CONCLUSIES VAN DE RAAD van 27 mei 1997 inzake de praktische implementatie van de Overeenkomst van Dublin (97/C 191/04)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

HECHT ZIJN GOEDKEURING AAN de volgende toevoeging aan de op 11 en 12 juni 1992 door de ministers belast met immigratieaangelegenheden te Lissabon aangenomen beleidslijnen voor de tenuitvoerlegging van de Overeenkomst van Dublin:

"Antwoordtermijn voor overnameverzoeken

De lidstaat die om overname wordt verzocht, zal zich tot het uiterste inspannen om het verzoek te beantwoorden binnen een termijn van ten hoogste één maand, te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek.

In gevallen waarin zich bijzondere moeilijkheden voordoen, kan de aangezochte lidstaat evenwel, vóór het verstrijken van de termijn van één maand, een voorlopig antwoord verschaffen, waarin wordt aangegeven binnen welke termijn het mogelijk zal zijn een definitief antwoord te geven. Deze laatste termijn dient zo kort mogelijk te zijn en mag in geen geval de in artikel 11, lid 4, van de Overeenkomst van Dublin genoemde termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek, overschrijden.

Ingeval binnen bedoelde termijn van één maand een negatief antwoord wordt gegeven, behoudt de verzoekende lidstaat de mogelijkheid om binnen een termijn van één maand, te rekenen vanaf de datum waarop zij het negatieve antwoord heeft ontvangen, dit antwoord aan te vechten, indien zij na de datum van indiening van het verzoek kennis heeft gekregen van nieuwe en belangrijke feiten welke erop wijzen dat de verantwoordelijkheid bij de aangezochte lidstaat rust. De aangezochte lidstaat zal hierop zo spoedig mogelijk reageren.

De werking van dit besluit in de praktijk zal na één jaar door het artikel 18 Comité worden geëvalueerd. Op dat moment zal bezien worden of de termijn van één maand als maximumtermijn kan fungeren.

Spoedprocedure

Wanneer een asielverzoek wordt ingediend bij een lidstaat naar aanleiding van een weigering van binnenkomst of verblijf, naar aanleiding van een aanhouding wegens onregelmatig verblijf of naar aanleiding van de betekening of de uitvoering van een verwijderingsmaatregel, stelt deze lidstaat zonder verwijl de vermoedelijk verantwoordelijke lidstaat in kennis; daarbij worden de redenen in feite en in rechte aangegeven waarom een spoedig antwoord noodzakelijk is en de termijnen waarbinnen om een antwoord wordt verzocht. De lidstaat tracht binnen de gestelde termijnen een antwoord te verstrekken. Indien dit niet mogelijk is, stelt zij de verzoekende lidstaat daarvan zo spoedig mogelijk in kennis.".

HECHT voorts ZIJN GOEDKEURING AAN de volgende toevoeging aan de conclusies betreffende de overdracht van asielzoekers krachtens de Overeenkomst van Dublin, zoals aangenomen door de ministers belast met immigratieaangelegenheden op 30 november en 1 december 1992 te Londen:

"Indien de overdracht van de asielzoeker moet worden uitgesteld vanwege bijzondere omstandigheden als ziekte, zwangerschap, strafrechtelijke detentie e.d. en het derhalve niet mogelijk is de overdracht uit te voeren binnen de normale overdrachtstermijn van één maand, dan bepalen de betrokken lidstaten in goed onderling overleg binnen welke termijn de overdracht in een dergelijk geval alsnog zal plaatsvinden.

Indien de asielzoeker zich onttrekt aan de tenuitvoerlegging van de overdracht, zodat deze niet kan plaatsvinden, is het voor wat betreft de verantwoordelijkheid niet van belang of de asielzoeker voor dan wel na de formele aanvaarding van de verantwoordelijkheid is verdwenen. Indien de asielzoeker nadien wordt aangetroffen, bepalen de betrokken lidstaten in goed onderling overleg binnen welke termijn de overdracht in een dergelijk geval alsnog zal plaatsvinden.

De lidstaten stellen elkaar zo spoedig mogelijk op de hoogte indien het hun bekend is dat zich één van de bovenstaande situaties voordoet. In beide bovengenoemde gevallen blijft de lidstaat die conform de Overeenkomst van Dublin verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek, verantwoordelijk voor de overname of terugname van de asielzoeker, onverminderd artikel 10, lid 2, lid 3 en lid 4, van de Overeenkomst van Dublin.".

HECHT eveneens ZIJN GOEDKEURING AAN de volgende toevoeging aan de tekst inzake bewijsmiddelen in het kader van de Overeenkomst van Dublin, zoals aangenomen door de Raad op 20 juni 1994 (PB nr. C 274 van 19. 9. 1996, blz. 35-41):

"Onverminderd de bepalingen als bedoeld in Publikatieblad nr. C 274 van 19 september 1996, blz. 35-41, betreffende de bewijsmiddelen, kan de verantwoordelijkheid voor de behandeling van een asielverzoek in individuele gevallen worden aanvaard op basis van een coherente, voldoende gedetailleerde en verifieerbare verklaring van de asielzoeker.".

Gelet op de informatie-uitwisseling genoemd in artikel 14, lid 1, en artikel 15, lid 1, van de Overeenkomst van Dublin en de noodzaak om op structurele wijze te beschikken over statistische gegevens aangaande de praktische implementatie van de Overeenkomst van Dublin;

Constaterend dat in artikel 15, lid 1, van de Overeenkomst van Dublin geen antwoordtermijn wordt genoemd waarbinnen lidstaten verzoeken om informatie van andere lidstaten dienen af te handelen;

BESLUIT over te gaan tot een driemaandelijkse statistische informatie-uitwisseling aangaande de praktische implementatie van de Overeenkomst van Dublin door middel van de in de bijlagen opgenomen tabellen;

BESLUIT eveneens dat de lidstaat aan wie een verzoek als bedoeld in artikel 15 wordt gericht, zich tot het uiterste zal inspannen dit verzoek zo mogelijk onmiddellijk en in elk geval binnen één maand te beantwoorden.