BIJLAGE I

Definities van statistische begrippen

1. BRUTO-INKOMENSCOMPONENTEN

1.1. Inkomen uit loondienst

Onder het “inkomen uit loondienst” wordt verstaan de totale vergoeding, in geld of in natura, die een werkgever aan een werknemer verschuldigd is voor de arbeid die deze tijdens de inkomensreferentieperiode heeft verricht.

Het inkomen uit loondienst wordt uitgesplitst in:

1) Bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar (PY010G);

2) Bruto-inkomen uit loondienst, in natura (PY020G);

3) Sociale premies ten laste van werkgevers (PY030G).

1.1.1. Bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar (PY010G)

Hieronder wordt verstaan het door een werkgever aan een werknemer verschuldigde financiële gedeelte van de beloning van werknemers, in geld. Daartoe worden ook de waarde van de sociale premies en de inkomstenbelasting gerekend die een werknemer of een werkgever namens de werknemer aan socialeverzekeringsregelingen of aan de belastingdienst verschuldigd is.

Het bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar, omvat:

— lonen, in geld, voor de in een hoofd- of nevenbetrekking verrichte werktijd of arbeid, of voor incidenteel werk;

— vergoeding voor niet-gewerkte uren (bv. vakantiegeld);

— toeslagen voor overwerk;

— honoraria voor de directieleden van ondernemingen met rechtspersoonlijkheid;

— stukloonvergoedingen;

— toelagen voor de opvoeding van kinderen;

— commissies, provisies, fooien en giften;

— extra uitkeringen (bv. dertiende maand);

— winstdelingen en bonussen, in geld;

— productiviteitspremies;

— toelagen in verband met werk op afgelegen locaties (gezien als onderdeel van de arbeidsvoorwaarden);

— reiskostenvergoedingen;

— betalingen van een werkgever aan zijn werknemers, voormalige werknemers of andere hiervoor in aanmerking komende personen wegens ziekte, invaliditeit, moederschap of aan nabestaanden, in aanvulling op datgene waarop in het kader van een socialeverzekeringsregeling aanspraak kan worden gemaakt, tenzij dergelijke betalingen duidelijk als sociale uitkering kunnen worden onderscheiden;

— loonvervangende betalingen van een werkgever aan een werknemer via een socialeverzekeringsregeling wegens arbeidsongeschiktheid in verband met ziekte, invaliditeit of moederschapsverlof, tenzij dergelijke betalingen duidelijk als sociale uitkering kunnen worden onderscheiden;

— subsidies in geld voor huisvestingskosten, ontvangen van de werkgever.

Het bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar, omvat niet:

— betalingen door werkgevers van werkgerelateerde uitgaven (bv. zakenreizen);

— ontslagvergoedingen bij einde dienstverband ter compensatie van werknemers voor de stopzetting van het dienstverband, voordat de normale pensioengerechtigde leeftijd voor die baan is bereikt, en afvloeiingspremies (vallen onder “werkloosheidsuitkeringen” (PY090G));

— vergoedingen voor zuiver werkgerelateerde uitgaven, zoals reis- en verblijfskosten of kosten voor beschermende kleding;

— eenmalige uitkeringen bij het bereiken van de normale pensioengerechtigde leeftijd (vallen onder “ouderdomsuitkeringen” (PY100G));

— stakingsuitkeringen van de vakbond;

— sociale premies ten laste van werkgevers.

1.1.2. Bruto-inkomen uit loondienst, in natura (PY020G)

Hieronder worden de niet-geldelijke inkomenscomponenten verstaan die een werkgever in het kader van het arbeidsvoorwaardenpakket gratis of tegen een gereduceerde prijs aan een werknemer kan verstrekken. (Als goederen of diensten voor het werk én voor privégebruik worden verstrekt, moet het aandeel van het privégebruik in het totale gebruik worden geschat en op de totale waarde worden toegepast).

Daartoe behoren:

— een auto van de zaak voor privégebruik of voor het werk én voor privégebruik, en de daarmee samenhangende kosten (bv. gratis brandstof, autoverzekering, belastingen en accijnzen, indien van toepassing) (PY021G);

— gratis of gesubsidieerde maaltijden, lunchbonnen;

— vergoedingen voor of betalingen van huisvestingsgerelateerde kosten (bv. gas, water, elektriciteit, telefoonrekeningen voor vaste of mobiele aansluitingen);

— gratis of tegen verlaagde huur aan een werknemer ter beschikking gestelde huisvesting die als hoofdwoning of als tweede woning van het huishouden dient;

— andere goederen en diensten die een werkgever gratis of tegen een gereduceerde prijs aan een werknemer verstrekt, mits ze op nationaal niveau of voor bepaalde groepen huishoudens een belangrijke inkomenscomponent vormen.

Bij de berekening van de waarde van de gratis verstrekte goederen en diensten wordt uitgegaan van marktprijzen. De waarde van de tegen gereduceerde prijs verstrekte goederen en diensten wordt verkregen door het verschil tussen de marktwaarde ervan en het door de werknemer betaalde bedrag te berekenen.

Het bruto-inkomen uit loondienst, in natura, omvat niet:

— de kosten van deze door de werkgever verstrekte goederen en diensten, als de werknemers ze alleen nodig hebben voor het verrichten van de arbeid;

— huisvesting op de werkplek, als het huishouden waarvan een werknemer deel uitmaakt, hiervan geen gebruik kan maken;

— vergoedingen aan een werknemer voor de aankoop van gereedschap, apparatuur, kleding en dergelijke die hij of zij uitsluitend of hoofdzakelijk voor het werk nodig heeft;

— speciale maaltijden of dranken die wegens uitzonderlijke werkomstandigheden nodig zijn;

— goederen en diensten die op de werkplek aan een werknemer worden verstrekt of die vanwege de aard van diens werkzaamheden nodig zijn (bv. een voor het werk vereist medisch onderzoek).

1.1.3. Verplichte/wettelijke sociale premies ten laste van werkgevers (PY030G)

Onder “premies ten laste van werkgevers” worden verstaan de bedragen die een werkgever tijdens de inkomensreferentieperiode ten behoeve van zijn/haar werknemers betaalt aan de verzekeraars (socialeverzekeringsinstellingen en particuliere verzekeringsregelingen met fondsvorming). Deze term betreft de wettelijke, de op collectieve arbeidsovereenkomsten berustende en de contractuele premies voor verzekering tegen sociale risico’s. Doorgaans betreffen ze wettelijke ouderdomspensioenregelingen, een wettelijke ziekteverzekering en werkloosheidsuitkeringen. Voor de meeste werkenden worden premies ten laste van werkgevers betaald, die kunnen worden afgetrokken van het loon dat ze ontvangen, overeenkomstig gepubliceerde regels.

Deze variabele omvat:

— werkgeverspremies voor wettelijke (sociale)verzekeringsregelingen (met inbegrip van belastingen over de loonsom ten behoeve van de sociale zekerheid);

— werkgeverspremies voor particuliere pensioenregelingen die deel uitmaken van een welbepaald verzekeringenstelsel in een land (bv. de tweede pensioenpijler);

— wettelijke werkgeverspremies voor andere particuliere pensioenregelingen;

— wettelijke of op collectieve arbeidsovereenkomsten berustende werkgeverspremies voor particuliere ziektekostenverzekeringen;

— wettelijke of op collectieve arbeidsovereenkomsten berustende werkgeverspremies voor levensverzekeringen;

— wettelijke of op collectieve arbeidsovereenkomsten berustende werkgeverspremies voor andere werkgeversverzekeringen (bv. voor invaliditeit).

