ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Artikel 40

Taken van transmissiesysteembeheerders

het innen van congestielasten en betalingen in het kader van het vergoedingsmechanisme tussen transmissiesysteembeheerders overeenkomstig artikel 49 van Verordening (EU) 2019/943, het verlenen en beheren van toegang van derden en het motiveren van besluiten tot een weigering van dergelijke toegang, onder toezicht van de regulerende instanties, en bij de uitvoering van hun werkzaamheden uit hoofde van dit artikel in de eerste plaats de integratie van de markt vergemakkelijken;

zich onthouden van discriminatie tussen systeemgebruikers of categorieën systeemgebruikers, met name van die ten gunste van verwante bedrijven;

het beheer van de elektriciteitsstromen op het systeem, waarbij hij rekening houdt met het elektriciteitsverkeer van en naar andere stelsels van systemen. Daartoe zorgt de transmissiesysteembeheerder voor een veilig, betrouwbaar en efficiënt elektriciteitssysteem en ziet er in dit verband op toe dat de nodige ondersteunende diensten beschikbaar zijn, waaronder op het gebied van vraagrespons en energieopslagfaciliteiten, voor zover die beschikbaarheid onafhankelijk is van andere transmissiesystemen waaraan zijn systeem gekoppeld is;

2. De lidstaten mogen bepalen dat één of meer van de in lid 1 van dit artikel vermelde verantwoordelijkheden worden toegewezen aan een andere transmissiesysteembeheerder dan die welke het transmissiesysteem bezit waarop de desbetreffende verantwoordelijkheden van toepassing zijn. De transmissiesysteembeheerder waaraan de taken zijn toegewezen, wordt gecertificeerd in het kader van het model van de ontvlechting van de eigendom, de onafhankelijke systeembeheerder of de onafhankelijke transmissiesysteembeheerder, en voldoet aan de in artikel 43 vastgestelde vereisten, maar wordt niet vereist het onder zijn verantwoordelijkheid vallende transmissiesysteem niet bezitten.

De transmissiesysteembeheerder die het transmissiesysteem bezit, voldoet aan de vereisten van hoofdstuk VI en wordt gecertificeerd overeenkomstig artikel 43. Dit doet geen afbreuk aan de mogelijkheid voor transmissiesysteembeheerders die in het kader van het model van de ontvlechting van eigendom, de onafhankelijke systeembeheerder of de onafhankelijke transmissiesysteembeheerders zijn gecertificeerd, om op hun initiatief en onder hun toezicht, bepaalde taken te delegeren aan andere transmissiesysteembeheerders die in het kader van het model van de ontvlechting van eigendom, de onafhankelijke systeembeheerder of de onafhankelijke transmissiesysteembeheerderzijn gecertificeerd, indien deze delegatie van taken de effectieve en onafhankelijke besluitvormingsbevoegdheden van de delegerende transmissiesysteembeheerder niet in het gedrang brengt.
Om de werkingssfeer van deze richtlijn duidelijk te definiëren, moet de term „kunststofproduct voor eenmalig gebruik” worden gedefinieerd. De definitie moet kunststofproducten uitsluiten die bedacht, ontworpen en in de handel gebracht worden om binnen hun levensduur meerdere omlopen te maken door opnieuw gevuld of opnieuw gebruikt te worden voor hetzelfde doel als waarvoor zij ontworpen zijn. Sommige kunststofproducten voor eenmalig gebruik zijn typisch bestemd om maar eenmaal of voor een korte periode gebruikt te worden voordat ze worden weggegooid. Vochtige doekjes voor persoonlijke hygiëne en voor huishoudelijk gebruik moeten ook onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen; vochtige doekjes voor industrieel gebruikt moeten daarvan worden uitgesloten. Om verder te verduidelijken of een product moet worden beschouwd als een kunststofproduct voor eenmalig gebruik in het kader van deze richtlijn, dient de Commissie richtsnoeren met betrekking tot kunststofproducten voor eenmalig gebruik op te stellen. In het licht van de criteria in deze richtlijn zijn de volgende producten voorbeelden van voedselverpakkingen die voor de toepassing van deze richtlijn als kunststofproducten voor eenmalig gebruik moeten worden beschouwd: fastfoodverpakkingen of maaltijd-, broodjes-, wrap- en slaatjesdozen met koude of warme voedingsmiddelen, of voedselverpakkingen voor verse of verwerkte voedingsmiddelen waarvoor geen verdere bereiding nodig is zoals fruit, groenten en desserten. Voorbeelden van voedselverpakkingen die voor de toepassing van deze richtlijn niet als kunststofproducten voor eenmalig gebruik moeten worden beschouwd zijn voedselverpakkingen met droge voedingsmiddelen of voedingsmiddelen die koud verkocht worden en verder moeten worden bereid, voedselverpakkingen die meer dan één eenpersoonsportie bevatten of voedselverpakkingen die verkocht worden in meerdere eenheden van eenpersoonsporties.

