BESLUIT VAN HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE UNIE

van 1 oktober 2019

tot vaststelling van interne voorschriften betreffende de beperking van bepaalde rechten van de betrokkenen op het gebied van de verwerking van persoonsgegevens wanneer het Hof van Justitie van de Europese Unie niet als rechtsprekende instantie optreedt

HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 16,

Gezien Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en besluit nr. 1247/2002/EG (1) (hierna: “verordening”), en met name artikel 25,

Gezien het advies van de overeenkomstig artikel 41, lid 2, van de verordening geraadpleegde Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (hierna: “EDPS”) van 26 juli 2019,

Gezien het advies van het Administratief Comité van 16 september 2019,

Overwegende dat de verordening op het Hof van Justitie van de Europese Unie op dezelfde wijze als op alle instellingen van de Unie van toepassing is wanneer het Hof niet als rechtsprekende instantie optreedt en daarbij persoonsgegevens verwerkt;

Overwegende dat het bijgevolg met betrekking tot deze verwerking passend is om artikel 25 van de verordening toe te passen door interne voorschriften als bedoeld in dat artikel vast te stellen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

6. Wanneer persoonsgegevens worden uitgewisseld met andere organisaties, wordt overleg gepleegd over de relevante gronden voor het opleggen van beperkingen en over de noodzaak en de evenredigheid van de beperkingen. Dit overleg staat er niet aan in de weg dat beperkingen worden toegepast in overeenstemming met het onderhavige besluit.

5. De toegepaste beperkingen worden samen met het resultaat van de beoordeling van de noodzaak en van de evenredigheid in verband met, in het bijzonder, het risico dat inbreuk wordt gemaakt op de rechten en vrijheden van de betrokkenen, opgenomen in een nota die wordt opgesteld door de verwerkingsverantwoordelijke. De aldus opgestelde nota’s maken deel uit van een daartoe bestemd register dat wordt bijgehouden door de functionaris voor gegevensbescherming en dat ter beschikking wordt gesteld van de EDPS wanneer deze daarom verzoekt. De functionaris voor gegevensbescherming heeft toegang tot alle documenten die aan die nota’s ten grondslag liggen.

4. Voordat de beperkingen worden toegepast, wordt van geval tot geval de noodzaak en de evenredigheid beoordeeld in verband met, in het bijzonder, het risico dat inbreuk wordt gemaakt op de rechten en vrijheden van de betrokkenen. De beperkingen gaan niet verder dan strikt noodzakelijk is voor het bereiken van de vastgelegde doelstellingen.

persoonsgegevens worden verwerkt die zich bevinden in documenten die overgelegd of verkregen zijn in het kader van gerechtelijke procedures waarin het Hof van Justitie van de Europese Unie partij is. De relevante beperkingen kunnen worden gebaseerd op artikel 25, lid 1, onder e) en h), van de verordening.

2. Ter voorkoming van misbruik en van onrechtmatige toegang tot of doorgifte van persoonsgegevens die het voorwerp kunnen uitmaken van beperkingen in de zin van artikel 25 van de verordening, wordt voorzien in waarborgen. Deze waarborgen strekken zich met name uit tot:

1. Van de beoordeling van de risico’s voor de rechten en vrijheden van de betrokkenen van wie de rechten inzake bescherming van persoonsgegevens kunnen worden beperkt in de zin van artikel 25 van de verordening, en van de periode gedurende welke deze gegevens worden opgeslagen, wordt melding gemaakt in het register van de desbetreffende verwerkingsactiviteiten als bedoeld in artikel 31 van de verordening, alsmede in voorkomend geval in de gegevensbeschermingseffectbeoordelingen als bedoeld in artikel 39 van de verordening.

Artikel 4

Vertrouwelijkheid van elektronische communicatie

Behalve in de in artikel 2, lid 1, bedoelde gevallen, en met name in het in artikel 2, lid 1, onder a), bedoelde geval, kan het recht op vertrouwelijkheid van elektronische communicatie in de zin van artikel 36 van de verordening in uitzonderlijke gevallen worden beperkt op grond van specifieke interne voorschriften waarin de redenen, de te volgen procedure en de in acht te nemen waarborgen worden uiteengezet.