UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2022/433 VAN DE COMMISSIE

van 15 maart 2022

tot instelling van definitieve compenserende rechten op koudgewalste platte producten van roestvrij staal van oorsprong uit India en Indonesië en tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2021/2012 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op koudgewalste platte producten van roestvrij staal van oorsprong uit India en Indonesië

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) (“de basisverordening”), en met name artikel 15 en artikel 24, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Inleiding

(1) Op 17 februari 2021 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) een antisubsidieonderzoek geopend met betrekking tot de invoer van koudgewalste platte producten van roestvrij staal (“SSCR” of “het onderzochte product”) van oorsprong uit India en Indonesië (gezamenlijk “de betrokken landen”). De Commissie heeft daartoe een bericht van inleiding bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”).

(2) De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 4 januari 2021 werd ingediend door de European Steel Association (“Eurofer” of “de klager”) namens de bedrijfstak van de Unie voor koudgewalste platte producten van roestvrij staal in de zin van artikel 10, lid 6, van de basisverordening. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal inzake subsidiëring en schade als gevolg daarvan was voldoende om de opening van het onderzoek te rechtvaardigen.

(3) Voorafgaand aan de opening van het antisubsidieonderzoek heeft de Commissie overeenkomstig artikel 10, lid 7, van de basisverordening de Indiase overheid (3) en de Indonesische overheid (4) ervan in kennis gesteld dat zij een met het nodige bewijsmateriaal gestaafde klacht had ontvangen, en heeft zij beide voornoemde overheden uitgenodigd voor overleg. Op 10 februari 2021 vond overleg plaats met de Indiase overheid en op 15 februari 2021 met de Indonesische overheid. Er kon echter geen overeenstemming worden bereikt met beide overheden.

(4) Op 18 november 2021 heeft de Commissie een voorlopig antidumpingrecht op hetzelfde product van oorsprong uit India en Indonesië ingesteld (5) (“de antidumpingverordening”) in een onderzoek dat door een op 30 september 2020 gepubliceerd bericht van inleiding was geopend (“het afzonderlijke antidumpingonderzoek”) (6).

(5) De analyse van de schade, het oorzakelijk verband en het belang van de Unie in het onderhavige antisubsidieonderzoek en in het afzonderlijke antidumpingonderzoek zijn mutatis mutandis dezelfde, aangezien de definitie van de bedrijfstak van de Unie, de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, de beoordelingsperiode en het onderzoektijdvak in beide onderzoeken dezelfde zijn.

1.2. Registratie

(6) Op 7 april 2021 diende de klager een verzoek tot registratie van de invoer in. De Commissie analyseerde het verzoek, maar oordeelde dat in de betrokken landen in een betrekkelijk korte tijd geen grootschalige invoer had plaatsgevonden van een product waarvoor tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies zijn verleend. De invoer van SSCR uit India en Indonesië daalde in de zeven maanden na de inleiding met 46 % ten opzichte van de invoer tijdens het onderzoektijdvak. Aan de voorwaarden om de invoer te registreren overeenkomstig artikel 24, lid 5, van de basisverordening was derhalve niet voldaan, en de Commissie heeft de invoer van het betrokken product niet aan registratie onderworpen.

1.3. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(7) Het onderzoek naar de subsidies en schade had betrekking op de periode van 1 juli 2019 tot en met 30 juni 2020 (“het onderzoektijdvak” of “OT”). Het onderzoek van de ontwikkelingen die relevant zijn voor de beoordeling van de schade had betrekking op de periode van 1 januari 2017 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”). Beide perioden zijn identiek aan die in het afzonderlijke antidumpingonderzoek.

1.4. Belanghebbende partijen

(8) In het bericht van inleiding werden de belanghebbende partijen uitgenodigd contact om met de Commissie contact op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast heeft de Commissie de klager, de Indiase overheid, de Indonesische overheid, de haar bekende producenten-exporteurs in de betrokken landen alsmede de haar bekende importeurs en gebruikers in de Unie specifiek in kennis gesteld van de opening van het onderzoek en hen uitgenodigd mee te werken.

(9) De belanghebbende partijen zijn in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te maken over de opening van het onderzoek en te verzoeken om een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures. Hoorzittingen werden georganiseerd met Eurofer en een andere onderneming.

(10) In het bericht van inleiding nodigde de Commissie ook de autoriteiten van de Volksrepubliek China (“de Chinese overheid”) uit om als belanghebbende partij deel te nemen aan het onderzoek. Daarnaast informeerde de Commissie de Chinese overheid over de opening van het onderzoek en verwees zij specifiek naar de in het bericht van inleiding geformuleerde uitnodiging om als belanghebbende partij deel te nemen. Vervolgens informeerde de Chinese overheid de Commissie dat zij zich als belanghebbende partij bij dit onderzoek had geregistreerd.

(11) Op 11 oktober 2021 heeft de Commissie de Chinese overheid een verzoek om inlichtingen gezonden.

(12) De Chinese overheid reageerde niet op het verzoek om inlichtingen van de Commissie en diende in plaats daarvan op 21 oktober 2021 haar opmerkingen in over het verzoek om inlichtingen zelf.

(13) Daarbij liet de Chinese overheid enerzijds weten dat de procedures van de Commissie mogelijk inbreuk maken op de WTO-regels en het EU-recht.

(14) Ten eerste stelde de Chinese overheid dat de Commissie haar niet had geïnformeerd over het indienen van de klacht, voorafgaand aan de inleiding geen overleg had gevoerd met de Chinese overheid, haar niet had geïnformeerd over de inleiding en haar niet rechtstreeks had uitgenodigd om een belanghebbende partij bij het onderzoek te worden. Aangezien de Chinese overheid geen land van uitvoer is, is de Chinese overheid geen belanghebbend lid of belanghebbende partij in de zin van de WTO-regels en ontbreekt het de uitnodiging aan een rechtsgrondslag en aan elementaire procedurele vereisten.

(15) De Commissie merkte op dat deze beweringen feitelijk onjuist zijn. Zodra de uitnodiging om een belanghebbende partij te worden was opgenomen in het bericht van inleiding dat op 17 februari 2021 werd gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, stuurde de Commissie het bericht van inleiding namelijk nog dezelfde dag naar de Chinese overheid, waarbij zij uitdrukkelijk de aandacht op de uitnodiging vestigde. In eerste instantie vroeg de Chinese overheid op 19 februari 2021 per e-mail om toegang tot het niet-vertrouwelijke dossier. In antwoord op die e-mail vroeg de Commissie de Chinese overheid opnieuw uitdrukkelijk of het verzoek om toegang tot het niet-vertrouwelijke dossier betekende dat zij voornemens was zich als belanghebbende partij te registreren. Op dezelfde dag bevestigde de Chinese overheid dat zij zich als belanghebbende partij had geregistreerd. De volledige e-mailcorrespondentie is beschikbaar in het niet-vertrouwelijke dossier. Derhalve had de Commissie de Chinese overheid rechtstreeks over het bericht van inleiding geïnformeerd en het land zelfs tot tweemaal toe uitgenodigd om een belanghebbende partij te worden. Bovendien nodigde de Commissie de Chinese overheid niet uit voor overleg voorafgaand aan de inleiding omdat de Commissie verwachtte dat de Indonesische overheid duidelijkheid zou verschaffen over de betrokkenheid van de Chinese overheid bij het verstrekken van indirecte financiële steun aan de producenten-exporteurs in Indonesië. Aangezien de Commissie niet van plan was om onderzoek te doen naar mogelijke tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies van de VRC, maar alleen naar de door de Indonesische overheid met de financiële steun van de Chinese overheid verstrekte subsidies, bestond er geen wettelijke verplichting om voorafgaand aan de inleiding overleg te voeren met de Chinese overheid.

(16) Ten tweede verklaarde de Chinese overheid dat zij had verzocht om de voortgang van de zaak te mogen volgen uit bezorgdheid dat de Commissie de WTO-regels en het EU-recht zou kunnen schenden, maar dat de Chinese overheid niet bij dit onderzoek betrokken is en niet verplicht is om in het kader van het onderzoek inlichtingen te verstrekken. Volgens de Chinese overheid had de Commissie de WTO-overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen (“de SCM-overeenkomst”, Subsidies and Countervailing Measures) en de basisverordening namelijk reeds geschonden in het antisubsidieonderzoek betreffende de invoer van bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“de VRC” of “China”) en Egypte, dat op 16 mei 2019 werd ingeleid (7) en leidde tot de instelling van definitieve compenserende rechten die op 15 juni 2020 (8) werden bekendgemaakt (“het SGV-antisubsidieonderzoek”), door de reguliere bilaterale economische en handelssamenwerking tussen China en Egypte op te nemen in het toepassingsgebied van de zogenaamde grensoverschrijdende subsidies.

(17) De Commissie herinnerde eraan dat het niet de Chinese overheid was die verzocht om de voortgang van de zaak te mogen volgen, maar dat het de Commissie zelf was die de Chinese overheid in het bericht van inleiding had uitgenodigd om zich te registreren als belanghebbende partij. De Commissie oordeelde dat de beweringen omtrent het SGV-antisubsidieonderzoek algemeen en ongefundeerd waren en sowieso niet aan de orde waren in dit onderzoek. In elk geval merkte de Commissie op dat de door de Chinese overheid verstrekte financiële steun, voor zover deze toekomt aan de Indonesische overheid, binnen het toepassingsgebied van dit onderzoek valt. De informatie over de door de Chinese overheid verstrekte financiële steun is in dit verband dan ook vereist.

(18) Ten derde wees de Chinese overheid erop dat de Commissie haar in de eerste acht maanden na de inleiding geen verzoek om inlichtingen had gestuurd, hetgeen indruist tegen de WTO-vereiste dat onderzoekende autoriteiten de van belanghebbende partijen vereiste informatie zo snel mogelijk moeten opvragen, en dat de antwoordtermijn tien dagen was in plaats van de 37 dagen waarin artikel 12.1.1 van de SCM-overeenkomst en artikel 11, lid 2, van de basisverordening voorzien.

(19) De Commissie merkte op dat het tijdstip waarop het verzoek om inlichtingen aan de Chinese overheid werd verstuurd samenhing met de ontwikkeling van het onderzoek. Bij aanvang van het onderzoek was het niet volledig duidelijk om welke elementen de Chinese overheid moest worden verzocht en waren de verzochte inlichtingen gebaseerd op aspecten die nader onderzocht moesten worden na de eerste kruislingse controle op afstand met Indonesische partijen. Daarnaast antwoordde de Commissie dat zij de Chinese overheid een “verzoek om inlichtingen” en geen “vragenlijst” had gestuurd. De vereiste termijn waarnaar de Chinese overheid verwijst heeft alleen betrekking op vragenlijsten. De in het verzoek om inlichten voorziene termijn was voldoende om de verzochte inlichtingen te verstrekken. Indien de Chinese overheid van mening was dat de termijn te kort was, had zij kunnen verzoeken om een verlenging van de termijn, wat zij niet heeft gedaan.

1.5. Opmerkingen over de opening van het onderzoek

1.5.1. Opmerkingen van de Indiase overheid over de opening van het onderzoek

(20) De Indiase overheid heeft vóór of na het overleg voorafgaand aan de opening van het onderzoek geen schriftelijke opmerkingen ingediend. Tijdens het overleg voerde de Indiase overheid echter aan dat de klacht over het algemeen onvoldoende bewijs bevat over het bestaan van de vermeende subsidieprogramma’s.

(21) De Commissie heeft rekening gehouden met de opmerkingen van de Indiase overheid. Zoals uiteengezet in het memorandum over de toereikendheid van het bewijsmateriaal (“memorandum”) (9), concludeerde de Commissie na de beweringen omtrent subsidiëring te hebben onderzocht echter dat de klacht, evenals het bewijsmateriaal waarover de Commissie beschikt en dat in het memorandum wordt opgesomd, voldoende bewijs bevat om aan te tonen dat voor het betrokken product van oorsprong uit India sprake is van subsidiëring.

1.5.2. Opmerkingen van de Indonesische overheid over de opening van het onderzoek

(22) Op 15 februari 2021 diende de Indonesische overheid de schriftelijke versie in van haar verklaringen die zij tijdens het overleg voorafgaand aan de opening van het onderzoek heeft afgelegd. In het document werd echter gesteld dat de klacht in het algemeen niet voldoende bewijs bevatte omtrent het bestaan van de vermeende subsidieprogramma’s.

