NL 1  NL 30.4.2004 NL                  Publicatieblad va n de Europese Unie                L 160/106 
              
BESLUIT VAN DE COMMISSIE 
van 29 april 2004 
betreffende de goedkeuring van een algemeen  plan voor crisismanage ment op het gebied 
van levensmiddelen en diervoeders 
(2004/478/EG) 
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichti ng van de Europese Gemeenschap, 
Gelet op Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 
januari 2002 tot vaststelling van de algeme ne beginselen en vo orschriften van de 
levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid 
en tot vaststelling van procedures voor voeds elveiligheidsaangelegenh eden, en met name op 
artikel 55, 
Overwegende hetgeen volgt: (1) Artikel 55 van voornoemde Verordening 178/2 002 bepaalt dat de Commissie in nauwe 
samenwerking met de Europese Autorite it voor voedselveiligheid, hierna “de 
Autoriteit” te noemen, en de lidstaten een algemeen plan voor crisismanagement op 
het gebied van de veiligheid van le vensmiddelen en diervoeders opstelt. 
(2) Over het ontwerp van het algemene plan is overleg gevoerd met de Autoriteit en het is 
uitvoerig besproken met de lidstaten binnen het Permanent Comité voor de 
voedselketen en de diergezondheid, 
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT GENOMEN: 
Artikel 1 
Het in artikel 55 van voornoemde Verorden ing 178/2002 bedoelde algemene plan voor 
crisismanagement op het gebied van de veiligheid van levensmiddelen en diervoeders, dat in 
de bijlage is opgenomen, word t bij dit besluit vastgelegd. 
Artikel 2 
Dit besluit treedt in werking op de eerste dag va n de maand die volgt op de bekendmaking in 
het Publicatieblad van de Europese Unie . 
 2   Gedaan te Brussel, op […] 
 Voor de Commissie 
 David BYRNE 
 Lid van de Commissie 
________ 
 3   BIJLAGE 
ALGEMEEN PLAN VOOR CRISISM ANAGEMENT OP HET GEBIED 
VAN LEVENSMIDDELEN/DIERVOEDERS 
1. TOEPASSINGSGEBIED VAN HET ALGEMENE  PLAN VOOR CRISISMANAGEMENT OP 
HET GEBIED VAN LEVENSMIDDELEN /DIERVOEDERS  
In afdeling 3 van hoofdstuk IV van Vero rdening (EG) nr. 178/2002 worden nieuwe 
methoden voor risicomanagement op het terre in van levensmiddele n en diervoeders 
in het vooruitzicht gesteld: de oprichting van een crisis eenheid door de Commissie, 
waarvan de Autoriteit deel uitmaakt, en de goedkeuring van een algemeen plan voor 
crisismanagement op het gebied van leve nsmiddelen/diervoeders, waarin met name 
de praktische procedures voor het manage n van een crisis worden vastgelegd. Het 
algemene plan voor crisismanagement op he t gebied van levensmiddelen/diervoeders 
wordt hierna aangeduid als het “algemeen plan”. 
De drie artikelen van deze af deling houden onderling verband: 
Artikel 55 schrijft voor dat de  Commissie, in nauwe samenwerking met de Autoriteit 
en de lidstaten, een algemeen plan voor  crisismanagement op het gebied van 
levensmiddelen/diervoeders opstelt, waarin de  soorten risicosituaties en de praktische 
procedures voor het managen van een crisis  worden vastgelegd, met inbegrip van de 
te hanteren transparantiebeginse len en een communicatiestrategie. 
Artikel 56 voorziet in de oprichting va n een crisiseenheid door de Commissie. 
Artikel 57 omschrijft de taken van de crisiseenheid. Volgens artikel 55 dienen in het algemene pl an in het bijzonder de soorten situaties 
te worden vastgelegd waarin directe of i ndirecte risico's voor de gezondheid van de 
mens als gevolg van levensmiddelen of dier voeders optreden die waarschijnlijk niet 
met behulp van de bestaande voorzienin gen voorkomen, weggenomen of tot een 
aanvaardbaar niveau terugge bracht kunnen worden of alleen met toepassing van de 
artikelen 53 en 54 niet op toereike nde wijze kunnen worden beheerst. 
