ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Krachtens artikel 32, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 worden de financiële gevolgen van de niet-invordering van in verband met onregelmatigheden verschuldigde bedragen voor 50 % door de betrokken lidstaat en voor 50 % door de EU-begroting gedragen als de invordering niet heeft plaatsgevonden binnen vier jaar na de datum van het eerste administratieve of gerechtelijke proces-verbaal, of binnen acht jaar na die datum als over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank. In artikel 32, lid 3, van die verordening is bepaald dat de lidstaten de Commissie bij de indiening van de jaarrekeningen een samenvattend overzicht van de in verband met onregelmatigheden ingeleide terugvorderingsprocedures moeten bezorgen. De bepalingen over de manier waarop de lidstaten de terug te vorderen bedragen moeten rapporteren, zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (7). In bijlage III bij die verordening zijn de modellen opgenomen voor de tabellen 1 en 2 die de lidstaten in 2007 moesten indienen. Op basis van de door de lidstaten ingevulde tabellen moet de Commissie een besluit vaststellen over de financiële gevolgen van het na respectievelijk vier of acht jaar nog steeds achterwege blijven van invordering van in verband met onregelmatigheden verschuldigde bedragen. Een dergelijk besluit staat latere conformiteitsbesluiten op grond van artikel 32, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 niet in de weg.
De Commissie is van mening dat het dispositief van de beschikking van 2002 voldoende duidelijk en ondubbelzinnig is: „Artikel 1: De Commissie oordeelt dat de herstructureringssteun verleend door Griekenland aan Olympic Airways in onderstaande vormen onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag; (…) nieuwe garanties voor leningen voor een totaalbedrag van 378 miljoen USD voor leningen aangegaan vóór de datum van 31 maart 2001, ten behoeve van de aankoop van nieuwe vliegtuigen en investeringen die OA nodig heeft om zich te vestigen op de nieuwe luchthaven te Spata …”, om verwarring over de onverenigbaarheid van deze garanties uit te sluiten.

Voor wat de terugvorderingsverplichting betreft, wordt in de beschikking van 2002 een onderscheid gemaakt tussen de periode 1994-1998 en de periode 1998-2002. Overeenkomstig artikel 14, lid 1, van Verordening (EG) nr. 659/1999 (34) en met betrekking tot de periode 1994- 1998, heeft de Commissie beslist dat de vóór 14 augustus 1998 verleende steun niet moest worden terugbetaald. De garanties in kwestie werden echter door de staat na die datum verleend (in oktober 1999 voor de vier vliegtuigen en in februari 2001 voor de lening van ABN Amro).
(4)

Krachtens artikel 32, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 worden de financiële gevolgen van de niet-invordering van in verband met onregelmatigheden verschuldigde bedragen voor 50 % door de betrokken lidstaat en voor 50 % door de EU-begroting gedragen als de invordering niet heeft plaatsgevonden binnen vier jaar na de datum van het eerste administratieve of gerechtelijke proces-verbaal, of binnen acht jaar na die datum als over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank. In artikel 32, lid 3, van die verordening is bepaald dat de lidstaten de Commissie bij de indiening van de jaarrekeningen een samenvattend overzicht van de in verband met onregelmatigheden ingeleide terugvorderingsprocedures moeten bezorgen. De bepalingen over de manier waarop de lidstaten de in te vorderen bedragen moeten rapporteren, zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 885/2006. In bijlage III bij die verordening is de modeltabel opgenomen die de lidstaten in 2009 moesten indienen. Op basis van de door de lidstaten ingevulde tabellen moet de Commissie een besluit vaststellen over de financiële gevolgen van het na respectievelijk vier of acht jaar nog steeds achterwege blijven van invordering van in verband met onregelmatigheden verschuldigde bedragen. Een dergelijk besluit staat latere conformiteitsbesluiten op grond van artikel 32, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 niet in de weg.
(4)

Krachtens artikel 32, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 worden de financiële gevolgen van de niet-invordering van in verband met onregelmatigheden verschuldigde bedragen voor 50 % door de betrokken lidstaat en voor 50 % door de EU-begroting gedragen als de invordering niet heeft plaatsgevonden binnen vier jaar na de datum van het eerste administratieve of gerechtelijke proces-verbaal, of binnen acht jaar na die datum als over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank. In artikel 32, lid 3, van die verordening is bepaald dat de lidstaten de Commissie bij de indiening van de jaarrekeningen een samenvattend overzicht van de in verband met onregelmatigheden ingeleide terugvorderingsprocedures moeten bezorgen. De bepalingen over de manier waarop de lidstaten de in te vorderen bedragen moeten rapporteren, zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 885/2006. In bijlage III bij die verordening is de modeltabel opgenomen die de lidstaten in 2010 moesten indienen. Op basis van de door de lidstaten ingevulde tabellen moet de Commissie een besluit vaststellen over de financiële gevolgen van het na respectievelijk vier of acht jaar nog steeds achterwege blijven van invordering van in verband met onregelmatigheden verschuldigde bedragen. Een dergelijk besluit staat latere conformiteitsbesluiten op grond van artikel 32, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 niet in de weg.
(4)

