VERORDENING (EG) Nr. 1462/95 VAN DE COMMISSIE van 27 juni 1995 betreffende de opening en de wijze van beheer van een tariefcontingent voor de invoer van jonge mannelijke mestrunderen (1 juli 1995 - 30 juni 1996)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad van 27 juni 1968 betreffende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 424/95 (2), en met name op artikel 12, leden 1 en 4,

Gelet op Verordening (EG) nr. 3290/94 van de Raad van 22 december 1994 inzake de aanpassingen en de overgangsmaatregelen in de landbouwsector voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomsten in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguay-Ronde (3), en met name op artikel 3,

Overwegende dat de Gemeenschap in het kader van de WTO-overeenkomst de verplichting op zich heeft genomen om een jaarlijks tariefcontingent voor de invoer van 169 000 jonge mannelijke mestrunderen te openen; dat de uitvoeringsbepalingen moeten worden vastgesteld voor het contingentjaar 1995/1996, dat op 1 juli 1995 begint;

Overwegende dat overeenkomstig artikel 12, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 805/68 bij het beheer van het contingent rekening moet worden gehouden met het traditionele patroon van de handel in de betrokken sector;

Overwegende dat rekening moet worden gehouden met de behoeften van bepaalde gebieden in de Gemeenschap die een groot tekort aan mestrunderen hebben; dat, aangezien een dergelijk tekort zich met name in Italië en in Griekenland voordoet, bij voorrang in de vraag in deze twee Lid-Staten moet worden voorzien;

Overwegende dat, om de overgang tussen de regelingen op basis van een "voorzieningsbalans" en de regelingen op basis van het huidige tariefcontingent soepel te laten verlopen, adequate voorschriften dienen te worden vastgesteld waarin met name wordt voorzien in de verdere toepassing van de methode van toewijziging aan traditionele importeurs en aan marktdeelnemers die aantonen dat zij bedrijvig zijn in de handel in levende dieren met derde landen;

Overwegende dat in het kader van de uitvoering van de WTO-overeenkomst de bijzondere bepalingen voor de toepassing van het stelsel van invoercertificaten in de sector rundvlees, die nu zijn opgenomen in Verordening (EEG) nr. 2377/80 van de Commissie (4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1084/94 (5), tegen 1 juli 1995 moeten worden gewijzigd; dat om praktische problemen bij de toepassing van het huidige tariefcontingent te voorkomen, Verordening (EEG) nr. 2377/80 niet mag worden toegepast; dat in plaats daarvan bijzondere uitvoeringsbepalingen inzake de invoercertificaten voor dat contingent moeten worden vastgesteld; dat die bijzondere bepalingen voorrang dienen te hebben boven de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 3719/88 van de Commissie (6), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1199/95 (7);

Overwegende dat op grond van artikel 9, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 805/68 levende dieren in het kader van het huidige tariefcontingent slechts met een invoercertificaat in de Gemeenschap mogen worden ingevoerd; dat voor de toepassing van dit tariefcontingent streng op de invoer dient te worden toegezien en het gebruik en de bestemming van de ingevoerde dieren doeltreffend moeten worden gecontroleerd; dat de dieren bijgevolg moeten worden ingevoerd in de Lid-Staat waar het invoercertificaat is afgegeven;

Overwegende dat een zekerheid moet worden gesteld om te waarborgen dat de dieren gedurende ten minste 120 dagen in de aangewezen bedrijven worden gemest; dat bij de vaststelling van het bedrag van de zekerheid rekening moet worden gehouden met het verschil in douanerechten tussen invoer binnen en buiten het contingent;

Overwegende dat bij Verordening (EEG) nr. 990/93 van de Raad (8), de handel tussen de Europese Gemeenschap en de Republieken Servië en Montenegro verboden is; dat deze republieken bijgevolg van de in deze verordening vervatte regeling moeten worden uitgesloten;

Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 612/77 van de Commissie (9), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1121/87 (10), dient te worden ingetrokken;

Overwegende dat het Comité van beheer voor rundvlees geen advies heeft uitgebracht binnen de door zijn voorzitter bepaalde termijn,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Voor de periode van 1 juli 1995 tot en met 30 juni 1996 wordt een tariefcontingent geopend voor de invoer van 169 000 levende mannelijke runderen van de GN-codes 0102 90 05, 0102 90 29 en 0102 90 49 die bestemd zijn om in de Gemeenschap te worden gemest.

