ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2.

in deze overeenkomsten of andere regelingen met name bepalingen omtrent het volgende opnemen: a) de nauwkeurige omschrijving en de eerbiediging van de bevoegdheden van elke dienst; b) indien nodig, het uitwisselen en delen van relevante informatie en van strategische, tactische en operationele inlichtingen, met name door wederzijds de rechtstreekse of onrechtstreekse toegang tot gegevensbanken te vergemakkelijken, met gepaste aandacht voor de rechten van de persoon en voor de gegevensbeschermingsvoorschriften; c) het ontwikkelen en bevorderen van beste praktijken; d) de procedures op operationeel gebied, en in voorkomend geval: — de gemeenschappelijke optredens, — de gezamenlijke mobiele eenheden, — de gemeenschappelijke onderzoekteams, — de gemeenschappelijke inlichtingenteams, — het gemeenschappelijk gebruik van apparatuur door diensten, en de samenwerking bij het ontwikkelen, aanschaffen, installeren en gebruiken van technologie; e) de uitwisseling van contactambtenaren bij de hoofdkwartieren van politie, douane en andere bevoegde instanties en ook bij de nationale Europol-eenheid en de nationale Europol-bureaus, om, waar nodig en conform de nationale wetgeving, het onderlinge vertrouwen te versterken en de communicatie te bevorderen; f) de gezamenlijke opleiding van bevoegde instanties, in voorkomend geval met medewerking van CEPOL; g) het uitwisselen van informatie over analyse- en onderzoekstechnieken en, in voorkomend geval, het gemeenschappelijk evalueren van de toepassing ervan; h) de uitwisseling van statistieken over criminaliteit en, in voorkomend geval, de ontwikkeling van een gemeenschappelijk systeem voor het verzamelen van de desbetreffende gegevens; i) waar nodig, het propageren op nationaal niveau van een concept voor een multi-institutioneel platform, bestaande uit politiediensten, douaneautoriteiten en andere bevoegde autoriteiten, in het bijzonder voor internationale uitwisseling van informatie; j) de mogelijke deelname aan permanente structuren voor multilaterale samenwerking tussen politiële, douane- en andere wetshandhavingsdiensten in regio's die aan de binnengrenzen van de lidstaten liggen; k) het instellen van regelingen voor nauwe contacten op plaatselijk niveau; l) het uitbrengen van gezamenlijke persverklaringen in geval van een gemeenschappelijk optreden.
2)

Met het oog op de uitvoering van de beheersingsprogramma’s als bedoeld in artikel 4 bis, lid 2, van Beschikking 2003/766/EG moeten de lidstaten rekening houden met de volgende principes: a) maatregelen ter beperking van de verspreiding van het organisme van de besmette gebieden naar gebieden die vrij zijn van het organisme („beheersingsmaatregelen”). De maatregelen moeten worden getroffen in een gebied („beheersingsgebied”) dat zich ten minste 10 km in het besmette gebied en ten minste 30 km in het niet-besmette gebied uitstrekt. In het beheersingsgebied moeten de lidstaten ervoor zorgen dat op de maïsvelden: — de vruchtwisseling op zodanige wijze wordt georganiseerd dat maïs slechts éénmaal in een periode van twee opeenvolgende jaren wordt verbouwd; of — de vruchtwisseling op zodanige wijze plaatsvindt dat maïs tweemaal in een periode van drie opeenvolgende jaren kan worden verbouwd en, in verbinding met een lokaal voorspellingssysteem voor de ontwikkeling van het organisme, de inzaai voor ten minste één van deze maïsteelten pas na het uitkomen van de larven geschiedt; of — de vruchtwisseling op zodanige wijze plaatsvindt dat maïs tweemaal in een periode van drie opeenvolgende jaren kan worden verbouwd, telkens in combinatie met doeltreffende behandelingen met insecticiden tegen volwassen dieren, of andere maatregelen of behandelingen waarmee een vergelijkbare mate van bestrijding van het organisme wordt verkregen; b) maatregelen, op basis van gebiedsbrede plaagbestrijding in de rest van het besmette gebied, om de mogelijkheden voor de verdere verspreiding van het organisme te beperken en een duurzame maïsteelt te waarborgen („onderdrukkingsmaatregelen”); c) intensieve controle op de aanwezigheid van het organisme in het niet-besmette deel van het beheersingsgebied door middel van feromoonvallen, waarbij rekening wordt gehouden met de lokale omstandigheden en de kenmerken van het beheersingsgebied.
(1)

