UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2020/508 VAN DE COMMISSIE

van 7 april 2020

tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde warmgewalste platen en rollen van roestvrij staal van oorsprong uit Indonesië, de Volksrepubliek China en Taiwan

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) (“de basisverordening”), en met name artikel 7,

Na raadpleging van de lidstaten,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Opening van het onderzoek

(1) Op 12 augustus 2019 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 5 van Verordening (EU) 2016/1036 een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer in de Unie van bepaalde warmgewalste platen en rollen van roestvrij staal (“SSHR” of “het onderzochte product”) van oorsprong uit Indonesië, de Volksrepubliek China (“VRC”) en Taiwan (“de betrokken landen”). De Commissie heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”).

(2) De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 28 juni 2019 werd ingediend door de European Steel Association (“Eurofer” of “de klager”) namens vier producenten in de Unie die de totale productie van het onderzochte product in de Unie vertegenwoordigen. Het bij de klacht gevoegde voorlopige bewijsmateriaal over dumping door de betrokken landen en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om een onderzoek te openen.

(3) De Commissie heeft de invoer van het betrokken product overeenkomstig artikel 14, lid 5, van de basisverordening aan registratie onderworpen bij Uitvoeringsverordening (EU) 2020/104 van de Commissie (3).

1.2. Belanghebbenden

(4) In het bericht van inleiding werden de belanghebbenden uitgenodigd om met de Commissie contact op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast heeft de Commissie de klager, de haar bekende producenten-exporteurs in de betrokken landen en de autoriteiten van de betrokken landen alsook de haar bekende importeurs en gebruikers in de Unie van de opening van het onderzoek in kennis gesteld en hen verzocht mee te werken.

(5) De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te maken over de opening van het onderzoek en te verzoeken om een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures. De Commissie ontving opmerkingen die worden behandeld onder punt 2.3 en punt 5.2.3.

1.3. Samenstelling van de steekproef

(6) In het bericht van inleiding heeft de Commissie verklaard dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zou samenstellen overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening.

1.3.1. Steekproef van producenten in de Unie

(7) In het bericht van inleiding stelde de Commissie dat zij had besloten het aantal te onderzoeken producenten in de Unie tot een redelijk aantal te beperken door gebruik te maken van een steekproef en dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. De Commissie stelde de voorlopige steekproef samen op basis van de productie en de verkoopvolumes in de Unie zoals door de producenten in de Unie gemeld in het kader van het representativiteitsonderzoek voorafgaand aan de opening, daarbij tevens hun geografische locatie in aanmerking nemend. De aldus samengestelde voorlopige steekproef bestond uit drie producenten in de Unie die goed waren voor meer dan 78 % van de productie en 88 % van de verkoop in de Unie van het soortgelijke product en die in drie verschillende lidstaten gevestigd waren. De informatie over deze voorlopige steekproef is opgenomen in het dossier dat door belanghebbenden kon worden ingezien en waarover zij opmerkingen konden indienen. Er zijn geen opmerkingen ontvangen.

(8) Als gevolg daarvan werd de voorlopige steekproef van producenten in de Unie bevestigd. Het betrof Aperam Belgium (“Aperam”), Acciai Speciali Terni S.p.A. (“AST”) en OTK Stainless Oy (“OTK”). De definitieve steekproef is representatief voor de bedrijfstak van de Unie.

1.3.2. Steekproef van importeurs

(9) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze te kunnen samenstellen, heeft de Commissie alle haar bekende niet-verbonden importeurs verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken.

(10) Twee niet-verbonden importeurs hebben zich gemeld als belanghebbende en hebben de verlangde informatie verstrekt. Gezien het geringe aantal ontvangen antwoorden was een steekproef niet noodzakelijk. Beide importeurs werden uitgenodigd om een vragenlijst in te vullen.

1.3.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de betrokken landen

(11) Rekening houdend met het aantal bekende producenten van het betrokken product in de betrokken landen voorzag het bericht van inleiding alleen in een steekproef voor de VRC; om die reden heeft de Commissie alle bekende producenten-exporteurs in de VRC verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken om te beslissen of een steekproef noodzakelijk was en zo ja, om deze te kunnen samenstellen.

(12) Daarnaast heeft de Commissie de ambassade van de Republiek Indonesië te Brussel, de vertegenwoordiging van de VRC bij de Europese Unie en het Taipei Representative Office in de Europese Unie verzocht mogelijke andere producenten-exporteurs die geïnteresseerd konden zijn in medewerking aan het onderzoek, op te sporen en/of contact met hen op te nemen.

1.3.3.1. Indonesië

(13) Bij de opening van het onderzoek waren slechts twee producenten-exporteurs in Indonesië bij de Commissie bekend. De Commissie was derhalve niet voornemens een steekproef samen te stellen. Geen verdere producenten-exporteurs hebben zich gemeld. Bijgevolg heeft de Commissie het onderzoek uitgevoerd bij de twee producenten-exporteurs in Indonesië.

1.3.3.2. Volksrepubliek China

(14) Vijf producenten-exporteurs in de VRC verstrekten de in het bericht van inleiding gevraagde informatie en stemden ermee in om in de steekproef te worden opgenomen. Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de basisverordening heeft de Commissie voor de steekproef drie ondernemingen geselecteerd die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs konden worden onderzocht. De steekproef werd samengesteld op basis van de grootste uitvoerhoeveelheid naar de Unie.

(15) Overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de basisverordening zijn alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de autoriteiten van de VRC geraadpleegd over de samenstelling van de steekproef. Er zijn geen opmerkingen ontvangen.

(16) Gezien de ernstige tekortkomingen in de informatie die door een van de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs was verstrekt, heeft de Commissie na de controlebezoeken besloten de door deze producent gegeven informatie buiten beschouwing te laten op grond van artikel 18, lid 1, van de basisverordening (4).

(17) Als gevolg daarvan werd de steekproef van de Chinese producenten-exporteurs teruggebracht tot twee ondernemingen, die in het onderzoektijdvak ongeveer 92 % van de Chinese uitvoer van het betrokken product naar de Unie vertegenwoordigden, hetgeen nog altijd beschouwd werd als een hoge mate van medewerking.

1.3.3.3. Taiwan

(18) In het bericht van inleiding werd voor Taiwan geen steekproef overwogen omdat er bij de Commissie slechts een producent-exporteur bekend was. Kort voor de opening van het onderzoek deelde het Taipei Representative Office in the Europese Unie de Commissie echter mee dat er in Taiwan mogelijk nog twaalf producenten-exporteurs van het betrokken product waren. Derhalve verzocht de Commissie bij de opening van het onderzoek de 13 partijen te antwoorden op steekproefvragen en vervolgens te antwoorden op enkele andere vragen om hun rol en exacte activiteiten vast te stellen. Op basis hiervan was de Commissie uiteindelijk in staat twee producenten-exporteurs van het betrokken product in Taiwan op te sporen. Bijgevolg was het niet nodig een steekproef samen te stellen.

(19) De twee producenten-exporteurs vertegenwoordigden ca. 56 % van de totale uitvoer uit Taiwan naar de Unie. Uit de antwoorden van zeven Taiwanese partijen waarmee de Commissie na de opening contact had opgenomen, bleek dat deze ondernemingen onafhankelijke servicebedrijven en/of handelaren waren en dat de meeste, zo niet alle resterende Taiwanese uitvoer naar de Unie uiteindelijk door deze partijen gerealiseerd werd. Deze servicebedrijven beschikten niet over installaties voor warm- of koudwalsen en werden daarom niet beschouwd als een producent van het betrokken product. Bovendien was hun toegevoegde waarde in verhouding tot de kosten van hun basisproducten te verwaarlozen. Gezien echter de antwoorden die van hen ontvangen werden op de in overweging 18 vermelde vragen, heeft de Commissie deze partijen vervolgens een beknopte vragenlijst doen toekomen om een grondig inzicht te krijgen in het functioneren van de Taiwanese verkoop van het onderzochte product in binnen- en buitenland.

1.4. Individueel onderzoek

(20) Oorspronkelijk hebben vier Chinese producenten-exporteurs die het steekproefformulier hadden ingevuld, verzocht om een individueel onderzoek overeenkomstig artikel 17, lid 3, van de basisverordening. De Commissie heeft de vragenlijst op de dag van de opening van het onderzoek online beschikbaar gesteld (5). Voorts heeft de Commissie bij de aankondiging van de steekproef de producenten-exporteurs die niet in de steekproef waren opgenomen, ervan in kennis gesteld dat zij de vragenlijst moesten beantwoorden indien zij voorwerp van een individueel onderzoek wilden zijn. Geen van de bedrijven heeft echter een beantwoorde vragenlijst teruggestuurd. Derhalve is geen verzoek om individueel onderzoek ingewilligd.

1.5. Antwoorden op de vragenlijsten en controlebezoeken

(21) De Commissie heeft de overheid van de VRC (“Chinese overheid”) een vragenlijst toegezonden betreffende het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening.

(22) Bovendien verstrekte de klager in de klacht voldoende voorlopig bewijsmateriaal waaruit blijkt dat er op de grondstoffenmarkt voor het betroffen product in Indonesië en de VRC verstoringen zijn. Derhalve had het onderzoek, zoals aangekondigd in het bericht van inleiding, betrekking op deze verstoringen van de grondstoffenmarkt om te bepalen of artikel 7, leden 2 bis en 2 ter, van de basisverordening moesten worden toegepast op Indonesië en de VRC. Om deze reden heeft de Commissie de overheden van Indonesië en de VRC hierover een aanvullende vragenlijst gestuurd.

(23) De Commissie heeft vragenlijsten gestuurd naar de drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, de klager, de twee niet-verbonden importeurs en twee gebruikers die zich kenbaar hadden gemaakt, de negen producenten-exporteurs in de betrokken landen en alle andere marktdeelnemers die zich kenbaar gemaakt en om een vragenlijst verzocht hadden. Dezelfde vragenlijsten waren op de dag van de opening van het onderzoek ook online (6) beschikbaar gesteld.

(24) De drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, twee niet-verbonden importeurs, twee gebruikers, de twee bekende producenten-exporteurs in Indonesië, de drie in de steekproef opgenomen producenten in de VRC, de twee producenten-exporteurs in Taiwan en een niet-verbonden servicebedrijf in Taiwan hebben de vragenlijst ingevuld. Ook van de Indonesische overheid werden antwoorden op de vragenlijst ontvangen. Op geen van de twee toegezonden vragenlijsten werd van de Chinese overheid antwoord ontvangen.

(25) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de voorlopige vaststelling van dumping, de daardoor veroorzaakte schade en het belang van de Unie nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. Krachtens artikel 16 van de basisverordening zijn controlebezoeken ter plaatse verricht bij de volgende partijen: a) producenten in de Unie en hun branchevereniging — Acciai Speciali Terni S.p.A., Terni, Italië (“AST”); — Aperam Stainless Belgium, Châtelet en Genk, België (“Aperam”); — Outokumpu Stainless Oy, Tornio, Finland (“OTK”); — Eurofer, Brussel, België; b) gebruikers in de Unie — Marcegaglia Specialties S.p.A., Mantova, Italië (“Marcegaglia”); c) producenten-exporteurs producenten-exporteurs in Indonesië: — PT Indonesia Tsingshan Stainless Steel, Djakarta (“ITSS”); — PT Indonesia Guang Ching Nickel and Stainless Steel Industry, Djakarta (“GCNS”); producenten-exporteurs in de VRC: — Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd, Taiyuan (“STSS”), zijn verbonden exporteur in het derde land — Tisco Stainless Steel (H.K.) Ltd, Hongkong (“Tisco HK”), en vijf verbonden ondernemingen gevestigd in de VRC: Beijing Taigang Sales Co., Shanxi Taigang Bonded & Comprehensive, Taiyuan Iron & Steel (Group) Fly Ash Comprehensive Utilization Co. Ltd, Taiyuan Taigang Daming Metal Products Ltd en Tianjin Tisco and TPCO Stainless Steel; — Fujian Fuxin Special Steel Co., Ltd, Ximen (“FSS”); — Zhenxhi Group Eastern Special Steel Co., Ltd, Jiaxing (“Zhenshi”); producenten-exporteurs in Taiwan: — Yieh United Steel Co. (“Yusco”); zijn verbonden producent Tang Eng Iron Works Co. Ltd (“Tang Eng”); zijn verbonden servicebedrijf Yieh Mau Co. (“YMC”); en zijn verbonden handelaar Yieh Co. Ltd (“YCL”), Kaohsiung (gezamenlijk “Yusco Group” genoemd); — Walsin Lihwa Co., Tainan (“Walsin”); onafhankelijk servicebedrijf in Taiwan: — YC INOX Ltd, Changhua County (“YC INOX”).

