++++

VERORDENING ( EEG ) Nr . 3590/83 VAN DE COMMISSIE

van 13 december 1983

houdende vaststelling van de in de sector wijn toe te passen communautaire methoden voor de analyse van neutrale alcohol

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,

Gelet op Verordening ( EEG ) nr . 337/79 van de Raad van 5 februari 1979 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 1595/83 ( 2 ) , en met name op artikel 11 , lid 5 , artikel 12 bis , lid 5 , artikel 15 , lid 9 , artikel 39 , lid 8 , artikel 40 , lid 6 , en artikel 41 , lid 7 ,

Overwegende dat in Verordening ( EEG ) nr . 2179/83 van de Raad van 25 juli 1983 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor de distillatie van wijn en bijprodukten van de wijnbereiding ( 1 ) is bepaald dat distillatie op grond van de verschillende regelingen in de sector wijn neutrale alcohol mag opleveren zoals deze in de bijlage bij die verordening is omschreven aan de hand van criteria voor de samenstelling ; dat communautaire analysemethoden dienen te worden vastgesteld om te kunnen nagaan of deze criteria in acht worden genomen ;

Overwegende dat het wenselijk is de methoden die algemeen worden aanvaard aan te wijzen als communautaire analysemethoden en deze met het oog op een uniforme toepassing bekend te maken in alle talen van de Gemeenschap ;

Overwegende dat passende overgangsmaatregelen dienen te worden vastgesteld voor de neutrale alcohol die reeds is verkregen in het kader van de distillatiemaatregelen waartoe is besloten voor het wijnoogstjaar 1983/1984 ;

Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité van beheer voor wijn ,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD :

Artikel 1

1 . De communautaire methoden voor de analyse van neutrale alcohol als omschreven in de bijlage van Verordening ( EEG ) nr . 2179/83 zijn opgenomen in de bijlage bij deze verordening .

2 . De in lid 1 bedoelde analysemethoden moeten worden toegepast voor de neutrale alcohol die met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening wordt verkregen door distillatie overeenkomstig de verschillende regelingen die zijn ingesteld bij Verordening ( EEG ) nr . 337/79 .

Voor de neutrale alcohol die voor de in de eerste alinea bedoelde datum is verkregen in het kader van de distillatiemaatregelen waartoe voor het wijnoogstjaar 1983/1984 is besloten , past elke Lid-Staat de analysemethoden toe die op zijn grondgebied gebruikelijk zijn .

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat .

Gedaan te Brussel , 13 december 1983 .

Voor de Commissie

Poul DALSAGER

Lid van de Commissie

( 1 ) PB nr . L 54 van 5 . 3 . 1979 , blz . 1 .

( 2 ) PB nr . L 163 van 22 . 6 . 1983 , blz . 48 .

( 3 ) PB nr . L 212 van 3 . 8 . 1983 , blz . 1 .

BIJLAGE

COMMUNAUTAIRE METHODEN VOOR DE ANALYSE VAN NEUTRALE ALCOHOL IN DE SECTOR WIJN

1 . INLEIDING

1 . HET GEREEDMAKEN VAN HET MONSTER VOOR DE ANALYSE

1.1 . Algemeen

Het volume van het te analyseren laboratoriummonster moet normaliter 1,5 liter bedragen , tenzij voor een specifieke bepaling een grotere hoeveelheid wordt vereist .

1.2 . Bereiding van het monster

Het monster wordt homogeen gemaakt voor de analyse .

1.3 . Bewaring

Het bereide monster dient steeds te worden bewaard in een luchtdicht en vochtdicht recipiënt , zodat achteruitgang wordt voorkomen ; in het bijzonder mogen sluitingen van kurk , rubber en plastics niet rechtstreeks in aanraking komen met de alcohol en het gebruik van zegelwas is uitdrukkelijk verboden .

2 . REAGENTIA

2.1 . Water

2.1.1 . Telkens wanneer water nodig is om op te lossen , te verdunnen of te wassen , dient gedistilleerd water , of gedemineraliseerd water van ten minste gelijkwaardige zuiverheid , te worden gebruikt .

2.1.2 . Telkens wanneer gesproken wordt van " oplossing " of " verdunning " zonder verdere aanduiding van een reagens , wordt een waterige oplossing bedoeld .

2.2 . Chemicaliën

Alle chemicaliën dienen van analysekwaliteit te zijn , tenzij anders is bepaald .

3 . APPARATUUR

3.1 . Lijst van apparatuur

De lijst van apparatuur bevat alleen hulpapparatuur welke voor een speciaal gebruik is bestemd en hulpapparatuur met een bijzondere specificatie .

3.2 . Analytische balans

Onder analytische balans wordt een balans met één gevoeligheid van ten minste 0,1 mg verstaan .

4 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

4.1 . Resultaten

Het in het analyseverslag vermelde resultaat is de gemiddelde waarde gevonden bij ten minste twee bepalingen , waarvan de dupliceerbaarheid ( r-factor ) bevredigend is .

4.2 . Berekening van de resultaten

Tenzij anders voorgeschreven , moeten de resultaten worden berekend in g/hl ethanol bij 100 % vol .

