UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2019/1198 VAN DE COMMISSIE

van 12 juli 2019

tot instelling van een definitief antidumpingrecht op tafel- en keukengerei van keramiek van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van Verordening (EU) 2016/1036

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1), en met name artikel 11, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Geldende maatregelen

(1) De Raad heeft in mei 2013 bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 412/2013 van de Raad (2) een definitief antidumpingrecht ingesteld op keuken- en tafelgerei van keramiek van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“China” of “de VRC”). De individuele antidumpingrechten die thans van toepassing zijn, variëren van 13,1 % tot 26,1 %. Alle niet in de steekproef opgenomen medewerkende producenten-exporteurs kregen een recht van 17,9 % opgelegd en voor alle overige ondernemingen geldt het residueel recht van 36,1 % (“de oorspronkelijke maatregelen”). Het onderzoek dat leidde tot de instelling van de oorspronkelijke maatregelen wordt hierna “het oorspronkelijke onderzoek” genoemd.

1.2. Opening van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen

(2) Na de publicatie van het bericht dat de oorspronkelijke maatregelen op korte termijn vervallen, (3) heeft de Europese federatie voor serviesgoed en siervaatwerk (“de FEPF” of “de indiener van het verzoek”), die in 2017 goed was voor meer dan 28 % van de productie in de Unie van tafel- en keukengerei van keramiek, verzocht om opening van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen. De federatie betoogde dat het vervallen van de oorspronkelijke maatregelen waarschijnlijk zou leiden tot voortzetting van dumping en voortzetting of herhaling van schade voor de bedrijfstak van de Unie.

(3) Op 15 mei 2018 heeft de Commissie door de bekendmaking van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie (4) (“het bericht van opening”) de opening aangekondigd van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de oorspronkelijke maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (5) (“de basisverordening”).

1.3. Onderzoek

1.3.1. Tijdvak van het nieuwe onderzoek en beoordelingsperiode

(4) Het onderzoek naar de voortzetting van dumping had betrekking op de periode van 1 april 2017 tot en met 31 maart 2018 (het “tijdvak van het nieuwe onderzoek”). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de beoordeling van de waarschijnlijkheid van voortzetting of herhaling van schade had betrekking op de periode van 1 januari 2014 tot het einde van het tijdvak van het nieuwe onderzoek (“de beoordelingsperiode”).

1.3.2. Belanghebbenden

(5) In het bericht van opening werden alle belanghebbenden door de Commissie uitgenodigd om aan het onderzoek mee te werken. Meer bepaald heeft de Commissie de volgende partijen in kennis gesteld van de opening van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen: de indiener van het verzoek, de bekende producenten in de Unie en hun respectieve verenigingen, de bekende producenten-exporteurs in de VRC, de bekende niet-verbonden importeurs in de Unie en de autoriteiten van de VRC.

(6) Alle belanghebbenden werd verzocht hun standpunt kenbaar te maken en informatie en bewijsmateriaal in te dienen binnen de termijnen zoals vastgesteld in het bericht van opening. De belanghebbenden werden tevens in de gelegenheid gesteld een schriftelijk verzoek om een hoorzitting met de onderzoeksdiensten van de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures in te dienen.

(7) De klagende producenten in de Unie, die door de indiener van het verzoek werden vertegenwoordigd, hebben de Commissie verzocht hun namen geheim te houden om een eventueel risico op vergelding door de Chinese plaatselijke autoriteiten en/of door private actoren in de VRC te vermijden. Zij betoogden dat het onthullen van de identiteit van de klagers mogelijk uiterst negatieve gevolgen kan hebben voor hun zakelijke activiteiten en hun relaties met Chinese partners met wie zij sterke banden onderhouden.

(8) De Commissie heeft deze verzoeken en de verstrekte bewijsstukken beoordeeld. Zij is tot de slotsom gekomen dat er inderdaad bewijs is voor een aanzienlijk risico op vergelding. Op grond daarvan betracht de Commissie geheimhouding ten aanzien van de namen van de klagende producenten (6).

1.3.3. Samenstelling van een steekproef

(9) In het bericht van opening heeft de Commissie verklaard dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zou samenstellen overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening.

1.3.3.1. Steekproef van producenten in de Unie

(10) In het bericht van opening heeft de Commissie verklaard dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de basisverordening. Vóór de opening hadden 25 producenten in de Unie de voor de samenstelling van de steekproef gevraagde gegevens verstrekt en zich bereid verklaard om mee te werken met de Commissie. Op basis van deze informatie had de Commissie een voorlopige steekproef samengesteld van vier producenten die representatief werden geacht voor de bedrijfstak van de Unie (7). De selectie werd gemaakt op basis van het productievolume van het soortgelijk product, de grootte en de geografische ligging in de Unie van de producenten, en het productsegment waarin zij actief waren. De vier producenten in de Unie produceerden alle belangrijke productsoorten en waren in vier lidstaten gevestigd. Van deze producenten behoorden er twee tot de categorie kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's (8)). De voorlopige steekproef vertegenwoordigde ruim 10 % van de totale geschatte productie in de Unie in 2017.

(11) Na de samenstelling van de voorlopige steekproef deelde één van de in de steekproef opgenomen producenten aan de Commissie mee dat hij zich ten onrechte als kmo had aangeduid. Om de steekproef representatief te houden, heeft de Commissie haar voorlopige steekproef gewijzigd teneinde daarin één extra kmo te kunnen opnemen (9). In de definitieve steekproef zaten vijf producenten in de Unie, waaronder twee kmo's, die samen alle belangrijke productsoorten produceerden en in vijf lidstaten waren gevestigd (10). Die steekproef vertegenwoordigde ruim 10 % van de totale geschatte productie van de bedrijfstak van de Unie in 2017.

(12) De Chinese kamer van koophandel voor de in- en uitvoer van lichte industriële en ambachtelijke producten (“CCCLA”) heeft opmerkingen gemaakt over de lage graad van representativiteit van de in de steekproef opgenomen ondernemingen (ruim 10 %) ten opzichte van het oorspronkelijke onderzoek (ruim 20 %). Gezien het versnipperde karakter van de bedrijfstak voor keramisch tafelgerei en de noodzaak om zowel grote als kleine ondernemingen op te nemen die in verschillende lidstaten verschillende productsoorten vervaardigen, meende de Commissie evenwel dat de steekproef het grootste representatieve verkoopvolume omvatte dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht.

1.3.3.2. Steekproef van importeurs

(13) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te kunnen stellen, heeft de Commissie niet-verbonden importeurs verzocht de in het bericht van opening gevraagde informatie te verstrekken. Vijftien importeurs hebben zich bij de Commissie kenbaar gemaakt, waarvan er twaalf de vereiste informatie hebben verstrekt. Gezien het aantal reacties besloot de Commissie om het aantal door haar te onderzoeken importeurs te beperken en heeft zij een steekproef samengesteld. Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de basisverordening heeft de Commissie twee ondernemingen geselecteerd met het grootste representatieve invoer- en verkoopvolume van het onderzochte product in de Unie dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht (11). Volgens de cijfers die werden gemeld in de fase van de steekproefselectie, waren de in de steekproef opgenomen ondernemingen tijdens het tijdvak van het nieuwe onderzoek goed voor 2-5 % van de totale invoer van het betrokken product.

1.3.3.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de VRC

(14) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te kunnen stellen, heeft de Commissie alle haar bekende producenten-exporteurs in de VRC verzocht de in het bericht van opening gevraagde informatie te verstrekken. Daarnaast heeft zij de vertegenwoordiging van de VRC bij de Europese Unie verzocht mogelijke andere producenten-exporteurs die geïnteresseerd zouden kunnen zijn in medewerking aan het onderzoek, te achterhalen en/of met hen contact op te nemen.

(15) Het steekproefformulier werd door 534 Chinese producenten-exporteurs of groepen producenten-exporteurs teruggestuurd en zij stemden ermee in te worden opgenomen in de steekproef. Deze medewerkende Chinese producenten-exporteurs vertegenwoordigden samen ongeveer 82 % respectievelijk 76 % van het Chinese verkoopvolume en de verkoopwaarde van tafel- en keukengerei van keramiek naar de Unie in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. Na bestudering van de door de Chinese producenten-exporteurs verstrekte informatie, besloot de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de basisverordening haar onderzoek tot een redelijk aantal producenten-exporteurs te beperken door middel van een steekproef. Op 29 juni 2018 (mededeling in het dossier nr. t18.007505) heeft de Commissie een steekproef samengesteld van drie groepen producenten-exporteurs op basis van grootste verkoopvolume aan de Unie in het tijdvak van het nieuwe onderzoek. Volgens Eurostat vertegenwoordigen de drie in de steekproef opgenomen groepen ongeveer 8,8 % van de totale Chinese uitvoer naar de Unie in het tijdvak van het nieuwe onderzoek (12).

(16) De CCCLA heeft opmerkingen gemaakt over de lage graad van representativiteit van de in de steekproef opgenomen ondernemingen ten opzichte van het oorspronkelijke onderzoek (bijna 20 %). Gezien het versnipperde karakter van de bedrijfstak voor keramisch tafelgerei meende de Commissie evenwel dat de selectie van de drie grootste groepen wat betreft hun aangegeven uitvoer naar de Unie het grootste representatieve verkoopvolume betrof dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht.

(17) Op 25 juli 2018 heeft één van de in de steekproef opgenomen groepen (13) de Commissie in kennis gesteld van haar besluit haar medewerking op te zeggen en de vragenlijst niet te beantwoorden. Vervolgens heeft de Commissie, overeenkomstig artikel 17, lid 4, van de basisverordening, besloten de samenstelling van de steekproef te vernieuwen door toevoeging van één extra groep, de op drie na grootste wat betreft verkoop in de Unie gedurende het tijdvak van het nieuwe onderzoek (14).

1.3.4. Vragenlijsten en controles ter plaatse

(18) De Commissie heeft vragenlijsten gestuurd naar de drie in de steekproef opgenomen groepen Chinese producenten-exporteurs en de regering van de VRC, de vijf in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en de twee niet-verbonden importeurs in de steekproef. Twee groepen Chinese producenten-exporteurs, vier in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en twee in de steekproef opgenomen importeurs hebben een volledig invulde vragenlijst verstrekt.

(19) Een kleine producent in de Unie heeft de Commissie laten weten dat hij geen zinvolle reactie op de vragenlijst kon geven en heeft daarop de samenwerking opgezegd. Vanwege het vergevorderde stadium van de procedure was het niet mogelijk om deze in de steekproef opgenomen onderneming te vervangen. De terugtrekking van de onderneming was van invloed op de representativiteit van de steekproef, aangezien deze slonk naar drie grote producenten en één in plaats van twee kmo's. De gewijzigde steekproef vertegenwoordigde niettemin nog altijd ruim 10 % van de geschatte totale productie in de bedrijfstak van de Unie in 2017 en omvatte alle relevante productsegmenten (porselein, gres en faience), grote ondernemingen en kmo's, en behield een representatieve geografische spreiding (vier lidstaten (15)).

(20) Eén groep in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs diende een zeer onvolledig ingevulde vragenlijst in waarbij de rubrieken over binnenlandse verkoop en kosten leeg waren gelaten, waardoor de Commissie niet alle informatie kon verkrijgen die zij voor het onderzoek nodig achtte. De Commissie heeft daarop aan deze groep meegedeeld dat zij, wat deze groep betreft, overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening conclusies kan trekken aan de hand van de beschikbare gegevens (16).

(21) De Commissie heeft alle informatie gecontroleerd die zij nodig achtte om de waarschijnlijkheid van voortzetting van de dumping en schade vast te stellen en om het belang van de Unie te bepalen. Bij de volgende belanghebbenden werd ter plaatse een controle verricht: a) Chinese producenten-exporteurs: — Hunan Hualian China Industry Co., Ltd en Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd en hun verbonden handelsondernemingen (“de Hunan Hualian-groep”) in de provincie Hunan, VRC; — Guangdong Songfa Ceramics Co., Ltd en Chaozhou Lianjun Ceramics Co., Ltd (“de Songfa-groep”) in de provincie Guangdong, VRC; b) Producenten in de Unie: — Bij vier producenten in de Unie die in de steekproef waren opgenomen, is een controle ter plaatse verricht; c) Niet-verbonden importeurs: — Ritzenhoff & Breker GmbH & Co. KG, Bad Driburg, Duitsland; — Ritzenhoff AG, Marsberg, Duitsland.

