ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Het programma heeft tot doel het tekort in 2006 terug te dringen tot onder de referentiewaarde van 3 % van het BBP. De begrotingsconsolidatie is zowel op verhogingen van de inkomsten als besnoeiingen in de uitgaven gebaseerd. Verwacht wordt dat het overheidstekort zal dalen van 5,2 % van het BBP in 2004 tot 2,3 % van het BBP in 2006, en vervolgens in 2007 verder zal teruglopen tot 1,4 % van het BBP. De huidige actualisering bevestigt in grote lijnen de in het vorige programma geplande aanpassing bij een grotendeels ongewijzigd macro-economisch scenario.
(3)

Het begrotingskader voor de middellange termijn omvat het streven om het jaarlijkse overheidsoverschot tot 2010 binnen een band van gemiddeld 1,5 tot 2,5 % van het BBP te houden, en met ingang van 2005 de reële jaarlijkse groei van de overheidsconsumptie tot 0,5 % te beperken; de beheersing van de uitgaven wordt versterkt door middel van een zogeheten belastingstop. De subsector van de centrale overheid en het pensioenstelsel zullen in de programmaperiode naar verwachting stabiele overschotten vertonen. Van de lagere overheden wordt verwacht dat zij hun begroting sluitend maken, zoals wettelijk is bepaald. In het geactualiseerde programma wordt het overschot geraamd op 1,2 % van het BBP in 2004, 2,0 % in 2005 en 1,6 % in 2006. In 2010 komt het overschot uit op 2,0 % van het BBP. Zowel de uitgaven- als de ontvangstenquote geeft over de prognoseperiode een geleidelijk dalende trend te zien. Gecorrigeerd voor het volgens de gebruikelijke methode geschatte conjunctuureffect, vertoont de begroting over de gehele prognoseperiode een batig saldo. De doelstellingen voor het overheidsoverschot verschillen nauwelijks van die in het geactualiseerde programma 2003. Wat de eerstkomende jaren betreft, zijn de verschillen het gevolg van herziene prognoses van de BBP-groei en van de effecten van recente beleidsmaatregelen, zoals het pakket fiscale maatregelen van maart 2004 waarmee het startschot is gegeven voor de uitvoering van de in 2003 aangenomen belastinghervorming. Vanaf 2007 zijn de overschotten lichtjes lager geraamd dan in de vorige actualisering, wegens een herziening van de demografische vooruitzichten met een neerwaartse bijstelling van de begrotingsbehoeften voor de lange termijn als gevolg. In het algemeen bevestigt de huidige actualisering dus de in de vorige versie uitgestippelde strategie, bij een vergelijkbaar macro-economisch scenario.
(4)

Er bestaat een risico dat de begrotingsresultaten slechter uitvallen dan in het programma wordt verwacht. Wat met name 2005 betreft, waarvoor de marges eng zijn, is het niet uitgesloten dat wegens de lager dan geraamde economische groei, geringe afwijkingen van de geplande begrotingscorrectie ten belope van meer dan 2 % van het BBP, de met sommige eenmalige maatregelen verband houdende risico's en de mogelijke herindeling van de met het wegenonderhoud belaste onderneming ANAS de referentiewaarde van 3 % van het BBP wordt overschreden. Voor 2006 en daarna kan het, gezien de in het verleden opgedane ervaring, niet worden uitgesloten dat de omvang van de benodigde begrotingsaanpassing om de in het programma vervatte doelstellingen te halen, is onderschat. In het licht van deze risicobeoordeling lijkt het in het programma beschreven begrotingsbeleid geen toereikende veiligheidsmarge te bieden om ten minste tot 2006 te voorkomen dat de tekortdrempel van 3 % van het BBP bij normale macro-economische schommelingen wordt overschreden. De marge is evenmin groot genoeg om te waarborgen dat de in het stabiliteits- en groeipact vastgelegde middellangetermijndoelstelling van een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht is of een overschot vertoont, tegen het einde van de programmaperiode wordt gehaald.
(3)

