*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 22 juli 1982

betreffende de afbakening van gebieden die in Denemarken met ingang van 1 januari 1982 in aanmerking kunnen komen voor steun met regionale strekking

(Slechts de tekst in de Deense taal is authentiek)

(82/691/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, en met name op artikel 93, lid 2, eerste alinea,

Na de belanghebbenden overeenkomstig artikel 93 te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken (1) en gezien deze opmerkingen,

I

Overwegende dat de Deense Regering bij schrijven van 27 oktober 1981 de Commissie overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het EEG-Verdrag in kennis heeft gesteld van de wijzigingen die zij voornemens is met ingang van 1 januari 1982 aan te brengen in de sinds 1977 geldende afbakening van de gebieden die in aanmerking kunnen komen voor steun uit hoofde van de wet van 7 juni 1972 (2) inzake steun aan de regionale ontwikkeling;

Overwegende dat een nieuwe afbakening voor een periode van vijf jaar zou gelden en dat als overgangsmaatregel wordt overwogen dat de gebieden die op basis van de nieuwe afbakening niet meer als steungebied zouden worden aangehouden, of in plaats van als speciaal steungebied als normaal steungebied zouden worden ingedeeld, nog gedurende een periode van één jaar, die op 31 december 1982 zou verstrijken, steunaanvragen tot de Deense autoriteiten zouden kunnen richten op basis van hun vroegere indeling;

Overwegende dat de Deense wet van 7 juni 1972, die drie categorieën steun omvat, namelijk subsidies, leningen tegen verlaagde rentetarieven en staatsgaranties, onderscheid maakt tussen twee categorieën gebieden die voor steun in aanmerking kunnen komen: speciale steungebieden, waarin de drie bovengenoemde categorieën steun kunnen worden verleend, en gewone steungebieden, waarin de verlening van subsidies is uitgesloten; dat dit onderscheid tussen de gebieden ten gevolge heeft dat de maximumintensiteit van de steun verschillend is naar gelang van het type gebied;

Overwegende dat de Deense Regering bij haar nieuwe afbakening van steungebieden gebruik heeft gemaakt van de studie die onlangs door de Deense regionale ontwikkelingsraad was verricht voor alle gebieden in Denemarken en waaruit blijkt dat sinds de laatste herziening van de afbakening van de steungebieden in 1977 een positieve ontwikkeling heeft plaatsgevonden in een aantal steungebieden en een negatieve ontwikkeling in regio's buiten de huidige steungebieden, zodat een wijziging van de huidige afbakening noodzakelijk is;

Overwegende dat de Deense Regering voor de selectie van de gebieden die voor steun in aanmerking kunnen komen een samengestelde indicator heeft gebruikt die zes criteria omvat, namelijk leeftijdsdistributie, werkgelegenheid, inkomen, bedrijvigheidsgraad, activiteit in de dienstensector en activiteit in de verwerkende sector met uitzondering van de bouwnijverheid, de winning van grondstoffen en openbare werken, waarbij inkomen en werkgelegenheid in 1979 en 1980 dubbel werden gewogen; dat alvorens de aan elk criterium

toegekende punten op te tellen ten einde de waarde van de samengestelde indicator te verkrijgen, elk van de indicatoren gecorrigeerd werd met de standaardafwijking die voor ieder criterium gold;

Overwegende dat de toepassing van deze analysemethode op het gehele Deense grondgebied ertoe geleid heeft, dat het land werd verdeeld in 57 groepen gemeenten, die elk 2 tot 20 gemeenten omvatten, en die zijn ingedeeld in afnemende orde van grootte op basis van een index, welke werd berekend aan de hand van de samengestelde indicator; dat de Deense Regering op enkele uitzonderingen na de 29 groepen die uit deze indeling als de minstbedeelde naar voren kwamen, als gewone of speciale steungebieden heeft aangehouden;

Overwegende dat de toepassing van deze methode ten gevolge had dat de gesteunde bevolking met 2,3 procentpunten daalde tot 25,2 % van de Deense bevolking; dat zowel rekening houdende met de gewijzigde indeling van bepaalde gebieden binnen de steungebieden als met het niet meer indelen van bepaalde gebieden als steungebieden, de gewone en speciale steungebieden respectievelijk 8,5 % en 16,7 % van de Deense bevolking zouden vertegenwoordigen, tegen 9,6 % en 17,9 % op basis van de afbakening van 1977.