Voorts bepaalt artikel 56 dat de Commissi e een crisiseenheid opricht "wanneer zij 
een situatie constateer t waarin een ernstig di rect of indirect risi co voor de gezondheid 
van de mens als gevolg van le vensmiddelen of diervoeders op treedt en dat risico niet 
met behulp van de bestaande voorzieninge n voorkomen, weggenomen of beperkt kan 
worden of met toepassing van de artikelen 53 en 54 alleen niet op toereikende wijze 
kan worden beheerst". 
Derhalve legt het algemene  plan het volgende vast: 
– de crisissituaties 
– de procedure die leidt tot de to epassing van het algemene plan 
– de instelling van een netwerk van crisiscoördinatoren 
– de praktische procedures voor het crisismanagement: 
 4   – de rol van de crisiseenheid 
– het functioneren in de praktijk van de  crisiseenheid (samenstelling, middelen 
ten behoeve van de werkzaamheden, maatregelen) 
– de samenhang tussen de crisiseenheid en het besluitvormingsproces 
– het einde van de crisis 
– de managementprocedures in het geva l van een mogelijk ernstig risico 
– de communicatiestrategie 
– de transparantiebeginselen. 
De in het algemene plan vastgelegde mana gementprocedures bestaan uit richtsnoeren 
voor de lidstaten, de Auto riteit en de Commissie. 
2. CRISISSITUATIES  
2.1. Crisissituaties waarin een ernstig direct of indirect risico voor de gezondheid 
van de mens optreedt 
Crisissituaties zijn situaties waarin sprake  is van dusdanig ernstig e kritische factoren 
dat naar het oordeel van de Commissie het management va n het desbetreffende risico 
als gevolg van levensmiddelen of diervoeders zo gecompliceerd is dat het risico niet met behulp van de bestaande voorzieningen of  met toepassing van de artikelen 53 en 
54 alleen op toereikende wijze kan worden beheerst. 
De ervaring toont aan dat s ituaties waarin risico’s optre den in de regel met behulp 
van de bestaande procedures op toereike nde wijze kunnen worden beheerst. Daarom 
zijn de situaties die als crisissituaties dien en te worden beschouw d maar zeer gering 
in getal, zo ni et uitzonderlijk. 
Hierbij gaat het met name om de volgende kritische factoren: 
de situatie houdt een ernstig direct of indi rect risico voor de gezondheid van de mens 
in en/of wordt als zodanig er varen of in de publiciteit gebracht of kan als zodanig 
ervaren of in de publiciteit gebracht worden  
en 
het risico heeft zich verspreid of zou zich  kunnen verspreiden in een aanzienlijk deel 
van de voedselketen 
en de mogelijke omvang van het risico voor verscheidene lidstaten en/of derde landen is 
aanzienlijk. 
Het algemene plan schrijft de oprichti ng van een crisiseenheid voor wanneer het 
directe of indirecte risico in kwestie als ernstig  wordt beschouwd. Daarom voorziet 
het algemene plan in vrijwel alle gevalle n in de oprichting va n een crisiseenheid. 
 5   2.2. Crisissituaties waarin sprake is van een mogelijk ernstig risico 
Het is belangrijk in dit plan maatregelen vast te leggen voor de  gevallen waarin een 
mogelijk risico bestaat, dat zich tot een ernstig risico kan ontwikkelen dat 
waarschijnlijk niet met behulp van de bestaande voorzieningen voorkomen, 
weggenomen of teruggebracht kan worden of  dat met toepassing van de artikelen 53 
en 54 alleen niet op toereikende wijze kan worden beheerst. In dit geval wordt er geen crisiseenheid opgericht, maar worden  er toereikende voorzieningen getroffen 
om dit soort situaties op doeltre ffende wijze te kunnen beheersen. 
3. P
ROCEDURE DIE LEIDT TOT DE TOEPASSING VAN HET ALGEMENE PLAN  
Informatie, die mogelijk leidt tot de toepassing van het algemene plan voor 
crisismanagement op het gebied van levensmi ddelen/diervoeders en  zo nodig tot de 
oprichting van een crisiseenheid  kan afkomstig zijn van: 
– Kennisgevingen in het kader van het systeem voor snelle waarschuwingen 
(Systeem voor snelle waarschuwingen over levensmiddelen en diervoeders) 
– Informatie van de lidstaten (andere soor ten kennisgevingen, informatie in het 
kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, enz.) 
– Informatie van de Autoriteit 
– Verslagen van het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) 
– Informatie van het EU-epidemiologisch netwerk 
– Informatie van derde landen of  internationale organisaties 
– Andere bronnen (consumentenorganisa ties, het bedrijfsleven, andere 
belanghebbende partijen, de media, enz.). 
