SPECIAAL VERSLAG Nr 3/93 over de uitvoering van de maatregelen met het oog op de herstructurering, modernisering en aanpassing van de capaciteit der vissersvloten van de Gemeenschap vergezeld van de antwoorden van de Commissie (94/C 2/01)

1. INLEIDING

Algemene context

De visserijsector in de Europese Gemeenschap

Economische en begrotingsaspecten

1.1. Van de totale mondiale vangst van 99,5 miljoen ton visserijprodukten in 1989, kwam volgens de statistieken van de FAO (zie tabel 1.1) bijna 7 miljoen ton voor rekening van de vloten van de Lid-Staten, hetgeen duidelijk minder is dan de aanvoer van Japan, de USSR en China (11 miljoen ton), maar meer dan die van de Verenigde Staten.

1.2. Volgens de door de Commissie gebruikte gegevens(1) ()

bedroeg de produktie van de communautaire vloten in 1989 5,74 miljoen ton, met een geschatte waarde van circa 6,2 miljard ECU. Dit bedrag vormt ongeveer 0,4 % van het bruto binnenlands produkt van de Gemeenschap, en de vloten bieden werk aan circa 260 000 vissers (0,2 % van de totale beroepsbevolking). Voor een juiste interpretatie van deze cijfers dient tevens rekening te worden gehouden met het volgende:

a)ten eerste hangen van elke arbeidsplaats op zee ongeveer vier à vijf arbeidsplaatsen aan land af, in de sectoren van de toelevering (scheepsbouw, onderhoud) en de afname (verwerking en afzet van visserijprodukten);

b)ten tweede zijn de visserij-activiteiten geconcentreerd langs de kust, en in het bijzonder in de havens, waar zij bij gebrek aan andere economische activiteiten qua produktie, inkomen en werkgelegenheid van doorslaggevend belang kunnen zijn;

c)ten slotte verschilt de invloed op de werkgelegenheid en het aandeel in het bruto binnenlands produkt, zowel absoluut als relatief gezien, aanzienlijk van Lid-Staat tot Lid-Staat: de verhoudingen waarde van de aanvoer: BBP en aantal vissers: totale beroepsbevolking bedragen meer dan 0,5 % in Griekenland, Spanje en Portugal en minder dan 0,1 % in België, Duitsland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk(2) ()

.

1.3. De begrotingskredieten die de Gemeenschap van 1987 tot 1990 aan de visserijsector heeft toegewezen bedroegen 1 341 Mio ECU (229 Mio ECU in 1987 en 446 Mio ECU in 1990). Dit totaal omvat:

a)de betalingsverplichtingen in verband met de gemeenschappelijke marktordening: 112 Mio ECU, ofwel gemiddeld 28 Mio ECU per begrotingsjaar;

b)de in de loop van deze periode sterk toegenomen betalingsverplichtingen in verband met het beleid van visserij-overeenkomsten: 459 Mio ECU (59 Mio ECU in 1987 en 173 Mio ECU in 1990);

c)de aan het structuurbeleid toegewezen kredieten, te weten 738 Mio ECU, verdeeld over twee hoofdrubrieken:

i) kredieten bestemd voor de diverse vormen van steun aan de vissersvloot: 435 Mio ECU (101 Mio ECU in 1987, 133 Mio ECU in 1990);

ii) kredieten bestemd voor aquicultuur, verwerking en afzet van visserijprodukten: 303 Mio ECU (50 Mio ECU in 1987, 100 Mio ECU in 1990);

d)en tot slot zijn er van 1987 tot 1990 circa 30 Mio ECU uitgetrokken voor controle, toezicht, instandhouding en onderzoek.

Het onderhavige verslag is gewijd aan het onderzoek naar de besteding van de kredieten voor de drie belangrijkste vormen van steun aan de vissersvloot. Voor de bouw en modernisering van vissersschepen wordt rechtstreekse steun verleend, terwijl die voor de aanpassing van de vangstcapaciteit wordt verleend in de vorm van een terugbetaling aan de Lid-Staten.

Bevoorrading van de communautaire markt

1.4. De markt van de Gemeenschap wordt bevoorraad door onder communautaire vlag varende vissersvloten alsmede via invoer (2,6 miljoen ton in 1990). Bij de bevoorrading door de vissersschepen onder communautaire vlag dient onderscheid te worden gemaakt tussen de hoeveelheid vis afkomstig uit communautaire wateren en die uit wateren die onder de jurisdictie van derde landen of onder internationale overeenkomsten voor het beheer van de bestanden vallen. De hoeveelheid vis afkomstig uit de communautaire wateren houdt rechtstreeks verband met de beschikbare bestanden en met de besluiten inzake het beheer der bestanden.

1.5. Op grond van de beschikbare gegevens over de visserijsector, met name de tendens in de statistieken over de visaanvoer, alsmede van de diverse mededelingen van de Commissie(3) ()

kan - zonder een nauwkeurige analyse per visgrond en per soort te verrichten, die tegenstellingen en zeker ook fluctuaties in de tijd zou aantonen - in het algemeen worden geconstateerd dat de situatie van de beschikbare EG-bestanden heeft geleid tot een terugloop van de vangst van vooral rondvis uit de Noordzee. Hoewel deze inkrimping van de hoeveelheid soms ruimschoots werd gecompenseerd door een aanzienlijke prijsstijging, ondervindt de visserijsector die de bestanden van de communautaire wateren exploiteert om diverse redenen min of meer grote economische moeilijkheden die, althans gedeeltelijk, kunnen worden teruggevoerd op de situatie van deze bestanden.

1.6. Om de beperking van de exploitatiemogelijkheden van de communautaire voorraden te ondervangen, maar ook om historische redenen en wegens het beleid van samenwerking met derde landen, heeft de Gemeenschap vooral de afgelopen tien jaar een beleid van visserij-overeenkomsten ontwikkeld. De bedoeling daarvan was de vissers van de Gemeenschap toegang te verschaffen tot de wateren die onder internationale overeenkomsten voor het beheer van de bestanden vallen en tot de wateren van derde landen, waarvan de exclusieve economische zone is uitgebreid bij sluiting van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (Montego Bay, 30 april 1982). Bij gebrek aan betrouwbare statistische gegevens wordt de hoeveelheid vis die in de onder de overeenkomsten vallende internationale wateren en wateren van derde landen wordt gevangen, geschat op een kwart van de totale voor menselijke consumptie bestemde communautaire vangsten.

1.7. Ten slotte draagt de invoer in belangrijke mate bij tot de bevoorrading van de communautaire markt en vooral van de industrie voor de verwerking en afzet van visserijprodukten. De laatste vijf jaren is die invoer zowel in volume als in waarde vrijwel verdubbeld (zie tabel 1.2), terwijl de uitvoer stabiel is gebleven. In 1989 bij voorbeeld vertoont de handelsbalans van de Gemeenschap voor visserijprodukten bestemd voor menselijke consumptie een tekort van 1,4 miljoen ton, met een waarde van bijna 4,6 miljard ECU.

Rol van het beheer en de instandhouding van de bestanden

Doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid

1.8. Overeenkomstig artikel 38, lid 1, van het Verdrag van Rome maken de visserijprodukten deel uit van de landbouwprodukten, en worden met het gemeenschappelijk visserijbeleid dezelfde doelstellingen nagestreefd als bij artikel 39 van het Verdrag aan het gemeenschappelijk landbouwbeleid worden toegewezen, te weten:

a)de produktiviteit te doen toenemen door de technische vooruitgang te bevorderen en door zowel de rationele ontwikkeling van de produktie als een optimaal gebruik van de produktiefactoren, met name de arbeidskrachten, te verzekeren;

b)de producenten een redelijke levensstandaard te garanderen;

c)de markten te stabiliseren;

d)de bevoorrading te waarborgen;

e)redelijke prijzen voor verbruikers te verzekeren.

1.9. De voornaamste methode die in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) met het oog op deze doelstellingen wordt gevolgd is het beleid van beheer en instandhouding van de visbestanden. Deze bestanden zijn een gemeenschappelijk goed, dat wil zeggen dat zij aan niemand toebehoren, en de concurrentieslag van de economische subjecten om zich deze toe te eigenen draait uitsluitend om de verhouding tussen de te maken kosten en de winst die bij de verkoop van de vis wordt verwacht. In feite is er geen enkele reden waarom de markt voor een bepaalde soort of totale voorraad een prijs zou aanhouden, die het evenwicht met het vangstvolume dat toelaatbaar is zonder het voortbestaan van het bestand in gevaar te brengen, in stand houdt. Het beleid van beheer en instandhouding van de visbestanden is bedoeld om de bestanden op een zodanig niveau te handhaven dat de economische levensvatbaarheid van de visserijsector gegarandeerd blijft. Hiertoe moeten enerzijds de vangsten zodanig worden beperkt dat de sterfte door bevissing het voortbestaan van de bestanden op lange termijn niet bedreigt, en moet anderzijds de vangstcapaciteit worden aangepast om de economische levensvatbaarheid van de sector te handhaven.

1.10. De belangrijkste bepalingen voor het beheer en de instandhouding van de bestanden zijn:

a)Verordening (EEG) nr. 170/83 van de Raad van 25 januari 1983(4) ()

, inzake het beheer van de visserij-inspanning, met name door middel van vangstbeperking via de vaststelling, in beginsel op grond van wetenschappelijk advies, van totaal toegestane vangsten (TAC's) en via de verdeling daarvan onder de Lid-Staten door middel van nationale quota;

b)de technische instandhoudingsmaatregelen waarin de bepalingen voor de verschillende visgronden, regio's, vissoorten en typen vistuig zijn vastgelegd;

c)controle op de visserij-activiteiten, met het oog op een correcte toepassing van de regelgeving inzake de instandhouding van de bestanden.

1.11. De tenuitvoerlegging van al deze bepalingen en het belang dat in de loop der jaren aan de perfectionering ervan is gehecht, weerspiegelt en vertaalt op reglementair niveau de globale en/of gedifferentieerde ontwikkeling van de visbestanden in de interne wateren van de Gemeenschap, en is tevens het gevolg van een overcapaciteit van de communautaire vissersvloot ten opzichte van de beschikbare bestanden.

Vangstcapaciteit, visserij-inspanning en overcapaciteit van de communautaire vissersvloot

Het begrip vangstcapaciteit

1.12. De capaciteit van een vissersvloot kan worden omschreven als het geheel van de factoren die bijdragen tot het veroorzaken van sterfte door bevissing van een visbestand wanneer de vloot volledig wordt ingezet. Het aantal vaartuigen en de doelmatigheid ervan zijn de belangrijkste van deze factoren, die beter kunnen worden vastgesteld aan de hand van enige al dan niet meetbare elementen.

1.13. De meetbare gegevens zijn in de eerste plaats lengte, tonnage en vermogen. De doeltreffendheid en het effect daarvan hangen in hoge mate af van factoren waarvan de uitwerking moeilijker te meten is, zoals het vistuig, het gebruik van elektronische apparatuur en de bedrevenheid van de vissers. Zo kan de capaciteit van een vissersvloot zonder enige kwantitatieve wijziging (aantal vaartuigen, tonnage en motorvermogen) op verschillende manieren aanzienlijk worden vergroot, met name door de ingebruikneming van beter vistuig of de installatie van elektronische instrumenten waarmee de bestanden gemakkelijker zijn op te sporen.

Het begrip visserij-inspanning

1.14. Het begrip visserij-inspanning onderscheidt zich van dat van de vangstcapaciteit doordat hierbij, voor de beoordeling van de veroorzaakte sterfte in bepaalde bestanden, ook rekening wordt gehouden met de wijze waarop de factoren die de vangstcapaciteit bepalen daadwerkelijk bij de visserij-activiteit meespelen. De beperking van de duur der activiteiten en de technische maatregelen met betrekking tot het vistuig (afmetingen van de mazen, soort netten en lengte ervan) hebben bij voorbeeld rechtstreeks effect op de visserij-inspanning.

1.15. Het beheer van de bestanden met behulp van het begrip visserij-inspanning is, per definitie, bedoeld ter beperking van het effect dat een volledig benutte vangstcapaciteit op de visbestanden zou hebben indien niet wordt ingegrepen. Het begrip visserij-inspanning is dan ook niet los te zien van een hele serie controlemaatregelen om te kunnen garanderen dat het gebruik van de bestaande vangstcapaciteit beperkt blijft en de huidige visbestanden op lange termijn kunnen voortbestaan en rationeel kunnen worden geëxploiteerd.

Overcapaciteit van de communautaire vissersvloot

1.16. Gezien het voorafgaande kan worden gesteld dat er sprake is van overcapaciteit telkens wanneer de bestaande vissersvloot wegens de omvang van de visbestanden niet volledig kan worden ingezet. In de praktijk vormen de restrictieve maatregelen als TAC's en quota, technische maatregelen met betrekking tot het vistuig en maatregelen die voor bepaalde visgronden de duur der visserij-activiteiten (zeedagen) beperken, uiteraard onbetwistbare aanwijzingen voor overcapaciteit, maar deze is zeer moeilijk in cijfers uit te drukken.

1.17. Wanneer er over het geheel genomen overcapaciteit wordt geconstateerd, kan de situatie van visgrond tot visgrond sterk verschillen, want naast volledig geëxploiteerde en zelfs duidelijk overbeviste bestanden zijn er ook niet volledig geëxploiteerde bestanden. Voorts kunnen de toestand en omvang van een bestand door nog grotendeels onbekende biologische en milieufactoren in tijd sterk variëren.

