NL Publicatieblad van de Europese Unie L 235/1

VERTALING

PERSONEELSREGLEMENT VAN HET INSTITUUT VOOR VEILIGHEIDSSTUDIES VAN DE EUROPESE UNIE (1)

PREAMBULE

Artikel 1

TITEL I - ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 2 - Gemeenschappelijke bepalingen van toepassing op het gehele personeel

Gezag

Verklaring

Gedrag

Financiële aansprakelijkheid

Beveiliging

TITEL II - STATUUT VAN TOEPASSING OP FUNCTIONARISSEN

HOOFDSTUK I - ALGEMEEN

Artikel 3 - Algemene bepalingen van toepassing op functionarissen

Voorrechten en immuniteiten

Bijstand en schadevergoeding

Eigendomsrechten

Nevenactiviteiten

Kandidatuur voor een openbare of politieke opdracht of functie

HOOFDSTUK II - AANWERVING EN OVEREENKOMSTEN VAN FUNCTIONARISSEN

Artikel 4 - Aanwerving

Artikel 5 - Leeftijdsgrens voor het uitoefenen van een functie

Artikel 6 - Medisch onderzoek

Artikel 7 - Overeenkomsten en looptijd daarvan

Initiële overeenkomsten

Proeftijd

Verbreking van overeenkomsten

Ontslagvergoeding

Verkorting van de opzegtermijn

Specifieke bepalingen voor houders van een onderzoekopdracht

HOOFDSTUK III - SALARIS EN VERGOEDINGEN

Artikel 8 - Algemene bepalingen

Artikel 9 - Basissalaris

Artikel 10 - Ontheemdingsvergoeding

Artikel 11 - Gezinsvergoedingen en vergoedingen van sociale aard

Kostwinnersvergoeding

Vergoeding voor kinderen of andere personen ten laste

Onderwijsvergoeding

Vergoeding voor gehandicapte kinderen of andere gehandicapte personen ten laste

Huisvestingsvergoeding

Artikel 12 - Plaatsvervangersvergoeding

Artikel 13 - Inrichtingsvergoeding

Artikel 14 - Inhoudingen en heffingen

Interne belasting

Bijdrage aan de pensioenregeling

Inhouding van de bijdrage aan de socialezekerheidsregeling

Inhouding van de bijdrage aan de aanvullende verzekering

Artikel 15 - Voorschotten en terugbetaling van voorschotten op de bezoldiging

HOOFDSTUK IV - REISKOSTEN

Artikel 16 - Inrichting en vertrek

Artikel 17 - Verhuizing

Artikel 18 - Dienstreizen

HOOFDSTUK V - INTERNE ORGANISATIE

Artikel 19 - Arbeidsroosters en arbeidsduur

Artikel 20 - Feestdagen en vrije dagen

Artikel 21 - Verlof

Artikel 22 - Verlof in de plaats van herkomst

HOOFDSTUK VI - BEOORDELING EN BEVORDERING

Artikel 23 - Algemene bepalingen

Artikel 24 - Procedure

Artikel 25 - Gevolgen van beoordelingen

HOOFDSTUK VII - TUCHTPROCEDURE

Artikel 26 - Definities

Artikel 27 - Schadevergoedingen

Artikel 28 - Mededeling van de beschuldigingen

Artikel 29 - Tuchtraad

HOOFDSTUK VIII - BEROEP EN COMMISSIE VAN BEROEP

Artikel 30 - Klacht tegen een besluit door een functionaris

HOOFDSTUK IX - PENSIOENEN

Artikel 31

TITEL III - BEPALINGEN VAN TOEPASSING OP TIJDELIJK PERSONEEL

Artikel 32 - Statutaire bepalingen

Artikel 33 - Overeenkomsten

Artikel 34 - Bezoldiging

Artikel 35 - Bijzondere bepalingen

TITEL IV - BEPALINGEN VAN TOEPASSING OP DESKUNDIGEN, BURSALEN EN STAGIAIRS

Artikel 36 - Statutaire en financiële bepalingen

BIJLAGE I ONTSLAGVERGOEDING

BIJLAGE II ONTHEEMDINGSTOELAGE

BIJLAGE III KINDEREN EN ANDERE PERSONEN TEN LASTE

BIJLAGE IV GEHANDICAPTE PERSONEN TEN LASTE

BIJLAGE V HUISVESTINGSVERGOEDING

BIJLAGE VI REIS- EN VERHUISKOSTEN

BIJLAGE VII KOSTEN VAN DIENSTREIZEN

BIJLAGE VIII ZIEKTE, ZWANGERSCHAP EN ANDER BIJZONDER VERLOF

BIJLAGE IX SAMENSTELLING EN FUNCTIONEREN VAN DE TUCHTRADEN

BIJLAGE X COMMISSIE VAN BEROEP

PREAMBULE

Het Instituut voor Veiligheidsstudies is een agentschap van de Europese Unie, en is aangesloten bij de gecoördineerde organisaties.

Artikel 1

In dit reglement worden het statuut, de rechten, de plichten en de verantwoordelijkheden bepaald van de personeelsleden van het Instituut voor Veiligheidsstudies van de Europese Unie, hierna „het Instituut” genoemd.

Het personeel van het Instituut bestaat uit natuurlijke personen met een overeenkomst van functionaris en uit tijdelijk personeel. Voor bezoldigde deskundigen, bursalen en stagiairs gelden de specifieke bepalingen van titel IV.

De directeur van het Instituut is gemachtigd om, na instemming van het bestuur, in dit reglement de wijzigingen aan te brengen die voor het gebruik ervan nodig blijken.

Dit reglement is van toepassing op alle personeelsleden, behoudens andersluidend besluit van het bestuur ten aanzien van het niet in een rang ingedeelde personeel.

TITEL I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 2

Gemeenschappelijke bepalingen van toepassing op het gehele personeel

De personeelsleden staan onder het gezag van de directeur en zijn hem verantwoording schuldig voor de uitoefening van hun functie. Zij verbinden zich ertoe hun functie met de grootst mogelijke nauwgezetheid en plichtsbetrachting uit te oefenen.

Bij de aanvaarding van zijn aanstelling bij het Instituut voor Veiligheidsstudies van de Europese Unie moet elk personeelslid de volgende verklaring ondertekenen:

„Ik verbind mij er plechtig toe de taken die mij als personeelslid van het Instituut voor Veiligheidsstudies van de Europese Unie worden toevertrouwd, in alle loyaliteit en discretie en naar eer en geweten uit te voeren en mij van deze taken te kwijten met uitsluitend de belangen van het Instituut voor ogen, en van geen enkele regering, noch van enig gezag buiten het Instituut aanwijzingen voor de uitoefening van mijn bevoegdheden te vragen of te ontvangen.”.

De personeelsleden moeten onder alle omstandigheden hun gedrag aanpassen aan hun hoedanigheid van vertegenwoordiger van het Instituut voor Veiligheidsstudies van de Europese Unie. Zij moeten zich onthouden van iedere handeling of activiteit die op enigerlei wijze afbreuk kan doen aan de waardigheid van hun functie en aan de goede naam van het Instituut.

Elk personeelslid kan gehouden zijn het Instituut voor Veiligheidsstudies geheel of ten dele schadeloos te stellen voor elk financieel verlies dat het heeft geleden door zijn nalatigheid of opzettelijke niet-naleving van een door het bestuur of de directeur goedgekeurd reglement of goedgekeurde procedure.

Bij hun indiensttreding moeten de personeelsleden kennisnemen van de beveiligingsvoorschriften van het Instituut. Zij ondertekenen een specifieke verklaring waarmee zij zich tuchtrechtelijk verantwoordelijk en financieel aansprakelijk stellen ingeval deze voorschriften niet nageleefd worden.

a) Voor alle personeelsleden, zelfs indien zij tijdelijk werknemer, bursaal of stagiair zijn, kan een verzoek worden ingediend tot machtiging om kennis te nemen van gerubriceerde documenten op grond van de hem toevertrouwde taken. Dat verzoek wordt door de beveiligingsfunctionaris van het Instituut gericht aan de bevoegde autoriteiten. In afwachting van de officiële machtiging kan de directeur een voorlopige machtiging verlenen.

b) De personeelsleden stellen de beveiligingsfunctionaris van het Instituut rechtstreeks in kennis van elk incident met betrekking tot het vermoedelijke verlies of de openbaarmaking van een gerubriceerd document.

TITEL II

STATUUT VAN TOEPASSING OP FUNCTIONARISSEN

HOOFDSTUK I

ALGEMEEN

Artikel 3

Algemene bepalingen van toepassing op functionarissen

Een personeelslid van het Instituut is een natuurlijk persoon met een overeenkomst zoals omschreven in hoofdstuk II, die een begrotingspost bezet in de jaarlijks aan de begroting van het Instituut gehechte personeelsformatie.

De voorrechten en immuniteiten die de functionarissen genieten, zijn hun toegekend in het belang van het Instituut voor Veiligheidsstudies van de Europese Unie en niet om persoonlijke redenen. Deze voorrechten en immuniteiten ontheffen de personeelsleden die ze genieten, niet van de plicht hun particuliere verplichtingen na te komen en de geldende wetten en de voorschriften betreffende de openbare orde en veiligheid van het gastland na te leven.

Wanneer deze voorrechten en immuniteiten in het geding zijn, stelt de betrokken functionaris de directeur hiervan onverwijld op de hoogte. In geval van overtreding van de plaatselijke wetgeving kan de directeur besluiten de voorrechten en immuniteiten op te heffen indien hij dat noodzakelijk acht.

Het Instituut verleent bijstand aan functionarissen die, uit hoofde van hun hoedanigheid of werkelijke taken bij het Instituut en buiten hun schuld, bedreigingen, beschimpingen, smaad of schade ondervinden. De geleden materiële schade kan op de volgende voorwaarden worden vergoed:

— de functionaris heeft de betrokken schade niet zelf met opzet of uit nalatigheid uitgelokt;

— hij heeft geen vergoeding van de schade verkregen;

— hij subrogeert het Instituut in zijn rechten tegenover derden, met name tegenover de verzekeringsmaatschappijen.

