NL Publicatieblad van de Europese Unie L 44/1

REGLEMENT

16de druk

juli 2004

Inleidende opmerking:

Iedere bepaling in dit Reglement waarin naar een persoon van het mannelijk geslacht wordt verwezen, geldt eveneens voor personen van het vrouwelijk geslacht en vice versa, tenzij uitdrukkelijk anders is bepaald.

De cursief gedrukte teksten zijn interpretaties (cf. artikel 201).

INHOUD

TITEL I LEDEN, ORGANEN VAN HET PARLEMENT EN FRACTIES

HOOFDSTUK 1 LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

Artikel 1 Europees Parlement

Artikel 2 Ongebonden mandaat

Artikel 3 Onderzoek van de geloofsbrieven

Artikel 4 Duur van het mandaat

Artikel 5 Voorrechten en immuniteiten

Artikel 6 Opheffing van de immuniteit

Artikel 7 Immuniteitsprocedures

Artikel 8 Kosten en vergoedingen

Artikel 9 Gedragsregels

Artikel 10 Interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)

HOOFDSTUK 2 AMBTSDRAGERS IN HET PARLEMENT

Artikel 11 Oudste lid in jaren

Artikel 12 Voordracht van kandidaten en algemene bepalingen

Artikel 13 Verkiezing van de Voorzitter — Openingstoespraak

Artikel 14 Verkiezing van de ondervoorzitters

Artikel 15 Verkiezing van de quaestoren

Artikel 16 Ambtstermijn

Artikel 17 Vacatures

Artikel 18 Voortijdige ambtsontheffing

HOOFDSTUK 3 ORGANEN EN TAKEN

Artikel 19 Taken van de Voorzitter

Artikel 20 Taken van de ondervoorzitters

Artikel 21 Samenstelling van het Bureau

Artikel 22 Taken van het Bureau

Artikel 23 Samenstelling van de Conferentie van voorzitters

Artikel 24 Taken van de Conferentie van voorzitters

Artikel 25 Taken van de quaestoren

Artikel 26 Conferentie van commissievoorzitters

Artikel 27 Conferentie van delegatievoorzitters

Artikel 28 Informatieplicht van het Bureau en de Conferentie van voorzitters

HOOFDSTUK 4 FRACTIES

Artikel 29 Oprichting van fracties

Artikel 30 Activiteiten en rechtspositie van de fracties

Artikel 31 Niet-ingeschrevenen

Artikel 32 Toewijzing van plaatsen in de vergaderzaal

TITEL II WETGEVING, BEGROTING EN OVERIGE PROCEDURES

HOOFDSTUK 1 WETGEVINGSPROCEDURES — ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 33 Wetgevings- en werkprogramma van de Commissie

Artikel 34 Verificatie van de eerbiediging van de grondrechten, de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid, de rechtsstaat en de financiële gevolgen

Artikel 35 Controle rechtsgrondslag

Artikel 36 Toetsing van de financiële verenigbaarheid

Artikel 37 Informatieverstrekking aan het Parlement en toegang van het Parlement tot documenten

Artikel 38 Vertegenwoordiging van het Parlement op zittingen van de Raad

Artikel 39 Initiatief krachtens artikel 192 van het EG-Verdrag

Artikel 40 Behandeling van wetgevingsdocumenten

Artikel 41 Raadpleging inzake initiatieven van een lidstaat

HOOFDSTUK 2 PROCEDURES IN DE COMMISSIES

Artikel 42 Wetgevingsverslagen

Artikel 43 Vereenvoudigde procedure

Artikel 44 Verslagen van niet-wetgevende aard

Artikel 45 Initiatiefverslagen

Artikel 46 Adviezen van commissies

Artikel 47 Nauwere samenwerking tussen commissies

Artikel 48 Modaliteiten voor de opstelling van verslagen

HOOFDSTUK 3 EERSTE LEZING

Behandeling in de commissie

Artikel 49 Wijziging van een voorstel van de Commissie

Artikel 50 Standpunt van de Commissie en van de Raad inzake amendementen

Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 51 Beëindiging van de eerste lezing

Artikel 52 Verwerping van een voorstel van de Commissie

Artikel 53 Aanneming van amendementen op een voorstel van de Commissie

Gegeven uitvoering

Artikel 54 Aan het advies van het Parlement gegeven uitvoering

Artikel 55 Hernieuwde voorlegging aan het Parlement

Artikel 56 Procedure van overleg als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 1975

HOOFDSTUK 4 TWEEDE LEZING

Behandeling in de commissie

Artikel 57 Mededeling van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

Artikel 58 Verlenging van de termijnen

Artikel 59 Verwijzing naar en procedure in de bevoegde commissie

Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 60 Beëindiging van de tweede lezing

Artikel 61 Verwerping van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

Artikel 62 Amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

HOOFDSTUK 5 DERDE LEZING

Bemiddeling

Artikel 63 Bijeenroepen van het bemiddelingscomité

Artikel 64 Delegatie in het bemiddelingscomité

Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 65 Gemeenschappelijke ontwerptekst

HOOFDSTUK 6 BEËINDIGING VAN DE WETGEVINGSPROCEDURE

Artikel 66 Goedkeuring in eerste lezing

Artikel 67 Goedkeuring in tweede lezing

Artikel 68 Ondertekening van aangenomen besluiten

HOOFDSTUK 7 BEGROTINGSPROCEDURES

Artikel 69 Algemene begroting

Artikel 70 Verlening van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de begroting

Artikel 71 Overige kwijtingsprocedures

Artikel 72 Controle van het Parlement op de uitvoering van de begroting

HOOFDSTUK 8 INTERNE BEGROTINGSPROCEDURES

Artikel 73 Raming van het Parlement

Artikel 74 Bevoegdheden inzake het aangaan van betalingsverplichtingen en verstrekking van betalingsopdrachten

HOOFDSTUK 9 INSTEMMINGSPROCEDURE

Artikel 75 Instemmingsprocedure

HOOFDSTUK 10 NAUWERE SAMENWERKING

Artikel 76 Procedures binnen het Parlement

HOOFDSTUK 11 OVERIGE PROCEDURES

Artikel 77 Procedure voor het uitbrengen van advies in de zin van artikel 122 van het EG-Verdrag

Artikel 78 Procedures met betrekking tot de dialoog tussen de sociale partners

Artikel 79 Procedures met betrekking tot onderzoek van vrijwillige overeenkomsten

Artikel 80 Codificatie

Artikel 81 Uitvoeringsbepalingen

HOOFDSTUK 12 VERDRAGEN EN INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN

Artikel 82 Toetredingsverdragen

Artikel 83 Internationale overeenkomsten

Artikel 84 Procedures, uit hoofde van artikel 300 van het EG-Verdrag, voor voorlopige toepassing of opschorting van internationale akkoorden, of voor het bepalen van de standpunten die namens de Gemeenschap worden ingenomen in een lichaam dat is opgericht bij een internationaal akkoord

HOOFDSTUK 13 EXTERNE VERTEGENWOORDIGING VAN DE UNIE EN GEMEENSCHAPPELIJK BUITENLANDS EN VEILIGHEIDSBELEID

Artikel 85 Benoeming van de hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid

Artikel 86 Benoeming van speciale vertegenwoordigers voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid

Artikel 87 Verklaringen van de hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en andere speciale vertegenwoordigers

Artikel 88 Internationale vertegenwoordiging

Artikel 89 Raadpleging van en informatieverstrekking aan het Parlement in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid

Artikel 90 Aanbevelingen in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid

Artikel 91 Schending van de mensenrechten

HOOFDSTUK 14 POLITIËLE EN JUSTITIËLE SAMENWERKING IN STRAFZAKEN

Artikel 92 Raadpleging van en informatieverstrekking aan het Parlement op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken

Artikel 93 Raadpleging van het Parlement op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken

Artikel 94 Aanbevelingen op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken

HOOFDSTUK 15 SCHENDING VAN DE FUNDAMENTELE BEGINSELEN DOOR EEN LIDSTAAT

Artikel 95 Constatering van een schending

TITEL III TRANSPARANTIE VAN DE WERKZAAMHEDEN

Artikel 96 Transparantie van de werkzaamheden van het Parlement

Artikel 97 Toegang van het publiek tot documenten

TITEL IV BETREKKINGEN MET DE ANDERE INSTELLINGEN

HOOFDSTUK 1 BENOEMINGEN

Artikel 98 Verkiezing van de voorzitter van de Commissie

Artikel 99 Verkiezing van de Commissie

Artikel 100 Motie van afkeuring jegens de Commissie

Artikel 101 Benoeming van de leden van de Rekenkamer

Artikel 102 Benoeming van de directieleden van de Europese Centrale Bank

HOOFDSTUK 2 VERKLARINGEN

Artikel 103 Verklaringen van Commissie, Raad en Europese Raad

Artikel 104 Toelichting door de Commissie van haar besluiten

Artikel 105 Verklaringen van de Rekenkamer

Artikel 106 Verklaringen van de Europese Centrale Bank

Artikel 107 Aanbeveling betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid

HOOFDSTUK 3 VRAGEN AAN DE RAAD, DE COMMISSIE EN DE EUROPESE CENTRALE BANK

Artikel 108 Vragen voor mondeling antwoord met debat

Artikel 109 Vragenuur

Artikel 110 Schriftelijk te beantwoorden vragen

Artikel 111 Schriftelijk te beantwoorden vragen aan de Europese Centrale Bank

HOOFDSTUK 4 VERSLAGEN VAN ANDERE INSTELLINGEN

Artikel 112 Jaarverslagen en andersoortige verslagen van andere instellingen

HOOFDSTUK 5 RESOLUTIES EN AANBEVELINGEN

Artikel 113 Ontwerpresoluties

Artikel 114 Aanbevelingen aan de Raad

Artikel 115 Debatten over gevallen van schending van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat

Artikel 116 Schriftelijke verklaringen

Artikel 117 Raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Artikel 118 Raadpleging van het Comité van de regio's

Artikel 119 Verzoeken aan Europese agentschappen

HOOFDSTUK 6 INTERINSTITUTIONELE AKKOORDEN

Artikel 120 Interinstitutionele akkoorden

HOOFDSTUK 7 AANHANGIGMAKING BIJ HET HOF VAN JUSTITIE

Artikel 121 Beroep bij het Hof van Justitie

Artikel 122 Gevolgen van een verzuim van de Raad om na goedkeuring van zijn gemeenschappelijk standpunt een besluit te nemen in het kader van de samenwerkingsprocedure

TITEL V BETREKKINGEN MET DE NATIONALE PARLEMENTEN

Artikel 123 Informatie-uitwisseling, wederzijdse contacten en faciliteiten

Artikel 124 Conferentie van in communautaire aangelegenheden gespecialiseerde organen (COSAC)

Artikel 125 Conferentie van parlementen

TITEL VI ZITTINGEN

HOOFDSTUK 1 ZITTINGEN VAN HET PARLEMENT

Artikel 126 Zittingsperioden, zittingen, vergaderperioden, plenaire vergaderingen

Artikel 127 Bijeenroeping van het Parlement

Artikel 128 Plaats der vergaderingen

Artikel 129 Deelneming aan vergaderingen

HOOFDSTUK 2 REGELING VAN DE WERKZAAMHEDEN VAN HET PARLEMENT

Artikel 130 Ontwerpagenda

Artikel 131 Procedure ter plenaire vergadering zonder amendementen en zonder debat

Artikel 132 Aanneming en wijziging van de agenda

Artikel 133 Buitengewoon debat

Artikel 134 Urgentverklaring

Artikel 135 Gecombineerde behandeling

Artikel 136 Termijnen

HOOFDSTUK 3 ALGEMENE REGELS VOOR HET VERLOOP VAN DE VERGADERINGEN

Artikel 137 Toegang tot de vergaderzaal

Artikel 138 Gebruik van talen

Artikel 139 Overgangsbepaling

Artikel 140 Ronddeling van documenten

Artikel 141 Verlening van het woord en onderwerp van de uiteenzetting

Artikel 142 Verdeling van de spreektijd

Artikel 143 Sprekerslijst

Artikel 144 Spreektijd van één minuut

Artikel 145 Persoonlijke feiten

Artikel 146 Handhaving van de orde in de vergadering

Artikel 147 Uitsluiting van leden

Artikel 148 Ordeverstoring

HOOFDSTUK 4 QUORUM EN STEMMINGEN

Artikel 149 Quorum

Artikel 150 Indiening en toelichting van amendementen

Artikel 151 Ontvankelijkheid van amendementen

Artikel 152 Stemprocedure

Artikel 153 Staking van stemmen

Artikel 154 Uitgangspunten bij de stemming

Artikel 155 Volgorde van de stemming over amendementen

Artikel 156 Behandeling in de commissie van voor de plenaire vergadering ingediende amendementen

