VERORDENING (EG) Nr. 165/97 VAN DE COMMISSIE van 28 januari 1997 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer van bepaald schoeisel met bovendeel van textiel, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit derde landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 (2), inzonderheid op de artikelen 7 en 23,

Na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) Op 22 februari 1995 maakte de Commissie door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de inleiding bekend van een antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van bepaald schoeisel met bovendeel van textiel, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië en begon zij een onderzoek.

(2) De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht die was ingediend door de Europese confederatie van de bedrijfstak voor schoeisel (CEC) namens de nationale federaties waarvan de leden vrijwel de gehele productie van de Gemeenschap van het schoeisel dat onder dit onderzoek valt, vertegenwoordigden. De klacht bevatte bewijsmateriaal van dumping van genoemd product en van aanzienlijke schade die hieruit voortvloeit en die voldoende werd geacht om inleiding van een procedure te rechtvaardigen.

(3) In verband met het grote aantal producenten in deze bedrijfstak in de Gemeenschap werd het passend geacht om in dit bijzondere geval overeenkomstig artikel 5, lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96, hierna de "Basisverordening" genoemd, alvorens een onderzoek aan te vatten, na te gaan in hoeverre de klacht werd gesteund dan wel betwist. Uit dit onderzoek kwam duidelijk naar voren dat de klacht gesteund werd door de betrokken ondernemingen die ongeveer 54 % van de totale geraamde productie van de Gemeenschap voor het desbetreffende schoeisel vertegenwoordigen.

(4) De Commissie bracht de haar als betrokken bekendstaande producenten en importeurs alsmede hun representatieve verenigingen en de betrokken vertegenwoordigers van de landen van uitvoer officieel van de inleiding van de procedures op de hoogte. Alle rechtstreeks betrokken partijen werden in de gelegenheid gesteld om hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om te worden gehoord binnen de in het bericht tot inleiding gestelde termijn.

(5) De autoriteiten van de betrokken landen van uitvoer alsmede een aantal exporteurs, importeurs in de Gemeenschap, hun representatieve verenigingen en hun bedrijfstakverenigingen maakten hun standpunt schriftelijk bekend. Alle partijen die hierom verzochten, werden gehoord.

(6) Gezien het grote aantal producenten in de Gemeenschap die partij waren bij de klacht en overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening, werd het juist geoordeeld het onderzoek te beperken tot een aantal producenten die redelijkerwijze binnen de beschikbare tijd onderzocht konden worden. Vragenlijsten met het oog op het verzamelen van gegevens om eventuele schade aan de communautaire bedrijfstak te kunnen beoordelen, werden dan ook alleen verzonden naar de nationale federaties van producenten in de Gemeenschap en naar 28 van de 68 ondernemingen die de klacht uitdrukkelijk gesteund hadden. Gezien de moeilijkheid om bij alle 28 ondernemingen, hierna "de eerste groep" genoemd, uitvoerig onderzoek ter plaatse te verrichten teneinde de gegevens te verifiëren, werden negen ondernemingen geselecteerd, hierna "de verificatiesteekproef" genoemd; hun antwoorden werden grondig onderzocht en ter plekke nagetrokken.

(7) De Commissie zond tevens vragenlijsten naar:

- de Indonesische en de Chinese producenten/exporteurs die in de klacht worden genoemd,

- de in de klacht genoemde exporteurs in Hong-Kong,

- de bevoegde autoriteiten van de betrokken landen van uitvoer,

- exporteurs die, hoewel zij niet in de klacht worden genoemd, zichzelf bekend maakten en binnen de in het bericht van inleiding genoemde termijn om een vragenlijst verzochten.

In totaal kwamen van producenten/exporteurs in Indonesië vijf antwoorden binnen op de vragenlijsten en van producenten/exporteurs in de Volksrepubliek China 30.

(8) Met het oog op het aantal antwoorden, 35 in totaal, stelde de Commissie, overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening, voor haar onderzoek tot een redelijk aantal samenwerkende exporteurs te beperken. Er werd overeenstemming bereikt met de juridische vertegenwoordigers van de samenwerkende exporteurs over een steekproef bestaande uit drie ondernemingen in de Volksrepubliek China en drie in Indonesië.

(9) Voorts zond de Commissie vragenlijsten naar alle haar bekende importeurs. 17 van hen zonden deze lijsten na beantwoording in.

(10) De Commissie verzamelde alle gegevens die zij voor de voorlopige vaststelling van dumping en van schade noodzakelijk achtte en verifieerde deze. Zij verrichtte onderzoek ten kantore van:

a) Producenten in de Gemeenschap

De in overweging 6 genoemde verificatiesteekproef bestaat in totaal uit negen, in Lid-Staten met een grote productie van het betrokken schoeisel, namelijk Frankrijk, Portugal, Spanje en het Verenigd Koninkrijk, gevestigde ondernemingen. Genoemde Lid-Staten namen in 1994 81 % van de totale productie van de Gemeenschap van het betrokken product voor hun rekening.

Deze negen ondernemingen verzochten om vertrouwelijke behandeling van hun identiteit omdat een aantal ervan door bepaalde afnemers die tegelijkertijd importeurs en belangrijke kleinhandelaren in de Gemeenschap waren, met commerciële vergelding werd bedreigd. Uit het onderzoek bleek inderdaad dat bepaalde producenten van de Gemeenschap commercieel zwaar onder druk waren gezet om hen ertoe te brengen hun samenwerking te beëindigen en hun steun voor de klacht in te trekken zodat het passend werd geacht aan de namen van deze negen ondernemingen geen bekendheid te geven.

b) Importeurs/distributeurs

- Groupe André SA, Parijs (F),

- Chausseurop SA, Le Havre (F),

- Atlex SA, Rouen (F),

- Intermedium BV, Hoofdorp (NL),

- British Shoe Corporation Ltd, Leicester (VK).

c) Exporteurs/producenten in Indonesië

- P.T. Dragon,

- P.T. Sindoll Pratama,

- P.T. Emperor Footwear Indonesia.

(11) Het onderzoek in verband met dumping bestreek de periode van 1 januari tot en met 31 december 1994, hierna "het onderzoektijdvak" genoemd. Het gebied dat door het onderzoek werd bestreken, bestond uit de Gemeenschap ten tijde van de inleiding van het onderzoek, dat wil zeggen uit alle 15 Lid-Staten.

(12) Als gevolg van de enorme hoeveelheid gegevens die bij de talrijke verschillende bronnen werd verkregen en de complexe aard ervan en met name gezien het grote aantal verschillende soorten schoeisel dat door het onderzoek wordt bestreken, overschreed het onderzoek de normale, in artikel 6, lid 9, van Verordening (EG) nr. 3283/94 van de Raad (4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1251/95 (5), vastgestelde duur die op deze procedure van toepassing is.

B. PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

1. Omschrijving van het betrokken product

(13) Het product dat in deze procedure onderzocht wordt, is schoeisel met een buitenzool van rubber of van kunststof en met een bovendeel van textiel, vallende onder de GN-codes 6404 19 10 en 6404 19 90. Opgemerkt zij dat bovenstaande producten geen sportschoeisel omvatten zoals tennis-, basketball-, gym- en trainingschoenen en dergelijke die onder GN-code 6404 11 00 zijn begrepen.

(14) Tevens moet worden opgemerkt dat reeds antidumpingmaatregelen waren ingesteld op bepaalde soorten schoeisel, die onder de naam "espadrilles" bekend staan, dat wil zeggen schoenen met bovendeel van canvas en zolen van gevlochten touw, niet dikker dan 2,5 cm, zonder hak en versterkt met rubber of met kunststof over een variabel oppervlak, zodat dat schoeisel niet onder dit onderzoek valt.

(15) Gezien het zeer brede gamma schoeisel dat onder elk van beide GN-codes kan worden ingedeeld, werd bij de aanvang van het onderzoek besloten dat het dienstig was het betrokken product in "categorieën" onder te verdelen en op basis daarvan gegevens voor werkdoeleinden te verzamelen en te verwerken.

Hiertoe werden de volgende vier categorieën samengesteld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(16) Hoewel schoeisel dat onder één van de bovengenoemde categorieën valt, zeer uiteenlopende stijlen, soorten alsmede verschillende productiemethoden kan bestrijken, blijven de wezenlijke kenmerken, het gebruik en het beeld dat de consument hiervan heeft, in feite gelijk. Voor deze procedure en in overeenstemming met de vaste communautaire gedragslijn worden zij derhalve als één product beschouwd.

2. Soortgelijk product

(17) Wat het door de bedrijfstak van de Gemeenschap geproduceerde schoeisel betreft dat op de markt van de Gemeenschap wordt verkocht, werd in het onderzoek vastgesteld dat het hierbij om uiteenlopende stijlen en soorten gaat. Geconstateerd werd evenwel dat deze dezelfde algemene kenmerken en toepassingen hadden.

