Interpretatieve mededeling van de Commissie inzake de goedkeurings- en inschrijvingsprocedures voor reeds eerder, in een andere Lid-Staat ingeschreven voertuigen (96/C 143/04)

I. INLEIDING

Met deze interpretatieve mededeling wordt beoogd voor reeds eerder, in andere Lid-Staten ingeschreven voertuigen de voor de goedkeurings- en inschrijvingsvoorwaarden in de Lid-Staten geldende beginselen van het Gemeenschapsrecht te verduidelijken. Uiteengezet wordt welke rechten particulieren aan de rechtstreekse toepasselijkheid van het Gemeenschapsrecht ontlenen en op welke procedurele waarborgen zij op dit terrein mogen rekenen. Deze interpretatieve mededeling is een bijwerking van mededeling 88/C 281/08 van de Commissie (1) en vervangt deze volledig.

Mededeling 88/C 281/08 is voor de afwikkeling van tal van kwesties een uiterst nuttig en zeer overtuigend instrument gebleken. Door de beginselen van het Gemeenschapsrecht die op dit gebied van toepassing zijn, uit te leggen en daaraan bekendheid te geven, geeft de Commissie voor de marktdeelnemers, voor de autoriteiten van de Lid-Staten en voor de burgers van de Gemeenschap in het algemeen, wie in hun hoedanigheid van consument deze mededeling in de eerste plaats aangaat, duidelijk de standpunten aan die zij voornemens is in te nemen om, overeenkomstig de in artikel 155 van het EG-Verdrag vervatte verplichtingen en bevoegdheden, het communautaire belang te verdedigen.

De nationale goedkeurings- en inschrijvingsprocedures hebben in de laatste jaren aanleiding gegeven tot tal van klachten bij de Commissie waarbij de verenigbaarheid van deze procedures met het Gemeenschapsrecht inzake het vrije goederenverkeer, in het bijzonder met de artikelen 30 en 36 van het Verdrag, in het geding was.

De ervaring die de Commissie met de bij de betrokken Lid-Staten ondernomen stappen om aanpassing van de desbetreffende procedures te verkrijgen, heeft opgedaan, heeft haar in staat gesteld voor de beoordeling van de voornoemde nationale procedures op de verenigbaarheid ervan met de artikelen 30 en 36 van het Verdrag een aantal algemene beginselen uit te stippelen.

De Commissie laat zich leiden door en ziet toe op de toepassing van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, dat tot taak heeft de eerbiediging van het recht bij de uitlegging en toepassing van het EG-Verdrag te verzekeren (artikel 164 van het Verdrag). Het Hof heeft de gelegenheid gehad om zich in een aantal arresten over verschillende aspecten van deze procedures uit te spreken, waaronder het arrest van 12 juni 1986 in zaak 50/85 (Schloh tegen Auto contrôle technique) (2), dat van 11 juni 1987 in zaak 406/85 (Gofette und Gilliard) (3) en dat van 17 juni 1987 in zaak 154/85 (Commissie tegen Italië) (4). In deze arresten vindt men voor een belangrijk deel een bevestiging van de beginselen die de Commissie zelf had uitgestippeld, met dien verstande dat in die arresten met betrekking tot een aantal bijzondere aspecten op dit domein belangrijke verduidelijkingen worden geboden.

De Commissie is derhalve in staat om de voor de toepassing van de artikelen 30 en 36 van het Verdrag en voor die van het afgeleide Gemeenschapsrecht op de door de Lid-Staten ingestelde goedkeurings- en inschrijvingsprocedures voor uit andere Lid-Staten afkomstige voertuigen geldende beginselen nogmaals te formuleren en te systematiseren.

Deze mededeling sluit derhalve aan bij de doelstelling van doorzichtigheid van het Gemeenschapsrecht en heeft, gezien het onderwerp, betrekking op een voor de burger van de Unie aspect van praktisch belang. Zij weerspiegelt de huidige situatie wat de werking van de interne markt in de nieuwe context van de bij het Verdrag van Maastricht opgerichte Europese Unie betreft.

Vanaf 1 januari 1993 is de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal wordt gewaarborgd. Vanaf dat tijdstip passen de Lid-Staten Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (5), zoals gewijzigd bij Richtlijn 92/53/EEG (6), toe. Richtlijn 92/53/EEG brengt de geleidelijke vervanging met zich van de nationale goedkeuringssystemen van de Lid-Staten door een communautaire typegoedkeuringsprocedure.

Rekening houdend met de voorwaarden en het tijdschema die bij deze richtlijn zijn vastgesteld, en alle fiscale aspecten buiten beschouwing gelaten, maakt een eenmaal in een Lid-Staat verkregen "EEG-typegoedkeuring" het mogelijk het betrokken type voertuig in nog volledig nieuwe staat op voorlegging van een geldig "certificaat van overeenstemming" in eender welke Lid-Staat te registreren, te verkopen en in het verkeer te brengen.

II. ALGEMEEN

1. Hier behandelde voertuigcategorieën

Deze interpretatieve mededeling heeft tot deel de overbrenging van personenvoertuigen en de inschrijving ervan binnen de Unie door de burgers van de Unie te vergemakkelijken. Bijgevolg is zij op de eerste plaats en hoofdzakelijk gericht op voertuigen van categorie M1, hierna "personenwagens" te noemen, dat wil zeggen motorvoertuigen, bestemd voor het vervoer van personen, met ten hoogste acht zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend (7).

In de praktijk verzoeken jaar in jaar uit duizenden burgers van de Unie in de Lid-Staat waarin zij wonen, om inschrijving van een reeds eerder, in een andere Lid-Staat ingeschreven personenwagen.

Het kan met name gaan om:

- het eigen motorvoertuig van degene die om inschrijving verzoekt, welk voertuig wegens woonplaatsverandering van de verzoeker is overgebracht;

- een tweedehands motorvoertuig dat hetzij door een wederverkoper, hetzij door degene die om inschrijving verzoekt, in een andere Lid-Staat is verkregen;

- een motorvoertuig dat van de markt van nieuwe voertuigen van een andere Lid-Staat stamt en dat degene die om inschrijving verzoekt, zelf of via een tussenpersoon heeft verkregen, meestal om in die Lid-Staat, waar het voertuig voor de overbrenging ervan over de weg tijdelijk werd ingeschreven, van een gunstiger aankoopprijs - exclusief belastingen - te kunnen profiteren.

Hoewel bovengenoemde situaties in een aantal opzichten, in het bijzonder in fiscaal opzicht, aanzienlijke verschillen vertonen, doen er zich met betrekking tot de goedkeurings- en inschrijvingsvoorwaarden in de Lid-Staat van bestemming evenwel gelijkaardige vraagstukken voor.

Sinds 1 januari 1993 is het EEG-typegoedkeuringssysteem optioneel en sinds 1 januari 1996 voor alle nieuwe types personenwagens verplicht van toepassing.

De in deze mededeling beschreven beginselen zijn ook van toepassing op zware bedrijfsvoertuigen (vrachtwagens, lijn- en toerbussen), voertuigen van andere categorieën dan categorie M1 en twee- of driewielige motorvoertuigen (brom- en motorfietsen, drie- en vierwielers). Deze gevallen zijn echter voor de burgers van de Unie minder van belang. Bij de toepassing van de in deze mededeling uitgestippelde beginselen zal met de kenmerken en met het bijzondere gebruik van sommige van deze voertuigen overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel rekening moeten worden gehouden.

Voor zware bedrijfsvoertuigen (vrachtwagens, lijn- en toerbussen) en voor niet tot categorie M1 behorende voertuigen blijft de nationale typegoedkeuring voortbestaan totdat de laatste bijzondere richtlijnen zijn goedgekeurd en de EG-typegoedkeuring verplicht wordt.

