*****

VERORDENING (EEG) Nr. 1031/88 VAN DE RAAD

van 18 april 1988

betreffende de vaststelling van de personen die gehouden zijn tot betaling van een douaneschuld

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

In samenwerking met het Europese Parlement (2),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),

Overwegende dat in Verordening (EEG) nr. 2144/87 van de Raad van 13 juli 1987 inzake de douaneschuld (4) onder meer de verschillende situaties zijn omschreven die leiden tot het ontstaan van een douaneschuld bij invoer of bij uitvoer;

Overwegende dat de voorschriften betreffende de vaststelling van de tot betaling van een douaneschuld gehouden personen van groot belang zijn voor de goede werking van de douane-unie, ten einde te bewerkstelligen dat de bepalingen van bovengenoemde verordening in de gehele Gemeenschap identieke juridische en economische gevolgen hebben;

Overwegende dat ter zake eenvoudige regels moeten worden opgesteld, welke de autoriteiten die belast zijn met de vaststelling en invordering van douaneschulden, in staat stellen zo doeltreffend mogelijk op te treden; dat bovendien dezelfde beginselen moeten worden aangehouden voor douaneschulden bij invoer en douaneschulden bij uitvoer;

Overwegende dat, wanneer er sprake is van een douaneschuld die voortvloeit uit de aanvaarding door de bevoegde autoriteit van een douaneaangifte voor het vrije verkeer, voor de regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van invoerrechten of ten uitvoer, degene op wiens naam de aangifte is gedaan, moet worden geacht te zijn gehouden tot betaling van deze schuld; dat door dit beginsel met name rekening kan worden gehouden met de verschillende wijzen van vertegenwoordiging waarvan bij de vervulling van de douaneformaliteiten gebruik kan worden gemaakt; dat, wanneer de aangever heeft vermeld op eigen naam doch voor rekening van een ander te handelen in het kader van artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3632/85 van de Raad van 12 december 1985 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder een persoon een douaneaangifte kan doen (5), het evenwel gerechtvaardigd lijkt de ander eveneens tot betaling van deze douaneschuld gehouden te achten voor zover de persoon die de aangifte heeft verricht daartoe gemachtigd was;

Overwegende dat wanneer er sprake is van een douaneschuld die voortvloeit uit het op onregelmatige wijze binnenbrengen van een goed in het douanegebied van de Gemeenschap, of de onttrekking daarvan aan het douanetoezicht dan wel het op onregelmatige wijze uitvoeren van een goed uit het douanegebied van de Gemeenschap, de persoon die de handeling heeft gepleegd, waardoor de douaneschuld is ontstaan, alsook, overeenkomstig de in de Lid-Staten geldende bepalingen, ieder ander die aansprakelijk kan worden gesteld voor het feit dat zulk een handeling is gepleegd, moet worden geacht te zijn gehouden tot betaling van deze schuld;

Overwegende dat wanneer er sprake is van een douaneschuld die het gevolg is van het niet nakomen van een bijzondere verplichting die is ontstaan door de toepassing van bepalingen met betrekking tot een bijzondere procedure of douaneregeling, de persoon die op grond van de bepalingen van de betreffende procedure of douaneregeling persoonlijk verantwoordelijk was voor de uitvoering van de verplichting die niet is nagekomen, moet worden geacht te zijn gehouden tot betaling van deze douaneschuld;

Overwegende dat in alle gevallen waarin eenzelfde juridische situatie een douaneschuld doet ontstaan ten laste van meer dan een persoon, deze verschillende personen hoofdelijk voor de betaling van deze schuld aansprakelijk moeten zijn, ten einde de bevoegde autoriteiten in staat te stellen deze douaneschuld onder zo gunstig mogelijke omstandigheden in te vorderen;

Overwegende dat het van belang is de uniforme toepassing van de onderhavige verordening te verzekeren en daartoe in een communautaire procedure te voorzien welke het mogelijk maakt de toepassingswijze hiervan binnen een passende termijn vast te stellen; dat er een beroep dient te worden gedaan op het Comité algemene douanevoorschriften dat is ingesteld bij artikel 24 van Richtlijn 79/695/EEG van de Raad van 24 juli 1979 inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 81/853/EEG (2), ten einde op dit gebied een nauwe en doelmatige samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie tot stand te brengen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Bij deze verordening wordt vastgesteld welke personen gehouden zijn tot betaling van een douaneschuld.

