VERORDENING (EU) 2019/1241 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 20 juni 2019

betreffende de instandhouding van visbestanden en de bescherming van mariene ecosystemen door middel van technische maatregelen, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 1967/2006 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en de Verordeningen (EU) nr. 1380/2013, (EU) 2016/1139, (EU) 2018/973, (EU) 2019/472 en (EU) 2019/1022 van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 894/97, (EG) nr. 850/98, (EG) nr. 2549/2000, (EG) nr. 254/2002, (EG) nr. 812/2004 en (EG) nr. 2187/2005 van de Raad

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

Technische maatregelen zijn instrumenten ter ondersteuning van de uitvoering van het GVB. Uit een evaluatie van de huidige regelgevingsstructuur voor technische maatregelen is echter gebleken dat het waarschijnlijk niet zal lukken om de doelstellingen van het GVB te halen en dat een nieuwe benadering nodig is om de doeltreffendheid van de technische maatregelen te vergroten, waarbij aandacht moet worden besteed aan de aanpassing van de beheersstructuur.

Er is behoefte aan een kader voor de regulering van technische maatregelen. Dat kader moet, enerzijds, algemene regels bevatten die gelden in alle Uniewateren, en moet het, anderzijds, mogelijk maken technische maatregelen te nemen waarbij via het regionaliseringsproces dat in bij Verordening (EU) nr. 1380/2013 is ingevoerd, rekening wordt gehouden met de specifieke regionale kenmerken van de visserijen.

Deze verordening moet van toepassing zijn op visserijactiviteiten die in de Uniewateren door vissersvaartuigen van de Unie en derde landen en door onderdanen van de lidstaten — onverminderd de primaire verantwoordelijkheid van de vlaggenstaat — worden verricht, alsook op vissersvaartuigen van de Unie die actief zijn in de Uniewateren van de ultraperifere gebieden als bedoeld in artikel 349, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). In de wateren buiten de Unie, met betrekking tot vissersvaartuigen van de Unie en onderdanen van de lidstaten, moet het eveneens van toepassing zijn op technische maatregelen die zijn vastgesteld voor het gereglementeerde gebied van de Visserijcommissie voor het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) en het overeenkomstgebied van de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee (General Fisheries Commission for the Mediterranean — „GFCM”).

Technische maatregelen moeten met name bijdragen tot de bescherming van scholen jonge of paaiende exemplaren van mariene soorten door de toepassing van selectief vistuig en maatregelen ter vermijding van ongewenste vangsten. Technische maatregelen moeten er ook voor zorgen dat de effecten van vistuig op mariene ecosystemen, en met name op kwetsbare soorten en habitats, tot een minimum worden beperkt in voorkomend geval door middel van stimuleringsmaatregelen. Zij moeten er ook toe bijdragen dat beheersmaatregelen worden genomen waarmee kan worden voldaan aan de verplichtingen uit hoofde van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad (6) , Richtlijn 2008/56/EG en Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) .

Om de doeltreffendheid van de technische maatregelen te evalueren, moeten met betrekking tot de niveaus van ongewenste vangsten, in het bijzonder de vangsten van mariene soorten die kleiner zijn dan de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, het niveau van incidentele bijvangsten van kwetsbare soorten en de omvang van door de visserij verstoorde zeebodemhabitats, streefdoelen worden ontwikkeld. Die streefdoelen moeten sporen met de doelstellingen van het GVB, de milieuwetgeving van de Unie — met name Richtlijn 92/43/EEG en Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (8) — en met internationale beste praktijken.

Bepaalde soorten destructief vistuig of methoden waarbij gebruik wordt gemaakt van explosieven, gif, verdovende stoffen, elektrische stroom, pneumatische hamers of andere klopwerktuigen, gesleepte voorzieningen en grijpers voor het oogsten van rood koraal of andere soorten koraal of aan koraal verwante soorten, en bepaalde harpoengeweren moeten worden verboden. De verkoop, de uitstalling of het te koop aanbieden van mariene soorten die met dergelijk vistuig of dergelijke methoden zijn gevangen, mag niet worden toegestaan indien dat krachtens deze verordening verboden is.