4.3 . Aantal significante cijfers

De uitkomst mag niet meer significante cijfers bevatten dan overeenkomt met de nauwkeurigheid van de gebruikte analysemethode .

2 . METHODE 1 : BEPALING VAN HET ALCOHOLGEHALTE

Het alcohol-volumegehalte van de alcohol wordt bepaald volgens de bestaande nationale voorschriften of , in geval van berwisting , met behulp van de alcoholmeters of aërometers waarvan de kenmerken zijn vastgelegd in Richtlijn 76/765/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake alcoholmeters en aërometers voor alcohol ( 1 ) .

Het wordt uitgedrukt in " % volume " , zoals voorgeschreven bij Richtlijn 76/766/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake alcoholtabellen ( 2 ) .

3 . METHODE 2 : BEOORDELING VAN DE KLEUR EN DE HELDERHEID

1 . TOEPASSINGSGEBIED

Met deze methode kunnen de kleur en de helderheid van neutrale alcohol worden beoordeeld .

2 . DEFINITIE

Onder kleur en helderheid wordt verstaan de kleur en de helderheid als beoordeeld volgens de aangegeven werkwijze .

3 . PRINCIPE

De kleur en de helderheid worden visueel beoordeeld door vergelijking met water tegen een witte respectievelijk een zwarte achtergrond .

4 . APPARATUUR

Cilinderglas , kleurloos , van ten minste 40 cm hoogte .

5 . WERKWIJZE

Plaats twee cilinderglazen ( 4 ) op de witte of de zwarte achtergrond en vul één cilinder met het monster tot een hoogte van ongeveer 40 cm en de andere met water tot dezelfde hoogte .

Neem het monster van bovenaf waar , dat wil zeggen door de volle lengte van de cilinder , en vergelijk het met de referentiebuis .

6 . INTERPRETATIE

Beoordeel de kleur en de helderheid van het monster terwijl het wordt waargenomen als beschreven sub 5 .

4 . METHODE 3 : BEPALING VAN DE PERMANGANAAT-ONTKLEURINGSTIJD

1 . TOEPASSINGSGEBIED

De methode wordt gebruikt voor het bepalen van de permanganaat-ontkleuringstijd van neutrale alcohol .

2 . DEFINITIE

Onder permanganaat-ontkleuringstijd , zoals die aan de hand van de aangegeven methode wordt bepaald , wordt verstaan het aantal minuten dat verloopt voordat de kleur van het monster overeenstemt met de standaardkleur nadat 2 ml van een oplossing kaliumpermanganaat van 0,2 g/l aan 50 ml van het monster is toegevoegd .

3 . PRINCIPE

De tijd die verloopt voordat de kleur van het monster na toevoeging van kaliumpermanganaat overeenstemt met de standaardkleur , wordt bepaald en gedefinieerd als de permanganaat-ontkleuringstijd .

4 . REAGENTIA

4.1 . Kaliumpermanganaatoplossing van 0,2 g/l . Onmiddellijk voor het gebruik bereiden .

4.2 . Kobaltchlorideoplossing . Weeg nauwkeurig 5,0 g kobalt(II)chloride-hexahydraat ( CoCl2 * 6H2O ) af in een maatkolf van 100 ml en los op in een weinig water . Voeg 2,5 ml geconcentreerd zoutzuur toe en vul aan met water tot de ijkstreep .

4.3 . Uranylnitraatoplossing . Weeg nauwkeurig 4,0 g uranylnitraat-hexahydraat ( UO2(NO3)2 * 6H2O ) af in een maatkolf van 100 ml en los op in een weinig water . Voeg 2,5 ml geconcentreerd zoutzuur toe en vul aan met water tot de ijkstreep .

4.4 . Kleurstandaard . Pipetteer 5,0 ml van de kobaltchlorideoplossing ( 4.2 ) en 7,0 ml van de uranylnitraatoplossing ( 4.3 ) in een maatkolf van 50 ml en vul aan met water tot de ijkstreep .

5 . APPARATUUR

5.1 . Nessler-buizen , 100 ml , van doorschijnend kleurloos glas , gekalibreerd op 50 ml , met ingeslepen glazen stoppen .

5.2 . Pipet , 2 ml .

5.3 . Thermometer gaande tot 50 * C , met schaaldelen van 0,1 of 0,2 * C .

5.4 . Analytische balans .

5.5 . Waterbad , thermostatisch geregeld op 20 * C min of meer 0,5 * C .

5.6 . Maatkolven , 50 ml en 100 ml , met ingeslepen glazen stop .

6 . WERKWIJZE

6.1 . Spoel een buis 5.1 met het laboratoriummonster , vul tot de merkstreep met het monster en plaats dan in een waterbad ( 5.5 ) met een constante temperatuur van 20 min of meer 0,5 * C . Verwijder de buis na 20 minuten uit het bad en voeg uit de piper ( 5.2 ) 2 ml kaliumpermanganaatoplossing toe . Noteer de tijd en doe onmiddellijk de stop op de cilinder . Schud krachtig en plaats de cilinder opnieuw in het waterbad .

