Beschikking van de Commissie

van 13 november 2002

betreffende Italiaanse voorschriften tot ontheffing van de vergunningsplicht voor ondernemingen en inrichtingen die gevaarlijke afvalstoffen terugwinnen overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen

(kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 4392)

(Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

(Voor de EER relevante tekst)

(2002/909/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1995 betreffende afvalstoffen(1), gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG(2),

Gelet op Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen(3), en met name op artikel 3,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) In artikel 3, leden 2 en 3, van Richtlijn 91/689/EEG zijn de voorwaarden bepaald waaraan moet worden voldaan, indien overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder b), van Richtlijn 75/442/EEG een lidstaat voor inrichtingen en ondernemingen die gevaarlijke afvalstoffen terugwinnen, ontheffing van de vergunningsplicht in artikel 10 van Richtlijn 75/442/EEG wenst te verlenen.

(2) Lidstaten die overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Richtlijn 91/689/EEG ontheffing van de vergunningsplicht wensen te verlenen, moeten tevens voldoen aan de procedurevoorschriften van artikel 3, lid 4, van die richtlijn.

(3) Op 1 december 1999 en 17 november 2000 heeft Italië de Commissie in kennis gesteld van een op artikel 33 van decreet nr. 22 van 5 februari 1997 gebaseerd ontwerp-decreet, waarin de voorwaarden worden vastgesteld voor het aanvragen van een vrijstelling van de vergunningsplicht met betrekking tot de terugwinning van gevaarlijke afvalstoffen.

(4) De Commissie heeft de lidstaten geraadpleegd over de voorschriften in het ontwerp-decreet en in die raadplegingsfase heeft geen enkele lidstaat bezwaar gemaakt tegen goedkeuring van de ontwerp-voorschriften.

(5) In het licht van deze raadpleging en gezien de eigen analyse dat de ontwerp-voorschriften in overeenstemming zijn met de vereisten van artikel 3 van Richtlijn 91/689/EEG, stelt de Commissie voor dat de ontwerp-voorschriften worden goedgekeurd overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG.

(6) Het bij artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG ingestelde comité heeft op 6 september 2002 gunstig advies uitgebracht voor goedkeuring van de voorschriften.

(7) De voorschriften zijn derhalve in overeenstemming met het advies van het bij artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG ingestelde comité.

(8) De voorschriften van het Italiaanse ontwerp-decreet dienen derhalve te worden goedgekeurd.

(9) Deze goedkeuring heeft uitsluitend betrekking op de voorschriften van artikel 3, leden 2 tot en met 4, van Richtlijn 91/689/EEG in samenhang met artikel 11, lid 1, onder b), van Richtlijn 75/442/EEG en doet geen afbreuk aan de toepassing van andere bepalingen van die richtlijnen of andere communautaire wetgeving op het Italiaanse ontwerp-decreet,

I. PROCEDURE

I.A. Richtlijnen 75/442/EEG en 91/689/EEG

Artikel 9, lid 1, van Richtlijn 75/442/EEG vereist dat iedere inrichting of onderneming die zich met afvalverwijdering bezighoudt (lijst in bijlage II A), hiertoe een vergunning van de bevoegde instanties verkrijgt. Deze vergunning heeft dan betrekking op soort en hoeveelheid afvalstoffen, de terzake geldende technische eisen, de te nemen voorzorgsmaatregelen, de plaats waar de afvalstoffen worden verwijderd en de behandelingsmethode.

Artikel 10 van Richtlijn 75/442/EEG bepaalt tevens dat inrichtingen of ondernemingen die zich met terugwinningsactiviteiten bezighouden (lijst in bijlage II B), hiertoe een vergunning van de bevoegde instanties verkrijgen.

