*****

VERORDENING (EEG) Nr. 718/85 VAN DE COMMISSIE

van 20 maart 1985

tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 625/78 houdende uitvoeringsbepalingen voor de openbare opslag van magere-melkpoeder

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelprodukten (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1557/84 (2), en met name op artikel 7, lid 5,

Overwegende dat in bijlage I, punt 2, sub b), bij Verordening (EEG) nr. 625/78 van de Commissie (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1128/84 (4), welke bijlage betrekking heeft op de kwaliteit van magere-melkpoeder, de controlemethodes voor de opsporing van bepaalde produkten zijn aangegeven;

Overwegende dat een nieuwe methode voor het opsporen van lebwei, bestaande in de bepaling van de hoeveelheid glycomacropeptiden met behulp van hogedrukvloeistofchromatografie, is ontwikkeld, met name dank zij de rondzendanalyse die is uitgevoerd door een aantal onderzoekingsinstituten en verschillende controlelaboratoria in de Lid-Staten; dat deze methode duidelijk voordelen biedt, met name het feit dat per dag een groot aantal monsters aan een snelle routine-analyse kan worden onderworpen; dat derhalve door aanpassing van Verordening (EEG) nr. 625/78 dient te worden bepaald dat deze methode dient te worden gebruikt;

Overwegende dat het evenwel wenselijk lijkt een overgangs- en aanpassingsperiode van twaalf maanden in te stellen waarin de Lid-Staten nog de methode van het vrije sialinezuur kunnen gebruiken en waarin belanghebbenden in de gevallen waarin de juistheid van de resultaten van de nieuwe analysemethode wordt aangevochten nog toepassing van de hier genoemde methode mogen verlangen;

Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité van beheer voor melk en zuivelprodukten,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EEG) nr. 625/78 wordt als volgt gewijzigd:

1. Bijlage I, punt 2, sub b), tweede streepje, wordt gelezen:

»- lebwei: bepaling van de hoeveelheid glycomacropeptiden met behulp van hogedrukvloeistofchromatografie (2). Tot en met 31 maart 1986 kunnen de Lid-Staten evenwel ook de op bepaling van het vrije sialinezuur berustende methode gebruiken (3). Tot en met die datum wordt bij betwisting door de belanghebbende, op diens verzoek en op diens kosten, de bepaling van het vrije sialinezuur uitgevoerd. De aldus verkregen resultaten zijn beslissend.".

2. In bijlage I wordt voetnoot (2) (oud) vernummerd tot voetnoot (3) en wordt de volgende nieuwe voetnoot (2) ingevoegd:

»(2) Deze methode is in bijlage V opgenomen.".

3. De bijlage bij de onderhavige verordening wordt toegevoegd als bijlage V.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 20 maart 1985.

Voor de Commissie

Frans ANDRIESSEN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 13.

(2) PB nr. L 150 van 6. 6. 1984, blz. 6.

(3) PB nr. L 84 van 31. 3. 1978, blz. 19.

(4) PB nr. L 109 van 26. 4. 1984, blz. 9.

BIJLAGE

»BIJLAGE V

OPSPORING VAN LEBWEI IN MAGERE-MELKPOEDER BESTEMD VOOR OPENBARE OPSLAG DOOR BEPALING VAN GLYCOMACROPEPTIDEN MET BEHULP VAN HOGEDRUKVLOEISTOFCHROMATOGRAFIE (HPLC)