Voorbeelden van drankverpakkingen die als kunststofproducten voor eenmalig gebruik moeten worden beschouwd zijn drankflessen of samengestelde drankverpakkingen voor bier, wijn, water, frisdranken, sappen en nectars, instantdranken of melk, maar geen drinkbekers aangezien die voor de toepassing van deze richtlijn opgenomen zijn in een afzonderlijke categorie kunststofproducten voor eenmalig gebruik. Aangezien zij niet tot behoren tot de kunststofproducten voor eenmalig gebruik die het vaakst op de stranden in de Unie worden aangetroffen, mogen glazen en metalen drankverpakkingen niet onder deze richtlijn vallen. De Commissie dient echter in de context van de beoordeling van deze richtlijn, de status van onder meer kunststoffen doppen en deksels voor glazen en metalen drankverpakkingen te evalueren.
Artikel 33

Verslag en evaluatie

2. In de verslagen wordt, uit het oogpunt van de sociale, economische en technologische ontwikkelingen, onder meer aandacht besteed aan de ontwikkelingen op het gebied van de toegankelijkheid van producten en diensten, mogelijke technologische lock-in of belemmeringen voor innovatie en de effecten van deze richtlijn op marktdeelnemers en op personen met een handicap. In de verslagen wordt voor zover mogelijk tevens beoordeeld of de uiteenlopende toegankelijkheidsvoorschriften voor de bebouwde omgeving van diensten voor personenvervoer, bankdiensten voor consumenten en klantenservicebalies in winkels van aanbieders van elektronischecommunicatiediensten mede dankzij de toepassing van artikel 4, lid 4, onderling zijn aangepast, met het oog op geleidelijke onderlinge aanpassing daarvan aan de toegankelijkheidsvoorschriften in bijlage III.

In de verslagen wordt tevens beoordeeld of de toepassing van deze richtlijn, met name van de vrijwillige bepalingen daarvan, heeft bijgedragen tot onderlinge aanpassing van toegankelijkheidsvoorschriften voor de bebouwde omgeving in de gedaante van werken krachtens Richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad (35), Richtlijn 2014/24/EU en Richtlijn 2014/25/EU.

Voorts wordt in de verslagen ingegaan op de gevolgen van de toepassing van artikel 14 van deze richtlijn voor het functioneren van de interne markt, indien beschikbaar onder meer op basis van informatie die ontvangen is overeenkomstig artikel 14, lid 8, en daarnaast op de vrijstellingen voor micro-ondernemingen. In de verslagen wordt aangegeven of de doelstellingen van deze richtlijn zijn gerealiseerd en of het dienstig zou zijn om nieuwe producten en diensten op te nemen, of om bepaalde producten of diensten van het toepassingsgebied van de richtlijn uit te sluiten. Daarnaast wordt, indien mogelijk, met het oog op eventuele herziening van deze richtlijn in kaart gebracht welke mogelijkheden tot lastenverlichting er zijn.

