UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1245/2013 VAN DE COMMISSIE

van 28 november 2013

houdende goedkeuring van een minimale wijziging van het productdossier van een benaming die is opgenomen in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen (Fourme de Montbrison (BOB))

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (1), en met name de tweede alinea van artikel 53, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

De Commissie heeft de voorgestelde wijziging onderzocht en acht deze gerechtvaardigd. Aangezien het een minimale wijziging betreft in de zin van artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012, kan de Commissie de wijziging goedkeuren zonder een beroep te doen op de in de artikelen 50, 51 en 52 van die verordening omschreven procedure,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Het productdossier voor de beschermde oorsprongsbenaming „Fourme de Montbrison” wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij deze verordening.

Artikel 2

Het geconsolideerde enig document dat de belangrijkste gegevens uit het productdossier bevat, is opgenomen in bijlage II bij deze verordening.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

(1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

(2) PB L 269 van 13.10.2010, blz. 21.

BIJLAGE I

De volgende wijziging in het productdossier van de beschermde oorsprongsbenaming „Fourme de Montbrison” wordt goedgekeurd:

1. Rubriek II „Beschrijving van het product”

— De volgende organoleptische beschrijving vult de beschrijving van het product aan: „De „Fourme de Montbrison” heeft een homogene, enigszins stevige textuur die in de mond smeltend aanvoelt. Hij heeft een fijne, geurige en fruitige zuivelsmaak, en het feit dat deze „fourme” geen uitgesproken blauwe kaas is, verleent de kaas een zekere zachtheid. Een enigszins zoute en bittere smaak zijn aanvaardbaar.”. Deze beschrijving is nuttig voor het organoleptische onderzoek van het product dat in het kader van de controle plaatsvindt.

— Verder wordt het volgende aangegeven: „De „Fourme de Montbrison” mag gesneden worden als dat de eigenschappen van de textuur niet beïnvloedt. Een korst is verplicht voor porties met een gewicht van meer dan 50 g.”.

Gezien de voortdurende ontwikkelingen in de wijze van consumptie van de kaas verschaft deze bepaling een kader om onjuist snijden te voorkomen.

2. Rubriek IV „Bewijs van de oorsprong”

2.1. Subrubriek IV.1 „Verklaringsverplichtingen”

— Vermeld wordt dat de identificatieverklaring „plaatsvindt volgens een model dat is gevalideerd door de directeur van het Institut national de l’origine et de la qualité”.

Er is voorzien in voorafgaande verklaringen waarin wordt aangegeven dat men niet van plan is te produceren of de productie te hervatten, zodat exploitanten die de oorsprongsbenaming tijdelijk niet willen gebruiken, nauwkeurig kunnen worden gevolgd.

De inhoud van en voorschriften voor het verzenden van de verklaringen die nodig zijn voor de kennis van en controle op de producten, worden uitvoerig beschreven.

Deze wijzigingen houden verband met de hervorming van het systeem van controle op de oorsprongsbenaming op grond van verordening nr. 2006-1547 van 7 december 2006 betreffende de promotie van producten uit land- en bosbouw, levensmiddelen en producten uit zee.

2.2. Subrubriek IV.2 „Registers”

— De lijst met de registraties die de exploitanten moeten verrichten, is aangevuld, zodat kan worden nagegaan of men zich houdt aan de in het productdossier vastgestelde productievoorwaarden.

2.3. Subrubriek IV.3 „Controle op de producten”

— Het stadium waarin het organoleptische onderzoek van het product wordt verricht, en de wijze van bemonstering worden aangegeven. Deze voorschriften worden vervolgens opgenomen in het plan voor de controle of inspectie van de oorsprongsbenaming, dat door een controle-instantie is opgesteld.

