<(BLK0)LA ORG="CCF">NL</(BLK0)LA>SPECIAAL VERSLAG Nr. 3/87 over de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak vergezeld van de antwoorden van de Commissie (87/C 297/01) (Opmerkingen krachtens artikel 206 bis, lid 4, EEG-Verdrag)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

1. Inleiding

1.1. Het onderhavige verslag is beperkt tot de Gemeenschap van 10, waar voornamelijk in Italië en Griekenland en, in mindere mate, in Frankrijk, de BR Duitsland en België tabak wordt geteeld (Tabel 1). Er zijn ongeveer 215 000 telers, waarvan de meesten, als hun voornaamste of enige bron van inkomsten, percelen van ongeveer één hectare bewerken. De totale produktie bedroeg in 1986 352 702 ton, hetgeen overeenkomt met ongeveer 46 % van de behoeften. Zoals kan worden afgelezen uit tabel 2 bestaat een derde van de oogst uit soorten waarnaar weinig of zeer weinig vraag bestaat (Groepen III en IV) en die alleen met hoge begrotingssteun kunnen worden afgezet. 1.2. De gemeenschappelijke marktordening dateert uit 1970 en verving de diverse nationale stelsels. De basisverordening (2) voorziet in een steunstelsel met voorschriften voor de openbare opslag van zowel tabaksbladeren als verpakte tabak. De communautaire producenten genieten een relatief lage tariefbescherming tegen het mondiale aanbod van ruwe tabak. De belangrijkste steun wordt verleend in de vorm van een premie op de uit de Gemeenschap afkomstige tabaksbladeren. De premie wordt betaald aan de eerste bewerkers (dat wil zeggen aan hen die de tabaksbladeren bewerken tot balen) teneinde de telers de communautaire streefprijs (3) te kunnen betalen. 1.3. Het premiestelsel heeft naast de ondersteuning van het inkomen der producenten en de verzekering van de afzet van de oogst ten doel, kwaliteitsverbeteringen te bevorderen alsmede de overgang op de produktie van tabakssoorten waarnaar een grotere vraag bestaat (4). >RUIMTE VOOR DE TABEL>

> RUIMTE VOOR DE TABEL>

2. Begrotingsuitgaven

2.1. Zoals blijkt uit tabel 3, zijn de begrotingsuitgaven voor deze markt meer dan verdubbeld - 361,8 Mio ECU in 1981 en 782,2 Mio ECU in 1986. Dit is hoofdzakelijk het gevolg van de toetreding van Griekenland. In verhouding tot de bewerkte oppervlakte is tabak het gewas dat in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid de hoogste subsidie geniet. In 1985 bedroegen de begrotingsuitgaven per hectare bijvoorbeeld meer dan 4 300 ECU, vergeleken met 529 ECU voor oliehoudende zaden, 410 ECU voor wijn, 260 ECU voor olijfolie en 85 ECU voor granen. Op het hoge steunniveau in de tabakssector werd reeds gewezen in het Verslag uitgebracht ingevolge de conclusies van de Europese Raad van 18 juni 1983 van de Kamer; zie bijvoorbeeld de paragrafen 2.3.2 en 2.3.15 c) (5). Voor sommige van de 198 000 hectaren tabak zijn de mogelijkheden voor alternatief gebruik volgens de Commissie echter beperkt door factoren van agronomische aard.

3. Beheer van de premie

Regels voor de toekenning van de premie 3.1. Verordening (EEG) nr. 1726/70 van de Commissie van 25 augustus 1970 (6) bevat de gedetailleerde bepalingen voor de toepassing van het premiestelsel. De Lid-Staten dienen een controleregeling in te voeren voor het eerste bewerkingsstadium ten einde de ontvangen tabaksbladeren te controleren en erop toe te zien dat deze niet worden vrijgegeven voordat de eerste bewerking is afgerond. Krachtens artikel 1, juncto de vijfde overweging van deze verordening, moeten de tabaksbladeren wanneer zij bij aankomst in het verwerkend bedrijf onder controle zijn geplaatst, worden onderzocht om het nettogewicht, de kwaliteit en het gehalte aan vocht en onzuiverheden te bepalen. 3.2. Wanneer de tabak onder controle wordt geplaatst, moet het interventiebureau een premiecertificaat afgeven waarin de hoeveelheid en de kwaliteit van de tabaksbladeren nauwkeurig worden omschreven (artikel 3 van voormelde verordening). De gegevens inzake de tabak worden in het premiecertificaat opgenomen, zodat de hoeveelheid en de kwaliteit van de geproduceerde verpakte tabak kan worden gecontroleerd. Het certificaat dient later als grondslag voor de premieaanvraag. 3.3. Het recht op de premie ontstaat wanneer de tabak de plaats van de eerste bewerking verlaat. Het te betalen bedrag wordt berekend op grond van het netto-gewicht, de soort en het in het premiecertificaat vermelde oogstjaar. Indien het gewicht bij het verlaten van de gebouwen lager is dan dat vermeld op het certificaat, wordt de premie aangepast met inachtneming van de bij Verordening (EEG) nr. 410/76 van de Commissie van 23 februari 1976 (7) toegestane gewichtsverliezen. De premie kan vooruit worden betaald indien er een teeltcontract tussen de producent en de koper van de tabak bestaat en er een waarborg van 20 % van het premiebedrag is gesteld. Opmerkingen inzake het beheer door de Lid-Staten >RUIMTE VOOR DE TABEL>

Controle in het stadium van de eerste bewerking 3.4. Het vereiste om bij aankomst controle uit te oefenen (paragraaf 3.1) wordt in de Lid-Staten op verschillende wijzen geïnterpreteerd: (a)in de BR Duitsland worden de tabaksbladeren door de tabakstelers afgeleverd op nauwkeurig omschreven verkooppunten waar de douaneautoriteiten gedurende de leveringsperiode toezicht uitoefenen op het wegen van de tabak en de bepaling van de kwaliteit. Controles in de lokalen van de verwerkende bedrijven zijn zeldzaam; (b)in Griekenland worden deze controles uitgevoerd door ambtenaren van de Nationale Tabaksraad in de gebouwen van de telers. Voorts wordt een klein percentage steekproeven uitgevoerd door ambtenaren die, wanneer de tabaksbladeren in ontvangst worden genomen, in elk der verwerkende fabrieken worden gestationeerd; (c)in Frankrijk worden de controles uitgevoerd door ambtenaren van het interventiebureau bij de 110 plaatselijke Commissions d'achat, die tabak kopen ter bevoorrading van de verwerkende bedrijven, die op hun beurt door de Staat worden gecontroleerd. De controles ter plaatse duren gemiddeld slechts 1 à 2 dagen, ofschoon de aankoopperiode schommelt tussen 1 week en 3 maanden en gemiddeld over 30 à 40 dagen loopt. In voormelde Lid-Staten worden de voornaamste controles meestal niet uitgevoerd in de gebouwen van de bewerkers, zoals de verordening voorschrijft. Voorts is de omvang van de controles in Frankrijk onvoldoende. 3.5. De Italiaanse autoriteiten deelden de Kamer mede dat er in Italië bij alle verwerkende bedrijven een ambtenaar aanwezig is die de tabak bij aankomst persoonlijk weegt. De Kamer beveelt aan, onder de bewijsstukken in het vervolg enige schriftelijke en ondertekende verslagen inzake de verrichte onderzoeken op te nemen, hetgeen ten tijde van het controlebezoek van de Kamer niet werd gedaan. Procedure voor de afgifte van het premiecertificaat 3.6. Het in paragraaf 3.2 bedoelde premiecertificaat dient te worden afgegeven wanneer de tabak onder controle wordt geplaatst. In Frankrijk en Italië wordt, nadat de laatste leverantie heeft plaatsgevonden, voor ieder oogstjaar en voor iedere soort slechts één premiecertificaat afgegeven aan het verwerkend bedrijf. Dientengevolge zal het grootste gedeelte van de jaarlijkse oogst al wel zijn verwerkt voordat het premiecertificaat wordt afgegeven. Deze praktijk leidt tevens tot uitstel van het moment waarop een voorschot kan worden toegekend, aangezien pas na afgifte van het certificaat een voorschot mag worden betaald. 3.7. De Commissie zou maatregelen moeten nemen om te verzekeren dat de beide Lid-Staten in kwestie zich aan de voorschriften houden.