1.3.5. Verzoek om vertrouwelijke behandeling

(22) Uit vrees voor vergeldingsacties door bij dit onderzoek betrokken afnemers of concurrenten, hebben de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op grond van artikel 19, lid 1, van de basisverordening verzocht om een vertrouwelijke behandeling van hun identiteit, net als de klagende producenten in de Unie in de openingsfase (beschreven in overweging 7). De Commissie heeft de gegrondheid van deze verzoeken om vertrouwelijke behandeling onderzocht. Zij heeft vastgesteld dat er voor elk geval inderdaad aanwijzingen waren voor een aanzienlijke kans op vergeldingsacties en is ermee akkoord gegaan de namen van die ondernemingen geheim te houden (17). De Commissie meende bovendien dat het niet gepast was om de vijf lidstaten te noemen waarin de in de steekproef opgenomen ondernemingen zijn gevestigd, omdat daardoor onvermijdelijk de identiteit van de betrokken ondernemingen zou worden onthuld.

(23) Zowel voor als na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de CCCLA aan dat de geheimhouding van de identiteit van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie een ernstige inbreuk op het recht van verweer van andere belanghebbenden vormde. De CCCLA hield, ten eerste, staande dat er geen informatie was verstrekt over de betrekkingen tussen producenten in de Unie en Chinese ondernemingen in dezelfde sector. In de mededeling in het dossier waarin de beoordeling door de Commissie van het door de producenten in de Unie aangedragen bewijsmateriaal is opgenomen, had de Commissie echter gewezen op bestaande betrekkingen met Chinese ondernemingen die in gevaar zouden kunnen komen door de onthulling van de identiteit van de producenten in de Unie (18). Ten tweede had de CCCLA kritiek op het feit dat anonimiteit haar zou beletten om zinvolle opmerkingen te maken over de representativiteit van de steekproef, om te bepalen of een in de steekproef opgenomen onderneming merkproducten of merkloze producten vervaardigt en om de juistheid van de bevindingen van de Commissie inzake schade te controleren.

(24) Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie moet de bescherming van het recht van verweer in voorkomend geval verenigbaar zijn met het vertrouwelijkheidsbeginsel, dat duidelijk is omschreven in artikel 19 van de basisverordening (19). Hoewel het op grond daarvan mogelijk is niet-vertrouwelijke samenvattingen van zulke informatie (bijvoorbeeld in de vorm van orden van grootte en/of geïndexeerde informatie-elementen) te verkrijgen, voor zover daardoor geen bedrijfsgeheimen worden onthuld, geldt dit niet onbeperkt.

(25) Onder toepassing van dat beginsel heeft de Commissie er gedurende het gehele lopende onderzoek voor gezorgd dat alle relevante kwesties konden worden gecontroleerd en behandeld in de dossiers die voor de belanghebbenden ter inzage waren. Tot die dossiers behoorden mededelingen over de steekproefselectie en de representativiteit ervan, niet-vertrouwelijke opmerkingen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, inclusief orden van grootte en/of geïndexeerde informatie-elementen en andere relevante communicatie met die ondernemingen en hun vertegenwoordigers, onder meer over het percentage merkproducten dat door de diverse in de steekproef opgenomen ondernemingen wordt geproduceerd. Noch voor de keuze van de ondernemingen in de steekproef noch voor de vaststelling van de bevindingen van de Commissie inzake schade is andere informatie gebruikt dan de informatie waarvan een openbare versie aan de belanghebbenden is bekendgemaakt. De openbaarmaking van de namen van die ondernemingen zou de belanghebbenden dus geen aanvullende informatie hebben opgeleverd die van belang zou zijn geweest voor het controleren van de juistheid van de bevindingen van de Commissie. De Commissie achtte daarom de informatie in de aan de belanghebbenden verstrekte documenten toereikend voor de eerbiediging van het recht van verweer van belanghebbenden, terwijl openbaarmaking van de namen van de producenten in de Unie hun waarschijnlijk onherstelbare en onevenredige economische schade zou hebben berokkend. Het argument werd derhalve afgewezen.

1.3.6. Procedure voor de vaststelling van de normale waarde op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening

(26) Aangezien er bij de opening van het onderzoek voldoende bewijs beschikbaar was waaruit bleek dat er in de VRC sprake was van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening, achtte de Commissie het passend om het onderzoek op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening te openen.

(27) Om de benodigde gegevens voor de uiteindelijke toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening te verzamelen, heeft de Commissie in het bericht van opening alle bekende producenten in de VRC verzocht de in bijlage III bij het bericht van opening verlangde informatie over de basisproducten voor de vervaardiging van het onderzochte product te verstrekken. De twee producenten die de steekproefformulieren ingevuld hadden teruggestuurd, hebben ook de in bijlage III gevraagde informatie verstrekt.

(28) Om de informatie te verkrijgen die zij voor haar onderzoek met betrekking tot de gestelde verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening nodig achtte, heeft de Commissie ook een vragenlijst aan de Chinese overheid gestuurd. In die vragenlijst werd de Chinese regering uitgenodigd om haar mening te geven over het bewijsmateriaal in het verzoek van de indiener, over ander bewijsmateriaal in het dossier inzake het bestaan van verstoringen van betekenis, en ook concreet over het rapport, alsook over de geschiktheid van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in het onderhavige geval. Hierop werd geen antwoord ontvangen.

(29) In het bericht van opening heeft de Commissie alle belanghebbenden ook verzocht om binnen 37 dagen na de bekendmaking van dit bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie hun standpunt kenbaar te maken, informatie te verstrekken en bewijsmateriaal in te dienen met betrekking tot de geschiktheid van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

(30) In het bericht van opening heeft de Commissie ook vermeld dat zij, gezien het beschikbare bewijs, wellicht op grond van artikel 2, lid 6 bis, onder a), van de basisverordening een geschikt representatief land moet selecteren om op basis van niet-verstoorde prijzen of benchmarks de normale waarde vast te stellen.

(31) Op 18 juli 2018 heeft de Commissie een eerste mededeling in het dossier (20) gepubliceerd (“de mededeling van 18 juli”), waarin zij vraagt om de standpunten van de belanghebbenden over de relevante bronnen die de Commissie kan gebruiken om de normale waarde vast te stellen, overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder e), tweede streepje, van de basisverordening. Op basis van de antwoorden op de vragen in bijlage III bij het bericht van opening heeft de Commissie een overzicht verschaft van alle productiefactoren, zoals grondstoffen, energie en arbeid, die door de producenten-exporteurs bij de vervaardiging van tafel- en keukengerei van keramiek worden gebruikt. Daarnaast heeft de Commissie op basis van de criteria voor de keuze van niet-verstoorde prijzen of benchmarks drie mogelijke representatieve landen aangewezen: Brazilië, Thailand en Turkije.

(32) De Commissie heeft alle belanghebbenden in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken. De Commissie heeft opmerkingen van de CCCLA en de indiener van het verzoek ontvangen.

(33) De Commissie heeft de opmerkingen van de belanghebbenden behandeld in een tweede mededeling (21) over de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde, gedateerd op 9 oktober 2018 (“de mededeling van 9 oktober”). In de mededeling van 9 oktober heeft de Commissie ook de lijst van productiefactoren vastgesteld en geconcludeerd dat Turkije in dat stadium het meest passende representatieve land was in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder a), eerste streepje, van de basisverordening. De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd hierover opmerkingen te maken. De Commissie heeft opmerkingen van de CCCLA en de indiener van het verzoek ontvangen. In punt 3.2.3 van de onderhavige verordening wordt op die opmerkingen ingegaan.

1.3.7. Vervolg van de procedure

(34) Op 26 april 2019 heeft de Commissie de belangrijkste feiten en overwegingen medegedeeld op basis waarvan zij voornemens is de antidumpingrechten te handhaven (“mededeling van de definitieve bevindingen”). Alle partijen konden binnen een termijn van twintig dagen opmerkingen indienen ten aanzien van de mededeling van feiten en overwegingen. Op 17 mei 2019 werd op verzoek van de CCCLA een hoorzitting gehouden.

(35) De Commissie heeft de opmerkingen van belanghebbenden overwogen en, voor zover van toepassing, in aanmerking genomen.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(36) Het betrokken product is hetzelfde als dat in het oorspronkelijke onderzoek, namelijk tafel- en keukengerei van keramiek, met uitzondering van keramische kruiden- of specerijmolens en hun keramische maalonderdelen, keramische koffiemolens, keramische messenslijpers, keramische slijpers, keramische keukeninstrumenten voor het snijden, malen, raspen, in plakken snijden, schrapen en schillen, en van cordieriet-keramiek van een soort die wordt gebruikt voor het bakken van pizza of brood, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 6911 10 00, ex 6912 00 21, ex 6912 00 23, ex 6912 00 25 en ex 6912 00 29 (Taric-codes 6911100090, 6912002111, 6912002191, 6912002310, 6912002510 en 6912002910), van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“het betrokken product”).

(37) Tafel- en keukengerei van keramiek kan gemaakt zijn van porselein (met inbegrip van beenderporselein), gewoon aardewerk, gres, faience, fijn aardewerk of andere materialen. Het keramisch eindproduct is afhankelijk van de soort en de samenstelling van de belangrijkste grondstoffen, zoals klei, kaolien, veldspaat en kwarts.

(38) Tafel- en keukengerei van keramiek wordt verhandeld in een grote verscheidenheid aan vormen, die zich in de loop van de tijd hebben ontwikkeld. Het wordt gebruikt in zeer uiteenlopende plaatsen, zoals huishoudens, hotels, restaurants en zorginstellingen en zijn hoofdzakelijk bedoeld om met levensmiddelen in contact te komen.

2.2. Soortgelijk product

(39) Zoals in het oorspronkelijke onderzoek is vastgesteld, hebben tafel- en keukengerei van keramiek dat wordt geproduceerd door de bedrijfstak van de Unie en verkocht in de Unie, tafel- en keukengerei van keramiek dat wordt geproduceerd en verkocht in de VRC en tafel- en keukengerei van keramiek dat in de Unie wordt ingevoerd uit de VRC, dezelfde fysische en chemische basiseigenschappen en dezelfde gebruiksdoelen. Daarom worden al deze producten beschouwd als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

3. WAARSCHIJNLIJKHEID VAN VOORTZETTING VAN DUMPING

(40) Overeenkomstig artikel 11, lid 2, van de basisverordening heeft de Commissie onderzocht of voortzetting van dumping bij uitvoer uit de VRC waarschijnlijk is indien de geldende maatregelen zouden komen te vervallen.

3.1. Medewerking van de in de steekproef opgenomen ondernemingen

(41) Volgens Eurostat exporteerde de VRC tijdens het tijdvak van het nieuwe onderzoek 376 421 ton tafel- en keukengerei van keramiek naar de Unie met een totale waarde van 671 978 000 EUR. In diezelfde periode bedroegen het aangegeven uitvoervolume en de uitvoerwaarde van de meewerkende Chinese producenten-exporteurs 292 866 ton en 484 020 950 EUR, wat overeenkomt met respectievelijk 78 % en 72 %. In een versnipperde bedrijfstak als die van keramisch tafelgerei kan dat als een hoge mate van medewerking worden beschouwd.

