BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 2 juni 2021

tot kennisgeving aan de Republiek Ghana van de mogelijkheid dat het land wordt aangemerkt als derde land dat niet meewerkt bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij

(2021/C 215 I/03)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (1), en met name artikel 32,

Overwegende hetgeen volgt:

1. INLEIDING

(1) Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 (“de IOO-verordening”) is een Uniesysteem opgezet om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(2) Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie (ook wel “aanmerking” genoemd) van derde landen die niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij, de stappen ten aanzien van die landen, de opstelling van een lijst van die landen, de schrapping van landen van die lijst, de bekendmaking van die lijst en eventuele noodmaatregelen.

(3) Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening moet de Commissie de derde landen aanmerken die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden aangemerkt indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat heeft om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(4) Vooraleer de Commissie een derde land op grond van artikel 31 van de IOO-verordening als niet-meewerkend derde land aanmerkt, moet zij dat derde land overeenkomstig artikel 32 van die verordening eerst in kennis stellen van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend land wordt aangemerkt. Die kennisgeving is voorlopig.

(5) Ook moet de kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden aangemerkt, op de criteria van artikel 31 van de IOO-verordening berusten. De Commissie moet rekening houden met alle in artikel 32 van de IOO-verordening vermelde stappen ten aanzien van de betrokken derde landen. Met name moet de Commissie in de kennisgeving melding maken van de essentiële feiten en redenen die aan die aanmerking ten grondslag liggen, en van de gelegenheid die aan de betrokken derde landen wordt geboden om te antwoorden en het volgende voor te leggen: bewijsmateriaal dat de argumenten voor de aanmerking weerlegt of, indien van toepassing, een actieplan om de situatie te verbeteren en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie moet de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen.

(6) Om derde landen uit hoofde van artikel 31 van de IOO-verordening als niet-meewerkend aan te merken, moet worden uitgegaan van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van die verordening vermelde informatie. Daarbij moet worden uitgegaan van de beoordeling van alle overeenkomstig de IOO-verordening verkregen informatie of, naargelang van het geval, andere informatie zoals de vangstgegevens, de uit de nationale statistieken en andere betrouwbare bronnen afkomstige handelsinformatie, de op vaartuigen betrekking hebbende registers en databases, de vangstdocumenten of statistische documentatieprogramma’s en lijsten van IOO-vaartuigen die zijn vastgesteld door regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), alsmede andere informatie die is verkregen in de havens en op de visgronden.

(7) Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening moet de Raad een besluit nemen inzake de lijst van niet-meewerkende derde landen. Op die als niet-meewerkend aangemerkte landen zijn onder meer de maatregelen van artikel 38 van de IOO-verordening van toepassing. Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening kunnen vangstcertificaten die door een derde vlaggenstaat zijn gevalideerd, slechts worden aanvaard indien de Commissie een kennisgeving van die vlaggenstaat heeft ontvangen waarin wordt gecertificeerd dat hij regelingen heeft ingesteld voor de uitvoering, controle en handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

(8) Overeenkomstig artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie, waar dat passend is, administratief met derde landen samenwerken op gebieden in verband met de uitvoering van de vangstcertificeringsbepalingen van die verordening.

2. PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE REPUBLIEK GHANA

(9) De Republiek Ghana (“Ghana”) heeft haar kennisgeving als vlaggenstaat op grond van artikel 20 van de IOO-verordening ingediend en de Commissie heeft deze op 1 januari 2010 aanvaard.

(10) In het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking werkte de Commissie van 28 mei 2013 tot en met 23 september 2013 samen met de autoriteiten van Ghana om informatie te verifiëren over de Ghanese regelingen voor de uitvoering, controle en handhaving van de wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen die zijn vissersvaartuigen moesten naleven, en over de maatregelen die Ghana heeft genomen om zijn verplichtingen in de strijd tegen IOO-visserij na te komen.

(11) De Commissie analyseerde overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Ghana als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat. Bij die beoordeling hield de Commissie rekening met de parameters van artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening.

(12) Na beoordeling van alle verzamelde feitelijke gegevens en alle verklaringen van het land constateerde de Commissie op grond van artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening dat Ghana niet aan zijn internationaalrechtelijke verplichtingen had voldaan wat betreft internationale voorschriften, regelgeving en de instandhoudings- en beheersmaatregelen.

(13) Bij Besluit 2013/C 346/03 van de Commissie (2) stelde zij Ghana bijgevolg in kennis van de mogelijkheid dat het zou worden aangemerkt als een derde land dat niet meewerkt bij de bestrijding van IOO-visserij.

(14) Ghana werd verzocht met de Commissie samen te werken op basis van een actieplan dat werd voorgesteld om de geconstateerde tekortkomingen te verhelpen.

(15) Tijdens de bilaterale dialoog die volgde op Besluit 2013/C 346/03, diende Ghana mondelinge en schriftelijke opmerkingen in die de Commissie in aanmerking nam. De Commissie ging door met het verzamelen en verifiëren van alle door haar nodig geachte informatie.

(16) Ghana voerde de maatregelen door die nodig waren om de IOO-visserijactiviteiten in kwestie stop te zetten en in de toekomst te voorkomen en corrigeerde elk handelen of nalaten dat aanleiding had gegeven tot de kennisgeving van de mogelijkheid te worden aangemerkt als land dat niet meewerkt bij de bestrijding van IOO-visserij.

(17) Bijgevolg besloot de Commissie bij kennisgeving van 1 oktober 2015 tot stopzetting van de stappen die op grond van artikel 32 van de IOO-verordening ten aanzien van Ghana waren gezet in verband met de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat heeft om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (3).

(18) De Commissie benadrukte echter dat de stopzetting van de stappen niet uitsloot dat de Commissie of de Raad in de toekomst verdere stappen zou zetten wanneer uit de feiten zou blijken dat Ghana zich niet zou kwijten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat heeft om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(19) Op 2 maart 2016 kwamen Ghana en de Commissie overeen een werkgroep op te richten voor de samenwerking bij de bestrijding van IOO-visserij. Op diezelfde datum bereikten zij ook overeenstemming over de taakomschrijving van die werkgroep. In de periode 2016-2019 kwam deze werkgroep viermaal samen. In 2019 en 2020 vonden twee tussentijdse videoconferenties plaats.

