*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 8 mei 1985

inzake de door de Britse Regering toegekende steun aan producentenorganisaties

(Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek)

(85/425/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, en met name op artikel 93, lid 2, eerste alinea,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 100/76 van de Raad van 19 januari 1976 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijprodukten (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3443/80 (2), en met name op de artikelen 11 en 26, alsmede op Verordening (EEG) nr. 3796/81 van de Raad (3), die met ingang van 1 juni 1982 in de plaats is gekomen van de eerstgenoemde verordening, en met name op de artikelen 13 en 28,

Na overeenkomstig het bepaalde in voornoemd artikel 93, lid 2, eerste alinea, de belanghebbenden te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken, en gelet op deze opmerkingen,

Overwegende hetgeen volgt:

I

Bij schrijven van 28 maart en 4 juni 1980 van haar Permanente Vertegenwoordiging bij de Europese Gemeenschappen heeft de Britse Regering de Commissie overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het Verdrag in kennis gesteld van haar voornemen om tussen 1 april en 30 september 1980 een steun van 2 miljoen pond toe te kennen aan de producentenorganisaties in de visserijsector.

Deze steun moest over de verschillende begunstigden worden verdeeld op basis van de in 1979 behaalde vangsten en moest worden aangewend voor een aantal maatregelen, waaronder stillegpremies voor vaartuigen, subsidies aan havenautoriteiten om hen tot een tijdelijke verlaging van de rechten die zij ontvangen in staat te stellen, financiering van programma's ter verbetering van de methoden voor de verpakking van visserijprodukten en van de campagnes ter bevordering van de verkoop van deze produkten, en steun voor de autonome ophoudprijsregelingen van de producentenorganisaties. De producentenorganisaties moesten zelf, op eigen verantwoordelijkheid, de steun verdelen over deze vier doeleinden.

Als reden voor deze ontwerp-steunmaatregel heeft de Britse Regering opgegeven dat de Britse vissers te kampen hadden met een moeilijke situatie en dat zij hun aanzienlijk gestegen produktiekosten, en vooral de prijsstijging voor aardolieprodukten niet hebben kunnen doorberekenen in de marktprijzen. Met name heeft zij erop gewezen dat deze situatie heeft geleid tot sterke achteruitgang van de visserijactiviteit en dreigde uit te lopen op een algehele, niet-gereguleerde inkrimping van de Britse visserijvloot, terwijl de besprekingen die op dat ogenblik op communautair niveau werden gevoerd, nog niet zo ver waren gevorderd dat er een gemeenschappelijk structuurbeleid was. De voorgenomen steunmaatregel was dus gericht op het voorkomen van een onherroepelijke ontwikkeling in de Britse visserijsector, met alle belangrijke sociale en regionale gevolgen van dien. De Britse Regering dacht de belangrijke positie die de producentenorganisaties in het kader van de gemeenschappelijke marktordening voor visserijprodukten innemen, via de betrokken maatregel te versterken.

Deze steun valt volgens artikel 26 van Verordening (EEG) nr. 100/76 en artikel 28 van Verordening (EEG) nr. 3796/81, onder de artikelen 92 tot en met 94 van het Verdrag.

De Commissie heeft na een eerste onderzoek geoordeeld dat het gedeelte van de betrokken steunmaatregel dat erop gericht was de producentenorganisaties in staat te stellen hun autonome ophoudprijsregeling in stand te houden, een inbreuk zou kunnen vormen op Verordening (EEG) nr. 100/76 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijprodukten, en heeft derhalve besloten de in artikel 93, lid 2, van het Verdrag bedoelde procedure in te leiden ten aanzien van alle beoogde vormen van steun aan de producentenorganisaties en heeft de Britse Regering daarom bij schrijven van 22 juli 1980 aangemaand haar opmerkingen in te dienen.

II

De Britse Regering heeft in haar op 22 augustus 1980 aan de Commissie gericht antwoord de Commissie verzocht te willen bevestigen dat zij slechts bezwaar had tegen steun voor de autonome ophoudprijsregelingen. De Commissie heeft nooit een antwoord over de grond van deze steun ontvangen.

Een aantal Lid-Staten en een aantal beroepsorganisaties hebben aan de Commissie hun opmerkingen doen toekomen. Sommige Lid-Staten en beroepsorganisaties delen de mening van de Commissie. Andere Lid-Staten zijn van oordeel dat de Lid-Staten, omdat er nog geen gemeenschappelijk visserijbeleid is, wel verplicht zijn steunmaatregelen in te voeren om de situatie niet te laten verslechteren.

