ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(14)

Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma voor 2022 ten grondslag liggende macro-economische scenario is realistisch. De regering gaat ervan uit dat het reële bbp in 2022 met 4,4 % en in 2023 met 3,9 % zal groeien. In de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt uitgegaan van een lagere groei van het reële bbp van 4,2 % in 2022 en een hogere groei van 4,0 % in 2023. In zijn stabiliteitsprogramma 2022 zegt het kabinet te verwachten dat het nominale tekort zal dalen tot 5,4 % van het bbp in 2022 en tot 4,6 % in 2023. De daling in 2022 weerspiegelt voornamelijk de groei van de economische bedrijvigheid en het netto-effect van de gedeeltelijke afbouw van de noodmaatregelen, terwijl nieuwe maatregelen werden ingevoerd als reactie op de hoge energieprijzen. Volgens het stabiliteitsprogramma 2022 zou de overheidsschuldquote in 2022 stijgen tot 58,6 % om daarna te blijven toenemen tot 59,4 % in 2023. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022, op basis van beleidsmaatregelen die op de afsluitingsdatum van de prognoses bekend waren, uit van een overheidstekort voor 2022 en 2023 van respectievelijk 5,6 % en 4,6 % van het bbp. Dit is in overeenstemming met het tekort dat in het stabiliteitsprogramma 2022 werd voorspeld. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 uit van een vergelijkbare overheidsschuldquote van 58,5 % van het bbp in 2022 en 59,5 % in 2023. Volgens de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt de potentiële groei op middellange termijn (10-jaarsgemiddelde) geraamd op 4,5 %. In die raming wordt echter geen rekening gehouden met het effect van de hervormingen die deel uitmaken van het herstel- en veerkrachtplan en die de potentiële groei van Malta kunnen bevorderen.
(15)

Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma voor 2022 ten grondslag liggende macro-economische scenario is voor 2022 gunstig en voor de periode daarna realistisch. Het kabinet gaat ervan uit dat het reële bbp in 2022 met 3,1 % en in 2023 met 2,4 % zal groeien. Ter vergelijking: in de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt uitgegaan van een lagere groei van het reële bbp van 2,4 % in 2022 en 1,9 % in 2023, voornamelijk als gevolg van voorzichtigere prognoses voor de binnenlandse vraag. In zijn stabiliteitsprogramma 2022 zegt de regering te verwachten dat het nominale tekort zal afnemen tot 5,6 % van het bbp in 2022, en tot 3,9 % van het bbp in 2023 (12). De daling in 2022 is vooral te danken aan de groei van de economische activiteit en aan de afbouw van de meeste noodmaatregelen. Volgens het stabiliteitsprogramma 2022 zou de overheidsschuldquote dalen tot 147,0 % van het bbp in 2022 en tot 145,2 % in 2023. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 op basis van beleidsmaatregelen die op de afsluitingsdatum van de prognoses bekend waren uit van een overheidstekort voor 2022 en 2023 van respectievelijk 5,5 % en 4,3 % van het bbp. In vergelijking met het stabiliteitsprogramma 2022 is het in de voorjaarsprognose van de Commissie voorspelde tekort vrijwel hetzelfde in 2022 maar hoger in 2023, voornamelijk als gevolg van een lagere economische groei. Tegelijk zijn in de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie niet de in het stabiliteitsprogramma 2022 aangekondigde extra steunmaatregelen voor 2022 opgenomen, aangezien er vóór de sluitingsdatum geen details beschikbaar waren. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 uit van een hogere overheidsschuldquote van 147,9 % van het bbp in 2022 en 146,8 % van het bbp in 2023. Het verschil is toe te schrijven aan het hogere tekort en de lagere economische groei. Volgens de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt de potentiële groei op middellange termijn (10-jaarsgemiddelde) geraamd op 0,4 %. Deze raming houdt echter geen rekening met het effect van de hervormingen die deel uitmaken van het herstel- en veerkrachtplan en die de potentiële groei van Italië kunnen bevorderen.
