NL Publicatieblad van de Europese Unie L 24/1

VERORDENING (EU) Nr. 57/2011 VAN DE RAAD

van 18 januari 2011

tot vaststelling, voor 2011, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de EU-wateren en, voor EU-vaartuigen, in bepaalde wateren buiten de EU, van toepassing zijn

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Conform artikel 43, lid 3, van het Verdrag stelt de Raad op voorstel van de Commissie de maatregelen vast voor de vaststelling en toewijzing van de vangstmogelijkheden.

(2) Krachtens Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid (1) moeten, met inachtneming van de beschikbare wetenschappelijke, technische en economische adviezen en met name van de verslagen van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV), maatregelen inzake de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden vastgesteld.

(3) De Raad moet maatregelen voor de vaststelling en toewijzing van de vangstmogelijkheden vaststellen per visserijtak of groep visserijtakken, inclusief, waar nodig, bepaalde voorwaarden die er functioneel verband mee houden. De vangstmogelijkheden moeten zo over de lidstaten worden verdeeld dat elke lidstaat een relatieve stabiliteit van de visserijactiviteiten voor elk bestand of elke visserijtak geniet, mede met inachtneming van de in Verordening (EG) nr. 2371/2002 vastgestelde doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

(4) Wanneer een TAC aan één enkele lidstaat wordt toegewezen, is het dienstig de betrokken lidstaat overeenkomstig artikel 2, lid 1, van het Verdrag te machtigen het niveau van deze TAC vast te stellen. Daarbij moeten regelingen worden getroffen om te garanderen dat de betrokken lidstaat bij het vaststellen van dit TAC-niveau volledig in overeenstemming met de beginselen en voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid handelt en ervoor zorgt dat het betrokken bestand op een zodanig niveau wordt geëxploiteerd dat met een zo groot mogelijke waarschijnlijkheid vanaf 2015 de maximale duurzame opbrengst wordt gerealiseerd, onder meer door de nodige maatregelen te nemen om relevante gegevens te verzamelen, het betrokken bestand te evalueren en de maximale duurzame opbrengst ervan te bepalen.

(5) De TAC's dienen te worden vastgesteld op basis van de beschikbare wetenschappelijke adviezen, met inachtneming van de biologische en sociaaleconomische aspecten waarbij een gelijke behandeling van de visserijsectoren moet worden gegarandeerd, en in het licht van de standpunten die naar voren zijn gekomen tijdens de raadpleging van de belanghebbenden, met name op de bijeenkomsten met het Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur en de betrokken regionale adviesraden.

(6) Voor bestanden waarvoor specifieke meerjarenplannen gelden, dienen de TAC's overeenkomstig de in die plannen vervatte voorschriften te worden vastgesteld. Bijgevolg dienen de TAC's voor de bestanden van heek, langoustine en tong in de Golf van Biskaje, het westelijk deel van het Kanaal en de Noordzee, schol in de Noordzee, haring in het gebied ten westen van Schotland en kabeljauw in het Kattegat, de Noordzee en het Skagerrak, het oostelijk deel van het Kanaal, het gebied ten westen van Schotland en de Ierse Zee te worden vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EG) nr. 811/2004 van de Raad van 21 april 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor het noordelijke heekbestand (2), Verordening (EG) nr. 2166/2005 van de Raad van 20 december 2005 tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van de bestanden van zuidelijke heek en langoustines in de Cantabrische Zee en ten westen van het Iberisch Schiereiland (3), Verordening (EG) nr. 388/2006 van de Raad van 23 februari 2006 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in de Golf van Biskaje (4), Verordening (EG) nr. 509/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in het westelijk Kanaal (5), Verordening (EG) nr. 676/2007 van de Raad van 11 juni 2007 tot vaststelling van een beheersplan voor de bevissing van de schol- en tongbestanden in de Noordzee (6), Verordening (EG) nr. 1300/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van een meerjarenplan voor het haringbestand in het gebied ten westen van Schotland en de visserijen die dat bestand exploiteren (7), Verordening (EG) nr. 1342/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van een langetermijnplan voor kabeljauwbestanden en de bevissing van deze bestanden (8), en Verordening (EG) nr. 302/2009 van de Raad van 6 april 2009 betreffende een meerjarig herstelplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee (9).

(7) Op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota (10) moet worden bepaald op welke bestanden de verschillende, in die verordening bedoelde maatregelen van toepassing zijn.

(8) Voor sommige soorten, zoals bepaalde haaisoorten, kan zelfs een beperkte vorm van visserijactiviteit een ernstig risico inhouden voor de instandhouding van de soort. Voor dergelijke soorten moet derhalve een volledige beperking van de vangstmogelijkheden worden opgelegd middels een totaalverbod op de visserij op deze soorten.

(9) Langoustine wordt in gemengde visserijen op demersale soorten samen met diverse andere soorten gevangen. In een gebied ten westen van Ierland, bekend als de Porcupine Bank, is er een dringende behoefte aan instandhoudingsmaatregelen om de vangsten van langoustine zo veel mogelijk te beperken. Het is derhalve dienstig de vangstmogelijkheden in dit gebied te beperken tot uitsluitend de vangst van pelagische soorten zonder bijvangst van langoustine.

(10) Gelet op de recente ontwikkelingen in de visserij op evervissen in de ICES-deelgebieden VI, VII en VIII en met het oog op een duurzaam beheer van dit bestand, is het aangewezen voor evervissen vangstbeperkingen in te stellen.

(11) De maxima voor de visserijinspanning voor 2011 dienen te worden vastgesteld overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 2166/2005, artikel 5 van Verordening (EG) nr. 509/2007, artikel 9 van Verordening (EG) nr. 676/2007, de artikelen 11 en 12 van Verordening (EG) nr. 1342/2008 en de artikelen 5 en 9 van Verordening (EG) nr. 302/2009, en rekening houdend met Verordening (EG) nr. 754/2009 van de Raad van 27 juli 2009 tot uitsluiting van bepaalde groepen vaartuigen van de visserijinspanningsregeling die is vastgesteld in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1342/2008 (11).

(12) De visserijinspanningsregeling als vastgesteld in artikel 11 van Verordening (EG) nr. 1342/2008 is, uit hoofde van Verordening (EG) nr. 754/2009, niet van toepassing op een groep Franse vaartuigen. Volgens de door Frankrijk in 2010 verstrekte informatie leidt het uitsluiten van deze groep vaartuigen van de visserijinspanningsregeling evenwel niet langer tot een vermindering van de administratieve belasting, wat betekent dat één van de voorwaarden voor uitsluiting van de toepassing niet langer wordt vervuld. Het is derhalve aangewezen die groep Franse vaartuigen opnieuw op te nemen in voornoemde visserijinspanningsregeling. Aangezien de in bijlage IIA bij Verordening (EU) nr. 53/2010 (12) vastgestelde beheersperiode voor de visserijinspanning afloopt op 31 januari 2011, zou de groep opnieuw moeten worden opgenomen met ingang van 1 februari 2011.

(13) Volgens het advies van de ICES is het noodzakelijk een systeem te handhaven, zij het met herziening, voor het beheer van zandspiering in de EU-wateren van de ICES-sectoren IIa en IIIa en ICES-deelgebied IV.

(14) In het licht van het meest recente wetenschappelijke advies van de ICES en overeenkomstig de internationale verbintenissen in het kader van het Verdrag inzake de visserij in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) dient de visserijinspanning op bepaalde diepzeesoorten te worden beperkt.

(15) De Unie heeft, volgens de procedure die is vastgesteld in de overeenkomsten of protocollen inzake de visserijrelaties met Noorwegen (13), de Faeröer (14) en Groenland (15) met deze partners overleg gepleegd over de visserijrechten. Het overleg met de Faeröer is nog niet afgesloten, en verwacht wordt dat de regeling voor 2011 met deze partner begin 2011 tot stand zal komen. Om te voorkomen dat de visserijactiviteiten van de Unie moeten worden gestaakt, en tegelijkertijd voldoende ruimte te laten om begin 2011 tot een regeling te komen, is het dienstig dat de Unie voor bestanden die onder de overeenkomst met de Faeröer vallen, voorlopige vangstmogelijkheden vaststelt.

(16) De Unie is verdragsluitende partij bij verscheidene visserijorganisaties en neemt aan andere organisaties deel als samenwerkende niet-verdragsluitende partij. Voorts worden de visserijovereenkomsten die de Republiek Polen vóór de toetreding tot de Europese Unie heeft gesloten, zoals de Overeenkomst voor de instandhouding en het beheer van de alaskakoolvisbestanden in het centrale gedeelte van de Beringzee, krachtens de Toetredingsakte van 2003 vanaf de datum van toetreding beheerd door de Unie. De visserijorganisaties hebben aanbevolen om voor 2011 een aantal maatregelen in te voeren, onder meer vangstmogelijkheden voor EU-vaartuigen. Deze vangstmogelijkheden moeten in het recht van de Unie ten uitvoer worden gelegd.

(17) De Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC) is er tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2010 niet in geslaagd een consensus te bereiken over de vaststelling van instandhoudingsmaatregelen voor geelvintonijn, grootoogtonijn en gestreepte tonijn. Niettemin was de meerderheid van de verdragsluitende partijen, waaronder de Unie, van oordeel dat de vangstmogelijkheden voor deze drie bestanden dienen te worden gereguleerd teneinde het duurzame beheer ervan te garanderen. Het is derhalve dienstig dat de Unie maatregelen in die zin neemt.

(18) Tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2010 heeft de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT) tabellen goedgekeurd van de onderbenutting en de overbenutting van de vangstmogelijkheden van de bij de ICCAT aangesloten partijen. In dit verband heeft de ICCAT een besluit aangenomen waarin geconstateerd wordt dat de Unie in 2009 haar quota voor Atlantische en mediterrane zwaardvis, grootoogtonijn en Noord-Atlantische witte tonijn heeft onderbenut. Om rekening te houden met de door de ICCAT in de quota van de Unie aangebrachte aanpassingen, is het noodzakelijk de uit die onderbenutting voortvloeiende vangstmogelijkheden over de lidstaten te spreiden op basis van het respectieve aandeel van elke lidstaat in de onderbenutting, zonder te raken aan de in de onderhavige verordening bepaalde verdeelsleutel voor de jaarlijkse toewijzing van de TAC's. Tijdens deze vergadering is het herstelplan voor blauwvintonijn aangepast. Voorts heeft de ICCAT aanbevelingen aangenomen betreffende de instandhouding van grootoogvoshaaien, hamerhaaien en witpunthaaien. Met het oog op de instandhouding van visbestanden is het noodzakelijk deze maatregelen in het recht van de Unie uit te voeren.

(19) De Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC) heeft tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2010 besloten tot een herziening van de totale capaciteit van de vloten die in de periode 2007-2008 op tropische tonijn en in de periode 2007-2008 op zwaardvis en witte tonijn hebben gevist. De IOTC heeft tevens de tenuitvoerlegging van vlootontwikkelingsplannen goedgekeurd. Voorts heeft de IOTC een resolutie goedgekeurd over de instandhouding van voshaaien (familie Alopiidae) die worden bijgevangen in het kader van andere visserijen in haar bevoegdheidsgebied.

(20) Tijdens de derde internationale vergadering over de oprichting van een Regionale Organisatie voor het visserijbeheer op volle zee in het zuidelijk deel van de Stille Oceaan (SPRFMO) in mei 2007, hebben de deelnemers tussentijdse maatregelen goedgekeurd, waaronder vangstmogelijkheden, om, in afwachting van de oprichting van deze regionale organisatie voor het visserijbeheer, de pelagische en de bodemvisserij in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan te reguleren. Die tussentijdse maatregelen zijn herzien tijdens het 8e internationale overleg over de oprichting van de SPRFMO in november 2009 en zullen vermoedelijk nogmaals worden herzien tijdens de komende tweede voorbereidende conferentie voor de SPRFMO-Commissie in januari 2011. Conform het door de deelnemers bereikte akkoord zijn deze tussentijdse maatregelen vrijwillig en niet juridisch bindend uit hoofde van het internationale recht. In het licht van de desbetreffende bepalingen in de VN-visbestandenovereenkomst lijkt het niettemin raadzaam die maatregelen uit te voeren in het recht van de Unie.

(21) Tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2010 heeft de Visserijorganisatie voor het zuidoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO) vangstbeperkingen vastgesteld voor vier visbestanden in het SEAFO-verdragsgebied. Deze vangstbeperkingen moeten in het recht van de Unie worden uitgevoerd.

(22) Overeenkomstig artikel 291 van het Verdrag moeten de maatregelen die nodig zijn voor het vaststellen van vangstbeperkingen voor bepaalde kortlevende bestanden gezien de urgentie worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (16).

