ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(19)

Op basis van de begrotingsplannen voor de middellange termijn van het stabiliteitsprogramma 2021 zal het overheidstekort naar verwachting afnemen van 1,2 % van het bbp in 2023 tot 0,7 % van het bbp in 2024 en 0,2 % van het bbp in 2025. Op basis van het stabiliteitsprogramma 2021 wordt de algemene begrotingskoers — met inbegrip van het effect op de geaggregeerde vraag van investeringen die zijn gefinancierd uit zowel de nationale als de Uniebegroting, met name de herstel- en veerkrachtfaciliteit — in 2023 en 2024 geraamd op gemiddeld 1,6 % van het bbp. De positieve bijdrage van de met subsidies uit de herstel- en veerkrachtfaciliteit en andere Uniefondsen gefinancierde uitgaven zal naar verwachting ongewijzigd blijven. Nationaal gefinancierde investeringen zullen naar verwachting een expansieve bijdrage van 0,1 procentpunten van het bbp leveren (8). Nationaal gefinancierde primaire lopende uitgaven (ongerekend discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde) zullen naar verwachting een contractieve bijdrage van 1,4 procentpunten van het bbp leveren. De gemiddelde nominale potentiële groei over tien jaar wordt momenteel geraamd op 6,5 % (9). In deze raming is echter geen rekening gehouden met het effect van de hervormingen die deel uitmaken van het herstel- en veerkrachtplan en die de potentiële groei van Ierland dus zouden kunnen verhogen.
(12)

In haar stabiliteitsprogramma 2021 verwacht de regering een stijging van het overheidstekort van 6,2 % van het bbp in 2020 tot 9,9 % van het bbp in 2021, en wordt voor de schuldquote een stijging tot 64,1 % van het bbp in 2021 verwacht. Volgens het stabiliteitsprogramma 2021 zal de verandering in het primaire begrotingssaldo in 2021 in vergelijking met het niveau van vóór de crisis (2019) -4,0 % van het bbp bedragen, wat de discretionaire begrotingsmaatregelen van 2,3 % van het bbp ter ondersteuning van de economie en de werking van automatische stabilisatoren weerspiegelt. De voorziene tekort- en schuldquotes zijn hoger dan die in de voorjaarsprognoses 2021 van de Commissie. De Commissie gaat voor 2021 uit van een overheidstekort van 6,5 % en een schuldquote van 59,5 %. De voorjaarsprognoses 2021 van de Commissie houden geen rekening met een voorziening voor pandemiegerelateerde uitgaven van 2,4 procentpunt van het bbp, noch met de hogere uitgaven van staatsbedrijven en de socialeverzekeringsmaatschappij, die allebei deel uitmaken van de overheid, omdat op de afsluitingsdatum van de prognoses nog geen informatie beschikbaar was. Volgens de prognoses van de Commissie zullen de ontvangsten 0,2 procentpunt van het bbp hoger en de uitgaven 3,4 procentpunt lager liggen dan in het stabiliteitsprogramma 2021. De grote verschillen in de uitgaven hebben te maken met het feit dat in de voorjaarsprognoses 2021 van de Commissie wordt uitgegaan van een lager intermediair verbruik, lagere sociale betalingen en lagere subsidies. De lagere schuldprognose van de Commissie kan voornamelijk worden verklaard door het feit dat het primaire saldo 3,6 procentpunt lager ligt.
(19)

Op basis van de begrotingsplannen voor de middellange termijn van het stabiliteitsprogramma 2021 zal het overheidstekort naar verwachting afnemen van 4,4 % van het bbp in 2023 tot 3,9 % van het bbp in 2024, 3,5 % in 2025 en 3,2 % in 2026. Volgens de verwachting zou het overheidstekort niet langer 3 % van het bbp overschrijden in 2027 en zou het dan 2,8 % van het bbp bereiken. Op basis van het stabiliteitsprogramma 2021 wordt de algemene begrotingskoers — met inbegrip van het effect op de geaggregeerde vraag van investeringen die zijn gefinancierd uit zowel de nationale als de Uniebegroting, met name de herstel- en veerkrachtfaciliteit — in 2023 en 2024 geraamd op gemiddeld 0,4 % van het bbp. Het programma bevat niet de informatie die nodig is om de bijdragen van de door de Unie gefinancierde uitgaven, de nationaal gefinancierde investeringen en de nationaal gefinancierde lopende primaire uitgaven aan de begrotingskoers te ramen. De gemiddelde nominale potentiële groei over tien jaar wordt momenteel geraamd op 2,25 % (8). In deze raming is echter geen rekening gehouden met het effect van de hervormingen die deel uitmaken van het herstel- en veerkrachtplan en die de potentiële groei van Frankrijk dus zouden kunnen verhogen.
(1)