Na een in eerste instantie onvoorzien overschot in 2004 als gevolg van hoger dan verwachte ontvangsten, onder meer dankzij eenmalige inkomsten en omdat minder werd uitgegeven dan aanvankelijk was begroot, wordt in de strategie die in het geactualiseerde programma wordt uitgestippeld, uitgegaan van een gering en vrij stabiel tekort vanaf 2005. Tijdens de programmaperiode vertonen zowel de uitgaven- als de inkomstenquote een dalende trend, hoewel de uitgavenquote in 2005 stijgt als gevolg van recente begrotingsmaatregelen. Tegelijkertijd wordt momenteel een aanzienlijk programma van overheidsinvesteringen uitgevoerd, hetgeen resulteert in een gemiddelde investeringsquote van de overheid tijdens de programmaperiode van net geen 4 % BBP (gelijk aan net geen 5 % BNP). Gecorrigeerd voor het volgens de gebruikelijke methode geschatte conjunctuureffect, vertoont de begroting over de gehele prognoseperiode een batig conjunctuurgezuiverd saldo, met uitzondering van een gering tekort in 2005. Toch dient erop gewezen te worden dat door de bijzondere kenmerken van de Ierse economie de ramingen van de output gap en dus van de conjunctuurgezuiverde saldi ongewoon grote onzekerheidsmarges vertonen. Ten opzichte van het vorige programma wordt in de huidige actualisering gerekend op betere overheidssaldi bij een gunstiger macro-economisch scenario.
(3)

De in de actualisering geschetste budgettaire strategie is erop gericht de begroting sluitend te houden of met een gering overschot af te sluiten en de neerwaartse trend van de schuldquote te bestendigen om voorbereid te zijn op de budgettaire gevolgen van de vergrijzing. In de actualisering wordt voor 2005 en 2006 gerekend op een sluitende begroting en voor 2007 en 2008 op een overschot van respectievelijk 0,3 % en 0,6 % BBP. Al met al worden in het huidige programma de beoogde aanpassingen waarvan al in de vorige (tot en met 2007 lopende) actualisering sprake was, bevestigd en blijft het macro-economische scenario in grote lijnen ongewijzigd. Door de in 2001 gestarte en nog steeds lopende hervorming van het stelsel van directe belastingen en door hogere overheidsinvesteringen in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 zal het primaire overschot tot 2006 iets dalen, maar daarna weer stijgen. Volgens het programma zal de rentelast voornamelijk als gevolg van de gestage schuldreductie dalen. Naar verwachting lopen de inkomsten tot 2006 terug en blijven ze daarna op een stabiel niveau, terwijl de primaire uitgaven tot 2008 licht dalen. Het conjunctuurgezuiverde saldo blijft (volgens berekeningen aan de hand van de algemeen aanvaarde methode en op basis van de in het programma voorkomende informatie) in de gehele programmaperiode positief: het loopt terug van 0,5 % BBP in 2004 tot 0,1 % BBP in 2006 en trekt daarna weer aan tot 0,9 % in 2008.
(3)

Op 21 januari 2003 besloot de Raad dat er in Duitsland een buitensporig tekort bestond, en werd het land aanbevolen dit tekort uiterlijk in 2004 te corrigeren. In de op 14 december 2004 (2) vastgestelde mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement met als titel: „Stand van zaken in Duitsland en Frankrijk wat hun verplichtingen onder de buitensporigtekortprocedure betreft na het arrest van het Hof van Justitie”, concludeerde de Commissie echter dat aan de conclusies van de Raad van november 2003 tot de nietigverklaring ervan door het Hof rechtsgevolgen verbonden waren en daarom zou moeten worden uitgegaan van het jaar 2005 als uiterste termijn voor de correctie van het buitensporige tekort. Conform deze mededeling is de begrotingsstrategie in het programma in de eerste plaats erop gericht het overheidstekort in 2005 onder de 3 % van het BBP te brengen. Ook wordt gemikt op een verdere daling van dit tekort in de jaren daarna: er wordt van uitgegaan dat het vanaf 2005 met een half procentpunt per jaar terugloopt tot afgerond 1,5 % van het BBP in 2008. Volgens berekeningen van de Commissie aan de hand van de prognoses in het programma en van de algemeen aanvaarde methode daalt het conjunctuurgezuiverde tekort vanaf 2005 met iets minder dan 0,5 procentpunt van het BBP om in 2008 uit te komen op zo'n 1 % van het BBP. Evenals in vorige actualiseringen is de budgettaire middellangetermijnstrategie gericht op de uitvoering van een evenwichtig programma waarin structurele hervormingen, consolidatie van de begroting en stabilisatie van de conjunctuur centraal staan.
(3)

