BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 13 juni 1992 tot aanvaarding van een verbintenis in het kader van de heropende anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van hoekstukken van bewerkt gegoten staal voor laadkisten (containers), van oorsprong uit Oostenrijk, en tot beëindiging van de procedure (92/313/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op de artikelen 10, 14 en 15,

Na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde raadgevend comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) In september 1985 heeft de Commissie bij Besluit 85/443/EEG (2) een verbintenis aanvaard in het kader van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van hoekstukken van bewerkt gegoten staal voor laadkisten (containers), van oorsprong uit Oostenrijk, en heeft zij die procedure beëindigd.

(2) Na de publikatie in maart 1990 (3) van het bericht dat deze maatregel binnenkort zou vervallen, heeft de Commissie een verzoek om heropening van de procedure ontvangen van George Blair Ltd uit Newcastle (Verenigd Koninkrijk), die een groot gedeelte van de produktie van de Gemeenschap van het betrokken produkt vertegenwoordigt. De klacht bevatte bewijsmateriaal waaruit bleek dat het vervallen van de maatregel opnieuw tot schade of schaderisico zou leiden, welk bewijsmateriaal voldoende werd geacht om een onderzoek in te leiden.

In een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (4) heeft de Commissie dienovereenkomstig haar voornemen aangekondigd een nieuw onderzoek in verband met deze anti-dumpingmaatregel in te leiden.

Vervolgens heeft de Commissie in een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (5) het nieuwe onderzoek van de van kracht zijnde anti-dumpingmaatregel aangekondigd.

(3) De Commissie heeft de Oostenrijkse producent, de haar bekende betrokken importeurs, de vertegenwoordigers van het land van uitvoer en de indieners van de klacht hiervan officieel in kennis gesteld.

Zij heeft de betrokken partijen verzocht de hun toegezonden vragenlijsten te beantwoorden en hen in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken om te worden gehoord.

(4) Alle producenten van de Gemeenschap hebben de vragenlijsten beantwoord en hun standpunt schriftelijk uiteengezet. De vertegenwoordigers van de klager hebben op hun verzoek gelegenheid gekregen de Commissie mondeling toelichting te geven.

(5) Ook de Oostenrijkse producent heeft de vragenlijst beantwoord en zijn standpunt schriftelijk uiteengezet.

(6) Geen enkel van de elf bedrijven waarvan bekend was dat zij hoekstukken voor laadkisten importeerden, heeft de door de Commissie verzonden vragenlijsten volledig beantwoord.

Daarentegen heeft een onderneming die bij de aanvang van het onderzoek niet bekend was, Maersk Container Industri AS, Tinglev, Denemarken, daar zij pas onlangs is begonnen met de produktie en verkoop van stalen containers voor zeevervoer, een schrijven toegezonden. De argumenten van deze onderneming zijn gedurende het onderzoek in aanmerking genomen.

(7) De Commissie heeft alle gegevens die zij van de partijen die bereid waren aan het onderzoek mee te werken, heeft ontvangen, en die zij met het oog op een vaststelling van dumping, schade en schaderisico nodig achtte, verzameld en geverifieerd, en een onderzoek ingesteld ten kantore van:

- producenten in de Gemeenschap

George Blair Ltd, Newcastle, Verenigd Koninkrijk;

Fundiciones Especiales Zaragoza SA, Zaragoza, Spanje;

Thome Cromback, Nouzonville, Frankrijk;

- producent in Oostenrijk

Maschinenfabrik Liezen GmbH, Liezen, Oostenrijk (eerder bekend als Voest Alpine AG, Liezen).

(8) De Oostenrijkse producent werd in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen waarop de aanbeveling voor de instelling van een definitieve maatregel was gebaseerd. Tevens werd hem enige tijd gegeven om hierop commentaar te geven. De Commissie heeft dit commentaar onderzocht en er bij haar conclusies rekening mee gehouden.

(9) Het onderzoek naar dumping betrof het tijdvak van 1 januari tot en met 30 september 1990.