1.18. In ieder geval blijkt zowel uit de werkzaamheden van de wetenschappers die de toestand van de aan quota onderworpen bestanden analyseren, als uit de conclusies van een groep onafhankelijke deskundigen, dat de vissersvloot van de Gemeenschap een aanzienlijke overcapaciteit heeft, die globaal wordt geschat op gemiddeld circa 40 %(5) ()

voor alle communautaire visgronden tezamen. De oorzaken van deze situatie liggen in de zeer verschillende elementen die bijdragen tot de capaciteit van de vissersvloot, inclusief de overheidssteun; er moet echter worden geconstateerd dat de technologische veranderingen in de visserijsector sinds de invoering van het GVB zo ingrijpend zijn geweest dat de vangst- en opsporingscapaciteit thans zo geperfectioneerd is dat het traditionele evenwicht tussen visserij-activiteiten en bestanden is verstoord. Elk bestand kan nu worden gelokaliseerd en geëxploiteerd met een doeltreffendheid die, sinds de mens visbestanden exploiteert, groter is dan ooit.

Structuurbeleid in de visserijsector

Plaats van het structuurbeleid in het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB)

1.19. Uitvoering en omschrijving van het structuurbeleid in de visserijsector zijn sterk afhankelijk van de omvang en het belang van de visbestanden die gezien de bestaande vangstcapaciteit voor exploitatie beschikbaar zijn. Dit beleid, dat is ontworpen en wordt toegepast om de vangstcapaciteit te beïnvloeden, kan niet los worden gezien van de beoordeling van de toestand, beschikbaarheid en toegankelijkheid van de visbestanden. Tevens kan dit beleid niet slechts met het oog op de communautaire situatie worden gevoerd, daar de diverse vissersvloten van de Gemeenschap moeten concurreren met vloten uit de hele wereld. Een van de doelstellingen van het structuurbeleid moet derhalve zijn, bij te dragen tot de versterking van de diverse communautaire vissersvloten.

1.20. In het geval van overcapaciteit kan de doelstelling van de aanpassing van de vloot aan de bestanden ook in strijd zijn met die van de steun aan de vloot, een steun die dringend noodzakelijk is om de internationale concurrentiepositie ervan in stand te houden. Voorts leidt een situatie van overcapaciteit er onvermijdelijk toe dat, om het voortbestaan van de bestanden en daarmee de basis van elke visserij-activiteit op lange termijn zeker te stellen, de inkrimping van de visserij-inspanning bijzonder veel aandacht krijgt.

1.21. Alle voorschriften om de visserij-inspanning te beperken hebben echter tweeërlei consequenties:

a)de bestuurlijke ingreep in de visserij-inspanning brengt automatisch kosten voor de controle met zich mee die ten laste van de gemeenschap komen, en deze zijn uiteraard hoger naarmate de vangstcapaciteit die onbenut moet blijven groter is;

b)de onvolledige benutting van de vangstcapaciteit die het beheer van en de controle op de visserij-inspanning noodzakelijkerwijs met zich meebrengen, tast de economische resultaten van de visserijbedrijven aan, zelfs al wordt de vermindering van het vangstvolume gedeeltelijk gecompenseerd door een reële prijsstijging. Deze bedrijven beschikken daardoor over minder mogelijkheden tot modernisering en vernieuwing, en raken nog meer aangewezen op overheidssteun.

1.22. Gezien het voorgaande dient het structuurbeleid erop te zijn gericht de capaciteit van de bestaande vissersvloot aan te passen aan de omvang van de exploiteerbare bestanden, zonder daarvan het voortbestaan op middellange en lange termijn in gevaar te brengen. Dit houdt in dat de beoogde capaciteit van de vloot, in het ideale geval, zodanig zou moeten worden vastgesteld dat de vloot volledig kan worden ingezet. Dit is des te dringender omdat tegen 2002, het jaar waarin de huidige communautaire regeling voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden afloopt(6) ()

, aan alle vloten van de Gemeenschap vrij toegang tot alle communautaire wateren zal worden verschaft, en de omvang van de communautaire vloot tegen die tijd in balans moet zijn met de exploiteerbare visbestanden.

1.23. De elementen die bij het structuurbeleid ten slotte nog in aanmerking moeten worden genomen, met name voor de beoordeling van de capaciteit van de vissersvloot, zijn de mogelijkheden en vooruitzichten die de communautaire visserijbedrijven in de internationale wateren en uit hoofde van de internationale visserij-overeenkomsten hebben, alsmede de onvermijdelijke beperkingen en ontwikkelingen die het gevolg zijn van zowel de opkomst van nieuwe visproducerende landen als de wereldwijde verbreiding van de zorg voor beheer en instandhouding van de bestanden. Voorts kan worden geconstateerd dat de visverwerkende industrieën van de Gemeenschap steeds meer afhankelijk worden van invoer, en dat er een duidelijke tendens bestaat tot verplaatsing van de vloten, die wordt bevorderd door nieuwe instrumenten voor steunverlening als gemengde vennootschappen, tijdelijke samenwerkingsverbanden van ondernemingen en verlegging van de visserij(7) ()

, die ook een rechtstreeks effect hebben op de capaciteit. Deze ontwikkelingen zijn grotendeels, doch niet uitsluitend, het gevolg van de geconstateerde overcapaciteit van de communautaire vissersvloot, en van de instelling van het nieuwe zeerecht en de daaruit voortvloeiende wijzigingen van de voorwaarden voor de exploitatie van de visbestanden. De geneigdheid van aangrenzende staten of de onder hun vlag varende schepen om de exclusieve economische zones te exploiteren moet dan ook wel leiden tot een nieuwe, nog radicalere herziening van plaats en rol van de vloot van de Gemeenschap in de mondiale visproduktie en vissersvloot.

Reglementair kader van het structuurbeleid in de visserijsector

1.24. Sinds 1971, toen Verordening (EEG) nr. 2141/70 van de Raad van 20 oktober 1970(8) ()

houdende de totstandbrenging van een gezamenlijk structuurbeleid in de visserijsector in werking trad, is het structuurbeleid een onderdeel van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Aanvankelijk was de steun uit het EOGFL-Oriëntatie hoofdzakelijk bestemd voor de bouw en modernisering van kust- en zeeschepen, alsmede voor afzet en verwerking van de vis. Mettertijd vielen ook de herstructurering van de kustvloot en de aquicultuur onder deze steunmaatregelen.

1.25. In 1983 werd een belangrijke stap gezet met de vaststelling van Verordening (EEG) nr. 2908/83 van de Raad van 4 oktober 1983(9) ()

inzake een gemeenschappelijke actie voor herstructurering, modernisering en ontwikkeling van de visserij, alsmede voor ontwikkeling van de aquicultuur. Sindsdien maakt het structuurbeleid in de visserijsector namelijk deel uit van een programmering op middellange termijn: in de meerjarige oriëntatieprogramma's (MOP's) is per Lid-Staat de beoogde capaciteit bepaald, en is beschreven met welke middelen dit doel kan worden bereikt. Terzelfdertijd zijn in Richtlijn van de Raad 83/515/EEG van 4 oktober 1983(10) ()

inzake bepaalde acties voor de aanpassing van de capaciteit in de visserijsector, voor het eerst begrotingskredieten beschikbaar gesteld om tot capaciteitsvermindering te komen.

1.26. De door de Raad in 1986, ten tijde van de laatste uitbreiding van de Gemeenschap, vastgestelde regelgeving ligt in de lijn van de voortzetting en verdere ontwikkeling van het gemeenschappelijke structuurbeleid in de visserijsector. Zo heeft Verordening (EEG) nr. 2930/86 van de Raad van 22 september 1986(11) ()

houdende definities van de kenmerken van vissersvaartuigen, ten doel de voorwaarden voor de uitoefening van de visserij-activiteit in de Gemeenschap te standaardiseren door middel van de omschrijving en toepassing van dezelfde regels voor de vaststelling van met name de fysieke kenmerken (lengte, breedte, laadvermogen, motorvermogen) van de vissersschepen. Verordening (EEG) nr. 4028/86 van de Raad van 18 december 1986(12) ()

inzake communautaire acties voor verbetering en aanpassing van de structuur van de visserij en de aquicultuur, vormt een samenvoeging en aanpassing van alle bepalingen uit voornoemde teksten uit 1983 en van die uit Verordening (EEG) nr. 2909/83 van de Raad van 4 oktober 1983(13) ()

inzake een regeling ter bevordering van de experimentele visserij en van de samenwerking op visserijgebied in het kader van gemeenschappelijke ondernemingen. Voor de verwezenlijking van de acties die vallen onder deze verordening, die een toepassingsduur heeft van tien jaar vanaf 1 januari 1987, is voor de jaren 1987-1991 een raming gemaakt van 800 Mio ECU aan uitgaven, voor welk bedrag in de loop van die periode inderdaad verplichtingen zijn aangegaan.

1.27. Zoals beoogd bij de vaststelling van Verordening (EEG) nr. 4028/86, zijn sommige uitvoeringsbepalingen herzien bij Verordening (EEG) nr. 3944/90 van de Raad van 20 december 1990(14) ()

, die per 1 januari 1991 in werking is getreden. Met deze aanpassing van de regelgeving wordt beoogd:

a)de steun voor de bouw en modernisering van vissersschepen in te krimpen, behalve voor schepen van minder dan negen meter die bestemd zijn voor de kleinschalige visserij en voortaan in aanmerking komen voor communautaire steun;

b)de steun voor het verminderen van de capaciteit, met name voor sloop, te verhogen;

c)de visserij-inspanning in de communautaire wateren te verminderen door bevordering van herstructureringsoperaties en vorming van gemengde vennootschappen, waardoor een aantal vissersschepen van de communautaire vloot elders kunnen worden ingezet en toch tot de bevoorrading van de markt kunnen blijven bijdragen.

1.28. De structurele steun die momenteel in het kader van het GVB aan de vissersvloot worden verleend met het oog op herstructurering kan in twee hoofdcategorieën worden verdeeld:

a)de steun waarmee wordt beoogd de exploitatie van de vloot te vernieuwen en uit te breiden, om de druk op de beschikbare interne bestanden te beperken. Het betreft hier voornamelijk steun voor experimentele visvangst, verlegging van de visserij, tijdelijke samenwerkingsverbanden van ondernemingen en gemengde vennootschappen;

b)de steun die de bestaande capaciteit rechtstreeks beïnvloedt; deze omvat de steun voor de bouw van vissersschepen, voor de aanpassing van de capaciteit (premies voor definitieve beëindiging en tijdelijke stillegging) en voor modernisering.

Omvang en begrenzing van de communautaire actie in het kader van het structuurbeleid voor de visserij

1.29. De overheidssteun in het kader van het structuurbeleid voor de visserij is in principe gebaseerd op medefinanciering, dat wil zeggen de samenvoeging van nationale en communautaire begrotingsmiddelen. Voor de diverse in Verordening (EEG) nr. 4028/86 opgenomen steunmaatregelen is nauwkeurig bepaald in hoeverre de steun ten laste van de communautaire begroting komt; er wordt zowel verwezen naar het bedrag van de subsidiabele investering, als naar het maximum van de door de Lid-Staat toegekende steun. Behalve voor het uit de vaart nemen van schepen, dient de nationale steun binnen de in de communautaire regelgeving vastgestelde grenzen te blijven. Voor sommige maatregelen kunnen de Lid-Staten hun financiële bijdrage echter binnen een bepaalde marge aanpassen, op voorwaarde dat zij zich houden aan een maximumbedrag aan totale overheidssteun ten opzichte van het bedrag van de subsidiabele investering, dat door de Gemeenschap wordt bepaald.

1.30. In ieder geval hebben degenen die in de visserijsector werkzaam zijn, net als bij vergelijkbare structurele acties voor de landbouw, geen recht op communautaire steun indien er niet ook een nationale steunregeling bestaat. Daardoor kan het voorkomen - hetgeen in de praktijk wordt bevestigd - dat de communautaire steun niet gelijk wordt verdeeld en afhankelijk van het nationale beleid van de Lid-Staten per steunvorm en per staat verschilt.

Doelstellingen en reikwijdte van het onderzoek

Onderzoeksterrein

1.31. Het structuurbeleid voor de visserijsector wordt ontworpen en ontwikkeld naar gelang van de situatie van de vissersvloot en de ontwikkeling daarvan ten opzichte van de beschikbare visbestanden. De versterking van de vissersvloot die in verband met de internationale concurrentie noodzakelijk is, moet worden gecombineerd met de aanpassing van de bestaande capaciteit aan de vangstmogelijkheden. Voor de keuze van de maatregelen en de omvang van de te voeren actie is een goede kennis van de uitgangspositie van de communautaire vissersvloot vereist.

1.32. Daarom is eerst, tijdens de periode 1987 - 1991, een onderzoek ingesteld naar de tenuitvoerlegging van de maatregelen, aan de hand waarvan een beter inzicht in de vloot en de capaciteit daarvan moest kunnen worden verkregen. Dit onderzoek was vooral gericht op de betrouwbaarheid en de mate van harmonisatie van de eenheden voor het meten van de capaciteit, op het gegevensbestand van de vloot, en op de instrumenten voor beheer en controle waarover de Commissie beschikt.

1.33. Daar het structuurbeleid met betrekking tot de vloot geheel wordt uitgevoerd in het kader van meerjarige oriëntatieprogramma's (MOP's) waarin de doelstellingen en de noodzakelijke middelen zijn beschreven, werd het onderzoek vervolgens gericht op de uitvoering van de MOP's als beheersinstrumenten van het structuurbeleid, op de stand van zaken van deze programma's en op de mate waarin zij aan de doelstellingen beantwoorden.

1.34. Van de verschillende vormen van structurele steun in het kader van het GVB, hebben de controles, het in paragraaf 1.28 genoemde verschil in aanmerking genomen, betrekking gehad op de steun die de bestaande capaciteit rechtstreeks beïnvloedt, rekening houdend met het uitvoeringsniveau en de vroegere uitvoering ervan in bijna alle Lid-Staten. Slechts de projecten die vallen onder het speciaal voor de Franse overzeese departementen vastgestelde meerjarige oriëntatieprogramma(15) ()

vielen buiten de controles; met dit programma wordt overigens beoogd de betrokken vissersvloten verder te ontwikkelen. Het tweede gedeelte van dit verslag is gewijd aan de steun bij bouw en modernisering van vissersschepen, terwijl in het laatste deel vooral de steun voor de aanpassing van de capaciteit wordt behandeld.

