ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1, punt c), wordt vervangen door: “c) “het verkopen, leveren, overdragen of uitvoeren van wapens die en aanverwant materieel dat in de CAR wordt binnengebracht door Tsjadische of Sudanese troepen alleen voor gebruik in internationale patrouilles van de tripartiete strijdmacht die op 23 mei 2011 door de CAR, Tsjaad en Sudan in Khartoem is opgericht om hun gemeenschappelijke grensgebieden beter te beveiligen, in samenwerking met MINUSCA, na kennisgeving aan het comité;”; b) lid 1, punt g), wordt vervangen door: “g) “het verkopen, leveren, overdragen of uitvoeren van wapens en munitie, militaire voertuigen en militaire uitrusting, alsmede het bieden van daaraan gerelateerde steun, aan de veiligheidstroepen van de CAR, met inbegrip van de civiele rechtshandhavingsinstanties van de staat, wanneer zulke wapens, munitie, voertuigen of uitrusting uitsluitend bedoeld zijn ter ondersteuning van, of voor gebruik in het kader van, de hervorming van de beveiligingssector in de CAR, na kennisgeving aan het comité, of”; c) lid 1, punt h), wordt geschrapt; d) lid 2 wordt vervangen door: “2. De lidstaten geven het comité vooraf kennis van elke krachtens lid 1, punten a), b), c), d), f) en g), toegestane verkoop, levering, overdracht of uitvoer.”.
(3)

Krachtens artikel 127, lid 1 en artikel 282, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), zoals weergegeven in artikel 2 van de ESCB-statuten, ondersteunt het Eurosysteem, onverminderd de doelstelling van prijsstabiliteit, het algemene economische beleid in de Unie teneinde bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie, zoals vastgelegd in artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Deze doelstellingen omvatten een hoog niveau van bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu. Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (2) (de “Europese klimaatwet”) bevat een bindende doelstelling van klimaatneutraliteit binnen de Unie uiterlijk in 2050, met het oog op de temperatuurdoelstelling op lange termijn die is vastgesteld in de Overeenkomst van Parijs (3) Aangezien de Europese klimaatwet van invloed is op alle denkbare aspecten van het economisch beleid in de Unie, maakt zij deel uit van het algemene economische beleid in de Unie dat door de ECB moet worden ondersteund. In het licht van het bovenstaande zal de Raad van bestuur bij de aanpassing van zijn monetairbeleidsinstrumenten de configuratie kiezen die het algemene economische beleid in de Unie het beste ondersteunt, op voorwaarde dat twee configuraties van het instrumentarium even bevorderlijk zijn en de prijsstabiliteit niet schaden. De opname van overwegingen inzake klimaatverandering in de benchmarkallocatie beoogt het klimaatgerelateerde financiële risico voor de balans van het Eurosysteem verminderen door de koolstofintensiteit van de bedrijfsobligaties van het Eurosysteem te verminderen. De maatregel is bedoeld om een neutraal effect te hebben op de monetairbeleidskoers ten aanzien van de algemene financieringsvoorwaarden. Aangezien deze maatregel even bevorderlijk is voor en geen afbreuk doet aan de prijsstabiliteit, dient de invoering ervan tevens ter ondersteuning van het algemene economische beleid in de Unie.
BIJLAGE

In de bijlage bij Besluit 2014/932/GBVB (Lijst van personen en entiteiten als bedoeld in artikel 1, lid 1, artikel 2 bis, lid 1, en artikel 2 ter, leden 1 en 2), worden onder de subrubriek “Personen” de volgende vermeldingen toegevoegd:

“12. Ahmad Al-Hamzi

Naam in oorspronkelijk schrift: أحمد الحمزي

Hoedanigheid: Generaal-majoor, bevelhebber van de Houthi-luchtmacht en -luchtverdedigingstroepen. Geboortedatum: 1985. Geboorteplaats: Sanaa, Jemen. Betrouwbare aliassen: n.v.t. Niet betrouwbare aliassen: a) Ahmad ‘Ali al-Hamzi, b) Ahmad ‘Ali Ahsan al-Hamzi, c) Ahmed Ali al-Hamzi, d) Muti al-Hamzi. Nationaliteit: Jemenitisch. Paspoortnr.: n.v.t. Nationaal identificatienr.: n.v.t. Adres: Jemen. Op de lijst geplaatst op: 4 oktober 2022. Overige informatie: Ahmad Al-Hamzi, de bevelhebber van de Houthi-luchtmacht en -luchtverdedigingstroepen, alsook van het droneprogramma van deze krijgsmachtonderdelen, speelt een leidende rol in krijgsverrichtingen van de Houthi’s die de vrede, de veiligheid en de stabiliteit in Jemen rechtstreeks bedreigen. Lichaamsbeschrijving: Ogen: bruin. Haren: bruin. Weblink speciale kennisgeving van Interpol/VN-Veiligheidsraad: https://www.interpol.int/en/How-we-work/Notices/View-UN-Notices-Individuals