II

Overwegende dat de Commissie bij haar onderzoek van het door de Deense Regering aangemelde ontwerp heeft vastgesteld dat de indeling van de gemeenten door de Deense autoriteiten in talrijke gevallen leidt tot de totstandkoming van groepen, waarin de bevolking zo gering is dat de aanvaarding van deze eenheden als steungebied zou neerkomen op het toestaan van de verlening van regionale steun om plaatselijke problemen te ondervangen; dat de Commissie, aangezien zulks strijdig is met de beginselen voor de cooerdinatie van steunregelingen met regionale strekking (1), die in punt 9, sub iii), bepalen dat regionale steun niet louter plaatselijk mag worden verleend, bij haar onderzoek de gemeenten heeft gebundeld tot grotere eenheden;

Overwegende dat de Commissie ten einde de verenigbaarheid van de door de Deense Regering voorgenomen steun met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 92 van het EEG-Verdrag te kunnen beoordelen, in eerste instantie de betrokken regio's heeft vergeleken door deze te plaatsen in de communautaire context, en vervolgens heeft nagegaan of op nationaal niveau ernstige dispariteiten tussen de regio's bestonden, waardoor de verlening van regionale steun zou kunnen worden gerechtvaardigd;

Overwegende dat de Commissie na beëindiging van haar onderzoek heeft besloten de procedure van artikel 93, lid 2, van het EEG-Verdrag in te leiden ten aanzien van het voornemen van de Deense Regering regionale steun te verlenen in de gemeenten Moen, Hoejreby, Nakskov, Ravnsborg, Rudbjerg, Holeby, Maribo, Nysted, Roedby en Sakskoebing in Storstroem amt, Blaabjerg, Blaavandshuk, OElgod en Varde in Ribe amt en Egvad, Holmsland, Ringkoebing, Skjern, Trehoeje, Videbaek, AAskov en Brande in Ringkoebing amt, en de gemeenten Bredebro, Hoejer, Loegumkloster, Skaerbaek, Toender, Tinglev en Bov in Soenderjylland amt in te delen in de categorie speciale steungebieden; dat de Commissie te dien einde op 23 december 1981 een schrijven heeft gericht tot de Deense Regering, waarbij deze werd aangemaand haar opmerkingen te maken;

III

Overwegende dat de Deense Regering bij schrijven van 19 februari 1982 haar opmerkingen aan de Commissie kenbaar heeft gemaakt; dat deze zijn aangevuld en nader toegelicht in bilaterale besprekingen tussen de Deense autoriteiten en de Commissie;

Overwegende dat de Deense Regering in eerste instantie argumenten van algemene aard heeft aangevoerd, waarvan de voornaamste zijn dat de analyse van de Commissie enerzijds geen rekening zou houden met het stedelijke plattelandsbestel in Denemarken; dat de Commissie anderzijds slechts 2 van de 6 door de Deense Regering gehanteerde sociaal-economische indicatoren in aanmerking zou hebben genomen, waarvan één, de werkloosheid, zo conjunctuurgevoelig is dat zij het alleen niet mogelijk maakt de structurele problemen van de verschillende betrokken gebieden te doen uitkomen; dat de Commissie voor het overige bij de beoordeling van nationale afbakeningen de nationale dispariteiten en niet de eventuele dispariteiten met de andere regio's van de Gemeenschap in aanmerking zou moeten nemen; dat tenslotte met name rekening zou moeten worden gehouden met het feit dat Denemarken, anders dan andere Lid-Staten, geen enkele sectoriële steunregeling kent, die kan worden gecumuleerd met regionale steun;