3. Rubriek V „Werkwijze voor het verkrijgen van het product”

3.1. Subrubriek V.1 „Melkproductie”

— De melkveestapel wordt omschreven. Het betreft het „geheel aan melkkoeien en vervangende vaarzen op de bedrijven”, met dien verstande dat „onder melkkoeien zowel de productieve dieren als de drooggezette dieren worden verstaan” en „onder vaarzen de dieren die zich in de periode tussen het spenen en de eerste afkalving bevinden”. Met deze beschrijving wordt beoogd duidelijk vast te stellen welke dieren worden bedoeld bij gebruik van de termen „melkveestapel”, „melkkoeien” en „vaarzen” in het vervolg van het productdossier, om elke verwarring te voorkomen.

— In punt V.1.a worden de voorschriften voor tijdelijke afwijking van de herkomst van het basisrantsoen van de melkkoeien in perioden van droogte, extreme klimatologische omstandigheden of andere buitengewone situaties geschrapt.

— In punt V.1.a wordt vermeld dat de tweede paragraaf betrekking heeft op het basisrantsoen en dat de gewassen van de kruisbloemenfamilie (cruciferae) als voedergewas worden uitgesloten. Deze preciseringen hebben tot doel elke dubbelzinnigheid in de tekst te vermijden.

— In punt V.1.a komt de zin „Het aandeel vers, gedroogd, voorgedroogd, verpakt of ingekuild gras, uitgedrukt in droge stof, is gemiddeld voor alle melkkoeien tezamen over het hele jaar ten minste gelijk aan 80 % van de voedergewassen in het basisrantsoen van de melkkoeien.” in de plaats van de zin „Vers, gedroogd, voorgedroogd of ingekuild gras moet de basis van het voeder uitmaken.”. Het percentage gras in het basisrantsoen wordt op deze wijze duidelijk aangegeven, evenals de dieren en de tijdsspanne waarvoor dit geldt, wat de controles eenvoudiger maakt. Deze bepaling doet het belang van de voeding op basis van gras voor de oorsprongsbenaming „Fourme de Montbrison” goed uitkomen.

— In punt V.1.a komt de zin „Het aandeel ingekuilde mais, uitgedrukt in droge stof, mag gemiddeld voor alle melkkoeien tezamen over het hele jaar niet meer bedragen dan 20 % van het basisrantsoen van de melkkoeien.” in de plaats van de zin „Het aandeel ingekuilde mais, uitgedrukt in droge stof, mag gemiddeld voor de kudde over het hele jaar niet meer bedragen dan 20 % van het dagrantsoen.”. De beperking van de hoeveelheid mais heeft dus betrekking op het basisrantsoen en niet op het totale rantsoen en geldt slechts voor de melkkoeien.

De bepaling wordt aangevuld met de zinnen „Alleen de vaarzen die zich in de laatste maand van hun dracht bevinden, en de melkkoeien binnen de kudde krijgen ingekuilde mais in de vorm van de volledige plant te eten.” en „De volledige plant van de (verse of ingekuilde) mais mag in het dagelijkse rantsoen van de melkkoeien niet worden aangevuld met vochtig bewaarde maiskorrels of -kolven.”. Door aan te geven welke dieren ingekuilde mais mogen eten, wordt het gemakkelijker te controleren welk percentage ingekuilde mais de melkkoeien werkelijk krijgen. Het verbod op aanvulling van de volledige maisplant met vochtig bewaarde maiskorrels of -kolven heeft eveneens tot doel het aandeel mais, vooral in gefermenteerde vorm, in de voeding van de melkkoeien te beperken.

Met al deze bepalingen wordt beoogd gras een prominente plaats in de voeding van de melkkoeien te geven en de controle te vergemakkelijken door de dieren en de betrokken perioden nauwkeuriger te benoemen.

— In punt V.1.a wordt de bepaling betreffende het toedienen van hooi in de beweidingsperiode uitsluitend tot de melkkoeien beperkt: met het oog op de samenhang worden dus alle melkkoeien en niet de melkveestapel op de naleving van deze bepaling gecontroleerd.

— In punt V.1.b wordt ter verduidelijking aangegeven dat het verbod op het uitsluitend en permanent op stal houden en op grondloze veehouderij betrekking heeft op melkkoeien.