(23) Bepaalde internationale maatregelen waarbij vangstmogelijkheden voor de Unie worden ingesteld of beperkt, worden op het einde van het jaar door de betrokken regionale organisaties voor visserijbeheer vastgesteld en worden van kracht vóór de inwerkingtreding van deze verordening. Derhalve dienen de bepalingen ter uitvoering van die maatregelen in het recht van de Unie met terugwerkende kracht van toepassing te zijn. Aangezien met name bepaalde vangstmogelijkheden in het CCAMLR-verdragsgebied worden vastgesteld voor een periode die aanvangt op 1 december 2010, dienen de relevante bepalingen van deze verordening vanaf die datum van toepassing te zijn. Die toepassing met terugwerkende kracht laat het beginsel van het gewettigd vertrouwen onverlet, aangezien CCAMLR-leden niet zonder vergunning in het verdragsgebied mogen vissen.

(24) De in de onderhavige verordening vastgestelde vangstmogelijkheden moeten worden gebruikt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid (17) moet garanderen, en met name de artikelen 33 en 34 over, respectievelijk, de registratie van de vangsten en de visserijinspanning en de melding van gegevens over de uitputting van de vangstmogelijkheden. Derhalve dient te worden gepreciseerd welke codes de lidstaten moeten gebruiken wanneer zij gegevens met betrekking tot de aanlandingen van onder de onderhavige verordening vallende bestanden aan de Commissie doen toekomen.

(25) Met het oog op de continuïteit van de visserijactiviteiten en om het inkomen van de vissers in de Unie veilig te stellen, dient deze verordening met ingang van 1 januari 2011 van toepassing te zijn, met uitzondering van de bepalingen betreffende de beperkingen van de visserijinspanning, die van toepassing moeten zijn vanaf 1 februari 2011, en specifieke bepalingen voor bijzondere gebieden, die een specifieke datum van toepassing moeten hebben zoals aangegeven in overweging 23. Gezien de urgentie dient deze verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking te treden.

(26) De vangstmogelijkheden dienen in volledige overeenstemming met het toepasselijke recht van de Unie te worden gebruikt,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TITEL I

TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp

1. Bij deze verordening worden de volgende vangstmogelijkheden vastgesteld:

a) voor het jaar 2011, de vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden;

b) voor de periode van 1 februari 2011 tot en met 31 januari 2012, bepaalde beperkingen van de visserijinspanning;

c) voor de in de artikelen 20, 21 en 22 en de bijlagen IE en V vastgestelde perioden, de vangstmogelijkheden voor bepaalde bestanden in het gebied van het Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR);

d) voor de in artikel 28 vastgestelde perioden, de vangstmogelijkheden voor bepaalde bestanden in het gebied van de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC).

2. Bij deze verordening worden tevens voorlopige vangstmogelijkheden vastgesteld voor sommige visbestanden of groepen visbestanden die onder het bilaterale visserijoverleg met de Faeröer vallen. De definitieve vangstmogelijkheden worden door de Raad vastgesteld op voorstel van de Commissie.

3. Bepaalde in bijlage I bij deze verordening vermelde vangstmogelijkheden blijven niet-toegewezen en mogen door de lidstaten niet worden benut zolang de definitieve vangstmogelijkheden niet overeenkomstig lid 2 zijn vastgesteld. Onder die vangstmogelijkheden zijn tevens de door de ongebruikte quota van 2010 ontstane vangstmogelijkheden voor makreel begrepen.

Artikel 2

Toepassingsgebied

Tenzij anders bepaald is deze verordening van toepassing op:

a) EU-vaartuigen, en

b) vaartuigen van derde landen in EU-wateren.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:

a) „EU-vaartuigen”: vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren en in de Unie zijn geregistreerd;

b) „vaartuigen van derde landen”: vissersvaartuigen die de vlag voeren van en geregistreerd zijn in een derde land;

c) „EU-wateren”: wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van de lidstaten, met uitzondering van de wateren die grenzen aan de in bijlage II bij het Verdrag genoemde gebieden;

d) „totaal toegestane vangsten (TAC's)”: de hoeveelheden die elk jaar van elk bestand mogen worden gevangen en aangeland;

e) „quotum”: een vast aandeel van de aan de Unie, de lidstaten of derde landen toegewezen TAC's;

f) „internationale wateren”: wateren die niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van enige staat vallen;

g) „maaswijdte”: de maaswijdte zoals vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 517/2008 (18);

h) „EU-vissersvlootregister”: het register dat door de Commissie is ingevoerd overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2371/2002;

i) „visserijlogboek”: het logboek als bedoeld in artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1224/2009.

Artikel 4

Visserijzones

Voor de toepassing van deze verordening geldt de volgende afbakening van visserijzones:

a) voor de ICES-zones (International Council for the Exploration of the Sea - Internationale Raad voor het onderzoek van de zee): de afbakening van Verordening (EG) nr. 218/2009 (19);

b) voor het Skagerrak: het gebied dat in het westen wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Hanstholm naar die van Lindesnes, en in het zuiden door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust;

c) voor het Kattegat: het gebied dat in het noorden wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust, en in het zuiden door een lijn van Kaap Hasenøre naar Kaap Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Kaap Gilbjerg naar Kullen;

d) voor zone VII (Porcupine Bank - Eenheid 16): het gebied dat wordt begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende geografische coördinaten met elkaar verbinden:

53° 30′ NB 15° 00′ WL;

53° 30′ NB 11° 00′ WL;

51° 30′ NB 11° 00′ WL;

51° 30′ NB 13° 00′ WL;

51° 00′ NB 13° 00′ WL;

51° 00′ NB 15° 00′ WL;

53° 30′ NB 15° 00′ WL;

e) voor de Golf van Cadiz: het gebied van ICES-sector IXa ten oosten van 7° 23′ 48″ WL;

f) voor de CECAF-zones (Fishery Committee for the Eastern Central Atlantic - Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan, of FAO-gebied 34): de afbakening van Verordening (EG) nr. 216/2009 (20);

g) voor de NAFO-zones (Northwest Atlantic Fisheries Organisation - Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan): de afbakening van Verordening (EG) nr. 217/2009 (21);

h) voor het SEAFO-verdragsgebied (South East Atlantic Fisheries Organisation - Visserijorganisatie voor het zuidoostelijk deel van de Atlantische Oceaan): de afbakening van het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de visbestanden in het zuidoostelĳke deel van de Atlantische Oceaan (22);

i) voor het ICCAT-verdragsgebied (International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas - Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen): de afbakening van het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (23);

j) voor het CCAMLR-verdragsgebied (Convention on the Conservation of Antarctic Marine Living Resources - Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren): de afbakening van Verordening (EG) nr. 601/2004 (24);

k) voor het IATTC-verdragsgebied (Inter American Tropical Tuna Convention - Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn): de afbakening van het Verdrag ter versterking van de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn opgericht bij het Verdrag van 1949 tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Republiek Costa Rica (25);

l) voor de IOTC-zone (Indian Ocean Tuna Commission - Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan): de afbakening van de Overeenkomst tot oprichting van de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (26);

m) voor het SPRFMO-verdragsgebied (South Pacific Regional Fisheries Management Organisation - Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijk deel van de Stille Oceaan): het gebied op open zee bezuiden 10° noorderbreedte, ten noorden van het CCAMLR-verdragsgebied, ten oosten van het SIOFA-verdragsgebied zoals vastgesteld in de Visserijovereenkomst voor de Zuid-Indische Oceaan (27), en ten westen van de gebieden die onder de visserijjurisdictie van Zuid-Amerikaanse staten vallen;

n) voor het WCPFC-gebied (Western and Central Pacific Fisheries Commission - Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan): de afbakening van het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de over grote afstanden trekkende visbestanden in de westelijke en centrale Stille Oceaan (28);

o) voor de diepzee van de Beringzee: het diepzeegebied van de Beringzee vanaf 200 zeemijlen van de basislijnen vanwaar de breedte van de territoriale zee van de aan de Beringzee gelegen kuststaten wordt gemeten.

TITEL II

VANGSTMOGELIJKHEDEN VOOR EU-VAARTUIGEN

HOOFDSTUK I

Algemene bepalingen

Artikel 5

TAC's en toewijzingen

1. De TAC's voor EU-vaartuigen in EU-wateren of bepaalde niet-EU-wateren en de toewijzing van deze TAC's aan de lidstaten, alsmede de voorwaarden die er functioneel verband mee houden, worden vastgesteld in bijlage I.

2. EU-vaartuigen mogen, met inachtneming van de in bijlage I vastgestelde TAC's en de voorschriften van artikel 15 en bijlage III van de onderhavige verordening en van Verordening (EG) nr. 1006/2008 (29) en de uitvoeringsbepalingen daarvan, vissen in de wateren die onder de visserijjurisdictie van de Faeröer, Groenland, IJsland en Noorwegen vallen, en in de visserijzone rond Jan Mayen.

3. De Commissie stelt de TAC's voor lodde in de Groenlandse wateren van de ICES-deelgebieden V en XIV voor de Unie vast op basis van de TAC en de toewijzing voor de Unie, zoals die zijn vastgesteld door Groenland overeenkomstig de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij met dat land en het daarbij behorende protocol.

4. In het licht van de in het eerste halfjaar van 2011 verzamelde wetenschappelijke gegevens kan de Commissie de in bijlage I vastgestelde TAC's voor de onderstaande bestanden herzien volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure:

a) zandspiering in de EU-wateren van de ICES-sectoren IIa en IIIa en ICES-deelgebied IV volgens de bepalingen van bijlage IID bij deze verordening;

b) kever in de EU-wateren van de ICES-sectoren IIa en IIIa en ICES-deelgebied IV en sprot in de EU-wateren van ICES-sector IIa en ICES-deelgebied IV.

Artikel 6

Bijzondere bepalingen inzake bepaalde TAC's

1. Bepaalde TAC's van bijlage IA die zijn gemarkeerd door een voetnoot met een kruisverwijzing naar dit artikel, worden vastgesteld door de betrokken lidstaat, op basis van gegevens die door die lidstaat zijn verzameld en geëvalueerd, op een niveau dat:

a) consistent is met de beginselen en de voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid, in het bijzonder het beginsel van de duurzame exploitatie van de bestanden, en

b) zodanig is gekozen dat de exploitatie van het bestand met een zo groot mogelijke waarschijnlijkheid vanaf 2015 overeenstemt met de maximale duurzame opbrengst.

2. De betrokken lidstaat stelt de Commissie uiterlijk op 28 februari 2011 in kennis van het overeenkomstig lid 1 vastgestelde niveau en van de maatregelen die hij plant om aan die bepaling te voldoen. In het licht van deze informatie kan de Commissie, wanneer aan de voorwaarden van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 is voldaan, beslissen over noodmaatregelen.

Artikel 7

Extra toewijzing voor vaartuigen die deelnemen aan proeven met betrekking tot volledig gedocumenteerde visserij

1. Voor bepaalde bestanden van de lijst van bijlage IA die zijn gemarkeerd door een voetnoot met een kruisverwijzing naar dit artikel, kunnen de lidstaten, onder de in lid 2 bepaalde voorwaarden, aan vaartuigen die deelnemen aan proeven met betrekking tot volledig gedocumenteerde visserij, een extra toewijzing toekennen binnen een algemene limiet die in bijlage IA is bepaald als een percentage van het aan de lidstaat toegewezen quotum.

2. De lidstaten kunnen die extra toewijzing aan vaartuigen slechts toekennen wanneer aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) het vaartuig maakt gebruik van aan een sensorsysteem gekoppelde camera's in een gesloten televisiecircuit (CCTV) waarmee alle visserij- en verwerkingsactiviteiten die aan boord van het vaartuig plaatsvinden, worden geregistreerd;

b) de extra toewijzing die wordt toegekend aan een individueel vaartuig dat deelneemt aan proeven met betrekking tot volledig gedocumenteerde visserij mag niet meer bedragen dan 75 % van de teruggooi die met dat type vaartuig wordt verwacht, en mag in geen geval een toename met meer dan 30 % van de toewijzing voor dat vaartuig vertegenwoordigen;

c) alle vangsten van het betrokken bestand door dat vaartuig worden in mindering gebracht op de toewijzing voor het vaartuig.

3. Wanneer een lidstaat vaststelt dat een vaartuig dat deelneemt aan proeven met betrekking tot volledig gedocumenteerde visserij, niet aan de in lid 2 van dit artikel bepaalde voorwaarden voldoet, trekt die lidstaat de extra toewijzing voor het betrokken vaartuig onmiddellijk in, en sluit hij dat vaartuig voor de rest van het jaar 2011 uit van deelneming aan de proeven.

4. Lidstaten die voornemens zijn om de leden 1, 2 en 3 toe te passen, delen, voordat een extra toewijzing wordt toegekend, de Commissie de volgende gegevens mee:

— de lijst van de vaartuigen die aan de proeven deelnemen, en de specificaties van de elektronische systemen voor toezicht op afstand die aan boord zijn geïnstalleerd;

— het vermogen, het soort vistuig en de specificaties van het vistuig dat door die vaartuigen wordt gebruikt;

— de verwachte teruggooipercentages voor die soorten vaartuigen; en

— de hoeveelheid van het aan de betrokken TAC onderworpen bestand dat die vaartuigen in 2010 hebben gevangen.

