Tsjechië valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. De regering is, blijkens haar convergentieprogramma 2015, van plan het nominale tekort geleidelijk terug te dringen tot 1,9 % van het bbp in 2015 en vervolgens tot 0,6 % van het bbp in 2018. De regering geeft te kennen voornemens te zijn de middellangetermijndoelstelling — een structureel tekort van 1 % van het bbp — in 2018 te halen, maar op basis van het herberekende structurele saldo (5) zal deze doelstelling naar verwachting reeds in 2016 worden gehaald. Volgens het convergentieprogramma zal de overheidsschuldquote naar verwachting bijna 41 % bedragen in 2015 en daarna geleidelijk dalen tot 40,2 % in 2018. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel en de maatregelen om vanaf 2016 de geplande tekortdoelstellingen te ondersteunen zijn voldoende gespecificeerd. Er bestaat evenwel een risico dat de geplande maatregelen aan de ontvangstenzijde minder impact zullen hebben dan geraamd. Op basis van de voorjaarsprognose 2015 van de Commissie wordt ervan uitgegaan dat in 2015 aan de uitgavenbenchmark wordt voldaan. In 2016 wordt een lichte afwijking verwacht, aangezien de groei van de netto-uitgaven 0,3 % van het bbp hoger ligt dan de benchmark. Daarom zullen in 2016 verdere maatregelen nodig zijn.

Op basis van zijn beoordeling van het convergentieprogramma en rekening houdend met de voorjaarsprognose 2015 van de Commissie is de Raad van mening dat Tsjechië naar verwachting grotendeels aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen. De voornaamste elementen van het huidige begrotingskader zijn reeds voorhanden. De begrotingsplanning op middellange termijn en de cijfermatige begrotingsregel hebben evenwel een beperkt toepassingsgebied en de handhaving is zwak. Een ontwerp voor een hervormingspakket is herhaaldelijk gewijzigd en uitgesteld en de goedkeuring ervan is momenteel gepland in de loop van 2015. Tsjechië wordt nog steeds geconfronteerd met problemen op het vlak van de langetermijnhoudbaarheid van de begroting, voornamelijk wegens de verwachte stijgingen van de uitgaven voor pensioenen en gezondheidszorg. Door gunstiger demografische projecties is er enige verbetering wat betreft de vooruitzichten voor het pensioenstelsel. De wettelijke pensioenleeftijd zal bij wet geleidelijk worden verhoogd, maar de voor de middellange termijn geprogrammeerde aanpassing verloopt te traag. Momenteel zijn er besprekingen aan de gang over wijzigingen in het huidige systeem van pensioenindexering, maar er zijn nog geen maatregelen vastgesteld. Hoewel enkele maatregelen zijn genomen om de kostenefficiëntie en het beheer van de gezondheidszorgsector te verbeteren, is op dit gebied weinig vooruitgang geboekt. Uit indicatoren voor het meten van de prestaties van de ziekenhuissector blijkt dat medische behandelingen niet altijd op een kostenefficiënte manier worden verstrekt, terwijl de toewijzing van de middelen wordt gehinderd door aanhoudende problemen bij de invoering van een systeem voor de vergoeding van de door de ziekenhuizen gemaakte kosten. Bovendien zijn er aanwijzingen dat huisartsen hun rol als poortwachter niet op adequate wijze vervullen. Bij overheidsopdrachten in de gezondheidszorgsector doen zich zeer veel onregelmatigheden voor, wat wijst op onvoldoende begeleiding en toezicht.