Indien de Commissie aan de hand van de be oordeling van de informatie over risico’s 
concludeert dat aan de in de punten 2.1 of 2.2 genoemde voorwaarden zou kunnen 
worden voldaan, neemt zij voorlopig cont act op met de desbetreffende lidstaat 
(lidstaten) ter bestudering van de situatie en met de Autoriteit met het verzoek om 
informatie over het risico in kwestie. 
Aan de hand van de beoordeling van alle besc hikbare informatie ter zake, besluit de 
Commissie of aan de in de punten 2.1 of 2.2 vermelde voorwaarden is voldaan. 
4. I
NSTELLING VAN EEN NETWERK VAN CRISISCOÖRDINATOREN  
Alle lidstaten, de Autoriteit en de Commissie wijzen één crisiscoördinator en 
zijn/haar plaatsvervanger op passend niveau aan. De name n en contactgegevens van 
de aangewezen coördinatoren en hun plaatsvervangers worden aan de Commissie meegedeeld. 
Vergaderingen van de coördinatoren word en korte tijd na hun benoeming door de 
Commissie georganiseerd. Tijdens de eer ste vergadering stelt de Commissie een 
 6   handboek, met inbegrip van een volledige  lijst van de coördinatoren, hun 
plaatsvervangers en contactgegevens, ter beschikking. De handleiding bevat ook een 
lijst van de communautaire referentielaboratoria. Er zal overleg worden gevoerd over praktische procedures, waardoor kan worden  gegarandeerd dat bij een crisis iedere 
coördinator zo spoedig mogelijk kan worden bereikt of dat de samenwerking in verband met de risicocommunicatiestrategi e efficiënt verloopt (zie punt 7). De 
betrokken partijen worden over de resultaten van deze vergaderingen, die voor hen van belang zijn, geraadpleegd. 
Deze praktische procedures moeten sn el handelen garandere n. Voor zover nodig 
zullen deze praktische procedures als bijlag e bij het algemene plan worden gevoegd. 
5. P
RAKTISCHE PROCEDURES VOOR HET CRISISMANAGEMENT IN HET GEVAL VAN EEN 
ERNSTIG DIRECT OF INDIRECT RISICO  VOOR DE GEZONDHEID VAN DE MENS  
5.1. Oprichting van de crisiseenheid 
Als de Commissie aan de hand van de beoorde ling van de informatie over de risico’s 
concludeert dat voldaan zou kunnen wo rden aan de in punt 2.1 vermelde 
voorwaarden, met name dat een ernstig risi co waarschijnlijk is, neemt zij voorlopig 
contact op met de desbetreffende lidstaten om  de situatie te bestuderen en met de 
Autoriteit om informatie over het risico in kwestie in te winnen. 
Op basis van alle beschikbare informatie ter zake, richt de Co mmissie – indien zij 
van oordeel is dat aan de in punt 2.1 ve rmelde voorwaarden wordt voldaan – een 
crisiseenheid op. 
De Commissie stelt de lidstaten en de Autoriteit onmiddellijk in kennis van de 
oprichting van een crisiseenheid. 
Op grond van het besluit tot oprichting van een crisiseenheid dienen de punten 5, 7 
en 8 van het algemene plan door alle be trokken partijen (Com missie, Autoriteit, 
lidstaten) toegepast te worden. 
5.2. Rol van de crisiseenheid 
De crisiseenheid is belast met het verzam elen en evalueren van alle gegevens ter 
zake en de vaststelling van voor het manage ment van de crisis beschikbare opties. 
Zij is ook verantwoordelijk voor de voorlich ting van het publiek over de risico's en 
de in dit verband genomen maatregelen. 
De crisiseenheid is een aanvullend instrume nt om een doeltreffend crisismanagement 
via betere coördinatie en snelle maatrege len te garanderen. Derhalve moeten alle 
leden van de crisiseenheid samenwerken om alle beschikbare informatie ter zake te 
verzamelen en uit te wisselen; zij werken  eveneens samen bij de evaluatie van de 
verzamelde gegevens en om geschikte opties voor risicomanagement  vast te stellen. 
De leden van de crisiseenheid werken ook samen op het gebied van de communicatie 
en stellen de beste middelen en mogelij kheden vast om het publiek op transparante 
wijze voor te lichten.  