Artikel 11, lid 1, van Richtlijn 75/442/EEG staat de lidstaten toe inrichtingen of ondernemingen te ontheffen van de in artikel 9 of artikel 10 opgelegde vergunningsplicht in het geval van verwijderingsactiviteiten op de plaats van productie, alsmede in het geval van terugwinningsactiviteiten, maar dan wel op de volgende voorwaarden:

- de bevoegde instanties hebben algemene voorschriften per type activiteit uitgevaardigd waarin soort en hoeveelheid afvalstoffen zijn vastgesteld en waarbij wordt aangegeven onder welke voorwaarden de activiteit van een vergunning kan worden vrijgesteld (artikel 11, lid 1, eerste streepje), en

- de soorten of hoeveelheden afvalstoffen en de verwijderings- of terugwinningsmethoden zijn van dien aard dat aan de voorwaarden van artikel 4 van de richtlijn wordt voldaan (artikel 11, lid 1, tweede streepje).

Op grond van artikel 11, lid 1, vrijgestelde inrichtingen of ondernemingen dienen bij de bevoegde instanties te worden geregistreerd (artikel 11, lid 2).

Artikel 3, lid 1, van Richtlijn 91/689/EEG bepaalt dat de ontheffing van de vergunningsplicht voor inrichtingen of ondernemingen die hun afvalstoffen in eigen beheer verwijderen, waarnaar in artikel 11, lid 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG wordt verwezen, niet van toepassing is op de onder deze richtlijn vallende gevaarlijke afvalstoffen.

Artikel 3, lid 2, bepaalt dat een lidstaat inrichtingen of ondernemingen die afvalstoffen terugwinnen, van het bepaalde in artikel 10 van Richtlijn 75/442/EEG kan vrijstellen:

- indien de lidstaat algemene voorschriften uitvaardigt voor elke soort en hoeveelheid afvalstoffen en specifieke voorwaarden (grenswaarden voor het gehalte aan gevaarlijke stoffen in het afval, emissiegrenswaarden, type activiteit) en andere voorschriften vaststelt die nodig zijn om de verschillende vormen van terugwinning uit te voeren, en

- indien de soorten of de hoeveelheden afvalstoffen en de terugwinningsmethoden van dien aard zijn dat aan de voorwaarden van artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG wordt voldaan.

De in lid 2 bedoelde inrichtingen of ondernemingen moeten bij de bevoegde instanties worden geregistreerd (artikel 3, lid 3).

Indien een lidstaat voornemens is gebruik te maken van het bepaalde in artikel 3, lid 2, worden de in dat lid bedoelde voorschriften uiterlijk drie maanden voordat zij van kracht worden, aan de Commissie toegezonden. De Commissie raadpleegt vervolgens de lidstaten. In het licht van deze raadplegingen stelt de Commissie voor dat de voorschriften uiteindelijk volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG worden goedgekeurd.

I.B. De aangemelde maatregelen

Op 28 augustus 1997 hebben de Italiaanse autoriteiten, in overeenstemming met Richtlijn 83/189/EEG(4) betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, de Commissie mededeling gedaan van een ontwerp-decreet tot vaststelling van de voorwaarden voor toepassing van artikel 11 van Richtlijn 75/442/EEG en artikel 3, lid 2, van Richtlijn 91/689/EEG. Op 17 oktober 1997 bevestigden de Italiaanse autoriteiten, tijdens een vergadering met het bij artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG ingestelde comité, dat de mededeling in kwestie tevens bedoeld was als kennisgeving in de zin van artikel 3, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG. Op dezelfde datum zond de Commissie een afschrift van de Italiaanse ontwerp-maatregelen toe aan de overige lidstaten en verzocht zij uiterlijk op 15 november 1997 schriftelijk commentaar te leveren; zij liet hierbij weten dat er op grond van artikel 3, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG door de Gemeenschap een besluit terzake moet worden genomen. Aangezien werd geoordeeld dat de ontwerp-maatregelen niet voldeden aan de voorschriften van artikel 3, lid 4, van de richtlijn, stelde de Commissie een ontwerp-beschikking op waarbij de maatregelen werden verworpen. Deze ontwerp-beschikking zou op 8 mei 1998 in stemming worden gebracht in het comité van artikel 18. Italië trok echter op dezelfde dag de ontwerp-maatregelen in. Er vond dan ook geen stemming plaats.

