*****

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 6 augustus 1990

tot beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van denim, van oorsprong uit Turkije, Indonesië, Hong-Kong en Macao

(90/421/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 9,

Na overleg in het bij Verordening (EEG) nr. 2423/88 ingestelde Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) In januari 1989 ontving de Commissie een klacht die door de Commissie van de katoen- en aanverwante vezelsverwerkende nijverheden van de Gemeenschap (Eurocoton), was ingediend namens producenten van denimweefsels wier gezamenlijke produktie het merendeel van de communautaire produktie van denim zou vormen. De klacht bevatte bewijzen van dumping van het betrokken produkt van oorsprong uit Turkije, Indonesië, Hong-Kong en Macao, en van daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade, welke voldoende werden geacht om de inleiding van een anti-dumpingprocedure te rechtvaardigen. Bijgevolg kondigde de Commissie in een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de inleiding van een anti-dumpingprocedure aan en begon zij met een onderzoek naar de invoer van denim van oorsprong uit Turkije, Indonesië, Hong-Kong en Macao.

(2) De Commissie gaf daarvan officieel kennis aan de exporteurs en importeurs van wie bekend was dat zij bij de zaak waren betrokken, aan de vertegenwoordigers van de exporterende landen en aan de klagende communautaire producenten, en bood de direct betrokken partijen de gelegenheid hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om te worden gehoord.

(3) De meeste communautaire producenten en sommige betrokken exporteurs en importeurs maakten hun standpunt schriftelijk bekend. Een aantal van deze bedrijven vroeg en kreeg een onderhoud.

Er werden geen gegevens ingediend door eindgebruikers of andere aankopers van het produkt in de Gemeenschap.

(4) De Commissie verzamelde en verifieerde alle gegevens die zij nodig achtte om de feiten te beoordelen en voerde een onderzoek uit ten kantore van de volgende ondernemingen:

a) Producenten uit de Gemeenschap

- UCO, Gent

- Bonduel SA, Roncq

- Lauffenmuehle GmbH & Co., Waldshut

- Atlantic Mills Ltd, Longford

- Smith & Nephew Textiles Ltd, Coine, Lancashire

- Hellenic Fabrics, Thessaloniki

- Leglertex, Ponte San Pietro

- Montebello SpA, Montebello

- José Royo SA, Valencia

- Textiles y Confecciones Europeas SA, Valencia;

b) Exporteurs

- P.T. Bintang Agung, Jakarta, Indonesië

- P.T. South Textile Mills, Jakarta, Indonesië

- P.T. Tyfountex, Solo, Indonesië;

- Aldwick Textile Exporters Co., Hong-Kong

- Merit Garment Co., Hong-Kong

- Mou Fung Limited, Hong-Kong

- Nanyang Cotton Mill Limited, Hong-Kong;

- Novel Textiles Ltd, Macao;

- Bossa Ticaret ve Sanayi Isletmeleri TAS/Exsa Exports Sanayi, Adana, Turkije

- Orta Anadolu Ticaret ve Sanayi Isletmesi TAS, Kayseri

- Narin Pazarlama Ithalat ve Ihracat AS.

(5) Het onderzoek liep over de periode van 1 januari tot en met 31 december 1988.

B. BETROKKEN PRODUKT EN SOORTGELIJK PRODUKT

(6) Deze procedure heeft betrekking op de invoer van weefsels van katoen (denim) bevattende 85 of meer gewichtspercenten katoen, met een gewicht van meer dan 200 g/m2, en weefsels van katoen (denim) bevattende minder dan 85 gewichtspercenten

katoen, enkel of hoofdzakelijk met synthetische of kunstmatige vezels gemengd, met een gewicht van meer dan 200 g/m2, vallende respectievelijk onder de GN-codes 5209 42 00 en 5211 42 00.

In deze onderverdelingen wordt onder denim verstaan, weefsels met drie- of vierschachtskeperbinding, met inbegrip van weefsels met kruiskettingkeperbinding, waarvan de kettingdraden blauw geverfd zijn en de inslagdraden ongebleekt, gebleekt, grijs geverfd of gekleurd met een lichtere tint blauw dan die van de kettingdraden.

(7) Ten einde de verschillende soorten denim onderling naar behoren te kunnen vergelijken, achtte de Commissie het passend de volgende internationaal aanvaarde indeling gebaseerd op gewicht per vierkante yard toe te passen:

1.2 // - zwaar denim: // meer dan 13 oz/yd2, // - middelzwaar denim: // van 10 tot 12,9 oz/yd2, // - licht denim: // tot 9,99 oz/yd2.

