++++

ORIENTATIE OP MIDDELLANGE TERMIJN VOOR KOLEN 1975-1985

INLEIDING

1 . Op 22 mei 1973 heeft de Raad van Ministers o.a . als doel op energiegebied gesteld de rol van de kolen bij de toekomstige energievoorziening van de Gemeenschap nauwkeurig te omlijnen . Daarmede gaf de Raad gevolg aan een suggestie die de Commissie in oktober 1972 had gedaan in haar document " Noodzakelijke vooruitgang inzake het communautaire energiebeleid " ( 1 ) .

Gezien de destijds bestaande energievooruitzichten had de Commissie normaliter slechts een voorzieningsbijdrage van de Gemeenschapskolen kunnen voorstellen , waarbij de daaraan verbonden kosten binnen economisch verantwoorde grenzen werden gehouden . De dramatische wending op de wereldenergiemarkt maakt het evenwel noodzakelijk deze conceptie opnieuw aan een onderzoek te onderwerpen .

2 . De gebeurtenissen eind 1973 moeten voor de Gemeenschap een aansporing vormen haar afhankelijkheid in de energiesector van de rest van de wereld zoveel mogelijk te verminderen . Daarom heeft de Commissie onlangs een nieuwe strategie inzake het energiebeleid voorgesteld , waarbij sterker dan tevoren het accent komt te liggen op de continuïteit van de voorziening . Er moet naar een zodanige voorzieningsstructuur worden gestreefd dat de Gemeenschap niet al te zeer van een enkele leverancier afhankelijk is . Bovendien moet de belasting van de betalingsbalansen door energie-invoer zo laag mogelijk worden gehouden .

Daarom komt in de toekomstige voorzieningsstructuur aan de vaste brandstoffen , met name steenkool , een belangrijke rol toe . Op lange termijn zullen kolen een belangrijke rol spelen als energiebron in de elektriciteitsproduktie en als grondstof in de ijzer - en staalindustrie . De voorwaarden waaronder kolen worden gewonnen , met name in de Gemeenschap , scheppen evenwel bijzondere problemen . Investeringen in de kolenmijnbouw hebben een lange levensduur en de produktie is zeer arbeidsintensief . De kolenmijnbouw beschikt derhalve slechts over een betrekkelijk geringe aanpassingscapaciteit aan marktfluctuaties en in zoverre moet steenkool als een betrekkelijk inflexibele factor in de algemene energievoorziening worden beschouwd . Bovendien heeft deze economische sector gedurende lange jaren steeds minder bijgedragen tot de energievoorziening van de Gemeenschap , en was zij steeds meer op subsidies aangewezen . Deze situatie heeft niet alleen de kolenindustrie in de openbare mening beïnvloed maar is ook niet zonder gevolgen gebleven voor de psychologische situatie van de werknemers in deze sector .

3 . Om al deze redenen is het dringend noodzakelijk de plaats van de steenkool zo nauwkeurig te definiëren en oriëntaties voor een nieuw kolenbeleid vast te stellen , zodat de ondernemingen beslissingen op lange termijn kunnen nemen . Deze oriëntaties betreffen in de eerste plaats de communautaire produktie , maar ze moeten ook betrekking hebben op de invoer van kolen uit derde landen .

In dit document wil de Commissie de richtlijnen voor een communautair kolenbeleid voor de periode 1975-1985 aangeven . Zij zal de nodige maatregelen voorstellen om de weerhouden doelstellingen te bereiken .

Hoofdstuk I

DE ROL VAN DE KOLEN IN DE ENERGIEVOORZIENING VAN DE GEMEENSCHAP

A - DE NIEUWE VOORZIENINGSSTRATEGIE

4 . De energievoorziening van de Europese Gemeenschap zal in de toekomst minder overvloedig , minder zeker en bovendien kostbaarder zijn ; de Commissie heeft derhalve een nieuwe strategie inzake het energiebeleid voor de Gemeenschap voorgesteld .

De op de wereldenergiemarkt ingetreden veranderingen leveren momenteel voor de betalingsbalansen , de werkgelegenheid , de economische groei , de prijzenontwikkeling en het internationale monetaire systeem zeer ernstige problemen op , die tot interne en externe politieke spanningen kunnen leiden ; voor de toekomst heeft de energiecrisis duidelijk aangetoond dat de Gemeenschap door een nieuwe voorzieningsstructuur kritieke situaties op het gebied van de energieleveranties moet overwinnen of zelfs moet voorkomen .

5 . Zoals de Commissie in haar document " Naar een nieuwe strategie inzake het energiebeleid voor de Gemeenschap " ( 2 ) , heeft aangetoond moet worden gestreefd naar een voorzieningsstructuur die de Gemeenschap minder afhankelijk maakt van aardolie . Dit doel kan slechts geleidelijk worden bereikt , waarschijnlijk tegen het einde van de eeuw . Indien alle daarvoor noodzakelijke maatregelen op korte termijn worden genomen , is omstreeks het jaar 2000 een energievoorziening mogelijk , die voor de helft op kernenergie en ongeveer voor een derde op gas van verschillende herkomst is gebaseerd . De verwezenlijking van dit ambitieuse doel op lange termijn hangt niet alleen af van de oplossing van tal van technologische moeilijkheden , maar ook van de mate waarin de Gemeenschap in staat zal zijn de problemen van de energievoorziening op middellange termijn op te lossen . In dat opzicht wordt de periode tot 1985 als bijzonder kritiek beschouwd .

Indien de Gemeenschap tot het midden van de tachtiger jaren , niettegenstaande het duurder worden van de energie , verder een voldoende economische groei wil bereiken , moet een bewust beleid van besparingen in het energieverbruik worden nagestreefd . Bovendien is het noodzakelijk de markt vroegtijdig voor de kernenergie open te stellen waarbij het elektriciteitsverbruik wordt bevorderd . Het verbruik van olieprodukten daarentegen moet meer en meer op specifieke gebruiksdoeleinden zoals motorbrandstoffen of grondstoffen worden gericht en van het gebruik als stookolie worden afgewend .

Dit veronderstelt dat de kerncentrales sneller en in een zodanige omvang moeten worden ontwikkeld dat tegen het midden van de tachtiger jaren de helft van de elektriciteitsproduktie met kerncentrales kan worden verzorgd . Wat het aardgas betreft moet worden getracht het aanbod uit eigen winningsplaatsen en uit invoer zoveel mogelijk te verhogen en een optimaal gebruik hiervan te waarborgen . Ten slotte zal het verbruik van vaste brandstoffen op een hoger niveau dan het huidige moeten worden gebracht en zoveel mogelijk een beroep moeten worden gedaan op de communautaire produktie , waarbij ook de invoer moet worden ontwikkeld . In onderstaande tabel zijn deze doelstellingen in cijfers uitgedrukt :

Behoeften aan primaire energie ( 1 ) van de Gemeenschap ( EUR-9 )

* 1960 * 1973 ( voorlopig ) * 1985 ( doelstellingen ) *

* Miljoen ton S.K.E . * % * Miljoen ton S.K.E . * % * Miljoen ton S.K.E . * % *

Vaste brandstoffen * 500,0 * 60,0 * 325,0 * 22,6 * 357 * 16 *

Aardolie * 276,0 * 33,0 * 882,0 * 61,4 * 937 * 41 *

Aardgas * 14,0 * 1,7 * 167,0 * 11,6 * 536 * 24 *

Waterkracht enz . * 43,0 * 5,2 * 43,0 * 3,0 * 50 * 2 *

Kernenergie * 0,5 * 0,1 * 20,0 * 1,4 * 372 * 17 *

* 833,5 * 100,0 * 1 437,0 * 100,0 * 2 252 * 100 *

( 1 ) Het binnenlands verbruik + export + bunker .

6 . Zoals uit bovenstaande tabel blijkt , wordt tegen 1985 naar een nieuwe voorzieningsstructuur gestreefd , die de sedert het einde van de vijftiger jaren voortdurende teruggang van de kolen beëindigt en tot een groter verbruik van vaste brandstoffen leidt . De bijdrage hiervan in het primair energieverbruik zou in 1985 minstens 16 % moeten bedragen . Dat betekent dat de steenkoolproduktie in de Gemeenschap in totaal op de huidige stand moet worden gehandhaafd ; op dit aan de kolentnijnbouw van de Gemeenschap gestelde doel wordt hierna nader ingegaan . Een tweede gevolg is dat meer kolen uit derde landen moeten worden ingevoerd . Ten slotte betekent het dat de winning van bruinkool in de Gemeenschap nog verder moet worden verhoogd .

De stijging van de energiebehoeften tot 1985 moet hoofdzakelijk door kernenergie en aardgas worden gedekt . Op deze wijze zou het aandeel van de ingevoerde energie in het totale verbruik van 63 % ( 1973 ) tot 42 % ( 1985 ) kunnen worden teruggebracht , waardoor de continuïteit van de voorziening duidelijk zou worden verbeterd .

B - DE VOORZIENBARE BEHOEFTEN AAN KOLEN

7 . De sectoren " cokesovens " en " centrales " vertegenwoordigen ongeveer 80 % van het totale steenkoolverbruik van de Gemeenschap , elk voor de helft . De rest kan worden verdeeld over de behoeften voor huishoudelijk gebruik en de overige industrieën . Het totale steenkoolverbruik in de Gemeenschap zou in 1973 ongeveer 282 miljoen ton S.K.E . bedragen ; in 1965 was dit nog ongeveer 425 miljoen ton S.K.E .

Het is moeilijk de verdere ontwikkeling van de behoeften aan kolen in de eerstkomende 12 jaar te taxeren . De behoeften aan cokes zouden slechts licht stijgen . In de huisbrandsector en in de overige industrie zal het verbruik vermoedelijk nog verder dalen . Daarentegen zouden de leveranties van kolen aan de centrales nog aanzienlijk toenemen indien de bestaande kolencentrales maximaal worden benut en indien investeringen plaatsvinden voor de inbedrijfstelling van nieuwe centrales of de vervanging van oude .

Deze tendens zal hoofdzakelijk afhangen van de beschikbaarheid van voldoende hoeveelheden kolen en het verband tussen de prijzen van primaire energieën .

Centrales

8 . De brutoproduktie van elektrische energie in de Gemeenschap bedroeg in 1973 ongeveer 1 030 TWh .