De Commissie stelt zo nodig passende maatregelen voor, met inbegrip van eventuele maatregelen van wetgevende aard.
Artikel 5

Afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen

1. De lidstaten zien erop toe dat voor elke haven een passend afvalontvangst- en afvalverwerkingsplan is opgesteld en wordt toegepast, na overleg met de betrokken partijen, waaronder met name de havengebruikers en hun vertegenwoordigers, en, in voorkomend geval, bevoegde lokale instanties, exploitanten van havenontvangstvoorzieningen, organisaties die uitvoering geven aan de verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld. Dit overleg moet zowel tijdens de opstelling van het afvalontvangst- en afvalverwerkingsplan als na de goedkeuring ervan plaatsvinden, met name wanneer aanzienlijke wijzigingen van de eisen van de artikelen 4, 6 en 7 hebben plaatsgevonden.

2. De lidstaten zien erop toe dat de volgende informatie uit het afvalontvangst- en afvalverwerkingsplan over de beschikbaarheid van toereikende havenontvangstvoorzieningen in hun havens en de kostenstructuur duidelijk is meegedeeld aan de scheepsexploitanten, openbaar en gemakkelijk toegankelijk is gemaakt in een officiële taal van de lidstaat waar de haven is gelegen en, in voorkomend geval, in een taal die internationaal wordt gebruikt:

a) de locatie van de havenontvangstvoorzieningen voor iedere aanlegplaats, en, indien relevant, hun openingstijden;

b) een lijst van afval van schepen dat gewoonlijk door de haven wordt beheerd;

c) een lijst van contactpunten, de exploitanten van de havenontvangstvoorzieningen en de aangeboden diensten;

d) een beschrijving van de procedures voor de afvalafgifte;

e) een beschrijving van de kostendekkingssystemen, waaronder, in voorkomend geval, de in bijlage 4 bedoelde afvalbeheerregelingen en -fondsen.

De in de eerste alinea van dit lid bedoelde informatie wordt ook elektronisch beschikbaar gesteld en actueel gehouden in het in artikel 13 bedoelde gedeelte van het informatie-, monitoring- en handhavingssysteem.
Artikel 17

Commerciële garanties

1. Een commerciële garantie is bindend voor de garant onder de voorwaarden in het commerciële garantiebewijs en in de daarmee samenhangende reclame die beschikbaar was ten tijde van of vóór de sluiting van de overeenkomst. Wanneer een producent de consument een commerciële garantie van duurzaamheid voor bepaalde goederen gedurende een bepaalde periode biedt, is de producent rechtstreeks aansprakelijk jegens de consument tijdens de volledige duur van de commerciële garantie van duurzaamheid, voor herstelling of vervanging van de goederen overeenkomstig artikel 14, onder de in onderhavig artikel gestelde voorwaarden en onverminderd eventuele andere toepasselijke bepalingen van Unie- en nationaal recht. Het staat de producent vrij de consument in het commerciële duurzaamheidsgarantiebewijs gunstiger voorwaarden aan te bieden.

Indien de voorwaarden in het commerciële garantiebewijs voor de consument minder gunstig zijn dan de voorwaarden in de desbetreffende reclame, is de commerciële garantie bindend onder de voorwaarden die staan in de reclame betreffende de commerciële garantie, tenzij die reclame voor de sluiting van de overeenkomst werd gecorrigeerd op dezelfde of vergelijkbare wijze waarop de reclame eerder was gemaakt.
a)

