UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2021/1811 VAN DE COMMISSIE

van 14 oktober 2021

tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op calciumsilicium van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) (de “basisverordening”), en met name artikel 7,

In overleg met de lidstaten,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Opening van het onderzoek

(1) Op 18 februari 2021 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 5 van de basisverordening een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer van calciumsilicium van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“het betrokken land” of “de VRC”). Zij heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”).

(2) De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 4 januari 2021 was ingediend door Euroalliages (“de klager”). De klacht werd ingediend namens de bedrijfstak van de Unie voor calciumsilicium in de zin van artikel 5, lid 4, van de basisverordening. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal over dumping en aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om het onderzoek te openen.

(3) Overeenkomstig artikel 14, lid 5 bis, van de basisverordening moet de Commissie de invoer waarop een antidumpingonderzoek betrekking heeft gedurende de periode van voorafgaande kennisgeving registreren, tenzij zij over voldoende bewijs in de zin van artikel 5 beschikt waaruit blijkt dat niet is voldaan aan de voorschriften van artikel 10, lid 4, punt c) of punt d).

(4) In het onderhavige geval heeft de klager niet om registratie verzocht en heeft de Commissie vastgesteld dat niet was voldaan aan de voorschriften van punt d), aangezien er bovenop de invoer die in het onderzoektijdvak schade heeft veroorzaakt, geen verdere aanzienlijke toename van de invoer heeft plaatsgevonden. Volgens gegevens van Eurostat nam het volume van de invoer uit de VRC in de eerste vier maanden na de opening van het onderzoek (d.w.z. van maart tot en met juni 2021) met 86 % af ten opzichte van dezelfde maanden tijdens de onderzoeksperiode. De gemiddelde invoer uit de VRC nam tijdens de eerste vier maanden na de opening van het onderzoek met 74 % af ten opzichte van de gemiddelde maandelijkse invoer tijdens de onderzoeksperiode. Daarom heeft de Commissie de invoer tijdens de periode van voorafgaande kennisgeving niet geregistreerd.

1.2. Belanghebbenden

(5) In het bericht van inleiding heeft de Commissie belanghebbenden uitgenodigd contact met haar op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast heeft de Commissie specifiek de klager, de haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs en de autoriteiten van de VRC, de haar bekende importeurs, leveranciers en gebruikers, alsmede de haar bekende betrokken verenigingen op de hoogte gesteld van de opening van het onderzoek en hen uitgenodigd daaraan mee te werken.

(6) De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld hun opmerkingen over de opening van het onderzoek kenbaar te maken en een aanvraag in te dienen voor een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

(7) In dit stadium van het onderzoek werd niet om een hoorzitting verzocht.

1.3. Opmerkingen over de opening van het onderzoek

(8) De Commissie heeft opmerkingen over de opening ontvangen van Eurofer en de Duitse staalfederatie (Wirtschaftsvereinigung Stahl), waarin om de beëindiging van het onderzoek werd verzocht.

(9) Eurofer voerde aan dat niet de Chinese invoer, maar de dalende staalproductie de hoofdreden was voor de zwakke prestaties van de bedrijfstak van de Unie, en dat de klager er bijgevolg niet in was geslaagd om een oorzakelijk verband tussen de Chinese invoer en de situatie van de bedrijfstak van de Unie vast te stellen. Eurofer stelde bovendien dat de klager geen informatie had verstrekt over de mate waarin producenten van calciumsilicium op dezelfde machines andere ferrolegeringen kunnen produceren. Verder was de klager er volgens Eurofer niet in geslaagd om naast de dan invoer met dumping andere factoren die mogelijk hebben geleid tot de toestand van de bedrijfstak voor calciumsilicium in de Unie naar behoren te analyseren, zoals de COVID-19-pandemie en het verband met de overcapaciteit in de staalindustrie. Verder voerde Eurofer aan dat de vermeende stijging van de Chinese invoer niet te rijmen viel met de invoergegevens van Eurostat/Comext voor GN-code 7202 99 80. Volgens die gegevens kon tijdens het onderzoektijdvak geen toename van de invoer uit de VRC worden waargenomen, terwijl de toename van de invoer uit Brazilië veel groter was. Daarnaast stelden Eurofer en de Duitse staalfederatie met betrekking tot de winstgevendheid dat de daling daarvan het logische gevolg was van de grootste economische crisis in meer dan tien jaar. Volgens Eurofer was het de algemene economische situatie, en niet de invoer, die aan de basis lag van de slechte prestaties van de klager. Wat de kosten betreft wees Eurofer er met name op dat in tegenstelling tot wat de klager beweerde, de energiekosten tijdens het onderzoektijdvak zijn gedaald, en derhalve niet hebben bijgedragen tot de stijging van de kosten. Ook de vaste kosten waren volgens Eurofer niet gestegen, want de vraag naar staal was gedaald. De Duitse staalfederatie voegde hieraan toe dat ook rekening moest worden gehouden met het feit dat de Chinese producenten van ferrolegeringen aanzienlijke comparatieve kostenvoordelen hebben bij het produceren van legeringen omdat hun kosten voor energie en arbeid lager liggen en zij leveringsbronnen van grondstoffen bezitten. Dit alles zou erop wijzen dat de daling van de winstgevendheid niet het gevolg was van Chinese invoer, maar het logische gevolg van de algemene economische situatie en de COVID-19-pandemie.

(10) In de klacht werd prijsonderbieding vastgesteld op basis van bepaalde transacties die in dat stadium de beste informatie was waarover de klager beschikte. Eurofer uitte kritiek op deze methode en wees er ook op dat bij prijsonderbieding in aanmerking moest worden genomen of het om verkoop in bulk of om kerndraad ging.

(11) De analyse van de Commissie bevestigde dat geen van de aangehaalde elementen, ongeacht of ze feitelijk juist waren of niet, toereikend was om de conclusie te betwisten dat in de klacht voldoende bewijsmateriaal was opgenomen waaruit bleek dat de invoer van het betrokken product de Unie tegen dumpingprijzen binnenkwam en materiële schade leek toe te brengen aan de producenten in de Unie. Deze aspecten waren vastgesteld op basis van de beste gegevens die de klager op dat moment ter beschikking had, en waren voldoende representatief en betrouwbaar. Bovendien zijn de door Eurofer en de Duitse staalfederatie aangevoerde argumenten in de loop van het onderzoek grondig onderzocht; ze komen hieronder verder aan bod.

(12) Op basis van het bovenstaande heeft de Commissie bevestigd dat de klager voldoende bewijsmateriaal ten aanzien van dumping, schade en oorzakelijke verband heeft verstrekt, en dus voldoet aan de voorwaarden van artikel 5, lid 2, van de basisverordening.

1.4. Steekproeven

(13) In het bericht van inleiding heeft de Commissie verklaard dat zij mogelijk een steekproef van bepaalden typen belanghebbenden zou samenstellen overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening.

1.4.1. Producenten in de Unie

(14) In het bericht van inleiding heeft de Commissie aangegeven dat zij een vragenlijst ter beschikking zal stellen van de enige twee haar bekende producenten in de Unie, te weten OFZ, a.s. en Ferropem. Niettemin heeft de Commissie ook eventuele andere producenten in de Unie uitgenodigd om zich uiterlijk zeven dagen na de bekendmaking van het bericht van inleiding kenbaar te maken en een vragenlijst aan te vragen.

(15) Er hebben zich geen andere producenten van de Unie bij de Commissie kenbaar gemaakt. Van de twee genoemde producenten wordt derhalve aangenomen dat zij 100 % van de bedrijfstak van de Unie vormen.

1.4.2. Steekproef van importeurs

(16) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze te kunnen samenstellen, heeft de Commissie niet-verbonden importeurs verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken.

(17) Vier niet-verbonden importeurs (Affival SAS, Coftech GmbH, Sider Trading SpA, SKW Stahl-Metallurgie GmbH) hebben de gevraagde informatie verstrekt en hebben ermee ingestemd om in de steekproef te worden opgenomen. Gezien het geringe aantal reacties heeft de Commissie besloten dat een steekproef niet noodzakelijk was. De Commissie heeft de vier aangegeven ondernemingen verzocht om de vragenlijst voor importeurs in te vullen.

1.4.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de VRC

(18) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze te kunnen samenstellen, heeft de Commissie alle haar bekende producenten-exporteurs in de VRC verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken. Bovendien heeft de Commissie de vertegenwoordiging van de Volksrepubliek China bij de Europese Unie gevraagd eventuele andere producenten-exporteurs die in deelname aan het onderzoek geïnteresseerd konden zijn aan te wijzen en/of contact met hen op te nemen.

(19) In totaal hebben drie producenten-exporteurs in de VRC de gevraagde informatie verstrekt en ermee ingestemd om in de steekproef te worden opgenomen. Gezien het geringe aantal reacties heeft de Commissie besloten dat een steekproef niet noodzakelijk was.

1.5. Antwoorden op de vragenlijsten en controlebezoeken

(20) De Commissie heeft de overheid van de VRC (“Chinese overheid”) een vragenlijst toegezonden betreffende het bestaan van verstoringen van betekenis in de VRC in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening.

(21) Bovendien heeft de klager in de klacht voldoende bewijsmateriaal verstrekt voor verstoringen van de grondstoffenmarkt in de VRC wat het betrokken product betreft. Derhalve had het onderzoek, zoals aangekondigd in het bericht van inleiding, betrekking op deze verstoringen van de grondstoffenmarkt om te bepalen of artikel 7, leden 2 bis en 2 ter, van de basisverordening moesten worden toegepast op de VRC. Om die reden heeft de Commissie de Chinese overheid een aanvullende vragenlijst dienaangaande gestuurd.

(22) De vragenlijsten voor producenten in de Unie, niet-verbonden importeurs, gebruikers en producenten-exporteurs zijn op de dag van de inleiding online ter beschikking gesteld (3).

(23) De Commissie heeft antwoorden op de vragenlijst ontvangen van de twee producenten in de Unie, twee importeurs in de Unie (Affival en Coftech), twee gebruikers (AFV Acciaierie Beltrame S.p.A. en Filo d.o.o.), en de drie medewerkende producenten-exporteurs (Ningxia Ketong New Material Technology Co., Ltd, Ningxia Shun Tai Smelting Co., Ltd en de ermee verbonden handelaar Overseas Metallurgy Co., Ltd en Shaanxi Shenghua Metallurgy-Chemical Co., Ltd).

(24) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de voorlopige vaststelling van dumping, de daardoor veroorzaakte schade en het belang van de Unie nodig achtte, verzameld en kruislings gecontroleerd. Wegens de uitbraak van de COVID-19-pandemie en de maatregelen die daarop werden genomen om de uitbraak het hoofd te bieden (“de COVID-19-mededeling”) (4) kon de Commissie echter geen controlebezoeken bij de medewerkende ondernemingen uitvoeren. In plaats daarvan heeft de Commissie via videoconferenties kruislingse controles op afstand verricht van de door de volgende ondernemingen verstrekte informatie:

Producenten in de Unie

— OFZ, a.s., Istebné, Slowakije

— Ferropem, Chambéry, Frankrijk

Importeurs

— Affival SAS, Solesmes, Frankrijk

Producenten-exporteurs in de VRC

— Ningxia Ketong New Material Technology Co., Ltd (“Ketong”)

— Ningxia Shun Tai Smelting Co., Ltd En de daarmee verbonden handelaar Overseas Metallurgy Co., Ltd (“Shun Tai”)

— Shaanxi Shenghua Metallurgy-Chemical Co., Ltd (“Shenghua”).

1.6. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(25) Het onderzoek naar de dumping en de schade had betrekking op de periode van 1 januari 2020 tot en met 31 december 2020 (“het onderzoektijdvak”). Het onderzoek van de ontwikkelingen die relevant zijn voor de beoordeling van de schade had betrekking op de periode van 1 januari 2017 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”).

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(26) Het betrokken product is een legering of een chemische verbinding bevattende 16 of meer gewichtspercenten calcium, 45 of meer gewichtspercenten silicium, minder dan 14 gewichtspercenten ijzer en niet meer dan 10 gewichtspercenten van enig ander element, ook indien aangeboden in bulk, verpakt in zakken of in stalen vaten, ingesloten in stalen platen (of kerndraad), dan wel in andere staat aangeboden, van oorsprong uit de VRC, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7202 99 80 en ex 2850 00 60 (Taric-codes 7202998030 en 2850006091) (“het betrokken product”). Het product wordt gewoonlijk als calciumsilicium of “CaSi” aangeduid.