Deze variabele omvat geen vrijwillige bijdragen van werkgevers.

1.2. Inkomsten uit een beroepsactiviteit als zelfstandige

Onder “inkomsten uit een beroepsactiviteit als zelfstandige” wordt verstaan het inkomen dat particulieren tijdens de inkomensreferentieperiode voor zichzelf of voor hun familieleden hebben ontvangen doordat ze als zelfstandige een beroep uitoefenen of hebben uitgeoefend. Iemand oefent als zelfstandige een beroep uit als diens loon rechtstreeks afhangt van de winst (of mogelijke winst) op de productie van goederen en diensten (waarbij eigen verbruik als deel van de winst wordt gezien). Een zelfstandige neemt de operationele beslissingen voor zijn of haar onderneming, of delegeert die beslissingen waarbij hij/zij voor het welzijn van de onderneming verantwoordelijk blijft. (In dit verband omvat “onderneming” ook eenpersoonsondernemingen). Iemand die wordt vergoed voor het uitoefenen van een hobby wordt beschouwd als een zelfstandige.

Als de verzamelde of samengestelde inkomensgegevens betrekking hebben op een periode vóór de inkomensreferentieperiode, worden ze geactualiseerd voor de inkomensreferentieperiode.

Inkomsten uit een beroepsactiviteit als zelfstandige worden uitgesplitst in:

1) Brutowinst of -verlies uit zelfstandige bedrijfsuitoefening (inclusief royalty’s), in geld (PY050G);

2) Waarde van voor eigen verbruik geproduceerde goederen (HY170G).

1.2.1. Brutowinst of -verlies uit zelfstandige bedrijfsuitoefening (inclusief royalty’s), in geld (PY050G)

Daartoe behoren onder meer:

— de nettobedrijfswinst of het nettobedrijfsverlies ten bate of ten laste van de in een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid werkzame eigenaren of partners, verminderd met de rente op bedrijfsleningen;

— royalty’s op teksten, uitvindingen enz., tenzij ze al in de winst of het verlies van een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid zijn opgenomen;

— huuropbrengsten van bedrijfsgebouwen, voertuigen, apparatuur enz., tenzij deze al in de winst of het verlies van een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid zijn opgenomen, en met aftrek van de hiermee samenhangende kosten, zoals rente op hiervoor bestemde leningen, reparatie-, onderhouds- en verzekeringskosten.

Hieronder worden niet verstaan:

— honoraria die een eigenaar als directeur van een onderneming met rechtspersoonlijkheid ontvangt (vallen onder “bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar” (PY010G));

— dividenden van ondernemingen met rechtspersoonlijkheid (vallen onder “rente, dividenden en winsten uit de kapitaalinbreng in een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid” (HY090G));

— de winst uit een deelneming in een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid waarin iemand als “slapende partner” niet werkzaam is (valt onder “rente, dividenden en winsten uit de kapitaalinbreng in een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid” (HY090G));

— pachtopbrengsten van grond en inkomsten uit het hebben van kostgangers of uit kamerverhuur (vallen onder “inkomsten uit de verhuur of de verpachting van gebouwen of grond” (HY040G));

— huuropbrengsten van een woning, tenzij ze in de winst of het verlies van een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid zijn opgenomen (vallen onder “inkomsten uit de verhuur of de verpachting van gebouwen of grond” (HY040G)).

Het inkomen uit zelfstandige bedrijfsuitoefening wordt als volgt berekend:

— de marktoutput (bruto-omzet, inclusief de waarde van de goederen die in de onderneming zijn geproduceerd, maar door de zelfstandige of diens huishouden zijn geconsumeerd);

— plus de marktwaarde van de goederen en diensten die voor de onderneming zonder rechtspersoonlijkheid zijn ingekocht, maar door de ondernemer en diens huishouden zijn geconsumeerd;

— plus het inkomen uit vermogen bestaande uit de financiële of andere activa van de onderneming;

— min de kosten van intermediair verbruik (grondstoffen, verkoop, distributie, onderhoud, administratie enz.);

— min de beloning van werknemers (lonen en sociale premies voor werknemers);

— min de belastingen op productie en invoer;

— min de voor bedrijfsleningen betaalde rente;

— min de pacht of huur die een onderneming voor grond en andere materiële niet-geproduceerde activa heeft betaald;

— min het verbruik van vaste activa;

— plus subsidies.

Als een zelfstandige of diens bedrijf een fiscale jaarrekening opstelt, wordt in de praktijk de nettobedrijfswinst of het nettobedrijfsverlies op de rekening voor de meest recente periode van twaalf maanden, vóór aftrek van inkomstenbelasting en verplichte sociale premies, als zijn of haar bruto-inkomen aangemerkt.

Als een fiscale of commerciële jaarrekening ontbreekt, wordt als alternatief voor de meting van het inkomen uit zelfstandige bedrijfsuitoefening het bedrag aan geld (en goederen) berekend dat aan de onderneming onttrokken is voor persoonlijk gebruik (consumptie, sparen, met inbegrip van de marktwaarde van de door de onderneming geproduceerde of ingekochte, maar voor persoonlijk gebruik aangewende goederen).

1.2.2. Waarde van voor eigen verbruik geproduceerde goederen (HY170G)

Onder de “waarde van voor eigen verbruik geproduceerde goederen” wordt verstaan de waarde van de voedingsmiddelen en dranken die binnen een huishouden zijn geproduceerd en geconsumeerd.

De waarde van voor eigen verbruik geproduceerde goederen wordt verkregen door de marktwaarde van de geproduceerde goederen te berekenen en de productiekosten hierop in mindering te brengen.

De waarde van voedsel en dranken wordt meegeteld, als ze op nationaal niveau of voor bepaalde groepen huishoudens een belangrijke inkomenscomponent vormen.

Onder deze waarde valt niet:

— de waarde van huishoudelijke diensten;

— de voor de verkoop bestemde productie en onttrekkingen door een zelfstandige aan de onderneming (de waarde ervan valt onder “brutowinst of -verlies uit zelfstandige bedrijfsuitoefening (inclusief royalty’s), in geld” (PY050G)).

1.3. Inkomen uit vermogen

Onder “inkomen uit vermogen” wordt het inkomen, min de kosten, verstaan dat de eigenaar van een vordering of van materiële niet-geproduceerde activa (grond) tijdens de inkomensreferentieperiode heeft ontvangen in ruil voor het verstrekken van financiële middelen of het ter beschikking stellen van materiële niet-geproduceerde activa aan een andere institutionele eenheid.

Het inkomen uit vermogen wordt uitgesplitst in:

(1) Rente, dividenden en winsten uit de kapitaalinbreng in een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid (HY090G);

(1) Inkomsten uit de verhuur of de verpachting van gebouwen of grond (HY040G);

(2) Pensioenen ontvangen op grond van individuele particuliere regelingen (andere dan die welke onder het Europees systeem van geïntegreerde statistieken voor de sociale bescherming (Essobs) vallen) (PY080).

