ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(5)

Het Verenigd Koninkrijk is een belangrijke producent van granen, met name gerst en tarwe. Indien het verzoek van het Verenigd Koninkrijk om tot het verdrag toe te treden en bijgevolg aan de Internationale Graanraad deel te nemen, wordt goedgekeurd, zal het Verenigd Koninkrijk een invoerend lid zijn overeenkomstig artikel 12 van het verdrag. Aangezien de Unie een uitvoerend lid is, zal de toetreding van het Verenigd Koninkrijk geen gevolgen hebben voor het aantal stemmen dat aan de Unie wordt toegewezen voor stemmingsdoeleinden krachtens artikel 12 van het verdrag. Door de toetreding van het Verenigd Koninkrijk zal echter, vanaf het begrotingsjaar 2021/2022, het aantal uit hoofde van artikel 11 van het verdrag aan de Unie toegewezen stemmen, dat bepalend is voor de financiële bijdrage van de leden, verminderen.
(6)

Het is wenselijk het standpunt vast te stellen dat namens de Unie moet worden ingenomen met betrekking tot die wijzigingen van de ADR en het ADN, omdat die handelingen een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van het Unierecht, namelijk Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad (1). Bij die richtlijn zijn vereisten vastgesteld voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, het spoor en de binnenwateren in of tussen de lidstaten, onder verwijzing naar de ADR en het ADN. In artikel 4 van Richtlijn 2008/68/EG is bepaald dat vervoer van gevaarlijke goederen tussen lidstaten en derde landen wordt toegestaan als wordt voldaan aan de eisen van de ADR, het Reglement betreffende het internationale spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen (RID) in aanhangsel C van het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (COTIF) en het ADN, tenzij in de bijlagen van die richtlijn anders is vermeld. Bovendien is de Commissie volgens artikel 8 van Richtlijn 2008/68/EG bevoegd om bijlage I, deel I.1, en bijlage III, deel III.1, van die richtlijn aan te passen aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang, met name om rekening te houden met wijzigingen van de ADR, het RID en het ADN.
(1)

De Euromediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (1) (“de overeenkomst”), werd op 17 juli 1995 in Brussel ondertekend. De overeenkomst is op 1 maart 1998 in werking getreden.
(1)

Intelligente vervoerssystemen (ITS) omvatten ITS voor wegverkeer en ITS voor stedelijke spoorwegen. ITS voor wegverkeer omvatten coöperatieve systemen op basis van realtimecommunicatie tussen het voertuig (met inbegrip van auto’s, vrachtwagens, fietsen, motorfietsen, trams, bouwmachines, landbouwmaterieel, alsmede voetgangers- en fietsersuitrusting) en de omgeving ervan (andere voertuigen, infrastructuur enz.) In bepaalde gevallen kan dergelijke ITS-uitrusting ook worden gebruikt buiten de wegen (bijvoorbeeld op industrie-, landbouw- of bouwterreinen). ITS voor stedelijke spoorwegen bestaan uit systemen voor openbaar vervoer die permanent worden geleid via ten minste één besturings- en beheerssysteem en die zijn bedoeld voor de exploitatie van lokale, stedelijke en voorstedelijke passagiersdiensten die gescheiden zijn van het algemene weg- en voetgangersverkeer. Door middel van ITS kunnen de efficiëntie van het vervoerssysteem, de verkeersveiligheid en het comfort tijdens de reis aanzienlijk worden verbeterd.
(1)

De huidige inzet van de Unie voor het vredes- en veiligheidsproces op het Afrikaanse continent in het kader van de Vredesfaciliteit voor Afrika moet worden voortgezet tot eind juni 2021 of, indien dat eerder is, tot het verstrijken van de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (2), zoals laatst gewijzigd (de “ACS-EU-partnerschapsovereenkomst”).
(4)

Indeling van gedroogde vis die vervolgens met water is behandeld (gerehydrateerde gedroogde vis) (verzoek van Noorwegen), doc. NC2729Ea De Unie kan het product onder hoofdstuk 3 indelen, maar er is meer informatie nodig over de vraag of de smaak en de textuur van het product van gedroogde of verse vis zijn.
(5)

