VERORDENING (EEG) Nr. 830/92 VAN DE RAAD van 30 maart 1992 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van bepaalde garens van polyester (kunstmatige stapelvezels) van oorsprong uit Taiwan, Indonesië, India, de Volksrepubliek China en Turkije en tot definitieve inning van het voorlopige recht

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 12,

Na een formeel verzoek te hebben gericht tot de Associatieraad EEG-Turkije overeenkomstig artikel 47, lid 1, van het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije (2) en bij ontstentenis van een beslissing van de Associatieraad binnen de termijn bedoeld in artikel 47, lid 2, van dat Protocol,

Gezien het voorstel dat de Commissie heeft ingediend na overleg in het bij de genoemde verordening ingestelde Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. VOORLOPIGE MAATREGELEN

(1) De Commissie heeft bij Verordening (EEG) nr. 2904/91 (3) een voorlopig anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van bepaalde garens van polyesterstapelvezels van de GN-codes 5509 21 10, 5509 21 90, 5509 22 10, 5509 22 90, 5509 51 00 en 5509 53 00, van oorsprong uit Taiwan, Indonesië, India, de Volksrepubliek China en Turkije en de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van de betrokken garens van oorsprong uit de Republiek Korea en betreffende de invoer van naaigaren van GN-code 5508 10 11 van oorsprong uit alle bij de procedure betrokken landen beëindigd.

De Raad heeft dit recht bij Verordening (EEG) nr. 202/92 (4) met ten hoogste twee maanden verlengd.

B. VERDERE PROCEDURE

(2) Na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht werden de belanghebbenden op hun verzoek in de gelegenheid gesteld door de Commissie te worden gehoord. Zij brachten bovendien schriftelijke opmerkingen naar voren waarin zij hun standpunt ten aanzien van de bevindingen bekendmaakten.

(3) Sommige exporteurs, die zich niet aan de Commissie kenbaar hadden gemaakt binnen de in het bericht van inleiding vastgestelde termijn, beantwoordden de vragenlijst van de Commissie in het algemeen geruime tijd nadat het onderzoek ter plaatse in de diverse landen van uitvoer had plaatsgevonden en, in talrijke gevallen, na de vaststelling van de voorlopige maatregelen. Deze exporteurs werden op hun verzoek door de Commissie gehoord en hun standpunten werden in overweging genomen, doch een nieuw onderzoek kon jegens hen niet meer worden ingesteld aangezien dit de procedure al te zeer zou hebben vertraagd. Met hun antwoorden op de vragenlijsten kon derhalve geen rekening worden gehouden.

(4) De belanghebbenden werden op hun verzoek in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was de instelling van definitieve rechten en de definitieve inning van de uit hoofde van het voorlopige recht als zekerheidstelling gestorte bedragen aan te bevelen. Voorts werd een termijn vastgesteld binnen dewelke zij hun opmerkingen ten aanzien van deze mededeling naar voren konden brengen.

(5) De mondelinge en schriftelijke opmerkingen van de partijen werden in overweging genomen en de bevindingen van de Commissie werden voor zover nodig dienovereenkomstig aangepast.

(6) Wegens de ingewikkeldheid van de procedure, waarbij een grote hoeveelheid gegevens en talrijke argumenten tot in bijzonderheden dienden te worden onderzocht, kon het onderzoek niet binnen de normale tijdsduur worden voltooid, zoals in overweging 9 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 is uiteengezet.

C. ONDERZOCHT PRODUKT, SOORTGELIJK PRODUKT

i) Omschrijving van het produkt

(7) De Fédération Internationale de la Fileterie voerde aan, en de in overweging 11 van Verordening

(EEG) nr. 2904/91 bedoelde importeur en eindproducent van het naaigaren in de Gemeenschap blijft bij dit standpunt, dat de zogenaamde "grijze garens", met andere woorden de 100 % polyestergarens die voor de vervaardiging van naaigaren worden gebruikt, niet hetzelfde produkt zijn als de andere polyestergarens van stapelvezels waarop de procedure betrekking heeft, aangezien zij andere technische kenmerken hebben en voor andere doeleinden worden gebruikt. In het algemeen werd echter geen nieuw bewijsmateriaal voorgelegd waaruit bleek dat de beweerde bijzondere kenmerken van deze "grijze garens" niet eveneens worden aangetroffen in andere garens die voor het breien en weven bestemd zijn.

De Raad bevestigt de bevindingen van de Commissie ter zake die in de overwegingen 10 en 11 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 zijn neergelegd.

ii) Soortgelijk produkt

(8) In overweging 12 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 kwam de Commissie tot de conclusie dat alle polyestergarens die in de bij de procedure betrokken landen van uitvoer worden vervaardigd en die welke in de Gemeenschap worden geproduceerd soortgelijke produkten zijn. Eén Chinese exporteur betoogde dat de garens die hij naar de Gemeenschap uitvoerde niet vergelijkbaar waren met de garens die in de Gemeenschap of in de andere bij de procedure betrokken landen werden vervaardigd. De betrokken exporteur staafde zijn bewering met het argument dat de garens die hij in het onderzoektijdvak naar de Gemeenschap had uitgevoerd volgens een ander procédé waren vervaardigd, namelijk niet door "air-splicing", dat zij van een minder goede winding waren voorzien, de reputatie hadden van slechte kwaliteit te zijn en voor de vervaardiging van weefsels van minderwaardige kwaliteit werden gebruikt.

Het feit dat de betrokken Chinese garens niet "air-spliced" zijn en een winding van minder goede kwaliteit hebben, doet niet af aan het feit dat zij volgens dezelfde basistechnieken worden vervaardigd en dezelfde fysieke en technische kenmerken bezitten als alle andere betrokken garens.

Daar komt nog bij dat de beweerde verschillen ten aanzien van de gebruiksmogelijkheden van de betrokken Chinese garens en de appreciatie van de consument uitsluitend de kwaliteit van de garens betreffen en in het kader van deze procedure niet bepalend zijn voor de definitie van soortgelijk produkt.

Gelet op het bovenstaande is de Commissie van mening dat de betrokken Chinese garens en de in de andere exporterende landen en in de Gemeenschap vervaardigde polyestergarens soortgelijke produkten zijn in de zin van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

De Raad bevestigt deze conclusie.

D. DUMPING

i) Normale waarde

(9) Ten behoeve van de definitieve vaststellingen werd de normale waarde op dezelfde wijze berekend als bij de voorlopige vaststellingen.

(10) Twee Indiase exporteurs voerden aan dat, voor de vaststelling van de normale waarde, sommige kosten en uitgaven naar verhouding van de in een bepaald tijdsbestek vervaardigde hoeveelheden en niet naar verhouding van de omzet dienen te worden toegerekend. De Commissie achtte deze eis aanvaardbaar wat de fabricagekosten van één producent betreft, gezien het aanvullende bewijsmateriaal dat hieromtrent werd overgelegd. Wat de financiële uitgaven betreft, heeft de Commissie haar voorlopige vaststellingen herzien en deze toerekeningsmethode voor beide exporteurs aanvaard voor het gedeelte van de uitgaven dat duidelijk verband houdt met de financiering van fabrieken en machines. Bij gebreke van boekhoudkundige gegevens die de toerekening van de andere uitgaven op een andere grondslag dan de omzet rechtvaardigen, gaat de Commissie ervan uit dat de eisen van de betrokken exporteurs ten aanzien van deze uitgaven dienen te worden afgewezen.

