ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(9)

Toelatingen om difenacum bevattende biociden op de markt te brengen, moeten overeenkomstig Richtlijn 98/8/EG onderworpen worden aan alle passende en beschikbare risicobeperkende maatregelen, waaronder beperking van het gebruik tot uitsluitend professionele gebruikers. Bij de wetenschappelijke evaluatie die heeft geresulteerd in de opname van difenacum in Richtlijn 98/8/EG is geconcludeerd dat alleen van professionele gebruikers kan worden verwacht dat zij de instructies opvolgen die het risico van secundaire vergiftiging van niet-doeldieren minimaliseren en dat zij de producten op zodanige wijze gebruiken dat de selectie en verspreiding van resistentie worden voorkomen. Een beperking van het gebruik tot professionele gebruikers kan derhalve in beginsel worden beschouwd als een passende risicobeperkende maatregel, met name in lidstaten waar resistentie tegen difenacum is waargenomen.
2.

alle andere laserproducten voor consumenten mogen bij blootstelling aan laserstraling onder normale of redelijkerwijs te voorziene gebruiksvoorwaarden, met inbegrip van toevallige kortstondige of onbedoelde blootstelling, geen beschadiging van de ogen of onbedoelde beschadiging van de huid veroorzaken; beschadiging van de huid als beoogd effect van laserproducten voor consumenten is verenigbaar met een hoog beschermingsniveau van de gezondheid en de veiligheid van de consument;
BESLUIT VAN DE RAAD

van 20 januari 2014

tot verlenging van de Overeenkomst voor samenwerking op wetenschappelijk en technologisch gebied tussen de Europese Gemeenschap en de regering van de Russische Federatie

(2014/50/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 186, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a), v),

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement (1),

Overwegende hetgeen volgt:

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De verlenging van de Overeenkomst voor samenwerking op wetenschappelijk en technologisch gebied tussen de Europese Gemeenschap en de regering van de Russische Federatie, voor een nieuwe periode van vijf jaar, wordt namens de Europese Unie goedgekeurd.

Artikel 2

De voorzitter van de Raad stelt namens de Unie de regering van de Russische Federatie ervan in kennis dat de Unie haar interne procedures, nodig voor de verlenging van de overeenkomst in overeenstemming met artikel 12, onder b), van de overeenkomst, heeft voltooid.

Artikel 3

De voorzitter van de Raad verricht namens de Unie de volgende kennisgeving:

„Ingevolge de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 is de Europese Unie in de plaats getreden van de Europese Gemeenschap, waarvan zij de opvolgster is, en met ingang van die datum neemt zij alle rechten en plichten van de Europese Gemeenschap over. Derhalve dienen alle verwijzingen in de tekst van de overeenkomst naar „de Europese Gemeenschap” in voorkomend geval gelezen te worden als „de Europese Unie”.”.
(1)

De overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de handel in landbouwproducten (1) (hierna "de overeenkomst" genoemd) is op 1 juni 2002 in werking getreden.
(5)

Volgens deze kennisgevingen is Duitsland het niet eens met de door het Verenigd Koninkrijk uitgevoerde evaluatie en meer bepaald de in deze evaluatie gebruikte waarde voor absorptie via de huid (0,04 %). Duitsland beschouwt deze waarde conform de OESO-normen inzake in-vitromethoden voor absorptie via de huid (4) als ongepast en wijst erop dat de evaluatie op basis van een conservatievere waarde van 0,36 %, uitgaand van deze normen, resulteert in een onaanvaardbare blootstelling aan bromadiolon via de huid voor professionele gebruikers.
(4)

Beschikking 2008/444/EG van de Commissie van 5 juni 2008 betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap in de kosten van urgente maatregelen ter bestrijding van bluetongue in Duitsland in 2007 (4) voorzag in een financiële bijdrage van de Unie in de kosten van urgente maatregelen ter bestrijding van bluetongue in Duitsland in 2007. Op 6 juni 2008 heeft Duitsland een officieel verzoek om vergoeding ingediend overeenkomstig artikel 7, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 349/2005.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 70/27

BESLUIT VAN HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ EU-OPERATIECENTRUM/1/2014

van 27 februari 2014

betreffende de benoeming van het hoofd van het operatiecentrum van de EU voor de in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid uitgevoerde missies en operatie in de Hoorn van Afrika

(2014/126/GBVB)

HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,

Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 38, derde alinea,

Gezien Besluit 2012/173/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 over het activeren van het operatiecentrum van de EU voor de in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid uitgevoerde missies en operatie in de Hoorn van Afrika (1), en met name artikel 3,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Uit hoofde van artikel 3, lid 1 van Besluit 2012/173/GBVB, is kapitein (marine) Ad VAN DER LINDE tot hoofd van het operatiecentrum van de EU benoemd voor de periode tot en met 23 maart 2014.

