UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2022/72 VAN DE COMMISSIE

van 18 januari 2022

tot instelling van definitieve compenserende rechten op optischevezelkabels van oorsprong uit de Volksrepubliek China en tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2021/2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op optischevezelkabels van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) (“de basisverordening”), en met name artikel 15 en artikel 24, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Inleiding van de procedure

(1) Op 21 december 2020 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 10 van de basisverordening een antisubsidieprocedure ingeleid betreffende de invoer van optischevezelkabels van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“China”, “de VRC” of “het betrokken land”). Zij heeft daartoe een bericht van inleiding bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”).

(2) De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die werd ingediend door Europacable (“de klager”) namens producenten in de Unie. De klager vertegenwoordigde meer dan 25 % van de totale productie van optischevezelkabels (“optical fibre cables” — “OFC”) in de Unie. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal inzake subsidiëring en aanmerkelijke schade als gevolg daarvan was voldoende om de opening van het onderzoek te rechtvaardigen.

(3) Voorafgaand aan de opening van het antisubsidieonderzoek heeft de Commissie overeenkomstig artikel 10, lid 7, van de basisverordening de Chinese overheid (3) ervan in kennis gesteld dat zij een met het nodige bewijsmateriaal gestaafde klacht had ontvangen, en heeft zij haar uitgenodigd voor overleg. Op 16 december 2020 vond overleg plaats met de Chinese overheid. Er kon echter geen overeenstemming worden bereikt.

(4) Op 24 september 2020 opende de Europese Commissie een afzonderlijk antidumpingonderzoek naar hetzelfde product van oorsprong uit de VRC (4) (“het afzonderlijke antidumpingonderzoek”). De analyse van de schade, het oorzakelijke verband en het belang van de Unie in het onderhavige antisubsidieonderzoek en in het afzonderlijke antidumpingonderzoek zijn mutatis mutandis identiek, aangezien de definitie van de bedrijfstak van de Unie, de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, de beoordelingsperiode en het onderzoektijdvak in beide onderzoeken dezelfde zijn.

1.2. Opmerkingen betreffende de inleiding

(5) De Commissie heeft opmerkingen over de opening van het onderzoek ontvangen van de Chinese overheid, de Chinese Kamer van Koophandel voor de in- en uitvoer van machines en elektronische producten (“CCCME”), één importeur (Connect Com) en de klager.

(6) De Chinese overheid voerde aan dat er geen onderzoek zou moeten worden geopend omdat de klacht niet voldeed aan de vereisten inzake bewijsmateriaal van artikel 11, leden 2 en 3, van de WTO-Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen (“SCM-overeenkomst”) en van artikel 10, lid 2, van de basisverordening. Volgens de Chinese overheid was er onvoldoende bewijs van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies, schade en een oorzakelijk verband tussen de invoer met subsidiëring en de schade. Als reactie op dit argument van de Chinese overheid betoogde de klager dat de klacht informatie bevatte die redelijkerwijs beschikbaar was en dat in de klacht ruimschoots voldoende bewijsmateriaal inzake subsidiëring, schade en een oorzakelijk verband tussen beide was aangedragen. De Chinese overheid herhaalde dat de klacht onvoldoende bewijsmateriaal bevatte om aan de geldende normen voor de bewijsvoering te voldoen, en dat ongeacht welke informatie redelijkerwijs beschikbaar was voor de klager, er altijd voldoende bewijsmateriaal voor het bestaan van een subsidie, van aanmerkelijke schade en van een oorzakelijk verband moet zijn.

(7) De Commissie heeft het argument van de Chinese overheid afgewezen. Het bewijsmateriaal in de klacht bestond immers uit de gegevens waarover de klager in dat stadium redelijkerwijs kon beschikken. Zoals aangetoond in het memorandum over de toereikendheid van het bewijsmateriaal, met daarin de beoordeling door de Commissie van al het haar ter beschikking staande bewijsmateriaal inzake de VRC en op basis waarvan de Commissie het onderzoek had geopend, was er in de fase van de opening van het onderzoek voldoende bewijs dat de vermeende subsidies, in termen van het bestaan, de omvang en de aard ervan, aanleiding tot compenserende maatregelen konden geven. De klacht bevatte ook voldoende bewijsmateriaal inzake het bestaan van schade voor de bedrijfstak van de Unie, die werd veroorzaakt door de invoer met subsidiëring.

(8) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de Chinese overheid aan dat de Commissie niet gebruik had kunnen maken van de beschikbare gegevens om het gebrek aan bewijsmateriaal in de klacht te verhelpen. De Commissie merkte op dat de Chinese overheid verkeerd heeft begrepen wat de Commissie in het stadium van de opening van het onderzoek heeft gedaan. Zoals uiteengezet in overweging 7, bevatte de klacht voldoende bewijsmateriaal op grond van artikel 10, lid 2, van de basisverordening om de opening van een onderzoek te rechtvaardigen. Logischerwijs had de klacht niet alle noodzakelijke van de Chinese overheid gevraagde informatie bevatten, aangezien deze deel uitmaakte van de gedetailleerde beoordeling die de Commissie tijdens het onderzoek verricht. Bovendien heeft de Commissie de klacht onderzocht in het licht van alle informatie waarover zij beschikte met betrekking tot de vermeende subsidiëring, waaronder haar eerdere praktijk. Dit betekent niet dat de Commissie gebruik maakt van de beschikbare gegevens, maar dat zij gebruik maakt van alle beschikbare informatie om de beweringen in de klacht te bevestigen. Het argument werd derhalve afgewezen.

(9) Tijdens het overleg voorafgaand aan de inleiding van de procedure en in haar opmerkingen naar aanleiding van de inleiding voerde de Chinese overheid meer specifiek aan dat de klager de Chinese wetten selectief had gebruikt en het verband ervan met de OFC-bedrijfstak verkeerd had geïnterpreteerd, en verklaarde zij dat beleidsdocumenten zoals de Catalogus van hoogtechnologische producten van de VRC, de “Breedband-China”-strategie, het Dertiende vijfjarenplan en de “Made in China 2025”-strategie, enkel niet-bindende richtsnoeren zijn. De Chinese Kamer van Koophandel voor de in- en uitvoer van machines en elektronische producten (“CCCME”) herhaalde dit argument. De Chinese overheid vermeldde ook dat in het document “Made in China 2025” niet specifiek aan OFC wordt gerefereerd. De klager voerde aan dat de Commissie bij eerdere onderzoeken reeds had vastgesteld dat China’s vijfjarenplannen bindend zijn.

(10) De Commissie merkte op dat de Chinese overheid niet het bestaan van dergelijke plannen, programma’s of aanbevelingen betwist, maar enkel de mate waarin zij bindend zijn voor de OFC-bedrijfstak. Verder constateerde de Commissie dat de klager bewijsmateriaal had verstrekt waaruit bleek dat er in diverse overheidsdocumenten melding wordt gemaakt van “optische vezel”, terwijl “optischevezelnetwerk” wordt genoemd in de “Made in China 2025”-strategie. De Chinese overheid leverde geen enkel bewijs dat die verklaringen niet op het betrokken product van toepassing zouden zijn.

(11) Voorts stelde de Chinese overheid dat noch staatsondernemingen, noch staatsbanken, noch de Chinese Export & Credit Insurance Corporation (“Sinosure”) als overheidsinstanties kunnen worden aangemerkt en dat de klager zich ten onrechte had gebaseerd op eerdere bevindingen van de Commissie ten aanzien van bedrijfstakken die volledig los staan van de OFC-bedrijfstak. De CCCME herhaalde de stelling dat staatsbanken niet als overheidsinstanties kunnen worden aangemerkt. De klager voerde aan dat de Commissie in eerdere onderzoeken heeft vastgesteld dat staatsbanken en Sinosure overheidsinstanties zijn. De Chinese overheid stelde dat eerdere bevindingen van de Commissie ten aanzien van niet-verbonden bedrijfstakken niet konden worden aangemerkt als voldoende bewijsmateriaal in de klacht inzake de stelling dat staatsbanken en Sinosure in het huidige onderzoek als overheidsinstanties optraden.

(12) De Commissie merkte op dat dit argument van de Chinese overheid samenhangt met het reeds hiervoor genoemde argument, en dat in de klacht onder meer de Chinese bankenwet wordt genoemd, waarvan de Chinese overheid niet betwist dat deze deel uitmaakt van de Chinese wetgeving. De Commissie wees er tevens op dat recente EU-antisubsidieonderzoeken wat dit punt betreft tot andere conclusies hebben geleid (5). Het feit dat deze onderzoeken betrekking hadden op bedrijfstakken die geen verband houden met de OFC-bedrijfstak, doet er niet aan af dat voornoemde instellingen als overheidsinstanties werden aangemerkt. Bovendien kan bewijsmateriaal inzake staatseigendom worden beschouwd als bewijsmateriaal dat “bevestigt of erop wijst” dat een entiteit een overheidsinstantie is die een financiële bijdrage kan verlenen (6).

(13) Naar aanleiding van de opening van het onderzoek stelde de Chinese overheid verder dat de klager niet het nodige had aangedragen wat betreft de voorwaarden voor toepassing van een buitenlandse benchmark voor leningen en voor grondgebruiksrechten. De Commissie stelde evenwel vast dat de beweringen in de klacht steun vinden in recente antisubsidieonderzoeken van de EU waarin met betrekking tot die zaken de conclusie wordt getrokken dat externe benchmarks gecorrigeerd voor de geldende omstandigheden in de VRC noodzakelijk zijn (7).

(14) Voorts stelde de Chinese overheid dat diverse door de klager aangevoerde subsidieregelingen niet als subsidie konden worden beschouwd, aangezien in de klacht geen nader bewijsmateriaal werd aangedragen inzake het bestaan, de omvang en de aard van de desbetreffende subsidies of het rechtstreekse verband tussen de subsidie en het betrokken product.

(15) De klager voerde aan dat de klacht voorbeelden bevatte van specifieke rechtstreekse overdrachten van middelen en dat specifiek werd verwezen naar jaarverslagen van talrijke Chinese producenten-exporteurs van OFC waaruit duidelijk bleek dat er rechtstreekse overdrachten van middelen plaatsvonden die werden ontvangen in de vorm van subsidies. Voorts verstrekte de klager een door een van de producenten-exporteurs gepubliceerd document waarin de financiële steun in kaart werd gebracht die deze producent-exporteur van de Chinese overheid had ontvangen.

(16) Verder stelde de Chinese overheid met betrekking tot diverse subsidies dat de klager geen bewijsmateriaal had verstrekt inzake voordeel en specificiteit. De Commissie oordeelde dat de klager voldoende bewijsmateriaal inzake voordeel en specificiteit had verstrekt, voor zover dat hem redelijkerwijs ter beschikking stond. Hoe dan ook, de Commissie bestudeerde het bewijsmateriaal in de klacht en voerde haar eigen beoordeling uit van alle relevante elementen in het memorandum over de toereikendheid van het bewijsmateriaal, dat bij de inleiding van de procedure in het niet-vertrouwelijke dossier werd opgenomen. De Chinese overheid herhaalde haar opmerkingen naar aanleiding van de inleiding van de procedure, maar verstrekte geen aanvullend bewijsmateriaal.

(17) De Commissie concludeerde derhalve dat de klacht voldoende bewijsmateriaal bevatte om het bestaan van de vermeende subsidiëring door de Chinese overheid te staven.

(18) Naar aanleiding van de opening van het onderzoek stelden de Chinese overheid en de CCCME dat de klager ten onrechte had genegeerd dat de OFC-bedrijfstak in de Unie subsidies ontving die in grote mate overeenkwamen met die in de VRC en dat de Commissie niet met twee maten en twee gewichten mocht werken. De klager betoogde dat deze beweringen niet ter zake doen in het onderhavige onderzoek. De Chinese overheid was het daar niet mee eens en stelde dat de Commissie, door vermeende subsidies in China te onderzoeken, de markt verstoort ten nadele van concurrenten buiten de Unie. Een dergelijke benadering zou leiden tot protectionistische maatregelen die uiteindelijk de internationale handel en ontwikkeling zouden belemmeren.

(19) Dit argument inzake subsidies in de EU heeft geen rol gespeeld bij de beoordeling van de Commissie die ten grondslag ligt aan de inleiding van deze zaak, aangezien zij niet vallen onder de met het oog hierop beoordeelde factoren.