Artikel 6, lid 3, van Richtlijn 76/768/EEG bepaalt dat de fabrikant of degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen in de Gemeenschap van een cosmetisch product, op de verpakking van het product of op enig document, bord, etiket, wikkel of manchet dat bij het product is gevoegd of daarnaar verwijst, alleen dan erop mag wijzen dat het product niet op dieren is getest, wanneer de fabrikant en zijn leveranciers geen dierproeven hebben uitgevoerd of laten uitvoeren met het eindproduct, het prototype daarvan of enig ingrediënt daarvan, en evenmin ingrediënten hebben aangewend die door anderen op dieren zijn getest met het doel nieuwe cosmetische producten te ontwikkelen.
(10)

Slechts een deel van het materiaal dat in het bezit is van bibliotheken, archieven en musea behoort tot het publieke domein, hetgeen wil zeggen dat er geen intellectuele eigendomsrechten (meer) op rusten, terwijl het overige materiaal door intellectuele eigendomsrechten wordt beschermd. Aangezien intellectuele eigendomsrechten een belangrijk instrument zijn om de creativiteit te stimuleren, moeten de auteursrechten en naburige rechten bij de digitalisering, beschikbaarstelling en bewaring van het culturele materiaal van Europa volledig in acht worden genomen. Met name artikel 5, lid 2, onder c), lid 3, onder n), en lid 5, alsmede overweging (40) van Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (3) zijn in deze context relevant. Licentieregelingen op het gebied van bijvoorbeeld „verweesde werken” — d.w.z. werken waarop auteursrechten rusten maar waarvan de eigenaar moeilijk of zelfs onmogelijk te achterhalen is — en werken die niet meer worden uitgegeven of gedistribueerd (audiovisueel) kunnen de verlening van rechten en derhalve de digitalisering en daaropvolgende online-toegankelijkheid vergemakkelijken. Er moet dan ook in nauwe samenwerking met de rechthebbenden aan de invoering van dergelijke regelingen worden gewerkt.
(1)

De Richtlijnen 86/362/EEG en 90/642/EEG bepalen dat de Commissie geleidelijk moet komen tot een systeem waarmee de reële inname van bestrijdingsmiddelen via de voeding kan worden geraamd. Om realistische ramingen mogelijk te maken, moeten bewakingsgegevens beschikbaar zijn over bestrijdingsmiddelenresiduen in een aantal levensmiddelen die belangrijke bestanddelen van het Europese voedselpakket vormen. Algemeen wordt aangenomen dat de belangrijkste bestanddelen van het Europese voedselpakket 20 à 30 levensmiddelen betreffen. Gelet op de op nationaal niveau beschikbare middelen voor bewakingsmaatregelen inzake bestrijdingsmiddelenresiduen kunnen de lidstaten per jaar slechts van acht producten monsters analyseren in het kader van een gecoördineerd bewakingsprogramma. Het gebruik van bestrijdingsmiddelen evolueert volgens een driejarige voortschrijdende cyclus. In het algemeen zou elk bestrijdingsmiddel in 20 à 30 levensmiddelen moeten worden gevolgd over cycli van drie jaar.
1)

De bevoegde autoriteiten in de betrokken lidstaten zouden in de overeenkomstig Richtlijn 96/61/EG van de Raad (7) afgegeven vergunningen voorwaarden, emissiegrenswaarden of gelijkwaardige parameters of technische maatregelen voor dibutylftalaat moeten vastleggen, om te bereiken dat de exploitatie van de installaties in kwestie uiterlijk tegen eind oktober 2007 op basis van de beste beschikbare technieken (BBT) geschiedt, zulks rekening houdend met de technische karakteristieken van de betrokken installaties, de geografische ligging ervan en de plaatselijke milieuomstandigheden.
(20)