(23) De Commissie heeft bij het opstellen van het memorandum over de toereikendheid van het bewijsmateriaal rekening gehouden met deze opmerking en heeft de opmerkingen van de Indonesische overheid afgewezen. De Commissie concludeerde namelijk dat de klacht, evenals het bewijsmateriaal waarover de Commissie beschikt en dat is opgesomd in het memorandum over de toereikendheid van het bewijsmateriaal, voldoende bewijs bevatte waaruit blijkt dat sprake is van subsidiëring. In elk geval werd bijzondere aandacht besteed aan de elementen die door de Indonesische overheid tijdens het onderzoek naar voren werden gebracht.

1.6. Steekproeven

(24) In het bericht van inleiding deelde de Commissie mee dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbende partijen zou samenstellen in overeenstemming met artikel 27 van de basisverordening.

1.6.1. Steekproef van producenten in de Unie

(25) In het bericht van inleiding heeft de Commissie aangegeven dat zij had besloten het onderzoek tot een redelijk aantal producenten in de Unie te beperken door gebruik te maken van een steekproef en dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. De Commissie stelde de voorlopige steekproef samen op basis van de productie en de verkoopvolumes in de Unie zoals gemeld door de producenten in de Unie in het kader van het representativiteitsonderzoek voorafgaand aan de opening, daarbij tevens hun geografische locatie in aanmerking nemend. De aldus samengestelde voorlopige steekproef bestond uit drie producenten in de Unie die goed waren voor meer dan 60 % van de productie en ongeveer 70 % van de verkoop in de Unie van het soortgelijke product, en die in vier verschillende lidstaten gevestigd waren. De informatie over deze voorlopige steekproef is opgenomen in het dossier dat door belanghebbende partijen kon worden ingezien en waarover zij opmerkingen konden indienen. De Commissie heeft geen opmerkingen ontvangen.

(26) Daar binnen de voorgeschreven termijn geen opmerkingen werden ontvangen, werd de voorlopige steekproef van producenten in de Unie bevestigd. Deze bestond uit Acciai Speciali Terni S.p.A., Aperam Stainless Europe en Outokumpu Stainless OY. De definitieve steekproef is representatief voor de bedrijfstak van de Unie. Deze steekproef kwam overeen met de steekproef van producenten in de Unie in het afzonderlijke antidumpingonderzoek.

1.6.2. Steekproef van importeurs

(27) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze te kunnen samenstellen, heeft de Commissie alle haar bekende niet-verbonden importeurs verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken.

(28) Een niet-verbonden importeur heeft zich gemeld als belanghebbende partij en heeft de verzochte informatie verstrekt. Gezien het geringe aantal ontvangen antwoorden was een steekproef niet noodzakelijk. Er werden geen opmerkingen over dit besluit ingediend. Deze importeur werd uitgenodigd om een vragenlijst in te vullen.

1.6.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de betrokken landen

(29) Gezien het potentieel grote aantal producenten-exporteurs in de betrokken landen voorzag het bericht van inleiding in de samenstelling van een steekproef in India en Indonesië. De Commissie verzocht alle bekende producenten-exporteurs in India en Indonesië derhalve om de in het bericht van inleiding genoemde informatie te verstrekken om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, een steekproef te kunnen samenstellen.

(30) Daarnaast heeft de Commissie de vertegenwoordiging van India bij de Europese Unie en de ambassade van de Republiek Indonesië te Brussel verzocht mogelijke andere producenten-exporteurs die geïnteresseerd zouden kunnen zijn in medewerking aan het onderzoek, te identificeren en/of contact met hen op te nemen.

1.6.3.1. India

(31) Twee (groepen van) Indiase ondernemingen gaven binnen de gestelde termijn antwoord op de vragenlijst. De twee producenten-exporteurs in kwestie: Chromeni Steels Private Limited (“Chromeni”) en de Jindal Group vertegenwoordigden 100 % van het SSCR-uitvoervolume uit India naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak. De Commissie stelde derhalve geen steekproef samen voor India.

(32) Het onderdeel van de Jindal Group (India) dat betrokken is bij de productie en verkoop van SSCR bestaat uit twee producenten-exporteurs, twee handelaren, één dienstverlener en één grondstoffenleverancier.

(33) De Jindal Group is verticaal geïntegreerd, of het nu gaat om de productie van coke, gas en ferrochroom, de productie van vloeibaar roestvrij staal, platen, warmgewalste rollen of de productie van SSCR.

(34) Chromeni is niet verticaal geïntegreerd. De onderneming gebruikt warmgewalste rollen roestvrij staal als basisproduct voor de vervaardiging van SSCR.

1.6.3.2. Indonesië

(35) Drie producenten-exporteurs of groepen van producenten-exporteurs in Indonesië verstrekten de verzochte inlichten en stemden ermee in om in de steekproef te worden opgenomen. Overeenkomstig artikel 27, lid 1, van de basisverordening heeft de Commissie een steekproef van twee groepen van producenten-exporteurs samengesteld op basis van het grootste representatieve uitvoervolume uit Indonesië naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak, dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht: PT. Indonesia Ruipu Nickel and Chrome Alloy (“IRNC”) en PT. Jindal Stainless Indonesia (“Jindal Indonesia”). De in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs vertegenwoordigden 71 % van het geschatte totale uitvoervolume van SSCR uit Indonesië naar de Unie gedurende het onderzoektijdvak.

(36) IRNC is een verticaal geïntegreerde onderneming. De onderneming gebruikt nikkelerts als basisproduct voor de vervaardiging van SSCR en heeft derhalve haar eigen smelterijen. Verder maakt IRNC deel uit van een groep ondernemingen die verschillende soorten staalproducten vervaardigen, die ook verticaal geïntegreerd zijn (ze gebruiken nikkelerts als basisproduct en hebben derhalve hun eigen smelterijen) en staalproducten leveren aan IRNC voor de vervaardiging van SSCR. Deze ondernemingen (samen met IRNC aangeduid als “de IRNC Group”) zijn PT. Indonesia Guang Ching Nickel and Stainless Steel Industry (“GCNS”), PT Indonesia Tsingshan Stainless Steel (“ITSS”), PT. Sulawesi Mining Investment (“SMI”) en PT. Tsingshan Steel Indonesia (“TSI”). Ze zijn allemaal gevestigd in het Morowali Industrial Park in Indonesië.

(37) Jindal Indonesia is niet verticaal geïntegreerd. Ze gebruikt rollen roestvrij staal als basisproduct voor de vervaardiging van SSCR.

(38) Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van de basisverordening heeft de Commissie alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de Indonesische overheid geraadpleegd over de samenstelling van de steekproef. Er werden geen opmerkingen ontvangen en de steekproef werd derhalve bevestigd.

1.7. Individueel onderzoek

(39) De derde Indonesische producent-exporteur die het steekproefformulier terugstuurde liet de Commissie weten niet van plan te zijn te verzoeken om een individueel onderzoek op grond van artikel 27, lid 3, van de basisverordening. Niettemin stelde de Commissie deze niet in de steekproef opgenomen producent-exporteur ervan in kennis dat hij een vragenlijst moest invullen als hij individueel wilde worden onderzocht. De producent-exporteur heeft echter geen ingevulde vragenlijst teruggestuurd. Derhalve waren individuele onderzoeken niet mogelijk.

1.8. Antwoorden op de vragenlijst

(40) De Commissie heeft vragenlijsten gestuurd naar de drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, de klager, de niet-verbonden importeur die zich had gemeld en de vier producenten-exporteurs in de betrokken landen. Dezelfde vragenlijsten waren op de dag van de opening van het onderzoek ook online (10) beschikbaar gesteld.

(41) Er zijn antwoorden op de vragenlijst ontvangen van de drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, de klager, één niet-verbonden importeur, twee producenten-exporteurs in India en de twee in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs in Indonesië.

(42) De Commissie stuurde ook een vragenlijst aan de Indiase overheid en aan de Indonesische overheid.

(43) De vragenlijst voor de Indiase overheid omvatte specifieke vragenlijsten voor i) financiële instellingen die leningen of exportkredieten verstrekten aan de onderzochte ondernemingen of aan hun afnemers (in verband met exportkredieten ten gunste van buitenlandse afnemers), ii) de tien grootste producenten en distributeurs van de inputs die kennelijk tegen een ontoereikende prijs zijn geleverd (chroomerts en ijzererts) aan de twee Indiase producenten-exporteurs voor de vervaardiging van het onderzochte product.

(44) De vragenlijst voor de Indonesische overheid omvatte een specifieke vragenlijst voor Lembaga Pembiayaan Ekspor Indonesia (“Indonesia Eximbank”). Deze financiële instelling was in de klacht aangeduid als een overheidsinstantie of een lichaam waaraan de Indonesische overheid het verlenen van subsidies heeft toevertrouwd of waarmee zij haar heeft belast. Daarnaast werd de Indonesische overheid omwille van administratief gemak verzocht om specifieke vragenlijsten voor te leggen aan i) andere financiële instellingen die leningen of exportkredieten verstrekten aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen of aan de afnemers van de in de steekproef opgenomen ondernemingen (in verband met exportkredieten aan buitenlandse afnemers) (11), ii) de tien grootste producenten en distributeurs van de belangrijkste inputs voor het onderzochte product, alsmede eventuele andere producenten en distributeurs van inputs, die de twee in de steekproef opgenomen ondernemingen hebben bevoorraad met inputs en iii) PT. Asuransi Asei Indonesia (“ASEI”), waarnaar in de klacht specifiek wordt verwezen als een aanbieder van exportkredietverzekeringen tegen voordelige voorwaarden, die mogelijk ook de producenten van het onderzochte product van dienst was.

(45) Verder omvatte de vragenlijst voor de Indonesische overheid een specifieke vragenlijst voor PT. Indonesia Morowali Industrial Park (“IMIP”), de onderneming die het industriepark exploiteert waar IRNC, een van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, is gevestigd. Omdat IMIP een onderneming is die verbonden is aan IRNC, werd ook IRNC verzocht om dezelfde vragenlijst voor te leggen aan IMIP.

(46) De Indonesische overheid werd verzocht de door deze entiteiten gegeven antwoorden te verzamelen en rechtstreeks toe te zenden aan de Commissie.

(47) De Commissie heeft vragenlijsten ontvangen van de Indiase overheid, die echter geen antwoorden bevatten op de specifieke vragenlijsten waarnaar in overweging 43 wordt verwezen, alsmede van de Indonesische overheid, met daarin de antwoorden van de Indonesische Eximbank, drie andere financiële instellingen, elf leveranciers van inputs: vier exploitanten van steenkoolmijnen (PT Sungai Danau Jaya, PT Tanah Bumbu Resources, PT Wahana Baratama Mining en PT Bukit Asam Tbk), drie nikkelertsmijnen (PT GAG Nikel, PT Ceria Nugraha Indotama en PT Tiran Indonesia), vier handelaren in nikkelerts en steenkool (PT Ekasa Yad Resouces, PT Batu Bara Global Energy, PT Rwood Resources Indonesia en PT Bumi Nusantara Jaya), ASEI en IMIP. De Commissie ontving dezelfde antwoorden op de vragenlijsten van IMIP als van IRNC.

1.9. Controlebezoeken

(48) Gezien de uitbraak van COVID-19 en de inperkingsmaatregelen die door verschillende lidstaten en door verschillende derde landen zijn genomen, kon de Commissie in de voorlopige fase geen controlebezoeken op grond van artikel 16 van de basisverordening verrichten. In plaats daarvan heeft de Commissie alle informatie die zij voor haar voorlopige vaststellingen nodig achtte aan een kruislingse controle op afstand onderworpen, in overeenstemming met haar mededeling over de gevolgen van de uitbraak van COVID-19 voor antidumping- en antisubsidieonderzoeken (12).

(49) Onverminderd de toepassing van artikel 28 van de basisverordening heeft de Commissie een kruislingse controle op afstand per videoconferentie uitgevoerd van de door de Indiase overheid en de Indonesische overheid gegeven antwoorden op de vragenlijsten. Functionarissen van relevante ministeries waren betrokken bij de kruislingse controle op afstand. De kruislingse controle op afstand van de Indonesische overheid omvatte tevens de kruislingse controle op afstand van de informatie die was verstrekt door Indonesia Eximbank en door twee leveranciers van inputs, namelijk PT. Gag Nikel en PT. Sungai Danau Jaya.