de afnemer betaalt de leverancier, i) indien in de leveringsovereenkomst wordt bepaald dat de producten op regelmatige basis worden geleverd: — voor bederfelijke landbouw- en voedingsproducten, later dan dertig dagen na het einde van een overeengekomen leveringstermijn waarbinnen leveringen zijn verricht of later dan dertig dagen na de datum waarop het te betalen bedrag voor die leveringstermijn is vastgesteld, naargelang welke datum later valt; — voor andere landbouw- en voedingsproducten, later dan zestig dagen na het einde van een overeengekomen leveringstermijn waarbinnen leveringen zijn verricht of later dan zestig dagen na de datum waarop het te betalen bedrag voor die leveringstermijn is vastgesteld, naargelang welke datum later valt; voor de toepassing van de in dit punt bedoelde betalingstermijnen worden de overeengekomen leveringstermijnen in elk geval niet geacht langer dan één maand te duren; ii) indien in de leveringsovereenkomst niet wordt bepaald dat de producten op regelmatige basis worden geleverd: — voor bederfelijke landbouw- en voedingsproducten, later dan dertig dagen na de leveringsdatum of later dan dertig dagen na de datum waarop het te betalen bedrag is vastgesteld, naargelang welke datum later valt; — voor andere landbouw- en voedingsproducten, later dan zestig dagen na de leveringsdatum of later dan zestig dagen na de datum waarop het te betalen bedrag is vastgesteld, naargelang welke datum later valt. Niettegenstaande de punten i) en ii) van dit punt, indien de afnemer het te betalen bedrag vaststelt: — gaan de in punt i) bedoelde betalingstermijnen in vanaf het einde van een overeengekomen leveringstermijn waarbinnen leveringen zijn verricht; en — gaan de in punt ii) bedoelde betalingstermijnen in vanaf de leveringsdatum;
Artikel 29

Regels inzake verjaringstermijnen voor de oplegging van geldboeten en dwangsommen

1. De lidstaten zien erop toe dat de verjaringstermijnen voor de oplegging van geldboeten of dwangsommen door de nationale mededingingsautoriteiten op grond van de artikelen 13 en 16 worden opgeschort of onderbroken voor de duur van de handhavingsprocedures inzake een inbreuk in verband met dezelfde overeenkomst, hetzelfde besluit, dezelfde onderling afgestemde feitelijke gedraging of ander bij artikel 101 of 102 VWEU verboden gedrag bij nationale mededingingsautoriteiten van andere lidstaten of bij de Commissie.

De opschorting van de verjaringstermijn vangt aan of de onderbreking van de verjaringstermijn treedt in werking vanaf de kennisgeving van de eerste formele onderzoeksmaatregel aan ten minste één onderneming die aan de handhavingsprocedure is onderworpen. Zij is van toepassing op alle ondernemingen of ondernemersverenigingen die aan de inbreuk hebben deelgenomen.

De opschorting of onderbreking eindigt op de dag waarop de betrokken mededingingsautoriteit haar handhavingsprocedure afsluit door een besluit te nemen als bedoeld in artikel 10, 12 of 13 van deze richtlijn of overeenkomstig artikel 7, 9 of 10 van Verordening (EG) nr. 1/2003, of tot de conclusie is gekomen dat er geen redenen zijn om van haar kant verder op te treden. De duur van deze opschorting of onderbreking doet geen afbreuk aan absolute verjaringstermijnen naar nationaal recht.
“14. Zeswaardig chroom als anticorrosiemiddel in het koolstofstalen koelsysteem in absorptiekoelkasten tot 0,75 gewichtsprocent in de koeloplossing:

X”
(4)

Momenteel is slechts geringe kennis beschikbaar over de schadelijke effecten van industrieel lawaai en het is derhalve niet mogelijk om een gemeenschappelijke methode voor de bepaling ervan te ontwikkelen. Landenspecifieke kenmerken zijn evenmin in studies beoordeeld en derhalve niet in de bijlage opgenomen. Hoewel er verbanden zijn aangetoond tussen omgevingslawaai en de hierna vermelde schadelijke effecten, bestaan er op dit moment onvoldoende aanwijzingen om een gemeenschappelijke methode vast te stellen voor de bepaling van die schadelijke effecten: beroerte, hoge bloeddruk, diabetes en andere gevolgen voor de stofwisseling, cognitieve stoornissen bij kinderen, geestelijke gesteldheid en welzijn, gehoorbeschadiging, tinnitus en afwijkingen bij de geboorte. Tot slot is het verband tussen lawaai van trein- en vliegverkeer en ischemische hartziekte vastgesteld, maar het is te vroeg om het verhoogde risico op ischemische hartziekte als gevolg van deze twee bronnen te kwantificeren.
(6)