Overwegende dat de Deense Regering met betrekking tot de gebieden ten aanzien waarvan de Commissie de procedure van artikel 93, lid 2, van het EEG-Verdrag, heeft ingeleid, voorts naar voren heeft gebracht dat met betrekking tot de gemeenten op Lolland en Moen, hoewel de sociaal-economische situatie van dit gebied thans goed kan lijken, aanzienlijke werkgelegenheidsverliezen voor het komende jaar moeten worden verwacht, wegens de verslechtering van de situatie van de scheepswerf van Nakskov, waarmee de gehele economische toekomst van de regio is verbonden; dat, wat de gemeenten van Ringkoebing amt betreft, dit gebied in feite twee groepen gemeenten omvat welke individueel geanalyseerd, zonder koppeling aan het door Ribe amt gevormde gebied, zoals door de Commissie geschiedt, zeer laag worden gerangschikt en waar op grond van de laatst beschikbare cijfers dienaangaande de werkloosheid toeneemt, vooral in het oostelijke gedeelte, tot een peil dat aanzienlijk boven het nationaal gemiddelde ligt; dat het, wat de gemeenten van Ribe amt betreft, anders dan de

Commissie stelt, niet juist is dat het aan land komen van de in de Noordzee ontdekte olie- en gasvoorraden in de regio ten zuiden van dit gebied positieve gevolgen van betekenis zal hebben voor de ontwikkeling van het noordelijke gedeelte van dit gebied in de vijf eerstkomende jaren; dat bij de gemeenten van Soenderjylland amt het oostelijk gedeelte dient te worden onderscheiden van het westelijk gedeelte dat zich kenmerkt door een groot aantal werknemers in de landbouw, een onvruchtbare bodem en geringe bevolkingsdichtheid, waardoor steunmaatregelen worden gerechtvaardigd en dat in overweging dient te worden genomen dat deze gemeenten grenzen aan Duitse steunzones en dat het intensiteitsmaximum van de steun derhalve hetzelfde moet zijn aan beide zijden van de grens, namelijk 20 % netto subsidie-equivalent van de investering;

Overwegende dat twee Lid-Staten opmerkingen hebben gemaakt in het kader van de procedure van artikel 93, lid 2, van het EEG-Verdrag; dat een hunner met name van oordeel was dat de Commissie bij haar beoordeling van regionale onevenwichtigheden op nationaal niveau eveneens rekening moet houden met de respectieve problemen waartegenover de minder ontwikkelde landen zich zien gesteld, terwijl de andere Lid-Staat betoogde dat de Commissie de nationale situatie van een regio niet juist beoordeelt, indien zij haar analyse uitvoert op grond van gemeenschapsindicatoren om vervolgens alleen rekening te houden met de nationale dispariteiten;

IV

Overwegende dat de door de Deense Regering voorgenomen steunmaatregel voor bepaalde gebieden het handelsverkeer tussen de Lid-Staten ongunstig kan beïnvloeden en de mededinging kan vervalsen of dreigen te vervalsen in de zin van artikel 92, lid 1, van het EEG-Verdrag door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde produkties;

Overwegende dat volgens genoemd artikel 92, lid 1, steunmaatregelen die aan de in dat artikel vermelde criteria voldoen, onverenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt; dat de in artikel 92, lid 3, sub a) en c), van het EEG-Verdrag vermelde utzonderingen op deze onverenigbaarheid, de enige die in het onderhavige geval kunnen worden toegepast, aangezien het om regionale steunmaatregelen gaat, betrekking hebben op doelstellingen die in het belang van de Gemeenschap en niet dat van de individuele begunstigden worden nagestreefd; dat deze uitzonderingen strikt moeten worden geïnterpreteerd bij de behandeling van regionale of sectoriële steunregelingen en van individuele toepassingen van een algemene steunregeling; dat een uitzondering met name slechts dan mag worden toegestaan wanneer de Commissie kan vaststellen dat bij ontstentenis van deze steunmaatregelen de begunstigde ondernemingen via het marktmechanisme alleen niet zouden worden bewogen zich zo te gedragen dat zij tot de verwezenlijking van een der doelstellingen waarop deze uitzonderingen betrekking hebben zouden bijdragen;

