VERORDENING (EG) Nr. 2945/94 VAN DE COMMISSIE van 2 december 1994 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwprodukten, wat de terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen en de toe te passen sancties betreft

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelprodukten (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2807/94 (2), en met name op artikel 17, lid 4, alsmede op de overeenkomstige bepalingen van de andere verordeningen houdende een gemeenschappelijke marktordening voor landbouwprodukten,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 876/68 van de Raad van 28 juni 1968 tot vaststelling van de algemene voorschriften betreffende de toekenning van de restituties bij de uitvoer en de criteria voor de vaststelling van het bedrag van de restitutie in de sector melk en zuivelprodukten (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 776/94 (4), en met name op artikel 6, lid 2, tweede alinea, en lid 3, alsmede op de overeenkomstige bepalingen van de andere verordeningen tot vaststelling van algemene voorschriften betreffende de toekenning van restituties bij de uitvoer voor landbouwprodukten,

Overwegende dat in de geldende communautaire regelgeving is bepaald dat de uitvoerrestituties op basis van louter objectieve criteria, met name inzake hoeveelheid, aard en kenmerken van het uitgevoerde produkt en de geografische bestemming ervan worden verleend; dat het, gezien de ervaring die tot dusver is opgedaan, noodzakelijk is de strijd tegen onregelmatigheden, en met name tegen fraude ten nadele van de begroting van de Gemeenschap, te intensiveren; dat daartoe voorschriften inzake de terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen en inzake sancties moeten worden vastgesteld om de exporteurs ertoe aan te zetten de communautaire regelgeving beter in acht te nemen;

Overwegende dat, om te garanderen dat het stelsel van uitvoerrestituties naar behoren wordt toegepast, sancties zouden moeten worden toegepast zonder daarbij een subjectief schuldelement in aanmerking te nemen; dat het niettemin dienstig is in bepaalde gevallen geen sancties toe te passen, met name wanneer het een door de bevoegde autoriteit erkende duidelijke vergissing betreft, en bij opzet in een zwaardere sanctie te voorzien;

Overwegende dat, wanneer een exporteur onjuiste gegevens verstrekt, deze gegevens, indien de fout niet wordt opgemerkt, ertoe kunnen leiden dat ten onrechte een restitutie wordt betaald; dat het volstrekt verantwoord is om, wanneer de fout wordt opgemerkt, de exporteur een sanctie op te leggen die evenredig is aan het bedrag dat hij ten onrechte zou hebben ontvangen indien de fout niet was ontdekt; dat het eveneens verantwoord is om, indien de onjuiste gegevens opzettelijk zijn verstrekt, het eveneens binnen de evenredigheidsregel valt een zwaardere sanctie op te leggen;

Overwegende dat de Lid-Staten krachtens artikel 8, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (5), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2048/88 (6), verplicht zijn de ten gevolge van onregelmatigheden of nalatigheden verloren gegane bedragen terug te vorderen; dat het dienstig is om, teneinde alle exporteurs in de Lid-Staten een gelijke behandeling te garanderen, ten aanzien van uitvoerrestituties uitdrukkelijk te bepalen dat door de begunstigde alle ten onrechte betaalde bedragen moeten worden terugbetaald en dat over deze bedragen rente moet worden betaald; dat dient te worden bepaald op welke wijze deze betaling dient te geschieden; dat, om de financiële belangen van de Gemeenschap beter te beschermen, met name dient te worden bepaald dat, indien het recht op de restitutie wordt afgestaan, deze terugbetalingsverplichting ook voor de cessionaris geldt; dat het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) voor de aldus teruggevorderde bedragen en de geïnde rente en sanctiebedragen moet worden gecrediteerd, in overeenstemming met de in artikel 8, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 729/70 vervatte beginselen;

Overwegende dat de ervaring en de onregelmatigheden, en met name de fraudes, die in dit verband vastgesteld zijn, duidelijk maken dat deze maatregel noodzakelijk, passend en voldoende afschrikkend is en in alle Lid-Staten op gelijke wijze moet worden toegepast;

Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie (7), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1829/94 (8), bijgevolg wijziging behoeft;

Overwegende dat de betrokken Comités van beheer geen advies hebben uitgebracht binnen de door de voorzitter bepaalde termijn,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EEG) nr. 3665/87 wordt gewijzigd als volgt:

1. Artikel 11 komt te luiden:

"Artikel 11

1. Wanneer wordt geconstateerd dat een exporteur een hogere uitvoerrestitutie heeft gevraagd dan de geldende, is de verschuldigde restitutie voor de betreffende uitvoer gelijk aan de geldende restitutie voor de werkelijke uitvoer, verminderd met een bedrag dat gelijk is aan:

a) de helft van het verschil tussen de gevraagde restitutie en de geldende restitutie voor het daadwerkelijk uitgevoerde produkt

b) het dubbele van het verschil tussen de gevraagde restitutie en de geldende restitutie, indien de exporteur opzettelijk onjuiste gegevens heeft verstrekt.