1.35. De uitvoering van deze steunverleningen is onderzocht in het licht van de algemene doelstelling van aanpassing van de capaciteit zoals vermeld in de MOP's, en die van harmonisatie van de gegevens over de communautaire vissersvloot in de zin van Verordening (EEG) nr. 2930/86, waarin de kenmerken van vissersschepen zijn gedefinieerd.

Verloop

1.36. De controles zijn verricht op basis van de onderzoeks- en betalingsdossiers van de Commissie over de van 1987 tot 1990 gefinancierde operaties voor bouw- en moderniseringsprojecten en voor de steun voor de aanpassing van de capaciteit. De opmerkingen en bevindingen van de Kamer zijn gebaseerd op de resultaten van het onderzoek bij de Commissie van meer dan de helft van de in de betrokken periode gesteunde projecten. Naar aanleiding van het onderzoek van deze dossiers zijn er bij een beperkter aantal projecten in alle Lid-Staten zowel op centraal als op lokaal niveau controles ter plaatse verricht.

1.37. Overeenkomstig artikel 206 bis, lid 3, van het Verdrag hebben de hoge nationale controle-instanties van Italië, Nederland, Portugal en het Verenigd Koninkrijk deelgenomen aan de controles van de Kamer. Deze gezamenlijke controles zijn ter plaatse voorbereid en verricht in nauwe samenwerking met de genoemde instanties. Het betreft een gemeenschappelijke aanpak op het terrein van de uitvoering der overheidsuitgaven, uitgevoerd op basis van in overleg verrichte voorbereidende werkzaamheden, waarbij elke instantie, met inachtneming van de respectieve bevoegdheden, alle vrijheid behield ten aanzien van het gebruik en de follow-up van de resultaten van de controle.

Doelstellingen

1.38. De controles waren voornamelijk bedoeld om na te gaan:

a)of de steunmaatregelen zijn uitgevoerd in overeenstemming met de reglementaire bepalingen voor de harmonisatie van de eenheden ter meting van de capaciteit van de communautaire vissersvloot, en met de doelstelling van de instandhouding en het beheer van de visbestanden;

b)of de uitvoering van de uitgaven voor de genoemde steun bijdraagt aan de globale doelstelling van aanpassing van de capaciteit van de communautaire vissersvloot;

c)of de gelijktijdige uitvoering van de steunmaatregelen voor beperking en schepping van capaciteit logischerwijze kan samengaan met de globale doelstelling van aanpassing van de capaciteit in het kader van de huidige overcapaciteit van de communautaire vissersvloot;

d)of voor elke steunmaatregel via de daadwerkelijke uitvoering op de lokatie, met in achtneming van zowel de reglementaire voorwaarden als de beginselen van goed financieel beheer, het gestelde doel kan worden bereikt. 2. HET COMMUNAUTAIRE GEGEVENSBESTAND INZAKE VISSERSVAARTUIGEN EN DE MEERJARIGE ORIENTATIEPROGRAMMA'S (MOP'S): DE INSTRUMENTEN VOOR KENNISVERGARING EN BEHEER

Het communautaire gegevensbestand inzake vissersvaartuigen

Het bestand als instrument voor het vergaren van kennis over de communautaire vissersvloot

2.1. Tot de inwerkingtreding, per 1 januari 1987, van Verordening (EEG) nr. 4028/86, waren het ontwerp en de omschrijving van het structuurbeleid voor de communautaire vissersvloot gebaseerd op door de Lid-Staten verstrekte statistische en andere gegevens. In artikel 5 van voornoemde verordening is bepaald dat de gegevens die de Commissie nodig heeft voor het opstellen en beheren van het communautaire gegevensbestand inzake vissersvaartuigen aan haar worden doorgegeven. Met de vaststelling van Verordening (EEG) nr. 163/89 van de Commissie van 24 januari 1989(16) ()

is beoogd deze doelstelling concreet te verwezenlijken. Aldus beschikt de Commissie, deels via gegevensoverdracht, deels via speciaal daartoe verrichte tellingen, over een instrument dat sinds de tweede helft van 1991 geleidelijk operationeel is geworden. Als gevolg daarvan is het inzicht in de structuur en capaciteit van de communautaire vissersvloot aanzienlijk verbeterd.

2.2. De tellingen en controles die voor de opstelling van het communautaire bestand zijn verricht, brachten nog onbekende vangstcapaciteit en afwijkingen ten opzichte van de eerder door de Lid-Staten aan de Commissie verstrekte gegevens aan het licht. Deze gegevens zijn geleidelijk in de meerjarige oriëntatieprogramma's (MOP's) van de betrokken Lid-Staten verwerkt. Bij de opstelling van het communautaire gegevensbestand inzake vissersvaartuigen is geconstateerd dat bepaalde gegevens niet betrouwbaar waren; op basis van de correcties daarop zijn de aanvankelijk gemeten vangstcapaciteiten en de tussentijdse doelstellingen van sommige MOP's bijgesteld.

Beperkingen van het communautaire gegevensbestand

2.3. Het gegevensbestand van de Gemeenschap, dat is ontworpen als hulpmiddel voor het verkrijgen van een goed inzicht in de capaciteit van de communautaire vissersvloot en voor het volgen van de ontwikkeling daarvan, blijft voor het structuurbeleid van beperkte betekenis; dit is een gevolg van tekortkomingen die de geldigheid van de gegevens aantasten, en van leemten, waardoor het bestand slechts een zeer beperkte rol kan spelen bij het toezicht op en de tenuitvoerlegging van de in het kader van het structuurbeleid verleende steun.

Heterogeniteit van de tonnages

2.4. Uit de beschrijving van de meeteenheden voor vissersschepen in bijlage 1 van dit verslag blijkt dat de totale tonnage van de vissersvloten van alle Lid-Staten in feite een cijfer met twijfelachtige waarde is, aangezien het de som is van heterogene meeteenheden. Harmonisatie op basis van de in de communautaire regelgeving gedefinieerde meeteenheid zal onvermijdelijk leiden tot een wijziging van de momenteel gemeten totale tonnage.

2.5. Via toepassing van de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 2930/86 inzake de tonnage hadden ten minste alle schepen die sinds 1 januari 1987 in de vaart zijn gebracht of wijzigingen hebben ondergaan, kunnen worden geregistreerd met vermelding van de communautaire tonnage. In werkelijkheid was er meestal geen sprake van harmonisatie van de registratie van de capaciteit op basis van een uniforme maatstaf voor de tonnage. Sommige Lid-Staten (Duitsland, Denemarken, Nederland) hanteren namelijk weliswaar de tonnage van het Verdrag van Londen, maar andere gebruiken die slechts voor nieuwe schepen van meer dan 24 meter, terwijl de kleinere vaartuigen, die de meerderheid vormen, nog altijd worden geregistreerd volgens de gebruikelijke, van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillende maatstaven. Zo staan bij voorbeeld twee schepen, die vrijwel identieke fysieke kenmerken hebben en op dezelfde werf zijn gebouwd voor reders uit twee verschillende Lid-Staten, geregistreerd met tonnages - in beide gevallen weergegeven in brutoregisterton (brt) - met een onderling verschil van 60 %.

2.6. Het feit dat er verschillen van deze omvang voorkomen vormt ontegenzeglijk een tekortkoming die zo spoedig mogelijk dient te worden verholpen. Op grond van de bestaande reglementaire bepalingen zou de Commissie immers voor alle sinds 1 januari 1987 in de vaart gebrachte vissersschepen een uniforme verklaring omtrent de tonnage moeten kunnen verlangen. Bovendien is de doelstelling van harmonisatie van de tonnage van de communautaire vissersvloot zo belangrijk, met name voor het beheer van de visserij-overeenkomsten en van de toegang tot de wateren in het kader van een vergunningenstelsel, dat de Commissie voor elke financiële steun aan een scheepsbouwproject de voorwaarde moet stellen dat de tonnage volgens de reglementaire voorschriften van de Gemeenschap is vastgesteld. Diezelfde benadering kan eveneens worden toegepast bij moderniseringsacties, waarbij de Commissie zo nodig de - in feite beperkte - kosten van het opnieuw meten van het vaartuig op zich kan nemen.

Onduidelijk criterium voor het motorvermogen

2.7. Hoewel in de communautaire regelgeving, in navolging van de geldende internationale normen, nauwkeurig is gedefinieerd hoe het motorvermogen van vissersvaartuigen moet worden gemeten, is het in het gegevensbestand inzake vissersvaartuigen opgenomen vermogen ofwel het maximaal continu vermogen (ISO-norm), ofwel een vermogen dat gereduceerd is door een lagere afstelling of bijstelling om aan administratieve voorschriften voor vermogensbeperking te voldoen.

2.8. Uit het onderzoek naar projecten voor de modernisering en bouw van vissersschepen blijkt dat het lager afstellen van motoren een wijdverbreide praktijk is, vooral bij het plaatsen van een nieuwe motor, daar het soms onmogelijk is een motor te vinden met hetzelfde vermogen als de te vervangen motor. In dat geval is een lagere afstelling gerechtvaardigd, zowel om pragmatische redenen als om de concurrentie tussen fabrikanten van motoren te stimuleren. Bij de bouw van een nieuw schip daarentegen kan de plaatsing van een lager afgestelde motor uitsluitend worden gerechtvaardigd met de bedoeling zich te houden aan het in de steunaanvraag genoemde vermogen.

2.9. In feite heeft het onderzoek aangetoond dat het zeer moeilijk - zoniet onmogelijk - is, vast te stellen dat de motor van een schip in bedrijf permanent lager afgesteld blijft, daar een motor, technisch gezien, steeds weer kan worden bijgesteld. Gezien het belang dat wordt gehecht aan het criterium van het motorvermogen om te beoordelen of bouw- en moderniseringsprojecten in aanmerking komen voor steun in het kader van het toezicht op de capaciteitsdoelstellingen voor de communautaire vloot, zou de Commissie strikter moeten zijn ten opzichte van de beperking van het motorvermogen, en bij verlening van subsidie slechts veranderingen moet accepteren die zijn voorzien van een deugdelijke verklaring van de fabrikant van de motor en die in diens fabriek zijn aangebracht, want in dat geval zijn bijstellingen moeilijker te wijzigen.

Het ontbreken van bepaalde nuttige gegevens in het gegevensbestand

2.10. Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 163/89 betreffende het gegevensbestand inzake de vissersvaartuigen van de Gemeenschap, moet voor elk vaartuig dat voor commerciële doeleinden wordt ingezet, een aantal gegevens op magneetband aan de Commissie worden voorgelegd. Deze gegevens betreffen met name de technische kenmerken, registratie en vistuigtypen van het schip. Hoewel het bestand 21 verschillende rubrieken telt, is er geen enkele voor de vermelding dat het vermogen van de scheepsmotor is beperkt. Gezien het belang dat bij de omschrijving van het beleid van capaciteitsaanpassing en het toezicht op de tenuitvoerlegging ervan wordt gehecht aan de parameter van het vermogen, zou de regelgeving zodanig dienen te worden aangevuld dat informatie over een eventuele lagere afstelling van de motor in het bestand wordt opgenomen.

2.11. Voorts schept de toekenning van communautaire steun voor de betrokken vissersvaartuigen verplichtingen tot bevoorrading van de markt van de Gemeenschap; indien aan deze verplichtingen niet wordt voldaan, kan terugbetaling van de steun worden verlangd (zie ook paragraaf 2.45). Om voor de hand liggende redenen van controle en toezicht op de door de begunstigden aangegane verplichtingen, had het gegevensbestand inzake vissersvaartuigen, bij gebrek aan andere controlemogelijkheden voor de Commissie, de mogelijkheid moeten bieden na te gaan welke schepen steun hebben ontvangen.

De meerjarige oriëntatieprogramma's (MOP's)

Beschrijving van het systeem

Omschrijving

2.12. In Verordening (EEG) nr. 4028/86 wordt onder meerjarig oriëntatieprogramma (MOP) verstaan: een geheel van doelstellingen, vergezeld van een overzicht van de voor de uitvoering noodzakelijke middelen, waardoor een duurzame ontwikkeling van de visserijsector in zijn totaliteit kan worden verwezenlijkt (artikel 2, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 4028/86). De MOP's bedoeld in Verordening (EEG) nr. 4028/86 moeten door de Commissie worden goedgekeurd, en liggen in de lijn van de MOP's van Verordening (EEG) nr. 2908/83, waarvan de per 31 december 1986 te bereiken doelstellingen als referentie dienen bij de vaststelling van de doelstellingen voor de periode van 1 januari 1987 tot 31 december 1991.

2.13. Volgens de zesde overweging van dezelfde verordening moeten de structuurmaatregelen worden uitgevoerd in het kader van deze programma's, waardoor in elke Lid-Staat de nodige samenhang bestaat tussen de communautaire en de nationale maatregelen, en de nationale maatregelen met de doelstellingen van het gemeenschappelijk beleid in overeenstemming zijn. Voorts moeten deze programma's zijn afgestemd op de doelstellingen en instrumenten van het regionaal beleid, en moeten zij de Commissie in staat stellen de oorspronkelijke situatie van de produktiestructuur te beoordelen, zodat laatstgenoemde de in te zetten middelen en de doelstellingen voor de middellange termijn kan beoordelen en omschrijven.

