BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 12 juni 1991 tot beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van dunne polyesterfolie van oorsprong uit de Republiek Korea (91/303/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 9,

Na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE (1) In oktober 1989 beëindigde de Commissie bij Besluit 89/560/EEG (2) een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van polyesterfolie van alle dikten, van oorsprong uit de Republiek Korea, zonder dat rechten werden geheven. Vervolgens werd door de European Plastic Films, Membrane and Covering Manufacturers Association (AEC) een tweede klacht ingediend namens producenten die de totale produktie van het produkt in de Gemeenschap voor hun rekening nemen. Deze klacht had betrekking op de invoer van polyesterfolie met een dikte van maximaal 25 micron (dunne PET-folie), van oorsprong uit de Republiek Korea, hierna "Korea" genoemd, en bevatte bewijsmateriaal in verband met dumping en daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade, dat voldoende werd geacht om de opening van een procedure te rechtvaardigen. De Commissie kondigde vervolgens door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de opening aan van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van polyesterfolie vallende onder de GN-codes 3919 10 31, 3919 90 31, 3920 62 00, 3920 63 00, 3920 69 00 en 3921 90 19, en 3921 90 19, en begon met een onderzoek.

(2) De Commissie bracht de haar bekende betrokken exporteurs en importeurs alsmede de vertegenwoordigers van het uitvoerende land en de klager hiervan officieel op de hoogte en bood de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om te worden gehoord.

(3) Om alle informatie die zij noodzakelijk achtte, te vergaren, stuurde de Commissie vragenlijsten aan de exporteurs in Korea en aan de importeurs in de Gemeenschap waarvan bekend was dat zij bij deze zaak betrokken waren. De bekende exporteurs en bepaalde importeurs vulden de vragenlijsten in.

(4) De Commissie stuurde ook vragenlijsten aan de vier ondernemingen namens welke de klacht werd ingediend, ten einde ieder ervan in staat te stellen aan te tonen welke schade haar door de invoer van dunne PET-folie uit Korea was berokkend. De Commissie stelde een gedetailleerd onderzoek in naar deze vier ondernemingen die de vragenlijsten ingevuld terugstuurden en die samen de gehele produktie in de Gemeenschap voor hun rekening nemen.

(5) De bekende producenten/exporteurs en sommige importeurs waarvan bekend was dat zij bij de zaak betrokken waren, maakten hun standpunt schriftelijk kenbaar en de producenten/exporteurs verzochten om te worden gehoord, welk verzoek werd ingewilligd. De klager maakte ook zijn standpunt schriftelijk bekend en verzocht om te worden gehoord, hetgeen hem werd toegestaan.

(6) De Commissie verifieerde de ontvangen informatie in zoverre zij dat nodig achtte en stelde ten kantore van de volgende ondernemingen een onderzoek in:

a) producenten in de Gemeenschap:

- Du Pont de Nemours, Luxemburg, Luxemburg,

- Hoechst AG, Wiesbaden, Duitsland,

- ICI, Welwyn Garden City, Hertfordshire, Verenigd Koninkrijk,

- Rhône-Poulenc, Lyon, Frankrijk;

b) Koreaanse producenten/exporteurs:

- Kolon Industries Inc., Seoel,

- SKC Ltd, Seoel.

(7) Het dumpingonderzoek had betrekking op het jaar 1989. Het onderzoek naar de evolutie van de relevante economische factoren aan de hand waarvan wordt bepaald of de communautaire bedrijfstak aanzienlijke schade heeft geleden, bestreek de jaren 1987, 1988 en 1989.

B. SCHADE a) Invoer - Hoeveelheden en prijzen (8) In verband met de schade die door de betrokken invoer zou zijn berokkend, bleek uit het bewijsmateriaal dat de Commissie ter beschikking heeft dat de invoer van dunne PET-folie in de Gemeenschap uit Korea van 2 532 ton in 1987 tot 2 869 ton in 1989 steeg.

