NL Publicatieblad van de Europese Unie L 112/1

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 404/2011 VAN DE COMMISSIE

van 8 april 2011

houdende bepalingen voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 847/96, (EG) nr. 2371/2002, (EG) nr. 811/2004, (EG) nr. 768/2005, (EG) nr. 2115/2005, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007, (EG) nr. 676/2007, (EG) nr. 1098/2007, (EG) nr. 1300/2008, (EG) nr. 1342/2008 en tot intrekking van Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1627/94 en (EG) nr. 1966/2006 (1), en met name artikel 6, lid 5, artikel 7, lid 5, artikel 8, lid 1, artikel 9, lid 5, artikel 14, lid 10, artikel 15, lid 9, artikel 16, lid 2, artikel 21, lid 7, artikel 22, lid 7, artikel 23, lid 5, artikel 24, lid 8, artikel 25, lid 2, artikel 32, artikel 37, lid 4, artikel 40, lid 6, artikel 55, lid 5, artikel 58, lid 9, artikel 60, lid 7, artikel 61, artikel 64, lid 2, artikel 72, lid 5, artikel 73, lid 9, artikel 74, lid 6, artikel 75, lid 2, artikel 76, lid 4, artikel 78, lid 2, artikel 79, lid 7, artikel 92, lid 5, artikel 103, lid 8, artikel 105, lid 6, artikel 106, lid 4, artikel 107, lid 4, artikel 111, lid 3, artikel 116, lid 6, artikel 117, lid 4, en artikel 118, lid 5,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens Verordening (EG) nr. 1224/2009 (hierna „de controleverordening” genoemd) moeten bepalingen en maatregelen worden vastgesteld om een aantal in die verordening opgenomen bepalingen ten uitvoer te leggen.

(2) Met het oog op een coherente toepassing van die uitvoeringsbepalingen moeten bepaalde begrippen worden omschreven.

(3) Krachtens artikel 6, lid 1, van de controleverordening mag een EU-vissersvaartuig slechts voor de commerciële exploitatie van levende aquatische hulpbronnen worden gebruikt als het over een geldige visvergunning beschikt. In artikel 7, lid 1, van de controleverordening is bepaald dat een EU-vissersvaartuig slechts gemachtigd is specifieke visserijactiviteiten te verrichten voor zover die in een geldige vismachtiging zijn vermeld. Er dienen gemeenschappelijke voorschriften voor de afgifte en het beheer van dergelijke visvergunningen en vismachtigingen te worden vastgesteld teneinde te garanderen dat de in die documenten opgenomen gegevens aan een gemeenschappelijke norm voldoen.

(4) Krachtens artikel 8, lid 1, van de controleverordening moeten kapiteins van vissersvaartuigen de voorwaarden en beperkingen betreffende de markering en identificatie van vissersvaartuigen en het aan boord gehouden vistuig naleven. Deze voorwaarden en beperkingen gelden voor de EU-wateren en moeten derhalve op EU-niveau worden vastgesteld.

(5) Krachtens artikel 9, lid 1, van de controleverordening passen de lidstaten een satellietvolgsysteem voor vaartuigen toe om doeltreffend toezicht te houden op de visserijactiviteiten van hun vissersvaartuigen, ongeacht waar deze vaartuigen zich bevinden, en op de visserijactiviteiten in de wateren van de lidstaten. Op EU-niveau moeten gemeenschappelijke specificaties voor een dergelijk systeem worden vastgesteld. Deze specificaties dienen met name betrekking te hebben op de kenmerken van de satellietvolgapparatuur, de transmissie van positiegegevens en de werkwijze in het geval van defecte of anderszins niet-functionerende satellietvolgapparatuur.

(6) Krachtens artikel 14, lid 1, van de controleverordening moeten kapiteins van EU-vissersvaartuigen met een lengte over alles van 10 m of meer een visserijlogboek van hun activiteiten bijhouden. Vastgesteld dient te worden welke gegevens in het visserijlogboek moeten worden geregistreerd, en in welk formaat.

(7) Krachtens artikel 14, lid 7, van de controleverordening moeten kapiteins van EU-vissersvaartuigen voor de omrekening van opgeslagen of verwerkt visgewicht naar levend visgewicht omrekeningsfactoren toepassen die op EU-niveau zijn vastgesteld. Deze omrekeningsfactoren moeten bijgevolg worden vastgesteld.

(8) Krachtens artikel 15, lid 1, van de controleverordening moeten kapiteins van EU-vissersvaartuigen met een lengte over alles van 12 m of meer de logboekgegevens elektronisch registreren. De voorschriften voor het elektronisch invullen en doorgeven van deze gegevens, alsmede het formaat ervan, dienen te worden vastgesteld.

(9) Krachtens artikel 21, lid 1, en artikel 23, lid 1, van de controleverordening moeten kapiteins van EU-vissersvaartuigen met een lengte over alles van 10 m of meer aangiften van overlading en van aanlanding invullen en overleggen. Vastgesteld moet worden welke gegevens in deze aangiften moeten worden vermeld en hoe de aangiften moeten worden overgelegd.

(10) Krachtens artikel 22, lid 1, en artikel 24, lid 1, van de controleverordening moeten de aangiften van overlading en van aanlanding elektronisch worden ingevuld en elektronisch worden doorgegeven. De voorschriften voor het elektronisch invullen en elektronisch doorgeven van deze gegevens, alsmede het formaat ervan, dienen te worden vastgesteld.

(11) Krachtens artikel 16, lid 1, en artikel 25, lid 1, van de controleverordening moet elke lidstaat steekproefsgewijs toezicht houden op de activiteiten van vissersvaartuigen waarop geen voorschriften inzake het visserijlogboek en de aangiften van aanlanding van toepassing zijn. Om te garanderen dat deze steekproeven aan gemeenschappelijke normen voldoen, moeten op EU-niveau uitvoeringsbepalingen in dit verband worden vastgesteld.

(12) Krachtens artikel 37 van de controleverordening moet de Commissie corrigerende maatregelen nemen wanneer zij de visserij heeft verboden omdat de vangstmogelijkheden waarover een lidstaat, een groep lidstaten of de Europese Unie beschikt, zouden zijn opgebruikt, maar duidelijk wordt dat een lidstaat zijn vangstmogelijkheden in feite niet heeft opgebruikt. Met het oog op de herverdeling van deze vangstmogelijkheden moeten adequate voorschriften worden vastgesteld waarin rekening wordt gehouden met het al dan niet beschikbaar zijn van een totaal toegestane vangst (TAC) voor de EU of met de onmogelijkheid van herverdeling als gevolg van de jaarlijkse vaststelling van de vangstmogelijkheden.

(13) De in de artikelen 39, 40 en 41 van de controleverordening opgenomen voorschriften moeten ervoor zorgen dat het vermogen van de motor van de vissersvaartuigen een bepaald vermogen niet te boven gaat. Er moeten technische voorschriften voor de hiertoe vereiste certificering en verificatie worden vastgesteld.

(14) Krachtens artikel 55 van de controleverordening moeten de lidstaten erop toezien dat de recreatievisserij plaatsvindt op een wijze die strookt met de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Voor bestanden waarvoor een herstelplan geldt, moeten de lidstaten vangstgegevens uit de recreatievisserij verzamelen. Wanneer blijkt dat de recreatievisserij een beduidende impact heeft op de hulpbronnen, kan de Raad besluiten specifieke beheersmaatregelen te nemen. Er moeten voorschriften voor het opstellen van steekproefplannen worden vastgesteld om de lidstaten in staat te stellen toezicht te houden op vangsten van onder herstelplannen vallende bestanden die door recreatievisserijvaartuigen worden gedaan in wateren die onder de soevereiniteit of de jurisdictie van de lidstaten vallen.

(15) Met het oog op de vaststelling van een omvattende controleregeling is het noodzakelijk de hele productie- en afzetketen erin op te nemen. Artikel 58 van de controleverordening voorziet in een coherent traceerbaarheidssysteem dat moet garanderen dat alle partijen visserij- en aquacultuurproducten in alle stadia van de productie, de verwerking en de distributie traceerbaar zijn, vanaf de vangst of de oogst tot en met de detailhandel. Er moeten gemeenschappelijke voorschriften voor de procedures ter identificatie van het betrokken product worden vastgesteld.

(16) Krachtens artikel 60 van de controleverordening moeten alle visserijproducten worden gewogen op door de bevoegde autoriteiten goedgekeurde systemen, tenzij de lidstaat een door de Commissie goedgekeurd steekproefplan heeft aangenomen. Er moeten in alle lidstaten uniform toe te passen voorschriften worden vastgesteld voor het wegen van verse en bevroren visserijproducten, van overgeladen visserijproducten en van visserijproducten die vanaf de plaats van aanlanding zijn vervoerd.

(17) Krachtens artikel 61 van de controleverordening mogen visserijproducten na vervoer binnen dezelfde lidstaat of tussen twee lidstaten worden gewogen, mits door de betrokken lidstaat/lidstaten een door de Commissie goedgekeurd controleplan, respectievelijk gemeenschappelijk controleplan is vastgesteld dat is gestoeld op de risicogebaseerde methode die de Commissie heeft aangenomen. Deze risicogebaseerde methode moet worden omschreven.

(18) De visserij op haring, makreel en horsmakreel heeft bepaalde specifieke kenmerken. Daarom dienen met betrekking tot weging en aanverwante elementen specifieke voorschriften te worden vastgesteld waarin rekening wordt gehouden met deze specifieke kenmerken.

(19) Krachtens artikel 64 van de controleverordening moeten uitvoeringsbepalingen inzake de inhoud van de verkoopdocumenten worden vastgesteld. Deze bepalingen dienen in de onderhavige verordening te worden opgenomen.

(20) Krachtens de artikelen 71 en 72 van de controleverordening dienen de lidstaten te zorgen voor bewaking in de EU-wateren en dienen zij de nodige maatregelen te nemen wanneer een waarneming niet overeenstemt met de informatie waarover zij beschikken. Er moeten gemeenschappelijke voorschriften worden vastgesteld inzake de inhoud en de doorgifte van de bewakingsverslagen.

(21) Artikel 73 van de controleverordening biedt de Raad de mogelijkheid regelingen inzake met controle belaste waarnemers vast te stellen en bevat bovendien een algemene beschrijving van het profiel van deze waarnemers en van de taken die zij aan boord van vissersvaartuigen moeten uitvoeren. De taken en de inzetmodaliteiten voor deze met controle belaste waarnemers moeten nader worden omschreven.

(22) Krachtens titel VII, hoofdstuk I, van de controleverordening moeten voorschriften voor de uitvoering van inspecties worden vastgesteld teneinde een gestandaardiseerde aanpak van de door de lidstaten verrichte controleactiviteiten te stimuleren. Er dient te worden vastgesteld welke voorschriften gelden voor het gedrag van de met de inspecties belaste functionarissen, en welke verplichtingen de lidstaten in acht moeten nemen ten aanzien van het gedrag van hun, tot de uitvoering van dergelijke inspecties gemachtigde functionarissen. Tevens moet worden verduidelijkt welke taken de marktdeelnemers tijdens de inspectie dienen te vervullen. Bovendien moeten gemeenschappelijke beginselen worden vastgesteld voor inspectieprocedures op zee, in de havens, tijdens het transport en op de markt, en voor het opstellen en doorgeven van de inspectieverslagen.

(23) Krachtens artikel 79 van de controleverordening mogen inspecteurs van de Unie inspecties uitvoeren in de EU-wateren en op EU-vissersvaartuigen buiten de EU-wateren. Er dienen voorschiften te worden opgesteld voor de benoeming, taken en verplichtingen van de EU-inspecteurs, en voor de follow-up van de door hen opgestelde verslagen.

(24) Artikel 92 van de controleverordening voorziet in de vaststelling van een puntensysteem voor ernstige inbreuken, dat tot doel heeft de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid en een gelijk speelveld in alle EU-wateren te garanderen. Hiertoe moeten op EU-niveau gemeenschappelijke voorschriften voor de toepassing van een dergelijk puntensysteem worden vastgesteld, met inbegrip van een lijst van punten die voor elke ernstige inbreuk moeten worden toegekend.

(25) Krachtens artikel 5, lid 6, en artikel 103 van de controleverordening mag slechts financiële bijstand uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad van 27 juli 2006 inzake het Europees Visserijfonds (2) en Verordening (EG) nr. 861/2006 van de Raad van 22 mei 2006 houdende communautaire financieringsmaatregelen voor de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk visserijbeleid en op het gebied van het zeerecht (3) worden verleend, indien de lidstaten hun verplichtingen op het gebied van instandhouding en controle van de visserij nakomen, en kan de Commissie deze financiële bijstand onder bepaalde omstandigheden schorsen of intrekken. Er dienen voorschriften voor de toepassing van dergelijke maatregelen te worden vastgesteld.