(2) De Raad heeft bij Besluit 2013/725/GBVB (2) Besluit 2012/173/GBVB gewijzigd. Conform artikel 3, lid 1 bis, van Besluit 2012/173/GBVB is het Politiek en Veiligheidscomité overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag gemachtigd, besluiten te nemen over de benoeming van de volgende hoofden van het operatiecentrum van de EU.

(3) Op 28 november 2013 heeft Spanje kapitein (marine) Francisco CORNAGO voorgedragen als opvolger van kapitein (marine) Ad VAN DER LINDE in diens functie van hoofd van het operatiecentrum van de EU.

(4) Op 19 december 2013 heeft het Militair Comité van de EU besloten het Politiek en Veiligheidscomité aan te bevelen, kapitein (marine) Francisco CORNAGO tot hoofd van het operatiecentrum van de EU te benoemen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Kapitein (marine) Francisco CORNAGO wordt met ingang van 24 maart 2014 benoemd tot hoofd van het operatiecentrum van de EU voor de in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid uitgevoerde missies en operatie in de Hoorn van Afrika.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op 24 maart 2014.

Gedaan te Brussel, 27 februari 2014. Voor het Politiek en Veiligheidscomité De voorzitter W. STEVENS

(1) PB L 89 van 27.3.2012, blz. 66.

(2) Besluit 2013/725/GBVB van 9 december 2013 tot wijziging en verlenging van Besluit 2012/173/GBVB van de Raad over het activeren van het operatiecentrum van de EU voor de in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid uitgevoerde missies en operatie in de Hoorn van Afrika (PB L 329 van 10.12.2013, blz. 39).
(1)

Op 24 september 2012 heeft de Raad de Commissie gemachtigd onderhandelingen te openen met de Zwitserse Bondstaat met het oog op de vaststelling, door middel van de onderhandeling over een protocol, van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, in verband met de deelname van de Republiek Kroatië als overeenkomstsluitende partij, ten gevolge van haar toetreding tot de Europese Unie. Kroatie is op 1 juli 2013 toegetreden tot de Europese Unie.
(1)

De onderhandelingen over de herziening van de WTO-overeenkomst inzake overheidsopdrachten (GPA 1994) zijn in januari 1999 van start gegaan, overeenkomstig artikel XXIV, lid 7, onder b) en c), van de GPA 1994.
(4)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit; dit besluit is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken,
(16)

Eén onderneming verzocht de Commissie om een bedrag dat overeenstemt met het vaste antidumpingrecht in mindering te brengen op de MIP en daarmee de MIP in overeenstemming te brengen met de onderliggende maatregel, te weten het compenserende recht. Deze bewerking kon niet worden uitgevoerd. Eerst en vooral kunnen het kader en de minimumprijzen volgens de voorwaarden van de verbintenis uitsluitend worden herzien door middel van een tussentijds nieuw onderzoek overeenkomstig artikel 19 van de antisubsidiebasisverordening. Ten tweede heeft de onderneming alleen verzocht om bedragen die overeenstemmen met het vaste antidumpingrecht in mindering te brengen op de huidige MIP. In de huidige verbintenis zijn de MIP en het indexeringsmechanisme gebaseerd op de geen schade veroorzakende prijs voor de markt van de Unie (richtprijs) of op de normale waarde (afhankelijk van de onderneming in kwestie) als vastgesteld in 1999. In het laatste geval ontbreekt voor de MIP elke grondslag, aangezien het antidumpingrecht is vervallen. Indien de verbintenis uitsluitend ten aanzien van het compenserende recht was beoordeeld, dan had de uitvoerprijs (verhoogd met het bedrag van het vaste compenserende recht) een benchmark voor de MIP kunnen worden. Om een passende MIP vast te stellen zou de Commissie eerst de uitvoerprijs moeten vaststellen die als benchmark zou worden gebruikt. In het onderhavige geval kan een benchmark van die aard niet eenvoudig worden vastgesteld, te meer omdat de maatregelen reeds sinds lange tijd gelden. Bovendien kan het huidige indexeringsmechanisme dat op de geen schade veroorzakende prijs (richtprijs) of de normale waarde is gebaseerd, niet simpelweg op de uitvoerprijs worden toegepast. Voor elke eenvoudige wiskundige aanpassing is vereist dat alle elementen die nodig zijn voor de berekening van de MIP, gemakkelijk kunnen worden geïdentificeerd en onbetwistbaar zijn. Alleen in dat geval kan de Commissie de gelijkwaardigheid garanderen van de verbintenis en de geldende maatregel. In het onderhavige geval wordt aan deze voorwaarde niet voldaan. Een eenvoudige wiskundige bewerking zoals die welke de indiener van het verzoek heeft voorgesteld, is dan ook niet mogelijk.
(4)

