VERORDENING (EU) 2021/1059 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 24 juni 2021

betreffende specifieke bepalingen voor de doelstelling “Europese territoriale samenwerking” (Interreg) ondersteund door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en door externe financieringsinstrumenten

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 178, artikel 209, lid 1, artikel 212, lid 2, en artikel 349,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

Krachtens artikel 176 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) is het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) bedoeld om de belangrijkste regionale onevenwichtigheden in de Unie ongedaan te helpen maken. Op grond van dat artikel en artikel 174, tweede en derde alinea, VWEU moet het EFRO de verschillen tussen de ontwikkelingsniveaus van de onderscheiden regio’s en de achterstand van de minst begunstigde regio’s helpen verkleinen, waarbij bijzondere aandacht moet worden besteed aan bepaalde categorieën regio’s, met een specifieke verwijzing naar grensoverschrijdende gebieden.

Verordening (EU) 2021/1060 van het Europees Parlement en de Raad (4) bevat de gemeenschappelijke bepalingen voor het EFRO en enkele andere fondsen, en Verordening (EU) 2021/1058 van het Europees Parlement en de Raad (5) bevat bepalingen betreffende de specifieke doelstellingen en het toepassingsgebied van de EFRO-steun. Er moeten tevens specifieke bepalingen worden vastgesteld betreffende de doelstelling “Europese territoriale samenwerking” (Interreg), in het kader waarvan een of meer lidstaten en hun regio’s en, waar relevant, partnerlanden en derde landen grensoverschrijdend samenwerken met het oog op effectieve programmering, waaronder bepalingen over technische bijstand, monitoring, evaluatie, communicatie, subsidiabiliteit, beheer en controle, en financieel beheer.

Het bevorderen van Interreg is een belangrijke prioriteit van het cohesiebeleid van de Unie. Voor steun voor kleine en middelgrote ondernemingen voor in het kader van Europese territoriale samenwerkingsprojecten (ETS) gedane kosten geldt reeds een groepsvrijstelling op grond van Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie (6) en in het deel “regionale steun” van die verordening en de Commissierichtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2014-2020 zijn ook speciale bepalingen opgenomen in verband met regionale steun voor investeringen van ondernemingen van ongeacht welke omvang. Gezien de geringe financiële waarde van projecten en de kleine kans op negatieve gevolgen voor het handelsverkeer en de mededinging enerzijds, en de hoge toegevoegde waarde van de bestaande programma’s voor de territoriale cohesie in Europa anderzijds, wordt rekening houdend met de tijdens de voorbije 30 jaar opgedane ervaring verwacht dat het toepassingsgebied van de staatssteunregels met betrekking tot overheidsfinanciering van ETS-projecten verder zal worden verduidelijkt door toekomstige wijziging van Verordening (EU) nr. 651/2014, waarbij de overheidsfinanciering van Interreg-projecten grotendeels wordt vrijgesteld van de verplichting tot voorafgaande kennisgeving en de uitvoering van die projecten aanzienlijk wordt vergemakkelijkt.

Om recht te doen aan het belang van de strijd tegen de klimaatverandering, in overeenstemming met de toezeggingen van de Unie om de Overeenkomst van Parijs en de duurzameontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties te verwezenlijken, zullen de fondsen bijdragen aan de integratie van klimaatactie en aan de verwezenlijking van een algemene doelstelling om 30 % van de begrotingsuitgaven van de Unie te bestemmen voor het ondersteunen van de klimaatdoelstellingen. In dat kader moet het fonds activiteiten steunen die de klimaat- en milieunormen in acht nemen en geen afbreuk doen aan de milieudoelstellingen in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en Raad (7) .

Het onderdeel “grensoverschrijdende samenwerking” moet tot doel hebben gemeenschappelijke uitdagingen die in de grensregio’s door de betrokkenen gezamenlijk zijn vastgesteld, aan te gaan en het ongebruikte groeipotentieel in grensgebieden te benutten, zoals onderbouwd in de mededeling van de Commissie van 20 september 2017 met de titel “Groei en cohesie stimuleren in grensregio’s van de EU” (“grensregiomededeling”). Bijgevolg moeten de regio’s en gebieden aan de grens of afgescheiden door maximaal 150 km zee waar grensoverschrijdende wisselwerking doeltreffend kan plaatsvinden of waarin functionele gebieden kunnen worden afgebakend, als programmagebieden voor grensoverschrijdende samenwerking worden aangemerkt, zonder afbreuk te doen aan potentiële aanpassingen die nodig zijn om de samenhang en continuïteit van samenwerkingsprogrammagebieden te waarborgen.

Het onderdeel “grensoverschrijdende samenwerking” heeft ook betrekking op samenwerking tussen een of meer lidstaten of hun regio’s, en een of meer landen of regio’s, of andere gebieden buiten de Unie. Deze verordening ziet op zowel interne als externe grensoverschrijdende samenwerking; dat moet voor de programma-autoriteiten in de lidstaten en voor de autoriteiten van partners en begunstigden buiten de Unie tot een sterke vereenvoudiging en stroomlijning van de toepasselijke bepalingen leiden in vergelijking met de programmeringsperiode 2014-2020.

Het onderdeel “transnationale samenwerking” moet tot doel hebben de samenwerking te intensiveren door middel van acties die bevorderlijk zijn voor geïntegreerde territoriale ontwikkeling in samenhang met de prioriteiten van de Unie, met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel. Transnationale samenwerking moet grotere gebieden op het vasteland van de Unie en rond zeebekkens behelzen met zo veel mogelijk flexibiliteit met het oog op de samenhang en continuïteit van de samenwerkingsprogramma’s, inclusief eerdere externe maritieme grensoverschrijdende samenwerking in een ruimer kader voor maritieme samenwerking, met name door het daaronder vallende gebied af te bakenen en de specifieke doelstellingen voor die samenwerking, de vereisten voor een projectpartnerschap en de mogelijkheid tot het opzetten van subprogramma’s en van specifieke stuurcomités vast te stellen.

Op basis van de ervaringen met grensoverschrijdende en transnationale samenwerking in de ultraperifere gebieden tijdens de programmeringsperiode 2014-2020, waar de combinatie van beide onderdelen in één programma per samenwerkingsgebied voor programma-autoriteiten en begunstigden niet tot voldoende vereenvoudiging heeft geleid, moet een specifieke onderdeel “ultraperifere gebieden” worden gecreëerd om ultraperifere gebieden in staat te stellen zo effectief en eenvoudig mogelijk met naburige landen en gebieden samen te werken. In het kader van dat onderdeel kunnen oproepen tot het indienen van voorstellen worden gelanceerd voor gecombineerde financiering uit hoofde van het EFRO, het Instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking (“NDICI”) dat bij Verordening (EU) 2021/947 van het Europees Parlement en de Raad (8) is vastgesteld en het LGO-besluit dat is vastgesteld bij Besluit 2013/755/EU (9) , volgens beheerswijzen die moeten worden overeengekomen tussen deelnemende lidstaten en regio’s en derde landen.