De Raad heeft op 3 juni 2003 besloten dat er in Frankrijk een buitensporig tekort bestond en aanbevolen deze buitensporigtekortsituatie uiterlijk in 2004 te corrigeren. In haar op 14 december 2004 goedgekeurde mededeling aan de Raad met als titel „Stand van zaken in Duitsland en Frankrijk wat hun verplichtingen onder de buitensporigtekortprocedure betreft na het arrest van het Hof van Justitie” (2), concludeerde de Commissie dat 2005 de uiterste termijn was voor de correctie van het buitensporig tekort, aangezien de juridische gevolgen van de conclusies van de Raad van november 2003 gehandhaafd bleven totdat ze door het Hof nietig waren verklaard. De voornaamste doelstelling van de in het programma geschetste begrotingsstrategie bestaat erin het overheidstekort tegen 2005 onder de 3 % BBP te brengen. Het programma heeft ook tot doel in de loop van de daaropvolgende jaren een gestage daling van het overheidstekort te bewerkstellingen. Verwacht wordt dat het tekort vanaf 2005 geleidelijk zal dalen met 0,6 à 0,7 procentpunt BBP per jaar om in 2008 0,9 % BBP te bedragen. De huidige actualisering bevestigt grotendeels de in het vorige programma geplande aanpassing bij een enigszins gunstiger macro-economisch scenario. Volgens de berekeningen van de Commissie op basis van de prognoses in het programma en de algemeen aanvaarde methode zou het conjunctuurgezuiverde saldo vanaf 2005 eveneens met ongeveer 0,6 à 0,7 procentpunt BBP per jaar verbeteren en zou het in 2008 uitkomen op - 0,7 % BBP. De begrotingsstrategie voor de middellange termijn is, evenals in eerdere geactualiseerde programma's, gebaseerd op het vaststellen van meerjarige doelstellingen voor de stijging van de reële overheidsuitgaven die een vermindering van de uitgavenquote impliceren, met name als gevolg van het uitvoeren van structurele hervormingen.
(6)

Gedurende de programmaperiode wordt een lichte afname van het volgens de gemeenschappelijk aanvaarde methode berekende structureel surplus (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo exclusief eenmalige operaties en tijdelijke maatregelen) verwacht in de komende drie jaar, van om en nabij de 2 % van het BBP in 2005 tot 1,75 % in de jaren 2006 tot 2008, waarna het in 2009 weer zou toenemen als gevolg van de verwachte toename van de output gap. Volgens het programma zal het structureel surplus tegen het einde van de programmaperiode circa 1,5 % van het BBP bedragen (3), hetgeen kan worden beschouwd als de middellangetermijndoelstelling (MTD) van het programma, conform de MTD-beginselen die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode zijn vastgesteld. Aangezien de MTD ambitieuzer is dan de minimumnorm (een geraamd tekort van rond 1 % van het BBP), mag worden aangenomen dat bij verwezenlijking ervan het doel — een veilige buffer tegen een buitensporig tekort aan te houden — bereikt zal zijn. Over de adequaatheid van het programma valt op te merken dat de MTD ervan ligt binnen de band die voor de eurozone en de ERM II-lidstaten is vastgesteld in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode, en aanzienlijk ambitieuzer is dan in het licht van de schuldquote en de gemiddelde potentiële outputgroei op lange termijn nodig zou zijn. Als reden voor het aanhouden van een MTD die aanmerkelijk boven het voorgeschreven minimum ligt, wordt het waarborgen van de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn opgegeven, alsmede het feit dat de gevolgen van de vergrijzing in Finland al in een vroeg stadium voelbaar zijn.
(5)

