UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2020/492 VAN DE COMMISSIE

van 1 april 2020

tot instelling van definitieve antidumpingrechten op bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Egypte

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) (“de basisverordening”), en met name artikel 9, lid 4,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Inleiding

(1) Op 21 februari 2019 opende de Europese Commissie op grond van artikel 5 van de basisverordening een antidumpingonderzoek met betrekking tot de invoer in de Unie van bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels (“SGV”) van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“de VRC”) en Egypte (gezamenlijk ook “de betrokken landen”). Zij publiceerde daartoe een bericht van inleiding in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”).

(2) De Commissie opende het onderzoek naar aanleiding van een klacht die op 8 januari 2019 was ingediend door Tech-Fab Europe (“de klager”) namens producenten die meer dan 25 % van de totale SGV-productie in de Unie vertegenwoordigen. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal over dumping en aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om de opening van een onderzoek te rechtvaardigen.

(3) Op 16 mei 2019 opende de Commissie een afzonderlijk antisubsidieonderzoek met betrekking tot de invoer in de Unie van SGV van oorsprong uit de VRC en Egypte. Daartoe publiceerde zij een bericht van inleiding in het Publicatieblad van de Europese Unie (3).

1.2. Registratie van de invoer

(4) Op 31 juli 2019 diende de klager een verzoek tot registratie van de invoer van SGV van oorsprong uit de betrokken landen in op grond van artikel 14, lid 5, van de basisverordening. Volgens de klager was de invoer van SGV na het onderzoektijdvak aanmerkelijk toegenomen en werden er in de Unie voorraden aangelegd op een schaal die de corrigerende werking van potentiële antidumpingmaatregelen dreigt te ondermijnen.

(5) Eén producent-exporteur, één gebruiker en de Chinese kamer van koophandel voor de in- en uitvoer van lichte industriële en ambachtelijke producten (CCCLA, China Chamber Of Commerce for Import & Export of Light Industrial Products & Arts-Crafts) verzetten zich tegen het registratieverzoek. Die partijen stelden dat het verzoek niet voldoende van het bij artikel 14, lid 5, van de basisverordening vereiste bewijsmateriaal bevatte. Verder betoogden zij dat gegevens over de invoer uit de VRC en Egypte afzonderlijk zouden moeten worden geanalyseerd en dat het hoe dan ook niet te verwachten was dat de corrigerende werking van het definitieve antidumpingrecht ernstig zou worden ondermijnd door de invoer in kwestie, gezien de stijging van de gemiddelde eenheidsprijs in de periode 2018-2019.

(6) Zoals is toegelicht in de overwegingen 48 en 50, besloot de Commissie in dit geval geen voorlopige maatregelen in te stellen. Het registratieverzoek werd derhalve overbodig, zodat er geen aanleiding meer was om dat verzoek nader te onderzoeken en de in overweging 5 samengevatte opmerkingen te analyseren.

1.3. Belanghebbenden

(7) In het bericht van inleiding werden de belanghebbenden uitgenodigd om met de Commissie contact op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast heeft de Commissie de klager, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs, de Chinese en Egyptische autoriteiten, alsmede de haar bekende importeurs en gebruikers specifiek in kennis gesteld van de opening van het onderzoek en hen uitgenodigd mee te werken.

(8) De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te maken over de opening van het onderzoek en te verzoeken om een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

(9) Om inschakeling van de raadadviseur-auditeur werd verzocht door Zhejiang Hengshi Fiberglass Fabrics Co. Ltd De hoorzitting vond plaats op 28 oktober 2019. Tijdens de zitting is de voorgestelde toepassing van artikel 18 van de basisverordening op die onderneming besproken. De Commissie heeft de opgeworpen punten onderzocht en verwerkt in haar mededeling van de definitieve bevindingen. Door de raadadviseur-auditeur werden geen specifieke vervolgmaatregelen aanbevolen.

(10) Zoals vermeld in overweging 48, heeft de Commissie de productomschrijving tijdens het onderzoek toegelicht en de belanghebbenden op wie de toelichting betrekking heeft, of die zich mogelijk niet kenbaar hebben gemaakt omdat zij meenden dat de procedure niet op hen betrekking had, in de gelegenheid gesteld zich kenbaar te maken en binnen een termijn een vragenlijst aan te vragen. Er hebben zich geen nieuwe partijen gemeld.

1.4. Samenstelling van de steekproef

(11) In haar bericht van inleiding heeft de Commissie verklaard dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zou samenstellen overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening.

1.4.1. Steekproef van producenten in de Unie

(12) In het bericht van inleiding heeft de Commissie aangegeven te hebben besloten het onderzoek tot een redelijk aantal producenten in de Unie te beperken door gebruik te maken van een steekproef. Daarbij merkte zij op een voorlopige steekproef van producenten in de Unie te hebben samengesteld op basis van de gemelde productiehoeveelheid van het soortgelijke product in de Unie tussen oktober 2017 en september 2018, rekening houdend met de geografische spreiding. In die steekproef waren drie producenten in de Unie opgenomen die goed zijn voor ruim 40 % van de geraamde totale productie van SGV in de Unie. De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd opmerkingen over de voorlopige steekproef in te dienen.

(13) Daarop reageerde slechts één producent in de Unie, met het voorstel in de steekproef een vierde onderneming op te nemen ter verruiming van de geografische representativiteit, de productiehoeveelheid en de productsoorten.

(14) Om de grootste representatieve productiehoeveelheid te bestrijken, besloot de Commissie de steekproef uit te breiden tot vier ondernemingen. De in de definitieve steekproef opgenomen producenten in de Unie waren goed voor ruim 40 % van de geraamde totale productie van SGV in de Unie. De steekproef is representatief voor de bedrijfstak van de Unie.

1.4.2. Steekproef van importeurs

(15) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, verzocht de Commissie niet-verbonden importeurs de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken.

(16) Slechts één niet-verbonden importeur (Euroresins UK Ltd) verstrekte de gevraagde informatie en stemde ermee in om in de steekproef te worden opgenomen. De Commissie besloot dat een steekproef gezien het lage aantal niet noodzakelijk was.

1.4.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de VRC

(17) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze te samen te stellen, verzocht de Commissie alle bekende producenten-exporteurs in de VRC de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken. Bovendien verzocht de Commissie de vertegenwoordiging van de Volksrepubliek China bij de Europese Unie eventuele andere producenten-exporteurs die in deelname aan het onderzoek geïnteresseerd konden zijn, aan te wijzen en/of contact met hen op te nemen.

(18) Negen producenten-exporteurs of groepen van producenten-exporteurs in de VRC verstrekten de gevraagde informatie en stemden ermee in om in de steekproef te worden opgenomen. Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de basisverordening stelde de Commissie een steekproef van twee groepen producenten-exporteurs samen op basis van de grootste representatieve hoeveelheid van hun uitvoer naar de Unie die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. De in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs vertegenwoordigden 79 % van de gemelde uitvoer van SGV uit de VRC naar de Unie gedurende het onderzoektijdvak.

(19) De in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs of groepen van producenten-exporteurs zijn: — China National Building Materials Group (“CNBM-groep”), bestaande uit: — Jushi Group Co. Ltd (“Jushi”); — Zhejiang Hengshi Fiberglass Fabrics Co. Ltd (“Hengshi”); — Taishan Fiberglass Inc. (“Taishan”). — Yuntianhua Group (“Yuntianhua-groep”), bestaande uit: — PGTEX China Co. Ltd (“PGTEX”), — Chongqing Tenways Material Corp. (“CTM”).

(20) Overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de basisverordening zijn alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de autoriteiten van de VRC geraadpleegd over de samenstelling van de steekproef.

(21) Over de samenstelling van de steekproef zijn opmerkingen ontvangen van één niet in de steekproef opgenomen producent, één in de steekproef opgenomen producent-exporteur en van de CCCLA.

(22) De niet in de steekproef opgenomen producent-exporteur stelde dat beide in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs niet representatief zouden zijn voor zijn situatie, omdat hun productieproces verticaal geïntegreerd is, terwijl zijn eigen fabricageproces dat niet is. Evenzo stelde de CCCLA dat de twee in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs verticaal geïntegreerd zijn en dat de steekproef derhalve niet representatief was voor de Chinese sector van stoffen van glasvezels, aangezien daarin ook niet-geïntegreerde producenten actief zijn.

(23) Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de basisverordening moet de samenstelling van de steekproef gebaseerd zijn op de grootste representatieve productie-, verkoop- of exporthoeveelheden die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kunnen worden onderzocht. Zoals vermeld in overweging 18, vertegenwoordigden de in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs 79 % van de gemelde uitvoer uit de VRC naar de Unie gedurende het onderzoektijdvak, wat representatief werd geacht. In elk geval omvatten de twee in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs zowel verticaal geïntegreerde als niet-geïntegreerde entiteiten, en wordt met dit element in de analyse van de Commissie naar behoren rekening gehouden. Het grootste deel van de uitvoer naar de EU was zelfs het werk van niet-geïntegreerde entiteiten. Het argument werd daarom afgewezen.

(24) Bovendien hebben overeenkomstig artikel 17, lid 3, van de basisverordening alle niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs de gelegenheid gehad te verzoeken om een individueel onderzoek. Zoals vermeld in overweging 39, heeft geen van de producenten-exporteurs om een individueel onderzoek verzocht.

(25) Verder werd door de CCCLA aangevoerd dat de onderzoeksresultaten bij een selectie van slechts twee groepen producenten-exporteurs aanmerkelijk kunnen worden beïnvloed in de zin van artikel 17, lid 4, van de basisverordening, als een van beide groepen de samenwerking staakt of zich uit het onderzoek terugtrekt.

(26) De CCCLA betoogde dat in een dergelijk scenario voor de niet in de steekproef opgenomen medewerkende Chinese producenten-exporteurs het eventuele recht zou worden gebaseerd op het recht dat geldt voor de resterende in de steekproef opgenomen groep en dat de steekproef niet meer representatief zou zijn. Om die reden verzocht de CCCLA de Commissie de steekproef uit te breiden met nog een producent-exporteur.

(27) Zoals vermeld in overweging 19, omvatten de in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs vijf entiteiten die produceren en uitvoeren. De steekproef vertegenwoordigde verder, zoals vermeld in overweging 18, 79 % van de gemelde uitvoer uit de VRC naar de Unie en werd als representatief beschouwd. Bijgevolg besloot de Commissie de steekproef niet uit te breiden, aangezien het dan onmogelijk was geweest alle entiteiten binnen de daarvoor gestelde termijn te onderzoeken. Desondanks hebben de niet in de steekproef opgenomen medewerkende ondernemingen de gelegenheid gehad te verzoeken om een individueel onderzoek op grond van artikel 17, lid 3, van de basisverordening, maar is daarvan door geen enkele producent-exporteur gebruikgemaakt, zoals vermeld in overweging 24.

(28) Wat de CNBM-groep betreft werd door Jushi en Hengshi niet betwist dat zij onderling verbonden zijn, maar wel aangevoerd dat zij niet verbonden zijn met Taishan. Volgens Jushi kon de Commissie zich niet automatisch beroepen op artikel 127, lid 1, onder d) of f), van uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie van 24 november 2015 (4) (“douanewetboek van de Unie”) om Hengshi, Jushi en Taishan als één entiteit te behandelen. Om dat argument te onderbouwen, verwees Jushi naar het WTO-panel in Korea — Certain Paper (5) en de richtsnoeren van de aandelenbeurs van Shanghai voor transacties tussen verbonden beursgenoteerde ondernemingen.

(29) Verder betwistte Taishan de verbondenheid met Jushi en Hengshi op grond van de argumenten dat i) zij niet rechtstreeks houder van elkaars aandelen zijn, ii) zij geen gemeenschappelijk rechtstreeks belang hebben, iii) zij verschillende wijzen van besluitvorming en beheer hanteren, iv) bestuursleden van de één niet tevens bestuurslid van de ander zijn, v) er geen transacties tussen Hengshi/Jushi en Taishan als verbonden ondernemingen zijn geweest, vi) zij concurrent van elkaar zijn op de markt en vii) de onderneming zich op grote geografische afstand van Jushi en Hengshi bevindt. Tot slot voerde Taishan aan dat ondernemingen in een soortgelijke situatie in een eerder antidumpingonderzoek in verband met de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan van oorsprong uit de VRC (6) niet als verbonden zijn behandeld.