Op basis van de ervaring met interregionale samenwerkingsprogramma’s in het kader van Interreg moet het onderdeel “interregionale samenwerking” gericht zijn op het effectiever maken van cohesiebeleid door middel van vier specifieke programma’s: een programma voor het uitwisselen van ervaringen, innovatieve benaderingen en capaciteitsopbouw met de nadruk op beleidsdoelstellingen en de specifieke Interreg-doelstelling “een beter op samenwerking gebaseerd bestuur”, in verband met het in kaart brengen, verspreiden en overbrengen van goede praktijken in regionaal ontwikkelingsbeleid, waaronder programma’s in het kader van de doelstelling “investeren in werkgelegenheid en groei”; een programma voor de uitwisseling van ervaringen en capaciteitsopbouw in verband met het in kaart brengen, overbrengen en profijt trekken van goede praktijken inzake geïntegreerde en duurzame stadsontwikkeling, rekening houdend met de verbindingen tussen stad en platteland, inclusief steun aan acties die zijn ontwikkeld in het kader van artikel 11 van Verordening (EU) 2021/1058, welke een aanvulling vormt op en wordt gecoördineerd met het in artikel 12 van die verordening beschreven initiatief; een programma voor het uitwisselen van ervaringen, innovatieve benaderingen en capaciteitsopbouw ter harmonisering en vereenvoudiging van de uitvoering van Interreg-programma’s, ter harmonisering en vereenvoudiging van samenwerkingsacties als bedoeld in artikel 22, lid 3, punt d), vi), van Verordening (EU) 2021/1060 en ter ondersteuning van het opzetten, functioneren en gebruiken van Europese groeperingen voor territoriale samenwerking (EGTS) die reeds zijn opgezet of zullen worden opgezet op grond van Verordening (EG) nr. 1082/2006 van het Europees Parlement en de Raad (10) , alsmede van macroregionale strategieën, en een programma voor het verbeteren van de analyse van ontwikkelingstendensen. De vier programma’s in het kader van het onderdeel “interregionale samenwerking” moeten voor de gehele Unie gelden en ook openstaan voor de deelname van derde landen.

Samenwerking in al haar dimensies met de naburige derde landen van de Unie is een belangrijk beleidsinstrument voor regionale ontwikkeling en moet de regio’s van de lidstaten die aan derde landen grenzen, ten goede komen; daarom moet die samenwerking verder worden ondersteund of tot stand worden gebracht, naargelang het geval. Daartoe moeten het EFRO en de externe financieringsinstrumenten van de Unie, het instrument voor pretoetredingssteun (IPA III), vastgesteld bij een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een instrument voor pretoetredingssteun (IPA III) (de “IPA III-verordening”), het NDICI en het LGO-besluit, steun verstrekken aan programma’s in het kader van grensoverschrijdende samenwerking, transnationale samenwerking, interregionale samenwerking en samenwerking van de ultraperifere gebieden. De steun uit het EFRO en de externe financieringsinstrumenten van de Unie moet op wederkerigheid en proportionaliteit zijn gebaseerd. Voor IPA III-fondsen die zijn toegewezen aan grensoverschrijdende samenwerking (“IPA III-CBC”) en NDICI-fondsen die zijn toegewezen aan grensoverschrijdende samenwerking voor gebieden die bestreken worden door het “geografische gebied nabuurschapsbeleid” (“NDICI-CBC”) moet de steun uit het EFRO worden aangevuld met ten minste gelijkwaardige bedragen uit het IPA III-CBC en het NDICI-CBC, tot een maximumbedrag dat wordt vastgesteld in de desbetreffende rechtshandeling.

Het is belangrijk dat de rol van de Europese Dienst voor extern optreden, die is opgericht bij Besluit 2010/427/EU van de Raad (12) , en de rol van de Commissie bij de voorbereiding van de strategische programmering en van Interreg-programma’s met EFRO- en NDICI-steun, onverminderd in acht wordt genomen.

Het EFRO moet in het kader van Interreg bijdragen aan de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen binnen die van het cohesiebeleid. De lijst van de specifieke doelstellingen in het kader van de verschillende beleidsdoelstellingen moet evenwel worden afgestemd op de specifieke behoeften van Interreg, om interventies van het ESF-type mogelijk te maken, overeenkomstig artikel 4, lid 1, punten a) tot en met l), van Verordening (EU) 2021/1057 van het Europees Parlement en de Raad (13) via gezamenlijke acties in het kader van Interreg-programma’s.

Gelet op de unieke en specifieke omstandigheden op het eiland Ierland en met het oog op de ondersteuning van de Noord-Zuid-samenwerking in het kader van het Goede Vrijdagakkoord, moet een grensoverschrijdend Peace Plus-programma de werkzaamheden van eerdere programma’s tussen de aangrenzende graafschappen van Ierland en Noord-Ierland voortzetten en erop voortbouwen. Rekening houdend met het praktische belang van het programma moet worden gewaarborgd dat, wanneer het functioneert ter bevordering van vrede en verzoening, het EFRO ook bijdraagt aan het bevorderen van sociale, economische en regionale stabiliteit en samenwerking in de betrokken regio’s, met name door maatregelen die de samenhang tussen de gemeenschappen bevorderen. Gezien de specifieke kenmerken van dat programma moet het op een geïntegreerde manier worden beheerd, waarbij de bijdrage van het Verenigd Koninkrijk als externe bestemmingsontvangsten in dat programma moet worden opgenomen. Voorts mogen bepaalde regels voor de selectie van concrete acties in deze verordening niet op dat programma van toepassing zijn voor wat betreft concrete acties ter bevordering van vrede en verzoening.

Deze verordening moet twee specifieke Interreg-doelstellingen toevoegen: een eerste doelstelling ter ondersteuning van de versterking van de institutionele capaciteit en verbetering van de juridische en administratieve samenwerking, met name wanneer het de uitvoering van de Commissiemededeling over grensregio’s betreft, ter intensivering van de samenwerking tussen burgers en instellingen en de ontwikkeling en coördinatie van macroregionale en zeebekkenstrategieën, ter bevordering van wederzijds vertrouwen, met name door het aanmoedigen van people-to-people-acties, en een tweede doelstelling om onderwerpen op het gebied van samenwerking aan te pakken inzake veiligheid, beveiliging, beheer van grensoverschrijdingen en migratie.

Bepalingen over de voorbereiding, goedkeuring en wijziging van Interreg-programma’s, en over territoriale ontwikkeling, over de selectie van concrete acties, over monitoring en evaluatie, over de programma-autoriteiten, over audits van concrete acties en over transparantie en communicatie moeten aan de specifieke kenmerken van de Interreg-programma’s worden aangepast in vergelijking met de bepalingen van Verordening (EU) 2021/1060 Die specifieke bepalingen moeten eenvoudig en duidelijk worden gehouden om overregulering en extra administratieve lasten voor de lidstaten en de begunstigden te voorkomen.