4. Vaststelling van de premie

De twee elementen 4.1. De Raad stelt voor elk van de 26 in de Gemeenschap van 10 verbouwde tabakssoorten een aparte premie vast. Overeenkomstig artikel 4 van de basisverordening wordt deze premie verleend ten behoeve van de streefprijs en de afzet van de in de Gemeenschap geproduceerde tabak. Het bedrag dient te bestaan uit twee elementen. Het eerste element dient te worden vastgesteld met inachtneming van: (a)de afzetmogelijkheden in het verleden en in de toekomst voor deze tabak bij normale concurrentie op de markt van de Gemeenschap; (b)de invloed van de prijsontwikkeling van uit derde landen ingevoerde tabak, voor zover deze tabak in de plaats kan komen van de in de Gemeenschap geproduceerde tabak en met die tabak concurreert. Het tweede element is een element waardoor de prijs- en inkomensgarantie en de afzet van de tabak uit de Gemeenschap zo goed mogelijk worden gewaarborgd. 4.2. De diensten van de Commissie stellen volgens de Kamer terecht, dat de elementen niet slechts kunnen worden toegepast op basis van een rekenkundige formule zoals het verschil tussen de wereldmarktprijs en de nationale prijs. Dit was de formule die werd toegepast voor het eerste jaar (1970 of, ten aanzien van Griekenland, 1981). Sinds 1970 werd een hele reeks verschillende methodes toegepast. Vanaf 1975 gold een pakket van concurrerende (niet-communautaire) soorten voor iedere communautaire soort en de mimimum en maximum prijzen van niet-communautaire soorten vormen bij de toepassing van criterium (b) van het eerste element een vergelijkingsbasis voor de prijs van de communautaire soorten. 4.3. In de praktijk heeft de Raad sinds 1977 gestreefd naar toepassing van dezelfde jaarlijkse procentuele wijzigingen van premies en streefprijzen. De verhogingen waren doorgaans voor alle soorten van eenzelfde groep gelijk. Sinds in 1984 de streefprijzen begonnen te zakken, werden de premies echter evenzeer of, in sommige gevallen zelfs nog sterker gereduceerd. 4.4. Gezien het voorgaande kan moeilijk worden nagegaan hoe de verschillende onderdelen van de elementen precies zijn toegepast. De diensten van de Commissie verwijzen in voormeld rapport naar gevallen van premievaststelling waarin geen rekening wordt gehouden met het prijstraject van concurrerende prijzen; dit zouden voorbeelden zijn van de toepassing van het tweede element. Het merendeel van de stukken die de Raad ten tijde van de vaststelling van de prijzen werden voorgelegd, heeft echter betrekking op de vergelijking met concurrerende soorten en er zijn weinig gegevens waaruit kan worden opgemaakt hoe de andere elementen zijn vastgesteld. Het feit dat de problematische soorten over een lange periode aanhoudend hoge steun ontvangen duidt in feite op een nogal zwakke invloed van criterium (a) van het eerste element, bedoeld ter bevordering van de teelt van soorten en kwaliteiten die gemakkelijk kunnen worden afgezet. 4.5. De diensten van de Commissie stellen dat het erg moeilijk is, de verschillende onderdelen van de twee elementen op consequente en eenvoudige wijze toe te passen. Het is belangrijk dat de wetgevende instanties beschikken over duidelijke gegevens waarop zij hun beleid kunnen baseren. De Commissie zou daarom met voorstellen moeten komen over de wijze waarop deze problemen kunnen worden opgelost. Concurrerende vervangingssoorten 4.6. Ten einde criterium (b) van het eerste element (zie paragraaf 4.1) te kunnen toepassen, dienen voor elke communautaire soort de uit derde landen ingevoerde concurrerende vervangingssoorten te worden vastgesteld. De Commissie heeft een groep van deskundigen, bestaande uit tabakspecialisten uit de Lid-Staten, in het leven geroepen die haar bij de selectie van dergelijke soorten moet bijstaan; de Commissie kan de door de deskundigen verrichte selectie echter wijzigen. Sinds 1970 heeft de Commissie aan de hand van voorstellen van deze groep vier lijsten met concurrerende soorten vastgesteld (de laatste in 1983). Er werd hierbij echter niet op gelet of een bepaalde niet-communautaire soort ook werkelijk concurreerde op de communautaire markt. In plaats daarvan stelde de Commissie vast dat een uit derde landen afkomstige tabakssoort, theoretisch, concurrerend kon zijn en berekende zij vervolgens aan de hand van de prijsgegevens over die soort de noodzakelijke premie voor de overeenkomstige communautaire soort. In feite beschikt de Commissie slechts over beperkte informatie inzake de vraag hoeveel van deze tabak in de Gemeenschap wordt ingevoerd. Zonder nauwkeurige gegevens inzake de invoer van deze concurrerende soorten kan onmogelijk worden verzekerd dat de voorgestelde premies niet al te zeer worden beïnvloed door soorten die slechts marginaal worden verhandeld ofwel feitelijk niet in de Gemeenschap worden ingevoerd. 4.7. In 1984 gaf de Commissie geen gevolg aan het advies van de deskundigen inzake twee pakketten van niet-communautaire soorten ter vaststelling van de premies voor twee communautaire soorten, Perustitza en Erzegovina, waarnaar weinig vraag bestaat (Groep III). Indien het advies van de deskundigen was opgevolgd, zouden de twee premies respectievelijk 30 en 27 % lager zijn geweest dan de premies die uiteindelijk werden vastgesteld. Bij gebreke van basisinformatie kon niet worden beoordeeld of de door de Commissie aangebrachte wijzigingen al dan niet gerechtvaardigd waren. De potentiële financiële kosten van het besluit van de Commissie bedragen ongeveer 10 Mio ECU per jaar.