6.2 . Observeer de kleurverandering van de oplossing en vergelijk de kleur door de buis van tijd tot tijd uit het bad te nemen en tegen een witte achtergrond te houden naast een tweede cilinder die tot aan de merkstreep met de standaardkleuroplossing ( 4.4 ) is gevuld . Zorg ervoor dat de proefoplossing tijdens de proef niet aan rechtstreekse zonnestraling wordt blootgesteld . Noteer de tijd waarop de kleur van de proefoplossing gelijk wordt aan de standaardkleur .

7 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

7.1 . Interpretatie

De ontkleuringstijd is de tijd die verstrijkt voordat de kleur van de proefbuis overeenstemt met die van de standaardbuis .

7.2 . Dupliceerbaarheid

Het tijdsverschil tussen twee proeven die tegelijkertijd of kort na elkaar door dezelfde analist op hetzelfde monster en in dezelfde omstandigheden worden uitgevoerd , mag niet meer dan 2 minuten bedragen .

8 . OPMERKINGEN

8.1 . Sporen mangaandioxyde hebben een katalyserend effect op de reactie ; zorg ervoor dat er pipetten en Nessler-buizen worden gebruikt die zorgvuldig zijn gereinigd en uitsluitend voor dit doel zijn bestemd . Reinig ze met zoutzuur en spoel grondig na met water ; er mag geen bruine kleuring zichtbaar zijn op het glaswerk .

8.2 . De kwaliteit van het water dat voor de bereiding van de verdunde permanganaatoplossing ( 4.1 ) wordt gebruikt , moet zorgvuldig worden gecontroleerd ; het mag volstrekt geen permanganaat verbruiken . Indien de vereiste kwaliteit niet kan worden verkregen , moet gedistilleerd water tot koken worden gebracht en moet een kleine hoeveelheid permanganaat worden toegevoegd , ten einde een zeer lichte roze kleuring te verkrijgen . Daarna laten afkoelen en gebruiken voor de verdunning .

8.3 . Bij sommige monsters kan de ontkleuring zich voordoen zonder dat de juiste schakering van de referentieoplossing zichtbaar is geweest .

8.4 . De permanganaatproef kan een vertekend beeld geven wanneer het te analyseren alcoholmonster niet opgeslagen is geweest in een volmaakt schone glazen kolf , afgesloten met een ingeslepen glazen stop die met alcohol is gereinigd of een andere stop die gevat is in tin of aluminium .

5 . METHODE 4 : BEPALING VAN HET GEHALTE AAN ALDEHYDEN

1 . TOEPASSINGSGEBIED

Met deze methode wordt het gehalte bepaald aan aldehyden , uitgedrukt als acetaldehyde , in neutrale alcohol .

2 . DEFINITIE

Onder het gehalte aan aldehyden wordt verstaan het gehalte aan aldehyden , uitgedrukt als acetaldehyde , zoals bepaald met de aangegeven methode .

3 . PRINCIPE

De kleur , verkregen na de reactie van het monster met Schiff's reagens , wordt vergeleken met standaardoplossingen die een bekend acetaldehydegehalte hebben .

4 . REAGENTIA

4.1 . Schiff's reagens

Breng 1 500 ml water in een kolf van 3 000 ml , voeg 4,500 ( min of meer 0,005 ) g p-rosaniline hydrochloride ( basische fuchsine ) toe en los op door roeren . Voeg 9,60 ( min of meer 0,05 ) g natriummetabisulfiet ( Na2S2O5 ) toe , meng en laat 5 a 10 minuten staan . Daarna 40 ml van een 3 M-zwavelzuuroplossing toevoegen , goed mengen , afsluiten en een nacht laten staan . Gebruik zo nodig actieve kool om de oplossing in de fles kleurloos te maken . In het donker bewaren in een gekleurde fles .

Bepaal het zwaveldioxydegehalte in het reagens als volgt : pipetteer 10 ml van het ontkleurde Schiff's reagens in een kolf van 250 ml en voeg 200 ml water en 5 ml stijfseloplossing toe . Titreer het vrije zwaveldioxyde tot omslag van het stijfsel met een standaardjodiumplossing van 0,05 M 0,1 N . Het gehalte aan zwaveldioxyde moet liggen tussen 2,8 en 4,8 millimol zwaveldioxyde per 100 ml Schiff's reagens . Ligt het buiten deze grenzen , dan moet het naar gelang van het geval worden verhoogd door toevoeging van een berekende hoeveelheid natriummetabisulfiet of verlaagd door lucht in het reagens te leiden .

4.2 . Standaardoplossingen van acetaldehyde

Weeg zorgvuldig 1,3860 g min of meer 0,0001 g gezuiverde aldehydeammoniak af ( zie opmerking 1 ) en los dit op in 1 000 ml aldehydevrije ethanol van 96 % vol ( zie opmerking 2 ) . De oplossing bevat dan 1 g acetaldehyde per liter . Verdun de oplossing tot 0,1 g acetaldehyde per liter . Verdun verder met aldehydevrije ethanol van 96 % vol om standaardoplossingen met een gehalte van 0,002 , 0,003 , 0,005 , 0,007 , 0,009 en 0,01 g aldehyde per liter te verkrijgen .

