*****

RICHTLIJN VAN DE RAAD

van 27 november 1984

betreffende de wederzijdse verplichtingen van de voor rekening of met steun van de overheid handelende instellingen voor exportkredietverzekering van de Lid-Staten, of de in de plaats van dergelijke instellingen optredende overheidsdiensten, bij gezamenlijke verzekering van een transactie die een of meer onderleveranties uit een of meer Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen omvat

(84/568/EEG)

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 100 en 113,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Overwegende dat de verzekering en financiering van de export het internationale handelsverkeer beïnvloeden en als zodanig een krachtig instrument van handelspolitiek vormen;

Overwegende dat de toenemende onderlinge afhankelijkheid van de economieën van de Lid-Staten ertoe leidt dat het aantal exporttransacties dat door meerdere ondernemingen in verschillende Lid-Staten in samenwerking wordt uitgevoerd, stijgt;

Overwegende dat deze samenwerking een belangrijke of zelfs beslissende factor is voor het concurrentievermogen van de export van de Gemeenschap naar de markten van derde landen;

Overwegende dat een dergelijke samenwerking derhalve dient te worden aangemoedigd, vooral ten aanzien van onderleveranties;

Overwegende dat de verschillen tussen de thans in de Lid-Staten geldende stelsels van exportverzekeringen en -financiering moeilijkheden kunnen veroorzaken bij de totstandkoming van dergelijke exporttransacties;

Overwegende dat gezamenlijke verzekering een vorm van samenwerking tussen kredietverzekeraars van verschillende Lid-Staten is die samenwerking bij uitvoer tussen ondernemingen in die Lid-Staten mogelijk maakt;

Overwegende dat het daarom van belang is het soepel verlopen van deze vorm van samenwerking tussen kredietverzekeraars vast te leggen en uit te breiden;

Overwegende, tenslotte, dat de in de Lid-Staten geldende stelsels van exportverzekeringen en -financiering rechtstreeks van invloed zijn op de werking van de gemeenschappelijke markt en dat het dienstig lijkt om deze vorm van samenwerking ook toe te passen op het gebied van de intracommunautaire handel; dat de tenuitvoerlegging van deze richtlijn echter geen wijziging inhoudt van de wettelijke bepalingen van de Lid-Staten en dat raadpleging van het Europese Parlement dan ook niet verplicht is,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

1. De Lid-Staten zien erop toe dat hun instellingen voor exportkredietverzekering die voor rekening of met steun van de overheid handelen, of de overheidsdiensten die in de plaats van deze instellingen optreden, in verband met hun wederzijdse verplichtingen de in de bijlage opgenomen bepalingen in acht nemen, indien zij besluiten, te zamen met een instelling of een overheidsdienst van een andere Lid-Staat, een transactie te dekken, welke een of meer onderleveranties uit een of meer Lid-Staten omvat.

2. De in de bijlage opgenomen bepalingen sluiten niet uit dat de hiervoor bedoelde instellingen of diensten aanvullende bepalingen vaststellen, die geen afbreuk doen aan de in de bijlage opgenomen bepalingen bij de toepassing van deze laatste op elke afzonderlijke transactie.

Artikel 2

Twee jaar na de tenuitvoerlegging van deze richtlijn brengt de Commissie een verslag uit over de ervaring die bij de toepassing van de in de bijlage opgenomen bepalingen werd opgedaan.

Voorstellen tot wijziging van die bepalingen kunnen door de Commissie te allen tijde worden ingediend.

Artikel 3

De Lid-Staten nemen binnen zes maanden na de kennisgeving van deze richtlijn (1) de nodige maatregelen om te verzekeren dat het bepaalde in de bijlage wordt nagekomen.

Zij stellen de Commissie in kennis van deze maatregelen.

Artikel 4

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Brussel, 27 november 1984.

Voor de Raad

De Voorzitter

P. BARRY

(1) Van deze richtlijn is aan de Lid-Staten kennis gegeven op 3 december 1984.

BIJLAGE

STANDAARDOVEREENKOMST

Artikel 1

Werkingssfeer

Deze overeenkomst heeft tot doel de regels te geven voor de wederzijdse verplichtingen van de exportkredietverzekeraars van de Europese Economische Gemeenschap in de gevallen waarin:

- een onderneming, genoemd »hoofdleverancier", aan een of meer ondernemingen, genoemd »onderleveranciers", gevestigd in een of meer landen van de Europese Economische Gemeenschap, een deel van een exporttransactie uitbesteedt welke zij alleen en op eigen naam heeft afgesloten met een firma, de »koper" genoemd, die is gevestigd:

- hetzij in een land dat niet tot de Europese Economische Gemeenschap behoort;

- hetzij in een andere Lid-Staat van de Europese Economische Gemeenschap dan dat waarin de hoofdleverancier en de onderleverancier(s) zijn gevestigd;

- de hoofdleverancier zich heeft verbonden, aan de onderleverancier(s) het aandeel dat deze(n) toekomt in de bedragen die hem door de koper zijn betaald, uit te keren, alsmede eventueel noodzakelijke formaliteiten te vervullen voor het overmaken van het de onderleverancier(s) toekomende gedeelte van de bedragen die door de koper zijn betaald;

- er geen enkele juridische binding bestaat tussen de onderleverancier(s) en de koper;

- de kredietverzekeraar van de hoofdleverancier, hierna »hoofdverzekeraar" genoemd, en de kredietverzekeraar(s) van de onderleverancier(s), hierna »medeverzekeraar(s)" genoemd, bereid zijn, elk volgens de gebruikelijke bepalingen en voorwaarden van hun polissen, het gedeelte van de transactie dat in hun landen wordt uitgevoerd te verzekeren tegen de door hen bij iedere afzonderlijke overeenkomst vastgestelde risico's.

