ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(9)

Met de in het convergentieprogramma 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie wordt beoogd het buitensporige tekort duurzaam te corrigeren en het structurele begrotingssaldo op of boven het niveau van de middellangetermijndoelstelling te houden. De middellangetermijndoelstelling van -0,5 % van het bbp weerspiegelt de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Het overheidstekort van Denemarken werd in 2013 op duurzame wijze tot onder 3 % van het bbp teruggedrongen. Het convergentieprogramma beoogt een nominaal overheidstekort van 1,3 % van het bbp in 2014 en 2,9 % in 2015, wat strookt met een (herberekend) structureel saldo op het niveau van of boven de middellangetermijndoelstelling. In het algemeen is de in het convergentieprogramma uitgestippelde begrotingsstrategie in overeenstemming met de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. De schuld, die in 2013 uitkwam op 44,5 % van het bbp, zal naar verwachting tijdelijk stijgen in 2015 en daarna dalen. Het aan de begrotingsprognoses van het convergentieprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario is aannemelijk. Het scenario gaat uit van een groei van het bbp van 1,6 % in 2014 en 1,9 % in 2015 en sluit grotendeels aan bij de voorjaarsprognoses 2014 van de diensten van de Commissie, die 1,5 % en 1,9 % bedroegen. Op basis van de evaluatie van het convergentieprogramma 2014 en de prognoses van de Commissie is de Raad overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1466/97 van oordeel dat de overheidsfinanciën van Denemarken gezond zijn en dat ervan mag worden uitgegaan dat de doelstelling van het convergentieprogramma zal worden gehaald.
(10)

Doel van de in het convergentieprogramma 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie is de lopende voor de conjunctuur gecorrigeerde begroting tegen het einde van een thans in 2018-2019 aflopende periode van vijf jaar in evenwicht te brengen. Anders dan bij het stabiliteits- en groeipact wordt voorgeschreven, bevat het convergentieprogramma geen middellangetermijndoelstelling. Voor 2014-2015 wordt het overheidstekort op 5,0 % van het bbp geraamd, na in 2009-2010 een hoogtepunt van 11,4 % van het bbp te hebben bereikt. Dat betekent dat de door de Raad vastgestelde termijn voor het corrigeren van het buitensporige tekort niet in acht wordt genomen. Volgens het convergentieprogramma zal het buitensporige tekort worden teruggedrongen tot 2,4 % van het bbp en daarmee in 2016-2017 zijn verholpen, twee jaar na het verstrijken van de door de Raad vastgestelde termijn. Het convergentieprogramma houdt in dat het (herberekende) structurele overheidstekort over het jaar tot 2014-2015 met 0,3 procentpunt zal verbeteren tot 4,4 % van het bbp. De begrotingsplannen leveren niet de jaarlijkse gemiddelde begrotingsinspanning op die is aanbevolen om het buitensporige tekort te verhelpen. Daarna voorziet het convergentieprogramma in een jaarlijkse verbetering van het (herberekende) structurele saldo met 0,8 procentpunt in 2015-2016 en met 1,3 procentpunt in 2016-2017. In het algemeen is het convergentieprogramma slechts gedeeltelijk in overeenstemming met de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen.
115.

Wanneer een spoorwegonderneming of infrastructuurbeheerder een voertuig of subsysteem in dienst stelt, moet deze de CSM RA gebruiken, te beginnen met een beoordeling van het belang van de wijziging voor het deel van het spoorwegsysteem dat onder zijn of haar verantwoordelijkheid valt. In het kader van dit proces moeten spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders de volgende kwesties behandelen: a) met betrekking tot voertuigen of subsystemen die (opnieuw) in dienst worden gesteld na een wijziging en, indien nodig, een vergunningsaanvraag: moeten spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders aan de hand van hun SMS beoordelen of de indienststelling van het voertuig of subsysteem een wijziging inhoudt die significant is voor het spoorwegsysteem als geheel; b) met betrekking tot wijzigingen in de werking van een subsysteem of voertuig: moeten spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders beoordelen of de wijziging significant is in het licht van hun SMS en, indien dat het geval is, of de beheersing van alle relevante risico's wordt gedekt door het SMS, dan wel of het SMS moet worden aangepast; c) met betrekking tot wijzigingen in het onderhoud van een subsysteem of voertuig: moeten spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders aan de hand van hun SMS beoordelen of de wijziging significant is en, indien dat het geval is, erop toezien dat de onderhoudssystemen van ECM's en het SMS van de spoorwegonderneming en de infrastructuurbeheerder dienovereenkomstig worden aangepast.
(3)