5. Bewerkingskosten

5.1. De verordening (2) schrijft voor dat de bewerkingskosten die bij de premieberekeningen worden gehanteerd, overeenkomen met de kosten die worden gemaakt door goed geleide bedrijven. De Commissie beschikt echter niet over nauwkeurige en bijgewerkte gegevens inzake de bewerkingskosten en heeft de bij de berekening gehanteerde bedragen niet regelmatig onder de loep genomen. Sinds 1983 zijn deze bedragen bevroren op een niveau tussen 1,096 ECU en 1,875 ECU per kilo, naar gelang van de soort. Zij liggen 82 tot 39 % hoger (0,4 - 0,3 ECU/kg) dan die welke gehanteerd worden voor de berekening van de afgeleide interventieprijs voor verpakte tabak, ofschoon ook deze bedragen worden verondersteld overeen te komen met de door goed geleide bedrijven gemaakte bewerkingskosten. 5.2. De bij de premieberekeningen gehanteerde bewerkingskosten zouden moeten worden geactualiseerd. De diensten van de Commissie verkregen van de Lid-Staten gegevens inzake de bewerkingskosten van de tabak van de oogst 1983, doch de gegevens waren niet zodanig dat zij vlot konden worden gebruikt en vergeleken. In elk geval is de toepassing van twee verschillende kostenstelsels moeilijk te rechtvaardigen. 5.3. De Commissie neemt bij haar premieberekeningen tevens het gewichtsverlies tijdens de bewerking in aanmerking. De voor deze post gehanteerde coëfficiënten zijn sinds de invoering van het stelsel niet herzien. Gezien de ontwikkelingen op technisch gebied is het onwaarschijnlijk dat deze verliezen even groot zijn gebleven en de omvang ervan zou regelmatig moeten worden bezien.

6. Verwante soorten met uiteenlopende premies en streefprijzen

6.1. De Italiaanse Burley geniet een premie die ongeveer 63 % van de streefprijs bedraagt, terwijl de premie voor Griekse Burley 43 % bedraagt. Voor beide bestaan dezelfde concurrerende vervangingssoorten. De oorzaak van het verschil blijkt te schuilen in het feit dat de Commissie na de berekening van de oorspronkelijke steunbedragen (in 1970 voor de Gemeenschap van 6 en in 1981 voor Griekenland) geen aanpassingen meer heeft voorgesteld. In plaats daarvan zijn de premies berekend op de grondslag dat het om verschillende soorten gaat. De premie voor Italiaanse Burley is constant hoger geweest dan die voor Griekse Burley (in 1985 bedroeg deze respectievelijk 1,621 ECU en 0,972 ECU per kg). In dat jaar bedroeg de produktie 60 000 ton in Italië en 29 655 ton in Griekenland. Dit verschil in premie valt des te moeilijker te rechtvaardigen omdat de gemiddelde kwaliteit van Griekse Burley volgens de Commissie in het algemeen beter is dan die van de Italiaanse en er met laatstgenoemde afzetproblemen bestaan. De bijkomende kosten voor de uitkering van een hogere premie voor 60 000 ton tegen de prijzen van 1986 bedroegen 38,1 Mio ECU. Voor de jaren 1981 - 1985 bedroegen deze 26,4 Mio ECU, 30,6 Mio ECU, 38,1 Mio ECU, 39,8 Mio ECU en 38,9 Mio ECU.

7. Produktiegebieden

7.1. Met de invoering van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak, werd de idee van een in een bepaalde Lid-Staat verbouwde nationale soort afgeschaft; in plaats daarvan werden op elke soort met dezelfde botanische kenmerken dezelfde streefprijs en premie van toepassing. Desondanks volgden streefprijs en premiebedragen de lijn van de behoeften en omstandigheden op de markt van de Lid-Staat waaruit de soort afkomstig was. Wanneer de tabak in een andere Lid-Staat of regio wordt verbouwd, kunnen de kwaliteit en de kenmerken ervan veranderen. Dit was het geval toen in Italië werd begonnen met de ontwikkeling van de soort Forchheimer Havanna, waarbij de premie werd genoten die aanvankelijk was vastgesteld met het oog op de produktieomstandigheden in de BR Duitsland. 7.2. In de BR Duitsland werd de produktie van Havanna gestaakt, doch in Italië is deze sinds 1981 snel gestegen tot ongeveer 20 000 ton per jaar. De kwaliteit van de Italiaanse Havanna is over het algemeen slechter dan die van de Duitse tabak. De tabak is regelmatig aan interventiebureaus verkocht. De jaarlijkse begrotingskosten voor de steun aan deze tabak waarnaar geen vraag bestaat, bedragen 45 tot 50 Mio ECU. 7.3. De Raad heeft nu produktiegebieden vastgesteld voor elke communautaire soort (8). Dit betekent dat, ofschoon elke tabakssoort in elke regio van de Gemeenschap mag worden geteeld, het stelsel ter ondersteuning van de markt slechts van toepassing zal zijn indien het gebied is erkend als een produktiegebied voor de soort in kwestie. De Kamer juicht deze ontwikkeling toe en is van mening dat deze van nut zal zijn bij de toekomstige controle op een ongewenste overgang van soorten van het ene land naar het andere. Met deze maatregelen kan met name de zich tijdens de laatste jaren voordoende overgang van de problematische soort Tsebelia van Griekenland naar Italië onder controle worden gehouden, aangezien nu alleen bepaalde Griekse regio's als produktiegebieden worden erkend.

