UITVOERINGSBESLUIT (EU) 2022/102 VAN DE COMMISSIE

van 25 januari 2022

tot vaststelling van formulieren voor weigering, nietigverklaring of intrekking van een reisautorisatie

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2018/1240 van het Europees Parlement en de Raad van 12 september 2018 tot oprichting van een Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Etias) en tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1077/2011, (EU) nr. 515/2014, (EU) 2016/399, (EU) 2016/1624 en (EU) 2017/2226 (1), en met name artikel 38, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

Bij Verordening (EU) 2018/1240 is een Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Etias) ingesteld voor onderdanen van derde landen die zijn vrijgesteld van de verplichting om bij het overschrijden van de buitengrenzen in het bezit te zijn van een visum. Bij die verordening zijn de voorwaarden en procedures voor de afgifte en weigering van een reisautorisatie vastgesteld.

Indien een reisautorisatieaanvraag wordt geweigerd, nietig verklaard of ingetrokken na handmatige verwerking door een nationale Etias-eenheid, moet de aanvrager onmiddellijk van die beslissing in kennis worden gesteld. Daarvoor moeten de nationale Etias-eenheden gebruikmaken van formulieren met de in artikel 38, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1240 bedoelde minimuminformatie. Er moeten ook formulieren zijn voor het intrekken van de vergunning door de aanvrager zelf.

Aangezien Verordening (EU) 2018/1240 voortbouwt op het Schengenacquis, heeft Denemarken overeenkomstig artikel 4 van het Protocol (nr. 22) betreffende de positie van Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, kennis gegeven van de omzetting van Verordening (EU) 2018/1240 in zijn nationale wetgeving. Denemarken is derhalve door dit besluit gebonden.

Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt (2) . Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis, in de zin van de Overeenkomst tussen de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (3) , die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, punt A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad (4) .

Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis, in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (5) , die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, punt A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad, in samenhang met artikel 3 van Besluit 2008/146/EG van de Raad (6) .

Dit besluit houdt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis, in de zin van het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (7) , die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, punt A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad, in samenhang met artikel 3 van Besluit 2011/350/EU van de Raad (8) .

Wat Cyprus, Bulgarije, Roemenië en Kroatië betreft, vormt dit besluit een handeling die op het Schengenacquis voortbouwt of anderszins daaraan is gerelateerd, in de zin van respectievelijk artikel 3, lid 1, van de Toetredingsakte van 2003, artikel 4, lid 1, van de Toetredingsakte van 2005 en artikel 4, lid 1, van de Toetredingsakte van 2011.

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité slimme grenzen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

11. De aangemaakte formulieren worden aan het aanvraagdossier toegevoegd en aan de aanvrager toegezonden via de in artikel 6, lid 2, punt f), van Verordening (EU) 2018/1240 bedoelde e-maildienst.

9. Voordat het formulier aan de aanvrager wordt toegezonden, stelt de software de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat in staat de gemaakte keuzen en de informatie in de formulieren te bevestigen.

in geval van nietigverklaring of intrekking: artikel 42, punten a) tot en met f).

8. Zodra de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat de in de leden 2 tot en met 6 bedoelde keuzen heeft gemaakt, maakt de software automatisch de desbetreffende ontwerpformulieren. Op de formulieren worden automatisch het aanvraagnummer en de in de volgende bepalingen van Verordening (EU) 2018/1240 bedoelde gegevens ingevuld:

7. Indien de beslissing tot weigering, nietigverklaring of intrekking van een reisautorisatie een persoon betreft die heeft verklaard binnen het toepassingsgebied van artikel 2, lid 1, punt c), van Verordening (EU) 2018/1240 te vallen, worden op de in lid 5 bedoelde lijst van opties geen gronden opgenomen die niet van toepassing zijn op grond van artikel 24 van Verordening (EU) 2018/1240 en Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad (9) .

redenen van nationaal belang niet of niet meer vervuld, of

Het invullen van het veld “Relevante feiten en nadere motivering van het besluit” in bijlage I, II en III is verplicht. Zolang dat onderdeel niet in de gekozen talen is ingevuld, voorkomt het Etias-informatiesysteem dat de formulieren worden aangemaakt.

in geval van intrekking: artikel 37, lid 1, zoals aangegeven in artikel 41, lid 1.

in geval van nietigverklaring: artikel 37, leden 1 en 2, zoals aangegeven in artikel 40, lid 1;

4. De software stelt de nationale Etias-eenheid van de verantwoordelijke lidstaat in staat een formulier te kiezen in overeenstemming met het soort besluit (weigering, nietigverklaring of intrekking).

een formulier aan te maken waarvoor Engels, Frans of Duits kan worden gekozen, hetzij, indien dat voor de aanvrager relevant is, naar keuze van de lidstaat een andere officiële taal van de Europese Unie, die verschilt van de taal die wordt gebruikt in het in de eerste alinea bedoelde formulier.