Krachtens artikel 32, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 worden de financiële gevolgen van de niet-invordering van in verband met onregelmatigheden verschuldigde bedragen voor 50 % door de betrokken lidstaat en voor 50 % door de EU-begroting gedragen als de invordering niet heeft plaatsgevonden binnen vier jaar na de datum van het eerste administratieve of gerechtelijke proces-verbaal, of binnen acht jaar na die datum als over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank. In artikel 32, lid 3, van die verordening is bepaald dat de lidstaten de Commissie bij de indiening van de jaarrekeningen een samenvattend overzicht van de in verband met onregelmatigheden ingeleide terugvorderingsprocedures moeten bezorgen. De bepalingen over de manier waarop de lidstaten de in te vorderen bedragen moeten rapporteren, zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 885/2006. In bijlage III bij die verordening is de modeltabel opgenomen die de lidstaten in 2008 moesten indienen. Op basis van de door de lidstaten ingevulde tabellen moet de Commissie een besluit vaststellen over de financiële gevolgen van het na respectievelijk vier of acht jaar nog steeds achterwege blijven van invordering van in verband met onregelmatigheden verschuldigde bedragen. Een dergelijk besluit staat latere conformiteitsbesluiten op grond van artikel 32, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 niet in de weg.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 42/27

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 15 februari 2011

inzake de goedkeuring van de rekeningen van bepaalde betaalorganen in Italië betreffende de door het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) gefinancierde uitgaven over het begrotingsjaar 2008

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 754)

(Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

(2011/103/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (1), en met name de artikelen 30 en 33,

Na raadpleging van het Comité voor de landbouwfondsen,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Bij Beschikking 2009/373/EG (2), Besluit 2010/59/EU (3) en Besluit 2010/721/EU (4) van de Commissie zijn voor het begrotingsjaar 2008 de rekeningen van alle betaalorganen goedgekeurd, behalve die van het Duitse betaalorgaan „Bayern”, het Griekse betaalorgaan „OPEKEPE” en het Italiaanse betaalorgaan „ARBEA”.

(2) Nadat nieuwe gegevens zijn verstrekt en aanvullende controles zijn verricht, kan de Commissie nu een besluit nemen waarbij de door het Italiaanse betaalorgaan „ARBEA” ingediende rekeningen betreffende de door het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) gefinancierde uitgaven als volledig, juist en waarheidsgetrouw worden aangemerkt.

(3) Overeenkomstig artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 doet het onderhavige besluit geen afbreuk aan latere besluiten van de Commissie waarbij uitgaven die niet overeenkomstig de EU-voorschriften blijken te zijn gedaan, alsnog aan EU-financiering worden onttrokken,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De rekeningen van het Italiaanse betaalorgaan „ARBEA” betreffende de door het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) gefinancierde uitgaven over het begrotingsjaar 2008 worden goedgekeurd.

De bedragen die op grond van dit besluit in het kader van elk programma voor plattelandsontwikkeling moeten worden ingevorderd bij of betaald aan elke lidstaat, met inbegrip van de bedragen die voortvloeien uit de toepassing van artikel 33, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1290/2005, worden vastgesteld in de bijlage.

Artikel 2

Het onderhavige besluit is gericht tot de Italiaanse Republiek.

Gedaan te Brussel, 15 februari 2011. Voor de Commissie Dacian CIOLOŞ Lid van de Commissie

(1) PB L 209 van 11.8.2005, blz. 1.

(2) PB L 116 van 9.5.2009, blz. 21.

(3) PB L 34 van 5.2.2010, blz. 26.

