VERORDENING (EG) Nr. 663/98 VAN DE RAAD van 23 maart 1998 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2022/95 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 12,

Gelet op het voorstel dat door de Commissie werd ingediend na overleg in het kader van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

1. Voorafgaande maatregelen

(1) In mei 1994 werden bij Besluit 94/293/EG van de Commissie (2), na een regionaal antidumpingonderzoek inzake de invoer in het Verenigd Koninkrijk, antidumpingmaatregelen aangenomen met betrekking tot de invoer van ammoniumnitraat uit Litouwen en Rusland. De maatregelen namen de vorm aan van verbintenissen die werden aanvaard en ten doel hadden de uitvoer uit elk van deze landen naar het Verenigd Koninkrijk te beperken tot 100 000 ton per jaar. De verbintenis die van de Russische autoriteiten was aanvaard, werd evenwel binnen het eerste jaar waarin ze van toepassing was, als niet meer nageleefd.

(2) In juni 1994 werd voor de gehele Gemeenschap een antidumpingonderzoek met betrekking tot de invoer van ammoniumnitraat uit Litouwen en Rusland ingeleid (3) na een klacht die was ingediend door de European Fertilizer Manufacturers Association (EFMA).

In augustus 1995 stelde de Raad bij Verordening (EG) nr. 2022/95 (4), in de vorm van een variabel recht, een definitief antidumpingrecht in op de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland. Het ingestelde recht kwam overeen met het verschil tussen een minimuminvoerprijs van 102,9 ECU per netto ton product en de nettoprijs, cif grens Gemeenschap, vóór inklaring, indien laatstgenoemde prijs lager lag. Terzelfder tijd beëindigde de Commissie bij Besluit 95/345/EG van de Commissie (5) de regionale antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland.

Voor de invoer uit Litouwen werd de procedure die op de gehele Gemeenschap betrekking had bij Besluit 95/344/EG van de Commissie (6), beëindigd zonder maatregelen, gezien de bevindingen van het onderzoek met betrekking tot het teweegbrengen van schade. De verbintenis met betrekking tot de invoer in het Verenigd Koninkrijk van het product uit Litouwen, die was aanvaard in het kader van de regionale antidumpingprocedure, bleef evenwel gehandhaafd.

Het onderzoek dat leidde tot de instelling van de maatregelen voor de gehele Gemeenschap wordt hierna "het oorspronkelijke onderzoek" genoemd. Het onderzoektijdvak voor het oorspronkelijke onderzoek liep van 1 april 1993 tot en met 31 maart 1994.

2. Verzoek om heropening van het onderzoek

(3) In april 1997 diende EFMA, ingevolge artikel 12 van Verordening (EG) nr. 384/96 (hierna "basisverordening" genoemd), een verzoek in om heropening van het onderzoek naar de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland teneinde na te gaan of de maatregelen gevolgen hadden gehad voor de wederverkoopprijzen of de latere verkoopprijzen.

Het verzoek werd ingediend namens producenten in de Gemeenschap wier gezamenlijke productie van ammoniumnitraat het grootste gedeelte uitmaakt van de totale productie van het betrokken product in de Gemeenschap, zoals is bepaald in artikel 5, lid 4, van de basisverordening; het verzoek werd, met andere woorden, ingediend door producenten die in deze procedure de bedrijfstak van de Gemeenschap vormen.

(4) Er werd aangevoerd dat de instelling van antidumpingrechten op de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland de wederverkoopprijzen of de latere verkoopprijzen in de Gemeenschap niet of te weinig had gewijzigd. De gegevens die door de bedrijfstak van de Gemeenschap werden verstrekt, bevatten prima facie bewijsmateriaal dat de heropening van het onderzoek rechtvaardigde; het bestond uit een vergelijking van de na de instelling van de maatregelen verwachte wederverkoopprijs per ton (berekend door aan de minimuminvoerprijs die was vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 2022/95 van de Raad, alle kosten toe te voegen die waren ontstaan tussen de invoer en de wederverkoop), met de werkelijke wederverkoopprijs per ton in twee lidstaten (Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk), die naar verluidt 82 % van het verbruik van ammoniumnitraat in de Gemeenschap voor hun rekening nemen.