Elk besluit hieromtrent dat gevolgen heeft voor het optreden of de financiën van het Instituut, wordt genomen door de directeur, die over een discretionaire beoordelingsbevoegdheid beschikt ten aanzien van de omstandigheden, de vorm van de te verlenen bijstand, en, in voorkomend geval, het bedrag van de te verlenen schadevergoeding.

Alle rechten, met inbegrip van de titel-, auteurs- en octrooirechten inzake de door een functionaris in de uitoefening van zijn officiële functie verrichte werkzaamheden, komen van rechtswege toe aan het Instituut.

Tegenover organen of personen buiten het Instituut is het een functionaris niet toegestaan:

— een openbare verklaring af te leggen, met name aan openbare voorlichtingsorganen, over de activiteiten van het Instituut;

— lezingen of onderricht te geven die rechtstreeks verband houden met zijn functie bij het Instituut;

— beloning of bezoldiging te ontvangen voor de in de vorige alinea bedoelde activiteiten;

— een onderscheiding of eerbewijs en de daaraan verbonden materiële voordelen te ontvangen,

tenzij daarvoor vooraf toestemming is verleend door de directeur.

De taak van de houder van een onderzoekopdracht omvat het leggen van contacten met organisaties en personen buiten het Instituut. Houders van een onderzoekopdracht zijn derhalve, na de instemming van de directeur te hebben verkregen, gemachtigd lezingen te geven, mededelingen aan de pers te doen en te publiceren.

Een functionaris die zich kandidaat wil stellen voor een openbaar of politiek mandaat of functie, moet dit melden aan de directeur.

Hij wordt met onbetaald verlof gezonden vanaf de datum waarop hij verklaart zijn verkiezingscampagne te beginnen.

Indien hij de nagestreefde functie of mandaat aanvaardt, moet hij om verbreking van zijn overeenkomst verzoeken. Die verbreking geeft geen recht op een ontslagvergoeding.

Indien hij de functie of opdracht niet aanvaardt, heeft de functionaris het recht zijn begrotingspost weer te bezetten, tegen dezelfde salariërings- en anciënniteitsvoorwaarden die hij genoot op de datum waarop hij op onbetaald verlof werd gezonden.

Voor de duur van het onbetaald verlof worden de toename van de anciënniteit en de opbouw van de pensioenrechten onderbroken. De functionaris kan gedurende dat verlof worden vervangen door tijdelijk personeel.

HOOFDSTUK II

AANWERVING EN OVEREENKOMSTEN VAN FUNCTIONARISSEN

Artikel 4

Aanwerving

1. Vacatures worden vastgesteld door de directeur, behalve voor de functie van directeur. Het Instituut maakt deze vacatures bekend.

2. Sollicitaties van personen jonger dan 20 of ouder dan 60, kunnen in beginsel niet in aanmerking worden genomen.

3. Sollicitaties van personen die door bloedverwantschap of huwelijk nauw verwant zijn aan een personeelslid, kunnen niet in aanmerking worden genomen. Van deze regel kan slechts bij uitzondering worden afgeweken door een machtiging van de directeur, mits geen der betrokkenen de ondergeschikte van zijn verwant wordt.

4. De aanwerving van functionarissen is beperkt tot onderdanen van de lidstaten van de Europese Unie.

5. De functionarissen worden aangesteld in de eerste salaristrap van de bij hun functie behorende rang. De directeur kan evenwel een hogere salaristrap toekennen indien de omstandigheden dat rechtvaardigen.

6. De directeur bepaalt voor welke functies de aanwerving geschiedt door middel van een examen of een vergelijkend onderzoek, alsmede voor welke proeven de sollicitanten moeten slagen om voor aanstelling in die functies in aanmerking te komen. De jury voor het examen of het vergelijkende onderzoek wordt door de directeur samengesteld uit het personeel van het Instituut; aan de jury kan een externe examinator worden toegevoegd.

7. De sollicitanten die voor een onderhoud of een examen ten kantore van het Instituut worden opgeroepen, ontvangen een vergoeding voor hun reis- en verblijfkosten onder dezelfde voorwaarden als voor dienstreizen van functionarissen (2).

Artikel 5

Leeftijdsgrens voor het uitoefenen van een functie

Als leeftijdsgrens voor het uitoefenen van een functie wordt vastgesteld het eind van de maand waarin de functionaris de 65-jarige leeftijd bereikt. De directeur kan toestaan dat voor ten hoogste twaalf maanden van deze regel wordt afgeweken.

Artikel 6

Medisch onderzoek

1. De aanstelling van een functionaris wordt bevestigd nadat een door het Instituut erkende arts heeft verklaard dat de sollicitant lichamelijk geschikt is om zijn functie uit te oefenen en geen enkele handicap of ziekte heeft die een risico voor de andere personeelsleden inhoudt.

2. De functionarissen moeten elk jaar een medisch controleonderzoek ondergaan.

3. De door het Instituut erkende arts wordt daartoe als deskundige aangewezen en stelt de directeur in kennis van de eventuele ongeschiktheid van de functionaris om zijn functie te blijven uitoefenen.

4. Indien het resultaat van het jaarlijks onderzoek of van een incidenteel onderzoek aantoont dat de betrokkene niet meer in staat is zijn functie uit te oefenen, wordt de overeenkomst binnen drie maanden verbroken en wordt een Invaliditeitscommissie bijeengeroepen om de rechten van de functionaris op invaliditeitspensioen vast te stellen.

Artikel 7

Overeenkomsten en looptijd daarvan

Behoudens bijzondere bepalingen met betrekking tot de overeenkomsten van de directeur en van houders van onderzoekopdrachten, worden door het Instituut initiële overeenkomsten met een looptijd van drie jaar aangeboden. Deze overeenkomsten kunnen met instemming van de functionaris door de directeur worden verlengd met eenzelfde of een kortere duur.

Iedere initiële overeenkomst omvat een proeftijd van zes maanden die ingaat op de datum van indiensttreding.

Gedurende die proeftijd kan de overeenkomst, zonder recht op ontslagvergoeding, met een opzegtermijn van een maand worden verbroken door het Instituut of door de functionaris zelf.

Bij of vóór het verstrijken van de proeftijd wordt de functionaris schriftelijk in kennis gesteld van hetzij de bevestiging van zijn initiële overeenkomst, hetzij de verbreking daarvan.

De proeftijd maakt een integrerend deel uit van de looptijd van de initiële overeenkomst. Hij wordt meegeteld voor de opbouw van anciënniteits- en pensioenrechten.

In de in bijlage I genoemde omstandigheden kan een overeenkomst op initiatief van het Instituut of van de functionaris zelf worden verbroken of niet worden verlengd:

a) op initiatief van het Instituut i) met een opzegtermijn van zes maanden, op grond van: — schrapping van de door de functionaris bezette begrotingspost; — wijziging van de aard of de taken van die post; — onvoldoende beroepsbekwaamheid van de functionaris voor zijn functie, naar behoren geconstateerd door twee opeenvolgende jaarlijkse beoordelingen, of — tijdens de looptijd van de overeenkomst opgetreden lichamelijke ongeschiktheid van de functionaris. ii) met een opzegtermijn van ten hoogste een maand, ingevolge een tuchtprocedure waarbij de schuld of de verantwoordelijkheid van de functionaris is komen vast te staan, overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk VII.

b) op initiatief van de functionaris zelf, met een opzegtermijn van drie maanden om ongeacht welke persoonlijke redenen, die hij niet behoeft uiteen te zetten.

Behalve in geval van tuchtrechtelijk ontslag leidt de verbreking of het niet verlengen van een overeenkomst op initiatief van het Instituut:

1. voor functionarissen met in totaal meer dan 10 dienstjaren, tot de uitgestelde afwikkeling van de pensioenrechten, vergezeld van de uitbetaling van een ontslagvergoeding overeenkomstig het bepaalde in bijlage I;

2. voor functionarissen met in totaal minder dan 10 dienstjaren, tot uitbetaling van een uitkering bij vertrek, met een ontslagvergoeding voor functionarissen waarvan de looptijd van de overeenkomst door de verbreking daarvan is verkort, en overeenkomstig het bepaalde in bijlage I;

3. voor functionarissen van wie de overeenkomst wordt verbroken wegens lichamelijke ongeschiktheid, en van wie een invaliditeitscommissie de blijvende invaliditeit heeft vastgesteld, tot toekenning van een invaliditeitspensioen overeenkomstig het bepaalde in het pensioenreglement.

De verbreking of het niet verlengen van de overeenkomst op initiatief van de functionaris zelf geeft geen recht op ontslagvergoeding (3).

Indien de eisen van de dienst daartoe dwongen, kan de in lid 3, onder a), genoemde opzegtermijn worden verkort; in dat geval heeft de functionaris recht op uitbetaling van een aanvullend bedrag, overeenkomend met het salaris en de vergoedingen die hij zou hebben ontvangen tussen de datum waarop zijn overeenkomst daadwerkelijk wordt beëindigd en de einddatum van een opzegtermijn van zes maanden.

Deze bepalingen zijn niet van toepassing in geval van verbreking van de overeenkomst op tuchtrechtelijke gronden.

Houders van een onderzoekopdracht van het Instituut krijgen een overeenkomst van drie jaar, die niet verlengd kan worden. De directeur kan evenwel een of meer verlengingen van de overeenkomst toestaan, welke in totaal niet meer dan 24 maanden mogen belopen.

HOOFDSTUK III

SALARIS EN VERGOEDINGEN

Artikel 8

Algemene bepalingen

De aan de functionarissen van het Instituut betaalde bezoldiging bestaat uit het basissalaris, de ontheemdingsvergoeding, en de gezinsvergoedingen en andere vergoedingen van sociale aard.

Op deze bezoldiging worden de bijdragen en heffingen ingehouden die de functionaris verschuldigd is op grond van de interne belasting, de pensioenregeling en de socialebeschermingsregeling.

De rekeningen-courant van de functionarissen worden voor het te ontvangen bedrag gecrediteerd in de loop van de laatste werkweek van de maand.