Artikel 157 Stemming in onderdelen

Artikel 158 Stemrecht

Artikel 159 Stemming

Artikel 160 Hoofdelijke stemming

Artikel 161 Elektronische stemming

Artikel 162 Geheime stemming

Artikel 163 Stemverklaringen

Artikel 164 Betwisting van de stemming

HOOFDSTUK 5 MOTIES VAN ORDE

Artikel 165 Voorstellen van orde

Artikel 166 Beroep op het Reglement

Artikel 167 Prealabele kwestie

Artikel 168 Terugverwijzing naar een commissie

Artikel 169 Sluiting van de beraadslaging

Artikel 170 Uitstel van de beraadslaging en van de stemming

Artikel 171 Schorsing of sluiting van de vergadering

HOOFDSTUK 6 PUBLICATIE VAN DE WERKZAAMHEDEN

Artikel 172 Notulen ( 1 )

Artikel 173 Volledig verslag

TITEL VII COMMISSIES EN DELEGATIES

HOOFDSTUK 1 COMMISSIES — INSTELLING EN TAKEN

Artikel 174 Instelling van de vaste commissies

Artikel 175 Instelling van tijdelijke commissies

Artikel 176 Enquêtecommissies

Artikel 177 Samenstelling van de commissies

Artikel 178 Plaatsvervangers

Artikel 179 Taken van de commissies

Artikel 180 Commissie belast met het onderzoek van de geloofsbrieven

Artikel 181 Subcommissies

Artikel 182 Bureau van de commissies

HOOFDSTUK 2 COMMISSIES — WERKWIJZE

Artikel 183 Commissievergaderingen

Artikel 184 Notulen van de commissievergaderingen

Artikel 185 Stemming in de commissie

Artikel 186 Bepalingen betreffende de plenaire vergadering die ook van toepassing zijn op de commissievergaderingen

Artikel 187 Vragenuur in de commissies

HOOFDSTUK 3 INTERPARLEMENTAIRE DELEGATIES

Artikel 188 Instelling en taken van interparlementaire delegaties

Artikel 189 Samenwerking met de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa

Artikel 190 Gemengde parlementaire commissies

TITEL VIII VERZOEKSCHRIFTEN

Artikel 191 Petitierecht

Artikel 192 Behandeling van verzoekschriften

Artikel 193 Bekendmaking van gegevens betreffende verzoekschriften

TITEL IX OMBUDSMAN

Artikel 194 Benoeming van de ombudsman

Artikel 195 Werkzaamheden van de ombudsman

Artikel 196 Ontheffing van de ombudsman van zijn ambt

TITEL X SECRETARIAAT-GENERAAL VAN HET PARLEMENT

Artikel 197 Secretariaat-generaal

TITEL XI BEVOEGDHEDEN MET BETREKKING TOT POLITIEKE PARTIJEN OP EUROPEES NIVEAU

Artikel 198 Bevoegdheden van de Voorzitter

Artikel 199 Bevoegdheden van het Bureau

Artikel 200 Bevoegdheden van de bevoegde commissie en van het Parlement in plenaire vergadering bijeen

TITEL XII TOEPASSING EN WIJZIGING VAN HET REGLEMENT

Artikel 201 Toepassing van het Reglement

Artikel 202 Wijziging van het Reglement

TITEL XIII DIVERSE BEPALINGEN

Artikel 203 Onafgedane zaken

Artikel 204 Indeling van de bijlagen

BIJLAGE I Bepalingen ter uitvoering van artikel 9, lid 1 — Transparantie inzake de financiële belangen van de leden

BIJLAGE II Regeling van het vragenuur overeenkomstig artikel 109

BIJLAGE III Richtlijnen en algemene criteria voor de keuze van de onderwerpen voor het debat over gevallen van schending van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat, als bedoeld in artikel 115

BIJLAGE IV Uitvoeringsvoorschriften voor de behandeling van de algemene begroting van de Europese Unie en de aanvullende begrotingen

BIJLAGE V Procedure voor de behandeling en aanneming van de besluiten inzake de verlening van kwijting

BIJLAGE VI Bevoegdheden van de parlementaire commissies

BIJLAGE VII Vertrouwelijke en gevoelige documenten en gegevens

BIJLAGE VIII Wijze van uitoefening van het enquêterecht van het Europees Parlement

BIJLAGE IX Bepalingen ter uitvoering van artikel 9, lid 2 — Belangengroepen bij het Europees Parlement

BIJLAGE X Uitoefening van de werkzaamheden van de ombudsman

BIJLAGE XI Bestrijding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit die schadelijk is voor de belangen van de Gemeenschappen

BIJLAGE XII Uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden

BIJLAGE XIII Kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie

BIJLAGE XIV Wetgevings- en werkprogramma van de Commissie

BIJLAGE XV Lijst van documenten die rechtstreeks via het documentenregister van het Parlement toegankelijk zijn

BIJLAGE XVI Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten

TITEL I

LEDEN, ORGANEN VAN HET PARLEMENT EN FRACTIES

HOOFDSTUK 1

LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

Artikel 1

Europees Parlement

1. Het Europees Parlement is de op grond van de Verdragen, de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen en de ter uitvoering van de Verdragen uitgevaardigde nationale wetten gekozen Vergadering.

2. De voor het Europees Parlement gekozen vertegenwoordigers worden aangeduid als

„Diputados al Parlamento Europeo” in de Spaanse taal,

„Poslanci Evropského parlamentu” in de Tsjechische taal,

„Medlemmer af Europa-Parlamentet” in de Deense taal,

„Mitglieder des Europäischen Parlaments” in de Duitse taal,

„Euroopa Parlamendi liikmed” in de Estische taal,

„Βoυλευτές τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoιvoβoυλίoυ” in de Griekse taal,

„Members of the European Parliament” in de Engelse taal,

„Députés au Parlement européen” in de Franse taal,

„Deputati al Parlamento europeo” in de Italiaanse taal,

„Eiropas Parlamenta deputāti” in de Letse taal,

„Europos Parlamento nariai” in de Litouwse taal,

„Európai Parlamenti Képviselők” in de Hongaarse taal,

„Membru tal-Parlament Ewropew” in de Maltese taal,

„Leden van het Europees Parlement” in de Nederlandse taal,

„Posłowie do Parlamentu Europejskiego” in de Poolse taal,

„Deputados ao Parlamento europeu” in de Portugese taal,

„Poslanci Európskeho parlamentu” in de Slovaakse taal,

„Poslanci Evropskega parlamenta” in de Sloveense taal,

„Euroopan parlamentin jäsenet” in de Finse taal,

„Ledamöter av Europaparlamentet” in de Zweedse taal.

Artikel 2

Ongebonden mandaat

De leden van het Europees Parlement oefenen hun mandaat vrij uit. Zij mogen niet gebonden zijn door instructies en geen bindend mandaat aanvaarden.

Artikel 3

Onderzoek van de geloofsbrieven

1. Aan de hand van een verslag van de bevoegde commissie gaat het Parlement onverwijld over tot onderzoek van de geloofsbrieven en beslist het over de geldigheid van het mandaat van elk der nieuwgekozen leden, alsmede over eventuele bezwaren, ingebracht overeenkomstig het bepaalde in de Akte van 20 september 1976, met uitzondering van die welke gebaseerd zijn op de nationale kieswetten.

2. Het verslag van de bevoegde commissie stoelt op de officiële bekendmaking door elke lidstaat van de volledige verkiezingsuitslag, onder vermelding van de namen van de gekozen kandidaten en van die van hun eventuele vervangers in de uit de verkiezingsuitslag blijkende volgorde.

Het mandaat van een lid kan slechts geldig worden verklaard indien de uit artikel 7 van de Akte van 20 september 1976 alsmede bijlage I van het Reglement voortvloeiende schriftelijke verklaringen zijn opgesteld.

Het Parlement kan zich op grond van een verslag van zijn bevoegde commissie op elk tijdstip uitspreken over eventuele bezwaren omtrent de geldigheid van het mandaat van een lid.

3. Indien de benoeming van een lid voortvloeit uit het feit dat kandidaten van dezelfde lijst afzien van benoeming, ziet de bevoegde commissie erop toe dat niet-aanvaarding van het mandaat strookt met de letter en de geest van de Akte van 20 september 1976 en met artikel 4, lid 3 van het Reglement.

4. De bevoegde commissie ziet erop toe dat alle voor de uitoefening van het mandaat van een lid of voor de volgorde der vervangers relevante gegevens onverwijld door de autoriteiten van de lidstaten of de Unie ter kennis van het Parlement worden gebracht en dat in geval van een benoeming daarbij de datum waarop de benoeming van kracht wordt, wordt vermeld.

Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaten ten aanzien van een lid een procedure openen op grond waarvan het mandaat van dit lid vervallen zou kunnen worden verklaard, verzoekt de Voorzitter deze autoriteiten hem regelmatig op de hoogte te stellen van de voortgang van de procedure. Hij verwijst de aangelegenheid naar de bevoegde commissie, op voorstel waarvan het Parlement zich over de aangelegenheid kan uitspreken.

5. Zolang de geloofsbrieven van een lid nog niet zijn onderzocht of over ingebrachte bezwaren nog niet is beslist, neemt betrokkene met volledige rechten zitting in het Parlement en zijn organen.

6. Aan het begin van iedere zittingsperiode verzoekt de Voorzitter de bevoegde instanties van de lidstaten het Parlement alle inlichtingen te verschaffen die nodig zijn voor de toepassing van dit artikel.

Artikel 4

Duur van het mandaat

1. Het mandaat begint en eindigt overeenkomstig het bepaalde in de Akte van 20 september 1976. Het eindigt ook bij overlijden of bij ontslagneming.

2. Ieder lid blijft in functie tot aan de opening van de eerste vergadering van het Parlement na de verkiezingen.

3. Elk demissionair lid deelt de Voorzitter zijn ontslagneming alsook de datum van ingang daarvan mede. Deze datum moet binnen een termijn van drie maanden na de mededeling vallen. Van deze mededeling wordt in aanwezigheid van de secretaris-generaal of zijn vertegenwoordiger een proces-verbaal opgemaakt, dat door laatstgenoemde alsmede door het betrokken lid ondertekend wordt en onverwijld wordt voorgelegd aan de bevoegde commissie, die het op de agenda voor haar eerste vergadering volgend op de ontvangst van dit document plaatst.

Indien de bevoegde commissie van oordeel is dat de ontslagneming niet strookt met de letter en de geest van de Akte van 20 september 1976, deelt zij dat aan het Parlement mede, zodat het kan besluiten al dan niet te constateren dat de zetel vacant is.

Is dat niet het geval, dan wordt geconstateerd dat de zetel vacant is met ingang van de datum die door het demissionaire lid in het proces-verbaal van ontslagneming is aangegeven. Er wordt hierover niet door het Parlement gestemd.

Voor uitzonderlijke omstandigheden, met name wanneer één of meerdere vergaderperioden plaatsvinden tussen de data waarop de ontslagneming ingaat en de eerste vergadering van de bevoegde commissie, waardoor de fractie waarbij het demissionaire lid is aangesloten de mogelijkheid wordt ontnomen het desbetreffende lid gedurende genoemde vergaderperioden te vervangen omdat niet is geconstateerd dat de zetel vacant is, wordt een vereenvoudigde procedure ingesteld. Krachtens deze procedure wordt de voor deze aangelegenheden verantwoordelijke rapporteur van de bevoegde commissie opdracht gegeven elke naar behoren ingediende ontslagneming onverwijld te bestuderen en de kwestie aan de voorzitter van de bevoegde commissie voor te leggen, mocht enige voor een fractie nadelige vorm van vertraging optreden, opdat deze overeenkomstig het bepaalde in lid 3:

— ofwel de Voorzitter van het Parlement namens deze commissie ervan in kennis stelt dat kan worden geconstateerd dat de zetel vacant is,

— ofwel een buitengewone vergadering van diens commissie bijeenroept teneinde de door de rapporteur naar voren gebrachte moeilijkheden te bestuderen.

4. Onverenigbaarheden die voortvloeien uit de nationale wetgevingen worden ter kennis gebracht van het Parlement, dat hiervan akte neemt.

Wanneer door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten of de Unie dan wel door het betrokken lid aan de Voorzitter mededeling wordt gedaan van een benoeming in een functie die onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement, deelt de Voorzitter dat mede aan het Parlement, dat constateert dat de zetel vacant is.

5. De autoriteiten van de lidstaten of de Unie stellen de Voorzitter in kennis van elke taak die zij een lid willen toevertrouwen. De Voorzitter legt de bevoegde commissie de vraag voor of de beoogde taak strookt met de letter en de geest van de Akte van 20 september 1976. De Voorzitter stelt het Parlement, het betrokken lid en de betrokken autoriteiten in kennis van de conclusies van deze commissie.

6. Als datum voor het einde van een mandaat en de aanvang van een vacature moet worden beschouwd

— bij ontslagneming: de datum waarop het Parlement heeft geconstateerd dat de zetel vacant is overeenkomstig het proces-verbaal van ontslagneming,

— bij benoeming in functies die onverenigbaar zijn met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement, hetzij op grond van de nationale kieswet, hetzij op grond van artikel 7 van de Akte van 20 september 1976: de door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten of de Unie dan wel de door het betrokken lid medegedeelde datum.

