BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 19 mei 1994 tot vaststelling van de criteria voor het jaarlijkse onderzoek van fokpluimvee op Newcastle disease, krachtens artikel 12, lid 2, van Richtlijn 90/539/EEG van de Raad (Voor de EER relevante tekst) (94/327/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Richtlijn 90/539/EEG van de Raad van 15 oktober 1990 tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer en de invoer uit derde landen van pluimvee en broedeieren (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/120/EG van de Raad (2), en met name op artikel 12, lid 2,

Overwegende dat de methoden voor het uitvoeren van de serologische tests op Newcastle disease (NCD) ook bepalingen moeten bevatten inzake de bemonsteringsprocedure, de procedure voor het uitvoeren van de tests en de interpretatie van de testresultaten;

Overwegende dat de in deze beschikking vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Veterinair Comité,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

Het serologisch onderzoek voor de opsporing van antistoffen tegen Newcastle disease (NCD), als bedoeld in artikel 12, lid 2, tweede streepje, van Richtlijn 90/539/EEG, moet aan de in de bijlage vastgestelde eisen voldoen.

Artikel 2

Deze beschikking treedt in werking op 1 januari 1995.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Brussel, 19 mei 1994.

Voor de Commissie

René STEICHEN

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 303 van 31. 10. 1990, blz. 6.

(2) PB nr. L 340 van 31. 12. 1993, blz. 35.

BIJLAGE

Jaarlijks serologisch onderzoek voor de opsporing van antistoffen tegen Newcastle disease bij koppels van fokpluimvee in Lid-Staten of in delen van Lid-Staten met de status van gebieden waar niet tegen Newcastle disease wordt ingeënt 1. Het nemen van bloedmonsters

Van alle koppels fokpluimvee dienen monsters te worden genomen als volgt: Bij ten minste 60 willekeurig gekozen dieren moeten bloedmonsters worden genomen die vervolgens met de hemagglutinatieremmingstest (HAR) worden onderzocht volgens de in punt 2 beschreven werkwijze.

2. Werkwijze

a) Breng in ieder putje van een plastic microtiterplaat (met V-vormige putjes) 0,025 ml PBS.

b) Breng 0,025 ml serum in het eerste putje van de plaat.

c) Leg in duplo een verdunningsreeks aan van het serum over de hele plaat met behulp van een microtitratiediluter.

d) Voeg 0,025 ml verdund allantoïsvocht dat 4 of 8 HAE bevat, toe.

e) Meng door zachtjes te tikken en laat de plaat staan bij 4 °C gedurende ten minste 60 minuten of bij kamertemperatuur gedurende ten minste 30 minuten.

f) Voeg aan ieder putje 0,025 ml van een 1 %-suspensie RBC toe.

g) Meng door zachtjes te tikken en laat de plaat staan bij 4 °C.

h) De platen worden 30 tot 40 minuten daarna afgelezen wanneer de RBC-controles tot rust zijn gekomen. Bij het aflezen worden de platen lichtjes schuin gehouden en wordt nagegaan of in de putjes al dan niet een traanvormige stroming optreedt met dezelfde snelheid als in de controleputjes die uitsluitend RBC (0,025 ml) en PBS (0,05 ml) bevatten.

i) De HAR-titer is de hoogste verdunning van het antiserum die nog in staat is de hemagglutinatie van 4 of 8 eenheden virus volledig te remmen (een HA-titratie om de aanwezigheid van de vereiste HAE te bevestigen, maakt deel uit van iedere test).

j) De resultaten zijn alleen geldig als met het negatieve controleserum een titer wordt verkregen die lager is dan 23 voor 4 HAE of lager dan 22 voor 8 HAE en als de titer die met het positieve controleserum wordt verkregen, maximaal één verdunning afwijkt van de bekende titer van dat serum.

3. Interpretatie van de test

Om te bepalen of een serum al dan niet positief is dient ook rekening te worden gehouden met het gebruikte antigeen: met 4 HAE is een positief serum een serum met een titer van ten minste 24, bij 8 HAE is een positief serum een serum met een titer van ten minste 23.