*****

RICHTLIJN VAN DE RAAD

van 13 november 1989

tot cooerdinatie van de voorschriften inzake transacties van ingewijden

(89/592/EEG)

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

In samenwerking met het Europese Parlement (2),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),

Overwegende dat in artikel 100 A, lid 1, is bepaald dat de Raad de maatregelen vaststelt inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten die de instelling en de werking van de interne markt betreffen;

Overwegende dat de secundaire effectenmarkt een belangrijke functie vervult bij de financiering van het bedrijfsleven;

Overwegende dat om deze functie doeltreffend te kunnen vervullen, alle maatregelen moeten worden getroffen die het goed functioneren van deze markt waarborgen;

Overwegende dat het goed functioneren van deze markt voor een groot deel afhankelijk is van het vertrouwen dat de beleggers in die markt stellen;

Overwegende dat dit vertrouwen onder meer berust op de aan de beleggers geboden waarborg dat zij op voet van gelijkheid verkeren en dat zij zullen worden beschermd tegen het ongeoorloofde gebruik van voorwetenschap;

Overwegende dat transacties van ingewijden, aangezien deze aan bepaalde beleggers voordelen opleveren ten opzichte van andere, dit vertrouwen kunnen schaden en daardoor het goed functioneren van de markt in gevaar kunnen brengen;

Overwegende dat derhalve ter bestrijding van dergelijke transacties de nodige maatregelen moeten worden getroffen;

Overwegende dat in bepaalde Lid-Staten geen voorschriften bestaan waarbij transacties van ingewijden worden verboden en dat de in de Lid-Staten bestaande voorschriften aanzienlijk van elkaar verschillen;

Overwegende dat op dit gebied derhalve een op communautair niveau gecooerdineerde regelgeving dient te worden vastgesteld;

Overwegende dat een dusdanige gecooerdineerde regelgeving tevens het voordeel heeft dat door samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten grensoverschrijdende transacties van ingewijden doeltreffender kunnen worden bestreden;

Overwegende dat, aangezien de verwerving of vervreemding van effecten noodzakelijkerwijs wordt voorafgegaan door een daartoe strekkend besluit van de persoon die zo'n transactie verricht, het feit dat deze verwerving of vervreemding plaatsvindt op zichzelf niet betekent dat misbruik wordt gemaakt van voorwetenschap;

Overwegende dat er slechts sprake is van een transactie van ingewijden als misbruik wordt gemaakt van voorwetenschap; dat derhalve de activiteiten van market makers, van instellingen die gemachtigd zijn als wederpartij op te treden of van effectenmakelaars die over voorwetenschap beschikken en waarvan de eerste twee zich beperken tot respectievelijk het kopen en verkopen van effecten in het kader van de uitoefening van hun normale werkzaamheden en laatstgenoemden zich beperken tot het uitvoeren van orders, op zichzelf geen misbruik van die voorwetenschap inhouden; dat in diezelfde zin transacties die worden uitgevoerd met als enig doel de prijs van een nieuwe uitgifte of een tweede aanbieding van effecten te

stabiliseren, op zichzelf geen misbruik van voorwetenschap inhouden;

Overwegende dat aan de hand van openbare gegevens opgestelde ramingen niet als voorwetenschap beschouwd kunnen worden en dat bijgevolg transacties op basis van dit soort ramingen geen transacties van ingewijden in de zin van de richtlijn zijn;

Overwegende dat mededeling van voorwetenschap aan een autoriteit ten einde die in staat te stellen de naleving van deze richtlijn of van andere bepalingen te waarborgen, uiteraard niet onder de verbodsbepalingen van deze richtlijn valt,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

1. voorwetenschap: niet openbaar gemaakte informatie die concreet is en die betrekking heeft op een of meer emittenten van effecten of op een of meer effecten en die, indien zij openbaar zou worden gemaakt, aanwijsbare invloed zou kunnen hebben op de koers van dat effect of van die effecten;

2. effecten:

a) aandelen en obligaties, alsmede waardepapieren die hiermee gelijk kunnen worden gesteld;

b) overeenkomsten of rechten om op de onder a) bedoelde waardepapieren in te tekenen, dan wel om deze te kopen of te verkopen;

c) termijnovereenkomsten, opties en financial futures betreffende de onder a) bedoelde waardepapieren;

d) indexovereenkomsten betreffende de onder a) bedoelde waardepapieren

wanneer zij met het oog op verhandeling worden toegelaten op een markt die gereglementeerd is door en onder toezicht staat van door de overheid erkende autoriteiten, regelmatig functioneert en rechtstreeks of middellijk openstaat voor het publiek.