Aanvullende informatie uit de beschrijving van de redenen voor plaatsing op de lijst, verstrekt door het Sanctiecomité:

Overeenkomstig punt 5, h), van zijn richtlijnen stelt het bij Resolutie 2140 ingestelde Comité van de Veiligheidsraad een beschrijving toegankelijk van de redenen voor de plaatsing op de lijst voor personen, groepen, ondernemingen en entiteiten die op zijn sanctielijst staan.

Datum waarop de beschrijving beschikbaar is gekomen op de website van het Comité: 4 oktober 2022.

Ahmad Al-Hamzi is op 4 oktober 2022 uit hoofde van de punten 11 en 15 van Resolutie 2140 (2014) op de lijst geplaatst, omdat hij voldoet aan de plaatsingscriteria van punt 17 van deze resolutie, alsook aan die welke zijn uitgewerkt onder punt 19 van Resolutie 2216 (2015).

Ahmad Al-Hamzi heeft daden gepleegd en gesteund die de vrede, de veiligheid en de stabiliteit in Jemen bedreigen, waaronder schendingen van het gerichte wapenembargo.

Aanvullende informatie:

Als bevelhebber van de Houthi-luchtmacht en -luchtverdedigingstroepen, alsook van het droneprogramma van deze krijgsmachtonderdelen, heeft Ahmad Al-Hamzi wapens verworven voor gebruik in de burgeroorlog in Jemen, in strijd met het gerichte wapenembargo als bedoeld in punt 14 van Resolutie 2216 (2015). De Houthi-strijdkrachten onder het bevel van generaal-majoor Ahmad Al-Hamzi hebben gerichte droneaanvallen uitgevoerd. Ahmad Al-Hamzi is verantwoordelijk voor aanvallen door Houthi-troepen waardoor Jemenitische burgers, buurlanden van Jemen, en commerciële vaartuigen in internationale wateren worden getroffen.

Verificatie van zijn actieve militaire rol:
(2)

In Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1882 van de Commissie (2) is schapenpokken en geitenpokken (hier “schapen- en geitenpokken” genoemd) gedefinieerd als een ziekte van categorie A. Daarnaast vormt Gedelegeerde Verordening 2020/687 van de Commissie (3) een aanvulling op de regels voor de bestrijding van de in de lijst opgenomen ziekten als bedoeld in artikel 9, lid 1, punten a), b) en c), van Verordening (EU) 2016/429 en gedefinieerd als ziekten van categorie A, B en C in Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1882. Met name voorzien de artikelen 21 en 22 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/687 in de instelling van een beperkingszone in geval van een uitbraak van een ziekte van categorie A, waaronder schapen- en geitenpokken, en in de instelling van bepaalde ziektebestrijdingsmaatregelen die in die beperkingszone moeten worden toegepast. Bovendien bepaalt artikel 21, lid 1, van die gedelegeerde verordening dat de beperkingszone een beschermingszone, een bewakingszone en, indien nodig, extra beperkingszones rond of naast de beschermings- en bewakingszones omvat.
“e)

het project bevindt zich in de Unie, in een lidstaat van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) of in een met een lidstaat verbonden land of gebied overzee als vermeld in bijlage II bij het Verdrag. In het geval van een grensoverschrijdend project vindt het belangrijkste deel van de uitvoering van het project plaats in de Unie, in de EVA-staten of in een met een lidstaat verbonden land of gebied overzee als bedoeld in bijlage II bij het Verdrag;”;
4)

In artikel 2 wordt lid 4 vervangen door: “4. Uitgaven in verband met de uitvoering van de steunmaatregel komen vanaf 1 januari 2022 tot en met een door de Raad vast te stellen datum in aanmerking voor financiering. De maximale subsidiabele uitgaven die vóór 11 maart 2022 zijn gedaan, bedragen 50 000 000 EUR. Vanaf 21 juli 2022 komt een bedrag van 20 000 000 EUR beschikbaar. Uitgaven in verband met onderhoud en reparatie komen vanaf 17 oktober 2022 in aanmerking voor financiering.”.
1)