Deze is in de loop van de zestiger jaren gestegen met gemiddeld 7,2 % per jaar , wat overeenkomst met een verdubbeling in tien jaar . Voor de periode 1970-1975 moet met een vermindering van het gemiddelde groeipercentage tot 6,2 % per jaar worden gerekend maar voor de daarop volgende jaren wederom met een sterkere stijging . Bij deze ontwikkeling zou de produktie van elektrische energie in de Gemeenschap de volgende cijfers bereiken :

Gemiddeld groeipercentage

1970 * 855 TWh * + 6,2 % per jaar *

1973 * 1 030 TWh * + 6,2 % per jaar *

1975 * 1 160 TWh * + 6,2 % per jaar *

1980 * 1 640 TWh * + 7,2 % per jaar *

1985 * 2 400 TWh * + 7,9 % per jaar *

1990 * 3 650 TWh * + 8,7 % per jaar *

Met betrekking tot de herkomst van de elektriciteitsproduktie kan ervan worden uitgegaan dat in de streefperiode 1980-1985 een produktie van 287 TWh ( 1980 ) resp . 311 TWh ( 1985 ) afkomstig zullen zijn van waterkracht , bruinkool , geothermische energie en industriegas . De Commissie stelt bovendien voor dat voor de kernenergie het geïnstalleerde vermogen van 67 GWe in 1980 en ongeveer 200 GWe in 1985 zal bedragen , waardoor een elektriciteitsproduktie van 353 TWh ( 1980 ) resp . 1 094 TWh ( 1985 ) veilig gesteld zou zijn . Het overige gedeelte , dat wil zeggen 1 000 TWh ( 1980 ) resp . 995 TWh ( 1985 ) zou moeten worden gedekt door steenkool , stookolie en aardgas .

Het is dus nog moeilijk uit te maken hoe de planning van de investeringen in centrales voor de periode 1980-1985 zal veranderen ingevolge de nieuwe voorzieningssituatie en hoe het aandeel van de verschillende installaties in het belastingsdiagram van de verschillende Lid-Staten zal kunnen worden beheerst . Daar echter het verbruik van stookolie en aardgas in centrales in elk geval moet worden verminderd , zouden drie soorten maatregelen moeten worden overwogen waardoor het steenkoolverbruik van de centrales tot 1985 met in totaal 25 % ten opzichte van het huidige niveau zou stijgen : bouw van nieuwe eenheden op basis van kolen ter vervanging van die welke wegens veroudering of slechte werking buiten bedrijf moeten worden gesteld ; dekking van een deel van de toenemende vraag door bouw van dergelijke eenheden ; gebruik van nieuwe centrales op basis van kolen in het benedenste bereik van de middellast ( 4 000 tot 5 000 gebruiksuren per jaar ) .

Op grond van deze overwegingen kan de toekomstige produktie van elektrische energie in klassieke thermische centrales als volgt worden geraamd :

Raming van de elektriciteitsproduktie door conventionele thermische centrales per energiebron

* Basis steenkool * Basis stookolie en aardgas *

* Elektriciteitsproduktie in TWh * Input in miljoen ton S.K.E . * Elektriciteitsproduktie in TWh * Input in miljoen ton S.K.E . *

1973 * 325 * 119 * 422 * 138 *

1980 * 403 * 133 * 596 * 191 *

1985 * 467 * 149 * 528 * 167 *

De aanvullende behoeften aan steenkool voor thermische centrales tot 1985 zou volgens dit schema ten opzichte van 1973 circa 30 miljoen ton S.K.E . bedragen ; het gaat hierbij om een hoeveelheid waarvan de definitieve waarde hoofdzakelijk afhangt van de beschikbaarheid van steenkool en van de weerslag van milieu-beschermende maatregelen die op dat ogenblik van toepassing zouden kunnen zijn . In elk geval kan worden aangenomen dat in de Gemeenschap de markt voor kolen voor thermische centrales in volle ontwikkeling is .

Cokesovens

9 . De voornaamste afnemer van cokeskolen is de ijzer - en staalindustrie . In deze sector moet met een stijgende behoefte worden gerekend die in de periode 1973-1985 zou kunnen komen van 65 op 79 miljoen ton cokes . Het cokesverbruik in andere sectoren zou daarentegen gedurende dezelfde periode teruglopen van 15 tot 8 miljoen ton . Voor de netto-uitvoer zou dit ongeveer 2 miljoen ton cokes kunnen bedragen . Bij een cokesproduktie van minstens 89 miljoen ton in 1985 zouden 115 miljoen ton kolen nodig zijn .

Met betrekking tot de ontwikkeling van de capaciteit van ijzer - en staalfabrieken van het klassieke type zullen de nieuwe vestigingen hoofdzakelijk in de kuststreken plaatsvinden . Deze ontwikkeling van de capaciteit zou gepaard kunnen gaan met de sluiting van sommige staalfabrieken binnen de Gemeenschap , waardoor sommige traditionele handelsstromen van cokeskolen zouden kunnen worden aangetast .

Overige gebieden

10 . De overige industriële sectoren en de huishoudsector zijn kolenverbruikers waarvan het gedrag op de markt door een veelvoud aan factoren wordt beïnvloed en bovendien zelf buitengewoon talrijk zijn . Behalve de prijs van de brandstof , spelen de hantering van deze brandstof en de beoordeling van de factor voorzieningscontinuïteit een grote rol . Bij deze groepen verbruikers is de overgang naar stookolie en aardgas bijzonder kenmerkend geweest . De kolensoorten waaraan men de voorkeur gaf waren steeds anthraciet , magere kolen of kolen die een speciale bewerking hebben ondergaan , die zowel in de Gemeenschap als op de wereldmarkt steeds moeilijker verkrijgbaar zijn . De toekomst van deze markt hangt dus voor een groot deel af van de beschikbaarheid van de noodzakelijke brandstoffen , alsmede van de efficiency van het distributienet en met name van de kolenhandelaren .

Onder deze omstandigheden is het bijzonder moeilijk onderstellingen te maken ten aanzien van de toekomstige ontwikkeling van deze markt . Over het geheel genomen zou de teruggang in de vraag naar vaste brandstoffen kunnen afnemen . Het aanbod zou voor 1985 kunnen worden getaxeerd op een minimum jaarlijkse hoeveelheid van 40 miljoen ton S.K.E .

Met een noemenswaardige behoefte met betrekking tot de vergassing van kolen zou voor medio van de tachtiger jaren niet behoeven te worden gerekend , aangezien de verschillende procédés pas later tot industriële rijpheid zullen komen .

De behoeften aan steenkool in 1985 en daarna

11 . Bij voorgaande opmerkingen over de voorzienbare behoeften aan steenkool in de Gemeenschap tot 1985 is geen rekening gehouden met de uitvoer van kolen naar derde landen , omdat hier geen bijzondere veranderingen zijn te verwachten ( 3 ) . Met betrekking tot de behoeften in de Gemeenschap wordt daarom van de volgende cijfers uitgegaan , waarbij verschuivingen tussen de afzonderlijke sectoren niet uitgesloten zijn :

* ( miljoen ton S.K.E . ) *

* 1973 * 1985 *

Centrales * 119 * 149 *

Cokesovens * 107 ( 1 ) * 115 *

Overige sectoren * 64 * 40 *

* 290 * 304 *

( 1 ) Met inbegrip van de hoeveelheden ter verhoging van de voorraden .

12 . Ook in de jaren na 1985 moet met een kolenmarkt worden gerekend waarbij belangrijke hoeveelheden zullen worden opgenomen . Het is momenteel evenwel onmogelijk de omvang van de vraag op dat tijdstip te ramen en wel om de volgende redenen :

- De vraag is of en in welke mate het de kernenergie mogelijk zal zijn , een essentieel deel van de produktie van elektriciteit te verzekeren en in welke mate het mogelijk zal zijn , zoals de Commissie in de nieuwe strategie voorstelt , het verbruik van stookolie en aardgas in de centrales te verminderen .

- De behoeften van de cokesovens zullen na 1985 in verband met de te verwachten expansie van de ijzer - en staalindustrie hoog blijven . In haar studie over het vraagstuk van cokeskolen en cokes bestemd voor de ijzer - en staalindustrie van de Gemeenschap ( 4 ) constateerde de Commissie dat de hoogoven zijn dominerende positie voor de staalproduktie minstens tot 1980 zal behouden . Het schijnt dat dit tijdstip thans 15 à 20 jaar later kan worden gesteld , zelfs indien men rekening houdt met de te verwachten vooruitgang bij de concurrerende technologieën . Voorts zullen de mogelijkheden tot vermindering van het specifiek cokesverbruik in de hoogoven dalen .

- De vergassing en eventueel vloeibaarmaking van bruinkool en steenkool zouden als nieuwe elementen aan deze tabel kunnen worden toegevoegd . De vraag in welke mate zich een markt gaat vormen voor synthetisch gas uit kolen zal in het algemeen afhangen van de voorwaarden inzake het aanbod van kolen en de situatie van de energiemarkt .

C - HET WAARSCHIJNLIJKE AANBOD VAN STEENKOOL

1 . De produktie in de Gemeenschap

13 . De normale steenkoolproduktie in de Gemeenschap , d.w.z . de hoeveelheden steenkool die onder normale voorwaarden zonder produktieverliezen kunnen worden geproduceerd kan voor 1974 op circa 271 miljoen ton worden geraamd ( t = t ) ( 5 ) . Uitgedrukt in steenkoolequivalent vertegenwoordigt dit cijfer 250-255 miljoen ton S.K.E .

Vergeleken met de onder punt 11 geraamde behoeften die in 1985 meer dan 304 miljoen ton zullen bedragen is de huidige steenkoolproduktie in de Gemeenschap onvoldoende .

Gezien de doelstellingen van de nieuwe voorzieningsstrategie , moeten alle inspanningen erop gericht zijn een zo groot mogelijk deel van de behoeften te dekken door de communautaire produktie . Een groot gedeelte van de in de Gemeenschap geproduceerde steenkool kan thans tegen prijzen afgezet worden die de kostprijs dekken . Nu zijn echter de geologische voorwaarden voor de produktie van steenkool binnen de Gemeenschap , wanneer men deze op wereldniveau beschouwt , relatief ongunstig ; deze beïnvloeden de produktiviteitsontwikkeling en leiden in vergelijking met andere bedrijfstakken tot een buitengewoon hoog aandeel van de loonkosten in de totale produktiekosten .