3. Heropening van het onderzoek

(5) Het bewijsmateriaal dat in het kader van het verzoek werd ingediend, werd toereikend geacht. Op 29 mei 1997 kondigde de Commissie bijgevolg door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (7), de heropening aan van het onderzoek met betrekking tot de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland, ingevolge artikel 12 van de basisverordening, en startte zij met het nieuwe onderzoek.

(6) De Commissie bracht de producenten/exporteurs en de importeurs/handelaren/distributeurs waarvan bekend was dat zij hierbij betrokken zijn, de vertegenwoordigers van het exporterende land en de producenten in de Gemeenschap officieel op de hoogte van de heropening van het onderzoek. Belanghebbende partijen werden in de gelegenheid gesteld om hun standpunten schriftelijk bekend te maken en om te verzoeken te worden gehoord. Alle partijen die erom verzochten, werden gehoord. Er werden ook schriftelijke en mondelinge standpunten ingediend door bepaalde importeurs/handelaren/distributeurs en door EFMA, alsmede door sommige van haar leden. De Commissie stuurde alle producenten/exporteurs en importeurs/handelaren/distributeurs, waarvan bekend was dat zij hierbij betrokken zijn, vragenlijsten.

a) Producenten/exporteurs in het land van oorsprong en verbonden ondernemingen

Er werden binnen de vastgestelde termijn geen antwoorden op de vragenlijst ontvangen. Eén producent/exporteur antwoordde na het verstrijken van de termijn en op een wijze die slechts als ontoereikend kon worden bestempeld. Deze onderneming werd in de gelegenheid gesteld om haar antwoorden aan te vullen, maar bleef nogmaals in gebreke. De onderneming werd toch medegedeeld dat ze als niet medewerkend zou worden beschouwd en werd in de gelegenheid gesteld om op deze beslissing te reageren overeenkomstig artikel 18, lid 4, van de basisverordening. De onderneming antwoordde, na het verstrijken van de termijn, dat zij niet-vertrouwelijke gegevens had verstrekt en dat deze gegevens door de Commissie moesten worden gebruikt. De reeds verstrekte niet-vertrouwelijke gegevens waren evenwel duidelijk ontoereikend voor het heropende onderzoek.

b) Importeurs/handelaren/distributeurs in de Gemeenschap

Negen niet-verbonden importeurs/handelaren/distributeurs meldden zich bij de Commissie en beantwoordden de vragenlijst. Twee hiervan verleenden later geen medewerking en werden derhalve uitgesloten van het heropende onderzoek. Beide ondernemingen werden op de hoogte gebracht van deze beslissing en werden in de gelegenheid gesteld om hierop te reageren overeenkomstig artikel 18, lid 4, van de basisverordening.

De Commissie verrichtte onderzoeken ten kantore van de volgende ondernemingen:

- Unifert France, SA, Frankrijk;

- SHB Trading Ltd, Verenigd Koninkrijk;

- ConAgra Resources Europe Ltd, Verenigd Koninkrijk;

- Common Market Fertilizers, SA, België.

De drie overige importeurs/handelaren/distributeurs die wel medewerking verleenden, werden door de Commissie niet bezocht, maar er werd wel rekening gehouden met de gegevens in hun antwoorden.

(7) Het nieuwe onderzoek had betrekking op de periode van 1 april 1996 tot en met 31 maart 1997 (hierna "het tijdvak van het nieuwe onderzoek" genoemd).

(8) Het nieuwe onderzoek overschreed de normale periode van zes maanden die is vastgesteld in artikel 12, lid 4, van de basisverordening omdat de Commissie bij haar pogingen om de gegevens te verzamelen, gehinderd werd door het duidelijke gebrek aan medewerking.