Op 1 december 1999 heeft Italië de Commissie in kennis gesteld van een nieuwe versie van de ontwerp-maatregelen overeenkomstig Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften(5) en artikel 3, lid 2, van Richtlijn 91/689/EEG. In het licht van de discussie in het comité van artikel 18 op 29 maart 2000 over de nieuwe tekst van de ontwerp-maatregelen heeft Italië te kennen gegeven deze nog verder te willen wijzigen.

Op 17 november 2000 heeft Italië een gewijzigde versie van de nieuwe ontwerp-maatregelen aangemeld. Volgens de Commissie verstreek de status-quoperiode voor deze kennisgeving op 17 februari 2001 voor de doeleinden van artikel 3, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG. Ingevolge het verzoek van de lidstaten in het comité van artikel 18 van 28 maart 2001 aan de Commissie om een algemeen document over de voorwaarden die op artikel 3, lid 2, van Richtlijn 91/689/EEG van toepassing zijn, werd de discussie over de specifieke gewijzigde ontwerp-maatregelen van Italië uitgesteld tot na de verspreiding van het document. De Commissie stelde een algemeen document op dat op de vergadering van het comité van artikel 18 van 6 juli 2001(6) werd verspreid.

II. INHOUD VAN DE AANGEMELDE MAATREGELEN

II.A. De Italiaanse wetgeving waarop de aangemelde ontwerp-maatregelen zijn gebaseerd

De aangemelde ontwerp-maatregelen worden genomen in uitvoering van artikel 33 van decreet nr. 22 van 5 februari 1997. Dit artikel bepaalt dat terugwinningsactiviteiten niet eerder mogen aanvangen dan 90 dagen na de datum waarop de aanvang van de activiteit bij de bevoegde provincie is aangemeld en dat hierbij de voorwaarde geldt dat er technische voorschriften zijn vastgesteld ten aanzien van de te gebruiken maximale hoeveelheden afval en de oorsprong, soort en andere kenmerken van het afval; verder gelden dan nog specifieke voorwaarden, vooral om te waarborgen dat de afvalstoffen, naar gelang van soort en hoeveelheid, zonder gevaar voor de menselijke gezondheid en zonder gebruikmaking van potentieel voor het milieu schadelijke procédés en methoden worden teruggewonnen. In het geval van gevaarlijke afvalstoffen dienen de regels ook specifieke voorwaarden te stellen met betrekking tot de grenswaarden voor het gehalte aan gevaarlijke stoffen in het afval, emissiegrenswaarden voor ieder type afval, activiteiten en gebruikte installaties (met inachtneming van eventuele andere emissies ter plekke) en andere noodzakelijke vereisten om de verschillende vormen van terugwinning naar behoren te kunnen uitvoeren.

Nadat de mededeling van de aanvang van de terugwinningsactiviteit is ontvangen, dient het bevoegde provinciebestuur de inrichting in een speciaal register op te nemen en binnen 90 dagen na te gaan of aan de gestelde eisen wordt voldaan. Daartoe omvat de mededeling een rapport waaruit moet blijken:

- dat de algemene technische voorschriften in acht worden genomen en dat aan bovengenoemde specifieke voorwaarden wordt voldaan;

- dat de inrichting aan de voorgeschreven subjectieve vereisten (financiële positie, burgerlijke en strafrechtelijke staat) voor de verwerking van het afval voldoet;

- welke terugwinningsactiviteiten zullen plaatsvinden;

- in welke inrichting, met welke terugwinningscapaciteit en bij welke productie- of behandelingscyclus het afval zal worden teruggewonnen;

- aan welke specificaties de uit deze terugwinningsactiviteiten resulterende producten moeten voldoen.

Wanneer de provincie vaststelt dat er niet aan de technische voorschriften of andere vereisten wordt voldaan, dient zij (bij met redenen omklede rechtshandeling) de aanvang of voortzetting van de activiteit te verbieden, tenzij de inrichting binnen een door het provinciaal bestuur vast te stellen termijn wel aan de terzake geldende bepalingen voldoet.

De kennisgeving moet om de vijf jaar worden vernieuwd en in elk geval wanneer de terugwinningsprocédés ingrijpende wijzigingen ondergaan.

