VERORDENING (EEG) Nr. 536/93 VAN DE COMMISSIE van 9 maart 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en zuivelprodukten

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelprodukten (1), en met name op artikel 11,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 3813/92 van de Raad van 28 december 1992 betreffende de rekeneenheid en de omrekeningskoersen die in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid moeten worden toegepast (2), en met name op artikel 1,

Overwegende dat de geldigheidsduur van de regeling inzake de extra heffing in de zuivelsector bij Verordening (EEG) nr. 3950/92 is verlengd voor zeven nieuwe opeenvolgende tijdvakken van twaalf maanden, waarvan het eerste op 1 april 1993 begint; dat de vroegere bepalingen ter zake bij genoemde verordening zijn ingetrokken en erdoor zijn vervangen; dat voor Verordening (EEG) nr. 3950/92 derhalve nieuwe uitvoeringsbepalingen dienen te worden vastgesteld en de op de vroegere regeling gebaseerde uitvoeringsbepalingen van de Commissie dienen te worden ingetrokken;

Overwegende dat deze verordening in de eerste plaats betrekking heeft op de aanvullende elementen die nodig zijn om de eindafrekening van de heffing voor de producent te kunnen opmaken, vervolgens op de maatregelen die moeten garanderen dat de heffing tijdig wordt betaald, en ten slotte op de controlevoorschriften die verificatie van de regelmatigheid van de inning van de heffing toelaten;

Overwegende dat derhalve dient te worden bepaald welke kenmerken van de melk als representatief worden beschouwd; dat met name dient te worden aangegeven op welke wijze bij de eindafrekening voor de geleverde hoeveelheden rekening wordt gehouden met het vetgehalte; dat daarbij dient te worden uitgegaan van een referentievetgehalte, waarvoor, evenals voor de daaraan gekoppelde individuele referentiehoeveelheid, de op 31 maart 1993 geldende waarde moet worden genomen; dat bijzondere bepalingen dienen te worden vastgesteld voor het geval dat de referentiehoeveelheid is verhoogd of is berekend door omrekening van een referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkoop; dat ten slotte de ervaring heeft uitgewezen dat zeer nauwkeurig de regels dienen te worden vastgesteld die gelden ingeval een melkproducent met zijn activiteit begint;

Overwegende dat het wenselijk is duidelijk te bepalen dat in geen geval individuele correcties naar beneden in verband met het vetgehalte van de geleverde melk in onttrekking aan de heffing kunnen resulteren, van een hoeveelheid waarmee de gegarandeerde totale hoeveelheid in een Lid-Staat is overschreden;

Overwegende dat de ervaring heeft geleerd dat de doeltreffendheid van de regeling wordt geschaad door grote vertragingen bij het doorgeven van de cijfers over leveranties of rechtstreekse verkoop en bij de betaling van de heffing; dat uit deze ervaring derhalve de nodige lessen dienen te worden getrokken en strikte termijnen voor mededeling van gegevens en voor betaling dienen te worden opgelegd, waarbij in sancties dient te worden voorzien;

Overwegende dat de Commissie krachtens artikel 2, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 de criteria moet vaststellen op grond waarvan prioritaire categorieën producenten voor terugbetaling van heffingbedragen in aanmerking komen als de Lid-Staat het wenselijk heeft geacht op zijn grondgebied niet de ongebruikte hoeveelheden volledig opnieuw toe te wijzen; dat alleen wanneer deze criteria in een Lid-Staat niet volledig mochten kunnen worden toegepast, deze Lid-Staat kan worden gemachtigd om, in overleg met de Commissie, andere criteria aan te houden;

Overwegende dat op grond van Verordening (EEG) nr. 3950/92 de koper de hoofdpersoon voor de correcte uitvoering van de regeling is; dat het dus van wezenlijk belang is dat de Lid-Staten de op hun grondgebied werkzame kopers erkennen;

Overwegende ten slotte dat de Lid-Staten over de nodige middelen moeten kunnen beschikken om achteraf na te gaan of en in welke mate de heffing overeenkomstig de geldende voorschriften is geïnd; dat deze verificaties op zijn minst een bepaald minimumaantal verrichtingen dienen te omvatten, die nader dienen te worden omschreven;

Overwegende dat het Comité van beheer voor melk en zuivelprodukten geen advies heeft uitgebracht binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Voor de berekening van de bij Verordening (EEG) nr. 3950/92 ingestelde extra heffing geldt het volgende:

1. De op de markt gebrachte hoeveelheden melk of melkequivalent in de zin van artikel 2, lid 1, van genoemde verordening omvatten voor een Lid-Staat elke hoeveelheid melk of melkequivalent die enig, op het grondgebied van deze Lid-Staat gelegen bedrijf verlaat.

