VERORDENING (EG) Nr. 2038/1999 VAN DE RAAD

van 13 september 1999

houdende een gemeenschappeIijke ordening der markten in de sector suiker

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 36 en 37,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Gezien het advies van het Europees Parlement(1),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),

(1) Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker(3) herhaaldelijk en ingrijpend is gewijzigd(4); dat derhalve, zowel om redenen van rationele ordening van de tekst als om redenen van duidelijkheid, genoemde verordening dient te worden gecodificeerd;

(2) Overwegende dat de werking en de ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt voor landbouwproducten gepaard moeten gaan met de totstandkoming van een gemeenschappelijk landbouwbeleid en dat dit beleid met name een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten dient te omvatten die verschillende vormen kan aannemen naar gelang van de producten; dat isoglucose en inulinesiroop rechtstreekse vervangingsproducten zijn voor vloeibare suiker die wordt verkregen door verwerking van suikerbieten of suikerriet; dat bijgevolg de markten voor suiker, isoglucose en inulinesiroop nauw met elkaar verbonden zijn; dat de situatie in de Gemeenschap met betrekking tot zoetstoffen door structurele overschotten wordt gekenmerkt en dat elke communautaire beslissing met betrekking tot één van deze producten noodzakelijkerwijs gevolgen heeft voor de andere producten; dat het bijgevolg dienstig is over een gemeenschappelijke ordening voor de markten van suiker, isoglucose en inulinesiroop te beschikken waarin naar behoren rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van deze producties;

(3) Overwegende dat om aan de suikerbieten- en suikerrietproducenten wan de Gemeenschap de noodzakelijke waarborgen inzake werkgelegenheid en levensstandaard te blijven verzekeren, dient te worden voorzien in passende maatregelen tot stabilisatie van de suikermarkt; dat te dien einde jaarlijks een richtprijs voor witte suiker en voor de gebieden zonder tekort een interventieprijs voor witte suiker alsmede een interventieprijs voor ruwe suiker en voor elk van de gebieden met een tekort een afgeleide interventieprijs voor witte suiker en, in voorkomend geval, voor ruwe suiker dienen te worden vastgesteld; dat het bovenvermelde doel kan worden bereikt door te bepalen dat de interventiebureaus aankopen tegen de interventieprijzen; dat daarnaast een vereveningsregeling voor de opslagkosten van suiker vervaardigd zowel uit grondstoffen van communautaire oorsprong, met inbegrip van melasse, als uit preferentiële suiker tot hetzelfde doel kan leiden; dat deze voor suiker toegekende prijsgaranties in feite ook sacharosestropen, isoglucose en inulinesiroop ten goede komen, daar hun prijzen afhankelijk zijn van die van suiker;

(4) Overwegende dat ter instandhouding van bovengenoemde prijsgaranties, de interventiebureaus suiker slechts mogen verkopen tegen een prijs die hoger is dan de interventieprijs, behalve wanneer de suiker als zodanig of in de vorm van verwerkte producten wordt uitgevoerd of bestemd is voor voederdoeleinden; dat het op grond van deze regel niet mogelijk is suiker die bestemd zou zijn voor menselijke consumptie in de Gemeenschap, in voorkomend geval ter beschikking te stellen van liefdadigheidsorganisaties; dat derhalve in een dergelijke mogelijkheid dient te worden voorzien in het kader van gerichte spoedacties waardoor de zekerheid van de bevoorrading wordt gewaarborgd en terzelfder tijd een humanitaire actie wordt verwezenlijkt; dat de doelmatigheid van dergelijke acties is gelegen in de snelheid van de tenuitvoerlegging ervan; dat bijgevolg voor dit geval dient te worden voorzien in de toepassing van de meest geëigende procedure;

(5) Overwegende dat het noodzakelijk is dat deze regeling zowel de fabrikanten als de producenten van het basisproduct billijke waarborgen biedt; dat het derhalve gewenst is voor suikerbieten niet alleen een basisprijs vast te stellen, maar ook minimumprijzen voor A-suikerbieten die worden verwerkt tot A-suiker en voor B-suikerbieten die worden verwerkt tot B-suiker, welke prijzen bij de aankoop door de suikerfabrikanten in acht moeten worden genomen; dat te dien einde eveneens, teneinde een redelijk evenwicht tot stand te brengen tussen de rechten en verplichtingen van fabrikanten en landbouwproducenten, de nodige instrumenten dienen te worden geschapen en met name communautaire raamvoorschriften voor de contractuele betrekkingen tussen de kopers en verkopers van suikerbieten, alsmede passende bepalingen om dit doel te bereiken voor suikerriet;

(6) Overwegende dat voor de sector suikerbieten, gezien met name de gevolgen van algemene aard voor de werking van de gemeenschappelijke ordening van de suikermarkten, de toepasing van Verordening (EG) nr. 952/97 van de Raad van 20 mei 1997 betreffende producentengroeperingen en unies van producentengroeperingen(5) gedurende het tijdvak waarin het stelsel van productiequota geldt, dient te worden geschorst;

(7) Overwegende dat totstandbrenging van een communautaire markt voor zowel suiker als isoglucose en inulinesiroop de instelling van een gemeenschappelijke regeling van het handelsverkeer aan de buitengrenzen van de Gemeenschap meebrengt; dat een regeling van het handelsverkeer die een stelsel van heffingen bij invoer en restituties bij uitvoer omvat, tot stabilisatie van de markt van de Gemeenschap bijdraagt en met name voorkomt dat schommelingen van de wereldmarktprijzen voor suiker een terugslag hebben op de binnen de Gemeenschap toegepaste prijzen voor deze producten; dat derhalve dient te worden voorzien in het opleggen van een heffing bij invoer uit derde landen en het toekennen van een restitutie bij uitvoer naar dezelfde derde landen, beide met betrekking tot de sector suiker, ter overbrugging van het verschil tussen de buiten en binnen de Gemeenschap geldende prijzen wanneer de wereldmarktprijzen lager zijn dan de prijzen van de Gemeenschap en, met betrekking tot de sectoren isoglucose en inulinesiroop, om de verwerkende industrie van deze producten in de Gemeenschap enige bescherming te verschaffen;

(8) Overwegende dat ter aanvulling van het hierboven beschreven handelsstelsel en voorzover nodig voor de goede werking daarvan, de mogelijkheid dient te worden geschapen voorschriften vast te stellen voor de toepassing van het zogenaamde stelsel van het actieve veredelingsverkeer en deze toepassing uit te sluiten voorzover de marktsituatie zulks vereist;

(9) Overwegende dat teneinde de normale voorziening van de gehele Gemeenschap of van één van de gebieden van de Gemeenschap te waarborgen, een stelsel van minimumvoorraden een doeltreffende maatregel vormt; dat het teneinde tot de verwezenlijking van deze doelstelling bij te dragen eveneens dienstig is bepalingen vast te stellen om op bepaalde voorwaarden passende interventie maatregelen te kunnen nemen; dat de regeling betreffende de minimumvoorraad niet afdoende kan zijn om de bevoorrading van één of meer regio's zeker te stellen indien natuurrampen deze regio's treffen; dat het derhalve wenselijk is, ondernemingen die in deze regio's gevestigd zijn, toe te staan te dien einde hun voorraden waarvan de overdracht geblokkeerd is, te gebruiken door toe te staan de betrokken suiker af te zetten vóór het einde van de verplichte opslagperiode;

(10) Overwegende dat in een situatie van schaarste op de wereldmarkt waardoor de wereldmarktprijzen hoger komen te liggen dan de prijzen van de Gemeenschap of in geval van moeilijkheden bij de normale voorziening van de gehele Gemeenschap of van één van de gebieden van de Gemeenschap, dient te worden voorzien in passende bepalingen om tijdig te voorkomen dat regionale overschotten naar derde landen worden uitgevoerd en dat als gevolg van een abnormale prijsstijging in de Gemeenschap de levering aan verbruikers tegen redelijke prijzen niet meer kan worden verzekerd;

(11) Overwegende dat de bevoegde instanties in staat moeten worden gesteld het verloop van het handelsverkeer met derde landen permanent te volgen, teneinde de ontwikkeling hiervan te kunnen beoordelen en eventueel de bij deze verordening voorgeschreven maatregelen te kunnen toepassen die deze ontwikkeling vereist; dat te dien einde behoort te worden voorzien in de afgifte van in- of uitvoercertificaten waaraan het stellen van een garantie wordt gekoppeld dat de in- of uitvoer waarvoor de certificaten zijn aangevraagd, zal plaatsvinden;

(12) Overwegende dat het stelsel van douanerechten mogelijk maakt af te zien van iedere andere beschermende maatregel aan de buitengrenzen van de Gemeenschap; dat het stelsel van prijzen en douanerechten echter in uitzonderlijke omstandigheden tekort kan schieten; dat, teneinde de markt van de Gemeenschap in dergelijke gevallen niet zonder bescherming te laten tegen de verstoringen die hieruit dreigen voort te vloeien, de Gemeenschap in staat dient te worden gesteld snel de vereiste maatregelen te nemen; dat deze maatregelen in overeenstemming moeten zijn met de verplichtingen voortvloeiend uit de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguay-ronde, hierna "GATT-overeenkomsten" genoemd; dat het voorts, om problemen op het vlak van de voorziening van de markt van de Gemeenschap te voorkomen, dienstig is toe te staan dat voor bepaalde producten van de sector suiker de toepassing van de douanerechten wordt geschorst;

(13) Overwegende dat de GATT-overeenkomsten bij Besluit 94/800/EG(6) zijn goedgekeurd; dat krachtens de Overeenkomst inzake de landbouw, hierna "de overeenkomst" genoemd, de steun van de Gemeenschap voor de uitvoer van landbouwproducten, en meer bepaald van suiker waarvoor garanties in het kader van de productiequota gelden, geleidelijk moet worden verlaagd; dat de overeenkomst voor de vermindering van de uitvoersubsidies, zowel wat de hoeveelheden als wat de bedragen betreft, in een overgangsperiode voorziet;

(14) Overwegende dat de redenen waarom de Gemeenschap tot nu toe een productiequotaregeling voor suiker, isoglucose en insulinestroop heeft aangehouden nog altijd gelden; dat hierin evenwel wijzigingen zijn aangebracht, enerzijds om rekening te houden met de recente ontwikkeling van de productie en anderzijds om de Gemeenschap de nodige instrumenten te verschaffen om op billijke maar doelmatige wijze te verzekeren, dat de kosten voor de afzet van de overschotten die voortvloeien uit de verhouding tussen de productie van de Gemeenschap en haar verbruik, volledig door de producenten zelf worden gefinancierd; dat een dergelijke regeling echter van beperkte duur moet zijn en als een overgangsregeling moet worden beschouwd;

(15) Overwegende dat de gemeenschappelijke marktordening in de sector suiker stoelt op enerzijds, sedert het verkoopseizoen 1986/1987, het beginsel van volledige financiële verantwoordelijkheid van de producenten voor elk verkoopseizoen voor de verliezen die voortvloeien uit de afzet van de overschotten die de Gemeenschap in het kader van de quotatregeling ten opzichte van het interne verbruik produceert, en anderzijds op een stelsel van prijs- en afzetgaranties, gedifferentieerd naar gelang van de aan iedere onderneming toegekende productiequota; dat in de sector suiker de productiequota per onderneming worden toegewezen aan de hand van de effectieve productie tijdens een bepaalde referentieperiode; dat echter, omdat bij de toetreding geen suikerbietenteelt in continentaal Portugal bestond, in de Toetredingsakte is aanvaard dat voor continentaal Portugal quota mochten worden toegekend aan een onderneming zonder verband te leggen met de productie, voorzover die onderneming onmiddellijk met de productie zou kunnen beginnen, dat wil zeggen voorzover zij over de technische capaciteit daartoe zou beschikken;

(16) Overwegende dat aangezien overeenkomstig de aangegane verbintenissen, de vermindering van de uitvoersubsidies zich tijdens een overgangsperiode moet voltrekken, de huidige basishoeveelheden voor suiker en isoglucose en de quota voor inulinestroop onveranderd moeten blijven, met dien verstande dat de daaraan verbonden garanties in voorkomend geval, de fundamentele ontwikkelingen in de sector in de Gemeenschap in acht genomen, kunnen worden aangepast om de in het raam van de overeenkomst aangegane verbintenissen na te kunnen komen; dat het derhalve wenselijk is, de zelffinancieringsregeling voor de sector en de productiequotaregeling te handhaven voor een periode die met de bovenbedoelde overgangsperiode overeenkomt, namelijk gedurende zes verkoopseizoenen;