(4) PB L 312 van 27.11.2010, blz. 23.
(7)

Nauwere samenwerking moet gericht zijn op het creëren van een eenheidsoctrooi, dat zorgt voor uniforme bescherming op het hele grondgebied van de deelnemende lidstaten, en die ten aanzien van al die lidstaten door het Europees Octrooibureau (EOB) zou worden verleend. Als een noodzakelijk onderdeel van het eenheidsoctrooi dienen de geldende vertaalregelingen eenvoudig en kosteneffectief te zijn en overeen te stemmen met die waarin voorzien wordt in het voorstel voor een verordening van de Raad inzake de vertaalregelingen voor het EU-octrooi, door de Commissie ingediend op 30 juni 2010, gecombineerd met de elementen van het compromis dat in november 2010 door het voorzitterschap is voorgesteld en waarvoor een breed draagvlak bestond in de Raad. De vertaalregelingen zouden erin voorzien dat de mogelijkheid behouden wordt om octrooiaanvragen in elke taal van de Unie bij het EOB in te dienen en de kosten in verband met de vertaling van aanvragen die worden ingediend in andere talen dan een officiële taal van het EOB worden vergoed. Het octrooi dat eenheidswerking heeft, moet enkel in een van de officiële talen van het EOB worden verleend zoals bepaald in het Verdrag inzake de verlening van Europese octrooien (Europees Octrooiverdrag). Er zouden geen bijkomende vertalingen vereist zijn, onverminderd overgangsregelingen die evenredig zouden zijn en bijkomende vertalingen op tijdelijke basis, zonder rechtskracht en louter voor informatieve doeleinden, zouden eisen. In ieder geval zouden overgangsregelingen aflopen wanneer machinevertalingen van hoge kwaliteit beschikbaar worden gesteld, behoudens een objectieve evaluatie van hun kwaliteit. In geval van een geschil moeten bindende vertaalverplichtingen gelden voor de octrooihouder.
(21)

Om rekening te houden met de eisen van artikel 19, lid 1, van de kaderovereenkomst, komen de krachtens dit besluit gemaakte uitgaven slechts voor cofinanciering door de Gemeenschap in aanmerking als zij niet vóór de datum van het besluit tot toekenning van de beheersbevoegdheden zijn betaald, met uitzondering van maatregel 501 „Technische bijstand” als bedoeld in artikel 19, lid 2, van de Kaderovereenkomst en de algemene kosten als bedoeld in artikel 172, lid 3, onder c), van Verordening (EG) nr. 718/2007. De uitgaven zijn subsidiabel als zij stroken met de beginselen van goed financieel beheer, met name zuinigheid en kosteneffectiviteit.
(3)

Om ervoor te zorgen dat invoerende landen de bescherming genieten waarin het Verdrag van Rotterdam voorziet, is het noodzakelijk en gepast de aanbeveling van de Commissie ter beoordeling van chemische stoffen inzake de opneming van wit asbest (chrysotiel), endosulfan, alachloor en aldicarb in bijlage III bij het Verdrag van Rotterdam te steunen. Deze vier stoffen zijn in de Unie reeds verboden of aan strenge beperkingen onderworpen en derhalve gelden voor de uitvoer daarvan voorschriften die verder reiken dan de eisen van het Verdrag van Rotterdam.
(6)

De Commissie heeft vragenlijsten toegestuurd aan de bedrijfstak van de Unie en aan alle bekende verenigingen van producenten in de Unie, aan de exporteurs/producenten in het betrokken land, aan alle verenigingen van exporteurs/producenten, aan de importeurs, aan alle bekende verenigingen van importeurs, en aan de autoriteiten van het betrokken land. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en een verzoek om te worden gehoord in te dienen.
2)

