Beschikking van de Commissie

van 17 december 2002

inzake een verzoek van Griekenland voor toestemming om op een deel van zijn grondgebied zware stookolie met een maximaal zwavelgehalte van 3 massaprocent te mogen gebruiken

(kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 2475)

(Slechts de tekst in de Griekse taal is authentiek)

(2003/3/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Richtlijn 1999/32/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen en tot wijziging van Richtlijn 93/12/EEG(1), en met name op artikel 3, lid 5, tweede alinea,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens artikel 3, lid 1, van Richtlijn 1999/32/EG moeten de lidstaten alle nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat met ingang van 1 januari 2003 op hun grondgebied geen zware stookolie wordt gebruikt met een zwavelgehalte van meer dan 1 massaprocent.

(2) Krachtens artikel 3, lid 2, van die richtlijn mag een lidstaat op bepaalde voorwaarden het gebruik van zware stookolie met een zwavelgehalte tussen 1 en 3 massaprocent op zijn gehele grondgebied of een deel daarvan toestaan.

(3) Griekenland heeft op 17 december 2001 een aanvraag ingediend voor goedkeuring door de Commissie om zware stookolie met een maximaal zwavelgehalte van 3 massaprocent op zijn gehele grondgebied met uitzondering van Attica te gebruiken. Griekenland stelt dat een maximaal zwavelgehalte van 3 massaprocent 10 % lager ligt dan dat van de zware stookolie die momenteel wordt gebruikt.

(4) De Commissie heeft de Griekse instanties op 23 januari 2002 om nadere informatie gevraagd. Griekenland heeft deze informatie op 19 februari 2002 ingediend en heeft vervolgens een herzien verzoek ingediend op 4 juni 2002 om zodoende een in de tijd beperkte afwijking te verkrijgen tot 2008 met een herziening voor de resterende periode.

(5) Griekenland heeft gegevens ingediend waaruit blijkt dat wordt voldaan aan de relevante communautaire luchtkwaliteitsnormen voor zwaveldioxide die zijn vastgelegd in Richtlijn 80/779/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende grenswaarden en richtwaarden van de luchtkwaliteit voor zwaveldioxide en zwevende deeltjes(2) en Richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht(3), gewijzigd bij Beschikking 2001/744/EG(4). Daarenboven is gebleken dat op basis van indicatieve metingen op drie representatieve punten die samenvallen met gebieden met een bepaald ecosysteem, concentraties voor zwaveldioxide in de lucht lager liggen dan de in Richtlijn 1999/30/EEG vastgestelde grenswaarde voor de bescherming van ecosystemen. Griekenland stelt dat in het algemeen concentraties van zwaveldioxiden in de lucht op zijn grondgebied laag zijn, doch dat in gebieden rond grote thermische centrales die met bruinkool worden gestookt, de concentraties hoger liggen. Uit resultaten van door Griekenland verstrekte metingen van meetstations die verschillende kilometers verwijderd zijn van de met bruinkool gestookte centrales, blijkt echter dat deze binnen de grenswaarden liggen die zijn vastgesteld in Richtlijn 80/779/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 89/427/EEG(5).

(6) Griekenland stelt dat de emissie van zwaveldioxide op dit moment ongeveer 483000 t per jaar bedraagt, maar dat deze naar verwachting tot 300000 t per jaar zal dalen door een intensiever gebruik van aardgas bij de thermische opwekking van elektriciteit en door maatregelen die nodig zullen zijn om te voldoen aan Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties(6).

(7) Griekenland erkent dat het, hoewel het vrijwel geen bijdrage levert tot de depositie van zwavel of de overschrijding van de kritische belasting voor verzuring in andere lidstaten, 1 % bijdraagt tot de depositie van zwavel in Italië.

(8) De Commissie heeft hulp gevraagd aan het programma voor samenwerking inzake de bewaking en evaluatie van het transport van luchtverontreinigende stoffen over lange afstand in Europa (EMEP), dat een meer gedetailleerde analyse heeft uitgevoerd van de Griekse bijdrage tot de depositie van zwavel, met name in Italië, waar de kritische belasting voor verzuring in 5 % van de ecosystemen die kwetsbaar zijn voor verzuring, wordt overschreden.