2.14. Tijdens de gehele uitvoeringsperiode dienen de Lid-Staten de Commissie alle noodzakelijke gegevens te verstrekken en alle maatregelen te treffen die absoluut noodzakelijk zijn om de uitvoering van de MOP's te kunnen volgen. Deze programma's vormen derhalve zowel het referentiekader voor de omschrijving van de structuurmaatregelen van het gemeenschappelijk visserijbeleid, als een hulpmiddel bij de beoordeling in hoeverre de vastgestelde doelstellingen zijn bereikt.

Inhoud

2.15. Overeenkomstig bijlage I van Verordening (EEG) nr. 4028/86 diende in de meerjarige oriëntatieprogramma's 1987-1991 inzake de vissersvloten voor elke Lid-Staat te worden vermeld: de plaats die de visserij in de nationale economie en in de betrokken gebieden inneemt, de uitgangssituatie van de vissersvloot per categorie vaartuigen, per type visserij en per gebied, alsmede de te verwachten ontwikkeling van de vloot en van de investeringen die nodig zijn tijdens de looptijd van het programma. Voorts dienden deze programma's ramingen te bevatten van de te verwachten ontwikkeling van de beschikbare visbestanden en van de markt voor visserijprodukten. Tenslotte moesten zij een overzicht bevatten van de situatie van de vloot en de vangstcapaciteit na afloop van het programma, alsmede van de voor de verwezenlijking van deze doelstellingen in te zetten middelen.

Criteria voor toezicht

2.16. Net als voor de MOP's van de periode 1983-1986, gelden voor die van Verordening (EEG) nr. 4028/86 bij de meting van de capaciteit van de communautaire vissersvloten uitsluitend de criteria van tonnage en motorvermogen. Voor de periode 1987-1991 is bij de beschikkingen van de Commissie inzake de door de Lid-Staten ingediende programma's voor elke vloot een einddoelstelling vastgesteld, te weten een vermindering van de tonnage met 3 % en van het vermogen met 2 % ten opzichte van de doelstelling die eind 1986 uit hoofde van het vorige programma moest zijn bereikt. Deze globale doelstelling moest trapsgewijs worden bereikt in een per Lid-Staat enigszins verschillend tempo. Zo gold voor België, Denemarken, Ierland, Griekenland en Portugal dat eind 1988 20 % en eind 1990 80 % van de bij de oorspronkelijke beschikkingen beoogde reductie moest zijn verwezenlijkt, terwijl de overige Lid-Staten (Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië, Nederland en het Verenigd Koninkrijk) eind 1988 10 %, eind 1989 30 % en eind 1990 80 % van de globale doelstelling moesten hebben bereikt.

Tenuitvoerlegging

De achtereenvolgende beschikkingen

2.17. Een eerste reeks van elf beschikkingen daterend van 11.12.1987 inzake goedkeuring van de MOP's is ten minste eenmaal gewijzigd in december 1988 (deze beschikkingen zijn niet gepubliceerd voor de Lid-Staten waarvoor een derde beschikking is getroffen, dan wel ongewijzigd gepubliceerd in 1990 of 1991), en opnieuw in de loop van 1990-1991 voor Frankrijk(17) ()

, Spanje(18) ()

en het Verenigd Koninkrijk(19) ()

.

2.18. De tabellen 2.1 en 2.2 bieden een overzicht per Lid-Staat van de in de MOP's van de voorgaande verordening opgenomen doelstellingen met betrekking tot de capaciteit, uitgedrukt in tonnage en motorvermogen, alsmede van de cijfers per 1.1.1987 en de doelstellingen voor 31.12.1991 zoals deze voor elke Lid-Staat zijn vastgelegd in de oorsponkelijke beschikking ter goedkeuring van het MOP en in de laatste door de Commissie vastgestelde beschikking tot wijziging. In de laatste twee kolommen van deze tabellen zijn de resultaten aan het einde van de door de MOP's bestreken periode 1987-1991, alsmede het verschil met de vastgestelde doelstelling weergegeven.

Aanpassing aan de werkelijke situatie

2.19. De programma's zijn over hun hele looptijd telkens aan de werkelijke situatie aangepast via opeenvolgende wijzigingen van de beschikkingen ter goedkeuring van de MOP's van de Lid-Staten. Zo werd de laatste beschikking voor het Verenigd Koninkrijk en Spanje minder dan zes maanden voor het einde van de looptijd van het MOP vastgesteld. Tevens blijkt na afloop van deze periode dat de capaciteit van het Griekse deel van de vloot voor de kustvisserij nog moet worden bijgesteld. Aan deze herzieningen liggen voornamelijk de volgende factoren ten grondslag.

2.20. In de oorspronkelijke beschikkingen van 11 december 1987 werd uitgegaan van de situatie per 01.01.1987 en was geen rekening gehouden met de uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 2908/83 toegestane maar nog niet verwezenlijkte bouwprojecten waarvan de schepen nog niet in de vaart waren. De capaciteit zou namelijk aanzienlijk toenemen door de schepen die in de eerste twee jaren van de MOP's voor 1987-1991 in de vaart kwamen. De tussentijdse doelstelling per 31.12.1988 werd derhalve voor vrijwel alle betrokken Lid-Staten onhaalbaar, te meer omdat zij de wettelijke en/of reglementaire maatregelen ter bevordering van de capaciteitsbeperking (definitieve beëindiging) slechts geleidelijk invoerden.

2.21. De in het oorspronkelijke programma niet meegerekende vangstcapaciteit is aan het licht gekomen bij een meer uitvoerige telling van de bestaande capaciteit in een aantal Lid-Staten (zie paragraaf 2.2), en ook doordat de nieuwe MOP's waren gericht op de totale bestaande vangstcapaciteit, terwijl in het vorige programma de in aanmerking genomen capaciteit voor sommige Lid-Staten slechts betrekking had op schepen met een bepaalde minimale visserij-activiteit.

2.22. Daarentegen is een deel van de vangstcapaciteit waarop de oorspronkelijke beschikkingen waren gebaseerd, met name de vaartuigen die worden ingezet voor transport, aquicultuur en de vangst van weekdieren en tweekleppigen, voor alle Lid-Staten waarvoor een dergelijke differentiatie kon worden gemaakt, in de achtereenvolgende beschikkingen niet meer in aanmerking genomen bij de vaststelling van de einddoelstelling. Dezelfde benadering is gevolgd voor de vangstcapaciteit van de Spaanse vaartuigen die specifiek vermeld staan op de "basislijst" bedoeld in artikel 158 van het Toetredingsverdrag inzake de toegang tot de wateren en de visbestanden. De onder deze lijst vallende schepen vormen circa 10 % van de totale in het MOP meegerekende capaciteit.

2.23. Al deze factoren in aanmerking genomen zij opgemerkt dat, met name voor Italië, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, de uitvoerige telling van de vangstcapaciteit, die had plaatsgevonden om het communautaire gegevensbestand samen te stellen, tot gevolg had dat de uit hoofde van het MOP in aanmerking genomen vangstcapaciteit, zowel in tonnage als in motorvermogen uitgedrukt, aanzienlijk naar boven is bijgesteld.

2.24. In het geval van Spanje wordt dit effect grotendeels tenietgedaan doordat de onder de in paragraaf 2.22 genoemde "basislijst" vallende capaciteit niet wordt meegerekend. Hoe nuttig de herziening en uitvoerige telling van de bestaande vangstcapaciteit ook mogen zijn geweest, er zij toch op gewezen dat deze operaties met name voor Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk tot gevolg hebben gehad dat er een capaciteit werd vastgesteld met een relatief marginale visserij-activiteit ten opzichte van die waarop men zich eerder had gebaseerd, gezien de wijze waarop de tellingen hebben plaatsgevonden. In voornoemde Lid-Staten werden bij eerdere capaciteitsberekeningen namelijk de vissersvaartuigen met een activiteit die beperkt en beduidend lager was dan het gemiddelde van de rest van de vloot, niet meegeteld.

2.25. Ten slotte zij opgemerkt dat op grond van de bij de Commissie beschikbare dossiers niet nauwkeurig kan worden vastgesteld of de bij de herziening van de beschikkingen inzake de MOP's goedgekeurde aanpassingen van de capaciteit, ook daadwerkelijk strikt zijn verantwoord en met documenten zijn gestaafd. In het bijzonder werd het volgen van de ontwikkeling bemoeilijkt doordat in de beschikkingen inzake de MOP's van de Lid-Staten het aantal vissersschepen niet wordt vermeld, en ook doordat het communautaire gegevensbestand inzake vissersvaartuigen pas operationeel werd in 1991, het laatste jaar waarop de MOP's betrekking hebben.

De cijfers

2.26. Indien men uitgaat van de situatie per 01.01.1987, die tot uitgangspunt diende voor de oorspronkelijke beschikkingen van de Commissie tot goedkeuring van de MOP's voor de periode 1987-1991, lijken de doelstellingen van de MOP's 1983-1986 na afloop van de periode waarop Verordening (EEG) nr. 2908/83 betrekking had, over het geheel genomen te zijn bereikt (zie de tabellen 2.1 en 2.2).

2.27. In feite hebben de herzieningen van de goedkeuringsbeschikkingen van de Commissie tussen 1988 en 1991 tot gevolg gehad dat er per 01.01.1987, ten opzichte van de per die datum in de oorspronkelijke beschikkingen gemeten capaciteit, een extra capaciteit van 1 243 372 kW (ofwel 16,2 %) en van 203 105 brt (ofwel 10,4 %) bleek te bestaan, zoals de vergelijking van de kolommen (c) en (d) van de tabellen 2.1 en 2.2 aantoont. In aanmerking genomen dat de doelstelling van capaciteitsbeperking niet geldt voor de onder de basislijst vallende schepen, noch voor de vissersschepen die worden ingezet voor transport, aquicultuur en de vangst van weekdieren en tweekleppigen, is de globale doelstelling voor eind 1991 met 520 000 kW (ofwel + 7,2 %) en 42 000 brt (ofwel + 2,2 %) verhoogd; dit betekent dat de totale capaciteit van de communautaire vloot 1 906 537 brt en 7 764 512 kW bedraagt.

2.28. De correcties als gevolg van de wijzigingen van de beschikkingen ter goedkeuring van de MOP's van de Lid-Staten, zijn qua tonnage vergelijkbaar met de Ierse vissersvloot, en qua motorvermogen met de vloten van Duitsland (vóór de hereniging) en Nederland samen. Wat de bouw betreft, vertegenwoordigen de correcties in kW ruim 220 % en in brt ruim 60 % van de capaciteit der van 1987 tot 1990 gesubsidieerde nieuwe schepen. Met andere woorden, om de capaciteit te handhaven op het niveau van de som van de capaciteiten uit de oorspronkelijke beschikkingen, zouden er voor elke nieuw gebouwde kW en brt respectievelijk 2,2 kW en 0,6 brt uit de vaart moeten worden genomen. Hieruit blijkt in hoeverre het begrip "capaciteit" via een beter inzicht in de communautaire vissersvloot kan veranderen. Tevens kan uit deze constatering achteraf worden afgeleid, dat de in Verordening (EEG) nr. 2908/83 opgenomen MOP-doelstellingen voor de capaciteit niet zijn bereikt, maar dat de definitieve cijfers zelfs aanzienlijk hoger zijn dan de beoogde cijfers (3,4 % qua tonnage en 7,8 % qua motorvermogen), zoals blijkt uit de vergelijking - de buiten de doelstelling vallende capaciteit niet meegerekend - van de kolommen (c) en (d) van de tabellen 2.1 en 2.2.

2.29. Per 31 december 1991, de einddatum van de looptijd van de MOP's, waren de globale doelstellingen voor de tonnage bereikt - het totaal lag 2 % onder de doelstelling -, terwijl de totale capaciteit gemeten naar motorvermogen hoger was dan de doelstelling.

2.30. In feite dient hierbij rekening te worden gehouden met het volgende:

a)met de uitsluiting van bepaalde capaciteiten ( "basislijst" voor Spanje en capaciteit inzake de tweekleppigen), blijven de cijfers voor het capaciteitsniveau in kW eind 1991 vrijwel gelijk aan de doelstelling voor eind 1986, zoals blijkt uit vergelijking van de kolommen (b) en (g) van tabel 2.2;

b)in werkelijkheid zijn de cijfers, wegens de in de paragrafen 2.4 - 2.9 genoemde onduidelijkheden omtrent de eenheden voor het meten van de capaciteit, niet geheel betrouwbaar, zolang zij niet zijn gebaseerd op homogene meeteenheden die in alle Lid-Staten dezelfde zijn.

2.31. Ten slotte mogen de totaalcijfers niet verhullen dat zij het resultaat zijn van een optelsom van situaties die van Lid-Staat tot Lid-Staat sterk uiteenlopen. Zo blijkt uit de kolommen (h) en (i) van de tabellen 2.1 en 2.2 duidelijk dat verscheidene Lid-Staten de doelstelling van capaciteitsreductie ruimschoots hebben bereikt, terwijl België, Griekenland, Ierland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk de beoogde maxima in verschillende mate hebben overschreden.

Het voortbestaan van een zekere heterogeniteit

2.32. Hoewel de MOP's op grond van voornoemde Verordening (EEG) nr. 4028/86 betrekking moesten hebben op de in tonnage en motorvermogen uitgedrukte totale capaciteit van de gehele vissersvloot, hebben de MOP's van sommige Lid-Staten tot nu toe slechts betrekking op een deel van de totale capaciteit. In het Spaanse MOP bijvoorbeeld wordt de onder de basislijst vallende capaciteit buiten beschouwing gelaten (zie paragraaf 2.22), terwijl in dat van Italië slechts vissersvaartuigen met een vergunning worden meegeteld, en dat van Nederland slechts betrekking heeft op vaartuigen voor de vangst van soorten die aan quota zijn gebonden.