De Commissie was van mening dat, op grond van de sterke overeenkomst qua produktieprocédé en fysieke hoedanigheden en door het feit dat de toepassing en het eindgebruik praktisch identiek zijn, kan worden geconcludeerd dat alle in het onderhavige en het voorgaande punt beschreven gewichtsklassen en soorten van denim voor de toepassing van deze procedure een identiek produkt vormen of onderling voldoende gelijk zijn om als één enkele produktcategorie, zoals bepaald in artikel 2, lid 12, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, te worden beschouwd.

Alle betrokken exporteurs verkochten ook denim van dezelfde gewichtsklasse(n) en dezelfde kwaliteit, zowel binnenlands als voor export naar de Gemeenschap. Bijgevolg konden met het oog op de berekening van de dumping de normale waarde en de prijzen bij uitvoer worden vergeleken voor identieke produkten. Ook de communautaire industrie vervaardigt denim in de drie gewichtsklassen en de prijzen daarvan konden dus worden vergeleken met de prijzen van het geëxporteerde produkt in dezelfde gewichtsklasse.

C. DUMPING

a) Normale waarde

(8) De normale waarde van het produkt, dat in voldoende hoeveelheden en op basis van normale handelstransacties op de vier betrokken binnenlandse markten werd verkocht, werd bepaald op basis van de gewogen gemiddelde binnenlandse prijzen van exporteurs die naar de Gemeenschap uitvoerden en die aan het onderzoek meewerkten. Voor Turkije werden deze normale waarden, gezien de heersende inflatie, op maandbasis vastgesteld.

De normale waarde werd berekend volgens het soort produkt. Hierbij hield de Commissie rekening met de verschillende weefselgewichten per vierkante yard als vermeld in punt 7. Waar nodig werd ook rekening gehouden met verschillende stofbreedtes.

Voor alle betrokken bedrijven behalve één werd een voldoende winstgevende verkoop op de eigen binnenlandse markt geconstateerd om een normale waarde te kunnen vaststellen.

In het geval van één exporteur uit Hong-Kong, een handelsonderneming die het betrokken produkt niet zelf vervaardigde en waarvan de binnenlandse verkoop over de gehele onderzochte periode met verlies plaatsvond, werd de normale waarde bepaald aan de hand van het gewogen gemiddelde van de binnenlandse prijzen van de andere exporteurs in Hong-Kong voor de verkoop van vergelijkbare denimsoorten.

b) Prijzen bij uitvoer

(9) De prijzen bij uitvoer werden in alle gevallen opgegeven aan onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap en werden dienovereenkomstig bepaald op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor het produkt dat voor export naar de Gemeenschap werd verkocht.

c) Vergelijking

(10) De normale waarde voor iedere soort produkt werd transactiegewijs vergeleken met de prijzen bij uitvoer van het overeenkomstige produkt af fabriek. De Commissie hield overeenkomstig artikel 2, lid 9 en lid 10, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 rekening met alle verschillen die een weerslag op de vergelijkbaarheid van de prijzen kunnen hebben, zoals verschillen in fysieke hoedanigheden en in verkoopvoorwaarden, wanneer naar behoren kon worden aangetoond dat er een direct verband tussen deze verschillen en de betrokken verkoop bestond. Zulks was het geval voor verschillen in kredietvoorwaarden, garanties, commissies, salarissen van verkopers, verpakking, vervoer, verzekering, overlading en bijkomende kosten.

De klagers stelden voor dat de vergelijking beperkt zou blijven tot denim van de zwaarste gewichtsklasse, volgens hen het meest representatieve produkt. De Commissie was echter van mening dat, aangezien vergelijkingen voor alle categorieën van het soortgelijke produkt mogelijk waren, zij niet van haar normale werkwijze op dit gebied mocht afwijken. In ieder geval had circa 95 % van alle verslagen van de betrokken ondernemingen betrekking op het zwaarste weefseltype, dat dus het sterkst in de weging van de berekeningen doorwoog.

d) Dumpingmarges

(11) De marge van dumping die voor iedere exporteur is berekend, is gelijk aan het verschil tussen de normale waarde en de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap, naar behoren gecorrigeerd. De gewogen gemiddelde dumpingmarges voor elk van de betrokken exporteurs, uitgedrukt, als een percentage van de totale cif-waarden, zien er als volgt uit:

1.2 // a) Turkije // // - Bossa Ticaret ve Sanayi Isletmeleri TAS/Exsa Exports Sanayi, Adana: // 6,5 % // - Orta Anadolu Ticaret ve Sanayi Isletmesi TAS, Istanbul: // 7,8 %; // b) Indonesië // // - P.T. Bintang Agung, Jakarta: // 2,1 % // - P.T. Tyfountex, Solo: // 3,4 %; // c) Hong-Kong // // - Merit Garmet Co., Hong-Kong: // 18,7 % // - Aldwick Textile Exporters Co., Hong-Kong: // 11,4 %.