(11) Eén van de in overweging 10 genoemde exporteurs eiste bovendien dat een gedeelte van de inkomsten van de onderneming in mindering zou worden gebracht op de voor de berekening van de normale waarde in aanmerking genomen uitgaven. Aangezien deze inkomsten kennelijk noch op regelmatige grondslag worden ontvangen noch rechtstreeks verband houden met het betrokken produkt, is de Commissie van mening dat ook deze eis dient te worden verworpen.

(12) Twee Indiase exporteurs voerden aan dat bij de vaststelling van de normale waarde voor het uitgevoerde produkt, dat niet op de binnenlandse markt werd verkocht, de Commissie er ten onrechte van uitgegaan was dat de betrokken garens volledig geverfd waren, terwijl zij in werkelijkheid slechts gedeeltelijk geverfd waren. Aan de hand van het door een van de betrokken exporteurs voorgelegde bewijsmateriaal heeft de Commissie een nieuwe berekening gemaakt van de samengestelde normale waarde voor bepaalde van deze garens waarbij rekening is gehouden met dit argument. Het door de andere exporteur verstrekte bewijsmateriaal wordt door de Commissie ontoereikend geacht om haar voorlopige bevindingen te wijzigen.

(13) Een andere Indiase exporteur betoogde dat de kosten van grondstoffen die door de Commissie in aanmerking waren genomen voor de vaststelling van de normale waarde voor de betrokken garens hoger waren dan de werkelijk gemaakte kosten. Het door deze exporteur tot staving van zijn bewering overgelegde bewijsmateriaal week echter aanzienlijk af van het bewijsmateriaal dat de Commissie tijdens het onderzoek ter plaatse werd verstrekt en dat zij aldaar had onderzocht en zij is derhalve van mening dat deze eis dient te worden afgewezen.

(14) Gelet op het bovenstaande bevestigt de Raad de gevolgtrekkingen van de Commissie.

Bij gebreke van nieuwe argumenten van de zijde van de belanghebbenden, andere dan die bedoeld in de overwegingen 10 tot en met 13, bevestigt de Raad bovendien de voor de vaststelling van de normale waarde toegepaste methode als bedoeld in de overwegingen 13 tot en met 19 van Verordening (EEG) nr. 2904/91.

ii) Prijs bij uitvoer

(15) De Raad bevestigt de voor de vaststelling van de prijzen bij uitvoer toegepaste methode als bedoeld in de overwegingen 20, 21 en 22 van Verordening (EEG) nr. 2904/91, aangezien de belanghebbenden hieromtrent geen opmerkingen van betekenis naar voren hebben gebracht.

iii) Vergelijking

(16) In het stadium van de voorlopige vaststellingen vroegen de Indiase exporteurs die hun medewerking verleenden aan het onderzoek dat rekening zou worden gehouden met invoerheffingen op grondstoffen die fysiek in het soortgelijke produkt zijn verwerkt, aangezien deze heffingen uitsluitend worden toegepast op produkten die in India worden verbruikt en niet op die welke voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemd zijn. Dit verzoek werd ingewilligd voor zover toereikend bewijsmateriaal werd verstrekt.

(17) Voor drie Indiase exporteurs overschreed de hoeveelheid grondstoffen die feitelijk werd gebruikt bij de vervaardiging van het betrokken produkt dat gedurende het onderzoektijdvak naar de Gemeenschap werd uitgevoerd, de hoeveelheid waarvoor vrijstelling van invoerheffingen gold. Het tekort werd aangevuld met grondstoffen tegen binnenlandse prijzen die - volgens het Indiase aanvullingssysteem - achteraf kunnen worden vervangen door grondstoffen waarop geen invoerheffingen rusten.

Twee van de drie betrokken exporteurs betwistten de hoogte van het bedrag dat werd ingecalculeerd ten einde rekening te houden met de invoerheffingen. Zij voerden aan dat de kosten die de Commissie als grondslag had genomen bij de berekening van deze correctie voor de hoeveelheid grondstoffen die de van invoerheffingen vrijgestelde hoeveelheid overschreed, niet de werkelijk gemaakte kosten waren. De kosten van de betrokken grondstoffen konden echter niet worden vastgesteld aan de hand van de documenten die de Commissie ten tijde van het onderzoek ter plaatse werden voorgelegd aangezien deze documenten onvolledig waren en de Commissie niet in staat stelden de latere, van invoerheffingen vrijgestelde, invoer van grondstoffen toe te rekenen aan de in de onderzoekperiode verrichte uitvoertransacties waarvoor grondstoffen tegen binnenlandse prijzen werden gebruikt. Met het oog hierop en conform artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88, achtte de Commissie het redelijk de voor de betrokken grondstoffen in aanmerking te nemen correctie te berekenen aan de hand van andere beschikbare informatie, met name de internationale prijzen van polyestervezels voor de maand december 1989 zoals deze in de "Cotton Outlook" werden bekendgemaakt.

Verscheidene maanden na het onderzoek ter plaatse werden door de betrokken exporteurs nog documenten en facturen overgelegd doch deze konden in dit stadium van de procedure niet meer worden geverifieerd en dienden derhalve van de hand te worden gewezen. De Commissie blijft bij haar standpunt ten aanzien van de correctie voor de invoerheffingen op grondstoffen voor de twee betrokken exporteurs.

(18) Een van de in overweging 17 genoemde Indiase exporteurs voerde bovendien aan dat voor de uitvoer van bepaalde monsters die als luchtvracht werden verzonden, de toerekening van de kosten van vervoer aan de prijs bij uitvoer diende te geschieden op basis van de gemiddelde transportkosten voor de resterende uitvoertransacties. De Commissie is evenwel van mening dat de genoemde transacties, gezien hun omvang, niet als monsters kunnen worden aangemerkt en dat de toerekening derhalve op basis van de feitelijke met bewijsstukken gestaafde transportkosten dient plaats te vinden. Deze exporteur betwistte eveneens het bedrag waarmee de normale waarde werd aangepast ten einde rekening te houden met kortingen voor contante betaling. Aangezien het tot staving van deze bewering voorgelegde bewijsmateriaal niet in overeenstemming is met de bewijsstukken die ten kantore van de exporteurs werden onderzocht, acht de Commissie het niet gerechtvaardigd haar voorlopige vaststelling hieromtrent te wijzigen.

(19) In overweging 25 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 aanvaardde de Commissie op verzoek van verscheidene Indiase exporteurs een correctie voor de in een eerder stadium betaalde rechten en indirecte belastingen op de in het soortgelijke produkt verwerkte materialen wanneer dit produkt voor gebruik in India bestemd is, doch die bij uitvoer naar de Gemeenschap door de Indiase overheid worden terugbetaald.