Op 20 maart 2020 heeft de Commissie een mededeling aangenomen over de activering van de algemene ontsnappingsclausule van het stabiliteits- en groeipact. De algemene ontsnappingsclausule, die in artikel 5, lid 1, artikel 6, lid 3, artikel 9, lid 1, en artikel 10, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1466/97 en artikel 3, lid 5, en artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad (2) is neergelegd, vergemakkelijkt de coördinatie van het begrotingsbeleid in tijden van ernstige economische neergang. In die mededeling lichtte de Commissie haar standpunt toe dat, gezien de verwachte ernstige economische neergang als gevolg van de COVID-19-pandemie, de voorwaarden om de algemene ontsnappingsclausule te activeren, vervuld waren. Op 23 maart 2020 hebben de ministers van Financiën van de lidstaten met de beoordeling van de Commissie ingestemd. De algemene ontsnappingsclausule biedt de lidstaten budgettaire flexibiliteit om met de COVID-19-crisis om te gaan. Zij heeft de coördinatie van het begrotingsbeleid in tijden van ernstige economische neergang vergemakkelijkt. De activering ervan maakt het mogelijk tijdelijk af te wijken van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn van elke lidstaat, op voorwaarde dat daardoor de houdbaarheid van de begroting op middellange termijn niet in gevaar komt. Op 17 september 2020 heeft de Commissie in haar mededeling over de jaarlijkse strategie voor duurzame groei voor 2021 aangekondigd dat de algemene ontsnappingsclausule in 2021 actief zou blijven.
(5)

Sindsdien heeft de Raad in nauw overleg met de Commissie en de ter zake bevoegde EU-agentschappen en -diensten besprekingen gehouden over de evaluatie van de lijst van derde landen in bijlage I bij de aanbeveling van de Raad en daarbij de criteria en de methode van de aanbeveling van de Raad (als gewijzigd bij Aanbeveling (EU) 2021/816) gebruikt. Uitkomst van deze besprekingen is dat de lijst van derde landen in bijlage I dient te worden gewijzigd. Meer bepaald zouden Rwanda en Thailand van de lijst moeten worden geschrapt en zou Oekraïne in de lijst moeten worden opgenomen.
(11)

De COVID-19-crisis heeft voor veel ondernemingen tot aanzienlijke inkomstenderving geleid en brengt risico’s met zich mee voor de solvabiliteit van ondernemingen in de hele eurozone. Doeltreffende insolventiekaders spelen een cruciale rol bij het ondersteunen van levensvatbare ondernemingen die tijdelijke problemen ondervinden, en zorgen voor een ordelijke afwikkeling van niet-levensvatbare ondernemingen. Het verbeteren van insolventiekaders kan ook helpen om de waarschijnlijke toename van niet-renderende leningen aan te pakken en de kredietverlening aan de economie te behouden door het opschonen van bankbalansen te vergemakkelijken en grensoverschrijdende investeringen op langere termijn te stimuleren. In deze context werd de Richtlijn (EU) 2019/1023 van het Europees Parlement en de Raad (9) aangenomen om in alle lidstaten in de nationale solvabiliteitswetgeving minimumnormen in te voeren zodat schuldenaren in financiële moeilijkheden over preventieve herstructureringsstelsels kunnen beschikken, om te voorzien in procedures die leiden tot kwijtschelding van schulden van ondernemers met een overmatige schuldenlast, en om de efficiëntie van alle soorten insolventieprocedures te vergroten. Het is belangrijk door te gaan met de omzetting en uitvoering van Richtlijn (EU) 2019/1023. De Commissie kondigde in haar actieplan voor de kapitaalmarktenunie, als bedoeld in haar mededeling van 24 september 2020 met de titel “Een kapitaalmarktenunie voor mensen en bedrijven (nieuw actieplan)”, ook aan te werken aan een minimale harmonisatie of grotere convergentie op specifieke gebieden van niet-bancaire kerninsolventie. Daarnaast is er ruimte voor de lidstaten om de efficiëntie en doeltreffendheid van hun insolventiekaders verder af te stemmen op internationale beste praktijken en om de resterende tekortkomingen aan te pakken.
(8)