(9) Wat het marktaandeel betreft, is het niet mogelijk gebleken deze ontwikkeling van de invoer in een nauwkeurig percentage uit te drukken omdat het verbruik van dunne PET-folie in de Gemeenschap moeilijk kan worden geschat, aangezien bepaalde cijfers (met name de invoer uit derde landen) in het algemeen op alle dikten van polyesterfolie betrekking hebben. Berekend op de beperkte grondslag van de door de klager in de Gemeenschap verkochte hoeveelheden, vermeerderd met uitsluitend de Koreaanse invoer, daalde het aandeel van deze invoer van 6,4 % in 1987 tot 5,5 % in 1989. Aangezien het totale verbruik veel hoger ligt - er is geen rekening gehouden met de invoer uit derde landen - mag worden aangenomen dat het Koreaanse marktaandeel lager is en dat het over de gehele periode van drie jaar zeker minder dan 5 % bedroeg. De Commissie had ook geen reden om aan te nemen dat de dalende tendens die op basis van een beperkte verkoop werd vastgesteld, verschillend zou zijn geweest indien zij over cijfers betreffende alle verkopen had beschikt.

(10) Gedurende de periode van onderzoek werd vastgesteld dat de prijzen die door de Koreaanse exporteurs werden toegepast, per produkt, per Lid-Staat en per klant onveranderlijk boven de laagste prijzen van de communautaire producenten lagen en in sommige gevallen, vooral in het laatste kwartaal van 1989, zelfs boven de hoogste prijzen van deze producenten.

b) Communautaire bedrijfstak - Gevolgen (11) Van 1987 tot 1989 steeg de produktie van dunne PET-folie in de Gemeenschap van 53 045 tot 62 027 ton. Gedurende deze periode en met het oog op de grotere vraag in de Gemeenschap verhoogden de klagers hun produktiecapaciteit met ongeveer 20 %. Door de grotere produktie werd gedurende de drie onderzochte jaren een benuttingsgraad van de produktiecapaciteit van 86 tot 90 % gehandhaafd. Verscheidene producenten in de Gemeenschap waren zelfs genoodzaakt bepaalde hoeveelheden uit derde landen in te voeren om aan de vraag te voldoen.

(12) De verkoop van de klagende partij in de Gemeenschap steeg van ongeveer 33 800 ton in 1987 tot 41 900 ton in 1989, dat wil zeggen met ongeveer 24 %. De omzet steeg eveneens in deze periode, maar door de lagere prijzen was deze stijging niet vergelijkbaar met die van de verkopen.

(13) De prijzen van dunne PET-folie die door de producenten in de Gemeenschap worden gehanteerd, zijn van 1987 tot 1989 gemiddeld met ongeveer 13 % gedaald. Ofschoon de klager het tegendeel beweert, is deze daling niet het gevolg van de concurrentie door de bewuste Koreaanse invoer. Allereerst was er, zoals in overweging 10 is opgemerkt, bij de uit Korea ingevoerde produkten geen sprake van prijsonderbiedingen ten aanzien van de producenten in de Gemeenschap gedurende de periode van onderzoek en gezien het kleine (en dalende) marktaandeel van Korea konden de uit dit land ingevoerde produkten nauwelijks een prijsdruk hebben uitgeoefend. Voorts werd vastgesteld dat soortgelijke prijsdalingen zich voordeden in het marktsegment van de dunne basisfolie voor magnetische toepassingen, dat 50 % van de totale markt van dunne PET-folie vertegenwoordigt. Er werd gedurende het onderzoektijdvak in de Gemeenschap uit Korea geen folie van dit type ingevoerd en dit was derhalve niet de oorzaak van de prijsdalingen waarmee de klager op dat ogenblik te kampen had.