(26) Met betrekking tot de procedure van artikel 7, leden 2 bis en 2 ter, van de basisverordening vond overleg met de Indonesische overheid plaats.

1.6. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(27) Het onderzoek naar de dumping en de schade had betrekking op de periode van 1 juli 2018 tot en met 30 juni 2019 (“het onderzoektijdvak”). Het onderzoek naar ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2016 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”).

1.7. Procedure voor de vaststelling van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening

(28) Aangezien er bij de opening van het onderzoek voldoende bewijsmateriaal beschikbaar was dat wees op het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening met betrekking tot de VRC, achtte de Commissie het passend om met betrekking tot de producenten-exporteurs uit dit land het onderzoek te openen uit hoofde van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

(29) Om de nodige gegevens te verzamelen voor de uiteindelijke toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, heeft de Commissie bijgevolg in het bericht van inleiding alle producenten-exporteurs in de VRC verzocht de in bijlage III bij het bericht van inleiding gevraagde informatie met betrekking tot de voor de productie van SSHR gebruikte basisproducten te verstrekken. Vijf Chinese producenten-exporteurs hebben de relevante informatie verstrekt.

(30) Om de informatie te verkrijgen die zij voor haar onderzoek met betrekking tot de vermeende verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening nodig achtte, heeft de Commissie de Chinese overheid een vragenlijst gestuurd, zoals toegelicht in overweging 21. Van de Chinese overheid is geen antwoord ontvangen. Vervolgens heeft de Commissie de Chinese overheid ervan in kennis gesteld dat zij overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening de beschikbare gegevens zou gebruiken om de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de VRC vast te stellen.

(31) In het bericht van inleiding heeft de Commissie alle belanghebbenden ook verzocht om binnen 37 dagen na de bekendmaking van dit bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie hun standpunt kenbaar te maken, informatie te verstrekken en bewijsmateriaal in te dienen met betrekking tot de geschiktheid van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Twee producenten-exporteurs hebben opmerkingen gemaakt over het bestaan van verstoringen van betekenis.

(32) In het bericht van inleiding heeft de Commissie tevens aangegeven dat zij, gezien het beschikbare bewijs, mogelijk een geschikt representatief land zou moeten selecteren overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder a), van de basisverordening teneinde de normale waarde op basis van niet-verstoorde prijzen of benchmarks vast te stellen.

(33) Op 9 september 2019 heeft de Commissie een eerste mededeling in het dossier (“de mededeling van 9 september”) bekendgemaakt, waarin de belanghebbenden overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder e), tweede alinea, van de basisverordening werd verzocht hun standpunt kenbaar te maken over de relevante bronnen die de Commissie zou kunnen gebruiken om de normale waarde vast te stellen. In die mededeling heeft de Commissie een lijst verstrekt van alle productiefactoren zoals grondstoffen, energie en arbeid die bij de vervaardiging van het betrokken product door de producenten-exporteurs worden gebruikt. Daarnaast heeft de Commissie op basis van de criteria voor de keuze van niet-verstoorde prijzen of benchmarks mogelijke representatieve landen aangewezen (te weten Brazilië, Maleisië, Turkije en Zuid-Afrika).

(34) De Commissie heeft alle belanghebbenden in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken. De Commissie heeft opmerkingen ontvangen van twee Chinese producenten-exporteurs en van de klager. De Chinese overheid heeft geen opmerkingen ingediend.

(35) De Commissie heeft de opmerkingen behandeld in de tweede mededeling over de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde van 10 oktober 2019 (“de mededeling van 10 oktober”). De Commissie heeft ook een voorlopige lijst van productiefactoren opgesteld en geconcludeerd dat Brazilië in dat stadium het meest geschikte representatieve land was in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder a), eerste streepje, van de basisverordening. De Commissie heeft de belanghebbenden om opmerkingen verzocht. Er zijn geen opmerkingen ontvangen.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(36) Het betrokken product in dit onderzoek bestaat uit gewalste platte producten van roestvrij staal, al dan niet in rollen (waaronder op maat gesneden producten en bandstaal), die enkel warmgewalst zijn en met uitzondering van producten, niet in rollen, met een breedte van 600 mm of meer en met een dikte van meer dan 10 mm, momenteel ingedeeld onder de GS-codes 7219 11, 7219 12, 7219 13, 7219 14, 7219 22, 7219 23, 7219 24, 7220 11 en 7220 12 en van oorsprong uit de VRC, Taiwan en Indonesië. De GS-codes worden slechts ter informatie vermeld.

2.2. Soortgelijk product

(37) Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben en voor dezelfde basisdoeleinden worden gebruikt: — het betrokken product; — het product dat in de betrokken landen wordt vervaardigd en daar op de binnenlandse markt wordt verkocht; — het product dat wordt geproduceerd en verkocht op de binnenlandse markt van Brazilië, dat als representatief land in de zin van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening diende, en — het in de Unie door de bedrijfstak van de Unie geproduceerde en verkochte product.

(38) De Commissie heeft in dit stadium beslist dat die producten derhalve soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

2.3. Argumenten betreffende de productomschrijving

(39) Marcegaglia en de twee producenten-exporteurs in Indonesië stelden dat zwart warmband moet worden uitgesloten van het onderzoek. Zij stelden dat het huidige onderzoek twee verschillende types rollen van roestvrij staal betreft, namelijk wit en zwart warmband, en dat hoewel zowel zwart als wit warmband zijn gerangschikt onder dezelfde GS-codes (zoals omschreven in het bericht van inleiding), hun eigenschappen en beoogd gebruik verschillen. Marcegaglia voerde met betrekking tot de fysische en chemische eigenschappen onder meer aan dat zwart warmband wat betreft corrosiebestendigheid niet eens een product van roestvrij staal is. Volgens Marcegaglia betreft het hier halffabricaten die uitgegloeid noch gebeitst zijn.

(40) Volgens Marcegaglia wordt zwart SSHR bovendien gemaakt door het warmwalsen van platen en worden de producten voornamelijk, zo niet exclusief, aan verwerkende bedrijven verkocht. Marcegaglia stelde dat zwart SSHR eigenlijk alleen gebruikt kan worden voor het verder verwerken (opnieuw walsen) tot gebeitste rollen of koudgewalste rollen van roestvrij staal, en dat er in de Unie slechts twee verwerkende bedrijven zijn, Marcegaglia zelf en een veel kleinere partij. Zij stelde dat zwart SSHR, door haar intrinsieke karakter als halffabricaat, als productcategorie meer lijkt op platen van roestvrij staal dan op wit SSHR.

(41) Volgens Marcegaglia is wit SSHR een eindproduct van roestvrij staal dat wordt gemaakt door zwart SSHR uit te gloeien en te beitsen. Dit laatste is derhalve een onontbeerlijke grondstof om wit SSHR te fabriceren, net zoals platen de onontbeerlijke grondstof zijn om zwart SSHR te fabriceren. Als zodanig kan wit SSHR zonder verdere verwerking door eindgebruikers worden gebruikt voor rechtstreekse industriële toepassing (bv. in de automobiel-, machine- en petrochemische industrie). Het materiaal wordt voor verdere verwerking geleverd aan plaatsnijbedrijven, buizenfabrikanten en koudwalsbedrijven.

(42) Ten slotte stelden de betrokken partijen dat de bedrijven in de Unie niet geïnteresseerd zijn om de markt te beleveren met zwart warmband omdat ze het warmband dat ze produceren liever zelf gebruiken om te verwerken tot wit warmband en andere downstreamproducten. Derhalve zou de leveringszekerheid van zwart warmband volgens hen op het spel staan wanneer dit onder eventuele maatregelen zou komen te vallen.

(43) Eurofer betwistte de argumenten in de overwegingen 39 tot en met 42. Het benadrukte onder meer dat zowel zwart als wit warmband een plat roestvrijstalen product is met dezelfde fysische eigenschappen en chemische samenstelling voor dezelfde kwaliteit, gefabriceerd van dezelfde grondstoffen (voornamelijk chroom, roestvrijstaalschroot en nikkel) en dat de toegevoegde waarde van het verwerken van zwart warmband tot wit warmband beperkt is en minder dan 8 % van de productiekosten van wit warmband vertegenwoordigt. Eurofer verwees tevens naar een onbenutte capaciteit bij de diverse producenten in de Unie van in totaal meer dan twee miljoen ton en stelde dat de bedrijfstak in de Unie in staat en bereid is om aan de volledige vraag naar SSHR op de markt van de Unie te voldoen, ongeacht de benodigde productsoort. Bovendien voerde Eurofer aan dat verschillende producenten in de Unie op hun website verklaren dat ze in staat en bereid zijn zwart warmband te leveren. De leveringszekerheid van zwart warmband zou volgens Eurofer daarom niet in gevaar zijn, maar Eurofer wees op het risico van ontwijking indien zwart warmband zou worden uitgesloten.

(44) De Commissie heeft deze argumenten onderzocht. Ten aanzien van de productkenmerken werd in het onderzoek vastgesteld dat zwart warmband en wit warmband dezelfde chemische samenstelling hebben. Zwart warmband met name wordt gefabriceerd van hetzelfde basismateriaal en heeft dus dezelfde kenmerken als wit warmband, al naargelang de kwaliteit staal. Hieruit volgt dat zwart warmband onder dezelfde gecombineerde nomenclatuurposten valt als wit warmband dat onder de procedure valt, te beginnen met 7219 of 7220. Beide posten vallen onder de rubriek “roestvrij staal” in punt 72 (Gietijzer, ijzer en staal) van de gecombineerde nomenclatuur. Zwart en wit warmband hebben tevens dezelfde fysische eigenschappen omdat ze vergelijkbare afmetingen hebben. Zwart en wit warmband is voor verwerkende bedrijven met uitgloei- en beitsinstallaties onderling uitwisselbaar, zodat er inderdaad risico van ontwijking bestaat indien zwart warmband zou worden uitgesloten van de beschrijving van het betrokken product.

(45) De bewering dat er bij de bedrijfstak in de Unie geen belangstelling zou bestaan om zwart warmband te verkopen werd niet gestaafd met enig bewijs. Het onderzoek toonde daarentegen aan dat de bedrijfstak in de Unie over aanzienlijke reservecapaciteit voor zowel zwart als wit warmband beschikt en dat hij gedurende het onderzoektijdvak ondanks de moeilijke marktomstandigheden zeer aanzienlijke hoeveelheden zwart warmband op de markt van de Unie heeft verkocht, ook (maar niet uitsluitend) aan Marcegaglia. Dit bewijst dat er oprechte belangstelling bestaat om de markt te bedienen.

(46) Op grond daarvan wordt voorlopig geconcludeerd dat zwart en wit warmband dezelfde fysische en chemische basiseigenschappen hebben en één productgroep vormen. De in de overwegingen 39 tot en met 42 genoemde argumenten worden daarom afgewezen.

(47) Diverse partijen stelden dat SSHR met een breedte van 1 600 mm en meer, met inbegrip van SSHR met een breedte van 2 000 mm, moet worden uitgesloten van het onderzoek omdat invoering van antidumpingmaatregelen voor dit specifieke materiaal de inkoopmogelijkheden van een materiaal dat reeds zeer moeilijk in te kopen is nog verder zou verminderen. Het zou tevens hun concurrentievermogen aantasten ten opzichte van niet-Unie-producenten van gelaste buizen met een grote diameter.