7. Ingeval het Parlement constateert dat een zetel vacant is, brengt het de betrokken lidstaat ervan op de hoogte.

8. Betwistingen met betrekking tot de geldigheid van het mandaat van een lid wiens geloofsbrieven zijn onderzocht, worden verwezen naar de bevoegde commissie, die onverwijld, doch uiterlijk bij het begin van de eerstvolgende vergaderperiode verslag uitbrengt aan het Parlement.

9. Ingeval bij het aanvaarden of het afzien van het mandaat kennelijk sprake is geweest van feitelijke onjuistheden of van wilsgebrek behoudt het Parlement zich het recht voor het desbetreffende mandaat ongeldig te verklaren, c.q. te weigeren te constateren dat de zetel vacant is.

Artikel 5

Voorrechten en immuniteiten

1. De leden genieten voorrechten en immuniteiten overeenkomstig het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen.

2. Het laissez-passer waarmede het lid zich vrij in de lidstaten kan bewegen, wordt hem verstrekt door de Voorzitter, zodra deze van diens verkiezing in kennis is gesteld.

3. De leden hebben recht op inzage van alle stukken die in het bezit zijn van het Parlement of van een commissie. De inzage van persoonlijke stukken en afrekeningen is voorbehouden aan het betrokken lid. Uitzonderingen op dit beginsel voor de omgang met documenten waarvan de toegang voor het publiek kan worden geweigerd op grond van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (2), zijn in bijlage VII bij dit Reglement geregeld.

Artikel 6

Opheffing van de immuniteit

1. Bij de uitoefening van zijn bevoegdheden met betrekking tot voorrechten en immuniteiten streeft het Parlement in de eerste plaats naar handhaving van zijn integriteit als democratische wetgevende vergadering en naar waarborging van de onafhankelijkheid van zijn leden bij de uitvoering van hun taken.

2. Ieder door een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat tot de Voorzitter gericht verzoek om opheffing van de immuniteit van een lid, wordt ter vergadering medegedeeld en verwezen naar de bevoegde commissie.

3. Ieder door een lid of voormalig lid tot de Voorzitter gericht verzoek om verdediging van de immuniteit en de voorrechten wordt ter plenaire vergadering medegedeeld en verwezen naar de bevoegde commissie.

Het lid of voormalig lid kan worden vertegenwoordigd door een ander lid. Het verzoek kan niet door een ander lid worden gedaan zonder toestemming van het betrokken lid.

4. Indien een lid wordt gearresteerd of van zijn bewegingsvrijheid wordt beroofd en daarbij sprake is van een vermeende schending van zijn voorrechten en immuniteiten, kan de Voorzitter in dringende gevallen, na raadpleging van de voorzitter en rapporteur van de bevoegde commissie, het initiatief nemen om de voorrechten en immuniteiten van het betrokken lid te bevestigen. De Voorzitter stelt de commissie en het Parlement van zijn maatregel in kennis.

Artikel 7

Immuniteitsprocedures

1. De bevoegde commissie onderzoekt de verzoeken om opheffing van de immuniteit of om verdediging van de immuniteit en voorrechten onverwijld in volgorde van binnenkomst.

2. De commissie stelt een ontwerpbesluit op dat zich beperkt tot de aanbeveling het verzoek om opheffing van de immuniteit of om verdediging van de immuniteit en voorrechten aan te nemen of te verwerpen.

3. De commissie kan de betrokken autoriteit om informatie of opheldering verzoeken die zij nodig acht om zich een oordeel te vormen over de wenselijkheid van opheffing of verdediging van de immuniteit. Het betrokken lid krijgt de gelegenheid te worden gehoord en kan alle documenten of andere schriftelijke bewijsstukken overleggen die het voor het vormen van bovengenoemd oordeel nodig acht. Het kan zich doen vertegenwoordigen door een ander lid.

4. Indien het verzoek om opheffing op verscheidene punten van beschuldiging berust, kan elk van deze punten in een apart besluit worden behandeld. Het verslag van de commissie kan bij wijze van uitzondering het voorstel bevatten dat de opheffing van de immuniteit uitsluitend betrekking heeft op de strafrechtelijke vervolging, zonder dat het lid, zolang geen definitief vonnis is geveld, kan worden aangehouden of gevangengezet of tegen hem enige andere maatregel kan worden genomen die de uitoefening van zijn mandaat in de weg staat.

5. Wanneer een lid wordt verplicht als getuige of deskundige te verschijnen, is een verzoek om opheffing van de immuniteit niet noodzakelijk, mits

— het lid niet wordt verplicht om op een zodanig tijdstip te verschijnen dat de uitvoering van zijn parlementaire werkzaamheden wordt belemmerd of bemoeilijkt, of mits het lid een verklaring schriftelijk of in een andere vorm kan afleggen, zodat de vervulling van zijn parlementaire verplichtingen niet wordt bemoeilijkt;

— het lid niet wordt verplicht verklaringen af te leggen over onderwerpen waarover het op grond van zijn functie vertrouwelijke informatie heeft verkregen, die het meent niet openbaar te moeten maken.

6. In geval van verdediging van een voorrecht of de immuniteit geeft de commissie aan of de omstandigheden een bestuursrechtelijke of andersoortige beperking vormen van de bewegingsvrijheid van de leden op hun reizen naar en van de plaats van bijeenkomst van het Parlement, dan wel een mening die is uitgedrukt of een stem die is uitgebracht tijdens de uitoefening van hun ambt, ofwel onder bepaalde aspecten vallen van artikel 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten die niet onder het nationale recht vallen; zij stelt een voorstel op om de betrokken autoriteit te verzoeken de nodige conclusies te trekken.

7. De commissie kan een met redenen omkleed advies uitbrengen over de bevoegdheid terzake van de desbetreffende autoriteit en over de ontvankelijkheid van het verzoek, maar spreekt zich in geen geval uit over de vraag of het betrokken lid wegens de meningen of handelingen die het worden verweten, strafrechtelijk te vervolgen, zelfs indien de commissie door de behandeling van het verzoek uitgebreide kennis van de zaak krijgt.

8. Zodra het verslag van de commissie bij het Parlement is ingediend, wordt het als eerste punt op de agenda van de eerstvolgende vergadering geplaatst. Amendementen op het (de) ontwerpbesluit(en) zijn niet ontvankelijk.

Het debat heeft slechts betrekking op de argumenten vóór en tegen elk van de ontwerpbesluiten inzake opheffing of handhaving van de immuniteit, dan wel verdediging van een voorrecht of de immuniteit.

Onverminderd het bepaalde in artikel 145 wordt tijdens het debat niet het woord gevoerd door het lid om wiens voorrechten of immuniteiten het bij de zaak in kwestie gaat.

Het (De) in het verslag vervatte ontwerpbesluit(en) wordt (worden) tijdens de eerstvolgende stemming na het debat in stemming gebracht.

Na de behandeling door het Parlement vindt over elk van de in het verslag vervatte ontwerpbesluiten een aparte stemming plaats. Bij verwerping van een ontwerpbesluit wordt het tegengestelde besluit geacht te zijn aangenomen.

9. De Voorzitter stelt onmiddellijk het lid in kwestie en de bevoegde autoriteit van de lidstaat die hierbij betrokken is, van het besluit van het Parlement in kennis met het verzoek om de Voorzitter in kennis te stellen van alle ontwikkelingen in de desbetreffende zaak en van de gerechtelijke besluiten die dientengevolge zijn genomen. Zodra de Voorzitter deze inlichtingen ontvangt, deelt hij deze aan het Parlement mede in de door hem meest geschikt geachte vorm, zo nodig na raadpleging van de bevoegde commissie.

10. Indien de Voorzitter gebruikmaakt van zijn bevoegdheden krachtens artikel 6, lid 4, neemt de bevoegde commissie kennis van het initiatief van de Voorzitter op de eerstvolgende vergadering. Indien de commissie zulks noodzakelijk acht, kan zij een verslag opstellen dat aan het Parlement wordt voorgelegd.

11. De commissie behandelt de zaak en de ontvangen documenten met de grootste vertrouwelijkheid.

12. De commissie kan na raadpleging van de lidstaten een indicatieve lijst van autoriteiten van de lidstaten opstellen die bevoegd zijn tot indiening van een verzoek om opheffing van de immuniteit van een lid.

13. Elk door een bevoegde autoriteit ingediend verzoek om informatie over de reikwijdte van de voorrechten en immuniteiten van de leden wordt behandeld volgens bovenstaande bepalingen.

Artikel 8

Kosten en vergoedingen

Het Bureau regelt de kosten en vergoedingen van de leden.

Artikel 9

Gedragsregels

1. Het Parlement kan gedragsregels voor zijn leden vaststellen. Zij worden overeenkomstig artikel 202, lid 2 vastgesteld en als bijlage bij dit Reglement gevoegd (3).

Deze gedragsregels kunnen op generlei wijze afbreuk doen aan de uitoefening van het mandaat en van daarmee samenhangende politieke of andere activiteiten of deze beperken.

2. De quaestoren zijn verantwoordelijk voor het verstrekken van een op naam gesteld laissez-passer, dat maximaal één jaar geldig is, aan personen die ten behoeve van zichzelf of van derden frequent toegang tot de gebouwen van het Parlement wensen met het oog op de informatieverstrekking aan de leden in het kader van hun parlementair mandaat.

Als tegenprestatie dienen deze personen:

— de in een bijlage bij het Reglement (4) opgenomen gedragscode na te leven;

— zich in te schrijven in een register dat door de quaestoren wordt bijgehouden.

Dit register wordt op verzoek ter beschikking van het publiek gesteld in alle vergaderplaatsen van het Parlement en — in de door de quaestoren vastgestelde vorm — bij zijn voorlichtingsbureaus in de lidstaten.

De bepalingen ter uitvoering van dit lid worden in een bijlage bij het Reglement (5) vastgesteld.

3. De gedragsregels, rechten en voorrechten van de oud-leden worden vastgesteld bij besluit van het Bureau. Er wordt geen onderscheid gemaakt in de behandeling van oud-leden.

Artikel 10

Interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)

De in het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) vervatte gemeenschappelijke regeling houdende maatregelen ter bevordering van een goed verloop van de onderzoeken van het Bureau is binnen het Parlement van toepassing, overeenkomstig het besluit van het Parlement, dat als bijlage (6) in het Reglement is opgenomen.

HOOFDSTUK 2

AMBTSDRAGERS IN HET PARLEMENT

Artikel 11

Oudste lid in jaren

1. In de vergadering, als bedoeld in artikel 127, lid 2, alsmede in elke andere vergadering die gewijd is aan de verkiezing van de Voorzitter en van het Bureau, neemt het oudste lid in jaren van de aanwezige leden het ambt van voorzitter waar, totdat de Voorzitter voor gekozen is verklaard.

2. Alleen beraadslagingen die betrekking hebben op de verkiezing van de Voorzitter of het onderzoek van de geloofsbrieven kunnen plaatsvinden onder voorzitterschap van het oudste lid in jaren.

Wanneer een kwestie in verband met het onderzoek van de geloofsbrieven wordt opgeworpen onder voorzitterschap van het oudste lid in jaren, verwijst deze de kwestie naar de commissie belast met het onderzoek van de geloofsbrieven.

Artikel 12

Voordracht van kandidaten en algemene bepalingen

1. De Voorzitter, de ondervoorzitters en de quaestoren worden bij geheime stemming gekozen, overeenkomstig de bepalingen van artikel 162. Voordrachten geschieden met instemming van de betrokkenen, en wel door een fractie of ten minste zevenendertig leden. Wanneer het aantal voorgedragen kandidaten niet groter is dan het aantal te vervullen zetels, kunnen zij bij acclamatie worden gekozen.

2. Bij de verkiezing van de Voorzitter, de ondervoorzitters en de quaestoren dient over het geheel genomen rekening te worden gehouden met een rechtvaardige vertegenwoordiging van de lidstaten en van de politieke richtingen.

Artikel 13

Verkiezing van de Voorzitter — Openingstoespraak

1. Eerst wordt overgegaan tot de verkiezing van de Voorzitter. De voordrachten moeten, vóór iedere stemming, worden medegedeeld aan het oudste lid in jaren, dat daarvan kennis geeft aan het Parlement. Indien na drie stemmingen geen kandidaat de volstrekte meerderheid der uitgebrachte stemmen heeft behaald, kunnen bij de vierde stemming alleen kandidaat zijn de twee leden die bij de derde stemming het grootste aantal stemmen hebben behaald. Bij staking van stemmen wordt de in jaren oudste kandidaat voor gekozen verklaard.

2. Zodra de Voorzitter is gekozen, draagt het oudste lid in jaren het voorzitterschap over. Alleen de gekozen Voorzitter kan een openingstoespraak houden.

