BIJLAGE I

Nationale bevoegdheidsregels bedoeld in artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 2

— in België: de artikelen 5 tot en met 14 van de Wet van 16 juli 2004 houdende het Wetboek van internationaal privaatrecht;

— in Bulgarije: artikel 4, lid 1, punt 2, van het Wetboek betreffende het internationaal privaatrecht;

— in de Tsjechië: artikel 86 van Wet nr. 99/1963 Sb., betreffende het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering „občanský soudní řád”, zoals gewijzigd;

— in Denemarken: artikel 246, leden 2 en 3, van de wet op de burgerlijke rechtsvordering „lov om rettens pleje”;

— in Duitsland: artikel 23 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering „Zivilprozessordnung”;

— in Estland: artikel 86 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering „tsiviilkohtumenetluse seadustik”;

— in Griekenland: artikel 40 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering „Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας”;

— in Frankrijk: de artikelen 14 en 15 van het Burgerlijk Wetboek „Code civil”;

— in Ierland: de bepalingen inzake de bevoegdheid gebaseerd op een het geding inleidend stuk dat wordt betekend of meegedeeld aan de verweerder die tijdelijk in Ierland verblijft;

— in Italië: de artikelen 3 en 4 van Wet 218 van 31 mei 1995;

— in Cyprus: artikel 21, lid 2, van de Wet op de rechterlijke organisatie „Wet 14 van 1960”, zoals gewijzigd;

— in Letland: artikel 27 en artikel 28, leden 3, 5, 6 en 9, van de Wet inzake de burgerlijke rechtsvordering „Civilprocesa likums”;

— in Litouwen: artikel 31 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering „Civilinio proceso kodeksas”;

— in Luxemburg: de artikelen 14 en 15 van het Burgerlijk Wetboek „Code civil”;

— in Hongarije: artikel 57 van Wetsdecreet nr. 13 van 1979 inzake het internationaal privaatrecht „a nemzetközi magánjogról szóló 1979. évi 13. törvényerejű rendelet”;

— in Malta: de artikelen 742, 743 en 744 van het Wetboek van organisatie en burgerlijke rechtsvordering - Cap. 12 „Kodiċi ta’ Organizzazzjoni u Proċedura Ċivili — Kap. 12” en artikel 549 van het Handelswetboek - Cap. 13 „Kodiċi tal-kummerċ — Kap. 13”;

— in Oostenrijk: artikel 99 van de Wet op de rechterlijke bevoegdheid „Jurisdiktionsnorm”;

— in Polen: artikel 1103, lid 4, van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering „Kodeksu postępowania cywilnego”;

— in Portugal: artikel 65, lid 1, onder b”, van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering „Código de Processo Civil”, voor zover het exorbitante gronden van bevoegdheid bevat, zoals de gerechten van de plaats waar zich een filiaal, een agentschap of een andere vestiging bevindt (in Portugal” van een verweerder waarvan de hoofdzetel in een derde staat is gevestigd, en artikel 10 van het Wetboek van rechtsvordering in arbeidszaken „Código de Processo do Trabalho”, voor zover het exorbitante gronden van bevoegdheid bevat, zoals de gerechten van de woonplaats van de verweerder in zaken in verband met arbeidsovereenkomsten die door de werknemer tegen de werkgever worden ingesteld;

— in Roemenië: de artikelen 148-157 van Wet nr. 105/1992 inzake betrekkingen betreffende het internationaal privaatrecht;

— in Slovenië: artikel 48, lid 2, van de Wet betreffende het internationaal privaatrecht en de internationale privaatrechtelijke procesvoering „Zakon o medarodnem zasebnem pravu in postopku”, juncto artikel 47, lid 2, van de Wet betreffende het burgerlijk procesrecht „Zakon o pravdnem postopku”; artikel 58 van de Wet betreffende het internationaal privaatrecht en de internationale privaatrechtelijke procesvoering „Zakon o medarodnem zasebnem pravu in postopku”, juncto artikel 59 van de Wet betreffende het burgerlijk procesrecht „Zakon o pravdnem postopku”;

— in Slowakije: artikel 37 tot en met artikel 37e van Wet 97/1963 betreffende het internationaal privaatrecht en de internationale privaatrechtelijke procesvoering;

— in Finland: artikel 18, lid 1, eerste en tweede alinea, van hoofdstuk 10 van het Wetboek van rechtsvordering „oikeudenkäymiskaari/rättegångsbalken”;

— in Zweden: artikel 3, eerste alinea, eerste zin, van hoofdstuk 10 van het Wetboek van rechtsvordering „rättegångsbalken”;

— in het Verenigd Koninkrijk: de bepalingen inzake de bevoegdheid die berust op:

a)de omstandigheid dat het gedinginleidend stuk aan de verweerder wordt betekend terwijl hij tijdelijk in het Verenigd Koninkrijk verblijft, ofb)de omstandigheid dat de verweerder goederen in het Verenigd Koninkrijk bezit, ofc)het beslag dat de eiser heeft gelegd op goederen die zich in het Verenigd Koninkrijk bevinden.