In artikel 1 wordt lid 3 vervangen door: “3. Ter verwezenlijking van de in lid 2 genoemde doelstelling wordt met de steunmaatregel de levering aan de Oekraïense strijdkrachten van militaire uitrusting en platforms die zijn ontworpen om te doden, gefinancierd, alsook het onderhoud en de reparatie van in het kader van de EPF geschonken militaire uitrusting en platforms die zijn ontworpen om te doden, door militair personeel op militaire locaties, in gemengde vormen van civiel-militaire samenwerking of in fabrieken, zoals gevraagd door Oekraïne.”.
(4)

In een op 22 september 2022 door de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid ontvangen brief heeft de minister van Buitenlandse Zaken van de Republiek Armenië de Unie uitgenodigd daartoe een civiele GVDB-waarnemingsmissie in Armenië in te zetten.
2)

De volgende leden worden toegevoegd: “7. EUTM Mali zet, met de beschikbare middelen en vermogens en in het kader van het bestaande mandaat, vanuit Mali gerichte activiteiten voort in Niger en Burkina Faso, waarbij ten volle rekening wordt gehouden met de politieke context en de behoeften die door de autoriteiten zijn aangegeven, totdat specifieke oplossingen zijn vastgesteld om de continuïteit en de bestendigheid van de operaties te waarborgen. 8. EUTM Mali ondersteunt de inspanningen op het gebied van strategische communicatie om de waarden en het optreden van de Unie te bevorderen en schendingen van de mensenrechten en het internationaal humanitair recht door buitenlandse troepen in Mali aan het licht te brengen.”.
Sergei Menyailo staat aan het hoofd van Noord-Ossetië-Alanië. Hij was tussen 2016 en april 2021 de gevolmachtigd vertegenwoordiger van de president van de Russische Federatie in het federaal district Siberië. In die hoedanigheid was hij belast met de uitoefening van de grondwettelijke bevoegdheden van de president, waaronder de uitvoering van binnenlands en buitenlands beleid van de staat. Sergei Menyailo was tot en met augustus 2021 lid van de veiligheidsraad van de Russische Federatie.

De autoriteiten van de Russische Federatie hielden de activiteiten van Alexei Navalny nauwlettend in de gaten tijdens zijn reis naar Siberië in augustus 2020. Op 20 augustus 2020 werd hij ernstig ziek en moest hij worden opgenomen in een ziekenhuis in Omsk in de Russische Federatie. Op 22 augustus 2020 werd hij overgebracht naar een ziekenhuis in Berlijn in Duitsland. Een gespecialiseerd laboratorium in Duitsland vond nadien duidelijk bewijs, ook bevestigd door laboratoria in Frankrijk en Zweden, dat Alexei Navalny werd vergiftigd met een neurotoxisch middel van de Novitchokgroep. Alleen overheidsinstanties in de Russische Federatie hebben toegang tot dit neurotoxische middel. In die omstandigheden kan redelijkerwijs worden geconcludeerd dat de vergiftiging van Alexei Navalny uitsluitend mogelijk was met toestemming van het presidentieel kabinet.
(1)

Bij Besluit (EU) 2015/1937 van de Commissie (1) is een onafhankelijk adviserend Europees Begrotingscomité opgericht. Het besluit bevat bepalingen over de missie en taken, de samenstelling, de onafhankelijkheid en de werking van het Europees Begrotingscomité (hierna “het comité” genoemd) en het secretariaat van het comité.
(2)

Bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 van de Commissie (2) is een meerjarig controleprogramma vastgesteld dat door deskundigen van de Commissie in de lidstaten moet worden uitgevoerd om de toepassing van de agro-voedselketenwetgeving van de Unie voor de periode 2021-2025 te verifiëren, in overeenstemming met de ambtstermijn van de Commissie en haar prioriteiten. Tijdens de uitvoering van dat meerjarige controleprogramma is gebleken dat het niet flexibel genoeg was om de deskundigen van de Commissie in staat te stellen onderzoek te doen naar en informatie te verzamelen over noodsituaties, opkomende problemen en nieuwe ontwikkelingen op de gebieden waarop de in artikel 1, lid 2, van Verordening (EU) 2017/625 bedoelde regels en de in die verordening vastgestelde regels van toepassing zijn. Overeenkomstig artikel 116, lid 1, punt c), iii), van Verordening (EU) 2017/625 moet ter dekking van dergelijke eventualiteiten een nieuw prioritair gebied worden toegevoegd aan hoofdstuk 10 van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550.
(3)