(50) Verder heeft de Commissie kruislingse controles op afstand verricht bij de volgende ondernemingen/partijen: a) het samenwerkingsverband van de Unie, dat de drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie vertegenwoordigt: — European Steel Association (“Eurofer”), Brussel, België; b) Producenten-exporteurs in India: — Chromeni Steels Private Limited (“Chromeni”), Ahmedabad, — Jindal Stainless Limited (“JSL”), New Delhi en Jindal Stainless Hisar Limited (“JSHL”), New Delhi, alsmede hun verbonden ondernemingen, met name de verbonden handelaren: Jindal Stainless Steelway Limited (“JSS”), Gurugram en Jindal Steelitalia Limited (“JSI”), Gurgaon, dienstverlener, Jindal United Steel Limited (“JUSL”), New Delhi en grondstoffenleverancier, Jindal Coke Limited (“JCL”), New Delhi, (samen aangeduid als “de Jindal Group”); c) Producenten-exporteurs in Indonesië: — PT. Indonesia Ruipu Nickel and Chrome Alloy (“IRNC”), Jakarta en zijn verbonden ondernemingen, met name zijn vier grootste verbonden leveranciers van inputs in Indonesië: PT. Indonesia Guang Ching Nickel en Stainless Steel Industry (“GCNS”), Jakarta, PT. Indonesia Tsingshan Stainless Steel (“ITSS”), Jakarta, PT. Sulawesi Mining Investment (“SMI”), Jakarta en PT. Tsingshan Steel Indonesia (“TSI”), Jakarta (samen met IRNC aangeduid als “de IRNC Group”) en het industriepark waar de IRNC Group is gevestigd, PT. Indonesia Morowali Industrial Park (“IMIP”), Jakarta, — PT. Jindal Stainless Indonesia (“Jindal Indonesia”), Gresik.

1.10. Niet-instelling van voorlopige maatregelen en vervolg van de procedure

(51) Op 20 oktober 2021 stelde de Commissie overeenkomstig artikel 29 bis, lid 2, van de basisverordening de belanghebbende partijen in kennis van haar voornemen geen voorlopige maatregelen in te stellen en het onderzoek voort te zetten.

(52) De Commissie is doorgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte.

1.11. Mededeling van de definitieve bevindingen

(53) Op 17 december 2021 heeft de Commissie alle partijen ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan zij voornemens was een definitief antisubsidierecht in te stellen voor de invoer van het betrokken product (hierna: “mededeling van de definitieve bevindingen”). Alle partijen konden hierover binnen een bepaalde termijn opmerkingen maken. De belanghebbende partijen werden in de gelegenheid gesteld hun opmerkingen over de opening van het onderzoek kenbaar te maken en een aanvraag in te dienen voor een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

(54) Vervolgens ontvingen de belanghebbende partijen op 21 januari 2022 een aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen (“aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen”) en werd hen een termijn gegund waarbinnen zij daarover opmerkingen konden maken. Alle belanghebbende partijen werden in de gelegenheid gesteld te verzoeken om een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

(55) Opmerkingen werden ontvangen van de klager, de Indiase overheid, de Indonesische overheid, de Chinese overheid, de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, de niet-verbonden importeur LSI en het consortium van importeurs en distributeurs Euranimi.

(56) De partijen die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn tevens in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Hoorzittingen vonden plaats met de IRNC Group en Euranimi.

(57) De opmerkingen van de belanghebbende partijen zijn onderzocht en indien passend in deze verordening in aanmerking genomen.

(58) De IRNC Group voerde aan dat haar recht van verweer was geschonden omdat zij niet voldoende tijd had gekregen om de opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen voor te bereiden. In antwoord daarop benadrukte de Commissie dat de IRNC Group in eerste instantie achttien dagen de tijd had gekregen om opmerkingen te maken, hetgeen veel langer is dan de wettelijke termijn van tien dagen die de Commissie moet gunnen aan belanghebbende partijen na de mededeling van de definitieve bevindingen. Daarnaast gaf de Commissie de onderneming op haar verzoek een verlenging van drie dagen. De Commissie was dan ook van mening dat de IRMC Group voldoende tijd had gekregen om haar opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen te maken en het argument werd dan ook afgewezen.

(59) De Jindal Group en Jindal Indonesia verzochten de Commissie om de voorgestelde compenserende rechten en de vrijwaringsmaatregelen voor staal niet te cumuleren, zoals was gedaan in de antidumpingverordening.

(60) Dit werd besproken in de overwegingen 1083 en 1084.

(61) Omwille van de rechtszekerheid verzochten de Jindal Group en Jindal Indonesia de Commissie tevens om de voorgestelde verordening tot instelling van antisubsidierechten in Verordening (EU) 2019/1382 op te nemen (13).

(62) De Commissie merkte op dat artikel 3 reeds ingaat op de kwestie van de interactie tussen rechten die overeenkomstig deze verordening worden geheven en de rechten die overeenkomstig Verordening (EU) 2019/159 (14) worden geheven. In de laatste wijziging van Verordening (EU) 2019/1382 kondigde de Commissie reeds aan dat in de toekomst in elke verordening tot instelling van antidumping- en/of antisubsidiemaatregelen ten aanzien van staalproducten waarop ook de vrijwaringsmaatregel van toepassing is, specifieke bepalingen zouden worden opgenomen die een gelijktijdige toepassing ervan met het vrijwaringsrecht bij contingentoverschrijding beletten (15).

(63) Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelden Euranimi en LSI dat de Commissie de maatregelen overeenkomstig artikel 24, lid 4, van de basisverordening zou moeten schorsen.

(64) De Commissie heeft de ontvangst van de door deze partijen verstrekte informatie bevestigd en hen eraan herinnerd dat, indien de Commissie dit passend acht, zij kan besluiten de maatregelen te schorsen wanneer de marktomstandigheden tijdelijk zodanig zijn gewijzigd dat het onwaarschijnlijk is dat als gevolg van de schorsing opnieuw schade zal ontstaan, en wanneer het in het belang van de Unie is dit te doen.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(65) Dit onderzoek heeft betrekking op gewalste platte producten van roestvrij staal, enkel koud gewalst, momenteel ingedeeld onder de GN-codes 7219 31 00, 7219 32 10, 7219 32 90, 7219 33 10, 7219 33 90, 7219 34 10, 7219 34 90, 7219 35 10, 7219 35 90, 7219 90 20, 7219 90 80, 7220 20 21, 7220 20 29, 7220 20 41, 7220 20 49, 7220 20 81, 7220 20 89, 7220 90 20 en 7220 90 80, van oorsprong uit India en Indonesië. De GN-codes worden slechts ter informatie vermeld.

2.2. Soortgelijk product

(66) Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben en voor dezelfde basisdoeleinden worden gebruikt: — het betrokken product; — het product dat in de betrokken landen wordt vervaardigd en daar op de binnenlandse markt wordt verkocht, en — het in de Unie door de bedrijfstak van de Unie vervaardigde en verkochte product.

(67) De Commissie heeft geconcludeerd dat die producten daarom soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 2, punt c), van de basisverordening.

2.3. Argumenten betreffende de productomschrijving

(68) Eén gebruiker in de Unie, die tevens optrad als importeur en eindgebruiker, verzocht om koudgewalste producten van roestvrij staal van de staalkwaliteiten 200 en 201 van de productomschrijving uit te sluiten. In het kader van het onderzoek is vastgesteld dat die producten wat de eigenschappen ervan betreft onderling uitwisselbaar zijn. De Commissie is eveneens tot de conclusie gekomen dat inwilliging van dit verzoek om uitsluiting de douaneautoriteiten inderdaad onredelijk zwaar zou belasten, aangezien zij voor elke zending een laboratoriumonderzoek zouden moeten uitvoeren en het eindgebruik zouden moeten controleren. Uit de gegevens die de onderneming met betrekking tot haar aankopen van producten van de staalkwaliteiten 200 en 201 en van andere producten uit de betrokken landen heeft verstrekt, blijkt verder dat zij in die landen andere producten heeft gekocht die onder de productomschrijving van het huidige onderzoek vallen, wat per definitie het risico van kruiscompensatie meebrengt. Hoewel deze staalkwaliteitsklassen volgens de onderneming slechts één eindgebruik hebben, kunnen andere toepassingen bovendien niet worden uitgesloten.

(69) De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat het niet passend zou zijn dit verzoek om uitsluiting van het product in te willigen en heeft het verzoek dan ook afgewezen.

3. SUBSIDIËRING: INDIA

3.1. Subsidies en subsidieprogramma’s die door de onderzoeken worden bestreken

(70) Op grond van de informatie in de klacht, het bericht van inleiding en de antwoorden op de vragenlijsten van de Commissie werd de vermeende subsidiëring via de volgende subsidies van de Indiase overheid onderzocht: i. rechtstreekse en potentieel rechtstreekse overdracht van middelen: — kredietfinanciering vóór en na verzending — rente-egalisatieregeling voor exportfinanciering — stimuleringsregelingen door exportkredietinstellingen — preferentiële leningen van State Bank of India (“SBI”) en Steel Development Fund (“SDF”) — onderzoeks- en ontwikkelingssubsidies van SDF en het Ministerie van Staal ii. Inkomsten waarvan de overheid afstand doet of die de overheid niet int, die haar normaal toekomen: — regelingen voor vrijstelling en/of kwijtschelding van rechten a) Advance Authorization Scheme (“AAS”, regeling voorafgaande toestemming) b) Duty Free Import Authorisation Scheme (“DFIA”, vergunning voor rechtenvrije invoer) c) Duty Drawback Scheme (“DDS”, regeling voor de terugbetaling van rechten) d) Export Promotion of Capital Goods Scheme (“EPCGS”, regeling uitvoerbevordering voor kapitaalgoederen) e) Merchandise Exports from India Scheme (“MEIS”, regeling inzake uitvoer van goederen uit India) f) uitvoerbevordering via vrijstellingen van belastingen en rechten — met uitvoer gelijkgestelde verkoop. — stimuleringsregelingen voor Export Oriented Units en Special Economic Zones (“EOU”/”SEZ”, exportgerichte ondernemingen/speciale economische zones) — vrijstellingen van inkomstenbelasting iii. verstrekking van goederen en diensten tegen een ontoereikende prijs: — de levering van chroomerts tegen een ontoereikende prijs — de levering van ijzererts tegen een ontoereikende prijs iv. aankoop van goederen via overheidsopdrachten v. door Exim Bank beschikbaar gestelde stimuleringsregelingen in de vorm van kredieten voor afnemers vi. door de lokale subsidieregelingen van de deelstaat Gujarat verschafte stimulansen.

3.2. Regelingen waarbij geen bewijs van subsidiëring is gevonden

– kredietfinanciering vóór en na verzending

(71) De klager voerde aan dat Indiase banken exportfinanciering vóór verzending bieden aan exporteurs die betaling van verkochte goederen verlangen voordat die goederen worden verzonden. Exportfinanciering na verzending is een door financiële instellingen aan exporteurs verstrekte lening. Deze regeling wordt beheerd door de Reserve Bank of India (RBI), de centrale bank van India. Verder werd aangevoerd dat de Indiase overheid via haar centrale bank aan Indiase particuliere banken het verlenen van een financiële bijdrage in de vorm van een rechtstreekse overdracht van middelen toevertrouwt of hen daarmee belast (artikel 3, lid 1, punt a), i), en artikel 3, lid 1, punt a), iv), van de basisverordening). Om in aanmerking te komen voor deze regelingen, hoeft de exporteur enkel aan te tonen dat sprake is van uitvoer zonder dat een risicobeoordeling vereist is. Het voordeel voor de exporteur is dan ook het verschil tussen het lagere rentetarief in het kader van de preferentiële regeling en de marktrente voor soortgelijke leningen in India.

(72) Een van de Indiase producenten-exporteurs maakte in het OT in beperkte mate gebruik van kredieten vóór verzending.

(73) De onderneming maakte gebruik van kredieten vóór verzending in het kader van bedrijfskapitaalfaciliteiten (kredietlijnen) die waren geopend door openbare en particuliere banken. Het toegepaste rentetarief werd marktconform vastgesteld op het niveau dat werd aangerekend door andere openbare en particuliere banken (waaronder internationale banken) waarmee de onderneming open kredietlijnen had. De rente was gebaseerd op de Benchmark Prime Lending Rate (“BPLR”) — in het geval van exportkredieten in INR of op LIBOR — in het geval van exportkredieten in USD. In beide gevallen werd een spread toegevoegd, gebaseerd op de kredietwaardigheidsbeoordeling van de onderneming. Dezelfde kredietlijnen werden eveneens gebruikt voor de binnenlandse kortetermijnfinanciering.

(74) De twee Indiase producenten-exporteurs hebben in het OT geen gebruik gemaakt van exportkredieten na verzending.

(75) De Commissie hoefde deze regelingen derhalve niet verder te onderzoeken.

— rente-egalisatieregeling voor exportfinanciering

(76) De klager voerde aan dat de rente-egalisatieregeling een financiële bijdrage levert aan exporteurs in de vorm van een rechtstreekse overdracht van middelen door aan de leninggevers van die exporteurs 3 % tot 5 % van de waarde van de rente terug te betalen die anders verschuldigd zou zijn geweest op bepaalde leningen.

(77) De twee Indiase producenten-exporteurs hebben in het OT geen gebruik gemaakt van de rente-egalisatieregeling.

