LIJST VAN BIJLAGEN

Bijlage I Technische voorschriften voor het testen van voertuigen en frontbeschermingsinrichtingen

Bijlage II Door de fabrikant te verstrekken inlichtingenformulieren (modellen)

Bijlage III EG-typegoedkeuringscertificaten (modellen)

Bijlage IV EG-typegoedkeuringsmerk

Bijlage V Wijzigingen in Richtlijn 2007/46/EG

BIJLAGE I

Technische voorschriften voor het testen van voertuigen en frontbeschermingsinrichtingen

In deze bijlage zijn de volgende definities van toepassing:

1.1. „voorkant motorkap”: de bovenkant van de frontconstructie aan de buitenzijde, inclusief motorkap en spatschermen, de bovenkant en zijkanten van de koplampbehuizing en eventuele andere toebehoren;

1.2. „referentielijn voorkant motorkap”: de geometrische curve van de raakpunten tussen het frontoppervlak van de motorkap en een richtliniaal van 1 000 mm die evenwijdig aan het verticale langsvlak van het voertuig, onder een hoek van 50° naar achteren hellend en met het onderste uiteinde 600 mm boven de grond, over de voorkant motorkap wordt gevoerd waarbij deze wordt geraakt. Voor voertuigen waarbij het bovenoppervlak van de motorkap zich overwegend onder een hoek van 50° bevindt, zodat de richtliniaal niet op één maar op verscheidene punten of over de hele lengte de motorkap raakt, wordt de referentielijn bepaald met de richtliniaal naar achteren hellend onder een hoek van 40°. Bij voertuigen die zo zijn gevormd dat het onderste uiteinde van de richtliniaal het eerst de motorkap raakt, wordt dat raakpunt aan de rand als referentielijn voorkant motorkap genomen. Bij voertuigen die zo zijn gevormd dat het bovenste uiteinde van de richtliniaal het eerst de motorkap raakt, wordt de geometrische curve van 1 000 mm-omwikkelafstand als referentielijn voorkant motorkap aan de rand genomen. Als de bovenrand van de bumper bij deze procedure door de richtliniaal wordt geraakt, wordt hij voor de toepassing van deze verordening ook beschouwd als voorkant motorkap;

1.3. „1 000 mm-omwikkelafstand”: de geometrische curve die over het frontaal bovenoppervlak wordt beschreven door een stuk flexibel lint van 1 000 mm dat in een verticaal langsvlak van het voertuig wordt gehouden en over de voorkant motorkap, bumper en frontbeschermingsinrichting wordt gevoerd. Het lint wordt gedurende de hele bewerking strak gehouden, waarbij het ene uiteinde in contact met het grondreferentieniveau blijft, verticaal onder het frontoppervlak van de bumper, en het andere uiteinde het frontaal bovenoppervlak raakt. Het voertuig bevindt zich in zijn normale rijpositie;

1.4. „bovenkant motorkap”: de buitenstructuur die het bovenoppervlak omvat van alle buitenstructuren met uitzondering van de voorruit, de A-stijlen en de structuren achter de A-stijlen. De bovenkant motorkap omvat dan ook, maar is niet beperkt tot, de motorkap, de spatschermen, het schutbord, de ruitenwisseras en de onderzijde van de voorruitlijst;

1.5. „frontaal bovenoppervlak”: de buitenstructuur die het bovenoppervlak omvat van alle buitenstructuren met uitzondering van de voorruit, de A-stijlen en de structuren achter de A-stijlen;

1.6. „grondreferentieniveau”: het horizontale vlak, evenwijdig aan het grondniveau, dat het grondniveau vertegenwoordigt bij een voertuig dat, met de handrem geactiveerd, op een vlak oppervlak staat en zich in zijn normale rijpositie bevindt;

1.7. „normale rijpositie”: de positie van het voertuig in rijklare toestand op de grond, met de banden op de aanbevolen spanning, de voorwielen in de rechtuitstand, alle voor de werking van het voertuig benodigde vloeistoffen op het maximumpeil, voorzien van alle standaarduitrusting zoals geleverd door de fabrikant van het voertuig, met zowel op de bestuurdersstoel als op de passagiersstoel voor een massa van 75 kg, en met de vering ingesteld voor een rijsnelheid van 40 of 35 km/h in de door de fabrikant gespecificeerde normale bedrijfsomstandigheden (met name bij voertuigen met een actieve vering of een inrichting voor automatische niveauregeling);

1.8. „voorruit”: de voorste beglazing van het voertuig, die aan alle relevante voorschriften van bijlage I bij Richtlijn 77/649/EEG van 27 september 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het zichtveld van de bestuurder van motorvoertuigen voldoet (1);

