a)

de zeeroute „Brindisi/Corfu/Igoemenitsa/Patras” die de centrale regio’s van de Gemeenschap met een van de perifere regio’s verbindt, is een route van vitaal belang voor het handels- en toeristisch verkeer, met name als er rekening wordt gehouden met de instabiliteit die de alternatieve verbindingen over land heeft bemoeilijkt. Deze zeeverbinding is sinds 1977, op gezamenlijk verzoek van de Italiaanse en Griekse autoriteiten, opgenomen in de lijst van spoorlijnen en auto- of zeevaartdiensten waarop de internationale overeenkomst van 7 februari 1970 inzake het vervoer van reizigers en bagages per spoor van toepassing is. Adriatica heeft zich bij de maatschappij EURAIL aangesloten om de op deze route aangeboden zeevaartdiensten te kunnen verlenen. Uit de informatie die tijdens de bijeenkomst van 26 oktober 2001 aan de Commissie is verstrekt (geregistreerd onder nummer A/13408/04 en nummer A/13409/04), komt verder naar voren dat Adriatica in de periode 1992-1999 op deze route gemiddeld 265 reizen per jaar heeft verzorgd waarbij zij gemiddeld 161 440 passagiers, 24 376 voertuigen en 104 437 strekkende meter aan goederen heeft vervoerd. Voorts moet worden vastgesteld dat de met Adriatica concurrerende exploitanten, zoals aangegeven door de Italiaanse autoriteiten bij schrijven van 17 februari 2004 (geregistreerd onder nummer A/13405/04), in de periode 1996-1999 geen dienst onderhielden waarbij dezelfde garanties werden geboden ten aanzien van de kwaliteit van de gebruikte vaartuigen en, onder meer, de regelmaat en de frequentie van de diensten. Er moet echter op gewezen worden dat Adriatica heeft deelgenomen aan een overeenkomst over de te hanteren prijzen voor bedrijfsvoertuigen op de routes tussen Patras en Bari of Brindisi tussen 30 oktober 1990 en juli 1994, een periode die gedeeltelijk samenvalt met de periode die in het kader van de onderhavige beschikking onder de loep is genomen (44). Voor deze periode geldt dat de concurrentie op de betrokken markt voldoende fel en specifiek was om Tirrennia ertoe te brengen aan een onrechtmatige prijsafspraak deel te nemen, zodat niet kan worden beweerd dat de steun noodzakelijk was om een openbare dienst te waarborgen. Ondanks de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte verduidelijkingen over dit punt in een fax van 24 februari 2004 (document geregistreerd onder nummer A/13970/04), kan niet worden aangenomen dat een subsidie als vergoeding voor de verplichting tot een dienst van algemeen economisch belang noodzakelijk is, indien de begunstigde onderneming zich schuldig maakt aan concurrentieverstorende activiteiten die verboden zijn krachtens artikel 81 van het EG-Verdrag. Hoewel de beschikking van de Commissie nog niet definitief is, is zij toch uitvoerig bevestigd door het Gerecht van eerste aanleg en zij geniet in ieder geval het rechtsvermoeden van geldigheid. Het is juist dat de twee betrokken zaken over respectievelijk de mededingingsregels en staatssteun los van elkaar staan; volgens de rechtspraak moet de Commissie bij de boordeling van de verenigbaarheid van staatssteun echter rekening houden met een eventuele schending van de mededingingsregels, vooral als de begunstigde zich schuldig maakt aan de schending van deze regels (45). Het verband tussen de schending van de mededingingsregels en de steun is evident, omdat de compensaties juist zijn uitgekeerd voor de diensten waarop de prijsafspraak betrekking had, los van de vraag of de steun voor concurrentieverstorende activiteiten werd gebruikt. Een onverenigbaarverklaring en de terugvordering van de steun zouden ten slotte in geen geval een nieuwe sanctie zijn, maar slechts het gevolg van de vaststelling dat de begunstigde van de steun aan een onrechtmatige overeenkomst heeft deelgenomen. Gelet op het type diensten, die tegelijkertijd op bedrijfsvoertuigen, passagiers en goederen betrekking hebben, moet worden vastgesteld dat de deelneming aan een overeenkomst ter bepaling van de prijzen voor bedrijfsvoertuigen het mogelijk maakt conclusies te trekken voor de hele verbinding. Te meer daar de overeenkomst juist betrekking had op het verkeer van bedrijfsvoertuigen dat de Italiaanse autoriteiten met subsidiëring wilden waarborgen. Tot slot wordt erop gewezen dat de betrokken verbinding in 2000 is opgeheven.