(42) Tegelijkertijd zegde één van de vier in de steekproef opgenomen groepen de medewerking op zonder de vragenlijst te hebben ingevuld en diende een andere groep een zeer onvolledig ingevulde vragenlijst in waaruit de Commissie niet alle informatie kon halen die zij nodig achtte. Daarnaast besloot een derde in de steekproef opgenomen groep de medewerking tijdens de controle ter plaatse op te zeggen (22). Tijdens de controle van deze groep stelde de Commissie vast dat de in de vragenlijst ingevulde gegevens vanwege het gebrek aan ondersteunend bewijsmateriaal niet in toereikende mate konden worden gecontroleerd. Meer in het bijzonder had de onderneming verzuimd documentatie te verstrekken waaruit de productie bleek alsook documentatie met betrekking tot de levering van grondstoffen/eindproducten tijdens het tijdvak van het nieuwe onderzoek. Ook waren bepaalde elektronische documenten, zoals inkooporders en inkoopovereenkomsten in verband met leveranties tijdens het tijdvak van het nieuwe onderzoek, niet ten kantore van de onderneming beschikbaar. Bovendien kwam de verstrekte documentatie over ten minste één transactie niet overeen met de gecontroleerde informatie/documentatie die de Commissie van de leverancier van de onderneming had ontvangen. Al deze bevindingen bevestigen de conclusie dat de verstrekte informatie niet betrouwbaar was en dat een deel van de productie en herkomst van de uitvoer naar de EU in het tijdvak van het nieuwe onderzoek onjuist was aangegeven.

(43) Ondanks hun aanvankelijke instemming hebben drie van de vier in de steekproef opgenomen groepen uiteindelijk dus geen medewerking verleend aan het onderzoek. De Commissie heeft de ondernemingen in kwestie alsook de Chinese autoriteiten (23) meegedeeld dat zij, overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening, haar conclusies over de voortzetting en/of herhaling van dumping kan baseren op de beschikbare gegevens.

3.2. Dumping in het tijdvak van het nieuwe onderzoek

3.2.1. Normale waarde

(44) Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de basisverordening is de normale waarde “normaal gebaseerd op de prijzen die door onafhankelijke afnemers in het land van uitvoer in het kader van normale handelstransacties worden betaald of dienen te worden betaald.”

(45) In artikel 2, lid 6 bis, onder a), van de basisverordening is evenwel bepaald dat wanneer “wordt vastgesteld dat het wegens het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van punt b) in het land van uitvoer niet passend is gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in dat land, […] de normale waarde uitsluitend [wordt] berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen”, en “een niet-verstoord en redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst [omvat]” (naar “administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten” wordt hierna verwezen met “VAA-kosten”).

(46) Zoals hieronder nader wordt uitgelegd, heeft de Commissie in dit onderzoek geconcludeerd dat het op basis van het beschikbare bewijsmateriaal passend was artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen.

3.2.2. Aanwezigheid van verstoringen van betekenis

3.2.2.1. Inleiding

(47) In artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening worden verstoringen van betekenis als volgt gedefinieerd: “verstoringen die zich voordoen wanneer de gerapporteerde prijzen en kosten, waaronder de kosten van grondstoffen en energie, niet door de vrije marktwerking tot stand komen, doordat zij door aanzienlijk overheidsingrijpen worden beïnvloed. Bij de beoordeling van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis, wordt onder meer acht geslagen op de mogelijke gevolgen van een of meer van de volgende factoren: — het feit dat de markt in kwestie voor een groot deel wordt bediend door ondernemingen die in handen zijn van de autoriteiten van het land van uitvoer, waarover deze zeggenschap hebben of waarop deze beleidstoezicht uitoefenen; — overheidsdeelneming in bedrijven, waardoor inmenging van de overheid in de prijzen of kosten mogelijk wordt; — discriminerend overheidsbeleid of discriminerende overheidsmaatregelen die binnenlandse leveranciers bevoordelen of de vrije marktwerking anderszins beïnvloeden; — het ontbreken, de discriminerende toepassing of de ontoereikende handhaving van faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving; — verstoringen van loonkosten; — toegang tot financiering door instellingen die de doelstellingen van het overheidsbeleid uitvoeren of anderszins in hun werking niet onafhankelijk zijn ten opzichte van de staat”.

(48) Volgens artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening moet bij de beoordeling van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder a), rekening worden gehouden met onder meer de niet-uitputtende lijst van factoren in de voorgaande bepaling. Krachtens artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening wordt bij de beoordeling van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis acht geslagen op de mogelijke gevolgen van één of meer van die factoren voor prijzen en kosten van het betrokken product in het land van uitvoer. Aangezien het een niet-cumulatieve lijst betreft, hoeft voor het vaststellen van verstoringen van betekenis niet op alle factoren acht te worden geslagen. Bovendien kunnen dezelfde feitelijke omstandigheden worden gebruikt om de aanwezigheid van één of meer factoren van de lijst aan te tonen. Alle conclusies ten aanzien van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder a), moeten echter worden getrokken op basis van al het voorhanden zijnde bewijsmateriaal. In de algehele beoordeling betreffende de aanwezigheid van verstoringen mag ook rekening worden gehouden met de algemene context en situatie in het land van uitvoer, in het bijzonder nu het begrip “socialistische markteconomie” is vervat in de Chinese grondwet en het gehele rechtsstelsel de overheid ruime bevoegdheden verleent tot zodanig ingrijpen in de economie dat prijzen en kosten niet het gevolg zijn van vrije marktwerking.

(49) Artikel 2, lid 6 bis, onder c), van de basisverordening bepaalt: “Wanneer de Commissie beschikt over gegronde aanwijzingen die duiden op de mogelijke aanwezigheid van verstoringen van betekenis zoals bedoeld onder b), in een bepaald land of een bepaalde sector in dat land, en waar passend voor de doeltreffende toepassing van deze verordening, stelt zij een rapport op waarin de marktomstandigheden, zoals bedoeld onder b), in dat land of die sector worden beschreven; zij maakt dat rapport openbaar en actualiseert het geregeld”.

(50) In verband daarmee had de Commissie eerder al het werkdocument van de diensten van de Commissie met de titel “Significant Distortions in the Economy of the People's Republic of China for the Purposes of Trade Defence Investigations” (“Verstoringen van betekenis in de economie van de Volksrepubliek China met het oog op handelsbeschermingsonderzoeken”) opgesteld (hierna “het rapport”). In dat rapport wordt erop gewezen dat er op vele niveaus van de economie sprake is van aanzienlijk overheidsingrijpen, met inbegrip van specifieke verstoringen in veel belangrijke productiefactoren (zoals grond, energie, kapitaal, grondstoffen en arbeid) en in specifieke sectoren (zoals de keramieksector). Het rapport is in de fase van de opening opgenomen in het onderzoeksdossier. Het verzoek bevatte tevens relevant bewijsmateriaal dat het rapport aanvulde.

(51) Het verzoek ondersteunde de beweringen over verstoringen van betekenis als bedoeld in het hierboven aangehaalde artikel 2, lid 6 bis, onder b), en is een aanvulling op het rapport.

(52) Ten eerste verwees de indiener van het verzoek in punt 3.B.i van het verzoek naar de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de VRC die in het rapport werden vastgesteld. De indiener van het verzoek heeft die informatie nader uitgewerkt in een afzonderlijk document dat als bijlage bij zijn verzoek is gevoegd (het “verslag van ThinkDesk”) (24).

(53) Op grond van de bovengenoemde documenten stelde de indiener van het verzoek dat er sprake was van verstoringen bij de productiefactoren. Bovendien bestonden er volgens de indiener van het verzoek tussen Chinese beleidsmakers en raden van bestuur van ondernemingen die tafel- en keukengerei produceren relaties die door de indiener van het verzoek als “betrekkelijk hecht” werden aangeduid.

(54) Het verzoek van de indiener bevat tevens voorbeelden van omvangrijke overheidssteun voor producenten van tafel- en keukengerei in de afgelopen jaren. In het verslag van ThinkDesk worden de door de Chinese autoriteiten aan de keramieksector toegekende financiële vergoeding en steunmaatregelen onder de aandacht gebracht. Bovendien wordt in dat verslag gewezen op het bestaan van economisch beleid voor het versterken van innovatief vermogen en technologische modernisering in de keramieksector. Het verslag noemt in dat verband bepaalde financiële steunmaatregelen die door overheden op alle bestuursniveaus worden verleend (25).

(55) De indiener van het verzoek toonde, behalve andere steunmaatregelen, het bestaan aan van exportsteun van overheidswege in de vorm van btw-aftrek of exportkredietverzekeringen via de staatsonderneming China Export & Credit Insurance Corporation (Sinosure), waarvan de Chinese keramiekproducenten hebben geprofiteerd (26). Voorts blijkt uit het verslag van ThinkDesk dat het belang van de keramiekindustrie voor plaatselijke economieën heeft geleid tot sterke financiële en niet-geldelijke ondersteuning door regionale overheden (27). Daarnaast is aan ondernemingen financiële steun toegekend die verband hield met verkoop, octrooien en merken (28).

(56) De indiener van het verzoek heeft zich voor zijn stelling over de huidige overheersende rol van de staat in de Chinese economie op het rapport en het verslag van ThinkDesk gebaseerd en geconcludeerd dat in de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek sprake is van marktverstoringen van betekenis.

(57) De Commissie heeft onderzocht of het wegens het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening al dan niet passend was gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in de VRC. Daartoe heeft zij gebruikgemaakt van het beschikbare bewijsmateriaal in het dossier, met inbegrip van het bewijsmateriaal in het rapport, dat gebaseerd is op openbaar beschikbare bronnen. Bij deze analyse is niet alleen gekeken naar het aanzienlijke overheidsingrijpen in de economie van de VRC in het algemeen, maar ook naar de specifieke marktsituatie in de sector die het onderzochte product omvat.

(58) Op grond van punt 5.2.2 van het bericht van opening en in overeenstemming met artikel 2, lid 6 bis, onder c), van de basisverordening, werd alle belanghebbenden verzocht het ten tijde van de opening van het onderzoek in het onderzoeksdossier vervatte bewijsmateriaal – dat duidt op het bestaan van verstoringen van betekenis – te weerleggen, te becommentariëren of aan te vullen. Geen van de producenten-exporteurs heeft van deze mogelijkheid gebruikgemaakt. Bovendien werden de producenten-exporteurs in de aan hen gerichte vragenlijst uitdrukkelijk uitgenodigd om argumenten naar voren te brengen en ondersteunend bewijsmateriaal te overleggen indien zij van mening waren dat de verstoringen van betekenis niet van invloed waren op sommige of al hun kosten. Eén producent-exporteur stelde dat zijn grondstofkosten niet waren verstoord. Ondanks een uitdrukkelijk verzoek vóór de verificatie heeft deze producent-exporteur ter plaatse echter geen ondersteunend bewijsmateriaal overlegd. Bovendien besloot hij, zoals in overweging 42 is toegelicht, de samenwerking zelfs geheel te beëindigen.

(59) Na de mededeling van feiten en overwegingen voerde de CCCLA aan dat de Antidumpingovereenkomst van de WTO niet voorziet in de procedurele horde van becommentariëring van een landenverslag. De Commissie heeft opgemerkt dat dit argument verband houdt met het standpunt van de CCCLA inzake de conformiteit van de nieuwe methodiek met de WTO-regels, hetgeen in de overwegingen 126 en 127 aan de orde komt. Het argument werd derhalve afgewezen.

(60) Na de mededeling van feiten en overwegingen stelde de CCCLA voorts dat de Chinese producenten-exporteurs op geen enkel moment een reële mogelijkheid was geboden om aan te tonen dat zij individueel geen gevolgen hadden ondervonden van de verstoringen van betekenis die in het rapport en het verslag van ThinkDesk werden genoemd. Daarnaast voerde de CCCLA aan dat een individuele exporteur volgens de nieuwe antidumpingmethodiek van de EU (Verordening (EU) 2017/2321 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017) niet meer in de gelegenheid is om aan te tonen dat hij ten opzichte van de situatie in de rest van het land een individuele behandeling kan krijgen; dit in tegenstelling tot de methodiek in artikel 2, lid 7, van de vorige versie van de basisverordening die op de VRC van toepassing was en die de ruimte bood om individuele exporteurs een behandeling als marktgerichte onderneming toe te kennen indien zij hadden aangetoond op marktvoorwaarden te opereren. De CCCLA stelde daarom dat de Commissie inbreuk had gemaakt op het beginsel van behoorlijk bestuur en een behoorlijke behandeling en op het recht van verweer van haarzelf en alle Chinese exporteurs, en dat de Commissie artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie had geschonden.