(27) Calciumsilicium wordt gebruikt bij de vervaardiging van speciale metaallegeringen. CaSi-legeringen worden gebruikt als deoxidatie- en ontzwavelingsmiddel bij de vervaardiging van hoogwaardig staal.

2.2. Soortgelijk product

(28) Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben en voor dezelfde basisdoeleinden worden gebruikt: — het betrokken product; — het op de binnenlandse markt van de VRC geproduceerde en verkochte product, en — het door de bedrijfstak van de Unie in de Unie geproduceerde en verkochte product.

(29) De Commissie heeft in dit stadium geconcludeerd dat die producten derhalve soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

2.3. Argumenten betreffende de productomschrijving

(30) De Commissie heeft geen argumenten betreffende de productomschrijving ontvangen.

3. DUMPING

3.1. Procedure voor de vaststelling van de normale waarde op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening

(31) Aangezien er bij de opening van het onderzoek voldoende bewijsmateriaal beschikbaar was dat wees op het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening met betrekking tot de VRC, achtte de Commissie het passend om ten aanzien van de producenten-exporteurs uit dit land het onderzoek te openen uit hoofde van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

(32) Om de benodigde gegevens voor de uiteindelijke toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening te verzamelen, heeft de Commissie bijgevolg in het bericht van inleiding alle Chinese producenten-exporteurs verzocht informatie met betrekking tot de voor de productie van calciumsilicium gebruikte basisproducten te verstrekken. Drie Chinese producenten-exporteurs hebben de relevante informatie verstrekt.

(33) Om de informatie te verkrijgen die zij voor haar onderzoek met betrekking tot de vermeende verstoringen van betekenis nodig achtte, heeft de Commissie de Chinese overheid een vragenlijst toegezonden. Bovendien heeft de Commissie in punt 5.3.2 van het bericht van inleiding alle belanghebbenden uitgenodigd om binnen 37 dagen na de datum van bekendmaking van het bericht van inleiding in het Publicatieblad van de Europese Unie hun standpunt kenbaar te maken, informatie in te dienen en ondersteunend bewijsmateriaal te verstrekken met betrekking tot de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. De Chinese overheid heeft geen antwoord verstrekt met betrekking tot de gevraagde informatie. Vervolgens heeft de Commissie de Chinese overheid ervan in kennis gesteld dat zij overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening de beschikbare gegevens zou gebruiken om de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de VRC vast te stellen.

(34) In punt 5.3.2 van het bericht van inleiding heeft de Commissie Brazilië aangemerkt als mogelijk representatief land in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening met het oog op de vaststelling van de normale waarde aan de hand van niet-verstoorde prijzen of benchmarks. De Commissie heeft verder opgemerkt dat zij andere mogelijk passende representatieve landen zou onderzoeken overeenkomstig de criteria als bedoeld in artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, van de basisverordening.

(35) Op 7 mei 2021 heeft de Commissie de belanghebbenden door middel van een mededeling (“de eerste mededeling”) op de hoogte gebracht van de relevante bronnen die zij voornemens was te gebruiken om de normale waarde vast te stellen. In die mededeling heeft de Commissie een lijst verstrekt van alle productiefactoren zoals grondstoffen, arbeid en energie die bij de productie van calciumsilicium een rol spelen. Daarnaast heeft de Commissie Brazilië en Argentinië aangewezen als mogelijke representatieve landen. De Commissie heeft opmerkingen ontvangen van de klager en van de producenten-exporteurs Ketong en Shenghua. Deze opmerkingen worden in detail geanalyseerd in de overwegingen 93 tot en met 119.

(36) Op 14 juni 2021 heeft de Commissie de belanghebbenden door middel van een tweede mededeling (“de tweede mededeling”) op de hoogte gebracht van de relevante bronnen die zij voornemens was te gebruiken om de normale waarde vast te stellen, met Brazilië als het representatieve land. Ook informeerde zij de belanghebbenden dat zij de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (“VAA-kosten”) en de winst zou vaststellen op basis van de beschikbare informatie over de relevante onderneming Rima Industrial SA (“Rima Industrial”) in het representatieve land. In de tweede mededeling werd ook ingegaan op de opmerkingen die over de eerste mededeling waren ontvangen. Er werden opmerkingen over de tweede mededeling ontvangen van de klager en van de producenten-exporteurs Ketong en Shenghua. Deze opmerkingen worden in detail geanalyseerd in de overwegingen 122 tot en met 136.

3.2. Normale waarde

(37) Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de basisverordening is de normale waarde “normaal gebaseerd op de prijzen die door onafhankelijke afnemers in het land van uitvoer in het kader van normale handelstransacties worden betaald of dienen te worden betaald”.

(38) In artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening is echter het volgende bepaald: “Wanneer […] wordt vastgesteld dat het wegens het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van punt b) in het land van uitvoer niet passend is gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in dat land, wordt de normale waarde uitsluitend berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen”, en de normale waarde “omvat een niet-verstoord en redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst”.

(39) Zoals hieronder nader toegelicht, heeft de Commissie in het onderhavige onderzoek geconcludeerd dat het op basis van het beschikbare bewijs en gezien het gebrek aan medewerking van de Chinese overheid (zie overweging 33) passend was artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen.

3.2.1. Bestaan van verstoringen van betekenis

(40) Bij het recente onderzoek naar ferrosilicium van oorsprong uit de VRC, waarvan de producenten net als de producenten van calciumsilicium tot de sector ferrolegeringen behoren (5), heeft de Commissie vastgesteld dat in de genoemde sector verstoringen van betekenis bestaan in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening. De Commissie heeft in dat onderzoek geconcludeerd dat op basis van het beschikbare bewijsmateriaal ook artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening moest worden toegepast.

(41) In dat onderzoek heeft de Commissie vastgesteld dat er sprake is van aanzienlijk overheidsingrijpen in de VRC, met als gevolg dat er sprake is van een verstoring van de effectieve toewijzing van middelen overeenkomstig marktbeginselen (6). De Commissie heeft met name geconcludeerd dat de Chinese overheid niet alleen nog steeds een aanzienlijk deel van de ferrosiliciumsector in handen heeft als bedoeld in artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening (7), maar de Chinese overheid zich ook kan mengen in de prijzen en kosten via overheidsdeelneming in ondernemingen zoals bedoeld in artikel 2, lid 6 bis, punt b), tweede streepje, van de basisverordening (8). De Commissie heeft verder vastgesteld dat de aanwezigheid van de staat op de financiële markten en het ingrijpen door de staat op die markten, alsmede bij de verstrekking van grondstoffen en basisproducten, een aanvullend verstorend effect hebben op de markt. Inderdaad leidt het planningssysteem in de VRC er over de gehele linie toe dat er middelen worden toegewezen aan sectoren die door de Chinese overheid als strategisch of anderszins politiek belangrijk zijn bestempeld, in plaats van dat toewijzing overeenkomstig marktwerking plaatsvindt (9). Derhalve heeft de Commissie geconcludeerd dat de Chinese faillissements- en eigendomswetgeving niet naar behoren functioneert in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vierde streepje, van de basisverordening, en dus verstoringen veroorzaakt, met name wanneer in de VRC insolvente ondernemingen op de been worden gehouden en grondgebruiksrechten worden toegewezen (10). In dezelfde geest heeft de Commissie vastgesteld dat er sprake was van verstoringen van loonkosten in de ferrosiliciumsector in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vijfde streepje, van de basisverordening (11), alsmede van verstoringen op de financiële markten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), zesde streepje, van de basisverordening, met name wat de toegang tot kapitaal voor ondernemingen in de VRC betreft (12). Omdat de gebruikte basisproducten en het productieproces een sterke gelijkenis vertonen, zijn deze bevindingen grotendeels ook toepasbaar op de calciumsiliciumsector, aangezien deze laatste ook tot de sector ferrolegeringen behoort.

(42) Evenals in het onderzoek met betrekking tot de ferrosiliciumsector in de VRC is de Commissie in het huidige onderzoek nagegaan of het wegens de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening al dan niet passend was om gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in de VRC. Daartoe heeft de Commissie gebruikgemaakt van het beschikbare bewijsmateriaal in het dossier, waaronder het bewijsmateriaal in de klacht, en in het rapport, dat gebaseerd is op openbaar beschikbare bronnen. Bij deze analyse is niet alleen gekeken naar het aanzienlijke overheidsingrijpen in de economie van de VRC in het algemeen, maar ook naar de specifieke marktsituatie in de betrokken sector, met inbegrip van het onderzochte product. De Commissie heeft deze bewijselementen verder aangevuld met haar eigen onderzoek naar de verschillende criteria die relevant zijn om het bestaan van verstoringen van betekenis in de VRC te bevestigen, zoals die ook in het kader van haar eerdere onderzoeken in dit verband zijn vastgesteld.

(43) In dit geval werd in de klacht verwezen naar het rapport, met name naar verstoringen in de energiesector en met betrekking tot bepaalde minerale basisproducten. Bovendien bevatte de klacht ook een studie naar door overheidsinmenging veroorzaakte marktverstoringen in de Chinese sectoren voor ferrolegeringen en silicium. Uit deze studie blijkt dat de Chinese ferrolegeringsector in hoge mate door de overheid wordt aangestuurd en aan discretionair ingrijpen onderworpen is, en er wordt in geconcludeerd dat de Chinese ondernemingen in deze sector “opereren in een verstoorde marktomgeving waarin niet wordt toegestaan dat de binnenlandse markt door concurrentieverhoudingen wordt gestructureerd en op mondiale markten wordt afgestemd”. Deze studie is in de fase van de opening van het onderzoek in het onderzoeksdossier opgenomen. Geen van de belanghebbenden, ook de Chinese overheid en de producenten-exporteurs niet, heeft opmerkingen over deze studie gemaakt. In de klacht werd ook verwezen naar de inventaris inzake uitvoerbeperkingen voor industriële grondstoffen van de OESO.

(44) De Chinese overheid heeft nog steeds een bepaald deel van de calciumsiliciumsector in handen of heeft hier zeggenschap over in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste streepje, van de basisverordening. In het onderzoek werd vastgesteld dat één van de medewerkende producenten-exporteurs — Shenghua — voor 65 % in handen is van Shaanxi Metallurgical & Mining Group Co., dat weer een dochteronderneming is van de staatsonderneming Shaanxi Non-ferrous Metals Holding Group Co (13). De onderneming erkent dat zij onder invloed van de staatsonderneming blijft en voordeel heeft bij de krachtige steun van de overheid (14). Daarnaast lijken de twee andere medewerkende producenten-exporteurs weliswaar in particulier bezit te zijn, maar onderhoudt een ervan (Ningxia Shun Tai Smelting) nauwe betrekkingen met de lokale overheden: de onderneming is gevestigd in het industriepark van Zhongwei, dat talrijke voorkeursmaatregelen hanteert voor gevestigde ondernemingen, zoals lagere belastingen of elektriciteitsprijzen (15). Op de website van het park staat ook vermeld dat “het project inzake de vlamboogovens voor siliciumcalciumlegeringen en energieopwekking uit afvalwarmte van Ningxia Shuntai Smelting Company een belangrijk investeringsbevorderend project van de gemeentelijke overheid van Zhongwei is”.

(45) Door het gebrek aan medewerking van enige andere Chinese exporteur van het onderzochte product kon de exacte verhouding tussen particuliere producenten van calciumsilicium en producenten in overheidshanden niet nader worden bepaald.

(46) Bovendien bevestigde het onderzoek op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste streepje, van de basisverordening dat een groot deel van de sector elektriciteit, de belangrijkste factor voor het produceren van calciumsilicium, nog steeds in handen was van de Chinese overheid. Zoals de Commissie in haar rapport heeft vastgesteld, wordt de elektriciteitsmarkt in de VRC gekenmerkt door een sterke betrokkenheid van staatsondernemingen in verschillende fasen van de toeleveringsketen, en was ongeveer 50 % van de productiecapaciteit in 2017 in handen van de staat, terwijl het volledige transportnet in handen was van twee staatsondernemingen (16).