Bovendien zijn deze geologische en economische voorwaarden geenszins dezelfde in alle bekkens . De geologische kenmerken van de kolenlagen hebben een aanzienlijke invloed op het rendement per dienst ( produktiviteit ) en dientengevolge op de winningskosten . Welke produktiviteitsverschillen tussen de afzonderlijke bekkens van de Gemeenschap bestaan blijkt uit de volgende tabel :

Produktie en ontwikkeling van het rendement per post in de bekkens van de Gemeenschap

* Produktie 1973 ( 1 000 t , t = t ) * Rendement per dienst ( kg ) *

* * 1963 * 1973 * Verandering *

1 . Aken * 6 244 * 2 094 * 3 801 * + 1 707 *

2 . Kempen * 6 272 * 2 097 * 2 954 * + 857 *

3 . Centre-Midi * 5 166 * 1 977 * 2 717 * + 740 *

4 . Kent * 905 * 2 071 * 2 476 * + 405 *

5 . Lotharingen * 10 110 * 2 903 * 4 496 * + 1 593 *

6 . Midlands * 35 990 * 3 246 * 4 479 * + 1 233 *

7 . Nedersaksen * 2 486 * 2 120 * 3 704 * + 1 584 *

8 . Nord/Pas-de-Calais * 10 405 * 1 663 * 2 026 * + 363 *

9 . Northern * 16 448 * 1 958 * 2 738 * + 780 *

10 . North Western * 12 383 * 2 209 * 3 306 * + 1 097 *

11 . Roer * 85 487 * 2 688 * 4 415 * + 1 727 *

12 . Saar * 9 175 * 2 531 * 4 074 * + 1 543 *

13 . Schotland * 10 502 * 1 981 * 2 965 * + 984 *

14 . Zuid-België * 2 570 * 1 630 * 1 921 * + 291 *

15 . Zuid-Wales * 9 212 * 1 743 * 2 220 * + 477 *

16 . Yorkshire * 33 930 * 2 641 * 4 117 * + 1 476 *

Bron : Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen : Energiestatistiek .

Uit de ontwikkeling van de produktiviteit in de afgelopen tien jaar blijkt bij globale beschouwing - d.w.z . zonder dat daarbij rekening is gehouden met specifiek technische en economische factoren - dat er geen wezenlijke veranderingen zijn opgetreden in de volgorde van de bekkens volgens produktiviteit . Opgemerkt moet evenwel worden dat de bekkens met gering rendement een duidelijk langzamere produktiviteitsstijging hebben bereikt dan bekkens met hogere produktiviteit . Een belangrijke verandering van dit beeld is ook in de toekomst niet te verwachten .

Indien men de totale produktie van de Gemeenschap dus onder de beste economische voorwaarden op het niveau van 1974 wil handhaven , moet men goed bedenken dat de produktie niet in alle bekkens kan worden gestabiliseerd . D.w.z . dat de produktie in sommige bekkens zal verminderen en in andere zal toenemen .

14 . Er bestaan voor de volgende bekkens gunstige vooruitzichten wat betreft de handhaving of verhoging van de produktie en een blijvende verhoging van het rendement per dienst :

- de Britse streken : Schotland , Northern , Yorkshire , North Western , Midlands en de Britse dagbouw ;

- de Duitse bekkens : Aken , Roer , Saar , Nedersaksen ;

- het Franse bekken : Lotharingen .

Deze bekkens produceren circa 235 miljoen ton ; dit komt overeen met 87 % van de totale produktie van de Gemeenschap .

Deze bekkens :

- hebben een rendement per man-dienst van meer dan 3 ton , soms meer dan 4 ton ;

- beschikken over voldoende kolenreserves voor de periode van verscheidene tientallen jaren ;

- vergden in 1973 betrekkelijk lage overheidssubsidies van gemiddeld 3,80 R.E./t ( 6 ) ;

- hebben in 1973 betrekkelijk lage winningskosten te zien gegeven ( ongeveer 22 R.E./t gemiddeld ( 6 ) ) .

15 . De overige bekkens van de Gemeenschap , waarvan de produktie 36 miljoen ton bedraagt ( = 13 % van de totale produktie van de Gemeenschap ) , kunnen worden gekenmerkt door de volgende structurele gegevens :

- rendement per man-dienst van minder dan 3 ton ,

- beperkte reserves ,

- overheidssubsidies ( 1973 ) van gemiddeld 11,50 R.E./t ,

- betrekkelijk hoge winningskosten ( van 30 tot 40 R.E./t ) in 1973 .

Deze globale gegevens zijn betrekkelijk ongunstig , alhoewel rekening moet worden gehouden met het feit dat de betrokken bekkens in sommige gevallen ook goede mijnzetels kunnen bezitten . Tevens moet worden opgemerkt dat er gedeeltelijk voldoende kolenreserves voorhanden zijn en dat de in deze bekkens geproduceerde kolenkwaliteiten ( b.v . cokeskolen , anthraciet en magere kolen ) een belangrijke rol kunnen spelen voor specifieke verbruikssectoren .

16 . De kolenindustrie in de Gemeenschap moet in de toekomst verder trachten de produktiekosten zoveel mogelijk te beperken . Dit wordt bemoeilijkt door het hoge aandeel van de loonkosten in de totale produktiekosten . Indien men ervan uitgaat dat de arbeidsproduktiviteit in de gehele industrie en de reële lonen van de werknemers in de toekomst met 3 tot 4 % jaarlijks zullen stijgen , moet de kolenindustrie trachten minstens dezelfde produktiviteitsstijging ( rendement per dienst ) te bereiken en dezelfde verhoging van de reële lonen aan de werknemers in de kolenindustrie te bieden . Alleen door een dergelijke gelijke stijging van de produktiviteit kunnen in de steenkoolindustrie bijzondere en ernstige kostenproblemen in vergelijking met de kostenontwikkeling in de industrie in het algemeen worden voorkomen .

17 . In de bekkens met minder gunstige vooruitzichten , treft men noch de natuurlijke noch de economische voorwaarden aan , om de produktie op lange termijn stabiel te houden . In tal van mijnzetels zijn de bestaande kolenreserves onvoldoende . De stijging van het rendement per dienst zal op lange termijn lager liggen dan de jaarlijkse stijging van het reële inkomen per hoofd in de industrie ( ongeveer 3 à 4 % ) zodat met een stijging van de reële produktiekosten moet worden gerekend .

Daarom is het waarschijnlijk dat de winning in deze bekkens verder zal worden verminderd , waarbij het ritme van de sluitingen moet worden gesynchroniseerd met de regionale en sociale problemen die in deze bekkens bestaan . Bovendien moet in het Belgische bekken Kempen met een bijzondere factor rekening worden gehouden ; dit bekken produceert hoofdzakelijk cokeskolen en is derhalve voor de voorziening van de cokesovens van belang .

Voor sommige van deze bekkens zijn reeds belangrijke programma's inzake economische herstructurering opgesteld , waarbij door de nationale regeringen en de Commissie ( artikel 56 van het E.G.K.S.-Verdrag ) financiële steun wordt verleend .

18 . In de bekkens met betrekkelijk goede ontwikkelingsvooruitzichten , in het bijzonder die in Groot-Brittannië en de Duitse Bondsrepubliek , zou de produktie lichtelijk moeten worden verhoogd , ten einde het exploitatieverlies in de overige bekkens te compenseren . Indien men van de globale veronderstelling uitgaat dat de produktie van deze bekkens tot 1985 ongeveer met de helft moet worden verminderd , zou de produktie van de relatief betere bekkens met ongeveer 8 % worden verhoogd .

Een dergelijke produktieverlegging zou een herstructurering en dientengevolge een rationalisering van de totale produktie ten gevolge hebben . Desalniettemin moeten bovendien de rationaliseringspogingen in de relatief goede bekkens worden geïntensiveerd . Daartoe is het van belang dat :

- de bestaande produktiecapaciteiten volledig worden geëxploiteerd ;

- de winning wordt geconcentreerd op de beste exploitatiezetels ;

- de beste bestaande exploitatiezetels worden uitgebreid en nieuwe zetels worden gecreërd , met name ter compensatie van de sluiting van uitgeputte lagen ;

- de produktie per winningsplaats wordt verhoogd ;

- de voorbereidingsinstallaties worden verbeterd ten einde de produkten beter aan de marktbehoeften te kunnen aanpassen .

Uitgedrukt in exploitatiecijfers zullen tot 1985 de volgende cijfers moeten kunnen worden bereikt :

- Dagelijkse winning per zetel : optimaal 15 000-20 000 t

gemiddeld ( 7 ) : 8 000 t

- Dagelijkse produktie per winningsplaats : optimaal 4 000-5 000 t

gemiddeld ( 7 ) : 1 600 t

- Vooruitgang van het kolenfront bij pijlers van 200 m lengte : optimaal 10-12 m

gemiddeld : 4 m

- Produktie per pijlers die zijn uitgerust met een wandelondersteuning : 95 % .

Slechts wanneer bovengenoemde doelstellingen worden bereikt kan worden verwacht dat een jaarlijkse stijging van ongeveer 4 % van het rendement per dienst in ondergronds bedrijf van de relatief betere bekkens kan worden bereikt .

Zodoende wordt een belangrijk oriënteringsgegeven bereikbaar : indien de jaarlijkse stijging van de reële lonen voor alle in de economie actieve werknemers in de toekomst 3 tot 4 % bedraagt , zouden door verhoging van het rendement per dienst met hetzelfde percentage in de relatief betere bekkens constante reële kosten kunnen worden bereikt .

19 . Een ingrijpende rationalisering en in het bijzonder een lichte verhoging van de produktie met 8 % tot 1985 in de relatief betere bekkens vereist van alle betrokkenen grote inspanningen . Deze doelstellingen kunnen alleen dan worden bereikt indien een actieve werknemerspolitiek , een selectief investeringsbeleid en een intensief technisch onderzoek worden nagestreefd ( vgl . hoofdstuk II ) .

2 . De invoer uit derde landen

20 . Bij een stabiele produktie op lange termijn en een vermoedelijke stijging van de totale steenkoolbehoefte tot ongeveer 300 miljoen ton S.K.E . zou de invoer van de Gemeenschap in 1985 ongeveer 50 miljoen ton bedragen . In vergelijking daarmede werden in het jaar 1973 circa 30 miljoen ton steenkolen uit derde landen ingevoerd ; daarvan waren ongeveer 17 miljoen ton voor de vercooksing en 8 miljoen voor de centrales bestemd . De verbruikers in de Gemeenschap zullen er dus naar moeten streven hun invoer geleidelijk te verhogen ten einde het aanbod van gemeenschapskolen aan te vullen .

In de toekomst zou in het bijzonder de invoer van de beide belangrijkste kolensoorten , namelijk cokeskolen en ketelkolen moeten toenemen . Daarmede zou zowel met nieuwe vestigingen van de ijzer - en staalindustrie in de kuststreken alsmede met de toenemende behoeften van de aan de kust of de oevers van grote rivieren gelegen centrales rekening zijn gehouden .

Hierbij dient in aanmerking te worden genomen dat de invoerbehoeften ook buiten de Gemeenschap krachtig zullen toenemen .