(78) De Commissie hoefde deze regeling derhalve niet verder te onderzoeken.

— stimuleringsregelingen door exportkredietinstellingen

(79) Twee exportkredietinstellingen zijn volledig in handen van de Indiase overheid: Export Credit Guarantee Corporation of India Ltd (ECGC) en Exim Bank of India. Het voornaamste doel van beide instellingen is de bevordering van de Indiase uitvoer. De klager voerde aan dat door deze instellingen beschikbaar gestelde stimuleringsregelingen een voordeel verschaffen aan de exporteurs omdat ze verzekeringsdekking, kredietgaranties, kredietlijnen en exportkredieten aanbieden tegen voorwaarden die minder streng zijn dan de marktconforme voorwaarden.

(80) De twee Indiase producenten-exporteurs maakten geen gebruik van door ECGC of Exim Bank beschikbaar gestelde kredietgaranties, exportkredieten of kredietlijnen.

(81) Twee producenten van de Jindal Group werden echter gedekt door verzekeringspolissen van ECGC. De Commissie oordeelde echter dat deze verzekeringsovereenkomsten niet marktconform waren. De premies waren afhankelijk van de maximale verliesdekking, door de polis gedekte landen en afnemers en de “claimhistorie”, d.w.z. het risicoprofiel van de ondernemingen. De Commissie controleerde of alle premies en provisies waren betaald.

(82) De Commissie hoefde deze regeling derhalve niet verder te onderzoeken.

— preferentiële leningen van State Bank of India (“SBI”) en Steel Development Fund (“SDF”)

(83) De klager voerde aan dat de Indiase overheid via de State Bank of India (SBI) en het Steel Development Fund (SDF) sectorspecifieke preferentiële leningen verstrekt aan de producenten van roestvrij staal.

(84) SBI was één van de banken die langlopende leningen verstrekte aan de Jindal Group, maar de Commissie achtte deze niet sectorspecifiek of preferentieel. Het rentetarief werd vastgesteld op basis van BLPR + spread. De door SBI aangerekende rente was namelijk iets hoger dan de rentetarieven die worden aangerekend door particuliere banken die langlopende leningen met een vergelijkbare looptijd verstrekken aan de Jindal Group.

(85) De twee Indiase producenten-exporteurs hebben in het OT geen leningen van het Steel Development Fund ontvangen.

(86) De Commissie hoefde deze regeling derhalve niet verder te onderzoeken.

— Onderzoeks- en ontwikkelingssubsidies van SDF en Ministerie van Staal

(87) De klager voerde aan dat de Indiase overheid via SDF onderzoeks- en ontwikkelingssubsidies verstrekt aan staalproducenten. De onderzoeks- en ontwikkelingssubsidies kunnen ook rechtstreeks van het Ministerie van Staal worden verkregen.

(88) De twee Indiase producenten-exporteurs ontvingen in het OT geen onderzoeks- en ontwikkelingssubsidies of subsidies die aan het OT konden worden toegerekend.

(89) De Commissie hoefde deze regeling derhalve niet verder te onderzoeken.

— regelingen voor vrijstelling en/of kwijtschelding van rechten

(90) De klager voerde aan dat de producenten van het onderzochte product vóór en na de uitvoer in aanmerking komen voor diverse regelingen voor de terugbetaling van rechten op grond waarvan de ingevoerde grondstoffen of kapitaalgoederen kunnen worden vrijgesteld van douanerechten en invoerheffingen. Deze regelingen verschaffen in de zin van artikel 3, lid 1, punt a), ii), en artikel 3, lid 2, van de basisverordening een voordeel aan producenten-exporteurs dat gelijk is aan het bedrag van de inkomsten waarvan de overheid afstand doet en daarmee aan het bedrag van niet geïnde rechten en heffingen.

(91) Zoals toegelicht in de overwegingen 117 tot en met 205, kwam één of beide Indiase producenten-exporteurs in aanmerking voor enkele van de regelingen voor vrijstelling en/of kwijtschelding van rechten, namelijk: AAS, DDS, EPCGS en MEIS.

(92) Geen van beide producenten-exporteurs kwam in het OT echter in aanmerking voor de DFIA-regeling, noch hadden zij binnenlandse verkooptransacties die werden aangemerkt als met uitvoer gelijkgestelde verkoop. Derhalve hoefde de Commissie deze laatstgenoemde twee regelingen niet verder te onderzoeken.

— stimuleringsregelingen voor Export Oriented Units en Special Economic Zones (“EOU”/”SEZ”, exportgerichte ondernemingen/speciale economische zones)

(93) De klager voerde aan dat de producenten van het onderzochte product die te boek staan als EOU of zich in SEZ bevinden, in aanmerking komen voor diverse belastingvoordelen.

(94) Geen van de twee Indiase producenten-exporteurs stond in het OT echter te boek als EOU en was in het verleden als EOU evenmin in aanmerking gekomen voor subsidies op kapitaalgoederen die konden worden toegekend aan het OT. Verder bevindt geen van de twee Indiase producenten-exporteurs zich in een SEZ.

(95) De Commissie hoefde deze regelingen derhalve niet verder te onderzoeken.

— vrijstellingen van inkomstenbelasting

(96) De klager voerde aan dat producenten van het onderzochte product in aanmerking komen voor verlaging en vrijstelling van de vennootschapsbelasting als gevolg van diverse programma’s, waaronder: — verlaagd tarief van de vennootschapsbelasting voor pas opgerichte ondernemingen — verlaging van de vennootschapsbelasting voor onderzoeks- en ontwikkelingskosten — verlaging van de vennootschapsbelasting voor winsten die voortvloeien uit grote industriële projecten (ITES) — verlaging van de vennootschapsbelasting voor winsten van ondernemingen die tot een bijzondere categorie behoren — verlaging van de vennootschapsbelasting voor investeringen in nieuwe fabrieken en machines.

(97) De twee Indiase producenten-exporteurs kwamen tijdens het OT niet in aanmerking voor vrijstellingen, verlagingen of verlaagde belastingtarieven.

(98) De Commissie hoefde deze regeling derhalve niet verder te onderzoeken.

— de levering van ijzererts tegen een ontoereikende prijs

(99) De klager voerde aan dat de Indiase overheid een beleid hanteert dat gepaard gaat met hoge uitvoerbelastingen op ijzererts. De overheid zorgde aldus voor een toename van het binnenlandse aanbod van deze producten en garandeerde dat de ijzerprijzen ver onder het internationale peil bleven. Deze uitvoerrechten, tezamen met andere elementen, kwamen erop neer dat de Indiase overheid aan de producenten van grondstoffen het leveren van inputs aan de Indiase producenten tegen een ontoereikende prijs toevertrouwde of hen daarmee belastte.

(100) Geen van de twee Indiase producenten-exporteurs maakt echter gebruik van ijzererts in zijn productieproces. De Commissie hoefde deze regeling derhalve niet verder te onderzoeken.

— aankoop van goederen via overheidsopdrachten

(101) De klager voerde aan dat de Indiase overheid de Indiase bedrijfstak voor koudgewalste producten van roestvrij staal ondersteunde door middel van overheidsopdrachten. Overheidsinstanties zouden bieders verplichten een minimumpercentage Indiaas staal en ijzer te gebruiken (tussen 15 % en 50 %). Wanneer een buitenlandse bieder de laagste prijs biedt, kan deze bovendien slechts de helft van het ordervolume verkrijgen. Het andere deel moet worden toegewezen aan een lokale leverancier die in zijn prijsopgave binnen een bandbreedte van 20 % boven de prijs van de buitenlandse bieder weet te blijven. Alleen wanneer geen enkele lokale leverancier een prijs kan bieden die maximaal 20 % van de laagste prijs afwijkt (onwaarschijnlijk gezien de brede marge) kan de efficiëntere buitenlandse bieder de rest van de opdracht verkrijgen.

(102) Een van de Indiase producenten-exporteurs bracht in het OT een succesvol bod uit in het kader van de overheidsopdrachten.

(103) De Commissie controleerde alle aanbestedingsprocedures in het OT die verband hielden met de Indiase onderneming in kwestie. Er werden evenwel geen aanwijzingen gevonden voor mogelijke subsidiëring.

(104) Aanbestedingen worden gepubliceerd op de websites van de desbetreffende Indiase administratieve eenheden, instellingen of publieke ondernemingen (bv. Indian Railways) en de ondernemingen kunnen onafhankelijk hun prijsopgaven indienen. Het is gebruikelijk dat het aanbestedingsvolume wordt verdeeld tussen twee ondernemingen. De onderneming die de laagste prijs heeft geboden, krijgt 60 % van de aanbesteding, en de resterende 40 % van de opdracht gaat naar de onderneming die de op één na laagste prijs heeft geboden, op voorwaarde dat deze haar prijs aanpast aan de door de winnaar van de aanbesteding geboden prijs. Deze regel geldt ook als één of beide ondernemingen een buitenlandse bieder is.

(105) Erkend werd dat sommige aanbestedingen alleen open zijn voor binnenlandse ondernemingen. Als de procedure echter open is voor buitenlandse bieders, is er geen sprake van prijsdiscriminatie zoals beweerd door de klager. De prijspreferentie (20 %) voor de binnenlandse leveranciers bestaat enkel bij aanbestedingen die betrekking hebben op kapitaalgoederen (16).

(106) De Commissie controleerde of bij alle aanbestedingsprocedures die in het OT waren gegund aan de Indiase producent van koudgewalste platte producten van roestvrij staal, ongeacht of deze al dan niet open waren voor buitenlandse bieders, de geselecteerde onderneming de laagste prijs bood of, als onderneming met het op één na beste bod, haar prijs moest aanpassen aan de laagst geboden prijs.

(107) Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de klager aan dat de uitsluiting van buitenlandse bieders van een aantal van de aanbestedingsprocedures leidde tot verminderde concurrentie en daardoor tot over het algemeen hogere prijzen, hetgeen gelijk stond aan een financiële bijdrage via de aankoop van goederen tegen een meer dan toereikende prijs.

(108) Bovendien merkte de klager op dat door de invoer van bepaalde aanbestedingen uit te sluiten, de Indiase regels voor overheidsopdrachten bepaalde aankoopvolumes waarborgen voor de Indiase producenten, hetgeen hen als zodanig een voordeel bezorgt.

(109) De Commissie is het ermee eens dat de uitsluiting van buitenlandse bieders mogelijk de concurrentie vermindert en kan leiden tot het ontstaan van een markt die enkel toegankelijk is voor binnenlandse bieders. De door de Jindal Group verkochte volumes via openbare aanbestedingen waren echter te verwaarlozen als deze worden afgezet tegen de totale binnenlandse verkoop van de onderneming in het OT. Daarnaast kon de Commissie uit de analyse van in het OT aan de Indiase SSCR-producent gegunde overheidsopdrachten niet opmaken dat er aanzienlijke verschillen in prijsniveau waren tussen winnende aanbiedingen bij aanbestedingen die open stonden voor buitenlandse ondernemingen en aanbestedingen waaraan laatstgenoemden niet deelnamen. Dientengevolge heeft de Commissie in dit specifieke geval geen materieel voordeel in de zin van artikel 3, lid 1, punt b), van de basisverordening geconstateerd.

— door Exim Bank beschikbaar gestelde stimuleringsregelingen in de vorm van koperskredieten

(110) De klager voerde aan dat Exim Bank kredietlijnen en koperskrediet verstrekt. Deze stimuleringsregelingen worden niet aan exporteurs maar aan buitenlandse overheden, buitenlandse ontwikkelingsbanken en buitenlandse financiële instellingen, handelsbanken in het buitenland of andere entiteiten beschikbaar gesteld. Dankzij de financiering kunnen ze producten afnemen van Indiase exporteurs en deze later betalen.

(111) Geen van de voor uitvoer bestemde verkopen van de onderzochte producenten-exporteurs werd in het OT gedekt door kredietlijnen of koperskrediet van Exim Bank.

(112) De Commissie hoefde deze regelingen derhalve niet verder te onderzoeken.

— door de lokale subsidieregelingen van de deelstaat Gujarat verschafte stimulansen

(113) De klager voerde aan dat, naast de door de Indiase overheid verleende subsidies, sommige SSCR-producenten mogelijk in aanmerking komen voor subsidies die worden verleend door de overheid van Gujarat. De klacht noemt vier lokale regelingen: — regeling voor de subsidiëring van bedrijfstakken in de periode 2016-2021, die een belastingvoordeel toekent aan nieuwe ondernemingen die zich vestigen in Gujarat; — de door Gujarat gehanteerde regeling voor kwijtschelding van btw: een in Gujarat gevestigde onderneming kan de btw die zij op door haar aangekochte inputs heeft betaald, terugvorderen in de vorm van een belastingkrediet; — de Wet inzake speciale economische zones: belastingvrijstellingen voor zegelrecht en registratiekosten; — belastingvrijstelling voor omzet- en andere overheidsbelastingen op inputs voor de SEZ of een eenheid binnen de SEZ.