Wijzigingen in de persoonlijke omstandigheden van de functionaris die financiële gevolgen kunnen hebben, worden in aanmerking genomen voor de bezoldiging van de maand waarin de gebeurtenis ter kennis van de administratie is gebracht, zonder terugwerkende kracht voor de reeds betaalde bezoldigingen.

Artikel 9

Basissalaris

Het nettobasissalaris komt overeen met het bedrag dat voor de rang en de salaristrap van elke functionaris wordt vermeld in de salarisschaal die elk jaar door het bestuur wordt goedgekeurd.

Het brutobasissalaris komt overeen met het nettobasissalaris, vermeerderd met het bedrag van het door die functionaris verschuldigde bedrag van de interne belasting.

Artikel 10

Ontheemdingsvergoeding

De ontheemdingsvergoeding wordt betaald aan functionarissen van de rangen A, L en B die bij hun initiële aanstelling niet de nationaliteit hebben van de staat op het grondgebied waarvan hun permanente standplaats zich bevindt, en die niet langer dan drie jaar ononderbroken op dat grondgebied hebben gewoond.

De vergoeding is niet langer verschuldigd wanneer een functionaris tewerkgesteld wordt in het land waarvan hij de nationaliteit heeft.

Het bedrag van de vergoeding wordt vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in bijlage II.

Indien een functionaris door het Instituut wordt aangesteld onmiddellijk nadat hij in het land waar hij zijn functie uitoefent, in dienst is geweest van een andere internationale organisatie of een administratie, worden de dienstjaren bij zijn vorige werkgever voor de bepaling van het recht op de vergoeding en voor het bedrag daarvan gelijkgesteld met dienstjaren bij het Instituut.

Artikel 11

Gezinsvergoedingen en vergoedingen van sociale aard

Deze vergoedingen zijn bezoldigingstoeslagen die maandelijks bij het basissalaris komen.

Deze vergoeding:

a) wordt betaald aan iedere gehuwde functionaris, en aan de functionaris die weduwnaar, van echt gescheiden, wettelijk gescheiden of ongehuwd is, en die ten minste één persoon ten laste heeft in de zin van het bepaalde in bijlage III bij dit reglement;

b) is gelijk aan 6 % van het nettobasissalaris;

c) wordt verlaagd voor gehuwde functionarissen die geen personen ten laste hebben, maar van wie de echtgenoot een bezoldigde beroepsbezigheid uitoefent; de betaalde vergoeding is in dat geval gelijk aan het verschil tussen het nettobasissalaris voor rang B3, salaristrap 1, verhoogd met de waarde van de vergoeding waarop de functionaris theoretisch recht heeft, enerzijds, en het bedrag van de beroepsinkomsten van de echtgenoot anderzijds. Indien laatstgenoemd bedrag gelijk is aan of hoger is dan het eerstgenoemde, ontvangt de functionaris geen vergoeding;

d) wordt niet betaald aan een functionaris van wie de echtgenoot zelf personeelslid van een internationale organisatie is en een hoger basissalaris dan de betrokken functionaris ontvangt.

Deze vergoeding:

a) wordt betaald aan de functionaris die in hoofdzaak en bij voortduring voorziet in het onderhoud van hetzij een wettelijk erkend kind, hetzij een ander gezinslid op grond van een wettelijke of gerechtelijke onderhoudsplicht, of van een te zijnen laste komende wees;

b) bestaat in een forfaitair bedrag voor elke persoon ten laste, dat jaarlijks wordt vastgesteld in de door het bestuur vastgestelde salarisschaal;

c) wordt, in geval van echtgenoten die beiden bij internationale organisaties werken, betaald aan de echtgenoot die de kostwinnersvergoeding of een gelijkwaardige vergoeding ontvangt.

De definities en de toekenningsvoorwaarden voor deze vergoeding zijn uiteengezet in bijlage III.

Functionarissen die de kostwinnersvergoeding ontvangen en van wie de kinderen ten laste, in de zin van het bepaalde in bijlage III, schoolgaan in een instelling voor basisonderwijs, middelbaar onderwijs of hoger onderwijs (4), hebben recht op een jaarlijkse onderwijsvergoeding. Deze vergoeding is gelijk aan tweemaal het maandelijkse bedrag van de vergoeding voor een kind ten laste. Zij wordt voor elk kind eenmaal uitbetaald, bij het begin van het schooljaar. De betrokken functionaris verstrekt de administratieve dienst bij het begin van elk schooljaar de nodige bewijsstukken.

a) Deze vergoeding wordt toegekend aan iedere functionaris die in hoofdzaak en bij voortduring voorziet in het onderhoud van een gehandicapt kind of een andere gehandicapte persoon ten laste. Het kind of de andere persoon ten laste moet voldoen aan de in bijlage III bepaalde criteria en voorwaarden.

b) De regels voor de toekenning en betaling van deze vergoeding zijn bepaald in bijlage IV.

a) Deze vergoeding wordt maandelijks betaald aan de functionarissen van de rangen B, C, A1 en L1, die wonen in een woning waarvan zij huurder of onderhuurder zijn, en die aan de betaling van hun huur — met uitsluiting van alle huishoudelijke lasten die in het land van verblijf worden beschouwd als voor rekening van de huurder — een deel van hun bezoldiging besteden dat een bepaald forfaitair bedrag overschrijdt.

b) De berekeningswijze van deze vergoeding wordt uiteengezet in bijlage V.

c) De functionaris die een huisvestingsvergoeding ontvangt, moet iedere wijziging van de situatie die verandering zou kunnen brengen in zijn recht op de vergoeding, onmiddellijk ter kennis brengen van het hoofd van de administratie en het personeel.

d) Deze vergoeding wordt niet betaald aan functionarissen: — die een soortgelijk voordeel ontvangen van de autoriteiten van het land waarvan zij onderdaan zijn; — waarvan de echtgenoot als functionaris van een andere internationale organisatie een soortgelijke vergoeding ontvangt.

Artikel 12

Plaatsvervangersvergoeding

Door de directeur kan een plaatsvervangersvergoeding worden toegekend aan een functionaris die aangewezen wordt om in het belang van de dienst voor bepaalde tijd sommige of alle taken van een functionaris van een hogere rang op zich te nemen. Deze vergoeding is gelijk aan de waarde van twee extra salaristrappen van de rang van de betrokkene, en gaat pas in na verloop van een maand ononderbroken dienst in de functie van de hogere rang.

Artikel 13

Inrichtingsvergoeding

1. De functionaris ontvangt een inrichtingsvergoeding wanneer zijn woonplaats op meer dan 100 km of 60 mijl van zijn standplaats gelegen was op het tijdstip van indiensttreding bij het Instituut.

2. De inrichtingsvergoeding bedraagt 30 dagen basissalaris.

3. De inrichtingsvergoeding wordt aan de functionaris betaald, zodra hij bij het Instituut in dienst treedt.

4. De functionaris die eigener beweging binnen twee jaar zijn functie verlaat, moet de helft van zijn inrichtingsvergoeding terugbetalen.

5. De directeur kan, bij wijze van uitzondering, afwijkingen van deze bepalingen toestaan wanneer hij van oordeel is dat de strikte toepassing daarvan voor de betrokkene bijzonder nadelige gevolgen met zich mee kan brengen.

Artikel 14

Inhoudingen en heffingen

De interne belasting is gelijk aan 40 % van het basissalaris voor de rang en de salaristrap die op de functionaris van toepassing is. Samen met het nettobasissalaris vormt dit bedrag het brutobasissalaris.

Het bedrag van deze belasting is een maandelijkse inhouding die op de salarisstroken aan de debetzijde wordt vermeld.

Hiervoor vindt een maandelijkse inhouding op de bezoldiging van de functionaris plaats die is goedgekeurd door de gecoördineerde organisaties voor de op personeelsleden toepasselijke pensioenregeling en die overeenstemt met een percentage van het nettobasissalaris. Dit bedrag wordt naar de pensioenbegroting van het Instituut overgemaakt.

Hiervoor vindt een maandelijkse inhouding op de bezoldiging van de functionarissen plaats ten belope van 5,5 % van het basissalaris; het bedrag van deze inhouding wordt aan het bedrag van het werkgeversaandeel toegevoegd en overgemaakt aan het inningsorgaan van de plaatselijke sociale zekerheid (URSSAF).

Hiervoor vindt een maandelijkse inhouding op de bezoldiging van de functionarissen plaats die een percentage van het basissalaris vormt; dit percentage wordt aan het begin van het jaar voor de 12 volgende maanden in overleg tussen het Instituut en de met de regeling belaste verzekeringsmaatschappij vastgesteld. Het bedrag van deze inhoudingen wordt aan het bedrag van het werkgeversaandeel toegevoegd en aan het eind van het jaar aan de met deze verzekering belaste maatschappij overgemaakt.

Artikel 15

Voorschotten en terugbetaling van voorschotten op de bezoldiging

1. Tenzij de directeur anders besluit, kan het hoofd administratie en personeel van het Instituut binnen de grenzen van de beschikbare financiële middelen rentedragende voorschotten op salarissen verlenen aan functionarissen die een gemotiveerd verzoek indienen.

2. Dit voorschot mag niet meer bedragen dan drie maanden nettobasissalaris.

3. Terugbetaling vindt plaats door maandelijkse heffingen op de bezoldiging van de betrokken functionaris; de voorschotten moeten volledig terugbetaald zijn bij de uitbetaling van de laatste maand van het begrotingsjaar.

HOOFDSTUK IV

REISKOSTEN

Artikel 16

Inrichting en vertrek

1. De functionaris heeft recht op vergoeding van zijn reiskosten voor zichzelf en de gezinsleden die met hem samenwonen van de plaats waar hij vóór zijn benoeming gevestigd was naar de standplaats van het Instituut.

2. Dit recht is tevens van toepassing wanneer de functionaris de dienst definitief beëindigt en terugkeert naar het land waar hij vóór zijn benoeming gevestigd was.

3. Op de vergoedingen zijn de bepalingen van afdeling I van bijlage VI bij toepassing.

Artikel 17

Verhuizing

1. De functionaris heeft recht op betaling van de kosten van verhuizing van de plaats waar hij vóór zijn benoeming gevestigd was naar de standplaats van het Instituut.

