28)

In deel II, titel II, hoofdstuk II, wordt de volgende sectie ingevoegd: „Sectie I bis Voorschriften voor producentenorganisaties, brancheorganisaties en producentengroeperingen in de sector groenten en fruit Subsectie I Statuten en erkenning van producentenorganisaties Artikel 125 bis Statuten van producentenorganisaties 1. Op grond van de statuten van een producentenorganisatie in de sector groenten en fruit zijn de aangesloten producenten met name verplicht: a) de door de producentenorganisatie vastgestelde voorschriften inzake verstrekking van productiegegevens, productie, afzet en milieubescherming toe te passen; b) met betrekking tot de productie van een bepaald bedrijf van een in artikel 122, onder a), iii), bedoeld product bij niet meer dan één producentenorganisatie te zijn aangesloten; c) hun volledige productie via de producentenorganisatie te verkopen; d) de door de producentenorganisatie voor statistische doeleinden gevraagde inlichtingen te verstrekken, met name met betrekking tot het areaal, de geoogste hoeveelheden, de opbrengst en de rechtstreekse verkoop; e) de in de statuten vastgestelde financiële bijdragen voor de oprichting en de financiering van het in artikel 103 ter bedoelde actiefonds te betalen. 2. Onverminderd lid 1, onder c), mogen de aangesloten producenten met toestemming van de producentenorganisatie en in overeenstemming met de door de producentenorganisatie vastgestelde voorwaarden: a) hun productie en/of producten op hun bedrijf en/of buiten hun bedrijf rechtstreeks aan consumenten verkopen voor persoonlijk gebruik, binnen de grenzen van een percentage dat door de lidstaten op ten minste 10 wordt gesteld; b) zelf of via een andere, door hun eigen organisatie aan te wijzen producentenorganisatie, hoeveelheden producten verkopen die slechts een marginaal deel vertegenwoordigen van het volume van de verhandelbare productie van hun organisatie; c) zelf of via een andere, door hun eigen organisatie aan te wijzen producentenorganisatie, producten afzetten die, gezien de kenmerken ervan, normaliter niet onder de handelsactiviteiten van de eigen producentenorganisatie vallen. 3. De statuten van de producentenorganisatie voorzien ook in: a) procedures voor de vaststelling, de goedkeuring en de wijziging van de in lid 1 bedoelde regels; b) het opleggen aan de leden van financiële bijdragen voor de financiering van de producentenorganisatie; c) voorschriften op grond waarvan de aangesloten producenten op democratische wijze toezicht kunnen uitoefenen op hun organisatie en haar besluiten; d) sancties bij overtreding van de statutaire verplichtingen, met name bij niet-betaling van de financiële bijdragen, of van de door de producentenorganisatie vastgestelde voorschriften; e) voorschriften inzake de toelating van nieuwe leden, met name met betrekking tot de minimumduur van het lidmaatschap; f) de voor de werking van de organisatie vereiste boekhoudkundige en budgettaire voorschriften. 4. Producentenorganisaties in de sector groenten en fruit worden geacht in economische aangelegenheden op te treden in naam van, en namens, hun leden. Artikel 125 ter Erkenning 1. De lidstaten erkennen als producentenorganisatie in de sector groenten en fruit in de zin van deze verordening alle rechtspersonen of duidelijk omschreven onderdelen ervan die een verzoek om erkenning indienen, op voorwaarde dat: a) zij streven naar milieuvriendelijke teeltmethoden, productietechnieken en afvalbeheerspraktijken, om met name de kwaliteit van het water, de bodem en het landschap te beschermen en de biodiversiteit te behouden of te bevorderen, en het bewijs leveren dat zij voldoen aan de in de artikelen 122 en 125 bis vastgestelde eisen; b) zij een minimumaantal leden hebben en over een door de lidstaten vast te stellen minimale hoeveelheid van of waarde aan afzetbare producten beschikken en daarvan het bewijs leveren; c) voldoende bewijs voorhanden is dat zij in staat zijn hun werk naar behoren te verrichten, vanuit het oogpunt van duur, efficiëntie en concentratie van het aanbod, waarbij de lidstaten kunnen besluiten welke producten, of groepen van producten als bedoeld in artikel 122, onder a), iii), door de producentenorganisatie hiertoe moeten worden bestreken; d) zij hun leden daadwerkelijk in staat stellen technische bijstand te verkrijgen om milieuvriendelijk te produceren; e) zij zo nodig daadwerkelijk technische hulpmiddelen voor de verzameling, de opslag, de verpakking en de afzet van de producten ter beschikking van hun leden stellen; f) zij hun activiteiten commercieel en boekhoudkundig correct beheren, en g) zij op een bepaalde markt geen machtspositie innemen, tenzij dit nodig is voor het bereiken van de doelstellingen van artikel 33 van het Verdrag. 