(25)

De afhankelijkheid van fossiele brandstoffen is zeer groot. Volgens de gegevens van 2020 (19) is de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen uit Rusland op hetzelfde niveau als het Uniegemiddelde voor steenkool (namelijk 54 %) en ruwe olie (26 %) en lager dan het Uniegemiddelde voor aardgas (30 % tegenover 44 %). Het aandeel van olie en aardgas in de energiemix (respectievelijk 39 % tegenover 33 % en 44 % tegenover 24 %) ligt beide boven het Uniegemiddelde, terwijl het aandeel van steenkool lager is (6 % tegenover 11 %). De afhankelijkheid van fossiele brandstoffen kan in het algemeen worden verminderd door meer te investeren in hernieuwbare energie en elektrificatie, door knelpunten in de infrastructuur aan te pakken en door energie-efficiëntie te stimuleren. Het is van cruciaal belang dat de inspanningen om de Uniedoelstellingen voor hernieuwbare energie voor 2030 te halen, opgevoerd worden. Nederland was de op vier na slechtst presterende lidstaat wat betreft het aandeel hernieuwbare energie in het bruto-eindverbruik van energie in 2020, en vertoont wat hernieuwbare energie betreft een van de grootste verschillen tussen het aandeel voor 2020 en de Uniestreefcijfers van de Unie voor 2030. Er zijn extra investeringen nodig om de uitrol van hernieuwbare energie te vergroten en de netcapaciteit te vergroten die nodig is voor de transmissie van hernieuwbare energie van productielocaties naar verbruikslocaties. Het opbouwen van netcapaciteit is met name belangrijk omdat de capaciteitsbeperkingen op het elektriciteitsnet in 2021 bleven toenemen, wat leidde tot vertragingen bij de uitvoering van projecten op het gebied van hernieuwbare energie. De administratieve procedures voor de uitrol van capaciteit op het gebied van hernieuwbare energie kunnen verder worden vereenvoudigd en gestroomlijnd. Het verdient aanbeveling nieuwe investeringen in gasinfrastructuur en -netwerken waar mogelijk toekomstbestendig te maken, teneinde de duurzaamheid ervan op lange termijn te bevorderen door ze in de toekomst voor duurzame brandstoffen te gebruiken. Bovendien biedt een betere energie-efficiëntie een kostenefficiënte kans om de koolstofemissies en de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen, onder meer van invoer uit Rusland, verder terug te dringen. Er is met name ruimte voor verbeteringen op het vlak van renovatie van gebouwen en de uitrol van warmtepompen en stadsverwarming in de bouwsector, alsook door elektrificatie en de levering van schone energie aan energie-intensieve industrieën. Wil Nederland de “Fit for 55”-doelstellingen halen, dan zal er nog meer ambitie nodig zijn om broeikasgasemissies te verlagen en het aandeel hernieuwbare energie en de energie-efficiëntie op te voeren.
