*****

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE

van 23 juli 1986

tot wijziging van Richtlijn 83/229/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake materialen en voorwerpen van folie van geregenereerde cellulose, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen

(86/388/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Richtlijn 76/893/EEG van de Raad van 23 november 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (1), inzonderheid op artikel 6, lid 3,

Overwegende dat in Richtlijn 83/229/EEG van de Raad (2), in bijlage II, eerste deel, punt B, sub 1, als vochtregelende middelen het gebruik van bis(2-hydroxyethyl)ether [(=di-ethyleenglycol)] en van ethaandiol [(=mono-ethyleenglycol)] wordt toegestaan in een totale hoeveelheid van niet meer dan 20 % en alleen indien de folie van een laklaag wordt voorzien en vervolgens wordt gebruikt voor niet-vochtige eetwaren, d.w.z. die geen fysisch vrij water aan het oppervlak bevatten;

Overwegende dat de Bondsrepubliek Duitsland, uitgaande van de vrijwaringsclausule in artikel 6 van Richtlijn 76/893/EEG, de Commissie in kennis heeft gesteld van haar voornemen het gebruik van bis(2-hydroxyethyl)ether en van ethaandiol als preventieve maatregel in het belang van de volksgezondheid te verbieden op grond van het feit dat zij heeft vastgesteld dat deze stoffen in grote hoeveelheden in bepaalde levensmiddelen migreren;

Overwegende dat het overleg met de Lid-Staten in het kader van het Permanent Comité voor levensmiddelen overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 76/893/EEG, alsmede andere verrichte onderzoekingen het niet mogelijk maken tot definitieve gevolgtrekkingen te komen over deze migratieverschijnselen;

Overwegende dat immers de waargenomen hoeveelheden gemigreerde stoffen van zeer uiteenlopende aard zijn en variëren van enkele milligrammen tot enkele honderden milligrammen per kilogram levensmiddel; dat het nog niet mogelijk is geweest vast te stellen welke levensmiddelen of bestanddelen daarvan het meest aan migratie zijn blootgesteld en dat bovendien is gebleken dat andere, nog niet met zekerheid vastgestelde, bronnen dan de verpakking van geregenereerde cellulose, bijdragen tot de aanwezigheid van de beide betrokken vochtregelende middelen in levensmiddelen;

Overwegende dat, gezien het bovenstaande, een eventueel gevaar voor de gezondheid van de mens niet kan worden uitgesloten;

Overwegende dat echter een algeheel en onmiddellijk verbod op de beide stoffen zoals door de Bondsrepubliek Duitsland wordt beoogd, een maatregel zou vormen welke niet in een juiste verhouding staat tot dat eventuele gevaar en dat het wenselijker is, als preventieve maatregel, een maximaal gehalte vast te stellen van genoemde stoffen in levensmiddelen die in aanraking komen met folie van geregenereerde cellulose;

Overwegende dat dit gehalte dient te worden berekend op basis van de toxicologische gegevens en dat hierbij tevens het inertiebeginsel van de materialen vermeld in artikel 2, tweede streepje, van Richtlijn 76/893/EEG in acht moet worden genomen;

Overwegende dat deze beperking in overweging dient te worden genomen als voorlopige maatregel, tot de thans in uitvoering zijnde onderzoekingen inzake de migratieverschijnselen van de beide betrokken stoffen in de verschillende levensmiddelen zijn voltooid;

Overwegende dat in elk geval thans reeds kan worden vastgesteld dat er geen direct gevaar bestaat voor de gezondheid van de mens ten gevolge van het gebruik van beide stoffen in folie van geregenereerde cellulose en dat derhalve een termijn kan worden gesteld voor het van toepassing doen worden van de in onderhavige richtlijn vervatte preventieve maatregel, zodat zowel de voorraden verpakkingsmateriaal als de reeds verpakte levensmiddelen intussen kunnen worden verkocht;

Overwegende dat het wenselijk is de Lid-Staten de duur van de termijn te laten bepalen voor het van toepassing doen worden van deze maatregel, zowel op grond van de waargenomen verontreinigingsniveaus, als aan de hand van de voedingsgewoonten van de consumenten in verband met deze niveaus; dat echter in elk denkbaar geval een maximumtermijn tot en met 31 maart 1987 toereikend is;

Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor levensmiddelen,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

In Richtlijn 83/229/EEG wordt de tekst van bijlage II, eerste deel, punt B, sub 1, in de kolom »Beperkingen" naast de eerste twee streepjes vervangen en gelezen als volgt:

»Uitsluitend voor foliën die bestemd zijn om van een laklaag te worden vooorzien en vervolgens worden gebruikt voor niet-vochtige eetwaren, d.w.z. eetwaren die geen fysisch vrij water aan het oppervlak bevatten.

De totale hoeveelheid bis(2-hydroxyethyl)ether en ethaandiol aanwezig in een levensmiddel dat met deze foliën in contact is gebracht, mag 50 mg per kg levensmiddel niet overschrijden.".

Artikel 2

De Lid-Staten wijzigen hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zodat de in artikel 1 vermelde beperking uiterlijk op 1 april 1987 van toepassing wordt.

Artikel 3

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Brussel, 23 juli 1986.

Voor de Commissie

COCKFIELD

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 340 van 9. 12. 1976, blz. 19.

(2) PB nr. L 123 van 11. 5. 1983, blz. 31.