B. PRODUCT

(9) Het product dat in dit nieuwe onderzoek aan bod komt, is hetzelfde product uit Rusland dat ook in het oorspronkelijke onderzoek werd behandeld, namelijk ammoniumnitraat; het betreft een meststof die vervaardigd wordt in de vorm van klompjes of korrels en momenteel wordt ingedeeld onder de GN-codes 3102 30 90 (ammoniumnitraat, niet in waterige oplossing) en 3102 40 90 (mengsels van ammoniumnitraat en calciumcarbonaat of andere niet-vruchtbaarmakende anorganische stoffen met een stikstofgehalte van meer dan 28 gewichtspercenten).

C. HET NIEUWE ONDERZOEK

1. Medewerking

(10) Geen enkele in Rusland gevestigde producent/exporteur van ammoniumnitraat en geen enkele verbonden importeur/handelaar/distributeur binnen of buiten de Gemeenschap werkte aan het nieuwe onderzoek mede. Bovendien was er, zoals is aangegeven in overweging 11, weinig medewerking van niet-verbonden importeurs/handelaren/distributeurs binnen of buiten de Gemeenschap.

Derhalve werd gebruik gemaakt van beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening. Waar nodig werd gebruik gemaakt van gegevens die verstrekt werden door de douaneautoriteiten in het Verenigd Koninkrijk, of gegevens die waren opgenomen in vakbladen, dan wel ter beschikking werden gesteld door medewerkende importeurs/handelaren/distributeurs of door de bedrijfstak van de Gemeenschap.

(11) Slechts 20 % van de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland in de Gemeenschap gedurende het tijdvak van het nieuwe onderzoek kon worden teruggevonden in aankopen van ondernemingen die aan het onderzoek medewerkten. Bovendien was een aantal ondernemingen dat medewerkte aan het onderzoek verbonden met ondernemingen die niet aan het onderzoek medewerkten maar wel betrokken waren bij de handel in ammoniumnitraat uit Rusland. Ondanks het feit dat dit betekende dat de Commissie de verstrekte gegevens niet in alle opzichten als toereikend kon beschouwen, werden deze gegevens toch niet buiten beschouwing gelaten in de gevallen waarin dit relevant was, omdat werd geoordeeld dat de tekortkomingen niet van dien aard waren dat zij het bereiken van redelijk betrouwbare conclusies, overeenkomstig artikel 18, lid 3, van de basisverordening, onnodig bemoeilijkten. In dit verband werd voor de berekening van de wederverkoopprijs die voor het betrokken product na de goedkeuring van de maatregelen redelijkerwijs kon worden verwacht, gebruikt gemaakt van de kosten die waren ontstaan tussen de invoer en de wederverkoop en die geverifieerd waren ten kantore van ondernemingen die aan het onderzoek hadden medegewerkt en beschouwd werden als de ondernemingen die de meest gedetailleerde gegevens hadden verstrekt.

2. Wijzigingen van de wederverkoopprijzen in de Gemeenschap

(12) Ingevolge artikel 12, leden 1 en 2, van de basisverordening werd nagegaan of de verwachte wijziging van de wederverkoopprijzen in de Gemeenschap zich na de instelling van definitieve antidumpingrechten in 1995 had voorgedaan. Met name de wederverkoopprijs ten aanzien van de eerste onafhankelijke afnemer die tijdens het tijdvak van het nieuwe onderzoek werd verwacht (de "referentiewederverkoopprijs") werd vergeleken met de wederverkoopprijs die tijdens dezelfde periode werkelijk werd geconstateerd (de "werkelijke wederverkoopprijs").

a) Berekening van de referentiewederverkoopprijs

(13) Om de referentiewederverkoopprijs te berekenen, werd het nodig geacht om aan de naar aanleiding van het oorspronkelijke onderzoek vastgestelde minimuminvoerprijs alle kosten toe te voegen die waren ontstaan tussen de invoer en de wederverkoop, plus een bedrag voor winst.

