NL Publicatieblad van de Europese Unie L 193/1

VERORDENING (EU) Nr. 702/2014 VAN DE COMMISSIE

van 25 juni 2014

waarbij bepaalde categorieën steun in de landbouw- en de bosbouwsector en in plattelandsgebieden op grond van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met de interne markt verenigbaar worden verklaard

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 108, lid 4,

Gezien Verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad van 7 mei 1998 betreffende de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op bepaalde soorten van horizontale steunmaatregelen (1), en met name artikel 1, lid 1, onder a) en b),

Na bekendmaking van een ontwerp van deze verordening overeenkomstig artikel 6 en artikel 8, lid 2, van Verordening (EG) nr. 994/98,

Na raadpleging van het Adviescomité inzake overheidssteun,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Overheidsfinanciering die aan de criteria van artikel 107, lid 1, van het Verdrag voldoet, vormt staatssteun en moet krachtens artikel 108, lid 3, van het Verdrag bij de Commissie worden aangemeld. De Raad kan evenwel krachtens artikel 109 van het Verdrag categorieën steun vaststellen die van die aanmeldingsverplichting worden vrijgesteld. Overeenkomstig artikel 108, lid 4, van het Verdrag kan de Commissie verordeningen betreffende die categorieën steun vaststellen. Krachtens Verordening (EG) nr. 994/98 is de Commissie bevoegd om, in overeenstemming met artikel 109 van het Verdrag, te verklaren dat bepaalde categorieën steun kunnen worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag. Op grond van die Verordening heeft de Commissie Verordening (EG) nr. 1857/2006 van de Commissie (2) vastgesteld, die van toepassing is tot en met 30 juni 2014.

(2) Op 22 juli 2013 is Verordening (EG) nr. 994/98 gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 733/2013 van de Raad (3) om de Commissie te machtigen de groepsvrijstelling uit te breiden tot nieuwe categorieën steun waarvoor duidelijke verenigbaarheidsvoorwaarden kunnen worden vastgesteld. Die nieuwe categorieën steun in de landbouw- en de bosbouwsector moeten het volgende omvatten: steun voor de instandhouding van erfgoed, steun voor het herstel van door natuurrampen veroorzaakte schade en steun voor de bosbouw, welke categorieën steun onder bepaalde voorwaarden kunnen worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag.

(3) Volgens artikel 42 van het Verdrag zijn de mededingingsregels slechts in zoverre op de productie van en de handel in landbouwproducten van toepassing als door het Europees Parlement en de Raad wordt bepaald. Op grond van artikel 211, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) zijn de staatssteunregels van toepassing op steun voor de productie van en de handel in landbouwproducten, behoudens specifieke afwijkingen. In artikel 211, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 is bepaald dat de staatssteunregels niet van toepassing zijn op betalingen van de lidstaten voor in die verordening vastgestelde maatregelen die geheel of gedeeltelijk door de Unie worden gefinancierd, en voor de maatregelen die zijn opgenomen in de artikelen 213 tot en met 218 van die verordening. Voorts zijn de staatssteunregels niet van toepassing op betalingen van de lidstaten op grond van Verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) of op aanvullende nationale financiering, voor zover die binnen het toepassingsgebied van artikel 42 van het Verdrag vallen. Dergelijke betalingen, die bedoeld zijn om binnen het toepassingsgebied van artikel 42 van het Verdrag in aanvullende nationale financiering te voorzien, moeten aan de criteria van Verordening (EU) nr. 1305/2013 voldoen om door de Commissie te kunnen worden goedgekeurd als onderdeel van het plattelandsontwikkelingsprogramma van een bepaalde lidstaat. Gaat het evenwel om maatregelen die niet onder artikel 42 van het Verdrag vallen, dan zijn de staatssteunregels van toepassing, zowel op het gedeelte dat uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) wordt gecofinancierd als op aanvullende nationale financiering.

(4) Omdat de economische gevolgen van steun niet anders zijn naargelang die steun gedeeltelijk door de Unie dan wel door een lidstaat alleen wordt gefinancierd, moet het beleid van de Commissie inzake staatssteuncontrole samenhang vertonen met de steun die in het kader van het eigen gemeenschappelijk landbouw- en plattelandsontwikkelingsbeleid van de Unie wordt verleend.

(5) Het toepassingsgebied van deze verordening moet dan ook worden afgestemd op dat van Verordening (EU) nr. 1305/2013, met name wat betreft steun voor de bosbouwsector en steun voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (kmo's) die in plattelandsgebieden actief zijn. Deze verordening moet van toepassing zijn op buiten het toepassingsgebied van artikel 42 van het Verdrag en binnen het toepassingsgebied van Verordening (EU) nr. 1305/2013 vallende steunmaatregelen voor de bosbouw en voor kmo's die in plattelandsgebieden actief zijn, maar slechts in zoverre deze maatregelen in de plattelandsontwikkelingsprogramma's zijn opgenomen en uit het Elfpo worden gecofinancierd. Deze verordening mag daarentegen niet van toepassing zijn op steun aan ondernemingen in plattelandsgebieden voor activiteiten die buiten het toepassingsgebied van artikel 42 van het Verdrag vallen, of op steun voor de bosbouwsector wanneer er geen rechtstreekse link naar de plattelandsontwikkelingsprogramma's en geen cofinanciering uit het Elfpo is. Het moet evenwel mogelijk zijn om steun voor acties inzake kennisoverdracht en voorlichting in de bosbouwsector en voor adviesdiensten in de bosbouwsector buiten de volledig door de lidstaten gefinancierde plattelandsontwikkelingsprogramma's te verlenen, mits deze steun voldoet aan de desbetreffende verenigbaarheidsvoorwaarden die in deze verordening zijn vastgesteld.

(6) De lidstaten moeten een vereenvoudigde procedure kunnen toepassen wanneer zij overeenkomstig artikel 81, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 de goedkeuring van staatssteun moeten verkrijgen voor zowel het gecofinancierde deel als de aanvullende financiering van hun nationale plattelandsontwikkelingsprogramma's. In dat opzicht moet dergelijke steun worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag, mits hij voldoet aan de desbetreffende verenigbaarheidsvoorwaarden die in deze verordening zijn vastgesteld.

(7) Met haar mededeling van 8 mei 2012 aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's „De modernisering van het EU-staatssteunbeleid” (6), heeft de Commissie de aanzet gegeven voor een ruimere herziening van de staatssteunregels. De belangrijkste doelstellingen van deze modernisering zijn: i) duurzame, slimme en inclusieve groei tot stand brengen op een concurrerende interne markt en tegelijk bijdragen aan de inspanningen van de lidstaten voor een efficiënter gebruik van de overheidsfinanciën; ii) het voorafgaande onderzoek door de Commissie concentreren op zaken die de grootste impact op de interne markt hebben en tegelijk de samenwerking met de lidstaten versterken op het gebied van de handhaving van de staatssteunregels, en iii) de regels stroomlijnen om, op basis van heldere economische argumenten, een gemeenschappelijke aanpak en duidelijke verplichtingen, sneller en met meer kennis van zaken tot steviger onderbouwde beslissingen te komen.

(8) Deze verordening moet een betere prioritering van de werkzaamheden op het gebied van de handhaving van de staatssteunregels en een verdere vereenvoudiging mogelijk maken en moet leiden tot grotere transparantie, een doeltreffende evaluatie en controle op de naleving van de staatssteunregels op het nationale niveau en het Unieniveau, zonder dat daarbij afbreuk wordt gedaan aan de institutionele bevoegdheden van de Commissie en de lidstaten. Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(9) De Commissie heeft de artikelen 107 en 108 van het Verdrag in tal van gevallen toegepast op kmo's die actief zijn in de productie, de verwerking en de afzet van landbouwproducten, met name in het kader van Verordening (EG) nr. 1857/2006, Verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie (7) en de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector 2007-2013 (8). Op dat gebied heeft zij dan ook heel wat ervaring opgedaan. Dankzij die ervaring heeft de Commissie beter kunnen omschrijven onder welke voorwaarden bepaalde categorieën steun als verenigbaar met de interne markt kunnen worden beschouwd en heeft zij het toepassingsgebied van de groepsvrijstellingen kunnen uitbreiden, maar tegelijk is het vanuit die ervaring duidelijk geworden dat de transparantie en de monitoring moeten worden versterkt en dat het mogelijk moet zijn om grote regelingen naar behoren te evalueren gezien het effect ervan voor de mededinging op de interne markt.

(10) De algemene voorwaarden voor de toepassing van deze verordening moeten worden bepaald op basis van een reeks gemeenschappelijke beginselen die garanderen dat de steun een doelstelling van gemeenschappelijk belang dient, een duidelijk stimulerend effect heeft, passend en evenredig is, in volledige transparantie wordt toegekend, onder een controlemechanisme valt en geregeld wordt geëvalueerd, en de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt, niet zodanig beïnvloedt dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad.

(11) Steun die voldoet aan alle voorwaarden die in deze verordening zijn vastgesteld, zowel in het algemeen als specifiek voor de desbetreffende categorieën steun, moet vrijgesteld worden van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag. Om voor een doeltreffend toezicht te zorgen en het beheer te vereenvoudigen zonder evenwel de monitoring door de Commissie te verzwakken, moet in vrijgestelde steun (zowel steunregelingen als individuele steun) uitdrukkelijk naar deze verordening worden verwezen.

(12) Voor staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag die niet onder deze verordening valt, blijft de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag gelden. Deze verordening laat voor de lidstaten de mogelijkheid onverlet om steun aan te melden waarvan de doelstellingen in overeenstemming zijn met doelstellingen die onder deze verordening vallen.

(13) Gezien de grotere potentiële impact van grote regelingen op de handel en de mededinging moeten steunregelingen waarbij het gemiddelde jaarlijkse budget voor staatssteun groter is dan een op een absolute waarde gebaseerde drempel, in principe aan een staatssteunevaluatie worden onderworpen. De evaluatie moet erop gericht zijn na te gaan of is voldaan aan de veronderstellingen en de voorwaarden die aan de verenigbaarheid van de regeling ten grondslag liggen en of de steunmaatregel in het licht van de algemene en de specifieke doelstellingen ervan doeltreffend is, en moet indicaties geven over de gevolgen van de regeling voor de mededinging en de handel. Met het oog op gelijke behandeling moet de staatssteunevaluatie worden verricht op basis van een door de Commissie goedgekeurd evaluatieontwerp. Hoewel een dergelijk plan normaal gezien moet worden vastgesteld op het ogenblik waarop de regeling wordt opgesteld en op tijd moet worden goedgekeurd opdat de regeling in werking kan treden, is dit wellicht niet in alle gevallen mogelijk. Om deze inwerkingtreding niet te vertragen, zal de onderhavige verordening daarom gedurende maximaal zes maanden op dat soort regelingen van toepassing zijn. De Commissie kan besluiten deze periode te verlengen, na goedkeuring van het evaluatieontwerp. Met het oog daarop moet het evaluatieontwerp bij de Commissie worden aangemeld binnen 20 werkdagen na de inwerkingtreding van de regeling. De Commissie kan voorts in uitzonderlijke gevallen beslissen dat een beoordeling niet noodzakelijk is gezien de specifieke kenmerken van de zaak. De Commissie moet van de lidstaat de nodige informatie ontvangen om de beoordeling van het evaluatieontwerp te kunnen uitvoeren en moet onverwijld om bijkomende informatie vragen zodat de lidstaat de ontbrekende elementen kan aanvullen om de Commissie in staat te stellen een besluit te nemen. Omdat het hier een nieuwe werkwijze betreft, zal de Commissie in een afzonderlijk document nadere aanwijzingen verschaffen over de procedure die van toepassing is tijdens de periode van zes maanden voor goedkeuring van het evaluatieontwerp, alsmede de desbetreffende templates waarin de evaluatieontwerpen moeten worden ingediend. Aanpassingen van te evalueren regelingen, met uitzondering van wijzigingen die geen invloed kunnen hebben op de verenigbaarheid van de steunregeling krachtens deze verordening of die de inhoud van het goedgekeurde evaluatieontwerp niet aanzienlijk kunnen veranderen, dienen te worden beoordeeld met inachtneming van de uitkomst van die evaluatie en dienen van het toepassingsgebied van deze verordening te worden uitgesloten. Aanpassingen zoals louter formele wijzigingen, administratieve wijzigingen of aanpassingen die worden aangebracht in het kader van maatregelen met cofinanciering van de Unie, dienen, in beginsel, niet te worden geacht de inhoud van het goedgekeurde evaluatieontwerp aanzienlijk te veranderen.

