UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2019/244 VAN DE COMMISSIE

van 11 februari 2019

tot instelling van een definitief compenserend recht op invoer van biodiesel van oorsprong uit Argentinië

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie („de basisverordening”) (1), en met name artikel 15,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Opening van het onderzoek

(1) Op 31 januari 2018 heeft de Europese Commissie („de Commissie”) een antisubsidieonderzoek geopend met betrekking tot de invoer in de Europese Unie van biodiesel van oorsprong uit Argentinië („het betrokken land”) op basis van artikel 10 van Verordening (EU) 2016/1037. Zij heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) („het bericht van inleiding”).

(2) De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 18 december 2017 namens producenten werd ingediend door de European Biodiesel Board („EBB” of „de klager”). De klager vertegenwoordigt circa 70 % van de totale productie van biodiesel in de Unie. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal inzake subsidiëring en dreigende schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om de opening van het onderzoek te rechtvaardigen.

(3) Vóór de opening van het antisubsidieonderzoek heeft de Commissie de Argentijnse overheid (3) ervan in kennis gesteld dat zij een door het nodige bewijsmateriaal gestaafde klacht had ontvangen en heeft zij de Argentijnse overheid voor overleg uitgenodigd overeenkomstig artikel 10, lid 7, van de basisverordening. De Argentijnse overheid heeft de uitnodiging aangenomen en het overleg heeft op 24 januari 2018 plaatsgevonden. Tijdens het overleg en daaropvolgende uitwisselingen met de Argentijnse overheid werd naar behoren nota genomen van de opmerkingen van de Argentijnse overheid. Er kon echter geen overeenstemming worden bereikt.

(4) Na het bericht van inleiding heeft de Commissie in dit verband opmerkingen ontvangen van de Argentijnse Kamer van Biobrandstoffen (Cámara Argentina de Biocombustibles, „CARBIO”). In haar opmerkingen heeft CARBIO gesteld dat de Argentijnse bedrijfstak voor biodiesel geen subsidie ontvangt en dat de invoer van Argentijnse biodiesel geen dreiging van aanmerkelijke schade oplevert voor de bedrijfstak van de Unie.

(5) Wat betreft het bewijsmateriaal inzake subsidiëring in de inleidingsfase, heeft de Commissie de openbare versie van de klacht beschikbaar gesteld en gaf zij haar analyse van het in die fase beschikbare bewijsmateriaal in het memorandum over de toereikendheid van het bewijsmateriaal op grond waarvan het onderzoek was geopend.

(6) Met betrekking tot het bewijsmateriaal inzake dreiging van schade heeft CARBIO aangevoerd dat de klager onvoldoende bewijsmateriaal heeft verstrekt wat de criteria van artikel 8, lid 8, van de basisverordening betreft, met name betreffende de aanzienlijke toename van de invoer, de vrij beschikbare capaciteit in Argentinië en het prijseffect van de invoer uit Argentinië. De argumentatie van CARBIO was echter grotendeels gebaseerd op al te pessimistische inschattingen van de ontwikkeling van de Argentijnse uitvoer in 2018, die door CARBIO voor heel 2018 werd geschat op 480 000 ton naar alle landen van de wereld, zonder nadere onderbouwing van dit lage cijfer dat 70 % onder het dienovereenkomstige cijfer van 2016 en 2017 lag (4). Bij een dergelijk laag niveau zou de invoer uit Argentinië beweerdelijk geen dreiging van schade voor de bedrijfstak van de Unie opleveren. De Commissie ging uit van het in de klacht verstrekte bewijsmateriaal (gebaseerd op de werkelijke invoer tot augustus 2017 en schattingen voor 2018 op basis van productiecijfers in het GAIN-verslag (5)), dat duidde op een veel hoger niveau van invoer. CARBIO heeft bevestigd dat de productiecapaciteit in Argentinië het binnenlandse verbruik inderdaad aanzienlijk overschrijdt, met meer dan 3 miljoen ton.

(7) Bijgevolg werden deze argumenten afgewezen.

1.2. Registratie van de invoer

(8) Op 21 februari 2018 diende de klager een verzoek tot registratie van de invoer van biodiesel van oorsprong uit Argentinië in overeenkomstig artikel 24, lid 5, van de basisverordening. Op 24 mei 2018 heeft de Commissie Uitvoeringsverordening (EU) 2018/756 („de registratieverordening”) (6) bekendgemaakt, uit hoofde waarvan de invoer van biodiesel van oorsprong uit Argentinië per 25 mei 2018 aan registratie is onderworpen.

(9) In antwoord op het verzoek tot registratie dienden belanghebbenden opmerkingen in waarop door de Commissie werd ingegaan in de registratieverordening. De Commissie beschikte over voldoende bewijsmateriaal om de registratie van de invoer te rechtvaardigen.

(10) Op grond van artikel 24, lid 5, van de basisverordening wordt de invoer van het betrokken product geregistreerd zodat, indien het onderzoek leidt tot de instelling van compenserende rechten, deze rechten overeenkomstig de toepasselijke wettelijke bepalingen met terugwerkende kracht op de geregistreerde invoer kunnen worden geheven indien aan de nodige voorwaarden is voldaan.

(11) Na de bekendmaking van de registratieverordening heeft de Commissie in dit verband opmerkingen ontvangen van de Argentijnse overheid en CARBIO.

(12) Volgens de opmerkingen van de Argentijnse overheid zou de Commissie onvoldoende bewijs van subsidiëring hebben overgelegd en niet hebben aangetoond dat schade voor de bedrijfstak van de Unie is veroorzaakt door massale invoer van Argentijnse biodiesel in een betrekkelijk korte periode.

(13) Zoals uiteengezet in de overwegingen 5 tot en met 7 was de Commissie van oordeel dat zij ten tijde van de opening beschikte over voldoende bewijsmateriaal inzake subsidiëring en dreiging van schade. Bovendien heeft de Commissie in overweging 14 van de registratieverordening bewijs geleverd van een enorme stijging van de Argentijnse invoer van biodiesel in absolute termen en in termen van marktaandeel in de periode van augustus 2017 tot en met maart 2018, wat zou kunnen duiden op het bestaan van aanmerkelijke schade tegen het einde van het onderzoektijdvak. Bijgevolg werden die beweringen van de hand gewezen.

1.3. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(14) Het onderzoek naar subsidiëring en schade had betrekking op de periode van 1 januari 2017 tot en met 31 december 2017 („het onderzoektijdvak”). Het onderzoek naar ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2014 tot het einde van het onderzoektijdvak („de beoordelingsperiode”).

1.4. Belanghebbenden

(15) In het bericht van inleiding zijn de belanghebbenden uitgenodigd contact met de Commissie op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast heeft de Commissie specifiek de klager, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs en de Argentijnse overheid, de haar bekende importeurs, leveranciers en gebruikers, handelaren, alsmede de haar bekende betrokken verenigingen op de hoogte gesteld van de opening van het onderzoek en hen verzocht daaraan mee te werken.

(16) De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te maken over de opening van het onderzoek en te verzoeken om een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

1.5. Steekproeven

(17) In het bericht van inleiding heeft de Commissie verklaard dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zou samenstellen overeenkomstig artikel 27 van de basisverordening.

1.5.1. Steekproef van producenten in de Unie

(18) In haar bericht van inleiding heeft de Commissie meegedeeld dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. Bij het samenstellen van de steekproef ging de Commissie uit van de grootste representatieve productiehoeveelheid die redelijkerwijs binnen de beschikbare tijd kon worden onderzocht.

(19) De voorlopige steekproef bestond uit drie producenten in de Unie en vertegenwoordigde een brede geografische spreiding. De in de steekproef opgenomen producenten in de Unie vertegenwoordigden 19 % van het totale productievolume van de bedrijfstak van de Unie. De Commissie heeft de belanghebbenden om opmerkingen ten aanzien van de samenstelling van de voorlopige steekproef verzocht.

(20) De Commissie heeft onderbouwde opmerkingen over de samenstelling van de voorlopige steekproef ontvangen van CARBIO, Greenergy Fuels Limited en de klager. De overwegingen 310 tot en met 313 omvatten een meer gedetailleerde analyse van die opmerkingen.

(21) Als gevolg daarvan heeft de Commissie een van de in de voorlopige steekproef opgenomen producenten in de Unie vervangen door een andere producent in de Unie. De definitieve steekproef bestond uit drie producenten in de Unie, die in drie verschillende lidstaten gevestigd zijn. Zij vertegenwoordigden meer dan 23 % van de productie in de Unie.

1.5.2. Steekproef van importeurs

(22) Om de Commissie in staat te stellen te beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, werd niet-verbonden importeurs verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken.

(23) Twee niet-verbonden importeurs hebben de gevraagde informatie verstrekt en hebben ermee ingestemd om in de steekproef te worden opgenomen. Gezien het geringe aantal niet-verbonden importeurs heeft de Commissie besloten dat een steekproef niet noodzakelijk is.

1.5.3. Steekproef van producenten-exporteurs in Argentinië

(24) Om de Commissie in staat te stellen te beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, heeft de Commissie alle producenten-exporteurs in Argentinië verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken. Daarnaast heeft de Commissie de Argentijnse autoriteiten verzocht mogelijke andere producenten-exporteurs die geïnteresseerd zouden kunnen zijn in medewerking aan het onderzoek, aan te wijzen en/of contact met hen op te nemen.

(25) Negen producenten uit het betrokken land hebben de verlangde informatie verstrekt en ermee ingestemd in de steekproef te worden opgenomen. De Commissie heeft één onderneming van de steekproef uitgesloten, omdat zij in het onderzoektijdvak geen biodiesel naar de Unie heeft uitgevoerd. De overige acht ondernemingen of groepen van ondernemingen vertegenwoordigden 100 % van de uitvoer naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak. Overeenkomstig artikel 27, lid 1, onder b), van de basisverordening heeft de Commissie de volgende steekproef van drie groepen van producenten-exporteurs samengesteld op basis van het grootste representatieve volume van uitvoer naar de Unie dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht: — Groep Renova (Molinos Agro SA, Oleaginosa Moreno Hermanos SACIFIyA, Vicentin SAIC), Argentinië; — Groep T6 (Aceitera General Deheza SA, Bunge Argentina SA), Argentinië; — Louis Dreyfus Commodities („LDC”) Argentina SA, Argentinië.

(26) De in de steekproef opgenomen groepen van producenten-exporteurs vertegenwoordigden 84 % van de totale uitvoer van het betrokken product naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak.

(27) Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van de basisverordening heeft de Commissie alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de Argentijnse overheid geraadpleegd over de samenstelling van de steekproef. De Commissie heeft geen opmerkingen over de voorgestelde steekproefsamenstelling ontvangen.

1.5.4. Individueel onderzoek

(28) Geen enkele niet in de steekproef opgenomen producent-exporteur heeft om een individueel onderzoek overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de basisverordening verzocht.

1.6. Antwoorden op de vragenlijsten en controlebezoeken

(29) De Commissie heeft vragenlijsten gestuurd naar de Argentijnse overheid, de drie in de steekproef opgenomen groepen van producenten-exporteurs, de drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en de twee niet-verbonden importeurs die zich kenbaar hadden gemaakt.

(30) De Commissie heeft antwoorden op de vragenlijst ontvangen van de Argentijnse overheid, alle in de steekproef opgenomen groepen van producenten-exporteurs, alle in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, maar van slechts een van de twee medewerkende niet-verbonden importeurs.

(31) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de vaststelling van subsidie, de dreigende schade als gevolg daarvan en het belang van de Unie nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. Er heeft een controlebezoek plaatsgevonden bij de Argentijnse ministeries van Agro-industrie, Buitenlandse Zaken, Productie en Belastingen, waaraan ook ambtenaren van andere relevante ministeries hebben deelgenomen. Voorts vonden er controlebezoeken plaats bij de Banco de Córdoba, de Banco de la Provincia de Buenos Aires, de Banco de la Ciudad de Buenos Aires, de Banco Central de la República Argentina en de Banco de la Nación Argentina.

(32) Op grond van artikel 26 van de basisverordening zijn controlebezoeken gebracht aan de bedrijfsruimten van de EBB en de volgende ondernemingen: producenten in de Unie: — Masol Iberia Biofuel, S.L.U., El Grao (Castellón) en Barcelona, Spanje; — Saipol, Grand-Couronne, Frankrijk; — Verbio Vereinigte BioEnergie AG, Leipzig, Duitsland; in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs in Argentinië: — Groep Renova: — Molinos Agro SA, Buenos Aires; — Oleaginosa Moreno Hermanos SACIFIyA, Buenos Aires; — Vicentin SAIC, Buenos Aires; — Groep T6: — Aceitera General Deheza SA, Buenos Aires, — Bunge Argentina SA, Buenos Aires; — LDC Argentina SA, Buenos Aires.