II.B. Beknopte beschrijving van de aangemelde maatregelen (d.i. alleen die delen ervan welke voor deze beschikking relevant zijn)

De aangemelde gewijzigde nieuwe tekst van het Italiaanse ontwerp-decreet bestaat uit een wetstekst (negen artikelen) en drie bijlagen. Het ontwerp bevat specifieke voorschriften voor de activiteiten in verband met de terugwinning van bepaalde soorten gevaarlijke afvalstoffen (artikel 1, lid 1). Er is sprake van zowat 39 verschillende terugwinningsactiviteiten, met name op het gebied van non-ferrometalen, edele metalen, slak uit smeltovens, slib, anorganisch en organisch vloeibaar afval.

Het gewijzigde nieuwe ontwerp bevat een aantal specifieke voorschriften met betrekking tot terugwinningsactiviteiten die binnen de werkingssfeer ervan vallen. Het bepaalt de soorten gevaarlijke afvalstoffen waarover het gaat alsmede de technische normen en emissie- en grenswaarden die voor specifieke activiteiten in verband met terugwinning gelden (artikel 1, lid 4, bijlage 1). Bijlage 1 is onderverdeeld in twee subbijlagen: subbijlage 1 bevat algemene technische voorschriften voor de terugwinning van bepaalde materialen uit gevaarlijke afvalstoffen alsmede grenswaarden voor gevaarlijke stoffen; subbijlage 2 bevat de grenswaarden en voorschriften voor emissies in de lucht die vrijkomen bij de terugwinning van gevaarlijke afvalstoffen. Het gewijzigde nieuwe ontwerp bevat eveneens voorschriften betreffende de maximumhoeveelheden van de afvalsoorten die door de installaties per jaar mogen worden gebruikt (artikel 5 en bijlage 2). Voorts bevat het specifieke voorschriften inzake methoden en normen voor de opslag van de gevaarlijke afvalstoffen in kwestie (artikel 4 en bijlage 3) alsmede voorschriften inzake kennisgeving van de aanvang van activiteiten, afvalbemonstering en vereisten voor het personeel (artikelen 6, 7 en 8). Voor de terugwinningsactiviteiten geldt steeds de eis dat zij noch voor het milieu, noch voor de volksgezondheid een gevaar mogen inhouden (artikel 1, lid 2). Uit de terugwinningsactiviteiten verkregen goederen en producten die niet aan de vereisten van de bijlagen voldoen of niet bestemd zijn voor gebruik in consumptie- of productiecycli, vallen buiten het toepassingsgebied van de vereenvoudigde procedure en blijven dus onderworpen aan algemene wettelijke bepalingen inzake gevaarlijke afvalstoffen.

III. BEOORDELING

III.A. Beoordeling door de Commissie

De door een lidstaat, in overeenstemming met artikel 3, lid 4, van de richtlijn aangemelde algemene ontwerp-voorschriften dienen in de eerste plaats te worden beoordeeld op hun conformiteit met alle in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 91/689/EEG vervatte bepalingen. In het algemeen is de Commissie van mening dat de mogelijkheid tot toepassing van artikel 3, lid 2, van Richtlijn 91/689/EEG een uitzondering op een algemene regel vormt, welke daarom slechts op beperkte wijze toepassing mag vinden. De Italiaanse maatregelen moeten in het licht van deze algemene opmerking worden beschouwd, om te kunnen bepalen of de vrijstelling hier te ruim genomen is.

Uit een juridische analyse van het aangemelde gewijzigde ontwerp-decreet concludeert de Commissie dat zij geen reden ziet om bezwaar te maken tegen de goedkeuring van de nieuwe versie van de ontwerp-maatregelen overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG.

