ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(39)

De indiener van het verzoek heeft een naar behoren ondertekend vrijwillig verbintenisaanbod ingediend overeenkomstig artikel 8 van de basisverordening. De Commissie heeft het verbintenisaanbod geanalyseerd en was van mening dat de aanvaarding ervan niet uitvoerbaar zou zijn. De indiener van het verzoek heeft verbonden ondernemingen in twee lidstaten. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, vervaardigt een van deze verbonden ondernemingen het soortgelijke product en ook andere producten (nl. meststoffen) en verkoopt het deze op de markt van de Unie. De indiener van het verzoek verkoopt ook andere producten aan afnemers in de Unie. Als de verbonden partij in de Unie en de indiener van het verzoek het betrokken product en andere producten aan dezelfde afnemers in de Unie verkopen, zouden de prijzen voor dergelijke transacties zodanig kunnen worden vastgesteld dat de minimuminvoerprijs waarvoor de verbintenis geldt, wordt gecompenseerd. Een dergelijke kruiscompensatie zou in het kader van toezichtmaatregelen echter niet aan het licht komen, aangezien de prijsstructuur van het merendeel van de producten die door de verbonden onderneming in de Unie worden vervaardigd en verkocht niet behoort tot de informatie die voor het publiek beschikbaar wordt gesteld. Bijgevolg kan niet worden bepaald of de door de afnemers betaalde prijzen overeenkomen met de waarde van de producten dan wel of hierin mogelijk rabatten zijn verwerkt ter compensatie van transacties waarop de verbintenis van toepassing is en waarvoor een minimuminvoerprijs in acht moet worden genomen. Dientengevolge bestaat een groot risico van kruiscompensatie met de verkoop van ammoniumnitraat of andere producten aan dezelfde afnemers.
(3)

De Unie loopt niet vooruit op het politieke proces onder de vlag van de Verenigde Naties inzake de uiteindelijke status van de Westelijke Sahara en blijft zoeken naar een oplossing voor het geschil in de Westelijke Sahara, dat momenteel door de Verenigde Naties op de lijst van niet-zelfbesturende gebieden is geplaatst en dat vandaag de dag grotendeels door het Koninkrijk Marokko wordt bestuurd. Ze spreekt haar volledige steun uit aan de inspanningen van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en zijn persoonlijke gezant om de partijen te helpen tot een rechtvaardige, duurzame en wederzijds aanvaardbare politieke oplossing te komen, die recht doet aan het zelfbeschikkingsrecht van de bevolking van de Westelijke Sahara in het kader van regelingen die in overeenstemming zijn met de doelen en beginselen in het Handvest van de Verenigde Naties, zoals geformuleerd in de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, en met name de resoluties 2152 (2014), 2218 (2015), 2385 (2016), 2351 (2017) en 2414 (2018).
(7)

De fabrikant heeft bevestigd dat de grasmaaier sinds 1 september 2013 niet in een lidstaat van de EU is vervaardigd of in de handel is gebracht. De fabrikant heeft bevestigd dat de grasmaaier begin 2014 uit de handel is genomen bij de dealers en distributeurs in Letland, en heeft informatie verstrekt waarin wordt aangevoerd dat geharmoniseerde norm EN 60335-2-77:2006 correct was toegepast.
(8)

In dit verband vertoonde de gemiddelde groothandelsprijs van bananen op de markt van de Unie in juli 2018, ondanks de lage prijs van de uit Guatemala ingevoerde bananen, geen enkele neerwaartse trend en bleef deze hoog. Zo bedroeg de gemiddelde groothandelsprijs van bananen (ongeacht de oorsprong) 911,5 EUR/ton in augustus 2018, wat 2,8 % hoger is dan de overeenkomstige prijs in augustus 2017 (855,3 EUR/ton). Daarnaast bedroeg de gemiddelde groothandelsprijs van in de Unie geproduceerde bananen 1 228,6 EUR/ton in augustus 2018, wat 38,9 % hoger is dan het prijsniveau in augustus 2017 (884,6 EUR/ton). Niettemin heeft de invoer uit Nicaragua zijn drempelwaarde nu met 409 % overschreden.
(3)

Op grond van artikel 8 van het Cotif-verdrag is het comité van technische deskundigen (Committee of Technical Experts — „CTE”) van de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer opgericht. Overeenkomstig artikel 20, lid 1, onder b), van het Cotif-verdrag en de artikelen 6 en 8 bis van aanhangsel F (APTU) is het CTE bevoegd om besluiten te nemen over de aanneming van eenvormige technische voorschriften (Uniform Technical Prescriptions — „UTP's”) of van een bepaling tot wijziging van een UTP op basis van aanhangsel F (APTU) en aanhangsel G (ATMF) van het Cotif-verdrag.
BIJLAGE