(30) Uit dat onderzoek kwam naar voren dat China National Building Materials (“CNBM”) een Chinees staatsbedrijf is dat voor 41,27 % direct of indirect eigendom is van de moedermaatschappij van CNBM, die volledig eigendom is van het Comité van de Staatsraad voor toezicht op en beheer van staatsactiva (State-owned Assets Supervision and Administration Commission of the State Council). CNBM heeft een aandeel van 26,97 % in China Jushi Co., Ltd (“China Jushi”), dat de enige aandeelhouder van de Jushi-groep is (7).

(31) In september 2017 heeft CNBM een fusieovereenkomst (8) met Sinoma gesloten, die in mei 2018 is afgerond. Sinoma is via dochtermaatschappij Sinoma Science & Technology Co. eigenaar van Taishan. Na de fusie is Sinoma opgegaan in CNBM. Bijgevolg heeft CNBM een belang van 26,97 % in China Jushi (enig aandeelhouder van Jushi) en 60,24 % in Sinoma Science & Technology Co., Ltd (enig aandeelhouder van Taishan).

(32) Artikel 127, onder d), van het douanewetboek bepaalt dat twee personen worden geacht verbonden te zijn indien: een derde partij 5 % of meer van het stemgerechtigde uitstaande kapitaal of de aandelen van beiden direct of indirect bezit, houdt of daarover zeggenschap heeft. CNBM heeft een belang van 26,97 % in China Jushi (enig aandeelhouder van Jushi) en 60,24 % in Sinoma Science & Technology Co., Ltd (enig aandeelhouder van Taishan). Daarom zijn de ondernemingen als verbonden aangemerkt.

(33) Bovendien is CNBM volgens een rapport van de Chinese effectenmakelaar Guotai Junan Securities uit 2019 (9) sinds 2017 bezig met het reorganiseren van zijn werkmaatschappijen om de regionale afstemming te verbeteren en een eind te maken aan de horizontale concurrentie onder beursgenoteerde dochtermaatschappijen. Verder wil CNBM uiterlijk in 2020 problemen met horizontale concurrentie oplossen. Uit algemeen beschikbare informatie in het rapport blijkt dat CNBM dit proces in gang wilde zetten door zijn glasvezelactiviteiten te consolideren middels injecties van activa tussen China Jushi en Sinoma Science & Technology (enig aandeelhouder van Taishan). Het tijdens het onderzoek verzamelde bewijs vormt derhalve geen ondersteuning voor het argument van de ondernemingen dat het gemeenschappelijk belang geen praktische gevolgen heeft en dat de ondernemingen hun activiteiten zelfstandig verrichten. Integendeel: het bewijs geeft aan dat, naast het belang (dat op zich al volstaat om de ondernemingen als verbonden aan te merken), de drie ondernemingen aanmerkelijke invloed kunnen hebben op elkaars zakelijke beslissingen en dat hun moedermaatschappij (CNBM) hun activiteiten zo niet wil integreren dan toch in elk geval op elkaar wil afstemmen (“de problemen met horizontale concurrentie oplossen”). Het argument dat de Commissie geen rekening zou hebben gehouden met feitelijke en economische omstandigheden in haar conclusie om de drie ondernemingen als verbonden te beschouwen, is daarom afgewezen.

(34) Ten aanzien van het argument dat de Commissie Hengshi, Jushi en Taishan niet als één groep zou kunnen behandelen, geeft artikel 9, lid 5, van de basisverordening de Commissie de mogelijkheid één individueel antidumpingrecht instellen als er zakelijke banden tussen de leveranciers bestaan. Het doel daarvan is ervoor te zorgen dat douaneautoriteiten maatregelen doeltreffend kunnen uitvoeren om te voorkomen dat verbonden ondernemingen hun uitvoer via de onderneming met het laagste recht leiden. Krachtens artikel 2, lid 1, van de basisverordening over de normale waarde kan de Commissie bij het bepalen of twee partijen verbonden zijn bovendien rekening houden met artikel 127 van het douanewetboek van de Unie. Er is geen enkele reden waarom de Commissie verschillende normen zou hanteren voor producenten-exporteurs in het kader van de normale waarde en bij het bepalen of zij al dan niet verbonden zijn in de zin van artikel 9, lid 5, van de basisverordening. Dat betekent dat de Commissie bij het toepassen van artikel 9, lid 5, van de basisverordening consequent de criteria van artikel 127 van het douanewetboek van de Unie volgt. Bovendien zijn bij aanvang van de procedure alle partijen in het bericht van inleiding van deze consequente benadering in kennis gesteld. De door Jushi in overweging 28 aangehaalde WTO-zaak (10) staaft het argument van de onderneming niet. In tegenstelling tot wat Jushi en Hengshi eruit proberen af te leiden, bevestigde het WTO-panel in die zaak dat met het oog op de vaststelling van dumping in het kader van antidumpingonderzoeken de regel in artikel 6.10 van de WTO-Antidumpingovereenkomst (waarbij per producent-exporteur een dumpingmarge moet worden berekend) niet noodzakelijkerwijs uitsloot dat afzonderlijke juridische entiteiten als één enkele exporteur of producent worden behandeld. Het panel merkte op dat deze behandeling toegestaan zou zijn “als de structurele en commerciële betrekkingen tussen de betrokken ondernemingen voldoende nauw zijn om als één enkele exporteur te worden beschouwd” (11). Bij de toepassing van deze overweging heeft het panel geen criteria vastgelegd die onderzoekende autoriteiten moeten hanteren om te beoordelen of ondernemingen verbonden zijn. Het panel heeft zich alleen ingelaten met de specifieke elementen (zoals belang, raad van bestuur, verkoopkanalen) die in die zaak voorlagen aan de onderzoekende autoriteit. De beroepsinstantie in EG — bevestigingsmiddelen bevestigde de mogelijkheid om een aantal exporteurs als één enkele entiteit te behandelen en vermeldde daarbij elementen die relevant kunnen zijn, zoals i) het bestaan van zakelijke en structurele banden tussen de exporteurs, waaronder gezamenlijke zeggenschap, gezamenlijk aandelenbezit en gemeenschappelijk beheer; ii) het bestaan van zakelijke en structurele banden tussen de staat en de exporteurs, zoals gezamenlijke zeggenschap, gezamenlijk aandelenbezit en gemeenschappelijk beheer; en iii) zeggenschap of wezenlijke invloed door de staat met betrekking tot prijsstelling en productie (12). Wat dat betreft kan het bestaan van banden tussen Jushi, Hengshi en Taishan gezien de juridische en feitelijke elementen van deze zaak niet worden betwist. Bijgevolg kan de Commissie de ondernemingen behandelen als één eenheid in de zin van artikel 9, lid 5, van de basisverordening.

(35) Wat betreft het argument van Taishan dat in een soortgelijke situatie in een eerder antidumpingonderzoek (13) ondernemingen niet als verbonden zijn behandeld, merkte de Commissie op dat geen van de kwesties in het door Taishan aangevoerde onderzoek betrekking had op verbondenheid. De Commissie zag dus niet hoe die zaak zou kunnen dienen om het argument van Taishan ten aanzien van zijn relatie met Jushi en Hengshi te onderbouwen. Hoe dan ook, de situatie in het onderhavige geval is op haar eigen merites beoordeeld in het licht van het toepasselijke rechtskader.

(36) Gezien het bovenstaande heeft de Commissie geconcludeerd dat er in het kader van dit onderzoek sprake is van verbonden ondernemingen, zodat alle argumenten in dit verband zijn afgewezen.

(37) Na ontvangst van het algemene informatiedocument op 19 december 2019 (“mededeling van de definitieve bevindingen”) betoogde Taishan dat de CNBM maar zeer beperkte zeggenschap over de bedrijfs- en operationele beslissingen van Jushi of Hengshi had. De onderneming wees er nogmaals op dat zij en Hengshi/Jushi concurrenten op de markt waren en merkte op dat er eerder al bewijs was ingediend ter staving van deze argumenten, zoals vermeld in overweging 29. Verder betoogde Taishan via de staat als gemeenschappelijke eigenaar wel met Hengshi/Jushi verbonden te zijn, maar er weinig belang bij te hebben om na de instelling van maatregelen haar uitvoeractiviteiten met Hengshi/Jushi af te stemmen. Taishan bood aan zich ertoe te verbinden iedere zakelijke band tussen Taishan en Hengshi/Jushi volledig te verbreken en aldus niet toe te staan dat SGV-uitvoer van Hengshi/Jushi via Taishan naar de Unie zou worden geleid. Het zou dan niet nodig zijn één antidumpingrecht in te stellen voor de hele groep.

(38) Zoals beschreven in overweging 33 wees het onderzoek uit dat de drie ondernemingen via hun gemeenschappelijke aandeelhouders aanzienlijke invloed kunnen uitoefenen op elkaars zakelijke beslissingen. Uit de bewijsstukken in het dossier bleek dat de ondernemingen bezig zijn met het consolideren en coördineren van hun glasvezelactiviteiten. Er is geen nieuwe informatie of nieuw bewijs aangevoerd om die bevinding te ontkrachten. Taishan heeft de plannen van haar voornaamste aandeelhouder om haar glasvezelactiviteiten te consolideren zelfs niet betwist. Dergelijke plannen zijn in evidente tegenspraak met iedere toezegging om de zakelijke banden tussen Taishan en Hengshi/Jushi te verbreken. Bovendien, en los van de vraag of de Commissie een dergelijke toezegging zou kunnen aanvaarden, bevindt de onderneming zich duidelijk niet in een positie om verplichtingen aan te gaan zonder instemming van de partijen met de uiteindelijke zeggenschap. De argumenten en aangeboden toezegging van Taishan werden derhalve afgewezen.

1.5. Individueel onderzoek

(39) Zeven van de Chinese producenten-exporteurs die het steekproefformulier terugstuurden, lieten de Commissie weten van plan te zijn te verzoeken om een individueel onderzoek op grond van artikel 17, lid 3, van de basisverordening. De Commissie stelde de vragenlijst op de dag van de inleiding online beschikbaar. Daarnaast stelde de Commissie de niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs ervan in kennis dat zij een vragenlijst moesten invullen als zij individueel wilden worden onderzocht. Door geen van hen is echter een ingevulde vragenlijst ingediend.

1.6. Antwoorden op de vragenlijsten en controlebezoeken

(40) De Commissie heeft de regering van de Volksrepubliek China (“de Chinese overheid”) een vragenlijst gestuurd over het bestaan van verstoringen van betekenis in de VRC in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening. De vragenlijsten voor de producenten in de Unie, importeurs, gebruikers en producenten-exporteurs in de VRC en in Egypte werden op de dag van inleiding online (14) beschikbaar gesteld.

(41) De Commissie ontving antwoorden op de vragenlijst van de vier in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, vijf gebruikers, één niet-verbonden importeur, alle in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs in de VRC en twee producenten-exporteurs in Egypte die tot dezelfde groep (CNBM) behoren. Van de Chinese overheid werd geen antwoord ontvangen op de vragenlijst over het bestaan van verstoringen van betekenis in de VRC.

(42) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de vaststelling van dumping, de schade als gevolg hiervan en het belang van de Unie nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. Krachtens artikel 16 van de basisverordening zijn controlebezoeken ter plaatse verricht bij de volgende partijen: producenten in de Unie — European Owens Corning Fiberglas, Sprl, België (“OC”); — Chomarat Textiles Industries S.A.S., Frankrijk (“Chomarat”); — Saertex GmbH & Co. KG, Duitsland (“Saertex”); — Ahlstrom-Munksjö Glassfibre Oy, Finland (“Ahlstrom”); producenten-exporteurs in de VRC — China National Building Materials Group (“de CNBM-groep”); — Jushi Group Co. Ltd, Tongxiang; — Zhejiang Hengshi Fiberglass Fabrics Co. Ltd, Tongxiang; — Taishan Fiberglass Inc., Taian; — Yuntianhua Group (“de Yuntianhua-groep”): — PGTEX China Co. Ltd, Changzhou; — Chongqing Tenways Material Corp., Chongqing; producenten-exporteurs in Egypte — Jushi Egypt for Fiberglass Industry S.A.E., Suez; — Hengshi Egypt Fiberglass Fabrics S.A.E., Suez; met de Chinese en Egyptische producenten-exporteurs verbonden handelaren in Hongkong — Huajin Capital Limited; — Jushi Group (HK) Sinosia Composite Materials Co., Ltd; met de Chinese en Egyptische producenten-exporteurs verbonden handelaren in de VRC — Jushi Group Hongkong Co. Limited, Tongxiang; met de producenten-exporteurs verbonden handelaren/importeurs in de Unie — Jushi France SAS, St. Priest, Frankrijk; — Jushi Italia SRL, Milaan, Italië; — Jushi Spain, Madrid, SA, Spanje; gebruikers — Siemens Gamesa Renewable Energy GmbH&Co KG, Denemarken (“SGRE”); — Vestas Wind Systems A/S, Denemarken (“Vestas”).

