NL Publicatieblad van de Europese Unie L 157/49

RICHTLĲN 2003/49/EG VAN DE RAAD

van 3 juni 2003

betreffende een gemeenschappelĳke belastingregeling inzake uitkeringen van interest en royalty's tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 94,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Europees Parlement (2),

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3),

Overwegende hetgeen volgt:

(1) In een interne markt die de kenmerken van een binnenlandse markt heeft, zouden transacties tussen ondernemingen van verschillende lidstaten niet aan minder gunstige belastingvoorschriften onderworpen moeten zĳn dan die welke voor soortgelĳke transacties tussen ondernemingen van eenzelfde lidstaat gelden.

(2) Met betrekking tot uitkeringen van interest en royalty's wordt thans niet aan deze eis voldaan; de nationale belastingwetten, in voorkomend geval in samenhang met bilaterale of multilaterale overeenkomsten, kunnen niet altĳd waarborgen dat dubbele belasting wordt geëlimineerd en de toepassing ervan plaatst de betrokken ondernemingen vaak voor belastende administratieve formaliteiten en kasmiddelenproblemen.

(3) Er moet worden gewaarborgd dat uitkeringen van interest en royalty's eenmaal in een lidstaat worden belast.

(4) De afschaffing van de belasting op uitkeringen van interest en royalty's in de lidstaat waar zĳ ontstaan, ongeacht of deze door inhouding aan de bron of door aanslag wordt geïnd, is het geschiktste middel om deze formaliteiten en problemen uit te bannen en een gelĳke fiscale behandeling van nationale en transnationale transacties te waarborgen. Deze belasting moet met name worden afgeschaft voor uitkeringen tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten en tussen vaste inrichtingen van deze ondernemingen.

(5) De regelingen dienen uitsluitend van toepassing te zĳn op het eventuele bedrag aan interest of royalty's dat zonder een bĳzondere verhouding tussen de betaler en de uiteindelĳk gerechtigde zou zĳn overeengekomen.

(6) Het mag de lidstaten bovendien niet worden belet passende maatregelen ter bestrĳding van fraude of misbruik te nemen.

(7) Aan Griekenland en Portugal moet om begrotingsredenen een overgangsperiode worden toegestaan gedurende welke zĳ de belasting op uitkeringen van interest en royalty's, ongeacht of deze door inhouding aan de bron of door aanslag wordt geïnd, geleidelĳk kunnen verlagen, totdat zĳ het bepaalde in artikel 1 kunnen toepassen.

(8) Spanje heeft een plan ter bevordering van het Spaanse technologische potentieel gelanceerd en moet om begrotingsredenen de mogelĳkheid krĳgen tĳdens een overgangsperiode het bepaalde in artikel 1 inzake uitkeringen van royalty's niet toe te passen.

(9) De Commissie moet drie jaar na de datum waarop de richtlĳn moet zĳn omgezet, verslag aan de Raad uitbrengen over de werking van deze richtlĳn, in het bĳzonder met het oog op uitbreiding van de werkingssfeer tot andere vennootschappen en ondernemingen en om de strekking van de definitie van interest en royalty's te herzien in het belang van de noodzakelĳke convergentie van de bepalingen betreffende interest en royalty's in de nationale wetgeving en in bilaterale of multilaterale overeenkomsten ter voorkoming van dubbele belasting.

(10) Aangezien de doelstelling van het overwogen optreden, namelĳk het opstellen van een gemeenschappelĳke belastingregeling inzake uitkeringen van interest en royalty's tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlĳkt en derhalve beter op het niveau van de Gemeenschap kan geschieden, kan de Gemeenschap maatregelen vaststellen, overeenkomstig het beginsel van subsidiariteit zoals bedoeld in artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het beginsel van evenredigheid zoals bedoeld in genoemd artikel, gaat deze richtlĳn niet verder dan hetgeen noodzakelĳk is om die doelstelling te bereiken,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLĲN VASTGESTELD:

Artikel 1

Werkingssfeer en procedure

1. Uitkeringen van interest of royalty's die ontstaan in een lidstaat, worden vrĳgesteld van alle belastingen in die bronstaat (door inhouding dan wel door aanslag), op voorwaarde dat een onderneming van een andere lidstaat, of een in een andere lidstaat gelegen vaste inrichting van een onderneming van een lidstaat, de uiteindelĳk gerechtigde tot de interest of de royalty's is.

