ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
8.

Griekenland wordt verzocht in het kader van de krachtens artikel 4, lid 2, van het besluit van de Raad van 16 februari 2010 in te dienen driemaandelijkse verslagen verslag uit te brengen over de maatregelen die in reactie op deze aanbeveling zijn genomen, alsook over het tijdschema voor de tenuitvoerlegging van de structurele maatregelen die in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van januari 2010 zijn geschetst.
10.

De lidstaten die voor de vaststelling van deze aanbeveling in de frequentiebanden of subbanden die beschikbaar zijn gesteld voor de exploitatie van MCV-systemen exclusieve individuele rechten hebben verleend voor het leveren van terrestrische mobiele elektronische communicatienetwerken en/of -diensten die ook hun territoriale wateren bestrijken, moeten bij de eerste evaluatie, wijziging, uitbreiding of verlenging van dergelijke exclusieve gebruiksrechten, uitgaande van hetzij de EU-wetgeving hetzij een nationale wetgeving, dergelijke rechten wijzigen om de exploitatie van MCV-systemen in hun territoriale wateren mogelijk te maken. In afwachting van een dergelijke eerste evaluatie, wijziging, uitbreiding of verlenging, bevorderen de lidstaten het leveren van MCV-diensten in hun territoriale wateren op basis van spectrumhandel, gemeenschappelijk gebruik van het spectrum of vergelijkbare regelingen met de terrestrische exploitanten die de relevante exclusieve rechten genieten.
(2)

Wegens dit grootschalige gebruik worden PFOS, PFOA en zouten en precursoren daarvan aangetroffen in het milieu, vissen, vogels en zoogdieren. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft daarom haar Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen gevraagd een advies op te stellen over het belang van voedsel voor en de relatieve bijdrage van de verschillende levensmiddelen en materialen die met levensmiddelen in aanraking komen aan de menselijke blootstelling aan PFOS en zouten daarvan en om advies uit te brengen over de verdere stappen in verband met de risicobeoordeling van geperfluoreerde organische verbindingen.
(1)

Het Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft op 20 september 2007 een wetenschappelijk advies over ethylcarbamaat en waterstofcyanide in voedingsmiddelen en dranken uitgebracht (1). In dat advies heeft het panel blootstellingsmarges voor ethylcarbamaat afgeleid bij verschillende consumptiescenario’s voor voedingsmiddelen en dranken. Op grond van die blootstellingsmarges is het panel tot de conclusie gekomen dat ethylcarbamaat in alcoholhoudende dranken een gezondheidsrisico inhoudt, met name in het geval van eau de vie van steenvruchten; daarom adviseert het panel maatregelen om het ethylcarbamaatgehalte in die dranken te beperken. Aangezien waterstofcyanide een belangrijke voorloper van ethylcarbamaat in eau de vie van steenvruchten en vruchtendraf-eau de vie van steenvruchten is, moeten die maatregelen volgens het panel vooral gericht zijn op waterstofcyanide en andere voorlopers van ethylcarbamaat, om te voorkomen dat deze stof tijdens de houdbaarheidsduur van de producten ontstaat.
(7)

Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk lijkt, behalve voor 2012 waarvoor het te optimistisch lijkt in vergelijking met de voorjaarsprognoses van de diensten van de Commissie. De begrotingsstrategie, zoals deze in het geactualiseerde convergentieprogramma wordt beschreven, is een passende strategie, aangezien zij eraan zou bijdragen dat Zweden zijn middellangetermijndoelstelling (MTD) van een overschot van 1 % van het bbp over één cyclus behaalt. Dit zou enige marge bieden tegen overschrijding, bij een eventuele toekomstige recessie, van de referentiewaarde van 3 % van het bbp. Volgens het programma zal het overheidsoverschot stijgen van 0,6 % van het bbp in 2011 tot 3,7 % van het bbp in 2014, het laatste jaar van het programma. De verbetering zou resulteren uit een veronderstelde sterke economische groei, aangezien het programma in deze jaren niet in consolidatie-inspanningen voorziet. De risico's voor de budgettaire doelstellingen lijken elkaar min of meer in evenwicht te houden. Aangezien de in het programma voorgestelde prognoses van de ontvangsten aan de voorzichtige kant zijn voor 2011, zouden de begrotingsresultaten dit jaar iets beter kunnen uitvallen, terwijl vanaf 2012 aan de begrotingsprognoses bepaalde neerwaartse risico's verbonden zijn wegens optimistische macro-economische aannamen. Aangezien de regering heeft aangegeven dat de in de begrotingswet 2011 voorziene verdere expansieve begrotingsmaatregelen (met inbegrip van een vijfde stap in de heffingskorting voor werkenden, het verder optrekken van de drempel voor de betaling van inkomstenbelasting, een lager btw-tarief op restaurantdiensten en lagere belastingen op pensioenen) vanaf 2012 zouden kunnen worden doorgevoerd indien hiervoor voldoende ruimte op de begroting is, is er een risico voor een procyclische budgettaire beleidskoers. Gelet op de demografische vooruitzichten is het daarom van belang het begrotingsbeleid op een traject te houden dat ervoor zorgt dat ook in de toekomst de MTD wordt bereikt. Volgens de laatste evaluatie van de Commissie, blijken de risico's met betrekking tot de houdbaarheid van de overheidsfinanciën laag te zijn.
(8)