1.3.1. Rente, dividenden en winsten uit de kapitaalinbreng in een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid (HY090G)

Onder “rente, dividenden en winsten uit de kapitaalinbreng in een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid” wordt verstaan het tijdens de inkomensreferentieperiode ontvangen bedrag aan rente, min de kosten, op activa als bankrekeningen, deposito’s, obligaties enz. (tenzij de rente is opgenomen in de winst of het verlies van een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid), aan dividend en aan winst uit de kapitaalinbreng in een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid waarin de desbetreffende persoon niet werkzaam is.

1.3.2. Inkomsten uit de verhuur of de verpachting van gebouwen of grond (HY040G)

Onder “inkomsten uit de verhuur of de verpachting van gebouwen of grond” worden verstaan de tijdens de inkomensreferentieperiode ontvangen inkomsten uit de verhuur van onroerend goed (bv. de opbrengsten uit de verhuur van een woning — tenzij opgenomen in de winst of het verlies van een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid —, de inkomsten uit het hebben van kostgangers of uit kamerverhuur, of de pachtopbrengsten van grond), na aftrek van de kosten, zoals rente op hypotheken, de kosten van kleine reparaties, onderhoud en verzekeringen, en andere lasten.

1.3.3. Pensioenen ontvangen op grond van individuele particuliere regelingen (andere dan die welke onder het Essobs vallen) (PY080).

Onder periodieke pensioenen op grond van particuliere regelingen (andere dan die welke onder het Essobs vallen) worden verstaan de tijdens de inkomensreferentieperiode ontvangen pensioenen en lijfrenten in de vorm van rente of dividenden uit individuele particuliere verzekeringsregelingen, d.w.z. volwaardige regelingen waarbij de premiebetaler onafhankelijk van zijn of haar werkgever of de overheid zelf de inleg bepaalt.

Hieronder wordt verstaan:

— ouderdoms-, nabestaanden-, ziekte-, invaliditeits- en werkloosheidsuitkeringen in de vorm van rente of dividenden uit individuele particuliere verzekeringsregelingen.

Hieronder worden niet verstaan:

— pensioenen op grond van verplichte wettelijke regelingen;

— pensioenen op grond van verplichte, door de werkgever ingestelde regelingen.

1.4. Ontvangen inkomensoverdrachten

1.4.1. Sociale uitkeringen

Onder “sociale uitkeringen” (1) worden verstaan de tijdens de inkomensreferentieperiode (2) door huishoudens ontvangen inkomensoverdrachten die via collectieve regelingen of, buiten dergelijke regelingen om, door overheidseenheden en instellingen zonder winstoogmerk ten behoeve van huishoudens worden toegekend, teneinde de financiële lasten die voortvloeien uit een aantal risico’s en behoeften, voor hen te verlichten.

Daartoe worden ook de waarde van de sociale premies en de inkomstenbelasting gerekend die de begunstigde voor de uitkering verschuldigd is aan een socialeverzekeringsregeling of aan de belastingdienst.

Om als sociale uitkering te worden aangemerkt, moet de overdracht aan een van de volgende twee criteria voldoen:

— voor de groep in kwestie is dekking verplicht (in het kader van wet- of regelgeving of van een collectieve arbeidsovereenkomst);

— de overdracht is gebaseerd op het beginsel van maatschappelijke solidariteit (d.w.z. als het gaat om een pensioen op basis van een verzekering, zijn de premies en rechten niet afhankelijk van het individuele risico dat de verzekerde loopt).

Sociale uitkeringen worden uitgesplitst in:

1) gezins- en kindertoelagen (HY050G);

2) huisvestingstoelagen (HY070G);

3) werkloosheidsuitkeringen (PY090G);

4) ouderdomsuitkeringen (PY100G);

5) nabestaandenuitkeringen (PY110G);

6) ziekte-uitkeringen (PY120G);

7) invaliditeitsuitkeringen (PY130G);

8) onderwijstoelagen (PY140G);

9) Overige toelagen en uitkeringen tegen sociale uitsluiting (HY060G).

Sociale uitkeringen worden ondergebracht in de categorieën “inkomensafhankelijk” of “niet inkomensafhankelijk” en “al dan niet berustend op premiebetaling”.

Regelingen die berusten op premie- of bijdragebetaling zijn socialebeschermingsregelingen waarvoor bijdragen moeten worden betaald door de beschermde personen of door andere partijen in hun naam, om hen het individuele recht op uitkeringen te verschaffen.

Regelingen die niet berusten op premie- of bijdragebetaling zijn socialebeschermingsregelingen waarbij de betaling van bijdragen door de beschermde personen of door andere partijen in hun naam geen voorwaarde is om in aanmerking te komen voor de uitkeringen.

Een inkomensafhankelijke sociale uitkering is een sociale uitkering die expliciet of impliciet afhankelijk is van de voorwaarde dat het inkomen of het vermogen van de ontvanger, of beide, onder een bepaald niveau ligt.

Een niet-inkomensafhankelijke sociale uitkering is een sociale uitkering die niet afhankelijk is van de voorwaarde dat het inkomen of het vermogen van de ontvanger, of beide, onder een bepaald niveau ligt.

Onder sociale uitkeringen vallen niet:

— uitkeringen op grond van regelingen waaraan de ontvangers onafhankelijk van hun werkgever of de overheid alleen op vrijwillige basis premies hebben betaald (vallen onder “pensioenen op grond van individuele particuliere regelingen” (andere dan die onder het Essobs vallen)) (PY080G).

1.4.1.1. Gezins- en kindertoelagen (HY050G)

De functie gezin/kinderen omvat uitkeringen waardoor financiële steun wordt verleend aan:

— huishoudens die kinderen grootbrengen;

— personen die in het levensonderhoud voorzien van familieleden andere dan kinderen.

Dit omvat:

— een inkomensgarantie bij geboorte: al dan niet inkomensafhankelijke uitkeringen om de ouder te compenseren voor gederfd loon door de afwezigheid van het werk wegens de geboorte van een kind gedurende de periode vóór en/of na de bevalling of in verband met een adoptie;

— geboortetoelagen: uitkeringen die gewoonlijk ineens of in gedeelten worden betaald bij de geboorte van een kind of bij een adoptie;

— uitkeringen bij ouderschapsverlof: uitkeringen aan de moeder of de vader, indien deze haar/zijn loopbaan onderbreekt of korter gaat werken om voor een — gewoonlijk jong — kind te zorgen;

— de kinderbijslag: periodieke betalingen aan een lid van een huishouden met kinderen ten laste om bij te dragen in de kosten van de opvoeding;

— of steun die door de (centrale of lokale) overheid wordt betaald als de partner om een of andere reden de alimentatie of steun voor kinderen niet betaalt. Het door de overheid betaalde bedrag mag niet worden geregistreerd in de variabelen HY080 en HY081;

— andere uitkeringen: uitkeringen die los staan van de kinderbijslag en die tot doel hebben huishoudens te helpen bij specifieke onkosten, zoals onkosten die voortvloeien uit de specifieke behoeften van eenoudergezinnen of gezinnen met kinderen met een handicap. Deze uitkeringen kunnen periodieke of eenmalige uitkeringen zijn.