(18) Een aantal betrokken partijen voerde aan dat de producenten van de Gemeenschap niet over voldoende capaciteit beschikten om van het soort schoeisel dat uit de betrokken landen wordt ingevoerd, grote hoeveelheden te produceren en dat er derhalve geen sprake was van een soortgelijk product dat in de Gemeenschap werd geproduceerd. Om dit argument kracht bij te zetten had één belangrijke importeur/kleinhandelaar bij een aantal producenten van de Gemeenschap voor potentieel grote orders van schoeisel met bovendeel van textiel en met zolen van gevulcaniseerd rubber schriftelijke offertes gevraagd. Kopieën van een aantal negatieve antwoorden, die volgens de importeur/kleinhandelaar aantoonden dat dit product niet in de Gemeenschap kon worden vervaardigd, werden aan de Commissie gezonden.

Er zij op gewezen dat de voornaamste criteria die bij het vaststellen van het "soortgelijke product" worden gehanteerd, gebaseerd zijn op de algemene technische of fysieke kenmerken, op het gebruik of de functies en tenslotte op het beeld dat de consument van de producten heeft en niet zozeer op de methode die voor de productie wordt gebruikt. In dit verband vertoont het vulcaniseringsproces minimale verschillen met dat van spuitgieten; deze verschillen die voortvloeien uit het productieproces, doen niets af aan het feit dat zowel de ingevoerde als de in de Gemeenschap vervaardigde producten, qua toepassing, gebruik en het beeld dat de consument ervan heeft, als onderling verwisselbaar kunnen worden beschouwd en elkaar derhalve beconcurreren.

In dit geval concurreren producten die vanuit derde landen worden ingevoerd, en die soortgelijke kenmerken en toepassingen hebben, wat prijs betreft met uiteenlopende producten die in de Gemeenschap worden vervaardigd. Benadrukt dient dan ook te worden dat de Commissie bewijsmateriaal heeft ontvangen waaruit blijkt dat het vulcaniseringsproces nog steeds in de Gemeenschap toepassing vindt.

(19) Na deze specifieke bewering van de desbetreffende importeur/kleinhandelaar verder te hebben onderzocht, ontdekte de Commissie dat de gegevens die waren verschaft, onvolledig waren. de betrokken onderneming had in feite nagelaten de Commissie andere antwoorden van producenten in de Gemeenschap te doen toekomen, waarin deze verklaarden het desbetreffende schoeisel te produceren en zowel bereid als in staat te zijn de gevraagde hoeveelheid te leveren. De producenten van de Gemeenschap vervaardigden monsters en dienden voor de potentiële order offertes in. Het door de importeur/kleinhandelaar aangevoerde argument dat de producenten van de Gemeenschap niet in staat zouden zijn het soortgelijke product volgens een specifieke methode te produceren, werd derhalve verworpen.

(20) Schoeisel dat onder deze procedure valt en dat in de Volksrepubliek China en in Indonesië vervaardigd wordt en dat wordt uitgevoerd naar de Gemeenschap, wordt derhalve in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening ten opzichte van schoeisel dat in de Gemeenschap wordt vervaardigd, als een soortgelijk product beschouwd.

(21) Ook schoeisel dat onder deze procedure valt en dat vervaardigd wordt in Indonesië, wordt als een soortgelijk product beschouwd ten opzichte van het schoeisel dat in de Volksrepubliek China wordt vervaardigd en dat vandaaruit naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd. Dit is met name relevant gezien het feit dat Indonesië als referentieland voor de berekening van de normale waarde voor de Volksrepubliek China werd gebruikt, zoals uiteengezet in de overwegingen 40 en 41.

C. DUMPING

1. Indonesië

a) Steekproeven

(22) Zoals in overweging 8 is uiteengezet, maakte de Commissie gebruik van de in artikel 17 van de basisverordening bedoelde steekproeven en koos zij voor Indonesië drie ondernemingen uit om deze als steekproef te gebruiken.

(23) Met de overige Indonesische ondernemingen die aan het onderzoek van de Commissie medewerking verleenden maar geen deel van de steekproef uitmaakten, werd overeengekomen dat zij dezelfde gewogen gemiddelde dumpingmarge zouden krijgen als die welke voor de steekproefondernemingen werd vastgesteld.

(24) De voor de steekproef gekozen ondernemingen die hun volledige medewerking aan het onderzoek verleenden, werd medegedeeld dat zij hun eigen dumpingmarge zouden krijgen en een afzonderlijk dumpingrecht.

b) Normale waarde

(25) Om voor elk van de drie Indonesische ondernemingen in de steekproef de normale waarde te kunnen vaststellen, ging de Commissie eerst na of de totale binnenlandse verkoop van het desbetreffende schoeisel van elke producent representatief was voor hun totale verkoop van schoeisel naar de Gemeenschap. Overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de basisverordening wordt de op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid gewoonlijk representatief geacht wanneer de totale op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid van het soortgelijke product van elke producent ten minste 5 % bedraagt van de naar de Gemeenschap verkochte hoeveelheid.

(26) Vastgesteld werd dat geen van de drie ondernemingen in de steekproef tijdens het onderzoektijdvak voldoende hoeveelheden van het betrokken schoeisel in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening op de binnenlandse markt had verkocht, zodat de normale waarde niet aan de hand van de prijzen op de binnenlandse markt kon worden berekend. Het werd derhalve passend geoordeeld de normale waarde voor de Indonesische ondernemingen in de steekproef op basis van artikel 2, lid 3, van de basisverordening te berekenen door de productiekosten van elk model dat naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd, te vermeerderen met een redelijk bedrag voor verkoop-, administratie- en algemene kosten, hierna "VA& A" genoemd, en voor winst.

(27) Met onderzoek wees uit dat een van de ondernemingen tijdens het onderzoektijdvak aanzienlijke hoeveelheden van dezelfde algemene productcategorie op de binnenlandse markt verkocht, in dit geval schoeisel met bovendeel van kunststof, een soort schoeisel dat niet onder deze procedure valt. In het geval van deze onderneming, werden de VA& A plus winst vastgesteld in overeenstemming met de bepalingen van artikel 2, lid 6, onder b), van de basisverordening op basis van de feitelijke bedragen die men had vastgesteld voor de eigen productie en verkoop in Indonesië van schoeisel met bovendeel van kunststof.

(28) Bij gebreke aan verkoop op de binnenlandse markt van zowel het soortgelijke product als van dezelfde algemene productcategorie van de twee overige ondernemingen in de steekproef, werden de VA& A-uitgaven en winst vastgesteld in overeenstemming met artikel 2, lid 6, onder c), dat wil zeggen op elke andere redelijke basis, in dit geval aan de hand van de feitelijke bedragen die voor de in overweging 27 bedoelde onderneming werden vastgesteld.

c) uitvoerprijs

(29) Omdat de uitvoer van het betrokken schoeisel uit Indonesië voor onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap was bestemd, werd de uitvoerprijs vastgesteld in overeenstemming met artikel 2, lid 8, van de basisverordening, dat wil zeggen op basis van de prijzen die daadwerkelijk betaald of verschuldigd waren.

d) Vergelijking

(30) Om een billijke vergelijking te kunnen maken tussen de normale waarde en de uitvoerprijzen van de ondernemingen in de steekproef, werd, overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening, in de vorm van correcties rekening gehouden met verschillen waarvan werd beweerd en aangetoond dat zij op de prijzen van invloed zijn. Waar van toepassing, werden correcties aangebracht voor verschillen in fysieke kenmerken, kosten voor vervoer, verzekering, lading, overlading, lossing en bijkomende kosten, verpakkings-, krediet- en voor bankkosten en zekerheden/waarborgen.

(31) Voor een van de Indonesische steekproefondernemingen werd een correctie gevraagd in verband met het handelsniveau. De onderneming was van oordeel dat een dergelijke correctie gerechtvaardigd was omdat de uitvoer naar de Gemeenschap uit voor distributeurs en groothandelaren bestemde grote hoeveelheden bestond; de verkoop van schoeisel met bovendeel van kunststof op de binnenlandse markt, waarop het bedrag van VA& A was gebaseerd aan de hand waarvan de normale waarde was berekend, zou daarentegen uit voor de kleinhandel bestemde kleine hoeveelheden bestaan. Verder onderzoek ter plekke wees uit dat de kopers op de binnenlandse markt van schoeisel met bovendeel van kunststof in feite tevens distributeurs en groothandelaren waren. Dit verzoek werd dan ook afgewezen omdat de normale waarde en de uitvoerprijs zich op hetzelfde handelsniveau bevonden en een correctie derhalve niet nodig noch gerechtvaardigd was.

e) Dumpingmarge

(32) Om de dumpingmarge van elke Indonesische onderneming in de steekproef te berekenen maakte de Commissie een vergelijking tussen de gewogen gemiddelde normale waarden en de gewogen gemiddelde uitvoerprijzen van de exporteurs, behalve in die gevallen waarin het patroon van de uitvoerprijzen per klant, regio en/of tijdvak aanzienlijke verschillen vertoonde. In dergelijke gevallen moesten de uitvoerprijzen per verrichting worden vergeleken met de gewogen gemiddelde normale waarden, overeenkomstig artikel 2, lid 11, van de basisverordening.

