VERORDENING (EG) Nr. 2556/94 VAN DE RAAD van 19 oktober 1994 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2552/93 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van kunstmatig korund van oorsprong uit de Volksrepubliek China, uit Oekraïne en uit de Russische Federatie, met uitzondering van de door de ondernemingen welker verbintenissen zijn aanvaard, voor uitvoer naar de Gemeenschap verkochte produkten en tot definitieve invordering van de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld uit hoofde van het bij Verordening (EG) nr. 1418/94 van de Commissie ingestelde voorlopige anti-dumpingrecht

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), hierna "basisverordening" genoemd, inzonderheid op artikel 12,

Gezien het voorstel dat door de Commissie na overleg in het Raadgevend Comité is ingediend,

Overwegende hetgeen volgt:

A. Voorlopige maatregelen (1) Bij Besluit 91/512/EEG van 25 juli 1991 (2) aanvaardde de Commissie de verbintenissen die waren aangegaan in verband met de herziening van anti-dumpingmaatregelen inzake de invoer van kunstmatig korund van oorsprong uit de Sowjetunie, Hongarije, Polen, Tsjechoslowakije en de Volksrepubliek China en in verband met de anti-dumpingprocedure inzake de invoer van kunstmatig korund van oorsprong uit Brazilië en Joegoslavië. Bij Verordening (EEG) nr. 2552/93 van de Raad (3) werd een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van kunstmatig korund van oorsprong uit de Volksrepubliek China, de Russische Federatie en Oekraïne; dit gold niet voor produkten die werden verkocht door de ondernemingen waarvan de verbintenissen voor uitvoer naar de Gemeenschap zijn aanvaard.

(2) Bij Verordening (EG) nr. 1418/94 (4) stelde de Commissie een voorlopig anti-dumpingrecht in op de invoer in de Gemeenschap van kunstmatig korund, ingedeeld onder GN-code 2818 10 00 (aanvullende Taric-code 8725), van oorsprong uit de Volksrepubliek China en naar de Gemeenschap uitgevoerd door de volgende ondernemingen:

- CMEC - China National Machinery and Equipment Import and Export Co., Beijing;

- the Second Abrasive Wheel Factory of China, Zhengzhou, Henan;

- Mount Tai Co. of the Fourth Grinding Wheel Factory of China, Zhangdian, ZiBo, ShaDong;

- Shandong Machinery and Equipment Import and Export Co., Qingdao;

- Guandong Machinery and Equipment Import- and Export Co., Guangzhou;

- CAEC - China Abrasives Import and Export Co., Zhengzhou, Henan.

Dit voorlopige recht werd ingesteld overeenkomstig artikel 10, lid 6, van de basisverordening, aangezien de Commissie redenen had om aan te nemen dat de verbintenissen van de bovengenoemde exporteurs waren geschonden, en in het belang van de Gemeenschap diende te worden opgetreden. Het recht bedroeg 30,8 % van de nettoprijs franco grens Gemeenschap van het produkt vóór inklaring; dit percentage was gebaseerd op de feiten zoals deze voor de aanvaarding van de verbintenis waren vastgesteld.

B. Verdere procedure (3) Nadat het voorlopige anti-dumpingrecht was ingesteld, werd schriftelijk commentaar ingediend door de Europese Raad van de Bonden van de Chemische Nijverheid (CEFIC) namens de producenten van kunstmatig korund in de Gemeenschap en door de afdeling Werktuigmachines en Werktuigen van de Kamer van Koophandel van China (KvKC) namens de zes Chinese exporteurs. Op hun verzoek werden zij door de Commissie gehoord. Beide partijen werden op de hoogte gesteld van de essentiële feiten en overwegingen op grond waarvan het voornemen bestond de instelling aan te bevelen van een definitief anti-dumpingrecht alsmede de definitieve invordering van de bedragen waarvoor zekerheid was gesteld uit hoofde van het voorlopige recht. De partijen werd een periode toegestaan waarin zij opmerkingen terzake konden indienen.

Het commentaar van de partijen werd in overweging genomen, wat leidde tot het hierna omschreven standpunt.

C. Definitief recht (4) De KvKC betwistte de noodzaak een anti-dumpingrecht in te stellen, voorlopig of definitief, op grond van de volgende argumenten: de goederen waarop de verbintenissen van toepassing waren zouden niet met dumping zijn ingevoerd, het zou slechts om kleine hoeveelheden gaan, en de betrokken exporteurs zouden de inhoudelijke voorwaarden van de verbintenissen niet hebben geschonden. Schending van de procedurele voorwaarden van de verbintenissen werd toegegeven. Een nieuwe prijsverbintenis werd geopperd zonder dat echter een exact aanbod werd gedaan. Voorts werd verzocht om een nieuw onderzoek; hiertoe werd nogmaals aangevoerd dat er geen sprake zou zijn van dumping en dat de prijs van de verbintenissen boven de marktprijs van de Gemeenschap zou liggen.

