BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 30 januari 1997 tot beëindiging van de antidumpingprocedure in verband met de invoer in Spanje van Portlandcement van oorsprong uit Roemenië, Turkije en Tunesië (97/169/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 23,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (2), hierna de "basisverordening" genoemd, inzonderheid op artikel 9,

Na overleg in het raadgevend comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) In januari 1992 heeft de Commissie een klacht ontvangen van Oficemen, de nationale organisatie van Spaanse cementproducenten, namens alle Spaanse producenten van Portlandcement.

(2) De klacht bevatte een begin van bewijs dat in een bepaalde regio van de Gemeenschap Portlandcement met dumping werd ingevoerd en dat hierdoor schade was ontstaan. Dit bewijsmateriaal werd voldoende geacht om tot de inleiding van een procedure over te gaan teneinde de aangevoerde feiten te verifiëren en vast te stellen of maatregelen moesten worden genomen. De Commissie heeft bijgevolg door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de inleiding aangekondigd van een antidumpingprocedure betreffende de invoer in Spanje van Portlandcement van oorsprong uit Turkije, Roemenië en Tunesië en is met een onderzoek begonnen. Het betrokken product was Portlandcement, met uitzondering van wit Portlandcement, al dan niet artificieel gekleurd, in bulk of in zakken, ingedeeld onder GN-code 2523 29 00.

(3) De Commissie heeft de haar bekende belanghebbende producenten, exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van de exportlanden en de indiener van de klacht officieel van de opening van de procedure in kennis gesteld en de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid gegeven hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken te worden gehoord.

(4) De regeringen van Turkije en Tunesië en de producenten en exporteurs in de betrokken landen hebben hun standpunt schriftelijk bekend gemaakt. Alle partijen die hierom verzochten, werden gehoord.

(5) Voor het onderzoek werd de periode van 1 april 1991 tot en met 31 maart 1992 in aanmerking genomen (het "onderzoektijdvak").

(6) De Commissie heeft alle informatie die zij voor de vaststelling van de dumping en schade noodzakelijk achtte, verzameld en geverifieerd en heeft controles ter plaatse verricht bij de volgende Spaanse producenten:

- Asland Cataluña y del Mediterráneo, Barcelona;

- Asland, SA, Madrid;

- Cementos Atlántico, SA, Madrid;

- Cementos Molins, SA, Barcelona;

- Compañía Valenciana de Cementos Portland, SA, Valencia;

- Portland Iberia, SA, Madrid;

- Sociedad Financiera y Minera, SA, Madrid;

- Uniland Cementera, SA, Barcelona.

(7) Op basis van de resultaten van dit onderzoek is de Commissie, na overleg in het antidumpingcomité, tot de conclusie gekomen dat de procedure zonder het nemen van maatregelen diende te worden beëindigd omdat niet werd vastgesteld dat de Spaanse bedrijfstak door de betrokken invoer aanmerkelijke schade had geleden of dreigde te lijden.

(8) Gezien de bezwaren van het raadgevend comité heeft de Commissie op 10 februari 1994, overeenkomstig artikel 9 van de basisverordening, bij de Raad een verslag ingediend, tezamen met een voorstel om de procedure zonder het nemen van maatregelen te beëindigen.

Op 7 maart 1994 heeft de Raad besloten de procedure niet te beëindigen.

(9) Na dit besluit van de Raad heeft de Commissie de resultaten van haar onderzoek opnieuw onderzocht, enerzijds rekening houdend met de informatie die de Spaanse bedrijfstak had verstrekt en die tijdens het onderzoek was geverifieerd en anderzijds met de nieuwe opmerkingen die de klagende partij had toegezonden. De reikwijdte van het nieuwe onderzoek werd beperkt door het feit dat alleen gegevens over het onderzoektijdvak onderzocht konden worden en dat gegevens over een latere periode niet in aanmerking konden worden genomen.

(10) Dit nieuwe onderzoek heeft ertoe geleid dat de Commissie het voorstel dat zij in 1994 bij de Raad heeft ingediend, handhaaft.

B. SOORTGELIJK PRODUCT

(11) Bij het onderzoek bleek dat de diverse soorten Portlandcement die op de binnenlandse markt van de betrokken landen werden verkocht van dezelfde soort waren als die welke naar Spanje werden uitgevoerd. Ook de diverse soorten Portlandcement die in Spanje werden geproduceerd en die welke uit de drie betrokken landen in Spanje werden ingevoerd, waren soortgelijk wat hun essentiële fysieke hoedanigheden en eindgebruik betreft. Die Commissie concludeerde derhalve dat in het kader van deze procedure alle soorten Portlandcement als soortgelijke producten in de zin van artikel 2, lid 12, van de basisverordening dienden te worden beschouwd.