 7   De crisiseenheid is evenwel niet verantw oordelijk voor het nemen van besluiten in 
verband met het risicomanagement of voor de uitvoering van de wetgeving (controle-aspecten). 
Haar operationele procedures vervangen ech ter niet de in het kader van de eigen 
bevoegdheid van de Commissie, de lidstaten of de Autoriteit gehanteerde procedures. 
Als gevolg hiervan worden de besluiten in  verband met crisismanagement genomen 
overeenkomstig specifieke, reeds bestaande procedures (met name comitologieprocedures). 
Iedere lidstaat blijft verantwoordelijk voor het toezicht op officiële controles op zijn 
grondgebied. De specifieke regelingen die zij tot coördinatie van de vereiste 
spoedeisende controles in crisissituaties ingevoerd hebben, blijven bestaan. Het directoraat-generaal Gez ondheid en consumentenbescherming is – voor zover 
noodzakelijk – verantwoordelijk voor de u itvoering van spoedeisende inspecties door 
het VVB. 
Ook de Autoriteit blijft verantwoordelijk  voor de procedures in verband met het 
uitbrengen van wetenschappelijk advies, indi en het Wetenschappelijk Comité of een 
van zijn wetenschappelijke panels verzoe ken om dringend wetenschappelijk advies. 
5.3. Functioneren van de crisis eenheid in de praktijk 
Samenstelling 
De crisiseenheid bestaat uit de crisiscoördinatoren (of hun plaatsvervangers) van de 
Commissie en de Autoriteit, de crisisc oördinatoren van de r echtstreeks betrokken 
lidstaten en andere vertegenwoordigers en  de rechtstreeks betrokken lidstaten. De 
Autoriteit biedt de benodigde wete nschappelijke en technische hulp. 
De crisiseenheid heeft tot doel snel en e fficiënt optreden te be vorderen. De leden 
ervan nemen deel aan de gewone en spoe dvergaderingen van de crisiseenheid en 
dienen over een grote mate van deskundigheid  en inzet te beschikken. Zij moeten in 
staat zijn verantwoorde lijkheid te dragen en daarom dienen er personen te worden 
benoemd die zeer verantwoordelijke pos ities bekleden op het gebied van 
levensmiddelen/diervoeders. 
De crisiseenheid kan de expertise van na tuurlijke of rechtspersonen noodzakelijk 
achten voor het crisismanagement en om hun steun op permanente of ad-hocbasis 
verzoeken. Zo kan bijvoorbeeld deskundige n van de communautaire of nationale 
referentielaboratoria worden verzocht om  medewerking indien hun expertise op het 
gebied van laboratoriumanalyses benodigd is. 
De binnen de Commissie en de Autoriteit voor de co mmunicatie betreffende de 
veiligheid van levensmiddelen en diervoeders verantwoordelijke personen worden betrokken bij de werkzaamheden van de crisiseenheid. 
Praktische procedures voor het fu nctioneren van de crisiseenheid 
De crisiscoördinator van de Commissie (of zijn/haar plaatsvervanger) zit de 
crisiseenheid voor. De voorzitter draagt in het bijzonder zorg voor de samenhang 
tussen de werkzaamheden van de crisise enheid en het besluitvormingsproces . 
 8   Hij/zij wordt terzijde gestaan door de hi ertoe in aanmerking komende technische 
deskundigen van de desbetreffende bevoe gde eenheden binnen de Commissie. 
De voorzitter ziet erop toe dat de crisiseenheid efficiënt f unctioneert en dat de taken 
onder de leden worden verdeeld, re kening houdend met hun specifieke kennis.  
Zo spoedig mogelijk nadat besloten is tot de oprichting van een crisiseenheid nodigt 
de voorzitter de coördinator van de Auto riteit en de coördinatoren van de 
rechtstreeks door de crisis getroffen lidst aten voor een eerste vergadering van de 
crisiseenheid uit. De coördinatoren kunne n zich door een beperkt aantal personen 
laten vergezellen. De voorzitter kan in d it verband een maximumaantal vaststellen. 
De coördinator van de Autoriteit en de c oördinatoren van de bi j de crisis betrokken 
lidstaten zien erop toe dat de deelnemers aan de vergaderingen van de crisiseenheid 
beschikbaar en deskundig zijn en de juis te verantwoordelijkheden bezitten. In 
concreto betekent dit dat de  crisiscoördinator of zijn /haar plaatsvervanger alle 
vergaderingen bijwoont en zich laat  vergezellen door bevoegde personen. 