Artikel 8

Verboden soorten

1. Het is EU-vaartuigen verboden de onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden of aan te landen:

a) reuzenhaai (Cetorinhus maximus) en witte haai (Carcharodon carcharias) in alle EU- en niet-EU-wateren;

b) zee-engel (Squatina squatina) in alle EU-wateren;

c) vleet (Dipturus batis) in de EU-wateren van ICES-sector IIa en ICES-deelgebieden III, IV, VI, VII, VIII, IX en X;

d) golfrog (Raja undulata) en witte rog (Rostroraja alba) in de EU-wateren van de ICES-deelgebieden VI, VII, VIII, IX en X;

e) haringhaai (Lamna nasus) in internationale wateren; en

f) gitaarroggen (Rhinobatidae) in de EU-wateren van de ICES-deelgebieden I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X en XII.

2. De in lid 1 bedoelde soorten worden voor zover mogelijk onverwijld en ongedeerd teruggezet.

Artikel 9

Bijzondere bepalingen inzake toewijzingen

1. De vangstmogelijkheden worden overeenkomstig de onderhavige verordening aan de lidstaten toegewezen, onverminderd:

a) het ruilen van vangstmogelijkheden op grond van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002;

b) nieuwe toewijzingen op grond van artikel 37 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 of op grond van artikel 10, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1006/2008;

c) het aanlanden van extra hoeveelheden op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96;

d) het inhouden van hoeveelheden op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96;

e) verminderingen of kortingen op grond van de artikelen 37, 105, 106 en 107 van Verordening (EG) nr. 1224/2009.

2. Tenzij anders vermeld in bijlage I bij deze verordening is artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96 van toepassing op bestanden waarvoor TAC's bij wijze van voorzorgsmaatregel zijn vastgesteld, en zijn artikel 3, leden 2 en 3, en artikel 4 van die verordening van toepassing op bestanden waarvoor analytische TAC's zijn vastgesteld.

Artikel 10

Beperkingen van de visserijinspanning

Vanaf 1 februari 2011 tot en met 31 januari 2012 zijn de maatregelen tot vermindering van de visserijinspanning die zijn vastgesteld in:

a) bijlage IIA, van toepassing op het beheer van sommige bestanden in het Kattegat, het Skagerrak, het deel van ICES-sector IIIa dat niet behoort tot het Skagerrak en het Kattegat, ICES-deelgebied IV en ICES-sectoren VIa, VIIa en VIId en de EU-wateren van de ICES-sectoren IIa en Vb;

b) bijlage IIB, van toepassing op het herstel van heek en langoustine in de ICES-sectoren VIIIc en IXa, met uitzondering van de Golf van Cadiz;

c) bijlage IIC, van toepassing op het beheer van de tongbestanden in ICES-sector VIIe.

Artikel 11

Vangst- en inspanningsbeperkingen voor de diepzeevisserij

1. Artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2347/2002 (30) is van toepassing op zwarte heilbot. Voor het vangen, aan boord houden, overladen en aanlanden van zwarte heilbot gelden de voorwaarden van dat artikel.

2. De lidstaten zorgen ervoor dat de voor 2011 geldende visserijinspanningsniveaus, gemeten in kilowattdagen buitengaats, van vaartuigen met diepzeevisserijdocumenten als bedoeld in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2347/2002, niet meer bedragen dan 65 % van de gemiddelde jaarlijkse visserijinspanning van de vaartuigen van de betrokken lidstaat in 2003 op reizen tijdens welke deze vaartuigen over visdocumenten voor diepzeevisserij beschikten of diepzeesoorten, als opgesomd in de bijlagen I en II bij die verordening, hebben gevangen. Dit lid is alleen van toepassing op visreizen tijdens welke meer dan 100 kg andere diepzeesoorten dan grote zilversmelt is gevangen.

Artikel 12

Voorwaarden voor de aanlanding van vangsten en bijvangsten

Vis van bestanden waarvoor TAC's zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangeland mits:

a) die vis is gevangen met vaartuigen van een lidstaat die een quotum heeft en dat quotum nog niet is opgebruikt; dan wel

b) die vis deel uitmaakt van een quotum van de EU dat niet in de vorm van quota aan de lidstaten is toegewezen, en dat quotum nog niet is opgebruikt.

Artikel 13

Beperkingen op het gebruik van bepaalde vangstmogelijkheden

1. De in bijlage I vastgestelde vangstmogelijkheden voor lom, kabeljauw, scharretong, zeeduivel, schelvis, wijting, heek, blauwe leng, leng, langoustine, schol, pollak, koolvis, roggen, tong en doornhaai in ICES-deelgebied VII of sectoren daarvan, worden beperkt door een verbod om deze soorten in de periode van 1 mei tot en met 31 juli 2011 op de Porcupine Bank te vangen of aan boord te houden. In de desbetreffende vermeldingen in bijlage I wordt naar dit artikel verwezen.

2. Voor de toepassing van dit artikel omvat de Porcupine Bank het gebied dat wordt begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende geografische coördinaten met elkaar verbinden:

Punt Breedtegraad Lengtegraad 1 52° 27′ NB 12° 19′ WL 2 52° 40′ NB 12° 30′ WL 3 52° 47′ NB 12° 39,600′ WL 4 52° 47′ NB 12° 56′ WL 5 52° 13,5′ NB 13° 53,830′ WL 6 51° 22′ NB 14° 24′ WL 7 51° 22′ NB 14° 03′ WL 8 52° 10′ NB 13° 25′ WL 9 52° 32′ NB 13° 07,500′ WL 10 52° 43′ NB 12° 55′ WL 11 52° 43′ NB 12° 43′ WL 12 52° 38,800′ NB 12° 37′ WL 13 52° 27′ NB 12° 23′ WL 14 52° 27′ NB 12° 19′ WL

3. In afwijking van lid 1 van dit artikel is het vaartuigen toegestaan door de Porcupine Bank te varen met de in lid 1 genoemde soorten aan boord overeenkomstig artikel 50, leden 3, 4 en 5 van Verordening (EG) nr. 1224/2009.

Artikel 14

Gegevensverstrekking

Wanneer de lidstaten overeenkomstig de artikelen 33 en 34 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 gegevens met betrekking tot de aanlanding van hoeveelheden gevangen vis aan de Commissie doen toekomen, gebruiken zij daarvoor de in bijlage I bij de onderhavige verordening vermelde bestandscodes.

HOOFDSTUK II

Vismachtigingen in wateren van derde landen

Artikel 15

Vismachtigingen

1. Het maximumaantal vismachtigingen voor EU-vaartuigen in wateren van derde landen wordt vastgesteld in bijlage III.

2. Indien een lidstaat quota in de in bijlage III genoemde visserijzones op basis van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 aan een andere lidstaat overdraagt (uitwisseling of „swap”), worden daarbij ook de overeenkomstige vismachtigingen overgedragen en wordt de Commissie hiervan in kennis gesteld. Het in bijlage III vastgestelde totale aantal vismachtigingen per visserijzone mag echter niet worden overschreden.

HOOFDSTUK III

Vangstmogelijkheden in wateren van regionale organisaties voor visserijbeheer

Afdeling 1

Gebied van het ICCAT-verdrag

Artikel 16

Beperkingen van de visserij en van de kweek- en mestcapaciteit voor blauwvintonijn

1. Het aantal met de hengel of de sleeplijn vissende EU-vaartuigen dat in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan actief op blauwvintonijn tussen 8 kg/75 cm en 30 kg/115 cm mag vissen, wordt beperkt overeenkomstig punt 1 van bijlage IV.

2. Het aantal EU-vaartuigen dat in het kader van de ambachtelijke kustvisserij in de Middellandse Zee actief op blauwvintonijn tussen 8 kg/75 cm en 30 kg/115 cm mag vissen, wordt beperkt overeenkomstig punt 2 van bijlage IV.

3. Het aantal EU-vaartuigen dat in de Adriatische Zee actief op blauwvintonijn tussen 8 kg/75 cm en 30 kg/115 cm mag vissen voor kweekdoeleinden, wordt beperkt overeenkomstig punt 3 van bijlage IV.

4. Het aantal en de totale capaciteit in brutoton van de vissersvaartuigen die in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee op blauwvintonijn mogen vissen, deze aan boord mogen houden en mogen overladen, vervoeren en aanlanden, worden beperkt overeenkomstig punt 4 van bijlage IV.

5. Het aantal tonnara's dat in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee wordt gebruikt bij de visserij op blauwvintonijn, wordt beperkt overeenkomstig punt 5 van bijlage IV.

6. De capaciteit voor het kweken en mesten van blauwvintonijn, alsmede de maximumhoeveelheid in het wild gevangen blauwvintonijn die wordt toegewezen aan kweek- en mestbedrijven in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, worden beperkt overeenkomstig punt 6 van bijlage IV.

Artikel 17

Aanvullende voorwaarden voor de in bijlage ID toegewezen quota voor blauwvintonijn

Onverminderd de in artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 302/2009 vastgestelde verbodsperiode is het in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee van 15 april tot en met 15 mei 2011 verboden met ringzegenvaartuigen op blauwvintonijn te vissen.

Artikel 18

Recreatie- en sportvisserij

De lidstaten kennen een specifiek quotum van de hun in bijlage ID toegekende quota voor blauwvintonijn toe aan de recreatie- en sportvisserij.

Artikel 19

Haaien

1. In alle visserijtakken geldt een verbod op het aan boord houden, overladen en aanlanden van delen van of volledige karkassen van grootoogvoshaaien (Alopias superciliosus).

2. Het is verboden gericht te vissen op voshaaisoorten van het geslacht Alopias.

3. In de door het ICCAT-verdrag geregelde visserijtakken geldt een verbod op het aan boord houden, overladen en aanlanden van delen van of volledige karkassen van hamerhaaien van de familie Sphyrnidae (met uitzondering van Sphyrna tiburo (kaphamerhaai)).

4. In alle visserijtakken geldt een verbod op het aan boord houden, overladen en aanlanden van delen van of volledige karkassen van witpunthaaien (Carcharhinus longimanus).

Afdeling 2

Gebied van het CCAMLR-verdrag

Artikel 20

Verbodsbepalingen en vangstbeperkingen

1. Gerichte visserij op de in bijlage V, deel A, vermelde soorten is verboden in de daarin aangegeven zones en perioden.

2. Voor nieuwe en experimentele visserij worden de beperkingen van de TAC's en de bijvangsten per deelgebied vastgesteld in bijlage V, deel B.

Artikel 21

Experimentele visserij

1. Deelname aan de experimentele visserij met de beug op Dissostichus spp. in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 buiten gebieden onder nationale jurisdictie tijdens het visseizoen 2011 is uitsluitend voorbehouden aan lidstaten die lid zijn van de CCAMLR. Lidstaten die aan die voorwaarde voldoen en die voornemens zijn om aan die visserij deel te nemen, stellen het CCAMLR-secretariaat daarvan overeenkomstig artikel 7 en artikel 7 bis van Verordening (EG) nr. 601/2004 uiterlijk op 24 juli 2011 in kennis.

2. De beperkingen van de TAC's en de bijvangsten in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 en de verdeling daarvan over de kleine onderzoeksvakken (Small Scale Research Units, SSRU's) in elk gebied worden vastgesteld in bijlage V, deel B. De visserijactiviteiten in een SSRU worden stopgezet zodra de gemelde vangsten de geldende vangstbeperking hebben bereikt, waarna dit vak voor de rest van het seizoen voor de visserij wordt gesloten.

3. De visserijactiviteiten vinden plaats in een zo groot mogelijk geografisch gebied en op zoveel mogelijk verschillende diepten om de nodige informatie te verzamelen voor het bepalen van het visserijpotentieel en om overconcentratie van vangsten en visserijinspanning te voorkomen. In de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1 en 58.4.2 is het echter verboden om te vissen op diepten van minder dan 550 m.

Artikel 22

Visserij op Antarctisch krill in het visseizoen 2011/2012

1. Alleen de lidstaten die lid zijn van de CCAMLR mogen tijdens het visseizoen 2011/2012 in het CCAMLR-verdragsgebied op Antarctisch krill (Euphausia superba) vissen. Lidstaten die voornemens zijn om in het CCAMLR-verdragsgebied op Antarctisch krill te vissen, stellen het CCAMLR-secretariaat en de Commissie overeenkomstig artikel 5 bis van Verordening (EG) nr. 601/2004 uiterlijk op 1 juni 2011 in kennis van:

a) hun voornemen om op Antarctisch krill te vissen, waarbij zij gebruik maken van het formulier in bijlage V, deel C;

b) de vorm van de netten, waarbij zij gebruik maken van het formulier in bijlage V, deel D.

2. De in lid 1 van dit artikel bedoelde kennisgeving omvat de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde informatie voor elk vaartuig dat van de lidstaat toestemming krijgt om aan de visserij op Antarctisch krill deel te nemen.

3. De lidstaten die voornemens zijn om in het CCAMLR-verdragsgebied de visserij op Antarctisch krill te beoefenen, geven alleen kennis van de vaartuigen met vergunning die ten tijde van de kennisgeving hun vlag voeren.