(20) Deze vergaderingen gingen over de maatregelen van Ghana ter bestrijding van IOO-visserij, met inbegrip van de uitvoering van het visserijbeheerskader, de monitoring-, controle- en bewakingsmaatregelen en de controle en handhaving van de wet- en regelgeving en de instandhoudings- en beheersmaatregelen die de Ghanese vissersvaartuigen moeten naleven. Deze vergaderingen gingen eveneens over de herziening van het rechtskader.

(21) In vervolg op deze vergaderingen werden schriftelijke opmerkingen uitgewisseld en werd door de Commissie alle door haar nodig geachte informatie opgevraagd en geverifieerd over de maatregelen van Ghana om zijn verplichtingen in de strijd tegen IOO-visserij na te komen. Voorts voerde de delegatie van de Europese Unie in Ghana in de periode 2019-2020 drie missies ter plaatse uit.

(22) Ghana is als staat partij bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 (Unclos), bij de Overeenkomst over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden (Unfsa) (4) en bij de Overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (PSMA) (5). Ghana is op 12 mei 2003 partij geworden bij de Overeenkomst om te bevorderen dat vissersvaartuigen op de volle zee de internationale maatregelen voor instandhouding en beheer van de visbestanden naleven (nalevingsovereenkomst) (6). Ghana heeft in mei 2014 een nationaal actieplan om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen vastgesteld op basis van het internationaal actieplan om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IAP-IOO) (7).

(23) Ghana is een overeenkomstsluitende partij bij de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat) en bij twee subregionale adviesinstanties op het gebied van visserij, namelijk de Visserijcommissie voor het centraal-westelijke deel van de Golf van Guinee (FCWC) en de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan (Cecaf).

(24) Om te beoordelen of Ghana als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat zijn internationale verplichtingen in het kader van de in overweging 22 genoemde internationale overeenkomsten naleeft, heeft de Commissie alle voor deze exercitie benodigde informatie opgevraagd, verzameld en geanalyseerd.

3. MOGELIJKHEID DAT GHANA WORDT AANGEMERKT ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

(25) De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Ghana als vlaggen-, haven-, kust- en marktstaat geanalyseerd. Bij die beoordeling heeft de Commissie rekening gehouden met de criteria van artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening.

3.1. Maatregelen die zijn genomen ten aanzien van herhaalde IOO-visserij en IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, van de IOO-verordening)

(26) Overeenkomstig artikel 31, lid 4, punt a), van de IOO-verordening heeft de Commissie de maatregelen geanalyseerd die Ghana heeft genomen ten aanzien van herhaalde IOO-visserijactiviteiten die zijn verricht of ondersteund door vissersvaartuigen die de Ghanese vlag voeren, door zijn onderdanen of door vissersvaartuigen die in zijn maritieme wateren actief zijn of zijn havens gebruiken.

(27) Op basis van openbaar beschikbare informatie en van gegevens van de autoriteiten van Ghana zijn overladingen op zee in Ghanese wateren verboden op grond van de visserijregelgeving van 2010 (L.I. 1968). De Commissie heeft echter geconstateerd dat overladingen op zee tussen industriële trawlers en kano’s een gangbare praktijk zijn in de wateren die onder de jurisdictie van Ghana vallen. Op grond van regel 33, punt 2, van de visserijregelgeving L.I. 1968 is het verboden vis over te laden van een industrieel vaartuig naar een semi-industrieel vaartuig of kano of andersom. Voorts schrijft regel 33, punt 4, van de visserijregelgeving L.I. 1968 voor dat vissersvaartuigen van minstens 50 brutoregisterton of met een vergunning als industrieel vaartuig hun vangsten in erkende havens in het land moeten aanlanden. Regel 33 van de visserijregelgeving L.I. 1968 werd ingevoerd op grond van afdeling 139 van de Visserijwet van 2002 (wet 625). Krachtens afdeling 139, punt 1), g), van die wet kan de minister overladingsvoorschriften vaststellen. Bovendien hebben de autoriteiten van Ghana in de begrotingsverklaring 2020 het illegale karakter van deze overladingsactiviteiten bevestigd door te verklaren dat alle binnenlandse en internationale vloten die bij “saiko (8)” betrokken zijn, moeten worden geweerd uit de Ghanese wateren (9).

(28) Uit openbaar beschikbare informatie en uit informatie van de autoriteiten van Ghana blijkt dat veel industriële trawlers die in de Ghanese wateren actief zijn, gericht vissen op grote hoeveelheden jonge ondermaatse pelagische soorten zoals Sardinella, hoewel dit in strijd is met afdeling 89, punt 1), c), van de Visserijwet van 2002 (wet 625). In Afdeling 89, punt 1), c), is bepaald dat bij het vissen niet willens en wetens jonge vis mag worden gevangen. Voorts bepaalt regel 14 van de visserijregelgeving L.I. 1968 dat vis van een kleinere maat dan die welke is voorgeschreven in tabel 1 van de bijlage bij de visserijregelgeving L.I. 1968, niet mag worden gevangen noch waar dan ook in het land mag worden aangeland. Tabel 1 van de bijlage bepaalt wat de minimummaat moet zijn bij aanlanding van commercieel belangrijke vissoorten. Bovendien bepaalt regel 31 dat jonge vis die als bijvangst of incidentele vangst wordt gevangen, onmiddellijk in zijn natuurlijke habitat of milieu moet worden teruggezet op een wijze die hem geen schade berokkent (10).

(29) In strijd met de in overweging 27 genoemde visserijregelgeving worden deze vangsten op zee gedumpt of worden ze ingevroren in blokken, die worden overgeladen op speciale kano’s en vervolgens worden aangeland en met winstoogmerk aan de lokale gemeenschappen worden verkocht.

(30) Sinds 1 maart 2018 moeten alle industriële trawlers een waarnemer aan boord hebben op grond van afdeling 100 van de Visserijwet van 2002 (wet 625) en regel 35 van de visserijregelgeving L.I. 1968, maar deze maatregel is niet afdoende gebleken om een einde te maken aan de illegale overladingen. Deze IOO-visserijactiviteiten worden naar behoren gestaafd in documenten van de in overweging 21 bedoelde missies ter plaatse, in een studie van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) (11) en in informatie uit open bronnen. De kwestie is ook besproken met de autoriteiten van Ghana tijdens de vergaderingen van de in overweging 19 genoemde werkgroep.

