*****

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE

van 17 december 1981

tot vaststelling van een aantal uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 79/695/EEG van de Raad inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen

(82/57/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Richtlijn 79/695/EEG van de Raad van 24 juli 1979 inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen (1), inzonderheid op artikel 26, lid 1,

Overwegende dat, ten einde duidelijk de verplichtingen te omschrijven waartoe de persoon die de aangifte voor het in het vrije verkeer brengen opstelt met toepassing van artikel 3 van Richtlijn 79/695/EEG zich verbindt, de vermeldingen welke genoemde verklaring moet bevatten, alsmede de documenten die bj deze aangifte moeten worden gevoegd, nauwkeurig dienen te worden aangeduid;

Overwegende dat het aanbrengen van genoemde vermeldingen en het overleggen van genoemde documenten volgens het bepaalde in artikel 6, lid 1, van bovenbedoelde richtlijn de voorwaarden vormen voor de aanvaarding van de aangifte; dat lid 2 van dit artikel echter in de mogelijkheid voor de douane voorziet dat zij op verzoek van de aangever en indien zij daartoe termen aanwezig acht, van dit vereiste afziet en onder bepaalde voorwaarden een onvolledige aangifte aanvaardt; dat het derhalve nodig is de vermeldingen en de documenten aan te geven die in ieder geval onontbeerlijk zijn voor het aanvaarden van de aangifte, en tevens de termijnen vast te stellen binnen welke de aangifte dient te worden aangevuld;

Overwegende dat het niet overleggen op een later tijdstip van een op het ogenblik van de aanvaarding van de aangifte ontbrekende vermelding of ontbrekend document gevolgen kan hebben voor het bedrag aan rechten bij invoer dat geldt voor de goederen waarop de aangifte betrekking heeft; dat het derhalve noodzakelijk is nauwkeurige regels vast te stellen om de juiste toepassing van de communautaire bepalingen alsmede eventueel de betaling van de voor de betrokken goederen verschuldigde rechten te waarborgen;

Overwegende dat het ten einde zo goed mogelijk de juiste toepassing van de rechten bij invoer te waarborgen noodzakelijk is praktische en eenvormige regels vast te stellen voor het voorafgaand onderzoek van de goederen en het nemen van monsters door de betrokkene; dat hetzelfde geldt voor het onderzoek van de goederen en het nemen van monsters door de bevoegde autoriteiten na aanvaarding van de aangifte; dat er in dit laatste geval met name geschikte maatregelen dienen te worden vastgesteld welke kunnen worden genomen wanneer de aangever zou weigeren bij genoemd onderzoek en bij genoemde monsterneming aanwezig te zijn, wanneer de douane hem zulks heeft verzocht, ten einde deze situatie te regelen;

Overwegende dat dient te worden vastgesteld welke maatregelen door de bevoegde autoriteiten dienen te worden genomen ten einde de situatie te regelen van goederen die niet konden worden vrijgegeven om één van de in artikel 15, lid 1, sub b) of c), van Richtlijn 79/695/EEG vermelde redenen;

Overwegende dat het bepaalde in deze richtlijn van toepassing is onverminderd het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 1736/75 van de Raad van 24 juni 1975 betreffende de statistieken van de buitenlandse handel van de Gemeenschap en van de handel tussen zijn Lid-Staten (1);

Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité Algemene douanevoorschriften,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Deze richtlijn stelt een aantal uitvoeringsbepalingen vast van de artikelen 3 en 4, van artikel 6, van artikel 9, leden 1, 4 en 5, van artikel 10, lid 1, van de artikelen 13 en 14 en van artikel 15, lid 1, van Richtlijn 79/695/EEG, hierna te noemen »basisrichtlijn".

TITEL I

INHOUD VAN DE AANGIFTE VOOR HET IN HET VRIJE VERKEER BRENGEN

A. In de aangifte aan te brengen vermeldingen

Artikel 2

1. De vermeldingen die ingevolge artikel 3, lid 1, van de basisrichtlijn in de aangifte dienen voor te komen, zijn:

a) naam en adres van de aangever en, indien deze voor rekening van een derde handelt, opgave van de rechtsrelatie waarop zijn tussenkomst is gebaseerd, voor zover dit gegeven noodzakelijk is voor de bepaling van de persoon die tot betaling van de eventuele douaneschuld gehouden is;

b) naam en adres van de geadresseerde van de goederen, wanneer deze niet de aangever is;

c) voor goederen die voor het vrije verkeer worden aangegeven bij een douanekantoor, nadat hiervoor een summiere aangifte is gedaan als bedoeld in artikel 3 van Richtlijn 68/312/EEG van de Raad van 30 juli 1968 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot het aanbrengen bij de douane van goederen die het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomen, en de voorlopige opslag van deze goederen (2), de verwijzing naar deze summiere aangifte, tenzij de douane zelf deze vermelding aanbrengt;

d) voor goederen waarvoor geen summiere aangifte als bedoeld sub c) is gedaan en die voor het vrije verkeer worden aangegeven:

