Advies van de Raad

van 13 maart 2000

over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de periode 2000-2003

(2000/C 111/01)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid(1), en met name op artikel 5, lid 3,

Gezien de aanbeveling van de Commissie,

Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,

BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:

Op 13 maart 2000 heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de periode tot 2003 besproken. De Raad neemt er formeel nota van dat de Franse autoriteiten hun "Programme pluriannuel de finances publiques, 2001-2003" als hun geactualiseerde stabiliteitsprogramma hebben gepresenteerd, maar betreurt het, met name gezien de verklaring van de Raad van 15 maart 1999, dat dit programma niet openlijk en specifiek als stabiliteitsprogramma wordt gepresenteerd en verzoekt Frankrijk zijn document de titel "stabiliteitsprogramma" te geven.

De Raad stelt met voldoening vast dat het tekort van de totale overheid in Frankrijk in 1999 lager was dan in het oorspronkelijke stabiliteitsprogramma was voorzien. Dit resultaat was voornamelijk te danken aan meevallende belastingkomsten. De Raad merkt evenwel tevens op dat niet volledig is voldaan aan de normen voor de ontwikkeling van de overheidsuitgaven in reële termen, welke in het oorspronkelijke programma waren vastgesteld. Dit is ten dele een gevolg van lagere prijzen dan verwacht, maar ook van hogere uitgaven dan voorzien, in actuele prijzen, in de sectoren ziekteverzekering en lagere overheden.

In het geactualiseerde stabiliteitsprogramma wordt uitgegaan van een reële groei van het BBP van ten minste 3 % in 2000. Voor de periode 2001-2003 worden macro-economische prognoses gepresenteerd in twee scenario's (behoedzaam en optimistisch), volgens welke een groei wordt verwacht binnen een marge van 2,5-3 %. De Raad merkt op dat de ondergrens van de reeks een BBP-projectie inhoudt die dicht bij het groeipotentieel ligt; hij is evenwel van mening dat, gezien de meest recente ontwikkelingen en kortetermijnperspectieven, het optimistisch groeiscenario wellicht als een realistische basis voor het economisch beleid kan worden beschouwd.

Overeenkomstig zijn advies(2) over het oorspronkelijke stabiliteitsprogramma beschouwt de Raad de begrotingsstrategie die gebaseerd is op een beheersing van de reële uitgaven, waardoor een verlaging van de overheidsuitgaven ten opzichte van het BBP mogelijk wordt, als een goede aanpak, waarbij met name het probleem van de vrij hoge overheidsuitgaven in Frankrijk en de invloed die deze kunnen hebben op de economische efficiëntie, wordt aangepakt. De praktische tenuitvoerlegging van een dergelijke strategie kan evenwel moeilijk worden wanneer de prijsontwikkelingen achterblijven bij de verwachtingen of wanneer het nagestreefde uitgavenniveau in specifieke sectoren wordt overschreden, zoals in 1999 het geval was. De Raad meent dat de doeltreffendheid van de strategie van het programma in hoge mate afhangt van onmiddellijke correctiemaatregelen wanneer in specifieke sectoren sterk wordt afgeweken van de streefniveaus. De Raad beveelt aan dat dergelijke correctiemaatregelen zo mogelijk in hetzelfde jaar worden uitgevoerd, of ten laatste in het volgende jaar.

De Raad merkt op dat de Franse economie zich in een gunstige conjunctuur bevindt. De Raad merkt bovendien op dat het geactualiseerde programma al een belastingsverlagingsprogramma bevat. De Raad meent dat extra ruimte op de begroting, als gevolg van een sterkere groei of door andere oorzaken, zoals een lager tekort in 1999 dan de 2,1 % van het BBP die in het programma wordt geraamd, moet worden gebruikt om het tekort sneller terug te dringen. Hierdoor zouden de rekeningen van de overheid tegen 2003 in evenwicht kunnen zijn en zou misschien reeds dit jaar, of in 2001 met een wat ruimere marge, aan het stabiliteits- en groeipact worden voldaan.

De Raad is van oordeel dat de onderliggende begrotingssituatie, die overeenkomt met het streefcijfer voor het tekort in 2001, een voldoende veiligheidsmarge biedt om te voorkomen dat het tekort onder normale conjuncturele omstandigheden de referentiewaarde van 3 % van het BBP overschrijdt; het streefcijfer voor de overheidsfinanciën op middellange termijn dat in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma wordt genoemd is derhalve in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact. Bovendien is de Raad van oordeel dat het geactualiseerde stabiliteitsprogramma strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid.

(1) PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.

(2) PB C 124 van 5.5.1999, blz. 2.