De tijdens de programmeringsperiode 2014-2020 vastgestelde bepalingen over de criteria op grond waarvan concrete acties als echt gezamenlijk en coöperatief kunnen worden beschouwd, over het partnerschap binnen een concrete Interreg-actie en over de verplichtingen van de hoofdpartner moeten blijven gelden. Interreg-partners moeten samenwerken bij de ontwikkeling en de uitvoering alsmede op het gebied van personeelsvoorziening en van financiering of beide en als het gaat om de samenwerking van de ultraperifere gebieden, in twee van deze vier samenwerkingsdimensies, aangezien het eenvoudiger moet worden steun van het EFRO en van externe financieringsinstrumenten van de Unie zowel op programmaniveau als op het niveau van een concrete actie te combineren.

In programma’s voor grensoverschrijdende samenwerking vormen people-to-people- en kleinschalige projecten belangrijke en succesvolle instrumenten, met een grote Europese meerwaarde, om grensobstakels en grensoverschrijdende obstakels uit de weg te ruimen, lokale interpersoonlijke contacten te bevorderen en grensgebieden en hun burgers dichter bij elkaar te brengen. Deze projecten hebben tot dusver steun gekregen via fondsen voor kleinschalige projecten of soortgelijke instrumenten, hoewel ze nooit het onderwerp zijn geweest van specifieke bepalingen, en daarom is het nodig de regels voor die fondsen te verduidelijken. Om de meerwaarde en voordelen van people-to-people- en kleinschalige projecten te behouden, ook in verband met lokale en regionale ontwikkeling, en ter vereenvoudiging van het beheer van de financiering van kleine projecten door de eindontvangers, die vaak niet vertrouwd zijn met het aanvragen van Uniefinanciering, moet onder een bepaalde drempel het gebruik van vereenvoudigde kostenopties en vaste bedragen verplicht worden gesteld.

Vanwege de deelname van meer dan één lidstaat en de daaruit voortvloeiende hogere administratieve kosten, onder meer voor regionale contactpunten ook bekend als “steunpunten”, die belangrijke contactpunten zijn voor projectaanvragers en -uitvoerders en derhalve fungeren als rechtstreeks verbindingspunt met de gezamenlijke secretariaten of de relevante autoriteiten, maar in het bijzonder ook voor controles en vertaling, moet het maximumbedrag van de uitgaven voor technische bijstand hoger zijn dan in het kader van de doelstelling “investeren in werkgelegenheid en groei”. Ter compensatie van de hogere administratieve kosten moeten de lidstaten worden aangespoord om de administratieve lasten van de uitvoering van gezamenlijke projecten waar mogelijk te verminderen. Voorts moeten Interreg-programma’s met beperkte steun van de Unie of externe grensoverschrijdende Interreg-programma’s een bepaald minimumbedrag voor technische bijstand ontvangen om voldoende financiering voor doeltreffende activiteiten inzake technische bijstand te garanderen, onder meer voor regionale filialen van gezamenlijke secretariaten en contactpunten die zijn opgezet om de afstand tot potentiële begunstigden en partners te verkleinen.

Op grond van de punten 22 en 23 van het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (14) moet deze verordening worden geëvalueerd op basis van overeenkomstig specifieke monitoringvereisten verzamelde informatie, waarbij echter administratieve lasten, in het bijzonder voor de lidstaten, en overregulering moeten worden vermeden. Die voorschriften moeten, waar passend, meetbare indicatoren omvatten als maatstaf om de effecten van de financiering in de praktijk te evalueren.

Op basis van tijdens de programmeringsperiode 2014-2020 opgedane ervaringen moet het systeem waarbij een duidelijke hiërarchie van subsidiabiliteitsregels voor uitgaven is vastgesteld, worden voortgezet, waarbij het beginsel wordt gehandhaafd dat subsidiabiliteitsregels voor uitgaven op Unieniveau of voor een Interreg-programma in hun geheel worden vastgesteld ter voorkoming van mogelijke tegenstrijdigheden of inconsistenties tussen verschillende verordeningen dan wel tussen Unierecht en nationaal recht. Aanvullende regels die door één lidstaat zijn vastgesteld en alleen op de begunstigden in die lidstaat van toepassing zijn, moeten tot een strikt minimum worden beperkt. Met name de voor de programmeringsperiode 2014-2020 vastgelegde Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 481/2014 van de Commissie (15) moeten in deze verordening worden geïntegreerd.

De lidstaten moeten worden aangemoedigd om de taken van de beheerautoriteit toe te vertrouwen aan een EGTS of om zo’n groepering, net als andere grensoverschrijdende juridische entiteiten, verantwoordelijk te stellen voor het beheer van een subprogramma, een geïntegreerde territoriale investering of een of meer fondsen voor kleinschalige projecten of als enige partner te laten optreden. In dat verband moet een grensoverschrijdende juridische entiteit, die ook een Euregio kan zijn, worden opgericht en rechtspersoonlijkheid hebben op grond van het recht van een van de deelnemende landen, en moet worden toegestaan dat regionale en lokale autoriteiten van alle deelnemende landen daaraan deelnemen.

Om de voor de programmeringsperiode 2014-2020 ingestelde betalingsketen voort te zetten, namelijk van de Commissie via de certificeringsautoriteit naar de hoofdpartner, moet die betalingsketen onder de boekhoudfunctie worden voortgezet. De steun van de Unie moet aan de hoofdpartner worden betaald, tenzij dit tussen de hoofdpartner en de andere partners tot dubbele vergoedingen leidt voor omzetting naar euro’s en terug naar een andere valuta, of andersom. Tenzij anders bepaald moet de hoofdpartner erop toezien dat de andere partners het totale bedrag van de bijdrage uit het respectieve EU-fonds integraal ontvangen binnen de door alle partners overeengekomen termijn en volgens dezelfde procedure als die welke voor de hoofdpartner geldt.

Op grond van artikel 63, lid 9, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (16) (het “Financieel Reglement”) moet in sectorspecifieke regelgeving rekening worden gehouden met de behoeften van Interreg-programma’s, met name wat betreft de auditfunctie. De bepalingen over het jaarlijks auditadvies, het jaarlijkse controleverslag en de audits van concrete acties moeten derhalve worden vereenvoudigd en worden aangepast aan die programma’s waarbij meer dan één lidstaat is betrokken.

Met betrekking tot de terugvordering wegens onregelmatigheden moet een duidelijke keten van financiële aansprakelijkheid worden vastgesteld van de enige partner of van andere partners via de hoofdpartner en de beheerautoriteit naar de Commissie. Er moet een bepaling worden opgenomen betreffende de aansprakelijkheid van lidstaten, derde landen, partnerlanden of LGO’s indien terugvordering van de enige partner, van andere partners of van de hoofdpartner niet lukt, in de zin dat de lidstaat dan de beheerautoriteit vergoedt. In het kader van Interreg-programma’s is er dus geen ruimte voor oninbare bedragen op het niveau van begunstigden. De regels moeten echter worden verduidelijkt voor het geval dat een lidstaat, derde land, partnerland of LGO de beheerautoriteit niet vergoedt. Ook de verplichtingen van de hoofdpartner wat terugvordering betreft moeten worden verduidelijkt.

