1.

Voor de toepassing van deze bijlage wordt verstaan onder: 1.1. “standaarduitrusting”: de basisconfiguratie van een voertuig dat is uitgerust met alle elementen die krachtens de in bijlage II bij Verordening (EU) 2018/858 genoemde regelgevingen verplicht zijn, met inbegrip van alle elementen die zijn gemonteerd zonder verdere specificaties over de configuratie of het uitrustingsniveau; 1.2. “optionele uitrusting”: alle elementen die niet tot de standaarduitrusting behoren en die onder de verantwoordelijkheid van de fabrikant op het voertuig worden aangebracht en door de klant kunnen worden besteld; 1.3. “massa in rijklare toestand”: a) voor een motorvoertuig: de massa van het voertuig met de brandstoftank(s) gevuld tot ten minste 90 % van zijn (hun) inhoud, met inbegrip van de massa van de bestuurder, brandstof en vloeistoffen, voorzien van de standaarduitrusting volgens de specificaties van de fabrikant en, als het voertuig daarmee is uitgerust, de massa van de carrosserie, de cabine, de koppeling en het (de) reservewiel(en) en het gereedschap; b) bij een aanhangwagen: de massa van het voertuig, met inbegrip van de brandstof en vloeistoffen, voorzien van de standaarduitrusting volgens de specificaties van de fabrikant, en, als de aanhanger daarmee is uitgerust, de massa van de carrosserie, extra koppeling(en), het (de) reservewiel(en) en het gereedschap; 1.4. “massa van de optionele uitrusting”: de maximummassa van de combinaties van de optionele uitrusting die op het voertuig kan worden aangebracht in aanvulling op de standaarduitrusting, volgens de specificaties van de fabrikant; 1.5. “feitelijke massa van het voertuig”: de massa in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting die op een individueel voertuig is aangebracht; 1.6. “technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand (M)”: de voor een voertuig vastgestelde maximummassa op basis van de bouwkenmerken en de door het ontwerp bepaalde prestaties ervan; de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van een aanhangwagen of een oplegger omvat de statische massa die in aangekoppelde toestand op het trekkende voertuig wordt overgebracht; 1.7. “technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie (MC)”: de voor de combinatie van een motorvoertuig en een of meer aanhangwagens op basis van de constructiekenmerken en de door het ontwerp bepaalde prestaties ervan vastgestelde maximummassa of de voor de combinatie van een trekker en een oplegger vastgestelde maximummassa; 1.8. “technisch toelaatbare getrokken maximummassa (TM)”: de maximummassa van een of meer aanhangwagens die door een trekkend voertuig kunnen worden getrokken, overeenkomend met de totale belasting die door de wielen van een as of groep assen van een aan het trekkende voertuig gekoppelde aanhangwagen op de grond wordt overgebracht; 1.9. “as”: de gemeenschappelijke draaiingsas van twee of meer wielen, die door een motor wordt aangedreven dan wel vrij draait en die uit één dan wel meer segmenten bestaat die in hetzelfde vlak loodrecht op de middellijn in lengterichting van het voertuig liggen; 1.10. “groep assen”: een aantal assen, waarbij de afstand tussen de assen beperkt is tot een van de in bijlage I bij Richtlijn 96/53/EG als afstand “d” aangemerkte afstanden tussen de assen en die als gevolg van het specifieke ontwerp van de ophanging samenwerken; 1.11. “enkelvoudige as”: een as die niet kan worden geacht deel uit te maken van een groep assen; 1.12. “technisch toelaatbare maximummassa op de as (m)”: de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting die door de wielen van de as op de grond wordt overgebracht, en die berust op de constructiekenmerken van de as en van het voertuig en op de door het ontwerp bepaalde prestaties daarvan; 1.13. “technisch toelaatbare maximummassa op een groep assen (μ)”: de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting die door de wielen van de groep assen op de grond wordt overgebracht, en die berust op de constructiekenmerken van de groep assen en van het voertuig en op de door het ontwerp bepaalde prestaties daarvan; 1.14. “koppeling”: een mechanische voorziening, die onderdelen als gedefinieerd in de punten 2.1 tot en met 2.6 van Reglement nr. 55 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) (1) alsmede een kortkoppelinrichting zoals gedefinieerd in punt 2.1.1 van VN-Reglement nr. 102 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) (2) bevat; 1.15. “koppelpunt”: het aangrijpingspunt van de op een getrokken voertuig gemonteerde koppeling binnen de op een trekkend voertuig gemonteerde koppeling; 1.16. “massa van de koppeling”: de massa van de koppeling zelf en van de onderdelen die nodig zijn voor de bevestiging van de koppeling aan het voertuig; 1.17. “technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt”: (a) in het geval van een trekkend