*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 7 juli 1988

betreffende een verzoek, ingediend door de »Società Idrocarburi Laziale SpA", te Rome, betreffende de invoer in Italië van een partij styreenmonomeer, van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika

(Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

(88/458/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1761/87 (2), inzonderheid op artikel 16,

Na overleg in het kader van het in Verordening (EEG) nr. 2176/84 bedoelde Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) De Raad heeft op 13 juni 1981 bij Verordening (EEG) nr. 1570/81 (3) een definitief anti-dumpingrecht ingesteld van 14,8 % op de invoer van styreenmonomeer van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika, met uitzondering van in het bijzonder door Gulf Oil Chemicals Company uitgevoerd styreenmonomeer.

(2) Op 28 juli 1983 heeft die firma SIL Società Idrocarburi Laziale SpA, hierna »SIL" te noemen, te Rome, bij de Italiaanse autoriteiten uit hoofde van artikel 15 van Verordening (EEG) nr. 3017/79 van de Raad (4), een verzoek om terugbetaling ingediend van een definitief anti-dumpingrecht ten belope van (. . .) (5), ingevolge Verordening (EEG) nr. 1570/81 betaald over een partij styreenmonomeer die uit de Verenigde Staten van Amerika was ingevoerd. De Italiaanse autoriteiten hebben dit verzoek aan de Commissie doorgegeven, vergezeld van een gunstig advies ten aanzien van de ontvankelijkheid van het verzoek, doch zonder zich over de gegrondheid ervan uit te spreken.

(3) De verzoekende onderneming is in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie beoogde een beschikking te geven, en is in de gelegenheid gesteld daarop te reageren. De naar voren gebrachte argumenten en verstrekte aanvullende documenten zijn, alvorens deze beschikking werd vastgesteld, naar behoren in overweging genomen.

(4) De Commissie heeft de Lid-Staten in kennis gesteld en voor deze haar standpunt uiteengezet.

(Geen der Lid-Staten heeft bezwaar aangetekend tegen het standpunt van de Commissie.)

B. ONDERZOEK VAN DE

ONTVANKELIJKHEID

(5) Alvorens over te gaan tot bestudering ten gronde van het verzoek heeft de Commissie nagegaan of het verzoek was ingediend in overeenstemming met de geldende bepalingen van de anti-dumpingwetgeving van de Gemeenschap, met name wat de termijnen betreft.

Het verzoek van SIL is op 28 juli 1983 ingediend op grond van artikel 15 van de toen van kracht zijnde anti-dumpingwetgeving, namelijk Verordening (EEG) nr. 3017/79. Deze verordening is ingetrokken en vervangen door Verordening (EEG) nr. 2176/84, die op 1 augustus 1984 in werking is getreden, en die luidens artikel 19 daarvan, van toepassing is op de reeds aangevangen procedures.

Het onderzoek naar de ontvankelijkheid van het verzoek vond derhalve plaats in het kader van de bepalingen van artikel 16 van Verordening (EEG) nr. 2176/84, inzonderheid van lid 2 daarvan:

»De importeur dient een verzoek om terugbetaling in (. . .) vóór het verstrijken van een termijn van drie maanden na de datum waarop het bedrag van de te heffen definitieve rechten door de bevoegde autoriteiten naar behoren werd vastgesteld (. . .)".

(6) Wegens de ingewikkelde omstandigheden van deze invoer was een feitenonderzoek noodzakelijk in het licht van de bepalingen van Richtlijn 79/623/EEG van de Raad van 25 juni 1979 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen op het gebied van de douaneschuld (6) en van Richtlijn 79/695/EEG van de Raad van 24 juli 1979 inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen (7).

(7) Gezien de toepasselijke bepalingen van de anti-dumpingwetgeving en de communautaire douanewetgeving, en rekening houdend met de gangbare douanepraktijk, wordt het door SIL ingediende verzoek om terugbetaling ontvankelijk geacht.

C. BETOOG VAN DE VERZOEKER

(8) SIL grondt haar verzoek op de verzekering dat de uitvoer van de betrokken partij styreen niet heeft geleid tot dumping van de kant van de uitvoerende onderneming Asoma Chemicals, Boston, subsidiair dat, indien al dumping heeft plaatsgevonden, deze veel geringer is geweest dan het werkelijk geheven anti-dumpingrecht.