(48) Dit argument wordt afgewezen. SSHR met een breedte van 1 600 mm en meer heeft dezelfde chemische basiseigenschappen als smaller SSHR. Ze hebben met uitzondering van de breedte tevens dezelfde fysische basiseigenschappen. SSHR met een grotere breedte kan door middel van eenvoudig snijwerk eenvoudig tot smaller SSHR worden omgevormd. Daarom bestaat er een risico van ontwijking indien zwart warmband zou worden uitgesloten van de beschrijving van het betrokken product.

(49) Het Consortium voor invoer van RVS, HRF (7) stelde dat rollen met een dikte van meer dan 10 mm uitgesloten moeten worden omdat er in de Unie slechts twee fabrieken zijn die SSHR met een dikte van meer dan 13 mm kunnen fabriceren. De Commissie ziet geen reden om deze rollen uit te sluiten, die onloochenbaar dezelfde fysische en chemische basiseigenschappen en gebruiksdoeleinden hebben als alle andere productsoorten met dezelfde productomschrijving. Bovendien beschikt de bedrijfstak in de Unie over de capaciteit om ze te leveren, zoals het Consortium ook zelf stelt. Het argument wordt derhalve afgewezen.

3. DUMPING

3.1. Indonesië

3.1.1. Producenten-exporteurs

(50) In het onderzoektijdvak waren er twee producenten-exporteurs in Indonesië, de bedrijven ITSS en GCNS. De bedrijven waren met elkaar verbonden via de uiteindelijke moederonderneming, de Chinese staalproducent Tsingshan Steel Group.

(51) Samen met de Indonesische onderneming PT Bintang Delapan, heeft de Tsingshan Steel Group het Indonesia Morowali Industrial Park (“IMIP”) opgericht in Sulawesi (Indonesië) (8). De onderstaande via de Tsingshan Steel Group met elkaar verbonden en op het IMIP gevestigde bedrijven waren bij het onderzoek betrokken: — GCNS is een geïntegreerde producent-exporteur van het onderzochte product en verwerkt nikkelerts tot zwart SSHR; — ITSS is een geïntegreerde producent-exporteur die nikkelerts verwerkt tot platen van roestvrij staal; — PT Sulawesi Mining Investment (“SMI”) is een smelterij die nikkelerts verwerkt tot ijzernikkel en verder tot platen van roestvrij staal; — PT Indonesia Ruipu Nickel and Chrome Alloy (“IRNC”) is een producent van ferrochroom en downstreamproducten van het onderzochte product en is in staat om wit SSHR door middel van koudwalsen verder te verwerken; — PT Tsingshan Steel Indonesia (“TSI”) is een producent van nikkelhoudend gietijzer (gemaakt van nikkelerts met een laag nikkelgehalte).

3.1.2. Toepassing van artikel 18 van de basisverordening

(52) Beide producenten-exporteurs hebben in hun antwoorden op de vragenlijst en tijdens de controlebezoeken nagelaten een steekhoudende verklaring van de mondiale structuur van de groep te geven. Bovendien hebben de bij de uitvoer betrokken verbonden handelaren geen vragenlijsten beantwoord.

(53) De Commissie was derhalve niet in staat de relatie tussen de producenten-exporteurs en hun nikkelertsleveranciers te controleren. Nikkelerts wordt beschouwd als een essentiële grondstof, dat het onderzochte product zijn roestvrije eigenschappen geeft. De Commissie was met name niet in staat om vast te stellen of de beweerdelijk niet-verbonden leveranciers werkelijk onafhankelijk van de producenten-exporteurs waren.

(54) Bijgevolg was de Commissie niet in staat om te beoordelen of het door met zekerheid vastgestelde verbonden partijen geleverde nikkelerts tegen marktconforme prijzen was gekocht.

(55) De Commissie was bovendien niet in staat om de relatie met de beweerdelijk niet-verbonden klant van een verbonden binnenlandse handelaar te controleren. De Commissie heeft bij het vaststellen van de normale waarde derhalve de verkoop tussen de verbonden handelaar en de beweerdelijk niet-verbonden klant niet in aanmerking genomen.

(56) Omdat de bij de uitvoer betrokken verbonden handelaren geen medewerking hebben verleend, kon de Commissie ten slotte noch de exportprijs aan de eerste niet-verbonden klant, noch de werkelijke kosten van die verbonden handelaren vaststellen. De Commissie was derhalve niet in staat om op basis van de door de producenten-exporteurs verstrekte gegevens de uitvoerprijs te berekenen, alhoewel alle door GCNS en ITSS verstrekte informatie aan de hand van hun administratie kon worden gecontroleerd.

(57) Bij brief van 20 december 2019 heeft de Commissie GCNS en ITSS op de hoogte gesteld van haar voornemen artikel 18 van de basisverordening toe te passen met betrekking tot bepaalde aspecten van de berekeningen van de dumpingmarges. In dit verband hebben de producenten-exporteurs op 7 januari 2020 opmerkingen ingediend.

(58) In hun opmerkingen over de toepassing van artikel 18 van de basisverordening voerden de producenten-exporteurs aan dat de basisverordening de Commissie niet toestaat te concluderen dat de informatie die de producenten-exporteurs hebben verstrekt over het aankopen van nikkelerts onbetrouwbaar is louter omdat de relatie tussen de producenten-exporteurs en hun leveranciers niet kon worden vastgesteld. GCNS en ITSS verwezen naar de rechtspraak van de Wereldhandelsorganisatie (“WTO”) (9) en de WTO-overeenkomst inzake de douanewaarde (10), waaruit volgt dat transacties tussen verbonden partijen niet a priori kunnen worden beschouwd als onaanvaardbaar en niet-marktconform. Ten slotte herinnerden de producenten-exporteurs eraan dat de Commissie de aankopen van nikkelerts tijdens het controlebezoek had gecontroleerd.

(59) In dit verband heeft de Commissie bevestigd dat de informatie die door de bedrijven in de groep (GCNS, ITSS, SMI en TSI) was verstrekt over de identiteit van de leverancier, de volumes en de waarden van de gekochte grondstof inderdaad was gecontroleerd. Niettemin en niettegenstaande de regels en rechtspraak van de WTO aangaande transacties tussen verbonden partijen hebben de producenten-exporteurs, door niet de mondiale structuur van de groep duidelijk te maken, het de Commissie onmogelijk gemaakt om zelfs maar te onderzoeken of de inkooptransacties marktconform waren uitgevoerd.

(60) Om die reden heeft de Commissie haar voornemen bevestigd om geen rekening te houden met de opgegeven aankoopprijs van nikkelerts en deze te vervangen door beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening.

(61) Ten aanzien van de berekening van de exportprijs wezen de producenten-exporteurs er nogmaals op dat ze hun uiterste best hadden gedaan om de medewerking van de bij de uitvoer betrokken verbonden handelaren te verkrijgen. Verder opperden de producenten-exporteurs dat de Commissie de in het dossier beschikbare informatie moet gebruiken als beschikbare gegevens.

(62) In dit verband heeft de Commissie voorlopig besloten gebruik te maken van de beschikbare gegevens in het dossier dat was ingediend door belanghebbenden in de Unie, die vanaf het begin met het onderzoek hebben meegewerkt en ingevulde vragenlijsten hebben teruggestuurd.

(63) Derhalve heeft de Commissie beschikbare gegevens gebruikt om, in de mate die hierboven is beschreven, bepaalde gegevens overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening voorlopig vast te stellen of te vervangen.

3.1.3. Normale waarde

(64) Eerst heeft de Commissie onderzocht of de totale binnenlandse verkoop van iedere medewerkende producent-exporteur representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop is representatief als de totale hoeveelheid van de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt per producent-exporteur tijdens het onderzoektijdvak ten minste 5 % bedraagt van zijn totale naar de Unie uitgevoerde hoeveelheid van het betrokken product.

(65) Op basis hiervan is gebleken dat de verkoop van GCNS van het soortgelijke product op de binnenlandse markt niet representatief was.

(66) Wanneer daarom een productsoort niet op de binnenlandse markt werd verkocht, heeft de Commissie de normale waarde door berekening vastgesteld overeenkomstig artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening.

(67) De normale waarde werd berekend door bij de gemiddelde productiekosten van GCNS voor het soortgelijke product in het onderzoektijdvak het volgende op te tellen: a) het gewogen gemiddelde van de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (“VAA-kosten”) die door GCNS in verband met de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het kader van normale handelstransacties in het onderzoektijdvak werden gemaakt, en b) de gewogen gemiddelde winst die door GCNS op de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het onderzoektijdvak is gemaakt in het kader van normale handelstransacties.

(68) De kosten van nikkelerts werden aangepast zoals uiteengezet in de overwegingen 79 tot en met 82.

(69) GCNS kocht bepaalde diensten en basisproducten in de vorm van halffabricaten van de op het IMIP gevestigde verbonden leveranciers. De Commissie heeft onderzocht of deze aankopen tegen een marktconforme prijs waren verricht. In dit verband vergeleek de Commissie, waar beschikbaar, de inkoopprijs met de prijs van de verbonden leverancier voor een niet-verbonden afnemer. Indien die prijs niet beschikbaar was, vergeleek de Commissie de inkoopprijs met een berekende marktprijs, rekening houdend met de kosten van productie, VAA-kosten en een redelijke winst voor de verbonden leverancier. In voorkomend geval heeft de Commissie de kosten voor GCNS van deze diensten en basisproducten gecorrigeerd overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening.

(70) Op basis van de representativiteitstest zoals uiteengezet in overweging 64, is gebleken dat de totale verkoop van het soortgelijke product op de binnenlandse markt door ITSS representatief was.

(71) Vervolgens is de Commissie voor ITSS met een representatieve binnenlandse verkoop nagegaan welke productsoorten die op de binnenlandse markt werden verkocht identiek waren aan of vergelijkbaar waren met de naar de Unie uitgevoerde productsoorten.

(72) Vervolgens heeft de Commissie onderzocht of de binnenlandse verkoop door ITSS op zijn binnenlandse markt voor elke productsoort die identiek is aan of vergelijkbaar is met een productsoort die naar de Unie wordt uitgevoerd, representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop van een productsoort is representatief als de totale binnenlandse verkoop van die productsoort aan onafhankelijke afnemers in het onderzoektijdvak ten minste 5 % bedraagt van de totale uitvoer van de identieke of vergelijkbare productsoort naar de Unie. De Commissie heeft vastgesteld dat de verkoop van één productsoort op de binnenlandse markt representatief was.

(73) Verder heeft de Commissie voor deze productsoort het aandeel van de winstgevende verkoop aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt in het onderzoektijdvak bepaald om uit te maken of zij de werkelijke binnenlandse verkoop kon gebruiken voor de berekening van de normale waarde, overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening.

(74) De normale waarde wordt gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs per productsoort, ongeacht of die verkoop winstgevend is, indien: a) de verkoop van de productsoort tegen nettoverkoopprijzen die ten minste gelijk zijn aan de berekende productiekosten, meer dan 80 % van de totale verkoop van deze productsoort vertegenwoordigde, en b) de gewogen gemiddelde verkoopprijs van die productsoort ten minste gelijk is aan de productiekosten per eenheid.

(75) In dit geval is de normale waarde het gewogen gemiddelde van de prijzen van alle binnenlandse verkopen van die productsoort in het onderzoektijdvak.

(76) De normale waarde is gelijk aan de werkelijke binnenlandse prijs per productsoort van uitsluitend de winstgevende binnenlandse verkopen van de productsoorten in het onderzoektijdvak indien: a) de winstgevende verkoop van de productsoort 80 % of minder van de totale verkoop van die productsoort bedraagt, of b) de gewogen gemiddelde prijs van die productsoort lager ligt dan de productiekosten per eenheid.

(77) Uit de analyse van de binnenlandse verkoop bleek dat meer dan 13,7 % van alle binnenlandse verkopen van de productsoort winstgevend was en dat de gewogen gemiddelde verkoopprijs hoger was dan de productiekosten. De normale waarde werd bijgevolg berekend als gewogen gemiddelde van de prijzen van uitsluitend de winstgevende verkoop.

