Verordening (EG) nr. 573/2002 van de Commissie

van 3 april 2002

tot instelling van een voorlopig compenserend recht op sulfanilzuur uit India

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn(1), inzonderheid op artikel 12,

Na overleg in het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) Op 6 juli 2001 heeft de Commissie door middel van een bericht ("bericht van inleiding") in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen(2) de inleiding bekendgemaakt van een antisubsidieprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van sulfanilzuur uit India.

(2) De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht die in mei 2001 was ingediend door Sorochimie Chimie Fine, die een groot deel, in dit geval meer dan 65 %, van de productie van sulfanilzuur in de Gemeenschap vertegenwoordigt. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal dat genoemd product werd gesubsidieerd en dat hierdoor aanmerkelijke schade was ontstaan, werd voldoende geacht om een procedure in te leiden.

(3) Op dezelfde datum werd door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen(3) de inleiding bekendgemaakt van een parallelle antidumpingprocedure betreffende de invoer van hetzelfde product uit de Volksrepubliek China en India.

(4) Voordat de procedure werd ingeleid, heeft de Commissie, overeenkomstig artikel 10, lid 9 van Verordening (EG) nr. 2026/97 ("de basisverordening"), de Indiase overheid ervan in kennis gesteld dat zij een met voldoende bewijsmateriaal ondersteunde klacht had ontvangen dat gesubsidieerd sulfanilzuur uit India in de Gemeenschap werd ingevoerd en dat de bedrijfstak van de Gemeenschap hierdoor aanmerkelijke schade leed. De Indiase overheid werd uitgenodigd om de in de klacht omschreven situatie te bespreken om tot een voor alle partijen bevredigende oplossing te komen. De Indiase overheid is op deze uitnodiging ingegaan en heeft met de diensten van de Commissie in Brussel besprekingen gevoerd, maar kon niet voldoende bewijsmateriaal overleggen waaruit bleek dat de klacht ongegrond was. De Commissie heeft evenwel nota genomen van de opmerkingen van de Indiase overheid over de beweringen in de klacht betreffende de invoer van gesubsidieerde producten en de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap hierdoor had geleden.

(5) De Commissie heeft de haar bekende producenten/exporteurs en importeurs/handelaars, de vertegenwoordigers van het exportland, verwerkende bedrijven, leveranciers en producenten van sulfanilzuur in de Gemeenschap officieel van de inleiding van de procedure in kennis gesteld. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om te worden gehoord.

(6) De Indiase overheid en de producenten/exporteurs alsmede de producenten, verwerkende bedrijven en importeurs/handelaars in de Gemeenschap hebben hun standpunt schriftelijk uiteengezet. Alle partijen die binnen de gestelde termijn een verzoek hadden ingediend om te worden gehoord en konden aantonen dat er bijzondere redenen om hen te horen, werden in de gelegenheid gesteld te worden gehoord.

(7) Gezien het grote aantal producenten/exporteurs van het betrokken product in India die in de klacht waren genoemd, werd in het bericht van inleiding vermeld dat de Commissie overwoog voor het onderzoek naar subsidiëring gebruik te maken van een steekproef.

(8) Omdat slechts een klein aantal producenten/exporteurs zich bij de Commissie heeft aangemeld en de in het bericht van inleiding gevraagde informatie heeft verstrekt, werd dit echter niet nodig geacht.

(9) De Commissie heeft de haar bekende belanghebbenden en alle overige ondernemingen die zich binnen de in het bericht van inleiding vastgestelde termijn hadden aangemeld vragenlijsten toegezonden. Zij heeft antwoord ontvangen van twee EG-producenten, de Indiase overheid en één Indiase producent/exporteur alsmede van de met hem gelieerde importeur in de Gemeenschap. De Commissie heeft tevens antwoord ontvangen van zeven verwerkende bedrijven, één toeleverancier en één distributeur: de door hen verstrekte informatie werd als voldoende uitvoerig en representatief beschouwd om voor de beoordeling van het belang van de Gemeenschap te kunnen worden gebruikt. Een aantal ondernemingen heeft niet de vragenlijst van de Commissie beantwoord, maar heeft alleen opmerkingen toegezonden. De Commissie heeft hiermee rekening gehouden.

(10) De Commissie heeft alle informatie die zij voor vaststelling van subsidiëring, schade en belang van de Gemeenschap nodig had, ingewonnen en geverifieerd. Bij de volgende ondernemingen werden controlebezoeken afgelegd:

a) EG-producenten

- Sorochimie Chimie Fine, Givet, Frankrijk

- Quimigal SA, Estarreja, Portugal

b) Producent/exporteur in India

- Kokan Synthetics and Chemical Private Ltd, Dapoli, Ratnagiri, Maharashtra

c) Verwerkend bedrijf

- Bayer AG, Leverkussen, Duitsland

(11) Het onderzoek naar subsidiëring en schade had betrekking op de periode van 1 juli 2000 tot 30 juni 2001 ("het onderzoektijdvak"). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant waren voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 1997 tot en met het eind van het onderzoektijdvak ("de beoordelingsperiode").

B. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

1. Betrokken product

(12) De procedure heeft betrekking op sulfanilzuur. Er zijn in feite twee soorten sulfanilzuur: technisch zuivere kwaliteit en sulfanilzuur p.a. De laatste soort wordt bovendien ook wel in de handel gebracht als een zout van sulfanilzuur. Beide soorten hebben dezelfde chemische formule (C6H7NO3S) en moleculaire structuur, hoewel zij licht verschillen qua zuiverheid (de technische zuivere kwaliteit wordt reeds bereikt bij 96 %, terwijl dit voor sulfanilzuur p.a. en voor het zuurgehalte van het zout 99 % is - de belangrijkste onzuiverheden, anilineresten en materiaal dat onoplosbaar is in alkali, variëren van 2 % tot minder dan 0,1 %). Beide soorten sulfanilzuur zijn verkrijgbaar als droog vrijstromend poeder. Het zout van sulfanilzuur p.a. wordt verkocht in poeder of oplosvorm afhankelijk van de behoefte van de afnemers. Sulfanilzuur wordt gebruikt als grondstof bij de productie van optische witmakers, additieven voor beton, kleurstoffen voor levensmiddelen en speciale verfstoffen. Hoewel sulfanilzuur diverse toepassingen kent, worden alle soorten en vormen door de verwerkende industrie als in hoge mate substitueerbaar beschouwd, zijn ze voor de meeste toepassingen onderling verwisselbaar en moeten ze in het kader van deze procedure als een enkel product worden beschouwd.

2. Soortgelijk product

(13) Het op de binnenlandse markt van India verkochte product en het product dat vanuit India naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd alsmede het product dat door de EG-producenten in de Gemeenschap wordt geproduceerd en verkocht bleken in wezen dezelfde chemische kenmerken en dezelfde toepassingen te hebben en worden derhalve als soortgelijke producten beschouwd in de zin van artikel 1, lid 5, van de basisverordening.

C. SUBSIDIES

1. Inleiding

(14) Op basis van de informatie in de klacht en de antwoorden op de vragenlijst van de Commissie werden de volgende vier regelingen onderzocht die exportsubsidies zouden inhouden:

i) exportproductiezones/exportgeörienteerde bedrijven (EPZ/EGB-regeling)

ii) de regeling "Duty Entitlement Passbook" (DEPB-regeling)

iii) de regeling "exportbevordering kapitaalgoederen" (EK-regeling)

iv) de regeling vrijstelling vennootschapsbelasting (VV-regeling).

(15) Voorts bleek tijdens het controlebezoek dat er twee andere regelingen waren waarvan in de klacht geen melding was gemaakt, maar op grond waarvan de medewerkende producent/exporteur voordelen leek te hebben verkregen. Deze regelingen zijn:

v) de regeling "voorafgaande vergunning - voorafgaande vrijgave"

vi) het pakket stimulerende maatregelen van de overheid van Maharashtra.

Op basis van deze bevindingen werd de Indiase overheid uitgenodigd tot overleg dat plaatsvond op 22 januari 2002. Na dit overleg heeft de Commissie deze regelingen in het onderzoek naar subsidiëring opgenomen.

(16) De in de overweging 14 genoemde regelingen i), ii) iii) en in overweging 15 genoemde regeling v) zijn gebaseerd op de Wet Buitenlandse Handel (ontwikkeling en regulering) van 1992 (nr. 22 van 1992) die op 7 augustus 1992 in werking is getreden. Afdeling 5 van deze wet geeft de Indiase overheid de mogelijkheid het in- en uitvoerbeleid te bepalen. Dit beleid is samengevat in het document "In- en Uitvoerbeleid" dat om de vijf jaar door het ministerie van Handel wordt uitgegeven en dat jaarlijks wordt bijgewerkt. Het document "In- en Uitvoerbeleid" dat relevant is voor het onderzoektijdvak van onderhavige procedure heeft betrekking op de periode van vijf jaar van 1 april 1997 tot en met 31 maart 2002. Bovendien geeft de Indiase overheid ook uitleg over haar beleid inzake de buitenlandse handel in het "Handboek voor in- en uitvoerprocedures, 1 april 1997 t/m 31 maart 2002 (deel 1)".

De in overweging 14 vermelde regeling Vrijstelling Vennootschapsbelasting (iv) is gebaseerd op de Wet Vennootschapsbelasting van 1961 die jaarlijks bij de begrotingswet wordt gewijzigd. Het in overweging 15 vermelde pakket stimulerende maatregelen van de overheid van Maharashtra voor de oprichting/uitbreiding van bedrijven in ontwikkelingsregio's in deze staat werd ingevoerd in 1964.

(17) Tenminste twee ondernemingen produceren het betrokken product en voeren dit ook uit. Slechts één van deze ondernemingen, Kokan Synthetics & Chemicals Pvt. Ltd, verleende medewerking in het kader van deze procedure. Deze onderneming is evenwel goed voor meer dan 80 % van de invoer van het betrokken product uit India.

2. De regeling Exportproductiezones/Exportgeoriënteerde bedrijven (EPZ/EGB-regeling)

a) Rechtsgrond

(18) Een ander instrument van het in- en uitvoerbeleid, dat betrekking heeft op de bevordering van de export, is de EPZ/EGB-regeling die in 1965 werd ingevoerd. In het onderzoektijdvak waren de douaneberichten 53/97, 133/94 en 126/94 van toepassing op die regeling. In hoofdstuk 9 van het document "In- en Uitvoerbeleid 1997/2002" en in het Handboek van procedures zijn nadere gegevens te vinden over deze regeling.

b) Voorwaarden

(19) Ondernemingen die zich ertoe verbinden hun gehele productie van goederen en diensten uit te voeren, kunnen gebruik maken van de EPZ/EGB-regeling. Is deze regeling eenmaal toegekend, dan komt de betrokken onderneming voor bepaalde voordelen in aanmerking. Er zijn zeven erkende exportproductiezones in India. Exportgeoriënteerde bedrijven kunnen overal in India zijn gevestigd. Zij staan onder toezicht van de douane overeenkomstig afdeling 65 van de Douanewet. De medewerkende producent/exporteur heeft de status van exportgeoriënteerd bedrijf voor twee van zijn drie productie-eenheden. Hoewel bedrijven in EPZ's en EGB's hun gehele productie moeten uitvoeren, staat de Indiase overheid deze bedrijven op bepaalde voorwaarden toch toe een deel van hun productie op de binnenlandse markt te verkopen.

c) Toepassing in de praktijk

(20) In een EPZ gevestigde ondernemingen en ondernemingen die de EGB-behandeling wensen te verkrijgen, dienen bij de bevoegde autoriteiten een aanvraag in die gegevens bevat over onder meer de geplande productie, de geraamde waarde van de uitvoer en de behoeften aan ingevoerde en binnenlandse goederen voor de volgende vijf jaar. Indien de aanvraag wordt aanvaard, worden de aan deze aanvaarding verbonden voorwaarden aan de onderneming medegedeeld. In een EPZ gevestigde ondernemingen en EGB's mogen zelf bepalen welke producten zij vervaardigen. De erkenning als in een EPZ gevestigde onderneming of EGB geldt voor een periode van vijf jaar. Deze erkenning kan worden verlengd.

