*****

VERORDENING (EEG) Nr. 1768/89 VAN DE RAAD

van 19 juni 1989

tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van videocassettes van oorsprong uit de Republiek Korea en Hong-Kong, tot definitieve inning van het voorlopige recht en tot afsluiting van de anti-dumpingprocedure met betrekking tot de invoer van videobanden van oorsprong uit de Republiek Korea

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op de artikelen 9 en 12,

Gezien het voorstel van de Commissie, ingediend na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. VOORLOPIGE MAATREGELEN

(1) De Commissie heeft bij Verordening (EEG) nr. 4062/88 (2) (hierna verordening van de Commissie genaamd) een voorlopig anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van videobanden op rollen of in cassettes van oorsprong uit de Republiek Korea en Hong-Kong. Bij Verordening (EEG) nr. 996/89 van de Raad (3) werd dit recht met een periode van ten hoogste twee maanden verlengd.

B. VERVOLG VAN DE PROCEDURE

(2) Na het instellen van het voorlopige anti-dumpingrecht hebben alle Koreaanse exporteurs en twee exporteurs uit Hong-Kong een verzoek aan de Commissie gericht om te worden gehoord, welk verzoek werd ingewilligd. Zij hebben ook schriftelijk hun standpunt over de bevindingen uiteengezet. De vertegenwoordigers van de Regering van Hong-Kong werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en de overwegingen die tot het instellen van het voorlopige anti-dumpingrecht hadden geleid. Hun verzoek om hun standpunt uiteen te mogen zetten namens de gezamenlijke videocassetteproducenten uit Hong-Kong en bepaalde, niet anders vertegenwoordigde, exporteurs uit Hong-Kong, werd ingewilligd.

(3) Een onderneming uit Hong-Kong, Casin Video Cassette Ltd, heeft de vragenlijst pas beantwoord nadat verificaties ten kantore van de andere te Hong-Kong gevestigde exporteurs hadden plaatsgevonden; zij heeft haar standpunt uiteengezet en verzocht te worden gehoord overeenkomstig artikel 2 van de verordening van de Commissie. Hoewel met dit standpunt rekening is gehouden, kon te dien aanzien geen nieuw onderzoek worden ingesteld daar een bijkomende verificatie het verloop van de procedure zou hebben vertraagd. Dientengevolge moesten haar antwoorden op de vragenlijst buiten beschouwing worden gelaten.

(4) Op verzoek zijn de partijen ook op de hoogte gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan men van plan was het instellen van definitieve rechten aan te bevelen en tot de definitieve inning van de bedragen die bij wijze van voorlopig recht werden ingehouden, over te gaan. Na deze hoorzittingen werd een termijn ingesteld om op- en aanmerkingen te maken.

(5) De mondelinge en schriftelijke mededelingen en commentaren van de partijen en van de vertegenwoordigers van de Regering van Hong-Kong werden in overweging genomen en de bevindingen van de Commissie werden naar aanleiding daarvan zo nodig gewijzigd.

(6) Gezien de ingewikkelde procedure, met name de gedetailleerde verificatie van de gegevens, en gezien het aantal betrokken exporteurs en de talrijke argu

menten die naar voren werden gebracht, kon het onderzoek niet worden afgesloten binnen de in artikel 7, lid 9, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 gestelde termijn.

C. ONDERZOCHT PRODUKT, SOORTGELIJK

PRODUKT EN DE BEDRIJFSTAK VAN DE

GEMEENSCHAP

(7) Bij haar voorlopige bevindingen is de Commissie ervan uitgegaan dat alle in de Gemeenschap geproduceerde VHS-videocassettes en videobanden van dezelfde soort zijn als alle videocassettes respectievelijk alle videobanden die vanuit Korea en Hong-Kong worden uitgevoerd en dat de Gemeenschapsproducenten Agfa-Gevaert AG, BASF AG, PDM Magnetics en Magna Tontraeger Productions GmbH de bedrijfstak van de Gemeenschap vormen als bedoeld in artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88. De exporteurs hebben tegen deze definities geen nieuwe argumenten aangevoerd. Zij worden derhalve door de Raad bevestigd.

D. NORMALE WAARDE

1. Koreaanse exporteurs

a) SKC en Goldstar

(8) Voor deze twee exporteurs werd de normale waarde met het oog op de voorlopige bevindingen vastgesteld op basis van de modellen videocassette die in voldoende hoeveelheid voor gebruik in Korea worden verkocht tegen prijzen waarmede alle deugdelijk toegerekende kosten die in het normale handelsverkeer op de binnenlandse markt ontstaan, worden gedekt. De normale waarde werd bepaald aan de hand van de gemiddelde binnenlandse prijs van deze modellen. Met verkoop beneden de produktiekosten werd, zoals in artikel 2, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 is bepaald, geen rekening gehouden, daar aanzienlijke hoeveelheden gedurende het onderzoektijdvak werden verkocht tegen prijzen die tijdens het bedoelde onderzoektijdvak niet toelieten alle op deugdelijke basis omgeslagen kosten die in het normale handelsverkeer ontstaan, te dekken. De omvang van de overige verkoop lag nog boven de drempel die door de Commissie in voorgaande gevallen op 5 % was gesteld van het exportvolume van de betrokken modellen naar de Gemeenschap.

b) Kolon

(9) Voor de voorlopige bevindingen werd de normale waarde van de exporteur gebaseerd op de aangenomen waarde. Er werd echter aangevoerd dat de normale waarde aan de hand van de vergelijkbare binnenlandse prijzen zou moeten worden vastgesteld. Om na te gaan of deze prijzen niet beneden de produktiekosten lagen, heeft de Commissie de gemiddelde produktiekosten in het onderzoektijdvak berekend.

(10) Voor de algemene kosten voor fabricage en financiering heeft de Commissie de in de overwegingen 24 tot en met 27 van de verordening van de Commissie omschreven berekeningsmethode toegepast. Voor de afschrijving van machines werd een toerekening van 42 % van de totale afschrijving voor videocassettes en van 58 % voor videobanden geclaimd overeenkomstig de beweerde afzetstrategie van dit bedrijf. Deze claim kon evenwel niet aanvaard worden, omdat er geen voldoende bewijzen waren om de voorgestelde toerekening te staven.