(17) Overwegende dat op deze wijze het beginsel van de financiële verantwoordelijkheid wordt gegarandeerd door de bijdragen van de producenten die worden betaald in de vorm van een basisproductieheffing die geldt voor de volledige productie van A- en B-suiker, maar die is gelimiteerd tot 2 % van de interventieprijs van witte suiker, en een B-heffing die geldt voor de productie van B-suiker en die maximaal 37,5 % van laatstgenoemde prijs mag bedragen; dat de producenten van isoglucose en inulinesiroop volgens bepaalde regels bijdragen; dat het, als gevolg van deze limieten, onder de eerder genoemde omstandigheden niet mogelijk is per verkoopseizoen tot een zelffinanciering van de sector te komen; dat het derhalve dienstig is te voorzien in de toepassing van een aanvullende heffing;

(18) Overwegende dat bij de vaststelling van de aanvullende heffing, met name met het oog op een gelijkheid in behandeling, voor elke onderneming rekening moet worden gehouden met haar aandeel in de productieheffingen die zij betaalt voor het betrokken verkoopseizoen; dat daartoe een coëfficiënt dient te worden bepaald die geldt voor de gehele Gemeenschap en die voor dat verkoopseizoen de verhouding weergeeft tussen enerzijds het geconstateerde totale verlies en anderzijds het totaal van de betrokken ontvangsten aan productieheffingen; dat bovendien bepalingen dienen te worden vastgesteld voor de bijdrage van de verkopers van suikerbieten en suikerriet in het wegwerken van het ongedekte verlies over het betrokken verkoopseizoen;

(19) Overwegende dat de omvang van de aan elke onderneming in de suikersector toegekende productiequota in een bepaald verkoopseizoen kan leiden tot een uitvoervolume dat, verbruik, productie, invoer, voorraden en overdrachten, alsook het verwachte gemiddelde verlies via de zelffinancieringsregeling in aanmerking genomen, groter is dan in de overeenkomst is bepaald; dat dan ook dient te worden bepaald dat de uit de quota resulterende garanties voor één of meer verkoopseizoenen kunnen worden aangepast om de door de Gemeenschap aangegane verbintenissen te kunnen nakomen;

(20) Overwegende dat, om deze garanties te kunnen aanpassen, in de eerste plaats het voor een verkoopseizoen geconstateerde verschil tussen het voor uitvoer beschikbare volume in de Gemeenschap en dat van de overeenkomst, over suiker, isoglucose en inulinestroop dient te worden verdeeld naar gelang van het procentuele aandeel van de quota voor elk product in het totaal van de voor deze drie producten voor de gehele Gemeenschap vastgestelde quota;

(21) Overwegende dat, om rekening te houden met de garanties die uit de aan de ondernemingen in iedere lidstaat toegewezen quota resulteren, na deze eerste verdeling per product een zodanige verdeling per lidstaat moet worden gemaakt dat de aanpassing van de garanties het bestaande evenwicht op het gebied van quota en lasten niet in gevaar brengt; dat daartoe per lidstaat een verminderingscoëfficiënt voor de met het A-quotum en de met het B-quotum samenhangende garantie dient te worden vastgesteld naar gelang van de maximale lasten die aan deze garanties verbonden zijn; dat, ten slotte, elke betrokken lidstaat de verdeling per onderneming dient vast te stellen daarbij rekening houdend met de voor iedere onderneming aan haar eigen quota verbonden garanties;

(22) Overwegende dat bij de gemeenschappelijke marktordening voor de sector suiker een vereveningsstelsel van de opslagkosten is ingesteld; dat moet worden gepreciseerd dat suiker waarvoor garanties verlaagd zijn als gevolg van verplichtingen die in het kader van de overeenkomst zijn aangegaan, verder voor vergoeding van de opslagkosten in het kader van dat stelsel in aanmerking komt;

(23) Overwegende dat wegens de noodzaak een bepaalde structurele aanpassing van de verwerkende industrie en van de suikerbietenteelt en de suikerrietteelt mogelijk te maken tijdens de toepassingsperiode van de quota, dient te worden voorzien in een marge die de lidstaten in staat stelt de quota van de ondernemingen met ten hoogste 10 % te wijzigen; dat gezien de bijzondere situatie van deze sector in Spanje, Italië en de Franse overzeese departementen, deze beperking niet op die gebieden dient te worden toegepast wanneer herstructureringsprogramma's ten uitvoer worden gelegd;

(24) Overwegende dat aangezien de aan de ondernemingen toegewezen productiequota een middel vormen om de producenten de communautaire prijzen en de afzet van hun producten te waarborgen, bij de overdrachten van quota het belang van alle betrokken partijen, en met name dat van de producenten van suikerbieten en rietsuiker, in aanmerking moet worden genomen;

(25) Overwegende dat voorts om de afzetmogelijkheden voor suiker en isoglucose op de interne markt van de Gemeenschap te kunnen verruimen, de mogelijkheid dient te worden geschapen onder nader vast te stellen voorwaarden alle suiker of isoglucose die bestemd is voor vervaardiging in de Gemeenschap van niet-voedingsproducten buiten de productie in de zin van de quotaregeling te plaatsen;

(26) Overwegende dat de Gemeenschap zich in de aan de slotakte bij het Verdrag van Toetreding van Spanje en Portugal gehechte verklaring van de Europese Economische Gemeenschap betreffende de voorziening van de suikerraffinerende nijverheid in Portugal, bereid heeft verklaard naar de situatie van de voorziening van de raffinerende nijverheid in de Gemeenschap, en met name van de Portugese nijverheid een allesomvattend onderzoek in te stellen; dat ook voor Finland een dergelijk onderzoek zal worden uitgevoerd;

(27) Overwegende dat uit dit onderzoek blijkt dat met het oog op een regelmatiger en gelijkmatiger voorziening van alle raffinaderijen in de Gemeenschap, aan de hand van objectieve referentiegegevens en rekening houdend met de geconstateerde voor rechtstreekse consumptie bestemde hoeveelheden suiker in het verkoopseizoen 1994/1995, duidelijk moet worden bepaald hoe groot de maximale veronderstelde traditionele hoeveelheid is die de raffinerende industrie, die ruwe tot witte suiker verwerkt, in elk van de betrokken lidstaten, namelijk in Finland, Frankrijk, Portugal en het Verenigd Koninkrijk nodig heeft; dat daartoe aan deze industrie de mogelijkheid dient te worden geboden, binnen de grenzen van de veronderstelde behoefte, onder bepaalde voorwaarden ruwe suiker uit de Gemeenschap of uit de ACS-landen en/of uit andere nader te bepalen traditionele landen van oorsprong aan te schaffen, in het kader van de voorzieningsbalansen en met inachtneming van een bepaalde volgorde, te beginnen met suiker uit de Gemeenschap en preferentiële suiker als bedoeld in protocol nr. 8 bij de Vierde ACS-EG-overeenkomst(7) en gaande tot in het kader van bijzondere overeenkomsten uit ACS-landen en/of andere traditionele leveringslanden ingevoerde suiker; dat het dienstig is een bijzondere preferentiële regeling vast te stellen voor de invoer van in de Gemeenschap te raffineren ruwe suiker, andere dan preferentiële suiker, uit de in protocol nr. 8 bedoelde ACS-landen en uit India;

(28) Overwegende dat krachtens artikel 1 van genoemd Protocol en van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek India betreffende rietsuiker(8) deze preferentiële invoerregelingen moeten worden beheerd in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker;

(29) Overwegende dat middelen in het leven moeten worden geroepen om te waarborgen dat de op grond van genoemde preferentiële regelingen ingevoerde ruwe rietsuiker onder zo billijk mogelijke concurrentievoorwaarden wordt geraffineerd;

(30) Overwegende dat suikerraffinage een belangrijke activiteit is, zowel op wereldvlak als in de Gemeenschap, en meer in het bijzonder in de raffinaderijen die ruwe suiker tot witte suiker verwerken; dat, technisch gezien, door het raffineren van rietsuiker hoogwaardige producten worden verkregen die aan de behoeften van de markt kunnen beantwoorden; dat de genoemde raffinaderijen zich bovendien in gebieden met een hoog verbruik bevinden; dat daardoor de raffinaderijen in de havens voor de Gemeenschap een waardevol complement van de suikerbieten verwerkende industrie zijn, met name in Finland, in continentaal Portugal, in het Verenigd Koninkrijk en in het Zuiden en het Westen van Frankrijk;

(31) Overwegende dat in een gemeenschappelijke verklaring betreffende suiker op de Portugese markt, die als bijlage is opgenomen bij de slotakte van de Vierde ACS-EG-overeenkomst, de ACS-staten en de Gemeenschap ermee hebben ingestemd om de behandeling van de door de ACS-staten ingediende verzoeken betreffende een ruimere preferentiële toegang voor ACS-suiker tot de Portugese markt, voort te zetten in het kader van de relevante bepalingen van de overeenkomst, en met name van artikel 168, lid 2; dat het resultaat van het onderzoek van deze verzoeken, die in feite relevant zijn voor de voorziening van alle in de havens van de Gemeenschap gelegen raffinaderijen, aanleiding is om te bepalen dat in het kader van een communautaire balans en nadat de in de Gemeenschap beschikbare hoeveelheden ruwe riet- en bietsuiker, alsmede de preferentiële suiker voor raffinage zijn gebruikt, op grond van bijzondere overeenkomsten tussen de Gemeenschap en de in Protocol nr. 8 bedoelde landen en/of andere landen bijzondere voorrang moet kunnen worden gegeven aan de invoer van ruwe rietsuiker uit de partij bij dat protocol zijnde ACS-staten en uit India;

(32) Overwegende dat tot en met het verkoopseizoen 1994/1995 aan de industrie aanpassingssteun is toegekend voor de raffinage van ruwe, preferentiële rietsuiker en ook voor de raffinage van ruwe suiker van suikerriet of van suikerbieten uit de Gemeenschap; dat deze steun tot nu toe per verkoopseizoen kon worden aangepast in verband met de voor dat verkoopseizoen vastgestelde opslagbijdragen en/of een wijziging in de raffinagemarge als gevolg van de prijzen die voor het betrokken verkoopseizoen waren vastgesteld; dat het op grond van de opgedane ervaring verantwoord is deze regeling te handhaven; dat, gezien het rechtstreekse effect van de ontwikkeling van de opslagbijdragen op de raffinagemarge, een regeling dient te worden vastgesteld op grond waarvan de aanpassingssteun voor het raffineren van ruwe suiker waarvoor de communautaire prijsgarantie geldt of die als preferentiële suiker uit de ACS-staten is ingevoerd, op basis van de ontwikkeling van deze bijdragen moet worden aangepast;

(33) Overwegende dat bij de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker gelijkelijk en op passende wijze rekening moet worden gehouden met de in de artikelen 33 en 131 van het Verdrag gestelde doeleinden;

(34) Overwegende dat bepaalde overgangsmaatregelen noodzakelijk kunnen zijn en dat dezelfde noodzaak zich bij iedere overgang van het ene verkoopseizoen naar het andere of tijdens hetzelfde verkoopseizoen kan doen gevoelen; dat derhalve dient te worden voorzien in de mogelijkheid om passende maatregelen te nemen;

(35) Overwegende dat om de uitvoering van deze verordening te vergemakkelijken, dient te worden voorzien in een procedure waarbij in het kader van een comité van beheer voor suiker een nauwe samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie tot stand wordt gebracht;

(36) Overwegende dat de suikerbietenteelt in Italië wegens bijzondere kenmerken ervan en wegens de omvang van de landbouwbedrijven, moeilijkheden ondervindt in de regio Noord-Italië - hoewel steeds minder - en in Midden-Italië, met name wat de toepassing van moderne productiemethoden betreft; dat deze moeilijkheden wegens structurele oorzaken in Zuid-Italië blijven voortduren, welk gebied overigens als gebied met een achterstand inzake ontwikkeling en structurele aanpassing wordt aangemerkt; dat de suikerbietenteelt er onontbeerlijk is voor het herstel van de bijzonder kleiachtige bodem, waardoor kan worden voorkomen dat weer op monocultuur wordt overgeschakeld; dat Italië derhalve dient te worden gemachtigd enerzijds in Noord- en Midden-Italië nationale steun toe te kennen die over vijf verkoopseizoenen telkens wordt verminderd, en anderzijds voor de regio Zuid-Italië soortgelijke steun te verlenen die over zes verkoopseizoenen na het verkoopseizoen 1994/1995 progressief wordt verlaagd ten opzichte van het verkoopseizoen 1994/1995;

(37) Overwegende dat Spanje ingevolge artikel 110 van de Toetredingsakte van Spanje en Portugal tot en met 31 december 1995 een nationale aanpassingssteun mag toekennen aan producenten van A- en B-bieten; dat teneinde met een aantal nog bestaande moeilijkheden rekening te houden, deze machtiging om nationale steun toe te kennen dient te worden gehandhaafd na 31 december 1995, voor een beperkte termijn en op degressieve basis;