De hoeveelheden die door een producent voor be- of verwerking in het kader van een maaklooncontract worden overgedragen, worden als een levering beschouwd.

2. De te gebruiken equivalenties zijn:

- 1 kg room = 26,3 kg melk × procentueel vetgehalte van de room

100

- 1 kg boter = 22,5 kg melk.

Voor kaas en alle andere zuivelprodukten kunnen de Lid-Staten hetzij de equivalenties bepalen op grond van het droge-stofgehalte en het vetgehalte van de betrokken kaassoorten of andere produkten, hetzij de hoeveelheden melkequivalent forfaitair vaststellen op grond van het aantal melkkoeien van de producent en een voor het bestand representatieve gemiddelde melkgift per koe.

Indien de producent ten genoegen van de bevoegde autoriteiten de hoeveelheden kan aantonen welke werkelijk voor de vervaardiging van de betrokken produkten zijn gebruikt, baseert de Lid-Staat zich op die bewezen hoeveelheden in plaats van uit te gaan van de bovenbedoelde equivalenties.

3. Bij levering van geheel of gedeeltelijk ontroomde melk moet de producent ten genoegen van de bevoegde autoriteit aantonen dat voor de berekening van de heffing met het betrokken melkvet, rekening is gehouden, daar anders deze leveringen voor de berekening van de heffing als leveringen van volle melk worden aangemerkt.

4. De toe te passen richtprijs en landbouwomrekeningskoers zijn die welke op de laatste dag van het betrokken tijdvak van twaalf maanden gelden.

Artikel 2

1. De kenmerken van de melk, waaronder het vetgehalte, die als representatief in de zin van artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 3950/92 worden beschouwd, zijn die welke bij de op 31 maart 1993 beschikbare individuele referentiehoeveelheid behoren.

Bij wijziging van de individuele referentiehoeveelheid gelden de volgende bepalingen:

a) het representatieve vetgehalte van de melk blijft ongewijzigd in geval van toewijzing van extra referentiehoeveelheden uit de nationale reserve of in geval van verhoging van de referentiehoeveelheid op grond van artikel 4, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3950/92;

b) wanneer op grond van artikel 4, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 de referentiehoeveelheid voor leveranties wordt bepaald door omzetting van de referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkoop, wordt het representatieve vetgehalte voor de referentiehoeveelheid voor leveranties op 3,8 % vastgesteld;

c) bij toepassing van de artikelen 6 en 7 en van artikel 8, derde, vierde en vijfde streepje, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 wordt het representatieve vetgehalte overgedragen met de referentiehoeveelheid waarvoor zij geldt.

In die gevallen is het resulterende representatieve vetgehalte gelijk aan het gemiddelde van het oorspronkelijke en het overgedragen representatieve vetgehalte, gewogen aan de hand van de oorspronkelijke en de overgedragen referentiehoeveelheid;

d) voor producenten die over een volledig uit de nationale reserve afkomstige referentiehoeveelheid beschikken en die na 1 april 1992 met hun activiteit zijn begonnen, geldt als representatief vetgehalte van de melk het gemiddelde vetgehalte van de melk die tijdens de eerste twaalf maanden van hun activiteit wordt geleverd. Het representatieve vetgehalte mag echter niet hoger zijn dan het nationale gemiddelde vetgehalte van de in de Lid-Staat in de referentieperiode van twaalf maanden verzamelde melk, tenzij de producent elk jaar bewijst dat hij in zijn veebeslag melkrassen houdt waarvoor het aanhouden van een hoger vetgehalte gerechtvaardigd is, daar anders het representatieve vetgehalte op het nationale gemiddelde gehalte van de in de Lid-Staat in de referentieperiode van twaalf maanden verzamelde melk wordt vastgesteld.

2. Om de in artikel 3 bedoelde eindafrekening van de heffing op te stellen, wordt voor elke producent het gemiddelde vetgehalte van de door hem geleverde melk en/of melkequivalenten vergeleken met het representatieve vetgehalte waarover hij beschikt:

- indien een positief verschil wordt geconstateerd, wordt de geleverde hoeveelheid melk of melkequivalent verhoogd met 0,18 % voor elke 0,1 gram melkvet meer per kilogram melk;

- indien een negatief verschil wordt geconstateerd, wordt de geleverde hoeveelheid melk of melkequivalent verminderd met 0,18 % voor elke 0,1 gram melkvet minder per kilogram melk.