1.7. Niet-medewerking

(43) Twee in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs (Jushi en Hengshi), beide onderdeel van de CNBM-groep, werkten niet aan het onderzoek mee. Daarom heeft de Commissie besloten de bevindingen te baseren op beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 18, lid 1, van de basisverordening, zoals nader is toegelicht in punt 3.1. Daarnaast heeft de Commissie overeenkomstig artikel 18, lid 3, van de basisverordening informatie aanvaard van een verbonden handelaar van de CNBM-groep (CNBM International Corporation (“CNBM International”)), die in een later stadium een deel van de benodigde informatie verstrekte (zie de overwegingen 85 tot en met 87).

1.8. Verzoek om vertrouwelijke behandeling op grond van artikel 19 van de basisverordening

(44) De producenten-exporteurs Jushi en Hengshi verzochten om vertrouwelijke behandeling van een van hun opmerkingen. Zij konden echter niet duidelijk maken waarom de betrokken gegevens vertrouwelijk zouden moeten behandeld, ondanks diverse verzoeken daartoe. In het bijzonder zij opgemerkt dat vrijwel dezelfde gegevens al door een andere belanghebbende op niet-vertrouwelijke basis waren verstrekt en door andere belanghebbenden konden worden ingezien in het niet-vertrouwelijke dossier. Bijgevolg werd het verzoek om vertrouwelijke behandeling niet ingewilligd. Omdat de ondernemingen nog altijd niet bereid waren de gegevens op niet-vertrouwelijke basis te verstrekken, heeft de Commissie besloten die opmerkingen niet bekend te maken in deze verordening.

(45) Hoe het ook zij, aangezien voornoemde andere belanghebbende vrijwel dezelfde opmerkingen/informatie op niet-vertrouwelijke basis heeft verstrekt, is in deze verordening volledig met de argumenten van Jushi en Hengshi rekening gehouden.

1.9. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(46) Het onderzoek naar de dumping en de schade had betrekking op de periode van 1 januari 2018 tot en met 31 december 2018 (“het onderzoektijdvak”). Het onderzoek naar ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2015 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”).

(47) Zowel dit antidumpingonderzoek als het in overweging 3 vermelde antisubsidieonderzoek hebben hetzelfde onderzoektijdvak en dezelfde beoordelingsperiode.

1.10. Niet-instelling van voorlopige maatregelen en vervolg van de procedure

(48) Tijdens het onderzoek werd duidelijk dat sommige marktdeelnemers zich mogelijk niet hadden gemeld vanwege een onjuiste opvatting van de definitie van het onderzochte product. Daarom heeft de Commissie op 18 september 2019 de in het bericht van inleiding opgenomen productomschrijving verduidelijkt in een bekendgemaakt bericht (“bericht ter verduidelijking”) (15). Via het bericht ter verduidelijking werden de partijen tevens in de gelegenheid gesteld zich binnen een bepaalde termijn te melden om zich kenbaar te maken en desgewenst te verzoeken om toezending van een vragenlijst. Geen enkele belanghebbende heeft gereageerd op het bericht ter verduidelijking of verzocht om toezending van een vragenlijst.

(49) Gezien de mogelijkheid dat nieuwe partijen zich zouden melden en de daaruit voortvloeiende noodzaak hun procedurele recht van verweer volledig te eerbiedigen, besloot de Commissie het onderzoek voort te zetten zonder voorlopige maatregelen in te stellen.

(50) Op 26 september 2019 stelde de Commissie overeenkomstig artikel 19 bis, lid 2, van de basisverordening de belanghebbenden in kennis van haar voornemen geen voorlopige maatregelen in te stellen en het onderzoek voort te zetten.

(51) Na de bekendmaking van het bericht ter verduidelijking is in het kader van het voortgezette onderzoek bevestigd dat er geen marktdeelnemers waren die hadden nagelaten zich te melden vanwege de mogelijke verwarring omtrent de definitie van het betrokken product in het bericht van inleiding.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(52) Het betrokken product (16) betreft stoffen van geweven en/of gestikte continuglasvezelrovings en/of -draden, al dan niet met andere elementen, met uitzondering van producten die zijn geïmpregneerd of gepreïmpregneerd (pre-preg), en met uitzondering van open weefsels met een celgrootte van meer dan 1,8 mm in zowel lengte als breedte en met een gewicht van meer dan 35 g/m2 (“SGV”), van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Egypte, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7019 39 00, ex 7019 40 00, ex 7019 59 00 en ex 7019 90 00 (Taric-codes 7019390080, 7019400080, 7019590080 en 7019900080) (“het betrokken product”).

(53) SGV kent zeer uiteenlopende toepassingen, bv. in de productie van windturbinebladen, boten, vrachtwagens en sportuitrusting, evenals in renovatiesystemen voor leidingen.

(54) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen stelde de CCCLA dat de productomschrijving onduidelijk was en dat moest worden verduidelijkt of het onderzoek ook betrekking had op producten onder GN-codes 7019 59 00 en 7019 90 00.

(55) De Commissie herinnert eraan dat, zoals vermeld in het bericht van inleiding, het onderzochte product wordt bepaald door de productomschrijving, niet door de GN-code of Taric-code (die alleen ter informatie worden verstrekt). De Commissie heeft het betrokken product duidelijk omschreven in het bericht van inleiding. Dat werd bevestigd door het feit dat geen van de belanghebbenden zich meldde nadat de Commissie het in overweging 48 genoemde bericht ter verduidelijking in verband met de productomschrijving had bekendgemaakt. Het argument dat de productomschrijving onduidelijk zou zijn, werd daarom afgewezen.

2.2. Soortgelijk product

(56) Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysische, chemische en technische basiskenmerken hebben en voor dezelfde basisdoeleinden worden gebruikt: — het betrokken product; — het product dat in de betrokken landen wordt vervaardigd en daar op de binnenlandse markt wordt verkocht; — het product dat wordt geproduceerd en verkocht op de binnenlandse markt van Turkije, dat als representatief land in de zin van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening diende, en — het in de Unie door de bedrijfstak van de Unie vervaardigde en verkochte product.

(57) De Commissie heeft geconcludeerd dat die producten daarom soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

2.3. Argumenten betreffende de productomschrijving

(58) Volgens één producent-exporteur en het ministerie van Handel van de Arabische Republiek Egypte zou het onderzoek geen betrekking moeten hebben op kits van voorgesneden SGV. Als argument werd aangevoerd dat zulke kits downstreamproducten zijn waarvoor aanvullende productiestappen nodig zijn, en zij door hun veel kleinere formaat andere fysieke kenmerken hebben. Kits van voorgesneden SGV verschillen qua vorm en verpakking en bestaan uit diverse kleinere stukjes stof die door middel van doorstikken zijn samengevoegd. Een verder argument was dat uitsluiting van kits geen risico op ontwijking oplevert, omdat het snijproces onomkeerbaar is en het product niet uitwisselbaar is met de ongesneden SGV.

(59) De klager stelde dat de basiskenmerken en eindtoepassingen van kits van voorgesneden SGV gelijk zijn aan die van ongesneden SGV. SGV dienen als versterkingsmateriaal en moeten daarom in de vorm van het te versterken product worden gesneden, maar dit verandert de basiskenmerken ervan als zodanig niet. Het snijproces kan worden uitgevoerd door de SGV-producent, een onafhankelijke industriële partij of de afnemer zelf. Het proces is heel eenvoudig en goedkoop. Verder merkte de klager op dat voorgesneden SGV door gebruikers niet als verschillend van andere SGV worden gezien, omdat SGV doorgaans volgens gebruikersspecificaties worden geproduceerd. Als de SGV na het snijproces andere kenmerken zouden hebben, zouden zij onbruikbaar worden voor de afnemer in kwestie.

(60) Uit het onderzoek blijkt dat het voorsnijproces en het kittingproces geen verandering van de fysische, technische of chemische basiskenmerken van SGV of de basistoepassingen ervan inhouden. De afnemers van beide producten komen grotendeels overeen en beide producten worden via dezelfde distributiekanalen verkocht.

(61) Het onderzoek heeft tevens bevestigd dat SGV voor de meeste toepassingen op bestelling en volgens afnemerspecificaties worden geproduceerd. Kits van voorgesneden SGV vormen slechts een aanvullende specificatie in de bestelling van de afnemer. Dat kits van voorgesneden SGV anders worden verpakt, betekent niet dat daardoor ook de kenmerken anders zijn. Aangezien SGV in toenemende mate worden besteld in de vorm van kits van voorgesneden SGV en er steeds meer gebruik wordt gemaakt van externe kittingdiensten, zou het risico op ontwijking groot zijn als voorgesneden SGV in het onderzoek buiten beschouwing zouden blijven. Daarom concludeerde de Commissie dat het niet gepast zou zijn voorgesneden SGV buiten het onderzoek te laten.

(62) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen stelden de CCCLA en de Egyptische overheid dat kits van voorgesneden SGV van de productomschrijving moeten worden uitgesloten, omdat het daarbij zou gaan om downstreamproducten met extra productiestappen en andere fysieke kenmerken die een merkbare invloed op de kosten en prijzen hebben. De twee partijen betoogden ook dat er geen ontwijkingsrisico zou zijn indien kits van voorgesneden SGV van het toepassingsgebied van de maatregelen zouden worden uitgesloten, vooral vanwege de extra kosten en de onomkeerbare aard van het snijproces.

(63) De Commissie kan dat argument niet aanvaarden. Zoals toegelicht in overweging 61 ontstaat er door het snij- en kittingwerk geen downstreamproduct, maar een aanvullende specificatie in de bestelling van de afnemer. Het argument werd daarom van de hand gewezen.

(64) Volgens een andere producent-exporteur zouden glasvezelgarens moeten worden geacht niet onder het onderzoek te vallen. Geargumenteerd werd dat glasvezelgarens niet uitdrukkelijk zijn genoemd in de vragenlijst, de klacht of het bericht van inleiding, hetgeen erop zou wijzen dat de productomschrijving er geen betrekking op heeft. Verder werd aangevoerd dat SGV van garens niet kunnen worden ingedeeld volgens de kenmerken van het productcontrolenummer (“PCN”), dat SGV van garens worden ingevoerd onder andere GN-codes dan die genoemd in de klacht, en dat glasvezelgarens in andere procedures ook niet zou vallen onder de maatregelen tegen glasvezelrovings.

(65) De klager en een andere producent in de Unie (geen partij bij de klacht) stelden dat het onderzoek zich alleen zou moeten richten op SGV van ongetwiste (ook bekend als twistloze) glasvezelgarens, en dat getwiste garens buiten beschouwing zou moeten laten. Volgens de klager hebben ongetwiste garens dezelfde kenmerken als glasvezelrovings, omdat zij allebei bestaan uit een bundel ongetwiste filamenten of strengen, worden zij ook gebruikt voor dezelfde toepassingen als rovings en zijn zij doorgaans 13-24 micrometer in diameter en 300-4 800 tex.

(66) Wat betreft de opname van SGV uit glasvezelgarens, is het onderzochte product in het bericht van inleiding gedefinieerd als “stoffen van geweven en/of gestikte continuglasvezelrovings en/of -draden, […]” (17). Uit het onderzoek is gebleken dat ongetwiste glasvezelgarens en glasvezelrovings dezelfde basiskenmerken hebben, namelijk dat zij bestaan uit een bundel ongetwiste filamenten of strengen, en dat zij ook dezelfde toepassingen dienen. Beide zijn doorgaans 13-24 micrometer in diameter en 300-4 800 tex. Het zou dus niet passend zijn deze productsoorten buiten het onderzoek te laten.

