(56)

De derde procedure werd ingeleid om de volgende cumulatieve redenen: a) in de gegevens die de Griekse autoriteiten hebben verstrekt, hebben zij, zoals bij de eerste twee inleidingen van de procedure, te kennen gegeven dat de bedragen van de betrokken steun naar alle waarschijnlijkheid onder de „de minimis”-regel vielen; naast het feit dat de „de minimis”-regel tot 1 januari 2005 niet voor de landbouwsector gold, beschikte de Commissie over geen enkel gegeven op basis waarvan zij kon bepalen in welke mate de bedragen die de landbouwbedrijven hadden ontvangen op grond van de besluiten die de rechtsgrondslag van de betrokken steunregeling vormden, onder het toepassingsgebied konden vallen van Verordening (EG) nr. 1860/2004; b) aangezien de betrokken ministeriële besluiten bedoeld waren voor ondernemingen in moeilijkheden, moesten de steunmaatregelen worden getoetst aan de diverse voorschriften voor de redding en herstructurering van ondernemingen in moeilijkheden die van toepassing waren vanaf de inwerkingtreding van het eerste van die besluiten; de beschikbare gegevens volstonden evenwel niet om na te gaan in hoeverre die voorschriften in acht werden genomen; c) voor de industriële en de ambachtelijke sector en het hotelwezen gold de „de minimis”-regel inderdaad wel, maar aangezien de Griekse autoriteiten geen gegevens hadden verstrekt over het aantal begunstigden van de steunmaatregelen en de maxima van de „de minimis”-steun over een periode van drie jaar worden berekend en niet voor een specifieke actie, kon onmogelijk worden nagegaan in hoeverre de steunmaatregelen waarin de genoemde besluiten voorzagen, werkelijk onder de „de minimis”-regel konden vallen; in die context moesten de steunmaatregelen ook worden getoetst aan de diverse voorschriften voor de redding en herstructurering van ondernemingen in moeilijkheden die van toepassing waren vanaf de inwerkingtreding van het eerste van de genoemde besluiten; de beschikbare gegevens volstonden evenwel niet om na te gaan in hoeverre die voorschriften in acht werden genomen; d) in de mijnbouw- en scheepvaartsector was de „de minimis”-regel pas van toepassing na de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op „de minimis”-steun (18); om de onder c) vermelde redenen moest de steun evenwel ook worden getoetst aan de diverse voorschriften voor de redding en herstructurering van ondernemingen in moeilijkheden die van toepassing waren vanaf de inwerkingtreding van het eerste van de genoemde besluiten; de beschikbare gegevens volstonden evenwel niet om uit te maken in hoeverre die voorschriften in acht werden genomen; e) in de sector van het zeevervoer gold er geen „de minimis”-regel; de steunmaatregelen moesten ook worden getoetst aan de diverse voorschriften voor de redding en herstructurering van ondernemingen in moeilijkheden die van toepassing waren vanaf de inwerkingtreding van het eerste van de genoemde besluiten; de beschikbare gegevens volstonden evenwel niet om na te gaan in hoeverre die voorschriften in acht werden genomen· f) in geen enkele van de genoemde sectoren volstonden de beschikbare gegevens om na te gaan in hoeverre de staatsgarantie werd verleend overeenkomstig de diverse voorschriften betreffende steunmaatregelen van de staten in de vorm van garanties die van toepassing waren vanaf de inwerkingtreding van het eerste van de genoemde besluiten; g) Besluit nr. 2041901 van 16 mei 1989 en de in de overwegingen 51 en 52 genoemde besluiten voorzien in steun voor andere nomoi dan Rodopi, Evros en Xanthi en het kon niet worden uitgemaakt in hoeverre de daarin opgenomen interventieregeling een uitbreiding vormde van de regeling voor de drie genoemde nomoi, dan wel een aparte regeling; in elk geval kon op basis van de beschikbare gegevens ook niet worden nagegaan of de voorschriften voor de steunmaatregelen van de staten (voorschriften voor regionale steunmaatregelen of de „de minimis”-regel) in acht werden genomen; h) in de veronderstelling dat de onder g) genoemde ministeriële besluiten een uitbreiding vormden van de in de nomoi Rodopi, Evros en Xanthi toegepaste interventieregeling, was het niet mogelijk te bepalen of de beoogde steunmaatregelen onder de „de minimis”-regel konden vallen of verenigbaar konden worden geacht met de voorschriften voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden; i) in de veronderstelling dat de onder g) genoemde ministeriële besluiten een afzonderlijke interventieregeling vormden, moest, bij gebrek aan preciseringen hieromtrent in die besluiten, de verenigbaarheid worden onderzocht van de toepassing van die regeling op gezonde ondernemingen en op ondernemingen in moeilijkheden; dit onderzoek leverde de volgende resultaten op: (i) voor ondernemingen in moeilijkheden kon niet worden uitgemaakt in hoeverre de beoogde steunmaatregelen onder de „de minimis”-regel konden vallen of verenigbaar konden worden geacht met de voorschriften voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, (ii) voor gezonde ondernemingen kon niet worden uitgemaakt in hoeverre het bedrijfskapitaal dat dankzij een lening met de toegestane rentesubsidie werd gevormd, is gebruikt voor de financiering van investeringen die subsidiabel waren overeenkomstig de regelgeving van de Unie betreffende regionale steun.