2. In deze verordening wordt verstaan onder:

a) persoon:

- een natuurlijke persoon, of

- een rechtspersoon, of

- wanneer deze mogelijkheid volgens de van kracht zijnde voorschriften bestaat, een vereniging van personen die als handelingsbekwaam wordt erkend, zonder dat zij de wettelijke status van rechtspersoon bezit;

b) douaneschuld: de op een persoon rustende verplichting tot betaling van de rechten bij invoer (douaneschuld bij invoer) of de rechten bij uitvoer (douaneschuld bij uitvoer), die krachtens de geldende bepalingen op aan dergelijke rechten onderhevige goederen van toepassing zijn;

c) rechten bij invoer: de douanerechten en heffingen van gelijke werking, alsmede de landbouwheffingen en andere belastingen bij invoer, vastgesteld in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of in het kader van de specifieke regelingen die van toepassing zijn op bepaalde door verwerking van landbouwprodukten verkregen goederen;

d) rechten bij uitvoer: de landbouwheffingen en andere belastingen bij uitvoer, vastgesteld in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of in het kader van de specifieke regelingen die van toepassing zijn op bepaalde door verwerking van landbouwprodukten verkregen goederen.

TITEL I

Personen gehouden tot betaling van de douaneschuld bij invoer

Artikel 2

1. Wanneer een douaneschuld krachtens artikel 2, lid 1, onder a) of f), van Verordening (EEG) nr. 2144/87 is ontstaan, geldt als persoon die gehouden is tot betaling van deze schuld, degene op wiens naam de aangifte dan wel enige andere handeling met dezelfde rechtsgevolgen is verricht.

Echter,

a) wanneer, overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder c), van Verordening (EEG) nr. 3632/85, de persoon die de aangifte dan wel enige andere handeling met dezelfde rechtsgevolgen heeft verricht op eigen naam, heeft verklaard te handelen voor rekening van een ander, is de ander hoofdelijk gehouden tot betaling van de douaneschuld, wanneer overeenkomstig de in de Lid-Staten geldende voorschriften vaststaat dat hij degene die de aangifte, dan wel enige andere handeling met dezelfde rechtsgevolgen heeft verricht, inderdaad heeft gemachtigd om zodanig te handelen;

b) wanneer de douaneaangifte is gedaan op naam van een ander door een persoon die daartoe niet gemachtigd was, is slechts deze persoon gehouden tot betaling van de douaneschuld.

2. Wanneer de douaneautoriteiten, overeenkomstig de geldende bepalingen, vergunning verlenen voor het in het vrije verkeer brengen van een goed dat voordien onder een andere douaneregeling was geplaatst, zonder de indiening van een schriftelijke aangifte te verlangen, is degene die gehouden is tot betaling van de daardoor ontstane douaneschuld de persoon die, op het ogenblik van het in het vrije verkeer brengen, gehouden is tot naleving van de uit de betreffende douaneregeling voortvloeiende verplichtingen.

De eerste alinea is in voorkomend geval van toepassing op produkten die het resultaat zijn van de verwerking en op de resten en afvallen welke het resultaat zijn van de vernietiging van het bedoelde goed.

Artikel 3

Wanneer een douaneschuld is ontstaan krachtens artikel 2, lid 1, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2144/87, geldt als persoon die gehouden is tot betaling van deze schuld, degene die de goederen op onregelmatige wijze in het douanegebied van de Gemeenschap heeft binnengebracht.

Eveneens zijn, overeenkomstig de in de Lid-Staten geldende bepalingen, hoofdelijk tot betaling van deze schuld gehouden:

a) personen die aan het onregelmatig binnenbrengen hebben deelgenomen, alsmede de personen die het betrokken goed hebben verworven of in bezit hebben dan wel hebben gehouden;

b) alle andere personen die aansprakelijk kunnen worden gesteld voor het feit dat het goed op onregelmatige wijze in het douanegebied van de Gemeenschap is binnengebracht.

Artikel 4

1. Wanneer een douaneschuld is ontstaan krachtens artikel 2, lid 1, onder c), van Verordening (EEG) nr. 2144/87, geldt als persoon die gehouden is tot betaling van deze schuld, degene die de goederen aan het douanetoezicht heeft onttrokken.

Eveneens zijn overeenkomstig de in de Lid-Staten geldende bepalingen hoofdelijk tot betaling van deze schuld gehouden:

a) de personen die aan de onttrekking hebben deelgenomen, alsmede de personen die het betrokken goed hebben verworven of in bezit hebben gehouden;

b) alle andere personen die aansprakelijk kunnen worden gesteld voor het feit dat het goed aan het douanetoezicht is onttrokken.

2. Eveneens is hoofdelijk tot betaling van deze schuld gehouden de persoon die verantwoordelijk is voor het uitvoeren van de verplichtingen welke voor aan rechten bij invoer onderworpen goederen voortvloeien uit de voorlopige opslag of de gebruikmaking van de douaneregeling waaronder deze goederen zijn geplaatst. Artikel 5

Wanneer een douaneschuld is ontstaan krachtens artikel 2, lid 1, onder d), van Verordening (EEG) nr. 2144/87, geldt als de persoon die gehouden is tot betaling van deze schuld, degene die, naar gelang van het geval, verantwoordelijk is hetzij voor het uitvoeren van de verplichtingen welke voor aan rechten bij invoer onderworpen goederen voortvloeien uit de voorlopige opslag of de gebruikmaking van de douaneregeling waaronder deze goederen zijn geplaatst, hetzij voor het in acht nemen van de voor het plaatsen van het goed onder de betrokken regeling vastgestelde voorwaarden.

