ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4)

Artikel 13 wordt vervangen door: „Artikel 13 Financiële regelingen 1. Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EU BAM Rafah voor de periode van 25 november 2005 tot en met 31 december 2011 moet dekken, is 21 570 000 EUR. Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EU BAM Rafah voor de periode van 1 januari 2012 tot en met 30 juni 2012 moet dekken, is 970 000 EUR. Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EU BAM Rafah voor de periode van 1 juli 2012 tot en met 30 juni 2013 moet dekken, is 980 000 EUR. Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EU BAM Rafah voor de periode van 1 juli 2013 tot en met 30 juni 2014 moet dekken, is 940 000 EUR. 2. Alle uitgaven worden beheerd volgens de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie. Onderdanen van derde staten die een financiële bijdrage aan de missie leveren, van gastlanden en, indien nodig om aan de operationele behoeften van de missie te voldoen, van buurlanden mogen inschrijven bij aanbestedingen. 3. EU BAM Rafah is verantwoordelijk voor de uitvoering van de begroting van de missie. Daartoe ondertekent de missie een overeenkomst met de Commissie. 4. EU BAM Rafah is verantwoordelijk voor de schade-eisen en verplichtingen die voortvloeien uit de uitvoering van het mandaat dat ingaat op 1 juli 2013, met uitzondering van de schade-eisen die verband houden met ernstig wangedrag van het hoofd van de missie, waarvoor hij/zij de verantwoordelijkheid draagt. 5. De financiële regelingen moeten voldoen aan de commandostructuur vastgesteld in de artikelen 4, 4 bis en 5 en aan de operationele vereisten van EU BAM Rafah, met inbegrip van de verenigbaarheid van uitrusting en de interoperabiliteit van haar teams. 6. De uitgaven komen voor financiering in aanmerking vanaf de datum waarop dit besluit in werking treedt.”.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 183/12

UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 28 juni 2013

tot goedkeuring van het door Kroatië voorgelegde plan voor de erkenning van de inrichtingen voor het handelsverkeer in de Unie in pluimvee en broedeieren overeenkomstig Richtlijn 2009/158/EG van de Raad

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2013) 3988)

(Voor de EER relevante tekst)

(2013/346/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 2009/158/EG van de Raad van 30 november 2009 tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer en de invoer uit derde landen van pluimvee en broedeieren (1), en met name artikel 3, lid 1, tweede alinea,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2009/158/EG bepaalt dat de lidstaten een plan aan de Commissie voorleggen waarin wordt aangegeven welke nationale maatregelen zij voornemens zijn te treffen om ervoor te zorgen dat de in bijlage II bij die Richtlijn vastgestelde regels voor de erkenning van inrichtingen voor het handelsverkeer van die producten in de Unie worden nageleefd.

(2) Kroatië heeft met het oog op de toetreding tot de Unie per 1 juli 2013 zijn plan overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2009/158/EG aan de Commissie voorgelegd. Dat plan, zoals gewijzigd naar aanleiding van de suggesties van de Commissie tijdens haar onderzoek, voldoet aan de criteria van Richtlijn 2009/158/EG en zorgt ervoor dat de doelstellingen van die richtlijn worden bereikt, op voorwaarde dat zij door Kroatië effectief ten uitvoer worden gelegd en regelmatig worden geactualiseerd. Daarom moet het worden goedgekeurd.

(3) De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2009/158/EG bedoelde plan, waarin wordt aangegeven welke nationale maatregelen moeten worden uitgevoerd om ervoor te zorgen dat de in bijlage II bij die richtlijn vastgestelde regels voor de erkenning van inrichtingen voor het handelsverkeer in de Unie in pluimvee en broedeieren, dat Kroatië op 19 april 2013 aan de Commissie heeft voorgelegd, is goedgekeurd.

Artikel 2

Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 28 juni 2013. Voor de Commissie Tonio BORG Lid van de Commissie

(1) PB L 343 van 22.12.2009, blz. 74.
(1)

In artikel 3, lid 3, eerste en vierde alinea, van het protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen, dat gehecht is aan de Verdragen, is bepaald dat, tot en met 31 oktober 2014, in de gevallen waarin de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een handeling vaststelt, en wanneer een lid van de Raad daarom verzoekt, wordt nagegaan of de lidstaten welke die gekwalificeerde meerderheid vormen, ten minste 62% van de totale bevolking van de Unie vertegenwoordigen.
(5)