Voor de twee- of driewielige motorvoertuigen (bromfietsen, motorfietsen, drie- en vierwielers) die onder Richtlijn 92/61/EEG van de Raad (8) vallen, blijven de nationale typegoedkeuringen gelden, maar zijn beperkt tot systemen en onderdelen die niet het voorwerp van een harmonisatie langs de weg van bijzondere richtlijnen zijn geweest. Op dit gebied geldt immers dat voor alle Lid-Staten reeds de verplichting bestaat de goedgekeurde bijzondere richtlijnen toe te passen.

Bijgevolg zullen, wanneer eenmaal de EEG-typegoedkeuring voor de zware bedrijfsvoertuigen en voor de twee- of driewielige voertuigen haar beslag zal hebben gekregen, de hierna beschreven en op de reeds bestaande EEG-typegoedkeuring voor personenwagens berustende juridische beginselen eveneens van toepassing worden. Tot op dat ogenblik zullen de in deze mededeling beschreven richtsnoeren voor de gevallen van nationale typegoedkeuring zowel voor personenwagens met een nationale typegoedkeuring als voor zware bedrijfsvoertuigen en voor twee- of driewielige voertuigen gelden.

2. Nieuwe of gebruikte voertuigen

De Commissie stelt vast dat het onderscheid tussen voertuigen die wel en die niet voordien in een andere Lid-Staat waren ingeschreven, niet noodzakelijk samenvalt met dat tussen gebruikte en nieuwe voertuigen. De situatie verschilt naargelang zij vanuit bestuursrechtelijk, commercieel of fiscaal gezichtspunt wordt beschouwd. Deze interpretatieve mededeling bestrijkt in ieder geval de voertuigen die, los van het feit dat zij nieuw of gebruikt zijn, voordien in een andere Lid-Staat stonden ingeschreven.

Voorts wijst de Commissie erop dat het niet logisch is uit veiligheidsoverwegingen een nieuw voertuig aan strengere controles te onderwerpen dan een gebruikt voertuig van hetzelfde model. Indien voor deze aard van controle redenen van verkeersveiligheid worden aangevoerd, zou een nieuw voertuig in beginsel immers meer veiligheidsgaranties moeten bieden.

3. Het begrip "inschrijving"

Voor de doeleinden van deze interpretatieve mededeling is de Commissie voorts van oordeel dat ingeschreven voertuigen, voertuigen zijn die van een door de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat verstrekte definitieve kentekenplaat zijn voorzien, alsook voertuigen met een voorlopige kentekenplaat (de zogeheten "transito"- of "douane"-kentekenplaat), die, hoewel zij voor bijzondere situaties dient, aantoont dat de voor het rechtmatig in het verkeer brengen van een voertuig vereiste fiscale voorwaarden en veiligheidsnormen in acht worden genomen. De Commissie is ook van oordeel dat de periode gedurende welke een voertuig, alvorens naar een andere Lid-Staat te worden overgebracht, in een Lid-Staat ingeschreven is gebleven, afgezien van de in deel V beschreven fiscale aangelegenheden, juridisch niet van belang is voor de kwalificatie van een motorvoertuig als ingeschreven voertuig en bijgevolg voor de toepassing van deze mededeling.

4. Tussenpersonen

Deze mededeling heeft betrekking op de nationale maatregelen in de ruimste zin van het woord, waaronder dus mede bepaalde handelingen van fabrikanten of van hun vertegenwoordigers zijn begrepen, wanneer deze worden verricht in het raam van bepaalde, aan hen gedelegeerde publiekrechtelijke taken. De louter particuliere maatregelen van marktdeelnemers vallen evenwel niet daaronder; deze kunnen worden geanalyseerd aan de hand van het communautaire recht op het gebied van de mededinging (artikel 85 e.v. van het EG-Verdrag en het afgeleide recht op dat gebied).

Het is evenwel wel dienstig nader aan te geven welke mogelijkheden een burger van de Unie naar de huidige stand van het Gemeenschapsrecht worden geboden, wanneer deze in een andere Lid-Staat dan in die waarin hij woont, een nieuw voertuig wenst te kopen. De diensten van de Commissie krijgen deze vraag dikwijls voorgelegd. De burger van de Unie beschikt over drie mogelijkheden:

a) zelf het voertuig kopen bij een concessiehouder in een andere Lid-Staat;

b) aankoop via een tussenpersoon. In dat geval herinnert de Commissie eraan dat de werkzaamheden van de tussenpersonen in de automobielsector, aan wie door de uiteindelijke koper vooraf schriftelijk een volmacht moet worden verleend, onder mededeling 91/C 329/06 (9) vallen. De onderhavige mededeling doet aan de toepassing van de mededeling betreffende die tussenpersonen in het geheel geen afbreuk;

c) aankoop via de mogelijke transacties tussen tot hetzelfde distributienet van een bepaald merk behorende concessiehouders uit verschillende Lid-Staten (bij voorbeeld via een concessiehouder in de Lid-Staat waarin de koper woont, welke concessiehouder het voertuig bij een concessiehouder van hetzelfde merk in een andere Lid-Staat bestelt) (zie Verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen (10).

Ten slotte wenst de Commissie erop te wijzen dat sinds 1 januari 1994, ingevolge de inwerkingtreding van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER-Overeenkomst), de in deze mededeling uiteengezette en uit de artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag voortvloeiende beginselen eveneens van toepassing dienen te zijn op de produkten van oorsprong uit die EVA-lid-staten die partij zijn bij de EER-Overeenkomst.

Deze bepalingen van het Verdrag maken deel uit van de communautaire verworvenheden ("acquis communautaire") die woordelijk in de artikelen 11 en 13 van de EER-Overeenkomst zijn opgenomen, waarbij deze artikelen, onverminderd de toekomstige ontwikkeling van de rechtspraak, in uitvoering en toepassing ervan overeenkomstig de vóór de ondertekening van die Overeenkomst daterende rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen worden uitgelegd.

Er zij echter op gewezen dat, zonder afbreuk te doen aan de tussen de Lid-Staten van de Gemeenschap geldende regeling voor het vrije verkeer, in de EER-Overeenkomst de toepassing van voornoemde beginselen wordt beperkt tot produkten van oorsprong uit de overeenkomstsluitende partijen. Bijgevolg dient de uitbreiding van de regeling voor produkten van herkomst uit de Gemeenschap te worden beperkt tot strikt die produkten die van oorsprong zijn uit de EVA-landen die partij zijn bij de Overeenkomst.

Met betrekking tot de toepassing van het in deze mededeling genoemde afgeleide recht op de lid-staten van de EVA die partijen bij de Overeenkomst blijven, wordt verwezen naar de bepalingen van de EER-Overeenkomst, en met name op de bijzondere regelingen van bijlage II ervan betreffende motorvoertuigen. Voorts dient te worden vermeld dat de overeenkomstsluitende partijen uitdrukkelijk kennis hebben genomen van de mededeling 88/C 281/08 van de Commissie, waarvan deze interpretatieve mededeling de bijwerking vormt.

III. VERENIGBAARHEID VAN DE GOEDKEURINGS- EN INSCHRIJVINGSPROCEDURES VOOR REEDS EERDER, IN ANDERE LID-STATEN INGESCHREVEN VOERTUIGEN MET HET GEMEENSCHAPSRECHT

Bij de goedkeuring en de inschrijving in een Lid-Staat van een reeds eerder, in een andere Lid-Staat ingeschreven voertuig rijzen twee te onderscheiden problemen:

- het eerste betreft de controle van de technische kenmerken van het voertuig en de daarop betrekking hebbende documenten (zie punt 1 hierna);

- het tweede heeft betrekking op de materiële toestand waarin het voertuig verkeert (zie punt 2 hierna).

