VERORDENING (EEG) Nr. 738/92 VAN DE RAAD van 23 maart 1992 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van garens van katoen van oorsprong uit Brazilië en Turkije

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 12,

Gelet op het feit dat de Commissie op 18 december 1991 overeenkomstig artikel 47, lid 1, van het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije (2), een verzoek tot de Associatieraad EEG-Turkije heeft gericht en dat de Associatieraad binnen de in artikel 47, lid 2, van dat Protocol bedoelde termijn geen beslissing ter zake heeft genomen,

Na de Associatieraad EEG-Turkije overeenkomstig artikel 47, lid 2, van bovengenoemd Protocol te hebben ingelicht,

Gezien het voorstel van de Commissie, dat is ingediend na overleg in het Raadgevend Comité bedoeld in bovengenoemde verordening,

Overwegende hetgeen volgt:

A. VOORLOPIGE MAATREGELEN

(1) Bij Verordening (EEG) nr. 2818/91 (3) heeft de Commissie een voorlopig anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van garens van katoen van oorsprong uit Brazilië, Egypte en Turkije, en heeft zij de anti-dumpingprocedure ten aanzien van dat produkt van oorsprong uit India en Thailand beëindigd. Bij Verordening (EEG) nr. 171/92 (4) heeft de Raad dat recht voor een periode van ten hoogste twee maanden verlengd.

B. VERVOLG VAN DE PROCEDURE

(2) Na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht kregen de belanghebbende partijen die daarom verzochten, de gelegenheid om door de Commissie te worden gehoord. Daarnaast hebben zij ook hun standpunt over de conclusies schriftelijk medegedeeld.

(3) De partijen werden in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie het voornemen had aan te bevelen definitieve rechten in te stellen en de uit hoofde van het voorlopige recht als zekerheid gestelde bedragen definitief te innen. Voorts werd een termijn gesteld waarbinnen de partijen na deze mededelingen opmerkingen konden maken.

(4) De mondelinge en schriftelijke opmerkingen van de partijen zijn onderzocht en waar passend heeft de Commissie haar conclusies gewijzigd om ermee rekening te houden.

(5) Bepaalde producenten van katoenen garens in de betrokken exportlanden hebben zich bekendgemaakt en medegedeeld dat zij gedurende de referentieperiode geen katoenen garens naar de Gemeenschap hadden geëxporteerd maar sindsdien met de export daarvan zijn gestart of voornemens zijn zulks te doen. Die bedrijven hebben de Commissie verzocht rekening te houden met hun bijzondere situatie.

(6) Gezien de ingewikkeldheid van de procedure en de andere in punt 11 van Verordening (EEG) nr. 2818/91 genoemde redenen kon het onderzoek niet worden beëindigd binnen de in artikel 7, lid 9, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 bedoelde termijn.

C. PRODUKT

(7) In haar voorlopige bevindingen (punten 4 tot en met 6 van Verordening (EEG) nr. 2818/91) stelt de Commissie dat, hoewel er diverse soorten katoenen garens bestaan, die met name qua dikte onderling van elkaar verschillen, hun fysieke kenmerken weinig uiteenlopen en zij praktisch met dezelfde basistechnieken en dezelfde soort uitrusting worden vervaardigd. De garens zijn bovendien in sterke mate uitwisselbaar wat de eindtoepassingen ervan betreft. Deze bevindingen zijn door de producenten en exporteurs niet wezenlijk in twijfel getrokken. Sommige onder hen beweerden evenwel dat bepaalde specifieke soorten katoenen garens die zij naar de Gemeenschap uitvoeren van een andere kwaliteit zijn dan de produkten die door de bedrijfstak van de Gemeenschap worden vervaardigd en verkocht, en dus niet als een soortgelijk produkt mogen worden behandeld.

(8) De Commissie heeft deze bewering opnieuw onderzocht en vastgesteld dat de kwaliteitsverschillen geen significante weerslag hadden op de fysieke kenmerken of op het gebruik van de diverse soorten geïmporteerde katoenen garens vergeleken met de in de Gemeenschap vervaardigde produkten.

De Raad bevestigt dus de conclusie dat de katoenen garens die door de communautaire bedrijfstak worden vervaardigd en verkocht, moeten worden beschouwd als een "soortgelijk produkt" in de zin van artikel 2, lid 12, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, zowel wat betreft de op de binnenlandse markt van elk van de betrokken exportlanden vervaardigde en verkochte produkten als van de voor export bestemde produkten die naar de Gemeenschap worden uitgevoerd.

(9) Een Braziliaans producent/exporteur betwistte dat de onderhavige procedure van toepassing zou zijn op zijn uitvoer van tot kegels gewonden katoenen garens die na invoer in de Gemeenschap een verdere behandeling (bij voorbeeld verven) dienen te ondergaan.

Deze producent/exporteur voerde aan dat de klacht uitsluitend betrekking had op katoenen garens niet gereedgemaakt voor verkoop in het klein, terwijl bovengenoemd produkt bestemd was voor verkoop in de detailhandel voor het vervaardigen van kleine breiwerkjes en dus niet geschikt voor industriële toepassingen zoals weven of breien op industriële machines. Bovendien zouden de machines voor de produktie van deze specifieke soort katoenen garens slechts na dure aanpassingswerkzaamheden voor de produktie van katoenen garens voor industriële toepassingen kunnen worden aangewend.

De uitvoerder vroeg derhalve dat zijn produkt van de heffing van een anti-dumpingrecht zou worden vrijgesteld.

De Commissie heeft een gespecialiseerd instituut geraadpleegd om de precieze kenmerken van de betrokken katoenen garens en de mogelijke toepassingen van dit produkt te bepalen; zij heeft daarbij vastgesteld dat het in feite wel geschikt is voor speciale industriële toepassingen die in de Gemeenschap regelmatig voorkomen. Bovendien werd geconstateerd dat de machines voor de produktie van deze soort katoenen garens ook zonder grote aanpassingen voor andere soorten kunnen worden gebruikt. Om deze redenen meent de Commissie dat het betrokken produkt onder het toepassingsgebied van de procedure valt. De Raad bevestigt deze conclusie.

D. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP

(10) Sommige producenten/exporteurs voerden aan dat de door de Commissie onderzochte communautaire producenten niet volledig representatief zijn voor de bedrijfstak katoenen garens van de Gemeenschap.

In punt 7 van Verordening (EEG) nr. 2818/91 heeft de Commissie uiteengezet welke methode zij voor het onderzoek naar de communautaire bedrijfstak heeft toegepast en waarom zij die aanpak heeft gevolgd. De Commissie is van mening dat de selectie van producenten naar grootte en plaats van vestiging de representativiteit van de betrokken ondernemingen garandeert.

De Raad bevestigt de aanpak van de Commissie ter zake.

E. PRODUCENTEN/EXPORTEURS

(11) Ten aanzien van de selectie van de exporterende ondernemingen door de Commissie met het oog op de bepaling van normale waarden zijn de volgende bezwaren geformuleerd:

- een medewerkende Turkse producent/exporteur die niet voor verificatie was geselecteerd, voert aan dat de door de Commissie toegepaste methode niet uitdrukkelijk in Verordening (EEG) nr. 2423/88 is vastgesteld. Bijgevolg heeft hij gevraagd dat bij de bepaling van dumping zijn situatie afzonderlijk zou worden onderzocht;

- sommige importeurs hebben aangevoerd dat de voor verificatie geselecteerde exportbedrijven niet volledig representatief waren voor de andere medewerkende bedrijven.

(12) De Commissie merkt hierbij op dat noch in Verordening (EEG) nr. 2423/88 noch in de anti-dumpingcode van de GATT wordt voorgeschreven dat alle producenten/exporteurs met het oog op de vaststelling van de normale waarde worden onderzocht. Bijgevolg hebben zowel de Commissie als de instanties van andere leden van de GATT die de code hebben ondertekend, in gevallen waarbij een groot aantal exporteurs zijn betrokken, bedrijven geselecteerd die samen genomen als representatief kunnen worden beschouwd. In het onderhavige geval wordt via de door de Commissie gehanteerde selectiecriteria de representativiteit verzekerd, als toegelicht in punt 8 van Verordening (EEG) nr. 2818/91. Bovendien was de door de Commissie toegepaste werkwijze van tevoren overeengekomen door alle nationale bedrijfsverenigingen, met inbegrip van de Turkse, die namens hun leden optraden.

In verband met de eis van de Turkse producent/exporteur om een afzonderlijk onderzoek van zijn situatie herinnert de Commissie eraan dat zij voorafgaand aan de verificatie ter plaatse in Turkije alle exporteurs die zulks wensten, dus ook de betrokkene, de gelegenheid daartoe had geboden. Destijds werd door bovenbedoelde producent/exporteur geen verzoek daartoe ingediend. Bovendien werd het desbetreffende verzoek lang na de vaststelling van de voorlopige maatregelen ontvangen, op een tijdstip dat de beëindiging van het onderzoek op onverantwoorde wijze zou zijn vertraagd indien de Commissie een verificatie ter plaatse had moeten uitvoeren.

Onder deze omstandigheden bevestigt de Raad het standpunt van de Commissie.

F. NORMALE WAARDE

a) Algemeen

(13) Voor de definitieve conclusies is de normale waarde in het algemeen bepaald aan de hand van dezelfde methoden als bij de voorlopige vaststelling van dumping, rekening houdend met de nieuwe gegevens en argumenten die door de partijen zijn ingediend.

b) Brazilië

(14) Twee van de Braziliaanse exporteurs waar een verificatie had plaatsgevonden, beweerden dat de Commissie de verkoop van katoenen garens op de binnenlandse markt in bepaalde maanden van 1989 ten onrechte als verlieslijdend had aangemerkt. Deze exporteurs hadden er bezwaar tegen dat de Commissie de kosten van afnemerskrediet van de binnenlandse verkoopprijs had afgetrokken bij de vergelijking van die prijs met de produktiekosten van katoenen garens, aangezien in dat laatste bedrag de financieringskosten waren meegerekend.

Ten einde te constateren of de binnenlandse verkoop plaatsvond in het kader van normale handelstransacties in de zin van artikel 2, lid 3, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 diende de Commissie na te gaan of die verkoop met winst gebeurde. Daartoe werden de produktiekosten berekend op basis van alle kostenelementen, met inbegrip van de financieringskosten in verband met de produktie. Het verkregen bedrag werd dan vergeleken met de binnenlandse verkoopprijs af fabriek. Aangezien die prijzen per definitie geen krediet aan afnemers omvatten, werden de bedragen die in de feitelijk gefactureerde prijzen voor krediet zijn opgevoerd bij de prijsberekening afgetrokken.

De Raad bevestigt de juistheid van deze berekening.

(15) Wat betreft de Braziliaanse producenten/exporteurs die niet aan het onderzoek hebben meegewerkt, heeft de Commissie bij haar voorlopige vaststellingen geconstateerd dat de geboden medewerking zo gering was dat de tijdens het onderzoek gedane bevindingen daardoor onrepresentatief werden. Bijgevolg is de normale waarde bepaald aan de hand van de door de klagende communautaire bedrijfstak verstrekte informatie over produktiekosten plus een redelijke winstmarge.

De betrokken Braziliaanse producenten/exporteurs tekenden bezwaar daartegen aan en stelden dat de op basis van de klacht bepaalde normale waarde niet meer was dan het resultaat van een schatting en dat de berekening moest worden gebaseerd op neutralere informatie uit onafhankelijke bronnen zoals gepubliceerde prijslijsten, officiële invoerstatistieken enz.

(16) De Commissie heeft de situatie in het licht van die opmerkingen opnieuw onderzocht, en stemt ermee in uit een gespecialiseerde publikatie die in het onderhavige geval als een betrouwbare bron kan worden beschouwd, informatie betreffende bepaalde kostenposten voor Braziliaanse katoenen garens over te nemen en te gebruiken.