(78) Wanneer een productsoort niet in representatieve hoeveelheden op de binnenlandse markt werd verkocht, heeft de Commissie de normale waarde door berekening vastgesteld overeenkomstig artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening.

(79) De normale waarde werd berekend door bij de gemiddelde productiekosten van ITSS voor het soortgelijke product in het onderzoektijdvak het volgende op te tellen: a) de gewogen gemiddelde VAA-kosten die door ITSS in verband met de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het onderzoektijdvak zijn gemaakt in het kader van normale handelstransacties, en b) de gewogen gemiddelde winst die door ITSS op de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het onderzoektijdvak is gemaakt in het kader van normale handelstransacties.

(80) De kosten van nikkelerts werden aangepast zoals uiteengezet in de overwegingen 79 tot en met 82.

(81) ITSS kocht bepaalde diensten en basisproducten van de op het IMIP gevestigde verbonden leveranciers. De Commissie heeft onderzocht of deze aankopen tegen een marktconforme prijs waren verricht. In dit verband vergeleek de Commissie, waar beschikbaar, de inkoopprijs met de prijs van de verbonden leverancier aan een niet-verbonden afnemer. Indien die prijs niet beschikbaar was, vergeleek de Commissie de inkoopprijs met een berekende marktprijs, rekening houdend met de kosten van productie, VAA-kosten en een redelijke winst voor de verbonden leverancier. In voorkomend geval heeft de Commissie de kosten voor ITSS van deze diensten en basisproducten gecorrigeerd overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening.

(82) Zoals uiteengezet in de overwegingen 52 tot en met 54 en 57 tot en met 60, heeft de Commissie geen rekening gehouden met de kosten van nikkelerts als gerapporteerd door de twee producenten-exporteurs en de met hen verbonden leveranciers van bepaalde basisproducten zoals vermeld in de overwegingen 69 en 78. De Commissie was voornemens om de marktprijs van nikkelerts in Indonesië te gebruiken als beschikbare gegevens, en de feitelijke kosten van nikkelerts door die prijs te vervangen.

(83) In dit verband en in het kader van het overleg met de Indonesische overheid over verstoringen van de grondstoffenmarkt uit hoofde van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening heeft de Commissie verzocht om statistische informatie over binnenlandse verkoopvolumes en ‐waarden, informatie die de Indonesische overheid normaal verzamelde krachtens de geldende regelgeving (11). De Indonesische overheid verstrekte echter alleen informatie over binnenlandse verkoopvolumes. De informatie was derhalve onvolledig en kon niet worden gebruikt om de binnenlandse Indonesische marktprijs van nikkelerts vast te stellen.

(84) Bijgevolg heeft de Commissie de feitelijke prijs gebruikt die werd betaald door de ene producent-exporteur die informatie had verstrekt over het nikkelgehalte van het nikkelerts voor al zijn inkooptransacties. De Commissie achtte het passend om het nikkelgehalte, dat van invloed is op de prijs van nikkelerts, in aanmerking te nemen bij de vervanging van de kosten van nikkelerts zoals vermeld door de ondernemingen van de groep. De Commissie stelde de duurste inkooptransacties voor elk nikkelgehalte vast en ging ervan uit dat deze transacties en prijzen naar alle waarschijnlijkheid het minst beïnvloed zouden worden door een relatie tussen de leverancier en de koper. De Commissie heeft de aangepaste kosten van nikkelerts vastgesteld op basis van de gewogen gemiddelde inkoopprijs van de geselecteerde transacties, rekening houdend met het totale volume van elke nikkelgehaltegroep dat de onderneming heeft aangekocht.

(85) Toen werd onderzocht of de betrokken basisproducten door de producenten-exporteur marktconform waren ingekocht, werden de aangepaste kosten van nikkelerts tevens gebruikt om de kosten van halffabricaatbasisproducten die waren gekocht van de verbonden leveranciers, zoals vermeld in de overwegingen 69 en 78, opnieuw te berekenen. Wanneer duidelijk was dat de leveranciers nikkelerts met een lager nikkelgehalte gebruikten, werden de kosten dienovereenkomstig aangepast.

3.1.4. Uitvoerprijs

(86) De producenten-exporteurs hebben meegedeeld dat zij via verbonden handelaren in derde landen en een niet-verbonden handelaar in een derde land naar de Unie uitvoerden.

(87) Zoals uiteengezet in de overwegingen 52 en 56, hebben de bij de uitvoer betrokken verbonden handelaren niet aan het onderzoek meegewerkt. De uitvoerprijs is derhalve overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening vastgesteld op basis van de in het dossier beschikbare en door de Commissie gecontroleerde informatie. De Commissie heeft ter vaststelling van de uitvoerprijs eerst op basis van de gegevens in het door de medewerkende belanghebbenden in de Unie verstrekte dossier de prijs van invoer in de Unie vastgesteld. De Commissie heeft vervolgens die prijs voor alle tussen invoer en wederverkoop gemaakte kosten, met inbegrip van die van vervoer, verzekering, lading, overlading, lossing en VAA, en voor winst gecorrigeerd op basis van gecontroleerde informatie die door de producenten-exporteurs werd verstrekt of van publiekelijk toegankelijke informatie (bv. openbaar toegankelijke en gecontroleerde financiële overzichten van een van de beweerdelijk verbonden handelaren).

3.1.5. Vergelijking

(88) De Commissie heeft de normale waarde en de uitvoerprijs van de producenten-exporteurs vergeleken in het stadium af fabriek.

(89) Waar dat met het oog op een billijke vergelijking gerechtvaardigd was, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening op de normale waarde en/of de uitvoerprijs een correctie toegepast voor verschillen die van invloed zijn op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. De normale waarde werd gecorrigeerd voor vervoer, verzekering, lading, overlading en lossing. De uitvoerprijs werd gecorrigeerd voor kredietkosten en de provisie van de niet-verbonden handelaar in een derde land.

3.1.6. Dumpingmarges

(90) De Commissie heeft de gewogen gemiddelde normale waarde van elke soort van het soortgelijke product vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs van de overeenkomstige soort van het onderzochte product, zoals bepaald in artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening.

(91) Op grond hiervan zijn de voorlopige gewogen gemiddelde dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring: 19,3 % voor GCNS en 16,2 % voor ITSS.

(92) Zoals uiteengezet in de overwegingen 50 en 51, zijn de producenten-exporteurs met elkaar verbonden. Derhalve heeft de Commissie voor beide bedrijven één gewogen gemiddelde dumpingmarge van 19,2 % vastgesteld.

(93) Aangezien de uitvoer van de medewerkende producenten-exporteurs goed was voor 100 % van de totale uitvoer naar de Unie in het onderzoektijdvak, heeft de Commissie het representatief geacht de residuele dumpingmarge op het niveau van de medewerkende producenten-exporteurs vast te stellen.

(94) De voorlopige dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, zijn als volgt: Onderneming Voorlopige dumpingmarge PT Indonesia Guang Ching Nickel and Stainless Steel Industry PT Indonesia Tsingshan Stainless Steel 19,2 % Alle andere ondernemingen 19,2 %

3.2. De VRC

3.2.1. Voorafgaande opmerkingen

(95) Zoals met betrekking tot een van de drie in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs in overweging 16 is toegelicht, heeft de Commissie besloten om artikel 18 van de basisverordening toe te passen en heeft zij de door deze producent-exporteur verstrekte informatie buiten beschouwing gelaten.

(96) De Commissie heeft dit besluit genomen omdat de onderneming tijdens het controlebezoek niet in staat was diverse in zijn antwoord op de vragenlijst verstrekte cijfers tijdig te verklaren en in verband te brengen met de gecontroleerde jaarrekeningen, de kostenbeheerrekeningen en de in de interne IT-applicaties gebruikte gegevens. Sommige cijfers, zoals productievolumes per productsoort, energieverbruik, verdeling van bijproducten en algemene productiekosten, die van cruciaal belang werden geacht voor de berekening van de individuele dumpingmarge, strookten niet met de hierboven vermelde documenten, of hun verdeelsleutels konden niet duidelijk worden verklaard. Vanwege vertragingen bij het verstrekken van de gevraagde gegevens en toelichtingen was de Commissie verder in het geheel niet in staat bepaalde delen van de antwoorden op de vragenlijst betreffende de vaststelling van de normale waarde te controleren. De Commissie heeft daarom niet binnen de in de basisverordening gestelde termijnen de informatie ontvangen die nodig was om een dumpingmarge voor de onderneming vast te stellen.

(97) In overeenstemming met artikel 18, lid 4, van de basisverordening werd de belanghebbende bij brief van 18 december 2019 in kennis gesteld van het voornemen van de Commissie om de verstrekte informatie buiten beschouwing te laten, en in de gelegenheid gesteld om nadere toelichtingen te verstrekken.

(98) De onderneming heeft op 7 januari 2020 op de brief van de Commissie geantwoord. In haar antwoord betwistte de onderneming niet dat de tekortkomingen die in de brief van de Commissie waren vermeld, hadden bestaan. De onderneming voerde echter aan dat die tekortkomingen niet ernstig genoeg waren om artikel 18 van de basisverordening toe te passen. De onderneming voerde aan dat de in de brief van de Commissie vastgestelde tekortkomingen waren veroorzaakt door het feit dat de door één verbonden onderneming verstrekte informatie over het algemeen handmatig werd verzameld en verwerkt in plaats van via een IT-systeem en dat er daarom een grotere kans op tekortkomingen was. De onderneming concludeerde dat de Commissie desondanks in staat was om op basis van de ter plekke gecontroleerde informatie een individuele dumpingmarge te berekenen.

(99) De Commissie was het oneens met de opvatting van de onderneming dat het op basis van de ter plekke gecontroleerde informatie mogelijk was een individuele dumpingmarge te berekenen. Zoals uiteengezet in overweging 93, was de Commissie als gevolg van de aard en de omvang van de ter plekke vastgestelde tekortkomingen — ongeacht hun oorzaak — en het feit dat de onderneming niet in staat was deze tijdens het controlebezoek te verhelpen, feitelijk niet in staat een dumpingmarge te berekenen op basis van gecontroleerde gegevens. Bijgevolg heeft de Commissie de door de producent-exporteur verstrekte informatie voorlopig buiten beschouwing gelaten en bevestigd dat zij in dit stadium met betrekking tot deze producent-exporteur gebruik zou maken van de beschikbare gegevens.

(100) De onderstaande beschrijving van de berekening van de dumpingmarge heeft derhalve betrekking op de twee overblijvende Chinese producenten-exporteurs in de steekproef.

3.2.2. Normale waarde

(101) Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de basisverordening is de normale waarde “normaal gebaseerd op de prijzen die door onafhankelijke afnemers in het land van uitvoer in het kader van normale handelstransacties worden betaald of dienen te worden betaald”.

(102) In artikel 2, lid 6 bis, onder a), van de basisverordening is echter het volgende bepaald: “Wanneer […] wordt vastgesteld dat het wegens het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van punt b) in het land van uitvoer niet passend is gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in dat land, wordt de normale waarde uitsluitend berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen”, en de normale waarde “omvat een niet-verstoord en redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst.”. Zoals hieronder nader toegelicht, heeft de Commissie in het onderhavige onderzoek geconcludeerd dat, op basis van het beschikbare bewijs en gezien het gebrek aan medewerking van de Chinese overheid, het passend was artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen.

3.2.2.1. Aanwezigheid van verstoringen van betekenis

a) Inleiding

(103) In artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening worden verstoringen van betekenis gedefinieerd als “verstoringen die zich voordoen wanneer de gerapporteerde prijzen en kosten, waaronder de kosten van grondstoffen en energie, niet door de vrije marktwerking tot stand komen, doordat zij door aanzienlijk overheidsingrijpen worden beïnvloed. Bij de beoordeling van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis, wordt onder meer acht geslagen op de mogelijke gevolgen van een of meer van de volgende factoren: — het feit dat de markt in kwestie voor een groot deel wordt bediend door ondernemingen die in handen zijn van de autoriteiten van het land van uitvoer, waarover deze zeggenschap hebben of waarop deze beleidstoezicht uitoefenen; — overheidsdeelneming in bedrijven, waardoor inmenging van de overheid in de prijzen of kosten mogelijk wordt; — discriminerend overheidsbeleid of discriminerende overheidsmaatregelen die binnenlandse leveranciers bevoordelen of de vrije marktwerking anderszins beïnvloeden; — het ontbreken, de discriminerende toepassing of de ontoereikende handhaving van faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving; — verstoringen van loonkosten; — toegang tot financiering door instellingen die de doelstellingen van het overheidsbeleid uitvoeren of anderszins in hun werking niet onafhankelijk zijn ten opzichte van de staat.”.