2.33. Voor de vloten van de Lid-Staten is een globale doelstelling voor capaciteitsbeperking vastgesteld in tonnage en in motorvermogen; uit het onderzoek van door de Commissie voor elke Lid-Staat apart vastgestelde beschikkingen blijkt echter dat zij niet alle even precies zijn. Behalve in het geval van het Verenigd Koninkrijk, waarvoor slechts een globale doelstelling wordt genoemd, wordt in andere beschikkingen per vlootonderdeel een steeds verschillende capaciteit aangegeven, hetzij op basis van de scheepslengte, hetzij op basis van de visgrond of het soort visserij, met vermelding van de capaciteit aan het begin en het einde van de periode. Deze uitsplitsing is objectief gezien geenszins verplicht, en de beschikkingen voorzien expliciet in een zekere mate van flexibiliteit, die niet is gekwantificeerd. Bijgevolg zou de structuur van een vissersvloot desnoods op een bepaalde manier die niet per se strookt met het algemene beleid, kunnen worden gewijzigd met als enige beperking dat de globale doelstelling van capaciteitsreductie inderdaad wordt bereikt.

Ontoereikendheid van de huidige beheersinstrumenten

Beperkingen van de huidige MOP's

2.34. Willen de huidige MOP's tot doeltreffend hulpmiddel bij uitstippeling en tenuitvoerlegging van een structuurbeleid in de visserijsector worden, dan dienen hun tekortkomingen via een grotere differentiatie en verfijning te worden verholpen. Hiertoe zou het begrip vangstcapaciteit in zekere zin moeten worden herzien, zou de bestaande vangstcapaciteit moeten worden afgestemd op de beschikbare visbestanden en zou de capaciteit moeten worden uitgesplitst naar visgrond.

Herziening van het begrip vangstcapaciteit

2.35. Terwijl de vangstcapaciteit op dit moment uitsluitend aan tonnage en motorvermogen van het schip wordt afgemeten, is het duidelijk dat de visserij-inspanning door de technologische vooruitgang op het gebied van opsporing en lokalisatie van de visbestanden veel doeltreffender is geworden; sommige beroepsvissers schatten deze verbetering, afhankelijk van de visgrond, op tientallen procenten. Bij de nieuwe, per 1.1.1991 in werking getreden verordening wordt de steun voor de bouw en modernisering van kleine vissersvaartuigen van 5 tot 12 meter lang, dat wil zeggen voornamelijk coasters, aanzienlijk uitgebreid; van het potentieel van deze vloot zou een beter beeld kunnen worden verkregen indien rekening wordt gehouden met de bedoelde apparatuur, en de behoeften zouden dan nauwkeuriger kunnen worden vastgesteld.

2.36. Zo zijn schepen van dezelfde categorie, bij een gelijke, in tonnage en motorvermogen uitgedrukte vangstcapaciteit, efficiënter naarmate hun vistuig meer geavanceerd is.

2.37. Het structuurbeleid heeft, met name via de in de loop der jaren voor modernisering toegekende steun, geleid tot een harmonisatie van de uitrusting van de vissersschepen en een snellere verbreiding van de technologische vorderingen. Met een preciezere kennis van dat uit- rustingsniveau zou de bestaande vangstcapaciteit echter enigszins kunnen worden herzien, en zouden vervolgens meer nauwkeurige keuze kunnen worden gemaakt, waarbij rekening wordt gehouden met de relatieve overcapaciteit van een bepaald onderdeel van de vloot.

Aansluiting van de bestaande vangstcapaciteit op de visbestanden

2.38. Om de beschikbare visbestanden en de capaciteit van de vloot die daarop vist op elkaar af te stemmen, is allereerst een gedegen kennis nodig van de omvang en exploitatiemogelijkheden van de betrokken bestanden, alsmede van de daarbij betrokken schepen. Hoewel een dergelijke afstemming dankzij de vangstcijfers en de jaarlijkse wetenschappelijke schattingen van bepaalde bestanden wel mogelijk is, wordt zij bemoeilijkt doordat sommige schepen geschikt zijn voor verschillende soorten visserij. Uit het feit dat het evenwicht tussen de stand van een vissoort en de specifiek daarop betrekking hebbende vangstcapaciteit permanent verstoord is, kan echter ontegenzeggelijk lering worden getrokken voor het structuurbeleid.

2.39. Elke differentiatie van de bestaande capaciteit naar soort visserij zou derhalve een verbetering van het structuurbeleid in de visserijsector betekenen, maar daartoe zou eerst een betere bekendheid met de vangsten per zone en soort visserij moeten worden verkregen. Pas dan is het mogelijk om, zelfs wanneer er in totaal een overcapaciteit bestaat, vast te stellen welke vlootonderdelen toch kunnen worden uitgebreid, en zonodig een veel selectiever subsidiebeleid te voeren.

Uitsplitsing naar grote visserijzones

2.40. Naast de afstemming van bestaande visbestanden en vangstcapaciteit, waarvoor al een verband moet worden gelegd met specifieke visserijzones, lijkt het ook wenselijk voor elk MOP een uitsplitsing van de schepen te maken naar de visgronden waar zij vissen. De huidige structurele steun is namelijk in zeer hoge mate gebaseerd op objectieve criteria (fysieke kenmerken van de vaartuigen), terwijl de juridische regeling waaronder de betrokken wateren vallen, volledig buiten beschouwing blijft.

Verenigbaarheid van de doelstellingen van de MOP's met de algemene richtlijnen voor regionale ontwikkeling

2.41. Het beleid voor instandhouding en beheer van de visbestanden wordt gevoerd met het doel te voldoen aan de specifieke behoeften van de regio's waar de lokale bevolking sterk is aangewezen op de visvangst en bijbehorende industrieën. Bij het streven naar capaciteitsaanpassing en - beperking, met behulp van de MOP's als instrumenten voor toezicht en beheer van het structuurbeleid, lijkt met deze fundamentele doelstelling echter geen rekening te worden gehouden, want de capaciteitsbeperkingen worden gelijkelijk toegepast op de diverse communautaire vissersvloten, inclusief op die uit regio's waaraan een speciale status was verleend (Ierland).

Afstemming van het communautaire gegevensbestand en het MOP

2.42. Hoewel in voornoemde Verordening (EEG) nr. 163/89 is bepaald dat de Lid-Staten maandelijks, en uiterlijk drie maanden nadat het betrokken feit is vastgesteld, elke in het nationale register van vissersvaartuigen aangebrachte wijziging of correctie aan de Commissie doorgeven, blijkt uit de dossiers van de Commissie dat de Lid-Staten hun verplichtingen in dezen slechts gedeeltelijk nakomen. Dat er tijd nodig is om het systeem in te voeren, en dat er aan de harmonisatie en de tenuitvoerlegging van de diverse nationale regelingen problemen zijn verbonden, kan niet worden miskend, maar de meeste Lid-Staten hadden zelfs aan het begin van het begrotingsjaar 1992 nog geen magneetband overgelegd die de Commissie in staat moest stellen zich een juist beeld te vormen van het gegevensbestand inzake de communautaire vloot per 30 juni 1991. Volgens de Kamer is het voor het toezicht en beheer van wezenlijk belang dat deze vertraging wordt ingelopen, opdat het gegevensbestand volledig inzetbaar wordt als instrument voor het structuurbeleid.

2.43. De besluiten tot verlening van communautaire steun aan projecten voor de bouw van vissersschepen worden weliswaar genomen nadat vooraf is geconstateerd dat aan de in de MOP's vastgelegde doelstellingen van capaciteitsontwikkeling de hand wordt gehouden (zie paragraaf 3.5), maar de Commissie zou zich er, alvorens een besluit tot steunverlening te nemen, met behulp van het gegevensbestand tevens van moeten kunnen vergewissen dat de tussentijdse doelstellingen al zijn bereikt dan wel zullen worden bereikt.

2.44. In tegenstelling tot de huidige procedure, waarbij de besluiten inzake scheepsbouw hoofdzakelijk op grond van de tweede tranche van het begrotingsjaar en de door de Lid-Staten opgegeven stand van zaken van de MOP's worden genomen, dienen deze besluiten te worden genomen op grond van de eerste tranche, na de vaststelling - gestaafd door bestudering van het gegevensbestand - dat de voor 31 december van het jaar daarvoor vastgelegde tussentijdse doelstellingen zijn bereikt. In elk geval zou er expliciet verband moeten worden gelegd tussen de naleving van de verplichting tot informatieverstrekking aan de Commissie uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 163/89 en de toekenning van steun met een positief effect op de capaciteitsontwikkeling; dit is vooral van belang indien deze steun onder de Structuurfondsen zou komen te vallen, als gevolg waarvan meer bevoegdheden op het gebied van het beheer van communautaire steun aan de Lid-Staten zullen worden overgedragen.

Andere zwakke punten van het beheer

2.45. Krachtens artikel 38 van Verordening (EEG) nr. 4028/86 dient elk vaartuig voor de bouw of modernisering waarvan steun wordt ontvangen, gedurende tien jaar (bij modernisering vijf jaar) bij te dragen aan de bevoorrading van de markt van de Gemeenschap; wanneer binnen deze periode een premie voor definitieve stillegging wordt toegekend, of deze verplichting om enige andere reden niet wordt nagekomen, dient de ontvangen communautaire steun daarentegen te worden terugbetaald. De Commissie beschikt echter niet over een instrument waarmee zij toezicht op de aangegane verplichtingen kan houden, en is op dit moment niet in staat om slechts met behulp van de naam van het schip, in het bestand "structuren" waarin de toegekende steun is opgenomen, het project waarvoor de bijstand is verleend terug te vinden. De communautaire belangen zouden beter kunnen worden behartigd - en dit is van bijzonder belang omdat de steun van de Gemeenschap in veel gevallen die van de Lid-Staten overtreft - als de gegevensbestanden waarover de Commissie beschikt aan elkaar worden gekoppeld.

2.46. Voorts dient bij interne controles te kunnen worden geconstateerd welke schepen en begunstigden reeds eerder steun hebben ontvangen, hetzij voor modernisering, hetzij voor nieuwbouw, zodat vermeden kan worden dat hetzelfde schip bij voorbeeld steun voor modernisering ontvangt en enkele maanden later, zonder dat de eerste bijstand van te voren is geannuleerd, wordt stilgelegd ten behoeve van een bouwproject (project It 83/87/1 en Mod It 196/86).

2.47. Tevens zou, in het belang van een goed beheer van de communautaire financiën, een deel van de eerder voor de bouw of modernisering toegekende steun moeten worden gerestitueerd, wanneer bij een nieuwe moderniseringsactie een deel van de gesubsidieerde uitrusting wordt verwijderd voordat de termijn van vijf of tien jaar is verstreken.

2.48. Ook zou het niet mogelijk moeten zijn dat een schip uit een andere Lid-Staat in het gegevensbestand wordt opgenomen, voordat de voorgeschiedenis van het betrokken vaartuig is gereconstrueerd, om in elk geval te kunnen nagaan of het niet is uitgesloten van de beoefening van de visserij in de communautaire wateren, hetzij wegens toekenning van steun bij definitieve stillegging, hetzij omdat het is stilgelegd ten behoeve van een bouwproject. In dit opzicht hebben de controles van de Kamer, met name in Ierland en het Verenigd Koninkrijk, uitgewezen dat de uit andere Lid-Staten afkomstige vissersvaartuigen zijn geregistreerd zonder dat de instantie die voor het register verantwoordelijk was de naam en het registratienummer van het schip in het land van herkomst kende of kon mededelen. Onder deze omstandigheden, en vooral als de Lid-Staat van herkomst een stelsel voor capaciteitsbeperking ten uitvoer legt, is het onmogelijk na te gaan of daadwerkelijk wordt voldaan aan de voorwaarde voor toekenning van steun bij definitieve stillegging, te weten definitieve uitsluiting van de beoefening van de visserij in de communautaire wateren. Voorts dient het systeem voor toezicht op de vissersschepen te worden verbeterd om te voorkomen dat schepen die onder de vlag van een bepaalde Lid-Staat varen doch tijdelijk worden bevracht door reders uit een andere Lid-Staat, uiteindelijk in het MOP van geen van beide staten in aanmerking worden genomen, terwijl de betrokken schepen wel in de wateren van de Gemeenschap hebben gevist.

2.49. Ten slotte dienen er maatregelen te worden getroffen om te voorkomen dat degenen die overheidssteun ontvangen winst kunnen maken door gesubsidieerde schepen, om welke reden dan ook, snel door te verkopen; dit was wel het geval bij, met name, het project ES 99/87/1, uit hoofde waarvan de reder op zijn persoonlijke investering een winst van 154 % maakte.

2.50. In feite zou de Commissie met de systemen voor informatie over en toezicht op de financiële steun voor vissersschepen een geïntegreerd beheer moeten kunnen voeren in nauwe samenhang met de MOP's. Zij dient in staat te zijn zich er in alle gevallen van te vergewissen dat daadwerkelijk wordt voldaan aan de voorwaarden voor steunverlening. Invoering van een dergelijk geïntegreerd systeem is een voorwaarde om op communautair niveau greep op het gemeenschappelijk structuurbeleid te houden wanneer, zoals de Commissie beoogt, de huidige financieringsinstrumenten overgaan naar de Structuurfondsen. 3. DE STEUN VOOR DE BOUW EN DE MODERNISERING VAN VISSERSSCHEPEN

De afstemming van de steun op de MOP's

Voorrang van het communautaire besluit

3.1. Het wettelijk kader, vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 4028/86, bepaalt dat werkzaamheden voor de bouw en de modernisering van vissersschepen moeten passen in het kader van de meerjarige oriëntatieprogramma's van die verordening (artikel 6, lid 2, sub a en artikel 9, lid 2, sub b). Hoewel geen enkel voorschrift uitdrukkelijk vermeldt welke instantie (Lid-Staat of Commissie) erop toe dient te zien dat de projecten passen in het kader van de MOP's, wordt bij artikel 5, lid 1, van de genoemde verordening de Commissie belast met het volgen van de uitvoering van de MOP's op basis van door de Lid-Staten toegezonden informatie; de Commissie kan dus pas overwegen communautaire steun aan een project toe te kennen nadat zij heeft nagegaan of dat project beantwoordt aan de doelstellingen van het MOP.