- zonder vooraf onder een andere douaneregeling te zijn geplaatst, de gegevens die noodzakelijk zijn voor de vaststelling van de identiteit van het vervoermiddel waarin of waarop zij bij het douanekantoor zijn aangekomen,

- na onder een andere douaneregeling te zijn geplaatst, de verwijzing naar deze regeling;

e) aantal, soort, merken en nummers van de colli waarin de aangegeven goederen zich bevinden of, indien het niet verpakte goederen betreft al naar gelang het geval het aantal artikelen waarop de aangifte betrekking heeft of de vermelding dat het los gestorte goederen betreft, alsmede de gegevens die voor de vaststelling van de identiteit van deze niet verpakte goederen noodzakelijk zijn;

f) voor zover de douane zulks noodzakelijk acht, de plaats waar de aangegeven goederen zich bevinden;

g) de post of onderverdeling waaronder de goederen in de nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief zijn ingedeeld, alsmede de omschrijving van de goederen in de termen van deze nomenclatuur of in termen die voldoende duidelijk zijn om het de douane mogelijk te maken onmiddellijk en met zekerheid vast te stellen dat zij inderdaad onder de opgegeven tariefpost of onderverdeling vallen;

h) indien het goederen betreft waarop ad valorem-rechten van toepassing zijn, de douanewaarde vastgesteld overeenkomstig de geldende communautaire voorschriften, evenals, in voorkomend geval, de kwantitatieve gegevens die noodzakelijk zijn voor de vaststelling van die waarde;

i) indien het goederen betreft waarop specifieke rechten van toepassing zijn, de kwantitatieve gegevens en bijkomende vermeldingen die eventueel noodzakelijk zijn voor de toepassing van deze rechten;

j) indien het goederen betreft waarop ad valorem-rechten van toepassing zijn met een minimumheffing of maximumheffing gebaseerd op specifieke gegevens, alle sub h) en i) bedoelde vermeldingen;

k) het land van herkomst van de goederen in de zin van artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 1736/75 en het land van oorsprong van de goederen in de zin van Verordening (EEG) nr. 802/68 van de Raad van 27 juni 1968 betreffende de gemeenschappelijke definitie van het begrip »oorsprong van goederen" (3) of, indien het goederen betreft waarvoor uit hoofde van hun oorsprong een preferentiële behandeling wordt verzocht, in de zin van de communautaire of bij overeenkomst vastgestelde voorschriften met betrekking tot deze preferentiële behandeling;

l) het nummer, voorafgegaan door de letter(s) die het land van afgifte aangeeft (aangeven) en de datum van afgifte van het invoer- of voorfixatiecertificaat, dat wordt overgelegd overeenkomstig de bepalingen die in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van toepassing zijn;

m) alle andere inlichtingen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de bepalingen met betrekking tot het in het vrije verkeer brengen van de in de aangifte vermelde goederen.

2. De Lid-Staten kunnen eisen dat in de aangifte, behalve de in lid 1 bedoelde vermeldingen, eveneens de volgende gegevens worden vermeld:

a) naam en adres van de afzender van de goederen,

b) de maatstaf van de rechten bij invoer die op de aangegeven goederen van toepassing is,

c) ter informatie, het berag aan rechten bij invoer, zoals dat door de aangever werd berekend.

3. Wanneer een Lid-Staat het bepaalde in artikel 17, sub b), van de basisrichtlijn niet toepast en de betrokken goederen in aanmerking komen voor ofwel een forfaitaire heffing ofwel een definitieve vrijstelling van rechten bij invoer, kunnen de in lid 1, sub g), bedoelde vermeldingen in vereenvoudigde vorm worden aangebracht.

Tevens zijn, wanneer het goederen betreft die voor een definitieve vrijstelling van rechten bij invoer in aanmerking komen, de in lid 1, sub h), i), j) en k), bedoelde vermeldingen niet vereist, tenzij de douane deze noodzakelijk acht om de toepassing van de bepalingen met betrekking tot het in het vrije verkeer brengen van de betrokken goederen mogelijk te maken.

