VERORDENING (EG) Nr. 3203/93 VAN DE RAAD van 22 november 1993 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 738/92 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van garens van katoen van oorsprong uit Brazilië en Turkije

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 14,

Gezien het voorstel van de Commissie, dat is ingediend na overleg in het in voornoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. VOORAFGAANDE PROCEDURE (1) Bij Verordening (EEG) nr. 738/92 (2) heeft de Raad een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van katoenen garens van de GN-codes 5205 11 00 tot en met 5205 45 90 en 5206 11 00 tot en met 5206 45 90, van oorsprong uit Brazilië en Turkije.

(2) In Verordening (EEG) nr. 738/92 merkte de Raad op dat de Commissie bereid was onverwijld een nieuw onderzoek in te leiden voor exporteurs die de Commissie voldoende gegevens konden verstrekken om aan te tonen dat zij de betrokken produkten gedurende de oorspronkelijke periode van onderzoek (1 januari tot en met 31 december 1989) niet naar de Gemeenschap hadden uitgevoerd, dat zij pas na die periode met die export waren gestart of vast voornemens waren zulks te doen en dat zij niet geaffilieerd of geassocieerd waren met een van de bedrijven waarvoor het anti-dumpingrecht geldt (de zogenaamde "nieuwkomers").

B. NIEUW ONDERZOEK (3) Vier Braziliaanse bedrijven, Cocamar Ltda, Corduroy SA, Cotece SA, Norfil S/A en een Turks bedrijf, Kula Mensucat Fabrikasi AS, hebben de Commissie laten weten dat zij de betrokken produkten niet tijdens de periode van onderzoek hebben uitgevoerd en hiermee eerst na deze periode zijn begonnen. Zij voerden ook aan dat zij niet gelieerd waren met een van de bedrijven waarop de anti-dumpingrechten van toepassing waren en verzochten om een nieuw onderzoek ten behoeve van nieuwkomers.

(4) Op verzoek van de Commissie hebben deze bedrijven bewijsmateriaal verstrekt in verband met de door hen aangevoerde feiten. Dit bewijsmateriaal werd als voldoende overtuigend beschouwd om tot een nieuw onderzoek over te gaan, overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 7 en 14 van Verordening (EEG) nr. 2423/88. Na publikatie van een bericht op 23 september 1992 (3) en overleg in het Raadgevend Comité, heeft de Commissie de procedure tot herziening van Verordening (EEG) nr. 738/92 ten behoeve van de vijf genoemde bedrijven geopend en is zij met een onderzoek begonnen.

C. RESULTATEN VAN HET ONDERZOEK 1. Normale waarde

(5) De normale waarde werd vastgesteld aan de hand van de vergelijkbare, werkelijk betaalde of te betalen prijs voor het soortgelijke produkt dat in het kader van normale handelstransacties voor gebruik in het land van oorsprong was verkocht, indien de verkoop in dat land representatief en winstgevend was.

Was deze verkoop niet representatief of winstgevend, dan werd de normale waarde samengesteld, overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b), ii), van Verordening (EEG) nr. 2423/88, door de produktiekosten te nemen en daaraan een redelijk bedrag voor verkoop-, administratie- en algemene kosten alsmede voor winst toe te voegen. Bij niet-winstgevende verkoop in Brazilië werd de winstmarge gebaseerd op de gemiddelde winst die andere exporterende producenten maakten op de verkoop van het betrokken produkt in eigen land.

2. Prijs bij uitvoer

(6) Voor drie Braziliaanse producenten en de Turkse producent werden de prijzen bij uitvoer vastgesteld op grond van de prijzen die bij uitvoer van de katoenen garens naar de Gemeenschap werkelijk waren betaald.

Voor één Braziliaanse producent, die uitsluitend aan een geassocieerde importeur in de Gemeenschap verkocht, werden de prijzen bij uitvoer samengesteld overeenkomstig artikel 2, lid 8, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88. Derhalve werd de prijs aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Gemeenschap genomen, waarop correcties werden toegepast om rekening te houden met alle kosten tussen invoer en wederverkoop en een redelijk bedrag voor winst.

3. Vergelijking

(7) Bij de vergelijking tussen de normale waarde en de prijs bij uitvoer werd rekening gehouden met verschillen die op de vergelijkbaarheid van de prijzen van invloed zijn, overeenkomstig artikel 2, leden 9 en 10, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, zoals verschillen in commissies, kredietvoorwaarden, kosten voor vervoer, verzekering, lossen/laden/opslag, verpakking en andere verwante kosten. De prijzen bij uitvoer werden per transactie vergeleken met de normale waarde op het niveau af-fabriek, op hetzelfde handelsniveau.

4. Dumpingmarge

(8) Uit het onderzoek van de feiten bleek dat de vijf betrokken bedrijven de katoenen garens met dumping in de Gemeenschap invoerden. De dumpingmarges, die gelijk zijn aan het bedrag waarmee de normale waarde de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap overschrijdt, zijn, in procenten van de totale cif-waarde:

- Brazilië

- Cocamar Ltda 12,3 %

- Corduroy SA 11,7 %

- Cotece SA 10,9 %

- Norfil S/A 8,7 %

- Turkije

- Kula Mensucat Fabrikasi AS 8,4 %.

5. Schade

(9) Er werd geen verzoek ontvangen om de bevindingen inzake schade van het oorspronkelijke onderzoek opnieuw te onderzoeken en er is geen aanleiding om de geldigheid van deze bevindingen in twijfel te trekken.

D. WIJZIGING VAN DE MAATREGELEN (10) Volgens artikel 13, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 mogen de anti-dumpingrechten de vastgestelde dumpingmarges niet overschrijden en moeten zij zelfs lager zijn, indien een lager recht volstaat om verdere schade te voorkomen.

Aangezien in dit geval de vastgestelde dumpingmarges lager zijn dan de schadedrempel die in de oorspronkelijke procedure werd vastgesteld, is de Commissie van oordeel dat Verordening (EEG) nr. 738/92 dient te worden gewijzigd en dat voor elk van de vijf betrokken bedrijven een recht moet worden ingesteld dat met de vastgestelde dumpingmarges overeenstemt (zie overweging 8).

(11) De vijf exporteurs en de indiener van de klacht werden van deze bevindingen in kennis gesteld. Zij hebben daarover geen opmerkingen gemaakt.

(12) Aangezien dit nieuwe onderzoek beperkt is tot één Turkse producent en vier Braziliaanse producenten, heeft het geen gevolgen voor de datum waarop Verordening (EEG) nr. 738/92, ingevolge artikel 15, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, vervalt,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Artikel 1, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 738/92 wordt als volgt gewijzigd:

1. Aan de lijst onder a) worden de volgende bedrijven toegevoegd:

"" ID="01"> "Cocamar (Cooperativa de Cafeicultores e Agropecuaristas de Maringá Ltda)> ID="02">12,3 %> ID="03">8735"> ID="01">Corduroy SA (Indústrias Têxteis)> ID="02">11,7 %> ID="03">8736"> ID="01">Cotece SA> ID="02">10,9 %> ID="03">8737"> ID="01">Norfil S/A (Indústria Têxtil)> ID="02">8,7 %> ID="03">8738".">

2. Aan de lijst onder b) wordt het volgende bedrijf toegevoegd:

"" ID="01"> "Kula Mensucat Fabrikasi AS> ID="02">8,4 %> ID="03">8739".">

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.Gedaan te Brussel, 22 november 1993. Voor de Raad De Voorzitter Ph. MAYSTADT

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 82 van 27. 3. 1992, blz. 1.

(3) PB nr. C 244 van 23. 9. 1992, blz. 14.