(114) Slechts één van de onderzochte Indiase producenten-exporteurs is gevestigd in de deelstaat Gujarat en zou gebruik kunnen maken van de bovengenoemde lokale subsidieregelingen. De onderneming bleek in het OT echter geen beroep te hebben gedaan op deze regelingen.

(115) De Commissie hoefde deze regelingen derhalve niet verder te onderzoeken.

— verlaging van elektriciteitskosten (overheid van Gujarat)

(116) De Commissie constateerde dat één producent-exporteur gedurende het OT gebruik maakte van deze maatregel. Aangezien echter bleek dat het aan deze onderneming toegekende voordeel te verwaarlozen was (0,02 %), besloot de Commissie deze maatregel niet nader te onderzoeken.

3.3. Regelingen waarbij bewijs van subsidiëring is gevonden

3.3.1. Regelingen voor vrijstelling en/of kwijtschelding van rechten

(117) De AAS, EPCGS en MEIS zijn gebaseerd op de Foreign Trade (Development and Regulation) Act 1992 (No. 22 of 1992) (Wet nr. 22 op de ontwikkeling en regeling van de buitenlandse handel), die op 7 augustus 1992 in werking is getreden (“Wet buitenlandse handel”). Deze wet geeft de Indiase overheid het recht mededelingen te doen in verband met het in- en uitvoerbeleid. Deze mededelingen worden samengevat in “Foreign Trade Policy”-documenten (documenten over het buitenlandsehandelsbeleid), die om de vijf jaar door het Ministerie van Handel worden uitgegeven en regelmatig worden bijgewerkt.

(118) Het document over het buitenlandse handelsbeleid met betrekking tot de periode 2015-2020 (“FTP 2015-20”) is relevant voor het OT. Daarnaast heeft de Indiase overheid de procedures voor het buitenlandsehandelsbeleid 2015-2020 ook vastgelegd in een procedurehandboek, het “Handbook of Procedures, 2015-20” (“HOP 2015-20”).

(119) De DDS-regeling is gebaseerd op artikel 75 van de Customs Act (Douanewet) van 1962, op artikel 37 van de Central Excise Act (Wet op de centrale accijnzen) van 1944, op de artikelen 93A en 94 van de Financial Act (Begrotingswet) van 1994 en op de Customs, Central Excise Duties and Service Tax Drawback Rules (Terugbetalingsregelingen voor douanerechten, centrale accijnzen en belastingen op diensten) van 1995. De terugbetalingspercentages worden regelmatig gepubliceerd.

(120) Opgemerkt wordt dat de Commissie niet in staat was binnen een redelijke termijn de kruislingse controle op afstand te voltooien van bepaalde documenten die verband hielden met uitvoer-/invoertransacties in het kader van de in dit onderdeel beschreven regelingen voor de terugbetaling van rechten, zoals verzocht en overeengekomen tijdens de kruislingse controle op afstand. In dit verband heeft de Commissie op grond van artikel 28, lid 3, van de basisverordening gebruik gemaakt van de beste beschikbare gegevens wanneer zich verschillen voordeden tussen de door de ondernemingen en de Indiase overheid gerapporteerde cijfers.

(121) Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde een van de Indiase producenten-exporteurs aan dat het doel van de AAS-, DDS- en MEIS-regelingen is om de douanerechten te neutraliseren die de onderneming betaalt over de invoer van grondstoffen die worden gebruikt in de uitgevoerde producten, en daardoor strekken deze drie regelingen de onderneming niet tot voordeel.

(122) Daar staat echter tegenover dat de door de onderneming op grond van DDS- en MEIS-regelingen ontvangen voordelen niet rechtstreeks samenhangen met rechten die verschuldigd zijn over de invoer van door de onderneming in de uitgevoerde producten gebruikte grondstoffen.

(123) In het geval van de DDS-regeling ontvangt een uitvoerende onderneming contante betalingen die enkel samenhangen met de fob-waarde van haar uitvoer. De onderneming in kwestie is sowieso niet verplicht om grondstoffen in te voeren.

(124) In het geval van de MEIS-regeling ontvangt een producent-exporteur kredietpunten die op de markt kunnen worden verkocht of kunnen worden gebruikt om in de toekomst verschuldigde invoerrechten te vereffenen, maar deze vereffening beperkt zich niet tot de grondstoffen die worden gebruikt bij de vervaardiging van de uitgevoerde producten waarvoor MEIS-kredietpunten werden ontvangen. MEIS-kredietpunten kunnen dus worden gebruikt om eventueel verschuldigde invoerrechten te vereffenen, waaronder invoerrechten betreffende kapitaalgoederen. Ze kunnen ook worden verzilverd als de onderneming helemaal niets invoert.

(125) Enkel in het geval van de AAS-regeling is er een rechtstreeks verband tussen de vrijstelling van invoerrechten op door de onderneming ingevoerde grondstoffen en uitgevoerde producten. De Commissie beschouwt de vrijstelling van invoerrechten derhalve niet als een voordeel voor de onderneming, op voorwaarde dat laatstgenoemde het feitelijke verbruik van op grond van de AAS-regeling ingevoerde grondstoffen bij de vervaardiging van de uitgevoerde eindproducten kan aantonen.

— Advance Authorization Scheme (“AAS”, regeling voorafgaande toestemming)

(126) De Commissie stelde vast dat één Indiase producent-exporteur tijdens het OT een beroep heeft gedaan op de AAS-regeling.

a) Rechtsgrondslag

(127) De regeling wordt uitvoerig beschreven in de punten 4.03 tot en met 4.24 van FTP 2015-20 en in de hoofdstukken 4.04 tot en met 4.52 van HOP 2015-20 en geactualiseerd HOP 2015-20.

b) Subsidiabiliteit

(128) De AAS-regeling bestaat uit zes subregelingen die in het volgende punt nader worden beschreven. Deze subregelingen verschillen onder meer wat de voorwaarden betreft. Producenten-exporteurs en handelaren-exporteurs die banden hebben met ondersteunende fabrikanten komen in aanmerking voor de AAS-subregeling voor fysieke uitvoer en voor de AAS-subregeling voor jaarlijkse behoeften. Producenten-exporteurs die aan de uiteindelijke exporteur leveren, komen in aanmerking voor de AAS-regeling voor leveringen ten behoeve van halffabricaten. Hoofdcontractanten die aan de in punt 7.02 van FTP 2015-20 vermelde categorieën “met uitvoer gelijkgestelde verkoop” leveren, zoals de leveranciers van uitvoergerichte ondernemingen, komen in aanmerking voor de AAS-subregeling voor “met uitvoer gelijkgestelde verkoop”. Tot slot komen de toeleveranciers van producenten-exporteurs in aanmerking voor de voordelen die gelden bij “met uitvoer gelijkgestelde verkoop” in het kader van de subregelingen Advance Release Order (ARO) en Back to Back Inland Letter of Credit (documentair krediet).

c) Praktische uitvoering

(129) De voorafgaande toestemming kan in de hieronder beschreven situaties worden verstrekt.

(130) Fysieke uitvoer: dit is de belangrijkste subregeling. In het kader van deze subregeling mogen inputs voor de vervaardiging van een uitgevoerd eindproduct vrij van rechten worden ingevoerd. “Fysieke uitvoer” betekent in deze context dat het exportproduct het Indiase grondgebied moet verlaten. Welke producten mogen worden ingevoerd en hoeveel moet worden uitgevoerd, alsmede het soort exportproduct zijn in de vergunning vermeld.

(131) Jaarlijkse behoefte: een dergelijke vergunning is niet gekoppeld aan een bepaald exportproduct, maar aan een ruimere groep producten (bijvoorbeeld chemische en aanverwante producten). De vergunninghouder kan — tot een zekere maximumwaarde die wordt bepaald door zijn uitvoer in het verleden — elke soort input die bij de vervaardiging van een tot de groep behorend exportproduct worden gebruikt, rechtenvrij invoeren. Hij kan naar believen elk product uitvoeren dat onder de productgroep valt en waarin dergelijk rechtenvrij materiaal is verwerkt.

(132) Leveranties van halffabricaten: deze subregeling geldt wanneer twee producenten voornemens zijn één exportproduct te vervaardigen en het productieproces dus wordt opgesplitst. De producent-exporteur die het halffabricaat vervaardigt, kan de inputs rechtenvrij invoeren en hiervoor kan hem voorafgaande toestemming voor leveranties van halffabricaten worden verleend. De uiteindelijke exporteur werkt het product af en is verplicht het eindproduct uit te voeren.

(133) Met uitvoer gelijkgestelde verkoop: in het kader van deze subregeling kan een hoofdcontractant vrij van rechten de inputs invoeren die hij nodig heeft voor de vervaardiging van goederen die bedoeld zijn om als “met uitvoer gelijkgestelde verkoop” te worden verkocht. Volgens de Indiase overheid gaat het bij “met uitvoer gelijkgestelde verkoop” om transacties waarbij de geleverde goederen het land niet verlaten. Bepaalde categorieën transacties worden beschouwd als met uitvoer gelijkgestelde verkoop op voorwaarde dat de goederen in India zijn vervaardigd; dit geldt bijvoorbeeld voor de levering van goederen aan een exportgerichte onderneming of aan een onderneming die zich in een speciale economische zone bevindt.

(134) Advance Release Order (“ARO”): de houder van de voorafgaande toestemming die voornemens is inputs in het binnenland aan te kopen in plaats van deze rechtstreeks in te voeren, kan hierbij gebruikmaken van ARO’s. In dat geval worden de voorafgaande vergunningen beschouwd als ARO’s voor de binnenlandse leverancier bij levering van de hierin vermelde goederen. Dit geeft de binnenlandse leverancier recht op de voordelen die gelden bij met uitvoer gelijkgestelde verkoop volgens punt 7.03 van FTP 2015-20 (d.w.z. voorafgaande toestemming voor leveranties van halffabricaten/met uitvoer gelijkgestelde verkoop, terugbetaling van rechten bij met uitvoer gelijkgestelde verkoop en terugbetaling van accijnzen). Bij toepassing van de ARO-regeling worden rechten en heffingen terugbetaald aan de leverancier in plaats van aan de uiteindelijke exporteur. De terugbetaling van rechten en heffingen is zowel mogelijk voor binnenlandse als voor ingevoerde inputs.

(135) Documentair krediet: deze subregeling heeft ook betrekking op binnenlandse leveringen aan de houder van een voorafgaande vergunning. Deze kan bij een bank een binnenlands documentair krediet openen ten gunste van een binnenlandse leverancier. De bank zal op de vergunning de rechtstreekse invoer afboeken, maar slechts voor de waarde en de hoeveelheid goederen die in het binnenland worden aangekocht in plaats van te worden ingevoerd. De binnenlandse leverancier heeft recht op de voordelen die gelden voor met uitvoer gelijkgestelde verkoop volgens punt 7.03 van FTP 2015-20 (d.w.z. voorafgaande toestemming voor leveranties van halffabricaten/met uitvoer gelijkgestelde verkoop, terugbetaling van rechten bij met uitvoer gelijkgestelde verkoop en terugbetaling van accijnzen).

(136) De Commissie constateerde dat één producent-exporteur die tijdens het OT gebruik maakte van de regeling voordelen had verkregen op grond van de eerste subregeling, d.w.z. AAS voor fysieke uitvoer. Het is derhalve niet nodig na te gaan of de overige subregelingen, waarvan geen gebruik is gemaakt, aanleiding geven tot compenserende maatregelen.

(137) Om controle door de Indiase autoriteiten mogelijk te maken, is de vergunninghouder wettelijk verplicht een waarheidsgetrouwe boekhouding in een bepaalde vorm te voeren waaruit het verbruik van de rechtenvrij ingevoerde/in het binnenland aangekochte goederen blijkt (hoofdstuk 4.51 en aanhangsel 4H van HOP 2015-20). Met andere woorden: hij moet een verbruiksregister bijhouden. Dit register moet worden gecontroleerd door een externe accountant, die een certificaat afgeeft waarin wordt verklaard dat de voorgeschreven registers en de relevante documentatie zijn onderzocht en dat de op grond van aanhangsel 4H verstrekte informatie in alle opzichten waarheidsgetrouw en correct is.

