ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
„3.

Voor ongewenste stoffen in de zin van Richtlijn 2002/32/EG, met inbegrip van dioxinen en dioxineachtige PCB's, wordt een product dat bedoeld is voor het voederen van dieren als niet in overeenstemming met het vastgestelde maximumgehalte beschouwd als het resultaat van de analyse dat maximumgehalte overschrijdt, met inachtneming van de uitgebreide meetonzekerheid en de correctie voor de terugvinding. Aan de hand van de gemeten concentratie, gecorrigeerd voor de terugvinding en na aftrek van de uitgebreide meetonzekerheid, wordt nagegaan of aan het maximumgehalte wordt voldaan. Dit geldt alleen als de meetonzekerheid en de correctie voor de terugvinding voor de gebruikte analysemethode kunnen worden bepaald (dus bijvoorbeeld niet voor microscopisch onderzoek). Het analyseresultaat wordt als volgt weergegeven (voorzover de meetonzekerheid en het terugvindingspercentage voor de gebruikte analysemethode kunnen worden bepaald): a) al dan niet gecorrigeerd voor de terugvinding, waarbij de wijze van weergeven en het terugvindingspercentage moeten worden vermeld; b) als „x ± U”, waarbij x het analyseresultaat is en U de uitgebreide meetonzekerheid, met een dekkingsfactor 2, zodat een betrouwbaarheidsniveau van ongeveer 95 % wordt verkregen.”.
2)

Bijlage II wordt als volgt gewijzigd: a) in regel 26.1, hoofdstuk B, deel I, wordt „Bevestigingspunten veiligheidsgordels” vervangen door „Bevestigingspunten veiligheidsgordels (1); b) deel II.C van hoofdstuk B wordt vervangen door het volgende: „Deel II.C Overeenstemming met de genormaliseerde OESO-codes De (complete) testrapporten overeenkomstig de onderstaande OESO-codes kunnen worden gebruikt als alternatief voor de testrapporten die overeenkomstig de bijzondere richtlijnen zijn opgesteld. In de tabel van deel I vermeld nummer (bijzondere richtlijnen) Onderwerp OESO-code (2) 10.1. 77/536/EEG Officiële tests van de kantelbeveiligingsinrichting van landbouw- of bosbouwtrekkers (dynamische proef) Code 3 26.1. 76/115/EEG 16.1. 79/622/EEG Officiële tests van de kantelbeveiligingsinrichting van landbouw- of bosbouwtrekkers (statische proef) Code 4 26.1. 76/115/EEG 19.1. 86/298/EEG Officiële tests van de kantelbeveiligingsinrichting aan de achterzijde van land- of bosbouwsmalspoortrekkers op wielen Code 7 26.1. 76/115/EEG 21.1. 87/402/EEC Officiële tests van de kantelbeveiligingsinrichting aan de voorzijde van land- of bosbouwsmalspoortrekkers op wielen Code 6 26.1. 76/115/EEG BR (3) Officiële tests van de kantelbeveiligingsinrichting van landbouw- of bosbouwtrekkers op rupsbanden Code 8 26.1. 76/115/EEG
„4.3.8.

Voor zitplaatsen die uitsluitend bestemd zijn om te worden gebruikt als het voertuig stilstaat, alsook voor zitplaatsen van een voertuig dat niet onder de punten 4.3.1 tot en met 4.3.5 valt, zijn geen bevestigingspunten voor veiligheidsgordels vereist. Indien het voertuig is uitgerust met bevestigingspunten voor dergelijke zitplaatsen, moeten deze bevestigingspunten voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn. Een bevestigingspunt dat uitsluitend is bestemd om te worden gebruikt in combinatie met een veiligheidsgordel voor gehandicapten, of enig ander beveiligingssysteem als vermeld in artikel 2 bis van Richtlijn 77/541/EEG van de Raad van 28 juni 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake veiligheidsgordels en bevestigingssystemen in motorvoertuigen (7), hoeft echter niet te voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn op voorwaarde dat het ontworpen en gebouwd is overeenkomstig nationale wettelijke voorschriften om te voorzien in het hoogste praktische niveau van veiligheid.
(1)

