*****

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

van 25 april 1986

aan de Regering van het Groothertogdom Luxemburg met betrekking tot het ontwerp van wet inzake de verdeling van het goederenvervoer tussen de spoorwegen en het wegvervoer

(86/242/EEG)

Overeenkomstig artikel 1 van de Beschikking van de Raad van 21 maart 1962 houdende vaststelling van een procedure voor het voorafgaande onderzoek en overleg omtrent bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke door de Lid-Staten op het gebied van het vervoer worden overwogen (1), gewijzigd bij Beschikking 73/402/EEG (2), heeft de Luxemburgse Regering de Commissie bij schrijven van 23 oktober 1985 van haar Permanente Vertegenwoordiging bij de Europese Gemeenschappen kennis gegeven van een ontwerp van wet inzake de verdeling van het goederenvervoer tussen de spoorwegen en het wegvervoer.

De Commissie heeft het schrijven van de Permanente Vertegenwoordiging op 28 oktober 1985 ontvangen.

Op grond van artikel 2, lid 3, van genoemde beschikking is op initiatief van de Commissie op 19 december 1985 te Brussel over de bewuste bepalingen met de Lid-Staten overleg gepleegd.

De termijn van twee maanden waarbinnen de Commissie zich overeenkomstig artikel 2, lid 1, van die beschikking moet uitspreken, werd overeenkomstig artikel 2, lid 4, ervan, tot 28 maart 1986 verlengd.

Krachtens artikel 2 van de beschikking van de Raad doet de Commissie de volgende aanbeveling:

1. De Commissie constateert dat het ontwerp van wet volgens de Luxemburgse Regering ruimte beoogt te scheppen voor een ingrijpen van de overheid in de verdeling van het goederenvervoer over de vervoertakken. Door de uitvaardiging van een groothertogelijk besluit zal het vervoer over de weg van bepaalde goederen, te weten EGKS-, aardolie- en chemische produkten, kunnen worden verboden en verplicht aan de spoorwegen worden overgedragen.

De Commissie heeft akte genomen van de toelichting bij het ontwerp van wet en van de verklaringen van de vertegenwoordiger van de Luxemburgse Regering tijdens de consultatievergadering op 19 december 1985, luidens welke:

- de wet zou gelden voor binnenlands vervoer, internationaal vervoer en transitovervoer over Luxemburgs grondgebied, voor beroepsvervoer en eigen vervoer, en voor vervoer door niet-ingezetenen en door Luxemburgers;

- het ontwerp van wet past in het kader van het streven van de Luxemburgse Regering om »wat het zware vervoer betreft de spoorwegen te steunen" (3); de maatregel dringt zich op omdat het deficit van de Luxemburgse spoorwegmaatschappij 10 % van de jaarlijkse begroting van de Luxemburgse staat vertegenwoordigt;

- de overdracht van vracht van het wegvervoer naar de spoorwegen zou alleen kunnen worden opgelegd om redenen die verband houden met het verkeer en de veiligheid op de weg (openbare veiligheid en openbare orde), de bescherming van het milieu (kwaliteit van het bestaan) en een optimaal gebruik van de beschikbare spoorweginstallaties;

- de overwogen maatregelen zouden slechts worden toegepast voor zover er spoorverbindingen bestaan waarover het bewuste vervoer kan plaatsvinden;

- het verbod om bepaalde goederen over de weg te vervoeren zou voornamelijk gelden voor aan- en afvoertransporten die geregeld plaatsvinden en waarvan de bevolking klaarblijkelijk hinder ondervindt, zoals geregelde transporten over de weg van schroot of kolengruis door de bebouwde kom van verscheidene plaatsen.

2. Er zij op gewezen dat de Lid-Staten die aanwezig waren op de vergadering van 19 december 1985 of zich schriftelijk hadden uitgesproken over het ontwerp van wet dat door de Luxemburgse Regering wordt overwogen, een negatief advies hebben uitgebracht.

