BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 8 januari 1998 betreffende een verzoek om terugbetaling van antidumpingrechten geïnd op de invoer van geweven zakken van polyolefin van oorsprong uit de Volksrepubliek China (Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek) (98/72/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESEGEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 (2) (hierna de basisverordening genoemd), inzonderheid op artikel 11,

Na overleg in het kader van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) Bij Verordening (EEG) nr. 3308/90 van de Raad (3) van 15 november 1990 werd een definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van geweven zakken van polyolefin, ingedeeld onder GN code ex 6305 31 91, van oorsprong uit de Volksrepubliek China. Het definitieve antidumpingrecht werd vastgesteld op 43,4 %.

(2) Bij Verordening (EEG) nr. 2346/93 van de Raad (4) van 23 augustus 1993 werd bovenstaande verordening gewijzigd en werd het recht verhoogd tot 85,7 %.

(3) Op 18 mei 1995 voerde Envopak Group Ltd. voor de koeriersdienst DHL een zending geweven zakken in vervaardigd van polypropyleen van oorsprong uit China. De betrokken goederen werden aangegeven onder code nr. 6305 39 00. Deze indeling werd door UK Customs and Excise (Dienst voor douane en accijnzen) betwist; deze douane-instantie stelde op 26 mei 1995 vast dat de goederen dienden te worden ingedeeld onder code 6305 31 91 en dat derhalve op deze goederen het antidumpingrecht van 85,7 % van toepassing was. De antidumpingrechten werden uiteindelijk op 25 juli 1995 betaald.

(4) De uiteindelijke afnemer van de goederen, de internationale koeriersdienst DHL, diende op 20 juni 1995 bij UK Customs and Excise een verzoek in om een Departemental Review (herziening van de beslissing) in het kader van de wet in het Verenigd Koninkrijk geldende houdende toepassing van artikel 245 van het Communautair Douanewetboek waarmee het bedrijf tegen de heffing van het antidumpingrecht protesteerde en aanvoerde dat de goederen als reiszakken dienden te worden ingedeeld onder douanecode 4202. De indeling onder douanecode 6305 31 91 werd door dit onderzoek op 28 juni 1995 bevestigd.

(5) Vervolgens tekende Envopak op 2 augustus 1995 formeel beroep aan bij het VAT and Duties Tribunal (rechterlijke instantie bevoegd voor BTW en rechten) dat was opgezet in het kader van artikel 245 van het Communautair Douanewetboek en voerde hierbij aan dat de betrokken goederen dienden te worden ingedeeld onder code 4202. Het Duties Tribunal nam op 7 december 1995 kennis van het beroep en bevestigde op 16 januari 1996 dat de indeling onder code 6305 31 91 juist was.

(6) Bij bericht van inleiding (95/C 271) (5) en na een klacht ingediend door de European Association for Textile Polyolefins leidde de Commissie op 17 oktober 1995 een nieuw onderzoek in overeenkomstig de artikelen 11, lid 2 en 11, lid 3 van Verordening (EG) nr. 3283/94 van de Raad naar de antidumpingmaatregelen die van toepassing waren op de invoer van geweven zakken van polyolefin van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

Op 21 maart 1996 diende Envopak Group Ltd. bij de Commissie een verklaring in dat de betrokken goederen niet onder het toepassingsgebied van Verordening (EEG) nr. 3308/90 vielen. De Commissie bevestigde dat de betrokken goederen volgens haar, in het kader van het nieuwe onderzoek, wel degelijk onder het toepassingsgebied van Verordening (EEG) nr. 3308/90 vielen en bracht Envopak Group Ltd. op 20 juni 1996 hiervan op de hoogte.

(7) Op 16 juli 1996 diende Envopak Group Ltd. op grond van artikel 11, lid 8 van de basisverordening een verzoek in om terugbetaling van de definitieve antidumpingrechten die waren betaald op 18 mei 1995 op de invoer van een zending van geweven zakken van polyolefin van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

(8) Op 30 juni 1997 deelde de Commissie de indiener van het verzoek de belangrijkste gegevens en overwegingen mede op basis waarvan zij voornemenswas het verzoek onontvankelijk te verklaren. De indiener van het verzoek werd in de gelegenheid gesteld om zijn standpunten vóór de uiteindelijke beslissing te formuleren. Hij deelde mede dat de Commissie volgens hem het probleem van het soortgelijk product in het kader van de terugbetalingsprocedure niet op de juiste manier had behandeld.