Artikel 2

1. Elke Lid-Staat verbiedt personen die

- vanwege hun hoedanigheid als lid van de bestuurs-, leidinggevende of toezichthoudende organen van de emittent,

- vanwege hun deelneming in het kapitaal van de emittent, of

- omdat zij toegang hebben tot deze informatie vanwege de uitoefening van hun werk, hun beroep of hun functie

over voorwetenschap beschikken, voor eigen rekening of voor rekening van derden, rechtstreeks of middellijk, effecten van de emittent of van de emittenten op wie deze voorwetenschap betrekking heeft, te verwerven of te vervreemden met gebruikmaking, welbewust, van deze voorwetenschap.

2. Indien de in lid 1 bedoelde personen vennootschappen of andere rechtspersonen zijn, is het in dat lid vervatte verbod eveneens van toepassing op de natuurlijke personen die meewerken aan de beslissing de transactie voor rekening van de rechtspersonen in kwestie uit te voeren.

3. Het in lid 1 bedoelde verbod geldt voor elke verwerving of vervreemding van effecten waarbij een professionele bemiddelaar optreedt.

Elke Lid-Staat kan bepalen dat dit verbod niet geldt voor de verwerving of vervreemding van effecten die, zonder dat daarbij een professionele bemiddelaar optreedt, plaatsvindt buiten een markt als omschreven in artikel 1, punt 2, in fine.

4. Deze richtlijn is niet van toepassing op transacties die, om redenen in verband met de geldpolitiek, het valutabeleid of het beheer van de staatsschuld, worden verricht door een soevereine Staat, diens centrale bank of een ander daartoe door de Staat aangewezen orgaan of door een voor hun rekening handelende persoon. De Lid-Staten kunnen deze uitsluiting uitbreiden tot hun deelstaten of daarmee gelijk te stellen publiekrechtelijke territoriale lichamen voor wat betreft de openbare schuld van die deelstaten of lichamen.

Artikel 3

Elke Lid-Staat verbiedt de aan de verbodsbepaling van artikel 2 onderworpen personen die over voorwetenschap beschikken:

a) deze voorwetenschap aan een derde mede te delen, tenzij dit gebeurt in het kader van de normale uitoefening van hun werk, beroep of functie;

b) op grond van deze voorwetenschap een derde aan te bevelen om effecten die voor verhandeling op zijn effectenmarkten als omschreven in artikel 1, punt 2, in fine, zijn toegelaten, te verwerven of te vervreemden of door een derde te doen verwerven of vervreemden.

Artikel 4

Elke Lid-Staat past de in artikel 2 bedoelde verbodsbepaling ook toe op andere dan de in dat artikel bedoelde personen die, met kennis van zaken, beschikken over voorwetenschap, die rechtstreeks of middellijk alleen afkomstig kan zijn van een in artikel 2 bedoelde persoon.

Artikel 5

Elke Lid-Staat past de in de artikelen 2, 3 en 4 genoemde verbodsbepalingen ten minste toe op handelingen die op zijn grondgebied plaatsvinden, voor zover de betrokken effecten voor verhandeling op een markt van een Lid-Staat zijn toegelaten. In elk geval gaat elke Lid-Staat ervan uit dat een transactie wordt uitgevoerd op zijn grondgebied, wanneer de transactie wordt uitgevoerd op een markt als bedoeld in artikel 1, punt 2, in fine, die op dit grondgebied gelegen of werkzaam is.

Artikel 6

Elke Lid-Staat kan strengere voorschriften dan die van deze richtlijn of aanvullende voorschriften vaststellen, mits deze van algemene toepassing zijn. In het bijzonder kan hij de draagwijdte van de in artikel 2 bedoelde verbodsbepaling uitbreiden en de in artikel 3 bedoelde verbodsbepalingen op de in artikel 4 bedoelde personen toepassen. Artikel 7

De bepalingen van de bijlage, schema C, punt 5, onder a), van Richtlijn 79/279/EEG (1) zijn eveneens van toepassing op vennootschappen en ondernemingen waarvan de effecten, van welke aard dan ook, mogen worden verhandeld op een markt in de zin van artikel 1, punt 2, in fine.