(67) Met betrekking tot SGV die hoofdzakelijk van getwiste glasvezeldraad gemaakt zijn, merkt de Commissie op dat dit product, dat andere basiskenmerken heeft en tevens andere toepassingen dient, bv. printplaten, nooit deel heeft uitgemaakt van het betrokken product. De Commissie heeft dit punt expliciet toegelicht in het bericht ter verduidelijking.

3. DUMPING

De VRC

3.1. Voorafgaande opmerkingen

(68) Zoals vermeld in overweging 43, hebben Jushi en Hengshi niet aan het onderzoek meegewerkt. De Commissie heeft informatie aanvaard van een derde verbonden onderneming, die de benodigde informatie in een later stadium heeft verstrekt. De situatie van de drie ondernemingen en hun opmerkingen komen in dit deel aan de orde.

(69) Jushi, een verticaal geïntegreerde producent-exporteur, heeft in zijn antwoorden op de vragenlijst en na de daarop volgende schriftelijke aanmaning geen essentiële informatie over zijn productieproces verstrekt. De ontbrekende informatie was essentieel voor het vaststellen van de normale waarde van de onderneming op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, die het productieproces van een verticaal geïntegreerde onderneming moet weerspiegelen. De Commissie heeft om informatie gevraagd met betrekking tot de productiekosten per PCN. Daaronder vallen de hoeveelheid en de waarde van alle productiefactoren die door Jushi worden gebruikt om SGV te maken, opgesplitst naar PCN. Jushi heeft echter geweigerd de gevraagde informatie te verstrekken voor bepaalde productiefactoren, zoals de gegevens per PCN over het bekledingsmengsel voor het maken van de rovings van glasvezel (RGV), de belangrijkste grondstof voor het maken van SGV. Hoewel de Commissie herhaaldelijk om die informatie heeft verzocht en daarbij heeft uitgelegd waarom de informatie nodig was, weigerde Jushi die te verstrekken. Bijgevolg heeft de Commissie Jushi ervan in kennis gesteld dat zij de normale waarde overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening zou vaststellen op basis van de beschikbare gegevens.

(70) Daarnaast is de onderneming ervan in kennis gesteld dat, gezien haar weigering mee te werken, tijdens het controlebezoek geen enkele informatie over de normale waarde zou worden aanvaard. De analyse van die informatie voorafgaand aan het controlebezoek was essentieel voor een doeltreffende en zinvolle controle ter plaatse, voor wat betreft de vaststelling van de normale waarde op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Bovendien verkeerde de Commissie, gezien de wettelijke termijnen die gelden voor het onderzoek en het feit dat de producent-exporteur ruim de tijd en de gelegenheid had gehad om de benodigde informatie te verstrekken, niet meer in de positie om nieuwe informatie over de normale waarde te aanvaarden.

(71) Volgens Jushi kon de Commissie alsnog tot een redelijke bevinding komen door haar te behandelen als een niet-verticaal geïntegreerde producent, d.w.z. door haar productiefactoren en productiekosten vast te stellen op basis van RGV, de belangrijkste grondstof voor de productie van SGV. De onderneming betoogde dat de desbetreffende informatie binnen de termijnen was ingediend en controleerbaar was. De producent-exporteur stelde dat hij naar beste vermogen had gehandeld door de Commissie inzage te geven in alle niet door hem als vertrouwelijk beschouwde bedrijfsinformatie. Volgens de producent-exporteur kon hij de productiekosten van RGV met name voor wat betreft het mengsel voor de bekleding niet opgeven, omdat dat een voor de onderneming uniek en dus vertrouwelijk mengsel van diverse chemische stoffen is.

(72) De ontbrekende informatie (de gegevens over het bekledingsmengsel per PCN voor de productiekosten van RGV) was echter essentieel om de normale waarde vast te stellen bij toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, omdat die het productieproces van de producenten-exporteur moet weergeven. Bovendien is door de producent-exporteur niet aangetoond hoe de Commissie zonder inzage in de benodigde informatie over zijn totale productiekosten tot een redelijke bevinding zou kunnen komen.

(73) De Commissie lichtte ook toe dat alle in een antidumpingprocedure verstrekte vertrouwelijke bedrijfsinformatie overeenkomstig artikel 19 van de basisverordening als strikt vertrouwelijk wordt behandeld en dat geen enkele andere belanghebbende inzage in die informatie zou hebben.

(74) Daarom heeft de Commissie de argumenten van de producent-exporteur afgewezen en overeenkomstig artikel 18, lid 1, van de basisverordening besloten haar bevindingen te baseren op beschikbare gegevens.

(75) Hengshi, ook een niet-geïntegreerde onderneming van de CNBM-groep, heeft tijdens het controlebezoek onjuiste of misleidende inlichtingen verstrekt en het controleproces onnodig en herhaaldelijk belemmerd door belangrijke informatie achter te houden en het controleproces te traineren. Met name werd de verstrekte informatie over het PCN, de verdeelsleutels voor de toerekening van elektriciteitsverbruik, arbeidsuren en algemene kosten in de productiekosten per PCN, de proefbalans voor 2018 en de aandeelhoudersstructuur als onbetrouwbaar beschouwd, waardoor de dumpingmarge van die producent-exporteur niet kon worden bepaald.

(76) Daarom stelde de Commissie de betrokken onderneming ervan in kennis de normale waarde overeenkomstig artikel 18, artikel 1, van de basisverordening te zullen berekenen op basis van beschikbare gegevens indien het onderzoek uitwees dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening van toepassing was. Overeenkomstig artikel 18, lid 4, van de basisverordening werd de belanghebbende in kennis gesteld van de redenen voor het buiten beschouwing laten van de verstrekte informatie, en in de gelegenheid gesteld een en ander nader toe te lichten.

(77) Hengshi heeft opmerkingen ingediend over het voornemen van de Commissie om de bevindingen overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening te baseren op beschikbare gegevens, en heeft om een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures verzocht. Die hoorzitting heeft op 28 oktober 2019 plaatsgevonden. De onderneming stelde de voortgang van het onderzoek niet moedwillig te hebben vertraagd of tegengehouden en naar beste vermogen te hebben gehandeld. In het bijzonder voerde de onderneming aan dat de ingediende informatie niet onjuist of misleidend was en dat zij tijdens het controlebezoek een bijna volledig juiste versie van de PCN-tabel heeft verstrekt. Tijdens het parallelle lopende antisubsidieonderzoek verstrekte zij een volledig juiste PCN-tabel, die in het kader van datzelfde onderzoek is gecontroleerd en in deze procedure zou moeten dienen als beschikbare gegevens. Verder zijn de aangereikte verdeelsleutels voor de productiekosten per PCN volgens de onderneming coëfficiënten die van oudsher worden gebruikt voor beheer- en kostenberekeningsdoeleinden en waarvan de onderneming dagelijks gebruikmaakt. De onderneming benadrukte dat deze verdeelsleutels de feitelijke productiekosten weergaven. Wat de proefbalans voor 2018 betreft, legde de onderneming uit dat zij bij het verstrekken van ondersteunende documenten tijdens het controlebezoek niet besefte dat deze correcties niet uit die documenten bleken vanwege technische beperkingen in haar systeem. Die beperkingen waren het gevolg van een overgang op een nieuw boekhoudsysteem op 1 januari 2019, iets wat voordien niet bekend was gemaakt aan de Commissie. De onderneming betwistte dat de controle onnodig zou zijn vertraagd doordat het bestaan van dat nieuwe systeem niet bekend was gemaakt. Daarnaast voerde de producent-exporteur aan dat het percentage van een van de aandeelhouders verkeerd was gerapporteerd als gevolg van een typefout die tijdens het controlebezoek was hersteld. Die fout zou dus niet moeten worden aangemerkt als “misleidende” informatie die aanleiding geeft tot toepassing van artikel 18 van de basisverordening. Tot slot is door de producent-exporteur tegengesproken dat hij het controleproces meerdere keren zou hebben belemmerd, met name door het niet verschaffen van i) toelichting bij een bepaald (vertrouwelijk) document bij zijn antwoord op de vragenlijst en ii) herziene werkbladen.

(78) Ten eerste was het door Hengshi in het kader van dit onderzoek ingediende PCN onjuist, ook al kreeg de producent-exporteur tijdens het zes dagen durende controlebezoek meerdere keren de gelegenheid de PCN’s te herzien. Op basis van de verstrekte informatie kon de Commissie niet bepalen wat de betrouwbare gemiddelde verkoopprijs per PCN was, zodat de verstrekte informatie buiten beschouwing moest worden gelaten.

(79) Ten tweede wees het onderzoek uit dat de door de producent-exporteur toegepaste verdeelsleutel het elektriciteitsverbruik, de arbeidsuren en de algemene kosten per PCN niet juist weergaf. Dat kwam doordat de onderneming bij het vaststellen van de verdeelsleutels geen rekening had gehouden met de tijd waarin de productiemachines niet in gebruik waren. Het gevolg daarvan was een te hoge toerekening van het elektriciteitsverbruik en algemene kosten voor het productieproces van in kleine series gemaakte producten en een te lage toerekening van diezelfde posten voor het productieproces van in grote series gemaakte producten. De door de producent-exporteur gebruikte verdeelsleutels leidden ook tot een verkeerde toerekening van het aantal arbeidsuren per PCN. Op 22 juli 2019 is deze fout door de producent-exporteur in zijn brief aan de diensten van de Commissie erkend. Daarnaast heeft het team tijdens het controlebezoek herhaaldelijk gewezen op de inconsistente resultaten bij toepassing van de door de onderneming voorgestelde verdeelsleutels, maar weigerde de onderneming dat te onderzoeken. Die verdeelsleutels geven elektriciteitsverbruik, arbeidsuren en algemene kosten niet goed weer, ook al heeft de producent-exporteur er al eerder gebruik van gemaakt. Op grond daarvan heeft de Commissie vastgesteld dat de productiekosten per PCN van de onderneming met de gebruikte verdeelsleutels niet betrouwbaar zijn vastgesteld. Bijgevolg moest ook die informatie buiten beschouwing worden gelaten.

(80) Ten derde is de Commissie het oneens met de bewering dat deze producent-exporteur het controleproces niet zou hebben belemmerd door het bestaan van het nieuwe boekhoudsysteem niet bekend te maken. Het heeft meer tijd gekost dan nodig om de gevolgen van dit nieuwe systeem op de door de onderneming verstrekte informatie te beoordelen. Dat de tijdens het controlebezoek aanwezige financieel directeur van de onderneming deze informatie niet meteen met het team heeft gedeeld, is eveneens verrassend. Was dit gegeven het team niet onthouden, dan zou het niet nodig zijn geweest na te gaan of het nieuwe systeem gevolgen had voor de voor 2018 gerapporteerde gegevens. De extra tijd had dan kunnen worden benut om onderdelen van de vragenlijst te controleren die er meer toe doen. De Commissie merkt op dat, hoewel het team het controlebezoek met een dag heeft verlengd, het desondanks de controle van de door de onderneming verstrekte gegevens niet naar tevredenheid heeft kunnen afronden binnen de beschikbare (extra) tijd.

(81) Ten vierde had de fout in de gegevens over de aandeelhouder substantiële gevolgen en was doorslaggevend om vast te stellen of deze producent-exporteur met een andere producent-exporteur verbonden was (en dus deel uitmaakte van dezelfde groep, waarop één antidumpingrecht van toepassing is). Die fout werd dan ook als ernstig en misleidend beschouwd, los van de vraag of de onjuiste informatie nu wel of niet opzettelijk was verstrekt.

