++++

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

van 11 december 1968

inzake het ontwerp voor een Duitse wijnwet

( 69/14/EEG )

I

Bij schrijven van 28 februari 1967 heeft de Duitse Regering het Directoraat-generaal Landbouw , uit hoofde van de aanbeveling van de Commissie van 20 september 1965 betreffende kennisgeving aan de Commissie van de ontwerpen van sommige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten , op de hoogte gesteld van het wetsontwerp inzake wijn , dessertwijn , mousserende wijn , wijnhoudende dranken en brandewijn uit wijn ( Weingesetz ) .

Op grond van bovengenoemde aanbeveling hebben de diensten van de Commissie de voorgenomen maatregelen bestudeerd in het licht van artikel 30 en volgende van het Verdrag , alsmede met het oog op de procedure van artikel 102 .

Tijdens de vergadering van de deskundigen van de Lid-Staten van 29 en 30 januari 1968 werd het Duitse wetsontwerp besproken rekening houdende met de aanbeveling van de Commissie van 20 september 1965 .

Deze vergadering had als doel :

_ bespreking van de bepalingen van het wetsontwerp in het licht van artikel 30 en volgende van het Verdrag ; de conclusies van deze bespreking worden de Duitse Regering , tegelijk met deze aanbeveling , toegezonden ;

_ raadpleging als bedoeld in lid 1 , tweede zin , van artikel 102 van het Verdrag .

Deze raadpleging heeft de Commissie gesterkt in haar overtuiging dat er reden is te vrezen dat aanvaarding van artikel 8 van het Duitse wetsontwerp inzake wijn zal leiden tot distorsie in de zin van artikel 101 van het Verdrag .

Artikel 8 namelijk dat voorziet in een verbod tot het vervaardigen , bewaren , overtappen of bottelen van buitenlandse wijn in dezelfde ruimte als die waarin de Duitse wijn wordt vervaardigd , zal voor bepaalde Duitse zowel invoerende als producerende ondernemingen tot gevolg hebben dat deze genoodzaakt worden voor het verwerken van buitenlandse wijn afzonderlijke gebouwen op te trekken . Voor Duitse ondernemingen die uitsluitend , hetzij Duitse , hetzij buitenlandse wijn verwerken , zal deze noodzaak zich niet voordoen .

Een dergelijke verplichting voor zowel producerende als invoerende ondernemingen bestaat trouwens in geen enkel ander land van E.E.G . Deze dispariteit zal leiden tot bijkomende kosten die een extra belasting zullen vormen waardoor uitsluitend die Duitse ondernemingen getroffen worden die tegelijkertijd importeur en fabrikant zijn . Met andere woorden deze extra belasting zal noch voor de andere Duitse invoerende ondernemingen , noch voor de wijninvoerende en wijnproducerende ondernemingen in de andere landen gelden .

Dit zou tot gevolg hebben dat door de in artikel 8 genoemde verplichting de mededingingsvoorwaarden zouden worden vervalst ten nadele van de Duitse wijnproducerende ondernemingen die wijn invoeren uit andere Lid-Staten .

Voorts zou de uit deze verplichting voortvloeiende verhoging van de kostprijs van uit de andere Lid-Staten ingevoerde wijn , de verkoop in Duitsland hiervan bemoeilijken en derhalve de mededingingsvoorwaarden vervalsen ten nadele van de producenten van deze wijn .

De in artikel 8 genoemde verplichting zou dan ook leiden tot een distorsie welke zou moeten worden opgeheven .

II

Op grond van deze overwegingen en met toepassing van artikel 102 , lid 1 , zin 2 , en van artikel 155 van het Verdrag doet de Commissie de Bondsrepubliek Duitsland de aanbeveling af te zien van invoering van de in artikel 8 van het wetsontwerp inzake wijn genoemde verplichting .

De Commissie stelt de andere Lid-Staten in kennis van deze aanbeveling .

De Commissie verzoekt de Duitse Regering haar in kennis te stellen van de uit hoofde van deze aanbeveling getroffen maatregelen .

Brussel , 11 december 1968 .

Voor de Commissie

De Voorzitter

Jean REY