In het licht van het advies van het WTECV moet het ter bescherming van kwetsbare diepzeesoorten verboden blijven met staande netten te vissen in de ICES-sectoren 3a, 6a, 6b, 7b, 7c, 7j en 7k en in de ICES-deelgebieden 8, 9, 10 en 12 ten oosten van 27° WL in wateren met een kaartdiepte van meer dan 200 m, onder voorbehoud van een aantal afwijkingen.

De lidstaten moeten proefprojecten kunnen uitvoeren om onderzoek te doen naar manieren voor het voorkomen, beperken tot een minimum en uitbannen van ongewenste vangsten. Indien uit die projecten of uit wetenschappelijk advies blijkt dat er sprake is van aanzienlijke ongewenste vangsten, moeten de lidstaten ernaar streven technische maatregelen vast te stellen om die ongewenste vangsten te beperken.

Deze verordening moet voorzien in basisnormen voor elk zeebekken. Die basisnormen vloeien voort uit bestaande technische maatregelen, rekening houdend met het advies van het WTECV en de meningen van belanghebbenden. Die normen moeten betrekking hebben op basisnormen voor maaswijdten van gesleept vistuig en staande netten, minimuminstandhoudingsreferentiegrootten, gesloten of beperkte gebieden alsook natuurbeschermingsmaatregelen voor het beperken van vangsten van kwetsbare soorten in bepaalde gebieden en andere bestaande regiospecifieke technische maatregelen.

Bij de ontwikkeling van gezamenlijke aanbevelingen met betrekking tot beperkte gebieden om scholen jonge of paaiende vis te beschermen, moeten de regionale groepen van lidstaten in de gezamenlijke aanbevelingen de doelstellingen, de geografische omvang en de duur van sluitingen, alsmede de vistuigbeperkingen en de controle- en monitoringregelingen vaststellen.

Het invoeren van realtimesluitingen in combinatie met bepalingen voor verplaatsing van de visserij bij wijze van aanvullende maatregelen voor de bescherming van kwetsbare soorten en scholen jonge of paaiende vis, moet worden toegestaan als een optie die via regionalisering kan worden ontwikkeld. De voorwaarden voor de instelling van dergelijke gebieden, met inbegrip van de geografische omvang en de duur van sluitingen, alsook de controle- en monitoringregelingen, moeten in de desbetreffende gezamenlijke aanbeveling worden omschreven.

Op basis van een beoordeling van de effecten van innovatief vistuig, moet het gebruik of de uitbreiding van het gebruik van dergelijk innovatief vistuig als een optie kunnen worden opgenomen in gezamenlijke aanbevelingen van regionale groepen van lidstaten. Het gebruik van innovatief vistuig mag niet worden toegestaan indien uit een wetenschappelijke beoordeling blijkt dat het gebruik ervan aanzienlijke negatieve effecten zou hebben op kwetsbare habitats en niet-doelsoorten.

Bij de ontwikkeling van gezamenlijke aanbevelingen met betrekking tot de bescherming van kwetsbare soorten en habitats, moet het regionale groepen van lidstaten worden toegestaan om aanvullende mitigerende maatregelen te ontwikkelen waarmee de effecten van de visserij op dergelijke soorten en habitats worden beperkt. Wanneer uit wetenschappelijke gegevens blijkt dat de staat van instandhouding van kwetsbare soorten en habitats ernstig bedreigd wordt, moeten de lidstaten aanvullende beperkingen op de bouw en de werking van bepaald vistuig invoeren, of het gebruik van dergelijk vistuig in een bepaald gebied zelfs volledig verbieden. Dergelijke beperkingen zouden met name kunnen worden toegepast op het gebruik van drijfnetten, die in bepaalde gebieden hebben geleid tot aanzienlijke vangsten van kwetsbare soorten.