In zijn conclusies van 5 juni 2003 betreffende de bevordering van het imago van het zeevervoer in de Gemeenschap en het interesseren van jongeren voor beroepen in de zeevaart benadrukte de Raad de noodzaak om de professionele mobiliteit van zeevarenden binnen de Europese Unie te stimuleren, waarbij in het bijzonder de nadruk moet worden gelegd op de procedures voor de erkenning van de bewijzen van beroepsbekwaamheid, en tegelijkertijd de volledige naleving moet worden gewaarborgd van de voorschriften van het Verdrag van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van 1978 in zijn bijgewerkte versie (STCW-Verdrag).
2)

Het volgende artikel wordt ingevoegd: „Artikel 3 bis 1. De installatie van zijdelings gerichte zitplaatsen is verboden in voertuigen van de categorieën M1, N1, M2 (van de klassen III of B) en M3 (van de klassen III of B). 2. Lid 1 is niet van toepassing op ambulances of op de in artikel 8, lid 1, eerste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG genoemde voertuigen. 3. Lid 1 is evenmin van toepassing op voertuigen van categorie M3 (van de klassen III of B) met een technisch toegestaan maximumgewicht in beladen toestand van meer dan 10 ton, waarin zijdelings gerichte zitplaatsen achterin het voertuig bijeen zijn geplaatst tot een zitgroep met maximaal tien plaatsen. Deze zijdelings gerichte zitplaatsen moeten ten minste zijn uitgerust met een hoofdsteun en een tweepuntsgordel met oprolmechanisme waarvoor overeenkomstig Richtlijn 77/541/EEG van de Raad (8) een typegoedkeuring is afgegeven. De verankering van deze veiligheidsgordels dient in overeenstemming te zijn met Richtlijn 76/115/EEG van de Raad (9). Deze vrijstelling geldt voor een periode van vijf jaar vanaf 20 oktober 2005. Deze periode kan verlengd worden als er betrouwbare ongevallenstatistieken beschikbaar zijn en de bevestigingssystemen verder zijn ontwikkeld.
(3)

In zijn resolutie van 18 februari 1986 over gemeenschappelijke maatregelen ter vermindering van het aantal verkeersongevallen in het kader van het jaar van de verkeersveiligheid in de Gemeenschap (3) heeft het Europees Parlement benadrukt dat het noodzakelijk is het dragen van de veiligheidsgordel verplicht te stellen voor alle inzittenden, inclusief kinderen, behalve in het openbaar vervoer. Met het oog op de verplichte installatie van veiligheidsgordels en/of beveiligingssystemen moet dan ook een onderscheid worden gemaakt tussen bussen voor het openbaar vervoer en andere voertuigen.
(1)

In bijlage XX bij Richtlijn 2004/17/EG is bepaald, dat de in de artikelen 41, 42, 43 en 63 van die richtlijn bedoelde aankondigingen moeten worden toegezonden in het formaat dat is voorgeschreven bij Richtlijn 2001/78/EG van de Commissie van 13 september 2001 tot wijziging van bijlage IV van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad, van de bijlagen IV, V en VI van Richtlijn 93/37/EEG van de Raad, van de bijlagen III en IV van Richtlijn 92/50/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/52/EG, alsmede van de bijlagen XII tot en met XV, XVII en XVIII van Richtlijn 93/38/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/4/EG (richtlijn over het gebruik van standaardformulieren bij de bekendmaking van aankondigingen van overheidsopdrachten) (3). In bijlage VIII bij Richtlijn 2004/18/EG is eveneens bepaald, dat de in de artikelen 35, 58, 64 en 69 van die richtlijn bedoelde aankondigingen moeten worden toegezonden in het formaat dat bij Richtlijn 2001/78/EG is voorgeschreven.
Uit het onderzoek naar daminozide zijn enkele vragen naar voren gekomen waarover de EFSA zich heeft gebogen. Het Wetenschappelijk Panel voor de gezondheid van gewassen, gewasbeschermingsmiddelen en de residuen daarvan (PPR-panel) van de EFSA werd verzocht zich uit te spreken over het mechanisme van de kankervorming bij knaagdieren na toediening van 1,1-dimethylhydrazide (UDMH) en werd gevraagd te vermelden of er voor dit effect al dan niet een drempelwaarde kon worden afgeleid. Zo ja, werd het panel verzocht deze waarde aan te geven. Met betrekking tot de gestelde vragen is het PPR-panel tot de conclusie (4) gekomen dat op basis van de beschikbare gegevens niet kan worden vastgesteld volgens welk mechanisme UDMH bij knaagdieren kanker verwekt. In-vitro-onderzoek leverde geen aanwijzingen op voor genotoxiciteit van zuivere of tegen oxidatie beschermde UDMH en in-vivo-onderzoek is niet beschikbaar. Bovendien heeft het PPR-panel een kennelijke discrepantie vastgesteld: uit langetermijnstudies is gebleken dat daminozide geen kanker verwekt bij ratten en muizen bij doses die normaal leiden tot de interne metabolische productie van UDMH-doses die ten minste een orde van grootte hoger zijn dan de doses die bij directe proeven tot kanker leiden. Bovendien bleek in een studie dat de N7-methylering van guanine 50 keer hoger was na de orale toediening van UDMH aan ratten, in vergelijking met de analoge gegevens voor daminozide. Derhalve oordeelt het PPR-panel dat elke conclusie over het kankerverwekkende mechanisme van oraal toegediende UDMH met een mate van onzekerheid is omgeven. Het PPR-panel concludeert dat de beschikbare gegevens niet in de richting van een genotoxisch mechanisme wijzen.

