*****

VERORDENING (EEG) Nr. 543/86 VAN DE COMMISSIE

van 28 februari 1986

tot vaststelling van de methoden voor het bepalen van het suikergehalte in op basis van groenten en fruit verwerkte produkten

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 426/86 van de Raad van 24 februari 1986 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector van op basis van groenten en fruit verwerkte produkten (1), en met name op artikel 10, lid 10,

Overwegende dat in artikel 10, lid 7, van Verordening (EEG) nr. 426/86 is bepaald dat onder gehalte van de aan de in bijlage III bij voornoemde verordening genoemde produkten toegevoegde suiker wordt verstaan het getal dat met behulp van een refractometer wordt verkregen, welk getal met een factor wordt vermenigvuldigd en met een specifiek getal wordt verminderd;

Overwegende dat om het suikergehalte op een uniforme wijze te bepalen, moet worden aangegeven hoe de refractometer moet worden gebruikt;

Overwegende dat deze methoden worden vastgesteld ter vervanging van de vroeger in bijlage III bij Verordening (EEG) nr. 516/77 (2) vastgestelde methoden, die in Verordening (EEG) nr. 426/86 zijn overgenomen;

Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité van beheer voor op basis van groenten en fruit verwerkte produkten,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

De refractometermethode die moet worden gebruikt voor het bepalen van het suikergehalte van de in bijlage III bij Verordening (EEG) nr. 426/86 vermelde produkten is aangegeven in de bijlage.

Artikel 2

Referenties naar bijlage III bij Verordening (EEG) nr. 516/77 gelden als referenties naar de bijlage bij deze verordening.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op 1 maart 1986.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 28 februari 1986.

Voor de Commissie

Frans ANDRIESSEN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 49 van 27. 2. 1986, blz. 1.

(2) PB nr. L 73 van 21. 3. 1977, blz. 1.

BIJLAGE

REFRACTOMETERMETHODE VOOR HET NEMEN VAN HET OPLOSBARE DROGE RESIDU BIJ OP BASIS VAN GROENTEN EN FRUIT VERWERKTE PRODUKTEN

I. Toepassingsgebied

De toepassing van deze methode wordt bepaald door de grootte van de hoeveelheid suiker in het geanalyseerde produkt. De brekingsindex varieert ten gevolge van de aanwezigheid van aminozuren, zouten van organische zuren, flavonoïden en minerale substanties.

II. Definitie

Onder oplosbaar droog residu (bepaald door refractometrie) wordt verstaan het volumepercentage saccharose van een waterige oplossing van saccharose met dezelfde brekingsindex als het geanalyseerde produkt, onder bepaalde omstandigheden met betrekking tot de bereiding en de temperatuur. Dit percentage wordt uitgedrukt in gram per 100 gram.

III. Principe

Afleiding van het gehalte aan oplosbaar droog residu van een produkt uit de waarde van de brekingsindex daarvan.

IV. Apparatuur

Refractometer van het type Abbe

Dit toestel dient te zijn voorzien van een schaal waarin de volumepercentages aan saccharose tot op 0,1 % nauwkeurig zijn aangegeven. Het moet zodanig zijn ontworpen dat de monsters gemakkelijk en snel kunnen worden ingebracht, en het moet gemakkelijk te reinigen zijn.

De refractometer moet zijn uitgerust met een thermometer met een schaal lopende van ten minste +15 °C tot +25 °C, alsmede van een watercirculatie-inrichting waardoor de metingen kunnen worden verricht bij een temperatuur van +20 °C ± 5 °C.

Aan de aanwijzingen voor de bediening van dit instrument moet strikt de hand worden gehouden, vooral met betrekking tot het ijken en de lichtbron.

V. Werkwijze

1. Bereiding van het monster

1.1. Vloeibare en heldere produkten

Men menge zorgvuldig en verrichte de bepaling.

1.2. Half-dikke produkten, purees, vruchtesappen met substanties in suspensie

Het gemiddelde laboratoriummonster worde goed homogeen gemaakt na daarvan zorgvuldig een mengsel te hebben gemaakt. Men giete een gedeelte van het monster door een droog in vier gevouwen gaasje en verrichte de bepaling op het doorgevloeide produkt, na de eerste druppels van het filtraat te hebben verwijderd.

1.3. Dikke produkten (marmelades en geleien)

Indien het niet mogelijk is geweest rechtstreeks op het tevoren grondig homogeen gemaakte produkt te werken wege men 40 gram van het produkt tot op 0,01 gram nauwkeurig in een maatbekerglas van 250 milliliter en voege 100 milliliter gedistilleerd water bij.

Onder roeren met een glasstaafje late men het geheel zachtjes koken gedurende 2 of 3 minuten.

Na afkoeling giete men de inhoud van het maatbekerglas in een maatflesje van 200 milliliter, vulle het gedistilleerde water aan tot de maatstreep en menge voorzichtig. Na 20 minuten wachten filtrere men door een vouwfilter of een Buchnertrechter.