(31) Dat Ghana IOO-visserij, en met name illegale overladingen, niet doeltreffend aanpakt, is in strijd met de verplichtingen van de kuststaten uit hoofde van het Unclos, en in het bijzonder met de verplichting tot duurzame instandhouding en duurzaam beheer van de levende rijkdommen, zoals vastgelegd in artikel 61, leden 2 en 3, en is ook in strijd met de verplichtingen die Ghana is aangegaan met de toetreding tot Unfsa in 2017.

(32) Ghana houdt ook geen rekening met de in punt 24 van het IAP-IOO vervatte aanbeveling aan de vlaggenstaten om te zorgen voor een omvattende en doeltreffende monitoring, controle en bewaking van de visserij, vanaf het begin van de activiteiten tot de plaats van aanlanding en de eindbestemming, en om daartoe onder meer een satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen (VMS) te implementeren dat voldoet aan de nationale, regionale en internationale normen. Op 21 oktober 2020 heeft de EU-delegatie een bezoek gebracht aan het regionaal centrum voor monitoring, controle en bewaking van het FCWC in Tema. Het Ghanese visserijcontrolecentrum (VCC), dat in hetzelfde gebouw is gevestigd, was niet operationeel. Dat kan erop wijzen dat Ghana niet in staat is adequate controle over zijn vaartuigen uit te oefenen. In april 2017 wees een missie van de Wereldbank er ook op dat de Ghanese autoriteiten niet genegen leken gebruik te maken van de uitvoerige informatie uit het VMS (12). Bovendien is het nationaal plan voor visserijinspecties achterhaald, aangezien het alleen betrekking heeft op de jaren 2015 en 2016. Dat wijst erop dat Ghana niet heeft voldaan aan de voorwaarden van artikel 94 van het Unclos, waarin is bepaald dat de vlaggenstaat controle dient uit te oefenen over elk schip dat zijn vlag voert.

(33) Uit de bovenstaande informatie heeft de Commissie geconcludeerd dat Ghana de verantwoordelijkheid die het als vlaggenstaat heeft om IOO-visserijactiviteiten van zijn vloot te voorkomen, niet is nagekomen. Dit is in strijd met artikel 94, leden 1 en 2, van het Unclos, waarin is bepaald dat elke staat effectieve jurisdictie en controle moet uitoefenen ten aanzien van de vaartuigen die zijn vlag voeren.

(34) Bovendien moet er overeenkomstig artikel 91 van het Unclos een wezenlijke band bestaan tussen de vlaggenstaat en het vaartuig. Overeenkomstig afdeling 47 van de Visserijwet van 2002 (wet 625) moet een lokaal industrieel of semi-industrieel vaartuig eigendom zijn van of onder zeggenschap staan van een onderdaan van Ghana, de Ghanese overheid of een onderneming die wettelijk geregistreerd is in Ghana, haar activiteiten daar voornamelijk uitoefent en waarvan de Ghanese overheid, een Ghanese onderdaan, een in Ghana bij wet opgerichte publieke onderneming of een combinatie daarvan de uiteindelijke begunstigde is (13). Afdeling 47 van de Visserijwet van 2002 (wet 625) schrijft ook voor dat het vaartuig in Ghana moet zijn geregistreerd. Openbaar beschikbare informatie en overleg met de Ghanese autoriteiten wijzen er echter op dat de vereiste wezenlijke band in de industriële trawlvisserij niet bestaat en dat de nationale wetgeving niet wordt nageleefd.

(35) Op grond van artikel 31, lid 4, punt b), van de IOO-verordening heeft de Commissie de maatregelen onderzocht die Ghana heeft genomen met betrekking tot de toegang van IOO-visserijproducten tot zijn markt en de daaropvolgende handelsstromen.

(36) Op grond van de overwegingen 27 tot en met 32 is de Commissie van oordeel dat Ghana niet kan garanderen dat visserijproducten die op zijn markt terechtkomen, niet van IOO-visserij afkomstig zijn. Tijdens de in overweging 21 genoemde bezoeken ter plaatse in oktober 2020 werd bijvoorbeeld geconstateerd dat in de haven van Elmina een grote kano zonder vistuig of visnet werd gelost. Plakken bevroren vis van ongeveer 60 × 40 cm werden uit de opslagruimten in de romp gelost en onmiddellijk bij de kano verkocht door vishandelaren. De kano beschikte niet over een generator of ijskast om deze plakken vis te maken; ze waren gewoon bedekt met dekens. Uit de analyse van twee plakken bevroren vis die bij die gelegenheid op de aanlandingsplaats in Elmina waren gekocht, bleek voorts dat 60 % van de 705 aanwezige exemplaren tot een soort van commercieel belang behoorde, zoals kleine pelagische soorten, waaronder de ernstig uitgeputte Sardinella aurita en andere pelagische kustsoorten. Al deze exemplaren waren kleiner dan de bij regel 14 van de visserijregelgeving L.I. 1968 en tabel 1 van de bijlage bij deze regelgeving voorgeschreven minimummaat bij aanlanding. De hoeveelheden jonge kleine pelagische soorten in de vangsten wezen op het gebruik van krachtens de nationale wetgeving verboden maaswijdten/vistuig. Deze waarnemingen sluiten aan bij die van andere informatie uit open bronnen, bij de in overweging 30 genoemde FAO-studie en bij de informatie van de Ghanese autoriteiten.

(37) Voorts is Ghana, zoals vermeld in overweging 9, gerechtigd vangstcertificaten te valideren voor visserijproducten die door onder Ghanese vlag varende vaartuigen zijn gevangen en die bestemd zijn voor de markt van de Unie. Het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) onderzocht een steekproef van door Ghana in 2019 gevalideerde vangstcertificaten en verwerkingsverklaringen. Het EFCA concludeerde dat de validering van de vangstcertificaten door de bevoegde Ghanese autoriteiten ernstige twijfels deed rijzen over de bestaande interne procedures gezien het gebrek aan of de inconsistentie van de in de vangstcertificaten gevalideerde informatie.