Indien de geleverde hoeveelheid melk in liters wordt uitgedrukt, wordt op de aanpassing van 0,18 % per 0,1 gram melkvet de coëfficiënt 0,971 toegepast.

3. Indien de totale leveranties in een Lid-Staat groter zijn dan de overeenkomstig lid 2 gecorrigeerde hoeveelheid, is de heffing verschuldigd over het verschil tussen de totale leveranties en de totale gegarandeerde hoeveelheid voor leveranties waarover de Lid-Staat beschikt.

Artikel 3

1. Aan het einde van elk van de in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 3950/92 bedoelde tijdvakken stelt de koper voor elke producent een afrekening vast waarin naast de referentiehoeveelheid en het representatieve vetgehalte waarover de betrokken producent beschikt, de hoeveelheid en het vetgehalte van de melk en/of de melkequivalenten die hij gedurende het tijdvak heeft geleverd, worden aangegeven.

Voor een schrikkeljaar wordt de in de maanden februari en maart geleverde hoeveelheid melk of melkequivalent met een zestigste verlaagd.

2. De koper bezorgt jaarlijks vóór 15 mei aan de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat het overzicht van de voor de afzonderlijke producenten opgestelde afrekeningen of stelt, in voorkomend geval, deze autoriteit overeenkomstig het besluit van de Lid-Staat in kennis van de totale hoeveelheid, de overeenkomstig artikel 2, lid 2, gecorrigeerde hoeveelheid en het gemiddelde vetgehalte van de door producenten aan hem geleverde melk en/of melkequivalent, alsmede van de som van de individuele referentiehoeveelheden waarover deze producenten beschikken, en van het gemiddelde representatieve vetgehalte dat voor hen geldt.

Bij niet-inachtneming van de termijn is de koper een boete verschuldigd, die gelijk is aan de heffing over een overschrijding van 0,1 % van de door producenten aan hem geleverde hoeveelheden melk en melkequivalent. Deze boete mag niet meer dan 20 000 ecu bedragen.

3. De Lid-Staat kan voorschrijven dat de bevoegde autoriteit de koper van het bedrag van de heffing dat deze verschuldigd is, in kennis stelt, zulks na al dan niet, volgens het besluit van de Lid-Staat, de ongebruikte referentiehoeveelheden geheel of gedeeltelijk opnieuw te hebben toegewezen, hetzij rechtstreeks aan de betrokken producenten, hetzij aan de kopers met het oog op omslag over de betrokken producenten.

4. De heffingplichtige koper markt jaarlijks vóór 1 september het verschuldigde bedrag volgens de door de Lid-Staat vastgestelde nadere voorschriften aan de bevoegde instantie over.

Indien de betalingstermijn niet in acht wordt genomen, dragen de verschuldigde bedragen een jaarlijk rente waarvan de rentevoet door de Lid-Staat wordt vastgesteld en die niet lager mag zijn dan de door de Lid-Staat in geval van terugvordering van een onverschuldigd bedrag toegepaste rentevoet.

Artikel 4

1. Wat de rechtstreekse verkopen betreft, recapituleert de producent aan het einde van elk van de in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 3950/92 bedoelde tijdvakken in een verklaring, per produkt, de hoeveelheid van de rechtstreeks aan de consument en/of aan groothandelaars, aan affineurs of aan kleinhandelaars verkochte melk en/of andere zuivelprodukten.

Voor een schrikkeljaar wordt de hoeveelheid melk of melkequivalent verlaagd met hetzij een zestigste van de in de maanden februari en maart rechtstreeks verkochte hoeveelheden, hetzij een driehonderdzesenzestigste van de in het betrokken tijdvak van twaalf maanden rechtstreeks verkochte hoeveelheden.

2. De producent zendt jaarlijks vóór 15 mei zijn verklaring toe aan de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat.

Bij niet-inachtneming van de termijn is de producent de heffing verschuldigd over de totale hoeveelheid melk en melkequivalent die boven de hem toegewezen referentiehoeveelheid rechtstreeks is geleverd of, indien de referentiehoeveelheid niet is overschreden, een boete gelijk aan de verschuldigde heffing voor een overschrijding van de hem toegewezen referentiehoeveelheid met 0,1 %. Deze boete mag niet meer dan 1 000 ecu bedragen.

