VERORDENING (EG) Nr. 1890/97 VAN DE RAAD van 26 september 1997 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van gekweekte Atlantische zalm van oorsprong uit Noorwegen

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), inzonderheid op de artikelen 8 en 9,

Gelet op het voorstel dat de Commissie, na overleg in het Raadgevend Comité, heeft voorgelegd,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

1. Klacht

(1) In augustus 1996 heeft de Commissie door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de inleiding aangekondigd van een antidumping-procedure betreffende de invoer van gekweekte Atlantische zalm van oorsprong uit Noorwegen. De procedure werd ingeleid naar aanleiding van de klacht die door de Scottish Salmon Growers' Association Ltd (SSGA) en de Shetland Salmon Farmers' Association (SSFA) was ingediend namens producenten in de Gemeenschap wier gezamenlijke productie van gekweekte Atlantische zalm het grootste deel van de totale productie van dit product in de Gemeenschap vertegenwoordigt. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal betreffende de invoer met dumping van het betrokken product uit Noorwegen en de daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade werd voldoende geacht om tot de inleiding van een procedure over te gaan.

(2) Op dezelfde dag dat deze antidumpingprocedure werd geopend, werd ten aanzien van de invoer van hetzelfde product een antisubsidieprocedure geopend (3), in het kader waarvan een afzonderlijk onderzoek werd ingesteld.

2. Opening van het onderzoek

(3) De Commissie heeft de haar bekende belanghebbende exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van het exportland en de producenten in de Gemeenschap namens wie de klacht was ingediend officieel van de inleiding van de procedure in kennis gesteld. De rechtstreeks betrokken partijen werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk uiteen te zetten en een onderhoud aan te vragen.

(4) Gezien het grote aantal bedrijven dat bij deze procedure was betrokken en de termijnen die volgens artikel 6, lid 9, van Verordening (EG) nr. 384/96 (hierna "basisverordening" genoemd) in acht genomen moesten worden, geschiedde het onderzoek bij de producenten in de Gemeenschap en de Noorse producenten/exporteurs op basis van een steekproef die als volgt werd uitgevoerd:

Wat de producenten betreft die de klacht ondersteunden, heeft de Commissie besloten het onderzoek naar sommige schadeaspecten tot een representatieve steekproef van 16 producenten in de Gemeenschap te beperken, overeenkomstig artikel 17, leden 1 en 2, van de basisverordening.

Wat de Noorse producenten/exporteurs betreft, heeft de Commissie, na overleg met en met toestemming van de betrokkenen, twee aparte representatieve steekproeven van zes kwekers en zes exporteurs samengesteld, overeenkomstig artikel 17, leden 1 en 2, van de basisverordening. Een bedrijf, Saga Lax Norge A/S, dat oorspronkelijk in de steekproef was opgenomen, maar dat de Commissie niet de gegevens verstrekte die zij voor het onderzoek noodzakelijk achtte, werd vervangen door een ander bedrijf, Domstein Salmon A/S.

(5) De Commissie heeft vragenlijsten toegezonden aan de in de steekproef opgenomen producenten in de Gemeenschap, Noorse kwekers en Noorse exporteurs, aan gelieerde en onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap, aan organisaties van handelaars en verwerkende bedrijven die zich hadden aangemeld en aan de bedrijven die lid waren van deze organisaties.

Partijen die hierom verzochten, werden door de Commissie gehoord.

De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de vaststelling van dumping, daaruit voortvloeiende schade en het belang van de Gemeenschap noodzakelijk achtte, geverifieerd en controles ter plaatse uitgevoerd bij de volgende bedrijven:

a) Producenten in het Verenigd Koninkrijk namens wie de klacht is ingediend

Aquascot, Alness

Ardessie, Dundonnell

Ardvar, Laing

Ayre, Mossbank

Dury, Laxo

Highland Fish Farmer, Aberdeen

Joseph Johnston, Montrose

Kames, Argyll

Kyles of Bute, Tighnabruich

Landcatch, Langbank

Marine Harvest, Edinburgh

Murray Seafood, Dunoon

North Atlantic, Vadlure Walls

Ocean Reaper, Scalloway

Shetland Norse, Lerwick

Strathaird, Inverness.

b) Noorse zalmkwekers

Aakvik Settefisk A/S, Møre og Romsdal

Bolstad Fiskeoppdrett A/S/Bolstad Fjordbruk A/S, Hordaland

Finnmark Stamfiskstasjon A/S, Finnmark

E. Karstensen Fiskeoppdrett A/S, Sogn og Fjordane

Egil Kristoffersen & Sønner A/S, Nordland

Kvernsmolt A/S, Hordaland.

c) Noorse exporteurs

Hydro Seafood Mowi A/S / Hydro Seafood Sales A/S / Nor-Food A/S, Hordaland

Domstein Salmon A/S, Sogn og Fjordane

Skaarfish Group A/S, Sogn og Fjordane

Terra Seafood A/S / Norfood Group A/S, Sør-Trøndelag

Timar Seafood A/S, Sør-Trøndelag

Ålesundfisk A/S, Sogn og Fjordane.

d) Importeurs in de Gemeenschap

Skaarfish International GmbH, Hamburg, Duitsland

Timar (Culturas em Agua) Lda, Olhao, Portugal.

e) Verwerkend bedrijf in de Gemeenschap

Pêcheries de Fécamp, Frankrijk.

(6) Het onderzoek naar dumping had betrekking op de periode van 1 augustus 1995 tot en met 31 juli 1996 (hierna "onderzoekperiode" genoemd).

Het onderzoek naar schade had betrekking op de periode van 1992 tot het einde van de onderzoekperiode.

(7) Na door de Commissie van de voorlopige bevindingen in kennis te zijn gesteld, hebben de in bijlage genoemde Noorse exporteurs verbintenissen aangeboden op grond van artikel 8 van de basisverordening. Deze verbintenissen werden door de Commissie aanvaardbaar geacht.

(8) De Commissie heeft het onderzoek naar dumping en schade voltooid en alle partijen in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan zij voornemens was de aanbeveling te doen, definitieve, residuele antidumpingrechten in te stellen die van toepassing zullen zijn op de exporteurs die geen verbintenis hebben aangeboden of die hun verbintenis intrekken of niet nakomen. Overeenkomstig artikel 20 van de basisverordening werd belanghebbenden een termijn toegekend waarbinnen zij opmerkingen konden maken over de medegedeelde feiten en overwegingen.

(9) De opmerkingen van partijen zijn onderzocht en de Commissie heeft haar conclusies op grond hiervan zo nodig gewijzigd.

B. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

1. Betrokken product

(10) De procedure heeft betrekking op gekweekte Atlantische zalm, al dan niet gefileteerd, vers, gekoeld of bevroren. Uitgesloten zijn andere soortgelijke gekweekte visproducten zoals de grote zalmforel, andere zalmsoorten, zoals Pacifische zalm en wilde zalm, en verwerkte soorten, zoals gerookte zalm.

Het betrokken product wordt thans ingedeeld onder de GN-codes ex 0302 12 00, ex 0304 10 13, ex 0303 22 00 en ex 0304 20 13, die met de verschillende presentaties van het product overeenstemmen (de gehele vis, vers, gekoeld of bevroren, dan wel verse, gekoelde of bevroren filets). De verschillende presentaties van het product waren voldoende gelijkaardig om ze in het kader van deze procedure als een enkel product te beschouwen.

2. Soortgelijk product

(11) Bij het onderzoek is gebleken dat de in Noorwegen gekweekte en naar de Gemeenschap uitgevoerde Atlantische zalm identiek is met, dat wil zeggen in alle opzichten gelijk is aan, de door de bedrijfstak van de Gemeenschap gekweekte en in de Gemeenschap verkochte Atlantische zalm. Zij dienen dus als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening te worden beschouwd.

C. DUMPING

1. Algemeen

(12) Een van de bijzondere kenmerken van de Noorse zalmindustrie is het nauwkeurige onderscheid tussen de kwekers die de zalm produceren en de handelaars die de zalm op de binnenlandse markt verkopen en exporteren. De kwekers verkopen hun gehele productie gewoonlijk aan exporteurs en zijn meestal niet op de hoogte van de eindbestemming van hun product. Slechts op het niveau van de handelaars kon een onderscheid worden gemaakt tussen de verkoop van zalm voor "binnenlands verbruik" (in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening) en die voor "uitvoer naar de Gemeenschap" (in de zin van artikel 2, lid 8, van de basisverordening). De dumping werd derhalve op het niveau van de handelaars vastgesteld.

(13) De Noorse exporteurs hebben bezwaar gemaakt tegen het strikte onderscheid dat tussen producenten en exporteurs is gemaakt. Volgens hen zijn "geïntegreerde bedrijven goed voor ongeveer de helft van het verkoopvolume van de bedrijven die in de steekproef van "exporteurs" zijn opgenomen". Op grond van artikel 2, lid 5, van de basisverordening zouden de verkrijgingskosten voor de in het binnenland en voor de voor export verkochte zalm van "geïntegreerde bedrijven" op de kosten van die bedrijven gebaseerd moeten zijn en niet op de gegevens van in de steekproef van "producenten" opgenomen onafhankelijke kwekers.