Onder bepaalde voorwaarden inzake de ontwikkeling van de wereldstaalproduktie alsmede de elektriciteitsproduktie in kerncentrales zou het totale handelsvolume op de wereldmarkt voor steenkool ( 8 ) , met inbegrip van de invoer door de Gemeenschap uit derde landen , van 108 miljoen ton in 1973 tot ongeveer 230-255 miljoen ton in 1985 stijgen .

21 . Indien de vraag zich in deze mate blijft ontwikkelen , dient er rekening mede te worden gehouden dat de huidige spanningen op de wereldkolenmarkt blijven voortduren , daar de investeringen in de sectoren van de produktie en het transport tot dusverre hoofdzakelijk waren gericht op toenemende leveringen aan de wereldstaalindustrie en niet op een sterke expansie van de uitvoer van ketelkolen . In tal van kolenbekkens in de wereld bestaan weliswaar gunstige voorwaarden voor de ontwikkeling van de export .

Hiertoe dienen zowel de momenteel belangrijkste kolenproducerende landen ( V.S . , Canada , Australië , Polen en de U.S.S.R . ) te worden gerekend als die , welke tot dusverre met geringere kolenhoeveelheden of in het geheel niet op de wereldmarkt zijn opgetreden ( b.v . Indonesië , Columbia , Venezuela ) . Gezien de geografische ligging is te verwachten dat de Gemeenschap ook in de 80er jaren haar invoerbehoeften in de eerste plaats uit Polen en de Verenigde Staten zal dekken . Dit aanbod zou kunnen worden aangevuld door een stijgende invoer uit andere gebieden .

Indien het aanbod op de wereldmarkt voor steenkool tot medio van de 80er jaren tot 230-255 miljoen ton moet worden verhoogd , moeten echter nog aanpassingsmoelijkheden worden overwonnen en wel :

- de aanlooptijd tot de inbedrijfstelling van nieuwe installaties in de produktie - en transportsector ;

- het vraagstuk van de werkgelegenheid van werknemers in de mijnbouw ;

- investeringsremmende wettelijke maatregelen in de produktielanden , zoals de " Surface Mining Bill " die momenteel door het Amerikaanse congres wordt behandeld ;

- maatregelen van de produktielanden die de toegang van buitenlands kapitaal bemoeilijken ;

- politiek van controle respectievelijk beperking van de steenkooluitvoer .

22 . De aanzienlijke prijsstijgingen , die in 1974 bij de invoer van kolen waren waar te nemen zijn voor een groot deel te herleiden tot een kolenschaarste en de algemene ontwikkeling van de energieprijzen .

Op het vlak van de eigenlijke kosten zijn de ingevoerde kolen in de kuststreken van de Gemeenschap ook heden nog concurrerend boven een groot deel van de communautaire produktie . Deze kostenvoorsprong berust op gunstigere geologische produktievoorwaarden in derde landen die ook door hogere transportkosten niet teniet werden gedaan . Uitgaande van de veronderstelling dat de wisselkoers ongewijzigd blijft , behoeft op lange termijn niet met een wezenlijke verandering van deze verhouding te worden gerekend .

Daarentegen zal de verdere ontwikkeling van de marktprijzen afhangen van de toekomstige verhouding van vraag en aanbod op de wereldmarkt . In dit verband mogen vooral de problemen , die voor de gemeenschapskolen uit de fluctuaties op korte termijn van de wereldmarktprijzen in het conjunctuurverloop voortvloeien , niet uit het oog worden verloren . Er is gebleken dat zelfs geringe veranderingen in de hoeveelheden een relatief sterk prijseffect hebben en bijvoorbeeld in tijden van geringe vraag tot omvangrijke prijsaanpassingen bij de gemeenschapskolen hebben geleid .

D - BRUINKOOL EN TURF

23 . Alhoewel de bruinkool in vergelijking met steenkool een geringe calorische waarde bezit ( 2 000 tegenover 7 000 kcal/kg ) heeft bruinkool bij de energievoorziening van de Gemeenschap toch een zekere betekenis . In 1973 bedroeg de produktie circa 123 miljoen ton ( = 36 miljoen ton S.K.E . ) die als volgt was verdeeld :

* ( in miljoen ton ) *

Duitse Bondsrepubliek * * 118,7 *

waarvan : * * *

Rijnland * 101,7 * *

Nedersaksen * 6,0 * *

Hessen * 3,6 * *

Beieren * 7,4 * *

Frankrijk * * 2,6 *

waarvan : * * *

Landes * 1,1 * *

Provence ( oudere bruinkool : 4400 kcal/kg ) * 1,5 * *

Italië ( Toscane en Ombrië ) * * 1,3 *

* * 122,6 *

Uit de cijfers blijkt dat alleen het Rijnbekken meer dan plaatselijke betekenis heeft . Als enig bekken beschikt het bovendien over grote voorraden die tot ver na 2000 kunnen worden geëxploiteerd .

24 . De geringe calorische waarde van ruwe bruinkool vormt een bezwaar voor het transport van deze energiebron over lange afstanden . Bijna 80 % van de produktie wordt verbrand in een centrale op de plaats van de winning . De vervaardiging van briketten voor huisbrand heeft veel aan betekenis verloren . Alleen nog het Rijnbekken beschikt over briketfabrieken die momenteel 7 miljoen ton briketten ( = 25 miljoen ton bruto-bruinkoolverbruik ) produceren .

Sedert enige tijd zijn onderzoekwerkzaamheden aan de gang met het oog op de vergassing en de vercooksing van bruinkool . Grotere reactiviteit en lagere produktiekosten verlenen de bruinkool bij de vergassingsprocédés een zekere voorsprong boven steenkool .

25 . De bruinkool uit Rijnland wordt in hoog gemechaniseerde open dagbouw gewonnen . Het rendement per dienst bedraagt meer dan 20 ton S.K.E . De produktiekosten zijn dienovereenkomstig laag . De prijs van bruinkool per calorie maakt deze momenteel in de Gemeenschap tot de goedkoopste primaire brandstof voor de elektriciteitsproduktie in de Gemeenschap .

In Rijnland wordt de capaciteit van de met bruinkool gestookte centrales van 8 300 MW op 11 500 MW ( 1976 ) gebracht . In 1973 werd 25 % van de elektriciteitsproduktie in de Bondsrepubliek door bruinkool verzorgd . Om de voorziening van de centrales in Rijnland op lange termijn veilig te stellen wordt overwogen een nieuwe laag in exploitatie te nemen waardoor aan de huidige bruinkoolproduktie 20 miljoen ton kan worden toegevoegd en deze tegen 1985 op 130-150 miljoen in de Gemeenschap kan worden gebracht .

Turf

26 . De diepere en oudere lagen van turfgroeven kunnen als brandstof worden gebruikt , die gedroogd aan de lucht een calorische waarde van 3 400-4 000 kcal/kg bij een watergehalte van 25-30 % en een asgehalte van 2 % heeft .

Uitgebreide turfvindplaatsen bevinden zich in de Duitse Bondsrepubliek , Ierland en Nederland . Het verbruik van turf als brandstof is in de loop van de laatste jaren sterk teruggelopen en speelt alleen nog in de energiebalans van Ierland een noemenswaardige rol . In 1972 werden in Ierland 1,9 miljoen ton S.K.E . turf gewonnen en ongeveer de helft voor elektriciteitsproduktie gebruikt . Bij de aanhoudend hoge energieprijzen zal de vraag naar turf voor warmtedoeleinden zich voorlopig handhaven .

Hoofdstuk II

ELEMENTEN VAN EEN KOLENBELEID VOOR DE GEMEENSCHAP

A - PROBLEMEN INZAKE HET MARKTEVENWICHT

27 . Bij de huidige onzekerheid over de ontwikkeling van de prijsverhoudingen op lange termijn voor concurrerende energiebronnen kan niet zonder meer ervan worden uitgegaan dat de individuele beslissingen van de marktpartners alleen al tot een blijvende stijging van het totale steenkoolverbruik in de Gemeenschap zullen leiden , zoals dit om de in hoofdstuk I vermelde redenen moet worden nagestreefd . Veeleer doen zich de volgende problemen voor , die zowel de voorzieningsaspecten op lange termijn als op korte termijn betreffen .

Om redenen die hierna onder " B " zullen worden uiteengezet is de kolenmijnbouw gedwongen beslissingen te nemen op lange termijn . In het bijzonder kan de mijnbouw in de Gemeenschap , die steenkool bijna uitsluitend in dieptebouw ontgint , slechts dan tot investeringen ter handhaving van het aanbod op lange termijn overgaan indien deze erop kan rekenen dat de afzet op lange termijn bij een volledige dekking van de produktiekosten is verzekerd . Anders is een verdere teruggang van de produktie niet te vermijden .

Bij het in het eerste halfjaar 1974 bereikte prijsniveau van de concurrerende energiebronnen kan een belangrijk deel van de produktie worden afgezet tegen prijzen die de exploitatiekosten dekken . Er bestaat evenwel onzekerheid over de verdere ontwikkeling van de prijsverhoudingen . Terwijl de hoogte van de aardolieprijzen voor een deel van onvoorzienbare politieke factoren afhangt , bestaat er ten aanzien van de produktiekosten voor de mijnbouw in de Gemeenschap ook in de toekomst slechts een geringe speelruimte voor prijsaanpassingen naar beneden . Deze onzekerheid bemoeilijkt de beslissing van de energieverbruikers om afnameverplichtingen op lange termijn aan te gaan .

Naast het prijsprobleem op lange termijn doen zich problemen op korte termijn voor , in het bijzonder met betrekking tot hoeveelheden en marktevenwicht , ten gevolge van de verschillende flexibiliteit van vraag en aanbod . Terwijl de vraag naar kolen onderhevig is aan conjuncturele en klimaatfluctuaties , is de produktie op korte termijn weinig flexibel . In het bijzonder voor de ondergrondse winning zoals deze in de Gemeenschap plaatsvindt , is het uit technische , economische en sociale overwegingen , vereist de produktie zoveel mogelijk op een gelijk niveau te houden .

Met het oog op deze problemen op lange en korte termijn is het noodzakelijk over een economischpolitiek instrumentarium te beschikken indien de steenkool om redenen van veiligheid een grotere bijdrage wil leveren tot de energievoorziening in de Gemeenschap .

Voor een groot deel van de communautaire produktie moeten derhalve de grondbeginselen van de Beschikking nr . 3/71/EGKS ( 9 ) worden gewijzigd , die hoofdzakelijk waren gericht op maatregelen die noodzakelijk waren in verband met de algemene regressie van de kolenmijnbouw van de Gemeenschap . In het bijzonder zal het erom gaan het nieuwe systeem voor steunverlening een grotere flexibiliteit te verschaffen om de maatregelen beter te kunnen aanpassen aan de op dat moment bestaande produktie en afzetmogelijkheden .