Een langetermijn kader voor het verzamelen van gedetailleerde kredietgegevens, welk kader is gebaseerd op geharmoniseerde statistische rapportagevereisten van de ECB, dient vastgelegd te worden in een ECB-rechtshandeling, die krachtens artikel 5 van de ESCB-statuten vastgesteld moet worden welke rechtshandeling bij de Raad van bestuur ingediend moet worden, zodanig dat tegen eind 2016 verzekerd is dat: a) alle Eurosysteem-NCB's nationale databases voor gedetailleerde kredietgegevens beheren, zulks overeenkomstig tijdens de voorbereidingsfase vastgelegde minimumnormen, en b) een gemeenschappelijke database voor gedetailleerde kredietgegevens zal worden ingevoerd en gedeeld tussen de Eurosysteemleden, met invoergegevens voor alle lidstaten die de euro als munt hebben, welke invoering zal geschieden op basis van nationale databases voor gedetailleerde kredietgegevens, teneinde stapsgewijs, over kredietstatistieken te beschikken die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van Eurosysteemtaken, waaronder met name bijdragen aan de goede beleidsvoering door de bevoegde autoriteiten in verband met het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en de stabiliteit van het financiële stelsel. Deze langetermijnrechtshandeling van de ECB dient ook een datum vast te leggen, niet later dan de hierboven vastgelegde datum, met ingang van welke datum met de verzameling van gedetailleerde kredietgegevens begonnen dient te worden, zulks op basis van geharmoniseerde statistische rapportagevereisten van de ECB. Alhoewel de inhoud van de toekomstige gedetailleerde kredietgegevens op basis van geharmoniseerde statistische rapportagevereisten van de ECB breed van opzet is, zoals uiteengezet in het referentierapportagekader in de bijlage bij dit besluit, dienen de precieze reikwijdte en de inhoud van de uit hoofde van dit langetermijnkader te verzamelen gegevens nog vastgesteld te worden. Voorbereidingen voor de invoering van dit langetermijnkader zullen uitgevoerd worden middels uit hoofde van dit besluit geïmplementeerde voorbereidende maatregelen die het volgende beogen: a) het vastleggen van een kerngroep van geharmoniseerde gedetailleerde kredietgegevensreeksen die de NCB's op lange termijn aan de ECB moeten leveren, b) op lange termijn vaststellen en beoordelen van relevante gebruikersbehoeften aangaande de toepassing van gedetailleerde kredietgegevens binnen het ESCB, c) raming van de kosten van procedures voor verzameling, kwaliteitsgarantie en gegevensdeling, d) geleidelijke opheffing van datahiaten in verband met onvolledige databases voor gedetailleerde krediet gegevens in sommige lidstaten, dan wel het ontbreken daarvan, e) vastleggen van geschikte bestuurs- en organisatorische aspecten voor het beheer van het langetermijnkader, en f) zorgen voor een verbeterde interoperabiliteit en het gegevenshergebruik tussen CKR's, kredietregisters en andere relevante datbases voor kredietgegevens die voldoen aan de kwaliteitscriteria.
(11)