Er wordt een uitvoeringsbesluit van de Commissie voorbereid betreffende de gelijkwaardigheid van in bepaalde derde landen geproduceerd(e) teeltmateriaal van fruitgewassen en fruitgewassen die voor de fruitteelt worden gebruikt. De Commissie moet de desbetreffende wetgeving van die derde landen onderzoeken en besluiten of teeltmateriaal en voor de fruitteelt gebruikte fruitgewassen die in die derde landen worden geproduceerd, gelijkwaardig zijn aan teeltmateriaal en voor de fruitteelt gebruikte fruitgewassen die in de Unie zijn geproduceerd, en of zij aan Richtlijn 2008/90/EG voldoen. De Commissie moet ook onderzoeken of het teeltmateriaal en de fruitgewassen die in die derde landen worden geproduceerd, dezelfde garanties bieden inzake verplichtingen van de leverancier, identiteit, kenmerken, fytosanitaire aspecten, substraat, verpakking, voorschriften met betrekking tot inspectie, waarmerking en plombering, als het desbetreffende materiaal dat overeenkomstig die richtlijn in de Unie wordt geproduceerd.
“Artikel 8

Dit besluit is van toepassing tot en met 12 november 2023 en wordt voortdurend geëvalueerd. Het wordt zo nodig verlengd of gewijzigd, indien de Raad van oordeel is dat de doelstellingen ervan niet zijn bereikt.”.
(3)

Op 12 augustus 2022 heeft het Conflictpreventiecentrum van het secretariaat van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), dat verantwoordelijk is voor de technische uitvoering van de in artikel 1, lid 2, van Besluit (GBVB) 2019/1296 bedoelde projecten, verzocht de uitvoeringsperiode kosteloos met 13 maanden te verlengen. Die verlenging stelt de OVSE in staat tot de uitvoering van verschillende van die projecten die werd onderbroken door de COVID-19-pandemie en de veiligheidssituatie in Oekraïne.
(8)

Meer bepaald betreft het verzoek van Griekenland de “Wetgevingshandeling van 14 maart 2020” (4), als genoemd in artikel 3, punt a), van Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1346, waarmee een bijzondere uitkering is ingevoerd voor werknemers in de particuliere sector van wie het arbeidscontract is geschorst. Die maatregel moet de werkgelegenheid beschermen in ondernemingen die hun activiteiten stopzetten op last van de overheid of die behoren tot economische sectoren die zwaar door de COVID-19-uitbraak zijn getroffen. Daarbij gaat het om een bijzondere maandelijkse uitkering van 534 EUR voor werknemers van wie het arbeidscontract is geschorst. Voorwaarde om voor de regeling in aanmerking te komen, is dat de werkgever hetzelfde aantal werknemers, dat wil zeggen dezelfde werknemers, behoudt voor een periode die gelijk is aan de periode waarin het arbeidscontract was geschorst. De maatregel werd verlengd tot en met 31 januari 2022.
(12)

Voorts worden met de “subsidieregeling” waarin wordt voorzien door “Aanvullende begroting, Tijdelijke kaderregeling inzake staatssteun ter ondersteuning van de economie vanwege de huidige COVID-19-uitbraak”, als bedoeld in artikel 3, punt h), van Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1344, subsidies ingevoerd voor zeer kleine en kleine ondernemingen en zelfstandigen die tot 50 werknemers in dienst hebben. Het verzoek betreft alleen het deel van de uitgaven met betrekking tot de steun aan de zelfstandigen en eenmansbedrijven. Met die subsidies wordt een vast subsidiebedrag toegekend om de exploitatiekosten van kleine bedrijven en zelfstandigen te ondersteunen. Voor verschillende categorieën bedrijven zijn de vaste subsidiebedragen herzien op basis van het aantal werknemers. Daarnaast zijn er voor bedrijven die hun activiteiten sinds maart 2020 hebben geschorst subsidies overeengekomen voor een bedrag van 10 000 EUR voor maximaal negen werknemers en 15 000 EUR voor meer dan negen werknemers. Die subsidieregeling kan worden beschouwd als een maatregel die vergelijkbaar is met werktijdverkortingsregelingen, als bedoeld in Verordening (EU) 2020/672, omdat die bedoeld is om zelfstandigen of gelijksoortige categorieën werknemers tegen inkomensdaling of -verlies te beschermen. De maatregel, die oorspronkelijk gold voor de periode van april 2020 tot en met mei 2020, is in november 2020 uitgebreid en gewijzigd voor november 2020. De regeling is in maart 2021 en april 2021 opnieuw uitgebreid, en heeft betrekking op ondernemingen, ongeacht hun aantal werknemers, die op grond van decreten van de minister van Volksgezondheid hun activiteiten volledig moesten opschorten.
(7)