(9) De betrokken partij styreen mag dan zijn uitgevoerd door Asoma Chemicals, doch is niet door deze onderneming, die trouwens niet over een produktie-installatie beschikt, vervaardigd maar wel door Gulf Oil Chemicals, Houston, in het kader van een »processing"-contract waarbij Gulf Oil Chemicals voor Asoma benzeen en ethyleen in styreen heeft omgezet. Deze partij is op 3 januari 1983 door Asoma Chemicals uitgevoerd met als bestemming de installaties van SIL te Porto-Torres, Italië; de invoer vond plaats via Oxyde BV, Amsterdam, een met Asoma Chemicals geassocieerde importeur binnen de Lissauer-Groep, New York.

Het betoog van SIL betreft de vaststelling van de normale waarde en die van de prijs bij uitvoer; volgens SIL zijn Asoma Chemicals en Oxyde BV »geassocieerde partijen" in de zin van artikel 2, lid 8, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2176/84, terwijl Asoma Chemicals in geen enkel opzicht verbonden zou zijn met de producenten met wie Asoma processing-contracten aangaat, of dit nu Gulf Oil Chemicals of andere ondernemingen betreft.

Normale waarde

(10) Aangezien de Lissauer-Groep, waarvan Asoma deel uitmaakt, verbruiker en niet verkoper van styreenmonomeer op de Amerikaanse markt is, merkt SIL op dat het niet mogelijk is de normale waarde vast te stellen door uit te gaan van de verkopen van de exporteur op zijn binnenlandse markt.

De indiener van het verzoek stelt daarom twee berekeningswijzen van de normale waarde voor:

- de eerste berust op de hypothese van een samengestelde normale waarde, vastgesteld door de kosten, gemaakt door de exporteur in het kader van de door hem met verscheidene producenten aangegane processing-contracten, te verhogen met een »redelijk" bedrag voor verkoopkosten, administratieve kosten en andere algemene uitgaven, en een »redelijke" winstmarge;

- de andere berust op de hypothese van een normale waarde, vastgesteld op basis van de uitvoer van Asoma Chemicals naar andere landen dan die van de Gemeenschap.

Prijs bij uitvoer

(11) Aangezien Asoma Chemicals en Oxyde BV geassocieerde partijen zijn, binnen de Lissauer-Groep, merkt SIL op dat het overeenkomstig artikel 2, lid 8, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2176/84 dienstig is de prijs bij uitvoer samen te stellen op basis van de prijs waarvoor het ingevoerde produkt ten eerste male is doorverkocht aan een onafhankelijke koper, dit wil zeggen aan SIL zelf.

D. GEGRONDHEID VAN HET VERZOEK

a) Vaststelling van de normale waarde

(12) Door Asoma Chemicals is op de markt van de Verenigde Staten geen enkele verkoop van styreenmonomeer verricht, aangezien de Lissauer-Groep op deze markt gebruiker, doch geen verkoper van styreen is.

De normale waarde dient volgens de verzoeker onder deze omstandigheden overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2176/84 op basis van de samengestelde waarde te worden vastgesteld - door bij de produktiekosten een redelijke winstmarge te voegen (artikel 2, lid 3, onder b), ii)) - op basis van de verkoopprijzen bij uitvoer naar een derde land (artikel 2, lid 3, onder b), i)).

Samengestelde normale waarde

(13) Wat de hypothese van een samengestelde normale waarde betreft, stelt de verzoeker drie berekeningen voor die berusten op het eenvoudig samentellen van de kosten die gemaakt zijn door de exporteur in het kader van de processing-contracten die door Asoma met verscheidene producenten zijn aangegaan.

a) De Commissie heeft vastgesteld dat de partij styreen waarop het verzoek om terugbetaling betrekking heeft (ongeveeer 3 000 ton) door Gulf Oil Chemicals Co tegen maakloon geproduceerd is in het kader van een globaal contract dat 15 000 ton betrof (contract TP-8988 Asoma/Gulf van 18 september 1982). In de bijlage van dit contract werd gesteld dat »Styrene Monomere must be lifted for export. No other restriction as to destination or use"; het werd Asoma dus verboden het door zijn leverancier vervaardigde produkt op de Amerikaanse markt te brengen.

b) Door SIL zijn twee andere berekeningen voor de samengestelde waarde voorgesteld. Deze hebben beide betrekking op tegen maakloon door El Paso Chemicals Co, in het kader van een globaal contract van ongeveer 20 000 ton (contract TP-1262 Asoma/El Paso van 21 januari 1983), vervaardigde partijen; in het ene geval werd het benzeen door Asoma geleverd, in het andere door El Paso.