(104) Overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening wordt bij de beoordeling van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder a), onder meer rekening gehouden met de niet-limitatieve lijst van factoren uit de vorige bepaling. Op grond van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening wordt bij de beoordeling van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis acht gelagen op de mogelijke gevolgen van een of meer van deze factoren op de prijzen en kosten in het land van uitvoer van het betrokken product. Aangezien de lijst niet-cumulatief is, hoeft niet op alle factoren acht te worden geslagen om een verstoring van betekenis te kunnen vaststellen. Bovendien kunnen dezelfde feitelijke omstandigheden worden gebruikt om de aanwezigheid van een of meer factoren van de lijst aan te tonen. Alle conclusies ten aanzien van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder a), moeten echter worden getrokken op basis van al het voorhanden zijnde bewijsmateriaal. In de algehele beoordeling betreffende de aanwezigheid van verstoringen mag ook rekening worden gehouden met de algemene context en situatie in het land van uitvoer, in het bijzonder wanneer de overheid op grond van fundamentele elementen van de economische en bestuursstructuur van het land van uitvoer over ruime bevoegdheden beschikt om zodanig in te grijpen in de economie dat prijzen en kosten niet het gevolg zijn van vrije marktwerking.

(105) In artikel 2, lid 6 bis, onder c), van de basisverordening is bepaald: “Wanneer de Commissie beschikt over gegronde aanwijzingen die duiden op de mogelijke aanwezigheid van verstoringen van betekenis zoals bedoeld onder b), in een bepaald land of een bepaalde sector in dat land, en waar passend voor de doeltreffende toepassing van deze verordening, stelt zij een rapport op waarin de marktomstandigheden, zoals bedoeld onder b), in dat land of die sector worden beschreven; zij maakt dat rapport openbaar en actualiseert het geregeld.”

(106) In dit verband heeft de Commissie een landenrapport opgesteld met betrekking tot de VRC (hierna “het rapport” genoemd) (12), waaruit blijkt dat er sprake is van aanzienlijk overheidsingrijpen op veel niveaus van de economie, waaronder specifieke verstoringen met betrekking tot veel belangrijke productiefactoren (zoals grond, energie, kapitaal, grondstoffen en arbeid) evenals met betrekking tot specifieke sectoren (zoals staal en chemie). Het rapport is in het onderzoeksdossier opgenomen in de fase van de opening van het onderzoek. De klacht bevatte tevens relevant bewijsmateriaal ter aanvulling van het rapport. De belanghebbenden werden uitgenodigd om het bewijsmateriaal dat zich ten tijde van de opening van het onderzoek in het onderzoeksdossier bevond, te weerleggen, aan te vullen of daarover opmerkingen te maken.

(107) De klacht had met name betrekking op praktijken die van invloed zijn op de kosten en prijzen in de roestvrijstaalsector: — de Chinese roestvrijstaalmarkt wordt in belangrijke mate bediend door ondernemingen die in handen zijn van de Chinese overheid, waarover zij zeggenschap heeft en waarop zij beleidstoezicht uitoefent; — de kosten van grondstoffen en energie in de VRC zijn niet het resultaat van vrije marktwerking, aangezien zij worden beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen, met inbegrip van beleid dat binnenlandse leveranciers bevoordeelt; — in de VRC is nog steeds een gebrek aan adequate handhaving van faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving; — de loonkosten zijn verstoord aangezien zij niet het resultaat zijn van een normale marktwerking of onderhandelingen tussen ondernemingen en werknemers; — roestvrijstaalondernemingen hebben toegang tot financiering door instellingen die de doelstellingen van het overheidsbeleid uitvoeren of anderszins in hun werking niet onafhankelijk zijn ten opzichte van de staat.

(108) Zoals vermeld in overweging 30, heeft de Chinese overheid geen opmerkingen gemaakt of bewijsmateriaal verstrekt ter ondersteuning of weerlegging van het bestaande bewijsmateriaal in het dossier, waaronder het rapport, en het door de klager verstrekte aanvullende bewijsmateriaal over de aanwezigheid van verstoringen van betekenis en/of over de geschiktheid van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in het onderhavige geval.

(109) Opmerkingen in dit verband werden ontvangen van twee producenten-exporteurs, die stelden dat de berekening van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening onverenigbaar is met de Antidumpingovereenkomst (“ADO”) van de WTO. De producenten-exporteurs stelden in dit verband dat de Commissie niet mag afwijken van de standaardmethode om de normale waarde vast te stellen, tenzij de ADO anderszins toestaat, maar de standaardmethode overeenkomstig artikel 2 van de ADO moet volgen. Voorts stelden de belanghebbenden dat het begrip “verstoringen van betekenis” niet eens in de ADO voorkomt.

(110) De producenten-exporteurs stelden tevens dat in het dossier geen bewijsmateriaal was aangevoerd dat het vermeende overheidsingrijpen dat wordt genoemd in het rapport en de klacht had geleid tot prijsverstoringen van basisproducten voor de vervaardiging van het betrokken product.

(111) Wat dit onderzoek aangaat, heeft de Commissie in overweging 157 geconcludeerd dat het passend is om artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen. De Commissie oordeelt derhalve dat artikel 2, lid 6 bis, van toepassing is. Voorts meent de Commissie dat deze bepaling strookt met de WTO-verplichtingen van de Europese Unie. De Commissie meent dat, zoals verduidelijkt in zaak DS473 EU-biodiesel (Argentinië), het krachtens de bepalingen van de basisverordening die over het algemeen van toepassing zijn op alle WTO-leden, en met name artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisverordening, is toegestaan gebruik te maken van gegevens van een derde land, die naar behoren zijn aangepast wanneer dergelijke aanpassingen noodzakelijk en onderbouwd zijn. Tot slot wijst de Commissie erop dat het in de zaak DS473 EU-biodiesel (Argentinië) niet ging om de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, dat de rechtsgrondslag vormt voor het vaststellen van de normale waarde in dit onderzoek. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen.

(112) De Commissie heeft onderzocht of het wegens de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening al dan niet passend was om gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in de VRC. Daartoe heeft zij gebruikgemaakt van het beschikbare bewijsmateriaal in het dossier, met inbegrip van het bewijsmateriaal in het rapport, dat gebaseerd was op openbaar beschikbare bronnen. Bij deze analyse is niet alleen gekeken naar het aanzienlijke overheidsingrijpen in de economie van de VRC in het algemeen, maar ook naar de specifieke marktsituatie in de sector die het betrokken product omvat.

(113) Aangaande het tweede argument heeft de Commissie opgemerkt dat de aanwezigheid van de aanzienlijke verstoringen die aanleiding gaven tot het toepassen van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, niet is gekoppeld aan het bestaan van een specifiek sectoraal hoofdstuk betreffende het onderzochte product. Het rapport beschrijft verschillende soorten in de VRC voorkomende verstoringen die van toepassing zijn op de gehele Chinese economie en de prijzen en/of grondstoffen en productiekosten van het onderzochte product beïnvloeden. Zoals uiteengezet in de onderstaande punten b) tot en met i), is de SSHR-industrie onderworpen aan een aantal in het rapport beschreven vormen van overheidsingrijpen (onderwerping aan de vijfjarenplannen en andere documenten, verstoringen van de grondstoffenmarkt, verstoringen van de financiële markten enz.), die expliciet worden opgesomd en waarnaar expliciet wordt verwezen in deze verordening. Daarnaast wordt in de overwegingen 104, 121, 122, 124 tot en met 128, 135, 138, 141, 151, 153 en 154 van deze verordening in detail ingegaan op een aantal verstoringen die van toepassing zijn op de SSHR-sector en/of de grondstoffen en basisproducten ervan, die verder gaan dan de verstoringen van betekenis die reeds in het rapport staan vermeld. De marktomstandigheden en het beleid en de plannen die daaraan ten grondslag liggen vormen de aanleiding voor verstoringen van betekenis die nog steeds voor de SSHR-sector gelden en voor de productiekosten ervan, ondanks het feit dat het rapport in december 2017 gepubliceerd is. Geen van de partijen heeft bewijs van het tegendeel verstrekt. Ook de aanvullende bronnen van verstoringen van betekenis die zijn vervat in de verordening zijn nog steeds van toepassing en geen partij heeft enig bewijs van het tegendeel overgelegd.

(114) Daarom heeft de Commissie de argumenten van de twee producenten-exporteurs voorlopig verworpen.

b) Verstoringen van betekenis die van invloed zijn op de binnenlandse prijzen en kosten in de VRC

(115) Het Chinese economische stelsel is gebaseerd op het concept van de “socialistische markteconomie”. Dit concept is vastgelegd in de Chinese grondwet en bepaalt het economische bestuur van de VRC. Het kernbeginsel is “socialistisch staatseigendom van de productiemiddelen, namelijk eigendom van het gehele volk en collectief eigendom van de werkende bevolking”. De staatseconomie wordt als de “leidende kracht van de nationale economie” beschouwd en de staat heeft de opdracht om “de consolidatie en groei ervan te waarborgen” (13). Bijgevolg maakt de wijze waarop de Chinese economie is ingericht, niet alleen aanzienlijk overheidsingrijpen in de economie mogelijk, maar is dergelijk ingrijpen ook uitdrukkelijk voorgeschreven. Het begrip suprematie van het staatseigendom over het private eigendom doordringt het hele rechtssysteem en wordt als algemeen beginsel in de centrale wetgeving benadrukt. Het Chinese vermogensrecht vormt hiervan een voorbeeld bij uitstek: het verwijst naar het primaire stadium van het socialisme en de staat krijgt de taak toebedeeld om het fundamentele economische systeem in stand te houden waarin het publieke eigendom een dominante rol speelt. Andere vormen van eigendom worden getolereerd, waarbij de wet toelaat dat zij zich naast het staatseigendom ontwikkelen (14).

(116) Bovendien wordt de socialistische markteconomie krachtens het Chinees recht ontwikkeld onder leiding van de Chinese Communistische Partij (CCP). De structuren van de Chinese staat en van de CCP zijn op alle niveaus (juridisch, institutioneel, persoonlijk) met elkaar vervlochten en vormen een superstructuur waarin de rollen van de CCP en de staat niet van elkaar zijn te onderscheiden. Na een wijziging van de Chinese grondwet in maart 2018 werd de leidende rol van de CCP nog prominenter gemaakt door de herbevestiging ervan in artikel 1 van de grondwet. Achter de reeds bestaande eerste zin van die bepaling: “Het socialistische systeem is het fundamentele stelsel van de Volksrepubliek China”, is een nieuwe tweede zin ingevoegd, die luidt: “De bepalende eigenschap van het socialisme met Chinese kenmerken is het leiderschap van de Communistische Partij van China.” (15) Dit illustreert de onbetwiste en steeds toenemende zeggenschap van de CCP over het economische stelsel van de VRC. Dit leiderschap en deze zeggenschap is inherent aan het Chinese systeem en gaat veel verder dan de gebruikelijke situatie in andere landen waar de regeringen algemene macro-economische zeggenschap uitoefenen binnen wier grenzen de vrije markt kan spelen.

(117) De Chinese staat hanteert een interventionistisch economisch beleid om zijn doelen na te streven, die niet zozeer een afspiegeling zijn van de heersende economische omstandigheden op een vrije markt, maar veeleer samenvallen met de politieke agenda van de CCP (16). De Chinese autoriteiten hanteren talrijke interventionistische economische instrumenten, waaronder het systeem van industriële planning, het financiële stelsel en het niveau van de regelgeving.