De centrale beginselen van de EU-wetgeving betreffende de interne markt voor gas en elektriciteit zijn neergelegd in Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (2), Richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas (3), Verordening (EG) nr. 714/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor de toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit (4) en Verordening (EG) nr. 715/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor de toegang tot aardgastransmissienetten (5), die met ingang van 3 maart 2011 van kracht zijn in de lidstaten. Belangrijke regels van de EU-wetgeving betreffende de interne markt voor gas en elektriciteit zijn ook neergelegd in juridisch bindende netcodes en richtsnoeren die zijn vastgesteld op basis van bovengenoemde wetgeving en die voor een deel nog in ontwikkeling zijn.
(19)

Het model moet niet alleen de oplossing van eventuele problemen op het gebied van gegevensbescherming, privacy en veiligheid in de slimme netomgeving gemakkelijker maken, maar ook bijdragen tot de aanpak van de uitdagingen op het gebied van gegevensverwerking die verband houden met de ontwikkeling van de detailhandelsmarkt voor energie. Een belangrijk deel van de waarde van de toekomstige detailhandelsmarkt is namelijk gebaseerd op gegevens en de verdergaande integratie van ICT in het energiesysteem. De verzameling en de organisatie van de toegang tot deze gegevens zijn van groot belang voor het scheppen van zakelijke kansen voor nieuwe bedrijven, met name gegevensaggregatoren, bedrijven die energiediensten verlenen en de ICT-sector. Gegevensbescherming, privacy en beveiliging zullen derhalve steeds belangrijker problemen worden waarvoor nutsbedrijven verantwoordelijkheid dragen. Het model helpt erop toe te zien, met name in de eerste fase van de invoering van slimme meters, dat toepassingen voor slimme metersystemen worden gemonitord en dat de fundamentele rechten en vrijheden van individuen worden beschermd door bij de ontwikkelingen op het gebied van slimme netten van meet af aan vast te stellen wat de gegevensbeschermingsrisico's zijn.
1.

De lidstaten zouden met actieve medewerking van de exploitanten van diervoeder- en levensmiddelenbedrijven de aanwezigheid van 2- en 3-MCPD, 2- en 3-MCPD-vetzuuresters en glycidylvetzuuresters in levensmiddelen moeten monitoren, met name in: a) plantaardige oliën en vetten en daarvan afgeleide producten zoals margarine en gelijkaardige producten; b) voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen zoals omschreven in Richtlijn 2009/39/EG van het Europees Parlement en de Raad (5), levensmiddelen die bestemd zijn voor zuigelingen en peuters, met inbegrip van zuigelingen- en opvolgzuigelingenvoeding zoals omschreven in Richtlijn 2006/141/EG van de Commissie (6), en voor zuigelingen bestemde dieetvoeding voor medisch gebruik zoals omschreven in Richtlijn 1999/21/EG van de Commissie (7); c) banketbakkerswaren, brood en broodjes, d) vlees en vis in blik (gerookt), e) snacks op basis van aardappelen of granen en andere gebakken producten op basis van aardappelen; f) levensmiddelen die plantaardige olie bevatten en levensmiddelen die met plantaardige oliën zijn bereid of geproduceerd. De analyse van 2- en 3-MCPD, 2- en 3-MCPD-vetzuuresters en glycidylvetzuuresters in de onder b) tot en met f) genoemde levensmiddelen is bijzonder moeilijk en voorlopig zijn er geen door een ringonderzoek gevalideerde analysemethoden voorhanden. De analyse van de onder b) tot en met f) genoemde levensmiddelen moet dan ook met grote zorg gebeuren, zodat de verkregen gegevens betrouwbaar zijn. Lidstaten die voornemens zijn de aanwezigheid van 2- en 3-MCPD, 2- en 3-MCPD-vetzuuresters en glycidylvetzuuresters in de onder b) tot en met f) genoemde levensmiddelen te analyseren, kunnen daarom, indien toepasselijk en nodig, om de technische bijstand verzoeken van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie, met name de eenheid Normen voor voedselbiowetenschap (Unit Standards for Food Bioscience) van het Instituut voor referentiematerialen en -metingen (IRMM).
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 289/3

AANBEVELING VAN DE RAAD

van 18 februari 2014

inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (negende EOF) voor het begrotingsjaar 2012

2014/C 289/02

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de Groep van staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (1), en gewijzigd bij de te Luxemburg op 25 juni 2005 ondertekende overeenkomst (2),

Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000 en betreffende de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van deel vier van het EG-Verdrag van toepassing zijn (3) (het „Intern Akkoord”), waarbij, onder andere, een negende Europees Ontwikkelingsfonds (negende EOF) werd ingesteld, en met name artikel 32, lid 3,

Gezien het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (4), en met name de artikelen 96 tot en met 103,

Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het negende EOF, die op 31 december 2012 zijn vastgesteld, alsmede van het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) (5) wat het begrotingsjaar 2012 betreft, samen met de in dat jaarverslag vervatte antwoorden van de Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens artikel 32, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het negende EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

(2) De uitvoering van de verrichtingen van het negende EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2012 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het negende EOF voor het begrotingsjaar 2012.

Gedaan te Brussel, 18 februari 2014. Voor de Raad De voorzitter G. STOURNARAS

(1) PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

(2) PB L 287 van 28.10.2005, blz. 4.

(3) PB L 317 van 15.12.2000, blz. 355.

(4) PB L 83 van 1.4.2003, blz. 1.

(5) PB C 331 van 14.11.2013, blz. 261.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 289/1

AANBEVELING VAN DE RAAD

van 18 februari 2014

inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) voor het begrotingsjaar 2012

2014/C 289/01

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien de vierde ACS-EEG-overeenkomst, ondertekend te Lomé op 15 december 1989 (1) en gewijzigd bij de op 4 november 1995 in Mauritius ondertekende overeenkomst (2),

Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financiële protocol bij de vierde ACS-EG-overeenkomst (3) (het „Intern Akkoord”), waarbij, onder andere, een achtste Europees Ontwikkelingsfonds (achtste EOF) werd ingesteld, en met name artikel 33, lid 3,

Gezien het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake de ontwikkelingsfinanciering krachtens de vierde ACS-EG-overeenkomst (4), en met name de artikelen 66 tot en met 74,

Na onderzoek van de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het achtste EOF, die op 31 december 2012 zijn vastgesteld, alsmede van het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het achtste, negende en tiende Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) (5) wat het begrotingsjaar 2012 betreft, samen met de in dat jaarverslag vervatte antwoorden van de Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens artikel 33, lid 3, van het Intern Akkoord wordt aan de Commissie voor het financiële beheer van het achtste EOF kwijting verleend door het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad.

(2) De uitvoering van de verrichtingen van het achtste EOF door de Commissie gedurende het begrotingsjaar 2012 is over het geheel genomen bevredigend geweest,

BEVEELT het Europees Parlement AAN de Commissie kwijting te verlenen voor de uitvoering van de verrichtingen van het achtste EOF voor het begrotingsjaar 2012.

Gedaan te Brussel, 18 februari 2014. Voor de Raad De voorzitter G. STOURNARAS

(1) PB L 229 van 17.8.1991, blz. 3.

(2) PB L 156 van 29.5.1998, blz. 3.

(3) PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108.

(4) PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.

(5) PB C 331 van 14.11.2013, blz. 261.
3.

Voor de toepassing van deze aanbeveling wordt verstaan onder: a) „onlinegokdiensten”: alle diensten die gepaard gaan met het verwedden van een inzet met geldswaarde bij kansspelen, daaronder begrepen die welke enige bekwaamheid vereisen zoals loterijen, casinospelen, pokerspelen en weddenschappen, die op enige wijze, langs elektronische weg of middels enige andere communicatie bevorderende technologie, op individueel verzoek van een ontvanger van diensten, vanop een afstand worden aangeboden; b) „consument”: elke natuurlijke persoon die buiten zijn handels-, bedrijfs-, ambachts- of beroepsactiviteit handelt; c) „speler”: elke persoon die bij de exploitant over een spelersaccount beschikt en van de onlinegokdienst gebruikmaakt; d) „spelersaccount”: de door de speler geopende account waarin alle transacties met de exploitant worden geregistreerd; e) „minderjarige”: elke persoon die jonger is dan de op grond het nationaal recht vastgelegde minimumleeftijd voor deelname aan een onlinegokdienst; f) „exploitant”: elke natuurlijke of rechtspersoon die een onlinegokdienst mag aanbieden of die namens of voor die persoon optreedt; g) „commerciële communicatie”: elke vorm van communicatie die als doel heeft goederen, diensten of het imago van een exploitant, direct of indirect, te promoten; h) „sponsoring”: een contractuele relatie tussen een exploitant en een gesponsorde partij, op grond waarvan de exploitant financiële of andere steun verleent aan een evenement, organisatie, team of individu op sport- of artistieke gebied, om een associatie tot stand te brengen tussen het imago, het merk of de goederen van de exploitant en een sponsoringobject, in ruil voor commerciële communicatie of andere voordelen.
(8)