De Autoriteit is –voor zove r nodig – belast met de verl ening van wetenschappelijke 
en technische steun, met name ten aanzien  van de stand van de wetenschappelijke 
kennis (verzamelen en evalueren van alle we tenschappelijke informatie ter zake, die 
betrekking heeft op het risico in kwestie). 
De crisiseenheid onderhoudt na uwe contacten met de belang hebbende partijen, in het 
bijzonder met het oog op de uitwisseling van informatie. 
Middelen ten behoeve van de werkzaamheden 
De Commissie stelt het secretariaat voor de vergaderingen van de crisiseenheid 
(notulen, enz.) en alle pe rsonele en materiële middelen ter beschikking voor een 
efficiënt functioneren van de crisiseen heid (met name vergaderruimten, 
communicatiemiddelen, enz.). 
Voor het doorgeven en verspreiden van informatie, met name verzoeken aan de 
lidstaat (lidstaten) om informatie en de  door de lidstaat (lid staten) teruggezonden 
informatie, maakt de crisiseenheid gebr uik van de technische middelen van het 
RASFF-netwerk. 
Activiteiten van de crisiseenheid 
In overeenstemming met het hierboven vermelde artikel 57 verricht de crisiseenheid 
de volgende activiteiten: 
– Activiteiten in verband met het verzamelen van relevante wetenschappelijke 
gegevens en alle wetensch appelijke informatie waardoor  het risico in kwestie 
zo effectief mogelijk beheerst kan worden. Dit houdt met name in: 
– Uitwisseling van de wetenschappelij ke informatie waarover de diverse 
leden van de crisiseenheid beschikken. 
– Voorzover nodig zal de leden opgedragen worden meer 
wetenschappelijke informatie te verzamelen. 
 9   – Voorzover nodig coördinatie van de be nodigde activiteiten om de lacunes 
op wetenschappelijk gebied aan te vullen. 
– Voorzover nodig zal de leden opgedragen worden contact op te nemen 
met internationale organisaties, betrokken belanghebbende partijen en 
derde landen, zodat alle relevante informatie ter beschikking wordt 
gesteld en uitgewisseld. 
– Voorzover nodig kan de crisisee nheid een beroep doen op de 
communautaire referentielaboratoria. 
Bij de toewijzing van taken in verband me t het verzamelen van wetenschappelijke 
gegevens wordt rekening gehouden met de spec ifieke expertise van de Autoriteit en 
de reeds door de Autori teit ontwikkelde mechanismen voor de uitwisseling van 
wetenschappelijke gegevens over deze them a’s (de netwerken van de Autoriteit). 
Bij de toewijzing van taken kan – zo nodig – ook gedacht worden aan de steun van 
andere door de Commissie beheerde netw erken zoals het systeem voor vroegtijdige 
waarschuwing en maatregelen (EWRS) op he t gebied van ziekten van de mens of 
ADNS op het terrein van de diergezondheid  of de netwerken op onderzoeksterrein 
van DG Onderzoek. 
– Activiteiten in verband met het verzamelen van andere (dan de hierboven 
vermelde wetenschappelijke) relevant e gegevens. Dit houdt met name in: 
– Uitwisseling van alle overige beschi kbare relevante gegevens (resultaten 
van officiële controles, resultaten van door officiële controlelaboratoria 
verrichte analyses, van derde la nden verkregen gegevens enz). 
– Voor zover nodig zullen de leden ta ken worden opgedragen in verband 
met de verzameling van meer informatie. 
– Voor zover nodig zullen de leden ta ken opgedragen worden in verband 
met het leggen van contacten met inte rnationale organisaties, betrokken 
belanghebbende partijen en derde lande n, zodat alle relevante informatie 
ter beschikking wordt ge steld en uitgewisseld. 
– Activiteiten in verband met de evaluati e van de beschikbare informatie. Dit 
houdt met name in: 
– Uitwisseling van de reeds door de leden, met name de Autoriteit, 
uitgevoerde evaluaties of van reeds anderszins beschikbare evaluaties 
– Organisatie van de risico-evaluat ie, waarbij rekening wordt gehouden 
met de bijzondere rol van de Au toriteit bij de  verlening van 
wetenschappelijke en technische st eun aan de crisiseenheid en de 
mogelijkheid blijft bestaan de Autoriteit om een formeel wetenschappelijk advies te verzoeken. 