(38) Het EFCA heeft in de onderzochte vangstcertificaten talrijke tekortkomingen geconstateerd, zoals gevallen waarin de aangegeven vangstdatum na de vervaldatum van de visvergunning viel, er in het aanlandingscertificaat niet werd verwezen naar nationale instandhoudings- en beheersmaatregelen, hoewel de vissersvaartuigen in een of meer exclusieve economische zones (EEZ’s) actief waren, gevallen waarin de bijlage “Bijvoegsel bij in eigen land verwerkte visserijproducten” een andere eindbestemming vermeldde dan het land waarnaar de zending was verzonden, inconsistenties bij het invullen van de modellen van het vangstcertificaat, inconsistente en tegenstrijdige gegevens in de aanlandingscertificaten voor activiteiten van vissersvaartuigen, waaronder gegevens over vermoedelijke visserijactiviteiten in de EEZ’s van derde landen zonder verwijzing naar door die derde landen afgegeven visvergunningen. Deze bevindingen hebben geleid tot de conclusie dat de verificaties die voorafgaan aan de validering van de vangstcertificaten, niet kunnen garanderen dat de uitgevoerde visserijproducten niet afkomstig zijn van IOO-visserij.

(39) De Commissie heeft geconcludeerd dat de informatie over de oorsprong en traceerbaarheid van de visserijproducten die zijn gevangen door onder Ghanese vlag varende vaartuigen, nauwkeurig noch betrouwbaar was. Ghana heeft verzuimd om overeenkomstig de punten 71 en 72 van het IAP-IOO de regelgeving te handhaven die erop gericht is de traceerbaarheid van vis en visserijproducten in de handel te waarborgen.

(40) Gezien de in dit deel aangevoerde overwegingen, gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en gezien alle verklaringen van de bevoegde autoriteiten van Ghana kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, punten a) en b), van de IOO-verordening worden geconstateerd dat Ghana zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, kust- en marktstaat heeft ten aanzien van IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat het niet verhindert dat IOO-visserijproducten op zijn markt terechtkomen.

3.2. Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, van de IOO-verordening)

(41) Op grond van artikel 31, lid 5, punt a), van de IOO-verordening heeft de Commissie onderzocht of de autoriteiten van Ghana doeltreffend met haar hebben samengewerkt door te antwoorden op vragen over IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten, door bevindingen daarover mee te delen of door kwesties in verband daarmee te onderzoeken.

(42) Tijdens de vier vergaderingen van de in overweging 19 genoemde werkgroep hebben de autoriteiten van Ghana zich doorgaans coöperatief opgesteld wat betreft het reageren op informatieverzoeken en het geven van feedback. Bepaalde informatie bleek echter niet correct. Zo hebben de autoriteiten van Ghana in maart 2020 in antwoord op een verzoek van de Commissie van november 2019 aangegeven dat de vaartuigen YU FENG 1 (IMO-nr. 8561933), YU FENG 3 (IMO-nr. 8561945) en YU FENG 4 (IMO-nr. 8561957) in afwachting waren van registratie in het scheepsregister van Ghana. Volgens opensourcedatabanken stonden die vaartuigen echter al sinds oktober 2019 geregistreerd in Ghana. Die databankinformatie werd vervolgens in juni 2020 door de Ghanese autoriteiten bevestigd na toezending ervan door de Commissie.

(43) Voorts zijn de Commissie en Ghana tijdens de derde vergadering van de werkgroep in 2018 overeengekomen om driemaandelijkse videoconferenties te houden om te zorgen voor een continue en dynamische gedachtewisseling over kwesties van gemeenschappelijk belang. Na de videoconferentie in januari 2019 heeft de Commissie getracht in de daaropvolgende maanden vervolgbesprekingen te organiseren. Dergelijke gesprekken bleken echter tot de vierde vergadering van de werkgroep in november 2019 onmogelijk omdat de Ghanese autoriteiten telkens niet beschikbaar waren.

(44) Na een mislukte poging om in juni 2020 een videoconferentie te houden, heeft de Commissie schriftelijke vragen aan de Ghanese autoriteiten gesteld. Ghana reageerde weliswaar, maar ging in een aantal gevallen niet voldoende in op de aan de orde gestelde kwesties, met name met betrekking tot de controle, de opsporing van inbreuken en de handhaving van sancties bij illegale overladingen op zee in Ghanese wateren. In augustus 2020 heeft de Commissie de onbeantwoorde vragen opnieuw verzonden, maar de autoriteiten van Ghana hebben deze nog niet beantwoord.

(45) Overeenkomstig artikel 31, lid 5, punt b), van de IOO-verordening heeft de Commissie een analyse gemaakt van de bestaande handhavingsmaatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(46) De huidige sanctieregeling is gebaseerd op de Visserijwet van 2002 (wet 625), als gewijzigd bij de wet tot wijziging van de visserijwet van 2014 (wet 880), de visserijregelgeving van 2010 (L.I. 1968) en de wijzigingsregelingen inzake visserij van 2015 (L.I. 2217). Deze wijzigingen van de rechtsinstrumenten waren doorslaggevend voor de stopzetting van de stappen ten aanzien van Ghana in oktober 2015. Ghana heeft deze instrumenten echter niet naar behoren uitgevoerd en gehandhaafd.