Als mogelijke niet-genotoxische mechanismen kunnen een gewijzigde regeling van de celdeling of een verstoring van de hormoonhuishouding een rol spelen, maar deze mechanismen zijn nog niet nader onderzocht en daarom kan er vooralsnog geen definitieve conclusie worden getrokken. Tijdens experimenten waarin getest werd of UDMH kankerverwekkend bij ratten en muizen is, werden bij respectievelijk 0,09 mg/kg lichaamsgewicht per dag en 1,41 mg/kg lichaamsgewicht per dag geen effecten waargenomen.

Als de waargenomen kankervorming door UDMH wordt veroorzaakt door een niet-genotoxisch mechanisme, moeten de hierboven genoemde doses als toxicologische drempelwaarden worden beschouwd. Gezien alle onzekerheid over het mechanisme en de kans dat UDMH onder broeikasomstandigheden geoxideerde derivaten kan vormen die misschien genotoxisch zijn, is het PPR-panel echter van oordeel dat deze doses alleen met de nodige voorzichtigheid als drempelwaarden mogen worden gebruikt. Het Permanent Comité heeft op basis van dit advies vastgesteld dat het gebruik van daminozide onder de vermelde omstandigheden aanvaardbaar is.
(4)

Over 22 in het tweede deel van bijlage III bij Richtlijn 76/768/EEG vermelde haarkleurmiddelen is geen aanvullende informatie verstrekt. Nadat de passende procedures zijn gevolgd, zal een definitieve regeling voor deze haarkleurmiddelen worden overwogen. Die definitieve regeling kan niet vóór 31 augustus 2006 worden vastgesteld en in de wetgevingen van de lidstaten worden geïmplementeerd. Daarom moet het voorlopige gebruik van die haarkleurmiddelen in cosmetische producten, met inachtneming van de in het tweede deel van bijlage III gestelde grenzen en voorwaarden, tot 31 augustus 2006 worden verlengd.
(2)

Teneinde de veiligheid van voertuigen te verbeteren door de ontwikkeling en introductie van technologieën die gebruik maken van kortbereikradarapparatuur voor motorvoertuigen te stimuleren, heeft de Commissie bij Beschikking 2004/545/EG van de Commissie van 8 juli 2004 inzake de harmonisatie van het radiospectrum in de 79 GHz-band voor gebruik door kortbereikradarapparatuur voor motorvoertuigen in de Gemeenschap (3) en Beschikking 2005/50/EG van de Commissie van 17 januari 2005 inzake de harmonisatie van de 24 GHz-radiospectrumband voor in de tijd beperkt gebruik door kortbereikradarapparatuur voor motorvoertuigen in de Gemeenschap (4) het gebruik van twee frequentiebanden van het radiospectrum geharmoniseerd.
(3)