(20) Tot slot stelde de Chinese overheid in haar opmerkingen naar aanleiding van de inleiding dat er in de berekening van prijsonderbieding/prijsbederf geen daadwerkelijke verkoopinformatie werd verstrekt en dat de antwoorden op de vragenlijst van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie geen zinvolle samenvatting van gevoelige informatie verstrekten. Volgens haar kon zij daardoor de beweringen van de klager over schade niet goed weerleggen en leken deze antwoorden op de vragenlijst in tegenspraak te zijn met de klacht wat de gestelde schade betreft.

(21) De Commissie oordeelde dat in de versie van de klacht voor inzage door belanghebbenden en in de antwoorden op de vragenlijst al het essentiële bewijsmateriaal en niet-vertrouwelijke overzichten van vertrouwelijk behandelde gegevens waren opgenomen om belanghebbenden in staat te stellen hun rechten van verweer tijdens de hele procedure uit te oefenen. Er wordt aan herinnerd dat artikel 29 van de basisverordening voorziet in de bescherming van vertrouwelijke inlichtingen wanneer de bekendmaking ervan een concurrent aanmerkelijke mededingingsvoordelen zou geven of degene die de inlichtingen heeft verstrekt of van wie hij deze inlichtingen heeft verkregen, ernstig zou benadelen. De argumenten van de Chinese overheid in dit verband werden daarom verworpen.

(22) Wat de materiële voorwaarden voor de opening van het onderzoek betreft, voerden de Chinese overheid en de CCCME aan dat de klager geen vergelijkbare gegevens heeft verstrekt over verkoopprijzen en winstgevendheid. De Chinese overheid en de CCCME stelden ook dat de door de klagers opgegeven streefwinst niet gerechtvaardigd was en dat de door de klagers geleden schade door andere elementen kon zijn veroorzaakt, zoals het feit dat een producent in de Unie te grote voorraden aanhield.

(23) Connect Com steunde de argumenten van de Chinese overheid met betrekking tot de inleiding. Connect Com stelde meer in het bijzonder dat een antidumpingonderzoek en een gelijktijdig antisubsidieonderzoek mogelijk tot dubbele compensatie voor de bedrijfstak in de Unie en tot misbruik van compenserende maatregelen zouden kunnen leiden. Connect Com voerde aan dat de beweringen in de klacht ten aanzien van het bestaan van een subsidie, van schade en van een oorzakelijk verband tussen de subsidie en de schade niet door voldoende bewijs werden ondersteund. Wat het gebrek aan bewijs voor een oorzakelijk verband betreft, stelde Connect Com dat er een aantal alternatieve redenen waren voor een afname van het marktaandeel van de bedrijfstak in de Unie, zoals een toename van de invoer uit andere derde landen tijdens de beoordelingsperiode, en dat er in de EU sprake was van overcapaciteit. Daarnaast stelde Connect Com dat de klacht een loutere kopie was van de klacht van het antidumpingonderzoek en dat de klager een onderscheid had moeten maken tussen de gestelde schade wegens dumping en de gestelde schade wegens subsidies.

(24) De Chinese overheid en de CCCME voerden bovendien aan dat in de klacht geen schade werd aangetoond, aangezien de bedrijfstak van de Unie zijn productie had verhoogd en de geringe daling van de productiecapaciteit als gevolg van het onvermogen van de bedrijfstak van de Unie om te voldoen aan al het nieuw ontwikkelde verbruik in Europa, op zichzelf gezien geen aanwijzing voor aanmerkelijke schade was. Ook het verkoopvolume nam toe, terwijl de bedrijfstak van de Unie een marktaandeel van bijna 80 % behield en de ontwikkeling van de winstgevendheid onduidelijk was en niet op schade wees. In dit verband stelde de klager dat de stijging van het verbruik in de Unie ten goede kwam aan de invoer uit de VRC, dat het resterende marktaandeel niet relevant was voor de beoordeling van de schade en dat de gevolgen van de door Chinese producenten gewonnen aanbestedingen zich met enige vertraging zouden voordoen. De CCCME antwoordde dat uit de gegevens over verbruik, productie en productiecapaciteit bleek dat de bedrijfstak van de Unie in staat was in het grootste deel van de stijging van het verbruik in de EU te voorzien, en tegelijkertijd zijn activiteiten uit te breiden.

(25) Voorts betoogden de Chinese overheid en de CCCME dat de klacht geen bewijs van een oorzakelijk verband tussen invoer met subsidëring en schade bevatte. Ten eerste betoogden de Chinese overheid en de CCCME dat de invoer uit de VRC losstond van de ontwikkeling van de bedrijfstak van de Unie. Bij wijze van voorbeeld voerden zij aan dat de bedrijfstak van de Unie tijdens de sterkste stijging van de omvang van de invoer uit China in de periode 2017-2018 de meest significante stijging van winstgevendheid optekende. Ten tweede steeg de invoer uit derde landen in de periode 2018-2019, in tegenstelling tot de invoer uit de VRC, zodat het effect daarvan niet aan China kon worden toegeschreven, en zo er sprake is van schade, ging het om schade door eigen toedoen als gevolg van de trage reactie van de bedrijfstak van de Unie op marktbewegingen.

(26) De klager voerde in reactie op dit argument aan dat er een oorzakelijk verband kon worden vastgesteld, aangezien de schade zich gelijktijdig met de toename van de invoer uit de VRC voordeed, en dat de invoer uit derde landen niet als schadeoorzaak kon worden beschouwd omdat deze invoer minimaal was of geen schade veroorzakende prijsniveaus liet zien.

(27) De CCCME antwoordde door eraan te herinneren dat de bedrijfstak van de Unie tijdens de sterkste stijging van het volume van de invoer uit de VRC in de periode 2017-2018 de meest significante stijging van winstgevendheid optekende en dat de toename van de invoer uit de VRC losstond van de dalende volumes van de verkoop door de bedrijfstak van de Unie. Daarentegen merkte de CCCME wat de invoer uit derde landen betreft op dat de totale invoer uit derde landen toenam, terwijl de invoer uit de VRC in de periode 2018-2019 daalde. Tot slot merkte de CCCME op dat de klager niet betwistte dat vrijwel alle schade-indicatoren in de klacht een positieve trend vertoonden en dat de gestelde schade ten minste tot op zekere hoogte door eigen toedoen werd veroorzaakt. Bovendien stelde de CCCME dat de effecten van de COVID-19-pandemie en de beweringen inzake het bestaan van een kartel voor stroomkabels eveneens in aanmerking moeten worden genomen bij de beoordeling van de effecten van invoer met subsidiëring op de situatie van de bedrijfstak van de Unie. Voorts verklaarden de Chinese overheid en de CCCME dat de door de klager overgelegde invoergegevens niet betrouwbaar waren, omdat zij achterhaald waren en gebaseerd waren op aannames ten aanzien van het gewicht van het betrokken product en het aandeel ervan in GN-code 8544 70 00. Bovendien waren de berekeningen van de prijsonderbieding in de klacht volgens de Chinese overheid en de CCCME gebrekkig omdat die slechts betrekking hadden op één exporteur in één specifieke aanbesteding.

(28) De klager verwees naar zijn antwoord in het parallelle antidumpingonderzoek, dat een langere periode in aanmerking moest worden genomen om de stijging van de omvang van de invoer waar te nemen, hetgeen niet door de CCCME werd betwist en door gegevens van derden op basis van marktonderzoek (CRU) werd bevestigd, en dat de berekeningen niet gebrekkig waren omdat de klager uitsluitend redelijkerwijs beschikbare informatie moest verstrekken, waaronder informatie van verschillende producenten in de Unie en in de VRC.

(29) De CCCME antwoordde dat het aan klager was zijn argumenten te onderbouwen en bewijs te leveren met betrekking tot invoergegevens en dat de gegevens op basis van marktonderzoek (CRU) betrekking hadden op optische vezels en niet op optischevezelkabels. Wat de berekeningen van de prijsonderbieding en het prijsbederf betreft, herhaalde de CCCME dat deze niet voldeden aan de norm voor voldoende bewijsmateriaal en dat de klager zich voor significante berekeningen uitsluitend baseerde op de prijzen van één Chinese producent (bv. de uitvoerprijs in het vrije verkeer die werd gebruikt voor de berekening van de schademarge voor het eerste halfjaar van 2019 en de uitvoerprijs die werd gebruikt voor de productiekosten voor de prijsbederfmarge voor het tweede halfjaar van 2019).

(30) De Commissie was van oordeel dat geen van de beweringen bij opening de conclusie weerlegde dat er voldoende bewijsmateriaal was om een antisubsidieprocedure in te leiden. De klacht bevatte immers voldoende bewijsmateriaal inzake aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Unie door de invoer met subsidiëring. Uit de specifieke schadeanalyse van de klacht bleek een grotere penetratie van de EU-markt (zowel in absolute als in relatieve termen) door de invoer uit de VRC tegen prijzen die de prijzen van de bedrijfstak van de Unie zelf aanzienlijk onderbieden. Dit suggereerde dat de gestelde invoer met subsidiëring aanmerkelijke schade had toegebracht aan de bedrijfstak van de Unie, wat bijvoorbeeld bleek uit een daling van de verkoop en het marktaandeel of uit een verslechtering van de financiële resultaten.

(31) Het in de klacht verstrekte bewijsmateriaal bevatte voor elke representatieve productsoort afzonderlijke berekeningen met betrekking tot prijsonderbieding en prijsbederf. De Commissie achtte het door de klager aangedragen bewijsmateriaal inzake prijsonderbieding en prijsbederf toereikend en was van oordeel dat de klager had voldaan aan de norm voor voldoende bewijsmateriaal om het onderzoek te openen.

(32) In antwoord op het argument dat de klager geen betrouwbare/vergelijkbare gegevens over de verkoopprijzen had verstrekt, was de Commissie van oordeel dat in de versie van de klacht voor inzage door belanghebbenden al het essentiële bewijsmateriaal en niet-vertrouwelijke samenvattingen van als vertrouwelijk verstrekte gegevens waren opgenomen om belanghebbenden in staat te stellen hun recht op verweer tijdens de hele procedure uit te oefenen.

(33) Artikel 29 van de basisverordening (evenals artikel 12, lid 4, van de SCM-overeenkomst) staat de bescherming toe van vertrouwelijke informatie in omstandigheden waarin de bekendmaking ervan een aanzienlijk concurrentievoordeel voor een concurrent zou vormen of een aanzienlijk nadelig effect zou hebben op een persoon die de informatie verstrekt of op een persoon van wie die persoon de informatie heeft verkregen.

(34) Met betrekking tot het toereikende bewijsmateriaal inzake een oorzakelijk verband moet het volgende worden opgemerkt. Ten eerste bleek uit de klacht dat de situatie van de bedrijfstak van de Unie te zelfder tijde verslechterde als dat er sprake was van de toename van de invoer met subsidiëring tegen prijzen die de prijzen van de bedrijfstak van de Unie aanzienlijk onderboden. Dit leek reeds aan te tonen dat er sprake was van een oorzakelijk verband. Ten tweede hadden andere factoren, zoals de invoer uit derde landen en andere door de Chinese overheid en de CCCME vermelde elementen, niet een zodanig effect dat de situatie van de bedrijfstak van de Unie als gevolg daarvan zou verslechteren, terwijl uit de analyse niet van schade door eigen toedoen is gebleken. Wat de bewering betreft dat het subsidieonderzoek tot een dubbele instelling van rechten zou leiden, heeft de Commissie er, zoals vermeld in overweging 765, bovendien voor gezorgd dat de instelling van een cumulatief recht waarin het subsidiëringsniveau en de totale dumpingmarge worden weerspiegeld, er niet toe zou leiden dat de effecten van de subsidiëring tweemaal worden gecompenseerd. Ten slotte geldt wat de invoervolumes betreft, dat de klager gegevens heeft verstrekt op basis van redelijke aannames, zoals het gewicht van het door de bedrijfstak van de Unie geproduceerde en verkocht betrokken product, en dat hij marktonderzoeksgegevens heeft gebruikt om de analyse aan te vullen waar er geen openbare informatie beschikbaar was. Wat betreft de in de klacht gehanteerde periode gedurende welke de invoer werd gemeten, werd de gestelde schade zowel veroorzaakt door praktijken van dumping als van subsidiëring, en zou een verschillend onderzoektijdvak derhalve een onredelijke last hebben betekend voor de klagende bedrijfstak.

1.3. Registratie van de invoer

(35) Op 24 augustus 2021 stelde de Commissie overeenkomstig artikel 29 bis, lid 2, van de basisverordening de belanghebbenden in kennis dat zij voornemens was geen voorlopige compenserende maatregelen in te stellen en het onderzoek voort te zetten.