(47) Afdeling 88A van de Visserijwet van 2002 (wet 625), als gewijzigd bij de wet tot wijziging van de visserijwet van 2014 (wet 880), bevat de lijst van acties die als IOO-visserij worden beschouwd, met inbegrip van de visserij in een gesloten gebied, het gebruik van verboden of niet-conform vistuig, overlading of aanlanding van ondermaatse vis en overlading met een ander vissersvaartuig dat IOO-visserij heeft bedreven. Bovendien is in afdeling 88A bepaald dat een persoon die IOO-visserijactiviteiten verricht, in een versnelde procedure kan worden veroordeeld tot een geldboete van ten minste 1 000 000 USD en ten hoogste 2 000 000 USD voor een eerste overtreding. Bij de tweede overtreding bedraagt de boete ten minste 2 000 000 USD en ten hoogste 4 000 000 USD. Bovendien moet een vergunning of machtiging die voor het betrokken vissersvaartuig is afgegeven, worden geschorst voor een periode van zes maanden vanaf de datum van veroordeling. Voorts voorziet afdeling 88A in een boete van ten minste 2 000 000 USD en ten hoogste 4 000 000 USD voor een derde overtreding, in de intrekking van de vergunning of machtiging en in onmiddellijke maatregelen om de naam van het vissersvaartuig te schrappen uit het scheepsregister van Ghana. Afdeling 116 van de Visserijwet van 2002 (wet 625) voorziet in een schikking bij overtredingen en in administratieve sancties indien de persoon schriftelijk toegeeft het strafbare feit te hebben gepleegd en ermee instemt dat het op die manier wordt afgehandeld. De overtreder moet een bedrag betalen dat niet lager is dan de minimumboete voor de overtreding, vermeerderd met de billijke marktwaarde van de illegaal gevangen vis. De som moet binnen dertig dagen worden betaald, anders wordt de zaak naar de rechter terugverwezen.

(48) Uit de door de Commissie verzamelde informatie en met name het overleg met de Ghanese autoriteiten is gebleken dat de sancties die worden opgelegd aan vaartuigen die IOO-visserijactiviteiten bedrijven of ondersteunen, niet doeltreffend en afschrikkend zijn, terwijl dit wel vereist is op grond van de voor Ghana bindende verplichtingen in het kader van het Unfsa en de nalevingsovereenkomst. Van de 19 zaken die in 2018 en 2019 minnelijk werden geschikt na inbreuken van industriële trawlers in verband met overlading of aanlanding van ondermaatse vis, het overladen en aan boord houden van jonge vis en het gebruik van verboden of niet-conform vistuig, werd in slechts één geval de minimumboete van 1 000 000 USD opgelegd. In de overige gevallen varieerden de opgelegde boeten tussen 6 000 GHS (omgerekend 950 EUR) en 700 000 GHS (omgerekend 110 000 EUR).

(49) In juni 2018 werd een industriële trawler aangehouden omdat deze, in strijd met afdeling 81, punt 3, van de Visserijwet van 2002 (wet 625), in de exclusieve kustwaterzone aan het vissen was. Overeenkomstig afdeling 81 moet voor een dergelijke overtreding door een lokaal industrieel vissersvaartuig een boete van ten minste 10 000 USD en ten hoogste 100 000 USD worden opgelegd. Volgens de informatie die de Ghanese autoriteiten bij de laatste gedachtewisselingen hebben verstrekt, werd in augustus 2018 via een administratieve procedure een boete van 48 000 GHS (op dat moment 10 140 USD of 8 633 EUR) opgelegd. Overeenkomstig afdeling 116 van de Visserijwet van 2002 (wet 625) moeten administratieve sancties binnen dertig dagen worden betaald. Anders wordt de zaak terugverwezen naar de rechter. De boete werd niet betaald. In november 2019 werd dezelfde industriële trawler opnieuw aangehouden wegens het dumpen van vis, het gebruik van ondermaatse mazen, de aanwezigheid van jonge vis aan boord, overlading op zee en ongemelde vangsten. De zaak is aan een rechtbank voorgelegd.

(50) In juni 2019 werd een andere industriële trawler aangehouden wegens het vissen op jonge vis, ongemelde vangst aan boord en het vissen met ondermaatse mazen. De reder koos voor een minnelijke schikking. Hij kreeg een sanctie van 1 000 000 USD opgelegd overeenkomstig afdeling 88A van de wet tot wijziging van de visserijwet van 2014 (wet 880). De reder betaalde echter niet binnen de wettelijke termijn van één maand en de zaak werd naar de rechter terugverwezen. In december 2019 werd een andere zaak minnelijk geschikt. Het ging om dezelfde industriële trawler, die in oktober 2018 was aangehouden wegens het dumpen van vis en illegale overlading. Er werd een geldboete van 680 000 GHS (ofwel 110 510 EUR) opgelegd. In mei 2020 werd het vaartuig opnieuw aangehouden wegens het bezit van netten met een ondermaatse maaswijdte en de vangst van jonge vis.

(51) Zes industriële trawlers werden in 2017 en 2018 aangehouden en kregen via een administratieve procedure een boete van 6 000 GHS (destijds 1 080 EUR) opgelegd wegens het dumpen van vis op zee (in één geval ging het om 22,3 ton), het gebruik van netten met een ondermaatse maaswijdte en het dumpen van jonge vis op zee. Deze boete beliep het maximumbedrag voor het dumpen van vis als bepaald in regel 32, punt 1, van de visserijregelgeving van 2010 (L.I. 1968). Dergelijke sancties zijn duidelijk niet hoog genoeg en staan niet in verhouding tot de ernst van de inbreuken, de potentiële gevolgen van de inbreuken voor de visbestanden en de potentiële voordelen van dergelijke illegale activiteiten voor de daders. Een van deze trawlers kreeg een geldboete van 6 000 GHS opgelegd voor het dumpen van 22 ton vis in april 2017, hetgeen in strijd is met regel 32, punt 1. Tot de boete die in het kader van een administratieve procedure werd opgelegd, werd pas in juli 2018 besloten, d.w.z. meer dan een jaar na de aanhouding in april 2017. Diezelfde trawler was in april 2015 reeds aangehouden en beboet wegens het aan boord nemen van ondermaatse vis. De zaak van 2015 werd minnelijk geschikt, waarbij 200 000 GHS (destijds 44 500 EUR) werd betaald. Desondanks werd hetzelfde industriële vaartuig in september 2020 opnieuw aangehouden wegens een beweerde soortgelijke overtreding, namelijk het aan boord houden van jonge vis, hetgeen in strijd is met afdeling 89, punt 1), c), van de Visserijwet van 2002 (wet 625), waarin is bepaald dat jonge vis tijdens het vissen niet willens en wetens mag worden gevangen, en met regel 14 van de visserijregelgeving (L.I. 1968), waarin is bepaald dat vis van een kleinere maat dan die welke is voorgeschreven in tabel 1 van de bijlage bij de visserijregelgeving (L.I. 1968), niet mag worden gevangen noch waar dan ook in het land mag worden aangeland.