(14)

Het aan de begrotingsprognoses van het convergentieprogramma voor 2022 ten grondslag liggende macro-economische scenario is gunstig. Het kabinet gaat ervan uit dat het reële bbp in 2022 met 4,3 % en in 2023 met 4,1 % zal groeien. Ter vergelijking: in de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt uitgegaan van een lagere groei van het reële bbp van 3,6 % in 2022 en 2,6 % in 2023, voornamelijk als gevolg van de aanname dat de macro-economische gevolgen van de aanvalsoorlog van Rusland in Oekraïne langer voelbaar zullen zijn. In de prognoses van de Commissie wordt uitgegaan van een zwakkere groei van de particuliere consumptie, met name in 2023, en een tragere groei van de investeringen in 2022 en 2023. In zijn stabiliteitsprogramma 2022 zegt de regering te verwachten dat het nominale tekort in 2022 op een niveau van 4,9 % van het bbp zal blijven en in 2023 zal afnemen tot 3,5 %. De daling in 2022 is vooral te danken aan de aanhoudende dynamische groei van het nominale bbp. Volgens het convergentieprogramma 2022 zal de schuldquote in 2022 naar verwachting afnemen tot 76,1 % en in 2023 dalen tot 73,8 %. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 op basis van beleidsmaatregelen die op de afsluitingsdatum van de prognoses bekend waren uit van een overheidstekort voor 2022 en 2023 van respectievelijk 6,0 % en 4,9 % van het bbp. Dit is hoger dan het in het convergentieprogramma 2022 voorspelde tekort, voornamelijk als gevolg van de verwachte minder gunstige macro-economische vooruitzichten, met name in 2023, en de sterkere stijging van de uitgaven, die onder meer bestaan uit kapitaalinjecties in nutsbedrijven ten belope van 1,1 % van het bbp in 2022 en nog eens 0,7 % in 2023. In de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt uitgegaan van een hogere overheidsschuldquote van 76,4 % in 2022 en 76,1 % in 2023. Het verschil is toe te schrijven aan het hoger primaire saldo en de minder gunstige dynamiek van het nominale bbp. Volgens de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt de potentiële groei op middellange termijn (10-jaarsgemiddelde) geraamd op 3,2 %. In die raming wordt echter geen rekening gehouden met het effect van de hervormingen die deel uitmaken van het herstel- en veerkrachtplan en die de potentiële groei van Hongarije kunnen bevorderen.
(14)

Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma voor 2022 ten grondslag liggende macro-economische scenario is realistisch. De regering gaat ervan uit dat het reële bbp in 2022 met 6,4 % en in 2023 met 4,4 % zal groeien. Ter vergelijking: in de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt uitgegaan van een lagere groei van het reële bbp van 5,4 % in 2022 en een vergelijkbare groei van het bbp van 4,4 % in 2023, voornamelijk als gevolg van een lagere particuliere consumptie en lagere uitvoerprognoses voor 2022. In haar stabiliteitsprogramma 2022 zegt de regering te verwachten dat het nominale tekort zal dalen tot 0,4 % van het bbp in 2022 en zal veranderen in een nominaal overschot van 0,2 % in 2023. De daling in 2022 is vooral te danken aan de sterke groei van de economische activiteit en aan de afbouw van de meeste noodmaatregelen. Volgens het stabiliteitsprogramma 2022 zou de overheidsschuldquote dalen tot 50,1 % van het bbp in 2022 en tot 46,3 % in 2023. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 op basis van beleidsmaatregelen die op de afsluitingsdatum van de prognoses bekend waren uit van een overheidstekort van 0,5 % van het bbp voor 2022 en een overheidsoverschot van 0,4 % van het bbp in 2023. Dit is in overeenstemming met het in het stabiliteitsprogramma 2022 voorspelde overheidssaldo. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 uit van een vergelijkbare overheidsschuldquote van 50,3 % van het bbp in 2022 en 45,5 % van het bbp in 2023. Volgens de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt de potentiële groei op middellange termijn (10-jaarsgemiddelde) geraamd op 6,6 %. Deze raming houdt echter geen rekening met het effect van de hervormingen die deel uitmaken van het herstel- en veerkrachtplan en die de potentiële groei van Ierland kunnen bevorderen.