(36) Aangezien er geen voorlopige compenserende maatregelen werden ingesteld, is er geen registratie van de invoer uitgevoerd.

1.4. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(37) Het onderzoek naar de subsidiëring en de schade had betrekking op de periode 1 juli 2019 tot en met 30 juni 2020 (“het onderzoektijdvak” of “OT”). Het onderzoek van de ontwikkelingen die relevant zijn voor de beoordeling van de schade had betrekking op de periode van 1 januari 2017 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”).

(38) Het onderhavige antisubsidieonderzoek en het afzonderlijke in overweging 4 vermelde antidumpingonderzoek hebben beide hetzelfde onderzoektijdvak en dezelfde beoordelingsperiode.

1.5. Belanghebbenden

(39) In het bericht van inleiding werden de belanghebbenden uitgenodigd om met de Commissie contact op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast stelde de Commissie de klager, de Chinese overheid, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs, alsmede de haar bekende importeurs en gebruikers specifiek in kennis van de opening van het onderzoek en verzocht zij hen mee te werken.

(40) De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld om opmerkingen over de opening van het onderzoek te maken en te verzoeken om een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures. Niemand heeft om een hoorzitting verzocht.

1.6. Steekproeven

1.6.1. Steekproef van producenten in de Unie

(41) In haar bericht van inleiding deelde de Commissie mee dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. De Commissie had de steekproef samengesteld op basis van het productie- en verkoopvolume van het soortgelijke product in de Unie tijdens het onderzoektijdvak. Deze steekproef bestond uit drie producenten in de Unie. De in de steekproef opgenomen producenten in de Unie vertegenwoordigden 52 % van de productie in de Unie in het onderzoektijdvak en werden representatief geacht voor de bedrijfstak van de Unie. De Commissie verzocht de belanghebbenden om opmerkingen over de voorlopige steekproef in te dienen. Zij heeft geen opmerkingen ontvangen, en de steekproef is derhalve bevestigd.

1.6.2 Steekproef van importeurs

(42) Om te beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, heeft de Commissie niet-verbonden importeurs verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken.

(43) Vijf niet-verbonden importeurs hebben de verlangde informatie verstrekt en ermee ingestemd in de steekproef te worden opgenomen. Na de analyse van de door de importeurs verstrekte informatie voor de samenstelling van de steekproef heeft de Commissie beslist dat een steekproef niet nodig was en heeft zij alle meewerkende importeurs verzocht hun antwoorden op de vragenlijst in te dienen.

1.6.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de VRC

(44) Om te beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, heeft de Commissie alle producenten-exporteurs in de VRC verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken. Daarnaast heeft de Commissie de Vertegenwoordiging van de Volksrepubliek China verzocht mogelijke andere producenten-exporteurs die geïnteresseerd zouden kunnen zijn in medewerking aan het onderzoek, op te sporen en/of contact met hen op te nemen.

(45) Vijfentwintig producenten-exporteurs uit het betrokken land hebben de verlangde informatie verstrekt en ermee ingestemd in de steekproef te worden opgenomen. Overeenkomstig artikel 27, lid 1, van de basisverordening heeft de Commissie een steekproef van twee groepen producenten-exporteurs samengesteld op basis van het grootste representatieve volume van uitvoer naar de Unie dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. De in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs vertegenwoordigden meer dan 40 % van de door de meewerkende producenten-exporteurs opgegeven uitvoer van optischevezelkabels uit de VRC naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak.

(46) Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van de basisverordening werden alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de autoriteiten van het betrokken land geraadpleegd over de samenstelling van de steekproef.

(47) De Commissie heeft opmerkingen over de samenstelling van de steekproef ontvangen van één niet in de steekproef opgenomen producent-exporteur, Yangtze Optical Fibre and Cable Joint Stock Limited Company (“YOFC”), die in de steekproef wilde worden opgenomen.

(48) YOFC voerde aan dat, gezien het grote aantal meeewerkende producenten-exporteurs, de twee in de steekproef opgenomen ondernemingen goed waren voor een relatief klein deel van het volume van uitvoer naar de Unie dat niet representatief was voor de Chinese exporteurs en dat de praktijk van de Commissie in eerdere antidumpingonderzoeken erin bestond ten minste drie ondernemingen in de steekproef op te nemen. Voorts betoogde YOFC dat met een steekproef van drie ondernemingen beter kon worden voorkomen dat de steekproef als gevolg van wijzigingen bij de in de steekproef opgenomen ondernemingen tot één onderneming zou kunnen worden gereduceerd. Tot slot voerde YOFC aan dat bepaalde subsidieprogramma’s regionaal zijn en dat om een meer omvattend overzicht van de subsidieregelingen in de VRC te krijgen dan ook rekening moet worden gehouden met de geografische spreiding bij het selecteren van een steekproef.

(49) Ingevolge artikel 27, lid 1, van de basisverordening moet de samenstelling van de steekproef gebaseerd zijn op de grootste representatieve productie-, verkoop- of exporthoeveelheden die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kunnen worden onderzocht. Zoals in overweging 45 is vermeld, waren de in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs tijdens het onderzoektijdvak goed voor meer dan 40 % van de opgegeven uitvoer uit de VRC naar de Unie, wat een representatief niveau is. De Commissie was van oordeel dat de steekproef zoals samengesteld de grootste invoerhoeveelheid omvatte die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. In dit verband omvatten de twee in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs een groot aantal entiteiten (vier producenten-exporteurs, zeven verkoopentiteiten en meer dan twintig verbonden ondernemingen die basisproducten of financiering leveren). Bovendien moet worden nagegaan of een in de steekproef opgenomen onderneming al dan niet zal meewerken na in de steekproef te zijn opgenomen, maar dit is niet de enige voorwaarde waaraan een producent-exporteur moet voldoen om in aanmerking te komen voor opname in een steekproef in de zin van artikel 27, lid 1, van de basisverordening. De Commissie heeft tevens rekening gehouden met de geografische spreiding van de in de steekproef opgenomen ondernemingen, die twee provincies in de VRC bestrijkt met de twee groepen producenten-exporteurs, en daarnaast nog vele andere provincies met alle verbonden ondernemingen die basisproducten of financiering leveren. Aangezien dus aan alle vereisten van artikel 27, lid 1, van de basisverordening was voldaan, gold er geen verplichting om een derde onderneming in de steekproef op te nemen.

(50) YOFC voerde ook aan dat zij in de steekproef zou moeten worden opgenomen omdat zij een ervaren producent is die optischevezelkabels van hoge kwaliteit naar de Unie uitvoert en haar productieproces verschilt van dat van andere Chinese producenten (zij is verticaal geïntegreerd, gebruikt Europese technologie voor de productie van optischevezelkabels, beschikt over geavanceerde technologieën, is de enige National Intelligent Manufacturing Demonstration Unit (nationale demonstratie-eenheid voor intelligente productie) in de VRC en heeft de productie van optische vezels in vergaande mate geautomatiseerd). Voorts voerde zij aan dat het volume van haar uitvoer naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak relatief groot was. Bovendien merkte YOFC op dat een van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie indirect aandelen in YOFC en twee van de betrokken verbonden ondernemingen van YOFC houdt en dat haar opname in de steekproef de Commissie derhalve een beter inzicht zou geven in de structuur van de bedrijfstak. YOFC betoogde voorts dat er vijf producenten-exporteurs in de groep zijn, die gevestigd zijn in de provincies Hubei, Guangdong, Sichuan en Jiangsu en in de stad Shanghai, en dat de Commissie door YOFC in de steekproef op te nemen dus informatie zou verkrijgen over subsidieprogramma’s in meer provincies.

(51) Zoals hierboven uiteengezet, werd de steekproef van producenten-exporteurs samengesteld op basis van het hoogste percentage van het uitvoervolume uit het betrokken land dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht, met een goede geografische spreiding binnen de VRC. YOFC behoorde niet tot de grootste producenten-exporteurs en werd daarom niet in de steekproef opgenomen. Hoe dan ook gaat het bij de twee in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs eveneens om grote, ervaren groepen ondernemingen die optischevezelkabels van hoge kwaliteit vervaardigen en naar de Unie verkopen, waaronder ook verticaal geïntegreerde entiteiten. Bovendien bevat het dossier geen informatie waaruit blijkt dat de technologie die wordt gebruikt door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, minder geavanceerd zou zijn dan die van andere Chinese producenten-exporteurs. YOFC heeft geen bewijs overgelegd waarmee dit feit wordt weerlegd. Bovendien is het feit dat één in de steekproef opgenomen producent in de Unie aandelen in een producent-exporteur houdt, niet relevant voor de samenstelling van de steekproef van de producenten-exporteurs. Derhalve werden deze argumenten afgewezen.

1.7. Individueel onderzoek

(52) Zes van de niet in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs die het steekproefformulier terugstuurden, lieten de Commissie weten van plan te zijn te verzoeken om een individueel onderzoek op grond van artikel 27, lid 3, van de basisverordening. De Commissie heeft de vragenlijst op de dag van de opening van het onderzoek online beschikbaar gesteld. Daarnaast stelde de Commissie de niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs ervan in kennis dat zij een vragenlijst moesten invullen als zij individueel wilden worden onderzocht. Twee ondernemingen hebben de vragenlijst beantwoord.

(53) Een van de ondernemingen die de vragenlijst hadden beantwoord, verzocht om individueel te worden onderzocht om dezelfde redenen als in haar verzoek om in de steekproef te worden opgenomen, zoals toegelicht in de overwegingen 48 en 50.

(54) De andere onderneming die de vragenlijst had beantwoord, verzocht om individueel te worden onderzocht omdat zij verbonden was aan een importeur in de Unie, en zij beweerde geen van de gestelde subsidies te hebben ontvangen.

(55) Vanwege de complexiteit van het onderzoek en de complexe structuur van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs heeft de Commissie besloten geen individuele onderzoeken uit te voeren, omdat dit te belastend zou zijn geweest en de Commissie had kunnen beletten het onderzoek binnen de wettelijke termijnen af te ronden.

1.8. Antwoorden op de vragenlijsten en controlebezoeken

(56) De Commissie stuurde een vragenlijst naar de klager, en de vragenlijsten voor de producenten in de Unie, importeurs, gebruikers en producenten-exporteurs in de VRC werden op de dag van opening van het onderzoek online beschikbaar gesteld (8).

(57) De Commissie deed ook een vragenlijst toekomen aan de Chinese overheid, met specifieke vragenlijsten voor Sinosure, de banken en andere financiële instellingen die financiering of uitvoerkredieten verstrekten aan de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, en de tien belangrijkste producenten en distributeurs van de door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs gebruikte basisproducten. Om administratieve redenen werd de Chinese overheid tevens verzocht de door deze financiële instellingen gegeven antwoorden te verzamelen en rechtstreeks toe te zenden aan de Commissie.

(58) De Commissie ontving een antwoord op de vragenlijst van de Chinese overheid, dat een antwoord op de vragenlijst bevatte van de Export Import Bank of China (“EXIM”). Er werd echter geen antwoord ontvangen van Sinosure, van andere banken of financiële instellingen of van de belangrijkste producenten en distributeurs van de basisproducten.

(59) Onverminderd de toepassing van artikel 28 van de basisverordening verzamelde en controleerde de Commissie alle informatie die nodig werd geacht voor het doen van vaststellingen in verband met subsidiëring, de daaruit voortvloeiende schade en het belang van de Unie. Wegens de uitbraak van de COVID-19-pandemie en de maatregelen die daarop werden genomen om de uitbraak het hoofd te bieden (“de COVID-19-mededeling”) (9) kon de Commissie bij de Chinese overheid, de in de steekproef opgenomen ondernemingen en de meewerkende importeurs en gebruikers geen controlebezoeken ter plaatse uitvoeren. In plaats daarvan heeft de Commissie kruislingse controles op afstand verricht van de door de Chinese overheid verstrekte informatie, waaraan ambtenaren van de relevante ministeries en andere overheidsinstanties deelnamen. De Commissie heeft voorts via videoconferenties kruislingse controles op afstand verricht van de volgende ondernemingen: producenten in de Unie: — Acome S.A. (Frankrijk), — Corning Optical Communications Sp. z o.o., en haar verbonden ondernemingen (Polen, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje), — Prysmian S.p.A., en haar verbonden ondernemingen (Denemarken, Finland, Frankrijk, Duitsland, Italië, Nederland, Roemenië, Slowakije, Spanje, Zweden) importeurs: — Cable 77 Danmark ApS (Denemarken), — Connect Com GmbH (Duitsland), — Eku Kabel GmbH (Duitsland), — Har&Ca S.r.l. (Italië), — Infraconcepts B.V. (Nederland) gebruikers: — Deutsche Telekom GmbH (Duitsland) producenten-exporteurs in de VRC: FTT-groep: — FiberHome Telecommunication Technologies Co., Ltd, Wuhan, — Nanjing Wasin Fujikura Optical Communication Ltd., Nanjing, — Fiberhome Technologies Group Co., Ltd., Wuhan, — China Information Communication Technologies Group Corporation, Wuhan, — Jiangsu Telecom Industrial Co., Ltd., Nanjing ZTT-groep: — Jiangsu Zhongtian Technology Co., Ltd., Nantong, — Zhongtian Power Optical Cable Co., Ltd., Nantong.