(21) EPZ's gevestigde bedrijven en EGB's komen voor de volgende voordelen in aanmerking:

i) vrijstelling van invoerrechten op alle soorten goederen (waaronder kapitaalgoederen, grondstoffen en consumptiegoederen) die zij voor of in verband met hun productie nodig hebben, voorzover deze niet voorkomen op de negatieve invoerlijst;

ii) vrijstelling van accijns op in het binnenland aangekochte goederen;

iii) vrijstelling van de volgens Afdeling 10A of 10B van de Wet Vennootschapsbelasting normaal verschuldigde vennootschapsbelasting tot 2010;

iv) terugbetaling van de centrale omzetbelasting op goederen die plaatselijk werden aangekocht;

v) de onderneming mag voor 100 % in buitenlandse handen zijn;

vi) faciliteiten om een deel van de productie op de binnenlandse markt af te zetten.

(22) In EPZ's gevestigde bedrijven en EGB's dienen op de voorgeschreven wijze een boekhouding te voeren van de ingevoerde materialen, het ge- en verbruik van die materialen en van de uitgevoerde goederen. Deze boekhouding wordt regelmatig gecontroleerd door het Commissariaat voor de Ontwikkeling.

(23) Zij moeten tevens een minimaal nettobedrag aan deviezen verdienen (een percentage van de export) en de exportprestaties moeten in overeenstemming zijn met de voorwaarden van de vergunning. Alle activiteiten van een EGB of in een EPZ gevestigd bedrijf moeten plaatsvinden in een douane-entrepot.

d) Conclusies over de EPZ/EGB-regeling

(24) In onderhavig geval werd de EPZ/EGB-regeling gebruikt voor de invoer van grondstoffen en de aanschaf van goederen op de binnenlandse markt. De Commissie stelde vast dat de producent/exporteur alleen gebruik had gemaakt van de vrijstelling van douanerechten op grondstoffen, de vrijstelling van accijnzen op in het binnenland aangekochte goederen en de terugbetaling van de centrale omzetbelasting op plaatselijk aangekochte goederen. Daarom heeft de Commissie slechts onderzocht of deze voordelen tot compenserende maatregelen aanleiding gaven. De vrijstelling van douanerechten op grondstoffen en de terugbetaling van de centrale omzetbelasting bleken subsidies te zijn, daar deze vrijstellingen een financiële bijdrage van de Indiase overheid zijn die afstand doet van inkomsten waarop zij normalerwijze recht had, waardoor de ontvangers een voordeel verkrijgen. Wat de vrijstelling van accijns betreft, bleek dat de rechten die waren betaald door de eenheid die geen EGB was als krediet werden geboekt (CENVAT/MODVAT) en werden gebruikt voor de betaling van accijnzen op aankopen in het binnenland. EGB's verkrijgen door de vrijstelling van accijnzen geen extra voordelen en de overheid derft hierdoor geen extra inkomsten.

(25) Deze subsidie is rechtens afhankelijk van exportprestaties in de zin van artikel 3, lid 4, onder a) van de basisverordening, aangezien zij niet kan worden verkregen zonder dat de onderneming zich ertoe verbindt te exporteren. Zij wordt derhalve als een specifieke subsidie beschouwd die tot compenserende maatregelen aanleiding geeft.

e) Berekening van het subsidiepercentage

Vrijstelling van invoerrechten op grondstoffen

(26) Bij het controlebezoek werden de aard en de hoeveelheden van de ingevoerde grondstoffen onderzocht. Voor alle grondstoffen die in het onderzoektijdvak vrij van rechten waren ingevoerd kon de onderneming aantonen dat zij waren gebruikt voor de productie van de uitgevoerde goederen. Voorts kon de onderneming aantonen dat zij alleen de hoeveelheden had ingevoerd die nodig waren om de uitgevoerde producten te vervaardigen.

(27) Geconcludeerd werd dat de vrijstelling van invoerrechten op grondstoffen was verleend overeenkomstig de bijlagen I, II en III van de basisverordening, omdat alle grondstoffen die met vrijstelling van rechten waren ingevoerd in het uitgevoerde product waren verwerkt en geen extra kwijtschelding van invoerrechten had plaatsgevonden.

Terugbetaling van de centrale omzetbelasting op plaatselijk aangekochte goederen

(28) Het voordeel werd berekend op basis van het terugbetaalbare bedrag aan centrale omzetbelasting voor aankopen in het onderzoektijdvak. Het subsidiebedrag werd toegerekend aan de gehele uitvoer in het onderzoektijdvak. De onderneming verkreeg een voordeel van 1,4 %.

3. De regeling "Duty Entitlement Passbook" (DEPB-regeling)

a) Rechtsgrond

(29) De DEPB-regeling is op 1 april 1997 in werking getreden op grond van douanebericht 34/97. De punten 7.14 t/m 7.17 van het document "In- en Uitvoerbeleid" en de punten 7.32 t/m 7.53 van het Handboek van Procedures bevatten een gedetailleerde omschrijving van de regeling. De DEPB-regeling is de opvolger van de Passbook-regeling die op 31 maart 1997 werd beëindigd. Deze regeling bestaat uit twee varianten:

- de DEPB-pre-exportregeling en de

- de DEPB-post-exportregeling.

DEPB-pre-exportregeling

(30) De Indiase overheid verklaarde dat de DEPB-pre-exportregeling op 1 april 2000 werd afgeschaft, zodat de regeling in het onderzoektijdvak niet van toepassing was. De onderneming had dan ook geen enkel voordeel verkregen in het kader van de DEPB-pre-exportregeling. Daarom behoeft niet te worden nagegaan of deze regeling aanleiding geeft tot compenserende maatregelen.

De DEPB-post-exportregeling

b) Voorwaarden

(31) De DEPB-post-exportregeling is bestemd voor producenten/exporteurs (m.a.w. elke producent in India die exporteert) of handelaren/exporteurs.

c) Toepassing in de praktijk

(32) Elke exporteur die aan de voorwaarden voldoet, kan kredietpunten aanvragen die worden berekend in procenten van de waarde van de uitgevoerde eindproducten. De Indiase autoriteiten hebben voor de meeste producten, waaronder het betrokken product, DEPB-percentages berekend aan de hand van de "Standard Input-Output Norms". De vergunning waarop de toegekende kredietpunten zijn vermeld, wordt automatisch afgegeven.

(33) De toegekende kredietpunten kunnen worden gebruikt bij de latere invoer van goederen (bijvoorbeeld grondstof- of kapitaalgoederen), mits daarop geen verboden of beperkingen van toepassing zijn. Deze ingevoerde goederen kunnen op de binnenlandse markt worden verkocht (waar zij aan omzetbelasting zijn onderworpen) of op andere wijze worden gebruikt.

(34) DEPB-vergunningen zijn vrij overdraagbaar en worden daarom vaak verkocht. De DEPB-vergunning is vanaf de datum van afgifte 12 maanden geldig. Het bedrijf moet de bevoegde instantie een vergoeding van 0,5 % van de toegekende kredietpunten betalen.

d) Conclusies over de DEPB-post-exportregeling

(35) Deze regeling is duidelijk afhankelijk van exportprestaties. Wanneer een bedrijf goederen uitvoert, verkrijgt het kredietpunten die gebruikt kunnen worden om rechten te betalen bij de toekomstige invoer van goederen (grondstoffen of kapitaalgoederen) of die verkocht kunnen worden.

(36) De kredietpunten worden automatisch berekend aan de hand van op een op de "Standard Input-Output Norms" gebaseerde formule. Daarbij wordt geen rekening gehouden met het feit of de inputs werden ingevoerd, of daarover invoerrechten werden betaald, of de inputs daadwerkelijk bij de vervaardiging van exportproducten werden gebruikt, noch met de hoeveelheden. Een onderneming kan een vergunning aanvragen, ongeacht of zij de goederen invoert of ingevoerde goederen uit andere bronnen betrekt.

(37) De DEPB-post-exportregeling is geen toegestane regeling voor de terugbetaling of kwijtschelding van rechten in de zin van de basisverordening. De exporteur is niet verplicht de goederen die vrij van rechten zijn ingevoerd te gebruiken bij de vervaardiging van het exportproduct en de kredietpunten worden niet afgeleid van de gebruikte inputs. Het lijkt hier derhalve om een hogere kwijtschelding of terugbetaling te gaan in de zin van artikel 2, lid 1, onder a) ii) van de basisverordening. De terugbetaling of kwijtschelding van rechten is niet beperkt tot de rechten op de goederen die bij de vervaardiging van het exportproduct zijn verbruikt.

(38) De betrokken onderneming heeft de vergunningen in dit geval niet gebruikt om goederen vrij van rechten in te voeren, maar heeft voordelen verkregen door de vergunningen te verkopen.

(39) De regeling is derhalve een subsidie, daar er een financiële bijdrage van de Indiase overheid is in de vorm van gederfde invoerrechten, waardoor de DEPB-vergunninghouder een voordeel verkrijgt omdat hij de bij uitvoer verdiende kredietpunten kan gebruiken om goederen vrij van rechten in te voeren. Het is een subsidie die rechtens afhankelijk is van exportprestaties en daarom specifiek is in de zin van artikel 3, lid 4, onder a) van de basisverordening.

e) Berekening van het subsidiepercentage

(40) Het voordeel voor de onderneming werd berekend op basis van het aantal kredietpunten per vergunning, onafhankelijk van de verkoopprijs van de vergunning omdat deze verkoop een louter commercieel besluit is dat niet van invloed is op het verkregen voordeel. Het subsidiebedrag werd aan de totale uitvoer in het onderzoektijdvak toegerekend en bleek 1,7 % te bedragen. Bij de berekening van het voordeel is een aftrek toegepast voor de vergoedingen die betaald moesten worden om de subsidie te verkrijgen.

4. De regeling Exportbevordering-Kapitaalgoederen-regeling (EK-regeling)

a) Rechtsgrond

(41) Deze regeling werd op 1 april 1992 ingevoerd. In het onderzoektijdvak waren de douaneberichten 28/1997, 29/1997 en 49/2000 van toepassing. Over deze regelingen wordt nadere uitleg gegeven in hoofdstuk 6 van het document "In- en Uitvoerbeleid 1997/2002" en in het Handboek van procedures.

b) Voorwaarden

(42) De EK-regeling is bestemd voor producenten/exporteurs (d.w.z. iedere producent in India die exporteert) of handelaars/exporteurs. Sinds 1 april 1997 komen producenten die banden hebben met handelaars/exporteurs eveneens voor de regeling in aanmerking.

c) Bevindingen

(43) Vastgesteld werd dat de medewerkende producent/exporteur geen gebruik had gemaakt van deze regeling. Deze regeling werd derhalve buiten beschouwing gelaten bij het onderzoek.