Deze aanbeveling laat de regels voor staatssteun onverlet. In deze context heeft overheidsoptreden betrekking op kwesties die vallen onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en moet het dus als zodanig worden beoordeeld. Wanneer een dergelijk optreden echter niet noodzakelijk is in de zin van dit Verdrag of verder gaat dan de doelstellingen van dit Verdrag, of wanneer het de mededinging op de interne markt verstoort of dreigt te verstoren, moet het worden beoordeeld overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.
2)

Voor de toepassing van deze aanbeveling gelden de volgende definities: a) „zonnebrandmiddel”: elke bereiding (zoals crèmes, zalven, oliën, gels, sprays) die bedoeld is om op de menselijke huid aangebracht te worden met als enige of belangrijkste doel die tegen UV-straling te beschermen, door die straling te absorberen, te verstrooien of te reflecteren; b) „vermelding”: elke verklaring over de kenmerken van een zonnebrandmiddel in de vorm van een tekst, benamingen, merken en afbeeldingen of andere al dan niet figuratieve tekens op de etikettering of bij het ten verkoop aanbieden van of het maken van reclame voor zonnebrandmiddelen; c) „UV-B-straling”: straling met een golflengte tussen 290 en 320 nm; d) „UV-A-straling”: straling met een golflengte tussen 320 en 400 nm; e) „kritische golflengte”: de golflengte waarvan de oppervlakte onder de extinctiecurve tussen 290 nm en die golflengte gelijk is aan 90 % van de oppervlakte onder de curve tussen 290 en 400 nm; f) „minimale erytheemdosis”: de hoeveelheid energie die leidt tot erytheemvorming; g) „zonbeschermingsfactor”: de verhouding tussen de minimale erytheemdosis op een door een zonnebrandmiddel beschermde huid en de minimale erytheemdosis op dezelfde, maar dan onbeschermde huid; h) „UV-A-beschermingsfactor”: de verhouding tussen de kleinste UV-A-dosis die blijvende pigmentverkleuring veroorzaakt op een door een zonnebrandmiddel beschermde huid en de kleinste UV-A-dosis die de minimale verkleuring veroorzaakt op dezelfde, onbeschermde huid.
Overeenkomstig Richtlijn 93/5/EEG van de Raad van 25 februari 1993 betreffende de bijstand aan de Commissie en de samenwerking van de lidstaten bij het wetenschappelijk onderzoek van vraagstukken in verband met levensmiddelen (1) is de SCOOP-taak (wetenschappelijke samenwerking) 3.2.10, „Collection of occurrence data on Fusarium toxins in food and assessment of dietary intake by the population of EU Member States” (2), uitgevoerd. Deze taak is in september 2003 afgerond.

Uit de resultaten van deze taak blijkt dat Fusarium-toxinen in de Gemeenschap op grote schaal verspreid zijn in de voedselketen. De voornaamste bronnen van de inname van Fusarium-toxinen via de voeding zijn producten op basis van granen, met name tarwe en maïs. De inname van Fusarium-toxinen ligt bij de hele bevolking en bij volwassenen vaak onder de ADI (Aanvaardbare Dagelijkse Inname) voor de desbetreffende toxinen, maar ligt bij risicogroepen zoals zuigelingen en peuters dicht bij of in sommige gevallen zelfs boven de ADI.
(6)

Tijdens hun vergadering op 19-20 mei 2005 in Bergen, in vervolg op hun vergadering te Berlijn in september 2003, hebben de ministers van onderwijs van 45 landen in het kader van het Bologna-proces de door ENQA voorgestelde standaards en richtsnoeren voor kwaliteitsborging in de Europese ruimte voor hoger onderwijs goedgekeurd. Ze stemden ook in met het principe van een Europees register van organisaties voor kwaliteitsborging, dat op een nationale evaluatie is gebaseerd, en verzochten ENQA, in samenwerking met de European University Association (EUA), de European Association for Institutions of Higher Education (EURASHE) en de National Unions of Students in Europe (ESIB), de praktische aspecten voor de invoering van het register verder uit te werken en via de werkgroep voor de follow-up verslag uit te brengen aan de ministers. Zij onderstreepten verder ook het belang van samenwerking tussen nationaal erkende organisaties om zodoende de wederzijdse erkenning van beslissingen inzake accreditatie of kwaliteitsborging te versterken.
(12)