(118) Ten eerste — op het niveau van de algemene administratieve zeggenschap — wordt de richting van de Chinese economie bepaald door een complex systeem van industriële planning dat alle economische activiteiten in het land beïnvloedt. Al deze plannen samen bestrijken een complete en complexe matrix van sectoren en transversale beleidsmaatregelen en zijn aanwezig op alle overheidsniveaus. De plannen op provinciaal niveau zijn gedetailleerd, terwijl in nationale plannen bredere doelen worden gesteld. In de plannen worden ook de middelen beschreven om de betrokken bedrijfstakken/sectoren te ondersteunen, en het tijdsbestek waarin de doelstellingen moeten worden gerealiseerd. Sommige plannen bevatten nog steeds expliciete productiestreefcijfers, terwijl dit in eerdere planningscycli de regel was. In het kader van de plannen worden afzonderlijke industriële sectoren en/of projecten aangewezen als (positieve of negatieve) prioriteiten in overeenstemming met de prioriteiten van de overheid en worden er specifieke ontwikkelingsdoelstellingen aan toegekend (industriële modernisering, internationale expansie enz.). De marktdeelnemers, zowel particuliere als staatsondernemingen, moeten hun bedrijfsactiviteiten daadwerkelijk aanpassen aan de door het planningssysteem opgelegde realiteiten. Dit geldt niet slechts vanwege de bindende aard van de plannen, maar ook omdat de Chinese autoriteiten op alle overheidsniveaus zich aan het systeem van plannen houden en de aan hen verleende bevoegdheden dienovereenkomstig gebruiken, en de marktdeelnemers er aldus toe bewegen zich te houden aan de prioriteiten die in de plannen zijn gesteld (zie ook onderstaand punt e)) (17).

(119) Ten tweede, wat de toewijzing van financiële middelen betreft, wordt het financiële stelsel van de VRC gedomineerd door handelsbanken in eigendom van de staat. Bij het vaststellen en uitvoeren van hun kredietverleningsbeleid moeten deze banken niet zozeer de economische merites van een bepaald project beoordelen, maar zich in de eerste plaats voegen naar de doelstellingen van het industriële beleid van de overheid (zie ook onderstaand punt h)) (18). Hetzelfde geldt voor de andere onderdelen van het Chinese financiële systeem, zoals de aandelenmarkten, obligatiemarkten, private-equitymarkten enz. Ook deze niet-bancaire onderdelen van de financiële sector zijn institutioneel en operationeel opgezet op een manier die er niet op gericht is de efficiënte werking van de financiële markten te maximaliseren, maar de zeggenschap te waarborgen en het ingrijpen door de staat en de CCP mogelijk te maken (19).

(120) Ten derde, wat het regelgevingsklimaat betreft, grijpt de staat op een aantal manieren in de economie in. Regels omtrent overheidsopdrachten worden bijvoorbeeld regelmatig gebruikt om andere beleidsdoelstellingen dan economische doelmatigheid na te streven, waardoor het beginsel van marktwerking op dat terrein wordt ondergraven. In de toepasselijke wetgeving is specifiek bepaald dat overheidsopdrachten worden geplaatst met het oog op het behalen van doelstellingen overeenkomstig het beleid van de staat. De aard van deze doelstellingen wordt echter niet omschreven, waardoor de besluitvormende organen over een ruime beoordelingsmarge beschikken (20). Evenzo behoudt de Chinese overheid op het gebied van investeringen aanzienlijke zeggenschap over en invloed op de bestemming en omvang van zowel overheids- als particuliere investeringen. Het doorlichten van investeringen en diverse stimulansen, beperkingen en verbodsbepalingen in verband met investeringen worden door de autoriteiten gebruikt als een belangrijk instrument ter ondersteuning van de doelstellingen van het industriebeleid, zoals de handhaving van de zeggenschap van de staat over belangrijke sectoren of de versterking van de binnenlandse industrie (21).

(121) Kortom, het Chinese economische model is gebaseerd op bepaalde fundamentele axioma’s die voorzien in grootschalig overheidsingrijpen en dit aanmoedigen. Dergelijk aanzienlijk overheidsingrijpen verhoudt zich moeizaam tot de vrije marktwerking en leidt tot verstoringen in de doeltreffende toewijzing van middelen overeenkomstig de marktbeginselen (22).

c) Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), eerste streepje, van de basisverordening: het feit dat de markt in kwestie voor een groot deel wordt bediend door ondernemingen die in handen zijn van de autoriteiten van het land van uitvoer, waarover deze zeggenschap hebben of waarop deze beleidstoezicht uitoefenen

(122) In de VRC zijn ondernemingen die in handen zijn van de staat, waarover de staat zeggenschap heeft of waarop de staat beleidstoezicht uitoefent een cruciaal onderdeel van de economie.

(123) De Chinese overheid en de CCP houden vast aan structuren waarmee hun blijvende invloed op ondernemingen, en met name staatsondernemingen, wordt verzekerd. De staat (en in veel opzichten ook de CCP) speelt niet alleen een actieve rol in het formuleren en controleren van de uitvoering van algemeen bedrijfseconomisch beleid door individuele staatsondernemingen, maar eist ook het recht op om deel te nemen aan de operationele besluitvorming in staatsondernemingen. Dit gebeurt doorgaans door de roulatie van leidinggevend personeel tussen overheidsinstanties en staatsondernemingen, door de aanwezigheid van partijleden in de uitvoerende organen van staatsondernemingen en van partijcellen in ondernemingen (zie ook punt d)), alsook door het vormgeven van de bedrijfsstructuur van de sector staatsondernemingen (23). In ruil daarvoor genieten staatsondernemingen een bijzondere status binnen de Chinese economie, wat een aantal economische voordelen inhoudt, zoals met name afscherming tegen concurrentie en preferentiële toegang tot relevante basisproducten, waaronder financiële middelen (24).

(124) Met name in de staalsector is een aanzienlijk deel van de ondernemingen nog altijd in handen van de Chinese overheid. De nominale verdeling tussen het aantal staatsondernemingen en particuliere ondernemingen is volgens ramingen weliswaar bijna gelijk, maar van de vijf Chinese staalproducenten die tot 's werelds tien grootste staalproducenten behoren, zijn er vier staatsondernemingen (25). En terwijl de tien grootste producenten in 2016 slechts ongeveer 36 % van de totale industriële productie voor hun rekening namen, stelde de Chinese overheid in datzelfde jaar de doelstelling vast om tegen 2025 60 % tot 70 % van de ijzer- en staalproductie te consolideren in circa tien grote ondernemingen (26). Dit voornemen is door de Chinese overheid in april 2019 herhaald, bij de aankondiging van richtsnoeren betreffende de consolidering van de staalindustrie (27). Deze consolidatie kan ertoe leiden dat winstgevende particuliere ondernemingen moeten fuseren met ondermaats presterende staatsondernemingen (28). Een voorbeeld van een recente fusie vormen de staalproducenten Baosteel Group Corp. en Wuhan Iron & Steel Group Corp., die in 2016 fuseerden tot de op een na grootste staalproducent ter wereld (29). De grote producenten van roestvrij staal zijn eigendom van de staat, bijvoorbeeld Tisco, Baosteel, Ansteel Lianzhong, Jiujuan Iron and Steel en Tangshan.

(125) Bovendien is de VRC de grootste afnemer van nikkel in de wereld. Nikkel is een belangrijke grondstof die samen met chroom roestvrij staal zijn roestvrije eigenschappen geeft. Het nikkelgehalte is ook de belangrijkste kostenfactor voor nikkelerts, die op zijn beurt de belangrijkste kostenfactor is voor de directe basisproducten van het betrokken product. Het wordt bij de productie van SSHR in verschillende vormen gebruikt, bv. nikkelerts, nikkelhoudend gietijzer, ferronikkel, pure nikkel, nikkelschroot, roestvrijstaalschroot. De klager schatte dat nikkel in zijn diverse vormen goed was voor meer dan 50 % van de productiekosten van roestvrij staal in de VRC (30). In 2016 gebruikte het land 1,04 miljoen ton, wat goed was voor 52 % van het wereldwijde nikkelverbruik. In 2017 zou het Chinese verbruik met 2,9 % toenemen tot 1,07 miljoen ton. In de VRC wordt nikkel voornamelijk gebruikt voor de productie van roestvrij staal (84 %). Dit percentage is aanzienlijk hoger dan het internationale gemiddelde (64 %). Het verbruik van nikkel nam in 2016 en 2017 aanzienlijk toe (31), omdat de Chinese productie van roestvrij staal met 15,7 % groeide tot 24,9 miljoen ton. Omdat de productie in de rest van de wereld slechts met 4,3 % groeide, nam het aandeel van de VRC in de wereldproductie toe tot 54,5 %. Deze enorme stijging is het gevolg van de grote infrastructuuruitgaven van de Chinese overheid en krachtige nieuwbouwactiviteiten. Uit de statistieken bleek dat veel van de investeringen van de VRC in vaste activa georganiseerd waren door de Chinese overheid en haar staatsondernemingen, die beide een hogere groei van investeringen hebben laten zien dan de particuliere sector (32).

(126) Door de hoge mate van overheidsingrijpen in de staalindustrie en de non-ferrometaalsector (“NFM”) en een groot aandeel van staatsondernemingen in deze sectoren, worden zelfs particuliere staalproducenten verhinderd om onder marktomstandigheden te opereren. Zowel staats- als particuliere ondernemingen in de staalsector zijn immers ook onderworpen aan beleidstoezicht, zoals vermeld in onderstaand punt e).

(127) Op basis van het bovenstaande werd geconcludeerd dat de markt voor SSHR in de VRC in belangrijke mate werd bediend door ondernemingen die de Chinese overheid in eigendom had, waarover zij zeggenschap had of waarop zij beleidstoezicht uitoefende.

d) Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), tweede streepje, van de basisverordening: overheidsdeelneming in bedrijven, waardoor inmenging van de overheid in de prijzen of kosten mogelijk wordt

(128) Naast de uitoefening van zeggenschap over de economie door staatsondernemingen in handen te hebben en andere instrumenten, kan de Chinese overheid zich ook in de prijzen en kosten mengen via overheidsdeelneming in ondernemingen. Het recht van overheidsinstanties om belangrijk leidinggevend personeel in staatsondernemingen te benoemen en te ontslaan, zoals bepaald in de Chinese wetgeving, kan worden beschouwd als afspiegeling van de corresponderende eigendomsrechten (33), maar daarnaast vormen de CCP-cellen in ondernemingen, niet alleen in staatsondernemingen maar ook in particuliere ondernemingen, een ander kanaal door middel waarvan de staat zich in de besluitvorming van bedrijven kan mengen. Overeenkomstig het vennootschapsrecht van de VRC moet in elke onderneming een CCP-organisatie (met ten minste drie CCP-leden zoals bepaald in de statuten van de CCP (34)) worden opgezet en de onderneming dient de noodzakelijke voorwaarden voor de activiteiten van de partijorganisatie te scheppen. Deze eis lijkt in het verleden niet altijd te zijn gevolgd of strikt te zijn gehandhaafd. In elk geval sinds 2016 echter heeft de CCP haar aanspraken op zeggenschap bij zakelijke beslissingen in staatsondernemingen nadrukkelijk als politiek beginsel doen gelden. Ook zijn er berichten dat de CCP druk uitoefent op particuliere ondernemingen om “vaderlandslievendheid” voorop te stellen en zich naar de partijlijn te voegen (35). In 2017 werd bericht dat in 70 % van de circa 1,86 miljoen ondernemingen in particuliere eigendom partijcellen aanwezig waren, en dat er toenemende druk was om de CCP-organisaties het laatste woord te laten hebben over de besluitvorming in de betrokken ondernemingen (36). Deze regels zijn van algemene toepassing in de hele Chinese economie, in alle sectoren, ook bij producenten van SSHR en de leveranciers van de basisproducten daarvoor.