(14)

Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma voor 2022 ten grondslag liggende macro-economische scenario is realistisch. De regering gaat ervan uit dat het reële bbp in 2022 met 1,6 % en in 2023 met 2,5 % zal groeien. Ter vergelijking: in de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt uitgegaan van een groei van het reële bbp van 1,7 % in 2022 en 2,6 % in 2023. In haar stabiliteitsprogramma 2022 zegt de regering te verwachten dat het nominale tekort in 2022 tot 4,9 % van het bbp zal toenemen en in 2023 zal afnemen tot 2,4 %. De stijging in het tekort in 2022 weerspiegelt voornamelijk de maatregelen om de gevolgen van de hoge energieprijzen binnen de perken te houden, om huishoudens met een laag inkomen te ondersteunen en om de mensenstromen die Oekraïne ontvluchten onderdak te bieden. Volgens het stabiliteitsprogramma 2022 zou de overheidsschuldquote dalen tot 43,3 % van het bbp in 2022, en stabiel blijven in 2023. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 op basis van beleidsmaatregelen die op de afsluitingsdatum van de prognoses bekend waren uit van een overheidstekort voor 2022 en 2023 van respectievelijk 4,6 % en 2,3 % van het bbp. Dit is in overeenstemming met het tekort dat in het stabiliteitsprogramma 2022 werd voorspeld. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 uit van een vergelijkbare overheidsschuldquote van 42,7 % van het bbp in 2022 en 43,1 % in 2023. Volgens de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt de potentiële outputgroei op middellange termijn (tienjarig gemiddelde) geraamd op 3,2 %. In deze raming is echter geen rekening gehouden met het effect van de hervormingen die deel uitmaken van het herstel- en veerkrachtplan en die de potentiële groei van Litouwen kunnen bevorderen.
Volgens de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie en rekening houdend met de informatie in het convergentieprogramma 2022 van Polen, zal de begrotingskoers in 2022 naar verwachting ondersteunend zijn, met – 3,4 % van het bbp, zoals aanbevolen door de Raad (13). Polen is van plan het herstel te ondersteunen door gebruik te maken van de herstel- en veerkrachtfaciliteit om aanvullende investeringen te financieren, overeenkomstig de aanbeveling van de Raad. De positieve bijdrage aan de economische activiteit van de met subsidies uit de herstel- en veerkrachtfaciliteit en andere Uniefondsen gefinancierde uitgaven zal naar verwachting stijgen met 0,1 procentpunt van het bbp ten opzichte van 2021 (14). Volgens de prognoses zullen de nationaal gefinancierde investeringen in 2022 een expansieve bijdrage aan de begrotingskoers van 0,3 procentpunt leveren (15). Daarom is Polen van plan de nationaal gefinancierde investeringen in stand te houden, zoals de Raad heeft aanbevolen. Tegelijkertijd zal de groei van de nationaal gefinancierde primaire lopende uitgaven (ongerekend nieuwe maatregelen aan de ontvangstenzijde) in 2022 naar verwachting een expansieve bijdrage van 2,7 procentpunten aan de algemene begrotingskoers leveren. In deze aanzienlijke expansieve bijdrage is ook het bijkomende effect opgenomen van de maatregelen om de economische en sociale gevolgen van de stijgende energieprijzen aan te pakken (1,0 % van het bbp), evenals de kosten om tijdelijke bescherming te bieden aan ontheemden uit Oekraïne (0,6 % van het bbp), terwijl ook een nieuwe kinderbijslag voor jonge kinderen (het “familiezorgkapitaal” — RKO) naar verwachting zal bijdragen (0,1 % van het bbp) aan de groei van de lopende netto-uitgaven.

Aan de ontvangstenzijde zullen de verlaging van het inkomstenbelastingtarief in het kader van de Poolse Deal (0,7 % van het bbp) en de daling van de vennootschapsbelastingtarieven (0,1 % van het bbp) naar verwachting ook bijdragen aan een expansieve begrotingskoers. Het feit dat de consumentenprijzen sterker stijgen in vergelijking met de bbp-deflator zal naar verwachting een expansieve bijdrage leveren aan de nationaal gefinancierde primaire lopende uitgaven in 2022, doordat de uitgaven voor overheidsconsumptie van goederen en diensten stijgen.