Om de besteding van de financiële middelen van het communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid en andere communautaire programma's op dit gebied te stroomlijnen en letselpreventie op de meest doeltreffende wijze aan te pakken, zijn er prioriteiten vastgesteld, namelijk veiligheid van kinderen en adolescenten, veiligheid van ouderen, veiligheid van kwetsbare weggebruikers, preventie van letsel in sport en vrije tijd, preventie van door producten en diensten veroorzaakte letsels, preventie van zelfbeschadiging en preventie van geweld, in het bijzonder huiselijk geweld tegen vrouwen en kinderen. Bij de keuze van de prioriteiten is rekening gehouden met de maatschappelijke gevolgen in termen van aantallen slachtoffers en ernst van de letsels, gegevens over doeltreffende maatregelen op het gebied van letselpreventie, en haalbaarheid van een succesvolle implementatie in de lidstaten,
(1)

De Richtlijnen 86/362/EEG en 90/642/EEG bepalen dat de Commissie geleidelijk moet komen tot een systeem waarmee de reële inname van bestrijdingsmiddelen via de voeding kan worden geraamd. Om realistische ramingen mogelijk te maken moeten bewakingsgegevens beschikbaar zijn over bestrijdingsmiddelenresiduen in een aantal levensmiddelen die belangrijke bestanddelen van het Europese voedselpakket vormen. Algemeen wordt aangenomen dat de belangrijkste bestanddelen van het Europese voedselpakket 20 à 30 levensmiddelen betreffen. Gelet op de op nationaal niveau beschikbare middelen voor bewakingsmaatregelen inzake bestrijdingsmiddelenresiduen kunnen de lidstaten per jaar slechts van acht producten monsters analyseren in het kader van een gecoördineerd bewakingsprogramma. Het gebruik van bestrijdingsmiddelen evolueert volgens een driejarige voortschrijdende cyclus. In het algemeen zou elk bestrijdingsmiddel in 20 à 30 levensmiddelen moeten worden gevolgd over cycli van drie jaar.
2.

De voortgangsrapporten van de lidstaten van de eurozone geven aan dat over het geheel genomen vooruitgang wordt geboekt, dankzij de belangrijke maatregelen die in veel landen zijn genomen. Aangezien de groei in de eurozone in overeenstemming is met de potentiële, positieve ontwikkelingen op de arbeidsmarkten, getuigen de dalende werkloosheidscijfers en de groeiende werkgelegenheid, en een begin is gemaakt met een aantal hervormingen, is de kans op een langdurige economische opleving aanmerkelijk verbeterd. Voor een gedeelte is deze verbetering van de economische situatie te danken aan structurele hervormingen in het verleden. Dit momentum moet benut worden om de uitvoering van de hervorming en de toepassing van de strategieën voor de begrotingsconsolidatie krachtig ter hand te nemen. Gezien echter de grotere economische en financiële interdependentie als gevolg van de invoering van de euro moeten de landen van de eurozone een ambitieus beleid voeren dat niet alleen gericht is op verbetering van het groeipotentieel, maar ook maatregelen bevat die een soepele werking van de aanpassing in de monetaire unie garanderen. Daarvoor is een effectieve coördinatie van het economisch beleid op het niveau van de eurozone nodig. Die zou ook bijdragen tot beleidsmaatregelen in de lidstaten ter verwezenlijking van begrotingsdiscipline en structurele hervormingen. Dit is noodzakelijk om het groeipotentieel van de economie te vergroten, de eurozone beter bestand te maken tegen assymetrische schokken, en aldus de prijsstabiliteit te behouden en de economische dynamiek in de eurozone te bevorderen.
(5)

Er moeten gegevens worden verzameld over in de handel gebrachte levensmiddelen als zodanig, zonder enige verdere bereiding (bv. gemalen koffie, sappen, niet opgewarmde producten uit blikjes en potten) en over in de handel gebrachte levensmiddelen die in het laboratorium voorafgaand aan de analyse verder zijn bereid voor consumptie (bv. bereide koffie, opgewarmde producten uit blikjes en potten). In het laatste geval moeten de eventuele aanwijzingen op het etiket worden gevolgd. Thuis met verse ingrediënten bereide gerechten (zoals groentesoep van verse groenten, zelfgemaakte Ierse stoofpot) moeten niet in dit monitoringprogramma worden betrokken omdat de effecten van thuisbereiding op het furangehalte van levensmiddelen beter in een onderzoeksproject kunnen worden onderzocht.
(4)