Men verrichte de bepalingen op het gefiltreerde produkt.

1.4. Bevroren produkten

Na ontdooiing en verwijdering van de pitten en de klokhuizen menge men het produkt met de vloeistof die bij het ontdooien is ontstaan en verrichte vervolgens de handelingen overeenkomstig paragraaf 1.2 en 1.3.

1.5. Droge produkten welke gehele vruchten of in stukken verdeelde vruchten bevatten

Men verdele een gedeelte van het laboratoriummonster in kleine stukjes, vewijdere de pitten en klokhuizen en menge zorgvuldig. Men wege 10 tot 20 gram van het produkt tot op 0,01 gram nauwkeurig in een maatbekerglas. Men voege een hoeveelheid gedistilleerd water toe welke gelijk is aan of groter is dan vijfmaal het volume van het produkt. Men verwarme 30 minuten op een waterbad, waarbij van tijd tot tijd met een glasstaafje wordt geroerd. Na afkoeling menge men de inhoud van het bekerglas goed dooreen en giete deze vervolgens in een maatkolf van 100-250 milliliter (naar gelang van de grootte van het monster). Men vulle aan tot de maatstreep en menge zorgvuldig. Na 20 minuten filtrere men af in een droog vat en verrichte de bepaling op het filtraat.

2. Bepalingen

Men brenge het monster op de meettemperatuur (+20 °C) door onderdompeling van het vat waarin het zich bevindt in een bad met de vereiste temperatuur.

Men brenge een kleine hoeveelheid monster op het onderste prisma van de refractometer, waarbij ervoor dient te worden gezorgd dat, daar de prisma's tegen elkaar worden gedrukt, het monster het oppervlak van het glas gelijkmatig bedekt, en men mete overeenkomstig de aanwijzingen voor de bediening van het gebruikte toestel.

Men leze het volumepercentage saccharose tot op 0,1 % nauwkeurig af.

Men verrichte ten minste twee bepalingen op hetzelfde bereide monster.

VI. Uitdrukking van de resultaten

Berekeningswijze en formule

Het gehalte aan oplosbaar droog residu, dat conventioneel in gram saccharose per 100 gram produkt wordt uitgedrukt, wordt als volgt berekend:

Men gebruike de refractometrische gegevens ten aanzien van het percentage saccharose, waarbij de aflezing rechtstreeks plaatsvindt.

Indien deze aflezing niet geschiedt bij een temperatuur van +20 °C verrichte men de correctie volgens bijgaande tabel.

Indien de meting is geschied op een verdunde oplossing is het gehalte aan oplosbaar droog residu gelijk aan

1.2.3 // // M × // 100 E

waarin M het door de refractometer aangegeven volume in gram van het oplosbare droge residu per 100 gram produkt en E het volume in gram produkt per 100 milliliter oplossing voorstelt.

Correctie aan te brengen ingeval de bepaling geschiedt bij een andere temperatuur dan 20 °C

1.2,11 // // // Temperatuur °C // Saccharose in g per 100 g produkt // // // // // // // // // 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10.11 // / / 5 // 10 // 15 // 20 // 30 // 40 // 50 // 60 // 70 // 75 // // 1.2,11 // // af: // // 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10.11 // // // // // // // // / / // // // 15 // 0,25 // 0,27 // 0,31 // 0,31 // 0,34 // 0,35 // 0,36 // 0,37 // 0,36 // 0,36 // 16 // 0,21 // 0,23 // 0,27 // 0,27 // 0,29 // 0,31 // 0,31 // 0,32 // 0,31 // 0,23 // 17 // 0,16 // 0,18 // 0,20 // 0,20 // 0,22 // 0,23 // 0,23 // 0,23 // 0,20 // 0,17 // 18 // 0,11 // 0,12 // 0,14 // 0,15 // 0,16 // 0,16 // 0,15 // 0,12 // 0,12 // 0,09 // 19 // 0,06 // 0,07 // 0,08 // 0,08 // 0,08 // 0,09 // 0,09 // 0,08 // 0,07 // 0,05 1.2,11 // // bij: // // 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10.11 // // // // // // // // / / // // // 21 // 0,06 // 0,07 // 0,07 // 0,07 // 0,07 // 0,07 // 0,07 // 0,07 // 0,07 // 0,07 // 22 // 0,12 // 0,14 // 0,14 // 0,14 // 0,14 // 0,14 // 0,14 // 0,14 // 0,14 // 0,14 // 23 // 0,18 // 0,20 // 0,20 // 0,21 // 0,21 // 0,21 // 0,21 // 0,22 // 0,22 // 0,22 // 24 // 0,24 // 0,26 // 0,26 // 0,27 // 0,28 // 0,28 // 0,28 // 0,28 // 0,29 // 0,29 // 25 // 0,30 // 0,32 // 0,32 // 0,34 // 0,36 // 0,36 // 0,36 // 0,36 // 0,36 // 0,37 // // // // // // // // // // //

De afwijkingen van de temperatuur van 20 °C mogen niet groter zijn dan ±5 °C.