De lidstaten zouden in gevallen van crisis moeten kunnen rekenen op solidariteit van de EU in de vorm van gecoördineerde bijstand, met inbegrip van bijstand van alle vier de cybergemeenschappen (de civiele, wetshandhavings- (12), diplomatieke en, in voorkomend geval, defensiegemeenschappen). De mate waarin deelnemers uit een of meer gemeenschappen ingrijpen, kan afhangen van de aard van een grootschalig incident of een grootschalige crisis en derhalve van het soort tegenmaatregelen dat daartegen moet worden getroffen. In geval van cyberdreigingen, -incidenten en -crises zijn goed opgeleide deskundigen en technische uitrusting van wezenlijk belang om ernstige schade te kunnen voorkomen en voor daadwerkelijk herstel te kunnen zorgen. Duidelijk omschreven technische en operationele vermogens, met name in de vorm van deskundigen en uitrusting, die in geval van nood direct in de lidstaten kunnen worden ingezet, zullen daarom centraal staan in de gezamenlijke cybereenheid. Binnen dat platform zullen deelnemers zich in een unieke positie bevinden om via snellereactieteams voor cyberbeveiliging van de EU dergelijke vermogens te bevorderen en te coördineren, en tegelijkertijd voor passende synergieën met de reeds bestaande cyberprojecten in het kader van PESCO te zorgen.
(5)

Sindsdien heeft de Raad in nauw overleg met de Commissie en de ter zake bevoegde EU-agentschappen en -diensten besprekingen gehouden over de evaluatie van de lijst van derde landen in bijlage I bij de aanbeveling van de Raad en daarbij de criteria en de methodiek van de aanbeveling van de Raad (als gewijzigd bij Aanbeveling (EU) 2021/816) gebruikt. Uitkomst van deze besprekingen is dat de lijst van derde landen in bijlage I zou moeten worden gewijzigd. Meer bepaald zouden Armenië, Azerbeidzjan, Bosnië en Herzegovina, Brunei Darussalam, Canada, Jordanië, Montenegro, Qatar, de Republiek Moldavië en Saudi-Arabië daarop moeten worden opgenomen, evenals Kosovo (*), en wel in de categorie van territoriale entiteiten en autoriteiten die door ten minste één lidstaat niet als staat worden erkend.
3.

In deze aanbeveling wordt verstaan onder: a) “kinderen in nood”: personen jonger dan 18 jaar die met armoede of sociale uitsluiting worden bedreigd; b) “kinderen met een migratieachtergrond”: kinderen die onderdaan zijn van een derde land, ongeacht hun migratiestatus, en kinderen met de nationaliteit van een lidstaat die een migratieachtergrond hebben via ten minste een van hun in een derde land geboren ouders; c) “kinderen in kwetsbare gezinnen”: kinderen die zijn blootgesteld aan verschillende risicofactoren die tot armoede of sociale uitsluiting kunnen leiden. Dit omvat: deel uitmaken van een gezin met slechts één kostwinner, samenleven met een ouder met een handicap, leven in een huishouden waarvan leden geestelijke gezondheidsproblemen of langdurige ziekten hebben, leven in een huishouden waar sprake is van drugsmisbruik of huiselijk geweld, kinderen van een EU-burger die naar een andere lidstaat is verhuisd en die zelf in hun lidstaat van oorsprong zijn gebleven, kinderen met een tienermoeder of die zelf tienermoeder zijn, en kinderen van een gedetineerde ouder; d) “daadwerkelijke toegang”: een situatie waarin diensten gemakkelijk beschikbaar, betaalbaar, toegankelijk en van goede kwaliteit zijn, tijdig geleverd worden en waarbij de potentiële gebruikers op de hoogte zijn van het bestaan ervan en van hun recht om ze te gebruiken; e) “daadwerkelijke en gratis toegang”: een situatie waarin diensten gemakkelijk beschikbaar, toegankelijk en van goede kwaliteit zijn, tijdig geleverd worden en waarbij de potentiële gebruikers op de hoogte zijn van het bestaan ervan en van hun recht om ze te gebruiken, die gratis zijn doordat ze gratis georganiseerd of geleverd worden of doordat de uitkeringen hoog genoeg zijn om de aankoop of het gebruik ervan te dekken, of door ervoor te zorgen dat financiële omstandigheden geen belemmering vormen voor een gelijke toegang; f) “schoolgerelateerde activiteiten”: leren door middel van sport, vrijetijdsbesteding of culturele activiteiten die tijdens of buiten de normale schooluren plaatsvinden of door de school in brede zin worden georganiseerd; g) “gezonde maaltijd” of “gezonde voeding”: het nuttigen van een evenwichtige maaltijd, die kinderen voorziet van de voedingsstoffen die nodig zijn voor hun lichamelijke en geestelijke ontwikkeling en voor lichamelijke activiteiten die aan hun fysiologische behoeften voldoen; h) “adequate huisvesting”: een woning die aan de actuele nationale technische normen voldoet, in redelijke staat van onderhoud verkeert, een redelijke mate van thermisch comfort biedt en tegen een betaalbare prijs beschikbaar en toegankelijk is.
(5)