B. ARGUMENTEN VAN DE INDIENER VAN HET VERZOEK

(9) De indiener voert in zijn verzoek, ingevolge artikel 11, lid 8 van de basisverordening aan, dat de dumpingmarge voor de op 18 mei 1995 ingevoerde geweven zakken van polyolefin van 85,7 % die was vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 3308/90 tot 0 is teruggevallen.

(10) Bovendien voerde de indiener van het verzoek aan dat het betrokken product niet mag worden ingedeeld onder code 6305 31 91 en dat op dit product derhalve geen antidumpingrechten mogen worden toegepast.

(11) Voorts voerde de indiener van het verzoek aan dat het betrokken product, zelfs indien het werd ingedeeld onder code 6305 31 91, geen soortgelijk product is en in dat geval mogen er ook geen antidumpingrechten op worden toegepast.

(12) Tot slot erkende de indiener in zijn verzoek om terugbetaling dat de termijn voor de indiening van het verzoek was verstreken. Hij voerde evenwel aan dat de Commissie rekening diende te houden met de uitzonderlijke omstandigheden van dit geval, met name de tijd die in beslag werd genomen voor de beroepsprocedures bij de nationale douaneautoriteiten die in de overwegingen 4 en 5 zijn beschreven en voor het indienen van commentaar met betrekking tot de kwestie van het soortgelijk product bij de Commissie. Deze omstandigheden rechtvaardigen, volgens de indieners, een verlenging van de termijn voor de indiening van het verzoek alsmede het ontvankelijk verklaren ervan.

C. ONTVANKELIJKHEID

1. Soortgelijk product en indeling

(13) De terugbetalingsprocedure is niet bedoeld om kwesties in verband met het soortgelijk product of de indeling onder de douanecodes te behandelen. Artikel 11, lid 8 van de basisverordening bepaalt dat een importeur om terugbetaling van geïnde rechten kan verzoeken wanneer wordt aangetoond dat de dumpingmarge op basis waarvan de rechten zijn betaald, niet meer bestaat of tot een lager niveau dan dat van de geldende rechten is teruggevallen. Dit impliceert dat er wel degelijk van uit gegaan werd dat de invoer van de goederen in kwestie onder de geldende maatregelen vielen. Derhalve zijn de kwesties in verband met het soortgelijk product en de indeling onder de douanecode niet relevant in de context van een terugbetalingsprocedure; deze kwesties werden behandeld in de juiste context zoals beschreven in de overwegingen 3 tot 6 hierboven.

2. Termijnen

(14) Artikel 11, lid 8 van de basisverordening bepaalt dat om terugbetaling van antidumpingrechten te verkrijgen de importeur de Commissie een daartoe strekkend verzoek doet toekomen binnen 6 maanden nadat de hoogte van de definitieve rechten door de bevoegde autoriteiten naar behoren is vastgesteld. De indiening van een verzoek om terugbetaling binnen de vastgestelde termijn is een absolute vereiste voor de ontvankelijkheid van dit verzoek; ongeacht de omstandigheden.

Derhalve konden noch de beroepsprocedures bij de nationale douaneautoriteiten, noch het commentaar in verband met het soortgelijk product dat bij de Commissie werd ingediend, tot gevolg hebben dat de termijn van 6 maanden die in artikel 11, lid 8 is vastgesteld werd opgeschort.

(15) De hoogte van het definitieve recht wordt derhalve geacht te zijn vastgesteld op 26 mei 1995. De termijn van 6 maanden verstrijkt derhalve uiterlijk 26 november 1995.

Het verzoek om terugbetaling dat werd ingediend op 25 juli 1996 dient derhalve te worden beschouwd als een verzoek dat na het verstrijken van de termijn werd ingediend en dient bijgevolg als onontvankelijk van de hand te worden gewezen,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

Het verzoek om terugbetaling van antidumpingrechten dat werd ingediend door Envopak Group Sales met betrekking tot op 18 mei 1995 ingevoerde geweven zakken van polyolefin van oorsprong uit de Volksrepubliek China wordt hierbij van de hand gewezen.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht aan het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en aan Envopak Group Limited.

Gedaan te Brussel, 8 januari 1998.

Voor de Commissie

Leon BRITTAN

Vice-Voorzitter

(1) PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1.

(2) PB L 317 van 6. 12. 1996, blz. 1.

(3) PB L 318 van 17. 11. 1990, blz. 1.

(4) PB L 215 van 25. 8. 1993, blz. 3.

(5) PB C 271 van 17. 10. 1995, blz. 3.