Hetzelfde recht is van toepassing wanneer de functionaris de dienst definitief verlaat en terugkeert naar het land waar hij voor zijn benoeming gevestigd was.

2. De terugbetaling van de kosten dekt de verhuizing van de persoonlijke inboedel van de functionaris, met uitzondering van voertuigen, vaartuigen of andere vervoermiddelen, en de verzekeringspremies, en tot maximaal het in bijlage VI genoemde gewicht en volume.

De terugbetalingen worden gedaan aan de functionaris, tegen overlegging door de betrokkene van een gewaarmerkte nota.

Artikel 18

Dienstreizen

De functionaris die in het Instituut is tewerkgesteld, heeft recht op vergoeding van kosten van dienstreizen die hij in opdracht van de directeur verricht (5).

De vergoeding heeft betrekking op de eigenlijke reiskosten en op de verblijfskosten en bijkomende kosten in de plaats die het doel van de dienstreis was. De voorwaarden, tabellen en nadere bepalingen voor deze vergoeding worden vermeld in bijlage VII.

HOOFDSTUK V

INTERNE ORGANISATIE

Artikel 19

Arbeidsroosters en arbeidsduur

De normale arbeidsduur voor alle personeelsleden bedraagt 40 uur per week. Deze werkuren dienen te worden verricht tussen maandag 9 uur en vrijdag 17 uur.

De directeur kan flexibele werktijden toestaan naar gelang van de persoonlijke situatie van de functionaris of specifieke eisen van zijn functie.

Wanneer uitzonderlijke omstandigheden, ter beoordeling van de directeur, dat vereisen, kunnen bepaalde functionarissen verplicht worden op zaterdag te werken. In dit geval geven de aldus gewerkte uren recht op compensatie gedurende eenzelfde aantal uren op een weekdag.

Artikel 20

Feestdagen en vrije dagen

De feestdagen en vrije dagen van het gastland zijn ook vrije dagen bij het Instituut. Voor Frankrijk zijn dat de onderstaande dagen:

a) nieuwjaarsdag (1 januari)

b) tweede paasdag

c) de dag van de arbeid (1 mei)

d) bevrijdingsdag (8 mei)

e) hemelvaartsdag

f) tweede pinksterdag

g) de nationale feestdag (14 juli)

h) Maria-Tenhemelopneming (15 augusutus)

i) Allerheiligen (1 november)

j) wapenstilstandsdag (11 november)

k) eerste kerstdag (25 december).

Deze vrije dagen worden niet in mindering gebracht op de verlofdagen van het personeel.

Indien een van deze dagen op zaterdag of zondag valt, kan de directeur besluiten dat een andere dag vrij is en niet in mindering wordt gebracht.

Artikel 21

Verlof

Elke functionaris heeft per kalenderjaar recht op een betaald verlof van 2,5 werkdag per vervulde dienstmaand.

De tussen 1 april en 30 juli tewerkgestelde functionaris heeft recht op een voorschot van 15 verlofdagen op zijn jaarlijks toegekend verlof indien het verlof na deze laatste datum moet worden opgenomen.

Indien een functionaris op 31 december om redenen van strikt dienstbelang zijn vakantieverlof niet volledig heeft opgenomen, kan de directeur of zijn vertegenwoordiger toestemming geven om het totaal of een deel van dit saldo naar het volgende jaar over te boeken. De overgeboekte en niet vóór 31 maart opgenomen verlofdagen vervallen.

De functionaris die verlof wenst op te nemen binnen de grenzen van hetgeen hem op grond van punt a) is toegekend, moet vooraf toestemming van de directeur of zijn gemachtigde verkrijgen.

Hiertoe wordt een verlofregister bijgehouden door de administratieve dienst van het Instituut, waartoe de functionaris zich richt om een formulier voor het opnemen van verlofdagen te verkrijgen. In dat document wordt aangegeven hoeveel verlofdagen de functionaris nog tot het eind van het jaar resteren.

De functionaris vult de volgende rubrieken in:

— aantal gevraagde dagen;

— dag en uur van vertrek;

— dag en uur van terugkeer;

— land(en) waarin het verlof wordt doorgebracht;

— adres gedurende het verlof (facultatief);

— telefoonnummer gedurende het verlof (indien beschikbaar).

Na ondertekening door de directeur of diens gemachtigde wordt het verlofformulier door de functionaris toegezonden aan de administratieve dienst, voor archivering in zijn persoonlijke dossier.

Het bij beëindiging van de dienst niet opgenomen verlof vervalt. Op grond van een schriftelijke verklaring van de directeur waaruit blijkt dat dit verlof om redenen van strikt dienstbelang niet kon worden opgenomen, heeft de functionaris evenwel recht op een compensatie gelijk aan één zestigste van het nettobasissalaris per niet gebruikte verlofdag.

De directeur kan, op verzoek van een functionaris en voor maximaal 15 opeenvolgende dagen, extra verlof zonder bezoldiging toestaan.

Deze situatie houdt geen opschorting van de anciënniteit in de rang of van pensioenrechten in.

Op de emolumenten van de betrokken functionaris worden evenwel alle inhoudingen van pensioenen en het stelsel van sociale zekerheid toegepast, alsof aan deze functionaris gedurende de door het verlof zonder bezoldiging bestreken periode op normale wijze salaris is uitbetaald.

Naast vakantieverlof wordt in geval van ziekte, moederschap of persoonlijke omstandigheden, buitengewoon verlof verleend.

De in deze gevallen te nemen maatregelen en de nadere bepalingen inzake dit verlof staan vermeld in bijlage VIII.

Artikel 22

Verlof in de plaats van herkomst

Personeel dat een ontheemdingsvergoeding ontvangt, kan voor elke periode van drie dienstjaren aanspraak maken op terugbetaling van een heen- en terugreis per jaar naar het land waarvan hij onderdaan is voor hemzelf en voor zijn gezinsleden, mits die met hem onder één dak wonen.

De reiskosten worden door de administratie terugbetaald nadat overeenkomstig het bepaalde in bijlage VII is geraamd wat het minst kostbare vervoermiddel is.

Het verlof in de plaats van herkomst geeft recht op 5 extra verlofdagen die bij het jaarlijks toegekende verlof worden geteld.

HOOFDSTUK VI

BEOORDELING EN BEVORDERING

Artikel 23

Algemene bepalingen

1. Met uitzondering van de directeur wordt van alle functionarissen van het Instituut eenmaal per jaar, vóór 15 december, het werk beoordeeld.

De beoordeling heeft betrekking op de relatieve bekwaamheid van de functionarissen, en stelt het gezag in staat zich positief over een functionaris uit te spreken of, in het tegengestelde geval, eenieder te wijzen op zijn tekortkomingen met het oog op verbetering van de dienstverrichting.

2. De beoordeling betreft de volgende aspecten:

a) inzet en stiptheid,

b) kwaliteit en snelle uitvoering van het werk,

c) zin voor initiatief,

d) correct gedrag en omgang met mensen.

Elk aspect wordt gewaardeerd met 0 tot 5 punten. Deze beoordeling wordt samengevat in een jaarlijks beoordelingsverslag dat in het persoonlijk dossier van de functionaris wordt opgenomen.

Artikel 24

Procedure

1. De directeur wijst de functionarissen aan die belast zijn met de voorstellen ter beoordeling van het personeel dat hun voor een deel of geheel ondergeschikt is.

2. Wanneer alle voorstellen zijn voorgelegd, roept de directeur een door hem voorgezeten bevorderingsraad bijeen die alle functionarissen omvat die een of meer beoordelingen hebben voorgesteld. Het hoofd administratie en personeel woont alle vergaderingen van de bevorderingsraad bij, met stemrecht voor het onder hem ressorterende personeel en met raadgevende stem voor de anderen.

3. Op basis van het advies van het hoofd administratie stelt de directeur voor iedere functionaris een definitieve beoordeling vast en laat hij een verslag opstellen dat door alle leden van de bevorderingsraad wordt ondertekend.

4. Iedere functionaris wordt, normaliter in de loop van een vergadering van de bevorderingsraad, persoonlijk ontvangen door de directeur — of, zo nodig, zijn vertegenwoordiger. Hij neemt kennis van zijn jaarlijkse beoordeling. Hij ondertekent het beoordelingsrapport en verklaart hiermee dat hij er kennis van heeft genomen.

5. De jaarlijkse beoordeling is een administratief besluit voor intern gebruik waartegen bij geen enkele instantie beroep kan worden ingesteld.

Artikel 25

Gevolgen van beoordelingen

1. Een uitzonderlijk goede beoordeling kan een uitzonderlijke overgang naar een volgende salaristrap rechtvaardigen, of zelfs naar de hogere rang indien de begroting deze bevordering toelaat.

2. Twee achtereenvolgende onvoldoende beoordelingen rechtvaardigen dat de functionaris gedurende een extra jaar dezelfde salaristrap behoudt.

3. Twee of meer onvoldoende beoordelingen kunnen een rechtvaardiging vormen voor het niet verlengen van de arbeidsovereenkomst op de vervaldatum hiervan.

HOOFDSTUK VII

TUCHTPROCEDURE

Artikel 26

Definities

1. De functionaris of gewezen functionaris die, opzettelijk of uit nalatigheid, de hem door het personeelsreglement opgelegde verplichtingen niet nakomt, stelt zich aan een gewone, financiële of statutaire tuchtmaatregel bloot, ongeacht de schadevergoedingen waartoe hij kan worden verplicht uit hoofde van artikel 2, lid 4, en artikel 27 van dit reglement.

a) De gewone tuchtmaatregelen zijn: — mondelinge waarschuwing; — schriftelijke berisping.

b) De financiële tuchtmaatregelen behelzen: — opschorting van een jaarlijkse salarisverhoging; — de onmiddellijke verlaging van de salaristrap in dezelfde rang.

c) De statutaire tuchtmaatregelen zijn: — tijdelijke schorsing uit de functie met gehele of gedeeltelijke inhouding van de emolumenten; — ontslag, de ontbinding van de arbeidsovereenkomst tot gevolg hebbend, met gehele of gedeeltelijke intrekking van de werkloosheidsvergoeding en al dan niet met vermindering of tijdelijke opschorting van de pensioenuitkeringen.