De Commissie heeft bij schrijven van 3 februari 1984 en bij telexbericht van 18 april 1984 de Britse Regering verzocht haar exacte gegevens te verstrekken over de verdeling van de door elke producentenorganisatie toe te kennen bedragen voor elk van de vier genoemde maatregelen. De Britse Regering heeft bij schrijven van 17 mei 1984 de Commissie een tabel toegezonden met de verdeling van de steun van 2 miljoen pond over de betrokken producentenorganisaties en de beoogde maatregelen, waaruit blijkt dat ten minste 40 % van het totale bedrag bestemd is voor steun voor de autonome ophoudprijsregelingen.

Uit deze gegevens blijkt dat de Britse Regering de steun in de betrokken periode heeft toegekend, hoewel de in artikel 93, lid 2, van het EEG-Verdrag bedoelde procedure was ingeleid. De Britse Regering is door deze handelwijze de verplichtingen die krachtens artikel 93, lid 3, van het Verdrag op haar rusten, niet nagekomen.

III

In Verordening (EEG) nr. 100/76 en Verordening (EEG) nr. 3796/81 is respectievelijk in artikel 8, lid 1, en artikel 9, lid 1, bepaald dat de producentenorganisaties een ophoudprijs kunnen vaststellen waaronder zij de door de bij hen aangesloten producenten aangevoerde produkten niet behoeven te verkopen. Voor bepaalde soorten wordt een communautaire ophoudprijs vastgesteld, terwijl de producentenorganisaties voor alle soorten een autonome ophoudprijs kunnen vaststellen.

De financiële vergoeding bedoeld in respectievelijk artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 100/76 en artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 3796/81 kan alleen worden toegekend voor soorten waarvoor de communautaire ophoudprijsregeling geldt en kan slechts worden verleend aan producentenorganisaties die de door de Gemeenschap vastgestelde ophoudprijzen toepassen. De meeste Britse producentenorganisaties pasten in 1980 voor deze soorten ophoudprijzen toe die aanzienlijk hoger lagen dan de communautaire prijzen.

Voorts is de toekenning van subsidies aan producentenorganisaties volledig geregeld, en kan alleen steun worden verleend zoals is aangegeven in artikel 6, lid 1 en lid 2, van Verordening (EEG) nr. 100/76 en artikel 6, lid 1, lid 2 en lid 4, van Verordening (EEG) nr. 3796/81. Overheidssubsidies die aan producentenorganisaties worden toegekend ter ondersteuning van autonome ophoudprijsregelingen vallen derhalve buiten de werkingssfeer van deze bepalingen, die ten doel hebben de oprichting van producentenorganisaties te bevorderen en de werking ervan te vergemakkelijken.

De aan Britse producentenorganisaties toegekende overheidssteun om deze organisaties in staat te stellen hun autonome ophoudprijsregelingen in stand te houden versterkt hun concurrentiepositie voor al hun activiteiten, met inbegrip van die waarvoor de communautaire regeling geldt. De maximumsteun die is vastgesteld in artikel 6, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 100/76 en artikel 6, lid 1 en lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3796/81, wordt op ongeoorloofde wijze opgevoerd door toekenning van de betrokken steun. De toekenning van deze steun kan verregaande gevolgen hebben voor de beginselen van verantwoordelijkheid en medeverantwoordelijkheid van de producentenorganisaties in het kader van de marktordening.

De toekenning van steun aan producentenorganisaties om deze in staat te stellen hun autonome ophoudprijsregeling in stand te houden, vormt derhalve een inbreuk op het Gemeenschapsrecht.

IV

In artikel 92, lid 1, van het Verdrag is bepaald dat steunmaatregelen die aan de in dat artikel neergelegde criteria beantwoorden, in beginsel onverenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt. De betrokken maatregel komt, gezien de inbreuk op de gemeenschappelijke marktordening voor visserijprodukten, in geen geval in aanmerking voor toepassing van één van de afwijkingen waarin artikel 92, lid 3, van het Verdrag voorziet.

Deze beschikking loopt niet vooruit op de consequenties die de Commissie er eventueel uit zal trekken ten aanzien van de terugvordering van bovenbedoelde steun bij de begunstigden en ten aanzien van de financiering van het gemeenschappelijk visserijbeleid door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De in het Verenigd Koninkrijk tussen 1 april en 30 september 1980 toegekende steun aan producentenorganisaties om deze in staat te stellen hun autonome ophoudprijsregeling in stand te houden, is onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 92 van het EEG-Verdrag. Deze steun mag derhalve niet meer worden toegekend.

Artikel 2

Het Verenigd Koninkrijk deelt de Commissie binnen een maand na kennisgeving van deze beschikking mede welke maatregelen het heeft genomen om zich naar deze beschikking te voegen.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot het Verenigd Koninkrijk.

Gedaan te Brussel, 8 mei 1985.

Voor de Commissie

Frans ANDRIESSEN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 20 van 28. 1. 1976, blz. 1.

(2) PB nr. L 359 van 31. 12. 1980, blz. 13.

(3) PB nr. L 379 van 31. 12. 1981, blz. 1.