Wat de vraag betreft , is het noodzakelijk voorwaarden voor een stabiele en regelmatige afzet van de produktie te creëren .

B - STABILISERING OP KORTE EN LANGE TERMIJN VAN DE AFZET VAN STEENKOOL

1 . Afzetgarantie

28 . Garantie voor een stabiele afzet op lange termijn voor gemeenschapskolen zou zich om praktische redenen niet moeten uitstrekken tot de totale produktie maar uitsluitend tot leveringen aan de twee voornaamste consumentengroepen , de cokesovens en de centrales . Dit komt momenteel overeen met ongeveer 80 % van de totale leveranties van gemeenschapskolen ; dit aandeel zou in de toekomst zeker nog kunnen toenemen .

Voor de produktie en de afzet van gemeenschapskolen voor de voorziening van de ijzer - en staalfabrieken wordt in het kader van de tot 31 december 1978 geldende Beschikking nr . 73/287/EGKS ( 10 ) reeds financiële steun verleend . Door deze steunverlening worden de afzetvoorwaarden voor de kolenmarkt in de Gemeenschap verbeterd en daarmede de produktiecapaciteit in stand gehouden . Deze steunverleningen gaan gepaard met het afsluiten van leveringscontracten op lange termijn ; zij worden verstrekt uit bijdragen van de Lid-Staten , de E.G.K.S . en hoogovenexploitanten . De Gemeenschap zou moeten verlangen dat de contracten op lange termijn voor de periode 1979-1985 worden gehandhaafd .

Voor ketelkolen bestemd voor de elektrische centrales bestaat een dergelijk communautair systeem niet . Maar ook de elektriciteitsproducenten zouden er belang bij kunnen hebben zich te verzekeren van leveranties op basis van contracten op lange termijn die met de producenten in de Gemeenschap worden gesloten en bij te dragen tot een financieel systeem dat dient om de desbetreffende produktiecapaciteiten in stand te houden . In beginsel moeten maatregelen tot stabilisering op lange termijn resp . verhoging van de afzet in deze sector vooral steunen op de volgende overwegingen :

- voor de mijnbouw is de handhaving resp . uitbreiding van de produktiecapaciteiten aan de beide volgende voorwaarden gebonden : garantie ten aanzien van de hoeveelheden van de afzet gedurende een periode van ten minste 10 jaar en volledige dekking van de kosten van de produktie van ketelkolen ;

- voor de elektriciteitsproducenten is het van belang dat hun financiële positie door afnameverplichtingen op lange termijn voor gemeenschapskolen niet in gevaar wordt gebracht ; hierbij dient rekening te worden gehouden met de in vergelijking tot stookolie en aardgascentrales hogere investerings - en bedrijfskosten voor steenkoolcentrales . Ook dienen prijsrelaties tussen primaire brandstoffen in aanmerking te worden genomen .

Door het verlenen van geschikte garanties aan beide partijen moet rekening worden gehouden met deze beslissingscriteria indien in het kader van een nieuwe strategie inzake energiebeleid de betrekkingen tussen de steenkoolmijnbouw en de elektriciteitsproducenten van de Gemeenschap op een brede en duurzame grondslag moeten worden gevestigd . Dat betekent dat naar gelang van de marktprijsontwikkeling interventies noodzakelijk zouden kunnen zijn . Hiervoor bestaan in beginsel verschillende mogelijkheden resp . aanknopingspunten .

In dit opzicht worden in verschillende Lid-Staten reeds uiteenlopende maatregelen toegepast . Zij schijnen evenwel niet toereikend om de steenkool op het niveau van de Gemeenschap de gewenste plaats in de sector van de centrales te verzekeren . Daarom zou de stabilisatie op lange termijn van de afzet van ketelkolen aan elektrische centrales in het kader van een communautair systeem moeten worden nagestreefd , dat ook voorziet in financiële bijdragen van de Gemeenschap . Een dergelijk systeem zou geschikt zijn om de Gemeenschap in haar geheel van de energie-invoer onafhankelijker te maken en de problemen van de betalingsbalans te verlichten .

2 . Voorraadvorming

29 . In het belang van het marktevenwicht op korte termijn is voorraadvorming doelmatig waarbij twee soorten van voorraden moeten worden onderscheiden .

Enerzijds worden in tijden van gering verbruik voorraden vaste brandstoffen gevormd . Deze anticyclische voorraadsvorming stelt de steenkolenindustrie in staat haar produktie , in overeenstemming met technische vereisten , te stabiliseren . Ten tijde van hoogconjunctuur is het aldus mogelijk het lopende aanbod van de eigen produktie en ingevoerde kolen aan te vullen . In de Gemeenschap hebben deze voorraden bij de overbrugging van conjuncturele voorzieningsmoeilijkheden vaak een belangrijke rol gespeeld .

In beginsel zouden deze anti-cyclische voorraden zowel bij de kolenmijnen als bij de grote verbruikers kunnen worden gevormd .

De tweede vorm bestaat daarin dat permanent bepaalde veiligheidsvoorraden worden aangehouden die slechts in geval van plotselinge voorzieningsonderbrekingen mogen worden aangesproken . Met betrekking tot de sector van de centrales heeft de Commissie aan de Raad reeds een ontwerprichtlijn ( 11 ) betreffende het aanhouden van veiligheidsvoorraden voorgelegd .

Een soortgelijk voorstel zou moeten worden gedaan voor de sector van de cokesovens en bovendien voor de steenkoolindustrie , daar de technische mogelijkheden voor de voorraadvorming bij de particulieren en overige kleine verbruikers zeer beperkt zijn . Bovendien zou moeten worden nagegaan of ook de overheid deze bemoeiingen niet zou moeten ondersteunen door het aanleggen van veiligheidsvoorraden .

De veiligheidsreserve zou naar keuze in de vorm van steenkool of cokes kunnen worden aangehouden . De verplichting tot voorraadvorming zou moeten gelden , onafhankelijk van de herkomst van de brandstof , ongeacht of het gaat om gemeenschapskolen of ingevoerde kolen .

Alle bovengenoemde vormen van voorraadvorming dragen bij tot veiligstelling van de energievoorziening . Er zou derhalve moeten worden nagegaan of en op welke wijze overheidssteun zou moeten worden verstrekt .

C - GARANTIE VOOR EEN VOLDOENDE KOLENAANBOD

30 . De nieuwe energievoorzieningsstrategie vereist het handhaven van het huidige niveau van de steenkoolproduktie in de Gemeenschap van circa 250 miljoen ton S.K.E . en een gemeenschappelijke koleninvoerpolitiek . Daartoe zijn maatregelen noodzakelijk op het gebied van het werknemersbeleid , investeringen en financiering , prijsbeleid alsmede onderzoek en ontwikkeling . Daarbij komen nog taken betreffende de handelspolitiek . Deze maatregelen worden in de volgende punten behandeld .

Het succes van de voorgestelde politiek zal afhangen van het terugkeren van het vertrouwen in de toekomst op lange termijn van de mijnbouwindustrie in de Gemeenschap . Dit vertrouwen kan echter alleen dan opnieuw worden gewonnen en blijven voortbestaan indien men er duidelijk van overtuigd is dat de toekomst van de mijnindustrie verzekerd is . Elke maatregel die ertoe bijdraagt de produktie en afzet van de mijnbouwindustrie op lange termijn te stabiliseren , zal gelijktijdig ook van psychologische invloed zijn voor de werknemers in deze sector .

1 . Gemeenschapskolen

Arbeidskrachten

31 . Gedurende de laatste vijftien jaar bestond het belangrijkste arbeidskrachtenprobleem in de steenkoolindustrie erin om de sociale gevolgen van de produktievermindering te verzachten . Het arbeidskrachtenbeleid moet zich derhalve in hoofdzaak met problemen van de wederaanpassing bezighouden . Het ging erom de arbeiders een vorming te geven die hun nieuwe mogelijkheden van werkgelegenheid , zelfs buiten de mijnen , bezorgde ; oudere werknemers in de mijnbouw moesten worden aangespoord om met vervroegd pensioen te gaan . Anderzijds bemoeilijkten de ongunstige vooruitzichten in de mijnindustrie de aanwerving van jonge arbeidskrachten . Om in deze leemte te voorzien werden met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk , op grote schaal arbeiders uit derde landen aangesteld .

Daar de vooruitzichten voor de steenkoolindustrie in de Gemeenschap gewijzigd zijn , moeten ook in het arbeidskrachtenbeleid nieuwe wegen worden bewandeld . Indien de steenkoolproduktie in de Gemeenschap tot 1985 en daarna op het huidige niveau wil worden gehouden , moet een actieprogramma inzake aanwerving , vorming en instandhouding van een personeelsbezetting , met inbegrip van een stabiel en actief kaderpersoneel , ten uitvoer worden gelegd . In een dergelijke arbeidsintensieve industrie , als de kolenmijnbouw , is een bewust en oordeelkundig arbeidskrachtenbeleid van bijzonder belang .

De voornaamste taken waarop het arbeidskrachtenbeleid gericht moet zijn , dat de steenkoolindustrie in de Gemeenschap in staat moet stellen haar huidige produktieniveau in stand te houden zijn :

- het aantrekken in de kolenmijnen , met name van jongeren zowel arbeiders als kaderpersoneel , waarbij vooruitzichten voor een aantrekkelijke en zekere loopbaan worden geboden ;

- de arbeidskrachten een hoog technisch kwalificatieniveau verlenen ;

- ervoor zorg dragen dat de opgeleide arbeidskrachten in de mijnbouwindustrie blijven ;

- de gespecialiseerde arbeidskrachten aanmoedigen werk te zoeken in bekkens waar hun inzet het meest produktief zal zijn .

32 . De aantrekkingskracht voor een tewerkstelling vloeit voort uit het evenwicht tussen de betaling , arbeidsvoorwaarden , promotiemogelijkheden en zekerheid van de werkgelegenheid . Alhoewel de traditionele kameraadschap , teamgeest en persoonlijke verantwoordelijkheid het werk in de mijnen een zekere aantrekkingskracht verlenen , zijn de arbeidsvoorwaarden toch zo hard dat zij door hogere lonen moeten worden gecompenseerd . De lonen van de mijnarbeiders moeten derhalve tot de hoogste in de industrie worden gerekend ; verlof en overige voordelen zouden een vergelijking met de voorwaarden in de overige bedrijfstakken moeten kunnen doorstaan .

33 . Ondanks voortdurende tegenslagen die de kolenmijnbouw in de Gemeenschap gedurende tal van jaren moest lijden , heeft ze toch een stand van de techniek bereikt die een vergelijking met andere kolenmijnen in de wereld niet behoeft te vrezen . Overeenkomstig worden aan de arbeidskrachten steeds hogere eisen gesteld . De mijnwerker moet behalve zijn eigenlijke vakmanschap op mijnbouwgebied ook de technische begaafdheid voor de bediening en het onderhoud van de machines bezitten . Hierdoor neemt het aantal nieuwe beroepen in de mijnbouw toe , zoals mechanicien , elektricien , elektromechanicien , elektronicus , mechanicien op het gebied van de hydraulica . Deze lijst bewijst het belang en de draagwijdte van de beroepsopleiding die voor verschillende taken van de mijnwerker ondergronds noodzakelijk is . Buitengewoon hoge opleidingsnormen op de mijnbouwscholen bieden een waarborg voor een alom erkende uitstekende opleiding en vormen aldus een gunstige voorwaarde voor de aanwerving van arbeidskrachten .

In dit opzicht herinnert de Commissie eraan dat zij reeds sedert 1970 bereid is de bouw van opleidingscentra in de mijnbouw te ondersteunen met kredieten onder gunstige rentevoorwaarden ( 12 ) .

34 . De aanstelling van mijningenieurs en overig leidinggevend personeel zal vooral door het vooruitzicht op een vaste loopbaan met goede promotiemogelijkheden alsmede door aantrekkelijke salarissen worden vergemakkelijkt . Hun beroepskwalificatie zou in de gehele Gemeenschap moeten worden erkend . Er zou ook bijzonder op moeten worden gelet dat de mijnwerkers opleidingsmogelijkheden worden geboden die hun in staat stellen op te klimmen tot kaderpersoneel .

35 . Ondanks de onbetwistbare vooruitgang die in de sociale zekerheid en de arbeidsvoorwaarden van de mijnwerkers in de loop van de tijd konden worden bereikt , doet zich voor de mijnindustrie steeds weer het probleem voor van de zo kostbare personeelswisseling en het aantal personen dat deze bedrijfstak verlaat . De mogelijkheid voor de mijnbouwindustrie om een vaste personeelsbezetting te behouden houdt ongetwijfeld zeer nauw verband met de beschikbaarheid van overige werkgelegenheid en de aantrekkingskracht die daarvan uitgaat . De mijnondernemingen kunnen zelf het best dit vraagstuk oplossen door de door hen aangeboden arbeidsvoorwaarden , in het bijzonder ondergronds , met het oog op de arbeidsveiligheid en de arbeidshygiëne zo optimaal mogelijk in te richten .

Volgens de Commissie zou tevens grondig moeten worden nagegaan of het doelmatig is andere maatregelen te nemen . Daarbij zouden alle mogelijkheden onder de loupe moeten worden genomen die geschikt zouden kunnen zijn om moeilijkheden bij de aanwerving van mijnwerkers en het abnormaal hoge personeelsverloop met hun nadelige gevolgen voor de produktiviteit en de arbeidskosten te verhelpen . Bovendien moet worden getracht de oorzaken te verminderen van de begrijpelijke terughoudendheid die jongeren aan de dag leggen voor het beroep van mijnwerker . Voor een dergelijk onderzoek is de steun zowel van de regeringen als van de beroepsverenigingen van werkgevers en werknemers nodig .

De Commissie zal haar activiteit op het gebied van de arbeidsveiligheid en arbeidshygiëne verder ontwikkelen en zal de regeringen en beroepsverenigingen hun taak helpen verlichten om de werkgelegenheidspolitiek voor de mijnindustrie nader te bepalen . De kosten van een dergelijke werkgelegenheidspolitiek zouden lager zijn dan de financiële lasten die de ondernemingen en de Lid-Staten dragen ingevolge de voortdurende aanwerving van buitenlandse arbeidskrachten en het veelvuldig voorkomen van beroepsziekten .

36 . Om de mobiliteit van de arbeidskrachten met het oog op vestiging in gebieden met een stijgende kolenproduktie te bevorderen , zal de Commissie voortgaan financiële steun te verlenen voor de bouw van arbeiderswoningen en bijdragen in de kosten om zich opnieuw in te richten . Bovendien zal zij voortgaan om naar gelang van de concrete situatie , artikel 56 van het E.G.K.S.-Verdrag voor wederaanpassing , herplaatsing en omscholing toe te passen .

37 . Deze arbeidskrachtenpolitiek vereist van de zijde van het gehele personeel in de mijnbouw de bereidheid tot medewerking opdat de voorwaarden inzake produktiviteitsstijging worden verbeterd en het vertrouwen van de openbare mening in de toekomst van de mijnbouw op lange termijn kan worden teruggewonnen . In de eerste plaats zou bij de organisatie van de arbeid rekening moeten worden gehouden met de noodzaak van een zo groot mogelijke benutting van de steeds duurder wordende mijnbouwuitrusting . De Commissie zal elk initiatief steunen dat erop is gericht de samenwerking tussen regeringen , werkgevers en werknemers uit te breiden .

De investeringen en hun financiering

38 . Om een stabilisering van de totale produktie van de Gemeenschap te bereiken moeten de relatief goede bekkens ( 13 ) worden georiënteerd op een lichte stijging van de produktie ( + 8 % ) tot 1985 . Daartoe is een heroriëntering van de investeringen noodzakelijk , waarbij er vooral op moet worden gewezen dat de volgende berekeningen uitsluitend betrekking hebben op investeringen in de ondergrondse mijnbouw , die zijn gericht op activering .

In de jaren van de kolencrisis van 1958 tot 1973 zijn zelfs in de relatief betere bekkens nauwelijks investeringen in nieuwe installaties met het oog op capaciteitsuitbreiding gedaan . De verrichte investeringen hadden vooral ten doel de bestaande zetels in stand te houden en de winningsmethodes te rationaliseren . Maar zelfs deze investeringen lagen beneden de normale afschrijvingen , dat wil zeggen dat de kolenmijnen een duidelijk verlies hebben geboekt .

De op activering gerichte investeringen bestemd om de produktiecapaciteit in de relatief betere bekkens in stand te houden , met uitzondering van de voorbereidings - en veredelingsinstallaties , bedroegen in 1972 circa 265 miljoen rekeneenheden ( 14 ) . Dit globale investeringsbedrag is te laag en zal minstens op 320 miljoen rekeneenheden per jaar moeten worden gebracht , dat is een verhoging van 20 % , indien men de afschrijvingen wil herinvesteren en het substantieel verlies wil inperken . In het bijzonder in de Duitse Bondsrepubliek zouden de investeringen bestemd om de produktiecapaziteit in stand te houden aanzienlijk moeten worden verhoogd daar de investeringen hier ver beneden het niveau van de afschrijvingen zijn gedaald .

Het bedrag dat nodig is voor investeringen ter handhaving van de produktiecapaciteit van de relatief betere bekkens zou dus gedurende de periode van 12 jaar van 1974 tot 1985 circa 4 miljard rekeneenheden moeten bedragen .

39 . Naast deze conservatoire investeringen moeten in de toekomst evenwel nog aanvullende investeringen plaatsvinden die zijn bestemd om bestaande winningszetels verder te ontwikkelen en nieuwe op te richten . De in totaal tot 1985 te creëren produktiecapaciteit kan worden geraamd op 75 miljoen ton .

Bij deze berekening wordt ervan uitgegaan dat in de relatief betere bekkens tot 1985 circa 50-55 miljoen ton ( 15 ) aan jaarlijkse capaciteit zal moeten worden gecreëerd , terwijl tal van installaties verouderd of de kolenreserves daarvan uitgeput zijn . Daarbij komt dat in de relatief betere bekkens de produktie met min of meer 8 % moet worden verhoogd ter compensering van produktieverliezen in de relatief ongunstige bekkens .

De specifieke investeringskosten per ton jaarlijkse capaciteit lopen uiteen ; zij bedragen ongeveer 10 tot 20 R.E./t voor uitbreiding van bestaande zetels en ongeveer 35 R.E./t en meer voor nieuwe zetels . Indien men uitgaat van een gemiddelde waarde van 25 R.E./t blijkt dat gedurende de periode van 12 jaar van 1974 tot 1985 een bedrag van minstens 2 miliard rekeneenheden , gerekend in prijzen van 1973 , nodig is .

De globale investeringsuitgaven voor de mijnbouwbedrijven voor het tijdvak 1974-1985 kunnen dus worden geraamd op minstens 6 miljard rekeneenheden , d.i . 500 miljoen rekeneenheden per jaar . Dat betekent dat de investeringen in 1972 ( 265 miljoen rekeneenheden ) in de toekomst zullen moeten worden verdubbeld . Dit geldt uitsluitend voor de mijnbouwbedrijven . Voor de overige installaties ( cokesovens , centrales , enz . ) kan de behoefte aan investeringen nauwelijks worden geraamd .

40 . Ten einde een snel en duurzaam effect op de produktie-ontwikkeling te bereiken is het nodig :

- de investeringen onmiddellijk te verhogen . Gezien de lange tijden voor de bouw en de inrichting van de zetels bergt elke vertraging van het beschikbaar stellen van financiële middelen het gevaar in zich , dat bij de sluiting van uitgeputte of marginale zetels nieuwe capaciteiten niet tijdig ter beschikking staan ;

- prioriteit te verstrekken aan investeringen die zijn bestemd voor uitbreiding van bestaande zetels , zonder evenwel de investeringen voor het openen van nieuwe winningsinstallaties te verwaarlozen . Maatregelen ter uitbreiding van bestaande installaties leiden sneller ( 3 tot 5 jaar ) tot het gewenste produktie-effect dan de oprichting van volledig nieuwe zetels ( bouwtijd 8 tot 10 jaar ) .

De Commissie onderschat niet de grote inspanningen die moeten worden verricht om een bedrag van minstens 6 miljard rekeneenheden op te brengen . Zij meent evenwel dat het investeringsrisico in de mijnbouw beperkt is , gezien het huidige energieprijsniveau en het primaire belang dat de kolenindustrie op het gebied van de continuïteit van de energievoorziening van de Gemeenschap toekomt .

41 . Daar de verhoudingen op de energiemarkt zich gewijzigd hebben en de steenkool van de Gemeenschap een nieuwe rol in de energievoorziening speelt moet de in de laatste jaren gevoerde kolenprijspolitiek worden veranderd . Het schijnt noodzakelijk en mogelijk weer een situatie te scheppen waarin het niveau van de prijstarieven van de kolenondernemingen zou worden bepaald overeenkomstig de beginselen van het E.G.K.S.-Verdrag ; volgens artikel 3 c ) van het Verdrag moeten de organen van de Gemeenschap " waken voor een zo laag mogelijke prijsstelling , mits daaruit geen verhoging voortvloeit van de door dezelfde ondernemingen bij andere transacties berekende prijzen , noch van het prijspeil in een ander tijdvak , terwijl ruimte gelaten moet worden voor de noodzakelijke afschrijvingen en voor een normale beloning van de geïnvesteerde kapitalen " . Bovendien zou de invloed op korte termijn die van conjunctuurschommelingen op de wereldenergiemarkt op de prijzen voor Gemeenschapskolen kan uitgaan , in de toekomst binnen bepaalde grenzen moeten worden gehouden .