(14) Deze verordening mag niet van toepassing zijn op steun die afhangt van het gebruik van binnenlandse producten in plaats van ingevoerde producten of op steun voor met de uitvoer verband houdende activiteiten. Met name mag deze verordening niet gelden voor steun ter financiering van de oprichting en exploitatie van een distributienet in een andere lidstaat of een derde land. Bij steun ter financiering van de kosten van deelneming aan handelsbeurzen of van studies of consultancydiensten die noodzakelijk zijn om een nieuw of een bestaand product op een nieuwe markt in een andere lidstaat of in een derde land uit te brengen, mag het in de regel niet gaan om steun voor met de uitvoer verband houdende activiteiten.

(15) De Commissie moet erop toezien dat goedgekeurde steun de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt, niet zodanig beïnvloedt dat het algemeen belang wordt geschaad. Daarom moet steun aan een begunstigde ten aanzien van wie een bevel tot terugvordering uitstaat ingevolge een eerder besluit van de Commissie waarin steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is verklaard, van het toepassingsgebied van deze verordening worden uitgesloten, met uitzondering van steun voor het herstel van door bepaalde natuurrampen veroorzaakte schade.

(16) Steun aan ondernemingen in moeilijkheden moet van het toepassingsgebied van deze verordening worden uitgesloten, omdat dergelijke steun moet worden getoetst aan de richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (9), of richtsnoeren die deze vervangen, om te vermijden dat die richtsnoeren worden omzeild, behalve, onder bepaalde voorwaarden, als het gaat om steun die wordt verleend om schade te vergoeden die wordt veroorzaakt door natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, dierziekten of plantenplagen, en steun voor het herstel van schade aan bossen door branden, natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden, plagen, ziekten, rampzalige gebeurtenissen en met de klimaatverandering verband houdende gebeurtenissen, als omschreven in deze verordening. Voorts mag, wat betreft steun voor de kosten van de uitroeiing van dierziekten en voor steun voor het afvoeren en vernietigen van gestorven dieren, onder bepaalde omstandigheden, met het oog op de bescherming van de volksgezondheid en gezien de noodsituatie, geen onderscheid worden gemaakt naargelang van de economische situatie van een onderneming. Met het oog op rechtszekerheid moeten duidelijke criteria die geen beoordeling van alle specifieke aspecten van de situatie van een onderneming vergen, worden vastgesteld om te kunnen bepalen of een onderneming voor de toepassing van deze verordening als een onderneming in moeilijkheden wordt beschouwd.

(17) Als staatssteun of de daaraan verbonden voorwaarden, met inbegrip van de wijze van financiering ervan wanneer die een integrerend onderdeel van de steun vormt, leiden tot een daaraan onlosmakelijk verbonden schending van de wetgeving van de Unie, mag de steun niet verenigbaar met de interne markt worden verklaard. Daarom mag deze verordening niet van toepassing zijn op steun die onlosmakelijk met schending van de wetgeving van de Unie verbonden is.

(18) De handhaving van de staatssteunregels is sterk afhankelijk van de medewerking van de lidstaten. Daarom moeten de lidstaten alle nodige maatregelen nemen om de naleving van deze verordening te garanderen, ook bij individuele steunverlening in het kader van regelingen die onder een groepsvrijstelling vallen.

(19) Gezien het hoge risico op ongunstige beïnvloeding van de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt, moet de Commissie grote steunbedragen, ongeacht of die individueel dan wel gecumuleerd worden verleend, beoordelen na aanmelding daarvan. Daarom moeten voor bepaalde categorieën investeringssteun die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, drempels in de vorm van een maximaal steunbedrag worden vastgesteld op een niveau dat rekening houdt met de desbetreffende steuncategorie en met de effecten die die steun wellicht zal hebben op de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt. Voor steun die boven die drempels uitkomt, blijft de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag gelden. De in deze verordening vastgestelde drempels mogen niet worden omzeild door de kunstmatige opsplitsing van steunregelingen of steunprojecten in bijv. verschillende steunregelingen of steunprojecten met soortgelijke kenmerken, doelstellingen of begunstigden. Andere categorieën steun, voor zover de verenigbaarheidsvoorwaarden en de maximale steunintensiteiten of maximale steunbedragen als vastgesteld in deze verordening in acht worden genomen, mogen niet worden beschouwd als een groot risico op ongunstige beïnvloeding van de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt.

(20) Met het oog op transparantie, gelijke behandeling en een doelmatige monitoring mag deze verordening slechts van toepassing zijn op steun waarvan het brutosubsidie-equivalent vooraf precies kan worden berekend zonder dat een risicoanalyse hoeft te worden uitgevoerd („transparante steun”).

(21) In deze verordening moet worden vastgesteld onder welke omstandigheden bepaalde specifieke steuninstrumenten, zoals leningen, garanties, belastingmaatregelen, en met name terugbetaalbare voorschotten, als transparant kunnen worden beschouwd. Steun in de vorm van garanties moet als transparant worden beschouwd als het brutosubsidie-equivalent is berekend op basis van de safe-harbour-premies die voor het desbetreffende soort onderneming zijn vastgesteld. Voor bijvoorbeeld kmo's zijn in de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun in de vorm van garanties (10) niveaus van jaarpremies vermeld waarboven een staatsgarantie geacht wordt geen steun te vormen. De steun moet ook als transparant worden beschouwd als de methode voor de berekening van de steunintensiteit van de staatsgarantie vóór de tenuitvoerlegging van de maatregel is aangemeld bij de Commissie en door haar is goedgekeurd in overeenstemming met de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun in de vorm van garanties. Voor de toepassing van deze verordening mag steun in de vorm van risicofinancieringsmaatregelen en kapitaalinjecties niet als transparante steun worden beschouwd.

(22) Steun die anders binnen de werkingssfeer van deze verordening valt maar niet transparant is, moet altijd bij de Commissie worden aangemeld. De aanmelding van niet-transparante steun moet door de Commissie met name worden getoetst aan de criteria die zijn vastgesteld in de richtsnoeren van de Europese Unie voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector en in plattelandsgebieden 2014-2020 (11) of de andere toepasselijke kaderregelingen, richtsnoeren, mededelingen en bekendmakingen.

(23) Om te waarborgen dat de steun noodzakelijk is en als prikkel fungeert om activiteiten of projecten verder te ontwikkelen, mag deze verordening niet gelden voor activiteiten of projecten waartoe de begunstigde hoe dan ook, zelfs zonder de steun, zelf zou zijn overgaan. Voor activiteiten of projecten die de begunstigde reeds heeft ondernomen, mag geen steun met terugwerkende kracht worden toegekend. Steun mag krachtens deze verordening alleen van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag worden vrijgesteld als pas met de activiteit of de werkzaamheden in het kader van het gesteunde project van start wordt gegaan nadat de begunstigde schriftelijk een steunaanvraag heeft ingediend.

(24) Wat betreft onder deze verordening vallende ad-hocsteun voor een begunstigde die een grote onderneming is, moet de lidstaat er niet alleen op toezien dat is voldaan aan de voor kmo's geldende voorwaarden op het gebied van het stimulerende effect, maar ook dat de begunstigde, in een intern document, de levensvatbaarheid van het gesteunde project of de gesteunde activiteit heeft onderzocht in een scenario mét en een scenario zonder steun. De lidstaat moet zich ervan vergewissen dat in dit interne document wordt bevestigd dat er sprake is van een wezenlijke toename in de reikwijdte van het project of de activiteit, een wezenlijke toename van het totale bedrag dat de begunstigde aan het gesteunde project of de gesteunde activiteit uitgeeft, of een wezenlijke verhoging van de snelheid waarmee het project of de activiteit in kwestie wordt voltooid. Het moet ook mogelijk zijn het stimulerende effect aan te tonen op grond van het feit dat het investeringsproject of de activiteit zonder de steun niet als dusdanig in het betrokken plattelandsgebied zou zijn uitgevoerd.

(25) Voor automatische steunregelingen in de vorm van belastingvoordelen moet nog steeds een specifieke voorwaarde betreffende het stimulerend effect gelden, aangezien de uit dit soort steunregelingen voortvloeiende steun wordt toegekend volgens andere procedures dan de overige categorieën steun. Die specifieke voorwaarde houdt in dat deze steunregelingen moeten zijn vastgesteld voordat van start wordt gegaan met de activiteit of de werkzaamheden in het kader van het gesteunde project/de gesteunde activiteit. Deze voorwaarde mag echter niet gelden in het geval van fiscale vervolgregelingen, op voorwaarde dat de activiteit al onder de voorgaande fiscale regelingen in de vorm van belastingvoordelen viel. Voor het beoordelen van het stimulerende effect van dergelijke steunregelingen is het cruciale moment het tijdstip waarop de belastingmaatregel voor het eerst werd vastgesteld in de oorspronkelijke regeling, die nadien door de vervolgregeling is vervangen.

(26) Met betrekking tot steun voor ruilverkaveling, afzetbevorderingsmaatregelen in de vorm van publicaties die erop gericht zijn landbouwproducten bekender te maken bij het grote publiek, steun om verliezen te vergoeden die zijn ontstaan als gevolg van ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, steun om de kosten te vergoeden van de uitroeiing van dierziekten en plantenplagen en om de verliezen te vergoeden die zijn ontstaan als gevolg van dierziekten en plantenplagen, steun om de kosten te vergoeden van het afvoeren en vernietigen van gestorven dieren, steun voor onderzoek en ontwikkeling, steun voor het herstel van door natuurrampen veroorzaakte schade en steun voor investeringen voor de instandhouding van het cultureel en natuurlijk erfgoed op het landbouwbedrijf, hoeft niet te worden geëist dat die een stimulerend effect heeft of mag worden aangenomen dat dit effect bestaat als de specifieke voorwaarden zijn vervuld die voor deze categorieën steun in deze verordening zijn vastgesteld.

(27) Om te garanderen dat de steun evenredig is en tot het noodzakelijke bedrag beperkt blijft, moeten de maximale steunbedragen, waar mogelijk, worden uitgedrukt als steunintensiteit in verhouding tot een reeks in aanmerking komende kosten. Wanneer de maximale steunintensiteit niet kan worden vastgesteld omdat de in aanmerking komende kosten niet kunnen worden geïdentificeerd of wanneer het de bedoeling is voor kleine bedragen eenvoudigere instrumenten aan te reiken, moeten de maximale steunbedragen in de vorm van nominale bedragen worden vastgesteld om de evenredigheid van de steun te garanderen. De steunintensiteit en de maximale steunbedragen moeten, in het licht van de ervaring van de Commissie, op een zodanig niveau worden vastgesteld dat concurrentieverstoringen in de gesteunde sector optimaal worden beperkt en er tegelijk naar behoren werk wordt gemaakt van de doelstelling die erin bestaat de ontwikkeling van de economische bedrijvigheid van de begunstigden in de landbouwsector, de plattelandsgebieden of de bosbouwsector te vergemakkelijken. Met het oog op de samenhang met de door de Unie gefinancierde maatregelen voor plattelandsontwikkeling moeten de plafonds met de in Verordening (EU) nr. 1305/2013 vastgestelde plafonds worden geharmoniseerd, voor zover dit strookt met de beginselen inzake staatssteun.

