Aanbeveling van de Raad

van 30 maart 2004

inzake richtsnoeren voor de monsterneming van in beslag genomen drugs

(2004/C 86/04)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op:

het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen van 1961, gewijzigd door het Protocol van 1972 tot wijziging van dit verdrag,

het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971,

het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen van 1988,

het Actieplan van de Europese Unie inzake drugsbestrijding 2000-2004, goedgekeurd door de Europese Raad van Feira in juni 2000,

Besluit 2001/419/JBZ van de Raad van 28 mei 2001 inzake de toezending van monsters van stoffen die onder toezicht staan(1),

de door het Europees Netwerk van Forensische Instituten (ENFSI) in november 2003 aangenomen richtsnoeren inzake representatieve monsterneming van drugs,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Een van de doelstellingen van de Europese Unie is de geleidelijke totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.

(2) In deze ruimte is een alomvattende en doelmatige bestrijding van criminaliteit, met inbegrip van de met de georganiseerde drugshandel verband houdende criminaliteit, van belang.

(3) Onder de termen "verdovende middelen" en "psychotrope stoffen" worden verstaan de in de lijsten van de desbetreffende verdragen van de Verenigde Naties opgenomen stoffen, alsmede elke stof die aan controle onderworpen is overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Gemeenschappelijk Optreden 97/396/JBZ van 16 juni 1997 betreffende de uitwisseling van informatie, de risicobeoordeling en de controle inzake nieuwe synthetische drugs(2).

(4) De inzameling, analyse en verspreiding van objectieve, betrouwbare en vergelijkbare gegevens over het verschijnsel drugs zouden moeten worden gewaarborgd, zoals in het Actieplan van de Europese Unie inzake drugsbestrijding is vastgelegd.

(5) In het Actieplan van de Europese Unie inzake drugsbestrijding wordt verklaard dat de lidstaten, via hun forensische laboratoria, informatie zouden moeten uitwisselen over de analyse van de monsters van in beslag genomen synthetische drugs.

(6) Te dien einde zouden richtsnoeren voor de monsterneming in overweging moeten worden genomen.

(7) Die richtsnoeren moeten praktisch zijn en mogen niet leiden tot buitensporige laboratoriumwerkzaamheden, die tot onaanvaardbare afhandelingstijden leiden.

(8) Die richtsnoeren moeten er ook op gericht zijn om de bewaringscyclus van doorgezonden monsters te beschermen, teneinde de toelaatbaarheid ervan als bewijs in processen betreffende drugsgerelateerde misdrijven zo veel mogelijk te waarborgen.

(9) Het gebruik van dergelijke richtsnoeren zou gerechtelijke beslissingen en uitspraken helpen verbeteren en het werk van de ambtenaren die betrokken zijn bij de drugsbestrijding op alle niveaus vergemakkelijken,

BEVEELT DE LIDSTATEN AAN:

om in de fase van de monsterneming van in beslag genomen drugs met het oog op analyse:

1. een systeem van monsterneming overeenkomstig internationaal aanvaarde richtsnoeren in te voeren, wanneer dit nog niet bestaat, en deze richtsnoeren met name toe te passen in gevallen waarin de resultaten van de monsterneming waarschijnlijk relevant zullen zijn voor andere lidstaten.

2. de richtsnoeren van het ENFSI van november 2003 inzake representatieve monsterneming van drugs te beschouwen als een goede basis voor het waarborgen van een zorgvuldige monsterneming.

3. ervan uit te gaan dat de minimumnormen voor monsterneming bij grote internationale zaken het volgende behelzen:

a) een uitvoerig verslag (beschrijving van de monsters, monsternummers, wegingen, pakketten, oorsprong, externe kenmerken, aspect, foto's, enz.) over de inbeslagneming door de wetshandhavingsautoriteiten, voor gebruik door de forensische deskundigen en de rechter;

b) een monsternemingstechniek gebaseerd op de hypergeometrische methode of de methode van Bayes, 95 % betrouwbaarheid en 50 % proportie (voor ten minste de helft van de producten) of op de door de VN aanbevolen methode.

4. ervan uit te gaan dat de minimumnormen voor monsterneming die in een lidstaat worden gebruikt, ook door andere lidstaten, overeenkomstig hun nationale wetgeving, in overweging kunnen worden genomen.

5. passende maatregelen te nemen om de doorlopende controle ("chain of custody") bij de verzending van monsters te waarborgen.

(1) PB L 150 van 6.6.2001, blz. 1.

(2) PB L 167 van 25.6.1997, blz. 1.