5. Regeling Vrijstelling Vennootschapsbelasting (VV-regeling)

a) Rechtsgrond

(44) De Wet Vennootschapsbelasting van 1961 is rechtsgrond van de VV-regeling. Deze wet, die elk jaar bij de begrotingswet wordt gewijzigd, omschrijft de beginselen van de belastingheffing en van de verschillende vrijstellingen/verminderingen die kunnen worden aangevraagd. Bedrijven kunnen onder meer vrijstelling aanvragen op grond van de afdelingen 10A, 10B en 80HHC van de wet die voorzien in de vrijstelling van de vennootschapsbelasting op exportwinsten.

b) Voorwaarden

(45) Vrijstelling op grond van Afdeling 10A kan worden aangevraagd door ondernemingen die in vrijhandelszones zijn gevestigd, vrijstelling op grond van 10B door exportgerichte bedrijven en vrijstelling op grond van Afdeling 80HHC door alle exportondernemingen.

c) Toepassing in de praktijk

(46) Om in aanmerking te komen voor bovengenoemde vrijstellingen/verminderingen moet een onderneming een aanvraag indienen bij zijn belastingaangifte aan het eind van het belastingjaar. Het belastingjaar loopt van 1 april tot 31 maart. De belastingaangifte moet voor de daaropvolgende 30 november worden ingediend. De belastingautoriteiten hebben drie jaar de tijd om deze aangifte te behandelen. Een onderneming kan slechts een verzoek indienen voor een van de vrijstellingen die op grond van de drie bovengenoemde afdelingen beschikbaar zijn.

(47) Ondernemingen kunnen op grond van de afdelingen 10A, 10B en 80HHC vrijstelling vragen van de vennootschapsbelasting op exportwinsten.

d) Conclusie inzake VV-regeling

(48) In punt e) van de lijst met voorbeelden van exportsubsidies (bijlage I bij de basisverordening) wordt de "gehele of gedeeltelijke vrijstelling, in verband met de uitvoer, van directe belastingen" een exportsubsidie genoemd. De VV-regeling houdt dan ook een financiële bijdrage in van de Indiase overheid daar deze inkomsten in de vorm van rechtstreekse belasting derft die haar normalerwijze toekomen indien de onderneming geen belastingvrijstelling had gevraagd. Deze financiële bijdrage betekent een voordeel voor de begunstigde omdat hij minder belasting verschuldigd is.

(49) De subsidie is rechtens afhankelijk van exportprestaties in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening, omdat alleen winst op de uitvoer wordt vrijgesteld. Zij wordt derhalve als een specifieke subsidie beschouwd.

e) Berekening van het subsidiepercentage

(50) Aanvragen om vrijstelling op grond van de afdelingen 10A, 10B en 80HHC worden ingediend bij het toezenden van het aangiftebiljet aan het eind van het belastingjaar. Daar het belastingjaar in India van 1 april tot 31 maart loopt, leek het aangewezen de voordelen die op grond van deze regeling zijn verkregen te berekenen aan de hand van het belastingjaar 2001 (d.w.z. 1 april 2000 tot 31 maart 2001), dat samenvalt met negen maanden van het onderzoektijdvak. Het voordeel voor de exporteur werd derhalve berekend op grond van het verschil tussen het normaal verschuldigde bedrag aan belastingen met en zonder vrijstelling. De vennootschapsbelasting bedroeg in dit jaar 39,55 %. Het subsidiebedrag werd aan de gehele uitvoer in het belastingjaar 2000/2001 toegerekend.

(51) In het belastingjaar 2000/2001 verkreeg het bedrijf op grond van Afdeling 80HHC van deze regeling een voordeel van 0,3 %.

6. De regeling "Voorafgaande vergunning - Advance Release Orders"

a) Rechtsgrond

(52) De regeling is gebaseerd op wet Buitenlandse Handel (Ontwikkeling en Regulering in 1992 (nr. 22 van 1992) die op 7 augustus 1992 in werking trad. Over deze regeling wordt nadere uitleg gegeven in de punten 7.2 tot en met 7.17 van het document "In- en Uitvoerbeleid" en de punten 7.2. t/m 7.32 en 7.54 van het Handboek van Procedures.

b) Voorwaarde

(53) Exporteurs (producenten/exporteurs of exporteurs/handelaars) kunnen "voorafgaande vergunningen" aanvragen om grondstoffen voor de productie van exportproducten vrij van rechten te kunnen invoeren.

c) Toepassing in de praktijk

(54) De invoer die uit hoofde van deze regeling is toegestaan wordt bepaald aan de hand van een percentage van de hoeveelheid uitgevoerde eindproducten. Bij deze regeling worden eenheden van de toegestane invoer berekend in hoeveelheden of in waarde. In beide gevallen wordt het percentage om te bepalen welke invoer met vrijstelling van rechten kan plaatsvinden, voor de meeste producten, met inbegrip van het betrokken product, vastgesteld aan de hand van de "standard input output norms". De in de "voorafgaande vergunningen" genoemde grondstoffen zijn materialen die bij de productie van het uitgevoerde eindproduct zijn gebruikt.

(55) De houder van een dergelijke vergunning die grondstoffen in eigen land wil aankopen in plaats van deze rechtstreeks in te voeren, kan aanschaffen met behulp van "Advance Release Orders" ("ARO's"). De vergunningen worden dan beschouwd als ARO's voor de leverancier wanneer deze de desbetreffende producten levert. Omdat zijn levering in het kader van deze regeling is gelijkgesteld aan uitvoer heeft de leverancier nu recht op bepaalde voordelen bij uitvoer zoals de terugbetaling van rechten en van accijnzen.

d) Conclusies over de regeling "voorafgaande vergunning - ARO"

(56) Deze regeling is duidelijk afhankelijk van exportprestaties. Alleen ondernemingen die exporteren ontvangen een vergunning die kan worden gebruikt om rechten te compenseren op ingevoerde of anderszins aangekochte grondstoffen op basis van verwachte uitvoer.

(57) Bij de controle werd vastgesteld dat in het onderzoektijdvak ARO's waren gebruikt voor de aankoop van grondstoffen, die echter niet waren gebruikt voor de productie van sulfanilzuur (het product waarvoor zij waren afgegeven). Deze grondstoffen waren in plaats daarvan verkocht op de binnenlandse markt.

(58) Voorts is er geen systeem of procedure met behulp waarvan kan worden nagegaan of en welke inputs, die met behulp van ARO's zijn aangeschaft, bij de vervaardiging van het exportproduct zijn verbruikt en of er een te hoog bedrag aan invoerrechten is terugbetaald in de zin van punt i) van bijlage I en de bijlagen II en III van de basisverordening.

(59) Het ARO-onderdeel van de regeling "voorafgaande vergunning" is dan ook geen toegestane kwijtscheldings/terugbetalingsregeling in de zin van de basisverordening. De exporteur is namelijk niet verplicht de grondstoffen die hij met gebruik van ARO's heeft verkregen ook daadwerkelijk in het productieproces te gebruiken. Omdat kwijtschelding van invoerrechten niet beperkt is tot de invoerrechten op goederen die bij de productie van het exportproduct zijn verbruikt, is niet voldaan aan de voorwaarde dat alleen goederen die daadwerkelijk zijn verbruikt bij de vervaardiging van het exportproduct voor een dergelijke kwijtschelding in aanmerking komen.

(60) De medewerkende onderneming heeft de "voorafgaande vergunningen" slechts weinig gebruikt om grondstoffen vrij van rechten in te voeren. Zij heeft de vergunningen in ARO's omgezet voor leveringen door plaatselijke leveranciers, waardoor voordelen werden verkregen. Deze voordelen zijn gelijk aan het bedrag aan rechten dat de leverancier niet behoeft te betalen omdat zijn levering met uitvoer wordt gelijkgesteld en recht geeft op terugbetaling van rechten.

(61) De regeling is een subsidie daar er een financiële bijdrage is van de Indiase overheid in de vorm van gederfde invoerrechten, waardoor de ARO-vergunninghouder een voordeel verkrijgt omdat hij goederen vrij van rechten kan invoeren. Het is een subsidie die rechtens afhankelijk is van exportprestaties en daarom specifiek is in de zin van artikel 3, lid 4, onder a) van de basisverordening.

e) Berekening van het subsidiepercentage

(62) Het subsidiebedrag werd berekend op basis van de invoerrechten die in het onderzoektijdvak van toepassing waren op de met behulp van ARO's aangeschafte grondstoffen. Dit bedrag werd aan de gehele uitvoer in het onderzoektijdvak toegerekend. De onderneming verkreeg aldus een subsidie van 3,2 %.

7. Pakket stimulerende maatregelen van de staat Maharashtra

a) Rechtsgrond

(63) Om bedrijven aan te moedigen zich in minderontwikkelde gebieden te vestigen, heeft de staat Maharashtra in het kader van het "Package Scheme of Incentives" sedert 1964 voordelen verleend aan nieuwe fabrieken die zich in deze gebieden vestigen. Deze regeling is sedertdien verschillende malen gewijzigd. Van 1 oktober 1993 tot 31 maart 2001 was de regeling "1993" van kracht, terwijl de meest recente regeling "2001" op 31 maart 2001 werd ingevoerd en tot 31 maart 2006 van kracht blijft. Het voornaamste element van deze regelingen (tot 31 maart 2001) zijn de omzetbelastingvoordelen voor industrieën in achtergebleven en ontwikkelingsgebieden van deze staat.

b) Voorwaarden

(64) Om voor deze regeling in aanmerking te komen moeten ondernemingen in minderontwikkelde gebieden investeren door daar een nieuwe fabriek op te zetten of door grootschalige investeringen te doen voor de uitbreiding of diversifiëring van bestaande fabrieken. Deze gebieden zijn op grond van hun economische ontwikkeling in verschillende categorieën ingedeeld (bijvoorbeeld weinig ontwikkeld gebied, minderontwikkeld gebied, minstontwikkeld gebied). Voornaamste criterium voor het toekennen van voordelen is het gebied waar de fabriek is of zal worden gevestigd en de omvang van de investeringen.

c) Aard van de subsidie

(65) De Indiase overheid voert aan dat deze regeling geen aanleiding geeft tot compenserende maatregelen omdat zij voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 3, van de basisverordening en derhalve kan worden beschouwd als een toegestane regionale subsidie binnen de staat Maharashtra.

(66) Om niet aan compenserende maatregelen te worden onderworpen moeten subsidies aan achtergebleven regio's op het grondgebied van het land van oorsprong en/of van uitvoer volgens genoemd artikel aan een aantal voorwaarden voldoen en met name: i) worden verleend in het kader van de regionale ontwikkeling, ii) dient elke achtergebleven regio een duidelijk afgebakende aaneengesloten geografische zone te vormen met een definieerbare economisch en administratieve identiteit en iii) dient de regio als achtergebleven te worden beschouwd op grond van neutrale en objectieve criteria die duidelijk moeten zijn omschreven in wetten of in andere officiële documenten. Volgens deze criteria dient de economische ontwikkeling te worden gemeten aan de hand van tenminste één van de volgende factoren: het inkomen, het gezinsinkomen of het BBP per hoofd van de bevolking (niet meer dan 85 % van het gemiddelde van het betrokken land) of het werkeloosheidspercentage (ten minste 110 % van het gemiddelde van het betrokken land) over een periode van drie jaar.