B. Bij de aangifte te voegen stukken

Artikel 3

1. De stukken die ingevolge artikel 3, lid 2, van de basisrichtlijn bij de aangifte dienen te worden gevoegd, zijn:

a) de factuur, zoals deze met toepassing van Verordening (EEG) nr. 1496/80 van de Commissie van 11 juni 1980 betreffende de aangifte van gegevens inzake de douanewaarde en over te leggen stukken (1) dient te worden overgelegd en op basis waarvan de douanewaarde van de goederen is aangegeven;

b) wanneer dit uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 1496/80 is vereist, de opgave van de gegevens voor het bepalen van de douanewaarde van de aangegeven goederen, vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in genoemde verordening;

c) de documenten die noodzakelijk zijn voor de toepassing van een preferentiële tariefregeling of van iedere andere van de normale voorschriften afwijkende regeling die op de aangegeven goederen van toepassing is;

d) alle andere documenten die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de bepalingen met betrekking tot het in het vrije verkeer brengen van de aangegeven goederen.

2. Wanneer zij zulks noodzakelijk acht kan de douane eisen dat met de aangifte eveneens de vervoerdocumenten of, in voorkomend geval, de op de voorafgaande douaneregeling betrekking hebbende documenten worden overgelegd.

Wanneer dezelfde goederen in verscheidene colli worden aangeboden, kan zij tevens eisen dat er een lijst van de colli of een soortgelijk document waarin de inhoud van ieder collo wordt aangegeven wordt overgelegd.

3. Wanneer een Lid-Staat het bepaalde in artikel 17, sub b), van de basisrichtlijn niet toepast en de betrokken goederen in aanmerking komen voor ofwel een forfaitaire heffing, ofwel een definitieve vrijstelling van rechten bij invoer, behoeven de sub b) en c) van lid 1 bedoelde documenten niet te worden geëist.

Wanneer het bovendien gaat om goederen die in aanmerking komen voor een definitieve vrijstelling van rechten bij invoer, behoeven eveneens de in lid 1, sub a), bedoelde documenten niet te worden geëist, tenzij de douane deze noodzakelijk acht om de toepassing van de bepalingen met betrekking tot het in het vrije verkeer brengen van de betrokken goederen mogelijk te maken.

4. Behoudens andersluidende bepalingen dienen de bij de aangifte gevoegde documenten door de douane te worden bewaard, tenzij zij door de aangever voor andere verrichtingen kunnen worden gebruikt. In dit laatste geval neemt de douane alle nodige maatregelen ten einde er zorg voor te dragen dat de betrokken documenten naderhand slechts kunnen worden gebruikt voor de hoeveelheid of de waarde waarvoor zij geldig blijven.

C. Onderzoek van de goederen en monsterneming, voorafgaand aan het doen van de aangifte

Artikel 4

1. Het onderzoek van de goederen en het nemen van monsters, als bedoeld in artikel 4 van de basisrichtlijn, kan slechts geschieden met toestemming van de douane. Deze toestemming wordt op verzoek van de belanghebbende verleend.

2. Toestemming om de goederen te onderzoeken wordt verleend op mondeling verzoek van belanghebbende, tenzij de douane, gezien de omstandigheden, van mening is dat een schriftelijk verzoek moet worden ingediend.

Het nemen van monsters kan slechts worden toegestaan op schriftelijk verzoek van belanghebbende.

3. De in lid 2 bedoelde schriftelijke verzoeken dienen bij het betrokken douanekantoor te worden ingediend. De verzoeken dienen door belanghebbende te zijn ondertekend en de volgende vermeldingen te bevatten:

- naam en adres van de aanvrager,

- plaats waar de goederen zich bevinden,

- nummer van de summiere aangifte, tenzij de douane zelf deze vermelding aanbrengt, of verwijzing naar de voorafgaande douaneregeling, dan wel de gegevens die noodzakelijk zijn voor de vaststelling van de identiteit van het vervoermiddel waarin of waarop de goederen zich bevinden,

- alle andere gegevens die noodzakelijk zijn voor het vaststellen van de identiteit van de goederen.

De douane geeft haar toestemming wanneer de belanghebbende hierom verzoekt. Wanneer dit verzoek betrekking heeft op het nemen van monsters, geeft deze douane de hoeveelheden aan die bij wijze van monster moeten worden genomen.

4. Het voorafgaand onderzoek van de goederen en het nemen van monsters vindt plaats onder toezicht van de douane die, gezien de omstandigheden van het geval, bepaalt op welke wijze een en ander dient te geschieden.

Het uitpakken, het wegen, het opnieuw verpakken en alle andere behandelingen van de goederen geschieden voor risico en op kosten van belanghebbende. De kosten van eventuele analyses komen eveneens ten laste van laatstgenoemde.