2. De lidstaten: a) nemen, binnen drie maanden na de indiening van een met alle relevante bewijsstukken vergezeld erkenningsverzoek, een besluit inzake de erkenning van een producentenorganisatie; b) verrichten op gezette tijden controles om zich ervan te verzekeren dat de producentenorganisaties het bepaalde in dit hoofdstuk naleven, leggen de producentenorganisaties sancties op bij niet-naleving van of onregelmatigheden betreffende de bepalingen van deze verordening en besluiten zo nodig hun erkenning in te trekken; c) delen elk besluit inzake de verlening, weigering of intrekking van een erkenning eenmaal per jaar aan de Commissie mee. Subsectie II Unies van producentenorganisaties — Producentengroeperingen Artikel 125 quater Unies van producentenorganisaties in de sector groenten en fruit Een unie van producentenorganisaties in de sector groenten en fruit wordt opgericht op initiatief van erkende producentenorganisaties en mag de in deze verordening bedoelde werkzaamheden van een producentenorganisatie verrichten. De lidstaten kunnen op verzoek een unie van producentenorganisaties erkennen indien: a) de lidstaat de unie in staat acht deze werkzaamheden daadwerkelijk te verrichten, en b) de unie op een bepaalde markt geen machtspositie inneemt, tenzij dit nodig is voor het bereiken van de doelstellingen van artikel 33 van het Verdrag. Artikel 125 bis, lid 4, is van overeenkomstige toepassing. Artikel 125 quinquies Uitbesteding De lidstaten mogen een erkende producentenorganisatie in de sector groenten en fruit of een erkende unie van producentenorganisaties in die sector toestaan haar werkzaamheden uit te besteden, ook aan filialen, indien de lidstaat voldoende bewijs krijgt dat dit een juiste manier is om de doelstellingen van die producentenorganisatie of die unie van producentenorganisaties te bereiken. Artikel 125 sexies Producentengroeperingen in de sector groenten en fruit 1. In de lidstaten die op of na 1 mei 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden, in de ultraperifere gebieden van de Gemeenschap als bedoeld in artikel 299, lid 2, van het Verdrag of op de kleinere eilanden in de Egeïsche Zee als bedoeld in artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1405/2006 kunnen producentengroeperingen als rechtspersoon of een duidelijk omschreven deel van een rechtspersoon, worden gevormd op initiatief van landbouwers die één of meer producten van de sector groenten en fruit en/of dergelijke, uitsluitend voor verwerking bestemde, producten telen, waarbij het de bedoeling is dat de producentengroepering wordt erkend als producentenorganisatie. Dergelijke producentengroeperingen kunnen gedurende een overgangsperiode de tijd krijgen om aan de in artikel 122 vastgestelde eisen voor erkenning als producentenorganisatie te voldoen. Hiertoe dienen deze producentengroeperingen bij de betrokken lidstaat een gefaseerd erkenningsprogramma in, bij de goedkeuring waarvan de in de tweede alinea bedoelde overgangsperiode begint te lopen en de betrokken groepering voorlopig wordt erkend. De overgangsperiode duurt ten hoogste vijf jaar. 2. Voordat zij het erkenningsprogramma aanvaarden, stellen de lidstaten de Commissie in kennis van hun voornemen, alsmede van de te verwachten financiële consequenties daarvan. Subsectie III Uitbreiding van de voorschriften tot producenten van een economische regio Artikel 125 septies Uitbreiding van de voorschriften 1. Als een producentenorganisatie in de sector groenten en fruit die werkzaam is in een bepaalde economische regio, voor een bepaald product representatief wordt geacht voor de productie en de producenten in die regio, kan de betrokken lidstaat op verzoek van de producentenorganisatie de volgende voorschriften verbindend verklaren voor in die economische regio gevestigde producenten die niet bij de