(67) De Indiase autoriteiten hebben evenwel geen nuttige informatie verstrekt over de neutrale en objectieve criteria die werden gehanteerd om te bepalen welke gebieden binnen de betrokken staat als achtergebleven konden worden beschouwd. De Commissie moest derhalve gebruikmaken van de beschikbare gegevens en concludeerde dat de Indiase overheid niet had kunnen aantonen dat deze regionale regeling een toegestane subsidie was. Haar voorlopige conclusie was dat deze regeling niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 3, van de basisverordening.

d) Conclusies

(68) Alleen ondernemingen die geïnvesteerd hebben in bepaalde geografische gebieden die onder de jurisdictie van de staat van Maharashtra vallen komen in aanmerking voor de regeling. Ondernemingen die buiten deze regio's zijn gevestigd komen hiervoor niet in aanmerking. Het niveau van de steun is afhankelijk van het gebied in kwestie. De regeling is derhalve specifiek overeenkomstig artikel 3, lid 2, onder a), en artikel 3, lid 3, van de basisverordening.

(69) Goederen zijn normalerwijze onderworpen aan nationale omzetbelasting (voor verkoop tussen staten) of omzetbelasting (voor verkoop binnen de staat), waarbij de hoogte afhankelijk is van de staat/staten waar de verkoop plaatsvindt. Er is geen omzetbelasting op de in- of uitvoer van goederen, terwijl de binnenlandse verkoop aan omzetbelasting is onderworpen.

(70) De voor de regeling in aanmerking komende ondernemingen zijn vrijgesteld van de omzetbelasting bij verkoop binnen de staat of krijgen hiervoor uitstel van betaling. Uitstel van betaling is mogelijk tot een bepaald bedrag of voor een bepaalde termijn, indien de termijn eerder wordt bereikt dan het bedrag. Wanneer vrijstelling werd verleend, behoefde de onderneming geen omzetbelasting te innen of te betalen, terwijl bij uitstel van betaling de omzetbelasting werd geïnd, doch pas twaalf jaar na de inning moest worden betaald in plaats van op de gebruikelijke maandelijkse betaaldagen.

(71) De drie fabrieken van de medewerkende onderneming waren gevestigd in regio's die in het kader van de regeling "1993" van de staat Maharashtra ontwikkelingsgebieden waren. Op grond van deze regeling werd de onderneming vrijgesteld van de omzetbelasting op de binnenlandse verkoop en kreeg zij uitstel van betaling van de omzetbelasting van de staat op de binnenlandse verkoop voor een periode van 12 jaar na de invordering.

e) Berekening van het subsidiepercentage

(72) Het voordeel voor de producent/exporteur in het kader van de vrijstelling van de omzetbelasting werd berekend op basis van de omzetbelasting die normalerwijze in het onderzoektijdvak was verschuldigd, maar waarvan de overheid van Maharashtra afstand had gedaan. Dit bedrag werd toegerekend aan de gehele verkoop in het onderzoektijdvak.

(73) Het bedrag aan omzetbelasting waarvoor in het kader van de regeling uitstel van betaling was verleend, werd beschouwd als een rentevrije lening voor hetzelfde bedrag van de overheid van Maharashtra. Het voordeel van de producent/exporteur werd derhalve berekend op basis van de rente die voor een vergelijkbare commerciële lening in het onderzoektijdvak verschuldigd zou zijn geweest. Het voordeel werd toegerekend aan de gehele binnenlandse verkoop in het onderzoektijdvak.

(74) Op basis van het bovenstaande heeft de onderneming in het kader van deze regeling een subsidie van 2,6 % verkregen.

8. Hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies

(75) De ad-valorem subsidiemarge voor de onderzochte producent/exporteur is, overeenkomstig de bepalingen van de basisverordening 9,2 %.

(76) Gezien het hoge niveau van medewerking in India (meer dan 80 %) werd besloten de residuele subsidiemarge vast te stellen op 9,2 %, de subsidiemarge die voor de medewerkende producent/exporteur was vastgesteld.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

D. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP

(77) In de Gemeenschap wordt sulfanilzuur vervaardigd door de onderneming die de klacht heeft ingediend: Sorochimie Chimie Fine ("Sorochimie"), en door Quimigal SA ("Quimigal"). Sorochimie heeft in de gehele beoordelingsperiode sulfanilzuur vervaardigd. Quimigal is eerst in 1999 met de productie en verkoop van sulfanilzuur begonnen. In het begin van de beoordelingsperiode waren er in de Gemeenschap nog andere producenten van sulfanilzuur. Deze andere producenten hebben hun productie in het onderzoektijdvak gestaakt om zich op andere activiteiten te concentreren of kopen sulfanilzuur bij andere leveranciers aan. Met deze andere producenten in de Gemeenschap is geen rekening gehouden om de "productie in de Gemeenschap" te bepalen. Door deze ontwikkelingen konden zowel Sorochimie als Quimigal hun productie en verkoop uitbreiden.

(78) Hoewel Quimigal geen partij is bij de klacht, steunt deze onderneming de procedure en heeft zij volledig medewerking verleend aan het onderzoek. De diensten van de Commissie zijn derhalve van oordeel dat Quimigal en Sorochimie aan de eisen van artikel 10, lid 8, van de basisverordening voldoen, omdat zij, op de datum waarop de procedure werd ingeleid, goed waren voor de gehele productie van sulfanilzuur in de Gemeenschap. Zij worden derhalve voorlopig beschouwd als de "bedrijfstak in de Gemeenschap" in de zin van artikel 9, lid 1, van de basisverordening en worden hierna zo genoemd.

E. SCHADE

1. Verbruik in de Gemeenschap

(79) Het zichtbare verbruik van sulfanilzuur in de Gemeenschap werd vastgesteld op basis van:

- de invoer van het betrokken product in de Gemeenschap zoals dit overeenkomstig overweging 82 was vastgesteld,

- de gehele gecontroleerde verkoop van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de Gemeenschap,

- de gecontroleerde antwoorden van voormalige EG-producenten van het betrokken product die medewerking hebben verleend aan het onderzoek en

- het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal voor andere voormalige producenten die geen medewerking verleenden.

(80) Het verbruik van sulfanilzuur in de Gemeenschap bedroeg in het onderzoektijdvak ongeveer 11000 ton. Dit verbruik is ongeveer 13 % hoger dan aan het begin van de beoordelingsperiode. Nadat het verbruik in 1997 en 1998 relatief stabiel was, was er in 1999 een lichte daling, waarna er in 2000 en in het onderzoektijdvak een duidelijke stijging was.

2. Invoer uit India

2.1. Gegevens over de invoer

(81) De GN-post waaronder het onderzochte product is ingedeeld omvat tal van andere producten. De Commissie heeft derhalve, op de volgende wijze, gebruik gemaakt van de beschikbare gegevens over zowel de omvang van de invoer als de prijzen. De omvang van de invoer uit India werd vastgesteld aan de hand van het antwoord van de medewerkende producent/exporteur op de vragenlijst van de Commissie. De omvang van de invoer uit de Volksrepubliek China en de Verenigde Staten van Amerika ("VS") werd vastgesteld aan de hand van de in de klacht vermelde gegevens omdat slechts weinig producenten in de Volksrepubliek China medewerking verleenden en de enige producent/exporteur in de VS cijfers gaf over zijn uitvoer naar de Gemeenschap in de beoordelingsperiode die vertrouwelijk moesten blijven. De prijzen van het ingevoerde sulfanilzuur zijn hoofdzakelijk afkomstig uit Eurostat, terwijl met het antwoord van de Chinese producent op de vragenlijst van de Commissie alleen rekening werd gehouden voor het onderzoektijdvak. Gegevens over de hoeveelheid sulfanilzuur die uit Hongarije en Japan werd ingevoerd en de prijzen daarvan werden verkregen door een vergelijking te maken van Eurostat-gegevens met de antwoorden van de afnemers op de vragenlijst van de Commissie. Bij het onderzoek bleek tevens dat het grootste deel van het uit India afkomstige sulfanilzuur was vervaardigd door de enige producent/exporteur die medewerking verleende. De gegevens over de invoer uit India worden dan ook in indexvorm verstrekt, gezien de vertrouwelijke aard van deze informatie. Bij het onderzoek bleek dat, behalve uit bovengenoemde landen, in de beoordelingsperiode geen sulfanilzuur uit andere derde landen werd ingevoerd.

3. Omvang van de invoer en prijzen

(82) De omvang van de betrokken invoer verdubbelde vrijwel in de beoordelingsperiode en bedroeg in het onderzoektijdvak meer dan 1700 ton. Het marktaandeel van sulfanilzuur uit India steeg in die periode met ongeveer 50 % tot ongeveer 15 % van het verbruik van de Gemeenschap.

(83) De gemiddelde prijs van sulfanilzuur uit India steeg in de beoordelingsperiode met 7 %. De laagste gemiddelde prijs werd genoteerd in 1999.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3.1. Prijsonderbieding

(84) Om de prijsonderbieding te kunnen vaststellen werden de gewogen gemiddelde prijzen, per soort, van de bedrijfstak van de Gemeenschap bij verkoop aan onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap vergeleken met de gewogen gemiddelde exportprijzen. De vergelijking werd gemaakt na aftrek van kortingen en bonussen. De prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap werd op het niveau af-fabriek gebracht. De prijzen van sulfanilzuur uit India waren cif-prijzen, met correcties voor douanerechten en kosten na invoer.

(85) Gezien het hoge niveau van de medewerking van de producent/exporteur in India werd de prijsonderbieding voor India als geheel vastgesteld op basis van de gegevens van deze onderneming. De prijsonderbieding voor sulfanilzuur uit India bedraagt derhalve 13 %. Door deze prijsonderbieding kon de bedrijfstak van de Gemeenschap de noodzakelijke prijsverhogingen niet toepassen en moest hij zijn prijzen zelfs verlagen, waardoor hij in de gehele beoordelingsperiode verlies leed.

4. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

4.1. Inleiding

(86) Gezien de vertrouwelijke aard van de gegevens over van de twee ondernemingen die de bedrijfstak van de Gemeenschap vormen, zijn deze geïndexeerd weergegeven. Omdat Quimigal pas in 1999 met de productie van sulfanilzuur is begonnen, d.w.z. halverwege de beoordelingsperiode, werd besloten de gegevens over deze onderneming afzonderlijk te presenteren om een betere analyse van de trends mogelijk te maken. Dit betekent dat voor elke indicator twee indexen met uitgangscijfer 100 worden gegeven, waarbij 1997 het uitgangspunt is voor Sorochimie en 1999 voor Quimigal (behalve voor de indicator "investeringen" omdat deze al eerder werden gedaan).

(87) Overeenkomstig artikel 8, lid 5, van de basisverordening werden bij het onderzoek naar de gevolgen van de invoer van gesubsidieerde producten voor de bedrijfstak van de Gemeenschap tevens alle economische factoren en indicatoren onderzocht die verband houden met de situatie van de bedrijfstak.