(47) Wat de positie van de Chinese overheid betreft om zich via overheidsdeelneming in bedrijven als bedoeld in artikel 2, lid 6 bis, punt b), tweede streepje, van de basisverordening in de prijzen en kosten te mengen, heeft de Commissie tijdens het onderzoek vastgesteld dat er persoonlijke contacten bestonden tussen de Chinese Communistische Partij (“CCP”) en ten minste één onderneming die het onderzochte product vervaardigt. De directeur van Shenghua, die 35 % van de belangen van de onderneming bezit, is eveneens partijsecretaris (17).

(48) Zowel publieke als particuliere ondernemingen in de calciumsiliciumsector zijn onderworpen aan beleidstoezicht. Net als alle andere sectoren in de VRC moeten deze producenten partijopbouwactiviteiten organiseren en nauwe banden met de CCP en haar ideologie onderhouden. Het volgende voorbeeld illustreert op treffende wijze de bovengenoemde trend dat de Chinese overheid ook in de calciumsiliciumsector steeds meer ingrijpt. Het onderzoek bracht uitgebreide partijopbouwactiviteiten aan het licht in de onderneming Shenghua. De website van de producent maakt expliciet melding van de partijopbouw door de CCP en haar rol in de onderneming: “Op 17 juli hield het CCP-comité van Shaanxi Shenghua Metallurgical Chemical Co., Ltd de vierde studiebijeenkomst van de centrumgroep van het partijcomité. Partijsecretaris en uitvoerend directeur Wei Xinhua zat de vergadering voor. De vergadering werd bijgewoond door leden van het partijcomité, andere leden van niet met de partij verbonden comités en door de secretarissen van de afdelingen. Tijdens de vergadering stelde Yang Hui, adjunct-secretaris van het partijcomité, het studiemateriaal over “de fundamentele wet van de Communistische Partij van China — De partijgrondwet van het 19e Nationale Congres van de Communistische Partij van China” voor, en zorgde hij voor de collectieve bestudering van de toespraak van de voorzitter van de Metallurgical Group tijdens de conferentie ter viering van 1 juli: “Laten we ons aansluiten bij de koplopers en de smeltsector verenigen en vooruit helpen.” De deelnemers wisselden van gedachten en bespraken hoe zij aan de verplichtingen van de partijleden en aan hun eigen opdrachten konden voldoen. […] [Wei Xinhua] bracht verschillende vereisten naar voren voor kameraden van het leiderschapsteam en partijleden: 1. Zichzelf voortdurend verbeteren door de partijgrondwet grondig te lezen, […] 2. De ideologie en het geloof versterken, het leiderschap van het partijcomité van de onderneming onafgebroken navolgen, de “geest van Yan’an” en “de geest van doorzettingsvermogen” uitdragen, en de energie op zijn of haar taken richten om aan zijn of haar plichten te voldoen en goed werk te leveren voor de onderneming. […] 4. Problemen in verband met de eigen werkstijl onderzoeken en corrigeren overeenkomstig de grondwet en de tuchtregels van de partij. Alle afdelingen moeten goed presteren met betrekking tot de ideologische opleiding van de partijleden en kaderleden, en de geest van de partij versterken; […] De tuchtcontrolecommissie van de onderneming en het bureau voor tuchtcontrole en toezicht moeten hun toezichthoudende taken strikt uitvoeren.” (18)

(49) Verder werd vastgesteld dat er in de calciumsiliciumsector sprake is van discriminerende beleidsmaatregelen die binnenlandse producenten bevoordelen of het anderszins beïnvloeden van de markt in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), derde streepje, van de basisverordening.

(50) Die sector is samen met de andere subsectoren van ferrolegeringen die een aanzienlijke rol spelen bij de staalproductie, een belangrijke sector voor de Chinese overheid. De Commissie stelde met name vast dat de sector in de provincie Ningxia als een “aangemoedigde bedrijfstak” wordt beschouwd, overeenkomstig de Catalogus van aangemoedigde bedrijfstakken in de westelijke provincies van de Nationale Commissie voor Ontwikkeling en Hervorming (NDRC, National Development and Reform Commission) voor 2020 (19).

(51) Ook wat de basisproducten betreft die voor de productie van calciumsilicium nodig zijn, zijn op verschillende niveaus talrijke plannen, richtlijnen en andere documenten uitgegeven. Deze laatste geven de mate van overheidsinmenging in de markten van deze basisproducten weer.

(52) Met betrekking tot elektriciteit, dat het grootste aandeel inneemt in deze basisproducten, zoals de Commissie in haar rapport heeft vastgesteld, zijn de elektriciteitsprijzen in de VRC niet marktgebaseerd en zijn ze ook onderhevig aan verstoringen van betekenis (via praktijken als centrale prijsstelling, prijsdifferentiatie en directe stroomafname) (20). Hoewel de energiemarkt in de VRC een aantal veranderingen en hervormingen heeft doorgemaakt (21), zijn een aantal voor het energiesysteem relevante prijzen nog steeds niet marktgebaseerd. De overheid erkent dat de prijzen nog steeds grotendeels door de staat worden gecontroleerd: “Het huidige beheer van de elektriciteitsprijzen is nog steeds gebaseerd op overheidsprijzen. Prijscorrecties lopen vaak achter op wijzigingen in de kosten, en het is moeilijk om de kosten van het elektriciteitsverbruik tijdig en op redelijke wijze te weerspiegelen […] Er is nog geen doeltreffend op concurrentie gebaseerd mechanisme tot stand gebracht voor de verkoop van elektriciteit, markttransacties tussen ondernemingen voor elektriciteitsopwekking en gebruikers zijn beperkt, en het is moeilijk om de markt een bepalende rol te laten spelen bij de toewijzing van middelen.” (22) Deze door de staat veroorzaakte zwakke markt ligt aan de basis van verdere pogingen om de markt te beheren, wat wordt weerspiegeld in een aantal opeenvolgende administratieve documenten. In november 2020 bracht de NDRC bijvoorbeeld de Kennisgeving inzake de bevordering van de ondertekening van elektriciteitscontracten op middellange of lange termijn voor 2021 (23) uit. In het document wordt met name opgedragen om “ernaar te streven dat het bij contract vastgelegde elektriciteitsvolume niet minder bedraagt dan 80 % van het gemiddelde volume in de voorgaande drie jaar”, en wat de prijsstelling betreft, om “in de lokale marktregelingen een correctiemechanisme voor afwijkingen vast te stellen […] om het hoofd te bieden aan afwijkingen tussen het bij contract vastgelegde energievolume en de daadwerkelijke uitvoering” en om “het prijsmechanisme van transacties op middellange en lange termijn te verbeteren. Alle lokaliteiten moeten de door de overheid goedgekeurde prijzen voor elektriciteitstransmissie en -distributie strikt toepassen”. De kennisgeving bevat ook specifieke bepalingen voor de toepassing, met name via een voortgangsbewakingsmechanisme voor de ondertekening van contracten, of door het toezicht op en de bekendmaking en handhaving van contracten te intensiveren (24). Verder bracht de Staatsraad in januari 2021 het advies van de NDRC over de standaardisering van de tarieven voor de stedelijke water-, elektriciteits- en warmtevoorziening teneinde een hoogwaardige ontwikkeling van de sector te bevorderen uit. De kennisgeving bevat specifieke bepalingen betreffende prijsstelling door de overheid: “[…] Voor projecten die onderworpen zijn aan prijsstelling door de overheid of voor overheidsgestuurde prijzen op redelijke wijze de kostenopbouw bepalen, het toezicht op en de toetsing van de kosten versterken, het prijsvormingsmechanisme verbeteren en het prijsniveau wetenschappelijk vaststellen […].” Bij de “hoofddoelen” van de kennisgeving wordt specifiek verwezen naar het mechanisme voor overheidsinbreng met betrekking tot de prijsstelling, evenals de sectorale differentiatie van prijsstellingsmethoden: “Tegen 2025 moeten duidelijke resultaten worden behaald met betrekking tot het opschonen en standaardiseren van de lasten in de sectoren voor water-, energie-, gas- en warmtevoorziening. Er moet een basis worden gelegd voor een wetenschappelijk, gestandaardiseerd en transparant mechanisme voor prijsvorming, en het mechanisme voor overheidsinbreng moet verder worden verbeterd. Prijsstellingsmethoden die van toepassing zijn op verwante sectoren, methoden voor het toezicht op en de toetsing van de kosten, het prijsgedrag en een uitgebreid standaardpakket aan diensten, evenals de kwaliteit en doeltreffendheid van de levering van water, elektriciteit, warmte en andere producten en diensten, moeten aanzienlijk worden verbeterd.” (25)

(53) Een andere grondstof die wordt gebruikt voor de vervaardiging van calciumsilicium is steenkool. Zoals de Commissie in haar rapport heeft vastgesteld, is er in de VRC sprake van verstoringen op de steenkoolmarkt, met name als gevolg van subsidiëring (26) en via het beheer en de controle van de exploitatie van steenkoolvoorraden (27). Daarnaast heeft de Commissie bij het onderzoek over mononatriumglutamaat van oorsprong uit de VRC en Indonesië vastgesteld dat overheidsinstanties zich op provinciaal niveau mengen in de marktwerking in de steenkoolsector, met name in de provincie Shandong, door middel van planningsdocumenten voor de regulering van de aanbod-, vestigings- en industriële patronen (28). Bij het huidige onderzoek heeft de Commissie verdere elementen van staatsinmenging vastgesteld. In mei 2021 brachten de nationale energie-instantie (NEA) en de NDRC gezamenlijk de Kennisgeving inzake beheersmaatregelen voor de productiecapaciteit van steenkoolmijnen en goedkeuringscriteria uit, met het oog op de regulering van de steenkoolmijncapaciteit en de handhaving van relevante beperkingen, berekend op basis van de kennisgeving (29). Een ander voorbeeld van verregaande staatsregulerende activiteiten op de steenkoolmarkt is de publicatie door de NDRC, in december 2020, van de Kennisgeving inzake de waarborging van de ondertekening en uitvoering van steenkoolcontracten op middellange en lange termijn in 2021 (30). In de kennisgeving komt uitdrukkelijk het doel naar voren om de invloed en het toezicht van de staat in het contractuele proces te vergroten: “Meer ruimte geven aan de rol van de overheid, aandacht schenken aan de versterking van systeemopbouw, transactieregels verbeteren, meer toezicht houden op kredieten, en de betrokken partijen begeleiden om het bewustzijn van de algemene situatie te vergroten, maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen, de uitvoering van contracten te standaardiseren, en de vlotte werking van de steenkoolmarkt te waarborgen.” In het bericht wordt ook opgedragen om “de zelfdiscipline van de industrie te versterken. Alle relevante brancheorganisaties moeten ondernemingen begeleiden om de zelfdiscipline te vergroten, de vereisten van middellange- en langetermijncontracten naar behoren uit te voeren, en de situatie van vraag en aanbod op de markt en de voordelige positie van de sector niet te gebruiken om onevenwichtige contracten te sluiten. Grote ondernemingen moeten een voorbeeldfunctie vervullen, de ondertekening van contracten zelf reguleren, hun bewustzijn om verbintenissen na te komen vergroten, het initiatief nemen tot maatschappelijke verantwoordelijkheid en tot waarborging van de toelevering en stabiele prijzen, en het goed functioneren van de steenkoolmarkt op nationaal niveau bevorderen.” In het bijzonder moet worden gewezen op de duidelijke instructie om bij de ondertekening van contracten geen gebruik te maken van de situatie van vraag en aanbod op de markt. In april 2021 publiceerde de NDRC een bijkomende Kennisgeving inzake de waarborging van het toezicht en het beheer van steenkoolcontracten op middellange en lange termijn in 2021, die erop gericht is de naleving van verkoopcontracten beter op te volgen en de toelevering van steenkool te waarborgen (met name op basis van de bepalingen van de bovengenoemde Kennisgeving nr. 902). Op grond daarvan moeten de betrokken partijen er met name voor zorgen dat het maandelijkse nalevingspercentage niet minder bedraagt dan 80 % en het nalevingspercentage per kwartaal en per jaar niet minder dan 90 % (31).

(54) Het overheidsingrijpen komt ook tot uiting in de recente beslissing om de proefperiode voor de exploitatie van gesloten mijnen met een jaar te verlengen teneinde de productie en levering te doen toenemen en de stijging van de grondstofprijzen te doen keren (nadat de productie van de mijnen eerder was opgeschort) (32).