(82) Tot slot blijft de Commissie bij haar oordeel dat de onderneming het controleproces diverse keren heeft belemmerd. Wat betreft het ontbreken van een verklaring voor het vertrouwelijke document bij het antwoord op de vragenlijst, merkt de Commissie op dat het team tijdens het controlebezoek cruciale informatie achterwege is gehouden en dat die informatie pas na veel vertraging is verstrekt, zoals is opgetekend in het aan de onderneming beschikbaar gestelde verslag van het bezoek (18). Daarnaast werd tijdens het controlebezoek informatie verlangd door de Commissie om vast te stellen of de PCN-structuur van het betrokken product juist was. Hengshi heeft echter pas informatie over de PCN-structuur verschaft nadat het PCN onjuist bleek te zijn. Bovendien kwam de onderneming tijdens het controlebezoek pas voor de dag met een herzien bestand over het PCN nadat het onderzoeksteam nog andere fouten in het verstrekte bestand had opgemerkt. Op dat moment had het team al geruime tijd geprobeerd de PCN’s te controleren en de onderneming de gelegenheid geboden werkbestanden te verstrekken om opnieuw te beginnen met het controleren van de PCN’s. Die opstelling heeft het onderzoek zeker belemmerd, omdat de ambtenaren van de Commissie de controle van de verstrekte PCN’s nu niet konden afronden. De Commissie kan zich daarom niet vinden in de opvatting dat de onderneming het controleproces niet ernstig zou hebben belemmerd.

(83) Gezien de hierboven omschreven aanzienlijke tekortkomingen van de door deze producent-exporteur verstrekte informatie, besloot de Commissie deze informatie (alle PCN’s en de productiekosten per PCN) niet in acht te nemen en haar bevindingen overeenkomstig artikel 18, lid 1, van de basisverordening te baseren op de beschikbare gegevens (19).

(84) Omdat de opmerkingen van de onderneming en de opmerkingen in de hoorzitting met de raadadviseur-auditeur niets hebben veranderd aan de vastgestelde conclusies, heeft de Commissie bevestigd dat voor deze producent-exporteur op grond van artikel 18, lid 1, van de basisverordening de beschikbare gegevens worden gebruikt voor wat betreft uitvoerprijs en normale waarde.

(85) Tot slot is door CNBM International, een verbonden handelaar van de CNBM-groep, niet voldaan aan de eis antwoord te geven op bijlage I bij de vragenlijst. Uit het onderzoek bleek echter dat er benodigde informatie over de verkoop van SGV ontbrak, zodat de Commissie CNBM International verzocht gegevens te verstrekken en uit te leggen waarom zij niet eerder waren verstrekt.

(86) CNBM International verschafte de gevraagde verkoopinformatie en betoogde dat het zich pas van die verkopen bewust werd bij het opstellen van het antwoord op de aanmaning van de Commissie in het parallelle antisubsidieonderzoek genoemd in overweging 3.

(87) De in een zo laat stadium overgelegde informatie kon echter slechts gedeeltelijk worden gecontroleerd. Omdat het om een kleine hoeveelheid ging, besloot de Commissie op grond van artikel 18, lid 3, van de basisverordening bij uitzondering de informatie over deze verkooptransacties te aanvaarden en beschikbare gegevens te gebruiken voor bepaalde informatie, zoals de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten van de verbonden handelaar.

3.2. Procedure voor de vaststelling van de normale waarde voor producenten-exporteurs in de VRC overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening

(88) Aangezien er bij de opening van het onderzoek voldoende bewijs beschikbaar was waaruit bleek dat er sprake was van verstoringen van betekenis op de binnenlandse markt in de VRC in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening, achtte de Commissie het passend om het onderzoek in verband met de VRC op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening te openen.

(89) Om de nodige gegevens te verzamelen voor de mogelijke toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening heeft de Commissie bijgevolg in het bericht van inleiding alle producenten-exporteurs in de VRC verzocht de in bijlage III bij het bericht van inleiding gevraagde informatie met betrekking tot de voor de productie van SGV gebruikte basisproducten te verstrekken. Negen producenten-exporteurs in de VRC die in het onderzoektijdvak samen alle uitvoer van SGV naar de Unie voor hun rekening namen, hebben de desbetreffende gegevens verstrekt.

(90) Om de informatie te verkrijgen die zij voor haar onderzoek met betrekking tot de vermeende verstoringen van betekenis op de binnenlandse markt van de VRC in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening nodig achtte, heeft de Commissie ook aan de Chinese overheid een vragenlijst toegezonden. Van de Chinese overheid is geen antwoord ontvangen. Vervolgens heeft de Commissie de Chinese overheid ervan in kennis gesteld dat zij overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening de beschikbare gegevens zou gebruiken om de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de VRC vast te stellen. De Chinese overheid antwoordde niet.

(91) In het bericht van inleiding heeft de Commissie alle belanghebbenden tevens verzocht binnen 37 dagen na de bekendmaking van het bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie hun standpunt kenbaar te maken, informatie te verstrekken en bewijsmateriaal in te dienen met betrekking tot de geschiktheid van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening ten aanzien van de VRC. Hengshi, Jushi en de CCCLA hebben een opmerking gemaakt over het bestaan van verstoringen van betekenis in de VRC, waarop is ingegaan in de overwegingen 106 en 107.

(92) In het bericht van inleiding heeft de Commissie tevens aangegeven dat zij, gezien het beschikbare bewijs, mogelijk een geschikt representatief land zou moeten selecteren overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder a), van de basisverordening teneinde de normale waarde voor producenten-exporteurs in de VRC vast te stellen op basis van niet-verstoorde prijzen of benchmarks.

(93) Op 27 maart 2019 stelde de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder e), tweede alinea, van de basisverordening de eerste mededeling in het dossier (“de mededeling van maart 2019”) beschikbaar aan de belanghebbenden met het verzoek hun standpunt kenbaar te maken over de relevante bronnen die de Commissie voornemens was te gebruiken voor de vaststelling van de normale waarde voor producenten-exporteurs in de VRC. In die mededeling heeft de Commissie een lijst verstrekt van alle productiefactoren waarmee de producenten-exporteurs het betrokken product vervaardigen, zoals grondstoffen, energie, arbeid en afval. Daarnaast heeft de Commissie op basis van de criteria voor de keuze van niet-verstoorde prijzen of benchmarks enkele mogelijke representatieve landen aangewezen, te weten Brazilië, Mexico, de Russische Federatie en Turkije.

(94) De Commissie heeft alle belanghebbenden in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken. De Commissie heeft opmerkingen ontvangen van Taishan, Jushi, Hengshi en de klager. De Chinese overheid heeft geen opmerkingen ingediend.

(95) De Commissie heeft de opmerkingen over de mededeling van maart 2019 behandeld in de tweede mededeling in het dossier over de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde van 4 september 2019 (“de mededeling van september 2019”). De Commissie heeft ook de herziene lijst van productiefactoren opgesteld en geconcludeerd dat Turkije in dat stadium werd beschouwd als een representatief land in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder a), eerste streepje, van de basisverordening. Verder heeft de Commissie de door Turkije gebruikte lijst van codes vastgesteld en de relevante Turkse douanestatistieken beschikbaar gesteld in het niet-vertrouwelijke dossier. De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd hierover opmerkingen te maken. De Commissie heeft opmerkingen ontvangen van twee Chinese producenten-exporteurs die onderdeel zijn van de CNBM-groep. In deze verordening wordt op die opmerkingen ingegaan in de overwegingen 106, 177, en 207 tot en met 211.

3.3. Normale waarde voor de medewerkende producenten-exporteurs

(96) Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de basisverordening is de normale waarde “normaal gebaseerd op de prijzen die door onafhankelijke afnemers in het land van uitvoer in het kader van normale handelstransacties worden betaald of dienen te worden betaald”.

(97) In artikel 2, lid 6 bis, onder a), van de basisverordening is echter het volgende bepaald: “Wanneer […] wordt vastgesteld dat het wegens het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van punt b) in het land van uitvoer niet passend is gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in dat land, wordt de normale waarde uitsluitend berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen”, en de normale waarde “omvat een niet-verstoord en redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst”. Zoals hieronder nader toegelicht, heeft de Commissie in dit onderzoek geconcludeerd dat, op basis van het beschikbare bewijsmateriaal en gezien het gebrek aan medewerking van de Chinese overheid, artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening van toepassing was.

3.3.1. Aanwezigheid van verstoringen van betekenis

3.3.1.1. Inleiding

(98) De omschrijving in artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening luidt als volgt: “Verstoringen van betekenis zijn de verstoringen die zich voordoen wanneer de gerapporteerde prijzen en kosten, waaronder de kosten van grondstoffen en energie, niet door de vrije marktwerking tot stand komen, doordat zij door aanzienlijk overheidsingrijpen worden beïnvloed. Bij de beoordeling van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis wordt onder meer acht geslagen op de mogelijke gevolgen van een of meer van de volgende factoren: — het feit dat de markt in kwestie voor een groot deel wordt bediend door ondernemingen die in handen zijn van de autoriteiten van het land van uitvoer, waarover deze zeggenschap hebben of waarop deze beleidstoezicht uitoefenen; — overheidsdeelneming in bedrijven, waardoor inmenging van de overheid in de prijzen of kosten mogelijk wordt; — discriminerend overheidsbeleid of discriminerende overheidsmaatregelen die binnenlandse leveranciers bevoordelen of de vrije marktwerking anderszins beïnvloeden; — het ontbreken, de discriminerende toepassing of de ontoereikende handhaving van faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving; — verstoringen van loonkosten; — toegang tot financiering door instellingen die de doelstellingen van het overheidsbeleid uitvoeren of anderszins in hun werking niet onafhankelijk zijn ten opzichte van de staat”.

(99) Volgens artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening moet bij de beoordeling van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder a), rekening worden gehouden met onder meer de niet-limitatieve lijst van factoren. Krachtens artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening moet bij de beoordeling van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis acht worden geslagen op de mogelijke gevolgen van een of meer van deze factoren voor de prijzen en kosten van het betrokken product in het land van uitvoer. Aangezien die lijst niet-cumulatief is, hoeft niet op alle factoren acht te worden geslagen om een verstoring van betekenis te kunnen vaststellen. Bovendien kunnen dezelfde feitelijke omstandigheden worden gebruikt om de aanwezigheid van een of meer factoren van de lijst aan te tonen. Conclusies over verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder a), moeten echter gebaseerd zijn op al het beschikbare bewijsmateriaal. In de algehele beoordeling betreffende de aanwezigheid van verstoringen mag ook rekening worden gehouden met de algemene context en situatie in het land van uitvoer, in het bijzonder wanneer de overheid op grond van fundamentele elementen van de economische en bestuursstructuur van het land van uitvoer over ruime bevoegdheden beschikt om zodanig in te grijpen in de economie dat prijzen en kosten niet het gevolg zijn van vrije marktwerking.

(100) In artikel 2, lid 6 bis, onder c), van de basisverordening staat: “Wanneer de Commissie beschikt over gegronde aanwijzingen die duiden op de mogelijke aanwezigheid van verstoringen van betekenis zoals bedoeld onder b), in een bepaald land of een bepaalde sector in dat land, en waar passend voor de doeltreffende toepassing van deze verordening, stelt zij een rapport op waarin de marktomstandigheden, zoals bedoeld onder b), in dat land of die sector worden beschreven; zij maakt dat rapport openbaar en actualiseert het geregeld.”

(101) In dit verband heeft de Commissie een landrapport opgesteld met betrekking tot de VRC (“het rapport”) (20), waaruit blijkt dat er sprake was van aanzienlijk overheidsingrijpen op veel niveaus van de economie, waaronder specifieke verstoringen met betrekking tot veel belangrijke productiefactoren (zoals grond, energie, kapitaal, grondstoffen en arbeid) evenals met betrekking tot specifieke sectoren (zoals staal en chemie). Het rapport is in de openingsfase van het onderzoek in het onderzoeksdossier opgenomen. De belanghebbenden werden uitgenodigd om het bewijsmateriaal dat zich ten tijde van de opening van het onderzoek in het onderzoeksdossier bevond, te weerleggen, aan te vullen of daarover opmerkingen te maken. De klacht bevatte tevens relevant bewijsmateriaal ter aanvulling van het rapport.

(102) In het bijzonder bevat de klacht informatie die erop wijst dat de SGV-bedrijfstak en de RGV-bedrijfstak in de VRC sterk worden gesteund door de Chinese overheid. De klager stelt dat in het twaalfde vijfjarenplan van de VRC wordt gewezen op het belang van nieuwe materialen, waaronder SGV, als “strategische opkomende industrie”, en is bepaald dat deze bedrijfstak met behulp van uitgebreide beleidsondersteuning en aansturing moet worden ontwikkeld tot een “prominente industriële pijler”. Daarnaast beoogt het dertiende vijfjarenplan verdere bedrijfstakken voor nieuwe materialen te ontwikkelen door onderzoek en ontwikkeling te versterken en het innovatievermogen van de maakindustrie te verbeteren (21).