De Commissie is van oordeel dat de nieuwe tekst van de ontwerp-maatregelen voldoet aan het vereiste in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 91/689/EEG. Het aangemelde gewijzigde nieuwe ontwerp bevat algemene voorschriften die de soorten en maximumhoeveelheden gevaarlijke afvalstoffen vermelden welke binnen de werkingssfeer van het ontwerp-decreet vallen. Voorts worden specifieke voorwaarden vastgesteld met betrekking tot de betreffende terugwinningsactiviteiten (met grenswaarden voor het gehalte aan gevaarlijke stoffen, emissiegrenswaarden en soort activiteit). De typologie van de betrokken afvalstoffen wordt naar behoren geïdentificeerd aan de hand van de referentie in de Europese afvalcatalogus(7), de EAC die een gemeenschappelijke lijst van ongevaarlijke en gevaarlijke afvalstoffen voor de Gemeenschap vormt en die op gezette tijdstippen moet worden bijgewerkt, zoals bepaald in artikel 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG en artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG. Voorts zijn andere noodzakelijke vereisten opgenomen met betrekking tot de uitvoering van de verschillende vormen van terugwinning, met inbegrip van voorschriften inzake opslag, kennisgeving van de aanvang van de activiteiten, bemonstering en personeel. Ten slotte is bepaald dat de soorten of de hoeveelheden afvalstoffen en de terugwinningsmethoden van dien aard zijn dat aan de voorwaarden van artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG wordt voldaan.

De Commissie is tevens van oordeel dat is voldaan aan de registratieverplichting, zoals bedoeld in artikel 3, lid 3, van Richtlijn 91/689/EEG. Krachtens artikel 33 van decreet nr. 22 van 5 februari 1997 moeten activiteiten voor de terugwinning van afvalstoffen die binnen de werkingssfeer ervan vallen, bij de bevoegde provincie worden geregistreerd. In de aangemelde gewijzigde nieuwe versie van het ontwerp is voorts bepaald dat het ontwerp en de bouw van de installaties of inrichtingen waar de terugwinningsactiviteiten zullen worden uitgevoerd, moeten worden goedgekeurd en een vergunning behoeven (artikel 1, lid 3) en dat bijzonderheden moeten worden verstrekt over de aanvang van de activiteiten (artikel 6).

III.B. Raadpleging van de lidstaten: samenvatting van de ontvangen schriftelijke en mondelinge opmerkingen

De lidstaten werd verzocht om mondeling en schriftelijk hun mening over de ontwerp-voorschriften te kennen te geven. Met name op 30 april 2002 werden de lidstaten uitgenodigd de Commissie hun schriftelijke opmerkingen te doen geworden. De lidstaten werden ook uitgenodigd om op de vergadering van het comité van artikel 18 van 22 mei 2002 mondelinge opmerkingen te formuleren.

Op 16 en 28 mei 2002 hebben respectievelijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk de Commissie schriftelijke opmerkingen toegezonden.

Zweden had niet zozeer essentiële opmerkingen over de ontwerp-voorschriften, maar had wel vragen over bepaalde procedurele aspecten in verband met artikel 3, lid 2, van Richtlijn 91/689/EEG, namelijk de gevolgen van een ontheffing voor andere lidstaten en het verband daarvan met Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging(8).

In zijn schriftelijke opmerkingen verheugde het Verenigd Koninkrijk zich over het Italiaanse voorstel. Algemeen beschouwd was het van oordeel dat ontheffingen recycling en hergebruik van bepaalde stromen van gevaarlijke afvalstoffen kunnen stimuleren, bijvoorbeeld via terugnameregelingen in de detailhandel. Het was eveneens van mening dat de verplichting een volledige vergunning te verkrijgen deelneming kan ontmoedigen en ertoe kan leiden dat meer afval wordt verwijderd via traditionele voorzieningen voor afvalbeheer, zoals storten of verbranden. Bovendien achtte het de behoefte aan een algemeen begrepen mechanisme voor het verlenen van ontheffingen nog groter na de invoering van een nieuwe lijst van gevaarlijke afvalstoffen, die veel dagelijkse gebruiksvoorwerpen omvat, zoals fluorescentielampen en PC-monitors. Wat de essentie betreft was het Verenigd Koninkrijk, dat niet in de weg wenste te staan van een goedkeuring van de ontwerp-voorschriften, die het in overeenstemming achtte met de recente richtsnoeren van de Commissie, enigszins bezorgd over de complexiteit van een aantal voorgestelde ontheffingen. Met name aan het aantonen dat aan de voorwaarden is voldaan, konden wel eens hoge kosten zijn verbonden. Voor het Verenigd Koninkrijk was het bijvoorbeeld niet duidelijk op welke manier moet worden aangetoond dat afval aan de grenswaarden voor gevaarlijke stoffen voldoet. Hoewel dit vrij eenvoudig is bij homogene, consistente afvalstromen, mag worden aangenomen dat meer variabele afvalstoffen moeilijkheden zullen opleveren. Volgens het Verenigd Koninkrijk kan het gebruik maken van dergelijke ontheffingen ten minste even duur uitvallen als het verkrijgen van een volledige vergunning, waardoor het voor recyclingorganisaties van weinig praktisch nut is. Het Verenigd Koninkrijk had eveneens vragen bij het verband tussen de communautaire kaderwetgeving inzake afvalstoffen en andere desbetreffende communautaire wetgeving op milieugebied, zoals Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval(9).