2. Voor dit contingent geldt een recht bij invoer van 582 ecu per ton, vermeerderd met 16 % ad valorem. Dit recht geldt wanneer de ingevoerde dieren in de Lid-Staat van invoer gedurende ten minste 120 dagen worden gemest.

Voor de omrekening van dit in ecu luidende recht geldt de koers die in het kader van het gemeenschappelijk douanetarief op de dag van invoer van toepassing is.

3. In de zin van deze verordening wordt onder "dag van invoer" verstaan, de dag waarop de aangifte voor het in het vrije verkeer brengen wordt aanvaard.

Artikel 2

1. Het in artikel 1, lid 1, bedoelde aantal wordt als volgt over de volgende Lid-Staten verdeeld:

a) Italië: 143 650 dieren,

b) Griekenland: 21 970 dieren,

c) Andere Lid-Staten: 3 380 dieren.

2. Voor de in lid 1, onder a) en b), bedoelde aantallen wordt het recht op invoer voor:

- 80 % van het aantal rechtstreeks toegekend aan de importeurs die het bewijs leveren dat zij in de laatste drie kalenderjaren in het kader van de in bijlage vermelde verordeningen dieren hebben ingevoerd. Het toegewezen aantal dieren is evenredig aan het aantal dieren dat die aanvragers in de betrokken periode van drie jaar hebben ingevoerd;

- 20 % van het aantal rechtstreeks toegekend aan de marktdeelnemers die het bewijs leveren dat zij in 1994 ten minste vijftig levende dieren van GN-code 0102 90 hebben uitgevoerd naar en/of ingevoerd uit Oostenrijk, Finland en Zweden, waarbij geen rekening wordt gehouden met dieren die in het kader van de in punt b) van de bijlage vermelde verordeningen zijn ingevoerd.

Aanvragen betreffende rechten op invoer worden ingediend:

- in Italië, voor het in lid 1, onder a), genoemde aantal;

- in Griekenland, voor het in lid 1, onder b), genoemde aantal.

3. Het in lid 1, onder c), genoemde aantal wordt toegekend aan de marktdeelnemers die het bewijs leveren dat zij in 1994 ten minste vijftig levende dieren van GN-code 0102 90 hebben uitgevoerd naar en/of ingevoerd uit Oostenrijk, Finland en Zweden.

Aanvragen betreffende rechten op invoer worden ingediend in de Lid-Staat waar de aanvrager een BTW-nummer heeft, behalve in Italië en Griekenland.

4. De in lid 2, eerste alinea, tweede streepje, en in lid 3 bedoelde aantallen dieren worden aan iedere in aanmerking komende marktdeelnemer toegekend naar evenredigheid van het aantal dieren waarvoor zij aanvragen hebben ingediend.

5. Het bewijs van invoer en/of uitvoer wordt uitsluitend geleverd aan de hand van het douanedocument. Met toestemming van de Commissie mogen de nieuwe Lid-Staten evenwel, in voorkomend geval, toestaan dat het bewijs op een andere manier wordt geleverd.

De Lid-Staten mogen voor echt verklaarde kopieën van deze documenten aanvaarden indien de aanvrager ten genoegen van de bevoegde instantie kan aantonen dat hij onmogelijk de originele documenten kan verkrijgen.

Artikel 3

1. Marktdeelnemers die op 1 januari 1995 in de handel in levende runderen geen activiteit meer uitoefenden, komen voor de bij deze verordening ingestelde regeling niet in aanmerking.

2. Ondernemingen die zijn gevormd door fusie van ondernemingen die elk afzonderlijk rechten hebben krachtens artikel 2, lid 2, eerste alinea, behouden dezelfde rechten als de ondernemingen waaruit zij zijn ontstaan.