1.2 // 1. // Doel en toepassingsgebied // // Met deze methode kan de aanwezigheid van lebwei in magere-melkpoeder, bestemd voor openbare opslag, worden aangetoond door middel van de bepaling van glycomacropeptiden. // 2. // Referenties // // Norm FIL 50 A: 1980 - Melk en zuivelprodukten - handleiding voor bemonsteringstechnieken. // 3. // Definitie // // Gehalte aan glycomacropeptiden in magere-melkpoeder: het gehalte aan bestanddelen, bepaald volgens onderstaande methode en uitgedrukt in massaprocenten. // 4. // Beginsel // // - reconstitutie van het magere-melkpoeder, verwijdering van vetten en eiwitten door neerslaan met trichloorazijnzuur en afcentrifugeren; // // - bepaling van de hoeveelheid glycomacropeptiden (GMP) in het supernatant met behulp van hogedrukvloeistofchromatografie (HPLC); // // - beoordeling van het verkregen resultaat aan de hand van standaardmonsters bestaande uit magere-melkpoeder waaraan al dan niet een bekend percentage weipoeder is toegevoegd. // 5. // Reagentia // // Alle reagentia dienen van analysekwaliteit te zijn. Onder water wordt verstaan gedistilleerd water of water van ten minste dezelfde zuiverheid. // 5.1. // Trichloorazijnzuuroplossing // // Los 240 g trichloorazijnzuur (Cl3CCOOH) op in water en vul aan tot 1 000 ml. // 5.2. // Loopvloeistof, pH 6,0 // // In ongeveer 700 ml water wordt 1,74 g dikaliumfosfaat (K2HPO4), 12,37 g monokaliumfosfaat (KH2PO4) en 21,41 g natriumsulfaat (Na2SO4) opgelost. Zo nodig wordt de pH met een fosforzuuroplossing dan wel met een kaliumhydroxideoplossing op 6,0 gebracht. De oplossing wordt met water tot 1 000 ml aangevuld en gehomogeniseerd. Vóór gebruik wordt de loopvloeistof door een membraanfilter met poriëngrootte van 0,45 m gefiltreerd. // 5.3. // Oplossing voor het spoelen en conserveren van de kolommen // // 1 deel acetonitril (CH3CN) wordt met 9 delen water gemengd. Vóór gebruik wordt het mengsel over een membraanfilter met poriëngrootte van 0,45 m gefiltreerd. // // Opmerking: Voor het spoelen van de kolom kan elke andere oplossing worden gebruikt die een bacteriëndodende werking heeft en het scheidend vermogen van de kolom niet aantast. // 5.4. // Standaardmonsters // 5.4.1. // Magere-melkpoeder dat voldoet aan de eisen van Verordening (EEG) nr. 625/78, of wel [0]. // 5.4.2. // Hetzelfde magere-melkpoeder dat is vermengd met 5 % (m/m) weipoeder type leb van gemiddelde samenstelling, of wel [5]. // 6. // Apparatuur // 6.1. // Analytische balans. // 6.2. // Centrifuge, centrifugaalkracht tot 2 200 g, voorzien van centrifugebuizen met stop met een inhoud van ongeveer 25 ml. // 6.3. // Mechanisch schudapparaat. // 6.4. // Magneetroerder. // 6.5. // Glazen trechters, doorsnede ongeveer 7 cm. // 6.6. // Filtreerpapier, normaal, doorsnede ongeveer 12,5 cm. // 6.7. // Glazen filtreerapparaat met filtermembraan met poriëngrootte van 0,45 m. // 6.8. // Meetpipet geschikt voor 10 ml, overeenkomstig ISO-648 norm, klasse A, of ISO/R 835. // 6.9. // Waterbad met thermostaat, ingesteld op 25 ± 0,5 °C. // 6.10. // HPLC-apparatuur bestaande uit: // 6.10.1. // Pomp; // 6.10.2. // Injector, al of niet automatisch, capaciteit 15 tot 30 ml; // 6.10.3. // Twee kolommen TSK 2000 SW (lengte 30 cm, inwendige doorsnede 0,75 cm) of gelijkwaardige kolommen in serie en een voorgeschakelde kolom (3 cm × 0,3 cm) gepakt met I 125 of gelijkwaardig materiaal; // 6.10.4. // Kolomoven met thermostaat, ingesteld op 35 ± 1 °C; // 6.10.5. // UV-detector met variabele golflengte, instelbaar op 205 nm, en een gevoeligheid van 0,008 A; // 6.10.6. // Integrator waarmee van dal tot dal kan worden geïntegreerd. // // Opmerking: Zo nodig kan met kolommen op kamertemperatuur worden gewerkt, maar het scheidend vermogen daarvan is iets lager. In dergelijke gevallen mogen de temperatuurschommelingen binnen een analyseserie niet meer dan ± 5 °C bedragen. // 7. // Monsterneming // 7.1. // Zie norm FIL 50 A: 1980. // 7.2. // Het monster wordt zodanig bewaard dat geen bederf of wijziging van samenstelling kan optreden. // 8. // Werkwijze // 8.1. // Bereiding van het testmonster // // Het melkpoeder wordt overgebracht in een vat met een inhoud van ongeveer het dubbele van het volume van het poeder, voorzien van een luchtdicht deksel. Het vat wordt onmiddellijk gesloten. Meng het melkpoeder grondig door herhaald omkeren van het vat. // 8.2. // Testhoeveelheid // // In een centrifugebuis (6.2) wordt 2,000 g testmonster tot op ca. 0,001 g afgewogen. // 8.3. // Verwijdering van vetten en eiwitten // 8.3.1. // Voeg aan de testhoeveelheid 20,0 g warm water (50 °C) toe. Los het poeder op door gedurende vijf minuten