(33) Uit de vergelijking bleek dat het betrokken schoeisel tijdens het onderzoektijdvak door twee van de drie ondernemingen in de steekproef met dumping was uitgevoerd. De voorlopige dumpingmarges die voor deze ondernemingen werden vastgesteld en als percentage van de prijs cif grens Gemeenschap werden uitgedrukt, luiden als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(34) De dumpingmarge voor de twee samenwerkende ondernemingen die niet voor de steekproef geselecteerd waren, waren gebaseerd op het gewogen gemiddelde dat voor de steekproef was vastgesteld. De gemiddelde dumpingmarge voor de steekproef werd vastgesteld als een gewogen gemiddelde marge van de dumpingmarges die voor elke onderneming in de steekproef waren vastgesteld. Overeenkomstig artikel 9, lid 6, van de basisverordening werd geen rekening gehouden met de dumpingmarge van 0 % die voor de derde onderneming was berekend. De voorlopige dumpingmarge die werd vastgesteld en als percentage van de prijs cif grens Gemeenschap werd uitgedrukt, bedroeg 15,4 %.

De twee ondernemingen waarvoor het gemiddelde van de steekproef geldt, zijn:

- P.T. Bosaeng Jaya,

- P.T. Volmacarol.

(35) Voor producenten in Indonesië die de vragenlijst van de Gemeenschap niet hebben ingevuld en zich niet bekend hebben gemaakt, werd de voorlopige dumpingmarge, in overeenstemming met artikel 18 van de basisverordening, vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens. Gezien het ongebruikelijk grote aantal Indonesische exporteurs dat geen medewerking had verleend en om dit gebrek aan medewerking niet te belonen, achtte de Commissie het passend de dumpingmarge voor de overige ondernemingen voorlopig vast te stellen op het gemiddelde van de transacties met de hoogste dumpingpercentages die voor de drie ondernemingen in de steekproef waren vastgesteld. De dumpingmarge werd bijgevolg vastgesteld op 53 %.

2. Volksrepubliek China

a) Steekproef

(36) Zoals vermeld in overweging 8, werd de steekproefmethode van artikel 17 van de basisverordening voor de Volksrepubliek China gehanteerd. Na overleg met de juridische vertegenwoordigers van de samenwerkende ondernemingen werden er drie geselecteerd.

(37) Overeengekomen werd dat de dumpingmarge voor de samenwerkende Chinese ondernemingen die geen deel van de steekproef uitmaken, zou worden vastgesteld aan de handel van de gewogen gemiddelde dumpingmarge die was berekend voor de drie wel van de steekproef deel uitmakende ondernemingen.

(38) De dumpingmarge die was berekend voor de ondernemingen die geen medewerking verleenden, zou overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening op basis van de beschikbare feiten worden vastgesteld.

(39) Omdat de Volksrepubliek China geen markteconomie heeft, zou één enkele dumpingmarge worden berekend aan de hand van het gewogen gemiddelde van de marges die voor de exporteurs die al dan niet hun medewerking verleenden, zouden worden vastgesteld.

b) Normale waarde - keuze van referentieland

(40) Overeenkomstig artikel 2, lid 7, van de basisverordening werd voor de normale waarde uitgegaan van gegevens die afkomstig waren van producenten in een land met een markteconomie, hierna het "referentieland" genoemd.

(41) In de klacht werd voorgesteld Thailand als referentieland te nemen. Een aantal importeurs en de Chinese exporteurs hadden daarentegen echter bezwaar omdat het niveau van economische ontwikkeling in de Volksrepubliek China en van dat van Thailand zou verschillen. Twee handelsinstanties, de Buitenlandse Handelsassociatie (FTA) en de Federatie van Europese Sportartikelenindustrie (FESI), stelden Indonesië voor, hierin gesteund door de Chinese exporteurs. Ook Bangladesh, India, Pakistan en Vietnam werden tijdens de verschillende fasen van de procedure door een aantal betrokken partijen voorgesteld zonder dat zij echter bewijsmateriaal konden voorleggen dat deze keuze kan rechtvaardigen.

Na de beperkte beschikbare informatie over al deze landen te hebben onderzocht, besloot de Commissie uiteindelijk, in overeenstemming met artikel 2, lid 7, van de basisverordening dat Indonesië als referentieland een redelijke keuze was omdat daar een groot aantal leveranciers op de markt bleek te zijn en er een zekere mate van gelijkenis tussen het productieproces van dit land en dat van de Volksrepubliek China bestond. Verder bleken er geen belangrijke verschillen te zijn wat de toegang tot grondstoffen betreft. Voorts was Indonesië voorgesteld door de Chinese producenten en hadden de producenten van de Gemeenschap daartegen geen bezwaar aangetekend.

c) Normale waarde - berekening van de normale waarde

(42) Uit het onderzoek bleek dat de samenwerkende ondernemingen in het referentieland Indonesië geen of onvoldoende producten in de zin van artikel 2, lid 3, van de basisverordening op de binnenlandse markt hadden verkocht. In overeenstemming met artikel 2, lid 7, van de basisverordening werd de normale waarde voor de Chinese exporteurs die deel van de steekproef uitmaken, bij gebrek aan verkoop op de binnenlandse markt in Indonesië berekend door voor de Indonesische ondernemingen in de steekproef per model een samengestelde normale waarde te berekenen.

(43) Zoals uiteengezet in de overwegingen 26 en 28, werd de samengestelde normale waarde berekend door de productiekosten van elk model te vermeerderen met een redelijk bedrag voor VA& A-uitgaven en voor winst. In dit verband dient te worden opgemerkt dat Indonesische modellen werden gebruikt die op basis van de aan de Commissie verstrekte informatie een sterke gelijkenis vertoonden met de Chinese modellen die door de Chinese ondernemingen in de steekproef naar de Gemeenschap werden uitgevoerd of modellen die het meest hierop leken.

d) Uitvoerprijs - berekening van de uitvoerprijs

(44) Het onderzoek van de Commissie wees uit dat de drie Chinese ondernemingen in de steekproef rechtstreeks uitvoerden naar onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap. De uitvoerprijzen konden dan ook op basis van de daadwerkelijk betaalde of verschuldigde prijzen worden berekend.

e) Vergelijking

(45) Om een billijke vergelijking te kunnen maken tussen de normale waarde en de uitvoerprijzen van de ondernemingen in de steekproef, werd overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening een correctie aangebracht in de vorm van aanpassingen voor verschillen waarvan werd duidelijk aangetoond dat zij op de prijzen van invloed zijn. Er werden dan ook correcties aangebracht om rekening te houden met verschillen in fysieke kenmerken, kosten voor vervoer, verzekering, lading, overlading, lossing en aanverwante kosten, verpakkings- en kredietkosten.

f) Dumpingmarge

i) Ondernemingen die medewerking verleenden

(46) Zoals uiteengezet in overweging 51, vond de Commissie het voor de berekening van één enkele dumpingmarge voor de Volksrepubliek China eerst noodzakelijk om een dumpingmarge voor elk van de drie ondernemingen in de steekproef te berekenen. Hiertoe vergeleek zij de normale waarde af fabriek met de uitvoerprijzen fob van de Chinese exporteurs die medewerking verleenden. Deze vergelijking was gebaseerd op de gewogen gemiddelde verkoopprijs van elk schoenmodel dat door de ondernemingen in de steekproef werd vervaardigd en tijdens het onderzoektijdvak naar de Gemeenschap werden uitgevoerd.

(47) In gevallen waar de uitvoerprijs per regio, klant of tijdvak grote verschillen vertoonde en waar het gebruik van een gewogen gemiddelde uitvoerprijs de dumping niet volledig tot uitdrukking brengt, werd de samengestelde normale waarde voor een specifiek Indonesisch model, in overeenstemming met artikel 2, lid 11, van de basisverordening, per transactie vergeleken met de uitvoerprijs van het vergelijkbare Chinese model.

(48) De vergelijking toonde het bestaan van dumping aan van het betrokken schoeisel van oorsprong uit de Volksrepubliek China dat tijdens het onderzoektijdvak door de ondernemingen in de steekproef naar de Gemeenschap werd uitgevoerd. De dumpingmarge voor alle 30 exporteurs die medewerking verleenden, werd vastgesteld door het gewogen gemiddelde van de dumpingmarges te hanteren die voor de drie ondernemingen in de steekproef waren vastgesteld, uitgedrukt als een percentage van de prijs cif grens Gemeenschap.

ii) Ondernemingen die geen medewerking verleenden

(49) De dumpingmarge voor de ondernemingen die geen medewerking verleenden, was overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening, vastgesteld aan de hand van de beschikbare feiten. In dit specifieke geval werd de transactie met de hoogste dumping voor elk van de drie ondernemingen in de steekproef voorlopig beschouwd als de meest relevante gegevens die beschikbaar waren. De dumpingmarge die op deze wijze op basis van een rekenkundig gemiddelde werd vastgesteld, werd vervolgens uitgedrukt als een percentage van de prijs cif grens Gemeenschap.

iii) Enkele dumpingmarge - China

(50) Alle Chinese exporteurs die de vragenlijst van de Commissie hadden ingevuld, verzochten om een afzonderlijke behandeling in verband met hun uitvoerprijzen en derhalve om een afzonderlijke dumpingmarge. Bij het onderzoek van deze verzoeken trachtte de Commissie na te gaan of de exporteurs die aan deze procedure medewerking verleenden, op vergelijkbare wijze onafhankelijk waren als het geval zou zijn in een land met een markteconomie, zodat kan worden uitgegaan van het in artikel 9, lid 5, van de basisverordening uiteengezette beginsel, namelijk het vaststellen van één enkel recht voor het gehele land voor de uitvoer van oorsprong uit landen zonder een markteconomie. Hiertoe kregen de exporteurs uitvoerige vragen voorgelegd. Inzake het eigenaarschap, het beheer, de controle, het bepalen van het handels- en bedrijfsbeleid. Geen van de ondernemingen die de vragenlijsten hadden ingevuld, kon de Commissie op overtuigende wijze aantonen dat hun transacties volledig onafhankelijk van de Chinese autoriteiten geschiedden, zodat zij niet voor een afzonderlijke behandeling in aanmerking kwamen. Hun verzoeken werden derhalve afgegewezen en de ondernemingen werden hiervan op de hoogte gesteld.