Op grond van die bepaling is registratie van een politieke alliantie als Europese politieke partij alleen mogelijk als zij aantoont dat de bij haar aangesloten partijen in ten minste een vierde van de lidstaten vertegenwoordigd worden door leden van het Europees Parlement, of leden van nationale dan wel regionale parlementen, of leden van regionale assemblees, of aantoont dat zij of de bij haar aangesloten partijen in ten minste een vierde van de lidstaten bij de laatste verkiezingen voor het Europees Parlement ten minste drie procent van de in ieder van die lidstaten uitgebrachte stemmen hebben behaald.
1)

er voldoende aanwijzingen zijn dat de leverancier niet in staat zal zijn de in zijn verzoek vermelde hoeveelheid zaaizaad in de handel te brengen, of
—

Mevrouw Carmen KIEFER, gekozene in een lokaal bestuur: Local Council of the municipality of Kuchl in Salzburg.
(2)

De Raad heeft het voorstel van de Commissie besproken met het doel een standpunt vast te stellen dat, ten aanzien van de ontvangsten, in overeenstemming is met Besluit 2014/335/EU, Euratom van de Raad van 26 mei 2014 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie (2), en, ten aanzien van de uitgaven, in overeenstemming is met de ontwerpverordening (EU, Euratom) tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 zoals breed door het Coreper goedgekeurd op 29 juli 2020,
(4)

Meer bepaald heeft de “Wet van 2 maart 2020 inzake specifieke oplossingen voor de preventie, de bestrijding en de uitroeiing van COVID-19, andere besmettelijke ziekten en daardoor veroorzaakte crisissituaties” (2), waarnaar in het Poolse verzoek van 6 augustus 2020 wordt verwezen, een tijdelijke vermindering van de sociale bijdragen ingevoerd voor zelfstandigen, alle sociale coöperaties (ongeacht het aantal werknemers) en ondernemingen die maximaal 50 werknemers in dienst hebben, ter bescherming van arbeidsplaatsen in respons op de COVID-19-uitbraak. De vermindering werd toegepast voor de periode maart-mei 2020. De ondernemingen die tot tien werknemers in dienst hebben en, in de meeste gevallen, zelfstandigen en alle sociale coöperaties (ongeacht het aantal werknemers) kwamen in aanmerking voor een volledige vermindering; voor de entiteiten die 10 tot 50 werknemers in dienst hebben, bedroeg de vermindering 50 %. De tijdelijke vermindering van de sociale bijdragen kan worden beschouwd als een soortgelijke maatregel als werktijdverkortingsregelingen, als bedoeld in Verordening (EU) 2020/672, aangezien de maatregel voor zelfstandigen tot doel heeft hen te beschermen tegen een daling of verlies van inkomsten, en voor ondernemingen met maximaal 50 werknemers en alle sociale coöperaties tot doel heeft ondersteuning te bieden voor de werknemers, op voorwaarde dat zij tot het einde van de maatregel in dienst blijven. Door de tijdelijke vermindering van de sociale bijdragen derft de overheid inkomsten, wat voor de toepassing van Verordening (EU) 2020/672 met overheidsuitgaven kan worden gelijkgesteld.
(4)

Meer bepaald is bij “Besluit nr. 55 van 30 maart 2020 van de ministerraad” (2), waarnaar in het verzoek van Bulgarije van 7 augustus 2020 wordt verwezen, een maatregel ingevoerd die voorziet in loonkostensubsidie voor ondernemingen die als gevolg van de COVID-19-uitbraak vrijwillig of op grond van een wettelijke verplichting hun activiteit hebben beperkt of stopgezet. De werknemers moeten hun baan behouden zolang aan de maatregel wordt deelgenomen en nadien gedurende een gelijke periode. De maandelijkse loonkostensubsidie voor de in aanmerking komende ondernemingen bedraagt 60 % van het maandelijks brutoloon (inclusief de sociale premies van werkgevers) van de begunstigde werknemers.
(4)