3.2. Inzake het bedrag van de financiële steun wordt voorts, zowel voor bouwprojecten (artikel 7, lid 1) als voor moderniseringsprojecten (artikel 10, lid 1), in de verordening het volgende bepaald: "Voor elk project dienen het percentage van de... bedoelde bijstand en dat van de financiële bijdrage van de betrokken Lid-Staat, gerelateerd aan het voor bijstand in aanmerking genomen bedrag van de investeringen, met de in bijlage II vermelde percentages in overeenstemming te zijn".

3.3. Gelet op het voorgaande moet de financiële steun van de Lid-Staat proportioneel zijn met het bedrag van de investering dat de Commissie in aanmerking neemt voor de toekenning van een financiële bijdrage; met andere woorden, een financiële interventie van een Lid-Staat is krachtens de voorschriften pas mogelijk als wordt bevestigd dat het project beantwoordt aan de doelstellingen van het MOP en als het bedrag van de nationale steun klopt met het bedrag dat kan worden afgeleid uit de in bijlage II van de verordening vermelde percentages, toegepast op het door de Commissie voor toekenning van financiële bijstand in aanmerking genomen investeringsbedrag.

Naleving van de communautaire voorrang bij de nationale steunregelingen

3.4. Uit het onderzoek van de in de periode 1987-1990 uitgevoerde projecten blijkt dat volgens de nationale steunregelingen voor de bouw en de modernisering van vissersschepen in Duitsland, Frankrijk, Ierland en het Verenigd Koninkrijk (in de laatstgenoemde Lid-Staat betreft dit de projecten die tot april 1990 aan de bevoegde instantie werden voorgelegd) nationale steun wordt toegekend voordat de Commissie zich over de betrokken projecten heeft uitgesproken. Hierdoor was het mogelijk dat, met name in het geval van het Verenigd Koninkrijk, bouwprojecten nationale steun kregen terwijl de in het MOP vastgelegde doelstellingen van capaciteitsvermindering nog niet waren gerealiseerd en hierdoor nog minder haalbaar werden.

Gebreken in het besluitvormingsproces van de Commissie

3.5. Wanneer de Commissie aanvragen ontvangt voor projecten die gevolgen hebben voor de capaciteit van de vloot, worden deze systematisch beoordeeld aan de hand van de gegevens die zij heeft over capaciteitsdoelstellingen in de MOP's van de betrokken Lid-Staat. Afgezien van de bevriezing van de bouwprojecten in 1988, werden volgens de methode die tot eind 1989 werd gehanteerd om diverse redenen en vooral wegens ontoereikende begrotingsmiddelen projecten verworpen. Zo werden bij de tweede reeks beschikkingen van 1989 op drie door het Verenigd Koninkrijk ingediende projecten na, alle projecten verworpen wegens ontoereikende begrotingsmiddelen. Ook door Ierland voorgestelde moderniseringsprojecten die tot een vermogenstoename zouden leiden werden om deze reden verworpen, hoewel ze niet strookten met de doelstellingen van het structureel beleid (zie paragraaf 5.12 van het jaarverslag van de Kamer over het begrotingsjaar 1990(20) ()

). Gezien de reden die voor de verwerping werd opgegeven konden de nationale overheden aannemen dat zij het recht hadden de betrokken projecten overheidssteun te verlenen, terwijl de motivering van onverenigbaarheid met de doelstellingen van het structuurbeleid deze projecten (ongeveer dertig) van elke vorm van overheidssteun zou hebben uitgesloten.

3.6. Wil het besluitvormingsproces kunnen voorkomen dat uitsluitend nationale financiering wordt verstrekt die niet strookt met de doelstellingen van het structuurbeleid en toch de door de bestaande regeling beoogde doelstelling van capaciteitscontrole naleven dan zou de Commissie voor alle investeringsprojecten die gevolgen hebben voor de capaciteit tweeërlei maatregelen moeten nemen:

a)verklaren dat het project past in het kader van het MOP en het voor financiële bijstand in aanmerking genomen investeringsbedrag vaststellen; dit betekent dat zij ingrijpt bij de uitstippeling en uitvoering van het structuurbeleid;

b)bij de steun die zij toekent rekening houden met de grenzen van haar financiële middelen; dit betekent dat zij rekening moet houden met de beschikbare begrotingsmiddelen.

Wanneer de Commissie, in het licht van het MOP, een positief advies geeft over een project kan overheidssteun (nationale en communautaire of uitsluitend nationale) worden verleend en zou de verenigbaarheid ervan met de doelstellingen van het structuurbeleid uit EG-oogpunt worden erkend.

3.7. Nadat de Commissie de projecten die een capaciteitsverhoging (tonnage en vermogen) inhielden had uitgesloten van alle bijstand uit hoofde van modernisering, heeft zij in haar laatste interne richtsnoeren een soepeler standpunt ingenomen; capaciteitsverhoging wordt toegestaan als aan het project tevens een capaciteitsvermindering is gekoppeld of als de doelstellingen van het MOP zijn gerealiseerd. Aldus zal de steun aan de modernisering geen gevolgen hebben voor de einddoelstellingen van de MOP's. In feite ontstaat de druk op de visbestanden niet uitsluitend door de capaciteit waarnaar de MOP's verwijzen, maar ook door de visserij-inspanning, die het geheel van factoren die bijdragen tot de verhoging van de efficiëntie in de visserij omvat. In die zin dragen moderniseringsprojecten bij tot de verhoging van de visserij-inspanning, zelfs als ze geen enkele kwantitatieve verhoging van de vangstcapaciteit inhouden; omwille van de samenhang in de uitvoering van het structuurbeleid zou de Commissie dan ook tussen de MOP's en de toekenning van moderniseringssteun hetzelfde verband moeten leggen als sinds 1990 op de bouwprojecten word toegepast; met andere woorden: aan projecten die de visserij-inspanning verhogen zou geen financiële bijstand moeten worden toegekend wanneer de doelstellingen van het MOP van de betrokken Lid-Staat niet zijn gerealiseerd.

Het onderzoek van de projecten waarvoor bouwsubsidies zijn aangevraagd

Het onderzoek van de aanvragen

3.8. De aanvragen om financiële bijstand van de Gemeenschap voor bouwprojecten worden op basis van de prioriteiten van het MOP door de belanghebbende Lid-Staat bij de Commissie ingediend. Tweemaal per jaar, uiterlijk op 30 juni en 31 december, neemt de Commissie besluiten over de haar voorgelegde bijstandsaanvragen. In de praktijk heeft de Commissie op grond van het verband met de MOP's herhaaldelijk haar beschikkingen over steun aan bouwprojecten uitgesteld. Zo betroffen haar beschikkingen over nieuwbouwprojecten in 1988 slechts Portugal en de Franse overzeese departementen, en tijdens de volgende begrotingsjaren vielen de beschikkingen vooral in de tweede helft van het jaar en werd het uitstel meestal verklaard door het ontbreken van informatie over de voortgang van de MOP's.

3.9. Daardoor wordt in sommige gevallen het communautaire besluit pas laat genomen ten opzichte van de datum waarop het project van start moet gaan en valt het soms pas nadat het project volledig is uitgevoerd. Een steunaanvraag is echter slechts ontvankelijk als ze bij de Commissie is ingediend voordat het schip in gebruik wordt genomen. Daar niet aan elke aanvrager automatisch steun wordt toegekend, volstaat deze ontvankelijkheidsvoorwaarde niet om een werkelijk verband te leggen tussen de beschikking van de Gemeenschap om financiële bijstand toe te kennen en de realisatie van de investering. Wanneer het besluit te laat wordt genomen heeft het structuurbeleid geen andere zin dan een steunverlening achteraf voor een reeds uitgevoerde investering; gezien de bijzondere context van dit structuurbeleid zou de Commissie echter moeten proberen om door middel van de verleende financiële bijstand invloed uit te oefenen op de datum van en het besluit tot investeren.

3.10. Teneinde het werkelijke verband tussen het besluit tot investeren en de financiële bijstand van de Gemeenschap - onder voorbehoud van de opmerkingen in paragraaf 2.43 - te herstellen, zou de steun alleen dienen te worden toegekend aan projecten voor schepen die op de uiterste datum voor indiening van de bijstandsaanvragen voor het semester waarin de beschikking tot steunverlening wordt uitgevaardigd nog niet in dienst zijn genomen.

3.11. Hoewel Verordening (EEG) nr. 4028/86, krachtens welke de steun voor bouwprojecten wordt verleend, op 1 januari 1987 in werking is getreden, zijn een aantal interne bepalingen ter beoordeling van de ontvankelijkheid en van de conformiteit met de doelstellingen van het MOP, alsmede de regels voor het bepalen van het voor toekenning van communautaire bijstand in aanmerking genomen investeringsbedrag met vertraging ingevoerd en pas in de lente van 1991 formeel aan de Lid-Staten medegedeeld.

3.12. Daardoor is het onderzoek van de dossiers met de aanvragen om bijstand voor bouwprojecten niet steeds op dezelfde wijze uitgevoerd, hetgeen blijkt uit de volgende opmerkingen.

a)in de beschikkingen tot bijstandverlening voor projecten waarvoor de Commissie identieke prijsopgaven werden voorgelegd was het voor communautaire bijstand in aanmerking komende bedrag verschillend (bij voorbeeld: Es 166 en 173/87/1; It 99 en 100/89/2).

b)voor sommige projecten (projecten F/1987) werd geen enkele verhoging voor eventuele onvoorziene omstandigheden voorzien, hoewel hierom was verzocht en deze verhoging in het algemeen ook altijd wordt toegestaan.

c)daarentegen werd wel een verhoging voor onvoorziene omstandigheden en prijswijzigingen toegestaan voor project P54/87/1 (communautaire steun: 342 000 ECU) hoewel uit het dossier dat zich bij de Commissie bevindt niet blijkt dat de begunstigde hierom heeft verzocht. Het gevolg was dat er een te hoge betalingsverplichting werd aangegaan, waardoor naderhand 14 % van het vastgelegde bedrag moest worden geannuleerd.

d)een project (Es 190/87/1, communautaire steun: 328 000 ECU) werd geselecteerd voor communautaire bijstand hoewel de begunstigde bij zijn bijstandsaanvraag geen prijsopgave had gevoegd.

e)in sommige gevallen (bij voorbeeld: It 47/87/1, UK 235/89/2) bevatten de dossiers van de bijstandsaanvragen onnauwkeurige of tegenstrijdige gegevens over de tonnage en het motorvermogen van het te bouwen schip, waardoor het bij de uitvoering van het project niet mogelijk is te controleren of aan de criteria waarop de beschikking steunt is voldaan (zie ook de paragrafen 3.26 en 3.51 - 3.52).

3.13. Meer in het algemeen kan worden opgemerkt dat, wanneer het voor financiële bijstand in aanmerking komende bedrag voor een project wordt bepaald niet altijd duidelijk wordt aangegeven waarom andere bedragen niet voor subsidie in aanmerking komen. Deze redenen zouden per artikel en per post moeten worden uitgesplitst en bij het document worden gevoegd dat de financieel controleur wordt voorgelegd voor zijn visum, zodat de niet subsidiabele bedragen bij de uiteindelijke betaling werkelijk kunnen worden uitgesloten van de financiële bijstand van de Gemeenschap.

Afstemming van de steun voor bouwprojecten op de premie voor de scheepsbouw

3.14. In de "richtsnoeren voor het onderzoek van de nationale steunmaatregelen in de visserijsector"(21) ()

, ondergebracht in Verordening (EEG) nr. 2908/83, werd niet uitdrukkelijk vermeld welke steun werd verleend in de vorm van premies voor de scheepsbouw; in de richtsnoeren werd slechts bepaald dat nationale steun op EG-niveau slechts aanvaardbaar is als het subsidiegedeelte ervan niet hoger is dan het globale subsidiebedrag dat door de communautaire regelgeving wordt toegestaan in de visserijsector; maar in de nieuwe richtsnoeren (22) ()

terzake wordt de toekenning van nationale steun krachtens de zesde richtlijn betreffende de scheepsbouw uitdrukkelijk uitgesloten voor vissersschepen bestemd voor de vloot van de Gemeenschap.

3.15. Gezien de datum waarop de betrokken richtsnoeren zijn uitgevaardigd (8.12.1988) konden bouwprojecten die in 1987 werden gesubsidieerd krachtens Verordening (EEG) nr. 4028/86 nog premies voor scheepsbouw ontvangen en kon in de dossiers van de bijstandsaanvragen nog melding worden gemaakt van een premie voor de scheepsbouw, vooral bij de Spaanse bouwprojecten.

3.16. Uit het onderzoek van de dossiers van de betrokken projecten blijkt dat in veel gevallen bij de beoordeling van de ontvankelijkheid van de projecten geen rekening werd gehouden met het bedrag van de premie voor de scheepsbouw waarvan de toekenning werd overwogen en dat met name veel projecten financiële bijstand kregen terwijl uit het dossier van de bijstandsaanvraag duidelijk bleek dat de financiële bijdrage van de Lid-Staat procentueel hoger lag dan het in bijlage II van Verordening (EEG) nr.4028/86 ten opzichte van de EG-steun vastgestelde maximumbedrag (dit betreft in het bijzonder de Spaanse projecten 95, 97, 100, 103, 116, 173, 177 en 179/87). Dergelijke onregelmatigheden kwamen ook nog in het tweede halfjaar van 1989 voor (projecten 142 en 451). Als men bedenkt dat slechts de werkelijk ten laste van de begunstigde komende uitgaven of de totale uitgaven van het project (inclusief de premie voor de scheepsbouw) in aanmerking komen voor communautaire bijstand, blijkt in al deze gevallen dat de in het onderzoeksdossier vermelde totale overheidssteun de maxima in de regelgeving ten opzichte van het investeringsbedrag overschrijdt. In vergelijking met de uitgaven die ten laste van de begunstigde kunnen komen ligt het bedrag van de communautaire bijstand soms 20 % hoger dan het bedrag dat moest worden toegewezen indien alleen rekening was gehouden met de uitgaven die eventueel werkelijk ten laste van de begunstigde zouden komen.