(9) Uit de resultaten van deze analyse door het EMEP, die te vinden te zijn in de verslagen van 22 februari en 22 maart 2002, blijkt dat ongeveer 57 % van de Griekse uitstoot van zwaveldioxide afkomstig is van gebieden buiten Attica en dat het geografische gebied dat door deze emissies wordt getroffen, ten gevolge van de verplaatsing over grote afstand geheel Europa bestrijkt.

(10) Voor Italië blijkt uit de analyse van het EMEP dat als gevolg van de Griekse uitstoot in ten minste zes rastervakken een overschrijding van de kritische belasting werd vastgesteld. In deze rastervakken overschrijdt de Griekse bijdrage de 0,5 % niet. Het EMEP concludeert dat deze analyse in overeenstemming is met berekeningen die 1 % van de totale zwaveldepositie in Italië aan Griekenland toeschrijven.

(11) Op 5 juli 2002 kondigden de Griekse autoriteiten aan dat de reeds ingediende kennisgeving onvolledig was en dat tegen eind juli aanvullende informatie zou worden gegeven. Bij haar schrijven van 15 juli 2002 nam de Commissie nota van het bovenstaande en verzocht de Griekse autoriteiten de aangekondigde informatie zo spoedig mogelijk te verstrekken, daarbij vermeldend dat de periode van zes maanden zoals bedoeld in artikel 3, lid 5, van de richtlijn, zou beginnen te lopen vanaf het ogenblik waarop dergelijke informatie werd ontvangen.

(12) Op 30 juli 2002 dienden de Griekse autoriteiten gegevens in over zwaveldioxide-emissies in Griekenland voor het jaar 2000 en stelden zij voor dat het Griekse verzoek op basis van deze gegevens zou worden onderzocht. Op 3 oktober 2002 dienden zij ook een recente evaluatie in van het beschermingsniveau van ecosystemen in Italië met het oog op het Griekse aandeel in de overschrijding van de kritische belasting voor verzuring.

(13) De Commissie verzocht het EMEP de door Griekenland op respectievelijk 30 juli en 3 oktober 2002 verstrekte aanvullende informatie te beoordelen. Gesteund door het Coördinatiecentrum voor effecten op het in kaart brengen van kritische waarden en belastingen (CCE), bevestigde het EMEP de eerdere conclusie dat de Griekse emissies van zwaveldioxide zoals door Griekenland gerapporteerd voor het jaar 2000, bijdragen tot de overschrijding van kritische belastingen voor verzuring in Italië. De resultaten zijn samengevat in een verslag van 19 november 2002, volgens hetwelk zonder enige twijfel is aangetoond dat de Griekse emissies inderdaad bijdragen tot overmatige depositie, boven de kritische belastingen voor verzuring, in andere landen en met name in Italië.

(14) In het licht van de door Griekenland ingediende informatie over de luchtkwaliteit en de analyse van het EMEP, ondersteund door het CCE, met betrekking tot de bijdrage van Griekenland tot de overschrijding van kritische belastingen, is de Commissie van mening dat aan de door de Raad vastgestelde voorwaarde ten aanzien van de overschrijding van kritische belastingen, waaraan door een lidstaat moet worden voldaan teneinde de toestemming te mogen geven om zware stookolie met een zwavelgehalte tussen 1 en 3 massaprocent op zijn gehele grondgebied of een deel daarvan te gebruiken, niet is vervuld. Bijgevolg kan de Commissie de door Griekenland gevraagde afwijking niet toestaan.

(15) De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 9 van Richtlijn 1999/32/EG ingestelde comité,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

Het verzoek van Griekenland voor toestemming om met ingang van 1 januari 2003 op een deel van zijn grondgebied zware stookolie met een maximaal zwavelgehalte tussen 1 en 3 massaprocent te mogen gebruiken, wordt afgewezen.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot de Helleense Republiek.

Gedaan te Brussel, 17 december 2002.

Voor de Commissie

Margot Wallström

Lid van de Commissie

(1) PB L 121 van 11.5.1999, blz. 13.

(2) PB L 229 van 30.8.1980, blz. 30.

(3) PB L 163 van 29.6.1999, blz. 41.

(4) PB L 278 van 23.10.2001, blz. 35.

(5) PB L 201 van 14.7.1989, blz. 53.

(6) PB L 309 van 27.11.2001, blz. 1.