Op de vergadering van het comité van artikel 18 van 22 mei 2002 heeft geen enkele lidstaat bezwaar aangetekend tegen de goedkeuring van de ontwerp-voorschriften.

In het licht van deze raadpleging en gezien de eigen analyse dat de ontwerp-voorschriften in overeenstemming zijn met de vereisten van artikel 3 van Richtlijn 91/689/EEG, stelt de Commissie voor dat de ontwerp-voorschriften worden goedgekeurd overeenkomstig de procedure van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG. Het bij artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG ingestelde comité heeft op 6 september 2002 gunstig advies uitgebracht voor goedkeuring van de voorschriften.

IV. CONCLUSIE

In het licht van de inhoud van het Italiaanse ontwerp en de resultaten van het overleg met de lidstaten, zoals beschreven in de bovenstaande overwegingen, concludeert de Commissie dat de nieuwe tekst van de ontwerp-maatregelen, zoals op 17 november 2000 door Italië aangemeld overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG, moet worden aangenomen en goedgekeurd, daar is vastgesteld dat aan het vereiste in artikel 3, leden 2 en 3 van die richtlijn is voldaan, namelijk dat:

- de ontwerp-voorschriften algemene voorschriften zijn die de soort en hoeveelheid afvalstoffen vermelden en specifieke voorwaarden (grenswaarden voor het gehalte aan gevaarlijke stoffen in het afval, emissiegrenswaarden, type activiteit) en andere voorschriften vaststellen die nodig zijn om de verschillende vormen van terugwinning uit te voeren,

- de soorten of de hoeveelheden afvalstoffen en de terugwinningsmethoden van dien aard zijn dat aan de voorwaarden van artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG wordt voldaan, en

- de betrokken inrichtingen en ondernemingen bij de bevoegde instantie moeten worden geregistreerd,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De voorschriften in het Italiaanse op artikel 33 van het Italiaanse decreet nr. 22 van 5 februari 1997 gebaseerde ontwerp-decreet, waarvan de Commissie op 1 december 1999 in kennis is gesteld en op 17 november 2000 een gewijzigde versie is toegezonden, overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen, worden hierbij goedgekeurd.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek.

Gedaan te Brussel, 13 november 2002.

Voor de Commissie

Margot Wallström

Lid van de Commissie

(1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.

(2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.

(3) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.

(4) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.

(5) PB L 204 van 22.6.1998, blz. 37.

(6) Punt 3 van de agenda: "Informatiedocument (DG ENV Eenheid A2): Voorwaarden voor de vrijstelling in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 91/689/EEG".

(7) Beschikking 2000/532/EG van de Commissie van 3 mei 2000 tot vervanging van Beschikking 94/3/EG houdende vaststelling van een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad betreffende afvalstoffen en Beschikking 94/904/EG van de Raad tot vaststelling van een lijst van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB L 226 van 6.9.2000, blz. 3), gewijzigd bij Beschikking 2001/118/EG van de Commissie van 16 januari 2001 (PB L 47 van 16.2.2001, blz. 1), Beschikking 2001/119/EG van de Commissie van 22 januari 2001 (PB L 47 van 16.2.2001, blz. 32) en Beschikking 2001/573/EG van de Raad van 23 juli 2001 (PB L 203 van 28.7.2001, blz. 18).

(8) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.

(9) PB L 332 van 28.12.2000, blz. 91.