(11) De Commissie was van oordeel dat bij gebrek aan nauwkeurige informatie de toerekening moest geschieden overeenkomstig de werkelijke produktiekosten van deze twee produkten gedurende het onderzoektijdvak. Als gevolg hiervan werd de afschrijving van machines gelijkelijk over videocassettes en videobanden verdeeld.

(12) Met deze berekeningen werden de werkelijke produktiekosten van het soortgelijke produkt in het kader van het normale handelsverkeer op de Koreaanse markt vastgesteld, en met de verkoop tegen prijzen welke beneden deze produktiekosten lagen, werd geen rekening gehouden overeenkomstig artikel 2, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 2423/88. Gedurende het onderzoektijdvak heeft een dergelijke verkoop evenwel volop plaatsgevonden tegen prijzen die dekking van alle kosten in het kader van normale handelstransacties binnen het onderzoektijdvak niet toelieten. Daar de omvang van de overige verkoop nog boven de 5 % van het exportvolume van de betrokken modellen naar de Gemeenschap lag, werd de normale waarde vastgesteld op basis van de gewogen gemiddelde verkoopprijs van deze overige verkoop op de Koreaanse markt.

c) Saehan Media

(13) De door deze producent zelf opgestelde kostenberekening toonde aan dat van het op de binnenlandse markt meest verkochte model videocassette dat met het meest geëxporteerde model te vergelijken is, aanzienlijke hoeveelheden beneden produktiekosten waren verkocht en tegen prijzen die, bij normale handelspraktijken en binnen het onderzoektijdvak, geen dekking van alle kosten, omgeslagen op een deugdelijke basis, toelieten. De overige verkoop bedroeg minder dan 5 % van de uitvoer van overeenkomstige modellen naar de Gemeenschap. Daarom moest een normale waarde worden vastgesteld.

(14) Wat de algemene produktiekosten betreft, heeft de Commissie de afschrijvingskosten berekend aan de hand van de totale afschrijvingen zoals die op de balans van de exporteur over het onderzoektijdvak voorkomen. De exporteur heeft in dit verband aangevoerd dat dit bedrag gedeeltelijk was gebaseerd op een speciale afschrijving voor het betrokken boekjaar die geen invloed mocht hebben op de kostenberekening. Deze speciale afschrijving was toegepast overeenkomstig specifieke bepalingen in de Koreaanse belastingwetgeving. Het is de Commissie echter gebleken dat een soortgelijke speciale afschrijving op de balans van de twee voorgaande boekjaren voorkwam. De Commissie was daarom van oordeel dat het deel van deze speciale afschrijving voor 1987 dat met een normale jaarlijkse last overeenstemt, samen met de normale afschrijving van deze exporteur in de kostprijsberekening moet worden opgenomen. Deze methode is door de exporteur aanvaard. Als gevolg hiervan werden deze twee afschrijvingsbedragen aan de videosector toegerekend naar rata van de investeringskosten in de video- en audiosector van deze exporteur. Het bedrag voor de videosector werd dan omgeslagen over het onderzoektijdvak van elf maanden en dienovereenkomstig over de videocassettes en videobanden naar gelang van de investeringskosten voor deze twee produkten. Om het afschrijvingsbedrag per videocassette vast te stellen, werd het geconstateerde afschrijvingsbedrag over het totale aantal verkochte videocassettes omgeslagen. De toerekening per verkochte hoeveelheid werd in dit geval gerechtvaardigd geacht, omdat enerzijds de geproduceerde hoeveelheid van deze exporteur de verkochte hoeveelheid dicht benaderde en er anderzijds geen nauwkeurige produktiecijfers van videocassettes waren medegedeeld.

(15) Wat de royalty's voor de fabricage en verkoop van videocassettes betreft, heeft de Commissie haar berekeningen gebaseerd op het bedrag dat door de exporteur met de Japanse licentiegever was overeengekomen. De exporteur beweerde evenwel lagere royalty's te betalen, daar sommigen van zijn afnemers buiten Korea deze bij de aankoop van cassettes rechtstreeks aan de licentiegever betaalden. Deze bewerking heeft men echter niet kunnen aanvaarden. De normale waarde moet worden vastgesteld op grond van de kosten bij normale handelstransacties op de binnenlandse markt. Voor verkoop op de binnenlandse markt had deze exporteur evenwel het volledige bedrag van de royalty's moeten betalen. De tegenwaarde van 10 yen werd daarom in de fabricagekosten van deze exporteur opgenomen.

(16) Ten aanzien van de verkoop-, administratie- en andere algemene kosten heeft de Commissie de methoden toegepast zoals uiteengezet in overweging 28 van de verordening van de Commissie. Inkomsten en uitgaven in vreemde valuta alsmede winsten en verliezen op de afvoering van vaste activa en de post »diversen" werden buiten beschouwing gelaten, daar de exporteur geen duidelijk verband kon aantonen tussen deze posten en de verkoop van videocassettes op de binnenlandse markt.

(17) Als winst werd het gewogen gemiddelde aangehouden van de winst die andere Koreaanse exporteurs op de winstgevende verkoop van soortgelijke produkten maakten, namelijk 10,5 %.

2. Hongkongse exporteurs

(18) De verkoop van videocassettes op de Hongkongse markt bedroeg voor alle Hongkongse exporteurs die over betrouwbare boekhoudkundige en kostengegevens beschikten, minder dan 5 % van het volume van de export van bedoelde types naar de Gemeenschap. Als normale waarde werd daarom een waarde aangenomen aan de hand van de methoden die bij de voorlopige vaststelling van dumping waren gebruikt, waarbij rekening werd gehouden met nieuw bewijsmateriaal dat door de exporteurs was voorgelegd.