te schudden op het schudapparaat (6.3). Breng de buis op 25 °C. // 8.3.2. // In twee minuten wordt onder magnetisch roeren (6.4) 10,0 ml trichloorazijnzuuroplossing (5.1) toegevoegd. De buis wordt vervolgens gedurende 1 uur in het waterbad (6.9) gehouden. // 8.3.3. // De buis wordt 10 min bij 2 200 g gecentrifugeerd (6.2). In plaats daarvan kan worden gefiltreerd door papier (6.6), waarbij de eerste 5 ml filtraat wordt weggeworpen. // 8.4. // Chromatografische bepaling // 8.4.1. // Bij een snelheid van 1,0 ml loopvloeistof (5.2) per minuut wordt in het HPLC-apparaat (6.10) een nauwkeurig afgemeten hoeveelheid tussen 15 en 30 l van de bovenstaande vloeistof of het filtraat (8.3.3) geïnjecteerd. // // Opmerkingen: // // 1. De temperatuur van de loopvloeistof (5.2) wordt gedurende de gehele chromatografische analyse op 85 °C gehouden om de vloeistof te ontgassen en bacteriegroei te voorkomen. Andere maatregelen met hetzelfde effect mogen ook worden toegepast. // // 2. Bij elke onderbreking worden de kolommen met water gespoeld. De kolommen mogen nooit met de loopvloeistof (5.2) blijven staan. // // Voordat de apparatuur langer dan 24 uur buiten gebruik wordt gesteld, worden de kolommen eerst met water en vervolgens gedurende ten minste drie uur met een snelheid van 0,2 ml per minuut met de wasoplossing (5.3) gespoeld. // 8.4.2. // De resultaten van de chromatografische analyse van het testmonster [E] worden verkregen in de vorm van een chromatogram, waarin elke piek wordt geïdentificeerd door zijn retentietijd en wel: 1.2.3 // // piek II: // tweede piek van het chromatogram met een RT van ongeveer 12,5 min, // // piek III: // derde piek van het chromatogram overeenkomend met de GMP, met een RT van 15,5 ± 1,0 min, // // piek IV: // vierde piek van het chromatogram met een RT van ongeveer 17,5 min. 1.2 // // De kwaliteit van de kolommen is van invloed op de verschillende retentietijden. // // De integrator (6.10.6) rekent de oppervlakte A van elke piek automatisch uit: 1.2.3 // // AII: // oppervlakte van piek II, // // AIII: // oppervlakte van piek III, // // AIV: // oppervlakte van piek IV. 1.2 // // Om eventuele onregelmatigheden als gevolg van slecht werkende apparatuur of kolommen, dan wel als gevolg van de herkomst of de gesteldheid van het geanalyseerde monster op te sporen, moet, voordat tot kwantitatieve interpretatie wordt overgegaan, worden nagegaan of het algemene beeld van het chromatogram klopt. In geval van twijfel wordt de analyse herhaald. // 8.5. // IJking // 8.5.1. // Op de standaardmonsters (5.4) wordt nauwgezet de werkwijze van 8.2 t/m 8.4.2 toegepast. // // Er worden versbereide oplossingen gebruikt omdat de GMP in 8 % trichloorazijnzuur niet stabiel zijn: het gehalte loopt namelijk per uur bij 30 °C met ongeveer 0,2 % terug. // 8.5.2. // Voorafgaand aan de chromatografische bepaling van de monsters worden de kolommen geconditioneerd door herhaald inspuiten van de oplossing (8.5.1) van het standaardmonster (5.4.2) totdat de oppervlakte en de retentietijd van de GMP-piek constant zijn. // 8.5.3. // De responsfactoren R worden bepaald door injectie van hetzelfde volume filtraat (8.5.1) als er van de monsters wordt geïnjecteerd. // 9. // Weergave van de resultaten // 9.1. // Berekeningswijze en formules // 9.1.1. // Berekening van de responsfactoren R: // // // 1.2.3.4.5 // // piek II: // RII // = // 100 AII [0] // // piek IV: // RIV // = // 100 AIV [0] // // waarin: // // 1.2.3.4 // // RII en RIV // = // respectievelijk de responsfactoren voor de pieken II en IV, // // AII [0] en AIV [0] // = // respectievelijk de responsfactoren voor de pieken II en IV van het standaardmonster [0] verkregen bij 8.5.3. // 1.2.3.4.5 // // piek III: // RIII // = // W AIII [5] - AIII [0] 1.2.3.4 // // waarin: // // // // RIII // = // de responsfactor voor piek III, // // AIII [0] en AIII [5] // = // respectievelijk de oppervlakten van piek III in de standaardmonsters [0] en [5] verkregen bij 8.5.3, // // W // = // de hoeveelheid wei aanwezig in het standaardmonster [5] of wel 5. 1.2 // 9.1.2. // Berekening van de relatieve oppervlakten van de pieken van het monster [E]: // // // // 1.2.3.4.5.6 // // SII [E] // = // RII // × // AII [E] // // SIII [E] // = // RIII // × // AIII [E] // // SIV [E] // = // RIV // × // AIV [E] 1.2.3.4 // // waarin: // // // // SII [E], SIII [E], SIV [E] // = // respectievelijk de relatieve oppervlakten van de pieken II, III en IV van het monster [E], // // AII [E], AIII [E], AIV [E] // = // respectievelijk de oppervlakten van de pieken II, III en IV van het monster [E] verkregen bij 8.4.2, // // RII, RIII, RIV // = // respectievelijk de responsfactoren berekend bij 9.1.1. 1.2 // 9.1.3. // Berekening van de relatieve retentietijd van piek III van het monster [E]: // // 1.2.3.4 // // RRTIII [E] // = // RTIII [E] RTIII [5] 1.2.3 // // waarin: // // // RRTIII [E] // = de relatieve retentietijd van piek III van het monster [E], // // RTIII [E] // = de retentietijd van piek III van het monster [E], verkregen bij 8.4.2, // // RTIII [5] // = de retentietijd van piek III van het standaardmonster [5], verkregen bij 8.5.3. 1.2 // 9.1.4. // Experimenteel is aangetoond dat er tussen de relatieve retentietijd van piek III, of welRRTIII [E], en het toegevoegde percentage weipoeder tot 10 % een rechtlijnig verband bestaat: // // - bij een gehalte < 5 %, is RRTIII [E] > 1,000; // // - bij een gehalte 5 %, is RRTIII [E] µ 1,000. // // De toegestane onzekerheid voor de waarde RRTIII is ± 0,002. // // Doorgaans verschilt de waarde van RRTIII [0] weinig van 1,034. Naar gelang van de toestand van de kolommen kan deze waarde in de richting van 1,000 gaan, maar zij moet daar wel altijd boven blijven. // 9.2. // Bereken het percentage lebweipoeder in het monster uit: // // W = SIII [E] - [1,3 + (SIII [0] - 0,9)] 1.2.3 // // waarin: // // // W // = het massapercentage lebwei in het monster [E]; // // SIII [E] // = het relatieve oppervlak van piek III van het monster [E], verkregen in 9.1.2, // // 1,3 // = het gemiddelde relatieve oppervlak van piek III, uitgedrukt in g wei per 100 g, bepaald in onverdachte magere-melkpoeders van verschillende herkomst. Deze waarde is experimenteel vastgesteld, // // SIII [0] // = het relatieve oppervlak van piek III dat gelijk is aan RIII × AIII [0]. Deze waarden zijn verkregen respectievelijk in 9.1.1 en 8.5.3, // // (SIII [0] - 0,9) // = de aan te brengen correctie voor het gemiddelde relatieve oppervlak van 1,3 indien de waarde SIII [0] afwijkt van 0,9. Het gemiddelde relatieve oppervlak van piek III van standaardmonster [0] is experimenteel vastgesteld op 0,9. 1.2 // 9.3. // Nauwkeurigheid van de methode // 9.3.1. // Herhaalbaarheid // // Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen gelijktijdig of kort na elkaar door dezelfde persoon met dezelfde apparatuur op hetzelfde monster verkregen, mag niet groter zijn dan 0,2 % m/m. // 9.3.2. // Reproduceerbaarheid // // Het verschil tussen twee afzonderlijke en onafhankelijke resultaten verkregen door twee verschillende laboratoria op hetzelfde monster mag niet groter zijn dan 0,4 % m/m. // 9.4. // Interpretatie // 9.4.1. // Wei wordt geacht afwezig te zijn indien het relatieve oppervlak van piek III, SIII [E], uitgedrukt in g lebwei per 100 g, µ 2,0 + (SIII [0] - 0,9) is, // // waarin: 1.2.3 // // 2,0 // = de maximaal toelaatbare waarde voor het relatieve oppervlak van piek III, rekening houdend met de onzekerheid veroorzaakt door de variatie in de samenstelling van magere-melkpoeders en de reproduceerbaarheid van de methode (9.3.2), // // (SIII [0] - 0,9) // = de aan te brengen correctie indien de waarde van SIII [0] afwijkt van 0,9 (zie 9.2). 1.2 // 9.4.2. // Wanneer het relatieve oppervlak van piek III, SIII [E], 2,0 is en het relatieve oppervlak van piek II, SII [E], 160 is en/of dat van piek IV, SIV [E], 135 is, bepaal dan het eiwitgehalte. // 9.4.2.1. // Het eiwitgehalte is < 37 g per 100 g, het geanalyseerde monster is waarschijnlijk bereid uit melk van slechte bacteriologische kwaliteit. Er kan dan geen conclusie worden getrokken over de eventuele aanwezigheid van wei. De scheiding van pieken II, III en IV dient echter even duidelijk te zijn als bij de standaardmonsters en de relatieve retentietijd van piek III dient in de buurt te liggen van die van piek III, SIII [0]. // 9.4.2.2. // Het eiwitgehalte is 37 g per 100 g: // // - indien de relatieve oppervlakten van de pieken II, III en IV van het monster [E] binnen de streepjeslijnen zijn (gebaseerd op de statistische verwerking van experimentele waarden op de grafieken 1 tot en met 6 in de bijlage), kan de aanwezigheid van lebwei niet worden vastgesteld; // // - slechts als het relatieve oppervlak van piek III boven de streepjeslijnen is in de grafieken 2, 3 en 6, dan is lebwei aanwezig. De hoeveelheid lebwei wordt berekend door van SIII [E], verkregen in punt 9.1.2, de gemiddelde waarde van piek III (getrokken lijn in grafiek 2) gevonden met het eiwitgehalte van het monster [E] af te trekken. De waarde van RRTIII [E] moet overeenstemmen met deze verwacht op basis van het gevonden lebweigehalte (9.1.4); // // - in elk ander geval kunnen geen conclusies worden getrokken met betrekking tot de aanwezigheid van lebwei.