1.7. Niet-instelling van voorlopige maatregelen en vervolg van de procedure

(33) Aangezien de Commissie het noodzakelijk achtte verdere informatie te verzamelen over de ontwikkelingen na het onderzoektijdvak, die de voorlopige bevindingen van de Commissie in dit onderzoek verder zou kunnen bevestigen en meer licht zou kunnen werpen op het belang van de Unie, besloot de Commissie in dit geval geen voorlopige maatregelen in te stellen.

(34) Op 21 september 2018 heeft de Commissie alle belanghebbenden door middel van een informatiedocument met haar voorlopige bevindingen ervan in kennis gesteld dat er geen voorlopige compenserende rechten zouden worden ingesteld op de invoer in de Unie van biodiesel van oorsprong uit Argentinië. Op 8 oktober 2018 hebben zes lidstaten (Frankrijk, Spanje, Bulgarije, Polen, Portugal en Roemenië) de Commissie verzocht in dit geval voorlopige compenserende maatregelen in te stellen. Bij brief van 10 oktober 2018 heeft de Commissie bevestigd dat het onderzoek nog gaande was en dat verdere feiten in aanmerking zouden worden genomen (met name ontwikkelingen direct na het onderzoektijdvak).

(35) Verschillende belanghebbenden hebben schriftelijke opmerkingen over het informatiedocument ingediend. De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord, ook door de raadadviseur-auditeur.

(36) Na de bekendmaking van het informatiedocument werden opmerkingen ontvangen van de Argentijnse overheid, CARBIO, alle in de steekproef opgenomen groepen van producenten-exporteurs en de EBB.

(37) De Commissie is voortgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte. De informatie omvatte onder meer de aanvullende antwoorden op de vragenlijst die waren ontvangen van de EBB en de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie over de ontwikkelingen na het onderzoektijdvak, gegevens over de invoer van biodiesel in de Unie na het onderzoektijdvak en door belanghebbenden na de bekendmaking van het informatiedocument verstrekte gegevens.

(38) Op 3 december 2018 heeft de Commissie alle partijen ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan zij voornemens was een definitief compenserend recht op de invoer van het betrokken product in de Unie op te leggen. Alle partijen hebben binnen een bepaalde termijn opmerkingen kunnen maken ten aanzien van deze mededeling van de definitieve bevindingen.

(39) Na de mededeling van de definitieve bevindingen hebben de EBB, Copa (Comité van professionele landbouworganisaties), Cogeca (Algemene federatie van landbouwcoöperaties in de Europese Unie) en de European Oilseed Alliance het voornemen van de Commissie om een definitief compenserend recht in te stellen op de invoer van het betrokken product in de Unie, verwelkomd.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(40) Het betrokken product betreft door synthese en/of hydrobehandeling verkregen monoalkylesters van vetzuren en/of paraffinische gasoliën van niet-fossiele oorsprong, beter bekend als „biodiesel”, in zuivere vorm of in mengsels, van oorsprong uit Argentinië („het betrokken product”).

(41) Uit het onderzoek is gebleken dat het bij de in Argentinië geproduceerde biodiesel uitsluitend gaat om „sojamethylester” (hierna ook „SME” genoemd) gemaakt uit sojaolie en dat het bij de in de Unie geproduceerde biodiesel voornamelijk gaat om „koolzaadmethylester” (hierna ook „KME” genoemd) maar dat ook met andere grondstoffen wordt gewerkt, waaronder afvalolie en oliën van de eerste persing.

(42) SME en KME behoren beide tot de categorie methylesters van vetzuren (hierna ook „MEVZ” genoemd). De term „ester” verwijst naar de omestering van plantaardige olie, namelijk het vermengen van de olie met alcohol, waardoor biodiesel en als nevenproduct glycerine ontstaan. De term „methyl” verwijst naar methanol, de meest gebruikte alcohol in het proces.

(43) SME-biodiesel kan in zijn zuivere vorm worden gebruikt, maar wordt in het algemeen gemengd alvorens in de Unie te worden gebruikt. De reden voor het mengen van SME is dat SME in zijn zuivere vorm niet voldoet aan Europese norm EN 14214 met betrekking tot het cetaan- en het joodgetal. De reden voor het mengen van SME met KME is dat SME een hoger troebelingspunt („Cold Filter Plugging Point” — „CFPP”) heeft dan KME en daarom niet geschikt zijn voor gebruik in zijn zuivere vorm tijdens de wintermaanden in de koudere gebieden van de Europese Unie.

(44) De mengsels van biodiesel en minerale diesel worden uiteindelijk gebruikt in de vervoersector als brandstof voor dieselmotoren van voertuigen voor het wegverkeer, zoals personenauto's, vrachtwagens en bussen, alsmede voor treinen. Verder kan biodiesel in zijn zuivere vorm of gemengd met minerale diesels worden gebruikt als brandstof voor boilers voor huishoudelijk, commercieel of industrieel gebruik, en ook als brandstof voor generatoren voor elektriciteitsproductie. Er lopen proeven om biodiesel te introduceren voor het luchtvervoer, teneinde de CO2-uitstoot van de luchtvaartsector te verminderen.

(45) Het betrokken product is momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 1516 20 98 (Taric-codes 1516209821, 1516209829 en 1516209830), ex 1518 00 91 (Taric-codes 1518009121, 1518009129 en 1518009130), ex 1518 00 95 (Taric-code 1518009510), ex 1518 00 99 (Taric-codes 1518009921, 1518009929 en 1518009930), ex 2710 19 43 (Taric-codes 2710194321, 2710194329 en 2710194330), ex 2710 19 46 (Taric-codes 2710194621, 2710194629 en 2710194630), ex 2710 19 47 (Taric-codes 2710194721, 2710194729 en 2710194730), 2710 20 11, 2710 20 15, 2710 20 17, ex 3824 99 92 (Taric-codes 3824999210, 3824999212 en 3824999220), 3826 00 10 en ex 3826 00 90 (Taric-codes 3826009011, 3826009019 en 3826009030).

2.2. Soortgelijk product

(46) Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben en voor dezelfde basisdoeleinden worden gebruikt: a) het betrokken product; b) het product dat in Argentinië wordt geproduceerd en aldaar op de binnenlandse markt wordt verkocht; c) het product dat in de Unie wordt door de bedrijfstak van de Unie wordt geproduceerd en verkocht.

(47) De Commissie heeft geconcludeerd dat die producten daarom soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 2, onder c), van de basisverordening.

2.3. Argumenten betreffende de productomschrijving

(48) De Commissie heeft geen argumenten betreffende de productomschrijving ontvangen.

3. SUBSIDIËRING

3.1. Subsidies en subsidieprogramma's die door het onderhavige onderzoek worden bestreken

(49) Op basis van de beschikbare gegevens, waaronder gegevens vervat in de klacht, het bericht van inleiding en de antwoorden op de vragenlijst van de Commissie, heeft de Commissie de beweerdelijke subsidiëring door de Argentijnse overheid aan de hand van de volgende subsidieprogramma's onderzocht: 1. overheidssteun aan de bedrijfstak voor biodiesel, onder meer door de levering van sojabonen tegen een minder dan toereikende beloning; 2. door de overheid gelaste aankoop van biodiesel tegen een meer dan toereikende beloning („Overeenkomst inzake levering van biodiesel”); 3. verstrekking van leningen en exportfinanciering op preferentiële voorwaarden en preferentiële leningen door de Nationale Bank van Argentinië (Banco de la Nación Argentina, „BNA”); 4. inkomsten waarvan de overheid afstand doet of die zij niet int, zoals versnelde afschrijvingen voor biodieselproducenten uit hoofde van de „Biofuels Law” („biobrandstoffenwet”) van 2006, vrijstelling of uitstel van de minimaal veronderstelde vennootschapsbelasting voor producenten van biodiesel uit hoofde van de biobrandstoffenwet van 2006, en 5. vrijstellingen van provinciale en gemeentelijke belastingen: a) door de provincie Córdoba verleende vrijstellingen van de provinciale belasting; b) door de provincie Buenos Aires verleende vrijstellingen van de provinciale belasting; c) systeem van de provincie Santiago del Estero voor stimulering en industriële ontwikkeling (hierna ook: „PSPID”) — provinciale wet nr. 6.750; d) overeenkomst inzake gemeentelijke belastingen tussen Louis Dreyfus Argentina en de gemeente General Lagos; e) procentuele verlaging van het belastingtarief in het kader van het „Pacto Fiscal” (Besluit 14/1994); f) vrijstelling van onroerendgoedbelasting op grond van de wet op de industrie van Santa Fe: vrijstelling van onroerendgoedbelasting uit hoofde van artikel 4 van provinciale wet 8478/1979 tot stimulering van de industrie; g) door de provincie Santa Fe verleende vrijstellingen van de provinciale belasting; h) vrijstelling van leges in Santa Fe uit hoofde van artikel 183.29; i) vrijstelling van omzetbelasting in Santa Fe uit hoofde van artikel 127.

3.2. Overheidssteun aan de bedrijfstak voor biodiesel, onder meer door de levering van sojabonen tegen een minder dan toereikende beloning

3.2.1. De toepassing van artikel 28, lid 1, van de basisverordening

(50) De Commissie heeft de Argentijnse overheid ervan in kennis gesteld dat zij bij het onderzoek naar het bestaan en de omvang van de vermeende steun aan de bedrijfstak voor biodiesel, onder meer door de levering van sojabonen tegen een minder dan toereikende beloning, wellicht gebruik zou moeten maken van beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 28, lid 1, van de basisverordening.

(51) Bij de opening van het onderzoek heeft de Commissie de Argentijnse overheid verzocht de contactgegevens (namen, adressen en e-mailadressen) te verstrekken van alle ondernemingen die de voornaamste input (sojabonen) voor de productie van het betrokken product leveren. De Argentijnse overheid heeft deze contactgegevens niet verstrekt.

(52) Na het uitblijven van een antwoord op deze vraag werd op 17 april 2018 een verzoek om aanvullende informatie naar de Argentijnse overheid verzonden met betrekking tot informatie over de grootste producenten/leveranciers van sojabonen die inputs hebben geleverd aan de Argentijnse biodieselproducenten.

(53) Gezien het grote aantal ondernemingen dat de voornaamste input voor het betrokken product levert, heeft de Commissie, om geen afbreuk te doen aan de goede samenwerking en ten minste enkele relevante gegevens voor het onderzoek te verzamelen, haar verzoek beperkt tot gegevens van slechts de tien belangrijkste producenten/leveranciers van sojabonen.

(54) De Commissie heeft voor de meeste van deze producenten/leveranciers van inputs voor de productie van het betrokken product geen volledige informatie ontvangen. In feite heeft de Commissie alleen informatie ontvangen van biodieselproducenten die zelf sojaolie (en geen sojabonen) produceren. Ondanks het verzoek daartoe werd van de tien grootste producenten van sojabonen geen informatie ontvangen. Bij gebreke van dergelijke informatie was de Commissie van mening dat zij cruciale informatie over dit aspect van het onderzoek niet had ontvangen.

(55) Bovendien heeft de Commissie om de in de vorige overweging beschreven informatie verzocht met betrekking tot de leveranciers van sojabonen in de jaren 2014, 2015, 2016 en het onderzoektijdvak waarin de Argentijnse overheid geen aandelenbelang heeft of waarin zij niet de grootste aandeelhouder is. Deze gegevens waren nodig om te beoordelen of de leveranciers van sojabonen en de biodieselproducenten al dan niet verbonden waren, dan wel deel uitmaakten van dezelfde entiteit. De Commissie heeft verzocht om bewijsmateriaal te verstrekken waaruit blijkt dat de Argentijnse overheid heeft getracht contact op te nemen met deze leveranciers of om de Commissie mee te delen hoe dergelijke informatie zou kunnen worden verkregen (bv. via organisaties ter zake). De Argentijnse overheid verstrekte noch de gevraagde informatie, noch enig bewijs inzake pogingen van de Argentijnse overheid al was het maar om contact met die leveranciers op te nemen.

(56) De Argentijnse overheid liet in haar antwoord van 15 februari 2018 weten dat de door de Commissie gevraagde gegevens over de telers van sojabonen zouden kunnen worden verstrekt door vier organisaties, waarvan er twee de ACSOJA (Asociación de la Cadena de la Soja Argentina) en CARBIO waren. De diensten van de Commissie hebben tijdens het controlebezoek in Argentinië met beide organisaties overleg gevoerd, maar er zijn geen gegevens over leveranciers van sojabonen ontvangen. De andere twee organisaties (7) werden vanwege de beperkt beschikbare tijd niet gecontroleerd. ACSOJA en CARBIO werden gekozen om te worden gecontroleerd omdat zij waarschijnlijk de beste bijdrage aan het onderzoek zouden kunnen leveren.