2. Uitkeringen die worden uitbetaald door een onderneming van een lidstaat of een in die lidstaat gelegen vaste inrichting van een onderneming van een andere lidstaat, worden geacht in die lidstaat te ontstaan (hierna: „bronstaat”).

3. Een vaste inrichting wordt alleen als uitbetaler van interest of royalty's behandeld voorzover de betrokken uitkeringen voor die vaste inrichting in de lidstaat waar zĳ gelegen is, een aftrekbare bedrĳfsuitgave vormen.

4. Een onderneming van een lidstaat wordt alleen als uiteindelĳk gerechtigde tot interest of royalty's behandeld indien zĳ de betrokken uitkeringen te eigen gunste ontvangt, en niet als bemiddelende instantie, bĳvoorbeeld als tussenpersoon, trustee of gemachtigde van een derde.

5. Een vaste inrichting wordt behandeld als uiteindelĳk gerechtigde tot interest of royalty's:

a) voorzover de schuldvordering, het recht, het gebruik of de informatie ten aanzien waarvan uitkeringen van interest of royalty's ontstaan, daadwerkelĳk verband houdt met die vaste inrichting, en

b) voorzover de uitkeringen van interest of royalty's inkomsten zĳn ten aanzien waarvan zĳ in de lidstaat waarin zĳ gelegen is, onderworpen is aan één van de in artikel 3, onder a), punt iii), genoemde belastingen of, in het geval van België, aan de belasting der niet-verblĳfhouders / impôt des non-résidents , en in het geval van Spanje aan de Impuesto sobre la Renta de no Residentes, dan wel aan ongeacht welke gelĳke of in wezen gelĳksoortige belasting die na de datum van inwerkingtreding van deze richtlĳn in aanvulling op of in de plaats van die bestaande belastingen wordt geheven.

6. Indien een vaste inrichting van een onderneming van een lidstaat als betaler van of als uiteindelĳk gerechtigde tot interest of royalty's wordt behandeld, wordt geen ander deel van de onderneming voor de toepassing van dit artikel als betaler van of als uiteindelĳk gerechtigde tot de betrokken interest of royalty's behandeld.

7. Dit artikel vindt alleen toepassing indien de onderneming die de betaler van interest of royalty's is, of de onderneming waarvan de vaste inrichting als zodanig wordt behandeld, een verbonden onderneming is van de onderneming die de uiteindelĳk gerechtigde is of waarvan de vaste inrichting wordt behandeld als de uiteindelĳk gerechtigde tot de betrokken interest of royalty's.

8. Dit artikel vindt geen toepassing wanneer interest of royalty's wordt respectievelĳk worden uitbetaald door of aan een in een derde land gelegen vaste bedrĳfsvestiging van een onderneming van een lidstaat en de onderneming haar bedrĳf geheel of gedeeltelĳk uitoefent door middel van die vaste bedrĳfsvestiging.

9. Dit artikel belet niet dat een lidstaat bĳ de toepassing van zĳn belastingrecht interest of royalty's in aanmerking neemt die zĳn ontvangen door zĳn ondernemingen, vaste inrichtingen van zĳn ondernemingen of door in die staat gelegen vaste inrichtingen.

10. Een lidstaat heeft de mogelĳkheid om deze richtlĳn niet toe te passen op een onderneming van een andere lidstaat of op een vaste inrichting van een onderneming van een andere lidstaat indien de in artikel 3, onder b), genoemde voorwaarden niet vervuld waren gedurende een ononderbroken periode van ten minste twee jaar.

11. De bronstaat kan eisen dat op het tĳdstip van uitbetaling van de interest of royalty's door middel van een attest wordt aangetoond dat de voorwaarden van dit artikel en van artikel 3 vervuld zĳn. Indien op het tĳdstip van uitbetaling niet is aangetoond dat de voorwaarden van dit artikel vervuld zĳn, staat het de lidstaat vrĳ inhouding van bronbelasting op te leggen.

12. De bronstaat mag aan vrĳstelling uit hoofde van deze richtlĳn de voorwaarde verbinden dat hĳ ingevolge een attest dat de voorwaarden van dit artikel en van artikel 3 zĳn vervuld, een besluit heeft genomen op grond waarvan op dat ogenblik vrĳstelling kan worden verleend. Het vrĳstellingsbesluit moet uiterlĳk drie maanden na de afgifte van het attest en de verstrekking van de bewĳsstukken waarom de bronstaat redelĳkerwĳze kan verzoeken, worden genomen en heeft vervolgens een geldigheidsduur van ten minste een jaar.