W

= HET MASSAPERCENTAGE LEBWEI IN HET MONSTER E; //

SIII E

= HET RELATIEVE OPPERVLAK VAN PIEK III VAN HET MONSTER E, VERKREGEN IN 9.1.2, //

1,3

= HET GEMIDDELDE RELATIEVE OPPERVLAK VAN PIEK III, UITGEDRUKT IN G WEI PER 100 G, BEPAALD IN ONVERDACHTE MAGERE-MELKPOEDERS VAN VERSCHILLENDE HERKOMST . DEZE WAARDE IS EXPERIMENTEEL VASTGESTELD, //

SIII 0

= HET RELATIEVE OPPERVLAK VAN PIEK III DAT GELIJK IS AAN RIII AIII 0 . DEZE WAARDEN ZIJN VERKREGEN RESPECTIEVELIJK IN 9.1.1 EN 8.5.3, //

( SIII 0 - 0,9 )

= DE AAN TE BRENGEN CORRECTIE VOOR HET GEMIDDELDE RELATIEVE OPPERVLAK VAN 1,3 INDIEN DE WAARDE SIII 0 AFWIJKT VAN 0,9 . HET GEMIDDELDE RELATIEVE OPPERVLAK VAN PIEK III VAN STANDAARDMONSTER 0 IS EXPERIMENTEEL VASTGESTELD OP 0,9 .

1.29.3 .

NAUWKEURIGHEID VAN DE METHODE

9.3.1 .

HERHAALBAARHEID //

HET VERSCHIL TUSSEN DE RESULTATEN VAN TWEE BEPALINGEN GELIJKTIJDIG OF KORT NA ELKAAR DOOR DEZELFDE PERSOON MET DEZELFDE APPARATUUR OP HETZELFDE MONSTER VERKREGEN, MAG NIET GROTER ZIJN DAN 0,2 % M/M .