(52) Een andere trawler kreeg in november 2019 bij een minnelijke schikking een boete opgelegd voor twee overtredingen in verband met het dumpen van vis in strijd met regel 32, punt 1, a), van de visserijregelgeving van 2010 (L.I. 1968). Het vaartuig kreeg boeten van 6 000 GHS en van 24 000 GHS (respectievelijk 940 EUR en 3 750 EUR), die volgens de meest recente informatie van de Ghanese autoriteiten niet zijn betaald. Bovendien werd dezelfde trawler op 28 oktober 2019 aangehouden wegens het dumpen van vis, ondermaatse mazen, jonge vis en ongemelde vangsten. De zaak werd op 11 november 2019 naar de rechtbank doorverwezen. De reeds beboete reder van die trawler werd in november 2019 opnieuw beboet voor een andere overtreding (dumpen van vis, in strijd met regel 32, punt 1, a), van de visserijregelgeving van 2010 (L.I. 1968)) door een van zijn andere trawlers. Volgens de informatie van de Ghanese autoriteiten werd de boete in kwestie (36 000 GHS, ofwel 5 850 EUR) evenmin betaald.

(53) Overeenkomstig afdeling 76, punt 1, van de Visserijwet van 2002 (wet 625) mag de Ghanese visserijcommissie die bevoegd is om de minister aanbevelingen te doen inzake de afgifte van vergunningen, geen afgifte of verlenging van een visvergunning voor een lokaal industrievaartuig aanbevelen, tenzij zij de zekerheid heeft dat er geen sprake is geweest van niet-naleving van een vonnis of enige andere beslissing in verband met een inbreuk op de Visserijwet. Bovendien bepaalt afdeling 24M van de wijzigingsregelingen inzake visserij van 2015 (L.I. 2217) dat de visserijcommissie geen vismachtigingen mag verlenen wanneer zij redenen heeft om aan te nemen dat het vissersvaartuig IOO-visserij heeft bedreven of betrokken blijkt te zijn geweest bij IOO-visserij in strijd met een internationale instandhoudings- en beheersmaatregel, en totdat alle nog uitstaande sancties uit hoofde van het Ghanese recht zijn nageleefd. Op basis van de informatie van de Ghanese autoriteiten was meer dan 18 % van de boeten die voor 2018 en 2019 bij een minnelijke schikking aan trawlers waren opgelegd, eind december 2019 nog niet betaald. Toch werden aan deze vaartuigen nog visserijvergunningen afgegeven. Dat is niet in overeenstemming met de Visserijwet van 2002 (wet 625). Voorts werden bij een missie van de Wereldbank in april 2017 problemen geconstateerd, zoals een grote kloof tussen het hoge aantal ontdekte overtredingen en het lage aantal vervolgingen door de bevoegde autoriteiten. Ook werden bij de missie inconsistente bedragen van boeten voor soortgelijke overtredingen geconstateerd, alsook kwijtschelding van boeten zonder duidelijke redenen, verlenging van de visvergunning voor overtreders, onvolledige melding en follow-up van inbreuken en een hoog aandeel ongeïnde boeten (14).

(54) De in de overwegingen 48 tot en met 53 genoemde voorbeelden tonen aan dat de sancties van de Ghanese autoriteiten niet in verhouding staan tot de waarde van de vangsten, dat de overtreders de uit de ernstige inbreuken voortvloeiende voordelen niet met de sancties worden ontnomen en dat de sancties niet streng genoeg zijn om ervoor te zorgen dat de voorschriften worden nageleefd, en om het plegen van verdere inbreuken te ontmoedigen. In het licht van de informatie die is verzameld over het rechtskader en over de lopende handhavingsprocedures voor de constatering van inbreuken en de oplegging van consequente sancties, heeft de Commissie geconcludeerd dat Ghana geen uitvoering heeft gegeven aan artikel 19, lid 2, van het Unfsa. Daarin is bepaald dat alle onderzoeken en gerechtelijke procedures zo spoedig mogelijk moeten worden uitgevoerd en dat de sancties voor inbreuken streng genoeg moeten zijn om naleving af te dwingen en om het waar dan ook plegen van inbreuken te ontmoedigen, en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Door de hoogte van de daadwerkelijk opgelegde sancties is de sanctieregeling niet afschrikkend genoeg om overtredingen op het gebied van IOO-visserij tegen te gaan. Bovendien bepaalt punt 21 van het IAP-IOO dat de staten ervoor moeten zorgen dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover enigszins mogelijk, voor onderdanen die onder hun jurisdictie vallen, streng genoeg zijn om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(55) Gezien de in dit deel aangevoerde overwegingen, gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en gezien alle verklaringen van de Ghanese autoriteiten kan op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening worden geconstateerd dat Ghana zijn internationaalrechtelijke samenwerkings- en handhavingsverplichtingen niet is nagekomen.

3.3. Niet-naleving van de verplichting tot uitvoering van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

(56) Overeenkomstig artikel 31, lid 6, punten a) en b), van de IOO-verordening heeft de Commissie onderzoek verricht naar de bekrachtiging van of toetreding tot internationale visserijinstrumenten door Ghana en naar zijn status als verdrag- of overeenkomstsluitende partij bij ROVB’s of naar zijn instemming om hun instandhoudings- en beheersmaatregelen toe te passen.

(57) Ghana is partij bij Unclos en is in 2017 toegetreden tot Unfsa. Ghana heeft in 2016 ook de PSMA geratificeerd. Ghana heeft de FAO-nalevingsovereenkomst in 2003 aanvaard. Voorts is Ghana verdragsluitende partij bij de Iccat. Ghana is eveneens lid van de FCWC, een subregionale adviesinstantie op het gebied van visserij.