(5) De CEFIC verzocht om snelle invoering van een definitief recht en voerde daartoe aan dat de verbintenissen niet doeltreffend zouden zijn gebleken. De CEFIC benadrukte dat na de aanvaarding van de verbintenissen de totale invoer van kunstmatig korund uit China meer dan verviervoudigd was, van 4 149 ton in 1991 tot 17 324 ton in 1993, dat de verbintenissen van toepassing waren op het grootste deel van de uitgevoerde produkten en dat de exportprijzen over het algemeen met 14 % waren gedaald. De aangekondigde sluiting van twee fabrieken in de Gemeenschap en de daling van de produktie, van de benutting van de capaciteit en van de prijzen en rentabiliteit voor de producenten van de Gemeenschap zouden mede door deze situatie op de importmarkt zijn veroorzaakt. De CEFIC bevestigde dat ondanks deze precaire situatie de bedrijfstak van de Gemeenschap voor kunstmatig korund nog steeds van belang was, en dat er op korte termijn 400 arbeidsplaatsen werden bedreigd.

(6) De Raad is van mening dat verbintenissen slechts op bevredigende wijze kunnen functioneren als strikt de hand wordt gehouden aan de vereisten inzake verslaglegging en andere procedurele vereisten die de Commissie in staat stellen te verifiëren of de inhoudelijke voorwaarden van de verbintenissen correct worden nageleefd. Juist omdat de eis van verslaglegging niet werd nageleefd, wat door de KvKC ook werd toegegeven, was de Commissie niet in staat exact vast te stellen in hoeverre de Chinese exporteurs de inhoudelijke voorwaarden nog naleefden.

Bovendien beschikt de Commissie over schriftelijk bewijsmateriaal waaruit blijkt dat de Chinese exporteurs op wie de verbintenis van toepassing is prijsaanbiedingen hebben gedaan en verkocht hebben aan klanten in de Gemeenschap tegen prijzen die aanzienlijk lager liggen dan die welke in de verbintenis zijn vastgesteld. Dit betrof in sommige gevallen Chinese exporteurs, dan wel filialen of dochterondernemingen daarvan, die stelden niets naar de Gemeenschap te hebben uitgevoerd, zulks in tegenspraak met de Chinese bewering dat de uitvoer waarop de verbintenis van toepassing was slechts een gering volume betrof. Het bewijsmateriaal werd in niet-vertrouwelijke vorm aan de KvKC gepresenteerd, die het niet kon weerleggen. Ook indien de in het kader van de verbintenis geëxporteerde hoeveelheid gering was, kan zulks het niet naleven van de in de verbintenis vastgestelde prijs in geen geval verontschuldigen. Derhalve werd inbreuk op de inhoudelijke voorwaarden van de verbintenissen definitief vastgesteld.

Is er eenmaal op een verbintenis inbreuk gepleegd, of het nu inhoudelijk of procedureel is, of zoals in dit geval beide, dan is er voor de Commissie doorgaans geen geldige reden om de verbintenis te handhaven of te verlengen. Wanneer exporteurs zich niet aan de voorwaarden van de verbintenis houden, weten en aanvaarden zij reeds tevoren welke consequenties daaruit kunnen voortvloeien. In dit geval werd vastgesteld dat de zes Chinese exporteurs allen de bepalingen van de verbintenissen op een of andere wijze hebben geschonden. Bovendien werd vastgesteld dat er niet op kon worden vertrouwd dat de KvKC, die de verbintenis mede heeft ondertekend en alle zes exporteurs bij de Commissie heeft vertegenwoordigd, toe zou zien op de correcte naleving van de verbintenis door deze exporteurs. Derhalve is de verbintenis in haar totaliteit onbetrouwbaar gebleken. De Raad is daarom van mening dat het in het belang van de Gemeenschap is een definitief recht in te stellen voor deze zes Chinese exporteurs, zulks om schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap als gevolg van niet langer doeltreffend door een verbintenis gereguleerde invoer te voorkomen.

