1.

in afdeling 1 wordt subaanbeveling C(1) vervangen door: “1. De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de door andere betrokken autoriteiten vastgestelde en door het ESRB voor toepassing van wederkerigheid aanbevolen macroprudentiële beleidsmaatregelen. Aanbevolen wordt wederkerigheid op de volgende in de bijlage nader uiteengezette maatregelen toe te passen: België: — een risicogewichtopslagbedrag voor blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die zijn gedekt door in België gelegen niet-zakelijk onroerend goed, dat overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt toegepast op kredietinstellingen waaraan in België een vergunning is verleend en die de interneratingbenadering (internal ratings-based approach (IRB-benadering)) hanteren voor de berekening van wettelijke kapitaalvereiste, bestaande uit: a) een forfaitair risicogewichtopslagbedrag van 5 procentpunten, en b) een evenredig risicogewichtopslagbedrag bestaande uit 33 procent van het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten toegepast op de aangehouden blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen die zijn gedekt door in België gelegen niet-zakelijk onroerend goed; Frankrijk: — een verscherping van de limieten voor grote blootstellingen van artikel 395, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013, toepasselijk op blootstellingen op grote niet-financiële vennootschappen met een hoge schuldenlast met maatschappelijke zetel in Frankrijk naar 5 procent van het tier 1-kapitaal en toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), ii), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op mondiaal systeemrelevante instellingen (global systematically important institutions (G-SII’s)) en andere systeemrelevante instellingen (other systematically important institutions (O-SII’s)) op het hoogste consolidatieniveau van hun bancaire prudentiële perimeter. Litouwen — een systeemrisicobufferpercentage van 2 % voor alle blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in de Republiek Litouwen ingezeten natuurlijke personen die gedekt zijn door niet-zakelijk onroerend goed. Luxemburg — Juridisch bindende lening-/waardelimieten (loan-to-value (LTV) limits (LTV-limieten)) voor nieuwe hypothecaire leningen op in Luxemburg gelegen niet-zakelijk onroerend goed, met verschillende LTV-limieten voor verschillende categorieën kredietnemers: a) een LTV-limiet van 100 % voor eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven; b) een LTV-limiet van 90 % voor andere kopers, d.w.z. niet-eerste kopers die hun hoofdverblijfplaats verwerven. Deze limiet wordt op evenredige wijze ten uitvoer gelegd via een portefeuillevrije som. Meer bepaald mogen kredietgevers 15 % van de portefeuille van aan deze kredietnemers verstrekte nieuwe hypotheken uitgeven met een LTV-tarief van meer dan 90 %, maar minder dan het maximale LTV-tarief van 100 %; c) een LTV-limiet van 80 % voor overige hypotheekleningen (met inbegrip van het segment kopen om te verhuren). Nederland: — een minimum gemiddeld risicogewicht dat overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt toegepast op kredietinstellingen waaraan in Nederland vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten met betrekking tot hun portefeuilles van blootstellingen ten aanzien van personen die gedekt zijn door in Nederland gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Voor elke afzonderlijke post die binnen het toepassingsgebied van de maatregel valt wordt een risicogewicht van 12 % toegekend aan het gedeelte van de lening dat niet meer bedraagt dan 55 % van de marktwaarde van het onroerend goed dat dient als zekerheid voor de lening en wordt een risicogewicht van 45 % toegekend aan het resterende deel van de lening. Het minimum gemiddelde risicogewicht van de portefeuille is het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten van de afzonderlijke leningen. Noorwegen: — een systeemrisicobufferpercentage van 4,5 % voor blootstellingen in Noorwegen, toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU , zoals toegepast op en in Noorwegen op 1 januari 2020 overeenkomstig de voorwaarden van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (*1)(EER-overeenkomst) (hierna de “RKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020” genoemd) op alle kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend; — een minimumrisicogewicht van 20 % voor blootstellingen op niet-zakelijk onroerend goed in Noorwegen, toegepast overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013, zoals toegepast op en in Noorwegen op 1 januari 2020 overeenkomstig de voorwaarden van de EER-overeenkomst (hierna de “VKV zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020”) op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten; — een minimumrisicogewicht van 35 % voor blootstellingen op zakelijk onroerend goed in Noorwegen, die overeenkomstig artikel 458, lid 2, punt d), vi), van de VKV, zoals van toepassing op en in Noorwegen op 1 januari 2020, wordt toegepast op kredietinstellingen waaraan in Noorwegen vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van de wettelijke kapitaalvereisten. Zweden: — een kredietinstellingsspecifieke ondergrens van 25 procent voor het naar blootstelling gewogen gemiddelde van de risicogewichten, toegepast op de portefeuille met blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen ten aanzien van in Zweden gevestigde debiteuren die gedekt zijn door in Zweden gelegen onroerend goed in overeenstemming met artikel 458, lid 2, punt d), vi), van Verordening (EU) nr. 575/2013 op kredietinstellingen waaraan in Zweden een vergunning is verleend en die de IRB-benadering hanteren voor de berekening van wettelijke kapitaalvereisten.; (*1) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.”;"