Als gevraagde restitutie wordt beschouwd het bedrag dat is berekend aan de hand van de gegevens die zijn verstrekt op grond van artikel 3 of van artikel 25, lid 2. Wanneer de restitutie verschilt naargelang van de bestemming, wordt het gedifferentieerde gedeelte van de gevraagde restitutie berekend aan de hand van de op grond van artikel 47 verstrekte gegevens.

De onder a) bedoelde sanctie wordt niet toegepast:

- in geval van overmacht;

- in uitzonderlijke gevallen die zijn toe te schrijven aan niet aan de exporteur toe te rekenen omstandigheden en die zich voordoen na de aanvaarding door de bevoegde autoriteiten van de aangifte ten uitvoer of de betalingsaangifte, op voorwaarde dat de exporteur, onmiddellijk nadat hij van deze omstandigheden kennis heeft gekregen, en binnen de in artikel 47, lid 2, bedoelde termijn, deze omstandigheden aan de bevoegde autoriteiten meldt, tenzij de bevoegde autoriteiten reeds hebben vastgesteld dat de gevraagde restitutie onjuist was;

- indien het een door de bevoegde autoriteit erkende klaarblijkelijke vergissing inzake de gevraagde restitutie betreft;

- indien de restitutieaanvraag is ingediend overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EG) nr. 1222/94 van de Commissie (9)() en met name in artikel 3, lid 2, van die verordening, en de restitutie is berekend op basis van de gemiddelde hoeveelheden die in een gegeven periode zijn gebruikt;

- in geval van aanpassingen van het gewicht voor zover de gewichtsafwijking aan een verschil in de toegepaste weegmethode is toe te schrijven.

Indien de uitkomst van de onder a) of b) bedoelde vermindering een negatief bedrag is, moet de exporteur dit negatieve bedrag betalen.

Wanneer de bevoegde autoriteiten hebben geconstateerd dat de gevraagde restitutie onjuist was en de uitvoer niet is geschied, zodat vermindering van de restitutie niet mogelijk is, betaalt de exporteur een bedrag dat gelijk is aan het onder a), respectievelijk b), bedoelde sanctiebedrag. Wanneer het restitutiebedrag varieert naar gelang van de bestemming, wordt, tenzij het gaat om een verplichte bestemming, voor de berekening van de gevraagde restitutie en van de toe te passen restitutie het laagste positieve restitutiebedrag of het bedrag dat overeenkomt met de overeenkomstig artikel 22, lid 2, of artikel 25, lid 4, vermelde bestemming, indien dat hoger is, in aanmerking genomen.

De in de vierde en de vijfde alinea bedoelde bedragen moeten binnen 30 dagen na de datum van ontvangst van het verzoek tot betaling worden voldaan. Indien deze betalingstermijn niet in acht wordt genomen, betaalt de exporteur over de periode die 30 dagen na de datum van ontvangst van het verzoek tot betaling aanvangt en eindigt op de dag vóór die waarop het gevraagde bedrag wordt betaald, een rente die aan de hand van de in lid 3 bedoelde rentevoet wordt berekend.

De sancties worden niet toegepast wanneer alleen wegens de toepassing van artikel 48 de gevraagde restitutie hoger is dan de geldende restitutie.

De sancties gelden onverminderd de eventueel door de Lid-Staat opgelegde aanvullende sancties.

2. De restitutie behoeft niet te worden toegekend wanneer het bedrag ervan niet meer dan 50 ecu per uitvoeraangifte beloopt.

3. Onverminderd de verplichting tot betaling van alle negatieve bedragen als bedoeld in lid 1, vierde alinea, is de begunstigde verplicht om, indien een restitutie ten onrechte is betaald, de ten onrechte ontvangen bedragen terug te betalen, waaronder begrepen de overeenkomstig lid 1, eerste alinea, geldende sanctiebedragen, vermeerderd met een rente over het tussen de betaling en de terugbetaling verstreken tijdvak. Indien evenwel:

- de terugbetaling door een nog niet vrijgegeven zekerheid wordt gewaarborgd, geldt het verbeuren van de zekerheid overeenkomstig artikel 23, lid 1, of artikel 33, lid 1, als teruggave van de verschuldigde bedragen;

- de zekerheid reeds is vrijgegeven, betaalt de begunstigde het bedrag van de zekerheid die zou zijn verbeurd, vermeerderd met de rente over de periode vanaf het vrijgeven van de zekerheid tot en met de dag voorafgaande aan die van de betaling.