Artikel 14

Verkiezing van de ondervoorzitters

1. Vervolgens wordt overgegaan tot de verkiezing van de ondervoorzitters, en wel op één stembriefje. Bij de eerste stemming zijn, tot een maximum aantal van veertien en in de volgorde van het aantal behaalde stemmen, diegenen gekozen die de volstrekte meerderheid der uitgebrachte stemmen hebben behaald. Indien het aantal aldus gekozen kandidaten kleiner is dan het aantal te vervullen zetels, wordt op dezelfde wijze overgegaan tot een tweede stemming voor de nog openstaande zetels. Indien een derde stemming nodig is, geschiedt de verkiezing bij relatieve meerderheid voor de nog te vervullen zetels. Bij staking van stemmen worden de in jaren oudste kandidaten voor gekozen verklaard.

Ofschoon bij de verkiezing van de ondervoorzitters anders dan in artikel 13, lid 1 niet uitdrukkelijk gewag wordt gemaakt van de voordracht van nieuwe kandidaten tussen de verschillende stemmingen, is zulks rechtmatig wegens de soevereiniteit van het Parlement, dat over iedere mogelijke kandidaat moet kunnen beslissen, te meer daar zonder deze mogelijkheid afbreuk zou kunnen worden gedaan aan het goede verloop van de verkiezing.

2. Behoudens het bepaalde in artikel 17, lid 1 wordt de rangorde der ondervoorzitters bepaald door de volgorde waarin zij zijn gekozen, en, bij staking van stemmen, door hun leeftijd.

Wanneer de verkiezing niet bij geheime stemming geschiedt, stemt de rangorde overeen met de volgorde waarin de namen door de Voorzitter worden afgeroepen.

Artikel 15

Verkiezing van de quaestoren

Na de verkiezing van de ondervoorzitters gaat het Parlement over tot de verkiezing van vijf quaestoren.

Zij worden op dezelfde wijze gekozen als de ondervoorzitters.

Artikel 16

Ambtstermijn

1. De ambtstermijn van de Voorzitter, ondervoorzitters en quaestoren bedraagt twee en een half jaar.

Wanneer een lid van fractie verandert, behoudt het voor de resterende duur van zijn ambtstermijn van twee en een half jaar zijn eventuele zetel in het Bureau of College van quaestoren.

2. Indien vóór het verstrijken van deze termijn in een vacature moet worden voorzien, vervult het hiervoor gekozen lid deze functie slechts voor de resterende duur van de ambtstermijn van zijn voorganger.

Artikel 17

Vacatures

1. Indien de Voorzitter, een ondervoorzitter of een quaestor moet worden vervangen, wordt overeenkomstig de bovenstaande bepalingen overgegaan tot de verkiezing van zijn opvolger.

De nieuwe ondervoorzitter neemt de rangorde van zijn voorganger over.

2. Valt het ambt van de Voorzitter open, dan wordt het waargenomen door de eerste ondervoorzitter tot de verkiezing van de nieuwe Voorzitter.

Artikel 18

Voortijdige ambtsontheffing

De Conferentie van voorzitters kan met een meerderheid van drie vijfde van de uitgebrachte stemmen, die ten minste drie fracties vertegenwoordigt, het Parlement een voorstel doen tot ontheffing van de betrokken ambtsdrager van het ambt van Voorzitter van het Parlement, ondervoorzitter van het Parlement, quaestor, voorzitter of ondervoorzitter van een commissie, voorzitter of ondervoorzitter van een interparlementaire delegatie, dan wel van enig ander ambt waarvan de drager binnen het Parlement is gekozen, indien de Conferentie van voorzitters van mening is dat het lid in kwestie op ernstige wijze tekortgeschoten is. Een dergelijk voorstel moet door het Parlement worden aangenomen met een twee derde meerderheid van de uitgebrachte stemmen die de meerderheid van de leden van het Parlement vertegenwoordigt.

HOOFDSTUK 3

ORGANEN EN TAKEN

Artikel 19

Taken van de Voorzitter

1. De Voorzitter geeft overeenkomstig de bepalingen van het Reglement leiding aan alle werkzaamheden van het Parlement en zijn organen. Hij beschikt over alle bevoegdheden om de beraadslagingen van het Parlement te leiden en voor het goede verloop ervan zorg te dragen.

Tot de bevoegdheden van de Voorzitter om voor het goede verloop van de beraadslagingen zorg te dragen, behoort ook de bevoegdheid teksten in stemming te brengen in een andere volgorde dan die in het document waarover wordt gestemd. Naar analogie van het bepaalde in artikel 155, lid 7, kan de Voorzitter de instemming van het Parlement vragen alvorens daartoe over te gaan.

2. De Voorzitter opent, schorst en sluit de vergaderingen. Hij beslist over de ontvankelijkheid van amendementen, over vragen aan de Raad en de Commissie alsmede over de conformiteit van verslagen met de bepalingen van het Reglement. Hij zorgt voor de naleving van het Reglement, handhaaft de orde, verleent het woord, verklaart de beraadslagingen voor gesloten, brengt de voorstellen in stemming en maakt de uitslag van de stemmingen bekend. Hij doet de commissies de mededelingen die deze aangaan.

3. De Voorzitter mag bij een beraadslaging alleen het woord voeren om de stand van zaken vast te stellen en de spreker tot het onderwerp terug te brengen; indien hij zelf aan de beraadslagingen wil deelnemen, verlaat hij de voorzitterszetel en neemt deze niet weder in voordat de beraadslaging over het onderwerp is geëindigd.

4. In zijn internationale betrekkingen, bij plechtigheden en bij administratieve, juridische en financiële handelingen vertegenwoordigt de Voorzitter het Parlement; hij kan deze bevoegdheid delegeren.

Artikel 20

Taken van de ondervoorzitters

1. De Voorzitter wordt bij afwezigheid of verhindering of indien hij overeenkomstig artikel 19, lid 3 aan de beraadslagingen wil deelnemen, vervangen door één van de ondervoorzitters, met inachtneming van het bepaalde in artikel 14, lid 2.

2. Daarnaast vervullen de ondervoorzitters de hun overeenkomstig de artikelen 22, 24, lid 3, en 64, lid 3 opgelegde taken.

3. De Voorzitter kan taken aan de ondervoorzitters delegeren, zoals vertegenwoordiging van het Parlement bij bepaalde plechtigheden of handelingen. Met name kan de Voorzitter een ondervoorzitter aanwijzen ter vervulling van de taken die overeenkomstig de artikelen 109, lid 3 en 110, lid 2 aan de Voorzitter zijn opgelegd.

Artikel 21

Samenstelling van het Bureau

1. Het Bureau bestaat uit de Voorzitter en de veertien ondervoorzitters van het Parlement.

2. De quaestoren zijn lid van het Bureau met raadgevende stem.

3. Bij staking van stemmen in het Bureau geeft de stem van de Voorzitter de doorslag.

Artikel 22

Taken van het Bureau

1. Het Bureau vervult de het door het Reglement opgedragen taken.

2. Het Bureau neemt besluiten van financiële, organisatorische en administratieve aard over aangelegenheden die de leden, de interne organisatie van het Parlement, zijn secretariaat en zijn organen betreffen.

3. Het Bureau neemt besluiten inzake het verloop der vergaderingen.

4. Het Bureau stelt de in artikel 31 bedoelde bepalingen vast betreffende de niet-ingeschrevenen.

5. Het Bureau stelt het organigram van het secretariaat-generaal op, alsmede de regelingen betreffende de administratieve en financiële positie van de ambtenaren en andere personeelsleden.

6. Het Bureau stelt het voorontwerp van raming van het Parlement op.

7. Het Bureau stelt overeenkomstig artikel 25 de richtlijnen voor de quaestoren vast.

8. Het Bureau is het bevoegde orgaan voor het verlenen van toestemming voor het houden van commissievergaderingen buiten de gewone vergaderplaatsen, hoorzittingen en studie- en informatiereizen.

Als voor dergelijke vergaderingen of bijeenkomsten toestemming wordt verleend, wordt de daarvoor geldende talenregeling vastgesteld op basis van de door de leden en plaatsvervangers van de betreffende commissie gebruikte en verlangde officiële talen.

Bij delegaties wordt op dezelfde wijze te werk gegaan mits de betrokken leden en plaatsvervangers hiermee akkoord gaan.

9. Het Bureau benoemt de secretaris-generaal overeenkomstig artikel 197.

10. Het Bureau stelt de uitvoeringsbepalingen vast van Verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau (7) en vervult in het kader van de tenuitvoerlegging van deze verordening de taken die volgens het Reglement toekomen aan het Bureau.

11. De Voorzitter en/of het Bureau kunnen aan een of meer leden van het Bureau algemene of specifieke taken die tot de bevoegdheden van de Voorzitter en/of het Bureau behoren, opdragen. Tegelijkertijd wordt bepaald op welke wijze deze taken moeten worden uitgevoerd.

12. Bij nieuwe verkiezingen voor het Parlement blijft het aftredende Bureau aan tot de eerste vergadering van het nieuwgekozen Parlement.

Artikel 23

Samenstelling van de Conferentie van voorzitters

1. De Conferentie van voorzitters bestaat uit de Voorzitter van het Parlement en de fractievoorzitters. Een fractievoorzitter kan zich laten vertegenwoordigen door een lid van zijn fractie.

2. De niet-ingeschrevenen vaardigen twee van hen af naar de vergaderingen van de Conferentie van voorzitters, waaraan zij zonder stemrecht deelnemen.

3. De Conferentie van voorzitters tracht consensus te bereiken in zaken die aan haar zijn voorgelegd.

Wanneer geen consensus kan worden bereikt, vindt stemming plaats waarbij de stemmen worden gewogen naar gelang van de sterkte van elke fractie.

Artikel 24

Taken van de Conferentie van voorzitters

1. De Conferentie van voorzitters vervult de haar door het Reglement opgedragen taken.

2. De Conferentie van voorzitters beslist over de organisatie van de werkzaamheden van het Parlement en vraagstukken betreffende het wetgevingsprogramma.

3. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor vraagstukken betreffende de betrekkingen met de andere instellingen en organen van de Europese Unie en met de nationale parlementen van de lidstaten. Het Bureau wijst twee ondervoorzitters aan die worden belast met het onderhouden van de betrekkingen met de nationale parlementen; zij brengen hierover regelmatig verslag uit aan de Conferentie van voorzitters.

4. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor vraagstukken betreffende de betrekkingen met niet tot de Europese Unie behorende landen, instellingen en organisaties.

5. De Conferentie van voorzitters stelt de ontwerpagenda voor de vergaderperioden op.

6. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor samenstelling en bevoegdheden van de commissies, enquêtecommissies, gemengde parlementaire commissies en vaste en tijdelijke delegaties.

7. De Conferentie van voorzitters beslist over de toewijzing van de plaatsen in de vergaderzaal, overeenkomstig artikel 32.

8. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor het verlenen van toestemming voor het opstellen van initiatiefverslagen.

9. De Conferentie van voorzitters doet het Bureau voorstellen met betrekking tot administratieve en budgettaire vraagstukken van de fracties.

Artikel 25

Taken van de quaestoren

De quaestoren vervullen, overeenkomstig door het Bureau vastgestelde richtlijnen, administratieve en financiële taken die rechtstreeks betrekking hebben op de leden.

Artikel 26

Conferentie van commissievoorzitters

1. De Conferentie van commissievoorzitters bestaat uit de voorzitters van alle vaste en tijdelijke commissies en kiest haar voorzitter.

2. De Conferentie van commissievoorzitters kan de Conferentie van voorzitters aanbevelingen doen voor de commissiewerkzaamheden en de opstelling van de agenda voor de vergaderperioden.

3. Het Bureau en de Conferentie van voorzitters kunnen bepaalde taken overdragen aan de Conferentie van commissievoorzitters.

Artikel 27

Conferentie van delegatievoorzitters

1. De Conferentie van delegatievoorzitters bestaat uit de voorzitters van alle vaste interparlementaire delegaties en kiest haar voorzitter.

2. De Conferentie van delegatievoorzitters kan de Conferentie van voorzitters aanbevelingen doen voor de delegatiewerkzaamheden.

3. Het Bureau en de Conferentie van voorzitters kunnen bepaalde taken overdragen aan de Conferentie van delegatievoorzitters.

Artikel 28

Informatieplicht van het Bureau en de Conferentie van voorzitters

1. De notulen van het Bureau en de Conferentie van voorzitters worden in de officiële talen vertaald, vermenigvuldigd en rondgedeeld aan alle leden en zijn toegankelijk voor het publiek, tenzij het Bureau of de Conferentie van voorzitters bij uitzondering, wanneer het vertrouwelijke aangelegenheden betreft, in de zin van artikel 4, leden 1 t/m 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001, ten aanzien van bepaalde punten van de notulen anders beslist.