Artikel 6

Wanneer een douaneschuld krachtens artikel 2, lid 1, onder e), van Verordening (EEG) nr. 2144/87 is ontstaan, geldt als persoon die gehouden is tot betaling van deze schuld, degene die verantwoordelijk is voor de naleving van de verplichtingen die voortvloeien uit het in het vrije verkeer brengen van goederen waarvoor een gehele of gedeeltelijke vrijstelling van invoerrechten geldt, omdat zij voor bijzondere doeleinden bestemd zijn, of van de voorwaarden voor het toekennen van deze vrijstelling.

TITEL II

Personen gehouden tot betaling van de douaneschuld bij uitvoer

Artikel 7

1. Wanneer een douaneschuld krachtens artikel 5, lid 1, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2144/87 is ontstaan en wanneer voor het betrokken goed een aangifte ten uitvoer is gedaan, geldt als persoon die gehouden is tot betaling van deze schuld degene op wiens naam de aangifte is gedaan.

Wanneer evenwel de aangifte op naam van een ander is gedaan door een persoon die daartoe niet gemachtigd was, is alleen deze laatste persoon gehouden tot betaling van de douaneschuld.

Voorts is artikel 2, lid 1, tweede alinea, onder a), van deze verordening van overeenkomstige toepassing om in voorkomend geval vast te stellen welke personen, naast de in de eerste alinea van dit lid bedoelde persoon, hoofdelijk gehouden zijn tot betaling van de douaneschuld.

2. Wanneer voor het betrokken goed geen aangifte ten uitvoer is gedaan, is de persoon die gehouden is tot betaling van de douaneschuld, degene die het goed op onregelmatige wijze uit het douanegebied van de Gemeenschap heeft uitgevoerd.

Tot betaling van de douaneschuld zijn eveneens, overeenkomstig de in de Lid-Staten geldende bepalingen, hoofdelijk gehouden:

a) de personen die hebben deelgenomen aan het op onregelmatige wijze uitvoeren van het goed;

b) alle andere personen die aansprakelijk kunnen worden gesteld voor het feit dat het goed op onregelmatige wijze is uitgevoerd.

Artikel 8

Wanneer een douaneschuld krachtens artikel 5, lid 1, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2144/87 is ontstaan, wordt op in artikel 7, lid 1, bepaalde wijze vastgesteld welke persoon gehouden is tot betaling van deze schuld.

TITEL III

Bijzondere bepalingen

Artikel 9

1. Wanneer een douaneschuld krachtens artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 2144/87 is ontstaan, is artikel 2 van deze verordening van overeenkomstige toepassing.

2. Wanneer een douaneschuld krachtens artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 2144/87 is ontstaan, is deze verordening van overeenkomstige toepassing.

Artikel 10

De bepalingen van de titels I en II zijn van toepassing, onverminderd:

a) de in de Lid-Staten geldende bepalingen waarbij onder bepaalde voorwaarden tot betaling van een douaneschuld zijn gehouden andere personen naast die welke in deze verordening zijn bedoeld, met inbegrip van hen die overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 3632/85 beroepshalve douaneaangiften doen;

b) de verplichtingen waaraan borgen zijn onderworpen voor de betaling van de douaneschuld waarvoor zij zich borg hebben gesteld.

TITEL IV

Slotbepalingen

Artikel 11

1. Het Comité algemene douanevoorschriften, ingesteld bij artikel 24 van Richtlijn 79/695/EEG, kan elk vraagstuk betreffende de toepassing van deze verordening onderzoeken dat zijn Voorzitter hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een Lid-Staat aan de orde stelt.

2. De bepalingen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van deze verordening, worden vastgesteld volgens de in artikel 26, leden 2 en 3, van Richtlijn 79/695/EEG omschreven procedure.

Artikel 12

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1989. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Luxemburg, 18 april 1988.

Voor de Raad

De Voorzitter

G. STOLTENBERG

(1) PB nr. C 340 van 28. 12. 1982, blz. 5.

(2) PB nr. C 127 van 14. 5. 1984, blz. 24 en besluit van 10 februari 1988 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).

(3) PB nr. C 211 van 8. 8. 1983, blz. 1.

(4) PB nr. L 201 van 22. 7. 1987, blz. 15.

(5) PB nr. L 350 van 27. 12. 1985, blz. 1.

(6) PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19.

(7) PB nr. L 319 van 7. 11. 1981, blz. 1.