– Voorzover nodig beroep op de techni sche steun van de communautaire 
referentielaboratoria in verband met aspecten van analyses. 
 10   – Activiteiten in verband met de inventar isatie van de mogelijke opties om het 
risico voor de gezondheid van de mens te voorkomen, weg te nemen of tot een 
aanvaardbaar niveau terug te  brengen en actualisering van deze opties op basis 
van de nieuwe informatie en de ontw ikkeling van de situ atie. Dit houdt met 
name in: 
– De leden van de crisiseenheid werken samen om de mogelijke opties vast 
te stellen. 
– Zij stellen een gezamenlijk verslag op over de mogelijke opties. Dit 
verslag zal een motivering van de ke uze voor iedere optie bevatten, met 
name de voornaamste resultaten va n de evaluatie van de beschikbare 
gegevens. 
– Activiteiten in verband met de wij ze waarop het publiek voorgelicht wordt 
omtrent de risico’s in kwesti e en de genomen maatregelen. 
Deze kwestie wordt verder uitgewerkt in punt 7. NB: De crisiseenheid kan ten behoeve va n al deze activiteite n verzoeken om de 
permanente of ad-hocsteun van bepaalde personen, indien hun kennis onontbeerlijk 
wordt geacht 
5.4. Samenhang tussen de crisiseenheid en het besluitvormingsproces 
Maatregelen ten behoeve van het crisismanagement 
De maatregelen ten behoeve van het crisismanagement om vatten alle maatregelen die 
noodzakelijk zijn om het risico in kwestie te voorkomen, beperken of weg te nemen: 
sommige daarvan vallen onder verantwoordel ijkheid van de crisiseenheid en andere 
onder die van de Commissie en/of de li dstaten. Er wordt op gewezen dat deze 
maatregelen geen afbreuk doen aan de mogelijkheid die de Commissie krachtens 
artikel 53, lid 2, bezit, namelijk om in dri ngende gevallen voorlopige maatregelen te 
nemen, na de betrokken lidstaten te hebbe n geraadpleegd en de overige lidstaten 
daarvan in kennis te hebben gesteld. 
Fase 1 
– De Commissie roept de crisiseenhe id zo spoedig mogelijk na de 
oprichting ervan bijeen. 
– De crisiseenheden functi oneren overeenkomstig het in de punten 5, 7 en 
8 bepaalde. 
Fase 2 
– De door de crisiseenheid  vastgestelde opties wo rden doorgegeven aan de 
Commissie, die ze op haar beurt onmiddellijk doorgeeft aan de lidstaten. 
– De Commissie bereidt – zo nodig – de te nemen maatregelen voor. Zij 
kan ook de Autoriteit verzoeken om  een dringend wetenschappelijk 
advies, wanneer een formeel wetenschappelijk advies van de Autoriteit noodzakelijk wordt geacht. 
 11   Fase 3 
– Vergadering van het Permanent Comité voor de voedselketen en de 
diergezondheid om – zo nodig – de  voorgestelde maatregelen te 
bestuderen en er advies over uit te brengen. 
– Indien noodzakelijk, goedkeuring van noodmaatregelen, met name 
overeenkomstig de in de artikelen 53 en 54 van Verordening (EG) nr. 178/2002 vastgelegde procedures. 
– In het geval van een verzoek om dri ngend wetenschappelijk advies neemt 
de Autoriteit de maatregelen die n oodzakelijk zijn om het advies zo 
spoedig mogelijk te kunnen uitbrengen. 
Tijdens de duur van de crisis te nemen permanente maatregelen 
– Gedurende de gehele crisis verzamelt de crisiseenheid voortdurend de hiertoe 
in aanmerking komende gegevens en evalueert zij de mogelijke opties opnieuw. De geactualiseerde opties worden aan de Co mmissie en de  lidstaten 
doorgegeven. De Commissie kan gewijzig de maatregelen opstellen en deze 
voorleggen aan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid. 
– Gedurende de gehele crisis houdt het Pe rmanent Comité voor de voedselketen 
en de diergezondheid vaste en spoedve rgaderingen ter uitwisseling van alle 
relevante informatie, met name betreffende de goedkeuring van alle noodzakelijke maatregelen en de follo w-up van de implementatie van de 
maatregelen inzake het crisismanageme nt (verslagen van de betrokken 
lidstaten, die zijn voorgelegd aan en be sproken binnen het Permanent Comité 
voor de voedselketen en  de diergezondheid). 