Opmerking 1 :

Aldehydeammoniak van handelskwaliteit moet als volgt worden gezuiverd . Los 5 g aldehydeammoniak op in een kleine hoeveelheid absolute ethanol en sla het dan neer door het dubbele volume droge diëthylether toe te voegen . De kristallen filtreren door een Buchner-trechter , onmiddellijk uitwassen met diëthylether en 3 à 4 uur drogen in een vacuuemexsiccator boven geconcentreerd zwavelzuur . De aldus gereinigde aldehyde ammoniak moet kleurloos zijn . Is dit niet het geval , dan moet de zuivering worden herhaald .

Opmerking 2 :

Aldehydevrije ethanol wordt bereid door 500 ml absolute ethanol gedurende 2 uur onder terugstroming te koken met 5 g m-fenyleendiamine en het daarna te destilleren ; de eerste en de laatste 50 ml van het distillaat worden weggegooid . De concentratie op 96 % vol brengen door de juiste hoeveelheid water toe te voegen en daarna te mengen .

5 . APPARATUUR

5.1 . Colorimetrische buizen , elk voorzien van een ingeslepen glazen stop , inhoud 20 ml , met twee ijkstrepen , op 10 ml en 14 ml .

5.2 . Pipet 5 ml .

5.3 . Waterbad , thermostatisch geregeld op 20 * C min of meer 0,5 * C .

5.4 . Spectrofotometer met cuvettes met een weglengte van 10 tot 50 mm .

6 . WERKWIJZE

6.1 . Pipetteer 5 ml van het monster in een colorimetrische buis ( 5.1 ) en 5 ml van elk van de standaardoplossingen ( 4.2 ) en 5 ml water alleen als vergelijkingspunt in een reeks colorimetrische buizen ( 5.1 ) . Verdun de inhoud van alle buizen met water tot 10 ml . Voeg aan elke buis het Schiff's reagens ( 4.1 ) toe tot aan de 14 ml-streep . Sluit de buizen af , meng de oplossingen grondig door rotatie ( zo mogelijk gelijktijdig ) en laat ze 20 minuten in het waterbad ( 5.3 ) staan bij een temperatuur van 20 * C min of meer 0,5 * C .

6.2 . Breng de oplossingen over in een reeks spectrofotometercuvettes van passende weglengte en breng de vergelijkingsoplossing die volgens bovenstaande aanwijzingen is bereid in de referentiecuvette .

Bepaal de optische dichtheid van elke standaardoplossing en van de monsteroplossing bij 546 nm na precies 20 minuten .

7 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

7.1 . Formule en methode van berekening

Zet de optische dichtheid uit tegen de acetaldehydeconcentratie en bepaal daaruit de concentratie in het monster .

Het aldehydegehalte in gram acetaldehyde per hl bij 100 % vol bedraagt :

10,000 A/T

waarin :

A = het gehalte in g per liter van het acetaldehyde in de monsteroplossing , zoals bepaald door vergelijking met de standaardkromme ,

T = het alcohol-volumegehalte .

7.2 . Dupliceerbaarheid

Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen die gelijktijdig of kort na elkaar door dezelfde analist op hetzelfde monster en in dezelfde omstandigheden worden uitgevoerd , mag niet groter zijn dan 0,1 g aldehyde per hl ethanol van 100 % vol .

6 . METHODE 5 : BEPALING VAN HET GEHALTE AAN HOGERE ALCOHOLEN

1 . TOEPASSINGSGEBIED

De methode wordt gebruikt voor het bepalen van het gehalte aan hogere alcoholen , uitgedrukt als 2-methylpropanol-1 , in neutrale alcohol .

2 . DEFINITIE

Onder het gehalte aan hogere alcoholen wordt verstaan het gehalte aan hogere alcoholen , uitgedrukt als 2-methylpropanol-1 , zoals dat met de aangegeven methode wordt bepaald .

3 . PRINCIPE

De absorptie van de gekleurde produkten die ontstaan bij de reactie van hogere alcoholen met een aromatisch aldehyde in heet zwavelzuur ( de Komarowsky-reactie ) wordt bepaald bij 492 nm , gecorrigeerd voor de eventuele aanwezigheid van aldehyde in het monster , en vervolgens vergeleken met de absorptie die wordt teweeggebracht door 2-methylpropanol-1 dat in dezelfde omstandigheden reageert .

4 . REAGENTIA

4.1 . Salycylaldehydeoplossing , 1 % mas . Bereid deze door 1 g salicylaldehyde toe te voegen aan 99 g ethanol van 96 % vol ( dat geen foezelolie bevat ) .

4.2 . Geconcentreerd zwavelzuur , volumemassa 1,84 g/cm3 .

4.3 . 2-Methylpropanol-1 .