Het programma mikt op een verlaging van het tekort in 2007 tot onder de referentiewaarde van 3 % van het BBP, overeenkomstig de aanbeveling van de Raad van 5 juli 2004 ingevolge artikel 104, lid 7. Verwacht wordt dat het overheidstekort (zonder de kosten van de pensioenhervorming) zal dalen van 4,1 % van het BBP in 2005 (inclusief de kwijtschelding van schulden ten bedrage van 0,8 % van het BBP) tot 2,9 % in 2006, om in 2007 sterk af te nemen tot 1,6 % en in 2008 verder te dalen tot 1,3 %. De begrotingsaanpassing is voornamelijk op uitgaven gebaseerd. Het programma voorspelt een daling van de uitgavenquote met 3,4 procentpunten tussen 2005 en 2008 (2,6 procentpunten indien de kwijtschelding van schulden van 0,8 % van het BBP in 2005 buiten beschouwing wordt gelaten). De overheidsinkomsten zullen waarschijnlijk tot 2007 vrij stabiel blijven en vervolgens in 2008 met 0,7 % van het BBP dalen. Na de begrotingskennisgeving van voorjaar 2007 mogen de pensioenregelingen van de tweede pijler met kapitaaldekking niet meer bij de overheidssector worden ingedeeld; de budgettaire impact hiervan wordt geraamd op 0,8 % van het BBP in 2005, 1,3 % in 2006, 1,4 % in 2007 en 1,4 % in 2008. De voorgenomen begrotingsconsolidatie vindt aan het einde van de programmaperiode, en wel grotendeels in 2007 plaats.
(2)

Met een gemiddeld jaarcijfer van 3 % was de reële BBP-groei in Spanje een van de hoogste in de EU over de afgelopen tien jaar. De werkgelegenheid steeg met 3 % per jaar en werkte daarmee een robuuste groei in de hand. Daar staat tegenover dat Spanje achterop loopt op de eurozone wat de productiviteitsgroei betreft ( % tegen 1 % in de eurozone). De HICP-inflatie is in 2004 weliswaar afgevlakt tot om en bij de 3 %, maar bleef daarmee toch boven het gemiddelde van de eurozone. De hogere inflatie en de lagere productiviteitsgroei dan bij de voornaamste (handels)partners hebben geleid tot een verlies aan concurrentiekracht, dat in combinatie met de sterke binnenlandse vraag de oorzaak was van een verslechtering van de externe positie, die in 2005 een tekort van 6 % van het BBP liet zien. De sinds de tweede helft van de jaren negentig doorgevoerde begrotingsconsolidatie heeft bijgedragen tot het temperen van deze ontwikkelingen.
(2)

In de afgelopen tien jaar heeft Ierland een indrukwekkend snelle stijging van de werkgelegenheid en het reële BBP per hoofd van de bevolking gekend. Ook in de meest recente jaren is de Ierse economie blijven groeien, met iets minder dan 5 % per jaar, het hoogste cijfer in de eurozone. Tegelijk vertoont de werkgelegenheid een stijgende lijn en is de inflatie snel geconvergeerd naar het gemiddelde van de eurozone. Wat de budgettaire ontwikkelingen betreft, kan worden vastgesteld dat meestal in de afgelopen tien jaar een overheidsoverschot is gerealiseerd en de schuldquote fors daalt (tot onder 30 % van het BBP in 2005) en dat daarmee sprake is geweest van een min of meer gezonde begrotingssituatie.
(7)

Het programma is erop gericht de grote onevenwichtigheid in de begroting blijvend weg te werken door terugdringing van het overheidstekort tot onder de referentiewaarde van 3 % van het BBP in 2008 en een verdere begrotingsconsolidatie in de jaren daarna. Volgens het programma moet de consolidatie van de overheidsfinanciën door middel van structurele maatregelen in grote jaarlijkse stappen plaatsvinden. Na een stijging tot 6 % van het BBP in 2005 zal het overheidstekort naar verwachting teruglopen tot 4,6 % in 2006 en verder dalen tot 3,7 % van het BBP in 2007, 2,6 % in 2008 en 1,5 % van het BBP in 2009. Het voor het primaire saldo verwachte tijdsprofiel is vergelijkbaar, met een omslag van een tekort van 3,2 % van het BBP in een overschot van 1,5 % van het BBP tussen 2005 en 2009. De begrotingsaanpassing wordt zowel door de inkomsten- als door de uitgavenzijde ondersteund. Op korte termijn is de consolidatie voornamelijk gebaseerd op aanvullende inkomsten dankzij hogere belastingen en een verbeterde belastingheffing. Naar wordt verwacht zal uitgavenbeperking in alle belangrijke uitgavencategorieën de begrotingsconsolidatie in de programmaperiode geleidelijk bevorderen, waarbij de belangrijkste besparingen door veranderingen in de overheidsadministratie, ook qua personeel, en wijzigingen in de socialeverzekeringsstelsels zullen worden bereikt. Over het geheel genomen wordt de reeds in de vorige actualisering geplande aanpassing in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van december 2005 bevestigd, hoewel daarbij wordt uitgegaan van lagere groeihypothesen, die niettemin gezien de thans beschikbare gegevens toch nog optimistisch zijn.
(7)