(55) Verder zijn twee andere belangrijke grondstoffen voor de vervaardiging van calciumsilicium — kwartsiet en kalksteen — opgenomen in het 13e vijfjarenplan voor minerale hulpbronnen, waardoor de staat de markten voor de belangrijkste minerale hulpbronnen in de VRC op vrijwel alle gebieden kan beheren (33). Bovendien heeft het onderzoek bevestigd dat volgens de 2020-editie van de OESO-inventaris inzake uitvoerbeperkingen voor industriële grondstoffen in 2019 voor kwartsiet (GS-code 250590) in de VRC een niet-automatische uitvoervergunning vereist was (34), wat potentieel kan leiden tot de beperking van de uitvoeractiviteiten en derhalve tot verstoring van de markt.

(56) Zoals blijkt uit de bovenstaande voorbeelden, beheert de Chinese overheid de ontwikkeling van de calciumsiliciumsector met een brede waaier aan beleidsinstrumenten en richtlijnen, en controleert zij vrijwel elk aspect van de werking van de sector. Deze richtsnoeren en dit ingrijpen van de overheid hebben ook betrekking op de belangrijkste basisproducten die worden gebruikt bij de vervaardiging van het onderzochte product. Zo erkent Shenghua bijvoorbeeld dat het de bedrijfsactiviteiten afstemt op centrale planningsdocumenten en belangrijke staatsbeleidsmaatregelen, zoals is beschreven in de bedrijfsdoelstellingen: “Ernaar streven om tegen het einde van het “13e vijfjarenplan” projecten te ontwikkelen en op te starten zoals hoogzuiver metallisch calcium, industrieel silicium voor chemische toepassingen, en metallurgische productielijnen met microgolftechnologie.” De onderneming verklaart ook dat ze “zich actief aanpast aan het nieuwe normaal van de nationale economische ontwikkeling, de nieuwe koers van het beleid voor de hervormingen aan de aanbodzijde nauwgezet opvolgt, de verantwoordelijkheid voor een veilige en milieuvriendelijke productie terdege opneemt, en dat zij steunt op het bestuur, de vaardigheden en het wetenschappelijk onderzoek van de Shaanxi Nonferrous Group op grond van de stabiele voortrekkersrol die de groep in de sector calciumsiliciumlegeringen vervult” (35).

(57) Naast het bovenstaande kunnen calciumsiliciumproducenten ook rekenen op uiteenlopende vormen van staatssteun, wat duidelijk wijst op het belang van de overheid in deze sector. Tijdens het onderzoek heeft de Commissie vastgesteld dat Ningxia Shun Tai Smelting ondersteuning kreeg omdat het in het Zhongwei-industriepark is gevestigd (zie overweging 44), terwijl de onderneming Ketong werd erkend als “technologisch centrum voor bedrijven van de autonome regio 2020”. In verband hiermee berichtten lokale media dat: “Overeenkomstig de relevante regelgeving, het technologisch centrum voor bedrijven op het niveau van de autonome regio, dat voor het eerst als zodanig is erkend, een financiële ondersteuning van 1 miljoen RMB ontvangt.” (36) Ook andere lokale mediaberichten hebben deze steun van de provincie aan de onderneming bevestigd: “De betrokken bevoegde persoon bij het ministerie van Industrie en Informatietechnologie van de autonome regio wees erop dat ons district de structurele, groene, slimme en technologische transformatie van industriële ondernemingen actief bevordert door de uitbreiding van de industrieketen, wat als prioritair wordt aangemerkt, maar ook via groene, slimme en technologische transformatie, die als belangrijke instrumenten worden beschouwd, en dat het de structurele aanpassingen en de upgrade van producten in de grondstoffenindustrie eveneens bevordert. […] Wat speciale legeringsmaterialen betreft, ondersteunt onze regio de ontwikkeling van temperatuurbestendige legeringen, corrosiebestendige legeringen, ultrasterke legeringen en andere materialen met specifieke eigenschappen en functies. Door een beroep te doen op ondernemingen zoals Shengyan Industrial, Ketong New Materials en Jun Magnetic New Materials zal voor een doorbraak in kerntechnologieën worden gezorgd om legeringsmaterialen met specifieke vereisten zoals hoge temperatuurbestendigheid, hoge sterkte en hoge corrosiebestendigheid te ontwikkelen, die breed worden toegepast op het gebied van roestvrij staal en speciaal staal.” (37)

(58) Samengevat heeft de Chinese overheid maatregelen getroffen om marktdeelnemers ertoe te bewegen zich aan de doelstellingen van het overheidsbeleid te houden, namelijk om aangemoedigde bedrijfstakken te ondersteunen, waaronder de productie van calciumsilicium, en van de belangrijkste grondstoffen voor de vervaardiging van dat product. Dergelijke maatregelen belemmeren de vrije marktwerking.

(59) Uit dit onderzoek is niet gebleken dat de discriminerende toepassing of ontoereikende handhaving van faillissements- en eigendomswetten overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt b), vierde streepje, van de basisverordening in de calciumsiliciumsector als bedoeld in overweging 41 geen gevolgen zou hebben voor de fabrikanten van het onderzochte product.

(60) De calciumsiliciumsector wordt ook beïnvloed door de verstoringen van loonkosten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vijfde streepje, van de basisverordening, zoals ook vermeld in overweging 41. Deze verstoringen beïnvloeden de sector zowel direct (bij het vervaardigen van het onderzochte product of de belangrijkste grondstoffen gebruikt voor de vervaardiging ervan) als indirect (bij het krijgen van toegang tot kapitaal of basisproducten van ondernemingen die in de VRC aan hetzelfde arbeidsrechtstelsel zijn onderworpen).

(61) Bovendien werd in het kader van dit onderzoek geen bewijsmateriaal overgelegd waaruit blijkt dat de calciumsiliciumsector is vrijgesteld van het overheidsingrijpen in het financiële stelsel in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), zesde streepje, van de basisverordening, zoals ook vermeld in overweging 41. Daarom leidt het aanzienlijke overheidsingrijpen in het financiële stelsel ertoe dat de marktomstandigheden op alle niveaus sterk worden beïnvloed.

(62) Tot slot herinnert de Commissie eraan dat voor de productie van het onderzochte product een aantal basisproducten nodig is. Wanneer de producenten van calciumsilicium deze basisproducten inkopen of daarvoor een contract sluiten, zijn de prijzen die zij betalen (en die als kosten worden geregistreerd) duidelijk blootgesteld aan dezelfde systemische verstoringen als hierboven genoemd. Leveranciers van basisproducten maken bijvoorbeeld gebruik van arbeid die aan de verstoringen onderhevig is. Mogelijk lenen zij geld dat onderhevig is aan de verstoringen in de financiële sector/bij de kapitaaltoewijzing. Daarnaast zijn zij onderworpen aan het planningsysteem dat op alle niveaus van de overheid en op alle sectoren van toepassing is.

(63) Dientengevolge zijn niet alleen de binnenlandse verkoopprijzen van calciumsilicium ongeschikt om te worden gebruikt in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening, maar geldt dit ook voor alle kosten voor basisproducten (waaronder grondstoffen, energie, grond, financiering, arbeid enz.), omdat de prijsvorming ervan door aanzienlijk overheidsingrijpen wordt beïnvloed, zoals beschreven in de delen A en B van het rapport. Het overheidsingrijpen dat is beschreven met betrekking tot de toewijzing van kapitaal, grond, arbeid, energie en grondstoffen, vindt in heel de VRC plaats. Dit betekent bijvoorbeeld dat een basisproduct dat zelf in de VRC is geproduceerd, door de combinatie van een reeks productiefactoren aan verstoringen van betekenis onderhevig is. Hetzelfde geldt voor het basisproduct van het basisproduct enz.

(64) De Chinese overheid heeft geen tegenbewijzen of argumenten van het tegendeel aangedragen. De producenten-exporteurs Ketong en Shenghua hebben evenwel een aantal opmerkingen ingediend.

(65) Ketong voerde aan dat de krachtens artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening voorgeschreven methode om de normale waarde vast te stellen onverenigbaar is met het Protocol inzake de toetreding van China tot de WTO, de WTO-Antidumpingovereenkomst (“WTO-ADO”), en een uitspraak van het Geschillenbeslechtingsorgaan van de WTO (“GBO”), en dus niet mag worden toegepast.

(66) Ten eerste bracht Ketong in herinnering dat krachtens punt 15 van het toetredingsprotocol van China tot de WTO afwijkingen van de standaardmethode voor de vaststelling van de normale waarde en de vergelijkbaarheid van de prijzen zijn toegestaan op grond van artikel VI van de GATT 1994 en de WTO-ADO, maar dat deze afwijkingen beperkt waren in de tijd en op 11 december 2016 zijn verstreken. Volgens Ketong mag de Unie sinds 12 december 2016 niet afwijken van de standaardmethode voor de vaststelling van de normale waarde van de producenten van het land van uitvoer, en mag zij uitsluitend de binnenlandse prijzen en kosten van het land van uitvoer gebruiken, tenzij andere bepalingen van de WTO-overeenkomsten, met inbegrip van de WTO-ADO, anderszins toestaan. Ketong stelde dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, voor zover het de Unie toestaat om gegevens van een geschikt representatief land te gebruiken, indruist tegen de verbintenissen van de Unie uit hoofde van de WTO-overeenkomsten, met name haar verbintenis uit hoofde van punt 15 van het protocol van toetreding van China tot de WTO.

(67) Ketong voerde ook aan dat artikel 2 van de WTO-ADO het niet toestaat andere informatie dan die van het land van uitvoer te gebruiken om de normale waarde vast te stellen. Ook in uitzonderlijke omstandigheden, waar de normale waarde moet worden berekend, moeten de gegevens over de productiekosten, de VAA-kosten en de winst worden verkregen uit de bronnen in het land van uitvoer. Volgens Ketong kent de WTO-ADO het begrip “verstoring van betekenis” zelfs in het geheel niet.

(68) Ten tweede herinnerde Ketong eraan dat de WTO-Beroepsinstantie in Europese Unie — Antidumpingmaatregelen ten aanzien van biodiesel uit Argentinië (38) heeft geconcludeerd dat de Unie in strijd met artikel 2.2.1.1 van de WTO-ADO heeft gehandeld door de administratie van de onderzochte producenten niet als basis te gebruiken voor de berekening van de productiekosten voor het onderzochte product. Ketong verklaarde met name dat in het licht van die uitspraak, verstoringen in Argentinië die een verschil veroorzaakten tussen de binnenlandse en de internationale prijzen van de belangrijkste grondstof van het betrokken product, op zichzelf overeenkomstig artikel 2.2.1.1 niet voldoende waren om te concluderen dat de administratie van de producent geen redelijk beeld gaf van de kosten van de grondstoffen in verband met de productie en verkoop van het betrokken product, of om die kosten bij de berekening van de normale waarde van het betrokken product buiten beschouwing te laten.

(69) Evenzo haalde Shenghua aan dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening niet strookt met het WTO-recht.

(70) Ten eerste stelde Shenghua dat het begrip “verstoringen van betekenis” niet wordt erkend in artikel 2.2, dat de berekening van de normale waarde alleen toelaat wanneer er geen verkoop plaatsvindt in het kader van normale handelstransacties. Shenghua merkte op dat in de WTO-ADO geen artikel is opgenomen dat gegevens van een derde land toelaat, omdat derde landen de prijzen of het kostenniveau van het land van uitvoer dat moet worden gebruikt om de normale waarde vast te stellen, niet kunnen weerspiegelen. Daarom moet de normale waarde volgens de WTO-ADO worden vastgesteld aan de hand van de verkoopprijzen of kosten die het prijs- of kostenniveau in het land van oorsprong weerspiegelen. De op basis van prijzen in het representatieve land berekende prijs kan het prijs- en kostenniveau in het land van uitvoer dus niet weerspiegelen.