Sindsdien heeft de Raad in nauw overleg met de Commissie en de ter zake bevoegde EU-agentschappen en -diensten besprekingen gehouden over de evaluatie van de lijst van derde landen in bijlage I bij de aanbeveling van de Raad en daarbij de criteria en de methodiek van de aanbeveling van de Raad (als gewijzigd bij Aanbeveling (EU) 2021/816) gebruikt. Uitkomst van deze besprekingen is dat de lijst van derde landen in bijlage I zou moeten worden gewijzigd. Meer bepaald zouden Albanië, Libanon, de Republiek Noord-Macedonië, Servië en de Verenigde Staten van Amerika daarop moeten worden opgenomen, evenals Taiwan, en wel in de categorie van territoriale entiteiten en autoriteiten die door ten minste één lidstaat niet als staat worden erkend. Wat betreft Hongkong en Macau, moeten niet-essentiële reizen weer mogelijk zijn zonder de voorwaarde van wederkerigheid.
12.

Het volgende punt 18 bis wordt ingevoegd: “Wanneer de epidemiologische situatie in een regio binnen een lidstaat of in een lidstaat snel verslechtert, meer bepaald door de hoge prevalentie van zorgwekkende of belangwekkende SARS-CoV-2-varianten: a) die de overdraagbaarheid van het virus en de ernst van de ziekte vergroten, de immuniteit aantasten of afbreuk doen aan de doeltreffendheid van het vaccin, en b) waarvan er in de meeste andere lidstaten geen vergelijkbare lokale besmettingen zijn, zouden de lidstaten een noodrem in werking kunnen stellen. Op basis hiervan zouden de lidstaten, bij wijze van uitzondering en tijdelijk, houders van vaccinatie- of herstelcertificaten die zijn afgegeven overeenkomstig de verordening inzake het digitaal EU-covidcertificaat moeten verplichten om op SARS-CoV-2-besmetting te worden getest en/of in quarantaine/zelfisolatie te gaan. Waar mogelijk zouden dergelijke maatregelen beperkt moeten blijven tot het regionale niveau. Alvorens de noodrem in werking te stellen, zouden de lidstaten, op basis van de beoordeling van de relevante gegevens door het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding en de nationale volksgezondheidsinstanties, bijzondere aandacht moeten besteden aan: (a) zorgwekkende of belangwekkende varianten waarvan in de regio in kwestie lokale besmettingen gedetecteerd zijn, en (b) het sequencingvolume in de lidstaat in kwestie, en met name of dit aanzienlijk lager of hoger is dan de door het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding aanbevolen niveaus. Op basis van informatie die overeenkomstig artikel 11 van de verordening inzake het digitaal EU-covidcertificaat aan de Commissie en de lidstaten wordt verstrekt, in het bijzonder wanneer beperkingen worden opgelegd wegens een nieuwe zorgwekkende of belangwekkende SARS-CoV-2-variant, zou de Raad, in nauwe samenwerking met de Commissie en met ondersteuning van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding, de situatie op een gecoördineerde manier moeten evalueren. Bij die gelegenheid zou de Commissie, waar nodig en passend, voorstellen kunnen indienen voor geharmoniseerde criteria voor het in kaart brengen van gebieden waar nieuwe zorgwekkende of belangwekkende SARS-CoV-2-varianten zijn gemeld.”.
3)