De actualisering streeft naar een herstel van het evenwicht in de openbare financiën en een terugdringing van de schuldquote tot onder de referentiewaarde van 60 % in 2010. Verder bevestigt zij dat het tekort in 2005 moet zijn teruggebracht tot de referentiewaarde van 3 % en dat het vanaf 2006 nog verder moet worden gereduceerd. Voor de programmaperiode is een reductie van het overheidstekort voorzien met 2 procentpunten van het BBP, waardoor het tekort van 3,0 % van het BBP in 2005 zou dalen tot 1,0 % van het BBP in 2009. Vanaf 2007 zou er opnieuw sprake zijn van een primair overschot. Evenals in de vorige actualiseringen betreft de voorgenomen consolidatie vooral de uitgavenzijde. De middellangetermijnstrategie is gebaseerd op meerjarendoelstellingen om de stijging van de overheidsuitgaven in reële termen in de hand te houden zodat de uitgavenquote kan worden teruggedrongen. In vergelijking met het vorige programma is de voorgenomen tekortreductie in de nieuwe actualisering uitgesteld in het licht van een iets minder gunstige macro-economische situatie en als gevolg van belastingverlagingen aan het begin van de programmaperiode. Eenmalige maatregelen blijven een tekortbeperkend effect hebben in 2006, zij het minder dan in 2005.
(8)

In het licht van de berekeningen die de diensten van de Commissie volgens de algemeen aanvaarde methode op basis van de gegevens in het programma hebben verricht, wordt verwacht dat het structurele tekort (d.w.z. het conjunctuurgezuiverde begrotingssaldo, ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen) zal verbeteren van 4,8 % van het BBP in 2005 tot 2,4 % van het BBP in 2008. Het structureel tekort zou dus met ongeveer 0,6 % van het BBP per jaar worden teruggedrongen. In de actualisering wordt duidelijk aangegeven dat de middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie — zoals bedoeld in het stabiliteits- en groeipact — een structureel begrotingsevenwicht is, dat volgens de actualisering niet in 2008 zal worden bereikt. Aangezien de in het programma vastgestelde middellangetermijndoelstelling ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van 1,25 % van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge tegen het ontstaan van een buitensporig tekort zal bieden. De in het programma vastgestelde middellangetermijndoelstelling heeft op grond van deze evaluatie een passend niveau, aangezien zij binnen de marge ligt die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor lidstaten die tot de eurozone en tot ERM II behoren, en zij bijgevolg de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn naar behoren in aanmerking neemt.
(9)

De risico's die aan de begrotingsstrategie verbonden zijn, lijken elkaar min of meer in evenwicht te houden en het begrotingsresultaat kan na 2006 zelfs iets meevallen. Enerzijds wijzen de actuele indicatoren op een sterk aantrekkende economische bedrijvigheid, zal het tekort over 2005 naar verwachting fors lager uitkomen en is er voor de jaren na 2006 sprake van een opwaarts risico voor de budgettaire projecties in het programma als de olieprijs hoger blijkt uit te vallen dan in het programma wordt aangenomen, aangezien de begroting dan zal profiteren van hogere gasbaten en de groeivoorspelling al is afgestemd op een hogere olieprijs. Anderzijds kunnen een aantal meevallers in 2005 ook in negatieve zin doorwerken. Voorts is nog niet duidelijk of de verwachte besparingen op de begroting als gevolg van de hervormingen in het zorg- en in het sociale-zekerheidsstelsel die begin 2006 van kracht zijn geworden, volledig gerealiseerd zullen worden omdat de gedragseffecten van de hervormingen nog niet goed kunnen worden overzien.
(3)