C. REGIONAAL ASPECT

(12) De Commissie stelde vast dat 94 % van de totale productie van de Spaanse producenten van het betrokken product in Spanje werd verkocht en dat producenten uit andere gebieden van de Gemeenschap nauwelijks aanwezig waren op de Spaanse markt, gedefinieerd aan de hand van het zichtbare verbruik. De Spaanse producenten hadden tijdens het onderzoektijdvak bijna 89 % van de Spaanse markt in handen, terwijl Portlandcement uit andere lidstaten van de Gemeenschap 2 % vertegenwoordigde. Voorts werd 89 % van de totale invoer in de Gemeenschap vanuit de landen waarop deze procedure betrekking heeft, in Spanje ingevoerd.

De Spaanse bedrijfstak kon derhalve worden beschouwd als de bedrijfstak van de Gemeenschap in de zin van artikel 4, lid 5, van de basisverordening.

D. DUMPING

(13) Uit de beschikbare gegevens bleek dat het soortgelijke product uit de drie betrokken landen in Spanje werd verkocht tegen prijzen die in sommige gevallen duidelijk op dumping wezen. Op dit aspect werd evenwel niet verder ingegaan, gezien de onderstaande bevindingen in verband met de schade.

E. SCHADE

1. Verbruik, invoervolume en marktaandeel van het product uit de betrokken landen

(14) De verkoop op de Spaanse markt, vastgesteld aan de hand van het zichtbare verbruik, steeg van 26 miljoen ton in 1989 tot 28 miljoen ton in het onderzoektijdvak. De invoer uit de betrokken landen steeg van 857 000 ton in 1989 tot 2 388 000 ton gedurende het onderzoektijdvak. Ten gevolge hiervan steeg het marktaandeel van Turkije, Roemenië en Tunesië van 3,28 % in 1989 tot 8,54 % gedurende het onderzoektijdvak.

2. Gevolgen van de betrokken invoer voor de Spaanse bedrijfstak

(15) Met betrekking tot de mogelijke gevolgen van de betrokken invoer met dumping voor de situatie van de Spaanse bedrijfstak heeft de Commissie met de volgende feiten rekening gehouden:

a) De Spaanse productie stabiliseerde zich rond 27 miljoen ton per jaar gedurende het onderzoektijdvak.

b) De capaciteit bedroeg ongeveer 39 miljoen in 1989, 1990 en 1991 en steeg met ongeveer 5 % tot 41 miljoen ton in het onderzoektijdvak. De bezettingsgraad stabiliseerde zich rond 69 % tussen 1989 en 1991, maar daalde tot 66 % gedurende het onderzoektijdvak. Deze daling van de bezettingsgraad was uitsluitend aan de vergroting van de capaciteit te wijten. De Commissie stelde in dit verband vast dat er in het onderzoektijdvak, in verhouding tot de totale vraag in Spanje, een zeer grote overcapaciteit bestond, namelijk gemiddeld 32 %.

c) De totale verkoop van de Spaanse bedrijfstak stabiliseerde zich rond 25 miljoen ton gedurende de periode in kwestie. Door de geringe stijging van het verbruik daalde het marktaandeel van de bedrijfstak evenwel van 96 % in 1989 tot 89 % gedurende het onderzoektijdvak. Ondanks deze daling is het marktaandeel van de Spaanse bedrijfstak steeds aanzienlijk gebleven.

d) De prijzen van de onderzochte Spaanse producenten bij verkoop aan onafhankelijke afnemers stegen, uitgaande van een index van 100 in 1989, tot 103 in 1990 en daalden dan tot 97 in 1991 en 94 gedurende het onderzoektijdvak.

e) De winsten van de onderzochte bedrijven op de verkoop aan onafhankelijke afnemers daalden gemiddeld van 36 % in 1989, 32 % in 1990, 21 % in 1991 tot 18 % in het onderzoektijdvak.

f) De werkgelegenheid bij de onderzochte producenten daalde voortdurend over de gehele periode; uitgaande van een index van 100 in 1989, daalde zij tot 98 in 1990, 94 in 1991 en tot 92 in het onderzoektijdvak.

g) De Commissie onderzocht ook de mogelijke schade die door de betrokken invoer op subregionale basis was toegebracht, daar de Spaanse producenten in verschillende gebieden waren gevestigd. Bij het onderzoek van de Commissie naar de schadefactoren bleek dat alleen de situatie van de producenten die aan de Middelandse-Zeekust waren gevestigd en die ongeveer 52 % van de totale productie van de klagende bedrijfstak vertegenwoordigden, duidelijk verslechterd was in vergelijking met de situatie van de producenten die in het binnenland waren gevestigd. Tussen 1989 en het onderzoektijdvak daalde het totale verkoopvolume van de bedrijven aan de kust met 10 % en steeg het totale verkoopvolume van de bedrijven in het binnenland met 3 %, terwijl de omzet van de bedrijven aan de kust met 9 % daalde en die van de bedrijven in het binnenland met 1 % steeg. De rentabiliteit van de bedrijven aan de kust is ten slotte sedert 1989 met 4 procentpunten meer gedaald dan de rentabiliteit van de bedrijven in het binnenland. Ondanks deze bleef de rentabiliteit van de bedrijven aan de kust in het onderzoektijdvak op een niveau van 18 %.