(138) Voor de subregeling waarvan in het OT door de betrokken onderneming gebruik is gemaakt, namelijk fysieke uitvoer, legt de Indiase overheid in de vergunning de omvang en de waarde vast van de toegestane invoer en de verplichte uitvoer. Bovendien moeten de desbetreffende transacties op het moment van in- en uitvoer door overheidsambtenaren op de vergunning worden vermeld. Voor de vaststelling van de hoeveelheden die in het kader van de AAS-regeling mogen worden ingevoerd, baseert de Indiase overheid zich op standaard-input-output-normen (“SION’s”) die voor de meeste producten en ook voor het onderzochte product bestaan.

(139) Ingevoerde inputs zijn niet overdraagbaar en moeten voor de vervaardiging van het uitvoerproduct worden gebruikt. De uitvoer moet plaatsvinden binnen een bepaalde termijn na de afgifte van de vergunning (18 maanden met twee mogelijke verlengingen van telkens zes maanden).

(140) Er bestaat geen nauwe samenhang tussen de ingevoerde inputs en de uitgevoerde eindproducten. De inputs die voor de regeling in aanmerking komen, kunnen ook worden ingevoerd en gebruikt voor andere producten dan het onderzochte product. Bovendien kunnen vergunningen voor verschillende producten worden samengevoegd. Dit betekent dat de uitvoer in het kader van een voorafgaande toestemming voor het ene product recht kan geven op de rechtenvrije invoer van inputs in het kader van een voorafgaande toestemming voor een ander product.

(141) Uit het onderzoek is gebleken dat geen van de voorafgaande toestemmingen waarvan de producent-exporteur gebruik heeft gemaakt, is beëindigd. De producent-exporteur kon dan ook geen aanhangsel 4H voor zijn voorafgaande toestemmingen tonen. Bovendien gaf de producent-exporteur toe dat aan de hand van zijn verbruiksregister het feitelijke verbruik van ingevoerde grondstoffen niet kan worden vastgesteld of gekoppeld aan geproduceerde en uitgevoerde eindproducten. Hierbij moet worden opgemerkt dat de desbetreffende producent op meerdere niveaus verticaal geïntegreerd is: fase 1: productie van coke en ferrochroom fase 2: productie van vloeibaar roestvrij staal fase 3: productie van platen fase 4: productie van warmgewalste rollen fase 5: productie van koudgewalste platte producten (betrokken product) en ingevoerde grondstoffen die worden gebruikt in fase 2, waar ze worden gemengd met in fase 1 geproduceerde of op de binnenlandse markt gekochte grondstoffen.

d) Conclusie inzake de AAS-regeling

(142) De vrijstelling van invoerrechten is een subsidie in de zin van artikel 3, lid 1, punt a), ii), en artikel 3, lid 2, van de basisverordening: die vrijstelling is namelijk een financiële bijdrage van de Indiase overheid, aangezien deze hierdoor inkomsten uit rechten derft die haar normaal zouden toekomen, en de onderzochte exporteur wordt een voordeel toegekend aangezien zijn liquiditeit erdoor wordt verbeterd.

(143) Daarnaast is de voorafgaande toestemming voor fysieke uitvoer rechtens afhankelijk van uitvoerprestaties en daarom wordt zij geacht specifiek te zijn en aanleiding te geven tot compenserende maatregelen krachtens artikel 4, lid 4, eerste alinea, punt a), van de basisverordening. Een onderneming kan zonder een verbintenis tot uitvoer geen voordeel op grond van deze regeling krijgen.

(144) De subregeling die in dit geval werd gebruikt, kan niet worden beschouwd als een toelaatbare terugbetalingsregeling voor inputs of voor vervangende inputs in de zin van artikel 3, lid 1, punt a), ii), van de basisverordening. Zij voldoet niet aan de regels van bijlage I, punt i), bijlage II (definitie van en regels inzake de terugbetaling van rechten voor inputs) en bijlage III (definitie van en regels inzake de terugbetaling van rechten voor vervangende inputs) bij de basisverordening. De Indiase overheid heeft niet daadwerkelijk een verificatieregeling of -procedure toegepast om na te gaan of, en zo ja hoeveel, inputs bij de vervaardiging van het uitvoerproduct zijn verbruikt (bijlage II, punt 4, bij de basisverordening en, in het geval van terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs, bijlage III, punt II.2, bij de basisverordening). Tevens wordt ervan uitgegaan dat de SION’s voor het onderzochte product niet nauwkeurig genoeg waren en dat deze SION’s op zich niet als verificatieregeling voor het werkelijke verbruik kunnen worden gebruikt, omdat de Indiase overheid aan de hand van deze standaardnormen niet met voldoende nauwkeurigheid kan vaststellen hoeveel inputs bij de vervaardiging van de uitvoerproducten zijn verbruikt. De Indiase overheid heeft evenmin een verder onderzoek ingesteld naar de werkelijk verbruikte inputs, hoewel dit vereist is als er geen effectieve verificatieregeling is (bijlage II, punt 5, en bijlage III, punt II.3, bij de basisverordening).

(145) De subregeling geeft derhalve aanleiding tot compenserende maatregelen.

e) Berekening van de hoogte van de subsidie

(146) Bij gebrek aan toegestane regelingen voor de terugbetaling van rechten en vanwege het feit dat het werkelijke verbruik van de desbetreffende inputs niet kan worden vastgesteld, wordt het totaalbedrag aan niet-geïnde douanerechten (basisdouanerecht en douanebelasting) beschouwd als een te hoge kwijtschelding die overeenkomstig artikel 3, lid 1, punt a), ii), van de basisverordening een tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie zou vormen.

(147) De producent-exporteur werd op 22 november 2021 schriftelijk geïnformeerd over het voornemen van de Commissie om op dit punt artikel 28 van de basisverordening en de beste beschikbare gegevens toe te passen.

(148) Niettegenstaande andere argumenten van de onderneming dat een dergelijke methode voor de berekening van het voordeel op grond van de AAS-regeling afwijkt van de eerder door de Commissie gehanteerde praktijk en slechts gebaseerd is op aannames en gevolgtrekkingen, wordt herhaald dat de onderneming geen gegevens heeft overgelegd aan de hand waarvan de daadwerkelijke te hoge kwijtschelding zou kunnen worden berekend.

(149) Overeenkomstig artikel 7, lid 1, punt a), van de basisverordening werden door de onderneming gemaakte kosten om de subsidie te verkrijgen in mindering gebracht op het totale subsidiebedrag wanneer hier aanspraak op werd gemaakt.

(150) Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening moet de te hoge kwijtschelding worden omgeslagen over de totale waarde van de uitvoer als geschikte noemer, omdat de subsidie afhankelijk is van uitvoerprestaties.

(151) Het subsidiepercentage dat in het kader van deze regeling tijdens het OT voor Jindal Group is vastgesteld, bedroeg 0,05 %.

(152) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de Indiase producent-exporteur in kwestie zijn argumenten met betrekking tot de ongerechtvaardigde toepassing van artikel 28 van de basisverordening en de door de Commissie gebruikte methode voor de berekening van het voordeel voor de onderneming op grond van deze regeling.

(153) Er werden echter geen nieuwe argumenten aangevoerd. Er wordt aan herinnerd dat de Commissie geen andere keuze had dan gebruik te maken van de beste beschikbare gegevens, aangezien de onderneming geen gegevens verstrekte die een standaardberekening van de te hoge kwijtschelding op grond van deze regeling mogelijk maakte. In elk geval, rekening houdend met het vastgestelde subsidiepercentage, zoals vermeld in overweging 151, besloot de Commissie het verwaarloosbare voordeel voor de Jindal Group op grond van de AAS-regeling niet te compenseren.

— Duty Drawback Scheme (“DDS”, regeling voor de terugbetaling van rechten)

(154) De Commissie constateerde dat één Indiase producent-exporteur tijdens het OT gebruik maakte van de DDS-regeling.

a) Rechtsgrondslag

(155) De toepasselijke rechtsgrondslag in het tijdvak van het nieuwe onderzoek werd gevormd door de Custom & Central Excise Duties Drawback Rules 1995 (de “DDS Rules 1995”), zoals gewijzigd in 2006 (17) en vervolgens vervangen door de Customs and Central Excise Duties Drawback Rules 2017 (18) (de “DDS Rules 2017”), die op 1 oktober 2017 in werking zijn getreden. Regel 3, punt 2, van de DDS Rules 1995 heeft betrekking op de wijze van berekening van deze terugbetalingsregeling. Regel 12, punt 1, a), ii), van deze DDS Rules heeft betrekking op de verklaring die de producenten-exporteurs moeten indienen om voor de regeling in aanmerking te komen. Deze regels zijn in de DDS Rules 2017 ongewijzigd gebleven en komen overeen met respectievelijk regel 3, punt 2, en regel 13, punt 1, a), ii).

(156) Daarnaast bevat circulaire nr. 24/2001 (19) specifieke instructies over de wijze van tenuitvoerlegging van regel 3, punt 2, en de verklaring die exporteurs moeten overleggen op grond van regel 12, punt 1, a), ii).

(157) Regel 4 van de DDS Rules 1995 bepaalt dat de centrale overheid de op grond van regel 3 vastgestelde bedragen of percentages kan herzien. De regering heeft een aantal wijzigingen aangebracht; laatstelijk werden de percentages herzien door Mededeling nr. 95/2018 — CUSTOMS en Mededeling nr. 07/2020 — CUSTOMS. Dientengevolge bedroegen de DDS-percentages voor het onderzochte product 1,8 % en 1,6 % van de fob-waarde van de uitgevoerde producten, voor respectievelijk het eerste en tweede deel (20) van het OT. Dezelfde DDS-percentages worden toegepast op warmgewalste producten van roestvrij staal die door de desbetreffende Indiase onderneming worden uitgevoerd.

b) Subsidiabiliteit

(158) Alle producenten-exporteurs en handelaren-exporteurs komen voor deze regeling in aanmerking.

c) Praktische uitvoering

(159) Op grond van deze regeling heeft elke onderneming die subsidiabele producten uitvoert, recht op een bedrag dat overeenkomt met een percentage van de aangegeven fob-waarde van het uitgevoerde product. In regel 3, punt 2, van de Custom & Central Excise Duties Drawback Rules is beschreven hoe het bedrag van de subsidie moet worden berekend: “2) Bij de vaststelling van het bedrag of percentage van de terugbetaling in het kader van deze regel houdt de centrale overheid rekening met: a) de gemiddelde hoeveelheid of waarde van elke klasse of beschrijving van de materialen waarvan een bepaalde klasse van goederen in India normaliter wordt geproduceerd of vervaardigd; b) de gemiddelde hoeveelheid of waarde van de ingevoerde materialen of accijnsplichtige materialen die worden gebruikt voor de productie of vervaardiging in India van een bepaalde klasse goederen; c) het gemiddelde bedrag aan rechten betaald op ingevoerde materialen of accijnsplichtige materialen voor de vervaardiging van halffabricaten, componenten en tussenproducten die bij de vervaardiging van goederen worden gebruikt; d) het gemiddelde bedrag aan rechten betaald op materialen die in het vervaardigingsproces verloren gaan en op katalysatoren: voor zover dergelijke afvalmaterialen of katalysatoren worden hergebruikt in een vervaardigingsproces of worden verkocht, wordt het gemiddelde bedrag van de rechten op de hergebruikte of verkochte materialen of katalysatoren ook in mindering gebracht; e) het gemiddelde bedrag aan rechten betaald op ingevoerde materialen of accijnsmaterialen die worden gebruikt voor de opslag of verpakking van de uitgevoerde goederen; f) alle andere informatie die de centrale overheid voor dit doel relevant of nuttig kan achten.”.

(160) Met andere woorden: de Indiase overheid heeft het terug te betalen bedrag gebaseerd op de gemiddelde waarden van de relevante douanerechten die voor de gehele bedrijfstak op ingevoerde grondstoffen zijn betaald en op een gemiddelde verbruiksratio van de bedrijfstak, die zijn verzameld bij wat de Indiase overheid als representatieve fabrikanten van de subsidiabele uitvoerproducten beschouwt. De Indiase overheid drukt het terug te betalen bedrag vervolgens uit als een percentage van de gemiddelde uitvoerwaarde van de subsidiabele uitgevoerde producten.

(161) De Indiase overheid hanteert dit percentage voor de berekening van het bedrag van de terug te betalen rechten waarop elke exporteur die aan de voorwaarden voldoet, recht heeft. Het percentage voor deze regeling wordt door de Indiase overheid per product vastgesteld.

(162) Om voor de voordelen van deze regeling in aanmerking te komen, moet een onderneming uitvoeren. Op het moment dat de verzendingsgegevens in de douaneserver worden ingevoerd, wordt aangegeven dat de uitvoer plaatsvindt onder de DDS-regeling en wordt het DDS-bedrag onherroepelijk vastgesteld. Nadat de vervoersonderneming het Export General Manifest (algemene vrachtlijst voor uitvoer) heeft ingediend en het douanekantoor heeft vastgesteld dat de gegevens overeenkomen met de gegevens in de ladingsbrief, is voldaan aan alle voorwaarden om de uitkering van het terugbetalingsbedrag door rechtstreekse overmaking naar de bankrekening van de exporteur of per wissel goed te keuren.