„ECMA-402” is ontwikkeld door ECMA en is een algemene multifunctionele programmeertaal die wordt beschreven door verschillende specificaties die zijn aangepast aan de linguïstische en culturele conventies die in verschillende menselijke talen en in verschillende landen worden gebruikt. De serie ECMAScript is een veelgebruikte programmeertaal op het wereldwijde web, ook in Europa. Het gebruik ervan is zeer breed en bestrijkt webtoepassingen zoals internetbrowsers, servertoepassingen zoals elektronisch bankieren, e-mailservers of zelfs computerspelletjes; daarnaast is het een belangrijke programmeertaal voor gebruik op het wereldwijde web. De door ECMA-402 geboden mogelijkheden voor internationalisering vormen een verbetering van ECMAScript die met name voor de meertalige Europese omgeving relevant is. De specificaties en normen voor ECMAScript dragen doeltreffend bij aan een betere interoperabiliteit en zijn gewoonlijk opgenomen in de nationale lijsten van interoperabiliteitsnormen en specificaties ten behoeve van overheidsopdrachten.
(103)

Aangezien bepaalde diensten waarop dit verzoek betrekking heeft, aan Richtlijn 2004/17/EG onderworpen blijven, wordt eraan herinnerd dat aanbestedingsopdrachten met betrekking tot verschillende activiteiten moeten worden behandeld overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2004/17/EG. Dit houdt in dat wanneer een aanbestedende dienst een „gemengde” aanbesteding uitschrijft, dat wil zeggen een aanbesteding die wordt gebruikt ter ondersteuning van de prestaties van zowel activiteiten die zijn vrijgesteld van de toepassing van Richtlijn 2004/17/EG als activiteiten die niet zijn vrijgesteld, zal worden gekeken naar de activiteiten waarvoor het contract in de eerste plaats is bedoeld. In het geval van een dergelijke gemengde aanbesteding, waarvan het doel voornamelijk de ondersteuning van niet-vrijgestelde activiteiten is, blijft het bepaalde in Richtlijn 2004/17/EG van kracht. Wanneer het objectief gesproken onmogelijk is om te bepalen voor welke activiteit het contract voornamelijk is bedoeld, wordt dit contract gegund overeenkomstig de regels van artikel 9, leden 2 en 3, van Richtlijn 2004/17/EG.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 93/1

BESLUIT VAN DE RAAD

van 22 oktober 2013

betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie en haar lidstaten, en de voorlopige toepassing van het protocol bij de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Montenegro, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie

(2014/172/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 217, in samenhang met artikel 218, lid 5, en artikel 218, lid 8, tweede alinea,

Gezien de Akte betreffende de toetreding van Kroatië, en met name artikel 6, lid 2, tweede alinea,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Op 24 september 2012, heeft de Raad de Commissie gemachtigd, namens de Unie en haar lidstaten en de Republiek Kroatië, onderhandelingen te openen met Montenegro met het oog op de sluiting van een protocol bij de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Montenegro, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie („het protocol”).

(2) Deze onderhandelingen zijn met succes voltooid door parafering van het protocol op 16 mei 2013.

(3) Het protocol dient namens de Europese Unie en haar lidstaten te worden ondertekend, onder voorbehoud van de sluiting ervan op een later tijdstip.

(4) Het protocol wordt met betrekking tot de onderdelen die tot de bevoegdheid van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie behoren volgens een afzonderlijke procedure gesloten.

(5) Ingevolge de toetreding van Kroatië tot de Unie op 1 juli 2013, dient het protocol met ingang van die datum voorlopig te worden toegepast,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Hierbij wordt machtiging verleend om, namens de Unie en haar lidstaten, het protocol bij de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Montenegro, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie, te ondertekenen, onder voorbehoud van de sluiting van het bedoelde protocol.

De tekst van het protocol is aan dit besluit gehecht.

Artikel 2

De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd om de persoon of personen aan te wijzen die bevoegd is of zijn om het protocol, namens de Unie en haar lidstaten, te ondertekenen.

Artikel 3

Het protocol is overeenkomstig artikel 12, in afwachting van de voltooiing van de procedures voor de sluiting ervan, met ingang van 1 juli 2013 voorlopig van toepassing.

Artikel 4

Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
(3)

Doelstelling van het verdrag is de hoogst mogelijke gemeenschappelijke internationale standaarden vast te stellen om de internationale handel in conventionele wapens te reglementeren of de reglementering van die handel te verbeteren, de illegale handel in conventionele wapens te voorkomen en uit te bannen en het oneigenlijke gebruik van die wapens te voorkomen. De lidstaten zijn tevreden met het resultaat van de onderhandelingen en hebben hun bereidheid uitgedrukt om het verdrag zeer spoedig te ondertekenen en te ratificeren.
(2)