(28) Bij de berekening van de steunintensiteit moeten alleen de in aanmerking komende kosten in rekening worden genomen. Bij deze verordening mag geen steun worden vrijgesteld die de desbetreffende steunintensiteit overschrijdt doordat niet in aanmerking komende kosten in rekening worden genomen. Het bepalen van de in aanmerking komende kosten moet worden gestaafd aan de hand van duidelijk, specifiek en actueel bewijsmateriaal. Alle gebruikte cijfers moeten de bedragen vóór aftrek van belastingen of andere heffingen zijn. Van in tranches betaalde steun moet door discontering de waarde ervan op de datum van de toekenning van de steun worden berekend. Ook de in aanmerking komende kosten moeten worden gedisconteerd tot de waarde ervan op de datum van de toekenning van de steun. De rentevoet die voor discontering en voor de berekening van het steunbedrag moet worden gehanteerd indien de steun niet de vorm van een subsidie heeft, dient, respectievelijk, het disconteringspercentage en het referentiepercentage te zijn dat op de datum van de toekenning van de steun van toepassing is, zoals bepaald in de mededeling van de Commissie over de herziening van de methode waarmee de referentie- en disconteringspercentages worden vastgesteld (12). Wordt de steun in een andere vorm dan een subsidie toegekend, dan moet het steunbedrag worden uitgedrukt als brutosubsidie-equivalent. Wanneer steun wordt toegekend in de vorm van belastingvoordelen, moeten de steuntranches worden gedisconteerd aan de hand van de disconteringspercentages die gelden op de diverse data waarop de belastingvoordelen beginnen te spelen. Het gebruik van steun in de vorm van terugbetaalbare voorschotten moet worden bevorderd omdat dit soort risicodelende instrumenten bijdraagt tot het versterken van het stimulerende effect van de steun. Daarom moet worden bepaald dat wanneer steun in de vorm van terug te betalen voorschotten wordt toegekend, de bij deze verordening vastgestelde steunintensiteiten mogen worden verhoogd.

(29) In het geval van belastingvoordelen met betrekking tot in de toekomst verschuldigde belastingen is het mogelijk dat het toepasselijke disconteringspercentage en het precieze bedrag van de steuntranches vooraf niet bekend zijn. In dat geval moeten de lidstaten vooraf een maximum voor de gedisconteerde waarde van de steun bepalen dat strookt met de toepasselijke steunintensiteit. Wanneer vervolgens het bedrag van de steuntranche op een bepaald tijdstip bekend wordt, kan discontering plaatsvinden op basis van het op dat tijdstip toepasselijke disconteringspercentage. De gedisconteerde waarde van elke steuntranche moet in mindering worden gebracht op het totale maximumbedrag („afgetopt bedrag”).

(30) Om te bepalen of de drempels voor individuele aanmelding en de maximale steunintensiteiten of maximale steunbedragen die in deze verordening zijn vastgesteld, worden nageleefd, moet het totale bedrag aan staatssteun voor de gesteunde activiteit of het gesteunde project in aanmerking worden genomen. Voorts moet in deze verordening een nadere omschrijving worden gegeven van de omstandigheden waarin verschillende categorieën steun kunnen worden gecumuleerd. De krachtens deze verordening van de aanmeldingsverplichting vrijgestelde steun mag worden gecumuleerd met andere verenigbare steun die krachtens een andere verordening is vrijgesteld of door de Commissie is goedgekeurd, mits die maatregelen verschillende, identificeerbare in aanmerking komende kosten betreffen. Wanneer verschillende bronnen van steun betrekking hebben op dezelfde — elkaar geheel of gedeeltelijk overlappende — identificeerbare in aanmerking komende kosten, moet cumulering worden toegestaan tot de hoogste steunintensiteit of het hoogste steunbedrag die/dat krachtens deze verordening voor die steun geldt. In deze verordening moeten ook bijzondere regels worden vastgesteld voor cumulering van steun waarvan de in aanmerking komende kosten wél en niet kunnen worden geïdentificeerd en voor cumulering met de-minimissteun. De-minimissteun wordt vaak niet toegekend voor of is vaak niet toe te wijzen aan specifieke, identificeerbare in aanmerking komende kosten. In een dergelijk geval moet het mogelijk zijn om de-minimissteun vrij te cumuleren met staatssteun die krachtens deze verordening is vrijgesteld. Wanneer evenwel de-minimissteun wordt toegekend voor dezelfde identificeerbare in aanmerking komende kosten als waarvoor krachtens deze verordening vrijgestelde steun wordt toegekend, mag cumulatie slechts worden toegestaan tot aan de maximale steunintensiteit die in hoofdstuk III van deze verordening is vastgesteld.

(31) Centraal door de instellingen, agentschappen, gemeenschappelijke ondernemingen of andere instanties van de Unie beheerde Uniefinanciering die niet direct of indirect onder de controle van de lidstaten valt, vormt geen staatssteun. Wanneer dit soort Uniefinanciering wordt gecombineerd met staatssteun, dient alleen met deze laatste rekening te worden gehouden om te bepalen of aanmeldingsdrempels en de maximale steunintensiteiten of de maximale steunbedragen in acht worden genomen, mits het totale bedrag aan overheidsfinanciering dat voor dezelfde in aanmerking komende kosten wordt toegekend, het gunstigste financieringspercentage dat in de toepasselijke regels van het Unierecht is vastgesteld, niet overschrijdt.

(32) Aangezien staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag in beginsel verboden is, is het van belang dat alle partijen kunnen controleren of een bepaalde steun met inachtneming van de toepasselijke regels wordt toegekend. Transparantie van staatssteun is dus van essentieel belang voor de correcte toepassing van de Verdragsregels en leidt tot betere naleving van de regels, sterkere verantwoordingsplicht, peerreview en uiteindelijk tot een doelmatigere besteding van overheidsmiddelen. Om transparantie te verzekeren, moet van lidstaten worden verlangd dat zij uitgebreide staatssteunwebsites creëren, op het regionale of het nationale niveau, waarop voor iedere krachtens deze verordening vrijgestelde steunmaatregel beknopte informatie wordt gepubliceerd. Die verplichting dient een voorwaarde te zijn voor de verenigbaarheid van de individuele steun met de interne markt. Volgens de in Richtlijn 2013/37/EU van het Europees Parlement en de Raad (13) beschreven standaardpraktijk voor de publicatie van informatie moet een standaardformaat worden gebruikt waarmee de informatie kan worden doorzocht, gedownloaded en gemakkelijk op het internet kan worden gepubliceerd. De links naar de staatssteunwebsites van alle lidstaten moeten op de website van de Commissie worden bekendgemaakt. Overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 994/98, gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 733/2013, dient de beknopte informatie over elke steunmaatregel die krachtens deze verordening is vrijgesteld, op de website van de Commissie te worden bekendgemaakt.

(33) Met betrekking tot de bekendmaking van informatie over de toekenning van individuele steun moeten drempels worden vastgesteld waarboven deze publicatie, rekening houdend met de omvang van de steun, als evenredig kan worden beschouwd. Op basis van de evaluatie van de steunregelingen voor investeringen in de primaire landbouwsector die, blijkens de jaarlijkse rapportage 2013, gepaard gingen met de hoogste jaarlijkse uitgaven en die als meer verstorend dan de andere steuncategorieën kunnen worden beschouwd, heeft de Commissie een gemiddeld steunbedrag per begunstigde van 59 596 EUR vastgesteld. Om de administratieve lasten voor de lidstaten te beperken is het dan ook wenselijk om de drempel voor bekendmaking van informatie over de toekenning van individuele steun aan primaire landbouwproducenten vast te stellen op 60 000 EUR. Rekening houdend met het feit dat de verwerking en de afzet van landbouwproducten vergelijkbaar zijn met die van industriële producten, moet de drempel voor de bekendmaking van informatie over de toekenning van individuele steun aan begunstigden in deze subsectoren en in de bosbouwsector, en voor activiteiten die buiten de werkingssfeer van artikel 42 van het Verdrag vallen, worden gelijkgetrokken met die van Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie (14).

(34) Om een doeltreffende monitoring te garanderen, moet overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 994/98 een standaardformaat worden vastgesteld waarin de lidstaten de Commissie beknopte informatie moeten verstrekken telkens als overeenkomstig deze verordening een steunregeling ten uitvoer wordt gelegd of buiten een steunregeling individuele steun wordt toegekend. Bovendien moeten overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie (15) en artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 994/98 regels worden vastgesteld betreffende het verslag dat de lidstaten jaarlijks bij de Commissie moeten indienen over steun die van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag is vrijgesteld overeenkomstig de voorwaarden van deze verordening, waaronder de specifieke voorschriften voor bepaalde categorieën steun.

(35) Gezien de algemene beschikbaarheid van de vereiste technologie moeten de beknopte informatie en het jaarlijkse verslag in elektronische vorm aan de Commissie worden toegezonden via de elektronische systemen van de Commissie.

(36) Voorts moeten overeenkomstig artikel 3, lid 3, van Verordening (EG) nr. 994/98 regels worden vastgesteld betreffende de dossiers die de lidstaten moeten bijhouden over de steun die krachtens deze verordening is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag, waarbij rekening moeten worden gehouden met de verjaringstermijn die is ingesteld bij artikel 15 van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad (16).

(37) Om de doeltreffendheid van de in deze verordening uiteengezette verenigbaarheidsvoorwaarden te versterken, moet de Commissie de mogelijkheid hebben om het voordeel van de groepsvrijstelling voor toekomstige steunmaatregelen in te trekken ingeval die voorwaarden niet worden nageleefd. De Commissie moet de intrekking van het voordeel van de groepsvrijstelling kunnen beperken tot bepaalde soorten steun, bepaalde begunstigden of door bepaalde autoriteiten vastgestelde steunmaatregelen, wanneer de niet-naleving van deze verordening alleen betrekking heeft op een beperkte groep maatregelen of bepaalde autoriteiten. Dit soort gerichte intrekking moet een evenredige oplossing bieden die rechtstreeks verband houdt met de geconstateerde niet-naleving van deze verordening. Wanneer niet aan de in de hoofdstukken I en III uiteengezette verenigbaarheidsvoorwaarden wordt voldaan, valt de toegekende steun niet onder deze verordening en vormt hij bijgevolg onrechtmatige steun, die door de Commissie wordt onderzocht volgens de in Verordening (EG) nr. 659/1999 beschreven toepasselijke procedure. Wanneer niet aan de voorwaarden van hoofdstuk II wordt voldaan, doet de intrekking van het voordeel van de groepsvrijstelling ten aanzien van toekomstige steunmaatregelen geen afbreuk aan het feit dat een groepsvrijstelling gold voor maatregelen uit het verleden die aan deze verordening voldeden.

(38) Gezien artikel 107, lid 3, onder c), van het Verdrag mag steun niet als enig gevolg hebben dat de bedrijfskosten die de begunstigde normaal zou moeten dragen, permanent of periodiek worden verminderd, en moet de steun evenredig zijn met de handicaps die moeten worden overwonnen om de sociaaleconomische voordelen veilig te stellen waarvan wordt aangenomen dat zij in het belang van de Unie zijn. Eenzijdige staatssteun die louter tot doel heeft de financiële situatie van de producenten te verbeteren, maar in geen enkel opzicht bijdraagt tot de ontwikkeling van de sector, en met name steun die alleen op basis van prijs, hoeveelheid, productie-eenheid of eenheid van productiemiddelen wordt toegekend, moet worden beschouwd als steun voor de bedrijfsvoering, die onverenigbaar is met de interne markt. Bovendien zal dergelijke steun, als die in de landbouwsector wordt toegekend, naar alle waarschijnlijkheid de mechanismen van de gemeenschappelijke marktordeningen verstoren. Daarom moet het toepassingsgebied van deze verordening tot bepaalde soorten steun worden beperkt.

(39) Kmo's spelen een cruciale rol bij het scheppen van arbeidsplaatsen, dragen, meer algemeen, bij tot de sociale stabiliteit en drijven de economie aan. Toch kan hun ontwikkeling worden geremd door marktfalen, waardoor kmo's met typische handicaps te kampen hebben. Kmo's hebben het, gezien de risicoaversie van bepaalde financiële markten en de beperkte zekerheden die zij kunnen bieden, vaak moeilijk om kapitaal of leningen te krijgen. Door hun beperkte middelen hebben zij mogelijk ook beperktere toegang tot informatie, met name over nieuwe technologie en potentiële markten. Om de ontwikkeling van de economische activiteiten van kmo's te bevorderen, moeten daarom in deze verordening bepaalde categorieën steun voor kmo's worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag.