(103) Verder stelt de klager dat de nieuwematerialensector op grond van het initiatief Made in China 2025 een aangemoedigde bedrijfstak is en bijgevolg in aanmerking komt voor aanzienlijke overheidssteun. In de klacht worden enkele fondsen genoemd die zijn opgezet ter ondersteuning van het initiatief Made in China 2025, en indirect dus ook van de SGV-bedrijfstak (22).

(104) Tot slot wordt in de klacht opgemerkt dat in het kader van het dertiende vijfjarenplan voor de bouwmaterialensector de industriestructuur zal moeten worden geoptimaliseerd, onder meer middels uitbreiding van opkomende bedrijfstakken zoals op glas gebaseerde materialen, industriële keramiek, intraoculaire lenzen, hoogwaardige vezels en composieten, en grafeen en gemodificeerde materialen. Een en ander moet worden bereikt met behulp van overheidssteun, belastingheffing, financieel beleid, prijsstellings-, energie- en milieubeschermingsbeleid, en ondersteuning van kapitaaldeelname in de fusies, overnamen en herstructurering van bouwmaterialenondernemingen via kredietverstrekking en andere middelen (23).

(105) Zoals aangegeven in overweging 41, heeft de Chinese overheid geen opmerkingen gemaakt of bewijsmateriaal verstrekt ter ondersteuning of weerlegging van het bestaande bewijsmateriaal in het dossier, waaronder het rapport, en het door de klager verstrekte aanvullende bewijsmateriaal over de aanwezigheid van verstoringen van betekenis en/of over de geschiktheid van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in het onderhavige geval.

(106) Er zijn opmerkingen over verstoringen ontvangen van Hengshi, Jushi en de CCCLA, waarin wordt betoogd dat de Unie uit hoofde van het WTO-recht verplicht is kosten vast te stellen voor de berekening van de normale waarde teneinde de omstandigheden in de VRC weer te geven overeenkomstig artikel 2 van de Antidumpingovereenkomst, waarbij zij verwezen naar rapport DS473 EU—biodiesel (Argentinië) van de WTO-Beroepsinstantie.

(107) Wat dit onderzoek aangaat, heeft de Commissie in overweging 161 geconcludeerd dat het passend is artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen. De Commissie oordeelt derhalve dat artikel 2, lid 6 bis, van toepassing is. Voorts is de Commissie van mening dat deze bepaling verenigbaar is met de WTO-verplichtingen van de Europese Unie. De Commissie meent dat, zoals verduidelijkt in zaak DS473 EU—biodiesel (Argentinië), het krachtens de bepalingen van de basisverordening die over het algemeen van toepassing zijn op alle WTO-leden, en met name artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisverordening, is toegestaan gebruik te maken van gegevens van een derde land, die naar behoren zijn aangepast wanneer dergelijke aanpassingen noodzakelijk en onderbouwd zijn. Tot slot wijst de Commissie erop dat het in de zaak DS473 EU—biodiesel (Argentinië) niet ging om toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, dat de rechtsgrondslag vormt voor het vaststellen van de normale waarde in dit onderzoek. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen.

(108) De Commissie heeft onderzocht of het wegens de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening al dan niet passend was om gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in de VRC. Daartoe heeft zij gebruikgemaakt van het beschikbare bewijsmateriaal in het dossier, met inbegrip van het bewijsmateriaal in het rapport, dat gebaseerd is op openbaar beschikbare bronnen. Bij deze analyse is niet alleen gekeken naar het aanzienlijke overheidsingrijpen in de economie van de VRC in het algemeen, maar ook naar de specifieke marktsituatie in de voor het betrokken product relevante sector.

3.3.1.2. Verstoringen van betekenis die van invloed zijn op de binnenlandse prijzen en kosten in de VRC

(109) Het Chinese economische stelsel is gebaseerd op het concept van een “socialistische markteconomie”. Dit concept is vastgelegd in de Chinese grondwet en is bepalend voor het economische bestuur van de VRC. Het kernbeginsel is “socialistisch staatseigendom van de productiemiddelen, namelijk eigendom van het gehele volk en collectief eigendom van de werkende bevolking”. De staatseconomie is de “leidende kracht van de nationale economie” en de staat heeft het mandaat “om de consolidatie en groei ervan te waarborgen” (24). De Chinese economie is derhalve in het algemeen zo ingericht dat aanzienlijk overheidsingrijpen in de economie niet alleen is toegestaan, maar zelfs uitdrukkelijk is voorgeschreven. Het gehele rechtsstelsel is doordrongen van de notie dat publieke eigendom superieur is aan particuliere eigendom, en deze notie wordt in alle belangrijke wetgeving als algemeen beginsel benadrukt. Het Chinese vermogensrecht vormt hiervan een voorbeeld bij uitstek: het verwijst naar de eerste fase van het socialisme en geeft de staat de opdracht het fundamentele economische stelsel in stand te houden waarin staatseigendom een overheersende rol speelt. Andere vormen van eigendom worden getolereerd, waarbij de wet toestaat dat deze zich naast het staatseigendom ontwikkelen (25).

(110) Daarnaast wordt naar Chinees recht de socialistische markteconomie ontwikkeld onder leiding van de Chinese Communistische Partij (“CCP”). De structuren van de Chinese staat en van de CCP zijn op alle niveaus (juridisch, institutioneel, persoonlijk) met elkaar vervlochten en vormen een superstructuur waarin de rollen van de CCP en de staat niet van elkaar zijn te onderscheiden. Na een wijziging van de Chinese grondwet in maart 2018 is de leidende rol van de CCP nog sterker op de voorgrond getreden, omdat die nu is bevestigd in de tekst van artikel 1 van de grondwet. Achter de reeds bestaande eerste zin van de bepaling: “het socialistische systeem is het fundament van de Volksrepubliek China”, werd een nieuwe tweede zin ingevoegd, die als volgt luidt: “de bepalende eigenschap van het socialisme met Chinese kenmerken is het leiderschap van de Communistische Partij van China” (26). Dit illustreert de onbetwiste en steeds toenemende zeggenschap van de CCP over het economische stelsel van de VRC. Dit leiderschap en deze zeggenschap is inherent aan het Chinese systeem en gaat veel verder dan de gebruikelijke situatie in andere landen waar de regeringen algemene macro-economische zeggenschap uitoefenen, binnen de grenzen waarvan de vrije markt de ruimte krijgt.

(111) De Chinese staat voert een interventionistisch economisch beleid om zijn doelen na te streven, die niet zozeer een afspiegeling zijn van de heersende economische omstandigheden op een vrije markt, maar veeleer samenvallen met de politieke agenda van de CCP (27). Door de Chinese autoriteiten worden uiteenlopende interventionistische economische hulpmiddelen ingezet, waaronder het systeem van industriële planning en het financiële stelsel, maar ook op het niveau van de regelgeving.

(112) Ten eerste, wat de algehele administratieve controle betreft, wordt de Chinese economie gestuurd door middel van een complex systeem van industriële planning dat gevolgen heeft voor alle economische activiteiten in het land. Deze plannen hebben in hun totaliteit betrekking op een alomvattende en complexe matrix van sectoren en sectoroverstijgende beleidsmaatregelen die op alle niveaus van de overheid aanwezig is. De plannen op provinciaal niveau zijn gedetailleerd, terwijl in nationale plannen bredere doelen worden gesteld. In de plannen worden tevens de middelen bepaald waarmee de desbetreffende bedrijfstakken/sectoren worden ondersteund, evenals de termijnen waarbinnen de doelstellingen moeten worden gehaald. Sommige plannen bevatten nog steeds expliciete productiestreefcijfers, terwijl dit in eerdere planningscycli regelmatig voorkwam. In het kader van de plannen worden afzonderlijke industriële sectoren en/of projecten aangewezen als (positieve of negatieve) prioriteiten in overeenstemming met de prioriteiten van de overheid en worden er specifieke ontwikkelingsdoelstellingen aan toegekend (industriële modernisering, internationale expansie enz.). De marktdeelnemers, zowel de particuliere als de publieke, moeten hun bedrijfsactiviteiten aanpassen aan de realiteit zoals opgelegd door het planningsysteem. Dit geldt niet slechts vanwege de bindende aard van de plannen, maar ook omdat de Chinese autoriteiten op alle overheidsniveaus zich aan het systeem van plannen houden en de aan hen verleende bevoegdheden dienovereenkomstig gebruiken, en de marktdeelnemers er aldus toe bewegen zich te houden aan de prioriteiten die in de plannen zijn gesteld (zie ook punt 3.3.1.5) (28).

(113) Ten tweede, wat de toewijzing van financiële middelen betreft, wordt het financiële stelsel van de VRC gedomineerd door handelsbanken in eigendom van de staat. Die banken moeten hun kredietbeleid ontwikkelen en uitvoeren in overeenstemming met de doelstellingen van het industriebeleid van de overheid in plaats van zich in de eerste plaats te buigen over de economische merites van een bepaald project (zie ook punt 3.3.1.8) (29). Hetzelfde geldt voor de andere onderdelen van het Chinese financiële systeem, zoals de aandelenmarkten, obligatiemarkten, private-equitymarkten enz. Ook deze niet-bancaire onderdelen van de financiële sector zijn institutioneel en operationeel opgezet op een manier die er niet op gericht is de doelmatige werking van de financiële markten te maximaliseren, maar de zeggenschap van de staat en de CCP te waarborgen en ingrepen van deze twee entiteiten mogelijk te maken (30).

(114) Ten derde, wat het regelgevingsklimaat betreft, grijpt de staat op een aantal manieren in de economie in. Regels omtrent overheidsopdrachten worden bijvoorbeeld regelmatig gebruikt om andere beleidsdoelstellingen na te streven dan economische doelmatigheid, waardoor het beginsel van marktwerking op dat terrein wordt ondergraven. In de toepasselijke wetgeving is specifiek bepaald dat overheidsopdrachten worden geplaatst met het oog op het behalen van doelstellingen overeenkomstig het beleid van de staat. De aard van deze doelstellingen wordt echter niet omschreven, waardoor de besluitvormende organen over een ruime beoordelingsmarge beschikken (31). Evenzo behoudt de Chinese overheid op het gebied van investeringen aanzienlijke zeggenschap over en invloed op de bestemming en omvang van zowel overheids- als particuliere investeringen. Het doorlichten van investeringen, evenals diverse stimulansen, beperkingen en verbodsbepalingen in verband met investeringen, worden door de autoriteiten gebruikt als belangrijk instrument ter ondersteuning van de doelstellingen van het industriebeleid, zoals handhaving van de zeggenschap van de staat over belangrijke sectoren of versterking van de binnenlandse industrie (32).

(115) Kortom, het Chinese economische model is gebaseerd op bepaalde fundamentele axioma’s die voorzien in grootschalig overheidsingrijpen en dit aanmoedigen. Dergelijk aanzienlijk overheidsingrijpen staat haaks op de vrije marktwerking en leidt tot verstoringen in de doeltreffende toewijzing van middelen overeenkomstig de marktbeginselen (33).

3.3.1.3. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), eerste streepje, van de basisverordening: het feit dat de markt in kwestie voor een groot deel wordt bediend door ondernemingen die in handen zijn van de autoriteiten van het land van uitvoer, waarover deze zeggenschap hebben of waarop deze beleidstoezicht uitoefenen

(116) In de VRC zijn ondernemingen die in handen zijn van de staat, waarover de staat zeggenschap heeft of waarop de staat beleidstoezicht uitoefent, een cruciaal onderdeel van de economie.

(117) De Chinese overheid en de CCP houden vast aan structuren waarmee hun blijvende invloed op ondernemingen, en met name staatsondernemingen, wordt verzekerd. De staat (en in veel opzichten ook de CCP) speelt niet alleen een actieve rol in het formuleren en controleren van de uitvoering van algemeen bedrijfseconomisch beleid door individuele staatsondernemingen, maar eist ook het recht op om deel te nemen aan de operationele besluitvorming in staatsondernemingen. Dit gebeurt doorgaans door de roulatie van leidinggevend personeel tussen overheidsinstanties en staatsondernemingen, door de aanwezigheid van partijleden in de uitvoerende organen van staatsondernemingen en van partijcellen in ondernemingen (zie ook punt 3.3.1.4), alsook door het vormgeven van de bedrijfsstructuur van de sector staatsondernemingen (34). In ruil daarvoor genieten staatsondernemingen een bijzondere status binnen de Chinese economie, wat een aantal economische voordelen inhoudt, zoals met name afscherming tegen mededinging en preferentiële toegang tot relevante basisproducten, waaronder financiële middelen (35).