(20) De klager voerde aan dat het bedrag van de correctie niet in overeenstemming is met artikel 2, lid 10, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 aangezien het hoger is dan het bedrag van de rechten en heffingen waaraan de in het soortgelijke produkt verwerkte materialen zijn onderworpen.

De Commissie wijst er nogmaals op dat uit geverifieerde informatie blijkt dat het feitelijk terugbetaalde bedrag waarvoor de correctie werd toegestaan in overeenstemming was met de werkelijk geheven rechten en heffingen.

(21) In overweging 18 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 zet de Commissie uiteen om welke redenen de samengestelde normale waarde van het in India vervaardigde soortgelijke produkt als basis voor de vaststelling van de normale waarde in China werd genomen.

(22) De Chinese exporteur voerde aan, om de in overweging 8 genoemde redenen, dat indien de Commissie niet aanvaardde dat zijn garens niet vergelijkbaar waren met de andere polyestergarens waarop de procedure betrekking had, een correctie op de normale waarde diende te worden toegepast ten einde rekening te houden met verschillen in fysieke kenmerken die van invloed zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen van de betrokken Chinese en Indiase garens.

De bij het onderzoek gedane vaststellingen en het door deze exporteur verstrekte aanvullende bewijsmateriaal brengen de Commissie tot de conclusie dat het dienstig is de normale waarde uitsluitend te corrigeren voor het effect op de marktwaarde van bepaalde kwaliteitsverschillen, te weten het feit dat de garens niet "air-spliced" zijn en dat zij niet van een kwalitatief hoogstaande winding zijn voorzien. De gevraagde correctie werd derhalve in redelijkheid geraamd op 5 % en de normale waarde werd dienovereenkomstig verlaagd.

(23) De Raad bevestigt deze bevindingen en conclusies.

iv) Dumpingmarges

(24) De normale waarde en de prijzen bij uitvoer werden transactie per transactie vergeleken voor elk van de betrokken exporteurs die hun medewerking hadden verleend aan het onderzoek. Uit een laatste onderzoek van de feiten blijkt het bestaan van dumping ten aanzien van de invoer van het betrokken produkt van oorsprong uit Taiwan, Indonesië, India, de Volksrepubliek China en Turkije voor alle betrokken exporteurs, waarbij de marge van dumping gelijk is aan het bedrag waarmee de normale waarde, zoals deze uiteindelijk werd vastgesteld met inachtneming van de in de overwegingen 10, 12 en 22 genoemde correcties, de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap overschrijdt.

(25) In overweging 27 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 geeft de Commissie de mening te kennen dat, aangezien de exporteurs in de Volksrepubliek China niet vrij zijn hun prijzen bij uitvoer zelf te bepalen, één enkele dumpingmarge dient te worden vastgesteld voor al deze exporteurs, met uitzondering van "Guangying Spinning Co. Ltd" waarvoor een afzonderlijke dumpingmarge werd vastgesteld. Deze onderneming is een "joint venture" van vennoten uit China en Hong-Kong, waarbij de laatstgenoemden bindingen hebben met een groep in de Gemeenschap die het betrokken produkt importeert.

(26) De indiener van de klacht voerde aan dat deze individuele behandeling van de genoemde exporteur discriminerend was ten aanzien van andere producenten in de Gemeenschap die het betrokken produkt eveneens importeren.

Het feit dat Guangying Spinning Co. Ltd via zijn partner in Hong-Kong gelieerd is met deze groep in de Gemeenschap was niet de reden waarom de Commissie meende deze onderneming een individuele behandeling te moeten toekennen. Zoals in overweging 27 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 is uiteengezet werd deze individuele behandeling aan Guangying Spinning Co. Ltd toegekend omdat deze onderneming in de Volksrepubliek China een bepaalde mate van economische onafhankelijkheid geniet. De Commissie acht dit een voldoende garantie dat de maatregelen die zij neemt niet zullen worden ontdoken door een verlegging, via deze onderneming, van de uitvoer van andere exporteurs in China waarvoor hogere dumpingmarges gelden. Er is derhalve geen sprake van discriminatie en de argumenten van de indiener van de klacht worden niet aanvaard.

(27) Voor de Indiase exporteurs die hun medewerking verleenden aan het onderzoek doch waarbij om de in overweging 5 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 vermelde redenen geen onderzoek ter plaatse werd ingesteld, werd de gewogen gemiddelde dumpingmarge toegepast die uiteindelijk voor de onderzochte Indiase exporteurs werd vastgesteld.

De indiener van de klacht betwistte deze werkwijze met het argument dat iedere dumpingmarge die niet op individuele grondslag of voor een geheel land wordt vastgesteld arbitrair is. De door de klager voorgestelde alternatieve methode kwam echter eveneens neer op een afzonderlijke dumpingmarge voor de niet onderzochte exporteurs die hun medewerking hadden verleend, met dit verschil dat deze dumpingmarge hoger was dan die welke door de Commissie werd vastgesteld.

Aangezien de te onderzoeken ondernemingen door de Commissie werden geselecteerd en alle exporteurs die hun medewerking verleenden hiervan aan het begin van het onderzoek in kennis werden gesteld en geen bezwaren naar voren brachten, ziet de Commissie geen reden om de toegepaste methode te wijzigen.

(28) De gewogen gemiddelde anti-dumpingmarges voor elke exporteur, uitgedrukt als een percentage van de prijzen cif grens Gemeenschap zijn als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Het gewogen gemiddelde van de voor de onderzochte exporteurs vastgestelde dumpingmarges bedroeg 2,9 %. Dit percentage wordt als een passende dumpingmarge beschouwd voor de niet onderzochte exporteurs in India die hun medewerking verleenden. >RUIMTE VOOR DE TABEL>

(29) De voor Guangying Spinning Co. Ltd, Guangzhou en P.T. Kewairam Indonesia, Bandung vastgestelde dumpingmarges kunnen als onbeduidend worden beschouwd en in het kader van deze procedure wordt de invoer van deze twee ondernemingen dan ook geacht niet met dumping te hebben plaatsgevonden.

(30) In de overwegingen 30 en 31 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 ging de Commissie nader in op de vraag welke dumpingmarge diende te worden vastgesteld voor de exporteurs die noch de vragenlijst van de Commissie binnen de vastgestelde termijn hadden beantwoord, noch zich anderszins kenbaar hadden gemaakt en op de daarmee verband houdende kwestie van het gebruik van beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88. De Commissie heeft een onderscheid gemaakt tussen de diverse betrokken landen naar gelang de verhouding tussen de door de medewerkende exporteurs gemelde hoeveelheden en de totale uitvoer van het betrokken land. Op die grondslag werden de dumpingmarges voor de exporteurs in landen waar de gemelde uitvoer een aanzienlijk percentage van de totale uitvoer vertegenwoordigde, hetgeen het geval was voor India en de Volksrepubliek China, geacht gelijk te zijn aan de hoogste dumpingmarge die voor een onderzochte exporteur in het betreffende land werd geconstateerd. Voor de exporteurs in landen waar de gemelde uitvoer slechts een gering percentage van de totale uitvoer vertegenwoordigde, namelijk voor Taiwan, Indonesië en Turkije, werden de dumpingmarges vastgesteld op basis van andere beschikbare informatie, in het bijzonder die welke in de klacht en in de statistieken van Eurostat vervat was, in zoverre nodig gecorrigeerd, aangezien de informatie die in deze landen werd verkregen van de exporteurs die hun medewerking hadden verleend niet als representatief voor alle andere exporteurs kon worden beschouwd.