(58) De visserijwet die momenteel van kracht is in Ghana, dateert van 2002 en werd in 2014 deels gewijzigd. Tijdens de vergaderingen van de in overweging 19 genoemde werkgroep hebben de autoriteiten van Ghana meegedeeld dat een herziening van de Visserijwet van 2002 gaande was om rekening te houden met de internationale verplichtingen die Ghana is aangegaan. Dat herzieningsproces heeft echter aanzienlijke vertraging opgelopen. Zo werd tijdens de tweede vergadering van de werkgroep in januari 2018 eerst september 2018 als indicatieve termijn voor de indiening van een ontwerptekst bij het Parlement genoemd. In oktober 2018, tijdens de derde vergadering van de werkgroep, deelde Ghana mee dat deze streeftermijn voor de indiening ervan bij het Parlement was aangepast en nu juni 2019 was. Tijdens de videoconferentie van januari 2019 noemde Ghana weer een nieuwe termijn, namelijk augustus 2019. In januari 2020 deelde Ghana mee dat de indicatieve termijn voor indiening bij het Parlement was verschoven naar eind tweede kwartaal 2020. In juni 2020 gaf Ghana aan dat de definitieve ontwerptekst eind september 2020 klaar zou zijn. Bijgevolg is de huidige visserijwet niet in overeenstemming met de internationale instrumenten waarbij Ghana partij is.

(59) Overeenkomstig artikel 31, lid 6, punt c), van de IOO-verordening heeft de Commissie onderzocht of Ghana betrokken is geweest bij enige vorm van handelen of nalaten die afbreuk heeft gedaan aan de doeltreffendheid van geldende wet- en regelgeving of internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen.

(60) Op grond van afdeling 42, punt 1, van de Visserijwet van 2002 (wet 625) moet de Ghanese visserijcommissie een beheersplan voor de visserij opstellen op basis van de beste beschikbare wetenschappelijke informatie, moet zij zorgen voor een optimaal gebruik van de visbestanden en tegelijk overbevissing voorkomen en moet zij de beginselen van goed beheer naleven. In 2015 stelden de Ghanese autoriteiten een nationaal visserijbeheersplan voor de periode 2015-2019 vast. Dat instrument was van cruciaal belang voor de stopzetting van de stappen ten aanzien van Ghana in oktober 2015. Ghana heeft het nationale visserijbeheersplan echter niet naar behoren uitgevoerd.

(61) Zo voorzag het nationale visserijbeheersplan in een jaarlijks operationeel plan waarin de in elk kalenderjaar te ondernemen acties worden vermeld. Volgens de informatie van de Ghanese autoriteiten werd een dergelijk jaarlijks operationeel plan in werkelijkheid echter alleen voor 2015 opgesteld. Evenmin is jaarlijks verslag uitgebracht over de status van de visbestanden ten opzichte van de indicatoren in het nationale visserijbeheersplan. Bovendien is het nationale visserijbeheersplan afgelopen en is volgens de meest recente informatie van de autoriteiten van Ghana nog geen nieuw plan aangenomen.

(62) Een van de acties van het nationale visserijbeheersplan om de visserijinspanning en de vangstcapaciteit in de trawlsector te verminderen, en met name om het aantal visdagen in de volgende drie jaar met 50 % te verminderen, was een sluiting van het visseizoen gedurende twee maanden en in het derde jaar gedurende maximaal vier maanden. De seizoenssluiting zou plaatsvinden in mei-juni of november-december. Evenzo voorzag het nationale visserijbeheersplan in een sluiting van alle visserijen — met uitzondering van ambachtelijke kano’s — gedurende een of twee maanden en in 2019 gedurende maximaal vier maanden om de mariene habitat te beschermen en de biodiversiteit in stand te houden.

(63) In 2016 en 2017 vonden de seizoenssluitingen voor de industriële trawlsector plaats tussen 1 november 2016 en 30 november 2016 en tussen 1 februari 2017 en 31 maart 2017. In 2018 was er een seizoenssluiting voor de industriële trawlsector tussen 1 januari en 28 februari. Ook de ambachtelijke visserij en de tonijnvisserij hielden zich aan een seizoenssluiting. Een tweede seizoenssluiting voor de industriële trawlsector en de ambachtelijke sector, die gepland was voor augustus 2018 — tijdens de belangrijkste periode van opwelling, zoals aangegeven in het nationale visserijbeheersplan — werd een week vóór de sluiting evenwel uitgesteld tot 2019. De Ghanese autoriteiten verklaarden dat dit besluit was genomen om een sterkere betrokkenheid van de belanghebbenden en daarmee een betere naleving van de voorschriften mogelijk te maken. In weerwil van het nationale visserijbeheersplan was er in 2019 enkel een sluiting van twee maanden voor de trawlsector tussen 1 augustus en 30 september en werd de ambachtelijke sector slechts één maand gesloten tussen 15 mei en 15 juni 2019.

(64) In 2020 vonden er in Ghana geen seizoenssluitingen plaats, hoewel in de begrotingsverklaring 2020 werd benadrukt dat uit wetenschappelijke informatie bleek dat het niveau van de mariene visbestanden van Ghana in de EEZ afneemt, en hoewel de Ghanese autoriteiten hadden verklaard dat er drastische maatregelen nodig waren om dit verschijnsel een halt toe te roepen om te voorkomen dat Ghana in 2025 een netto-importeur van vis zou worden, en zij daarnaast hadden verklaard voornemens te zijn de seizoenssluiting van een maand uit te breiden tot twee maanden in 2020 en 2021 en voor de gehele vloot gelijktijdig te laten gelden (15). De beoordeling van de kritieke situatie van de bestanden, en met name de pelagische soorten, is in overeenstemming met de beoordeling van de Cecaf, zoals vermeld in overweging 28.

(65) Een ander voorbeeld van het gebrek aan volledige uitvoering van het nationale visserijbeheersplan 2015-2019 is dat het maximumaantal visvergunningen voor industriële trawlers met het oog op het duurzame gebruik van de betrokken visbestanden volgens het aanhangsel bij dit plan niet meer dan 48 mag bedragen. De Ghanese autoriteiten hebben echter elk kwartaal 75 vergunningen aan de trawlsector verleend. Het feit dat Ghana het nationale visserijbeheersplan niet volledig heeft uitgevoerd, doet afbreuk aan artikel 61, leden 2 en 3, en artikel 62, lid 1, van het Unclos en artikel 6, lid 4, van het Unfsa.