(71) Ten tweede stelde Shenghua dat zelfs indien het begrip “verstoringen van betekenis” in overeenstemming met het WTO-recht zou zijn, de door berekening vastgestelde waarde zou moeten worden berekend overeenkomstig artikel 2.2.1.1 van de WTO-ADO en de uitlegging daarvan door de WTO-Beroepsinstantie in EU — Biodiesel (DS473). De verstoringen van betekenis in het land van uitvoer zouden moeten vallen onder de definitie van verkoop “buiten het kader van normale handelstransacties” of “bijzondere marktsituatie”. Shenghua voerde aan dat hoewel het begrip “kader van normale handelstransacties” niet expliciet gedefinieerd is in de WTO-ADO, in artikel 2.2.1 is bepaald dat de verkoop van een product slechts mag worden beschouwd als verkoop die niet in het kader van normale handelstransacties heeft plaatsgevonden en buiten beschouwing mag worden gelaten “indien […] een dergelijke verkoop over een langere periode en in aanzienlijke hoeveelheden plaatsvindt tegen prijzen die het niet mogelijk maken alle kosten terug te verdienen”. Tegen deze achtergrond voerde Shenghua ook aan dat de klager niet had aangetoond dat de vermeende verstoringen van betekenis onder een van de twee categorieën “verkoop buiten het kader van normale handelstransacties” of “bijzondere marktsituatie” vallen.

(72) De Commissie is van oordeel dat de bepalingen in artikel 2, lid 6 bis, volledig in overeenstemming zijn met de WTO-verplichtingen van de Unie en de door zowel Ketong als Shenghua aangehaalde jurisprudentie. Wat betreft de verbintenissen uit hoofde van afdeling 15 van het protocol van toetreding van China tot de WTO herinnert de Commissie er om te beginnen aan dat de delen van punt 15 van het toetredingsprotocol van China tot de WTO die nog niet verstreken zijn, in antidumpingprocedures betreffende producten uit China van toepassing blijven bij de vaststelling van de normale waarde, zowel met betrekking tot de markteconomienorm als met betrekking tot het gebruik van een methode die niet op een strikte vergelijking met Chinese prijzen of kosten gebaseerd is.

(73) Met betrekking tot de zaak EU-Biodiesel had de relevante uitspraak geen betrekking op de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, maar op een specifieke bepaling van artikel 2, lid 5, van de basisverordening. De Commissie is van mening dat het WTO-recht zoals dat door het WTO-panel en de Beroepsinstantie in EU-Biodiesel is uitgelegd, het gebruik van gegevens van een derde land toestaat, naar behoren gecorrigeerd indien een dergelijke correctie nodig is en wordt gestaafd. Het bestaan van verstoringen van betekenis maakt de kosten en prijzen in het land van uitvoer ongeschikt voor de berekening van de normale waarde. In deze omstandigheden is in artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening voorzien in een berekening van productie- en verkoopkosten aan de hand van niet-verstoorde prijzen of benchmarks, waaronder die in een geschikt representatief land met een vergelijkbaar ontwikkelingsniveau als het land van uitvoer.

(74) Wat het argument betreffende ontoereikend bewijsmateriaal van de klager betreft, hadden de rechtsgrondslag en het onderliggende bewijsmateriaal in de klacht betrekking op de voorwaarden voor de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Zoals vermeld in punt 3 van het bericht van inleiding, was de Commissie van oordeel dat de klacht voldoende bewijsmateriaal voor verstoringen van betekenis bevatte, zoals voorgeschreven in artikel 2, lid 6 bis, punt e), van de basisverordening, om het onderzoek te openen. Artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening bevat geen verdere vereisten voor het verstrekken van bewijsstukken zoals door deze partij wordt beweerd.

(75) Daarom heeft de Commissie de argumenten van Ketong en Shenghua afgewezen.

(76) Ketong stelde dat zijn kosten- of prijselementen, waarvan de Commissie niet heeft aangetoond dat deze verstoord zijn, niet zouden mogen worden gecorrigeerd of op een andere basis mogen worden vastgesteld.

(77) Shenghua haalde aan dat indien de Commissie besluit artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen, het onredelijk zou zijn om alle kostenfactoren te vervangen door gegevens van andere bronnen, aangezien overeenkomstig de formulering van deze bepaling alleen de productie- en verkoopkosten waarvan werd aangetoond dat zij verstoord zijn, door niet-verstoorde prijzen en benchmarks worden vervangen. In het bijzonder merkte Shenghua op dat de klager niet had aangetoond dat de loonkosten in de calciumsiliciumindustrie in de VRC verstoord waren; derhalve had de Commissie de daadwerkelijke loonkosten zoals opgegeven door de producenten-exporteurs moeten gebruiken. Shenghua verklaarde dat het vervangen van de loonkosten door die van een derde land onredelijk was, omdat die loonkosten door meerdere factoren werden beïnvloed, zoals het verband tussen vraag en aanbod op de betrokken markt, de mate van automatisering van de productie en het prijsniveau van grondstoffen in de regio waar de producenten gevestigd zijn. Shenghua voegde eraan toe dat de loonkosten niet alleen varieerden tussen verschillende landen, maar ook tussen verschillende Chinese producenten. Shenghua stelde dat hetzelfde ook gold voor energie, VAA-kosten en winst.

(78) Als reactie op het argument betreffende het ontbreken van bewijsmateriaal voor verstoringen in de loonkosten in de openingsfase, verwijst de Commissie naar haar redenering in de overwegingen 41 en 63. Het feitelijke bestaan van verstoringen van betekenis en het daaropvolgende gebruik van de in artikel 2, lid 6 bis, punt a), voorgeschreven methode worden echter pas bepaald ten tijde van de voorlopige en/of definitieve mededeling van feiten en overwegingen. In dit geval achtte de Commissie het door de klager overgelegde voorlopige bewijsmateriaal over de verstoringen van betekenis voldoende om het onderzoek op deze basis te openen. De Commissie erkent weliswaar dat de loonkosten van land tot land of zelfs per sector kunnen verschillen, maar zij heeft op basis van haar onderzoek vastgesteld dat de arbeidsmarkt in de VRC op het niveau van het gehele land door verstoringen werd beïnvloed. De problemen die inherent zijn aan de Chinese arbeidsmarkt, waaronder de afwezigheid van vakbonden die onafhankelijk zijn van de overheid en de beperkingen op de mobiliteit van arbeidskrachten als gevolg van het registratiesysteem voor huishoudens, hebben een verstorend effect op de loonvorming in de VRC voor alle marktdeelnemers. Het feit dat de loonkosten in andere landen verschillend kunnen zijn of binnen de VRC kunnen variëren, doet niets af aan deze bevinding.

(79) In de loop van het onderzoek heeft de Commissie, zoals uitvoerig beschreven in de overwegingen 51 tot en met 55, verder vastgesteld dat de markten voor door calciumsiliciumproducenten in de VRC gebruikte basisproducten te kampen hadden met talrijke verstoringen van betekenis — niet alleen specifieke, maar ook horizontale. Dezelfde situatie ging op voor de producenten van meer basale basisproducten die voor de vervaardiging van calciumsilicium worden gebruikt, evenals de grondstoffen ervan. Om die reden heeft de Commissie geconcludeerd dat alle kosten van basisproducten die bij de vervaardiging van het onderzochte product worden gebruikt, inclusief energie, in de VRC verstoord zijn. Het feit dat er, zoals Shenghua beweert, verschillen in de energiekosten tussen de verschillende landen zijn, doet niets af aan de beoordeling van de Commissie met betrekking tot de verstoorde energieprijzen in de VRC.

(80) Hoewel artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening het gebruik van binnenlandse kosten, met inbegrip van loon- of energiekosten, toestaat als positief is vastgesteld dat deze niet verstoord zijn, bevat het dossier in dit verband geen bewijsmateriaal waaruit blijkt dat de verstoringen in het gehele land niet van toepassing zijn op de producenten van calciumsilicium. Daarom konden bij de berekening van de normale waarde geen dergelijke binnenlandse kosten worden gebruikt.

(81) Met betrekking tot de VAA-kosten en de winst merkte de Commissie op dat zodra is vastgesteld dat het wegens het bestaan van verstoringen van betekenis in het land van uitvoer overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening niet passend is gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in dat land, de Commissie voor elke producent-exporteur overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a) de normale waarde kan vaststellen door berekening aan de hand van niet-verstoorde prijzen of benchmarks in een geschikt representatief land. De Commissie benadrukt dat dit laatste ook specifiek vereist dat de berekende normale waarde een redelijk bedrag voor niet-verstoorde administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en winst omvat. Als de Commissie tijdens haar onderzoek op basis van al het bewijsmateriaal in het dossier aantoont dat er sprake is van verstoringen van betekenis die van invloed zijn op het betrokken product in het land van uitvoer, volgt hieruit dat de VAA-kosten van de producenten-exporteurs ook door deze verstoringen worden beïnvloed.

(82) De argumenten van zowel Ketong als Shenghua werden dan ook afgewezen.

(83) Volgens Shenghua zou het, zelfs indien gegevens van andere bronnen werden gebruikt, niet redelijk zijn om gegevens van een derde land als niet-verstoorde prijs te gebruiken. Shenghua verwees hierbij naar het voornemen van de Commissie om voor de invoerprijzen van het representatieve land naar de databank van Global Trade Atlas (“GTA”) te verwijzen, en stelde dat het tijdens het onderzoektijdvak alle grondstoffen voor de productie van het onderzochte product in eigen land had aangekocht. Daarom zou de Commissie een meer betrouwbare en redelijke gegevensbron moeten gebruiken en moeten er, ongeacht de gebruikte gegevensbron, passende correcties worden doorgevoerd (bijvoorbeeld voor leveringskosten) om ervoor te zorgen dat de vermeende niet-verstoorde prijs wordt vastgesteld op basis van dezelfde aankoopvoorwaarden als de door Shenghua aangekochte grondstoffen.

(84) Wat dat argument betreft, merkte de Commissie op dat zij in dit nieuwe onderzoek om de in de overwegingen 41 tot en met 63 genoemde redenen artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toepast. Bijgevolg is de Commissie verplicht om niet-verstoorde kosten in een geschikt representatief land te gebruiken om ervoor te zorgen dat de toegepaste kosten niet door verstoringen worden beïnvloed en gebaseerd zijn op onmiddellijk beschikbare gegevens, zoals gegevens betreffende de invoer uit de GTA-databank. Aangezien Shenghua geen gegevens heeft verstrekt om zijn argument betreffende passende correcties (bijvoorbeeld voor hogere leveringskosten) te staven, worden de invoerwaarden van het representatieve land geacht aan de criteria van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening te voldoen en een redelijke raming te vormen van de prijs in het representatieve land, met inbegrip van de leveringskosten. De Commissie was bovendien van mening dat de ingevoerde basisproducten een betrouwbare vervangende waarde zijn, aangezien zij qua prijzen concurreren op de binnenlandse markt van het representatieve land. Als bij de invoer niet alle leveringskosten in aanmerking zouden worden genomen, zou de daaruit voortvloeiende prijs geen weerspiegeling zijn van de niet-verstoorde prijs op de markt van het representatieve land. Dit zou indruisen tegen artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening, zodat dit argument werd afgewezen.

(85) In het licht van het voorgaande is uit het beschikbare bewijsmateriaal gebleken dat de prijzen of kosten van het onderzochte product, waaronder de kosten van grondstoffen, energie en arbeid, niet door de vrije marktwerking tot stand zijn gekomen omdat zij worden beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening, zoals blijkt uit de gevolgen van een of meer van de daarin genoemde relevante factoren. Op grond daarvan, en gezien het gebrek aan medewerking van de Chinese overheid, is de Commissie tot de conclusie gekomen dat het in dit geval niet passend is om voor het vaststellen van de normale waarde gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten. Bijgevolg heeft de Commissie de normale waarde uitsluitend berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen, dat wil zeggen in dit geval aan de hand van de overeenkomstige productie- en verkoopkosten in een passend representatief land in overeenstemming met artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening, zoals wordt besproken in het volgende punt.

3.3. Representatief land

3.3.1. Algemene opmerkingen

(86) De keuze voor het representatieve land is gemaakt op basis van de volgende criteria uit hoofde van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening: — een niveau van economische ontwikkeling dat vergelijkbaar is met dat van de VRC. Hiervoor heeft de Commissie landen gekozen met een bruto nationaal inkomen per inwoner dat volgens de databank van de Wereldbank vergelijkbaar is met dat van de VRC (39); — productie van het betrokken product in dat land; — beschikbaarheid van relevante openbare gegevens in het representatieve land; — wanneer er sprake is van meer dan één mogelijk representatief land, moet, indien van toepassing, de voorkeur worden gegeven aan het land met een toereikend niveau van sociale en milieubescherming.