Overwegende dat de toekenning van een uitzondering zonder tegenprestatie als rechtvaardigingsgrond zou neerkomen op aanvaarding van een ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de Lid-Staten en van vervalsing van de mededinging zonder dat daarmee enig belang van de Gemeenschap wordt gediend, terwijl men zich er anderzijds bij neerlegt dat sommige Lid-Staten ten onrechte bevoordeeld worden;

Overwegende dat de Commissie bij de hantering van bovengenoemde beginselen bij haar onderzoek van steunregelingen met regionale strekking zich er van dient te vergewissen dat in de betrokken gebieden ten opzichte van de gehele Gemeenschap voldoende ernstige moeilijkheden bestaan om de conclusie te rechtvaardigen dat de verlening van de steun en de intensiteit daarvan nodig zijn om het bereiken van een der in artikel 92, lid 3, sub a) of c), van het EEG-Verdrag bedoelde doelstellingen te bevorderen; dat het, wanneer zulks niet kan worden aangetoond, duidelijk is dat de steun niet tot het bereiken van de in de uitzonderingsbepalingen genoemde doelstellingen bijdraagt, doch in hoofdzaak strekt tot begunstiging van de betrokken ondernemingen;

Overwegende dat de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, naar aanleiding van een mededeling van de Commissie betreffende de algemene steunregelingen met regionale strekking in hun eerste resolutie van 20 oktober 1971 (1) hebben erkend dat steun met regionale strekking, wanneer deze op juiste en oordeelkundige wijze wordt toegepast, een onmisbaar middel vormt voor de regionale ontwikkeling en de Lid-Staten in staat stelt, een regionaal beleid te voeren dat is gericht op een meer evenwichtige groei van de verschillende gebieden van eenzelfde land en van de Gemeenschap; dat de Commissie dientengevolge, op grond van de geldende cooerdinatiebeginselen voor steunregelingen met regionale strekking, die de gevaren voor overbieding beogen te beperken, bij haar beoordeling van de verenigbaarheid van steunmaatregelen met regionale strekking met het bepaalde in artikel 92, lid 3, sub a) en c), van het EEG-Verdrag zowel rekening moet houden met de sociaal-economische situatie van de betrokken regio's in communautaire context als met de ernstige dispariteiten die eventueel tussen gebieden van eenzelfde land bestaan;

Overwegende dat de Commissie bij haar onderzoek van de Deense regionale steunregeling in 1977 van oordeel was dat gezien de welvarende situatie van Denemarken over het geheel in vergelijking met die van de rest van de Gemeenschap, alleen de uitzondering van artikel 92, lid 3, sub c), van het EEG-Verdrag, zou kunnen worden toegepast; dat deze uitzondering, aangezien in deze situatie sindsdien geen verandering

is gekomen, als enige door de Commissie kon worden overwogen bij het onderzoek van het Deense ontwerp voor een nieuwe afbakening van de steunzones;

Overwegende dat de Commissie ten einde de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt van de door de Deense Regering voorgenomen steun ten behoeve van bepaalde gebieden te bepalen de hierboven toegelichte beginselen heeft gehanteerd; dat zij aldus, na de betrokken Deense gebieden in communautaire context te hebben bezien met vergelijking van het bruto binnenlands produkt per hoofd en de werkloosheidssituatie in de betrokken gebieden met de overeenkomstige gemeenschapsgemiddelden, heeft nagegaan in hoeverre dispariteiten zouden kunnen bestaan tussen de regio's op nationaal niveau, waardoor de verlening van steun met regionale strekking zou kunnen worden gerechtvaardigd; dat de Commissie te dien einde heeft gebruik gemaakt van een aantal indicatoren, zoals het belastbaar inkomen, de werkloosheid, de werkgelegenheid in de dienstensector, de werkgelegenheid in de verwerkende sector alsmede de werkgelegenheid in de primaire sector, de bevolkingsdichtheid en het migratiesaldo;