(31) Vertegenwoordigers van de Indonesische Regering en van de exporteurs in Indonesië en Taiwan voerden aan dat het hoge niveau van de voor het gehele land geldende voorlopige dumpingmarge in het geheel niet de werkelijke prijzen en kosten in deze landen weergeeft. De Commissie zou zich derhalve voor het vaststellen van de normale waarde niet moeten baseren op hetgeen in de klacht wordt beweerd doch zou haar vaststellingen meer in overeenstemming moeten brengen met de tijdens het onderzoek geverifieerde informatie. Bovendien stelden zij de Commissie statistische gegevens ter beschikking betreffende het type produkt dat in hoofdzaak uit deze twee landen naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd, aangezien deze informatie niet in de statistieken van Eurostat voorkwam.

De Commissie wijst erop dat ofschoon de in de klacht vermelde kosten van de grondstoffen van de betrokken garens grotendeels overeenstemmen met de gemiddelde kosten die in alle bij de procedure betrokken uitvoerende landen werden geconstateerd, dit niet het geval is voor de algemene kosten en de winsten, die in het algemeen veel lager zijn dan in de klacht wordt beweerd. Deze overwegingen, gestaafd door onafhankelijke bronnen, met name de vergelijkende studie van de produktiekosten die in 1989 werd gemaakt door de International Textile Manufacturers Federation, en de gegevens die werden verstrekt in verband met de diverse soorten produkten die momenteel worden uitgevoerd door andere bedrijven dan die welke in Taiwan en Indonesië aan een onderzoek werden onderworpen, waren voor de Commissie aanleiding de normale waarde voor de definitieve vaststelling van de dumpingmarges die op alle exporteurs van deze twee landen van toepassing zijn te herzien, met name door op de in de klacht verstrekte informatie in zoverre nodig aanvullende correcties toe te passen.

(32) De Vereniging van Exporteurs in Turkije had ernstige twijfels omtrent de juistheid van de Eurostat-statistieken die voor de vaststelling van de voor alle Turkse exporteurs geldende dumpingmarge werden gebruikt. De betrokken nationale douaneautoriteiten stelden desgevraagd een onderzoek in waaruit bleek dat een aanzienlijk gedeelte van de invoer die in Eurostat onder de GN-codes voor de betrokken garens van oorsprong uit Turkije is geregistreerd foutief werd ingedeeld. Deze goederen hadden namelijk moeten worden ingedeeld onder een andere GN-code dan die waarop de procedure van toepassing was. Deze vergissing heeft ten gevolge dat de door de onderzochte exporteurs in Turkije opgegeven hoeveelheden naar verhouding van de totale uitvoer aanzienlijk toenemen. De Commissie is derhalve van mening dat de algemene dumpingmarge voor dit land dient te worden geraamd op basis van de hoogste dumpingmarge die werd vastgesteld voor een exporteur waarbij een onderzoek werd ingesteld.

(33) De indiener van de klacht tekende bezwaar aan tegen deze wijziging van de methode voor het vaststellen van de algemene dumpingmarge voor Turkije. Hij voerde aan dat, niettegenstaande de onjuiste indeling van de goederen, Turkije niet kan worden aangemerkt als een land met een hoog percentage opgegeven uitvoer en dat de algemene dumpingmarge voor dit land derhalve niet mag worden gebaseerd op de hoogste dumpingmarge die wordt vastgesteld voor een exporteur die zijn medewerking heeft verleend aan het onderzoek. Hij is van mening dat deze marge hoger dient te zijn.

De Commissie is van mening dat de verhouding tussen de totale invoer uit Turkije en de door de drie onderzochte exporteurs in Turkije aangemelde invoer van het betrokken produkt thans zodanig is dat de van deze drie ondernemingen verkregen informatie representatief is voor alle andere exporteurs in dit land en derhalve de meest redelijke informatie die beschikbaar is in de zin van artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

(34) Op basis van het bovenstaande werden de hierna volgende dumpingmarges, uitgedrukt als een percentage van de prijzen cif grens Gemeenschap, vastgesteld:

Taiwan 14,3 %

Indonesië 11,9 %

India 7,8 %

Volksrepubliek China 23,5 %

Turkije 10,1 %

(35) De Raad bevestigt de bovenstaande bevindingen en conclusies.

E. SCHADE

i) Cumulatie van de gevolgen van de invoer met dumping

(36) In overweging 34 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 komt de Commissie tot de conclusie dat de gevolgen voor de communautaire industrie van de invoer met dumping uit de vijf bij de procedure betrokken landen gezamenlijk dienen te worden beoordeeld. Eén Chinese exporteur tekende bezwaar aan tegen deze conclusie met het argument dat de schade die wordt veroorzaakt door de invoer uit de Volksrepubliek China niet mag worden gecumuleerd met die van de andere betrokken landen maar dat deze afzonderlijk dient te worden bezien. Hij betoogde dat de invoer uit de Volksrepubliek China van lagere kwaliteit is en geen concurrerend produkt voor de andere garens, die van middelmatige of goede kwaliteit zijn. De Chinese exporteur staafde zijn bewering met het argument dat de Chinese invoer, in scherpe tegenstelling tot die van de andere betrokken landen, sedert 1987 een sterke daling vertoont en dat de Commissie in haar oordeel betreffende een eventuele cumulatie rekening zou moeten houden met de verdere teruggang van de Chinese invoer na het onderzoektijdvak.

(37) Het feit dat de gedurende het onderzoektijdvak ingevoerde Chinese garens niet "air-spliced" waren en van een winding van minder goede kwaliteit waren voorzien, maakt het onmogelijk een duidelijk onderscheid te maken tussen deze garens en die welke uit de andere betrokken landen werden ingevoerd of in de Gemeenschap werden vervaardigd. In overweging 8 wordt ervan uitgegaan dat alle bij de procedure betrokken garens, ongeacht hun oorsprong, soortgelijke produkten zijn. Daar komt nog bij dat de uit de verschillende landen herkomstige garens uit commercieel oogpunt tot op grote hoogte onderling verwisselbaar zijn en dat zij als concurrerende produkten dienen te worden aangemerkt. Dit moge blijken uit het geringe verschil dat de gebruiker ontwaart tussen de Chinese garens en die welke elders worden vervaardigd. Dit argument wordt derhalve van de hand gewezen.