4. De lidstaten mogen toestaan dat een ander vaartuig dan de overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 van dit artikel aan het secretariaat van de CCAMLR gemelde vaartuigen, deelneemt aan de visserij op Antarctisch krill, wanneer een vaartuig met vergunning om legitieme operationele redenen of vanwege overmacht niet aan die visserij kan deelnemen. De betrokken lidstaten brengen in dat geval het CCAMLR-secretariaat en de Commissie onverwijld op de hoogte, met opgave van:

a) alle bijzonderheden over het vervangende vaartuig (of de vervangende vaartuigen), inclusief de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde informatie;

b) een volledig overzicht van de redenen voor de vervanging, alsmede van alle relevante ondersteunende bewijsstukken of referenties.

5. De lidstaten staan niet toe dat een vaartuig dat voorkomt op één van de door de CCAMLR vastgestelde lijsten van IOO-vaartuigen, aan de visserij op Antarctisch krill deelneemt.

Afdeling 3

Gebied van de IOTC-Commissie

Artikel 23

Beperking van de visserijcapaciteit van vaartuigen die in het IOTC-gebied vissen

1. Het maximumaantal EU-vaartuigen dat in het IOTC-gebied op tropische tonijn vist, en de overeenkomstige in brutotonnage uitgedrukte capaciteit, worden vastgesteld in bijlage VI, punt 1.

2. Het maximumaantal EU-vaartuigen dat in het IOTC-gebied op zwaardvis (Xiphias gladius) en witte tonijn (Thunnus alalunga) vist, en de overeenkomstige in brutotonnage uitgedrukte capaciteit, worden vastgesteld in bijlage VI, punt 2.

3. De lidstaten kunnen vaartuigen die zijn toegewezen aan één van de twee in de leden 1 en 2 bedoelde visserijtakken, opnieuw toewijzen aan de andere visserijtak, mits zij ten genoegen van de Commissie kunnen aantonen dat deze wijziging niet tot een stijging van de visserijinspanning voor de betrokken visbestanden leidt.

4. De lidstaten zorgen er bij een voorgestelde overdracht van capaciteit naar hun vloot voor dat de over te dragen vaartuigen voorkomen in het vaartuigenregister van de IOTC of van andere regionale tonijnvisserijorganisaties. Vaartuigen die voorkomen op de door een regionale organisatie voor visserijbeheer bijgehouden lijst van vaartuigen die illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserijactiviteiten verrichten (IOO-vaartuigen), mogen niet worden overgedragen.

5. Rekening houdend met de uitvoering van de bij de IOTC ingediende ontwikkelingsplannen kunnen de lidstaten hun visserijcapaciteit slechts tot boven de in de leden 1 en 2 bedoelde maxima verhogen binnen de in die ontwikkelingsplannen bepaalde grenzen.

Artikel 24

Haaien

1. In alle visserijtakken geldt een verbod op het aan boord houden, overladen en aanlanden van delen van of volledige karkassen van alle voshaaisoorten van de familie Alopiidae.

2. De in lid 1 bedoelde soorten worden voor zover mogelijk onverwijld en ongedeerd teruggezet.

Afdeling 4

SPRFMO-Gebied

Artikel 25

Pelagische visserij - capaciteitsbeperking

De lidstaten die in 2007, 2008 of 2009 actief pelagische visserijactiviteiten hebben uitgeoefend in het SPRFMO-verdragsgebied, beperken de totale brutotonnage van de vaartuigen die hun vlag voeren en die op pelagische bestanden vissen in 2011, tot het niveau van 78 610 brutotonnage in dat gebied, en wel zodanig dat de duurzame exploitatie van de pelagische visbestanden in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan is gewaarborgd.

Artikel 26

Pelagische visserij - TAC's

1. Alleen de lidstaten die in 2007, 2008 of 2009 actief pelagische visserijactiviteiten hebben uitgeoefend in het SPRFMO-verdragsgebied zoals omschreven in artikel 25, mogen in dat gebied op pelagische bestanden vissen met inachtneming van de in bijlage IJ vastgestelde TAC's.

2. De lidstaten stellen de Commissie maandelijks in kennis van de naam en de kenmerken, met inbegrip van de brutotonnage, van hun vaartuigen die betrokken zijn bij de in dit artikel bedoelde visserij.

3. Voor het toezicht op de in dit artikel bedoelde visserij sturen de lidstaten de Commissie, ter toezending aan het interim-secretariaat van de SPRFMO, gegevens van satellietvolgsystemen voor vissersvaartuigen (VMS-gegevens), maandelijkse vangstaangiften en, indien voorhanden, gegevens over aanloophavens, uiterlijk de 15e dag van de maand na die waarop de gegevens betrekking hebben.

Artikel 27

Bodemvisserij

De in artikel 25 bedoelde lidstaten beperken de bodemvisserijinspanning of de uit die visserij voortkomende vangsten in het SPRFMO-verdragsgebied tot het gemiddelde van de jaarlijkse hoeveelheden in de periode van 1 januari 2002 tot en met 31 december 2006, wat betreft het aantal vissersvaartuigen en andere parameters die een maatstaf zijn voor de vangsthoeveelheid, de visserijinspanning en de visserijcapaciteit, en tot de delen van het SPRFMO-verdragsgebied waar tijdens het vorige visseizoen bodemvisserij heeft plaatsgevonden.

Afdeling 5

IATTC-Gebied

Artikel 28

Ringzegenvisserij

1. De visserij met ringzegens op geelvintonijn (Thunnus albacares), grootoogtonijn (Thunnus obesus) en gestreepte tonijn (Katsuwonus pelamis) is verboden:

a) hetzij van 29 juli tot en met 28 september 2011, hetzij van 18 november 2011 tot en met 18 januari 2012, in het gebied dat wordt begrensd door: — de kustlijnen van Amerika langs de Stille Oceaan, — lengtegraad 150° WL, — breedtegraad 40° NB, — breedtegraad 40° ZB;

b) van 29 september tot en met 29 oktober 2011 in het gebied dat wordt begrensd door: — lengtegraad 96° WL, — lengtegraad 110° WL, — breedtegraad 4° NB, — breedtegraad 3° ZB.

2. De betrokken lidstaten delen de Commissie vóór 1 april 2011 de in lid 1, onder a), bedoelde periode mee waarin de visserijactiviteiten worden stilgelegd. Alle ringzegenvissers van de betrokken lidstaten zetten de visserij met de ringzegen in lid 1 van dit artikel beschreven gebied en gedurende de vastgestelde periode stop.

3. Ringzegenvissers die in het IATTC-gebied vissen, moeten alle gevangen geelvintonijnen, grootoogtonijnen en gestreepte tonijnen aan boord houden en aanlanden, behalve vis die om andere redenen dan de grootte als ongeschikt voor menselijke consumptie wordt beschouwd. Eén uitzondering vormt de laatste trek van een reis, wanneer misschien onvoldoende ruimte is overgebleven om alle bij die trek gevangen tonijn op te slaan.

Afdeling 6

SEAFO-Gebied

Artikel 29

Maatregelen ter bescherming van diepzeehaaien

De gerichte visserij op de volgende diepzeehaaien in het SEAFO-verdragsgebied is verboden:

— roggen (Rajidae),

— doornhaai (Squalus acanthias),

— gevlekte gladde lantaarnhaai (Etmopterus bigelowi),

— kortstaartlantaarnhaai (Etmopterus brachyurus),

— grote lantaarnhaai (Etmopterus princeps),

— gladde lantaarnhaai (Etmopterus pusillus),

— spookkathaai (Apristurus manis),

— fluweelijshaai (Scymnodon squamulosus),

— en diepzeehaaien van de superorde Selachimorpha.

Afdeling 7

WCPFC-Gebied

Artikel 30

Beperkingen van de visserijinspanning voor grootoogtonijn, geelvintonijn, gestreepte tonijn en zuidelijke witte tonijn

De lidstaten zien erop toe dat de totale inspanning bij de visserij op grootoogtonijn (Thunnus obesus), geelvintonijn (Thunnus albacares), gestreepte tonijn (Katsuwonus pelamis) en zuidelijke witte tonijn (Thunnus alalunga) in het WCPFC-gebied wordt beperkt tot de visserijinspanning die in partnerschapsovereenkomsten tussen de Unie en kuststaten in de regio is overeengekomen.

Artikel 31

Gesloten gebied voor de visserij met visconcentratievoorzieningen (FAD's)

1. In het gedeelte van het WCPFC-gebied tussen 20° NB en 20° ZB zijn visserijactiviteiten van ringzegenvaartuigen die gebruik maken van FAD's, verboden tussen 1 juli 2011, 00.00 uur, en 30 september 2011, 24.00 uur. In die periode mogen ringzegenvaartuigen in dat gedeelte van het WCPFC-gebied alleen visserijactiviteiten verrichten indien zich aan boord een waarnemer bevindt die erop toeziet dat het vaartuig op geen enkel ogenblik:

a) een FAD of soortgelijk elektronisch apparaat gebruikt of in dienst heeft;

b) met behulp van FAD's vist op scholen.

2. Alle ringzegenvaartuigen die in het in lid 1 bedoelde gedeelte van het WCPFC-gebied vissen, houden alle gevangen grootoogtonijn, geelvintonijn en gestreepte tonijn aan boord en landen deze aan of laden deze over.

3. Lid 2 geldt niet in de volgende gevallen:

a) tijdens de laatste trek van een visreis, indien onvoldoende ruimte is overgebleven om al deze vis op te slaan;

b) wanneer de vis om andere dan met de grootte verband houdende redenen niet geschikt is voor menselijke consumptie; dan wel

c) wanneer zich een ernstige storing van de koelinstallatie voordoet.

Artikel 32

Gesloten gebieden voor de ringzegenvisserij

De visserij met ringzegens op grootoogtonijn en geelvintonijn is verboden in de volgende, in volle zee gelegen gebieden:

a) de internationale wateren die worden afgebakend door de grenzen van de exclusieve economische zones van Indonesië, Palau, Micronesië en Papoea-Nieuw-Guinea;

b) de internationale wateren die worden afgebakend door de grenzen van de exclusieve economische zones van Micronesië, de Marshall-eilanden, Nauru, Kiribati, Tuvalu, Fiji, de Salomonseilanden en Papoea-Nieuw-Guinea.

Artikel 33

Beperking van het aantal EU-vaartuigen dat op zwaardvis mag vissen

Het maximumaantal EU-vaartuigen dat in de gebieden bezuiden 20° ZB van het WCPFC-gebied op zwaardvis (Xiphias gladius) mag vissen, wordt vastgesteld in bijlage VII.

Afdeling 8

Beringzee

Artikel 34

Verbod op de visserij in de volle zee van de Beringzee

De visserij op alaskakoolvis (Theragra chalcogramma) in de volle zee van de Beringzee is verboden.

TITEL III

VANGSTMOGELIJKHEDEN VOOR VAARTUIGEN VAN DERDE LANDEN IN EU-WATEREN

Artikel 35

TAC's

Vissersvaartuigen die de vlag voeren van Noorwegen, alsook vissersvaartuigen die op de Faeröer geregistreerd staan, mogen, met inachtneming van de in bijlage I van deze verordening vastgestelde TAC's en de in de onderhavige titel en hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1006/2008 vastgestelde voorwaarden, in EU-wateren vissen.

Artikel 36

Vismachtigingen

1. Het maximumaantal vismachtigingen voor vaartuigen van derde landen die in EU-wateren vissen, wordt vastgesteld in bijlage VIII.

2. Vis van bestanden waarvoor TAC's zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangeland mits die vis is gevangen met vaartuigen van derde landen die een quotum hebben en dat quotum niet is opgebruikt.

Artikel 37

Verboden soorten

1. Het is vaartuigen van derde landen verboden de onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden en aan te landen:

a) reuzenhaai (Cetorinhus maximus) en witte haai (Carcharodon carcharias) in alle EU-wateren;

b) zee-engel (Squatina squatina) in alle EU-wateren;

c) vleet (Dipturus batis) in de EU-wateren van de ICES-sector IIa en ICES-deelgebieden III, IV, VI, VII, VIII, IX en X;

d) golfrog (Raja undulata) en witte rog (Rostroraja alba) in de EU-wateren van de ICES-deelgebieden VI, VII, VIII, IX en X; en

e) gitaarroggen (Rhinobatidae) in de EU-wateren van ICES-deelgebieden I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X en XII.

2. De in lid 1 bedoelde soorten worden voor zover mogelijk onverwijld en ongedeerd teruggezet.

TITEL IV

SLOTBEPALINGEN

Artikel 38

Wijziging van Verordening (EG) nr. 754/2009

Artikel 1, onder h), van Verordening (EG) nr. 754/2009 wordt geschrapt.

Artikel 39

Inwerkingtreding en toepassing

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2011.

Artikel 38 is evenwel van toepassing met ingang van 1 februari 2011.

Op vangstmogelijkheden voor het CCAMLR-verdragsgebied die gelden voor perioden die ingaan vóór 1 januari 2011, zijn de artikelen 20, 21 en 22 en de bijlagen IE en V van toepassing met ingang van de datum waarop de betrokken vangstmogelijkheden van toepassing zijn.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 18 januari 2011. Voor de Raad De voorzitter MARTONYI J.