Tuchtmaatregelen worden door de directeur genomen; gewone tuchtmaatregelen kunnen namens de directeur worden genomen door het hoofd administratie en personeel, behalve in geval van een vergadering van een tuchtraad (6).

2. Indien een functionaris grove schuld ten laste wordt gelegd en de directeur van oordeel is dat deze beschuldiging op het eerste gezicht gegrond is en handhaving van betrokkene in zijn functie voor de duur van het onderzoek voor het Instituut schadelijk zou zijn, kan de functionaris onmiddellijk worden geschorst in afwachting van de resultaten van het onderzoek, met of zonder bezoldiging naar gelang van het besluit van de directeur.

Artikel 27

Schadevergoedingen

Iedere functionaris kan worden verplicht om alle door het Instituut ten gevolge van een grove nalatigheid of opzettelijke handeling zijnerzijds geleden schade geheel of gedeeltelijk te vergoeden. Indien de functionaris niet meer bij het Instituut werkzaam is, kan deze vergoeding worden verkregen door inhouding van een percentage van de uit hoofde van de pensioenregeling verschuldigde uitkeringen tot 70 % van het pensioenbedrag.

Artikel 28

Mededeling van de beschuldigingen

De functionaris tegen wie een tuchtmaatregel wordt voorgesteld op grond van artikel 26, moet hiervan binnen 2 etmalen na neerlegging van het voorstel op het bureau van de directeur of het hoofd administratie en personeel in kennis worden gesteld. Bij deze kennisgeving moeten de op de beschuldigingen tegen hem betrekking hebbende documenten en alle over hem opgestelde verslagen worden gevoegd.

Artikel 29

Tuchtraad

De betrokkene kan binnen vijf werkdagen na de overeenkomstig artikel 28 verrichte kennisgeving schriftelijk verzoeken om onderzoek van zijn zaak door een tuchtraad, die binnen vijf dagen door de directeur wordt bijeengeroepen. De tuchtraad vergadert in de week die op de datum van verzending van de convocatie volgt.

De samenstelling en de werking van de tuchtraad worden beschreven in bijlage IX.

De directeur is niet door het advies van de tuchtraad gebonden.

HOOFDSTUK VIII

BEROEP EN COMMISSIE VAN BEROEP

Artikel 30

Klacht tegen een besluit door een functionaris

Tegen een besluit van de directeur kan een klacht worden ingediend door een functionaris of voormalig functionaris of zijn rechtverkrijgenden. Deze klacht of de daaruit eventueel voortvloeiende procedures schorsen de uitvoering van de betwiste maatregel niet.

Het beroep ad hoc houdt in dat de functionaris die zich in zijn uit dit reglement voortvloeiende rechten geschaad acht, een gemotiveerde klacht richt tot de directeur van het Instituut waarin hij hem verzoekt terug te komen op het besluit waardoor hij zich bezwaard acht.

De directeur bevestigt de ontvangst van dit beroep en geeft zijn antwoord binnen 5 volle dagen na ontvangst van de klacht.

Bij een negatief antwoord kan de functionaris om bemiddeling van de ombudsman verzoeken. Deze bemiddeling is niet verplicht.

De ombudsman is een bevoegd en onafhankelijk jurist, die door de directeur voor een verlengbare periode van 3 jaar wordt benoemd.

Hij ontvangt van de directeur en van de betrokken functionaris alle stukken die hij voor het onderzoek van het geschil nodig acht.

Binnen 15 dagen volgend op de dag waarop het geschil aan hem is voorgelegd, maakt hij zijn conclusies bekend.

Deze conclusies zijn noch voor de directeur, noch voor de functionaris bindend.

De kosten van de bemiddeling komen ten laste van het Instituut indien de conclusies door de directeur worden weerlegd; zij komen voor 50 % ten laste van de functionaris indien deze de inhoud ervan afwijst.

Wanneer het eerste middel tot beroep (beroep ad hoc) is uitgeput, staat het een functionaris vrij om beroep in te stellen voor de Commissie van beroep van het Instituut.

De samenstelling, werking en procedure van deze instantie worden beschreven in bijlage X.

De uitspraken van de Commissie van beroep zijn voor beide partijen bindend. Er kan geen beroep tegen worden ingesteld.

a) De commissie kan de betwiste beslissing nietig verklaren of bevestigen.

b) Daarbij kan de commissie tevens het Instituut veroordelen tot vergoeding van de reële schade die door de functionaris is geleden sedert de dag waarop de nietig verklaarde beslissing is ingegaan.

c) Voorts kan zij besluiten dat het Instituut tot een door de commissie bepaald maximum de door eiser gemaakte gemotiveerde kosten en de door de gehoorde getuigen gemaakte vervoers- en verblijfskosten vergoedt. Deze kosten worden berekend aan de hand van de bepalingen van artikel 18 en van bijlage VII van dit reglement.

HOOFDSTUK IX

PENSIOENEN

Artikel 31

De regels en voorwaarden vervat in de pensioenregeling van de gecoördineerde organisaties zijn van overeenkomstige toepassing op de personeelsleden van het Instituut. De „nieuwe pensioenregeling van de gecoördineerde organisaties” is van overeenkomstige toepassing op personeelsleden die na 30 juni 2005 in dienst treden.

TITEL III

BEPALINGEN VAN TOEPASSING OP TIJDELIJK PERSONEEL

Artikel 32

Statutaire bepalingen

Tijdelijke werknemers zijn hulpwerknemers die in beginsel voor korte tijd worden aangenomen. Zij hebben niet de hoedanigheid van internationale functionarissen en zijn integraal onderworpen aan de wetten en voorschriften van het gastland en het land waarvan zij onderdaan zijn.

1. Tijdelijk personeel bestaat uit werknemers die geen in de personeelsformatie van het Instituut opgenomen begrotingspost bezetten.

2. Deze werknemers zijn onderworpen aan de bepalingen van titel I en aan de volgende bepalingen van titel II:

— hoofdstuk I: artikel 3, lid 2 (bijstand en schadevergoeding), lid 4 (nevenactiviteiten), lid 5 (kandidatuur voor een openbaar of politiek mandaat of functie);

— hoofdstuk II: artikel 5 (leeftijdsgrens voor het uitoefenen van een functie) en artikel 6 (medisch onderzoek);

— hoofdstuk III: artikel 15 (voorschotten)

— hoofdstuk IV: artikel 17 (verhuizing) en artikel 18 (dienstreizen);

— hoofdstuk V: artikel 19 (arbeidsrooster en arbeidstijden) en artikel 20 (feestdagen en vrije dagen);

— hoofdstuk VII: artikel 27 (schadevergoeding);

— hoofdstuk VIII (beroep) - onder voorbehoud van artikel 35, lid 3.

Artikel 33

Overeenkomsten

Tijdelijk personeel wordt aangesteld voor een duur van 1 tot zes maanden. De overeenkomsten kunnen onder dezelfde voorwaarden worden verlengd. Het Instituut en de werknemer kunnen deze overeenkomsten opzeggen met een termijn van 10 volle kalenderdagen.

Artikel 34

Bezoldiging

1. De bezoldiging van tijdelijke werknemers wordt bij overeenkomst vastgesteld en bestaat uit een nettomaandsalaris, met uitsluiting van alle vergoedingen of bijkomende toeslagen, ongeacht de gezinssituatie en de sociale situatie van de betrokkene.

2. Op dat vaste bedrag worden de sociale bijdragen ingehouden die ten laste van de werknemer komen uit hoofde van hetzij de particuliere verzekering met volledige dekking, hetzij de aanvullende verzekering indien de werknemer reeds bij een ziektekostenverzekering is aangesloten.

3. Aangezien tijdelijke werknemers niet in aanmerking komen voor het pensioenreglement van de functionarissen, worden er op die grond geen bedragen op hun salaris ingehouden.

4. De bezoldiging van tijdelijke werknemers wordt aan het begin van het jaar verhoogd met het stijgingspercentage dat door het bestuur is vastgesteld voor de functionarissen.

Artikel 35

Bijzondere bepalingen

De tijdelijke werknemers kunnen geen aanspraak maken op terugbetaling van hun inrichtingskosten of kosten voor de verplaatsing van hun gezin.

Tijdelijke werknemers hebben recht op 1,5 dag verlof per dienstmaand.

Interne geschillen die betrekking hebben op de rechten en bezoldigingen van de tijdelijke werknemer vallen onder de in de artikelen 30 en 31 van dit reglement beschreven middelen van beroep.

Voor alle andere geschillen is de burgerlijke rechter van het gastland bevoegd.

TITEL IV

BEPALINGEN VAN TOEPASSING OP DESKUNDIGEN BURSALEN EN STAGIAIRS

Artikel 36

Statutaire en financiële bepalingen

1. Deskundigen, bursalen en stagiairs hebben de status van „bezoeker” van het Instituut. Zij zijn onderworpen aan de bepalingen van titel I van dit reglement, waarvan zij bij het aanvaarden van hun functie kennisnemen.

2. Hun bezoldiging wordt in haar geheel vastgesteld aan het begin van hun werkzaamheden bij het Instituut; zij wordt uitbetaald in achtereenvolgende gedeelten, die worden bepaald door de directeur, op grond van de resultaten van de studies en de werkzaamheden waarvoor dit personeel is aangetrokken of aanvaard.

3. De bezoldigde deskundigen en bursalen hebben bij hun aankomst op het Instituut en bij hun vertrek recht op terugbetaling van reiskosten voor henzelf, met uitsluiting van iedere andere persoon. Bij wijze van uitzondering kan deze terugbetaling ingevolge een besluit van de directeur aan een stagiair worden verleend.