Voorts heeft Kroatië op basis van de “Arbeidsmarktwet” een maatregel ingevoerd die voorziet in steun voor tijdelijke werktijdverkorting in de periode van juni 2020 tot en met december 2022 voor bedrijven, ongeacht de sector waarin die actief zijn, die tien of meer werknemers in dienst hebben. Om voor die maatregel in aanmerking te komen, moet er in de maand waarvoor de steun wordt aangevraagd, sprake zijn van een verwachte daling van de totale maandelijkse arbeidstijd van alle voltijdse werknemers met ten minste 10 % op het niveau van de werkgever, of met ten minste 20 % op het niveau van een bedrijfsonderdeel. Bovendien moeten de werkgevers die de steun aanvragen, een verband aantonen tussen de gevolgen van de COVID-19-uitbraak op hun bedrijf en die verwachte daling, waarbij vooral het bewijs moet worden geleverd van een inkomstendaling in de maand waarvoor de steun wordt aangevraagd van ten minste 20 % in vergelijking met dezelfde maand in 2019, of, wat betreft januari en februari 2022, in vergelijking met dezelfde maand in 2020. De aanvraag voor de maatregel wordt ingediend in de maand voorafgaand aan die waarvoor de steun wordt gevraagd. Met de maatregel kan er tot 2 000 HRK per maand per werknemer worden gefinancierd. De maatregel is een verlenging van de in artikel 3, punt b), van Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1348 beschreven maatregel, waarin wordt voorzien door het Besluit van de raad van bestuur van de Kroatische dienst voor arbeidsbemiddeling, dat is goedgekeurd op 29 juni 2020 en is gewijzigd op 10 juli en 22 oktober 2020, alsook op 8 januari 2021 en 27 januari 2022. Gepland is dat de maatregel tot eind december 2022 loopt.
(9)

Uit hoofde van “Arbeidswet nr. XII-2470” van 21 juni 2016, zoals gewijzigd bij “Wet nr. XIII-3005” van 4 juni 2020, als bedoeld in artikel 3, punt b), van Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1350 en vervolgens gewijzigd bij “Wet nr. XIV-351” van 27 mei 2021, werden vóór 1 juli 2021 ook subsidies betaald voor werknemers die terugkeren na inactiviteit, tot een periode van zes maanden na hun terugkeer naar het werk. Met een begrenzing tot het minimumloon of twee keer het minimumloon, afhankelijk van de economische activiteit van de werkgever, kan de steun in de eerste en tweede maand na de terugkeer naar het werk tot 100 %, in de derde en vierde maand tot 50 % en in de vijfde en de zesde maand tot 30 % van het werknemersloon bedragen. Vanaf 1 juli 2021 worden voor werknemers die terugkeren na inactiviteit, tot twee maanden na hun terugkeer naar het werk subsidies betaald. De subsidie in de eerste maand bestaat uit 100 % van het loon van de werknemer, maar niet meer dan 0,9 keer het minimumloon, en in de tweede maand 100 % van het loon van de werknemer, maar niet meer dan 0,6 keer het minimumloon. Die subsidies kunnen worden beschouwd als een soortgelijke maatregel als een werktijdverkortingsregeling in de zin van Verordening (EU) 2020/672 omdat zij ertoe strekten inkomenssteun te verstrekken aan werknemers en bestaande banen in stand te houden.
Artikel 4 van “Wetsbesluit nr. 46-A/2020 van 30 juli”, zoals gewijzigd bij artikel 2 van “Wetsbesluit nr. 90/2020 van 19 oktober”, artikel 142 van “Wet nr. 75-B/2020 van 31 december”, artikel 3 van “Wetsbesluit nr. 6-C/2021 van 15 januari”, artikel 2 van “Wetsbesluit nr. 23-A/2021 van 24 maart”, en artikel 2 van “Wetsbesluit nr. 71-A/2021 van 13 augustus”, voerde nieuwe en progressieve bijzondere steun voor het behoud van dienstverbanden door tijdelijke verkorting van de normale werktijd. De maatregel werd beschreven in artikel 3, punt f), van Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1354. Oorspronkelijk voorzag de maatregel in een uitkering voor in aanmerking komende bedrijven om 70 % van de compensatie van werknemers voor niet-gewerkte uren te dekken, waarbij die compensatie overeenstemt met twee derde van hun normale brutoloon voor niet-gewerkte uren in augustus en september 2020, of met vier vijfde van hun normale brutoloon voor niet-gewerkte uren in oktober tot en met december 2020. Voor het daaruit voortvloeiende brutoloon van werknemers gold een lagere grens, gelijk aan het nationale minimumloon.