De formulieren zijn gebaseerd op de modellen in bijlage I, II of III.

1. Formulieren voor de kennisgeving van beslissingen tot weigering, nietigverklaring of intrekking van een reisautorisatie of reisautorisatie met beperkte territoriale geldigheid (hierna “reisautorisatie” genoemd) worden automatisch aangemaakt door middel van de software bedoeld in artikel 6, lid 2, punt m), van Verordening (EU) 2018/1240.

Artikel 2

Toegang en authenticatie met het oog op intrekking door de aanvrager

1. Aan de aanvragers wordt de mogelijkheid geboden een reisautorisatie in te trekken via de openbare website en de app voor mobiele apparaten als bedoeld in artikel 16 van Verordening (EU) 2018/1240.

2. Na de keuze van de optie om een reisautorisatie in te trekken, wordt de aanvrager een verzoek tot authenticatie voorgelegd door middel van tweefactorauthenticatie.

3. De aanvrager voert eerst de volgende gegevens in: a) het nummer van de aanvraag; b) het nummer van het reisdocument; c) het e-mailadres dat bij de aanvraag voor een reisautorisatie werd gebruikt. De aanvrager wordt verzocht te bevestigen dat hij toegang heeft tot het in de eerste alinea, punt c), bedoelde e-mailadres door een vakje aan te kruisen. Heeft de aanvrager niet langer toegang tot dat adres, dan krijgt deze het verzoek een nieuw e-mailadres in te voeren voor het ontvangen van een unieke code en de bevestiging van de intrekking.

4. Indien de overeenkomstig lid 3 ingediende gegevens betrekking hebben op een geldige reisautorisatie, bestaat de eerste authenticatiefactor uit de indiening door de aanvrager van de volgende gegevens: a) het land van afgifte van het reisdocument, te selecteren uit een lijst; b) de datum van afgifte en de uiterste geldigheidsdatum van het reisdocument; c) de voornamen van beide ouders, zoals ingevuld in de aanvraag voor een reisautorisatie.

5. De tweede authenticatiefactor bestaat uit het invoeren van een unieke code op de webpagina voor intrekking of in de mobiele app. Na de indiening van de in de leden 3 en 4 bedoelde gegevens wordt de unieke code automatisch gegenereerd en aan de aanvrager toegezonden via de in artikel 6, lid 2, punt f), van Verordening (EU) 2018/1240 bedoelde e-maildienst. Het e-mailadres van de ontvanger is het e-mailadres waartoe de aanvrager toegang heeft, zoals bevestigd overeenkomstig lid 3.

6. Indien de overeenkomstig lid 3 ingediende gegevens, met uitzondering van het in dat lid, punt c), bedoelde e-mailadres, overeenstemmen met de gegevens in het aanvraagformulier, wordt via de website of de mobiele app een e-mail verstuurd naar het e-mailadres op het aanvraagformulier, teneinde aan te geven dat een poging tot intrekking van de vergunning is gedaan. Die e-mail biedt de aanvrager de mogelijkheid om binnen een bepaalde termijn aan te geven dat het verzoek tot intrekking niet van de aanvrager afkomstig is. Met de e-mail wordt de aanvrager ook meegedeeld op welke wijze zo nodig contact kan worden opgenomen met de centrale Etias-eenheid. De centrale Etias-eenheid registreert alle follow-uphandelingen.

7. Zodra de aanvrager de in lid 5 bedoelde unieke code ter bevestiging van de authenticatie op de webpagina voor intrekking of in de mobiele app heeft ingevoerd, geeft de website of de app informatie over de bewaringstermijn van vijf jaar voor aanvraagdossiers die betrekking hebben op ingetrokken reisautorisaties, zoals vermeld in artikel 54, lid 1, punt b), van Verordening (EU) 2018/1240.

8. Om het verzoek tot intrekking af te ronden, moet de aanvrager bevestigen dat hij de in lid 7 bedoelde informatie heeft gelezen en ermee instemt, en de intrekking van de reisautorisatie bevestigen.

9. De unieke codes die overeenkomstig lid 5 worden gegenereerd, vervallen na een redelijk korte periode. Door verzending van een nieuwe code worden eerdere codes ongeldig. De codes kunnen slechts eenmaal worden gebruikt.