Om het wetenschappelijk onderzoek of de rechtstreekse uitzetting en overbrenging van mariene organismen niet te belemmeren, mogen de in deze verordening vastgelegde technische maatregelen niet gelden voor activiteiten die voor het uitvoeren van dergelijk onderzoek, uitzetten en overbrenging noodzakelijk zijn. In het bijzonder moeten aan visserijactiviteiten ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek die een dergelijke afwijking van de technische maatregelen krachtens deze verordening vereisen, passende voorwaarden worden gesteld.

De bevoegdheid om overeenkomstig artikel 290 VEU handelingen vast te stellen moet aan de Commissie worden overgedragen om bepaalde maatregelen vast te stellen met betrekking tot recreatievisserij, beperkingen aan gesleept vistuig, kwetsbare soorten en habitats, de lijst van vis en schaaldieren die niet gericht mogen worden bevist, de definitie van gerichte visserij, proefprojecten inzake volledige documentatie van vangsten en teruggooi en technische maatregelen als onderdeel van tijdelijke teruggooiplannen, alsook ten aanzien van minimuminstandhoudingsreferentiegrootten, maaswijdten, gesloten gebieden en andere technische maatregelen in bepaalde zeebekkens, mitigerende maatregelen voor kwetsbare soorten en de lijst van soorten van de belangrijkste indicatorbestanden. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen plaatsvinden in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (9) . Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van de bepalingen van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot: het vaststellen van de specificatie van voorzieningen om slijtage van gesleept vistuig te verminderen en gesleept vistuig te versterken of om het ontsnappen van vangsten langs het voorste deel van gesleept vistuig te beperken; het omschrijven van de specificatie van selectiviteitsvoorzieningen die worden vastgehecht aan bepaald vistuig dat voldoet aan de basisnormen; het omschrijven van de specificaties van elektrische pulskorren; beperkingen op de bouw van vistuig en door de vlaggenlidstaten vast te stellen maatregelen voor controle en monitoring, en het vaststellen van regels inzake de door de vlaggenlidstaten te nemen maatregelen voor controle en monitoring in verband met het gebruik van staand vistuig op een diepte tussen 200 en 600 m, inzake de controle- en monitoringmaatregelen die moeten worden genomen in verband met bepaalde gesloten of beperkte gebieden, en inzake de signaal- en gebruikskenmerken van voorzieningen die worden gebruikt om walvisachtigen weg te houden van staande netten, en de methoden die worden gebruikt om de incidentele vangsten van zeevogels, zeereptielen en schildpadden tot een minimum te beperken. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (10) .

Met het oog op dat verslag kunnen passende selectiviteitsindicatoren, zoals het wetenschappelijke begrip optimaleselectiviteitslengte (Lopt), worden gebruikt als een referentie-instrument voor het monitoren van de vorderingen mettertijd met de verwezenlijking van de GVB-doelstelling inzake het tot een minimum beperken van ongewenste vangsten. In dat verband zijn die indicatoren geen bindende streefdoelen, maar monitoringinstrumenten die beraadslagingen of besluitvorming op regionaal niveau kunnen beïnvloeden. De indicatoren en de waarden die worden gebruikt voor de toepassing ervan moeten worden aangevraagd bij wetenschappelijke instanties die bevoegd zijn voor een aantal belangrijke indicatorbestanden, welke ook rekening houden met gemengde visserij en aanwaspieken. De Commissie kan die indicatoren opnemen in het verslag over de uitvoering van deze verordening. De lijst van belangrijkste indicatorbestanden moet de demersale soorten omvatten die door middel van vangstbeperkingen worden beheerd, en houdt rekening met het relatieve gewicht van aangelande vangsten, teruggooi en het belang van de visserij voor elk zeebekken.

In het verslag van de Commissie moet worden verwezen naar het advies van de ICES over de geboekte vooruitgang of over de effecten van innovatief vistuig. In het verslag moeten conclusies worden geformuleerd over de voordelen voor of negatieve effecten op mariene ecosystemen, kwetsbare habitats en selectiviteit.

