BIJLAGE I

INDIVIDUELE VOORWAARDEN, COLLECTIEVE VOORWAARDEN EN ORGANISATIE VAN DE DEELNAME VAN DE LIDSTATEN, ZOALS BEDOELD IN DE ARTIKELEN 4 EN 5

1. INDIVIDUELE VOORWAARDEN

1.1. Eigendom van of toegang tot een toereikende SST-sensor die beschikbaar is voor het SST-subonderdeel, alsmede de benodigde personele middelen om deze te doen functioneren:

1.1.1. Eigendom van of toegang tot de SST-sensor

1.1.1.1. Voor de toepassing van artikel 57, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2021/696 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 ) wordt een lidstaat geacht over de eigendom van een SST-sensor te beschikken wanneer hij volgens zijn nationale recht over de juiste titel beschikt voor de sensor en de daardoor geproduceerde gegevens en deze ook in bezit heeft.

1.1.1.2. Voor de toepassing van artikel 57, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2021/696 wordt een lidstaat geacht toegang tot een SST-sensor te hebben wanneer de door die sensor geproduceerde benodigde gegevens niet door een derde kunnen worden geweigerd en, in het geval van een trackingsensor, wanneer de lidstaat of de oprichtende nationale entiteit een verzoek tot inzet ervan kan doen.

1.1.2. Toereikende SST-sensor

1.1.2.1. Voor de toepassing van artikel 57, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2021/696 wordt een SST-sensor geacht operationeel toereikend te zijn als de sensor tot categorie A behoort (zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1).

1.1.2.2. Voor de toepassing van artikel 57, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2021/696 wordt een SST-sensor geacht niet-operationeel toereikend te zijn als hij tot categorie B of C behoort (zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1).

1.1.3. Sensor beschikbaar voor SST

Voor de toepassing van artikel 57, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2021/696:

1.1.3.1. wordt een SST-sensor geacht operationeel beschikbaar te zijn voor SST: wanneer die sensor tot categorie A behoort, zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1, en aan ten minste een van de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) de sensor is voor ten minste 20 % toegewezen aan de taken van het SST-partnerschap; voor trackingsensoren kan echter een lager percentage worden aanvaard indien de architectuurstudies dit rechtvaardigen; b) de SST-taak van de sensor heeft voorrang boven eventuele andere opdrachten van de sensor;

1.1.3.2. wordt een SST-sensor geacht niet-operationeel beschikbaar te zijn voor SST wanneer aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) de sensor is ingedeeld in categorie B of C (zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1); b) de lidstaat kan aantonen dat de technologische risico’s en de operationele risico’s worden beheerst.

1.1.4. Technische en personele middelen voor het doen functioneren van de sensor

In het voorstel moet informatie worden opgenomen waaruit blijkt dat de benodigde technische en personele middelen beschikbaar zijn en blijven voor het doen functioneren van de sensor.

1.1.5. Beveiliging van de SST-sensoren

1.1.5.1. De lidstaat draagt de verantwoordelijkheid voor de beveiligingsaspecten van de voorgestelde SST-sensor.

1.1.5.2. De lidstaat voert voor de voorgestelde SST-sensor een eerste risicobeoordeling uit en overlegt deze. De riscobeoordeling omvat: — de geschiktheid van de sensor voor de verwerking van gerubriceerde informatie; — de technische, contractuele en operationele maatregelen die zijn genomen om ervoor te zorgen dat de door die sensor geproduceerde gegevens niet door een derde kunnen worden geweigerd en, in het geval van een trackingsensor, dat de sensor in staat is een verzoek tot inzet te ontvangen en uit te voeren en de resultaten ervan te verspreiden; — de bijbehorende restrisico’s.