1.9. Niet-instelling van voorlopige maatregelen en vervolg van de procedure

(60) Op 10 mei 2021 heeft de Commissie de niet in de steekproef opgenomen meewerkende producenten-exporteurs, de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs en de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie een aanvullend verzoek om informatie gestuurd, dat onder meer – maar niet exclusief – betrekking had op verkoopgegevens op basis van groepen productcontrolenummers (“PCN’s”), investeringen en aanbestedingen. De antwoorden zijn door de Commissie tijdens de kruislingse controles op afstand geverifieerd.

(61) Op 24 augustus 2021 stelde de Commissie overeenkomstig artikel 29 bis, lid 2, van de basisverordening de belanghebbenden in kennis van haar voornemen geen voorlopige maatregelen in te stellen en het onderzoek voort te zetten.

(62) De Commissie heeft vervolgens alle gegevens verzameld en gecontroleerd die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte.

1.10. Mededeling van de definitieve bevindingen

(63) Op 14 september 2021 heeft de Commissie alle partijen ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan zij voornemens was een definitief antisubsidierecht op de invoer van het betrokken product in te stellen (“mededeling van de definitieve bevindingen”).

(64) Alle partijen hebben binnen een termijn van 20 dagen opmerkingen kunnen maken ten aanzien van de mededeling van de definitieve bevindingen. De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld om opmerkingen over de opening van het onderzoek te maken en te verzoeken om een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

(65) Er werden opmerkingen ontvangen van de klager, de Chinese overheid, de CCCME, de twee in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs en één niet-verbonden importeur, te weten Connect Com GmbH (“Connect Com”). Twee niet in de steekproef opgenomen meewerkende producenten-exporteurs verstrekten verduidelijkingen over administratieve fouten van de Commissie met betrekking tot hun status van medewerking en hun precieze naam, die dienovereenkomstig werden gecorrigeerd.

(66) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen werden belanghebbenden in de gelegenheid gesteld te worden gehoord overeenkomstig punt 5.7 van het bericht van inleiding. Er vond een hoorzitting plaats met de CCCME.

(67) De Commissie is in deze verordening ingegaan op opmerkingen die tijdens de antisubsidieprocedure zijn ingediend. In het kader van het afzonderlijke antidumpingonderzoek ingediende opmerkingen zijn in deze verordening alleen behandeld als door de partijen uitdrukkelijk werd vermeld dat de ingediende opmerkingen beide procedures betroffen.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(68) Bij het betrokken product gaat het om monomodus optischevezelkabels, bestaande uit één of meer individueel omhulde vezels, met beschermende behuizing, al dan niet voorzien van elektrische geleiders, van oorsprong uit de VRC, momenteel ingedeeld onder GN-code ex 8544 70 00 (Taric-code 8544700010) (“het betrokken product”).

(69) De volgende producten blijven buiten beschouwing: i) kabels waarin alle optische vezels afzonderlijk zijn voorzien van werkende connectoren aan één of beide uiteinden, en ii) kabels voor onderzees gebruik. Kabels voor onderzees gebruik zijn met kunststof geïsoleerde optischevezelkabels die een koperen of aluminium geleider bevatten en waarin de vezels in een of meer metalen modules ingesloten zijn.

(70) De optischevezelkabels (“optical fibre cables”, “OFC”) worden gebruikt als optisch transmissiemedium in langeafstandstelecommunicatienetwerken en in metro- en toegangsnetwerken.

2.2. Soortgelijk product

(71) Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben en voor dezelfde basisdoeleinden worden gebruikt: — het betrokken product; — het product dat in het betrokken land wordt vervaardigd en aldaar op de binnenlandse markt wordt verkocht, en — het in de Unie door de bedrijfstak van de Unie vervaardigde en verkochte product.

(72) De Commissie heeft in dit stadium beslist dat die producten derhalve soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 2, punt c), van de basisverordening.

2.3. Argumenten betreffende de productomschrijving

(73) De ZTT-groep verzocht optische aardleidingskabels (optical ground wire cables, “OPGW-kabels”) en optische fasegeleiderkabels (optical phase conductor cables, “OPPC-kabels”) van het onderzoek uit te sluiten. Zij voerde aan dat deze kabels weliswaar onder de productomschrijving vielen, maar verschillende fysische eigenschappen en toepassingen hadden (d.w.z. elektriciteitstransmissie), aan verschillende technische normen waren onderworpen, met verschillende grondstoffen en volgens verschillende productieprocessen werden vervaardigd, en op afzonderlijke markten werden verkocht. Voorts werd aangevoerd dat OPGW- en OPPC-kabels slechts een klein deel van de verkoop naar de Unie vertegenwoordigden. De ZTT-groep verzocht tevens om, ingeval de Commissie van oordeel zou zijn dat OPGW- en OPPC-kabels binnen de productomschrijving van het onderzoek vielen, bij het onderzoek rekening te houden met de specifieke kenmerken, het eindgebruik en het marktsegment van deze producten.

(74) OPGW- en OPPC-kabels worden gebruikt voor gegevensoverdracht en hebben dezelfde basiseigenschappen als andere optischevezelkabels, zoals: i) zij bevatten optische vezels; ii) de diameter van de bedekte optische vezel is van dezelfde orde van grootte; iii) ook het aantal vezels ligt in dezelfde orde van grootte; iv) het aantal vezels per module is eveneens hetzelfde, en v) de opbouw van de kabelkern is dezelfde. Het feit dat OPGW- en OPPC-kabels nog voor een andere toepassing worden gebruikt (elektriciteitstransmissie) en bepaalde eigenschappen hebben (zoals elektrotechnische delen, geen vereiste van vlambestendigheid, geen vereiste van hoge treksterkte enz.) doet hieraan niet af.

(75) Bovendien gelden voor alle kabeltypen tot op zekere hoogte verschillende technische specificaties en normen. Wat de grondstoffen betreft, doet het niet ter zake dat het per kabeltype kan verschillen welke grondstof voor welke component van de optischevezelkabel wordt gebruikt: alle typen optischevezelkabels worden vervaardigd met behulp van optische vezels. Wat de productieprocessen betreft, is uit het onderzoek gebleken dat bij bepaalde specifiek beschermde ontwerpen de mantel van de standaard optische kabels met een laag van staaldraad was bekleed en dat deze kabels op dezelfde machines werden vervaardigd als OPGW-kabels. Bovendien had de vervaardiging van de bepantsering van OPGW- en OPPC-kabels slechts betrekking op één fase van de vervaardiging van deze kabels, en was dit geen rechtvaardiging om deze kabels van de productomschrijving van het onderzoek uit te sluiten. Voorts is het feit dat de verkoop van OPGW- en OPPC-kabels tijdens het onderzoektijdvak een geringer deel van de verkoop naar de Unie vertegenwoordigde, niet relevant voor de beoordeling van het argument. Ten slotte produceert de bedrijfstak van de Unie eveneens OPGW- en OPPC-kabels en concurreert hij daarom ook voor deze kabels rechtstreeks met de Chinese exporteurs.

(76) Op basis van het voorgaande heeft de Commissie geconcludeerd dat OPGW- en OPPC-kabels optischevezelkabels zijn met dezelfde fysische, technische en chemische basiseigenschappen als de andere optischevezelkabels die onder de definitie van het betrokken product vallen, zodat voor deze producten geen afzonderlijke analyse nodig was. In feite identificeren de productcontrolenummers die de Commissie voor de berekening van de dumping- en de schademarge gebruikt de OPGW- en OPPC-kabels op correcte wijze en stellen zij de Commissie op adequate wijze in staat een billijke vergelijking te maken tussen de prijzen van de producenten in de Unie en die van de Chinese producenten. Het argument werd derhalve afgewezen.

(77) De ZTT-groep stelde ook vier methoden voor om mogelijke problemen in verband met ontwijking aan te pakken en te vermijden ingeval OPGW- en OPPC-kabels van de productomschrijving van het onderzoek werden uitgesloten, zoals i) een visuele controle en documentencontrole door douaneambtenaren, ii) een certificeringssysteem, iii) een douaneregeling voor controle op eindgebruik en iv) een monitoringsysteem. Aangezien is geconcludeerd dat OPGW- en OPPC-kabels door het onderzoek worden bestreken, behoefde niet te worden ingegaan op de voorgestelde methoden ter voorkoming van ontwijking.

3. SUBSIDIËRING

3.1. Inleiding: Plannen, projecten en andere documenten van de overheid

(78) Alvorens de gestelde subsidiëring in de vorm van subsidies of subsidieprogramma’s te onderzoeken, beoordeelde de Commissie de plannen, projecten en andere documenten van de overheid die relevant waren voor de sector van het betrokken product en/of de “inputs” (basisproducten) ervan en derhalve een integrale context vormden voor de materiële bevindingen. Zij stelde vast dat alle beoordeelde subsidies en subsidieprogramma’s een onderdeel vormen van de tenuitvoerlegging van de centrale planning van de Chinese overheid tot stimulering van de OFC-bedrijfstak, en wel om de volgende redenen.

(79) De koers van de Chinese economie wordt in aanzienlijke mate bepaald door een uitgebreid planningssysteem waarin prioriteiten worden gesteld en waarin de doelstellingen worden voorgeschreven waar de centrale en lokale overheden zich op moeten concentreren. Op alle overheidsniveaus bestaan plannen die alle economische sectoren bestrijken. De bij de planningsinstrumenten bepaalde doelstellingen zijn van bindende aard en de autoriteiten op elk bestuurlijk niveau houden toezicht op de uitvoering van de plannen door het desbetreffende lagere overheidsniveau. Over de gehele linie leidt het planningssysteem in de VRC ertoe dat middelen worden toegewezen aan sectoren die door de overheid als strategisch of anderszins politiek belangrijk zijn bestempeld, in plaats van dat allocatie plaatsvindt door marktwerking (10).

(80) De optischevezelkabeluitrusting wordt door de Chinese overheid als een belangrijk product beschouwd, zoals blijkt uit beleidsdocumenten en -lijsten (11). Een dergelijke indeling is van groot belang, omdat bepaalde sectoren daardoor in aanmerking komen voor een reeks specifieke beleidsmaatregelen en steunmaatregelen die de ontwikkeling in elke sector moeten stimuleren (12). Omdat OFC een essentiële component van de internetnetwerkinfrastructuur vormen, speelt dit product een cruciale rol bij de uitrol van optischevezelnetwerken en breedbandinternet. De ontwikkeling hiervan in de VRC wordt gestuurd en beheerd door tal van plannen, richtlijnen en andere documenten, die op nationaal, regionaal en gemeentelijk niveau worden afgegeven en onderling met elkaar verbonden zijn. Voorbeelden van dergelijke belangrijke beleidsdocumenten zijn de volgende plannen, projecten en andere documenten.

(81) In het Dertiende vijfjarenplan voor de nationale economische en sociale ontwikkeling van de VRC (“het Dertiende vijfjarenplan”), dat de periode 2016-2020 bestrijkt, wordt de nadruk gelegd op de strategische visie van de Chinese overheid om essentiële bedrijfstakken te verbeteren en te bevorderen. Het Dertiende vijfjarenplan benadrukte het voornemen van de Chinese overheid tot versterking van de ontwikkeling van strategische geavanceerde technologieën, waarvan ook informatietechnologie is opgenomen in hoofdstuk 6. In hoofdstuk 23 werd verder bepaald dat informatienetwerken, waaronder OFC vallen, als “strategische opkomende bedrijfstak” worden beschouwd. In dit verband is in het Dertiende vijfjarenplan vermeld dat de Chinese overheid “de snelle ontwikkeling van de productie- en innovatieketens van opkomende bedrijfstakken zal helpen verzekeren om clustervorming van bedrijfstakken te versnellen op basis van hun specifieke kenmerken” en “Chinese ondernemingen ertoe zal aanmoedigen om innovatiemiddelen globaal toe te wijzen”.