Overwegende dat de Commissie op basis van de aldus verrichte sociaal-economische analyse van de betrokken gebieden van oordeel was dat als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kon worden beschouwd de steun die de Deense Regering voornemens was uit hoofde van de indeling als speciale steungebieden te verlenen in: Nordjylland amt, Bornholm amt, ten behoeve van de gemeenten Hanstholm, Sydthy, Thisted, Morsoe, Sallingsund, Sundsoere, Moeldrup en AAlestrup in Viborg amt, de gemeenten Lemvig, Thyboroen-Harbooer, Thyholm en Ulfborg-Vemb in Ringkoebing amt, de gemeenten Mariager en Samsoe in AArhus amt, alsmede aan de eilanden Langeland en AEroe in Fyn amt en alle kleine bewoonde eilanden die zelf geen gemeenten vormen en die elk een bevolking van minder dan 1 000 inwoners hebben; dat de Commissie evenmin bezwaren heeft gemaakt met betrekking tot de steun die de Deense Regering voornemens is te verlenen uit hoofde van de indeling als gewoon steungebied ten behoeve van de gemeenten Fjends, Skive en Spoettrup in Viborg amt, de gemeenten Bramming, Ribe en Holsted in Ribe amt, de gemeenten Gram, Noerre Rangstrup, Roedding, Lundtoft, Roedekro en AAbenraa in Soenderjylland amt, de gemeenten Langaa, Noerhald, Purhus, Randers, Rougsoe, Soenderhald, Ebeltoft, Grenaa, Midtjurs en Noerre Djurs in AArhus amt, en de gemeenten Struer en Vinderup in Ringkoebing amt;

Overwegende dat de Commissie na de opmerkingen van de Deense Regering concludeert dat het zuidelijk gedeelte van Ringkoebing amt samen met het in het noordelijk en oostelijk deel daarvan gelegen steungebied kan worden geanalyseerd; dat uit dit onderzoek blijkt dat de sociaal-economische situatie van dit gebied van dien aard is dat handhaving daarvan als steungebied gerechtvaardigd is; dat de Commissie derhalve de verlening van steun uit hoofde van de indeling als gewone steungebieden ten behoeve van de gemeenten Trehoeje, Videbaek, AAskov en Brande, zoals door de Deense Regering voorgesteld, als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan beschouwen, doch de verlening van steun ten behoeve van de gemeenten Egvad, Holmsland, Ringkoebing en Skjern alleen indien deze als gewoon steungebied worden ingedeeld, gezien de gunstiger situatie van dit deel van het amt ten opzichte van het noorden van de regio, dat als speciaal steungebied is ingedeeld;

Overwegende dat de Commissie naar aanleiding van de door de Deense Regering verstrekte aanvullende informatie betreffende Lolland erkent dat dit gebied inderdaad een specifiek regionaal probleem heeft, dat wordt veroorzaakt door de moeilijke situatie bij de voornaamste industriële werkgever in dit gebied en dat de voorspellingen van de Deense autoriteiten gegrond zijn; dat het derhalve gerechtvaardigd lijkt, de gemeenten op Lolland als steungebieden te handhaven, zoals in de aanmelding van de Deense Regering voorzien; dat het hier echter alleen om prognoses gaat en dat dient te worden nagegaan of zij zullen uitkomen; dat de Commissie derhalve de steunverlening ten behoeve van de gemeenten op Lolland slechts tot 31 december 1983 als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan beschouwen en zich het recht voorbehoudt de indeling van dit gebied na deze datum opnieuw aan een onderzoek te onderwerpen;

Overwegende dat gezien de aantrekkelijkheid voor investeerders, als alternatieve vestigingsplaats, van de aan het zuidwestelijk gedeelte van Soenderjylland amt grenzende Duitse steunzones eenzelfde intensiteitsmaximum van de steun aan beide zijden van de grens gerechtvaardigd is;