De bedragen moeten binnen 30 dagen na de datum van ontvangst van het verzoek tot betaling worden betaald.

De toe te passen rentevoet wordt vastgesteld overeenkomstig het nationaal recht; de rentevoet mag evenwel niet lager zijn dan die welke wordt toegepast voor terugvorderingen van bedragen in het kader van nationale regelingen.

Wanneer betalingen ten onrechte zijn gedaan als gevolg van een vergissing van de bevoegde autoriteit, is geen rente verschuldigd of wordt hooguit een door de Lid-Staat vast te stellen bedrag betaald dat met het ten onrechte behaalde voordeel overeenkomt.

Wanneer de restitutie is betaald aan een cessionaris, zijn de exporteur en de cessionaris voor de terugbetaling van de ten onrechte uitgekeerde bedragen en van de ten onrechte vrijgegeven zekerheden alsmede voor de betaling van de desbetreffende rente, die met die specifieke uitvoertransactie verband houden, hoofdelijk aansprakelijk. De aansprakelijkheid van de cessionaris is evenwel beperkt tot het aan hem uitgekeerde bedrag, vermeerderd met de rente op dat bedrag.

4. De terugbetaalde bedragen, bedragen berekend overeenkomstig lid 1, vierde en vijfde alinea, en de geïnde rente worden aan de betaalorganen overgemaakt en door deze in mindering gebracht op de uitgaven van het Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), onverminderd het bepaalde in artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad (10)().

Indien de betalingstermijn niet in acht wordt genomen, kunnen de Lid-Staten besluiten dat de ten onrechte uitgekeerde bedragen, de ten onrechte vrijgegeven zekerheden en de rente die is verschuldigd tot de dag van de verrekening, op latere betalingen aan de betrokken exporteur in mindering worden gebracht. Deze alinea geldt eveneens voor het op grond van het bepaalde in lid 1, vierde en vijfde alinea, te betalen bedrag.

5. De Lid-Staten mogen afzien van terugvordering van ten onrechte uitgekeerde bedragen, ten onrechte vrijgegeven zekerheden, verschuldigde rente en op grond van het bepaalde in lid 1, vierde en vijfde alinea, verschuldigde bedragen, indien het totaal van deze bedragen niet hoger is dan 50 ecu per uitvoeraangifte, voor zover hun nationale regelgeving bepaalt dat in soortgelijke gevallen dergelijke bedragen niet worden teruggevorderd.

6. Wanneer in een aangifte ten uitvoer verscheidene verschillende codes van de restitutienomenclatuur of van de gecombineerde nomenclatuur zijn opgenomen, worden de vermeldingen bij elk van die codes geacht een afzonderlijke aangifte te vormen.

".

2. Aan artikel 48 wordt het volgende lid 6 toegevoegd:

"6. Indien artikel 11 van toepassing is:

- wordt de berekening van de vorenbedoelde verminderingen van de restitutie gebaseerd op het verschuldigde restitutiebedrag dat voortvloeit uit de toepassing van artikel 11;

- mag het bedrag van de vorenbedoelde verminderingen van de restitutie niet hoger zijn dan het bedrag van de verschuldigde restitutie dat voortvloeit uit de toepassing van artikel 11.".

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij geldt voor uitvoertransacties waarvoor op of na 1 april 1995 de in artikel 3 of in artikel 25 van Verordening (EEG) nr. 3665/87 bedoelde formaliteiten zijn vervuld.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 2 december 1994.

Voor de Commissie

René STEICHEN

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 13.

(2) PB nr. L 298 van 19. 11. 1994, blz. 1.

(3) PB nr. L 155 van 3. 7. 1968, blz. 1.

(4) PB nr. L 91 van 8. 4. 1994, blz. 6.

(5) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13.

(6) PB nr. L 185 van 15. 7. 1988, blz. 1.

(7) PB nr. L 351 van 14. 12. 1987, blz. 1.

(8) PB nr. L 191 van 27. 7. 1994, blz. 5.

(9)() PB nr. L 136 van 31. 5. 1994, blz. 5.

(10)() PB nr. L 67 van 14. 3. 1991, blz. 11.