producentenorganisatie zijn aangesloten: a) de in artikel 125 bis, lid 1, onder a), bedoelde voorschriften, b) de voorschriften ter uitvoering van de in artikel 103 quater, lid 2, onder c), bedoelde maatregelen. De eerste alinea is van toepassing op voorwaarde dat deze voorschriften: a) sinds ten minste één verkoopseizoen van toepassing zijn, b) zijn opgenomen in de uitputtende lijst in bijlage XVI bis, c) voor niet meer dan drie verkoopseizoenen verbindend zijn verklaard. De in de tweede alinea, onder a), bedoelde voorwaarde geldt evenwel niet als het gaat om de voorschriften die worden genoemd in de punten 1, 3 en 5 van bijlage XVI bis. In dat geval mag de uitbreiding van de voorschriften voor niet meer dan één verkoopseizoen gelden. 2. Onder „economische regio” in de zin van deze subsectie wordt verstaan een geografische zone die bestaat uit aan elkaar grenzende of naburige productiegebieden met homogene productie- en afzetomstandigheden. De lidstaten delen de Commissie een lijst van de economische regio's mee. Binnen een maand na de datum van de mededeling keurt de Commissie de lijst goed of bepaalt zij na overleg met de betrokken lidstaat welke wijzigingen de lidstaat daarin moet aanbrengen. De Commissie maakt de goedgekeurde lijst op de door haar passend geachte wijze bekend. 3. Een producentenorganisatie wordt als representatief in de zin van lid 1 beschouwd wanneer ten minste 50 % van de producenten van de economische regio waarin zij werkzaam is, bij haar is aangesloten en zij ten minste 60 % van het volume van de productie van die regio voor haar rekening neemt. Onverminderd lid 5 wordt bij het berekenen van deze percentages geen rekening gehouden met producenten of productie van biologische producten die tot en met 31 december 2008 onder Verordening (EEG) nr. 2092/91 en vanaf 1 januari 2009 onder Verordening (EG) nr. 834/2007 vallen. 4. De voorschriften die verbindend worden verklaard voor alle producenten van een bepaalde economische regio: a) mogen geen schade toebrengen aan andere producenten in de betrokken lidstaat of in de Gemeenschap; b) gelden, met uitzondering van de in artikel 125 bis, lid 1, onder a), bedoelde voorschriften inzake de verstrekking van productiegegevens, niet voor producten die in het kader van een vóór het begin van het verkoopseizoen gesloten contract voor verwerking worden geleverd, tenzij zij daar uitdrukkelijk op van toepassing zijn; c) mogen niet onverenigbaar zijn met de vigerende communautaire en nationale regelgeving. 5. De voorschriften mogen niet verbindend worden verklaard voor producenten van tot en met 31 december 2008 onder Verordening (EEG) nr. 2092/91 en vanaf 1 januari 2009 onder Verordening (EG) nr. 834/2007 vallende biologische producten, tenzij een dergelijke maatregel is aanvaard door ten minste 50 % van deze producenten in de economische regio waarin de producentenorganisatie werkzaam is, en die organisatie ten minste 60 % van de betrokken productie van die regio voor haar rekening neemt. Artikel 125 octies Kennisgeving De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de voorschriften die zij voor alle producenten van een bepaalde economische regio op grond van artikel 125 septies, lid 1, verbindend hebben verklaard. De Commissie maakt de goedgekeurde lijst bekend op de door haar passend geachte wijze. Artikel 125 nonies Intrekking van de uitbreiding van de voorschriften De Commissie besluit dat een lidstaat een door hem overeenkomstig artikel 125 septies, lid 1, vastgestelde uitbreiding van de voorschriften moet intrekken: a) wanneer zij constateert dat door die uitbreiding de mededinging in een wezenlijk deel van de interne markt wordt uitgesloten of het vrije handelsverkeer wordt belemmerd, dan wel de doelstellingen van artikel 33 van het Verdrag in gevaar worden gebracht; b) wanneer zij constateert dat artikel 81, lid 1, van het Verdrag van toepassing is op de tot andere producenten uitgebreide voorschriften. Het besluit van de Commissie inzake deze voorschriften geldt pas vanaf de datum waarop zij dit constateert; c) wanneer zij na controles constateert dat het bepaalde in deze subsectie niet in acht is genomen. Artikel 125 decies Financiële bijdragen van niet-aangesloten producenten Wanneer artikel 125 septies, lid 1, wordt toegepast, kan de