Voor de overige onderzochte ondernemingen werden geen of minimale (telkens minder dan 1,0 %) dumpingmarges geconstateerd.

D. SCHADE

a) Cumulatie

(12) De Commissie beoordeelde de schade aan de hand van het effect van de totale verkoop van het betrokken produkt in de Gemeenschap door alle exporterende ondernemingen waarvoor dumping boven het minimumniveau was vastgesteld.

b) Invoeromvang en prijzen

(13) Er werd geconstateerd dat de invoer van denim door ondernemingen uit Turkije, Indonesië en Hong-Kong 5 538 ton in 1986, 7 956 ton in 1987 en 3 803 ton in 1988 bedroeg.

Deze cijfers stemmen overeen met een marktaandeel in de Gemeenschap van 3,1 % in 1986, 4,4 % in 1987 en 2,8 % in 1988. De daling van het marktaandeel tussen 1987 en 1988 vond plaats in een periode dat het verbruik in de Gemeenschap met meer dan 26 % was achteruitgegaan.

(14) De Commissie stelde vast dat de denimprijzen in de Gemeenschap tijdens de onderzochte periode met 20 à 30 % waren gedaald, terwijl ter vergelijking de prijzen van de betrokken bedrijven gemiddeld met 2,9 % zijn verlaagd. Er kon geen duidelijk patroon van prijsonderbieding door de betrokken exporteurs worden geconstateerd, maar er werden wel individuele voorbeelden van prijsonderbieding door alle betrokken exporteurs gevonden. Het onderzoek naar de prijsonderbieding werd uitgevoerd door op hetzelfde handelsniveau, dit is in hoofdzaak bij de verkoop aan kledingfabrikanten, de prijzen van de communautaire producenten te vergelijken met die van de ingevoerde produkten in dezelfde weefselcategorie.

c) Positie van de bedrijfstak in de Gemeenschap

(15) Uit de beschikbare gegevens blijkt dat de produktie van de Gemeenschap 120 000 ton bedroeg in 1987 en daalde naar 105 000 ton in 1988, wat een inkrimping met 12,5 % vertegenwoordigt. De bezettingsgraad daalde over deze periode dienovereenkomstig. De verkoop van de communautaire producenten in de Gemeenschap vertoonde dezelfde tendens, met een daling van 106 400 ton in 1987 naar 94 200 ton in 1988.

Het verbruik in de Gemeenschap nam eveneens af, van 180 000 ton in 1987 naar 134 000 ton in 1988. Gezien de verkoopcijfers van de communautaire producenten is hun marktaandeel, rekening houdend met deze inkrimping van de vraag met meer dan 26 %, gestegen van 59 % in 1987 naar 70 % in 1988.

(16) Aangezien de daling van het verbruik zo sterk was, was de inkrimping van het produktievolume onvoldoende om te voorkomen dat de producenten van de Gemeenschap vanaf begin 1988 toenemende voorraden begonnen te accumuleren, en het gevolg van deze algemene stijging van het aanbod vergeleken met de vraag op de communautaire markt was een sterke daling van de prijzen. Deze neerwaartse druk op de prijzen tijdens de referentieperiode schommelde tussen 20 en 30 % en volgde de algemene markttendens die in punt 14 is beschreven.

(17) In 1988 werd de winst van alle communautaire producenten sterk uitgehold, wat voor sommigen onder hen betekende dat zij verlies leden op de verkoop van het betrokken produkt. De betrokken communautaire producenten zagen hun cijfers zakken van een gewogen gemiddelde winstmarge van 10,2 % in 1987 naar een verlies van 5,1 % in 1988.

(18) In het licht van bovenstaande toelichtingen is de Commissie van mening dat er aanwijzingen zijn dat de bedrijfstak van de Gemeenschap tijdens de onderzochte periode schade heeft geleden. Gezien de conclusies van de Commissie betreffende het oorzakelijk verband, wordt het evenwel onjuist geacht aanmerkelijke schade te constateren.

E. ANDERE RELEVANTE ECONOMISCHE FACTOREN EN VEROORZAKING VAN SCHADE

(19) Voor zover door de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade is geleden, heeft de Commissie onderzocht of die schade werd veroorzaakt door het effect van de vastgestelde dumping of door andere relevante economische factoren.