(57) Tijdens de bijeenkomst met ACSOJA hebben de vertegenwoordigers van de Commissie een aantal vragen gesteld over de marktsituatie van sojabonen in Argentinië, over hun leveringsrelatie met de biodieselproducenten en over de impact van de uitvoerheffing op hun activiteiten. De vertegenwoordiger van ACSOJA verstrekte noch inhoudelijk antwoord op deze vragen noch specifieke gegevens en bewijsmateriaal die nuttig waren voor het onderzoek. Het was duidelijk dat ACSOJA enkel andere representatieve organisaties in de waardeketen voor sojabonen vertegenwoordigde en niet in staat was gedetailleerde vragen te beantwoorden of de diensten van de Commissie de in de vragenlijst verlangde informatie over de productie van sojabonen te verstrekken.

(58) Daarnaast zegde ACSOJA tijdens het controlebezoek toe om persberichten te sturen over de heffing van uitvoerrechten op sojabonen en de downstreamproductie ervan. De Commissie heeft dergelijke persberichten nooit ontvangen.

(59) Aangezien CARBIO een vereniging van producenten van biodiesel is, kon zij de Commissie niet de benodigde gegevens over de producenten van sojabonen verstrekken.

(60) Bijgevolg heeft de Argentijnse overheid heeft niet de benodigde informatie en bewijzen over de vermeende levering door de overheid van sojabonen tegen een minder dan toereikende beloning verstrekt waar de Commissie om had verzocht in haar vragenlijst, in haar brief van 17 april 2018 en tijdens het controlebezoek.

(61) Door de gebrekkige medewerking kon de Commissie niet alle informatie verzamelen die zij relevant acht voor haar bevindingen in dit onderzoek. Meer in het bijzonder kon de Commissie geen informatie en gegevens verkrijgen over de markt voor producenten van sojabonen en over het effect van de overheidsmaatregelen (zoals de uitvoerheffing op sojabonen) op hun gedrag en op de levering van sojabonen aan de biodieselproducenten.

(62) Die informatie had betrekking op het gedrag en de beslissingen van producenten van sojabonen vóór en na de invoering en de diverse wijzigingen van de uitvoerheffingen en andere vergelijkbare beperkende maatregelen, hun productiestrategieën en de mogelijkheid om over te schakelen op alternatieve gewassen, de beschikbaarheid van en toegang tot landbouwgrond, de marktkenmerken en -dynamiek met betrekking tot de differentiatie tussen grote ondernemingen en kleine en middelgrote ondernemingen, de verkoop- en afzetkanalen en strategieën voor hun binnenlandse en uitvoermarkten, de prijzen en het prijsstellingsbeleid op hun binnenlandse en uitvoermarkten, het effect van de internationale prijs op hun prijsstellingsbeleid, de concurrentiesituatie op de Argentijnse markt en op de uitvoermarkten, hun winstgevendheid in de loop der jaren, het effect van een mogelijke overcapaciteit en strategieën voor het aanleggen van voorraden, de invoer en uitvoer van hun belangrijkste klanten in Argentinië en op de uitvoermarkten, met inbegrip van de rol van de bedrijfstak voor vermaling van sojabonen („crushers industry”) en de door die bedrijfstak gerealiseerde toegevoegde waarde, alsook de concurrentiesituatie van de bedrijfstak voor vermaling in Argentinië en op internationale markten.

(63) Voorts hebben de diensten van de Commissie tijdens het controlebezoek, in tegenspraak met hetgeen de Argentijnse overheid in haar antwoord op de vragenlijst had aangegeven, vastgesteld dat de Argentijnse overheid eigenaar was van een onderneming die sojabonen aan de bedrijfstak voor biodiesel levert, te weten YPF (8). Daar YPF echter slechts een van de honderden ondernemingen is die sojabonen aan de bedrijfstak voor biodiesel leveren, was de door deze leverancier verstrekte informatie ontoereikend om het gedrag vast te stellen van de overige ondernemingen die sojabonen aan deze bedrijfstak leveren. YPF teelt namelijk geen sojabonen, maar neemt deze wel aan als betaling voor haar meststoffen en brandstof en verkoopt de sojabonen vervolgens op de Argentijnse binnenlandse markt. Zij is dus niet representatief voor de producenten van sojabonen die aan de bedrijfstak voor biodiesel leveren.

(64) Bij gebreke van informatie van de Argentijnse overheid waaruit het tegendeel blijkt, heeft de Commissie zich voor haar bevindingen in verband met die aspecten van het onderzoek gedeeltelijk gebaseerd op de beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 28 van de basisverordening.

(65) Na de bekendmaking van het informatiedocument heeft de Argentijnse overheid, onder verwijzing naar haar brief van 20 juli 2018, opnieuw betwist dat zij niet volledig had meegewerkt wat betreft informatie verlangd van producenten van sojabonen. CARBIO heeft ook aangevoerd dat de Commissie ten onrechte heeft verklaard dat de Argentijnse overheid niet heeft meegewerkt.

(66) De Commissie herhaalde dat de Argentijnse overheid geen contactgegevens van telers van sojabonen en slechts gedeeltelijke informatie aangaande producenten van sojaolie heeft verstrekt. ACSOJA en CARBIO hebben de gegevens waar de Commissie in de vragenlijst om had verzocht noch via de vragenlijst, noch tijdens de bijeenkomsten met de Commissie verstrekt. Tijdens deze bijeenkomsten bleek bovendien dat de vertegenwoordiger van ACSOJA niet in staat was specifieke technische vragen te beantwoorden en dat CARBIO een vereniging van biodieselproducenten en niet van sojaboonproducenten was.

(67) De Commissie heeft geconcludeerd dat de Argentijnse overheid, met betrekking tot de vermeende steun van de Argentijnse overheid, met name door middel van een reeks maatregelen waaronder de levering van sojabonen aan de bedrijfstak voor biodiesel tegen een minder dan toereikende beloning, niet de nodige informatie en evenmin het nodige bewijsmateriaal heeft verstrekt waar de Commissie om had verzocht in haar vragenlijst, in haar brief van 17 april 2018 en tijdens het controlebezoek. Derhalve moest de Commissie zich baseren op beschikbare gegevens met betrekking tot dat aspect van het onderzoek.

(68) Bij gebreke van gegevens van de Argentijnse overheid over de verkopen van telers van sojabonen in Argentinië, is de Commissie uitgegaan van de gegevens over de binnenlandse prijs van sojabonen die door in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs zijn verstrekt. Ook heeft de Commissie zich gebaseerd op openbare informatie met betrekking tot het belasten met functies van of het toevertrouwen van functies aan telers van sojabonen door de Argentijnse overheid om op de binnenlandse markt sojabonen tegen een minder dan toereikende beloning te verkopen en het voornemen van de Argentijnse overheid de bedrijfstak voor biodiesel door deze en andere daarmee verbonden maatregelen te ondersteunen.

(69) Na de mededeling van de definitieve bevindingen gaven de Argentijnse overheid en CARBIO er eens te meer blijk van dat zij het oneens waren met het gebruik door de Commissie van de beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 28 van de basisverordening. Zij voerden aan dat het gebruik van de beschikbare gegevens alleen gerechtvaardigd is wanneer een belanghebbende niet de „nodige informatie” die onontbeerlijk is om tot een specifieke vaststelling te komen, aanlevert. Volgens de Argentijnse overheid en CARBIO heeft de Commissie nooit aangetoond in welke zin de gevraagde informatie onontbeerlijk was om in dit geval tot een specifieke vaststelling te komen en heeft zij er geen rekening mee gehouden dat de gevraagde informatie hetzij niet beschikbaar was voor de Argentijnse overheid hetzij strikt onder wettelijke bepalingen inzake fiscale geheimhoudingsplicht viel.

(70) De Commissie heeft in haar communicatie met de Argentijnse overheid uitvoerig uiteengezet waarom zij meer gedetailleerde informatie over telers van sojabonen en producenten van sojaolie nodig had. Het argument van de Argentijnse overheid en CARBIO dat de Argentijnse overheid niet in de positie was om deze informatie te verstrekken, werd niet ondersteund door enig bewijs waaruit blijkt dat dit het geval was of dat de Commissie andere redelijke middelen ter beschikking stonden om deze informatie te verkrijgen. De gevraagde informatie was van dien aard dat de Commissie hetzij mocht aannemen dat die in het bezit was van de Argentijnse overheid en/of CARBIO, hetzij ten minste dat de Argentijnse overheid door regelgeving toezicht hield op de telers van sojabonen en de producenten van sojaolie en op die basis om deze informatie kon vragen. De Commissie verwachtte ook een betere medewerking van telers van sojabonen en producenten van sojaolie indien deze rechtstreeks door de Argentijnse overheid en/of in nauwe samenwerking met de Commissie werden benaderd.

3.2.2. Analyse

(71) Volgens de klager verleent de Argentijnse overheid steun aan de bedrijfstak voor biodiesel door middel van verscheidene maatregelen. De klager heeft met name aangevoerd dat de Argentijnse overheid een beleid had ingevoerd waarbij hoge uitvoerrechten en andere voorschriften werden ingesteld met betrekking tot sojabonen en sojaolie, de belangrijkste grondstof voor de productie van biodiesel in Argentinië. Daarmee heeft de Argentijnse overheid er volgens de klager voor gezorgd dat de prijs van de grondstoffen voor de productie van biodiesel aanzienlijk lager bleef dan de wereldmarktprijzen.

(72) Zoals vermeld in het memorandum van de Commissie over de toereikendheid van het bewijsmateriaal (9), bleken de uitvoerheffingen volgens de Commissie een van de instrumenten te zijn die de Argentijnse overheid inzette om de focus van de telers van sojabonen en producenten van sojaolie te richten op het bijstaan van de Argentijnse bedrijfstak voor biodiesel. In dit onderzoek heeft de Commissie de reeks maatregelen onderzocht die de Argentijnse overheid heeft vastgesteld om de Argentijnse bedrijfstak voor biodiesel kunstmatig te ondersteunen.

(73) Om het bestaan van een tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie vast te stellen, moeten drie elementen aanwezig zijn: a) een financiële bijdrage of inkomens-/prijzensteun; b) een voordeel, en c) specificiteit (artikel 3 van de basisverordening) (10).

(74) Om tot een conclusie te komen over het eerste element heeft de Commissie geanalyseerd of de door de Argentijnse overheid vastgestelde reeks maatregelen leidt tot een financiële bijdrage in de vorm van een levering van sojabonen van overheidswege tegen een minder dan toereikende beloning aan de Argentijnse producenten-exporteurs van biodiesel in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), van de basisverordening, en/of de door de Argentijnse overheid vastgestelde reeks maatregelen onder de categorie inkomens-/prijzensteun van de bedrijfstak voor biodiesel valt overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder b), van de basisverordening.

3.2.2.1. Financiële bijdrage

(75) Allereerst heeft de Commissie opgemerkt dat alle in de steekproef opgenomen ondernemingen sojabonen op de binnenlandse markt hebben gekocht van hetzij verbonden hetzij niet-verbonden ondernemingen teneinde ze te verwerken tot sojaolie en vervolgens tot biodiesel. De in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs hebben niet sojaolie gekocht voor verdere verwerking tot biodiesel, aangezien zij de sojabonen zelf door vermaling verwerkten tot sojaolie als tussenstap voor de productie van biodiesel. Derhalve is de analyse in het hiernavolgende toegespitst op de vraag of de Argentijnse overheid sojabonen (en niet sojaolie) tegen een minder dan toereikende beloning heeft geleverd.

(76) Artikel 3, lid 1, onder a), iv), tweede streepje, van de basisverordening bepaalt dat een financiële bijdrage bestaat indien een overheid: „aan een particulier lichaam een of meer van de onder i), ii) en iii) genoemde soorten functies toevertrouwt of dat lichaam daarmee belast, welke functies zij normaal zelf zou vervullen en de praktijk in werkelijkheid niet afwijkt van praktijken die overheidsinstanties plegen te volgen”. Van de in artikel 3, lid 1, onder a), iii) beschreven soort functies is sprake wanneer „de overheid goederen levert of diensten biedt, niet bestaande uit algemene infrastructuur, of goederen aankoopt”. Deze bepalingen weerspiegelen hetgeen is bepaald onder iii) en iv) van artikel 1.1, punt a), onder 1), van de SCM-overeenkomst en moeten worden geïnterpreteerd en toegepast in het licht van de relevante WTO-rechtspraak.