Belang van de norm van het uit de vaart nemen van een overeenkomstige capaciteit

3.17. Volgens Verordening (EEG) nr.4028/86 (artikel 8, lid 2) is het uit de vaart nemen van een in gebruik zijnd vissersschip ten behoeve van een bouwproject slechts een criterium van voorrang.De structurele overcapaciteit van de communautaire vloot heeft de Commissie er echter toe gebracht dit criterium voor nieuwe projecten meer te laten gelden. Aldus is de verhouding tussen de uit de vaart genomen capaciteit en de geplande capaciteit, voor zover deze strookt met de MOP's, geleidelijk een der belangrijkste normen voor de selectie van de projecten geworden.

3.18. Globaal gezien was de geplande tonnage bij alle bouwprojecten tussen 1987 en 1990 nauwelijks kleiner dan de uit de vaart genomen tonnage en was het geïnstalleerd vermogen ongeveer 10 % groter; maar uit de tabellen 3.3 en 3.4 blijkt dat slechts bij de in 1987 goedgekeurde projecten de verhouding tussen uit de vaart genomen en geplande tonnage ongeveer 0,6 beloopt, terwijl die verhouding nadien bijna altijd groter is dan 1.

3.19. In werkelijkheid verschilt deze verhouding sterk volgens de Lid-Staat: voor Spanje en Portugal is ze groter dan 1, maar bij de bouwprojecten die in Duitsland, Ierland en het Verenigd Koninkrijk werden gefinancierd beliep de uit de vaart genomen capaciteit minder dan 50 % van de geplande capaciteit. Deze verschillen zijn grotendeels terug te voeren op de specifieke omstandigheden van de projecten, maar ook op de onderstaande verschillen in aanpak.

a)Volgens sommige nationale reglementeringen, die in de loop der jaren beter werden toegesneden op de doelstelling van capaciteitsvermindering, kan een nieuw bouwproject slechts overheidssteun krijgen als wordt voorgesteld een zelfde capaciteit (tonnage, vermogen of tonnage en vermogen, naargelang van de specifieke problemen die de betrokken Lid-Staat heeft met zijn doelstellingen van capaciteitsvermindering) uit de vaart te nemen. Als door omstandigheden een capaciteitsverhouding boven 1 wordt verwacht, worden de nieuwe bouwprojecten een essentieel middel voor de doelstellingen van het MOP.

b)Lid-Staten die programma's uitvoeren voor capaciteitsvermindering door premies voor definitieve stillegging te betalen kunnen de capaciteit ver genoeg onder de door hun MOP vastgestelde doelstellingen brengen om nieuwe schepen op stapel te zetten zonder een overeenkomstige capaciteit uit de vaart te moeten nemen.

3.20. De eis, voor elk nieuw bouwproject een overeenkomstige capaciteit uit de vaart te nemen, veroorzaakt voorts een aantal problemen die in feite de doeltreffendheid van de gevoerde actie beperken.

3.21. Ten eerste is de werkelijke activiteit die met een bepaalde vangstcapaciteit kan worden ontwikkeld niet alleen afhankelijk van de eigenlijke capaciteit van het schip, maar ook, en steeds meer, van de vangstvergunningen die voor dat schip waren verleend. De toekenning van financiële steun zou dus niet alleen moeten worden gekoppeld aan de uit de vaart genomen capaciteit maar ook aan de vaststelling en evaluatie van de vangstrechten en -vergunningen voor het nieuwe schip. Bij de vaststelling van haar prioriteitsnorm zou de Commissie dus rekening moeten houden met de door de Lid-Staat op grond van de bijstandaanvragen aangegeven prioriteiten met het oog op de werkelijke vangstmogelijkheden van het nieuwe schip.

3.22. Ten tweede moet de eis, een overeenkomstige capaciteit uit de vaart te nemen, strikt gekoppeld blijven aan het eigendom en vooral aan de werkelijke exploitatie van het uit de vaart te nemen schip door de begunstigde van het nieuwe project. Gewoonlijk verlangt de Commissie dat het uit de vaart genomen schip ten minste een jaar lang eigendom van de begunstigde is geweest, maar de controles op de dossiers tonen aan dat aan deze eis in werkelijkheid vaak niet werd voldaan. Hierdoor ontstond op sommige plaatsen een ware markt waarop tonnage en vermogen werden afgestaan om de begunstigden in staat te stellen aan de eis een overeenkomstige of bijkomende capaciteit uit de vaart te nemen te voldoen. Extreme voorbeelden hiervan zijn transacties met of het uit de vaart nemen van vissersschepen die soms al voor de inwerkingtreding van Verordening (EEG) nr. 4028/86 schipbreuk hadden geleden (bij voorbeeld: P 11/88/2, Gr 19/89/1 en 157/89/2).

3.23. Bovendien zou voor elk uit de vaart genomen schip aan de hand van bewijsstukken een reële vangstbedrijvigheid moeten worden aangetoond. De controles hebben echter aangetoond dat talrijke projecten werden uitgevoerd waarvoor in de dossiers van de Commissie geen bewijsstukken liggen over de omvang van de vangsten van de uit de vaart genomen schepen. In deze gevallen drijven de nieuwe vissersschepen de overcapaciteit van de vloot in feite nog aanzienlijk op (voorbeelden: Es 88/87/1, P 10, 11 en 12/88/2, 11, 18 en 19/87/1, UK 151/87/1 en Italië 262/89/2).

3.24. Voorts is in de bepalingen inzake het uit de vaart nemen van schepen voorzien: sloop, inzet voor een andere activiteit dan de visserij of exportering buiten de communautaire wateren. Maar hetgeen op de formulieren voor bijstandsaanvraag inzake de definitieve bestemming van het schip dat uit de vaart wordt genomen bij het van stapel lopen van een nieuw schip, moet worden ingevuld is niet bindend, en het betrokken schip kan dus evengoed worden geëxporteerd ofschoon het aanvankelijk in de bedoeling lag het te slopen (voorbeelden: Es 166, 173, 177/87/1, 438/89/1; P 21/87/1). Al dan niet werkelijk naar het buitenland overgebrachte en onder goedkope vlag varende schepen veroorzaken buiten de communautaire wateren een grotere concurrentie voor de vissersschepen onder communautaire vlag.

3.25. Wanneer als resultaat van een bouwproject nieuwe capaciteit wordt ingezet waarvan tonnage en vermogen gelijk zijn aan de uit de vaart genomen capaciteit, is de doeltreffendheid ervan toch veel groter dan die van de vervangen schepen. Hoewel er geen precieze cijfers voorhanden zijn, leidt de vervanging van een identieke capaciteit onbetwistbaar tot een grotere druk op de visbestanden. Hieruit moet de conclusie worden getrokken dat het percentage van de uit de vaart genomen capaciteit beduidend hoger moet zijn dan 1, wil de steun voor de bouw verenigbaar blijven met de doelstelling, de druk op de visbestanden gelijk te houden.

Inhoud van de beschikkingen van de Commissie

3.26. In vergelijking met de capaciteitscriteria (tonnage en vermogen) die de referenties vormen voor de doelstellingen van het structuurbeleid in de visserijsector, zijn de beschikkingen van de Commissie inzake toekenning van financiële bijstand verbazend onnauwkeurig. Alleen al uit formeel oogpunt zijn ze opvallend dubbelzinnig waar het gaat om het vermogen van het uit de vaart genomen schip, aangezien niet uitdrukkelijk wordt vermeld of er kilowatts dan wel paardekrachten worden bedoeld. Inzake de materiële kenmerken van het uit te voeren project wordt in de beschikking alleen de lengte tussen de loodlijnen vermeld, die bepalend is voor de hoogte van de communautaire bijdrage. De beschikking bevat daarentegen geen enkele aanwijzing betreffende het vermogen en de tonnage van het geplande schip. Daar deze factoren essentieel zijn voor de kwantitatieve indicatoren van het structuurbeleid, zouden zij, alleen al omwille van de doorzichtigheid en duidelijkheid, in de beschikking die ter kennis van de begunstigde en de Lid-Staat wordt gebracht moeten voorkomen. De bevindingen van de Kamer tijdens haar controle op de uitvoering van de projecten en de betalingen (zie de paragrafen 3.49 en 3.54) zijn in veel gevallen terug te voeren op het feit dat bij de realisatie niet werd vastgehouden aan de materiële kenmerken die in de bijstandsaanvragen werden opgegeven.

Begrotingsuitvoering

3.27. Tussen 1987 en 1990 verleende de Commissie 177,3 Mio ECU steun voor de bouw van 672 vissersschepen met een tonnage van 69 800 BRT en een vermogen van 238 000 kW, hetgeen een vernieuwing van ongeveer 3 % van de totale capaciteit van de communautaire vloot betekent. In tabel 3.1 wordt een per Lid-Staat uitgesplitst overzicht gegeven van de bouwprojecten en hieruit blijkt hoe de verhoudingen tussen de omvang van de diverse vissersvloten liggen. Slechts twee Lid-Staten, Denemarken en Nederland, hebben geen stelsel van overheidssteun voor de bouw van vissersschepen.

3.28. Op basis van de boekhouding van de Commissie, kon de globale uitvoeringsstand van de projecten (zie tabellen 3.1. en 3.2) bij aanvang van het begrotingsjaar 1992, worden omschreven als volgt:

a)van de 672 geselecteerde projecten waren er 307 voltooid, 38 opgegeven en 327 nog niet uitgevoerd of voltooid;

b)van het vastgelegde bedrag van 177,3 Mio ECU werden 95,2 Mio ECU betaald, terwijl 1,7 Mio ECU vrijkwamen uit restbedragen en 7,4 Mio ECU uit de opgegeven projecten;

c)de uitvoeringsgraad van de betalingen voor de tussen 1987 en 1990 gesteunde projecten beloopt 54 % van de vastgelegde kredieten.

3.29. Binnen dit globale beeld loopt de graad van uitvoering en vordering van de projecten in de diverse Lid-Staten sterk uiteen (Ierland 29 %, Italië 35 %, Portugal 41 %, Frankrijk, Duitsland, Verenigd Koninkrijk en België meer dan 65 %); in werkelijkheid liggen de percentages iets hoger wegens de - per Lid-Staat verschillende - tijd die verloopt tussen het van stapel lopen van het vissersschip en de saldobetaling.

Tabel 1.1 - De mondiale visserijproduktie "(ton)">(1)"> ID="1">65 683 888> ID="2">72 112 032> ID="3">92 739 840> ID="4">94 248 528> ID="5">98 662 240> ID="6">99 534 584"> ID="1">(23 821 456)> ID="2">(20 936 976)> ID="3">(29 626 640)> ID="4">(28 309 728)> ID="5">(31 111 344)> ID="6">(30 320 000)"> ID="1">6 643 877> ID="2">6 703 961> ID="3">7 033 504> ID="4">6 921 528> ID="5">7 188 630> ID="6">6 956 688"> ID="1">(1 142 249)> ID="2">(2 237 420)> ID="3">(1 867 894)> ID="4">(1 967 956)> ID="5">(2 272 274)> ID="6">(2 126 448)"> ID="1">7 332 640> ID="2">9 515 640> ID="3">11 259 955> ID="4">11 159 617> ID="5">11 332 101> ID="6">11 310 091"> ID="1">(1 369 798)> ID="2">(2 341 1165)> ID="3">(2 929 396)> ID="4">(2 810 429)> ID="5">(2 810 607)> ID="6">(2 718 766)"> ID="1">3 358 400> ID="2">4 235 348> ID="3">8 000 063> ID="4">9 346 222> ID="5">10 358 678> ID="6">11 219 994"> ID="1">(10 500)> ID="2">(0)> ID="3">(272 500)> ID="4">(255 999)> ID="5">(293 500)> ID="6">(312 500)"> ID="1">9 359 600> ID="2">10 433 997> ID="3">11 976 274> ID="4">11 848 582> ID="5">11 967 051> ID="6">11 174 464"> ID="1">(2 061 992)> ID="2">(3 137 039)> ID="3">(5 070 592)> ID="4">(5 063 573)> ID="5">(5 438 728)> ID="6">(4 482 781)"> ID="1">2 879 900> ID="2">3 793 612> ID="3">5 166 619> ID="4">5 986 120> ID="5">5 936 618> ID="6">5 744 318"> ID="1">(1 110 997)> ID="2">(1 107 646)> ID="3">(1 210 764)> ID="4">(1 360 629)> ID="5">(1 208 471)> ID="6">(1 259 474)"> ID="1">10 506 100> ID="2">2 708 612> ID="3">5 613 977> ID="4">4 583 600> ID="5">6 637 106> ID="6">6 831 465"> ID="1">(10 298 799)> ID="2">(1 726 210)> ID="3">(5 077 719)> ID="4">(4 004 388)> ID="5">(6 099 999)> ID="6">(6 199 682)"> ID="1">1 487 000> ID="2">2 816 768> ID="3">5 571 638> ID="4">4 814 641> ID="5">5 209 883> ID="6">6 454 142"> ID="1">(1 308 100)> ID="2">(2 445 086)> ID="3">(5 082 888)> ID="4">(4 278 188)> ID="5">(4 605 702)> ID="6">(5 760 602)""N.B.: De cijfers tussen haakjes geven de niet voor consumptie bestemde produktie weer.