— In punt V.1.b wordt een minimale beweidingsperiode van 150 dagen per jaar voor melkkoeien genoemd. Deze eis versterkt de rol van de beweiding in de voeding van de melkkoeien en maakt het gemakkelijker om toezicht te houden op de naleving van deze verplichting.

— In punt V.1.b wordt in een specifieke zin over groenvoer de toediening daarvan aan melkkoeien toegestaan, waarbij het gras afkomstig moet zijn uit het geografische gebied en als aanvulling op de beweiding moet fungeren. Dat maakt het mogelijk gras te gebruiken dat afkomstig is van percelen die te ver van de melkstal verwijderd zijn om de koeien daarnaartoe te kunnen leiden.

— In punt V.1.b wordt de veebezetting van de bedrijven beperkt om de melkveehouderijen die de oorsprongsbenaming „Fourme de Montbrison” gebruiken, te helpen extensieve landbouw te bedrijven.

— In punt V.1.c wordt de toediening van supplementen en additieven beperkt tot 1 800 kg droge stof per melkkoe per jaar. Deze bepaling bevordert dus een basisrantsoen bestaande uit voedergewassen die uit het geografische gebied afkomstig zijn.

— In punt V.1.c worden de grondstoffen die zijn toegestaan in de supplementen voor de melkkoeien en de toegestane additieven voor alle duidelijkheid op twee afzonderlijke positieve lijsten vermeld.

De positieve lijst van grondstoffen die in de supplementen voor de melkkoeien zijn toegestaan, wordt aangevuld met vochtige maiskorrels; afgeleide producten van oliehoudende zaden, die geen ureum bevatten; afgeleide producten van oliehoudende vruchten, die geen ureum bevatten, met uitzondering van plantaardige oliën en vetten en cacaodoppen en -bonen; afgeleide producten van zaden van peulvruchten; en bijproducten van de vergisting van micro-organismen waarvan de cellen onwerkzaam zijn gemaakt of zijn gedood, behalve producten die zijn verkregen uit biomassa van specifieke micro-organismen die op welomschreven substraten zijn gekweekt, en behalve spoeling. De termen „alle granen en bijproducten van granen”, „droge bietenpulp”, „melasse”, „eiwithoudende zaden” en „zout, mineralen” worden vervangen door, respectievelijk, de termen „alle graankorrels en daarvan afgeleide producten”, „gedroogde bietenpulp”, „alle soorten melasse”, „zaden van peulvruchten” en „mineralen en daarvan afgeleide producten”. De term „perskoeken die geen ureum bevatten” wordt geschrapt omdat deze producten vallen onder de afgeleide producten van oliehoudende zaden of vruchten, die geen ureum bevatten. Tevens wordt aangegeven dat maiskolven droog of vochtig kunnen worden bewaard. Deze grondstoffen hebben geen effect op de kwaliteit van het product.

Het gebruik van natriumhydroxide (bijtende soda) om granen en daarvan afgeleide producten te behandelen is verboden, omdat het geen traditionele werkwijze betreft.

De positieve lijst met additieven vervangt de zin „Additieven die de samenstelling van de melk rechtstreeks wijzigen, zijn niet toegestaan.” en bevat een volledige opsomming van de functionele categorieën en groepen toegestane additieven, met inachtneming van de wettelijke terminologie. Deze wijziging is bedoeld om elke dubbelzinnigheid of interpretatie tijdens controles te vermijden.

— In punt V.1.e wordt een verbod op GGO’s in de voeding van de dieren bij de teelt van gewassen op de bedrijven toegevoegd, om het traditionele karakter van de voeding te behouden.

3.2. Subrubriek V.3 „Verwerking”

— In de positieve lijst met ingrediënten, hulpmiddelen bij de bereiding of additieven die aan de melk mogen worden toegevoegd of die tijdens de bereiding van de kaas mogen worden gebruikt, zijn de termen „onschadelijke culturen van bacteriën, gisten en schimmels” ter verduidelijking vervangen door de termen „culturen van bacteriën, gisten en schimmels waarvan de onschadelijkheid is aangetoond”.