(26) Krachtens artikel 107 van de controleverordening kan de Commissie quota verlagen wanneer een lidstaat niet voldoet aan de regels inzake bestanden die onder een meerjarenplan vallen en daardoor de instandhouding van deze bestanden ernstig in gevaar kan brengen. Er moeten voorschriften voor de orde van grootte van deze verlaging worden vastgesteld, met inachtneming van de aard van de niet-naleving, de omvang van de impact ervan en de ernst van het gevaar voor het betrokken bestand.

(27) In titel XII, hoofdstuk I, van de controleverordening zijn voorschriften vastgesteld voor de behandeling van voor de toepassing van die verordening geregistreerde gegevens, waaronder de aan de lidstaten opgelegde verplichting om een geautomatiseerd gegevensbestand en een valideringssysteem op te zetten, en de bepalingen voor toegang tot en uitwisseling van dergelijke gegevens. Er moeten gemeenschappelijke voorschriften worden vastgesteld voor het opstellen van procedures voor de verwerking van deze gegevens en voor de gewaarborgde toegang tot deze gegevens door de Commissie, alsmede gemeenschappelijke voorschriften met betrekking tot de vereisten voor de uitwisseling van deze gegevens.

(28) Artikel 110 van de controleverordening betreft de toegang op afstand die de Commissie of de door de Commissie aangewezen instantie heeft tot computerbestanden met gegevens die door de visserijcontrolecentra van de lidstaten zijn geregistreerd. Om deze toegang te garanderen moeten duidelijke regels inzake de in acht te nemen voorwaarden en procedures worden opgesteld.

(29) Krachtens de artikelen 114, 115 en 116 van de controleverordening moeten de lidstaten officiële websites installeren. Met het oog op een gelijke toegankelijkheid in alle lidstaten dienen op EU-niveau regels inzake deze websites te worden opgesteld.

(30) Krachtens artikel 117 van de controleverordening moet met het oog op de administratieve samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie een systeem van wederzijdse bijstand worden ingesteld. Deze administratieve samenwerking is van essentieel belang, wil men garanderen dat het speelveld in de EU gelijk is en dat illegale activiteiten adequaat worden onderzocht en bestraft. Daarom moeten voorschriften worden vastgesteld voor een systematische gegevensuitwisseling, op verzoek of spontaan, en voor de mogelijkheid te verzoeken om handhavingsmaatregelen en administratieve kennisgeving van de zijde van een andere lidstaat.

(31) De bescherming van personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de lidstaten valt onder Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (4). De bescherming van personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de Commissie valt onder Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (5), in het bijzonder ten aanzien van de vereisten inzake vertrouwelijkheid en beveiliging van de verwerking, de doorgifte van persoonsgegevens uit de nationale systemen van de lidstaten aan de Commissie, de rechtmatige verwerking en de rechten van de betrokkenen op het gebied van informatie en van toegang tot en rectificatie van hun persoonsgegevens.

(32) Om de tenuitvoerlegging van de visserijcontroleregeling te vergemakkelijken, moeten de uitvoeringsbepalingen in één verordening worden gegroepeerd. Bijgevolg dienen de volgende verordeningen van de Commissie te worden ingetrokken: — Verordening (EEG) nr. 2807/83 (6) houdende uitvoeringsbepalingen inzake de registratie van gegevens over de visvangst van de lidstaten; — Verordening (EEG) nr. 3561/85 (7) inzake de gegevens die moeten worden verstrekt over de door de nationale controle-instanties uitgevoerde inspecties van de visserijactiviteiten; — Verordening (EEG) nr. 493/87 (8) tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor het compenseren van nadeel dat wordt veroorzaakt wanneer bepaalde visserijen worden stopgezet; — Verordening (EEG) nr. 1381/87 (9) inzake uitvoeringsbepalingen met betrekking tot kentekens voor vissersvaartuigen en met betrekking tot documenten aan boord van die vaartuigen, — Verordening (EEG) nr. 1382/87 (10) tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor de inspectie van vissersvaartuigen; — Verordening (EG) nr. 2943/95 (11) houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1627/94 van de Raad tot vaststelling van algemene bepalingen inzake speciale visdocumenten; — Verordening (EG) nr. 1449/98 (12) houdende bepalingen voor de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad ten aanzien van de visserijinspanningsrapporten; — Verordening (EG) nr. 356/2005 (13) houdende uitvoeringsbepalingen voor het merken en identificeren van passief vistuig en boomkorren; — Verordening (EG) nr. 2244/2003 (14) tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen inzake satellietvolgsystemen (VMS); — Verordening (EG) nr. 1281/2005 (15) betreffende het beheer van de visvergunningen en de minimuminformatie welke deze moeten bevatten; — Verordening (EG) nr. 1042/2006 (16) houdende vaststelling van bepalingen ter uitvoering van artikel 28, leden 3 en 4, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid; — Verordening (EG) nr. 1542/2007 (17) betreffende aanvoer- en weegprocedures voor haring, makreel en horsmakreel; — Verordening (EG) nr. 1077/2008 (18) tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 1966/2006 van de Raad betreffende de elektronische registratie en melding van visserijactiviteiten en een systeem voor teledetectie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1566/2007 en — Verordening (EG) nr. 409/2009 (19) tot vaststelling van communautaire omrekeningsfactoren en codes van aanbiedingsvormen voor de omzetting van verwerkt gewicht aan vis in levend gewicht aan vis, en tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2807/83 van de Commissie.

(33) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor de visserij en de aquacultuur,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TITEL I

ALGEMENE BEPALINGEN

TOEPASSINGSGEBIED

Artikel 1

Onderwerp

Deze verordening bevat bepalingen voor de tenuitvoerlegging van de bij de controleverordening vastgestelde controleregeling van de Europese Unie.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

(1) „EU-vissersvaartuig”: vaartuig als gedefinieerd in artikel 3, onder d), van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad (20);

(2) „EU-wateren”: wateren als gedefinieerd in artikel 3, onder a), van Verordening (EG) nr. 2371/2002;

(3) „houder van een visvergunning”: elke natuurlijke of rechtspersoon aan wie een in artikel 6 van de controleverordening bedoelde visvergunning is afgegeven;

(4) „EU-inspecteurs”: in artikel 4, punt 7, van de controleverordening gedefinieerde inspecteurs;

(5) „visaantrekkende voorzieningen”: op zee drijvende uitrustingen of verankerde uitrustingen waarmee wordt beoogd vis aan te trekken;

(6) „passief vistuig”: alle soorten vistuig die tijdens het vissen niet actief hoeven te worden voortbewogen, met inbegrip van: a) kieuwnetten, warnetten, schakelnetten en kommen, b) drijvende kieuwnetten en drijvende schakelnetten, al of niet voorzien van verankerings-, drijf- en positiesignaleringsvoorzieningen, c) beuglijnen, kubben en korven en vallen;

(7) „boomkor”: een trawl die wordt opengehouden door een boom of een soortgelijke voorziening, en al dan niet ondersteund over de zeebodem wordt gesleept;

(8) „volgsysteem voor vaartuigen” (VMS), als bedoeld in artikel 9, lid 1, van de controleverordening: een systeem voor het volgen van vissersvaartuigen via satelliet, dat de visserijautoriteiten regelmatig voorziet van gegevens over de locatie, de koers en de snelheid van vaartuigen;

(9) „satellietvolgapparatuur”, als bedoeld in artikel 4, lid 12, van de controleverordening: een aan boord van een vissersvaartuig geïnstalleerd apparaat dat de positie- en aanverwante gegevens automatisch overeenkomstig de rechtsvoorschriften naar het visserijcontrolecentrum verstuurt en dat het mogelijk maakt het vissersvaartuig te allen tijde te detecteren en te identificeren;

(10) „visreis”: elke verplaatsing die een vissersvaartuig met het oog op het verrichten van visserijactiviteiten maakt en die begint wanneer het vissersvaartuig een haven verlaat en eindigt wanneer het in een haven aankomt;

(11) „visserijactiviteit”: elke activiteit in verband met het zoeken naar vis, het te water laten, slepen en binnenhalen van actief vistuig, het te water laten, uitzetten, verwijderen of verplaatsen van passief vistuig, en het verwijderen van de vangst uit het vistuig, het bewaarnet of uit een transportkooi naar een mest- of een kweekkooi;

(12) „elektronisch visserijlogboek”: het geautomatiseerde register van gegevens over de visserijactiviteit dat door de kapitein van het vissersvaartuig aan de autoriteiten van de lidstaat wordt verzonden;

(13) „aanbiedingsvorm van het product”: de staat van verwerking van het visserijproduct of delen daarvan overeenkomstig de codes en omschrijvingen in bijlage I;

(14) „Europees Bureau voor visserijcontrole”: het bureau dat is gedefinieerd in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad (21);

(15) „waarneming”: de waarneming van een vissersvaartuig door een bevoegde autoriteit van een lidstaat;

(16) „commercieel gevoelige informatie”: gegevens die bij vrijgave de commerciële belangen van een marktdeelnemer kunnen schaden;

(17) „geautomatiseerd valideringssysteem”: een systeem dat kan verifiëren of alle in de gegevensbestanden van de lidstaten geregistreerde gegevens correct en volledig zijn en tijdig zijn overgelegd;

(18) „webdienst”: een softwaresysteem dat is ontworpen voor de ondersteuning van interoperabele machine-tot-machine netwerkinteractie.

TITEL II

ALGEMENE VOORWAARDEN VOOR TOEGANG TOT DE WATEREN EN DE HULPBRONNEN

HOOFDSTUK I

Visvergunningen

Artikel 3

Afgifte en beheer van visvergunningen

1. De in artikel 6 van de controleverordening bedoelde visvergunningen zijn elk slechts geldig voor één EU-vissersvaartuig.

2. De in artikel 6 van de controleverordening bedoelde visvergunningen worden door de lidstaten met betrekking tot hun vissersvaartuigen afgegeven, beheerd en ingetrokken overeenkomstig de in de onderhavige verordening vastgestelde bepalingen.

3. De in artikel 6 van de controleverordening bedoelde visvergunningen bevatten op zijn minst de in bijlage II vermelde gegevens.

4. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1281/2005 afgegeven visvergunningen die op zijn minst de krachtens lid 3 van dit artikel vereiste gegevens bevatten, worden beschouwd als overeenkomstig de onderhavige verordening afgegeven visvergunningen.

5. Een visvergunning is slechts geldig zolang aan de voorwaarden die aan de basis van de afgifte ervan lagen, wordt voldaan.

6. Indien een visvergunning tijdelijk wordt geschorst of definitief wordt ingetrokken, stellen de autoriteiten van de vlaggenlidstaat de houder van die visvergunning onmiddellijk daarvan in kennis.

7. De in BT of kW uitgedrukte totale capaciteit waarvoor een lidstaat visvergunningen heeft afgegeven, mag op geen enkel moment groter zijn dan het maximale capaciteitsniveau dat voor die lidstaat is vastgesteld overeenkomstig de artikelen 12 en 13 van Verordening (EG) nr. 2371/2002, Verordening (EG) nr. 1438/2003 van de Commissie (22), Verordening (EG) nr. 639/2004 van de Raad (23) en Verordening (EG) nr. 2104/2004 van de Commissie (24).

HOOFDSTUK II

Vismachtigingen

Artikel 4

Vismachtigingen

1. De in artikel 7 van de controleverordening bedoelde vismachtigingen zijn elk slechts geldig voor één EU-vissersvaartuig.

2. De in artikel 7 van de controleverordening bedoelde vismachtigingen bevatten op zijn minst de in bijlage III vermelde gegevens. De vlaggenlidstaat ziet erop toe dat de in de vismachtiging opgenomen gegevens correct zijn en in overeenstemming zijn met de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

3. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1627/94 van de Raad (25) afgegeven speciale visdocumenten die op zijn minst de krachtens lid 2 van dit artikel vereiste gegevens bevatten, worden beschouwd als overeenkomstig de onderhavige verordening afgegeven vismachtigingen.

4. Een in lid 2 bedoelde vismachtiging en een in artikel 3, lid 2, bedoelde visvergunning mogen in één document worden opgenomen.

5. Onverminderd bijzondere voorschriften hoeven EU-vissersvaartuigen met een lengte over alles van minder dan 10 m die uitsluitend in de territoriale wateren van hun vlaggenlidstaat vissen, geen vismachtiging te bezitten.