Meer bepaald is met de “wet nr. 5/2004 inzake de diensten voor arbeidsvoorziening”, waarnaar in het verzoek van Slowakije van 6 augustus 2020 wordt verwezen, een aantal maatregelen ingevoerd om de gevolgen van de COVID‐19-uitbraak op te vangen, waaronder een steunregeling voor werkgevers die een deel van hun personeel tijdelijk op non-actief stellen tussen maart 2020 en december 2021. De betrokken werkgevers kunnen vergoeding van de loonkosten aanvragen tot 80 % van het gewone brutoloon van de op non-actief gestelde werknemer, met een maximum van 880 EUR per maand en op voorwaarde dat de werknemer in dienst wordt gehouden. Daarnaast zijn de volgende flankerende maatregelen ingevoerd: a) een forfaitaire vergoeding per werknemer van maart tot eind september 2020 bij een omzetdaling van minstens 20 % (een maandelijks steunbedrag van 180 tot 540 EUR afhankelijk van de grootte van de omzetdaling); b) een forfaitaire vergoeding tot eind september 2020 voor zelfstandigen met een verplichte sociale verzekering die hun omzet met minstens 20 % zien teruglopen (een maandelijks steunbedrag van 180 tot 540 EUR afhankelijk van de grootte van de omzetdaling); c) een vergoeding van 80 % van het brutowerknemersloon (met een maximum van 1 100 EUR) tot eind september 2020 voor ondernemingen die bij decreet zijn gesloten, en d) een forfaitaire uitkering van 210 EUR per maand tot eind september 2020 voor arbeidscontractanten, eenmanszaken en zelfstandigen. De forfaitaire uitkering kan worden beschouwd als een soortgelijke maatregel als een werktijdverkortingsregeling in de zin van Verordening (EU) 2020/672 omdat zij tot doel heeft zelfstandigen en soortgelijke categorieën werkenden te beschermen tegen inkomensdaling of ‐verlies.
(4)

Bij “Kabinetsverordening nr. 179 (aangenomen op 31 maart 2020) betreffende voorschriften inzake de toelage voor inactiviteit voor zelfstandigen die worden getroffen door de verspreiding van COVID-19” en “Kabinetsverordening nr. 165 (aangenomen op 26 maart 2020) betreffende voorschriften inzake de werkgevers die worden getroffen door de door COVID-19 veroorzaakte crisis en die in aanmerking komen voor de toelage voor inactiviteit en de betaling van achterstallige belasting in termijnen of uitstel daarvan met maximaal drie jaar”, waarnaar in het verzoek van Letland van 7 augustus 2020 wordt verwezen, is voor werknemers een regeling voor de compensatie van inactiviteit ingevoerd. De regeling betaalt de lonen van tijdelijk werkloze werknemers van ondernemingen in de particuliere sector. De regeling dekt 50 % tot 75 % van het salaris van werknemers, afhankelijk van de grootte van het bedrijf, met een maximum van 700 EUR per werknemer per maand. Aan de regeling voor de compensatie van inactiviteit voor werknemers zijn de inactiviteitstoelageregeling en de kinderbonus verbonden. Op basis van “Kabinetsverordening nr. 236 betreffende voorschriften inzake de toelage voor inactiviteit voor werknemers en zelfstandigen die worden getroffen door de verspreiding van COVID-19”, waarnaar in het verzoek van Letland van 7 augustus 2020 wordt verwezen, voorziet de inactiviteitstoelageregeling in een minimumuitkering aan tijdelijk werkloze werknemers of zelfstandigen die niet in aanmerking komen voor steun uit de regeling voor de compensatie van inactiviteit voor werknemers om redenen die geen verband houden met hen, of die daaruit minder dan 180 EUR ontvangen. De uitkering zorgt ervoor dat een minimumniveau van steun wordt verstrekt, zodat alle werknemers of zelfstandigen een uitkering van ten minste 180 EUR per maand ontvangen. De kinderbonusregeling verleent extra steun aan tijdelijk werkloze werknemers die kinderen ten laste hebben. De maatregel kan worden beschouwd als vergelijkbaar met werktijdverkortingsregelingen als bedoeld in Verordening (EU) 2020/672, aangezien inkomenssteun wordt verstrekt aan werknemers en zelfstandigen om de kosten van kinderopvang tijdens de sluiting van scholen te helpen dekken, zodat ouders kunnen blijven werken en hun dienstverband niet in gevaar komt.
(45)