Cadmium in videocamerabuizen is noodzakelijk om een bevredigende stralingstolerantie te bereiken en bevredigende optische prestaties van videocamera’s die in een omgeving met een hoge blootstelling aan straling worden gebruikt, zoals in kerncentrales en opwerkingsinstallaties voor nucleair afval.
(4)

In bijlage III bij Richtlijn 2011/65/EU is een vrijstelling opgenomen van de beperking voor het gebruik van zeswaardig chroom als corrosiewering in het koolstofstalen koelsysteem van absorptiekoelkasten tot 0,75 gewichtsprocent in de koeloplossing (“de vrijstelling”). Voor de categorieën 1 tot en met 7 en 10 zou de vrijstelling overeenkomstig artikel 5, lid 2, tweede alinea, van die richtlijn op 21 juli 2016 vervallen.
(8)

Door het gebrek aan betrouwbare vervangende stoffen is het momenteel voor bepaalde meetinstrumenten wetenschappelijk en technisch niet haalbaar om lood in de desbetreffende toepassingen te vervangen of te verwijderen. De verlenging van de vrijstelling is in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (3) en zwakt de door die verordening geboden milieu- en gezondheidsbescherming derhalve niet af.
(4)

De Commissie heeft bij Gedelegeerde Richtlijn 2014/72/EU (2) vrijstelling verleend voor het gebruik van lood in soldeer en afwerkingen van de uiteinden van elektrische en elektronische componenten en afwerkingen van printplaten voor gebruik in ontstekingsmodules en andere elektrische en elektronische regelsystemen voor motoren, die om technische redenen rechtstreeks op of in het carter of de cilinder van handgereedschap met verbrandingsmotoren (klassen SH:1, SH:2, SH:3 van Richtlijn 97/68/EG van het Europees Parlement en de Raad (3)) (“de vrijstelling”) moeten worden gemonteerd, door die toepassingen in bijlage III bij Richtlijn 2011/65/EU op te nemen. De vrijstelling zou voor de categorieën 1 tot en met 7 en 10 overeenkomstig artikel 5, lid 2, tweede alinea, van die richtlijn op 31 december 2018 vervallen.
(4)

Bij Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2015/573 (2) heeft de Commissie een vrijstelling verleend voor het gebruik van lood als thermische stabilisator in polyvinylchloride (pvc) dat wordt gebruikt als basismateriaal in amperometrische, potentiometrische en conductometrische elektrochemische sensoren, die worden gebruikt in medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek voor de analyse van bloed, lichaamsvloeistoffen en lichaamsgassen (“de vrijstelling”), door die toepassing op te nemen in bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU. De vrijstelling zou overeenkomstig artikel 5, lid 2, derde alinea, van die richtlijn op 31 december 2018 vervallen.
(3)

De beoordeling van vrijstelling 14 in het licht van de technische en wetenschappelijke vooruitgang heeft tot de conclusie geleid dat voor zeswaardig chroom geschikte alternatieve stoffen beschikbaar zijn geworden, maar dat deze nog niet in producten kunnen worden gebruikt. Er kunnen naar verwachting in de toekomst geschikte alternatieven voor het gebruik van zeswaardig chroom beschikbaar worden. Het is dan ook passend de huidige vrijstelling in drie subpunten op te splitsen en voor twee subpunten van de vrijstelling een vervaldatum vast te stellen.
3)

Vermelding 8 g) wordt vervangen door: “8 g) i) Lood in soldeer voor de totstandbrenging van een haalbare elektrische verbinding tussen een halfgeleider-die en een drager in “flip chip”-behuizingen voor geïntegreerde schakelingen Voertuigen met typegoedkeuring van vóór 1 oktober 2022 en reserveonderdelen voor deze voertuigen X 8 g) ii) Lood in soldeer voor de totstandbrenging van een haalbare elektrische verbinding tussen de halfgeleider-die en de drager in “flip chip”-behuizingen voor geïntegreerde schakelingen waarbij die elektrische verbinding bestaat uit: i) een halfgeleidertechnologieknoop van 90 nm of groter; ii) een enkele die van 300 mm2 of groter, in om het even welke halfgeleidertechnologieknoop; iii) pakketten gestapelde die’s van 300 mm2 of groter, of “silicon interposers” van 300 mm2 of groter. (2) Geldig voor voertuigen met typegoedkeuring vanaf 1 oktober 2022 en reserveonderdelen voor deze voertuigen X”
(3)