Volgens gegevens uit 2020 (13) is de energiemix van Roemenië sterk gebaseerd op fossiele brandstoffen. Olie en gas vertegenwoordigen elk ongeveer 30 % en steenkool is goed voor 10 %. Roemenië zelf produceert ongeveer 80 % van het gas dat het verbruikt en de rest is afkomstig uit Rusland (in de hele Unie is gasinvoer doorgaans goed voor het meeste verbruik, gemiddeld 44 % van de invoer komt uit Rusland komt). Wat betreft ruwe olie, vertegenwoordigt de invoer uit Rusland 32 % van het totaal, vergeleken met het Uniegemiddelde van 26 %. Roemenië heeft zich ertoe verplicht steenkool tegen 2032 uit te faseren. Om dit ambitieuze doel te behalen worden in het Roemeense herstel- en veerkrachtplan en andere EU-fondsen, zoals het moderniseringsfonds dat werd opgericht bij richtlijn 2003/87EG (14), veel middelen uitgetrokken voor de bevordering van decarbonisatie door het installeren van nieuwe capaciteit voor hernieuwbare energie. Voor de groene transitie en de grote verwachte stijging in energieverbruik is het echter nodig de energietransmissienetwerken aanzienlijk te verbeteren en de inzet van groene infrastructuur te versnellen. Hiervoor zijn een verbeterd regelgevingskader en meer investeringen nodig, en moeten consumenten in staat worden gesteld om individueel of via energiegemeenschappen collectief en actief deel te nemen aan de elektriciteitsmarkt. Het vervroegen van investeringen in infrastructuur zoals opslag en gas- en elektriciteitsinterconnecties met buurlanden kan de diversificatie van de energietoevoer, de marktstabiliteit en het aanpassingsvermogen aan regionale verschillen vergroten. Dit moet worden gezien tegen de achtergrond van zowel de invasie van Rusland in Oekraïne als de vermindering van de afhankelijkheid van invoer, aangezien het energiesysteem nog altijd sterk afhankelijk is van fossiele brandstoffen. Bovendien bieden offshoregasvelden die zijn ontdekt in de Zwarte Zee Roemenië een belangrijke kans om zijn energieonafhankelijkheid te vergroten en aangrenzende lidstaten flink te steunen om minder afhankelijk te worden van de invoer van Russisch aardgas.

Het verdient aanbeveling nieuwe investeringen in gasinfrastructuur en -netwerken waar mogelijk toekomstbestendig te maken, teneinde de duurzaamheid ervan op lange termijn te bevorderen door ze in de toekomst voor duurzame brandstoffen te gebruiken. Tegelijkertijd bevat het Roemeense herstel- en veerkrachtplan voor 3 miljard EUR aan energie-efficiëntiemaatregelen in openbare en particuliere woningen en in de industriële sectoren. Deze eerste renovatiegolf volstaat echter niet om het energieverbruik en de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verlagen, omdat het streefdoel van het herstel- en veerkrachtplan niet het volledige bestaande gebouwenbestand beslaat. Roemenië moet het beleidskader verder verbeteren om de renovatie van gebouwen te versnellen. Wil het land de “Fit for 55”-doelstellingen halen, dan zal er nog meer ambitie nodig zijn om broeikasgasemissies te verlagen en voor meer hernieuwbare energie en grotere energie-efficiëntie te zorgen.