5. Wanneeer de genomen monsters naderhand niet begrepen zijn in een aangifte voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen waarop zij betrekking hebben, worden de invoerrechten, die daarop eventueel van toepassing zijn, berekend overeenkomstig de gegevens die voorkomen in het in lid 2 bedoelde schriftelijk verzoek en volgens het tarief dat geldt op de datum van aanvaarding van dit verzoek.

D. Onvolledige aangiften

Artikel 5

De aangiften die de douane overeenkomstig artikel 6, lid 2, van de basisrichtlijn kan aanvaarden zonder dat hierin bepaalde van de in artikel 2 bedoelde vermeldingen voorkomen, dienen ten minste de vermeldingen als bedoeld in genoemd artikel 2, lid 1, sub a), c), d) en e), te bevatten, alsmede:

- de omschrijving van de goederen in voldoende duidelijke termen om het de douane mogelijk te maken onmiddellijk en met zekerheid de tariefpost of de onderverdeling waaronder de goederen vallen, vast te stellen;

- indien het goederen betreft waarop ad valorem-rechten van toepassing zijn, de douanewaarde of wanneer blijkt dat de aangever niet in staat is die waarde van genoemde goederen aan te geven, een voorlopige aanduiding van de waarde die de douane, met name gelet op de gegevens waarover de aangever beschikt, aanvaardbaar acht;

- alle andere gegevens die de douane noodzakelijk acht voor het vaststellen van de identiteit van de goederen en voor de toepassing van de bepalingen met betrekking tot het in het vrije verkeer brengen hiervan, alsmede voor het bepalen van de zekerheid, van het stellen waarvan de vrijgave van deze goederen afhankelijk kan zijn.

Artikel 6

1. De aangiften die de douane overeenkomstig artikel 6, lid 2, van de basisrichtlijn kan aanvaarden zonder dat daarbij bepaalde van de in artikel 3 genoemde documenten zijn gevoegd, dienen ten minste vergezeld te gaan van die documenten van het overleggen waarvan het in het vrije verkeer brengen van de goederen afhankelijk is.

2. In afwijking van het bepaalde in lid 1 kan een aangifte, waaraan een van de documenten van het overleggen waarvan het in het vrije verkeer brengen van de goederen afhankelijk is, ontbreekt, worden aanvaard indien ten genoegen van de douane wordt aangetoond:

a) dat het betrokken document bestaat en dat de geldigheidsduur hiervan niet is verstreken;

b) dat het feit dat dit document niet bij de aangifte kon worden gevoegd te wijten is aan omstandigheden buiten de wil van de aangever;

c) dat iedere vertraging bij de aanvaarding van de aangifte ertoe zou leiden dat de goederen niet in het vrije verkeer zouden kunnen worden gebracht of ten gevolge zou hebben dat deze goederen aan hogere invoerrechten zouden worden onderworpen.

De gegevens met betrekking tot de ontbrekende documenten dienen in ieder geval op de aangifte te worden vermeld. Artikel 7

1. Onverminderd de communautaire voorschriften met betrekking tot de douanewaarde mag de door de douane aan de aangever toegestane termijn voor het mededelen, respectievelijk overleggen van de bij de aanvaarding van de aangifte ontbrekende vermeldingen of documenten niet meer bedragen dan een maand te rekenen vanaf de datum van aanvaarding van de aangifte.

Betreft het evenwel een document van het overleggen waarvan de toepassing van een lager invoerrecht of nulrecht afhankelijk is, dan kan, indien de aangever hierom verzoekt en voor zover de douane gegronde redenen heeft om aan te nemen dat de goederen waarop de onvolledige aangifte betrekking heeft daadwerkelijk van een lager invoerrecht of nulrecht in aanmerking komen, een bijkomende termijn worden toegestaan voor het overleggen van dit document. Deze bijkomende termijn mag niet meer dan drie maanden bedragen.

2. Wanneer een lager invoerrecht of nulrecht slechts binnen bepaalde tariefcontingenten of tariefplafonds van toepassing is op goederen die in het vrije verkeer worden gebracht, kan de toerekening binnen die toegestane grenzen slechts plaatsvinden op het moment dat het document van het overleggen waarvan de toepassing van het lagere recht of het nulrecht afhankelijk is, daadwerkelijk wordt overgelegd. Deze overlegging dient in ieder geval plaats te vinden:

- indien het een tariefplafond betreft, vóór de datum waarop het invoerrecht door een communautaire maatregel weer tot zijn normale tarief wordt teruggebracht;

- indien het een tariefcontingent betreft, voordat de vastgestelde grenzen zijn bereikt.