De maatregel voorzag ook in een volledige of gedeeltelijke vrijstelling van socialezekerheidsbijdragen voor de werkgever, vastgesteld op basis van de omvang van de in aanmerking komende onderneming (micro, kleine en middelgrote, of grote). Om voor de maatregel in aanmerking te komen, moeten ondernemingen hun activiteiten hebben geschorst of in de dertig dagen vóór de steunaanvraag ten minste 40 % inkomstenverlies hebben geleden in vergelijking met dezelfde maand van het jaar voordien of met het maandelijks gemiddelde van de twee voorafgaande maanden. De maximale tijdelijke verkorting van de normale arbeidstijd nam toe in verhouding tot het inkomstenverlies van in aanmerking komende ondernemingen. Vervolgens werd de maatregel een aantal keer uitgebreid, onder meer door ondernemingen in aanmerking te laten komen die inkomstenverliezen van ten minste 25 % hadden geleden, door de maximale tijdelijke verlaging van de normale arbeidstijd te herberekenen op basis van de omvang van de inkomstenverliezen van in aanmerking komende ondernemingen, door tijdelijk de compensatie voor werknemers voor niet-gewerkte uren op te trekken tot 100 % van hun normale brutoloon, en door de verlichting van de socialezekerheidsbijdragen van de werkgever te beginnen afbouwen. Aangezien de overheid door de vrijstelling van socialezekerheidsbijdragen inkomsten derfde, kan dit voor de toepassing van Verordening (EU) 2020/672 worden gelijkgesteld met overheidsuitgaven.
(7)

De eerste korting als compensatie voor zelfstandigen, het zogenaamde programma “Pětadvacítka”, als bedoeld in artikel 3, punt c), van Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1345, waarin is voorzien door “Wet nr. 159/2020 Sb.” (4), bood zelfstandigen die gedwongen waren hun economische activiteiten tijdelijk te staken of aanzienlijk — meer dan de normale bedrijfsvolatiliteit — terug te schroeven als gevolg van de risico’s van COVID-19 voor de volksgezondheid of als gevolg van door overheidsinstanties genomen crisismaatregelen, een korting als compensatie van 500 CZK per kalenderdag per persoon. “Pětadvacítka” liep van 12 maart 2020 tot en met 8 juni 2020. De bij Wet nr. 461/2020 Sb. (5) ingevoerde verlenging van het programma “najaarskorting als compensatie” liep van 5 oktober 2020 tot en met 15 februari 2021 en voorzag in een fiscale korting van 500 CZK per kalenderdag voor zelfstandigen die gedwongen waren hun economische activiteiten tijdelijk te staken of aanzienlijk terug te schroeven als gevolg van risico’s voor de volksgezondheid of als gevolg van door overheidsinstanties genomen crisismaatregelen. Bij wet nr. 95/2021 Sb. (6) en de bijbehorende Regeringsresoluties (nr. 154/2021 (7) en nr. 188/2021 (8)) is een andere wijziging ingevoerd, de zogenaamde “nieuwe korting als compensatie voor 2021”, die liep van 1 februari 2021 tot en met 31 mei 2021 en waarbij het bedrag van de fiscale korting werd verhoogd tot 1 000 CZK per dag. De recentste wijziging van deze korting als compensatie voor zelfstandigen, de “korting als compensatie voor 2022”, ingevoerd bij Wet nr. 519/2021 Sb. (9), bedroeg eveneens 1 000 CZK per dag en liep van 22 november 2021 tot en met 31 januari 2022.