Verklaring van de Unie over de inwerkingtreding van Verordening (EU) 2017/2226 tot instelling van het inreis-uitreissysteem (EES) en de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen

Verordening (EU) 2017/2226 van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2017 tot instelling van een inreis-uitreissysteem (EES) voor de registratie van inreis- en uitreisgegevens en van gegevens over weigering van toegang ten aanzien van onderdanen van derde landen die de buitengrenzen overschrijden en tot vaststelling van de voorwaarden voor toegang tot het EES voor rechtshandhavingsdoeleinden en tot wijziging van de overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord en Verordeningen (EG) nr. 767/2008 en (EU) nr. 1077/2011 is op 29 december 2017 in werking getreden.

Derhalve zal, vanaf de datum van toepassing van Verordening (EU) 2017/2226 (1) voor de toepassing van deze overeenkomst, onder lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen worden verstaan de lidstaten die het inreis-uitreissysteem aan de buitengrenzen gebruiken. De maximumperiode van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen wordt berekend op basis van de verblijfsduur in alle lidstaten die het inreis-uitreissysteem aan de buitengrenzen gebruiken.

(1) De datum van toepassing zal door de Commissie worden vastgesteld overeenkomstig artikel 73 van Verordening (EU) 2017/2226.
BIJLAGE

Verklaring van de unie over de inwerkingtreding van verordening (EU) 2017/2226 tot instelling van het inreis-uitreissysteem (EES) en de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen

Verordening (EU) 2017/2226 van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2017 tot instelling van een inreis-uitreissysteem (EES) voor de registratie van inreis- en uitreisgegevens en van gegevens over weigering van toegang ten aanzien van onderdanen van derde landen die de buitengrenzen overschrijden en tot vaststelling van de voorwaarden voor toegang tot het EES voor rechtshandhavingsdoeleinden en tot wijziging van de overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord en Verordeningen (EG) nr. 767/2008 en (EU) nr. 1077/2011 is op 29 december 2017 in werking getreden.

Derhalve zal, vanaf de datum van toepassing van Verordening (EU) 2017/2226 (1) voor de toepassing van deze overeenkomst, onder lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen worden verstaan de lidstaten die het inreis-uitreissysteem aan de buitengrenzen gebruiken. De maximumperiode van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen wordt berekend op basis van de verblijfsduur in alle lidstaten die het inreis-uitreissysteem aan de buitengrenzen gebruiken.

(1) De datum van toepassing zal door de Commissie worden vastgesteld overeenkomstig artikel 73 van Verordening (EU) 2017/2226.
—

Om ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6 bij de algemene begroting voor 2018 vóór het einde van het jaar te kunnen vaststellen, moet de Raad onverwijld handelen. Daarom is het gerechtvaardigd om, overeenkomstig artikel 3, lid 3, van het reglement van orde van de Raad, de periode van acht weken voor het op de hoogte stellen van de nationale parlementen, zoals bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1, in te korten,
1.

Punt 1 (Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad) wordt als volgt gewijzigd: i) het volgende streepje wordt toegevoegd: „— 32014 L 0051 : Richtlijn 2014/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 ( : Richtlijn 2014/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 ( PB L 153 van 22.5.2014, blz. 1 ).”; ii) de volgende wijzigingen worden aangebracht: „k) Verwijzingen naar de bevoegdheden van EIOPA overeenkomstig de artikelen 18 en 19 van Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad in de richtlijn worden begrepen als verwijzingen — in de zaken als bedoeld in en overeenkomstig punt 31h van deze bijlage — naar de bevoegdheden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA met betrekking tot de EVA-staten; l) In artikel 52, lid 3, en artikel 77 septies, lid 1, worden de woorden „de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, het Permanent Comité van de EVA-staten” ingevoegd na de woorden „de Raad”; m) In artikel 65 bis worden de woorden „of, in voorkomend geval, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” ingevoegd na het woord „EIOPA”; n) In artikel 70 staan de verwijzingen naar „centrale banken van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB)” en „centrale banken van het ESCB” niet alleen voor in de richtlijn bedoelde betekenis, maar ook voor de nationale centrale banken van de EVA-staten; o) In artikel 138, lid 4, wat betreft de EVA-staten, wordt het woord „EIOPA” vervangen door „de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” en de woorden „zoals bepaald door de EIOPA” door „zoals bepaald door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op basis van door EIOPA opgestelde ontwerpen”; p) Informatie afkomstig uit de EVA-staten wordt niet uitgewisseld door EIOPA als onderdeel van regelingen getroffen voor samenwerking met derde landen of hun autoriteiten overeenkomstig artikel 172, lid 4, onder e), of artikel 260, lid 5, onder e), zonder uitdrukkelĳke instemming van de autoriteiten die de informatie hebben meegedeeld en wordt in voorkomend geval alleen gebruikt voor de doeleinden waarmee deze autoriteiten hebben ingestemd; q) In artikel 308 ter, lid 15, wat betreft de EVA-staten, worden de woorden „23 mei 2014” vervangen door „de datum van de inwerkingtreding van Besluit nr. …/… van … [dit besluit] van het Gemengd Comité van de EER”.”.
(3)