Na aanpassing b) wordt het volgende ingevoegd: „b bis) Op het moment dat deze richtlijn in de EER-overeenkomst wordt opgenomen, vinden er op het grondgebied van Liechtenstein geen luchtvaartactiviteiten plaats zoals gedefinieerd in de richtlijn. Liechtenstein zal voldoen aan de richtlijn zodra er op zijn grondgebied dergelijke luchtvaartactiviteiten plaatsvinden.”; b ter) aan artikel 3 quater, lid 4, wordt de volgende alinea toegevoegd: „Volgens de procedures van de EER-overeenkomst en op basis van de door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in samenwerking met Eurocontrol verstrekte cijfers stelt het Gemengd Comité van de EER de historische luchtvaartemissies voor de hele EER vast door de cijfers over de vluchten binnen en tussen EVA-staten en de vluchten tussen EVA-staten en derde landen op te tellen bij de cijfers van het besluit van de Commissie, op het moment dat dit besluit wordt opgenomen in de EER-overeenkomst.”; b quater) in artikel 3 quinquies, lid 4, wordt de tweede alinea geschrapt; b quinquies) aan artikel 3 sexies, lid 2, en aan artikel 3 septies, lid 4, wordt de volgende alinea toegevoegd: „Op dezelfde datum dienen de EVA-staten de ontvangen aanvragen in bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, die deze onmiddellijk doorstuurt aan de Commissie.”; b sexies) aan artikel 3 sexies, lid 3, worden de volgende alinea’s toegevoegd: „Volgens de procedures van de EER-overeenkomst en op basis van de door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in samenwerking met Eurocontrol verstrekte cijfers stelt het Gemengd Comité van de EER voor de hele EER het totale aantal emissierechten, het aantal te veilen emissierechten, het aantal emissierechten voor de bijzondere reserve en het aantal kosteloze emissierechten vast door de cijfers over de vluchten binnen en tussen EVA-staten en de vluchten tussen EVA-staten en derde landen op te tellen bij de cijfers van het besluit van de Commissie, op het moment dat dit besluit wordt opgenomen in de EER-overeenkomst. De Commissie stelt de benchmark voor de hele EER vast. Bij de besluitvorming werkt de Commissie nauw samen met de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA. De EVA-staten berekenen en publiceren de emissierechten overeenkomstig artikel 3 sexies, lid 4, nadat het besluit van de Commissie in de EER-overeenkomst is opgenomen.”; b septies) aan artikel 3 septies, lid 5, wordt de volgende alinea toegevoegd: „De Commissie stelt de benchmark voor de hele EER vast. Bij de besluitvorming werkt de Commissie nauw samen met de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA. De EVA-staten berekenen en publiceren de emissierechten overeenkomstig artikel 3 septies, lid 7, nadat het besluit van de Commissie in de EER-overeenkomst is opgenomen.”.
(2)

De Commissie heeft zich overeenkomstig artikel 18 ter van Richtlijn 2003/87/EG laten bijstaan door Eurocontrol. Als beste beschikbare gegevens voor de berekening van de historische emissies werden de gedetailleerde luchtverkeersgegevens in de databanken van het Central Route Charges Office (CRCO) en de Central Flow Management Unit (CFMU) van Eurocontrol aangemerkt. Deze omvatten de reële trajectlengte van elke individuele vlucht. Op basis hiervan werden de emissies per vlucht berekend met behulp van de ANCAT 3-methodiek (Abatement of Nuisances Caused by Air Transport) en de CASE-methodiek (Calculation of Emissions by Selective Equivalence). Deze aanpak van de berekening van de historische emissies is verder verfijnd met behulp van informatie over het reële brandstofverbruik die door een representatief aantal vliegtuigexploitanten vrijwillig is verstrekt. Dit heeft voor een accurater model gezorgd. Er zijn aanvullende berekeningen uitgevoerd om rekening te houden met het brandstofverbruik door het gebruik van de hulpaggregaten (APU’s). Eerst is het gemiddelde APU-brandstofverbruik voor verschillende typen vliegtuigen bepaald. Daarna zijn de afzonderlijke emissiefactoren van het APU-brandstofverbruik afgeleid om de totale APU-emissies te berekenen door middel van een proces waarin rekening is gehouden met het daadwerkelijke brandstofverbruik van de vluchten in het kader van de EU-regeling voor de emissiehandel van elk type vliegtuig en met het gebruik van grondstroomtoevoer in luchthavens. De emissies die aan het resulterende totale APU-brandstofverbruik zijn toe te schrijven, zijn voor elk van de jaren 2004, 2005 en 2006 opgenomen in de historische luchtvaartemissies.
(3)

De tussentijdse EPO is nog niet gesloten. Na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon is de procedure die te dien einde moet worden gevolgd, vastgesteld in artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.
(97)

Dit blijkt ook uit de ramingen die de Franse autoriteiten aan de Commissie hebben overgelegd als antwoord op de twijfels die zij in het besluit tot inleiding van de procedure had geuit. De Commissie merkt op dat volgens de Franse autoriteiten de prognoses in het businessplan louter indicatief van aard zijn en is het ermee eens dat het voor een onderneming die met een openbaredienstopdracht is belast en die daarvoor meerjarige uitgaven moet doen, nuttig is daartoe over een financieel kader te kunnen beschikken dat is opgenomen in het businessplan zoals vervat in de wijzigingsakte bij de overeenkomst over middelen en doelstellingen. Niettemin blijft het indicatieve totaal van de overheidsmiddelen dat daarin is opgenomen, hoewel het om een lager bedrag gaat, in overeenstemming met de verwachte brutokosten voor het verrichten van deze dienst voor de periode tussen 2010 en 2012.
(1)