Benzethoniumchloride is in bijlage VI, eerste deel, bij Richtlijn 76/768/EEG met rangnummer 53 opgenomen als een conserveermiddel dat tot een concentratie van 0,1 % mag worden gebruikt in uit te spoelen cosmetische producten. Het WCCNVP is van oordeel, dat ook het gebruik van benzethoniumchloride in niet uit te spoelen cosmetische producten met uitzondering van die voor mondhygiëne moet worden toegestaan tot een concentratie van 0,1 %. De vermelding onder rangnummer 53 in bijlage VI, eerste deel, bij Richtlijn 76/768/EEG moet bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd.
2)

Artikel 58 wordt als volgt gewijzigd: „Artikel 58 Informatieverstrekking aan de Commissie door de lidstaten De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten in kennis van: a) elke vergunningverlening voor een rechtstreekse of middellijke dochteronderneming waarvan één of meer moederondernemingen onder het recht van een derde land vallen. b) elke deelneming van een dergelijke moederonderneming in een verzekeringsonderneming van de Gemeenschap waardoor laatstgenoemde de dochteronderneming van eerstgenoemde wordt. Wanneer een vergunning zoals bedoeld onder a) wordt verleend aan een rechtstreekse of middellijke dochteronderneming van één of meer moederondernemingen die onder het recht van een derde land vallen, wordt de structuur van de groep vermeld in de kennisgeving van de bevoegde autoriteiten aan de Commissie en aan de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten.”.
De volgende artikelen worden ingevoegd:

„Artikel 4 bis

1. In afwijking van artikel 2, punt d), tweede streepje, van Richtlijn 88/357/EEG (15) wordt, wanneer een voertuig vanuit een lidstaat naar een andere lidstaat wordt verzonden, de lidstaat van bestemming, vanaf de aanvaarding van de levering door de koper, gedurende een periode van dertig dagen beschouwd als de lidstaat waar het risico is gelegen, zelfs indien het voertuig in de lidstaat van bestemming niet officieel is geregistreerd.

2. Wanneer het voertuig gedurende de in lid 1 van dit artikel genoemde periode bij een ongeval betrokken raakt zonder dat het verzekerd is, is het in artikel 1, lid 4, van Richtlijn 84/5/EEG bedoelde orgaan in de lidstaat van bestemming gehouden tot de in artikel 1 van genoemde richtlijn bepaalde schadevergoeding.

Artikel 4 ter

De lidstaten dragen er zorg voor dat de verzekeringnemer te allen tijde het recht heeft een verklaring te vragen betreffende de schadevorderingen die derden gedurende ten minste de laatste vijf jaar van de looptijd van de overeenkomst ten aanzien van het of de door de verzekeringsovereenkomst gedekte voertuig of voertuigen hebben ingediend, of een verklaring betreffende het ontbreken van dergelijke vorderingen. De verzekeringsonderneming dan wel een instantie die door een lidstaat is aangewezen om verplichte verzekeringen aan te bieden of dergelijke verklaringen te verstrekken, verstrekt de verzekeringnemer deze verklaring binnen vijftien dagen te rekenen vanaf de indiening van het verzoek.

Artikel 4 quater

Verzekeringsondernemingen mogen met betrekking tot de in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering tegenover de benadeelde van een ongeval geen franchise inroepen.

Artikel 4 quinquies

De lidstaten dragen er zorg voor dat personen die materiële schade of lichamelijk letsel hebben geleden welke is veroorzaakt door een voertuig dat door een in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering is gedekt, tegen de verzekeringsonderneming van de wettelijk aansprakelijke partij een rechtstreekse vordering kunnen instellen.

Artikel 4 sexies

De lidstaten stellen de in artikel 4, lid 6, van Richtlijn 2000/26/EG (16) omschreven procedure vast voor de afdoening van vorderingen als gevolg van een ongeval, veroorzaakt door een voertuig dat door de in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering is gedekt.