Artikel 10 van het Verdrag betreffende de Europese Unie bepaalt onder andere dat de werking van de Unie is gegrond op representatieve democratie, met burgers die op het niveau van de Unie in het Europees Parlement rechtstreeks vertegenwoordigd worden, en lidstaten die op het niveau van de Unie in de Raad worden vertegenwoordigd door hun regering, die zelf democratische verantwoording verschuldigd is aan hun nationale parlementen of aan hun burgers. Artikel 14, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake de samenstelling van het Europees Parlement, is dan ook van toepassing binnen de context van de ruimere institutionele regels bepaald in de Verdragen, met inbegrip van de bepalingen betreffende de besluitvorming in de Raad,
(2)

Op 16 januari 2013 heeft het Hof van Justitie verzocht het aantal advocaten-generaal bij het Hof van Justitie uit te breiden met drie personen. Dit verzoek is ingegeven door de wens om het Hof in staat te stellen over alle zaken waar dit nodig is conclusies te nemen zonder dat de totale behandelingsduur van de betrokken zaken daardoor wordt verlengd.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 177/25

BESLUIT VAN DE RAAD

van 25 juni 2013

betreffende het namens de Europese Unie binnen het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt inzake een wijziging van Protocol 30 bij de EER-overeenkomst betreffende specifieke bepalingen inzake de organisatie van de samenwerking op het gebied van de statistiek

(2013/333/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 338, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) (hierna "EER-overeenkomst" genoemd) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan Protocol 30 bij die overeenkomst bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Protocol 30 bij de EER-overeenkomst bevat specifieke bepalingen inzake de organisatie van de samenwerking op het gebied van de statistiek.

(4) Bij Verordening (EU) nr. 99/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2013 betreffende het Europees statistisch programma 2013–2017 (3) worden voor 2013 de financiële middelen vastgesteld voor de uitvoering van het Europees statistisch programma 2013–2017. Over de financiële toewijzing voor de periode van 2014 tot en met 2017 moet nog worden beslist.

(5) Het statistisch programma van de EER voor 2013 moet worden gebaseerd op Verordening (EU) nr. 99/2013 en moet de programmaonderdelen bevatten die noodzakelijk zijn voor de beschrijving van en het toezicht op alle relevante economische, sociale en milieuaspecten van de Europese Economische Ruimte.

(6) Protocol 30 bij de EER-overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(7) Die wijziging moet van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2013 om deze uitgebreide samenwerking met ingang van die datum mogelijk te maken.

(8) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER moet worden gebaseerd op het hieraan gehechte ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Europese Unie binnen het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van Protocol 30 bij de EER-overeenkomst is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Luxemburg, 25 juni 2013. Voor de Raad De voorzitter E. GILMORE

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

(3) PB L 39 van 9.2.2013, blz. 12.
BESLUIT VAN DE RAAD

van 10 juni 2013

betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van het Protocol inzake de tenuitvoerlegging van de Alpenovereenkomst van 1991 op het gebied van het vervoer (Vervoerprotocol)

(2013/332/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 91 in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a), v), en artikel 218, lid 8, eerste alinea,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Gezien de instemming van het Europees Parlement (1),

Overwegende hetgeen volgt:

Dit Vervoerprotocol voorziet in een kader dat is gebaseerd op het voorzorgsbeginsel, het beginsel van het preventief handelen en het beginsel dat de vervuiler betaalt, waarbinnen voor alle vervoerswijzen in de Alpenregio, overeenkomstig artikel 2 van de Alpenovereenkomst, een beleid van duurzame mobiliteit en bescherming van het milieu kan worden gevoerd.

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het Protocol inzake de tenuitvoerlegging van de Alpenovereenkomst van 1991 op het gebied van het vervoer (het Vervoerprotocol) wordt hierbij goedgekeurd namens de Europese Unie (4).

Artikel 2

De Voorzitter van de Raad is gemachtigd de personen aan te wijzen die namens de Unie de in artikel 24 van het Protocol voorgeschreven goedkeuringsakte bij de Republiek Oostenrijk mogen neerleggen, en de volgende verklaring afleggen:

„Ten gevolge van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 is de Europese Unie in de plaats getreden van de Europese Gemeenschap, waarvan zij de opvolgster is; vanaf die datum neemt de Europese Unie alle rechten en plichten van de Europese Gemeenschap over. Derhalve dienen alle verwijzingen in de tekst van het protocol naar "de Europese Gemeenschap" of naar "de Gemeenschap" in voorkomend geval te worden gelezen als verwijzingen naar "de Europese Unie" of „de Unie.”.”
(5)