3. Onverminderd het bepaalde in de leden 1 en 2 mag het document van het overleggen waarvan de toepassing van het lagere recht of het nulrecht bij invoer afhankelijk is na de datum van afloop van de periode, waarvoor in een lager recht of een nulrecht bij invoer was voorzien, worden overgelegd, mits de aangifte met betrekking tot die goederen vóór die datum is aanvaard.

Artikel 8

1. Het aanvaarden door de douane van een onvolledige aangifte kan, wanneer zich daar verder niets tegen verzet, niet tot gevolg hebben dat het vrijgeven van de goederen, waarop deze aangifte betrekking heeft, wordt verhinderd of vertraagd. Onverminderd het bepaalde in artikel 20 is de vrijgave onderworpen aan de in de leden 2 tot en met 5 hierna genoemde voorwaarden.

2. Wanneer het later mededelen, respectievelijk overleggen van een op het tijdstip van aanvaarding ontbrekende vermelding in de aangifte of ontbrekend document geen enkele invloed kan hebben op het bedrag aan invoerrechten die van toepassing zijn op de goederen waarop deze aangifte betrekking heeft, gaat de douane er direct toe over het op de gebruikelijke wijze berekende bedrag aan rechten te boeken.

3. Wanneer de aangifte met toepassing van artikel 5 een voorlopige aanduiding van de waarde inhoudt, gaat de douane ertoe over:

- het bedrag aan invoerrechten, berekend op basis van deze voorlopige aanduiding, direct te boeken;

- in voorkomend geval het stellen van een voldoende zekerheid te eisen om het verschil tussen dit bedrag en het bedrag dat uiteindelijk op de goederen van toepassing kan zijn, te dekken.

4. Wanneer, in andere gevallen dan de in lid 3 bedoelde, het later mededelen, respectievelijk overleggen van een op het tijdstip van aanvaarding ontbrekende vermelding in de aangifte of ontbrekend document van invloed kan zijn op het bedrag aan invoerrechten dat van toepassing is op de goederen waarop deze aangifte betrekking heeft:

a) indien het later mededelen, respectievelijk overleggen van de ontbrekende vermelding of van het ontbrekende document de toepassing van een lager invoerrecht ten gevolge kan hebben, gaat de douane ertoe over:

- het bedrag aan invoerrechten berekend volgens dit lagere tarief direct te boeken;

- het stellen van zekerheid te eisen voor het verschil tussen dit bedrag en het bedrag dat zou voortvloeien uit de toepassing op genoemde goederen van de volgens het gewone tarief berekende invoerrechten;

b) indien het later mededelen respectievelijk overleggen van de ontbrekende vermelding of het ontbrekende document ertoe kan leiden, dat de goederen geheel en definitief van invoerrechten worden vrijgesteld, eist de douane dat een zekerheid wordt gesteld ter dekking van het eventueel te heffen bedrag aan invoerrechten berekend volgens het gewone tarief.

5. Onverminderd de wijzigingen die met name door de definitieve vaststelling van de waarde kunnen ontstaan, kunnen de Lid-Staten bepalen dat de aangever in plaats van het stellen van de zekerheid bedoeld in lid 3, tweede streepje, en lid 4, sub a), tweede streepje, en sub b), de mogelijkheid heeft om de directe boeking te verzoeken van het bedrag aan rechten dat uiteindelijk op de goederen van toepassing kan zijn. Artikel 9

Indien de aangever na het verstrijken van de in artikel 7 bedoelde termijn de noodzakelijke gegevens voor de definitieve vaststelling van de waarde van de goederen niet heeft verschaft of de ontbrekende vermelding of het ontbrekende document niet heeft overgelegd, gaat de douane er direct toe over het bedrag van de overeenkomstig het bepaalde in artikel 8, lid 3, tweede streepje, of lid 4, sub a), tweede streepje, en sub b), gestelde zekerheid te boeken als het op de betrokken goederen van toepassing zijnde invoerrecht.

TITEL II

CONTROLE VAN DE AANGIFTE VOOR HET IN HET VRIJE VERKEER BRENGEN

A. Controle van de stukken

Artikel 10

Onverminderd de controle die zij vóór de aanvaarding van de aangifte verricht om na te gaan of tegen deze aanvaarding geen bezwaren bestaan, gaat de douane, telkens wanneer zij zulks noodzakelijk acht, over tot verificatie van de aangifte en de documenten die daarbij zijn gevoegd, ten einde met name na te gaan of de vermeldingen in de documenten overeenstemmen met de in de aangifte vervatte vermeldingen.