8. Verhouding tussen prijzen, premies en kwaliteit

8.1. In de laatste jaren liepen de premies, uitgedrukt in een percentage van de streefprijzen, gemiddeld uiteen van 44 tot 79 %. Voor de problematische soorten (groep IV) lagen zij tussen 66 en 79 %. Opgemerkt zij echter dat de Commissie in haar prijsvoorstellen voor 1986/87 een globale variatie van 45 tot 65 % aangeeft, waarmee het peil van de premiesteun voor de problematische soorten en de soorten waarnaar weinig vraag bestaat, lijkt te zijn ondergewaardeerd. 8.2. Vergeleken met de gemiddelde producentenprijzen varieert het steunpercentage nog sterker - van 39 tot 115 %, naar gelang van de soort. De premies per verbouwde hectare variëren van 2 070 ECU tot 7 316 ECU. Voor de soorten Badisher Geudertheimer, Paraguay en Forchheimer Havanna waren de premies in Italië (in totaal 64 Mio ECU) in feite hoger dan de prijs die aan de Italiaanse telers van deze soorten werd betaald (respectievelijk 115 %, 115 % en 111 %). De diensten van de Commissie verklaarden dat dit gedeeltelijk te wijten is aan de hoge kosten voor de sortering van de betrokken tabakssoorten. De bewerking na de sortering van deze tabak is echter relatief eenvoudig. In Frankrijk en in de BR Duitsland (waar eveneens Geudertheimer en Paraguay worden geteeld) zijn de desbetreffende percentages voor Geudertheimer 82 en 87 % en voor Paraguay in Frankrijk bedraagt de premie 64 %. Indien de bijkomende kosten voor exportrestituties worden ingecalculeerd, komt de steun voor alle drie soorten op ongeveer 125 % van de prijs die feitelijk aan de Italiaanse producenten voor het basisprodukt wordt betaald. Vernietiging van de tabak met een compensatie, in een eerder stadium, zou tot een besparing op begrotingskosten hebben geleid zonder financieel verlies voor de producent. 8.3. De in de voorgaande paragraaf beschreven situatie is in niet geringe mate het gevolg van de slechte kwaliteit van sommige communautaire tabakssoorten, met name Forchheimer Havanna, en bijgevolg van de lagere producentenprijzen die zij opbrengen vergeleken met bijvoorbeeld de voor de standaard-kwaliteit vastgestelde streefprijzen. Dit wordt bevestigd door een vergelijking van prijzen (eenheidsprijzen) van in- en uitgevoerde tabak (zie tabel 4). Met deze cijfers moet voorzichtigheid worden betracht omdat zij eerder betrekking hebben op tabakstypes dan op soorten en de diensten van de Commissie hebben erop gewezen dat geïmporteerde tabak op andere wijze gebruikt kan worden dan analoge soorten die in de Gemeenschap worden geteeld. De cijfers tonen echter aan dat de kwaliteit moet worden verbeterd. 8.4. De interventieprijzen (3) variëren momenteel naar gelang van de kwaliteit van de betrokken tabak, doch de premies niet. De begrotingskosten voor de uitkering van premies voor op de vrije markt te verkopen problematische soorten van slechte kwaliteit zijn hoger dan de kosten van interventieaankopen, opslag en wederverkoop van de soorten in kwestie. Voor Forchheimer Havanna staat de premie van 2 161 ECU per ton bijvoorbeeld tegenover interventiekosten van ongeveer 1 500 ECU per ton voor de slechtste kwaliteit, uitgaande van een opslagperiode van 1 jaar. Deze flagrante anomalie vloeit voort uit het feit dat voor tabak van slechte kwaliteit de volle premie wordt toegekend, terwijl de interventieprijs wordt aangepast aan de kwaliteit en er geen premie wordt betaald op aangekochte hoeveelheden. 8.5. Indien de premies varieerden naar gelang van de kwaliteit, zouden producenten en verwerkers worden aangezet tot kwaliteitsverbetering. De diensten van de Commissie wijzen de invoering van naar kwaliteit gedifferentieerde premies af omdat overheids- en handelsinstanties van mening zijn dat de verificatie van de kwaliteit zowel kostbaar als moeilijk is. Bovendien zou fraude in de hand worden gewerkt omdat er een prikkel zou bestaan om een te hoge kwaliteit op te geven. Voorts zouden kopers minder geneigd kunnen zijn om teeltcontracten af te sluiten (waarbij zij zich verplichten de geoogste tabak, ongeacht de kwaliteit, te kopen), indien zij niet weten welke premie er precies wordt betaald. 8.6. Gezien de voordelen die de toepassing van naar kwaliteit gedifferentieerde premies zouden kunnen opleveren, is de Kamer van mening dat de invoering van een dergelijk stelsel, voor alle, dan wel voor geselecteerde soorten, ernstig dient te worden overwogen. >RUIMTE VOOR DE TABEL>

9. Samenvatting en conclusies

Controle bij de eerste bewerking 9.1. Volgens de verordeningen moet het nettogewicht worden bepaald wanneer de tabak in de lokalen van de bewerkers onder controle wordt geplaatst. Deze controle is van fundamenteel belang om te verzekeren dat de premie alleen wordt betaald op de daadwerkelijk bewerkte hoeveelheden en alleen de werkelijke verliezen tijdens de bewerking in aanmerking worden genomen. Geen der belangrijkste producerende Lid-Staten past momenteel bevredigende maatregelen toe om aan dit vereiste te voldoen. Afgifte en verificatie van het premiecertificaat 9.2. In Frankrijk en Italië wordt aan een bewerkingsfabriek slechts één premiecertificaat afgegeven voor alle leveranties van een bepaalde soort gedurende een bepaald oogstjaar. Het voor de hand liggende gevolg van een dergelijke procedure is dat een groot gedeelte van de oogst al is bewerkt voordat het certificaat wordt afgegeven. Deze praktijk is in strijd met de regels en er zouden maatregelen moeten worden genomen om te verzekeren dat afzonderlijke certificaten worden afgegeven wanneer de tabak onder controle wordt geplaatst. Beleidsdoelstellingen en het premieniveau 9.3. Het grootste gedeelte van de produktie is afgezet zonder gebruikmaking van het interventiemechanisme, doch dit was slechts mogelijk door toekenning van hoge premies en exportrestituties voor soorten waarnaar weinig vraag bestaat. Dit beleid dat neerkwam op betaling van subsidies die hoog waren in vergelijking met de waarde van de tabak, had tot gevolg dat de voorgenomen overgang van de in Italië en Griekenland geteelde problematische tabakssoorten niet heeft plaatsgevonden. Tussen 1981 en 1985 werd het met de problematische soorten van groep IV beteelde areaal in feite uitgebreid van 29 329 tot 33 578 hectare, waaruit een produktiestijging van 42 360 tot 48 082 ton voortvloeide. Dit is voornamelijk het gevolg van de snelle produktiestijging van de Forchheimer Havanna-soort in Italië. Verschillende jaren geleden had er al actie moeten worden ondernomen ter ontmoediging van de produktie van problematische soorten en ter oriëntatie van de produktie op de soorten waarnaar werkelijk vraag bestaat. Het valt te betreuren dat de Commissie, sinds de invoering van het stelsel in 1970, geen op de marktbehoeften afgestemde premies heeft voorgesteld. Als gevolg daarvan kwamen de voorgenomen veranderingen in de produktie, als genoemd in de verordening (2), te weten kwaliteitsverbetering en omschakeling naar soorten waarnaar vraag bestaat, traag tot stand. Zodoende bestaat er na 16 jaar van communautaire steun slechts werkelijk vraag naar 29 % van de oogst. Bovendien weerspiegelt het hoge steunbedrag in verhouding tot de uiteindelijke waarde van de oogst de slechte gemiddelde kwaliteit van de geproduceerde tabak en, uitgedrukt in steun per hectare, lijken de begrotingskosten voor met name de problematische soorten onhoudbaar. De kosten van premiebetaling belopen alleen al voor de problematische soorten (groep IV) ongeveer 130 Mio ECU per jaar. 9.4. Afgezien van de voorgaande punten werden in dit verslag bijzondere problemen met betrekking tot bepaalde soorten belicht, namelijk: (a)het niet opvolgen van het deskundigenadvies met betrekking tot concurrerende vervangende soorten (paragraaf 4.7, potentiële financiële gevolgen 10 Mio ECU per jaar); (b)sterk uiteenlopende premies voor verwante soorten (paragraaf 6.1, financiële gevolgen 35 Mio ECU per jaar); (c)gevallen waarin premies de producentenprijzen overschreden (paragraaf 8.2). 9.5. Bij de ontwikkeling van het premiestelsel tijdens de verslagperiode is onvoldoende rekening gehouden met de omstandigheden op de internationale markt en het door de Gemeenschap gestelde doel om tabakssoorten waarnaar de consument vraagt, te begunstigen. Tenzij de soorten waarnaar werkelijk vraag bestaat tegen redelijk concurrerende prijzen kunnen worden geproduceerd, valt de communautaire preferentie, waarmee hoge steunbedragen zijn gemoeid, moeilijk te rechtvaardigen. Het tabaksstelsel kost momenteel meer dan 800 Mio ECU per jaar, alleen al voor de Gemeenschap van 10. Voor zover een aanzienlijk gedeelte van deze uitgaven ten goede blijft komen aan soorten waarnaar weinig of geen vraag bestaat, is de Kamer van mening dat het meer dan tijd is, het beleid in de sector tabak diepgaand te onderzoeken.