In beide gevallen zijn de goederen, naar SIL verzekert, door Asoma voor intern gebruik aangewend (gebonden gebruik). Naar de mening van de Commissie is het duidelijk dat de bewoordingen van het contract TP-1262 Asoma/El Paso voor de vast te stellen samengestelde waarde in strikte zin niet ter zake doen, aangezien dit contract immers een andere leverancier dan Gulf Oil, de producent van de betrokken partij, betreft; er is namelijk nergens uit af te leiden dat de kostenstructuur en het prijsbeleid van El Paso en van Gulf Oil, in het bijzonder wat de contracten tegen maakloon betreft, indentiek zouden zijn.

Al met al zij opgemerkt dat het gemeenschappelijke kenmerk van de processing-contracten die Asoma aan haar leveranciers van styreen binden, is dat daarbij in de praktijk de afzet op de vrije Amerikaanse markt van het verkregen styreen wordt verboden. Wat styreen betreft is Asoma op de Amerikaanse markt dus op geen enkele wijze een concurrent van haar leveranciers.

(14) Onder deze bijzondere omstandigheden, met name gelet op het beding van »verplichte uitvoer" in het contract tussen Asoma en haar leverancier Gulf Oil, rijst voor de vaststelling van een normale samengestelde waarde de vraag of, wanneer alleen rekening wordt gehouden met de door de exporteur in het kader van de door hem bij verscheidene producenten gesloten conversiecontracten gemaakte kosten, de aldus vastgestelde kosten overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b), ii), van Verordening (EEG) nr. 2176/84, »produktiekosten" zijn (. . .) berekend aan de hand van alle kosten, zowel vaste als variabele, in het kader van normale transacties, in het land van oorsprong, voor materialen en fabricage, (. . .).

a) In de eerste plaats dient te worden vastgesteld of de door de indiener van het verzoek aangegeven kosten betrekking hebben op »kosten in het kader van normale handelstransacties in het land van oorsprong".

In dit verband, en in tegenstelling tot de door de verzoeker aangevoerde argumenten, gaat het er niet om vast te stellen of Asoma en haar leverancier of leveranciers geassocieerde partijen lijken te zijn of onderling een compensatieregeling lijken te hebben gesloten; het gaat er evenmin om vast te stellen of een conversiecontract in de Verenigde Staten op het gebied van het betrokken produkt al dan niet een normale handelstransactie is.

Daarentegen brengen het feit dat de betrokken onderneming in het geheel geen styreenmonomeer op de vrije Amerikaanse markt heeft gebracht, en met name de uitdrukkelijke aanvaarding door Asoma van dit in het contract vastgelegde verbod, de Commissie ertoe de economische representativiteit van de door de verzoeker opgegeven conversieprijzen in twijfel te trekken, en deze dus niet als grondslag voor de berekening te nemen.

Het is toch redelijk een band te veronderstellen tussen de prijsvoorwaarden van de conversieregelingen waarin door de leveranciers van Asoma is toegestemd - of ook het bestaan van deze regelingen alleen al - en het feit dat Asoma - hetzij uitdrukkelijk bij contract, hetzij de facto - het verbod aanvaardt om het verkregen styreen op de vrije Amerikaanse markt te brengen.

In dit verband heeft de Commissie aan SIL verzocht aan te tonen dat de leveranciers van Asoma - en in het bijzonder Gulf Oil - bereid zouden zijn conversieregelingen aan te gaan met op de Amerikaanse markt van styreen aanwezige producenten, en dit dan tegen vergelijkbare prijsvoorwaarden als die welke voor Asoma gelden.

Ondanks het uitstel in de procedure dat SIL is toegekend, is deze niet in staat geweest dit bewijs te leveren. De Commissie heeft harerzijds zelf een Amerikaanse producent een verzoek om inlichtingen gedaan dat evenwel onbeantwoord is gebleven. Gezien de door de verzoeker voorgelegde conversiecontracten - zoals in punt 12 uiteengezet - is de Commissie niet tot de overtuiging kunnen komen dat de tussen Asoma en haar verschillende leveranciers overeengekomen conversieprijzen »de prijzen in het kader van normale handelstransacties" op de markt van de Verenigde Staten zouden zijn.