(40) Om verschillen die tot concurrentieverstoringen zouden kunnen leiden, weg te nemen, om de coördinatie van de verschillende Unie-initiatieven en nationale initiatieven met betrekking tot kmo's te vergemakkelijken en om de administratieve duidelijkheid en de rechtszekerheid te bevorderen, moet de definitie van kmo die voor de toepassing van deze verordening wordt gehanteerd, gebaseerd zijn op de definities in Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (17).

(41) Om voor samenhang met het plattelandsontwikkelingsbeleid te zorgen en de regels te vereenvoudigen in het licht van de ervaring die de Commissie reeds bij de toepassing van Verordening (EG) nr. 1857/2006 en Verordening (EG) nr. 800/2008 heeft opgedaan, moet vrijstelling van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag worden verleend voor verschillende categorieën steun voor kmo's die actief zijn in de primaire landbouwproductie, de verwerking van landbouwproducten of de afzet van landbouwproducten.

(42) Tot deze categorieën steun moeten met name behoren: investeringssteun zoals die voor investeringen in materiële activa of immateriële activa of voor de verplaatsing van landbouwbedrijfsgebouwen, aanloopsteun en steun voor het aangrijpen van bedrijfskansen zoals steun voor jonge landbouwers en kleine landbouwbedrijven, steun voor producentengroeperingen en steun voor deelname aan kwaliteitsregelingen, steun die de bedrijfsontwikkeling bevordert zoals steun voor acties inzake kennisoverdracht en voorlichting, steun voor adviesdiensten, steun voor afzetbevorderingsmaatregelen, steun voor bedrijfsvervangingsdiensten, steun voor risico- en crisisbeheer zoals steun ter compensatie van verliezen als gevolg van ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, steun voor de kosten van de preventie en uitroeiing van dierziekten en plantenplagen en steun voor verzekeringspremies, evenals steun voor de sector dierlijke productie waarmee gemeenschappelijke overheidsdoelstellingen worden nagestreefd, zoals het behoud van de genetische kwaliteit en de bescherming van de gezondheid van mens en dier. Die steun moet in het bijzonder gericht zijn op de verbetering van het concurrentievermogen en de levensvatbaarheid van de hele landbouwsector.

(43) Voorts moet ook steun voor kmo's die in plattelandsgebieden actief zijn, krachtens deze verordening worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag. In dit verband moeten, met het oog op de samenhang tussen uit het Elfpo gecofinancierde plattelandsontwikkelingsmaatregelen en met aanvullende nationale middelen gefinancierde maatregelen, de in deze verordening vastgestelde regels zoveel mogelijk in overeenstemming zijn met de regels die zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1305/2013 en in de krachtens die verordening vastgestelde gedelegeerde en uitvoeringshandelingen.

(44) Andere categorieën steun, zoals bijvoorbeeld steun voor onderzoek en ontwikkeling in de landbouw- en de bosbouwsector, steun voor het herstel van door natuurrampen veroorzaakte schade in de landbouwsector, steun voor investeringen voor het behoud van het cultureel en natuurlijk erfgoed op landbouwbedrijven en steun voor de bosbouw die zowel aan kmo's als grote ondernemingen wordt verleend, moeten worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag. Wat steun voor de bosbouw betreft moeten, met het oog op de samenhang tussen maatregelen voor plattelandsontwikkeling die uit het Elfpo worden gecofinancierd, maatregelen die met aanvullende nationale middelen worden gefinancierd of maatregelen die uitsluitend met staatssteun worden gefinancierd, de in deze verordening vastgestelde regels zoveel mogelijk in overeenstemming zijn met de regels die zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1305/2013 en in de gedelegeerde en uitvoeringshandelingen.

(45) Steun voor kmo's die actief zijn in de primaire landbouwproductie, de verwerking van landbouwproducten of de afzet van landbouwproducten, steun voor onderzoek en ontwikkeling, steun voor de bosbouwsector of steun voor kmo's in plattelandsgebieden voor activiteiten die buiten het toepassingsgebied van artikel 42 van het Verdrag vallen, kan ook van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag worden vrijgesteld overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie. Wanneer de lidstaten dat passender achten, kunnen zij, bij wijze van alternatief, ervoor kiezen om de steun die onder de bovengenoemde categorieën valt, toe te kennen overeenkomstig de voorwaarden van Verordening (EU) nr. 651/2014. De lidstaat kan er met name voor kiezen om aan kmo's die actief zijn in de primaire landbouwproductie, de volgende soorten steun overeenkomstig de voorwaarden van Verordening (EU) nr. 651/2014 toe te kennen: regionale exploitatiesteun om andere extra kosten dan vervoerskosten in de ultraperifere gebieden te compenseren, consultancysteun voor kmo's, steun voor risicofinanciering, steun voor onderzoek en ontwikkeling, innovatiesteun voor kmo's, milieusteun, opleidingssteun en steun voor kwetsbare werknemers. In deze context moet, om duidelijkheid te scheppen over de verhouding tussen het toepassingsgebied van deze verordening en dat van Verordening (EU) nr. 651/2014, worden opgemerkt dat de doelstellingen, de steuncategorieën en de steunvoorwaarden van beide verordeningen verschillend zijn, ook al kunnen beide op hetzelfde soort begunstigden gericht zijn.

(46) Om de economische en ecologische prestatie en efficiëntie van in de landbouwsector actieve kmo's te verhogen, om te voorzien in de nodige infrastructuur voor de ontwikkeling van de landbouw en om niet-productieve investeringen te ondersteunen die voor de verwezenlijking van milieudoelstellingen noodzakelijk zijn, moet steun worden toegekend voor investeringen in materiële activa of immateriële activa die tot deze doelstellingen bijdragen. Deze investeringen moeten in overeenstemming zijn met de Uniewetgeving en met de nationale milieubeschermingswetgeving van de betrokken lidstaten. Voorts moet worden bepaald dat steun voor investeringen waarvoor krachtens Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad (18) een milieueffectbeoordeling moet worden uitgevoerd, slechts mag worden toegekend op voorwaarde dat die beoordeling is uitgevoerd en de vergunning voor het betrokken investeringsproject is verleend vóór de datum van de toekenning van de individuele steun.

(47) Omdat gerichte investeringssteun in de sector van de primaire landbouwproductie tot concurrentieverstoring kan leiden, mag investeringssteun die krachtens deze verordening van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag wordt vrijgesteld, niet tot een specifiek landbouwproduct worden beperkt. Deze voorwaarde mag de lidstaten er niet van weerhouden bepaalde landbouwproducten van het toepassingsgebied van een bepaalde steunmaatregel uit te sluiten, met name wanneer er geen gewone afzetmogelijkheden kunnen worden gevonden. Bovendien mag steun voor bepaalde soorten investeringen per definitie niet in aanmerking komen voor vrijstelling, krachtens deze verordening, van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag.

(48) Om te zorgen voor een passend evenwicht tussen een optimale beperking van de concurrentieverstoring en de bevordering van een efficiënt energie- en hulpbronnengebruik, moet, in het geval van met de primaire landbouwproductie verband houdende investeringen op landbouwbedrijven, in deze verordening worden bepaald dat slechts steun mag worden verleend voor investeringen in verband met de productie, op het landbouwbedrijf, van biobrandstoffen of energie uit hernieuwbare bronnen, en ook dan slechts voor zover die productie niet groter is dan het gemiddelde jaarlijkse brandstof- of energieverbruik van het landbouwbedrijf. In dat geval mag steun voor biobrandstoffen alleen onder deze verordening vallen voor zover deze wordt toegekend voor duurzame biobrandstoffen in de zin van Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad (19).

(49) Om de aanzet te geven tot de overschakeling op de productie van meer geavanceerde vormen van biobrandstoffen, als vastgesteld in de horizontale staatssteunregels op het gebied van milieu en energie, moet steun voor op voedsel gebaseerde biobrandstoffen van deze verordening worden uitgesloten in het geval van steun voor investeringen in verband met de verwerking van landbouwproducten.

(50) Om de eerste vestiging van jonge landbouwers en de ontwikkeling van kleine landbouwbedrijven die economisch rendabel kunnen zijn, aan te moedigen en te vergemakkelijken, moet aanloopsteun worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag. Om de levensvatbaarheid van de pas opgezette landbouwactiviteiten te garanderen, moet de steun afhankelijk worden gesteld van de indiening van een bedrijfsplan. Aanloopsteun mag slechts voor de eerste fase van het bestaan van de onderneming worden verleend en mag niet de vorm van exploitatiesteun aannemen.

(51) Om de landbouwsector te helpen de problemen aan te pakken die met betrekking tot de afzet van landbouwproducten ook op plaatselijke markten ontstaan door de toegenomen concurrentie en consolidatie van de stroomafwaartse markten, moet de oprichting van producentengroeperingen en -organisaties worden gestimuleerd. Aanloopsteun voor producentengroeperingen en -organisaties moet dan ook worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag. Alleen producentengroeperingen en -organisaties die als kmo's worden aangemerkt, mogen voor de steun in aanmerking komen. Om ervoor te zorgen dat een producentengroepering of een producentenorganisatie een rendabele entiteit wordt, moet, met het oog op de officiële erkenning van deze producentengroepering of -organisatie door de betrokken lidstaat, een bedrijfsplan worden ingediend bij de bevoegde autoriteit. Om te voorkomen dat exploitatiesteun wordt toegekend en om het stimulerende effect van de steun te behouden, moet de looptijd van de steunverlening tot vijf jaar worden beperkt.

(52) Om voor de betrokken landbouwproducten de marktkansen te verhogen en toegevoegde waarde te creëren, moeten kmo's ertoe worden aangezet deel te nemen aan uniale of nationale kwaliteitsregelingen en moet steun voor deelname aan kwaliteitsregelingen daarom worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3 van het Verdrag. Aangezien de kmo's bij hun instap in dergelijke kwaliteitsregelingen en gedurende de eerste jaren van hun deelname aan dergelijke regelingen met extra kosten en verplichtingen worden geconfronteerd die niet volledig door de markt worden gecompenseerd, mag rechtstreekse steun aan de begunstigde slechts worden toegekend voor nieuwe toetredingen en mag de steunverlening niet langer duren dan vijf jaar. Daarnaast moet steun in de vorm van gesubsidieerde diensten worden toegekend voor de kosten van verplichte controlemaatregelen in verband met kwaliteitsregelingen, voor de kosten van marktonderzoek of voor de kosten van het opstellen van erkenningsaanvragen voor kwaliteitsregelingen van de Unie.

(53) Om het concurrentievermogen en de hulpbronnenefficiëntie te vergroten en de milieuprestaties, het duurzame beheer en de algemene prestaties van de kmo's te verbeteren, is het dienstig om steun voor acties inzake kennisoverdracht en voorlichting, bedrijfsadviesdiensten en afzetbevorderingsmaatregelen vrij te stellen van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag.

(54) Goed risico- en crisisbeheer is cruciaal voor een duurzame en concurrerende landbouwsector. De primaire landbouwproductie staat bloot aan specifieke natuur-, klimaat- en gezondheidsrisico's en crisissen. Daarom moeten de steun voor risico- en crisisbeheer en de steun voor de sector dierlijke productie worden beperkt tot kmo's die actief zijn in de primaire landbouwproductie. Staatssteun voor de vergoeding van verliezen als gevolg van ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, voor de bestrijding van dierziekten en plantenplagen en voor de betaling van verzekeringspremies mag enkel worden toegekend om begunstigden te helpen die bijzondere moeilijkheden ondervinden hoewel zij redelijke inspanningen hebben geleverd om die risico's zoveel mogelijk te beperken. Staatssteun mag er niet toe leiden dat de begunstigden onnodige risico's nemen. Kmo's die actief zijn in de primaire landbouwproductie, moeten zelf de gevolgen dragen van onvoorzichtige keuzes op het gebied van productiemethoden of producten.