Deze procedure heeft meer tijd in beslag genomen dan in artikel 7, lid 9, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 is bepaald, als gevolg van de langdurige informatie-uitwisseling met de Oostenrijkse producent na de in punt 8 genoemde mededeling.

B. BETROKKEN PRODUKT, SOORTGELIJK PRODUKT, BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP

(10) Het betrokken produkt wordt aan laadkisten (containers) gemonteerd die worden gebruikt voor het goederentransport. Deze hoekstukken, waarvan er voor elke laadkist acht zijn die te zamen een set vormen, dienen als veiligheidspunten en hefpunten. Zij vallen onder GN-code ex 7325 99 90.

(11) Hoekstukken voor containers moeten aan bepaalde normen voldoen, meestal normen van de Internationale Organisatie voor Normalisatie (ISO-normen) en soms normen van de Internationale Spoorwegunie (UIC-normen) voor het vervoer per spoor.

Gedurende het referentietijdvak maakten de hoekstukken volgens de UIC-normen slechts ongeveer 1 % uit van de leveranties van de Oostenrijkse producent in de Gemeenschap. Deze leveranties werden bij het onderzoek buiten beschouwing gelaten, zodat het onderzoek zich toespitste op de hoekstukken van het ISO-type.

(12) De bedrijfstak van de Gemeenschap vervaardigt hoekstukken voor laadkisten volgens dezelfde ISO-normen en met dezelfde fysieke kenmerken en gebruiksmogelijkheden als die welke uit Oostenrijk in de Gemeenschap worden ingevoerd.

(13) De Commissie was derhalve van mening dat de door de producenten van de Gemeenschap vervaardigde produkten waren aan te merken als produkten van dezelfde soort als de uit Oostenrijk ingevoerde, in de zin van artikel 2, lid 12, van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

(14) De onderneming die het nieuwe onderzoek had aangevraagd, en de twee andere producenten van de Gemeenschap die eveneens aan het onderzoek van de Commissie medewerkten, zijn goed voor de totale produktie van hoekstukken voor laadkisten in de Gemeenschap. De Commissie was daarom van oordeel dat deze drie producenten in de zin van artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 de bedrijfstak van de Gemeenschap vormden.

C. DUMPING

1. Werkwijze bij het onderzoek

(15) Zoals in punt 11 is aangegeven, voldoen de bij dit onderzoek betrokken hoekstukken voor laadkisten aan de ISO-normen. Deze normen geven specificaties voor verschillende modellen, waarvan de geringe verschillen op het gewicht van elk hoekstuk van invloed zijn.

Om nu moeilijkheden te vermijden als gevolg van verschillen in gewicht tussen de ISO-modellen (voornamelijk het "standaardmodel" van 10-11 kg/stuk en het "Italiaanse model" van 11-12,30 kg/stuk) werden alle berekeningen van dumping gebaseerd op prijzen of kosten per kilogram, daar deze methode voor in een gieterij vervaardigde produkten het meest aangewezen leek.

2. Normale waarde

(16) In geen geval verkocht de exporteur meer dan 5 % van de naar de Gemeenschap uitgevoerde hoeveelheden van het soortgelijke produkt op zijn thuismarkt. Deze drempel van 5 % was door de Commissie in eerdere gevallen vastgesteld. De binnenlandse verkopen werden derhalve als niet representatief aangemerkt en de normale waarde werd gebaseerd op een samengestelde waarde, bepaald door overeenkomstig artikel 2, lid 3, letter b), onder ii), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 bij de produktiekosten een redelijk bedrag voor winst te voegen.

(17) De produktiekosten werden berekend aan de hand van alle kosten, zowel vaste als variabele, in het kader van normale handelstransacties, in het land van oorsprong, voor materialen en fabricage, vermeerderd met een redelijk bedrag voor uitgaven in verband met verkoop en administratie en andere algemene uitgaven.