(61) De Commissie herinnert eraan dat het beginsel van behoorlijk bestuur, wanneer het de uitdrukking is van een specifiek recht zoals het recht van eenieder dat zijn zaken onpartijdig, billijk en binnen een redelijke termijn worden behandeld, overeenkomstig artikel 41 van het Handvest van de grondrechten moet worden gezien als een regel van het Unierecht die ertoe strekt rechten toe te kennen aan particulieren. Volgens de rechtspraak kent het beginsel van behoorlijk bestuur als zodanig particulieren echter geen rechten toe, behalve wanneer het de uitdrukking vormt van specifieke rechten (29). In dit verband moet worden opgemerkt dat, anders dan door de CCCLA werd betoogd, alle partijen gedurende het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen de mogelijkheid hadden om opmerkingen te maken over het bestaan van verstoringen van betekenis, het verband met het betrokken product en de gevolgen daarvan voor hun onderneming. De producenten-exporteurs hadden op punt F-5 van de vragenlijst kunnen antwoorden. Eén producent-exporteur had kunnen proberen om bewijs aan te voeren voor zijn argument dat zijn grondstofkosten niet waren verstoord. Zoals vermeld in overweging 58, heeft geen van de partijen daarvoor gekozen. De belanghebbenden kunnen voor hun argument inzake het bestaan van verstoringen van betekenis voor de betrokken producenten-exporteurs daarom geen beroep doen op het beginsel van goed bestuur, zoals geformuleerd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de EU. In de context van artikel 41 van het Handvest doen theoretische argumenten op basis van abstracte vergelijkingen tussen verschillende versies van de antidumpingwetgeving bovendien niet ter zake, aangezien de Commissie gehouden is tot naleving van de geldende wetgeving. Dit gezegd zijnde, merkt de Commissie verder op dat volgens artikel 2, lid 6 bis, onder a), tweede alinea, derde streepje, van de basisverordening voor de berekening van de normale waarde binnenlandse kosten van exporteurs kunnen worden gebruikt “wanneer op basis van nauwkeurig en passend bewijsmateriaal is vastgesteld dat zij niet verstoord zijn”. Dit betekent dat, indien aan deze eis is voldaan, rekening kan worden gehouden met de situatie van een individuele producent-exporteur en dat dus diens eigen kosten worden gebruikt voor het vaststellen van de normale waarde. Hoe dan ook wijst de Commissie erop dat de CCCLA geen procedureel recht kan aanvoeren dat voor haar geen persoonlijke negatieve gevolgen heeft, en dat zij zich dus niet kan beroepen op de schending van een specifiek recht dat voor haar leden persoonlijk geldt.

(62) Derhalve heeft de Commissie het argument verworpen dat er sprake was van een schending van artikel 41 van het Handvest.

3.2.2.2. Verstoringen van betekenis die gevolgen hebben voor de binnenlandse prijzen en kosten in de Volksrepubliek China

(63) Het Chinese economische stelsel stoelt op het concept “socialistische markteconomie”. Dat concept is vastgelegd in de Chinese grondwet en bepaalt het economische bestuur van China. Het kernbeginsel is “socialistisch staatseigendom van de productiemiddelen, namelijk eigendom van het gehele volk en collectief eigendom van de werkende bevolking”. De staatseconomie vormt de “leidende kracht van de nationale economie” en de staat heeft het mandaat “om de consolidatie en groei ervan te waarborgen” (30). Bijgevolg maakt de algemene opzet van de Chinese economie niet alleen aanzienlijk overheidsingrijpen in de economie mogelijk, maar behoort dergelijk ingrijpen ook uitdrukkelijk tot de taken van de overheid. Het gehele rechtsstelsel is doordrongen van de notie dat publiek eigendom superieur is aan particulier eigendom en deze notie wordt in alle belangrijke wetgeving als algemeen beginsel benadrukt. Het Chinese eigendomsrecht is daar een goed voorbeeld van: het verwijst naar de primaire fase van het socialisme en vertrouwt de staat de instandhouding van het economische basissysteem toe, waarin het staatseigendom een dominante rol speelt. Andere vormen van eigendom worden getolereerd, waarbij de wet toelaat dat zij zich naast het staatseigendom ontwikkelen (31).

(64) Bovendien wordt de socialistische markteconomie krachtens het Chinees recht ontwikkeld onder leiding van de Chinese Communistische Partij (CCP). De structuren van de Chinese staat en van de CCP zijn op elk niveau (juridisch, institutioneel, personeel) met elkaar verweven en vormen een superstructuur waarin de rollen van de CCP en de staat niet van elkaar te onderscheiden zijn. Na een wijziging van de Chinese grondwet in maart 2018 werd de leidende rol van de CCP nog prominenter gemaakt door de herbevestiging ervan in de tekst van artikel 1 van de grondwet. Na de reeds bestaande eerste zin van dit artikel (“Het socialistisch systeem is het fundamentele systeem van de Volksrepubliek China.”) is een nieuwe tweede zin ingevoegd die luidt: “Het leiderschap van de Communistische Partij van China is het essentiële kenmerk van het socialisme met Chinese karakteristieken” (32). Dit illustreert de onbetwiste en steeds toenemende zeggenschap van de CCP over het economische systeem van de VRC. Dit leiderschap en deze zeggenschap is inherent aan het Chinese systeem en gaat veel verder dan de gebruikelijke situatie in andere landen waar de regeringen algemene macro-economische zeggenschap uitoefenen binnen wier grenzen de vrije markt kan spelen.

(65) De Chinese staat voert een interventionistisch economisch beleid om doelstellingen na te streven die samenvallen met de politieke agenda van de CCP en niet zozeer de heersende economische omstandigheden op een vrije markt weerspiegelen (33). De Chinese autoriteiten hanteren talrijke interventionistische economische instrumenten, waaronder het systeem van industriële planning, het financiële stelsel en het niveau van de regelgeving.

(66) Ten eerste – op het niveau van de algemene administratieve zeggenschap – wordt de richting van de Chinese economie bepaald door een complex systeem van industriële planning dat alle economische activiteiten in het land beïnvloedt. Al deze plannen samen bestrijken een alomvattende en complexe matrix van sectoren en transversale beleidsmaatregelen en zijn aanwezig op alle overheidsniveaus. De plannen op provinciaal niveau zijn gedetailleerd, terwijl in de nationale plannen bredere doelen worden gesteld. In de plannen worden ook de middelen beschreven om de betrokken bedrijfstakken/sectoren te ondersteunen, en het tijdsbestek waarin de doelstellingen moeten worden gerealiseerd. Sommige plannen bevatten nog steeds expliciete productiestreefcijfers, terwijl dit in eerdere planningscycli regelmatig voorkwam. In het kader van de plannen worden afzonderlijke industriële sectoren en/of projecten aangewezen als (positieve of negatieve) prioriteiten in overeenstemming met de prioriteiten van de overheid en worden er specifieke ontwikkelingsdoelstellingen aan toegekend (industriële modernisering, internationale expansie enz.). De marktdeelnemers – zowel particuliere als staatsondernemingen – moeten hun bedrijfsactiviteiten daadwerkelijk aanpassen aan de door het planningssysteem opgelegde realiteiten. Dit komt niet alleen vanwege het formeel bindende karakter van de plannen, maar ook omdat de bevoegde Chinese autoriteiten op alle overheidsniveaus zich aan het systeem van plannen houden en hun bevoegdheden dienovereenkomstig gebruiken, waardoor de marktdeelnemers ertoe worden aangezet de in de plannen vastgestelde prioriteiten na te leven (zie ook punt 3.2.2.5) (34).

(67) Ten tweede – op het niveau van de toewijzing van financiële middelen – wordt het financiële systeem van de VRC gedomineerd door de handelsbanken in staatseigendom. Deze banken moeten zich bij het opzetten en uitvoeren van hun kredietbeleid schikken naar de doelstellingen van het industriebeleid van de regering in plaats van zich in de eerste plaats te buigen over de economische merites van een bepaald project (zie ook punt 3.2.2.8) (35). Hetzelfde geldt voor de andere onderdelen van het Chinese financiële systeem, zoals de aandelenmarkten, obligatiemarkten, private-equitymarkten enz. Ook deze niet-bancaire onderdelen van de financiële sector zijn institutioneel en operationeel opgezet op een manier die er niet op gericht is de efficiënte werking van de financiële markten te maximaliseren, maar de zeggenschap te waarborgen en het ingrijpen door de staat en de CCP mogelijk te maken (36).

(68) Ten derde – op het niveau van de regelgeving – neemt het overheidsingrijpen in de economie verschillende vormen aan. De regels inzake overheidsopdrachten worden bijvoorbeeld regelmatig gebruikt bij het nastreven van andere beleidsdoelstellingen dan economische efficiëntie, waardoor de marktbeginselen op dit gebied worden ondermijnd. In de toepasselijke wetgeving is uitdrukkelijk vastgesteld dat overheidsopdrachten de verwezenlijking van de in het overheidsbeleid vastgestelde doelstellingen moeten bevorderen. De aard van deze doelstellingen blijft echter onduidelijk, waardoor de besluitvormende organen over een ruime beoordelingsmarge beschikken (37). Ook op het gebied van investeringen behoudt de Chinese overheid aanzienlijke zeggenschap en invloed over de bestemming en de omvang van zowel staats- als particuliere investeringen. De doorlichting van investeringen en diverse stimulansen, beperkingen en verbodsbepalingen in verband met investeringen worden door de autoriteiten gebruikt als een belangrijk instrument ter ondersteuning van de doelstellingen van het industriebeleid, zoals de handhaving van de zeggenschap van de staat over belangrijke sectoren of de versterking van de binnenlandse industrie (38).

(69) Samengevat is het Chinese economische model gebaseerd op enkele elementaire axioma's die veelvuldig overheidsingrijpen legitimeren en aanmoedigen. Dergelijk aanzienlijk overheidsingrijpen staat haaks op het vrije spel van marktkrachten, waardoor de effectieve toewijzing van middelen volgens de marktbeginselen wordt verstoord (39).

3.2.2.3. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), eerste streepje, van de basisverordening: het feit dat de markt in kwestie voor een groot deel wordt bediend door ondernemingen die in handen zijn van de autoriteiten van het land van uitvoer, waarover deze zeggenschap hebben of waarop deze beleidstoezicht uitoefenen

(70) In de VRC vertegenwoordigen ondernemingen die eigendom zijn van de staat of onder diens zeggenschap en/of beleidstoezicht vallen een essentieel onderdeel van de economie.

(71) Gezien de hoge mate van versnippering van de Chinese bedrijfstak voor tafel- en keukengerei van keramiek, is het wat staatseigendom betreft moeilijk om algemene conclusies te trekken over de eigendomsverhoudingen in de sector. In het verzoek van de indiener zijn negen beursgenoteerde ondernemingen geanalyseerd, die relatief grote producenten van tafel- en keukengerei zijn en een belangrijk deel van hun productie uitvoeren. Volgens de indiener van het verzoek had de staat ten tijde van de analyse in acht van deze negen ondernemingen een aandeel van maximaal 5 %, terwijl diverse entiteiten in staatsbezit tezamen een aandeel van bijna 50 % in de negende onderneming bezaten (40). De kapitaaldeelnemingen van de staat in andere prominente producenten van tafel- en keukengerei van keramiek (41) lopen uiteen van 46,5 % in Jiangsu Gaochun (42) en 30,34 % in Jingdezhen Redleaf Ceramics (43) tot 33 % in Sanyuan Ceramics (44). De Commissie beschikt niet over cijfers over de overige Chinese ondernemingen in de sector. Op grond van het bewijsmateriaal in het dossier kan dus niet de conclusie worden getrokken dat de bedrijfstak voor tafel- en keukengerei van keramiek in belangrijke mate in handen van de staat is.

(72) Wat betreft de zeggenschap van de staat, geldt dat de overheid en de CCP structuren handhaven die ervoor zorgen dat zij hun invloed op ondernemingen kunnen blijven uitoefenen. De staat (en in veel opzichten ook de CCP) is niet alleen actief betrokken bij de formulering van het economisch beleid en het toezicht op de tenuitvoerlegging ervan door individuele ondernemingen, maar doet ook zijn rechten gelden om deel te nemen aan de operationele besluitvorming van die ondernemingen. In punt 3.2.2.4 worden de factoren die wijzen op de aanwezigheid van zeggenschap van de overheid over ondernemingen in de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek nader uitgewerkt.