(66) Gezien de overwegingen, gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en gezien alle verklaringen van de autoriteiten van Ghana kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden geconstateerd dat Ghana zijn internationaalrechtelijke verplichtingen niet is nagekomen wat betreft internationale voorschriften, regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

3.4. Specifieke beperkingen waarmee ontwikkelingslanden te kampen hebben (artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening)

(67) Volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (UNHDI) (16) werd Ghana in 2019 beschouwd als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling (plaats 142 op de ranglijst van 189 landen).

(68) Hoewel er specifieke capaciteitsbeperkingen kunnen bestaan op het gebied van monitoring, controle en bewaking van de vloot, kunnen de specifieke beperkingen waarmee Ghana door zijn ontwikkelingsniveau te maken heeft, niet worden aangevoerd als reden voor alle in de vorige delen genoemde tekortkomingen. Rekening houdend met de plaats die Ghana op de UNHDI-ranglijst inneemt, wijst niets erop dat Ghana zijn internationaalrechtelijke verplichtingen niet kan nakomen vanwege een laag ontwikkelingsniveau. Er is geen tastbare informatie waaruit blijkt dat tekortkomingen in het visserijrechtskader, in het toezicht, de controle en de bewaking en in de traceerbaarheidssystemen samenhangen met een gebrekkige capaciteit en infrastructuur. Voorts kunnen deze beperkingen niet worden aangevoerd als reden voor het niet doeltreffend handhaven door Ghana van de binnenlandse wetgeving ter bestrijding van IOO-visserij.

(69) Sinds 2018 verleent de Commissie steun aan de Ghanese visserijsector via het regionale programma (“Verbetering regionaal visserijbeheer in West-Afrika”, Pescao). De Commissie heeft ook aangeboden om in het kader van de in overweging 19 genoemde werkgroep steun te verlenen aan de rechtsherziening en aan de vaststelling van een geactualiseerd nationaal actieplan tegen IOO-visserij.

(70) Gezien de in dit deel aangevoerde overwegingen, gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en gezien de verklaringen van de autoriteiten van Ghana kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden geconstateerd dat het ontwikkelingsniveau van het land geen remmende factor is voor de ontwikkelingsstatus en de algehele prestaties van het land op het gebied van visserijbeheer.

4. CONCLUSIE OVER DE MOGELIJKE AANMERKING ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

(71) Gezien de conclusies dat Ghana zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, kust- of marktstaat heeft, en dat het geen maatregelen heeft genomen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt aangemerkt als derde land dat niet meewerkt bij de bestrijding van IOO-visserij.

(72) Tevens dient de Commissie ten aanzien van Ghana alle in artikel 32 van de IOO-verordening vermelde stappen te zetten. Met het oog op een deugdelijk beheer moet worden bepaald binnen welke termijn Ghana schriftelijk op de kennisgeving kan reageren en de situatie kan corrigeren.

(73) De kennisgeving aan Ghana van de mogelijkheid dat het wordt aangemerkt als land dat de Commissie voor de toepassing van dit besluit als niet-meewerkend derde land beschouwt, sluit niet uit en brengt evenmin automatisch met zich mee dat de Commissie of de Raad later stappen zet om dit land als niet-meewerkend derde land aan te merken en op de lijst van niet-meewerkende derde landen te plaatsen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel De Republiek Ghana wordt in kennis gesteld van de mogelijkheid dat zij door de Commissie wordt aangemerkt als derde land dat niet meewerkt bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij.

Gedaan te Brussel, 2 juni 2021. Voor de Commissie Virginijus SINKEVIČIUS Lid van de Commissie

(1) PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1.

(2) Besluit 2013/C 346/03 van de Commissie van 26 november 2013 inzake de kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (PB C 346 van 27.11.2013, blz. 26).

(3) PB C 324 van 2.10.2015, blz. 15.

(4) https://treaties.un.org/

(5) http://www.fao.org/port-state-measures/background/parties-psma/en/

(6) https://treaties.un.org/pages/showDetails.aspx?objid=080000028007be1a

(7) http://www.fao.org/fishery/ipoa-iuu/npoa/en

(8) Het overladen op zee tussen industriële trawlers en kano’s wordt door de plaatselijke bevolking “saiko” genoemd.

(9) https://www.mofep.gov.gh/sites/default/files/budget-statements/2020-Budget-Statement-and-Economic-Policy_v3.pdf

(10) Volgens een evaluatie van de subgroep Zuid van de FAO/Cecaf-werkgroep voor de beoordeling van de kleine pelagische vissoorten zijn de bestanden van Sardinella aurita (oorsardientje) en Sardinella maderensis (Madeira-sardinella) die worden gedeeld tussen Ivoorkust, Ghana, Togo en Benin, overbevist en staan ze op het punt van instorten. In de evaluatie werd aanbevolen de sardinellavisserij te sluiten zodat de bestanden zich zouden kunnen herstellen. FAO (2019). Report of the FAO/Cecaf Working Group on the Assessment of Small Pelagic Fish — Subgroup South. Elmina, Ghana, 12-20 September 2018. Rapport du Groupe de travail FAO/Cecaf sur l’évaluation des petits poissons pélagiques — Sous-groupe Sud. Elmina, Ghana, 12-20 september 2018. Cecaf/ECAF Series/Cecaf/PACE Séries No. 19/81. Rome. http://www.fao.org/3/ca5402b/ca5402b.pdf

(11) http://www.fao.org/3/CA0464EN/ca0464en.pdf en http://www.fao.org/3/cb2339en/CB2339EN.pdf

(12) http://documents1.worldbank.org/curated/en/866911554409721545/pdf/Ghana-Under-the-First-Phase-of-the-West-Africa-Regional-Fisheries-Program-Project.pdf

(13) Voor vaartuigen die op tonijn vissen, gelden andere bepalingen, namelijk dat de in overweging 34 bedoelde personen de uiteindelijke begunstigde moeten zijn van of zeggenschap moeten hebben over ten minste 50 % van de aandelen in het vaartuig.

(14) http://documents1.worldbank.org/curated/en/866911554409721545/pdf/Ghana-Under-the-First-Phase-of-the-West-Africa-Regional-Fisheries-Program-Project.pdf

(15) https://www.mofep.gov.gh/sites/default/files/budget-statements/2020-Budget-Statement-and-Economic-Policy_v3.pdf

(16) http://hdr.undp.org/sites/all/themes/hdr_theme/country-notes/GHA.pdf