De term verwijst niet naar:

— loonvervangende betalingen van een werkgever aan een werknemer via een socialeverzekeringsregeling wegens arbeidsongeschiktheid in verband met moederschapsverlof, tenzij dergelijke betalingen duidelijk als sociale uitkering kunnen worden onderscheiden (vallen onder “bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar” (PY010G));

— moederschapsuitkeringen van een werkgever aan een werknemer, in aanvulling op haar aanspraken uit hoofde van een socialeverzekeringsregeling, tenzij dergelijke uitkeringen duidelijk als sociale uitkering kunnen worden onderscheiden (vallen onder “bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar” (PY010G)).

1.4.1.2. Huisvestingstoelagen (HY070G)

De functie huisvesting betreft maatregelen van openbare instanties om huishoudens te helpen hun huisvesting te betalen. Om te bepalen of een huisvestingstoelage al dan niet tot de functie huisvesting behoort, is het van essentieel belang om te weten of deze afhankelijk is van de uitvoering van een onderzoek naar de middelen.

Huisvestingstoelagen omvatten:

— huursubsidies: een inkomensoverdracht na een onderzoek naar de middelen door een openbare instantie aan huurders om — tijdelijk of voor langere duur — te helpen bij de huur;

— uitkeringen aan bewoners van een eigen woning: een overdracht — na een onderzoek van de middelen — door een openbare instantie aan bewoners van een eigen woning om hen te helpen met de woonlasten; in de praktijk gaat het vaak om hulp bij de betaling van de hypotheek en/of van rente.

De term verwijst niet naar:

— sociale huisvestingsmaatregelen via het belastingstelsel (d.w.z. belastingvoordelen);

— kapitaaloverdrachten (met name investeringsbijdragen).

1.4.1.3. Werkloosheidsuitkeringen (PY090G)

Werkloosheidsuitkeringen zijn uitkeringen die de door een werknemer ten gevolge van het verlies van betaald werk gederfde inkomsten geheel of gedeeltelijk vervangen; een bestaansminimum (of een beter inkomen) verschaffen aan personen die hun intrede of herintrede op de arbeidsmarkt doen; de door gedeeltelijke werkloosheid gederfde inkomsten compenseren; de door een oudere werknemer gederfde inkomsten geheel of gedeeltelijk vervangen als deze vóór het bereiken van de wettelijke pensioengerechtigde leeftijd wegens inkrimping van het personeelsbestand om economische redenen uit het arbeidsproces stapt; bijdragen in de kosten voor opleiding en herscholing van personen die werk zoeken; of bijdragen in de reis- of verhuiskosten van werklozen die elders werk hebben gevonden.

Hieronder wordt verstaan:

— uitkeringen bij volledige werkloosheid: uitkeringen ter compensatie van gederfde inkomsten, als de betrokkene in staat en beschikbaar is om te werken, maar geen geschikt werk kan vinden. Dit betreft ook personen die nog niet eerder hebben gewerkt;

— uitkeringen bij gedeeltelijke werkloosheid: uitkeringen ter compensatie van gederfde inkomsten wegens officiële werktijdverkorting en/of tijdelijke werkloosheid, ongeacht de oorzaak (recessie in het bedrijfsleven of productievermindering, storing van apparatuur, klimatologische omstandigheden, ongevallen enz.), waarbij het dienstverband tussen werknemer en werkgever blijft bestaan;

— uitkeringen bij vervroegde uittreding om economische redenen: periodieke betalingen aan oudere werknemers die vóór het bereiken van de normale pensioengerechtigde leeftijd het arbeidsproces verlaten wegens werkloosheid of inkrimping van het personeel om economische redenen, zoals bij een herstructurering van een industriële sector of een onderneming. Deze betalingen worden gewoonlijk gestopt zodra de begunstigde de normale pensioengerechtigde leeftijd bereikt en voor een ouderdomspensioen in aanmerking komt;

— toelagen voor beroepsopleiding: betaling door wettelijke-socialeverzekeringsinstellingen of openbare instanties ten behoeve van personen die tot de beroepsbevolking behoren en die deelnemen aan scholingsprogramma’s om hun kansen op de arbeidsmarkt te verbeteren;

— mobiliteit en hervestiging: betalingen door wettelijke-socialeverzekeringsinstellingen of openbare instanties aan werklozen teneinde hen te stimuleren om naar een andere plaats te verhuizen of van beroep te veranderen;

— ontslagvergoedingen bij einde dienstverband (uitkeringen ter compensatie van werknemers voor de stopzetting van het dienstverband, voordat in deze baan de normale pensioengerechtigde leeftijd is bereikt);

— afvloeiingsregelingen: uitbetalingen van een hoofdsom aan werknemers die niet door eigen schuld zijn ontslagen door een onderneming die wordt opgeheven of afgeslankt;

— andere uitkeringen: overige financiële steun, met name in de vorm van betalingen aan langdurig werklozen.

Hieronder worden niet verstaan:

— gezinstoelagen voor kinderen ten laste (vallen onder “gezins- en kindertoelagen” (HY050G)).

1.4.1.4. Ouderdomsuitkeringen (PY100G)

De functie ouderdom betreft de verlening van sociale bescherming tegen risico’s die verband houden met ouderdom: inkomstenderving, ontoereikend inkomen, gebrek aan zelfstandigheid in het dagelijkse leven, verminderde deelname aan het maatschappelijke leven enz.

Tot de ouderdomsuitkeringen behoren uitkeringen die een vervangend inkomen verschaffen als de oudere zich uit de arbeidsmarkt terugtrekt of die een bepaald inkomen garanderen bij het bereiken van een vastgestelde leeftijd.

Hieronder wordt verstaan:

— ouderdomspensioenen: periodieke betalingen die bedoeld zijn als inkomensgarantie voor de begunstigde bij het bereiken van de normale pensioengerechtigde leeftijd, of als inkomenssteun voor ouderen;

— vervroegd ouderdomspensioen: periodieke betalingen die bedoeld zijn als inkomensgarantie, als de begunstigde vóór het bereiken van de normale pensioengerechtigde leeftijd, zoals vastgesteld in de desbetreffende regeling of referentieregeling, uit het arbeidsproces stapt. Een vervroegd ouderdomspensioen kan worden verleend met of zonder aftrek van het normale pensioen;

— deelpensioenen: periodieke betalingen van een deel van het volledige ouderdomspensioen aan oudere werknemers die korter gaan werken of wier inkomen uit een beroepsbezigheid onder een bepaald minimum ligt;

— verzorgingsuitkeringen: uitkeringen aan ouderen die frequent of constant financiële steun nodig hebben in verband met de extra kosten die hun verzorging (anders dan medische verzorging) meebrengt. De uitkering mag niet een vergoeding van met bewijzen gestaafde onkosten zijn;

— invaliditeitsuitkeringen in geld die na de normale pensioengerechtigde leeftijd worden verstrekt;

— eenmalige uitkeringen bij het bereiken van de normale pensioengerechtigde leeftijd;

— andere uitkeringen: andere periodieke betalingen of betalingen ineens bij pensionering of wegens ouderdom, zoals uitkering van de hoofdsom aan personen die niet aan alle voorwaarden voor een periodiek ouderdomspensioen voldoen of die aangesloten waren bij een regeling die bij pensionering uitsluitend een hoofdsom uitkeert.