De Raad is van oordeel dat, hoewel er soms banden zijn tussen exporteurs en kwekers, vooral omdat exporteurs soms - geheel of gedeeltelijk - eigenaar zijn van zalmkwekerijen, het niettemin zo is dat de twee activiteiten vanuit zakelijk oogpunt duidelijk gescheiden zijn. Dit blijkt ook uit het feit dat geen enkele exporteur, in antwoord op de voorlopige vragenlijst die de exporteurs aan het begin van het onderzoek met het oog op de samenstelling van de steekproef was toegezonden, vermeld heeft dat hij zalm uitsluitend bij "geïntegreerde bedrijven" aankocht en dat slechts weinig kwekerijen hebben geantwoord dat zij hun producten slechts aan een enkele exporteur verkochten. Dit werd bevestigd bij het latere onderzoek bij de in de steekproef opgenomen Noorse kwekers en exporteurs.

Voorts verklaarden verschillende onderzochte exporteurs die een belang hadden in zalmkwekerijen, in antwoord op de vragenlijst of bij controlebezoeken, dat de prijs van zalm die bij "gelieerde" producenten werd aangekocht overeenstemde met de prijs van zalm die bij onafhankelijke kwekers werd aangekocht en dat deze prijs strikt door de markt werd bepaald.

Voorts bestaan er in Noorwegen aparte organisaties voor zalmkwekers en zalmexporteurs, moeten zij aan andere juridische en financiële eisen voldoen en komt het meermaals voor dat zij andere zakelijke belangen verdedigen.

Gezien het bovenstaande werd het het redelijkst geacht te werk te gaan aan de hand van een representatieve steekproef van Noorse kwekers en de "aankoopkosten" van elke exporteur - welke kosten gebruikt werden om te bepalen of de verkoop op de binnenlandse markt winstgevend was en bij de berekening van de normale waarde - te baseren op het gewogen gemiddelde van de binnenlandse verkoopprijzen van de in de steekproef opgenomen kwekers.

2. Normale waarde

(14) Op de eerste plaats werd nagegaan of de categorieën producten die door de zes onderzochte exporteurs op de binnenlandse markt werden verkocht - al naar gelang de behandeling (vers/gekoeld of bevroren), de kwaliteit (hoog, normaal en laag) en presentatie (schoongemaakt met kop, schoongemaakt zonder kop of in de vorm van filets) - als identiek of vergelijkbaar met de naar de Gemeenschap uitgevoerde categorieën konden worden beschouwd. Dit bleek het geval te zijn voor alle categorieën gekweekte Atlantische zalm die op de binnenlandse markt werden verkocht.

Daar de uitvoer van de zes onderzochte exporteurs in de onderzoekperiode voor meer dan 72 % uit verse/gekoelde zalm van hoge en normale kwaliteit, schoongemaakt met kop, bestond, werd besloten het onderzoek naar dumping tot deze twee categorieën te beperken.

(15) Onderzocht werd of de totale verkoop van gekweekte Atlantische zalm van de zes onderzochte exporteurs op de binnenlandse markt representatief was, dat wil zeggen in voldoende hoeveelheden had plaatsgevonden. Met het oog hierop werd de totale hoeveelheid die in de onderzoekperiode op de binnenlandse markt was verkocht, vergeleken met de totale hoeveelheid die naar de Gemeenschap was uitgevoerd, waarbij de"binnenlandse" verkoop aan andere exporteurs buiten beschouwing werd gelaten, daar de verkopers niet op de hoogte konden zijn van de eindbestemming van het product.

Hoewel geen van de zes onderzochte exporteurs op de binnenlandse markt een hoeveelheid had verkocht die ten minst 5 % bedroeg van de naar de Gemeenschap uitgevoerde hoeveelheid, verkochten twee exporteurs meer dan 4 % van de naar de Gemeenschap uitgevoerde hoeveelheid op de binnenlandse markt. De binnenlandse verkoop van de andere exporteurs bedroeg aanzienlijk minder dan 4 % van de export naar de Gemeenschap. Daar uit de statistieken die de Noorse bedrijfstak had verstrekt, bleek dat het binnenlandse verbruik van gekweekte Atlantische zalm in Noorwegen 5,2 % bedroeg van de uitvoer naar de Gemeenschap, werd, overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de basisverordening, aangenomen dat de prijzen die de twee exporteurs in kwestie aanrekenden, als representatief voor de betrokken markt konden worden beschouwd en dat zij op de binnenlandse markt in voldoende hoeveelheden hadden verkocht.

De twee betrokken exporteurs voerden aan dat de normale waarde niet berekend had mogen worden aan de hand van de verkoop op de Noorse markt. De omvang van deze markt was overschat omdat hierop kwaliteiten werden verkocht die niet vergelijkbaar waren met de naar de Gemeenschap uitgevoerde kwaliteiten en omdat verkoop met verlies bij de beoordeling van de representativiteit niet was uitgesloten.

Wat de bewering betreft dat bepaalde op de binnenlandse markt verkochte kwaliteiten niet vergelijkbaar waren met de naar de Gemeenschap uitgevoerde kwaliteiten, wordt erop gewezen dat artikel 2, lid 2, van de basisverordening voorziet in een vergelijking tussen de "verkoop van het voor gebruik in het binnenland bestemde soortgelijke product" en de "naar de Gemeenschap verkochte hoeveelheid van het betrokken product".

In onderhavig geval is het betrokken product gedefinieerd als gekweekte Atlantische zalm die onder de GN-codes ex 0302 12 00, ex 0304 10 13, ex 0303 22 00 en ex 0304 20 13 is ingedeeld. Deze GN-codes hebben zowel betrekking op "superieure", "gewone" als "productiekwaliteit". Hoewel zalm van "productiekwaliteit" gewoonlijk niet naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd, is het duidelijk een "soortgelijk product", daar het een product is dat in ieder opzicht gelijk is aan of dat kenmerken bezit die grote overeenkomst vertonen met zalm van superieure of gewone kwaliteit, zoals bepaald in artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

Wat de niet-uitsluiting van de verkoop met verlies bij de beoordeling van de representativiteit betreft, werd aangevoerd dat het niet logisch was de verkoop met verlies ("niet in het kader van normale handelstransacties") in aanmerking te nemen bij de beoordeling, of de verkoop op de binnenlandse markt representatief was, maar deze verkoop buiten beschouwing te laten bij de vaststelling van de normale waarde.

Er wordt echter op gewezen dat het volgens artikel 2, lid 2, van de basisverordening niet noodzakelijk is enkel de winstgevende verkoop op de binnenlandse markt in aanmerking te nemen bij de beoordeling van de representativiteit van de binnenlandse markt. Voorts kan het criterium "in het kader van normale handelstransacties" dat bij de vaststelling van de normale waarde wordt gehanteerd, slechts worden gehanteerd nadat de representativiteit is vastgesteld, daar het bij het onderzoek naar de winstgevendheid van binnenlandse transacties nodig is de volledige kosten van de verkoop te beoordelen aan de hand van de representatieve binnenlandse verkoopkosten, administratiekosten en andere algemene kosten van een of meer exporteurs.

Het argument van de exporteurs inzake de beoordeling van de representativiteit werd derhalve van de hand gewezen.

(16) Daarna werd onderzocht of de twee exporteurs die in het algemeen voldoende hoeveelheden op de binnenlandse markt hadden verkocht, van elk van de twee categorieën gekweekte Atlantische zalm die het meest naar de Gemeenschap werden uitgevoerd, op de binnenlandse markt voldoende hoeveelheden hadden verkocht om aan de hand daarvan de normale waarde vast te stellen. In overeenstemming met de representativiteitsbeoordeling werd daarbij een drempel van 4 % (in plaats van de "gebruikelijke" 5 %) aangehouden.

Hierbij bleek dat de binnenlandse verkoop van slechts één categorie zalm door één exporteur voldoende representatief was.

(17) Vervolgens werd onderzocht of de binnenlandse verkoop van de betrokken productcategorie, gezien de prijs waartegen deze verkoop plaatsvond, beschouwd kon worden als in het kader van normale handelstransacties te hebben plaatsgevonden. Bij de berekening van de kosten voor de verkoop op de binnenlandse markt werd met drie factoren rekening gehouden:

a) de representatieve "aankoopkosten" die gelijk waren aan de gewogen gemiddelde prijzen die onafhankelijke afnemers in de onderzoekperiode aan de zes in de steekproef opgenomen kwekers moesten betalen;

b) een gemiddelde "correctie voor behandeling" die gebaseerd was op gegevens die zowel door de kwekers als de exporteurs waren verstrekt. Deze correctie werd toegepast indien de kosten van verbloeden, schoonmaken en verpakken niet reeds in de door de kwekers aangerekende prijs was begrepen;

c) de verkoop- en administratiekosten en andere algemene kosten (VAA-kosten) die de betrokken exporteur had moeten maken om het betrokken product op de binnenlandse markt te verkopen.