(82) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de Chinese overheid aan dat er in het Dertiende vijfjarenplan niet aan OFC wordt gerefereerd en dat de Commissie eenvoudigweg aannam dat OFC onder de indeling van “informatienetwerken” valt. Volgens de Chinese overheid wordt in hoofdstuk 6 van het Dertiende vijfjarenplan duidelijk vermeld dat het accent zal liggen op technologieën “met een algemeen doel”, wordt in hoofdstuk 23 de OFC-bedrijfstak niet genoemd, en maakt de term “informatienetwerk” in hoofdstuk 23 duidelijk dat het geen betrekking heeft op OFC of specifieke producten, maar op algemene infrastructuur. Evenzo wordt in hoofdstuk 25 gesproken over “optische netwerken”, en niet over specifieke producten zoals OFC.

(83) Hoofdstuk 4 (“De ontwikkelingsfilosofie”) van het Dertiende vijfjarenplan noemt de “bevordering van het gebruik van informatietechnologie” als een van de ontwikkelingsprioriteiten. In dat hoofdstuk worden de aandachtspunten en prioriteiten vastgesteld om de doelstellingen van het Dertiende vijfjarenplan te verwezenlijken, en de daarin genoemde zaken zijn van strategisch belang. “Informatietechnologie” wordt derhalve beschouwd als een essentiële component van de ontwikkeling van het land voor de door het Dertiende vijfjarenplan bestreken periode. Bovendien wordt in het Dertiende vijfjarenplan in tal van hoofdstukken over diverse sectoren van de economie en de samenleving aan “informatietechnologie” gerefereerd.

(84) Afdeling 2 (“Strategische bedrijfstakken”) van hoofdstuk 23 (“Ontwikkel strategische opkomende bedrijfstakken”) van het Dertiende vijfjarenplan bepaalt dat “wij de strategische bedrijfstakken op het gebied van lucht- en ruimtevaart, oceanografie, informatienetwerken, levenswetenschappen en nucleaire technologie zullen bevorderen”. Voorts bepaalt hoofdstuk 25 (“Leg een alomtegenwoordig, efficiënt informatienetwerk aan”): “Wij zullen de aanleg van een, mobiele, veilige en alomtegenwoordige hogesnelheids-informatie-infrastructuur van de volgende generatie versnellen en het gebruik van informatienetwerktechnologie uitbreiden”, wat tevens “optischevezelnetwerken met hoge snelheid van een nieuwe generatie, een geavanceerd en alomtegenwoordig draadloos breedbandnetwerk” en “nieuwe informatienetwerktechnologie” omvat. Daarnaast bevat tekstvak 9 een lijst van informatietechnologieprojecten, waaronder de nationale breedbandagenda, met een nadruk op “de totstandbrenging van een systeem voor optische telecommunicatie met hoge snelheid en een grote capaciteit”.

(85) Het Dertiende vijfjarenplan is het belangrijkste beleidsdocument waarin de prioriteiten voor de nationale economische en sociale ontwikkeling van de VRC worden vastgesteld en als zodanig onderstreept het de aandachtsgebieden zonder daarbij noodzakelijkerwijs alle details voor de concrete verwezenlijking van de prioriteiten te verstrekken. Derhalve volgt uit het feit dat OFC als zodanig niet in het Dertiende vijfjarenplan wordt genoemd, niet dat OFC niet een essentiële onmisbare component uitmaakt voor de verwezenlijking van de meer algemene strategische doelstelling van de ontwikkeling van informatietechnologie en infrastructuur voor informatienetwerken.

(86) De “bedrijfstak voor informatietechnologie van de nieuwe generatie”, waaronder OFC als informatie- en communicatiehulpmiddel valt, is ook een bedrijfstak die wordt aangemoedigd in het kader van het “Made in China 2025”-initiatief (13). In dit initiatief wordt de bevorderde “informatiecommunicatie-uitrusting” ook gedefinieerd als “supersnelle, slimme optischetransmissietechnologie met grote capaciteit” en wordt voorts in de “Strategische taken en prioriteiten” prioriteit verleend aan het versnellen van de uitrol en aanleg van “optischevezelnetwerken”.

(87) Aangezien de OFC-bedrijfstak een bedrijfstak is die wordt aangemoedigd in het kader van de “Made in China 2025”-strategie, komt hij in aanmerking voor aanzienlijke financiering door de staat. Er zijn, ter ondersteuning van het “Made in China 2025”-initiatief (14), en daardoor indirect ook van de OFC-bedrijfstak, een aantal fondsen ingesteld, zoals het National Integrated Circuit Fund (15), het Advanced Manufacturing Fund (16) en het Emerging Industries Investment Fund (17).

(88) Door het opnemen van de aanleg van optischevezelnetwerken als doelstelling in de “Made in China 2025”-strategie of in andere strategische planningsdocumenten, vallen producten die essentieel zijn voor de verwezenlijking van de verdere en verbeterde uitbreiding van de aanleg van die netwerken, zoals de voor transmissie gebruikte optischevezelkabels, binnen het toepassingsgebied van die strategische plannen, en worden zij derhalve begunstigd door de overeenkomstige preferentiële maatregelen.

(89) Voorts wordt OFC veelvuldig opgenomen onder de noemer “bedrijfstak voor informatietechnologie van de nieuwe generatie”, en meer specifiek als “informatie- en communicatie-uitrusting”. De routekaart voor “Made in China 2025” (18) vermeldt tien strategische sectoren, die essentiële bedrijfstakken voor de Chinese overheid zijn. De routekaart omschrijft in afdeling 1, “Bedrijfstak voor informatietechnologie van de nieuwe generatie”/ 1.2 Informatie- en communicatie-uitrusting, de productcategorieën “supersnelle, slimme optischetransmissie-uitrusting met grote capaciteit (400G/1Tbps)” en “supersnelle optische toegangsuitrusting (10G/100Gbps)” als producten die onder de ontwikkelingsprioriteiten van deze sector vallen. De volgende generatie informatietechnologie geniet derhalve de voordelen die voortvloeien uit de in het document opgenomen steunmechanismen, zoals onder meer beleidsmaatregelen voor financiële steun, fiscaal en belastingbeleid, alsmede toezicht en ondersteuning door de Staatsraad (19).

(90) Voorts is OFC gerelateerd aan de categorie “nieuwe materialen”. In de routekaart voor “Made in China 2025” worden in afdeling 9 “nieuwe materialen” en de subcategorieën ervan opgenoemd, waaronder belangrijke strategische materialen (punt 9.2), alsmede hoogwaardige vezels en composietmaterialen. Zoals valt te lezen in de Catalogus van hoogtechnologische en met nieuwe technologie vervaardigde producten (2006), in nrs. 6020004 en 6020005, worden optischevezelproducten, met name die welke verband houden met preform voor optische vezel, een belangrijk “inputmateriaal” (basismateriaal) voor de vervaardiging van OFC, beschouwd als “nieuwe materialen”.

(91) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de Chinese overheid aan dat de Commissie niet heeft uitgelegd op welke basis zij OFC als “nieuwe materialen” beschouwde. De Chinese overheid benadrukte dat punt 9.2.3 van het routekaart-document enkel refereert aan “hoogwaardige vezels en composietmaterialen” en dat alleen het belangrijkste inputmateriaal voor de productie van OFC wordt geacht deel uit maken van “nieuwe materialen”, en niet OFC als zodanig.

(92) De Commissie herhaalde in dit verband dat optischevezelproducten, waaronder met name preform voor optische vezels, in de Catalogus van hoogtechnologische en met nieuwe technologie vervaardigde producten (2006) als “nieuwe materialen” worden beschouwd. Preform voor optische vezels is een belangrijk inputmateriaal met een hoge toegevoegde waarde voor de productie van OFC, en vertegenwoordigt een aanzienlijk deel van de productiekosten. De Commissie kwam derhalve tot de conclusie dat, aangezien preform voor optische vezels – dat een halffabricaat is van OFC – wordt aangemerkt als “nieuw materiaal”, er een rechtstreeks verband bestaat tussen OFC en de categorie “nieuwe materialen”.

(93) Daarnaast is in november 2016, naar aanleiding van de routekaart voor “Made in China 2025”, elk van de tien strategische sectoren verder uitgewerkt in een Catalogus van vier basisgroepen (20) die is gepubliceerd door het Nationale raadgevende comité voor productiestrategie, een adviesgroep van de Nationale kernstuurgroep voor de totstandbrenging van een nationale productiemacht. Deze groep werd opgezet door de Chinese overheid om plannen, beleid, projecten en werkregelingen uit te werken om de ontwikkeling van de verwerkende industrie te bevorderen en zaken tussen regio’s en departementen te coördineren (21). In deze catalogus is elk van de tien strategische sectoren onderverdeeld in vier hoofdstukken: i) essentiële basisreserveonderdelen, ii) essentiële basismaterialen, iii) geavanceerde basisprocessen/-technologieën en iv) technologieplatformen voor de industrie. Optischevezelkabels zijn ondergebracht in sector 1: informatietechnologie van de nieuwe generatie, punt i) essentiële basisreserveonderdelen, subpunt 38 ultraverliesarme optische vezel op basis van 400G-bandbreedte (elektriciteitsnet), en punt ii) essentiële basismaterialen, subpunt 22 optischevezelmaterialen van de volgende generatie.

(94) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de Chinese overheid haar standpunt dat het Dertiende vijfjarenplan en het “Made in China 2025”-initiatief geen dwingende of juridisch bindende documenten zijn.

(95) In dit verband wees de Commissie erop dat in het Dertiende vijfjarenplan veeleer taal wordt gebezigd die wijst op het bindende karakter ervan, dan dat het slechts algemene bemoedigende verklaringen bevat. Zoals vermeld in overweging 85 is het Dertiende vijfjarenplan hoe dan ook het belangrijkste beleidsdocument, waarin de prioriteiten voor de nationale economische en maatschappelijke ontwikkeling worden vastgesteld, en vormt het de basis voor diverse bindende rechtshandelingen waarmee de autoriteiten bij de vaststelling van nieuwe regels of bij de verdeling van overheidsmiddelen rekening moeten houden en waaraan zij uitvoering moeten geven.

(96) Het “Made in China 2025”-initiatief moet worden gelezen in samenhang met de routekaart voor “Made in China 2025”, en daarbij moet acht worden geslagen op de ter ondersteuning van het “Made in China 2025”-initiatief gecreëerde fondsen. Hoewel het “Made in China 2025”-initiatief hoofdzakelijk algemene beginselen vaststelt die moeten worden gevolgd, is de uitvoering ervan door middel van uitbetaling van overheidsfinanciering aan bepaalde bevorderde sectoren bindend en is het specifiek gericht op dergelijke bevorderde sectoren en niet algemeen toepasselijk. Daarnaast worden in de “Made in China 2025”-strategie formuleringen gebruikt die te behalen doelstellingen en streefcijfers impliceren, zoals: “we zullen de uitrol en aanleg van optischevezelnetwerken versnellen” en “wij zullen een baanbrekende ontwikkeling op belangrijke gebieden krachtig bevorderen”, waarbij wordt gerefereerd aan “een bedrijfstak voor informatietechnologie van de nieuwe generatie”, met inbegrip van “informatie- en communicatieapparatuur”.

(97) De Commissie heeft de argumenten van de Chinese overheid derhalve afgewezen.

(98) De OFC-bedrijfstak wordt tevens bestreken door het Plan voor de ontwikkeling van intelligente productie (2016-2020), dat is gepubliceerd door het Ministerie van Industrie en Informatietechnologie (“MIIT”) (22), dat beoogt uitvoering te geven aan het Dertiende vijfjarenplan en waarin tien kerntaken zijn beschreven die als doel hebben de productontwikkelingscyclus te verkorten, de productie-efficiëntie en de productkwaliteit te verbeteren, de operationele kosten en het verbruik van grondstoffen en energie te verlagen, en de ontwikkeling van intelligente vervaardiging te versnellen. In 2018 kondigde de Staatsraad plannen van de VRC aan om haar programma voor intelligente productie uit te breiden door in datzelfde jaar ongeveer honderd proefprojecten toe te voegen, en volgens algemeen beschikbare informatie stonden twee ondernemingen die verbonden zijn aan in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, Zhongtian technology precision materials Ltd. en Fiberhome Communication Technology, op de door het MIIT opgestelde lijst van proefdemonstratieprojecten voor intelligente vervaardiging: de eerste in 2017 (23) en de tweede in 2018 (24). Voorts stond een van de meewerkende producenten-exporteurs, Yangtze Optical Fibre and Cable, vermeld op de lijst van de “eerste reeks nationale proefondernemingen voor intelligente vervaardiging” (25).