Op 21 januari 2003 besloot de Raad dat er in Duitsland een buitensporig tekort bestond en werd het land op grond van artikel 104, lid 7, van het EG-Verdrag aanbevolen dit tekort uiterlijk in 2004 te corrigeren. In de mededeling van de Commissie aan de Raad van december 2004 met als titel „Stand van zaken in Duitsland en Frankrijk wat hun verplichtingen onder de buitensporigtekortprocedure betreft na het arrest van het Hof van Justitie” werd geconcludeerd dat 2005 als relevante uiterste termijn voor de correctie moest worden beschouwd. In januari 2005 sloot de Raad zich aan bij het standpunt van de Commissie. Op 14 maart 2006 heeft de Raad Duitsland overeenkomstig artikel 104, lid 9, van het EG-Verdrag aangemaand maatregelen te treffen om de buitensporigtekortsituatie uiterlijk in 2007 te verhelpen. In zijn advies van 17 februari 2005 over het in december 2004 ingediende geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Duitsland voor de periode 2004-2008 achtte de Raad het wenselijk dat Duitsland het nodige zou doen om het buitensporige tekort in 2005 te corrigeren; in de jaren na 2005 budgettaire aanpassingen zou doorvoeren en de nodige structurele inspanningen leveren teneinde tegen het eind van de programmaperiode een begrotingssituatie tot stand te brengen die vrijwel in evenwicht is; en zou doorgaan met structurele hervormingen, met name in de gezondheidszorg, om de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn nog verder te verbeteren.
(6)

Het Estse budgettaire middellangetermijnkader is erop gericht de openbare financiën gezond te houden op basis van een duurzame hoge groei en een stijgende werkgelegenheid. Na de overschotten van 0,3 % en 0,1 % van het BBP in respectievelijk 2005 en 2006 wordt in het programma voor de jaren vanaf 2007 gemikt op een overheidssaldo van 0,0 %. Vanwege de minieme rentelast valt het primaire saldo slechts iets hoger uit. De streefcijfers voor het overheidsoverschot voor 2005 en 2006 vallen iets hoger uit dan in de vorige actualisering, maar houden slechts ten dele rekening met het meevallende resultaat in 2005: een overschot van circa 2,5 % van het BBP dat voornamelijk te danken is aan een uitbundige economische groei en verbeteringen in de belastinginning. Er wordt gerekend op een geleidelijke daling van de uitgaven- en de inkomstenquote in de laatste jaren van de programmaperiode. In vergelijking met het vorige geactualiseerde programma bevestigt de actualisering van december 2005 in grote lijnen de voorgenomen begrotingsstrategie van jaarbegrotingen die in evenwicht zijn, maar valt het macro-economische scenario veel gunstiger uit.
(7)

Met het geactualiseerde programma moeten de voorwaarden worden geschapen voor een geslaagde EMU-integratie en moet tegelijk de achterstand ten opzichte van het gemiddelde EU-inkomen worden weggewerkt. De begrotingsstrategie is erop gericht het overheidstekort ruim onder de 3 % van het BBP te houden en vast te houden aan de streefcijfers om de middellangetermijndoelstelling (MTD) voor de begrotingssituatie als bedoeld in het stabiliteits- en groeipact te verwezenlijken. In het programma worden fiscale hervormingsmaatregelen aangekondigd die moeten leiden tot een daling van de ontvangstenquote met 1,8 % van het BBP, alsmede maatregelen aan de uitgavenzijde die resulteren in een daling van de uitgavenquote met 2,5 % van het BBP. In het programma komt het zwaartepunt van het consolidatietraject op de laatste jaren te liggen. Aan het begin van de programmaperiode blijft het overheidstekort steken op 1,7 % van het BBP om daarna langzaam terug te lopen tot 1,4 % in 2007 en 1,0 % van het BBP in 2008. In de nieuwe actualisering wordt het beoogde tekort van 1,0 % van het BBP een jaar later verwezenlijkt dan in het vorige programma, bij een gewijzigd begrotingsbeleid en een grotendeels ongewijzigd macro-economisch scenario.