13. Voor de toepassing van de leden 11 en 12 heeft het attest voor elke overeenkomst die aan de uitkering ten grondslag ligt, een geldigheidsduur van ten minste een jaar tot ten hoogste drie jaar vanaf de datum van afgifte; het behelst de volgende gegevens:

a) een bewĳs van de fiscale woonplaats van de ontvangende onderneming en, in voorkomend geval, van het bestaan van een vaste inrichting, afgegeven door de belastingautoriteit van de lidstaat waar de ontvangende onderneming haar fiscale woonplaats heeft of waar de vaste inrichting gelegen is;

b) een verklaring dat de ontvangende onderneming de uiteindelĳk gerechtigde is zoals bedoeld in lid 4, dan wel dat de voorwaarden van lid 5 vervuld zĳn indien de ontvanger van de uitkering een vaste inrichting is;

c) een verklaring dat de voorwaarden van artikel 3, onder a), punt iii), voor de ontvangende onderneming vervuld zĳn;

d) een verklaring dat de ontvangende onderneming houdster is van een minimumdeelneming dan wel van een minimumpercentage van de stemrechten overeenkomstig artikel 3, onder b);

e) de vermelding hoelang die deelneming of stemrechten bestaan.

Daarnaast kunnen de lidstaten verzoeken om de rechtsgrond voor de uitkering uit hoofde van de overeenkomst (bĳvoorbeeld de lenings- of licentieovereenkomst).

14. Indien de voorwaarden voor vrĳstelling niet langer vervuld zĳn, meldt de ontvangende onderneming of vaste inrichting dit onverwĳld aan de uitbetalende onderneming of vaste inrichting en, indien de bronstaat dit eist, aan de bevoegde autoriteit van die staat.

15. Indien de uitbetalende onderneming of vaste inrichting bronbelasting waarvoor op grond van dit artikel vrĳstelling moet worden verleend, heeft ingehouden, kan een vordering tot teruggave van die bronbelasting worden ingesteld. De lidstaat kan de in lid 13 genoemde gegevens opeisen. Het verzoek om teruggave moet binnen de gestelde termĳn worden ingediend. Die termĳn bedraagt ten minste twee jaar en gaat in op de datum waarop de interest of royalty's uitgekeerd zĳn.

16. De bronstaat gaat binnen een jaar na ontvangst van het verzoek en van de bewĳsstukken waarom hĳ redelĳkerwĳze kan verzoeken, over tot teruggave van de ten onrechte ingehouden bronbelasting. Indien de bronbelasting niet binnen die termĳn is teruggegeven, heeft de ontvangende onderneming of vaste inrichting bĳ het verstrĳken van dat jaar recht op rente over de terug te geven belasting tegen de nationale rentevoet die in vergelĳkbare gevallen krachtens het nationaal recht van de bronstaat wordt toegepast.

Artikel 2

Definitie van interest en royalty's

Voor de toepassing van deze richtlĳn wordt verstaan onder:

a) „interest”: inkomsten uit schuldvorderingen van welke aard dan ook, al dan niet verzekerd door hypotheek en al dan niet aanspraak gevend op een aandeel in de winst van de schuldenaar, en in het bĳzonder inkomsten uit leningen en inkomsten uit obligaties of schuldbewĳzen, daaronder begrepen de aan zodanige leningen, obligaties of schuldbewĳzen verbonden premies en prĳzen. In rekening gebrachte boete voor te late betaling wordt niet als interest aangemerkt;

b) „royalty's”: vergoedingen van welke aard dan ook voor het gebruik van, of voor het recht van gebruik van, een auteursrecht op een werk op het gebied van letterkunde, kunst of wetenschap — daaronder begrepen bioscoopfilms en software — van een octrooi, een fabrieks- of handelsmerk, een tekening of model, een plan, een geheim recept of een geheime werkwĳze, of voor inlichtingen omtrent ervaringen op het gebied van nĳverheid, handel of wetenschap; vergoedingen voor het gebruik van of voor het recht van gebruik van industriële, commerciële of wetenschappelĳke uitrusting worden als royalty's aangemerkt.