Het uitgangspunt voor de aanwijzing van markten in deze aanbeveling is de bepaling van retailmarkten vanuit een toekomstgericht perspectief, waarbij de vraag- en aanbodsubstitutie in aanmerking wordt genomen. Nadat de retailmarkten bepaald zijn, is het opportuun de relevante wholesalemarkten aan te wijzen. Indien de downstreammarkt door een of meer verticaal geïntegreerde ondernemingen wordt bediend, kan de afwezigheid van regelgeving ertoe leiden dat er geen (commerciële) wholesalemarkt bestaat. Indien de markt voor aanwijzing in aanmerking komt, kan het derhalve noodzakelijk blijken een fictieve upstreammarkt op wholesaleniveau te construeren. Markten in de elektronischecommunicatiesector hebben veelal een bilateraal karakter, in die zin dat zij betrekking hebben op diensten die worden geleverd via netwerken of platforms die gebruikers van beide zijden van de markt bijeenbrengen, zoals eindgebruikers die communicaties uitwisselen, of zenders en ontvangers van informatie of inhoud. Bij de aanwijzing en bepaling van markten moet met die aspecten rekening worden gehouden omdat deze van invloed kunnen zijn op de wijze waarop markten worden bepaald en op het antwoord op de vraag of markten kenmerken vertonen die het opleggen van regelgevende verplichtingen ex ante kunnen rechtvaardigen.
22.

Bij de opstelling van deze richtsnoeren dient met name te worden onderzocht, onder meer door het maken van een kosten-batenanalyse, of het haalbaar is te verlangen dat: a) op alle toegangspunten tot het elektronische netwerk gebruik wordt gemaakt van geharmoniseerde zoekfaciliteiten die op een reeks gemeenschappelijke zoeksleutels en rubrieken van referentiegegevens zijn gebaseerd, hetgeen zou resulteren in een harmonisatie van de methoden voor de classificatie en identificatie van de op te slane informatie; b) gemeenschappelijke invoerformats en normen worden gehanteerd voor de indiening van gereglementeerde informatie bij de opslagmechanismen; c) het opslagmechanisme van een gemeenschappelijke lijst van typen gereglementeerde informatie gebruikmaakt; d) een technische koppeling tot stand wordt gebracht met het elektronische netwerk dat is opgezet door de nationale vennootschapsregisters die onder Richtlijn 68/151/EEG vallen; e) het toezicht op de diensten die worden verleend door een juridische entiteit die de gemeenschappelijke onderdelen van het elektronische netwerk exploiteert, wordt toevertrouwd aan één enkele instantie die is samengesteld uit vertegenwoordigers van de in artikel 24 van Richtlijn 2004/109/EG bedoelde bevoegde autoriteiten. De in de eerste alinea, onder a), bedoelde geharmoniseerde zoekfaciliteiten dienen ten minste de volgende soorten opzoekingen mogelijk te maken: a) zoeken aan de hand van de gemeenschappelijke categorielabels waarvan de gereglementeerde financiële informatie bij de indiening ervan bij de opslagmechanismen is voorzien, zoals: naam van de uitgevende instelling; datum van indiening van de gereglementeerde informatie; land van de uitgevende instelling; titel van het document; sector/bedrijfstak en type gereglementeerde informatie; b) dynamisch of keten-zoeken; c) zoeken in meerdere landen met behulp van één enkele zoekopdracht. De richtsnoeren dienen tevens te voorzien in de opstelling van gemeenschappelijke lijsten van subcategorielabels voor de categorieën sector/bedrijfstak en type gereglementeerde informatie.
II.