Voorts moeten aan de aanvrager van de inschrijving bepaalde procedurewaarborgen worden toegekend, indien inschrijving wordt geweigerd (zie punt 3 hierna).

1. Controle van de technische kenmerken van het voertuig en van de daarop betrekking hebbende documenten (goedkeuring)

Motorvoertuigen moeten, in het algemeen, bepaalde, in dwingende voorschriften vastgelegde technische eigenschappen bezitten. Zoals hierboven werd vermeld, zijn deze voorschriften voor personenwagens op communautair niveau sinds 1 januari 1993 geharmoniseerd. Voor de overige categorieën voertuigen zijn de technische voorschriften in aanzienlijke mate, doch nog niet volledig, geharmoniseerd. Bijgevolg kunnen zich twee mogelijkheden voordoen:

1.1. Nationale typegoedkeuring

Sinds 1 januari 1996 gebeurt de goedkeuring van nieuwe types personenwagens op basis van de EEG-typegoedkeuring.

Voor de andere categorieën motorvoertuigen zal de nationale typegoedkeuring van toepassing blijven zolang het EEG-typegoedkeuringssysteem nog niet is voltooid. Dit soort typegoedkeuring omvat evenwel elementen van de EEG-typegoedkeuring (partiële EEG-typegoedkeuringen), sommige ervan zijn verplicht, andere zijn facultatief en kunnen door de fabrikant worden gekozen.

Bij modellen die een dergelijke "nationale typegoedkeuring" hebben verkregen, krijgen particulieren dikwijls met uiteenlopende problemen te maken.

Er zij ten eerste op gewezen dat een voertuig dat, op het tijdstip van de aanvraag om inschrijving in een Lid-Staat, reeds in een andere Lid-Staat is ingeschreven, in beginsel in deze andere Lid-Staat reeds onderworpen is geweest aan een controle van de technische kenmerken ervan. Indien deze controle in het kader van een "nationale typegoedkeuring" is uitgevoerd, heeft zij betrekking gehad op de inachtneming van de geldende technische voorschriften, die naar gelang van het geval geharmoniseerd of nationaal kunnen zijn. De uitslag van deze controle blijkt officieel uit het certificaat van overeenstemming met het goedgekeurde voertuig dat door de fabrikant wordt afgeleverd.

Zoals het Hof echter in zijn in zaak 406/85 (Gofette en Gilliard) gewezen arrest heeft gesteld, is de instelling door een Lid-Staat van een keuringsregeling van uit een andere Lid-Staat waar zij reeds waren goedgekeurd, ingevoerde voertuigen (11) op zich niet onverenigbaar met de artikelen 30 en 36 van het Verdrag, mits bepaalde voorwaarden worden nageleefd. Hoewel de Lid-Staten, in gevallen waarin de nationale typegoedkeuring is gebruikt, een beroep op artikel 36 kunnen doen om voorschriften uit te vaardigen en controles in te stellen waarmee zij de verkeersveiligheid beogen te waarborgen, dient dit te geschieden met inachtneming van de in de genoemde bepaling vervatte voorwaarden, zoals deze door het Hof zijn uitgelegd. In zijn arrest in de zaak Gofette en Gilliard, alsook in andere in deze mededeling vermelde arresten, kon het Hof, wat het specifieke aspect betreft van de moeilijkheden die het overbrengen van voertuigen tussen Lid-Staten in de weg worden gelegd, zich slechts uitspreken over de in artikel 36 van het Verdrag opgenomen gronden - met name de bescherming van de gezondheid en het leven van personen - om eventueel bepaalde controles van de technische voorschriften of van de materiële toestand van de voertuigen te rechtvaardigen. Volgens de opvatting van de Commissie evenwel, en overeenkomstig de rechtspraak van het Hof op andere gebieden, kan dezelfde analyse worden gemaakt wanneer andere, vanuit het oogpunt van het Gemeenschapsrecht gerechtvaardigde doelstellingen aan de basis van bepaalde maatregelen van de Lid-Staten liggen. Deze niet in artikel 36 van het Verdrag opgenomen rechtvaardigingsgronden werden door het Hof erkend als dwingende eisen die bepaalde maatregelen, welke in beginsel het intracommunautaire handelsverkeer belemmeren, kunnen rechtvaardigen. Deze maatregelen moeten evenredig zijn en mogen in geen enkel geval discriminerend zijn voor uit andere Lid-Staten herkomstige voertuigen.

In ieder geval verdienen twee aspecten van de goedkeurings- en inschrijvingsregelingen voor uit andere Lid-Staten herkomstige voertuigen speciaal de aandacht:

- het ene is van inhoudelijke aard, omdat het erom gaat aan welke technische voorschriften het motorvoertuig moet voldoen;

- het andere betreft een vraag van bewijs die betrekking heeft op de documenten inzake de technische kenmerken van het motorvoertuig.

1.1.1. Technische voorschriften waaraan het reeds eerder, in een andere Lid-Staat ingeschreven motorvoertuig moet voldoen

De Lid-Staten mogen de inschrijving van een reeds eerder, in een andere Lid-Staat goedgekeurd en ingeschreven motorvoertuig niet van de voorwaarde afhankelijk stellen dat het voertuig met een op hun eigen grondgebied goedgekeurd type in overeenstemming moet zijn of dat het strikt aan de op hun grondgebied geldende voorschriften moet voldoen. In verband hiermee moet eraan worden herinnerd dat dit probleem slechts aan de orde komt bij de nationale typegoedkeuring, daar voor voertuigen die een EEG-typegoedkeuring hebben verkregen die goedkeuring per definitie in alle Lid-Staten geldig is.

Zoals het Hof in zijn op 28 januari 1986 in zaak 188/84 (Commissie tegen Frankrijk) gewezen arrest (12) heeft gesteld, zou het in strijd zijn met het evenredigheidsbeginsel indien in een nationale regeling zou worden geëist dat ingevoerde produkten letterlijk en exact aan de bepalingen of technische voorschriften voor in de Lid-Staat gefabriceerde produkten zouden moeten voldoen, wanneer deze ingevoerde produkten voor de gebruikers hetzelfde veiligheidsniveau waarborgen. Volgens vaste rechtspraak van het Hof dienen voorts de nationale autoriteiten die zich op artikel 36 van het Verdrag beroepen, per geval aan te tonen dat een maatregel die het intracommunautaire handelsverkeer belemmert, noodzakelijk is om een door deze bepaling beoogd belang daadwerkelijk te beschermen en in het bijzonder dat de invoer van het desbetreffende produkt voor de gezondheid en het leven van personen een ernstig gevaar zou opleveren.

In dit geval zou het niet redelijk zijn te beweren dat de loutere omstandigheid dat een motorvoertuig volgens de regels van een andere Lid-Staat is goedgekeurd en eventueel, maar niet noodzakelijk, bepaalde technische eigenschappen vertoont die verschillen van die welke bij de wetgeving van de Lid-Staat van bestemming zijn voorgeschreven of verschillen van die van het corresponderende, in deze Lid-Staat goedgekeurde type, een ernstig gevaar voor de gezondheid en het leven van personen of voor het milieu oplevert.