(38) Overwegende dat de rietsuikerproductie in Spanje met specifieke problemen te kampen heeft om zich ten opzichte van de andere culturen te handhaven; dat om handhaving van deze beperkte productie mogelijk te maken, een nationale steun van 6 EUR per 100 kg uit deze cultuur gewonnen witte suiker moet worden toegestaan;

(39) Overwegende dat toetreding van de Gemeenschap tot de Internationale Suikerovereenkomst zou kunnen nopen tot het vaststellen van bijzondere maatregelen om de Gemeenschap in staat te stellen de in het kader van deze toetreding aangegane verplichtingen na te komen; dat dientengevolge in het kader van deze verordening de mogelijkheid moet worden geschapen de vereiste maatregelen te nemen;

(40) Overwegende dat de uitgaven die de lidstaten verrichten op grond van de verplichtingen die voortvloeien uit de toepassing van deze verordening overeenkomstig de artikelen 2 en 3 van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid(9) voor rekening van de Gemeenschap komen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES

Artikel 1

1. De bij deze verordening ingestelde gemenschappelijke ordening der markten in de sector suiker geldt ten aanzien van de volgende producten:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2. In deze verordening wordt verstaan onder:

a) "Witte suiker": suiker die niet is gearomatiseerd en waaraan geen kleurstoffen noch andere stoffen zijn toegevoegd en die in droge toestand 99,5 of meer gewichtspercenten sacharose bevat, bepaald met behulp van de polarimeter;

b) "ruwe suiker": suiker die niet is gearomatiseerd en waaraan geen kleurstoffen noch andere stoffen zijn toegevoegd en die in droge toestand minder dan 99,5 gewichtspercenten sacharose bevat, bepaald met behulp van de polarimeter;

c) "isoglucose": het uit glucose of glucosepolymeren verkregen product, dat ten minste 10 gewichtspercenten fructose bevat, berekend op de droge stof;

d) "inulinestroop": het onmiddellijk na hydrolyse van inuline of oligofructose verkregen product dat in droge toestand ten minste 10 % vrije fructose of fructose in de vorm van sacharose bevat;

e) "A-suiker" of A-isoglucose: elke hoeveelheid suiker of isoglucose die voor rekening van een bepaald verkoopseizoen binnen de limiet van het A-quotum van de betrokken onderneming wordt geproduceerd;

f) "B-suiker" of B-isoglucose: elke hoeveelheid suiker of isoglucose die voor rekening van een bepaald verkoopseizoen wordt geproduceerd en het A-quotum overschrijdt doch binnen de som van de A- en B-quota van de betrokken onderneming blijft;

g) "C-suiker" of C-isoglucose: elke hoeveelheid suiker of isoglucose die voor rekening van een bepaald verkoopseizoen wordt geproduceerd en die, hetzij de som van de A- en B-quota van de betrokken onderneming overschrijdt, hetzij wordt geproduceerd door een onderneming waarvoor geen quota zijn bepaald;

h) "A-suikerbieten": alle suikerbieten die worden verwerkt tot A-suiker;

i) "B-suikerbieten": alle suikerbieten die worden verwerkt tot B-suiker.

j) "A-inulinestroop": elke hoeveelheid inulinestroop, uitgedrukt in suiker/isoglucose-equivalent, die gedurende een bepaald verkoopseizoen wordt geproduceerd, binnen het A-quotum van de betrokken onderneming;

k) "B-inulinestroop": elke hoeveelheid inulinestroop, uitgedrukt in suiker/isoglucose-equivalent, die gedurende een bepaald verkoopseizoen wordt geproduceerd boven het A-quotum van de betrokken onderneming, maar zonder de som van het A-quotum en het B-quotum van die onderneming te overschrijden;

l) "C-inulinestroop": elke hoeveelheid inulinestroop, uitgedrukt in suiker/isoglucose-equivalent, die gedurende een bepaald verkoopseizoen hetzij boven de som van het A-quotum en het B-quotum van de betrokken onderneming wordt geproduceerd, hetzij wordt geproduceerd door een onderneming die geen quotum heeft.

HOOFDSTUK II

PRIJSREGELING

Artikel 2

1. Het verkoopseizoen begint op 1 juli en eindigt op 30 juni van het daaropvolgende jaar voor alle in artikel 1 bedoelde producten.

2. Jaarlijks wordt voor witte suiker een richtprijs vastgesteld. Deze prijs geldt voor witte suiker van de standaardkwaliteit, waarop de interventieprijs van toepassing is, onverpakt, af fabriek, geladen op of in een vervoermiddel naar keuze van de koper.

3. De richtprijs voor witte suiker wordt jaarlijks tegelijk met de interventieprijs voor witte suiker vastgesteld volgens de procedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag.

Artikel 3

1. Voor witte suiker worden jaarlijks vastgesteld:

a) een interventieprijs voor de gebieden zonder tekort;

b) een afgeleide intetventieprijs voor ieder gebied met een tekort.

2. Voor ruwe suiker wordt jaarlijks een intetventieprijs bepaald. Deze prijs wordt vastgesteld uitgaande van de interventieprijs voor witte suiker, rekening houdend met forfaitaire bedragen voor de verwerkingsmarge en voor het rendement.

Wanneer de noodzaak zich voordoet in een gebied met een tekort geproduceerde ruwe suiker in de handel te brengen, kan voor deze suiker een afwijkende interventieprijs worden vastgesteld

3. De in de leden 1 en 2 bedoelde interventieprijzen gelden voor het product onverpakt, af fabriek, geladen op of in een vervoermiddel naar keuze van de koper.

Zij zijn van toepassing voor witte suiker en voor ruwe suiker van een bepaalde standaardkwaliteit.

4. De interventieprijs voor witte suiker wordt vóór 1 augustus vastgesteld voor het verkoopseizoen dat op 1 juli van het daaropvolgende jaar begint, volgens de procedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag.

Volgens dezelfde procedure wordt door de Raad de standaardkwaliteit vastgesteld waarvoor deze prijs geldt.

5. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen ieder jaar tegelijk met de interventieprijs voor witte suiker de interventieprijs voor ruwe suiker en de afgeleide interventieprijzen vast.

Volgens dezelfde procedure bepaalt de Raad de standaardkwaliteit waarvoor de interventieprijs voor ruwe suiker geldt.

Artikel 4

1. Jaarlijks wordt voor suikerbieten een basisprijs vastgesteld. Deze prijs geldt voor een bepaald leveringsstadium en een bepaalde standaardkwaliteit.

2. De in lid 1 genoemde basisprijs voor suikerbieten wordt bepaald met inachtneming van de interventieprijs voor witte suiker en van forfaitaire bedragen voor:

- de verwerkingsmarge,

- het rendement,

- de ontvangsten van de ondernemingen uit de verkoop van melasse,

- eventueel, de kosten van levering van de suikerbieten aan de ondernemingen.

3. De basisprijs voor suikerbieten wordt tegelijk met de interventieprijs voor witte suiker volgens de procedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag vastgesteld.

Volgens dezelfde procedure worden door de Raad het leveringsstadium en de standaardkwaliteit voor de suikerbieten vastgesteld.

Artikel 5

1. Jaarlijks wordt tegelijk met de interventieprijs voor witte suiker een minimumprijs voor A-suikerbieten en een minimumprijs voor B-suikerbieten vastgesteld.

Deze prijzen gelden voor het leveringsstadium en de standaardkwaliteit die voor de basisprijs van suikerbieten zijn vastgesteld.

2. De minimumprijs voor A-suikerbieten komt overeen met 98 % van de basisprijs voor suikerbieten.

Onder voorbehoud van de toepassing van artikel 33 komt de minimumprijs voor B-suikerbieten overeen met 68 % van de basisprijs voor suikerbieten.

3. Voor de gebieden waarvoor een afgeleide interventieprijs voor witte suiker is vastgesteld, worden de minimumprijzen voor A-suikerbieten en B-suikerbieten verhoogd met een bedrag gelijk aan het verschil tussen de afgeleide interventieprijs voor het betrokken gebied en de interventieprijs; op dit bedrag wordt de coëfficiënt 1,30 toegepast.

4. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de minimumprijzen voor suikerbieten vast.

Artikel 6

1. Onverminderd artikel 39 en de uit hoofde van artikel 32 vastgestelde bepalingen zijn de suikerfabrikanten verplicht bij de aankoop van suikerbieten die:

a) geschikt zijn om tot suiker te worden verwerkt

en

b) bestemd zijn om tot suiker te worden verwerkt,

ten minste een minimumprijs te betalen welke is aangepast aan de hand van toeslagen of kortingen voor de kwaliteitsverschillen ten opzichte van de standaardkwaliteit.

2. De in lid 1 bedoelde minimumprijs komt overeen:

a) in de gebieden zonder tekort:

- voor suikerbieten die zullen worden verwerkt tot A-suiker, met de minimumprijs voor A-suikerbieten;

- voor suikerbieten die zullen worden verwerkt tot B-suiker, met de minimumprijs voor B-suikerbieten;

b) in de gebieden met een tekort:

- voor suikerbieten die zullen worden verwerkt tot A-suiker, met de minimumprijs voor A-suikerbieten verhoogd overeenkomstig artikel 5, lid 3;

- voor suikerbieten die zullen worden verwerkt tot B-suiker, met de minimumprijs voor B-suikerbieten verhoogd overeenkomstig artikel 5, lid 3.

3. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, alsmede de toeslagen en kortingen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 7

1. De overeenkomsten van het betrokken bedrijfsleven evenals de contracten tussen verkopers en kopers van suikerbieten moeten voldoen aan kadervoorschriften, met name wat de voorwaarden voor aankoop, levering, ontvangst en betaling van suikerbieten betreft.

2. De voorwaarden voor de aankoop van suikerriet worden geregeld in overeenkomsten van het betrokken bedrijfsleven tussen suikerrietproducenten in de Gemeenschap en suikerfabrikanten in de Gemeenschap.

De voorwaarden voor de aankoop van de agrarische basisproducten voor de vervaardiging van inulinestroop worden geregeld via sectorale overeenkomsten tussen de producenten van de betrokken basisproducten in de Gemeenschap en de fabrikanten van inulinestroop.

3. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de algemene voorschriften vast voor de toepassing van dit artikel en met name de in lid 1 bedoelde kadervoorschriften.

4. Zo nodig worden de uitvoeringsbepalingen van de leden 1 en 2 vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

5. Bij gebreke van overeenkomsten van het betrokken bedrijfsleven kan de betrokken lidstaat in het kader van deze verordening de nodige maatregelen treffen om de belangen van de betrokken partijen veilig te stellen.

Deze lidstaat brengt de Commissie onverwijld op de hoogte van de uit hoofde van de eerste alinea getroffen maatregeÍen.

6. Verordening (EG) nr. 952/97 is tijdens de in artikel 26, lid 1, bedoelde periode niet van toepassing op suikerbieten.

Artikel 8

1. Onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden wordt een vereveningsstelsel van de opslagkosten ingesteld dat een forfaitaire vergoeding en financiering daarvan door middel van een bijdrage behelst.

2. De opslagkosten van:

- witte suiker,

- ruwe suiker,

- stropen die een tussenstadium in de productie van vaste suiker vormen,

- stropen verkregen door oplossing van vaste suiker,

vervaardigd uit in de Gemeenschap geoogste suikerbieten of suikerriet, worden door de lidstaten forfaitair terugbetaald.

De lidstaten heffen een bijdrage van iedere suikerfabrikant, naar gelang van het geval:

- per gewichtseenheid geproduceerde suiker;

- per gewichtseenheid stropen bedoeld in de eerste alinea, die een tussenstadium in de productie van vaste suiker vormen en als zodanig worden afgezet.

Het bedrag van de terugbetaling is voor de gehele Gemeenschap gelijk. Deze regel geldt ook voor de bijdrage.

3. Lid 2 is niet van toepassing op suiker, gearomatiseerd of met toegevoegde kleurstoffen, van GN-code 1701, noch op suikerstroop, gearomatiseerd of met toegevoegde kleurstoffen, van GN-code 2106 90 59.

4. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen vast:

a) de algemene voorschriften voor de toepassing van dit artikel;

b) gelijktijdig met de afgeleide interventieprijzen, het bedrag van de terugbetaling.

5. Het bedrag van de bijdrage wordt jaarlijks vastgesteld volgens de procedure van artikel 48. De overige uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden volgens dezelfde procedure vastgesteld.