4.4 . 2-Methylpropanol-1-standaardoplossingen . Verdun 2-methylpropanol-1 ( 4.3 ) met ethanol van 96 % vol ten einde een reeks standaardoplossingen te verkrijgen die 0,2 , 0,4 , 0,6 en 1,0 g 2-methylpropanol-1 per hl oplossing bevatten .

4.5 . Acetaldehyde-standaardoplossingen . Bereid de acetaldehyde-standaardoplossingen als beschreven in punt 4.2 van methode 4 .

4.6 . Ethanol 96 % vol , vrij van hogere alcoholen en aldehyden .

5 . APPARATUUR

5.1 . Spectrofotometer , waarmee de absorptie van oplossingen bij 492 nm kan worden bepaald .

5.2 . Spectrofotometercuvettes met een weglengte van 10 , 20 of 50 mm .

5.3 . Waterbad , thermostatisch geregeld op 20 * C min of meer 0,5 * C .

5.4 . Cilinders .

6 . WERKWIJZE

6.1 . Gehalte aan aldehyden

Bepaal het gehalte aan aldehyden , uitgedrukt als acetaldehyde , in het monster volgens methode 4 .

6.2 . IJkkromme : 2-methylpropanol-1

Pipetteer 10 ml van elk van de 2-methylpropanol-1-standaardoplossingen ( 4.4 ) en 10 ml ethanol ( 4.6 ) in glazen cilinders van 50 ml , elk voorzien van een ingeslepen glazen stop . Pipetteer 1 ml van de salicylaldehydeoplossing ( 4.1 ) in de kolven en vervolgens 20 ml zwavelzuur ( 4.2 ) . Meng de inhoud grondig door de cilinders verscheidene maken voorzichtig voorwaarts en achterwaarts te kantelen ( waarbij de stop nu en dan moet worden opgelicht ) , 10 minuten laten staan bij kamertemperatuur en vervolgens in het waterbad ( 5.3 ) van 20 * C min of meer 0,5 * C zetten . Giet de inhoud na 20 minuten in een reeks spectrofotometercuvettes .

Bepaal , precies 30 minuten nadat het zwavelzuur is toegevoegd , de absorptie van de oplossingen bij 492 nm met gebruikmaking van water in de referentiecuvette van de spectrofotometer .

Construeer een ijkkromme van de absorptie tegen de concentratie van 2-methylpropanol-1 .

6.3 . IJkkromme : aldehyden

Herhaal 6.2 , doch nu met 10 ml van elk van de acetaldehyde-standaardoplossingen in plaats van 10 ml van elk van de 2-methylpropanol-1-standaardoplossingen .

Construeer een ijkkromme van de absorptie bij 492 nm tegen de concentratie van het acetaldehyde .

6.4 . Bepaling van het monster

Herhaal 6.2 , doch nu met 10 ml van het monster in plaats van de 10 ml van elk van de 2-methylpropanol-1-standaardoplossingen .

Bepaal de absorptie van het monster .

7 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

7.1 . Formule en berekeningswijze

7.1.1 . Corrigeer de absorptie van het monster door aftrekking van de waarde van de absorptie die overeenkomt met de concentratie van aldehyden in het monster ( verkregen uit de ijkkromme , geconstrueerd volgens 6.3 ) .

7.1.2 . Bepaal de concentratie van hogere alcoholen , berekend als 2-methylpropanol-1 , in het monster aan de hand van de ijkkromme , geconstrueerd volgens 6.2 , doch met gebruikmaking van de gecorrigeerde absorptie ( 7.1.1 ) .

7.1.3 . Het gehalte aan hogere alcoholen , berekend als 2-methylpropanol-1 , in g per hl ethanol van 100 % vol , wordt gegeven door :

A maal 100/T

waarin :

A = de concentratie in het monster , zoals berekend volgens 7.1.2 ,

T = het alcohol-volumegehalte van het monster , zoals bepaald met methode 1 .

7.2 . Dupliceerbaarheid

Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen die gelijktijdig of kort na elkaar door dezelfde analist op hetzelfde monster in dezelfde omstandigheden worden uitgevoerd , mag niet meer bedragen dan 0,25 g per hl ethanol van 100 % vol .

7 . METHODE 6 : BEPALING VAN HET TOTALE ZUURGEHALTE

1 . TOEPASSINGSGEBIED

De methode wordt gebruikt voor het bepalen van het totale zuurgehalte , uitgedrukt in azijnzuur , van neutrale alcohol .

2 . DEFINITIE

Onder het totale zuurgehalte wordt verstaan het totale zuurgehalte , uitgedrukt als azijnzuur , zoals bepaald met de aangegeven methode .

3 . PRINCIPE

Het monster wordt na ontgassing getitreerd met een standaard-natriumhydroxydeoplossing en het zuurgehalte wordt berekend als azijnzuur .

4 . REAGENTIA

4.1 . Natriumhydroxydeoplossing van 0,01 mol/l , zodanig opgeslagen dat de aanraking met carbondioxyde tot een minimum wordt beperkt .

4.2 . Fenolroodindicator-oplossing van 1 g/l . Bereid de oplossing door vaste indicator op te lossen in voldoende natriumhydroxydeoplossing ( 4.1 ) en verdun met water . Maak hiervan gebruik wanneer geen pH-meter wordt gebruikt .