(51) Zoals uiteengezet bij overweging 39 werd de dumpingmarge voor de Volksrepubliek China berekend met behulp van het gewogen gemiddelde van de marges die waren vastgesteld voor de exporteurs die al dan niet medewerking hadden verleend. Voor ondernemingen die wel medewerking hadden verleend, werd gebruik gemaakt van het gewogen gemiddelde van de dumpingmarges die waren vastgesteld voor de drie ondernemingen in de steekproef, terwijl de dumpingmarge voor de overige ondernemingen werd vastgesteld overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening aan de hand van de beschikbare feiten, dat wil zeggen het gemiddelde van de transacties met de hoogste dumping die voor elk van de drie ondernemingen in de steekproef was geconstateerd.

(52) Kenmerkend voor dit onderzoek was het uitermate grote gebrek aan medewerking bij de exporteurs in de Volksrepubliek China. Omdat onder de twee GN-codes waarover het in deze procedure gaat en die in overweging 15 zijn vermeld, zulk uiteenlopend schoeisel tegen verschillende prijzen kan worden ingevoerd, werd het passend geacht in dit specifiek geval de dumpingmarge vast te stellen op basis van de in overweging 49 beschreven methode.

(53) Zoals uiteengezet in overweging 50 werd geen van de Chinese ondernemingen die medewerking hadden verleend, een afzonderlijke behandeling toegekend. Overeenkomstig artikel 9, lid 5, van de basisverordening berekende de Commissie derhalve één enkele dumpingmarge voor de Volksrepubliek China aan de hand van het gewogen gemiddelde van de marges die waren vastgesteld voor de exporteurs die al dan niet medewerking hadden verleend. De voorlopige dumpingmarge die voor alle exporteurs in de Volksrepubliek China werd uitgedrukt als een percentage van de prijs cif grens Gemeenschap, bedroeg derhalve 138,7 %.

D. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP

1. De klagende producenten

(54) Uit het onderzoek kwam naar voren dat de in overweging 3 uiteengezette vaststelling correct was en de Commissie is derhalve van mening dat de klagende ondernemingen voor deze procedure de bedrijfstak van de Gemeenschap vormen in de zin van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening.

2. Toepassing van artikel 4, lid 1, onder a)/ definitie van "bedrijfstak van de Gemeenschap"

(55) Tijdens het onderzoek werd het duidelijk dat een producent uit de Gemeenschap in de eerste groep, zoals gedefinieerd in overweging 6, tevens het met dumping ingevoerde product uit de landen waarop deze procedure van toepassing is, importeerde. Onder deze omstandigheden onderzocht de Commissie of deze onderneming in het licht van de bepalingen van artikel 4, lid 1, onder a), van de basisverordening, van de definitie van bedrijfstak van de Gemeenschap zou moeten worden uitgesloten.

In dit verband dient nogmaals erop te worden gewezen dat artikel 4, lid 1, onder a), geen automatische uitsluiting inhoudt van producenten die zelf het gedumpte product invoeren, maar de communautaire Instellingen eerder ertoe verplicht per geval een onderzoek in te stellen of uitsluiting van een dergelijke producent gerechtvaardigd is.

Voor dit onderzoek leek het passend na te gaan of deze onderneming hoofdzakelijk een producent was met een aanvullende activiteit in de vorm van invoer, louter ter aanvulling van zijn communautaire productie of dat het hier om een importeur ging met een relatief beperkte aanvullende productie in de Gemeenschap. Een dergelijke aanpak leek niet alleen redelijk maar ook consequent met de communautaire handelwijze en met eerdere rechtspraak van het Hof van Justitie (6).

In dit verband bleek uit het onderzoek dat de invoer met dumping uit de betrokken landen minder dan 25 % van de omzet van de betrokken onderneming vertegenwoordigde. De Commissie is dan ook van mening dat de voornaamste activiteit van deze onderneming uit de productie van schoeisel in de Gemeenschap bestond en dat deze niet tegen dumpingpraktijken beschermd was. Met het oog op artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening werd deze onderneming samen met de andere medewerkende ondernemingen als een onderdeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap beschouwd.

E. SCHADE

1. Inleidende opmerkingen

(56) Om de schade in deze procedure te kunnen vaststellen analyseerde de Commissie gegevens met betrekking tot de periode 1991-1994.

(57) Wat deze gegevens betreft, dient te worden opgemerkt dat niet alle economische informatie die bij de individuele ondernemingen in de eerste groep en bij die van de steekproef was verzameld, voor het bepalen van de schade van invloed scheen te zijn op de toestand van de schoeiselindustrie in de Gemeenschap. Omdat de productie werd gestart wanneer een bestelling was geplaatst, waren er bijvoorbeeld gewoonlijk geen voorraden zodat deze voor het schadeonderzoek dan ook van weinig betekenis waren, hetgeen eveneens het geval was voor de capaciteit en de benuttingsgraad van de productiecapaciteit (omdat onbenutte capaciteit strikt genomen niet alleen kan worden toegeschreven aan het soortgelijke product). In overeenstemming met artikel 3, lid 5, van de basisverordening, hield de Commissie in haar analyse van de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap dus alleen rekening met economische factoren die op de toestand van deze specifieke bedrijfstak van invloed waren.

2. Methode die voor het verzamelen van gegevens werd gehanteerd

(58) Zoals reeds uiteengezet in overweging 6 vond de Commissie het, met het oog op het grote aantal ondernemingen die partij waren bij de klacht en in overeenstemming met artikel 17 van de basisverordening, passend zich bij het verzamelen van gegevens voor het vaststellen van de schade te beperken tot:

- de nationale federaties van producenten in de Gemeenschap, en

- een redelijk aantal ondernemingen die het grootste productievolume voor hun rekening nemen dat binnen de beschikbare tijd kon worden onderzocht (dat wil zeggen 28 individuele ondernemingen in de eerste groep, geselecteerd uit de 68 ondernemingen die de klacht ondersteunden).

(59) Bij de selectie van deze 28 ondernemingen werd er zorg voor gedragen dat zij voor de bedrijfstak van de Gemeenschap als geheel representatief zijn en:

- de vier categorieën van het betrokken product zo evenwichtig mogelijk bestrijken,

- de verschillende omvang en productiestructuren van de ondernemingen tot uitdrukking brengen, en

- tevens representatief waren voor de voornaamste produceerde Lid-Staten.

(60) Gegevens werden bijeengebracht van de nationale federaties van schoeiselproducenten met gebruikmaking van hun deskundige kennis van de lokale markt en van de 28 individuele ondernemingen in de eerste, in overweging 26 beschreven groep. Vervolgens werd gekeken naar de schade-indicatoren op het meest geschikte niveau, namelijk:

- communautair, voor meer algemene gegevens zoals het verbruik in de Gemeenschap, de productie, de omvang van de verkoop en de werkgelegenheid,

- de eerste groep van ondernemingen, voor trends met betrekking tot de prijs en aan de kosten gerelateerde gegevens, met inbegrip van winstgevendheid.

(61) Bovengenoemde 28 ondernemingen in de eerste groep die om medewerking was gevraagd en die deze hadden verleend, vertegenwoordigden 25,6 % van de totale geraamde communautaire productie van het soorgelijke product.

3. Totaal verbruik op de communautaire markt

(62) Bij de berekening van het totale communautaire verbruik van schoeisel dat door dit onderzoek wordt bestreken, hield de Commissie rekening met de gecombineerde totalen van:

- de omvang van de verkoop in de Gemeenschap van alle communautaire producenten van het betrokken product, op basis van de informatie van de nationale federaties van producenten van schoeisel in de Gemeenschap in combinatie met gegevens voor hun uitvoer buiten de Gemeenschap (Eurostat);

- de invoer in de Gemeenschap van het betrokken product vanuit de Volksrepubliek China en vanuit Indonesië;

- de invoer in de Gemeenschap van het betrokken product vanuit alle andere derde landen.

(63) Op deze basis stelde de Commissie vast dat het verbruik van het betrokken product met 10 miljoen paar was gestegen van 314 miljoen paar in 1991 tot 324 miljoen paar in het onderzoektijdvak, een stijging van ongeveer 3 %.

4. Cumulatieve beoordeling van de gevolgen van invoer met dumping

(64) In overeenstemming met de bepalingen van artikel 3, lid 4, van de basisverordening onderzocht de Commissie of cumulatie van de invoer vanuit de twee betrokken landen in deze antidumpingprocedure gerechtvaardigd was.