Van 2000 tot 2007 is de Letse economie sneller gegroeid dan die van alle andere lidstaten, hetgeen te danken was aan de convergentievooruitzichten, de instroom van buitenlands kapitaal en een zeer sterke consumptievraag. Minstens ten dele als gevolg van het op expansie gerichte macro-economische beleid raakte de economie evenwel oververhit. Er werden aanzienlijke onevenwichtigheden opgebouwd, bijvoorbeeld een tekort op de lopende rekening van 22,3 % van het bbp in 2007 en van 13,1 % in 2008; waardoor de economie in de periode 2008-2009 de grootste krimp in de EU kende. In deze periode kromp het reële bbp met 25 % van de piek tot het dieptepunt doordat een terugval van de binnenlandse vraag in de hand werd gewerkt door een neergang van de wereldwijde handel. De Letse arbeidsparticipatie, die tevoren tot de hoogste in de EU behoorde (75,8 % in 2008), daalde met meer dan 10 procentpunten en het werkloosheidspercentage, dat meer dan 18 % bedraagt, is nu een van de hoogste in de EU. Het overheidstekort bedroeg 9,7 % in 2009, maar daalde tot 7,7 % in 2010 als gevolg van maatregelen inzake begrotingsconsolidatie. Dit resultaat omvat aanzienlijke maatregelen voor de stabilisatie van de financiële sector, die in 2009 1,1 % van het bbp en in 2010 2,3 % van het bbp beliepen.
(10)

Hoewel de werkgelegenheid in de jaren voor de crisis relatief sterk is gegroeid, vertoont de Italiaanse arbeidsmarkt een aantal structurele zwakheden. Werknemers met een permanente arbeidsovereenkomst genieten meer bescherming dan werknemers met een atypisch contract. Voor eerstgenoemden is ontslag onderworpen aan stringente regels en omslachtige procedures. Voor de laatstgenoemden dient aandacht te worden besteed aan de dynamiek van zelfstandige tewerkstelling die werkrelaties in ondergeschikt verband zou kunnen verbergen. Ondanks nieuwe en ad-hocmaatregelen die tijdens de crisis zijn genomen om inkomenssteun en bescherming tegen werkloosheid uit te breiden, blijft het huidige stelsel van werkloosheidsuitkeringen gefragmenteerd. De werkloosheid bij werknemers onder de 25 jaar bedroeg in 2010 27,8 %, maar was ongelijk verdeeld over de landsdelen: in het zuiden was de jeugdwerkloosheid tweemaal zo groot als in het noorden. De rol van het leerlingstelsel en beroepsopleidingen moet verder worden versterkt. Hoewel dat zeer nuttig en noodzakelijk is, bestaat er momenteel geen eengemaakt nationaal systeem voor de certificatie van vaardigheden en de erkenning van beroepsopleidingsnormen, maar een veelvoud aan regionale systemen, hetgeen de arbeidsmobiliteit en de arbeidsmogelijkheden in heel Italië hindert. Er is ruimte om de effectiviteit van de arbeidsbemiddelingsdiensten te vergroten, met name in regio’s met een hoge werkloosheid. Tot slot blijft zwartwerken in Italië een ernstig fenomeen.
(10)

Volgens de laatste evaluatie van de Commissie, blijken de risico's met betrekking tot de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën groot te zijn aangezien de langetermijnimpact van de vergrijzing, inclusief de pensioenproblematiek, op de begroting in Malta significant groter is dan, gemiddeld genomen, in de hele EU het geval is. Bovendien ligt de arbeidsmarktparticipatie van oudere werknemers erg laag als gevolg van een nog altijd relatief lage pensioenleeftijd, het frequente gebruik van regelingen voor vervroegde uittreding en de zeer lage participatie van vrouwen. In het kader van de pensioenhervorming van 2006 is men begonnen het probleem van de houdbaarheid aan te pakken door de pensioenleeftijd — weliswaar geleidelijk — te verhogen en is met het oog op de toereikendheid van de toekomstige pensioenen met name voorzien in meer genereuze indexeringsregelingen en de invoering van een gegarandeerd nationaal minimumpensioen. In het nationale hervormingsprogramma wordt verslag uitgebracht over de raadpleging die gaande is met betrekking tot de voorstellen van de pensioenwerkgroep over een verdere pensioenhervorming; deze voorstellen betreffen onder meer de vaststelling van een uitdrukkelijk verband tussen de pensioenleeftijd en de levensverwachting, en de invoering van een verplichte tweede pensioenpijler en een op vrijwilligheid gebaseerde derde pijler. Wat echter niet naar voren wordt geschoven in het nationale hervormingsprogramma is een omvattende strategie voor actief ouder worden die de huidige en geplande wetswijzigingen zou moeten flankeren. Zwartwerk houdt een risico in voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn. De overheid stelt in het nationale hervormingsprogramma weliswaar een aantal maatregelen voor om dit probleem aan te pakken, maar geen van deze voorstellen heeft tot doel het stelsel voor belastingvermindering zodanig te herzien dat werken lonend wordt. Malta scoort in de EU het slechtst wat de arbeidsparticipatie van vrouwen betreft en moet bijgevolg dringend werk maken van maatregelen om die te stimuleren. De overheid heeft in het nationale hervormingsprogramma een substantieel aantal initiatieven ten bate van vrouwelijke werknemers voorgesteld. De uitvoering en de impact ervan zouden in 2012 moeten worden geëvalueerd.
(10)

Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk is. Het stabiliteitsprogramma heeft als begrotingsstrategie voor de middellange termijn het nominale overheidstekort binnen de in de Aanbeveling van de Raad van 3 december 2010 bepaalde termijn tot minder dan de referentiewaarde van 3 % van het bbp terug te dringen. Het stabiliteitsprogramma beoogt een tekort van 10 % van het bbp in 2011, 8,6 % in 2012, 7,2 % in 2013, 4,7 % in 2014 en 2,8 % tegen het eind van de looptijd van het stabiliteitsprogramma in 2015. Dit traject is gebaseerd op consolidatiemaatregelen van 3,8 % van het bbp die ten uitvoer worden gelegd in de begroting voor 2011, en brede consolidatiemaatregelen van 5,9 % van het bbp in 2012-2014 en een verdere, niet nader bepaalde consolidatie-inspanning van meer dan 1 % van het bbp in 2015. In het stabiliteitprogramma wordt de middellangetermijndoelstelling (MTD) voor een begrotingssituatie van -0,5 % van het bbp herhaald, die niet gedurende de looptijd van het stabiliteitsprogramma wordt gehaald. Volgens de laatste evaluatie van de Commissie zijn de risico's met betrekking tot de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën hoog. Om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verbeteren, moeten op middellange termijn voldoende primaire overschotten worden geboekt en moet het Ierse socialezekerheidsstelsel verder worden hervormd.
(8)

Op basis van de beoordeling van het op grond van Verordening (EG) nr. 1466/97 opgestelde stabiliteitsprogramma is de Raad van mening dat het macro-economische scenario dat ten grondslag ligt aan de begrotingsprognoses, plausibel is. De middellange begrotingsstrategie die in het stabiliteitsprogramma wordt uiteengezet, heeft tot doel om, via het nastreven van structurele overschotten in 2013 en daarna, de middellangetermijndoelstelling, d.i. een structureel evenwicht, te bereiken tegen 2013 en dit evenwicht gedurende de rest van de programmaperiode aan te houden. De nominale begrotingssituatie van de overheid zal volgens de prognoses een overschot bereiken tegen 2013, terwijl wordt verwacht dat het nominale tekort op korte termijn enigszins zal verslechteren als gevolg van het eenmalige effect van milieu-investeringen in verband met koolstofkredieten. De in het stabiliteitsprogramma uiteengezette budgettaire aanpassing berust op het beperken van de stijging van de groei in de consumptieve overheidsbestedingen. Het stabiliteitsprogramma bevat enige informatie over maatregelen om de beoogde situatie te bereiken en uit de prestaties die in het verleden zijn geleverd om de begrotingsdoelstellingen te halen, blijkt dat weinig gevaar bestaat dat deze de komende jaren niet zullen worden gehaald. De geplande hervormingen moeten met name leiden tot meer efficiency op verschillende gebieden, zoals onderwijs en actief arbeidsmarktbeleid. De risico's dat de begrotingsdoelstellingen niet worden gehaald, blijken dus door de bank genomen in evenwicht. Niettemin is het belangrijk dat de maatregelen die de doeltreffendheid van de overheidsgaven verder moeten versterken, nauwkeurig worden omschreven in de volgende begrotingen en de uitvoering van het stabiliteitsprogramma ondersteunen.
(8)

Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario optimistisch is vooral omdat de verwachte groeicijfers voor de latere programmajaren ruimschoots boven het potentiële groeiniveau blijven. Het overheidstekort van 7 % in 2010 was beter dan verwacht; volgens het stabiliteitsprogramma moet het tekort zijn teruggebracht tot 3 % in 2013, de uiterste termijn die de Raad heeft gesteld voor de correctie van het buitensporige tekort, en moet de consolidatie daarna worden voortgezet. De schuld bedroeg in 2010 82 % van het bbp; de schuldquote zal tot 2012 stijgen (tot 86 %), waarna een lichte daling wordt verwacht. Het aanpassingstraject voor het tekort en de schuld is onderhevig aan risico's zoals de mogelijkheid dat het macro-economische scenario minder gunstig uitvalt dan verwacht, het feit dat de maatregelen niet voldoende zijn bepaald om de doelstellingen in 2012 en daarna te halen en het feit dat de doelstellingen in het verleden vaak niet zijn gehaald, niettegenstaande het beter dan verwachte resultaat voor 2010. Er kan derhalve niet worden gegarandeerd dat het buitensporige tekort in 2013 zal zijn gecorrigeerd, tenzij bijkomende maatregelen worden genomen, naargelang van de noden. De middellangetermijndoelstelling — een begroting die structureel in evenwicht is — zal niet binnen de periode van het stabiliteitsprogramma worden bereikt. De gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning gedurende de periode 2010-2013, zoals door de Commissie herberekend op basis van de algemeen aanvaarde methodologie, ligt iets lager dan in de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 („boven de 1 % van het bbp”).
(12)

Sinds 1995 vertoont de productiviteitsgroei een dalende trend; een van de mogelijke oorzaken zijn zwakke prestaties van het onderwijs. Hoewel Denemarken royaal middelen blijft besteden aan zijn onderwijs, zijn de onderwijsresultaten op verschillende belangrijke gebieden slechts middelmatig en heeft het het vierde laagste jongerenopleidingsniveau in de EU. In 2009 had slechts 70,1 % van de leeftijdsgroep 20-24 minstens hoger secundair onderwijs afgemaakt (tegenover een EU-gemiddelde van 78,6 %) (3) en de PISA-resultaten zijn middelmatig. De uitval in het beroepsonderwijs voor jongeren is relatief hoog: bijna 50 % van degenen die beroepsonderwijs volgen, verlaat de school voortijdig. Bovendien heeft 10 jaar na het verlaten van de basisschool ongeveer 20 procent van de jongeren geen onderwijs boven het lager secundair niveau afgemaakt. Het verbeteren van de kwaliteit van het onderwijssysteem zou er ook toe bijdragen om toekomstige discrepanties tussen het aanbod van en de vraag naar vaardigheden op de arbeidsmarkt te voorkomen, waar momenteel een mogelijk overschot van ongeschoolde werknemers naast een tekort aan geschoolde werknemers is. De productiviteitsgroei is bijzonder zwak in de bouwsector en de dienstensector. Dit is met name het geval binnen de lokale diensten, de detailhandel, de groothandel en de persoonlijke dienstverlening, waar lage concurrentieniveaus in bepaalde sectoren (bijvoorbeeld hoge drempels voor markttoetreding) tot een suboptimale allocatie van de middelen kunnen leiden. De ruimtelijkeordeningswetgeving is streng en beperkt de mogelijkheden voor productiviteit verbeterende schaalvoordelen in de detailhandel. Om het feit aan te pakken dat slechts ongeveer 25 % van de overheidsaanbestedingen openbaar zijn, heeft de regering het initiatief genomen voor een strategie die gericht is op het vergroten van de concurrentie binnen de overheidsdiensten door geleidelijke uitbreiding van de aanbestedingsmogelijkheden voor gemeenten en regio's, en heeft zij een nieuwe doelstelling vastgesteld voor de gemeenten volgens welke 31,5 % van alle aanbestedingen tegen 2015 openbaar dient te zijn.
(8)

