*****

ADVIES VAN DE COMMISSIE

van 17 mei 1989

aan de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden met betrekking tot een wetsontwerp over het vervoer van goederen en personen met binnenschepen

(Slechts de tekst in de Nederlandse taal is authentiek)

(89/347/EEG)

In overeenstemming met artikel 1 van de Beschikking van de Raad van 21 maart 1962 houdende vaststelling van een procedure voor het voorafgaande onderzoek en overleg omtrent bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke door de Lid-Staten op het gebied van het vervoer worden overwogen (1), gewijzigd bij Beschikking 73/402/EEG) (2), heeft de Nederlandse Regering de Commissie bij schrijven van 18 januari 1989 in kennis gesteld van een wetsontwerp over het vervoer van goederen en personen met binnenschepen.

De brief van de Nederlandse Regering is door de Commissie op 25 januari ontvangen. Overeenkomstig artikel 1 van de voornoemde beschikking heeft de Nederlandse Regering eveneens de overige Lid-Staten van het wetsontwerp op de hoogte gesteld. Overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de beschikking van de Raad en met instemming van de Nederlandse Regering is de termijn van twee maanden, waarbinnen de Commissie zich moet uitspreken, verlengd tot 25 april 1989.

Op initiatief van de Commissie heeft op 2 maart 1989 te Brussel een overlegbijeenkomst met de vertegenwoordigers van de Nederlandse Regering plaatsgevonden.

Op grond van artikel 2 van de beschikking van de Raad brengt de Commissie het volgende advies uit:

1. De Commissie constateert dat het wetsontwerp over zowel het beroepsvervoer als over het eigen vervoer van goederen en personen met binnenschepen gaat en dat het met name betrekking heeft op de volgende gebieden van het Nederlandse beleid inzake het vervoer over de binnenwateren: capaciteitsregeling, toelating van schepen tot het vervoer over de Nederlandse binnenwateren, toegang tot het beroep van vervoerder over de binnenwateren, soorten van binnenlands beroepsvervoer van goederen en vrachtverdelingsstelsel, eigen vervoer, tankvaart en de registratie van de schepen.

Het wetsontwerp heeft de vorm van een kaderwet aangezien een deel van de onderwerpen die erin geregeld worden, nader zullen worden uitgewerkt in de later vast te stellen uitvoeringsbepalingen in de vorm van algemene maatregelen van bestuur. De Commissie behoudt zich het recht voor een advies uit te brengen over alle bepalingen waarbij de onderwerpen van het wetsontwerp worden geregeld, zodra zij in kennis is gesteld van de belangrijkste maatregelen die bij algemene maatregel van bestuur zijn vast te stellen.

2. De bepalingen betreffende de toelating van schepen tot het vervoer van goederen en personen over de Nederlandse binnenwateren behelzen op de eerste plaats de verwerking in het Nederlands recht van de maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 2919/85 van de Raad van 17 oktober 1985 houdende vaststelling van de voorwaarden waaraan moet worden voldaan om in aanmerking te komen voor het regime dat door de Herziene Rijnvaartakte wordt gereserveerd voor de vaartuigen die tot de Rijnvaart behoren (3). De in deze verordening bedoelde verklaring volgens welke een vaartuig tot de Rijnvaart behoort, wordt hierdoor daadwerkelijk in Nederland ingevoerd.

Bovendien heeft het wetsontwerp tot doel de eis, dat een schip, ongeacht welke vlag het voert, over deze Rijnvaartverklaring beschikt, uit te breiden tot het geheel van Nederlandse waterwegen. In dit opzicht wijst de Commissie de Nederlandse Regering erop dat het vereisen van speciale erkenning door de minister van een Rijnvaartverklaring in strijd is met het eerste artikel van Verordening (EEG) nr. 2919/85 in samenhang met artikel 2, lid 1, van de bijgevoegde uitvoeringsbepalingen. De Nederlandse Regering wordt derhalve verzocht de bedoelde bepalingen in het wetsontwerp te wijzigen door af te zien van speciale erkenning van verklaringen afgegeven door andere Lid-Staten.

3. De Commissie merkt op dat het wetsontwerp tevens beoogt Richtlijn 87/540/EEG van de Raad van 9 november 1987 betreffende de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal goederenvervoer over de binnenwateren en inzake de onderlinge erkenning van dit beroep betreffende diploma's, certificaten en andere titels (4) in Nederlands recht om te zetten. De Commissie wijst op het feit dat de Nederlandse Regering krachtens artikel 11 van de richtlijn de toepassingsmaatregelen van de richtlijn op uiterlijk 30 juni 1988 in werking had moeten doen treden en dat zij sedert die datum, wegens het niet nakomen van een verplichting die haar krachtens deze communautaire wet is opgelegd, in overtreding is.