Hieruit volgt dat de Lid-Staten zich niet tegen de goedkeuring en de inschrijving van een motorvoertuig dat reeds eerder, in een andere Lid-Staat is goedgekeurd en ingeschreven, kunnen verzetten om met de technische kenmerken van het voertuig verband houdende redenen, doch alleen op grond van artikel 36 of wegens dwingende eisen, die zij dan nauwkeurig dienen aan te geven en met redenen dienen te omkleden. Het feit dat een in een andere Lid-Staat goedgekeurd en ingeschreven motorvoertuig niet overeenkomt met een type dat in de Lid-Staat van bestemming is goedgekeurd, of technische kenmerken vertoont die verschillen van die welke de wetgeving van die Lid-Staat vergt, vormt op zichzelf geen geëigende rechtvaardiging voor een weigering tot goedkeuring en inschrijving van dat voertuig.

1.1.2. Documenten met betrekking tot de technische kenmerken van het motorvoertuig

In het reeds genoemde arrest in de zaak Gofette en Gilliard heeft het Hof het volgende voor recht verklaard: "De artikelen 30 en 36 van het EEG-Verdrag moeten aldus worden uitgelegd dat bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht de invoering in een Lid-Staat van een stelsel voor de goedkeuring van voertuigen die zijn ingevoerd uit een andere Lid-Staat, waar zij al waren goedgekeurd of toegelaten, enkel strookt met het Verdrag indien:

- de controleprocedure niet met onredelijke kosten of onredelijk tijdverlies gepaard gaat en de overheid er zorg voor draagt, dat deze voorwaarden ten volle worden nageleefd wanneer de fabrikant of zijn vertegenwoordigers met de noodzakelijke controles worden belast;

- het de importeur vrij staat om, in plaats van de controle documenten uit de invoerende Lid-Staat over te leggen voor zover deze documenten de noodzakelijke gegevens op basis van reeds verrichte controles bevatten.".

a) Keuzemogelijkheid

Uit het bovenstaande volgt dat wat de documenten inzake de technische kenmerken van het motorvoertuig betreft, die de aanvrager ter ondersteuning van zijn verzoek moet verstrekken, de Lid-Staten de keuze moeten bieden tussen:

- voorlegging van een document dat door de fabrikant of door diens vertegenwoordigers in de Lid-Staat van bestemming wordt afgegeven en waarin het voertuig ten opzichte van het identieke of, bij gebreke daarvan, het dichtst daarbij komende, in die Lid-Staat reeds goedgekeurde type wordt gesitueerd;

- voorlegging van in de Lid-Staat van herkomst afgegeven documenten ("certificaat van overeenstemming"), voor zover deze de noodzakelijke inlichtingen bevatten.

Voorts moet in elk van deze gevallen aan bepaalde, hierna nader te behandelen voorwaarden worden voldaan.

b) Tussenkomst van de fabrikant of van diens vertegenwoordiger

Wanneer de Lid-Staten bepaalde publiekrechtelijke taken aan de fabrikanten of aan hun vertegenwoordigers delegeren, zoals de afgifte van documenten die voor goedkeuring en de inschrijving van een uit een andere Lid-Staat herkomstig voertuig noodzakelijk zijn, dienen de Lid-Staten ervoor zorg te dragen dat bedoelde personen die taken uitvoeren op een wijze die verenigbaar is met de eisen van het vrije verkeer van goederen binnen de Unie. In het bijzonder dienen de fabrikanten of hun vertegenwoordigers de documenten te verstrekken die van hen worden verlangd:

- zonder oproep om het voertuig te tonen, omdat hun tussenkomst betrekking heeft op de technische kenmerken van het voertuig op het tijdstip dat dit voor de eerste maal in het verkeer werd gebracht en niet op de materiële toestand ervan op het tijdstip van invoer;

- zonder overlegging te verlangen van de handelsdocumenten die op het voertuig betrekking hebben (aankoopfactuur, vereffening van bepaalde belastingen, enz.), behalve indien deze absoluut onontbeerlijk zijn om het exacte type van het voertuig te bepalen (namelijk wanneer de in de Lid-Staat van herkomst opgestelde documenten dit niet toelaten);

- tegen redelijke kosten en binnen redelijke termijnen (ter indicatie diene dat als redelijk kunnen worden beschouwd: kosten in de orde van 100 ecu en een termijn van niet langer dan drie weken).

Voor zover de documenten die in de Lid-Staat van herkomst van het motorvoertuig zijn opgesteld, inlichtingen bevatten die voor de inschrijving in de Lid-Staat van bestemming noodzakelijk zijn, is laatstgenoemde Lid-Staat verplicht deze documenten te aanvaarden in de vorm en de hoedanigheid waarin deze documenten in de Lid-Staat waarin zij zijn opgesteld, wettelijk gangbaar zijn. De Lid-Staten mogen met name de erkenning van in andere Lid-Staten afgegeven documenten niet afhankelijk stellen van de voorwaarde dat deze documenten dienen te worden gelegaliseerd of authentiek verklaard, of van de voorwaarde dat zij in overeenstemming moeten zijn met een door de Lid-Staat van invoer vastgesteld model (zie het door het Hof van Justitie op 17 juni 1987 in zaak 154/85) (Commissie tegen Italië), gewezen arrest. Indien er gegronde vermoedens van diefstal bestaan, is het een Lid-Staat toegestaan om met inachtneming van de Verdragsregels de nodige maatregelen te treffen.

1.2. De EEG-typegoedkeuring

De hoeksteen van de harmonisatie op dit terrein wordt gevormd door Richtlijn 70/156/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 92/53/EEG, waarin in een communautaire typegoedkeuringsprocedure is voorzien (EEG-typegoedkeuring) die door de fabrikant wordt aangevraagd. Zoals hoger vermeld is de EEG-typegoedkeuring voor voertuigen van het type M1 sinds 1 januari 1996 verplicht.

De bij de bovenvermelde richtlijn ingevoerde EEG-typegoedkeuring vormt de laatste stap van de procedure waarbij een Lid-Staat vaststelt dat een motorvoertuigtype voldoet aan de technische voorschriften van de specifieke communautaire richtlijnen die een integrerend bestanddeel van deze procedure vormen.

Aldus kunnen motorvoertuigen die aan de geharmoniseerde technische voorschriften voldoen, met het door de fabrikant die de EEG-typegoedkeuring heeft aangevraagd, afgeleverde certificaat van overeenstemming in de gehele Gemeenschap vrij in het verkeer worden gebracht.

Volgens de in de genoemde richtlijn vervatte regeling mag een Lid-Staat om redenen die verband houden met de bouw of de werking van het voertuig, noch de inschrijving weigeren, noch de verkoop of het in het verkeer brengen verbieden van een nieuw voertuig dat in overeenstemming is met een type waarvoor de EEG-typegoedkeuring werd verkregen en dat van een geldig certificaat van overeenstemming vergezeld gaat. De Commissie wijst erop dat een dergelijke weigering of een dergelijk verbod een inbreuk op de genoemde richtlijn zou vormen.

Ook voor gebruikte voertuigen die van een certificaat van overeenstemming vergezeld gaan en die in overeenstemming zijn met een type waarvoor de EEG-typegoedkeuring werd verkregen, zou een controle door de autoriteiten van de Lid-Staat van bestemming op de goedkeuring van het voertuig niet gerechtvaardigd zijn: het voertuig wordt ingeschreven op basis van een in alle Lid-Staten geldige EEG-typegoedkeuring. Een technische controle van de materiële toestand van het voertuig is daarentegen wel toegelaten indien deze op niet-discriminerende basis geschiedt, dat wil zeggen op dezelfde wijze en voorwaarden als de controle op een reeds eerder, in de Lid-Staat van bestemming ingeschreven voertuig (zie punt 2 hierna).