De Franse autoriteiten hebben bij de Commissie een programma voor 2011 ingediend dat in fytosanitaire maatregelen in de Franse overzeese departementen voorziet. Met het oog op een eventuele financiële bijdrage van de Unie zijn in dat programma de doelstellingen, de verwachte resultaten, de uit te voeren maatregelen en de duur en de kosten daarvan aangegeven. De maatregelen waarin dit programma voorziet, voldoen aan de eisen van Beschikking 2007/609/EG van de Commissie van 10 september 2007 tot vaststelling van de maatregelen die in aanmerking komen voor financiering door de Gemeenschap in het kader van de programma’s ter bestrijding van voor planten en plantaardige producten schadelijke organismen in de Franse overzeese departementen, op de Azoren en op Madeira (2).
(2)

Na de inwerkingtreding op 19 december 2007 van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad (2), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/65/EG van het Europees Parlement en de Raad, die vervolgens is gecodificeerd (richtlijn audiovisuele mediadiensten), lijkt het de Europese Unie en Zwitserland, hierna: „de partijen” genoemd, aangewezen de verwijzingen naar deze richtlijn bij te werken zoals bepaald in de Slotakte (3) die gehecht is aan de overeenkomst in de Gemeenschappelijke verklaring van de overeenkomstsluitende partijen over de aanpassing van de overeenkomst aan de nieuwe communautaire richtlijn, en artikel 1 in bijlage I bij de overeenkomst aan te passen, in overeenstemming met artikel 8, lid 7, van de overeenkomst.
(4)

Onder het verdrag vallende aangelegenheden worden ook geregeld in Verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen (1). De Unie zou, in dit concrete geval, moeten besluiten om het verdrag alleen te ondertekenen en om de bevoegdheid uit te oefenen over alle aangelegenheden die erdoor worden geregeld.
(1)

In mei 2003 heeft de Commissie een mededeling aan de Raad en het Europees Parlement, getiteld „Wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (FLEGT) — Voorstel voor een EU-actieplan”, vastgesteld waarin werd opgeroepen tot maatregelen ter bestrijding van illegale houtkap door middel van vrijwillige partnerschapsovereenkomsten met houtproducerende landen. In oktober 2003 heeft de Raad conclusies over dat actieplan vastgesteld (1) en op 11 juli 2005 heeft het Europees Parlement met betrekking tot dit onderwerp een resolutie vastgesteld (2).
(2)

Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van Richtlijn 89/686/EEG spreekt de Commissie zich na overleg met de betrokken partijen uit over de vraag of een dergelijke maatregel gerechtvaardigd is. Indien zij tot de bevinding komt dat de maatregel gerechtvaardigd is, stelt zij de lidstaten daarvan in kennis zodat deze, overeenkomstig hun verplichtingen krachtens artikel 2, lid 1, van Richtlijn 89/686/EEG alle nodige maatregelen met betrekking tot de beschermingsmiddelen in kwestie kunnen nemen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 88/66

BESLUIT VAN DE RAAD

van 7 maart 2011

betreffende de sluiting van de Overeenkomst van Genève inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en Brazilië, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Peru en Venezuela en de Overeenkomst inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika

(2011/194/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, juncto artikel 218, lid 6, onder a),

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Overeenkomstig Besluit 2010/314/EU van de Raad (1) zijn de Overeenkomst van Genève inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en Brazilië, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Peru en Venezuela en de Overeenkomst inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika namens de Unie ondertekend op respectievelijk 31 mei 2010 en 8 juni 2010, onder voorbehoud van hun sluiting op een latere datum.

(2) Die twee overeenkomsten moeten worden goedgekeurd,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De volgende overeenkomsten worden goedgekeurd:

a) de Overeenkomst van Genève inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en Brazilië, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Peru en Venezuela (2) (de „Overeenkomst van Genève”);

b) de Overeenkomst inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika (3) (de „EU/VS-Overeenkomst”).

Artikel 2

De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd om de persoon (personen) aan te wijzen bevoegd om namens de Unie over te gaan tot de in punt 8, onder a), van de Overeenkomst van Genève en de in punt 6 van de Europese Unie/VS-Overeenkomst bedoelde kennisgeving, teneinde tot uitdrukking te brengen dat de Unie ermee instemt door die overeenkomsten gebonden te zijn.

Artikel 3

Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 7 maart 2011. Voor de Raad De voorzitter CZOMBA S.

(1) PB L 141 van 9.6.2010, blz. 1.

(2) PB L 141 van 9.6.2010, blz. 3.

(3) PB L 141 van 9.6.2010, blz. 6.