Het onderhavige verslag werd door de Rekenkamer te Luxemburg te harer zitting van 15 juli 1987 vastgesteld. Voor de Rekenkamer Marcel MART President (1) Ten gevolge van de toetreding van Spanje en Portugal is de produktie gestegen met 43 000 ton waarvan 75 % bestaat uit soorten waarnaar een afnemende vraag bestaat; de zelfvoorzieningsgraad blijft hierdoor praktisch onveranderd op ongeveer 45 %. (2) Verordening (EEG) nr. 727/70 van de Raad van 21. 4. 1970 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak (PB L 94 van 28. 4. 1970). (3) De streefprijs wordt elk jaar door de Gemeenschap vastgesteld. Het is de prijs die aan de producent moet worden betaald. De interventieprijs is vastgesteld op 85 % van de streefprijs. (4) Considerans bij Verordening (EEG) nr. 727/70. (5) PB C 287 van 24. 10. 1983. (6) Verordening (EEG) nr. 1726/70 van de Commissie van 25. 8. 1970 betreffende de wijze van toekenning van de premie voor tabaksbladeren (PB L 191 van 27. 8. 1970). (7) Verordening (EEG) nr. 410/76 van de Commissie van 23. 2. 1976 tot vaststelling van de maximumpercentages voor de bij de controle op de eerste bewerking en de verpakking van tabak toegestane gewichtsverliezen (PB L 50 van 26. 2. 1976). (8) Verordening (EEG) nr. 1577/86 van de Raad van 23. 5. 1986 tot vaststelling van de voor de oogst 1986 geldende streefprijzen, interventieprijzen, premiebedragen voor kopers van tabaksbladeren, afgeleide interventieprijzen voor verpakte tabak, referentiekwaliteiten en produktiegebieden (PB L 139 van 24. 5. 1986).

ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE

1. Inleiding

1. De nationale marktordeningen die van toepassing waren vóór de invoering van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak garandeerden de producenten afzetmogelijkheden tegen prijzen die hen een redelijk inkomen konden opleveren. Vanwege de consolidatie van de douanerechten volstond toepassing van het gemeenschappelijk douanetarief niet om het verschil tussen de kostprijs van de communautaire produktie en de wereldmarktprijzen te overbruggen. Er is dan ook geen toereikende tariefbescherming voor de tabakssector ten opzichte van derde landen. Om de inkomens van de producenten in de Gemeenschap veilig te stellen, zijn speciale bepalingen vastgesteld die onder andere voorzien in een premie- en interventieregeling met verplichte aankoop tegen de interventieprijs. Wegens het verschil tussen de marktprijzen in de Gemeenschap en de wereldmarktprijs, dat het gevolg is van verschillen in produktiestructuur en in arbeidskosten, diende een volgens het model van het deficiency payments-systeem ontwikkelde regeling te worden ingevoerd, in het kader waarvan een premie wordt toegekend aan verbruikers die tabaksbladeren kopen bij telers in de Gemeenschap. 2. De tabaksteelt in de landen van de Gemeenschap was van oudsher hoofdzakelijk afgestemd op de produktie van sun-cured-tabak. De laatste jaren vinden dergelijke soorten evenwel minder aftrek, omdat er een belangrijke verschuiving in de vraag heeft plaatsgevonden ten gunste van sigaretten op basis van american blended-tabak. Om op deze ontwikkeling te kunnen inspelen, heeft de Gemeenschap de hoogte van de prijzen en premies gedifferentieerd ten einde de produktie van minder goed in de markt liggende soorten tegen te gaan. Daarom zijn de verschillende soorten in 1982, 1983 en 1984 in drie groepen ingedeeld, waarbij het verschil in prijspeil en premiebedrag tussen de soorten in de verschillende groepen telkens sterker tot uiting kwam. Toen in 1986 prijzen en premies werden vastgesteld voor vier groepen tabak, werd de differentiëring nog groter. In zijn besluiten tot vaststelling van de prijzen en premies voor de oogst van 1987, heeft de Raad op voorstel van de Commissie een nieuwe indeling ingevoerd, in het kader waarvan de diverse tabakssoorten in vijf groepen worden ondergebracht, op grond van de volgende criteria: marktsituatie, de voor interventie aangeboden hoeveelheden, de commerciële afzetmogelijkheden en de ontwikkeling van de produktie. De differentiëring tussen de verschillende tabakssoorten is hierdoor nogmaals verscherpt. Als gevolg van dit beleid bestaat de communautaire tabaksproduktie momenteel voor 65 % uit soorten die goed in de markt liggen of aan de vraag beantwoorden. De produktie van de in groep IV ingedeelde soorten (zie tabel 2 van het verslag) is weliswaar niet in de gewenste mate ingekrompen, maar het gaat daarbij dan ook om soorten die voornamelijk worden verbouwd in agrarische probleemgebieden van de Gemeenschap, waar de arbeidsbezetting in de landbouw het hoogst is en het inkomen klein, en waar, gelet op de structuur van de landbouw geen sprake kan zijn van overschakeling op andere teelten. 3. De aanvoer voor interventie is in de loop der laatste jaren aanzienlijk afgenomen. Zo hebben in 1985 voor de toch als probleemsoorten aangemerkte Havanna, Tsebelia en Mavra nagenoeg geen interventieaankopen plaatsgevonden. Tussen 1984 en 1987 zijn de prijzen en premies voor deze soorten met 20 % verlaagd. De uitvoerrestituties tenslotte zijn bevroren op het peil van 1981.