Bijgevolg heeft de Commissie de normale waarde voor Braziliaanse producenten/exporteurs die niet aan het onderzoek hebben meegewerkt als volgt samengesteld: voor de grondstoffenkosten en de winst heeft ze het gewogen gemiddelde van de gegevens betreffende de medewerkende bedrijven genomen, terwijl alle overige kosten worden berekend aan de hand van de informatie in bovenbedoelde publikatie.

c) Egypte

(17) Om de in punt 13, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2818/91 uiteengezette redenen heeft de Commissie voor Egyptische katoenen garens een normale waarde aangenomen. Alle Egyptische exporteurs tekenden bezwaar tegen die berekening aan en beweerden dat de normale waarde aan de hand van de feitelijke binnenlandse verkoopprijzen had moeten worden berekend.

Bovendien drongen zij erop aan dat indien van een aangenomen waarde zou worden uitgegaan, de kosten van uit derde landen ingevoerd katoen (aangerekend in dollar) zouden worden berekend aan de hand van de speciale wisselkoers de tijdens de onderzochte periode voor transacties betreffende onbehandeld katoen gold.

Tenslotte voerden de Egyptische producenten/exporteurs aan dat de Commissie ten onrechte geen rekening had gehouden met bepaalde kostenfactoren zoals het percentage van het afval dat bij het produktieproces van katoenen garens ontstaat en de waarde van dat afval in geval van later gebruik.

(18) Daarnaast betwistte een Egyptisch producent/exporteur de resultaten van de verificatie. Hij voerde daarbij aan dat zijn produktiestructuur sterke overeenstemming vertoont met die van andere Egyptische producenten/exporteurs voor wie een lagere dumpingmarge was vastgesteld, dat de produktiekosten in 1989 uitzonderlijk hoog lagen en de daaropvolgende jaren waren gedaald en dat de exportprijzen van Egyptische katoenen garens sinds 1989 waren gestegen.

(19) In verband met de toepassing van een aangenomen normale waarde voor Egyptische katoenen garens waren de argumenten van de belanghebbende partijen dezelfde als bij de voorlopige vaststelling. De Raad bevestigt bijgevolg dat de aanpak van de Commissie als uiteengezet in punt 13 van Verordening (EEG) nr. 2818/91 correct is.

(20) In verband met de wisselkoers die voor de berekening van de kosten van ingevoerd katoen werd toegepast, constateerde de Commissie dat de eis van de Egyptische producenten/exporteurs gerechtvaardigd was. Bijgevolg werden de kosten opnieuw berekend, wat tot een verlaging van de normale waarde leidde.

(21) In verband met de produktiekosten van Egyptische katoenen garens heeft de Commissie haar berekeningen opnieuw onderzocht en waar nodig wijzigingen aangebracht om rekening te houden met de eis in verband met de waarde van het afval. Ook die wijzigingen hebben tot een vermindering van de normale waarde geleid.

(22) De in punt 18 genoemde bezwaren daarentegen worden door de Commissie ongegrond geacht, aangezien de verschillen in normale waarde worden verklaard door verschillen in produktiekosten die in de loop van het onderzoek zijn geconstateerd. Bovendien kunnen factoren die betrekking hebben op een periode die buiten het onderzochte tijdvak valt, niet in aanmerking worden genomen bij het onderzoek naar het al dan niet bestaan van dumping. De Raad bevestigt dat standpunt.

d) Turkije

(23) Twee Turkse producenten/exporteurs stelden dat fouten bij de berekening van de produktiekosten en de bepaling van de winstmarge waren gemaakt. Hun beweringen bleken juist te zijn en de overeenkomstige correcties van de normale waarde werden aangebracht.

e) Klagers

(24) De klagers betwistten de voorlopige bevindingen van de Commissie betreffende de normale waarde. In het bijzonder voerden zij aan dat de Commissie in alle gevallen een aangenomen normale waarde had moeten toepassen. Daar waar normale waarden waren vastgesteld, betwistten zij de resultaten van de berekeningen van de Commissie onder verwijzing naar de cijfers in gespecialiseerde publikaties.

De Commissie kan niet met deze opmerkingen instemmen. Een normale waarde mag immers slechts worden aangenomen wanneer aan de voorwaarden van artikel 2, lid 3, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 is voldaan. Die regel is bij de onderhavige procedure nageleefd. Bovendien zijn de normale waarden berekend op basis van kosten die tijdens het onderzoek zijn geverifieerd en moet aan dergelijke gegevens voorrang worden verleend boven informatie die niet op vergelijkbare wijze is nagetrokken.

De Raad bevestigt het standpunt van de Commissie ter zake.

G. PRIJS BIJ UITVOER

a) Algemeen

(25) Met uitzondering van punt b) hierna heeft geen enkele partij ernstige bezwaren geuit tegen de voorlopige bepaling van de prijzen bij uitvoer. Bijgevolg bevestigt de Raad die bevindingen.

b) Brazilië

(26) De Braziliaanse exporteurs handhaafden de in punt 17 van Verordening (EEG) nr. 2818/91 aangehaalde argumenten. Zij hielden hun standpunt vol dat de toepassing van de officiële wisselkoers van 1 novo cruzado voor 1 US-dollar tijdens het eerste kwartaal van 1989 de exportprijzen had gedrukt, waardoor een kunstmatige dumping ontstond, aangezien de inflatie tegelijkertijd voor een voortdurende prijsstijging op de Braziliaanse markt had gezorgd.

(27) Dit standpunt werd ondersteund door de Braziliaanse autoriteiten, die bevestigden dat de wisselkoers tussen de novo cruzado en de US-dollar tijdens het eerste kwartaal van 1989 was bevroren om redenen in verband met het binnenlands economisch beleid.

De Braziliaanse autoriteiten deelden mede dat, volgens hen, als gevolg van die uitzonderlijke toestand het toepassen van de tijdens die periode geldende officiële wisselkoersen een eerlijke vergelijking tussen de normale waarde en de prijs bij uitvoer onmogelijk zou maken. Zij vroegen dat de wisselkoers zodanig zou worden aangepast dat volledig rekening wordt gehouden met de feitelijke waardevermindering van de novo cruzado in 1989 overeenkomstig het inflatiepercentage in Brazilië.

(28) De vaststelling, door de ter zake bevoegde instanties, van de wisselkoers van de valuta van een derde land kan niet het voorwerp vormen van een beoordeling door de communautaire instellingen in het kader van een anti-dumpingprocedure. Het is bijgevolg de vaste praktijk van de Commissie, die door de jurisprudentie van het Hof van Justitie is bevestigd, om de bij internationale handelstransacties toegepaste officiële wisselkoers te hanteren. Het corrigeren van die wisselkoers met het oog op de berekening van dumping zou onjuist zijn en strijdig met het beginsel van neutraliteit ten aanzien van de monetaire aspecten van een anti-dumpingzaak.