Op 26 september 2012 heeft de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) overeenkomstig de artikelen 6 en 18 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 een gunstig advies uitgebracht. Zij kwam tot de conclusie dat koolzaad Ms8, Rf3 en Ms8 × Rf3, zoals omschreven in de aanvraag, even veilig is als zijn niet genetisch gemodificeerde pendant wat betreft de mogelijke gevolgen voor de gezondheid van mens en dier en voor het milieu. De EFSA heeft dan ook geconcludeerd dat het onwaarschijnlijk is dat het in de handel brengen van levensmiddelen en levensmiddeleningrediënten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met koolzaad Ms8, Rf3 en Ms8 × Rf3, zoals beschreven in de aanvraag, schadelijke gevolgen voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu zal hebben in de context van de beoogde toepassingen ervan (4).
(1)

In artikel 103 quindecies van Verordening (EG) nr. 1234/2007 is bepaald dat de toewijzing van de beschikbare EU-middelen en de begrotingslimieten voor de nationale steunprogramma’s in de wijnsector zijn vastgesteld in bijlage X ter bij die verordening.
(5)

Krachtens artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1078/2008 dient de Commissie zich voor de goedkeuring van de jaarlijkse begrotingsraming en het besluit over de jaarlijkse financiële bijdrage van de Unie voor elk nationaal programma te houden aan de in artikel 24 van Verordening (EG) nr. 861/2006 bedoelde procedure, en dient zij uit te gaan van de resultaten van de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1078/2008 bedoelde evaluatie van de jaarlijkse begrotingsraming.
(3)

Op grond van artikel 61, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1224/2009 kunnen de controleautoriteiten van de lidstaat waar de visserijproducten worden aangeland, toestaan dat deze producten, voordat zij worden gewogen, worden vervoerd naar geregistreerde kopers, geregistreerde visafslagen of andere instanties of personen die verantwoordelijk zijn voor de eerste afzet van visserijproducten in een andere lidstaat, op voorwaarde dat de betrokken lidstaten een door de Commissie goedgekeurd gemeenschappelijk controleprogramma, zoals bedoeld in artikel 94 van Verordening (EG) nr. 1224/2009, hebben aangenomen. Een dergelijk programma dient in overeenstemming te zijn met de in artikel 77, lid 3, en bijlage XXII van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011 beschreven risicogebaseerde methode.
1)

De tekst van punt 66 t (Verordening (EG) nr. 549/2004 van het Europees Parlement en de Raad) wordt als volgt gewijzigd: i) de volgende tekst wordt toegevoegd: „, gewijzigd bij: — 32009 R 1070: Verordening (EG) nr. 1070/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 34).”; ii) de tekst van aanpassing a) wordt vervangen door: „a) Aan artikel 5 worden de volgende alinea’s toegevoegd: „6. De EVA-staten nemen volwaardig deel aan het in lid 1 genoemde comité, met uitzondering van het stemrecht. 7. De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft de status van waarnemer in het Single Sky-comité.””; iii) aanpassing b) wordt aanpassing h); iv) de volgende aanpassingen worden ingevoegd: „b) In artikel 11 worden met betrekking tot IJsland de woorden „voor de gehele Gemeenschap” vervangen door „regionale of nationale”. c) Voor IJsland is artikel 11 met ingang van 1 januari 2015 van toepassing. d) in artikel 11, lid 2, wordt de eerste zin als volgt gelezen: „Het Permanent Comité van de EVA-staten kan Eurocontrol of een ander onpartijdig en bevoegd orgaan aanwijzen als „prestatiebeoordelingsorgaan”. Wanneer de Commissie een prestatiebeoordelingsorgaan heeft aangewezen, streeft het Permanent Comité van de EVA-staten ernaar onder soortgelijke omstandigheden dezelfde entiteit aan te wijzen om dezelfde taken ten aanzien van de EVA-staten uit te voeren.”; e) in artikel 11, lid 3, onder c), wordt de volgende alinea toegevoegd: „Indien een functioneel luchtruimblok het luchtruim van één of meer EU-lidstaten en één of meer EVA-staten bestrijkt, worden de in dit punt genoemde taken en bevoegdheden door de Commissie uitgevoerd wat betreft de EU-lidstaten en door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA wat betreft de EVA-staten. De Commissie en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA werken in dit verband samen, zodat zij dezelfde standpunten innemen.”; f) in artikel 11, lid 3, onder e), wordt de volgende alinea toegevoegd: „Wanneer de beoordeling prestatiedoelen betreft die betrekking hebben op één of meer EU-lidstaten en één of meer EVA-staten wordt de beoordeling door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA uitgevoerd wat betreft de EVA-staten en door de Commissie wat betreft de EU-lidstaten. De Commissie en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA werken samen om de uitkomsten gezamenlijk aan het Single Sky-comité te presenteren.”; g) in artikel 13 bis wordt, met betrekking tot de EVA-staten, „de lidstaten en de Commissie” gelezen als „de EVA-staten en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA”.”.
(49)