6. De leden 2 en 5 van artikel 3 van deze verordening zijn van overeenkomstige toepassing.

Artikel 5

Lijst van vismachtigingen

1. Wanneer de in artikel 114 van de controleverordening bedoelde websites operationeel zijn geworden, maar niet later dan op 1 januari 2012, stellen de lidstaten onverminderd bijzondere voorschriften de lijst van onder hun vlag varende vissersvaartuigen die een in artikel 7 van de controleverordening bedoelde vismachtiging hebben ontvangen, ter beschikking op het beveiligde deel van hun officiële website voordat deze vismachtigingen geldig worden. Zij brengen eventuele veranderingen in deze lijst aan voordat deze veranderingen van kracht worden.

2. Met betrekking tot de periode van 1 januari 2011 tot en met 31 december 2011 stellen de lidstaten de Commissie, op haar verzoek, een lijst ter beschikking van de onder hun vlag varende vissersvaartuigen die voor 2011 een vismachtiging hebben ontvangen. Zij stellen de Commissie in kennis van eventuele veranderingen in deze lijst voordat deze veranderingen van kracht worden.

HOOFDSTUK III

Markering en identificatie van EU-vissersvaartuigen en het aan boord aanwezige vistuig

Afdeling 1

Markering en identificatie van vissersvaartuigen

Artikel 6

Markering van vissersvaartuigen

De EU-vissersvaartuigen worden als volgt gemarkeerd:

a) de letter(s) van de haven of het district waarin het EU-vissersvaartuig is geregistreerd, en het nummer (of de nummers) waaronder het vaartuig is geregistreerd, moeten in een kleur die contrasteert met de ondergrond, aan weerszijden van de boeg zo hoog mogelijk boven de waterlijn zijn geschilderd of aangebracht, zodat zij van op zee en vanuit de lucht duidelijk zichtbaar zijn;

b) voor EU-vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 10 m en minder dan 17 m bedraagt de hoogte van de cijfers en letters ten minste 25 cm en de lijndikte ten minste 4 cm. Voor EU-vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 17 m bedraagt de hoogte van de cijfers en letters ten minste 45 cm en de lijndikte ten minste 6 cm;

c) de vlaggenlidstaat mag voorschrijven dat de internationale radioroepnaam (IRCS) of de externe registratiecijfers en -letters zodanig op het dak van het stuurhuis worden geschilderd dat zij, in een kleur die contrasteert met de ondergrond, vanuit de lucht duidelijk zichtbaar zijn;

d) de contrasterende kleuren zijn wit en zwart;

e) de externe registratiecijfers en -letters die op de romp van het EU-vissersvaartuig zijn geschilderd of aangebracht, mogen niet verwijderbaar zijn en mogen niet worden uitgewist, worden gewijzigd, onleesbaar worden gelaten, worden bedekt of aan het gezicht worden onttrokken.

Artikel 7

Aan boord van een EU-vissersvaartuig aanwezige documenten

1. De kapitein van een EU-vissersvaartuig met een lengte over alles van 10 m of meer dient documenten aan boord te hebben die door een bevoegde autoriteit van de lidstaat waarin het is geregistreerd, zijn afgegeven en waarin ten minste de volgende gegevens over het vaartuig worden vermeld:

a) de naam, als het vaartuig een naam heeft;

b) de letters van de haven of van het district waarin het vaartuig is geregistreerd en het nummer (of de nummers) waaronder het vaartuig is geregistreerd;

c) de internationale radioroepnaam, als het vaartuig een radioroepnaam heeft;

d) de naam en het adres van de eigenaar(s) en, indien van toepassing, de charteraar(s);

e) de lengte over alles, het vermogen van de voortstuwingsmotor, de brutotonnage en, voor EU-vissersvaartuigen die met ingang van 1 januari 1987 in bedrijf zijn genomen, de datum van inbedrijfname.

2. De kapitein van een EU-vissersvaartuig met een lengte over alles van 17 m of meer dat met visruimen is uitgerust, dient accurate tekeningen met een beschrijving van deze visruimen aan boord te hebben waarin onder meer alle toegangspunten en de in kubieke meter uitgedrukte opslagcapaciteit van deze visruimen zijn aangegeven.

3. De kapitein van een EU-vissersvaartuig met tanks voor gekoeld zeewater dient een bijgewerkt document aan boord te hebben waarin de in kubieke meter uitgedrukte capaciteit van de tanks voor iedere 10 cm hoogte van die tanks wordt aangegeven.

4. De in de leden 2 en 3 bedoelde documenten worden gecertificeerd door de bevoegde autoriteit van de vlaggenlidstaat. Wijzigingen van de kenmerken die in de documenten als bedoeld in de leden 1, 2 en 3 zijn vermeld, worden gecertificeerd door een bevoegde autoriteit van de vlaggenlidstaat.

5. De in dit artikel bedoelde documenten worden voor controle- of inspectiedoeleinden voorgelegd op verzoek van de ter zake bevoegde functionarissen.

Afdeling 2

Markering en identificatie van vistuig en sloepen

Artikel 8

Markering van sloepen en visaantrekkende voorzieningen

Aan boord van een EU-vissersvaartuig gehouden sloepen en visaantrekkende voorzieningen worden gemarkeerd met de externe registratiecijfers en -letters van het EU-vissersvaartuig dat deze in gebruik heeft.

Artikel 9

Algemene voorschriften voor passief vistuig en boomkorren

1. De artikelen 9 tot en met 12 zijn van toepassing op EU-vissersvaartuigen die in EU-wateren vissen en de artikelen 13 tot en met 17 zijn van toepassing op EU-wateren buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van de kustlidstaten.

2. Het is verboden om in EU-wateren als bedoeld in lid 1, visserijactiviteiten te verrichten met passief vistuig, boeien en boomkorren die niet overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 17 gemarkeerd en identificeerbaar zijn.

3. Het is verboden om in EU-wateren als bedoeld in lid 1, het volgende aan boord te hebben:

a) bomen of boomkorren waarop de externe registratiecijfers en -letters niet overeenkomstig artikel 10 zijn aangebracht;

b) passief vistuig zonder het in artikel 11, lid 2, bedoelde plaatje;

c) boeien die niet zijn gemarkeerd overeenkomstig artikel 13, lid 2.

Artikel 10

Voorschriften voor boomkorren

De kapitein van een EU-vissersvaartuig of diens vertegenwoordiger zorgt ervoor dat de boom van elke aan boord gehouden of voor de visserij gebruikte gemonteerde boomkor duidelijk is voorzien van de externe registratiecijfers en -letters van het betrokken vissersvaartuig.

Artikel 11

Voorschriften voor passief vistuig

1. De kapitein van een EU-vissersvaartuig of diens vertegenwoordiger zorgt ervoor dat elk passief vistuig dat aan boord wordt gehouden of voor de visserij wordt gebruikt, duidelijk gemarkeerd en identificeerbaar is overeenkomstig de bepalingen van dit artikel.

2. Op elk passief vistuig dat voor de visserij wordt gebruikt, moeten te allen tijde de externe registratiecijfers en -letters zichtbaar zijn die ook zijn aangebracht op de romp van het vaartuig waartoe het tuig behoort:

a) voor netten: op een plaatje dat is bevestigd aan de bovenste eerste rij;

b) voor beuglijnen: op een plaatje dat is bevestigd ter hoogte van de aansluiting met de meerboei;

c) voor korven en vallen: op een plaatje dat is bevestigd aan de grondlijn;

d) voor passief vistuig dat zich uitstrekt over meer dan één zeemijl: op plaatjes die overeenkomstig het bepaalde onder a), b) of c), op regelmatige afstand van niet meer dan één zeemijl zijn bevestigd, zodat geen enkel deel van het passieve vistuig over een lengte van meer dan één zeemijl ongemarkeerd is.

Artikel 12

Voorschriften voor plaatjes

1. Elk plaatje is:

a) gemaakt van duurzaam materiaal;

b) stevig vastgemaakt aan het vistuig;

c) ten minste 65 mm breed;

d) ten minste 75 mm lang.

2. De plaatjes mogen niet verwijderbaar zijn en mogen niet worden uitgewist, worden gewijzigd, onleesbaar worden gelaten, worden bedekt of aan het gezicht worden onttrokken.

Artikel 13

Voorschriften voor boeien

1. De kapitein van een EU-vissersvaartuig of diens vertegenwoordiger zorgt ervoor dat twee eindmarkeringsboeien en tussenboeien, gemonteerd overeenkomstig bijlage IV, worden bevestigd aan elk passief vistuig dat voor de visserij wordt gebruikt, en dat deze boeien worden ingezet overeenkomstig de bepalingen in deze afdeling.

2. Op elke eindmarkeringsboei en tussenboei worden de externe registratiecijfers en -letters die zichtbaar zijn op de romp van het EU-vissersvaartuig waartoe zij behoren, als volgt aangebracht:

a) de cijfers en letters worden zo hoog mogelijk boven de waterspiegel aangebracht, zodat zij duidelijk zichtbaar zijn;

b) de kleuren van deze cijfers en letters contrasteren met het oppervlak waarop zij zijn aangebracht.

3. De op de markeringsboei aangebrachte cijfers en letters mogen niet worden uitgewist of veranderd, noch onleesbaar worden gelaten.

Artikel 14

Voorschriften voor touwen

1. De touwen waarmee de boeien aan het passief vistuig zijn bevestigd, zijn vervaardigd van zinkend materiaal of worden met gewichten onder water gehouden.

2. De touwen waarmee de eindmarkeringsboeien aan elk vistuig zijn bevestigd, worden vastgemaakt aan de uiteinden van dat vistuig.

Artikel 15

Voorschriften voor eindmarkeringsboeien

1. De eindmarkeringsboeien worden op een zodanige manier geplaatst dat te allen tijde kan worden vastgesteld waar de uiteinden van het vistuig zich bevinden.

2. De mast van elke eindmarkeringsboei steekt ten minste 1 m boven het zeeniveau uit, gemeten vanaf de bovenkant van de drijver tot de onderkant van de onderste vlag.

3. De eindmarkeringsboeien zijn gekleurd, maar niet rood of groen.

4. Elke eindmarkeringsboei moet voorzien zijn van:

a) één of twee rechthoekige vlaggen; wanneer op één boei twee vlaggen moeten zijn bevestigd, moeten deze op ten minste 20 cm van elkaar staan; vlaggen op boeien waarmee de uiteinden van één vistuig worden aangegeven, moeten dezelfde kleur (die niet wit mag zijn) en dezelfde afmetingen hebben;

b) één of twee gele lichten die elke vijf seconden oplichten (F1 Y 5s) en zichtbaar zijn vanaf twee zeemijl.

5. Elke eindmarkeringsboei mag voorzien zijn van een topteken met één of twee gestreepte lichtgevende banden die noch rood, noch groen mogen zijn en ten minste 6 cm breed moeten zijn.

Artikel 16

Voorschriften voor het vastmaken van eindmarkeringsboeien

1. De eindmarkeringsboeien worden als volgt aan het passief vistuig vastgemaakt:

a) de boei in de westelijke sector (de halve kompascirkel van zuid over west tot en met het noorden) moet zijn voorzien van twee vlaggen, twee gestreepte lichtgevende banden, twee lichten en een plaatje als bedoeld in artikel 12;

b) de boei in de oostelijke sector (de halve kompascirkel van noord over oost tot en met het zuiden) moet zijn voorzien van één vlag, één gestreepte lichtgevende band, één licht en een plaatje als bedoeld in artikel 12.

2. Het plaatje moet voorzien zijn van de in artikel 13, lid 2, bedoelde gegevens.

Artikel 17

Tussenboeien

1. Passief vistuig dat langer is dan 5 zeemijl, moet als volgt worden voorzien van tussenboeien:

a) de tussenboeien worden op maximaal 5 zeemijl van elkaar geplaatst, zodat geen enkel deel van het vistuig over een lengte van 5 zeemijl of meer ongemarkeerd is;

b) de tussenboeien worden voorzien van een geel licht dat elke vijf seconden oplicht (F1 Y 5s) en zichtbaar is vanaf twee zeemijl. De tussenboeien hebben dezelfde kenmerken als de eindmarkeringsboeien in de oostelijke sector, behalve dat de vlaggen wit zijn.

2. In afwijking van lid 1 moet in de Oostzee gebruikt passief vistuig dat langer is dan 1 zeemijl, worden voorzien van tussenboeien. De tussenboeien worden op maximaal één zeemijl van elkaar geplaatst, zodat geen enkel deel van het vistuig over een lengte van één zeemijl of meer ongemarkeerd is.

De tussenboeien hebben dezelfde kenmerken als de eindmarkeringsboeien in de oostelijke sector, met uitzondering van het volgende:

a) de kleur van de vlaggen is wit;

b) elke vijfde tussenboei wordt voorzien van een radarreflector met een echo die ten minste twee zeemijl ver draagt.