1.2. Eigendom van of toegang tot een toereikende capaciteit voor operationele analyse en capaciteit voor gegevensverwerking die specifiek zijn ontworpen voor SST-doeleinden en die beschikbaar zijn voor SST:

1.2.1. Eigendom van of toegang tot de capaciteit voor operationele analyse en gegevensverwerking met betrekking tot SST

1.2.1.1. Voor de toepassing van artikel 57, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2021/696 wordt een lidstaat geacht over de eigendom van een capaciteit voor operationele analyse en gegevensverwerking met betrekking tot SST te beschikken wanneer hij volgens zijn nationale recht over de juiste titel beschikt voor de capaciteit en de daardoor geproduceerde gegevens en informatie en deze ook in bezit heeft.

1.2.1.2. Voor de toepassing van artikel 57, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2021/696 wordt een lidstaat geacht toegang te hebben tot een SST-capaciteit wanneer de door die capaciteit geproduceerde gegevens en informatie niet door een derde kunnen worden geweigerd.

1.2.1.3. Een SST-capaciteit wordt in het kader van een bijdrage aan het SST-partnerschap geacht in ontwikkeling te zijn wanneer aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: — de datum van inbedrijfstelling van de capaciteit is bekend, gaat vooraf aan de verlening van SST-diensten door het SST-partnerschap en ligt niet na 30 juni 2023; — de lidstaat kan aantonen dat de technologische risico’s worden beheerst en dat er op nationaal niveau investeringen zijn gedaan om die capaciteit te ontwikkelen.

1.2.2. Toereikende capaciteit voor operationele analyse en gegevensverwerking met betrekking tot SST

1.2.2.1. Een capaciteit voor gegevensverwerking wordt geacht “toereikend” te zijn wanneer deze de hardware en software omvat die nodig zijn voor het verwerken van SST-gegevens en het produceren van de relevante SST-informatie en/of het leveren van SST-diensten. De capaciteit beschikt over de benodigde elementen om te allen tijde functioneel te zijn.

1.2.2.2. Een capaciteit voor operationele analyse wordt geacht “toereikend” te zijn wanneer deze zowel de benodigde hard- en software als de gekwalificeerde analisten omvat om SST-informatie te kunnen genereren en SST-diensten te kunnen verlenen.

1.2.3. Beveiliging van de capaciteiten

Om te voldoen aan de verplichting uit hoofde van artikel 57, lid 1, punt b), van Verordening (EU) 2021/696 worden de volgende elementen in het voorstel gemotiveerd.

1.2.3.1. De aanvragende lidstaat draagt de verantwoordelijkheid voor de beveiligingsaspecten van de voorgestelde SST-capaciteiten.

1.2.3.2. Een aanvragende lidstaat voert voor de voorgestelde SST-capaciteiten de eerste risicobeoordeling uit en overlegt deze. De eerste risicobeoordeling omvat met name: — de geschiktheid van de capaciteit voor de verwerking van gerubriceerde informatie; — de technische, contractuele en operationele maatregelen die zijn genomen om te waarborgen dat de capaciteit niet aan de oprichtende nationale entiteit van de lidstaat wordt onthouden; — de bijbehorende restrisico’s.

2. COLLECTIEVE VOORWAARDEN EN GEDETAILLEERDE REGELS VOOR DE WERKING VAN HET ORGANISATORISCHE KADER VOOR DE DEELNAME VAN DE LIDSTATEN AAN SST

Om te voldoen aan de verplichting inzake het actieplan waarin artikel 57, lid 1, punt c), van Verordening (EU) 2021/696 voorziet, worden de volgende elementen in het voorstel opgenomen.

2.1. Architectuur van het systeem van de Unie

2.1.1. Beschikbaarstelling van een technische en functionele architectuur

Het SST-partnerschap dient een voorstel in dat een technische architectuur en een functionele architectuur van het SST-systeem omvat.

De voorgestelde technische architectuur is gebaseerd op en wordt gerechtvaardigd door architectuurstudies.

2.1.1.1. Architectuurstudies

Het SST-partnerschap stelt een SST-systeem voor dat gebaseerd is op en gerechtvaardigd wordt door architectuurstudies.

Voor de architectuur van het operationele SST-systeem verstrekt het de architectuurstudie met inbegrip van de sensoren van categorie A (zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1).

Voor de architectuur van de “geplande evolutie van het SST-systeem” verstrekt het de architectuurstudie met inbegrip van de sensoren van categorie A en van de categorieën B en/of C (zoals gedefinieerd in punt 2.2.1.1), voor zover de nodige gegevens over de geplande sensoren beschikbaar zijn.

Architectuurstudies worden ten minste om de drie jaar uitgevoerd om rekening te houden met de mogelijke ontwikkeling van het SST-systeem, de behoeften van de gebruikers, de technische ontwikkeling, de toevoeging van nieuwe sensoren (rekening houdend met het SST-budget) en het niet langer voor SST inzetten van bepaalde sensoren.

2.1.1.2. De algemene technische architectuur

In de algemene technische architectuur worden de afzonderlijke elementen van het SST-systeem weergegeven:

— sensorfunctie;

— verwerkingsfunctie, met inbegrip van: gegevens en informatie, databank en catalogus;

— dienstenfunctie, om de verlening van de in artikel 55, lid 1, van Verordening (EU) 2021/696 vermelde SST-diensten te waarborgen.

De algemene technische architectuur omvat ook beveiligingsaspecten, die ten minste de volgende elementen bestrijken:

— bescherming van de infrastructuur en van de dienstverlening;

— bescherming van gerubriceerde gegevens en informatie;

— beheer van activa en identificatie van kwetsbaarheden;

— bescherming tegen fysieke aanvallen, cyberaanvallen en manipulatie van gegevensstromen;

— inbraakdetectie, beheer en bedrijfscontinuïteit;

— toereikende naleving van de instructies overeenkomstig Besluit (GBVB) 2021/698 van de Raad (2).

2.1.1.3. De algemene functionele architectuur

Een functionele architectuur is gebaseerd op een functionele analyse (zoals gedefinieerd in bijlage IV) en een functionele beschrijving.

De algemene functionele architectuur omvat ook de verdeling van de activiteiten over de verschillende deskundigenteams, teneinde de activiteiten over de verschillende leden van het SST-partnerschap te verdelen, zodat de verlening van de in artikel 55, lid 1, van Verordening (EU) 2021/696 vermelde SST-diensten en de besluitvormingsmechanismen worden gewaarborgd.

De algemene functionele architectuur omvat de volgende beveiligingsaspecten:

— omschrijving van de verantwoordelijkheden op het gebied van beveiliging, met inbegrip van het besluitvormingsproces voor de vaststelling van beleid en controles;

— operationele organisatie voor de afhandeling van incidenten, met inbegrip van de communicatie met gebruikersgemeenschappen bij incidenten met gevolgen voor de dienstverlening.

De technische en de functionele architectuur worden ten minste om de drie jaar herzien om rekening te houden met de mogelijke ontwikkeling van het SST-systeem, de behoeften van de gebruikers, de technische ontwikkeling, nieuwe sensoren en het niet langer voor SST inzetten van bepaalde sensoren.

2.1.2. Het beginsel van onnodige doublures

Het voorgestelde SST-systeem is gebaseerd op het beginsel dat onnodige doublures moeten worden vermeden. Onder het vermijden van onnodige doublures wordt verstaan dat alle noodzakelijke elementen in aanmerking worden genomen om de prestaties en autonomie van SST-capaciteiten op het niveau van de Unie te waarborgen en te verbeteren, zonder activa toe te voegen die leiden tot een systeemredundantie boven het niveau dat nodig is voor de tijdige en betrouwbare verlening van SST-diensten.

2.1.3. Aantonen van de prestaties van het SST-systeem

De prestaties van het SST-systeem worden collectief aangetoond aan de hand van de volgende criteria/domeinen:

— aantal objecten dat het netwerk van sensoren kan detecteren in elke soort omloopbaan;

— catalogisering van ruimteobjecten;

— dienst voor het voorkomen van botsingen;

— dienst voor terugkeer;

— dienst met betrekking tot fragmentatie en

— vermogen om nieuwe diensten te ontwikkelen (beperking en sanering van ruimteschroot).

De lijst met SST-sensoren van de Unie voor de verschillende zeer grote gebieden (Very Large Areas, VLA’s) en de toegevoegde waarde die deze leveren, wordt onderbouwd door middel van architectuurstudies en gewaarborgd door de technische architectuur.

De kwaliteit van het compromis tussen de prestaties (kwaliteit van de diensten; omvang van de catalogus van de Unie ...) en de kosten van het resulterende SST-systeem wordt aangetoond.

2.2. Algemene regels voor de selectie van de sensoren die in het SST-systeem worden opgenomen

2.2.1. Lijsten en categorieën van sensoren

De lijst van nationale sensoren die door het SST-partnerschap zijn geselecteerd om de in artikel 55 van Verordening (EU) 2021/696 vermelde SST-diensten te verlenen, wordt verstrekt.

De sensoren worden ingedeeld in categorie A, B of C.

De procedure voor het indelen van sensoren in categorieën kan worden aangepast aan de meest actuele behoeften van het SST-sensornetwerk. In geval van wijzigingen moeten die worden:

— gerechtvaardigd op grond van architectuurstudies;

— goedgekeurd door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

2.2.1.1. De sensoren worden in de volgende categorieën ingedeeld:

— Categorie A: operationele sensoren die operationele gegevens leveren: operationeel toereikende sensoren (zoals gedefinieerd in punt 1.1.2.1) van de lidstaten, die betrokken zijn bij de verlening van de SST-diensten, ongeacht of zij gedeeltelijk door de Commissie gefinancierd of niet door de Commissie gefinancierd worden. Voor de operationele sensoren van categorie A legt de lidstaat voor elke sensor het percentage vast waarvoor deze aan SST-activiteiten wordt toegewezen. Indien de exacte toewijzing niet bekend is als gevolg van lopende begrotingsonderhandelingen, moet een verwachte toewijzing worden aangegeven. De exacte toewijzing moet echter in het subsidievoorstel worden gespecificeerd. De opgegeven toewijzing wordt uitgedrukt in een minimumaantal dagen per maand, of in een minimumaantal uren per dag, of in het aantal beschikbare verzoeken tot inzet, en is geldig voor elke maand van de looptijd van de subsidies die worden toegekend uit hoofde van Verordening (EU) 2021/696 tot vaststelling van het ruimtevaartprogramma van de Unie.

— Categorie B: preoperationele sensoren die testgegevens leveren: niet-operationeel toereikende sensoren (zoals gedefinieerd in punt 1.1.2.2) van de lidstaten, die nog niet betrokken zijn bij de verlening van SST-diensten en waarvan nog moet worden afgewacht of zij de evaluatiecampagnes (zoals beschreven in punt 2.3) met succes doorlopen zodat zij bij de verlening van SST-diensten kunnen worden betrokken. Voor de sensoren van categorie B wordt geen financiering ontvangen voor operationele activiteiten, maar kan wel financiering worden verstrekt voor de voorbereiding van de evaluatiecampagnes.

— Categorie C: in ontwikkeling zijnde sensoren: niet-operationeel toereikende sensoren (zoals gedefinieerd in punt 1.1.2.2) van de lidstaten, die in de toekomst voor SST-diensten kunnen worden gebruikt zodra zij zijn voltooid, operationeel zijn geworden en met succes de evaluatiecampagne hebben doorlopen. Voor de sensoren van categorie C wordt geen financiering ontvangen voor operationele activiteiten, maar kan wel financiering worden verstrekt uit onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten, op basis van een rechtvaardiging door middel van architectuurstudies.

2.2.1.2. Overgang van de ene categorie naar de andere

De overgang van categorie A naar B wordt in gang gezet door het niet met succes doorlopen van:

— een kalibratiecampagne, of

— twee operationele campagnes op rij.

–. Daarbij moet worden gezorgd voor:

— goedkeuring door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— informatie voor de Commissie.

De overgang van categorie B naar A wordt in gang gezet door:

— het met succes doorlopen van een evaluatiecampagne (kalibratiecampagne en operationele campagne).

Daarbij moet worden gezorgd voor:

— goedkeuring door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— goedkeuring door de Commissie;

— de analyse van de toegevoegde waarde van de sensor volgens de architectuurstudies.

De overgang van categorie B naar C wordt in gang gezet door het niet met succes doorlopen van:

— een kalibratiecampagne, of

— twee operationele campagnes op rij, behalve als de sensor van categorie A naar categorie B was afgewaardeerd als gevolg van het niet met succes doorlopen van twee operationele campagnes op rij; in dat geval leidt het niet met succes doorlopen van één operationele campagne ertoe dat de sensor van categorie B naar C wordt afgewaardeerd.

Daarbij moet worden gezorgd voor:

— goedkeuring door het SST-partnerschap;

— informatie voor de Commissie.

De overgang van categorie C naar B moet worden:

— gerechtvaardigd op grond van architectuurstudies vanwege de toegevoegde waarde voor het SST-systeem als geheel;

— goedgekeurd door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

2.2.2. Selectie van de sensoren

De sensoren die worden geselecteerd om bij te dragen aan de verlening van SST-diensten (categorie A) worden gekozen aan de hand van objectieve criteria, zoals: technische parameters, prestaties, locatie en regelmatige succesvolle deelname aan evaluatiecampagnes volgens de in punt 2.3 voorgeschreven frequentie.

Geen enkele lidstaat kan zich beroepen op een recht om met zijn bestaande of op nationaal niveau in ontwikkeling zijnde activa bij SST betrokken te worden, behalve in uitzonderlijke gevallen die naar behoren moeten worden:

— gerechtvaardigd op grond van architectuurstudies vanwege de toegevoegde waarde voor het SST-systeem als geheel;

— goedgekeurd door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

Op nationaal niveau geëxploiteerde sensoren van de Unie kunnen niet worden beschouwd als sensoren die bijdragen aan het SST-partnerschap, tenzij dat wordt:

— gerechtvaardigd op grond van architectuurstudies vanwege de toegevoegde waarde voor het SST-systeem als geheel;

— goedgekeurd door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

2.3. Regelmatige controle van de geselecteerde sensoren door middel van een evaluatiecampagne

De evaluatiecampagne bestaat uit twee elementen:

— evaluatie van de technische prestaties (“kalibratiecampagne”);

— evaluatie van de operationele prestaties (“analyse van de operationele prestaties”).

2.3.1. Evaluatie van de technische prestaties: kalibratiecampagnes

2.3.1.1. Kalibratiecampagne: algemene regels

Elke sensor die wordt geselecteerd om opgenomen te worden in het SST-systeem moet door het SST-partnerschap uitgevoerde kalibratiecampagnes doorlopen om de kwaliteit van de geproduceerde gegevens te waarborgen.

De frequentie van de kalibratiecampagne kan variëren naar gelang van het soort sensor, en wel als volgt:

— radars die zijn geselecteerd om opgenomen te worden in het SST-systeem moeten ten minste om de twaalf maanden een kalibratiecampagne doorlopen;

— telescopen die zijn geselecteerd om opgenomen te worden in het SST-systeem moeten ten minste om de zes maanden een kalibratiecampagne doorlopen;

— lasers die zijn geselecteerd om opgenomen te worden in het SST-systeem moeten ten minste om de twaalf maanden een kalibratiecampagne doorlopen.

2.3.1.2. Criteria voor de kalibratiecampagne

De kalibratiecampagnes moeten volgens specifieke objectieve criteria worden uitgevoerd om de eerlijkheid van de resultaten en de algehele efficiëntie van het SST-systeem te waarborgen.

De criteria zijn als volgt:

Technische prestaties [N] — Ruis Bewakingsradars Bereik ≤ 100 m Afstandsvariatie ≤ 4 m/s Trackingradars Bereik ≤ 50 m Afstandsvariatie ≤ 2 m/s Bewakingstelescopen (MEO/GEO) Hoeknauwkeurigheid ≤ 2 boogseconden Trackingtelescopen MEO/GEO Hoeknauwkeurigheid ≤ 2 boogseconden Trackingtelescopen LEO Hoeknauwkeurigheid ≤ 7,2 boogseconden Lasers Afstandsnauwkeurigheid ≤ 5 m

De voor de deelname van sensoren toe te passen drempelwaarden worden op basis van het prestatiebewakingsproces verder ontwikkeld en de waarden in deze bijlage kunnen worden aangepast aan de meest actuele behoeften van het SST-sensornetwerk. In geval van wijzigingen moeten deze bij de jaarlijkse operationele evaluatie worden voorgelegd en gerechtvaardigd.

2.3.2. Evaluatie van de operationele prestaties: analyse van de operationele prestaties

2.3.2.1. Analyse van de operationele prestaties: algemene regels

Elke sensor die wordt geselecteerd om opgenomen te worden in het SST-systeem moet gegevens delen om het SST-partnerschap in staat te stellen een analyse van de operationele prestaties uit te voeren om de operationele prestaties van de geproduceerde gegevens te waarborgen.

Sensoren van categorie A zenden gegevens door naar hun oprichtende nationale entiteit of naar de oprichtende nationale entiteit van een andere lidstaat waarmee de staat een specifieke overeenkomst heeft gesloten. De oprichtende nationale entiteit stuurt de gegevens met passende tijdigheid en regelmaat naar de databank, langs elektronische weg en met passende beveiligingsmaatregelen.

De frequentie van de analyse van de operationele prestaties kan variëren naar gelang van het soort activa, en wel als volgt:

— radars die zijn geselecteerd om opgenomen te worden in het SST-systeem moeten ten minste om de twaalf maanden een analyse van de operationele prestaties doorlopen;

— telescopen die zijn geselecteerd om opgenomen te worden in het SST-systeem moeten ten minste om de zes maanden een analyse van de operationele prestaties doorlopen;

— lasers die zijn geselecteerd om opgenomen te worden in het SST-systeem moeten ten minste om de twaalf maanden een analyse van de operationele prestaties doorlopen.

Een sensor die een analyse van de operationele prestaties niet met succes heeft doorlopen, mag in categorie A blijven in afwachting van de volgende analyse van de operationele prestaties.

Een sensor die twee analysen van de operationele prestaties op rij niet met succes doorloopt, wordt uit categorie A verwijderd en in categorie B opgenomen, behalve in uitzonderlijke gevallen die naar behoren moeten worden:

— gerechtvaardigd op grond van architectuurstudies vanwege de toegevoegde waarde voor het SST-systeem als geheel;

— goedgekeurd door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

2.3.2.2. Criteria voor de analyse van de operationele prestaties

Operationele prestaties Objecten/ bedrijfsuur Metingen/effectief uur Tijdigheid (van het delen van gegevens) Bewakingsradars ≥ 65 ≥ 250 metingen/uur > 90 % van de getrackte banen in minder dan 48 uur EN > 75 % van de getrackte banen in minder dan 24 uur (*1) Trackingradars n.v.t. ≥ 12 metingen/uur Bewakingstelescopen ≥ 7 ≥ 24 metingen/uur Trackingtelescopen n.v.t. ≥ 21 metingen/uur Lasers n.v.t. ≥ 19 metingen/uur

De voor de deelname van sensoren toe te passen drempelwaarden worden op basis van het prestatiebewakingsproces verder ontwikkeld en de waarden in deze bijlage kunnen worden aangepast aan de meest actuele behoeften van het SST-sensornetwerk. In geval van wijzigingen moeten deze bij de jaarlijkse operationele evaluatie worden voorgelegd en gerechtvaardigd.

Onder “effectieve tijd” wordt een declaratieve waarde verstaan die elke maand wordt meegedeeld door de lidstaat die verantwoordelijk is voor de sensor. Deze wordt gebruikt voor de berekening van de meetfrequentie.

Onder “bedrijfstijd” wordt de tijd verstaan gedurende welke sensoren metingen delen, berekend als de totale duur van de getrackte banen die via de SST-databank worden gedeeld.

2.4. Specifieke regels voor telescopen, radars, lasers en andere soorten sensoren

2.4.1. Telescopen

Het SST-partnerschap zorgt, voor zover mogelijk, voor een ideale geografische spreiding van de telescopen op basis van de benodigde dekking, catalogisering en SST-diensten, met inachtneming van het beginsel van onnodige doublures.

De geografische verdeling van telescopen en de beste prijs-kwaliteitverhouding worden gerechtvaardigd en gevalideerd door middel van architectuurstudies.

Het totale aantal telescopen (voor bewaking en voor tracking) wordt beoordeeld aan de hand van de behoefte zoals die uit de architectuurstudies blijkt, en de behoeften voor elk VLA. Uit de architectuurstudie moet de toegevoegde waarde van elk actief blijken, alsook de manier waarop het beginsel van niet-duplicatie in acht is genomen.

2.4.1.1. Voor bewakingstelescopen

Het aantal optische bewakingssensoren in het VLA Europa wordt beperkt tot één voltijdequivalent (vte) (3) per lidstaat.

Het aantal optische bewakingssensoren wereldwijd (met inbegrip van het VLA Europa) wordt beperkt tot twee voltijdequivalenten per lidstaat.

Indien er in één lidstaat meer telescoopmiddelen nodig zijn, moet dit worden:

— gerechtvaardigd door architectuurstudies;

— goedgekeurd door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

2.4.1.2. Voor trackingtelescopen

Het aantal optische trackingsensoren in het VLA Europa wordt beperkt tot één voltijdequivalent per lidstaat.

Het aantal optische trackingsensoren wereldwijd (met inbegrip van het VLA Europa) wordt beperkt tot twee voltijdequivalenten per lidstaat.

Indien er in één lidstaat meer telescoopmiddelen nodig zijn, moet dit worden:

— gerechtvaardigd door architectuurstudies;

— goedgekeurd door het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

2.4.1.3. Voor telescopen die in staat zijn bewaking en monitoring uit te voeren

Voor sensoren die zowel in de bewakings- als in de trackingmodus kunnen werken, wordt aangegeven wat hun voornaamste operationele modus is wanneer zij bijdragen aan SST. De evaluatie van de sensor moet worden uitgevoerd met betrekking tot de voornaamste operationele modus; desondanks zou de sensor, indien nodig, ook in de andere modus moeten kunnen werken.

Voor de technische prestaties en de werking moet de sensor voldoen aan de meest restrictieve vereisten, om te waarborgen dat hij ook onder de meest ongunstige omstandigheden nog aan de vereisten voldoet. Zo moet een telescoop die als bewakings- en trackingsensor kan dienen en waarvoor bewaking als hoofdmodus is opgegeven, ten minste zeven objecten per uur kunnen waarnemen en een hoeknauwkeurigheid vertonen die beter is dan twee boogseconden (kwadratisch gemiddelde).

2.4.2. Radars

Het SST-partnerschap zorgt, voor zover mogelijk, voor een ideale geografische spreiding van de radars op basis van de benodigde dekking, catalogisering en SST-diensten, met inachtneming van het beginsel van onnodige doublures.

Het aantal radars dat deelneemt aan de verlening van SST-diensten (categorie A) wordt beperkt.

De opneming van een extra radar in categorie A moet worden:

— gerechtvaardigd door architectuurstudies;

— goedgekeurd door het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

De geografische verdeling van radars en de beste prijs-kwaliteitverhouding worden gerechtvaardigd en gevalideerd door middel van architectuurstudies.