2. Ieder lid kan vragen stellen over de werkzaamheden van het Bureau, de Conferentie van voorzitters en de quaestoren. Dergelijke vragen moeten schriftelijk worden ingediend bij de Voorzitter; zij worden, met de antwoorden, binnen een termijn van 30 dagen na de indiening ervan in het Bulletin van het Parlement gepubliceerd.

HOOFDSTUK 4

FRACTIES

Artikel 29

Oprichting van fracties

1. De leden kunnen fracties oprichten naar politieke gezindheid.

Normaal gesproken behoeft het Parlement de politieke verwantschap van leden van een fractie niet te beoordelen. De leden die overeenkomstig dit artikel een fractie oprichten, accepteren per definitie dat er sprake is van onderlinge politieke verwantschap. Alleen indien de leden zulks ontkennen, dient het Parlement na te gaan of de fractie is opgericht in overeenstemming met het Reglement.

2. Een fractie bestaat uit gekozen leden uit ten minste een vijfde van de lidstaten. Het voor de oprichting van een fractie vereiste aantal leden bedraagt ten minste negentien.

3. Een lid kan slechts tot één fractie behoren.

4. De oprichting van een fractie moet in een verklaring aan de Voorzitter worden meegedeeld. In deze verklaring moeten de naam van de fractie, de namen van haar leden en de samenstelling van haar bureau worden vermeld.

5. De verklaring van de oprichting van een fractie wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 30

Activiteiten en rechtspositie van de fracties

1. De fracties oefenen hun functie uit in het kader van de activiteiten van de Unie, met inbegrip van de taken waarmee zij uit hoofde van het Reglement zijn belast. De fracties beschikken, in het kader van het organigram van het Secretariaat-generaal, over een secretariaat, administratieve faciliteiten en kredieten die in de begroting van het Parlement zijn opgenomen.

2. Het Bureau stelt de regelingen vast inzake de terbeschikkingstelling en de uitvoering van deze faciliteiten en kredieten, respectievelijk de controle erop, alsmede de bijbehorende delegaties van de bevoegdheden tot uitvoering van de begroting.

3. Deze regelingen bevatten voorschriften inzake de administratieve en financiële consequenties van de ontbinding van een fractie.

Artikel 31

Niet-ingeschrevenen

1. Leden die niet tot een fractie behoren, staat een secretariaat ter beschikking. Nadere bijzonderheden worden door het Bureau, op voorstel van de secretaris-generaal, geregeld.

2. Rechtspositie en parlementaire rechten van deze leden worden door het Bureau geregeld.

3. Het Bureau stelt eveneens de regelingen vast inzake de terbeschikkingstelling en uitvoering van en de controle op in de begroting van het Parlement opgenomen kredieten ter dekking van secretariaatsuitgaven en administratieve faciliteiten van niet-ingeschrevenen.

Artikel 32

Toewijzing van plaatsen in de vergaderzaal

De Conferentie van voorzitters beslist over de toewijzing van de plaatsen in de vergaderzaal aan de fracties, de niet-ingeschrevenen en de instellingen van de Europese Unie.

TITEL II

WETGEVING, BEGROTING EN OVERIGE PROCEDURES

HOOFDSTUK 1

WETGEVINGSPROCEDURES — ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 33

Wetgevings- en werkprogramma van de Commissie

1. Het Parlement stelt samen met de Commissie en de Raad de planning van de wetgevende werkzaamheden van de Europese Unie vast.

Het Parlement en de Commissie werken samen bij de voorbereiding van het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie volgens een tijdschema en regels die door beide instellingen zijn overeengekomen en die zijn opgenomen als bijlage (8).

2. In geval van dringende en onvoorziene omstandigheden kan een instelling op eigen initiatief een wetgevende maatregel voorstellen, overeenkomstig de in de Verdragen vastgelegde procedures en in aanvulling op de in het programma van de wetgevende werkzaamheden voorgestelde maatregelen.

3. De Voorzitter doet de door het Parlement aangenomen resolutie toekomen aan de andere instellingen die deelnemen aan de wetgevingsprocedures van de Europese Unie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten.

De Voorzitter verzoekt de Raad advies uit te brengen over het jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden van de Commissie, alsook over de resolutie van het Parlement.

4. Indien een instelling het vastgestelde tijdschema niet in acht kan nemen, stelt het de andere instellingen in kennis van de redenen voor de vertraging en stelt zij een nieuw tijdschema voor.

Artikel 34

Verificatie van de eerbiediging van de grondrechten, de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid, de rechtsstaat en de financiële gevolgen

Het Parlement besteedt bij de behandeling van een wetgevingsvoorstel met name aandacht aan de eerbiediging van de grondrechten en in het bijzonder aan de conformiteit van de wetgeving met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid en de rechtsstaat. In geval van een voorstel met financiële gevolgen gaat het Parlement bovendien na of in voldoende financiële middelen is voorzien.

Artikel 35

Controle rechtsgrondslag

1. Ten aanzien van alle voorstellen van de Commissie en andere documenten van wetgevende aard controleert de bevoegde commissie eerst de rechtsgrondslag.

2. Indien de bevoegde commissie de geldigheid of de juistheid van de rechtsgrondslag betwist — dit geldt ook voor de toetsing overeenkomstig artikel 5 van het EG-Verdrag —, verzoekt zij de voor juridische zaken bevoegde commissie om advies.

3. De voor juridische zaken bevoegde commissie kan ook op eigen initiatief vraagstukken betreffende de rechtsgrondslag van door de Commissie ingediende voorstellen in behandeling nemen. In dergelijke gevallen stelt zij de bevoegde commissie naar behoren daarvan in kennis.

4. Indien de voor juridische zaken bevoegde commissie besluit de geldigheid of de juistheid van de rechtsgrondslag te betwisten, deelt zij haar conclusies mee aan het Parlement. Het Parlement stemt hierover alvorens over te gaan tot stemming over de inhoud van het voorstel zelf.

5. Amendementen tot wijziging van de rechtsgrondslag die ter plenaire vergadering worden ingediend, zonder dat de commissie ten principale of de voor juridische zaken bevoegde commissie de geldigheid of juistheid van de rechtsgrondslag betwist, zijn niet ontvankelijk.

6. Indien de Commissie haar voorstel niet wenst te wijzigen om het in overeenstemming te brengen met de door het Parlement goedgekeurde rechtsgrondslag, kan de rapporteur of de voorzitter van de voor juridische zaken bevoegde commissie of van de bevoegde commissie voorstellen de stemming over de inhoud van het voorstel uit te stellen tot een volgende vergadering.

Artikel 36

Toetsing van de financiële verenigbaarheid

1. Elk voorstel van de Commissie of elk ander document van wetgevende aard wordt door de bevoegde commissie, onverminderd het bepaalde in artikel 40, getoetst op verenigbaarheid met de financiële vooruitzichten.

2. Indien de bevoegde commissie het bedrag van de voor het desbetreffende besluit toegewezen middelen wijzigt, verzoekt zij de voor begrotingszaken bevoegde commissie om advies.

3. De voor begrotingszaken bevoegde commissie kan ook op eigen initiatief door de Commissie ingediende voorstellen op financiële verenigbaarheid toetsen. In dat geval stelt zij de bevoegde commissie hiervan naar behoren in kennis.

4. Indien de voor begrotingszaken bevoegde commissie besluit de financiële verenigbaarheid van het voorstel te betwisten, deelt zij haar conclusies mede aan het Parlement, dat deze in stemming brengt.

5. Het Parlement kan een wetsbesluit dat niet verenigbaar is verklaard, aannemen onder voorbehoud van de besluiten van de begrotingsautoriteit.

Artikel 37

Informatieverstrekking aan het Parlement en toegang van het Parlement tot documenten

1. Gedurende de gehele wetgevingsprocedure verlangen het Parlement en zijn commissies onder dezelfde voorwaarden als de Raad en zijn werkgroepen toegang tot alle documenten die verband houden met de voorstellen van de Commissie.

2. Tijdens de behandeling van een specifiek voorstel van de Commissie verzoekt de bevoegde commissie de Commissie en de Raad haar op de hoogte te houden van de voortgang bij de behandeling van dit voorstel in de Raad en zijn werkgroepen, in het bijzonder van eventuele compromissen waardoor het oorspronkelijk voorstel van de Commissie ingrijpend zou worden gewijzigd, of van het voornemen van de Commissie haar voorstel in te trekken.

Artikel 38

Vertegenwoordiging van het Parlement op zittingen van de Raad

Wanneer de Raad het Parlement uitnodigt tot deelneming aan een zitting van de Raad waarbij deze als wetgever optreedt, verzoekt de Voorzitter de voorzitter of rapporteur van de bevoegde commissie of een ander door de bevoegde commissie aangewezen lid het Parlement aldaar te vertegenwoordigen.

Artikel 39

Initiatief krachtens artikel 192 van het EG-Verdrag

1. Overeenkomstig artikel 192, tweede alinea van het EG-Verdrag kan het Parlement door het aannemen van een resolutie op basis van een initiatiefverslag van de bevoegde commissie de Commissie verzoeken het Parlement passende voorstellen ter vaststelling van nieuwe of tot wijziging van bestaande besluiten voor te leggen. De resolutie wordt aangenomen met de meerderheid van de leden van het Parlement. Tegelijkertijd kan het Parlement een termijn vaststellen voor de indiening van het voorstel.

2. Alvorens de procedure van artikel 45 op gang te brengen, vergewist de bevoegde commissie zich ervan dat een dergelijk voorstel om één van de volgende redenen niet in voorbereiding is:

a) een dergelijk voorstel is niet opgenomen in het jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden;

b) de voorbereidingen voor de opstelling van een dergelijk voorstel zijn niet begonnen of hebben te veel vertraging opgelopen;

c) de Commissie heeft niet positief gereageerd op eerdere verzoeken van de zijde van de bevoegde commissie of vervat in door het Parlement met de meerderheid van de uitgebrachte stemmen aangenomen resoluties.

3. De resolutie van het Parlement vermeldt wat de rechtsgrondslag moet zijn en gaat vergezeld van gedetailleerde aanbevelingen betreffende de inhoud van het verlangde voorstel, dat in overeenstemming moet zijn met de grondrechten en het subsidiariteitsbeginsel.

4. Indien het verlangde voorstel financiële gevolgen heeft, wordt door het Parlement aangegeven hoe voldoende financiële dekking kan worden gevonden.

5. De bevoegde commissie ziet toe op de voortgang van de voorbereiding van elk wetgevingsvoorstel dat wordt uitgewerkt op verzoek van het Parlement zelf.

Artikel 40

Behandeling van wetgevingsdocumenten

1. Voorstellen van de Commissie en andere documenten van wetgevende aard worden door de Voorzitter ter behandeling naar de bevoegde commissie verwezen.

Bij twijfel kan de Voorzitter artikel 179, lid 2 toepassen vóór kennisgeving van de verwijzing naar de bevoegde commissie ter plenaire vergadering.

Indien een voorstel is opgenomen in het jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden kan de bevoegde commissie besluiten een rapporteur te benoemen teneinde de opstelling van het voorstel te volgen.

Raadplegingen door de Raad of verzoeken om advies van de zijde van de Commissie worden door de Voorzitter verwezen naar de commissie die bevoegd is voor de behandeling van het bedoelde voorstel.

De in de artikelen 34 t/m 37, 49 t/m 56 en 66 vervatte bepalingen voor de eerste lezing zijn van toepassing op wetgevingsvoorstellen, ongeacht of daarvoor één, twee of drie lezingen vereist zijn.

2. Gemeenschappelijke standpunten van de Raad worden ter behandeling verwezen naar de in eerste lezing bevoegde commissie.

De in de artikelen 57 t/m 62 en 67 vervatte bepalingen voor de tweede lezing zijn van toepassing op gemeenschappelijke standpunten.

3. Tijdens de procedure van bemiddeling tussen Parlement en Raad na de tweede lezing vindt geen terugverwijzing naar een commissie plaats.

De in de artikelen 63 t/m 65 vervatte bepalingen voor de derde lezing zijn van toepassing op de bemiddelingsprocedure.

4. De artikelen 42, 43, 46, 51, leden 1 en 3, 52, 53 en 168 zijn niet van toepassing op de tweede en derde lezing.

5. In geval van tegenstrijdigheid tussen een bepaling van het Reglement inzake de tweede en derde lezing en enige andere bepaling van het Reglement heeft de bepaling inzake de tweede en derde lezing voorrang.

Artikel 41

Raadpleging inzake initiatieven van een lidstaat

1. Initiatieven van een lidstaat overeenkomstig artikel 67, lid 1 van het EG-Verdrag of artikel 34, lid 2, en artikel 42 van het EU-Verdrag worden behandeld overeenkomstig het bepaalde in onderhavig artikel en de artikelen 34 t/m 37, 40 en 51 van het Reglement.

2. De bevoegde commissie kan een vertegenwoordiger van de betrokken lidstaat verzoeken het initiatief voor de commissie toe te lichten. Hij kan vergezeld worden door de voorzitter van de Raad.