De Noorse exporteurs stelden dat het gebruik van de "aankoopkosten", dat wil zeggen het gewogen gemiddelde van de verkoopprijzen per kwaliteit van de in de steekproef opgenomen kwekers, om de volledige kosten van de verkoop op de binnenlandse markt te berekenen, tot "onjuiste resultaten" leidde. Zij drukten tevens hun verwondering uit over het feit dat de productiekosten van de kwekers bij de dumpingberekeningen niet in aanmerking zijn genomen.

Hoewel de aan de kwekers toegezonden vragenlijst vragen bevatte over hun productiekosten en de verkoopprijzen aan onafhankelijke exporteurs, is de Raad, om de in overweging 13 aangegeven redenen, van oordeel dat de "aankoopkosten" de meest redelijke basis vormen voor de berekening van de kosten van exporteurs om zalm te verwerven voor wederverkoop aan afnemers in binnen- en buitenland.

Bij vergelijking van de aldus berekende volledige kosten, in Noorse kroon per kg (Nkr./kg), met de prijs van elke transactie op de binnenlandse markt in de onderzoekperiode, bleek dat minder dan 80 % (maar meer dan 10 %) van de hoeveelheid van de betrokken productcategorie met winst was verkocht. Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de basisverordening werd de normale waarde gelijkgesteld met de gewogen gemiddelde binnenlandse prijs van de winstgevende verkoop.

De exporteurs betwistten de geldigheid van de voor de berekening van de normale waarde gebruikte methode die gebaseerd was op de verkoopprijzen op de binnenlandse markt met uitsluiting van de verkoop beneden de gemiddelde "kostprijs", daar deze methode tot kunstmatig hoge normale waarden leidde voor een aan bederf onderhevig product.

Dit argument werd van de hand gewezen daar de uitsluiting van "verkoop beneden de kostprijs" van de berekening van de gewogen gemiddelde binnenlandse verkoopprijs die als basis voor de normale waarde wordt gebruikt, in overeenstemming is met de vaste praktijk van de instellingen van de Gemeenschap en met artikel 2, lid 4, van de basisverordening. Het feit dat zalm een aan bederf onderhevig product is, heeft geen invloed op het feit dat de verkoop beneden de kostprijs beschouwd wordt als "niet in het kader van normale handelstransacties" te hebben plaatsgevonden.

(18) Voor alle andere productcategorieën moest de normale waarde, voor de zes onderzochte exporteurs, overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening, worden geconstrueerd.

Voor de twee exporteurs met een representatieve verkoop op de binnenlandse markt werd de waarde geconstrueerd door de "aankoopkosten" (plus een eventuele correctie voor behandeling) te vermeerderen met de door deze twee exporteurs werkelijk gemaakte VAA-kosten en de winst bij verkoop van het soortgelijke product op de binnenlandse markt. De winstgevendheid van deze twee bedrijven werd vastgesteld door in overweging 17 omschreven kosten van de binnenlandse verkoop, in Nkr./kg, te vergelijken met de prijs van elke binnenlandse verkooptransactie in de onderzoekperiode. Daar de hoeveelheden die met winst werden verkocht in beide gevallen minder dan 80 % bedroegen (maar meer dan 10 %), werd bij de berekening van de gewogen gemiddelde winstgevendheid per bedrijf slechts rekening gehouden met de winstgevende transacties.

De exporteurs stelden dat de gewogen gemiddelde winstmarge die aan de volledige kosten van de exporteurs werd toegevoegd om de normale waarde te berekenen een "overdreven en onrealistische winstmarge voor zalmhandelaars" was. Overeenkomstig artikel 2, lid 2, punt 2, onder ii), van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de GATT 1994, zou de werkelijke winst van de exporteurs moeten worden gebruikt en niet een winst die berekend was na de uitsluiting van de verkoop onder de kostprijs. Zij merkten tevens op dat de winstmarge die in het kader van de huidige procedure was aangehouden, aanmerkelijk hoger was dan de winstmarge die in het kader van het vorige onderzoek in 1989/1990 was gebruikt.

Deze argumenten konden om de volgende redenen niet worden aanvaard. Ten eerste zijn de gegevens van het vorige onderzoek niet relevant voor het huidige onderzoek, daar zowel artikel 2, lid 6, van de basisverordening als artikel 2, lid 2, punt 2, van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de GATT 1994 bepalen dat "feitelijke gegevens over de productie en de verkoop" gebruikt moeten worden, dat wil zeggen de gegevens die in het kader van het huidige onderzoek worden vastgesteld. Op de tweede plaats verwijzen bovengenoemde bepalingen naar winsten op de binnenlandse verkoop "in het kader van normale handelstransacties", dat wil zeggen de verkoop als omschreven in artikel 2, lid 4, van de basisverordening.

(19) De normale waarde voor de vier exporteurs die geen representatieve hoeveelheden op de binnenlandse markt hadden verkocht, werd, overeenkomstig artikel 2, lid 6, onder a), van de basisverordening, geconstrueerd door de "aankoopkosten" (waarop eventueel een correctie voor behandeling was toegepast) te vermeerderen met het gewogen gemiddelde van de VAA-kosten en de winst van de twee andere exporteurs bij verkoop van het soortgelijke product op de binnenlandse markt.

3. Exportprijs

(20) In alle gevallen waarin de gekweekte Atlantische zalm aan onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap was verkocht, werd de exportprijs, overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening, vastgesteld aan de hand van de werkelijk betaalde prijzen.

(21) In de vier gevallen waarin het product door een gelieerde verkoopmaatschappij in de Gemeenschap was ingevoerd, moesten betrouwbare exportprijzen, overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening, worden berekend aan de hand van de prijs die de eerste onafhankelijke afnemer moest betalen, na aftrek van alle tussen invoer en wederverkoop gemaakte kosten en de winst. Voor het bepalen van de winstmarge werd de winst aangehouden die onafhankelijke importeurs gewoonlijk maken.

De exporteurs stelden dat de winstmarge van 2,8 % die met het oog op de berekening van de exportprijzen op de prijzen van gelieerde importeurs in de Gemeenschap was toegepast, te hoog was, daar de gelieerde importeurs slechts "factuurdiensten" verleenden.

Dit argument kon niet worden aanvaard, daar de toegepaste winstmarge was afgeleid van gegevens die bij het onderzoek waren verkregen en in overeenstemming was met artikel 2, lid 9, van de basisverordening.

(22) In één geval had de gelieerde verkoopmaatschappij geen betrouwbare gegevens verstrekt over de kosten tussen invoer en wederverkoop. Voor het construeren van de exportprijs voor die exporteur heeft de Commissie de hoogste kosten genomen die waren opgegeven door een andere gelieerde verkoopmaatschappij die aan het onderzoek medewerkte, daar zij dit als de beschikbare gegevens beschouwde overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening.

(23) In een ander geval had een exporteur de Commissie geen gegevens verstrekt over de verkoop aan onafhankelijke afnemers van aanzienlijke hoeveelheden zalm die door een gelieerde rokerij in de Gemeenschap waren bewerkt uitgaande van verse zalm die de betrokken exporteur had geleverd. Besloten werd alle leveringen aan deze gelieerde rokerij buiten beschouwing te laten.

4. Vergelijking

(24) Om een billijke vergelijking te kunnen maken tussen de normale waarde en de exportprijs werden, overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening, correcties toegepast voor verschillen in kosten die van invloed zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen, zoals de kosten voor vervoer, verzekering, laden, lossen en overslag en aanverwante kosten, kredieten en commissies.

5. Dumpingmarge

(25) Uit de vergelijking per productcategorie van de gewogen gemiddelde normale waarden en de gewogen gemiddelde exportprijzen in de onderzoekperiode bleek dat de zes onderzochte exporteurs zich aan dumping hadden schuldig gemaakt. Daar de dumpingmarges per productcategorie verschilden, werd voor elke onderzochte exporteur een gewogen gemiddelde dumpingmarge vastgesteld.

(26) Uit het onderzoek van de exportprijzen van de zes onderzochte exporteurs op maandbasis bleek dat deze exportprijzen bepaalde patronen volgden die per periode aanzienlijk verschilden; de exportprijzen waren in november en december, dat wil zeggen in de periode voor Kerstmis waarin zalm het meest wordt gebruikt, aanzienlijk lager dan de gemiddelde exportprijzen in de onderzoekperiode. Bij twee exporteurs was dit patroon zo opvallend dat het gerechtvaardigd werd geacht de dumpingmarge te berekenen door de gewogen gemiddelde normale waarden te vergelijken met de prijzen van alle afzonderlijke exporttransacties naar de Gemeenschap, overeenkomstig artikel 2, lid 11, van de basisverordening, om de dumpingmarge volledig tot uitdrukking te brengen.

De twee exporteurs waren van oordeel dat deze methode strijdig was met de normale werkwijze om gemiddelden met elkaar te vergelijken, zoals voorzien in artikel 2, lid 11, van de basisverordening, en dat er geen redenen waren om in het huidige geval van de normale praktijk af te wijken.