(7) Dit belang wordt niet gecompenseerd door de belangen van de industriële gebruikers van kunstmatig korund. Deze genoten door de onredelijk lage prijzen een uitzonderlijk voordeel, dat zich in een normale handelssituatie niet zou hebben voorgedaan. Het fundamentele doel van anti-dumpingmaatregelen is het herstel van normale handelsvoorwaarden. Het prijsvoordeel voor bedrijven die kunstmatig korund gebruiken als grondstof voor hun produktieproces is in ieder geval van ondergeschikt belang, indien men bedenkt, dat het voortbestaan van de gehele bedrijfstak van de Gemeenschap voor kunstmatig korund wordt bedreigd, zoals door de CEFIC is gedocumenteerd. De Raad is daarom van oordeel dat in dit verband dezelfde overwegingen ten aanzien van het belang van de Gemeenschap, zoals vermeld in Besluit 91/512/EEG waarbij de verbintenissen werden aanvaard, en bevestigd in september 1993 door Verordening (EEG) nr. 2552/93, nog evenzeer geldig zijn. Geen van de opmerkingen die van gebruikers van kunstmatig korund werden ontvangen weersprak dit standpunt.

(8) De redenering van de KvKC dat er geen sprake zou zijn geweest van uitvoer met dumping werd bestudeerd. In dit verband werd aangevoerd dat China niet langer een land zonder markteconomie zou zijn, dat de Chinese exportprijzen hoger zouden zijn dan de prijzen op de binnenlandse markt in China en dat het marktmechanisme niet zou toelaten dat prijzen lager zijn dan de produktiekosten. De Raad merkt op dat China wel als een land zonder markteconomie wordt beschouwd, dat de binnenlandse prijzen derhalve niet kunnen worden aangevoerd als bewijs dat er gaan sprake is van dumping, en dat is gebleken dat ook in een markteconomie de prijzen zeer wel lager kunnen zijn dan de totale produktiekosten.

Ook werd aangevoerd dat de prijs zoals in de verbintenis vastgesteld hoger zou zijn dan de marktprijs in de Gemeenschap. Zelfs indien dat inderdaad het geval zou zijn, zou dit niet ter zake doen: er is geen aanleiding om aan te nemen dat de in de verbintenissen vastgestelde prijs hoger is dan noodzakelijk om de schade voor de bedrijfstak in de Gemeenschap te elimineren. De huidige marktprijzen in de Gemeenschap maken het de bedrijfstak van de Gemeenschap niet mogelijk een redelijke winst te behalen; bovendien zijn deze prijzen beïnvloed door het feit dat deze zelfde Chinese exporteurs hun verbintenis hebben geschonden door kunstmatig korund onder de prijs aan te bieden. De sluiting van nog eens twee fabrieken in de Gemeenschap wijst erop dat er inderdaad geen redelijke winst wordt gemaakt.

(9) In zijn Verordening (EEG) nr. 2552/93 waarbij een residueel recht werd ingesteld was de Raad van oordeel dat de bevindingen van het oorspronkelijke onderzoek, ook ten aanzien van dumping en de daaruit voortvloeiende schade, betrouwbaar bleven en dat het residuele recht dat bij die verordening werd ingesteld voor andere Chinese exporteurs dan die waarvan verbintenissen waren aanvaard op deze bevindingen kon worden gebaseerd. De exportprijzen die thans door de KvKC worden aangevoerd om aan te tonen dat er van dumping geen sprake is, liggen ver onder de grens waarbij schade optreedt; dit geeft geen aanleiding tot het neerwaarts bijstellen van de bevindingen. De Raad meent derhalve dat het recht dient te worden vastgesteld op 30,8 %, evenals oorspronkelijk voor de Volksrepubliek China was bepaald.

(10) Bij Verordening (EEG) nr. 2552/93 werden de zes Chinese exporteurs vrijgesteld van het voor het land geldende recht van 30,8 %, op grond van het feit dat van deze ondernemingen verbintenissen waren aanvaard. Aangezien is gebleken dat deze verbintenissen zijn geschonden, dient deze vrijstelling te worden ingetrokken. De Raad is daarom van mening dat Verordening (EEG) nr. 2552/93 dient te worden gewijzigd in die zin dat voor alle Chinese exporteurs hetzelfde recht van 30,8 % geldt.

D. Inning van het voorlopige recht (11) Gezien de ernst van het feit van inbreuk op een verbintenis dienen de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld uit hoofde van het bij Verordening (EG) nr. 1418/94 ingestelde voorlopige anti-dumpingrecht definitief volledig te worden geïnd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

In artikel 1, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2552/93 worden de verwijzingen naar de Volksrepubliek China en de zes Chinese exporteurs geschrapt.

Artikel 2

De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht dat is ingesteld bij Verordening (EG) nr. 1418/94 worden definitief geïnd.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 19 oktober 1994.

Voor de Raad

De Voorzitter

Th. WAIGEL

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 522/94 (PB nr. L 66 van 10. 3. 1994, blz. 10).

(2) PB nr. L 275 van 2. 10. 1991, blz. 27.

(3) PB nr. L 235 van 18. 9. 1993, blz. 1.

(4) PB nr. L 155 van 22. 6. 1994, blz. 8.