Artikel 8 van Richtlijn 70/156/EEG bevat eveneens bepaalde afwijkingen op de communautaire typegoedkeuringsprocedure, met name voor in kleine series gefabriceerde voertuigen en voor restantvoorraden van voertuigen. In deze beide gevallen dienen de voorwaarden voor de toepassing van deze afwijkingen te worden gepreciseerd teneinde een correcte toepassing van genoemde richtlijn te waarborgen.

Op de eerste plaats kan, overeenkomstig artikel 8, lid 2, van Richtlijn 70/156/EEG, iedere Lid-Staat op verzoek van de fabrikant niet-toepassing van een of meer richtlijnen toestaan:

- Voor in kleine series gefabriceerde voertuigen kunnen de Lid-Staten, na kennisgeving door de Lid-Staat die de afwijkende nationale typegoedkeuring heeft verleend, de goedkeuring van deze voertuigencategorie toestaan of weigeren. Aan een toestemming kunnen bijzondere voorwaarden worden verbonden betreffende de wijziging van sommige bepalingen. Dergelijke, door de Lid-Staat van bestemming geëiste wijzigingen dienen echter slechts betrekking te hebben op dwingende, met de verkeersveiligheid verband houdende vereisten. Voorts moeten deze wijzigingen, waarvan de noodzakelijkheid door die Lid-Staat moet worden aangetoond, in verhouding staan tot het ingeroepen doel.

- Voor restantvoorraden van voertuigen is een identieke procedure van toepassing. Zo kunnen de Lid-Staten van bestemming, op aanvraag van de fabrikant en na kennisgeving door de Lid-Staat die de afwijking heeft verleend, de inschrijving en het in verkeer brengen van deze voertuigen toestaan of weigeren. Aan de toestemming mogen in dit geval geen bijzondere voorwaarden worden verbonden.

2. Controle van de materiële toestand van het motorvoertuig (technische controle)

Met Richtlijn 77/143/EEG van de Raad (13), zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/449/EEG (14) en Richtlijn 91/328/EEG (15), wordt in alle Lid-Staten de verplichting ingevoerd om een periodieke technische controle van motorvoertuigen, waaronder personenwagens, uit te voeren. Voor wat personenwagens betreft, is deze verplichting sedert 1 januari 1995 van toepassing en zal vanaf 1 januari 1998 worden toegepast in de Lid-Staten waar op het tijdstip waarop de richtlijnen werden goedgekeurd, nog geen vergelijkbaar stelsel van periodieke technische controle bestond. Bijgevolg worden, in de huidige stand van het communautaire recht, de nationale technische controles op een minimale geharmoniseerde basis (periodiciteit, lijst van te controleren punten, enz.) uitgevoerd of zal dat zo gebeuren. Zelfs indien deze richtlijnen niet volledig kunnen worden toegepast op de in deze mededeling bedoelde gevallen, kan de inhoud ervan als interpretatiegrondslag dienen wanneer de verenigbaarheid van een maatregel met het communautaire recht moet worden nagegaan, in het bijzonder met betrekking tot de punten die reeds in specifieke richtlijnen werden geregeld (remsysteem, uitlaatemissies en doeltreffendheid van de remmen).

Zolang op het gebied van de technische controles van de voertuigen geen volledige harmonisatie op communautair niveau is bereikt, kunnen inzake de verenigbaarheid van de technische controles met het communautaire recht twee gevallen in aanmerking worden genomen:

2.1. Voertuigen met een nationale typegoedkeuring

Het Hof van Justitie heeft in zijn op 12 juni 1986 in zaak 50/85 (Schloh tegen Auto contrôle technique) gewezen arrest gesteld dat de technische controles formaliteiten vormen die de inschrijving van ingevoerde voertuigen moeilijker en duurder maken, waardoor zij het karakter hebben van maatregelen met een aan een kwantitatieve beperking gelijke werking in de zin van artikel 30 van het Verdrag. Aan artikel 36 van het Verdrag kan echter om redenen van de bescherming van de gezondheid en het leven van personen een rechtvaardiging voor dergelijke formaliteiten worden ontleend, zodra enerzijds wordt vastgesteld dat de betreffende technische controle noodzakelijk is om het beoogde doel te bereiken en anderzijds dat deze controle geen willekeurige discriminatie noch een verkapte beperking van de handel tussen de Lid-Staten vormt.

Wat de eerste voorwaarde betreft, heeft het Hof gesteld dat een technische controle als noodzakelijk voor de bescherming van de gezondheid en het leven van personen kan worden beschouwd indien het betreffende voertuig reeds eerder in het verkeer werd gebracht (in de praktijk wil dit zeggen: indien het reeds eerder, in de Lid-Staat van herkomst, al was dit voorlopig, stond ingeschreven). De controle heeft dan namelijk het nut dat wordt geverifieerd dat het voertuig niet bij een ongeval was betrokken, noch dat daaraan wijzigingen werden aangebracht, en dat het zich in goede staat van onderhoud bevindt.

Ten aanzien van de tweede voorwaarde heeft het Hof erop gewezen dat de technische controle van ingevoerde auto's krachtens artikel 36 van het Verdrag niet gerechtvaardigd zou zijn indien zou blijken dat deze controle voor voertuigen uit het land zelf die onder dezelfde omstandigheden ter inschrijving worden aangeboden, niet wordt geëist. Uit een dergelijke situatie zou immers blijken dat de bewuste maatregel niet zozeer is ingegeven door de zorg voor de bescherming van de gezondheid en het leven van personen, maar in werkelijkheid een willekeurige discriminatie in de handel tussen Lid-Staten vormt.

Hierut volgt dat, naar de huidige stand van het Gemeenschapsrecht, de Lid-Staten slechts tot een controle van de materiële toestand van een reeds eerder in een andere Lid-Staat ingeschreven voertuig met het oog op de inschrijving ervan mogen overgaan, indien een dergelijke controle eveneens, onder dezelfde omstandigheden, bij wijziging van de inschrijving van een reeds eerder, op het eigen grondgebied ingeschreven voertuig wordt uitgevoerd.

Ten slotte is de Commissie van oordeel dat het feit dat een motorvoertuig bij een in een andere Lid-Staat of in een derde land uitgevoerde technische controle ongeschikt werd bevonden om aan het verkeer deel te nemen, kan doen vermoeden dat het voertuig technisch ongeschikt is voor het verkeer en het verplichten tot een bijkomende technische controle zou kunnen rechtvaardigen.

2.2. Voertuigen met een EEG-typegoedkeuring

- Het verplicht stellen van een technische controle voor nieuwe voertuigen met een EEG-typegoedkeuring waarvoor een geldig certificaat van overeenstemming werd voorgelegd, vormt een inbreuk op de richtlijn betreffende de EEG-typegoedkeuring.

- Wordt de inschrijving van een gebruikt voertuig met EEG-typegoedkeuring dat in een andere Lid-Staat is verkregen, afhankelijk gesteld van een technische controle in de Lid-Staat van bestemming, dan is dit slechts verenigbaar met het Gemeenschapsrecht wanneer deze controle onder dezelfde voorwaarden eveneens wordt uitgevoerd bij wijziging van de inschrijving van een reeds eerder, op het grondgebied van de Lid-Staat van bestemming ingeschreven voertuig. Zo zou het bij voorbeeld in strijd met artikel 30 van het Verdrag zijn indien de Lid-Staat van bestemming de inschrijving van gebruikte voertuigen die reeds een EEG-typegoedkeuring hebben verkregen, afhankelijk zou stellen van een technische controle, terwijl een dergelijke technische controle voor de in de Lid-Staat van bestemming verkregen en ingeschreven voertuigen die aan dezelfde voorwaarden voldoen, slechts na verloop van een bepaalde termijn zou worden verlangd. De door het Hof van Justitie in zijn uitlegging van de artikelen 30 en 36 van het Verdrag aangegeven en hierboven (in punt 2.1) uiteengezette beginselen zijn eveneens op dit geval van toepassing.

3. Procedurewaarborgen voor de aanvrager van de inschrijving

De Commissie heeft in tal van gevallen geconstateerd dat, welke ook de motieven waren die aan de weigering van de inschrijving van een reeds eerder, in een andere Lid-Staat ingeschreven voertuig ten grondslag lagen, deze redenen niet duidelijk ter kennis worden gebracht van degene die om inschrijving verzocht. De onbekendheid met het precieze probleem dat de inschrijving van zijn voertuig oplevert en bijgevolg de onmogelijkheid waarin hij verkeert om daarvoor een oplossing te vinden, vormen voor de aanvrager van een inschrijving een minstens even grote moeilijkheid als de oplossing van het betrokken probleem.

In dit opzicht verwijst de Commissie naar artikel 12 van Richtlijn 70/156/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 92/53/EEG, waarin voor wat nieuwe voertuigen betreft het volgende is bepaald: "Elk besluit tot weigering of intrekking van een typegoedkeuring, weigering van de registratie of verbod van de verkoop, genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn, wordt nauwkeuring met redenen omkleed. Het besluit wordt ter kennis gebracht van de belanghebbende onder vermelding van de rechtsmiddelen waarover hij krachtens de geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staten beschikt en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen kunnen worden aangewend.".

De Commissie staat derhalve op het standpunt dat de in dit artikel vermelde procedurewaarborgen aan elke aanvrager van een inschrijving moeten worden toegekend, ongeacht de juridische grond voor de inschrijving.

IV. VOORBEELDEN

Hieronder worden enkele voorbeelden gegeven om te verduidelijken hoe bovengenoemde beginselen in de praktijk dienen te worden toegepast:

1. Het geval van aankoop van motorvoertuigen met een EEG-typegoedkeuring

1.1. De heer Perez, die in Lid-Staat A woont, koopt in Lid-Staat B een nieuw motorvoertuig. Daar dit voertuig overeenstemt met een type waarvoor een EEG-goedkeuring werd verkregen, kan dit voertuig in Lid-Staat A ingeschreven worden zonder dat aan de formaliteiten betreffende de technische kenmerken van het voertuig moet worden voldaan. Indien het voertuig niet met een ander vervoermiddel (trein, vrachtwagen) in Lid-Staat A wordt binnengebracht, moet het voertuig van een voorlopige kentekenplaat ("transito"-kentekenplaat) worden voorzien. De in dit voorbeeld beschreven beginselen zijn van overeenkomstige toepassing indien het voertuig voor rekening van de heer Perez door een tussenpersoon wordt gekocht.

1.2. Indien mevrouw Dupont, die in Lid-Staat A woont, in Lid-Staat B een gebruikt voertuig koopt dat vergezeld gaat van een certificaat van overeenstemming waaruit blijkt dat het voertuig overeenstemt met een type waarvoor een EEG-goedkeuring werd verkregen, heeft Lid-Staat A slechts het recht een technische controle van de materiële toestand van het voertuig te verlangen indien een dergelijke controle eveneens wordt vereist in vergelijkbare omstandigheden (ouderdom van het voertuig, nieuwe inschrijving, enz.) voor de transacties die binnen de Lid-Staat A geschieden.

2. Het geval van aankopen van voertuigen met een nationale typegoedkeuring

2.1. De heer Smith, die in Lid-Staat A woont, begeeft zich naar Lid-Staat B om daar een nieuw motorvoertuig te kopen dat overeenstemt met een type waarvoor in het land waar hij woont, een nationale typegoedkeuring werd verkregen, of hij bestelt dit voertuig bij een dealer in Lid-Staat B. Het voertuig wordt hem dus geleverd met een certificaat van overeenstemming met een in Lid-Staat A goedgekeurd type. In dit geval zijn de autoriteiten van Lid-Staat A gehouden het voertuig in te schrijven onder dezelfde voorwaarden als wanneer het voertuig bij een in Lid-Staat A gevestigde dealer gekocht zou zijn.

2.2. De heer Maier, die in Lid-Staat A woont, koopt in Lid-Staat B een nieuw voertuig dat bestemd is voor de markt van Lid-Staat B en dat overeenstemt met een type dat in Lid-Staat B een goedkeuring met nationale draagwijdte heeft gekregen. Het voertuig wordt ingeschreven in Lid-Staat B in een voorlopige reeks ("transito"-kentekenplaat) en wordt overgebracht naar Lid-Staat A. De heer Maier neemt contact op met de officiële vertegenwoordiger van de fabrikant van het voertuig voor Lid-Staat A en verzoekt hem om een certificaat van overeenstemming of een soortgelijk document. De vertegenwoordiger van de fabrikant constateert dat het voertuig op enkele details na gelijk is aan een in Lid-Staat A goedgekeurd type: het voertuig is namelijk uitgerust met drie in plaats van met vijf deuren. De vertegenwoordiger van de fabrikant levert dus een document af waaruit blijkt dat het voertuig overeenstemt met het in Lid-Staat A goedgekeurde type, behoudens de enkele punten, waarvan hij melding maakt. De heer Maier legt dit document over bij zijn verzoek om inschrijving. Aangezien de door de vertegenwoordiger van de fabrikant opgemerkte punten geen enkel veiligheidsprobleem opleveren, moet het motorvoertuig onverwijld worden ingeschreven.

2.3. Indien het in de beide bovenstaande voorbeelden niet om een nieuw, maar om een gebruikt motorvoertuig zou gaan, zou Lid-Staat A bij de inschrijving een technische controle van de materiële toestand van het voertuig kunnen eisen, mits deze controle wordt uitgevoerd op een niet-discriminerende basis ten aanzien van de voertuigen die zich in de Lid-Staat A in dezelfde situatie bevinden.

V. VERSCHEIDENE VRAGEN IN VERBAND MET DE OVERBRENGING VAN VOERTUIGEN TUSSEN LID-STATEN

Het is dienstig deze interpretatieve mededeling te vervolledigen met enkele inlichtingen over vragen waarvoor, hoewel zij met het specifieke onderwerp van deze mededeling juridisch geen verband houden, een particulier die een voertuig in een andere Lid-Staat wenst te verkrijgen, zich onvermijdelijk gesteld zal zien.

1. In welke Lid-Staat dient men een voertuig te laten inschrijven?

De fiscale regelingen die op voertuigen van toepassing zijn, verschillen van Lid-Staat tot Lid-Staat nog aanzienlijk. De Lid-Staat waarin een particulier zijn voertuig laat inschrijven, kan dus niet aan diens vrije keuze worden overgelaten, anders zouden alle voertuigen dáár worden ingeschreven waar het belastingniveau het laagst is.

In beginsel moet iedereen zijn voertuig laten inschrijven in de Lid-Staat waar hij zijn gewone woon- en verblijfplaats heeft. Voor zover het voertuig is verkregen onder de normale belastingvoorwaarden van de markt in deze Lid-Staat, mag het voertuig, onder de voorwaarden die bij Richtlijn 83/182/EEG van de Raad (16) zijn vastgeteld, tijdelijk in de andere Lid-Staten worden gebruikt met vrijstelling van de door die Lid-Staten geheven belastingen.

In deze richtlijn wordt de "gewone verblijfplaats" omschreven als "de plaats waar iemand gewoonlijk verblijft, dat wil zeggen gedurende ten minste 185 dagen per kalenderjaar, wegens persoonlijke en beroepsmatige bindingen, of, voor personen zonder beroepsmatige bindingen, wegens persoonlijke bindingen, waaruit nauwe banden tussen hemzelf en de plaats waar hij woont, blijken". Bovendien zijn er nauwkeuriger regels voorzien voor personen die beroepsmatige bindingen hebben met een plaats die niet die is waar zij hun persoonlijke bindingen hebben.