Ten aanzien van ongevallen die aan de hand van het in artikel 2, lid 2, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde systeem van nationale bureaus van verzekeraars kunnen worden afgewikkeld, stellen de lidstaten eveneens de in artikel 4, lid 6, van Richtlijn 2000/26/EG omschreven procedure vast. Voor de toepassing van die procedure worden onder verzekeringsondernemingen verstaan, de nationale bureaus van verzekeraars in de zin van artikel 1, punt 3, van Richtlijn 72/166/EEG.
(1)

In artikel 12, lid 3, onder a), tweede alinea, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (2), is bepaald dat de Raad besluit over de hoogte van het na 31 december 2005 geldende normale tarief.
(2)

In de Gemeenschap wordt de frequentieband van 169,4 tot 169,8 MHz voor ERMES thans niet efficiënt gebruikt (minder vaak of zelfs in het geheel niet), zodat men er beter aan zou doen deze voor andere communautaire beleidsbehoeften te gebruiken.
„50. Polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK’s) 1. Benzo[a]pyreen (BaP) CAS-nr. 50-32-8 2. Benzo[e]pyreen (BeP) CAS-nr. 192-97-2 3. Benzo[a]antraceen (BaA) CAS-nr. 56-55-3 4. Chryseen (CHR) CAS-nr. 218-01-9 5. Benzo[b]fluorantheen (BbFA) CAS-nr. 205-99-2 6. Benzo[j]fluorantheen (BjFA) CAS-nr. 205-82-3 7. Benzo[k]fluorantheen (BkFA) CAS-nr. 207-08-9 8. Dibenzo[a, h]antraceen (DBahA) CAS-nr. 53-70-3

1. Procesoliën voor rubberverwerking mogen niet op de markt gebracht en voor de productie van banden of delen van banden gebruikt worden als zij: — meer dan 1 mg/kg BaP of — meer dan 10 mg/kg van alle in deze bijlage vermelde PAK’s tezamen bevatten. Aan deze maximumgehalten wordt geacht te zijn voldaan als het PCA-extract minder dan 3 gewichtsprocenten bedraagt, gemeten volgens norm IP346: 1998 van het Institute of Petroleum (Bepaling van polycyclische aromaten (PCA) in ongebruikte smeeroliën en asfalteenvrije petroleumfracties — dimethylzwaveloxide-extractie met brekingsindexmeting), mits de naleving van de grenswaarden voor BaP en de in de lijst vermelde PAK’s alsmede de correlatie tussen de meetwaarden en het PCA-extract, om de zes maanden of, als dit eerder is, na elke belangrijke operationele verandering, door de fabrikant of importeur worden gecontroleerd. 2. Banden en loopvlakken die na 1 januari 2010 worden vervaardigd en procesoliën bevatten die niet aan de in punt 1 genoemde maximumgehalten voldoen, mogen niet op de markt gebracht worden. Aan deze maximumgehalten wordt geacht te zijn voldaan als de gevulcaniseerde rubberverbindingen niet meer bevatten dan 0,35 % Bay-protonen, zoals gemeten en berekend volgens ISO 21461 (Rubber gevulcaniseerd — Bepaling van de aromaticiteit van olie in gevulcaniseerde rubberverbindingen). 3. Punt 2 is echter niet van toepassing op banden die van een nieuw loopvlak zijn voorzien, als de procesoliën die dit loopvlak bevat, aan de in punt 1 genoemde maximumgehalten voldoen.”.
„b)

de drempel die is vastgesteld in artikel 67, lid 1, onder a), in overeenstemming met de herziene drempel voor door de in bijlage IV bedoelde aanbestedende diensten geplaatste overheidsopdrachten voor diensten;
(3)

Krachtens Richtlijn 80/723/EEG is het voeren van een gescheiden boekhouding slechts vereist indien de met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen staatssteun ontvangt. In zijn arrest in de zaak-Altmark Trans GmbH (2) heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verklaard dat, onder bepaalde voorwaarden, compensatie voor de openbare dienst niet als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag is aan te merken.
Mag niet op de markt gebracht worden of worden gebruikt als stof of bestanddeel van preparaten in concentraties van 0,1 massaprocent of meer in kleefstoffen en spuitverf die bestemd zijn om aan het grote publiek te worden verkocht.