HOOFDSTUK IV

Volgsysteem voor vaartuigen

Artikel 18

Verplichte satellietvolgapparatuur op EU-vissersvaartuigen

1. Onverminderd artikel 25, lid 3, mag een EU-vissersvaartuig dat onder de VMS-verplichting valt, de haven slechts verlaten indien er volledig bedrijfsklare satellietvolgapparatuur aan boord is geïnstalleerd.

2. De satellietvolgapparatuur van een EU-vissersvaartuig dat zich in een haven bevindt, mag slechts worden uitgeschakeld indien:

a) daarvan vooraf melding is gedaan aan het visserijcontrolecentrum (VCC) van de vlaggenlidstaat en het VCC van de kustlidstaat, en

b) uit het eerstvolgende bericht blijkt dat de positie van het EU-vissersvaartuig dezelfde is gebleven als in het voorgaande bericht.

De bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat mogen toestaan dat een onder a) bedoelde voorafgaande melding wordt vervangen door een automatische VMS-boodschap of een door het VMS gegenereerde alarmeringsboodschap die aangeeft dat het EU-vissersvaartuig zich in een vooraf vastgesteld geografisch gebied van een haven bevindt.

3. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op EU-vissersvaartuigen die uitsluitend voor de aquacultuur worden gebruikt.

Artikel 19

Kenmerken van de satellietvolgapparatuur

1. De satellietvolgapparatuur die is geïnstalleerd aan boord van EU-vissersvaartuigen, moet ervoor zorgen dat geregeld en automatisch de volgende gegevens aan het VCC van de vlaggenlidstaat worden doorgegeven:

a) de identificatiegegevens van het vissersvaartuig;

b) de meest recente geografische positie van het vissersvaartuig, met een foutenmarge van minder dan 500 m en een betrouwbaarheidsinterval van 99 %;

c) de datum en het tijdstip (uitgedrukt in gecoördineerde universele tijd „UTC”) waarop de positie van het vissersvaartuig is bepaald, en

d) de actuele snelheid en de koers van het vissersvaartuig.

2. De lidstaten zorgen ervoor dat de satellietvolgapparatuur wordt voorzien van een bescherming tegen de registratie en doorgifte van foute posities, en dat de gegevens niet manueel kunnen worden veranderd.

Artikel 20

Verplichtingen van de kapitein met betrekking tot de satellietvolgapparatuur

1. De kapitein van een EU-vissersvaartuig zorgt ervoor dat de satellietvolgapparatuur te allen tijde volledig bedrijfsklaar is en dat de in artikel 19, lid 1, bedoelde gegevens worden doorgegeven.

2. Onverminderd artikel 26, lid 1, ziet de kapitein van een EU-vissersvaartuig er met name op toe dat:

a) de gegevens op geen enkele wijze worden veranderd;

b) de bij de satellietvolgapparatuur horende antenne of antennes op geen enkele wijze wordt/worden gehinderd, losgekoppeld of geblokkeerd;

c) de stroomtoevoer van de satellietvolgapparatuur op geen enkele wijze wordt onderbroken, en

d) de satellietvolgapparatuur niet uit het vissersvaartuig wordt verwijderd.

3. Het is verboden het satellietvolgsysteem te vernielen, te beschadigen, buiten werking te stellen of op enige andere wijze te beïnvloeden tenzij de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat toestemming hebben gegeven voor de reparatie of de vervanging van het satellietvolgsysteem.

Artikel 21

Door de vlaggenlidstaten vast te stellen controlemaatregelen

Elke vlaggenlidstaat zorgt ervoor dat de juistheid van de in artikel 19 bedoelde gegevens continu en systematisch wordt gecontroleerd en neemt onmiddellijk maatregelen wanneer blijkt dat gegevens onjuist of onvolledig zijn.

Artikel 22

Frequentie van de doorgifte van gegevens

1. Elke lidstaat zorgt ervoor dat zijn VCC ten minste om de twee uur via VMS de in artikel 19 bedoelde gegevens betreffende zijn vissersvaartuigen ontvangt. Het VCC mag eisen dat de betrokken gegevens met kortere tussenpozen worden doorgegeven.

2. Het VCC dient in staat te zijn de werkelijke positie van elk onder zijn bevoegdheid vallend vissersvaartuig te bepalen.

Artikel 23

Toezicht op het binnenvaren en verlaten van bepaalde gebieden

Elke lidstaat zorgt ervoor dat zijn VCC aan de hand van de VMS-gegevens toezicht houdt op de datum en het tijdstip waarop zijn vissersvaartuigen een van de volgende gebieden binnenvaren of verlaten:

a) maritieme gebieden waarvoor specifieke regels inzake toegang tot de wateren en de hulpbronnen gelden;

b) voor de visserij beperkte gebieden, als bedoeld in artikel 50 van de controleverordening;

c) het gereglementeerde gebied van regionale organisaties voor visserijbeheer waarbij de Europese Unie of bepaalde lidstaten als partij is/zijn aangesloten;

d) wateren die onder de soevereiniteit en de jurisdictie van een derde land vallen.

Artikel 24

Doorgifte van gegevens aan de kustlidstaat

1. Elke lidstaat zorgt ervoor dat zijn VMS de overeenkomstig artikel 19 te verstrekken gegevens betreffende de vissersvaartuigen van die lidstaat gedurende de tijd dat deze in de wateren van een kustlidstaat vissen, automatisch doorgeeft aan het VCC van die kustlidstaat. Deze gegevens worden in een formaat dat overeenstemt met dat in bijlage V doorgegeven zodra zij door het VCC van de vlaggenlidstaat worden ontvangen.

2. Kustlidstaten die gezamenlijk toezicht houden op een gebied, kunnen een gemeenschappelijke bestemming vaststellen voor de overeenkomstig artikel 19 door te geven gegevens. Zij stellen de Commissie en de overige lidstaten daarvan in kennis.

3. Elke lidstaat deelt aan de andere lidstaten en de Commissie een volledige lijst met de lengte- en breedtecoördinaten die zijn exclusieve economische zone of exclusieve visserijzone afbakenen, zo mogelijk elektronisch mee in een formaat dat compatibel is met het World Geodetic System 1984 (WGS 84). Hij brengt de andere lidstaten en de Commissie onmiddellijk op de hoogte van eventuele veranderingen van deze coördinaten. Als alternatief hiervoor mogen de lidstaten deze lijst bekendmaken op de in artikel 115 van de controleverordening bedoelde website.

4. De lidstaten zorgen er onder meer via het vaststellen van duidelijke en gedocumenteerde procedures voor dat hun bevoegde autoriteiten de doorgifte van VMS-gegevens overeenkomstig artikel 9, lid 3, van de controleverordening onderling efficiënt coördineren.

Artikel 25

Defecte of anderszins niet-functionerende satellietvolgapparatuur

1. Wanneer de aan boord van een EU-vissersvaartuig geïnstalleerde satellietvolgapparatuur defect is of anderszins niet functioneert, deelt de kapitein of diens vertegenwoordiger via adequate telecommunicatiemiddelen om de vier uur vanaf het tijdstip waarop dit feit is ontdekt of vanaf het tijdstip waarop hij overeenkomstig lid 4 of artikel 26, lid 1, van dit feit in kennis is gesteld, de meest actuele geografische coördinaten van het vissersvaartuig mee aan het VCC van de vlaggenlidstaat. De lidstaten bepalen welke telecommunicatiemiddelen mogen worden gebruikt en vermelden deze op de in artikel 115 van de controleverordening bedoelde website.

2. Het VCC van de vlaggenlidstaat voert de in lid 1 bedoelde geografische posities onmiddellijk bij ontvangst in in het VMS-gegevensbestand. In het gegevensbestand moeten de manuele VMS-gegevens duidelijk kunnen worden onderscheiden van de automatische boodschappen. In voorkomend geval worden deze manuele VMS-gegevens onmiddellijk aan de kustlidstaten doorgegeven.

3. Een EU-vissersvaartuig waarvan de satellietvolgapparatuur defect is geweest of anderszins niet heeft gefunctioneerd, mag de haven pas verlaten wanneer naar tevredenheid van de bevoegde autoriteiten van de vlaggenstaat is geconstateerd dat de aan boord van dat vissersvaartuig geïnstalleerde satellietvolgapparatuur weer volledig bedrijfsklaar is. Bij wijze van afwijking mag het VCC van de vlaggenlidstaat aan onder zijn bevoegdheid vallende vissersvaartuigen toestemming verlenen om met een niet-functionerend sattelietvolgsysteem de haven te verlaten teneinde het systeem te laten repareren of vervangen.

4. De bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat of, in voorkomend geval, van de kustlidstaat moeten proberen de kapitein van een EU-vissersvaartuig of de voor dat vaartuig verantwoordelijke persoon, of hun vertegenwoordiger, te verwittigen wanneer de aan boord van dat vaartuig geïnstalleerde satellietvolgapparatuur defect lijkt te zijn of niet naar behoren lijkt te functioneren.

5. Satellietvolgsystemen mogen slechts voor reparatie of vervanging worden verwijderd wanneer de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat daarvoor toestemming geven.

Artikel 26

Geen ontvangst van gegevens

1. Wanneer het VCC van een vlaggenlidstaat gedurende twaalf opeenvolgende uren geen gegevens als bedoeld in artikel 22 of artikel 25, lid 1, heeft ontvangen, stelt het de kapitein of de exploitant van het betrokken EU-vissersvaartuig, of hun vertegenwoordiger, zo snel mogelijk daarvan in kennis. Indien deze situatie zich bij een bepaald EU-vissersvaartuig meer dan driemaal in een kalenderjaar voordoet, zorgt de vlaggenlidstaat ervoor dat de satellietvolgapparatuur van het betrokken vaartuig grondig wordt gecontroleerd. De betrokken lidstaat voert een controle uit om na te gaan of met de apparatuur is geknoeid. In afwijking van artikel 20, lid 2, onder d), kan deze controle inhouden dat de apparatuur voor onderzoek wordt meegenomen.

2. Wanneer het VCC van een vlaggenlidstaat gedurende twaalf uur geen gegevens als bedoeld in artikel 22 of artikel 25, lid 1, heeft ontvangen en de laatst ontvangen positie in de wateren van een andere lidstaat was gelegen, stelt dit het VCC van die kustlidstaat zo snel mogelijk daarvan in kennis.

3. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een kustlidstaat de aanwezigheid van een EU-vissersvaartuig in hun wateren waarnemen en geen gegevens als bedoeld in artikel 24, lid 1, of artikel 25, lid 2, hebben ontvangen, stellen zij de kapitein van het vissersvaartuig en het VCC van de betrokken vlaggenlidstaat daarvan in kennis.

Artikel 27

Toezicht op de visserijactiviteiten en registratie van gegevens in verband met visserijactiviteiten

1. De lidstaten gebruiken de op grond van artikel 22, artikel 24, lid 1, en artikel 25 ontvangen gegevens om doeltreffend toezicht uit te oefenen op de activiteiten van de vissersvaartuigen.

2. De vlaggenlidstaten:

a) zorgen ervoor dat de gegevens die zij op grond van dit hoofdstuk hebben ontvangen, in een computerleesbare vorm worden geregistreerd en gedurende ten minste drie jaar veilig in een elektronisch gegevensbestand worden opgeslagen;

b) nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat dergelijke gegevens uitsluitend voor officiële doeleinden worden gebruikt, en

c) treffen de nodige technische voorzieningen om dergelijke gegevens te beschermen tegen onopzettelijk of niet-geautoriseerd wissen, toevallig verlies, beschadiging, verspreiding of onbevoegde raadpleging.

Artikel 28

Toegang van de Commissie tot de gegevens

De Commissie kan de lidstaten overeenkomstig artikel 111, lid 1, onder a), van de controleverordening vragen ervoor te zorgen dat de krachtens artikel 19 van de onderhavige verordening te verstrekken gegevens over een specifieke groep vissersvaartuigen en een specifieke periode automatisch worden doorgegeven aan de Commissie of de door de Commissie aangewezen instantie. Deze gegevens worden in een formaat dat overeenstemt met dat in bijlage V doorgegeven zodra zij door het VCC van de vlaggenlidstaat worden ontvangen.

TITEL III

VISSERIJCONTROLE

HOOFDSTUK I

Papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding

Afdeling 1

Invullen en overleggen van papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding

Artikel 29

EU-vissersvaartuigen die papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding moeten invullen en overleggen

1. Onverminderd specifieke bepalingen in meerjarenplannen moet de kapitein van een EU-vissersvaartuig met een lengte over alles van 10 m of meer dat de visserijlogboekgegevens en de aangiften van overlading/aanlanding niet elektronisch hoeft over te leggen, de in de artikelen 14, 21 en 23 van de controleverordening bedoelde visserijlogboekgegevens en aangiften van overlading/aanlanding op papier invullen en overleggen. Deze aangiften van overlading/aanlanding mogen ook worden ingevuld en overgelegd door de vertegenwoordiger van de kapitein, die dan namens de kapitein handelt.