4.2. Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad

(88) De productie van de bedrijfstak van de Gemeenschap was in het onderzoektijdvak meer dan het dubbele van de productie aan het begin van de beoordelingsperiode. Deze ontwikkeling kon worden toegeschreven aan de stijging van 51 % van de productie van Sorochimie in de beoordelingsperiode en het verschijnen van Quimigal op de markt in 1999. Bovendien steeg de productiecapaciteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de beoordelingsperiode, zij het in mindere mate dan de productie. De combinatie van deze twee factoren leidde tot een algemene stijging van de bezettingsgraad van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de periode. De bezettingsgraad van Quimigal steeg sterk na de aanloopfase. Beide ondernemingen bereikten in het onderzoektijdvak een bevredigende bezettingsgraad.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3. Voorraden

(89) De eindejaarsvoorraden van Sorochimie waren in absolute termen hoger aan het eind van het onderzoektijdvak dan in 1997. Als percentage van de productie lieten zij echter een daling zien over de periode (van 15 % tot 11 %). Na het verschijnen van Quimigal op de markt, daalden zijn voorraden; deze bedroegen in het onderzoektijdvak ongeveer 5 % van de productie. De eindejaarsvoorraden van de bedrijfstak van de Gemeenschap worden voor een dergelijke bedrijfstak niet als abnormaal beschouwd.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.4. Omvang van de verkoop, marktaandeel en groei

(90) De verkoop van de bedrijfstak van de Gemeenschap was in het onderzoektijdvak 75 % hoger dan in 1997. Een deel van deze stijging kan worden toegeschreven aan de komst van Quimigal op de markt in 1999. De verkoop in de Gemeenschap van Sorochimie alleen steeg in de beoordelingsperiode met bijna 40 %.

(91) De bedrijfstak van de Gemeenschap breidde zijn marktaandeel in de Gemeenschap in de beoordelingsperiode met bijna 50 % uit. Het grootste marktaandeel werd bereikt in 2000. Een deel van het marktaandeel moest in het onderzoektijdvak worden afgestaan aan het product uit India waarvan het marktaandeel sneller groeide dan de markt. Het grootste deel van de stijging van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap was het gevolg van de komst van Quimigal op die markt. Sorochimie slaagde er in de beoordelingsperiode echter ook in zijn marktaandeel te vergroten omdat een aantal andere EG-producenten de productie van sulfanilzuur staakten. Beide ondernemingen konden derhalve sneller groeien dan het verbruik. Dit was echter het resultaat van het snel opvoeren van de bezettingsgraad en het uitbreiden van de verkoop van zout van sulfanilzuur, daar zij als gevolg van de invoer van gesubsidieerde producten niet volledig konden profiteren van de herstructurering van de sulfanilzuurproductie in de Gemeenschap en hun geplande capaciteitsuitbreiding niet geheel konden uitvoeren (zie overweging 96).

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.5. Verkoopprijzen en kosten

(92) De gemiddelde verkoopprijs van Sorochimie daalde in de beoordelingsperiode met 9 %. Er was een sterke daling van 1997 op 1998, alvorens de prijzen opnieuw begonnen te stijgen, zij het zeer traag. De ontwikkeling van 1997 op 1998 weerspiegelde zowel een lichte daling van de prijs van aniline (de belangrijkste grondstof qua prijs) alsmede de druk op de prijzen in de Gemeenschap door de invoer van gesubsidieerde producten die in deze periode qua hoeveelheid met meer dan 50 % was toegenomen. De gemiddelde verkoopprijs van Sorochimie steeg vanaf 1999 enigszins, omdat de onderneming kon profiteren van een stijging van het verbruik in de Gemeenschap en omdat bepaalde producenten van de markt verdwenen. Deze stijging was echter geringer dan de stijging van de prijs van aniline, qua kosten de belangrijkste grondstof voor de productie van sulfanilzuur. Daar de prijzen van Sorochemie in het onderzoektijdvak onder druk stonden ten gevolge van de prijsonderbieding door het product uit India, slaagde deze onderneming er niet in de prijsstijging van de voornaamste grondstof te compenseren. De gemiddelde verkoopprijs van Quimigal steeg sneller dan die van Sorochimie, waarbij echter moet worden opgemerkt dat eerstgenoemde onderneming in 1999 begonnen was met een relatief geringe verkoop tegen relatief lage prijzen omdat deze onderneming nog een plaats op de markt moest veroveren. Ondanks de stijgende verkoopprijzen slaagde deze onderneming er niet in de volledige productiekosten te dekken en bleef zij tijdens het onderzoektijdvak verlies maken.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.6. Winstgevendheid

(93) De bedrijfstak van de Gemeenschap boekte in de gehele beoordelingsperiode verlies, waarbij de grootste verliezen werden genoteerd in 2000. Zoals blijkt uit het marktaandeel van ongeveer 10 % in 1997 en de prijzen die in het onderzoektijdvak ongeveer 13 % lager waren dan die van de bedrijfstak van de Gemeenschap, was sulfanilzuur uit India vanaf het begin van de beoordelingsperiode in de Gemeenschap in belangrijke hoeveelheden en tegen lage prijzen op de markt. Het verlies van Sorochimie in het onderzoektijdvak over de nettoverkoop aan onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap bedroeg minder dan 10 %, terwijl Quimigal een verlies leed van meer dan 10 %. Bij de berekening van de netto-opbrengst van Quimigal werden de afschrijvingen van dit bedrijf over een periode van 10 jaar herberekend om de uitzonderlijke aanloopkosten in de vorm van versnelde afschrijvingen buiten beschouwing te laten. Omdat de bezettingsgraad in het onderzoektijdvak vrij hoog was, werd evenmin rekening gehouden met de invloed van de geringe verkoop op de kostprijs in de aanloopfase.

(94) Het voortbestaan van de bedrijfstak hangt dan ook duidelijk af van de mogelijkheid hogere verkoopprijzen te kunnen aanrekenen, hetgeen een einde zal maken aan de aanhoudende verliezen.

4.7. Investeringen en het vermogen om kapitaal aan te trekken

(95) Uit onderstaande tabel blijkt dat de bedrijfstak van de Gemeenschap in de gehele beoordelingsperiode is blijven investeren in de productie van sulfanilzuur. De investeringen van Sorochimie waren hoofdzakelijk gericht op het onderhoud van de kapitaalgoederen. Quimigal deed reeds belangrijke investeringen vóór de start in 1999. De onderneming had al enkele jaren eerder besloten met de productie van sulfanilzuur te beginnen, toen de prijzen in de Gemeenschap hoger waren.

(96) Het vermogen van Sorochimie om kapitaal aan te trekken werd beïnvloed door de invoer uit India, omdat plannen om de capaciteit uit te breiden werden uitgesteld omdat deze investeringen niet konden worden gerechtvaardigd in een situatie waarin de productie van sulfanilzuur niet voldoende winst opleverde. Quimigal moest zijn plannen om uit te breiden eveneens uitstellen als gevolg van deze situatie.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.8. Rendement van de investeringen en cash flow

(97) Omdat de bedrijfstak van de Gemeenschap in de gehele beoordelingsperiode verlies heeft geboekt is het rendement van de investeringen, d.w.z. de resultaten na belastingen als percentage van de gemiddelde netto-boekwaarde aan het begin en einde van het boekjaar van de activa die zijn gebruikt voor de productie van sulfanilzuur, eveneens negatief.

(98) Sorochimie had in de beoordelingsperiode een positieve cash flow, zij het dat deze in 1998, 1999 en 2000 zeer gering was. Quimigal had een positieve cash flow in het jaar dat het begon te verkopen (1999), doch kreeg in 2000 en het onderzoektijdvak met een negatieve cash flow te maken.

4.9. Werkgelegenheid, productiviteit en lonen

(99) De volgende tabel laat de ontwikkeling zien van het aantal werknemers dat betrokken was bij de productie van sulfanilzuur in beide ondernemingen die de bedrijfstak van de Gemeenschap vormen en de gemiddelde totale loonkosten per werknemer. De productiviteit is berekend op basis van het aantal ton per werknemer.

(100) Voor de bedrijfstak van de Gemeenschap als geheel waren er geen wijzigingen in het aantal werknemers in het onderzoektijdvak ten opzichte van het begin van de beoordelingsperiode. De ontwikkelingen bij de twee ondernemingen waren echter verschillend: bij Sorochimie ging een aantal arbeidsplaatsen verloren dat ongeveer gelijk was aan het aantal arbeidsplaatsen dat door Quimigal werd gecreëerd toen dat bedrijf op de markt verscheen.

(101) De bedrijfstak van de Gemeenschap verbeterde zijn productiviteit aanzienlijk in de beoordelingsperiode: Quimigal bereikte in het onderzoektijdvak zijn geplande productiepeil en er werd gewerkt aan een verbetering van het concurrentievermogen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.10. Hoogte van de subsidiebedragen

(102) Gezien de omvang van de invoer van gesubsidieerde producten en de prijs van deze producten, kunnen de gevolgen van de vastgestelde subsidiemarge, die aanzienlijk is, niet als te verwaarlozen worden beschouwd.

4.11. Conclusie inzake schade

(103) In de beoordelingsperiode steeg de omvang van de invoer uit India met meer dan 90 %. Hun marktaandeel van sulfanilzuur uit India steeg met 50 % en was in het onderzoektijdvak meer dan 15 %. Dit marktaandeel was van 1997 op 1998 snel gestegen. In deze periode daalden de gemiddelde verkoopprijzen van Sorochimie het sterkst omdat deze onderneming gedwongen was met gesubsidieerde producten te concurreren om haar positie op de markt te handhaven.

(104) Hoewel Sorochimie er later in slaagde haar verkoopprijzen te verhogen evenals de omvang van de verkoop, toen andere producenten van de markt verdwenen, bleef deze onderneming verlies maken als gevolg van de lage prijzen op de markt, ondanks de inspanningen om de efficiency te verhogen, zoals uit de verhoogde productiviteit bleek.

(105) Quimigal slaagde er niet meer in haar kosten te dekken, hoewel de verliezen iets minder werden als gevolg van een, weliswaar onvoldoende, verhoging van de verkoopprijs.

(106) Door de omvang van de invoer van gesubsidieerde producten slaagde de bedrijfstak van de Gemeenschap er dus niet in een voldoende rendement te behalen op de productie van sulfanilzuur. Dit blijkt uit het feit dat deze bedrijfstak in de beoordelingsperiode verlies bleef boeken. Dit had weer tot rechtstreeks gevolg dat uitbreidingsplannen niet konden worden uitgevoerd.

(107) Op basis van het voorgaande wordt voorlopig vastgesteld dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 8 van de basisverordening, hetgeen blijkt uit de verhindering van noodzakelijke prijsverhogingen en prijsdalingen, aanhoudende verliezen, onvoldoende rendement van de investeringen en uitstel van uitbreidingsplannen

F. OORZAAK VAN DE SCHADE

1. Inleiding

(108) Overeenkomstig artikel 8, lid 7, van de basisverordening heeft de Commissie onderzocht of de bedrijfstak van de Gemeenschap schade heeft geleden door de invoer van gesubsidieerde producten uit India die als aanmerkelijk moet worden beschouwd. De Commissie heeft eveneens andere factoren dan de invoer van gesubsidieerde producten onderzocht om te voorkomen dat schade die door andere factoren is veroorzaakt aan de invoer van gesubsidieerde producten wordt toegeschreven.