betrokken lidstaat op grond van ingediende bewijsstukken bepalen dat niet-aangesloten producenten aan de producentenorganisatie een bedrag verschuldigd zijn dat gelijk is aan het door de leden betaalde gedeelte van de financiële bijdragen dat dient voor de financiering van: a) de administratiekosten die verbonden zijn aan de toepassing van de in artikel 125 septies, lid 1, bedoelde voorschriften; b) de kosten van acties van de producentenorganisatie of de unie van producentenorganisaties op het gebied van onderzoek, marktonderzoek en afzetbevordering, wanneer deze acties aan alle producenten van de regio ten goede komen. Artikel 125 undecies Uitbreiding van de voorschriften van unies van producentenorganisaties In deze subsectie geldt een verwijzing naar producentenorganisaties ook als verwijzing naar erkende unies van producentenorganisaties. Subsectie IV Brancheorganisaties in de sector groenten en fruit Artikel 125 duodecies Erkenning en intrekking daarvan 1. Indien de structuren van de lidstaat zulks rechtvaardigen, kunnen de lidstaten de op hun grondgebied gevestigde rechtspersonen die daarom op gepaste wijze verzoeken, erkennen als brancheorganisatie in de sector groenten en fruit op voorwaarde dat die organisaties: a) hun werkzaamheden uitoefenen in één of meer regio's van de betrokken lidstaat; b) in de betrokken regio of regio's een belangrijk gedeelte van de productie, de verhandeling en/of de verwerking van groenten en fruit en verwerkte producten op basis van groenten en fruit voor hun rekening nemen, en zij, indien zij hun werkzaamheden in meer dan één regio uitoefenen, het bewijs leveren van een minimumrepresentativiteit voor elke bij hen aangesloten branche in elke betrokken regio; c) twee of meer van de in artikel 123, lid 3, onder c), genoemde activiteiten uitoefenen; d) zelf geen groenten en fruit of verwerkte groenten en fruit produceren, verwerken of afzetten; e) niet zijn aangesloten bij overeenkomsten, besluiten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen als bedoeld in artikel 176 bis, lid 4. 2. Alvorens een brancheorganisatie te erkennen, delen de lidstaten de Commissie mee welke organisaties een verzoek om erkenning hebben ingediend en verstrekken zij alle relevante gegevens betreffende de representativiteit en de activiteiten van deze organisaties, alsmede alle andere voor de erkenning vereiste beoordelingsfactoren. De Commissie kan binnen twee maanden na deze kennisgeving bezwaar maken tegen de erkenning. 3. De lidstaten: a) nemen binnen drie maanden na indiening van een met alle nodige bewijsstukken gestaafd verzoek een besluit inzake de erkenning; b) verrichten op gezette tijden controles om zich ervan te verzekeren dat de brancheorganisaties voldoen aan de erkenningsregels en -voorwaarden, leggen sancties op aan brancheorganisaties bij niet-naleving van of onregelmatigheden betreffende het bepaalde in deze verordening en besluiten zo nodig hun erkenning in te trekken; c) trekken de erkenning in als: i) niet meer wordt voldaan aan de in deze subsectie vastgestelde erkenningsregels en -voorwaarden; ii) de brancheorganisatie zich aansluit bij één van de overeenkomsten, besluiten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen als bedoeld in artikel 176 bis, lid 4, onverminderd de uit hoofde van de nationale wetgeving op te leggen sancties; iii) de brancheorganisatie niet voldoet aan de in artikel 176 bis, lid 2, genoemde kennisgevingsverplichting; d) delen elk besluit inzake de verlening, weigering of intrekking van een erkenning binnen twee maanden aan de Commissie mee. 4. De Commissie bepaalt hoe en hoe vaak de lidstaten bij de Commissie verslag moeten uitbrengen over de werkzaamheden van de brancheorganisaties. De Commissie kan een lidstaat naar aanleiding van controles verzoeken de erkenning in te trekken. 5. De erkenning houdt de machtiging in om, met inachtneming van de bepalingen van deze verordening, de in lid 123, lid 3, onder c), omschreven activiteiten uit te oefenen. 