3. Alvorens de bevoegde commissie tot stemming overgaat, vraagt zij de Commissie of zij een standpunt inzake het initiatief heeft bepaald en, zo ja, verzoekt zij haar dit standpunt aan de commissie kenbaar te maken.

4. Wanneer twee of meerdere voorstellen (van de Commissie en/of de lidstaten) met eenzelfde wetgevingsoogmerk gelijktijdig of binnen een kort tijdsbestek aan het Parlement worden voorgelegd, behandelt het Parlement deze teksten in één enkel verslag. In haar verslag geeft de bevoegde commissie aan op welke tekst zij amendementen heeft ingediend en in de wetgevingsresolutie verwijst zij naar alle andere teksten.

5. De in artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag genoemde termijn gaat in wanneer ter plenaire vergadering kennis wordt gegeven van de ontvangst, in de officiële talen, van het initiatief en de bijbehorende toelichting waarin wordt bevestigd dat het initiatief in overeenstemming is met het aan het EG-Verdrag gehechte Protocol betreffende de toepassing van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel.

HOOFDSTUK 2

PROCEDURES IN DE COMMISSIES

Artikel 42

Wetgevingsverslagen

1. De voorzitter van de commissie waarnaar het voorstel van de Commissie is verwezen, doet aan zijn commissie een voorstel inzake de te volgen procedure.

2. Nadat het besluit over de te volgen procedure is genomen en indien artikel 43 niet van toepassing is, benoemt de commissie een van haar leden of een van de vaste plaatsvervangers tot rapporteur voor het voorstel van de Commissie, voor zover dit niet reeds is geschied naar aanleiding van het krachtens artikel 33 overeengekomen jaarlijks programma van wetgevende werkzaamheden.

3. Het verslag van de commissie omvat:

a) eventuele ontwerpamendementen op het voorstel, die desgewenst vergezeld kunnen gaan van korte motiveringen. Deze motiveringen vallen onder de verantwoordelijkheid van de rapporteur en worden niet in stemming gebracht;

b) een ontwerpwetgevingsresolutie overeenkomstig artikel 51, lid 2;

c) eventueel een toelichting, met inbegrip van een financieel memorandum, waarin de omvang van de eventuele financiële gevolgen van het verslag en de verenigbaarheid ervan met de financiële vooruitzichten worden aangegeven.

Artikel 43

Vereenvoudigde procedure

1. Na een eerste beraadslaging over een wetgevingsvoorstel kan de voorzitter voorstellen het voorstel zonder amendementen goed te keuren. Tenzij ten minste een tiende van de commissieleden daartegen bezwaar maakt, legt de voorzitter het Parlement een verslag voor ter goedkeuring van het voorstel. Artikel 131, lid 1, tweede alinea, lid 2 en lid 4 zijn van toepassing.

2. Als alternatief kan de voorzitter voorstellen dat hij of de rapporteur een aantal amendementen formuleert waarin de beraadslaging in de commissie tot uitdrukking komt. Indien de commissie hiermee instemt, worden deze amendementen aan de leden van de commissie toegezonden. Tenzij binnen een termijn van ten minste 21 dagen na verzending ten minste een tiende van de leden van de commissie bezwaar maakt, wordt het verslag geacht door de commissie te zijn goedgekeurd. In dat geval worden de ontwerpwetgevingsresolutie en de amendementen overeenkomstig artikel 131, lid 1, tweede alinea, lid 2 en lid 4 aan het Parlement voorgelegd voor behandeling zonder debat.

3. Indien door ten minste een tiende van de commissieleden bezwaar wordt gemaakt, worden de amendementen op de volgende commissievergadering in stemming gebracht.

4. Lid 1, eerste en tweede zin, lid 2, eerste, tweede en derde zin, en lid 3 zijn mutatis mutandis van toepassing op de adviezen van de commissies in de zin van artikel 46.

Artikel 44

Verslagen van niet-wetgevende aard

1. Als een commissie een verslag van niet-wetgevende aard opstelt, benoemt zij een van haar leden of een van de vaste plaatsvervangers tot rapporteur.

2. De rapporteur heeft tot taak het verslag van de commissie op te stellen en namens deze aan het Parlement voor te leggen.

3. Het verslag van de commissie omvat:

a) een ontwerpresolutie;

b) een toelichting, met inbegrip van een financieel memorandum, waarin de omvang van de eventuele financiële gevolgen van het verslag en de verenigbaarheid ervan met de financiële vooruitzichten worden aangegeven;

c) de tekst van eventuele ontwerpresoluties die hierin overeenkomstig artikel 113, lid 4 moet worden opgenomen.

Artikel 45

Initiatiefverslagen

1. Wanneer een commissie, zonder dat haar overeenkomstig artikel 179, lid 1 een raadpleging of een verzoek om advies ter behandeling is voorgelegd, voornemens is over een onder haar bevoegdheid vallend onderwerp verslag uit te brengen en hierover aan het Parlement een ontwerpresolutie voor te leggen, heeft zij daarvoor de toestemming van de Conferentie van voorzitters nodig. Een weigering van deze toestemming moet steeds met redenen worden omkleed.

2. Het bepaalde in dit artikel is mutatis mutandis van toepassing in de gevallen waarin de Verdragen het Parlement het recht van initiatief toekennen.

In dergelijke gevallen neemt de Conferentie van voorzitters binnen twee maanden een besluit.

Artikel 46

Adviezen van commissies

1. Indien de aanvankelijk met de behandeling van een vraagstuk belaste commissie het advies van een andere commissie uit eigen beweging haar advies wenst uit te brengen ten aanzien van het verslag van een aanvankelijk met de behandeling van een vraagstuk belaste commissie, kunnen deze commissies de Voorzitter van het Parlement verzoeken overeenkomstig artikel 179, lid 3 een commissie als ten principale bevoegde commissie en de andere als medeadviserende commissie aan te wijzen.

2. In het geval van documenten van wetgevende aard in de zin van artikel 40, lid 1, bevat het advies ontwerpamendementen op de aan de commissie voorgelegde tekst, die desgewenst vergezeld kunnen gaan van korte motiveringen. Deze motiveringen vallen onder de verantwoordelijkheid van de rapporteur voor advies en worden niet in stemming gebracht. Zo nodig kan de commissie het advies als geheel in het kort schriftelijk motiveren.

In het geval van niet-wetgevingsteksten bevat het advies suggesties voor delen van de ontwerpresolutie van de ten principale bevoegde commissie.

De ten principale bevoegde commissie brengt deze ontwerpamendementen of suggesties in stemming.

In een advies worden uitsluitend zaken behandeld die onder de bevoegdheid van de medeadviserende commissie vallen.

3. De ten principale bevoegde commissie stelt een termijn vast waarbinnen de medeadviserende commissie advies moet uitbrengen, wil het door de ten principale bevoegde commissie in aanmerking worden genomen. Alle wijzigingen op het aangekondigde tijdschema worden onverwijld door de ten principale bevoegde commissie aan de medeadviserende commissie(s) medegedeeld. De ten principale bevoegde commissie trekt haar slotconclusies eerst nadat deze termijn is verstreken.

4. Alle aangenomen adviezen worden als bijlage bij het verslag van de ten principale bevoegde commissie gevoegd.

5. De commissie ten principale is de enige commissie die ter plenaire vergadering amendementen kan indienen.

6. De voorzitter en de rapporteur van de medeadviserende commissie worden uitgenodigd met raadgevende stem deel te nemen aan de vergaderingen van de ten principale bevoegde commissie, voorzover deze op het gemeenschappelijk vraagstuk betrekking hebben.

Artikel 47

Nauwere samenwerking tussen commissies

Indien de Conferentie van voorzitters van mening is dat een vraagstuk bijna in gelijke mate onder de bevoegdheid van twee commissies valt, of indien verschillende gedeelten van het vraagstuk onder de bevoegdheid van twee verschillende commissies vallen, is artikel 46 van toepassing met de volgende aanvullende bepalingen:

— de twee commissies stellen het tijdschema in onderling overleg vast;

— de rapporteur en de rapporteur voor advies trachten het onderling eens te worden over de aan hun commissies voor te stellen teksten en over hun standpunt ten aanzien van amendementen;

— de ten principale bevoegde commissie neemt de amendementen van de medeadviserende commissie zonder stemming over voorzover deze betrekking hebben op vraagstukken die naar de mening van de voorzitter van de ten principale bevoegde commissie op grond van bijlage VI en na raadpleging van de voorzitter van de medeadviserende commissie onder de bevoegdheid van de medeadviserende commissie vallen, en voorzover deze niet in strijd zijn met andere delen van het verslag.

De tekst van dit artikel stelt geen enkele limiet aan het toepassingsgebied ervan. De verzoeken om nauwere samenwerking tussen parlementaire commissies ter zake van niet-wetgevingsverslagen op grond van artikel 45, lid 1, en artikel 112, leden 1 en 2, zijn ontvankelijk.

Artikel 48

Modaliteiten voor de opstelling van verslagen

1. De toelichting wordt onder de verantwoordelijkheid van de rapporteur opgesteld en wordt niet in stemming gebracht. Wel moet de toelichting in overeenstemming zijn met de goedgekeurde ontwerpresolutie en met de eventueel door de commissie voorgestelde amendementen. Indien dit niet het geval is, kan de voorzitter van de commissie de toelichting schrappen.

2. Het verslag vermeldt de uitslag van de stemming over het verslag in zijn geheel. Voorts wordt, indien op het ogenblik van de stemming ten minste een derde van de aanwezige leden daarom verzoekt, in het verslag vermeld hoe elk der leden heeft gestemd.

3. Wanneer in de commissie geen eenstemmigheid heerst, worden in het verslag ook de minderheidsstandpunten weergegeven. Minderheidsstandpunten worden bij de stemming over de gehele tekst kenbaar gemaakt en kunnen op verzoek van de auteurs worden verwoord in een schriftelijke verklaring van ten hoogste 200 woorden, die bij de toelichting wordt gevoegd.

De voorzitter beslecht de geschillen waartoe de toepassing van deze bepalingen zou kunnen leiden.

4. Een commissie kan, op voorstel van haar bureau, een termijn vaststellen waarbinnen haar rapporteur zijn ontwerpverslag aan haar dient voor te leggen. Deze termijn kan worden verlengd of er kan een nieuwe rapporteur worden benoemd.

5. Wanneer de termijn is verstreken, kan de commissie haar voorzitter opdragen te verzoeken om de aangelegenheid met de behandeling waarvan zij is belast, op de agenda van een van de volgende vergaderingen van het Parlement in te schrijven. In dat geval kan aan de hand van een mondeling verslag van de betrokken commissie worden beraadslaagd.

HOOFDSTUK 3

EERSTE LEZING

Behandeling in de commissie

Artikel 49

Wijziging van een voorstel van de Commissie

1. Indien de Commissie het Parlement mededeelt of indien de bevoegde commissie anderszins verneemt dat de Commissie voornemens is haar voorstel te wijzigen, stelt de bevoegde commissie de behandeling van de zaak uit totdat zij het nieuwe voorstel of de door de Commissie aangebrachte wijzigingen heeft ontvangen.

2. Indien de Raad het voorstel van de Commissie ingrijpend wijzigt, zijn de bepalingen van artikel 55 van toepassing.

Artikel 50

Standpunt van de Commissie en van de Raad inzake amendementen

1. Alvorens de bevoegde commissie overgaat tot de eindstemming over een voorstel van de Commissie verzoekt zij de Commissie haar standpunt kenbaar te maken inzake alle amendementen op dat voorstel die door de bevoegde commissie zijn goedgekeurd, en verzoekt zij de Raad om commentaar.

2. Indien het de Commissie niet mogelijk is haar standpunt kenbaar te maken of wanneer de Commissie verklaart dat zij niet bereid is alle door de commissie goedgekeurde amendementen te aanvaarden, kan de bevoegde commissie de eindstemming uitstellen.

3. Het standpunt van de Commissie wordt eventueel in het verslag opgenomen.

Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 51

Beëindiging van de eerste lezing

1. Het Parlement behandelt het wetgevingsvoorstel aan de hand van het door de bevoegde commissie overeenkomstig artikel 42 opgestelde verslag.

2. Het Parlement stemt allereerst over de amendementen op het voorstel waarop het verslag van de bevoegde commissie betrekking heeft, vervolgens over het eventueel gewijzigde voorstel, daarna over de amendementen op de ontwerpwetgevingsresolutie en ten slotte over de ontwerpwetgevingsresolutie in haar geheel, welke uitsluitend een verklaring dat het Parlement het voorstel van de Commissie goedkeurt, verwerpt of hierop wijzigingen voorstelt, alsmede verzoeken van procedurele aard bevat.

De raadplegingsprocedure is beëindigd als de ontwerpwetgevingsresolutie wordt aangenomen. Indien het Parlement de ontwerpwetgevingsresolutie niet aanneemt, wordt het voorstel naar de bevoegde commissie terugverwezen.