9.3.2 .

REPRODUCEERBAARHEID //

HET VERSCHIL TUSSEN TWEE AFZONDERLIJKE EN ONAFHANKELIJKE RESULTATEN VERKREGEN DOOR TWEE VERSCHILLENDE LABORATORIA OP HETZELFDE MONSTER MAG NIET GROTER ZIJN DAN 0,4 % M/M .

9.4 .

INTERPRETATIE

9.4.1 .

WEI WORDT GEACHT AFWEZIG TE ZIJN INDIEN HET RELATIEVE OPPERVLAK VAN PIEK III, SIII E, UITGEDRUKT IN G LEBWEI PER 100 G, 2,0 + ( SIII 0 - 0,9 ) IS, //

WAARIN :

1.2.3 //

2,0

= DE MAXIMAAL TOELAATBARE WAARDE VOOR HET RELATIEVE OPPERVLAK VAN PIEK III, REKENING HOUDEND MET DE ONZEKERHEID VEROORZAAKT DOOR DE VARIATIE IN DE SAMENSTELLING VAN MAGERE-MELKPOEDERS EN DE REPRODUCEERBAARHEID VAN DE METHODE ( 9.3.2 ), //

( SIII 0 - 0,9 )

= DE AAN TE BRENGEN CORRECTIE INDIEN DE WAARDE VAN SIII 0 AFWIJKT VAN 0,9 ( ZIE 9.2 ).

1.29.4.2 .

WANNEER HET RELATIEVE OPPERVLAK VAN PIEK III, SIII E, 2,0 IS EN HET RELATIEVE OPPERVLAK VAN PIEK II, SII E, 160 IS EN/OF DAT VAN PIEK IV, SIV E, 135 IS, BEPAAL DAN HET EIWITGEHALTE .

9.4.2.1 .

HET EIWITGEHALTE IS < 37 G PER 100 G, HET GEANALYSEERDE MONSTER IS WAARSCHIJNLIJK BEREID UIT MELK VAN SLECHTE BACTERIOLOGISCHE KWALITEIT . ER KAN DAN GEEN CONCLUSIE WORDEN GETROKKEN OVER DE EVENTUELE AANWEZIGHEID VAN WEI . DE SCHEIDING VAN PIEKEN II, III EN IV DIENT ECHTER EVEN DUIDELIJK TE ZIJN ALS BIJ DE STANDAARDMONSTERS EN DE RELATIEVE RETENTIETIJD VAN PIEK III DIENT IN DE BUURT TE LIGGEN VAN DIE VAN PIEK III, SIII 0 .

9.4.2.2 .

HET EIWITGEHALTE IS 37 G PER 100 G : //

- INDIEN DE RELATIEVE OPPERVLAKTEN VAN DE PIEKEN II, III EN IV VAN HET MONSTER E BINNEN DE STREEPJESLIJNEN ZIJN ( GEBASEERD OP DE STATISTISCHE VERWERKING VAN EXPERIMENTELE WAARDEN OP DE GRAFIEKEN 1 TOT EN MET 6 IN DE BIJLAGE ), KAN DE AANWEZIGHEID VAN LEBWEI NIET WORDEN VASTGESTELD; //

- SLECHTS ALS HET RELATIEVE OPPERVLAK VAN PIEK III BOVEN DE STREEPJESLIJNEN IS IN DE GRAFIEKEN 2, 3 EN 6, DAN IS LEBWEI AANWEZIG . DE HOEVEELHEID LEBWEI WORDT BEREKEND DOOR VAN SIII E, VERKREGEN IN PUNT 9.1.2, DE GEMIDDELDE WAARDE VAN PIEK III ( GETROKKEN LIJN IN GRAFIEK 2 ) GEVONDEN MET HET EIWITGEHALTE VAN HET MONSTER E AF TE TREKKEN . DE WAARDE VAN RRTIII E MOET OVEREENSTEMMEN MET DEZE VERWACHT OP BASIS VAN HET GEVONDEN LEBWEIGEHALTE ( 9.1.4 ); //

- IN ELK ANDER GEVAL KUNNEN GEEN CONCLUSIES WORDEN GETROKKEN MET BETREKKING TOT DE AANWEZIGHEID VAN LEBWEI .