(118) Met name in de SGV-bedrijfstak en de RGV-bedrijfstak is een aanzienlijk deel van de ondernemingen nog altijd in handen van de Chinese overheid. De staat heeft een aanzienlijk aandeel in beide in de steekproef opgenomen groepen producenten, de CNBM-groep en de Yuntianhua-groep, de grootste producenten van SGV en RGV in China. Deze ondernemingen vertegenwoordigen in de glasvezelsector in China ongeveer 68 % van de totale productiecapaciteit van zowel SGV als RGV (36).

(119) Door de hoge mate van overheidsingrijpen in de SGV-bedrijfstak en een groot aandeel van staatsondernemingen in de sector, worden zelfs particuliere producenten verhinderd om onder marktvoorwaarden te opereren. Zowel staats- als particuliere ondernemingen in de SGV-bedrijfstak zijn immers ook onderworpen aan beleidstoezicht, zoals vermeld in punt 3.3.1.5. Hetzelfde geldt voor de RGV-bedrijfstak, die de belangrijkste grondstof voor SGV produceert.

3.3.1.4. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), tweede streepje, van de basisverordening: overheidsdeelneming in bedrijven, waardoor inmenging van de overheid in de prijzen of kosten mogelijk wordt

(120) Naast de uitoefening van zeggenschap over de economie door staatsondernemingen in handen te hebben en andere instrumenten, kan de Chinese overheid zich ook in de prijzen en kosten mengen via overheidsdeelneming in ondernemingen. Het recht van overheidsinstanties om leidinggevend personeel op sleutelposities in staatsondernemingen te benoemen en te ontslaan, zoals bepaald in de Chinese wetgeving, kan worden beschouwd als afspiegeling van de overeenkomstige eigendomsrechten (37), maar daarnaast vormen de CCP-cellen in ondernemingen, niet alleen in staatsondernemingen maar ook in particuliere ondernemingen, een ander belangrijk kanaal door middel waarvan de staat zich in de besluitvorming van bedrijven kan mengen. Krachtens het vennootschapsrecht van de VRC wordt in elke onderneming een CCP-organisatie opgezet (met ten minste drie CCP-leden zoals bepaald in de statuten van de CCP (38)) en schept de onderneming de noodzakelijke voorwaarden voor de activiteiten van de partijorganisatie. Deze eis lijkt in het verleden niet altijd te zijn gevolgd of strikt te zijn gehandhaafd. In elk geval sinds 2016 heeft de CCP haar aanspraken op zeggenschap bij zakelijke beslissingen in staatsondernemingen echter nadrukkelijk als politiek beginsel doen gelden. Ook zijn er berichten dat de CCP druk uitoefent op particuliere ondernemingen om “vaderlandslievendheid” voorop te stellen en zich naar de partijlijn te voegen (39). In 2017 werd bericht dat in 70 % van de circa 1,86 miljoen ondernemingen in particuliere eigendom partijcellen aanwezig waren, en dat er toenemende druk was om de CCP-organisaties het laatste woord te laten over de besluitvorming in de betrokken ondernemingen (40). Deze regels zijn van algemene toepassing in de hele Chinese economie, in alle sectoren, ook bij producenten van SGV en de leveranciers van de basisproducten daarvoor.

(121) Zoals reeds is opgemerkt, zijn specifiek in de SGV-bedrijfstak veel producenten in handen van de staat. Het vertrouwelijke dossier bevat tevens aanwijzingen dat de overheid via deelname aan de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs invloed kan uitoefenen op de ondernemingsbeslissingen en zich uiteindelijk kan mengen in de prijzen of de kosten. Aangezien specifieke ondersteunende elementen te vinden zijn in de statuten van de onderneming of in andere documenten die vertrouwelijk van aard zijn, zijn zij afzonderlijk aan de betrokken partij meegedeeld.

(122) De aanwezigheid van de staat op de financiële markten en het ingrijpen door de staat daarin (zie ook punt 3.3.1.8), alsmede het ingrijpen door de staat in de levering van grondstoffen en basisproducten, hebben een aanvullend verstorend effect op de markt (41). De aanwezigheid van de staat in ondernemingen, waaronder staatsondernemingen, in de SGV-bedrijfstak en andere sectoren (zoals de financiële sector en de sector voor basisproducten) maakt het de Chinese overheid dus mogelijk zich te mengen in de prijzen en kosten.

3.3.1.5. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), derde streepje, van de basisverordening: discriminerend overheidsbeleid of discriminerende overheidsmaatregelen die binnenlandse leveranciers bevoordelen of de vrije marktwerking anderszins beïnvloeden

(123) De koers van de Chinese economie wordt in aanzienlijke mate bepaald door een uitgebreid planningssysteem waarin prioriteiten worden gesteld en waarin de doelstellingen worden voorgeschreven waar de centrale en lokale overheden zich op moeten concentreren. Op alle overheidsniveaus bestaan plannen die vrijwel alle economische sectoren bestrijken. De bij de planningsinstrumenten bepaalde doelstellingen zijn van bindende aard en de autoriteiten op elk bestuurlijk niveau houden toezicht op de uitvoering van de plannen door het desbetreffende lagere overheidsniveau. Over de gehele linie leidt het planningssysteem in de VRC ertoe dat er middelen worden toegewezen aan sectoren die door de overheid als strategisch of anderszins politiek belangrijk zijn bestempeld, waarbij de marktwerking buiten beschouwing blijft (42).

(124) De SGV-bedrijfstak wordt gezien als een belangrijke sector die wordt gesteund door de Chinese overheid. Dit wordt bevestigd in een aantal ontwikkelingsplannen voor de industrie, zoals het dertiende vijfjarenplan voor de economische en sociale ontwikkeling van de VRC of het initiatief Made in China 2025 (43).

(125) Verder wordt SGV veelvuldig genoemd onder de noemer “nieuwe materialen”. De routekaart Made in China 2025 (44) bevat een beschrijving van de categorie “nieuwe materialen” in sector 9 en de bijbehorende subcategorieën, bv. geavanceerde basismaterialen (punt 9.1), belangrijke strategische materialen (punt 9.2) zoals hoogwaardige vezels en composietmaterialen, materialen voor nieuwe energie (45).

(126) Daarnaast is in november 2016 naar aanleiding van de routekaart Made in China 2025 elk van de tien strategische sectoren verder uitgewerkt tot een catalogus van vier basisgroepen die is gepubliceerd door het nationale raadgevend comité voor fabricagestrategie, een adviesgroep van de nationale kernstuurgroep voor de totstandbrenging van een nationale productiemacht. In deze catalogus is elk van de tien strategische sectoren onderverdeeld in vier hoofdstukken: i) essentiële basisreserveonderdelen, ii) essentiële basismaterialen, iii) geavanceerde basisprocessen/-technologieën en iv) technologieplatformen voor de industrie. Glasvezel is ondergebracht in sector 7: elektrische apparatuur, punt II essentiële basismaterialen: subpunt 16 glasvezelisolatieplaten en sector 9: nieuwe materialen, punt II essentiële basismaterialen, subpunt 10. hoogwaardige vezel-, monomeer- en composietmaterialen en 24. op glas gebaseerde materialen.

(127) In het dertiende vijfjarenplan voor de economische en sociale ontwikkeling van de VRC worden de nieuwe materialen een paar keer genoemd: “Wij zullen meer inspanningen verrichten om te zorgen voor doorbraken in kerntechnologie op terreinen als informatie- en communicatietechnologie van de volgende generatie, nieuwe energie, nieuwe materialen […]” (46). Daarnaast zullen er volgens het plan projecten worden uitgevoerd in verband met het onderzoek naar en de ontwikkeling en toepassing van essentiële nieuwe materialen (47).

(128) In de routekaart Made in China 2025 staan tien strategische sectoren, die de essentiële bedrijfssectoren voor de Chinese overheid vormen. Nieuwe materialen genieten als een van die tien strategische sectoren voordelen die voortkomen uit de in het document opgenomen steunmechanismen, zoals beleidsmaatregelen voor financiële steun, fiscaal en belastingbeleid, toezicht en ondersteuning door de Staatsraad (48).

(129) Vezelproducten worden ook expliciet genoemd in de versie van 2011 van de Catalogus met richtsnoeren voor de aanpassing van de industriële structuur (NDRC), met daarin een overzicht van de sectoren die in aanmerking komen voor preferentiële financiering in de hoofdstukken over bouwmaterialen en textiel: “Bouwmaterialen: […] 6. Technologie voor in wanoven getrokken alkalivrije glasvezel, de ontwikkeling van technologie en de productie van hoogwaardige glasvezel en producten daarvan met een hoeveelheid van 50 000 ton per jaar Textiel: […] 4. Ontwikkeling en productie van organische en anorganische hoogwaardige vezels en producten … en zeer sterke glasvezel (HT-AR) , onder andere) […] 6. Productie van hoogwaardige draad met behulp van snelle en nieuwe vormen van spintechnologie, zoals compact spinnen, spinnen bij laag koppel, siro-spinnen en ingebed spinnen, en productie van hoogwaardige garens met behulp van automatiseringsapparatuur, zoals automatisch spoelen, fijnspoelen en geïntegreerd kammen […] 9. Productie van industriële textiel om met weef-, vliescomposiet-, meerlaagse directe composiet-, slijtvaste multifunctionele afwerkings- en andere vormen van hightechtechnologie aan de vraag te beantwoorden op diverse terreinen van de nationale economie ”.

(130) Bovendien wordt in de Catalogus met richtsnoeren voor de aanpassing van de industriële structuur uit 2011 (besluit nr. 9) uitdrukkelijk als aangemoedigde bedrijfstak genoemd: “Trekken van E-glasvezels in ovens […], de ontwikkeling en productie van hoogwaardige glasvezels en producten daarvan”.

(131) Verder vallen SGV en RGV onder het ontwikkelingsplan voor de bouwmaterialensector 2016-2020, waarin voor die sector onder meer als doelen zijn gesteld een overgang “van een grote industrie naar een sterke industrie”, optimalisering van de structuren, verbetering van de voorzieningszekerheid van essentiële materialen, verhoging van de mate van concentratie en verbetering van het internationale concurrentievermogen (49). Het plan voorziet in kwantitatieve ontwikkelingsdoelen, overheidscontrole van de productiecapaciteit, uitgewerkte productiedoelen, geografische spreiding van bedrijfstakken over provincies in de VRC, voorzieningszekerheid, ontwikkeling van specifieke sectoren, toezicht op en beïnvloeding van ondernemingen door de overheid, en maatregelen voor sectorondersteuning (50). Daaruit blijkt de sterke aanwezigheid en inmenging van de overheid in de glasvezelindustrie.