De Commissie is bevoegd tot vaststelling en wijziging van technische maatregelen op regionaal niveau uit hoofde van Verordeningen (EU) 2016/1139 (19) , (EU) 2018/973 (20) , (EU) 2019/472 (21) en (EU) 2019/1022 (22) van het Europees Parlement en de Raad, die de meerjarenplannen vaststellen voor de Oostzee, de Noordzee, de westelijke wateren en het westelijke Middellandse Zeegebied. Om de reikwijdte van de respectieve bevoegdheidsdelegaties te verduidelijken en aan te geven dat gedelegeerde handelingen, vastgesteld met inachtneming van de in die verordeningen vastgestelde bevoegdheidsdelegaties, moeten voldoen aan bepaalde voorschriften als vastgesteld in onderhavige verordening, moeten die verordeningen in het belang van de rechtszekerheid worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

3. Onder de in de artikelen 25 en 26 vastgestelde voorwaarden zijn de in deze verordening vastgestelde technische maatregelen niet van toepassing op visserijactiviteiten die uitsluitend worden uitgeoefend ten behoeve van:

2. De artikelen 7, 10, 11 en 12 zijn tevens van toepassing op recreatievisserij. In gevallen waarbij recreatievisserij een significante impact heeft op een bepaalde regio, is de Commissie bevoegd op grond van artikel 15 en overeenkomstig artikel 29 gedelegeerde handelingen tot wijziging van deze verordening vast te stellen door te bepalen dat de relevante bepalingen van artikel 13 of deel A of C van de bijlagen V tot en met X ook van toepassing zijn op recreatievisserij.

1. Deze verordening is van toepassing op de activiteiten die worden uitgeoefend door vissersvaartuigen van de Unie en onderdanen van de lidstaten, onverminderd de primaire verantwoordelijkheid van de vlaggenstaat, in de in artikel 5 bedoelde visserijzones, en door vissersvaartuigen die de vlag voeren van en geregistreerd zijn in derde landen, wanneer zij in de Uniewateren vissen.

voorzien in visserijbeheersmaatregelen waarmee wordt voldaan aan de Richtlijnen 92/43/EEG, 2000/60/EG en 2008/56/EG, met name om de goede milieutoestand overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Richtlijn 2008/56/EG te bereiken, en aan Richtlijn 2009/147/EG.

2. De mate waarin ten aanzien van die streefdoelen vooruitgang is geboekt, wordt geëvalueerd in het kader van de in artikel 31 bedoelde verslagleggingsprocedure.

i) „GFCM-overeenkomstgebied”: de Middellandse Zee, de Zwarte Zee en de daarmee in verbinding staande wateren, zoals gedefinieerd in Verordening (EU) nr. 1343/2011 van het Europees Parlement en de Raad.

h) „gereglementeerde gebied van de NEAFC”: dat deel van het NEAFC-verdragsgebied dat buiten de wateren ligt waarin de verdragsluitende partijen bij de NEAFC jurisdictie over de visserij uitoefenen, zoals omschreven in Verordening (EU) nr. 1236/2010 van het Europees Parlement en de Raad (26) ;

g) „Uniewateren in de Indische Oceaan en het westelijke deel van de Atlantische Oceaan”: de wateren rond Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique, Mayotte, Réunion en Sint-Maarten onder de soevereiniteit of jurisdictie van een lidstaat;

f) „Zwarte Zee”: de wateren in geografisch GFCM-deelgebied 29 van de zoals omschreven in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 1343/2011 van het Europees Parlement en de Raad (25) ;

c) „noordwestelijke wateren”: de Uniewateren in de ICES-deelgebieden 5, 6 en 7;

Artikel 6

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden, naast de in artikel 4 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 vastgestelde definities, de volgende definities:

1. „exploitatiepatroon”: de manier waarop de visserijsterfte is verdeeld over het leeftijds- en grootteprofiel van een bestand;

2. „selectiviteit”: een kwantitatieve aanduiding die wordt weergegeven als de waarschijnlijkheid dat biologische rijkdommen van de zee van een bepaalde grootte en/of soort wordt gevangen;

3. „gerichte visserij”: op een specifieke soort of groep soorten gerichte visserijinspanning die bij gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 27, lid 7, van deze verordening op regionaal niveau nader kan worden bepaald;

