Verordening (EG) nr. 1163/2002 van de Commissie

van 28 juni 2002

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1501/95 ten aanzien van de voorwaarden voor de betaling van de uitvoerrestitutie voor producten van de sector granen

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1666/2000(2), en met name op artikel 13, lid 11,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) In artikel 3 van Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten(3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2299/2001(4), is bepaald dat het recht op restitutie ontstaat bij invoer in een bepaald derde land wanneer voor dit derde land een gedifferentieerde restitutievoet van toepassing is. De artikelen 14 tot en met 16 van die verordening bevatten nadere bepalingen inzake de voorwaarden voor de betaling van de restitutie wanneer deze gedifferentieerd is, met name inzake de over te leggen documenten als bewijs dat de goederen ter bestemming aangekomen zijn.

(2) In artikel 18, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 800/1999 is bepaald dat, wanneer de uitvoerrestitutie gedifferentieerd is, een deel daarvan, dat op basis van de laagste restitutievoet berekend wordt, op verzoek van de exporteur wordt betaald zodra het bewijs wordt geleverd dat het product het douanegebied van de Gemeenschap verlaten heeft.

(3) Bij Verordening (EG) nr. 1501/95 van de Commissie van 29 juni 1995 tot vaststelling van enkele toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad voor wat de toekenning, in de graansector, van uitvoerrestituties en van bij verstoring van de graanmarkt te treffen maatregelen betreft(5), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 602/2001(6), zijn naar aanleiding van de in 2000 gesloten overeenkomst waarbij de restituties voor de uitvoer van zachte tarwe, meel en zemelen naar Polen zijn afgeschaft, bepalingen tot afwijking van Verordening (EG) nr. 800/1999 vastgesteld.

(4) Recentelijk zijn handelsovereenkomsten gesloten tussen de Gemeenschap en respectievelijk Estland, Letland en Litouwen (de "Oostzeelanden") tot vaststelling van bepaalde concessies in de vorm van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde landbouwproducten en tot volledige liberalisering van de handel voor andere landbouwproducten. In de sector granen is de afschaffing van de restituties voor de meeste in artikel 1, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1766/92 genoemde producten één van de vastgestelde concessies.

(5) In artikel 7 bis van Verordening (EG) nr. 1162/95 van de Commissie van 23 mei 1995 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer- en uitvoercertificaten in de sector granen en rijst(7), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1006/2002(8), is een bijzondere regeling voor de uitvoer naar Polen en de Oostzeelanden vastgesteld.

(6) Bijgevolg moet rekening worden gehouden met deze specifieke regeling, die op 1 juli 2002 in werking treedt, zodat de exporteurs bij de handelstransacties met de betrokken derde landen geen onnodige financiële lasten worden opgelegd. Daarom wordt voor de bepaling van de laagste restitutievoet de niet-vaststelling van een restitutie voor de betrokken specifieke bestemming buiten beschouwing gelaten.

(7) In Verordening (EG) nr. 1501/95 moeten de bepalingen tot afwijking van Verordening (EG) nr. 800/1999 derhalve worden gewijzigd om rekening te houden met de nieuwe handelsovereenkomsten met de Oostzeelanden.

(8) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor granen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Artikel 13 bis van Verordening (EG) nr. 1501/95 wordt vervangen door: "Artikel 13 bis

1. Wanneer de differentiëring van de restitutie alleen inhoudt dat voor de in bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 1162/95 genoemde bestemmingen geen restitutie is vastgesteld, is, in afwijking van artikel 16 van Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie(9), voor de betaling van de restitutie voor de in die bijlage genoemde producten geen bewijs vereist dat de douaneformaliteiten bij invoer zijn vervuld.

2. Bij de bepaling van de laagste restitutievoet in de zin van artikel 18, lid 2, van Verordening (EG) nr. 800/1999 wordt voor de in bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 1162/95 bedoelde producten de niet-vaststelling van een restitutie voor de in die bijlage genoemde bestemmingen buiten beschouwing gelaten.".

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2002.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 28 juni 2002.

Voor de Commissie

Franz Fischler

Lid van de Commissie

(1) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 21.

(2) PB L 193 van 29.7.2000, blz. 1.

(3) PB L 102 van 17.4.1999, blz. 11.

(4) PB L 308 van 27.11.2001, blz. 19.

(5) PB L 147 van 30.6.1995, blz. 7.

(6) PB L 89 van 29.3.2001, blz. 16.

(7) PB L 117 van 24.5.1995, blz. 2.

(8) PB L 153 van 12.6.2002, blz. 5.

(9) PB L 102 van 17.4.1999, blz. 11.