De afgelopen tien jaar waren de groeiprestaties van Griekenland te danken aan onhoudbare factoren: de hoge bloei van de consumptie en de beleggingen in vastgoed ging gepaard met forse stijgingen van de reële lonen en snelle groei van het krediet; deze bloei werd aangejaagd door lage reële rentevoeten ten gevolge van de aanneming van de euro en door de liberalisering van de financiële markt. De wereldwijde crisis van 2008-2009 bracht de zwakke punten aan het licht, waaronder een onhoudbaar begrotingsbeleid, gedeeltelijk verholen door onbetrouwbare statistieken en tijdelijk hoge inkomsten; rigide arbeids- en productenmarkten; en een verlies aan concurrentievermogen en een toenemende buitenlandse schuld. Hoewel niet in het begin, werd de banksector getroffen door de economische en vertrouwenscrisis. Vanwege ernstige tekortkomingen in de Griekse systemen voor financiële verslaggeving en statistiek werd pas laat bekend in welke mate de begrotingssituatie verslechterd was. Daardoor liep de uitvoering van de corrigerende maatregelen vertraging op. Doordat de budgettaire houdbaarheid van Griekenland zorgen baarde en de risicoaversie wereldwijd toenam, ging de marktstemming ten aanzien van Griekenland begin 2010 fors achteruit. In april 2010 verzocht Griekenland om internationale financiële bijstand omdat het moest voorzien in aanzienlijke financieringsbehoeften en geen toegang kon krijgen tot internationale kapitaalmarkten.
(7)

Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde convergentieprogramma is de Raad van oordeel dat de macro-economische veronderstellingen die aan het convergentieprogramma ten grondslag liggen, aannemelijk zijn in de eerste twee jaren van het programma en te optimistisch voor de daaropvolgende jaren, bezien in het licht van de middellange vooruitzichten van de Commissie voor de potentiële output volgens de gemeenschappelijk afgesproken methodologie. In het convergentieprogramma wordt uitgegaan van een lagere groeiprognose voor 2012 in vergelijking met de voorjaarsprognoses 2011 van de diensten van de Commissie, grotendeels als gevolg van een verdere gestage vermindering van de reële consumptieve bestedingen van de overheid, waarmee geen rekening is gehouden in de raming bij ongewijzigd beleid voor 2012 van de diensten van de Commissie. Volgens het convergentieprogamma zou het overheidstekort in 2013 tot onder de drempel van 3 % van het bbp worden teruggebracht en in 2014 verder afnemen tot 1,9 % van het bbp. De voorgenomen consolidatie berust grotendeels op een beperking van de uitgaven. De voorgestelde maatregelen zijn algemeen genomen toereikend om, zoals door de Raad is aanbevolen, de tekortdoelstelling tegen 2013 te verwezenlijken, maar de daadwerkelijke begrotingsresultaten van de in het convergentieprogramma genoemde maatregelen zijn aan risico’s onderhevig. Voorts lijkt de realisatie van de doelstellingen voor de laatste jaren van het convergentieprogramma te berusten op een gunstige conjunctuur en op verdere efficiëntiewinsten bij de overheidsdiensten, die evenwel steeds moeilijker te verwezenlijken kunnen blijken. De budgettaire middellangetermijndoelstelling zou pas na de looptijd van het convergentieprogramma worden bereikt. De gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning voor de periode 2010-2013 is kleiner dan de 1 % van het bbp die de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure van 2 december 2009 heeft aanbevolen.
(7)

De Duitse economie is de crisis ingegaan met een betrekkelijk stevige positie. Het inzakken van de wereldhandel resulteerde echter in een instorting van de uitvoer en investeringen in 2009, zodat het reële bbp is gekrompen met een nooit geziene 4,7 %. Niettemin is de werkloosheid, na een kleine stijging, sinds eind 2009 blijven dalen. De veerkracht van de arbeidsmarkt brengt de gunstige effecten tot uiting van vroegere hervormingen met het oog op een vermindering van de gewerkte uren en van subsidies ter ondersteuning van werktijdverkorting. De economie heeft zich in 2010 krachtig hersteld van de recessie, met een toename van het reële bbp met 3,6 %. In de uitvoer is de forse daling die in 2009 viel waar te nemen, grotendeels ongedaan gemaakt, hetgeen de weg opende naar een breder gedragen herstel, dat ook resulteert in een daling van het overschot op de lopende rekening. De economie heeft haar concurrentievermogen tegenover de meeste van de andere lidstaten van het eurogebied verder versterkt. Van een positie van evenwicht is de overheidsbegroting geëvolueerd naar een tekort van 3 % van het bbp in 2009, als gevolg van de ongeremde werking van de automatische stabilisatoren en discretionaire maatregelen om de economische neergang tegen te gaan. Het economische herstel hielp het begrotingstekort in 2010 te beperken (tot 3,3 % van het bbp), ondanks het feit dat omvangrijke budgettaire stimuleringsmaatregelen en maatregelen ter ondersteuning van de financiële markt blijven doorlopen.