(19) Voor zover de boekhouding van de betrokken exporteurs geen uitsluitsel gaf over de betaling van royalty's aan de Japanse licentiegever, werden de gebruikelijke royalty's voor fabricage en verkoop aan de produktiekosten toegevoegd. Aangenomen werd dat royalty's moeten worden beschouwd als kosten die in het normale handelsverkeer ontstaan, zoals bedoeld in artikel 2, lid 3, onder b), ii), van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

(20) Sommige exporteurs hebben geen kosten opgegeven voor afvalverwerking. Voor deze exporteurs werden de gebruikelijke kosten als percentage van de totale produktiekosten bij de kosten voor materiaal opgeteld.

(21) Hanny Magnetics beweerde dat het totale bedrag van de algemene produktiekosten zoals dat in haar boekhouding voorkomt, niet toegepast moest worden op de produktiekosten van videocassettes. Deze exporteur produceert zelf geen videobanden. Daarom was het aandeel van de videocassettes in de algemene produktiekosten aanzienlijk lager dan dat van zijn andere produkten. Dit argument werd aanvaardbaar geacht en daarom werd een lager percentage van de algemene produktiekosten aan de produktie van de videocassettes toegerekend.

(22) Wat de bedragen voor verkoop-, administratie- en andere algemene kosten betreft, heeft de Commissie de berekening van deze kosten, zoals die uit de boekhouding van de exporteur blijkt, aanvaard.

(23) De Raad bevestigt deze conclusie.

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 356 van 24. 12. 1988, blz. 47.

(3) PB nr. L 107 van 19. 4. 1989, blz. 1.

(24) Over winsten op de Hongkongse markt op aanzienlijke hoeveelheden videocassettes die vergelijkbaar of identiek zijn met die welke naar de Gemeenschap worden uitgevoerd, waren geen betrouwbare boekhoudkundige gegevens beschikbaar. De verkoop op de Hongkongse markt van videocassettes die rechtstreeks vergelijkbaar zijn met de geëxporteerde videocassettes was miniem in vergelijking met de naar de Gemeenschap uitgevoerde hoeveelheden. Een exporteur heeft medegedeeld dat hij op de verkoop van aanzienlijke hoeveelheden videocassettes die identiek zijn met de naar de Gemeenschap uitgevoerde, een veel hogere winst dan 8 % had gemaakt. Een andere exporteur had op de totale verkoop van alle types en modellen videocassette op de Hongkongse markt een winst van meer dan 8 % van de omzet gemaakt. Op de verkoop van aan het PAL/SECAM-systeem aangepaste videocassettes maakte dezelfde exporteur een winst van minder dan 8 % van de omzet. In deze verkoop waren nochtans ook types voor professioneel gebruik begrepen. Deze types werden echter niet geëxporteerd. In deze omstandigheden heeft de Commissie het passend en redelijk geacht ten aanzien van deze en alle andere Hongkongse exporteurs voor het samenstellen van de normale waarde een winstmarge van 8 % op de omzet aan te houden.

(25) De Raad bevestigt deze conclusie.

(26) Wat de beweringen van sommige Hongkongse exporteurs met betrekking tot de produktiekosten betreft, beweerde Magnetic Enterprise dat de verkoop-, administratie- en andere algemene kosten voor het soortgelijke produkt aanzienlijk lager waren dan die welke in haar verlies- en winstrekening waren opgevoerd. Daar deze exporteur slechts videocassettes en videobanden produceert, werd het echter dienstig geacht de verkoop-, administratie- en andere algemene kosten te berekenen aan de hand van de cijfers die deze exporteur zelf opgeeft in zijn verlies- en winstrekening.

(27) Swire heeft aangevoerd dat hij een versnelde afschrijving voor machines toepast, maar dat in het kader van deze procedure niet het versnelde, maar het normale in deze bedrijfstak gebruikelijke afschrijvingsritme moest worden toegepast. De Commissie was echter van oordeel dat in het algemeen de afschrijvingsmethode die de exporteur zelf gebruikt moet worden aangehouden, indien deze methode door de exporteur ook in voorgaande boekjaren is gebruikt, redelijk is en niet speciaal is opgezet met het oog op de anti-dumpingprocedure. Daar Swire gewoonlijk de versnelde afschrijvingsmethode gebruikt, moest het argument van deze exporteur worden afgewezen.

E. PRIJS BIJ UITVOER

1. Koreaanse exporteurs

(28) Voor de Koreaanse uitvoer rechtstreeks naar onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap, werden de prijzen bij uitvoer vastgesteld aan de hand van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor de verkochte produkten na aftrek van alle belastingen, kortingen en prijsverlagingen die werkelijk zijn toegekend en rechtstreeks verband houden met de betrokken verkoop.

(29) In andere gevallen werd naar filialen uitgevoerd die het produkt in de Gemeenschap importeerden. In zulke gevallen werd het dienstig geacht, gezien de relatie tussen exporteur en importeur, dat een prijs bij uitvoer wordt aangenomen op basis van de prijs waartegen het geëxporteerde produkt voor het eerst aan een onafhankelijke afnemer wordt verkocht. Kortingen, prijsverlagingen en de waarde van gratis goederen die rechtstreeks met de betrokken verkoop verband houden, werden van de aan de onafhankelijke afnemer berekende prijs afgetrokken en passende correcties werden aangebracht om rekening te houden met alle onkosten die tussen invoer en wederverkoop voorvallen, met inbegrip van alle heffingen en belastingen.

(30) Voor een van de filialen van Goldstar werden de reclamekosten voor de merknaam Goldstar door de moedermaatschappij in Korea terugbetaald en bij het filiaal als inkomsten geboekt. Men was echter van oordeel dat deze reclamekosten bij het filiaal waren ontstaan en normalerwijze door het filiaal worden gedragen en dus bij zijn kosten moeten worden opgeteld. De exporteur heeft in dit verband aangevoerd dat slechts de reclamekosten in verband met de verkoopbevordering van videocassettes met merknaam op de markt van het Verenigd Koninkrijk als normaal door de importeur te dragen kunnen worden beschouwd. Daar het filiaal op deze markt videocassettes uitsluitend in het groot verkoopt, zouden de reclamekosten voor het merk Goldstar normaal niet door het invoerende filiaal worden gedragen. De Commissie was echter van oordeel dat het adverteren met de merknaam van de exporteur ook bedoeld is om de verkoop te bevorderen door de Goldstar-filialen van zowel de merkloze videocassettes als die met de merknaam en dat deze kosten dientengevolge in aanmerking moeten worden genomen bij het samenstellen van de prijs bij uitvoer.

(31) De Raad bevestigt deze conclusie.

(32) Wat de winst betreft, hebben de Koreaanse leveranciers voldoende bewijs geleverd dat de gemiddelde winstmarge op de omzet van onafhankelijke importeurs die gedurende het onderzoektijdvak soortge lijke taken vervulden als de eigen verkoopfilialen van de exporteurs in de Gemeenschap niet meer dan 5 % bedroeg. Dit percentage werd dan ook aangehouden bij het samenstellen van de prijs bij uitvoer.

2. Hongkongse exporteurs

(33) Geen enkele Hongkongse exporteur had een filiaal om zijn produkten in de Gemeenschap in te voeren. Als prijs bij uitvoer moest daarom de door de onafhankelijke importeurs werkelijk betaalde prijs worden aangehouden na aftrek van alle belastingen, kortingen en prijsverlagingen die werkelijk waren toegekend en rechtstreeks verband hielden met de betrokken verkoop. De prijs werd vastgesteld fob haven Hong-Kong.

F. VERGELIJKING

(34) Met het oog op een deugdelijke vergelijking tussen de normale waarde en de prijs bij uitvoer, heeft de Commissie rekening gehouden met verschillen die van invloed zijn op de vergelijkbaarheid der prijzen, zoals verschillen in fysieke hoedanigheden en verkoopkosten, voor zover een rechtstreeks verband tussen deze verschillen en de betrokken verkoop voldoende kon worden aangetoond. Zulke verschillen bestonden ten aanzien van kredietvoorwaarden, garanties, commissies, salarissen van verkopers, verpakking, verzekering, laden en lossen en bijkomende kosten.

(35) Twee producenten in de Gemeenschap beweerden dat er rekening moest worden gehouden met het verschil in speeltijd van een VHS-T120 videocassette die op de Koreaanse markt wordt verkocht en een VHS-E180 videocassette die op de Gemeenschapsmarkt wordt verkocht. De Commissie is tot de bevinding gekomen dat beide types videocassette ongeveer dezelfde bandlengte hebben en in alle andere technische en fysieke hoedanigheden identiek zijn. Door het verschil in opname- en afspeeltechniek in Korea en de Gemeenschap door gebruik van respectievelijk het NSTC- en het PAL/SECAM-systeem, is de speeltijd van een T120-videocassette normaal twee uur en die van een E180-videocassette drie uur. Daar het verschil in speeltijd geen gevolg is van een verschil in fysieke en technische hoedanigheden, maar van een verschil in opnametechniek van de videocassetterecorders die op deze twee markten gebruikt worden, moest dit argument van de hand worden gewezen.

(36) Een Koreaanse exporteur is blijven aandringen op een correctie van de invoerbelastingen voor het soortgelijke produkt en de daarin verwerkte materialen, wanneer deze bestemd zijn voor gebruik in het land van oorsprong, en die worden terugbetaald wanneer deze produkten naar de Gemeenschap worden uitgevoerd. De beweerde invoerbelasting was onevenredig hoog in vergelijking met die van andere Koreaanse exporteurs. Deze exporteur werd verzocht het bewijs te leveren dat het op de Koreaanse markt verkochte model videocassette dat vergelijkbaar was met het meest naar de Gemeenschap geëxporteerde model, de geïmporteerde materialen bevatte waarvoor hij invoerbelastingen had opgegeven. Het door deze exporteur geleverde bewijs was naar het oordeel van de Commissie niet voldoende om deze bewering te staven. Het uitgevoerde laboratoriumonderzoek van de verschillende door de exporteur geleverde videocassettes heeft uitgewezen dat er geen speciale geïmporteerde banden waren gebruikt voor de op de binnenlandse markt verkochte videocassettes. Het werd derhalve dienstig geacht slechts een aanpassing aan te houden die met het gemiddelde van het door de andere Koreaanse exporteurs opgegeven bedrag overeenstemde.

(37) Saehan Media en Swire hebben, naast een aanpassing voor rechtstreeks verband houdende verschillen in verkoopkosten, om een extra aanpassing verzocht voor verschillen in verkoopkosten en lagere winsten die voortvloeien uit de uitvoer naar OEM (Original Equipment Manufacturers)-afnemers of de uitvoer in grotere hoeveelheden dan de verkopen op de binnenlandse markt. Zij verwezen naar de praktijk van de Gemeenschapsinstellingen in voorgaande anti-dumpingzaken. Er kon echter niet voldoende worden aangetoond dat er verschillen bestonden in verkoopkosten en dat er sprake was van een kleinere winstmarge, zoals vereist in artikel 2, lid 9, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88. Om deze reden, alsmede om de in overweging 29 van de verordening van de Commissie uiteengezette redenen kon aan dit verzoek geen gevolg worden gegeven.

(38) Swire heeft eveneens verzocht om een aanpassing voor verschillen in verkoopkosten die voortvloeien uit het verschil in verkoopvoorwaarden en transportkosten. Deze aanvraag berustte slechts op de eigen beweringen van de exporteur en werd niet door enig bewijs gestaafd. Er kon daarom geen aanpassing worden toegestaan.

G. DUMPINGMARGES

(39) De normale waarde van elk model van elke exporteur is van geval tot geval vergeleken met de prijs bij uitvoer van vergelijkbare modellen. Onderzoek van de feiten heeft het bestaan van dumping aange toond voor videocassettes uit Korea en Hong-Kong en videocassettebanden uit Korea bij alle onderzochte exporteurs, waarbij de dumpingmarge gelijk is aan het bedrag waarmede de normale vastgestelde waarde de prijs voor uitvoer naar de Gemeenschap te boven gaat.