Bij gebrek aan geschikter gegevens werd evenwel, overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening, een onderscheid gemaakt tussen de kosten die verband hielden met invoer die voor rekening kwam van importeurs/handelaren/distributeurs die medewerking aan het onderzoek verleenden (in deze gevallen werden de kosten die waren ontstaan tussen invoer en wederverkoop ter plaatse geverifieerd) en de kosten die verband hielden met invoer die voor rekening kwam van ondernemingen die geen medewerking aan het onderzoek verleenden (in deze gevallen werden de kosten vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens.)

(14) Om de kosten te berekenen die waren ontstaan tussen de invoer en de wederverkoop voor bedrijven die medewerking verleenden, werd rekening gehouden met passende bedragen voor douanerechten, het laden, lossen, overladen en aanverwante kosten, de verkoopkosten, de algemene en administratieve uitgaven (met inbegrip van de kredietkosten) en de winst die ter plaatse werden vastgesteld.

Eén importeur stelde, nadat hij van de bevindingen van het nieuwe onderzoek op de hoogte was gesteld, dat de rentabiliteit die in aanmerking werd genomen, niet de werkelijke rentabiliteit was die ter plaatse werd geverifieerd. De rentabiliteit werd opnieuw bekeken; na heroverweging werd een passende correctie aangebracht.

(15) Voor ondernemingen die niet aan het onderzoek medewerkten, werden passende bedragen voor douanerechten, kosten voor laden, lossen, overladen en aanverwante kosten, kosten voor productverliezen, verkoopkosten, algemene en administratieve uitgaven (inclusief kredietkosten) en winst in aanmerking genomen, waarbij rekening werd gehouden met de per lidstaat bij de medewerkende ondernemingen vastgestelde hoogste kosten. Er werd terdege rekening gehouden met het feit dat de invoer in het Verenigd Koninkrijk die voor rekening kwam van ondernemingen die geen medewerking verleenden, hoofdzakelijk invoer in bulk was, zoals bleek uit bewijzen die door de douaneautoriteiten ter beschikking werden gesteld. In deze gevallen werden ook de kosten voor zakken en voor het verpakken in zakken opgenomen in de berekening van de kosten die waren ontstaan tussen de invoer en de wederverkoop, bij invoer in het Verenigd Koninkrijk, die voor rekening kwam van ondernemingen die geen medewerking verleenden. Het bedrag voor winst werd vastgesteld op basis van de gegevens die waren opgenomen in het verzoek om een nieuw onderzoek te openen.

(16) De gewogen gemiddelde kosten die waren ontstaan tussen de invoer en de wederverkoop alsmede de winst werden toegevoegd aan de minimuminvoerprijs die werd vastgesteld naar aanleiding van het oorspronkelijke onderzoek (cif grens Gemeenschap, vóór inklaring) om de referentiewederverkoopprijs in de Gemeenschap, uitgedrukt in ECU, voor het tijdvak van het nieuwe onderzoek vast te stellen.

b) Werkelijke wederverkoopprijs na de instelling van de maatregelen

(17) Vervolgens werd de werkelijke prijs vastgesteld waartegen aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Gemeenschap werd wederverkocht; dit gebeurde voor alle invoer van ammoniumnitraat uit Rusland in de Gemeenschap gedurende het tijdvak van het nieuwe onderzoek. Er werd een onderscheid gemaakt tussen de werkelijke wederverkoopprijs, bij invoer die voor rekening kwam van importeurs/handelaren/distributeurs die wel medewerking verleenden, en de berekende wederverkoopprijs bij invoer die voor rekening kwam van ondernemingen die geen medewerking verleenden.

(18) Bij invoer die voor rekening kwam van ondernemingen die medewerking verleenden, werd de werkelijke wederverkoopprijs berekend op basis van ter plaatse geverifieerde gegevens.