(14) Alle producenten in de Gemeenschap leden gedurende de periode van onderzoek verliezen bij de verkoop van dunne PET-folie. Uit een gedetailleerd onderzoek van alle markten voor dit produkt in de Gemeenschap bleek evenwel dat deze verliezen, voor drie van de vier ondernemingen, hoofdzakelijk optraden bij de verkoop van bepaalde typen van dunne PET-folie die, gezien hun verschillende eigenschappen en gebruik, niet rechtstreeks met de uit Korea ingevoerde produkten concurreerden.

c) Andere factoren (15) De Commissie ging ook na welke gevolgen de klagende bedrijfstak van andere factoren dan de invoer van het betrokken produkt uit Korea heeft ondervonden, zoals de omvang en de prijzen van de invoer uit niet bij het onderzoek betrokken landen, factoren die voor de bedrijfstak in de Gemeenschap die deze PET-folie vervaardigt, hetzij afzonderlijk hetzij in combinatie, negatieve gevolgen kunnen hebben gehad. In eerste instantie werd vastgesteld dat de vraag naar het produkt in de Gemeenschap van 1987 tot 1989 geleidelijk was gestegen. De invoer uit andere derde landen was gedurende deze periode evenwel aanzienlijk gestegen en het marktaandeel van deze invoer werd in 1989 op ongeveer 27 % geraamd. De prijzen van deze invoer en met name van de produkten van oorsprong uit Japan waren in het algemeen vergelijkbaar met die van de producenten in de Gemeenschap, maar hadden betrekking op bepaalde typen dunne PET-folie die niet door de Koreaanse producenten/exporteurs werden uitgevoerd.

d) Conclusie (16) Rekening houdend met de relevante economische factoren waarnaar hiervoor wordt verwezen, is de Commissie tot de gevolgtrekking gekomen dat de betrokken invoer uit Korea gedurende de periode van onderzoek geen aanzienlijke schade aan de klagende ondernemingen heeft berokkend wat de produktie van dunne PET-folie betreft. De verliezen die sommige klagers bij de verkoop van PET-folie in de Gemeenschap beweren te hebben geleden, kunnen niet worden toegeschreven aan de invoer uit Korea gezien de relatief hoge prijzen van deze produkten en de geringe hoeveelheden die werden ingevoerd.

e) Aan de orde gestelde kwesties (17) De klagende ondernemingen legden de betrokken Koreaanse exporteurs in de loop van de procedure een aantal feiten ten laste en vergeleken hun handelwijze met die van andere Koreaanse exporteurs op wiens invoer van geluidsbanden in cassettes in de Gemeenschap een definitief anti-dumping recht werd ingesteld (4). Deze beweringen hielden hoofdzakelijk verband met het in het genoemde onderzoek vastgestelde niveau van de prijsonderbieding, maar aangezien het andere exporteurs en een ander produkt betrof, zag de Commissie geen redenen om ten aanzien van de prijsonderbieding bij de invoer van dunne PET-folie uit Korea haar gevolgtrekkingen te wijzigen.

De klagende ondernemingen voerden ook aan dat de cijfers met betrekking tot de ingevoerde hoeveelheden van het betrokken produkt in de Gemeenschap gedurende de door de Commissie in haar onderzoek vastgelegde referentieperiode aanzienlijk te laag waren. Er was echter geen bewijs om dit te staven. Afgezien van het feit dat deze cijfers werden verkregen van de exporteurs en gedurende het onderzoek werden nagezien, werden zij bevestigd door de statistieken van de Gemeenschap voor invoer van PET-folie van alle soorten dikte die op hun beurt ook met gecontroleerde informatie overeenstemden. De cijfers van de klagende ondernemingen, gebaseerd op "schattingen van de markt", stemden noch met de gecontroleerde cijfers noch met de statistieken van de Gemeenschap overeen, zelfs niet met de Koreaanse uitvoerstatistieken die voor 1989 een cijfer opgaven dat lichtjes hoger was dan dat van de Gemeenschap.

(18) De klagende ondernemingen voerden eveneens aan dat het Koreaanse prijsbeleid, te zamen met de enorme overcapaciteit van dat land, de bedrijfstak in de Gemeenschap aanzienlijke schade dreigde te berokkenen. In verband met die dreiging stelde de Commissie vast dat de prijzen van de uit Korea ingevoerde produkten gedurende de referentieperiode in het algemeen hoger lagen dan die van de bedrijfstak in de Gemeenschap, dat de uitvoer van het betrokken produkt naar de Gemeenschap, ondanks een stijging van 1987 tot 1989, geen gelijke tred had gehouden met de gestegen vraag tijdens deze periode en dat men bijgevolg gedeelten van het marktaandeel prijs heeft moeten geven. Voorts voorspelden de Koreaanse exporteurs in verband met de ontwikkeling van de produktiecapaciteit dat de totale produktie van alle typen van PET-folie zou kunnen stijgen. Ook al zou een dergelijke stijging hebben plaatsgehad, dan nog bedroeg de Koreaanse uitvoer van dunne PET-folie naar de Gemeenschap in 1989 slechts 3 % van de totale produktie en de Commissie beschikt niet over aanwijzingen dat in de respectieve hoeveelheden van de verschillende soorten PET-folie die in de toekomst naar de Gemeenschap zullen worden uitgevoerd, belangrijke veranderingen zullen optreden.

(19) De klagende partijen opperden ook dat de instelling van een anti-dumpingrecht door de Verenigde Staten op de invoer in dat land van alle soorten PET-folie van oorsprong uit Korea voldoende grond opleverde om te besluiten dat de dreiging van aanzienlijke materiële schade aanwezig was, aangezien het bestaan van dergelijke anti-dumpingmaatregelen de gedumpte goederen vermoedelijk naar de Gemeenschap zou afleiden. Gezien echter de betrekklijk lage rechten (3 tot 5 %) en gezien het feit dat Koreaanse exporteurs traditioneel andere markten, in het bijzonder de Verenigde Staten, winstgevender vinden dan de Gemeenschap, oordeelt de Commissie dat deze situatie thans geen dreiging van verlegging van de Koreaanse uitvoer van de Verenigde Staten naar de Gemeenschap meebrengt. De bepalingen van artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2423/88 in verband met de dreiging van schade zijn bijgevolg in dit geval niet van toepassing, met dien verstande dat een wijziging in de omstandigheden, zoals een gevoelige verhoging van de ingevoerde hoeveelheden, gezien de indicaties van voorafgaande dumpingpraktijken, de onmiddelijke opening van een nieuw onderzoek kan rechtvaardigen.

C. DUMPING (20) In het licht van bovenstaande bevindingen in verband met de oorzaak van alle aanzienlijke schade die de bedrijfstak in de Gemeenschap zou zijn berokkend, oordeelde de Commissie - ondanks het feit dat er voor 1989 aanwijzingen voor dumpingpraktijken zijn - verder onderzoek naar dumping met betrekking tot de betrokken invoer onnodig.

D. BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE (21) Na door de Commissie van de bovenbedoelde bevindingen in kennis te zijn gesteld, bracht de klagende partij nog een aantal argumenten in verband met de gevolgen van de Koreaanse invoer in kwestie voor de bedrijfstak in de Gemeenschap naar voren. De Commissie nam deze argumenten in overweging, maar kwam tot de gevolgtrekking dat zij in feite geen nieuwe elementen bevatten en dat bijgevolg haar bevindingen dienden te worden gehandhaafd.

(22) In deze omstandigheden worden beschermende maatregelen onnodig geacht en bijgevolg dient de procedure te worden beëindigd,

BESLUIT:

Enig artikel

De anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van dunne polyesterfolie met een dikte van maximaal 25 micron, van oorsprong uit de Republiek Korea, wordt hierbij beëindigd.

Gedaan te Brussel, 12 juni 1991. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 305 van 21. 10. 1989, blz. 31.

(3) PB nr. C 24 van 1. 2. 1990, blz. 7.

(4) PB nr. L 119 van 14. 5. 1991, blz. 35.