voertuig, de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting op het koppelpunt (S- of U-waarde) van een trekkend voertuig, en die berust op de constructiekenmerken van de koppeling en van het trekkende voertuig; (b) in het geval van een oplegger, middenasaanhangwagen of aanhangwagen met stijve dissel, de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting (S- of U-waarde) die in het koppelpunt door de aanhangwagen op het trekkende voertuig moeten worden overgebracht, en die berust op de constructiekenmerken van de koppeling en van de aanhangwagen; 1.18. “massa van de passagiers”: een van de voertuigcategorie afhankelijke nominale massa, vermenigvuldigd met het aantal zitplaatsen met inbegrip van, indien aanwezig, de zitplaatsen van bijrijders en het aantal staanplaatsen, maar zonder de zitplaats van de bestuurder mee te rekenen; 1.19. “massa van de bestuurder”: een nominale massa van 75 kg die op het referentiepunt van de bestuurderszitplaats is aangebracht; 1.20. “nuttige massa”: het verschil tussen de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand enerzijds en de massa in rijklare toestand plus de massa van de passagiers en de massa van de optionele uitrusting anderzijds; 1.21. “lengte”: de dimensie zoals gedefinieerd in de punten 6.1.1, 6.1.2 en 6.1.3 van ISO-norm 612:1978; deze definitie geldt ook voor gelede voertuigen die uit twee of meer segmenten bestaan; 1.22. “breedte”: de dimensie zoals gedefinieerd in punt 6.2 van ISO-norm 612:1978; 1.23. “hoogte”: de dimensie zoals gedefinieerd in punt 6.3 van ISO-norm 612:1978; 1.24. “wielbasis”: a) voor motorvoertuigen en autonome aanhangwagens, de horizontale afstand tussen het midden van de eerste as en het midden van de laatste as; b) voor middenasaanhangwagens, opleggers en aanhangwagens met stijve dissel, de afstand tussen de verticale as van de koppeling en het midden van de laatste as; 1.25. “afstand tussen de assen”: de afstand tussen twee opeenvolgende assen; voor middenasaanhangwagens, opleggers en aanhangwagens met stijve dissel is de eerste afstand tussen de assen de horizontale afstand tussen de verticale as van de voorste koppeling en het midden van de eerste as; 1.26. “spoorwijdte”: de afstand zoals bedoeld in punt 6.5 van ISO-norm 612:1978; 1.27. “afstand hart koppelschotel/hart achteras”: de afstand zoals bedoeld in punt 6.19.2 van ISO-norm 612:1978, rekening houdend met de noot waarnaar in punt 6.19 van die norm wordt verwezen; 1.28. “straal koppelingspen/voorzijde oplegger”: de horizontale afstand tussen de as van de koppelingspen en een willekeurig punt aan de voorzijde van de oplegger; 1.29. “vooroverhang”: de horizontale afstand tussen het verticale vlak door de eerste as of, in het geval van een oplegger, door de as van de koppelingspen enerzijds en het voorste punt van het voertuig anderzijds; 1.30. “achteroverhang”: de horizontale afstand tussen het verticale vlak door de achterste as enerzijds en het achterste punt van het voertuig anderzijds; wanneer het voertuig met een niet-verwijderbare koppeling is uitgerust, is het koppelpunt het achterste punt van het voertuig; 1.31. “lengte van de laadruimte”: de afstand van het voorste punt aan de binnenkant tot het achterste punt aan de binnenkant van de laadruimte, horizontaal in het langsvlak van het voertuig gemeten; 1.32. “uitzwaai van de achterkant”: de afstand tussen het beginpunt en het feitelijke uiterste punt dat door de achterkant van een voertuig wordt bereikt bij manoeuvreren onder de in deel 2, afdeling B, punt 8, of in deel 2, afdeling C, punt 7, van deze bijlage gespecificeerde voorwaarden; 1.33. “ashefvoorziening”: een op een voertuig gemonteerd mechanisme om de as van de grond op te trekken en op de grond te laten zakken; 1.34. “liftas of hefbare as”: een as die door een ashefvoorziening vanuit zijn normale positie kan worden opgetrokken en opnieuw kan worden neergelaten; 1.35. “belastbare as”: een as waarvan de belasting kan worden gevarieerd zonder dat de as met behulp van een ashefvoorziening wordt opgetrokken; 1.36. “luchtvering”: een veringsysteem waarbij ten minste 75 % van het veringeffect door de luchtveer wordt veroorzaakt; 1.37. “klasse van een bus of toerbus”: een verzameling voertuigen zoals gedefinieerd in de punten 2.1.1 en 2.1.2 van VN-Reglement nr. 107 — Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen van categorie M2 of M3 wat hun algemene constructie betreft (3); 1.38. “geleed voertuig”: een voertuig van categorie M2 of M3 als omschreven in punt 2.1.3 van VN-Reglement nr. 107; 1.39. “ondeelbare lading”: een lading die voor het vervoer over de weg niet zonder onevenredige kosten of gevaar van schade kan worden verdeeld in twee of meer ladingen en die als gevolg van haar massa of afmetingen niet kan worden vervoerd door een voertuig waarvan de massa’s en afmetingen voldoen aan de in een lidstaat maximaal toegestane massa’s en afmetingen.