(55) De Commissie heeft de artikelen 107 en 108 van het Verdrag in tal van gevallen toegepast op steun voor de instandhouding van natuurlijk en cultureel erfgoed, meer bepaald in het kader van de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector 2007-2013 en van Verordening (EG) nr. 1857/2006. In de periode van 2007 tot 2013 was investeringssteun ten behoeve van kmo's voor de instandhouding van traditionele landschappen en gebouwen van de aanmeldingsverplichting vrijgesteld op grond van Verordening (EG) nr. 1857/2006, terwijl investeringssteun ten behoeve van grote ondernemingen voor de instandhouding van traditionele landschappen en gebouwen moest worden aangemeld en door de Commissie moest worden getoetst aan de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector 2007-2013. In die periode heeft de Commissie meer dan 87 gevallen van investeringssteun voor de instandhouding van traditionele landschappen en gebouwen op landbouwbedrijven beoordeeld. Projecten voor de instandhouding van erfgoed, zelfs als die door grote ondernemingen worden uitgevoerd, geven doorgaans geen aanleiding tot grote concurrentieverstoringen. Het is dan ook passend dat de Commissie ten aanzien van steun voor de instandhouding van natuurlijk en cultureel erfgoed gebruikmaakt van de bevoegdheden die haar zijn verleend bij Verordening (EG) nr. 994/98.

(56) Steun voor de instandhouding van cultureel en natuurlijk erfgoed kan slechts op grond van deze verordening van de aanmeldingsverplichting worden vrijgesteld als hij wordt verleend voor investeringen in materiële activa of kapitaalwerken die op de instandhouding van het cultureel of natuurlijk erfgoed zijn gericht. Het cultureel of natuurlijk erfgoed moet op het landbouwbedrijf van de begunstigde gelegen zijn en officieel als dusdanig erkend zijn door de bevoegde openbare autoriteit van de lidstaat. Aangezien de in deze verordening vastgestelde aanmeldingsdrempel voor deze steun 500 000 EUR bedraagt per investeringsproject dat krachtens de richtsnoeren van de Europese Unie voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector en in plattelandsgebieden 2014-2020 als kleinschalige infrastructuur wordt beschouwd, moet de steunintensiteit in het kader van deze verordening worden vastgesteld op 100 % van de in aanmerking komende kosten.

(57) Door natuurrampen veroorzaakte noodsituaties vergen een dringend optreden van de steunverlenende autoriteiten. Daarom is het van belang ervoor te zorgen dat de beoogde steun snel ten uitvoer wordt gelegd. De Commissie heeft de artikelen 107 en 108 van het Verdrag toegepast in een groot aantal besluiten betreffende de vergoeding van schade in de landbouwsector als gevolg van natuurrampen. De communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector 2007-2013 boden reeds de mogelijkheid om steunregelingen ter vergoeding van door natuurrampen veroorzaakte schade goed te keuren. In de periode 2007-2012 heeft de Commissie op grond van de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector 2007-2013 in meer dan 25 gevallen steun goedgekeurd die betrekking had op de vergoeding van schade als gevolg van natuurrampen in de landbouwsector. Uit de ervaring van de Commissie blijkt dat dergelijke maatregelen snel ten uitvoer moeten worden gelegd om doeltreffend te zijn. Daarom moet de aanmeldingsprocedure voor dergelijke steun worden vereenvoudigd. Bovendien leidt deze steun niet tot een aanzienlijke concurrentieverstoring op de interne markt doordat hij van compenserende aard is en er duidelijke criteria bestaan inzake verenigbaarheid met de interne markt. Het is dan ook passend dat de Commissie ook ten aanzien van steun ter vergoeding van schade als gevolg van natuurrampen in de landbouwsector gebruikmaakt van de haar bij Verordening (EG) nr. 994/98 verleende bevoegdheden.

(58) Bijgevolg moet steun voor het herstel van door natuurrampen veroorzaakte schade beschikbaar worden gesteld voor ondernemingen in de hele landbouwsector en worden toegekend aan zowel kmo's als grote ondernemingen. De voorwaarden waaronder steun voor het herstel van door natuurrampen veroorzaakte schade kan worden vrijgesteld, volgen de vaste praktijk en hebben betrekking op de formele erkenning, door de autoriteiten van de lidstaten, van de gebeurtenis als een natuurramp en op het bestaan van een rechtstreeks oorzakelijk verband tussen de natuurramp en de door de begunstigde geleden schade; voorts moeten die voorwaarden garanderen dat overcompensatie wordt voorkomen. Met name moeten de lidstaten overcompensatie voorkomen die voortvloeit uit de combinatie van dergelijke steun met andere vergoedingen die de begunstigde ontvangt, waaronder betalingen in het kader van een verzekeringsregeling.

(59) Steun voor onderzoek en ontwikkeling kan tot een duurzame economische groei bijdragen en het concurrentievermogen versterken. Uitgaande van de ervaring die de Commissie heeft opgedaan bij de toepassing van de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector 2007-2013, de communautaire kaderregeling inzake staatssteun voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie (20) en Verordening (EG) nr. 800/2008 op steun voor onderzoek en ontwikkeling in de landbouw- en de bosbouwsector, moet steun voor onderzoek en ontwikkeling die aan de voorwaarden van deze verordening voldoet, worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag. Omdat het stimuleren van onderzoek en ontwikkeling een belangrijke doelstelling van gemeenschappelijk belang is, moet in deze verordening worden geëist dat het onderzoeksproject van belang is voor alle ondernemingen die in een specifieke landbouw- of bosbouwsector of -subsector actief zijn. De informatie over het onderzoeksproject en de resultaten ervan moeten op het internet openbaar worden gemaakt. Bovendien moeten de onderzoeksresultaten gratis beschikbaar zijn voor de belanghebbende ondernemingen.

(60) Bosbouw maakt integrerend deel uit van de plattelandsontwikkeling. De Commissie heeft de artikelen 107 en 108 van het Verdrag in tal van besluiten toegepast op ondernemingen die actief zijn in de bosbouwsector, meer bepaald in het kader van de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector 2007-2013. In de periode 2007-2012 heeft de Commissie overeenkomstig die richtsnoeren in 140 gevallen steun voor de bosbouwsector goedgekeurd. Gezien de grote ervaring die de Commissie heeft opgedaan bij de toepassing van die richtsnoeren op ondernemingen die actief zijn in de bosbouwsector, moet zij, om de procedures te vereenvoudigen maar tegelijk voor efficiënt toezicht en efficiënte monitoring door de Commissie te zorgen, de haar bij Verordening (EG) nr. 994/98 verleende bevoegdheden ook gebruiken ten aanzien van steun in de bosbouwsector. Blijkens de ervaring van de Commissie leidt steun in de bosbouwsector voor maatregelen die deel uitmaken van de plattelandsontwikkelingsprogramma's en die uit het Elfpo wordt gecofinancierd dan wel in de vorm van aanvullende nationale financiering bij dergelijke gecofinancierde maatregelen wordt toegekend, niet tot significante concurrentieverstoringen op de interne markt. Voorts leidt steun voor kennisoverdracht in de bosbouwsector en voor adviesdiensten in de bosbouwsector niet tot significante concurrentieverstoringen op de interne markt, ook al wordt hij buiten de plattelandsontwikkelingsprogramma's om toegekend. In deze verordening moeten duidelijke voorwaarden voor de verenigbaarheid van dergelijke maatregelen met de interne markt worden vastgesteld. Deze voorwaarden moeten zoveel mogelijk in overeenstemming zijn met de regels die zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1305/2013 en in de krachtens die verordening vastgestelde gedelegeerde en uitvoeringshandelingen.

(61) Tot deze categorieën steun moeten met name behoren: steun voor bebossing en de aanleg van beboste gronden, steun voor boslandbouwsystemen, steun voor de preventie en het herstel van schade aan bossen als gevolg van branden, natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden, plantenplagen of rampzalige gebeurtenissen, investeringssteun om de veerkracht en de milieuwaarde van bosecosystemen te verbeteren, steun voor het opvangen van nadelen die verband houden met Natura 2000-bosgebieden als gedefinieerd in artikel 3 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad (21) en artikel 3 van Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en van de Raad (22), steun voor bosmilieuklimaatdiensten en voor de instandhouding van bossen, steun voor acties inzake kennisoverdracht en voorlichting, steun voor adviesdiensten, steun voor infrastructuurinvesteringen en steun voor investeringen in bosbouwtechnologieën en in de verwerking, mobilisering en afzet van bosbouwproducten. De steun voor de bosbouwsector mag de concurrentie niet verstoren en moet marktneutraal zijn.

(62) Om voor coherentie met Verordening (EU) nr. 1305/2013 te zorgen en de regels te vereenvoudigen voor het verkrijgen van goedkeuring van staatssteun voor het gecofinancierde deel en de aanvullende financiering van de nationale plattelandsontwikkelingsprogramma's, moet de steun voor de bosbouwsector die krachtens deze verordening van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag wordt vrijgesteld, identiek zijn aan de onderliggende plattelandsontwikkelingsmaatregelen en mag de vrijgestelde steun alleen worden toegekend op grond van en overeenkomstig het plattelandsontwikkelingsprogramma van de betrokken lidstaat. De steunintensiteiten en de in aanmerking komende kosten moeten evenwel ook in overeenstemming zijn met de algemene staatssteunbeginselen van de Unie en met de staatsteunregels die van toepassing zijn op de landbouwsector. Daarom mogen kosten zoals bedrijfskapitaal ter ondersteuning van en gekoppeld aan een nieuwe investering niet in aanmerking komen voor steun krachtens deze verordening. In overeenstemming met de door de Commissie goedgekeurde betrokken plattelandsontwikkelingsprogramma's mogen de investeringsacties die in de bosbouwmaatregelen zijn opgenomen, ook betrekking hebben op eenmalige bosbouwbehandelingen die nodig zijn voor de voorbereiding van de investering, voor zover dit op grond van de doelstelling van de toepasselijke bepaling inzake plattelandsontwikkeling mogelijk is. Het moet mogelijk zijn steun voor kennisoverdracht, steun voor adviesdiensten en steun voor ruilverkaveling van bosgrond toe te kennen, ongeacht of deze steun in het nationale plattelandsontwikkelingsprogramma is geïntegreerd.

(63) Economische diversificatie en het creëren van nieuwe economische activiteiten zijn van essentieel belang voor de ontwikkeling en het concurrentievermogen van plattelandsgebieden en met name voor kmo's, die de ruggengraat van de plattelandseconomie in de Unie zijn. Verordening (EU) nr. 1305/2013 voorziet in maatregelen ter ondersteuning van de ontwikkeling van niet-agrarische bedrijven in plattelandsgebieden, die tot doel hebben de werkgelegenheid te bevorderen, kwaliteitsbanen in plattelandsgebieden te creëren, de reeds bestaande banen te behouden, de seizoensgebonden schommelingen in de werkgelegenheid te verminderen, niet-agrarische sectoren buiten de landbouw en de voedingsmiddelenindustrie te ontwikkelen en tegelijkertijd de integratie van ondernemingen en de banden tussen de plaatselijke sectoren te stimuleren.

(64) Om voor coherentie met Verordening (EU) nr. 1305/2013 te zorgen en de regels te vereenvoudigen voor het verkrijgen van goedkeuring van staatssteun voor het gecofinancierde deel en de aanvullende nationale financiering van de plattelandsontwikkelingsprogramma's, moeten krachtens deze verordening verschillende categorieën steun voor kmo's die in plattelandsgebieden actief zijn, worden vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag. Tot deze categorieën steun moeten met name behoren: steun voor investeringen voor de verwerking van landbouwproducten tot niet-landbouwproducten of de katoenproductie, aanloopsteun voor niet-agrarische activiteiten, steun voor adviesdiensten, steun voor acties inzake kennisoverdracht en voorlichting, steun voor de toetreding door landbouwers tot kwaliteitsregelingen voor katoen en levensmiddelen en steun voor afzetbevorderingsmaatregelen voor levensmiddelen. De steun die krachtens deze verordening van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag wordt vrijgesteld, moet identiek zijn aan de onderliggende maatregelen voor plattelandsontwikkeling en de vrijgestelde steun mag alleen worden toegekend op grond van en overeenkomstig het plattelandsontwikkelingsprogramma van de betrokken lidstaat. De steunintensiteiten en de in aanmerking komende kosten moeten evenwel ook in overeenstemming zijn met de algemene staatsteunbeginselen van de Unie en de horizontale staatssteunregels. Daarom mogen kosten zoals bedrijfskapitaal ter ondersteuning van en gekoppeld aan een nieuwe investering niet in aanmerking komen voor steun krachtens deze verordening.