2. De vereiste om visserijlogboekgegevens en aangiften van overlading/aanlanding op papier in te vullen en over te leggen, geldt tevens voor EU-vissersvaartuigen met een lengte over alles van minder dan 10 m die van hun vlaggenlidstaat overeenkomstig artikel 16, lid 3, en artikel 25, lid 3, van de controleverordening een visserijlogboek moeten bijhouden en/of aangiften van overlading/aanlanding moeten overleggen.

Artikel 30

Formaten voor papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding

1. Voor alle visserijgebieden, behalve NAFO-deelgebied 1 en de ICES-sectoren V(a) en XIV, moet de kapitein van een EU-vissersvaartuig de papieren visserijlogboeken en de papieren aangiften van overlading/aanlanding invullen en overleggen volgens het formaat in bijlage VI. Kapiteins van EU-vissersvaartuigen die het visserijlogboek en de aangifte van overlading/aanlanding niet elektronisch hoeven over te leggen en die dagelijkse visreizen in één visserijzone maken, mogen voor visserijactiviteiten die uitsluitend in de Middellandse Zee worden verricht, ook gebruik maken van het formaat in bijlage VII.

2. Voor NAFO-deelgebied 1 en de ICES-sectoren V(a) en XIV moet het formaat in bijlage VIII worden gebruikt voor de papieren visserijlogboeken, en het formaat in bijlage IX voor de papieren aangiften van overlading/aanlanding.

3. De visserijlogboeken en de aangiften van overlading/aanlanding die conform de bijlagen VI en VII op papier worden ingevuld, moeten tevens overeenkomstig lid 1 en artikel 31 worden bijgehouden wanneer dergelijke EU-vissersvaartuigen visserijactiviteiten verrichten in de wateren van een derde land, in wateren die onder een regionale organisatie voor visserijbeheer ressorteren of in wateren buiten de EU-wateren die niet onder een regionale organisatie voor visserijbeheer ressorteren, tenzij het betrokken derde land of de betrokken regionale organisatie voor visserijbeheer specifiek voorschrijft dat een ander type visserijlogboek of aangifte van overlading/aanlanding wordt ingevuld en overgelegd. Indien het betrokken derde land geen specifiek visserijlogboek voorschrijft, maar wel andere dan door de Europese Unie opgelegde gegevenselementen vereist, dienen deze gegevenselementen te worden geregistreerd.

4. De lidstaten mogen voor EU-vissersvaartuigen die de visserijlogboekgegevens niet elektronisch overeenkomstig artikel 15 van de controleverordening hoeven in te vullen en over te leggen, gebruik blijven maken van het voor het papieren visserijlogboek bestemde formaat als bedoeld in Verordening (EG) nr. 2807/83 zolang de voorraad van dat formaat strekt.

Artikel 31

Instructies voor het invullen en overleggen van papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding

1. De papieren visserijlogboeken en de papieren aangiften van overlading/aanlanding moeten worden ingevuld en overgelegd overeenkomstig de instructies in bijlage X.

2. Indien in de instructies in bijlage X wordt aangegeven dat de toepassing van een regel optioneel is, kan de vlaggenlidstaat deze regel verplicht maken.

3. Alle vermeldingen in het visserijlogboek en in de aangifte van overlading/aanlanding moeten leesbaar en onuitwisbaar zijn. De vermeldingen mogen in geen geval worden geschrapt of gewijzigd. Indien een vergissing is begaan, moet de betrokken onjuiste vermelding met een enkele streep worden doorgehaald en moet de juiste vermelding door de kapitein worden opgeschreven en geparafeerd. De kapitein moet bij elke regel zijn paraaf plaatsen.

4. De kapitein van het EU-vissersvaartuig, of, met betrekking tot aangiften voor overlading/aanlanding, diens vertegenwoordiger, moet aan de hand van zijn initialen of zijn handtekening certificeren dat de vermeldingen in het visserijlogboek en in de aangifte van overlading/aanlanding juist zijn.

Artikel 32

Termijnen voor het overleggen van papieren visserijlogboeken en papieren aangiften van overlading/aanlanding

1. Indien een EU-vissersvaartuig in een haven van zijn vlaggenlidstaat een aanlanding heeft verricht of hetzij in een haven, hetzij op een plaats dicht bij de kust van zijn vlaggenlidstaat een overlading heeft verricht, moet de kapitein van dat vissersvaartuig het origineel van het visserijlogboek en van de aangifte van overlading/aanlanding zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de overlading/aanlanding, overleggen aan de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat. Het origineel van dergelijke aangiften van overlading/aanlanding mag ook worden overgelegd door de vertegenwoordiger van de kapitein, die dan namens de kapitein handelt.

2. Wanneer na een visreis geen vangst wordt aangeland, moet de kapitein het origineel van het visserijlogboek en van de aangifte van overlading zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de aankomst in de haven, overleggen. Het origineel van dergelijke aangiften van overlading mag ook worden overgelegd door de vertegenwoordiger van de kapitein, die dan namens de kapitein handelt.

3. EU-vissersvaartuigen die in een andere lidstaat dan hun vlaggenlidstaat hetzij in een haven, hetzij op een plaats dicht bij de kust een overlading hebben verricht of in een haven een aanlanding hebben verricht, leggen de eerste kopie van het visserijlogboek en van de aangifte van overlading/aanlanding zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de overlading/aanlanding, over aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de overlading/aanlanding plaatsvindt. Het origineel van het visserijlogboek en van de aangifte van overlading/aanlanding wordt zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de overlading/aanlanding, verstuurd naar de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat.

4. EU-vissersvaartuigen die in een haven of in de wateren van een derde land of op volle zee een overlading hebben verricht of in een haven van een derde land een aanlanding hebben verricht, versturen het origineel van het visserijlogboek en van de aangifte van overlading/aanlanding zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de overlading/aanlanding, naar de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat.

5. Wanneer een derde land of een regionale organisatie voor visserijbeheer een ander type visserijlogboek of aangifte van overlading/aanlanding voorschrijft dan is opgenomen in bijlage VI, moet de kapitein van het EU-vissersvaartuig zo snel mogelijk, en in elk geval niet later dan 48 uur na de overlading/aanlanding, een kopie van het betrokken document overleggen aan zijn bevoegde autoriteiten.

Afdeling 2

Specifieke voorschriften voor het papieren visserijlogboek

Artikel 33

Invullen van het papieren visserijlogboek

1. In het papieren visserijlogboek worden, zelfs wanneer geen vangsten zijn gedaan, alle verplichte gegevens ingevuld:

a) dagelijks uiterlijk om 24.00 uur en vóór het binnenvaren van de haven;

b) bij elke inspectie op zee;

c) bij in de EU-wetgeving of door de vlaggenlidstaat omschreven gebeurtenissen.

2. In het visserijlogboek wordt een nieuwe regel ingevuld:

a) voor elke zeedag;

b) wanneer op dezelfde dag in een nieuwe ICES-sector of een andere visserijzone wordt gevist;

c) wanneer de visserijinspanningsgegevens worden ingevoerd.

3. In het visserijlogboek wordt een nieuwe bladzijde ingevuld:

a) wanneer van vistuig wordt veranderd of wanneer netten met een andere maaswijdte worden ingezet;

b) voor elke visserijactiviteit na een overlading of een tussentijdse aanlanding;

c) wanneer het aantal kolommen niet volstaat;

d) bij vertrek uit een haven zonder dat een aanlanding is verricht.

4. Bij vertrek uit een haven of na een overlading worden, wanneer nog vangsten aan boord blijven, de hoeveelheden per soort aangegeven op een nieuwe bladzijde in het visserijlogboek.

5. Voor de vermelding van het gebruikte vistuig onder de desbetreffende kopjes van het papieren visserijlogboek, wordt gebruik gemaakt van de in bijlage XI opgenomen codes.

Afdeling 3

Specifieke voorschriften voor de papieren aangiften van overlading/aanlanding

Artikel 34

Overhandiging van een papieren aangifte van overlading

1. Na overlading tussen twee EU-vissersvaartuigen overhandigt de kapitein van het overladende vissersvaartuig, of diens vertegenwoordiger, een kopie van de aangifte van overlading van zijn vaartuig aan de kapitein van het ontvangende vaartuig, of aan diens vertegenwoordiger. De kapitein van het ontvangende vaartuig, of diens vertegenwoordiger, overhandigt na de overlading een kopie van de papieren aangifte van overlading naar zijn vaartuig aan de kapitein van het overladende vaartuig, of aan diens vertegenwoordiger.

2. De in lid 1 bedoelde kopieën worden voor controle- of inspectiedoeleinden voorgelegd op verzoek van een functionaris.

Artikel 35

Ondertekening van de aangifte van aanlanding

Elke bladzijde van de aangifte van aanlanding wordt vóór de overlegging ondertekend door de kapitein of door diens vertegenwoordiger.

HOOFDSTUK II

Elektronische visserijlogboeken en elektronische aangiften van overlading/aanlanding

Afdeling 1

Invullen en doorgifte van gegevens uit elektronische visserijlogboeken en elektronische aangiften van overlading/aanlanding

Artikel 36

Verplicht elektronisch registratie- en meldsysteem op EU-vissersvaartuigen

1. Onverminderd artikel 39, lid 4, mag een EU-vissersvaartuig dat een elektronisch visserijlogboek en elektronische aangiften van overlading/aanlanding moet invullen en overleggen overeenkomstig de artikelen 15, 21 en 24 van de controleverordening, de haven pas verlaten indien aan boord een volledig bedrijfsklaar elektronisch registratie- en meldsysteem is geïnstalleerd.

2. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op EU-vissersvaartuigen die uitsluitend voor de aquacultuur worden gebruikt.

Artikel 37

Formaat voor de doorgifte van gegevens door een EU-vissersvaartuig aan de bevoegde autoriteit van zijn vlaggenlidstaat

De lidstaten bepalen in welk formaat hun bevoegde autoriteiten en de onder hun vlag varende EU-vissersvaartuigen de visserijlogboekgegevens en de gegevens van de aangiften van overlading/aanlanding als bedoeld in de artikelen 15, 21 en 24 van de controleverordening, invullen en doorgeven.

Artikel 38

Retourberichten

1. Voor elke doorgifte van visserijlogboek-, overladings- en aanlandingsgegevens en gegevens betreffende voorafgaande kennisgevingen wordt een retourbericht naar de betrokken EU-vissersvaartuigen verstuurd. Het retourbericht bevat een ontvangstbevestiging.

2. De kapiteins van EU-vissersvaartuigen bewaren de retourberichten tot het einde van de visreis.

Artikel 39

Bepalingen inzake defecte of anderszins niet-functionerende elektronische registratie- en meldsystemen

1. Wanneer het aan boord van een EU-vissersvaartuig geïnstalleerde elektronische registratie- en meldsysteem defect is of anderszins niet functioneert, deelt de kapitein van het vissersvaartuig, of diens vertegenwoordiger, vanaf het tijdstip waarop dit feit is ontdekt of vanaf het tijdstip waarop hij overeenkomstig lid 40, lid 1, van dit feit in kennis is gesteld, de visserijlogboekgegevens en de gegevens van de aangiften van overlading/aanlanding dagelijks uiterlijk om 24.00 uur via adequate telecommunicatiemiddelen mee aan de bevoegde autoriteiten van de vlaggenstaat, zelfs wanneer niets is gevangen. De lidstaten bepalen welke telecommunicatiemiddelen mogen worden gebruikt en vermelden deze op de in artikel 115 van de controleverordening bedoelde website.

2. In het geval van een defect of anderszins niet-functionerend elektronische registratie- en meldsysteem dienen de visserijlogboekgegevens en de gegevens van de aangiften van overlading tevens te worden verzonden:

a) op verzoek van de bevoegde autoriteit van de vlaggenstaat;

b) onmiddellijk na de laatste visserijactiviteit of na de overlading;

c) vóór het binnenvaren van een haven;

d) bij elke inspectie op zee;

e) bij in de EU-wetgeving of door de vlaggenstaat omschreven gebeurtenissen.

Voorafgaande kennisgevingen en gegevens van de aangiften van aanlanding moeten in de onder a) en e), bedoelde gevallen eveneens worden verstuurd.

3. De bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat voert de in lid 1 bedoelde gegevens onmiddellijk bij ontvangst in in het elektronische gegevensbestand.