De Raad bevestigt dat standpunt en beschouwt de eis bijgevolg als onontvankelijk.

H. VERGELIJKING

(29) De belanghebbende partijen hebben geen nieuwe argumenten aangevoerd betreffende de methode die de Commissie bij de vergelijking tussen de normale waarde en de prijs bij uitvoer heeft toegepast, als uiteengezet in de punten 18 tot en met 20 van Verordening (EEG) nr. 2818/91. Bijgevolg bevestigt de Raad die methode.

I. DUMPINGMARGE

a) Medewerkende producenten/exporteurs

(30) Bij de vergelijking van de normale waarde van op de binnenlandse markt verkochte katoenen garens van de medewerkende producenten/exporteurs met hun prijzen voor uitvoer naar de Gemeenschap blijkt uit het definitieve onderzoek van de feiten dat er sprake is van dumping voor katoenen garens van oorsprong uit Brazilië, Egypte en Turkije. Voor de medewerkende producenten/exporteurs waar een verificatie ter plaatse is gebeurd, zijn individuele dumpingmarges vastgesteld op basis van het bedrag waarmee de nomale waarde de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap overtreft.

Voor de medewerkende producenten/exporteurs waar geen onderzoek ter plaatse is gebeurd, zijn de dumpingmarges vastgesteld aan de hand van de in punt 8 van Verordening (EEG) nr. 2818/91 beschreven methode.

(31) De dumpingmarge uitgedrukt als percentage van de totale cif-waarde van het betrokken produkt zien er voor de verschillende exporteurs als volgt uit:

- i) Brazilië

Fàbrica de Rendas Arp SA 7,0 % Fiaçao e Tecelagem Kanebo do Brasil 15,8 % Nisshinbo do Brasil Indústria Têxtil Ltda 12,1 %.

Het gewogen gemiddelde van de voor bovengenoemde ondernemingen vastgestelde dumpingmarges bedraagt 12,9 %.

- ii) Egypte

Misr El Amria Spinning & Weaving Co. 0,4 % Misr Iran Textile Co. "Miratex" 0,1 % Misr Shebin El Kom For Spinning & Weaving (Shebintex) 0,1 % Unirab Spinning & Weaving Co. 0,0 %.

Het gewogen gemiddelde van de voor bovengenoemde ondernemingen vastgestelde dumpingmarges bedraagt 0,1 %. Gezien de cijfers waarom het gaat, kunnen deze marges als insignificant worden beschouwd.

- iii) Turkije

Yalova Elyaf ve Iplik Sanaii ve Ticaret AS 5,6 % Ceytas (Ceyhan Tekstil Sanayii AS) 12,1 % Yidas 4,9 % Birko (Birlesik Koyunlulular Menscucat Tic ve San AS) 7,7 % Taris (Tarim Satis Kooperatifleri Birli Keri) 8,6 % Soektas Pamuk ve Tarim Urunerini Degerlendirme Ticaret ve Sanayii AS 9,5 %.

Het gewogen gemiddelde van de voor bovengenoemde bedrijven gevonden dumpingmarges bedraagt 9,0 %.

b) Niet-medewerkende producenten/exporteurs

(32) Met het oog op de voorlopige conclusies ten aanzien van de Braziliaanse producenten/exporteurs die de vragenlijst van de Commissie niet hebben beantwoord en zich ook anderszins niet hebben gemeld, is de dumping overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 bepaald op basis van de beschikbare gegevens.

De Commissie achtte het passend om voor niet-medewerkende producenten/exporteurs uit Turkije de hoogste dumpingmarge toe te passen.

De Raad bevestigt dit standpunt, aangezien er geen nieuwe gegevens zijn ingediend waaruit blijkt dat de dumpingmarge van de niet-medewerkende producenten/exporteurs feitelijk lager lag dan de hoogste dumpingmarge die voor een medewerkende onderneming was geconstateerd.

(33) Voor de niet-medewerkende Braziliaanse producenten/exporteurs wordt na herberekening van de normale waarde als beschreven in punt 16 een dumpingmarge van 16,6 % gevonden.

(34) De Raad heeft ook de situatie onderzocht van producenten van katoenen garens in de betrokken exportlanden die tijdens de referentieperiode geen katoenen garens naar de Gemeenschap hadden uitgevoerd maar sindsdien met die export zijn aangevangen of het voornemen hebben zulks te doen (zogenoemde nieuwkomers). De Raad neemt er akte van dat de Commissie bereid is om onverwijld een nieuw onderzoek in te leiden betreffende exporteurs die de Commissie voldoende gegevens verstrekken om aan te tonen dat zij tijdens de referentieperiode geen katoenen garens naar de Gemeenschap hebben uitgevoerd, dat zij pas na die periode met die export zijn gestart of vast voornemens zijn zulks te doen en dat zij niet geaffilieerd of geassocieerd zijn met een exporteur waarvoor het anti-dumpingrecht geldt.

J. SCHADE

a) Cumulatie

(35) Bij haar voorlopige bevindingen heeft de Commissie geconcludeerd dat het effect van de Braziliaanse, de Egyptische en de Turkse invoer met dumping cumulatief moest worden beoordeeld. Een aantal exporteurs en invoerders hebben daartegen bezwaar aangetekend.

(36) De Commissie merkt op dat haar voorlopige bevindingen waren gebaseerd op de standaardpraktijk van de communautaire instellingen om de invoer uit diverse landen te cumuleren wanneer die ingevoerde produkten met elkaar en met het soortgelijke produkt van de communautaire bedrijfstak in concurrentie staan en wanneer de invoer met dumping als zodanig niet verwaarloosbaar is.

De Raad meent dat in het onderhavige geval aan deze voorwaarden is voldaan voor de invoer uit Brazilië en Turkije terwijl de Egyptische invoer waarvoor uiteindelijk geen significante dumping is vastgesteld, bij de beoordeling van de schade niet in aanmerking mag worden genomen.