(18) De berekening van het bedrag voor uitgaven in verband met verkoop, administratie en andere algemene uitgaven overeenkomstig artikel 2, lid 3, letter b), onder ii), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 kon niet gebeuren aan de hand van de uitgaven van de Oostenrijkse producent voor de verkoop van het soortgelijke produkt op de binnenlandse markt, daar deze verkoop geen 5 % van zijn uitvoer naar de Gemeenschap bereikte en daarom niet representatief was.

Aangezien geen gegevens beschikbaar waren over de kosten van andere producenten in het land van oorsprong, was de Commissie aanvankelijk voornemens de cijfers te nemen voor de verkoop van de Oostenrijkse producent in dezelfde sector, en wel de sector gieterijen.

De Oostenrijkse producent betoogde evenwel dat deze uitgaven specifiek moesten worden toegerekend aan de verschillende afdelingen van zijn onderneming. Bij het ontbreken van materiaal om een dergelijke berekening te staven, was de Commissie van oordeel dat de meest redelijke grondslag in de zin van artikel 2, lid 3, letter b), onder ii), in fine, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 voor het berekenen van de uitgaven in verband met verkoop, administratie en andere algemene uitgaven daarin bestond dat het totale bedrag van deze uitgaven van de Oostenrijkse producent werd genomen en evenredig over de omzet werd verdeeld, overeenkomstig artikel 2, lid 11, van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

Aan deze kosten werd een winstmarge van 6 %, berekend over de omzet, toegevoegd. Deze marge, een lichte stijging ten opzichte van de 5 % van de huidige kenmerken en investeringsbehoeften in de betrokken sector, werd redelijk geacht.

3. Prijs bij uitvoer

(19) De produkten werden steeds door onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap ingevoerd. De uitvoerprijzen werden derhalve vastgesteld aan de hand van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor de produkten die voor uitvoer naar de Gemeenschap werden verkocht. Hiertoe werd ongeveer 98 % van alle transacties in aanmerking genomen.

4. Vergelijking

(20) De vergelijking tussen de normale waarde en de prijzen bij uitvoer geschiedde op het niveau af fabriek en per transactie. Voor een deugdelijke vergelijking, volgens artikel 2, leden 9 en 10, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, werden correcties toegepast om rekening te houden met verschillen die op de prijsvergelijkbaarheid van invloed zijn.

Dergelijke correcties werden, waar nodig, op de normale waarde of de prijs bij uitvoer toegepast voor krediet, commissies, vervoer en andere bijkomende kosten aan de hand van de gegevens die ten kantore van de Oostenrijkse producent Maschinenfabrik Liezen waren gecontroleerd.

5. Dumpingmarge

(21) Uit bovengenoemd onderzoek van de feiten blijkt dat Maschinenfabrik Liezen zich nog steeds aan dumping schuldig maakt, waarbij de dumpingmarge gelijk is aan het bedrag waarmee de normale, vastgestelde waarde meer bedraagt dan de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap.

De aangetroffen marges schommelen in geringe mate al naar gelang van de importerende Lid-Staat, waarbij de gewogen gemiddelde dumpingmarge meer bedroeg dan 20 % van de waarde franco grens Gemeenschap, vóór inklaring.

D. SCHADE

(22) In het onderhavige geval moest de Commissie vaststellen of het vervallen van de van kracht zijnde maatregel opnieuw tot schade of schaderisico zou leiden.

I. Huidige toestand

1. Gebruik op de markt van de Gemeenschap

(23) Tussen 1987 en het onderzoektijdvak is het totale geraamde gebruik in de Gemeenschap van het betrokken produkt naar schatting met 164 % gestegen.

2. Hoeveelheden, prijs en marktaandeel van de met dumping ingevoerde produkten

(24) Tussen 1987 en eind 1990 is het totale gewicht van de invoer uit Oostenrijk, die om redenen van vertrouwelijkheid gebaseerd is op cijfers van Eurostat, van 986 tot 3 615 ton gestegen, d.w.z. met 266 %. Gedurende hetzelfde tijdvak stegen de aangegeven waarden bij invoer met 248 %, hetgeen een daling in prijzen per eenheid betekent die op 4,8 % werd vastgesteld. De vertrouwelijke gegevens van de Oostenrijkse producent die aan het onderzoek medewerking had verleend, bevestigden deze tendens.