Artikel 3

Definitie van onderneming, verbonden onderneming en vaste inrichting

Voor de toepassing van deze richtlĳn wordt verstaan onder:

a) „onderneming van een lidstaat”, elke onderneming: i) die een van de op de lĳst in de bĳlage genoemde rechtsvormen heeft en ii) die volgens de belastingwetgeving van een lidstaat wordt geacht in die lidstaat haar fiscale woonplaats te hebben en die niet volgens een met een derde land gesloten overeenkomst ter vermĳding van dubbele inkomstenbelasting wordt geacht haar fiscale woonplaats buiten de Gemeenschap te hebben, en iii) die onderworpen is aan een van de volgende belastingen of aan ongeacht welke gelĳke of in wezen gelĳksoortige belasting die na de datum van inwerkingtreding van deze richtlĳn in aanvulling op of in de plaats van die bestaande belastingen wordt geheven: — vennootschapsbelasting / impôt des sociétés in België; — selskabsskat in Denemarken; — Körperschaftsteuer in Duitsland; — Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων in Griekenland; — impuesto sobre sociedades in Spanje; — impôt sur les sociétés in Frankrĳk; — corporation tax in Ierland; — imposta sul reddito delle persone giuridiche in Italië; — impôt sur le revenu des collectivités in Luxemburg; — vennootschapsbelasting in Nederland; — Körperschaftsteuer in Oostenrĳk; — imposto sobre o rendimento das pessoas colectivas in Portugal; — yhteisöjen tulovero / inkomstskatten för samfund in Finland; — statlig inkomstskatt in Zweden; — corporation tax in het Verenigd Koninkrĳk;

b) iedere onderneming die ten minste daardoor met een tweede onderneming verbonden is doordat: i) de eerste onderneming rechtstreeks een deelneming van ten minste 25 % in het kapitaal van de tweede onderneming heeft, dan wel ii) de tweede onderneming rechtstreeks een deelneming van ten minste 25 % in het kapitaal van de eerste onderneming heeft, dan wel iii) een derde onderneming rechtstreeks een deelneming van ten minste 25 % in het kapitaal van zowel de eerste onderneming als de tweede onderneming heeft. De deelnemingen mogen enkel ondernemingen betreffen die binnen de Gemeenschap gevestigd zĳn. De lidstaten hebben echter de mogelĳkheid om het criterium van een minimumdeelneming in het kapitaal te vervangen door dat van een minimumpercentage van de stemrechten;

c) „vaste inrichting” : een in een lidstaat gelegen vaste bedrĳfsvestiging door middel waarvan een onderneming van een andere lidstaat haar bedrĳf geheel of gedeeltelĳk uitoefent.

Artikel 4

Uitsluiting van niet als interest of royalty's aan te merken uitkeringen

1. In de volgende gevallen behoeft de bronstaat de voordelen van deze richtlĳn niet toe te kennen:

a) uitkeringen die volgens het recht van de bronstaat als winstuitkering of terugbetaling van kapitaal worden behandeld;

b) uitkeringen uit schuldvorderingen die het recht geven deel te nemen in de winst van de schuldenaar;

c) uitkeringen uit schuldvorderingen die de schuldeiser het recht verlenen zĳn recht op interest in te ruilen tegen het recht deel te nemen in de winst van de schuldenaar;

d) uitkeringen uit schuldvorderingen die geen bepalingen betreffende terugbetaling van de hoofdsom bevatten of waarvan de terugbetaling meer dan 50 jaar na de uitgiftedatum verschuldigd is.

2. Wanneer, ten gevolge van een bĳzondere verhouding tussen de uitbetaler en de uiteindelĳk gerechtigde van de interest of royalty's of tussen hen beiden en een derde, het bedrag van de interest of royalty's hoger is dan het bedrag dat zonder een dergelĳke verhouding door de uitbetaler en de uiteindelĳk gerechtigde zou zĳn overeengekomen, vindt deze richtlĳn slechts toepassing op dit eventuele laatstgenoemde bedrag.

Artikel 5

Fraude en misbruiken

1. Deze richtlĳn vormt geen beletsel voor de toepassing van nationale of verdragsrechtelĳke voorschriften ter bestrĳding van fraude en misbruiken.

2. Een lidstaat kan het genot van deze richtlĳn ontzeggen of weigeren de richtlĳn toe te passen in het geval van transacties met als voornaamste beweegreden of een van de voornaamste beweegredenen belastingfraude, belastingontwĳking of misbruik.