Een Lid-Staat die voor het tijdelijk gebruik van een voertuig een vrijstelling verleent, mag uiteraard niet eisen dat dit voertuig op zijn grondgebied wordt ingeschreven.

2. Welke belastingen zijn verschuldigd bij definitieve overbrenging van een voertuig van de ene naar de andere Lid-Staat?

Het antwoord op deze vraag is afhankelijk van de omstandigheden waarin de overbrenging van het voertuig is gebeurd. Er dient een onderscheid te worden gemaakt tussen de BTW en de andere belastingen die door de fiscale autoriteiten van een Lid-Staat op dit gebied eveneens kunnen worden verlangd.

2.1. De BTW

Sinds 1 januari 1993 kan de Lid-Staat van bestemming, wanneer een persoon zijn normale verblijfplaats naar elders overbrengt, op de persoonlijke goederen die deze persoon meeneemt geen BTW eisen. Dit geldt ook voor voertuigen.

In verband met de verkrijging van een motorvoertuig in een Lid-Staat teneinde het in een andere Lid-Staat in te schrijven en daar te gebruiken, zij aan het volgende herinnerd (zie Richtlijn 91/680/EEG van de Raad (17)).

De BTW waaraan nieuwe motorvoertuigen zijn onderworpen, is die van de Lid-Staat van bestemming, dat wil zeggen van de Lid-Staat waar het voertuig zal worden gebruikt. Bijgevolg kunnen nieuwe voertuigen die in een andere Lid-Staat dan die van bestemming worden gekocht, zonder BTW worden verkregen.

De BTW waaraan gebruikte motorvoertuigen zijn onderworpen, is die van de Lid-Staat waar de aankoop is gebeurd.

Voor de toepassing van bovenvermelde fiscale beginselen worden beschoud:

- als motorvoertuigen voor het personen- of goederenvervoer bestemde landvoertuigen die zijn uitgerust met een motor van meer dan 48 cc cilinderinhoud of met een vermogen van meer dan 7,2 kilowatt;

- als nieuwe voertuigen, voertuigen waarvan de aflevering geschiedt minder dan zes maanden na de datum waarop het voertuig voor de eerste maal in gebruik is genomen en die minder dan 6 000 km hebben afgelegd (zie Richtlijn 94/5/EG van de Raad (18)).

2.2. Andere belastingen dan de BTW

Behalve de BTW kunnen de Lid-Staten op voertuigen andere belastingen heffen, mits deze belastingen in het handelsverkeer tussen de Lid-Staten geen aanleiding geven tot met het overschrijden van een grens in verband staande formaliteiten (zie Richtlijn 92/12/EEG van de Raad (19)). Zo heffen de Lid-Staten met name belastingen bij de inschrijving van voertuigen.

Overeenkomstig de kenmerken van deze belastingen kan krachtens het Gemeenschapsrecht een vrijstelling worden verleend indien het voertuig van de ene naar de andere Lid-Staat wordt overgebracht als gevolg van de overbrenging van de gewone verblijfplaats van de eigenaar van het voertuig. Het voertuig moet dan zijn verkregen onder toepassing van de algemene belastingregels voor de interne markt van een andere Lid-Staat en door de betrokkene in die Lid-Staat gedurende ten minste zes maanden werkelijk zijn gebruikt (zie Richtlijn 83/183/EEG van de Raad (20)).

3. Hoe lang is de voorlopige inschrijving geldig?

De Lid-Staat die een voorlopige inschrijving verstrekt ("douane"- of "transito"-, e.d. kentekenplaten) moet de geldigheidsduur van deze inschrijving vaststellen. Deze varieert derhalve van Lid-Staat tot Lid-Staat en naar gelang van de desbetreffende inschrijvingsreeks. De Commissie is trouwens van mening dat de autoriteiten van de Lid-Staat waarvoor het voertuig is bestemd, die het deelnemen aan het verkeer van dit voertuig onder de oorspronkelijke inschrijving voor een bepaalde duur toestaan, of op basis van een door hen zelf verstrekte voorlopige inschrijving, voor een overschrijding van de geldigheidsduur van deze toelating of van deze inschrijving niet tot vervolging mogen overgaan indien de vertraging van de definitieve inschrijving van het voertuig aan die autoriteiten valt toe te rekenen.

4. Geniet een ingevoerd voertuig de garantie van de fabrikant?

De ondernemingen van het distributienet van de onderscheiden fabrikanten verlenen de garantie, de gratis service en de service met betrekking tot terugroepingsacties, in de door de fabrikant aangegeven minimale omvang, ongeacht waar het voertuig binnen de gemeenschappelijke markt werd gekocht (zie Verordening (EEG) nr. 1475/95 van de Commissie), op vertoon van de door een lid van het officiële distributienet ondertekende garantiedocumenten.

5. Wat te doen bij moeilijkheden bij invoer of bij inschrijving?

Een ieder die mocht vaststellen dat de beginselen die in deze mededeling zijn aangegeven, niet in acht worden genomen, of die bij invoer of bij inschrijving van een uit een andere Lid-Staat herkomstig voertuig moeilijkheden mocht ondervinden, wordt verzocht zich tot de Commissie te wenden:

- hetzij rechtstreeks via het Secretariaat-generaal van de Commissie, Wetstraat 200, B-1049 Brussel,

- hetzij via één van de voorlichtingsbureaus van de Commissie, die in de navolgende lijst zijn opgenomen.

Voorts kunnen de in deze mededeling uiteengezette beginselen worden ingeroepen bij elke nationale rechterlijke instantie die over een geschil inzake de goedkeuring of de inschrijving van een ingevoerd voertuig te oordelen krijgt. De artikelen 30 en 36 van het Verdrag behoren immers tot die bepalingen van het Verdrag die een rechtstreekse werking hebben waaraan particulieren rechten kunnen ontlenen die door de nationale rechterlijke instanties moeten worden beschermd (arrest van het Hof van Justitie van 22 maart 1977 in zaak 74/76, Iannelli en Volpi (21).

Bureaus van de Commissie

BELGIË

Bruxelles/Brussel

Commission européenne

Bureau en Belgique

Rue Archimède 73

B-1040 Bruxelles

Tel. (32-2) 295 38 44

Fax: (32-2) 295 01 66

Europese Commissie

Bureau in België

Archimedesstraat 73

B-1040 Brussel

Tel. (32-2) 295 38 44

Fax: (32-2) 295 01 66

DENEMARK

København

Europa Kommissionen

Repræsentation i Danmark

Højbrohus, Østergade 61

DK-1004 København K

Tel. (45-33) 14 41 40

Fax: secrétariaat: (45-33) 11 12 03/14 13 92

documentatie: (45-33) 14 14 47

Postadres:

Postbox 144

DK-1004 København K

DUITSLAND

Bonn

Europäische Kommission

Vertretung in der Bundesrepublik Deutschland

Zitelmannstraße 22

D-53113 Bonn

Tel. (49-228) 530 09-0

Fax: (49-228) 530 09-50/530 09-12

Telex: (041) 886648 EUROP D

Postadres:

Europäische Kommission

Postfach 531 06

D-53113 Bonn

Berlin

Europäische Kommission - Vertretung in der

Bundesrepublik Deutschland - Vertretung in Berlin

Kurfürstendamm 102

D-10711 Berlin

Tel. (49-30) 896 09 30

Fax: (49-30) 892 20 59

Telex: (041) 184015 EUROP D

München

Europäische Kommission - Vertretung in der

Bundesrepublik Deutschland - Vertretung in München

Erhardtstraße 27

D-80331 München

Tel. (49-89) 202 10 11

Fax: (49-89) 202 10 15

Telex: (041) 5218135

FINLAND

Helsinki

Euroopan komissio

Suomen edustusto

Pohjoisesplanadi 31

FIN-00131 Helsinki

Tel. (358-0) 65 64 20

Fax: (358-0) 65 67 28;

pers en voorlichting: (358-0) 62 68 71

Postadres:

Euroopan komissio

PO Box 234

FIN-00131 Helsinki

FRANKRIJK

Parijs

Commission européenne

Représentation en France

288, boulevard Saint-Germain

F-75007 Paris

Tel. (33-1) 40 63 38 00

Fax: (33-1) 45 56 94 17/18/19

Télex: CCE BRF 20227 1 F

Marseille

Commission européenne

Représentation à Marseille

2. rue Henri-Barbusse (CMCI)

F-13241 Marseille Cedex 01

Tel. (33) 91 91 46 00

Fax: (33) 91 90 98 07

Téléx: (042) 402538 EURMA

GRIEKENLAND

ÁèÞíá

ÅõðùðáúêÞ ÅðéôñïðÞ

Áíôéðñïóùðåßá óôçí ÅëëÜäá

2 Vassillissis Sofias

GR-10674 Athina

Tel. (30-1) 725 10 00

Fax: (30-1) 724 46 20

Telex: (0601) 219324 ECAT GR

IERLAND

Dublin

EC Representation in Ireland

Jean Monnet Centre

39 Molesworth Street

IRL-Dublin 2

Tel. (353-1) 671 22 44

Fax: (353-1) 671 26 57

ITALIË

Roma

Commissione europea

Rappresentanza in Italia

Via Poli, 29

I-00187 Roma

Tel. (39-6) 69 99 91

Fax: (39-6) 679 16 58/679 36 52

Milano

Commissione europea

Ufficio di Milano

Corso Magenta 59

I-20123 Milano

Tel.: (39-2) 48 01 25 05

Fax: (39-2) 481 85 43

Telex: (043) 316200 EURMIL I

LUXEMBOURG

Luxembourg

CE Représentation au Luxembourg

Bâtiment Jean Monnet

Rue Alcide de Gasperi

L-2920 Luxembourg

Tel. (352) 43 01 1

Fax: (352) 43 01 344 33

Téléx: 3423, 3446, 3476 COMEUR LU

NEDERLAND

Den Haag

Europese Commissie

Bureau in Nederland

Korte Vijverberg 5

NL-2513 AB Den Haag

Tel. (31-70) 346 93 26

Fax: (31-70) 364 66 19

Telex: (044) 31094 EURCO NL

Postadres:

Europese Commissie

Postbus 30465

NL-2500 GL Den Haag

OOSTENRIJK

Wenen

Europäische Kommission

Vertretung in Österreich

Hoyosgasse 5

A-1040 Wien

Tel. (43-1) 505 33 79;

dokumentatie: (43-1) 505 74 52

Fax: (43-1) 5050 33 79-7

PORTUGAL

Lisboa

CE Gabinete em Portugal

Centro Europeu Jean Monnet

Largo Jean Monnet 1-10º

P-1200 Lisboa

Tel. (351-1) 350 98 00

Fax: (351-1) 350 98 01/02/03

Telex: (0404) 18810 COMEUR P

SPANJE

Madrid

Comisión Europea

Representación en España

Paseo de la la Castellana, 46

E-28046 Madrid

Tel. (34-1) 431 57 11

Fax: (34-1) 576 03 87/577 29 23

Barcelona

Comisión Europea

Representación en Barcelona

Av. Diagonal, 407 bis. planta 18

E-08008 Barcelona

Tel. (34-3) 415 81 77 (5 lijnen)

Fax: (34-3) 415 63 11

VERENIGD KONINKRIJK

London

EC Representation in United Kingdom

Jean Monnet House

8, Storey's Gate

UK-London SW1P 3AT

Tel. (44-71) 973 19 92

Fax: (44-71), reception: 973 19 00;

policy and coordination: 973 19 10;

administration: 973 18 95;

media: 973 19 07

Telex: (051) 23208 EURUK G

Belfast

European Commission

Representation in Northern Ireland

Windsor House, 9/15 Bedford Street

UK-Belfast BT2 7EG

Tel. (44-1232) 24 07 08

Fax: (44-1232) 24 82 41

Cardiff

European Commission

Representation in Wales

4 Cathedral Road

UK-Cardiff CF1 9SG

Tel. (44-1222) 37 16 31

Fax: (44-1222) 39 54 89

Edinburgh

European Commission

Representation in Scotland

9 Alva Street

UK-Edinburgh EH2 4PH

Tel. (44-131) 225 20 58

Fax: (44-131) 226 41 05

ZWEDEN

Stockholm

Europeiska kommissionen

Delegation i Sverige

Hamngatan 6, Box 7323

S-10390 Stockholm

Tel. (46-8) 611 11 72

Fax: (46-8) 611 44 35

VERENIGDE STATEN

Washington

2100 M Street, NW (7th floor)

Washington DC 20037

United States of America

Tel. (1-202) 862 95 00/862 95 01/862 95 02

Fax: (1-202) 429 17 66

New York

(United Nations)

3, Dag Hammarskjöld Plaza

305 East, 47th Street

New York NY 10017

United States of America

Tel. (1-212) 371 38 04

Fax: delegation: (1-212) 758 27 18;

press and public affairs: (1-212) 688 10 13

JAPAN

Europa House

9-15 Sanbancho-Chiyoda-Ku

102 Tokyo

Japan

Tel. (rechtstreekse verbinding met het Hoofd van de Afdeling Pers en Voorlichting):

(81-3) 32 39 04 61

Fax: (81-3) 32 61 51 94/32 39 93 37

Telex: (072) 28567 COMEUTOK J

(1) PB nr. C 281 van 4. 11. 1988, blz. 9.

(2) Jurisprudentie 1986, blz. 1855.

(3) Jurisprudentie 1987, blz. 2525.

(4) Jurisprudentie 1987, blz. 2717.

(5) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.

(6) PB nr. L 225 van 10. 8. 1992, blz. 1.

(7) Zie bijlage II bij Richtlijn 70/156/EEG.

(8) PB nr. L 225 van 10. 8. 1992, blz. 72.

(9) PB nr. C 329 van 18. 12. 1991, blz. 20.

(10) PB nr. L 145 van 29. 6. 1995, blz. 25.

(11) In de context van de voltooiing van de interne markt en de opheffing van de controles aan de grenzen na 1 januari 1993, zijn de begrippen 'invoer/uitvoer` niet meer geëigend. Deze begrippen worden bijgevolg nog slechts gebezigd wanneer een vóór genoemde datum uitgesproken arrest van het Hof wordt aangehaald.

(12) Jurisprudentie 1986, blz. 419.

(13) PB nr. L 47 van 18. 2. 1977, blz. 47.

(14) PB nr. L 222 van 12. 8. 1988, blz. 10.

(15) PB nr. L 178 van 6. 7. 1991, blz. 29.

(16) PB nr. L 105 van 23. 4. 1983, blz. 53.

(17) PB nr. L 376 van 31. 12. 1991, blz. 1.

(18) PB nr. L 60 van 3. 3. 1994, blz. 16.

(19) PB nr. L 76 van 23. 3. 1992, blz. 1.

(20) PB nr. L 105 van 23. 4. 1983, blz. 64.

(21) Jurisprudentie 1977, blz. 557.