(65) In 1994 bedroeg de totale invoer met dumping van het schoeisel dat onder dit onderzoek valt, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, 129,5 miljoen paar. De totale omvang van de invoer met dumping van het betrokken product van oorsprong uit Indonesië was in dezelfde periode 31,5 miljoen paar.

(66) Het marktaandeel in de Gemeenschap van de invoer met dumping uit de Volksrepubliek China bedroeg 39,9 % in 1994. Het marktaandeel voor Indonesië was in diezelfde periode 9,7 %. In geen van beide gevallen kon de invoer derhalve als verwaarloosbaar worden beschouwd.

(67) Voorts werden tijdens het onderzoek, zoals reeds vermeld, voor beide landen aanzienlijke dumpingmarges vastgesteld.

(68) Uit het onderzoek bleek tevens dat de mededingingsvoorwaarden op de communautaire markt voor schoeisel uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië gelijk waren en dat er tussen het Chinese en het Indonesische product geen belangrijke kwaliteitsverschillen waren. Vanuit het oogpunt van de consument waren deze verwisselbaar, werden zij tegen lage prijzen in dezelfde geografische gebieden van de Gemeenschap te koop aangeboden, via dezelfde distributiekanalen verkocht, tegelijkertijd op de communautaire markt aanwezig en waren zij over het algemeen gericht op hetzelfde segment van de communautaire markt voor schoeisel (dat wil zeggen, het lage tot het lagere middengedeelte van de markt).

(69) Op deze basis was de Commissie van mening dat cumulatie kon worden gerechtvaardigd en werden de gevolgen van de invoer met dumping van beide landen derhalve voor het vaststellen van de schade gezamenlijk beoordeeld.

5. Gecumuleerde omvang en gecumuleerd marktaandeel van de invoer met dumping

(70) De totale omvang van de invoer uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië tezamen steeg van 106,5 miljoen paar in 1991 tot 161 miljoen paar in 1994, hetgeen neerkomt op een stijging van ongeveer 50 %. Dit komt overeen met een stijging van een gecombineerd marktaandeel van 33,9 in 1991 tot ongeveer 50 % in 1994.

6. Prijzen van invoer met dumping en prijsonderbieding

(71) Gebruikmakend van de informatie van importeurs en hun organisaties, bracht het onderzoek aan het licht dat er in dezelfde algemene categorieën zoals beschreven in overweging 15 een geleidelijke verschuiving was opgetreden in de invoer naar geperfectioneerdere, duurdere schoeiselsoorten zodat de invoerprijzen tussen 1991 en 1994 dienovereenkomstig stegen.

(72) Om de prijsonderbieding te kunnen berekenen, werden eerst per categorie vergelijkingen gemaakt tussen de invoerprijs cif (gegevens afkomstig van Eurostat) voor elk van de betrokken exportlanden, waarbij de rechten zijn betaald, franco levering bij de klant en de verkoopprijzen op de communautaire markt die werden verkregen van de communautaire producenten in de steekproef op hetzelfde handelsniveau, dat wil zeggen aan de distributeurs/groothandelaren.

Op een per-categorie-basis, uitgedrukt als een percentage van de verkoopprijzen van de communautaire producenten, toonden deze vergelijkingen belangrijke marges van prijsonderbieding die opliepen tot 47 % in het geval van de Volksrepubliek China en tot 25 % voor Indonesië.

(73) Vervolgens werd een tweede prijsonderbiedingsberekening uitgevoerd door die Chinese en Indonesische modellen te selecteren die door de medewerkende ondernemingen in de steekproef in de grootste hoeveelheden naar de Gemeenschap werden uitgevoerd. Deze modellen werden gegroepeerd in 16 zogenaamde "families" van schoeisel (bijvoorbeeld pantoffels voor volwassenen met open hiel, zomersandalen voor dames, veterschoenen voor kinderen met bovendeel van canvas). Opgemerkt zij hierbij dat deze "families" nauwer zijn omschreven dan de in overweging 15 beschreven "categorieën" en derhalve nauwkeuriger zijn. De prijzen van deze "families" franco klant in de Gemeenschap werden vergeleken met de prijs franco klant van identieke of soortgelijke modellen die geproduceerd worden door de communautaire producenten in de in overweging 6 genoemde steekproef.

Uit deze vergelijkingen blijkt eens temeer het bestaan van aanzienlijke marges van prijsonderbieding oplopend tot 63 % in het geval van de Volksrepubliek China en tot 51 % voor Indonesië.

7. Situatie van de communautaire bedrijfstak van de Gemeenschap

Productie

(74) Uit informatie van de nationale federaties voor schoeiselproducenten bleek dat de productie van het bewuste artikel in de Gemeenschap was gedaald van 141,5 miljoen paar in 1991 tot 112,8 miljoen paar in 1994, een daling van ongeveer 20 %.

Omvang van de verkoop

(75) Tussen 1991 en 1994 werd een daling van 27 % van de omvang van de verkoop in de Gemeenschap van het betrokken product geregistreerd. Dit percentage werd verkregen door de export naar derde landen op de totale communautaire productie (cijfers afkomstig van bovengenoemde federaties) in mindering te brengen.

Omzet

(76) Voorts stelde de Commissie op basis van informatie van de nationale federaties en de medewerkende communautaire producenten vast dat de totale omzet van het betrokken product tussen 1991 en 1994 met 26 % was gedaald.

Marktaandeel(77) Aan de hand van gegevens van de nationale federaties en van Eurostat stelde de Commissie vast dat het marktaandeel van de communautaire producenten van de markt van de Gemeenschap van 41,5 % in 1991 was gedaald tot 29,3 % in 1994.

Prijzen van de communautaire producenten

(78) Het onderzoek toonde aan dat de gemiddelde algemene verkoopprijs van de communautaire producenten van pantoffels en ander huisschoeisel met bovendeel van textiel (categorieën A en B) tussen 1991 en 1994 licht was gedaald. Bij een dergelijke situatie over een periode van vier jaar komen noch het gemiddelde inflatiepeil noch de stijging van de productiekosten tot uitdrukking.

Wat schoeisel voor buitenshuis betreft met een bovendeel van textiel dat binnen het kader van dit onderzoek valt (categorieën C en D), heeft de Commissie vastgesteld dat de gemiddelde prijs van schoeisel in deze categorieën tussen 1991 en 1994 is gestegen. Verder onderzoek, dat gestaafd werd door informatie van een aantal partijen, met inbegrip van de communautaire producenten en importeurs, wees echter uit dat deze prijsstijging het gevolg was van een verandering in het productassortiment, omdat de communautaire producenten zich steeds meer gedwongen zagen de productie van laaggeprijsde modellen stop te zetten.

Winstgevendheid

(79) De Commissie ontdekte dat de totale winstgevendheid (gebaseerd op de omzet) van ondernemingen in de eerste groep voor de producten die onderzocht worden, geleidelijk was gedaald van 8,2 % in 1991 tot 2,6 % in 1994. Deze neerwaartste trend werd bevestigd door de winstmarges van de ondernemingen in de steekproef.

(80) Hierbij moet echter rekening worden gehouden met de structuur van de communautaire schoeiselindustrie; deze bestaat namelijk uit een zeer groot aantal kleine en middelgrote ondernemingen die vrijwel uitsluitend op bestelling produceren tegen prijzen die gebaseerd zijn op "direct-costing" waarbij voor elk model winst wordt geboekt. Omdat de directe kosten, dat wil zeggen de grondstoffen en de directe loonkosten, tot 80 % van de kosten van een schoen kunnen oplopen, werd geconstateerd dat geen van deze ondernemingen zich langer dan een paar maanden verliezen kon permitteren zonder wegens gebrek aan contanten tot een gedwongen sluiting te moeten overgaan. Tijdens het onderzoektijdvak (zie overweging 82) moest dan ook een groot aantal ondernemingen sluiten.

Deze kostenstructuur vorm een sleutelelement bij dit onderzoek en verklaart de extreme kwetsbaarheid van deze arbeidsintensieve bedrijfstak, die niet over de middelen beschikt om, zelfs gedurende een relatief beperkte periode, aan laaggeprijsde invoer met dumping weerstand te bieden.

Werkgelegenheid en bedrijfssluitingen

(81) Uit informatie van de nationale federaties bleek dat de werkgelegenheid in de betrokken sector was geslonken van 30 000 arbeidsplaatsen in 1991 tot 23 600 tijdens het onderzoektijdvak, hetgeen een daling van 25 % betekent.

(82) De nationale federaties van producenten verstrekten voorts uitgebreide gegevens met betrekking tot de sluiting van 28 fabrieken in zeven Lid-Staten (België, Spanje, Finland, Italië, Nederland, Portugal en het Verenigd Koninkrijk) in de periode tussen 1991 en 1994. Al deze fabrieken produceerden schoeisel dat door het onderzoek wordt bestreken.

8. Conclusie met betrekking tot de schade

(83) In samenhang met de conclusies in overweging 80 met betrekking tot de omvang van de invoer en de potentiële gevolgen ervan voor prijzen in de Gemeenschap bleek uit alle genoemde economische indicatoren, gebaseerd op informatie die door zowel de nationale federaties van schoeiselproducenten als de individuele ondernemingen was verstrekt, duidelijk dat de situatie van de communautaire producenten, wat het betrokken product betreft, tussen 1991 en 1994 aanzienlijk was verslechterd.

