Beschikking van de Commissie

van 20 juni 2001

betreffende investeringssteun ten gunste van de onderneming RIVIT SpA, niet-EGKS-staal - Italië

(2001/C 234/05)

(Voor de EER relevante tekst)

(Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

1. Op 17 maart 1999 hebben de Italiaanse autoriteiten de Commissie in kennis gesteld van hun voornemen om investeringssteun toe te kennen aan de onderneming RIVIT SpA. De aangemelde steun omvat een investeringssubsidie van 186,6 miljoen ITL (96371 EUR) voor een investering ten bedrage van 2,99 miljard ITL (1,54 miljoen EUR). De aanmelding vond plaats krachtens de kaderregeling voor bepaalde niet onder het EGKS-Verdrag vallende sectoren van de ijzer- en staalindustrie(1), volgens welke de aanmelding van steun voor grote stalen buizen verplicht is ongeacht het bedrag van de steun.

2. Bij schrijven van 13 maart 2000 stelde de Commssie Italië ervan in kennis dat zij besloten had de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden ten aanzien van de steun. Die beslissing werd gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen met de uitnodiging aan derden om opmerkingen te maken(2). De Commissie heeft opmerkingen ontvangen van één belanghebbende, die anoniem wilde blijven.

3. In artikel 2 van Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de de minimis-steun(3) (hierna de "vrijstellingsverordening" genoemd), die in werking is getreden op 2 februari 2001, is bepaald dat steunmaatregelen die niet hoger zijn dan 100000 EUR over een periode van drie jaar geen staatssteun vormen in de zin van artikel 87, lid 1, en derhalve niet onder de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag vallen.

4. De producenten van stalen buizen zijn niet uitgesloten van het toepassingsgebied van de vrijstellingsverordening. Derhalve werd de communautaire kaderregeling voor bepaalde niet onder het EGKS-Verdrag vallende sectoren van de ijzer- en staalindustrie dienovereenkomstig gewijzigd zodat steun die onder de de minimis-grenzen valt niet langer als staatssteun wordt beschouwd en niet meer moet worden aangemeld.

5. Op 7 juni 2001 stelden de Italiaanse autoriteiten de Commissie ervan in kennis dat Italië besloten had de aanmelding van steun in te trekken. Zij hebben de Commissie ook meegedeeld dat het land voornemens is de steun toe te kennen in het kader van de nieuwe de minimis-regels, overeenkomstig de vrijstellingsverordening.

6. De eerder door Italië aangemelde steun ten bedrage van 186,6 miljoen ITL (96371 EUR) ligt onder het de minimis-plafond. Derhalve heeft de Commissie besloten de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag te beëindigen ten aanzien van de betrokken steun, nadat zij had geconstateerd dat de Italiaanse autoriteiten de aanmelding hadden ingetrokken en voornemens waren de steun te verlenen rekening houdend met het de minimis-plafond. Italië wordt herinnerd aan zijn verplichting om ervoor te zorgen dat de bepalingen van artikel 2, lid 2, van de verordening worden gerespecteerd en dat de totale de minimis-steun die aan de onderneming wordt verleend, gedurende drie jaar niet hoger zal zijn dan 100000 EUR.

(1) PB C 320 van 13.12.1988, blz. 3.

(2) PB C 142 van 20.5.2000, blz. 20.

(3) PB L 10 van 13.1.2001, blz. 30.