RESOLUTIE VAN HET RAADGEVEND COMITÉ VAN DE EGKS OVER DE NOODZAAK HET SPECIFIEKE KARAKTER VAN HET PERMANENT ORGAAN VOOR DE VEILIGHEID EN DE GEZONDHEIDSBESCHERMING IN DE STEENKOLENMIJNEN EN DE ANDERE WINNINGSINDUSTRIEËN TE HANDHAVEN (98/C 232/04)

(met eenparigheid van stemmen en een onthouding goedgekeurd tijdens de 340e zitting van 25 juni 1998)

1. Inleiding

1.1. Het voorstel van de Commissie om het Permanent Orgaan met het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats te laten fuseren, zoals het in het actieprogramma van de Gemeenschap 1996-2000 (1) is opgenomen, is nog niet ten uitvoer gelegd.

1.2. Het Raadgevend Comité van de EGKS heeft al blijk gegeven van zijn verzet tegen dit voorstel in een resolutie die tijdens de 328e zitting van 14 maart 1996 met eenparigheid van stemmen is goedgekeurd (2).

1.3. De oprichting van het Permanent Orgaan gaat terug tot de 36e en 42e Raadszitting van respectievelijk 6 september 1956 en 10 mei 1957 (3). Bij besluit van de Raad, goedgekeurd tijdens de 44e zitting van 9 juli 1957 (4), is het Permanent Orgaan een duidelijk en gedetailleerd mandaat verleend en in het kader van dit mandaat een initiatiefrecht toegekend. Zijn werkterrein, dat oorspronkelijk tot de steenkolenmijnen beperkt was, is bij besluit van de Raad van 27 juni 1974 (5) uitgebreid tot alle winningsindustrieën.

Het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats is bij besluit van de Raad van 27 juni 1974 (6) opgericht om de Commissie bij te staan bij de voorbereiding en de uitvoering van activiteiten op de genoemde gebieden. Terwijl het Permanent Orgaan een duidelijk mandaat heeft, is de taak van het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats zeer algemeen, maar beperkt tot ondersteuning van de Commissie bij de voorbereiding en uitvoering van haar taken.

1.4. Gezien de recente belangrijke veranderingen in het proces van de Europese eenmaking en met name de opneming van een sociaal hoofdstuk in het Verdrag van Amsterdam moeten de tot dusver gevoerde dialoog en de organen van de sociale partners die hiervoor in het kader van de Europese Unie in het leven zijn geroepen, opnieuw kritisch en constructief worden bestudeerd.

1.5. Het Permanent Orgaan is een van de beste en productiefste voorbeelden van continuïteit en doeltreffendheid waar het zijn werkzaamheden ter verbetering van de veiligheidsomstandigheden in de winningsindustrieën via de ontwikkeling van technisch goed functionerende bedrijfsprocessen betreft.

2. Het sectorale aspect in de sociale dialoog

2.1. Uit een kritisch onderzoek van de Europese overlegorganen blijkt dat zij kennelijk doeltreffender werken naarmate zij in sterkere mate sectoraal zijn georganiseerd. Het lijkt hier om een logisch gevolg van het subsidiariteitsbeginsel te gaan.

2.2. In tegenstelling tot de overlegorganen die krachtens de EGKS-Verdrag zijn opgericht en per definitie sectoraal van aard zijn, gaat het bij de later opgerichte organen om horizontale overlegorganen, zoals bijvoorbeeld het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats.

2.3. Nu de toekomstige kenmerken van de sociale dialoog ter discussie staan, is het wenselijk eraan te herinneren dat de ervaring van vele jaren dialoog in het kader van de Gemeenschap aantoont dat deze het doeltreffendst en het productiefst is, als hij betrekking heeft op een specifieke bedrijfstak en wordt gevoerd binnen hetzelfde kader, op verschillende niveaus en over onderwerpen die uiteenlopen van de marktontwikkeling en onderzoek en innovatie tot de opleiding, veiligheid en gezondheidsbescherming van de werknemers en de sociale aspecten in verband met herstructureringen.

3. De noodzaak om het specifieke karakter van het Permanent Orgaan te handhaven

3.1. Het Permanent Orgaan is op het algemene Verdrag gebaseerd en het bestaan ervan houdt derhalve niet rechtstreeks verband met het aflopen van het EGKS-Verdrag. Vele argumenten wijzen erop dat het zijn werkzaamheden niet alleen op de korte, maar ook op de lange termijn moet voortzetten.

3.2. De eerste geharmoniseerde Europese ongevallenstatistiek geeft aan dat de arbeidsomstandigheden in de steenkolenmijnen en de winningsindustrie nog steeds zwaarder zijn en door het buitengewoon onvriendelijke arbeidsmilieu meer risico's inhouden dan de meeste andere productiesectoren, ook al is er enorme vooruitgang geboekt.

3.3. De arbeidsomstandigheden in de steenkolenmijnen en de winningsindustrie zijn bovendien van een dermate specifieke aard dat zij in de meeste lidstaten van de Europese Unie tot speciale wetgeving hebben geleid.

3.4. Voor de overdracht van specifieke werkervaring, enerzijds aan jonge werknemers in de mijnen waar het ervaren personeel vaak tijdens ingrijpende herstructureringen is ontslagen, en anderzijds aan werknemers in de kandidaat-lidstaten, moet men gebruik kunnen maken van overlegorganen zoals het Permanent Orgaan, zodat de verbetering van de arbeidsomstandigheden op basis van opgedane ervaringen geleidelijk in de Europese interne markt kan worden geïntegreerd.

4. Conclusie

Het Raadgevend Comité van de EGKS

4.1. ACHT het wenselijk en BEVEELT de Commissie AAN dat het Permanent Orgaan zelfstandig blijft bestaan, ondanks het aflopen van het EGKS-Verdrag op grond waarvan het in het leven is geroepen;

4.2. VERZOEKT de Europese Commissie dan ook het verdwijnen van het Permanent Orgaan door een fusie met het Raadgevend Comité voor de veiligheid en de hygiëne te verhinderen;

4.3. RAADT AAN de zelfstandigheid van het Permanent Orgaan en het specifieke karakter ervan bij een eventuele toekomstige rationalisering te handhaven, ook al moet het op een functionele wijze worden verbonden met het Raadgevend Comité voor de veiligheid en de hygiëne;

4.4. WIJST EROP dat een dergelijke structuur met een functionele verbinding tussen een of meer specifieke groepen die hun eigen dynamiek ontwikkelen, en een meer algemeen orgaan als model kan dienen om een doeltreffende koppeling tussen de sectorale aspecten van andere takken van de nijverheid en de horizontale aspecten op het niveau van de Unie tot stand te brengen.

(1) COM(95) 282 def.

(2) PB C 138 van 9.5.1996.

(3) PB 487 van 31.8.1957.

(4) PB 487 van 31.8.1957.

(5) PB L 185 van 9.7.1974.

(6) PB L 185 van 9.7.1974.