B. Onderzoek van de goederen

Artikel 11

Wanneer de douane besluit de aangegeven goederen slechts gedeeltelijk te onderzoeken, geeft zij aan de aangever of aan diens vertegenwoordiger aan welke goederen zij wil onderzoeken zonder dat deze zich tegen deze keuze kan verzetten.

De resultaten van het gedeeltelijk onderzoek gelden voor alle goederen waarop de aangifte betrekking heeft. De aangever kan echter om een aanvullend onderzoek van de goederen verzoeken indien hij van mening is dat de resultaten van het gedeeltelijk onderzoek niet gelden voor de rest van de aangegeven goederen.

Artikel 12

1. De douane stelt, wanneer zij besluit de goederen aan een onderzoek te onderwerpen, de aangever of diens vertegenwoordiger daarvan in kennis.

2. De aangever of de persoon die hij aanwijst om bij het onderzoek van de goederen aanwezig te zijn, verleent de douane de nodige bijstand om haar taak te vergemakkelijken. Indien de verleende bijstand door de douane niet toereikend wordt geacht, kan deze van de aangever eisen dat hij een persoon aanwijst die in staat is de vereiste bijstand te verlenen.

3. Wanneer de aangever weigert bij het onderzoek van de goederen aanwezig te zijn of een persoon aan te wijzen die in staat is de door de douane noodzakelijk geachte bijstand te verlenen, stelt deze laatste een termijn vast waarbinnen de aangever aan deze eis dient te voldoen, tenzij zij meent van dit onderzoek af te kunnen zien.

Indien na het verstrijken van de gestelde termijn de aangever geen gevolg heeft gegeven aan de eis van de douane, gaat deze laatste met het oog op de toepassing van artikel 15, lid 1, sub a), van de basisrichtlijn over tot onderzoek van de goederen voor risico en op kosten van de aangever, waarbij zij, wanneer zij zulks nodig acht, een beroep kan doen op de diensten van een deskundige of van iedere andere volgens de geldende bepalingen aangewezen persoon.

De door de douane bij het onder de in voorgaande alinea bedoelde voorwaarden verrichte onderzoek gedane bevindingen hebben dezelfde rechtskracht als in het geval dat het onderzoek in aanwezigheid van de aangever was verricht.

4. De Lid-Staten kunnen in plaats van de in lid 3 bedoelde maatregelen bepalen dat de douane de aangifte buiten werking kan stellen, mits er geen enkele twijfel bestaat, dat de weigering van de aangever om bijstand te verlenen bij het onderzoek van de goederen of om een persoon aan te wijzen die de noodzakelijke bijstand kan verlenen niet ten doel of tot gevolg heeft dat de vaststelling van inbreuken op de bepalingen, die het in het vrije verkeer brengen van de betreffende goederen regelen, verhinderd wordt of dat het bepaalde in artikel 8, lid 2, of in artikel 11, lid 2, tweede alinea, van de basisrichtlijn wordt ontgaan.

C. Het nemen van monsters

Artikel 13

1. Wanneer de douane besluit monsters te nemen stelt zij de aangever of diens vertegenwoordiger daarvan in kennis.

Indien zij zulks wenselijk acht, kan de douane van de aangever eisen dat deze bij de monsterneming aanwezig is of zich daarbij laat vertegenwoordigen ten einde de voor dit doel noodzakelijke bijstand te verlenen.

2. Het nemen van monsters geschiedt door de douane zelf. Deze kan echter verzoeken dat de monsters onder haar toezicht door de aangever of door een door deze laatste aangewezen persoon worden genomen.

De monsters worden genomen volgens de methodes die daarvoor in de douanewetgeving zijn vastgesteld.

3. Monsters kunnen slechts tot de voor de analyse of het diepgaand onderzoek, met inbegrip van een eventuele tegenanalyse, noodzakelijke hoeveelheden worden genomen. Artikel 14

1. De aangever of de persoon die hij aanwijst om bij de monsterneming aanwezig te zijn is gehouden de douane alle nodige bijstand te verlenen om haar taak te vergemakkelijken.

2. Wanneer de aangever weigert bij de monsterneming aanwezig te zijn of hiervoor een persoon aan te wijzen of wanneer hij de douane niet alle nodige bijstand verleent om haar taak te vergemakkelijken, is het bepaalde in artikel 12, leden 3 en 4, van toepassing.

Artikel 15

Wanneer de douane monsters heeft genomen met het oog op een analyse of een diepgaand onderzoek staat zij, wanneer zich daar verder niets tegen verzet, zonder de resultaten van die analyse of dat onderzoek af te wachten de vrijgave van de desbetreffende goederen toe.