Voor de overgrote meerderheid van de onlineaankopen door consumenten in de Unie verlopen de betalingen via betalingsdienstaanbieders. Om betalingsdiensten te kunnen verrichten beschikt een betalingsdienstaanbieder over specifieke inlichtingen om de ontvanger of begunstigde van de betaling te identificeren, alsmede over nadere gegevens over de datum, het bedrag en de lidstaat van oorsprong van de betaling, en over de vraag of de betaling al dan niet in een fysieke locatie van de handelaar is geïnitieerd. Die specifieke inlichtingen zijn met name belangrijk bij grensoverschrijdende betalingen waarbij de betaler zich in de ene lidstaat bevindt en de begunstigde in een andere lidstaat, in een derdelandsgebied of in een derde land. Dergelijke informatie is noodzakelijk voor de belastingdiensten van de lidstaten (de “belastingdiensten”) om hun kerntaken inzake het opsporen van frauderende bedrijven en het controleren van de btw-verplichtingen te kunnen uitvoeren. Daarom is het nodig dat betalingsdienstaanbieders deze informatie aan de belastingdiensten beschikbaar stellen om hen te helpen grensoverschrijdende btw-fraude op te sporen en te bestrijden.
“Artikel 288 bis

In afwijking van de leden 2 en 3 kunnen de lidstaten bepalen dat de in artikel 284, lid 1, bedoelde vrijstelling niet langer van toepassing is zodra de overeenkomstig dat lid vastgestelde drempel wordt overschreden.

Niettegenstaande de punten a) en b) van de tweede alinea kunnen de lidstaten een plafond van 25 % instellen of de belastingplichtige toestaan gebruik te blijven maken van de in artikel 284, lid 1, bedoelde vrijstelling, zonder enig plafond, gedurende het kalenderjaar waarin de drempel wordt overschreden. De toepassing van dit plafond of deze optie mag echter niet leiden tot vrijstelling van een belastingplichtige wiens omzet in de lidstaat die de vrijstelling verleent, meer dan 100 000 EUR bedraagt.

1. Een belastingplichtige, die al dan niet is gevestigd in de lidstaat die de in artikel 284, lid 1, bepaalde vrijstelling verleent, mag gedurende een periode van één kalenderjaar geen gebruik kunnen maken van de vrijstelling indien de overeenkomstig dat lid vastgestelde drempel in het voorafgaande kalenderjaar werd overschreden. De lidstaat die de vrijstelling verleent, kan deze periode verlengen tot twee kalenderjaren.

2. Een belastingplichtige die niet is gevestigd in de lidstaat die de in artikel 284, lid 1, bepaalde vrijstelling verleent, mag geen gebruik kunnen maken van de in dat artikel bedoelde vrijstelling indien de jaaromzetdrempel in de Unie als bepaald in artikel 284, lid 2, punt a), in het voorafgaande kalenderjaar werd overschreden.

Indien tijdens een kalenderjaar de in artikel 284, lid 2, punt a), bepaalde jaaromzetdrempel in de Unie wordt overschreden, is de in artikel 284, lid 1, bedoelde vrijstelling die is verleend aan een belastingplichtige die niet is gevestigd in de lidstaat die de vrijstelling verleent, vanaf dat tijdstip niet langer van toepassing.
“d)

het invoeren van accijnsgoederen, behalve wanneer die onmiddellijk bij invoer onder een accijnsschorsingsregeling worden geplaatst, of het onregelmatig invoeren van accijnsgoederen, behalve wanneer de douaneschuld teniet gegaan is overeenkomstig artikel 124, lid 1, onder e), f), g) of k), van Verordening (EU) nr. 952/2013.[…]”.