(1) Door de Raad via de schriftelijke procedure van 21 december 2001 aangenomen (PB L 39 van 9.2.2002, blz. 18) ter toepassing van artikel 8 van Gemeenschappelijk Optreden 2001/554/GBVB van de Raad van 20 juli 2001 (PB L 200 van 25.7.2001, blz. 1) en, met betrekking tot Titel II, Hoofdstuk III, artikel 14, lid 2, en Titel II, Hoofdstuk IX, gewijzigd door de directeur na de instemming van het bestuur op 15 juni 2005 overeenkomstig artikel 1, derde alinea, van het personeelsreglement. Deze versie vervangt de vorige van 21 december 2001 (PB L 39 van 9.2.2002, blz. 18).

(2) Zie bijlage VII bij dit reglement.

(3) Voor de nadere bijzonderheden inzake het recht op en de berekening van ontslagvergoedingen zij verwezen naar bijlage I.

(4) Dus met uitzondering van kleuterscholen en daarmee gelijkgesteld onderwijs.

(5) Deze vergoeding weerspiegelt de kosten en vormt geen aanvulling op de bezoldiging.

(6) In dit geval wordt de tuchtmaatregel door de directeur zelf genomen.

BIJLAGE I ONTSLAGVERGOEDING Referenties: : a) artikel 7 van het reglement; b) bijlage V bij het 78e verslag van het coördinatiecomité van de begrotingsdeskundigen van de regeringen - augustus 1972 1. Omstandigheden waarin de vergoeding wordt toegekend In de volgende gevallen kan een ontslagvergoeding (1) worden uitgekeerd aan een functionaris wiens contract wordt ontbonden: a) de begrotingspost valt weg; b) aard of niveau van de functie veranderen zodanig dat de functionaris niet meer voldoende gekwalificeerd is om deze te vervullen; c) de lidstaat waarvan de functionaris onderdaan is, trekt zich terug uit het bestuur; d) de zetel van het Instituut wordt verplaatst naar een plaats op meer dan 100 km of 60 mijl van de plaats waar de functionaris is aangeworven en de functionaris weigert de overplaatsing, voorzover deze situatie niet in zijn contract is geregeld; e) het „veiligheidsattest” (2) van de functionaris wordt om andere dan disciplinaire redenen ingetrokken. De vergoeding is niet verschuldigd indien: f) de functionaris bij het Instituut een functie in dezelfde graad heeft gekregen; g) de functionaris een nieuwe functie bij een andere internationale organisatie in dezelfde plaats heeft gekregen; h) de functionaris, als ambtenaar van een lidstaat, binnen 30 dagen na de ontbinding van zijn contract door het Instituut, opnieuw door zijn nationale administratie in dienst kon worden genomen; i) het contract van de functionaris ontbonden is als gevolg van een tuchtrechtelijke procedure. 2. Vergoeding voor functionarissen met minder dan 10 dienstjaren bij het Instituut (3) Mits hun lopende contract niet is verstreken, hebben deze functionarissen recht op een vergoeding van 50 % van hun nettomaandbezoldiging, vermenigvuldigd met het aantal maanden (4) dat resteert tot aan het einde van hun contract, met een maximum van vijf maanden bezoldiging. Onder nettobezoldiging moet worden verstaan het basissalaris, vermeerderd met alle toelagen en bijkomende vergoedingen die maandelijks betaald worden. 3. Vergoeding voor functionarissen met meer dan 10 dienstjaren bij het Instituut (3) Deze functionarissen hebben recht op een vergoeding van 100 % van hun nettomaandbezoldiging per dienstjaar bij het Instituut, met een maximum van 24 maandbezoldigingen. Het bedrag van de vergoeding kan niet een groter aantal maanden (4) betreffen dan de periode die de betrokkene zou moeten vervullen om de leeftijdgrens van artikel 5 van dit reglement te bereiken. (1) Te onderscheiden van de vergoeding bij vertrek, die slechts de afwikkeling van de pensioenrechten omvat. (2) Wanneer dit voor de beklede functie vereist is. (3) Of 10 dienstjaren samengesteld, zonder onderbreking vervuld bij het Instituut en een andere internationale organisatie. (4) Of delen van maanden, uitgedrukt in dertigsten.

BIJLAGE II ONTHEEMDINGSTOELAGE 1. De in artikel 10 van het personeelsreglement bedoelde functionarissen ontvangen maandelijks een ontheemdingstoelage, waarvan de hoogte als volgt is: a) voor de functionarissen die recht hebben op de gezinstoelage: — 18 % van het referentiesalaris gedurende de eerste tien dienstjaren; — 17 % van het referentiesalaris gedurende het elfde dienstjaar; — 16 % van het referentiesalaris gedurende het twaalfde dienstjaar; — 15 % van het referentiesalaris vanaf het veertiende dienstjaar. b) voor de functionarissen die geen recht hebben op de gezinstoelage: — 14 % van het referentiesalaris gedurende de eerste tien dienstjaren; — 13 % van het referentiesalaris gedurende het elfde dienstjaar; — 12 % van het referentiesalaris gedurende het twaalfde dienstjaar; — 11 % van het referentiesalaris vanaf het veertiende dienstjaar. 2. Het bedoelde referentiesalaris is het basissalaris in de eerste salaristrap van de rang van de functionaris. 3. Het minimumbedrag van de ontheemdingstoelage wordt berekend op basis van de eerste salaristrap van rang B3.

BIJLAGE III KINDEREN EN ANDERE PERSONEN TEN LASTE 1. Kinderen ten laste a) Een wettig, een wettig erkend buitenechtelijk of een geadopteerd kind wordt als ten laste komend van de functionaris beschouwd indien deze laatste permanent zorg draagt voor het levensonderhoud en de opvoeding van het kind, en het kind permanent onder hetzelfde dak als het gezin, in dezelfde plaats woont als die waar de functionaris zijn standplaats heeft, of in de plaats waar de andere ouder woonachtig is. b) De betrokken functionaris dient de administratie afschriften van de rechtsgeldige stukken voor te leggen waaruit blijkt dat het kind daadwerkelijk financieel te zijnen laste komt. c) Een kind wordt niet als ten laste van de functionaris komend beschouwd: — wanneer het de leeftijd van 26 jaar heeft bereikt; — wanneer het vóór die leeftijd op persoonlijke gronden een salaris, inkomen of honorarium geniet; — indien de functionaris of de echtgenoot die het kind onder zijn hoede heeft, een soortgelijke toelage ontvangt uit hoofde van de nationale wetgeving van het gastland of van het land waarvan hij onderdaan is. d) De administratie mag alle officiële stukken of akten verlangen of doen opvragen die zij noodzakelijk acht voor de vatstelling van het recht op de betrokken vergoedingen. 2. Andere personen ten laste a) Een persoon, niet zijnde een kind als bedoeld in punt 1, kan als ten laste van de functionaris komend worden aangemerkt als aan de volgende voorwaarden voldaan is: — het gaat om een bloedverwant in de opgaande lijn of een rechtstreeks in de zijlijn of door huwelijk verwante persoon; — deze persoon woont permanent onder hetzelfde dak als de functionaris of zijn echtgenoot, of wordt om gezondheidsredenen regelmatig in een gespecialiseerde inrichting opgenomen; — deze persoon beschikt niet over voldoende eigen middelen om in zijn onderhoud te voorzien. b) De betrokken functionaris dient de administratie afschriften van rechtsgeldige stukken voor te leggen waaruit blijkt dat de persoon daadwerkelijk financieel te zijnen laste komt. c) De administratie mag alle officiële stukken en akten verlangen of doen opvragen die zij noodzakelijk acht voor de vaststelling van het recht op de betrokken vergoedingen.

BIJLAGE IV GEHANDICAPTE PERSONEN TEN LASTE 1. Als gehandicapt wordt beschouwd een persoon die aan een gebrek lijdt dat een onvermogen van ernstige en permanente aard tot gevolg heeft en dat medisch bevestigd is. Dit gebrek vereist hetzij gespecialiseerde zorg, hetzij gespecialiseerd toezicht die niet kostenloos worden verstrekt, dan wel gespecialiseerd onderwijs of een gespecialiseerde opleiding. 2. Het besluit om de vergoeding toe te kennen, wordt door de directeur genomen. Deze wint advies in bij een daartoe door hem samengestelde commissie, waarin ten minste één arts zitting heeft. In het besluit van de directeur wordt bepaald voor welke duur de vergoeding wordt toegekend, behoudens herziening. 3. Ernstige en chronische aantasting van de lichamelijke of geestelijke activiteit is het criterium voor de vaststelling van gebreken waarvoor de desbetreffende bepalingen van dit reglement kunnen worden aangevoerd. Zo kunnen als gehandicapt worden beschouwd, personen ten laste die lijden aan: — een ernstige of chronische aantasting van het centrale of perifere zenuwstelsel, ongeacht de oorzaak daarvan: encefalopathieën, myopathieën en perifere verlammingen; — een ernstige aandoening aan het bewegingsapparaat; — een ernstige aandoening van een of meer zintuigen; — een chronische geestesziekte die invaliditeit tot gevolg heeft. De bovenstaande lijst is niet volledig en heeft slechts indicatieve waarde. Zij kan niet als grondslag voor de beoordeling van de ernst van het gebrek of de mate van onvermogen worden beschouwd. 4. De vergoeding is gelijk aan het bedrag van de vergoeding voor een kind ten laste en komt bovenop deze toelage. 5. Ingeval de functionaris of zijn gezin een soortgelijke vergoeding zou genieten op grond van een nationale of internationale regeling, is de door het organisme toegekende vergoeding gelijk aan het verschil tussen het in dit reglement bepaalde bedrag en het bedrag dat uit hoofde van de bedoelde nationale of internationale regeling wordt uitgekeerd.