4. Een EU-vissersvaartuig met een defect of anderszins niet-functionerend elektronisch registratie- en meldsysteem mag de haven pas weer verlaten wanneer het aan boord geïnstalleerde registratie- en meldsysteem weer naar tevredenheid van de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat functioneert of wanneer de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat het vaartuig om andere redenen toestemming geven om te vertrekken. De vlaggenlidstaat meldt onmiddellijk aan de kustlidstaat dat hij één van de onder zijn vlag varende vissersvaartuigen toestemming heeft gegeven om een in de kustlidstaat gelegen haven te verlaten met een defect of anderszins niet-functionerend elektronisch registratie- en meldsysteem aan boord.

5. Elektronische registratie- en meldsystemen mogen slechts voor reparatie of vervanging worden verwijderd wanneer de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat daarvoor toestemming geven.

Artikel 40

Geen ontvangst van gegevens

1. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een vlaggenlidstaat de door te geven gegevens niet overeenkomstig de artikelen 15, 22 en 24 van de controleverordening hebben ontvangen, stellen zij de kapitein of de exploitant van het EU-vissersvaartuig, of hun vertegenwoordiger, zo snel mogelijk daarvan in kennis. Indien deze situatie zich bij een bepaald EU-vissersvaartuig meer dan driemaal in een kalenderjaar voordoet, zorgt de vlaggenlidstaat ervoor dat het elektronische registratie- en meldsysteem van het betrokken vissersvaartuig grondig wordt gecontroleerd. De vlaggenlidstaat onderzoekt waarom geen gegevens zijn ontvangen en neemt adequate maatregelen.

2. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een vlaggenlidstaat de door te geven gegevens niet overeenkomstig de artikelen 15, 22 en 24 van de controleverordening hebben ontvangen en de laatste via het satellietvolgsysteem voor vaartuigen ontvangen positie binnen de wateren van een kustlidstaat gelegen was, stellen zij de bevoegde autoriteiten van die kustlidstaat zo snel mogelijk daarvan in kennis.

3. De kapitein of de exploitant van het EU-vissersvaartuig, of hun vertegenwoordiger, zendt alle nog niet doorgestuurde gegevens waarvoor hij een in lid 1 bedoelde kennisgeving heeft ontvangen, onmiddellijk na ontvangst van die kennisgeving naar de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat.

Artikel 41

Geen toegang tot gegevens

1. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een kustlidstaat in hun wateren een EU-vissersvaartuig van een andere lidstaat waarnemen en zij geen toegang tot de visserijlogboek- of overladingsgegevens krijgen in de zin van artikel 44, verzoeken zij de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat voor toegang te zorgen.

2. Indien niet binnen vier uur na het verzoek voor de in lid 1 bedoelde toegang is gezorgd, stelt de kustlidstaat de vlaggenlidstaat daarvan in kennis. Na ontvangst van de kennisgeving verstuurt de vlaggenlidstaat de gegevens onmiddellijk op enigerlei elektronische wijze naar de kustlidstaat.

3. Indien de kustlidstaat de in lid 2 bedoelde gegevens niet ontvangt, verstuurt de kapitein of de exploitant van het EU-vissersvaartuig, of hun vertegenwoordiger, de gegevens en een kopie van het in artikel 38 bedoelde retourbericht op enigerlei wijze, zo mogelijk elektronisch, naar de bevoegde autoriteiten van de kustlidstaat indien deze daarom verzoeken. De lidstaten bepalen welke middelen hiervoor mogen worden gebruikt en vermelden deze op de in artikel 115 van de controleverordening bedoelde website.

4. Indien de kapitein of de exploitant van het EU-vissersvaartuig, of hun vertegenwoordiger, aan de bevoegde autoriteiten van de kustlidstaat geen kopie van het in artikel 38 van de onderhavige verordening bedoelde retourbericht kan overleggen, worden de visserijactiviteiten van het betrokken vissersvaartuig in de wateren van de kustlidstaat verboden totdat de kapitein of de exploitant van het vissersvaartuig, of hun vertegenwoordiger, een kopie van het retourbericht of de in artikel 14, lid 1, van de controleverordening bedoelde informatie kan overleggen aan de reeds genoemde autoriteiten.

Artikel 42

Gegevens over de werking van het elektronische registratie- en meldsysteem

1. De lidstaten houden een gegevensbestand bij over de werking van hun elektronische registratie- en meldsysteem. Deze gegevensbestanden moeten ten minste de volgende informatie bevatten en kunnen genereren:

a) de lijst van de onder de vlag van de lidstaat varende vissersvaartuigen die met defecte of anderszins niet-functionerende elektronische registratie- en meldsystemen te kampen hebben gehad;

b) het aantal vaartuigen dat niet op dagelijkse basis zijn visserijlogboekgegevens elektronisch heeft doorgegeven, en het gemiddelde aantal elektronische doorgiften van visserijlogboekgegevens dat per vissersvaartuig is ontvangen, opgesplitst naar vlaggenlidstaat;

c) het aantal ontvangen aangiften van overlading, aangiften van aanlanding, aangiften van overname en verkoopdocumenten, opgesplitst naar vlaggenlidstaat.

2. Samenvattingen van de krachtens lid 1 gegenereerde informatie moeten aan de Commissie worden toegestuurd, wanneer deze daarom verzoekt. Bij wijze van alternatief mag deze informatie op de beveiligde website beschikbaar worden gesteld in een formaat en met een regelmaat die door de Commissie, na overleg met de lidstaten, worden bepaald.

Artikel 43

Formaat voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten

1. Voor de uitwisseling van in deze afdeling bedoelde informatie tussen de lidstaten wordt gebruik gemaakt van het formaat in bijlage XII, waaruit extensible mark-up language (XML) wordt afgeleid. De Commissie bepaalt na overleg met de lidstaten welk XML-formaat wordt gebruikt voor de elektronische gegevensuitwisseling tussen de lidstaten onderling en tussen, enerzijds, de lidstaten en, anderzijds, de Commissie en de door de Commissie aangewezen instantie.

2. Wijzigingen aan het in lid 1 bedoelde formaat moeten duidelijk als zodanig herkenbaar zijn en moeten worden gemarkeerd met de datum waarop de wijziging is aangebracht. Dergelijke wijzigingen mogen op zijn vroegst zes maanden nadat het besluit tot wijziging is genomen, van kracht worden.

3. Een lidstaat die elektronische informatie uit een andere lidstaat ontvangt, zorgt ervoor dat een retourbericht naar de bevoegde autoriteiten van die lidstaat wordt verstuurd. Het retourbericht bevat een ontvangstbevestiging.

4. In bijlage XII bedoelde gegevenselementen die de kapiteins volgens de EU-voorschriften in hun visserijlogboek moeten registreren, moeten ook tussen de lidstaten worden uitgewisseld.

Artikel 44

Toegang tot gegevens

1. Een vlaggenlidstaat zorgt ervoor dat een kustlidstaat in realtime toegang heeft tot de in artikel 111, lid 1, van de controleverordening bedoelde elektronische uitwisseling van informatie inzake gegevens uit het visserijlogboek, aangiften van overlading, voorafgaande kennisgevingen en aangiften van aanlanding van de vissersvaartuigen van die vlaggenlidstaat, wanneer deze vaartuigen visserijactiviteiten verrichten in wateren die onder de soevereiniteit of de jurisdictie van de betrokken kustlidstaat vallen, of een haven van deze kustlidstaat binnenvaren.

2. Onverminderd lid 1 kan een vlaggenlidstaat die daarom wordt verzocht, ervoor zorgen dat een lidstaat die overeenkomstig artikel 80 van de controleverordening vissersvaartuigen van een andere lidstaat inspecteert in buiten de wateren van de verzoekende lidstaat liggende EU-wateren, in internationale wateren of in wateren van derde landen, in realtime toegang heeft tot de in artikel 111, lid 1, van de controleverordening bedoelde elektronische uitwisseling van informatie inzake gegevens uit het visserijlogboek en uit de aangiften van overlading van onder zijn vlag varende vissersvaartuigen.

3. De in de leden 1 en 2 bedoelde gegevens betreffende de vorige twaalf maanden worden op verzoek ter beschikking gesteld door de vlaggenlidstaat.

4. De in lid 1 bedoelde gegevens omvatten ten minste de gegevens over de periode vanaf het laatste vertrek uit de haven tot het voltooien van de aanlanding. De in lid 2 bedoelde gegevens omvatten ten minste de gegevens over de periode vanaf het laatste vertrek uit de haven tot het tijdstip van het verzoek. In de leden 1 en 2 bedoelde gegevens over visreizen die in de vorige 12 maanden hebben plaatsgevonden, worden op verzoek ter beschikking gesteld.

5. De kapitein van een EU-vissersvaartuig heeft te allen tijde beveiligde toegang tot zijn eigen elektronische visserijlogboekgegevens en gegevens van de aangiften van overlading/aanlanding die in het gegevensbestand van de vlaggenlidstaat zijn opgeslagen.

6. In het kader van een gezamenlijk inzetplan of andere overeengekomen gezamenlijke inspectieactiviteiten moet een kustlidstaat een visserijpatrouillevaartuig van een andere lidstaat via het VCC van die lidstaat online toegang verlenen tot zijn bestand van visserijlogboekgegevens, gegevens van aangiften van overlading/aanlanding en gegevens van voorafgaande kennisgevingen.

Artikel 45

Gegevensuitwisseling tussen de lidstaten

1. De toegang tot in artikel 44 bedoelde gegevens dient permanent verzekerd te zijn via een beveiligde internetverbinding.

2. De lidstaten wisselen de relevante technische informatie uit die nodig is om de wederzijdse toegang tot en de uitwisseling van visserijlogboekgegevens en gegevens van aangiften van overlading/aanlanding te verzekeren.

3. De lidstaten:

a) zorgen ervoor dat de gegevens die zij op grond van dit hoofdstuk hebben ontvangen, in een computerleesbare vorm worden geregistreerd en gedurende ten minste drie jaar veilig in elektronische gegevensbestanden worden opgeslagen;

b) nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de gegevens uitsluitend voor officiële doeleinden worden gebruikt, en

c) treffen de nodige technische voorzieningen om dergelijke gegevens te beschermen tegen onopzettelijk of niet-geautoriseerd wissen, toevallig verlies, beschadiging, verspreiding of onbevoegde raadpleging.

Artikel 46

Eén enkele autoriteit

1. In elke lidstaat is de in artikel 5, lid 5, van de controleverordening bedoelde ene enkele autoriteit verantwoordelijk voor de doorgifte, de ontvangst, het beheer en de verwerking van alle gegevens waarop dit hoofdstuk van toepassing is.

2. De lidstaten wisselen onderling de contactgegevens van hun in lid 1 bedoelde autoriteit uit en stellen de Commissie en de door de Commissie aangewezen instantie daarvan uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van de onderhavige verordening in kennis.

3. Wijzigingen van de in de leden 1 en 2 bedoelde gegevens worden voordat zij van kracht worden, meegedeeld aan de Commissie, de door de Commissie aangewezen instantie en de andere lidstaten.

Afdeling 2

Specifieke voorschriften voor elektronische visserijlogboeken

Artikel 47

Frequentie van de doorgifte

1. Op zee geeft de kapitein van een EU-vissersvaartuig de elektronische visserijlogboekgegevens ten minste eenmaal daags, maar niet later dan om 24.00 uur, door aan de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat, ook al is er niets gevangen. Hij verstuurt deze gegevens ook:

a) op verzoek van de bevoegde autoriteit van de vlaggenlidstaat;

b) onmiddellijk na de laatste visserijactiviteit;

c) vóór het binnenvaren van een haven;

d) bij elke inspectie op zee;

e) bij in de EU-wetgeving of door de vlaggenstaat omschreven gebeurtenissen.

Wanneer de laatste visserijactiviteit binnen één uur vóór het binnenvaren van een haven heeft plaatsgevonden, mogen de onder b) en c) bedoelde doorgiften in één boodschap worden verstuurd.

2. De kapitein kan correcties die aan de gegevens van het elektronische visserijlogboek en de aangiften van overlading zijn aangebracht, doorgeven tot de in lid 1, onder c), bedoelde laatste doorgifte. De correcties moeten duidelijk als zodanig herkenbaar zijn. Alle originele elektronische visserijlogboekgegevens en aan die gegevens aangebrachte correcties worden door de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat opgeslagen.

3. De kapitein bewaart gedurende elke buitengaats doorgebrachte periode een kopie van de in lid 1 bedoelde gegevens aan boord van het vissersvaartuig totdat de aangifte van aanlanding is overgelegd.

4. Indien een EU-vissersvaartuig zich zonder visserijproducten aan boord in de haven bevindt en de kapitein de aangifte van aanlanding voor alle visserijactiviteiten van de laatste visreis heeft overgelegd, kan de doorgifte overeenkomstig lid 1 worden opgeschort, mits het VCC van de vlaggenlidstaat daarvan vooraf in kennis wordt gesteld. De doorgifte wordt hervat zodra het EU-vissersvaartuig de haven verlaat. Voorafgaande kennisgeving is niet vereist voor EU-vissersvaartuigen die zijn uitgerust met het VMS en de gegevens via dit systeem doorgeven.