49. Trichloorbenzeen CAS-nr. 120-82-1
(3)

Aangezien sommige stoffen die in bijlage I bij Richtlijn 67/548/EEG als CMR-stof van categorie 1 of 2 zijn ingedeeld, nog niet zijn vermeld in bijlage II bij Richtlijn 76/768/EEG, moeten ze hierin worden opgenomen. Ook moeten stoffen die in bijlage I bij Richtlijn 67/548/EEG als CMR-stof van categorie 3 zijn ingedeeld, in bijlage II bij Richtlijn 76/768/EEG worden opgenomen, tenzij ze door het WCC zijn beoordeeld en voor gebruik in cosmetische producten werden aanvaard.
(4)

De communautaire MRL's en de door de Codex Alimentarius aanbevolen gehalten worden volgens vergelijkbare procedures vastgesteld en geëvalueerd. Er bestaat een aantal Codex-MRL's voor chloorprofam en glyfosaat. Er staan al communautaire MRL's in Richtlijn 76/895/EEG voor chloorprofam (Richtlijn 82/528/EEG van de Raad (14)) en in de Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG voor glyfosaat (Richtlijn 1998/82/EG van de Raad (15)). Daarmee is rekening gehouden bij de vaststelling van de MRL's waarop deze richtlijn betrekking heeft. Met Codex-MRL's waarvoor in de nabije toekomst aanbevelingen tot intrekking zullen worden gedaan, is geen rekening gehouden. De op Codex-MRL's gebaseerde MRL's zijn geëvalueerd in het licht van het risico voor de consument. Er is geen risico geconstateerd wanneer gebruik werd gemaakt van de toxicologische eindpunten die zijn vervat in de studies waarover de Commissie beschikt.
(6)

Met betrekking tot de opneming van de betrokken werkzame stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG zijn de desbetreffende technische en wetenschappelijke evaluaties verwerkt in de evaluatieverslagen van de Commissie. De evaluatieverslagen voor de genoemde stoffen zijn goedgekeurd op de data die zijn vermeld in de in de overwegingen 1 en 2 genoemde richtlijnen van de Commissie. In deze evaluatieverslagen is de aanvaardbare dagelijkse inname (ADI), en zo nodig de acute referentiedosis (ARfD), vastgesteld. De blootstelling van consumenten aan met de betrokken werkzame stof behandelde levensmiddelen is geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden. Voorts is rekening gehouden met de door de Wereldgezondheidsorganisatie (12) gepubliceerde richtsnoeren en met het advies van het Wetenschappelijk Comité voor planten (13) over de gebruikte methoden. De conclusie was dat de voorgestelde MRL's niet leiden tot overschrijding van de ADI of de ARfD.
(4)

De MRL's worden op de ondergrens van de analytische bepaling vastgesteld wanneer toegelaten toepassingen van gewasbeschermingsmiddelen niet tot waarneembare gehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in of op het levensmiddel leiden, wanneer er geen toegelaten toepassingen zijn, wanneer door de lidstaten toegelaten toepassingen niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd, of wanneer toepassingen in derde landen die leiden tot residuen in of op levensmiddelen die op de markt van de Gemeenschap verkrijgbaar kunnen zijn, niet met de overeenkomstige nodige gegevens zijn onderbouwd.
(5)

Aangezien de voorziening met calciumcarbonaat, een onmisbaar en waardevol voedermiddel, in gevaar kan komen omdat het totale kwikgehalte daarvan als gevolg van de normale achtergrondverontreiniging dicht bij het maximumgehalte van bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG ligt of die waarde overschrijdt, moet dat maximumgehalte worden gewijzigd; daarbij moet er rekening mee worden gehouden dat kwik in calciumcarbonaat in anorganische vorm voorkomt en in die vorm volgens het Wetenschappelijk Comité voor de diervoeding aanzienlijk minder giftig is dan organisch kwik, met name methylkwik.
(1)

Richtlijn 2000/29/EG voorziet in maatregelen tegen de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en plantaardige producten schadelijke organismen. Verder voorziet de richtlijn in het gebruik van plantenpaspoorten die aantonen dat de planten of plantaardige producten met succes de communautaire controles hebben ondergaan.