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. C 73 van 21. 3. 1989, blz. 3.

(20) In dit verband werd rekening gehouden met de omvang en de prijzen van invoer uit niet onder het onderzoek vallende landen en invoer zonder dumping. Deze invoer nam van 1987 tot 1988 af, maar behield toch nog een marktaandeel in de Gemeenschap van circa 2,64 %. Voorts werd geconstateerd dat grote hoeveelheden van deze invoer werden verkocht tegen prijzen die lager lagen dan die van de communautaire producenten voor hetzelfde soort produkt op de communautaire markt en occasioneel lager dan de prijzen van het uit de betrokken landen ingevoerde produkt waarvoor dumping was geconstateerd.

(21) Een andere onderzochte factor was de tendens van de vraag naar het betrokken produkt in de Gemeenschap. Geconstateerd werd dat deze vraag van 1987 tot 1988 met circa 26 % is gedaald. Deze aanzienlijke inkrimping van de vraag, die procentsgewijs de produktiedaling in de bedrijfstak van de Gemeenschap over dezelfde periode overtrof, leidde tot stijgende voorraden en dalende prijzen.

(22) Ook de hoeveelheden geëxporteerd door de bedrijven waarvan is geconstateerd dat zij het betrokken produkt met dumping in de Gemeenschap hebben afgezet, zijn tussen 1987 en de onderzochte periode aanzienlijk verminderd. Hoewel het verbruik in de Gemeenschap over deze periode met circa 26 % is afgenomen, had de invoerdaling toch tot gevolg dat het marktaandeel van de betrokken exporterende bedrijven daalde van 4,4 % naar 2,8 %. Daar staat tegenover dat de communautaire producenten procentsgewijs een veel kleinere daling van hun verkoop moesten incasseren en integendeel, zelfs gezien het lagere verbruik in 1988, hun marktaandeel over de referentieperiode met ongeveer 11 % hebben opgevoerd.

(23) Wat de prijzen betreft kon weliswaar een zekere mate van onderbieding voor de betrokken invoer worden aangetoond, maar er tekende zich geen duidelijk patroon in die zin af, terwijl de prijsconcurrentie tijdens de periode van verminderde vraag in 1988 toch wel bijzonder scherp bleek. Gemiddeld zakten de prijzen van de vier betrokken exporterende ondernemingen tijdens deze periode immers met 2,9 % tegenover een daling met 20 à 30 % in de Gemeenschap in haar geheel. Hoewel de relatief kleine prijsdaling van de betrokken bedrijven mogelijk werd berekend uitgaande van een lagere grondslag dan die van de communautaire producenten, zal de eventuele prijsonderbieding die eerder bij deze invoer bestond, door het dalende marktaandeel van de ingevoerde produkten sterk zijn verminderd en in vele gevallen opgeheven.

(24) Voorts werd vastgesteld dat de totale omvang van de invoer met dumping van het produkt van oorsprong uit de betrokken landen slechts een uiterst klein percentage van het totale verbruik in de Gemeenschap tijdens de referentieperiode vertegenwoordigde en dat deze invoer vrijwel geheel plaatsvond aan het eind van de onderzochte periode als gevolg van het stelsel voor quotavergunningen in elk van de landen, zodat hij weinig of geen effect op de prijzen van de communautaire producenten tijdens deze periode had.

(25) Bijgevolg werd bij het onderzoek van de factoren die van belang zijn om te beoordelen of de gedumpte invoer aanmerkelijke schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap veroorzaakte als bedoeld in artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2423/88, rekening gehouden met het feit dat er geen belangrijke toename in de totale omvang van de invoer door de betrokken bedrijven had plaatsgevonden, noch in absolute cijfers noch naar verhouding tot het verbruik in de Gemeenschap. Elk van de bedrijven afzonderlijk had immers tijdens de onderzochte periode af te rekenen met een daling zowel qua hoeveelheden als qua marktaandeel, en het marktaandeel van de invoer van alle exporteurs waarvoor dumping is geconstateerd, bedroeg over deze periode slechts 2,8 % Bij een vergelijking tussen de prijzen van de betrokken ondernemingen en de prijzen van de klagende producenten voor soortgelijke produkten in de Gemeenschap werd bovendien geen belangrijke prijsonderbieding vastgesteld.

Wat betreft andere factoren dan de invoer met dumping, werd rekening gehouden met de omvang en de prijzen van de invoer zonder dumping en de invoer uit andere dan de betrokken landen, en in de eerste plaats met de sterke daling van de vraag naar het betrokken produkt tijdens de onderzochte periode.