Op verzoek van de Commissie dienden de Zweedse autoriteiten nog een deskundigenverslag in over de marktwaarde van de grond in kwestie. In deze nieuwe taxatie, die in 2012 achteraf door PwC werd opgesteld, wordt een raming gemaakt van de marktwaarde van het stuk grond op het ogenblik van de betwiste verkoop, dat wil zeggen oktober 2005. In het verslag wordt de verklaring van de Zweedse autoriteiten bevestigd dat er op het ogenblik van de betwiste verkoop in de regio zo goed als geen transacties met vergelijkbare kenmerken zijn verricht waaruit de marktwaarde van het betwiste stuk grond zou kunnen worden afgeleid. Om een raming te maken van de marktwaarde van de grond werden in het verslag transacties van vergelijkbare percelen grond in de buurt geanalyseerd. In het verslag wordt geconcludeerd dat de marktwaarde van het betwiste stuk grond in oktober 2005 tussen 1,65 en 2,475 miljoen SEK bedroeg.
(3)

In artikel 40, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1122/2009 van de Commissie (3) is vastgelegd dat indien het gemiddelde van alle monsters van een bepaald hennepras twee jaar op rij hoger ligt dan het in Verordening (EG) nr. 73/2009 vastgestelde maximale gehalte aan tetrahydrocannabinol, de lidstaat een verzoek indient om te worden gemachtigd de handel in dit ras overeenkomstig Richtlijn 2002/53/EG te verbieden.
3)

Artikel 11 wordt als volgt gewijzigd: a) in lid 2 wordt punt d), onder ii), vervangen door: „ii) 1 500 000 EUR voor Griekenland;”; b) in lid 2 wordt punt d), onder vii), vervangen door: „vii) 6 850 000 EUR voor Polen;”; c) in lid 4 wordt punt c) vervangen door: „c) zij mag niet meer bedragen dan: i) 1 260 000 EUR voor het deel van het Litouwse programma dat in Belarus wordt uitgevoerd; ii) 1 255 000 EUR voor het deel van het Poolse programma dat in Oekraïne wordt uitgevoerd; iii) 295 000 EUR voor het deel van het Poolse programma dat in Belarus wordt uitgevoerd.”.
Overeenkomstig artikel 1 van Protocol nr. 13 betreffende de in artikel 140 VWEU bedoelde convergentiecriteria betekent het in artikel 140, lid 1, eerste streepje, VWEU bedoelde criterium inzake prijsstabiliteit dat een lidstaat een duurzame prijsontwikkeling heeft en een gemiddeld inflatiepercentage dat, gemeten over een periode van één jaar vóór het onderzoek, niet meer dan 1,5 procentpunt hoger ligt dan dat van ten hoogste de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren. Voor de toepassing van het criterium inzake prijsstabiliteit, wordt de inflatie gemeten aan de hand van de geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen (HICP’s), als omschreven in Verordening (EG) nr. 2494/95 van de Raad van 23 oktober 1995 inzake geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen (15). Voor de toetsing van het criterium inzake prijsstabiliteit is de inflatie van een lidstaat gemeten aan de hand van de procentuele verandering van het rekenkundige gemiddelde van twaalf maandelijkse indexcijfers ten opzichte van het rekenkundige gemiddelde van twaalf maandelijkse indexcijfers van de voorgaande periode. Een referentiewaarde, berekend als het gewone rekenkundige gemiddelde van de inflatiepercentages van de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren, plus 1,5 procentpunt, is in aanmerking genomen in de verslagen van de Commissie en de ECB. Over de in april 2013 eindigende periode van één jaar was de verkregen referentiewaarde voor de inflatie 2,7 procent, waarbij de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteerden Zweden, Letland en Ierland waren met inflatiepercentages van respectievelijk 0,8 procent, 1,3 procent en 1,6 procent.