Om zowel in de deelnemende lidstaten als in derde landen, partnerlanden of LGO’s een grotendeels gemeenschappelijk geheel van regels toe te passen, moet deze verordening ook van toepassing zijn op de deelname van derde landen, partnerlanden of LGO’s, tenzij er in een specifiek hoofdstuk van deze verordening specifieke regels zijn vastgelegd. In derde landen, partnerlanden of LGO’s kunnen vergelijkbare tegenhangers van Interreg-programma-autoriteiten bestaan. Uitgaven moeten subsidiabel worden vanaf de ondertekening van de financieringsovereenkomst door het betrokken derde land, partnerland of LGO. Aanbestedingen voor begunstigden in het derde land, partnerland of LGO moeten voldoen aan de regels voor aanbestedingen voor extern optreden als bepaald in het Financieel Reglement. Voor de sluiting van een financieringsovereenkomst met elk van de derde landen, partnerlanden of LGO’s, alsmede van de overeenkomst tussen de beheerautoriteit en elk derde land, partnerland of LGO betreffende steun uit een extern financieringsinstrument van de Unie of, in geval van een andere overdracht van een extra bijdrage van een derde land, partnerland of LGO naar het Interreg-programma dan nationale medefinanciering moeten de procedures worden vastgelegd.

Hoewel Interreg-programma’s waaraan derde landen, partnerlanden of LGO’s deelnemen, in gedeeld beheer moeten worden uitgevoerd, moet het mogelijk zijn om samenwerking van de ultraperifere gebieden in indirect beheer uit te voeren. Over hoe die programma’s geheel of gedeeltelijk in indirect beheer moeten worden uitgevoerd, moeten specifieke regels worden opgesteld.

Op basis van de tijdens de programmeringsperiode 2014-2020 opgedane ervaringen met grote infrastructuurprojecten in het kader van programma’s voor grensoverschrijdende samenwerking in het kader van het Europees nabuurschapsinstrument vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 232/2014 van het Europees Parlement en de Raad (17) moeten de procedures worden vereenvoudigd. De Commissie moet zich evenwel bepaalde rechten voorbehouden betreffende de selectie van die projecten.

Om eenvormige voorwaarden voor de goedkeuring van Interreg-programma’s en wijzigingen daarvan te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Indien van toepassing, moeten externe grensoverschrijdende Interreg- programma’s voldoen aan de comitéprocedures die in de IPA III-verordening en in Verordening (EU) 2021/947 zijn vastgesteld betreffende het eerste goedkeuringsbesluit van die programma’s.

Om bepaalde niet-essentiële onderdelen van deze verordening aan te vullen of te wijzigen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen tot wijziging van de bijlage. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

Gelet op de vaststelling van deze verordening na het begin van de programmeringsperiode, en rekening houdend met de noodzaak om Interreg op gecoördineerde en geharmoniseerde wijze uit te voeren, alsmede om een snelle uitvoering ervan mogelijk te maken, moet deze verordening in werking treden op de dag na die van de bekenmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Daar het doel van deze verordening, namelijk het stimuleren van samenwerking tussen lidstaten en tussen lidstaten en derde landen, partnerlanden of LGO’s, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om dit doel te verwezenlijken,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

INHOUDSTAFEL

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

AFDELING I

Onderwerp, toepassingsgebied en Interreg-onderdelen

Verordening (EU) 2021/1060 en Verordening (EU) 2021/1058 zijn van toepassing op Interreg-programma’s, tenzij anders is bepaald in die verordeningen of in deze verordening, of indien Verordening (EU) 2021/1060 alleen van toepassing kunnen zijn op de doelstelling “investeren in werkgelegenheid en groei”.

Met betrekking tot de steun voor Interreg-programma’s uit het instrument voor pretoetredingssteun (“IPA III”), het “instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking” (“NDICI”) en de financiering voor alle LGO’s voor de periode 2021-2027 die bij Besluit 2013/755/EU als programma is vastgesteld, (gezamenlijk “de externe financieringsinstrumenten van de Unie” genoemd), worden bij deze verordening extra specifieke doelstellingen vastgesteld, evenals de integratie van deze fondsen in Interreg-programma’s, de criteria voor derde landen, partnerlanden en LGO’s en hun regio’s om in aanmerking te komen voor de steun, en bepaalde specifieke uitvoeringsvoorschriften.

Bij deze verordening worden regels vastgesteld voor de doelstelling “Europese territoriale samenwerking” (Interreg) met het oog op het bevorderen van de samenwerking tussen lidstaten en hun regio’s binnen de Unie en tussen lidstaten, hun regio’s en derde landen, partnerlanden, andere gebieden of landen en gebieden overzee (LGO’s), of organisaties voor regionale integratie en samenwerking.

Voor de toepassing van deze verordening moet, wanneer in Verordening (EU) 2021/1060 wordt verwezen naar “de fondsen” als bedoeld in artikel 1, lid 1, punt a), van die verordening, of naar Verordening (EU) 2021/1058, dit zodanig worden opgevat dat het respectieve externe financieringsinstrument van de Unie hier eveneens onder valt.

Voor de toepassing van deze verordening moet, wanneer in Verordening (EU) 2021/1060 wordt verwezen naar een “lidstaat”, dit worden opgevat als “lidstaat waar de beheerautoriteit gevestigd is”, en wanneer in die verordening wordt verwezen naar “elke lidstaat” of “de lidstaten”, dit worden opgevat als “de lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden of LGO’s die deelnemen aan een bepaald Interreg-programma”.

“organisatie voor regionale integratie en samenwerking”: in de context van samenwerking van de ultraperifere gebieden, een groep derde landen of regio’s in eenzelfde geografisch gebied die gericht is op nauwe samenwerking inzake kwesties van gemeenschappelijk belang, waar ook lidstaten deel van kunnen uitmaken.