Overwegende dat onder deze omstandigheden en rekening houdend met het feit dat bedoelde aantrekkingskracht vooral een rol zal spelen bij nieuwe mobiele investeringen en niet bij die van de bestaande ondernemingen en dat in het westelijk gedeelte van het gebied in de laatste tien jaren slechts weinig ondernemingen zijn opgericht, kan de Commissie de handhaving van de indeling als speciaal steungebied verenigbaar met de gemeenschappelijke markt achten voor de gemeenten Bredebro, Hoejer, Loegumkloster, Skaerbaek, Toender, Tinglev en Bov in Soenderjylland amt wat de oprichtingen van ondernemingen betreft, met dien verstande dat het intensiteitsmaximum van de steun wordt teruggebracht tot 15 % netto subsidie-equivalent van de investering in de overige gevallen;

Overwegende daarentegen dat de Commissie onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt acht de steun die de Deense Regering voornemens is te verlenen aan de gemeenten Moen in Storstroem amt en Blaabjerg, Blaavandshuk, OElgod en Varde in Ribe amt; dat de gemeente Moen door een brug verbonden is met de gemeenten in het zuidelijk gedeelte van Sjaelland, zodat deze gemeenten ten behoeve van de sociaal-economische analyse dienen te worden gebundeld, en dat uit deze analyse blijkt dat de situatie van de regio ten opzichte van Denemarken in zijn geheel, goed is; dat de Commissie met betrekking tot de gemeenten in het noorden van Ribe amt van oordeel is dat olie- en gasvondsten in de Noordzee zeer zeker een gunstige invloed zullen uitoefenen op de investeringen in deze zone, rekening houdend met de nabijheid van de haven van Esbjerg, van waaruit het grootste deel van de Noordzee-activiteiten plaatsvindt, en van het bestaande weg- en spoorwegnet; dat deze gemeenten dientengevolge niet meer als steungebied kunnen worden gehandhaafd;

Overwegende echter dat voor gebieden die op basis van de nieuwe afbakening niet meer als steungebied worden beschouwd of niet meer als speciaal steungebied, doch als gewoon steungebied worden ingedeeld, voorzien moet worden in een overgangsperiode die respectievelijk op 31 december 1983 en 31 december 1982 verstrijkt en waarin deze gebieden bij de Deense autoriteiten aanvragen om steun kunnen indienen op grond van hun vroegere indeling;

Overwegende dat de Deense Regering, ten einde de Commissie in staat te stellen overeenkomstig artikel 93, lid 1, van het EEG-Verdrag een voortdurend onderzoek uit te voeren van de Deense steunregeling met regionale strekking, de Commissie een jaarlijks verslag moet doen toekomen, dat met name betrekking dient te hebben op het totale bedrag van de verleende steun, het bedrag van de gesteunde investeringen, alsmede het aantal betrokken gevallen; dat de Commissie zich het recht voorbehoudt een bepaald aantal individuele gevallen nader te onderzoeken;

Overwegende dat deze beschikking niet afdoet aan de nakoming van bestaande of toekomstige bijzondere regels welke van toepassing zijn op de in bepaalde sectoren verleende steun,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De steun met regionale strekking welke de Deense Regering voornemens is te verlenen ten behoeve van de gemeenten Moen in Storstroem amt, en Blaabjerg, Blaavandshuk, OElgod en Varde in Ribe amt is onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 92 van het EEG-Verdrag.

Dientengevolge kunnen deze gemeenten niet meer als steungebied worden aangemerkt.

De bovengenoemde gemeenten kunnen echter als overgangsmaatregel hun indeling als steungebied, uit hoofde van de sinds 1977 geldende afbakening van de steungebieden, behouden tot en met 31 december 1983.

Artikel 2

Als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 92 van het EEG-Verdrag kan worden beschouwd de steun met de regionale strekking welke de Deense Regering voornemens is uit hoofde van de indeling in de categorie gewone steungebieden voor een periode van vijf jaar te verlenen ten behoeve van de gemeenten Trehoeje, Videbaek, AAskov en Brande in Ringkoebing amt.

Artikel 3

De steun met regionale strekking ten behoeve van de gemeenten Egvad, Holmsland, Ringkoebing en Skjern kan als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 92 van het EEG-Verdrag worden beschouwd voor een periode van vijf jaar, op voorwaarde dat de Deense Regering de voorziene steun alleen toekent op basis van een indeling als gewoon steungebied.