(132) Het dertiende vijfjarenplan voor de vezel- en composietmaterialensector (51) is specifiek gericht op de vezelmaterialensector. Het plan stuurt de ontwikkeling van de sector duidelijk aan; zo is in punt III.3 als doel gesteld: “De productieketen upstream en downstream actief integreren en moderniseren teneinde de gezonde, evenwichtige ontwikkeling van de vezel- en composietmaterialensector in stand te houden: ondernemingen die grootschalig gebruikmaken van wanovens aanmoedigen geleidelijk over te gaan op de “go global” strategie door de productiecapaciteit wereldwijd uit te breiden. Daarvan uitgaande: — de zeggenschap over de groeisnelheid van de omvang van de binnenlandse glasvezelproductie op een laag niveau houden; — tegelijkertijd de uitvoerratio van binnenlandse glasvezel en producten verlagen; — productstructuren actief bijstellen; […] — productstructuur actief bijstellen en ondernemingen sturen naar de implementatie van gedifferentieerde ontwikkeling, de intensieve verwerking van glasvezelproducten voortvarend invoeren, het marktaandeel van vezel- en composietmaterialen in toepassingen in het midden- tot hogere segment uitbreiden en de productkwaliteit en toegevoegde waarde verbeteren. Ervoor zorgen dat de inkomsten uit de belangrijkste activiteiten van de vezel- en composietmaterialensector jaarlijks 5 tot 6 procentpunt sneller toenemen dan het bbp, d.w.z. dat met ingang van 2020 ondernemingen boven een bepaalde omvang in totaal 500 miljard CNY omzetten, d.w.z. een verdubbeling ten opzichte van de situatie aan het eind van het twaalfde vijfjarenplan”. (52)

(133) Verder is in punt IV.3.4 van dat plan de basis gelegd voor aansturing door de overheid van de ondernemingen en de gehele sector: “Diverse soorten ondernemingen aansturen om zich bezig te houden met gedifferentieerde activiteiten, rekening houdend met hun respectieve voordelen en specifieke marktsegmenten. In het bijzonder moet de groei van kleine en middelgrote ondernemingen worden gestimuleerd door bepaalde tekorten op te vullen, ervoor te zorgen dat kleine ondernemingen grote aanvullen en door specialisatie te zien als de sleutel tot succes. Door activiteiten te differentiëren, wordt verschil in schaalvoordelen tussen grote ondernemingen vermeden en wordt concurrentie tussen gelijksoortige ondernemingen vermeden, zodat er niet meer wordt geconcurreerd op lage kosten. Tegelijkertijd kunnen kleine en middelgrote ondernemingen met hun gespecialiseerde productie ook het respect winnen en de aandacht krijgen van grote ondernemingen, nauwe samenwerkingsbetrekkingen met grote ondernemingen aangaan en de ontwikkeling van grote ondernemingen doeltreffend steunen en bevorderen”.

(134) Zoals is toegelicht in het rapport, zijn de brancheorganisaties nauw verbonden met de overheid, vooral vanwege het belang van CCP-aanwezigheid in die organisaties (53). Daarom wijzen de bepalingen van punt IV.3.6 van voornoemd plan ook op overheidsinmenging in de vezelproductie, waaronder de SGV-bedrijfstak: “[De organisatie moet] — de overheid bijstaan in het naar behoren opzetten van, en invulling geven aan het sectorbeleid om te waarborgen dat de sector zich goed ontwikkelt; — de doeltreffende implementatie van het invoer- en beheersysteem van de glasvezelsector waarborgen en tegelijkertijd onderzoek doen naar, en zorgen voor de implementatie van het invoer- en beheersysteem voor de composietmaterialensector; — invoer- en beheersystemen voor de sector beschrijven en implementeren om — doublures op laag niveau doeltreffend te beperken, — bewuste zelfdiscipline onder ondernemingen en de perspectieven van de sector te versterken, — te bevorderen dat verouderde productiecapaciteit wordt geëlimineerd en dat de sector wordt getransformeerd en gemoderniseerd, — te zorgen voor het in stand houden van een gezonde, geregelde concurrentie en geregelde ontwikkeling van de sector; — rekening houden met de ontwikkelingsbehoeften van de sector, streven naar het instellen van stimulerende beleids- en andere maatregelen en de sector begeleiden in een gezonde ontwikkeling; — actief streven naar het verkrijgen van terugbetaling van uitvoerbelasting op intensief verwerkte producten en de gezonde ontwikkeling begeleiden van de sector intensieve verwerking van glasvezelproducten; — actief streven naar het introduceren en verbeteren van invoer- en uitvoerbelastingtarieven voor vezels en composietmaterialen teneinde prikkels te bieden voor de groei van de uitvoer van producten van composietmaterialen met een hoge toegevoegde waarde;”

(135) De VRC heeft de SGV-bedrijfstak en de RGV-bedrijfstak op verschillende overheidsniveaus bevorderd; een voorbeeld van een plaatselijk initiatief waaronder een van de in de steekproef opgenomen ondernemingen valt, is te vinden in het dertiende vijfjarenplan voor de economische en sociale ontwikkeling van de stad Jiujiang: Punt III 2.2 Doeltreffende uitvoering van een ontwikkelingsplan voor strategische en opkomende bedrijfstakken — Nieuwe materialen: […] — de productieketen van nieuwe materialen uitbreiden en ondersteunen, de ontwikkeling van industrieclusters van nieuwe materialen bevorderen; — uitgaan van de zone voor economische ontwikkeling van Jiujiang, het bedrijventerrein van het district Jiujiang Chihu, het bedrijventerrein van Yongxiu Xinghuo en de vezelproductiebasis van Lushan, en concentreren op de ontwikkeling van op organische siliconen gebaseerde nieuwe materialen, glasvezelcomposietmaterialen, op biovezel gebaseerde nieuwe materialen, op metaal gebaseerde nieuwe materialen en op grafeen gebaseerde nieuwe materialen; […] — actief bevorderen van de innovatiegedreven ontwikkeling van de Jushi-groep, Shengxiang Electronics, Cabot Chemical Industry en andere toonaangevende ondernemingen, actieve betrekkingen met de markt, verkennen en ontwikkelen van nieuwe terreinen voor de toepassing van op glasvezel en composiet gebaseerde nieuwe materialen voor een versnelde transformatie en modernisering van de glasvezelsector (54).

(136) Wat de grondstoffen betreft, is voor de medewerkende niet-verticaal geïntegreerde producent de belangrijkste grondstof RGV, die meer dan 70 % van de totale productiekosten uitmaakt. In het vorige antisubsidieonderzoek naar RGV was al vastgesteld dat deze bedrijfstak is verstoord vanwege de sterke subsidiëring door de Chinese overheid. Er werd vastgesteld dat de RGV-bedrijfstak profiteert van preferentiële leningen, belastingverlaging in het kader van het programma voor in hightech en in nieuwe technologieën gespecialiseerde ondernemingen, programma’s voor indirecte belastingen en invoerrechten en de verlening van grondgebruiksrechten (55).

(137) Verticaal geïntegreerde producenten maken gebruik van een groot aantal productiefactoren die eveneens verstoord zijn. Zo wordt gas, een van de belangrijke productiefactoren, overwegend geproduceerd door staatsondernemingen (96 % van het aardgas wordt beheerst door China National Petroleum Corporation (“CNPC”), China Petroleum & Chemical Corporation (“Sinopec”) en China National Offshore Oil Corporation (“CNOOC”)) en de gasprijzen worden gereguleerd door de Nationale Commissie voor ontwikkeling en hervorming (National Development and Reform Commission — “NDRC”) (56). Kwarts, kaolien en fluoriet, andere belangrijke grondstoffen voor de productie van SGV, vallen onder het dertiende vijfjarenplan voor delfstoffen, en kwarts en kaolien zijn ook opgenomen in het dertiende vijfjarenplan voor de bouwmaterialensector. Beide plannen beschrijven de overheidscontrole van de industrie in het algemeen, toepasselijke normen voor de te delven hoeveelheden, waaronder specifiek voor kwarts, prikkels voor hervorming van staatsondernemingen, enkele steunmaatregelen en overheidsbemoeienis met particuliere initiatieven. Aluminiumoxide bleek voorwerp van overheidsbemoeienis te zijn in de provincie Hebei, waar de stof voorkomt op de lijst van belangrijke investeringsprojecten en in het plan voor ontwikkeling van de bedrijfstak voor nieuwe materialen van Hebei 2016, waarin staatssteun voor het behalen van een bepaalde productie wordt beschreven (57). Natriumcarbonaat valt onder het dertiende vijfjarenplan voor de petrochemische en chemische industrie, waarin wordt beschreven dat de overheid de controle over de productiecapaciteit moet behouden: „strikt toezien op nieuwe capaciteitsvergroting in sectoren met overcapaciteit zoals […], natriumcarbonaat, […]” (58). Een andere productiefactor die voorwerp is van staatssteun in de VRC, is dolomiet, dat bv. als een van de bevorderde bedrijfstakken voor de autonome regio Binnen-Mongolië is opgenomen in de catalogus voor buitenlandse investeringen in Centraal- en West-China. Ook polypropyleen wordt door de overheid gesteund en wordt vermeld in de Catalogus met richtsnoeren voor de aanpassing van de industriële structuur van de NDRC: „nieuwbouw van productie-eenheden voor polypropyleen met een jaarlijkse productie tot 70 000 ton (continu en in partijen)” (59) en in het dertiende vijfjarenplan voor de petrochemie in de provincie Hebei: “Optimalisering van de industrie: Hebei moet uiterlijk in 2020 zorgen voor de opkomst van industrieclusters voor synthetische materialen met als speerpunten pvc, caprolactam (nylon), TDI, MDI (polyurethaan), polypropyleen, […]” (60).

(138) Samengevat beweegt de Chinese overheid marktdeelnemers er met maatregelen toe zich te houden aan het in het overheidsbeleid gestelde doel bevorderde bedrijfstakken te ondersteunen, waaronder de productie van RGV als de belangrijkste grondstof voor de vervaardiging van het betrokken product door de niet-verticaal geïntegreerde producenten, evenals een aantal grondstoffen voor de vervaardiging van SGV door de verticaal geïntegreerde producten. Dergelijke maatregelen belemmeren de normale marktwerking.

3.3.1.6. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), vierde streepje, van de basisverordening: het ontbreken, de discriminerende toepassing of de ontoereikende handhaving van faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving

(139) Volgens de informatie in het dossier slaagt het Chinese systeem voor faillissementen er niet in zijn belangrijkste doelstellingen te verwezenlijken, zoals een billijke vereffening van vorderingen en schulden en de bescherming van de wettelijke rechten en belangen van crediteuren en debiteuren. Dit lijkt zijn oorsprong te hebben in het feit dat het Chinese faillissementsrecht, ook al berust het formeel op beginselen die gelijkenis vertonen met de beginselen van het overeenkomstige recht in andere landen dan de VRC, wordt gekenmerkt door structureel ontoereikende handhaving. Het aantal faillissementen is nog altijd opvallend laag in verhouding tot de omvang van de economie van het land, niet in de laatste plaats doordat de insolventieprocedures lijden aan een aantal tekortkomingen die in de praktijk ontmoedigen om een faillissementsaanvraag in te dienen. Bovendien blijft de staat een vooraanstaande en actieve rol in de insolventieprocedures spelen, met vaak een directe invloed op de uitkomst ervan (61).

(140) Daarnaast zijn de tekortkomingen van het systeem van eigendomsrechten met name evident met betrekking tot eigendom van grond en grondgebruiksrechten in de VRC (62). Alle grond is eigendom van de Chinese staat (landbouwgrond in collectieve eigendom en stedelijke grond in staatseigendom). Uitsluitend de staat beslist over de toewijzing ervan. Er zijn wettelijke bepalingen waarmee wordt beoogd de rechten op het gebruik van grond op transparante wijze en tegen marktprijzen toe te wijzen, bijvoorbeeld door invoering van biedprocedures. Die bepalingen worden echter regelmatig niet in acht genomen, wat ertoe leidt dat bepaalde kopers grond kosteloos of onder de marktprijs verkrijgen (63). Bovendien streven de autoriteiten bij het toewijzen van grond vaak specifieke politieke doelen na, waaronder de uitvoering van de economische plannen (64).

(141) Net als andere sectoren in de Chinese economie zijn de producenten van SGV onderworpen aan de gewone regels van de Chinese faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving. Dit heeft tot gevolg dat ook deze ondernemingen te maken hebben met verstoringen van bovenaf wegens de discriminerende toepassing of ontoereikende handhaving van de faillissements- en eigendomswetgeving. Uit het onderhavige onderzoek is niets naar voren gekomen dat deze bevindingen ter discussie stelt. Derhalve heeft de Commissie voorlopig geconcludeerd dat de Chinese faillissements- en eigendomswetgeving niet naar behoren functioneert en dus verstoringen veroorzaakt wanneer insolvente ondernemingen op de been worden gehouden en als het gaat om het toewijzen van grond in de VRC. Die op het beschikbare bewijs gebaseerde overwegingen lijken ook volledig op te gaan voor de SGV-bedrijfstak.

(142) In het licht van het bovenstaande heeft de Commissie geconcludeerd dat er sprake was van discriminerende toepassing of ontoereikende handhaving van de faillissements- en eigendomswetgeving in de SGV-bedrijfstak, ook ten aanzien van het betrokken product.

3.3.1.7. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), vijfde streepje, van de basisverordening: verstoringen van loonkosten

(143) In de VRC