(99) Er zijn duidelijke aanwijzingen dat een vermelding op een van deze lijsten, die verband houden met de “Made in China 2025”-strategie, niet alleen een eervolle vermelding is, maar dat er ook financiële voordelen aan gekoppeld zijn. In het document “MOF-mededeling inzake de overgedragen bedragen voor de programma’s voor de transformatie en opwaardering van de lokale industrie 2017” staat hieromtrent in regel 151 dat Fiberhome Communication Technology in het kader van het programma “Nieuwe vervaardigingswijze van kernuitrusting voor 5G-communicatienetwerken” een subsidie ten belope van 12 miljoen RMB heeft gekregen.

(100) Talrijke aanvullende documenten ondersteunen de bevinding dat de Chinese overheid een breed kader voor ondersteuning van internettechnologie-infrastructuur en breedbandnetwerken heeft opgezet, dat onder meer de OFC-bedrijfstak bestrijkt. Reeds in 2009 uitte de Chinese overheid in het Plan voor de aanpassing en wederopleving van de bedrijfstak voor elektronische informatie (26) expliciet haar doelstelling om “de aanleg van [...] het optischevezelbreedbandtoegangsnetwerk te begeleiden en te bevorderen”.

(101) In de “Breedband-China”-strategie van 2013 (27) formuleerde de Chinese overheid de doelstelling om “toegangsnetwerken [te bevorderen] in overeenstemming met de ideeën van snelle toegang” en dat “in stedelijke gebieden, de aanleg en vernieuwing van het toegangsnetwerk zal worden uitgevoerd met behulp van technische methoden zoals “fibre-to-the-home” en “fibre-to-the-building”. Tevens wordt volgens deze strategie de “uitbreiding van optische vezel naar de gebruikerszijde” bevorderd en wordt geleidelijk“een vast optischevezel-breedbandtoegangsnetwerk als belangrijkste bron” aangelegd.

(102) In het hoofdstuk in de “Breedband-China”-strategie dat betrekking heeft op de beleidsinstrumenten, omschrijft de Chinese overheid de instrumenten die worden gebruikt om de doelstellingen van deze strategie te verwezenlijken, d.w.z. “de volledige benutting van diverse bijzondere fondsen van de centrale overheid om relevante lokale fondsen ertoe te brengen te investeren in onderzoek naar alsmede ontwikkeling en industrialisering van breedbandnetwerken”, het verlenen van “steun in de vorm van rentesubsidies voor leningen aan subsidiabele projecten voor de aanleg van breedband in nationale ontwikkelingszones in de westelijke regio”, en ten slotte het versterken van “steun in de vorm van belastingvoordelen” en “steun [voor] de aanleg van breedbandnetwerken”. Zoals beschreven in overweging 80 beschouwde de Commissie OFC als belangrijke component van de infrastructuur voor internetnetwerken en als onmisbaar voor het opzetten van breedbandsystemen.

(103) In de “Breedband-China”-strategie zijn niet alleen maar niet-bindende doelstellingen voor de ontwikkeling van de internetinfrastructuur vermeld. Wanneer zij in samenhang met andere documenten wordt gelezen, blijkt duidelijk dat financiële bijdragen van de Chinese overheid een essentieel element zijn om de doelstellingen van deze strategie te verwezenlijken. In de Adviezen inzake bevordering van de aanleg van optischevezelbreedbandnetwerken (28) staat vermeld dat “lokale overheden op alle niveaus worden aangemoedigd financiële subsidies te verstrekken voor het gebruik van optischevezelbreedband in openbare instellingen” en dat “investerings- en beleidssteun voor onderzoek naar en ontwikkeling van essentiële chips, apparatuur, systeemuitrusting en toepassingen voor breedbandcommunicatie via optische vezel” moet worden verhoogd en dat “technologische vernieuwing in communicatie via optische vezel” moet worden aangemoedigd.

(104) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de Chinese overheid aan dat de “Breedband-China”-strategie slechts een leidraad is met betrekking tot breedbandinfrastructuur. De Chinese overheid merkte in dit verband op dat het panel in “China — GOES” heeft vastgesteld dat “algemene informatie over overheidsbeleid, zonder rechtstreeks verband met [een] programma in kwestie, niet “voldoende bewijs” van specificiteit is”.

(105) De Commissie herinnerde er in dit verband aan dat de Chinese overheid, zoals vermeld in overweging 102, in het hoofdstuk in de “Breedband-China”-strategie dat de beleidsinstrumenten betreft, de instrumenten beschrijft waarvan gebruik wordt gemaakt voor de verwezenlijking van de doelstellingen van deze strategie, zoals de inzet van verscheidene bijzondere fondsen, gesubsidieerde rentesteun, steun in de vorm van belastingvoordelen enz. De Commissie overwoog derhalve in overweging 103 dat in samenhang met andere documenten helder is dat financiële bijdragen van de Chinese overheid een essentieel element zijn om de doelstellingen van deze strategie te verwezenlijken. Hoewel wordt aangevoerd dat de “Breedband-China”-strategie niet-bindend van aard is, maakt de uitvoering ervan door middel van de terbeschikkingstelling van overheidsfinanciering aan bepaalde aangemoedigde sectoren haar bindend en specifiek gericht op dergelijke aangemoedigde bedrijfstakken, en niet algemeen toepasselijk. Hoe dan ook is de verwijzing naar het panelverslag in de zaak “China — GOES” niet doorslaggevend wat specificiteit betreft, omdat in het onderhavige geval de talrijke plannen en beleidsdocumenten van de Chinese overheid die in dit deel aan de orde zijn, specifieke richtsnoeren en ondersteuning bieden voor het betrokken product. Het argument werd derhalve afgewezen.

(106) In de Richtsnoeren van de Staatsraad ter actieve bevordering van het “Internet Plus” (29) van 2015 is een duidelijke doelstelling opgenomen, te weten dat dit document moet helpen om “de uitvoering van de “Breedband-China”-strategie te versnellen, het nationale project voor de aanleg van de volgende generatie informatie-infrastructuur te organiseren en uit te voeren [en] de transformatie van het optischevezelbreedbandnetwerk te bevorderen”. De manier waarop die doelstelling moet worden bereikt, is beschreven in “(6) Richtsnoeren en ondersteuning versterken”, waar wordt verklaard dat de fiscale en belastingsteun moeten worden versterkt en waar taken worden gespecificeerd zoals “actief investeren in het onderzoek naar en de ontwikkeling en demonstratie van de toepassing van in aanmerking komende geïntegreerde innovatiesleuteltechnologieën voor “Internet+”. Het gebruik van bestaande bijzondere financiële fondsen coördineren om de aanleg van met “Internet+” verband houdende platforms en demonstraties van toepassingen te ondersteunen.”

(107) In 2015 beschreef de Chinese overheid voorts het plan voor financiële investeringen om “de aanleg van infrastructuur te versnellen” in de “Richtsnoeren van het Algemeen Bureau van de Staatsraad over de versnelde aanleg van een breedbandnetwerk met hoge snelheid en het streven naar lagere tarieven voor sneller internet” (30). In dit document is vermeld dat de Chinese overheid, om die doelstelling te verwezenlijken, “de aanleg van steden met alleen vezelnetwerken en mobielecommunicatienetwerken van de vierde generatie (4G) zal versnellen, met meer dan 430 miljard yuan aan investeringen in de aanleg van netwerken in 2015, en minstens 700 miljard yuan aan investeringen in 2016-2017” en “het “fiber-to-the-home”-proces zal bevorderen, de omschakeling van 45 000 koperkabeltoegangszones naar optische vezel in 2015 zal voltooien en voor meer dan 80 miljoen huishoudens nieuw “fiber-to-the-home” zal verzekeren”.

(108) De aanpak van de Chinese overheid om aangemoedigde bedrijfstakken en producten te definiëren in catalogi om zo de nodige middelen te kunnen toewijzen, op basis van het strategische of politieke belang van deze bedrijfstakken en producten zoals toegewezen door de Chinese overheid, en om de plannen op elk bestuursniveau uit te voeren en er toezicht op te houden, blijkt uit de Catalogus van belangrijke producten en diensten in strategische opkomende industrieën van de Nationale Commissie voor Ontwikkeling en Hervorming (NDRC, National Development and Reform Commission) van 2016 (31). Wederom wordt het opzetten van een bedrijfstak voor IT van de volgende generatie overwogen, met inbegrip van een bedrijfstak voor informatienetwerken van de volgende generatie. Om die doelstelling te bereiken, zijn in de Catalogus van strategische en opkomende producten bepaalde producten opgenomen. OFC is duidelijk een van de producten, aangezien het refereren aan “Optische communicatie-uitrusting, waaronder glasvezel” ondubbelzinnig is. De opsomming van technologische specificiteiten van de betrokken uitrusting, zoals “G.657-vezel voor FTTx, G.655-vezel met een groot werkingsgebied, G.656-vezel, vezel met verliesarm en ultraverliesarm licht die voldoet aan de G.652-normen, […] optischetransmissie-uitrusting, eenkanaalssnelheid 10Gbit/s, 40Gbit/s, 100Gbit/s, 200Gbit/s, 400Gbit/s”, laat niet alleen zien dat de Chinese overheid OFC als een strategisch en opkomend product beschouwt, maar er blijkt ook de mate van gedetailleerde planning door de Chinese overheid uit voor bepaalde technologische producten.

(109) Dezelfde aanpak — doelstellingen definiëren in plannen en ze verder uitvoeren door technische details vast te stellen in catalogi — wordt gehanteerd in de Catalogus van hoogtechnologische en met nieuwe technologie vervaardigde producten (32), waarin OFC is opgenomen als communicatieproduct in nr. 1020011, dat “SDH-optischevezeltransmissiesystemen met een hogesnelheidsgegevensoverdrachtskanaal met singlemode vezeltransmissiemedium en een overdrachtssnelheid van 10Gbit/s en 40Gbit/s, voor communicatielijnen en grootstedelijke backbonenetwerken” omvat. OFC was reeds in 2003 in de Catalogus van aangemoedigde hoogtechnologische producten voor buitenlandse investeringen opgenomen in de categorie communicatie-uitrusting en -producten (33), onder nummer 42, als “SDH-vezelcommunicatie-uitrusting van 10 Gb/s en meer”.

(110) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen voerden de Chinese overheid en Connect Com aan dat de Commissie niet heeft aangetoond dat de verschillende in punt 3.1 genoemde documenten de OFC-bedrijfstak “specifiek” ondersteunen of aanmoedigen, hoewel artikel 4, lid 2, punt a), van de basisverordening de Commissie verplicht aan te tonen dat een document van de Chinese overheid “de mogelijkheid uitdrukkelijk beperkt” tot bepaalde ondernemingen en dat een dergelijke vereiste uit hoofde van artikel 2.1, punt a), van de SCM-overeenkomst inhoudt dat moet worden bewezen dat er sprake is van een beperking die “uitdrukkelijk [...] ondubbelzinnig en duidelijk” is (34). Connect Com verwees verder naar artikel 4, lid 5, van de basisverordening, waarin wordt bepaald dat specificiteit duidelijk moet worden onderbouwd op basis van positief bewijsmateriaal, en stelde dat de Commissie niet aan dit vereiste heeft voldaan. De Chinese overheid voerde verder aan dat de Commissie zich baseert op de onjuiste veronderstelling dat, indien netwerkinfrastructuur wordt verondersteld te worden aangemoedigd, alles waaruit dat netwerk bestaat, wordt aangemoedigd. De Chinese overheid stelde dat tal van door de Commissie genoemde documenten, zoals het Dertiende vijfjarenplan, het “Made in China 2025”-initiatief, het Plan voor de ontwikkeling van intelligente productie (2016-2020), het Plan uit 2009 voor aanpassing en revitalisering van de elektronische informatie-industrie en de “Breedband-China”-strategie van 2013, niet betrekking hebben op het product OFC of de OFC-bedrijfstak, maar op downstreamnetwerken of de uitrol van breedband, d.w.z. algemene infrastructuur. Volgens de Chinese overheid moet de Commissie, gezien het feit dat voor de aanleg van netwerken veel inputs en producten nodig zijn, duidelijk uitleggen welke producten en diensten die de infrastructuur maken, zij beschouwt als aangemoedigd. Daarnaast voerde de Chinese overheid aan dat de “uitrol” van het netwerk of breedband geen verband houdt met goederen, maar met de ontwikkeling van infrastructuur en diensten, aangezien een dergelijke uitrol betrekking heeft op de verbetering van algemene telecommunicatiediensten.