Artikel 9

1. Gedurende het hele verkoopseizoen voor suiker zijn de door de suiker producerende lidstaten aangewezen interventiebureaus, onder overeenkomstig de leden 5 en 6 te bepalen voorwaarden, verplicht de hun aangeboden witte en ruwe suiker die vervaardigd is uit in de Gemeenschap geoogste suikerbieten of suikerriet te kopen, voorzover er tussen de aanbieder en het interventiebureau voor de betrokken suiker vooraf een opslagcontract is afgesloten.

De interventiebureaus verrichten hun aankopen naar gelang van het geval tegen de interventieprijs of de afgeleide interventieprijs die geldt voor het gebied waar de suiker zich op het ogenblik van de aankoop bevindt. Indien de kwaliteit van de suiker verschilt van de standaardkwaliteit waarvoor de interventieprijs is vastgesteld, wordt deze met behulp van toeslagen of kortingen aangepast.

2. Er kan worden besloten premies te verlenen voor suiker die zich in één van de in artikel 23, lid 2, van het Verdrag bedoelde situaties bevindt en die ongeschikt voor menselijke consumptie is gemaakt.

3. Er kan worden besloten restituties bij de productie te verlenen voor de in artikel 1, lid 1, onder a), f) en h), genoemde producten en de in artikel 1, lid 1, onder d), genoemde stropen die zich in een van de in artikel 23, lid 2, van het Verdrag bedoelde situaties bevinden, indien deze producten worden gebruikt bij de vervaardiging van bepaalde producten van de chemische industrie.

4. Er worden passende maatregelen genomen met betrekking tot de vervoerkosten en de opslag van in de Franse overzeese departementen voortgebrachte suiker, om de afzet van deze suiker in de Europese gebieden van de Gemeenschap mogelijk te maken.

Voorzover zulks voor de voorziening van de raffinaderijen nodig is, kan worden bepaald dat ruwe suiker, vervaardigd uit in de Gemeenschap geoogste suikerbieten, eveneens voor de bedoelde maatregelen in aanmerking komt als in de eerste alinea.

ln dit artikel wordt onder raffinaderij verstaan een technische eenheid waarvan de enige activiteit bestaat in het raffineren van hetzij ruwe suiker, hetzij stropen die een tussenstadium in de productie van vaste suiker vormen.

5. Op voorstel van de Commissie bepaalt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de algemene voorschriften voor de toepassing van de leden 1 tot en met 4, die voor de toepassing van lid 4 kunnen afwijken van artikel 8, alsmede de in lid 3 bedoelde producten van de chemische industrie.

6. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden volgens de procedure van artikel 48 vastgesteld en met name:

- de bij interventie geldende minimumkwaliteit en minimumhoeveelheid,

- de bij interventie geldende toeslagen en kortingen,

- de procedures en voorwaarden voor de overneming door de interventiebureaus,

- de voorwaarden voor toekenning van de premies en het bedrag ervan,

- de voorwaarden voor toekenning van de restituties bij de productie en het bedrag ervan,

- de in lid 4, tweede alinea, bedoelde maatregelen.

Artikel 10

1. Om ertoe bij te dragen dat de voorziening van alle gebieden of van een gebied van de Gemeenschap veilig wordt gesteld, stelt de Raad op voorstel van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de voorwaarden vast waaronder bijzondere interventiemaatregelen kunnen worden genomen wanneer artikel 22 wordt toegepast.

Deze maatregelen mogen echter niet tot gevolg hebben dat de suikerfabrikanten van de Gemeenschap verplicht worden suiker aan de interventiebureaus te verkopen.

2. Over de aard en de toepassing van dergelijke interventiemaatregelen wordt besloten volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 11

1. De interventiebureaus mogen suiker slechts verkopen tegen een prijs die hoger is dan de interventieprijs.

Er kan evenwel worden besloten dat de interventiebureaus suiker verkopen tegen een prijs die gelijk is aan of lager is dan de interventieprijs, wanneer de suiker bestemd is:

- voor voederdoeleinden,

of

- om als zodanig of na verwerking tot in bijlage II bij het Verdrag genoemde producten of tot in bijlage I bij deze verordening opgenomen goederen te worden uitgevoerd.

2. In afwijking van lid 1 kan worden besloten dat de interventiebureaus in hun bezit zijnde onverwerkte suiker voor gratis verdeling ter beschikking stellen van door de betrokken lidstaat of, indien in deze lidstaat geen erkenning aan dergelijke organisaties is verleend, door de Commissie erkende liefdadigheidsorganisaties, in het kader van gerichte spoedacties tegen een lagere prijs dan de interventieprijs of gratis voor menselijke consumptie op de interne markt van de Gemeenschap.

3. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de algemene voorschriften vast voor de verkoop van de producten waarop interventiemaatregelen zijn toegepast.

4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel alsmede het in lid 2 bedoelde besluit tot terbeschikkingstelling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 12

1. Teneinde de normale voorziening van alle gebieden of van één gebied van de Gemeenschap veilig te stellen, wordt een permanente verplichting tot het aanhouden, op het Europese grondgebied van de Gemeenschap, van een minimumvoorraad ingesteld:

a) voor in de Gemeenschap geproduceerde bietsuiker;

b) voor in de Franse overzeese departementen geproduceerde rietsuiker en voor de in artikel 40 bedoelde preferentiële suiker.

De minimumvoorraad voor de in de eerste alinea, onder a) genoemde suiker is op een bepaalde datum gelijk aan een percentage van het A-quotum van elke suikeronderneming of aan hetzelfde percentage van haar A-suikerproductie wanneer deze lager is dan haar A-quotum.

Dit percentage kan worden verlaagd.

De minimumvoorraad voor de in de eerste alinea, onder b), genoemde suiker is gelijk aan een percentage van de betrokken hoeveelheid suiker die een onderneming tijdens een bepaalde periode heeft geraffineerd.

2. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de algemene voorschriften voor de toepassing van dit artikel vast en met name de datum en het percentage, bedoeld in lid 1, tweede alinea, alsmede het percentage en de periode, bedoeld in lid 1, vierde alinea.

Volgens dezelfde procedure kan voor de in artikel 1, lid 1, onder f) en h), genoemde producten een gelijkwaardige verplichting als de verplichting om een minimumvoorraad aan te houden worden ingesteld.

3. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel en met name de in lid 1, derde alinea, bedoelde verlaging van het percentage worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

HOOFDSTUK III

REGELING VOOR HET HANDELSVERKEER MET DERDE LANDEN

Artikel 13

1. Voor alle invoer in of uitvoer uit de Gemeenschap van de in artikel 1, lid 1, onder a), b), c), d), f), g) en h), bedoelde producten moet een in- of uitvoercertificaat worden overgelegd.

Het certificaat wordt, onverminderd de bepalingen voor de toepassing van de artikelen 17 en 18, door de lidstaten afgegeven aan elke belanghebbende die daarom verzoekt, ongeacht zijn plaats van vestiging in de Gemeenschap.

Het in- of uitvoercertificaat is geldig in de hele Gemeenschap. De afgifte van deze certificaten is afhankelijk van het stellen van een zekerheid, als garantie dat zal worden voldaan aan de verplichting tot in- of uitvoer tijdens de geldigheidsduur van het certificaat; deze zekerheid wordt geheel of gedeeltelijk verbeurd wanneer de transactie niet of slechts ten dele binnen deze termijn wordt uitgevoerd, behalve in geval van overmacht

2. De procedure van artikel 48 wordt toegepast voor:

a) de eventuele uitbreiding van de in dit lid vastgestelde regeling tot de in artikel 1, lid 1, onder e), genoemde producten en

b) de vaststelling van de geldigheidsduur van de certificaten en de andere uitvoeringsbepalingen van dit artikel, waarbij met name een termijn voor de afgifte van de certificaten kan worden bepaald.

Artikel 14

1. Behoudens andersluidende bepalingen in deze verordening gelden voor de in artikel 1 bedoelde producten de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief.

2. In afwijking van lid 1 kan de Commissie met het oog op een adequate voorziening van de markt van de Gemeenschap met ruwe suiker, bestemd voor raffinage, van de GN-codes 1701 11 10 en 1701 12 10, en met melasse, van GN-code 1703, door invoer daarvan uit derde landen, volgens de procedure van artikel 48 de toepassing van de invoerrechten voor deze producten geheel of gedeeltelijk schorsen en de bepalingen inzake deze schorsing vaststellen.

Deze schorsing kan worden toegepast zolang de wereldmarktprijs, vermeerderd met het invoerrecht als vermeld in het gemeenschappelijk douanetarief:

- in het geval van ruwe suiker de interventieprijs voor dit product overschrijdt;

- in het geval van melasse meer bedraagt dan de prijs van melasse die voor het betreffende verkoopseizoen als basis gediend heeft voor de vaststelling, krachtens het bepaalde in artikel 4, lid 2, van de ontvangsten uit de verkoop van melasse.

Artikel 15

1. Om de nadelen voor de markt van de Gemeenschap die het gevolg kunnen zijn van de invoer van bepaalde landbouwproducten, te voorkomen of te beperken, wordt bij de invoer van één of meer van deze producten tegen het in het gemeenschappelijk douanetarief voorgeschreven recht een aanvullend invoerrecht toegepast volgens de bepalingen van artikel 5 van de Overeenkomst inzake de landbouw die in overeenstemming met artikel 300 van het Verdrag is gesloten in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, tenzij de invoer de communautaire markt niet dreigt te verstoren of de gevolgen niet in verhouding zouden staan tot het beoogde doel.

2. De prijzen beneden welke een aanvullend invoerrecht kan worden opgelegd, zijn die welke door de Gemeenschap aan de Wereldhandelsorganisatie worden doorgegeven.

De hoeveelheden die moeten worden overschreden voor de toepassing van een aanvullend invoerrecht, worden toet name vastgesteld op basis van de invoer in de Gemeenschap tijdens de drie jaren voorafgaand aan het jaar waarin de in lid 1 bedoelde nadelen zich voordoen of zich dreigen voor te doen.

3. De invoerprijzen die in aanmerking dienen te worden genomen voor de toepassing van een aanvullend invoerrecht, worden vastgesteld op basis van de cif invoerprijzen van de zending in kwestie.

De cif-invoerprijzen worden daartoe geverifieerd op basis van de voor het betrokken product op de wereldmarkt of op de markt van invoer in de Gemeenschap van dit product representatieve prijzen.

4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van artikel 48. Deze bepalingen hebben met name betrekking op:

a) de producten waarop aanvullende invoerrechten worden toegepast overeenkomstig artikel 5 van de Overeenkomst inzake de landbouw,

b) de overige criteria die noodzakelijk zijn om te waarborgen dat lid 1 wordt toegepast overeenkomstig artikel 5 van genoemde overeenkomst.

Artikel 16

Voor melasse gelden:

- de in artikel 14, lid 2, bedoelde prijs op de wereldmarkt

en

- de in artikel 15, lid 3, bedoelde representatieve prijs voor een standaardkwaliteit.

De standaardkwaliteit kan worden bepaald volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 17

1. De tariefcontingenten voor de in artikel 1 bedoelde producten die voortvloeien uit de overeenkomsten die in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde zijn gesloten, worden geopend en beheerd volgens bepalingen die worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

2. De contingenten kunnen worden beheerd volgens een van de onderstaande methoden, dan wel door middel van een combinatie van deze methoden:

- op basis van de chronologische volgorde waarin de aanvragen zijn ingediend (het beginsel "wie het eerst komt, het eerst maalt"),

- evenredige verdeling van de hoeveelheden waarom bij de indiening van de aanvragen is verzocht (de zogeheten methode van het gelijktijdige onderzoek),

- rekening houdend met de traditionele handelsstromen (de zogeheten methode van de traditionele en de nieuwe marktdeelnemers).

Andere passende methoden kunnen worden vastgesteld.

Deze methoden moeten elke vorm van discriminatie tussen de betrokken marktdeelnemers voorkomen.

3. In de vastgestelde beheersmethode wordt, indien zulks passend is, rekening gehouden met de voorzieningsbehoeften van de markt van de Gemeenschap en met de noodzaak het evenwicht op deze markt te vrijwaren, waarbij kan worden uitgegaan van de methoden die in het verleden zijn gehanteerd voor de contingenten die overeenkomen met de in lid 1 bedoelde contingenten, onverminderd de rechten die voortvloeien uit de in het kader van de handelsbesprekingen van de Uruguayronde gesloten overeenkomsten.

4. De in lid 1 bedoelde bepalingen voorzien in de opening van de contingenten op jaarbasis en, waar nodig, op passende wijze gespreid, en in de vaststelling van de toe te passen beheersmethode; zij bevatten, zo nodig:

a) bepalingen die de aard, de herkomst en de oorsprong van het product waarborgen,

b) bepalingen betreffende de erkenning van het document aan de hand waarvan de onder a) bedoelde waarborgen kunnen worden gecontroleerd,

c) de voorwaarden voor de afgifte en de geldigheidsduur van de invoercertificaten.