In dat geval is het bepaalde in artikel 20 van toepassing.

Artikel 16

Voor de berekening van het bedrag aan invoerrechten, dat van toepassing is op de aangegeven goederen, worden de hoeveelheden die door de douane voor monsterneming zijn gebruikt niet van de aangegeven hoeveelheid afgetrokken.

Artikel 17

Wanneer de aangever zulks verzoekt, worden de genomen monsters, indien deze niet bij de analyse of het diepgaande onderzoek werden vernietigd, aan de aangever op zijn kosten teruggegeven, zodra het bewaren ervan door de douane geen zin meer heeft, met name wanneer voor de aangever alle mogelijkheden van beroep tegen het besluit dat de douane op basis van deze analyse en dit diepgaande onderzoek genomen heeft, zijn uitgeput.

De door de aangever niet teruggevraagde monsters kunnen ofwel worden vernietigd, ofwel ter vergemakkelijking van de controle van latere verrichtingen door de douane als specimen worden bewaard. In bepaalde bijzondere gevallen kan de douane evenwel van de betrokkene eisen dat deze de overblijvende monsters terugneemt.

D. Bevindingen van de douane

Artikel 18

1. Wanneer de douane overgaat tot verificatie van de aangifte en de daarbij gevoegde documenten, of tot een onderzoek van de goederen, geeft zij ten minste op het voor de douane bestemde exemplaar van de aangifte of op een daar bijgevoegd document de elementen aan waarop deze verificatie of dat onderzoek betrekking had, alsmede de resultaten hiervan. Bij een gedeeltelijk onderzoek van de goederen wordt eveneens aangegeven welk gedeelte werd onderzocht.

In voorkomend geval maakt de douane in de aangifte eveneens melding van de afwezigheid van de aangever of diens vertegenwoordiger.

2. Indien het resultaat van de verificatie van de aangifte en de daarbij gevoegde documenten of van het onderzoek van de goederen niet in overeenstemming is met de aangifte, vermeldt de douane ten minste op het voor de douane bestemde exemplaar van de aangifte of op het daar bijgevoegde, in lid 1 bedoelde document de grondslagen die voor het vaststellen van de op de betrokken goederen toe te passen heffing in aanmerking dienen te worden genomen, alsook die welke voor de toepassing van de andere bepalingen, die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen in aanmerking dienen te worden genomen.

3. De bevindingen van de douane dienen te worden gedateerd en de gegevens te bevatten die noodzakelijk zijn voor het vaststellen van de identiteit van de ambtenaar die deze heeft verricht.

4. De Lid-Staten kunnen bepalen dat door de douane geen enkele vermelding op de aangifte of op het in lid 1 bedoelde bijgevoegde document wordt aangebracht wanneer zij in het geheel niet tot verificatie van de aangifte of tot onderzoek van de goederen overgaat.

TITEL III

BESTEMMING VAN DE VOOR HET VRIJE VERKEER AANGEGEVEN GOEDEREN

A. Vrijgave van de goederen voor het vrije verkeer

Artikel 19

De vrijgave van de goederen wordt in één keer verleend voor alle goederen die in de aangifte zijn vermeld.

De datum van vrijgave van de goederen wordt in de aangifte vermeld.

Artikel 20

1. Wanneer de douane het bedrag aan invoerrechten, dat op de goederen van toepassing is, niet kan bepalen omdat zij het resultaat van de door haar ingestelde controles van de vermeldingen in de aangifte of van de erbij gevoegde documenten of van het onderzoek van de goederen moet afwachten, kan zij op verzoek van de aangever de genoemde goederen niettemin vrijgeven. In dat geval moeten de invoerrechten direct worden geboekt op basis van de in de aangifte voorkomende vermeldingen. Wanneer de douane van oordeel is dat de door haar ingestelde controles kunnen leiden tot de vaststelling van een bedrag dat hoger is dan het bedrag dat voortvloeit uit de gegevens in de aangifte, eist zij bovendien het stellen van een voldoende zekerheid om het verschil te dekken tussen het bedrag bedoeld in de voorgaande alinea en het bedrag dat uiteindelijk op de goederen van toepassing kan zijn. De Lid-Staten kunnen evenwel bepalen dat de aangever de mogelijkheid heeft in plaats van het stellen van die zekerheid de directe boeking te verzoeken van het bedrag aan rechten dat uiteindelijk op de goederen van toepassing kan zijn.