Onder ouderdomsuitkeringen vallen niet:

— gezinstoelagen voor kinderen ten laste (vallen onder “gezins- en kindertoelagen” (HY050G));

— uitkeringen bij vervroegde uittreding die verband houdt met de situatie op de arbeidsmarkt of met verminderde arbeidsgeschiktheid (vallen onder respectievelijk “werkloosheidsuitkeringen” (PY090G) en “invaliditeitsuitkeringen” (PY130G));

— uitkeringen aan ouderen die frequent of constant financiële steun nodig hebben in verband met de extra kosten die hun verzorging meebrengt, wanneer het gaat om een vergoeding van met bewijzen gestaafde onkosten.

1.4.1.5. Nabestaandenuitkeringen (PY110G)

Onder een “nabestaandenuitkering” wordt verstaan een al dan niet tijdelijk inkomen voor personen onder de pensioengerechtigde leeftijd na de dood van hun partner of een naast familielid, gewoonlijk als de overledene voor de begunstigde de voornaamste kostwinner was.

Rechthebbenden kunnen de partner of voormalige partner, kinderen, kleinkinderen, ouders of andere familieleden van de overledene zijn. In sommige gevallen kan een uitkering ook worden uitbetaald aan iemand buiten de familie.

Een nabestaandenuitkering wordt gewoonlijk krachtens een afgeleid recht verstrekt, d.w.z. krachtens een recht dat werd verworven door een ander wiens overlijden voorwaarde voor de toekenning van de uitkering is.

Hieronder vallen:

— nabestaandenpensioenen: periodieke betalingen, zelfs na het bereiken van de normale pensioengerechtigde leeftijd, aan personen wier recht op een uitkering is afgeleid van hun verwantschap met een overledene die door de regeling werd beschermd (weduwen, weduwnaars, wezen en dergelijke);

— uitkering bij overlijden: eenmalige uitkering aan iemand wiens recht op een uitkering is afgeleid van zijn/haar verwantschap met een overledene (weduwen, weduwnaars, wezen en dergelijke);

— andere uitkeringen: overige periodieke of eenmalige betalingen krachtens een afgeleid recht van een nabestaande.

Hieronder worden niet verstaan:

— gezinstoelagen voor kinderen ten laste (vallen onder “gezins- en kindertoelagen” (HY050G));

— uitvaartkosten;

— nabestaandenuitkeringen van een werkgever aan andere rechthebbenden, in aanvulling op hun aanspraken in het kader van een socialeverzekeringsregeling, tenzij dergelijke uitkeringen duidelijk als sociale uitkering kunnen worden onderscheiden (vallen onder “bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar” (PY010G)).

1.4.1.6. Ziekte-uitkeringen (PY120G)

Onder “ziekte-uitkeringen” worden verstaan uitkeringen in geld ter gehele of gedeeltelijke vervanging van gederfd loon tijdens een tijdelijke arbeidsongeschiktheid wegens ziekte of ongeval.

Hieronder vallen:

— doorbetaling van loon bij ziekte: een vast bedrag of inkomensafhankelijke betalingen die tot doel hebben de beschermde persoon geheel of gedeeltelijk te compenseren voor gederfd loon in verband met een tijdelijke arbeidsongeschiktheid wegens ziekte of ongeval. Deze uitkeringen kunnen worden betaald door autonome socialebeschermingsregelingen of door de werkgever in de vorm van doorbetaling van loon gedurende de periode dat de werknemer ziek is;

— doorbetaling bij ziekte of ongeval van een kind ten laste;

— andere uitkeringen: diverse betalingen aan de beschermde in verband met ziekte of ongeval.

De term verwijst niet naar:

— uitkeringen in geld ter vervanging van gederfd loon tijdens een tijdelijke arbeidsongeschiktheid wegens zwangerschap (vallen onder “gezins- en kindertoelagen” (HY050G));

— uitkeringen in geld ter vervanging van gederfd loon tijdens een tijdelijke arbeidsongeschiktheid wegens invaliditeit (vallen onder “invaliditeitsuitkeringen” (PY130G));

— loonvervangende betalingen van een werkgever aan een werknemer via een socialeverzekeringsregeling bij arbeidsongeschiktheid wegens ziekte, tenzij dergelijke betalingen duidelijk als sociale uitkering kunnen worden onderscheiden (vallen onder “bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar” (PY010G));

— uitkeringen van een werkgever aan een werknemer, in aanvulling op de ziekteverlofuitkering waarop aanspraak kan worden gemaakt in het kader van een socialeverzekeringsregeling, tenzij dergelijke uitkeringen duidelijk als sociale uitkering kunnen worden onderscheiden (vallen onder “bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar” (PY010G)).

1.4.1.7. Invaliditeitsuitkeringen (PY130G)

Onder een “invaliditeitsuitkering” wordt verstaan een uitkering die een inkomen verschaft aan personen die de pensioengerechtigde leeftijd nog niet hebben bereikt en die voor meer dan een bij wet vastgelegd minimumpercentage arbeidsongeschikt zijn ten gevolge van een lichamelijke of geestelijke handicap.

Invaliditeit is de volledige of gedeeltelijke ongeschiktheid om een beroepsbezigheid uit te oefenen of een normaal maatschappelijk leven te leiden ten gevolge van een lichamelijke of geestelijke handicap die waarschijnlijk blijvend is of langer dan een vastgestelde minimumperiode zal voortduren.

Hieronder vallen:

— invaliditeitspensioen: periodieke betalingen die bedoeld zijn als inkomensgarantie of -steun voor iemand die de normale pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt en die een handicap heeft waardoor hij of zij voor meer dan een bij wet vastgesteld minimumpercentage arbeidsongeschikt is;

— uitkeringen bij vervroegde uittreding in verband met verminderde arbeidsgeschiktheid: periodieke betalingen aan oudere werknemers die vóór de normale pensioengerechtigde leeftijd uit het arbeidsproces stappen ten gevolge van verminderde arbeidsgeschiktheid. Deze betalingen worden gewoonlijk gestopt zodra de begunstigde de pensioengerechtigde leeftijd bereikt;

— verzorgingsuitkeringen: uitkeringen aan personen met een handicap die de normale pensioengerechtigde leeftijd nog niet hebben bereikt en die frequent of constant financiële steun nodig hebben in verband met de extra kosten die hun verzorging (anders dan medische verzorging) meebrengt. De uitkering mag niet een vergoeding van met bewijzen gestaafde onkosten zijn;

— economische integratie van personen met een handicap: toelagen ten behoeve van personen met een handicap als zij aan hun toestand aangepast werk verrichten, gewoonlijk in een beschermde werkplaats, of als zij een beroepsopleiding volgen;

— invaliditeitsuitkeringen waarop kinderen met een handicap zelf recht hebben, ongeacht van wie ze ten laste komen;

— andere uitkeringen: periodieke betalingen of betalingen ineens die niet bij een van bovengenoemde rubrieken kunnen worden ingedeeld, zoals incidentele inkomenssteun.