2. Gevolgen van de invoer van gesubsidieerde producten

(109) De omvang van de invoer van gesubsidieerde producten steeg in de beoordelingsperiode met meer dan 90 %. Deze invoer steeg bijzonder snel van 1997 op 1998, toen de invoerprijzen met 8 % daalden. Dit had weer een snelle daling tot gevolg van de verkoopprijzen van Sorochimie die trachtte zijn marktaandeel te handhaven. De lage prijzen van de gesubsidieerde producten en hun toenemende aanwezigheid in de Gemeenschap hadden als dat de bedrijfstak van de Gemeenschap de stijging van de productiekosten niet in de verkoopprijzen kon doorberekenen. Tot slot slaagde de bedrijfstak van de Gemeenschap er niet in zijn productiecapaciteit uit te breiden ondanks het feit dat andere EG-producenten van de EG-markt verdwenen en de vraag in de beoordelingsperiode in haar geheel was toegenomen.

3. Gevolgen van andere factoren

3.1. Invoer met dumping uit de Volksrepubliek China

(110) Bij het parallelle antidumpingonderzoek werd voorlopig vastgesteld dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden door de invoer met dumping uit de Volksrepubliek China.

(111) Voorlopig wordt er dus van uitgegaan dat de invoer met dumping uit de Volksrepubliek China heeft bijgedragen aan de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden.

3.2. Invoer uit andere derde landen dan India en de Volksrepubliek China

(112) Met uitzondering van 1999 toen het verbruik in de Gemeenschap in de beoordelingsperiode een dieptepunt bereikte, bleef de omvang van de invoer uit andere derde landen relatief stabiel op ongeveer 2000 ton. Het marktaandeel van sulfanilzuur uit die landen daalde in de beoordelingsperiode in haar geheel van ongeveer 21 % in 1997 tot 18 % in het onderzoektijdvak. Op basis van de beschikbare gegevens was alleen sulfanilzuur uit de VS en Hongarije in het onderzoektijdvak goed voor ten minste 1 % van het verbruik in de Gemeenschap. De enige producent van sulfanilzuur in Japan is in de beoordelingsperiode opgehouden met de productie van dit product. De invoer uit Japan was in het onderzoektijdvak te verwaarlozen (minder dan 100 ton). Met de invoer uit Japan werd derhalve verder geen rekening gehouden.

(113) De invoer uit de VS steeg aanzienlijk en sulfanilzuur uit de VS verwierf in het onderzoektijdvak een marktaandeel van ongeveer 10 %. Dit was het gevolg van de verplaatsing van een aantal productieactiviteiten die vroeger in de Gemeenschap plaatsvonden. Sulfanilzuur uit de VS was duidelijk duurder dan door de bedrijfstak van de Gemeenschap geproduceerd sulfanilzuur.

(114) De invoer uit Hongarije daalde in de beoordelingsperiode met ongeveer de helft. De gemiddelde verkoopprijs van sulfanilzuur uit Hongarije was aanzienlijk hoger dan van gesubsidieerd sulfanilzuur uit India en stemde ongeveer overeen met die van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

(115) Op basis van het bovenstaande wordt voorlopig geconcludeerd dat invoer uit andere derde landen, met name de VS en Hongarije, niet mede de oorzaak is geweest van de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden.

3.3. Ontwikkeling van het verbruik in de Gemeenschap

(116) Het zichtbare verbruik van sulfanilzuur in de Gemeenschap steeg in de beoordelingsperiode van ongeveer 10000 ton in 1997 tot ongeveer 11000 ton in het onderzoektijdvak. De bedrijfstak van de Gemeenschap kon in deze periode zijn marktaandeel uitbreiden omdat andere EG-producenten van de markt verdwenen. De ontwikkeling van het verbruik in de Gemeenschap is derhalve niet mede de oorzaak geweest van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden.

3.4. Exportprestaties van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(117) De door Sorochimie uitgevoerde hoeveelheden, als aandeel in de totale verkoop in het onderzoektijdvak, waren gelijk aan die in het begin van de beoordelingsperiode, namelijk ongeveer een derde. In 1998 en 1999 was er een stijging als gevolg van een aantal eenmalige contracten. De uitvoer van Quimigal was volgens dezelfde meting hoger in het onderzoektijdvak en bedroeg ongeveer de helft van de totale verkoop. De exportprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap waren in het onderzoektijdvak gelijk aan de verkoopprijzen in de Gemeenschap. De Commissie stelt derhalve voorlopig vast dat de exportprestaties van de bedrijfstak van de Gemeenschap niet mede de oorzaak zijn geweest van de geleden schade.

3.5. De komst van Quimigal op de EG-markt

(118) Quimigal, de tweede onderneming die de bedrijfstak van de Gemeenschap vormt, is in 1999 begonnen met de productie en verkoop van sulfanilzuur. De beslissing hiertoe was al eerder genomen, toen de prijzen van sulfanilzuur in de Gemeenschap hoger waren. Aangevoerd werd dat tenminste een deel van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden, moet worden toegeschreven aan Quimigal en niet aan de invoer uit India omdat Quimigal in de eerste vijf jaar dat het actief was relatief lage verkoopprijzen had en hoge kosten per eenheid. Dit argument moest worden afgewezen omdat Quimigal juist als gevolg van de lage prijzen van sulfanilzuur uit India gedwongen was geweest zijn product tegen vergelijkbare prijzen aan te bieden om binnen een redelijke termijn marktaandeel te verwerven. Quimigal was later in staat zijn prijzen iets te doen stijgen.

(119) Om te voorkomen dat de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap had geleden ten onrechte werd toegeschreven aan de invoer van gesubsidieerde producten werden, zoals bij punt 4.6 met betrekking tot de winst uiteengezet, de gevolgen van de uitzonderlijke aanloopkosten van Quimigal buiten beschouwing gelaten.

(120) Gezien het bovenstaande wordt voorlopig vastgesteld dat de komst van Quimigal op de EG-markt niet mede de oorzaak is geweest van de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden.

4. Conclusie inzake oorzakelijk verband

(121) Bij het onderzoek bleek dat de omvangrijke invoer in de Gemeenschap van gesubsidieerd sulfanilzuur uit India tot een zware druk op de gemiddelde verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleid. De bedrijfstak van de Gemeenschap zag zich gedwongen zijn prijzen aanzienlijk te verlagen om marktaandeel te behouden en te zorgen voor een bevredigende bezettingsgraad. Deze bedrijfstak kon weliswaar zijn marktaandeel vergroten, maar dit was het gevolg van het verdwijnen van een aantal andere EG-producenten van de markt voor sulfanilzuur. Hoewel de bedrijfstak van de Gemeenschap zijn prijzen vanaf 1998 kon verhogen waren deze verhogingen onvoldoende om winst te maken, omdat de invoer met dumping van gesubsidieerd sulfanilzuur op de prijzen drukte. In dezelfde periode bleef de omvang van de invoer van gesubsidieerd sulfanilzuur uit India stijgen.

(122) Ondanks het feit dat sulfanilzuur uit de Volksrepubliek China bijdroeg aan de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden, omdat de toenemende aanwezigheid van dit product in de Gemeenschap en de lage prijzen tot een druk op de prijzen leidde, is de Commissie voorlopig van oordeel dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden door de invoer uit India, op zich genomen. De invoer uit India steeg in de beoordelingsperiode aanzienlijk zowel qua hoeveelheden als qua marktaandeel. Voorts was de gemiddelde prijs van sulfanilzuur uit India in het onderzoektijdvak 13 % lager dan van sulfanilzuur van de bedrijfstak van de Gemeenschap. De Commissie stelt derhalve voorlopig vast dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden door de invoer uit India, welke schade tot uiting is gekomen in lage verkoopprijzen, het ontbreken van winst en negatieve rendementen op de investeringen.

(123) De ontwikkeling van het verbruik in de Gemeenschap en de exportprestaties van de bedrijfstak van de Gemeenschap zijn niet mede de oorzaak geweest van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden.

G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

1. Algemene opmerkingen

(124) De Commissie onderzocht of er, ondanks de conclusie inzake schadeveroorzakende subsidiëring, dwingende redenen waren die tot de conclusie kunnen leiden dat het niet in het belang van de Gemeenschap is om in dit bijzondere geval maatregelen te nemen. Overeenkomstig artikel 31, lid 1, van de basisverordening werden de gevolgen van eventuele maatregelen voor alle partijen bij deze procedure en van het niet nemen van maatregelen onderzocht aan de hand van het voorgelegde bewijsmateriaal.

2. Het onderzoek

(125) De Commissie heeft vragenlijsten gezonden aan importeurs, leveranciers van grondstoffen en industriële gebruikers van het betrokken product alsmede aan andere belanghebbenden die zich binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn bekend hebben gemaakt.

(126) Hoewel 27 vragenlijsten werden verzonden, zijn binnen de gestelde termijn slechts negen antwoorden ontvangen. Zoals in overweging 9 vermeld, heeft een aantal ondernemingen niet de vragenlijst ingevuld, maar wel opmerkingen toegezonden. Met deze opmerkingen werd rekening gehouden.

(127) Antwoorden op de vragenlijst werden binnen de gestelde termijn ontvangen van zeven industriële gebruikers van het product:

- Bayer AG, Leverkussen, Duitsland

- Ciba Spezialitätenchemie Grenzach GmbH, Grenzach Wyhlen, Duitsland

- Manuel Vilaseca SA, Barcelona, Spanje

- SA Robama, Barcelona, Spanje

- Sika Limited, Welwyn Garden City, Verenigd Koninkrijk

- SIPO srl, Milaan, Italië

- SKW Polymers GmbH, Trostberg, Duitsland

Eén handelaar:

- Twinstar Chemicals Ltd, Harrow, Verenigd Koninkrijk

Eén leverancier van grondstoffen aan de sulfanilzuurindustrie:

- Quimigal SA, Estarreja, Portugal.

3. Waarschijnlijke gevolgen van maatregelen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap

(128) Zoals hierboven vermeld, bestaat de bedrijfstak van de Gemeenschap uit twee ondernemingen met productiefaciliteiten in Frankrijk en Portugal.

(129) Hoewel de bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak aanmerkelijke schade heeft geleden is er geen reden om te twijfelen aan de vitaliteit van die bedrijfstak op lange termijn en zijn concurrentievermogen op een markt met billijke handelsvoorwaarden. De bedrijfstak van de Gemeenschap had plannen om zijn productiecapaciteit in de Gemeenschap uit te breiden om te kunnen voldoen aan de toenemende binnenlandse vraag. Deze plannen moesten echter worden uitgesteld gezien de lage prijzen in de Gemeenschap als gevolg van de invoer van gesubsidieerd sulfanilzuur.

(130) De verliezen van de bedrijfstak van de Gemeenschap zijn het gevolg van de moeilijkheid om te concurreren met de laaggeprijsde invoer van gesubsidieerde producten die hun marktaandeel in de beoordelingsperiode aanzienlijk hebben uitgebreid. Door de druk van de invoer van gesubsidieerde producten werd een aantal EG-producenten bovendien gedwongen hun productie van sulfanilzuur te staken.

