(40)

Het argument van Shenghua betreffende de verenigbaarheid van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening met het WTO-recht is vergelijkbaar met dat van Ketong en is behandeld in overweging 30. Met betrekking tot de argumenten van Shenghua over het verband tussen staatseigendom en eigendoms- en faillissementswetgeving, enerzijds, en verstoringen van betekenis, anderzijds, herinnerde de Commissie eraan dat volgens artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste en vierde streepje, van de basisverordening de aanwezigheid op de markt in kwestie van ondernemingen die in handen zijn van de staat, waarover deze zeggenschap heeft of waarop deze beleidstoezicht uitoefent, alsook het ontbreken, de discriminerende toepassing of de ontoereikende handhaving van faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving tot de factoren behoren die van belang zijn voor de beoordeling van het bestaan van verstoringen van betekenis. De Commissie merkte in dit verband op dat Shenghua, behalve dat zij dit algemene punt naar voren heeft gebracht, de gedetailleerde analyse van de Commissie in de overwegingen 43, 44 en 46 van de voorlopige verordening en in overweging 38 van de onderhavige verordening niet in twijfel heeft getrokken. De argumenten van Shenghua met betrekking tot de onafhankelijkheid van de onderneming ten opzichte van de overheid zijn specifieker, maar kunnen niet afdoen aan de beoordeling van de Commissie in de overwegingen 47 en 48 van de voorlopige verordening. Ten eerste heeft de Commissie, ook al doet de verwijzing van Shenghua naar politieke partijen in andere landen in dit verband in elk geval niet ter zake, gewezen op de steeds grotere zeggenschap van de CCP over ondernemingen in het algemeen (zie overweging 41 van de voorlopige verordening) en over de calciumsiliciumsector in het bijzonder (zie de overwegingen 47 en 48 van de voorlopige verordening). Ten tweede heeft de Commissie met betrekking tot het feit dat de algemeen directeur van Shenghua tegelijkertijd partijsecretaris is, vastgesteld dat Shenghua niet alleen de analyse van de Commissie van de partijopbouwende activiteiten en de rol van de CCP in de onderneming in overweging 48 van de voorlopige verordening niet betwistte, maar op haar eigen website openlijk haar afhankelijkheid van de “sterke steun van de overheid en alle geledingen van de samenleving” bevestigde evenals haar voornemen om “zich te laten leiden door de geest van de zesde plenaire vergadering van het 18e Centrale Comité van de CCP en de reeks belangrijke toespraken van secretaris-generaal Xi” (6). De Commissie herinnerde in dit verband ook aan overweging 41 van de voorlopige verordening en aan de bijbehorende beoordeling van de invloed van de CCP op de Chinese economie, met name hoofdstuk 2 van het rapport. De verwijzing door Shenghua naar haar statuten is dus misleidend. De minderheidsaandeelhouder die tegelijkertijd de uitvoerend directeur van de onderneming is, is op grond van zijn lidmaatschap van de CCP uitdrukkelijk verplicht de beginselen en de beleidslijnen van de partij uit te voeren (7). Uit de statuten blijkt bijgevolg geenszins de onafhankelijkheid van Shenghua ten opzichte van de staat, maar blijken in feite duidelijke banden tussen de beleidslijnen van de partij/de staat en het zakelijke gedrag van de onderneming. Ten derde is de lezing door Shenghua van de Chinese wet inzake staatsondernemingen duidelijk selectief. Terwijl de onderneming de nadruk legde op de formele scheiding tussen de bestuurlijke rol van de staat en de rol van de staat als aandeelhouder op grond van artikel 6 van de wet inzake staatsondernemingen, heeft zij ervoor gekozen niet naar artikel 1 te verwijzen. Volgens artikel 1 is de algemene doelstelling van de wet onder meer om de leidende rol die de economische sector in handen van de staat in de nationale economie speelt te ondersteunen en om de ontwikkeling van de socialistische markteconomie te bevorderen. Shenghua heeft evenmin verwezen naar artikel 7, op grond waarvan de staat grotere investeringen van overheidskapitaal in sleutelindustrieën en -gebieden die voor de nationale economie van belang zijn, moet aanmoedigen, en ook niet naar artikel 36, waarin is bepaald dat staatsondernemingen bij het doen van investeringen aan het nationale industriebeleid moeten voldoen.