(87) Zoals toegelicht in de overwegingen 35 en 36, heeft de Commissie in het dossier twee mededelingen aangaande de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde bekendgemaakt. In deze mededelingen werden de feiten en het bewijsmateriaal beschreven die aan de relevante criteria ten grondslag liggen, en werd ingegaan op de opmerkingen die van de partijen over deze elementen en de relevante bronnen waren ontvangen. In de tweede mededeling inzake productiefactoren heeft de Commissie de belanghebbenden in kennis gesteld van haar voornemen om Brazilië in het onderhavige geval als een geschikt representatief land aan te merken indien het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening zou worden bevestigd.

3.3.2. Een niveau van economische ontwikkeling vergelijkbaar met dat van de VRC

(88) In de eerste mededeling over productiefactoren heeft de Commissie Argentinië, Brazilië, Kazachstan, Maleisië en Mexico aangewezen als landen die volgens de Wereldbank een vergelijkbaar niveau van economische ontwikkeling hebben als de VRC, dat wil zeggen dat zij allemaal door de Wereldbank op basis van het bruto nationaal inkomen als landen met “hogere middeninkomens” worden ingedeeld.

(89) Er werden van de belanghebbenden geen opmerkingen ontvangen over de vergelijkbaarheid van het niveau van economische ontwikkeling van de door de Commissie aangemerkte landen.

(90) Ketong merkte op dat Rusland door de Wereldbank ook werd ingedeeld als een land met een “hoger middeninkomen” vergelijkbaar met dat van de VRC, en vroeg de Commissie om dit land ook te overwegen als een mogelijk representatief land. De Commissie heeft in Rusland echter geen producent van calciumsilicium gevonden waarvoor financiële informatie openbaar beschikbaar was die representatief was met het oog op de vaststelling van de normale waarde van het onderzochte product, en heeft dit land bijgevolg niet verder beoordeeld.

3.3.3. Beschikbaarheid van relevante openbare gegevens in het representatieve land

(91) In de eerste mededeling heeft de Commissie Brazilië en Argentinië aangewezen als landen waarvan bekend is dat er calciumsilicium wordt geproduceerd. In die mededeling identificeerde de Commissie Kazachstan, Maleisië en Mexico bovendien als landen waar ferrolegeringen worden geproduceerd — een industrie die zeer vergelijkbaar is met de calciumsiliciumindustrie wat het productieproces en de productiefactoren betreft — die zij zou kunnen gebruiken indien er onvoldoende passende gegevens beschikbaar zijn uit landen die calciumsilicium produceren. Er werden opmerkingen ontvangen van Ketong, Shenghua en de klager.

(92) De Commissie identificeerde twee producenten van calciumsilicium in Brazilië en één in Argentinië waarvoor openbare financiële informatie beschikbaar was. Er waren echter uitsluitend recente financiële gegevens (d.w.z. 2019) beschikbaar voor de Argentijnse producent en een van de twee Braziliaanse producenten (Rima Industrial SA).

(93) De klager nam kennis van het feit dat Brazilië als mogelijk representatief land werd gehandhaafd, en steunde de potentiële selectie ervan als representatief land, zoals hij initieel in de klacht had voorgesteld.

(94) Zowel Shenghua als Ketong verklaarde in zijn opmerkingen over de eerste mededeling dat Brazilië niet in aanmerking komt als geschikt representatief land omdat de invoervolumes van verschillende grondstoffen (zoals elektrodepasta en silicagesteente/kwartsiet) laag en bijgevolg niet representatief waren.

(95) Voor elektrodepasta vertegenwoordigde de invoer in Brazilië ten minste 10 % van het opgegeven verbruik in de VRC, waardoor het als representatief werd beschouwd. Voor kwartsiet beschouwde de Commissie het lage in Brazilië ingevoerde volume niet als representatief, en maakte ze als passende benchmark gebruik van de gemiddelde aankoopprijs die door de producenten in de Unie werd betaald.

(96) Volgens Shenghua was de elektriciteitsprijs in Brazilië te hoog, en de onderneming vroeg de Commissie om Brazilië op die grond als representatief land te verwerpen.

(97) De Commissie merkte op dat nergens in de selectiecriteria voor het representatieve land die in de basisverordening zijn opgenomen, wordt vermeld dat de prijzen voor nutsvoorzieningen binnen een bepaald bereik moeten liggen. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(98) In zijn opmerkingen over de eerste mededeling voerde Ketong aan dat de elektriciteitsmarkt in Brazilië verstoord was omdat 1) de Braziliaanse overheid de meerderheidsaandeelhouder was van de elektriciteitsproducent Eletrobrás, en 2) de Braziliaanse overheid de elektriciteitsprijs reguleerde via de regelgevende instantie Agência Nacional de Energia Elétrica (“ANEEL”). Om die reden zou Brazilië geen geschikt representatief land zijn.

(99) De Commissie merkte op dat Ketong geen bewijsmateriaal had verstrekt waaruit bleek dat de staatseigendom van Eletrobrás een verstoring van de elektriciteitsmarkt in Brazilië tot gevolg had, en in het bijzonder dat deze van invloed was op producenten van calciumsilicium met betrekking tot de prijs die zij tijdens het onderzoektijdvak voor elektriciteit betaalden. Zo is 52 % van de aandelen van Eletrobrás weliswaar in handen van de overheid, maar worden de overige aandelen openbaar verhandeld. De kwestie komt verder aan bod in overweging 133 op grond van bijkomend bewijsmateriaal dat door de belanghebbenden werd ontvangen, en in overweging 152.

(100) Shenghua voerde aan dat Brazilië een sterk beschermde markt had en een land was dat zijn toevlucht nam tot een “groot aantal potentieel handelsbeperkende maatregelen”, wat door de Commissie werd bevestigd in haar beoordeling van de invoerbeperkende maatregelen in Brazilië (40).

(101) In haar eerste mededeling verklaarde de Commissie dat zij in Brazilië geen handelsverstoringen had vastgesteld die een invloed hadden op de belangrijkste basisproducten voor calciumsilicium. Shenghua leverde geen bewijsmateriaal waaruit bleek dat dergelijke verstoringen aanwezig waren met betrekking tot calciumsilicium en/of de belangrijkste productiefactoren. Het argument werd als niet-onderbouwd beschouwd en werd derhalve afgewezen.

(102) Ketong stelde verder dat de door de Commissie geïdentificeerde Braziliaanse producenten actief waren in een brede waaier aan economische activiteiten en dat hun kosten, inkomsten en winst bijgevolg niet die van een calciumsiliciumproducent weerspiegelden.

(103) De Commissie erkende in de eerste mededeling dat de Braziliaanse producenten andere activiteiten verrichtten dan de vervaardiging en verkoop van calciumsilicium en dat hun financiële verslaglegging het niet toeliet de financiële resultaten per product toe te wijzen. De Commissie verduidelijkte dat dit niet per se de representativiteit van ondernemingen ondermijnt, en dat zij dus gebruik kon maken van de financiële resultaten op ondernemingsniveau om de benchmarks voor VAA-kosten en winst vast te stellen. Het argument werd derhalve afgewezen.

(104) Shenghua stelde dat de VAA-kosten en winst van één enkele onderneming niet betrouwbaar of representatief waren om de normale waarde te berekenen.

(105) De Commissie merkte op dat Shenghua niet aantoonde waarom de VAA-kosten en winst van één enkele producent niet betrouwbaar of representatief zouden zijn voor het berekenen van de normale waarde. Verder wees Shenghua ook geen andere producenten in Brazilië aan waarvoor financiële informatie openbaar beschikbaar was en die aan de dataset konden worden toegevoegd. Het argument werd daarom afgewezen.

(106) Ketong verklaarde verder dat het niet aangewezen is om financiële gegevens van Dun & Bradstreet te gebruiken, aangezien deze niet voldoende gedetailleerd waren om de noodzakelijke informatie voor het accuraat berekenen van de dumpingmarge te kunnen leveren.

(107) De Commissie merkte op dat de Global Financials-databank van Dun & Bradstreet het instrument is waarop zij een beroep doet om ondernemingsspecifieke jaarrekeningen en ratio’s te verwerven van ondernemingen in potentiële representatieve landen. In dit verband lichtte de Commissie toe dat de termen “directe kosten” en “indirecte kosten” die in de Dun & Bradstreet-databank worden gebruikt, respectievelijk verwijzen naar de “kosten van de verkochte goederen (KVG)” en de “exploitatiekosten”. In tegenstelling tot wat Ketong aanvoerde, beschikt de Commissie derhalve over gegevens die voldoende gedetailleerd zijn om de relevante informatie te kunnen vinden voor het berekenen van de normale waarde in de zin van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Het argument werd daarom afgewezen.

(108) Zowel Shenghua als Ketong stelde dat Argentinië geen geschikt representatief land was wegens de handelsverstoringen op het gebied van een van de belangrijkste productiefactoren, namelijk halfcokes, wat reeds door de Commissie in de eerste mededeling was vermeld.

(109) De Commissie was het ermee eens dat de handelsverstoringen (in dit geval de verlening van uitvoervergunningen en belastingen) een verklaring kunnen vormen voor het lage invoervolume van halfcokes in Argentinië en er bijgevolg voor kunnen zorgen dat de invoerprijs niet geschikt is om als benchmarkprijs te worden gebruikt.

(110) Ketong voerde verder aan dat als de Commissie concludeerde dat de markt voor vele basisproducten in de VRC verstoord was, zij ook de Argentijnse markt als verstoord moest beschouwen, aangezien veel van de belangrijkste basisproducten in Argentinië van oorsprong zijn uit de VRC.

(111) De Commissie verwierp dit argument aangezien, in tegenstelling tot wat Ketong beweert, de meeste basisproducten, uitgezonderd halfcokes, in Argentinië werden ingevoerd uit andere landen dan de VRC. In de eerste mededeling gaf de Commissie aan dat de invoer van halfcokes in Argentinië die niet afkomstig was uit de VRC, zeer beperkt was. Bijgevolg was de Commissie in dat stadium van mening dat het invoervolume van halfcokes in Argentinië niet representatief was. Halfcokes vertegenwoordigt ongeveer 10 % van de productiekosten voor het betrokken product.

(112) Voorts haalde de klager aan dat Argentinië in dit stadium niet aan de criteria kon voldoen om als representatief land te worden geselecteerd, aangezien de openbaar beschikbare informatie voor de enige producent van het betrokken product in dat land wees op een verlieslatende situatie.

(113) De Commissie was het ermee eens dat de enige Argentijnse producent van CaSi waarvan de financiële gegevens openbaar beschikbaar zijn, niet als benchmark voor een winstmarge kan worden gebruikt, aangezien de onderneming in 2019 verlies maakte. Als de financiële gegevens voor 2020 in een later stadium beschikbaar zijn, is het mogelijk dat de Commissie Argentinië opnieuw in overweging neemt als representatief land.

(114) Ketong vroeg de Commissie om Rusland als representatief land te gebruiken, aangezien het land door de Wereldbank werd ingedeeld als een land met een “hoger middeninkomen” vergelijkbaar met dat van de VRC, het calciumsilicium produceert en over ten minste één producent beschikt: Kluchevsky Ferroalloy Plant PJSC.

(115) De Commissie heeft het argument van Ketong om Rusland als een geschikt representatief land te gebruiken geanalyseerd. Zij heeft de door Ketong ingediende meest recente financiële gegevens met betrekking tot de Russische producent van ferrolegeringen, Kluchevsky Ferroalloy Plant PJSC, die volgens zijn website naar verluidt ook calciumsilicium produceert, onderzocht. De gegevens hadden betrekking op het jaar voorafgaand aan het onderzoektijdvak. Aangezien uit deze gegevens bleek dat de winst bijna nul bedroeg en de VAA-kosten zeer laag waren, achtte de Commissie deze gegevens niet representatief om de normale waarde van het onderzochte product te berekenen overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening.

(116) Aangezien de Commissie geen representatieve financiële gegevens kon vinden voor andere mogelijke producenten van calciumsilicium in Rusland, en Ketong evenmin dergelijke gegevens heeft overgelegd, heeft de Commissie in dit stadium geconcludeerd dat Rusland geen geschikt representatief land is.