De Commissie kan besluiten dat vrijwillige nationale of internationale regelingen waarbij normen worden bepaald voor de productie van biomassaproducten, accurate gegevens bevatten met het oog op de toepassing van artikel 17, lid 2, van Richtlijn 2009/28/EG en/of aantonen dat leveringen van biobrandstoffen of vloeibare biomassa voldoen aan de duurzaamheidscriteria van artikel 17, leden 3, 4 en 5, en/of dat geen materialen doelbewust zijn gewijzigd of verwijderd zodat de levering of een deel ervan onder bijlage IX komt te vallen. Als een marktpartij bewijzen of gegevens indient die verkregen zijn overeenkomstig een door de Commissie erkende vrijwillige regeling, mag een lidstaat, voor zover het erkenningsbesluit daarop betrekking heeft, de leverancier niet vragen om verdere bewijzen van de naleving van de duurzaamheidscriteria in te dienen.
BESLUIT (EU) 2018/1838 VAN DE RAAD

van 19 november 2018

betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken, opgericht krachtens de Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

Overeenkomstig artikel 323, lid 1, van de Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds (1) („de overeenkomst”), moet het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken (het „Handelscomité”) uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van de overeenkomst een lijst opstellen van personen die bereid en in staat zijn om als scheidsrechter in geschillenbeslechtingsprocedures op te treden.

Overeenkomstig artikel 323, lid 1, van de overeenkomst hebben de Unie en Oekraïne hun respectieve kandidaten voorgedragen die bereid en in staat zijn om als scheidsrechter op te treden, en hebben zij overeenstemming bereikt over vijf personen die geen onderdaan van een van de partijen zijn en die als voorzitter van een arbitragepanel fungeren.

Met het oog op de goede werking van de overeenkomst is het dienstig onverwijld een lijst op te stellen van 14 personen die bereid en in staat zijn om bij geschillenbeslechtingsprocedures als scheidsrechter op te treden.

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Unie in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken opgericht bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds, in te nemen standpunt betreffende de opstelling van de lijst van personen die bereid en in staat zijn om overeenkomstig artikel 323, lid 1, van die overeenkomst als scheidsrechter op te treden, is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van dat comité.
Type vermoedelijke inbreuk

TS
(2)

De Raad heeft het voorstel van de Commissie besproken met het doel een standpunt vast te stellen dat, ten aanzien van de ontvangsten, in overeenstemming is met Besluit 2014/335/EU, Euratom van de Raad van 26 mei 2014 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie (2), en, ten aanzien van de uitgaven, in overeenstemming is met Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (3).
Artikel 2

Toepasselijke uitzonderingen en beperkingen

1. Bij de uitoefening van zijn taken met betrekking tot de rechten van betrokkenen overeenkomstig Verordening (EU) 2018/1725 gaat het Bureau na of een van de in die verordening vastgestelde uitzonderingen van toepassing is.

2. Onverminderd de artikelen 3 tot en met 6 van dit besluit kan het Bureau de toepassing van de artikelen 14 tot en met 20 en 35 van Verordening (EU) 2018/1725, alsook van artikel 4, voor zover de bepalingen daarvan overeenkomen met de rechten en verplichtingen als bedoeld in de artikelen 14 tot en met 20 en 35 van Verordening (EU) 2018/1725, beperken wanneer de uitoefening van die rechten en verplichtingen het doel van de onderzoeksactiviteiten van het Bureau onder meer door de openbaarmaking van zijn onderzoeksinstrumenten en -methoden in het gedrang zou brengen of afbreuk zou doen aan de rechten en vrijheden van andere betrokkenen.