(77) Het WTO-panel inzake US-Export Restraints (VS-Uitvoerbelemmeringen) heeft bepaald dat de gewone betekenis van de twee woorden „toevertrouwen” en „belasten” in artikel 1.1, punt a), onder 1), iv), van de SCM-overeenkomst vereisen dat de handeling van de overheid duidelijk een notie van delegeren (in het geval van toevertrouwen) of opdragen (in het geval van belasten) inhoudt (11). Het panel heeft het „argument betreffende oorzaak en gevolg” van de VS verworpen en verzocht om een expliciete en positieve handeling die delegeren of opdragen inhoudt (12).

(78) In een latere zaak was de beroepsinstantie echter van oordeel dat de vervanging van de woorden „toevertrouwt” en „belast” door „delegeren” en „opdragen” te streng is als norm (13). Volgens de beroepsinstantie komt „toevertrouwen van functies” voor wanneer een overheid een verantwoordelijkheid geeft aan een particulier lichaam, en verwijst „belasten met functies” naar situaties waarin de overheid haar gezag uitoefent ten aanzien van een particulier lichaam (14).

(79) In beide gevallen gebruikt de overheid een particulier lichaam als gemachtigde om de financiële bijdrage te leveren en „in de meeste gevallen kan men verwachten dat het toevertrouwen van functies aan of het belasten met functies van een particulier lichaam gepaard gaat met een vorm van dreiging of aansporing” (15). Tegelijkertijd mogen leden overeenkomstig artikel 1.1, punt a), onder 1), iv) van de SCM-overeenkomst geen compenserende maatregelen instellen tegen producten „indien de overheid louter haar algemene regelgevende bevoegdheden uitoefent” (16) of indien overheidsinterventie „al dan niet een bepaald resultaat als gevolg kan hebben, enkel gebaseerd op de gegeven feitelijke omstandigheden en op de uitoefening van vrije keuze door de deelnemers aan die markt” (17). Het toevertrouwen van of het belasten met functies impliceert eigenlijk „een actievere rol van de overheid dan louter aansporing” (18).

(80) Bovendien heeft de WTO niet overwogen dat „het laten van een discretionaire bevoegdheid aan een particulier lichaam noodzakelijkerwijs onverenigbaar is met het toevertrouwen van functies aan of het belasten met functies van dat particuliere orgaan […] Ofschoon er gevallen kunnen zijn waarin de omvang van de discretionaire bevoegdheid van het particuliere lichaam zodanig is dat het onmogelijk wordt om te concluderen dat aan dit particuliere lichaam functies zijn toevertrouwd of dat het met functies is belast (om een bepaalde taak uit te voeren), betreft dit een feitelijke/bewijskwestie die van geval tot geval moet worden beoordeeld.” (19).

(81) In lijn met deze WTO-uitspraken geldt dat niet alle overheidsmaatregelen waardoor voordelen worden verkregen, gelijk staan aan een financiële bijdrage in de zin van artikel 3 van de basisverordening en artikel 1.1, punt a), van de SCM-overeenkomst. Er moet bewijs zijn van een overheidsbeleid of -programma ter bevordering van de onderzochte bedrijfstak (in dit specifieke geval de bedrijfstak voor biodiesel/biobrandstoffen) door het uitoefenen van gezag over of het geven van verantwoordelijkheid aan openbare of particuliere lichamen (hier de telers van sojabonen) om sojabonen aan de bedrijfstak voor biodiesel te leveren tegen een minder dan toereikende beloning.

(82) Kort samengevat behelzen de toepasselijke WTO-uitspraken het volgende: i) de vaststelling of sprake is van een „financiële bijdrage” in de zin van artikel 1.1, punt a), onder 1) van de SCM-overeenkomst moet zich richten op de aard van het optreden van de overheid, in plaats van op de effecten of de resultaten van het optreden van de overheid (20). Met andere woorden, het is algemeen aanvaard dat overheden als regelgevers tussenbeide komen in de markt en daarbij effecten teweegbrengen op de markt en voor de marktdeelnemers. In die zin kan een overheid bijvoorbeeld legitiem uitvoerheffingen opleggen om inkomsten te genereren wanneer een grondstof zeer concurrerend is op de internationale markten. Daarentegen is er geen sprake van een legitieme uitvoerbeperking wanneer duidelijk wordt dat de gebruikmaking van een dergelijk instrument samen met andere mechanismen om grondstoffen op de binnenlandse markt te houden en leveranciers te dwingen onder de marktprijzen te verkopen, deel uitmaakt van een bredere regeling die door de overheid is opgezet om een bepaalde bedrijfstak of reeks van bedrijfstakken te steunen teneinde hun concurrentievermogen te vergroten. Derhalve is de aard van het overheidsoptreden, met inbegrip van de context, het voorwerp en het doel ervan, relevant voor de beoordeling inzake het element „financiële bijdrage”; ii) voor „toevertrouwen van functies” of „belasten met functies” zou er sprake moeten zijn van een expliciete en positieve handeling gericht tot een bepaalde partij in verband met een specifieke taak of plicht, waarbij dit zeer verschilt van de situatie waarin een overheid op enigerlei wijze intervenieert in de markt met al dan niet een bepaald resultaat, gelet op de feitelijke omstandigheden en de uitoefening van een vrije keuze door de deelnemers in die markt. Uiteindelijk is de kernvraag achter de begrippen „toevertrouwen” of „belasten” de vraag of het gedrag in kwestie, d.w.z. de financiële bijdrage in de vorm van de levering van goederen tegen een minder dan toereikende beloning, kan worden toegerekend aan de overheid of nog steeds de vrije keuze van de particuliere marktdeelnemers is in het licht van marktoverwegingen, zoals wettelijke beperkingen (21); iii) artikel 1.1, punt a), onder 1), iv), van de SCM-overeenkomst is in wezen een anti-ontwijkingsbepaling en daarom is het voor de vaststelling van het „toevertrouwen van functies” of „belasten met functies” noodzakelijk dat de overheid verantwoordelijkheid aan een particulier lichaam geeft of haar gezag over een particulier lichaam uitoefent om een financiële bijdrage te leveren. In de meeste gevallen kan men verwachten dat het toevertrouwen van functies aan of het belasten met functies van een particulier lichaam gepaard gaat met een vorm van dreiging of aansporing, wat dan weer kan dienen als bewijs van het toevertrouwen van functies of het belasten met functies (22). Overheden kunnen echter over andere middelen beschikken om gezag uit te oefenen over een particulier lichaam waarvan een aantal „subtieler” kan zijn dan een opdracht of niet een zelfde mate van dwang kan omvatten (23); iv) er moet er sprake zijn van „een aantoonbaar verband” tussen de overheidshandeling en het gedrag van het particuliere lichaam (24). Er is geen reden waarom een geval van toevertrouwen van functies of belasten met functies door de overheid niet gebaseerd zou mogen zijn op indirect bewijs (zoals impliciete en informele handelingen die delegeren of opdragen inhouden), mits dit bewijs overtuigend en onweerlegbaar is (25). In dit verband kan bewijs van de intentie van de overheid om de downstream bedrijfstak te ondersteunen (bijvoorbeeld door openbaar beleid, openbare overheidsbesluiten of ander openbaar overheidsoptreden), of het bestaan van andere overheidsmaatregelen die een bepaald resultaat op de markt waarborgen (bv. een uitvoerbelemmering samen met een overheidsmaatregel die marktdeelnemers waarvoor die uitvoerbelemmering geldt, belet hun producten op te slaan), relevant zijn om te bepalen of er sprake is van een „financiële bijdrage” in de zin van artikel 1.1, punt a), onder 1), iv), van de SCM-overeenkomst (met name als een indirecte manier voor de overheid om goederen te leveren, als bedoeld in punt iii)). In sommige omstandigheden kunnen„richtsnoeren” van een overheid een belasten met functies inhouden (26). Het voorkomen van bepaalde effecten op de markt (zoals prijsverlagingen) kan ook een factor zijn waarmee rekening moet worden gehouden, samen met al het andere beschikbare bewijsmateriaal, waaronder de mogelijkheid om in een bepaalde context op die effecten te anticiperen. Ten slotte kan een particulier lichaam, afhankelijk van de omstandigheden, besluiten om een functie die hem is toevertrouwd of waarmee het is belast, niet uit te voeren, ondanks de mogelijke negatieve gevolgen die daaruit kunnen voortvloeien. Dit toont echter op zichzelf genomen niet aan dat er aan het particuliere lichaam geen functies zijn toevertrouwd of dat het niet met functies is belast (27).

(83) In overeenstemming met die rechtspraak heeft de Commissie een bijzonder nauwkeurig onderzoek gevoerd naar de aard van de interventie van de Argentijnse overheid (houdt deze in dat aan telers van sojabonen functies worden toevertrouwd of dat deze met functies worden belast?), de aard van de lichamen waaraan functies worden toevertrouwd (zijn de telers van sojabonen particuliere lichamen in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), iv), van de basisverordening?) en naar het optreden van de lichamen waaraan functies zijn toevertrouwd of die met functies zijn belast (hebben de telers van sojabonen waaraan functies werden toevertrouwd of die met functies werden belast sojabonen geleverd aan de Argentijnse bedrijfstak voor biodiesel tegen een minder dan toereikende beloning en hebben zij derhalve gehandeld als een gemachtigde van de Argentijnse overheid?). De Commissie heeft bovendien gecontroleerd of de uitgevoerde functie normaal door de overheid zou worden vervuld (is het leveren van sojabonen aan producenten van sojaolie in Argentinië tegen een minder dan toereikende beloning een normale activiteit van de overheid?) en of een dergelijke functie in werkelijkheid niet afwijkt van de normale praktijken van overheden (wijkt het werkelijke leveren van sojabonen door telers in werkelijkheid af van wat de overheid zelf zou hebben gedaan?).

3.2.2.2. Het toevertrouwen van functies aan of het belasten van telers van sojabonen met functies door de Argentijnse overheid

(84) In het licht van de in de overwegingen 77 tot en met 82 vermelde WTO-rechtspraak heeft de Commissie eerst geanalyseerd of de steun van de Argentijnse overheid aan de Argentijnse bedrijfstak voor biodiesel daadwerkelijk een doelstelling van het overheidsbeleid is en niet louter een „bijkomend gevolg” van de uitoefening van haar algemene regelgevende bevoegdheden. Tijdens het onderzoek werd met name onderzocht of de vastgestelde prijsverstoringen deel uitmaakten van de doelstellingen van de overheid of dat de lagere prijzen van sojabonen veeleer een „onwillekeurig” bijkomend gevolg waren van de algemene overheidsregulering. In overeenstemming met de conclusies in overweging 64, heeft de Commissie besloten gedeeltelijk gebruik te maken van de beschikbare gegevens om te bepalen of er sprake is van een toevertrouwen van functies aan of een belasten met functies van de telers van sojabonen door de Argentijnse overheid.

(85) Uit een aantal documenten blijkt dat de Argentijnse overheid de ondersteuning en ontwikkeling van de bedrijfstak voor biodiesel uitdrukkelijk als beleidsdoelstelling nastreefde, met name door te trachten de binnenlandse prijs van de inputs (sojabonen) te verlagen en zo een financiële bijdrage te leveren aan de productie van biodiesel.

(86) Deze steun wordt verleend door middel van diverse maatregelen die aan de Argentijnse overheid kunnen worden toegerekend (waaronder heffing van uitvoerrechten op sojabonen, subsidies aan producenten van sojabonen om hun productie en binnenlandse verkoop aan biodieselproducenten voort te zetten, maatregelen om de productie van andere graansoorten tegen te gaan, zoals het instellen van uitvoerquota, en openbare verklaringen om producenten van sojabonen aan te sporen hun productie niet stop te zetten, maar hun binnenlandse verkoop voort te zetten) (28). Deze maatregelen zijn weliswaar sinds de invoering ervan in 1994 verscheidene malen gewijzigd (29), maar zijn voortdurend toegepast om, zoals de Argentijnse overheid zelf in de wetgeving heeft vermeld (zie de overwegingen 89 tot en met 100), de binnenlandse prijs van sojabonen te verlagen in de context van de stijgende prijzen op de wereldmarkt en dat ten voordele van de ontwikkeling van de toegevoegde-waardeketen in Argentinië, die onder andere de bedrijfstak voor biodiesel omvat.

(87) De heffing van uitvoerrechten op sojabonen vormt een belangrijk instrument dat de Argentijnse overheid gebruikt om de bedrijfstak voor biodiesel te ondersteunen. Volgens de OESO legt de Argentijnse overheid met name door haar uitvoerheffingsregeling „hogere tarieven [op] aan producenten van grondstoffen of inputs, terwijl op eindproducten lagere tarieven van toepassing zijn. […] Het prijsvoordeel dat aan binnenlandse downstream-bedrijfstakken wordt verleend, kan de mededinging op zowel de binnenlandse als de buitenlandse markten verstoren” (30). Bovendien heeft het Internationaal Agentschap voor hernieuwbare energie (IRENA) in een aan Argentinië gewijd verslag verklaard: „Gedifferentieerde uitvoerheffingen voor biobrandstoffen ten opzichte van andere van dezelfde grondstof afgeleide producten hebben de uitvoer van biobrandstoffen, in het bijzonder biodiesel, bevorderd” (31). De Wereldbank heeft verklaard dat de Argentijnse overheid hoge uitvoerheffingen oplegt die het effect hebben dat „de kosten van de grondstoffen op de binnenlandse markt worden verlaagd, en dat de uitvoer van biodiesel wordt aangemoedigd” (32).