(117) Volgens Shenghua en Ketong zijn noch Brazilië noch Argentinië geschikte representatieve landen om de redenen die in de overwegingen 94, 96, 98, 100, 102, 104, 106, 108, 110 en 112 zijn vermeld, en zij stelden voor dat de Commissie, aangezien de mondiale productie van calciumsilicium beperkt is, in de plaats daarvan gegevens van fabrikanten van ferrolegeringen en/of producenten van siliciummetaal zou gebruiken, aangezien deze producten een vergelijkbare kostenstructuur hebben als calciumsilicium. Zij stelden voor om Kazachstan te gebruiken, aangezien het een van de grootste producenten van ferrolegeringen is met verschillende fabrikanten waarvan de gegevens inzake VAA-kosten en winst kunnen worden gebruikt.

(118) De Commissie merkte op dat Kazachstan, gezien het feit dat er landen zijn waar calciumsilicium wordt geproduceerd, in dit stadium niet als geschikt representatief land overeenkomstig de in artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening uiteengezette criteria werd aangemerkt, omdat het geen producent van calciumsilicium is en er geen relevante openbare gegevens beschikbaar zijn.

(119) Ketong voerde verder aan dat de GTA-gegevens met betrekking tot Kazachstan en Rusland qua kwaliteit en volledigheid ondergeschikt zijn aan de ITC-gegevens (International Trade Centre), en stelde voor om deze laatste te gebruiken in plaats van de GTA-gegevens. Aangezien de Commissie niet voornemens is om een van deze landen als representatief land te gebruiken, werd dit argument in dit stadium niet verder onderzocht.

(120) In het licht van bovenstaande overwegingen bracht de Commissie de belanghebbenden er met de tweede mededeling van op de hoogte dat zij voornemens was Brazilië als geschikt representatief land en de financiële gegevens van Rima Industrial SA overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, van de basisverordening te gebruiken om niet-verstoorde prijzen of benchmarks te verkrijgen voor de berekening van de normale waarde.

(121) De belanghebbenden werd verzocht opmerkingen in te dienen over de geschiktheid van Brazilië als representatief land en van Rima Industrial SA als producent in het representatieve land. Er werden opmerkingen ontvangen van Ketong, Shenghua en de klager.

(122) De klager steunde de keuze voor Brazilië als representatief land en wees Kazachstan, Argentinië en Rusland af als geschikte representatieve landen. Samen met zijn opmerkingen verstrekte de klager de meest recente beschikbare financiële gegevens van de twee bekende Braziliaanse CaSi-producenten, zoals bekendgemaakt in het officiële publicatieblad van Minas Gerais (41) (42). Verder stelde de klager dat de Russische onderneming Kluchevsky Ferroalloy Plant PJSC, zelfs al wordt op haar website beweerd dat zij calciumsilicium produceert, de afgelopen zes jaar (met inbegrip van het onderzoektijdvak) geen CaSi heeft geproduceerd en ook geen plannen heeft om dit in de nabije toekomst te doen.

(123) Shenghua bracht opnieuw het argument naar voren dat de elektriciteitsprijzen van Brazilië te hoog waren en dat Brazilië om die reden niet in aanmerking mocht worden genomen als geschikt representatief land. Volgens Shenghua was de verklaring van de Commissie dat nergens in de selectiecriteria van de basisverordening werd vermeld dat de prijzen van nutsvoorzieningen binnen een bepaald bereik moeten liggen opdat een land als representatief land kan worden geselecteerd, zoals aangegeven in overweging 97, niet in overeenstemming met de basisverordening en de WTO-Antidumpingovereenkomst, waarin is bepaald dat de Commissie wanneer zij besluit de verkoopprijzen of kosten van de ondernemingen in het land van oorsprong niet te gebruiken, zij evenwel gebruik moet maken van redelijke gegevens ter vervanging daarvan om de normale waarde vast te stellen.

(124) Zoals aangegeven in overweging 86, gebruikt de Commissie voor de selectie van een representatief land de overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening relevante criteria. Brazilië voldeed aan al deze criteria. Het feit dat de elektriciteitsprijzen in Brazilië hoger liggen dan in andere landen maakt Brazilië niet ongeschikt als representatief land. Het argument werd derhalve afgewezen.

(125) Ketong voerde aan dat de enige reden voor de Commissie om Rusland als representatief land af te wijzen, het feit was dat Kluchevsky Ferroalloy Plant in 2019 een niet-representatieve (d.w.z. te lage) winstmarge en VAA-kosten had. Bovendien stelde Ketong dat de winstmarge geen deel uitmaakte van de test voor de keuze van een representatief land op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, en dat de gegevens alleen onmiddellijk beschikbaar moesten zijn. Volgens Ketong kan uit de wettelijke bepaling geen bijkomende “representativiteitstest” worden geëxtrapoleerd, en kan dit derhalve geen criterium vormen om de geschiktheid als representatief land te beoordelen. Daarnaast stelde Ketong dat zelfs indien de winstmarge deel zou uitmaken van de test, het nog steeds onduidelijk was waarom Rima Industrial SA met een winstmarge van slechts 3 % geschikter zou zijn dan Kluchevsky Ferroalloy Plant, die een lage maar nog steeds positieve winstmarge had.

(126) De Commissie wees dit argument af. Overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening omvat de door berekening vastgestelde normale waarde een niet-verstoord en redelijk bedrag voor VAA-kosten en voor winst. De Commissie beschouwt een winstmarge die bijna gelijk is aan nul niet als een “redelijk bedrag” in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt a), laatste alinea, van de basisverordening.

(127) Verder voerde Ketong aan dat Rusland over gegevens van betere kwaliteit beschikte dan Brazilië, en dit om verschillende redenen. Ten eerste zijn de activiteiten van Rima Industrial gevarieerder dan de activiteiten van Kluchevsky Ferroalloy Plant, die zijn toegespitst op ferrolegeringen. Ten tweede stelde Ketong dat de Commissie geen bewijsmateriaal had overgelegd voor haar verklaring dat de in de Dun & Bradstreet-databank gerapporteerde directe kosten overeenstemmen met de KVG en de indirecte kosten met exploitatiekosten. Met de gegevens van Kluchevsky Ferroalloy Plant was het daarentegen mogelijk om te beoordelen wat in de verschillende kostencategorieën is opgenomen. Ten derde beschikte Kluchevsky Ferroalloy Plant over meer gedetailleerde gegevens inzake VAA-kosten.

(128) Zoals toegelicht in overweging 122, zijn recentere financiële gegevens over de twee door de Commissie geïdentificeerde Braziliaanse producenten beschikbaar gekomen. Volgens deze gegevens leed Rima Industrial SA in 2020 verlies. Bozel Brasil SA boekte in 2020 daarentegen winst. Zoals verwacht op grond van de eerste mededeling heeft de Commissie gebruikgemaakt van de gegevens van 2020, aangezien deze beschikbaar zijn gekomen. Enerzijds rekening houdend met het feit dat een niet-winstgevende onderneming niet representatief is voor de situatie op de binnenlandse markt en anderzijds met het feit dat Bozel Brasil SA bijna uitsluitend calciumsilicium produceert, maakte de Commissie derhalve gebruik van de gegevens van Bozel Brasil. Derhalve werden deze argumenten afgewezen.

(129) Voorts herhaalde Ketong zijn argument dat de Braziliaanse invoer van kwartsiet mogelijk niet representatief is, terwijl de Russische invoerstatistieken van het ITC voor kwartsiet een betrouwbare benchmark opleverden van de prijs van kwartsiet voor industrieel gebruik.

(130) Zoals toegelicht in de overwegingen 90 en 115 beschouwde de Commissie Rusland niet als een geschikt representatief land. Wat de benchmark voor kwartsiet betreft, deed de Commissie bij gebrek aan representatieve invoervolumes in Brazilië een beroep op de kwartsietprijs op de markt van de Unie, zoals toegelicht in overweging 95. Het argument werd derhalve afgewezen.

(131) Daarnaast stelde Ketong dat indien de Commissie Brazilië als representatief land kiest, zij de meest nauwkeurige en niet-verstoorde elektriciteitskosten voor Brazilië moet kiezen. In het bijzonder haalde Ketong aan dat elektriciteit in Brazilië op de markt werd gebracht in twee verschillende contractuele omgevingen: De gereguleerde markt (“ACR”) en de vrije markt (“ACL”). Volgens Ketong kopen industriële afnemers voornamelijk elektriciteit op de ACL-markt, waardoor de ACL-markt en niet de ACR-markt de juiste bron is voor de representatieve prijs voor industriële elektriciteitsverbruikers. Dit zou voornamelijk het geval zijn voor grote industriële elektriciteitsverbruikers, waaronder producenten van calciumsilicium. Ketong was van mening dat het redelijk zou zijn dat een calciumsiliciumproducent met een elektriciteitsbehoefte die ver boven de 3 MW ligt (het vermogen van één enkele oven bedraagt meer dan 20 MW), elektriciteit rechtstreeks bij de elektriciteitsproducent tegen een voorkeurstarief op de ACL-markt zou aankopen. Voorts stelde Ketong dat de elektriciteitsprijzen van de onderneming EDP Brasil die door de Commissie in de tweede mededeling werden gebruikt, het elektriciteitstarief op de ACR-markt weerspiegelde, dat niet representatief zou zijn voor de elektriciteitsprijzen waartegen grote industriële afnemers zoals CaSi-producenten elektriciteit aankopen. Ook zei Ketong dat het elektriciteitstarief van EDP Brasil het door de regelgevende instantie ANEEL vastgelegde tariefplafond was en niet de daadwerkelijke prijs waartegen de elektriciteit werd verkocht. Ter onderbouwing van dit argument overlegde Ketong een persbericht waarin was vermeld dat ANEEL het tariefplafond voor de veiling van december 2020 had goedgekeurd. Bovendien betoogde Ketong dat de bedrijfsgegevens van EDP Brasil aantoonden dat de werkelijke door de afnemers van EDP Brasil betaalde prijs, of dat nu op de ACR- of de ACL-markt was, lager lag dan het tarief, en de Commissie dan ook die gegevens moest gebruiken.

(132) De Commissie merkte op dat de elektriciteitsprijzen op de ACL-markt bilateraal worden overeengekomen en niet openbaar worden gemaakt (43). Bovendien moeten consumenten, wanneer zij elektriciteit kopen op de ACL-markt, twee contracten ondertekenen: één met de elektriciteitsproducent die verantwoordelijk is voor het produceren van de elektriciteit, en een ander contract met de distributeur voor het gebruik van de infrastructuur (transmissielijnen) (44). In het algemeen omvat het elektriciteitstarief de kosten voor de opwekking, transmissie, distributie, sectorale heffingen en belastingen. De elektriciteitsprijzen in het jaarverslag van EDP Brasil, zoals aangegeven door Ketong, omvatten alleen de elektriciteitsprijzen voor het opwekken van de (hydro-elektrische en thermische) elektriciteit, wat niet de uiteindelijke prijs is die door de afnemer wordt betaald en dus niet als benchmark kan worden gebruikt.

(133) De Commissie merkte verder op dat Ketong geen ander bewijsmateriaal had verstrekt dan de eigen veronderstelling dat producenten van calciumsilicium van elektriciteit werden voorzien via de ACL-markt in plaats van de ACR-markt. Daarnaast is niet aangetoond dat de door de Commissie gebruikte tarieven van de website van EDP Brasil, een particuliere onderneming, daadwerkelijk plafondtarieven zijn zoals Ketong beweerde, en niet de door de afnemers betaalde tarieven. Het bewijsmateriaal dat door Ketong in dat verband werd ingediend, ondersteunt die bewering niet. In het voorgelegde persbericht wordt louter vermeld dat het plafondtarief door ANEEL is verhoogd. De Commissie merkte namelijk op dat het gemiddelde tarief voor elektriciteit dat tijdens het onderzoektijdvak voor industriële afnemers werd gebruikt 391 RUSD/MWh bedroeg, terwijl in het door Ketong ingediende jaarverslag van EDP staat dat het elektriciteitstarief voor industriële gebruikers tijdens het laatste kwartaal van 2020 508 RUSD/MWh bedroeg, wat veel hoger ligt dan het tarief dat door de Commissie werd gebruikt om de benchmark te berekenen. Bij gebrek aan geschikte alternatieve gegevens in het dossier, heeft de Commissie voorlopig besloten gebruik te maken van de door EDP Brasil gepubliceerde tarieven. Het argument werd derhalve afgewezen.