Artikel 4

1. Een aanvraag voor rechten op invoer is slechts geldig indien deze wordt ingediend door een marktdeelnemer die een BTW-nummer heeft.

2. Elke aanvraag voor rechten op invoer mag ten hoogste betrekking hebben op het beschikbare aantal dieren.

Wanneer een aanvrager voor een van de in artikel 2, leden 2 en 3, vermelde categorieën meer dan één aanvraag indient, worden alle betrokken aanvragen afgewezen.

3. Voor de toepassing van artikel 2, leden 2 en 3, worden de aanvragen, samen met de vereiste bewijsstukken, uiterlijk op 30 juni 1995 bij de bevoegde instantie ingediend.

4. Voor aanvragen op grond van artikel 2, lid 3, dienen de Lid-Staten na verificatie van de ingediende documenten, bij de Commissie uiterlijk op 14 juli 1995 een lijst in van de aanvragers en van de gevraagde aantallen.

De Commissie besluit zo spoedig mogelijk in hoeverre aan de aanvragen kan worden voldaan. Wanneer de gevraagde aantallen groter zijn dan de beschikbare, past de Commissie op de gevraagde aantallen een vast verminderingspercentage toe.

Artikel 5

1. Dieren waarvoor een recht tot invoer is toegekend, mogen slechts worden ingevoerd indien een invoercertificaat wordt overgelegd.

2. Certificaataanvragen kunnen slechts worden ingediend:

- in de Lid-Staat waar het recht tot invoer is aangevraagd;

- door marktdeelnemers aan wie overeenkomstig de artikelen 2 en 4 het recht tot invoer is toegekend.

3. De zekerheid voor het certificaat, waarnaar in artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 3719/88 wordt verwezen, bedraagt 3 ecu per dier.

Voor de omrekening van die zekerheid geldt de koers die in het kader van het gemeenschappelijk douanetarief op het ogenblik van certificaataanvraag van toepassing is.

4. Van 1 juli tot en met 31 december 1995 worden certificaten afgegeven voor ten hoogste 50 % van de toegekende rechten op invoer. De certificaten voor het resterende aantal dieren worden vanaf 2 januari 1996 afgegeven.

5. Op de certificaataanvraag en het certificaat zelf wordt het volgende vermeld:

a) in vak 8: het land van oorsprong;

b) in vak 16: de volgende GN-codes 0102 90 05, 0102 90 29 en 0102 90 49;

c) in vak 20: "Levende mannelijke runderen van minder dan 300 kg (Verordening (EG) nr. 1462/95). Certificaat geldig in . . . (Lid-Staat van afgifte)";

6. Het invoercertificaat geeft niet het recht om dieren van oorsprong uit de Republiek Servië of uit de Republiek Montenegro in te voeren.

Artikel 6

1. De dieren worden ingevoerd in de Lid-Staat die het invoercertificaat heeft afgegeven.

2. Op het tijdstip van invoer moet de importeur zich schriftelijk verplichten binnen één maand de bevoegde instantie op de hoogte stellen van het bedrijf of van de bedrijven, waar de jonge dieren worden vetgemest.

3. Op het tijdstip van invoer moet bij de bevoegde instantie een zekerheid van 785 ecu per ton worden gesteld om te waarborgen dat de ingevoerde dieren te rekenen vanaf de dag van invoer in de Lid-Staat van invoer, gedurende ten minste 120 dagen zullen worden gemest.

Voor de omrekening van die zekerheid geldt de koers die in het kader van het gemeenschappelijk douanetarief op de dag van invoer van toepassing is.

4. Behoudens overmacht wordt de zekerheid niet vrijgegeven tenzij aan de bevoegde instanties van de Lid-Staat van invoer het bewijs wordt geleverd dat de jonge mannelijke runderen:

a) op het/de overeenkomstig lid 2 aangegeven bedrijf/bedrijven gemest zijn;

b) niet binnen 120 dagen na de dag van invoer zijn geslacht, of c) binnen deze periode om gezondheidsredenen zijn geslacht of als gevolg van een ziekte of een ongeval zijn gestorven.