(37) De Braziliaanse exporteurs voerden aan dat hun uitvoer niet bij die van andere landen mag worden opgeteld, aangezien de omvang van hun export in 1989 verschilde van de omvang waarmee de Commissie bij haar voorlopige bevindingen had rekening gehouden en zo gering was dat hij verwaarloosbaar mag worden genoemd. In dit verband hebben zij de Commissie de officiële Braziliaanse statistieken betreffende de uitvoer van katoenen garens naar de Europese Gemeenschap verstrekt, waarop voor de totale omvang van de uitvoer inderdaad lagere cijfers staan aangegeven dan de overeenkomstige cijfers in Eurostat.

(38) De Commissie heeft deze kwestie opnieuw onderzocht en bevestigt de juistheid van de gehanteerde gegevens, die met de cijfers van Eurostat overeenstemmen.

De Raad gaat met dit standpunt akkoord.

(39) De Braziliaanse exporteurs voerden voorts aan dat hun marktaandeel in 1989 lager lag dan dat waarmee de Commissie in haar voorlopige bevindingen had rekening gehouden. Zij stelden dat, uitgaande van een totaal EG-verbruik van 1 728 571 ton katoenen garens in 1989, het Braziliaanse marktaandeel niet meer dan 1,55 % bedroeg.

De Commissie merkt op dat, zoals gezegd in punt 28 van Verordening (EEG) nr. 2818/91, het totale EG-verbruik 1 184 000 ton beliep. Op basis daarvan stemde het marktaandeel van de invoer met dumping uit Brazilië in 1989 overeen met 2,25 %, wat niet verwaarloosbaar kan worden genoemd.

(40) De Raad bevestigt bovenstaande bevindingen en besluit dus dat de gevolgen van de Braziliaanse en de Turkse invoer cumulatief moeten worden beoordeeld.

b) Omvang en marktaandeel van de invoer met dumping

(41) Zoals gesteld in punt 36 dienen bij de definitieve conclusies de omvang en het marktaandeel van de invoer met dumping betrekking te hebben op de uitvoer van produkten uit Brazilië en uit Turkije. Over de periode 1986-1989 bedroeg de invoer met dumping uit die twee landen circa 111 305 ton in 1986, 120 682 ton in 1987, 117 824 ton in 1988 en 104 130 ton in 1989. Het marktaandeel van de Braziliaanse en Turkse exporteurs samen beschouwd zag er als volgt uit: 9,6 % in 1986, 9,3 % in 1987, 9,8 % in 1988 en 8,7 % in 1989.

De Raad bevestigt die bevindingen.

c) Prijsonderbieding bij de invoer met dumping

(42) Aangezien de belanghebbende partijen geen opmerkingen hebben geformuleerd, bevestigt de Raad de bevindingen en conclusies van de Commissie als beschreven in de punten 31 en 32 van Verordening (EEG) nr. 2818/91.

d) Andere relevante economische factoren

(43) De Commissie heeft in haar voorlopige gevolgtrekkingen (punten 33 tot en met 40 van Verordening (EEG) nr. 2818/91) gesteld dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade had geleden, die in het bijzonder tot uiting kwam in een scherpe daling van de verkoopprijzen, financiële verliezen vooral in 1988 en 1989, het niet renderen van investeringen, de sluiting van een groot aantal bedrijven en een sterk verlies aan arbeidsplaatsen.

(44) Er zijn geen nieuwe feiten betreffende de vaststelling van schade aan de Commissie voorgelegd, maar de betrokken exporteurs hebben als bezwaar aangetekend dat uit sommige relevante economische factoren met betrekking tot de bedrijfstak van de Gemeenschap, zoals de ontwikkeling van de produktie en van het marktaandeel, blijkt dat die bedrijfstak geen aanmerkelijke schade heeft geleden. De producenten/exporteurs wezen erop dat de onderzochte communautaire producenten over de periode 1986-1989 hun produktie met 5 % hebben verhoogd en hun marktaandeel van 19,5 % naar 20,5 % hebben opgetrokken, terwijl de bezettingsgraad stabiel bleef. Voorts hebben zij over een periode van slechts twee jaar een bedrag van 542 miljoen ecu geïnvesteerd.

(45) De Commissie is van oordeel dat, zoals gesteld in Verordening (EEG) nr. 2423/88, de relevante economische schadefactoren niet los van elkaar mogen worden beschouwd, aangezien een of meer daarvan niet noodzakelijk als doorslaggevend mogen worden beschouwd. De Commissie is het ermee eens dat uit een onderzoek van die factoren blijkt dat de cijfers betreffende de ontwikkeling van de produktie en het marktaandeel van de producenten uit de Gemeenschap van 1986 tot 1989 niet wezenlijk negatief waren. Die cijfers moeten evenwel worden geanalyseerd in nauwe samenhang met de gegevens over andere belangrijke elementen zoals winstgevendheid, investeringen, bedrijfssluitingen, werkgelegenheid enz.

Zoals uiteengezet in Verordening (EEG) nr. 2818/91 zijn de prijzen van katoenen garens van de communautaire producenten gedaald van 3,47 ecu per kilogram in 1986 naar 3,12 ecu in 1989. Over dezelfde periode is de winst met 14 procentpunten gezakt. Vooral in 1989 werden verliezen tot 5,7 % geregistreerd, terwijl slechts vier van alle onderzochte communautaire producenten een winst konden voorleggen.

Deze situatie had sterk negatieve gevolgen, vooral qua verliezen aan arbeidsplaatsen en bedrijfssluitingen. Alleen al in de onderzochte communautaire bedrijven gingen 2 149 arbeidsplaatsen verloren in de jaren 1988 en 1989. Wanneer de situatie voor de gehele bedrijfstak van de Gemeenschap wordt bekeken, blijkt uit de informatie waarover de Commissie beschikt dat alleen al in 1989 er sprake is van de definitieve sluiting van 29 katoenspinnerijen, gepaard gaande met een verlies van 7 263 arbeidsplaatsen.

e) Conclusie betreffende de schade

(46) In het licht van bovenstaande gegevens concludeert de Raad dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade in de zin van artikel 4, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 heeft geleden.