Dit argument werd voor de twee betrokken exporteurs van de hand gewezen daar er een aanzienlijk verschil was tussen de dumpingmarges die uit de vergelijking van gemiddelden voortvloeiden en de dumpingmarges die uit een vergelijking van gemiddelden en prijzen van individuele transacties voortvloeiden. Dit wees er duidelijk op dat gedurende bepaalde periodes tegen lagere prijzen werd verkocht en daarom was de werkwijze om gemiddelden en prijzen van individuele transacties te vergelijken gerechtvaardigd.

(27) Voor het bedrijf Saga Lax Norge A/S dat oorspronkelijk in de steekproef was opgenomen, maar dat de Commissie niet de gegevens heeft verstrekt die zij noodzakelijk achtte, werd de dumpingmarge, overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening, berekend op grond van de beschikbare gegevens. Om de in overweging 101 uiteengezette redenen, en met name de banden tussen Saga Lax Norge A/S en een van de onderzochte medewerkende exporteurs, Timar Seafood A/S, werd de voor laatstgenoemd bedrijf vastgestelde dumpingmarge, de hoogste voor een in de steekproef opgenomen exporteur, voor Saga Lax Norge A/S aangehouden.

(28) Op grond van deze bevindingen heeft de Commissie, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van de basisverordening, een gewogen gemiddelde dumpingmarge vastgesteld voor de onderzochte exporteurs. De voor Saga Lax Norge A/S op grond van artikel 18 van de basisverordening vastgestelde marge werd hierbij niet meegerekend. Daar de medewerking van de Noorse bedrijfstak in het algemeen bevredigend was en gezien de objectiviteit van de "preselectie" van kwekers en exporteurs die voor het samenstellen van de steekproef was gebruikt, werd geconcludeerd dat deze gewogen gemiddelde dumpingmarge op alle niet in de steekproef opgenomen medewerkende Noorse exporteurs diende te worden toegepast.

(29) De aldus berekende dumpingsmarges, gebaseerd op de prijzen franco grens Gemeenschap, zijn als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

D. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP

(30) De producenten in de Gemeenschap die de klacht ondersteunden, vertegenwoordigden ongeveer 57 % van de totale productie van het betrokken product in Gemeenschap en werden daarom als de bedrijfstak in de Gemeenschap beschouwd in de zin van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening.

E. SCHADE

1. Opmerkingen vooraf

(31) Gegevens over productie, verkoop en marktaandeel werden gevraagd en verkregen van alle producenten in de Gemeenschap die de klacht ondersteunden. Gezien echter het grote aantal producenten dat de klacht steunde en de bij artikel 6, lid 9, van de basisverordening vastgestelde termijnen, werden de overige schade-indicatoren gebaseerd op gegevens die verkregen werden bij een representatieve steekproef van producenten in de Gemeenschap.

(32) Van de 90 producenten die de klacht steunden, werden er 16 geselecteerd, waarbij rekening werd gehouden met de plaats van vestiging en de omvang van de bedrijven in termen van productie en verkoop. Deze bedrijven waren goed voor 73 % van de productie van de bedrijven die de klacht ondersteunden en voor 42 % van de totale productie in de Gemeenschap.

(33) De schade werd vastgesteld aan de hand van gegevens over de periode van 1992 tot de onderzoekperiode. Het geografische toepassingsgebied van het onderzoek over die periode was de Gemeenschap in de samenstelling ten tijde van de inleiding van de procedure, dat wil zeggen de Gemeenschap met 15 lidstaten. De schadebeoordeling werd gebaseerd op relevante economische factoren zoals vermeld in artikel 3 van de basisverordening.

(34) Er wordt op gewezen dat reeds in 1991, in het kader van de vroegere antidumpingprocedure, werd vastgesteld dat de invoer met dumping van gekweekte Atlantische zalm uit Noorwegen schadelijke gevolgen had voor de bedrijfstak van de Gemeenschap. Sindsdien heeft de Commissie, gezien de gevolgen van de invoer van zalm uit Noorwegen, enkele malen een minimumprijs voor deze invoer vastgesteld. Deze maatregelen hadden echter hoogstens op korte termijn invloed op de markt.

(35) De volgende schade-indicatoren moeten derhalve worden bezien in het licht van een reeds lang bestaande ongunstige situatie van de betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap.

2. Verbruik in de Gemeenschap

(36) Bij de berekening van het totale zichtbare verbruik van gekweekte Atlantische zalm werd rekening gehouden met de volgende factoren:

- De hoeveelheden die de producenten van de Gemeenschap in de Gemeenschap hebben verkocht. Gegevens hierover werden verstrekt door de Scottish Salmon Growers' Association, de Shetland Salmon Farmers' Association en de Irish Salmon Growers' Association en werden aangevuld met Eurostat-cijfers over de export uit de Gemeenschap naar derde landen.

- De invoer in de Gemeenschap van de betrokken producten (die onder de GN-codes 0302 12 00, 0303 22 00, 0304 10 13 en 0304 20 13 bij de douane worden aangegeven) uit Noorwegen.

- De invoer in de Gemeenschap van dezelfde producten uit alle andere derde landen.

(37) Om voor de hele onderzochte periode coherente cijfers te verkrijgen voor de uitgebreide Gemeenschap van 15 landen, werd uitgegaan van de invoerstatistieken van Eurostat en de EVA. Om de cijfers vergelijkbaar te maken, werden alle gegevens in gehele visequivalenten omgezet. Te dien einde werden de invoercijfers voor verse en gekoelde zalm en voor verse en gekoelde zalmfilets gedeeld door respectievelijk 0,9 en 0,65. Opgemerkt dient te worden dat de GN-codes 0302 12 00, 0304 10 13 en 0304 20 13 ook betrekking hebben op producten die niet onder deze procedure vallen (bijv. Pacifische zalm en/of wilde zalm), maar waarvan de ingevoerde hoeveelheden, gezien de vermelde oorsprong, als te verwaarlozen konden worden beschouwd.

(38) Aldus berekend is het zichtbare verbruik van gekweekte Atlantische zalm in de Gemeenschap gestegen van 201 037 ton in 1992 tot 316 866 ton in de onderzoekperiode, dat wil zeggen met 58 %.

3. Invoervolume en marktaandeel

(39) De invoer uit Noorwegen is steeds aanzienlijk gestegen - van 134 338 ton in 1992 tot 211 597 ton in de onderzoekperiode - dus met 58 % - welke stijging met die van het verbruik in de Gemeenschap overeenstemt.

(40) Het marktaandeel in de Gemeenschap van zalm uit Noorwegen daalde van ongeveer 67 % in 1992 tot ongeveer 62 % in 1993 en 1994, waarna het in 1995 en de onderzoekperiode weer tot 67 % steeg.

(41) Het feit dat zalm uit Noorwegen in de laatste vier en een half jaar zijn zeer aanzienlijke marktaandeel op een sterk groeiende markt heeft weten te behouden, illustreert de positie van de Noorse producenten zalm op de markt van de Gemeenschap. Bovendien vond deze sterke stijging van de invoer plaats ondanks de minimuminvoerprijzen die de Commissie in die periode had opgelegd (zie overweging 76).

4. Prijzen van de Noorse zalm

a) Algemene trend

(42) Uit de statistieken blijkt dat de cif invoerprijs van zalm uit Noorwegen tussen 1992 en de onderzoekperiode daalde en wel 27 % goedkoper werd. Deze ontwikkeling lijkt erop te wijzen dat de Noorse exporteurs zich niet steeds aan de minimuminvoerprijzen hebben gehouden die in die tijd van kracht waren.

b) Onderbieding

(43) De prijzen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Gemeenschap tijdens de onderzoekperiode werden vergeleken met die van de Noorse producenten. Voor de producenten in de Gemeenschap werden de prijzen van schoongemaakte zalm met kop gebruikt. Deze categorie zalm is goed voor meer dan 65 % van de verkoop van alle soorten zalm door de in de steekproef opgenomen producenten in de Gemeenschap en het merendeel van de verkoop in de Gemeenschap door de Noorse producenten.

(44) Voor de Noorse exporteurs werden de prijzen op de verkoopcijfers gebaseerd die de aan het dumping- en subsidieonderzoek medewerkende Noorse exporteurs hebben verstrekt. Deze prijzen werden op het niveau grens Gemeenschap, na inklaring, gebracht.

(45) De gewogen gemiddelde prijzen per maand werden vergeleken. Voor de producenten in de Gemeenschap werden de prijzen af fabriek genomen, in een handelsstadium dat met dat van de Noorse invoer vergelijkbaar was. Bij deze vergelijking bleek dat de maandelijkse onderbiedingsmarges tot 12 % gingen. Bovendien bleek de onderbieding het sterkst te zijn tijdens de meest belangrijke verkoopperiode, namelijk de periode vlak voor Kerstmis.