1.9. „hoofdprestatiecriterium (HPC)”: een berekening, over een gespecificeerde tijdsperiode, van de maximale, tijdens de botsing ondergane resulterende versnelling. Het wordt berekend uit de resultante van het verloop in de tijd van de versnellingsmeter als het maximum (afhankelijk van t1 en t2) van de vergelijking:

waarin „a” de resulterende versnelling is als een veelvoud van „g” en t1 en t2 de twee tijdstippen (in seconden) tijdens de botsing zijn die het begin en het einde van de registratie bepalen waarvoor de waarde van HPC een maximum is. HPC-waarden waarbij het tijdsinterval (t1 – t2) groter is dan 15 ms, worden voor de berekening van de maximumwaarde buiten beschouwing gelaten;

1.10. „afrondingsstraal”: de straal van een cirkelboog die de ronding van het desbetreffende onderdeel zo dicht mogelijk benadert.

De volgende tests moeten worden uitgevoerd op voertuigen:

2.1. Beenvormig botslichaam tegen bumper:

Een van de volgende tests moet worden uitgevoerd:

a) onderbeenvormig botslichaam tegen bumper: de test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 40 km/h. De maximale dynamische kniebuigingshoek mag niet groter zijn dan 21,0°, de maximale dynamische knieafschuiving niet groter dan 6,0 mm en de aan de bovenkant van de tibia gemeten versnelling niet groter dan 200 g;

b) bovenbeenvormig botslichaam tegen bumper: de test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 40 km/h. De momentane som van de botskrachten in relatie tot de tijd mag niet groter zijn dan 7,5 kN en het op het botslichaam uitgeoefende buigmoment niet groter dan 510 Nm.

2.2. Bovenbeenvormig botslichaam tegen voorkant motorkap:

De test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 40 km/h. De momentane som van de botskrachten in relatie tot de tijd mag niet groter zijn dan een potentiële richtwaarde van 5,0 kN en het op het botslichaam uitgeoefende buigmoment moet worden geregistreerd en vergeleken met de potentiële richtwaarde van 300 Nm.

Deze test wordt uitsluitend voor monitoringdoeleinden uitgevoerd en de resultaten worden volledig geregistreerd.

2.3. Botslichaam in de vorm van het hoofd van een kind/kleine volwassene tegen bovenkant motorkap:

De test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 35 km/h en een botslichaam van 3,5 kg. Het HPC mag niet hoger zijn dan 1 000 over 2/3 van het testoppervlak van de motorkap en niet hoger dan 2 000 over het resterende 1/3 van het testoppervlak.

2.4. Botslichaam in de vorm van het hoofd van een volwassene tegen voorruit:

De test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 35 km/h en een botslichaam van 4,8 kg. Het HPC-criterium wordt geregistreerd en vergeleken met de potentiële richtwaarde van 1 000.

Deze test wordt uitsluitend voor monitoringdoeleinden uitgevoerd en de resultaten worden volledig geregistreerd.

De volgende tests moeten worden uitgevoerd op voertuigen:

3.1. Beenvormig botslichaam tegen bumper:

Een van de volgende tests moet worden uitgevoerd:

a) onderbeenvormig botslichaam tegen bumper: de test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 40 km/h. De maximale dynamische kniebuigingshoek mag niet groter zijn dan 19,0°, de maximale dynamische knieafschuiving niet groter dan 6,0 mm en de aan de bovenkant van de tibia gemeten versnelling niet groter dan 170 g. Bovendien kan de fabrikant bumpertestbreedtes tot 264 mm opgeven, waarbij de aan de bovenkant van de tibia gemeten versnelling niet meer dan 250 g mag bedragen;

b) bovenbeenvormig botslichaam tegen bumper: de test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 40 km/h. De momentane som van de botskrachten in relatie tot de tijd mag niet groter zijn dan 7,5 kN en het op het botslichaam uitgeoefende buigmoment niet groter dan 510 Nm.

3.2. Bovenbeenvormig botslichaam tegen voorkant motorkap:

De test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 40 km/h. De momentane som van de botskrachten in relatie tot de tijd wordt vergeleken met een potentieel maximum van 5,0 kN en het op het botslichaam uitgeoefende buigmoment wordt vergeleken met een potentieel maximum van 300 Nm.

Deze test wordt uitsluitend voor monitoringdoeleinden uitgevoerd en de resultaten worden volledig geregistreerd.

3.3. Botslichaam in de vorm van het hoofd van een kind/kleine volwassene tegen bovenkant motorkap:

De test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 35 km/h en een botslichaam van 3,5 kg. Het HPC-criterium moet voldoen aan de voorschriften van punt 3.5.

3.4. Botslichaam in de vorm van het hoofd van een volwassene tegen bovenkant motorkap:

De test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 35 km/h en een botslichaam van 4,5 kg. Het HPC-criterium moet voldoen aan de voorschriften van punt 3.5.