(19) Bij invoer die voor rekening kwam van ondernemingen die geen medewerking verleenden, werd de werkelijke wederverkoopprijs berekend op basis van de beschikbare gegevens, overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening; deze prijs werd voor het tijdvak van het nieuwe onderzoek per lidstaat en op maandbasis berekend, aan de hand van de in vakbladen gepubliceerde marktprijzen. Bij gebrek aan betere gegevens en teneinde niet-medewerking niet te belonen, werd, gezien het feit dat de marktprijzen waarnaar werd verwezen, prijzen waren voor alle ingevoerd ammoniumnitraat terwijl Russisch ammoniumnitraat volgens de in de loop van het nieuwe onderzoek ontvangen gegevens tegen een lagere prijs verhandeld wordt dan ander ingevoerd ammoniumnitraat, de laagste gepubliceerde marktprijs in aanmerking genomen.

(20) Tot slot werd voor het tijdvak van het nieuwe onderzoek één enkele gewogen gemiddelde werkelijke wederverkoopprijs, uitgedrukt in ECU, berekend voor alle invoer van het betrokken product (zowel in bulk als verpakt).

c) Onvoldoende wijzigingen in de wederverkoopprijs

(21) Vervolgens werd het verschil berekend tussen de werkelijke wederverkoopprijs en de referentiewederverkoopprijs om vast te stellen of de wederverkoopprijzen door de instelling van de antidumpingmaatregelen voldoende waren gewijzigd.

(22) Men stelde vast dat de instelling van de antidumpingmaatregelen de wederverkoopprijzen in de Gemeenschap onvoldoende hadden gewijzigd. De werkelijke wederverkoopprijs bleef, op basis van een gewogen gemiddelde, onder de referentiewederverkoopprijs. Dit deficit wordt uitgedrukt als een percentage van de gewogen gemiddelde werkelijke wederverkoopprijs: 9,0 %.

Omdat de stijging van de wederverkoopprijs behoorlijk te wensen overliet, werd het niet nodig geacht ook na te gaan of de latere verkoopprijzen in de Gemeenschap voldoende wijzigingen hadden ondergaan.

d) Andere factoren die de gemiddelde wederverkoopprijs van het product na de instelling van het antidumpingrecht beïnvloedden

(23) Er werden door de belanghebbende partijen geen andere argumenten aangevoerd en er werden gedurende het tijdvak van het nieuwe onderzoek evenmin andere factoren vastgesteld die konden verklaren waarom de wederverkoopprijzen, zoals hierboven werd uiteengezet, zich niet hadden gewijzigd in een mate die redelijkerwijs na de instelling van het antidumpingrecht kon worden verwacht.

Sommige importeurs voerden aan dat lage wederverkoopprijzen wezen op de moeilijke situatie op de markt voor ammoniumnitraat. Een en ander biedt evenwel geen verklaring voor het feit dat tijdens het tijdvak van het nieuwe onderzoek (d.w.z. één jaar) de kosten en de winst niet in de wederverkoopprijzen tot uiting kwamen in een mate die bij naleving van de minimuminvoerprijs mocht worden verwacht.

e) Conclusie

(24) De Raad concludeert dat de antidumpingmaatregelen voor ammoniumnitraat uit Rusland de wederverkoopprijzen in de Gemeenschap niet voldoende hebben gewijzigd in de zin van artikel 12, lid 2, van de basisverordening.

3. Herberekening van de dumpingmarge

(25) Overeenkomstig artikel 2 van de basisverordening werd een nieuwe dumpingmarge vastgesteld, zoals is vereist bij artikel 12, lid 2, van die verordening.

a) Normale waarde

(26) Omdat geen enkele producent/exporteur overeenkomstig artikel 12, lid 5, van de basisverordening aanvoerde dat een wijziging van de normale waarde was opgetreden, werd de normale waarde die werd vastgesteld in het oorspronkelijke onderzoek voor het analoge land Polen, voor de herberekening van de dumpingmarge gebruikt.

b) Herziene uitvoerprijs

(27) Eén enkele uitvoerprijs werd berekend voor alle ammoniumnitraat uit Rusland dat gedurende het tijdvak van het nieuwe onderzoek in de Gemeenschap werd ingevoerd.