(46) Zalm is een basisproduct dat op een transparante en concurrerende markt wordt verhandeld. Het product wordt dagelijks verkocht en de leveranciers moeten zich snel, dat wil zeggen per uur of dag, aanpassen aan prijsverlagingen van concurrenten, waardoor de beoordeling van de onderbieding wordt bemoeilijkt. De vastgestelde onderbiedingsmarges moeten derhalve worden bezien in het licht van de voortdurende druk die de Noorse zalm op de marktprijzen uitoefende.

(47) Volgens sommige importeurs moeten de Noorse prijzen bij de prijsvergelijking naar boven worden bijgesteld vanwege het feit dat de consument bereid is iets meer te betalen voor Schotse zalm. Deze bewering kon echter niet worden gestaafd. Met name kon niet worden aangetoond dat er verschillen waren in fysieke kenmerken die een prijscorrectie zouden rechtvaardigen.

5. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

5.1. Algemeen

a) Productie

(48) De productie van het betrokken product door de bedrijfstak van de Gemeenschap steeg van 45 801 ton in 1992 tot 90 206 in de onderzoekperiode. Deze productiegroei werd door de toegenomen vraag veroorzaakt, waardoor de producenten in de Gemeenschap hun kostprijs konden verminderen en hun productiviteit verhogen. Uit de gegevens die de in de steekproef opgenomen bedrijven hadden verstrekt bleek dat ze in de onderzoekperiode met hetzelfde aantal werknemers 2,35 maal zoveel hadden geproduceerd als in 1992.

b) Verkoopvolume en marktaandeel

(49) De verkoop van de bedrijven in de Gemeenschap op de markt van de Gemeenschap nam toe van 42 535 ton in 1992 tot 82 885 ton in de onderzoekperiode, dat wil zeggen met 40 320 ton. Deze toename moet worden afgezet tegen de toename van het verbruik in de Gemeenschap in dezelfde periode van bijna 116 000 ton.

(50) Uit de ontwikkeling van de verkoop in vergelijking met die van het zichtbare verbruik in de Gemeenschap blijkt dat het marktaandeel van de producenten in de Gemeenschap steeg van 21,2 % in 1992 tot 28,9 % in 1994 en daarna tot 26,2 % daalde in de onderzoekperiode.

5.2. Gegevens die bij de in de steekproef opgenomen bedrijven werden verkregen

c) Capaciteit en bezettingsgraad

(51) Bij het onderzoek dat de in de steekproef opgenomen bedrijven verschillende criteria hanteerden om de capaciteit te meten. Daarom konden geen betrouwbare historische gegevens worden verkregen over de capaciteit die vóór de onderzoekperiode aanwezig was. De cijfers betreffende de capaciteit in de onderzoekperiode die door de Scottish Environment Protection Agency waren verstrekt, een pas opgericht bureau dat duurzame capaciteitsgrenzen vaststelt, bleken wel betrouwbaar te zijn. Op grond van deze cijfers bleek de bezettingsgraad in de onderzoekperiode 59 % te bedragen.

d) Prijsontwikkeling

(52) De prijzen van de in de steekproef opgenomen bedrijven daalden tussen 1992 en de onderzoekperiode met 24 %. Deze prijsvermindering ligt zeer dicht bij de prijsvermindering van de zalm uit Noorwegen, de voornaamste leverancier op de markt van de Gemeenschap waaruit bleek dat de bedrijven in de Gemeenschap geen weerstand konden bieden aan de druk die door de Noorse zalm op de prijzen werd uitgeoefend.

(53) De Noorse exporteurs stelden dat de daling van de prijzen uitsluitend was veroorzaakt door een wereldwijde verbetering van de kostenefficiëntie van zalmproducenten.

(54) De productie en omzet van de producenten in de Gemeenschap is in de onderzochte periode inderdaad gestegen, waardoor de kostprijs kon worden gedrukt en de productiviteit aanzienlijk vooruitging. Bij het onderzoek kwam echter vast te staan dat de rentabiliteit van de producenten in de Gemeenschap ondanks deze factoren onvoldoende was, omdat de prijzen meer zijn gedaald dan de productiviteit is gestegen. Het is weliswaar zo dat de prijs van zalm daalt indien de productiekosten dalen, maar de achteruitgang van de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt hierdoor niet verklaard (zie overweging 55).

e) Rentabiliteit

(55) De gemiddelde rentabiliteit verbeterde in 1993 ten opzichte van 1992, maar ging daarna achteruit, ofschoon de markt groeide en de bedrijven hun kosten hadden verlaagd. De gemiddelde rentabiliteit bereikte bovendien nooit het minimumwinstniveau (ongeveer 15 % op de omzet) dat noodzakelijk wordt geacht in een risicovolle bedrijfstak als deze (gezien de onzekerheden in verband met ziektes, roofdieren en slecht weer) en was in de onderzoekperiode op het laagste punt (3,3 %) sinds 1992. De meeste in de steekproef opgenomen bedrijven leden in de onderzoekperiode aanzienlijke verliezen.

(56) De Commissie had een winst van 15 % als normale winstmarge aangehouden, welk cijfer door de Noorse exporteurs als abnormaal hoog werd beschouwd.

(57) Zoals reeds eerder vermeld bleek bij het onderzoek dat een winst van 15 % over de omzet in deze bedrijfstak noodzakelijk was. Afgezien van de vele risico's in deze bedrijfstak, als hiervoor vermeld, werd genoemd cijfer bevestigd door onderzoek naar de winstmarges in de zalmkwekerijsector voordat deze door de invoer met dumping schade ondervond. Voorts stemde dit cijfer overeen met de winstmarges in andere, vergelijkbare bedrijfstakken in de Gemeenschap, zoals de forellen- en de pluimveesector. Bovendien werd een winst van 15 % als een redelijke, zelfs lage raming beschouwd door een kwekerij in de Gemeenschap die in Noorse handen was. Dit bedrijf was van oordeel dat 15 % voor kleinere bedrijven zelfs aan de lage kant was. Ten slotte bleek bij het onderzoek dat dit cijfer van 15 % overeenstemde met de gecumuleerde winsten op de verkoop in het kader van normale handelstransacties die de in de steekproef opgenomen Noorse kwekers en exporteurs op de binnenlandse markt maakten.

f) Werkgelegenheid

(58) Het aantal arbeidsplaatsen bij de in de steekproef opgenomen bedrijven in de Gemeenschap bleef tussen 1992 en de onderzoekperiode stabiel. Deze bedrijven waren goed voor ongeveer 1 100 arbeidsplaatsen die rechtstreeks met de productie van gekweekte Atlantische zalm verband hielden. Naar raming zouden in dezelfde periode in totaal 3 300 personen bij deze bedrijfstak in zijn geheel zijn tewerkgesteld.

g) Investeringen

(59) De investeringen zijn tussen 1992 en de onderzoekperiode toegenomen. Deze toename moet echter worden bezien in het licht van de bijzondere situatie van de zalmindustrie waarin meer dan de helft van de investeringen in de periode vervangingen waren. Voorts lijkt de netto-investering, voor een groeiende bedrijfstak waarin de aanschaf van het nieuwste materiaal cruciaal is, onvoldoende voor een duurzame groei op langere termijn.

6. Conclusie

(60) Bij de beoordeling of de bedrijfstak van de Gemeenschap in de onderzochte periode aanmerkelijke schade heeft geleden, werd rekening gehouden met de volgende gegevens.

(61) Bij het onderzoek is gebleken dat de in de steekproef opgenomen producenten in de Gemeenschap in de onderzochte periode te maken hebben gehad met een aanzienlijke druk op de prijzen, waardoor deze aanzienlijk zijn gedaald. De financiële situatie van de betrokken producenten is hierdoor sterk achteruitgegaan: de rentabiliteit van de in de steekproef opgenomen bedrijven was in het algemeen te laag en vele producenten leden verliezen. Een aantal bedrijven is onlangs gesloten en het voortbestaan van sommige in de steekproef opgenomen bedrijven staat op het spel. Voorts dient de achteruitgang van de rentabiliteit te worden bezien in het licht van de aanzienlijke prestaties op het gebied van de productiviteit in de onderzochte periode. Wat het marktaandeel van de producenten in de Gemeenschap betreft wordt erop gewezen dat dit, na een verbetering in 1994, weer daalt, ondanks de aanzienlijke toename van het verbruik.

(62) Gezien het bovenstaande werd geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 3, lid 1, van de basisverordening. De conclusie is voornamelijk gebaseerd op de druk die op de prijzen werd uitgeoefend, gekoppeld aan de afnemende en duidelijk onvoldoende rentabiliteit van de in de steekproef opgenomen producenten in de Gemeenschap.

F. OORZAAK VAN DE SCHADE

(63) Bij de beoordeling of de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden aan de invoer met dumping van zalm uit Noorwegen was te wijten of dat andere factoren die schade hebben veroorzaakt of daartoe hebben bijgedragen, werden de volgende elementen onderzocht.

1. Oorzakelijk verband tussen de betrokken invoer en de schade

(64) Daar de zalm uit Noorwegen met dumping werd ingevoerd in de periode waarin aan de Noorse producenten subsidies werden toegekend waartegen compenserende maatregelen genomen kunnen worden, kunnen de gevolgen van dumping en subsidiëring niet worden gescheiden en moeten deze tezamen worden onderzocht.