– Gedurende de gehele crisis houdt de  crisiseenheid het publiek en de 
belanghebbende partijen op de hoogte door mi ddel van de in punt 7 beschreven 
communicatiestrategie en in overeenst emming met de in punt 8 vermelde 
transparantiebeginselen. 
Samenhang tussen de crisiseenheid en het besluitvormingsproces 
– Door middel van praktische mech anismen wordt gewaarborgd dat de 
werkzaamheden van de crisiseenheid en het besluitvormingsproces adequaat op elkaar zijn afgestemd. Met name het Pe rmanent Comité voor de voedselketen 
en de diergezondheid wordt op de hoogte gehouden van de werkzaamheden 
van de crisiseenheid en de Autorite it wordt uitgenodigd v oor vergaderingen 
van het Permanent Comité. De crisis eenheid wordt voortdurend in kennis 
gesteld van de in het kader van het besluitvormingsproces genomen 
maatregelen, zodat zij de informa tie dienaangaande kan coördineren. 
5.5. Einde van de crisis 
De hierboven vermelde procedures blijven va n kracht, totdat de crisiseenheid wordt 
ontbonden. Wanneer de Commissie – na raa dpleging van de crisiseenheid en in 
nauwe samenwerking met de lidstaten via het Permanent Comité voor de 
voedselketen en de dierg ezondheid – concludeert dat de werkzaamheden van de 
 12   crisiseenheid zijn voltooid omdat het risico onder controle is, kan zij de crisiseenheid 
ontbinden. 
5.6. Beoordeling achteraf van de crisis 
Er vindt een algemene beoordeling achtera f van de crisis plaats, waarbij de 
belanghebbende partijen zijn  betrokken. Na afloop van de crisis vindt er een 
vergadering van de crisiscoördinatoren pl aats om het functioneren van de bij het 
management van de crisis gehanteerde middelen in het licht van de beoordeling 
achteraf van de crisis en op basis van de opgedane ervaringen te verbeteren. 
6. MANAGEMENTPROCEDURES IN HET GEVAL VAN EEN MOGELIJK ERNSTIG RISICO  
Indien aan de hand van de beoordeling va n de informatie over risico’s wordt 
geconcludeerd dat voldaan zou kunnen word en aan de voorwaarden in punt 2.2, 
neemt de Commissie voorlopig contact op me t de betrokken lidstaat (lidstaten) ter 
bestudering van de situatie en  met de Autoriteit met het verzoek om informatie over 
het risico in kwestie. 
Indien de Commissie aan de hand van de beoordeling van alle beschikbare 
informatie ter zake concludeert dat aan  de in punt 2.2 vastgelegde voorwaarden 
wordt voldaan, deelt zij de lidstaten en de  Autoriteit onmiddellijk mee dat de punten 
6, 7 en 8 van het algemene plan van toepassing zijn. 
Zodra is besloten dit gedeelte van het al gemene plan van toep assing te verklaren, 
neemt de Commissie de volgende maatregelen: 
– Zij neemt contact op met de rechtstreeks be trokken lidstaten en de Autoriteit met 
het verzoek hun interne systeem voor cris ismanagement in werking te laten 
treden. Zo nodig dienen de door de Au toriteit ontwikkelde mechanismen tot 
uitwisseling van wetenschappelijke gege vens in noodsituaties (de netwerken van 
de Autoriteit) in werking te worden gezet. 
– Zo nodig verzoekt zij om de inschakeli ng van de bevoegde laboratoria en de 
uitwisseling van de result aten van hun analyses. 
– Zij neemt contact op of houdt vergader ingen met de rechtstreeks betrokken 
lidstaten en de Autoriteit, zodat alle relevante informatie wordt uitgewisseld 
(wetenschappelijke gegevens , controlegegevens, enz.). 
– Maatregelen op het gebied van de comm unicatie (zie punt 7). De in punt 8 
vermelde transparantiebeginselen zijn van toepassing. 
Deze maatregelen blijven van kracht totdat er  een vollediger beeld van het risico is 
verkregen. Als het risico erns tig wordt geacht en de Co mmissie van oordeel is dat 
aan de voorwaarden van punt 2.1 wordt vol daan, wordt een cris iseenheid opgericht 
en zijn de in de punten 5, 7 en 8 bedoelde procedures van toepassing. 