(73) De analyse inzake beleidstoezicht door de staat in de keramieksector wordt weergegeven in de punten 3.2.2.4 en 3.2.2.5. Door de hoge mate van ingrijpen door en zeggenschap van de overheid in de keramieksector, zoals hierna zal worden beschreven, worden zelfs particuliere producenten van tafel- en keukengerei van keramiek verhinderd om onder marktvoorwaarden te opereren.

(74) Op grond van het bovenstaande heeft de Commissie geconcludeerd dat de markt voor tafel- en keukengerei van keramiek in de VRC in belangrijke mate wordt bediend door ondernemingen die onderworpen zijn aan zeggenschap of beleidstoezicht van de Chinese overheid.

3.2.2.4. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), tweede streepje, van de basisverordening: overheidsdeelneming in bedrijven, waardoor inmenging van de overheid in de prijzen of kosten mogelijk wordt

(75) De Chinese staat kan zich door middel van overheidsdeelneming in ondernemingen mengen in prijzen en kosten. Met name CCP-cellen in ondernemingen die al dan niet in staatseigendom zijn, vormen een belangrijk kanaal waarlangs de staat zich in zakelijke beslissingen kan mengen. Volgens het vennootschapsrecht van de VRC moet in elke onderneming een CCP-organisatie in het leven worden geroepen (met ten minste drie CCP-leden zoals bepaald in de statuten van de CCP (45)) en de vennootschap dient de nodige voorwaarden te scheppen voor de activiteiten van de partijorganisatie. In het verleden lijkt dit vereiste niet altijd te zijn nageleefd of strikt te zijn gehandhaafd. In ieder geval vanaf 2016 heeft de CCP echter haar aanspraken op zeggenschap over de zakelijke besluitvorming in staatsondernemingen opgeschroefd als politiek beginsel. De CCP zou naar verluid ook druk uitoefenen op particuliere bedrijven om “patriottisme” voorop te stellen en de partijdiscipline te volgen (46). In 2017 werd gesteld dat er in 70 % van de ongeveer 1,86 miljoen particuliere bedrijven partijcellen bestonden, en dat steeds meer druk werd uitgeoefend om de CCP-organisaties het laatste woord te geven in de besluiten van die bedrijven (47). Deze voorschriften zijn in de gehele Chinese economie en in alle sectoren, waaronder de keramieksector, van algemene toepassing. Bijgevolg wordt vastgesteld dat deze voorschriften ook gelden voor de producenten van tafel- en keukengerei van keramiek en de leveranciers van hun basisproducten.

(76) Met name in de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek is sprake van een nauw verband tussen enerzijds de besluitvormingsprocessen van Chinese ondernemingen die tafel- en keukengerei van keramiek vervaardigen en anderzijds de staat, in het bijzonder de CCP. In het verslag van ThinkDesk worden de namen gepresenteerd van personen die leidinggevende posities bekleden bij zes van deze bedrijven en die een publieke of overheidsfunctie vervullen of hebben vervuld (48). Op basis van andere bronnen heeft de Commissie met betrekking tot drie van die toonaangevende producenten van keramisch tafelgerei vastgesteld dat: de voorzitter van de raad van bestuur en algemeen directeur van de in de steekproef opgenomen onderneming Guangdong Songfa Ceramics Co., Ltd – één van de grootste exporteurs naar de markt van de Unie – afgevaardigde was bij het elfde Chinese Nationale Volkscongres (49) en lid was van het twaalfde Volkscongres van de provincie Guangdong (50); de voorzitter van een ander beursgenoteerde onderneming uit Guangdong – The Great Wall of Cultural Group Holding Co., Ltd – de rol van afgevaardigde bij het genoemde twaalfde Volkscongres van de provincie Guangdong vervulde (51); de voorzitter van de beursgenoteerde onderneming Guangdong Sitong Group Co., Ltd ook lid was van het gemeentelijke comité van Chaozhou van de Politieke Consultatieve Conferentie van het Chinese Volk (52); de vicevoorzitter en algemeen directeur van diezelfde onderneming bovendien tegelijkertijd lid was van het Permanent Comité van het dertiende Volkscongres van de gemeente Chaozhou (53). Voorts heeft de Commissie vastgesteld dat alle kandidaten die in 2018 tot niet-onafhankelijke directeur in de raad van Songfa Ceramics Co., Ltd werden gekozen, lid waren van de CCP (54).

(77) Met betrekking tot Songfa Ceramics constateerde de Commissie tevens dat deze onderneming in 2017 en 2018 financiële overdrachten heeft ontvangen die in de boeken werden omschreven als “subsidies voor uitgaven in het kader van activiteiten van partijleden betreffende de “twee nieuwe typen organisatie”” (55). De uitdrukking “twee nieuwe typen organisatie” is een definitie van de overheidsmaatregel die is bedoeld om binnen ondernemingen en “sociale organisaties” basisorganisaties (in wezen partijcellen) te creëren (56). Afgezien van de omvang van de financiële overdrachten aan Songfa, is het enkele feit dat zij bestaan bewijs van de nauwe relaties tussen de keramiek producerende ondernemingen en de CCP en van het feit dat de CCP haar activiteiten binnen de onderneming ontplooit.

(78) De aanwezigheid en het ingrijpen van de staat in de financiële markten (zie ook punt 3.2.2.8) en in de levering van grondstoffen en basisproducten hebben een extra verstorend effect op de markt (57).

(79) Op grond van dit alles heeft de Commissie geconcludeerd dat de aanwezigheid van de staat in bedrijven uit de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek, alsook in de financiële sector en andere sectoren voor productiefactoren, in combinatie met het in punt 3.2.2.3 en de daaropvolgende punten beschreven raamwerk, de Chinese regering de ruimte biedt om zich te mengen in prijzen en kosten.

3.2.2.5. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), derde streepje, van de basisverordening: discriminerend overheidsbeleid of discriminerende overheidsmaatregelen die binnenlandse leveranciers bevoordelen of de vrije marktwerking anderszins beïnvloeden

(80) De richting van de Chinese economie wordt in belangrijke mate bepaald door een uitgebreid planningssysteem dat prioriteiten stelt en de doelen voorschrijft waar de centrale en lokale overheden zich op moeten richten. Er bestaan relevante plannen op alle overheidsniveaus en zij bestrijken vrijwel alle economische sectoren. De doelstellingen van de planningsinstrumenten zijn bindend van aard en de autoriteiten op elk bestuursniveau houden toezicht op de uitvoering van de plannen door het overeenkomstige lagere bestuursniveau. Over het geheel genomen leidt het planningssysteem in China ertoe dat de middelen worden ingezet in sectoren die door de regering als strategisch of anderszins van politiek belang zijn aangemerkt, in plaats van dat de allocatie plaatsvindt in overeenstemming met de marktkrachten (58).

(81) De Chinese keramieksector – met inbegrip van de productie van consumentengoederen van keramiek, zoals tafel- en keukengerei – is een arbeidsintensieve sector die in de VRC een traditionele waarde vertegenwoordigt. In verband daarmee controleert, stuurt en beheert de Chinese staat door middel van diverse planningsdocumenten nauwgezet de ontwikkeling van die sector (59). De productie van tafel- en keukengerei van keramiek wordt gereguleerd door het Chinese reglement voor de lichte industrie, door middel van een overkoepelend instrument in de vorm van het dertiende ontwikkelingsplan voor de lichte industrie voor de jaren 2016-2020. In dit plan staat uitdrukkelijk dat in alle betrokken sectoren (en dus ook in de sector voor tafel en keukengerei) gehandeld zal worden naar de geest van de besluiten die genomen zijn tijdens het nationaal congres van de CCP en een reeks plenaire vergaderingen van het achttiende partijcongres. Dit plan legt de betrokken sectoren (inclusief de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek) meerdere bepalingen op betreffende aanbod- en vraagbeheer, de inrichting van de bedrijfsstructuur, het beheer van de waardeketen, uitvoerstromen en de planning van productie en investeringen. Voor de groei van de toegevoegde waarde in de betrokken sectoren stelt het plan een jaarlijks streefdoel van 6-7 %. Verder wordt een aantal steunmaatregelen opgesomd die primair tot doel hebben om ondernemingen in de lichte industrie internationaal concurrerend te maken (60). Voor de keramieksector zijn in het plan zeer uitvoerige bepalingen inzake productontwikkeling vastgelegd. Met betrekking tot tafel- en keukengerei van keramiek draagt de staat onder meer op om “met voorrang producten te ontwikkelen die weinig grondstoffen vragen, zoals hoogwaardig beenderporselein, porselein met β-kwarts, talk of een hoog gehalte veldspaat, en huishoudelijke artikelen van groen keramiek zonder oplossing van zware metalen; het vermogen van de ondernemingen voor productinnovatie en -ontwerp te versterken; de toegevoegde waarde van de producten te verhogen; de invloed en de ontwikkeling van traditionele technieken voor keramische kunst te versterken; met voorrang kunstvoorwerpen van keramiek te ontwikkelen; met voorrang ultrafijne keramische materialen met een hoge zuiverheidsgraad te ontwikkelen die over uitstekende eigenschappen beschikken, waaronder een grote sterkte, grote duurzaamheid, grote weerstand tegen hoge temperaturen, corrosie, temperatuurschokken, gesmolten metaal enz., nieuw hoogwaardig keramisch materiaal voor warmtewisseling, nieuw hoogwaardig keramisch materiaal voor membranen, hoogwaardig keramisch materiaal voor huishoudelijke toepassingen (61).” Het plan bevat ook bepalingen betreffende de uitvoeractiviteiten van de ondernemingen: “[…] op actieve wijze nieuwe en opkomende markten veroveren, zoals het Midden-Oosten, Rusland, Afrika, Europa, Zuidoost-Azië, West-Azië, Zuid-Amerika, Centraal-Amerika enz.”; “versterk de samenwerking ten behoeve van de internationale productiecapaciteit, ondersteun ondernemingen die merkartikelen produceren om [buitenlandse markten] “op te gaan”, zet logistieke en distributiecentra op in belangrijke afzetmarkten, […]” (62). Als één van de maatregelen om de bovenstaande doelstellingen te verwezenlijken, wordt in het plan de inzet van Chinese instrumenten voor het beheer van markttoegang genoemd – in het bijzonder wetgeving die investeringen in bepaalde sectoren aan banden legt: “De Staatsraad zal, door middel van een lijst, duidelijk aangeven in welke bedrijfstakken en -sectoren en op welke terreinen investeringen verboden of aan beperkingen onderhevig zijn.” Ter ondersteuning van de betrokken sectoren (waaronder dus tevens de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek) noemt de staat in het plan een reeks beschikbare steunmaatregelen, zoals innovatiefondsen, preferentiële leningen, exportstimulering, financiële overdrachten, belastingaftrek, grondsubsidies en werkgelegenheidsprogramma's. Het bewijs in het dossier dat bij het verzoek van de indiener is verstrekt, en dat is gebaseerd op de jaarverslagen van diverse producenten van tafel- en keukengerei van keramiek, bevat voorbeelden van de genoemde steunmaatregelen (63).