Artikel 18

1. Voorzover nodig om de uitvoer van de in artikel 1, lid 1, onder a), c) en d), bedoelde producten in ongewijzigde staat of in de vorm van in bijlage I opgenomen goederen op basis van de noteringen of prijzen op de wereldmarkt voor de in hetzelfde lid, onder a) en c), bedoelde producten mogelijk te maken en binnen de grenzen die voortvloeien uit de overeenkomsten die zijn gesloten in overeenstemming met artikel 300 van het Verdrag, kan het verschil tussen deze noteringen of prijzen en de prijzen in de Gemeenschap worden overbrugd door een restitutie bij de uitvoer.

De restitutie voor ruwe suiker mag niet hoger zijn dan die voor witte suiker.

2. Er kan een restitutie worden vastgesteld voor uitvoer van de in artikel 1, lid 1, onder f), g) en h), genoemde producten in ongewijzigde staat of in de vorm van in bijlage I opgenomen producten.

De restitutie wordt vastgesteld per 100 kg droge stof, rekening houdende met:

a) de restitutie bij uitvoer van de producten van GN-code 1702 30 91,

b) de restitutie bij uitvoer van de in artikel 1, lid 1, onder d), genoemde producten,

c) de economische aspecten van de betrokken uitvoer.

3. De restitutie voor de uitvoer van de in artikel 1 bedoelde producten in de vorm van in bijlage I opgenomen goederen mag niet hoger zijn dan de restitutie voor de uitvoer van die producten in ongewijzigde staat.

4. Voor de toewijzing van de hoeveelheden die met restitutie kunnen worden uitgevoerd, wordt de methode vastgesteld:

a) die het best overeenstemt met de aard van het product en met de marktsituatie in kwestie, zodat de beschikbare middelen zo doeltreffend mogelijk kunnen worden gebruikt, rekening houdend met de doeltreffendheid en met de structuur van de uitvoer van de Gemeenschap, doch zonder dat dit leidt tot discriminatie tussen kleine en grote marktdeelnemers,

b) die, gezien de beheerseisen, administratief het minst belastend is voor de marktdeelnemers,

c) waarmee elke vorm van discriminatie tussen de betrokken marktdeelnemers wordt voorkomen.

5. De restitutie is voor de gehele Gemeenschap gelijk. Zij kan variëren naar gelang van de bestemming indien de situatie op de wereldmarkt of de specifieke vereisten van bepaalde markten dat noodzakelijk maakt of maken.

De restituties worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48. Zij kunnen:

a) periodiek worden vastgesteld;

b) via inschrijving worden vastgesteld, voor de producten waarvoor deze procedure voorheen bestond.

De restituties die periodiek worden vastgesteld, kunnen, zo nodig, door de Commissie tussentijds worden gewijzigd op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief.

Aanbiedingen met het oog op openbare inschrijvingen worden slechts dan in aanmerking genomen wanneer een waarborg is gesteld. Behalve in geval van overmacht wordt de waarborg geheel of gedeeltelijk verbeurd wanneer de aan de deelnemers aan de openbare inschrijving opgelegde verplichtingen niet of slechts gedeeltelijk zijn nagekomen.

Het bepaalde in de artikelen 19, 20 en 21 met betrekking tot de in artikel 1, lid 1, onder a), c) en d), bedoelde niet-gedenatureerde producten die in ongewijzigde staat worden uitgevoerd, is aanvullend van toepassing.

6. Bij de vaststelling van de restitutie wordt met name rekening gehouden met de noodzaak een evenwicht tot stand te brengen tussen het gebruik van basisproducten uit de Gemeenschap voor uitvoer van verwerkte producten naar derde landen en het gebruik van tot het veredelingsverkeer toegelaten producten uit deze landen.

7. Voor de in artikel 1 genoemde producten die in ongewijzigde staat worden uitgevoerd, wordt de restitutie uitsluitend toegekend op aanvraag en na overlegging van een desbetreffend uitvoercertificaat.

8. De restitutie bij uitvoer van de in artikel 1 bedoelde producten die in ongewijzigde staat worden uitgevoerd, is het bedrag dat geldt op de dag van de aanvraag van het certificaat en, wat een gedifferentieerde restitutie betreft, de restitutie die op diezelfde dag geldt:

a) voor de op het certificaat aangegeven bestemming,

of

b) voor de werkelijke bestemming, indien deze verschilt van de op het certificaat aangegeven bestemming. In dat geval mag het toepasselijke bedrag niet hoger zijn dan het bedrag dat geldt voor de op het certificaat vermelde bestemming.

Er kunnen passende maatregelen worden getroffen om te voorkomen dat misbruik wordt gemaakt van de flexibiliteit waarin dit lid voorziet.

9. De leden 7 en 8 kunnen volgens de procedure van artikel 16 van Verordening (EG) nr. 3448/93(10) van toepassing worden verklaard voor de in artikel 1 bedoelde producten die worden uitgevoerd in de vorm van in bijlage I opgenomen goederen.

10. Voor de in artikel 1 bedoelde producten waarvoor restituties worden toegekend in het kader van voedselhulpacties, kan volgens de procedure van artikel 48 van de leden 7 en 8 worden afgeweken.

11. De restitutie wordt uitbetaald wanneer het bewijs wordt geleverd dat de producten:

- uit de Gemeenschap zijn uitgevoerd

en

- in geval van een gedifferentieerde restitutie de op het certificaat aangegeven bestemming, of een andere bestemming waarvoor een restitutie is vastgesteld, hebben bereikt, onverminderd lid 8, eerste alinea, onder b). Van deze regel kan echter volgens de procedure van artikel 48 worden afgeweken, behoudens nader te bepalen voorwaarden die gelijke waarborgen bieden.

Volgens de procedure van artikel 48 kunnen aanvullende bepalingen worden vastgesteld.

12. Voor de in artikel 1, lid 1, onder a), bedoelde niet-gedenatureerde producten die in ongewijzigde staat worden uitgevoerd, wordt slechts een restitutie toegekend indien deze producten, naar gelang van het geval:

a) zijn verkregen uit in de Gemeenschap geoogste suikerbieten of in de Gemeenschap geoogst suikerriet,

b) in de Gemeenschap zijn ingevoerd krachtens artikel 40,

c) zijn verkregen uit een van de krachtens artikel 40 ingevoerde producten.

13. Geen restitutie wordt toegekend voor de uitvoer in ongewijzigde staat van de niet-gedenatureerde producten als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder c) en d), die niet van oorsprong zijn uit de Gemeenschap of die niet zijn verkregen uit suiker welke krachtens de in lid 12, onder b), bedoelde bepalingen in de Gemeenschap is ingevoerd of uit de in lid 12, onder c), bedoelde producten.

14. Het in acht nemen van de volumegrenzen die voortvloeien uit de in overeenstemming met artikel 300 van het Verdrag gesloten overeenkomsten, wordt gewaarborgd door middel van uitvoercertificaten die worden afgegeven voor de daarin genoemde referentieperiodes voor de betrokken producten.

15. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, inclusief de bepalingen betreffende de herverdeling van de niet toegewezen of niet benutte hoeveelheden die voor uitvoer in aanmerking komen, alsmede de wijzigingen van bijlage I, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48. De uitvoeringsbepalingen betreffende de toepassing van lid 6 voor de in artikel 1 bedoelde producten die in de vorm van in bijlage I opgenomen goederen worden uitgevoerd, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 16 van Verordening (EG) nr. 3448/93.

Artikel 19

1. Dit artikel is van toepassing op de vaststelling van de restituties voor de in artikel 1, lid 1, onder a), bedoelde niet-gedenatureerde, in ongewijzigde staat uitgevoerde producten.

2. ln geval van periodieke vaststelling voor de in artikel 1, lid 1, onder a), bedoelde producten:

a) worden de restituties om de twee weken vastgesteld.

Deze vaststelling kan evenwel volgens de procedure van artikel 48 worden opgeschort wanneer wordt geconstateerd dat er in de Gemeenschap geen op basis van de wereldmarktprijzen uit te voeren suikeroverschotten zijn. In dat geval wordt geen restitutie toegekend;

b) wordt bij de vaststelling van de restitutie rekening gehouden met de toestand op de markt van de Gemeenschap en op de wereldmarkt voor suiker en met name met de volgende factoren:

- de in het gebied van de Gemeenschap met het grootste overschot geldende interventieprijs voor witte suiker of de interventieprijs voor ruwe suiker welke geldt in het voor de uitvoer van dit product voor de Gemeenschap representatief geachte gebied;

- de kosten van het vervoer van de suiker van de in het eerste streepje bedoelde gebieden tot de havens of andere plaatsen van uitvoer van de Gemeenschap;

- de aan de afzet van suiker op de wereldmarkt verbonden commerciële kosten, evenals eventueel de overslag-, vervoer- en verpakkingskosten;

- de voor suiker op de wereldmarkt geconstateerde noteringen of prijzen;

- het economische aspect van de voorgenomen uitvoer.

3. Ingeval voor de in artikel 1, lid 1, onder a), bedoelde producten de restitutie wordt vastgesteld door openbare inschrijving:

a) heeft de openbare inschrijving betrekking op het bedrag van de restitutie;

b) gaan de bevoegde instanties der lidstaten krachtens een alle lidstaten bindend besluit over tot de openbare inschrijving. In dit besluit worden de voor de openbare inschrijving geldende voorwaarden vastgesteld. Deze voorwaarden moeten alle in de Gemeenschap gevestigde personen een gelijke toegang waarborgen;

c) wordt bij de voorwaarden van de openbare inschrijving een termijn voor de indiening van de aanbiedingen vastgesteld. Binnen drie werkdagen na afloop van deze termijn wordt op basis van de binnengekomen aanbiedingen volgens de procedure van artikel 48 het maximumbedrag van de restitutie voor de desbetreffende openbare inschrijving bepaald. Voor de berekening van het maximumbedrag wordt rekening gehouden met de bevoorradings- en prijssituatie in de Gemeenschap, de prijzen en de afzetmogelijkheden op de wereldmarkt, alsmede met de kosten van de uitvoer van suiker.

Volgens dezelfde procedure kan een maximumhoeveelheid worden vastgesteld;

d) kan, wanneer de uitvoer kan worden gerealiseerd met een lagere restitutie dan die waartoe inachtneming van het verschil tussen de prijzen in de Gemeenschap en die op de wereldmarkt leidt, en wanneer de uitvoer plaatsheeft met een bijzondere bestemming, worden voorgeschreven dat de bevoegde instanties der lidstaten overgaan tot een speciale openbare inschrijving, waarvan de voorwaarden voorzien in:

- de niet in de tijd beperkte mogelijkheid aanbiedingen in te dienen, totdat de openbare inschrijving wordt gesloten, en

- een maximumrestitutiebedrag dat is berekend uitgaande van de vereisten van de bedoelde uitvoer;

e) wordt, wanneer het in een aanbieding genoemde bedrag van de restitutie:

- hoger is dan het vastgestelde maximumbedrag, de aanbieding door de bevoegde instanties van de lidstaten afgewezen,

- niet hoger is dan het maximumbedrag, de restitutie door deze instanties vastgesteld op een bedrag gelijk aan de in die aanbieding genoemde restitutie.

4. Voor ruwe suiker:

a) wordt de restitutie vastgesteld voor de in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 431/68(11) omschreven standaardkwaliteit;

b) geldt dat de volgens lid 2, onder a), vastgestelde restitutie:

- niet meer mag bedragen dan 92 % van de voor dezelfde periode voor witte suiker vastgestelde restitutie. Deze maximumgrens geldt evenwel niet voor de restituties die voor kandijsuiker worden vastgesteld,

- voor elke betrokken uitvoerverrichting wordt vermenigvuldigd met een correctiecoëfficiënt die wordt verkregen door de overeenkomstig artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 431/68 bepaalde opbrengst van de uitgevoerde ruwe suiker te delen door 92;

c) mag het in lid 3, onder c), bedoelde maximumbedrag in het kader van een openbare inschrijving niet meer bedragen dan 92 % van het overeenkomstig genoemde bepaling tegelijkertijd vastgestelde maximumbedrag voor witte suiker.

Artikel 20

1. Voor de niet-gedenatureerde, in ongewijzigde staat uitgevoerde producten als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder c), wordt de restitutie elke maand vastgesteld, rekening houdend met:

a) de melasseprijs waarvan voor het betrokken verkoopseizoen voor suiker is uitgegaan bij de bepaling van de ontvangsten uit de verkoop van melasse als bedoeld in artikel 4, lid 2;

b) de prijzen en de afzetmogelijkheden van melasse op de markt van de Gemeenschap;

c) de voor melasse op de wereldmarkt geconstateerde noteringen of prijzen;

d) het economische aspect van de voorgenomen uitvoer.