(65) Wat betreft steun voor investeringen voor de verwerking van landbouwproducten tot niet-landbouwproducten, moet worden gespecificeerd dat investeringen in verband met de productie van biobrandstoffen of energie uit hernieuwbare bronnen niet in aanmerking mogen komen voor steun uit hoofde van deze verordening. In beginsel zijn de horizontale regels inzake staatssteun op het gebied van milieu en energie van toepassing op dergelijke investeringen.

(66) In het geval van verschillende categorieën van steun zoals: a) steun voor de financiering van kosten van marktonderzoek en productontwerp en -design en voor het opstellen van aanvragen voor de erkenning van kwaliteitsregelingen, b) steun voor de financiering van kosten van verplichte controlemaatregelen in verband met kwaliteitsregelingen, c) steun voor acties inzake kennisoverdracht en voorlichting, d) steun voor adviesdiensten, e) steun voor bedrijfsvervangingsdiensten, f) steun voor afzetbevorderingsmaatregelen, g) steun ter compensatie van de kosten van de preventie en uitroeiing van dierziekten en plantenplagen en h) steun voor de sector dierlijke productie, moet de steun in natura, via gesubsidieerde diensten, indirect aan de eindbegunstigden van de steun worden toegekend. In dergelijke gevallen moet de steun worden betaald aan de aanbieder van de betrokken dienst of activiteit. Bij de keuze van de aanbieder moet terdege rekening worden gehouden met de geldende regels voor openbare aanbestedingen en de beginselen van transparantie, openheid en non-discriminatie van de selectieprocedure.

(67) Blijkens de ervaring van de Commissie op dit gebied is het in beginsel noodzakelijk om het staatssteunbeleid periodiek opnieuw te bezien. Daarom moet de toepassingsduur van deze verordening worden beperkt. Bijgevolg moeten overgangsbepalingen worden vastgesteld, met inbegrip van regels betreffende een aanpassingsperiode voor de vrijgestelde steunregelingen aan het eind van de looptijd van deze verordening. Die regels moeten de lidstaten de tijd geven om zich aan een eventuele nieuwe regeling aan te passen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

INHOUDSOPGAVE

HOOFDSTUK I GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN 13

HOOFDSTUK II PROCEDURELE VEREISTEN 25

HOOFDSTUK III CATEGORIEËN STEUN 26

Afdeling 1: Steun voor kmo's die actief zijn in de primaire landbouwproductie, de verwerking van landbouwproducten en de afzet van landbouwproducten 26

Afdeling 2: Steun voor investeringen voor de instandhouding van cultureel en natuurlijk erfgoed op landbouwbedrijven 43

Afdeling 3: Steun voor het herstel van schade als gevolg van natuurrampen in de landbouwsector 44

Afdeling 4: Steun voor onderzoek en ontwikkeling in de landbouw- en de bosbouwsector 45

Afdeling 5: Steun voor de bosbouw 46

Afdeling 6: Steun voor kmo's in plattelandsgebieden die uit het Elfpo wordt gecofinancierd of in de vorm van aanvullende nationale financiering bij dergelijke gecofinancierde maatregelen wordt toegekend 59

HOOFDSTUK IV: OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN 65

HOOFDSTUK I

GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN

Artikel 1

Toepassingsgebied

1. Deze verordening is van toepassing op de volgende categorieën steun:

a) steun ten behoeve van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (kmo's): i) die actief zijn in de landbouwsector, met name de primaire landbouwproductie, de verwerking van landbouwproducten en de afzet van landbouwproducten, met uitzondering van de artikelen 14, 15, 16, 18 en 23 en de artikelen 25 tot en met 28, die alleen van toepassing zijn op kmo's die in de primaire landbouwproductie actief zijn; ii) voor activiteiten die buiten het toepassingsgebied van artikel 42 van het Verdrag vallen, voor zover dergelijke steun overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1305/2013 wordt toegekend en hetzij uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) wordt gecofinancierd, hetzij in de vorm van aanvullende nationale financiering bij dergelijke gecofinancierde maatregelen wordt toegekend;

b) steun voor investeringen voor de instandhouding van cultureel en natuurlijk erfgoed op landbouwbedrijven;

c) steun voor het herstel van de schade als gevolg van natuurrampen in de landbouwsector;

d) steun voor onderzoek en ontwikkeling in de landbouw- en de bosbouwsector;

e) steun voor de bosbouw.

2. Indien de lidstaten dat passend vinden, kunnen zij ervoor kiezen om steun als bedoeld in lid 1, onder (a), lid 1, onder (d), en lid 1, onder (e), van dit artikel te verlenen volgens de voorwaarden van en in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 651/2014.

3. Deze verordening is niet van toepassing op steun voor:

a) de bosbouwsector die niet uit het Elfpo wordt gecofinancierd of in de vorm van aanvullende nationale financiering bij dergelijke gecofinancierde maatregelen wordt toegekend, met uitzondering van de artikelen 31, 38, 39 en 43;

b) kmo's, voor activiteiten die buiten het toepassingsgebied van artikel 42 van het Verdrag vallen, als die steun niet uit het Elfpo wordt gecofinancierd of in de vorm van aanvullende nationale financiering bij dergelijke gecofinancierde maatregelen wordt toegekend.

4. Deze verordening is niet van toepassing op:

a) steunregelingen op grond van de artikelen 17, 32 en 33, artikel 34, lid 5, onder (a) tot en met (c), en de artikelen 35, 40, 41 en 44 van deze verordening indien het gemiddelde jaarlijkse budget aan staatssteun meer dan 150 miljoen EUR bedraagt, vanaf zes maanden na de inwerkingtreding ervan. De Commissie kan, nadat zij een beoordeling heeft gemaakt van het door de betrokken lidstaat binnen 20 werkdagen na de inwerkingtreding van de regeling bij de Commissie aangemelde evaluatieontwerp, besluiten dat deze verordening voor een langere periode op deze steunregelingen van toepassing blijft;

b) aanpassingen van de in lid 4, onder (a), van dit artikel bedoelde regelingen, met uitzondering van wijzigingen die geen invloed kunnen hebben op de verenigbaarheid van de steunregeling krachtens deze verordening of die de inhoud van het goedgekeurde evaluatieontwerp niet aanzienlijk kunnen veranderen;

c) steun voor activiteiten die verband houden met de uitvoer naar derde landen of lidstaten, namelijk rechtstreeks aan uitgevoerde hoeveelheden gekoppelde steun, steun voor de oprichting en exploitatie van een distributienet of steun voor andere lopende kosten in verband met exportactiviteiten;

d) steun die afhangt van het gebruik van binnenlandse producten in plaats van ingevoerde producten.

5. Met uitzondering van artikel 30 is deze verordening niet van toepassing op:

a) steunregelingen waarin niet uitdrukkelijk de betaling wordt uitgesloten van individuele steun voor ondernemingen ten aanzien waarvan er een bevel tot terugvordering uitstaat ingevolge een eerder besluit van de Commissie waarin steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is verklaard;

b) ad-hocsteun voor ondernemingen ten aanzien waarvan er een bevel tot terugvordering uitstaat ingevolge een eerder besluit van de Commissie waarin steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is verklaard.

6. Deze verordening is niet van toepassing op steun voor ondernemingen in moeilijkheden, met uitzondering van:

a) steun voor het herstel van door natuurrampen veroorzaakte schade overeenkomstig artikel 30, steun voor de kosten van de uitroeiing van dierziekten overeenkomstig artikel 26, lid 8, en steun voor het afvoeren en vernietigen van gestorven dieren overeenkomstig artikel 27, lid 1, onder (c), (d) en (e);

b) steun voor de volgende gebeurtenissen, op voorwaarde dat de onderneming een onderneming in moeilijkheden is geworden ten gevolge van verliezen of schade als gevolg van de gebeurtenis in kwestie: i) steun ter compensatie van verliezen als gevolg van ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld overeenkomstig artikel 25; ii) steun voor de kosten van de uitroeiing van plantenplagen en voor het herstel van schade als gevolg van dierziekten en plantenplagen overeenkomstig artikel 26, leden 8 en 9; iii) steun voor het herstel van schade aan bossen als gevolg van branden, natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, andere ongunstige weersomstandigheden, plantenplagen, rampzalige gebeurtenissen en aan de klimaatverandering gerelateerde gebeurtenissen in overeenstemming met artikel 34, lid 5, onder (d).

7. Deze verordening is niet van toepassing op steun die, op zich, door de daaraan verbonden voorwaarden of de toegepaste financieringswijze tot een daaraan onlosmakelijk verbonden schending van het Unierecht leidt, met name:

a) steun waarbij aan de steunverlening de verplichting voor de begunstigde verbonden is om zijn hoofdkantoor in de betrokken lidstaat te hebben of om voornamelijk in die lidstaat te zijn gevestigd;

b) steun waarbij aan de steunverlening de verplichting voor de begunstigde is verbonden om binnenlands geproduceerde goederen of binnenlandse diensten te gebruiken;

c) steun die beperkingen stelt aan de mogelijkheden voor de begunstigden om de resultaten van onderzoek, ontwikkeling en innovatie in andere lidstaten te exploiteren.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

(1) „steun” of „steunmaatregel”: elke maatregel die aan alle criteria van artikel 107, lid 1, van het Verdrag voldoet;

(2) „kmo's” of „kleine, middelgrote en micro-ondernemingen”: bedrijven die voldoen aan de criteria van bijlage I;

(3) „landbouwsector”: alle ondernemingen die actief zijn in de primaire landbouwproductie, de verwerking en de afzet van landbouwproducten;

(4) „landbouwproduct”: de in bijlage I bij het Verdrag vermelde producten, met uitzondering van de visserij- en aquacultuurproducten die zijn vermeld in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 1379/2013 van het Europees Parlement en de Raad (23);

(5) „primaire landbouwproductie”: de productie van in bijlage I bij het Verdrag vermelde producten van de bodem en van de veehouderij die geen verdere bewerking hebben ondergaan die de aard van deze producten wijzigt;

(6) „verwerking van landbouwproducten”: elke bewerking van een landbouwproduct die een product oplevert dat nog steeds een landbouwproduct is, met uitzondering van activiteiten op het landbouwbedrijf die nodig zijn om een dierlijk of plantaardig product klaar te maken voor de eerste verkoop;

(7) „afzet van landbouwproducten”: het in voorraad hebben of uitstallen met het oog op het verkopen, te koop aanbieden, leveren of op enige andere wijze verhandelen, met uitzondering van de eerste verkoop door een primaire producent aan wederverkopers of verwerkingsbedrijven en alle activiteiten waarmee een product voor een dergelijke eerste verkoop wordt voorbereid; verkoop door een primaire producent aan eindverbruikers wordt als afzet van landbouwproducten beschouwd indien die verkoop plaatsvindt in speciaal daarvoor bestemde afzonderlijke ruimten;

(8) „landbouwbedrijf”: een eenheid die grond, gebouwen en voorzieningen omvat die voor de primaire landbouwproductie worden gebruikt;

(9) „natuurrampen”: aardbevingen, lawines, grondverschuivingen en overstromingen, tornado's, orkanen, vulkaanuitbarstingen en natuurbranden van natuurlijke oorsprong;

(10) „steunregeling”: elk besluit op grond waarvan aan ondernemingen die in het besluit op algemene en abstracte wijze zijn omschreven, individuele steun kan worden toegekend zonder dat hiervoor nog uitvoeringsmaatregelen vereist zijn, alsmede elk besluit op grond waarvan steun die niet aan een specifiek project is gebonden, voor onbepaalde tijd en voor een onbepaald bedrag aan één of meer ondernemingen kan worden toegekend;