(1) PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.

(2) PB L 150 van 30.4.2004, blz. 1.

(3) PB L 345 van 28.12.2005, blz. 5.

(4) PB L 65 van 7.3.2006, blz. 1.

(5) PB L 122 van 11.5.2007, blz. 7.

(6) PB L 157 van 19.6.2007, blz. 1.

(7) PB L 344 van 20.12.2008, blz. 6.

(8) PB L 348 van 24.12.2008, blz. 20.

(9) PB L 96 van 15.4.2009, blz. 1.

(10) PB L 115 van 9.5.1996, blz. 3.

(11) PB L 214 van 19.8.2009, blz. 16.

(12) Verordening (EU) nr. 53/2010 van de Raad van 14 januari 2010 tot vaststelling, voor 2010, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de EU en, voor vaartuigen van de EU, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn (PB L 21 van 26.1.2010, blz. 1).

(13) Overeenkomst betreffende de visserij tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen (PB L 226 van 29.8.1980, blz. 48).

(14) Overeenkomst betreffende de visserij tussen de Europese Economische Gemeenschap, enerzijds, en de Regering van Denemarken en de plaatselijke Regering van de Faeröer, anderzijds (PB L 226 van 29.8.1980, blz. 12).

(15) Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Economische Gemeenschap, enerzijds, en de regering van Denemarken en de autonome regering van Groenland, anderzijds (PB L 172 van 30.6.2007, blz. 4) en Protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie als bedoeld in die overeenkomst (PB L 172 van 30.6.2007, blz. 9).

(16) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

(17) PB L 343 van 22.12.2009, blz. 1.

(18) Verordening (EG) nr. 517/2008 van de Commissie van 10 juni 2008 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 850/98 wat betreft de bepaling van de maaswijdte en de meting van de twijndikte van visnetten (PB L 151 van 11.6.2008, blz. 5).

(19) Verordening (EG) nr. 218/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake de verstrekking van statistieken van de nominale vangsten van lidstaten die in het noordoostelijke gedeelte van de Atlantische Oceaan vissen (herschikking) (PB L 87 van 31.3.2009, blz. 70).

(20) Verordening (EG) nr. 216/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake de verstrekking van statistieken van de nominale vangsten van lidstaten in bepaalde gebieden buiten de Noord-Atlantische Oceaan (herschikking) (PB L 87 van 31.3.2009, blz. 1).

(21) Verordening (EG) nr. 217/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake de indiening van statistieken van de vangsten en de visserijactiviteit van de lidstaten die in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan vissen (herschikking) (PB L 87 van 31.3.2009, blz. 42).

(22) Gesloten bij Besluit 2002/738/EG van de Raad (PB L 234 van 31.8.2002, blz. 39).

(23) De Unie is tot het verdrag toegetreden bij Besluit 86/238/EEG van de Raad (PB L 162 van 18.6.1986, blz. 33).

(24) Verordening (EG) nr. 601/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot vaststelling van bepaalde controlemaatregelen voor de visserij in het verdragsgebied van het Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (PB L 97 van 1.4.2004, blz. 16).

(25) Gesloten bij Besluit 2006/539/EG van de Raad (PB L 224 van 16.8.2006, blz. 22).

(26) De Unie is tot de overeenkomst toegetreden bij Besluit 95/399/EG van de Raad (PB L 236 van 5.10.1995, blz. 24).

(27) Gesloten bij Besluit 2008/780/EG van de Raad (PB L 268 van 9.10.2008, blz. 27).

(28) De Unie is tot het verdrag toegetreden bij Besluit 2005/75/EG van de Raad (PB L 32 van 4.2.2005, blz. 1).

(29) Verordening (EG) nr. 1006/2008 van de Raad van 29 september 2008 betreffende machtigingen voor visserijactiviteiten van communautaire vissersvaartuigen buiten de communautaire wateren en de toegang van vaartuigen van derde landen tot de communautaire wateren (PB L 286 van 29.10.2008, blz. 33).

(30) Verordening (EG) nr. 2347/2002 van de Raad van 16 december 2002 tot vaststelling van bijzondere voorwaarden voor de toegang tot diepzeebestanden en bij de visserij daarop in acht te nemen voorschriften (PB L 351 van 28.12.2002, blz. 6).

BIJLAGE IIA VISSERIJINSPANNING VOOR VAARTUIGEN IN HET KADER VAN HET BEHEER VAN BEPAALDE BESTANDEN IN DE ICES-SECTOREN IIIa, VIa, VIIa, VIId, ICES-DEELGEBIED IV EN IN EU-WATEREN VAN DE ICES-SECTOREN IIa EN Vb 1. Toepassingsgebied 1.1. Deze bijlage is van toepassing op EU-vaartuigen die één van de in punt 1 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1342/2008 bedoelde vistuigen aan boord hebben of gebruiken en aanwezig zijn in één van de in punt 2 van die bijlage bedoelde geografische gebieden. 1.2. Deze bijlage is niet van toepassing op vaartuigen met een lengte over alles van minder dan tien meter. Deze vaartuigen hoeven niet in het bezit te zijn van een speciaal visdocument dat is afgegeven overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1627/94. De betrokken lidstaten beoordelen de visserijinspanning voor deze vaartuigen aan de hand van de inspanningsgroep waartoe zij behoren, en gebruiken daarvoor adequate bemonsteringsmethoden. In 2011 verzoekt de Commissie om wetenschappelijk advies teneinde de door deze vaartuigen verrichte inspanning te beoordelen en de betrokken vaartuigen later in de inspanningsregeling op te nemen. 2. Gereglementeerd tuig en geografische gebieden Voor de toepassing van deze bijlage gelden de in punt 1 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1342/2008 vermelde vistuigcategorieën en de in punt 2 van die bijlage vermelde geografische gebieden. 3. Maximaal toegestane visserijinspanning 3.1. De voor de beheersperiode 2011, van 1 februari 2011 tot en met 31 januari 2012, geldende maximaal toegestane visserijinspanning als bedoeld in artikel 12, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1342/2008 en artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 676/2007, per inspanningsgroep en per lidstaat, wordt vastgesteld in aanhangsel 1 bij deze bijlage. 3.2. De overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1954/2003 (1) vastgestelde maximumniveaus voor de jaarlijkse visserijinspanning laten de in deze bijlage bepaalde maximaal toegestane visserijinspanning onverlet. 4. Verplichtingen van de lidstaten 4.1. De lidstaten beheren de maximaal toegestane visserijinspanning overeenkomstig de voorwaarden van artikel 9 van Verordening (EG) nr. 676/2007, artikel 4 en de artikelen 13 tot en met 17 van Verordening (EG) nr. 1342/2008 en de artikelen 26 tot en met 35 van Verordening (EG) nr. 1224/2009. 4.2. Artikel 28 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 geldt voor vaartuigen die binnen het toepassingsgebied van deze bijlage vallen. Het in dat artikel bedoelde geografische gebied is, voor kabeljauwbeheer, elk van de geografische gebieden van punt 2 van deze bijlage en, voor tong- en scholbeheer, ICES-deelgebied IV. 5. Toewijzing van de visserijinspanning 5.1. Indien een lidstaat dit passend acht om de duurzame uitvoering van zijn visserijinspanningsregeling te versterken, verleent hij vaartuigen in de geografische gebieden waarop deze bijlage van toepassing is, geen toestemming voor visserijactiviteiten met gereglementeerd vistuig als deze vaartuigen nog niet eerder dergelijke visserijactiviteiten hebben bedreven, tenzij hij ervoor zorgt dat een gelijkwaardig vermogen, in kilowatt gemeten, niet voor vissen in het gereglementeerde gebied wordt gebruikt. 5.2. Een lidstaat mag beheersperioden vaststellen voor de toewijzing van de volledige maximaal toegestane inspanning, of delen daarvan, aan individuele vaartuigen of groepen vaartuigen. In dat geval wordt het aantal dagen of uren tijdens welke een vaartuig gedurende een beheersperiode in het betrokken gebied aanwezig mag zijn, door de betrokken lidstaat zelf vastgesteld. Tijdens dergelijke beheersperioden kan de lidstaat de inspanning opnieuw toewijzen tussen individuele vaartuigen of groepen vaartuigen. 5.3. Lidstaten die de aanwezigheid van vaartuigen in een gebied per uur vaststellen, moeten de benutting van de dagen blijven meten overeenkomstig de in punt 4 van deze bijlage bedoelde voorwaarden. Op verzoek van de Commissie moet de lidstaat aantonen welke voorzorgsmaatregelen hij heeft genomen ter voorkoming van excessieve benutting van de inspanning in het gebied wanneer een vaartuig zijn aanwezigheden in het gebied beëindigt vóór het einde van een periode van 24 uur. 6. Mededeling van relevante gegevens 6.1. Onverminderd de artikelen 33 en 34 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 dienen de lidstaten bij de Commissie, op haar verzoek, aan de hand van het in aanhangsel 2 opgenomen modelrapportageformulier de gegevens in over de visserijinspanning die hun vaartuigen gedurende de vorige maand en de daaraan voorafgaande maanden hebben verricht. 6.2. De gegevens worden naar een door de Commissie aan de lidstaten mee te delen e-mailadres gestuurd. Wanneer het systeem voor de uitwisseling van visserijgegevens (FIDES - Fisheries Data Exchange System) - of een ander door de Commissie vastgesteld gegevenssysteem - operationeel wordt, sturen de lidstaten, uiterlijk op de 15e van elke maand, de gegevens over de tot het einde van de voorgaande maand verrichte inspanning naar dat systeem. De Commissie deelt de lidstaten uiterlijk twee maanden vóór de eerste termijn mee op welke datum het systeem voor de transmissie van gegevens in werking zal treden. De eerste visserijinspanningsaangifte die naar het systeem wordt gestuurd, dient de gegevens over de vanaf 1 februari 2011 verrichte inspanning te omvatten. De lidstaten sturen de Commissie desgevraagd de gegevens over de door hun vissersvaartuigen in januari 2011 verrichte visserijinspanning. (1) Verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap (PB L 289 van 7.11.2003, blz. 1). Aanhangsel 1 bij bijlage IIA Maximaal toegestane visserijinspanning in kilowattdagen Geografisch gebied: Gereglementeerd vistuig DK DE SE (a) Kattegat TR1 197 929 4 212 16 610 TR2 1 106 722 6 987 436 675 TR3 441 872 0 490 BT1 0 0 0 BT2 0 0 0 GN 115 456 26 534 13 102 GT 22 645 0 22 060 LL 1 100 0 25 339

Geografisch gebied: Gereglementeerd vistuig BE DK DE ES FR IE NL SE UK (b) Skagerrak, het gedeelte van ICES-sector IIIa dat niet tot het Skagerrak of het Kattegat behoort; ICES-deelgebied IV en de EU-wateren van ICES-sector IIa; ICES-sector VIId TR1 1 094 4 139 276 1 073 668 1 722 1 840 286 192 314 506 210 348 7 561 687 TR2 236 768 3 474 212 436 666 0 7 942 312 13 418 914 458 738 473 6 268 834 TR3 0 2 545 009 257 0 101 316 0 36 617 1 024 8 482 BT1 1 427 574 1 157 265 29 271 0 0 0 999 808 0 1 739 759 BT2 5 818 587 84 053 1 525 679 0 1 230 378 0 31 303 634 0 6 710 298 GN 163 531 2 307 977 224 484 0 342 579 0 438 664 74 925 546 303 GT 0 224 124 467 0 4 338 315 0 0 48 968 14 004 LL 0 56 312 0 245 125 141 0 0 110 468 134 880

Geografisch gebied: Gereglementeerd vistuig BE FR IE NL UK (c) ICES-sector VIIa TR1 0 64 257 44 719 0 452 789 TR2 13 554 992 584 047 0 1 450 985 TR3 0 0 1 422 0 0 BT1 0 0 0 0 0 BT2 843 782 0 514 584 200 000 111 693 GN 0 471 18 255 0 5 970 GT 0 0 0 0 158 LL 0 0 0 0 70 614

Geografisch gebied: Gereglementeerd vistuig BE DE ES FR IE UK (d) ICES-sector VIa en de EU-wateren van ICES-sector Vb TR1 0 8 363 0 1 980 786 166 010 1 377 697 TR2 0 0 0 34 926 479 043 2 972 845 TR3 0 0 0 0 273 16 027 BT1 0 0 0 0 0 117 544 BT2 0 0 0 0 3 801 4 626 GN 0 35 442 13 836 150 198 5 697 213 454 GT 0 0 0 0 1 953 145 LL 0 0 1 402 142 163 130 4 250 630 040 Aanhangsel 2 bij bijlage IIA Tabel II Rapportageformaat Lidstaat Vistuig Gebied Jaar Maand Cumulatieve aangifte (1) (2) (3) (4) (5) (6)

Tabel III Gegevensformaat Naam van het veld Maximumaantal letters/cijfers Richting (1) L(inks/R(echts) Definitie en opmerkingen (1) Lidstaat 3 — Lidstaat (ISO-drielettercode) waar het vaartuig is geregistreerd (2) Vistuig 3 — Eén van de volgende vistuigtypes: TR1 TR2 TR3 BT1 BT2 GN1 GT1 LL1 (3) Gebied 8 L Eén van de volgende gebieden: 03AS 02A0407D 07A 06A (4) Jaar 4 — Het jaar van de maand waarvoor de aangifte wordt gedaan (5) Maand 2 — Maand waarvoor de visserijinspanningsaangifte wordt gedaan (uitgedrukt in twee cijfers tussen 01 en 12) (6) Cumulatieve aangifte 13 R Cumulatieve visserijinspanning in kilowattdagen vanaf 1 januari van het jaar (4) tot het einde van de maand (5) (1) Relevante informatie voor de verstrekking van gegevens volgens een formaat met vaste lengte.