5 . APPARATUUR

5.1 . pH-meter met een nauwkeurigheid van 0,1 pH-eenheid .

5.2 . Elektroden , of wel een gecombineerde glaselektrode of afzonderlijke glas - en referentië-elektroden , te zamen met geschikte bevestigingsklemmen .

6 . WERKWIJZE

6.1 . Ontgas een deel van het monster door het juist tot koken te brengen en daarna snel te laten afkoelen of door er stikstof in te laten borrelen .

6.2 . Neutraliseer ongeveer 50 ml gekookt en afgekoeld water in een bekerglas of een conische kolf . Breng met een pipet 50 ml van het ontgaste monster in het water en titreer met standaard-natriumhydroxyde ( 4.1 ) tot

a ) omslag van het fenolrood , als gebruik wordt gemaakt van de bereide indicator ( 4.2 ) , of

b ) pH 7,8 als gebruik wordt gemaakt van de pH-meter en de elektroden ( 5.1 en 5.2 ) .

Stel het volume gebruikte titreervloeistof gelijk aan V0 ml .

7 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

7.1 . Formule en wijze van berekening

Het totale zuurgehalte , uitgedrukt als azijnzuur , in g per hl ethanol van 100 % vol word gegeven door :

1,2 V0 maal 100/T

waarin :

V0 = het aantal ml 0,01 mol/l natriumhydroxyde dat nodig is voor de neutralisatie ,

T = het alcohol-volumegehalte van het monster , zoals bepaald niet methode 1 .

7.2 . Dupliceerbaarheid

Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen die gelijktijdig of kort na elkaar door dezelfde analist in dezelfde omstandigheden op hetzelfde monster worden uitgevoerd , mag niet groter zijn dan 0,3 g per hl ethanol van 100 % vol .

8 . METHODE 7 : BEPALING VAN HET GEHALTE AAN ESTERS

1 . TOEPASSINGSGEBIED

Met deze methode wordt het gehalte aan esters , uitgedrukt als ethylacetaat , in neutrale alcohol bepaald .

2 . DEFINITIE

Onder het gehalte aan esters wordt verstaan het gehalte aan esters , uitgedrukt als ethylacetaat , zoals bepaald met de aangegeven methode .

3 . PRINCIPE

Esters reageren kwantitatief met hydroxylaminezoutzuur in alkalische oplossing onder vorming van hydroxaminezuren . Deze vormen daarna met ferri-ijzer in zure oplossing gekleurde complexen . De optische dichtheden van deze complexen worden gemeten bij 525 nm .

4 . REAGENTIA

4.1 . Zoutzuur , 4 mol/l .

4.2 . Ferrichlorideoplossing , 0,37 mol/l in 1 mol/l zoutzuur .

4.3 . Hydroxylammoniumchlorideoplossing , 2 mol/l . Bewaren in de koelkast .

4.4 . Natriumhydroxydcoplossing , 3,5 mol/l .

4.5 . Standaardoplossingen van ethylacetaat met respectievelijk 0,0 , 0,4 , 0,6 , 0,8 en 1,0 g ethylacetaat per hl in een 50 % vol waterachtige ethanoloplossing , die geen esters bevat .

5 . APPARATUUR

5.1 . Spectrofotometer met cuvettes met een weglengte van 50 mm .

6 . WERKWIJZE

6.1 . Bereiding van het monster

Bepaal de sterkte van het monster ( met methode 1 ) en breng een deel van het monster op 50 % vol door water toe te voegen .

6.2 . Breng met een pipet 10,0 ml van het monster en van elk van de standaardoplossingen , ook van die van 0,0 g/hl als vergelijkingsbasis , in reageerbuisjes .

Voeg aan elk buisje 2,0 ml hydroxylammoniumchlorideoplossing ( 4.3 ) toe , en daarna alleen aan het vergelijkingsreageerbuisje 2,0 ml zoutzuur ( 4.1 ) .

Voeg aan alle reageerbuisjes 2,0 ml natriumhydroxydeoplossing ( 4.4 ) toe en meng .

Voeg na 15 minuten aan alle reageerbuisjes , behalve het vergelijkingsbuisje , 2,0 ml zoutzuur ( 4.1 ) en aan alle reageerbuisjes 2 ml ferrichlorideoplossing ( 4.2 ) toe en meng .

6.3 . Breng elke oplossing over in de cuvettes met een weglengte van 50 mm van de spectrofotometer en meet de optische dichtheid bij 525 nm met gebruikmaking van de vergelijkingsoplossing in de vergelijkingscuvette .

7 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

7.1 . Formule en methode van berekening

Zet de optische dichtheden van de standaardoplossingen uit tegen de concentraties van die oplossingen . Bepaal uit de uitgezette waarden het estergehalte in het monster .

Vermenigvuldig de gevonden waarde met 2,0 om het totale gehalte aan esters , uitgedrukt als ethylacetaat , in g per hl ethanol bij 100 % vol in het monster te verkrijgen .