(25) De Oostenrijkse producent, wiens marktaandeel in 1987 reeds aanzienlijk was, had dit aan het einde van het referentietijdvak verdubbeld.

3. Toestand van de bedrijfstak van de Gemeenschap

a) Produktie en bezettingsgraad in de Gemeenschap

(26) Tussen 1987 en het referentietijdvak is de produktie van de communautaire industrie met 62 % gestegen. Deze stijging dient evenwel te worden vergeleken met de stijging van de vraag met 164 % in dezelfde periode. Met betrekking tot de bezettingsgraad werd een geringe verbetering vastgesteld.

b) Marktaandeel

(27) Ofschoon de verkopen van de bedrijfstak van de Gemeenschap tussen 1987 en het referentietijdvak met 90,5 % zijn gestegen, betekent de stijging van de vraag, dat deze bedrijfstak gedurende die periode 28 % van de markt van de Gemeenschap heeft verloren.

c) Prijzen

(28) Voor de berekening van een eventuele prijsonderbieding werden de Oostenrijkse verkoopprijzen van hoekstukken voor laadkisten van het ISO-type vergeleken met de verkoopprijzen van soortgelijke produkten van de bedrijfstak van de Gemeenschap op de Duitse, de Italiaanse en de Britse markt (op deze markten vindt 95 % van de totale verkopen in de Gemeenschap van de Oostenrijkse onderneming plaats). De vergelijking werd steeds op hetzelfde handelsniveau gemaakt: voor de Oostenrijkse produkten bij aflevering, na inklaring, en voor de produkten van de Gemeenschap bij aflevering.

Het gewogen gemiddelde niveau van prijsonderbieding bleek 6,3 % te zijn. Desondanks werd niet vastgesteld dat de verbintenis niet werd nagekomen.

d) Winsten

(29) De rentabiliteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap is in het tijdvak 1987-1989 na de instelling van de maatregel iets verbeterd. Aangezien het uitgangspunt evenwel bijzonder slecht was en vanwege de achteruitgang sedert 1990, hebben alle producenten van de Gemeenschap gedurende het referentietijdvak met verlies verkocht.

4. Conclusie

(30) De Commissie heeft dus op basis van het bovenstaande geconcludeerd dat de toestand van de bedrijfstak van de Gemeenschap relatief zwak is. In het bijzonder is zijn marktaandeel sterk teruggevallen en is zijn activiteit in de sector containerhoekstukken onrendabel gebleven. Alhoewel de bestaande maatregel voor deze bedrijfstak enkele gunstige gevolgen had, schijnt het toch dat deze de weerslag van de dumping slechts heeft beperkt en dat de schade bij afwezigheid ervan zelfs groter zou zijn geweest.

II. Mogelijke herhaling van de schade

(31) Welke, onder deze omstandigheden, de gevolgen zullen zijn van de anti-dumpingmaatregel heeft de Commissie in de volgende punten in aanmerking genomen:

Ondanks de thans geldende maatregel is de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap hachelijk gebleven. In dergelijke omstandigheden is te verwachten dat bij het vervallen van de maatregel die toestand nog zal verslechteren. Er kan zeker voorspeld worden dat bij afwezigheid van maatregelen de exporteur zijn prijzen nog verder zal laten dalen ten einde zijn marktaandeel in de Gemeenschap ten koste van de bedrijfstak van de Gemeenschap te vergroten. Bij nog lagere verkoopcijfers zullen de kosten voor de bedrijfstak van de Gemeenschap nog stijgen en zullen de verliezen toenemen.

(32) De Commissie is aldus van mening dat, indien de maatregel vervalt, dit tot nog grotere schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap zal leiden.

E. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

(33) Bij het afwegen van de belangen in de Gemeenschap heeft de Commissie rekening gehouden met het belang van de bedrijfstak in de Gemeenschap die containerhoekstukken vervaardigt, de gebruikers en de eindgebruikers van het eindprodukt.

De afwezigheid van de maatregel en een voortzetting van de geconstateerde trend zouden leiden tot zeer negatieve gevolgen voor de betrokken produktie van de Gemeenschap en haar voortbestaan op korte termijn bedreigen. Het verlies van deze bedrijfstak zou ernstige gevolgen hebben, zowel gezien vanuit het werkgelegenheidsstandpunt als vanuit het investeringsstandpunt. Het is in het belang van de Gemeenschap een dergelijke toestand te voorkomen en ervoor te zorgen dat er binnen de Gemeenschap voldoende leveranciers aanwezig blijven.

(34) Wat de kopers van hoekstukken voor laadkisten en de eindgebruikers van containers betreft, kan worden aangevoerd dat dezen enig voordeel hebben bij de aankoop van goedkope hoekstukken voor laadkisten. Dergelijke voordelen zijn voor de eindgebruikers echter te verwaarlozen aangezien het betrokken produkt slechts een gering aandeel heeft in de eindprijs van de produkten waarin het is opgenomen.

(35) Na afweging van bovengenoemde argumenten is de Commissie tot de slotsom gekomen dat het in het belang van de Gemeenschap zou zijn de beschermende maatregel tegen de invoer met dumping van hoekstukken voor laadkisten van het ISO-type te handhaven.

F. VERBINTENIS

(36) Nadat de Commissie haar bevindingen had bekendgemaakt, heeft de Oostenrijkse producent een prijsverbintenis aangeboden met betrekking tot zijn uitvoer naar de Gemeenschap van hoekstukken van bewerkt gegoten staal, voor laadkisten, van het ISO-type.

Als gevolg van deze verbintenis zullen de prijzen bij uitvoer naar de Gemeenschap stijgen tot het peil dat door de Commissie voldoende wordt geacht om aan de schade een einde te maken, zodat de producenten van de Gemeenschap verkoopprijzen kunnen hanteren die hun een passende opbrengst geven. De daaruit voortvloeiende noodzakelijke prijsstijging van de Oostenrijkse produkten bedraagt in geen geval meer dan de bij het onderzoek geconstateerde dumpingmarge.

De aangeboden verbintenis wordt onder deze omstandigheden aanvaardbaar geacht. Het onderzoek kan derhalve worden beëindigd zonder de instelling van anti-dumpingrechten.

(37) Ingeval deze verbintenis niet wordt nagekomen of door de betrokken exporteur wordt opgezegd, kan de Commissie overeenkomstig artikel 10, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 onverwijld een voorlopig recht instellen op basis van de uitkomsten en conclusies van het onderzoek, zoals die in de punten 10 tot en met 35 zijn uiteengezet.

(38) In het raadgevend comité werd tegen het bovenstaande geen bezwaar gemaakt,

BESLUIT:

Artikel 1

De verbintenis, aangeboden door Maschinenfabrik Liezen GmbH, Liezen, Oostenrijk, in verband met de heropende anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van hoekstukken van bewerkt gegoten staal voor laadkisten (containers), vallende onder GN-code ex 7325 99 90, van oorsprong uit Oostenrijk, wordt aanvaard.

Artikel 2

Het anti-dumpingonderzoek in verband met de procedure, waarnaar in artikel 1 wordt verwezen, wordt beëindigd. Gedaan te Brussel, 13 juni 1992. Voor de Commissie

Frans ANDRIESSEN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1. (2) PB nr. L 256 van 27. 9. 1985, blz. 44. (3) PB nr. C 82 van 31. 3. 1990, blz. 11. (4) PB nr. C 205 van 17. 8. 1990, blz. 20. (5) PB nr. C 310 van 11. 12. 1990, blz. 7.