2. Begrotingsuitgaven

2.1. Door de toetreding van Griekenland is het produktiepotentieel van de Gemeenschap van Tien met meer dan 70 % toegenomen ten opzichte van dat van de Gemeenschap van Negen. Deze ontwikkeling is uiteraard tot uiting gekomen in de begrotingsuitgaven. In de begroting voor 1986 zijn ook reeds kredieten opgenomen met het oog op de eerste uitgaven ten behoeve van Spanje en Portugal. Er dient op te worden gewezen dat er geen toereikende tariefbescherming is voor de tabakssector ten opzichte van derde landen. Tenslotte - en dit geldt ook voor andere produkten - kan men de begrotingsuitgaven van de Gemeenschap per hectare tabak niet vergelijken met die per hectare oliehoudende zaden, wijn, olijfolie of granen, zonder daarbij rekening te houden met het feit dat de gemeenschappelijke marktordeningen niet op dezelfde wijze gestructureerd zijn. Zo liggen de produktiekosten voor tabak bij voorbeeld op ongeveer 10.000 Ecu per hectare, terwijl die voor granen circa 600 Ecu per hectare bedragen.

3. Beheer van de premie

Opmerkingen inzake het beheer door de Lid-Staten Controle in het stadium van de eerste bewerking 3.4. en 3.5. Op grond van de controlebezoeken in het kader van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen heeft de Commissie het volgende kunnen constateren: In Frankrijk, de BRD en België zijn aankoopcommissies ingesteld waarin vertegenwoordigers van de verkoper en van de koper, eventueel door beide partijen aangestelde deskundigen of vertegenwoordigers van de Federatie van Tabakstelers en het interventiebureau zitting hebben, en die werken in het kader van aankoopcentra. Deze commissies onderzoeken de tabaksbladeren op kwaliteit, delen ze dienovereenkomstig in, bemonsteren de tabaksbladeren met het oog op de bepaling van het vochtgehalte, wegen de balen en stellen de aankoopprijs vast. Al deze gegevens zullen worden vermeld op het premiecertificaat en in de registers van het aankoopcentrum en het interventiebureau. Bij aankomst in de fabriek legt de vrachtwagenchauffeur die de betrokken balen vervoert een bewijsdocument voor de te leveren tabaksbladeren over. In door het EOGFL gecontroleerde fabrieken wordt de tabak dan opnieuw op kwaliteit onderzocht, ingedeeld, gewogen en worden er ook nogmaals monsters genomen met het oog op de bepaling van het vochtgehalte. De vertegenwoordigers van het interventiebureau zijn daarbij aanwezig of controleren naderhand steekproefsgewijze of de gegevens over de aan de fabriek geleverde hoeveelheden, over de hoeveelheden waarvan sprake was in het stadium van de aankoopcommissie, en de gegevens over de op het ogenblik van de controle in de fabriek aanwezige hoeveelheden overeenstemmen. In Italië en Griekenland vinden deze verschillende verrichtingen normaliter plaats bij aankomst in de fabriek en in aanwezigheid van de verkopers/telers, kopers en deskundigen/controleurs van het interventiebureau. Daarnaast vinden in een vroeger stadium ook regelmatige controles plaats in de verzamelcentra en bij de telers zelf. Procedure voor de afgifte van het premiecertificaat 3.6. en 3.7. In Italië en Frankrijk wordt niet met een premiecertificaat per producent/verkoper en per tabakssoort gewerkt, omdat die twee landen een systeem hebben ingevoerd in het kader waarvan de aanvoer in een door het interventiebureau bijgehouden dagregister wordt opgetekend. De bladzijden van dit register worden verzegeld en genummerd door een notaris. Deze dagregisters bevatten alle in artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 1726/70 bedoelde gegevens. Het interventiebureau stelt het officiële premiecertificaat op aan de hand van deze registers, de rapporten over de verificatie van de onder controle geplaatste tabaksbladeren en de controlelijst betreffende de onder controle geplaatste tabaksbladeren. Men kan stellen dat de bewerking van de geleverde en gecontroleerde tabaksbladeren heeft plaatsgevonden voordat officieel het premiecertificaat werd opgesteld voor de koper voor een bepaalde soort en een bepaald verkoopseizoen, in welk certificaat alle algemene gegevens betreffende die aankoop worden opgenomen. Het voorschot kan inderdaad pas op dat moment worden toegestaan en dan alleen voor de partijen tabaksbladeren waarvoor een teeltcontract is afgesloten. De Commissie is van oordeel dat deze werkwijze in overeenstemming is met de voorschriften.

4. Vaststelling van de premie

De twee elementen 4.4. en 4.5. De Commissie wijst erop dat zij bij de Raad in het kader van haar voorstellen voor de prijzen en premies voor 1987, een document heeft ingediend waarin zij de criteria voor de vaststelling van de premie analyseert (PB C 89 van 3. 4. 1987 - bijlage 5). In haar conclusies verklaart de Commissie dat zij overtuigd blijft van de noodzaak om een brede scala van criteria te hanteren voor de bepaling van het niveau waarop streefprijs en premie dienen te worden vastgesteld. Een andere handelwijze, en met name een terugkeer naar de oorspronkelijke methode voor de vaststelling van de premies zou betekenen dat niet alleen de concurrentie tussen de tabakssoorten, maar ook het economische evenwicht tussen de tabaksteelt en andere landbouwsectoren dreigt te worden verstoord. Concurrerende vervangingssoorten 4.6. en 4.7. De Commissie wijst erop dat haar diensten de ontwikkeling van de tabaksproduktie regelmatig volgen aan de hand van gespecialiseerde documentatie van het bedrijfsleven. Wat meer bepaald de door de Rekenkamer aangehaalde kwestie betreft, heeft zij inderdaad het advies van deskundigen ingewonnen voor de selectie van de vervangingssoorten of concurrerende soorten. In 1984 kwam zij bij de bijwerking van de lijst van concurrerende soorten, voor twee uiteenlopende adviezen te staan inzake de samenstelling van de pakketten concurrerende soorten voor de soorten Perustitza en Erzegovina. Naderhand zijn de deskundigen het, op grond van door de betrokken Lid-Staat verstrekte documentatie, eens geworden over de samenstelling van de pakketten concurrerende soorten voor genoemde soorten en op dit laatste advies heeft de Commissie haar besluit gebaseerd. Bij de vaststelling van de premies voor de oogst van 1985 en voor die van 1986 is gebleken dat de Commissie het in 1984 bij het rechte eind had met haar besluit inzake de samenstelling van het pakket van concurrerende soorten voor de soorten Perustitza en Erzegovina. Wat de potentiële financiële consequenties (10 miljoen Ecu per jaar) van dat besluit betreft, meent de Commissie dat het gemakkelijker is het positieve aspect te belichten van dat besluit, dat het toch mogelijk heeft gemaakt de kosten voor het EOGFL te drukken. Bij de vastgestelde premie blijft de produktie van deze soorten immers stationair en de laatste jaren heeft ook geen aanvoer voor interventie plaatsgevonden.