BIJLAGE V HUISVESTINGSVERGOEDING 1. Het bedrag van de huisvestingsvergoeding is gelijk aan een deel van het verschil tussen het door de functionaris betaalde reële huurbedrag, na aftrek van alle lasten bedoeld in artikel 11, punt 5, onder a), en een vast bedrag bestaande uit: a) 15 % van het nettobasissalaris voor functionarissen in de rangen C en B tot en met graad B4; b) 20 % van het nettobasissalaris voor functionarissen in de rangen B5 en B6; c) 22 % van het nettobasissalaris voor functionarissen in de rangen A1 en L1. 2. Het bedrag van dit deel is gelijk aan: a) 50 % voor ongehuwde functionarissen en gehuwde functionarissen zonder personen ten laste; b) 55 % voor functionarissen met een persoon ten laste; c) 60 % voor functionarissen met twee of meer personen ten laste. 3. De vergoeding bedraagt maximaal: a) 10 % van het nettobasissalaris van de betrokkene voor functionarissen in de rangen C tot en met B4; b) 15 % van het nettobasissalaris voor functionarissen in de rangen B5 en B6, A1 en L1. Onder nettobasissalaris moet worden verstaan het effectieve basissalaris zoals dit vermeld wordt in de door het bestuur goedgekeurde jaarlijkse salaristrap, met uitzondering van elk ander onderdeel - positief of negatief - van de bezoldiging.

BIJLAGE VI REIS- EN VERHUISKOSTEN AFDELING I - Reiskosten van de functionaris en zijn gezin tussen woon- en standplaats 1. Functionarissen wier woonplaats meer dan 100 km of 60 mijl verwijderd is van hun standplaats, hebben onder de voorwaarden bepaald in artikel 22 van het reglement, recht op terugbetaling van de werkelijk gemaakte reiskosten: a) bij indiensttreding, voor het vervoer van hun woonplaats naar hun standplaats; b) bij overplaatsing van de standplaats waar zij zijn aangeworven, naar een andere standplaats op meer dan 100 km of 60 mijl; c) bij uitdiensttreding: — hetzij voor het vervoer van de standplaats naar de plaats waar zij bij hun indiensttreding woonden; — hetzij voor het vervoer van de standplaats naar een andere dan de bovenbedoelde woonplaats, mits het bedrag van de te vergoeden kosten niet hoger is. 2. De onder het voorgaande punt bedoelde reiskostenvergoeding wordt geheel of gedeeltelijk geweigerd in de volgende gevallen: a) indien dit recht niet ontstaan is op het moment dat de functionaris in dienst is getreden; b) indien de betreffende kosten geheel of gedeeltelijk vergoed worden door een regering of een andere autoriteit; c) bij de uitdiensttreding, indien de reis niet gemaakt is binnen een termijn van drie maanden na de uitdiensttreding, of indien het terugbetalingsverzoek niet binnen 30 dagen na de reis bij de administratie is ingediend; d) bij uitdiensttreding, indien de betrokkene ontslag heeft genomen voordat hij twaalf maanden bij het Instituut in dienst is geweest. 3. Functionarissen die aan de voorwaarden in de twee voorgaande punten voldoen en de gezinstoelage ontvangen, hebben bovendien recht op: a) terugbetaling van de werkelijk gemaakte reiskosten voor hun echtgenoot en hun kinderen ten laste, wanneer deze laatsten zich bij de functionaris op zijn standplaats hebben gevoegd; b) terugbetaling van de werkelijk gemaakte reiskosten voor hun echtgenoot en hun kinderen ten laste bij overplaatsing van hun standplaats naar een andere standplaats op meer dan 100 km of 60 mijl, mits de overplaatsing voor onbepaalde duur is en langer dan twee maanden duurt; c) vergoeding van de werkelijk gemaakt reiskosten voor hun echtgenoot en hun kinderen ten laste bij de uitdiensttreding, met dien verstande dat vergoeding kan worden geweigerd indien het personeelslid ontslag neemt voordat het twaalf maanden bij het Instituut in dienst is geweest. 4. Echtgenoten en kinderen ten laste (1) worden gelijkgesteld met functionarissen in dezelfde rang als de betrokkene. AFDELING II - Verhuizing van de functionaris 1. Functionarissen waarvan de woonplaats op meer dan 100 km of 60 mijl van de standplaats gelegen is, hebben recht op terugbetaling van de werkelijk gemaakte kosten voor de verhuizing van hun persoonlijke inboedel in de volgende gevallen: a) bij indiensttreding; b) bij overplaatsing, voor een onbepaalde duur van meer dan twee maanden, van de standplaats naar een andere standplaats op meer dan 100 km of 60 mijl afstand; c) bij uitdiensttreding, met dien verstande dat terugbetaling kan worden geweigerd indien de functionaris ontslag neemt voordat hij twaalf maanden in dienst van het Instituut is geweest. 2. Voor de terugbetaling van de kosten voor vervoer van de persoonlijke inboedel, met inbegrip van de verpakking (2), gelden de volgende maxima: a) functionarissen met kostwinnerstoelage: Niet ingedeeld in een rang 7 000 kg of 46 m3 A en L 6 000 kg of 40 m3 B en C 3 000 kg of 20 m3 plus 750 kg of 5 m3 per kind dat bij de functionaris woont. b) functionarissen zonder kostwinnerstoelage: Niet ingedeeld in een rang 5 000 kg of 33 m3 A en L 4 000 kg of 27 m3 B en C 2 000 kg of 13 m3 Om aanspraak te kunnen maken op de bepalingen van deze afdeling, moet de functionaris vooraf het hoofd administratie en personeel ten minste twee prijsopgaven van verschillende firma's voor de te maken vervoerkosten ter goedkeuring voorleggen, alsmede een inventaris van zijn persoonlijke inboedel (3). Terugbetaling wordt slechts toegekend voorzover daartoe een recht ontstaan is, en op basis van de goedkoopste prijsopgave. 3. De functionaris kan slechts aanspraak maken op de in deze afdeling bedoelde terugbetaling indien de desbetreffende kosten niet door een regering of een andere autoriteit vergoed worden. (1) Of personen ten laste als bedoeld in de bijlagen III en IV. (2) De terugbetaling geldt niet voor de kosten van verzekering van het meubilair. (3) Beide prijsopgaven moeten betrekking hebben op hetzelfde gewicht (of volume) en dezelfde afstand.

BIJLAGE VII KOSTEN VAN DIENSTREIZEN De functionaris die voor het Instituut een dienstreis maakt, heeft recht op volledige vergoeding van zijn vervoerkosten en op een dagvergoeding, die de verblijfkosten omvat buiten zijn standplaats uit hoofde van artikel 18 van het reglement. AFDELING I - Vervoermiddelen Dienstreizen van een functionaris vinden met de goedkoopste vervoermiddelen plaats, behoudens afwijkende bepalingen in deze afdeling (1). Het vliegtuig en de trein worden als de gebruikelijke vervoermiddelen beschouwd. De directeur kan een functionaris op officiële dienstreis echter toestaan gebruik te maken van een persoonlijk of dienstvoertuig, in het bijzonder wanneer een arts verklaart dat de functionaris om medische redenen niet per vliegtuig kan reizen en reizen per trein niet mogelijk, te tijdrovend of te duur is. Indien een functionaris op officiële dienstreis er de voorkeur aan geeft om, na daartoe toestemming te hebben verkregen, een ander dan het goedkoopste vervoermiddel te gebruiken, zijn de volgende regels van toepassing: — slechts de reiskosten op basis van het goedkoopste vervoermiddel worden vergoed; — de functionaris ontvangt slechts een vergoeding voor de tijd die zijn reis geduurd zou hebben indien hij het goedkoopste voertuig had genomen; — indien de reis als gevolg van deze keuze verscheidene werkdagen langer duurt, worden deze dagen in mindering gebracht op het vakantieverlof. 1. Vliegreizen Behoudens uitzonderlijke toestemming van de directeur, reizen alle functionarissen in de toeristenklasse of een daarmee gelijkgestelde klasse. 2. Treinreizen a) Functionarissen in de rangen A en L reizen eerste klasse. b) Functionarissen in de rangen B en C reizen tweede klasse. c) Reizen waarvoor gedurende meer dan 6 uur 's nachts moet worden gereisd, geven recht op vergoeding van de toeslagen voor een ligrijtuig, maar niet van de toeslagen voor een slaaprijtuig. Indien van deze laatste categorie gebruik wordt gemaakt, vindt vergoeding plaats op basis van het tarief voor een ligrijtuig eerste of tweede klasse, afhankelijk van de rang van de functionaris. d) De directeur kan bepaalde functionarissen toestaan in gezelschap van functionarissen met een hogere rang te reizen, om de officiële dienstreis gemakkelijker te laten verlopen; in dat geval vindt de vergoeding van de reiskosten voor alle functionarissen tegen het hoogste tarief plaats. 3. Reizen over de weg - gebruik van particuliere voertuigen a) De functionaris kan worden toegestaan om in het belang van het Instituut van zijn eigen auto gebruik te maken. In dat geval heeft hij recht op een kilometervergoeding, berekend op basis van de kortste gebruikelijke route. Deze vergoeding wordt berekend op basis van het tarief dat van kracht is in het land waar het Instituut gevestigd is, ongeacht het land of de landen waar de dienstreis plaatsvindt; het geldende tarief wordt in een administratieve richtlijn vermeld (2). b) Indien de betrokken functionaris toestemming heeft om andere functionarissen van het Instituut te vervoeren, wordt hem een extra kilometervergoeding toegekend van 10 % van de kilometervergoeding per vervoerde passagier (3); indien het volgen van een bepaald traject bijzondere kosten met zich meebrengt (zoals tolgeld, vervoer van de auto per schip of per pont) worden deze kosten aan de hand van bewijsstukken vergoed, met uitzondering van kosten voor luchtvervoer. c) Een functionaris die van zijn eigen auto gebruik maakt, moet vooraf aantonen dat hij een verzekering heeft afgesloten voor schade die bij een ongeval door derden wordt geleden, en vooral door de vervoerde passagiers. d) Bij een ongeval keert het Instituut geen enkele vergoeding uit voor geleden materiële schade. AFDELING II - Dagvergoeding van functionarissen op dienstreis 1. Functionarissen op dienstreis hebben recht op een dagvergoeding waarvan de bedragen elk jaar door het bestuur worden vastgesteld. De bedragen van de vergoedingen voor dienstreizen in de landen die lid zijn van de gecoördineerde organisaties, worden uitgedrukt in de plaatselijke munteenheid. De directeur kan echter toestemming geven voor: a) de vaststelling van speciale bedragen voor landen waar de kosten van levensonderhoud hoger of lager zijn dan de gebruikelijke kosten; b) de uitkering van een hogere dagvergoeding dan die waarop een functionaris normaliter recht zou hebben, indien de officiële dienstreis daardoor gemakkelijker zou verlopen; c) de betaling van een vergoeding in geval van toekenning van ziekteverlof tijdens de dienstreis, behoudens indien de dienstreis plaatsvindt in de plaats waar het gezin van de functionaris woonachtig is. 2. De dagvergoeding wordt als volgt berekend: a) De functionaris heeft recht op zoveel keer de dagvergoeding als zijn dienstreis periodes van 24 uur telt (4). b) De dagvergoeding wordt niet toegekend voor periodes korter dan 4 uur. c) Wanneer de dienstreis ten minste 4 uur en korter dan 8 uur duurt, ontvangt de functionaris een vierde van de dagvergoeding; hetzelfde geldt voor een periode die ten minste 4 uur en korter dan 8 uur duurt en die bij elke volledige periode van 24 uur komt. d) Wanneer de dienstreis ten minste 8 uur duurt en geen hotelverblijf omvat, ontvangt de functionaris de helft van de dagvergoeding; hetzelfde geldt voor elke periode die ten minste 8 uur en korter dan 24 uur duurt en die bij elke volledige periode van 24 uur komt. e) Wanneer de dienstreis noodzakelijkerwijs een hotelverblijf omvat, kan de functionaris het volledige bedrag van de dagvergoeding worden toegekend. f) Voor de berekening van de dagvergoeding wordt, om rekening te houden met de duur van het vervoer naar het hoofdstation of de luchthaven, de werkelijke duur van de reis vermeerderd met een vaste periode van: — 2 uur voor treinreizen; — 3 uur voor vliegreizen. 3. Verminderde dagvergoedingen Er wordt een verminderde dagvergoeding toegekend: a) wanneer bij de reis maaltijden of hotelovernachtingen zijn inbegrepen: 15 % voor elke hoofdmaaltijd en 50 % voor elke overnachting die in het bedrag van de kosten is opgenomen; b) voor de duur van het traject, drie tienden voor de functionaris die reist met de nachtboot (couchette of hut), per trein of per vliegtuig; c) drie tienden indien de functionaris een dienstreis maakt naar zijn officiële woonplaats en zijn gezin daar nog woont; d) drie vierden wanneer de huisvesting ter plaatse verzorgd wordt door een organisatie buiten het Instituut. 4. Bijkomende bedragen naast de dagvergoedingen De vergoeding wordt geacht alle uitgaven te dekken die de functionaris op dienstreis mogelijkerwijs moet maken, behoudens de onderstaande uitgaven, waarvoor een aanvullende vergoeding kan worden verstrekt: a) bedragen betaald ter verkrijging van visa en andere soortgelijke kosten die een officiële dienstreis met zich meebrengt; b) prijs van het vervoer van extra bagage, na uitdrukkelijke toestemming van de directeur; c) portokosten, telegramkosten en kosten voor interlokale of internationale telefoongesprekken die om redenen van dienstbelang gemaakt worden; d) ontvangstkosten die de functionaris maakt onder de door de directeur bepaalde voorwaarden; e) taxikosten, mits de directeur hiervoor vooraf toestemming heeft gegeven en na overlegging van bewijsstukken. Wanneer de huisvestingskosten in bepaalde omstandigheden meer dan 60 % van het bedrag van de dagvergoedingen belopen, kan het Instituut een gedeeltelijke of gehele vergoeding van het verschil toekennen, na overlegging van bewijsstukken en mits vastgesteld is dat deze extra uitgaven onvermijdelijk waren. Dit vergoede bedrag kan niet hoger zijn dan 30 % van de dagvergoeding. (1) Deze bepalingen kunnen door een besluit van de directeur uitgebreid worden tot het tijdelijke personeel. (2) Het totaal vergoede bedrag kan niet groter zijn dan het bedrag dat het Instituut anders had moeten betalen. (3) In dat geval ontvangen de meereizende functionarissen geen enkele reiskostenvergoeding. (4) Voor het begin en einde van deze tijdvakken gelden de datum en tijd van vertrek vanaf het Instituut of de woning en de datum en tijd van terugkomst bij het Instituut of de woning. Indien de functionaris met verlof is vóór aanvang van de dienstreis, gelden als datum en tijd die van het begin van de activiteit; indien de functionaris met verlof is na het einde van zijn dienstreis, gelden als datum en tijd die van het einde van de activiteit.