Het „pas toe of leg uit”-beginsel krijgt brede steun van ondernemingen, investeerders en regelgevers als een nuttig instrument voor corporate governance. Zoals vermeld in het groenboek van 2011 over het EU-kader inzake corporate governance (3), blijkt echter dat er enkele tekortkomingen zijn in de manier waarop het beginsel in de praktijk wordt toegepast, met name wat betreft de kwaliteit van de door de ondernemingen verstrekte toelichting wanneer zij afwijken van de corporate-governancecodes. In dit verband was een grote meerderheid van de respondenten die reageerden op het groenboek er voorstander van ondernemingen te verplichten om in het geval van afwijkingen kwalitatief betere toelichting te verstrekken.
(8)

Er bestaat echter al een aantal risicobeperkende methoden om de aanwezigheid van cadmium in levensmiddelen te verminderen, maar een volledige tenuitvoerlegging daarvan door de landbouwers en de exploitanten van levensmiddelenbedrijven zal nog enige tijd in beslag nemen. In sommige gevallen is aanpassing van bestaande methoden nodig voor de toepassing ervan bij specifieke gewassen en in specifieke geografische gebieden, en zouden zij beter kenbaar moeten worden gemaakt en gepromoot bij de landbouwers, met het oog op een reductie van het cadmiumgehalte in levensmiddelen op de middellange/lange termijn. Het is daarom wenselijk dat de lidstaten de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de reeds beschikbare risicobeperkende methoden kenbaar worden gemaakt en gepromoot bij de landbouwers, en dat de tenuitvoerlegging ervan wordt in- of voortgezet om het cadmiumgehalte in levensmiddelen te verlagen. In voorkomend geval is verder onderzoek nodig om eventuele leemten in de kennis over risicobeperkende methoden weg te werken.
27.

Nieuwe financiering, met inbegrip van nieuwe leningen, verkoop van bepaalde activa door de schuldenaar of omzetting van schulden in aandelen, die in een herstructureringsplan is overeengekomen en door een gerecht is bevestigd, zou niet als een voor het geheel van schuldeisers nadelige rechtshandeling nietig, vernietigbaar of niet-tegenwerpbaar mogen worden verklaard.
11.

De lidstaten zouden de ontwikkeling en het gebruik van systemen voor genderneutrale functiewaardering en -indeling moeten bevorderen, ook in hun hoedanigheid van werkgever in de publieke sector, teneinde eventuele loondiscriminatie als gevolg van op gendervooroordelen gebaseerde loonschalen te voorkomen of op te sporen en op te heffen. Zij zouden werkgevers en sociale partners met name moeten aanmoedigen om systemen voor genderneutrale functiewaardering en -indeling in te voeren.
(3)

Volgens Beschikking 2003/766/EG was teeltwisseling enkel verplicht voor het uitroeien van geïsoleerde uitbraken van Diabrotica. Desalniettemin hebben wetenschappelijke studies aangetoond dat teeltwisseling de meest doeltreffende methode is om de verspreiding van Diabrotica ook te vertragen en het effect ervan te beperken. Teeltwisseling is behalve een doeltreffende methode om Diabrotica te bestrijden ook op verschillende manieren voordelig voor het milieu. Zo leidt teeltwisseling tot de verbetering of het onderhoud van de bodemvruchtbaarheid en -structuur, en een doorbreking van de leefcycli van insecten en onkruid, waardoor landbouwers eventueel minder afhankelijk kunnen worden van chemische producten als kunstmest en gewasbeschermingsmiddelen. Als gevolg daarvan heeft teeltwisseling ook een positief effect op de water- en luchtkwaliteit alsook op de biodiversiteit. Uit ander onderzoek dat naar dit insect is verricht, is echter gebleken dat bij een verdere verspreiding mogelijk meer gebruik zou moeten worden gemaakt van insectdodende middelen, aangezien het in sommige gevallen lastig kan zijn om een gewas te vinden dat een economisch aantrekkelijk alternatief voor mais kan zijn in een teeltwisseling.
(12)