3.5. Het geregistreerde HPC mag niet hoger zijn dan 1 000 over de helft van het testoppervlak van het botslichaam in de vorm van het hoofd van een kind en bovendien niet hoger dan 1 000 over 2/3 van de testoppervlakken van het botslichaam in de vorm van het hoofd van een kind en dat in de vorm van het hoofd van een volwassene samen. Het HPC voor de resterende oppervlakken mag niet hoger zijn dan 1 700 voor beide hoofdvormige botslichamen.

De volgende tests moeten worden uitgevoerd op voertuigen:

4.1. Een referentietest om te bepalen op welk operationeel punt van het systeem het antiblokkeerremsysteem (ABS) in werking treedt.

4.2. Een test om te controleren of het remhulpsysteem correct wordt geactiveerd, zodat de grootst mogelijke vertraging van het voertuig wordt bereikt.

De volgende tests moeten worden uitgevoerd op frontbeschermingsinrichtingen:

Een van de onderstaande tests met een beenvormig botslichaam (punt 5.1.1 of 5.1.2) moet worden uitgevoerd:

Onderbeenvormig botslichaam tegen frontbeschermingsinrichting:

Alle tests worden uitgevoerd met een botssnelheid van 40 km/h.

5.1.1.1. Voor een frontbeschermingsinrichting die is goedgekeurd voor montage op voertuigen die aan de voorschriften van punt 2 voldoen, mag de maximale dynamische kniebuigingshoek niet groter zijn dan 21,0°, de maximale dynamische knieafschuiving niet groter dan 6,0 mm en de aan de bovenkant van de tibia gemeten versnelling niet groter dan 200 g.

5.1.1.2. Voor een frontbeschermingsinrichting die is goedgekeurd voor montage op voertuigen die aan de voorschriften van punt 3 voldoen, mag de maximale dynamische kniebuigingshoek niet groter zijn dan 19,0°, de maximale dynamische knieafschuiving niet groter dan 6,0 mm en de aan de bovenkant van de tibia gemeten versnelling niet groter dan 170 g.

Voor een frontbeschermingsinrichting die uitsluitend is goedgekeurd voor montage op voertuigen die niet aan de voorschriften van punt 2 of punt 3 voldoen, mogen de testvoorschriften in de punten 5.1.1.1 en 5.1.1.2 worden vervangen door de testvoorschriften, zoals vermeld in punt 5.1.1.3.1 of punt 5.1.1.3.2.

5.1.1.3.1. De maximale dynamische kniebuigingshoek mag niet groter zijn dan 24,0°, de maximale dynamische knieafschuiving niet groter dan 7,5 mm en de aan de bovenkant van de tibia gemeten versnelling niet groter dan 215 g.

5.1.1.3.2. Op het voertuig worden twee tests uitgevoerd, één met de frontbeschermingsinrichting gemonteerd en één zonder. De twee tests worden uitgevoerd op gelijkwaardige locaties zoals overeengekomen met de relevante goedkeuringsinstantie. De waarden voor de maximale dynamische kniebuigingshoek, de maximale dynamische knieafschuiving en de aan de bovenkant van de tibia gemeten versnelling worden geregistreerd. De waarde die voor het voertuig met frontbeschermingsinrichting wordt geregistreerd, mag in elk geval niet meer dan 90 % bedragen van de waarde die voor het voertuig zonder frontbeschermingsinrichting is geregistreerd.

Bovenbeenvormig botslichaam tegen frontbeschermingsinrichting:

Alle tests worden uitgevoerd met een botssnelheid van 40 km/uur.

5.1.2.1. De momentane som van de botskrachten in relatie tot de tijd mag niet groter zijn dan 7,5 kN en het op het botslichaam uitgeoefende buigmoment niet groter dan 510 Nm.

Voor een frontbeschermingsinrichting die uitsluitend is goedgekeurd voor montage op voertuigen die niet aan de voorschriften van punt 2 of punt 3 voldoen, mogen de testvoorschriften in punt 5.1.2.1 worden vervangen door de testvoorschriften, zoals vermeld in punt 5.1.2.2.1 of punt 5.1.2.2.2.

5.1.2.2.1. De momentane som van de botskrachten in relatie tot de tijd mag niet groter zijn dan 9,4 kN en het op het botslichaam uitgeoefende buigmoment niet groter dan 640 Nm.

5.1.2.2.2. Op het voertuig worden twee tests uitgevoerd, één met de frontbeschermingsinrichting gemonteerd en één zonder. De twee tests worden uitgevoerd op gelijkwaardige locaties zoals overeengekomen met de relevante goedkeuringsinstantie. De waarden voor de momentane som van de botskrachten en het op het botslichaam uitgeoefende buigmoment worden geregistreerd. De waarde die voor het voertuig met frontbeschermingsinrichting wordt geregistreerd, mag in elk geval niet meer dan 90 % bedragen van de waarde die voor het voertuig zonder frontbeschermingsinrichting is geregistreerd.