3. De Commissie vestigt de aandacht van Luxemburg op het feit dat de beoogde maatregelen de verschillen die thans tussen het nationale beleid van de Lid-Staten bestaan, nog zouden vergroten. Volgens de inlichtingen waarover de Commissie beschikt bestaan er namelijk in geen enkele Lid-Staat bepalingen van een zo ruime draagwijdte als die welke Luxemburg voornemens is vast te stellen. Een vergroting van de verschillen zou in strijd zijn met de totstandbrenging van één enkele interne markt zoals door de Commissie in haar Witboek over de voltooiing van de interne markt (4) wordt aanbevolen.

De Commissie is van oordeel dat een capaciteitsregeling die tot een verdeling van het vervoersvolume door de overheid zou leiden, onverenigbaar zou zijn met de grondbeginselen van het gemeenschappelijk vervoerbeleid zoals deze voortvloeien uit onder meer:

- het Memorandum van de Commissie »Op weg naar een gemeenschappelijk vervoerbeleid - Vervoer over land" (1), waarin het idee om de spoorwegen met name door het opleggen van beperkingen aan de andere takken van vervoer te ondersteunen, wordt afgewezen;

- de conclusies van de Europese Raad van Staatshoofden en Regeringsleiders van juni 1985 in Milaan, bij welke gelegenheid bedoeld Witboek van de Commissie gunstig werd ontvangen en de totstandbrenging van een vrije vervoermarkt als prioriteit voor de Gemeenschap is aangemerkt;

- de politieke beleidslijnen die de Raad in zijn zitting van 14 november 1985 heeft vastgesteld en waarin met name de totstandbrenging van deze vrije vervoermarkt zonder kwantitatieve beperkingen uiterlijk in 1992 wordt beoogd.

4. De verplichte overdracht van bepaalde goederentransporten van het wegvervoer naar de spoorwegen zou nadelige gevolgen hebben voor zowel de Luxemburgse als de buitenlandse ondernemers van goederenvervoer over de weg. Deze gedwongen overdracht zou niet alleen een daling van de omzet en de produktiviteit van de vervoerondernemingen, maar ook, meer bepaald wegens de noodzakelijke overslag van de goederen, een aanzienlijke stijging van de transportkosten ten gevolge hebben.

De overwogen maatregelen zouden bijgevolg voor de industrieën waarvan de produkten onder het ontwerp van wet vallen, negatieve economische en sociale consequenties kunnen hebben, zonder de verwezenlijking te bevorderen van een van de doelstellingen van de wet, te weten het wegwerken van het deficit van de Luxemburgse spoorwegen.

5. De Commissie onderschrijft ten volle de andere doelstellingen van de Luxemburgse Regering, meer bepaald met betrekking tot de vergroting van de veiligheid op de weg en de bescherming van het milieu. De verwezenlijking van deze doelstellingen is namelijk ook naar de mening van de Commissie een belangrijke taak die de overheid in het algemeen belang bij voorrang moet vervullen. De Commissie is evenwel van oordeel dat deze doelstellingen op adequate wijze met andere, meer geëigende middelen kunnen worden verwezenlijkt. De juridische grondslag voor dergelijke maatregelen zou in de verkeersregels en het wegverkeersrecht moeten worden gevonden.

6. Uit het bovenstaande blijkt dat de Commissie het nodig acht het Groothertogdom Luxemburg aan te bevelen om van het ontwerp van wet in zijn huidige vorm af te zien.

Mochten de mogelijkheden die door de vigerende wetgeving in Luxemburg en met name door de verkeerswetgeving worden geboden, onvoldoende blijken om een doeltreffende bescherming van het milieu, het wegverkeer of de veiligheid op de weg te waarborgen, dan geeft de Commissie het Groothertogdom Luxemburg in overweging om deze regels naar het voorbeeld van reeds in andere Lid-Staten bestaande maatregelen aan te vullen.

7. De Commissie stelt de andere Lid-Staten van deze aanbeveling in kennis.

Gedaan te Brussel, 25 april 1986.

Voor de Commissie

Stanley CLINTON DAVIS

Lid van de Commissie

(1) PB nr 23 van 3. 4. 1962, blz. 720/62.

(2) PB nr. L 347 van 17. 12. 1973, blz. 48.

(3) Passage van het regeringsprogramma dat op 23 juli 1984 aan de »Chambre des Députés" werd gepresenteerd.

(4) COM(85) 310 def. van 14 juni 1985.

(1) COM(83) 58 def. van 9 februari 1983.