(88) Volgens de Argentijnse overheid blijkt uit geen van de publicaties van de OESO, IRENA en de Wereldbank dat de Argentijnse overheid zich uitdrukkelijk ten doel heeft gesteld de Argentijnse bedrijfstak voor biodiesel te ondersteunen. De Argentijnse overheid heeft de juistheid van de verklaringen van de Commissie echter niet tegengesproken. Anders dan de Argentijnse overheid was de Commissie van oordeel dat de analyses in die publicaties haar bevinding staven dat de Argentijnse overheid de Argentijnse bedrijfstak voor biodiesel uitdrukkelijk ondersteunt.

(89) Argentinië past sinds 1994 een uitvoerrecht van 3,5 % toe op sojabonen. Zoals zal blijken uit de in de overwegingen 91 tot en met 100 beschreven wetswijzigingen, tonen de maatregelen die zijn gebruikt om het uitvoerrecht aan te passen naar een hoger dan het oorspronkelijke tarief, aan dat de Argentijnse overheid zich uitdrukkelijk ten doel heeft gesteld de binnenlandse prijzen te verlagen tegen de achtergrond van de stijgende prijzen op de wereldmarkt. Tijdens het onderzoek heeft de Argentijnse overheid aangevoerd dat de heffing van uitvoerrechten op sojabonen en sojaolie wordt toegepast om belastinginkomsten te genereren. Ondanks herhaalde verzoeken van de Commissie om documenten ter onderbouwing van deze bewering over te leggen, heeft de Argentijnse overheid deze niet verstrekt.

(90) Bovendien is in geen enkel wetgevingsbesluit sinds 2002 met betrekking tot aanpassingen van de uitvoerrechten op sojabonen, sojaolie of biodiesel aangegeven dat de verhoging van belastinginkomsten een reden was voor de hoogte van die rechten. Zoals in de overwegingen 91 tot en met 100 is uiteengezet, is in die wetgevingsbesluiten veeleer bepaald dat het doel van de uitvoerheffing erin bestaat leveranciers van sojabonen ertoe aan te sporen om op de binnenlandse markt onder de internationale prijzen te blijven verkopen. De Argentijnse overheid gebruikt de heffing van uitvoerrechten op sojabonen dus niet zozeer als een maatregel om de belastinginkomsten te verhogen, maar als instrument om de ontwikkeling van de binnenlandse bedrijfstak voor biodiesel te ondersteunen.

(91) Na de afkondiging van de noodtoestand (33) werd de uitvoerheffing in 2002 bij resolutie 11/2002 (34) verhoogd van 3,5 % naar 13,5 %. In deze resolutie werd onder meer het volgende verklaard: „de gevolgen van een eventuele ingrijpende wijziging van de internationale prijzen van landbouwproducten worden eveneens in aanmerking genomen” (cursivering toegevoegd), waaruit blijkt dat deze maatregel is genomen om de binnenlandse marktprijs van sojabonen te beïnvloeden ten opzichte van de wereldmarktprijs.

(92) Het tarief werd in hetzelfde jaar verder verhoogd van 13,5 % naar 23,5 % op grond van resolutie 35/2002 (35), waarin onder meer is bepaald: „Wet nr. 22415 staat de instelling van rechten op de invoer van verbruiksgoederen toe om de binnenlandse prijzen te stabiliseren totdat zij een passend niveau hebben bereikt en om een aanbod in stand te houden dat aan de behoeften van de binnenlandse markt voldoet”. Volgens de wetstekst waren deze maatregelen van voorbijgaande aard en tijdelijk zolang de op dat moment heersende algemene economische omstandigheden zouden aanhouden. Deze uitvoerrechten zijn echter nog steeds van kracht op een vergelijkbaar niveau als ten tijde van de noodtoestand, terwijl het uitvoerrecht voor andere graansoorten is vastgesteld op 0 % (36).

(93) In 2007 zijn de eerste grootschalige biodieselproducenten in Argentinië begonnen met hun activiteiten. In dat jaar maakte de Argentijnse overheid twee resoluties bekend op grond waarvan het uitvoerrecht op sojabonen eerst werd verhoogd van 23,5 % naar 27,5 % (37) en vervolgens naar 35 % (38). De reden die in beide resoluties voor het aanvullende uitvoerrecht wordt gegeven, is dat naast een toename van de binnenlandse en internationale vraag naar deze producten, de producten waarop deze resoluties betrekking hebben (voornamelijk producten op basis van sojabonen) worden toegepast voor nieuwe productieve doeleinden, waarbij biobrandstoffen expliciet als voorbeeld worden genoemd.

(94) Bovendien wordt in resolutie 10/2007 (39) uitdrukkelijk verklaard dat „aangezien de internationale graanprijzen aanzienlijk zijn gestegen […] de instelling van aanvullende uitvoerrechten op een aantal van de bovengenoemde goederen wenselijk wordt geacht” (cursivering toegevoegd).

(95) In resolutie 369/2007 (40) wordt er voorts uitdrukkelijk op gewezen dat de verhoging van het uitvoerrecht nodig is om „de binnenlandse prijzen te verlagen, de verbetering van de inkomensverdeling te consolideren en de creatie van toegevoegde waarde te stimuleren” (cursivering toegevoegd).

(96) In 2008 heeft de Argentijnse overheid bij resolutie 125/2008 (41) een formule vastgesteld op basis waarvan een vast bedrag aan uitvoerrechten kan worden berekend, afhankelijk van het niveau van de officiële fob-prijs die dagelijks door de overheid (ministerie van Agro-industrie) wordt vastgesteld.

(97) In resolutie 125/2008 werd het volgende beleid geformuleerd: „ De internationale prijzen voor granen en oliehoudende zaden zijn de afgelopen jaren aanzienlijk gestegen en vertonen een hoge volatiliteit gezien de schommelingen van jaar tot jaar . Indien een dergelijk scenario zich doorzet, zou dat negatieve gevolgen kunnen hebben voor de hele economie , zoals hogere binnenlandse prijzen, een minder eerlijke verdeling van de welvaart en een toenemende onzekerheid voor wat betreft investeringsbeslissingen in de landbouw en veeteelt. De voorgestelde wijziging van het stelsel van uitvoerrechten dat van toepassing is op een belangrijke subgroep van granen en oliehoudende zaden, is een geschikt instrument om de bovengenoemde problemen op te lossen.” (cursivering toegevoegd).

(98) Eveneens in 2008 heeft de Argentijnse overheid middels resolutie 64/2008 (42) de formule voor de berekening van het uitvoerrecht gewijzigd en haar beleidsdoelstelling met zoveel woorden geherformuleerd: „Het doel van het stelsel van variabele uitvoerrechten bestaat erin het effect van de stijging van de internationale prijzen van granen en oliehoudende zaden en bijproducten daarvan op de binnenlandse prijzen te beperken en zo bij te dragen tot een betere inkomensverdeling ”. (cursivering en nadruk toegevoegd).

(99) In 2012 heeft de Argentijnse overheid een gezamenlijke resolutie bekendgemaakt waarin werd verklaard dat Argentinië een aantal beleidsmaatregelen had genomen om de nationale bedrijfstak voor biodiesel te versterken, in het bijzonder middels de goedkeuring van wet nr. 26.093. In de gezamenlijke resolutie werd er voorts op gewezen dat de uitvoerrechten op biodiesel en mengsels daarvan strookten met de uitvoerrechten op andere bijproducten van de sector voor oliehoudende zaden, waarbij de verschillen in productiekosten in aanmerking werden genomen en een differentiatie werd aangehouden, zodat het feitelijke tarief voor biodiesel lager was dan dat voor de belangrijkste input ervan, waardoor toegevoegde waarde in Argentinië werd gecreëerd en de ontwikkeling van de bedrijfstak voor biodiesel werd gestimuleerd (43).

(100) Hoewel de nieuw gekozen Argentijnse regering eind 2015 de uitvoerrechten op andere graangewassen had afgeschaft, bleef het uitvoerrecht op sojabonen hoog. Besluit nr. 133/2015 (44) tot afschaffing van het uitvoerrecht op tarwe en tot aanpassing van het percentage van het uitvoerrecht op sojabonen naar 30 % vermelde de volgende beleidsdoelstelling: „In het geval van sojabonen en de bijproducten daarvan heeft de toename van het in gebruik zijnde areaal en de recordoogst van het afgelopen seizoen niet verhinderd dat het concurrentievermogen en de winstgevendheid van de gehele bijbehorende waardeketen is afgenomen” (nadruk toegevoegd). De waardeketen heeft in dit geval onder andere betrekking op de bedrijfstak voor biodiesel.

(101) Na de bekendmaking van het informatiedocument hebben de Argentijnse overheid en CARBIO hun argument herhaald dat een eventueel gevolg van de heffing van uitvoerrechten op sojabonen voor de productie van biodiesel, als daar al sprake van mocht zijn, hooguit een bijkomend gevolg is van een maatregel om belastinginkomsten te genereren.

(102) De Commissie was het niet eens met dit standpunt. De in de overwegingen 91 tot en met 100 aangehaalde besluiten kunnen niet als louter „beleidsaankondigingen” worden beschouwd. Uit deze wetgeving blijkt nogmaals het voornemen van de Argentijnse overheid om de bedrijfstak voor biodiesel te ondersteunen, terwijl anders dan de Argentijnse overheid beweert, nergens in de besluiten wordt vermeld dat het doel van de heffing van uitvoerrechten op sojabonen het genereren van belastinginkomsten is. Überhaupt is nergens in de door de Argentijnse overheid aangevoerde wetgeving te lezen dat de heffing van uitvoerrechten op sojabonen bedoeld is om belastinginkomsten te genereren.

(103) Door uitvoerheffingen op sojabonen in te stellen plaatst de Argentijnse overheid de Argentijnse telers van sojabonen in een economisch irrationale situatie, waardoor zij ertoe worden aangezet om hun goederen op de binnenlandse markt te verkopen tegen een prijs die lager ligt dan die welke zij zonder deze uitvoerheffingen zouden kunnen krijgen. Hun wordt aldus een rationele keuzemogelijkheid ontnomen en zij worden ertoe aangezet om zich te voegen naar de beleidsdoelstelling achter de heffing van uitvoerrechten.

(104) Deze irrationele situatie werd versterkt door andere uitvoerbeperkingen, zoals uitvoerquota voor andere landbouwproducten dan sojabonen van 2006 tot 2015, waardoor de uitvoer van andere gewassen werd ontmoedigd, producenten ermee werden belast de productie van sojabonen (in tegenstelling tot andere graansoorten) voort te zetten en de binnenlandse prijs nog verder daalde. De telers van sojabonen bleven ook produceren en hun producten lokaal verkopen, aangezien het aanleggen van voorraden niet geschikt is voor dit landbouwproduct en in elk geval geen standhoudt op de middellange tot lange termijn.

(105) Na de bekendmaking van het informatiedocument heeft de Argentijnse overheid aangevoerd dat er al tien jaar geen uitvoerquota voor maïs en tarwe zijn ingesteld. De Commissie heeft echter geconcludeerd dat dit feitelijk onjuist was. In resolutie 543/2008 (45) werden expliciet beperkingen gesteld aan onder andere de uitgevoerde hoeveelheden tarwe en maïs. Deze maatregel was van kracht tot eind 2015 (46).

(106) Bovendien heeft de Argentijnse overheid in 2009 een tijdelijk verbod op de invoer van sojabonen ingesteld, waarbij zij verklaarde dat het gebruik van binnenlandse grondstoffen voorrang moest krijgen boven ingevoerde grondstoffen, zodat het Argentijnse product op de internationale markt een toegevoegde waarde kreeg, en dat de tijdelijke invoer van inputs die lokaal werden geproduceerd, deze doelstelling zou verstoren (47). In 2012 heeft de Argentijnse overheid een register voor toegelaten sojamarktdeelnemers opgezet, waarmee het invoerverbod werd opgeheven (48). Het bleef echter zeer omslachtig om sojabonen in Argentinië in te voeren totdat dit register verder werd gewijzigd in 2016 (49). In combinatie met het uitvoerrecht op sojabonen vormt het invoerverbod een bevestiging van de beleidsdoelstelling van de Argentijnse overheid om de ontwikkeling van een volledig binnenlandse bedrijfstak voor biodiesel te stimuleren door lokale componenten in de toeleveringsketen op te nemen. Het zorgt voor een kunstmatige, door de overheid gestuurde productie van sojabonen in Argentinië voor binnenlands verbruik, die ervoor zorgt dat door middel van lokale leveringen aan de lokale vraag naar sojabonen kan worden voldaan en erop gericht is de geformuleerde beleidsdoelstellingen te verwezenlijken.