In ieder afzonderlijk geval van het verlenen van gezamenlijke verzekering aan een hoofdleverancier en aan een of meer onderleveranciers worden de overeenkomsten die bovengenoemde kredietverzekeraars aangaan, beheerst door de volgende artikelen.

Artikel 2

Verplichtingen van de hoofdverzekeraar

De hoofdverzekeraar, die het risico met inbegrip van het aandeel van de onderleverancier alleen beheert, verbindt zich:

a) de hoofdleverancier slechts voor diens aandeel in de transactie te verzekeren tegen de risico's die door hem bij elke afzonderlijke overeenkomst zijn vastgesteld;

b) geen veranderingen te aanvaarden in de wijze van uitvoering van de transactie (bedrag, levering, betaling, enz.) of van de overeenkomst, afgesloten tussen de hoofdleverancier en de onderleverancier(s) voor de uitvoering van genoemde transactie, dan in overleg met de medeverzekeraar(s);

c) het recht op schadevergoeding voortvloeiend uit de aan de hoofdleverancier afgegeven polis niet vervallen te verklaren wegens schuld van deze laatste, zonder daarvan de medeverzekeraar(s) in kennis te stellen;

d) de polis niet nietig te verklaren, zonder daarvan de medeverzekeraar(s) in kennis te stellen;

e) de medeverzekeraar(s) in kennis te stellen van alle feiten waarvan hij kennis krijgt en die de aard of de omvang van het risico kunnen wijzigen of die tot schade kunnen leiden;

f) in geval van schade of dreigende schade de medeverzekeraar(s) te raadplegen over de te nemen maatregelen; de erkenning van het aanwezig zijn van een schadegeval moet zoveel mogelijk in onderling overleg plaatsvinden, terwijl het bedrag van de schadevergoeding en de regeling daarvan vastgesteld moeten worden overeenkomstig de bepalingen van elke polis;

g) in geval van schade de nodige maatregelen te nemen of te eisen dat de hoofdleverancier deze maatregelen neemt ten einde de niet-betaalde bedragen te innen en de medeverzekeraar(s) het aandeel dat hem (hen) toekomt in de geïnde bedragen uit te keren en de formaliteiten te vervullen die eventueel nodig zijn om dit aandeel over te maken. De door de hoofdverzekeraar gemaakte incassokosten worden tussen de verzekeraars verdeeld in evenredigheid met hun aandeel in het verzekerde contract;

h) bij het tenietgaan van de aan de hoofdleverancier verstrekte verzekering al het mogelijke te doen om aan de verplichtingen van dit artikel te voldoen. Artikel 3

Verplichtingen van ieder van de medeverzekeraars

Ieder van de medeverzekeraars verbindt er zich zijnerzijds toe:

a) de onderleverancier uit zijn land voor diens aandeel in de transactie te verzekeren tegen de risico's die door hem bij elke afzonderlijke overeenkomst zijn vastgesteld;

b) geen wijziging te aanvaarden van de overeenkomst die is afgesloten tussen de hoofdleverancier en de onderleverancier(s) voor de uitvoering van de met de koper afgesloten transactie, dan in overleg met de hoofdverzekeraar;

c) het recht op schadevergoeding voortvloeiend uit de aan de onderleverancier afgegeven polis niet vervallen te verklaren wegens schuld van deze laatste, zonder daarvan de hoofdverzekeraar in kennis te stellen;

d) de polis niet nietig te verklaren, zonder daarvan de hoofdverzekeraar in kennis te stellen;

e) de hoofdverzekeraar in kennis te stellen van alle feiten waarvan hij kennis krijgt en die de aard of de omvang van het risico kunnen wijzigen of die tot schade kunnen leiden;

f) bij het vervallen van de aan de onderleverancier verstrekte verzekering, al het mogelijke te doen om aan de verplichtingen van dit artikel te voldoen.

Artikel 4

Consolidatie

Als er een overeenkomst bestaat over de consolidatie van de schuld van het land van de koper, plegen de hoofdverzekeraar en de medeverzekeraars overleg over de mogelijkheden om de specifieke problemen in verband met de consolidatie-overeenkomst op te lossen.

Artikel 5

Transacties met koperskredieten

Kredietverzekeraars in de Gemeenschap die hun stelsels van koperskredieten in voldoende mate verenigbaar achten, kunnen voorts overeenkomen één enkel koperskrediet tot stand te brengen of te verzekeren voor één totale transactie, waarop dan het bepaalde in deze overeenkomst op overeenkomstige wijze van toepassing is.

Artikel 6

Arbitrage

Ieder geschil dat voortvloeit uit deze overeenkomst en dat niet in der minne kan worden geschikt, wordt onderworpen aan een arbitrage-instantie, samengesteld uit drie arbiters. Elk van de partijen wijst een arbiter aan. De derde arbiter wordt aangewezen door de President van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen; hij neemt het voorzitterschap van de arbitrage-instantie waar. De procedure wordt beheerst door het Reglement inzake Bemiddeling en Arbitrage van de Internationale Kamer van Koophandel.