(28) Bij invoer die voor rekening kwam van importeurs/handelaren/distributeurs die medewerking aan het onderzoek verleenden, werden de uitvoerprijzen berekend op basis van gegevens die ter plaatse werden geverifieerd en op basis van de door deze importeurs/handelaren/distributeurs betaalde of te betalen prijzen.

(29) Bij gebrek aan uitvoerprijzen voor invoer die voor rekening kwam van ondernemingen die niet aan het onderzoek medewerkten, werd besloten deze prijzen samen te stellen overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening. De invoerstatistieken van Eurostat werden voor de vaststelling van deze prijzen niet als een betrouwbaar uitgangspunt beschouwd omdat er kennelijk een associatie of een compensatieregeling bestond. Deze overweging spoort met het door de douaneautoriteiten van het Verenigd Koninkrijk verstrekte bewijsmateriaal waaruit blijkt dat sommige ondernemingen die niet aan het onderzoek medewerkten, op ruime schaal de uitvoerprijzen overschatten. Tot deze conclusie kwam men ook op grond van gegevens in verband met facturen voor wederverkoop waarover de Commissie beschikt, en waaruit blijkt dat de wederverkoopprijs ver onder de prijs lag die een importeur, indien de minimuminvoerprijs was gerespecteerd, in staat zou hebben gesteld normaal zaken te doen; met andere woorden indien alle kosten tussen invoer en wederverkoop worden afgetrokken van de prijs die door de eerste onafhankelijke afnemer wordt betaald en die in de factuur voor wederverkoop is opgenomen, wordt een invoerprijs, grens Gemeenschap vóór inklaring, bereikt die lager ligt dan de minimuminvoerprijs.

Derhalve werden betrouwbare uitvoerprijzen, grens Gemeenschap, samengesteld op basis van de prijs waartegen het ingevoerde product voor het eerst werd wederverkocht aan een onafhankelijke afnemer, en deze prijs werd vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening, met andere woorden op basis van de gegevens waarnaar in overweging 19 wordt verwezen; deze gegevens werden terdege gecorrigeerd voor alle kosten die tussen de invoer en de wederverkoop waren ontstaan, met inbegrip van het te betalen antidumpingrecht en een redelijk bedrag voor winst. Het bedrag voor winst werd vastgesteld op basis van de gegevens in het verzoek om een nieuw onderzoek te openen; deze gegevens werden door andere bronnen bevestigd.

(30) Vervolgens werd een gewogen gemiddelde uitvoerprijs, grens Gemeenschap, berekend voor alle invoer van ammoniumnitraat uit Rusland.

c) Vergelijking

(31) Er vond een billijke vergelijking plaats tussen de normale waarde zoals die was vastgesteld in het oorspronkelijke onderzoek en de gewogen gemiddelde uitvoerprijs die hierboven werd vastgesteld, overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening.

d) Dumpingmarge

(32) De vergelijking van de normale waarde met de herberekende gewogen gemiddelde uitvoerprijzen bracht een hogere dumpingmarge aan het licht, vergeleken met de dumpingmarge die werd vastgesteld in het oorspronkelijke onderzoek. De herberekende gewogen gemiddelde dumpingmarge, uitgedrukt als een percentage van de prijs CIF grens Gemeenschap, bedraagt: 41,9 %.

e) Conclusie

(33) Omdat uit het nieuwe onderzoek is gebleken dat de geldende maatregelen de wederverkoopprijzen in de Gemeenschap onvoldoende hebben gewijzigd en dat de dumpingmarges zijn gestegen, zullen de geldende maatregelen worden gewijzigd teneinde rekening te houden met de nieuwe bevindingen met betrekking tot de uitvoerprijzen, overeenkomstig artikel 12, lid 3, van de basisverordening.

4. Voorgestelde wijziging van de geldende maatregelen

(34) De vroeger geldende maatregelen hadden niet het beoogde effect op de wederverkoopprijs van ammoniumnitraat uit Rusland doordat de van kracht zijnde antidumpingmaatregelen werden geabsorbeerd. De tussen invoer en wederverkoop gemaakte kosten kwamen niet tot uiting in de werkelijke wederverkoopprijzen voor het tijdvak van het nieuwe onderzoek.