Deze periodieke vaststelling kan echter volgens de procedure van artikel 48 worden opgeschort wanneer wordt geconstateerd dat er in de Gemeenschap geen op basis van de wereldmarktprijzen uit te voeren melasseoverschotten zijn. In dat geval wordt geen restitutie toegekend.

2. In bijzondere omstandigheden kan voor bepaalde hoeveelheden en voor bepaalde gebieden van de Gemeenschap het restitutiebedrag worden bepaald door een openbare inschrijving. Deze openbare inschrijving heeft betrekking op het bedrag van de restitutie.

De bevoegde instanties van de betrokken lidstaten gaan over tot de openbare inschrijving krachtens een machtiging waarin de voorwaarden voor de inschrijving zijn vastgelegd. Deze voorwaarden moeten alle in de Gemeenschap gevestigde personen een gelijke toegang waarborgen.

Artikel 21

1. Voor de niet-gedenatureerde, in ongewijzigde staat uitgevoerde producten als bedoeld in artikel 1, lid 1, onder d), wordt maandelijks een basisbedrag van de restitutie vastgesteld.

Deze periodieke vaststelling kan echter volgens de procedure van artikel 48 worden opgeschort wanneer de periodieke vaststelling van de restitutie voor witte suiker in ongewijzigde staat wordt geschorst. In dat geval wordt geen restitutie toegekend.

2. Het basisbedrag van de restitutie voor de in lid 1 bedoelde producten, met uitzondering van sorbose, is gelijk aan een honderdste van het bedrag dat wordt bepaald rekening houdend met:

a) het verschil tussen de interventieprijs voor witte suiker die gedurende de maand waarvoor het basisbedrag wordt vastgesteld, geldt in het gebied van de Gemcenschap met het grootste overschot, en de voor witte suiker op de wereldmarkt geconstateerde noteringen of prijzen;

b) de noodzaak een evenwicht tot stand te brengen tussen:

- het gebruik van de grondstoffen uit de Gemeenschap voor de uitvoer van verwerkte producten naar derde landen en

- het gebruik van de tot het veredelingsverkeer toegelaten producten uit deze landen.

3. In het geval van sorbose is het basisbedrag van de restitutie gelijk aan het basisbedrag van de restitutie, verminderd met één honderdste van de restitutie bij de productie die overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1010/86(12) geldt voor de in de bijlage bij die verordening vermelde producten.

4. De toepassing van het basisbedrag van de restitutie kan worden beperkt tot bepaalde van de in artikel 1, lid 1, onder d), genoemde producten.

Artikel 22

1. Voorzover nodig voor de goede werking van de gemeenschappelijke marktordening in de sector suiker kan de Raad op voorstel van de Commissie volgens de stemprocedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag:

- de in artikel 1, lid 1, onder a) en d), bedoelde producten

en

- in bijzondere gevallen de in artikel 1, lid 1, bedoelde producten die bestemd zijn voor de vervaardiging van in bijlage I bedoelde goederen,

geheel of gedeeltelijk uitsluiten van de regeling actief veredelingsverkeer.

2. In afwijking van lid 1 besluit de Commissie, indien de in lid 1 bedoelde situatie zich uitzonderlijk dringend laat aanzien en de communautaire markt wordt verstoord of dreigt te worden verstoord door de regeling actief veredelingsverkeer, op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief over de noodzakelijke maatregelen, die aan de Raad en aan de lidstaten worden meegedeeld, niet langer dan zes maanden geldig mogen blijven en onmiddellijk van toepassing zijn. Wanneer bij de Commissie een dergelijk verzoek van een lidstaat wordt ingediend, beslist zij hierover binnen een week na ontvangst van het verzoek.

3. Iedere lidstaat kan binnen een week volgende op de dag waarop van het besluit van de Commissie mededeling wordt gedaan, dit besluit aan de Raad voorleggen. De Raad kan, met gekwalificeerde meerderheid, het besluit van de Commissie bevestigen, wijzigen of intrekken. Indien de Raad binnen drie maanden geen besluit heeft genomen, wordt het besluit van de Commissie geacht te zijn ingetrokken.

Artikel 23

1. De algemene bepalingen voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur en de bijzondere regels voor de toepassing ervan gelden voor de indeling van de onder deze verordening vallende producten; de tariefnomenclatuur die voortvloeit uit deze verordening wordt overgenomen in het gemeenschappelijk douanetarief.

2. Behoudens andersluidende bepalingen die in deze verordening of ter uitvoering van één van de bepalingen daarvan worden vastgesteld, zijn in het handelsverkeer met derde landen verboden:

a) de toepassing van enige heffing van gelijke werking als een douanerecht en

b) de toepassing van enige kwantitatieve beperking van de invoer of maatregel van gelijke werking.

Artikel 24

1. Wanneer de prijs voor suiker op de wereldmarkt de interventieprijs overschrijdt, kan tot de toepassing van een heffing bij uitvoer van de betrokken suiker worden besloten. De toepassing van de heffing is verplicht wanneer de cif-prijs voor witte suiker of voor ruwe suiker hoger is dan de interventieprijs, vermeerderd met een bedrag dat gelijk is aan de som van 10 % van de interventieprijs en de bijdrage in de opslagkosten die tijdens het betreffende verkoopseizoen van toepassing is.

De uitvoerheffing kan bij openbare inschrijving worden vastgesteld. Behalve in geval van openbare inschrijving is de te innen heffing die welke geldt op de dag van uitvoer.

2. Wanneer de cif-prijs voor witte suiker of voor ruwe suiker hoger is dan de interventieprijs vermeerderd met een bedrag dat gelijk is aan de som van 10 % van de interventieprijs en de bijdrage in de opslagkosten die tijdens het betreffende verkoopseizoen van toepassing is, kan de Raad, op voorstel van de Commissie, volgens de stemprocedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag besluiten bij de invoer van het betreffende product een subsidie toe te kennen.

Wanneer wordt geconstateerd dat:

a) de voorziening van de Gemeenschap,

of

b) de voorziening van een belangrijk consumptiegebied van de Gemeenschap

op basis van de beschikbare communautaire hoeveelheden niet meer verzekerd is, beslist de Raad, op voorstel van de Commissie, volgens de stemprocedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag, over de toekenning en de toepassingsvoorwaarden van deze invoersubsidie. Deze voorwaarden hebben inzonderheid betrekking op de hoeveelheid witte, of ruwe suiker waarvoor de subsidie geldt, op de periode gedurende welke zij geldt, en, in voorkomend geval, op de invoergebieden.

3. Volgens de procedure van artikel 48 worden vastgesteld:

a) de in de leden 1 en 2 bedoelde cif-prijzen;

b) de overige uitvoeringsbepalingen van dit artikel.

Voor de in artikel 1, lid 1, onder b), c), d), f), g) en h), bedoelde producten kunnen volgens de procedure van artikel 48 bepalingen worden vastgesteld die overeenkomen met die van de leden 1 en 2.

4. De uit de toepassing van dit artikel voortvloeiende bedragen worden vastgesteld door de Commissie. De bij inschrijving vastgestelde heffingen bij uitvoer evenwel worden bepaald volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 25

1. Wanneer in de Gemeenschap de markt voor één of meer van de in artikel 1 bedoelde producten als gevolg van de invoer of de uitvoer ernstige verstoringen ondergaat of dreigt te ondergaan die de doelstellingen van artikel 33 van het Verdrag in gevaar kunnen brengen, kunnen in het handelsverkeer met derde landen passende beschermende maatregelen worden toegepast totdat de verstoring opgeheven of het gevaar daarvoor geweken is.

De Raad stelt op voorstel van de Commissie volgens de stemprocedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag de algemene uitvoeringsbepalingen van dit lid vast en bepaalt in welke gevallen en binnen welke grenzen de lidstaten conservatoire maatregelen kunnen treffen.

2. Wanneer de in lid 1 bedoelde situatie zich voordoet, beslist de Commissie op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief over de noodzakelijke maatregelen, die aan de lidstaten worden meegedeeld en die onmiddellijk van toepassing zijn. Wanneer bij de Commissie een dergelijk verzoek van een lidstaat wordt ingediend, beslist zij hierover binnen drie werkdagen na ontvangst van het verzoek.

3. Iedere lidstaat kan de maatregel van de Commissie binnen drie werkdagen volgende op de dag van de mededeling daarvan aan de Raad voorleggen. De Raad komt onverwijld bijeen. Hij kan de betreffende maatregel met gekwalificeerde meerderheid van stemmen wijzigen of vernietigen.

4. Dit artikel wordt toegepast met inachtneming van de verplichtingen op grond van de overeenkomsten die zijn gesloten in overeenstemming met artikel 300, lid 2, van het Verdrag.

HOOFDSTUK IV

QUOTAREGELING

Artikel 26

1. De artikelen 27 tot en met 39 zijn van toepassing voor de verkoopseizoenen 1995/1996 tot en met 2000/2001.

2. Voor de in lid 1 bedoelde periode en onverminderd het bepaalde in lid 5, artikel 27, lid 3, artikel 30, en, naar gelang van het geval, artikel 28, lid 5, zijn het A-quotum en het B-quotum van de suiker producerende en de isoglucose producerende ondernemingen gelijk aan de quota die door de lidstaten voor het verkoopseizoen 1994/1995 zijn toegewezen.

3. Voor de in lid 1 bedoelde periode zijn de basishoeveelheden voor de productie van A- en B-suiker en van A- en B-isoglucose die als grondslag dienen voor de toewijzing van de quota, gelijk aan de in artikel 27, lid 3, respectievelijk artikel 28, lid 2, vastgestelde hoeveelheden.

4. Voor de in lid 1 bedoelde periode en onverminderd het bepaalde in lid 5, zijn het A- en het B-quotum van de inulinestroop producerende ondernemingen gelijk aan de quota die door de lidstaten definitief zijn toegewezen voor het verkoopseizoen 1994/1995 overeenkomstig artikel 29. De artikelen 27 en 30 zijn op deze ondernemingen niet van toepassing.

5. Om de verbintenissen na te komen die de Gemeenschap heeft aangegaan in het kader van de overeenkomstig artikel 300, lid 2, van het Verdrag gesloten Overeenkomst inzake de landbouw, kunnen de afzetgaranties voor binnen de quota geproduceerde suiker, isoglucose en inulinestroop voor één of meer verkoopseizoenen worden verlaagd.

Voor de toepassing van de eerste alinea, wordt vóór 1 oktober voor elk verkoopseizoen de in het kader van de quota gegarandeerde hoeveelheid vastgesteld aan de hand van een raming inzake productie, invoer, verbruik, opslag, overdrachten, uit te voeren overschot en inzake het in artikel 33, lid 1, onder d), bedoelde verwachte gemiddelde verlies dat door de zelffinancieringsregeling moet worden gedekt. Wanneer het voor het betrokken verkoopseizoen uit te voeren overschot blijkens de raming groter is dan de in de overeenkomst bepaalde maximumhoeveelheid, wordt de gegarandeerde hoeveelheid met het verschil verlaagd volgens de procedure van artikel 48. Dit verschil wordt over suiker, isoglucose en inulinestroop verdeeld naar gelang van het procentuele aandeel van het totaal van de A- en B-quota van elk product in de Gemeenschap. Daarna wordt een tweede verdeling per lidstaat en per product gemaakt door toepassing van de in de volgende tabel vastgestelde overeenkomstige verdelingscoëfficiënt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De lidstaat verdeelt vervolgens zijn deel van het verschil over de op zijn grondgebied gevestigde ondernemingen, op basis van de verhouding tussen hun A-quotum en hun B-quotum voor het betrokken product en de basishoeveelheid-A en de basishoeveelheid-B van die lidstaat of, naar gelang van het geval, het totaal van de A-quota en het totaal van de B-quota die voor dat product aan die ondernemingen zijn toegewezen.

Boven de gegarandeerde hoeveelheid geproduceerde suiker, isoglucose en inulinestroop wordt aangemerkt als C-suiker, C-isoglucose of C-inulinestroop.

De uitvoeringsbepalingen van de eerste alinea, alsmede de verlaging van de gegarandeerde hoeveelheid en, in voorkomend geval, de herziening daarvan voor de vaststelling van de gegarandeerde hoeveelheid van het volgende verkoopseizoen, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

6. De Raad stelt vóór 1 januari 2001, volgens de procedure van artikel 37, lid 2, van het Verdrag, de regeling vast die vanaf 1 juli 2001 geldt voor de productie van suiker, van isoglucose en van inulinestroop.