(82) Het ingrijpen van de Chinese regering in de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek blijkt niet alleen uit het hierboven beschreven centraal plan, maar ook uit een heel gamma aan planningsdocumenten met een hiërarchisch karakter, die op alle niveaus, van nationaal tot gemeentelijk, worden uitgegeven. Een opvallend voorbeeld daarvan is de provincie Guangdong, de thuisbasis van het grootste aantal aan dit onderzoek medewerkende producenten-exporteurs, die de grootste productie van keramische artikelen in de VRC kent (64). In die provincie is de sector tussen 2016 in 2018 gereguleerd door een regionaal plan: de routekaart en het actieplan voor de hervorming en technologische modernisering van de keramiekindustrie van Guangdong (hierna “het actieplan van Guangdong”) (65). Naast andere belangrijke doelstellingen wordt in het actieplan van Guangdong, conform de centrale planningsdocumenten, in het bijzonder het volgende bepaald: “een permanente optimalisering van industriële structuren: [door een] significante toename [van] het aandeel […] producten met een hoge toegevoegde waarde; de bouw [van] ten minste twee nationale demonstratiecentra voor een nieuw industrialisatiemodel; [de] bevordering [van] ten minste: twee industriële clusters met een waarde van meer dan 50 miljard RMB, één of twee (groepen) ondernemingen met een jaaromzet van ruim 10 miljard RMB, en veertig ondernemingen met een jaaromzet van ruim 1 miljard RMB (66).” Het actieplan gelast de “verhoging van het niveau van industriële ontwikkeling”, onder meer door: “optimalisering van industriële clusters: verdere versnelling van de bouw van productiecentra voor keramiek, zoals Foshan, Chaozhou, Meizhou en Qingyuan”, door “uitbreiding van de waardeketen van de bedrijfstak: actieve integratie in de waardeketen van de mondiale keramiekindustrie” en “actieve deelname aan internationale uitwisselingen en samenwerking: met volledige benutting van twee soorten hulpbronnen (67) en twee typen markten (68), uitvoering van de naar buiten gerichte strategie en verbetering van het internationale concurrentievermogen van de bedrijfstak (69).” In overeenstemming met het dertiende centrale vijfjarenplan voor de lichte industrie geeft het actieplan van Guangdong specifieke, gerichte aanbevelingen inzake productontwikkeling die de keramiekproducenten in Guangdong dienen over te nemen: “Met betrekking tot (kunstvoorwerpen van) keramiek voor huishoudens: ontwikkel een hoogwaardig, volledige assortiment producten alsook keramiek voor huishoudens die dient doet als kunstobject en keramische kunst die dienst doet als huishoudelijk product; ontwikkel gezamenlijk materialen zoals glaskeramiek, versterkt porselein, beenderporselein, magnesiumporselein, porselein met β-kwarts, hoogwaardig glazuur enz.; ontwikkel fijn, gekleurd glazuur (70).” Tot slot bevat het actieplan een specifieke taakverdeling met betrekking tot de uitvoering van de bepalingen van het plan; meer bepaald kent het de volgende uitvoerende taken toe: aan de provinciale Commissie voor economie en informatietechnologie om “het voortouw te nemen bij de coördinatie en leiding van de hervorming en modernisering van de keramiekindustrie in de gehele provincie”, aan de provinciale Milieudienst “om toezicht te houden op en sturing te geven aan de plaatselijke autoriteiten voor milieubescherming die, overeenkomstig de wet, oordelen en goedkeuring verlenen op het terrein van milieubescherming, milieuvergunningen afgeven, en het dagelijks milieutoezicht en -beheer uitoefenen met betrekking tot projecten in de keramiekindustrie”, aan de provinciale diensten voor grond en hulpbronnen, financiën, belastingen, en elektriciteit om “hun verantwoordelijkheden zodanig uit te oefenen dat de correcte uitvoering van de desbetreffende beleidsmaatregelen is gewaarborgd” en aan de inzake economie en informatietechnologie bevoegde autoriteiten van alle steden om “te zorgen voor nauwe coördinatie en samenwerking tussen de betrokken diensten en voor het gezamenlijk beheer, teneinde te waarborgen dat de hervorming van belangrijke ondernemingen en moderniseringsprojecten snel in gang worden gezet, conform het beoogde tijdschema (71).”

(83) Uit de overweging inzake de provincie Guangdong blijkt dat de aansturing van de keramieksector in de provincie zich uitstrekt tot op lokaal niveau. Producenten van keramische artikelen in de stad Chaozhou – een belangrijke productielocatie voor keramiek (72) (die in het actieplan van Guangdong wordt genoemd) – zijn bijvoorbeeld ook gehouden tot naleving van een plaatselijk sectorplan: de routekaart en het actieplan van Chaozhou voor de hervorming en technologische modernisering van de keramieksector (73) (hierna “het actieplan van Chaozhou”), dat zelf tot in detail uitvoering geeft aan een algemeen industrieplan voor de stad (het dertiende vijfjarenplan voor de economische en sociale ontwikkeling van Chaozhou) (74). Het actieplan van Chaozhou gaf met name specifieke aanwijzingen voor de resultaten die de stad in 2018 moest hebben behaald inzake industriële structuur en productie. Tot de doelstellingen behoorden bijvoorbeeld de vestiging van ten minste vijf producenten in de stad met een jaaromzet van meer dan 500 miljoen RMB of minimaal tien ondernemingen die een beursgang maken (met steun van speciale overheidsmaatregelen (75)). Het actieplan van Chaozhou bepaalde tevens de doelen van de stad op het gebied van de productstructuur: tegen het einde van de planperiode moest ten minste 10 % van de grote ondernemingen hoogwaardige technologie gebruiken, terwijl het aandeel nieuw op de markt gebrachte producten minimaal 10 % van de omzet diende te bedragen (76).

(84) Chaozhou is niet de enige stad waarin bedrijfsactiviteiten aan staatsplanning onderworpen zijn: voor keramiekproducenten in Foshan, een andere belangrijke productielocatie voor keramiek die in het actieplan van Guangdong wordt genoemd, geldt het plan van de gemeente Foshan voor de ontwikkeling van een moderne keramiekindustrie 2010-2020 (hierna “het plan van Foshan”) (77). Volgens dat laatste document moet de plaatselijke industrie worden hervormd “in overeenstemming met het principe “ondersteun een groot aantal ondernemingen, hervorm en moderniseer sommige ondernemingen, hervorm en sluit een aantal ondernemingen”, wat zorgt voor de geleidelijke hervorming van de huidige keramiekindustrie van een laagwaardige tot een hoogwaardige industrie” (78). In het plan van Foshan is een reeks oplopende kwantitatieve en kwalitatieve productiedoelen voor plaatselijke ondernemingen vastgelegd: tegen 2012 “voortzetting van de constante ontwikkeling van de bedrijfstak en gematigde groei om op 72 miljard RMB uit te komen; zorgen voor tien ondernemingen met een jaaromzet groter dan 1 miljard RMB; de geleidelijke opkomst van hoogwaardige bouwkeramiek, keramisch sanitair, keramische kunst, speciale keramiek en een creatieve keramiekindustrie”; tegen 2015 “voortzetting van de constante ontwikkeling van de bedrijfstak en gematigde groei om op 80 miljard RMB uit te komen; zorgen voor twee ondernemingen met een jaaromzet groter dan 2 miljard RMB en vijftien ondernemingen met een jaaromzet groter dan 1 miljard RMB; [en] een significante toename van het aandeel hoogwaardige bouwkeramiek, keramisch sanitair, keramische kunst, speciale keramiek en een creatieve keramiekindustrie in de keramiekindustrie in haar geheel”; terwijl, overeenkomstig het plan van Foshan, op de middellange en lange termijn (2016-2020) “het productievolume de koppositie van de VRC in de keramiekindustrie bestendigt en een belangrijk aandeel van de mondiale keramiekproductie blijft vertegenwoordigen [en] indicatoren zoals algehele productiewaarde van en -hoeveelheid keramiek, winsten, de uitgavenquote voor onderzoek en ontwikkeling, het algehele economische belang enz. tot een betrekkelijk hoge waarde zijn gestegen, zodat Foshan feitelijk de “keramiekhoofdstad” van de wereld wordt”. (79)

(85) De Commissie achtte het bovenstaande bewijs betreffende de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek voldoende om te concluderen dat beleid of maatregelen van de overheid van invloed zijn op de vrije marktwerking in de keramieksector.

(86) Wat verstoringen bij grondstoffen betreft, betoogde de CCCLA hoe dan ook dat er geen sprake was van verstoringen bij de grondstoffen die bij de vervaardiging van het onderzochte product worden gebruikt. De CCCLA heeft geen bewijsmateriaal ingediend om deze bewering te staven. Hoewel de Commissie niet verplicht was een analyse uit te voeren naar de grondstoffen die bij de vervaardiging van het onderzochte product worden gebruikt om te kunnen vaststellen dat het overheidsbeleid de vrije marktwerking in de sector tafelgerei beïnvloedt, merkt de Commissie op dat zij het bestaan van een overweldigend aantal beleidsstukken en overheidsmaatregelen heeft geconstateerd die van invloed kunnen zijn op het vrije spel der marktkrachten in de markt voor grondstoffen die voor de productie van tafel- en keukengerei van keramiek worden gebruikt.

(87) Voor het in de Chinese keramiekindustrie veelgebruikte kwarts (GS-code 250510) geldt dat kwartsmeel in het uitgebreide plan van de provincie Jiangxi (80) voor minerale hulpbronnen voor de periode 2016-2020 (81) wordt vermeld als één van de mineralen die onder het staatsbeleid vallen en waarvan de leverzekerheid en -capaciteit moeten worden vergroot (82). Kwartsmeel valt ook onder het staatsmechanisme voor kwantitatieve regulering voor ontwikkeling en gebruik en is één van de mineralen waarvan de winning en ontwikkeling moet worden gestimuleerd (83). Ook kwartszand voor keramiek wordt in het dertiende nationale vijfjarenplan voor minerale hulpbronnen 2016-2020 (84) vermeld als één van de mineralen waarvoor bij de opening van mijnen criteria inzake de minimumomvang gelden (85).

(88) Wat bentoniet betreft (GS-code 250810), een andere grondstof die in bepaalde productieprocessen van tafel- en keukengerei van keramiek wordt gebruikt, geldt dat deze in het uitgebreide plan van Jiangxi voor minerale hulpbronnen (zie hierboven) wordt vermeld als één van de mineralen waarvan de ontwikkeling en exploratie moet worden bespoedigd “zodat de voorsprong op het gebied van hulpbronnen zo snel mogelijk wordt omgezet in economisch voordeel” (86).

(89) Voor de bij de productie van tafel- en keukengerei van keramiek veelgebruikte pigmenten (GS-code 320710) geldt dat zij in het ontwikkelingsplan voor industrie, technologie en innovatief vermogen (2016-2020) (87) worden genoemd als één van de prioritaire ontwikkelingsgebieden voor de chemische en petrochemische industrie. In dat plan schrijft de staat voor dat “moet worden gezorgd voor de constante productie van ongeveer 1 000 ton ftalocyaninepigment, heterocyclisch organisch pigment en andere organische pigmentsoorten” (88).

(90) De grondstof gips (GS-code 252010) wordt in het dertiende nationale vijfjarenplan voor minerale hulpbronnen (zie hierboven) vermeld als één van de mineralen waarvoor bij de opening van mijnen criteria inzake de minimumomvang gelden (89).

(91) Kaolien (GS-code 2507), tot slot, één van de belangrijkste grondstoffen voor de productie van tafel- en keukengerei van keramiek, wordt behandeld in diverse regionale en lokale planningsdocumenten die betrekking hebben op het beheer van winning en productie. Met name in het plan voor minerale hulpbronnen van de provincie Guangxi (90) (2016-2020) (91) zijn bepalingen vastgesteld inzake een industriecomplex voor kaolien in Hepu, hetgeen inhoudt: “uitbreiding van de winning van de kaoliengronden van Hepu, verhoging van de capaciteit voor en het niveau van de complexe verwerking van kaolien, en aandacht voor de ontwikkeling van bouwkeramiek en sanitair, huishoudelijke artikelen en kunstvoorwerpen van keramiek, de kaolienindustrie voor papier en verf, en een verdere verhoging van de toegevoegde waarde van minerale producten; tegen 2020 de oprichting van acht tot tien kernondernemingen voor de complexe verwerking van kaolien en van de regio Hepu een belangrijke productielocatie van kaolien op landelijk niveau maken.” (92) Het plan bevat tevens bepalingen die de structuren en capaciteit voor industriële winning beogen vorm te geven, ook wat het aanbod van kaolien betreft: “Overeenkomstig de ontwikkelingsbehoeften van economische en sociale aard, zullen wij de ontwikkeling van specifieke kenmerken, voordelen en de opkomende delfstoffenindustrie krachtig stimuleren. Met het oog op mineralen zoals […] kaolien, […] rekening houdend met de omstandigheden aangaande hulpbronnen, bevorderen wij in gebieden die over grote ecologische draagkracht en uitgebreide ondersteunende voorzieningen beschikken de bouw van grote en middelgrote mijnen die de concurrentie op de markt aankunnen, en zorgen wij voor doeltreffende industriële concentratie en schaalvergroting teneinde de levercapaciteit, de winning en de mate van benutting van belangrijke mineralen te verbeteren” (93). Door minimumvolumes vast te leggen die per bedrijfscategorie, waaronder de kaolienproductie, moeten worden gewonnen, bepaalt het plan ten slotte de minimale productiecapaciteit voor mijnbouwbedrijven (94).