K. OORZAAK VAN DE SCHADE

a) Algemeen

(47) Bij haar voorlopige bevindingen had de Commissie geconcludeerd dat het onderzoek geen andere belangrijke schadefactoren ten nadele van de communautaire bedrijfstak aan het licht had gebracht dan de invoer met dumping uit Brazilië, Egypte en Turkije. Die conclusie was vooral gebaseerd op het feit dat de winstdalingen en de overige negatieve economische omstandigheden samenvielen met de blijvende neerwaartse druk op de prijzen en de prijsonderbieding op de communautaire markt als gevolg van de lage prijzen van de invoer met dumping.

De betrokken exporteurs tekenden bezwaar aan en voerden aan dat de moeilijkheden in de bedrijfstak van de Gemeenschap te wijten waren aan andere oorzaken dan de betrokken invoer van katoenen garens. Zij stelden dat de Commissie had nagelaten met de volgende aspecten rekening te houden:

- de bedrijfstak van de Gemeenschap had verkeerde commerciële en financiële beslissingen genomen door zwaar te investeren in geautomatiseerde katoenspinnerijen en zich te concentreren op de open-end-technologie in plaats van door te gaan met de traditionele ringspinmachines. Bovendien hadden die investeringen tot gevolg gehad dat vele manuele handelingen werden uitgeschakeld;

- een deel van de communautaire bedrijfstak had zich vrijwillig uit de Gemeenschapsmarkt voor katoenen garens teruggetrokken, aangezien hun produktie eerder was geconcentreerd op viscose en andere gemengde garens;

- de produktiekosten in de Gemeenschap waren over de periode 1986-1989 gestegen als gevolg van een sterke verhoging van de rentevoeten;

- sommige moeilijkheden van de communautaire bedrijfstak waren het gevolg van interne factoren zoals de verscherpte concurrentie tussen de communautaire producenten in het kader van het proces van voltooiing van de interne markt.

(48) De Commissie meent dat de meeste in punt 47 opgesomde argumenten al zijn beantwoord in de verordening tot instelling van de voorlopige rechten. Zij is het ermee eens dat, zoals in punt 37 van Verordening (EEG) nr. 2818/91 is vermeld, de communautaire bedrijfstak aanzienlijke investeringen voor de modernisering van zijn bedrijven en installaties heeft gedaan, maar zulks gebeurde op grond van het normale streven om te blijven behoren bij de technologisch meest geavanceerde spinnerijen in de wereld, ten einde het concurrentievermogen op een hoog peil te houden.

Wat de investeringen in de open-end-technologie betreft, blijkt uit een vergelijking betreffende de periode 1980-1989 dat de produktie-investeringen in de Gemeenschap in deze sector in feite lager lagen dan die van de Noordamerikaanse spinnerijen.

Zo waren er met name wat de installatie van nieuwe machines betreft, voor elke 100 nieuwe spillen 49 nieuwe rotors in Noord-Amerika tegenover slechts 21 in de Gemeenschap. Daaruit blijkt duidelijk dat de investeringen van de communautaire bedrijfstak in die sector over de betrokken periode niet abnormaal hoog lagen.

Bovendien tekent de Commissie hierbij aan dat uit de aanzienlijke investeringsbedragen van de communautaire bedrijfstak in herstructureringsmaatregelen precies blijkt dat zij zinnens was op de gehele markt voor katoenen garens op concurrerende wijze aanwezig te blijven, eerder dan zich gedeeltelijk uit die markt terug te trekken of zich op de produktie van speciale katoenen garens toe te leggen.

Met betrekking tot de rentevoeten in de sector fabricage van katoenen garens heeft de Commissie vastgesteld dat zij in de periode 1987-1989 in de Gemeenschap met slechts 0,5 % zijn gestegen, wat niet kan worden beschouwd als oorzaak van een abnormale kostenstijging in de communautaire bedrijfstak.

Zoals uiteengezet in punt 43 van Verordening (EEG) nr. 2818/91 beseft de Commissie dat het verlies aan arbeidsplaatsen in zekere mate het gevolg zou kunnen zijn van investeringen in hoog-technologische installaties waardoor manuele handelingen worden uitgeschakeld. Bovendien kan de Commissie niet uitsluiten dat de interne concurrentie tussen spinnerijen in de Gemeenschap voor sommige daarvan negatieve gevolgen heeft gehad. Zulks neemt evenwel niet weg dat de invoer met dumping duidelijk een negatief effect op de situatie in de communautaire bedrijfstak heeft gehad, vooral als gevolg van de lage prijzen van die invoer.

b) Gevolgen van kwantitatieve beperkingen

De exporteurs voerden aan dat het bestaan van bilaterale overeenkomsten met de belanghebbende landen tot vaststelling van kwantitatieve beperkingen voor de invoer van katoenen garens tot gevolg had dat deze invoer geen schade aan de communautaire bedrijfstak had kunnen toebrengen.

De Commissie herhaalt in dit verband haar overwegingen in punt 45 van Verordening (EEG) nr. 2818/91. De kwantitatieve beperkingen beschermen de communautaire bedrijfstak inderdaad tegen de invoer van overdreven hoeveelheden produkten maar voorkomen geen schade als gevolg van oneerlijke handelspraktijken zoals invoer met dumping tegen zeer lage prijzen.

(50) Bovendien werd door de Turkse exporteurs aangevoerd dat op hun uitvoer van katoenen garens naar de Europese Gemeenschap niet alleen kwantitatieve beperkingen van toepassing waren maar ook nog een systeem van minimumprijzen dat tot 1988 gold, en dat door het gecombineerde effect van dat systeem en de kwantitatieve beperkingen geen schade door de Turkse export had kunnen worden veroorzaakt, ten minste tot in 1988.

Dat argument is onontvankelijk, aangezien bovengenoemd prijsmechanisme in 1988 op verzoek van de Commissie was geschorst, omdat het ondoeltreffend was en gemakkelijk kon worden omzeild.

c) Gevolgen van andere factoren

(51) De Commissie heeft nagegaan of de conclusies die zij in Verordening (EEG) nr. 2818/91 ten aanzien van de oorzaken van schade heeft getrokken, kunnen worden gehandhaafd in het licht van het feit dat de dumpingmarges voor de invoer van katoenen garens uit Egypte insignificant bleken en dat bijgevolg binnen de onderhavige procedure geen rekening met die invoer dient te worden gehouden.