Op 19 oktober 2011 heeft de bevoegde Ierse instantie voor de beoordeling van voedingsmiddelen haar verslag van de eerste beoordeling uitgebracht. In dat verslag verklaarde de Ierse autoriteit voor voedselveiligheid (Food Safety Authority of Ireland) dat zij geen veiligheidsproblemen heeft vastgesteld met betrekking tot de consumptie van voedingssupplementen die korianderzaadolie bevatten in de voorgestelde gebruiksconcentraties van 600 mg/dag, en bijgevolg van mening is dat dit nieuwe ingrediënt voldoet aan de criteria voor nieuwe voedingsmiddelen zoals uiteengezet in artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 258/97.
(5)

Artikel 1, lid 4, van het voorstel luidt als volgt: „De geldende bepalingen inzake douanerechten zijn van toepassing, met uitzondering van artikel 221 van Verordening (EEG) nr. 2913/1992 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (6). Het bedrag van de rechten kan meer dan drie jaar na de datum waarop de douaneschuld is ontstaan, maar uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening, worden meegedeeld aan de schuldenaar.”. Artikel 221, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2913/1992 (het „Douanewetboek”) voorziet in een verjaringstermijn voor de mededeling van het opnieuw ingestelde antidumpingrecht aan de schuldenaar voor producten die meer dan drie jaar geleden zijn ingevoerd, mits deze termijn niet is geschorst door een beroep in de zin van artikel 243 van het Douanewetboek. Artikel 1, lid 4, van de bestreden verordening bepaalde dat tenzij anders was bepaald, de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing waren, en het bevatte geen afwijking van artikel 221, lid 3, van het Douanewetboek. Voor zover de oorspronkelijke mededeling van de schuld aan de schuldenaar in het verlengde van de arresten is ingetrokken, konden de marktdeelnemers in redelijkheid verwachten dat, zodra de door artikel 221, lid 3, van het Douanewetboek voorgeschreven periode van drie jaar verstreken was, voor het opnieuw opleggen van de schuld de verjaring was ingetreden en dat de schuld bijgevolg „uitgedoofd” was (7). Zodra de schuld overeenkomstig artikel 221, lid 3, was uitgedoofd, zou de herinvoering ervan met terugwerkende kracht derhalve afbreuk doen aan de legitieme verwachtingen van de betrokken marktdeelnemers. Concluderend luidt het oordeel van de Raad dat een toepassing met terugwerkende kracht van de afwijking van artikel 221, lid 3, van het Douanewetboek niet mogelijk is in dit geval, omdat aldus afbreuk zou worden gedaan aan de legitieme verwachtingen van de betrokken marktdeelnemers.
(1)

De Vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds (2) („de overeenkomst”), is op 6 oktober 2010 ondertekend. In artikel 1 van het Protocol betreffende culturele samenwerking („het protocol”), dat aan de overeenkomst is gehecht, wordt het kader vastgesteld waarbinnen de partijen samenwerken om de uitwisseling van culturele activiteiten, goederen en diensten, onder meer in de audiovisuele sector, te vergemakkelijken.
(1)

In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB bij Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad (3) moeten worden beoordeeld.
(5)

Het besluit van Durban wijkt duidelijk af van de eerder in het kader van het Protocol van Kyoto overeengekomen boekhoudregels voor de eerste verbintenisperiode. Voor de verplichtingen van de partijen in het kader van de eerste verbintenisperiode van het Protocol van Kyoto voorziet Besluit 16/CMP.1 van de Conferentie van de Partijen waarin de Partijen bij het Protocol van Kyoto bijeenkomen, dat in december 2005 door de 11e Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC in Montreal is aangenomen, in grenswaarden zoals vastgesteld in de bijlage bij dat besluit. Daarnaast wordt in Besluit 16/CMP.1 bepaald dat partijen de mogelijkheid hebben deze grenswaarden te overschrijden door netto-emissies (hierna „tekorten” genoemd) die voortvloeien uit activiteiten op het gebied van bebossing, herbebossing en ontbossing overeenkomstig artikel 3, lid 3, van het Protocol van Kyoto te compenseren met nettoverwijderingen (hierna „kredieten” genoemd) ten gevolge van bosbeheeractiviteiten overeenkomstig artikel 3, lid 4, van het Protocol van Kyoto. Die boekhoudregel wordt doorgaans als de „compensatieregel” aangeduid. Het besluit van Durban voorziet niet in een dergelijke compensatieregel voor de tweede verbintenisperiode van het Protocol van Kyoto.