Voor de uitvoering van deze aanbeveling is het volgende tijdschema opgesteld: a) uiterlijk september 2021: overeenstemming over het proces en de werkprocedures, start van gegevensverzameling door de lidstaten en bespreking van de technische architectuur in grote lijnen; b) uiterlijk december 2021: overeenstemming over de technische architectuur in grote lijnen; c) uiterlijk juni 2022: vaststelling van specifieke technische architectuur, normen en referenties, richtsnoeren en beste praktijken voor: 1) de verstrekking en uitwisseling van identificerende attributen; 2) de functionaliteit en beveiliging van de Europese portemonnees voor digitale identiteit; 3) het gebruik van Europese portemonnees voor digitale identiteit; met inbegrip van identiteitsmatching; 4) governance; d) uiterlijk 30 september 2022: overeenstemming tussen de lidstaten, in nauwe samenwerking met de Commissie, over de toolbox voor de uitvoering van het Europees kader voor digitale identiteit, met inbegrip van een uitgebreid technisch architectuur- en referentiekader, gemeenschappelijke normen en technische referenties alsmede richtsnoeren en beste praktijken; e) uiterlijk 30 oktober 2022: publicatie van de toolbox door de Commissie.
(5)

Sindsdien heeft de Raad in nauw overleg met de Commissie en de ter zake bevoegde EU-agentschappen en -diensten besprekingen gehouden over de evaluatie van de lijst van derde landen in bijlage I bij de aanbeveling van de Raad en daarbij de criteria en de methode van de aanbeveling van de Raad (als gewijzigd bij Aanbeveling (EU) 2021/816) gebruikt. Uitkomst van deze besprekingen is dat de lijst van derde landen in bijlage I dient te worden gewijzigd. Met name Uruguay wordt aan de lijst toegevoegd, en Albanië, Armenië Azerbeidjan, Brunei, Darussalam, Japan en Servië worden verwijderd.
4.

De markttoezichtautoriteiten in de lidstaten zouden zich in de eerste plaats moeten blijven richten op PBM of medische hulpmiddelen die niet aan de voorschriften voldoen en die leiden tot ernstige risico’s voor de gezondheid en de veiligheid van de gebruikers. Meer specifiek zouden de markttoezichtautoriteiten er met ingang van 1 augustus 2022 voor moeten zorgen dat alle PBM of medische hulpmiddelen die in de EU op de markt zijn gebracht, met succes de desbetreffende conformiteitsbeoordelingsprocedures overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) 2016/425 of artikel 52 van Verordening (EU) 2017/745 hebben doorlopen en zijn voorzien van een rechtmatig aangebrachte CE-markering overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EU) 2016/425 of artikel 20 van Verordening (EU) 2017/745, tenzij, in het geval van medische hulpmiddelen, door de lidstaten specifieke afwijkingen van de conformiteitsbeoordelingsprocedure overeenkomstig artikel 59 van Verordening (EU) 2017/745 zijn toegestaan.
5)

Sindsdien heeft de Raad in nauw overleg met de Commissie en de ter zake bevoegde EU-agentschappen en -diensten besprekingen gehouden over de evaluatie van de lijst van derde landen in bijlage I bij de aanbeveling van de Raad en daarbij de criteria en de methode van de aanbeveling van de Raad (als gewijzigd bij Aanbeveling (EU) 2021/816) gebruikt. Uitkomst van deze besprekingen is dat de lijst van derde landen in bijlage I dient te worden gewijzigd. Meer bepaald zouden Israël, Kosovo, Libanon, Montenegro, de Republiek Noord-Macedonië en de Verenigde Staten van Amerika van de lijst moeten worden geschrapt.
(12)