(131) De Commissie is van oordeel dat billijke concurrentie weer mogelijk zal zijn op de markt wanneer eenmaal maatregelen zijn genomen. De bedrijfstak van de Gemeenschap zou dan meer kunnen verkopen tegen hogere prijzen en zo de nodige winst kunnen boeken om verdere investeringen in de productiefaciliteiten te kunnen rechtvaardigen.

(132) Indien geen maatregelen worden genomen is het vrijwel zeker dat de bedrijfstak van de Gemeenschap ook na de beoordelingsperiode verlies zal blijven lijden. Hij zal dan niet kunnen investeren in nieuwe productiecapaciteit en niet kunnen concurreren met de invoer uit derde landen. Sorochimie heeft surséance van betaling aangevraagd omdat zij in moeilijkheden verkeert en de plaatselijke Handelsrechtbank heeft een curator aangesteld voor de lopende handelsactiviteiten. Indien geen maatregelen worden genomen, wordt deze onderneming in haar voortbestaan bedreigd.

(133) In dit verband wordt opgemerkt dat sinds maart 1993 in de Verenigde Staten antidumpingmaatregelen en compenserende maatregelen van toepassing zijn op sulfanilzuur uit India. Met uitzondering van de Gemeenschap, lijken er slechts weinig landen te zijn die als bijkomende afzetmarkt voor het product uit India in aanmerking komen.

(134) De Commissie stelt derhalve voorlopig vast dat compenserende maatregelen in het belang zijn van de bedrijfstak van de Gemeenschap.

4. Waarschijnlijke gevolgen van maatregelen voor handelaars

(135) De Commissie heeft een antwoord ontvangen van een onderneming die het betrokken product tot voor kort invoerde en dit ook bij de bedrijfstak van de Gemeenschap aankocht. Volgens deze onderneming zouden, wanneer maatregelen worden genomen, een aantal verwerkende bedrijven in de Gemeenschap hun productiefaciliteiten buiten de Gemeenschap kunnen verplaatsen of bepaalde eindproducten niet meer maken. Zij vreesde derhalve klanten te verliezen. Volgens de conclusie hieronder over de bedrijven die het betrokken product verwerken, zijn dergelijke ontwikkelingen weinig waarschijnlijk en wordt derhalve voorlopig geconcludeerd dat maatregelen geen ernstige gevolgen zullen hebben voor de bedrijven in de Gemeenschap die handel drijven in sulfanilzuur.

5. Waarschijnlijke gevolgen van maatregelen voor toeleveranciers

(136) De Commissie heeft slechts één antwoord ontvangen op de vragenlijst voor toeleveranciers van grondstoffen (aniline) aan sulfanilzuurproducenten. Dit antwoord was van Quimigal, die tevens één van de twee EG-producenten van sulfanilzuur is. In het onderzoektijdvak maakte de verkoop van aniline aan producenten van sulfanilzuur slechts een zeer klein deel uit van de totale verkoop van aniline in de Gemeenschap. Desondanks benadrukte de onderneming het belang van deze verkoop (zowel intern als extern) aan sulfanilzuurproducenten.

(137) Gezien de geringe medewerking van toeleveranciers van grondstoffen aan de sulfanilzuurproducenten en de situatie van de enige medewerkende toeleverancier, is de voorlopige conclusie dat compenserende maatregelen geen belangrijke positieve of negatieve gevolgen voor toeleveranciers zullen hebben.

6. Waarschijnlijke gevolgen van maatregelen voor verwerkende bedrijven

(138) Sulfanilzuur wordt voor veel verschillende doeleinden gebruikt, onder meer bij de vervaardiging van optische witmakers, additieven voor beton en speciale verf- en kleurstoffen. Uit de gegevens die de bedrijfstak van de Gemeenschap, de medewerkende producenten/exporteurs en een voormalige EG-producent van sulfanilzuur hebben verstrekt, bleek dat sulfanilzuur in de Gemeenschap in hoofdzaak wordt gebruikt bij de productie van optische witmakers - naar raming voor ongeveer 65 %. Additieven voor beton nemen ongeveer 15 % van het verbruik in de Gemeenschap voor hun rekening en speciale verf- en kleurstoffen ongeveer 10 %. Voor welke toepassingen de overige 10 % werd gebruikt, waaronder de aan handelaars verkochte hoeveelheden, was niet bekend.

(139) De Commissie heeft de mogelijke financiële gevolgen van maatregelen voor de activiteiten van de medewerkende bedrijven gekwantificeerd door rekening te houden met zowel de oorsprong van het door hen gebruikte sulfanilzuur en het aandeel hiervan in hun totale productiekosten in het onderzoektijdvak. Hierbij ging zij ervan uit dat de prijzen van sulfanilzuur uit India (en van sulfanilzuur uit China) worden verhoogd met het bedrag van het recht dat in het kader van deze procedure en de parallelle antidumpingprocedure wordt voorgesteld en in het parallelle antidumpingonderzoek.

(140) Omdat een aantal verwerkende bedrijven tegen maatregelen was gekant omdat de productiecapaciteit in de Gemeenschap onvoldoende is om aan de binnenlandse vraag te voldoen, werd besloten deze kwestie onder punt 7 aan de orde te stellen voor alle verwerkende sectoren.

6.1. Optische witmakers

(141) Drie ondernemingen in de Gemeenschap die optische witmakers produceren beantwoordden de vragenlijst en een vierde zond opmerkingen toe. Optische witmakers zijn algemene fluorescerende witmakers die door externe afnemers hoofdzakelijk in de papier- en wasmiddelenindustrie worden gebruikt. Hoewel een van de bedrijven die de vragenlijst heeft ingevuld, onvolledige informatie verstrekte over de winst die hij in de beoordelingsperiode had geboekt, werd de trend die werd waargenomen bij de twee andere ondernemingen zinvol geacht omdat beide ondernemingen tezamen de helft van het sulfanilzuur afnemen dat de drie ondernemingen in kwestie in het onderzoektijdvak hebben gebruikt.

(142) De medewerkende producenten van optische witmakers gebruiken hetzij sulfanilzuur P.A. of sulfanilzuur P.A. in een zoutoplossing. Ongeveer de helft van het benodigde sulfanilzuur hebben zij in het onderzoektijdvak aangekocht bij de bedrijfstak van de Gemeenschap en de helft was afkomstig uit andere bronnen, waaronder India en China.

(143) Sulfanilzuur wordt alleen gebruikt bij de productie van bepaalde soorten optische witmakers en in wisselende hoeveelheden. Na de informatie van de drie medewerkende verwerkende bedrijven te hebben gecombineerd, bleek dat sulfanilzuur ongeveer 10 % uitmaakt van hun kosten voor de productie van sulfanilzuurhoudende optische witmakers. Met behulp van de in overweging 139 beschreven methode werd voorts vastgesteld dat de productiekosten van sulfanilzuurhoudende optische witmakers met iets meer dan 1 % zouden stijgen indien maatregelen worden genomen en dat de totale kosten, d.w.z. met inbegrip van verkoop- en administratiekosten en algemene kosten (VAA-kosten) met iets minder dan 1 % zouden stijgen.

(144) De producenten van optische witmakers voerden aan dat er weinig verschil is tussen de verschillende soorten die op de markt worden aangeboden. Optische witmakers worden derhalve als een basisproduct beschouwd en de concurrentie tussen de producenten is intens. Deze bewering werd geschraagd door de gegevens over de winst van twee ondernemingen die de vragenlijst hebben beantwoord waaruit bleek dat de winst op sulfanilzuurhoudende optische witmakers in de beoordelingsperiode aanzienlijk was gedaald ondanks het feit dat sulfanilzuur tegen dumpingprijzen werd verkocht en er in die periode een algemene daling van de totale productiekosten werd waargenomen.

(145) Aangevoerd werd dat producenten van optische witmakers in derde landen, waar geen maatregelen van toepassing zijn, een belangrijk prijsvoordeel zullen verkrijgen indien in de Gemeenschap maatregelen worden genomen. Een producent voerde aan dat, indien de reeds lage winsten in de optische witmakersector door de maatregelen nog verder zouden dalen, hij de productie wellicht zou staken.

(146) Het staat niet vast dat producenten van optische witmakers in landen buiten de Gemeenschap een duidelijk concurrentievoordeel zullen hebben ten opzichte van hun concurrenten in de Gemeenschap indien maatregelen worden genomen. In een van de belangrijkste landen die optische witmakers produceren, namelijk de VS, is de invoer van sulfanilzuur reeds aan antidumpingrechten en compenserende rechten onderworpen. Wanneer dan tevens rekening wordt gehouden met het feit dat de mogelijke stijging van de totale kosten voor producenten van optische witmakers in de Gemeenschap iets minder zou zijn dan 1 % en dat optische witmakers slechts een klein deel uitmaken van de kosten voor de productie van papier, dan is niet duidelijk aangetoond dat de voortzetting van de productie van optische witmakers in de Gemeenschap gevaar loopt. Gezien de aanzienlijke investeringen die de EG-producenten de afgelopen jaren in de productiefaciliteiten in de Gemeenschap hebben gedaan, de omvang van de markt en de klanten die zij daar hebben verworven, is het duidelijk dat deze producenten niet zo snel uit de Gemeenschap zullen verdwijnen.

(147) De Commissie stelt derhalve voorlopig vast dat maatregelen geen belangrijke negatieve gevolgen hebben voor deze groep verwerkende bedrijven.

6.2. Additieven voor beton

(148) De Commissie heeft een antwoord op haar vragenlijst ontvangen van twee ondernemingen die additieven voor beton vervaardigen, terwijl een derde onderneming opmerkingen heeft toegezonden. Additieven of hulpstoffen voor beton worden gebruikt om bepaalde kenmerken van beton te verbeteren en de wijze waarop beton zich houdt onder uiteenlopende omstandigheden.

(149) Uit de gegevens die de medewerkende verwerkende bedrijven hebben verstrekt, bleek dat sulfanilzuur wordt gebruikt bij de productie van alle soorten additieven voor beton. Na de gegevens van de twee ondernemingen te hebben gecombineerd en rekening houdend met hun productassortiment en de omvang van hun productie bleek dat sulfanilzuur ongeveer 15 % van hun productiekosten uitmaakt. Met behulp van de in overweging 139 beschreven methode werd vervolgens vastgesteld dat de kosten voor de productie van additieven voor beton met iets meer dan 2 % zouden stijgen indien maatregelen werden genomen en dat de verhoging van de totale kosten, d.w.z. met inbegrip van de VAA-kosten, iets minder dan 2 % zou zijn.

(150) Slechts één van de ondernemingen die de vragenlijst heeft beantwoord, heeft gegevens verstrekt over de winst op sulfanilzuurhoudende producten. De Commissie kon de financiële gevolgen van maatregelen voor deze groep verwerkende bedrijven derhalve niet nauwkeurig bepalen. Wel werd vastgesteld dat sulfanilzuurhoudende producten slechts een zeer klein deel uitmaken (minder dan 5 %) van de totale omzet van de twee ondernemingen die de vragenlijst van de Commissie hebben beantwoord. Hoewel maatregelen dus gevolgen zouden hebben voor de productie van hulpstoffen voor beton, zouden de activiteiten van deze ondernemingen in hun geheel geen gevaar lopen. Deze conclusie wordt geschraagd door het feit dat geen van de ondernemingen verklaarde niet in staat te zijn de verhoging in haar kosten op te nemen of door te berekenen aan de afnemers.