(65) Bij het onderzoek of de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden het gevolg was van de invoer met dumping van gesubsidieerde producten, werd in de eerste plaats geconstateerd dat de schade voornamelijk voortvloeide uit de voortdurende druk op prijzen en de verminderde rentabiliteit van de producenten in de Gemeenschap, terwijl tezelfdertijd de invoer van goedkope zalm uit Noorwegen aanzienlijk toenam. Ten gevolge hiervan heeft Noorwegen op een groeiende markt een aanzienlijk marktaandeel (67 %) kunnen behouden. Bovendien daalden de prijzen van de Noorse zalm in de onderzochte periode aanzienlijk en in de meest belangrijke verkoopperiode werd een onderbieding tot 12 % vastgesteld. In dit verband dient erop te worden gewezen dat de markt voor zalm transparant is. Op een dergelijke markt is het waarschijnlijk dat de voornaamste aanbieder, in dit geval Noorwegen, de druk op de prijzen veroorzaakt.

(66) Gezien het bovenstaande wordt geconcludeerd dat dumping en subsidiëring van zalm uit Noorwegen tezamen de aanmerkelijke schade hebben veroorzaakt die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden.

2. Andere factoren

(67) De ontwikkeling van het verbruik in de Gemeenschap, de ontwikkeling en de gevolgen van de invoer uit andere derde landen en het concurrentievermogen van de zalmindustrie van de Gemeenschap werden onderzocht in verband met de beoordeling of deze factoren de schade konden hebben veroorzaakt die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden.

a) Verbruik in de Gemeenschap

(68) Het verbruik in de Gemeenschap van gekweekte Atlantische zalm is steeds toegenomen en is tussen 1992 en de onderzoekperiode met 58 % gestegen. De door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade kan dus niet aan een daling van de vraag zijn te wijten.

b) Invoer uit andere derde landen

(69) Het marktaandeel van zalm uit derde landen die niet bij deze procedure zijn betrokken (voornamelijk de Faeröer, Chili, Canada en IJsland), is in de betrokken periode gedaald van 12 % tot 7 %. Derhalve werd geconcludeerd dat deze invoer slechts van geringe invloed was.

c) Concurrentievermogen van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(70) De producenten van zalm in de Gemeenschap hebben hun concurrentievermogen tussen 1992 en de onderzoekperiode sterk verbeterd. De productie per werknemer werd meer dan verdubbeld, de mortaliteit onder de vissen daalde met 23 % en het gemiddelde gewicht van de geproduceerde zalm nam met 25 % toe. Bovendien steeg de export van de producenten in de Gemeenschap van 3 266 ton in 1992 tot 7 321 ton in de onderzoekperiode. Op grond van deze cijfers kan worden gesteld dat de bedrijfstak van de Gemeenschap een aanzienlijke kostenefficiëntie heeft bereikt.

3. Conclusie

(71) Gezien het bovenstaande werd geconcludeerd dat de invoer met dumping van gesubsidieerde zalm uit Noorwegen, op zich, aanmerkelijke schade heeft toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap.

G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

1. Algemeen

(72) Op grond van al het voorgelegde bewijsmateriaal werd onderzocht of er dwingende redenen waren, ondanks de conclusies inzake dumping en daaruit voortvloeiende schade, die tot de conclusie leiden dat het niet in het belang van de Gemeenschap was in het onderhavige geval maatregelen te nemen. Te dien einde is nagegaan wat de gevolgen van eventuele maatregelen zouden zijn voor alle betrokkenen bij deze procedure en wat de consequenties voor hen zouden zijn indien geen maatregelen werden genomen.

(73) Bij deze beoordeling werd, overeenkomstig de basisverordening, bijzondere aandacht geschonken aan het feit dat het noodzakelijk is de handelverstorende gevolgen van schadeveroorzakende dumping weg te nemen en de concurrentie te herstellen.

2. Belang van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(74) In de eerste plaats dient erop te worden gewezen dat de producenten van gekweekte Atlantische zalm in de Gemeenschap reeds lang te lijden hebben van de dumpingpraktijken van de Noorse exporteurs.

(75) Reeds in 1991 is de Commissie tot de conclusie gekomen dat deze zich aan schadeveroorzakende dumping schuldig maakten, maar toen werd besloten (Besluit 91/142/EEG van de Commissie (4), ondanks het feit dat zowel dumping als schade werden vastgesteld, geen maatregelen te nemen omdat de Noorse overheid op nationaal niveau maatregelen had genomen die, naar men aannam, de markt zouden stabiliseren.

(76) Vervolgens heeft de Commissie in de laatste jaren herhaaldelijk minimuminvoerprijzen vastgesteld (november 1993, februari 1994, maart 1994) en voor de laatste maal, bij Verordening (EG) nr. 2907/95 (5), van 16 december 1995 tot en met 13 juni 1996. De minimuminvoerprijzen waren gerechtvaardigd op grond van het feit dat omvang van de invoer en de prijzen van de ingevoerde producten de markt verstoorden of dreigden te verstoren, dat daardoor economische, sociale of milieuproblemen ontstonden en dat daarom onmiddellijk maatregelen moesten worden genomen. In tegenstelling tot antidumpingrechten of compenserende rechten was het voor het vaststellen van deze maatregelen niet nodig eerst te onderzoeken of het exportland zich aan oneerlijke handelspraktijken had schuldig gemaakt. Deze maatregelen hadden echter niet het gewenste gevolg.

(77) Gezien het bovenstaande is de Commissie van oordeel dat, indien geen effectieve maatregelen worden genomen om de schadelijke gevolgen van de dumping van gesubsidieerde Noorse zalm weg te nemen, de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap achteruit zal blijven gaan tot het punt waarop deze bedrijfstak in zijn voortbestaan wordt bedreigd.

(78) Er wordt aan herinnerd dat de bedrijven in de Gemeenschap die Atlantische zalm kweken gewoonlijk kleine en middelgrote bedrijven zijn die in rurale en meestal minder ontwikkelde gebieden van de Gemeenschap zijn gelegen (doelstelling 1-regio's), waar niet veel economische bedrijvigheid is. Zoals boven vermeld hebben deze bedrijven hun productiviteit steeds vergroot, die derhalve niet in twijfel wordt getrokken. Tijdens de reorganisatie die heeft plaatsgevonden, is een aantal kleine bedrijven overgenomen door producenten die van grote concerns deel uitmaken. Indien geen maatregelen worden genomen zullen de investeringen van de bedrijven in de Gemeenschap om de productiviteit te verbeteren en de bedrijven te reorganiseren vergeefs zijn geweest, nog afgezien van het feit dat het aantal concurrenten op de markt dan zal afnemen.

3. Belang van andere bedrijfstakken van de Gemeenschap

(79) Een aantal bedrijven lager in de productieketen, zoals rokerijen en groothandelsbedrijven die zalm verhandelen, beweerde dat maatregelen ten aanzien van gekweekte Atlantische zalm uit Noorwegen nadelige gevolgen voor hen zouden hebben. Deze bedrijven stelden dat zij de zalm niet elders konden betrekken indien er, ten gevolge van de maatregelen, minder zalm uit Noorwegen op de markt komt. Zij stelden voorts dat, indien de gekweekte Atlantische zalm uit Noorwegen duurder zou worden, zij de kosten aan de eindgebruiker zouden doorberekenen die dan op een ander product zou overschakelen. Tevens werd erop gewezen dat rechten op onbewerkte zalm uit Noorwegen ertoe zouden leiden dat de Noorse zalmverwerkende industrie zich ten koste van de zalmverwerkende bedrijven in de Gemeenschap zou uitbreiden.

(80) In de eerste plaats wordt erop gewezen dat bij het onderzoek is gebleken dat de bedrijven in de Gemeenschap hun productie kunnen verhogen en dit zouden doen als zij van een behoorlijk rendement verzekerd waren. Indien de voorgestelde maatregelen tot een verlaging van de invoer van gekweekte Atlantische zalm uit Noorwegen zouden leiden, dan kan dit product bovendien nog steeds uit andere landen worden ingevoerd, bijvoorbeeld uit Chili, Canada, IJsland en de Faeröer.

(81) De prijzen die de producenten in de Gemeenschap na de instelling van de maatregelen zullen aanrekenen, zullen waarschijnlijk niet hoger zijn dan strikt noodzakelijk is om een redelijke opbrengst te verkrijgen. Bij een sterke stijging van de prijzen van de producenten in de Gemeenschap zullen de andere exportlanden hoogstwaarschijnlijk een veel groter aandeel op de markt van de Gemeenschap verwerven. Bovendien is er een andere factor die een te sterke prijsstijging van in de Gemeenschap gekweekte Atlantische zalm waarschijnlijk zal verhinderen: namelijk de beschikbaarheid op de markt van de Gemeenschap, tegen een iets lagere prijs, van de zalmforel, een sterk op zalm gelijkend product dat zalm kan vervangen en waarvan de verkoop ook schijnt te lijden onder de steeds grotere invoer met dumping van gesubsidieerde Atlantische zalm uit Noorwegen.