De omvang van de invoer uit China in de Gemeenschap is toegenomen van 3 546 ton in 1986 tot 6 755 ton in 1987 en 4 490 ton in 1988 en bedroeg gedurende het onderzoektijdvak 3 310 ton. Deze invoer maakte derhalve geen noemenswaardige ontwikkeling door en bleef gedurende het onderzoektijdvak, na een toename in 1987 en 1988, min of meer op het niveau van 1986, hetgeen op zich overigens niet als onbeduidend kan worden aangemerkt. Wat de cumulatie betreft is het de normale werkwijze van de Commissie geen onderzoek meer in te stellen naar de ontwikkeling van de invoer na het onderzoektijdvak aangezien deze invoer in bepaalde gevallen door het verloop van de procedure zelf kan zijn beïnvloed.

(38) In verband met de onjuiste indeling bedoeld in artikel 32 voerden de Turkse exporteurs aan dat het herziene marktaandeel van de invoer uit Turkije in 1989 als uiterst gering dient te worden aangemerkt en dat deze invoer derhalve geen aanzienlijke schade kan hebben berokkend aan de communautaire industrie. Deze exporteurs zijn derhalve van mening dat de procedure, wat deze invoer betreft, dient te worden beëindigd zonder dat beschermende maatregelen worden ingesteld.

Ook na de herziening van de cijfers bleek deze invoer in vergelijking met het zichtbare verbruik in de Gemeenschap nog steeds een aanzienlijk marktaandeel te bezitten gedurende het onderzoektijdvak. Dit argument dient derhalve van de hand te worden gewezen.

(39) Met het oog op de bovenstaande overwegingen bevestigt de Raad de bevindingen van de Commissie als uiteengezet in de overwegingen 33 en 34 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 en komt hij tot de conclusie dat de invoer met dumping uit China en Turkije met de andere betrokken invoer dient te worden gecumuleerd.

ii) Omvang en marktaandeel van de invoer met dumping

(40) Wegens de onjuiste indeling, bedoeld in overweging 32, bij de invoer van de betrokken garens van oorsprong uit Turkije dienen de gecumuleerde omvang en het gecumuleerde marktaandeel van de invoer met dumping uit de vijf betrokken landen als omschreven in de overwegingen 35 en 36 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 dienovereenkomstig te worden aangepast. De omvang van de invoer met dumping in de Gemeenschap van oorsprong uit de genoemde landen gedurende het onderzoektijdvak bedraagt thans 15 407 ton, hetgeen overeenstemt met een marktaandeel van 8,3 %. In 1986 bedroegen de omvang en het marktaandeel van deze invoer respectievelijk 7 877 ton en 3,7 %.

De Raad bevestigt deze bevindingen.

iii) Prijzen van de met dumping ingevoerde produkten

(41) In haar voorlopige bevindingen stelde de Commissie prijsonderbieding vast voor alle betrokken landen en voor vrijwel alle onderzochte exporteurs. Het gewogen gemiddelde van de onderbieding bedroeg 56,48 %. De in overweging 22 genoemde exporteur voerde aan dat de Commissie bij het vaststellen van de prijsonderbieding en het vergelijken van de prijzen van de ingevoerde Chinese garens met die van de Gemeenschap rekening zou moeten houden met verschillen in kwaliteit. De Commissie achtte het gerechtvaardigd wat dit betreft dezelfde correctie aan te brengen als die welke ten aanzien van de normale waarde werd toegepast bij de vaststelling van de mate van onderbieding door de betrokken exporteur en deze werd derhalve dienovereenkomstig verlaagd.

De Raad bevestigt de bovenstaande conclusie evenals de bevindingen van de Commissie ten aanzien van de marges van onderbieding bedoeld in overweging 37 van Verordening (EEG) nr. 2904/91.

iv) Situatie van deze bedrijfstak in de Gemeenschap

(42) Bij haar beoordeling van de situatie in de communautaire industrie hield de Commissie rekening met diverse economische indicatoren met betrekking tot de onderzochte communautaire producenten en achtte zij het redelijk sommige van deze indicatoren in een ruimere context te plaatsen, dat wil zeggen in het kader van de algemene situatie van de producenten van de betrokken garens in de Gemeenschap.

Met betrekking tot de onderzochte communautaire producenten zij het volgende opgemerkt:

- de omvang van de produktie en de benuttingsgraad van de produktiecapaciteit waren op jaarbasis in het algemeen stabiel in de periode van 1986 tot 1989;

- sedert 1986 waren de verkopen, qua omvang, in overeenstemming met de produktie zodat de eindvoorraden vrij stabiel bleven;

- de ontwikkeling van de verkopen in vergelijking met die van het zichtbare verbruik in de Gemeenschap heeft sedert 1986 tot een stijging van het marktaandeel van deze producenten geleid;

- de communautaire producenten waren in het algemeen niet in staat hun prijzen te verhogen ofschoon de stijgende produktiekosten dit in beginsel noodzakelijk maakten. Sedert einde 1988 waren zij in bepaalde gevallen zelfs genoodzaakt hun prijzen te verlagen tot een niveau dat geen redelijke winstmarge mogelijk maakte en in veel gevallen tot een niveau dat lager was dan de produktiekosten;

- de verliezen op verkopen bedroegen in 1988 en 1989 gemiddeld respectievelijk 1,3 % en 5,9 %;

- in 1988 en 1989 gingen meer dan 1 000 arbeidsplaatsen verloren. Dit komt neer op een vermindering van het personeelsbestand van ongeveer 20 % ten opzichte van 1987.

De Commissie constateerde bovendien bepaalde relevante economische factoren voor alle communautaire producenten van het soortgelijke produkt, met name:

- de totale omvang van de produktie in de Gemeenschap, zoals deze door de indiener van de klacht werd geraamd en door geen enkele belanghebbende werd betwist, daalde van 202 700 ton in 1986 tot 157 150 ton gedurende het onderzoektijdvak, met andere woorden met meer dan 22 %;

- in de periode van 1986 tot 1989 werden in negen landen van de Gemeenschap 77 produktie-eenheden die geheel of ten dele betrokken waren bij het spinnen van de polyestergarens gesloten, hetzij ten gevolge van herstructureringen, hetzij wegens stopzetting van activiteiten.

(43) Wat de bevindingen in verband met de schade betreft werden de Commissie geen nieuwe feiten ter kennis gebracht hoewel één Chinese exporteur deze bevindingen op een aantal punten betwistte.

(44) De betrokken exporteur voerde aan dat de bevindingen van de Commissie met betrekking tot de produktie, de benuttingsgraad van de produktiecapaciteit, de verkopen, de voorraden en het marktaandeel van de onderzochte communautaire producenten niet op schade duiden. Voorts gaf hij de mening te kennen dat de voorlopige bevindingen geen aanwijzingen bevatten dat de door de Commissie vastgestelde prijsontwikkeling zich inderdaad voordoet en dat, aangezien de onderzochte communautaire producenten in het algemeen zowel de betrokken garens als andere textielprodukten vervaardigen, de bevindingen betreffende de winstgevendheid, de fabriekssluitingen en de werkgelegenheid niet voor een onderneming in haar geheel mogen worden gemaakt doch uitsluitend betrekking mogen hebben op de betrokken garens. De exporteur concludeert hieruit dat de bevindingen van de Commissie onvoldoende aanwijzingen bevatten dat schade zou zijn toegebracht.