(163) De exporteur moet tevens een bewijs van de verwezenlijking van de uitvoer voorleggen in de vorm van een Bank Realisation Certificate (“BRC”, bankcertificaat). Dit document kan worden verstrekt na de uitkering van het terugbetalingsbedrag, maar de Indiase overheid vordert het uitgekeerde bedrag terug als de exporteur het BRC niet binnen een bepaalde termijn indient.

(164) Het terugbetalingsbedrag kan vrij worden besteed en overeenkomstig de Indiase boekhoudnormen op transactiebasis als inkomsten worden geboekt zodra aan de uitvoerverplichting is voldaan.

(165) In de toepasselijke wetgeving en administratieve instructies is bepaald dat de Indiase douaneadministratie geen bewijs mag verlangen dat de exporteur die om de terugbetaling van rechten verzoekt, zich aansprakelijk heeft gesteld of zich aansprakelijk zal stellen voor de betaling van douanerechten op de invoer van de grondstoffen die nodig zijn voor de vervaardiging van het uitgevoerde product. Bovendien bevestigde de Indiase overheid tijdens de kruislingse controle op afstand dat ondernemingen die alle grondstoffen in eigen land aankopen, nog altijd in aanmerking komen voor het volgens regel 3, punt 2, berekende volledige tarief.

d) Conclusie over de DDS

(166) In het kader van de DDS worden subsidies verleend in de zin van artikel 3, lid 1, punt a), i), en artikel 3, lid 2, van de basisverordening. Bij het zogeheten terugbetalingsbedrag voor rechten gaat het om een financiële bijdrage van de Indiase overheid, aangezien er in de vorm van een rechtstreekse overdracht van middelen door de Indiase overheid wordt uitgekeerd. Er zijn geen beperkingen gesteld ten aanzien van het gebruik van deze middelen. Bovendien verkrijgt de exporteur door het bedrag aan terug te betalen rechten een voordeel, want zijn liquiditeit wordt hierdoor verbeterd.

(167) Het percentage voor de terugbetaling van rechten voor uitvoer wordt door de Indiase overheid per product vastgesteld. Hoewel de subsidie wordt omschreven als een terugbetaling van rechten, vertoont de regeling niet alle kenmerken van een toelaatbare terugbetalingsregeling voor inputs of voor vervangende inputs in de zin van artikel 3, lid 1, punt a), ii), van de basisverordening; noch voldoet de regeling aan de regels van bijlage I, punt l), bijlage II (definitie van en regels inzake de terugbetaling van rechten voor inputs) en bijlage III (definitie van en regels inzake de terugbetaling van rechten voor vervangende inputs) bij de basisverordening. De contante betalingen aan de exporteur zijn niet noodzakelijkerwijs gekoppeld aan de feitelijke betaling van invoerrechten op grondstoffen en zijn geen kredietpunten voor de vereffening van invoerrechten op eerdere of toekomstige invoer van grondstoffen. Bovendien is er geen systeem of procedure om na te gaan welke inputs in welke hoeveelheden bij de vervaardiging van de uitgevoerde producten worden verbruikt. De Indiase overheid heeft evenmin een verder onderzoek ingesteld naar de werkelijk verbruikte inputs, hoewel dit vereist is als er geen effectieve verificatieregeling is (bijlage II, punt 5, en bijlage III, punt II.3, bij de basisverordening).

(168) De betaling door de Indiase overheid na de uitvoer door exporteurs is afhankelijk van uitvoerprestaties en deze regeling wordt daarom geacht specifiek te zijn en aanleiding te geven tot compenserende maatregelen in de zin van artikel 4, lid 4, punt a), van de basisverordening.

(169) Gezien het bovenstaande wordt geconcludeerd dat de DDS aanleiding geeft tot compenserende maatregelen.

e) Berekening van de hoogte van de subsidie

(170) Overeenkomstig artikel 3, lid 2, en artikel 5 van de basisverordening berekende de Commissie het subsidiebedrag dat aanleiding geeft tot compenserende maatregelen aan de hand van het voordeel voor de verkrijger in het OT. De Commissie stelde vast dat de ontvanger het voordeel verkrijgt op het moment dat een uitvoertransactie in het kader van deze regeling plaatsvindt. Op dat moment is de Indiase overheid verplicht het teruggavebedrag te betalen, wat een financiële bijdrage in de zin van artikel 3, lid 1, punt a), i), van de basisverordening is. Zodra de douaneautoriteiten een ladingsbrief voor de uitvoer afgeven, waarin onder meer het voor die uitvoertransactie toe te kennen bedrag aan terug te betalen rechten is vermeld, heeft de Indiase overheid geen keuze meer wat het al dan niet verlenen van de subsidie betreft.

(171) Gezien het bovenstaande achtte de Commissie het passend om voor de berekening van het door de DDS toegekende voordeel uit te gaan van alle bedragen aan terug te betalen rechten die tijdens het OT voor uitvoertransacties zijn verworven. De Commissie hield rekening met bedragen aan terug te betalen rechten die werden verworven voor alle uitvoertransacties van de Indiase producent-exporteur, aangezien de onderneming slechts het onderzochte product en warmgewalste producten van roestvrij staal uitvoert, hetgeen halffabricaten voor de productie van het onderzochte product zijn waarvoor dezelfde DDS-percentages gelden.

(172) Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening heeft de Commissie deze subsidiebedragen omgeslagen over de totale waarde van de uitvoer van de onderneming tijdens het OT als geschikte noemer, omdat de subsidie afhankelijk is van uitvoerprestaties en niet werd verleend op basis van de gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden.

(173) Het subsidiepercentage dat in het kader van deze regeling tijdens het OT voor de Jindal Group is vastgesteld, bedroeg 1,65 %.

— Export Promotion of Capital Goods Scheme (regeling uitvoerbevordering voor kapitaalgoederen)

(174) De Commissie heeft vastgesteld dat twee Indiase producenten-exporteurs tijdens het OT in het kader van de EPCGS voordelen hebben ontvangen die betrekking hadden op het betrokken product.

a) Rechtsgrondslag

(175) De EPCGS wordt uitvoerig beschreven in hoofdstuk 5 van FTP 2015-20 en in hoofdstuk 5 van HOP 2015-20.

b) Subsidiabiliteit

(176) Producenten-exporteurs, handelaren-exporteurs die banden hebben met ondersteunende producenten en dienstverleners komen voor deze regeling in aanmerking.

c) Praktische uitvoering

(177) Indien een onderneming zich tot uitvoer verplicht, mag zij kapitaalgoederen (nieuwe en tweedehands kapitaalgoederen die niet ouder zijn dan tien jaar) tegen een verlaagd recht invoeren. Hiertoe geeft de Indiase overheid op verzoek en na betaling van een vergoeding een EPCGS-vergunning af. Voor alle kapitaalgoederen die in het kader van de regeling worden ingevoerd, geldt een verlaagd invoerrecht. Om aan de uitvoerverplichting te voldoen, moeten de ingevoerde kapitaalgoederen worden gebruikt om in een bepaalde periode een bepaalde hoeveelheid voor uitvoer bestemde goederen te produceren. Op grond van FTP 2015-20 en geactualiseerd FTP 2015-20 kunnen kapitaalgoederen in het kader van de EPCGS rechtenvrij worden ingevoerd. In het geval van kapitaalgoederen die vóór 2015 zijn ingevoerd, was echter ook een recht van 3 % een alternatief — in dat geval was de termijn voor het nakomen van de uitvoerverplichting langer. De uitvoerverplichting bedraagt zes keer het bedrag van de niet-betaalde rechten en moet binnen een termijn van ten hoogste zes jaar worden nagekomen.

(178) De houder van een EPCGS-vergunning kan de kapitaalgoederen ook op de binnenlandse markt aankopen. In dat geval mag de binnenlandse fabrikant van de kapitaalgoederen de onderdelen die nodig zijn om deze kapitaalgoederen te produceren, vrij van rechten invoeren. Als alternatief kan de binnenlandse fabrikant het voordeel van met uitvoer gelijkgestelde verkoop claimen voor de levering van kapitaalgoederen aan een houder van een EPCGS-vergunning.

d) Conclusie inzake de EPCGS

(179) In het kader van de EPCGS worden subsidies verleend in de zin van artikel 3, lid 1, punt a), ii), en artikel 3, lid 2, van de basisverordening. De verlaagde rechten zijn een financiële bijdrage van de Indiase overheid daar deze hierdoor inkomsten derft. Bovendien verkrijgt de exporteur door deze rechtenverlaging een voordeel omdat de liquiditeit van de onderneming door de lagere rechten bij invoer verbetert.

(180) Voorts is de EPCGS rechtens afhankelijk van uitvoerprestaties, aangezien vergunningen in het kader van deze regeling niet kunnen worden verkregen zonder een verbintenis tot uitvoer. Daarom wordt deze regeling op grond van artikel 4, lid 4, eerste alinea, punt a), van de basisverordening geacht specifiek te zijn en aanleiding te geven tot compenserende maatregelen.

(181) De EPCGS kan niet worden beschouwd als een toelaatbare terugbetalingsregeling voor inputs of voor vervangende inputs in de zin van artikel 3, lid 1, punt a), ii), van de basisverordening. Kapitaalgoederen vallen niet onder deze toelaatbare regelingen, zoals bepaald in bijlage I, punt i), bij de basisverordening, omdat zij niet worden verbruikt bij de vervaardiging van het uitgevoerde product.

e) Berekening van de hoogte van de subsidie

(182) De hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies werd overeenkomstig artikel 7, lid 3, van de basisverordening berekend door de niet-betaalde douanerechten op ingevoerde kapitaalgoederen te spreiden over een tijdvak dat overeenstemt met de normale afschrijvingstermijn voor die kapitaalgoederen in de betrokken bedrijfstak. Bij het aldus voor het OT berekende bedrag werd de rente over dit tijdvak opgeteld om het volledige voordeel in die periode vast te stellen. Het commerciële rentetarief dat in het onderzoektijdvak in India gold, werd daarvoor geschikt geacht.

(183) Overeenkomstig artikel 7, lid 1, punt a), van de basisverordening werden door de onderneming gemaakte kosten om de subsidie te verkrijgen in mindering gebracht op het totale subsidiebedrag wanneer hier aanspraak op werd gemaakt.

(184) Overeenkomstig artikel 7, leden 2 en 3, van de basisverordening werd dit subsidiebedrag omgeslagen over de passende waarde van de uitvoer in het OT als geschikte noemer, omdat de subsidie afhankelijk is van uitvoerprestaties en niet werd toegekend op basis van de gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden. In het geval van één van de Indiase ondernemingen werd de waarde van de uitvoer van het onderzochte product gebruikt als noemer, aangezien de onderneming in het kader van de EPCGS gekochte machines enkel gebruikt voor de productie van het betrokken product.

(185) Eén van de Indiase producenten-exporteurs pleitte voor een correctie van de in de berekeningen als noemer gebruikte waarde van de uitvoer. De onderneming voerde aan dat zij in het OT pas met de productie was begonnen en slechts 15 % van haar capaciteit had bereikt. De onderneming verzocht derhalve om extrapolatie van de waarde van haar uitvoer om de volledige benutting van haar capaciteit weer te geven.

(186) De berekening van de subsidiepercentages is altijd gebaseerd op de feitelijke omzetcijfers. Er kan niet van worden uitgegaan dat de onderneming haar capaciteit na de opstartfase volledig zal benutten. Ook zou enkel kunnen worden gespeculeerd over de ratio van de toekomstige splitsing tussen binnenlandse omzet en de waarde van de uitvoer. Dit argument werd dan ook afgewezen.

(187) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de onderneming dit argument en benadrukte ze het feit dat de EPCGS een eenmalige subsidie is en dat daarom een berekening zonder correctie van de noemer het aan de zich in de opstartfase bevindende onderneming toegekende voordeel niet juist weergeeft.

(188) De EPCGS is inderdaad een eenmalige subsidie en werd door de Commissie als zodanig behandeld: het voordeel op grond van deze regeling werd in het OT toegekend rekening houdend met de termijn waarbinnen de kapitaalgoederen in kwestie worden afgeschreven. De Commissie kan de noemer echter niet aanpassen door aannames te doen met betrekking tot de potentiële hoogte van de uitvoer van de onderneming, zoals reeds uiteengezet in overweging 186. De berekeningsmethode wordt daarom gehandhaafd.