(129) Zoals reeds is opgemerkt, zijn met name in de staalsector veel van de grote producenten in handen van de staat (zie overweging 123). In het “Plan voor de aanpassing en modernisering van de staalindustrie voor 2016-2020” worden sommige producenten specifiek genoemd (37). De belangrijkste producenten-exporteurs in staatseigendom zijn dikwijls de toonaangevende producenten van SSHR in de wereld, geïntegreerd of anderszins. Shanxi Taiyuan Iron & Steel Co. Ltd (“TISCO”) bijvoorbeeld, dat Chinees staatseigendom is, noemt zichzelf op haar website “een enorme ijzer- en staalgigant en een toonaangevende onderneming in de mondiale roestvrijstaalsector” en “de grootste roestvrijstaalonderneming met mondiaal de meeste capaciteit en de meest moderne technologie en installaties”. Bijgevolg “heeft TISCO zich ontwikkeld tot een extreem grootschalig ijzer- en staalcomplex, dat is geïntegreerd met de winning van ijzererts en de productie, verwerking en levering van en handel in ijzer en staal” (38). Baosteel is een andere grote Chinese staatsonderneming die zich bezighoudt met de fabricage van roestvrij staal en is onderdeel van de recent geconsolideerde China Baowu Steel Group Co. Ltd (voorheen Baosteel Group en Wuhan Iron & Steel) (39).

(130) De Chinese overheid is ook door middel van personele benoemingen in de roestvrijstaalondernemingen aanwezig. Een voorbeeld van een dergelijke aanpak is de producent van roestvrij staal TISCO, waar de plaatsvervangend secretaris van het comité van de Chinese communistische partij door een besluit van het comité van de Chinese communistische partij en de overheid van de provincie Shanxi (40) tevens werd benoemd als president van TISCO.

(131) De aanwezigheid van de staat op en het ingrijpen door de staat in de financiële markten (zie ook onderstaand punt h)) alsmede het ingrijpen door de staat in de levering van grondstoffen en basisproducten hebben een aanvullend verstorend effect op de SSHR-markt (41). De aanwezigheid van de staat in ondernemingen, waaronder staatsondernemingen, in de staalindustrie en andere sectoren (zoals de financiële sector en de sector voor basisproducten, met inbegrip van NFM) maakt het de Chinese overheid dus mogelijk zich te mengen in de prijzen en kosten.

(132) De Chinese overheid grijpt rechtstreeks in de prijsstelling van kapitaal, arbeid, grond, grondstoffen en basisproducten voor het productieproces in. Hoewel de prijzen voor eindproducten voornamelijk door marktmechanismen bepaald worden, werpen prijsverstoringen aan het begin van de waardeketen een lange schaduw op deze prijzen en geven ze “verkeerde” prijssignalen, die de ware schaarste in de bedrijfstak niet weerspiegelen en de winst- en verliesrekeningen van alle betrokkenen verstoren.

e) Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), derde streepje, van de basisverordening: discriminerend overheidsbeleid of discriminerende overheidsmaatregelen die binnenlandse leveranciers bevoordelen of de vrije marktwerking anderszins beïnvloeden

(133) De koers van de Chinese economie wordt in aanzienlijke mate bepaald door een uitgebreid planningssysteem waarin prioriteiten worden gesteld en waarin de doelstellingen worden voorgeschreven waar de centrale en lokale overheden zich op moeten concentreren. Op alle overheidsniveaus bestaan plannen die vrijwel alle economische sectoren bestrijken. De bij de planningsinstrumenten bepaalde doelstellingen zijn van bindende aard en de autoriteiten op elk bestuurlijk niveau houden toezicht op de uitvoering van de plannen door het desbetreffende lagere overheidsniveau. Over de gehele linie leidt het planningssysteem in de VRC ertoe dat er middelen worden toegewezen aan sectoren die door de overheid als strategisch of anderszins politiek belangrijk zijn bestempeld, waarbij de marktwerking buiten beschouwing blijft (42).

(134) De Chinese overheid beschouwt de ijzer- en staalindustrie als een sleutelindustrie (43). Dit wordt bevestigd in de talrijke op de staalproductie gerichte plannen, richtsnoeren en andere documenten die op nationaal, regionaal en gemeentelijk niveau worden gepubliceerd, zoals het “Plan voor de aanpassing en modernisering van de staalindustrie voor 2016-2020”. In dit plan staat te lezen dat de staalindustrie “een belangrijke, fundamentele sector van de nationale economie en een hoeksteen van de natie” (44) is. De voornaamste in dit plan beschreven taken en doelstellingen bestrijken alle aspecten van de ontwikkeling van de industrie (45).

(135) Het Dertiende Vijfjarenplan voor economische en sociale ontwikkeling (46) voorziet in steun aan ondernemingen die hoogwaardige soorten staalproducten produceren (47). Daarnaast is het gericht op het realiseren van kwaliteit, duurzaamheid en betrouwbaarheid van de producten door ondernemingen te ondersteunen die technologieën toepassen voor schone staalproductie, precisiewalsen en kwaliteitsverbetering (48).

(136) In de “Catalogus voor leidende beginselen voor herstructurering van de industrie (versie van 2011) (wijziging van 2013)” (49) (“de catalogus”) worden ijzer en staal genoemd als bevorderde bedrijfstakken.

(137) De Chinese overheid stuurt de ontwikkeling van de sector verder aan de hand van een breed scala aan beleidsinstrumenten en richtlijnen in verband met onder meer: marktsamenstelling en ‐herstructurering, grondstoffen, investeringen, terugdringing van capaciteit, productassortiment, verplaatsing van bedrijfsactiviteit, modernisering enz. Via deze en andere middelen stuurt en controleert de Chinese overheid vrijwel elk aspect van de ontwikkeling en de werking van de sector (50). De gevolgen van het beleid van de GOC en de daaruit voortvloeiende verstoringen worden misschien wel het best geïllustreerd door het huidige probleem van overcapaciteit.

(138) Samengevat heeft de Chinese overheid maatregelen getroffen om marktdeelnemers ertoe te bewegen zich aan de doelstellingen van het overheidsbeleid te houden, namelijk om bevorderde bedrijfstakken te ondersteunen, waaronder de productie van SSHR als onderdeel van de bevorderde staalsector. Dergelijke maatregelen belemmeren de normale marktwerking.

f) Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), vierde streepje, van de basisverordening:: het ontbreken, de discriminerende toepassing of de ontoereikende handhaving van faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving

(139) Volgens de informatie in het dossier slaagt het Chinese systeem voor faillissementen er niet in zijn belangrijkste doelstellingen te verwezenlijken, zoals een billijke vereffening van vorderingen en schulden en de bescherming van de wettelijke rechten en belangen van crediteuren en debiteuren. Dit lijkt zijn oorsprong te hebben in het feit dat het Chinese faillissementsrecht, ook al berust het formeel op beginselen die gelijkenis vertonen met de beginselen van het overeenkomstige recht in andere landen dan de VRC, wordt gekenmerkt door structureel ontoereikende handhaving. Het aantal faillissementen is nog altijd opvallend laag in verhouding tot de omvang van de economie van het land, niet in de laatste plaats doordat de insolventieprocedures lijden aan een aantal tekortkomingen die in de praktijk ontmoedigen om een faillissementsaanvraag in te dienen. Bovendien blijft de staat een vooraanstaande en actieve rol in de insolventieprocedures spelen, met vaak een directe invloed op de uitkomst van de procedure (51).

(140) Daarnaast zijn de tekortkomingen van het systeem van eigendomsrechten met name evident met betrekking tot eigendom van grond en grondgebruiksrechten in de VRC (52). Alle grond is eigendom van de Chinese staat (landbouwgrond in collectieve eigendom en stedelijke grond in staatseigendom). Uitsluitend de staat beslist over de toewijzing ervan. Er zijn wettelijke bepalingen waarmee wordt beoogd de rechten op het gebruik van grond op transparante wijze en tegen marktprijzen toe te wijzen, bijvoorbeeld door invoering van biedprocedures. Die bepalingen worden echter regelmatig niet in acht genomen, wat ertoe leidt dat bepaalde kopers grond kosteloos of onder de marktprijs verkrijgen (53). Bovendien streven de autoriteiten bij het toewijzen van grond vaak specifieke politieke doelen na, waaronder de uitvoering van de economische plannen (54).

(141) Net als andere sectoren in de Chinese economie zijn de producenten van SSHR onderworpen aan de gewone regels van de Chinese faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving. Dit heeft tot gevolg dat ook deze ondernemingen te maken hebben met verstoringen van bovenaf wegens de discriminerende toepassing of ontoereikende handhaving van de faillissements- en eigendomswetgeving. Uit het onderhavige onderzoek is niets naar voren gekomen dat deze bevindingen ter discussie stelt. Derhalve heeft de Commissie voorlopig geconcludeerd dat de Chinese faillissements- en eigendomswetgeving niet naar behoren functioneert en dus verstoringen veroorzaakt wanneer insolvente ondernemingen op de been worden gehouden en als het gaat om het toewijzen van grond in de VRC. Op basis van het beschikbare bewijsmateriaal lijken deze overwegingen ook volledig van toepassing te zijn op de roestvrijstaalsector.

(142) In het licht van het bovenstaande heeft de Commissie geconcludeerd dat er sprake was van discriminerende toepassing of ontoereikende handhaving van de faillissements- en eigendomswetgeving in de staalsector, ook ten aanzien van het onderzochte product.

g) Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), vijfde streepje, van de basisverordening: verstoringen van loonkosten

(143) In de VRC kan een systeem van marktgebaseerde lonen zich niet ten volle ontwikkelen, omdat werknemers en werkgevers worden belemmerd in hun recht op collectieve organisatie. Een aantal essentiële verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), met name die inzake de vrijheid van vereniging en inzake collectieve onderhandelingen, is door de VRC niet geratificeerd (55). Krachtens het nationale recht is slechts één vakbond actief. Deze organisatie is echter niet onafhankelijk van de overheid en houdt zich slechts in beperkte mate bezig met collectieve onderhandelingen en de bescherming van de rechten van werknemers (56). Bovendien wordt de mobiliteit van werknemers in de VRC beperkt door het systeem van registratie van huishoudens, waarbij de toegang tot het volledige scala van socialezekerheids- en andere voorzieningen is beperkt tot de lokale inwoners van een bepaald administratief gebied. Dit leidt er doorgaans toe dat werknemers die niet als lokale ingezetene zijn geregistreerd, zich in een kwetsbare werkgelegenheidssituatie bevinden en een lager inkomen ontvangen dan de houders van de ingezetenenregistratie (57). Deze bevindingen leiden tot verstoring van de loonkosten in de VRC.

(144) Er is geen bewijsmateriaal ingediend waaruit blijkt dat de staalsector, met inbegrip van de producenten van SSHR, niet onderworpen zou zijn aan het beschreven Chinese arbeidsrechtstelsel. Het SSHR-gedeelte van de staalsector wordt dus zowel direct (bij de vervaardiging van het betrokken product) als indirect (bij de toegang tot kapitaal of basisproducten van ondernemingen die in de VRC aan hetzelfde arbeidsstelsel onderworpen zijn) getroffen door de verstoringen van de loonkosten.

h) Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), zesde streepje, van de basisverordening: toegang tot financiering door instellingen die de doelstellingen van het overheidsbeleid uitvoeren of anderszins in hun werking niet onafhankelijk zijn ten opzichte van de staat

(145) De toegang tot kapitaal voor ondernemingen in de VRC is onderhevig aan uiteenlopende verstoringen.

(146) Ten eerste wordt het Chinese financiële systeem gekenmerkt door de sterke positie van staatsbanken (58), die bij het verschaffen van toegang tot kapitaal andere criteria dan de economische levensvatbaarheid van een project hanteren. Net als niet-financiële staatsondernemingen blijven de banken verbonden met de staat, niet alleen via de eigendomsrelatie maar ook via persoonlijke betrekkingen (de hoogste bestuurders van de grote financiële instellingen in handen van de overheid worden in laatste instantie door de CCP benoemd) (59), en zij voeren, wederom net als niet-financiële staatsondernemingen, geregeld overheidsbeleid uit. Hiermee voldoen de banken aan een uitdrukkelijke wettelijke verplichting om te handelen in overeenstemming met de behoeften van de nationale economische en sociale ontwikkeling en overeenkomstig het industriebeleid van de staat (60). Daarbij komen nog aanvullende bestaande regels, die geldmiddelen naar sectoren leiden die volgens de overheid moeten worden bevorderd of anderszins als belangrijk zijn aangemerkt (61).