De Commissie is van mening dat, overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, lid 1, onder c), van Verordening (EEG) nr. 2423/88, bij het beoordelen van de aan de communautaire industrie toegebrachte schade, de tendensen van de relevante economische factoren niet afzonderlijk mogen worden beoordeeld aangezien geen van deze factoren op zich of gecombineerd met andere factoren voldoende grondslag voor een beoordeling vormt. In overweging 45 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 wordt inderdaad duidelijk gesteld dat, gezien de kenmerken van de betrokken bedrijfstak, economische factoren zoals produktie, verkopen, voorraden en marktaandeel niet in alle gevallen duidelijk de moeilijke omstandigheden weergeven waarin de onderzochte communautaire producenten zich bevinden en dat de schade derhalve beter tot uiting komt in de ontwikkeling van andere parameters zoals de prijzen, de winstmarges en de werkgelegenheid.

De door de onderzochte communautaire producenten gehanteerde prijzen daalden gedurende het onderzoektijdvak gemiddeld met 2,9 % in vergelijking met die van 1988. Belangrijk hierbij is evenwel dat deze producenten sedert 1986 niet meer in staat zijn geweest hun prijzen te verhogen, niettegenstaande het feit dat de produktiekosten sedertdien aanzienlijk zijn toegenomen.

De Commissie bevestigt dat de bevindingen betreffende de winstgevendheid specifiek betrekking hebben op de betrokken garens en dat het verlies aan werkgelegenheid bij de onderzochte communautaire producenten zich vooral heeft voorgedaan in de bedrijven waar de betrokken garens worden gesponnen, aangezien dit de enige of de belangrijkste activiteiten waren van de meeste voor het onderzoek geselecteerde bedrijven.

(45) Deze exporteur voerde eveneens aan dat geen conclusies met betrekking tot de toegebrachte schade kunnen worden getrokken uit gegevens die niet door de Commissie werden geverifieerd. In overweging 3 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 is aangegeven om welke redenen de Commissie in het kader van deze procedure bepaalde ondernemingen voor een onderzoek heeft geselecteerd en zijn eveneens de criteria uiteengezet welke aan deze selectie ten grondslag lagen. De Commissie kwam in haar voorlopige bevindingen tot de conclusie dat de communautaire industrie aanzienlijke schade had geleden die in het bijzonder tot uiting kwam in prijsdalingen, onvoldoende winstgevendheid of zelfs verliezen en een teruggang van de werkgelegenheid. De negatieve tendens van al deze parameters waarop de voorlopige conclusies ten aanzien van de schade gebaseerd zijn, werd aangetroffen bij vrijwel alle onderzochte producenten, die representatief zijn voor de communautaire industrie, en er is derhalve geen reden om aan te nemen dat deze conclusies op ongeverifieerde gegevens berusten.

(46) De Raad bevestigt de bovenstaande bevindingen en concludeert dat de communautaire industrie aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 4, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, hetgeen in het bijzonder tot uiting komt in het achterwege blijven van prijsverhogingen die normaliter zouden hebben plaatsgevonden en in de teruggang van de winst en de werkgelegenheid.

F. OORZAAK VAN DE SCHADE

i) Gevolgen van de invoer met dumping

(47) In haar voorlopige bevindingen stelde de Commissie vast dat de ongunstige ontwikkelingen in de Gemeenschap ten aanzien van de prijzen, de winstgevendheid en de werkgelegenheid zich voordeden in de periode waarin de meest intensieve invoer met dumping werd geconstateerd. Afgezien van de onderwerpen die reeds in de overwegingen 36 en 38 aan de orde waren, werden door de belanghebbenden geen nieuwe argumenten naar voren gebracht met betrekking tot het oorzakelijke verband tussen de invoer met dumping en de geleden schade.

ii) Gevolgen van andere factoren

(48) Verscheidene exporteurs gaven de mening te kennen dat de Commissie in haar voorlopige bevindingen niet naar behoren rekening had gehouden met de gevolgen van de invoer van het betrokken produkt uit Egypte en Brazilië wanneer zij beweerde dat de invoer met dumping uit de bij de procedure betrokken landen als zodanig aanzienlijke schade heeft veroorzaakt. Zij wijzen er voorts op dat artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2423/88 de Commissie de verplichting oplegt rekening te houden met de nadelige gevolgen van andere factoren die eveneens aanzienlijke schade kunnen veroorzaken.

(49) In overweging 50 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 merkt de Commissie op dat de invoer van het betrokken produkt uit Egypte en Brazilië aanzienlijk is toegenomen en dat de prijzen van deze produkten kennelijk laag zijn. Zij gaf echter eveneens de mening te kennen dat geen conclusies te trekken zijn uit de prijzen zoals deze in de statistieken van Eurostat zijn geregistreerd, aangezien de bijzonder grote prijsverschillen tussen de verschillende soorten produkt daarin niet tot uiting komen en er wat dit betreft geen andere informatie beschikbaar was. De Commissie wees er bovendien op dat, zelfs indien de invoer uit de twee betrokken landen schade zou hebben veroorzaakt, er geen aanwijzing is dat de door de invoer met dumping uit de bij de procedure betrokken landen veroorzaakte schade daardoor minder ernstig zou worden.

Aangezien geen betrouwbare informatie betreffende de prijzen bij uitvoer beschikbaar is heeft de Commissie, die de zaak verder heeft onderzocht, derhalve momenteel geen reden om aan te nemen dat de invoer uit Egypte en Brazilië schade heeft veroorzaakt.

Volgens artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2423/88 kan de door invoer met dumping veroorzaakte schade ook aan de betrokken exporteurs worden toegeschreven indien deze slechts een fractie vertegenwoordigt van meer omvangrijke schade die aan andere factoren te wijten is. Dit artikel bepaalt slechts dat schade veroorzaakt door andere factoren niet aan de invoer met dumping mag worden toegeschreven.

Gezien de prijsgevoeligheid van de betrokken garens is in dit geval het lage prijspeil van deze invoer, door het effect van de dumping, de meest relevante factor die tot een daling van de prijzen en, dientengevolge, een teruggang van de winst en de werkgelegenheid heeft geleid. Dit moge blijken uit het feit dat, niettegenstaande het door hen veroverde marktaandeel, de onderzochte communautaire producenten vrijwel zonder uitzondering verliezen hebben geleden omdat de prijzen niet konden worden verhoogd.

Zoals uiteengezet in overweging 58 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 werden de prijzen van de met dumping ingevoerde produkten vergeleken met de produktiekosten in de Gemeenschap, die, wegens de stabiele benuttingsgraad van de produktiecapaciteit, niet door invoer werden beïnvloed, vermeerderd met een winstmarge die overeenstemt met de winst die werd geboekt vóór de gevolgen van de betrokken invoer merkbaar waren. Zodoende wordt aan de invoer met dumping waarop deze procedure betrekking heeft geen schade van betekenis toegeschreven die aan andere invoer zou kunnen te wijten zijn.