HOOFDSTUK III

Gemeenschappelijke voorschriften voor papieren en elektronische visserijlogboeken en aangiften van overlading/aanlanding

Afdeling 1

Gemeenschappelijke voorschriften voor het bepalen van het levend gewicht

Artikel 48

Definities

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

1. „aanbiedingsvorm”: de vorm van de vis na verwerking aan boord van het vissersvaartuig en vóór aanlanding, als beschreven in bijlage I;

2. „collectieve aanbiedingsvorm”: een aanbiedingsvorm waarbij twee of meer van dezelfde vis afkomstige delen samen worden aangeboden.

Artikel 49

Omrekeningsfactoren

1. Met het oog op het indienen en overleggen van de visserijlogboeken overeenkomstig de artikelen 14 en 15 van de controleverordening worden de in de bijlagen XIII, XIV en XV opgenomen EU-factoren gebruikt voor de omrekening van opgeslagen of verwerkt visgewicht in levend visgewicht. Deze omrekeningsfactoren zijn van toepassing op visserijproducten die door EU-vissersvaartuigen aan boord worden gehouden, worden overgeladen of worden aangeland.

2. In afwijking van lid 1 geldt dat, wanneer omrekeningsfactoren zijn vastgesteld hetzij door regionale organisaties voor visserijbeheer waarbij de Europese Unie met betrekking tot het door die organisatie bestreken gereglementeerde gebied als overeenkomstsluitende partij of meewerkende niet-overeenkomstsluitende partij is aangesloten, hetzij door derde landen waarmee de Europese Unie met betrekking tot de wateren die onder de bevoegdheid of de jurisdictie van dat land vallen een visserijovereenkomst heeft gesloten, die factoren van toepassing zijn.

3. Als voor een bepaalde soort of aanbiedingsvorm geen in de leden 1 en 2 bedoelde omrekeningsfactoren bestaan, is de door de vlaggenlidstaat vastgestelde omrekeningsfactor van toepassing.

4. Onverminderd lid 2 passen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de in lid 1 bedoelde EU-omrekeningsfactoren toe wanneer zij het levend gewicht van de overladingen en de aanlandingen berekenen met het oog op de controle van het quotumgebruik.

Artikel 50

Berekeningsmethode

1. Het levend gewicht aan vis wordt verkregen door het verwerkt gewicht aan vis te vermenigvuldigen met de omrekeningsfactor voor elke soort en aanbiedingsvorm, als bedoeld in artikel 49.

2. Bij collectieve aanbiedingsvormen wordt slechts gebruik gemaakt van één omrekeningsfactor die met één van de delen van de collectieve aanbiedingsvorm overeenkomt.

Afdeling 2

Gemeenschappelijke voorschriften voor het invullen en overleggen van het visserijlogboek

Artikel 51

Algemene voorschriften voor visserijlogboeken

1. De in artikel 14, lid 3, van de controleverordening bedoelde tolerantiemarge voor de raming van de in kg levend gewicht uitgedrukte hoeveelheden van elke aan boord gehouden soort wordt uitgedrukt als een percentage van de in het visserijlogboek opgenomen cijfers.

2. Voor ongesorteerd aan te landen vangsten mag de tolerantiemarge worden berekend op basis van één of meer monsters die representatief zijn voor de totale aan boord gehouden hoeveelheden.

3. Voor de toepassing van artikel 14 van de controleverordening wordt een soort die is gevangen om als levend aas te worden gebruikt, beschouwd als een gevangen en aan boord gehouden soort.

4. De kapitein van een EU-vissersvaartuig dat een inspanningsgebied doorvaart waar het gemachtigd is om te vissen, registreert en meldt de in artikel 14, lid 5, van de controleverordening bedoelde gegevens zelfs indien hij in dat gebied geen visserijactiviteiten verricht.

Afdeling 3

Gemeenschappelijke voorschriften voor het invullen en overleggen van aangiften van overlading/aanlanding

Artikel 52

Tolerantiemarge voor de aangiften van overlading

De in artikel 21, lid 3, van de controleverordening bedoelde tolerantiemarge voor de raming van de in kg levend gewicht uitgedrukte hoeveelheden van elke overgeladen of ontvangen soort wordt uitgedrukt als een percentage van de in de aangifte van overlading opgenomen cijfers.

Artikel 53

Verschil in overgeladen vangsten

Wanneer de uit het overladende vaartuig overgeladen hoeveelheden verschillen van de door het ontvangende vaartuig aan boord genomen hoeveelheden, wordt de grootste hoeveelheid beschouwd als de overgeladen hoeveelheid. De lidstaten zien erop toe dat follow-upmaatregelen worden genomen om het daadwerkelijke gewicht van de hoeveelheid die van het overladende naar het ontvangende vaartuig is overgeladen, te bepalen.

Artikel 54

Voltooiing van een aanlanding

Indien de visserijproducten overeenkomstig artikel 61 van de controleverordening van de plaats van aanlanding worden vervoerd alvorens te zijn gewogen, wordt de aanlanding met het oog op de toepassing van artikel 23, lid 3, en artikel 24, lid 1, van de controleverordening als voltooid beschouwd zodra de visserijproducten zijn gewogen.

Artikel 55

Visserijactiviteiten waarbij twee of meer EU-vissersvaartuigen zijn betrokken

Onverminderd specifieke voorschriften wordt, met betrekking tot visserijactiviteiten die worden verricht door twee of meer EU-vissersvaartuigen

— uit verschillende lidstaten, of

— uit één lidstaat, die hun vangsten aanlanden in een andere lidstaat dan hun vlaggenlidstaat,

de aangelande vangst toegeschreven aan het EU-vissersvaartuig dat de visserijproducten aanlandt.

HOOFDSTUK IV

Steekproefplannen en verzameling van gegevens inzake EU-vissersvaartuigen waarop de vereisten met betrekking tot visserijlogboeken en aangiften van aanlanding niet van toepassing zijn

Artikel 56

Vaststelling van steekproefplannen

Met het oog op het toezicht op EU-vissersvaartuigen waarop de vereisten inzake visserijlogboeken en aangiften van aanlanding niet van toepassing zijn, stellen de lidstaten overeenkomstig dit hoofdstuk de in artikel 16, lid 2, en artikel 25, lid 2, van de controleverordening bedoelde steekproefplannen op om te bepalen welke hoeveelheid van een bestand of groep bestanden door dergelijke vissersvaartuigen is aangeland en, in voorkomend geval, wat hun visserijinspanning is. Deze gegevens worden gebruikt voor de registratie van de vangsten en, in voorkomend geval, van de visserijinspanning, als bedoeld in artikel 33 van de controleverordening.

Artikel 57

Steekproefmethode

1. De in artikel 56 bedoelde steekproefplannen worden overeenkomstig bijlage XVI opgesteld.

2. De omvang van de te inspecteren steekproef wordt als volgt op basis van het risiconiveau bepaald:

a) „zeer klein” risico: 3 % van de steekproef;

b) „klein” risico: 5 % van de steekproef;

c) „middelmatig” risico: 10 % van de steekproef;

d) „groot” risico: 15 % van de steekproef;

e) zeer groot risico: 20 % van de steekproef.

3. De dagelijkse vangst van een bepaald bestand door een vlootsegment wordt geraamd door het totale aantal actieve EU-vissersvaartuigen van het betrokken vlootsegment te vermenigvuldigen met de gemiddelde vangst van dat bestand die dagelijks per EU-vissersvaartuig wordt bovengehaald en die wordt berekend aan de hand van de vangsten van de in het kader van de de steekproef geïnspecteerde EU-vissersvaartuigen.

4. Lidstaten die ten minste eens per maand systematisch voor elk van de onder hun vlag varende vissersvaartuigen waarop geen vereisten inzake het visserijlogboek en de aangiften van aanlanding van toepassing zijn, gegevens verzamelen over

a) alle aanlandingen van vangsten van alle soorten, uitgedrukt in kg, ook indien de vangst nul bedraagt;

b) de statistische vakken waarin deze vangsten zijn gedaan, worden beschouwd als hebbende voldaan aan de verplichting een in artikel 56 bedoeld steekproefplan op te stellen.

HOOFDSTUK V

Controle van de visserijinspanning

Artikel 58

Visserijinspanningsverslag

1. Het in artikel 28 van de controleverordening bedoelde visserijinspanningsverslag wordt verzonden overeenkomstig bijlage XVII.

2. Indien kapiteins van EU-vissersvaartuigen via de radio een boodschap aan de bevoegde autoriteiten doorgeven overeenkomstig artikel 28, lid 1, van de controleverordening, beslissen de lidstaten welke radiostations daarvoor moeten worden gebruikt en vermelden zij deze op de in artikel 115 van de controleverordening bedoelde website.

HOOFDSTUK VI

Corrigerende maatregelen

Artikel 59

Algemene beginselen

Om in aanmerking te komen voor de in artikel 37 van de controleverordening bedoelde corrigerende maatregelen, moeten de lidstaten de Commissie zo snel mogelijk, en in elk geval binnen één maand nadat de sluiting van een visserijtak overeenkomstig artikel 36 van de controleverordening in het Publicatieblad is bekendgemaakt, in kennis stellen van de geleden schade.

Artikel 60

Toewijzing van beschikbare vangstmogelijkheden

1. Wanneer de schade ondanks maatregelen in het kader van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 niet geheel of gedeeltelijk ongedaan is gemaakt, neemt de Commissie zo snel mogelijk na ontvangst van de in artikel 59 van de onderhavige verordening bedoelde gegevens de nodige maatregelen om de geleden schade te compenseren.

2. In de in lid 1 bedoelde maatregelen worden de volgende gegevens vermeld:

a) de lidstaten die de schade hebben geleden („de benadeelde lidstaten”) en de omvang van de schade (verminderd met eventueel uitgewisselde quota);

b) in voorkomend geval, de lidstaten die hun vangstmogelijkheden hebben overschreden („de overschrijdende lidstaten”) en de hoeveelheden waarmee de vangstmogelijkheden zijn overschreden (verminderd met eventueel overeenkomstig artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 uitgewisselde quota);

c) in voorkomend geval, de kortingen die moeten worden toegepast op de vangstmogelijkheden van de overschrijdende lidstaten, in verhouding tot de hoeveelheden waarmee de vangstmogelijkheden zijn overschreden;

d) in voorkomend geval, de verhogingen die moeten worden toegepast op de vangstmogelijkheden van de benadeelde lidstaten, in verhouding tot de geleden schade;

e) in voorkomend geval, de datum of de data waarop de verhogingen en kortingen van kracht worden;

f) in voorkomend geval, andere maatregelen die nodig zijn om de geleden schade te compenseren.

HOOFDSTUK VII

Motorvermogen

Artikel 61

Certificering van het vermogen van de voortstuwingsmotor

1. De in artikel 40, leden 1 en 2, van de controleverordening bedoelde certificering van het maximale continu motorvermogen van een nieuwe voortstuwingsmotor, een ruilvoortstuwingsmotor of een technisch gewijzigde voortstuwingsmotor dient plaats te vinden overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2930/86 van de Raad (26).

2. Voor de toepassing van lid 1 wordt een voortstuwingsmotor als technisch gewijzigd beschouwd wanneer één of meer hoofdcomponenten (onderdelen), zoals, onder meer, injectieapparatuur, kleppen, turbocompressoren, zuigers, cilinderwanden, drijfstangen en cilinderkoppen zijn gewijzigd of zijn vervangen door nieuwe onderdelen met andere technische specificaties die tot een wijziging van het motorvermogen leiden, of wanneer aanpassingen aan de motor zijn verricht, onder meer op het gebied van de brandstofinspuitingsinstellingen of de configuratie van de turbocompressoren, of wanneer de klepafstellingen zijn gewijzigd. De aard van de technische wijziging dient in het kader van de in lid 1 bedoelde certificering duidelijk te worden toegelicht.

3. De houder van een visvergunning stelt de bevoegde autoriteiten ervan in kennis dat een nieuwe voortstuwingsmotor zal worden geïnstalleerd of dat een bestaande voortstuwingsmotor zal worden vervangen of technisch gewijzigd.

4. Dit artikel is met ingang van 1 januari 2012 van toepassing op vissersvaartuigen waarvoor een visserijinspanningsregeling geldt. Voor andere vissersvaartuigen is het van toepassing vanaf 1 januari 2013. Het is uitsluitend van toepassing op vissersvaartuigen waarin na de inwerkingtreding van deze verordening een nieuwe voortstuwingsmotor is geïnstalleerd of de bestaande voortstuwingsmotor is vervangen of technisch gewijzigd.