(11) „evaluatieontwerp”: een document dat ten minste de volgende elementen bevat: de doelstellingen van de te evalueren steunregeling; de evaluatievragen; de resultaatindicatoren; de bij het uitvoeren van de evaluatie te hanteren methodiek; de vereisten inzake gegevensverzameling; het voor de evaluatie geplande tijdschema, met onder meer de datum voor het indienen van het eindevaluatierapport; de beschrijving van de onafhankelijke instantie die de evaluatie uitvoert of de criteria die voor de selectie van die instantie zullen worden gebruikt, en de wijze waarop die evaluatie zal worden bekendgemaakt;

(12) „individuele steun”:

a) ad-hocsteun, en

b) steun die op grond van een steunregeling aan individuele begunstigden wordt toegekend;

(13) „ad-hocsteun”: steun die niet op grond van een steunregeling wordt toegekend;

(14) „onderneming in moeilijkheden”: een onderneming ten aanzien waarvan zich ten minste één van de volgende omstandigheden voordoet:

a) in het geval van een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid (niet zijnde een kmo die minder dan drie jaar bestaat): wanneer meer dan de helft van haar geplaatste aandelenkapitaal door de opgebouwde verliezen is verdwenen. Dit is het geval wanneer het in mindering brengen van de opgebouwde verliezen op de reserves (en alle andere elementen die doorgaans worden beschouwd als een onderdeel van het eigen vermogen van de onderneming), een negatief totaalbedrag oplevert dat groter is dan de helft van het geplaatste aandelenkapitaal. Voor de toepassing van deze bepaling worden met „vennootschap met beperkte aansprakelijkheid” met name de rechtsvormen van ondernemingen bedoeld die zijn vermeld in bijlage I bij Richtlijn 2013/34/EU van het Europees Parlement en de Raad (24), en omvat „aandelenkapitaal” ook het eventuele agio;

b) in het geval van een onderneming waarin ten minste een aantal van de vennoten onbeperkt aansprakelijk is voor de schulden van de onderneming (niet zijnde een kmo die minder dan drie jaar bestaat): wanneer meer dan de helft van het eigen vermogen, zoals in de jaarrekening van de vennootschap wordt vermeld, door de opgebouwde verliezen is verdwenen. Voor de toepassing van deze bepaling worden met „een onderneming waarin ten minste een aantal van de vennoten onbeperkt aansprakelijk is voor de schulden van de onderneming” met name de in bijlage II bij Richtlijn 2013/34/EU bedoelde rechtsvormen van ondernemingen bedoeld;

c) wanneer tegen de onderneming een collectieve insolventieprocedure loopt of de onderneming volgens het nationale recht aan de criteria voldoet om, op verzoek van haar schuldeisers, aan een collectieve insolventieprocedure te worden onderworpen;

d) wanneer de onderneming reddingssteun heeft ontvangen en de lening nog niet heeft terugbetaald of de garantie nog niet heeft beëindigd, dan wel herstructureringssteun heeft ontvangen en nog steeds in een herstructureringsplan zit;

e) in het geval van een onderneming die geen kmo is: wanneer de afgelopen twee jaar: i) de verhouding tussen het vreemd vermogen en het eigen vermogen van de onderneming, volgens de boekhouding van de onderneming, meer dan 7,5 bedroeg, en ii) de op basis van de EBITDA bepaalde rentedekkingsgraad van de onderneming lager lag dan 1,0;

(15) „gestorven dieren”: dieren die op een landbouwbedrijf of bedrijfslocatie of tijdens transport zijn gedood door euthanasie met of zonder definitieve diagnose of die daar zijn gestorven, met inbegrip van doodgeboren en ongeboren dieren, maar niet voor menselijke consumptie zijn geslacht;

(16) „ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld”: ongunstige weersomstandigheden zoals vorst, storm, hagel, ijs, hevige of aanhoudende regen of ernstige droogte die leiden tot een verlies van meer dan 30 % van de gemiddelde productie berekend op basis van:

a) de productie in de voorafgaande drie jaren, of

b) de gemiddelde productie van drie van de voorafgaande vijf jaren, de hoogste en de laagste productie niet meegerekend;

(17) „andere ongunstige weersomstandigheden”: ongunstige weersomstandigheden die niet voldoen aan de voorwaarden van artikel 2, punt 16, van deze verordening;

(18) „plantenplaag”: schadelijke organismen als omschreven in artikel 2, lid 1, onder (e), van Richtlijn 2000/29/EG van de Raad (25);

(19) „rampzalige gebeurtenis”: een door menselijke activiteit veroorzaakte onvoorziene gebeurtenis van biotische of abiotische aard die tot belangrijke verstoringen van de bosstructuren leidt, en uiteindelijk belangrijke economische schade aan de bosbouwsector veroorzaakt;

(20) „brutosubsidie-equivalent”: het bedrag van de steun indien die in de vorm van een subsidie aan de begunstigde was toegekend, vóór aftrek van belastingen of andere heffingen;

(21) „materiële activa”: activa bestaande uit gronden, gebouwen en installaties, machines en uitrusting;

(22) „immateriële activa”: fysiek of financieel niet-tastbare activa, zoals octrooien, licenties, knowhow of andere intellectuele-eigendomsrechten;

(23) „boslandbouwsystemen”: systemen voor grondgebruik waarbij de teelt van bomen wordt gecombineerd met landbouw op dezelfde grond;

(24) „terugbetaalbaar voorschot”: een lening voor een project die in één of meer tranches wordt betaald en waarbij de voorwaarden voor terugbetaling afhangen van de uitkomst van het project;

(25) „start van de werkzaamheden in het kader van het project of de activiteit”: afhankelijk van wat als eerste plaatsvindt, hetzij de start van de activiteiten of de bouwwerkzaamheden met betrekking tot de investering, hetzij de eerste juridisch bindende toezegging om uitrusting te bestellen of een beroep op diensten te doen, hetzij een andere toezegging die het project of de activiteit onomkeerbaar maakt; de aankoop van gronden en voorbereidende werkzaamheden zoals het verkrijgen van vergunningen en de uitvoering van haalbaarheidsstudies worden niet als start van de werkzaamheden of activiteiten beschouwd;

(26) „grote ondernemingen”: ondernemingen die niet aan de aan de in bijlage I vastgestelde criteria voldoen;

(27) „fiscale vervolgregeling”: een regeling in de vorm van belastingvoordelen die een gewijzigde versie is van een reeds bestaande regeling in de vorm van belastingvoordelen en die deze vervangt;

(28) „steunintensiteit”: het brutosteunbedrag, uitgedrukt als een percentage van de in aanmerking komende kosten, vóór aftrek van belastingen of andere heffingen;

(29) „datum van de toekenning van de steun”: de datum waarop de wettelijke aanspraak om steun te ontvangen, krachtens de nationale wettelijke regeling aan de begunstigde wordt verleend;

(30) „Unienorm”: verplichte, in de wetgeving van de Unie vastgestelde norm die het niveau aangeeft dat de individuele ondernemingen moeten halen, met name wat milieu, hygiëne en dierenwelzijn betreft; op Unieniveau vastgestelde normen of doelstellingen die bindend zijn voor de lidstaten, maar niet voor individuele ondernemingen, worden evenwel niet als Unienormen beschouwd;

(31) „plattelandsontwikkelingsprogramma”: programma voor plattelandsontwikkeling als bedoeld in artikel 6, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1305/2013;

(32) „niet-productieve investering”: investering die niet leidt tot een aanzienlijke stijging van de waarde of de rentabiliteit van het bedrijf;

(33) „investeringen om aan een Unienorm te voldoen”: investeringen die worden gedaan om na het verstrijken van de in de wetgeving van de Unie vastgestelde overgangsperiode aan een Unienorm te voldoen;

(34) „jonge landbouwer”: persoon die op de datum van indiening van de steunaanvraag niet ouder is dan 40 jaar, over adequate vakbekwaamheid en deskundigheid beschikt en zich voor het eerst op een landbouwbedrijf vestigt als bedrijfshoofd van dat bedrijf;

(35) „ultraperifere gebieden”: de in artikel 349, eerste alinea, van het Verdrag genoemde gebieden;

(36) „kleinere eilanden in de Egeïsche Zee”: de kleinere eilanden als bedoeld in artikel 1, lid 2, van Verordening (EU) nr. 229/2013 van het Europees Parlement en de Raad (26) ;

(37) „minder ontwikkelde regio's”: regio's waarvan het bruto binnenlands product (bbp) per inwoner minder dan 75 % van het gemiddelde bbp van de EU-27 bedraagt;

(38) „EU- 25”: de 25 lidstaten van de Unie die in mei 2005 lidstaat van de Unie waren;

(39) „EU- 27”: de 27 lidstaten van de Unie die in januari 2007 lidstaat van de Unie waren;

(40) „kapitaalwerken”: werkzaamheden die door de landbouwer zelf of door de werknemers van de landbouwer worden uitgevoerd en activa creëren;

(41) „biobrandstoffen op basis van voedingsgewassen”: biobrandstoffen die zijn geproduceerd uit granen en andere zetmeelrijke gewassen, suikers en oliegewassen als omschreven in het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 98/70/EG betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof en tot wijziging van Richtlijn 2009/28/EG ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (27);

(42) „actieve landbouwer”: een actieve landbouwer in de zin van artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad (28);

(43) „producentengroepering en -organisatie”: een groepering of organisatie die is opgericht om:

a) de productie en de output van de producenten die van die groeperingen of organisaties lid zijn, aan te passen aan de markteisen, of

b) goederen gezamenlijk op de markt te brengen, met inbegrip van de voorbereiding voor de verkoop, de centralisatie van de verkoop en de levering aan bulkkopers, of

c) gemeenschappelijke regels vast te stellen voor de verstrekking van informatie over de productie, en vooral over de oogst en de beschikbaarheid van producten, of

d) andere activiteiten die door producentengroeperingen of -organisaties kunnen worden verricht, uit te voeren, zoals de ontwikkeling van bedrijfsvoerings- en marketingvaardigheden en de organisatie en vergemakkelijking van innovatieprocessen;

(44) „vaste kosten die voortvloeien uit de deelname aan kwaliteitsregelingen”: de kosten die worden gemaakt om tot een kwaliteitsregeling waarvoor steun wordt verleend, toe te treden en de jaarlijkse bijdrage voor deelname aan die kwaliteitsregeling, inclusief, in voorkomend geval, de kosten van de controles die nodig zijn om te verifiëren of het productdossier wordt nageleefd;

(45) „advies”: de volledige advisering in het kader van een en hetzelfde contract;

(46) „lid van een landbouwhuishouden”: een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groep natuurlijke of rechtspersonen, ongeacht de rechtspositie van de groep en haar leden volgens het nationale recht, uitgezonderd werknemers in de landbouw;

(47) „kosten van TSE- en BSE-tests (TSE = overdraagbare spongiforme encefalopathie; BSE = boviene spongiforme encefalopathie)”: alle kosten, met inbegrip van die van testkits en van het nemen, vervoeren, testen, opslaan en vernietigen van monsters, die noodzakelijk zijn voor bemonstering en laboratoriumonderzoek overeenkomstig hoofdstuk C van bijlage X bij Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad (29);

(48) „stamboek”: elk boek, register, kaartsysteem of elke informatiedrager:

a) bijgehouden door een organisatie of vereniging van veefokkers die officieel is erkend in de lidstaat waarin deze organisatie of vereniging van fokkers is opgericht, en

b) waarin raszuivere dieren van een bepaald ras met vermelding van hun voorgeslacht worden ingeschreven of geregistreerd;

(49) „beschermd dier”: elk dier dat bij wetgeving van de Unie of nationale wetgeving beschermd is;