(50) Sommige exporteurs betoogden dat de Commissie de door de communautaire industrie geleden schade aan de betrokken invoer met dumping toeschrijft ofschoon deze schade in werkelijkheid een gevolg is van het langdurige herstructureringsproces van de textielindustrie in de Gemeenschap en de daaropvolgende teruggang van de vraag. Wat de polyesterspinnerijen in de Gemeenschap betreft, merkte de Commissie in overweging 44 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 op dat het verlies van arbeidsplaatsen bij de onderzochte communautaire producenten niet alleen aan de voortdurende herstructureringen kon worden toegeschreven doch eveneens aan de nadelige gevolgen van de betrokken invoer met dumping. De herstructureringen in bedrijven die zich in de verdere stadia van het produktieproces bevinden en de daaruit voortvloeiende vermindering van de vraag naar de betrokken garens hadden normaliter tot minder invoer met dumping moeten leiden. Dit was evenwel niet het geval aangezien deze invoer zowel in omvang als in marktaandeel is toegenomen.

(51) De Raad bevestigt de bovenstaande overwegingen evenals de in de overwegingen 47 tot 53 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 neergelegde conclusies.

G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

(52) Eén exporteur betoogde dat de instelling van rechten op de betrokken invoer met dumping er slechts toe zou leiden dat deze invoer, althans ten dele, zou worden vervangen door andere, al dan niet met dumping ingevoerde, laaggeprijsde produkten die dezelfde schade zouden toebrengen aan de communautaire industrie.

De Commissie verwijst wat dit betreft naar overweging 51 waarin nader wordt ingegaan op het gebrek aan betrouwbare gegevens betreffende de uitvoerprijzen van andere landen dan die waarop de procedure betrekking heeft. Over de waarschijnlijkheid van een dergelijke verlegging van de invoer zijn derhalve geen conclusies mogelijk. Zelfs indien bepaalde verleggingen zouden worden geconstateerd dan zou dit nog niet noodzakelijk strijdig zijn met de communautaire belangen, in die zin dat dit zou aantonen dat de bij de procedure betrokken exporteurs hun aandeel van de communautaire markt uitsluitend konden veroveren door gebruik te maken van oneerlijke handelspraktijken.

(53) Sommige exporteurs en diverse wevers en importeurs in de Gemeenschap voerden aan dat een prijsverhoging van de betrokken ingevoerde garens door de instelling van anti-dumpingmaatregelen de reeds zwakke concurrentiepositie van de textielindustrie in de Gemeenschap ten aanzien van de invoer van weefsels en kledingstukken uit landen met lage produktiekosten nog zou verslechteren. Bepaalde van de betrokken weverijen betoogden bovendien dat, aangezien talrijke spinnerijen in de Gemeenschap die door anti-dumpingmaatregelen hadden kunnen worden beschermd reeds van de markt waren verdwenen, de instelling van anti-dumpingrechten op ingevoerde garens op dit tijdstip de concurrentiedruk op de wevers zou afwentelen en hen in gevaar zou brengen.

(54) Zoals in overweging 54 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 is uiteengezet, hebben anti-dumpingrechten over het algemeen ten doel een einde te maken aan verstoringen van de concurrentie door oneerlijke handelspraktijken, zodat op een bepaalde markt open en eerlijke mededingingsvoorwaarden kunnen worden hersteld. In dit geval heeft de instelling van anti-dumpingmaatregelen in hoofdzaak ten doel de schadelijke gevolgen van de invoer met dumping op de spinnerijen waar de betrokken garens worden verwerkt op te heffen.

Wat de belangen van de verwerkers van deze garens in de Gemeenschap betreft, is de Commissie van mening dat het niet herstellen van eerlijke mededingingsvoorwaarden op de markt van de Gemeenschap voor het betrokken produkt, ofschoon de lage prijzen, althans op de korte termijn, gunstig zijn voor de weverijen en de tricotagebedrijven, een ernstige bedreiging zou vormen voor de levensvatbaarheid van de nog overblijvende spinnerijen, die zich reeds in een precaire financiële situatie bevinden. Bovendien mag uit het feit dat een aanzienlijk aantal spinnerijen in de Gemeenschap zijn deuren heeft gesloten niet worden geconcludeerd dat de nog actieve bedrijven geen behoefte meer hebben aan bescherming tegen dumping.

Voorts zij opgemerkt dat de klager in deze procedure, die zowel de spinnerijen als de weverijen vertegenwoordigt, na afweging van de diverse betrokken belangen van mening is dat voorrang dient te worden verleend aan het opheffen van de nadelige gevolgen van de dumping voor de communautaire spinnerijen. Deze zienswijze wordt gedeeld door het Europees Comité van Vakbonden in de Textiel-, Kleding- en Lederindustrie, waarvan de leden zowel tot de sector weverijen als de sector spinnerijen behoren. Dit comité heeft na een zorgvuldige afweging van de tegenstrijdige eisen van beide takken van industrie de Commissie schriftelijk zijn steun betuigd voor de definitieve vaststelling van beschermende maatregelen in het kader van deze procedure.

(55) De Fédération Internationale de la Fileterie en twee communautaire producenten van naaigaren betoogden dat de beëindiging van de procedure met betrekking tot naaigaren van GN-code 5508 10 11

(zie overweging 64 van Verordening (EEG) nr. 2904/91), in samenhang met de vaststelling van anti-dumpingmaatregelen ten aanzien van de invoer uit de betrokken landen van polyestergarens van de GN-codes 5509 22 10 en 5509 22 90, die beweerdelijk de belangrijkste grondstof voor de vervaardiging van naaigaren zijn, tot substitutie van de invoer van deze garens door invoer van naaigaren zal leiden, hetgeen nadelige gevolgen zal hebben voor de producenten van naaigaren in de Gemeenschap. Zij zijn derhalve de mening toegedaan dat deze garens eveneens van de procedure dienen te worden uitgesloten, hetgeen geen grote consequenties kan hebben voor de sector van de communautaire industrie die de klacht heeft ingediend aangezien zij slechts 5,36 % van de totale invoer van de betrokken produkten in het onderzoektijdvak vertegenwoordigen.

De indiener van de klacht, die de juridische grondslag voor een beëindiging van de procedure ten aanzien van naaigaren niet betwistte, voerde wat dit betreft aan dat het wenselijk zou zijn geweest beschermende maatregelen te nemen voor dit produkt. Hij betwist dat de garens van de GN-codes 5509 22 10 en 5509 22 90 slechts zelden worden gebruikt voor andere doeleinden dan de vervaardiging van naaigarens en is derhalve de mening toegedaan dat het achterwege blijven van maatregelen met betrekking tot deze garens van oorsprong uit de bij de procedure betrokken landen wel degelijk ernstige gevolgen zou hebben voor de belangen van de betrokken spinnerijen in de Gemeenschap, hetgeen eveneens blijkt uit de sterke toename van de invoer van deze garens, die sedert het einde van het onderzoektijdvak is verdubbeld.