Om de handhavingscapaciteit te versterken, dienen de lidstaten de volgende maatregelen te nemen: a) nationale actieplannen vaststellen om het handhavingsbeleid te coördineren; in deze plannen moeten duidelijke doelstellingen en termijnen zijn opgenomen en ze moeten op regelmatige tijdstippen worden geharmoniseerd en herzien; b) zorgen dat alle handhavingsinstanties over de nodige financiële en personele middelen beschikken voor de handhaving van Verordening (EG) nr. 338/97 en dat zij een beroep kunnen doen op gespecialiseerde uitrusting en relevante expertise; c) voorzien in sancties voor inbreuken op Verordening (EG) nr. 338/97 die een afschrikkend effect hebben op de illegale handel in wilde dieren en planten en die, overeenkomstig de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie, consequent toepasbaar zijn en onder meer in verhouding staan tot de marktwaarde van de specimens, de instandhoudingswaarde van de verhandelde soort en de veroorzaakte kosten; d) met het oog op punt c), opleidings- en bewustmakingsactiviteiten organiseren voor handhavingsinstanties, vervolgingsautoriteiten en justitie; e) ervoor zorgen dat alle betrokken handhavingsinstanties toegang krijgen tot relevante opleiding met betrekking tot Verordening (EG) nr. 338/97 en de identificatie van soorten; f) passende informatie verstrekken aan het publiek en betrokken actoren, in het bijzonder om het bewustzijn over de negatieve effecten van de illegale handel in wilde dieren en planten aan te scherpen; g) bovenop de bij Verordening (EG) nr. 338/97 vereiste controles bij grenspunten zorgen voor handhaving binnen de lidstaat, met name door regelmatige controles bij handelaars en houders van specimens zoals dierenwinkels, fokkers en kwekerijen; h) systematisch risico- en inlichtingenanalysen uitvoeren met het oog op grondige controles aan grenspunten en in het binnenland; i) zorgen dat faciliteiten beschikbaar zijn voor de tijdelijke verzorging van gevangen of in beslag genomen levende specimens en voorzien in een regeling voor eventuele opvang op lange termijn.
(15)

Uit recente Eurobarometerenquêtes (12) en verzoeken aan de informatie- en probleemoplossende diensten blijkt dat het noodzakelijk is burgers en bedrijven beter in te lichten over hun rechten in de interne markt, zodat zij in staat zijn deze rechten in de praktijk uit te oefenen. Bovendien moeten burgers en bedrijven begeleiding kunnen vragen bij het uitoefenen van deze rechten. Daartoe dienen de lidstaten met de steun van de Commissie en eventueel in samenwerking met de belanghebbenden te zorgen voor de verstrekking van praktische informatie en adviezen over aangelegenheden die van belang zijn voor burgers en bedrijven die in een andere lidstaat willen wonen, studeren, werken, een onderneming willen opstarten of goederen of diensten willen aanbieden.
9.

Overeenkomstig de wet- en regelgeving van de lidstaten moeten de bevoegde autoriteiten de rubriceringsmarkeringen gebruiken zoals vermeld in de vergelijkende tabel van de nationale beveiligingsrubriceringen in aanhangsel 2 bij Besluit 2001/264/EG van de Raad van 19 maart 2001 tot vaststelling van beveiligingsvoorschriften van de Raad (2) en ook bij Besluit 2005/94/EG, Euratom van de Commissie van 3 februari 2005 tot wijziging van Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom (3). De praktische rubriceringsgids die is aangehecht als aanhangsel 3 bij Besluit 2001/264/EG van de Raad en ook als aanhangsel 2 bij Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie van 29 november 2001 tot wĳziging van haar reglement van orde (4) kan worden gebruikt als gids bij de keuze van de meest aangewezen rubriceringsgraad.
(15)

In december 2006 heeft een groep van deskundigen van de EU-taskforce zeldzame ziekten het verslag „Contribution to policy shaping: For a European collaboration on health services and medical care in the field of rare diseases” aan de Groep op hoog niveau inzake gezondheidsdiensten en medische zorg voorgelegd. In dit verslag van de groep van deskundigen wordt onder meer gewezen op het belang van de identificatie van expertisecentra en de rol die deze centra moeten vervullen. Ook wordt geconcludeerd dat het in principe beter is om, waar mogelijk, de deskundigen naar de patiënten te laten reizen in plaats van andersom. Enkele van de in het verslag gevraagde maatregelen zijn in deze aanbeveling verwerkt.