4. „goede milieutoestand”: de in artikel 3, lid 5, van Richtlijn 2008/56/EG gedefinieerde milieutoestand van mariene wateren;

5. „staat van instandhouding van een soort”: de som van de invloeden die op de betrokken soort inwerken en die op lange termijn gevolgen kunnen hebben voor de verspreiding en abundantie van de populaties daarvan;

6. „staat van instandhouding van een habitat”: de som van de invloeden die op de betrokken natuurlijke habitat en de daar voorkomende typische soorten inwerken en op lange termijn gevolgen kunnen hebben voor de natuurlijke verspreiding, de structuur en de functies van die habitat of het voortbestaan op lange termijn van de betrokken typische soorten;

7. „kwetsbare habitat”: een habitat waarvan de staat van instandhouding, met inbegrip van de omvang en de toestand (structuur en functie) van zijn biotische en abiotische componenten, onder druk van menselijke activiteiten, met inbegrip van visserijactiviteiten, negatief wordt beïnvloed. Kwetsbare habitats omvatten met name de in bijlage I bij Richtlijn 92/43/EEG opgenomen habitattypen en de habitats van de in bijlage II bij die richtlijn opgenomen soorten, de habitats van de in bijlage I bij Richtlijn 2009/147/EG opgenomen soorten, de habitats die moeten worden beschermd om een goede milieutoestand uit hoofde van Richtlijn 2008/56/EG te bereiken en de kwetsbare mariene ecosystemen als gedefinieerd in artikel 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 734/2008 van de Raad (27);

8. „kwetsbare soort”: een soort waarvan de staat van instandhouding, met inbegrip van haar habitat en verspreiding en de omvang of de toestand van haar populatie, onder druk van menselijke activiteiten, met inbegrip van visserijactiviteiten, negatief wordt beïnvloed. Kwetsbare soorten omvatten met name de in de bijlagen II en IV bij Richtlijn 92/43/EEG opgenomen soorten, de soorten die onder Richtlijn 2009/147/EG vallen, en de soorten die moeten worden beschermd om een goede milieutoestand uit hoofde van Richtlijn 2008/56/EG te bereiken;

9. „kleine pelagische soorten”: soorten zoals makreel, haring, horsmakreel, ansjovis, sardine, blauwe wijting, zilvervis, sprot en evervis;

10. „adviesraden”: groepen van belanghebbenden die overeenkomstig artikel 43 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 zijn opgericht;

11. „trawl”: vistuig dat actief door een of meer vissersvaartuigen wordt gesleept en bestaat uit een net dat aan de achterkant is afgesloten door een zak of een kuil;

12. „gesleept vistuig”: trawls, Deense zegens, dreggen en vergelijkbaar vistuig die actief door het water worden gesleept door een of meer vissersvaartuigen of door een ander mechanisch systeem;

13. „bodemtrawl”: een trawl die is ontworpen en toegerust voor gebruik op of nabij de zeebodem;

14. „bodemspantrawl”: een bodemtrawl die gelijktijdig door twee vaartuigen wordt gesleept, waarbij elke zijde van de trawl door één vaartuig wordt gesleept. De trawl wordt horizontaal opengehouden door de afstand tussen de twee vaartuigen tijdens het slepen;

15. „pelagische trawl”: een trawl die is ontworpen en toegerust voor gebruik in de waterkolom (het pelagiaal);

16. „boomkor”: vistuig met een trawlnet dat horizontaal wordt opengehouden door een boom, vleugel, of een soortgelijke voorziening;

17. „elektrische pulskor”: trawl die gebruik maakt van elektrische stroom om biologische rijkdommen van de zee te vangen;

18. „Deense zegen” of „Schotse zegen”: een gesleept omringend vistuig dat vanaf een vaartuig wordt bediend door middel van twee lange lijnen (vislijnen), met het doel de vis naar de opening van de zegen te leiden. Dit type vistuig bestaat uit een net dat naar ontwerp vergelijkbaar is met een bodemtrawl;