(82) Wat de concurrentie betreft die de zalmverwerkende bedrijven in de Gemeenschap mogelijkerwijs zullen ondervinden van in Noorwegen verwerkte zalm, wordt opgemerkt dat de antidumpingrechten en compenserende rechten geheven zullen worden op de onbewerkte zalm, die slechts een deel vertegenwoordigt van de kosten van de bewerkte zalm. De voorgestelde rechten zijn niet zo hoog dat zij tot een vermindering van de zalmverwerking in de Gemeenschap zullen leiden. Ten slotte verwerken en verhandelen de meeste rokerijen in de Gemeenschap ook in de Gemeenschap geproduceerde zalm en andere producten en zijn dus niet geheel afhankelijk van zalm uit Noorwegen.

(83) Voorts dient te worden opgemerkt dat, om de waarschijnlijke gevolgen van de maatregelen op de verwerkende industrie in de Gemeenschap te beoordelen, de Commissie vragenlijsten heeft gezonden aan alle bedrijven die lid waren van de drie organisaties van handelaars en verwerkende bedrijven die zich hadden aangemeld en die gevraagd hadden te worden gehoord.

(84) In totaal werden 93 vragenlijsten verzonden, maar er werd slechts één volledig en controleerbaar antwoord ontvangen, waardoor het niet mogelijk is geweest de eventuele gevolgen van het instellen van maatregelen voor de bedrijven in de Gemeenschap die de gekweekte Atlantische zalm verwerken of verhandelen, op representatieve basis te beoordelen.

(85) Uit de tot dusverre verkregen informatie is echter gebleken dat de kosten van de grondstof, dat wil zeggen van gekweekte Atlantische zalm, ongeveer 45 % bedraagt van de totale kosten om gerookte zalm te produceren. Dit betekent dat, indien de prijs van de grondstof met, bijvoorbeeld, 10 % verhoogd zou worden, de kosten om gerookte zalm te produceren slechts met 4,5 % zouden toenemen.

(86) Bovendien werden uit diverse betrouwbare bronnen gegevens verkregen die erop wijzen dat de situatie van de zalmverwerkende bedrijven in de Gemeenschap sterk uiteenloopt. Enerzijds zijn er bedrijven die kant-en-klaarmaaltijden bereiden en deel uitmaken van grote concerns. Daar de kosten van de grondstof vis voor deze bedrijven slechts een beperkt deel zijn van de kosten van het eindproduct, is het niet waarschijnlijk dat zij door de hier bedoelde maatregelen in beduidende mate getroffen zullen worden. Anderzijds zijn er bedrijven die zalm roken of inmaken en die meer afhankelijk zijn van de prijzen van de grondstof. Deze bedrijven zullen een deel van de extra kosten waarschijnlijk aan het volgende handelsstadium doorberekenen. Zoals in overweging 85 reeds vermeld, zal de kostenstijging beperkt zijn. In ieder geval wijzen de tot nu toe verkregen gegevens erop dat slechts bij een prijsstijging van meer dan 20 % het gevaar bestaat dat de consument op een ander product zal overschakelen.

4. Belang van de importeurs

(87) Een aantal importeurs heeft in het algemeen gesteld dat antidumpingmaatregelen voor hen nadelig zouden zijn.

(88) Als hierboven uiteengezet is het de bedoeling dat de voorgestelde maatregelen het de producenten in de Gemeenschap mogelijk zullen maken zich van de schadelijke gevolgen van dumping te herstellen, maar deze maatregelen zullen het de importeurs niet onmogelijk maken zalm uit Noorwegen of andere landen aan te kopen, noch zullen deze maatregelen grotere prijsstijgingen veroorzaken dan die welke nodig zijn om de producenten in de Gemeenschap in staat te stellen weer redelijke winsten te maken.

5. Belang van de consument

(89) Het orgaan dat de consument vertegenwoordigt (BEUC), stelde dat beschermende maatregelen niet in het belang van de consument zijn, daar zij het aanbod beperken en/of tot een prijsverhoging voor de consument leiden.

(90) Als hierboven uiteengezet, zijn er andere aanbieders op de markt en zijn er vervangingsproducten, waardoor de eindgebruiker weinig of geen gevolgen van de maatregelen zal ondervinden. Daar de rechten op de cif-invoerprijs worden geheven, zal het effect daarvan op de kleinhandelsprijzen veel minder zijn. Voorts wordt erop gewezen dat het gemiddelde verbruik van zalm in de Gemeenschap op 0,8 kg per hoofd van de bevolking per jaar wordt geraamd, zodat de gevolgen voor de consument in het algemeen gering zullen zijn.

6. Conclusie

(91) Na alle hierboven vermelde aspecten zorgvuldig te hebben onderzocht, werd geconcludeerd dat het in het belang van de Gemeenschap is antidumpingmaatregelen te nemen ten aanzien van de invoer van gekweekte Atlantische zalm van oorsprong uit Noorwegen, daar er geen dwingende redenen zijn die tot de conclusie leiden dat het niet in het belang van de Gemeenschap is dergelijke maatregelen te nemen.

H. ANTIDUMPINGMAATREGELEN

1. Hoogte van de antidumpingmaatregelen

(92) Overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van de basisverordening werd onderzocht of de maatregelen voor een lager bedrag dan de vastgestelde dumpingmarges voldoende zouden zijn om een einde te maken aan de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden.

(93) Geoordeeld werd dat de maatregelen de bedrijfstak van de Gemeenschap in staat moesten stellen de prijzen te berekenen die in afwezigheid van de invoer met dumping zouden zijn berekend. Daar er geen gegevens zijn die op het tegendeel wijzen, wordt aangenomen dat deze prijzen de productiekosten en een redelijke winstmarge dekken. De invoerprijs dient daarom dienovereenkomstig te worden verhoogd.

(94) Bij de berekening van de noodzakelijke prijsverhoging dienden de prijzen van de met dumping ingevoerde zalm vergeleken te worden met verkoopprijzen die overeenstemmen met de productiekosten in de Gemeenschap en een redelijke winst. Een winst van 15 % werd het minimum geacht om het voortbestaan van de betrokken sector te verzekeren. Bij het vaststellen van het winstniveau werd rekening gehouden met het feit dat de betrokken bedrijfstak veel risico's kent, gezien onder meer de duur van het productieproces (18-24 maanden), ziekterisico's, roofdieren, en slechte weersomstandigheden, de onvoorspelbaarheid van de prijzen van een product dat als basisproduct wordt verhandeld, en de geringe houdbaarheid van het product. Een voldoende winstmarge was ook noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de producenten in de Gemeenschap de financiële middelen kunnen verwerven die deze bedrijfstak bijzonder hard nodig heeft om op een snel groeiende markt concurrerend te blijven.

(95) Gezien het bovenstaande werden de gewogen gemiddelde exportprijzen, in de onderzoekperiode, voor de productsoorten die voor de bepaling van de prijsonderbiedingsmarge waren gebruikt (zie overweging 43), op het niveau franco grens Gemeenschap, zo nodig gecorrigeerd voor vervoerskosten, douanerechten en kosten na invoer, vergeleken met de gewogen gemiddelde verkoopprijzen die de geselecteerde producenten in de Gemeenschap hadden aangerekend, eventueel verhoogd om de productiekosten te dekken en met de bovengenoemde winstmarge van 15 %.

Hoogte van het recht

(96) In dit geval moet eraan worden gedacht dat de Raad tevens besloten heeft een residueel compenserend recht van 3,8 % in te stellen op de invoer van het betrokken product. Volgens artikel 14, lid 1, van de basisverordening kunnen niet terzelfder tijd antidumpingrechten en compenserende rechten worden ingesteld om een en dezelfde situatie te verhelpen die het gevolg is van dumping of van de subsidiëring van exportproducten. In dit geval werd echter vastgesteld dat het mogelijk was beide rechten in te stellen, omdat geen van de betrokken subsidies exportsubsidies waren en daarom niet van invloed waren op de dumpingmarge. De subsidies hadden dezelfde weerslag op de normale waarde en de exportprijs en, indien er geen sprake was geweest van subsidiëring, zou de dumpingmarge dezelfde zijn geweest.

Daar de geleden schade in dit geval zowel het gevolg was van dumping als van subsidiëring, kunnen beide rechten tezamen niet hoger zijn dan het bedrag dat nodig is om de schade weg te nemen.

(97) De dumpingmarge die voor elke onderzochte exporteur was vastgesteld, werd daarom vergeleken met de schade die niet reeds door het compenserende recht was weggenomen, dat wil zeggen met het schade-elimineringsniveau verminderd met 3,8 %. Het antidumpingrecht dat van toepassing is op alle, niet in de steekproef opgenomen Noorse exporteurs werd op gelijkaardige wijze vastgesteld door, per bedrijf, het gewogen gemiddelde van de lagere dumpingmarges te nemen en de schade-eliminatieniveaus, en daarvan het compenserend recht af te trekken.