Artikel 8

1. Elke Lid-Staat wijst de bevoegde administratieve autoriteit of autoriteiten aan voor het toezicht, eventueel in samenwerking met andere autoriteiten, op de toepassing van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde bepalingen. Hij stelt de Commissie daarvan in kennis. De Commissie geeft deze inlichtingen door aan de andere Lid-Staten.

2. Voor de vervulling van hun taak moeten de bevoegde autoriteiten alle nodige bevoegdheden krijgen, met inbegrip van controle- en onderzoekbevoegdheden, in voorkomend geval in samenwerking met andere autoriteiten.

Artikel 9

Elke Lid-Staat bepaalt dat alle personen die bij de in artikel 8 bedoelde bevoegde autoriteiten werkzaam zijn of zijn geweest, gebonden zijn door het beroepsgeheim. Onder het beroepsgeheim vallende gegevens mogen aan geen enkele persoon of autoriteit worden verstrekt, tenzij dit op grond van wettelijke bepalingen gebeurt.

Artikel 10

1. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten zorgen voor de voor de vervulling van hun taak noodzakelijke onderlinge samenwerking, waartoe zij gebruik maken van de in artikel 8, lid 2, genoemde bevoegdheden. Daartoe verstrekken zij elkaar, niettegenstaande het bepaalde in artikel 9, alle vereiste inlichtingen, met inbegrip van de inlichtingen betreffende de handelingen, welke in de zin van de bij artikel 5 en artikel 6, tweede zin, aan de Lid-Staten verleende bevoegdheden uitsluitend verboden zijn door de Lid-Staat die om samenwerking verzoekt. De aldus uitgewisselde gegevens vallen onder de geheimhouding waartoe de personen die bij de ontvangende autoriteit werkzaam zijn of zijn geweest, verplicht zijn.

2. De bevoegde autoriteiten kunnen weigeren om aan een verzoek om inlichtingen gevolg te geven indien

a) het verstrekken van de inlichtingen gevaar zou kunnen opleveren voor de soevereiniteit, de veiligheid of de openbare orde van de aangezochte Staat;

b) voor dezelfde feiten en tegen dezelfde personen reeds een gerechtelijke procedure is ingeleid bij de autoriteiten van de aangezochte Staat of wanneer door de bevoegde autoriteiten van de aangezochte Staat reeds een definitieve beslissing is genomen.

3. Onverminderd hun verplichtingen in het kader van strafrechtelijke procedures mogen de autoriteiten die op grond van lid 1 informatie ontvangen, deze uitsluitend gebruiken voor de uitoefening van hun functies in de zin van artikel 8, lid 1, alsmede in het kader van bestuursrechtelijke of gerechtelijke procedures die specifiek op de uitoefening van deze functies gericht zijn. Wanneer de bevoegde autoriteit die de informatie heeft verstrekt daarin toestemt, mag de ontvangende autoriteit de informatie echter voor andere doeleinden gebruiken of doorgeven aan de bevoegde autoriteiten van andere Staten.

Artikel 11

De Gemeenschap kan overeenkomstig het Verdrag met derde Staten overeenkomsten sluiten over aangelegenheden die onder deze richtlijn vallen.

Artikel 12

Het bij artikel 20 van Richtlijn 79/279/EEG ingestelde Contactcomité heeft eveneens tot taak:

a) regelmatig overleg mogelijk te maken over de concrete problemen die zich bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn voordoen en ter zake waarvan uitwisseling van gedachten dienstig wordt geacht;

b) de Commissie zo nodig van advies te dienen over aanvullingen of wijzigingen van deze richtlijn.

Artikel 13

Elke Lid-Staat stelt de sancties vast die in geval van inbreuk op de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde bepalingen moeten worden toegepast. Deze sancties moeten zwaar genoeg zijn om aan te zetten tot inachtneming van deze bepalingen.

Artikel 14

1. De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om vóór 1 juni 1992 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

2. De Lid-Staten delen de Commissie alle bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 15

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Brussel, 13 november 1989.

Voor de Raad

De Voorzitter

P. BÉRÉGOVOY

(1) PB nr. C 153 van 11. 6. 1987, blz. 8, en

PB nr. C 277 van 27. 10. 1988, blz. 13.

(2) PB nr. C 187 van 18. 7. 1987, blz. 93, en

Besluit van 11 oktober 1989 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).

(3) PB nr. C 35 van 8. 2. 1989, blz. 22.

(1) PB nr. L 66 van 16. 3. 1979, blz. 21.