“grensoverschrijdende juridische entiteit”: een juridische entiteit die is opgericht naar het recht van een van de deelnemende landen aan een Interreg-programma, mits deze is opgezet door territoriale autoriteiten of andere instanties uit ten minste twee deelnemende landen;

“partnerland”: een IPA III-begunstigde of een land of gebied dat voor de Interreg A- en B-programma’s wordt bestreken door het “nabuurschapsgebied” zoals vermeld in bijlage I bij Verordening (EU) 2021/947 of de Russische Federatie, of voor de Interreg C- en D-programma’s, een land of gebied dat wordt bestreken door een geografisch gebied in het kader van het NDICI, en steun ontvangt van de externe financieringsinstrumenten van de Unie;

“derde land”: een land dat geen lidstaat is en geen steun ontvangt uit de Interreg-fondsen, of dat bijdraagt aan de algemene begroting van de Unie (de “Uniebegroting”) door middel van externe bestemmingsontvangsten;

“IPA III-begunstigde”: een land of gebied dat is opgenomen in de relevante bijlage bij de IPA III-verordening;

samenwerking tussen ultraperifere gebieden onderling en met een of meer van hun naburige derde landen, partnerlanden of LGO’s of organisaties voor regionale integratie en samenwerking, om hun regionale integratie en harmonieuze ontwikkeling in de regio te vergemakkelijken (Interreg D).

de uitwisseling van ervaringen, innovatieve benaderingen en capaciteitsopbouw in verband met het in kaart brengen, overbrengen en in de praktijk brengen van goede praktijken inzake geïntegreerde en duurzame stadsontwikkeling, rekening houdend met de verbindingen tussen stad en platteland, waarbij steun wordt verstrekt aan acties die zijn ontwikkeld in het kader van artikel 11 van Verordening (EU) 2021/1058 en het in artikel 12 van die verordening beschreven initiatief op gecoördineerde wijze wordt aangevuld (“het Urbact-programma”);

de uitwisseling van ervaringen, innovatieve benaderingen en capaciteitsopbouw met de nadruk op de in artikel 5, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1060 vermelde beleidsdoelstellingen en op de specifieke Interreg-doelstelling “een beter, op samenwerking gebaseerd bestuur”, in verband met het in kaart brengen, verspreiden en overbrengen van goede praktijken in regionaal ontwikkelingsbeleid, waaronder programma’s in het kader van de doelstelling “investeren in werkgelegenheid en groei” (het “Interreg Europa-programma”);

transnationale samenwerking over grotere transnationale gebieden of rond zeebekkens, waarbij nationale, regionale en lokale programmapartners in lidstaten, derde landen, partnerlanden en LGO’s betrokken zijn, met het oog op een hogere mate van territoriale integratie (“Interreg B”);

partnerlanden die steun ontvangen in het kader van het NDICI, of

interne grensoverschrijdende samenwerking tussen aangrenzende regio’s van twee of meer lidstaten of tussen aangrenzende regio’s van ten minste één lidstaat en één of meer derde landen bedoeld in artikel 4, lid 2, of

AFDELING II

Geografische afbakening

3. Steun uit het IPA III of het NDICI voor externe grensoverschrijdende samenwerking kan worden verstrekt aan regio’s van NUTS-niveau 3 van het partnerland aan gene zijde van de grens of, indien er geen NUTS-classificatie is, daarmee vergelijkbare gebieden die gelegen zijn aan land- of zeegrenzen tussen lidstaten en partnerlanden en die in aanmerking komen voor steun uit het IPA III of het NDICI, behoudens eventuele aanpassingen die nodig zijn voor de coherentie en continuïteit van samenwerkingsprogramma’s.

2. Interne programma’s voor grensoverschrijdende samenwerking in het kader van Interreg kunnen betrekking hebben op regio’s in Noorwegen, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk die vergelijkbaar zijn met regio’s van NUTS-niveau 3, alsook op Andorra, Liechtenstein, Monaco en San Marino.

1. Steun uit het EFRO voor grensoverschrijdende samenwerking kan worden verstrekt aan regio’s van NUTS-niveau 3 in de Unie die aan interne en externe landgrenzen met derde landen of partnerlanden zijn gelegen, alsmede aan EU-regio’s van NUTS-niveau 3 die zeegrenzen hebben en die maximaal 150 km overzee van elkaar verwijderd zijn, behoudens eventuele aanpassingen die nodig zijn voor de coherentie en continuïteit van samenwerkingsprogrammagebieden en waar grensoverschrijdende interactie daadwerkelijk kan plaatsvinden.

4. De in lid 2 bedoelde regio’s, derde landen, partnerlanden en LGO’s zijn regio’s van NUTS-niveau 2 of, indien er geen NUTS-classificatie is, daarmee vergelijkbare gebieden.

regio’s van partnerlanden in het kader van het IPA III of het NDICI.

3. Transnationale samenwerkingsprogramma’s kunnen betrekking hebben op de volgende landen of gebieden, ongeacht of zij al dan niet steun ontvangen uit de Uniebegroting:

2. Indien de betrokken lidstaat of lidstaten een transnationaal samenwerkingsprogramma indient/indienen, kan dit op zijn of hun verzoek ook betrekking hebben op een of meer ultraperifere gebieden van die lidstaat of lidstaten.

2. Interregionale samenwerkingsprogramma’s kunnen betrekking hebben op het gehele grondgebied van de in de artikelen 4, 5 en 7 genoemde derde landen, partnerlanden en andere gebieden of LGO’s, of een deel ervan, ongeacht of zij steun ontvangen uit de externe financieringsinstrumenten van de Unie of niet.

3. Regio’s van derde landen of partnerlanden of van gebieden buiten de Unie die geen steun ontvangen uit het EFRO of van een extern financieringsinstrument van de Unie, of die bijdragen aan de Uniebegroting via externe bestemmingsontvangsten, moeten eveneens worden vermeld in de in lid 1, tweede alinea, genoemde lijst.

2. De in lid 1, eerste alinea, genoemde uitvoeringshandelingen bevatten ook een lijst met de EU-regio’s van NUTS-niveau 3 die in aanmerking zijn genomen bij een EFRO-toewijzing voor grensoverschrijdende samenwerking aan alle binnengrenzen en aan de buitengrenzen die onder de externe financieringsinstrumenten van de Unie vallen.

Externe grensoverschrijdende programma’s worden als “Interreg-A IPA III-CBC-programma’s” (IPA III-CBC) of als “Interreg-A NEXT-programma’s” (NDICI-CBC) in de lijst opgenomen.

AFDELING III

Middelen en medefinancieringspercentages

5. Op basis van de volgens lid 3 meegedeelde bedragen deelt elke lidstaat de Commissie mee, of en hoe hij gebruik heeft gemaakt van de in lid 4 genoemde mogelijkheid tot overdracht, met vermelding van de daaruit resulterende verdeling over de Interreg-programma’s waaraan deze lidstaat deelneemt.

72,2 % (d.w.z. in totaal 5 812 790 000 EUR) voor grensoverschrijdende samenwerking over land en zeegrenzen heen (“onderdeel A”);

1. De EFRO-middelen voor Interreg-programma’s bedragen 8 050 000 000 EUR (prijspeil van 2018) van de totale middelen die beschikbaar zijn voor vastleggingen in de begroting uit het EFRO, het ESF+ en het Cohesiefonds voor de programmeringsperiode 2021-2027, genoemd in artikel 109, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1060.

