*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 22 februari 1990

betreffende verzoeken om terugbetaling van bij de invoer van licht-natriumcarbonaat van oorsprong uit Bulgarije geïnde anti-dumpingrechten (Industrial Resinera Valcan SA)

(Slechts de tekst in de Spaanse taal is authentiek)

(90/86/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen de invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 16,

Overwegende hetgeen volgt:

A. Procedure

(1) Op 1 februari 1983 stelde de Raad bij Verordening (EEG) nr. 273/83 (2) een definitief anti-dumpingrecht in op de invoer van licht-natriumcarbonaat van oorsprong uit Bulgarije en andere derde landen. Het bedrag van het recht dat van toepassing is op de invoer van licht-natriumcarbonaat als stortgoed of in zakken van oorsprong uit Bulgarije werd vastgesteld

- op 14,09 % van de prijs per ton netto, franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard,

- minstens echter op het bedrag waarmee de prijs per ton netto, franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard, lager is dan 113,85 ecu.

Voor de invoer van zakken met een gewicht van minder dan 500 kilogram werd bovendien nog een supplement van 9,50 ecu per ton geheven.

(2) Op 25 augustus 1987 diende de onderneming Industrial Resinera Valcan SA uit Cuenca, Spanje, een verzoek in om terugbetaling van de anti-dumpingrechten die waren betaald op de invoer in mei 1987 van 1 000 ton licht-natriumcarbonaat in zakken van minder dan 500 kilogram, van oorsprong uit Bulgarije. Deze rechten beliepen in totaal ( . . .) pta (3).

(3) In de aanvankelijke procedure werd voor de vaststelling van de normale waarde uitgegaan van de Oostenrijkse marktprijs (4). De aanvrager heeft de nodige inlichtingen ter zake niet gekregen omdat hij de identiteit van de Oostenrijkse producent, die in Verordening (EEG) nr. 273/83 niet wordt genoemd, niet kende. Deze producent heeft de Commissie op haar verzoek de gegevens meegedeeld in verband met de Oostenrijkse marktprijzen voor de referentieperiode van zes maanden die aan de betrokken invoer voorafging (5).

(4) Overeenkomstig de Mededeling heeft de aanvrager de Bulgaarse exporteur verzocht om inlichtingen over de prijs bij uitvoer van de andere zendingen die de Bulgaarse exporteur in de loop van de referentieperiode naar de Gemeenschap heeft uitgevoerd. Daar de aanvrager hierop geen antwoord

heeft gekregen, is de Commissie zelf met de exporteur in contact getreden, wat evenmin iets heeft opgeleverd. Bijgevolg is alleen de door de aanvrager betaalde prijs bij uitvoer bekend.

(5) Tijdens het onderzoek van het verzoek om terugbetaling publiceerde de Commissie op 21 juni 1988 een bericht van inleiding van een procedure van nieuw onderzoek van de bij Verordening (EEG) nr. 273/83 ingestelde anti-dumpingrechten (1). Zich baserend op punt I.5 van de Mededeling heeft de Commissie, met de instemming van de aanvrager, besloten de procedure met betrekking tot de terugbetaling te schorsen totdat de resultaten van het nieuwe onderzoek (2) zijn bekendgemaakt.

Aldus is gebleken dat de dumpingmarge voor de invoer van herkomst uit Bulgarije over de periode van 1 januari 1987 tot en met 31 mei 1988 67 % en meer beliep (3). Deze marge werd berekend aan de hand van een normale waarde die was vastgesteld op basis van de Mexicaanse marktprijs.

(6) De Commissie heeft de aanvrager ervan in kennis gesteld dat zij het verzoek niet gegrond achtte en dat zij overwoog het af te wijzen.

(7) De aanvrager heeft de gelegenheid gekregen opmerkingen te maken.

(8) De Commissie heeft de Lid-Staten hiervan in kennis gesteld en heeft hun haar standpunt ter zake meegedeeld. Geen enkele Lid-Staat heeft bezwaar gemaakt.

B. Argumenten van de aanvrager

(9) De aanvrager voerde in hoofdzaak aan, dat zijn invoer niet met dumping heeft kunnen plaatsvinden aangezien de door hem betaalde prijs hoger lag dan de prijs die in april 1986 door een Spaanse producent voor hetzelfde produkt werd aangerekend. De Commissie had aanvankelijk aangevoerd dat het, bij gebrek aan gegevens van de exporteur met betrekking tot de prijs van zijn andere zendingen die tijdens de referentieperiode in de Gemeenschap in het vrije verkeer zijn gebracht, niet mogelijk was een werkelijke dumpingmarge op communautair niveau te berekenen, rekening houdend met de toepassing van gewogen gemiddelden.

Vervolgens heeft de aanvrager om een onderzoek »in concreto" van zijn geval verzocht, waarbij hij aanvoerde dat zich uitzonderlijke gevallen kunnen voordoen waarbij het gerechtvaardigd is af te wijken van het algemene beleid inzake terugbetaling.