(40) De dumpingmarge verschilde naar gelang van de exporteur en uitgedrukt als een percentage van de cif-waarde grens Gemeenschap was het gewogen gemiddelde van de marges als volgt:

- videocassettes

Koreaanse exporteurs

- Goldstar Co. 2,97 %,

- Kolon Industries Inc. 2,03 %,

- Saehan Media Co. 1,96 %,

- SKC Ltd 3,81 %;

Hongkongse exporteurs

- Hanny Magnetics Ltd 21,99 %,

- Magnetic Enterprise Ltd 15,82 %,

- Swilynn Ltd 0,02 %,

- Swire Magnetics Ltd 4,96 %;

- videobanden

- Saehan Media Co. 1,06 %,

- SKC Ltd 1,40 %.

(41) Met inachtname van het bepaalde in artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88, werd gesteld dat, om het ontduiken van rechten en het weigeren van medewerking niet aan te moedigen, de dumpingmarges voor exporteurs die de vragenlijst van de Commissie niet hebben beantwoord en zich ook anderszins niet hebben bekendgemaakt - of hun medewerking geweigerd hebben bij het voorlopig onderzoek - niet lager konden zijn dan de hoogste vastgestelde dumpingmarge bij een van de exporteurs die wel aan het onderzoek had medegewerkt. Het werd derhalve dienstig geacht een dumpingmarge van 3,81 % voor Korea en 21,98 % voor Hong-Kong voor deze groep exporteurs aan te houden.

(42) Wat bepaalde Hongkongse ondernemingen betreft die wegens speciale bedrijfsomstandigheden niet alle gegevens die voor een deugdelijke dumpingberekening nodig zijn konden verschaffen, werd de dumpingmarge aan de hand van de beschikbare gegevens vastgesteld, dat wil zeggen aan de hand van inlichtingen die bij andere Hongkongse exporteurs waren verkregen. De Raad heeft in dit verband rekening gehouden met het feit dat dumping bij de meeste Hongkongse exporteurs werd aangetroffen en dat de dumpingmarges aanzienlijk uiteenliepen. In afwijking van de voorlopige bevindingen van de Commissie was de Raad van oordeel dat gezien het feit dat deze firma's bereid, hoewel niet in staat, waren geweest de nodige informatie te verstrekken, het onjuist zou zijn voor hen de hoogste dumpingmarge aan te houden en achtte hij het gewettigd het gewogen gemiddelde van de bij de Hongkongse exporteurs gevonden dumpingmarge, namelijk 9,34 %, toe te passen.

(43) De Raad heeft zich eveneens bezigehouden met het vraagstuk dat gesteld wordt door ondernemingen die na het onderzoektijdvak met de uitvoer van zelf geproduceerde videocassettes naar de Gemeenschap zijn begonnen of zullen beginnen. De Raad is tot de conclusie gekomen dat er gelegenheid tot het ontduiken van rechten zou ontstaan indien hierop lagere anti-dumpingrechten zouden worden geheven dan de hoogste vastgestelde dumpingmarges. De Raad tekent hierbij aan dat de Commissie bereid is onverwijld een herzieningsprocedure in te leiden wanneer een exportonderneming met voldoende bewijsmateriaal kan aantonen dat zij tijdens het onderzoektijdvak (1 januari tot en met 30 november 1987) geen videocassettes naar de Gemeenschap heeft uitgevoerd, dat zij slechts na bedoelde periode met zulke uitvoer begonnen is en dat zij niet verbonden of geassocieerd is met een van de ondernemingen die bij onderhavig onderzoek betrokken zijn.

(44) Wat de dumpingmarges van Swilynn Ltd voor videocassettes en van Saehan Media en SKC Ltd voor videobanden betreft, en gezien het feit dat videobanden voor verdere bewerking slechts naar kleinere assemblagebedrijven in de Gemeenschap worden uitgevoerd, dienen deze marges als zo miniem te worden beschouwd dat beschermende maatregelen hier niet aangewezen zijn.

H. SCHADE

(45) In haar voorlopige bevindingen was de Commissie tot de conclusie gekomen dat de producenten van videocassettes in de Gemeenschap aanzienlijke schade hadden geleden. Deze conclusie was voornamelijk gebaseerd op de toename van het marktaandeel van de bij de procedure betrokken exporteurs, hun prijsonderbieding en de bedrijfsresultaten van de klagers.

(46) Deze conclusies zijn door de exporteurs betwist, met name wat de verkoop van de klagers in de Gemeenschap, hun produktie en de prijsonderbieding door de exporteurs betreft. De Commissie heeft een verder onderzoek ingesteld en een duidelijker onderscheid gemaakt tussen de boekhoudkundige gegevens voor videocassettes enerzijds en videobanden anderzijds. Als gevolg daarvan moesten sommige bevindingen met betrekking tot de gegevens waarmede de schade was bepaald, worden herzien.

(47) Wat de verkoop van videocassettes van de Gemeenschapsproducenten betreft, was het verloop als volgt:

- 1985: 40,2 miljoen stuks,

- 1986: 51,2 miljoen stuks,

- 1987 (1): 62,6 miljoen stuks.

(48) Dit komt overeen met een ontwikkeling van het marktaandeel van de klagers van 32,5 % in 1985 tot 30,5 % in 1986 en 29,7 % in 1987. Over dezelfde periode is het marktaandeel van de exporteurs toegenomen van 8,7 % tot 27,8 %. Uit deze herziene cijfers blijkt dat het marktaandeel van de Koreaanse en Hongkongse producenten met meer dan het drievoudige is toegenomen, terwijl dat van de Europese producenten met 8,6 % is gedaald.