5. Indien de Commissie een specifieke financiële toewijzing heeft opgenomen ter ondersteuning van partnerlanden of -regio’s in het kader van Verordening (EU) 2021/947 of van LGO’s in het kader van Besluit 2013/755/EU, of in het kader van beide, teneinde hun samenwerking met de aangrenzende ultraperifere gebieden van de Unie overeenkomstig artikel 33, lid 2, van Verordening (EU) 2021/947 en/of artikel 87 van Besluit 2013/755/EU te versterken, kan het EFRO ook bijdragen, en wel conform de bepalingen van de onderhavige verordening. Dit kan gebeuren indien zulks dienstig is en op basis van wederkerigheid en proportionaliteit in relatie tot de hoogte van financiering uit het NDICI en/of het PLGO. De bijdrage van het EFRO wordt in dat geval toegewezen aan acties die worden uitgevoerd door een partnerland of -regio of een andere entiteit uit hoofde van Verordening (EU) 2021/947, of door een land, een gebied of een andere entiteit uit hoofde van Besluit 2013/755/EU of door een ultraperifere gebied van de Unie, in het kader van een of meer gezamenlijke Interreg B-, C- of D-programma’s of in het kader van de in artikel 59 van deze verordening bedoelde samenwerkingsmaatregelen die zijn vastgesteld en worden uitgevoerd overeenkomstig deze verordening.

4. De jaarlijkse kredieten voor steun uit het EFRO, het IPA III-CBC of het NDICI-CBC voor externe grensoverschrijdende Interreg-programma’s worden opgenomen in de desbetreffende begrotingsonderdelen van het begrotingsjaar 2021.

zij continueren het Interreg-programma met de resterende steun uit het EFRO en uit het IPA III-CBC of het NDICI-CBC, of

Indien de herziening van de betrokken strategische programmeringsdocumenten in het kader van het IPA III of het NDICI echter tot vermindering van de bedragen voor de resterende jaren leidt, moeten de lidstaten uit één van de volgende opties kiezen:

3. Afzonderlijke externe grensoverschrijdende programma’s ontvangen steun uit het EFRO op voorwaarde dat het IPA III-CBC of het NDICI-CBC ten minste dezelfde bedragen verstrekken uit hoofde van de relevante meerjarige strategiedocument. Die bijdrage is gebonden aan een maximumbedrag, als bepaald in de in de IPA III-verordening of in Verordening (EU) 2021/947.

Bij de vaststelling van de bijdragen van het IPA III en het NDICI aan de Interreg B-, C- en D-programma’s wordt rekening gehouden met de samenstelling van het betrokken programmapartnerschap van de lidstaten, de IPA-begunstigden en de partnerlanden. Die bijdragen kunnen worden vastgelegd in de door lid 1, eerste alinea, bestreken meerjarige strategiedocumenten.

2. De Commissie en de betrokken lidstaten stellen de bijdrage vast van het EFRO aan externe grensoverschrijdende Interreg-programma’s die ook worden gesteund met financiële middelen uit IPA III-CBC, of met financiële middelen uit NDICI-CBC. De voor elke lidstaat vastgestelde EFRO-bijdrage mag daarna niet opnieuw over de betrokken lidstaten worden verdeeld.

Ten aanzien van Interreg-programma’s die door het EFRO en IPA III worden ondersteund, heeft de uitvoeringshandeling ook betrekking op de deelname van IPA III-begunstigden of partnerlanden aan de Interreg C- en D-programma’s.

Met betrekking tot de door het EFRO en het NDICI gesteunde Interreg-programma’s worden in de uitvoeringshandeling de in artikel 14, lid 2, van Verordening (EU) 2021/947 bedoelde elementen vastgesteld.

1. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met een meerjarige strategiedocument voor externe grensoverschrijdende en transnationale samenwerkingsprogramma’s bevat die door het EFRO en het NDICI, door het EFRO en IPA III of door het EFRO, het NDICI en IPA III worden gesteund. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 63, lid 2, van deze verordening bedoelde raadplegingsprocedure en in, waar passend, met inachtneming van de procedure van de IPA III-verordening.

6. Indien een derde land, partnerland of LGO dat met nationale middelen bijdraagt aan een Interreg-programma, waarbij het niet gaat om de nationale medefinanciering van steun uit het EFRO of uit een extern financieringsinstrument van de Unie, deze bijdrage vermindert tijdens de uitvoering van het Interreg-programma, hetzij in het algemeen of in verband met gezamenlijke concrete acties die reeds zijn geselecteerd en na ontvangst van het document zoals bedoeld in artikel 22, lid 6, verzoekt de deelnemende lidstaat, c.q. verzoeken de deelnemende lidstaten om één van de in de tweede alinea van lid 4 van dit artikel vermelde opties.

5. Het bedrag dat vrijkomt door de uit hoofde van dit artikel verlaagde bijdrage uit het IPA III, het NDICI of het PLGO wordt respectievelijk gebruikt overeenkomstig de IPA III-verordening, Verordening (EU) 2021/947 of Besluit 2013/755/EU.

Indien de toewijzing aan het Interreg-programma wordt verminderd conform het bepaalde in punt b), wordt de bijdrage uit het EFRO die overeenstemt met nog niet vastgelegde jaartranches, toegewezen aan een ander Interreg B-programma waaraan een of meer van de betrokken lidstaten deelnemen of, als een lidstaat slechts deelneemt aan één programma Interreg B, aan één of meer interne grensoverschrijdende Interreg-programma’s waaraan die lidstaat deelneemt.

het Interreg-programma wordt beëindigd, met name indien de belangrijkste gezamenlijke ontwikkelingsproblemen van het programma niet kunnen worden aangepakt zonder de deelname van het partnerland of LGO;

4. De deelname van een partnerland of van een LGO aan een reeds door de Commissie goedgekeurd Interreg B-programma wordt beëindigd indien zich een van de in lid 3, eerste alinea, punt a) of punt b), genoemde situaties voordoet.

In deze gevallen wordt de in lid 1 genoemde bijdrage uit het EFRO die overeenstemt met nog niet vastgelegde jaartranches of met jaartranches die zijn vastgelegd maar die gedurende het betrokken begrotingsjaar geheel of ten dele zijn vrijgemaakt — voor zover die tranches niet opnieuw zijn toegewezen aan een ander Interreg-programma dat ook steun ontvangt uit respectievelijk het IPA III-CBC of het NDICI-CBC — toegewezen aan interne grensoverschrijdende Interreg-programma’s waaraan wordt deelgenomen door die lidstaat.

3. Reeds door de Commissie goedgekeurde externe grensoverschrijdende Interreg-programma’s worden beëindigd of de toewijzing aan deze programma’s wordt verminderd volgens de vigerende regels en procedures, en wel in het bijzonder als:

2. Indien uiterlijk op 31 maart 2024 nog steeds externe grensoverschrijdende Interreg-programma’s lopen die niet bij de Commissie zijn ingediend, wordt de in artikel 9, lid 5, genoemde bijdrage uit het EFRO voor deze programma’s voor de resterende jaren tot en met 2027 — voor zover die niet opnieuw is toegewezen aan een ander Interreg-programma dat ook steun ontvangt uit respectievelijk het IPA III-CBC of het NDICI-CBC — toegewezen aan interne grensoverschrijdende Interreg-programma’s waaraan wordt deelgenomen door de betrokken lidstaten.

1. Indien uiterlijk op 31 maart van het betrokken jaar geen extern grensoverschrijdend programma voor 2022 of 2023 bij de Commissie is ingediend, wordt de jaarlijkse bijdrage uit het EFRO voor dat programma die niet opnieuw is toegewezen aan een ander programma dat is ingediend voor externe grensoverschrijdende Interreg-programma’s, toegewezen aan interne grensoverschrijdende Interreg-programma’s waaraan wordt deelgenomen door de betrokken lidstaat.

4. Indien Interreg-programma’s steun krijgen uit het EFRO en ofwel alleen het NDICI of zowel het NDICI als het IPA III, en indien de toewijzing uit het EFRO 50 % of minder bedraagt van de totale Unietoewijzing, kan een hoger percentage worden vastgesteld in Verordening (EU) 2021/947 of een op grond van die verordening vastgestelde handeling.

3. Indien Interreg-programma’s steun krijgen uit het EFRO en IPA III-CBC, en indien de toewijzing uit het EFRO 50 % of minder bedraagt van de totale Unietoewijzing, kan een hoger percentage worden vastgesteld in de IPA III-verordening of een op grond van die verordening vastgestelde handeling.

2. Niettegenstaande lid 1 van dit artikel mag het medefinancieringspercentage voor Interreg D-programma’s niet hoger zijn dan 85 %, tenzij een hoger percentage is vastgelegd in Besluit 2013/755/EU of een handeling die op grond van dat besluit of, indien van toepassing, op grond van de Verordening (EU) 2021/947 is vastgesteld of een handeling op grond van die verordening.

HOOFDSTUK II

SPECIFIEKE DOELSTELLINGEN VOOR INTERREG EN THEMATISCHE CONCENTRATIE

5. In het kader van de Interreg-programma’s kunnen het EFRO en, indien toepasselijk, de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie ook steun verlenen aan de externe specifieke Interreg-doelstelling “een veiliger, zekerder Europa”, met name door acties op het gebied van het beheer van grensoverschrijdingen, mobiliteit en migratie, met inbegrip van de bescherming en economische en sociale integratie van onderdanen van derde landen, bijvoorbeeld migranten en personen die internationale bescherming genieten.

opbouwen van wederzijds vertrouwen, met name door het aanmoedigen van people-to-people-acties (onderdelen A, C, D en, waar passend, onderdeel B);

verbeteren van de efficiëntie van het openbaar bestuur door het bevorderen van juridische en administratieve samenwerking en samenwerking tussen burgers, actoren uit het maatschappelijke middenveld en instellingen, met name met het oog op oplossingen voor juridische en andere obstakels in grensregio’s (onderdelen A, C, D en, waar passend, onderdeel B);

3. Naast de specifieke doelstellingen van het EFRO, vermeld in artikel 3 van Verordening (EU) 2021/1058, dragen het EFRO en, indien van toepassing, de externe financieringsinstrumenten van de Unie aan de verwezenlijking van de in artikel 4, lid 1, punten a) tot en met l), van Verordening (EU) 2021/1057 genoemde doelstellingen bij door middel van gezamenlijke acties in het kader van Interreg-programma’s.

2. In geval van het grensoverschrijdende “Peace Plus”-programma, in het kader waarvan het vrede en verzoening ondersteunt, levert het EFRO ter verwezenlijking van een specifieke doelstelling binnen beleidsdoelstelling 4 ook een bijdrage aan het bevorderen van de sociale, economische en regionale stabiliteit in de betrokken regio’s, met name door maatregelen die de samenhang tussen gemeenschappen verbeteren. Die specifieke doelstelling wordt door een afzonderlijke prioriteit ondersteund.

1. Het EFRO, binnen zijn toepassingsgebied zoals bepaald in artikel 5 van Verordening (EU) 2021/1058, en, indien van toepassing, de externe financieringsinstrumenten van de Unie dragen bij aan de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen die zijn vermeld in artikel 5, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1060, door middel van gezamenlijke acties in het kader van de Interreg-programma’s.

HOOFDSTUK III

PROGRAMMERING

AFDELING I

Voorbereiding, goedkeuring en wijziging van Interreg-programma’s

In afwijking van de eerste alinea worden voor Interreg-programma’s waarbij ultraperifere gebieden en derde landen, partnerlanden of LGO’s betrokken zijn, de respectieve derde landen, partnerlanden of LGO’s door de betrokken lidstaten geraadpleegd voordat de Interreg-programma’s bij de Commissie worden ingediend. In dit geval mag de instemming met de inhoud van de Interreg-programma’s en de eventuele financiële bijdrage van de derde landen, partnerlanden of LGO’s ook worden vastgelegd in de formeel goedgekeurde notulen van de overlegvergaderingen met de betrokken derde landen, partnerlanden of LGO’s of van de beraadslagingen van de organisaties voor regionale integratie en samenwerking.

5. De deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden of LGO’s bevestigen schriftelijk hun instemming met de inhoud van een Interreg-programma voordat het bij de Commissie wordt ingediend. Deze instemming omvat ook een verbintenis van alle deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, van derde landen, partnerlanden of LGO’s, om de nodige medefinanciering voor de uitvoering van het Interreg-programma te verstrekken evenals, indien van toepassing, de verbintenis tot de financiële bijdrage van de betrokken derde landen, partnerlanden of LGO’s.

Indien een Interreg-programma evenwel door een extern financieringsinstrument van de Unie wordt ondersteund, legt de lidstaat waar de toekomstige beheerautoriteit gevestigd is, het Interreg-programma voor aan de Commissie uiterlijk negen maanden na de goedkeuring door de Commissie van de desbetreffende meerjarige strategiedocumenten als bepaald in artikel 10, lid 1, of in overeenstemming met de respectieve basiswetgevingshandeling van dat externe financieringsinstrument van de Unie.

4. De lidstaat waar de toekomstige beheerautoriteit gevestigd is, dient uiterlijk op 2 april 2022 bij de Commissie een Interreg-programma in namens alle deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden, LGO’s of organisaties voor regionale integratie en samenwerking.

De deelnemende derde landen, partnerlanden of, naargelang het geval, LGO’s betrekken, hierbij tevens de programmapartners, inclusief organisaties voor regionale integratie en samenwerking, die gelijkwaardig zijn aan die waarnaar in dat artikel wordt verwezen.

3. De deelnemende lidstaten stellen in samenwerking met de programmapartners bedoeld in artikel 8 van Verordening (EU) 2021/1060 een Interreg-programma op. Bij de voorbereiding van Interreg B-programma’s die betrekking hebben op macroregionale of zeebekkenstrategieën, houden de lidstaten en de programmapartners rekening met de thematische prioriteiten van de betrokken macroregionale en zeebekkenstrategieën, en raadplegen zij de relevante actoren; daarnaast zorgen zij ervoor dat deze actoren op macroregionaal en zeebekkenniveau aan het begin van de programmeringsperiode worden samengebracht in overeenstemming met dat artikel

2. De deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden, LGO’s of organisaties voor regionale integratie en samenwerking stellen, overeenkomstig het model in de bijlage, een Interreg-programma op voor de periode van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2027.