(50) „organisatie voor onderzoek en kennisverspreiding”: een entiteit (zoals universiteiten of onderzoeksinstellingen, agentschappen voor technologieoverdracht, innovatie-intermediairs, entiteiten voor fysieke of virtuele onderzoeksgerichte samenwerking), ongeacht haar rechtsvorm (publiek- of privaatrechtelijke organisatie) of financieringswijze, die zich in hoofdzaak bezighoudt met het onafhankelijk verrichten van fundamenteel onderzoek, industrieel onderzoek of experimentele ontwikkeling, of met het breed verspreiden van de resultaten van die activiteiten door middel van onderwijs, publicaties of kennisoverdracht. Wanneer dit soort entiteit ook economische activiteiten uitoefent, moet met betrekking tot de financiering van, de kosten van en de inkomsten uit die economische activiteiten een gescheiden boekhouding worden gevoerd. Ondernemingen die invloed op dit soort entiteit kunnen uitoefenen in hun hoedanigheid van bijvoorbeeld aandeelhouders of leden, mogen geen preferente toegang tot de onderzoekscapaciteit van deze entiteit of tot de door haar verkregen onderzoeksresultaten genieten;

(51) „arm's length”: de voorwaarden van de transactie tussen de contractpartijen wijken niet af van die welke zouden worden overeengekomen tussen onafhankelijke ondernemingen en behelzen geen enkele vorm van heimelijke verstandhouding. Iedere transactie die voortvloeit uit een open, transparante en onvoorwaardelijke procedure wordt geacht te voldoen aan het arm's length-beginsel;

(52) „snelgroeiende bomen”: bos met korte omlooptijd waarvoor de minimumperiode voordat de bomen mogen worden geveld, minstens 8 jaar bedraagt en de maximumperiode voordat de bomen mogen worden geveld, ten hoogste 20 jaar bedraagt;

(53) „bomen voor hakhout met korte omlooptijd”: door de lidstaten te bepalen boomsoorten van GN-code 06 02 9041, bestaande uit meerjarige houtgewassen waarvan de wortelstokken of stronken na de oogst in de grond blijven en die in het daaropvolgende seizoen nieuwe scheuten vormen en waarvan de maximale omlooptijd door de lidstaten wordt vastgesteld;

(54) „transactiekosten”: extra kosten die verband houden met het nakomen van een verbintenis, maar niet rechtstreeks kunnen worden toegeschreven aan de uitvoering van die verbintenis, noch vervat zijn in de kosten of gederfde inkomsten die rechtstreeks worden gecompenseerd en die op basis van standaardkosten berekend kunnen worden;

(55) „andere grondbeheerder”: een onderneming die grond beheert, maar geen onderneming is die actief is in de landbouwsector;

(56) „verwerking van landbouwproducten tot niet-landbouwproducten”: elke bewerking van een landbouwproduct die een product oplevert dat niet wordt vermeld in bijlage I bij het Verdrag;

(57) „a-gebieden”: gebieden die voor de periode van 1 juli 2014 tot en met 31 december 2020 op een goedgekeurde regionalesteunkaart zijn aangewezen met het oog op de toepassing van artikel 107, lid 3, onder (a), van het Verdrag;

(58) „c-gebieden”: gebieden die voor de periode van 1 juli 2014 tot en met 31 december 2020 op een goedgekeurde regionalesteunkaart zijn aangewezen met het oog op de toepassing van artikel 107, lid 3, onder (c), van het Verdrag;

(59) „dunbevolkte gebieden”: gebieden die door de Commissie als dusdanig zijn erkend in de individuele besluiten betreffende regionalesteunkaarten voor de periode van 1 juli 2014 tot en met 31 december 2020;

(60) „NUTS 3-regio”: een regio die is afgebakend op niveau 3 van de gemeenschappelijke nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1059/2003 van het Europees Parlement en de Raad (30);

(61) „niet vooraf vastliggende c-gebieden”: gebieden die een lidstaat naar eigen inzicht als c-gebied aanwijst, op voorwaarde dat de lidstaat aantoont dat die gebieden voldoen aan bepaalde sociaaleconomische criteria en dat zij voor de periode van 1 juli 2014 tot en met 31 december 2020 op een goedgekeurde regionalesteunkaart zijn aangewezen met het oog op de toepassing van artikel 107, lid 3, onder (c), van het Verdrag;

(62) „voormalige a-gebieden”: gebieden die voor de periode van 1 januari 2011 tot en met 30 juni 2014 op een goedgekeurde regionalesteunkaart als a-gebied zijn aangewezen;

(63) „levensmiddelen”: levensmiddelen die geen landbouwproducten zijn en die zijn vermeld in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (31).

Artikel 3

Vrijstellingsvoorwaarden

Steunregelingen, in het kader van steunregelingen toegekende individuele steun en ad-hocsteun zijn verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 2 of lid 3, van het Verdrag en zijn vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag mits die steun voldoet aan alle in hoofdstuk I van deze verordening vastgestelde voorwaarden en aan de in hoofdstuk III van deze verordening vastgestelde voorwaarden voor de betrokken steuncategorie.

Artikel 4

Aanmeldingsdrempels

1. Deze verordening geldt niet voor individuele steun waarvan het brutosubsidie-equivalent de volgende drempels overschrijdt:

a) steun voor met de primaire landbouwproductie verband houdende investeringen in materiële activa of immateriële activa op landbouwbedrijven, als bedoeld in artikel 14: 500 000 EUR per onderneming per investeringsproject;

b) steun voor investeringen in verband met de verplaatsing van een landbouwbedrijfsgebouw die resulteert in modernisering van de voorzieningen of verhoging van de productiecapaciteit, als bedoeld in artikel 16, lid 4: 500 000 EUR per onderneming per investeringsproject;

c) steun voor investeringen in verband met de verwerking van landbouwproducten en de afzet van landbouwproducten, als bedoeld in artikel 17: 7,5 miljoen EUR per onderneming per investeringsproject;

d) steun voor investeringen voor de instandhouding van cultureel en natuurlijk erfgoed op landbouwbedrijven, als bedoeld in artikel 29: 500 000 EUR per onderneming per investeringsproject;

e) steun voor onderzoek en ontwikkeling in de landbouw- en de bosbouwsector, als bedoeld in artikel 31: 7,5 miljoen EUR per project;

f) steun voor bebossing en de aanleg van beboste gronden, als bedoeld in artikel 32: 7,5 miljoen EUR per aanlegproject;

g) steun voor boslandbouwsystemen, als bedoeld in artikel 33: 7,5 miljoen EUR per project voor de aanleg van boslandbouwsystemen;

h) steun voor investeringen ter verbetering van de veerkracht en de milieuwaarde van bosecosystemen, als bedoeld in artikel 35: 7,5 miljoen EUR per investeringsproject;

i) steun voor infrastructuurinvesteringen voor de ontwikkeling, modernisering of aanpassing van de bosbouwsector, als bedoeld in artikel 40: 7,5 miljoen EUR per investeringsproject;

j) steun voor investeringen in bosbouwtechnologieën en in de verwerking, mobilisering en afzet van bosbouwproducten, als bedoeld in artikel 41: 7,5 miljoen EUR per investeringsproject;

k) steun voor investeringen voor de verwerking van landbouwproducten tot niet-landbouwproducten of de katoenproductie, als bedoeld in artikel 44: 7,5 miljoen EUR per investeringsproject.

2. De in lid 1 bedoelde drempels mogen niet door kunstmatige opsplitsing van de steunregelingen of steunprojecten worden omzeild.

Artikel 5

Transparantie van steun

1. Deze verordening is alleen van toepassing op steun waarvan het brutosubsidie-equivalent vooraf precies kan worden berekend zonder dat een risicoanalyse behoeft te worden uitgevoerd („transparante steun”).

2. De volgende categorieën steun worden als transparante steun beschouwd:

a) steun in de vorm van subsidies en rentesubsidies;

b) steun in de vorm van leningen indien voor het berekenen van het brutosubsidie-equivalent het op het tijdstip van de steunverlening geldende referentiepercentage is gebruikt;

c) steun in de vorm van garanties: i) wanneer het brutosubsidie-equivalent is berekend op basis van de safe-harbour-premies die in een mededeling van de Commissie zijn vastgesteld, of ii) wanneer, voorafgaand aan de tenuitvoerlegging van de maatregel, de methode voor het berekenen van het brutosubsidie-equivalent van de garantie door de Commissie is aanvaard op grond van de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun in de vorm van garanties, of een mededeling die deze vervangt, na aanmelding van die methode bij de Commissie op grond van een op staatssteungebied door de Commissie vastgestelde verordening die op dat moment van toepassing is, en de goedgekeurde methode uitdrukkelijk is toegespitst op het soort garanties en het soort onderliggende transacties die in het kader van de toepassing van deze verordening in het geding zijn;

d) steun in de vorm van belastingvoordelen wanneer de maatregel voorziet in een maximum dat garandeert dat de toepasselijke drempel niet wordt overschreden;

e) steun in de vorm van terugbetaalbare voorschotten als het totale nominale bedrag van het terugbetaalbare voorschot niet groter is dan de krachtens deze verordening toepasselijke drempels of als, vóór de tenuitvoerlegging van de maatregel, de methode voor het berekenen van het brutosubsidie-equivalent van het terugbetaalbare voorschot na aanmelding bij de Commissie is aanvaard.

3. Voor de toepassing van deze verordening worden de volgende categorieën steun niet als transparant beschouwd:

a) steun in de vorm van kapitaalinjecties;

b) steun in de vorm van risicofinancieringsmaatregelen.

Artikel 6

Stimulerend effect

1. Deze verordening is slechts van toepassing op steun die een stimulerend effect heeft.

2. Steun wordt geacht een stimulerend effect te hebben als de begunstigde ervan, voordat de werkzaamheden in het kader van het project of de activiteit zijn gestart, bij de betrokken lidstaat een schriftelijke steunaanvraag heeft ingediend. De steunaanvraag bevat ten minste de volgende gegevens:

a) de naam en de grootte van de onderneming;

b) een beschrijving van het project of de activiteit, met inbegrip van de start- en einddatum;

c) de plaats van het project of de activiteit;

d) een lijst van de in aanmerking komende kosten;

e) soort overheidsfinanciering (subsidie, lening, garantie, terugbetaalbaar voorschot of een andere vorm) en bedrag daarvan die nodig zijn voor het project of de activiteit.

3. Ad-hocsteun voor grote ondernemingen wordt geacht een stimulerend effect te hebben als de lidstaat er niet alleen op heeft toegezien dat aan de in lid 2 vastgestelde voorwaarde is voldaan, maar zich er ook, voordat hij de betrokken ad-hocsteun heeft toegekend, van heeft vergewist dat uit door de begunstigde opgestelde documentatie blijkt dat de steun zal leiden tot één of meer van het onderstaande:

a) een wezenlijke toename van de reikwijdte van het project of de activiteit als gevolg van de steun;

b) een wezenlijke toename, als gevolg van de steun, van het totale bedrag dat de begunstigde aan het project of de activiteit besteedt;

c) een wezenlijke toename van de snelheid waarmee het betrokken project of de betrokken activiteit wordt voltooid;

d) in het geval van ad-hocinvesteringssteun, dat, zonder de steun, het project niet als dusdanig in het betrokken plattelandsgebied zou zijn uitgevoerd of het voor de begunstigde in het betrokken plattelandsgebied onvoldoende winstgevend zou zijn geweest.

4. In afwijking van de leden 2 en 3 worden maatregelen in de vorm van belastingvoordelen geacht een stimulerend effect te hebben als de volgende voorwaarden zijn vervuld:

a) de maatregel vestigt overeenkomstig objectieve criteria een aanspraak op steun zonder dat de lidstaat nog een beoordelingsbevoegdheid uitoefent, en

b) de maatregel is goedgekeurd en is in werking getreden voordat de werkzaamheden aan het project of de activiteit zijn begonnen, behalve in het geval van fiscale vervolgregelingen, waar de activiteit al onder de vroegere regelingen in de vorm van belastingvoordelen viel.

5. In afwijking van de leden 2, 3 en 4 hoeven de volgende categorieën steun geen stimulerend effect te hebben of worden zij geacht dat effect te hebben:

a) steunregelingen voor ruilverkaveling voor zover aan de voorwaarden van art