5.2. Bovenbeenvormig botslichaam tegen voorkant frontbeschermingsinrichting

De test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 40 km/h. De momentane som van de op de boven- en onderkant van het botslichaam uitgeoefende botskrachten in relatie tot de tijd mag niet groter zijn dan een potentiële richtwaarde van 5,0 kN en het op het botslichaam uitgeoefende buigmoment niet groter dan een potentiële richtwaarde van 300 Nm. Beide resultaten worden uitsluitend voor monitoringdoeleinden geregistreerd.

5.3. Botslichaam in de vorm van het hoofd van een kind/kleine volwassene tegen frontbeschermingsinrichting

De test wordt uitgevoerd met een botssnelheid van 35 km/h en een botslichaam van 3,5 kg in de vorm van het hoofd van een kind/kleine volwassene. Het HPC, berekend uit de resultante van het verloop in de tijd van de versnellingsmeter, mag nooit hoger zijn dan 1 000.

Voorschriften voor de constructie en installatie van frontbeschermingsinrichtingen:

De volgende voorschriften gelden zowel voor frontbeschermingsinrichtingen die tot de originele uitrusting van nieuwe voertuigen behoren, als voor frontbeschermingsinrichtingen die als technische eenheid moeten worden aangeboden om op specifieke voertuigen te worden gemonteerd.

6.1.1. De onderdelen van de frontbeschermingsinrichting moeten zodanig zijn ontworpen dat alle starre vlakken die kunnen worden geraakt door een bol met een diameter van 100 mm, een afrondingsstraal van minimaal 5 mm hebben.

6.1.2. De totale massa van de frontbeschermingsinrichting, inclusief steunen en bevestigingsmiddelen, mag niet meer bedragen dan 1,2 % van de maximummassa van het voertuig waarvoor ze is bestemd, met een maximum van 18 kg.

6.1.3. De op een voertuig gemonteerde frontbeschermingsinrichting mag niet meer dan 50 mm hoger zijn dan de referentielijn voorkant motorkap.

6.1.4. De frontbeschermingsinrichting mag het voertuig waarop ze is gemonteerd, niet breder maken. Indien de totale breedte van de frontbeschermingsinrichting meer dan 75 % van de breedte van het voertuig bedraagt, moeten de uiteinden van de inrichting naar het buitenoppervlak zijn omgebogen om het risico van haperen zoveel mogelijk te beperken. Aan dit voorschrift wordt geacht te zijn voldaan indien de frontbeschermingsinrichting in de carrosserie verzonken of geïntegreerd is of indien het uiteinde van de inrichting zodanig is omgebogen dat deze niet kan worden geraakt door een bol met een diameter van 100 mm en de ruimte tussen het uiteinde van de inrichting en de direct daartegenover liggende carrosseriegedeelten niet meer dan 20 mm bedraagt.

6.1.5. Onverminderd punt 6.1.4 mag de ruimte tussen de onderdelen van de frontbeschermingsinrichting en het daaronder liggende buitenoppervlak niet meer dan 80 mm bedragen. Plaatselijke onderbrekingen in de algemene contour van het daaronder liggende carrosseriegedeelte (bv. roosteropeningen of luchtinlaten) worden buiten beschouwing gelaten.

6.1.6. Om geen afbreuk te doen aan het nut van de voertuigbumper mag op geen enkele positie op de zijkant van het voertuig de afstand in de lengterichting tussen het voorste gedeelte van de bumper en dat van de frontbeschermingsinrichting groter zijn dan 50 mm.

6.1.7. De frontbeschermingsinrichting mag de doelmatigheid van de bumper niet noemenswaardig verminderen. Aan dit voorschrift wordt geacht te zijn voldaan wanneer ten hoogste twee verticale onderdelen en geen horizontale onderdelen van de frontbeschermingsinrichting met de bumper overlappen.

6.1.8. De frontbeschermingsinrichting mag ten opzichte van de loodlijn niet naar voren overhellen. De bovenste delen van de frontbeschermingsinrichting mogen niet meer dan 50 mm naar boven of naar achteren (naar de voorruit toe) uitsteken vanaf de referentielijn voorkant motorkap van het voertuig zonder de frontbeschermingsinrichting.

6.1.9. Door het aanbrengen van een frontbeschermingsinrichting mag de overeenstemming met de voorschriften van de typegoedkeuring van het voertuig niet in het gedrang komen.

7. In afwijking van de punten 2, 3 en 5 kan de desbetreffende goedkeuringsinstantie oordelen dat aan de voorschriften van de in die punten bedoelde tests is voldaan door gelijkwaardige tests volgens de voorschriften van een andere test in deze bijlage.

(1) PB L 267 van 19.10.1977, blz. 1.