3. Onverminderd de artikelen 3 tot en met 6 van dit besluit kan het Bureau de in lid 2 van dit artikel bedoelde rechten en verplichtingen met betrekking tot persoonsgegevens die zijn verkregen van diensten van de Commissie of andere instellingen, organen en instanties van de Unie, bevoegde autoriteiten van de lidstaten of derde landen of van internationale organisaties, in onderstaande gevallen beperken:

a) wanneer de uitoefening van die rechten en verplichtingen door diensten van de Commissie of andere instellingen, organen en instanties van de Unie kan worden beperkt op basis van andere handelingen als bedoeld in artikel 25 van Verordening (EU) 2018/1725 of overeenkomstig hoofdstuk IX van die verordening of de oprichtingshandelingen van andere instellingen, organen en instanties van de Unie;

b) wanneer de uitoefening van die rechten en verplichtingen door bevoegde autoriteiten van de lidstaten kan worden beperkt op basis van handelingen als bedoeld in artikel 23 van Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (5) of uit hoofde van nationale maatregelen tot omzetting van artikel 13, lid 3, artikel 15, lid 3, of artikel 16, lid 3, van Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad (6);

c) wanneer de uitoefening van die rechten en verplichtingen de samenwerking van het Bureau met derde landen of internationale organisaties bij de uitvoering van zijn taken in het gedrang kan brengen.

Voordat het Bureau beperkingen toepast in gevallen als bedoeld in de eerste alinea, onder a) en b), raadpleegt het de betrokken diensten van de Commissie, instellingen, organen en instanties van de Unie of de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, tenzij het voor het Bureau duidelijk is dat een van de in die punten genoemde handelingen voorziet in de toepassing van een beperking.

Punt c) van de eerste alinea is niet van toepassing wanneer de belangen of de fundamentele rechten en vrijheden van de betrokkenen prevaleren boven het belang van de Unie om samen te werken met derde landen of internationale organisaties.
(3)

De raad van toezicht is een centraal orgaan in de uitoefening van toezichthoudende taken door de ECB. Derhalve is bij Verordening (EU) nr. 1024/2013 aan de Raad de bevoegdheid gegeven om de voorzitter en de ondervoorzitter van de raad van toezicht te benoemen.
Bijzonderheden van het project: Er zal een evenement op hoog niveau worden georganiseerd in de marge van de toetsingsconferentie 2020 van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens of in de marge van het jaarlijkse evenement rond het Verdrag dat door de VN-secretaris-generaal wordt georganiseerd en gelijktijdig met het algemene debat in de Algemene Vergadering plaatsvindt. Het evenement op hoog niveau kan ook plaatsvinden tijdens om het even welk speciaal VN-forum inzake specifieke verdragen die bedoeld zijn om de deelname van staten aan het multilateraal verdragskader te vergemakkelijken.

Project 7

:
Artikel 2

Toepasselijke uitzonderingen en beperkingen

1. Bij de uitoefening van haar taken met betrekking tot de rechten van betrokkenen overeenkomstig Verordening (EU) 2018/1725 gaat de Commissie na of een van de in die verordening vastgestelde uitzonderingen van toepassing is.

2. Onverminderd de artikelen 3 tot en met 7 van dit besluit kan de Commissie de toepassing van de artikelen 14 tot en met 17, 19, 20 en 35 van Verordening (EU) 2018/1725, evenals het in artikel 4, lid 1, onder a), neergelegde transparantiebeginsel beperken voor zover de bepalingen ervan overeenkomen met de in de artikelen 14 tot en met 17, 19, 20 en 35 van Verordening (EU) 2018/1725 bedoelde rechten en verplichtingen, wanneer de uitoefening van die rechten en verplichtingen de onderzoeks- en handhavingsactiviteiten van de Commissie onder meer door de openbaarmaking van haar onderzoeksinstrumenten en -methoden in het gedrang zou brengen of afbreuk zou doen aan de rechten en vrijheden van andere betrokkenen.