Dientengevolge kunnen deze gemeenten niet of niet langer worden ingedeeld als speciaal steungebied.

In de gemeenten die op basis van de sinds 1977 geldende afbakening van de steungebieden als speciaal steungebied waren ingedeeld, kan deze indeling echter als overgangsmaatregel tot en met 31 december 1982 blijven gelden.

Artikel 4

De steun met regionale strekking die de Deense Regering voornemens is te verlenen ten behoeve van de gemeenten Hoejreby, Nakskov, Ravnsborg, Rudbjerg, Holeby, Maribo, Nysted, Roedby en Sakskoebing in Storstroem amt kan slechts als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 92 van het EEG-Verdrag worden beschouwd tot en met 31 december 1983. Voor die datum zal de Commissie de sociaal-economische situatie van dit gebied opnieuw onderzoeken, ten einde te kunnen besluiten over de toekomstige indeling daarvan.

Te dien einde doet Denemarken de Commissie jaarlijks een verslag toekomen, voor de eerste maal één jaar na de datum van deze beschikking, dat betrekking heeft op de economische ontwikkeling van Lolland, en met name op de werkgelegenheidssituatie van de scheepswerf van Nakskov. In dit verslag dienen het aantal netto-arbeidsplaatsverliezen op deze scheepswerf alsmede de vooruitzichten voor de toekomst te worden vermeld, evenals het aantal in andere sectoren geschapen arbeidsplaatsen.

Artikel 5

De steun met regionale strekking ten behoeve van de gemeenten Bredebro, Hoejer, Loegumkloster, Skaerbaek, Toender, Tinglev en Bov in Soenderjylland amt kan slechts als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 92 van het EEG-Verdrag worden beschouwd voor een periode van vijf jaar, op voorwaarde dat de intensiteit van de door de Deense Regering verleende gecumuleerde regionale steun voor deze gemeenten niet groter is dan 20 % netto subsidie-equivalent van de investering in het geval van de oprichting van ondernemingen en 15 % netto subsidie-equivalent van de investering in andere gevallen. Deze gemeenten kunnen echter als overgangsmaatregel tot en met 31 december 1982 hun indeling als speciaal steungebied op basis van de sinds 1977 geldende afbakening van steungebieden behouden.

Artikel 6

Voorts doet Denemarken de Commissie voor het einde van het eerste halfjaar van elk jaar een verslag toekomen met opgave van het bedrag van de verleende regionale steun, van de gesteunde investeringen, alsmede van het aantal betrokken gevallen; deze gegevens dienen regionaal te worden onderverdeeld aan de hand van de regio's van niveau III van de Nomenclatuur van de Territoriale eenheden voor de statistiek van het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen alsmede sectorieel aan de hand van de tweecijfercode van de Algemene Systematische Bedrijfsindeling in de Europese Gemeenschappen van het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen.

Voorts doet het Koninkrijk Denemarken de Commissie op haar verzoek de nodige gegevens toekomen om haar in staat te stellen over te gaan tot het onderzoek van een bepaald aantal individuele gevallen.

Artikel 7

De verlening van steun uit hoofde van deze beschikking doet niet af aan de nakoming van bestaande of toekomstige bijzondere regels welke van toepassing zijn op de in bepaalde sectoren verleende steun.

Artikel 8

Denemarken stelt de Commissie binnen twee maanden na de datum van de kennisgeving van deze beschikking in kennis van de maatregelen die het heeft getrokken tot nakoming daarvan.

Artikel 9

Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Denemarken.

Gedaan te Brussel, 22 juli 1982.

Voor de Commissie

Frans ANDRIESSEN

Lid van de Commissie

(1) PB nr. C 25 van 2. 2. 1982, blz. 3.

(2) Wet nr. 219 van 7 juni 1972.

(1) PB nr. C 31 van 3. 2. 1979, blz. 9.

(1) PB nr. C 111 van 4. 11. 1971, blz. 1.