De thans in bepaalde lidstaten geldende regels kunnen tot gevolg hebben dat burgers van de Unie die in een andere lidstaat verblijven hun stemrecht verliezen uitsluitend op grond van het feit dat zij reeds gedurende een bepaalde periode in het buitenland verblijven. Dit is gebaseerd op de veronderstelling dat verblijf van een bepaalde duur in het buitenland betekent dat de band met de politiek in het land van herkomst verloren is gegaan. Deze veronderstelling is echter niet in elk afzonderlijk geval juist. Daarom kan het passend zijn om burgers die het gevaar lopen dat hun het stemrecht wordt ontnomen, de mogelijkheid te bieden om aan te tonen dat zij nog steeds belangstelling hebben voor de politiek in de lidstaat waarvan zij onderdaan zijn.
(9)

Een belangrijk probleem is de huizenmarkt, waar in de afgelopen tientallen jaren steeds meer starheden en verstorende prikkels zijn ontstaan die hun stempel hebben gedrukt op de woningfinancierings- en sectorale besparingspatronen. De neiging van huishoudens om steeds meer brutohypotheekschulden aan te gaan voor een eigen woning, hangt voor een groot deel samen met langdurige fiscale prikkels, in het bijzonder de volledige fiscale aftrekbaarheid van de hypotheekrente. Sinds 2012 is een reeks maatregelen ten uitvoer gelegd waarmee deze prikkels deels worden weggenomen. Bij een aantal daarvan gaat het om aanpassingen in de fiscale behandeling van de woningfinanciering. De geleidelijke beperking van de hypotheekrenteaftrek en versterking van de prikkel om af te lossen, is gerechtvaardigd. Niettemin zou deze maatregel sneller kunnen worden ingevoerd om het aflosgedrag meer te beïnvloeden. Voorlopig blijft er een sterke fiscale prikkel bestaan om in improductieve activa te investeren. De loan-to-value ratio van 100 %, die in 2018 zou moeten worden bereikt, is nog altijd hoog. De huurmarkt wordt ingeperkt door regulering en het bestaan van een zeer grote socialewoningsector die ook met lange wachtlijsten te kampen heeft. De invoering van een meer op het inkomen gebaseerde huurdifferentiatie in de socialewoningsector is een stap in de goede richting, maar het effect ervan is beperkt. In het kader van een nieuwe wet zullen de woningbouwcorporaties activiteiten van algemeen economisch belang (d.w.z. sociale huisvesting) moeten scheiden van de overige activiteiten. Afgewacht moet worden of dit tot de beoogde heroriëntatie van de sociale huisvesting op de hulpbehoevenden leidt en ervoor zorgt dat sociale woningen beschikbaar blijven voor kansarmen die geen huisvesting tegen marktvoorwaarden kunnen vinden.
(10)

Volgens het convergentieprogramma 2015 beoogt de regering het nominale tekort in 2015 te handhaven op 1,5 % van het bbp en het te verminderen tot 0,8 % in 2018. De regering denkt de middellangetermijndoelstelling — een structureel tekort van 1,0 % van het bbp — vanaf 2016 te bereiken. Volgens het convergentieprogramma zal de overheidsschuldquote naar verwachting in 2015 een piek bereiken van 40,1 % en daarna geleidelijk dalen tot 37 % van het bbp in 2018. Het macro-economische scenario dat aan deze begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel. Belangrijke tekortverhogende maatregelen die door de regering op 25 april en door de senaat op 27 april (6) zijn goedgekeurd en waarmee in de voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie rekening is gehouden, zijn niet in het convergentieprogramma opgenomen, terwijl dit door de gedragscode wel wordt voorgeschreven. De maatregelen die nodig zijn om vanaf 2016 aan de geplande tekortdoelstellingen bij te dragen, zijn niet voldoende gespecificeerd. Op basis van de voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie wordt verwacht dat het structurele saldo in 2015 met 0,3 % van het bbp van de middellangetermijndoelstelling zal afwijken. Dit is iets hoger dan de afwijking van 0,25 % van het bbp die onder het betalingsbalansprogramma werd toegestaan, onder de voorwaarde dat de medefinanciering van door de EU gefinancierde projecten in overeenstemming is met wat in de begroting opgenomen is. In 2016 zal de afwijking significant worden met 2,4 % van het bbp, terwijl een aanpassing van 0 % van het bbp vereist is. Daarom zullen in 2015 en 2016 verdere maatregelen moeten worden genomen. Op basis van zijn beoordeling van het convergentieprogramma en rekening houdend met de voorjaarsprognoses 2015 van de Commissie is de Raad van mening dat er kans bestaat dat Roemenië niet aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen.