*****

VERORDENING (EEG) Nr. 789/82 VAN DE RAAD

van 2 april 1982

houdende instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van bepaalde garens van katoen, van oorsprong uit Turkije

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 3017/79 van de Raad van 20 december 1979 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 12 en artikel 16, lid 1,

Gelet op het Aanvullend Protocol (2) bij de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, inzonderheid op artikel 47, lid 2,

Gelet op het door de Commissie ingediende voorstel, na overleg in het bij Verordening (EEG) nr. 3017/79 ingestelde Raadgevend Comité,

Overwegende dat de Commissie een klacht heeft ontvangen, ingediend door »Eurocoton" namens vrijwel alle producenten van garens van katoen in de Gemeenschap, die voldoende bewijsmateriaal bevat voor het bestaan van dumping ten aanzien van soortgelijke produkten van oorsprong uit Turkije, alsmede van daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade;

Overwegende dat de Commissie derhalve, door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3), een onderzoek naar de invoer van bepaalde garens van katoen van oorsprong uit Turkije heeft aangekondigd en op Gemeenschapsniveau met dit onderzoek is begonnen;

Overwegende dat de Commissie, met het oog op een voorlopige vaststelling van de marge van dumping en de schade, een onderzoek heeft ingesteld ten kantore van drie exportondernemingen met name Cukurova Sanayi Isl. A.S. (Tarsus), Taris Pam. Tar. Sat. Koop. Birligi Iplik Fab. (Izmir) en Trakya Iplik Sanayi A.S. (Istanbul); dat deze ondernemingen werden gekozen in verband met hun representatief karakter en in overeenstemming met de Turkse verenigingen van exporteurs van de betrokken produkten en de klagers;

Overwegende dat de Commissie, aangezien uit het voorlopige onderzoek bleek dat dumping had plaatsgevonden, dat er voldoende bewijsmateriaal voor schade voorhanden was en dat het belang van de Gemeenschap een onmiddellijk optreden vereiste, bij Verordening (EEG) nr. 3453/81 (4) een voorlopig anti-dumpingrecht heeft ingesteld van 16 % op de invoer van bepaalde garens van katoen van oorsprong uit Turkije;

Overwegende dat de betrokken partijen in de loop van het verdere onderzoek dat na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht is verricht, de gelegenheid hebben gehad hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken, door de Commissie te worden gehoord en hun standpunt mondeling toe te lichten, niet-vertrouwelijke gegevens in te zien, die belangrijk waren voor de verdediging van hun belangen en op de hoogte te worden gebracht van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan een definitieve vaststelling werd overwogen; dat vele producenten, importeurs en gebruikers van deze mogelijkheden gebruik hebben gemaakt om hun standpunt schriftelijk en mondeling kenbaar te maken;

Overwegende dat de Commissie de resultaten van de voorlopige vaststelling gebaseerd op bovengenoemde drie ondernemingen heeft bijgesteld en een aanvullend onderzoek heeft gedaan in Turkije betreffende de uitvoer die heeft plaatsgevonden gedurende het laatste trimester van 1981; dat deze uitbreiding van de periode van onderzoek geschiedde op aanvraag van de Turkse exporteurs; dat de Commissie ondanks de bezwaren die werden ingediend na de instelling van

het voorlopige recht bij haar mening blijft voor wat betreft de representativiteit van de als maatstaf gekozen exporteurs, aangezien dit de belangrijkste Turkse exporteurs zijn en tegelijkertijd zowel private als publieke ondernemingen zijn, gevestigd in de drie produktiegebieden van deze produkten;

Overwegende dat, ten einde ten aanzien van die invoer tot een definitieve vaststelling van dumping te komen, de Commissie er rekening mee heeft moeten houden dat de verkoop van soortgelijke produkten door deze drie ondernemingen op de Turkse binnenlandse markt geen geldige vergelijking toeliet wegens het kleine verkoopvolume;

Overwegende dat de Commissie om deze redenen haar berekeningen gebaseerd heeft op de aangenomen waarde, dit wil zeggen de kosten van materialen en fabricage in het kader van normale handelstransacties in Turkije, verhoogd met een redelijk bedrag voor winst en algemene kosten; dat aan de hand van de financiële resultaten van de bezochte exporteurs de als redelijk geoordeelde winstmarge vastgesteld werd op 5 %;

Overwegende echter dat de aan de Commissie opgegeven kosten door Trakya Iplik Sanayi A.S. voor de periode van 1 januari tot en met 30 september 1981 werden aangepast; dat deze aanpassing erin bestond bij genoemde kosten de verkoopkosten en de financiële lasten toe te voegen van de dochteronderneming van deze onderneming die belast is met het op de markt brengen van enkele der geëxporteerde produkten, met welke kosten de exporteur in zijn opstelling geen rekening had gehouden; dat de exporteur in zijn opstelling met betrekking tot het laatste trimester van 1981 met deze kosten rekening heeft gehouden en dientengevolge geen enkele aanpassing is geschied voor deze periode;

Overwegende tevens dat, daar Cukurova Sanayi Is. A.S. zijn algemene kosten had onderschat, deze kosten opnieuw zijn samengesteld aan de hand van door de onderneming verstrekte inlichtingen over het totaalbedrag van zijn export en de algemene kosten die voor deze export in rekening zijn te brengen;

Overwegende anderzijds dat Taris Pam. Tar Sat. Koop. Birligi Iplik Fab. de Commissie niet heeft toegestaan de verstrekte gegevens betreffende zijn produktiekosten na te gaan en aan te vullen; dat de Commissie derhalve de normale waarde met betrekking tot de export van deze firma heeft moeten vaststellen op grond van de beschikbare gegevens, in dit geval de bij de andere bezochte Turkse producenten verzamelde gegevens;

Overwegende dat tot de definitieve vaststelling van dumping is overgegaan door, per transactie en op fob-basis, deze aangenomen waarde voor de verkopen tussen 1 januari en 31 december 1981 te vergelijken met de prijzen bij uitvoer naar de Gemeenschap tijdens dezelfde periode;

Overwegende dat uit dit onderzoek blijkt dat ten aanzien van de invoer waarop het onderzoek betrekking heeft dumping wordt toegepast waarvan de marge verschilt naar gelang het soort garen; dat de gewogen gemiddelde marge van dumping voor dezelfde referentieperiode 15,1 % bedraagt voor wat betreft Cukurova Sanayi Isl. A.S., 13,1 % voor wat betreft Trakya Iplik Sanayi A.S. en 12,1 % voor wat betreft Taris Pam. Tar. Sat. Koop. Birligi Iplik Fab.;

Overwegende dat, wat de schade voor de produktie in de Gemeenschap betreft, uit het bewijsmateriaal van de Commissie blijkt dat de invoer van de betrokken garens van katoen in de Gemeenschap van oorsprong uit Turkije na van 71 000 ton in 1978 tot ongeveer 54 000 ton in 1980 te zijn gedaald in 1981 82 000 ton heeft bereikt;

Overwegende dat deze invoer in 1978 in de Gemeenschap een marktaandeel van 9,1 % vertegenwoordigde en in 1980 van 6,6 %; dat dit aandeel in 1981 op 10,8 % geraamd wordt;

Overwegende dat uit de door de Commissie ingewonnen inlichtingen blijkt dat de prijsonderbieding bij invoer in de Gemeenschap van garens van katoen van oorsprong uit Turkije in vergelijking met de prijzen van soortgelijke produkten vervaardigd door de producenten uit de Gemeenschap aanzienlijk is, en in vele gevallen 25 % bereikt;

Overwegende dat de gevolgen hiervan voor de communautaire industrie, waarvan het geproduceerde volume gedaald is van 613 000 ton in 1977 tot 557 000 ton in 1981, voor vele producenten tot uiting kwamen in een verlaging, in constante valuta, van de prijzen in de Gemeenschap die niet toelaten de produktiekosten te dekken; dat bovendien de industrie in de Gemeenschap wordt gekenmerkt door een voortdurende vermindering van de benutting der produktiecapaciteit die in verschillende Lid-Staten tot minder dan 65 % is gedaald;

Overwegende dat de meeste communautaire ondernemingen in de sector van de garens van katoen waarop de procedure betrekking heeft, dientengevolge belangrijke verliezen lijden en dat deze ontwikkeling de rentabiliteit van de gehele sector in gevaar brengt en reeds heeft geleid tot een belangrijke vermindering van het rechtstreeks bij de produktie van deze produkten betrokken aantal arbeidsplaatsen dat van 100 000 in 1979 tot 92 000 in 1980 en tot minder dan 84 000 in 1981 is teruggelopen;

Overwegende dat de Commissie is nagegaan of de schade veroorzaakt zou kunnen zijn door andere factoren die, afzonderlijk of gecombineerd, eveneens negatieve gevolgen zouden kunnen hebben voor de industrie van de Gemeenschap; dat de Commissie in dit verband met name de omstandigheden waarin de andere invoer plaatsvond, de vraag naar garens van katoen in de Gemeenschap en de concurrentie tussen de producenten in de Gemeenschap heeft onderzocht; dat de omvang van de andere invoer van 1979 tot 1980 is gestegen maar dat er in 1981 een omgekeerde tendens heerst; dat anderzijds het grootste deel van deze invoer aan kwantitatieve beperkingen is onderworpen; dat volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt de communautaire vraag naar garens van katoen, na in 1979 te zijn gestegen, sedert 1980 een lichte daling kende; dat, gedurende dezelfde periode, het aantal producenten in de Gemeenschap is verminderd en het marktaandeel van derde landen, andere dan Turkije betrekkelijk stabiel gebleven is;

Overwegende dat onder deze omstandigheden de nadelige gevolgen die uitsluitend zijn toe te schrijven aan dumping van oorsprong uit Turkije dienen te worden beschouwd als het toebrengen van aanmerkelijke schade;

Overwegende dat de Associatieraad EEG-Turkije aan wie de zaak op 27 november 1981 door de Commissie is voorgelegd niet binnen de daarvoor gestelde termijn een beslissing heeft genomen uit hoofde van artikel 47, lid 1, van het Aanvullend Protocol bij de Associatieovereenkomst;

Overwegende dat de Commissie na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht, talrijke bedenkingen ontving waarin werd gesteld dat deze maatregelen de belangen van de importeurs alsook van de veredelingsindustrie schaadden en aldus ingingen tegen de belangen van de Gemeenschap; dat er door de communautaire producenten eveneens bedenkingen werden gemaakt en wel in tegengestelde zin; dat de verenigingen die representatief zijn voor de gehele bedrijfstak en die tegelijkertijd de garenfabrikanten en de wevers groeperen, zich voor het elimineren van de dumpingpraktijken en de daaruit voortvloeiende schade hebben uitgesproken; dat de Commissie, na het geheel van de door de partijen naar voren gebrachte argumenten te hebben bestudeerd, van oordeel is dat, rekening houdend met de omvang van de dumpingmarge, de daaruit voortvloeiende schade voor de betrokken bedrijfstak, de belangen van de Gemeenschap de instelling van een definitief anti-dumpingrecht met betrekking tot de invoer van bepaalde garens van katoen van oorsprong uit Turkije vereisen;

Overwegende dat de Commissie bij het vaststellen van dit recht de dumpingmarges alsook de omvang van de veroorzaakte schade heeft onderzocht;

Overwegende dat de Commissie tot de conclusie is gekomen dat dit recht om technische redenen moet overeenkomen met de laagste van de vastgestelde dumpingmarges, dat wil zeggen 12 %;

Overwegende dat voor wat betreft de wenselijkheid van de definitieve inning van de bedragen die zijn gestort uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht, het instellen van deze maatregelen niet onvoorzienbaar was, aangezien de desbetreffende invoer het onderwerp vormde van een naar behoren aangekondigde anti-dumpingprocedure; dat het evenwel, gezien de buitengewoon lange termijn die is verstreken tussen de opening van deze procedure op 3 augustus 1979 en de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht, billijk is bij wijze van uitzondering de aanpassing van handelaren die commerciële verplichtingen waren aangegaan aan de nieuwe situatie die door het voorlopige anti-dumpingrecht is ontstaan, te vergemakkelijken; dat evenwel, ten einde de doeltreffendheid van de beschermende maatregelen die voor de verdediging van de belangen van de Gemeenschap zijn vereist te behouden, de aanpassingstermijn dient te worden vastgesteld op vier weken, te rekenen vanaf de inwerkingtreding van het voorlopige anti-dumpingrecht; dat onder deze omstandigheden de definitieve inning, ten belope van het definitieve recht, van de bij wijze van voorlopig recht gestorte bedragen moet plaatsvinden voor alle produkten die na 1 januari 1982 in het vrije verkeer zijn gebracht,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Een definitief anti-dumpingrecht wordt ingesteld op de invoer van garens van katoen, van post 55.05 B van het gemeenschappelijk douanetarief en overeenkomende met de NIMEXE-codes 55.05-21 tot en met 98, van oorsprong uit Turkije.

2. Het anti-dumpingrecht bedraagt 12 % op de grondslag van de douanewaarde vastgesteld volgens Verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad van 28 mei 1980 inzake de douanewaarde van de goederen (1).

3. De voor de toepassing van de douanerechten geldende bepalingen zijn op het anti-dumpingrecht van toepassing.

Artikel 2

1. De ingevolge Verordening (EEG) nr. 3453/81 tot zekerheid van het voorlopige recht gestelde bedragen worden definitief geïnd ten belope van het definitieve recht, dat wil zeggen 75 % van het bedrag van het voorlopige recht. Het saldo van deze bedragen, dat wil zeggen 25 % van het voorlopige recht, wordt vrijgeven.

2. Voor wat evenwel de produkten betreft die voor 1 januari 1982 in het vrije verkeer zijn gebracht, worden de bedragen die tot zekerheid zijn gesteld van het voorlopige anti-dumpingrecht vrijgegeven.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 2 april 1982.

Voor de Raad

De Voorzitter

P. de KEERSMAEKER

(1) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 1.

(2) PB nr. L 293 van 29. 12. 1972, blz. 4.

(3) PB nr. C 196 van 3. 8. 1979, blz. 2.

(4) PB nr. L 347 van 3. 12. 1981, blz. 19.

(1) PB nr. L 134 van 31. 5. 1980, blz. 1.