(98) Voor de twee exporteurs bij wie duidelijke wijzigingen in het prijspatroon in de onmiddellijk aan Kerstmis voorafgaande periode waren vastgesteld (zie overweging 26), werd het schade-eliminatieniveau berekend aan de hand van de prijzen van individuele exporttransacties naar de Gemeenschap. Voor de vier andere exporteurs werd het schade-eliminatieniveau berekend aan de hand van de gewogen gemiddelde exportprijzen.

(99) Voor drie in de steekproef opgenomen exporteurs was het schade-eliminatieniveau lager dan de dumpingmarge. Daarom dienen de antidumpingmaatregelen voor deze exporteurs op het schade-eliminatieniveau te worden afgestemd, terwijl de maatregelen voor de andere exporteurs op de dumpingmarges gebaseerd dienen te worden.

2. Verbintenissen

(100) Zoals in overweging 7 reeds vermeld, hebben de in de bijlage vermelde Noorse exporteurs verbintenissen aangeboden met betrekking tot de uitvoer van het betrokken product naar de Gemeenschap overeenkomstig artikel 8 van de basisverordening.

(101) De Noorse exporteur, Saga Lax Norge A/S, heeft bij het begin van het onderzoek de Commissie niet de gegevens doen toekomen die deze voor de vaststelling van dumping en schade voor dit bedrijf nodig had. Saga Lax Norge A/S is echter gelieerd met een aantal bedrijven in Noorwegen die volledig medewerking verleenden aan het onderzoek, met inbegrip van een bedrijf dat in de steekproef van exporteurs was opgenomen, namelijk Timar Seafood A/S, waarvoor dus wel individuele bevindingen inzake dumping en schade konden worden vastgesteld. Het residuele recht is afgestemd op de bevindingen bij Timar Seafood A/S. Bij de overweging of Saga Lax Norge A/S en gelieerde bedrijven aan dit recht onderworpen dienden te worden, zonder deze bedrijven de gelegenheid te geven een verbintenis aan te bieden, dient rekening te worden gehouden met het feit dat verschillende gelieerde bedrijven, waaronder Timar Seafood A/S, gedurende een groot deel van de onderzoekperiode geen banden hadden met Saga Lax Norge A/S en het lijkt derhalve niet passend hun de voordelen van hun medewerking te onthouden. Gezien het vorenstaande lijkt het niet dienstig de verbintenis die Saga Lax Norge A/S zelf heeft aangeboden, niet in overweging te nemen. Het toezicht op de naleving van de verbintenissen wordt in onderhavig geval vereenvoudigd door een verbintenis van de Noorse overheid in de parallelle antisubsidieprocedure en derhalve wordt geconcludeerd dat alle betrokken bedrijven dezelfde behandeling dienen te krijgen, wat de te nemen maatregelen betreft, met inbegrip van de mogelijkheid prijsverbintenissen aan te gaan.

(102) De Commissie heeft deze verbintenissen onderzocht en was overeenkomstig artikel 8, lid 1, van de basisverordening van oordeel dat zij aanvaardbaar waren, daar zij een einde zouden maken aan de schadelijke gevolgen van dumping.

(103) De Commissie heeft het Raadgevend Comité geraadpleegd, dat geen bezwaar heeft gemaakt tegen de aanvaarding van deze verbintenissen. De verbintenissen die waren aangeboden door de in de bijlage vermelde exporteurs werden bij Besluit 97/634/EG van de Commissie (6) aanvaard. Het onderzoek dient derhalve te worden beëindigd zonder dat ten aanzien van deze exporteurs rechten worden ingesteld.

3. Definitieve rechten

(104) Ondanks het feit dat verbintenissen werden aanvaard van een groot aantal Noorse exporteurs, dienen residuele rechten te worden ingesteld om de gehele uitvoer van het betrokken product naar de Gemeenschap te dekken en om te voorkomen dat rechten ontdoken kunnen worden indien de verbintenissen niet worden nagekomen. Bovendien dient een recht te worden vastgesteld dat van toepassing is indien een verbintenis wordt ingetrokken of niet nagekomen.

a) Vorm van het recht

(105) Na de verschillende soorten recht te hebben onderzocht die in dit geval kunnen worden toegepast, heeft de Commissie de voorkeur gegeven aan een specifiek recht in de vorm van een vast bedrag in ecu, per kg. Een dergelijk recht kan gemakkelijk op het betrokken product worden toegepast en kan niet worden ontdoken door een onjuiste opgave van de prijs aan de grens van de Gemeenschap. Deze vorm van recht lijkt het meest aangewezen, daar gekweekte Atlantische zalm een basisproduct is waarvan de prijs niet aanzienlijk varieert al naar gelang van de grootte, presentatie of kwaliteit, en het overgrote deel van de Noorse uitvoer naar de Gemeenschap uit verse of gekoelde schoongemaakte zalm bestaat.

(106) Bovendien is de toepassing van een specifiek recht in dit geval aangewezen doordat de waarde die bij invoer in de Gemeenschap wordt aangegeven niet steeds overeenstemt met de prijzen die onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap aan de Noorse exporteurs moeten betalen.

b) Hoogte van het recht

(107) Het definitieve antidumpingrecht op gekweekte Atlantische zalm die wordt uitgevoerd door bedrijven die geen verbintenis hebben aangeboden of die de verbintenis niet nakomen of intrekken, bedraagt 0,32 ecu per kg netto productgewicht, behalve voor de hieronder vermelde bedrijven.

Op de uitvoer van gekweekte Atlantische zalm door de volgende bedrijven, die alle een verbintenis hebben aangeboden, zijn echter, in geval van intrekking of niet-nakoming van de verbintenis, de volgende rechten van toepassing:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

c) Heffing en beheer van de rechten

(108) Met het oog op een doelmatige heffing van de rechten dient de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Comité, het recht te hebben de bijlage bij verordening te wijzigen. De maatregelen zijn in dit geval, bij uitzondering, op de exporteurs van toepassing en niet op de producenten (zie overweging 12 en volgende), daar de exporteurs zich doorgaans niet met de productie bezighouden. Dit vergemakkelijkt de toegang tot de zalmexportsector, maar dit vergroot ook de kans dat een groot aantal nieuwe Noorse exporteurs naar de Gemeenschap zal gaan uitvoeren, verbintenissen worden ingetrokken of niet worden nagekomen. Met het oog op een goed beheer dient de Commissie derhalve het recht te hebben de vrijstelling van de betaling van rechten tot nieuwe exporteurs uit te breiden die aanvaardbare verbintenissen aanbieden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. a) Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van gekweekte (andere van wilde) Atlantische zalm, ingedeeld onder de GN-codes ex 0302 12 00 (Taric-code 0302 12 00 19), ex 0304 10 13 (Taric-code 0304 10 13 19), ex 0303 22 00 (Taric-code 0303 22 00 19) en ex 0304 20 13 (Taric-code 0304 20 13 19), van oorsprong uit Noorwegen.

b) Dit recht is niet van toepassing op wilde Atlantische zalm (Taric-codes 0302 12 00 11, 0304 10 13 11, 0303 22 00 11 en 0304 20 13 11). Voor de toepassing van deze verordening wordt onder wilde Atlantische zalm die zalm verstaan ten aanzien waarvan ten genoegen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van landing, aan de hand van alle door de belanghebbenden voor te leggen douane- en vervoersdocumenten, kan worden aangetoond dat deze op zee gevangen is.

2. Het recht bedraagt 0,32 ecu per kg netto productgewicht (aanvullende Taric-code 8900). Hiervan uitgezonderd is gekweekte Atlantische zalm die door de in de bijlage genoemde bedrijven wordt uitgevoerd.

3. De bepalingen inzake douanerechten zijn van toepassing.

Artikel 2

Indien een nieuwe exporteur in het betrokken exportland ten genoegen van de Commissie aantoont dat hij de in artikel 1, lid 1, omschreven goederen in de onderzoekperiode niet heeft uitgevoerd, kan de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Comité, de bijlage wijzigen om de vrijstelling van de betaling van de rechten tot de nieuwe exporteur uit te breiden.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 26 september 1997.

Voor de Raad

De Voorzitter

J. POOS

(1) PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 (PB L 317 van 6. 12. 1996, blz. 1).

(2) PB C 253 van 31. 8. 1996, blz. 18.

(3) PB C 253 van 31. 8. 1996, blz. 20.

(4) PB L 69 van 16. 3. 1991, blz. 32-37.

(5) PB L 304 van 16. 12. 1995, blz. 38-39.

(6) Zie bladzijde 81 van dit Publicatieblad.

BIJLAGE

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Verklaring van de Raad

"De Raad verklaart dat hij, indien de in artikel 8, lid 9, van Verordening (EG) nr. 384/96 betreffende de niet-nakoming of intrekking van verbintenissen op een exporteur van toepassing zijn, via de schriftelijke procedure een door de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Comité ingediend voorstel tot wijziging van bijlage I van deze verordening zal behandelen met het oog op een zo spoedig mogelijke aanneming daarvan om de vrijstelling van de betaling van de rechten ten aanzien van die exporteur te herroepen."