Artikel 27

1. De lidstaten kennen, onder de voorwaarden van dit hoofdstuk, een A-quotum en een B-quotum toe aan iedere op hun grondgebied gevestigde suiker of isoglucose producerende onderneming die:

- gedurende het verkoopseizoen 1994/1995 een A- en een B-quotum heeft gekregen,

- ofwel, voor wat betreft Oostenrijk, Finland en Zweden, tijdens het kalenderjaar 1994 suiker of isoglucose heeft geproduceerd.

2. Portugal kent voor zijn continentaal grondgebied onder de voorwaarden van dit hoofdstuk en binnen de voor dit grondgebied in lid 3 vastgestelde A- en B-basishoeveelheden, het A-quotum en het B-quotum toe aan elke op dit grondgebied gevestigde onderneming die daar een aanvang met de productie van suiker zou kunnen maken.

Vóór bovenbedoelde toekenning kan Portugal maximaal 10 % van de voor zijn continentaal grondgebied vastgestelde A- en B-basishoeveelheden gebruiken voor de A-quota en de B-quota van de in het autonome gebied van de Azoren gevestigde ondernemingen.

3. Voor de toekenning van de in lid 1 bedoelde A- en B-quota worden de volgende basishoeveelheden vastgesteld:

I. Basishoeveelheden A

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

II. Basishoeveelheden B

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4. Voor de in artikel 26, lid 1, bedoelde periode en onverminderd lid 2 en de artikelen 28 en 30, zijn het A-quotum en het B-quotum van elke suiker of isoglucose producerende onderneming gelijk aan respectievelijk het A-quotum en het B-quotum die voor het verkoopseizoen 1994/1995 aan die onderneming zijn toegewezen.

Wat evenwel de suiker producerende ondernemingen betreft die zijn gevestigd in:

a) Oostenrijk, zijn het A-quotum en het B-quotum van de suiker producerende onderneming respectievelijk gelijk aan de in lid 3, onder I a), en onder II a), voor Oostenrijk vastgestelde basishoeveelheid A en basishoeveelheid B;

b) Finland, zijn het A-quotum en het B-quotum van de suiker producerende onderneming respectievelijk gelijk aan de in lid 3, onder I a), en onder II a), voor Finland vastgestelde basishoeveelheid A en basishoeveelheid B;

c) Zweden, zijn het A-quotum en het B-quotum van de suiker producerende onderneming respectievelijk gelijk aan de in lid 3, onder I a), en onder II a), voor Zweden vastgestelde basishoeveelheid A en basishoeveelheid B.

Voorts zijn het A-quotum en het B-quotum van de in Finland gevestigde isoglucose producerende onderneming respectievelijk gelijk aan de in lid 3, onder I b), en onder II b), voor Finland vastgestelde basishoeveelheid A en basishoeveelheid B.

5. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen zo nodig de standaardkwaliteit vast voor isoglucose alsmede de criteria voor de vaststelling van een systeem voor de omrekening van geproduceerde hoeveelheden in hoeveelheden die onder deze standaardkwaliteit vallen.

6. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, met name die betreffende het in lid 5 bedoelde omrekeningssysteem, worden voorzover nodig vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 28

1. Onverminderd artikel 27, lid 3, wordt voor Duitsland een extra gebied gevormd om de quotaregeling toe te passen op de suiker producerende ondernemingen in dat gebied, die vóor 1 juli 1990 suiker produceerden en na die datum suiker blijven produceren.

Dit gebied komt voor de toepassing van deze verordening overeen met het grondgebied van de voormalige Duitse Democratische Republiek

2. Voor de toekenning van de A- en B-quota aan de in lid 1 bedoelde ondernemingen worden de volgende basishoeveelheden vastgesteld:

a) basishoeveelheid A: 647703 ton witte suiker,

b) basishoeveelheid B: 199297 ton witte suiker.

3. Het A-quotum van elke in lid 1 bedoelde suiker producerende onderneming wordt vastgesteld door op de gemiddelde jaarlijkse suikerproductie van de betrokken suiker producerende onderneming in de verkoopseizoenen 1984/1985 tot en met 1988/1989, hierna "referentieproductie" genoemd, een coëfficiënt toe te passen die de verhouding weergeeft tussen enerzijds de in lid 2 vastgestelde basishoeveelheid A en anderzijds de som van de referentieproducties van de ondernemingen die in het in lid 1 omschreven gebied zijn gevestigd.

4. Het B-quotum van elke in lid 1 bedoelde suiker producerende onderneming bedraagt 30,77 % van het overeenkomstig lid 3 voor die onderneming bepaalde A-quotum.

5. Artikel 30 is slechts van toepassing op de overdrachten tussen de in lid 1 bedoelde suiker producerende ondernemingen.

6. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden zo nodig vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 29

1. Onverminderd het bepaalde in lid 3 is het A-quotum van elke inulinestroop producerende onderneming gelijk aan de hoeveelheid die zij in de periode van 1 juli 1992 tot en met 30 juni 1993 in een specifieke voor inulinehydrolyse ontworpen en gereserveerde installatie heeft geproduceerd in een compleet en van de ontvangst van het agrarische basisproduct tot de uiteindelijke inulinestroopproductie continu verwerkingsproces. Deze productie wordt door de betrokken lidstaat geconstateerd onder nader te bepalen voorwaarden.

2. Het B-quotum van iedere inulinestroop producerende onderneming is gelijk aan 23,55 % van haar overeenkomstig de leden 1 en 3 vastgestelde A-quotum.

3. Het in lid 1 bedoelde A-quotum wordt eventueel zodanig gecorrigeerd, dat de som van het A- en het B-quotum:

- niet groter is dan 85 % en

- niet kleiner is dan 65 %

van de technische productiecapaciteit van de betrokken onderneming die per 1 oktober 1992 was geïnstalleerd voor een continu industriële productie van inulinestroop in de specifieke voor inulinehydrolyse ontworpen en gereserveerde installatie als omschreven in lid 1.

Voor het bepalen van deze capaciteit houdt de betrokken lidstaat rekening met de per dag tot inulinestroop verwerkte hoeveelheid agrarisch basisproduct over een periode van maximaal 100 dagen per jaar.

4. Met het oog op de in lid 1 bedoelde constatering van de productie moet iedere inulinestroopfabrikant met ingang van 1 juli 1992 aan de lidstaat op het grondgebied waarvan zijn onderneming gevestigd is, onverwijld aangifte doen van elke inulinehydrolyse-installatie die dient voor de productie, overeenkomstig lid 1, van het in artikel 1, lid 2, omschreven product. De betrokken lidstaat kan van de fabrikant alle gewenste nadere informatie terzake verlangen.

De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om na te gaan of de aangiften juist zijn.

De door de lidstaat toegewezen A- en B-quota worden uitgedrukt in suiker/isoglucose-equivalent door vermenigvuldiging van de in droge stof geconstateerde productie met de coëfficiënt 1,9.

De betrokken lidstaten delen de Commissie mee welke quota zijn toegewezen, en aan welke fabrikanten, en de Commissie doet daarvan mededeling aan de andere lidstaten.

5. De bepalingen ter uitvoering van dit artikel, en met name de in lid 1 bedoelde voorwaarden, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 30

1. De lidstaten kunnen onder de voorwaarden neergelegd in dit artikel overdrachten van A-quota en B-quota tussen ondernemingen verrichten, waarbij het belang van elk van de betrokken partijen en met name dat van de producenten van suikerbieten of suikerriet in aanmerking wordt genomen.

2. De lidstaten kunnen het A-quotum en het B-quotum van elke op hun grundgebied gevestigde suiker of isoglucose producerende onderneming verminderen met een hoeveelheid die voor de in artikel 26, lid 1, bedoelde periode in totaal niet groter is dan 10 % van respectievelijk het A-quotum of het B-quotum dat voor elk dezer ondernemingen is bepaald overeenkomstig artikel 27.

De in de eerste alinea bedoelde grens van 10 % is niet van toepassing in Italië, Spanje en de Franse overzeese departementen wanneer de quotaoverdrachten geschieden op basis van plannen ter herstructurering van de suikerbiet- of suikerrietsector en van de suikersector van het betrokken gebied, voorzover zulks noodzakelijk is om de uitvoering van deze plannen mogelijk te maken. Voor de quotaoverdrachten in Spanje in het kader van deze herstructureringsplannen, geldt artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 193/82(13).

De herstructureringsplannen en de dienovereenkomstige maatregelen betreffende de A- en B-quota worden onverwijld aan de Commissie medegedeeld.

3. De lidstaten kennen de afgetrokken hoeveelheden van A-quota of B-quota toe aan één of meer andere ondernemingen, al dan niet voorzien van een quotum, die in hetzelfde gebied in de zin van artikel 27, lid 3, zijn gevestigd als de ondernemingen waarvan deze hoeveelheden werden afgetrokken.

Frankrijk kan echter de overeenkomstig artikel 27 vastgestelde A-quota van de in zijn overzeese departementen gevestigde ondernemingen verminderen met een totale hoeveelheid van niet meer dan 30000 ton witte suiker, en de aldus afgetrokken hoeveelheden toekennen aan één of meer andere in het moederland gevestigde ondernemingen. Het A-quotum van iedere betrokken onderneming mag na aftrek niet lager zijn dan de gemiddelde suikerproductie binnen haar basisquotum, die voor deze onderneming is waargenomen tijdens de verkoopseizoenen voor suiker 1977/1978 tot en met 1979/1980 in de zin van Verordening (EEG) nr. 3330/74.(14)

4. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de algemene voorschriften vast betreffende de wijziging van de quota in geval van met name fusie en vervreemding van ondernemingen.

5. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden voorzover nodig vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 31

1. Onverminderd het bepaalde in lid 2, kunnen C-suiker die niet krachtens artikel 32 naar het volgende verkoopseizoen wordt overgebracht en C-isoglucose en C-inulinestroop niet op de interne markt van de Gemeenschap worden afgezet en moeten zij vóór 1 januari volgend op het einde van het betrokken verkoopseizoen als zodanig worden uitgevoerd.

De artikelen 8, 9, 18 en 24 zijn niet van toepassing op deze suiker en de artikelen 9, 18 en 24 zijn niet van toepassing op deze isoglucose en deze inulinestroop.

2. Bij wijze van uitzondering en voorzover dit nodig is om de suikervoorziening van de Gemeenschap veilig te stellen, kan worden besloten dat artikel 24 van toepassing is op C-suiker. In dat geval wordt terzelfder tijd besloten dat de gehele betrokken hoeveelheid C-suiker definitief op de interne markt kan worden afgezet zonder dat het in lid 3 van dit artikel bedoelde bedrag wordt geheven.

3. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Zij moeten met name inhouden dat een bedrag wordt geheven op in lid 1 bedoelde C-suiker, C-isoglucose en C-inulinestroop waarvan de uitvoer als zodanig binnen de gestelde termijn op een nader te bepalen datum niet is bewezen.

Artikel 32

1. Iedere onderneming kan besluiten de productie van suiker boven het A-quotum geheel of gedeeltelijk over te brengen naar het volgende verkoopseizoen voor suiker voor rekening van de productie van dat verkoopseizoen. Deze beslissing is onherroepelijk.

Elke onderneming kan besluiten de productie van A- en B-suiker die na toepassing van artikel 26, lid 5, C-suiker geworden is, geheel of gedeeltelijk over te brengen naar het volgende verkoopseizoen als productie van dat verkoopseizoen. Dit besluit is ook onherroepelijk. Voorts is de eventuele beperking van lid 4 van dit artikel er niet op van toepassing.

2. De ondernemingen die de in lid 1 bedoelde beslissing nemen:

- delen vóór 1 februari aan de betrokken lidstaat de over te brengen geproduceerde hoeveelheid of hoeveelheden suiker mede;

- en verbinden zich ertoe de over te brengen hoeveelheid of hoeveelheden op te slaan gedurende een periode van twaalf opeenvolgende maanden, waarvan het begin nader dient te worden bepaald. Voor deze periode worden de opslagkosten vergoed volgens artikel 8, ook voor overgebrachte C-suiker en voor A- en B-suiker die overgebrachte C-suiker zijn geworden na toepassing van artikel 26, lid 5.

De in de eerste alinea, eerste streepje, vermelde datum van 1 februari, wordt echter vervangen:

a) voor ondernemingen gevestigd in Spanje, door 15 april, indien het de productie van suiker van suikerbieten betreft, en door 20 juni, indien het de productie van suiker door suikerriet betreft;

b) voor ondernemingen gevestigd in het Verenigd Koninkrijk, door 15 februari.

Ten aanzien van de in de Franse departementen Guadeloupe en Martinique gevestigde ondernemingen geldt in de plaats van de in de eerste alinea, eerste streepje, genoemde datum van 1 februari de datum 1 mei.