Onder invaliditeitsuitkeringen vallen niet:

— uitkeringen ter gehele of gedeeltelijke vervanging van gederfd loon tijdens een tijdelijke arbeidsongeschiktheid wegens ziekte of ongeval (vallen onder “ziekte-uitkeringen” (PY120G));

— gezinstoelagen aan ontvangers van invaliditeitsuitkeringen (vallen onder “gezins- en kindertoelagen” (HY050G));

— uitkeringen aan nabestaanden van personen met een handicap, zoals pensioenen (vallen onder “nabestaandenuitkeringen” (PY110G));

— uitkeringen in de vorm van een vergoeding van met bewijzen gestaafde onkosten;

— invaliditeitsuitkeringen in geld, verstrekt na het bereiken van de normale pensioengerechtigde leeftijd (vallen onder “ouderdomsuitkeringen” (PY100G));

— loonvervangende betalingen van een werkgever aan een werknemer of voormalige werknemer via een socialeverzekeringsregeling bij arbeidsongeschiktheid wegens invaliditeit, tenzij dergelijke betalingen duidelijk als sociale uitkering kunnen worden onderscheiden (vallen onder “bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar” (PY010G));

— uitkeringen van een werkgever aan een werknemer, in aanvulling op de invaliditeitsuitkering waarop aanspraak kan worden gemaakt in het kader van een socialeverzekeringsregeling, tenzij dergelijke uitkeringen duidelijk als sociale uitkering kunnen worden onderscheiden (vallen onder “bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar” (PY010G)).

1.4.1.8. Onderwijstoelagen (PY140G)

Onder een “onderwijstoelage” wordt verstaan een studietoelage, beurs en overige steun ter zake aan studenten of leerlingen.

1.4.1.9. Overige toelagen en uitkeringen tegen sociale uitsluiting (HY060G)

Uitkeringen uit hoofde van de functie “overige toelagen en uitkeringen tegen sociale uitsluiting” zijn bestemd voor “sociaal uitgeslotenen” of “zij die het risico lopen sociaal te worden uitgesloten”. De algemene doelgroep omvat mensen in armoede, migranten, vluchtelingen, drugs- en alcoholverslaafden, en slachtoffers van geweldmisdrijven.

De term verwijst naar:

— inkomenssteun: periodieke betalingen aan personen met een ontoereikend inkomen. Om aanspraak te kunnen maken op inkomenssteun kunnen naast de voorwaarde dat de persoonlijke middelen een bepaald maximum niet overschrijden ook voorwaarden worden gesteld met betrekking tot nationaliteit, ingezetenschap, leeftijd, beschikbaarheid om te werken en gezinssituatie. De uitkering kan van beperkte of onbeperkte duur zijn; zij kan worden uitbetaald aan de betrokkene zelf of aan het gezin en kan worden verstrekt door de centrale of door een lagere overheid;

— andere uitkeringen: steun aan arme en kwetsbare personen om hun armoede te verlichten of hen in moeilijke situaties bij te staan. Deze uitkeringen kunnen worden betaald door particuliere instellingen zonder winstoogmerk.

1.4.2. Periodiek ontvangen overdrachten tussen huishoudens, in geld

Onder “periodiek ontvangen overdrachten tussen huishoudens, in geld” worden de periodieke geldbedragen verstaan die tijdens de inkomensreferentieperiode zijn ontvangen van andere huishoudens of personen.

“Periodiek” betekent niet dat er sprake is van nauwkeurige timing en vereist geen sterke periodiciteit. Het kan verwijzen naar een of twee verschillende tijdsbestekken:

— een jaarlijks bedrag dat elk jaar of verschillende jaren na elkaar wordt ontvangen,

— of, de periodieke (bv. maandelijkse) ontvangsten gedurende een korte periode die is ingebed in de inkomensreferentieperiode (bv. zes maanden).

1.4.2.1. Periodiek ontvangen overdrachten tussen huishoudens, in geld (HY080G)

Periodiek ontvangen overdrachten tussen huishoudens, in geld, verwijzen naar ontvangen periodieke betalingen, zelfs als deze slechts eenmaal per jaar werden ontvangen, die beschikbaar zijn om (periodieke) uitgaven voor verbruik te betalen.

De term verwijst naar:

— verplichte alimentatie en steun voor kinderen;

— vrijwillige alimentatie en steun voor kinderen, op periodieke basis;

— periodieke financiële ondersteuning van personen die niet tot het huishouden behoren;

— periodieke financiële ondersteuning van huishoudens in andere landen.

Hieronder worden niet verstaan:

— gratis of gesubsidieerde huisvesting, ter beschikking gesteld door een ander huishouden (valt onder “huurwaarde” (HY030G));

— erfenissen en andere kapitaaloverdrachten, d.w.z. overdrachten ontvangen van andere huishoudens die het huishouden niet volledig beschikbaar acht voor verbruik binnen de inkomensreferentieperiode;

— geschenken en andere grote, eenmalige en onverwachte geldstromen, zoals eenmalig ontvangen bedragen voor de aankoop van een auto, een huis en dergelijke, of die bedoeld zijn als spaargeld voor verbruik op de lange termijn (meer dan één jaar vooraf);

— alimentatie of steun die door de (centrale of lokale) overheid wordt betaald als de partner om een of andere reden de alimentatie of steun voor kinderen niet betaalt. Het door de overheid betaalde bedrag moet worden geregistreerd bij de gezinstoelagen (variabele HY050).

1.4.2.2 Ontvangen alimentatie (HY081G)

Alimentatie omvat:

— verplichte alimentatie en steun voor kinderen;

— vrijwillige alimentatie en steun voor kinderen, op periodieke basis.

Alimentatie verwijst naar ontvangsten voor kinderen en/of voormalige partners, die vanuit hetzelfde land of vanuit een ander land afkomstig kunnen zijn.

Alimentatie omvat niet:

— periodieke financiële ondersteuning (exclusief alimentatie) van personen die niet tot het huishouden behoren;

— periodieke financiële ondersteuning (exclusief alimentatie) van huishoudens in andere landen;

— gratis of gesubsidieerde huisvesting, ter beschikking gesteld door een ander huishouden (valt onder “huurwaarde”);

— erfenissen en andere kapitaaloverdrachten, d.w.z. overdrachten ontvangen van andere huishoudens die het huishouden niet volledig beschikbaar acht voor verbruik binnen de inkomensreferentieperiode;

— geschenken en andere grote, eenmalige en onverwachte geldstromen, zoals eenmalig ontvangen bedragen voor de aankoop van een auto of een huis, of die bedoeld zijn als spaargeld voor verbruik op de lange termijn (meer dan één jaar vooraf);

— alimentatie of steun die door de (centrale of lokale) overheid wordt betaald als de partner om een of andere reden de alimentatie of steun voor kinderen niet betaalt. Het door de overheid betaalde bedrag moet worden geregistreerd bij de gezinstoelagen (variabele HY050).

1.5. Andere ontvangen inkomsten

1.5.1. Inkomen van personen jonger dan 16 jaar (HY110G)

Onder “inkomen van personen jonger dan zestien jaar” wordt verstaan het bruto-inkomen van alle leden van het huishouden onder de 16 tijdens de inkomensreferentieperiode.

Hieronder worden niet verstaan:

— overdrachten tussen leden van het huishouden;

— inkomens die op het niveau van het huishouden worden geregistreerd (d.w.z. de variabelen HY040G, HY050G, HY060G, HY070G, HY080G en HY090G).

1.6. Betaling van rente

1.6.1. Betaalde rente op hypotheken (HY100G)

Onder “betaalde rente op hypotheken” wordt verstaan het totale brutobedrag, vóór aftrek van belastingkredieten of belastingvoordelen, dat tijdens de inkomensreferentieperiode is betaald aan hypotheekrente voor het hoofdverblijf van het huishouden.