— De paragraaf „Dan volgen de productiestadia waarin de „coagulum” (wrongel) wordt gesneden en omgeroerd. Daarna wordt de wrongel eerst een tijdje met rust gelaten en vervolgens lichtjes aangedrukt. De wrongel wordt verkruimeld, geheel gezouten en in de vorm gegoten, waarna hij uitlekt en in „chéneaux” wordt geplaatst. Zij worden in de volgende paragrafen omschreven:” wordt geschrapt omdat elke in deze paragraaf genoemde fase afzonderlijk in het vervolg van het productdossier wordt omschreven.

— Het lichtjes aandrukken van de wrongel tijdens de rustperiode en vóór het verkruimelen is voortaan facultatief. Deze werkwijze is namelijk niet onontbeerlijk in het productieschema, voor zover het definitieve droge extract van de kaas voldoet aan de in het productdossier gestelde eisen.

— De zin „De wrongel wordt vervolgens verkruimeld, in zijn geheel gezouten en in de vorm geplaatst.” wordt als volgt geherformuleerd: „De wrongel wordt vervolgens verkruimeld en in zijn geheel gezouten, uiterlijk op het moment dat hij in de vorm wordt geplaatst.”. Zo wordt uitdrukkelijker het moment aangegeven waarop het zouten plaatsvindt.

— Voor een beter begrip wordt vermeld dat de wrongel pas in een daartoe bestemde ruimte uitlekt, waarbij hij niet wordt geperst maar wel wordt gedraaid, nadat de wrongel in de vorm is geplaatst.

— De minimale duur van het uitlekken in de vorm zonder persen maar inclusief draaien wordt teruggebracht van 24 naar 18 uur. Door de ontwikkeling van de werkwijzen is deze duur beperkt, zonder dat de kwaliteit van de kazen daaronder te lijden heeft.

— De zin „Vanaf de 10e dag na de stremming vindt het doorprikken plaats.” wordt verplaatst naar punt V.4, waarbij het duidelijk wordt dat het om het doorprikken van de kazen gaat.

3.3. Subrubriek V.4 „Rijping en opslag”

De zin „Na het doorprikken van de kazen volgt een rijpingsperiode van minimaal vijftien dagen in een kaaspakhuis of een droogplaats bij een temperatuur van 6 °C à 12 °C en een relatieve luchtvochtigheid van 90 à 98 %.” wordt vervangen door de zin „Na het verlaten van de ruimte met de „chéneaux” vindt na een eventuele droging een rijping plaats in een kaaspakhuis of een droogplaats bij een temperatuur van 6 °C à 12 °C en een relatieve luchtvochtigheid van 90 à 98 %.”, aangevuld met de zin „Na het doorprikken rijpen de kazen ten minste vijftien dagen in een kaaspakhuis of droogplaats onder de hierboven beschreven temperatuur en luchtvochtigheid.”.

Door deze preciseringen kan de opeenvolging van de werkzaamheden beter worden beschreven. De kazen worden namelijk niet doorgeprikt vlak voordat zij in een kaaspakhuis worden geplaatst, maar op het moment dat ze zich al in het kaaspakhuis bevinden. Eventueel kan droging plaatsvinden wanneer de kazen de ruimte met de „chéneaux” verlaten en voordat zij het kaaspakhuis ingaan. De kazen verblijven minimaal vijftien dagen in het kaaspakhuis gerekend vanaf de datum waarop ze zijn doorgeprikt.

4. Rubriek VIII „Etikettering”

De verplichting om de vermelding „appellation d’origine contrôlée” op het etiket te plaatsen, wordt geschrapt en vervangen door een verplichting om het BOB-symbool van de Europese Unie aan te brengen, dit met het oog op de leesbaarheid en om de als BOB geregistreerde producten meer bekendheid te geven.

5. Rubriek IX „Nationale eisen”

In overeenstemming met de bovengenoemde nationale hervorming van het systeem van controle op de oorsprongsbenamingen wordt een tabel met daarin de belangrijkste te controleren punten en de methode voor de beoordeling daarvan toegevoegd.