Zoals reeds was aangetoond maakte de bedrijfstak van de Gemeenschap als geheel een achteruitgang door, niet alleen wat de productie, maar ook wat de omvang van de verkoop en de omzet, het marktaandeel, de winstgevendheid en de werkgelegenheid betreft. Bovendien moest een aanzienlijk aantal ondernemingen tot sluiting overgaan.

(84) De Commissie is derhalve van oordeel dat de bedrijfstak van de Gemeenschap die het desbetreffende schoeisel vervaardigt, schade heeft geleden die in de zin van artikel 3 van de basisverordening als aanzienlijk kan worden beschouwd.

F. OORZAKELIJK VERBAND

1. Inleiding

(85) In overeenstemming met artikel 3, lid 7, van de basisverordening onderzocht de Commissie of de aanzienlijke schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap had geleden, was veroorzaakt door de invoer met dumping uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië of dat hieraan andere factoren ten grondslag lagen.

Zoals reeds vermeld bij overweging 68 had de invoer met dumping uit de betrokken landen hoofdzakelijk gevolgen voor het lage en het lagere middengedeelte van de markt dat over het algemeen wordt beschouwd als het marktsegment dat voor prijsschommelingen het gevoeligst is. In dit verband dient erop te worden gewezen dat het schoeisel dat onder deze procedure valt en dat in de Gemeenschap vervaardigd wordt en het gelijkwaardige schoeisel dat uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië wordt ingevoerd, rechtstreeks met elkaar concurreren en dat er voor de consument weinig merkbare of belangrijke kwaliteitsverschillen zijn tussen de ingevoerde producten en het in de Gemeenschap vervaardigde product.

2. Gevolgen van de invoer met dumping

(86) Bij het onderzoek van de invoer met dumping moet rekening worden gehouden met het feit dat de communautaire markt voor schoeisel gezien de aard van het betrokken product en de talrijke distributiekanalen transparant en prijsgevoelig is. In dit verband was men dan ook van mening dat de toenemende omvang en het marktaandeel van deze invoer, samen met de belangrijke prijsonderbieding die was geconstateerd, samenviel met een verlies aan marktaandeel en een verslechterende financiële situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

(87) Hoewel de prijzen voor bepaalde soorten van het betrokken product van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië tussen 1991 en 1994 als gevolg van verbetering van het productassortiment bleken te zijn gestegen, bleef de invoer met dumping de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap desalniettemin serieus onderbieden en zo op de prijzen druk uitoefenen.

(88) De Commissie concludeert derhalve dat er een duidelijk verband bestaat tussen de laaggeprijsde invoer met dumping uit de betrokken landen en de verslechterende situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

3. Gevolgen van andere factoren

a) Invoer uit andere derde landen

(89) Tevens werd bekeken of andere factoren dan de invoer met dumping uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië de aanzienlijke schade van de bedrijfstak van de Gemeenschap zouden kunnen hebben veroorzaakt, of hiertoe zouden kunnen hebben bijgedragen, en met name of invoer uit andere landen dan de beide landen die bij het onderzoek betrokken zijn, tot deze situatie zou kunnen hebben bijgedragen.

(90) Hierbij werd de aandacht van de Commissie door bepaalde belanghebbende partijen gevestigd op invoer in de Gemeenschap uit Vietnam. Uit Eurostat-gegevens bleek dat de omvang van de invoer van het betrokken product uit Vietnam aanzienlijk was gestegen van ongeveer 1,2 miljoen paar in 1991 tot 20,5 miljoen paar in 1994. Wegens het ontbreken van informatie over het assortiment was het niet mogelijk conclusies te trekken ten aanzien van de prijzen van deze invoer. Tot op heden beschikt men echter over onvoldoende bewijsmateriaal met betrekking tot de prijszetting van de Vietnamese uitvoer naar de Gemeenschap om uitbreiding van het onderzoek met dit land te kunnen rechtvaardigen.

(91) Voorts dient te worden opgemerkt dat het marktaandeel van alle derde landen met inbegrip van Vietnam (doch zonder de Volksrepubliek China en Indonesië) tussen 1991 en 1994 feitelijk daalde van 24,6 % tot 21,1 %. Derhalve kan worden vastgesteld dat invoer uit andere landen dan die welke bij deze procedure betrokken zijn, hoegenaamd niet als belangrijke oorzaak voor de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden, kan worden aangemerkt.

b) Interne mededinging

(92) Verschillende belanghebbenden betoogden dat er in de Gemeenschap belangrijke interne concurrentie bestond tussen producenten in Spanje, in Portugal en in Italië en producenten in de andere Lid-Staten en dat bepaalde ondernemingen zich als gevolg van deze concurrentie in een ongunstige economische situatie bevonden. Voorts werd aangevoerd dat deze situatie uiteenlopende gevolgen had voor de Lid-Staten wat de resultaten van hun schoeiselproducenten betreft.

De Commissie is zich ervan bewust dat bepaalde producenten dankzij vergelijkende voordelen op het gebied van kostenfactoren zoals loonkosten in bepaalde Lid-Staten, lagere productiekosten hadden dan die in andere Lid-Staten en derhalve tegen lagere prijzen konden verkopen. Een dergelijke situatie heeft vanzelfsprekend gevolgen voor de financiële situatie van producenten met hogere kosten. Dit in combinatie met de gevolgen van bepaalde wisselkoersschommelingen tijdens het onderzoektijdvak kan tevens hebben bijgedragen aan de moeilijkheden die bepaalde ondernemingen ondervonden en de ietwat betere financiële resultaten van andere ondernemingen.

(93) Bij het zoeken naar antwoorden op bovenstaande argumenten dient evenwel een onderscheid te worden gemaakt tussen eerlijke en oneerlijke mededinging en zij erop gewezen dat er in het kader van de interne markt mechanismen zijn die zorgen voor billijke mededinging tussen in de Gemeenschap gevestigde producenten.

Naast de beoordeling van de schade die is geleden door de bedrijfstak van de Gemeenschap, werd eveneens de situatie van de communautaire producenten van het betrokken product in de voornaamste producerende Lid-Staten onder de loep genomen. De resultaten van deze beoordeling geven een beeld van de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap als geheel. De samengevoegde gegevens voor de beoordeling van de schade compenseren zo eventuele interne verschillen tussen de resultaten van de bedrijfstak van de Gemeenschap. Wanneer interne concurrentie de enige oorzaak zou zijn geweest, was het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap niet van 41,5 % in 1991 tot 29,3 % in 1994 gedaald.

(94) Verder werd aangevoerd dat een aantal communautaire producenten een deel van hun meer arbeidsintensieve verrichtingen verplaatste naar derde landen met lage loonkosten, hetgeen tevens bijdroeg tot de algemene schade die door de bedrijfstak van de Gemeenschap werd geleden, met name met betrekking tot de werkgelegenheid. De Commissie is in dit opzicht van mening dat het nemen van een dergelijke maatregel voor bepaalde producenten een defensieve stap was om de kosten te verlagen om te kunnen concurreren met invoer met dumping en tevens het bewijs vormt van de druk die van deze invoer met dumping uitgaat.

4. Conclusies inzake het oorzakelijk verband

(95) Hoewel ook andere factoren dan invoer met dumping uit de betrokken landen kunnen hebben bijgedragen tot de schade die door de bedrijfstak van de Gemeenschap werd geleden, is de Commissie niettemin tot de conclusie gekomen dat laaggeprijsde invoer met dumping uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië, op zich genomen, de bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijke schade heeft berokkend. Deze conclusie is gebaseerd op de verschillende, hierboven uiteengezette elementen waaronder met name het niveau van de prijsonderbieding en de enorme stijging van de invoer met dumping die ertoe heeft geleid dat deze landen bijna de helft van de communautaire markt in handen hebben gekregen. Dit heeft geleid tot een daling van de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap en tot een groot aantal bedrijfssluitingen in een periode waarin het verbruik in de Gemeenschap steeg en de invoer uit andere derde landen afnam.

G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

1. Algemene overwegingen

(96) De Commissie onderzocht op basis van al het ingediende bewijsmateriaal of er, ondanks de conclusie van dumping en schade, dwingende redenen bestonden op grond waarvan zij zou moeten vaststellen dat het niet in het belang van de Gemeenschap was in dit specifieke geval maatregelen te nemen. Overeenkomstig artikel 21, lid 1, van de basisverordening onderzocht de Commissie dan ook de gevolgen van mogelijke maatregelen voor alle bij de procedure betrokken partijen alsmede de consequenties van het niet-nemen van voorlopige maatregelen.

Bij een dergelijke beoordeling werd bijzondere aandacht besteed aan de noodzaak de handelsverstorende gevolgen van schadelijke dumping op te heffen en daadwerkelijke mededinging te herstellen.

2. Belang van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(97) Wanneer geen maatregelen worden genomen om de gevolgen van de invoer met dumping uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië te corrigeren, wordt geoordeeld dat de positie van de communautaire producenten nog verder zal achteruitgaan en uiteindelijk het bestaan van de bedrijfstak van de Gemeenschap als geheel gevaar loopt. Tevens is de Commissie van oordeel dat indien er minder producenten op de markt zouden zijn, de concurrentie dienovereenkomstig zou afnemen.