(107) Bovendien heeft een lange periode van beperkingen van de uitvoer van andere gewassen geleid tot een aanzienlijke toename van de productie van sojabonen, de zogenoemde „sojización” (50) van de Argentijnse landbouw. Zelfs na de afschaffing van de uitvoerquota in 2015 (51) is de productie van sojabonen niet significant gedaald in vergelijking met de andere gewassen en is zij in grote lijnen gelijk gebleven, zoals blijkt uit grafiek 1 hieronder: Grafiek 1 Argentijnse productie van sojabonen, maïs en tarwe per oogstjaar Soja Mais Tarwe Productie miljoen MT MT 2000/01 2001/02 2002/03 2003/04 2004/05 2005/06 2006/07 2007/08 2008/09 2009/10 2010/11 2011/12 2012/13 2013/14 2014/15 2015/16 2016/17 2017/18 Bron: http://datosestimaciones.magyp.gob.ar/

(108) Voorts heeft de Argentijnse overheid in 2017 een resolutie bekendgemaakt waarin een stimuleringsregeling voor producenten van sojabonen (52) werd vastgesteld in het kader van het Plan Belgrano (53). Het Plan Belgrano werd in 2016 opgezet als een plan voor de ontwikkeling van de infrastructuur en industrie in tien van de noordelijke provincies van Argentinië, die van oudsher minder ontwikkeld zijn dan de rest van het land. Op grond van deze resolutie werden van 1 maart tot en met 31 augustus 2017 financiële prikkels toegediend aan telers van sojabonen in de tien meest onderontwikkelde provincies van Argentinië (54), waarmee de telers verder werden belast met de productie van sojabonen en het grotere binnenlandse aanbod van sojabonen verder toenam ten gunste van de ontwikkeling van de bedrijfstak voor biodiesel.

(109) In het licht van het beschikbare bewijsmateriaal was de Commissie van oordeel dat de rol van de Argentijnse overheid „actiever was dan louter aansporing”, zoals door de beroepsinstantie vereist (55). De door de Argentijnse overheid genomen maatregelen beperken de vrijheid van handelen van de telers van sojabonen door hun zakelijke besluit betreffende tegen welke prijs en waar zij hun product verkopen, in de praktijk te beperken.

(110) Zij worden verhinderd een zo hoog mogelijk inkomen te realiseren, namelijk het inkomen dat zij zouden kunnen verkrijgen zonder het uitvoerrecht op sojabonen (bv. door hun productie uit te voeren om te profiteren van hogere prijzen of door de binnenlandse prijzen te verhogen) en andere vergelijkbare beperkende maatregelen.

(111) Dit wordt verder ondersteund door besluit nr. 133/2015 en besluit nr. 640/2016, waarin de Argentijnse overheid specifieke maatregelen heeft getroffen om de bedrijfstak voor sojabonen en de bijbehorende waardeketen te helpen de opgetreden achteruitgang van het concurrentievermogen en de winstgevendheid van de gehele bijbehorende waardeketen om te buigen. De telers van sojabonen worden dus door de Argentijnse overheid aangemoedigd of ermee belast om, met het oog op het bedienen van de binnenlandse markt, de productie te handhaven, ook al zou een rationele leverancier in een situatie waarin uitvoer wordt ontmoedigd, zijn productie en prijzen aanpassen.

(112) Met deze maatregelen zet de Argentijnse overheid de telers van sojabonen er derhalve toe aan om de sojabonen in Argentinië te houden, aangezien zij niet mogen verkopen voor betere prijzen, die zij in Argentinië zouden kunnen krijgen indien deze maatregelen niet bestonden.

(113) In deze zin wordt aan de producenten van inputs door de Argentijnse overheid „de functie toevertrouwd” of worden zij door de Argentijnse overheid „met de functie belast” om tegen een minder dan toereikende beloning goederen te leveren aan de binnenlandse gebruikers van sojabonen, d.w.z. biodieselproducenten. De telers van sojabonen wordt de verantwoordelijkheid gegeven om in Argentinië een kunstmatige, versnipperde en laaggeprijsde binnenlandse markt te creëren.

(114) Wanneer zij de beschreven reeks maatregelen toepast, weet de Argentijnse overheid met andere woorden hoe de telers van sojabonen op de maatregelen zullen reageren en welke gevolgen daaruit voor hen zullen voortvloeien. Terwijl de sojatelers hun binnenlandse productie licht kunnen verlagen in reactie op uitvoerheffingen en andere beperkende maatregelen, blijkt uit het bewijsmateriaal dat de productie niet stopte, en evenmin aanzienlijk afnam (zie tabel 1 en nadere toelichting in overweging 139). De Commissie heeft geconcludeerd dat dit het gevolg is van het feit dat de Argentijnse overheid telers van sojabonen functies heeft toevertrouwd of met functies heeft belast om de productie en uitvoer voort te zetten.

(115) Zoals uiteengezet zal de sector voor de productie van sojabonen zijn productie slechts in geringe mate wijzigen, wat voor lagere binnenlandse prijzen zorgt. In dit opzicht zijn de gevolgen vooraf bekend en zijn deze derhalve niet „onwillekeurig”. Er is een duidelijk „aantoonbaar verband” tussen het beleid en het gedrag van de betrokken particuliere lichamen, die als een gemachtigde van de Argentijnse overheid handelen om het overheidsbeleid ervan uit te voeren waarbij aan de bedrijfstak voor biodiesel sojabonen worden geleverd tegen een minder dan toereikende beloning.

(116) De Argentijnse overheid heeft zelf erkend dat zij er met haar reeks maatregelen in is geslaagd de beleidsdoelstelling te verwezenlijken om de bedrijfstak voor biodiesel te ondersteunen. In de gezamenlijke resolutie die de Argentijnse overheid in 2012 heeft bekendgemaakt en waarnaar hieronder wordt verwezen, heeft zij verklaard dat het vastgestelde overheidsbeleid een reeks mechanismen omvat om de bedrijfstak voor biodiesel te bevorderen. Voorts heeft zij verklaard dat de goede prestaties van deze productiesector, waarvan de brutowinstmarges wat de belangrijkste input tijdens de verwerkingsfase betreft meer dan 25 % bedragen (56), hieruit kunnen worden verklaard. Deze winstmarges lijken grotendeels het gevolg te zijn van de verschillen tussen de uitvoerrechten op biodiesel en die op sojabonen.

(117) Samenvattend heeft de Commissie vastgesteld dat de Argentijnse overheid aan de telers van sojabonen de uitvoering had toevertrouwd van haar beleid om een versnipperde binnenlandse markt te creëren en aan de binnenlandse bedrijfstak voor biodiesel sojabonen te leveren tegen een minder dan toereikende beloning, of die telers met die uitvoering had belast.

(118) Na de bekendmaking van het informatiedocument heeft de Argentijnse overheid aangevoerd dat de Commissie de reikwijdte van het toevertrouwen van functies of het belasten met functies heeft uitgebreid, en nadruk heeft gelegd op de begrippen aansporing en richtsnoeren, terwijl de vereisten van de WTO impliceren dat de toekenning van verantwoordelijkheid een uitdrukkelijke en positieve handeling moet inhouden, gericht moet zijn tot een bepaalde partij en een bepaalde taak of plicht tot doel moet hebben. Loutere beleidsverklaringen van een overheid kunnen op zich geen opdracht vormen en de beweerdelijke opdracht of het beweerdelijke toevertrouwen van functies kunnen niet onwillekeurig zijn of alleen maar een bijkomend gevolg van overheidsregulering zijn.

(119) De Commissie was het hier niet mee eens. Zoals vermeld in overweging 117 en in het licht van de in overweging 93 bedoelde WTO-rechtspraak, vond de Commissie afdoende bewijs om te concluderen dat de Argentijnse overheid expliciete en positieve maatregelen heeft genomen om de telers van sojabonen de functie van verkoop van sojabonen tegen een minder dan toereikende beloning aan de bedrijfstak voor biodiesel toe te vertrouwen, of hen met deze functie te belasten. Er bestaat een „aantoonbaar verband” tussen het overheidsoptreden en het gedrag van de producenten van sojabonen, waardoor hun handelingen aan de Argentijnse overheid kunnen worden toegeschreven. De Argentijnse overheid heeft haar argument dat het door de Commissie gevonden bewijs enkel beschouwd kan worden als louter beleidsverklaringen van de Argentijnse overheid, niet onderbouwd. In het bijzonder heeft de Argentijnse overheid het bestaan van de geformuleerde beleidsdoelstellingen uit hoofde van die beleidsverklaringen niet betwist. Evenmin heeft de Argentijnse overheid verklaringen ontkracht waarin ervan gewag wordt gemaakt dat de beperkende maatregelen ter verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen voor de ondersteuning van de Argentijnse bedrijfstak voor biodiesel, goed hebben gewerkt. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(120) Voorts heeft de Argentijnse overheid aangevoerd dat de conclusie van de Commissie dat het bestaan van verschillende mechanismen binnen een bredere regeling die door de Argentijnse overheid is opgezet ter ondersteuning van een bepaalde bedrijfstak, van belang is om de aard van het optreden te bepalen, kennelijk onjuist is, aangezien de heffing van uitvoerrechten niet onder artikel 3, i) tot en met iii), van de basisverordening (of de SCM-overeenkomst) valt en evenmin onder artikel 3, iv), van de basisverordening.

(121) Het enkele feit dat de heffing van uitvoerrechten als zodanig niet uitdrukkelijk in artikel 3, lid 1, onder a), van de basisverordening wordt genoemd, wil niet zeggen dat een dergelijke heffing potentieel niet de aard van een financiële bijdrage zou kunnen hebben en derhalve onder de definitie van subsidie in de zin van de basisverordening en de SCM-overeenkomst zou vallen. De Commissie heeft ruimschoots bewijs geleverd dat de uitvoerheffing op sojabonen is gebruikt als een instrument om samen met andere instrumenten telers van sojabonen ertoe aan te zetten zich te voegen naar de geformuleerde beleidsdoelstellingen, en wel op een wijze die neerkomt op een tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie, zoals beschreven in artikel 3, lid 1, onder a), van de basisverordening. Aangezien de Argentijnse autoriteit het argument dat de heffing van uitvoerrechten op sojabonen niet als tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie zou kunnen worden beschouwd, niet heeft onderbouwd, heeft de Commissie het argument afgewezen.

(122) Na de mededeling van de definitieve bevindingen was de Argentijnse overheid het oneens met de conclusie van de Commissie in overweging 121 dat de Argentijnse overheid haar argument waarom de uitvoerheffing op sojabonen niet kon worden beschouwd als een tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie, niet had onderbouwd.

(123) Hoewel de Argentijnse overheid gedurende het onderzoek stelde dat het doel van uitvoerheffingen bestaat in het genereren van belastinginkomsten, heeft zij geen bewijsmateriaal overgelegd dat deze bewering kon schragen ten aanzien van de wetgevingshandelingen tot instelling of tot wijziging van de hoogte van de uitvoerheffing op sojabonen. Op basis van het beschikbare bewijsmateriaal heeft de Commissie geoordeeld dat de uitvoerheffingen instrumenten zijn waarvan de Argentijnse overheid naast andere instrumenten gebruik heeft gemaakt ter ondersteuning van de ontwikkeling van de bedrijfstak voor biodiesel. Daarom kwam de Commissie tot een andere conclusie zoals uiteengezet in de overwegingen 89 tot en met 90 en wees zij het oorspronkelijke argument van de Argentijnse overheid af.

(124) CARBIO heeft aangevoerd dat de Commissie onvoldoende recht heeft gedaan aan de strenge norm waaraan het bewijs voor het toevertrouwen van functies of het belasten met functies moet voldoen. Het staat telers van sojabonen nog steeds vrij om te beslissen of zij sojabonen willen produceren, verkopen en uitvoeren. Geen enkel element van de uitvoerheffing op sojabonen vertrouwt telers van sojabonen het nemen van een dergelijke beslissing toe of belast hen met het nemen van dergelijke beslissingen.