1. De doelstelling “Europese territoriale samenwerking” (Interreg) wordt uitgevoerd door middel van Interreg-programma’s in gedeeld beheer, met uitzondering van de Interreg D-programma’s, die, in overeenstemming met de betrokken lidstaat of lidstaten en na consultatie van de belanghebbenden, geheel of gedeeltelijk in indirect beheer kunnen worden uitgevoerd.

de in punt a) van lid 3 bedoelde informatie is niet vereist;

7. De beheerautoriteit brengt de Commissie op de hoogte van elke verandering in de in lid 6, punt a) of punt b), bedoelde informatie waarvoor geen programmawijziging nodig is.

onder de deelnemende lidstaten, en indien van toepassing, derde landen, partnerlanden of LGO’s bepalen hoe de aansprakelijkheid wordt verdeeld indien er door de beheerautoriteit of de Commissie financiële correcties worden opgelegd.

5. Met betrekking tot lid 3, eerste alinea, punt e), vi), van dit artikel worden de interventietypes gebaseerd op een nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij Verordening (EU) 2021/1060.

voor Interreg B- en C-programma’s die worden ondersteund door het IPA III, het NDICI of het PLGO, als één bedrag (“Interreg-fondsen”), waarbij de bijdragen uit Rubriek 2 en Rubriek 6 worden gecombineerd, of uitgesplitst per financieringsinstrument “EFRO”, “IPA III”, “NDICI” en “PLGO”, naargelang de keuze van de programmapartners;

4. Met betrekking tot de in lid 3 bedoelde informatie worden de financiële toewijzingen voor de in punt f) van dat lid genoemde tabellen en wat betreft de steun uit de externe financieringsinstrumenten van de Unie, als volgt vermeld:

een tabel met voor elke prioriteit de totale financiële toewijzingen uit het EFRO en, indien van toepassing, uit elk extern financieringsinstrument van de Unie per prioriteit, de nationale medefinanciering en of de nationale medefinanciering is samengesteld uit publieke en private bijdragen;

een financieringsplan dat de volgende tabellen bevat, zonder verdeling per deelnemende lidstaat, deelnemend derde land, deelnemend partnerland of deelnemend LGO, tenzij anders vermeld:

een motivering voor de geselecteerde beleidsdoelstellingen en specifieke Interreg-doelstellingen, bijbehorende prioriteiten, specifieke doelstellingen of acties uit hoofde van de specifieke Interreg-doelstellingen en de vormen van steun, waarbij indien nodig ontbrekende schakels in de grensoverschrijdende infrastructuur worden aangepakt;

macroregionale strategieën en zeebekkenstrategieën, indien op het programmagebied als geheel of gedeeltelijk één of meer strategieën van toepassing zijn;

Elke prioriteit moet overeenstemmen met één beleidsdoelstelling of, indien van toepassing, met respectievelijk één of beide specifieke Interreg-doelstellingen, en moet bestaan uit een of meerdere specifieke doelstellingen. Bij dezelfde beleidsdoelstelling of specifieke Interreg-doelstelling kunnen verschillende prioriteiten horen.

1. Elk Interreg-programma bevat een gezamenlijke strategie voor de bijdrage van het programma aan de verwezenlijking van de in artikel 5, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1060 vermelde beleidsdoelstellingen en, waar relevant, de in artikel 14, leden 4 en 5, van de onderhavige verordening vermelde specifieke Interreg-doelstellingen, en de mededeling van de resultaten ervan.

2. De Commissie kan binnen drie maanden na de datum waarop het Interreg-programma is ingediend door de lidstaat waar de toekomstige beheerautoriteit gevestigd is, opmerkingen formuleren.

1. De Commissie beoordeelt elk Interreg-programma en de mate waarin het in overeenstemming is met de Verordeningen (EU) 2021/1060 en (EU) 2021/1058 en de onderhavige verordening, en, in het geval van steun uit een extern financieringsinstrument van de Unie en, indien van toepassing, de consistentie ervan met het in artikel 10, lid 1, van deze verordening bedoelde meerjarig strategiedocument of het desbetreffende strategische programmeringskader op grond van de respectieve basiswetgevingshandeling van één of meer van die instrumenten.

6. Voor het corrigeren van tikfouten of louter redactionele wijzigingen die de uitvoering van het Interreg-programma niet beïnvloeden, is geen goedkeuring van de Commissie vereist. De beheerautoriteit stelt de Commissie van dergelijke correcties in kennis.

De overdracht en de daaraan gerelateerde wijzigingen moeten niet als ingrijpend worden beschouwd, en vergen geen besluit van de Commissie tot wijziging van het Interreg-programma. Zij moeten echter wel voldoen aan alle regelgeving. De beheerautoriteit dient bij de Commissie de in artikel 17, lid 3, punt f), ii), bedoelde herziene tabel in, samen met alle daaraan gerelateerde wijzigingen in het programma.

2. De Commissie beoordeelt de mate waarin de verzochte wijziging in overeenstemming is met de Verordeningen (EU) 2021/1060 en (EU) 2021/1058 en met de onderhavige verordening, en kan binnen twee maanden na de datum waarop het gewijzigde programma door de lidstaat is ingediend, opmerkingen formuleren.

1. Na raadpleging van en goedkeuring door het monitoringcomité kan de beheerautoriteit, in overeenstemming met artikel 8 van Verordening (EU) 2021/1060, een gemotiveerd verzoek tot wijziging van een Interreg-programma indienen samen met het gewijzigde programma, waarin wordt uiteengezet wat het verwachte effect van die wijziging op het verwezenlijken van de doelstellingen is.

AFDELING II

Territoriale ontwikkeling

Artikel 20

Geïntegreerde territoriale ontwikkeling

Voor de Interreg-programma’s vertegenwoordigen de betrokken territoriale autoriteiten of instanties die verantwoordelijk zijn voor het opstellen van territoriale of lokale ontwikkelingsstrategieën, als bedoeld in artikel 28 van Verordening (EU) 2021/1060, of betrokken zijn bij de selectie van de in het kader van deze strategieën, als bedoeld in artikel 29, lid 5, van die verordening te ondersteunen concrete acties, ten minste twee deelnemende landen waarvan er ten minste één een lidstaat is.

Een grensoverschrijdende juridische entiteit of een EGTS die een geïntegreerde territoriale investering op grond van artikel 30 van Verordening (EU) 2021/1060 of een ander territoriaal instrument op grond van artikel 28, eerste alinea, punt c), van die verordening uitvoert, kan tevens de enige begunstigde overeenkomstig artikel 23, lid 6, van deze verordening zijn, mits er sprake is van een scheiding van functies binnen de grensoverschrijdende juridische entiteit of de EGTS.