2.4.3. Lasers

Lasers die bijdragen aan de verlening van SST-diensten moeten ook niet-coöperatieve doelen kunnen oppikken en volgen om in categorie A te worden opgenomen.

Het aantal lasers wordt wereldwijd beperkt tot vijf sensoren.

Indien er in één lidstaat meer lasermiddelen nodig zijn, of lasers die alleen coöperatieve objecten kunnen volgen, moet dit worden:

— gerechtvaardigd door architectuurstudies;

— goedgekeurd door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

2.4.4. Andere soorten sensoren

Het SST-partnerschap kan andere soorten sensoren toevoegen (zoals in de ruimte gestationeerde sensoren, passieve afstandsmetingtechnieken enz.).

De opneming van een andere extra soort sensor moet worden:

— gerechtvaardigd door architectuurstudies;

— goedgekeurd door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

2.5. Financieringsregels voor de opwaardering en exploitatie van activa

Elke opwaardering en verdere ontwikkeling waarvoor financiering door de Unie wordt verstrekt, moet worden gerechtvaardigd in het kader van de door het SST-partnerschap ontwikkelde SST-architecturen. Bij de rechtvaardiging moet de nadruk worden gelegd op de beginprestatie van de activa, de beoogde uiteindelijke prestaties en de overeenkomstige toegevoegde waarde voor de prestaties van het SST-systeem.

Het SST-subonderdeel moet zich op het opwaarderen van bestaande nationale middelen richten.

2.5.1. Kapitaaluitgaven (capex)

Gezien de aard van de activiteiten van de Unie op het gebied van SST wordt het niveau van financiering door de Unie van de opwaardering van elk actief gebaseerd op de rechtvaardiging van de totale kapitaaluitgaven (capex) van de som van alle binnen de looptijd van elke SST-subsidie in het kader van het SST-partnerschap voor dat actief vastgelegde opwaarderingen, en wordt deze financiering beperkt tot 45 % van de totale capex. De lidstaten doen de Commissie financiële bewijsstukken toekomen met betrekking tot de nationale investeringen.

Een hoger percentage kan worden aanvaard indien dit wordt:

— gerechtvaardigd op grond van architectuurstudies vanwege de toegevoegde waarde voor het SST-systeem als geheel;

— goedgekeurd door middel van een stemming van het SST-partnerschap;

— aanvaard door de Commissie.

Investeringen van minder dan 75 000 EUR kunnen een hoger financieringspercentage krijgen.

2.5.2. Bedrijfskosten (opex)

Het door de Unie gefinancierde percentage is in overeenstemming met de toewijzing aan het SST-subonderdeel en de totale opex van het actief. Zo kunnen de opex voor een sensor die voor X % aan SST wordt toegewezen niet meer dan X % van de totale opex (100 %) bedragen, die bij de Commissie moeten worden aangegeven.

(1) Verordening (EU) 2021/696 van het Europees Parlement en de Raad van 28 april 2021 tot vaststelling van het ruimtevaartprogramma van de Unie, tot oprichting van het Agentschap van de Europese Unie voor het ruimtevaartprogramma en tot intrekking van de Verordeningen (EU) nr. 912/2010, (EU) nr. 1285/2013 en (EU) nr. 377/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU (PB L 170 van 12.5.2021, blz. 69).

(2) Besluit (GBVB) 2021/698 van de Raad van 30 april 2021 betreffende de beveiliging van systemen en diensten die worden gestationeerd, geëxploiteerd en gebruikt in het kader van het ruimtevaartprogramma van de Unie en die een weerslag kunnen hebben op de veiligheid van de Unie, en tot intrekking van Besluit 2014/496/GBVB (PB L 170 van 12.5.2021, blz. 178).

(*1) Op verzoek van de Commissie kunnen door het SST-partnerschap van de EU aanvullende prestatiecriteria inzake tijdigheid worden ontwikkeld.

(3) Eén vte-telescoop betekent één telescoop met een toewijzing van 100 %, of N telescopen waarvoor de “som van N” toewijzingen = 100 %.