3. Onverminderd de artikelen 3 tot en met 7 kan de Commissie de in lid 2 van dit artikel bedoelde rechten en verplichtingen met betrekking tot persoonsgegevens die zijn verkregen van andere instellingen, organen en instanties van de Unie, bevoegde autoriteiten van de lidstaten of derde landen, of van internationale organisaties, in onderstaande gevallen beperken:

a) wanneer de uitoefening van die rechten en verplichtingen door andere instellingen, organen en instanties van de Unie kan worden beperkt op basis van andere handelingen als bedoeld in artikel 25 van Verordening (EU) 2018/1725 of overeenkomstig hoofdstuk IX van die verordening, Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad (6) of Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad (7);

b) wanneer de uitoefening van die rechten en verplichtingen door bevoegde autoriteiten van de lidstaten kan worden beperkt op basis van handelingen als bedoeld in artikel 23 van Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (8) of uit hoofde van nationale maatregelen tot omzetting van artikel 13, lid 3, artikel 15, lid 3, of artikel 16, lid 3, van Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad (9);

c) wanneer de uitoefening van die rechten en verplichtingen de samenwerking van de Commissie met derde landen of internationale organisaties bij de uitvoering van mededingingsonderzoeken of de handhaving van mededingingsbesluiten in het gedrang kan brengen.

Voordat de Commissie beperkingen toepast in de omstandigheden als bedoeld in de eerste alinea, onder a) en b), raadpleegt zij de betrokken instellingen, organen en instanties van de Unie of de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, tenzij het voor de Commissie duidelijk is dat een van de in die punten genoemde handelingen voorziet in de toepassing van een beperking.

Punt c) van de eerste alinea is niet van toepassing wanneer de belangen of de fundamentele rechten en vrijheden van de betrokkenen prevaleren boven het belang van de Commissie om samen te werken met derde landen of internationale organisaties.
(4)

De Commissie heeft bij brief van 11 juni 2018 het verzoek van het Verenigd Koninkrijk aan de andere lidstaten toegezonden. Bij brief van 12 juni 2018 heeft de Commissie het Verenigd Koninkrijk ervan in kennis gesteld dat zij over alle gegevens beschikt die zij nodig acht voor de beoordeling van het verzoek.
(2)

De doelstellingen van het voorgestelde burgerinitiatief zijn als volgt geformuleerd: „Dit referendum is geen bindende volksraadpleging, maar een openbare opiniepeiling. De Europese Commissie zou deze openbare opiniepeiling moeten ondersteunen en alle Europese burgers in alle 28 lidstaten in de gelegenheid moeten stellen om zich uit te spreken over de wenselijkheid van de brexit. Wij hopen dat de Europese Commissie zich volledig achter dit initiatief schaart, voornamelijk omdat wij het onaanvaardbaar vinden dat de Europese burgers in het kader van een openbaar referendum zijn misleid met beloftes en verklaringen die op geen enkele wijze recht doen aan de werkelijkheid.”
(4)

Overeenkomstig artikel 395, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn 2006/112/EG heeft de Commissie bij brief van 9 augustus 2018 het verzoek van Nederland aan de andere lidstaten toegezonden, met uitzondering van Spanje en Cyprus, waaraan zij het verzoek bij brief van 10 augustus 2018 heeft toegezonden. Bij brief van 13 augustus 2018 heeft de Commissie Nederland ervan in kennis gesteld dat zij over alle gegevens beschikt die zij nodig acht voor de beoordeling van het verzoek.
(4)

De Unie loopt niet vooruit op de afloop van het door de Verenigde Naties geleide politieke proces inzake de uiteindelijke status van de Westelijke Sahara en blijft zich uitspreken voor een oplossing voor het geschil in de Westelijke Sahara, dat momenteel door de Verenigde Naties op de lijst van niet-zelfbesturende gebieden is geplaatst en vandaag de dag grotendeels door het Koninkrijk Marokko wordt bestuurd. Zij staat volledig achter de inspanningen van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en zijn persoonlijke gezant om de partijen te helpen tot een rechtvaardige, duurzame en wederzijds aanvaardbare politieke oplossing te komen, die recht doet aan het zelfbeschikkingsrecht van de bevolking van de Westelijke Sahara in het kader van regelingen die in overeenstemming zijn met de doelen en beginselen in het Handvest van de Verenigde Naties, zoals geformuleerd in de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (UNSCR), en met name de Resoluties 2152 (2014), 2218 (2015), 2285 (2016), 2351 (2017) en 2414 (2018) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.
(4)

Overeenkomstig artikel 23.5 van de overeenkomst mag niets in de overeenkomst aldus worden uitgelegd dat personen daaraan rechten kunnen ontlenen of dat personen daarbij verplichtingen worden opgelegd, onverminderd de rechten en verplichtingen van personen op grond van het internationaal publiekrecht. Het is derhalve niet mogelijk de overeenkomst rechtstreeks voor de rechterlijke instanties van de Unie of van de lidstaten in te roepen.