In de loop van het nieuwe onderzoek werd onderzocht of het opportuun zou zijn om de minimuminvoerprijs eenvoudig te verhogen om op deze wijze de gestegen dumpingmarge te compenseren.

Het feit dat absorptie van de antidumpingmaatregel, die de vorm van een minimuminvoerprijs aannam, heeft plaatsgevonden, betekent evenwel ook dat verhoging van de minimuminvoerprijs waarschijnlijk even ondoeltreffend zou zijn om de wederverkoopprijzen of de latere verkoopprijzen in de Gemeenschap te wijzigen.

Uit het bovenstaande kan worden geconcludeerd dat de flexibiliteit die de Russische producenten/exporteurs werd toegestaan door het dusverre van toepassing zijnde variabele antidumpingrecht ertoe heeft geleid dat de prijzen voor ammoniumnitraat uit Rusland onvoldoende werden gewijzigd en dat de schadelijke gevolgen van de dumping niet werden opgeheven.

(35) Aan de hand van de bevindingen van het nieuwe onderzoek en rekening houdend met hetgeen in het verleden gebeurde bij antidumpingmaatregelen met betrekking tot de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland, met name dat een verbintenis, binnen één jaar nadat zij door de Commissie was aanvaard, niet meer werd nageleefd (zie overweging 1) wordt geconcludeerd dat het ook verstandig zou zijn om de vorm van de geldende maatregelen aan te passen. Omdat een ad valorem-recht voor dit seizoensgebonden en prijsgevoelige product kan worden geabsorbeerd, oordeelt de Raad het opportuun het definitieve antidumpingrecht op de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland in de vorm van een minimuminvoerprijs om te zetten in een specifiek recht per ton. Een antidumpingmaatregel in deze vorm zou doeltreffender zijn om de wederverkoopprijzen te wijzigen en de schadelijke gevolgen van de dumping op te heffen.

Eén importeur voerde aan dat het probleem van de absorptie van het geldende antidumpingrecht beperkt was tot invoer in bulk, dat derhalve het specifieke recht weliswaar geschikt was voor invoer in bulk, maar dat verder een minimuminvoerprijs diende te worden toegepast op de invoer in zakken. Dit argument werd onderzocht, maar niet aanvaard omdat de bevindingen van het nieuwe onderzoek erop wezen dat de absorptie van het recht niet beperkt was tot invoer in bulk.

Eén in Rusland gevestigde producent, die zich voor de publicatie van de bevindingen van het nieuwe onderzoek niet bekend had gemaakt, stelde een verbintenis voor. Na onderzoek werd dit voorstel onaanvaardbaar geacht, gezien het totale gebrek aan medewerking van alle Russische producenten/exporteurs.

(36) Het nieuwe antidumpingrecht werd vastgesteld door aan het vorige recht (minimuminvoerprijs minus uitvoerprijs, grens Gemeenschap, in het oorspronkelijke onderzoektijdvak) het verschil toe te voegen tussen de uitvoerprijzen van het oorspronkelijke onderzoek en die van het huidige nieuwe onderzoek. Dit gewijzigde recht, dat moet worden toegepast op de prijs per netto ton, grens Gemeenschap, bedraagt 26,3 ECU per ton,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2022/95 wordt vervangen door:

"2. Het antidumpingrecht bedraagt 26,3 ECU per ton.".

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 23 maart 1998.

Voor de Raad

De Voorzitter

M. MEACHER

(1) PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 (PB L 317 van 6. 12. 1996, blz. 1).

(2) PB L 129 van 21. 5. 1994, blz. 24.

(3) PB C 158 van 9. 6. 1994, blz. 3.

(4) PB L 198 van 23. 8. 1995, blz. 1.

(5) PB L 198 van 23. 8. 1995, blz. 29.

(6) PB L 198 van 23. 8. 1995, blz. 27.

(7) PB C 162 van 29. 5. 1997, blz. 5.