(98) Op basis van de vastgestelde feiten kan redelijkerwijs worden geconcludeerd dat nog meer fabrieken moeten sluiten en nog aanzienlijke aantallen werknemers hun baan zullen verliezen, nog boven degenen die al werkloos zijn geworden, wanneer de invoer met dumping wordt voortgezet.

3. Belang van andere bedrijfstakken van de Gemeenschap

(99) Een aantal importeurs betoogde dat indien maatregelen zouden worden opgelegd, deze een negatief effect zouden hebben op andere bedrijfstakken van de Gemeenschap zoals de bedrijfstak die machines voor de vervaardiging van schoeisel naar de Volksrepubliek China en naar Indonesië exporteert.

Er dient op te worden gewezen dat dienaangaande geen bewijsmateriaal bij de Commissie is ingediend en de producenten van dergelijke machines in de Gemeenschap zich al evenmin bekend hebben gemaakt. Voorts is er geen reden om aan te nemen dat producenten van schoeisel grotere afnemers zijn van in de Gemeenschap vervaardigde machines voor de productie van schoeisel dan de bedrijfstak van de Gemeenschap zelf. Hieruit volgt dat indien de communautaire schoeiselindustrie haar marktaandeel bij vrije een eerlijke mededinging kan handhaven of terugwinnen, dit tevens gunstig zou zijn voor de producenten in de Gemeenschap van machines voor de vervaardiging van schoeisel.

(100) Bij de bedrijfssluitingen kan nog de aantekening worden gemaakt dat bij veel schoeiselfabrikanten en hun toeleveringsleveranciers in tal van Lid-Staten de tendens bestaat zich geografisch bij elkaar in de buurt te vestigen, vaak in gebieden die reeds onder industriële achteruitgang lijden. De sluiting van één fabriek kan derhalve tot ernstige negatieve gevolgen voor andere ondernemingen leiden, met name voor die welke in deze gebieden grondstoffen leveren.

4. Belangen van importeurs/kleinhandelaren

(101) Verscheidene importeurs/kleinhandelaren betoogden in algemene zin dat het instellen van antidumpingmaatregelen voor hun ondernemingen negatieve gevolgen zou hebben, met name wat de werkgelegenheid betreft. De Commissie heeft in het bijzonder aandacht besteed aan de gevolgen van eventuele maatregelen in dit opzicht en zich specifiek gebogen over de mogelijke gevolgen voor de werkgelegenheid van alle betrokken partijen, dat wil zeggen niet alleen voor de producenten in de Gemeenschap maar tevens voor hun leveranciers van grondstoffen of onderdelen alsmede voor importeurs en kleinhandelaren.

Hoewel geen concreet bewijsmateriaal was ingediend waaruit bleek dat het instellen van maatregelen tot een verlies van arbeidsplaatsen in de sectoren invoer of kleinhandel zou leiden, is de Commissie van oordeel dat een verlies van arbeidsplaatsen in ondernemingen op het gebied van de invoer of de kleinhandelsverkoop van het betrokken schoeisel (hoewel de kleinhandelssector waarschijnlijk minder gevolgen zal ondervinden dan importeurs), meer dan gecompenseerd zal worden door arbeidsplaatsen die kunnen worden gered zowel in de productiesector, die zoals het onderzoek uitwees, ernstig werd getroffen, als in bovengenoemde toeleveringsindustrieën.

5. Gevolgen voor de consumenten

(102) Aangevoerd werd dat eventuele antidumpingmaatregelen in dit specifieke geval waarbij de rechten worden doorberekend naar de consument, negatieve gevolgen zouden hebben voor consumenten met beperkte inkomens die verplicht zijn lager geprijsd schoeisel te kopen.

Hoewel de antidumpingrechten ergens in de keten tussen importeur en eindconsument moeten worden voldaan, mag tevens niet uit het oog worden verloren dat dergelijke rechten worden geheven op de cif-prijs bij invoer zodat hun invloed op de detailhandelsprijs aanzienlijk minder zal zijn.

Gezien de zeer aanzienlijke marges, gemiddeld meer dan 100 %, die gewoonlijk tussen invoer en detailverkoop gehanteerd worden, is het onwaarschijnlijk dat de volledige last hiervan op de schouders van de consument terecht komt. Een groot aantal detailhandelaars voerde dan ook aan dat zij hun marges al hadden verlaagd om aan de verwachtingen van de consument te kunnen beantwoorden. Dit werd echter niet met bewijsmateriaal gestaafd.

(103) De Commissie is tevens van oordeel dat de gevolgen van de rechten op de prijzen waarschijnlijk zouden worden afgezwakt door het feit dat de bedrijfstak van de Gemeenschap met een marktaandeel van 29 % zijn prijzen niet boven een bepaald, beperkt niveau kan verhogen zonder het risico te lopen de huidige neerwaartse trend van zijn marktaandeel te versterken. Bovendien vertegenwoordigt de invoer uit landen waarop deze procedure geen betrekking heeft, 21 % van de markt en zullen deze producenten waarschijnlijk niet bereid of in staat zijn de prijzen te verhogen. Eventuele prijsverhogingen op de markt als geheel zullen dan ook waarschijnlijk eer bescheiden zijn.

6. Andere argumenten met betrekking tot het belang van de Gemeenschap

(104) Een aantal belanghebbende partijen betoogde dat eventuele maatregelen in de vorm van een antidumpingrecht tegen de Volksrepubliek China en Indonesië, gezien de mogelijkheden van de schoeiselindustrie om haar aanbod te verschuiven, hun doel zouden missen en als enig resultaat tot een verschuiving van de productie naar andere landen met lage lonen zoals Bangladesh, India of Vietnam, zouden leiden.

De Commissie wijst erop dat het bestaan van andere toeleveringsbronnen geen reden kan zijn om de bedrijfstak van de Gemeenschap verder bloot te stellen aan schadetoebrengende invoer met dumping.

Voorts wordt geoordeeld dat het feit dat exporteurs hun productiefaciliteiten naar dergelijke landen buiten de Gemeenschap zouden kunnen verplaatsen om betaling van antidumpingrechten te ontwijken, op zich voor de Instellingen van de Gemeenschap een onvoldoende reden is om geen maatregelen in te stellen in een geval waarin is gebleken dat producten uit bepaalde derde landen op de markt van de Gemeenschap met dumping zijn ingevoerd waarbij aan de bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijke schade werd berokkend. Mocht een dergelijke situatie zich voordoen, dan heeft de betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap de mogelijkheid een beroep te doen op de juridische middelen die hem ter beschikking staan om eventuele schadetoebrengende dumping of ontduiking van antidumpingmaatregelen tegen te gaan.

7. Conclusie met betrekking tot het belang van de Gemeenschap

(105) Na de verschillende belangen te hebben onderzocht, is de Commissie van mening dat er geen dwingende redenen zijn om tegen de betrokken invoer met dumping geen maatregelen te treffen.

Nalaten om de bedrijfstak van de Gemeenschap een adequate bescherming te bieden tegen schadetoebrengende dumping zou de moeilijkheden van deze bedrijfstak alleen maar vergroten en ertoe kunnen leiden dat deze volledig verdwijnt of zich buiten de Gemeenschap gaat vestigen.

H. VOORLOPIG RECHT

1. Niveau waarop de schade wordt tenietgedaan

a) Voorafgaande opmerkingen

(106) In overeenstemming met artikel 7, lid 2, van basisverordening onderzocht de Commissie het niveau van het recht dat zou volstaan om de schade die aan de bedrijfstak van de Gemeenschap als gevolg van dumping is toegebracht, teniet te doen.

De uitvoerprijs van de invoer met dumping zou derhalve moeten worden vergeleken met een prijsniveau voor de bedrijfstak van de Gemeenschap waarmee de kosten kunnen worden gedekt en een redelijke winst kan worden behaald, hierna de "niet schadelijke prijs" genoemd.

Dit onderzoek wees uit dat een winstmarge van 7 % over de omzet als een passend minimum kon worden beschouwd; hierbij werd rekening gehouden met het feit dat een dergelijk percentage kon worden bereikt vóór de invoer met dumping, alsmede met de noodzaak van investeringen op lange termijn en, meer in het bijzonder, de opbrengsten die de bedrijfstak van de Gemeenschap redelijkerwijze zou kunnen verwachten wanneer geen schadelijke dumping zou geschieden.

(107) Zoals in overweging 15 is uiteengezet, oordeelde de Commissie het aan het begin van het onderzoek passend het betrokken product in twee categorieën onder te verdelen en aan de hand daarvan prijsvergelijkingen op te stellen. Zoals eveneens eerder vermeld in overweging 73 bleek tijdens het onderzoek echter dat, wat de medewerkende exporteurs betreft, de vergelijking van producten nog meer kan worden toegespitst door gebruik te maken van een nog verder doorgedreven productopsplitsing. Hiertoe werden de modellen van de medewerkende Chinese en Indonesische exporteurs die het meest werden uitgevoerd, geselecteerd en in 16 "families" schoeisel onderverdeeld.

(108) Om het peil te berekenen waarop de schade wordt tenietgedaan, werd de cif-invoerprijs, na betaling van rechten, franco klant, vergeleken met de niet-schadelijke prijs van de communautaire producenten op hetzelfde handelsniveau per overeenkomende categorie en per familie.