Bron: FAO, Fish & Fishery Products, Rome, Juli 1991.>

Tabel 1.2 - Visserijprodukten voor menselijke consumptie - invoer uit en uitvoer naar derde landen """ ID="1">1 352> ID="2">3 188> ID="3">1 410> ID="4">3 576> ID="5">1 663> ID="6">4 145> ID="7">1 896> ID="8">4 782> ID="9">2 141> ID="10">5 384> ID="11">2 287> ID="12">5 814> ID="13">2 599> ID="14">6 433"> ID="1">649> ID="2">907> ID="3">713> ID="4">1 086> ID="5">854> ID="6">1 228> ID="7">791> ID="8">1 211> ID="9">789> ID="10">1 169> ID="11">888> ID="12">1 249> ID="13">890> ID="14">1 204"> ID="1"> 703> ID="2"> 2 281> ID="3"> 697> ID="4"> 2 490> ID="5"> 809> ID="6"> 2 917> ID="7"> 1 105> ID="8"> 3 571> ID="9"> 1 352> ID="10"> 4 215> ID="11"> 1 399> ID="12"> 4 565> ID="13"> 1 709> ID="14"> 5 229""N.B.: Vol. = Volume in 1 000 ton

Wrd. = Waarde in Mio ECU

Opmerkingen: Invoer/uitvoer = 03 + 1 604 + 1 605 (= Vis voor menselijke consumptie met uitzondering van pasteien).

Invoer/uitvoer:bron = COMEXT 18.10.1991.

1984-1990: Alle cijfers hebben betrekking op EUR-12.

Bron: Verslag 1991 van de Commissie (Bijlage VI).>

Tabel 2.1 - Tonnage van de communautaire vissersvloten - Ontwikkeling van de capaciteit en van de doelstellingen (Eenheid: brt) ">(2)(3)"> ID="1">22 000> ID="2">22 000> ID="3">22 846> ID="4">25 165> ID="5">21 340> ID="6">21 340> ID="7">27 089> ID="8">+5 749> ID="9">+26"> ID="1">123 091> ID="2">122 879> ID="3">136 488> ID="4">136 680> ID="5">119 400> ID="6">119 188> ID="7">110 332> ID="8"> 8 856> ID="9"> 7"> ID="2">[212](1)> ID="4">[212](1)"> ID="1">78 479> ID="2">78 479> ID="3">49 900> ID="4">51 500> ID="5">48 200> ID="6">49 200> ID="7">-> ID="8">-> ID="9">-"> ID="4">[2 200](1)"> ID="1">-> ID="2">-> ID="3">-> ID="4">-> ID="5">-> ID="6">76 950> ID="7">69 991> ID="8"> 6 959> ID="9"> 9"> ID="1">134 659> ID="2">134 659> ID="3">137 761> ID="4">137 761> ID="5">130 619> ID="6">130 946> ID="7">131 970(4)> ID="8">+1 024> ID="9">+1"> ID="1">668 668(5)> ID="2">613 530> ID="3">663 158> ID="4">631 838> ID="5">648 607> ID="6">604 757> ID="7">567 568> ID="8"> 37 189> ID="9"> 6"> ID="2">[5 628](1)> ID="4">[8 337](1)"> ID="2">[65 874](6)> ID="4">[64 114](6)"> ID="1">192 807> ID="2">207 839(7)> ID="3">191 028> ID="4">209 560> ID="5">187 023> ID="6">201 604> ID="7">184 495> ID="8"> 17 109> ID="9"> 8"> ID="4">[15 271](1)"> ID="1">45 300> ID="2">45 300> ID="3">53 065> ID="4">58 845> ID="5">43 941> ID="6">43 941> ID="7">50 693> ID="8">+6 752> ID="9">+15"> ID="1">257 767> ID="2">275 255> ID="3">262 717> ID="4">302 986> ID="5">250 000> ID="6">268 198> ID="7">268 187> ID="8"> 11> ID="9">-"> ID="1">66 800> ID="2">66 800> ID="3">77 500> ID="4">82 400> ID="5">64 796> ID="6">64 796> ID="7">82 400> ID="8">+17 604> ID="9">+27"> ID="4">[13 500](1)"> ID="1">215 608(5)> ID="2">215 930> ID="3">210 525> ID="4">208 670> ID="5">209 140> ID="6">209 540> ID="7">182 829> ID="8"> 26 711> ID="9"> 12"> ID="4">[523](1)"> ID="1">146 000> ID="2">198 977> ID="3">148 403> ID="4">206 934> ID="5">141 620> ID="6">193 027> ID="7">217 273> ID="8">+24 246> ID="9">+12"> ID="1">1 951 179> ID="2">1 983 648> ID="3">1 953 391(8)> ID="4">2 052 339> ID="5">1 864 686> ID="6">1 906 537> ID="7">1 892 627> ID="8"> 41 660> ID="9"> 2"> ID="2">[5 840](1)> ID="4">[40 043](1)> ID="6">1 934 287(3)"> ID="2">[65 874](6)> ID="4">[64 114](6)"> ID="2">2 055 362> ID="4">2 156 496""Bronnen: Commissie en Lid-Staten

>

Tabel 2.2 - Motorvermogen van de communautaire vissersvloten - Ontwikkeling van de capaciteit en van de doelstellingen (Eenheid: kW) ">(2)(3)"> ID="1">70 656> ID="2">70 656> ID="3">71 250> ID="4">78 506> ID="5">69 242> ID="6">69 242> ID="7">79 816> ID="8">+10 574> ID="9">+15"> ID="1">525 825> ID="2">525 241> ID="3">571 996> ID="4">563 667> ID="5">515 300> ID="6">514 716> ID="7">487 897> ID="8"> 26 819> ID="9"> 5"> ID="2">[584](1)> ID="4">[584](1)"> ID="1">161 494> ID="2">161 494> ID="3">137 000> ID="4">139 100> ID="5">132 000> ID="6">138 000> ID="7">-> ID="8">-> ID="9">-"> ID="4">[4 000](1)"> ID="1">-> ID="2">-> ID="3">-> ID="4">-> ID="5">-> ID="6">182 500> ID="7">166 300> ID="8"> 16 200> ID="9"> 8"> ID="1">502 467> ID="2">502 467> ID="3">568 823> ID="4">568 823> ID="5">492 413> ID="6">493 776> ID="7">574 736(4)> ID="8">+80 960> ID="9">+16"> ID="1">2 131 412(5)> ID="2">1 776 610> ID="3">2 130 156> ID="4">1 831 554> ID="5">2 088 783> ID="6">1 756 001> ID="7">1 671 551> ID="8"> 84 450> ID="9"> 4"> ID="2">[27 220](1)> ID="4">[50 264](1)"> ID="2">[162 827](6)> ID="4">[160 597](6)"> ID="1">914 000> ID="2">1 076 582(7)> ID="3">918 087> ID="4">1 158 576> ID="5">895 720> ID="6">1 055 050> ID="7">1 053 931> ID="8"> 1 119> ID="9">-"> ID="4">[117 421](1)"> ID="1">181 200> ID="2">181 200> ID="3"> 212 260> ID="4">234 892> ID="5">177 576> ID="6">177 576> ID="7">191 604> ID="8">+14 028> ID="9">+7"> ID="1">1 223 099> ID="2">1 568 288> ID="3">1 295 804> ID="4">1 796 829> ID="5">1 198 600> ID="6">1 541 664> ID="7">1 519 695> ID="8"> 21 969> ID="9"> 1"> ID="1">390 080> ID="2">390 080> ID="3">462 900> ID="4">498 000> ID="5">382 278> ID="6">382 278> ID="7">419 397> ID="8">+37 119> ID="9">+9"> ID="4">[39 043](1)"> ID="1">555 621(3)> ID="2">552 044> ID="3">542 527> ID="4">515 988> ID="5">544 508> ID="6">541 003> ID="7">491 128> ID="8"> 49 875> ID="9"> 9"> ID="4">[1 072](1)"> ID="1">763 515> ID="2">1 117 557> ID="3">759 953> ID="4">1 155 212> ID="5">748 245> ID="6">1 095 206> ID="7">1 219 574> ID="8">+124 368> ID="9">+11"> ID="1">7 419 369> ID="2">7 922 219> ID="3">7 670 756(8)> ID="4">8 541 147> ID="5">7 244 665> ID="6">7 764 512(7)> ID="7">+1"> ID="2">[27 804](1)> ID="4">[212 384](1)> ID="6">7 809 012(3)"> ID="2">[162 827](6)> ID="4">[160 597](6)"> ID="2">8 112 850> ID="4">8 914 128""Bronnen: Commissie en Lid-Staten

>

Tabel 3.1. - Algemene samenvatting. Stand van uitvoering, per ultimo 1991 en per Lid-Staat, van de in de periode 1987-1990 gefinancierde projecten "(in ECU - tegen de boekhoudkundige koers van de verplichting)">Lid-Staat"> ID="1">2> ID="2">639 690> ID="3">0,4> ID="4">2> ID="5">627 716> ID="6">98,1> ID="7">0,7> ID="8">11 974> ID="9">1,9> ID="10">0,7> ID="11">0> ID="12">0> ID="13">0,0> ID="14">0,0> ID="15">0> ID="16">0> ID="17">0,0> ID="18">0,0"> ID="1">31> ID="2">8 926 438> ID="3">5,0> ID="4">14> ID="5">6 155 371> ID="6">69,0> ID="7">6,5> ID="8">43 341> ID="9">0,5> ID="10">2,6> ID="11">3> ID="12">241 196> ID="13">2,7> ID="14">3,3> ID="15">14> ID="16">2 486 533> ID="17">27,9> ID="18">3,4"> ID="1">49> ID="2">6 517 416> ID="3">3,7> ID="4">32> ID="5">3 840 436> ID="6">58,9> ID="7">4,0> ID="8">162 048> ID="9">2,5> ID="10">9,7> ID="11">4> ID="12">751 813> ID="13">11,5> ID="14">10,2> ID="15">13> ID="16">1 763 120> ID="17">27,1> ID="18">2,4"> ID="1">192> ID="2">60 853 289> ID="3">34,3> ID="4">92> ID="5">35 842 670> ID="6">58,9> ID="7">37,6> ID="8">289 990> ID="9">0,5> ID="10">17,4> ID="11">8> ID="12">2 294 084> ID="13">3,8> ID="14">31,0> ID="15">92> ID="16">22 426 543> ID="17">36,9> ID="18">30,7"> ID="1">122> ID="2">32 617 333> ID="3">18,4> ID="4">68> ID="5">20 982 079> ID="6">64,3> ID="7">22,0> ID="8">285 565> ID="9">0,9> ID="10">17,2> ID="11">6> ID="12">923 931> ID="13">2,8> ID="14">12,5> ID="15">48> ID="16">10 425 758> ID="17">32,0> ID="18">14,3"> ID="1">15> ID="2">2 052 865> ID="3">1,2> ID="4">6> ID="5">572 209> ID="6">27,9> ID="7">0,6> ID="8">20 896> ID="9">1,0> ID="10">1,3> ID="11">0> ID="12">0> ID="13">0,0> ID="14">0,0> ID="15">9> ID="16">1 459 759> ID="17">71,1> ID="18">2,0"> ID="1">119> ID="2">27 257 170> ID="3">15,4> ID="4">31> ID="5">9 323 781> ID="6">34,2> ID="7">9,8> ID="8">174 220> ID="9">0,6> ID="10">10,5> ID="11">1> ID="12">22 613> ID="13">0,1> ID="14">0,3> ID="15">87> ID="16">17 736 556> ID="17">65,1> ID="18">24,3"> ID="1">116> ID="2">32 055 880> ID="3">18,1> ID="4">40> ID="5">12 604 438> ID="6">39,3> ID="7">13,2> ID="8">559 848> ID="9">1,7> ID="10">33,6> ID="11">13> ID="12">2 961 996> ID="13">9,2> ID="14">40,1> ID="15">63> ID="16">15 929 601> ID="17">49,7> ID="18">21,8"> ID="1">26> ID="2">6 369 593> ID="3">3,6> ID="4">22> ID="5">5 255 661> ID="6">82,5> ID="7">5,5> ID="8">116 289> ID="9">1,8> ID="10">7,0> ID="11">3> ID="12">196 360> ID="13">3,1> ID="14">2,7> ID="15">1> ID="16">801 284> ID="17">12,6> ID="18">1,1"> ID="1">672> ID="2">177 289 674> ID="3">100,0> ID="4">307> ID="5">95 204 361> ID="6">53,7> ID="7">100,0> ID="8">1 664 171> ID="9">0,9> ID="10">100,0> ID="11">38> ID="12">7 391 993> ID="13">4,2> ID="14">100,0> ID="15">327> ID="16">73 029 154> ID="17">41,2> ID="18">100,0""N = Aantal gebouwde schepen.

%T = Aandeel van de Lid-Staat in de financiering.

%N = Betaald of niet gebruikt gedeelte van de door de Lid-Staat aangegane betalingsverplichtingen.>

Tabel 3.2 - Uitvoeringspercentage per tranche "(in ECU tegen de boekhoudkundige koers van de verplichting)">Tranche"> ID="1">61 018 290> ID="2">34,4> ID="3">47 753 592> ID="4">50,2> ID="5">1 043 226> ID="6">62,7> ID="7">2 349 611> ID="8">31,8> ID="9">9 871 863> ID="10">13,5"> ID="1">8 645 694> ID="2">4,9> ID="3">3 234 738> ID="4">3,4> ID="5">109 469> ID="6">6,6> ID="7">1 345 048> ID="8">18,2> ID="9">3 956 440> ID="