Artikel 62

Verificatie- en steekproefplan

1. Om het motorvermogen overeenkomstig artikel 41 van de controleverordening te verifiëren, stellen de lidstaten een verificatieplan op aan de hand waarvan zij kunnen bepalen voor welke vissersvaartuigen of groepen van vissersvaartuigen uit een vloot het risico bestaat dat zij voor de voortstuwingsmotor een te klein vermogen hebben opgegeven. Het steekproefplan moet op zijn minst gebaseerd zijn op de volgende hogerisicocriteria:

a) vissersvaartuigen die actief zijn in onder visserijinspanningsregelingen vallende visserijtakken, en met name vissersvaartuigen met een in kW*dagen uitgedrukte individuele toegewezen visserijinspanning;

b) vissersvaartuigen waarop uit hoofde van de nationale of de EU-wetgeving een beperking van het motorvermogen van toepassing is;

c) vissersvaartuigen met een verhouding tussen vaartuigvermogen (kW) en vaartuigtonnage (BT) die 50% lager ligt dan de gemiddelde verhouding voor hetzelfde type vissersvaartuig, hetzelfde type vistuig en dezelfde doelsoorten. Voor het uitvoeren van deze analyse mogen de lidstaten de vloot volgens één of meer van de volgende criteria opsplitsen: i) in de nationale wetgeving gedefinieerde vlootsegmenten of beheerseenheden; ii) lengtecategorieën; iii) tonnagecategorieën; iv) gebruikt vistuig; v) doelsoorten.

2. De lidstaten mogen naar eigen goeddunken aanvullende risicocriteria in overweging nemen.

3. De lidstaten stellen een lijst van de onder hun vlag varende vissersvaartuigen op die voldoen aan één of meer van de in lid 1 vermelde risicocriteria en, in voorkomend geval, aan de in lid 2 bedoelde risicocriteria.

4. De lidstaten nemen een aselecte steekproef van elke groep van vissersvaartuigen die aan één van de in de leden 1 en 2 vermelde risicocriteria voldoen. De omvang van de steekproef is gelijk aan de vierkantswortel, afgerond op het dichtstbijgelegen gehele getal, van het aantal vissersvaartuigen in de betrokken groep.

5. Met betrekking tot elk vissersvaartuig in de aselecte steekproef verifiëren de lidstaten alle in artikel 41, lid 1, van de controleverordening bedoelde technische documenten die zij in hun bezit hebben. Wat de in artikel 41, lid 1, onder g), van de controleverordening bedoelde andere documenten betreft, letten de lidstaten met name op de catalogusspecificaties van de motorproducent, voor zover deze beschikbaar zijn.

6. Dit artikel is vanaf 1 januari 2012 van toepassing. De in artikel 41, lid 2, van de controleverordening bedoelde fysieke controles worden in de eerste plaats toegepast op trawlers die actief zijn in een visserijtak waarvoor een visserijinspanningsregeling geldt.

Artikel 63

Fysieke verificatie

1. Wanneer aan boord van een vissersvaartuig metingen van het voortstuwingsvermogen worden uitgevoerd in het kader van een fysieke verificatie van het vermogen van de voortstuwingsmotor overeenkomstig artikel 41, lid 2, van de controleverordening, mag het vermogen van de voortstuwingsmotor worden gemeten op het toegankelijkste punt tussen de schroef en de motor.

2. Indien het vermogen van de voortstuwingsmotor wordt gemeten achter het reductietandwiel moet de meting adequaat worden gecorrigeerd teneinde het vermogen van de voortstuwingsmotor te berekenen aan de uitgaande as van de tandwielkast overeenkomstig de definitie in artikel 5, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2930/86. Het met de tandwielkast samenhangende vermogensverlies dient in deze correctie te worden verrekend op basis van de officiële technische gegevens van de tandwielkastproducent.

HOOFDSTUK VIII

Controle van de recreatievisserij

Artikel 64

Vaststelling van steekproefplannen

1. Onverminderd het gebruik van gegevens conform lid 5 moeten de steekproefplannen die de lidstaten op grond van artikel 55, lid 3, van de controleverordening moeten vaststellen om toezicht te houden op de vangsten van onder herstelplannen vallende bestanden door recreatievisserijvaartuigen, voorzien in de verzameling van tweejaarlijkse gegevens.

2. De in de steekproefplannen gebruikte methoden dienen duidelijk te worden vastgesteld en moeten, voor zover mogelijk:

a) op de lange termijn stabiel zijn;

b) binnen regio's gestandaardiseerd zijn;

c) overeenstemmen met de kwaliteitsnormen van ter zake relevante internationale wetenschappelijke instanties en, in voorkomend geval, van ter zake relevante regionale organisaties voor visserijbeheer waarbij de Europese Unie als overeenkomstsluitende partij of als waarnemer is aangesloten.

3. Het steekproefplan moet een steekproefopzet voor de raming van de vangsten van onder herstelplannen vallende bestanden bevatten, alsmede verwijzingen naar het gebruikte tuig en het onder het herstelplan vallende geografische gebied waar de vangsten zijn gedaan.

4. De lidstaten stellen systematisch een raming op van de accuraatheid en de precisie van de verzamelde gegevens.

5. De lidstaten mogen met betrekking tot de in lid 1 bedoelde steekproefplannen gebruik maken van de gegevens die zijn verzameld in het kader van het bij Verordening (EG) nr. 199/2008 van de Raad (27) vastgestelde communautaire meerjarenprogramma, voor zover dergelijke gegevens beschikbaar zijn.

6. Deze bepaling is niet van toepassing wanneer een lidstaat de recreatievisserij van onder een herstelplan vallende bestanden heeft verboden.

Artikel 65

Melding en evaluatie van steekproefplannen

1. De lidstaten melden hun steekproefplannen twaalf maanden na de inwerkingtreding van een herstelplan aan bij de Commissie. Voor herstelplannen die bij de inwerkingtreding van de onderhavige verordening reeds van kracht zijn, wordt het steekproefplan uiterlijk twaalf maanden na de inwerkingtreding van de onderhavige verordening aangemeld. Wijzigingen van een steekproefplan worden aangemeld voordat zij van kracht worden.

2. Naast de in artikel 55, lid 4, van de controleverordening opgenomen elementen evalueert het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij tevens:

a) na de in lid 1 bedoelde melding en daarna om de vijf jaar: of de aangemelde steekproefplannen in overeenstemming zijn met de in artikel 64, leden 2 en 3, van de onderhavige verordening opgenomen criteria en vereisten;

b) of de in lid 1 bedoelde wijzigingen van een steekproefplan in overeenstemming zijn met de in artikel 64, leden 2 en 3, van de onderhavige verordening opgenomen criteria en vereisten.

3. Het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij doet, in voorkomend geval, aanbevelingen ter verbetering van het steekproefplan.

TITEL IV

CONTROLE OP DE AFZET

HOOFDSTUK I

Traceerbaarheid

Artikel 66

Definitie

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

„visserij- en aquacultuurproducten”: alle producten die vallen onder hoofdstuk 03 en de posten 1604 en 1605 van de gecombineerde nomenclatuur die is vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (28).

Artikel 67

Informatie over partijen

1. De marktdeelnemers verstrekken de in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde informatie over visserij- en aquacultuurproducten bij de indeling van de visserij- en aquacultuurproducten in partijen en uiterlijk bij de eerste verkoop.

2. In aanvulling op lid 1 werken de marktdeelnemers de in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde ter zake relevante informatie die voortvloeit uit het samenvoegen of splitsen van partijen visserij- en aquacultuurproducten, bij zodra deze informatie beschikbaar is.

3. Wanneer visserij- en aquacultuurproducten die afkomstig zijn van verschillende vissersvaartuigen of aquacultuurproductie-eenheden, na samenvoeging of splitsing van partijen na de eerste verkoop, met elkaar worden vermengd, moeten de marktdeelnemers in staat zijn elke partij van oorsprong op zijn minst aan de hand van het in artikel 58, lid 5, onder a), van de controleverordening bedoelde identificatienummer te identificeren en op grond van artikel 58, lid 3, van de controleverordening te traceren naar het stadium van de vangst of de oogst.

4. Middels de in artikel 58, lid 4, van de controleverordening bedoelde systemen en procedures moeten de marktdeelnemers de rechtstreekse leverancier(s) en koper(s) – behalve wanneer dit de eindconsument is – van de visserij- en aquacultuurproducten kunnen identificeren.

5. De in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde informatie over visserij- en aquacultuurproducten wordt verstrekt op het etiket of de verpakking van de partij, of aan de hand van een handelsdocument dat de partij fysiek vergezelt. Deze informatie mag op de partij worden aangebracht aan de hand van een identificatiedrager zoals een code, een streepjescode, een elektronische chip of een soortgelijk instrument of markeersysteem. De informatie over de partij blijft in alle fasen van de productie, verwerking en afzet beschikbaar zodat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten er op elk moment toegang toe hebben.

6. De in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde informatie over visserij- en aquacultuurproducten wordt door de marktdeelnemers aangebracht aan de hand van een identificatiedrager zoals een code, streepjescode, een elektronische chip of een soortgelijk instrument of markeersysteem:

a) met ingang van 1 januari 2013, voor visserijtakken waarop een meerjarenplan van toepassing is;

b) met ingang van 1 januari 2015, voor andere visserij- en aquacultuurproducten.

7. Indien de in artikel 58, lid 5, van de controleverordening bedoelde informatie wordt verstrekt in een handelsdocument dat de partij fysiek vergezelt, wordt ten minste het identificatienummer op de overeenkomstige partij aangebracht.

8. De lidstaten werken met elkaar samen om ervoor te zorgen dat de informatie die op de partij is aangebracht en/of de partij fysiek vergezelt, toegankelijk is voor de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat dan die waar de visserij- of de aquacultuurproducten in de partij zijn ingedeeld, met name wanneer deze informatie op de partij is aangebracht met identificatiedragers zoals codes, streepjescodes, elektronische chips of soortgelijke systemen. Marktdeelnemers die dergelijke systemen gebruiken, moeten garanderen dat deze systemen zijn ontwikkeld op basis van internationaal erkende normen en specificaties.

9. De in artikel 58, lid 5, onder d), van de controleverordening bedoelde datum van de vangsten kan meerdere kalenderdagen omvatten of één periode die overeenstemt met meerdere vangstdagen.

10. De in artikel 58, lid 5, onder f), van de controleverordening bedoelde informatie over leveranciers, heeft betrekking op de in lid 4 van het onderhavige artikel bedoelde rechtstreekse leverancier(s). De informatie mag, in voorkomend geval, worden verstrekt aan de hand van het identificatiemerk als bedoeld in bijlage II, sectie I, van Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (29).

11. De in artikel 58, lid 5, onder a) tot en met f), van de controleverordening bedoelde informatie hoeft niet te worden verstrekt voor:

a) geïmporteerde visserij- en aquacultuurproducten die zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van het vangstcertificaat overeenkomstig artikel 12, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (30);

b) in zoet water gevangen of gekweekte visserij- en aquacultuurproducten, en

c) siervis, schaal- en schelpdieren en weekdieren.

12. De in artikel 58, lid 5, onder a) tot en met h), van de controleverordening bedoelde informatie hoeft niet te worden verstrekt voor visserij- en aquacultuurproducten van de posten 1604 en 1605 van de gecombineerde nomenclatuur.

13. Voor de toepassing van artikel 58 van de controleverordening wordt als geografisch gebied beschouwd:

a) het in artikel 4, punt 30, van de controleverordening omschreven betrokken geografische gebied: voor vangsten van bestanden of groepen bestanden waarvoor in de EU-wetgeving quota en/of minimummaten zijn vastgesteld, of

b) het in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2065/2001 van de Commissie (31) bedoelde vangstgebied: voor andere bestanden of groepen bestanden.

14. Onder de in artikel 58, lid 8, van de controleverordening bedoelde waarde van kleine hoeveelheden visserij- en aquacultuurproducten wordt verstaan de waarde bij rechtstreekse verkoop per vissersvaartuig, per kalenderdag en per eindconsument.

Artikel 68

Informatie voor de consument

1. De lidstaten zorgen ervoor dat de in artikel 58, lid 6, van de controleverordening bedoelde informatie over de handelsbenaming en de wetenschappelĳke benaming van de soort, het in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2065/2001 bedoelde vangstgebied en de productiemethode wordt vermeld op het etiket of het identificatiemerk van de al dan niet geïmporteerde, voor de detailverkoop aangeboden visserij- en aquacultuurproducten.

2. In afwijking van lid 1 mag de informatie over de wetenschappelijke naam van de soort op detailhandelniveau aan de consument worden vers