In haar stabiliteitsprogramma 2021 verwacht de regering een stijging van het overheidstekort van 8,4 % van het bbp in 2020 tot 8,6 % van het bbp in 2021, en wordt voor de schuldquote een daling tot 80,4 % van het bbp in 2021 verwacht. Volgens het stabiliteitsprogramma 2021 zal de verandering in het primaire begrotingssaldo in 2021 in vergelijking met het niveau van vóór de crisis (2019) -9,2 % van het bbp bedragen in 2021, wat de discretionaire begrotingsmaatregelen van 2,6 % van het bbp ter ondersteuning van de economie en de werking van automatische stabilisatoren weerspiegelt. Deze prognoses stroken met de voorjaarsprognoses 2021 van de Commissie, die uitgaan van een overheidstekort van 8,5 % van het bbp en een schuldquote van 79,0 % van het bbp. Hoewel beide prognoses uitgaan van een aanzienlijke stijging van de primaire uitgaven, die niet kan worden verklaard door tijdelijke crisisgerelateerde noodmaatregelen, zijn er verschillen in samenstelling ervan. In de voorjaarsprognoses 2021 van de Commissie wordt als gevolg van een lagere absorptie van Uniemiddelen in 2021 en een tragere uitrol van nationaal gefinancierde investeringsprojecten uitgegaan van lagere overheidsinvesteringen. Voorts is ook een hogere nominale groei in een aantal categorieën van lopende uitgaven te verwachten. De in de voorjaarsprognoses 2021 van de Commissie verwachte schuldquote is lager als gevolg van een gunstigere dynamiek van het nominale bbp.
(9)

Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is over het geheel genomen voorzichtig, in het bijzonder voor 2022. Volgens het convergentieprogramma 2021 zal het reële bbp groeien met 3,8 % in 2021 en 4,3 % in 2022. Dit is een minder robuust herstel dan in de voorjaarsprognoses 2021 van de Commissie, waarin wordt uitgegaan van een groei van 0,2 procentpunt in 2021 en 1,1 procentpunt in 2022. Dit heeft in de eerste plaats te maken met het feit dat het effect van de herstel- en veerkrachtfaciliteit op de Poolse economie niet is meegenomen in het centrale scenario van het convergentieprogramma 2021.
(10)

In haar convergentieprogramma 2021 verwacht de regering een stijging van het overheidstekort van 3,4 % van het bbp in 2020 tot 5,6 % van het bbp in 2021, en wordt voor de schuldquote een stijging tot 27,4 % van het bbp in 2021 verwacht. Volgens het convergentieprogramma 2021 zal de jaarlijkse verandering in het primaire begrotingssaldo in 2021 in vergelijking met het niveau van vóór de crisis (2019) -7,8 % van het bbp bedragen. De oorzaken van de verwachte stijgingen in het nominale en het primaire overheidstekort en dus van de schuld worden in het convergentieprogramma 2021 niet nader toegelicht en doen zich voor ondanks het verstrijken van een aantal van de discretionaire begrotingsmaatregelen. Deze prognoses liggen boven de voorjaarsprognoses 2021 van de Commissie. Volgens de voorjaarsprognoses 2021 van de Commissie zullen het tekort en de schuldquote in 2021 naar verwachting dalen tot respectievelijk 3,2 % van het bbp en 24,5 % van het bbp. De belangrijkste oorzaak van het verschil is de prognose van andere ontvangsten, die volgens het convergentieprogramma 2021 in 2021 naar verwachting zullen dalen met 2,5 procentpunt van het bbp, ver onder het historische niveau. In het convergentieprogramma 2021 wordt niet uitgelegd welke factoren achter die dalingen liggen.
(19)

Op basis van de begrotingsplannen voor de middellange termijn van het stabiliteitsprogramma 2021 zal het overheidstekort naar verwachting afnemen van 1,5 % van het bbp in 2023 tot 0,5 % van het bbp in 2024, en tot 0 % van het bbp in 2025, wanneer een begrotingsevenwicht wordt bereikt. Op basis van het stabiliteitsprogramma 2021 wordt de algemene begrotingskoers — met inbegrip van het effect op de geaggregeerde vraag van investeringen die zijn gefinancierd uit zowel de nationale als de Uniebegroting, met name de herstel- en veerkrachtfaciliteit — in 2023 en 2024 geraamd op gemiddeld +0,9 % van het bbp. De positieve bijdrage van de met subsidies uit de herstel- en veerkrachtfaciliteit en andere Uniefondsen gefinancierde uitgaven zal naar verwachting ongewijzigd blijven (8). Nationaal gefinancierde investeringen zullen naar verwachting een neutrale bijdrage leveren. Nationaal gefinancierde primaire lopende uitgaven (ongerekend discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde) zullen naar verwachting een contractieve bijdrage van 0,7 procentpunt van het bbp leveren. De gemiddelde nominale potentiële groei over tien jaar wordt momenteel geraamd op 2,75 % (9). In deze raming is echter geen rekening gehouden met het effect van de hervormingen die deel uitmaken van het herstel- en veerkrachtplan en die de potentiële groei van Duitsland dus zouden kunnen verhogen.