(147) Hoewel wordt erkend dat in diverse wettelijke bepalingen is vastgesteld dat het normale gedrag van banken en de prudentiële regels, zoals de noodzaak om de kredietwaardigheid van de kredietnemer te onderzoeken, moeten worden geëerbiedigd, wijst het overgrote deel van het bewijsmateriaal, waaronder de bevindingen van handelsbeschermingsonderzoeken, erop dat deze bepalingen bij de toepassing van de verschillende rechtsinstrumenten slechts een secundaire rol spelen.

(148) Voorts zijn obligatie- en kredietratings dikwijls om verscheidene redenen verstoord, onder meer omdat de risicobeoordeling wordt beïnvloed door het strategische belang van het bedrijf voor de Chinese overheid en door de kracht van eventuele impliciete garanties van de overheid. Schattingen geven sterk de indruk dat Chinese kredietratings systematisch overeenkomen met lagere internationale ratings (62).

(149) Daarbij komen nog aanvullende bestaande regels, die geldmiddelen naar sectoren leiden die volgens de overheid moeten worden bevorderd of anderszins als belangrijk zijn aangemerkt (63). Dit leidt ertoe dat gemakkelijker kredieten worden verstrekt aan staatsondernemingen, grote particuliere bedrijven met goede connecties en bedrijven in belangrijke sectoren van de industrie, wat impliceert dat de beschikbaarheid en de kosten van kapitaal niet voor alle marktdeelnemers gelijk zijn.

(150) Ten tweede zijn de financieringskosten kunstmatig laag gehouden om de groei van investeringen te stimuleren. Dit heeft geleid tot een buitensporige groei van kapitaalinvesteringen met een steeds lager rendement. Dit wordt geïllustreerd door de recente toename van de schuldenlast bij staatsondernemingen, ondanks een sterke afname van de winstgevendheid, waaruit valt op te maken dat de in het bankenstelsel vigerende mechanismen niet door de gebruikelijke commerciële overwegingen worden aangedreven.

(151) Ten derde zijn de prijssignalen, ondanks de liberalisering van de nominale rente in oktober 2015, nog steeds niet het resultaat van de vrije marktwerking, maar worden zij beïnvloed door verstoringen die door de overheid zijn veroorzaakt. Het aandeel verstrekte kredieten tegen of onder de referentierente maakt immers nog steeds 45 % van alle kredieten uit, en gerichte kredietverlening lijkt te zijn geïntensiveerd, aangezien dit aandeel sinds 2015 ondanks de verslechterende economische omstandigheden aanzienlijk is toegenomen. Een kunstmatig lage rentevoet leidt tot te lage prijzen en daarmee tot buitensporig gebruik van kapitaal.

(152) De algehele groei van kredietverlening in de VRC wijst op een verslechterende efficiëntie van de kapitaaltoewijzing, zonder dat er aanwijzingen zijn voor een krappere kredietverstrekking die te verwachten zou zijn in een niet-verstoorde marktomgeving. Dientengevolge is er de afgelopen jaren een snelle toename geweest van niet-renderende kredieten. Nu de risicovolle schulden toenemen, heeft de Chinese overheid ervoor gekozen om te voorkomen dat bedrijven in gebreke blijven wat terugbetaling betreft. Als gevolg hiervan is het probleem van oninbare vorderingen aangepakt door schulden door te rollen, wat heeft geleid tot het ontstaan van “zombie”-ondernemingen, of door de eigendom van de schuld over te dragen (bv. via fusies of schuldconversies), zonder dat daarbij noodzakelijkerwijs het totale schuldprobleem werd verholpen of de onderliggende oorzaken van dat probleem werden weggenomen.

(153) In essentie wordt het stelsel voor ondernemingskredieten in de VRC, ondanks de stappen die onlangs zijn genomen om de markt te liberaliseren, beïnvloed door verstoringen van betekenis als gevolg van de voortdurende en alomtegenwoordige rol van de staat op de kapitaalmarkten.

(154) Er is geen bewijsmateriaal overgelegd waaruit blijkt dat de staalsector, met inbegrip van de productie van roestvrij staal, niet onderworpen zou zijn aan het hierboven beschreven overheidsingrijpen in het financiële stelsel. Daarom leidt het aanzienlijke overheidsingrijpen in het financiële stelsel ertoe dat de marktomstandigheden op alle niveaus sterk worden beïnvloed.

i) Systemische aard van de beschreven verstoringen

(155) De Commissie heeft opgemerkt dat de in het rapport beschreven verstoringen kenmerkend zijn voor de Chinese economie. Uit het beschikbare bewijs blijkt dat de feiten en kenmerken van het Chinese systeem zoals beschreven in de bovenstaande punten a) tot en met e) en in deel A van het rapport, van toepassing zijn op het hele land en alle sectoren van de economie. Hetzelfde geldt voor de beschrijving van de productiefactoren zoals hierboven bedoeld in de punten f) tot en met h) en in deel B van het rapport.

(156) De Commissie herinnert eraan dat om SSHR te produceren, een breed scala aan basisproducten nodig is. Wanneer de producenten van SSHR deze basisproducten inkopen of daarvoor een contract sluiten, zijn de prijzen die zij betalen (en die als kosten worden geregistreerd) duidelijk blootgesteld aan dezelfde systemische verstoringen als hierboven genoemd. Leveranciers van basisproducten maken bijvoorbeeld gebruik van arbeid die aan de verstoringen onderhevig is. Mogelijk lenen zij geld dat onderhevig is aan de verstoringen in de financiële sector/bij de kapitaaltoewijzing. Daarnaast zijn zij onderworpen aan het planningsysteem dat op alle niveaus van de overheid en op alle sectoren van toepassing is.

(157) Dientengevolge zijn niet alleen de binnenlandse verkoopprijzen van SSHR ongeschikt om te worden gebruikt in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder a), van de basisverordening, maar zijn alle kosten voor basisproducten (waaronder grondstoffen, energie, grond, financiering, arbeid enz.) eveneens aangetast omdat de prijsvorming ervan wordt beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen, zoals beschreven in de delen A en B van het rapport. Het overheidsingrijpen dat is beschreven met betrekking tot de toewijzing van kapitaal, grond, arbeid, energie en grondstoffen, vindt in heel de VRC plaats. Dit betekent bijvoorbeeld dat een basisproduct dat zelf in de VRC is geproduceerd door een combinatie van een reeks productiefactoren, wordt blootgesteld aan verstoringen van betekenis. Hetzelfde geldt voor het basisproduct van het basisproduct enz. Noch de Chinese overheid noch de producenten-exporteurs hebben bewijzen of argumenten van het tegendeel aangedragen in het kader van dit onderzoek.

j) Conclusie

(158) Uit de analyse in de punten a) tot en met i) van deze rubriek, waarbij al het beschikbare bewijsmateriaal over het ingrijpen van de VRC in haar economie in het algemeen en in de staalsector is onderzocht, is gebleken dat de prijzen en kosten van het betrokken product, waaronder de kosten van grondstoffen, energie en arbeid, niet door vrije marktwerking tot stand zijn gekomen doordat zij worden beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening, hetgeen wordt aangetoond door de daadwerkelijke of mogelijke gevolgen van een of meer van de daarin genoemde factoren. Op grond daarvan en gezien het gebrek aan medewerking van de Chinese overheid heeft de Commissie geconcludeerd dat het in dit geval niet passend is om voor het vaststellen van de normale waarde gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten.

(159) Bijgevolg heeft de Commissie de normale waarde uitsluitend berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen, te weten, in dit geval, aan de hand van de overeenkomstige productie- en verkoopkosten in een geschikt representatief land, overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder a), van de basisverordening, zoals besproken in het volgende punt.

3.2.2.2. Representatief land

(160) De keuze van het representatieve land is gebaseerd op de volgende criteria: — een niveau van economische ontwikkeling vergelijkbaar met dat van de VRC. Hiervoor heeft de Commissie landen gebruikt met een bruto nationaal inkomen dat volgens de database van de Wereldbank vergelijkbaar is met dat van de VRC (64); — vervaardiging van het onderzochte product in dat land; — beschikbaarheid van relevante openbare gegevens in dat land; — waar er meer dan één mogelijk representatief land was, is waar passend de voorkeur gegeven aan het land met een toereikend niveau van sociale bescherming en milieubescherming.

(161) Zoals toegelicht in de overwegingen 33 tot en met 35, heeft de Commissie in het dossier twee mededelingen aangaande de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde bekendgemaakt.

(162) In de mededeling van 9 september heeft de Commissie de belanghebbenden meegedeeld dat op basis van de criteria die in overweging 157 worden genoemd zij de volgende vier mogelijke representatieve landen had aangewezen: Brazilië, Maleisië, Turkije en Zuid-Afrika.

(163) De Commissie heeft opmerkingen van drie belanghebbenden ontvangen: de klager en twee in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs.

(164) Beide Chinese producenten-exporteurs stelden in hun opmerkingen dat Maleisië het meest representatieve land zou zijn omdat het aan alle criteria van artikel 2, lid 6 bis, onder a), van de basisverordening voldoet, terwijl Brazilië en Zuid-Afrika een lager niveau van sociale en milieubescherming zouden hebben.

(165) De klager gaf in zijn opmerkingen echter aan dat het onderzochte product niet geproduceerd werd in Maleisië of Turkije.

(166) De Maleisische onderneming die was aangemerkt als potentiële producent van het onderzochte product is volgens de opmerkingen van de klager slechts betrokken bij het opnieuw in koudgewalste rollen walsen van warmgewalste rollen en zou de beschikking hebben over een smelterij noch warmwalserij. De klager baseerde zijn beweringen hierover op de geconsolideerde, gecontroleerde jaarrekening van 2017 van de Acerinox Group. De jaarrekening van 2018 van de groep bevestigde deze bewering eveneens.

(167) Ten aanzien van Turkije voerde de klager aan dat de onderneming in kwestie zich alleen bezighield met de productie van een gering aantal producten van roestvrij staal. Bovendien was deze productie beperkt tot lange producten van martensitisch staal met billets als grondstof, hetgeen de productie van het onderzochte product feitelijk zou uitsluiten.

(168) Eigen onderzoek door de Commissie bevestigde de beweringen van de klager op basis van de geconsolideerde en gecontroleerde jaarrekening van 2018 van de Acerinox Group en de officiële websites van de twee ondernemingen in kwestie.

(169) De klager bevestigde dat het onderzochte product in Zuid-Afrika wordt geproduceerd door een van de ondernemingen van de Acerinox Group, zoals aangegeven door de Commissie in de mededeling van 9 september. De klager voerde echter diverse argumenten aan om Brazilië te kiezen als een representatief land in plaats van Zuid-Afrika.

(170) Ten eerste stelde de klager dat Brazilië, volgens de in BNI uitgedrukte economische ontwikkeling, veel dichter bij de VRC staat dan Zuid-Afrika (Zuid-Afrika bekleedt in deze ranglijst een aanzienlijk lagere positie).

(171) Zelfs al staat Zuid-Afrika in de zin van de feitelijke BNI-gegevens echter op grotere afstand van de VRC dan Brazilië, alle drie de landen worden door de Wereldbank ingedeeld als “hogeremiddeninkomensland”. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen.

(172) Ten tweede voerde de klager aan dat Zuid-Afrika 's werelds grootste producent is van chroom, een belangrijk basisproduct voor roestvrij staal, en dat daarom het prijsniveau van dit basisproduct niet representatief zou zijn.

(173) Het feit dat een land een basisproduct van het onderzochte product produceert, betekent niet automatisch dat het prijspeil van de invoer van dat product in dat land niet representatief zou zijn. De klager verstrekte geen bewijsmateriaal van het effect van de grote binnenlandse productie op de invoerprijs. De Commissie achtte dit verzoek bijgevolg ongegrond.

(174) Ten slotte heeft de klager de Commissie de openbaar toegankelijke en gecontroleerde jaarrekeningen doen toekomen van de Braziliaanse p