(14)

Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma 2022 ten grondslag liggende macro-economische scenario is gunstig. De regering gaat ervan uit dat het reële bbp in 2022 met 3,0 % en in 2023 met 1,9 % zal groeien. Ter vergelijking: in de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt uitgegaan van een lagere reële bbp-groei van 2,0 % in 2022 en 1,6 % in 2023, voornamelijk als gevolg van de eerdere afsluitingsdatum voor de macro-economische prognoses die aan het stabiliteitsprogramma 2022 ten grondslag liggen, nog vóór het begin van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne. In haar stabiliteitsprogramma 2022 zegt de regering te verwachten dat het nominale tekort zal dalen tot 5,2 % van het bbp in 2022 en tot 3,6 % in 2023. De daling in 2022 is voornamelijk het gevolg van de sterke groei van de economische bedrijvigheid en het afbouwen van de meeste noodmaatregelen. Volgens het stabiliteitsprogramma 2022 zou de overheidsschuldquote in 2022 (zeer licht) dalen tot 108,0 % en in 2023 stijgen tot 108,8 %. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 op basis van beleidsmaatregelen die op de afsluitingsdatum van de prognoses bekend waren uit van een overheidstekort voor 2022 en 2023 van respectievelijk 5,0 % en 4,4 % van het bbp. In 2022 is dit in overeenstemming met het in het stabiliteitsprogramma 2022 voorspelde tekort, ondanks het minder gunstige macro-economische scenario in de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie, aangezien in de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma 2022 (alleen) rekening wordt gehouden met een technische correctie die de budgettaire effecten weerspiegelt van de gevolgen van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne in 2022. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 uit van een hoger overheidstekort in 2023, voornamelijk als gevolg van een minder gunstig macro-economisch scenario en maatregelen die in de laatste programmajaren van het stabiliteitsprogramma 2022 nog niet zijn gespecificeerd. In de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt uitgegaan van een min of meer vergelijkbare overheidsschuldquote van 107,5 % in 2022, maar van een lagere schuldquote van 107,6 % in 2023, wat de lagere stijging van de bbp-deflator in het stabiliteitsprogramma 2022 weerspiegelt. Volgens de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt de potentiële outputgroei op middellange termijn (gemiddelde over 10 jaar) geraamd op 1,4 %. Deze raming houdt echter geen rekening met het effect van de hervormingen die deel uitmaken van het herstel- en veerkrachtplan en die de potentiële groei van België kunnen bevorderen.
(14)

Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma 2022 ten grondslag liggende macro-economische scenario is voorzichtig. De regering gaat ervan uit dat het reële bbp in 2022 met 1,0 % zal dalen en in 2023 met 1,2 % zal groeien. Ter vergelijking: in de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt uitgegaan van een groei van het reële bbp van 1,0 % in 2022 en 2,4 % in 2023. De Commissie verwacht een sterkere groei van de particuliere consumptie die wordt geschraagd door een hoog niveau van opgebouwde spaartegoeden en door een robuuste verwachte loondynamiek. In haar stabiliteitsprogramma 2022 zegt de regering te verwachten dat het nominale tekort in 2022 tot 5,3 % van het bbp zal toenemen en in 2023 zal afnemen tot 4,8 %. De stijging in 2022 houdt voornamelijk verband met nieuwe uitgavenmaatregelen om de energieprijzen te verlagen, extra uitgaven op sociaal en veiligheidsgebied alsook kosten om ontheemden uit Oekraïne tijdelijke bescherming te bieden. Volgens het stabiliteitsprogramma 2022 zou de overheidsschuldquote stijgen tot 20,7 % van het bbp in 2022 en tot 24,1 % in 2023. De Commissie gaat in haar voorjaarsprognoses 2022 op basis van beleidsmaatregelen die op de afsluitingsdatum van de prognoses bekend waren uit van een overheidstekort voor 2022 en 2023 van respectievelijk 4,4 % en 3,7 % van het bbp. Dit is lager dan het tekort dat in het stabiliteitsprogramma 2022 wordt voorspeld, vooral omdat de prognoses van de Commissie gebaseerd zijn op een sterkere verwachte bbp-groei en omdat de Commissie een meer gematigde stijging van de investeringsuitgaven verwacht. In de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt uitgegaan van een overheidsschuldquote van 20,9 % in 2022 en 23,5 % in 2023, wat vergelijkbaar is met de prognoses van het programma. Volgens de voorjaarsprognoses 2022 van de Commissie wordt de potentiële groei op middellange termijn (10-jaarsgemiddelde) geraamd op 3,1 %. Deze raming houdt echter geen rekening met het effect van de hervormingen die deel uitmaken van het herstel- en veerkrachtplan en die de potentiële groei van Estland kunnen bevorderen.