Opgemerkt dient te worden dat de invoerprijzen werden aangepast aan de prijzen na betaling van rechten, franco klant, door rekening te houden met het normale recht of het recht dat van toepassing is op grond van het Algemene Preferentiële Systeem (APS) (indien van toepassing), alsmede met een bedrag voor de gemiddelde brutomarge die werd vastgesteld op basis van informatie die was verkregen van importeurs die niet bij deze zaak betrokken waren en die was geverifieerd.

(109) Om de niet-schadelijke prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap vast te stellen ging men uit van de productiekosten van de communautaire producenten in de steekproef.

b) Indonesië

(110) Zoals uiteengezet in de overwegingen 73 en 107, bleek het juist een vergelijking te maken tussen de prijzen van de medewerkende Indonesische exporteurs voor de relevante families enerzijds en de niet-schadelijke prijzen van de communautaire producenten voor vergelijkbaar schoeisel gegroepeerd in dezelfde representatieve families anderzijds, om zo de producten te kunnen vergelijken. Deze methode werd voor de medewerkende exporteurs gebruikt wanneer een grotere precisie hun een voordeel opleverde voor hun samenwerking. De afzonderlijke niveaus waarop de schade wordt tenietgedaan, werden derhalve op deze basis berekend. Het niveau waarop de schade wordt tenietgedaan voor de medewerkende ondernemingen in de steekproef voor Indonesië, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, liep uiteen van 0 % tot 72,3 %; het gemiddelde hiervan, 32,4 %, werd toegepast op de medewerkende ondernemingen die geen deel van de steekproef uitmaakten. Deze marges bleken voor de ondernemingen in de steekproef, in op één na alle gevallen, hoger dan de respectieve dumpingmarges die waren vastgesteld. In overeenstemming met artikel 7, lid 2, van de basisverordening zou het niveau van het voorlopige antidumpingrecht voor alle medewerkende ondernemingen in Indonesië, met uitzondering van één, derhalve op de vastgestelde dumpingmarges moeten worden gebaseerd.

(111) Overeenkomstig het beginsel dat niet-medewerking niet mag worden beloond, oordeelde de Commissie het juist het peil waarop de schade wordt tenietgedaan voor de niet-medewerkende exporteurs in Indonesië aan de hand van Eurostat-invoerstatistieken te berekenen, onderverdeeld in categorieën, omdat dit de enige betrouwbare bron van algemene informatie was. Er werd dan ook een vergelijking opgesteld tussen deze prijzen en de winstopbrengende prijzen van de producenten van de Gemeenschap voor overeenkomstige categorieën. Op deze basis bleek het peil waarop de schade wordt tenietgedaan, voor de niet-medewerkende exporteurs in Indonesië 36,5 % te zijn, dus lager dan de dumpingmarge die was vastgesteld voor de niet-medewerkende exporteurs. Het antidumpingrecht voor de invoer van oorsprong uit Indonesië dient voor de niet-medewerkende ondernemingen dan ook op dit niveau te worden vastgesteld.

c) Volksrepubliek China

(112) Wat de uitvoer uit de Volksrepubliek China betreft, dient erop te worden gewezen dat geen enkele medewerkende exporteur een afzonderlijke behandeling werd verleend. Er moest dan ook één enkele marge worden berekend waarop de schade werd tenietgedaan voor de Volksrepubliek China op basis van, enerzijds, het gewogen gemiddelde van de marges waarop de schade wordt tenietgedaan die waren berekend voor de medewerkende exporteurs en, anderzijds, die welke berekend waren voor de niet-medewerkende exporteurs. Hierbij zij opgemerkt dat deze marges werden vastgesteld met behulp van dezelfde methodes als die welke beschreven zijn in de overwegingen 110 en 111 voor Indonesië omdat het percentage niet-medewerkende ondernemingen ook in de Volksrepubliek China zeer hoog lag.

De marge waarop voor de Volksrepubliek China de schade wordt tenietgedaan kwam neer op 94,1 %, hetgeen lager is dan de dumpingmarge en derhalve, overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening, de grondslag dient te vormen voor het voorlopig antidumpingrecht voor alle invoer uit de Volksrepubliek China.

2. Verband tussen antidumpingmaatregelen en kwantitatieve contingenten

(113) Een aantal betrokken partijen betoogde dat antidumpingmaatregelen niet konden worden opgelegd op de invoer van het product van de categorieën A en B van oorsprong uit de Volksrepubliek China omdat hierop reeds een kwantitatief contingent voor de gehele Gemeenschap van toepassing was, dat was ingesteld bij Verordening (EG) nr. 519/94 van de Raad (7), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1897/96 (8).

(114) De Commissie kan zich niet bij dit standpunt aansluiten omdat zij van mening is dat dit op een onjuiste interpretatie van het beginsel van bovengenoemde verordening gebaseerd is. Bij deze verordening werd inderdaad een nieuwe handelsregeling ingevoerd die leidde tot de afschaffing van zo'n 4 617 nationale beperkingen die waren opgelegd in het kader van de vroegere regeling ten aanzien van landen zonder markteconomie die vrijwel alle op de Volksrepubliek China betrekking hadden. Deze beperkingen werden vervangen door communautaire contingenten voor zeven Chinese producten en toezicht van de Gemeenschap op 26 andere producten.

Deze autonome contingenten dragen derhalve bij tot het bereiken van de doelstelling van een meer liberale en vooral meer uniforme handelsregeling met de Volksrepubliek China.

De schade die men met het instellen van antidumpingmaatregelen zou pogen op te heffen, is dan ook nog niet tenietgedaan door middel van een ander handelspolitiek beschermingsinstrument. Na een antidumpingonderzoek waaruit bleek dat maatregelen gerechtvaardigd zijn, is het dan ook juist dergelijke maatregelen in te stellen, ongeacht het bestaan van de contingenten.

Tenslotte dient erop te worden gewezen dat meer dan 75 % van het betrokken schoeisel niet onder deze maatregelen valt.

I. SLOTBEPALINGEN

(115) In het belang van een deugdelijk administratief beheer dient een periode te worden vastgesteld waarbinnen belanghebbenden hun standpunt schriftelijk bekend kunnen maken en kunnen verzoeken om te worden gehoord. Voorts dient te worden verklaard dat alle resultaten voor deze verordening voorlopig zijn en met het oog op eventuele definitieve maatregelen die de Commissie kan voorstellen, opnieuw in overweging kunnen worden genomen.

(116) Gezien het grote aantal belanghebbenden bij deze procedure zal het onderzoek van de feiten waarschijnlijk veel tijd vergen. De Commissie heeft de haar bekende exporteurs derhalve op de hoogte gebracht van haar voornemen voor het voorlopig recht een geldigheidstermijn van negen maanden voor te stellen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Op de invoer van schoeisel vallende onder GN-code 6404 19 10 en, met uitzondering van schoeisel dat in lid 3 is omschreven en dat ook bekend is onder de naam "espadrilles", op de invoer van schoeisel vallende onder GN-code ex 6404 19 90 (Taric-code 6404 19 90 * 90), van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit Indonesië, wordt een voorlopig antidumpingrecht ingesteld.

2. Het voorlopige antidumpingrecht beloopt op basis van de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, vóór inklaring:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Voor de doeleinden van lid 1 wordt onder schoeisel dat ook bekend staat onder de naam "espadrilles", verstaan, schoeisel met bovendeel van canvas, zonder hak en met zolen van gevlochten vezel, al dan niet versterkt met rubber of met kunststof over een variabel oppervlak, met een dikte van niet meer dan 2,5 cm.

4. Tenzij anders bepaald, zijn de voor douanerechten en andere douanepraktijken van kracht zijnde bepalingen van toepassing.

5. Voor het in het vrije verkeer brengen in de Gemeenschap van het in lid 1 bedoelde product dient een zekerheid te worden gesteld die gelijk is aan het bedrag van het voorlopige recht.

Artikel 2

Onverminderd de artikelen 20 en 21 van Verordening (EG) nr. 384/96 kunnen de betrokken partijen binnen één maand na de inwerkingtreding van de onderhavige verordening hun standpunten schriftelijk bekendmaken en verzoeken om door de Commissie te worden gehoord.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Onverminderd het bepaalde in de artikelen 7, 9, 10 en 14 van Verordening (EG) nr. 384/96, is artikel 1 van de onderhavige verordening van toepassing voor een periode van negen maanden, tenzij de Raad vóór het verstrijken van die periode definitieve maatregelen vaststelt.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 28 januari 1997.

Voor de Commissie

Leon BRITTAN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1.

(2) PB nr. L 317 van 6. 12. 1996, blz. 1.

(3) PB nr. C 45 van 22. 2. 1995, blz. 2.

(4) PB nr. L 349 van 31. 12. 1994, blz. 1.

(5) PB nr. L 122 van 2. 6. 1995, blz. 1.

(6) Arresten van 10 maart 1992 in de zaken 171/87, 172/87 en 174/87 tot en met 179/87 (Canon e.a. tegen Raad), Jurisprud. 1992, blz. I-1237, e.v.

(7) PB nr. L 67 van 10. 3. 1994, blz. 89.

(8) PB nr. L 250 van 2. 10. 1996, blz. 1.