Er zij aan herinnerd dat in artikel 16 van Richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad (11) betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten is bepaald dat die richtlijn niet van toepassing is op door aanbestedende instanties gegunde concessies wanneer, voor de lidstaat waarin dergelijke concessies moeten worden uitgevoerd, overeenkomstig artikel 35 van Richtlijn 2014/25/EU is vastgesteld dat de activiteit rechtstreeks blootstaat aan concurrentie overeenkomstig artikel 34 van die richtlijn. Aangezien is geconcludeerd dat de activiteit die bestaat in de productie van en groothandel in elektriciteit uit hernieuwbare bronnen in het kader van de bij ministeriële besluiten van 23 juni 2016 en 4 juli 2019 in Italië ingevoerde regelingen rechtstreeks blootstaat aan concurrentie, zullen concessieovereenkomsten die bedoeld zijn om de uitvoering van die activiteiten in Italië (met uitzondering van Sicilië) mogelijk te maken, uitgesloten zijn van toepassing van Richtlijn 2014/23/EU.
(4)

De Unie en de Republiek Korea hebben vastgesteld dat er behoefte is aan een gemeenschappelijke interpretatie van de belangrijkste kenmerken van de controleprocedure die is vastgelegd in artikel 27 van het protocol en van de verschillende stappen in die procedure. Een dergelijke gemeenschappelijke interpretatie moet in het belang zijn van de douaneautoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de naleving van de oorsprongsregels en voor het waarborgen van de gelijke behandeling van de marktdeelnemers die aan dergelijke controle worden onderworpen, op het grondgebied van beide partijen.
BESLUIT (EU) 2020/1486 VAN DE RAAD

van 6 oktober 2020

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van protocol 31 bij de EER-overeenkomst betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden

(Voor de EER relevante tekst)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) (“de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan Protocol 31 bij de EER-overeenkomst (“Protocol 31”) bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Protocol 31 bevat bepalingen betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden.

(4) Het is wenselijk om de samenwerking tussen de partijen bij de EER-overeenkomst voort te zetten in uit de algemene begroting van de Europese Unie gefinancierde acties van de Unie met betrekking tot financiële diensten.

(5) Protocol 31 dient dan ook te worden gewijzigd, teneinde voortzetting van die uitgebreide samenwerking na 31 december 2019 mogelijk te maken.

(6) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER moet worden gebaseerd op het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1 Het namens de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt inzake de voorgestelde wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst, betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden, wordt gebaseerd op het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER (3).

Artikel 2 Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 6 oktober 2020. Voor de Raad De voorzitter M. ROTH

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

(3) Zie document ST 10127/20 op http://register.consilium.europa.eu
(59)

Er zij aan herinnerd dat in artikel 16 van Richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad (15) betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten is bepaald dat die richtlijn niet van toepassing is op door aanbestedende instanties gegunde concessies wanneer, voor de lidstaat waarin dergelijke concessies moeten worden uitgevoerd, overeenkomstig artikel 35 van Richtlijn 2014/25/EU is vastgesteld dat de activiteit rechtstreeks blootstaat aan concurrentie overeenkomstig artikel 34 van die richtlijn. Aangezien is geconcludeerd dat de activiteit die bestaat in de de productie van en groothandel in elektriciteit uit zowel conventionele als hernieuwbare bronnen met uitzondering van uit hernieuwbare bronnen geproduceerde elektriciteit die onder de eerste en de tweede steunregeling valt, rechtstreeks blootstaat aan concurrentie, zullen concessieovereenkomsten die bedoeld zijn om de uitvoering van die activiteiten in Litouwen mogelijk te maken, uitgesloten zijn van toepassing van Richtlijn 2014/23/EU.
Artikel 2

Toepasselijke uitzonderingen en beperkingen

1. Bij de uitoefening van haar taken met betrekking tot de rechten van betrokkenen overeenkomstig Verordening (EU) 2018/1725 gaat de Commissie na of een van de in die verordening vastgestelde uitzonderingen van toepassing is.