Als het risico niet dusdani ge vormen aanneemt dat het als ernstig wordt beschouwd, 
gelden de normale, bestaande bepalingen voor riscomanagement. 
 13   7. COMMUNICATIESTRATEGIE  
De crisiseenheid ontwikkelt – afhankeli jk van het geval in kwestie – haar 
communicatiestrategie ter voorlichting van het publiek omtrent het risico en de 
getroffen maatregelen. 
Deze communicatiestrategie heeft onder m eer betrekking op de inhoud van de 
boodschap en de timing van de informatie betreffende het geval in kwestie, met inbegrip van de juiste wijze om deze vrij te geven. 
Bij de strategie worden de specifieke ke nnis en verantwoordeli jkheden van elk van 
haar leden in aanmerking genomen, zodat het publiek op gecoördineerde, 
samenhangende en transparante wijze kan worden voorgelicht. Hiertoe zijn de volgende procedures vastgelegd: 
–  - de binnen de Commissie voor de communicatie op het gebied van de 
veiligheid van levensmiddelen en diervoe ders verantwoordeli jke persoon en de 
binnen de Autoriteit voor de communicatie verantwoordelijke persoon zullen betrokken worden bij de werkzaamheden van de crisiseenheid. 
–  - de rechtstreeks door de crisis getro ffen lidstaten, die op grond daarvan lid van 
de crisiseenheid zijn, zetten zich er te n volle voor in dat hun communicatie in 
overeenstemming is met de door de  crisiseenheid gecoördineerde 
communicatiestrategie. 
–  - ook de lidstaten die geen lid van de crisiseenheid zijn, worden via hun 
crisismanagementcoördinatoren betr okken bij de door de crisiseenheid 
gecoördineerde strategie met het oog op een samenhangende risicocommunicatie. 
In het kader van de strate gie van de crisiseenheid wo rdt gebruik gemaakt van de 
meest aangewezen welke kanalen voor commu nicatie met het Europees Parlement, 
betrokken derde landen en betrokken pa rtijen voor het geval in kwestie. 
De door de crisiseenheid ontwikkelde communicatiestrategie omvat – zo nodig – ook 
toereikende voorlopige contacten met be langhebbende partijen, met name indien 
informatie wordt vrijgegeven over een bepaalde merknaam of de naam van een bedrijf. 
In de communicatiestrategie wordt bij he t doorgeven van informatie rekening 
gehouden met de specifieke rol van de orga nisaties die de be langhebbende partijen 
op Europees niveau vertegenwoordigen. 
In het kader van de communicatiestrategie zullen ook goed gecoördineerde contacten 
met betrokken derde landen worden ontwikke ld, zodat hun duidelijke, nauwkeurige 
en samenhangende informatie kan worden verstrekt. Ook zal in de communicatiestrategie aandacht worden be steed aan adequate communicatiekanalen 
om derde landen ervan in kennis te st ellen dat de crisis ten einde is. 
De communicatiestrategie waarborgt de transparantie van de communicatie in 
overeenstemming met de in punt 8 uitgewerkte beginselen. 
 14   Wanneer er sprake is van communicatie van informatie overeenkomstig punt 6 van 
het algemene plan, dient er eveneens op te worden toegezien dat de communicatie de 
vereiste samenhang vertoont. De in punt 6 bedoelde contacten en vergaderingen 
maken – zo nodig – deel uit van een in ove reenstemming met dit punt te ontwikkelen 
communicatiestrategie. 
8. TRANSPARANTIEBEGINSELEN  
Bij haar communicatie ziet de crisiseenheid er nauwgezet op toe dat de transparantie 
in het kader van de in artikel 10 va n Verordening (EG) nr. 178/2002 bedoelde 
beginselen inzake informatie va n het publiek gewaarborgd wordt. 
De algemene voorschriften inzake geheimhouding blijven van kracht. Voorts zijn de 
in artikel 52 van Verordening (EG) nr . 178/2002 bedoelde speci fieke voorschriften 
inzake geheimhouding van toepassing op de uitwisseling van informatie in het kader van de RASFF. 
Indien de crisiseenheid de resultaten van de door de Autoriteit voor haar uitgevoerde 
werkzaamheden mededeelt, zijn de in de artikelen 38 en 39 van Verordening (EG) 
nr. 178/2002 vastgelegde beginselen in zake transparantie en geheimhouding ten 
aanzien van de resultaten van de werk zaamheden van de Autoriteit van toepassing. 
 
________________