Een in het kader van de wetgevingsprocedure ingediend verslag dient conform het bepaalde in de artikelen 35, 40 en 42 te zijn. De indiening van een resolutie van niet-wetgevende aard door een commissie dient te geschieden in het kader van een specifieke aanhangigmaking als bepaald in de artikelen 45 of 179.

3. De tekst van het voorstel in de door het Parlement goedgekeurde versie en de desbetreffende resolutie worden door de Voorzitter als advies van het Parlement aan de Raad en de Commissie toegezonden.

Artikel 52

Verwerping van een voorstel van de Commissie

1. Indien een voorstel van de Commissie niet de meerderheid van de uitgebrachte stemmen verkrijgt, verzoekt de Voorzitter de Commissie, alvorens het Parlement over de ontwerpwetgevingsresolutie stemt, haar voorstel in te trekken.

2. Doet de Commissie dat, dan stelt de Voorzitter vast dat voortzetting van de raadplegingsprocedure met betrekking tot dit voorstel overbodig is geworden en stelt hij de Raad hiervan in kennis.

3. Indien de Commissie haar voorstel niet intrekt, verwijst het Parlement de zaak terug naar de bevoegde commissie zonder over de ontwerpwetgevingsresolutie te stemmen.

In dit geval brengt deze commissie binnen een door het Parlement vastgestelde termijn van ten hoogste twee maanden mondeling of schriftelijk aan het Parlement verslag uit.

4. Indien de bevoegde commissie de termijn niet kan respecteren, dient zij om terugverwijzing naar de commissie te verzoeken op grond van artikel 168, lid 1. Indien noodzakelijk, kan het Parlement een nieuwe termijn stellen op grond van artikel 168, lid 5. Wordt het verzoek van de commissie niet ingewilligd, dan gaat het Parlement over tot stemming over de ontwerpwetgevingsresolutie.

Artikel 53

Aanneming van amendementen op een voorstel van de Commissie

1. Wanneer het voorstel van de Commissie in zijn geheel, doch met amendementen, wordt goedgekeurd, wordt de stemming over de ontwerpwetgevingsresolutie uitgesteld totdat de Commissie haar standpunt ten aanzien van elk van de amendementen van het Parlement kenbaar heeft gemaakt.

Indien het de Commissie, nadat het Parlement over haar voorstel heeft gestemd, niet mogelijk is haar standpunt kenbaar te maken, deelt zij de Voorzitter of de bevoegde commissie het tijdstip mede waarop dit haar wel mogelijk zal zijn; het voorstel zal dan op de ontwerpagenda van de eerstvolgende vergaderperiode na dit tijdstip worden ingeschreven.

2. Wanneer de Commissie aankondigt dat zij niet voornemens is alle amendementen van het Parlement over te nemen, dient de rapporteur of subsidiair de voorzitter van de bevoegde commissie bij het Parlement een formeel voorstel in over de wenselijkheid om over de ontwerpwetgevingsresolutie te stemmen. Alvorens dit voorstel te doen, kan de rapporteur of de voorzitter van de bevoegde commissie de Voorzitter verzoeken de beraadslaging te onderbreken.

Indien het Parlement besluit de stemming uit te stellen, wordt de zaak geacht voor een nieuwe behandeling naar de bevoegde commissie te zijn terugverwezen.

In dat geval brengt deze commissie binnen een door het Parlement vastgestelde termijn van ten hoogste twee maanden mondeling of schriftelijk opnieuw aan het Parlement verslag uit.

Indien de bevoegde commissie de termijn niet kan respecteren, wordt de procedure als bedoeld in artikel 52, lid 4 toegepast.

In dit stadium zijn slechts amendementen ontvankelijk die door de bevoegde commissie worden ingediend en die een compromis met de Commissie beogen te bereiken.

3. De toepassing van lid 2 sluit echter niet uit dat elk ander lid ingevolge artikel 168 een verzoek om terugverwijzing kan doen.

Een commissie waarnaar een zaak op grond van lid 2 is terugverwezen, is gehouden, volgens de aan deze terugverwijzing verbonden voorwaarden, binnen de gestelde termijn verslag uit te brengen en zo nodig amendementen in te dienen die een compromis met de Commissie beogen te bereiken, zonder dat zij echter de reeds door het Parlement aangenomen bepalingen opnieuw in hun geheel hoeft te behandelen.

Vanwege het opschortend effect van de terugverwijzing heeft zij echter wat dit betreft de grootst mogelijke vrijheid, en wanneer zij zulks voor het bereiken van een compromis noodzakelijk acht, kan zij voorstellen terug te komen op bepalingen die bij een stemming ter plenaire vergadering reeds zijn goedgekeurd.

Aangezien alleen compromisamendementen van de commissie ontvankelijk zijn en de soevereiniteit van het Parlement niet mag worden aangetast, dient in dat geval het in lid 2 bedoelde verslag duidelijk aan te geven welke eerder goedgekeurde bepalingen in geval van aanneming van het voorgestelde amendement of de voorgestelde amendementen, moeten komen te vervallen.

Gegeven uitvoering

Artikel 54

Aan het advies van het Parlement gegeven uitvoering

1. In de periode na de aanneming door het Parlement van zijn advies inzake een voorstel van de Commissie volgen de voorzitter en de rapporteur van de bevoegde commissie het verloop van de procedure die leidt tot de goedkeuring van dit voorstel, teneinde er met name op toe te zien dat de toezeggingen die de Raad of de Commissie met betrekking tot de amendementen aan het Parlement hebben gedaan, naar behoren in acht worden genomen.

2. De bevoegde commissie kan de Commissie en de Raad verzoeken de zaak met haar te bespreken.

3. De bevoegde commissie kan, indien zij dit noodzakelijk acht, op elk moment van de in dit artikel bedoelde procedure een ontwerpresolutie indienen waarin het Parlement wordt aanbevolen:

— de Commissie te verzoeken haar voorstel in te trekken, of

— de Commissie of de Raad te verzoeken het voorstel overeenkomstig artikel 55 opnieuw aan het Parlement voor te leggen, dan wel de Commissie te verzoeken een nieuw voorstel in te dienen, of

— te besluiten elke andere stap te ondernemen die het noodzakelijk acht.

Deze ontwerpresolutie wordt ingeschreven op de ontwerpagenda van de vergaderperiode volgend op het besluit van de commissie.

Artikel 55

Hernieuwde voorlegging aan het Parlement

1. Op verzoek van de bevoegde commissie verzoekt de Voorzitter de Commissie haar voorstel opnieuw aan het Parlement voor te leggen:

— indien de Commissie haar oorspronkelijke voorstel intrekt nadat het Parlement zijn standpunt heeft vastgesteld, teneinde dit te vervangen door een andere tekst, behalve wanneer dit gebeurt om hierin de amendementen van het Parlement op te nemen, of

— indien de Commissie ingrijpende wijzigingen aanbrengt of voornemens is aan te brengen in het oorspronkelijke voorstel ter zake waarvan het Parlement een standpunt heeft vastgesteld, behalve wanneer dit gebeurt om hierin de amendementen van het Parlement op te nemen, of

— indien de aard van het probleem waarop het voorstel betrekking heeft in de loop van de tijd of door gewijzigde omstandigheden, ingrijpend is gewijzigd, of

— indien nieuwe verkiezingen hebben plaatsgevonden sinds het Parlement zijn standpunt heeft vastgesteld en indien de Conferentie van voorzitters zulks wenselijk acht.

2. Op verzoek van de bevoegde commissie verzoekt het Parlement de Raad een door de Commissie overeenkomstig artikel 251 van het EG-Verdrag ingediend voorstel opnieuw aan het Parlement voor te leggen indien de Raad voornemens is de rechtsgrondslag van het voorstel te wijzigen met als gevolg dat de procedure van artikel 251 van het EG-Verdrag niet langer van toepassing is.

3. Op verzoek van de bevoegde commissie verzoekt de Voorzitter de Raad het Parlement opnieuw te raadplegen onder dezelfde omstandigheden en onder dezelfde voorwaarden als die welke bedoeld zijn in lid 1, of indien de Raad ingrijpende wijzigingen aanbrengt of voornemens is aan te brengen in het oorspronkelijke voorstel ter zake waarvan het Parlement advies heeft uitgebracht, behalve wanneer dit gebeurt om hierin de amendementen van het Parlement op te nemen.

4. De Voorzitter verzoekt tevens om hernieuwde voorlegging van een voorstel voor een besluit in de in dit artikel genoemde gevallen, indien het Parlement hiertoe besluit op voorstel van een fractie of ten minste zevenendertig leden.

Artikel 56

Procedure van overleg als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 1975

1. Voor bepaalde belangrijke communautaire besluiten kan het Parlement bij het uitbrengen van zijn advies met actieve medewerking van de Commissie een procedure van overleg met de Raad op gang brengen, wanneer deze voornemens is af te wijken van het advies van het Parlement.

2. Deze procedure wordt op gang gebracht door het Parlement, op eigen initiatief of op initiatief van de Raad.

3. Voor de samenstelling en werkwijze van de delegatie in het comité van overleg en voor de rapportage van de resultaten aan het Parlement is het bepaalde in artikel 64 van toepassing.

4. Over de resultaten van het overleg brengt de bevoegde commissie een verslag uit dat ter beraadslaging en goedkeuring aan het Parlement wordt voorgelegd.

HOOFDSTUK 4

TWEEDE LEZING

Behandeling in de commissie

Artikel 57

Mededeling van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

1. Mededeling van het gemeenschappelijk standpunt in de zin van de artikelen 251 en 252 van het EG-Verdrag vindt plaats wanneer de Voorzitter dit standpunt ter plenaire vergadering bekendmaakt. De Voorzitter doet deze bekendmaking na ontvangst van de stukken met het gemeenschappelijk standpunt zelf, alle verklaringen die bij de vaststelling van het gemeenschappelijk standpunt in de notulen van de Raad zijn opgenomen, een uiteenzetting van de redenen die de Raad hebben geleid tot het vaststellen van dit gemeenschappelijk standpunt, alsmede het standpunt van de Commissie, een en ander vertaald in de officiële talen van de Europese Unie De Voorzitter doet deze bekendmaking tijdens de eerstvolgende vergaderperiode na de ontvangst van de genoemde documenten.

Alvorens tot de bekendmaking over te gaan, vergewist de Voorzitter zich ervan, in overleg met de voorzitter van de bevoegde commissie en/of de rapporteur, dat de hem toegezonden tekst inderdaad het karakter draagt van een gemeenschappelijk standpunt en dat de in artikel 55 genoemde omstandigheden niet langer bestaan. In het tegenovergestelde geval zoekt de Voorzitter, in overleg met de bevoegde commissie en zo mogelijk in overeenstemming met de Raad, een passende oplossing.

2. Een lijst van deze mededelingen wordt met vermelding van de bevoegde commissie in de notulen van de vergaderingen van het Parlement gepubliceerd.

Artikel 58

Verlenging van de termijnen

1. Naar aanleiding van een verzoek van de voorzitter van de bevoegde commissie betreffende de voor de tweede lezing geldende termijnen dan wel naar aanleiding van een verzoek van de delegatie van het Parlement in het bemiddelingscomité betreffende de voor de bemiddeling geldende termijnen, verlengt de Voorzitter de termijnen in kwestie overeenkomstig artikel 251, lid 7 van het EG-Verdrag.

Voor eventuele verlenging van de termijnen uit hoofde van artikel 252, onder g) van het EG-Verdrag of artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag verzoekt de Voorzitter de Raad om instemming.

2. Van een verlenging van de termijnen overeenkomstig artikel 251, lid 7 van het EG-Verdrag op initiatief van het Parlement dan wel van de Raad, wordt het Parlement door de Voorzitter in kennis gesteld.

3. De Voorzitter kan, na raadpleging van de voorzitter van de bevoegde commissie, gehoor geven aan een verzoek van de Raad om verlenging van termijnen overeenkomstig artikel 252, onder g) van het EG-Verdrag.

Artikel 59

Verwijzing naar en procedure in de bevoegde commissie

1. Op de dag van mededeling aan het Parlement overeenkomstig artikel 57, lid 1 wordt het gemeenschappelijk standpunt geacht te zijn verwezen naar de in eerste lezing ten principale bevoegde en medeadviserende commissies.

2. Het gemeenschappelijk standpunt wordt als eerste punt op de agenda van de eerstvolgende vergadering van de ten principale bevoegde commissie na de dag van mededeling geplaatst. De Raad kan worden verzocht het gemeenschappelijk standpunt toe te lichten.

3. Tenzij anders wordt beslist, is de rapporteur voor de eerste lezing tevens rapporteur voor de tweede lezing.

4. De bepalingen in artikel 62, leden 2, 3 en 5 inzake de tweede lezing door het Parlement zijn van toepassing op de behandeling in de bevoegde commissie; alleen gewone leden van die commissie of hun vaste plaatsvervangers kunnen voorstellen tot verwerping en amendementen indienen. De commissie besluit met een meerderheid van de uitgebrachte stemmen.