Ingeval de verklaring niet vóór 1 juli wordt ingediend, is het bepaalde in artikel 5, tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 van toepassing na afloop van een termijn van 30 dagen na de aanmaning door de Lid-Staat.

3. De Lid-Staat kan voorschrijven dat de bevoegde autoriteit de producent van het bedrag van de heffing dat deze verschuldigd is, in kennis stelt, na al dan niet, volgens het besluit van de Lid-Staat, de ongebruikte hoeveelheden geheel of gedeeltelijk aan de betrokken producenten opnieuw te hebben toegewezen.

4. De producent maakt jaarlijks vóór 1 september het verschuldigde bedrag volgens de door de Lid-Staat vastgestelde voorschriften aan de bevoegde instantie over.

Indien de betalingstermijn niet in acht wordt genomen, dragen de verschuldigde bedragen een jaarlijkse rente waarvan de rentevoet door de Lid-Staat wordt vastgesteld en die niet lager mag zijn dan de door de Lid-Staat in geval van terugvordering van een onverschuldigd betaald bedrag toegepaste rentevoet.

Artikel 5

1. De Lid-Staten bepalen in voorkomend geval de in artikel 2, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 bedoelde prioritaire categorieën van producenten op grond van een of meer van de volgende objectieve criteria in volgorde van prioriteit:

a) de formele erkenning door de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat dat de heffing, geheel of gedeeltelijk, ten onrechte is geheven;

b) de geografische ligging van het bedrijf, in de eerste plaats in berggebieden als bedoeld in artikel 3, lid 3, van Richtlijn 75/268/EEG van de Raad (3);

c) de maximale veedichtheid van het bedrijf, waaruit de extensivering van de dierlijke produktie blijkt;

d) de omvag van de overschrijding van de individuele referentiehoeveelheid;

e) het volume van de referentiehoeveelheid waarover de producent beschikt.

Indien bij toepassing van de voornoemde criteria de financiële middelen voor een gegeven periode niet volledig worden besteed, worden in overleg met de Commissie andere door de Lid-Staten bepaalde objectieve criteria vastgesteld.

2. De Lid-Staten treffen de aanvullende maatregelen opdat de verschuldigde heffing binnen de voorgeschreven termijn aan de Gemeenschap wordt betaald.

Indien uit het in artikel 3, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2776/88 van de Commissie (4) bedoelde dossier dat de Lid-Staten maandelijks bij de Commissie indienen, blijkt dat deze termijn niet in acht wordt genomen, verlaagt de Commissie de voorschotten op afrekening van de landbouwuitgaven naar rata van het verschuldigde bedrag of van een raming van dat bedrag.

De op grond van artikel 3, lid 4, en artikel 4, lid 4, betaalde rente wordt op de uitgaven voor de zuivelsector in mindering gebracht.

Artikel 6

De referentiehoeveelheden waarvoor geen of niet meer een individuele bestemming is, worden opgenomen in de nationale reserve als bedoeld in artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 3950/92. De referentiehoeveelheden voor leveringen en die voor rechtstreekse verkoop worden afzonderlijk geboekt.

Artikel 7

1. De Lid-Staten nemen alle nodige controlemaatregelen om te waarborgen dat de heffing wordt geïnd op de hoeveelheden melk en melkequivalent die boven een van de in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 3950/92 bedoelde hoeveelheden op de markt zijn gebracht. Daartoe geldt het volgende:

a) Elke koper die op het grondgebied van een Lid-Staat werkzaam is, wordt door deze Lid-Staat erkend.

Een koper wordt slechts erkend indien hij:

- aantoont handelaar te zijn in de zin van de nationale wetgeving;

- in de betrokken Lid-Staat over ruimten beschikt waar de produktboekhouding, de registers en de overige documenten als bedoeld onder c) door de bevoegde autoriteit kunnen worden geraadpleegd;

- zich ertoe verbindt de produktboekhouding, de registers en de overige documenten als bedoeld onder c), voortdurend bijgewerkt te houden;

- zich ertoe verbindt de in artikel 3, lid 2, bedoelde aangiften aan de bevoegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat te bezorgen.