De Commissie is van oordeel dat, rekening houdend met het aanzienlijke marktaandeel van de Braziliaanse en de Turkse export en met de ruime marge van onderbieding bij deze export ten opzichte van de prijzen van de communautaire producenten, moet worden aangenomen dat de invoer met dumping uit Brazilië en Turkije afzonderlijk beschouwd aanmerkelijke schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft toegebracht.

De Raad bevestigt dit besluit.

L. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

(52) In haar voorlopige bevindingen heeft de Commissie de belangen van de communautaire bedrijfstak en van andere partijen, onder meer invoerders van katoenen garens en eindgebruikers, onderzocht en tegen elkaar afgewogen. Om de in de punten 42 tot en met 49 van Verordening (EEG) nr. 2818/91 uiteengezette redenen heeft zij geconcludeerd dat het, alles samen beschouwd, ter verdediging van het belang van de Gemeenschap nodig blijkt de communautaire bedrijfstak tegen oneerlijke concurrentie door invoer met dumping te beschermen.

(53) Na vaststelling van de voorlopige maatregelen zijn een aantal opmerkingen ontvangen van communautaire invoerders en in het bijzonder gebruikers van katoenen garens. Daarin werd gesteld dat verhoging van de invoerprijzen van katoenen garens uit de betrokken landen als gevolg van anti-dumpingrechten een negatief effect op hun bedrijfstak zou hebben.

Vooral de weverijen die katoenen garens gebruiken beklaagden zich erover dat een stijging van hun grondstoffenprijs hun concurrentiepositie ten opzichte van weverijen in derde landen zou verslechteren en zou leiden tot een toename van de uitvoer van afgewerkte textielprodukten naar de Gemeenschap. Zij stelden dat een en ander kon leiden tot verliezen aan arbeidsplaatsen en bedrijfssluitingen in de sector weverij in de Gemeenschap, vooral voor bedrijven die zich uitsluitend met de weeffase bezighouden (en dus niet met een spinnerij zijn geïntegreerd). Sommige wevers verklaarden dat zij moeilijkheden ondervonden bij de bevoorrading met katoenen garens uit een bepaald gebied van de Gemeenschap en stelden dat de bedrijfstak spinnerij in dat gebied op onherstelbare wijze was getroffen.

Anderen voerden aan dat het logischer geweest zou zijn indien de Gemeenschap haar maatregelen ter bestrijding van invoer tegen te lage prijzen in een verdere fase van het hele proces voor de vervaardiging van afgewerkte kledingstukken en weefsels had gesitueerd.

(54) Aangezien het fundamentele doel van anti-dumpingrechten is de schade weg te werken die invoer met dumping aan een communautaire bedrijfstak toebrengt en zodoende een open en eerlijke concurrentie op de communautaire markt voor het betrokken produkt te herstellen, zouden de prijzen van katoenen garens normaal door de instelling van anti-dumpingrechten op de invoer met dumping moeten stijgen. Wat betreft de eindgebruikers van katoenen garens meent de Commissie dat een voordeel qua goedkope prijzen geen rechtvaardiging kan vormen van oneerlijke handelspraktijken die nadelig zijn voor de communautaire fabrikanten van dit produkt, en dat de invoerders zich niet kunnen beroepen op het onvervreemdbare recht dat dit voordeel moet blijven bestaan.

(55) Wat betreft de aangehaalde moeilijkheden om katoenen garens uit een bepaald gebied van de Gemeenschap te betrekken, ziet de Raad geen redenen om de bevoorrading tot een specifiek gebied van de interne markt te beperken. Wanneer men de sector spinnerij in de Gemeenschap in zijn geheel beschouwt, lijkt het ongegrond te verklaren dat die branche onherroepelijk afgedaan heeft, op voorwaarde dat wordt opgetreden om invoer tegen oneerlijke prijzen te bestrijden.

(56) Voorts neemt de Raad er nota van dat indien geen definitieve anti-dumpingmaatregelen worden genomen, het aantal katoenspinnerijen in de Gemeenschap verder zou achteruitgaan met een bijkomend verlies aan arbeidsplaatsen. De tendens bij de bedrijfssluitingen als gevolg van de invoer met dumping is zelfs zo ernstig dat mag worden gezegd dat zonder maatregelen het voortbestaan van de sector in zijn geheel in gevaar is. Van 1989 tot eind 1991 werden 87 produktie-eenheden van katoenen garens in de Gemeenschap, waaronder drie van geverifieerde communautaire producenten, gedwongen te sluiten, waardoor 17 423 arbeidsplaatsen verloren gingen. Dat cijfer omvat niet het verlies aan arbeidsplaatsen als gevolg van de herstructurering van ondernemingen die nog in bedrijf zijn.

Soortgelijke standpunten werden ingediend door het Europees Vakbondscomité voor Textiel, Kleding en Leder, dat de werknemers vertegenwoordigt die in de Gemeenschap in die sectoren actief zijn.

(57) De Raad neemt er voorts nota van dat Eurocoton en het Europees Vakbondscomité voor Textiel, Kleding en Leder producenten en werknemers vertegenwoordigen van de sectoren spinnerij en weverij in de Gemeenschap. Er mag worden aangenomen dat beide organisaties, die zich sterk voorstander hebben getoond van het instellen van definitieve anti-dumpingrechten, bij het bepalen van hun standpunt zorgvuldig rekening hebben gehouden met de belangen van al hun leden, met inbegrip van de weverijen.

Indien de schade veroorzaakt door invoer met dumping wordt weggewerkt, zou de communautaire sector spinnerij in staat moeten zijn volledig competitief te functioneren, des te meer omdat hij aanzienlijke technologische investeringen heeft gedaan om zich goed aan de eisen van de communautaire markt aan te passen, waardoor hij in staat is met de lage-loonlanden te concurreren.

(58) Er zijn geen standpunten ontvangen van verbruikers uit de Gemeenschap van uit katoenen garens vervaardigde produkten. De Raad is van oordeel dat de verbruikers op middellange termijn baat zullen hebben bij een gezonde concurrentiesituatie waarbij het aantal leveranciers van katoenen garens niet inkrimpt als gevolg van oneerlijke handelspraktijken.