7.2 . Dupliceerbaarheid

Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen die gelijktijdig of kort na elkaar door dezelfde analist op hetzelfde monster in dezelfde omstandigheden worden uitgevoerd , mag niet groter zijn dan 0,2 g esters , als ethylacetaat , per hl ethanol van 100 % vol .

9 . METHODE 8 : BEPALING VAN HET GEHALTE AAN VLUCHTIGE STIKSTOFHOUDENDE BASEN

1 . TOEPASSINGSGEBIED

De methode wordt gebruikt voor het bepalen van het gehalte aan vluchtige stikstofhoudende basen , uitgedrukt als stikstof , in neutrale alcoholen .

2 . DEFINITIE

Onder het gehalte aan vluchtige stikstofhoudende basen wordt verstaan het gehalte aan vluchtige stikstofhoudende basen , uitgedrukt als stikstof , zoals bepaald met de aangegeven methode .

3 . PRINCIPE

Het monster wordt in aanwezigheid van zwavelzuur tot een kleine hoeveelheid ingedampt en vervolgens wordt het ammoniumgehalte bepaald volgens de Conway-microdiffusietechniek .

4 . REAGENTIA

4.1 . Zwavelzuur van 1 mol/l .

4.2 . Boorzuur-indicatoroplossing . Los 10 g boorzuur , 8 mg broomkresolgroen en 4 mg methylrood op in propanol-2 ( 30 % vol ) en vul aan tot 1 000 ml met propanol-2 ( 30 % vol ) .

4.3 . Kaliumhydroxydeoplossing , 500 g/l , vrij van kooldioxyde .

4.4 . Zoutzuur , 0,02 mol/l .

5 . APPARATUUR

5.1 . Indampschaal , voldoende groot voor een monster van 50 ml .

5.2 . Waterbad .

5.3 . Conway-kolf met een goed sluitend deksel ; voor beschrijving en voorgestelde afmetingen zie figuur 1 .

5.4 . Microburet van 2 à 5 ml met schaaldelen van 0,01 ml .

6 . WERKWIJZE

6.1 . Pipetteer 50 ml van het monster ( of 200 ml bij een verwacht stikstofgehalte van minder dan 0,2 g per hl van het monster ) in een glazen schaal , voeg 1 ml zwavelzuur van 1 mol/l ( 4.1 ) toe , zet de schaal ( 5.1 ) op een waterbad ( 5.2 ) en verdamp totdat er ongeveer 1 ml overblijft .

6.2 . Pipetteer ongeveer 1 ml boorzuur-indicatoroplossing ( 4.2 ) in de binnenkamer van de Conway-kolf ( 5.3 ) en spoel de van het verdampingsproces overblijvende vloeistof ( 6.1 ) naar de buitenkamer . Kantel de Conway-kolf enigszins en breng ongeveer 1 ml van de kaliumhydroxydeoplossing ( 4.3 ) in de buitenkamer ; doe dit laatste zo snel mogelijk , en zover mogelijk van het grootste deel van de vloeistof in de buitenkamer . Sluit de Conway-kolf dadelijk af met een goed sluitend , ingevet deksel .

6.3 . Vermeng de twee oplossingen in de buitenkamer , maar zorg ervoor dat geen vloeistof van de enekamer in de andere terechtkomt . Laat twee uur rusten .

6.4 . Titreer met een microburet ( 5.4 ) de ammoniak in de binnenkamer met zoutzuur van 0,02 mol/l ( 4.4 ) tot neutralisatie . Het gebruikte zuurvolume moet liggen tussen 0,2 en 0,9 ml ; stel de gebruikte hoeveelheid zuur gelijk aan V1 ml .

6.5 . Voer een blanco titratie uit door de punten 6.1 tot en met 6.4 te herhalen , maar vervang daarbij de 50 ml monster van punt 6.1 door dezelfde hoeveelheid water . Stel de gebruikte hoeveelheid zoutzuur gelijk aan V0 ml .

7 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

7.1 . Formule en wijze van berekening

Het gehalte aan vluchtige stikstofhoudende basen , in g stikstof per hl ethanol van 100 % vol , wordt gegeven door :

0,56 ( V1 - V0 ) maal 100/T

waarin :

V1 = het volume in ml van het zoutzuur dat voor de neutralisatie van het monster is gebruikt ,

V0 = het volume in ml van het zoutzuur dat in de blanco proef is gebruikt ,

T = het alcohol-volumegehalte van het monster , zoals bepaald met methode 1 .

7.2 . Dupliceerbaarheid

Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen die tegelijkertijd of kort achtereen door dezelfde analist in dezelfde omstandigheden op hetzelfde monster zijn uitgevoerd , mag niet groter zijn dan 0,05 g per hl ethanol van 100 % vol . : Figuur zie P.b .

10 . METHODE 9 : BEPALING VAN HET METHANOLGEHALTE

1 . TOEPASSINGSGEBIED

Met deze methode wordt het gehalte aan methanol in neutrale alcohol bepaald .

2 . DEFINITIE

Onder het gehalte aan methanol wordt verstaan het gehalte aan methanol zoals bepaald met de aangegeven methode .