2. Wanneer de uitoefening van de rechten en verplichtingen waarin de artikelen 14 tot en met 17, 19, 20 en 35 van Verordening (EU) 2018/1725 met betrekking tot door de Commissie verwerkte persoonsgegevens voorzien, het doel van de analyses en procedures van de Commissie met betrekking tot de screening van buitenlandse directe investeringen of het samenwerkingsmechanisme uit hoofde van Verordening (EU) 2019/452 in het gedrang zou brengen, onder meer door het onthullen van haar instrumenten en methoden, of afbreuk zou doen aan de rechten en vrijheden van andere betrokkenen, kan de Commissie, met inachtneming van de artikelen 3 tot en met 7 van dit besluit, de toepassing beperken van:

3. De Commissie kan de in lid 2 van dit artikel bedoelde rechten en verplichtingen met inachtneming van de artikelen 3 tot en met 7 beperken:

a) wanneer de uitoefening van die rechten en verplichtingen met betrekking tot de van een ander(e) instelling, orgaan of instantie van de Unie verkregen persoonsgegevens kan worden beperkt door die/dat andere instelling, orgaan of instantie van de Unie op basis van in artikel 25 van Verordening (EU) 2018/1725 bedoelde rechtshandelingen, of overeenkomstig hoofdstuk IX van die verordening; of overeenkomstig Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad (4) of Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad (5);

b) wanneer de uitoefening van die rechten en verplichtingen met betrekking tot de van een bevoegde autoriteit van een lidstaat verkregen persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten van die lidstaten zou kunnen worden beperkt op grond van in artikel 23 van Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (6) bedoelde handelingen of uit hoofde van nationale maatregelen tot omzetting van artikel 13, lid 3, artikel 15, lid 3, of artikel 16, lid 3, van Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad (7);

c) wanneer de uitoefening van deze rechten en verplichtingen de samenwerking van de Commissie met derde landen of internationale organisaties met betrekking tot de screening van buitenlandse directe investeringen in gevaar zou brengen.

Voordat de Commissie beperkingen toepast in de omstandigheden als bedoeld in de eerste alinea, onder a) en b), raadpleegt zij de betrokken instellingen, organen en instanties van de Unie of de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, tenzij het voor de Commissie duidelijk is dat een van de in die punten genoemde handelingen voorziet in de toepassing van een beperking.

Punt c) van de eerste alinea is niet van toepassing wanneer de belangen of de grondrechten en fundamentele vrijheden van de betrokkene zwaarder wegen dan het belang van de Commissie om met derde landen of internationale organisaties samen te werken.
BESLUIT (EU) 2020/1491 VAN DE RAAD

van 12 oktober 2020

betreffende het namens de Europese Unie in het EPO-comité dat is opgericht bij de Tijdelijke Economische Partnerschapsovereenkomst tussen Ivoorkust, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, in te nemen standpunt in verband met de vaststelling van de lijst van scheidsrechters

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Tijdelijke Economische Partnerschapsovereenkomst tussen Ivoorkust, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (1) (“de overeenkomst”), is namens de Unie ondertekend krachtens Besluit 2009/156/EG van de Raad (2) en wordt sinds 3 september 2016 voorlopig toegepast.

(2) Overeenkomstig artikel 64, lid 1, van de overeenkomst kan het EPO-comité een lijst opstellen van personen die bereid en geschikt zijn om als scheidsrechter te fungeren (“lijst van scheidsrechters”).

(3) Het EPO-comité stelt overeenkomstig artikel 64, lid 1, van de overeenkomst een besluit vast tot opstelling van de lijst van scheidsrechters.

(4) Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in het EPO-comité, aangezien het besluit tot vaststelling van de lijst van scheidsrechters voor de Unie bindend zal zijn.

(5) Het standpunt van de Unie in het EPO-comité moet derhalve worden gebaseerd op het ontwerpbesluit van het EPO-comité,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1 Het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het EPO-comité dat is opgerict bij de Tijdelijke Economische Partnerschapsovereenkomst tussen Ivoorkust, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, is gebaseerd op het ontwerpbesluit van het EPO-comité tot vaststelling van de lijst van personen die bereid en geschikt zijn om als scheidsrechter te fungeren (3).

Artikel 2 Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Luxemburg, 12 oktober 2020. Voor de Raad De voorzitter J. BORRELL FONTELLES

(1) PB L 59 van 3.3.2009, blz. 3.

(2) Besluit 2009/156/EG van de Raad van 21 november 2008 tot ondertekening en voorlopige toepassing van de Tijdelijke Economische Partnerschapsovereenkomst tussen Ivoorkust, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (PB L 59 van 3.3.2009, blz. 1).

(3) Zie document st 10614/20 op http://register.consilium.europa.eu