Hieronder worden niet verstaan:

— andere hypotheekbetalingen, of het nu gaat om rente of om de hoofdsom, die op hetzelfde moment worden gedaan, zoals verzekeringen die hypotheekbescherming bieden, of opstal- en inboedelverzekeringen;

— betalingen in verband met de herfinanciering van hypotheken om middelen te verkrijgen die aan de woning worden besteed (bv. voor reparaties, renovaties, onderhoud enz.) of voor andere doeleinden worden gebruikt;

— aflossingen op de hoofdsom.

1.7. Betaalde inkomensoverdrachten

Betaalde inkomensoverdrachten worden uitgesplitst in:

1) Inkomstenbelasting en sociale premies (HY140G);

2) Periodieke vermogensbelastingen (HY120G);

3) Sociale premies ten laste van werkgevers (PY030G);

4) Periodiek betaalde overdrachten tussen huishoudens, in geld (HY130G).

1.7.1. Inkomstenbelasting en sociale premies (HY140G)

Onder “inkomstenbelasting” worden de belastingen op inkomens, winsten en kapitaalwinsten verstaan. Deze worden vastgesteld op basis van het werkelijke of veronderstelde inkomen van individuen, huishoudens of fiscale eenheden. Tot de belastingen op inkomen behoren ook belastingen op eigendom van vermogen, grond of onroerend goed, indien op basis daarvan het inkomen van de eigenaren wordt geraamd. Ook belastingen in verband met pensioenen ontvangen op grond van individuele particuliere regelingen (andere dan die welke onder het Essobs vallen) behoren hiertoe.

Inkomstenbelastingen omvatten:

— belastingen die tijdens de inkomensreferentieperiode zijn betaald op het inkomen van individuen, huishoudens of fiscale eenheden (inkomen uit arbeid, vermogen of ondernemerschap, pensioenen enz.), met inbegrip van belastingen die door de werkgevers worden ingehouden (loonbelastingen), andere direct ingehouden belastingen en belastingen op het inkomen van eigenaren van ondernemingen zonder rechtspersoonlijkheid;

— teruggave van belasting, ontvangen tijdens de inkomensreferentieperiode, die verband houdt met de belasting die op het tijdens de inkomensreferentieperiode of in voorgaande jaren ontvangen inkomen is betaald. Het bedrag moet op de betaalde belastingen in mindering worden gebracht;

— de rente die in rekening is gebracht voor achterstallige betalingen van verschuldigde belastingen en boeten die de belastingdienst heeft opgelegd.

In afwijking hiervan kunnen de lidstaten die gebruikmaken van registergegevens, de belastingen op het in de inkomensreferentieperiode “ontvangen inkomen” opgeven, evenals andere lidstaten waarvoor dit de meest geschikte methode is, mits het effect op de vergelijkbaarheid van gegevens marginaal blijft.

Hieronder vallen niet:

— betalingen voor jacht-, schiet- en visvergunningen.

Onder “sociale premies” worden verstaan de premies van werknemers, zelfstandigen, werklozen, gepensioneerden en anderen (indien van toepassing) die tijdens de inkomensreferentieperiode zijn betaald aan verplichte wettelijke of door de werkgever ingestelde socialeverzekeringsregelingen (pensioen, gezondheid enz.).

1.7.2. Periodieke vermogensbelastingen (HY120G)

Onder “periodieke vermogensbelastingen” worden verstaan periodieke belastingen op het eigendom of het gebruik van grond of onroerende goederen door de eigenaren ervan, en belastingen op het nettovermogen en andere activa (juwelen en andere uiterlijke tekenen van welstand). Het gaat hierbij om belastingen die zijn betaald tijdens de inkomensreferentieperiode.

Periodieke vermogensbelastingen omvatten:

— periodieke belastingen op het eigendom van de hoofdwoning van het huishouden;

— periodieke belastingen op het eigendom van ander vastgoed;

— de rente die in rekening is gebracht voor achterstallige betalingen van verschuldigde belastingen en boeten die de belastingdienst heeft opgelegd;

— onroerendgoedbelastingen die een huurder rechtstreeks aan de belastingdienst heeft betaald.

Periodieke vermogensbelastingen omvatten geen:

— niet-periodieke heffingen, zoals successie- en schenkingsrechten;

— belastingen op eigendom van vermogen, grond of onroerend goed, indien dat eigendom wordt gebruikt als basis voor de berekening van het inkomen van de eigenaren (vallen onder “inkomstenbelasting en sociale premies” (HY140G));

— belastingen op grond, gebouwen of andere activa die ondernemingen bezitten of huren en voor hun productieactiviteiten gebruiken (dergelijke belastingen worden beschouwd als belastingen op productie. Ze worden afgetrokken van de marktoutput van het inkomen uit zelfstandige bedrijfsuitoefening om de component “brutowinst of -verlies uit zelfstandige bedrijfsuitoefening (inclusief royalty’s), in geld” (PY050G) te kunnen berekenen.)

1.7.3. Periodieke belastingen op het eigendom van de hoofdwoning van het huishouden (HY121G)

Dit verwijst naar periodieke belastingen op het eigendom of het gebruik van grond of onroerende goederen waar de woning zich bevindt door de eigenaren ervan. Het gaat hierbij om periodieke belastingen die zijn betaald tijdens de inkomensreferentieperiode.

1.7.4. Sociale premies ten laste van werkgevers (PY030G)

“Sociale premies ten laste van werkgevers” maken deel uit van het “inkomen uit loondienst”.

1.7.5. Periodiek betaalde overdrachten tussen huishoudens, in geld

Dit verwijst naar periodieke geldbedragen die tijdens de inkomensreferentieperiode aan andere huishoudens zijn betaald.

“Periodiek” betekent niet dat er sprake is van nauwkeurige timing en vereist geen sterke periodiciteit. Het kan verwijzen naar twee verschillende tijdsbestekken:

— een jaarlijks bedrag dat elk jaar of verschillende jaren na elkaar wordt ontvangen,

— of, de periodieke (bv. maandelijkse) ontvangsten gedurende een korte periode die is ingebed in de inkomensreferentieperiode (bv. zes maanden).

1.7.5.1. Periodiek betaalde overdrachten tussen huishoudens, in geld (HY130G)

Dit verwijst naar periodieke geldbedragen die tijdens de inkomensreferentieperiode aan andere huishoudens zijn betaald. Ze moeten verwijzen naar periodieke betalingen uit het inkomen, ook als deze eenmaal per jaar plaatsvinden.

Hieronder vallen:

— verplichte alimentatie en steun voor kinderen;

— vrijwillige alimentatie en steun voor kinderen, op periodieke basis;

— periodieke financiële ondersteuning van personen die niet tot het huishouden behoren;

— periodieke financiële ondersteuning van huishoudens in andere landen.

De term verwijst niet naar kapitaaloverdrachten en geld dat uit spaargeld wordt opgenomen.

1.7.5.2 Betaalde alimentatie (HY131G)

Alimentatie verwijst naar betalingen voor kinderen en/of voormalige partners, binnen hetzelfde land of naar een ander land.

Alimentatie omvat:

— verplichte alimentatie en steun voor kinderen;

— vrijwillige alimentatie en steun voor kinderen, op periodieke basis.

Alimentatie omvat niet:

— periodieke financiële ondersteuning (exclusief alimentatie) aan personen die niet tot het huishouden behoren;

— periodieke financiële ondersteuning (exclusief alimentatie) aan huishoudens in andere landen;

— kapitaaloverdrachten en geld dat uit spaargeld wordt opgenomen.