De toepassing van de nieuwe prijspolitiek , die zou kunnen leiden tot een vermindering en zelfs een afschaffing van steunverlening door de overheid zal een bepaalde tijd vergen . Deze termijn zou 31 december 1975 niet mogen overschrijden .

Door een stijging van de ontvangsten kunnen de ondernemingen niet alleen de afschrijvingen verdienen - d.w.z . de middelen die noodzakelijk zijn voor de realisering van de conservatoire investeringen - maar eventueel zich ook een deel van de middelen verschaffen die noodzakelijk zijn voor de investeringen in de nieuwe winningszetels . Een deel van de investeringen zou door zelffinanciering kunnen worden opgebracht .

42 . De Commissie zal trachten kredieten vrij te maken om de tenuitvoerlegging van het investeringsprogramma te vergemakkelijken . Zij zal haar beleid voorzetten ten gunste van de kolenmijnbouw door toepassing van artikel 54 van het E.G.K.S.-Verdrag en in het kader van de middelen waarover zij beschikt .

Ten slotte zou met de verbetering van de financiële capaciteit van de ondernemingen de mogelijkheid bestaan dat deze op de nationale en internationale kapitaalmarkten leningen opnemen . In dat geval zouden de Commissie of de Lid-Staten zo nodig garanties kunnen verstrekken .

Ten einde de nieuwe investeringsfase in de kolenmijnbouw te begunstigen of te versnellen zal het in de jaren 1974-1976 noodzakelijk zijn een aanvangssteun te verlenen die door de regeringen van de Lid-Staten in de vorm van kapitaal aux fonds perdus zou kunnen worden verstrekt of in de vorm van rentesubsidies waaraan de Commissie zou kunnen deelnemen .

Onderzoek en ontwikkeling

43 . Op gebied van onderzoek en ontwikkeling moeten op Gemeenschapsniveau gecoordineerde maatregelen op de volgende drie gebieden worden voortgezet of worden ondernomen :

- kolenwinning ,

- kolenveredeling en -gebruik ,

- omzetten van kolen in koolwaterstoffen .

Ten einde de gewenste doelstellingen inzake produktie en produktiviteit te bereiken moeten de O en O-werkzaamheden op het gebied van de kolenwinning , parallel in de verschillende bedrijfssectoren , door beschikbaarstelling van omvangrijke financiële middelen worden versterkt in het bijzonder voor :

- de ontwikkeling van volledig gemechaniseerde of zelfs geautomatiseerde afbouwplaatsen met hoog rendement ;

- de voortdurende verbetering van de arbeidsvoorwaarden , de veiligheid en maatregelen ter bestrijding van het gevaar in de mijnen ( mijngas , klimaat , stof , ergonomie , enz . ) ;

- de volledige mechanisering van de boring van kool - en steengangen ;

- verbetering van de infrastructuur van bestaande zetels en ontwerp van een geschikte infrastructuur voor hoge produktie in nieuw in te richten installaties ( schachten en galerijen ) ;

- betere benutting van de mijninstallaties en verbetering van de bedrijfsveiligheid ;

- de programmering van de controle van de exploitatie door toepassing van moderne beheerstechnieken ( computers ) ;

- automatisering van de voorbereidingsinstallaties .

Technische problemen inzake veiligheid en verbetering van de arbeidsvoorwaarden rijzen in alle sektoren van de mijnexploitatie . Deze problemen zijn immers inherent aan alle technieken en technologiëen . Een project tot onderzoek of ontwikkeling dat hiermee geen rekening houdt is tot mislukken gedoemd .

De O en O-maatregelen op het gebied van kolenveredeling en -gebruik moeten met het oog op een verbetering van het concurrentievermogen worden voortgezet en betrekking hebben op :

- verbetering van de verbranding door ontwikkeling van technieken die verenigbaar zijn met het milieu ( verbranding in gefluïdiseerd bed ) ;

- verhoging van het rendement van conventionele cokesovens en bestrijding van de verontreiniging ( door afvalwater en schadelijke rookgassen ) alsmede een betere valorisatie van subprodukten en met name van de gassen ;

- de ontwikkeling van veredelingsprocédés voor de vervaardiging van nieuwe produkten : vormcokes , speciale brandstoffen , polymeren , actieve kool , enz .

Op grond van nieuwe onderzoekprogramma's met name in de Duitse Bondsrepubliek en Groot-Brittannië zouden de totale uitgaven voor O en O-maatregelen op het gebied van de kolenwinning en -veredeling in de Gemeenschap van 60 miljoen rekeneenheden in 1973 tot 100 miljoen rekeneenheden in de komende jaren stijgen ; daarbij ligt het zwaartepunt op de exploitatie van de mijnen .

De voortdurende stijging van de aardolie - en aardgasprijzen alsmede de onzekerheid met betrekking tot de voorziening hiervan hebben wederom belangstelling gewekt voor de vergassing en vloeibaarmaking van steenkool .

De omzetting van steenkool in koolwaterstoffen met behulp van bekende conventionele procédés is kostbaar en wel onafhankelijk van de prijs van kolen . Daarom worden evenals in de V.S . , in de belangrijkste kolenlanden van de Gemeenschap nationale O en O-programma's met aanzienlijke financiële middelen ( circa 60 miljoen rekeneenheden per jaar voor de komende 4 tot 5 jaar ) uitgevoerd met het doel minder kostbare procédés tot het technisch halfindustrieel stadium te ontwikkelen . Daarbij moet de technische en economische waarde worden bepaald om te zijner tijd ( in de tachtiger jaren ) over een technologie te beschikken , die op industriële schaal kan worden toegepast .

Doel van deze programma's is de ontwikkeling van niet-verontreinigende synthetische brandstoffen en wel , bij vergassing door gecombineerde elektriciteitsproduktieprocédés ( vergassing , gasturbines , stoomturbines ) , vergassing door hydrogenering , vergassing met waterdamp en methanisering , vergassing met behulp van nucleaire warmte ; bij de vloeibaarmaking door : trapsgewijze pyrolyse en fabricage van zware koolwaterstoffen . De tot hiertoe gekende methodes tot vergassing van steenkool ondergronds is in de kolenlagen van de Gemeenschap zo goed als niet uitvoerbaar en zou daarom niet verder in aanmerking moeten worden genomen .

44 . De noodzakelijke maatregelen op het gebied van O en O " kolen " kunnen als volgt worden samengevat :

- de samenwerking die zich in de loop van 15 jaar tussen onderzoekers en technici in de kolenlanden van de Gemeenschap met behulp van de E.G.K.S . heeft ontwikkeld , zowel bij de programmering van het onderzoek door uitvoering van verschillende programma's op middellange termijn als bij de uitvoering door de oprichting van groepen van deskundigen moet worden voortgezet en worden uitgebreid . Daardoor zouden de inspanningen sterker kunnen worden geconcentreerd , dubbel werk worden vermeden en tijd worden gespaard ;

- daartoe zou het enerzijds noodzakelijk zijn de nationale O en O-programma's van de kolenlanden van de Gemeenschap vooraf met de Commissie te bespreken en op Gemeenschapsniveau af te stemmen en anderzijds de informatie - en ervaringsuitwisseling systematisch tot alle in de Gemeenschap uit te voeren O en O-werkzaamheden op kolengebied uit te strekken ;

- de O en O-werkzaamheden ter verbetering van de resultaten van de kolenindustrie en voor de tijdige beschikbaarstelling van industrieel toepasselijke procédés voor de vergassing en vloeibaarmaking van steenkool zijn een dringende noodzaak geworden . Daarom en gezien de omvang van de bovenvermelde middelen ( 160 miljoen rekeneenheden/jaar , waarvan 100 miljoen rekeneenheden voor de kolenwinning en -veredeling en 60 miljoen rekeneenheden voor de vloeibaarmaking en vergassing ) zou de Gemeenschap op veel grotere schaal aan deze O en O-maatregelen financieel moeten deelnemen dan zij tot dusverre in het kader van de E.G.K.S.-begroting doet ( 6 miljoen R.E./jaar ) en wel door aanvullende kredieten uit eigen inkomsten in het kader van de algemene begroting ;

- deze aanvullende steunverlening voor O en O-maatregelen zou voor de jaren 1975 tot 1980 30 tot 40 miljoen rekeneenheden per jaar ( 15-20 miljoen rekeneenheden voor kolenwinning en -verdeling , 15 tot 20 miljoen rekeneenheden voor vergassing en vloeibaarmaking ) bedragen en een middel vormen ter versterking van de samenwerking en daarmede de doelmatigheid van het onderzoek ;

- tevens zou het nuttig zijn een samenwerking met derde landen tot stand te brengen vooral op het gebied van de vergassing en vloeibaarmaking . Hieraan zouden de Commissie en de kolenlanden in de Gemeenschap die hiervoor bijzondere belangstelling hebben kunnen deelnemen .

2 . Ingevoerde kolen

45 . Het schijnt dat de gestegen behoeften aan steenkool in de Gemeenschap ( ongeveer 300 miljoen ton S.K.E . in 1985 ) niet door de kolenindustrie in de Gemeenschap kan worden gedekt . Indien dus de ingevoerde tot de energievoorziening van de Gemeenschap dient te leveren , is het noodzakelijk een gemeenschappelijke invoerpolitiek voor kolen te ontwikkelen met het doel op lange termijn nieuwe voorzieningsbronnen voor cokeskolen en ketelkolen uit derde landen te ontsluiten .

Op grond van de bepalingen van het E.G.K.S.-Verdrag behoort de handelspolitiek voor kolen tot de bevoegdheid van de nationale regeringen . De oriëntering van deze politiek is tot dusverre van land tot land verschillend geweest , naar gelang van de structuur van de energievoorziening . De tenuitvoerlegging van de nieuwe strategie inzake energiepolitiek voor de Gemeenschap maakt het definiëren van een gemeenschappelijke handelspolitiek voor alle energiebronnen noodzakelijk .

In dit kader gevoerd koleninvoerbeleid moet evenwel rekening worden gehouden met de uiteenlopende omstandigheden binnen de Gemeenschap ; zowel met de structurele problemen van de kolenvoorziening op lange termijn als met de conjuncturele moeilijkheden van de afzet van Gemeenschapskolen .