C. Ontvankelijkheid

(10) Het verzoek is ontvankelijk aangezien het, met name wat de tijdslimiet betreft, overeenkomstig de anti-dumpingwetgeving van de Gemeenschap werd ingediend.

D. Gegrondheid van het verzoek

(11) Het verzoek dient te worden afgewezen. Overeenkomstig artikel 16, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 dient de importeur die om terugbetaling verzoekt, aan te tonen dat het door hem betaalde anti-dumpingrecht meer bedraagt dan de werkelijke marge van dumping, rekening houdend met de toepassing van gewogen gemiddelden. In dit geval is zulks niet aangetoond aangezien de exporteur geen gegevens heeft meegedeeld aan de hand waarvan alle prijzen bij uitvoer konden worden vastgesteld die als basis kunnen dienen voor de berekening van de werkelijke marge van dumping. Tijdens het nieuwe onderzoek kon dit gebrek aan toereikende bewijzen weliswaar worden ondervangen, maar er dient toch op te worden gewezen dat dit onderzoek losstaat van de procedure van terugbetaling en dat, in geval er geen nieuw onderzoek had plaatsgevonden, het verzoek om terugbetaling zou zijn afgewezen. Ten slotte zij eraan herinnerd dat terugbetaling alleen kan worden toegestaan na vergelijking van het voor een of meer ingevoerde zendingen betaalde anti-dumpingrecht en de voor de voor deze invoer representatieve periode vastgestelde marge van dumping (de »werkelijke marge van dumping"). Deze marge wordt berekend op basis van de normale waarde voor de producent-exporteur en de prijzen die zijn betaald voor alle zendingen die hij in de Gemeenschap in het vrije verkeer heeft gebracht. Bijgevolg is de verwijzing van de aanvrager naar op de Spaanse markt door een Europese producent gehanteerde prijzen - bovendien nog in een periode die voor de betrokken invoer niet representatief is - niet relevant.

(12) Tijdens het nieuwe onderzoek kon bovendien concreet worden vastgesteld dat de werkelijke marge van dumping over de betrokken referentieperiode 67 % bedroeg. Uit het nieuwe onderzoek is namelijk gebleken dat deze marge precies dezelfde was als de marge welke van toepassing was tijdens de aan de betrokken invoer voorafgaande zes maanden. Deze marge is vervolgens nog toegenomen, als voor de totale onderzoekperiode van 17 maanden rekening wordt gehouden met de invoer van andere produkten van de Bulgaarse exporteur die in de Gemeenschap in het vrije verkeer zijn gebracht. De werkelijke marge van dumping bedroeg dus meer dan de aanvankelijk vastgestelde marge van dumping die voor Bulgarije tussen 54 en 63,5 % lag (4).

Om tot terugbetaling te kunnen overgaan, had de werkelijke marge van dumping lager moeten liggen dan 14,09 %, het recht dat op de betrokken invoer wordt toegepast. Dit is hier duidelijk niet het geval.

(13) Er werd ook nagegaan of het resultaat er anders zou hebben uitgezien indien voor de vaststelling van de normale waarde niet was uitgegaan van de Mexi

caanse marktprijzen die bij het nieuwe onderzoek zijn gebruikt maar van de Oostenrijkse marktprijzen die tijdens het aanvankelijke onderzoek als basis dienden. Het is gebleken dat de werkelijke marge van dumping in dat geval nog hoger gelegen zou hebben, aangezien de normale waarde hoger lag. Daaruit volgt dat het verzoek om terugbetaling dient te worden afgewezen,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

Het door de onderneming Industrial Resinera Valcan SA ingediende verzoek om terugbetaling van anti-dumpingrechten wordt afgewezen.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Spanje en de onderneming »Industrial Resinera Valcan SA", Carretera de Alcázar, Cuenca, Spanje.

Gedaan te Brussel, 22 februari 1990.

Voor de Commissie

Frans ANDRIESSEN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 32 van 3. 2. 1983, blz. 1.

(3) In de voor bekendmaking bestemde versie van deze beschikking zijn enige gegevens weggelaten, conform de bepalingen van artikel 21 van Verordening nr. 17 betreffende het nietprijsgeven van zakengeheimen.

(4) Zie Verordening (EEG) nr. 2667/82 (voorlopig recht), PB nr. L 283 van 6. 10. 1982, blz. 9, en Verordening (EEG) nr. 273/83, zesde overweging, in fine.

(5) Mededeling van de Commissie inzake de terugbetaling van anti-dumpingrechten, punt I, 3, B, onder a), PB nr. C 266 van 22. 10. 1986, blz. 2, hierna te noemen »de Mededeling".

(1) PB nr. C 162 van 21. 6. 1988, blz. 9.

(2) Verordening (EEG) nr. 1306/89 van de Raad, PB nr. L 131 van 13. 5. 1989, blz. 4.

(3) Verordening (EEG) nr. 1306/89, punt 19.

(4) Verordening (EEG) nr. 2667/82, reeds aangehaald.