BIJLAGE IIB VISSERIJINSPANNING VOOR VAARTUIGEN IN HET KADER VAN HET HERSTEL VAN BEPAALDE ZUIDELIJKE HEEKBESTANDEN EN LANGOUSTINEBESTANDEN IN DE ICES-SECTOREN VIIIc EN IXa, MET UITZONDERING VAN DE GOLF VAN CADIZ 1. Toepassingsgebied Deze bijlage is van toepassing op EU-vaartuigen met een lengte over alles van ten minste 10 meter, die trawls, Deense zegennetten of soortgelijk vistuig met een maaswijdte gelijk aan of groter dan 32 mm en kieuwnetten met een maaswijdte gelijk aan of groter dan 60 mm of grondbeugen aan boord hebben of gebruiken, en aanwezig zijn in de ICES-sectoren VIIIc en IXa, met uitzondering van de Golf van Cadiz. 2. Definities Voor de toepassing van deze bijlage wordt verstaan onder: a) „vistuiggroep”: trawls, Deense zegennetten of soortgelijk vistuig met een maaswijdte gelijk aan of groter dan 32 mm, alsmede kieuwnetten met een maaswijdte gelijk aan of groter dan 60 mm en grondbeugen; b) „gereglementeerd vistuig”: vistuig van de twee vistuigcategorieën die tot de vistuiggroep behoren; c) „gebied”: de ICES-sectoren VIIIc en IXa, met uitzondering van de Golf van Cadiz; d) „beheersperiode 2011”: de periode van 1 februari 2011 tot en met 31 januari 2012; e) „bijzondere voorwaarden”: de in punt 5.2 van deze bijlage genoemde bijzondere voorwaarden. 3. Vaartuigen waarvoor beperkingen van de visserijinspanning gelden 3.1. Een lidstaat verleent vaartuigen die zijn vlag voeren, geen toestemming voor visserijactiviteiten met gereglementeerd vistuig in het gebied als deze vaartuigen in de jaren 2002 tot en met 2010, de visserijactiviteiten ingevolge een overdracht van dagen tussen vissersvaartuigen niet meegerekend, nog niet eerder dergelijke visserijactiviteiten in dat gebied hebben bedreven, tenzij hij ervoor zorgt dat een gelijkwaardig vermogen, in kilowatt gemeten, niet voor vissen in het gebied wordt gebruikt. 3.2. Een vaartuig dat de vlag van een lidstaat voert die geen quota heeft in het gebied, mag in dat gebied niet vissen met gereglementeerd vistuig, tenzij het vaartuig na een overdracht een quotum krijgt toegewezen uit hoofde van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 en zeedagen krijgt overeenkomstig punt 10 of punt 11 van deze bijlage. 4. Algemene verplichtingen en activiteitsbeperkingen 4.1. De lidstaten beheren de maximaal toegestane visserijinspanning overeenkomstig de voorwaarden van artikel 8 van Verordening (EG) nr. 2166/2005 en de artikelen 26 tot en met 35 van Verordening (EG) nr. 1224/2009. 4.2. Onverminderd artikel 29 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 zorgen de lidstaten ervoor dat EU-vaartuigen die hun vlag voeren, wanneer ze gereglementeerd vistuig aan boord hebben, niet langer dan het in punt 5 van deze bijlage bepaalde aantal dagen aanwezig zijn in het gebied. 4.3. Artikel 28 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 geldt voor vaartuigen die binnen het toepassingsgebied van deze bijlage vallen. Het in dat artikel bedoelde geografische gebied is het gebied bedoeld in punt 2 van deze bijlage. AAN EU-VAARTUIGEN TOEGEWEZEN AANTAL DAGEN VAN AANWEZIGHEID IN HET GEBIED 5. Maximumaantal dagen 5.1. Het maximumaantal dagen waarvoor een lidstaat tijdens de beheersperiode 2011 een onder zijn vlag varend vaartuig mag toestaan in het gebied aanwezig te zijn terwijl het gereglementeerd vistuig aan boord heeft, staat vermeld in tabel I. 5.2. Voor de vaststelling van het maximumaantal zeedagen dat een EU-vaartuig na toestemming van zijn vlaggenlidstaat in het gebied aanwezig mag zijn, gelden de onderstaande bijzondere voorwaarden overeenkomstig tabel I: a) de totale aanvoer van heek door het vaartuig in 2008 of 2009 moet op jaarbasis minder dan 5 ton of minder dan 3% bedragen volgens de aanvoer in levend gewicht zoals opgegeven in het visserijlogboek, en b) de totale aanvoer van langoustine door het vaartuig in 2008 of 2009 moet op jaarbasis minder dan 2,5 ton bedragen volgens de aanvoer in levend gewicht zoals opgegeven in het visserijlogboek. 5.3. De in punt 5.2 genoemde bijzondere voorwaarde kan worden overgedragen naar één of meer andere vaartuigen die dat vaartuig in de vloot vervangen, mits het vervangende vaartuig soortgelijk vistuig gebruikt en nog niet eerder grotere hoeveelheden heek en langoustine dan vermeld in punt 5.2 heeft aangevoerd. 5.4. De lidstaten mogen de hun toegewezen visserijinspanning beheren aan de hand van een kilowattdagensysteem. Op grond van dat systeem mogen zij een vaartuig met betrekking tot de in tabel I opgenomen soorten gereglementeerd vistuig en bijzondere voorwaarden, toestaan om gedurende een maximumaantal dagen dat verschilt van het in die tabel vastgestelde aantal, aanwezig te zijn in het gebied, mits het totale aantal kilowattdagen dat met het gereglementeerde vistuig en de in punt 5.2 genoemde bijzondere voorwaarde overeenstemt, in acht wordt genomen. Het totale aantal kilowattdagen moet de som zijn van alle individuele visserijinspanningen die zijn toegewezen aan de vaartuigen die de vlag van die lidstaat voeren en in aanmerking komen voor het gereglementeerde vistuig en, in voorkomend geval, voor de bijzondere voorwaarde. Deze individuele visserijinspanningen worden berekend in kilowattdagen door het motorvermogen van elk vaartuig te vermenigvuldigen met het aantal zeedagen waarover het betrokken vaartuig overeenkomstig tabel I zou beschikken indien de bepalingen van dit punt niet werden toegepast. Zolang het aantal dagen overeenkomstig tabel I onbeperkt is, bedraagt het aantal dagen waarover het vaartuig zou beschikken, 360. 5.5. Lidstaten die gebruik wensen te maken van het in punt 5.4 bedoelde systeem, dienen bij de Commissie een verzoek in met elektronische verslagen waarin voor de in tabel I vermelde vistuiggroep en bijzondere voorwaarde de gegevens worden vermeld voor de berekening op basis van: — de lijst van vaartuigen die mogen vissen, met vermelding van hun nummer in het EU-vissersvlootregister (CFR) en hun motorvermogen, — de vangstcijfers van dergelijke vaartuigen voor 2008 en 2009, waaruit de in bijzondere voorwaarde 5.2, onder a) of b), vastgestelde vangstsamenstelling blijkt, indien deze vaartuigen voor deze bijzondere voorwaarde in aanmerking komen, — het aantal zeedagen dat elk vaartuig overeenkomstig tabel I oorspronkelijk had mogen vissen en het aantal zeedagen waarover elk vaartuig bij toepassing van punt 5.4 zou beschikken. Op basis van deze gegevens mag de Commissie de betrokken lidstaat toestemming verlenen om gebruik te maken van het in punt 5.4 bedoelde systeem. 6. Beheersperioden 6.1. Een lidstaat mag het in tabel I vermelde aantal dagen van aanwezigheid in het gebied verdelen over beheersperioden met een duur van één of meer kalendermaanden. 6.2. Het aantal dagen of uren tijdens welke een vaartuig gedurende een beheersperiode in het betrokken gebied aanwezig mag zijn, wordt door de betrokken lidstaat vastgesteld. Lidstaten die de aanwezigheid van vaartuigen in een gebied per uur vaststellen, moeten de benutting van de dagen blijven meten overeenkomstig punt 4.1. Op verzoek van de Commissie moet de lidstaat aantonen welke voorzorgsmaatregelen hij heeft genomen ter voorkoming van een excessieve benutting van dagen in het gebied wanneer een vaartuig aanwezigheden in het gebied beëindigt vóórdat een periode van 24 uur is afgelopen. 7. Toewijzing van extra dagen voor de definitieve beëindiging van visserijactiviteiten 7.1. De Commissie kan lidstaten extra dagen toekennen waarop een vaartuig toestemming van zijn vlaggenlidstaat kan krijgen om in het gebied aanwezig te zijn met gereglementeerd vistuig aan boord, en wel op basis van de definitieve beëindiging van visserijactiviteiten tussen 1 februari 2010 en 31 januari 2011, hetzij overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2792/1999 (1) of artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1198/2006 (2), hetzij ingevolge andere omstandigheden die de lidstaten naar behoren motiveren. Ook vaartuigen waarvoor kan worden aangetoond dat zij definitief uit het gebied verdwenen zijn, komen in aanmerking. De in kilowattdagen gemeten visserijinspanning die vaartuigen waarvan de activiteiten zijn beëindigd, in 2003 met het betrokken vistuig hebben geleverd, wordt gedeeld door de inspanning die alle vaartuigen in 2003 met dat vistuig hebben geleverd. Het aantal extra zeedagen wordt vervolgens berekend door de aldus verkregen ratio te vermenigvuldigen met het aantal dagen dat overeenkomstig tabel I zou zijn toegewezen. Het resultaat van deze berekening wordt afgerond op de dichtstbijzijnde hele dag. Dit punt is niet van toepassing wanneer een vaartuig overeenkomstig punt 3 of punt 5.3 is vervangen of wanneer de onttrekking reeds in de voorgaande jaren is benut om extra zeedagen te krijgen. 7.2. Lidstaten die gebruik wensen te maken van de in punt 7.1 vastgestelde toewijzingen, dienen bij de Commissie een verzoek in met elektronische verslagen waarin voor de in tabel I vermelde vistuiggroep en bijzondere voorwaarde de gegevens worden vermeld voor de berekening op basis van: — de lijst van vaartuigen waarvan de activiteiten zijn beëindigd, met vermelding van hun nummer in het EU-vissersvlootregister (CFR) en hun motorvermogen, — de in 2003 door die vaartuigen verrichte visserijactiviteit, berekend in zeedagen volgens vistuiggroep en, zo nodig, per bijzondere voorwaarde. 7.3. Op basis van dit verzoek kan de Commissie het in punt 5.1 vastgestelde aantal dagen voor de betrokken lidstaat wijzigen volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure. 7.4. Tijdens de beheersperiode 2011 mag een lidstaat deze extra zeedagen opnieuw toewijzen aan alle of sommige vaartuigen die nog steeds deel uitmaken van de vloot en die in aanmerking komen voor het gereglementeerde vistuig. Overdracht van extra dagen van een vaartuig waarvan de activiteiten zijn beëindigd en dat in aanmerking kwam voor één van de in punt 5.2, onder a) of b), genoemde bijzondere voorwaarden, naar een actief vaartuig dat niet in aanmerking komt voor een bijzondere voorwaarde, is niet toegestaan. 7.5. Extra dagen die voor de beheersperiode 2010 door de Commissie waren toegewezen vanwege de definitieve beëindiging van visserijactiviteiten, worden opgenomen in het maximumaantal dagen per lidstaat zoals vermeld in tabel I en toegewezen aan de in tabel I vermelde vistuiggroepen, en worden aangepast door toepassing van de uit deze verordening voor de beheersperiode 2011 voortvloeiende beperkingen van het aantal zeedagen. 7.6. In afwijking van de punten 7.1, 7.2 en 7.3 kan de Commissie een lidstaat bij wijze van uitzondering extra dagen voor de beheersperiode 2011 toewijzen op basis van de definitieve beëindiging van visserijactiviteiten die hebben plaatsgevonden van 1 februari 2004 tot en met 31 januari 2010 en waarvoor nog niet eerder een verzoek om extra dagen was ingediend. 8. Toewijzing van extra dagen voor versterkt toezicht door wetenschappelijke waarnemers 8.1. De Commissie kan in het kader van een partnerschap tussen de wetenschap en de visserijsector op basis van een programma voor versterkt toezicht door wetenschappelijke waarnemers de lidstaten drie extra dagen van aanwezigheid in het gebied toewijzen voor vaartuigen met gereglementeerd vistuig aan boord. Dergelijke programma's moeten met name gericht zijn op teruggooiniveaus en vangstsamenstelling en moeten inzake gegevensverzameling verder gaan dan de vereisten van Verordening (EG) nr. 199/2008 van de Raad van 25 februari 2008 betreffende de instelling van een communautair kader voor de verzameling, het beheer en het gebruik van gegevens in de visserijsector en voor de ondersteuning van wetenschappelijk advies over het gemeenschappelijk visserijbeleid (3) en de uitvoeringsbepalingen daarvan voor nationale programma’s. De wetenschappelijke waarnemers zijn onafhankelijk van de eigenaar, van de kapitein van het vaartuig en van de bemanning. 8.2. De lidstaten die gebruik wensen te maken van de in punt 8.1 bedoelde toewijzingen, moeten een beschrijving van hun programma voor versterkt toezicht door wetenschappelijke waarnemers ter goedkeuring bij de Commissie indienen. 8.3. Op basis van die beschrijving en na overleg met het WTECV kan de Commissie het aantal in punt 5.1 omschreven dagen voor de betrokken lidstaat en voor de vaartuigen, het gebied en het vistuig waarvoor het programma voor versterkt toezicht door wetenschappelijke waarnemers geldt, wijzigen overeenkomstig de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure. 8.4. Indien een door een lidstaat ingediend programma voor versterkt toezicht door wetenschappelijke waarnemers reeds in het verleden door de Commissie werd goedgekeurd en de lidstaat dit programma ongewijzigd wil blijven toepassen, stelt de lidstaat de Commissie vier weken vóór het begin van de periode waarvoor dit programma van toepassing is, in kennis van de voortzetting ervan. 9. Bijzondere voorwaarden voor de toewijzing van dagen 9.1. Indien aan een vaartuig een onbeperkt aantal dagen wordt toegewezen omdat is voldaan aan de bijzondere voorwaarden, mag de aanvoer van het vaartuig in de beheersperiode 2011 niet meer bedragen dan 5 ton heek en 2,5 ton langoustine, gemeten in levend gewicht. 9.2. Wanneer een vaartuig niet aan de betrokken voorwaarde(n) voldoet, verliest het met onmiddellijke ingang het recht op de toewijzing van het aantal dagen dat met die bijzondere voorwaarde overeenstemt. Tabel I Maximumaantal dagen per jaar waarop een vaartuig in het gebied aanwezig mag zijn, per vistuig Bijzondere voorwaarde Gereglementeerd vistuig Maximumaantal dagen Bodemtrawls, Deense zegennetten of soortgelijke trawls met een maaswijdte ≥ 32 mm, kieuwnetten met een maaswijdte ≥ 60 mm en grondbeugen ES 158 FR 142 PT 172 5.2 a) en 5.2 b) Bodemtrawls, Deense zegennetten of soortgelijke trawls met een maaswijdte ≥ 32 mm, kieuwnetten met een maaswijdte ≥ 60 mm en grondbeugen Onbeperkt UITWISSELING VAN TOEGEWEZEN VISSERIJINSPANNINGEN 10. Overdracht van dagen tussen vaartuigen die de vlag van dezelfde lidstaat voeren 10.1. Een lidstaat kan vaartuigen die zijn vlag voeren, toestaan om dagen tijdens welke zij in het gebied aanwezig mogen zijn, voor hetzelfde gebied over te dragen aan een ander vaartuig dat zijn vlag voert, mits het product van het door een vaartuig ontvangen aantal dagen en het motorvermogen in kilowatt van dat vaartuig (kilowattdagen) gelijk is aan of kleiner is dan het product van het door het overdragende vaartuig overgedragen aantal dagen en het motorvermogen in kilowatt van dat vaartuig. Als motorvermogen in kilowatt van een vaartuig geldt het voor dat vaartuig in het EU-vissersvlootregister geregistreerde vermogen. 10.2. Het product van het overeenkomstig punt 10.1 overgedragen totale aantal dagen in het betrokken gebied en het motorvermogen in kilowatt van het overdragende vaartuig mag niet groter zijn dan het product van het geregistreerde gemiddelde aantal dagen per jaar dat het overdragende vaartuig in 2008 en 2009 in het gebied heeft doorgebracht, zoals bevestigd in het visserijlogboek, en het motorvermogen in kilowatt van dat vaartuig. 10.3. Het overdragen van dagen overeenkomstig punt 10.1 is alleen toegestaan tussen vaartuigen die werken met gereglementeerd vistuig en gedurende dezelfde beheersperiode. 10.4. Het overdragen van dagen is alleen toegestaan voor vaartuigen waaraan visdagen zijn toegewezen zonder toepassing van de bijzondere voorwaarde. 10.5. Op verzoek van de Commissie verstrekken de lidstaten informatie over de overdrachten die hebben plaatsgevonden. Spreadsheetformaten voor het verzamelen en doorsturen van de in dit punt bedoelde informatie kunnen worden vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure. 10. Overdracht van dagen tussen vissersvaartuigen die de vlag van verschillende lidstaten voeren Iedere lidstaat kan vissersvaartuigen die zijn vlag voeren, toestaan om dagen van aanwezigheid in het gebied binnen dezelfde beheersperiode en binnen hetzelfde gebied over te dragen aan een vissersvaartuig dat de vlag van een andere lidstaat voert, mits de voorwaarden van de punten 3.1, 3.2 en 10 van overeenkomstige toepassing zijn. Voordat een lidstaat toestemming verleent voor een dergelijke overdracht, stelt hij de Commissie in kennis van het aantal dagen, de visserijinspanning en, in voorkomend geval, de quota waarop de overdracht betrekking heeft. RAPPORTAGEVERPLICHTINGEN 12. Verzameling van relevante gegevens Op basis van de gegevens die worden gebruikt voor het beheer van de dagen van aanwezigheid in het gebied overeenkomstig deze bijlage, verzamelen de lidstaten voor ieder kwartaal de gegevens betreffende de totale visserijinspanning in het gebied voor gesleept vistuig en staand vistuig, de inspanning van vaartuigen die verschillende soorten vistuig gebruiken in het gebied, en het motorvermogen van deze vaartuigen in kW. 13. Mededeling van relevante gegevens Op verzoek van de Commissie delen de lidstaten de in punt 12 bedoelde gegevens in het in de tabellen II en III bedoelde formaat aan de Commissie mee door toezending van een spreadsheet aan het juiste e-mailadres, dat door de Commissie aan de lidstaten wordt meegedeeld. Op verzoek van de Commissie doen de lidstaten de Commissie ook gedetailleerde gegevens toekomen over de toegewezen en verrichte visserijinspanning voor het geheel of voor gedeelten van de beheersperioden 2010 en 2011, in het in de tabellen IV en V bedoelde gegevensformaat. Tabel II Rapportageformaat voor informatie betreffende de kW-dagen, per jaar Lidstaat Vistuig Jaar Cumulatieve aangifte van inspanning (1) (2) (3) (4)