46 . Met betrekking tot het aspect op lange termijn moet in aanmerking worden genomen dat grote industriële kolenverbruikers met hun eindprodukten op de wereldmarkt concurreren . Daarom moeten deze kolenverbruikers van alle landen van de Gemeenschap dezelfde toegangsmogelijkheden tot de wereldmarkt voor kolen hebben , om aanvullende voorzieningsbronnen in de vereiste omvang te kunnen ontsluiten . Anderzijds mogen het doel van de produktiestabilisering en de desbetreffende beschikkingen op lange termijn van de steenkoolindustrie in de Gemeenschap niet in gevaar worden gebracht . De noodzakelijke maatregelen voor ontwikkeling van extra invoer op lange termijn ( b.v . investeringen in de steenkoolmijnbouw van derde landen , contracten op lange termijn ) moeten derhalve tussen de betrokkenen ( verbruikers , producenten , regeringen ) onderling worden vastgesteld , zodat deze zo goed mogelijk in de nieuwe strategie inzake de energiepolitiek kunnen worden ingepast .

Ten einde op deze wijze een veilige en voordelige voorziening van ingevoerde kolen te garanderen is het noodzakelijk :

- de invoer zoveel mogelijk volgens herkomst te spreiden ;

- de deelneming van de ondernemingen van de Gemeenschap aan " joint ventures " in de kolenindustrie van derde landen te begunstigen ; door deelneming van de kolenondernemingen van de Gemeenschap zouden zij hun technische kennis kunnen inbrengen ;

- met de regeringen van de uitvoerende landen na te gaan , hoe aan de voorwaarden voor wederzijds bevredigende uitwisselingsbetrekkingen kan worden voldaan ;

- bij ontwikkeling van haven - en transportinstallaties in de Gemeenschap er op te letten , dat deze op zo groot mogelijke schaal kan profiteren van de voordelige kosten van het transport door grote schepen overzee .

47 . Op korte termijn kunnen zich bijzondere moeilijkheden voordoen doordat bij een te groot aanbod onder invloed van de conjunctuur met een dienovereenkomstige prijsontwikkeling op de wereldmarkt de stabilisering van de afzet van gemeenschapskolen in gevaar wordt gebracht .

De hierboven voorgestelde maatregelen ten behoeve van de afzet en de voorraadvorming van steenkolen zouden echter wel tot een vergaande stabilisering van de produktie in het conjunctuurverloop kunnen leiden . Bovendien zou moeten worden nagegaan of in bepaalde gevallen leveranciers uit derde landen kunnen worden verplicht tot het voeren van een prijsbeleid , dat de prijsfluctuaties in het conjunctuurverloop binnen zo nauw mogelijke grenzen houdt .

Aan al deze beïnvloedingsmogelijkheden zijn evenwel , niet in de laatste plaats in financieel opzicht , bepaalde grenzen gesteld . Het lijkt derhalve aanbevelingswaardig in het kader van een gemeenschappelijke handelspolitiek voor alle energiebronnen ook de koleninvoer aan een gemeenschappelijke controle te onderwerpen , ten einde de ontwikkeling hiervan te allen tijde te kunnen nagaan . Bij dit koleninvoerbeleid zouden ook beschermingsmaatregelen moeten worden getroffen voor het geval dat steenkool in zodanig grotere hoeveelheden en onder dergelijke omstandigheden in de Gemeenschap wordt ingevoerd , dat daardoor de producenten in de Gemeenschap ernstige schade ondervinden of dreigen te ondervinden .

Het bovengenoemde onderling overleg tussen alle betrokkenen zou ook op eventuele beschermingsmaatregelen op korte termijn betrekking moeten hebben . Het zou doelmatig zijn voor de steenkoolinvoer gemeenschappelijk prioriteiten vast te stellen naar gelang van de aard van de aangegane verplichtingen . Daardoor zou moeten worden gegarandeerd dat de vereiste schikkingen voor de verhoging van de steenkoolinvoer op lange termijn uit derde landen niet wordt beïnvloed .

Hoofdstuk III

SAMENVATTING

Voor het kolenbeleid van de Gemeenschap gelden voor het tijdvak van 1975 tot 1985 de volgende punten :

Van de zijde van de vraag

1 . Een zo groot mogelijke benutting van de beschikbare bruin - en steenkoolcentrales en omschakeling van centrales , die voor verschillende brandstoffen geschikt zijn , op kolen voor zover dit technisch en economisch verantwoord is . Afstemming van de nieuwe en vervangende investeringen in de sector van de centrales op het gebruik van vaste brandstoffen , voor zover geen kerncentrales in aanmerking komen . Langdurige stabilisering van de afzet van gemeenschapskolen in centrales door invoering van een passend subsidiesysteem .

2 . Handhaving van de subsidieregeling voor cokeskolen die voor gebruik in de staalindustrie van de Gemeenschap is bestemd .

3 . Compensatie van marktfluctuaties op korte termijn door anti-cyclische voorraadvorming van steenkool en vergemakkelijking hiervan door verlening van overheidssteun voor de opslag . Vorming van verplichte veiligheidsvoorraden waardoor het hoofd kan worden geboden aan plotselinge onderbrekingen in de voorziening .

Van de zijde van het aanbod

4 . Handhaving van een steenkoolproduktie van circa 250 miljoen ton S.K.E . in de Gemeenschap , waarbij rekening wordt gehouden met de geologische , technische en economische gegevens van de verschillende produktiebekkens . Voortdurende bemoeiingen van de steenkoolmijnbouw voor het handhaven of terugwinnen van de concurrentiepositie met concurrerende energiebronnen door produktiviteitsverhoging , rationalisering en kostenverlaging .

5 . Actieve werknemerspolitiek om de mijnbouw door attractieve arbeidsvoorwaarden op alle niveaus een stabiele , produktieve en jonge personeelsbezetting te waarborgen . Het scheppen van nieuw vertrouwen in de zekerheid van het beroep van mijnwerker op lange termijn .

6 . Ogenblikkelijke verhoging van de lopende investeringen ter handhaving van de produktiecapaciteit tot op het niveau van de boekhoudkundige afschrijvingen . Aanvullende investeringen in de daarvoor geschikte bekkens ter uitbreiding van de bestaande of inrichting van nieuwe produktiecapaciteiten .

7 . Versterking van de financiële draagkracht van de steenkolenmijnen door het voeren van een prijzenpolitiek , die de ondernemingen geleidelijk moet toelaten de noodzakelijke afschrijvingen zoveel mogelijk te realiseren en de produktiekosten te dekken . Beschikbaarstelling van andere dan eigen middelen , overeenkomstig artikel 54 van het E.G.K.S.-Verdrag en investeringshulp door de betrokken regeringen .

8 . Versterking van het technisch onderzoek op het gebied van de kolenwinning , voorbereiding en veredeling alsmede omzetting van kolen in koolwaterstoffen . Daarvoor is nodig de beschikbaarstelling van aanvullende onderzoekkredieten via de algemene begroting van de Gemeenschap en intensivering van de samenwerking tussen de betrokken onderzoekinstellingen .

9 . Stapsgewijze ontwikkeling van een gemeenschappelijke invoerpolitiek met het doel alle verbruikers toegang tot de wereldmarkt te waarborgen en met de exporterende landen tot een wederzijds bevredigende ruilhandel te komen , gepaard met een systeem van invoercontrole op Gemeenschapsniveau . Deelneming van ondernemingen van de Gemeenschap ( waaronder de mijnbouw ) aan " joint ventures " in de kolenindustrie van derde landen .

Algemeen

10 . Streven naar herstel van een vertrouwensklimaat en echte bereidheid tot samenwerking tussen alle betrokkenen ( producenten , werknemers , verbruikers , overheidsinstanties ) , opdat de steenkoolmijnbouw haar taak als de momenteel belangrijkste inlandse energiebron kan vervullen .

BESLUIT

11 . Onderhavige mededeling richt zich naar de nieuwe energiepolitieke strategie voor de Gemeenschap , zij geeft de kolenpolitieke aspecten ervan weer en brengt de wil van de Gemeenschap tot uiting haar afhankelijkheid in de energieverzorging van derden te verminderen .

Door het aanvaarden van de in deze mededeling weergegeven principes draagt de Raad bij tot het bereiken van deze algemene doelstelling .

De Commissie zal , met het oog op dit doel , afzonderlijke maatregelen vaststellen tot verwezenlijking van de kolenpolitieke oriënteringen . Deze maatregelen zullen enerzijds bij toepassing van middelen getroffen worden , waarover de Commissie volgens het E.G.K.S.-Verdrag beschikt , en anderzijds op voorstellen steunen , die de Commissie zo snel mogelijk aan de Raad zal overmaken .

( 1 ) Bulletin van de Europese Gemeenschappen , bijlage 11/72 .

( 2 ) Zie document nr . COM(74)550 def . van 29 . 5 . 1974 .

( 3 ) De kolenexport van de Gemeenschap bedroeg in 1973 circa 1 miljoen ton .

( 4 ) Commissie van de Europese Gemeenschappen , serie Energie nr . 2 - Brussel 1969 .

( 5 ) 1974 is als referentiejaar genomen om ook rekening te houden met de laatste mijnsluitingen .

( 6 ) 1 R.E . = 3,22 DM ,

1 R.E . = 49,00 Bfr . ,

1 R.E . = 5,554 FF ,

1 R.E . = 3,52 Fl . ,

1 R.E . = 0,5 Pound .

( 7 ) D.w.z . betrokken op de totale produktie van deze bekkens .

( 8 ) Eigenlijke wereldhandel . De totale internationale handel van steenkolen , met inbegrip van het interregionale handelsverkeer ( intracommunautair , intra-COMECOM alsmede V.S./Canada ) , bedroeg in 1973 ongeveer 173 miljoen ton ; dat komt overeen met ongeveer 8 % van de wereldsteenkoolproduktie .

( 9 ) PB nr . L 3 van 5 . 1 . 1971 , blz . 7 .

( 10 ) PB nr . L 259 van 15 . 9 . 1973 , blz . 36 .

( 11 ) Doc . COM(73)2245 .

( 12 ) PB nr . C 73 van 18 . 6 . 1970 , blz . 20 .

( 13 ) Het gaat om bekkens die in aanmerking komen voor verdere ontwikkeling en zijn gelegen in Groot-Britannië , de Duitse Bondsrepubliek en Frankrijk ( zie punt 14 ) .

( 14 ) Wisselkoersen zie voetnoot sub 14 .

( 15 ) Hiervan komt 40 miljoen ton voor rekening van Groot-Brittannië en 10 à 15 miljoen ton voor rekening van de Duitse Bondsrepubliek .