(125) De Commissie is het er niet mee eens dat aan de norm voor het toevertrouwen van functies aan of het belasten met functies van, zoals uiteengezet in overweging 82, in casu niet is voldaan. Het argument van CARBIO dat telers van sojabonen vrij zijn in het vaststellen van de prijs van sojabonen, is bovendien onjuist. Tijdens het controlebezoek heeft de Argentijnse overheid toegelicht hoe de fob-prijs van sojabonen voor de uitvoer door de overheid wordt vastgesteld. Aangezien zowel de uitvoerprijs als de binnenlandse prijs van sojabonen ver onder de wereldmarktprijs liggen, zijn de telers van sojabonen beperkt in hun vrijheid om hun prijs vast te stellen. CARBIO gaat er tot slot aan voorbij dat de heffing van uitvoerrechten niet het enige instrument is dat de Argentijnse overheid heeft ontwikkeld om telers van sojabonen met bepaalde functies te belasten. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(126) CARBIO betwistte ook de bevinding van de Commissie in overweging 112 dat sojatelers niet kunnen verkopen tegen betere prijzen die in Argentinië bij ontbreken van deze maatregelen aan de orde zouden zijn, onder verwijzing naar een studie van de interne handelscommissie volgens welke afschaffing van de uitvoerheffing op sojabonen zou leiden tot een stijging van de binnenlandse prijzen van sojabonen van slechts 1,2 % (57).

(127) De Commissie heeft echter opgemerkt dat volgens een studie die is gepubliceerd in het Amerikaanse Journal of Agricultural Economics (58), de binnenlandse prijs van sojabonen zonder een heffing van uitvoerrechten veel hoger zou kunnen zijn, tot wel 26,0 %. Bovendien is in de studie waarnaar door CARBIO werd verwezen, aangegeven dat de afschaffing van de heffing van uitvoerrechten op sojabonen zou leiden tot een afname van de wereldmarktprijs voor sojabonen met 18 %. Dit betekent dat met de theoretische afschaffing van een heffing van uitvoerrechten van 23,5 %, het verschil tussen de Argentijnse prijs en de wereldmarktprijs bijna zou verdwijnen.

(128) Derhalve heeft de Commissie haar conclusie herhaald dat telers van sojabonen ertoe worden aangezet in Argentinië sojabonen te blijven telen en verkopen, zonder dat zij de mogelijkheid krijgen deze te verkopen tegen betere prijzen die in Argentinië bij ontbreken van deze maatregelen aan de orde zouden zijn.

(129) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalden de Argentijnse overheid en CARBIO hun argumenten: — er is geen reeks van maatregelen die de binnenlandse telers van sojabonen ertoe aanzetten lokaal sojabonen te verkopen tegen een minder dan toereikende beloning; — het staat sojatelers vrij de prijs van hun sojabonen te bepalen; — er is geen sprake van een financiële bijdrage door middel van uitvoerheffingen op sojabonen; de gevolgen van de uitvoerheffingen op sojabonen ten aanzien van de productie van biodiesel vormt hooguit een neveneffect van een belastinginningsmaatregel; — de aard en het belastinginningsdoel van de uitvoerheffingen op sojabonen heeft niets van doen met het beweerdelijke toevertrouwen van of belasten met functies, en — daarbij wordt geen voordeel toegekend.

(130) De Argentijnse overheid en CARBIO waren het voorts oneens met de juridische interpretatie van de Commissie van de termen „toevertrouwen van functies” en „belasten met functies”. De Argentijnse overheid voerde aan dat de beoordeling door de Commissie van de financiële bijdrage sterk lijkt op de zogenaamde „op effecten gebaseerde aanpak”, die expliciet en ondubbelzinnig door de WTO-rechtspraak is verworpen.

(131) CARBIO voerde voorts aan dat de huidige wereldmarktprijs van sojabonen niet weerspiegelt wat de binnenlandse prijzen van sojabonen in Argentinië bij ontbreken van de uitvoerheffing zouden zijn.

(132) Aangezien de Argentijnse overheid of CARBIO enkel de eerder aangevoerde argumenten herhaalden maar deze niet onderbouwden, heeft de Commissie deze afgewezen.

3.2.2.3. Toevertrouwen van functies aan particuliere lichamen of particuliere lichamen belasten met functies in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), iv), van de basisverordening

(133) De Commissie heeft vervolgens beoordeeld of de telers van sojabonen in Argentinië particuliere lichamen zijn waaraan door de Argentijnse overheid functies worden toevertrouwd of die door de Argentijnse overheid met functies worden belast in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), iv), van de basisverordening.

(134) De in de steekproef opgenomen Argentijnse producenten-exporteurs kochten alle voor de productie van biodiesel gebruikte sojabonen van binnenlandse bronnen. Deze sojabonen werden hoofdzakelijk van particuliere sojaboeren gekocht en in kleinere hoeveelheden van het staatsbedrijf YPF.

(135) Derhalve was de Commissie, op basis van de beschikbare informatie, van oordeel dat alle telers van sojabonen particuliere lichamen zijn waaraan de levering van sojabonen tegen een minder dan toereikende beloning is toevertrouwd door de Argentijnse overheid in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), iv), van de basisverordening.

3.2.2.4. Levering van sojabonen door telers van sojabonen tegen een minder dan toereikende beloning

(136) Vervolgens heeft de Commissie gecontroleerd of de telers van sojabonen het beleid van de Argentijnse overheid om sojabonen te leveren tegen een minder dan toereikende beloning, daadwerkelijk hebben uitgevoerd. Hiervoor was een gedetailleerde analyse nodig van de marktontwikkelingen in Argentinië, ten opzichte van een passend referentiepunt. In overeenstemming met de conclusies in overweging 64 heeft de Commissie besloten gedeeltelijk gebruik te maken van de beschikbare feiten om te bepalen of er sprake was geweest van levering van sojabonen door sojatelers tegen een minder dan toereikende beloning.

(137) Door de in de overwegingen 84 tot en met 116 beschreven reeks maatregelen heeft de Argentijnse overheid de sojatelers ertoe aangezet om lokaal tegen lagere prijzen te verkopen dan anders het geval zou zijn geweest (d.w.z. bij ontbreken van die maatregelen zouden de sojatelers de sojabonen tegen de veel hogere prijs van de wereldmarkt hebben uitgevoerd of gewoon hun aanbod hebben aangepast aan de vereisten van de markt). De sojatelers hebben dit daarentegen niet gedaan, wegens het beleid van de Argentijnse overheid ter bevordering van de ontwikkeling van de downstream bedrijfstak voor biodiesel.

(138) Zoals blijkt uit tabel 1 wordt nagenoeg het gehele binnenlandse verbruik van sojabonen verder tot sojaolie verwerkt door vermaling. De gegevens met betrekking tot productie, uitvoer, invoer en binnenlandse verwerking door vermaling van sojabonen in de loop van de jaren zijn als volgt: Tabel 1 Argentijnse productie van sojabonen, sojaolie en biodiesel Productie van sojabonen (MT) Uitvoer van sojabonen (MT) Invoer van sojabonen (MT) Vermaling van sojabonen (MT) Productie van sojaolie (MT) Binnenlands verbruik van sojaolie (MT) Biodieselproductie (MT) 2007 47 482 787 11 843 248 2 245 391 36 268 044 6 962 206 474 078 2008 46 238 890 11 733 588 2 891 771 31 709 219 6 024 101 1 078 022 711 864 2009 30 989 474 4 292 321 823 924 30 285 623 5 772 026 1 348 922 1 179 103 2010 52 676 218 13 616 012 189 36 824 921 7 000 075 2 118 336 1 820 385 2011 48 878 774 10 420 216 12 862 37 339 854 7 113 681 2 996 512 2 429 964 2012 40 100 197 6 158 407 1 428 33 333 313 6 353 359 2 841 121 2 456 578 2013 49 306 202 7 784 236 1 615 34 040 869 6 432 942 2 448 560 1 997 809 2014 53 397 720 7 360 901 2 227 37 936 186 7 096 392 3 184 146 2 584 290 2015 61 446 556 11 509 272 566 40 940 319 7 895 905 2 407 954 1 810 659 2016 58 799 258 8 910 323 853 849 44 482 510 8 670 493 3 137 953 2 659 275 2017 54 971 626 7 369 126 1 897 833 41 824 091 8 065 602 3 264 784 2 871 435 Bron: Door de Argentijnse overheid ingediende cijfers, afkomstig uit verschillende openbare Argentijnse databanken.

(139) Zoals uit tabel 1 blijkt, is de productie van sojabonen gestegen van 26,7 miljoen MT in 2001 tot 40,5 miljoen MT in 2006 (59). De verhoging van het uitvoerrecht op sojabonen heeft niet geleid tot een daling van de productie van sojabonen, maar tot een vanuit economisch oogpunt irrationele stijging. Zonder de aansporing door de verschillende maatregelen van de Argentijnse overheid, zouden leveranciers die aan uitvoerbeperkingen onderworpen zijn, zich immers aan de marktvoorwaarden aanpassen. In dit geval echter geldt voor de sojatelers dat zij, veeleer dan dat zij hun productie verlagen, tevens voordeel hebben van de beleidsdoelstelling om een concurrerende bedrijfstak voor biodiesel te stimuleren en te ontwikkelen, die op zijn beurt vereist dat grote hoeveelheden sojabonen beschikbaar worden gesteld aan biodieselproducenten tegen prijzen die onder de internationale prijzen liggen.

(140) De tendens wordt weergegeven in grafiek 2 hieronder (in MT): Grafiek 2 Verwerking van sojabonen in Argentinië Sojaboonvermalen Sojabooninvoer Sojaboonuitvoer Sojaboonproductie 2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 Bron: Gegevens tabel in overweging 138.

(141) Uit tabel 1 en grafiek 2 blijkt dat nagenoeg de hele productie van sojabonen die in het binnenland is verbruikt, door vermaling is verwerkt en dat het binnenlandse verbruik van de aldus verkregen sojaolie hoofdzakelijk voor de productie van biodiesel is gebruikt.

(142) Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde CARBIO aan dat de Commissie ervan uitging dat alle op de binnenlandse markt verkochte sojabonen uitsluitend werden gebruikt voor de productie van biodiesel. De Commissie lichtte toe dat dit niet het geval is. Zoals uiteengezet in overweging 141 worden sojabonen op de interne markt verkocht voor verwerking door vermaling tot sojaolie en sojameel. De hieruit voortvloeiende sojaolie wordt gebruikt om biodiesel te maken, aangezien er geen sprake is van een aanzienlijke binnenlandse markt voor sojaolie in Argentinië. Sommige sojaolie en sojameel worden uitgevoerd.

(143) Voorts worden sojabonen pas uitgevoerd als volledig is voorzien in het binnenlandse verbruik zowel wat de verwerking van sojabonen door vermaling als de productie van biodiesel betreft. Tabel 1 en grafiek 2 tonen ook de niet-bestaande of zeer beperkte invoer van sojabonen in de jaren gedurende welke uitvoerbeperkingen van toepassing waren. Dit wordt ook bevestigd door het bedrijfsmodel dat is waargenomen bij de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs. Geen van hen voerde sojabonen in voor de productie van biodiesel. Het was veeleer zo dat zij de sojabonen uitsluitend invoerden voor verwerking in hun vermalingsfaciliteiten en vervolgens alle aldus verkregen sojaolie en al het aldus verkregen sojameel uitvoerden naar buiten Argentinië.

(144) De hoofddoelstelling van de maatregelen van de Argentijnse overheid is dus bereikt: aan de binnenlandse vraag naar een input voor de binnenlandse biodieselproductie is volledig voldaan door middel van in eigen land geproduceerde sojabonen, ten nadele van de producenten van sojabonen, die hun winsten liever zouden optimaliseren door al hun producten uit te voeren of op de binnenlandse markt tegen hogere prijzen te verkopen als er geen sprake was van de uitvoerbeperkingen.

(145) Volgens de WTO-rechtspraak ter zake geldt dat, zoals met name uiteengezet in overweging 78, er in de meeste gevallen enige vorm van dreiging of aansporing door de overheid zou moeten zijn jegens de leveranciers van inputs, ten bewijze van het bestaan van een toevertrouwen van of een belasten met functies. Dat er mogelijk enige beslissingsvrijheid wordt gelaten, doet niet automatisch afbreuk aan deze bevinding. Deze analyse per geval geschiedt op basis van bewijsmateriaal. In dit geval is het opmerkelijk te noemen dat de uitvoer vrij beperkt is in een zeer internationale grondstoffenmarkt, terwijl Argentinië een van de grootste producenten van sojabonen ter wereld is, vooral gezien het feit dat de prijs op de internationale markten aanzienlijk hoger is dan de binnenlandse prijs in Argentinië (zie grafiek 3, overweging 158).

(146) Uit het in de Argentijnse wetgeving vervatte bewijsmateriaal (zie de overwegingen 91 tot en met 99) blijkt dat de beleidsdoelstelling van de Argentijnse overheid erin bestaat de downstreambedrijfstakken met een hogere toegevoegde waarde, waaronder biodiesel, te ontwikkelen en te begunstigen. Bovendien heeft de Argentijnse overheid duidelijk verklaard dat zij ernaar streeft de downstreambedrijfstakken te beschermen tegen de stijging van de internationale prijzen.

