Advies van de Raad

van 27 november 2000

over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2000-2004

(2000/C 374/03)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid(1), met name op artikel 5, lid 3,

Gelet op de aanbeveling van de Commissie,

Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,

HEEFT HET VOLGENDE ADVIES UITGEBRACHT:

Op 27 november 2000 heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Finland voor de periode 2000-2004 onderzocht. De Raad neemt er met voldoening kennis van dat het overschot van de totale Finse overheid, dat sinds 1998 wordt opgetekend, in 1999 toenam, en volgens de prognose gedurende de gehele periode 2000-2004 meer dan 4 % van het BBP zal bedragen, terwijl de schuld van de totale overheid in verhouding tot het BBP naar verwachting verder zal afnemen. Voorts is de Raad van oordeel dat het geactualiseerde programma strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid.

De Raad is ingenomen met de algemene uitvoering van het geactualiseerde programma van 1999, maar merkt op dat zowel de verbetering van het begrotingsoverschot die in 1999 is verwezenlijkt als de vermindering van de overheidsschuld een weinig achterblijven bij de toen gemaakte prognoses, waarbij alle drie subsectoren van de totale overheid ertoe hebben bijgedragen dat het algemene overschot lager uitviel en waarbij de ontvangsten geringer en de finale bestedingen hoger waren dan verwacht. Voorts is er inflatoire druk ontstaan. De stijging van de door binnenlandse factoren gegenereerde inflatie houdt kennelijk verband met een dienovereenkomstige inflatie-stijging in de dienstensector.

Het macro-economische scenario dat in de meest recente actualisering van het stabiliteitsprogramma wordt gepresenteerd, geeft een sterke economische groei in 2000 aan ten gevolge van een voortgezette krachtige binnenlandse en buitenlandse vraag. Er wordt van uitgegaan dat het BBP vervolgens vanaf 2001 gedurende de rest van de prognoseperiode minder sterk zal groeien. Een groeivertraging op middellange termijn lijkt als centraal gegeven plausibel, gelet op de recente snelle groei van de Finse economie en de druk op de capaciteit die in sommige sectoren al merkbaar is. Het risico blijft bestaan dat de economie oververhit raakt en dat een te grote vraag de inflatoire druk nog doet toenemen. De Raad is van mening dat loonmatiging hiertoe van cruciaal belang zal zijn.

Zoals reeds aangegeven in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid 2000, vindt de Raad ook dat in Finland een strak begrotingsbeleid noodzakelijk is om het risico van oververhitting te beheersen. Met dit voorbehoud is de Raad tevreden over het in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma aangegeven begrotingsbeleid. Hiermee worden eerdere programma's geconsolideerd en wordt beoogd de overschotten op circa 4,5 % van het BBP te houden door verlaging van de overheidsbestedingen in verhouding tot het BBP, maar wordt terzelfder tijd de belastingdruk verminderd.

De onderliggende begrotingspositie die overeenkomt met het verwachte overschot van 4,5 % voor 2000 zal het mogelijk maken aan de vereisten van het stabiliteits- en groeipact te blijven voldoen. De Raad is van mening dat de volgehouden begrotingsdiscipline die in het bijgewerkte programma is vastgelegd, gerechtvaardigd is in het licht van het toekomstige effect van de vergrijzing van de bevolking op de pensioenen en de kosten van gezondheidszorg, waarvoor Finland bijzonder kwetsbaar is.

De Raad is verheugd over de verbintenis in het geactualiseerde programma om de structurele hervormingen voort te zetten. Deze hervormingen zijn uitermate belangrijk voor het bevorderen van het hoofddoel van de regering, te weten verhoging van de werkgelegenheid, met handhaving van de prijsstabiliteit. Belastinghervormingen, die de nog steeds zware algemene druk van belastingen en sociale bijdragen op arbeid verlichten, kunnen dit potentieel versterken. Er is nog steeds bezorgdheid over het feit dat de structuur van het pensioenstelsel oudere werknemers ervan weerhoudt te blijven werken en het feit dat de financiering van het pensioenstelsel mogelijk zal moeten worden versterkt omwille van de snelle vergrijzing van de bevolking. De verlaging van de overheidsbestedingen en -ontvangsten in verhouding tot het BBP die in het programma is aangegeven enerzijds, en de voortgezette structurele hervormingen anderzijds, zullen naar verwachting bijdragen aan de vergroting van de werkgelegenheid.

(1) PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.