19. „landzegens”: omsluitingsnetten en gesleepte zegens die worden uitgezet vanuit een vaartuig en naar de kust worden getrokken, en die worden bediend vanaf de kust of vanuit een vaartuig dat nabij de kust is aangemeerd of geankerd;

20. „omsluitingsnetten”: netten waarmee vis wordt gevangen door deze van opzij en van onderen te omsluiten. Deze netten zijn al dan niet voorzien van een sluitlijn;

21. „ringzegens” of „ringnetten”: omsluitingsnet waarvan de bodem wordt samengetrokken door een sluitlijn aan de onderkant van het net, die door een reeks ringen langs de onderpees loopt, waardoor het net kan worden samengetrokken en gesloten;

22. „dreg”: vistuig dat hetzij actief door de hoofdmotor van het vaartuig wordt gesleept (door een vaartuig gesleepte dreg), hetzij door een motorlier vanop een geankerd vaartuig wordt bediend (motordreg), voor de vangst van tweekleppigen, buikpotigen of sponsen en dat uit een zaknet of een metalen korf op een vast frame of een stang van variabele afmetingen en vorm met onderaan eventueel een rond, scherp of gekarteld blad bestaat en eventueel met steunblokken en duikplaten is uitgerust. Sommige dreggen zijn uitgerust met hydraulische apparatuur (hydraulische dreggen). Dreggen die in ondiep water, met of zonder vaartuig, met de hand of met handbediende lieren worden getrokken voor de vangst van tweekleppigen, buikpotigen of sponsen (handdreggen), worden voor de toepassing van deze verordening niet als gesleept vistuig beschouwd;

23. „staand net”: elk soort kieuwnet, warrelnet of schakelnet dat aan de bodem is geankerd en dat is bedoeld om er vis in te laten zwemmen die in het net verstrikt of verward raakt;

24. „drijfnet”: een net dat door drijflichamen op het wateroppervlak of op een bepaalde afstand daaronder wordt gehouden en dat vrijelijk meedrijft met de stroom of met het vaartuig waaraan het is bevestigd. Dit net mag uitgerust zijn met voorzieningen om het net te stabiliseren of het drijven ervan te beperken;

25. „kieuwnet”: staand net dat uit een enkel net bestaat en verticaal in het water wordt gehouden door drijvers en zinkers;

26. „warrelnet”: staand net dat bestaat uit een netwerk dat zo aan de touwen is vastgemaakt dat er meer loshangend net is dan bij een kieuwnet;

27. „schakelnet”: staand net dat bestaat uit meerdere lagen met twee grofmazige lagen aan de buitenkant en daartussen een fijnmazig net;

28. „combinatie van kieuw- en schakelnet”: geankerd kieuwnet in combinatie met een schakelnet, dat het onderste gedeelte vormt;

29. „beug”: vistuig bestaande uit een hoofdlijn van variabele lengte waaraan bijlijnen (sneuen) met haken zijn bevestigd op een onderlinge afstand die wordt bepaald door de doelsoort. De hoofdlijn kan horizontaal op of nabij de bodem of verticaal geankerd zijn, of op het zeeoppervlak drijven;

30. „korven en kubben”: voor de vangst van schaaldieren, weekdieren of vissen bestemde, op of boven de zeebodem geplaatste vallen in de vorm van kooien of manden met een of meer openingen of gaten;

31. „handlijn”: een enkele vislijn met daaraan een of meer exemplaren kunstaas of haken met aas bevestigd;

32. „andreaskruis”: een grijper die met een schaarbeweging bijvoorbeeld tweekleppige weekdieren of rood koraal van de zeebodem opvist;

33. „kuil”: het achterste gedeelte van de trawl, hetzij cilindervormig, met dezelfde omtrek over de hele lengte, hetzij trechtervormig. Deze kan uit een of meer wanden (stukken netwerk) bestaan die langs de zijkanten aan elkaar zijn vastgemaakt en kan de tunnel bevatten die bestaat uit een of meer wanden die zich vlak voor de kuil in strikte zin bevinden;

34.