(26) Onder deze omstandigheden werd bijgevolg geconcludeerd dat eventuele schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap tijdens de referentieperiode heeft geleden als gevolg van de invoer met dumping van denim van oorsprong uit de betrokken landen, afzonderlijk beschouwd niet aanmerkelijk kan worden geacht.

F. BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE

(27) De klagers en andere belanghebbende partijen werden in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie deze procedure wenste te beëindigen. Vervolgens hebben de klagers hun standpunt bekendgemaakt en hebben de diensten van de Commissie deze standpunten grondig bestudeerd.

(28) In die bijdragen werd een vergelijkende analyse gegeven van de produktiekosten in de exporterende landen en de Gemeenschap. Er werd echter geconcludeerd dat deze analyse weinig ter zake deed voor de bevindingen van de Commissie betreffende het oorzakelijk verband, en dat er bijgevolg geen grond was om het op deze bevindingen gebaseerde besluit te wijzigen. Op dit punt trokken de klagers ook de cijfers van de Commissie over het verbruik in de Gemeenschap in twijfel, daarbij verwijzend naar de cijfers betreffende het verbruik in de Gemeenschap van denimkledingstukken, d.w.z. produkten waarbij denim in de fabricage wordt gebruikt. Dat aspect werd evenwel niet als een betrouwbaar richtsnoer voor het verbruik van denimweefsels beschouwd. De Commissie was bijgevolg van mening dat de cijfers van de klagers geen grondslag vormden om een wijziging aan te brengen in haar eigen cijfers of in haar conclusies over het verbruik in de Gemeenschap van het betrokken produkt.

(29) Ten aanzien van het oorzakelijk verband voerden de klagers aan dat, gezien de prijsgevoeligheid van de markt voor het produkt in de Gemeenschap, zelfs de kleine hoeveelheid goedkope invoer met dumping aanmerkelijke schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap had kunnen toebrengen.

De klagers stelden in dit verband voorts dat de lage prijzen van de betrokken exporterende bedrijven leidden tot een daling van de vraag bij de aankopers van denim, die in afwachting van nog lagere prijzen hun aankopen opschortten en gebruik maakten van hun beschikbare voorraden. De Commissie meende evenwel dat de prijsdaling eerder het gevolg was van de algemene tendens tot daling van de vraag tijdens de onderzochte periode. Deze conclusie wordt ondersteund door het feit dat de prijzen van de betrokken exporterende ondernemingen tijdens deze periode vrij stabiel bleven, wat resulteerde in een daling van hun marktaandeel, en door het feit dat de verkoopprijzen van de communautaire producenten tijdens eerdere periodes met een sterke vraag aanzienlijk hoger lagen dan die van de ingevoerde produkten.

(30) Op grond van het beschikbare bewijsmateriaal komt de Commissie dus tot de conclusie dat de omvang en de prijzen van de invoer waarbij geen dumping werd toegepast, en de dalende vraag in de Gemeenschap tijdens de referentieperiode factoren waren die aanmerkelijke schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap hebben toegebracht, terwijl de kleine hoeveelheden invoer met dumping ondanks de relatief lage prijzen daarvan geen aanmerkelijke schade veroorzaakten.

(31) De klagers verwezen ook naar een dreiging van schade betreffende de invoer van denim uit de betrokken landen. Dit argument bleef in feite beperkt tot de bewering dat de produktiecapaciteit van de Turkse exporteurs zodanig was gestegen dat zij de helft van de totale capaciteit van alle communautaire producenten bedroeg. De Commissie kon evenwel geen gegevens vinden om deze bewering te staven en gezien het zeer kleine marktaandeel van de Turkse exporteurs tijdens de onderzochte periode vergeleken met de beweerde toename van de produktie, werd het in deze fase ongewenst geacht het huidige onderzoek tijdens een bijkomende periode voort te zetten om de situatie grondiger te onderzoeken.

(32) Bijgevolg dient de procedure betreffende de invoer van denimweefsels van oorsprong uit Turkije, Indonesië, Hong-Kong en Macao te worden beëindigd zonder dat maatregelen worden vastgesteld,

BESLUIT:

Enig artikel

De anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van denimweefsels vallende onder de GN-codes 5209 42 00 en 5211 42 00 en van oorsprong uit Turkije, Indonesië, Hong-Kong en Macao, wordt hierbij beëindigd.

Gedaan te Brussel, 6 augustus 1990.

Voor de Commissie

Jean DONDELINGER

Lid van de Commissie