(111) De Commissie was het hier niet mee eens. OFC vormen, zoals uiteengezet in overweging 80, een essentiële component van de internetnetwerkinfrastructuur, en spelen een cruciale rol bij de uitrol van optischevezelnetwerken en breedbandinternet. De breedbandinfrastructuur houdt verband met netwerken van uitgerolde telecommunicatie-uitrusting en -technologieën die nodig zijn voor snelle internettoegang en andere geavanceerde telecommunicatiediensten (35), en OFC maakt een belangrijk deel van de transmissie-uitrusting uit. De aanleg van de breedbandinfrastructuur en -netwerken vereist derhalve het gebruik van producten die nodig zijn voor gegevensoverdracht en bestaat niet hoofdzakelijk in het verlenen van diensten, zoals de Chinese overheid lijkt te impliceren. Het verrichten van diensten zou immers voortvloeien uit het bestaan van dergelijke infrastructuur als deze eenmaal is aangelegd. Derhalve geldt dat als de aanleg van de breedbandinfrastructuur door de Chinese overheid wordt aangemoedigd, belangrijke producten die onmisbaar zijn voor de aanleg van die infrastructuur en daarvan een integrerend onderdeel vormen, eveneens door de Chinese overheid worden aangemoedigd. De Commissie is van mening dat het normatieve kader dat voortvloeit uit de tenuitvoerlegging van de verschillende in punt 3.1 genoemde documenten “de mogelijkheid” tot een voorkeursbehandeling “uitdrukkelijk beperkt” voor bepaalde ondernemingen in aangemoedigde bedrijfstakken, zoals de OFC-bedrijfstak, die gekoppeld is aan informatietechnologie en breedbandnetwerken. Bijgevolg vormden de verschillende in punt 3.1 genoemde documenten voldoende positief bewijs om te concluderen dat er sprake is van specificiteit van de ondersteuning en aanmoediging van de OFC-bedrijfstak door de Chinese overheid. De argumenten van de Chinese overheid en Connect Com werden daarom verworpen.

(112) Verder zijn internettoegangsnetwerken en breedbandinfrastructuur volgens de Chinese overheid algemene infrastructuur. De Chinese overheid refereerde aan de interpretatie van “algemene infrastructuur” door het panel in “EC and certain Member States — Large Civil Aircraft” als “infrastructuur die niet wordt verstrekt aan of ten voordele van slechts één entiteit of een beperkte groep entiteiten, maar beschikbaar is voor alle of bijna alle entiteiten”. De Chinese overheid voerde verder aan dat de Beroepsinstantie in “US — Softwood Lumber IV” heeft bevestigd dat “de enige uitdrukkelijke uitzondering op het algemene beginsel dat de verstrekking van “goederen” door een overheid op een financiële bijdrage neerkomt, is wanneer die goederen in de vorm van “algemene infrastructuur” worden verstrekt”.

(113) De Commissie wees er in dit verband op dat de interpretatie van “algemene infrastructuur” waaraan de Chinese overheid refereerde, betrekking heeft op de definitie van de verstrekking van goederen door een overheid in de vorm van algemene infrastructuur. Deze interpretatie houdt geen verband met de specificiteitsanalyse van een subsidieprogramma. Bovendien betreft dit onderzoek niet de verstrekking van optischevezelkabel door een overheid, ten aanzien waarvan de Chinese overheid betoogde dat dit “algemene infrastructuur” betrof, maar alle compenserende subsidies die zijn toegekend aan de producenten-exporteurs van OFC, die deze OFC op hun beurt uitvoeren naar telecomexploitanten in de Unie. Derhalve achtte de Commissie het argument ongegrond en irrelevant voor de beoordeling van de aanmoediging van de OFC-bedrijfstak door de Chinese overheid, en verwierp zij het.

(114) Connect Com voerde naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen aan dat de algemene financiering voor de uitbreiding van het optischevezelnetwerk geen specifieke subsidie voor OFC vormt, en verwees naar overweging 749, volgens welke OFC niet meer dan 5 % van het totale volume van het optischevezelnetwerk uitmaakt.

(115) De Commissie benadrukte in dit verband dat overweging 749 luidt als volgt: “uit het onderzoek [bleek] dat OFC slechts een klein deel van de totale kosten voor de uitrol van digitale netwerken vertegenwoordigt — in het geval van 5G ruim onder de 5 %”. Ten eerste heeft deze verklaring betrekking op de productiekosten en niet op het volume. Ten tweede doet het feit dat OFC een klein aandeel in de totale uitrol van het netwerk vertegenwoordigt, niet af aan het feit dat OFC een essentieel en onmisbaar product is voor de uitrol van een dergelijk netwerk. Zoals uiteengezet in de overwegingen 80 en 111 vormt OFC een integrale component van de hogesnelheidsbreedbandnetwerken van de jongste generatie op basis van deze technologie, die dus zonder deze technologie niet zouden kunnen functioneren. Subsidies voor deze belangrijke component zijn dus per definitie specifiek en essentieel voor de succesvolle werking van het gehele optischevezelnetwerk. Het argument werd derhalve afgewezen.

(116) Hoofdstuk III van de Tijdelijke bepalingen inzake de bevordering van de aanpassing van de industriële structuur (Besluit nr. 40, 2005, van de Staatsraad) (“Besluit nr. 40”), wordt voorts verwezen naar de “Leidende catalogus voor industriële herstructurering”, die drie categorieën kent, te weten aangemoedigde projecten, beperkte projecten en geëlimineerde projecten. In artikel XVII van het besluit is bepaald: “Investeringsprojecten van de categorie aangemoedigde projecten moeten overeenkomstig de desbetreffende nationale investeringsvoorschriften worden beoordeeld, goedgekeurd en geregistreerd; alle financiële instellingen moeten kredietondersteuning bieden volgens de kredietbeginselen; het aandeel aan voor eigen gebruik ingevoerde uitrusting in de totale investering, met uitzondering van grondstoffen in de publicatie van het ministerie van Financiën “Niet-vrijgestelde ingevoerde grondstoffen van binnenlandse investeringsprojecten” (gewijzigd in 2000), kan worden vrijgesteld van invoerrechten en aan invoer gerelateerde btw, tenzij er nieuwe regelgeving voor niet-vrijgestelde investeringsprojecten is. Andere beleidslijnen die industriële projecten in de aangemoedigde categorie bevoordelen, moeten worden uitgevoerd overeenkomstig de desbetreffende nationale regelgeving”.

(117) Besluit nr. 40, gelezen in samenhang met de Leidende catalogus voor industriële herstructurering, voorziet dus in een specifieke behandeling van bepaalde projecten binnen bepaalde aangemoedigde bedrijfstakken.

(118) De Leidende catalogus voor industriële herstructurering (versie van 2011)(wijziging van 2013) (36) en de Leidende catalogus voor indsutriële herstructurering (versie van 2019) (37) zoals goedgekeurd bij Besluit nr. 29 van de Nationale Ontwikkelings- en hervormingscommissie van de Volksrepubliek China van 27 augustus 2019, dat van kracht werd op 1 januari 2020, vermelden als “aangemoedigde bedrijfstakken in categorie I”: “XXVIII. Informatie-industrie […] 13. Vervaardiging van uitrusting van golflengtemultiplexing (WDM) optischevezeltransmissiesystemen met een snelheid van 32 golven of meer; 14. Vervaardiging van uitrusting van optischevezelcommunicatiesystemen op basis van digitale synchronisatiereeksen met een snelheid van 10 GB/s of meer; […] 28. Vervaardiging van preform voor nieuwe (niet-dispersieve) singlemode vezels en optische vezels”.

(119) Derhalve bevat de Leidende catalogus voor industriële herstructurering onder “informatie-industrie” specifieke projecten in verband met de OFC-bedrijfstak, waarbij sprake is van aanmoediging.

(120) De Chinese overheid voerde aan dat Besluit nr. 40 niet dwingend of juridisch bindend is, maar in plaats daarvan slechts een leidraad is. Bovendien heeft artikel V van Besluit nr. 40, waarin sprake is van “de aanleg van informatie-infrastructuur met inbegrip van breedbandcommunicatie”, volgens de Chinese overheid duidelijk alleen betrekking op de verbetering van de infrastructuur en niet op OFC. De Chinese overheid voerde aldus aan dat dit document de OFC-bedrijfstak geen steun of aanmoediging had kunnen bieden.

(121) Ten eerste was de Commissie het er niet mee eens dat Besluit nr. 40 geen dwingend karakter heeft. Besluit nr. 40 bevat namelijk de tijdelijke regelingen voor het bevorderen van de industriële herstructurering en verwijst naar de Leidende catalogus voor industriële herstructurering, waarin drie soorten inhoud worden gedefinieerd: inhoud van aangemoedigde projecten, inhoud van beperkte projecten en inhoud van geëlimineerde projecten. Artikel XVII van Besluit nr. 40 voorziet echter op dwingende wijze in de behandeling van investeringsprojecten met aangemoedigde inhoud, bijvoorbeeld “alle financiële instellingen moeten kredietondersteuning bieden volgens de kredietbeginselen”, en “andere beleidslijnen die industriële projecten in de aangemoedigde categorie bevoordelen, moeten worden uitgevoerd overeenkomstig de desbetreffende nationale regelgeving”. Bovendien bepaalt artikel XXI dat “de relevante preferentiële beleidsvormen die ten uitvoer worden gelegd overeenkomstig de inhoud van bedrijfstakken, producten en technologieën die momenteel bijzonder worden aangemoedigd door de staat (gewijzigd in 2000), moeten worden aangepast overeenkomstig de aanmoediging in de Leidende catalogus voor industriële herstructurering”. Derhalve heeft Besluit nr. 40 in dit verband een dwingend karakter.

(122) Ten tweede wordt in artikel V van Besluit nr. 40, dat deel uitmaakt van hoofdstuk II “Oriëntatie en prioriteiten van industriële herstructurering”, prioriteit gegeven aan de versterking van de “aanleg van informatie-infrastructuur, met inbegrip van breedbandcommunicatie”, en zoals aangetoond in overweging 80 en nader toegelicht in overweging 111, is OFC een essentieel en onmisbare component van dergelijke infrastructuur. Zoals de Commissie in overweging 111 heeft geconcludeerd, geldt dat als de aanleg van de breedbandinfrastructuur wordt aangemoedigd door de Chinese overheid, belangrijke producten die onmisbaar zijn voor de aanleg van die infrastructuur en die daarvan een integrerend onderdeel uitmaken, eveneens door de Chinese overheid worden aangemoedigd. Bovendien bepaalt in artikel XIV van Besluit nr. 40, dat deel uitmaakt van hoofdstuk III van de “Leidende catalogus voor industriële herstructurering”, het volgende: “de inhoud inzake aanmoediging omvat voornamelijk de sleuteltechnologieën, -uitrusting en -producten die de sociale en economische ontwikkeling kunnen bevorderen, die gunstig zijn voor het besparen van hulpbronnen, het beschermen van het milieu en het optimaliseren en verbeteren van de industriële structuur en die moeten worden aangemoedigd en ondersteund door relevante beleidslijnen en maatregelen”. Zoals reeds vermeld in overweging 118, worden de informatie-industrie en met name de belangrijkste inputmaterialen voor de productie van OFC, zoals single-modevezel en preform voor optische vezels, alsmede upstreamproducten zoals optischevezeltransmissiesystemen en optischevezelcommunicatiesystemen genoemd als aangemoedigde inhoud. Voorts vormt OFC essentiële uitrusting voor de uitrol van “informatie-infrastructuur met inbegrip van breedbandcommunicatie”, die door de Chinese overheid wordt aangemoedigd. Derhalve blijkt uit de gecombineerde lezing van bovenstaande bepalingen dat OFC een aangemoedigd product is, enerzijds omdat het een onmisbare component is van een bevorderde infrastructuur en anderzijds omdat de belangrijkste inputmaterialen ervan, die de toegevoegde waarde van OFC bepalen, ook door de Chinese overheid worden aangemoedigd. Het argument werd derhalve afgewezen.