(49) Wat de prijzen betreft, mede om vast te stellen of er inderdaad sprake was van prijsonderbieding, heeft de Commissie in haar voorlopige bevindingen aanpassingen aangebracht om de prijzen op hetzelfde niveau van de handelsketen te vergelijken en rekening te houden met kwaliteitsverschillen (zie overweging 48 van de verordening van de Commissie). Deze aanpassingen zijn betwist door de Hongkongse exporteurs die aanvoerden dat de aanpassingen rekening dienden te houden met de kosten die voor de onafhankelijke importeur bij de verkoop van videocassettes ontstaan en dat de kwaliteitsaanpassing te laag was. De klagers beweerden daarentegen dat er in het geheel geen kwaliteitsaanpassing diende te worden toegestaan, daar de consument geen kwaliteitsonderscheid maakt tussen de ingevoerde en de in de Gemeenschap geproduceerde videocassettes en dat alle videocassettes aan de normen van de Japanse licentiegever moeten voldoen.

(50) Deze argumenten konden echter niet aanvaard worden, daar de Commissie enerzijds de prijzen heeft vergeleken die de eerste onafhankelijke afnemer moet betalen voor de produkten van de klagers en voor die van de exporteurs, waarbij rekening werd gehouden met verschillen in transportkosten, invoerbelastingen en bijkomende kosten. Deze afnemers zijn voor beide partijen gewoonlijk groothandelaars, distributeurs of andere kopers die grote hoeveelheden afnemen. Anderzijds is de Commissie van oordeel gebleven dat het dienstig is een aanpassing voor kwaliteitsverschil aan te brengen. De kwaliteitsnormen van de licentiegever zijn slechts minimumnormen en sluiten een kwaliteitsverschil tussen videocassettes niet uit. De afnemers van zowel de exporteurs als de klagers zijn zich bovendien zeer wel bewust van het beweerde kwaliteitsverschil, daar zij professionele kopers zijn. Overigens hebben de exporteurs geen afdoende redenen kunnen opgeven waarom een aanpassing van 20 % te weinig was. De Raad bevestigt derhalve de conclusies van de Commissie zoals in overweging 49 van de verordening van de Commissie uiteengezet, waarbij een aanzienlijke prijsonderbieding werd aangetoond.

(51) Wat capaciteit en bezettingsgraad betreft, heeft het nadere onderzoek van de Commissie aangetoond dat de reële capaciteit van 63,9 miljoen stuks in 1985 is gestegen tot 90,1 miljoen in 1986 en 99,2 miljoen in 1987, met een gemiddelde bezettingsgraad die is gedaald van 83,5 % in 1985 tot 76,1 % in 1987. Terwijl de produktie is toegenomen van 53,4 miljoen stuks in 1985 tot 73,2 miljoen in 1986 en 75,5 miljoen in 1987, is de voorraad videocassetes toegenomen van 9 miljoen stuks in 1985 tot 13,8 miljoen in 1986 en 11,1 miljoen in 1987. Gedurende de referentieperiode bedroeg de voorraad ongeveer 14,7 % van de produktie van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

(52) Wat de verkoop van de videocassettes van de Gemeenschapsproducenten betreft, is de waarde ervan toegenomen van 232,9 miljoen ecu in 1985 tot 251,2 miljoen ecu in 1986, maar gedaald tot 211,5 miljoen ecu in 1987, terwijl de verkochte hoeveelheid gestegen is van 40,2 miljoen stuks in 1985 tot 52,2 miljoen in 1986 en 62,6 miljoen in 1987.

(53) De financiële resultaten van de Gemeenschapsproducenten hebben tijdens het onderzoektijdvak een verlies te zien gegeven waarvan het gewogen gemiddelde 10,4 % bedroeg.

(54) Andere relevante economische factoren zijn na het nadere onderzoek ongewijzigd gebleven.

(55) In de overwegingen 55 tot en met 57 van de verordening van de Commissie zijn de redenen uiteengezet die tot de conclusie van de Commissie hebben geleid dat de videocassetteproducenten in de Gemeenschap aanzienlijke schade hebben geleden. Deze redenen bleven bij het nadere onderzoek ongewijzigd. De resultaten van dit nadere onderzoek hebben namelijk aangetoond dat de evolutie

van het marktaandeel en de verkoop van de Gemeenschapsproducenten nog ongunstiger waren dat bij de voorlopige bevindingen werd aangenomen. In vergelijking met het totale gebruik, zijn de capaciteit, de produktie en de verkochte hoeveelheden van de Gemeenschapsproducenten in een veel trager tempo toegenomen. De verkoopwaarde is zelfs aanzienlijk gedaald vanwege de prijsdaling van videocassettes. Deze prijsdaling heeft tot aanzienlijke verliezen voor de gehele bedrijfstak geleid, hetgeen de videocassetteproduktie in de Gemeenschap in gevaar brengt en als gevolg daarvan de werkgelegenheid en de verdere groei van deze bedrijfstak in de Gemeenschap.

(56) Om deze redenen heeft de Raad gesteld dat de marktpositie en bedrijfsresultaten van de Gemeenschapsproducenten achteruitgaan en dat deze bedrijven aanzienlijke schade lijden.

I. DE DOOR DUMPING BIJ INVOER VEROORZAAKTE SCHADE

(57) De Commissie is in overweging 58 van haar verordening tot de conclusie gekomen dat de invloed van de invoer uit Korea en Hong-Kong als een geheel diende te worden bestudeerd en, in de overwegingen 59 tot en met 63 van bedoelde verordening, dat de aanzienlijke schade die door de producenten in de Gemeenschap werd geleden veroorzaakt was door de dumping bij invoer van videocassettes uit Korea en Hong-Kong.

(58) Wat deze conclusie betreft hebben de exporteurs uit Korea en Hong-Kong in essentie drie argumenten aangevoerd: ten eerste, dat de Commissie er niet in was geslaagd de specifieke schadelijke invloed aan te tonen van dumping bij invoer van individuele exporteurs; ten tweede, dat de toename van het marktaandeel van de exporteurs ten koste was gegaan van exporteurs uit andere landen en niet van de Gemeenschapsondernemingen, en ten derde, dat de ondernemingen in de Gemeenschap de vanuit commercieel standpunt verkeerde beslissing hadden genomen zwaar in spitstechnologie te investeren om videocassettes van zeer hoge kwaliteit te kunnen produceren.