(92) De kaolienmarkt komt ook aan de orde in het plan van de provincie Guangdong voor minerale hulpbronnen (2016-2020) (95), wat van bijzonder belang is aangezien de provincie Guangdong een sleutelrol speelt in de keramiekproductie (zie overweging 82). Evenals in het hierboven beschreven plan van de provincie Guangxi, worden in het plan van Guangdong talrijke bepalingen gepresenteerd met betrekking tot het beheer en de planning van de winning en productie van mineralen, waaronder met betrekking tot kaolien. Daarin worden specifiek de volgende leidraden beschreven: “[…] de versnelling [van] strategische acties en doelen om een doorbraak te bewerkstelligen rond de prospectie van mineralen, [de] verbetering [van] de wijze waarop mineralen worden opgespoord, gewonnen en beschermd” en de “verdere stimulering [van] structurele hervormingen van de aanbodzijde” (96).

(93) Evenals het geval is bij de productie van tafel- en keukengerei van keramiek, reiken de planningsdocumenten inzake kaolien van de provincie tot op gemeentelijk niveau. De in de provincie Guangxi (zie hierboven) gelegen stad Beihai, bijvoorbeeld, beschikt zelf over een plan voor het beheer van minerale hulpbronnen (97), waarin bepalingen staan over de winning en productie van kaolien. Meer bepaald worden in dat plan de volgende doelstellingen voor de winning, de productie en het verbruik van minerale hulpbronnen opgelegd aan de industrieën van de stad: “tegen 2020 zorgen voor een gelijkmatige economische ontwikkeling van de mijnbouw van de gehele stad, ervoor zorgen dat de delfstoffenindustrie een productiewaarde van 450 miljoen RMB en een productievolume aan mineralen van negen miljoen ton realiseert”, alsook de onderstaande doelstellingen voor de industrie, waaronder die voor kaolien en kwartszand: “leg op basis van de bestaande winningscapaciteit de nadruk op de winning en het gebruik van kaolien en kwartszand bestemd voor de productie van glas [en] richt het grootste centrum van Guangxi op voor de verwerking, invoer en uitvoer van kaolien (porseleinaarde), kwartszand met een hoge zuiverheidsgraad en andere niet-metaalhoudende minerale producten, de grootste productiebasis voor keramiek en de grootste productiebasis voor cement.” (98) In het plan zijn ook doelen voor 2025 geformuleerd, waaronder een hogere productie en een bredere toepassing: “Neem de ontwikkeling van de winning en de toepassing van bouw- en non-ferromaterialen krachtig ter hand; stel de ontwikkeling centraal van complexe verwerkende industrieën zoals kaolien en kwartszand dat voor de productie van glas enz. is bestemd; streef naar een delfstoffenindustrie die in 2025 goed is voor een productiewaarde van 600 miljoen RMB […]; breid op doeltreffende wijze de winning aanzienlijk uit en industrialiseer deze; realiseer een aanzienlijke verbetering inzake het doelmatig en intensief gebruik van minerale hulpbronnen”. Daarnaast wordt het ondubbelzinnige doel van de plaatselijke autoriteiten vermeld, dat erin bestaat om “een integraal beheer van de delfstoffenindustrie te bewerkstelligen.” (99) Het reguleren van de plaatselijke industriële structuur en productie vormt één van de elementen van dat beheer: “Wijs voor de gehele stad één centraal mijnbouwgebied aan: het kerngebied voor de winning van kaolien in Hepu, dat 542,49 km2 beslaat. Er zijn in dit centrale mijnbouwgebied momenteel zes grootschalige kaolienmijnen. In 2020 mag het aantal kaolienmijnen in dit centrale mijnbouwgebied ten hoogste acht bedragen, en de productie dient van grote tot middelgrote omvang te zijn. Van de acht geplande gebieden zijn er reeds zeven afgebakend; voor één gebied moet dat nog gebeuren.” (100)

(94) Uit de planningsdocumenten waarnaar hierboven is verwezen, blijkt dat de Chinese regering de ontwikkeling van de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek stuurt aan de hand van een breed scala aan beleidsinstrumenten en richtlijnen, die onder meer verband houden met marktsamenstelling en -herstructurering, grondstoffen, investeringen, capaciteitsbeheer, productassortiment, geografische locaties, modernisering enz. Via deze en andere middelen stuurt en controleert de Chinese regering alle aspecten van de ontwikkeling en de werking van de sector (101). Het huidige probleem van overcapaciteit in de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek, dat in punt 3.3.1 wordt beschreven, illustreert waarschijnlijk het duidelijkst de gevolgen van het beleid van de Chinese overheid en de daaruit voortvloeiende verstoringen (102).

(95) De Commissie heeft, kortom, vastgesteld dat de Chinese regering beleid heeft gemaakt waarmee de vrije marktwerking in de sector voor tafel- en keukengerei wordt beïnvloed, met inbegrip van de grondstoffen die in die sector worden gebruikt.

3.2.2.6. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), vierde streepje, van de basisverordening: het ontbreken, de discriminerende toepassing of de ontoereikende handhaving van faillissements-, vennootschaps- of eigendomswetgeving

(96) Volgens de informatie in het dossier slaagt het Chinese systeem voor faillissementen er niet in zijn belangrijkste doelstellingen te verwezenlijken, zoals een billijke vereffening van vorderingen en schulden en de bescherming van de wettelijke rechten en belangen van crediteuren en debiteuren. Dit lijkt te liggen aan het feit dat het Chinese systeem wordt gekenmerkt door een systematische ondermaatse handhaving, hoewel de Chinese faillissementswetgeving formeel op beginselen berust die gelijkenis vertonen met de beginselen die in de overeenkomstige wetten van andere landen worden toegepast. Het aantal faillissementen blijft notoir laag in verhouding tot de omvang van de economie van het land, niet in de laatste plaats omdat de insolventieprocedures te kampen hebben met een aantal tekortkomingen, die in feite een ontmoedigend effect hebben op het indienen van faillissementsaanvragen. Bovendien blijft de rol van de staat in de insolventieprocedures sterk en actief, hetgeen vaak van directe invloed is op de uitkomst van de procedure (103).

(97) Bovendien zijn de tekortkomingen van het systeem van eigendomsrechten bijzonder uitgesproken met betrekking tot het eigendom van grond en grondgebruiksrechten in de VRC (104). Alle grond is eigendom van de Chinese staat (collectieve landbouwgrond en stedelijke grond in staatseigendom). De toewijzing van grond blijft uitsluitend een zaak van de staat. Er zijn wettelijke bepalingen die erop gericht zijn grondgebruiksrechten op transparante wijze en tegen marktprijzen toe te kennen, bijvoorbeeld door de invoering van biedprocedures. Deze bepalingen worden echter regelmatig niet in acht genomen, waarbij bepaalde kopers hun grond gratis of tegen een lagere prijs dan de marktprijs verkrijgen (105). Bovendien streven de autoriteiten bij de toewijzing van grond vaak specifieke politieke doelstellingen na, zoals de tenuitvoerlegging van de economische plannen (106).

(98) De Chinese faillissements- en eigendomswetgeving werken dan ook niet naar behoren, hetgeen leidt tot verstoringen wanneer insolvente bedrijven overeind worden gehouden en grondgebruiksrechten in de VRC worden toegewezen. Deze wetgeving is ook van toepassing op de productie van tafel- en keukengerei van keramiek. Bovendien heeft de Commissie reeds in het verleden vastgesteld dat de sector heeft geprofiteerd van acties rond grondgebruiksrechten waarbij sprake was van verstoringen door de staat (107).

(99) In het licht van het bovenstaande heeft de Commissie geconcludeerd dat er in de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek sprake was van discriminerende toepassing of ontoereikende handhaving van de faillissements- en eigendomswetgeving.

3.2.2.7. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), vijfde streepje, van de basisverordening: verstoringen van loonkosten

(100) Een systeem van marktgebaseerde lonen kan zich in China niet volledig ontwikkelen, omdat het recht op collectieve organisatie van werknemers en werkgevers wordt belemmerd. China heeft een aantal kernverdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) niet geratificeerd, met name de verdragen betreffende de vrijheid van vereniging en collectieve onderhandelingen (108). Krachtens het nationale recht is er slechts één vakbond actief. Deze is echter niet onafhankelijk van de overheid en zijn betrokkenheid bij collectieve onderhandelingen en de bescherming van de rechten van werknemers blijft rudimentair (109). Bovendien wordt de mobiliteit van de Chinese beroepsbevolking beknot door het registratiesysteem voor huishoudens, waardoor de toegang tot het volledige scala van socialezekerheidsuitkeringen en andere toelagen wordt beperkt tot de bewoners van een bepaald administratief gebied. Dit leidt er doorgaans toe dat werknemers die niet in het bezit zijn van de lokale verblijfsregistratie, zich in een kwetsbare arbeidssituatie bevinden en een lager inkomen ontvangen dan de houders van de verblijfsregistratie (110). Een en ander leidt tot een verstoring van de loonkosten in China.

(101) Zoals hierboven is opgemerkt, vertegenwoordigen de loonkosten een aanzienlijk deel van de productiekosten van het onderzochte product, aangezien het hier om een arbeidsintensief proces gaat. De keramieksector, inclusief de productie van tafelgerei, valt tevens onder de beschreven Chinese arbeidswetgeving. Deze sector wordt dus zowel direct (bij de vervaardiging van het betrokken product) als indirect (bij de toegang tot kapitaal of basisproducten van ondernemingen die in de VRC aan hetzelfde arbeidsstelsel onderworpen zijn) getroffen door de verstoringen van de loonkosten.

(102) Op grond van het bovenstaande heeft de Commissie geconcludeerd dat er sprake was van verstoring van de loonkosten in de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek.

3.2.2.8. Verstoringen van betekenis overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder b), zesde streepje, van de basisverordening: toegang tot financiering door instellingen die de doelstellingen van het overheidsbeleid uitvoeren of anderszins in hun werking niet onafhankelijk zijn ten opzichte van de staat

(103) De toegang tot kapitaal voor ondernemingen in de VRC is onderhevig aan diverse verstoringen.

(104) Ten eerste wordt het Chinese financiële systeem gekenmerkt door een sterke positie van staatsbanken (111), die bij het verlenen van toegang tot financiering ook rekening houden met andere criteria dan de economische levensvatbaarheid van een project. Net als niet-financiële staatsondernemingen blijven de banken met de staat verbonden, niet alleen via eigendom, maar ook via personele relaties (de topmanagers van de grote financiële instellingen in staatseigendom worden in laatste instantie benoemd door de CCP) (112) en, net als niet-financiële staatsondernemingen, voeren de banken regelmatig beleid uit dat door de overheid is ontworpen. Aldus voldoen de banken aan een expliciete wettelijke verplichting om hun bedrijfsactiviteiten te verrichten in overeenstemming met de behoeften van de nationale economische en sociale ontwikkeling en overeenkomstig het industriebeleid van de staat (113). Dit wordt nog versterkt door andere bestaande regels, die financiering leiden naar sectoren die door de overheid als bevorderde of anderszins belangrijke sectoren worden aangemerkt (114).

(105) Hoewel wordt erkend dat in diverse wettelijke bepalingen is vastgesteld dat het normale gedrag van banken en de prudentiële regels, zoals de noodzaak om de kredietwaardigheid van de kredietnemer te onderzoeken, moeten worden geëerbiedigd, wijst het overgrote deel van het bewijsmateriaal, waaronder de bevindingen van handelsbeschermingsonderzoeken, erop dat deze bepalingen bij de toepassing van de verschillende rechtsinstrumenten slechts een secundaire rol spelen.

(106) Bovendien worden obligatie- en kredietratings vaak verstoord om uiteenlopende redenen, zoals het feit dat de risicobeoordeling wordt beïnvloed door het strategische belang van de onderneming voor de Chinese overheid en de kracht van een eventuele impliciete garantie van de overheid. Schattingen wijzen er sterk op dat Chinese kredietratings systematisch overeenkomen met lagere internationale ratings.