Ten aanzien van de inhoud van de voorgenomen bepalingen met betrekking tot de toegang tot het beroep van vervoerder, merkt de Commissie op dat de minister, krachtens artikel 15 van het wetsontwerp, in krachtens algemene maatregel van bestuur te bepalen gevallen op verzoek ontheffingen zal kunnen verlenen van de eis van vakbekwaamheid. Om alle misverstanden te voorkomen zal de Nederlandse Regering artikel 15 anders moeten formuleren opdat duidelijk blijkt dat deze ontheffing slechts betrekking heeft op de in artikel 4, lid 2, van de richtlijn bedoelde bijzondere gevallen. Behoudens dit geval voorziet de richtlijn in geen enkele andere mogelijkheid om van de bepalingen betreffende de eis van vakbekwaamheid af te wijken.

4. De invoering van de in artikel 21 van het wetsontwerp bedoelde vergunning zonder welke een vervoerder geen vervoer over de Nederlandse binnenwateren mag verrichten, wijzigt de bestaande situatie in die zin, dat deze vergunning dan eveneens vereist zal zijn voor het transitovervoer en het vervoer op de zogenaamde Noord-Zuid-verkeersverbindingen ongeacht de vlag van het schip dat dergelijk vervoer verricht.

Volgens de op de overlegbijeenkomst van 2 maart 1989 door de vertegenwoordigers van de Nederlandse overheid afgelegde verklaringen, zou de afgifte van deze vergunning aan geen andere voorwaarden dan het bezit van het vakbekwaamheidsattest en de Rijnvaartverklaring zijn onderworpen. Artikel 21 van het wetsontwerp dient nauwkeuriger te worden geformuleerd opdat duidelijk blijkt dat die voorwaarden uitsluitend van kwalitatieve aard zijn.

Overigens, het vereisen van erkenning door de minister van het geëigend document afgegeven door de autoriteit van een andere Lid-Staat is in tegenspraak met de communautaire wetgeving. Artikel 21 dient dus ook op dit punt te worden gewijzigd.

5. In het wetsontwerp wordt bepaald dat voor elke vorm van binnenlands bijzonder vervoer of binnenlands algemeen ongeregeld vervoer het vergunningsbewijs van het schip de dienovereenkomstige aantekening moet bevatten. De Commissie vraagt de Nederlandse Regering om ervoor te zorgen dat de vervoerders van andere Lid-Staten die aan dit vervoer willen deelnemen, op basis van de door de autoriteiten van hun land afgegeven passende documenten en op dezelfde voorwaarden als de Nederlandse vervoerders, de aantekening voor de gekozen vervoersector kunnen krijgen.

6.1. De bepalingen betreffende het vrachtverdelingsstelsel voor het binnenlands algemeen ongeregeld vervoer houden geen wijziging van de bestaande voorschriften in. Dit vrachtverdelingsstelsel wordt georganiseerd en beheerd door de overheid en blijft zonder onderscheid op grond van de nationaliteit van de vervoerder toegankelijk voor de vervoerders van alle Lid-Staten.

De Commissie vestigt de aandacht van de Nederlandse Regering op het feit dat dit vrachtverdelingsstelsel problemen in verband met de bepalingen van artikel 3, onder f, en artikel 5, tweede alinea, van het EEG-Verdrag met zich brengt.

Op grond van artikel 42 van het wetsontwerp kan de Nederlandse Regering de organisatie en het beheer van het vrachtverdelingsstelsel toevertrouwen aan een door particuliere organisaties opgerichte rechtspersoon.

Ten aanzien van deze mogelijkheid om de organisatie van het vrachtverdelingsstelsel aan een particuliere rechtspersoon toe te vertrouwen, wijst de Commissie op het feit dat dit duidelijk in strijd is met artikel 3, onder f), en artikel 5, tweede alinea, gecombineerd met de bepalingen van artikel 85 van het EEG-Verdrag.

6.2. Ten aanzien van de wijze waarop de tarieven en de bevrachtingsvoorwaarden voor het aan toerbeurt onderworpen vervoer worden vastgesteld, wijst de Commissie de Nederlandse Regering op het feit dat het goedkeuren van tarieven die vooraf tussen beroepsorganisaties van verladers en vervoerders zijn overeengekomen, problemen met betrekking tot de bepalingen van artikel 3, onder f), en artikel 5, tweede alinea, van het EEG-Verdrag in samenhang met de bepalingen van artikel 85 van het Verdrag met zich zou kunnen brengen.

7. De Commissie stelt de andere Lid-Staten van dit advies in kennis.

Gedaan te Brussel, 17 mei 1989.

Voor de Commissie

Karel VAN MIERT

Lid van de Commissie

(1) PB nr. 23 van 3. 4. 1962, blz. 720/62.

(2) PB nr. L 347 van 17. 12. 1973, blz. 48.

(3) PB nr. L 280 van 22. 10. 1985, blz. 4.

(4) PB nr. L 322 van 12. 11. 1987, blz. 20.