De Commissie, met twee tegenstrijdige argumenten geconfronteerd, heeft alle haar beschikbare informatie bestudeerd en beide partijen verzocht hun beweringen met aanvullend bewijsmateriaal te staven. De Commissie ontving evenwel geen bewijzen waaruit zou blijken dat de betrokken garens vrijwel uitsluitend voor de vervaardiging van naaigaren worden gebruikt. De Commissie gaat er bovendien van uit dat, welke gevolgen de instelling van maatregelen ten aanzien van de betrokken garens ook moge hebben voor de concurrentiepositie van de communautaire producenten van naaigarens, de ernst van deze gevolgen toch wordt beperkt door de comparatieve voordelen welke de genoemde producenten genieten ten aanzien van de producenten van naaigarens in derde landen, te weten de beschikbaarheid van een volledig kleurenassortiment en de nabijheid van de consument. Met het oog op deze overwegingen, rekening houdend met het feit dat ten aanzien van de betrokken garens dumping en daaruit voortvloeiende schade zijn vastgesteld en gezien de noodzaak verleggingen van het handelsverkeer te vermijden aangezien deze de bescherming van de communautaire industrie teniet zouden doen, neemt de Commissie het standpunt in dat de gevraagde uitsluiting niet gerechtvaardigd is.

(56) De Raad bevestigt de bevindingen van de Commissie en concludeert dat het in het belang van de Gemeenschap is anti-dumpingmaatregelen te nemen ten einde de nadelige gevolgen van de betrokken invoer van oorsprong uit Taiwan, Indonesië, India, de Volksrepubliek China en Turkije op te heffen. Deze maatregelen dienen de vorm te hebben van anti-dumpingrechten.

H. RECHT

(57) Bij de vaststelling van het definitieve recht bevestigt de Raad de door de Commissie toegepaste methode evenals haar bevindingen zoals deze zijn uiteengezet in respectievelijk de overwegingen 57 tot 62 en 63 van Verordening (EEG) nr. 2904/91 ten aanzien van de invoer van exporteurs die hun medewerking hebben verleend aan het onderzoek en exporteurs die de vragenlijst van de Commissie niet binnen de vastgestelde termijn hebben beantwoord noch zich anderszins kenbaar hebben gemaakt.

(58) Bij de berekening van het percentage waarmee voor één Chinese exporteur de prijs bij uitvoer dient te worden verhoogd ten einde de schade op te heffen, werd naar behoren rekening gehouden met de door de Commissie toegekende correctie voor kwaliteit als bedoeld in de overwegingen 22 en 41.

(59) Eén exporteur voerde het argument aan dat de Commissie, voorafgaand aan de instelling van de anti-dumpingrechten, de in de Multivezelovereenkomst (MVO) vastgestelde overlegprocedure zou moeten volgen. De Raad wijst er evenwel op dat de MVO de partijen bij deze overeenkomst niet belet gerechtvaardigde anti-dumpingmaatregelen te nemen en er geen verplichting tot voorafgaand overleg in dezen bestaat.

(60) De Raad heeft aandacht besteed aan de situatie van ondernemingen die na het verstrijken van het onderzoektijdvak met de uitvoer van het betrokken produkt naar de Gemeenschap zijn begonnen of zullen beginnen. De Raad concludeerde dat de toepassing van een anti-dumpingrecht dat lager is dan het hoogste recht dat wordt vastgesteld voor enige exporteur in de betrokken landen ontduiking van het recht mogelijk zou maken. De Raad wijst er evenwel op dat de Commissie bereid is onverwijld een nieuw onderzoek te openen zodra de exporterende onderneming ten genoegen van de Commissie kan aantonen, en met voldoende bewijsmateriaal kan staven, dat zij het betrokken produkt gedurende het onderzoektijdvak waarop deze procedure betrekking heeft niet naar de Gemeenschap heeft uitgevoerd, dat zij pas na het genoemde tijdvak met deze uitvoer is begonnen of voornemens is dit te doen en dat zij niet gelieerd noch geassocieerd is met een van de ondernemingen waarop deze procedure betrekking heeft een waarvan de invoer in de Gemeenschap wordt geacht met dumping te hebben plaatsgevonden.

I. VERBINTENIS

(61) Eén Chinese exporteur bood een prijsverbintenis aan. Aangezien deze exporteur zijn uitvoerprijzen evenwel niet geheel autonoom kan bepalen werd het gevaar van niet-naleving van de verbintenis aanwezig geacht. Na overleg werd deze verbintenis derhalve als niet aanvaardbaar beoordeeld. Na in kennis te zijn gesteld van de redenen welke aan deze afwijzing ten grondslag lagen trok de betrokken exporteur zijn aanbod in.

J. INNING VAN VOORLOPIGE RECHTEN

(62) Met het oog op de vastgestelde dumpingmarges en de omvang van de aan de communautaire industrie toegebrachte schade, acht de Raad het noodzakelijk dat de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht definitief worden geïnd tot het bedrag van het definitief opgelegde recht,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Op de invoer van eendraadsgaren en getwijnd of gekabeld garen bevattende 85 of meer gewichtspercenten polyesterstapelvezels, niet opgemaakt voor de verkoop in het klein, van de GN-codes 5509 21 10, 5509 21 90, 5509 22 10 en 5509 22 90, en andere garens van polyesterstapelvezels, hoofdzakelijk of enkel gemengd met, hetzij kunstmatige stapelvezels, hetzij katoen, niet opgemaakt voor de verkoop in het klein, van de GN-codes 5509 51 00 en 5509 53 00, van oorsprong uit Taiwan, Indonesië, India, de Volksrepubliek China en Turkije, wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld.

2. De hoogte van het recht dat van toepassing is op de nettoprijs franco grens Gemeenschap vóór inklaring is als volgt: >RUIMTE VOOR DE TABEL>

met uitzondering van de in lid 1 genoemde produkten die worden vervaardigd door de hierna volgende ondernemingen waarvoor de volgende rechten gelden: >

RUIMTE VOOR DE TABEL>

De prijs franco grens Gemeenschap is netto indien de werkelijke verkoopvoorwaarden betaling binnen 30 dagen vanaf de datum van binnenkomst van de goederen in het douanegebied van de Gemeenschap inhouden. De prijs wordt met 1 % verhoogd voor elke maand dat de betalingstermijn wordt verlengd.

3. Geen van deze rechten is van toepassing op de invoer van de in lid 1 genoemde produkten vervaardigd door P.T. Kewairam Indonesia, Bandung, Indonesië (Taric aanvullende code 8595) en Guangying Spinning Co. Ltd, Guangzhou, Volksrepubliek China (Taric aanvullende code 8596).

4. De ter zake van de douanerechten geldende bepalingen zijn van toepassing.

Artikel 2

De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht, ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 2904/91 van de Commissie, worden definitief geïnd ten belope van de bedragen die voortvloeien uit de toepassing van het definitieve recht. De bij wijze van zekerheidstelling gestorte bedragen die het bedrag van het definitieve recht overschrijden worden vrijgegeven.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 30 maart 1992. Voor de Raad

De Voorzitter

Arlindo MARQUES CUNHA

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 293 van 29. 12. 1972, blz. 4.

(3) PB nr. L 276 van 3. 10. 1991, blz. 7.

(4) PB nr. L 21 van 30. 1. 1992, blz. 31.