Hieruit blijkt dat een eenvoudige samenstelling van de kosten die door Asoma gemaakt zijn in het kader van haar conversieregelingen - of het nu die met Gulf Oil of die met El Paso betreft - niet beantwoordt aan de definitie van produktiekosten in het kader van normale handelstransacties zoals dit begrip in artikel 2, lid 3, onder b), ii), van de anti-dumpingverordening is omschreven.

b) Dientengevolge zou het aanvaarden als produktiekosten van alleen het totaal van de door Asoma gemaakte kosten - terwijl de verzoeker erkend heeft dat Asoma niet de producent van het produkt was, geen produktie-installatie bezat en derhalve geen vaste produktiekosten had - gelijk staan aan het vaststellen van kosten met onvolledig bewijs, omdat met name voor Asoma geen rekening gehouden wordt met enigerlei vaste kosten, en een conversieprijs waarvan men gezien heeft dat deze niet representatief was.

(15) Bovendien behoort de samengestelde waarde te worden vastgesteld »door bij de produktiekosten een redelijk bedrag voor winst te voegen, waarbij de produktiekosten worden berekend aan de hand van alle kosten (. . .) voor materialen en fabricage, vermeerderd met een redelijk bedrag voor uitgaven in verband met verkoop en administratie en andere algemene uitgaven".

Volgens de indiener van het verzoek zou de door de exporteur Asoma in aanmerking genomen marge om de uitgaven in verband met verkoop en administratie en andere algemene uitgaven te dekken en een redelijke winst te verkrijgen, slechts 1,01 % van de samengestelde produktiekosten hebben belopen. De Commissie is, gezien haar ervaring op het gebied van anti-dumpingonderzoeken betreffende Amerikaanse chemische produkten, niet ervan overtuigd dat een dergelijke marge reëel en redelijk is. Indien de Commissie in staat was geweest de door de verzoeker voorgestelde methode te gebruiken, zou zij niet anders dan op een hoger winstniveau hebben kunnen uitkomen.

(16) Als gevolgtrekking van de in de punten 13 en 14 verrichte analyse acht de Commissie zich verplicht de methode van samenstelling van de normale waarde die door de verzoeker is voorgesteld, te verwerpen aangezien deze niet aan de omschrijving in artikel 2, lid 3, onder b), ii), van de anti-dumpingverordening beantwoordt.

Normale waarde gebaseerd op de verkoopprijzen bij uitvoer naar een derde land

(17) De indiener van het verzoek stelt, bij ontbreken van een samengestelde waarde, voor de normale waarde op basis van de uitvoer van Asoma naar andere landen dan die van de Gemeenschap vast te stellen.

Evenwel valt te vrezen dat de betrokken prijzen dumpingprijzen zijn. In dit geval is het duidelijk dat, aangezien Asoma niet over een produktie-installatie beschikt, haar totale uitvoer voortvloeit uit de toelevering van styreen van leveranciers die tegen maakloon werken, met name Gulf Oil en El Paso, volgens de bijzondere bepalingen van een conversieregeling die vergelijkbaar zijn met die welke in de punten 13 en 14 zijn beschreven.

Deze conversievoorwaarden hebben in de specifieke omstandigheden van dit geval geen betrekking op »normale handelstransacties in het land van oorsprong", zodat de Commissie niet in staat is de normale waarde vast te stellen op basis van de uitvoer van Asoma naar een derde land, aangezien de prijzen van deze transacties bij uitvoer lager kunnen zijn dan die van de binnenlandse verkopen bij normale handelstransacties.

(18) De Commissie is dus niet van de representativiteit van een normale waarde die op basis van de door Asoma bij uitvoer naar derde landen gebezigde verkoopprijzen is vastgesteld, overtuigd kunnen raken.

Vaststelling van de normale waarde op basis van de binnenlandse verkopen

(19) Aangezien Asoma geen verkoper van styreen op de Amerikaanse markt is en de twee, als alternatief door de verzoeker voorgestelde individuele normale waarden niet aanvaardbaar zijn, is de Commissie van mening dat bij dit verzoek om terugbetaling de normale waarde voor Asoma dient te worden vastgesteld aan de hand van de methode die werd gevolgd bij de anti-dumpingprocedure die geleid heeft tot het bij Verordening (EEG) nr. 1570/81 ingestelde definitieve recht. Bij deze procedure, in 1980 en 1981, gebruikte de Commissie als normale waarde de binnenlandse prijzen op de Amerikaanse thuismarkt, werden voor de uitvoer naar de Gemeenschap waarvan de Commissie de producent kon vaststellen de gewogen gemiddelde prijzen af-fabriek van deze laatste voor verkopen aan niet vaste afnemers gebruikt en nam de Commissie in alle andere gevallen de algemene gewogen gemiddelde prijzen af fabriek voor verkopen aan niet vaste afnemers van die vier bezochte Amerikaanse producenten (1) (d.w.z. de Amerikaanse producenten voor wie zij beschikte over gegevens betreffende de op de binnenlandse markt gehanteerde prijzen).