Tabel III Gegevensformaat voor informatie betreffende de kW-dagen, per jaar Naam van het veld Maximumaantal letters/cijfers Richting (4) L(inks/R(echts) Definitie en opmerkingen (1) Lidstaat 3 Lidstaat (ISO-drielettercode) waar het vaartuig is geregistreerd (2) Vistuig 2 Eén van de volgende vistuigtypes: TR = trawlnetten, Deense zegens en soortgelijk vistuig ≥ 32 mm GN = kieuwnetten ≥ 60 mm LL = grondbeug (3) Jaar 4 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 of 2011 (4) Cumulatieve aangifte 7 R Cumulatieve visserijinspanning in kilowattdagen vanaf 1 januari tot en met 31 december van het betrokken jaar

Tabel IV Rapportageformaat voor vaartuiggerelateerde informatie Lidstaat CFR Externe kentekens Duur van de beheers periode Aangegeven vistuig Bijzondere voorwaarde voor het aangegeven vistuig Toegewezen aantal dagen per aangegeven vistuig Aantal dagen waarop het aangegeven vistuig is gebruikt Overgedragen dagen Nr. 1 Nr. 2 Nr. 3 … Nr. 1 Nr. 2 Nr. 3 … Nr. 1 Nr. 2 Nr. 3 … Nr. 1 Nr. 2 Nr. 3 … (1) (2) (3) (4) (5) (5) (5) (5) (6) (6) (6) (6) (7) (7) (7) (7) (8) (8) (8) (8) (9)

Tabel V Gegevensformaat voor vaartuiggerelateerde informatie Naam van het veld Maximumaantal letters/cijfers Richting (5) L(inks/R(echts) Definitie en opmerkingen (1) Lidstaat 3 Lidstaat (ISO-drielettercode) waar het vaartuig is geregistreerd. (2) CFR 12 Nummer in EU-vissersvlootregister Uniek identificatienummer van het vissersvaartuig Lidstaat (ISO-drielettercode) gevolgd door een identificatiereeks (9 tekens). Indien een reeks minder dan 9 tekens telt, moeten aan de linkerkant nullen worden toegevoegd. (3) Externe kentekens 14 L Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1381/87 (6) (4) Duur van de beheersperiode 2 L Duur van de beheersperiode in maanden. (5) Aangegeven vistuig 2 L Eén van de volgende vistuigtypes: TR = trawlnetten, Deense zegens en soortgelijk vistuig ≥ 32 mm GN = kieuwnetten ≥ 60 mm LL = grondbeug (6) Bijzondere voorwaarde voor het aangegeven vistuig 2 L Geef aan welke van de in punt 7.2 van bijlage IIB genoemde bijzondere voorwaarden a-b eventueel van toepassing zijn. (7) Toegewezen aantal dagen per aangegeven vistuig 3 L Aantal dagen waarop dit vaartuig overeenkomstig bijlage IIB recht heeft op het aangegeven vistuig en de aangegeven beheersperiode. (8) Aantal dagen waarop het aangegeven vistuig is gebruikt 3 L Aantal dagen dat het vaartuig effectief in het gebied heeft doorgebracht met gebruikmaking van het aangegeven vistuig gedurende de aangegeven beheersperiode. (9) Overgedragen dagen 4 L Vermeld voor overgedragen dagen „- aantal overgedragen dagen” en voor ontvangen dagen „+ aantal overgedragen dagen”. (1) Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (PB L 337 van 30.12.1999, blz. 10). (2) Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad van 27 juli 2006 inzake het Europees Visserijfonds (PB L 223 van 15.8.2006, blz. 1). (3) PB L 60 van 5.3.2008, blz. 1. (4) Relevante informatie voor de verstrekking van gegevens volgens een formaat met vaste lengte. (5) Relevante informatie voor de verstrekking van gegevens volgens een formaat met vaste lengte. (6) Verordening (EEG) nr. 1381/87 van de Commissie van 20 mei 1987 inzake uitvoeringsbepalingen met betrekking tot kentekens voor vissersvaartuigen en met betrekking tot documenten aan boord van die vaartuigen (PB L 132 van 21.5.1987, blz. 9).