Artikel 6

Overgangsregels voor Griekenland en Portugal

1. Griekenland en Portugal hebben de mogelĳkheid om artikel 1 niet toe te passen tot de toepassingsdatum bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Richtlĳn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (4). Gedurende een overgangsperiode van acht jaar die op de genoemde datum begint, mag de belasting op uitkeringen van interest of royalty's aan een verbonden onderneming van een andere lidstaat of een in een andere lidstaat gelegen vaste inrichting van een verbonden onderneming van een lidstaat gedurende de eerste vier jaar ten hoogste 10 % en gedurende de laatste vier jaar ten hoogste 5 % bedragen.

Spanje heeft, alleen voor de uitkeringen van royalty's, de mogelĳkheid om artikel 1 niet toe te passen tot de toepassingsdatum bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Richtlĳn 2003/48/EG. Gedurende een overgangsperiode van zes jaar die op de genoemde datum begint, mag de belasting op uitkeringen van royalty's aan een verbonden onderneming van een andere lidstaat of een in een andere lidstaat gelegen vaste inrichting van een verbonden onderneming van een lidstaat ten hoogste 10 % bedragen.

Hieraan is echter de voorwaarde verbonden dat belastingtarieven die eventueel lager zĳn dan die genoemd in de eerste twee alinea's en waarin wordt voorzien door bilaterale overeenkomsten tussen Griekenland, Spanje of Portugal en andere lidstaten, van toepassing blĳven. Vóór het einde van elk van de genoemde overgangsperiodes kan de Raad, op voorstel van de Commissie, met eenparigheid van stemmen besluiten deze te verlengen.

2. Indien een onderneming van een lidstaat of een in die lidstaat gelegen vaste inrichting van een onderneming van een lidstaat interest of royalty's ontvangt van:

— een verbonden onderneming van Griekenland of Portugal,

— een verbonden onderneming van Spanje,

— een in Griekenland of Portugal gelegen vaste inrichting van een verbonden onderneming van een lidstaat, of

— een in Spanje gelegen vaste inrichting van een verbonden onderneming van een lidstaat,

staat de eerstgenoemde lidstaat toe dat een bedrag, gelĳk aan de belasting die overeenkomstig lid 1 in Griekenland, Spanje of Portugal over die inkomsten is betaald, in mindering wordt gebracht op de belasting over de inkomsten van de onderneming of de vaste inrichting die deze inkomsten heeft ontvangen.

3. De in lid 2 bedoelde vermindering behoeft niet hoger te zĳn dan het laagste van de volgende twee bedragen:

a) de belasting die in Griekenland, Spanje of Portugal verschuldigd is op grond van lid 1, of

b) het gedeelte van de belasting over de inkomsten van de onderneming of vaste inrichting die de interest of de royalty's heeft ontvangen, berekend voordat de vermindering is toegestaan, dat volgens de nationale wetgeving van de lidstaat van de onderneming of waar de vaste inrichting gelegen is, aan deze uitkeringen kan worden toegerekend.

Artikel 7

Uitvoering

1. De lidstaten doen de nodige wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen in werking treden om uiterlĳk op 1 januari 2004 aan deze richtlĳn te voldoen. Zĳ stellen de Commissie daarvan onverwĳld in kennis.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlĳn verwezen of wordt hiernaar verwezen bĳ de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwĳzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrĳkste bepalingen van intern recht mee die zĳ op het onder deze richtlĳn vallende gebied vaststellen. In deze mededeling verstrekken de lidstaten een concordantietabel, waaruit blĳkt welke vastgestelde nationale bepalingen overeenkomen met de bepalingen van deze richtlĳn.

Artikel 8

Herziening

Uiterlĳk op 31 december 2006 brengt de Commissie aan de Raad verslag uit over de werking van de richtlĳn, in het bĳzonder met het oog op uitbreiding van de werkingssfeer tot andere vennootschappen en ondernemingen dan die bedoeld in artikel 3 en in de bĳlage.

Artikel 9

Vrĳwaringsclausule

Deze richtlĳn laat de toepassing onverlet van nationale of verdragsbepalingen die verder reiken dan de bepalingen van deze richtlĳn en gericht zĳn op de afschaffing of matiging van dubbele belasting van interest en royalty's.

Artikel 10

Inwerkingtreding

Deze richtlĳn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 11

Adressaten

Deze richtlĳn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Luxemburg, 3 juni 2003. Voor de Raad De voorzitter N. CHRISTODOULAKIS

(1) PB C 123 van 22.4.1998, blz. 9.

(2) PB C 313 van 12.10.1998, blz. 151.

(3) PB C 284 van 14.9.1998, blz. 50.

(4) Zie bladzĳde 38 van dit Publicatieblad.