„maaswijdte”

:

i) voor geknoopt netwerk: de langste afstand tussen twee tegenover elkaar liggende knopen in dezelfde maas wanneer die volledig is gestrekt;

ii) voor knooploos netwerk: de binnenafstand tussen de tegenover elkaar liggende verbindingen in dezelfde maas wanneer die volledig is gestrekt langs de langst mogelijke as;

35. „vierkante maas”: vierhoekige maas met twee stellen evenwijdige zijden van dezelfde nominale lengte, waarbij één stel evenwijdig is met de lengteas van het net en het andere er loodrecht op staat;

36. „ruitvormige maas”: maas met vier zijden van dezelfde lengte waarbij de twee diagonalen van de maas loodrecht op elkaar staan en één diagonaal evenwijdig is met de lengteas van het net;

37. „T90”: trawls, Deense zegens of soortgelijk gesleept vistuig met een kuil en tunnel uit geknoopt netwerk met ruitvormige mazen dat 90° is gedraaid, zodat het net in hoofdzaak evenwijdig met de sleeprichting loopt;

38. „Bacoma-ontsnappingspaneel”: een ontsnappingspaneel uit knooploos netwerk met vierkante mazen dat in het bovenpaneel van de kuil is bevestigd en waarvan de onderste rand zich niet meer dan vier mazen van de pooklijn bevindt;

39. „zeeflap”: een stuk netwerk dat langs de volledige omtrek aan de garnalentrawl is vastgemaakt vóór de kuil of de tunnel en dat in de vorm van een trechter uitloopt in een punt die is vastgemaakt aan de bodem van de garnalentrawl. Waar de zeeflap en de kuil elkaar raken, is een ontsnappingsopening gemaakt waardoor soorten of individuele dieren die te groot zijn voor de zeef, kunnen ontsnappen, terwijl de garnalen door de zeef in de kuil kunnen zwemmen;

40. „hoogte”: het totaal van de hoogten van de natte mazen, knopen inbegrepen, in een net, wanneer dit nat is en loodrecht is gestrekt ten opzichte van de drijflijn;

41. „onderwater- of uitzettijd”: de periode vanaf het tijdstip waarop het vistuig voor het eerst in het water wordt gelaten tot het tijdstip waarop het vistuig weer volledig aan boord is gehaald;

42. „monitoringsensoren voor vistuig”: elektronische sensoren die op vistuig worden bevestigd voor de monitoring van de belangrijkste prestatieparameters, zoals de afstand tussen de trawlborden of het vangstvolume;

43. „verzwaarde lijn”: lijn van haken met aas, voorzien van extra gewicht om de zinksnelheid te verhogen en zo de tijd dat de lijn wordt blootgesteld aan zeevogels te verminderen;

44. „akoestisch afschrikmiddel”: een middel om soorten zoals zeezoogdieren uit de buurt te houden van vistuig door akoestische signalen uit te zenden;

45. „vogelverschrikkerlijnen”: lijnen met wimpels die tijdens het vissen met van aas voorziene haken vanaf een hoog punt nabij de achtersteven van vissersvaartuigen worden gesleept om zeevogels van de haken weg te jagen;

46. „rechtstreekse uitzetting”: het loslaten van levende wilde dieren van een specifieke soort in wateren waar deze soort natuurlijk voorkomt, teneinde de natuurlijke productie van het aquatisch milieu te benutten om het aantal voor visserij beschikbare vissen te verhogen en/of de natuurlijke aanwas te verbeteren;

47. „overbrenging”: het proces waarin een soort opzettelijk door de mens wordt overgebracht naar en losgelaten in gebieden met gevestigde populaties van die soort;

48. „selectiviteitsprestatie-indicator”: een referentie-instrument voor het monitoren van de vorderingen mettertijd met de verwezenlijking van de GVB-doelstelling inzake het tot een minimum beperken van ongewenste vangsten;

49. „harpoengeweer”: een pneumatisch of mechanisch aangedreven handwapen dat een speer afschiet met het oog op onderwatervisserij;

50. „optimaleselectiviteitslengte (Lopt)”: de op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke advies vastgestelde gemiddelde lengte bij vangst voor een optimale groei van de individuen in een bestand.