BIJLAGE VIII ZIEKTE, ZWANGERSCHAP EN ANDER BIJZONDER VERLOF 1. Afwezigheid en verlof wegens ziekte a) De functionaris die wegens ziekte of ongeval meer dan drie opeenvolgende dagen afwezig is, dient binnen drie dagen na de werkonderbreking een medische verklaring te overleggen. b) Wanneer de afwezigheid wegens ziekte of ongeval gedurende drie dagen of korter waarvoor geen medische verklaring wordt overgelegd in eenzelfde kalenderjaar een totaal van negen dagen overschrijdt, kan dit reden zijn om deze duur in mindering te brengen op het vakantieverlof waar de betrokkene recht op heeft of, indien hij geen recht meer heeft op vakantieverlof, een daarmee overeenkomend bedrag in te houden op zijn bezoldiging. c) De functionaris die wegens ziekte of ongeval afwezig is, heeft recht op ziekteverlof en op zijn volledige bezoldiging en toeslagen gedurende ten hoogste dertien opeenvolgende weken, na overlegging van een medische verklaring. De ziektegelden die hij voor die periode op grond van de in het gastland geldende socialezekerheidswetgeving heeft ontvangen, moet hij terugbetalen aan de Europese Unie. d) Permanente afwezigheid wegens ziekte of ongeval gedurende meer dan dertien opeenvolgende weken kan door de directeur als een grond voor ontbinding van het contract worden beschouwd. e) Veelvuldige afwezigheid van korte duur wegens ziekte kan door de directeur als grond voor ontbinding van het contract worden beschouwd. f) De directeur van het Instituut kan te allen tijde verlangen dat de betrokkene zich aan een medisch onderzoek onderwerpt. 2. Besmettelijke ziekten, inenting en ongevallen a) Iedere functionaris die een besmettelijke ziekte oploopt, mag niet op zijn werkplek verschijnen en moet onmiddellijk het hoofd administratie en personeel op de hoogte stellen van zijn ziekte. Indien in het gezin of bij de naasten van een functionaris een besmettelijke ziekte uitbreekt, moet deze onmiddellijk het hoofd administratie en personeel hiervan op de hoogte stellen en zich aan de gezondheidsmaatregelen onderwerpen die deze laatste hem kan voorschrijven. Iedere functionaris die in contact komt met iemand die aan een besmettelijke ziekte lijdt en die om die reden verplicht is van zijn werkplek weg te blijven, heeft recht op zijn volledige bezoldiging; zijn afwezigheid gaat niet ten koste van zijn ziekteverlof, noch van zijn vakantieverlof. b) De functionarissen moeten zich aan de preventieve vaccinaties of inoculaties onderwerpen die nodig worden geacht. c) Ieder ongeval waarvan een functionaris hetzij op zijn werk, hetzij daarbuiten het slachtoffer zou kunnen zijn, dient door de betrokkene, hoe onschuldig het ongeval op het moment zelf ook kan lijken, zo snel mogelijk, met de naam en het adres van eventuele getuigen, aan het hoofd administratie en personeel te worden gemeld. 3. Bijzonder verlof en zwangerschapsverlof a) De directeur van het Instituut kan om uitzonderlijke of dringende persoonlijke redenen, bijzonder verlof met volledige of gedeeltelijke bezoldiging van ten hoogste tien werkdagen per jaar of onbetaald verlof van eveneens ten hoogste tien werkdagen per jaar verlenen. b) Bij huwelijk van een functionaris wordt hem een bijzonder verlof van vijf dagen met volledige bezoldiging verleend. Eenzelfde verlof wordt aan een functionaris verleend bij het overlijden van zijn echtgenoot of van een rechtstreekse bloedverwant in neergaande of opgaande lijn. c) Een zwangerschapsverlof met volledige bezoldiging, dat niet in mindering wordt gebracht op het ziekteverlof of het vakantieverlof, wordt verleend aan functionarissen, na overlegging van de vereiste medische verklaring. Dit zwangerschapsverlof bedraagt zestien weken en vangt aan zes weken vóór de verwachte geboortedatum; indien de geboorte na de verwachte datum plaatsvindt, wordt het verlof verlengd totdat de tien weken volgend op de geboorte verstreken zijn. De moederschapsuitkering waarop zij voor deze periode recht hebben uit hoofde van de Franse socialezekerheidsregeling, wordt door de betrokken functionarissen terugbetaald aan de Europese Unie.

BIJLAGE IX SAMENSTELLING EN FUNCTIONEREN VAN DE TUCHTRADEN 1. Samenstelling van de tuchtraad De tuchtraad is als volgt samengesteld: a) de voorzitter is een door de directeur aangewezen functionaris van de rang A of L, niet zijnde het hoofd administratie en personeel of het hoofd onder wie de betrokkene werkt; b) een door de directeur aangewezen functionaris; c) een functionaris van dezelfde graad als de betrokkene, door deze laatste aangewezen; d) het hoofd administratie en personeel, als juridisch adviseur, zonder stemrecht. 2. Werking a) De tuchtraad neemt kennis van alle documenten die nodig zijn voor de bestudering van het hem voorgelegde geval. Indien de betrokkene daarom verzoekt, hoort hij deze. De betrokkene kan zich dan laten bijstaan of vertegenwoordigen door een functionaris van het Instituut. De tuchtraad hoort tevens alle personen waarvan hij het dienstig acht om ze op te roepen. b) De vergaderingen van de tuchtraad zijn niet openbaar. De leden ervan zijn verplicht tot geheimhouding met betrekking tot alle informatie waarvan zij tijdens het onderzoek kennis krijgen en met betrekking tot de besprekingen. c) De tuchtraad brengt een gemotiveerd advies uit aan de directeur. Dit advies betreft de opportuniteit en de zwaarte van de sanctie.