(123) Niet alleen plannen en strategieën op nationaal niveau beogen de OFC-bedrijfstak te ondersteunen. Op provinciaal niveau werden zogeheten nationale ontwikkelingszones voor nieuwe hoogtechnologische industrieën opgezet. Een daarvan is de East Lake Ontwikkelingszone voor nieuwe technologische industrieën. Deze zones zijn ervoor bedoeld om, zoals beschreven in punt I.2 van het Dertiende vijfjarenplan inzake nationale ontwikkelingszones voor nieuwe technologische industrieën, een regionaal platform te verschaffen om grondig uitvoering te geven aan nationale strategieën zoals “Internet+” en “Made in China 2025” (38). Bedrijven en ondernemingen die in een van die zones zijn gevestigd en kwalificeren als een entiteit die activiteiten verricht die binnen het toepassingsgebied van de respectieve strategieën vallen, krijgen een gunstige behandeling. Zoals uit het document inzake “Preferentiële beleidsmaatregelen van de nationale zones voor hoogtechnologische industriële ontwikkeling” (39) naar voren komt, wordt er binnen de twee jaar na de oprichting een algemene vrijstelling van inkomstenbelasting verleend en blijft er ook nadien sprake van preferentiële behandelingen, waarbij een verlaagd tarief voor de vennootschapsbelasting, een vrijstelling van uitvoerrechten en andere belastingvoordelen worden toegekend.

(124) De voordelen voor ondernemingen in de hightechbedrijfstak die gevestigd zijn in de nationale zone voor hoogtechnologische industriële ontwikkeling zijn niet beperkt tot belastingvoordelen, maar omvatten ook rechtstreekse financiële steun. Zoals blijkt uit het genoemde document waarin de preferentiële beleidsmaatregelen van de nationale zones voor hoogtechnologische industriële ontwikkeling zijn beschreven, is het aan de staat om “elk jaar een zekere hoeveelheid leningen voor kapitaalopbouw en nieuwe investeringen te regelen, en kan de staat een zekere hoeveelheid langlopende obligaties uitgeven om fondsen te werven in de samenleving” (40). In dit document wordt een nauwkeurigere omschrijving gegeven, waarin staat dat “[d]e financiële steun van de Chinese overheid voor de zone voor hoogtechnologische industriële ontwikkeling er hoofdzakelijk in bestaat de ontwikkelingszones op nationaal niveau van fondsen te voorzien om op te starten, en om sommige op nationaal niveau geplande projecten in ondernemingen in de ontwikkelingszones uit te voeren. In de meeste ontwikkelingszones in China ondersteunt de lokale overheid de ontwikkelingszones voornamelijk door grond tegen lage prijzen te verhuren”.

(125) Bovendien hebben de “Preferentiële beleidsmaatregelen van de nationale ontwikkelingszones” betrekking op de Catalogus van door de staat ondersteunde belangrijke geavanceerde technologieën van 2016, waarin de ondersteunde belangrijke geavanceerde technologieën zijn opgesomd. Deze catalogus vermeldt onder “I. Elektronische informatie”, punt 4, “Communicatietechnologie”, “optische-transmissienetwerk” en “technologie voor optische transmissiesystemen”, welke optischevezelkabels omvatten, als geavanceerde technologieën die door de staat worden ondersteund. Een van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs van OFC is gevestigd in de provincie Wuhan, en de meeste ondernemingen in de groep bevinden zich in de East Lake Ontwikkelingszone voor nieuwe technologische industrie. Deze ondernemingen komen derhalve in aanmerking voor gunstige behandelingen die worden verleend in het kader van de regeling van nationale ontwikkelingszones voor nieuwe technologische industrie.

(126) Deze door de Chinese overheid gesteunde speciale industrieontwikkelingszone in Wuhan (de East Lake Ontwikkelingszone voor nieuwe technologische industrieën) diende als belangrijke productiebasis voor OFC. Als een van de door de Staatsraad goedgekeurde “Nationale ontwikkelingszones voor nieuwe technologische industrie” en een “Nationale demonstratiezone voor in eigen huis ontwikkelde innovatie” werd deze de eerste industriële basis voor de opto-elektronica-industrie van de VRC (ook wel “China Optics Valley” genoemd). OFC-producenten die in de zone actief zijn, hebben verschillende vormen van stimuleringsmaatregelen en staatssteun genoten.

(127) Met betrekking tot de bij de productie van OFC gebruikte inputs heeft de Commissie vastgesteld dat aramide, een langs chemische weg verkregen synthetische vezel en een input voor OFC, door de Chinese overheid in de Leidende catalogus van belangrijke producten en diensten in strategische opkomende industrieën als belangrijk product is ingedeeld (41). Deze indeling heeft ervoor gezorgd dat verschillende beleidsmaatregelen van de Chinese overheid op de laatstgenoemde grondstof van toepassing werden.

(128) Meer in het algemeen zijn chemische vezels niet alleen centraal onderworpen aan overheidsregulering en marktbeheerbeleid, maar zijn zij ook voorwerp van planningsdocumenten op subcentraal niveau, zoals het actieplan van de provincie Zhejiang voor de uitgebreide transformatie en modernisering van traditionele productiesectoren, waar chemische vezels een van de tien essentiële bedrijfstakken zijn die onder specifiek beleidsbeheer vallen (42), of het Dertiende vijfjarenplan voor de ontwikkeling van de chemische industrie in de provincie Jiangsu (2016-2020). In de bepalingen van dat plan die betrekking hebben op nieuwe chemische materialen wordt met name de nadruk gelegd op het ondersteunen van de ontwikkeling en industrialisering van downstreamtoepassingen met een hoge toegevoegde waarde, zoals “vezels voor hoge prestaties”, waaronder bij de productie van OFC gebruikte vezels vallen.

(129) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de Chinese overheid aan dat verschillende door de Commissie aangehaalde documenten, zoals de “Catalogus van vier basisgroepen”, de “Catalogus van strategische en opkomende producten en diensten van de Nationale Commissie voor ontwikkeling en hervorming 2016” en de “Leidende catalogus voor industriële herstructurering”, OFC niet als zodanig vermelden, maar verwijzen naar inputmaterialen. De Chinese overheid verklaarde voorts dat de Commissie geen doorberekening heeft uitgevoerd om aan te tonen dat de vermeende subsidiëring die was ontvangen door upstream- of downstreambedrijfstakken, aan de OFC-bedrijfstak is doorgegeven.

(130) Wat de upstreambedrijfstakken betreft, merkte de Commissie op dat de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs verticaal geïntegreerd waren en dat de door hun verbonden leveranciers ontvangen subsidies daarom werden geacht te zijn doorgegeven aan de producenten-exporteurs van OFC. Bovendien zijn de door de Chinese overheid genoemde documenten die betrekking hebben op de inputmaterialen van OFC, zelfs in de veronderstelling dat zij OFC niet ten minste indirect of impliciet omvatten, quod non, in elk geval relevant in combinatie met alle andere preferentiële beleidsmaatregelen en documenten van de Chinese overheid die door dit punt worden bestreken. Alle documenten in deze afdeling hebben betrekking op ofwel optischevezelnetwerken waarin OFC een belangrijke component is, ofwel de belangrijkste input ervan, zodat wordt aangetoond hoe de OFC-sector als geheel wordt aangemoedigd vanaf de upstreamproductie tot de downstreamoutput van het betrokken product. Deze documenten zijn ook relevant om de specificiteit van de verschillende subsidieprogramma’s aan te tonen. Een doorberekening is alleen nodig voor subsidies die daadwerkelijk worden toegekend aan grondstoffen die tegen een ontoereikende prijs worden geleverd en door de producenten-exporteurs worden gebruikt voor de productie van het betrokken product, en alleen als de verkoper en de koper van deze inputmaterialen niet verbonden zijn. Zoals in punt 3.8.2 wordt uiteengezet, zijn bij dit onderzoek geen compenserende maatregelen ingesteld met betrekking tot grondstoffen die door niet-verbonden leveranciers tegen een ontoereikende prijs zijn aangekocht. Bovendien zijn de meewerkende producenten-exporteurs, zoals vermeld in deze overweging, hoofdzakelijk geïntegreerd.

(131) Gezien bovenstaande plannen en programma’s wordt de OFC-bedrijfstak beschouwd als een essentile/strategische bedrijfstak, waarvan de ontwikkeling door de Chinese overheid als beleidsdoelstelling actief wordt nagestreefd. OFC is een product dat voor de Chinese overheid van het grootste belang is bij de opbouw van netwerken en infrastructuur die ten dienste staan van complete essentiële beleidsterreinen op digitaal en connectiviteitsgebied die door de staat worden ontwikkeld en onder staatstoezicht vallen. Op basis van de om deze afdeling genoemde beleidsdocumenten heeft de Commissie geconcludeerd dat de Chinese overheid optreedt in de OFC-bedrijfstak om de desbetreffende beleidslijnen ten uitvoer te leggen en grijpt zij in het vrije spel der marktkrachten in de OFC-sector in, met name door die sector op verschillende manieren te bevorderen en te ondersteunen.

3.2. Gedeeltelijke niet-medewerking en gebruik van beschikbare gegevens

(132) Naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen maakte de Chinese overheid enkele algemene opmerkingen over het besluit van de Commissie om de bepalingen van artikel 28, lid 1, van de basisverordening toe te passen met betrekking tot preferentiële leningen, exportkredietverzekering en inputmaterialen.

(133) De Chinese overheid voerde aan dat alle informatieverzoeken van de Commissie waarop de Chinese overheid geen antwoord kon geven, onredelijk waren, aangezien bij deze verzoeken werd uitgegaan van het bestaan van wettelijke bevoegdheden waarover de Chinese overheid niet beschikt.

(134) Voorts voerde de Chinese overheid aan dat de Commissie de feiten waarover zij beschikte niet naar behoren heeft beoordeeld en niet deugdelijk heeft toegelicht waarom de beschikbare gegevens redelijkerwijs in de plaats zijn gekomen van noodzakelijke informatie die ontbrak.

(135) Zoals uiteengezet in de overwegingen 146, 160 en 168, was de Commissie van mening dat de Chinese overheid de wettelijke bevoegdheid had om de gevraagde informatie te verkrijgen, als aandeelhouder of verantwoordelijke autoriteit van de entiteiten waarvoor de Commissie om de informatie verzocht. De Commissie heeft in haar mededeling aan de Chinese overheid, herhaald in de punten 3.2.1 tot en met 3.2.3, uiteengezet waarom zij zich op de beschikbare gegevens moest baseren. De Commissie beschouwde openbaar beschikbare informatie als een redelijke vervanging van de informatie die de Chinese overheid niet had verstrekt. De Commissie heeft de argumenten van de Chinese overheid derhalve afgewezen.

3.2.1. Toepassing van artikel 28, lid 1, van de basisverordening aangaande de verstrekking van preferentiële leningen

(136) Om administratieve redenen heeft de Commissie de Chinese overheid verzocht specifieke vragenlijsten door te sturen naar eventuele financiële instellingen die leningen of exportkredieten hebben verstrekt aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen.

(137) In eerste instantie gaf alleen EXIM Bank antwoord op de vragenlijst. De Chinese overheid reageerde niet op het verzoek van de Commissie om de antwoorden op de vragenlijsten over te leggen van alle financiële instellingen die leningen of exportkredieten aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen hebben verstrekt. De Commissie heeft in haar aanmaningsbrief haar verzoek met betrekking tot de financiële instellingen derhalve herhaald om hen zoveel mogelijk bij het onderzoek te kunnen betrekken opdat de Commissie over de nodige informatie kan beschikken om vast te stellen of er daadwerkelijk sprake is van subsidiëring, en zo ja, in welke omvang.

(138) De Chinese overheid gaf naar aanleiding van de aanmaningsbrief aan dat antwoorden op de vragenlijsten van de financiële instellingen die leningen hadden verstrekt niet relevant waren voor het onderzoek, aangezien geen van de leningen of exportkredieten waren verleend overeenkomstig de plannen en projecten van de overheid zoals gesteld in de klacht en beschreven in de vragenlijst.

(139) De Commissie deelde dit standpunt niet. Ten eerste gaat de Commissie ervan uit dat de van entiteiten in staatsbezit gevraagde informatie beschikbaar is voor de Chinese overheid voor alle entiteiten waarin zij de belangrijkste aandeelhouder is of de meeste aandelen houdt. Daarnaast beschikt de Chinese overheid over de nodige bevoegdheden voor een uitwisseling van informatie met financiële instellingen o