(189) Het met betrekking tot deze regeling vastgestelde en aan het OT toegerekende subsidiepercentage bedroeg 5,69 % voor Chromeni en 0,36 % voor de Jindal Group.

— Merchandise Exports from India Scheme (“MEIS”, regeling inzake uitvoer van goederen uit India)

(190) De Commissie stelde vast dat twee Indiase producenten-exporteurs in het OT gebruik maakten van de MEIS-regeling.

a) Rechtsgrondslag

(191) De EPCGS wordt uitvoerig beschreven in hoofdstuk 3 van FTP 2015-20 en geactualiseerd FTP 2015-20 en in hoofdstuk 3 van HOP 2015-20 en geactualiseerd HOP 2015-20.

b) Subsidiabiliteit

(192) Alle producenten-exporteurs en handelaren-exporteurs komen voor deze regeling in aanmerking.

c) Praktische uitvoering

(193) In aanmerking komende ondernemingen kunnen de voordelen van de MEIS genieten door specifieke producten uit te voeren naar specifieke landen die zijn onderverdeeld in groep A (“Traditionele markten”, waaronder alle EU-lidstaten), groep B (“Opkomende en focusmarkten”) en groep C (“Andere markten”). De landen waaruit elke groep bestaat en de lijst van producten met bijbehorende beloningstarieven zijn opgenomen in aanhangsel 3B van geactualiseerd HOP.

(194) Het voordeel komt in de vorm van kredietpunten ter waarde van een percentage van de fob-waarde van de uitvoer. In het OT bedroeg het MEIS-percentage 2 % (21).

(195) Overeenkomstig punt 3.06 van FTP 2015-20 zijn bepaalde soorten uitvoer van de regeling uitgesloten, zoals de uitvoer van ingevoerde of overgeladen goederen, met uitvoer gelijkgestelde verkoop, de uitvoer van diensten en de waarde van de uitvoer van ondernemingen die in speciale economische zones actief zijn of van uitvoergerichte ondernemingen.

(196) De MEIS-kredietpunten zijn vrij overdraagbaar en zijn geldig voor een periode van 18 maanden vanaf de datum van toekenning, terwijl de kredietpuntencertificaten die op of na 1 januari 2016 zijn toegekend, geldig zijn voor een periode van 24 maanden vanaf de datum van toekenning overeenkomstig punt 3.13 van geactualiseerd HOP 2015-20.

(197) Zij kunnen worden gebruikt voor: i) de betaling van douanerechten op de invoer van inputs of goederen, met inbegrip van kapitaalgoederen, ii) de betaling van accijnzen op de aankoop van inputs of goederen, met inbegrip van kapitaalgoederen, op de binnenlandse markt en iii) de betaling van belasting op de aankoop van diensten.

(198) Aanvragen voor het claimen van voordelen in het kader van de MEIS moeten online op de website van het directoraat-generaal Buitenlandse Handel worden ingediend. De online aanvraag moet links naar relevante documenten (ladingsbrieven, bankcertificaten en landingsbewijzen) bevatten. De bevoegde regionale instantie van de Indiase overheid kent de kredietpunten toe na verificatie van de documenten. Zolang de exporteur de relevante documenten verstrekt, heeft de regionale instantie geen keuze meer wat het al dan niet toekennen van de kredietpunten betreft.

d) Conclusie inzake de MEIS

(199) In het kader van de MEIS worden subsidies verleend in de zin van artikel 3, lid 1, punt a), ii) en artikel 3, lid 2, van de basisverordening. Een MEIS-kredietpunt is een financiële bijdrage van de Indiase overheid, aangezien het kredietpunt uiteindelijk zal worden gebruikt voor de vereffening van invoerrechten op kapitaalgoederen, waardoor de Indiase overheid inkomsten derft die haar anders zouden toekomen. Bovendien leveren MEIS-kredietpunten de exporteurs die deze invoerrechten niet hoeven te betalen een voordeel op.

(200) Voorts is de MEIS rechtens afhankelijk van uitvoerprestaties en daarom wordt zij geacht specifiek te zijn en aanleiding te geven tot compenserende maatregelen op grond van artikel 4, lid 4, eerste alinea, punt a), van de basisverordening.

(201) Opgemerkt wordt dat de MEIS na het OT, op 1 januari 2021, kwam te vervallen. Tot eind 2021 kunnen ondernemingen echter nog altijd MEIS-kredietpunten aanvragen voor de uitvoertransacties die zij in 2020 hebben verricht. Verder kunnen de ondernemingen tot 15 september 2023 nog altijd de in 2021 verkregen MEIS-kredietpunten gebruiken om verschuldigde invoerrechten te compenseren. In het kader van deze regeling werden derhalve voordelen ontvangen tijdens het OT, en dit zal zelfs na het instellen van maatregelen doorgaan.

e) Berekening van de hoogte van de subsidie

(202) Overeenkomstig artikel 3, lid 2, en artikel 5 van de basisverordening berekende de Commissie het subsidiebedrag dat aanleiding geeft tot compenserende maatregelen aan de hand van het voordeel voor de verkrijger in het OT. De Commissie stelde vast dat de ontvanger het voordeel verkrijgt op het moment dat een uitvoertransactie in het kader van deze regeling plaatsvindt. Op dat tijdstip kent de Indiase overheid kredietpunten toe, die door de producent-exporteur worden opgevoerd als een te ontvangen post die hij op elk moment kan verrekenen. Dit is een financiële bijdrage in de zin van artikel 3, lid 1, punt a), ii), van de basisverordening. Zodra de douaneautoriteiten een ladingsbrief voor de uitvoer afgeven, heeft de Indiase overheid geen keuze meer wat het al dan niet toekennen van de subsidie betreft. Gezien het bovenstaande achtte de Commissie het passend om voor de berekening van het door de MEIS toegekende voordeel uit te gaan van alle bedragen die tijdens het OT voor uitvoertransacties zijn verworven. De Commissie hield rekening met de MEIS-bedragen die werden verworven voor alle uitvoertransacties van de Indiase producenten-exporteurs, aangezien de ondernemingen slechts het onderzochte product en warmgewalste producten van roestvrij staal uitvoeren, hetgeen halffabricaten voor de productie van het onderzochte product zijn waarvoor dezelfde MEIS-percentages gelden.

(203) Overeenkomstig artikel 7, lid 1, punt a), van de basisverordening werden door de onderneming gemaakte kosten om de subsidie te verkrijgen in mindering gebracht op het totale subsidiebedrag wanneer hier aanspraak op werd gemaakt.

(204) Overeenkomstig artikel 7, leden 2 en 3, van de basisverordening heeft de Commissie dit subsidiebedrag omgeslagen over de waarde van de uitvoer van de ondernemingen tijdens het OT als geschikte noemer, omdat de subsidie afhankelijk is van uitvoerprestaties en niet werd verleend op basis van de gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden.

(205) Het met betrekking tot deze regeling vastgestelde subsidiepercentage bedroeg in het OT 1,87 % voor Chromeni en 1,92 % voor de Jindal Group.

3.3.2. Levering van chroomerts tegen een ontoereikende prijs

3.3.2.1. De klacht en de subsidieregeling

(206) De klager voerde aan dat de Indiase overheid de kosten van belangrijke inputs van de lokale bedrijfstak kunstmatig laag houdt door chroomertsproducenten in India via een aantal regulerende maatregelen, waaronder uitvoerbeperkingen (zoals uitvoerbelasting, uitvoervergunningen en betrokkenheid van staatshandelsondernemingen bij de uitvoer), aan te sporen om chroomerts tegen een ontoereikende prijs aan de Indiase downstreambedrijfstak voor SSCR te leveren.

(207) De klager voerde verder aan dat de Indiase overheid voor wat betreft chroomerts volledige zeggenschap heeft over de mijnbouwsector in India. Via haar wetten en regels bepaalt de Indiase overheid wie het chroom wint (mijnbouwbedrijven die een vergunning hebben). Ook is de staat eigenaar of aandeelhouder van mijnbouwbedrijven. De mijnbouwbedrijven worden door de Indiase overheid bekleed met het gezag om de beleidsdoelstellingen van de Indiase overheid na te streven.

(208) Aangezien chroomerts vooral wordt gebruikt voor de productie van ferrochroom, dat hoofdzakelijk wordt gebruikt bij de productie van roestvrij staal, werd dat voordeel toegekend aan de producenten van SSCR die zowel ferrochroom als roestvrij staal produceren.

3.3.2.2. Rechtsgrondslag

(209) Het beleid inzake de winning van chroomerts wordt beheerd door het Ministerie van Mijnbouw. De uitvoer van mineralen wordt tevens beheerd door het Ministerie van Handel en Industrie.

(210) Zowel de centrale overheid als regionale overheden spelen een cruciale rol in de mijnbouwsector, waartoe de winning van chroomerts behoort, door nationale normen, richtsnoeren en criteria voor mijnbouwbeleid vast te stellen en door besluiten te nemen over procedures voor het verlenen van mijnbouwvergunningen.

(211) De rechtsgrondslag van de betreffende regelgeving wordt gevormd door: — Mines and Minerals (Development and Regulation) Act, 1957 (22) — De Minerals (Evidence of Mineral Contents) Rules, 2015 (23) — De Mineral (Auction) Rules, 2015 (24) — De Mineral (Non-exclusive Reconnaissance Permits) Rules, 2015 (25) — De National Mineral Exploration Trust Rules, 2015 (26) — The Mineral (Mining by Government Company) Rules, 2015 (27) — The Mines and Minerals (Contribution to District Mineral Foundation) Rules, 2015 (28) — The Atomic Minerals Concession Rules, 2016 (29) — The Mineral Concession (other than Atomic and Hydrocarbon Energy Minerals) Rules, 2016 (30) — The Mineral Conservation and Development Rules, 2017 (31) — National Mineral Policy, 2019 (32).

3.3.2.3. Bevindingen van het onderzoek

(212) De Commissie stelde vast dat één verticaal geïntegreerde Indiase producent-exporteur van SSCR op de binnenlandse markt chroomerts had gekocht voor de productie van ferrochroom, dat deze producent gebruikte voor de productie van platen, vervolgens voor warmgewalste rollen en uiteindelijk voor koudgewalste platte producten.

(213) Het overgrote deel van de door de onderneming in het OT gekochte chroomerts was afkomstig van staatsonderneming Odisha Mining Corporation (“OMC”). Er werd ook melding gemaakt van kleinschalige aankopen door twee naar verluidt particuliere mijnbouwbedrijven en één handelsonderneming.

a) Toepassing van de bepalingen van artikel 28, lid 1, van de basisverordening

(214) De Commissie heeft de Indiase overheid ervan in kennis gesteld dat zij bij het onderzoek naar het bestaan en de omvang van de vermeende subsidies aan de bedrijfstak voor SSCR, onder meer door de levering van chroomerts tegen een ontoereikende prijs, wellicht gebruik zou moeten maken van de beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 28, lid 1, van de basisverordening.

(215) De Commissie verzocht de Indiase overheid in haar vragenlijst, in de aanmaningsbrief en tijdens de kruislingse controle op afstand om bepaalde inlichtingen te verstrekken betreffende de leveranciers en de werking van de binnenlandse markt voor chroomerts in India. Deze verzoeken om inlichtingen omvatten onder meer vragen over het juridische en institutionele kader, de organisatie van de markt voor chroomerts, de producenten van chroomerts in India, prijsmechanismen en prijzen en de aandeelhoudersstructuur van ondernemingen.

(216) Bij de inleiding verzocht de Commissie de Indiase overheid om aanhangsel B bij de antisubsidievragenlijst (vragenlijst voor leveranciers van chroomerts) voor te leggen aan de tien grootste producenten en distributeurs van chroomerts, evenals aan andere producenten en distributeurs van chroomerts, die chroomerts hebben geleverd aan de producenten-exporteurs. Aanhangsel B bestond uit een Word-document (“Appendix B_Input supplier”) en een Excel-bestand (“Appendix B — Input suppliers tables”). Er werden geen antwoorden op aanhangsel B ontvangen.

(217) In haar aanmaningsbrief aan de Indiase overheid van 25 augustus 2021 merkte de Commissie op dat zij geen antwoord had ontvangen op aanhangsel B van de vragenlijst.

(218) Tijdens en na de kruislingse controle op afstand informeerde de Commissie de Indiase overheid dat zij nog altijd geen gegevens over de totale productie en het totale verbruik van chroomerts op de Indiase markt had ontvangen. De Indiase overheid gaf ook aan dat zij geen statistieken over Indiase binnenlandse prijzen van de desbetreffende grondstof kon overleggen. Verder bleef onduidelijkheid bestaan over de marktstructuur en de marktspelers en of zij staatsondernemin