(59) In het licht van het bovenstaande bevestigt de Raad de bevindingen van de Commissie dat het in het belang van de Gemeenschap is anti-dumpingmaatregelen in te stellen om de schadelijke gevolgen van de invoer van katoenen garens van oorsprong uit Brazilië en Turkije weg te werken.

M. VERBINTENISSEN

Nadat zij in kennis waren gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie het voornemen had de instelling van definitieve rechten aan te bevelen, hebben zowel de Turkse als de Braziliaanse autoriteiten namens de betrokken exporteurs een zekere vorm van verbintenis aangeboden.

In het geval van Turkije was dat aanbod niet conform de bepalingen van artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 2423/88, in het bijzonder wat betreft de mogelijkheid tot instelling van rechten in het geval van inbreuk of opzegging als bepaald in lid 6 van dat artikel. Bovendien meent de Commissie dat daadwerkelijk toezicht op de naleving van een dergelijke verbintenis door de ondernemingen niet uitvoerbaar zou zijn.

Wat het Braziliaanse aanbod betreft, dat voorziet in vrijwillige kwantitatieve uitvoerbeperkingen, was de Commissie niet overtuigd dat de aanvaarding daarvan de schadelijke effecten van de dumping zou wegwerken.

De Raad neemt er akte van dat de beide aanbiedingen voor een verbintenis na overleg om die redenen zijn verworpen.

N. RECHT

(60) Er zijn voorlopige anti-dumpingrechten ingesteld die gelijk zijn aan de vastgestelde dumpingmarges, met uitzondering van die voor een Braziliaans exporteur voor wie slechts een recht is ingesteld dat voldoende was om de geleden schade op te heffen. Op basis van de definitieve bevindingen blijft het resultaat ongewijzigd.

O. INNING VAN VOORLOPIGE RECHTEN

(61) Gelet op de vastgestelde dumpingmarges en de ernst van de aan de communautaire bedrijfstak toegebrachte schade acht de Raad het noodzakelijk dat de bedragen die uit hoofde van de voorlopige anti-dumpingrechten als zekerheid zijn gesteld, met uitzondering van die betreffende de invoer van Egyptische katoenen garens, definitief worden geïnd ten belope van het bedrag van het definitief ingestelde recht,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van katoenen garens vallende onder de GN-codes 5205 11 00 tot en met 5205 45 90 en 5206 11 00 tot en met 5206 45 90 en van oorsprong uit Brazilië en Turkije.

2. Het recht dat van toepassing is op de nettoprijs franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard, bedraagt:

a) 16,6 % voor katoenen garens van oorsprong uit Brazilië, aanvullende Taric-code 8551, met uitzondering van de invoer van de door de volgende bedrijven vervaardigde produkten, waarop de volgende rechten van toepassing zijn:

Hoogte van het recht Aanvullende Taric-code Fábrica de Rendas Arp. SA 7,0 % 8552 Nisshinbo do Brasil Indústria Têxtil Ltda 12,1 % 8553 Fiaçao e Tecelagem Kanebo do Brasil 11,2 % 8554 Filobel SA Indústrias Têxteis do Brasil 12,9 % 8555 Toyobo do Brasil Indústria Têxtil Ltda 12,9 % 8555 Indústria Têxtil Tsuzuki Ltd 12,9 % 8555 SA Têxtil Nova Odessa 12,9 % 8555 Cotonifício de Sao Bernardo 12,9 % 8555 Companhia Brasileira de Fiaçao 12,9 % 8555

b) 12,1 % voor katoenen garens van oorsprong uit Turkije, aanvullende Taric-code 8562, met uitzondering van de invoer van de door de volgende bedrijven vervaardigde produkten, waarop de volgende rechten van toepassing zijn:

Recht Aanvullende Taric-code Birko (Birlesik Koyunlulular Mensucat Tic ve San AS) 7,7 % 8563 Ceytas (Ceyhan Tekstil Sanayii AS) 12,1 % 8564 Soektas Pamuk ve Tarim Urunerini Degerlendirme Ticaret ve Sanayii AS 9,5 % 8565 Taris (Tarim Satis Kooperatifleri Birli keri) 8,6 % 8566 Yalova Elyaf ve Iplik Sanayii ve Ticaret AS 5,6 % 8567 Yidas 4,9 % 8568 Soennez Pamuklu Sanayii AS 9,0 % 8569 Cukurova Sanayi isletmeri TAS 9,0 % 8569 Akip Tekstil 9,0 % 8569 Karsu (Tekstil Sanay ve Tic AS) 9,0 % 8569 Trakya Iplik Sanayi AS 9,0 % 8569 Bisas Bursaiplik Sanayii AS 9,0 % 8569 Meptas Manisali Errensel Pazadama ve Ticaret AS 9,0 % 8569 Hateks (Hatay Tekstil Isletmeieria AS) 9,0 % 8569

3. De in lid 2 genoemde prijs franco grens Gemeenschap is netto indien volgens de werkelijke betalingsvoorwaarden betaling binnen 30 dagen na aankomst van de goederen in het douanegebied van de Gemeenschap geschiedt. De prijs wordt met 1 % verhoogd voor iedere maand waarmee de betalingstermijn wordt verlengd.

4. Wanneer de exporteur niet dezelfde is als de producent, geldt het recht dat op de invoer van de produkten van de producent van toepassing is.

5. De voor douanerechten geldende bepalingen zijn van toepassing.

Artikel 2

De bedragen die met betrekking tot de invoer uit Brazilië en Turkije krachtens Verordening (EEG) nr. 2818/91 uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht als zekerheid zijn gesteld, worden definitief geïnd ten belope van het definitief ingestelde recht. De als zekerheid gestelde bedragen die hoger liggen dan het definitieve recht worden vrijgegeven.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 23 maart 1992. Voor de Raad

De Voorzitter

Carlos BORREGO

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1. (2) PB nr. L 293 van 29. 12. 1972, blz. 4. (3) PB nr. L 271 van 27. 9. 1991, blz. 17. (4) PB nr. L 18 van 25. 1. 1992, blz. 33.