De zekerheid wordt vrijgegeven zodra dit bewijs is geleverd.

Wanneer de in lid 2 bedoelde termijn niet in acht is genomen, wordt de vrij te geven zekerheid evenwel verminderd met:

- 15 % en - voor elke dag waarmee de termijn wordt overschreden, 2 % van het resterende bedrag.

De niet-vrijgegeven bedragen worden verbeurd, en als douanerecht ingehouden.

5. Indien het in lid 4 bedoelde bewijs niet binnen 180 dagen na de dag van invoer wordt geleverd, is de zekerheid verbeurd, en wordt deze als douanerecht ingehouden.

Wanneer dit bewijs niet binnen genoemde termijn van 180 dagen wordt geleverd, maar wel binnen 18 maanden na deze termijn van 180 dagen, wordt het verbeurde bedrag, verminderd met 15 % van het zekerheidsbedrag, terugbetaald;

6. Artikel 8, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 3719/88 is van toepassing. Op invoer boven de in het invoercertificaat aangegeven aantallen wordt evenwel het volledige recht van het gemeenschappelijk douanetarief geheven.

Artikel 7

Uiterlijk drie weken na de invoer van de dieren stelt de importeur de bevoegde instantie die het invoercertificaat heeft afgegeven, in kennis van het aantal en van de oorsprong van de ingevoerde dieren. Deze instantie deelt deze gegevens aan het begin van elke maand aan de Commissie mee.

Artikel 8

Invoercertificaten die op grond van deze verordening worden afgegeven, zijn geldig gedurende negentig dagen na de dag van afgifte. Geen enkel certificaat is evenwel na 30 juni 1996 nog geldig.

Artikel 9

1. Ieder op grond van deze verordening ingevoerd dier wordt geïdentificeerd door:

- een onuitwisbaar tatouagemerk, of - een officieel of als officieel erkend oormerk in ten minste één van zijn oren.

2. Aan de hand van het tatouage- of oormerk moet, met behulp van de gegevens die de bevoegde instantie registreert wanneer het dier in het vrije verkeer wordt gebracht, kunnen worden bepaald op welke datum het dier in het vrije verkeer is gebracht en wie de importeur is.

Artikel 10

Verordening (EEG) nr. 3719/88 is van toepassing onder voorbehoud van het bepaalde in de onderhavige verordening. Verordening (EEG) nr. 2377/80 is niet van toepassing.

Artikel 11

Verordening (EEG) nr. 612/77 wordt ingetrokken. Zij blijft evenwel van toepassing voor invoer op grond van de Verordeningen (EG) nr. 3171/94 (1) en (EG) nr. 692/95 (2) van de Commissie.

Artikel 12

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 27 juni 1995.

Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie

BIJLAGE

In artikel 2, leden 2 en 3, bedoelde verordeningen

Verordeningen van de Commissie:

(a) - (EEG) nr. 365/92 (PB nr. L 39 van 15. 2. 1992, blz. 25) - (EEG) nr. 745/92 (PB nr. L 82 van 27. 3. 1992, blz. 28) - (EEG) nr. 1635/92 (PB nr. L 171 van 26. 6. 1992, blz. 14) - (EEG) nr. 2753/92 (PB nr. L 279 van 23. 9. 1992, blz. 19) - (EEG) nr. 3806/92 (PB nr. L 384 van 30. 12. 1992, blz. 30) - (EEG) nr. 733/93 (PB nr. L 75 van 30. 3. 1993, blz. 11) - (EEG) nr. 1622/93 (PB nr. L 155 van 26. 6. 1993, blz. 44) (b) - (EEG) nr. 2657/93 (PB nr. L 244 van 30. 9. 1993, blz. 5) - (EG) nr. 336/94 (PB nr. L 43 van 16. 2. 1994, blz. 7) - (EG) nr. 656/94 (PB nr. L 82 van 25. 3. 1994, blz. 17) - (EG) nr. 1373/94 (PB nr. L 151 van 17. 6. 1994, blz. 8) - (EG) nr. 2321/94 (PB nr. L 253 van 29. 9. 1994, blz. 5)