(59) De Raad kan deze argumenten niet aanvaarden. Overeenkomstig zijn standpunt in voorgaande gevallen en de rechtspraak van het Hof van Justitie, is de Raad van oordeel dat de schadelijke invloed van de invoer met dumping van de betrokken exporteurs als een geheel moet worden beoordeeld, daar, indien men de schade per individuele exporteur zou moeten vaststellen, Verordening (EEG) nr. 2423/88 in de grote meerderheid der gevallen onuitvoerbaar zou blijken te zijn.

(60) Wat het tweede argument betreft, hebben de resultaten van het nadere onderzoek een duidelijk verband aangetoond tussen de toename van de gedumpte exportprodukten en de afname van het marktaandeel, de bezettingsgraad en de waarde van de verkopen (in 1986 en 1987, toen de invoer van videocassettes uit Korea en Hong-Kong nagenoeg verdubbelde) alsook de winstpositie van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

(61) Wat het derde argument betreft: de ondernemingen in de Gemeenschap hebben investeringen gedaan om hun produktiekosten te verminderen en hun goede naam inzake kwaliteit hoog te houden. Zulke investeringen kunnen niet als commercieel verkeerd worden beschouwd. Overigens hebben de exporteurs niet kunnen bewijzen dat de door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden aanzienlijke schade door andere factoren werd veroorzaakt, zoals de omvang en de prijs van niet gedumpte invoer, en de Commissie heeft daar evenmin aanwijzingen voor kunnen vinden. Bovendien is de Raad van oordeel dat, zelfs indien de ondernemingen van de Gemeenschap moeilijkheden ondervinden die deels aan andere oorzaken dan dumping te wijten zouden zijn, dit nog geen voldoende reden is om te concluderen dat de moeilijkheden die uit de gedumpte invoer voortvloeien niet als aanzienlijke schade berokkenend kunnen worden beschouwd en dat daarom bescherming tegen dumping achterwege dient te blijven.

(62) Als conclusie bevestigt de Raad de bevindingen van de Commissie dat de hoeveelheid en het marktaandeel van de gedumpte invoer en de prijzen waartegen de gedumpte videocassettes aan of in de Gemeenschap zijn verkocht de Gemeenschapsbedrijfstak aanzienlijke schade hebben berokkend.

J. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

(63) In de voorlopige bevindingen heeft de Commissie de belangen van de videocassetteproducenten in de Gemeenschap, de assemblagebedrijven, duplicatorbedrijven, handelaars in videocassettes, consumenten en eindgebruikers afgewogen. Om de in de overwegingen 64 tot en met 70 van de verordening van de Commissie uiteengezette redenen, is zij tot de conclusie gekomen dat het uiteindelijk in het belang van de Gemeenschap is om de Gemeenschapsproducenten te beschermen.

(64) Sommige exporteurs hebben deze conclusie aangevochten door aan te voeren dat het instellen van anti-dumpingrechten strijdig is met het belang van de consument.

(65) Wat dit argument betreft, moet in de eerste plaats worden opgemerkt dat anti-dumpingrechten ten doel hebben concurrentievervalsing door oneerlijke handelspraktijken van exporteurs uit derde landen tegen te gaan om zodoende de open en eerlijke concurrentie op de Gemeenschapsmarkt te herstellen, hetgeen in het algemeen belang van de Gemeenschap is en ook de consument ten goede komt. De Raad is van oordeel dat in het onderhavige geval anti-dumpingrechten het beoogde doel zullen bereiken en noch een eerlijke mededinging noch de toegang van exporteurs uit Korea en Hong-Kong tot de Gemeenschapsmarkt of het voordeel van de verwachte marktuitbreiding in de weg zullen staan. Het geringe nadeel van een mogelijke prijsstijging voor de consument weegt volgens de Raad niet op tegen het voordeel dat op langere termijn zal voortvloeien uit een bescherming van de videocassetteproducenten in de Gemeenschap tegen oneerlijke handelspraktijken en een ruimer aanbod van leveranciers op de videocassettemarkt. De consument zal op middellange en lange termijn meer gebaat zijn bij het behoud van een gezonde bedrijfstak in de Gemeenschap, die het toch nog zal moeten opnemen tegen normale, eerlijke concurrentie, dan bij de uitschakeling van de videocassetteproduktie in de Gemeenschap. Tenslotte moet men niet uit het oog verliezen dat het prijsvoordeel dat de kopers voorheen hebben genoten, voortsproot uit oneerlijke handelspraktijken en dat er geen reden is om onredelijk lage prijzen te handhaven.

(66) De andere argumenten van de exporteurs zijn reeds uitvoerig in de verordening van de Commissie uiteengezet. Er zijn in dit verband geen nieuwe argumenten aangevoerd. Om bovengenoemde redenen en om die welke in de overwegingen 64 tot en met 70 van genoemde verordening zijn uiteengezet, komt de Raad tot de conclusie dat de Gemeenschap er een overheersend belang bij heeft dat de door dumping veroorzaakte schade wordt opgeheven en dat de bedrijfstak van de Gemeenschap beschermd wordt tegen invoer met dumping van videocassettes uit Korea en Hong-Kong.

K. RECHTEN

1. Rechten met terugwerkende kracht

(67) De klagers hebben een verzoek ingediend tot het instellen van rechten met terugwerkende kracht overeenkomstig artikel 13, lid 4, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

(68) De Raad heeft echter niet kunnen vaststellen dat er voorheen schadeveroorzakende dumping heeft plaatsgevonden. Als antwoord op de vraag of de importeurs wisten of hadden moeten weten dat de exporteurs dumping toepasten en dat deze dumping schade zou veroorzaken, hebben de klagers krantenartikelen voorgelegd waarin sprake was van de onderhavige anti-dumpingprocedure. Dit kan echter niet worden aanvaard als voldoende bewijs dat de importeurs wisten of hadden moeten weten dat de exporteurs tijdens het onderzoektijdvak dumping toepasten, maar slechts dat de importeurs na het onderzoektijdvak op de hoogte waren of hadden moeten zijn van het anti-dumpingonderzoek van de Commissie. Bovendien zijn de geconstateerde dumpingmarges betrekkelijk klein. Men kan daarom niet redelijkerwijs aannemen dat de importeurs op de hoogte hadden moeten zijn van het prijsverschil tussen de binnenlandse prijs en de prijs bij uitvoer van de exporteurs.