(151) Deze twee medewerkende verwerkende bedrijven waren sterk gekant tegen maatregelen. Volgens hen was er niet alleen een te gering aanbod van sulfanilzuur in de Gemeenschap, een kwestie die in punt 7 wordt behandeld, maar zou ook hun concurrentievermogen op de wereldmarkt worden aangetast ten opzichte van producenten van hulpstoffen voor beton in derde landen die sulfanilzuur uit India en China vrij van rechten konden aankopen.

(152) Dit argument moest om een aantal redenen worden afgewezen. Allereerst heeft geen van deze bedrijven bewijsmateriaal voorgelegd ter ondersteuning van dit argument, zoals informatie over de mate waarin zij door de concurrentie van producenten van hulpstoffen voor beton in andere derde landen werden bedreigd. Gezien de verwachte stijging van de totale kosten van deze bedrijven, als in overweging 149 vermeld, was de Commissie van oordeel dat maatregelen niet zulke nadelige gevolgen zouden hebben voor hun concurrentievermogen.

(153) De derde producent nam een minder duidelijk standpunt in. Hoewel hij onderstreepte dat zijn concurrentievermogen in zekere mate afhankelijk was van de prijs waartegen hij zijn grondstoffen kon kopen, was hij zich ook bewust van het belang van het instandhouden van een concurrerende productiebasis voor sulfanilzuur in de Gemeenschap die een continu aanbod van deze grondstof zou garanderen.

(154) Gezien het bovenstaande is de voorlopige conclusie dat maatregelen geen ernstige nadelige gevolgen zullen hebben voor deze sector.

6.3. Producenten van verf- en kleurstoffen

(155) De Commissie heeft een antwoord ontvangen van drie producenten van verfstoffen; één van hen had de vragenlijst van de Commissie ook beantwoord in zijn hoedanigheid van producent van optische witmakers. Een vierde producent heeft opmerkingen toegezonden. Deze producenten hebben in het onderzoektijdvak relatief weinig sulfanilzuur aangekocht. Ongeveer de helft werd bij EG-producenten aangekocht en de andere helft kwam uit de betrokken landen. De gegevens van de drie ondernemingen werden gecombineerd en er werd rekening gehouden met hun assortiment en de omvang van hun productie, waarbij bleek dat sulfanilzuur 5 à 10 % uitmaakt van hun kosten voor de productie van sulfanilzuurhoudende verfstoffen. Deze verfstoffen waren goed voor ongeveer een derde van de omzet van deze ondernemingen tezamen.

(156) Met behulp van de in overweging 139 beschreven methode werd vervolgens vastgesteld dat de kosten voor de productie van sulfanilzuurhoudende verf- en kleurstoffen met iets meer dan 1 % zouden stijgen indien maatregelen werden genomen en dat de totale kosten (d.w.z. inclusief VAA-kosten) met iets minder dan 1 % zouden stijgen. Omdat geen van deze ondernemingen de Commissie echter nadere gegevens had verstrekt over de winstgevendheid van hun verfstoffenproductie kon niet nauwkeurig worden nagegaan welke gevolgen eventuele maatregelen voor hun algemene financiële situatie zouden hebben.

(157) In het schrijven van een onderneming wordt melding gemaakt van de sterke concurrentie in deze sector waarin met zeer kleine marges moet worden gewerkt. De prijsconcurrentie van verfstoffen uit India en China, mogelijk als gevolg van dumping en subsidiëring, en een verhoging van de prijs van sulfanilzuur zouden ernstige gevolgen kunnen hebben voor het voortbestaan van de verfstoffenproductie in de Gemeenschap. Mogelijke dumping en de aanwezigheid van gesubsidieerde producten op de stroomafwaartse markt (dit is echter niet bewezen) dient echter geen belemmering te zijn voor de toepassing van handelsbeschermende maatregelen om de producenten van sulfanilzuur tegen de schadelijke gevolgen van de invoer van gesubsidieerde producten te beschermen.

(158) Vanwege het gebrek aan informatie over de winstgevendheid en het relatief geringe aandeel van sulfanilzuur in de totale productiekosten van alle verfstoffen, is de voorlopige conclusie dat compenserende rechten geen ernstige nadelige gevolgen hebben voor deze sector.

6.4. Conclusie

(159) Gezien bovenstaande conclusies over de gevolgen voor de verschillende sectoren die gebruikers zijn van sulfanilzuur, wordt voorlopig vastgesteld dat maatregelen slechts geringe gevolgen hebben voor hun financiële situatie, maar het voortbestaan van deze sectoren in de Gemeenschap niet in gevaar brengen en geen aanleiding kunnen zijn voor een verplaatsing van de productie buiten de Gemeenschap.

7. Verstoring van de concurrentie en het handelsverkeer

(160) De Commissie heeft in het licht van de bevindingen van het onderzoek en de opmerkingen van de belanghebbenden de mogelijke gevolgen van maatregelen onderzocht voor het concurrentievermogen en de handel. Deze opmerkingen hadden hoofdzakelijk betrekking op het feit dat de bedrijfstak van de Gemeenschap niet aan de vraag kan voldoen en dat het betrokken product daarom wel moet worden ingevoerd. Eén verwerkend bedrijf vreesde dat Sorochimie, samen met zijn Amerikaanse concurrent, de prijzen in de Gemeenschap zouden bepalen wanneer het aanbod uit India en China kleiner zou worden.

(161) Maatregelen hebben echter niet tot doel invoer in de Gemeenschap onmogelijk te maken maar te bewerkstelligen dat dit niet tegen schadelijke prijzen gebeurt. Aan een groot deel van de vraag in de Gemeenschap zal door invoer moeten worden voldaan. Voorts heeft de bedrijfstak van de Gemeenschap plannen om zijn capaciteit uit te breiden indien op sulfanilzuur een redelijke winst kan worden gemaakt. Wanneer de schadelijke gevolgen van de invoer van gesubsidieerde producten door maatregelen worden weggenomen, zal de bedrijfstak van de Gemeenschap deze investeringsplannen waarschijnlijk kunnen uitvoeren. Op te merken valt dat slechts in een klein aantal landen sulfanilzuur wordt geproduceerd. Bij het onderzoek is gebleken dat de productie, buiten de Gemeenschap, nu beperkt is tot India, China, de VS en Hongarije. Het is derhalve in het belang van alle verwerkende bedrijven in de Gemeenschap dat de bedrijfstak van de Gemeenschap op billijke concurrentievoorwaarden kan werken om ervoor te zorgen dat de Gemeenschap zelf ook leveranciers heeft van dit product.

(162) Het tweede argument inzake prijsafspraken moet worden afgewezen omdat dit gebaseerd is op een veronderstelling die niet door bewijsmateriaal wordt gesteund. Indien geen maatregelen worden genomen, zou de bedrijfstak van de Gemeenschap gedwongen kunnen worden tot stopzetting van zijn productie. In dat geval zou het aantal leveranciers in de Gemeenschap nog verder afnemen en zouden de overgebleven producenten van deze situatie gebruik kunnen maken om hun prijzen te verhogen.

(163) Gezien het bovenstaande is de voorlopige conclusie dat voorlopige compenserende maatregelen ertoe zouden bijdragen de keuzevrijheid van de verwerkende bedrijven en de concurrentie in de Gemeenschap in stand te houden.

8. Conclusie inzake het belang van de Gemeenschap

(164) Op basis van het bovenstaande wordt voorlopig geconcludeerd dat er geen dwingende redenen zijn om op grond van het belang van de Gemeenschap in dit geval geen compenserende rechten vast te stellen.

H. VOORLOPIGE COMPENSERENDE MAATREGELEN

1. Schadeniveau

(165) Om verdere schade door de invoer van gesubsidieerde producten te voorkomen werd het dienstig geacht compenserende maatregelen te nemen in de vorm van voorlopige rechten.

(166) Bij het vaststellen van de hoogte van deze rechten heeft de Commissie rekening gehouden met de subsidie- en schademarges en het bedrag aan rechten dat nodig is om de door subsidiëring veroorzaakte schade weg te nemen.

(167) De Commissie heeft derhalve niet-schadeveroorzakende prijzen vastgesteld door de productiekosten van de bedrijfstak van de Gemeenschap te nemen (zonder rekening te houden met de uitzonderlijke kosten in verband met de moeilijkheden van Sorochimie in de lijmsector of de aanloopkosten van Quimigal) en daaraan een winstmarge van 6 % toe te voegen. Deze winstmarge wordt beschouwd als redelijk en haalbaar voor een dergelijke ondernemingen in de chemische sector. De niet-schadeveroorzakende prijs werd vergeleken met de prijzen van de met dumping en subsidie ingevoerde producten die in het kader van de vaststelling van de prijsonderbieding (zie hierboven) waren gebruikt. Voor de vaststelling van de schademarge werden de gevonden verschillen vervolgens uitgedrukt in procenten van de totale cif-invoerwaarde.

2. Voorlopige maatregelen

(168) Omdat de schademarge hoger is dan de subsidiemarge dienen de voorlopige maatregelen overeen te stemmen met de subsidiemarge. Het recht bedraagt daarom:

India (alle ondernemingen): 9,2 %

I. SLOTBEPALING

(169) Gelet op de beginselen van een behoorlijk bestuur dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen de belanghebbenden die zich binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn bij de Commissie hebben aangemeld, schriftelijk opmerkingen kunnen maken en kunnen vragen te worden gehoord. Voorts dient te worden opgemerkt dat alle bevindingen betreffende de instelling van rechten in het kader van deze verordening voorlopig zijn en in het kader van een eventueel voorstel van de Commissie tot instelling van een definitief recht herzien kunnen worden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een voorlopig compenserend recht ingesteld op de invoer van sulfanilzuur, ingedeeld onder GN-code ex 2921 42 10 (Taric-code 2921 42 10 60 ) van oorsprong uit India.

2. Het voorlopige compenserende recht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens-Gemeenschap, vóór inklaring bedraagt 9,2 %.

3. Tenzij anders vermeld, zijn de bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

4. Bij het in het vrije verkeer brengen in de Gemeenschap van het in lid 1 bedoelde product dient zekerheid te worden gesteld ten bedrage van het voorlopig recht.

Artikel 2

Onverminderd artikel 30 van Verordening (EG) nr. 2026/97 kunnen belanghebbenden, binnen 20 dagen na de inwerkingtreding van deze verordening, verzoeken in kennis te worden gesteld van de voornaamste gegevens en overwegingen op basis waarvan deze verordening werd vastgesteld, hun standpunt schriftelijk bekend maken en verzoeken om door de Commissie te worden gehoord.

Overeenkomstig artikel 31, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2026/97 kunnen belanghebbenden, binnen één maand na de inwerkingtreding van deze verordening, opmerkingen doen toekomen over de toepassing ervan.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 1 van deze verordening is vier maanden van toepassing.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 3 april 2002.

Voor de Commissie

Pascal Lamy

Lid van de Commissie

(1) PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1.

(2) PB C 190 van 6.7.2001, blz. 5.

(3) PB C 190 van 6.7.2001, blz. 2.