(134) Ketong voerde aan dat indien de Commissie besluit gebruik te maken van de financiële gegevens van Rima Industrial uit de Dun & Bradstreet-databank, het gezien het feit dat die gegevens in een onnauwkeurige en algemene vorm worden gepresenteerd die het niet mogelijk maakt vast te stellen welke kosten in de “indirecte kosten” zijn opgenomen, niet gerechtvaardigd zou zijn om de uitvoerprijs met de verkoopkosten te corrigeren, aangezien diezelfde uitgaven in de berekende normale waarde zouden worden opgenomen.

(135) Zoals aangegeven in overweging 128, zal de Commissie de jaarrekening van Bozel Brasil SA gebruiken. Derhalve is dit argument niet langer relevant.

(136) Shenghua wees nogmaals op zijn argument dat Kazachstan als geschikt representatief land moet worden geselecteerd. De Commissie zou juist landen in aanmerking moeten nemen die ferrolegeringen produceren, want de productie van calciumsilicium vindt alleen in Argentinië en Brazilië plaats en het eerste land werd door de Commissie uitgesloten, terwijl het laatste wegens de hoge elektriciteitstarieven niet geschikt werd geacht door Shenghua, zoals aangegeven in overweging 123.

(137) Er zijn producenten in Brazilië van wie de financiële informatie openbaar beschikbaar is; bijgevolg is het niet nodig landen die ferrolegeringen produceren, zoals Kazachstan, in aanmerking te nemen. Het argument werd derhalve afgewezen.

3.3.4. Niveau van sociale en milieubescherming

(138) Aangezien was vastgesteld Brazilië in dit stadium van het onderzoek op grond van alle voornoemde factoren het geschikte representatieve land was, hoefde er geen beoordeling van het niveau van sociale en milieubescherming plaats te vinden overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, laatste zin, van de basisverordening.

3.3.5. Conclusie

(139) Gezien de analyse hierboven voldeed Brazilië aan de criteria van artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, van de basisverordening om als geschikt representatief land te worden beschouwd.

3.4. Bronnen aan de hand waarvan niet-verstoorde kosten worden vastgesteld

(140) In de eerste mededeling heeft de Commissie de productiefactoren vermeld zoals materialen, energie en arbeid waarvan de producenten-exporteurs bij de productie van het betrokken product gebruikmaken, en heeft zij de belanghebbenden verzocht om opmerkingen in te dienen en vrij beschikbare informatie voor te stellen over niet-verstoorde waarden voor elk van de in die mededeling genoemde productiefactoren.

(141) Vervolgens heeft de Commissie in de tweede mededeling verklaard dat zij, voor de berekening van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening, gebruik zou maken van de GTA-gegevens om de niet-verstoorde kosten van de meeste productiefactoren, met name de grondstoffen, vast te stellen. Zoals verder toegelicht in de overwegingen 151 en 152 heeft de Commissie bovendien verklaard dat zij gebruik zou maken van de IAO-statistieken en vrij beschikbare bronnen over loonkosten in Brazilië om de niet-verstoorde loonkosten vast te stellen, en van vrij beschikbare bronnen over industriële distributietarieven, gepubliceerd door een elektriciteitsleverancier, om de niet-verstoorde kosten voor elektriciteit vast te stellen.

3.5. Niet-verstoorde kosten en benchmarks

3.5.1. Productiefactoren

(142) Aan de hand van alle door de belanghebbenden verstrekte en tijdens de kruislingse controles op afstand verzamelde gegevens zijn voor de vaststelling van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening de volgende productiefactoren en de bronnen daarvan in kaart gebracht: Tabel 1 Productiefactoren van calciumsilicium Productiefactor Goederencode in Brazilië Niet-verstoorde waarde in CNY Meeteenheid Grondstoffen Watervrije afdichting/Watervrije klei 3816 00 11 3816 00 12 3816 00 19 3816 00 21 3816 00 29 3816 00 90 9,8157 kg Bitumineuze steenkool 2701 12 00 0,6423 kg Steenkool 2701 19 00 0,6423 (45) kg Cokes/halfcokes 2704 00 11 2704 00 12 2704 00 90 1,6856 kg Elektrodepasta 3801 30 10 3801 30 90 5,9464 kg Grafietblok 3801 90 00 46,3942 kg Kalksteen 2521 00 00 0,0858 kg Kwartsiet/silicagesteente 2506 20 00 0,2705 (46) kg Staalproducten (andere staven van ijzer of van niet-gelegeerd staal) 7215 50 00 11,5350 kg Arbeid Loonkosten in de productiesector [N.v.t.] 29,7989 uur Energie Elektriciteit [N.v.t.] 0,5289 kWh Bijproduct/afval Slakken, assen en residuen 2620 99 90 0,04 (47) kg Fijn poeder van geprecipiteerd silicium-calcium 7202 99 90 10,22 (47) kg

(143) De Commissie heeft een waarde voor de vaste productiekosten opgenomen om de kosten te bestrijken die niet in de bovengenoemde productiefactoren zijn opgenomen. De methodologie om dit bedrag vast te stellen wordt uitvoerig toegelicht in overweging 154.

3.5.1.1. Grondstoffen en afval/bijproducten

(144) Met het oog op de vaststelling van de niet-verstoorde prijs van grondstoffen als geleverd aan de fabriekspoort van een producent in het representatieve land, heeft de Commissie de gewogen gemiddelde invoerprijs voor het representatieve land zoals vermeld in de GTA als basis gebruikt, waarbij invoerrechten en vervoerskosten werden opgeteld. Een prijs bij invoer in het representatieve land werd vastgesteld als een gewogen gemiddelde van de eenheidsprijzen van de invoer uit alle derde landen met uitzondering van de VRC en de in bijlage I bij Verordening (EU) 2015/755 van het Europees Parlement en de Raad (48) genoemde landen die geen lid zijn van de WTO. De Commissie heeft besloten de invoer uit de VRC in het representatieve land uit te sluiten, aangezien zij in overweging 85 tot de conclusie is gekomen dat het niet passend is om de binnenlandse prijzen en kosten in de VRC te gebruiken wegens de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening. Aangezien er geen bewijsmateriaal is waaruit blijkt dat dezelfde verstoringen niet gelijkelijk gevolgen hebben voor de voor de uitvoer bestemde producten, was de Commissie van mening dat die verstoringen gevolgen hebben gehad voor de uitvoerprijzen. Na het buiten beschouwing laten van de invoer in Brazilië uit de VRC en landen zonder markteconomie, kwam de Commissie tot de conclusie dat de invoer van de belangrijkste grondstoffen uit andere derde landen nog steeds representatief was (meer dan 98 % van het totale in Brazilië ingevoerde volume). De GTA citeert invoerwaarden voor Brazilië op fob-niveau. Om tot cif-invoerwaarden te komen voor Brazilië werd 3,1 % bij de fob-waarden opgeteld; dit is het verschil tussen de gemiddelde cif- en gemiddelde fob-uitvoerprijzen van calciumsilicium in het onderzoektijdvak, zoals opgegeven door de medewerkende producenten-exporteurs uit de VRC.

(145) Bij gebrek aan invoergegevens in Brazilië en bij gebrek aan een passende niet-verstoorde internationale prijs voor steenkool, was de Commissie van mening dat de gewogen gemiddelde invoerprijs voor bitumineuze steenkool een geschikte benchmark was.

(146) Aangezien het invoervolume van kwartsiet in Brazilië laag was en bijgevolg als niet-representatief werd beschouwd, en bij gebrek aan een niet-verstoorde internationale prijs voor kwartsiet, was de Commissie van oordeel dat de gemiddelde aankoopprijs die door de producenten in de Unie werd betaald een geschikte benchmark was.

(147) Eén producent-exporteur gaf ook kwartszand als productiefactor op. Voor deze productiefactor vertegenwoordigden de door de medewerkende producenten-exporteurs gemaakte werkelijke kosten een verwaarloosbaar deel van de totale productiekosten in het onderzoektijdvak. Aangezien de voor deze factoren gebruikte waarde geen merkbare invloed had op de berekeningen van de dumpingmarge, ongeacht de gebruikte bron, besloot de Commissie deze kosten bij de hulpstoffen op te nemen. De Commissie heeft het percentage van de hulpstoffen berekend als een aandeel van de totale grondstofkosten en dat percentage toegepast op de herberekende grondstofkosten bij gebruik van de vastgestelde niet-verstoorde prijzen.

(148) De bijproducten microsilica (in het GS ingedeeld als slakken) en fijn poeder van geprecipiteerd siliciumcalcium, een afvalstof die onder dezelfde GS-code als calciumsilicium is ingedeeld, vertegenwoordigden beide minder dan 1 % van de totale productiekosten. Aangezien er tijdens het onderzoektijdvak geen slakken werden ingevoerd in Brazilië, stelde de Commissie de benchmarkprijs voor dit bijproduct vast op basis van de verhouding tussen de binnenlandse verkoopwaarde ervan in de VRC en de totale materiaalkosten, en paste deze verhouding toe op de niet-verstoorde totale berekende materiaalkosten. Het resulterende bedrag werd vervolgens gedeeld door de daadwerkelijk verkochte hoeveelheid om te komen tot de niet-verstoorde eenheidsprijs zoals vermeld in tabel 1 in overweging 142. Voor het andere bijproduct, namelijk het afval van calciumsilicium, heeft de Commissie de benchmarkprijs gecorrigeerd door de verhouding tussen de verkoopprijs van het bijproduct en de binnenlandse verkoopprijs van calciumsilicium in de VRC toe te passen op de benchmarkprijs voor calciumsilicium in het representatieve land. De resulterende gecorrigeerde benchmark is opgenomen in tabel 1.

(149) Teneinde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), eerste streepje, van de basisverordening de niet-verstoorde prijs van grondstoffen vast te stellen, heeft de Commissie de desbetreffende invoerrechten van het representatieve land toegepast.

(150) De Commissie heeft de vervoerskosten van de medewerkende producenten-exporteurs voor de levering van grondstoffen uitgedrukt als percentage van de werkelijke kosten van dergelijke grondstoffen, en heeft vervolgens hetzelfde percentage toegepast op de niet-verstoorde kosten van dezelfde grondstoffen om de niet-verstoorde vervoerskosten te verkrijgen. De Commissie was van oordeel dat, in het kader van dit onderzoek, de ratio tussen de grondstoffen van de producent-exporteur en de gerapporteerde vervoerskosten redelijkerwijs kon worden gebruikt als indicatie voor de schatting van de niet-verstoorde vervoerskosten van grondstoffen bij levering aan de fabriek van de onderneming.

3.5.1.2. Arbeid

(151) Arbeid is een belangrijke productiefactor die ongeveer 5 tot 10 % van de totale productiekosten vertegenwoordigt. De Commissie heeft statistieken van de IAO gebruikt om de lonen in Brazilië vast te stellen. De IAO-statistieken (49) verschaffen informatie over de maandlonen van werknemers in de verwerkende industrie en de gemiddelde werkuren per week in Brazilië in 2020. De Commissie heeft de loonkosten voor een werknemer in Brazilië berekend aan de hand van openbaar beschikbare bronnen (50) over de loonkosten in Brazilië.

3.5.1.3. Elektriciteit

(152) De Commissie heeft zich gebaseerd op de laatste onmiddellijk beschikbare elektriciteitsprijs (vanaf augustus 2021) die door EDP Brasil in rekening werd gebracht (51). Deze prijs werd gecorrigeerd voor inflatie om te komen tot een voor 2020 toepasselijke prijs. De beschikbare informatie maakt het mogelijk om de door industriële gebruikers betaalde prijs voor elektriciteit en de prijs voor het gebruik van het distributiesysteem (modalidade tarifaria azul) vast te stellen. Zij bevat zelfs meer details over de prijzen die worden betaald door industriële gebruikers die hebben gekozen voor tarieven die variëren naargelang het tijdstip van de dag waarop elektriciteit wordt verbruikt (modalidade tarifaria verde). Opgemerkt zij dat de regelgevende autoriteit ANEEL (52) de