5. Bewerkingskosten

5.1. en 5.2. De Commissie heeft de ontwikkeling van de bewerkingskosten in de Gemeenschap steeds van zeer nabij gevolgd. Momenteel verzamelt zij aan de hand van een in 1983 opgesteld gedetailleerd schema bij de deskundigen van de regeringen en van het bedrijfsleven de gegevens die haar in staat moeten stellen de bewerkingskosten, waarmee eventueel rekening zal worden gehouden bij de berekening van prijzen en premies voor de oogst van 1988, andermaal bij te werken. De Commissie wenst er hierbij op te wijzen dat zij inderdaad uitgaat van twee reeksen gegevens over de bewerkingskosten. De eerste reeks gegevens wordt gebruikt voor de vaststelling van de premies die worden toegekend bij afzet van het produkt onder normale voorwaarden (en moeten derhalve zo veel mogelijk de reële bewerkingskosten weergeven, omdat anders de in de Gemeenschap geproduceerde tabakssoorten niet kunnen concurreren en niet afzetbaar zijn); in het tweede geval worden aan de hand van gegevens waarin verlaagde bewerkingskosten zijn opgenomen de nodige berekeningen verricht voor de vaststelling van de afgeleide interventieprijs die van toepassing is bij aanvoer voor interventie van tabak die een eerste bewerking heeft ondergaan en verpakt is. Om de aanvoer voor interventie en de aan dit type van maatregel verbonden uitgaven te beperken, heeft de Commissie de voor de berekening van de afgeleide interventieprijzen gehanteerde bewerkingskosten forfaitair verlaagd. Overigens moet het feit dat de Commissie twee reeksen gegevens over de bewerkingskosten aanhoudt voor twee verschillende berekeningen en beheersinstrumenten eerder worden gezien als een uiting van haar om begrotingsredenen bijzonder restrictieve aanpak. Bovendien dient er in dit verband op te worden gewezen dat alle in Ecu uitgedrukte bewerkingskosten waarvan de laatste jaren is uitgegaan voor de vaststelling van de prijzen en premies voor de sector ruwe tabak, bevroren zijn op het peil van 1983. 5.3. De Commissie deelt de zienswijze van de Rekenkamer in dit verband. Zij geeft zich er rekenschap van dat de bewerkingsprocessen in technisch opzicht zijn veranderd, en gaat momenteel na of het niet nodig is de in bijlage V van Verordening (EEG) nr. 1727/70 bedoelde bewerkingscoëfficiënten aan te passen.

6. Verwante soorten met uiteenlopende premies en streefprijzen

6.1. De Commissie houdt staande dat het volgens de gegevens waarover zij momenteel beschikt, zowel uit economisch als uit agronomisch oogpunt, volkomen verantwoord is om verschillende streef- en interventieprijzen en verschillende premies toe te passen voor de diverse soorten Burley die in de Gemeenschap worden verbouwd. Hoewel de verbouwde tabak steeds van hetzelfde type is, gaat het inderdaad om verschillende soorten. Een verklaring hiervoor moet worden gezocht in het feit dat de pedologisch-klimatologische omstandigheden en de teeltmethoden verschillen. Aangezien deze verschillende soorten Burley ieder hun specifieke eigenschappen bezitten en ook de produktiekosten en afzetmogelijkheden verschillen, is toepassing van verschillende prijzen en premies verantwoord. Alle geraadpleegde deskundigen van zowel de regeringen als van het bedrijfsleven zijn het op dit punt eens met de Commissie en erkennen unaniem het specifieke karakter van de diverse soorten Burley die in de Gemeenschap worden verbouwd. Bovendien zijn de specifieke eigenschappen van de in de Gemeenschap geteelde soorten Burley (genetische, botanische, morfologische aspecten, pedologisch-klimatologische eisen, produktievoorwaarden en toe te passen teeltmethoden) uitvoerig omschreven in de verordening van de Commissie tot vaststelling van de karakteristieken van de in de Gemeenschap geteelde tabakssoorten. Verlaging van de voor de diverse soorten Burley geldende premies tot op het minimumbedrag tenslotte zou onvermijdelijk resulteren in concurrentiedistorsies die kunnen leiden tot hetzij een toename van de voor interventie aangeboden hoeveelheden, hetzij de vermindering of zelfs algehele stopzetting van de produktie van die soorten waarnaar vraag bestaat in de gebieden van de Gemeenschap waar zij worden geteeld. Een en ander zou volledig in tegenspraak zijn met het beleid dat de Commissie nu sinds verschillende jaren voert en dat erop gericht is de aanvoer voor interventie te verminderen en de tabakstelers in de Gemeenschap ertoe aan te zetten zich op de produktie van beter in de markt liggende soorten toe te leggen. Wat het verschil tussen de premie voor Italiaanse Burley en die voor Griekse Burley betreft, moet een verklaring in de eerste plaats worden gezocht in de situatie in Griekenland op het ogenblik van de toetreding. In de loop van de laatste jaren is de situatie wat produktie en afzetmogelijkheden van Griekse Burley betreft, zo sterk achteruitgegaan dat de Commissie zich genoodzaakt heeft gezien om voor de oogst van 1987 een verhoging van de premie met ongeveer 27 % voor te stellen, zodat het premiebedrag nu dichter in de buurt ligt van dat van de andere in de Gemeenschap geproduceerde soorten Burley.

7. Produktiegebieden

7.1. en 7.2. De Commissie wijst erop dat de tabakssoort die in de erkende Italiaanse produktiegebieden onder de benaming Forcheimer-Havana wordt geteeld, inderdaad ook Forcheimer-Havana is, en dat daarop dus de voor die soort vastgestelde prijzen en premies van toepassing moeten zijn. De prijzen en premies voor deze soort zijn reeds in de eerste jaren na de invoering van de gemeenschappelijke marktordening vastgesteld en wel zowel voor de in Duitsland als voor de in Italië geproduceerde tabak. Het is immers zo dat de produktie van Forcheimer-Havana in Italië in 1971, ondanks haar zeer beperkte omvang (circa 90 ton), reeds hoger lag dan de produktie van deze soort in Duitsland. In de Bondsrepubliek Duitsland is de produktie van deze soort, die overigens steeds in het experimentele stadium is gebleven (55 ton in 1970, 34 ton in 1971 en 18 ton in 1972), in 1973 volledig stopgezet en het lijkt dan ook onmogelijk om vandaag de dag steekhoudende vergelijkingen te maken wat de kwaliteit van de in Italië en in de BRD verbouwde soorten betreft. De laatste jaren is van de totale produktie van Forcheimer-Havana die momenteel rond 22.000 ton schommelt gemiddeld 95 % afgezet. De enige uitzondering hierop vormt het jaar 1982, toen slechts 85 % van de produktie op de markt kon worden afgezet. Sindsdien is de aanvoer van deze soort voor interventie tot op een minimumpeil gedaald, aangezien in 1985 volgens de meest recente gegevens waarover de Commissie beschikt, 98,6 % van de totale produktie op de markt kon worden afgezet. 7.3. De Commissie wijst erop dat het slechts één keer is voorgekomen dat de benaming Tsebelia in Italië door bepaalde particuliere ondernemingen is opgeëist en dat het daarbij ging om 3 ton in 1984 geoogste tabak. Sindsdien wordt deze soort niet meer verbouwd in Italië. Aangezien de Raad voor deze soort alleen produktiegebieden in Griekenland erkent, kunnen de voor Tsebelia geldende prijzen en premies momenteel bovendien niet voor een tabakssoort van dat type die in een andere Lid-Staat wordt geproduceerd, worden toegekend.