De erkenning wordt ingetrokken indien de bovenstaande bepalingen niet worden nageleefd; zij kan worden ingetrokken indien is geconstateerd dat de koper een andere, krachtens Verordening (EEG) nr. 3950/92 of de onderhavige verordening op hem rustende verplichting bij herhaling niet is nagekomen.

b) De producent is verplicht zich ervan te vergewissen dat de koper aan wie hij levert, is erkend.

c) De kopers houden gedurende ten minste drie jaar de volgende bescheiden ter beschikking van de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat: enerzijds een produktboekhouding per tijdvak van twaalf maanden waarin voor elke producent diens naam en adres, de aan het begin en aan het einde van elk tijdvak beschikbare referentiehoeveelheid, de per maand of per periode van vier weken door hem geleverde hoeveelheden melk of melkequivalent en het representatieve en het gemiddelde vetgehalte van zijn leveringen worden vermeld, en anderzijds de handelsdocumenten, de briefwisseling en andere aanvullende gegevens als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad (5) om de bovenbedoelde produktboekhouding te kunnen controleren.

d) De koper is verantwoordelijk voor de boeking uit hoofde van de regeling inzake de extra heffing van alle aan hem geleverde hoeveelheden melk en/of andere zuivelprodukten; in dit verband houdt hij de lijst van de kopers en van de melk of andere zuivelprodukten be- of verwerkende bedrijven die hem melk of andere zuivelprodukten hebben geleverd, alsmede een overzicht van de per maand door elke leverancier geleverde hoeveelheid, gedurende ten minste drie jaar ter beschikking van de bevoegde autoriteit.

e) Bij het ophalen van de melk en/of de andere zuivelprodukten bij de bedrijven gaan deze melk en/of andere zuivelprodukten vergezeld van een document waarin de afzonderlijke leveringen zijn vermeld. Voorts bewaart de koper gedurende ten minste drie jaar aantekeningen ter identificatie van elke afzonderlijke levering.

f) De producenten die over een referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkoop beschikken, houden gedurende ten minste drie jaar de volgende bescheiden ter beschikking van de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat: enerzijds een produktboekhouding per tijdvak van twaalf maanden waarin de hoeveelheid, per maand en per produkt, van de rechtstreeks aan de consument en/of aan groothandelaars, aan affineurs of aan kleinhandelaars verkochte melk en/of zuivelprodukten wordt vermeld, en anderzijds het register overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Richtlijn 92/102/EEG van de Raad (6) van de op het bedrijf voor de melkproduktie gehouden dieren en de bewijsstukken die het mogelijk maken de bovenbedoelde produktboekhouding te controleren.

2. De Lid-Staten nemen de nodige aanvullende maatregelen om:

- de gevallen te controleren waarin geheel of gedeeltelijk afstand van de melkproduktie en/of van de referentiehoeveelheid wordt gedaan overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 3950/92, indien de desbetreffende bepalingen worden toegepast;

- te waarborgen dat de betrokkenen van de strafrechtelijke of bestuursrechtelijke sancties die bij overtreding van het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 3950/92 en in de onderhavige verordening jegens hen kunnen worden getroffen, op de hoogte worden gesteld.

3. De Lid-Staat verifieert fysiek of de in de handel gebrachte hoeveelheden melk en melkequivalent juist zijn geboekt en verricht te dien einde controles op het vervoer van melk tijdens het ophalen bij bedrijven, en controleert ter plaatse met name:

a) bij de kopers, de in artikel 3, lid 1, bedoelde afrekeningen en de waarschijnlijkheid van de in lid 1, onder c) en d), bedoelde produktboekhouding en geboekte geleverde hoeveelheden door toetsing aan de handels- en andere documenten waaruit de benutting van de opgehaalde hoeveelheden melk en melkequivalent blijkt;

b) bij de producenten aan wie een referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkoop is toegewezen, de waarschijnlijkheid van de in artikel 4, lid 1, bedoelde verklaring en van de in lid 1, onder f), bedoelde produktboekhouding.

De Lid-Staten bepalen op basis van een risicoanalyse de te verrichten controles. Per jaar worden op zijn minst gecontroleerd:

- wat het bepaalde onder a) betreft, 40 % van het aantal kopers,

- wat het bepaalde onder b) betreft, 5 % van het aantal betrokken producenten.

Artikel 8

De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van:

- de voor de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3950/92 en van de onderhavige verordening vastgestelde maatregelen en de eventuele wijzigingen daarop, zulks binnen een maand na de vaststelling van de betrokken maatregel of wijziging;

- hun naar behoren met redenen omkleed besluit ingeval van het bepaalde in artikel 6, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 gebruik wordt gemaakt;

- de overeenkomstig artikel 4, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 overgedragen hoeveelheden, zulks jaarlijks vóór 1 maart;

- de naar behoren ingevulde antwoorden op de in de bijlage opgenomen vragenlijst, zulks jaarlijks vóór 1 september. Bij niet-inachtneming van de termijn past de Commissie op de voorschotten op de afrekening van de landbouwuitgaven een forfaitaire verlaging toe;

- de resultaten en gegevens die nodig zijn voor de evaluatie van de krachtens artikel 8, eerste en tweede streepje, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 uitgevoerde maatregelen.

