ADVIES VAN DE COMMISSIE van 5 oktober 1993 betreffende de toepassing van artikel 4, lid 2, van Richtlijn 91/670/EEG van de Raad inzake de onderlinge erkenning van bewijzen van bevoegdheid voor burgerluchtvaartpersoneel (Gelijkwaardigheid van Britse en van Belgische bewijzen van bevoegdheid als piloot) (Slechts de teksten in de Nederlandse en de Franse taal zijn authentiek)

(93/551/EEG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Richtlijn 91/670/EEG van de Raad van 16 december 1991 inzake de onderlinge erkenning van bewijzen van bevoegdheid voor burgerluchtvaartpersoneel (1), inzonderheid op artikel 4, lid 2,

Gezien het verzoek van de Belgische Regering,

Na de betrokken Lid-Staten te hebben verzocht om hun systemen en programma's voor de opleiding tot piloot over te leggen,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Bij brief nr. 911.91.42.40.477, die op 6 juli 1993 door de Commissie werd geregistreerd, verzochten de Belgische autoriteiten de Commissie op grond van artikel 4, lid 2, van Richtlijn 91/670/EEG om advies uit te brengen over de gelijkwaardigheid van door de burgerluchtvaartautoriteiten van België en van het Verenigd Koninkrijk afgegeven bewijzen van bevoegdheid als piloot.

Uit hoofde van artikel 4, lid 2, onder b), van de richtlijn moet de Commissie binnen twee maanden na ontvangst van het verzoek advies uitbrengen. Vanwege de zomervakantie heeft de Commissie de Belgische autoriteiten bij schrijven van 26 augustus 1993 verzocht de termijn voor de overlegprocedure tot en met 30 september 1993 te verlengen.

(2) Volgens artikel 3, lid 1, van Richtlijn 91/670/EEG moet een Lid-Staat zonder nodeloze vertraging of aanvullende tests alle, door een andere Lid-Staat afgegeven bewijzen van bevoegdheid en alle daarbij behorende voorrechten en verklaringen erkennen. Door een andere Lid-Staat van de Gemeenschap afgegeven bewijzen van bevoegdheid kunnen op basis van hetzij gelijkwaardigheid (artikel 4, leden 1 tot en met 4) hetzij ervaring (artikel 4, lid 5), worden erkend. In artikel 4, lid 1, is bepaald dat de eis van erkenning van toepassing is wanneer een door een Lid-Staat afgegeven bewijs van bevoegdheid gebaseerd is op eisen die gelijkwaardig zijn aan die van de ontvangende Lid-Staat. Volgens artikel 4, lid 2, onder a), van de richtlijn kan iedere Lid-Staat de Commissie binnen drie weken na ontvangst van het erkenningsverzoek om advies vragen over de gelijkwaardigheid van een aan hem ter erkenning voorgelegd bewijs van bevoegdheid.

(3) Wat piloten betreft, wordt aan de grondbeginselen van vrij verkeer van werknemers en de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten, vastgelegd in de artikelen 48, 52 en 59 van het Verdrag, voldaan door artikel 3, lid 1, van de richtlijn (2). Dit artikel voorziet in de onderlinge erkenning van de bewijzen van bevoegdheid als piloot.

Artikel 4

van de richtlijn onderwerpt de onderlinge erkenning van de bewijzen van bevoegdheid niettemin aan een eventuele procedure ter verificatie van de gelijkwaardigheid tussen de eisen van de ontvangende Lid-Staat en van de Lid-Staat die het bewijs heeft afgegeven, wanneer gegronde twijfel naar voren wordt gebracht over de gelijkwaardigheid van de betrokken bewijzen van bevoegdheid. Artikel 4 beoogt daarmee de veiligheid in de luchtvaart te waarborgen, een aspect waarnaar in de zesde overweging van de richtlijn wordt verwezen. Bij toepassing van die procedure mag evenwel niet buiten de perken worden gegaan van hetgeen met het oog op de verwezenlijking van het algemene oogmerk van veiligheid van luchtdiensten strikt noodzakelijk is en mag derhalve geen afbreuk worden gedaan aan de daadwerkelijke uitoefening van voornoemde, in het Verdrag vervatte fundamentele vrijheden.

(4) De Commissie bestudeerde de respectieve Belgische en Britse eisen voor de afgifte van een "Air Transport Pilot Licence" (ATPL) en beoordeelde deze aan de hand van drie hoofdcriteria:

- algemene minimumeisen,

- vakbekwaamheidseisen,

- eisen op het gebied van theoretische kennis.

a) Uit bestudering van de respectieve algemene minimumeisen van de Belgische en de Britse autoriteiten voor de afgifte van een ATPL blijkt dat er gelijkwaardigheid is.

b) Wat de vakbekwaamheid van de piloten betreft, is de vergelijking van de eisen van de Lid-Staten gebaseerd op een analyse van de in de regels en voorschriften vastgestelde eisen en de tijdens de tests gebruikte controleformulieren. De minimumkenmerken van de vliegtuigen waarin de tot de ATPL leidende praktische proeven moeten worden afgelegd, vormen een belangrijk onderdeel van dat bewijs van bevoegdheid.

België maakt gebruik van een vliegtuig van meer dan 20 ton, terwijl het Verenigd Koninkrijk een meermotorig licht vliegtuig gebruikt. In de praktijk wordt een ATPL afgegeven, wanneer aan de ervaringscriteria wordt voldaan, maar is er geen sprake van een afzonderlijke vakbekwaamheidsproef voor de ATPL, aangezien deze in de type-bevoegdverklaringsproef is vervat.

Derhalve moet een Britse houder van een bewijs van bevoegdheid een type-bevoegdverklaring voor vliegtuigen van JAR/FAR categorie 25 hebben.

c) Bij vergelijking van de vereiste theoretische kennis blijkt dat het Verenigd Koninkrijk en België hetzelfde algemene niveau hanteren wat diepgang en omvang van de vereiste kennis betreft. Aanvullende tests om de gelijkwaardigheid ervan te beoordelen, lijken derhalve niet nodig.

(5) Op grond van de beschikbare informatie, met inachtneming van voornoemde beginselen en van het feit dat alle Lid-Staten aan de internationaal aanvaarde ICAO (International civil aviation organization)-normen op het gebied van veiligheid in de lucht voldoen,

BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:

Artikel 1

Het in het Verenigd Koninkrijk afgegeven bewijs van bevoegdheid als verkeersvlieger ( "Airline Transport Pilot Licence" (ATPL)) kan algemeen als gelijkwaardig worden beschouwd met een vergelijkbaar door België afgegeven bewijs van bevoegdheid, mits de houder eveneens in het bezit is van een type-bevoegdverklaring als gezagvoerder voor vliegtuigen van categorie JAR 25 (meermotorige vliegtuigen van meer dan 5 700 kg).

Artikel 2

Het onderhavig advies is gericht tot het Koninkrijk België.

Gedaan te Brussel, 5 oktober 1993.

Voor de Commissie

Abel MATUTES

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 373 van 31. 12. 1991, blz. 21.

(2) Zie eveneens de arresten van het Hof van Justitie in de zaken Heylens van 15 oktober 1987, zaak 222/86, Jurisprud. 1987, blz. 4097; Vlassopoulou van 7 mei 1991, zaak C-340/89, Jurisprud. 1991, blz. I-2357 en Kraus van 31 maart 1993, zaak C-19/92 nog niet gepubliceerd.