(147) Na de bekendmaking van het informatiedocument heeft CARBIO aangevoerd dat de Commissie geen bewijs heeft geleverd voor de stelling dat producenten van sojabonen hun winsten liever zouden optimaliseren.

(148) Daar de Commissie, zoals uiteengezet in de overwegingen 61 tot en met 64, geen directe informatie van de telers van sojabonen heeft ontvangen, heeft zij aangenomen dat de telers van sojabonen rationele marktdeelnemers in een markteconomie zijn, die zo veel mogelijk zouden trachten hun voordelen te optimaliseren. Derhalve wordt de beslissing om de productie van sojabonen te verhogen wanneer de prijzen vanwege hogere uitvoerheffingen dalen, als irrationeel beschouwd. Dat telers van sojabonen sojabonen blijven leveren ondanks de verschillende, door de Argentijnse overheid vastgestelde beperkende maatregelen, is het gevolg van het optreden van de Argentijnse overheid dat beoogt telers van sojabonen als uitvoerders van de geformuleerde beleidsdoelstellingen ertoe aan te zetten, de bedrijfstak voor biodiesel te ondersteunen. Het argument werd daarom afgewezen.

(149) Volgens de Argentijnse overheid is geen bewijs overgelegd waaruit blijkt dat de verwerking van sojabonen in Argentinië op welke wijze dan ook veranderd is door de heffing van uitvoerrechten op sojabonen.

(150) De Commissie was het hier niet mee eens. Allereerst herinnert de Commissie eraan dat de Argentijnse overheid haar niet heeft ondersteund bij het verkrijgen van de benodigde informatie van de telers van sojabonen om een betere beoordeling van hun gedrag mogelijk te maken. De Commissie was dus, op basis van de beschikbare informatie, van oordeel dat de maatregelen van de Argentijnse overheid (waaronder de heffing van uitvoerrechten) het gedrag van de telers van sojabonen hebben veranderd om de door de Argentijnse overheid beoogde effecten te sorteren. Zoals te zien is in tabel 1, is de productie van sojabonen, ondanks een hogere heffing van uitvoerrechten op sojabonen in 2007, d.w.z. bij het begin van de grootschalige productie van biodiesel, aanzienlijk toegenomen. Bovendien is in dezelfde periode de uitvoer van sojaolie in belangrijke mate vervangen door de uitvoer van biodiesel, waaruit blijkt dat de maatregelen van de Argentijnse overheid een prikkel zijn geweest voor een structurele verandering om het concurrentievermogen van de bedrijfstak voor biodiesel te verbeteren. Het argument werd derhalve afgewezen.

(151) Het is ook duidelijk dat de talloze kleine producenten van sojabonen (ongeveer 64 000), hoewel zij er niet formeel door de Argentijnse overheid van worden weerhouden hun producten uit te voeren, er door dit beleid toe worden aangezet om bijna hun gehele productie in eigen land te verkopen tegen lagere prijzen dan de prijzen die zij anders op de internationale markten zouden hebben gekregen. Er is geen enkele aanwijzing in het dossier dat de Argentijnse overheid op enigerlei wijze probeert om direct of indirect een toename van de uitvoer en dus een maximalisatie van de winst voor de producenten van sojabonen aan te moedigen en/of actief te ondersteunen, ondanks de bekende moeilijkheden van kleine producenten om klanten in het buitenland te vinden, in een vreemde taal te communiceren en alle omslachtige administratieve formaliteiten voor de uitvoer te regelen.

(152) Bij gebrek aan andere bewijzen van het tegendeel in het dossier en gezien het gebrek aan voldoende medewerking van de Argentijnse overheid om in dit verband relevant bewijsmateriaal en relevante informatie te verstrekken, heeft de Commissie geconcludeerd dat uit dit bewijsmateriaal blijkt dat de telers van sojabonen ertoe worden aangezet om hun productie in eigen land ten behoeve van de downstreambedrijfstakken (waaronder de biodieselproducenten) te verkopen, in plaats van hun opbrengsten op andere manieren te maximaliseren door bijvoorbeeld hun productie aan te passen of zelfs op een andere soort productie over te schakelen (zoals andere graansoorten).

(153) Het feit dat telers van sojabonen nog steeds een zekere beslissingsvrijheid genieten om althans formeel in het buitenland te verkopen en dat uitvoer daadwerkelijk in zeer beperkte mate plaatsvond, doet niet af aan de voornaamste conclusie dat hun functies zijn toevertrouwd of dat zij met functies zijn belast in de zin van de WTO-rechtspraak in de zaak DRAMS (60).

(154) Voorts heeft de Commissie het eventuele effect dat het aanbod aan sojabonen wegens de maatregelen van de Argentijnse overheid op de binnenlandse prijs van sojabonen in Argentinië heeft, geanalyseerd.

(155) De Commissie heeft zich daarbij gebaseerd op de gemiddelde binnenlandse prijs van sojabonen in Argentinië, die is gebaseerd op maandelijkse gegevens van de graanbeurs in Buenos Aires voor Rosario, Bahia Blanca en Quequen, die door het ministerie van Agro-industrie op nationaal niveau zijn verstrekt.

(156) De in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs hebben daadwerkelijk in zekere mate sojabonen ingevoerd. Hoewel de ondernemingen deze invoer niet voor de productie van biodiesel hebben gebruikt — de invoer werd gebruikt voor de productie van sojaolie die vervolgens werd uitgevoerd — kon de prijs van deze invoer als representatief worden beschouwd, aangezien de sojabonen werden ingevoerd om te worden verwerkt door vermaling en als sojaolie opnieuw te worden uitgevoerd, en de prijs ervan de wereldmarktprijs voor sojabonen weerspiegelde.

(157) De binnenlandse prijs werd maandelijks vergeleken met de gemiddelde fob-prijs bij invoer van sojabonen door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs.

(158) Grafiek 3 hieronder toont de prijsschommelingen tijdens de beoordelingsperiode en het prijsverschil in percentages tussen de Argentijnse binnenlandse prijs en de wereldmarktprijs. Grafiek 3 Argentijnse binnenlandse prijs tegenover wereldmarktprijs Prijsverschil (%) Wereldmarktprijs (ARS/MT) Argentijnse binnenlandse prijs (ARS/MT) 2017M11 2017M09 2017M07 2017M05 2017M03 2017M01 2016M11 2016M09 2016M07 2016M05 2016M03 2016M01 2015M11 2015M09 2015M07 2015M05 2015M03 2015M01 Bron: Bloomberg en door de Argentijnse overheid ingediende cijfers op basis van openbaar beschikbare gegevens.

(159) Grafiek 3 toont een prijsverschil tussen de Argentijnse binnenlandse prijs en de wereldmarktprijs, dat hoofdzakelijk kan worden verklaard door de uitvoerheffing op sojabonen. Het belastende beleid van de Argentijnse overheid verhindert dat telers van sojabonen winst maken op basis van de wereldmarktprijzen. De telers van sojabonen wordt in feite een rationele keuzemogelijkheid onthouden om op de internationale markten tegen veel hogere prijzen te verkopen.

(160) In plaats daarvan behalen zij vergelijkbare winsten op zowel de binnenlandse als de internationale markt, waarbij de binnenlandse prijzen met het bedrag van de uitvoerheffing moeten worden verminderd. Zo drukt de Argentijnse overheid de binnenlandse prijzen ten voordele van de binnenlandse downstreambedrijfstakken.

(161) De Argentijnse overheid „belast” door de telers van sojabonen een rationele keuzemogelijkheid te onthouden. Zoals uit de grafiek blijkt, is het verschil tussen de binnenlandse prijzen en de internationale prijzen bovendien niet alleen aanzienlijk gebleven, maar heeft het de bedrijfstak voor biodiesel en alle andere downstreambedrijfstakken (zoals de vermalerijen, die hoofdzakelijk geïntegreerd zijn met biodieselproducenten) ook beschermd tegen de hoogste prijsstijgingen op de internationale markt.

(162) De maatregelen van de Argentijnse overheid hebben bijgevolg hun vooropgezette doel bereikt, namelijk de binnenlandse prijzen verlagen tegen de achtergrond van de stijgende internationale prijzen ten voordele van de binnenlandse bedrijfstak met toegevoegde waarde, waaronder de bedrijfstak voor biodiesel.

(163) In het licht van het voorgaande heeft de Commissie geconcludeerd dat de telers van sojabonen in Argentinië de levering van sojabonen aan de binnenlandse bedrijfstak voor biodiesel is toevertrouwd of dat zij daarmee zijn belast tegen minder dan een toereikende beloning.

3.2.2.5. De functie die de overheid normaal zou vervullen en de praktijk die in werkelijkheid niet afwijkt van praktijken die overheidsinstanties plegen te volgen

(164) Wat het criterium inzake „normaal vervullen” betreft, dat door het panel nog niet verder is verduidelijkt (61), was de Commissie van oordeel dat het leveren van grondstoffen die zich in een land bevinden aan nationale ondernemingen een functie is die de overheid normaliter zou vervullen. Naar algemeen internationaal recht hebben landen soevereiniteit over hun natuurlijke hulpbronnen. Hoewel zij beschikken over een uitgebreide discretionaire bevoegdheid om de exploitatie van hun natuurlijke hulpbronnen te organiseren, vindt hun soevereiniteit normaliter uitdrukking in een regelgevende bevoegdheid van de overheid ter zake. In dit verband is het irrelevant of een overheid deze functie gewoonlijk uitoefent (62). De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat het leveren van sojabonen op Argentijnse bodem aan de Argentijnse bedrijfstak voor biodiesel normaliter een overheidsfunctie is.

(165) Na de bekendmaking van het informatiedocument heeft CARBIO bezwaar gemaakt tegen het besluit van de Commissie dat een staat verantwoordelijk moet worden gehouden voor beslissingen die genomen zijn door particuliere leveranciers van in de betrokken staat geteelde sojabonen. CARBIO heeft aangevoerd dat om aan het criterium inzake „normaal vervullen” te voldoen, alle besluiten over sojabonen moeten worden genomen voor een publieke doelstelling. Zoals CARBIO echter heeft aangevoerd, „kan een staat ervoor kiezen ten aanzien van zijn natuurlijke hulpbronnen maatregelen te treffen”. Dit bevestigt het standpunt van de Commissie dat deze soevereiniteit normaliter uitdrukking vindt in een regelgevende bevoegdheid van de overheid om de exploitatie van haar natuurlijke hulpbronnen te organiseren. Om aan het criterium inzake „normaal vervullen” te voldoen, is het derhalve niet noodzakelijk dat alle beslissingen met betrekking tot sojabonen worden genomen voor een publieke doelstelling. Anders zouden dergelijke entiteiten als „openbare lichamen” kunnen worden beschouwd en hun handelingen kunnen toerekenen aan de staat, wat niet het geval is in het kader van het scenario van toevertrouwen of belasten. In dit laatste geval hoeven niet alle handelingen van particuliere lichamen aan de staat toe te schrijven te zijn, maar alleen de onderzochte specifieke handeling (d.w.z. de verstrekking van inputs tegen een minder dan toereikende beloning). De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen en geconcludeerd dat het leveren van grondstoffen, zoals sojabonen, bij het realiseren van doelstellingen van algemeen belang (zoals de ontwikkeling van de bedrijfstak voor biodiesel), een functie is die normaliter door de overheid wordt vervuld.

(166) Wat het criterium inzake „in werkelijkheid niet afwijken” betreft, heeft de Commissie opgemerkt dat de formulering afkomstig is uit het verslag van het panel inzake een nieuw onderzoek op grond van artikel XVI.5 uit 1960, waarin een soortgelijke formulering werd gebruikt met betrekking tot de door de producent betaalde heffingen, die werden geacht in werkelijkheid niet te verschillen van overheidspraktijken als belastingheffing en subsidiëring (63). Tegen deze achtergrond vereist dit criterium dat positief wordt vastgesteld dat de levering van goederen door de particuliere lichamen waaraan functies zijn toevertrouwd, in werkelijkheid niet afwijkt van de hypothetische levering van dergelijke goederen door de overheid zelf. De Commissie is van oordeel dat dit het geval is. In plaats van de inputs rechtstreeks aan de bedrijfstak voor biodiesel te leveren met het oog op de verwezenlijking van beleidsdoelstellingen van de Argentijnse overheid om de ontwikkeling van de bedrijfstak voor biodiesel te stimuleren, met inbegrip van zijn uitvoerpotentieel, zet de Argentijnse overheid particuliere entiteiten er door middel van een reeks maatregelen toe aan dit namens de Argentijnse overheid te doen.

(167) Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerden de Argentijnse overheid en CARBIO aan dat de Commissie niet had aangetoond dat besluiten va