F. CONCLUSIES IN VERBAND MET DE SCHADE

(16) Hoewel de toestand van de Spaanse bedrijfstak gedurende de onderzochte periode in zekere mate is verslechterd, met name wat de producenten betreft die aan de Middellandse-Zeekust zijn gevestigd, dient de situatie van de Spaanse producenten in het algemeen te worden beoordeeld om vast te stellen of deze ontwikkelingen tot aanzienlijke schade hebben geleid. Hierbij heeft de Commissie bijzondere aandacht besteed aan de volgende factoren:

a) Productie en verkoop bleven stabiel. Hoewel de stijging van het verbruik ten goede lijkt te zijn gekomen aan de invoer met dumping en niet aan de binnenlandse productie, behield de Spaanse bedrijfstak toch een marktaandeel van 89 %.

b) Uit het onderzoek van de Commissie bleek dat er weliswaar van prijsonderbieding sprake was, maar dat de gevolgen ervan niet als belangrijk konden worden beschouwd gezien enerzijds de respectieve marktaandelen van het binnenlandse product en van het product uit de drie betrokken landen en anderzijds de gevolgen van deze invoer die geografisch tot de bedrijven aan de kust beperkt is gebleven.

c) De stijging van de productiekosten en, bijgevolg, de daling van de winsten zijn voor een groot deel toe te schrijven aan de grote overcapaciteit en de hieruit voortvloeiende herstructurering van de binnenlandse bedrijfstak. De rentabiliteit van de Spaanse bedrijven ging achteruit, hoewel die in het onderzoektijdvak nog steeds gemiddeld 18 % bedroeg voor de bedrijfstak in zijn geheel.

Andere winstindicatoren, zoals het rendement op het geïnvesteerd vermogen, zijn op voorstel van de Spaanse bedrijfstak onderzocht. Uit de gegevens die de klagende partij heeft verstrekt en die bij het onderzoek in voldoende mate werden geverifieerd, bleek dat, rekening houdend met inflatie en na eliminatie van de overcapaciteit, het rendement op het geïnvesteerd vermogen in het onderzoektijdvak 7 % bedroeg. Deze opbrengst werd toereikend geacht voor de vervanging van de productiemiddelen van de bedrijfstak.

d) De werkgelegenheid in de klagende bedrijfstak daalde met 8 % tussen 1989 en het onderzoektijdvak. Deze daling was evenwel in grote mate te wijten aan de herstructurering van het productieproces.

Op basis van bovenstaande factoren kan niet worden geconcludeerd dat de Spaanse bedrijfstak aanzienlijke schade heeft geleden. Deze conclusie kan worden verklaard door het feit dat deze procedure betrekking heeft op een regionale markt, zoals werd uiteengezet in overweging 11. In dergelijke gevallen is het volgens artikel 4, lid 5, van de basisverordening vereist dat de producenten die de gehele of bijna de gehele productie binnen de betrokken regionale markt vertegenwoordigen, schade lijden. In deze procedure heeft het onderzoek van de Commissie bij de individuele producenten in het binnenland en aan de kust evenwel niet tot de conclusie geleid dat aan deze eis is voldaan.

G. DREIGENDE SCHADE

(17) Hoewel de indiener van de klacht ook dreigende aanzienlijke schade heeft aangevoerd, was de Commissie van oordeel dat bij het indienen van de klacht in dit verband geen bewijsmateriaal werd overgelegd. Dergelijk materiaal werd in de loop van het onderzoek ook niet gevonden.

H. BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE

(18) Daar de producenten die de gehele of bijna de gehele productie binnen de betrokken regionale markt voor hun rekening nemen geen schade lijden of dreigen te lijden, is de Commissie in het kader van deze procedure niet tot de conclusie gekomen dat de betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade is toegebracht.

In deze omstandigheden wordt geconcludeerd dat het niet nodig is beschermende maatregelen te nemen en dat de antidumpingprocedure dient te worden beëindigd,

BESLUIT:

Enig artikel

De antidumpingprocedure betreffende de invoer in Spanje van bepaalde soorten Portlandcement van oorsprong uit Turkije, Roemenië en Tunesië wordt hierbij beëindigd.

Gedaan te Brussel, 30 januari 1997.

Voor de Commissie

Leon BRITTAN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1.

(2) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(3) PB nr. C 100 van 22. 4. 1992, blz. 4.