Het is gerechtvaardigd om landen waarvan de inflatiegraad niet als een zinvolle benchmark voor andere lidstaten kan worden gezien, niet tot de best presterende landen te rekenen. In het verleden zijn ook in de convergentieverslagen van 2004 en 2010 dergelijke uitbijters vastgesteld. In de huidige situatie is het gerechtvaardigd Griekenland van de best presterende landen uit te sluiten omdat inflatiegraad en -profiel van het land in ruime mate van het gemiddelde voor de eurozone afwijken, vooral als gevolg van de ernstige aanpassingsbehoeften en de uitzonderlijke situatie waarin de Griekse economie zich bevindt en omdat de inaanmerkingneming ervan op ongepaste wijze de referentiewaarde en aldus de eerlijkheid van het criterium zou beïnvloeden (16).
(5)

Op de datum van haar toetreding tot de Herziene Overeenkomst van 1958 is de Unie toegetreden tot een beperkt aantal VN-ECE-reglementen die zijn opgenomen in de lijst van bijlage II bij Besluit 97/836/EG; VN-ECE-Reglement nr. 41 was daar niet in opgenomen.
1.

Aan bijlage 1 bij de overeenkomst wordt het volgende punt 3.2.11 toegevoegd: „3.2.11 a) Met ingang van 1 januari 2014 mogen de tarieven die technische agentschappen tijdens elk kalenderjaar in rekening brengen aan aanvragers of gereglementeerde entiteiten voor een krachtens punt 3.2.4 door dat technisch agentschap uitgevoerde validering, ter goedkeuring van i) het ontwerp van luchtvaartuigen, luchtvaartuigmotoren, propellers en instrumenten; ii) aanvullende typecertificaten; iii) bepaalde belangrijke wijzigingen van het typeontwerp, zoals beschreven in de technische uitvoeringsprocedures, of iv) geluid- en emissieveranderingen niet hoger liggen dan 95 % van de tarieven die het technisch agentschap tijdens datzelfde kalenderjaar aan de aanvrager of gereglementeerde entiteit zou hebben aangerekend voor de afgifte van een gelijkwaardige goedkeuring van een ontwerp, een aanvullend typecertificaat, een belangrijke wijziging of een geluids- of emissieverandering op basis van een certificeringsproces. b) Tarieven die tijdens een kalenderjaar door een technisch agentschap worden aangerekend aan een aanvrager of gereglementeerde entiteit voor een validering die overeenkomstig punt 3.2.4 door dat technisch agentschap is uitgevoerd, moeten de efficiëntiewinst weerspiegelen die ontstaan is door gebruik te maken van een valideringsproces in plaats van een certificeringsproces. Dergelijke efficiëntiewinsten en de bijbehorende kortingen op de tarieven moeten worden aangetoond met relevante gegevens. De Bilaterale Raad van toezicht zal het onder a) vermelde percentage dan ook periodiek opnieuw beoordelen en eventueel aanpassen aan de hand van een besluit.”.
5.

In gevallen waarin een invorderingsactie niet leidt tot de invordering van een bedrag dat ten minste de kosten in verband met de invordering dekt, of waarin de invorderingsactie geheel zonder succes was maar door de aangezochte partij wel andere dan de in lid 1 bedoelde kosten in verband met de invordering werden gemaakt, dient de verzoekende partij die kosten te vergoeden, tenzij de partijen het eens worden over een specifieke vergoedingsregeling voor dit geval, of een vrijstelling van de vergoeding van die kosten wordt overeengekomen tussen de verzoekende partij en de aangezochte partij.
a)

wanneer de rechthebbende die naar behoren is uitgenodigd voor een of meer vergaderingen, genoodzaakt is te betalen voor overnachting op de plaats van de vergadering zowel vóór de eerste vergadering als na de laatste vergadering; of
(4)

Met het oog op de gegarandeerde hervatting van de visserijactiviteiten van de EU-vaartuigen is in het nieuwe protocol is in het nieuwe protocol bepaald dat het protocol met ingang van de datum van ondertekening ervan voorlopig kan worden toegepast in afwachting van de voltooiing van de voor de sluiting ervan noodzakelijke procedures.
(27)

Als 283 EUR per ton als realistische productiekosten voor de berekening van de toegevoegde waarde voor het vermalen en verpakken van biologische ruwe rietsuiker in het bedrijf op Curaçao, de door het bedrijf gemelde winstmarge en verzendingskosten en de in de Unie te betalen invoerrechten bij de door het bedrijf gemelde aankoopprijs van ruwe suiker worden opgeteld, dan nog zou het bedrijf op Curaçao in staat moeten zijn om „biosuiker” op een kosteneffectieve manier uit te voeren naar de Unie zonder een beroep te moeten doen op een afwijking op grond waarvan de importeur in de Unie wordt vrijgesteld van de betaling van de geldende invoerrechten. De in het verzoek van Nederland vermelde verkoopprijs per ton „biosuiker” aan de afnemer in Nederland kan bovendien als voldoende hoog worden beschouwd om de gevolgen van de toepassing van het volledige douanerecht te compenseren.