3 . PRINCIPE

Het gehalte aan methanol wordt bepaald door rechtstreekse injectie van het monster in een gas-vloeistofchromatografietoestel .

4 . WERKWIJZE

Iedere methode van gas-vloeistofchromatografie is bruikbaar mits met de gaschromatografische kolom in de gekozen beproevingsomstandigheden een duidelijke scheiding tussen methanol , acetaldehyde , ethanol en ethylacetaat kan worden bereikt . De detectiegrens van methanol in ethanol dient minder te zijn dan 2 g/hl .

5 . DUPLICEERBAARHEID

Het verschil tussen de uitkomsten van twee bepalingen die gelijktijdig of kort na elkaar door dezelfde analist op hetzelfde monster in dezelfde omstandigheden zijn uitgevoerd , mag niet groter zijn dan 2 g methanol per hl ethanol van 100 % vol .

11 . METHODE 10 : BEPALING VAN HET DROOGRESTGEHALTE

1 . TOEPASSINGSGEBIED

Met deze methode wordt het gehalte aan droogrest van neutrale alcoholen bepaald .

2 . DEFINITIE

Onder het gehalte aan droogrest wordt het gehalte aan droge stof verstaan als bepaald met de aangegeven methode .

3 . PRINCIPE

Een deel van het monster wordt bij 103 * C gedroogd , waarna het residu gravimetrisch wordt bepaald .

4 . APPARATUUR

4.1 . Waterbad , kokend .

4.2 . Een indampschaal die groot genoeg is .

4.3 . Exsiccator met vers geactiveerd silicagel ( of een gelijkwaardig droogmiddel ) voorzien van een vochtigheidsindicator .

4.4 . Analytische balans .

4.5 . Oven , die thermostatisch is ingesteld op 103 * C min of meer 2 * C .

5 . WERKWIJZE

Een schone , droge indampschaal ( 4.2 ) tot op 0,1 mg nauwkeurig wegen ( M0 ) . Met een pipet een geschikte hoeveelheid van het monster in de schaal brengen ( 100 - 250 ml ) ( V0 ml ) . De schaal met het monster op het kokende waterbad ( 4.1 ) plaatsen en laten drogen . Dertig minuten in de oven ( 4.5 ) plaatsen bij 103 * C min of meer 2 * C en de schaal vervolgens met de droogrest in een exsiccator ( 4.3 ) plaatsen . De schaal 30 minuten laten afkoelen en vervolgens de schaal met de droogrest tot op 0,1 mg nauwkeurig wegen ( M1 ) .

6 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

6.1 . Formule en berekeningswijze

Het gehalte aan droge stof , in g per hl alcohol van 100 % vol , wordt weergegeven door :

( M1 - M0 ) maal 10 7/V0 maal T

waarin :

M0 = de massa in g van de schone droge schaal ,

M1 = de massa in g van de schaal en de droogrest ,

V0 = het volume van het monster dat voor het drogen is gebruikt ,

T = het alcohol-volumegehalte van het monster , als bepaald met methode 1 .

6.2 . Reproduceerbaarheid

Het verschil tussen de uitkomsten van twee bepalingen die gelijktijdig of kort na elkaar door dezelfde analist op hetzelfde monster en in dezelfde omstandigheden zijn uitgevoerd , mag niet meer bedragen dan 0,5 g per hl alcohol van 100 % vol .

12 . METHODE 11 : GRENSWAARDEPROEF VOOR DE AFWEZIGHEID VAN FURFURAL

1 . TOEPASSINGSGEBIED

Met deze methode wordt furfural in neutrale alcohol bepaald .

2 . DEFINITIE

Onder de bepaling van de grenswaardeconcentratie van furfural wordt de uitkomst van de grenswaardeproef verstaan als bepaald met de aangegeven methode .

3 . PRINCIPE

Het verdunde alcoholmonster wordt gemengd met aniline en ijsazijn . Een zalmrode kleuring binnen 20 minuten na menging wijst op de aanwezigheid van furfural .

4 . REAGENTIA

4.1 . Aniline , pas gedistilleerd .

4.2 . IJsazijn .

5 . APPARATUUR

Buizen met ingeslepen glazen stoppen .

6 . WERKWIJZE

Het monster verdunnen zodat de ethanolconcentratie 50 % vol bedraagt .

Breng met een pipet 10 ml van het verdunde monster in een buis ( 5 ) ; voeg 0,5 ml aniline en 2 ml ijsazijn toe . Schud de buis met inhoud om te mengen .

7 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN

7.1 . Interpretatie van de grenswaardeproef

Indien in de buis zalmrode kleuring optreedt binnen 20 minuten , dan is de proef positief en bevat het monster furfural .

7.2 . Opmerkingen

De resultaten van twee grenswaardebepalingen die tegelijkertijd of kort na elkaar door dezelfde analist op hetzelfde monster in dezelfde omstandigheden worden uitgevoerd , moeten identiek zijn .

( 1 ) PB nr . L 262 van 27 . 9 . 1976 , blz . 143 .

( 2 ) PB nr . L 262 van 27 . 9 . 1976 , blz . 149 .