2. Wanneer de douane op basis van de onderzoeken die zij heeft verricht een bedrag aan invoerrechten vaststelt dat afwijkt van het bedrag dat voortvloeit uit de gegevens in de aangifte, kunnen de goederen slechts worden vrijgegeven indien dat bedrag direct wordt geboekt.

Artikel 21

1. Indien de goederen om een van de in artikel 15, lid 1, sub b) of c), van de basisrichtlijn bedoelde redenen niet kunnen worden vrijgegeven, stelt de douane de aangever een termijn waarbinnen de situatie van deze goederen dient te worden geregeld.

2. Indien in de in artikel 15, lid 1, sub b), van de basisrichtlijn bedoelde gevallen de aangever na het verstrijken van de in lid 1 bedoelde termijn de betrokken documenten niet heeft overgelegd wordt de betrokken aangifte als zonder gevolg beschouwd.

3. Onverminderd de eventuele toepassing van artikel 8, lid 2, of van artikel 14 van de basisrichtlijn kan de douane in de in artikel 15, lid 1, sub c), van genoemde richtlijn bedoelde gevallen, wanneer de aangever voor het verstrijken van de in lid 1 bedoelde termijn het bedrag van de verschuldigde rechten niet heeft betaald en er evenmin zekerheid voor heeft gesteld, een aanvang maken met de uitvoering van de nodige formaliteiten die voorafgaan aan de verkoop van de goederen. In dat geval zal tot dit laatste worden overgegaan indien de situatie niet inmiddels, eventueel met dwangmiddelen wanneer de wetgeving van de Lid-Staat waaronder deze douane ressorteert zulks toestaat, werd geregeld. De douane stelt de aangever hiervan in kennis.

De douane kan voor risico en op kosten van de aangever de betrokken goederen overbrengen naar een speciale onder haar toezicht staande plaats.

B. Afstand van de goederen

Artikel 22

Met het oog op de toepassing van artikel 14, lid 1, eerste streepje, van de basisrichtlijn dient het verzoek de goederen aan de Schatkist af te mogen staan schriftelijk te worden gedaan en door de aangever te worden ondertekend. Dit verzoek kan in de aangifte zelf worden gedaan.

Wanneer de bevoegde autoriteiten de aangever toestemming verlenen om de goederen aan de Schatkist af te staan, dient zulks in de aangifte te worden vermeld.

Het verlenen van toestemming door de bevoegde autoriteiten leidt ertoe dat de aangifte geen gevolg heeft.

C. Vernietiging van de goederen

Artikel 23

Met het oog op de toepassing van artikel 14, lid 1, tweede streepje, van de basisrichtlijn dient het verzoek om de goederen te mogen vernietigen schriftelijk te worden gedaan en door de aangever te worden ondertekend. Dit verzoek kan in de aangifte zelf worden gedaan.

Wanneer de bevoegde autoriteiten toestemming verlenen tot het vernietigen ervan dient hiervan melding te worden gemaakt in de aangifte of op een bijgevoegd document.

De douaneautoriteiten die bij de vernietiging van de goederen aanwezig zijn, vermelden deze vernietiging op de aangifte of op een bijgevoegd document. In voorkomend geval vermelden zij op deze aangifte of op het document de soort en de hoeveelheid van de na vernietiging overblijvende resten en afvallen, opdat deze in het vrije verkeer kunnen worden gebracht overeenkomstig de daarvoor geldende belastingsgrondslagen.

TITEL IV

SLOTBEPALINGEN

Artikel 24

Voor zover het bepaalde in de voorgaande artikelen in acht wordt genomen, vormt deze richtlijn geen beletsel voor het gebruik van aangifteformulieren die verschillende goederensoorten omvatten.

In dat geval worden de vermeldingen met betrekking tot elke goederensoort geacht een afzonderlijke aangifte te vormen.

Artikel 25

Wanneer overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 8, 15 en 20 moet worden overgegaan tot directe boeking van de invoerrechten vindt deze plaats onverminderd de maatregelen die zijn vastgesteld ter uitvoering van Richtlijn 78/453/EEG van de Raad inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende uitstel van betaling van in- of uitvoerrechten (1).

Artikel 26

1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk per 1 juli 1982 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

De Commissie deelt deze inlichtingen aan de overige Lid-Staten mede.

Artikel 27

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Brussel, 17 december 1981.

Voor de Commissie

Karl-Heinz NARJES

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19.

(1) PB nr. L 183 van 14. 7. 1975, blz. 3.

(2) PB nr. L 194 van 6. 8. 1968, blz. 13.

(3) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 1.

(1) PB nr. L 154 van 21. 6. 1980, blz. 16.

(1) PB nr. L 146 van 2. 6. 1978, blz. 19.