(20) Aangezien Asoma niet de producent was van de betrokken partij styreen, en het produktieproces had plaatsgevonden bij Gulf Oil Chemicals, is de Commissie van mening dat voor het onderhavige verzoek om terugbetaling, de vaststelling van de normale waarde voor Asoma slechts kan geschieden op basis van het totaal der verkopen van styreen die door Gulf Oil op de Amerikaanse markt gedurende een periode die voor het tijdvak van de transactie representatief was, zijn verricht.

Een dergelijke methode is geheel en al in overeenstemming met de algemene praktijk die door de Commissie wordt gevolgd in de anti-dumpingprocedures voor wat de vaststelling betreft van de normale waarde voor exporteurs die niet zelf het betrokken produkt vervaardigen en op de binnenlandse markt geen verkoopactiviteiten tonen.

Bovendien houdt zij rekening met de bijzonderheden van dit verzoek om terugbetaling, dat lang na de voltooiing van het desbetreffende anti-dumpingonderzoek is ingediend, in die zin dat zij de verzoeker slechts voorschrijft de Commissie de gegevens met betrekking tot de binnenlandse verkopen van de producent van de partij goederen waarop het verzoek om terugbetaling betrekking heeft te leveren - dan wel deze gegevens rechtstreeks door de producent te laten toezenden.

(21) In kennis gesteld van de mening van de Commissie, is SIL ondanks het uitstel in de procedure dat haar is toegekend, niet in staat geweest de Commissie de prijselementen te doen toekomen die betrekking hebben op de verkopen van styreen die gedurende een periode die voor het tijdvak van de transactie representatief was, door haar leverancier Gulf Oil zijn verricht. De bewijslast berust bij een verzoek om terugbetaling bij de verzoeker, aangezien de Commissie, die niet over andere betrouwbare gegevens beschikt, niet in staat is de normale waarde voor de exporteur Asoma gedurende een periode die voor het tijdvak van de transactie representatief was, vast te stellen.

b) Dumpingmarge

(22) Aangezien het door de verzoeker ingediende bewijsmateriaal de rechtstreekse berekening van de dumpingmarge voor de betrokken transactie niet mogelijk maakt, is de Commissie van oordeel dat de marge moet worden vastgesteld op basis van de meest betrouwbare beschikbare gegevens, te weten de gedurende het onderzoek dat tot de instelling van het definitieve anti-dumpingrecht waarvan de terugbetaling wordt verzocht leidde, vastgestelde dumpingmarge.

Aangezien Asoma Chemicals destijds niet als »belanghebbende partij" in de procedure is verschenen, is de dumpingmarge die op haar van toepassing is de in de aanvankelijke procedure voor de niet afzonderlijk geïdentificeerde exporteurs bepaalde marge, te weten 14,8 % van de prijs franco grens Gemeenschap.

E. HOOGTE VAN DE TERUGBETALING

(23) Aangezien het ingestelde definitieve recht gelijk is aan de hier bepaalde dumpingmarge, dient het verzoek om terugbetaling te worden verworpen,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

Het door de firma SIL ingediende verzoek om terugbetaling wordt verworpen.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek en tot de firma SIL, Società Idrocarburi Laziale SpA, Piazzale Enrico Mattei 1, I-Roma.

Gedaan te Brussel, 7 juli 1988.

Voor de Commissie

Willy DE CLERCQ

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1.

(2) PB nr. L 167 van 26. 6. 1987, blz. 9.

(3) PB nr. L 154 van 13. 6. 1981, blz. 10.

(4) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 1.

(5) In de tekst van onderhavige voor bekendmaking bedoelde beschikking zijn, overeenkomstig de bepalingen ter zake van de niet-verspreiding van zakengeheimen van artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2176/84, bepaalde cijfers weggelaten.

(6) PB nr. L 179 van 17. 7. 1979, blz. 31.

(7) PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19.

(1) Uittreksel uit Verordening (EEG) nr. 384/81 (PB nr. L 42 van 14. 2. 1981, blz. 14) betreffende de voorlopige vaststelling van dumping, later bevestigd bij de Verordeningen (EEG) nr. 1321/81 van de Commissie (PB nr. L 132 van 19. 5. 1981, blz. 17) en (EEG) nr. 1570/81.