6. De Commissie maakt op de door haar passend geachte wijze een lijst van de erkende brancheorganisaties bekend, met vermelding van de economische sfeer of regio waarin zij werkzaam zijn en van de in de zin van artikel 125 terdecies verrichte activiteiten. Intrekkingen van erkenningen worden eveneens bekendgemaakt. Artikel 125 terdecies Uitbreiding van de voorschriften 1. Als een brancheorganisatie die in één of meer regio's van een lidstaat werkzaam is, representatief wordt geacht voor de productie, de verhandeling of de verwerking van een bepaald product, kan de betrokken lidstaat op verzoek van die brancheorganisatie bepaalde overeenkomsten, besluiten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen van die organisatie voor een beperkte periode verbindend verklaren voor individuele marktdeelnemers of groeperingen van marktdeelnemers, die in de betrokken regio of regio's werkzaam zijn en die niet bij deze organisatie zijn aangesloten. 2. Een brancheorganisatie wordt als representatief in de zin van lid 1 beschouwd wanneer zij ten minste twee derde van de productie, de verhandeling of de verwerking van het betrokken product of de betrokken producten in de betrokken regio of regio's van een lidstaat voor haar rekening neemt. Wanneer wordt verzocht de voorschriften verbindend te verklaren voor andere marktdeelnemers in meer dan één regio, moet de brancheorganisatie het bewijs leveren van een bepaalde minimumrepresentativiteit voor elke bij haar aangesloten branche in elke betrokken regio. 3. De voorschriften waarvoor om uitbreiding tot andere marktdeelnemers kan worden verzocht: a) hebben betrekking op een van onderstaande onderwerpen: i) informatie over productie en markt, ii) productievoorschriften die strenger zijn dan de in de communautaire of nationale regelgeving vastgestelde voorschriften, iii) de opstelling van met de communautaire regelgeving verenigbare standaardcontracten, iv) voorschriften inzake de afzet, v) voorschriften inzake milieubescherming, vi) maatregelen om het potentieel van producten te bevorderen en optimaal te benutten, vii) maatregelen ter bescherming van de biologische landbouw, oorsprongsbenamingen, kwaliteitslabels en geografische aanduidingen; b) zijn sinds ten minste één verkoopseizoen van toepassing; c) mogen voor ten hoogste drie verkoopseizoenen verbindend worden verklaard; d) mogen geen schade toebrengen aan andere marktdeelnemers in de betrokken lidstaat of in de Gemeenschap. De in de eerste alinea, onder b), bedoelde voorwaarde geldt evenwel niet als het gaat om de voorschriften die worden genoemd in de punten 1, 3 en 5 van bijlage XVI bis. In dat geval mag de uitbreiding van de voorschriften voor niet meer dan één verkoopseizoen gelden. 4. De in lid 3, onder a), ii), iv) en v), genoemde voorschriften mogen niet afwijken van die in bijlage XVI bis. De in lid 3, onder a), ii), genoemde voorschriften gelden niet voor producten die buiten de in lid 1 bedoelde regio of regio's zijn geproduceerd. Artikel 125 quaterdecies Kennisgeving en intrekking van de uitbreiding van de voorschriften 1. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de voorschriften die zij op grond van artikel 125 terdecies, lid 1, voor alle marktdeelnemers van één of meer regio's verbindend hebben verklaard. De Commissie maakt deze voorschriften op de door haar passend geachte wijze bekend. 2. Alvorens de voorschriften bekend te maken, stelt de Commissie het bij artikel 195 opgerichte comité op de hoogte van elke kennisgeving betreffende een uitbreiding van brancheovereenkomsten. 3. De Commissie beslist dat de lidstaat de door hem vastgestelde uitbreiding moet intrekken in de in artikel 125 nonies bedoelde gevallen. Artikel 125 quindecies Financiële bijdragen van niet-aangesloten producenten Wanneer voorschriften voor één of meer producten worden uitgebreid en wanneer één of meer van de in artikel 125 terdecies, lid 3, onder a), bedoelde activiteiten door een erkende brancheorganisatie worden verricht en van algemeen economisch belang zijn voor de marktdeelnemers wier activiteiten met één of meer van de betrokken producten verband houden, kan de lidstaat die de erkenning heeft verleend, bepalen dat ook de niet bij de brancheorganisatie aangesloten individuele marktdeelnemers of groeperingen die voordeel hebben bij deze activiteiten, de volle door de leden betaalde financiële bijdrage of een gedeelte daarvan aan de brancheorganisatie moeten betalen voor zover die financiële bijdragen dienen voor de financiering van de rechtstreeks uit de betrokken activiteiten voortvloeiende kosten.”.