(69) Dientengevolge moet het verzoek om het instellen van rechten met terugwerkende kracht worden verworpen.

2. Bedrag van de rechten

(70) Ten aanzien van het bedrag van de rechten waarmede de aanzienlijke schade moet worden opgeheven, is de Commissie in haar verordening tot de conclusie gekomen dat de rechten op hetzelfde niveau moeten liggen als de geconstateerde dumpingmarges omdat het niveau van de vastgestelde schade aanzienlijk hoger was.

(71) Het nadere onderzoek van de Commissie heeft aangetoond dat de schade nog groter is dan aanvankelijk werd verondersteld. Als men slechts rekening houdt met de gemiddelde verliesmarge van de bedrijfstak van de Gemeenschap (10,4 %) en een nagestreefde winst van 12 %, hetgeen in overweging 71 van genoemde verordening redelijk wordt gevonden, is de schade al hoger dan de hoogste geconstateerde dumpingmarge.

(72) De Raad concludeert dan ook op grond van de berekeningsmethode voor het vaststellen van de schadedrempel, zoals in de overwegingen 71 en 72 van de verordening van de Commissie omschreven, en om bovengenoemde redenen, dat de rechten zo hoog moeten zijn als de geconstateerde werkelijke dumpingmarge.

(73) De in te stellen definitieve rechten dienen op alle VHS-videocassettes die uit Korea en Hong-Kong worden ingevoerd, te worden geheven.

L. VERBINTENISSEN

(74) Een exporteur uit Hong-Kong, Wing Shing, heeft een prijsverbintenis aangeboden die aanvaardbaar wordt geacht. Door deze verbintenis zal de prijs van de betrokken produkten voldoende stijgen om de dumpingmarge die bij deze exporteurs werd aangetroffen teniet te doen. Na raadpleging van het Raadgevend Comité werden deze verbintenissen aanvaard bij Besluit 89/376/EEG van de Commissie (1).

M. INNING VAN VOORLOPIGE RECHTEN

(75) Gezien de vastgestelde dumpingmarges en de omvang van de aan de bedrijfstak van de Gemeenschap toegebrachte schade, heeft de Raad het nodig geacht dat de bij wijze van voorlopige anti-dumpingrechten geïnde bedragen definitief worden

geïnd tot het bedrag van de definitief ingestelde rechten. Voor de exporteurs wier verbintenissen werden aanvaard, dienen de voorlopige rechten geïnd te worden op het niveau van de definitief vastgestelde dumpingmarges. Ten aanzien van exporteurs wier dumpingmarges het instellen van beschermingsmaatregelen niet wettigen, moeten de geïnde voorlopige rechten in hun geheel worden vrijgegeven. Geïnde voorlopige anti-dumpingrechten of ontvangen zekerheden voor videocassettes die niet onder de definitieve anti-dumpingrechten vallen, en voor videobanden dienen te worden vrijgegeven,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van VHS-videobanden in cassettes van GN-code ex 8523 13 00, van oorsprong uit de Republiek Korea of uit Hong-Kong.

2. Het tarief van het recht dat op de prijs vrij grens Gemeenschap vóór inklaring wordt geheven, is als volgt:

a) 3,8 % voor videobanden in cassettes van oorsprong uit de Republiek Korea, met uitzondering van videocassettes die voor uitvoer naar de Gemeenschap worden gefabriceerd en verkocht door de volgende ondernemingen, ten aanzien waarvan de volgende tarieven gelden:

- Goldstar Co. 2,9 %,

- Kolon Industries Inc. 2,0 %,

- Saehan Media Co. 1,9 %;

b) 21,9 % voor videobanden in cassettes van oorsprong uit Hong-Kong, met uitzondering van videocassettes die voor uitvoer naar de Gemeenschap worden gefabriceerd en verkocht door de volgende ondernemingen, ten aanzien waarvan de volgende tarieven gelden:

- Magnetic Enterprise 15,8 %,

- Swire Magnetics Ltd 4,9 %,

- ACME 9,3 %,

- Casin Ltd 9,3 %,

- Yee Keung Industrial Co. Ltd 9,3 %.

3. De in lid 2, onder b), bedoelde rechten zijn niet van toepassing op videobanden in cassettes die voor uitvoer naar de Gemeenschap worden vervaardigd en verkocht door Swilynn Ltd en Wing Shing Cassette Ltd, Hong-Kong.

4. De anti-dumpingprocedure tegen Swilynn Ltd wordt beëindigd.

5. De in artikel 1 bedoelde rechten zijn niet van toepassing op videobanden in cassettes die niet onder de VHS-normen vallen.

Artikel 2

De bij wijze van voorlopige anti-dumpingrechten volgens Verordening (EEG) nr. 4062/88 geïnde of als zekerheid gestelde bedragen zullen worden gëind tegen de definitief vastgestelde tarieven. De rechten worden tot de volgende tarieven geïnd voor:

- Wing Shing 9,3 %.

Geïnde of als zekerheid gestelde bedragen die buiten bovenvermelde tarieven vallen, worden vrijgegeven.

Artikel 3

De anti-dumpingprocedure met betrekking tot videobanden op rollen van GN-code ex 8523 13 00, oorsprong uit de Republiek Korea, wordt beëindigd.

De volgens Verordening (EEG) nr. 4062/88 bij wijze van voorlopige anti-dumpingrechten geïnde of als zekerheid gestelde bedragen worden vrijgegeven.

Artikel 4

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Luxemburg, 19 juni 1989.

Voor de Raad

De Voorzitter

C. SOLCHAGA CATALAN

(1) Alle gegevens voor 1987 hebben betrekking op de periode van januari tot en met november van dat jaar.

(1) Zie bladzijde 30 van dit Publikatieblad.