Verordening (EG) nr. 1181/2002 van de Commissie

van 1 juli 2002

tot wijziging van bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong

(Voor de EER relevante tekst)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 869/2002(2) van de Commissie, inzonderheid op de artikelen 6, 7 en 8,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens Verordening (EEG) nr. 2377/90 moeten er geleidelijk maximumwaarden worden vastgesteld voor residuen van alle farmacologisch werkzame substanties die in de Gemeenschap worden gebruikt in aan voedselproducerende dieren toegediende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik.

(2) Alvorens maximumwaarden voor residuen worden vastgesteld, moeten alle relevante gegevens betreffende de veiligheid van de residuen van de stof in kwestie voor de consument van levensmiddelen van dierlijke oorsprong, alsmede het effect van residuen op de industriële verwerking van de levensmiddelen, door het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik zijn onderzocht.

(3) Bij het vaststellen van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong dient te worden omschreven in welke diersoorten residuen mogen worden aangetroffen, welke concentraties daarvan in elk voor consumptie in aanmerking komend weefsel van een behandeld dier toelaatbaar zijn (te onderzoeken weefsel) en welk type residu voor de controle van de residuen van belang is (indicatorresidu).

(4) In verband met de verminderde beschikbaarheid van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor bepaalde voor de voedselproductie bestemde diersoorten(3) kunnen op strikt wetenschappelijke basis met behulp van extrapolatiemethoden maximumwaarden voor residuen worden vastgesteld aan de hand van maximumwaarden voor residuen die voor andere diersoorten zijn vastgesteld.

(5) Voor de controle van residuen zoals door de desbetreffende communautaire wetgeving wordt voorgeschreven, zullen meestal maximumwaarden voor residuen in de te onderzoeken weefsels, de lever of de nieren moeten worden vastgesteld. Lever en nieren worden vaak uit voor de internationale handel bestemde karkassen verwijderd, en bijgevolg moeten ook steeds maximumwaarden voor residuen in spier- of vetweefsel worden vastgesteld.

(6) Wat geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik betreft die aan legpluimvee, melkvee of honingbijen worden toegediend, moeten ook maximumwaarden voor residuen in eieren, melk en honing worden vastgesteld.

(7) Trimethoprim, Neomycine (inclusief framycetine), Paromomycine, Spectinomycine, Colistine, Danofloxacine, Difloxacin, Enrofloxacin, Flumequine, Erythromycine, Tilmicosine, Tylosine, Florfenicol, Lincomycine en Oxyclozanide dienen te worden opgenomen in bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2377/90.

(8) Er moet worden voorzien in een voldoende lange termijn alvorens deze verordening van kracht wordt, teneinde de lidstaten toe te laten om, met het oog op de bepalingen van deze verordening, eventueel de nodige aanpassingen aan te brengen in de reeds eerder overeenkomstig Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad(4) verleende vergunningen voor het op de markt brengen van de bedoelde geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik.

(9) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 wordt gewijzigd zoals bepaald in de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing vanaf de zestigste dag na haar bekendmaking.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 1 juli 2002.

Voor de Commissie

Erkki Liikanen

Lid van de Commissie

(1) PB L 224 van 18.8.1990, blz. 1.

(2) PB L 137 van 25.5.2002, blz. 10.

(3) Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - Beschikbaarheid van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (COM(2000) 806 def.).

(4) PB L 311 van 28.11.2001, blz. 1.

BIJLAGE

Bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 wordt als volgt gewijzigd:

1. Infectiewerende middelen

1.1. Chemotherapeutica

1.1.2. Diaminopyrimidinederivaten

""

1.2. Antibiotica

1.2.3. Quinolones

" "

1.2.4. Macroliden

" "

1.2.5. Florfenicol en verwante stoffen

">RUIMTE VOOR DE TABEL>"

1.2.9. Lincosamiden

""

1.2.10. Aminoglycosides

" "

1.2.14. Polymyxines

""

2. Antiparasitaire middelen

2.1. Geneesmiddelen tegen endoparasieten

2.1.4. Salicylaniliden

">RUIMTE VOOR DE TABEL>"

(1) Voor varkens en pluimvee betreft deze maximumwaarde voor residuen 'huid en vet in natuurlijke verhoudingen'.

(2) Voor vissen betreft deze maximumwaarde voor residuen 'spier en huid in natuurlijke verhoudingen'.

(3) Voor vissen betreft deze maximumwaarde voor residuen 'spier en huid in natuurlijke verhoudingen'.

(4) Voor varkens en pluimvee betreft deze maximumwaarde voor residuen 'huid en vet in natuurlijke verhoudingen'.

(5) Voor vissen betreft deze maximumwaarde voor residuen 'spier en huid in natuurlijke verhoudingen'.

(6) Voor varkens betreft deze maximumwaarde voor residuen 'huid en vet in natuurlijke verhoudingen'.

(7) Voor varkens en pluimvee betreft deze maximumwaarde voor residuen 'huid en vet in natuurlijke verhoudingen'.

(8) Voor varkens en pluimvee betreft deze maximumwaarde voor residuen 'huid en vet in natuurlijke verhoudingen'.

(9) Voor vissen betreft deze maximumwaarde voor residuen 'spier en huid in natuurlijke verhoudingen'.

(10) Voor varkens en pluimvee betreft deze maximumwaarde voor residuen 'huid en vet in natuurlijke verhoudingen'.

(11) Voor vissen betreft deze maximumwaarde voor residuen 'huid en huid in natuurlijke verhoudingen'.

(12) Voor varkens en pluimvee betreft deze maximumwaarde voor residuen 'huid en vet in natuurlijke verhoudingen'.

(13) Voor vissen betreft deze maximumwaarde voor residuen 'spier en huid in natuurlijke verhoudingen'.