BIJLAGE IIC VISSERIJINSPANNING VOOR VAARTUIGEN IN HET KADER VAN HET HERSTEL VAN HET TONGBESTAND IN HET WESTELIJK KANAAL IN ICES-SECTOR VIIE ALGEMENE BEPALINGEN 1. Toepassingsgebied 1.1. Deze bijlage is van toepassing op EU-vaartuigen met een lengte over alles van ten minste tien meter, die in punt 3 vermeld vistuig aan boord hebben of gebruiken en aanwezig zijn in ICES-sector VIIe. Voor de toepassing van deze bijlage wordt onder de beheersperiode 2011 verstaan de periode van 1 februari 2011 tot en met 31 januari 2012. 1.2. Vaartuigen die vissen met staande netten met een maaswijdte van 120 mm of groter en die volgens het visserijlogboek in 2004 minder dan 300 kg levend gewicht tong hebben gevangen, zijn vrijgesteld van het bepaalde in deze bijlage, mits: a) deze vaartuigen tijdens de beheersperiode 2011 minder dan 300 kg levend gewicht tong vangen; b) deze vaartuigen op zee geen vis overladen op een ander vaartuig; en c) elke betrokken lidstaat uiterlijk op 31 juli 2011 en 31 januari 2012 bij de Commissie een verslag indient over de hoeveelheden tong die in 2004 in de vangstcijfers voor deze vaartuigen zijn opgenomen en in 2011 door deze vaartuigen zijn gevangen. Wanneer aan één van deze voorwaarden niet is voldaan, zijn de betrokken vaartuigen met onmiddellijke ingang niet meer vrijgesteld van het bepaalde in deze bijlage. 2. Vistuig Deze bijlage heeft betrekking op de volgende vistuiggroepen: a) boomkorren met een maaswijdte gelijk aan of groter dan 80 mm; b) staande netten met inbegrip van kieuwnetten, schakelnetten en warrelnetten, met een maaswijdte van minder dan 220 mm. 3. Algemene verplichtingen en activiteitsbeperkingen 3.1. De lidstaten beheren de maximaal toegestane visserijinspanning overeenkomstig de artikelen 26 tot en met 35 van Verordening (EG) nr. 1224/2009. 3.2. Artikel 28 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 geldt voor vaartuigen die binnen het toepassingsgebied van deze bijlage vallen. Het in dat artikel bedoelde geografische gebied is ICES-sector VIIe. TOEPASSING VAN DE BEPERKINGEN VAN DE VISSERIJINSPANNING 4. Vaartuigen waarvoor beperkingen van de visserijinspanning gelden 4.1. Vaartuigen die gebruik maken van in punt 2 vermeld vistuig en die vissen in het in punt 1 vermelde gebied, moeten beschikken over een speciaal visdocument dat is afgegeven overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1627/94. 4.2. Een lidstaat mag vaartuigen die zijn vlag voeren, geen toestemming verlenen om in het betrokken gebied te vissen met vistuig van een in punt 2 vermelde vistuiggroep, als deze vaartuigen in de jaren 2002 tot en met 2010 nog niet eerder dergelijke visserijactiviteiten in het betrokken gebied hebben bedreven, tenzij hij ervoor zorgt dat een gelijkwaardige capaciteit, gemeten in kilowatt, aan de visserij in het gereglementeerde gebied wordt onttrokken. 4.3. Aan vaartuigen die wel met vistuig van een in punt 2 vermelde vistuiggroep hebben gevist, kan evenwel toestemming worden verleend om ander vistuig te gebruiken, mits het aantal dagen dat voor het laatstbedoelde vistuig wordt toegewezen, gelijk is aan of groter is dan het aantal voor het eerstbedoelde vistuig toegewezen dagen. 4.4. Een vaartuig dat de vlag van een lidstaat voert die geen quota heeft in het in punt 1 vermelde gebied, mag in dat gebied niet vissen met vistuig van een in punt 2 vermelde vistuiggroep, tenzij het vaartuig na een overdracht een quotum krijgt toegewezen uit hoofde van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 en zeedagen krijgt overeenkomstig punt 10 of punt 11 van deze bijlage. 5. Activiteitsbeperkingen De lidstaten zorgen ervoor dat vissersvaartuigen die hun vlag voeren en in de Unie geregistreerd zijn, wanneer ze één van de in punt 2 vermelde vistuiggroepen aan boord hebben, niet langer dan het in punt 6 bepaalde aantal dagen aanwezig zijn in het gebied. AAN EU-VAARTUIGEN TOEGEWEZEN AANTAL DAGEN VAN AANWEZIGHEID IN HET GEBIED 6. Maximumaantal dagen 6.1. Het maximumaantal dagen waarvoor een lidstaat tijdens de beheersperiode 2011 een onder zijn vlag varend vaartuig mag toestaan om in het gebied aanwezig te zijn terwijl het één van de in punt 2 vermelde soorten vistuig aan boord heeft en gebruikt, staat vermeld in tabel I. 6.2. Tijdens de beheersperiode 2011 mogen de lidstaten de hun toegewezen visserijinspanning beheren aan de hand van een kilowattdagensysteem. Op grond van dat systeem mogen de lidstaten een vaartuig, met betrekking tot de in tabel I opgenomen vistuiggroepen, toestaan om tijdens een maximumaantal dagen dat verschilt van het in die tabel vastgestelde aantal, aanwezig te zijn in het gebied, mits het totale aantal kilowattdagen dat met de betrokken groep overeenstemt, in acht wordt genomen. Voor een specifieke vistuiggroep moet het totale aantal kilowattdagen de som zijn van alle individuele visserijinspanningen die zijn toegewezen aan de vaartuigen die de vlag van de betrokken lidstaat voeren en in aanmerking komen voor die specifieke groep. Deze individuele visserijinspanningen worden berekend in kilowattdagen door het motorvermogen van elk vaartuig te vermenigvuldigen met het aantal zeedagen waarover het betrokken vaartuig overeenkomstig tabel I zou beschikken indien de bepalingen van dit punt niet werden toegepast. 6.3. Lidstaten die het in punt 6.2 bedoelde systeem willen toepassen, dienen bij de Commissie een verzoek in met elektronische verslagen waarin voor elke vistuiggroep de gegevens worden vermeld voor de berekening op basis van: — de lijst van vaartuigen die mogen vissen, met vermelding van hun nummer in het EU-vissersvlootregister (CFR) en hun motorvermogen, — het aantal zeedagen dat elk vaartuig overeenkomstig tabel I oorspronkelijk had mogen vissen en het aantal zeedagen waarover elk vaartuig bij toepassing van punt 6.2 zou beschikken. Op basis van deze gegevens mag de Commissie de betrokken lidstaat toestemming verlenen om gebruik te maken van het in punt 6.2 bedoelde systeem. 7. Beheersperioden 7.1. Een lidstaat mag het in tabel I vermelde aantal dagen van aanwezigheid in het gebied verdelen over beheersperioden met een duur van één of meer kalendermaanden. 7.2. Het aantal dagen of uren tijdens welke een vaartuig gedurende een beheersperiode in het betrokken gebied aanwezig mag zijn, wordt door de betrokken lidstaat zelf vastgesteld. Lidstaten die de aanwezigheid van vaartuigen in een gebied per uur vaststellen, moeten de benutting van de dagen blijven meten overeenkomstig punt 3. Op verzoek van de Commissie moet de lidstaat aantonen welke voorzorgsmaatregelen hij heeft genomen ter voorkoming van een excessieve benutting van dagen in het gebied wanneer een vaartuig aanwezigheden in het gebied beëindigt voordat of nadat een periode van 24 uur is afgelopen. 8. Toewijzing van extra dagen voor de definitieve beëindiging van visserijactiviteiten 8.1. De Commissie kan lidstaten extra dagen toekennen waarop een vaartuig toestemming van zijn vlaggenlidstaat kan krijgen om in het geografische gebied aanwezig te zijn met één van de in punt 2 bedoelde vistuigen aan boord, en wel op basis van de definitieve beëindiging van visserijactiviteiten sinds 1 januari 2004, hetzij overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2792/1999, artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1198/2006 of Verordening (EG) nr. 744/2008 (1), hetzij ingevolge andere omstandigheden die de lidstaten naar behoren motiveren. De in kilowatt gemeten visserijinspanning die vaartuigen waarvan de activiteiten zijn beëindigd, in 2003 met het betrokken vistuig hebben geleverd, wordt gedeeld door de inspanning die alle vaartuigen in 2003 met dat vistuig hebben geleverd. Het aantal extra zeedagen wordt vervolgens berekend door de aldus verkregen ratio te vermenigvuldigen met het aantal dagen dat overeenkomstig tabel I zou zijn toegewezen. Het resultaat van deze berekening wordt afgerond op de dichtstbijzijnde hele dag. Dit punt is niet van toepassing wanneer een vaartuig overeenkomstig punt 4.2 is vervangen of wanneer de onttrekking reeds in de voorgaande jaren is benut om extra zeedagen te krijgen. 8.2. Lidstaten die gebruik wensen te maken van de in punt 8.1 bedoelde toewijzingen, dienen bij de Commissie een verzoek in met elektronische verslagen waarin per vistuiggroep de gegevens worden vermeld voor de berekening op basis van: — de lijst van vaartuigen waarvan de activiteiten zijn beëindigd, met vermelding van hun nummer in het EU-vissersvlootregister (CFR) en hun motorvermogen, — de in 2003 door die vaartuigen verrichte visserijactiviteit, berekend in zeedagen per betrokken vistuiggroep. 8.3. Op basis van dit verzoek kan de Commissie het in punt 6.2 vastgestelde aantal dagen voor de betrokken lidstaat wijzigen volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure. 8.4. Tijdens de beheersperiode 2011 mag een lidstaat deze extra zeedagen opnieuw toewijzen aan alle of sommige vaartuigen die nog steeds deel uitmaken van de vloot en die in aanmerking komen voor de betrokken vistuiggroepen. 8.5. Extra dagen die eerder door de Commissie waren toegewezen vanwege de definitieve beëindiging van visserijactiviteiten, mogen in de beheersperiode 2011 niet opnieuw door de lidstaten worden toegewezen, tenzij de Commissie heeft besloten deze extra dagen opnieuw te evalueren op basis van de huidige vistuiggroepen en beperkingen van het aantal zeedagen. Na de indiening van een verzoek om het aantal dagen opnieuw te evalueren, wordt de lidstaat in afwachting van het besluit van de Commissie voorlopig gemachtigd om 50% van het extra aantal dagen opnieuw toe te wijzen. 9. Toewijzing van extra dagen voor versterkt toezicht door wetenschappelijke waarnemers 9.1. De Commissie kan op basis van een programma voor versterkt toezicht door wetenschappelijke waarnemers in het kader van een partnerschap tussen de wetenschap en de visserijsector, de lidstaten tussen 1 februari 2011 en 31 januari 2012 drie extra dagen van aanwezigheid in het gebied toewijzen voor vaartuigen met vistuig van een in punt 2 vermelde vistuiggroep aan boord. Dergelijke programma's moeten met name gericht zijn op teruggooiniveaus en vangstsamenstelling en moeten inzake gegevensverzameling verder gaan dan de vereisten die voor nationale programma's zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 199/2008 en Verordening (EG) nr. 665/2008 (2). De waarnemers moeten onafhankelijk zijn van de eigenaar, van de kapitein van het vissersvaartuig en van de bemanning. 9.2. De lidstaten die gebruik wensen te maken van de in punt 9.1 bedoelde toewijzingen, moeten een beschrijving van hun programma voor versterkt toezicht door wetenschappelijke waarnemers ter goedkeuring bij de Commissie indienen. 9.3. Op basis van die beschrijving en na overleg met het WTECV kan de Commissie het aantal in punt 6.1 omschreven dagen voor de betrokken lidstaat en voor de vaartuigen, het gebied en het vistuig waarvoor het programma voor versterkt toezicht door waarnemers geldt, wijzigen overeenkomstig de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure. 9.4. Indien een door een lidstaat ingediend programma voor versterkt toezicht door wetenschappelijke waarnemers reeds in het verleden door de Commissie werd goedgekeurd en de lidstaat dit programma ongewijzigd wil blijven toepassen, stelt de lidstaat de Commissie vier weken vóór het begin van de periode waarvoor dit programma van toepassing is, in kennis van de voortzetting ervan. Tabel I Maximumaantal dagen per jaar waarop een vaartuig in het gebied aanwezig mag zijn, per vistuiggroep Vistuig punt 2 Benaming Enkel de in punt 2 vermelde vistuiggroepen worden gebruikt Westelijk Kanaal 2. a. Boomkorren met een maaswijdte ≥ 80 mm 164 2. b. Staande netten met een maaswijdte < 220 mm 164 UITWISSELING VAN TOEGEWEZEN VISSERIJINSPANNINGEN 10. Overdracht van dagen tussen vissersvaartuigen die de vlag van dezelfde lidstaat voeren 10.1. Een lidstaat mag een vissersvaartuig dat zijn vlag voert, toestaan om dagen tijdens welke het vaartuig in het gebied aanwezig mag zijn, voor hetzelfde gebied over te dragen aan een ander vaartuig dat zijn vlag voert, mits het product van het door een vaartuig ontvangen aantal dagen en het motorvermogen in kilowatt van dat vaartuig (kilowattdagen) gelijk is aan of kleiner is dan het product van het door het overdragende vaartuig overgedragen aantal dagen en het motorvermogen in kilowatt van dat vaartuig. Als motorvermogen in kilowatt van een vaartuig geldt het voor dat vaartuig in het EU-vissersvlootregister geregistreerde vermogen. 10.2. Het product van het aantal dagen van aanwezigheid in het gebied en het motorvermogen in kilowatt van het overdragende vaartuig mag niet groter zijn dan het product van het geregistreerde gemiddelde aantal dagen per jaar dat het overdragende vaartuig in 2001, 2002, 2003, 2004 en 2005 in het gebied heeft doorgebracht, zoals bevestigd in het visserijlogboek, en het motorvermogen in kilowatt van dat vaartuig. 10.3. Het overdragen van dagen overeenkomstig punt 10.1 is alleen toegestaan tussen vaartuigen die werken met dezelfde in punt 2 bedoelde vistuiggroep en gedurende dezelfde beheersperiode. 10.4. Op verzoek van de Commissie brengen de lidstaten verslag uit over de overdrachten die hebben plaatsgevonden. Overeenkomstig de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure kan een gedetailleerd spreadsheetformaat worden vastgesteld voor het doorsturen van deze verslagen aan de Commissie. 11. Overdracht van dagen tussen vissersvaartuigen die de vlag van verschillende lidstaten voeren Iedere lidstaat kan vissersvaartuigen die zijn vlag voeren, toestaan om dagen van aanwezigheid in het gebied binnen dezelfde beheersperiode en binnen hetzelfde gebied over te dragen aan een vissersvaartuig dat de vlag van een andere lidstaat voert, mits de punten 4.2, 4.4, 6 en 10 mutatis mutandis van toepassing zijn. Voordat een lidstaat voor een dergelijke