(107) Daardoor worden leningen gemakkelijk verstrekt aan staatsondernemingen, grote particuliere ondernemingen met de juiste connecties en ondernemingen in belangrijke industriële sectoren, hetgeen betekent dat de beschikbaarheid en de kosten van kapitaal niet voor alle spelers op de markt gelijk zijn.

(108) Ten tweede zijn de financieringskosten kunstmatig laag gehouden om de investeringsgroei te stimuleren. Dit heeft geleid tot een overmatig gebruik van kapitaalinvesteringen met steeds lagere rendementen. Dit wordt geïllustreerd door de recente groei van de bedrijfsschuld in de overheidssector ondanks een scherpe daling van de winstgevendheid, waaruit blijkt dat de mechanismen in het bankwezen niet volgens normale commerciële beginselen reageren.

(109) Ten derde zijn de prijssignalen, ondanks de liberalisering van de nominale rente in oktober 2015, nog steeds niet het resultaat van de vrije marktwerking, maar worden zij beïnvloed door verstoringen die door de overheid zijn veroorzaakt. Het aandeel leningen tegen of onder de benchmarkrente vormt namelijk nog steeds 45 % van alle leningen en het lijkt erop dat er steeds meer van gerichte kredieten gebruik wordt gemaakt, nu het aandeel daarvan ondanks de verslechterende economische omstandigheden sinds 2015 fors is toegenomen. Kunstmatig lage rentetarieven leiden tot te lage prijzen en daarmee tot een te hoog gebruik van kapitaal.

(110) De algemene toename van kredietverlening in de VRC wijst op een verslechtering van de efficiëntie van de kapitaaltoewijzing zonder tekenen van een krappere kredietverlening die men in een niet-verstoorde marktomgeving zou verwachten. Als gevolg daarvan is het aantal niet-renderende leningen de afgelopen jaren snel gestegen. Gezien de toenemende risicovolle schulden, heeft de Chinese overheid ervoor gekozen om wanbetalingen te voorkomen. Bijgevolg zijn de problemen met oninbare schulden aangepakt door de schuld te vernieuwen, waardoor zogenaamde “zombie”-vennootschappen ontstaan, of door de eigendom van de schuld over te dragen (bv. via fusies of schuld-voor-aandelenswaps), zonder dat daarbij noodzakelijkerwijs het totale schuldprobleem wordt weggenomen of de diepere oorzaken ervan worden aangepakt.

(111) Ondanks de recente stappen die zijn genomen om de markt te liberaliseren, wordt het stelsel voor ondernemingskredieten in de VRC in wezen beïnvloed door belangrijke systeemkwesties en verstoringen als gevolg van de voortdurende doorslaggevende rol van de staat op de kapitaalmarkten.

(112) De producten van tafel- en keukengerei van keramiek of de leveranciers van grondstoffen en andere basisproducten hebben ook baat bij dit financiële stelsel. Meer bepaald ontvingen in het recente verleden enige Chinese producenten van tafel- en keukengerei van keramiek niet-marktconforme staatssteun, die kenmerken vertoonde van financiële steun die op niet-commerciële voorwaarden was verleend (115). Die laatste vorm van ondersteuning en het hierboven beschreven aanzienlijke overheidsingrijpen in het financiële systeem in het algemeen, leidt er dan ook toe dat de marktomstandigheden op alle niveaus ernstig worden beïnvloed.

(113) In het licht van het bovenstaande is de Commissie tot de slotsom gekomen dat de producenten van tafel- en keukengerei van keramiek toegang hadden tot financiering door instellingen die de doelstellingen van het overheidsbeleid uitvoeren of anderszins niet onafhankelijk van de staat functioneren.

3.2.2.9. Systemische aard van de beschreven verstoringen

(114) De Commissie heeft opgemerkt dat de in het rapport beschreven verstoringen kenmerkend zijn voor de Chinese economie. Uit het beschikbare bewijsmateriaal blijkt dat de feiten en kenmerken van het Chinese systeem, zoals hierboven beschreven in de punten 3.2.2.2. -3.2.2.5 en in deel A van het rapport, in het hele land en in alle sectoren van de economie gelden. Hetzelfde geldt voor de beschrijving van de productiefactoren in de punten 3.2.2.6. -3.2.2.8. hierboven en in deel B van het rapport.

(115) In haar opmerkingen van 30 juli 2018 over de mededeling van 18 juli 2018 heeft de CCCLA bezwaar gemaakt tegen de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Volgens haar moet de Commissie, voordat zij in andere bronnen op zoek gaat naar gegevens over productiekosten, eerst de vermeende verstoring(en) van betekenis in de Chinese industrie voor tafelgerei van keramiek controleren en vaststellen, zoals voorgeschreven in artikel 2, lid 6 bis, onder a). De CCCLA heeft in haar aanvullende opmerkingen van 13 augustus 2018 uiteengezet dat Chinese producenten-exporteurs doorgaans niet de vijftien grondstoffen invoeren die voor het betrokken product worden gebruikt, maar dat zij deze van de lokale markt betrekken. Daarnaast voerde de CCCLA aan dat “klager geen melding had gemaakt van een verstoring van betekenis in de Chinese grondstoffenmarkt en dat de Commissie deze evenmin had geconstateerd in haar “landenverslag” over een mogelijke verstoring in de VRC betreffende de grondstoffen in de keramiekindustrie”. Volgens de CCCLA was er daarom geen reden om de daadwerkelijke binnenlandse aankoopprijzen van die vijftien grondstoffen voor de Chinese exporteurs te vervangen door invoerprijzen uit Brazilië, Thailand en Turkije. Dit punt wordt herhaald in de opmerkingen van 19 oktober 2018, waarvan de strekking is dat de Commissie onderzoek moet doen naar de daadwerkelijke aankoopprijzen die de Chinese producenten-exporteurs voor hun grondstoffen betalen.

(116) De Commissie heeft de CCCLA uitgenodigd om haar stelling met “nauwkeurig en passend bewijsmateriaal” te onderbouwen, conform de vereisten van artikel 2, lid 6 bis, onder a), derde streepje, van de basisverordening. De CCCLA noch de bij de CCCLA aangesloten ondernemingen die in de steekproef waren opgenomen, hebben dat gedaan, en één van de in de steekproef opgenomen ondernemingen heeft haar medewerking tijdens een controlebezoek beëindigd.

(117) De Commissie roept in herinnering dat voor de productie van tafel- en keukengerei van keramiek een groot aantal basisproducten benodigd is. De in de steekproef opgenomen ondernemingen betrekken deze basisproducten uit de VRC. Wanneer de producenten van tafel- en keukengerei van keramiek deze basisproducten aankopen/bestellen, zijn de prijzen die zij betalen (en die zij als kosten registreren) duidelijk blootgesteld aan dezelfde systeemverstoringen die hierboven zijn vermeld. Zo zetten leveranciers van basisproducten bijvoorbeeld arbeidskrachten in die onderhevig zijn aan de verstoringen. Zij kunnen geld lenen dat onderhevig is aan de verstoringen in de financiële sector/kapitaaltoewijzing. Daarnaast zijn ze onderworpen aan het planningssysteem dat van toepassing is op alle overheidsniveaus en in alle sectoren.

(118) Bijgevolg kunnen niet alleen de binnenlandse verkoopprijzen van het betrokken product niet worden gebruikt, maar worden ook alle kosten voor basisproducten (met inbegrip van grondstoffen, energie, grond, financiering, arbeid enz.) aangetast omdat de prijsvorming ervan wordt beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen, zoals beschreven in de delen A en B van het rapport. Het beschreven overheidsingrijpen met betrekking tot de toewijzing van kapitaal, grond, arbeid, energie en grondstoffen is in de gehele VRC aanwezig. Dit betekent bijvoorbeeld dat een basisproduct dat zelf in de VRC is geproduceerd door de combinatie van een reeks productiefactoren aan verstoringen van betekenis onderhevig is. Hetzelfde geldt voor het basisproduct van het basisproduct enz.

3.2.2.10. Na de mededeling van feiten en overwegingen ingediende opmerkingen over de bevindingen inzake verstoringen van betekenis

(119) Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de CCCLA meerdere opmerkingen gemaakt over de toepassing door de Commissie van artikel 2, lid 6 bis, onder b), van de basisverordening.

(120) De CCCLA stelde eerst dat de bevindingen van de Commissie inzake het bestaan van verstoringen van betekenis in de Chinese sector voor tafel- en keukengerei van keramiek niet voldeden aan de normen voor objectieve bronnen en voldoende bewijskracht, in de zin dat de bevindingen in hoofdzaak gebaseerd waren op het rapport van de Commissie en het verslag van ThinkDesk. Het rapport van de Commissie vormde geen objectieve analyse van de economie en het economisch beleid in de VRC, maar diende slechts om de taak van de indiener van het verzoek – het presenteren van een zaak met voldoende bewijs voor verstoringen van betekenis – te vergemakkelijken en om de het de Commissie gemakkelijker te maken om in verband hiermee tot bevindingen te komen. Ook het verslag van ThinkDesk verlichtte volgens de CCCLA de taak van de indiener bij het opstellen van diens verzoek en de taak van de Commissie om tot bevindingen te komen over het bestaan van verstoringen van betekenis in de Chinese bedrijfstak voor keramiek en tafelgerei. Zo bezien zijn, volgens de CCCLA, beide documenten met een specifiek oogmerk opgesteld en kunnen deze daarom niet als objectief worden beschouwd, en zijn er bij de analyse van het bestaan van verstoringen van betekenis waarschijnlijk feitelijkheden uit weggelaten. Bovendien zijn de documenten ruim vóór de opening van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen opgesteld en is de Commissie volgens de CCCLA niet tot nieuwe bevindingen gekomen die verder reiken dan de inhoud van de laatstgenoemde documenten.

(121) De Commissie herinnerde eraan dat haar rapport bewijsmateriaal behelst dat in het dossier van het onderzoek is opgenomen, overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, onder c), van de basisverordening. Het rapport werd op 21 december 2017 gepubliceerd en bood iedereen (dus niet uitsluitend degenen die partij zijn bij een bepaald antidumpingonderzoek) de gelegenheid om opmerkingen in te dienen of het bewijsmateriaal in het rapport te weerleggen of aan te vullen. Tot op heden heeft de Commissie geen reactie op het rapport ontvangen waarin de objectiviteit van het rapport in twijfel wordt getrokken. De CCCLA heeft zelf evenmin specifieke zaken aangedragen ter weerlegging van het bewijsmateriaal of van de juridische conclusies van het rapport. Bijgevolg is een gebrek aan objectiviteit in het rapport niet aangetoond en is het argument verworpen dat bij dit onderzoek niet op het rapport kan worden vertrouwd. Ook had de CCCLA alle feitelijke of juridische elementen in het verslag van ThinkDesk kunnen aanvechten, evenals de overige documenten van de klager. Nu de vereniging verzuimd heeft toe te lichten waarom de informatie in dat verslag niet objectief zou zijn, is het argument dat de Commissie het verslag van ThinkDesk terzijde had moeten schuiven, afgewezen.

(122) De CCCLA maakte ook bezwaar tegen het feit dat beide documenten ruim vóór de opening van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen waren opgesteld. De CCCLA merkte op dat de Commissie niet tot nieuwe bevindingen is gekomen die verder reiken dan de inhoud van de laatstgenoemde documenten.

(123) De Commissie deelde deze mening niet. Zij heeft in dit onderzoek vastgesteld dat het desbetreffende bewijsmateriaal in het rapport relevant is en van toepassing op het huidige nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen, en heeft dat derhalve in aanmerking genomen bij de beoordeling van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de VRC. Wat het verslag van ThinkDesk betreft, heeft de Commissie de inhoud daarvan evenzo gebruikt voor haar onderzoek met het oog op bijkomende elementen die van specifiek belang zijn in de sector voor tafel- en keukengerei van keramiek. De Commissie heeft daarnaast verwezen naar de aanzienlijke hoeveelheid aanvullend bewijsmateriaal en onderzoek in met n