Wanneer de uiteindelijke productie van het betrokken verkoopseizoen voor suiker lager is dan de raming die werd gemaakt op het tijdstip waarop tot overbrenging werd besloten, kan de overgebrachte hoeveelheid vóór 1 augustus van het daaropvolgende verkoopseizoen met terugwerkende kracht worden aangepast.

3. In geval van natuurrampen zoals droogte en overstroming, die een regio van de Gemeenschap treffen, en wanneer door de toepassing van artikel 12 niet kan worden gezorgd voor de normale bevoorrading van de betrokken regio, kan volgens de procedure van artikel 48 worden besloten dat de periode van verplichte opslag als bedoeld in lid 2, eerste alinea, tweede streepje, wordt verkort voor een hoeveelheid suiker die de normale bevoorrading van de betrokken regio mogelijk maakt.

4. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, die een beperking van de voor overbrenging in aanmerking komende hoeveelheden suiker kunnen inhouden, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Die bepalingen voorzien met name in de heffing van een bedrag op de in lid 2, eerste alinea, tweede streepje, bedoelde in opslag te plaatsen hoeveelheid die wordt afgezet in de voorgeschreven opslagperiode.

Artikel 33

1. Vóór het einde van elk verkoopseizoen worden geconstateerd:

a) de verwachte hoeveelheden A- en B-suiker, A- en B-isoglucose en A- en B-inulinestroop die voor het lopende verkoopseizoen worden geproduceerd;

b) de hoeveelheden suiker, isoglucose en inulinestroop waarvan wordt verwacht dat zij in het lopende verkoopseizoen voor verbruik binnen de Gemeenschap zullen worden afgezet;

c) het uit te voeren overschot, berekend door de onder a) bedoelde hoeveelheden te verminderen met de onder b) bedoelde hoeveelheden;

d) het verwachte gemiddelde verlies of de verwachte gemiddelde opbrengst per ton suiker voor de voor het lopende verkoopseizoen na te komen uitvoerverbintenissen.

Dit gemiddelde verlies of deze gemiddelde opbrengst is gelijk aan het verschil tussen het totale bedrag van de restituties en het totale bedrag van de heffingen, gerelateerd aan de totale omvang van de betrokken uitvoerverbintenissen;

e) het verwachte totale verlies of de verwachte totale opbrengst, berekend door vermenigvuldiging van het onder c) bedoelde overschot met het onder d) bedoelde gemiddelde verlies of de onder d) bedoelde gemiddelde opbrengst.

2. Vóór het einde van het verkoopseizoen 2000/2001 en onverminderd het bepaalde in artikel 26, lid 5, worden cumulatief voor de verkoopseizoenen 1995/1996 tot en met 2000/2001 geconstateerd:

a) het uit te voeren overschot, uitgaande van de uiteindelijke productie van A- en B-suiker, A- en B-isoglucose en, vanaf het verkoopseizoen 1994/1995, A- en B-inulinestroop, enerzijds, en van de uiteindelijke voor verbruik binnen de Gemeenschap afgezette hoeveelheid suiker, isoglucose en, vanaf het verkoopseizoen 1994/1995, inulinestroop, anderzijds;

b) het gemiddelde verlies of de gemiddelde opbrengst per ton suiker, resulterend uit het totaal van de betrokken uitvoerverbintenissen en vastgesteld overeenkomstig de in lid 1, onder d), tweede alinea, aangegeven berekeningsmethode;

c) het totale verlies of de totale opbrengst, berekend door vermenigvuldiging van het onder a) bedoelde overschot met het onder b) bedoelde gemiddelde verlies of de onder b) bedoelde gemiddelde opbrengst;

d) de totale som van de geïnde basisproductieheffingen en B-heffingen.

Het verwachte totale verlies of de verwachte totale opbrengst als bedoeld in lid 1, onder e), wordt aangepast aan de hand van het verschil tussen de cijfers die zijn geconstateerd als bedoeld onder c) en d).

3. Wanneer de overeenkomstig lid 1 geconstateerde cijfers na aanpassing overeenkomstig lid 2 en onverminderd het bepaalde in artikel 36, lid 1, wijzen op een te verwachten totaal verlies, wordt dit verlies gedeeld door de verwachte hoeveelheid A- en B-suiker, A- en B-isoglucose en A- en B-inulinestroop die voor het lopende verkoopseizoen is geproduceerd. Het hieruit resulterende bedrag moet bij de fabrikanten worden geïnd als basisproductieheffing op hun productie van A- en B-suiker, A- en B-isoglucose en A- en B-inulinestroop.

Deze heffing mag evenwel niet hoger zijn dan:

- voor de betrokken suiker, een bedrag dat gelijk is aan 2 % van de interventieprijs voor witte suiker,

- voor de betrokken inulinestroop, uitgedrukt in suiker/isoglucose-equivalent door toepassing van de coefficiënt 1,9, een bedrag dat gelijk is aan dat voor witte suiker,

- voor de betrokken isoglucose, het voor rekening van de suikerfabrikanten blijvende deel van de basisproductieheffing.

4. Wanneer als gevolg van de limitering van de basisproductieheffing het in lid 3, eerste alinea, bedoelde totale verlies niet volledig kan worden gedekt, wordt het saldo gedeeld door de verwachte hoeveelheid B-suiker, B-isoglucose en B-inulinestroop die voor het betrokken verkoopseizoen wordt geproduceerd. Het hieruit resulterende bedrag moet bij de fabrikanten worden geïnd als B-heffing op hun productie van B-suiker, B-isoglucose en B-inulinestroop.

Onder voorbehoud van het bepaalde in lid 5 mag deze heffing evenwel niet hoger zijn dan:

- voor B-suiker, een bedrag dat gelijk is aan 30 % van de interventieprijs voor witte suiker,

- voor B-inulinestroop, uitgedrukt in suiker/isoglucose-equivalent door toepassing van de coëfficiënt 1,9, een bedrag dat gelijk is aan dat voor witte B-suiker,

- voor B-isoglucose, het voor rekening van de suikerfabrikanten blijvende deel van de B-heffing.

5. Wanneer, op grond van de in lid 1 bedoelde vaststellingen, blijkt dat, als gevolg van de limitering van de basisproductieheffing en van de B-heffing vastgesteld in de leden 3 en 4, het gevaar bestaat dat het te verwachten totale verlies voor het lopende verkoopseizoen niet wordt gedekt door de verwachte opbrengst uit deze heffingen, wordt het in lid 4, eerste streepje, bedoelde maximumpercentage zo herzien dat dit totale verlies kan worden gedekt, met dien verstande evenwel dat de heffing niet hoger mag zijn dan 37,5 %.

Het herziene maximumpercentage van de B-heffing wordt voor het lopende verkoopseizoen vóór 15 september van dat verkoopseizoen vastgesteld. Tegelijk wordt het in artikel 5, lid 2, tweede alinea, bedoelde percentage dienovereenkomstig gewijzigd.

6. De Raad kan, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid besluiten dat de verliezen die voortvloeien uit de eventuele toekenning van de in artikel 9, lid 3, bedoelde productierestituties geheel of gedeeltelijk in aanmerking worden genomen bij de vaststelling van het in lid 1, onder e), van het onderhavige artikel bedoelde totale verlies.

7. De in dit artikel bedoelde heffingen worden door de lidstaten geïnd.

8. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel en met name:

- de bedragen van de te innen heffingen,

- de herziening van het maximumpercentage van de B-heffing,

- de wijziging van de minimumprijs voor B-suikerbieten die samenhangt met de herziening van het maximumpercentage van de B-heffing,

worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 34

1. Wanneer voor een verkoopseizoen het krachtens artikel 33, leden 1 en 2, geconstateerde totale verlies niet volledig wordt gedekt door de ontvangsten uit de productieheffingen voor dat verkoopseizoen na toepassing van artikel 33, leden 3, 4 en 5, wordt, onverminderd artikel 5, bij de fabrikanten een aanvullende heffing geïnd die het gedeelte van het totale verlies dat niet wordt gedekt door bovengenoemde ontvangsten volledig dekt.

2. De aanvullende heffing wordt voor iedere suiker producerende onderneming, iedere isoglucose producerende onderneming en iedere inulinestroop producerende onder-, neming berekend door een nader te bepalen coëfficiënt toe te passen op het totale bedrag dat de onderneming aan productieheffingen verschuldigd is voor het betrokken verkoopseizoen. Deze coëfficiënt komt overeen met de verhouding voor de Gemeenschap tussen het overeenkomstig artikel 33, leden 1 en 2, geconstateerde totale verlies voor het betrokken verkoopseizoen en de ontvangsten uit de door de suikerfabrikanten, de isoglucosefabrikanten en de inulinestroopfabrikanten voor dat verkoopseizoen verschuldigde basisproductieheffingen en B-heffingen, met dien verstande dat dit verhoudingscijfer wordt verminderd met 1.

3. De aanvullende heffing wordt door de betrokken fabrikanten betaald vóór de 15e december die volgt op het verkoopseizoen waarvoor deze heffing verschuldigd is.

De suikerfabrikanten kunnen eisen dat de verkopers van de in de Gemeenschap geproduceerde suikerbieten of van het in de Gemeenschap geproduceerde suikerriet een gedeelte van de geïnde aanvullende heffing terugbetalen. Deze terugbetaling mag ten hoogste gelijk zijn aan het maximumbedrag van de bijdrage van de verkopers van suikerbieten of suikerriet in de in artikel 33 bedoelde betaling van de basisproductieheffing en de B-heffing voor het betrokken verkoopseizoen, na toepassing op dat bedrag van de in lid 2 van dit artikel bedoelde coëfficiënt.

De in de tweede alinea bedoelde terugbetaling vindt plaats voor de uit hoofde van het betrokken verkoopseizoen geleverde suikerbieten. De betrokken partijen kunnen evenwel overeenkomen dat deze terugbetaling plaatsvindt voor de uit hoofde van het volgende verkoopseizoen geleverde suikerbieten.

4. Bij de in artikel 33, lid 2, bedoelde vaststellingen wordt rekening gehouden met de ontvangsten uit de inning van de in lid 1 van dit artikel genoemde aanvullende heffing.

5. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel en met name de in lid 2 van dit artikel bedoelde coëfficiënt worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 35

1. De inulinestroopfabrikanten kunnen van de verkopers van het agrarisch basisproduct waaruit de betrokken inulinestroop is gefabriceerd, verlangen dat deze een gedeelte van de basisproductieheffing, de B-heffing en de aanvullende heffing die zijn geheven bij de fabrikanten voor hun rekening nemen. Dit gedeelte mag niet het gedeelte overschrijden dat gedragen wordt door de bietentelers voor het betrokken verkoopseizoen; het wordt bepaald via sectorale overeenkomsten of contracten, op basis van de aankoopprijzen van het in de loop van het betrokken verkoopseizoen voor de productie van inulinestroop geleverde agrarisch basisproduct.

2. De bepalingen ter uitvoering van lid 1 worden, zo nodig, vastgesteld volgens de procedure van artikel 48.

Artikel 36

1. Wanneer, na toepassing van artikel 33 en artikel 34 op het verkoopseizoen 1994/1995, wordt geconstateerd dat het werkelijke totale verlies voor dat verkoopseizoen:

a) niet geheel wordt gedekt door de opbrengst van de productieheffing en, in voorkomend geval, de aanvullende heffing, worden de hieruit voortvloeiende financiële lasten opgeteld bij het verwachte totale verlies, bedoeld in artikel 33, lid 1, onder e), voor het verkoopseizoen waarin die constatering plaatsvindt;

b) lager is dan de opbrengst van de productieheffing en, in voorkomend geval, de aanvullende heffing, wordt een met het betrokken verschil overeenkomend bedrag afgetrokken van het verwachte totale verlies of, naar gelang van het geval, opgeteld bij de verwachte ontvangsten uit de toepassing van artikel 33 en artikel 34 op het verkoopseizoen waarin die constatering plaatsvindt.

2. Wanneer de opbrengst van de basisproductieheffing minder bedraagt dan het maximumbedrag, bedoeld in artikel 33, lid 3, of wanneer de opbrengst van de B-heffing minder bedraagt dan het maximumbedrag, bedoeld in lid 4 van dat artikel, in voorkomend geval herzien volgens lid 5 van dat artikel, zijn de suikerfabrikanten verplicht de suikerbietenverkopers het verschil uit te keren tussen het maximumbedrag van de desbetreffende heffing en het bedrag van de te innen heffing, ten belope van 60 % van dit verschil.

Het per ton suikerbieten te betalen bedrag wordt vastgesteld voor de standaardkwaliteit.

De in artikel 6 bedoelde toeslagen en kortingen zijn op dit bedrag van toepassing.

3. Voor een hoeveelheid suiker waarvoor de desbetreffende heffing wordt geïnd, kunnen de su