2. NETTO-INKOMENSCOMPONENTEN

Netto-inkomenscomponenten worden afgeleid van de bijbehorende bruto-inkomenscomponenten, na aftrek van aan de bron ingehouden inkomstenbelasting en van sociale premies.

Nettocomponenten kunnen als volgt worden opgegeven:

(1) Netto, exclusief aan de bron ingehouden inkomstenbelasting en exclusief sociale premies;

(2) Netto, exclusief aan de bron ingehouden inkomstenbelasting;

(3) Netto, exclusief sociale premies.

3. TOTAAL BRUTO- EN BESCHIKBAAR INKOMEN VAN HET HUISHOUDEN

3.1. Het totale bruto-inkomen van het huishouden (HY010) wordt als volgt berekend:

De som van de componenten van het persoonlijke bruto-inkomen van alle leden van het huishouden (bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar (PY010G); auto van de zaak (PY021G), brutowinst of -verlies uit zelfstandige bedrijfsuitoefening (inclusief royalty’s), in geld (PY050G); pensioenen ontvangen op grond van individuele particuliere regelingen (andere dan die welke onder het Essobs vallen) (PY080G), werkloosheidsuitkeringen (PY090G); ouderdomsuitkeringen (PY100G); nabestaandenuitkeringen (PY110G); ziekte-uitkeringen (PY120G); invaliditeitsuitkeringen (PY130G) en onderwijstoelagen (PY140G)) plus de componenten van het bruto-inkomen van het huishouden (inkomsten uit de verhuur of de verpachting van gebouwen of grond (HY040G); gezins- en kindertoelagen (HY050G); overige toelagen en uitkeringen tegen sociale uitsluiting (HY060G); huisvestingstoelagen (HY070G); periodiek ontvangen overdrachten tussen huishoudens, in geld (HY080G); rente, dividenden en winsten uit de kapitaalinbreng in een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid (HY090G); en inkomen van personen jonger dan 16 jaar (HY110G).

3.2. Het totale beschikbare inkomen van het huishouden (HY020) wordt als volgt berekend:

De som van de componenten van het persoonlijke bruto-inkomen van alle leden van het huishouden (bruto-inkomen uit loondienst, in geld of met geld vergelijkbaar (PY010G); auto van de zaak (PY021G); brutowinst of -verlies uit zelfstandige bedrijfsuitoefening (inclusief royalty’s), in geld (PY050G) pensioenen ontvangen op grond van individuele particuliere regelingen (andere dan die welke onder het Essobs vallen) (PY080G), werkloosheidsuitkeringen (PY090G); ouderdomsuitkeringen (PY100G); nabestaandenuitkeringen (PY110G); ziekte-uitkeringen (PY120G); invaliditeitsuitkeringen (PY130G) en onderwijstoelagen (PY140G)) plus de componenten van het bruto-inkomen van het huishouden (inkomsten uit de verhuur of de verpachting van gebouwen of grond (HY040G); gezins- en kindertoelagen (HY050G); overige toelagen en uitkeringen tegen sociale uitsluiting (HY060G); huisvestingstoelagen (HY070G); periodiek ontvangen overdrachten tussen huishoudens, in geld (HY080G); rente, dividenden en winsten uit de kapitaalinbreng in een onderneming zonder rechtspersoonlijkheid (HY090G); en inkomen van personen jonger dan 16 jaar (HY110G); min periodieke vermogensbelastingen (HY120G); periodiek betaalde overdrachten tussen huishoudens, in geld (HY130G); en inkomstenbelasting en sociale premies (HY140G).

Dit houdt het volgende in: HY020 = HY010 — HY120G — HY130G — HY140G.

De variabele HY140G omvat bijbetalingen of terugontvangsten in verband met fiscale correctie van het inkomen, de direct ingehouden inkomstenbelasting en de sociale premies (indien van toepassing);

3.3. Het totaal beschikbaar inkomen van het huishouden vóór sociale overdrachten, exclusief ouderdoms- en nabestaandenuitkeringen (HY022) wordt gedefinieerd als:

het totale beschikbare inkomen (HY020), min de totale netto-overdrachten, plus de ouderdomsuitkeringen (PY100N) en nabestaandenuitkeringen (PY110N) (d.w.z. het totale beschikbare inkomen (HY020) min de werkloosheidsuitkeringen (PY090N); ziekte-uitkeringen (PY120N); invaliditeitsuitkeringen (PY130N); onderwijstoelagen (PY140N); gezins- en kindertoelagen (HY050N); overige toelagen en uitkeringen tegen sociale uitsluiting (HY060N); en huisvestingstoelagen (HY070N).

3.4. Het totaal beschikbaar inkomen van een huishouden vóór sociale overdrachten, inclusief ouderdoms- en nabestaandenuitkeringen (HY023) wordt gedefinieerd als:

Het totale beschikbare inkomen (HY020) min de totale netto-overdrachten (werkloosheidsuitkeringen (PY090N); ouderdomsuitkeringen (PY100N); nabestaandenuitkeringen (PY110N); ziekte-uitkeringen (PY120N); invaliditeitsuitkeringen (PY130N); onderwijstoelagen (PY140N); gezins- en kindertoelagen (HY050N); overige toelagen en uitkeringen tegen sociale uitsluiting (HY060N); en huisvestingstoelagen (HY070N).

3.5. Equivalent beschikbaar inkomen wordt gedefinieerd als:

Het totale beschikbare inkomen van het huishouden, gedeeld door de “equivalente omvang” ervan.

3.6. Equivalente omvang

Dit verwijst naar de gewijzigde OESO-schaal voor equivalentie (waarbij aan de eerste volwassene een gewicht van 1,0, aan de overige in het huishouden woonachtige personen van 14 jaar of ouder een gewicht van 0,5 en aan ieder kind van minder dan 14 jaar een gewicht van 0,3 wordt toegekend).

4. ANDERE RUBRIEKEN DIE NIET ALS INKOMENSBESTANDDEEL WORDEN BESCHOUWD

4.1. Premies voor individuele particuliere pensioenregelingen (PY035G)

Onder een premie die tijdens de inkomensreferentieperiode aan een individuele particuliere pensioenregeling is betaald, wordt verstaan: de premie voor een pensioenpolis die een individueel huishouden op eigen initiatief, onafhankelijk van de werkgever of de overheid en buiten een socialeverzekeringsregeling om, voor zichzelf heeft afgesloten.

Deze premies vormen de tegenhanger van de “pensioenen op grond van individuele particuliere regelingen” (andere dan die welke onder het Essobs vallen) (PY080G).

De term omvat premies voor individuele regelingen voor een ouderdoms-, nabestaanden-, ziekte-, invaliditeits- of werkloosheidspensioen.

(1) Bij de sociale uitkeringen in de EU-SILC gaat het, met uitzondering van de huisvestingsvergoedingen, alleen om uitkeringen in geld.

(2) Om het welzijn van huishoudens nauwkeuriger te kunnen meten, worden de tijdens de inkomensreferentieperiode eenmalig ontvangen uitkeringen volgens de technische aanbevelingen van Eurostat behandeld. Op dezelfde wijze kunnen vóór de inkomensreferentieperiode eenmalig ontvangen uitkeringen in aanmerking worden genomen en volgens de aanbevelingen van Eurostat worden toegerekend.