8. Verhouding tussen prijzen, premies en kwaliteit

8.1. De door de Rekenkamer vermelde procentuele verhouding tussen de premie en de streefprijs is gedaald, maar lijkt op het eerste gezicht toch nog steeds aan de hoge kant te zijn; volgens de Commissie is dit soort vergelijkingen echter weinig relevant. Economisch gezien wordt doorgaans namelijk eerder uitgegaan van de verhouding tussen de premie en de produktiekosten en die schommelt tussen 18 en 35 % (PB C 85 van 14. 4. 1986). 8.2. De streefprijs en de interventieprijs worden door de Raad vastgesteld voor een referentiekwaliteit. De daadwerkelijk betaalde prijzen hangen evenwel af van de kwaliteit en presentatie van het produkt (zie eveneens 9.4 tot en met 9.6). De Commissie is na grondig onderzoek tot de conclusie gekomen dat het verschil tussen de premies en de producentenprijzen, dat voor bepaalde soorten kan worden geconstateerd, terug te voeren is tot kwaliteitsverschillen, verschillende verpakkings- en sorteringsmethoden en bepaalde bijzondere marktvoorwaarden. Wat de door de Rekenkamer bepleite vernietiging van de betrokken tabak - een maatregel waaraan een compensatieregeling zou worden gekoppeld - betreft, wijst de Commissie erop dat het, gelet op de kosten van een dergelijke ingreep (volgens ramingen 0,20 Ecu per kg) en de daaraan verbonden problemen van praktische aard en milieuproblemen, waarschijnlijk meer zou kosten om deze maatregel uit te voeren dan uiteindelijk op de begrotingsuitgaven zou worden bespaard. Wat de hoogte van de premie in vergelijking met bepaalde producentenprijzen betreft, maakt de Commissie de Rekenkamer er attent op dat dit betrokken probleem zich alleen voordoet voor tabak van C-kwaliteit, die slechts 10 % uitmaakt van een normale partij tabak of van onverpakte tabak. 8.3. In het kader van het landbouwonderzoek in de Gemeenschap worden in opdracht van de Commissie onderzoekingen verricht met het oog op soortveredeling en kwalitatieve verbetering van de tabaksproduktie in de Gemeenschap. In haar voorstellen voor de prijzen en premies voor de oogst van 1987 besteedt de Commissie hieraan bijzondere aandacht. 8.4. t/m 8.6. De mogelijkheid om een volgens de kwaliteit van de tabak te variëren premie in te voeren is ook reeds in het verleden aandachtig onderzocht door de diensten van de Commissie. Tussen 1970 en 1974 is met betrekking tot de Virgin SCR een systeem toegepast, waarbij de premie werd gevarieerd naargelang van de kwaliteit, maar daarbij is uit door de Lid-Staten en het bedrijfsleven verstrekte informatie gebleken dat een dergelijk, zij het dan ook op het eerste gezicht logisch, systeem zich niet vlot voor algemene toepassing leende en bovendien vervalsing in de hand kon werken. Een ander nadeel, uit economisch oogpunt dan, is dat bij invoering van een dergelijk systeem de soorten van lagere kwaliteit wellicht minder aftrek zullen vinden en het is dan ook waarschijnlijk dat de besparingen die men met deze maatregel hoopt te realiseren nauwelijks (of, in geval van misoogst, helemaal niet) zouden opwegen tegen de kosten van grotere interventieaanvoer van tabak van mindere kwaliteit. De Commissie neemt nota van de belangstelling die de Rekenkamer aan de dag legt voor het variëren van de premie naargelang van de kwaliteit en verbindt zich ertoe het onderzoek naar de wenselijkheid, uitvoerbaarheid en consequenties van de invoering van een dergelijk systeem, waarbij de premie wordt aangepast naargelang van de kwaliteit van de betrokken tabakssoort, voort te zetten. Verordening (EEG) nr. 727/70 voorziet echter alleen bij wijze van uitzondering in de mogelijkheid om de premie te variëren.

9. Samenvatting en conclusies

9.1., 9.2., 9.3., 9.4., 9.5. De Commissie is van oordeel dat de gemeenschappelijke marktordening voor tabak, overeenkomstig het gestelde doel, het met name mogelijk heeft gemaakt de ontwikkeling van de produktie op de internationale markt af te stemmen en de aanvoer voor interventie te verminderen, zodat deze nog minder dan 3 % van de totale produktie bedraagt. Anderzijds zijn de openbare voorraden van de verkoopseizoenen vóór 1985 weggewerkt. De Commissie voert een beleid dat erop gericht is de tabaksproduktie in de Gemeenschap aan te passen aan de eisen van de markt door overschakeling op andere soorten en kwaliteitsverbetering. Wat de hoogte van de premie en de financiële bescherming van de sector betreft, moeten de reële produktie- en bewerkingskosten worden vergeleken met het premiebedrag. De Commissie heeft zich ertoe verbonden in het kader van haar voorstel voor de prijzen en premies voor 1988 een verslag in te dienen waarin de produktie- en bewerkingskosten in de diverse tabakproducerende landen van de Gemeenschap zullen worden behandeld. Ter vergelijking: de gegarandeerde prijs voor tabaksproducenten in de Gemeenschap komt overeen met de helft van de gegarandeerde producentenprijs in Amerika en met één vijfde van de gegarandeerde prijs in Japan. In dit verband is het nodig dat een zeker evenwicht behouden blijft tussen de communautaire produktie en de import, wil men voorkomen dat de Gemeenschap te sterk afhankelijk wordt van derde landen, voor de voorziening van de verwerkende industrie in de Gemeenschap met ruwe tabak. De tabakverwerkende industrie in de Gemeenschap verbruikt momenteel bijna tweemaal zoveel ruwe tabak als in de Gemeenschap zelf wordt geproduceerd. Tenslotte heeft de Commissie de in de Lid-Staten toegepaste administratieve procedures en controlenormen geverifieerd en daarbij geen belangrijke onregelmatigheden geconstateerd.

Alle voetnoten zijn aan het eind van het verslag opgenomen.