Artikel 9

Verordening (EEG) nr. 1546/88 van de Commissie (7) wordt ingetrokken.

Zij blijft evenwel van toepassing ter waarborging van de naleving van de verplichtingen in het kader van de uitvoering van de regeling inzake de extra heffing voor het negende tijdvak en, in voorkomend geval, voor de eerdere tijdvakken.

Met het oog op de continuïteit van de nationale maatregelen die de naleving van de regeling inzake de extra heffing moeten waarborgen, worden bij wijze van overgangsmaatregel verwijzingen naar artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad (8), naar Verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad (9) of naar Verordening (EEG) nr. 1546/88 geacht verwijzingen naar Verordening (EEG) nr. 3950/92, respectievelijk naar onderhavige verordening te zijn.

Artikel 10

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing met ingang van het tijdvak van twaalf maanden dat op 1 april 1993 aanvangt.

Bij administratieve problemen kan de betrokken Lid-Staat de toepassing van artikel 7, lid 1, onder a), b) en e), echter uitstellen tot en met 31 december 1993.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 9 maart 1993.

Voor de Commissie

René STEICHEN

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 405 van 31. 12. 1992, blz. 1.

(2) PB nr. L 387 van 31. 12. 1992, blz. 1.

(3) PB nr. L 128 van 19. 5. 1975, blz. 1.

(4) PB nr. L 249 van 8. 9. 1988, blz. 9.

(5) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989, blz. 18.

(6) PB nr. L 355 van 5. 12. 1992, blz. 32.

(7) PB nr. L 139 van 4. 6. 1988, blz. 12.

(8) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 13.

(9) PB nr. L 90 van 1. 4. 1984, blz. 13.

BIJLAGE

Jaarlijkse vragenlijst over de toepassing van de bij Verordening (EEG) nr. 3950/92 ingestelde regeling inzake de extra heffing in de zuivelsector BETROKKEN TIJDVAK: LID-STAAT:

1. Leveringen

1.1. Aantal kopers

waarvan groeperingen van kopers

1.2. Som van de toegekende individuele referentiehoeveelheden voor leveringen (ton)

1.3. Aantal producenten

waarvan producenten die tevens over een referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkoop beschikken

1.4. Aantal aanvragen om toepassing van artikel 4, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3950/92

en betrokken hoeveelheden (ton)

1.5. Gemiddeld representatief vetgehalte (g/kg)

1.6. Geleverde hoeveelheid melk en zuivelprodukten (ton melkequivalent)

waarvan zuivelprodukten (ton melkequivalent)

1.7. Gemiddeld werkelijk vetgehalte van de leveringen (g/kg)

1.8. Aanpassing van de leveringen aan het representatieve vetgehalte (ton)

1.9. Aantal tot en met 31 december geregistreerde tijdelijke overdrachten van referentiehoeveelheden

en betrokken hoeveelheden (ton)

1.10. Ongebruikte referentiehoeveelheden vóór een eventuele herverdeling (ton)

1.11. Aantal producenten die hebben geprofiteerd van het bepaalde in artikel 2, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 3950/92, per categorie

terugbetaalde bedragen per categorie producenten (nationale valuta)

bedragen die worden gebruikt voor de financiering van de in artikel 8, eerste streepje, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 bedoelde maatregelen (nationale valuta)

2. Rechtstreekse verkoop

2.1. Som van de toegekende individuele referentiehoeveelheden voor rechtstreekse verkoop (ton)

2.2. Aantal producenten

2.3. Hoeveelheid rechtstreeks verkochte melk en zuivelprodukten (ton melkequivalent)

waarvan zuivelprodukten (ton melkequivalent)

waarvan: - boter en room

- kaas

- yoghurt

- overige

2.4. Ongebruikte referentiehoeveelheden vóór een eventuele herverdeling (ton)

2.5. Bedrag van de geïnde heffing dat wordt gebruikt voor de in artikel 8, eerste streepje, van Verordening (EEG) nr. 3950/92 bedoelde maatregelen (nationale valuta)