5. De commissie kan, alvorens tot stemming over te gaan, de voorzitter en rapporteur verzoeken de in de commissie ingediende amendementen met de voorzitter van de Raad of diens vertegenwoordiger en met de aanwezige bevoegde commissaris te bespreken. De rapporteur kan vervolgens compromisamendementen indienen.

6. De bevoegde commissie legt een aanbeveling voor de tweede lezing voor tot goedkeuring, wijziging of verwerping van het door de Raad vastgestelde gemeenschappelijk standpunt. Deze aanbeveling bevat een korte motivering van het voorgestelde besluit.

Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 60

Beëindiging van de tweede lezing

1. Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad en de eventuele aanbeveling voor de tweede lezing van de bevoegde commissie worden ingeschreven op de ontwerpagenda van de vergaderperiode waarvan de woensdag voorafgaat aan en het dichtst ligt bij de datum waarop de termijn van drie of, in geval van verlenging overeenkomstig artikel 58, vier maanden verstrijkt, tenzij het punt reeds in een eerdere vergaderperiode is behandeld.

Aangezien de door de parlementaire commissies ingediende aanbevelingen voor de tweede lezing teksten zijn die gelijkgesteld kunnen worden met een toelichting waarin de parlementaire commissie haar standpunt met betrekking tot het gemeenschappelijk standpunt van de Raad motiveert, wordt er over deze teksten niet gestemd.

2. De tweede lezing is beëindigd wanneer het Parlement binnen de in de artikelen 251 en 252 van het EG-Verdrag vastgestelde termijnen en overeenkomstig de bepalingen daarvan het gemeenschappelijk standpunt goedkeurt, verwerpt of wijzigt.

Artikel 61

Verwerping van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

1. De bevoegde commissie, een fractie of ten minste zevenendertig leden kunnen binnen een door de Voorzitter vastgestelde termijn, schriftelijk een voorstel tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad indienen. Voor aanneming van een dergelijk voorstel zijn de stemmen van de meerderheid van de leden van het Parlement vereist. Een voorstel tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt wordt vóór eventuele amendementen in stemming gebracht.

2. Het Parlement kan, ook al heeft het een dergelijk voorstel verworpen, na de stemming over de amendementen en na overeenkomstig artikel 62, lid 5 het standpunt van de Commissie gehoord te hebben, op aanbeveling van de rapporteur een nieuw voorstel tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt in behandeling nemen.

3. Indien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad wordt verworpen, maakt de Voorzitter ter plenaire vergadering bekend dat de wetgevingsprocedure is beëindigd.

4. Indien het Parlement een voorstel verwerpt volgens de bepalingen van artikel 252 van het EG-Verdrag, verzoekt de Voorzitter de Commissie, in afwijking van lid 3, haar voorstel in te trekken. Indien de Commissie zulks doet, maakt de Voorzitter ter plenaire vergadering bekend dat de wetgevingsprocedure is beëindigd.

Artikel 62

Amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

1. De ten principale bevoegde commissie, een fractie of ten minste zevenendertig leden kunnen amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad indienen ter behandeling ter plenaire vergadering.

2. Een amendement op het gemeenschappelijk standpunt is slechts ontvankelijk als het voldoet aan het bepaalde in de artikelen 150 en 151 en ten doel heeft:

a) het door het Parlement in eerste lezing aangenomen standpunt geheel of gedeeltelijk te herstellen; dan wel

b) een compromis tot stand te brengen tussen de Raad en het Parlement; dan wel

c) een tekstgedeelte van het gemeenschappelijk standpunt te wijzigen, dat in het voor de eerste lezing ingediende voorstel niet of met andere inhoud voorkwam en dat geen ingrijpende wijziging betekent in de zin van artikel 55

d) rekening te houden met een feit c.q. een nieuwe juridische situatie die zich sinds de eerste lezing heeft voorgedaan.

Tegen het besluit van de Voorzitter om een amendement al dan niet ontvankelijk te verklaren is geen beroep mogelijk

3. Indien er sinds de eerste lezing nieuwe verkiezingen hebben plaatsgevonden, maar er geen beroep is gedaan op artikel 55, kan de Voorzitter besluiten dat de in lid 2 bedoelde beperkingen inzake de ontvankelijkheid niet van toepassing zijn.

4. Een amendement kan slechts worden aangenomen met een meerderheid van de leden van het Parlement.

5. Alvorens tot stemming over de amendementen over te gaan, kan de Voorzitter de Commissie verzoeken haar standpunt kenbaar te maken en kan hij de Raad om commentaar verzoeken.

HOOFDSTUK 5

DERDE LEZING

Bemiddeling

Artikel 63

Bijeenroepen van het bemiddelingscomité

Indien de Raad aan het Parlement mededeelt niet akkoord te kunnen gaan met alle amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt, stelt de Voorzitter, samen met de Raad, een tijd en plaats vast voor een eerste bijeenkomst van het bemiddelingscomité. De in artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag vastgestelde uiterste termijn van zes weken, respectievelijk acht weken ingeval van verlenging, loopt vanaf de datum van de eerste bijeenkomst van het comité.

Artikel 64

Delegatie in het bemiddelingscomité

1. De delegatie van het Parlement in het bemiddelingscomité bestaat uit eenzelfde aantal leden als de delegatie van de Raad.

2. De politieke samenstelling van de delegatie is in overeenstemming met de verdeling van de leden van het Parlement over de verschillende fracties. De Conferentie van voorzitters stelt het exacte aantal per fractie te delegeren leden vast.

3. De leden van de delegatie worden voor elke afzonderlijke bemiddelingskwestie benoemd door de fracties, bij voorkeur uit de leden van de betrokken commissies, behalve drie leden die als vaste leden van de opeenvolgende delegaties worden benoemd voor een periode van twaalf maanden. De drie vaste leden worden door de fracties uit de ondervoorzitters gekozen en vertegenwoordigen ten minste twee verschillende fracties. De voorzitter en de rapporteur van de bevoegde commissie maken in elk geval deel uit van de delegatie.

4. De in de delegatie vertegenwoordigde fracties benoemen plaatsvervangers.

5. Niet in de delegatie vertegenwoordigde fracties en niet-ingeschreven leden kunnen elk één vertegenwoordiger sturen naar elke interne voorbereidende vergadering van de delegatie.

6. De delegatie wordt voorgezeten door de Voorzitter of door een van de drie vaste leden.

7. De delegatie besluit met meerderheid van haar leden. De beraadslagingen in de delegatie zijn niet openbaar.

De Conferentie van voorzitters stelt verdere procedurele richtlijnen vast voor de werkzaamheden van de delegatie in het bemiddelingscomité.

8. Over de resultaten van de bemiddeling wordt door de delegatie verslag aan het Parlement uitgebracht.

Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 65

Gemeenschappelijke ontwerptekst

1. Indien in het bemiddelingscomité overeenstemming wordt bereikt over een gemeenschappelijke ontwerptekst, wordt deze kwestie binnen zes weken of, bij verlenging, acht weken na de datum van goedkeuring van deze tekst door het bemiddelingscomité op de agenda van een binnen zes weken te houden plenaire vergadering geplaatst.

2. De voorzitter of een ander daartoe aangewezen lid van de delegatie in het bemiddelingscomité legt een verklaring af over de gemeenschappelijke ontwerptekst, die vergezeld gaat van een verslag.

3. Op de gemeenschappelijke ontwerptekst kunnen geen amendementen worden ingediend.

4. De gemeenschappelijke ontwerptekst wordt in zijn geheel in één keer in stemming gebracht. Deze wordt goedgekeurd met de meerderheid van de uitgebrachte stemmen.

5. Indien in het bemiddelingscomité geen overeenstemming wordt bereikt over de gemeenschappelijke ontwerptekst, legt de voorzitter of een ander daartoe aangewezen lid van de delegatie in het bemiddelingscomité een verklaring af. Deze verklaring wordt gevolgd door een debat.

HOOFDSTUK 6

BEËINDIGING VAN DE WETGEVINGSPROCEDURE

Artikel 66

Goedkeuring in eerste lezing

1. Indien de Raad overeenkomstig artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag het Parlement ervan in kennis stelt dat hij de amendementen van het Parlement heeft goedgekeurd, zonder het Commissievoorstel anderszins te wijzigen, of indien geen van beide instellingen het voorstel van de Commissie heeft gewijzigd, deelt de Voorzitter ter plenaire vergadering mede dat het voorstel definitief is vastgesteld.

2. Alvorens deze mededeling te doen, vergewist de Voorzitter zich ervan dat de eventueel door de Raad in het voorstel aangebrachte technische aanpassingen niet van invloed zijn op de inhoud van het voorstel. In geval van twijfel raadpleegt hij de bevoegde commissie. Indien er wijzigingen zijn aangebracht die geacht worden van inhoudelijke aard te zijn, deelt de Voorzitter de Raad mede dat het Parlement zal overgaan tot een tweede lezing, zodra aan de in artikel 57 bedoelde voorwaarden is voldaan.

3. Na de mededeling als bedoeld in lid 1 ondertekenen de Voorzitter en de voorzitter van de Raad beiden het voorgestelde besluit en dragen overeenkomstig artikel 68 zorg voor de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 67

Goedkeuring in tweede lezing

Indien overeenkomstig de artikelen 61 en 62 geen voorstel tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt of geen amendementen op het gemeenschappelijk standpunt worden aangenomen binnen de voor indiening van en stemming over amendementen en voorstellen tot wijziging of verwerping vastgestelde termijnen, deelt de Voorzitter ter plenaire vergadering mede dat het voorgestelde besluit definitief is aangenomen. De Voorzitter en de voorzitter van de Raad ondertekenen beiden het voorgestelde besluit en dragen overeenkomstig artikel 68 zorg voor de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 68

Ondertekening van aangenomen besluiten

1. De tekst van de gezamenlijk door het Parlement en de Raad aangenomen besluiten worden door de Voorzitter en de secretaris-generaal ondertekend, nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd.

2. Besluiten die door het Parlement en de Raad in het kader van de in artikel 251 van het EG-Verdrag bedoelde procedure gezamenlijk worden vastgesteld, bevatten de aanduiding van het soort besluit, gevolgd door het volgnummer, de datum van aanneming en een aanduiding van het betreffende onderwerp.

3. Besluiten die door het Parlement en de Raad gezamenlijk worden vastgesteld, bevatten de volgende formuleringen en gegevens:

a) „Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie”;

b) aanduiding van de bepalingen krachtens welke het besluit wordt vastgesteld, voorafgegaan door de woorden „Gelet op”;

c) vermelding van voorstellen die zijn ingediend en van adviezen en raadplegingen waarom is verzocht;

d) motivering van het besluit, beginnend met het woord „Overwegende”;

e) een formule zoals „hebben de volgende verordening, richtlijn, beschikking of het volgende besluit vastgesteld”, gevolgd door de tekst van het besluit;

4. Besluiten worden ingedeeld in artikelen, die samen hoofdstukken en afdelingen kunnen vormen.

5. Het laatste artikel van een besluit bepaalt de datum van inwerkingtreding, ingeval deze eerder of later valt dan de twintigste dag volgende op die van de bekendmaking.

6. Het laatste artikel van een besluit wordt gevolgd door:

— de volgens de desbetreffende bepalingen van het Verdrag toepasselijke formulering inzake de tenuitvoerlegging;

— de formule „Gedaan te …” waarbij de datum die is waarop het besluit is vastgesteld;

— de formule „Voor het Europees Parlement De Voorzitter”, „Voor de Raad De Voorzitter”, gevolgd door de naam van de Voorzitter van het Europees Parlement en de naam van de Voorzitter van de Raad die op het ogenblik van de aanneming van het besluit in functie is;

7. Bovenbedoelde besluiten worden door de secretarissen-generaal van het Parlement en de Raad gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie.

HOOFDSTUK 7

BEGROTINGSPROCEDURES

Artikel 69

Algemene begroting

Voor de behandeling van de algemene begroting van de Europese Unie en de aanvullende begrotingen worden bij wege van resolutie van het Parlement uitvoeringsvoorschriften vastgesteld, die met de financiële bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen in overeenstemming dienen te zijn; deze worden als bijlage (9) bij dit Reglement gevoegd.

Artikel 70

Verlening van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de begroting

De bepalingen inzake de procedure voor de totstandkoming van het besluit inzake de verlening van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de begroting, overeenkomstig de financiële bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen en het Financieel Reglement, zijn als bijlage (10) bij dit Reglement gevoegd. Deze bijlage wordt overeenkomstig artikel 202, lid 2 van dit Reglement goedgekeurd.

Artikel 71

Overige kwijtingsprocedures

De bepalingen inzake de verlening van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de begroting zijn eveneens van toepassing op:

— de procedure voor de verlening van kwijting aan de Voorzitter van het Europees Parlement voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement;