15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 1 
REKENKAMER 
Ingevolge de bepalingen van de Verdragen (artikel 78 septies, lid 4, 
EGKS; artikel 206 bis, lid 4, EEG; artikel 180 bis, lid 4, EGA) en het 
Financieel Reglement van 21 december 1977 (artikel 83) alsmede de 
overeenkomstige bepalingen betreffende de Europese 
Ontwikkelingsfondsen, heeft de Rekenkamer van de Europese 
Gemeenschappen te harer zitting van 10-11 november 1987 haar 
JAARVERSLAG 
over het 
begrotingsjaar 1986 
vastgesteld 
Dit verslag, tezamen met de antwoorden van de Instellingen op 
de opmerkingen van de Kamer, is vóór 30 november 1987 aan de 
decharge-verlenende autoriteiten en aan de andere Instellingen toegezonden. 
Marcel MART 
(President) 
Aldo ANGIOI 
Pierre LELONG 
André J. MIDDELHOEK 
Keld BRIXTOFTE 
Lothar HAASE 
Stergios VALLAS 
Charles J. CAREY 
Josep SUBIRATS 
Carlos MORENO 
Richie RYAN 
Fernand HEBETTE 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
BERICHT AAN DE LEZER 
1. De voetnoten waarnaar in de opmerkingen van elk hoofdstuk wordt verwezen, zijn 
opgenomen aan het eind van het betrokken hoofdstuk. 
2. De betekenis van de in dit verslag gehanteerde afkortingen en symbolen vindt u op de 
2e blz. van bijlage III. 
3. De antwoorden van de Instellingen zijn na de bijlagen bij dit verslag te vinden op de 
pagina's voorzien van een grijze strook aan de rand. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3 
INHOUD 
Jaarverslag van de Rekenkamer 
over het begrotingsjaar 1986 
Blz. 
Inleiding 5 
Eerste deel 
Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 7 
Hoofdstuk 1 — Algemene opmerkingen 7 
Hoofdstuk 2 — Begrotingsuitvoering 15 
Hoofdstuk 3 — Financiële administratie 33 
Hoofdstuk 4 — Ontvangsten 37 
Hoofdstuk 5 — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — 
Afdeling „Garantie" (EOGFL-Garantie) 44 
Hoofdstuk 6 — Fraude en onregelmatigheden 62 
Hoofdstuk 7 — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — 
Afdeling „Oriëntatie" (EOGFL-Oriëntatie) 67 
Hoofdstuk 8 — Structurele maatregelen betreffende citrusvruchten en in de 
visserijsector 75 
Hoofdstuk 9 — Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) 78 
Hoofdstuk 10 —Onderzoek 87 
Hoofdstuk 11 —Voedselhulp 98 
Hoofdstuk 12 — Personeelsuitgaven en huishoudelijke uitgaven 103 
Hoofdstuk 13 — Subsidies 112 
Hoofdstuk 14 — Opgenomen en verstrekte leningen en rentesubsidies 120 
Tweede deel 
Europese Ontwikkelingsfondsen 129 
BIJLAGEN 
Bijlage I — Verdeling van bevoegdheden over de Leden van de Rekenkamer 
tijdens de vaststelling van het onderhavige verslag 145 
Bijlage II — Verslagen en adviezen die de Rekenkamer de laatste vijfjaar heeft 
uitgebracht 147 
Bijlage III — Financiële gegevens betreffende de algemene begroting van de 
Europese Gemeenschappen en de Europese Ontwikkelingsfondsen 
(1986) 153 
4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Antwoorden van de Instellingen op de opmerkingen van de 
Rekenkamer betreffende het begrotingsjaar 1986 
Eerste deel Blz. 
Algemene* begroting van de Europese Gemeenschappen 187 
Hoofdstuk 1 — Algemene opmerkingen 187 
Hoofdstuk 2 — Begrotingsuitvoering 192 
Hoofdstuk 3 — Financiële administratie 200 
Hoofdstuk 4 — Ontvangsten 203 
Hoofdstuk 5 — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — 
Afdeling „Garantie" (EOGFL-Garantie) 206 
Hoofdstuk 6 — Fraude en onregelmatigheden 213 
Hoofdstuk 7 — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — 
Afdeling „Oriëntatie" (EOGFL-Oriëntatie) 216 
Hoofdstuk 8 — Structurele maatregelen betreffende citrusvruchten en in de 
visserijsector 223 
Hoofdstuk 9 — Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) 225 
Hoofdstuk 10 —Onderzoek 230 
Hoofdstuk 11 —Voedselhulp 238 
Hoofdstuk 12 — Personeelsuitgaven en huishoudelijke uitgaven 240 
Hoofdstuk 13 — Subsidies 247 
Hoofdstuk 14 — Opgenomen en verstrekte leningen en rentesubsidies 251 
Tweede deel 
Europese Ontwikkelingsfondsen 253 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
Jaarverslag van de Rekenkamer 
over het begrotingsjaar 1986 5 
INLEIDING 
1. Dit is het tiende jaarverslag van de Europese 
Rekenkamer; het behandelt de rekeningen van het 
begrotingsjaar 1986 (1). In de Verdragen (2) en het 
Financieel Reglement (3) wordt bepaald dat de Commis­
sie de rekeningen inzake de begrotingsuitvoering, een 
financiële balans van de activa en passiva van de 
Gemeenschappen, alsmede een analyse van het financieel 
beheer van het afgelopen begrotingsjaar opstelt en 
uiterlijk 1 juni voorlegt aan het Parlement, de Raad en de 
Rekenkamer. In dit kader stelt de Kamer per 30 
november haar jaarverslag (4) op na bestudering van deze 
documenten en van de andere gegevens die zij noodzake­
lijk acht ter volbrenging van haar taak. Ingevolge de 
Verdragen (5) verleent het Parlement, op aanbeveling van 
de Raad, de Commissie vóór 30 april van het volgende 
jaar decharge voor de uitvoering van de begroting. 
Hiertoe onderzoekt het Parlement, na de Raad, voor­
noemde rekeningen en de financiële balans, alsmede het 
jaarverslag van de Kamer tezamen met de antwoorden 
van de Instellingen op haar opmerkingen. 
2. De recente ontwikkeling in de werkmethoden van de 
Kamer werkt in dit jaarverslag door. In het eerste deel is 
dit jaar immers een nieuw hoofdstuk 2 ingevoerd naast 
hoofdstuk 1, dat ook nu weer een globaal commentaar 
van de Kamer op de financiële situatie van de Gemeen­
schappen bevat. 
3. In het nieuwe hoofdstuk 2 zijn alle opmerkingen van 
de Kamer samengebracht die voortvloeien uit de 
horizontale controle op de begrotingsuitvoering of het 
onderzoek van de wettigheid en de regelmatigheid van de 
verrichtingen tijdens het begrotingsjaar, onafhankelijk 
van de betrokken begrotingssector. Dit hoofdstuk wil een 
zo volledig mogelijk overzicht geven. Hoofdstuk 3, dat 
naar de geest ongewijzigd is, bevat de bevindingen van de 
Kamer op het stuk van de boekhouding, ongeacht de 
betrokken gebieden. 
4. Door deze aanpak kan de inrichting van de volgende 
hoofdstukken (4 tot 14) worden verlicht; deze zijn nu 
meer speciaal gewijd aan de bevindingen op het gebied 
van het financiële beheer. De opmerkingen in deze 
hoofdstukken kunnen zeer verreikend zijn en gaan in 
vergelijking met de opmerkingen in de hoofdstukken 2 en 
3 in sommige gevallen het kader van de jaarrekening 1986 
(!) Alle voetnoten zijn opgenomen aan het eind van de inleiding. te buiten. Evenals bij de speciale verslagen moet de Kamer 
dan ook een zekere selectie van de aldaar behandelde 
onderwerpen toepassen. In dit verband wil de Kamer de 
decharge-verlenende autoriteit en de lezers van haar 
jaarverslag erop wijzen dat haar speciale verslagen een 
aanvulling vormen op de hoofdstukken 4 tot 14 van dit 
verslag, met name door de extra informatie die zij 
verschaffen bij de naar sector verdeelde hoofdstukken. 
5. Het tweede deel van het verslag handelt over de 
Europese Ontwikkelingsfondsen. Deze maken geen deel 
uit van de algemene begroting van de Gemeenschappen, 
doch worden gefinancierd door specifieke bijdragen van 
de Lid-Staten. 
6. Bijlage I van het verslag geeft de verdeling van de 
bevoegdheden over de Leden van de Kamer ten tijde van 
de vaststelling van dit verslag. Bijlage II bestaat uit een 
lijst van de verslagen en adviezen die de Kamer de laatste 
vijfjaar heeft vastgesteld. Bijlage III bevat samenvattin­
gen en diverse gedetailleerde analyses van de financiële 
gegevens betreffende de algemene begroting van de 
Gemeenschappen en de Europese Ontwikkelingsfondsen. 
7. De Kamer brengt voor de bevoegde decharge-
verlenende autoriteiten aparte verslagen over het begro­
tingsjaar 1986 uit betreffende JET (Joint European 
Torus), het Europees Centrum voor de Ontwikkeling van 
de Beroepsopleiding (Berlijn), de Europese Stichting voor 
de Verbetering van de Levens- en Arbeidsomstandig­
heden (Dublin), het Voorzieningsagentschap van Eura­
tom, alsmede over de begrotingsjaren 1985 en 1986 
betreffende de Europese Scholen. Hoofdstuk 10 bevat 
met name opmerkingen over de bijdrage aan JET en 
hoofdstuk 13 bevat hoofdzakelijk opmerkingen over de 
bijdragen van de Commissie aan de begrotingen van de 
Scholen en over de subsidies, met name voor de Stichting 
Dublin en het Centrum Berlijn. De Kamer heeft ook het 
in artikel 78 septies, lid 5, van het EGKS-Verdrag 
voorgeschreven afzonderlijk jaarverslag over de reken-
plichtige handelingen betreffende de operationele ver­
richtingen van de EGKS en het financiële beheer van de 
Commissie met betrekking tot deze handelingen uitge­
bracht. 
6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
DE INDIENING VAN DE REKENINGEN 
DER GEMEENSCHAPPEN EN HET 
JAARVERSLAG VAN DE REKENKAMER 
8. De Commissie heeft tegen 1 juni 1987 de rekeningen 
betreffende het begrotingsjaar 1986 overgelegd. Op 15 juli 
1987 waren alle in het onderhavige verslag vervatte 
opmerkingen aan de Commissie toegezonden en waren 
tevens de voor het Parlement, de Raad, het Hof van 
Justitie, de Rekenkamer en het Economisch en Sociaal 
Comité relevante gedeelten van de hoofdstukken 2, 3 en 
12 naar deze Instellingen gezonden. 
9. Het Financieel Reglement bepaalt dat iedere Instel­
ling haar antwoorden uiterlijk 31 oktober bij de Kamer 
moet indienen. In de praktijk zijn aan de formele 
antwoorden besprekingen tussen de Instellingen en de 
Kamer voorafgegaan. Daarbij zijn zowel de opmerkingen 
van de Kamer als de informeel verstrekte concept-
antwoorden aan de orde gekomen. Door deze procedure 
konden in verscheidene gevallen zowel de opmerkingen 
als de antwoorden worden aangepast, zodat de lezer een 
zo objectief mogelijke voorstelling heeft van de naar 
voren gebrachte standpunten. 
10. Nadat de Kamer de antwoorden van de Instellingen 
had ontvangen, heeft zij haar verslag vastgesteld en 
overeenkomstig artikel 84 van het Financieel Reglement 
tegen 30 november 1987 naar de Instellingen gezonden, 
tezamen met hun antwoorden. De Kamer heeft het dit 
jaar niet nodig geacht, na de contradictoire procedure nog 
opmerkingen naar aanleiding van de antwoorden van de 
Instellingen te maken. Dit houdt echter niet noodzakelij­
kerwijze in dat zij instemt met de inhoud van de 
antwoorden. 
11. De Kamer heeft de in 1983 ingevoerde regeling ten 
aanzien van de controle van haar eigen rekeningen niet 
gewijzigd. Het onderzoek van een bepaald onderwerp bij 
de andere Instellingen omvat ook het gebruik van de 
overeenkomstige kredieten op de begroting van de 
(') Het jaarverslag wordt uitgebracht ingevolge 
EGKS-Verdrag, artikel 78 septies, lid 4; 
EEG-Verdrag, artikel 206 bis, lid 4; 
EGA-Verdrag, artikel 180 bis, lid 4; 
artikel 83 van het Financieel Reglement van 21 december 
1977, PB L 356 van 31.12.1977, 
en soortgelijke bepalingen in de onderscheiden financiële 
reglementen van toepassing op het derde, vierde, vijfde en 
zesde Europees Ontwikkelingsfonds, respectievelijk: 
(i) Raadsbesluit 71/68/EEG, PB L 31 van 8.2.1971, 
(ii) Raadsbesluit 76/647/EEG, PB L 229 van 20.8.1976, 
(iii) Raadsbesluit 81/215/EEG, PB L 101 van 11.4.1981, 
(iv) Raadsbesluit 86/548/EEG, PB L 325 van 20.11.1986. Kamer. Opmerkingen naar aanleiding van dat onderzoek 
zijn in de relevante hoofdstukken van dit verslag vermeld 
en de antwoorden zijn er evenals die van de overige 
Instellingen aan toegevoegd. 
SAMENSTELLING EN ORGANISATIE VAN 
DE KAMER 
12. De Kamer heeft met ingang van 18 oktober 1987 de 
bevoegdheden opnieuw over haar Leden verdeeld. De 
bevoegdheden der Leden worden in Bijlage I aangegeven. 
Overigens heeft de Raad de heer Fernand HEBETTE per 
18 oktober 1987 tot Lid benoemd ter vervanging van de 
heer Paul GAUDY. 
BEGROTING EN PERSONEELSBESTAND 
VAN DE KAMER 
13. De uitgaven van de Kamer bedroegen in 1986 
(betalingen ten laste van kredieten 1986 plus betalingen 
ten laste van overdrachten uit 1985) 21,6 Mio ECU. 
14. Op de begrotingen voor 1985 en 1986 werd aan de 
Kamer het volgende aantal posten toegewezen: 
Categorie A 
Categorie LA 
Categorie B 
Categorie C 
Categorie D 
Totaal 1985 
109 
36 
64 
77 
21 
307 1986 
124 
44 
70 
82 
25 
345 (6) 
(2) EGKS-Verdrag, artikel 78 quinquies; 
EEG-Verdrag, artikel 205 bis; 
EGA-Verdrag, artikel 179 bis. 
(3) Artikel 77. 
(4) Artikel 84 van het Financieel Reglement. 
(5) EGKS-Verdrag, artikel 78 octies; 
EEG-Verdrag, artikel 206 ter; 
EGA-Verdrag, artikel 180 ter. 
Artikel 85 van het Financieel Reglement. 
(6) Waarvan 293 vaste ambten en 52 tijdelijke ambten. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7 
EERSTE DEEL 
Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
HOOFDSTUK 1 
Algemene opmerkingen 
1.0. INHOUD Paragraaf 
Belangrijkste budgettaire gegevens voortvloeiend uit de rekeningen van het 
begrotingsjaar 1986 1.1 — 1.4 
Situatie van de communautaire financiën 1.5 — 1.27 
Inleiding 1.5 
Presentatie van de begrotingsrekeningen 1.6 —1.12 
Toekomstige lasten 1.13 — 1.20 
Juistheid van de begrotingsramingen 1.21 — 1.23 
Slotopmerking 1.24 — 1.27 
BELANGRIJKSTE BUDGETTAIRE 
GEGEVENS VOORTVLOEIEND UIT DE 
REKENINGEN VAN HET 
BEGROTINGSJAAR 1986 
1.1. De algemene begroting van de Europese Gemeen­
schappen voor het begrotingsjaar 1986 (') werd definitief 
vastgesteld op 10 juli 1986 en omvatte een totaalbedrag 
van 36 052,1 Mio ECU aan kredieten voor vastleggingen 
en een totaalbedrag van 35 174,1 Mio ECU aan ontvang­
sten en kredieten voor betalingen. De rekeningen van het 
begrotingsjaar 1986 vertonen een definitief tekort in de 
boekhouding tussen ontvangsten en uitgaven van 
819,9 Mio ECU. Het werkelijke begrotingstekort, dat wil 
zeggen het verschil tussen de beschikbare ontvangsten en 
het geheel van de uitgaven ten laste van het begrotings­
jaar, beloopt echter 1 512,9 Mio ECU wanneer men 
rekening houdt met 693,0 Mio ECU aan verschuldigde 
uitgaven uit hoofde van het Europees Oriëntatie- en 
Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling „Garantie" 
(EOGFL-Garantie), waarvan de betaling bij gebrek aan 
kredieten in 1986 moest worden uitgesteld tot het 
begrotingsjaar 1987. Tijdens het jaar werd geen enkele 
gewijzigde of aanvullende begroting vastgesteld, hoewel 
(!) Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. de Commissie op 4 september 1986 een voorontwerp van 
gewijzigde begroting (2) heeft ingediend waarover de 
Raad op 21 november 1986 geen akkoord heeft kunnen 
bereiken. 
1.2. Met inbegrip van de uit het begrotingsjaar 1985 
overgedragen kredieten, bedroegen de in 1986 beschikba­
re definitieve kredieten voor vastleggingen en voor 
betalingen respectievelijk 38 298,2 Mio ECU en 
36 267,7 Mio ECU. De globale besteding van deze 
kredieten bereikte 95,0 % van de beschikbare kredieten 
voor vastleggingen (93,9 % in 1985) en 94,3 % van de 
beschikbare kredieten voor betalingen (95,2% in 1985). 
Zoals de Rekenkamer reeds in haar jaarverslag over het 
begrotingsjaar 1985 (3) heeft opgemerkt, is dit hoge 
globale uitvoeringspercentage voornamelijk een gevolg 
van het doorslaggevend gewicht van het EOGFL-
Garantie, waarvan de kredieten, wegens de bijzondere 
regeling die voor het Fonds geldt, volledig werden besteed 
(zie de paragrafen 1.11 en 1.12). 
1.3. Wanneer men de in het kader van het EOGFL-
Garantie verrichte betalingen buiten beschouwing laat, 
blijkt dat de globale bestedingsgraad van de beschikbare 
kredieten voor betalingen ten aanzien van „verplichte 
uitgaven" (VU) (4) nog slechts 83,1 % bereikt (zie tabel 
1.1). De Kamer merkt dan ook op dat de onderbesteding 
van kredieten die uit hoofde van de verplichte uitgaven op 
de andere werkterreinen van de Gemeenschap werden 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
P 
'3 
5 > 
1 S" 
1 | 
f! 1 
c 
5 
I 
f2 
a 
££ 
1" H 
i-o 
'11 s^ 
« 
8 
.s1 
3 <2 
|g 
•ë™ 
O'S 
O 
I-o 
13 « 
s 
1 
>2 
'Sa 
Ij 
i ? 
+ 3 
S 
+ 
T? 
s 
la oxo^ox 
VO^ Tf f^ 
-*' os' oo' 
CS 00 o 
O — CS 
-* —< CS 
— —• 
-;l ©^ —<_ 
«o d >o 
-, -, 
oVoXoX 
O VO 00 
o' o' o' O OS OS 
w 
O «O WO 
CN CN Tf 
OS OS 
q ~ — 
CN cs' Tf 
O O 
«WVO 
-^osoo' 
cs co «o 
O -< CS 
—« Os o 
— Tf vO 
P p "3 
>> B *£ 
I.s 
5 S 
3 =3 ^ 
OS 
os' 
Os 
o 
o' CS 
CS 
TT 
Os' 
cs 
CS 
=^ CN 
Os 
Tf 
Tf 
Tf' 
=^ OS 
Os' 
OS 
OS 
CN 
CS 
O 
CS 
cs 
p 
> 
.32 
G 03 
ca 
0 
Ü 
O 
w 
cs' oXoXox 
"l *~ï. T 
—' vo' os' 
Tf — VS 
00 oo vo 
CS co vo 
</-> cs r-
co rr r-
O vo vo 
00^— os 
o' —' o' 
TJ- co r-
os vo irv CS — Tf 
Tf ~ VS 
VO O VO 
o\o\oX 
r~; <s\ —^ 
-*' vo' o' 
O oo oo 
OS -H o 
Os co CS 
CO vo O 
Tl" </-> O 
P5a 
>> B *£ 
c 
3 
O 
•o 
e o^oXoX 
>^ t-^O 
& OS vo 
00 o oo 
VO Tf —l 
—i r- oo 
CN O CS 
CO ©^ VO^ 
CO CS V) 
VO <— C-
—i vo t-~ 
O -H — 
CS CS 
oXoX^v 
co^ co^ r-^ 
uo oo co 
— VO 00 
VOTf O 
o — — 
cs os — O Tf V) 
?D« 
>> B 
z£ 
ï 
> 
Tl-' CO 
Os 
^ 
00 
CS 
OS 
Os' vO 
r-
CS 
o\ 
«^ 
oo 
°\ cs' vO 
_ 
Os 
—' Tf 
os 
CN 
CS 
CS 
Tf 
CN 
00 
Tf 
r~ 
CS 
p 
> % 
13 
C3 
G o ox 
Tf 
oo 
CS 
os 
Tf 
cs 
VO 
os 
os 
oo 
CS 
^ 
OS 
vo' Tf 
o 
VO' 
_ 
Tf 
CS 
o\ 
00 
VO' 
CS 
o 
CS 
<o 
CS 
<o VO 
cs 
p 
> z 
3 
1 
13 2 'o 
o 
co 
vb NO 
«o 
00 
Tf 
oo' 
CO 
o oo OS 
00 
Tf' 
00 
VO 
oo 
CS 
o CN 
CS 
r^ 
VO 
VO 
_ 
o VO 
r-
p 
> z 
N 
e 
1) 
'Sb 
G 
M 
o 
N 
-S c 
o o 
o' 
OS 
Tl" 
CS 
r~ OS 
CS 
1/0 
Tf 
o 
co 
\° 
o, 
o' O 
w 
r-
Tf 
c~-
Tf 
°\ Os' 
r-
r~ VO 
Os 
cs 
00 
OS 
OS 
CS 
P 
> 
G 
G Si 
& «vl 
(50 *-
w c3 o\oNo\ 
-"OO 
3 ^ 'S Tf r~- vo 
CO « Tf 
OS Tf CO 
TfO/1 
CS VO 00 
O CO CO 
*-< 
o^NoNoN 
-H >0 Os^ 
CS OS Tf 
CS Tf SO 
VO CS 00 
co r- o 
oo os r-
VO Os vo 
^ CS 
cs vo -H 
CS' O' Tf 
—< r- oo 
2 ro T? 
CS Tf so 
O «O vO 
Tf r- — 
5Ps 
>> B Z ° 
l| 
'S« 
« 1 
o 3 
os' 1 1 
1 1 
O r-
1 1 
1 1 
1 1 
1 1 
o —> 
pp 
>E 
e 
00 
e 
'S 
'S 
o > s 
ö 1 
1 
_ 
1 
1 
1 
^ 
~3 
B o H è^^è^ 
©^s© en 
Ss^o? 3f 
^* t~- 00 
3 "rV os 
S*S 
vnh 
•* rTt-^ vg © vo e* TJ <M 
vo os vo 
^^^ 
^è5è5 
os^oe ©, 
rn t^ v© 
r-H« 
ei oo © 
•rr ^«n 
«5 ^ ^ 
^* 
o^o^o^ 
VJ.00 *H 
Ss Se ©f 
^«o 
vf vp rf 
i/) r-- r*5 
N w 
© fM fS 
© t^r^ rr w t~-vo ir> rt 
vo oo in 
M r^ 
OPH 
>> B 
zc2 
13 
B o H <*f 
rf 
es co 
© 
vT *s t^ 
TT 
^ 
©N 
r>-
C-
v© 
00 r-
© 
© 
<H CS 
^3 
V) i 
m 
eaC 3 w 
©^ 
«*f £ 
T 
P 
> 
<3 <u 
o 2 N S PÜ 
« Ü oO H W 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 9 
toegekend, 796,9 Mio ECU bedraagt, hetgeen op zijn 
minst paradoxaal is, waar toch bekend is dat deze 
uitgaven moeten worden gedaan. 
1.4. Op de gebieden die betrekking hebben op de „niet-
verplichte uitgaven" (NVU) bedraagt het globale beste­
dingspercentage van de kredieten voor betalingen in 
1986 86,6 %. De Kamer wijst erop dat dit percentage 
situaties behelst, die sterk verschillen naar gelang van de 
interventiesector, en dat met name de sector ontwikke­
lingssamenwerking met 72,5 % aan betalingen uit hoofde 
van de niet-verplichte uitgaven in 1986, een zeer matige 
uitvoeringsgraad heeft gekend. 
SITUATIE VAN DE COMMUNAUTAIRE 
FINANCIËN 
Inleiding 
1.5. Voor het derde achtereenvolgende jaar hebben de 
Gemeenschappen zich niet gehouden aan de fundamente­
le beginselen van hun financiële organisatie, waaronder 
als een der voornaamste het in artikel 199 van het EEG-
Verdrag neergelegde beginsel, dat de uitgaven van het 
begrotingsjaar volledig worden gedekt door gelijkwaardi­
ge jaarontvangsten. De Kamer beklemtoont bovendien 
dat de begrotingsautoriteit, door de werkelijk uit hoofde 
van het begrotingsjaar 1986 opgekomen uitgaven niet in 
aanmerking te nemen, de schijn heeft gewekt als zou de 
maximumlimiet voor de eigen middelen van de Gemeen­
schap, en met name het percentage van 1,4 % voor de 
eigen middelen uit de belasting over de toegevoegde 
waarde (BTW), zijn geëerbiedigd. Volgens de Kamer zou 
de boeking van de totaliteit van het werkelijke negatieve 
saldo van het begrotingsjaar 1986, namelijk 1 512,9 Mio 
ECU, voor de meeste Lid-Staten zijn uitgelopen op een 
communautair percentage van de eigen middelen uit de 
BTW van 1,5%, in plaats van 1,39996%, zoals in de 
begroting is aangegeven. 
Presentatie van de begrotingsrekeningen 
1.6. De begroting 1986 heeft, vanaf de vaststelling tot de 
afsluiting ervan, geen getrouw beeld gegeven van de 
werkelijke ontvangsten en uitgaven van het begrotings­
jaar (zie tabel 1.2). Zo heeft de Kamer het volgende 
vastgesteld: 
(a) uit hoofde van het EOGFL-Garantie opgekomen 
uitgaven voor een bedrag van 693,0 Mio ECU in 1986 
werden niet ten laste gebracht van de begroting van 
dat jaar; Tabel 1.2 — Werkelijke ontvangsten, uitgaven en werkelijk tekort 
van het begrotingsjaar 1986 
(Mio ECU) 
Gegevens uit de jaarrekenin­
gen 
Toe te voegen 
(a) Onderlinge compensatie 
van ontvangsten en uit­
gaven : 
(i) negatieve uitgaven 
(ii) niet-terugbetaalbare 
voorschotten/rest­
bedrag van de tekor­
ten van vorige 
begrotingsjaren 
(b) Naar 1987 overgedragen 
uitgaven van het 
EOGFL-Garantie 
Werkelijke gegevens Ontvangsten 
34 043,3(1) 
1 305,7 
678,7 
36 027,7 Uitgaven 
34 863,2 
1 305,7 
678,7 
693,0 
37 540,6 Tekort 
819,9 
693,0 
1 512,9 
(') Inclusief de annulering van het saldo van de uit 1985 overgedragen 
kredieten (355,6 Mio ECU) en de wisselkoersverschillen tijdens het 
begrotingsjaar (20,5 Mio ECU). 
(b) het tekort van het begrotingsjaar 1986 ad 819,9 Mio 
ECU, werd niet gedekt omdat de Commissie geen 
aanvullende begroting heeft ingediend; 
(c) ontvangsten en uitgaven uit hoofde van het EOGFL-
Garantie werden met elkaar gecompenseerd voor een 
bedrag van 1 305,7 Mio ECU (zie paragraaf 1.12); 
(d) de restbedragen van de tekorten van vorige begro­
tingsjaren ad 678,7 Mio ECU, en het dienovereen­
komstig bedrag aan door de Lid-Staten verstrekte, 
niet-terugbetaalbare voorschotten werden noch als 
ontvangst noch als uitgave in de begroting 1986 
opgenomen. 
1.7. De Kamer moet bovendien erop wijzen dat de 
beleidslijnen die door de Gemeenschap werden vast­
gesteld op de Europese top van Fontainebleau in 1984 en 
die berustten op het beginsel dat de jaarperiodiciteit van 
de begroting van dwingende aard is, niet de gewenste 
resultaten hebben opgeleverd. De begrotingsautoriteit 
heeft getracht in deze situatie met lapmiddelen ver­
betering te brengen door de vaststelling van aanvullende 
financieringsmiddelen (terugbetaalbare voorschotten in 
1984, niet-terugbetaalbare voorschotten in 1985, over­
dracht van het speciale programma voor de afzet van 
boter voor een geraamd bedrag van 3 200 Mio ECU (5) 
naar de begrotingsjaren 1989 — 1992). 
1.8. Door een beroep te doen op terugbetaalbare 
voorschotten, of op mechanismen van uitgestelde finan­
cieringen, zoals die van het programma voor de voorraad­
vermindering van boter, legt de Gemeenschap een steeds 
zwaardere hypotheek op haar toekomst, en heeft zij in 
feite een vorm van leningen ingevoerd. Deze werkwijze is 
10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
temeer verwerpelijk, omdat zij betrekking heeft op de 
financiering van lopende uitgaven, hoewel noch in het 
Verdrag noch in het Financieel Reglement een dergelijke 
mogelijkheid is voorzien, en omdat zij niet gepaard gaat 
met de voor dergelijke verrichtingen gebruikelijke 
garanties. 
1.9. Ondanks de opeenstapeling van slechte resultaten 
als gevolg van dit begrotingsbeleid op korte termijn, en 
ondanks het steeds toenemende verschil tussen de 
beschikbare eigen middelen en de werkelijke uitgaven van 
het begrotingsjaar, heeft noch de Commissie, noch de 
begrotingsautoriteit het in 1986 nodig geacht een eind te 
maken aan deze situatie, hetzij door de vaststelling van 
een strak mechanisme voor de gelijkschakeling van 
ontvangsten en uitgaven, hetzij door middel van een 
aanvullende begroting waarvan de inhoud, al was het 
maar tijdelijk, had kunnen voldoen aan het door artikel 
199 van het EEG-Verdrag opgelegde jaarlijkse evenwicht 
van de begroting. 
1.10. De Commissie heeft zich integendeel beperkt tot 
de indiening, op 4 september 1986, van een voorontwerp 
van gewijzigde begroting dat op het vlak van de uitgaven 
enkel rekening hield met de aanzienlijke vermindering 
van de eigen middelen, en dat trouwens niet door de Raad 
werd aangenomen. Daardoor werd het beheer van de 
begroting 1986 gekenmerkt door twee belangrijke 
verschijnselen: enerzijds het ontbreken van een werkelijke beheersing van de landbouwuitgaven (zie de paragrafen 
1.11 — 1.12 en 1.18) en anderzijds de toename van lasten 
en verplichtingen uit het verleden, die zullen moeten 
worden gedragen door de toekomstige begrotingen van 
de Gemeenschappen (zie de paragrafen 1.13 en volgende). 
1.11. Wat de landbouwuitgaven betreft merkt de 
Kamer op dat het aandeel van de uitgaven van het 
EOGFL-Garantie in het geheel van de uitgaven, volgens 
de rekeningen van de Commissie, na driejaar gestadig te 
zijn toegenomen, in 1986 is teruggelopen tot 64,7%, 
tegenover 70,2 % in 1985 (zie tabel 1.3). 
1.12. Dit percentage van 64,7% ligt echter hoger 
wanneer men rekening houdt met de naar het begrotings­
jaar 1987 overgedragen uitgaven (693,0 Mio ECU) en met 
de zogenaamde „negatieve" uitgaven, die 1 305,7 Mio 
ECU bedroegen in 1986. Deze „negatieve" uitgaven (zie 
tabel 1.4) zijn in feite ontvangsten die rechtstreeks in 
mindering komen op werkelijke budgettaire uitgaven, en 
bestaan voornamelijk uit de bij de zuivelproducenten 
geïnde bedragen en de heffingen op het intracommunau­
taire handelsverkeer in landbouwprodukten uit hoofde 
van de monetaire compenserende bedragen (MCB's). 
Wanneer men al deze elementen in aanmerking neemt, 
vertegenwoordigt het aandeel van het EOGFL-Garantie 
66,6 % van de totale uitgaven van het begrotingsjaar 
1986. 
Tabel 1.3 — Aandeel van de jaarlijkse uitgaven van het EOGFL-Garantie in het totaal van de jaarlijkse begrotingsuitgaven (') 
80 — 
70 — 
60 Jaarlijkse begrotingsuitgaven = 100 % 
79,3 77,5 
75,2 % jaarlijkse begrotingsuitgaven 
EOGFL-Garantie 
72,6 
72,6 70,2 
64,9. 
64,7 
61,6 60,6 
1973 74 75 76 77 78 79 80 81 82 T 
83 •>-
84 85 
(') Jaarlijkse uitgaven: betalingen ten laste van kredieten van het begrotingsjaar plus betalingen ten laste van overdrachten uit het vorige begrotingsjaar. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 11 
Tabel 1.4 — Negatieve uitgaven van het EOGFL-Garantie in 1986 
(MioECU) 
Sector 
Granen en rijst 
Olijfolie 
Melk 
Monetaire 
compenserende 
bedragen 
Vereffeningen Arti­
kel 
1030 
1232 
207 
2802 
2804 
290 Post 
Medeverantwoordelijk-
heidsheffïngen 
Andere kosten van open­
bare opslag 
Financiële verantwoor­
delijkheid van de melk­
producenten 
MCB's bij invoer, gehe­
ven door importerende 
Lid-Staten 
MCB's bij uitvoer, gehe­
ven door exporterende 
Lid-Staten 
Vereffeningen betreffen­
de voorgaande begro­
tingsjaren 
Totaal Bedrag 
56,4 
1,2 
717,1 
179,7 
296,0 
55,3 
1 305,7 
Toekomstige lasten 
1.13. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 
1985 (6) heeft de Kamer met name de klemtoon gelegd op 
de toenemende omvang van de nog lopende betalingsver­
plichtingen, op de onvermijdelijke gevolgen die het 
telkens doorschuiven van lasten van het ene naar het 
andere begrotingsjaar heeft voor de toekomstige begro­
tingen van de Gemeenschappen, en op de presentatie van 
de rekeningen die de reële situatie slechts gedeeltelijk en 
op heterogene wijze weergeven. De Kamer heeft bij die 
gelegenheid een lijst opgesteld van de financiële ver­
plichtingen van de Gemeenschap volgens hun vaststaand 
of potentieel karakter en de Commissie uitgenodigd zelf 
„een lijst op te stellen van alle financiële verplichtingen die 
de Gemeenschappen aan het verleden hebben over­
gehouden en te trachten een tijdschema voor de opeis­
baarheid ervan op te stellen". 
1.14. De Kamer spreekt thans haar erkentelijkheid uit 
voor de inspanningen die de Commissie zich heeft 
getroost om een zo getrouw mogelijk beeld te geven van 
de financiële situatie van de Gemeenschappen, in het 
bijzonder in deel V van de jaarrekening over het 
begrotingsjaar 1986 (7) (zie tabel 1.5). Hieruit blijkt dat de 
per 31 december 1986 bestaande verplichtingen die tijdens 
de volgende jaren moeten worden nagekomen, en die als 
juridisch dwingend kunnen worden aangemerkt, 
14 053,4 Mio ECU bedragen, waarvan 11681,7Mio 
ECU voor de nog lopende betalingsverplichtingen uit 
hoofde van de vorige begrotingsjaren. Hierbij komen nog 
de al even onontkoombare uitgaven in verband met de 
opslag en de afzet van de landbouwoverschotten, die door 
de Commissie op 6 810,2 Mio ECU worden geschat; dit 
levert een totaal op van 20 863,6 Mio ECU aan uitgaven 
met een dwingend karakter. 1.15. Voorts becijfert de Commissie voor de eerste maal 
de door haar als potentieel beschouwde lasten op circa 
13 400 Mio ECU, waarvan met name de volgende 
elementen een bedrag van 11 300 Mio ECU uitmaken: 
(a) EOGFL-Oriëntatie (vijfjarige financiële planning): 
3 504 Mio ECU; 
(b) geïntegreerde mediterrane programma's (specifieke 
budgettaire inspanning): 1 600 Mio ECU; 
(c) besluiten voor specifieke programma's die moeten 
worden genomen op de grondslag van het kaderpro­
gramma voor onderzoek en technologische ontwik­
keling: 5 396 Mio ECU; 
(d) kaderprogramma voor de visserijstructuren — vijfja­
rige indicatieve toewijzing: 800 Mio ECU. 
1.16. De aldus door de Commissie opgesomde ver­
plichtingen en potentiële lasten, waarvan — de Kamer 
wenst hierop te wijzen — het definitieve bedrag en het 
tijdstip van opeisbaarheid sterk kunnen variëren, ver­
tegenwoordigen een totaalbedrag van ongeveer 
34 000 Mio ECU, waarvan 20 863,6 Mio ECU betrek­
king hebben op dwingende verplichtingen (zie paragraaf 
1.14) en 13 400 Mio ECU op andere potentiële lasten (zie 
paragraaf 1.15). 
1.17. De meer uitvoerige presentatie van de Commissie 
heeft de begrotingsautoriteiten ontegenzeglijk een vol­
lediger beeld gegeven van de omvang der bedragen 
waarmee rekening moet worden gehouden in het kader 
van de meerjarige financiële programmering. Toch stelt 
de Kamer voor om, afgezien van de opsomming van de 
Commissie, een bedrag van circa 3 500 Mio ECU mee te 
tellen, dat uit de volgende elementen bestaat: 
(a) aanvullende raming voor de afzet van voorraden 
landbouwprodukten die via interventie zijn opge­
kocht: 1 691,5 Mio ECU (zie paragraaf 5.14); 
(b) distillatie van wijnen uit particuliere en niet-ver­
handelbare voorraden (artikelen 39 en 40 van 
Verordening (EEG) nr. 337/79 van de Raad van 5 
februari 1979 (8)): ongeveer 300 Mio ECU (zie 
paragraaf 5.15); 
(c) verplichtingen in verband met de door de Commissie 
ondertekende contracten uit hoofde van de maat­
regelen ter verruiming van de markten in de sector 
melk en zuivelprodukten, gefinancierd door een 
medeverantwoordelijkheidsheffing (Verordening 
(EEG) nr. 1079/77 van de Raad van 17 mei 1977 O): 
28,1 Mio ECU; 
(d) schatting van de uitgaven gemoeid met de ver­
wezenlijking, over een tijdsduur van 8 begrotings­
jaren, van Verordening (EEG) nr. 1336/86 van de 
Raad van 6 mei 1986 (10), tot vaststelling van een 
vergoeding voor de definitieve beëindiging van de 
melkproduktie: 905,6 Mio ECU; 
12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Tabel 1.5 — Situatie van de verplichtingen en potentiële lasten per 31 december 1986 
(Mio ECU) 
A. Verplichtingen 
(1) „Juridisch dwingende" verplichtingen 
(a) verplichtingen die voorkomen in de geconsolideerde balans van de Gemeen­
schappen en voortvloeien uit het gebrek aan evenwicht tussen ontvangsten en 
uitgaven: 
(i) terugbetaalbare voorschotten die door de Lid-Staten in 1984 en 198 5 werden 
betaald om de tekorten van 1984 en 1985 gedeeltelijk te dekken 
(ii) tekort van het jaar 1986 
(b) nog niet afgewikkelde betalingsverplichtingen die zijn geboekt ten laste van 
gesplitste kredieten, en niet worden gedekt door de naar het begrotingsjaar 1987 
overgedragen betalingskredieten 
(c) verplichtingen die voortvloeien uit juridisch dwingende betalingsverplichtingen 
maar die niet als vastleggingen in de rekeningen van de Gemeenschap zijn 
opgenomen: 
(i) uitgaven van het EOGFL-Garantie die zijn uitgesteld bij gebrek aan 
beschikbare kredieten 
(ii) verplichtingen in verband met de aanvragen tot terugbetaling van uitgaven 
van het EOGFL-Oriëntatie door bepaalde Lid-Staten 
(2) Schatting van de potentiële last voortvloeiend uit de voorraaduitslag van bij 
interventie opgekochte landbouwprodukten uit hoofde van de verordeningen van 
het EOGFL-Garantie 
Totaal 
B. Overige potentiële lasten 
(1) Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Oriëntatie 
(vijfjarige financiële planning) 
(2) Kaderprogramma voor de visserijstructuren (vijfjarige indicatieve toewijzing) 
(3) Verplichtingen die voortvloeien uit de door de Commissie vastgestelde quotavrije 
programma's in het kader van het EFRO (meerjarige toewijzing) 
(4) Geïntegreerde mediterrane programma's (Specifieke budgettaire inspanning) 
(5) Verplichtingen jegens Lid-Staten en derde landen in verband met meerjarige 
programma's op het terrein van Titel 7 van de begroting (onderzoek, energie, enz.) 
(a) genomen programmabesluiten 
(b) besluiten voor specifieke programma's die moeten worden genomen op basis van 
het kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling waarvan 
de goedkeuring binnenkort wordt verwacht 
(6) Ontwikkelingssteun, vastgesteld in het kader van het eerste en tweede protocol met 
de landen in het Middellandse Zeegebied 
Totaal Situatie per 31.12.1986 
750,9 
819,9 
693,0 
107,9 
1 460,0 
5 396,0 1 570,8 
11 681,7 
800,9 
3 504,0 
800,0 
539,0 
1 600,0 
6 856,0 
93,0 14 053,4 
6 810,2 
20 863,6 
13 392,0 
(e) verplichtingen jegens de Lid-Staten die voortvloeien 
uit door de Commissie vastgestelde communautaire 
programma's in het kader van het EFRO: 434,7 Mio 
ECU (zie paragraaf 9.60); 
(f) verplichtingen inzake voedselhulp die verband hou­
den met de uitvoering van de programma's van 1986 
en vroegere jaren: 131,1 Mio ECU. 
1.18. De Kamer vestigt tenslotte de aandacht van de 
begrotingsautoriteiten op het feit dat de landbouwuitga­
ven een groter stijgingspercentage hebben gekend — en 
waarschijnlijk zullen blijven kennen — dan de eigen 
middelen, hetgeen in strijd is met de beleidslijn die werd 
vastgesteld op de Europese top van Fontainebleau in 1984. Deze situatie is in hoofdzaak te wijten aan het met 
het gemeenschappelijk landbouwbeleid verweven auto­
matisme van vrijwel onbeperkte ondersteuning van de 
prijzen, die op een zeer hoog niveau zijn vastgesteld en 
waarvan zelfs de producenten van overtollige landbouw­
produkten nog steeds profiteren. Onder dergelijke 
omstandigheden gaat de overgang van de Gemeenschap 
van een tekort naar een overschot op een groot aantal 
markten gepaard met steeds toenemende begrotings­
tekorten (voor meer bijzonderheden, zie de paragrafen 
5.5 — 5.21). 
1.19. In elk geval zullen de toekomstige begrotingen de 
gevolgen van het uitstel van de afschrijving der eind 1986 
bestaande voorraden moeten dragen. Alleen al de 
gedeeltelijke afzet, in 1987 en 1988, van de enorme in 
waarde gedaalde botervoorraden waartoe reeds is 
besloten, zal als last uit het verleden op de begrotingsjaren 
1989 tot 1992 drukken voor in totaal 3 200 Mio ECU, 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13 
terwijl nog geen enkele belangrijke maatregel is vast­
gesteld om de overschotten van andere produkten, 
waaronder met name rundvlees, te doen verdwijnen. 
Daarom nodigt de Kamer de begrotingsautoriteit uit, 
grondig aandacht te besteden aan het door de Commissie 
aangekondigde voornemen in haar voorontwerp van 
begroting voor 1988 (' •) niet enkel kredieten voor de afzet 
van voorraden op te nemen, maar ook een toewijzing van 
1 000 Mio ECU wegens afschrijving van de niet afgezette 
voorraden, temeer daar de marktwaarde van de nog niet 
afgezette botervoorraden, met name van gezouten of te 
oude boter, tot praktisch nul zal dalen. 
1.20. Voor een verbetering van de financiële situatie van 
de Gemeenschappen is het derhalve noodzakelijk dat de 
gehanteerde oplossingen aangepast zijn aan de funda­
mentele zwakheden die haar sinds vele jaren hebben 
aangetast. Tijdens het begrotingsjaar 1986 heeft de 
Commissie getracht het beslissende ogenblik uit te stellen 
door middel van een massale overdracht van de begro­
tingstekorten en de werkelijk opgekomen uitgaven naar 
de volgende begrotingsjaren, uitsluitend met de bedoeling 
de schijn te wekken als zou het communautaire percenta­
ge van 1,4% voor de eigen middelen uit de BTW zijn 
geëerbiedigd (zie paragraaf 1.5). In februari 1987 heeft de 
Commissie een aantal voorstellen aan de begrotingsauto­
riteit voorgelegd, die volgens haar ten doel hadden de 
ontvangsten en uitgaven van de begroting weer in 
evenwicht te brengen, en nieuwe prioriteiten vast te stellen 
onder de grote uitgavenblokken van de begroting (12). 
Juistheid van de begrotingsramingen 
1.21. Krachtens de regels van de jaarperiodiciteit van de 
begroting mogen kredieten slechts worden aangevraagd 
en a fortiori toegekend wanneer de besteding ervan 
hoogstwaarschijnlijk is, teneinde de communautaire 
begrotingsmiddelen niet nutteloos beschikbaar te stellen 
en dus te bevriezen. Uit talrijke bevindingen van de 
Kamer blijkt een zorgwekkende onderbesteding van de 
toewijzingen op vele begrotingslijnen, die twijfels doet 
rijzen over de betrouwbaarheid van de ramingen die hetzij 
bij de indiening van het voorontwerp van begroting door 
de Commissie, hetzij bij de vaststelling van de begroting 
door de begrotingsautoriteit zijn gedaan (zie de paragra­
fen 2.2 — 2.13). 
1.22. Het lijkt nu reeds nuttig te vermelden, dat na 
analyse van de desbetreffende begrotingslijnen, de 
belangrijkste oorzaken van de onderbesteding van 
kredieten als volgt kunnen worden gerubriceerd: 
(a) structurele vertragingen in verband met het onrealis­
tische karakter van bepaalde programma's, de lange 
uitvoeringsduur ervan, of zelfs de traagheid waarmee 
zij worden onderzocht; 
(b) omslachtigheid en soms uiterst ingewikkeld karakter 
van de procedures en mechanismen die de toegang 
van de begunstigden tot de communautaire middelen 
regelen; (c) afwezigheid van rechtsgrondslagen; 
(d) onvoorziene omstandigheden. 
1.23. Terwijl deze laatste oorzaak uiteraard niet aan de 
Commissie kan worden toegerekend, kan van de eerste 
drie niet hetzelfde worden gezegd. Zowel de Commissie 
als de begrotingsautoriteit zouden aandacht moeten 
besteden aan deze oorzaken, in het bijzonder wanneer 
vaststaat dat de onderbesteding op dezelfde begrotings­
lijnen van jaar tot jaar een permanent karakter krijgt. 
Slotopmerking 
1.24. De Kamer trekt uit haar onderzoek van de 
financiële situatie van de Gemeenschap en met name van 
de begrotingsuitvoering betreffende het begrotingsjaar 
1986, tweeërlei conclusies. In de eerste plaats is het 
tekenend dat de tenuitvoerlegging van een groot aantal 
rechtsvoorschriften in verband met de uitvoering van de 
gemeenschappelijke beleidsvormen of van de begroting, 
in feite heeft geleid tot de ontwikkeling van handelwijzen 
die sterk afwijken van de orthodoxe financiële beginselen 
en regels, die nochtans overeenstemmen met de uitdruk­
kelijke wil van de wetgever, zoals verwoord in het huidige 
Financieel Reglement. 
1.25. De Kamer moet bovendien vaststellen dat er, 
ondanks haar eerdere analyses die de vergelijkende 
ontwikkeling van de werkelijke uitgaven en ontvangsten 
schetsten, en de structurele onevenwichtigheid ervan aan 
het licht brachten, tijdens het begrotingsjaar 1986 geen 
enkele oplossing, zelfs niet op enkele punten, is ontwor­
pen om verbetering te brengen in de financiële crisis­
situatie waarmee de Gemeenschappen sinds 1983 te 
kampen hebben. 
1.26. De Kamer merkt op dat de mechanismen van 
begrotingsdiscipline die voortkomen uit de conclusies van 
de Europese top van Fontainebleau in 1984, de commu­
nautaire begroting niet hebben kunnen vrijwaren voor 
opeenvolgende financiële moeilijkheden. Deze moeilijk­
heden zijn in hoofdzaak toe te schrijven aan het 
ontbrekende evenwicht tussen: 
(a) de opgekomen uitgaven, waarvan de toename voor­
namelijk is te wijten aan buiten het kader van de 
begroting genomen beslissingen, zoals de vaststelling 
van de landbouwprijzen voor het desbetreffende 
verkoopseizoen, of aan externe verschijnselen, zoals 
de schommelingen van de monetaire pariteiten; 
en 
(b) de beschikbare ontvangsten (eigen middelen of 
aanvullende financieringsmiddelen), waarvan de 
groei kunstmatig wordt beperkt zonder rekening te 
14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
houden met de werkelijke financieringsbehoeften die 
de communautaire mechanismen met zich meebren­
gen. 
1.27. Gezien het aanhoudende karakter van deze 
moeilijkheden is de Kamer van mening dat de oplossing 
ervan een algehele hervorming van het communautaire 
normenstelsel vergt, zowel wat betreft de bepaling van de 
middelen voor de toekomstige financiering van de 
Gemeenschappen (onder waarborging van hun auto­
nomie, zoals door de wetgever reeds sinds 1970 wordt gewenst), als wat betreft de invoering van een dwingend 
mechanisme voor het gelijkschakelen van ontvangsten en 
uitgaven, en het herstellen van het onderlinge evenwicht 
ervan binnen de begroting. Voorts meent de Kamer, 
gezien de uit het onderzoek van het vroegere begrotings-
beheer getrokken lering, dat een dergelijke hervorming 
gepaard moet gaan met een vernieuwing van de voor­
schriften die de raming, de vaststelling en de uitvoering 
van de begroting regelen, alsmede met een terugkeer naar 
de strikte eerbiediging van de budgettaire grond­
beginselen. 
(») 
(2) 
(3) 
(4) 
(5) 
(6) 
(7) PB L 214 van 4.8.1986. 
Doe. COM(86) 475 def. 
PB C 321 van 15.12.1986, paragraaf 1.14. 
Volgens de indeling van de Commissie om in de jaarrekening 
onderscheid te maken tussen de „verplichte" en de „niet-
verplichte" uitgaven. 
Verordening (EEG) nr. 801/87 van de Raad van 16.3.1987, 
PB L 79 van 21.3.1987, blz. 14. • 
PB C 321 van 15.12.1986, paragrafen 1.2 — 1.6. 
Doe. COM(87) 191, bijlage. (8) PB L 54 van 5.3.1979, blz. 1. 
(9) PB L 131 van 26.5.1977, blz. 6. 
(10) PB L 119 van 8.5.1986, blz. 21. 
(u) Doe. COM(87) 191, Deel V van de jaarrekening, bijlage, 
paragraaf 1.13. 
(12) „Mededeling van de Commissie aan de Raad en het 
Parlement" (Doe. COM(87) 100 def.) en „Verslag van de 
Commissie aan de Raad en het Parlement over de 
financiering van de begroting van de Gemeenschap" (Doe. 
COM(87) 101 def). 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15 
HOOFDSTUK 2 
Begrotingsuitvoering 
2.0. INHOUD Paragraaf 
Analyse van de uitvoering van de algemene begroting 1986 
Algemene gegevens 
Begrotingsraming en beheer van de kredieten 
Algemene beoordeling van de besteding van de kredieten 
Kredietoverschrijvingen 
Overgedragen betalingskredieten 
Analyse van de onderbesteding van de kredieten op de grote 
werkterreinen 
Beroep op de negatieve reserve 
Eerbiediging van het Financieel Reglement 
Budgettaire eenheid 
Éénjarige begroting 
Procedure inzake betalingsverplichtingen 
Financiële controle 
Bevoegdheidsregels 
Bewijsstukken 
Diverse opmerkingen 
Beheer van de betalingsverplichtingen 
Interpretatie van het begrip betalingsverplichting 
Toezicht op nog lopende betalingsverplichtingen ten laste van gesplitste 
kredieten 
Vastleggingskredieten die beschikbaar komen door de annulering van de 
betalingsverplichtingen van de vorige jaren 2.59 — 2.62 
Terugvordering van aanbetalingen ingevolge wijzigingen of annuleringen 
van betalingsverplichtingen 2.63 — 2.69 
Te hoge raming van de voorschotaanvragen 2.64 
Te late vaststelling van de terug te vorderen bedragen 2.65 — 2.67 
Rente op de terug te vorderen aanbetalingen 2.68 — 2.69 
Slotopmerking over het beheer van de betalingsverplichtingen 2.70 
ANALYSE VAN DE UITVOERING VAN DE algemene begroting der Europese Gemeenschappen ('), 
ALGEMENE BEGROTING 1986 heeft de Rekenkamer van de Commissie de jaarrekening, 
de analyse van het financieel beheer en de financiële 
balans van de Europese Gemeenschappen over het 
begrotingsjaar 1986 (2) ontvangen. De tabellen 2.1 en 2.2 
geven respectievelijk het beloop en de besteding van de 
beschikbare kredieten op de grote werkterreinen in 1986 
Algemene gegevens weer- Voor een meer gedetailleerde weergave van het 
beloop en de besteding van deze kredieten zij verwezen 
naar bijlage III, tabellen 6, 7 en 14 van dit verslag; tabel 
2.3 geeft een overzicht van de ontvangsten tijdens het 
begrotingsjaar per ontvangstencategorie. 2.1 -
2.1 
2.2 -
2.2 -
2.5 -
2.7 -
2.11 -
2.13 
2.14 -
2.15 -
2.22 -
2.28 -
2.34 -
2.38 
2.39 -
2.46 -
2.49 -
2.50 
2.54 -— 2.13 
— 2.13 
— 2.4 
— 2.6 
— 2.10 
— 2.12 
— 2.48 
— 2.21 
— 2.27 
— 2.33 
— 2.37 
— 2.45 
— 2.48 
— 2.70 
— 2.53 
— 2.58 
2.1. Overeenkomstig artikel 77 van het Financieel 
Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de (') Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. 
16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
ox 
B 
ü 
1 
2 
es 
H 3 
'S 
•S 
a 
t2 
1986 
I-S^^ 
Hfl^^ 
& j3 & 
•a°'f 
^"° co 
o-S" ^ > sj.ïï. 
a 
5 «is 
° 
c*Se 
|.s|| 
H-o .§•* 
S)ö 8) 
:|°l 
:3>o!c 
•a & g S a 1» O w "^J- fl(j\ 
k'3*^ o 2™ 
xi-a 2 
se «Js P3 
-s^ 
5§J2 
$ + -V 
II 
S 
!£. 
i^f 
™?n 
èr 
:^-r-
VO 
VO 
•* 
Tt 
O 
vo 
^ o 
q 
VO 
VO 
VO 
«t 
Tf 
o vo 
> 
"ff 
•1 £ 
M JU 
SS •* 
oC 
fN 
fN 
©^ 
CN 
q 
fN 
fN 
fN 
•* 
TT 
q 
CN 
<N 
O 
CN 
O 
CN 
CN 
CN 
| 
03 
0 
Ü 
O 
fN r-
vo 
o 
o" 
CN 
o o\ 
1/-N 
VO 
TT 
OS 
Os 
CO 
Tf 
•>* 
CN 
t~-
•* 
o x> 
a 
es oo 
CN 
r-
q 
1 
TT 
v© 
t— 
CN 
^, 
cN 
ON 
ON 
TT 
vo" 
^f 
u-i 
r-
:s" 
> 
rf ON 
ON 
VO 
t— 
es 
•<* 
t— 
CN 
ON 
^ 
m 
ON 
CO 
Tf 
ON 
| 
NO 
"* ro 
r-
ON 
NO 
•o 
.fi 
O 
> > 
c 
1B 
H 
ei 
O 
.2 
<2 NO 
ON 
ON 
CN 
ON 
O 
NO 
NO 
CN 
_ 
r-«ï CN 
O 
CN 
fO 
tN 
CN 
•* 
fN 
ON 
v-i 
ON 
fN 
3 
13 
"3 
'5 o 
00 
NO ro 
o 
ON 
•* 
oC 
r-
o <<t r^ 
fN 
o fN 
fN 
0O 
O 
O 
o NO 
r-
r-
•<* 
NO 
O 
•<* 
N 
C 
U 
c 
M 
O 
N 
T3 
G 
O 
r-c 
es 
C 
00 
"3 
3 
H •o 
•<* 
o 
ON 
ON 
fN 
rj-
oo 
ON 
ON 
fN 
CO 
°°„ ON" 
ON 
fN 
m 
Ö 
O) 
•o ON 
O 
fN 
•«* 
r-
VO 
fN 
fN 
O 
| 
fN 
•* 
(N 
fN 
fN 
oo 
•<t 
M 
C 
M 
% 
e u 
a 
cd 
a 
O 
ON ON 
VO 
| 
O 
ON 
r~-
ON 
O 
VO 
| 
O 
r-
Ü 
> 
00 
c 
'S 
o 
o 
> 
ö t^ 
r» se tM 
» 
C5 
Tf 
t^ 
u> 
"1 
® 
^ 
ts 
9P 0\ r* 
% 
"l 
ts 
«^ e 
8 
VO 
v© 
oe f-
o 
00 
m "•t 
^ 
13 
Ö 
00 
13 
f5 o 
H r- o 
—| VO 
fN 'S)-
ON ro 
r- oo 
fN 
Ttr-
fN O" 
r- ON 
fN 
r~ oo 
O ON 
•<* •* 
O^fN 
—Tt^" 00 —* 
t~- o 
fN — 
Tt ON 
fN O" 
r- r-~ 
r~ oo 
fN 
1 ^° 1 vo" 
oo r~ 
1 °-
^ 
(3 
S 8 2 
«» •« S* 
> C 00 !>o • 
•- E c 
o-a.a 
&° e 
l|| 
7?> ÜJ tl> 03 
-n'e §.a 
(N M>"g 
3 u u's* 
al f8» 
O O OO7^ 
K-S.S e 
^^ü > 
2 Ö § I 
3S.§-S 
C >T3 « 
•S-S 3 fe 
SljeS 
^ ftt«T3 P BCJIJ-
O <s! § £ 
.ö C u C 
C5-C > g 
^3-Sc» 
•«"uw 
^ U'S 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 17 
^ 
§ 
1 
ë 
ui 
> 
8 
S 
x 00 
2 o g 
>3 
£ e J=s 
11^ ffl-* 
Ö5 
jj S 
lÜ^ 
I-Ö 
il 
« g 
s^ 
« 
&'l 
<l 
e 
II 
'-SÏ2 
<a ,-, ^ 
2S 
q 
(N 
CN 
^ 
r-~ 
o ON 
©^ 
ON 
CS 
Tf 
(N 
Tj-
^ 
^ NO" 
ON 
0 
NO 
^ 
Tf 
q 
C 
(50 S) 
•d " 
-o^ 
°\ ON 
O 
O 
o" CS 
fN 
CS 
Tf 
ON" 
fN 
CN 
ON 
ON 
°\ 
CN 
r-
ON 
VO 
NO 
ON 
°v ON 
ON 
Tf 
fN 
©^ 
rn 
ON 
©^ 
.« 
c 
cd 
I3 
Ü 
Ü 
O 
w 
es Os 
NO 
NO 
r^ 
r-
VO 
O 
CS 
ON 
NO 
r-
°\ CN 
O 
00 
cs 
Tf 
ON 
o 
ON 
Tt 
Os 
ON 
~l 
ON 
°\ 
ON 
G 
G 
G 
% 
G 
O 
X> 
T3 
Ö 
CS 
W ©_ 
c~-" 
ND 
00 
CS 
r-
NO 
oo 
00 
Tl-
T 
r-
TT 
o 
CS 
r-<N 
>r> 
ND~ 
cs 
Tt 
cs 
> 
Tf ON 
CS 
ON 
ON 
NO 
r-
cs 
Tt 
ON 
is*> 
CS 
r-
~ 
"t 
o" 
ON 
°\ oo 
cq 
o" 
TJ-
CO 
Cl 
ON 
©^ 
o" 
T}-
NO 
CS 
# 
o 
o > 
> 
G 
3 
M 
n 
et 
G 
uS Tf 
cs 
ON 
TT 
CS 
NO 
ON 
ON 
cs 
t^. 
o ON 
Tf 
CN 
r-
ON 
oo 
CN 
Tf 
NO 
CN 
lO 
o" 
CS 
m 
cs oo 
oo CS 
cs 
r-" 
NO 
r— 
cs 
32 
x> 
13 
o 
C/3 
NO Tf 
00 
m 
© 
ON 
NO 
r-~ 
>/-> 
r-o r-
r» 
NO 
ON 
°\ so 
o 
oo^ 
o" 
o 
N© 
t-~ 
cs 
r-ON 
r-~ 
cs 
G 
'5b 
G 
O 
O 
"O 
G 
O 
^ o 
o ON 
Tf 
cs" r-ON 
CN 
m 
Tf 
O 
r-~ ON 
o 
Tt 
CS 
<TN 
r-cs 
°°^ 
ON 
Tl-
ON 
O 
" 
00^ 
ON" 
ON 
CS 
CN 
ON 
©^ 
•* 
•* 
CN 
NO" 
NO 
CS 
G 
m cö 
G 
ö s 
'ëa $ 
G J 
S u 
H T3 °°' © 
NO 
•* 
m 
oo ON 
ON 
ON 
r-
t~-
Tt 
00 
O 
m 
^ © 
ON 
CS 
CS 
N© 
NO" 
r-~ 
ON 
NOK 
f-" 
rt 
00 
e 2 
1 e 
B 
«3 
Sb 
G 
M 
'| 
C 
O 
ON 1 
1 
CO 
^H 
r-" 
NO*" 
Tf 
> 
G 
G 
ÖO 
g 
'S 
o o 
> 
© -^9 
«*5 
rf 
00 
<N 
Os 
s 
t-
r» 
NO 
CS 
NO 
w 
*r> 
t~~ 
00 
s 00 
CS 
o 
en >n 
Os 
CS 
© 
r*ï 
ON 
t-
en 
NO 
CS 
00 
©\ 
CS 
00 
m 
"~9 
°i. 
o 
© 
NO 
m 
© 
TT 
© 
CS 
O 
CS 
en 
13 
O 
"ë3 
O 
H ON 00 
r~ —< 
CS o 
CS f» 
O —i 
CS 
r~ © 
~H vo 
CS rl-
CN 
ir, fsj 
ON ON 
CS 
ON ~H 
Tl- NO 
Tl" © 
CS 
°°., ^ 
—i CS 
CS -H 
r- ON 
CN 
o^cs^ 
—H" t—" 
r- © 
CS ^H 
^ ^ 
cs r-cs 
f-"cN 
CS ON 
cs 
G 
•2 arvan: 
t-gesplitste kredie 
iplitste kredieten 
«.SS 
> G W 
18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Tabel 2.3 — Ontvangsten in 1985 en 1986 
(Mio ECU) 
Ontvangstencategorie 
Douanerechten 
Landbouwheffmgen 
Bijdragen en heffingen 
suiker en isoglucose 
BTW-eigen middelen 
Financiële bijdragen 
Sub-totaal 
Correcties op BTW-eigen middelen 
betreffende 1985 
1984 
1983 
1982 
1981 
1980 
1979 
Diverse ontvangsten 
Overschot van het vorige begrotingsjaar 
Totaal beschikbare ontvangsten 
Voor financiering van de uitgaven over het 
jaar vereiste ontvangsten 
Tekort ontvangsten 
In het jaar ontvangen voorschotten 
Eindsaldo van het begrotingsjaar 1985 
Werkelijke 
ontvangsten 
(1) 
8 310,1 
1 121,7 
1 057,4 
15 218,9 
260,9 
25 969,0 
62,2 
-26,0 
16,5 
16,7 
12,9 
29,5 
353,6 
26 434,4 
28 109,0 
1 674,6 
1 650,7 
-23,9 1986 
Begroting 
(2) Werkelijke 
ontvangsten 
(3) 
9 700,5 8 172,9 
1 584,9 1 175,5 
1 113,8 1 111,5(3) 
22 257,2 22 223,4 
211,0 210,1 
34 867,4 32 893,4 
p.m. 216,6 
p.m. 92,6 
p.m. 16,5 
p.m. 18,9 
p.m. -0,4 
p.m. 9,0 
p.m. 24,1 
257,5 342,7(3) 
35 124,9 33 613,4 
35 852,8(') 35 165,8(2) 
727,9 1 552,4 
727,9 732,5 
— -819,9 Verschil 
(4) = (3)-(2) 
(4) 
-1527,6 (-15,7%) 
-409,4 (-25,8%) 
-2,3 (-0,2%) 
-33,8 (-0,2%) 
-0,9 (-0,4%) 
-1974,0 (-5,7%) 
(') In de begroting voorziene uitgaven, vermeerderd met het restbedrag van de tekorten (678,7 Mio ECU) van de vorige jaren. 
(2) Uitgaven van het begrotingsjaar, na aftrek van het geannuleerde saldo van de uit het vorige begrotingsjaar overgedragen kredieten (355,6 Mio ECU) en 
van de koerswinsten (20,5 Mio ECU) enerzijds en toevoeging van het restbedrag van de tekorten (678,7 Mio ECU) van de vorige jaren anderzijds. 
(3) De ontvangsten ad 68,3 Mio ECU uit de compensatieheffing krachtens Verordening (EEG) nr. 934/86, die in de jaarrekening (delen II en V) voorkomen 
onder diverse ontvangsten, zijn opgenomen onder „Bijdragen en heffingen suiker en isoglucose". 
Begrotingsraming en beheer van de kredieten besteed, bedragen 1 918,9 Mio ECU (1 960,4 Mio ECU 
in 1985). Hiervan werden 498,2 Mio ECU geannuleerd en 
blijven 1 420,7 Mio ECU beschikbaar voor 1987. Deze 
onbestede kredieten voor vastleggingen kunnen als volgt 
worden opgesplitst: 
Algemene beoordeling van de besteding van de kredieten 
(a) 403,8 Mio ECU betreffende verplichte uitgaven 
(VU) (3), ofwel 1,5 % van deze uitgaven, en 
2.2. De in 1986 beschikbare kredieten voor vast- (b) 1 515,1 Mio ECU betreffende niet-verplichte uitga-
leggingen die per 31 december 1986 nog niet waren ven (NVU) (3), ofwel 13,0% van deze uitgaven. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 19 
2.3. De in 1986 beschikbare kredieten voor betalingen 
die per 31 december 1986 nog niet waren besteed, 
bedragen 2 074,9 Mio ECU (1 300,6 Mio ECU in 1985). 
Hiervan werden 669,7 Mio ECU geannuleerd en 
1 405,2 Mio ECU overgedragen naar 1987. Deze onbeste-
de kredieten voor betalingen kunnen als volgt worden 
opgesplitst: 
(a) 1 715,2 Mio ECU aan voor het begrotingsjaar 1986 
uitgetrokken kredieten voor betalingen, waarvan 
(i) 674,6 Mio ECU betreffende VU, ofwel 2,5 % van 
deze uitgaven, en 
(ii) 1040,6 Mio ECU betreffende NVU, ofwel 
12,2 % van deze uitgaven; 
(b) 359,7 Mio ECU aan van 1985 naar 1986 over­
gedragen kredieten voor betalingen, waarvan 
(i) 141,7 Mio ECU betreffende VU, ofwel 63,1 % 
van de hiervoor overgedragen kredieten, en 
(ii) 218,0 Mio ECU betreffende NVU, ofwel 25,2 % 
van de hiervoor overgedragen kredieten. 
2.4. Voorts dient erop te worden gewezen dat bij een 
groot gedeelte van de kredieten die werden toegekend 
ingevolge door het Europees Parlement aangebrachte 
wijzigingen (312,1 Mio ECU aan kredieten voor vast­
leggingen voor 77 begrotingslijnen en 103,9 Mio ECU 
aan kredieten voor betalingen voor 66 begrotingslijnen) 
het bedrag der aan het eind van het jaar onbesteed 
gebleven kredieten groter was dan het bedrag van de 
wijzigingen. Uit tabel 2.4 blijkt dat het gaat om 19 
begrotingslijnen voor een bedrag van 217,7 Mio ECU aan 
kredieten voor vastleggingen en 13 begrotingslijnen voor 
een bedrag van 34,1 Mio ECU aan kredieten voor 
betalingen. 
Kredietoverschrijvingen 
2.5. De omvang van de overschrijvingen die de Com­
missie in 1986 heeft verricht, heeft de aandacht van de 
Kamer getrokken. Het volume ervan vormt immers een 
duidelijke aanwijzing dat de raming van de begroting 
stoelt op te onzekere schattingen: 
(a) 2 000 Mio ECU aan kredieten voor vastleggingen, 
waarvan 1 740 Mio ECU uit hoofde van het EOGFL-
Garantie, werden overgeschreven van het ene hoofd­
stuk naar het andere; 
(b) 1 860 Mio ECU aan kredieten voor betalingen, 
waarvan 1 740 Mio ECU voor het EOGFL-Garantie, 
werden overgeschreven van het ene hoofdstuk naar 
het andere; (c) bovendien werden meer dan 2 000 Mio ECU binnen 
de hoofdstukken overgeschreven. 
2.6. Wat de kredieten voor vastleggingen betreft moest 
tijdens het jaar 1986 een bedrag van 150,0 Mio ECU 
beschikbaar worden gesteld door middel van over­
schrijvingen teneinde de „negatieve reserve" die begrepen 
is in de in hoofdstuk 100 van de begroting opgenomen 
kredieten, te dekken (zie paragraaf 2.13). De begrotings­
lijnen waarvan de vastleggingskredieten in 1986 op deze 
wijze werden verminderd, zijn aangeduid in tabel 2.5. 
Overgedragen betalingskredieten 
2.7. Artikel 1, lid 3, van het Financieel Reglement 
bepaalt: 
„Betalingskredieten dekken, met een maximum van het in 
de begroting opgenomen bedrag, de uitgaven die 
voortvloeien uit verplichtingen die in het begrotingsjaar 
en/of in vorige begrotingsjaren zijn aangegaan". 
2.8. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 1985 (4) 
leverde de Kamer kritiek op het feit dat, in strijd met de 
bepalingen van artikel 1, lid 3, van het Financieel 
Reglement, de uit 1984 overgedragen betalingskredieten 
werden gebruikt voor de betaling van nieuwe, in 1985 
aangegane verplichtingen. In de dechargeprocedure heeft 
de Raad het standpunt van de Kamer gedeeld. 
2.9. Tabel 2.6 geeft, respectievelijk voor 1985 en 1986, 
de besteding weer van de uit het vorige begrotingsjaar 
overgedragen betalingskredieten. Hieruit blijkt dat in 
1986 een bedrag van slechts 65,4 Mio ECU werd gebruikt 
voor betalingen ten laste van vastleggingen van het 
lopende begrotingsjaar, tegenover 222,1 Mio ECU in 
1985. Doordat er kredieten van het begrotingsjaar zelf 
werden gebruikt, in plaats van de uit 1985 overgedragen 
kredieten, moesten volgens een gedetailleerde analyse van 
de Kamer in 1986 nog eens 93,7 Mio ECU aan over­
gedragen betalingskredieten worden geannuleerd. Daar 
dit bedrag (begrepen in de geannuleerde 210,9 Mio ECU, 
vermeld in tabel 2.6) reeds was geboekt als uitgave uit 
hoofde van het begrotingsjaar 1985, kwam de latere 
annulering ervan in feite neer op een ontvangst uit hoofde 
van het begrotingsjaar 1986, waardoor het boekings­
tekort van 1986 verminderde. 
2.10. Van de 945,9 Mio ECU aan betalingskredieten die 
per 31 december 1986 werden overgedragen, hebben 
slechts 776,3 Mio ECU betrekking op nog lopende 
betalingsverplichtingen. Indien het verschil tussen deze 
twee bedragen (169,6 Mio ECU) was geannuleerd, zoals 
dat op grond van het Financieel Reglement had moeten 
gebeuren, zou het boekingstekort van het begrotingsjaar 
1986 met eenzelfde bedrag zijn verminderd. 
20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Tabel 2.4 — Op amendement van het Parlement opgenomen kredieten die volledig onbesteed zijn gebleven 
Sector 
Visserij 
Regionaal beleid en 
vervoerbeleid 
Sociaal beleid 
Onderzoek, 
energie, enz. 
Ontwikkelings­
samenwerking Begro­
tings­
lijn 
4400 
4401 
4403 
450 
5412 
5420 
551 
581 
5841 
5842 
6000 
6010 
6611 
6613 
6616 
6706 
671 
7021 
7358 
7720 
7760 
930 
9340 
936 
951 
958 Omschrijving 
Onderzoekprogramma's in de sector aqui- en maricultuur 
Onderzoekprogramma's inzake vismethoden 
Onderzoekprogramma's inzake de visbestanden 
Aanpassing van de capaciteit in de visserijsector 
Nieuwe geïntegreerde maatregelen 
Bouw, aanpassing en uitrusting van centra voor beroepsoplei­
ding 
Geïntegreerde mediterrane programma's — Bijkomende 
middelen 
Financiële steun voor projecten op het gebied van de 
vervoersinfrastructuur binnen de Gemeenschap 
Financiële steun aan vervoersinfrastructuurprojecten in de 
Alpen om het transito verkeer door Oostenrijk te vergemakkelij­
ken 
Financiële steun aan vervoersinfrastructuurprojecten om het 
transitoverkeer door Joegoslavië te vergemakkelijken 
Probleemgebieden 
Probleemgebieden 
Bescherming van het natuurlijk milieu in bepaalde kwetsbare 
gebieden van Europees belang 
Maatregelen waardoor de werkgelegenheid wordt vergroot 
Spoedmaatregelen voor de instandhouding van bedreigde 
soorten en de bestrijding van door ongelukken veroorzaakte 
verontreiniging 
Steun voor restauratie- en conserveringswerkzaamheden aan 
het Parthenon en de Acropolis van Athene 
Stimulering van de culturele sector 
Vloeibaar maken en vergassen van vaste brandstoffen 
Grondstoffen: onderzoek en ontwikkeling in de sector 
grondstoffen 
Rentesubsidies voor nieuwe investeringen ter bevordering van 
de werkgelegenheid 
Bevordering van de uitvoer van de Gemeenschap naar Japan 
Financiële en technische samenwerking met ontwikkelings­
landen in Latijns-Amerika en Azië 
Uitzending van deskundigen, bijscholingscursussen, beurzen en 
steun voor plaatselijke opleidingsinstituten in niet-geassocieer-
de ontwikkelingslanden van Latijns-Amerika en Azië 
Steun om vluchtelingen en ontheemden de mogelijkheid te 
bieden in eigen behoeften te voorzien 
Bijdrage in de uitgaven voor de aankoop van levensmiddelen 
door niet-gouvernementele organisaties 
Speciaal programma ter bestrijding van de honger in de wereld 
Totaal Op amendement van het Parlement 
opgenomen kredieten 
voor vast­
leggingen 
130 000 
120 000 
180 000 
7 000 000 
1 300 000 
1 800 000 
10 000 000 
35 000 000 
4 000 000 
4 000 000 
77 287 500 
20 554 500 
100 000 
160 000 
9 000 000 
20 500 000(>) 
10 000 000 
600 000 
16 000 000 
217 732 000 voor 
betalingen 
2 000 000 
1 300 000 
1 800 000 
400 000 
100 000 
600 000 
100 000 
160 000 
4 000 000 
20 000 000(') 
400 000 
250 000 
3 000 000 
34 110 000 
(!) Aanvankelijk opgevoerd in hoofdstuk 100 en begin december 1986 naar de betrokken begrotingslijn overgeschreven. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21 
Tabel 2.5 — Dekking van de negatieve reserve (•) met vastleggingskredieten in 1986 
(ECU) 
Hoofdstuk 
Artikel 
440 
510 
542 
551 
581 
584 
930 
958 
100(7331) Titel 
Gemeenschappelijke onderzoekprogramma's in de 
sector visserij 
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling — 
Specifieke communautaire maatregelen 
Uitzonderlijke financiële steun aan Griekenland op 
sociaal terrein 
Geïntegreerde mediterrane programma's — Bijkomen­
de middelen 
Financiële steun voor projecten op het gebied van de 
vervoersinfrastructuur binnen de Gemeenschap 
Financiële steun aan vervoersinfrastructuurprojecten in 
de Alpen om het transitoverkeer door Oostenrijk en 
Joegoslavië te vergemakkelijken 
Financiële en technische samenwerking met ontwikke­
lingslanden in Latijns-Amerika en Azië 
Speciaal programma ter bestrijding van de honger in de 
wereld 
Voorzieningen 
Totaal Toegepaste kortingen 
Met zekerheid 
ontbrekende 
wettelijke basis 
in 1986 
1 080 000 
27 000 000 
3 000 000 
16 000 000 
7 500 000 
54 580 000 Uitvoeringsmoeilijkheden 
die reeds een surplus aan 
vastleggingskredieten 
lieten voorzien 
30 000 000 
5 420 000 
30 000 000 
30 000 000 
95 420 000 
150 000 000 
(') Bron: Deel I van de jaarrekening — doe. COM(87) 186, Afdeling III, blz. 66. 
Analyse van de onderbesteding van de kredieten op de 
grote werkterreinen 
2.11. Ten aanzien van de zes werkterreinen — die in 
feite alle operationele sectoren van de begroting omvatten 
— waarop de besteding van de vastleggings- of betalings­
kredieten over het geheel genomen minder dan 90 % 
bedroeg, heeft de Kamer een overzicht (zie tabel 2.7) 
opgesteld van de begrotingslijnen waarop in 1986 meer 
dan 5 Mio ECU aan oorspronkelijk beschikbaar gestelde 
kredieten waren toegewezen, en waarvan de bestedings­
graad lager was dan 15%. Het overzicht van de Kamer 
geeft voor zover nodig aan in hoeverre de betrokken 
begrotingslijnen waren gewijzigd door het Parlement. De 
Kamer wijst met name op het volgende: 
(a) 33 begrotingslijnen waarop meer dan 5 Mio ECU aan 
kredieten voor vastleggingen waren toegewezen, 
kenden een besteding van minder dan 75 %. Deze 
lijnen vertegenwoordigen een geldvolume van 
2 124,7 Mio ECU, waarvan 1 293,3 Mio ECU niet 
werden besteed zoals oorspronkelijk was voorzien; Tabel 2.6 — Besteding van de uit het vorige begrotingsjaar 
overgedragen betalingskredieten in 1985 en 1986 
(Mio ECU) 
Besteding van de kredieten 
(1) Uit het vorige begrotingsjaar 
overgedragen kredieten 
(2) Overschrijvingen naar kredieten 
van het begrotingsjaar 
(3) Definitieve kredieten ((l) + (2)) 
(4) Betalingen 
waarvan: 
— betalingen ten laste van bij 
afsluiting van het vorige 
begrotingsjaar nog niet afge­
wikkelde betalingsverplichtin­
gen 
— betalingen ten laste van vast­
leggingen van het begrotings­
jaar 
(5) Naar het volgende begrotingsjaar 
overgedragen kredieten 
(6) Annuleringen ((3) - (4) - (5)) 1985 
687,7 
-1,0 
686,7 
581,0 
358,9 
222,1 
4,4 
101,3 1986 
749,8 
749,8 
534,9 
469,5 
65,4 
4,0 
210,9(0 
(') Inclusief de annulering van 93,7 Mio ECU aan kredieten, over­
gedragen uit 1985 omdat de Commissie voorrang gaf aan de besteding 
van kredieten van het begrotingsjaar zelf. 
22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Tabel 2.7 — Begrotingslijnen met meer dan 5 Mio ECU, waarbij de bestedingsgraad van de aanvankelijk voor het begrotingsjaar 1986 ter 
beschikking gestelde kredieten voor betalingen (KVB) en/of voor vastleggingen (KW) (oorspronkelijke kredieten en resterende of uit 1985 
overgeschreven kredieten) lager is dan 75 % 
Sector 
Landbouw 
structuren 
Visserij 
Regionaal 
beleid en 
beleid 
(4) 
Sociaal 
beleid 
(4) 
(4) 3) 
300 
3221 
3222 
3240 
3261 
3290 
3292 
330 
3430 
387 
(NGK) 
3890 
(NGK) 
3891 
(NGK) 
3892 
4010 
(NGK) 
420 
(NGK) 
422 
(NGK) 
450 
451 
510 
5420 
5421 
550 
551 
581 
607 
608 
610 
6300 
(NGK) 
631 
(NGK) 
641 
(NGK) 
6430 
(NGK) 
6460 
650 
(NGK) 
651 
(NKG) Omschrijving 
EOGFL-Oriëntatie — Projecten bedoeld in artikel 13 van Ver­
ordening nr. 17/64/EEG 
EOGFL-Oriëntatie — Collectieve irrigatiewerkzaamheden in de 
Mezzogiorno 
EOGFL-Oriëntatie — Aanpassing en modernisering van de produk-
tiestructuur voor vlees in Italië 
EOGFL-Oriëntatie — Draineringswerkzaamheden in Ierland 
EOGFL-Oriëntatie — Programma voor de versnelde ontwikkeling 
van de landbouw in de probleemgebieden van Noord-Ierland 
EOGFL-Oriëntatie — Stimulering van de landbouwontwikkeling in 
bepaalde gebieden van Griekenland 
EOGFL-Oriëntatie — Start van een irrigatieprogramma in Grieken-
EOGFL-Oriëntatie — Specifiek programma voor de ontwikkeling 
van de Portugese landbouw 
EOGFL-Oriëntatie — Verbetering van de sector citrusvruchten 
Communautaire controle op de toepassing van de voorschriften op 
landbouwgebied 
Landbouwenquêtes in Italië 
Uitzonderlijke spoedactie ten gunste van de veehouderij in Italië 
Slachten van varkens en verwerking van varkensvlees in het Verenigd 
Koninkrijk 
Uit de markt nemen en toekennen van uitstelpremies 
Uitgaven voor de visserij in niet onder de jurisdictie van de 
Gemeenschap vallende mediterrane wateren 
Uitgaven in verband met overeenkomsten inzake visserijrechten 
Aanpassing van de capaciteit in de visserijsector 
Heroriëntatie van de capaciteit in de visserijsector 
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling — Specifieke 
communautaire acties 
Bouw, aanpassing en uitrusting van centra voor beroepsopleiding 
Bouw, aanpassing en uitrusting van centra voor revalidatie van 
psychisch en mentaal zieken en gehandicapten 
Mediterrane programma's — Voorbereiding van de geïntegreerde 
programma's 
Geïntegreerde mediterrane programma's — Bijkomende middelen 
Financiële steun voor projecten op het gebied van de vervoersinfra­
structuur binnen de Gemeenschap 
Financiering van maatregelen waarvoor vóór 1984 verplichtingen zijn 
aangegaan (oud hoofdstuk 60) 
Financiering van maatregelen waarvoor vóór 1984 verplichtingen zijn 
aangegaan (oud hoofdstuk 61) 
Europees Sociaal Fonds — Specifieke maatregelen 
Programma „Onderwijs" 
Voorbereiding van de jongeren op het beroepsleven 
Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstan­
digheden 
Uitwisseling van jeugdige werknemers 
Specifieke maatregelen inzake armoedebestrijding 
Bijdrage aan de EGKS voor sociale maatregelen in verband met de 
herstructurering van de ijzer- en staalsector 
Herstructurering van de kolenindustrie in de Gemeenschap Soort 
kre­
dieten 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW j 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW Aanvankelijk 
ter beschik­
king gestelde 
kredieten 
(2) 
12 071 599 
26 536 778 
9 781 108 
9 761 108 
7 804 284 
7 803 963 
5 728 204 
5 827 652 
39 621 562 
40 276 298 
5 115 932 
620 000 
20 500 000(5) 
33 000 000(5) 
8 654 194 
9 961 304 
12 409 208 
9 000 000 
8 514 200 
3 614 200 
19 250 368 
19 250 368 
5 500 000 
359 974 
39 000 000 
39 000 000 
11 000 000(5) 
11 000 000(5) 
29 149 550(5) 
29 000 000(5) 
38 000 000 
57 000 000 
8 196 100 
11 196 100 
91 000 000 
210 000 000 
21 300 000 
19 067 268 
19 762 789 
15 880 336 
23 266 162 
33 235 357 
118 000 000 
360 000 000 
58 000 000 
155 000 000 
263 110 279 
254 039 488 
51 578 252 
117 941 104 
8 214 399 
6 051 125 
11 253 433 
7 920 000 
6 402 000 
5 200 000 
5 121 575 
4 500 000 
7 442 000 
8 014 871 
62 500 000 
62 500 000 
60 000 000 
60 000 000 waarvan 
opgenomen 
op amendement 
van het 
parlement 
614 200 
614 200 
2 000 000 
7 000 000 
1 800 000 
1 800 000 
10 000 000 
35 000 000 
920 000 
920 000 
1 200 000 
1 200 000 Bestedings­
kredieten 
56 
29 
0,0 
0,0 
31 
31 
19 
19 
49 
48 
35 
0,0 
0,0 
0,0 
0,0 
0,0 
38 
98 
58 
100 
0,0 
0,0 
2 
100 
37 
37 
0,0 
0,0 
31 
100 
37 
14 
3 
8 
98 
68 
27 
31 
18 
80 
42 
71 
6 
4 
76 
58 
69 
55 
64 
79 
62 
97 
41 
95 
73 
100 
65 
99 
71 
93 
0,0 
0,0 
0,0 
0,0 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 23 
Sector 
Onderzoek, 
energie, enz. 
(4) 
Ontwikkelings­
samenwerking 
(4) ?) 
7021 
7030 
7031 
7301 
7328 
7331 
7350 
7352 
7356 
7358 
7382 
7389 
7390 
7503 
7521 
7703 
7710 
7713 
(NGK) 
7717 
7720 
7739 
(NGK) 
9202 
9211 
923 
925 
(NGK) 
930 
931 
950 
(NGK) 
953 
958 
96(3) Omschrijving 
Vloeibaar maken en vergassen van vaste brandstoffen 
Vervanging van koolwaterstoffen 
Werkzaamheden op het gebied van de nieuwe en hernieuwbare 
energiebronnen 
Horizontale werkzaamheden — Stimulering van de Europese 
samenwerking en uitwisseling op wetenschappelijk en technisch 
gebied 
Milieu — sectorieel milieuprogramma 
Ontwikkeling van eigen onderzoekcapaciteiten in ontwikkelingslan-
Industriële technieken — Toegepaste metrologie en referentiemate-
Industriële technieken — Fundamenteel technologisch onderzoek en 
toepassingsmogelijkheden voor nieuwe technologieën 
Biotechnieken — Biotechniek 
Grondstoffen — Onderzoek en ontwikkeling in de sector grond­
stoffen 
Dienstverlening aan derden 
Exploitatie van de HFR 
Afronding van gemeenschappelijke programma's 1980 — 1983 
Communautaire werkzaamheden op het gebied van de gespeciali­
seerde informatie 
Bevordering van een voor de innovatie ondersteunende infrastruc­
tuur en van de overdracht van technologie 
Interinstitutionele informatiesystemen (INSIS) 
Communautaire maatregelen voor de ontwikkeling van de micro-
electronische technologie 
Actieprogramma voor informatietechnieken 
Normalisatie op het gebied van de informatietechnieken 
Rentesubsidies voor nieuwe investeringen ter bevordering van de 
werkgelegenheid 
Toezicht op de toepassing van bepaalde maatregelen in de ijzer- en 
staalsector 
Aanvullende voedselhulp in de vorm van graan 
Levering van butteroil als voedselhulp 
Levering van plantaardige oliën/olijfolie als voedselhulp 
Vervoer 
Financiële en technische samenwerking met ontwikkelingslanden in 
Latijns-Amerika en Azië 
Bevordering van de handelsbetrekkingen van ontwikkelingslanden in 
Latijns-Amerika en Azië 
Hulp aan slachtoffers van rampen 
Programma van positieve maatregelen betreffende Zuid-Afrika 
Speciaal programma ter bestrijding van de honger in de wereld 
Samenwerking met landen in het Middellandse Zeegebied Soort 
dieten 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW 
KVB 
KW Aanvankelijk 
ter beschik­
king gestelde 
kredieten 
(2) 
6 359 248 
28 237 118 
12 423 880 
18 278 551 
16 619 106 
45 759 639 
13 554 910 
19 039 970 
11 980 877(5) 
27 681 173(s) 
1 000 000(5) 
17 500 000(5) 
7 183 753 
7 212 898 
16 033 385 
60 061 762 
10 489 831 
31 182 438 
14 579 326(5) 
26 868 156(5) 
6 331 082 
6 312 582 
15 304 962 
18 328 249 
13 473 830 
1 541 339 
5 627 500 
6 813 003 
5 684 735(5) 
5 947 961(5) 
5 328 052 
6 523 754 
7 711 661 
816 301 
6 467 360 
4 000 000 
3 750 000 
5 360 000 
4 000 000 
10 000 000 
18 000 000(5) 
18 000 000(5) 
73 000 000 
78 000 000 
75 300 000 
83 000 000 
9 194 310 
10 000 000 
119 275 637 
102 200 000 
190 931 455(5) 
486 072 242 
6 935 332 
9 393 357 
32 473 372 
18 500 000 
5 000 000 
10 000 000 
30 000 000 
44 951 602 
394 844 794(5) 
185 049 680(5) waarvan 
opgenomen op 
amendement 
van het 
Parlement 
9 000 000 
9 620 000 
1 000 000 
7 500 000 
1 500 000 
20 500 000 
1 000 000 
1 000 000 
4 000 000 
10 000 000 
30 000 000 
24 600 000 
20 000 000 
16 000 000 van de 
kredieten 
100 
69 
72 
100 
73 
92 
67 
99 
94 
15 
0,0 
0,0 
53 
100 
44 
99 
74 
96 
82 
13 
51 
63 
91 
73 
38 
1 
72 
80 
51 
84 
63 
85 
53 
69 
73 
100 
33 
71 
0,0 
0,0 
5 
71 
18 
40 
61 
95 
65 
100 
57 
100 
90 
55 
60 
76 
52 
30 
67 
66 
47 
0,0 
27 
73 
(') NGK = Niet-gesplitste kredieten. 
(2) Aanvankelijke kredieten van de begroting, vermeerderd met de in hoofdstuk 100 opgevoerde kredieten en de per 31 december 1985 resterende/ 
overgedragen kredieten. 
(3) 17 van de 25 posten/artikelen van dit hoofdstuk beantwoorden aan de in deze tabel toegepaste criteria. 
(4) Begrotingslijnen die volgens de Commissie vertraging bij de uitvoering kennen bij gebreke van een wettelijke basis. Zie bijlage 4 van deel 7 van de 
jaarrekening — doe. COM(87) 186. 
(5) De in hoofdstuk 100 voorziene kredieten inbegrepen. 
24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
(b) 55 begrotingslijnen waarop meer dan 5 Mio ECU aan 
kredieten voor betalingen waren toegewezen, kenden 
een besteding van minder dan 75 %. Deze lijnen 
vertegenwoordigen een geldvolume van 2 109,8 Mio 
ECU, waarvan 1 265,8 Mio ECU evenmin werden 
besteed zoals oorspronkelijk was voorzien. 
2.12. Deel I van de jaarrekening („Analyse van het 
financieel beheer") geeft in verscheidene gevallen ver­
klaringen voor de onderbesteding. Met name bijlage 4 
van dit deel groepeert de gevallen van onderbesteding die 
volgens de Commissie te wijten zijn aan het ontbreken van 
een wettelijke grondslag. 
Beroep op de negatieve reserve 
2.13. Geconfronteerd met de uitputting van de commu­
nautaire middelen, de overschrijding van het maximum 
stijgingspercentage van de uitgaven, en de beperking van 
de budgettaire speelruimte van het Parlement, heeft de 
begrotingsautoriteit, die vaststelde dat reeds sedert jaren 
talrijke kredieten niet tijdens het begrotingsjaar worden 
besteed, in 1986 een „negatieve reserve" in hoofdstuk 100 
opgenomen, waardoor het globale bedrag van de 
toegekende kredieten wordt verminderd. Tijdens het jaar 
is deze negatieve reserve gecompenseerd door middel van 
overschrijvingen uit begrotingslijnen waarvan men heeft 
geconstateerd dat zij niet volledig behoefden te worden 
gebruikt. In 1986, toen zij enkel betrekking had op de 
vastleggingskredieten, bedroeg de reserve 150 Mio ECU. 
In 1987 werd zij uitgebreid tot de betalingskredieten 
(88,9 Mio ECU aan betalingskredieten en 181,1 Mio 
ECU aan vastleggingskredieten). Deze budgettaire 
kunstgreep komt neer op een speculatie op de onder­
besteding van bepaalde kredieten. 
EERBIEDIGING VAN HET FINANCIEEL 
REGLEMENT 
2.14. De belangrijkste inbreuken op het Financieel 
Reglement die de Kamer in 1986 heeft vastgesteld zijn, 
zonder aanspraak te maken op volledigheid, uitvoerig 
beschreven in de volgende paragrafen. 
Budgettaire eenheid 
2.15. Artikel 3, lid 1, van het Financieel Reglement 
verwoordt duidelijk de beginselen van artikel 199 van het 
Verdrag en bepaalt met name dat „de ontvangsten en de 
uitgaven voor het volle bedrag in de begroting en in de rekeningen worden opgenomen en niet met elkaar mogen 
worden gecompenseerd". De eerbiediging van laatstge­
noemd beginsel is een noodzakelijke voorwaarde voor de 
doorzichtigheid van de begroting en de rekeningen, en 
bijgevolg voor het onderzoek ervan door de Kamer, 
alsmede door de begrotingsautoriteit en de decharge-
verlenende instantie. Het Reglement bevat weliswaar 
enkele uitzonderingen op dit beginsel, doch deze zijn 
nauwkeurig omschreven en van betrekkelijk geringe 
financiële betekenis. Tijdens de laatste jaren zijn echter 
talrijke uitzonderingen ingevoerd. Zij vormen alle een 
schending van het beginsel van budgettaire eenheid en 
hebben dikwijls betrekking op zeer hoge bedragen. 
2.16. Binnen de afdeling „Garantie" van het EOGFL 
heeft het aanhoudend boeken van verschillende uit het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid voortvloeiende 
ontvangsten als „negatieve uitgaven" geleid tot een 
onderwaardering van het globale volume van de door het 
EOGFL-Garantie in 1986 gefinancierde acties met ten 
minste 1 305,7 Mio ECU. Dit bedrag zou moeten worden 
toegevoegd aan het totaal van uitgaven en ontvangsten 
van het begrotingsjaar om een juist beeld te hebben van de 
globale uitvoering van de begroting 1986 (zie paragraaf 
\.\2 en tabel 1.4). 
2.17. Voor de hoofdstukken van het EOGFL-Garantie 
die zowel uitgaven — in strikte zin — als negatieve 
uitgaven (ontvangsten) bevatten, maakt de Commissie 
door middel van kredietoverschrijvingen (waarover zij 
alleen kan beslissen, daar het gaat om overschrijvingen 
binnen de hoofdstukken) uiteindelijk een stijging van de 
bruto-uitgaven mogelijk tot aan een bedrag dat gelijk is 
aan de verhoging van de negatieve uitgaven (ontvang­
sten). Zo werden bij hoofdstuk 28 „Monetaire compense­
rende bedragen" in 1986 aanvullende bruto-uitgaven van 
140 Mio ECU ten opzichte van de aanvankelijk toegesta­
ne uitgaven geconstateerd (zie paragraaf 5.25(b). De 
Kamer constateert dat deze praktijk, waarbij negatieve 
uitgaven in de begroting worden opgenomen, in strijd is 
met de verplichting, de toestemming van de begrotings­
autoriteiten af te wachten alvorens de bruto-uitgaven van 
een hoofdstuk te verhogen. 
2.18. Het onderzoek van de rekeningen van het 
begrotingsjaar 1986 toont overigens aan dat met verschei­
dene andere kunstgrepen het volume van de ontvangsten 
en de uitgaven op het oog kon worden verminderd en de 
begroting 1986 en de uitvoering ervan eruit gingen zien 
alsof zij binnen de grenzen bleven van de begrotings­
discipline die de Gemeenschap zichzelf tracht op te 
leggen. Zo wordt het resultaat van het vorige begrotings­
jaar voorgesteld als een overschot van 49,2 Mio ECU, dat 
als zodanig als ontvangst op artikel 300 wordt aangewe­
zen, terwijl dit bedrag in werkelijkheid het saldo van drie 
verschillende elementen vertegenwoordigt: 
(a) het bedrag van de niet-terugbetaalbare voorschotten 
die door de Lid-Staten in 1985 verschuldigd waren, 
maar die pas in 1986 werden gestort, te weten een 
ontvangst van 727,9 Mio ECU; 
(b) een restbedrag (uitgave) van het tekort van 1984, dat 
onrechtmatig naar 1986 werd overgedragen en een 
bedrag vertegenwoordigt van 654,8 Mio ECU; 
(c) en het eigenlijke resultaat (uitgave) van het begro­
tingsjaar 1985, namelijk een tekort van 23,9 Mio 
ECU. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25 
Indien al deze elementen zonder onderlinge compensatie 
waren geboekt, zou dit het globale bedrag van de 
ontvangsten en de uitgaven van het begrotingsjaar 1986 
met 678,8 Mio ECU hebben vermeerderd. 
2.19. De Europese Investeringsbank (EIB), die in het 
kader van de mediterrane protocollen leningen ten laste 
van budgettaire middelen beheert voor rekening van de 
Commissie, int bij de leners interest die zij stort op 
rekeningen welke op naam van de Commissie zijn 
geopend. Voor deze dienst ontvangt de EIB een beheers-
provisie door debitering van dezelfde rekeningen. Hoewel 
de Commissie over de gegevens beschikt die een 
afzonderlijke aanwijzing van deze ontvangsten en 
uitgaven mogelijk maken, boekt zij enkel het saldo van 
deze verrichtingen. Deze praktijk is onregelmatig en 
verhindert dat het bedrag van de aan de EIB over­
gemaakte provisies, dat wordt geraamd op verscheidene 
miljoenen Ecu, duidelijk in de rekeningen verschijnt. Deze 
praktijk komt, evenals de vorige, neer op een ver­
mindering van zowel ontvangsten als uitgaven van het 
begrotingsjaar met ditzelfde bedrag. 
2.20. Om het hoofd te bieden aan een stijging van de 
posttarieven zonder hiervoor aanvullende kredieten te 
moeten vragen, heeft het Publikatiebureau — naast het in 
de commentaren bij de begroting vermelde bedrag 
(440 000 ECU) — een deel van de middelen (circa 0,6 Mio 
ECU) voortvloeiend uit de verkoop van de Publikatiebla-
den opnieuw gebruikt. 
2.21. Doordat de Commissie besloot, de storting van de 
ontvangsten uit de verkoop van publikaties van de 
rekening van het Bureau op haar eigen rekening uit te 
stellen, heeft zij de mogelijkheid een bedrag van 494 000 
ECU opnieuw te gebruiken, met een jaar verlengd. 
Éénjarige begroting 
2.22. Het beginsel volgens hetwelk de begroting ieder 
jaar moet worden goedgekeurd is neergelegd in artikel 
199 van het Verdrag en wordt bevestigd in artikel 1 van 
het Financieel Reglement. De Kamer heeft verschillende 
inbreuken op dit beginsel vastgesteld. 
2.23. Doordat 693,0 Mio ECU aan betalingsverplich­
tingen uit hoofde van het EOGFL-Garantie, die in 1986 
zijn aangegaan en vervallen, eerst in 1987 ten laste van de 
begroting worden gebracht, wordt het bedrag van de 
uitgaven, en bijgevolg het tekort van het begrotingsjaar 
1986, op kunstmatige wijze verminderd. 
2.24. Zoals reeds eerder opgemerkt, gebruikt de Com­
missie nog steeds overgedragen betalingskredieten om aan betalingsverplichtingen van het lopende begrotings­
jaar te voldoen. Dit is in strijd met artikel 1, lid 3, van het 
Financieel Reglement. 
2.25. Voor het toezicht op de gebouwen van het 
Parlement werden in 1985 prestaties (door de Kamer 
vastgesteld bedrag: 122 971 ECU) verricht zonder dat de 
nodige kredieten beschikbaar waren. Zij werden aange­
wezen ten laste van de kredieten voor het begrotingsjaar 
1986. Hetzelfde is gebeurd met uitgaven voor een bedrag 
van 37 400 ECU, gedaan door deelnemers aan colloquia 
en studiedagen in 1985. Bovendien werden in post 2710 
„Algemene Publikaties" uitgetrokken kredieten van 
rechtswege overgedragen naar het begrotingsjaar 1986, en 
gebruikt voor de reproductie van documenten (146 619 
ECU), uitgevoerd naar aanleiding van bestellingen, die na 
15 december 1985 en vooral in 1986 werden gedaan. 
2.26. Een aantal door de Commissie verrichte betalin­
gen (995 143 ECU) hebben geen betrekking op het 
begrotingsjaar waarin zij werden opgenomen: 
(a) prestaties en leveringen in het jaar 1985, betaald ten 
laste van kredieten voor het begrotingsjaar 1986 
(710 569 ECU); 
(b) lopende verrichtingen van het jaar 1986, betaald ten 
laste van kredieten voor het begrotingsjaar 1985 
(17 076 ECU); 
(c) uitgaven betaald in december 1985, maar aangewezen 
ten laste van de kredieten voor 1986 (245 148 ECU); 
(d) verrichtingen van het jaar 1987, betaald ten laste van 
kredieten voor het begrotingsjaar 1985 (22 350 ECU). 
2.27. Per 31 december 1986 werd in de rekeningen van 
de Rekenkamer het volgende geconstateerd: 
(a) 17 949 ECU, zijnde de bedragen die uit hoofde van de 
bezoldigingen van december 1986 werden over­
gemaakt aan onlangs aangeworven ambtenaren, 
werden niet aangewezen ten laste van de kredieten 
van de begroting 1986 maar van de begroting 1987; 
(b) een bedrag van 5 315 ECU, uitbetaald als voorschot 
op kosten van dienstreizen, werd aangewezen ten 
laste van de kredieten voor het begrotingsjaar 1986 in 
plaats van het begrotingsjaar 1987. Dit bedrag wordt 
echter gedeeltelijk gecompenseerd door drie te lage 
ramingen van soortgelijke uitgaven in 1986, die pas in 
de begroting 1987 werden aangerekend. 
26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Procedure inzake vastleggingen 
2.28. Bij het aangaan van de gedetailleerde vast­
leggingen voor de acties van het EOGFL-Garantie door 
de Commissie, worden voortdurend aanzienlijke ver­
tragingen vastgesteld, die wel vijf maanden kunnen 
uitgaan boven het door het Financieel Reglement 
toegelaten maximum van twee maanden (zie paragraaf 
5.25(e)). 
2.29. De vastleggingen voor bepaalde drukkosten van 
de verslagen van het Parlement (195 557 ECU) werden 
pas a posteriori door de ordonnateurs verricht en door de 
financieel controleur geviseerd. Bovendien werden be­
paalde vastleggingen (106 705 ECU) met betrekking tot 
de aankoop van uitrustingen ten laste van de kredieten 
voor 1986 vóór de definitieve vaststelling van de 
begroting verricht, hoewel zulks slechts mogelijk is voor 
de uitgaven ter zake van het lopend beheer. 
2.30. Bij de Raad werden werkzaamheden voor de 
inrichting van dienstruimten uitgevoerd in januari 1986 
en betaald in maart 1986 (199 477 ECU). De vastlegging 
werd echter pas verricht in maart 1986, na ontvangst van 
de factuur van de leverancier. 
2.31. Bij de Commissie werden vastleggingen met 
betrekking tot uitgaven voor een bedrag van 216 437 
ECU pas na ontvangst van de facturen en na het 
uitvoeren van de werkzaamheden of de levering verricht 
en geviseerd. 
2.32. Bij het Economisch en Sociaal Comité over­
schreden de betalingen betreffende tenminste 13 begro­
tingslijnen de vastleggingen (in totaal 5,7 Mio ECU). 
Bepaalde uitgaven (huur, optreden van tolken, reis- en 
verblijfkosten van de leden van het Comité, enz.) werden 
gedaan zonder voorafgaande vastlegging. De Kamer 
heeft een dergelijke praktijk reeds in haar jaarverslag over 
het begrotingsjaar 1984 (5) bekritiseerd. 
2.33. Voorts worden bij het Economisch en Sociaal 
Comité enkel de betalingen in de begrotingsboekhouding 
opgenomen, terwijl het toezicht op de vastleggingen 
verzekerd wordt door de diensten van de financieel 
controleur. Daar dit systeem de juistheid van de boeking 
van vastleggingen en betalingen niet garandeert, zijn de 
rekenplichtige gegevens zowel onvolledig als onnauwkeu­
rig. 
Financiële controle 
2.34. Een analyse van de gevolgde betalingsprocedure 
heeft aan het licht gebracht dat de financieel controleur 
van het Economisch en Sociaal Comité de betalings­
opdracht vaak viseert voordat de ordonnateur ze heeft 
ondertekend (92 gevallen). Anderzijds werden betalingen 
verricht zonder visum van de financieel controleur. 2.35. Artikel 24, lid 3, van het Financieel Reglement 
bepaalt: „Wanneer de financieel controleur vaststelt dat 
een handeling waaruit een schuldvordering ontstaat, niet 
heeft plaatsgevonden of dat een schuldvordering niet is 
geïnd, stelt hij zijn Instelling hiervan op de hoogte". 
Hiervoor wordt de financieel controleur geen enkele 
termijn opgelegd. In de praktijk heeft de financieel 
controleur van de Commissie de gewoonte aangenomen, 
jaarlijks een verslag uit te brengen dat door de Commissie 
wordt onderzocht en dat haar in staat stelt, het optreden 
van de beheersdiensten daarop af te stemmen. 
2.36. Reeds in het verleden heeft de Kamer betreurd dat 
de financieel controleur de schuldvorderingen, voort­
vloeiend uit fraude en onregelmatigheden betreffende het 
EOGFL-Garantie, niet in zijn verslagen vermeldde. In 
zijn twaalfde verslag van juni 1985, dat door de 
Commissie in augustus 1985 werd onderzocht, begon de 
financieel controleur deze leemte op te vullen door het 
bestaan van de schuldvorderingen met betrekking tot het 
EOGFL-Garantie te vermelden, zonder deze echter 
uitvoerig in cijfers uit te drukken. Voor het overige 
vestigde hij de aandacht van de Commissie vooral op een 
globaal volume van 463,9 Mio ECU aan niet-geïnde 
ontvangsten of schuldvorderingen. Voegt men hierbij een 
bedrag van circa 100 Mio ECU, verhaalbaar uit hoofde 
van het EOGFL-Garantie, dan ontbraken in die periode 
dus ongeveer 560 Mio ECU op de begroting van de 
Gemeenschap. 
2.37. Begin juli 1987 had de Kamer nog niet vernomen, 
dat de financieel controleur uit hoofde van artikel 24, lid 
3, van het Financieel Reglement een nieuw verslag had 
uitgebracht. De Kamer betreurt dat de financieel 
controleur, in een periode waarin de middelen van de 
Gemeenschap schaarser zijn geworden en het dekken van 
de uitgaven voortdurend een probleem is, dit verslag niet 
langer jaarlijks heeft kunnen voorleggen, terwijl men in 
deze moeilijke tijd zelfs zou kunnen overwegen deze 
gegevens halfjaarlijks, of zelfs elk kwartaal, te ver­
strekken. 
Bevoegdheidsregels 
2.38. Tien besluiten tot terzijdestelling werden genomen 
door de secretaris-generaal van het Parlement, hoewel het 
Financieel Reglement uitdrukkelijk bepaalt dat dergelijke 
besluiten niet door de Instelling kunnen worden gedele­
geerd. 
Bewijsstukken 
2.39. In 1986 werden de tien besluiten tot terzijdestelling 
van weigeringen van het visum door de financieel 
controleur van het Parlement niet binnen de door het 
Financieel Reglement voorgeschreven termijn aan de 
Rekenkamer medegedeeld. Na herhaalde aanmaningen 
zijn zij op 22 mei 1987 bij de Kamer ingekomen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 27 
2.40. Ingevolge artikel 79 van het Financieel Reglement 
zendt iedere Instelling om de drie maanden de bewijsstuk­
ken in verband met de boekingen naar de Rekenkamer. 
Dit dient te geschieden uiterlijk in de maand die volgt op 
het einde van het kwartaal, en voor wat betreft het vierde 
kwartaal, uiterlijk in de maand die volgt op de ver­
richtingen betreffende de afsluiting van het begrotings­
jaar. 
2.41. De Instellingen die zijn onderworpen aan de 
controle van de Kamer hebben deze termijnen jammer 
genoeg niet steeds geëerbiedigd. Daardoor kon de Kamer 
haar taak niet onder de beste omstandigheden vol­
brengen. 
2.42. Zo beschikte de Kamer half januari 1987 nog 
steeds niet over de bewijsstukken in verband met de uit 
hoofde van het EOGFL-Garantie aangegane betalings­
verplichtingen voor de periode van maart tot november 
1986. Op 30 april 1987 waren de bewijsstukken betref­
fende de betalingsverplichtingen van de Commissie voor 
het vierde kwartaal 1986 nog niet bij de Kamer ingediend, 
evenmin als de maandelijkse aangiften van het EOGFL 
met betrekking tot dezelfde periode. Medio mei 1987 had 
de Kamer nog geen enkel bewijsstuk aangaande de 
begrotingsontvangsten van het vierde kwartaal van het 
begrotingsjaar 1986 ontvangen. 
2.43. Voorts merkt de Kamer op dat de haar door de 
Commissie toegezonden dossiers niet steeds alle bewijs­
stukken bevatten die vereist zijn voor de betaalbaarstel­
ling en de betaling van de uitgaven. Dit blijkt uit een 
onderzoek van een steekproef onder de uitgaven van deel 
A van Afdeling III van de algemene begroting. Er 
ontbraken met name bestelbriefjes, ontvangstbewijzen en 
verklaringen van bijschrijving op de inventarislijst. 
2.44. Sinds de inwerkingtreding van het nieuwe Sociale 
Fonds heeft de Commissie een nieuw documentatiesys­
teem ingevoerd, waarbij meer gebruik wordt gemaakt van 
informatica-apparatuur. Dit impliceert het gebruik van 
globale „pro forma"-betalingsopdrachten per Lid-Staat, 
waarvan de bewijsstukken bestaan uit lijsten met de 
individuele begunstigden. De overige bewijsstukken, met 
name de afzonderlijke schuldvorderingsformulieren, 
worden niet meer bij de kopieën van de betalings­
opdrachten of bij de betrokken lijsten gevoegd. Deze 
lijsten, waarvan elk artikel in feite de betalingsopdracht 
uitmaakt, worden niet gecertificeerd door de bevoegde 
functionarissen (ordonnateur, financieel controleur, 
rekenplichtige). 
2.45. Het Economisch en Sociaal Comité heeft de 
bewijsstukken betreffende zijn uitgaven over het vierde 
kwartaal 1986 pas op 19 mei 1987 ingediend. Diverse opmerkingen 
2.46. Bepaalde bewijsstukken betreffende aankopen 
van materieel door het Parlement zijn niet voorzien van 
een verklaring die de bijschrijving op de inventarislijst 
bevestigt (waarde van de aankopen: 337 902 ECU), en op 
andere ontbreekt de vermelding van het advies van de 
Aankoop- en Gunningsadviescommissie (AGAC). 
2.47. Bij het Economisch en Sociaal Comité beschikken 
de financieel controleur en drie ordonnateurs evenals de 
rekenplichtige over tekeningsbevoegdheid op de bankre­
keningen, hetgeen in strijd is met het beginsel van 
scheiding der functies. 
2.48. In 1984 werd een voorschotkas „Vergaderingen" 
ingesteld teneinde de terugbetaling van kosten en 
vergoedingen voor de leden van genoemd Comité te 
verzekeren. Welnu, de houder van de voorschotkas werd, 
met ingang van 1 oktober 1986, eveneens benoemd tot 
rekenplichtige van het Comité. Bovendien beschikt deze 
voorschotkas niet over een onafhankelijke boekhouding. 
BEHEER VAN DE VASTLEGGINGEN 
2.49. De vastleggingskredieten werden ingevoerd ten­
einde over een geschikt middel voor de goedkeuring en het 
beheer van de meerjarige acties te beschikken, en de 
Gemeenschappen in staat te stellen juridische ver­
plichtingen aan te gaan, zelfs wanneer de desbetreffende 
betalingen pas veel later zouden worden verricht. 
Niettemin heeft de werking van dit systeem moeilijkheden 
opgeleverd waarvan sommige nog steeds niet op bevredi­
gende wijze zijn opgelost. 
Interpretatie van het begrip vastlegging 
2.50. Het Financieel Reglement handelt tweemaal over 
het begrip vastlegging: 
(a) (artikel 1): „vastleggingskredieten dekken in het 
begrotingsjaar de totale kosten van verbintenissen die 
zijn aangegaan voor acties waarvan de tenuitvoerleg­
ging zich over meer dan één begrotingsjaar uitstrekt"; 
(b) (artikel 32): „elke handeling waardoor een uitgave ten 
laste van de begroting ontstaat dient te worden 
voorafgegaan door een voorstel tot het aangaan van 
een betalingsverplichting door de ordonnateur" en 
„gelden als betalingsverplichtingen de besluiten die de 
28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Commissie neemt overeenkomstig de bepalingen die 
haar machtigen om financiële steun te verlenen uit 
hoofde van de verschillende fondsen of soortgelijke 
acties". 
2.51. Uit het overzicht van de toekomstige lasten van de 
Gemeenschappen, dat is opgenomen in de paragrafen 
1.14 — 1.17, blijkt dat niet alle juridisch dwingende 
verplichtingen voor de Gemeenschappen het voorwerp 
zijn van vastleggingen. Er zijn nog andere verplichtingen 
waarvoor de vastleggingen enkel overeenkomen met 
jaarlijkse bestedingstranches en dus geen weergave zijn 
van de totale, over verschillende begrotingsjaren gesprei­
de uitgaven (zie bij voorbeeld pargraaf 10.41). Omge­
keerd heeft de Kamer vastgesteld dat er gevallen zijn 
waarin de Commissie overgaat tot vastleggingen, hoewel 
deze aan het eind van het betrokken begrotingsjaar met 
geen enkele juridisch dwingende verplichting voor de 
Gemeenschappen overeenstemmen (zie bij voorbeeld de 
paragrafen 10.49— 10.51). 
2.52. In een document van september 1985 met de titel: 
„Procedures voor het aangaan van betalingsverplichtin­
gen, enz." heeft het Directoraat-generaal Begrotingen 
(DG XIX) van de Commissie een inventaris opgemaakt 
van de verschillende praktijken die op de diverse 
begrotingsterreinen worden gevolgd. Dit document 
tracht de verscheidenheid van de toegepaste praktijken te 
verklaren door: 
(a) de heterogeniteit van de begrotingsterreinen; 
(b) het feit dat de artikelen 32 tot 35 van het Financieel 
Reglement voornamelijk zijn ontworpen met het oog 
op de huishoudelijke uitgaven; 
(c) de naleving van de verplichting van voornoemd 
artikel 32 om een vastlegging te doen wanneer de 
Gemeenschap een handeling verricht waardoor een 
uitgave ten laste van de begroting ontstaat. 
2.53. In haar jaarverslagen over de begrotingsjaren 
1983 en 1985 (6) heeft de Kamer erop gewezen, dat de 
verschillende praktijken die door de Commissie met 
betrekking tot de vastleggingen worden gevolgd, de 
budgettaire controle van de financiële verplichtingen 
bemoeilijken. Het onderzoek dat de Kamer in 1986 heeft 
ingesteld bevestigt dat de Commissie dringend duidelijke 
regels moet voorstellen in verband met het begrip 
vastlegging en met de wijze waarop deze verrichtingen in 
de rekeningen worden opgenomen. De huidige situatie, 
waarin uitermate soepele praktijken worden gevolgd, 
vormt een ernstige inperking van de bruikbaarheid van de 
door de begrotingsautoriteit toegewezen vastleggings­
kredieten als middel ter controle van de uitgaven. Toezicht op nog lopende 
betalingsverplichtingen ten laste van 
gesplitste kredieten 
2.54. De nog lopende betalingsverplichtingen op de 
door de gesplitste kredieten gedekte gebieden vertegen­
woordigen per 31 december 1986 een bedrag van 
12 458,1 Mio ECU, hetgeen een stijging met 5,5% 
betekent in vergelijking met het per 31 december 1985 
vastgestelde bedrag (zie tabel 2.8). Na aftrek van de naar 
het begrotingsjaar 1987 overgedragen betalingskredieten 
ad 776,3 Mio ECU blijft een saldo over van 11 681,8 Mio 
ECU aan nog lopende betalingsverplichtingen die niet 
door betalingskredieten zijn gedekt. Dit saldo, dat 
hoofdzakelijk zal moeten worden gefinancierd door 
middel van de toekomstige begrotingen van de Gemeen­
schappen, komt voor in de „betalingsverplichtingen 
buiten de balans om" en wordt in een bij de geconsoli­
deerde balans van de Gemeenschappen per 31 december 
1986 gevoegde aantekening besproken. 
2.55. Uit tabel 2.9 blijkt dat zeer hoge bedragen 
gedurende lange tijd, soms zelfs langer dan tien jaar, 
vastgelegd blijven. In haar jaarverslag over het begro­
tingsjaar 1985 (7) betreurde de Kamer een „somtijds 
ondoeltreffende controle op de nog af te wikkelen 
betalingsverplichtingen" in de sectoren visserij, het 
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) 
en het Europees Sociaal Fonds (ESF). De Kamer stelt 
vast dat het op 18 november 1985 door de Commissie 
genomen besluit, strekkende tot de invoering van 
strengere procedures op het gebied van de controle op de 
nog af te wikkelen betalingsverplichtingen, niet het 
verwachte effect heeft gesorteerd, met uitzondering van 
het beheer van titel 6 van de begroting (Sociaal beleid), 
waarin in 1986 aanzienlijke verbeteringen werden aange­
bracht. 
2.56. Een onderzoek van een steekproef van circa 
700 Mio ECU aan nog lopende betalingsverplichtingen 
op andere terreinen, heeft aangetoond dat de controle 
daarop door de bevoegde diensten van de Commissie 
onvoldoende is. Door nutteloos geworden saldi niet te 
gelegener tijd te annuleren werden de nog af te wikkelen 
betalingsverplichtingen per 31 december 1986 ten minste 
54,8 Mio ECU te hoog geraamd (zie tabel 2.10). Deze 
raming, die slechts gebaseerd is op de vaststellingen bij 
een beperkt aantal door de Kamer onderzochte dossiers, 
toont aan dat het werkelijke aantal soortgelijke gevallen 
en het volume van de betrokken bedragen veel groter 
zouden kunnen zijn. 
2.57. De Kamer beveelt bijgevolg aan, DG XIX actief 
bij het beheerproces te betrekken, zodat de gewenste 
verbeteringen in het toezicht op de nog lopende betalings­
verplichtingen worden verwezenlijkt. Met name zouden 
de Directoraten-generaal XIX en XX (financiële contro­
le) in staat moeten zijn zich ervan te vergewissen of de 
diensten, belast met de bevoegdheden van ordonnateur 
op de verschillende werkterreinen van de Gemeenschap­
pen, de in het besluit van de Commissie van 18 november 
1985 vastgestelde procedures stipt toepassen. 
2.58. De Kamer is te dezen van oordeel dat een 
belangrijke oorzaak voor de te late afwikkeling van de 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 29 
Tabel 2.8 — Toeneming van de lopende betalingsverplichtingen (gesplitste kredieten) 
(Mio ECU) 
Beloop van de 
verplichtingen 
Cumulatie van de nog lopende ver­
plichtingen aan het begin van het jaar 
Annuleringen en herwaarderingen 
van de verplichtingen van de vorige 
jaren 
Ten laste van verplichtingen van de 
vorige jaren verrichte betalingen 
Cumulatie van aan het eind van het 
jaar nog lopende verplichtingen van 
vorige jaren 
Tijdens het jaar aangegane verplich­
tingen 
Ten laste van verplichtingen van het 
begrotingsjaar verrichte betalingen 
Cumulatie van de nog lopende ver­
plichtingen aan het eind van het jaar 
Opsplitsing van de cumulatie van de 
verplichtingen naar begrotingstitel: 
— Landbouwstructuren (titel 3) 
— Visserij (titel 4) 
— Regionaal beleid en vervoerbeleid 
(titel 5) 
— Sociaal beleid (titel 6) 
— Onderzoek, energie, enz. 
(titel 7) 
— Ontwikkelingssamenwerking (ti­
tel 9) 1984 
8 927,1 
- 507,6 
-2 591,9 
5 827,6 
+ 6 429,8 
-1 911,3 
10 346,1 (+16,3%)C) 
1151,7 ( + 9,8%) 
89,8 ( + 48,7%) 
4 663,5 ( + 23,6%) 
2 527,0 (+1,1%) 
795,5 ( + 28,3%) 
1 118,6 ( + 20,7%) 1985 
10 346,1 
-965,2 
-2 639,1 
6 741,8 
+ 7 663,5 
- 2 600,2 
11 805,1 (+14,1 %) 
1 169,3 (+1,5%) 
125,8 ( + 40,1%) 
5 336,2 (+14,4%) 
2 850,5 (+12,8%) 
1066,7 ( + 34,1%) 
1 256,6 (+12,3%) 1986 
11 805,1 
-1 298,0 
-3 860,1 
6 647,0 
+ 9 121,2 
-3 310,1 
12 458,1 ( + 5,5%) 
1259.8 ( + 7,7%) 
187,3 ( + 48,9%) 
6 049,- (+13,4%) 
2 071,0 (-27,3%) 
1278,1 (+19,8%) 
1612.9 ( + 28,4%) 
(') De cijfers tussen haakjes geven het stijgingspercentage in vergelijking met het vorige begrotingsjaar aan. 
Tabel 2.9 — Per 31 december 1986 nog lopende betalingsverplichtingen ten laste van gesplitste kredieten 0)(2) 
(Mio ECU) 
Sector 
Landbouwstructuren 
(titel 3) 
Visserij (titel 4) 
Regionaal beleid en 
vervoerbeleid (titel 5) 
Sociaal beleid 
(titel 6) 
Onderzoek, energie, 
enz. (titel 7) 
Ontwikkelings­
samenwerking 
(titel 9) 
Totaal Niet 
opge­
splitst 
(3) 
(647,9) 
(647,9) Begrotingsjaar waarin de verplichting werd aangegaan 
1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 
2,2 1,8 9,7 17,5 44,5 73,1 139,1 199,6 369,1 403,2 
(4,2) (5,0) (16,9) (28,8) (65,9) (122,0) (211,4) (262,3) (452,8) 
0,2 0,02 0,8 2,7 4,7 23,3 40,9 114,7 
(0,3) (0,2) (1,5) (3,7) (11,1) (38,3) (70,7) 
9,5 15,8 50,8 114,3 254,7 319,7 451,0 927,1 1367,2 2 538,9 
(10,0) (18,9) (61,5) (142,5) (321,8) (417,9) (668,8) (1 392,0) (2 302,8) 
3,1 1,1 5,8 23,8 62,3 169,4 135,5 379,9 1 290,1 
(5,1) (4,4) (7,2) (41,0) (57,5) (224,4) (684,6) (656,6) (1 169,7) 
1,3 11,1 8,4 21,2 64,4 135,4 348,2 688,1 
(3,3) (16,1) (11,1) (29,7) (68,7) (98,5) (191,4) 
3,8 5,1 26,6 40,6 81,8 84,8 105,6 225,3 263,2 776,1 
(6,6) (7,5) (42,5) (51,7) (126,5) (119,2) (135,1) (317,6) (449,9) 
15,5 25,8 89,7 189,3 414,0 563,8 934,2 1 646,2 2 768,5 5 811,1 
(25,9) (35,8) (131,7) (280,3) (584,3) (916,9) (1 779,7) (2 765,3) (4 637,3) 1 259,8 
(1 169,3) 
187,3 
(125,8) 
6 049,0 
(5 336,2) 
2 071,0 
(2 850,5) 
1 278,1 
(1 066,7) 
1 612,9 
(1 256,6) 
12 458,1 
(11 805,1) 
(') Bron: Deel V van de jaarrekeningen over 1985 en 1986. 
(2) De situatie per 31 december 1985 staat tussen haakjes. 
(3) De per 31 december 1985 nog lopende verplichtingen van hoofdstuk 73 zijn niet opgesplitst naar begrotingsjaar van oorsprong. 
30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Tabel 2.10 — Overzicht van de resultaten van het onderzoek naar de per 31 december 1986 nog lopende betalingsverplichtingen 
Sector 
Landbouwstructuren: 
— hoofdstuk 32 
— andere hoofdstukken 
Visserij 
Regionaal beleid en vervoerbeleid: 
— 1975-1980 
— 1981-1983 
Onderzoek, energie, enz.: 
— eigen werkzaamheden 
— energie 
Ontwikkelingssamenwerking 
Totaal Onderzochte 
steekproef 
Aantal Mio ECU 
22 90,6 
234 25,7 
95 1,1 
93 135,0 
30 286,8 
29 13,2 
24 34,0 
45 97,0 
683,4 Te annuleren 
verplichtingen 
Aantal Mio ECU 
4 9,4 
148 8,0 
95 1,1 
12 10,5 
2 1,7 
10 8,0 
9 15,9 
2 0,2 
54,8 Verplichtingen die 
waarschijnlijk niet 
zullen leiden tot 
betalingen 
Aantal Mio ECU 
— — 
9 1,6 
— — 
— — 
_ — 
— — 
3 7,1 
6 1,1 
nog lopende betalingsverplichtingen schuilt in het 
ontbreken van een voorgeschreven termijn waarna de nog 
niet afgedane betalingsverplichtingen automatisch zou­
den worden geannuleerd. Zo zijn de begunstigden op 
verscheidene terreinen verplicht, diverse gegevens (aan­
giften, uitvoeringsverslagen, enz.) aan de Commissie toe 
te zenden, maar de geldende procedures geven ofwel niet 
precies de termijnen aan waarbinnen dergelijke ver­
plichtingen moeten worden nagekomen, ofwel schrijven 
deze wèl voor, maar voorzien niet in automatische 
annulering van de betalingsverplichtingen ingeval deze 
termijnen niet worden geëerbiedigd. Dit leidt onver­
mijdelijk tot een opeenstapeling van betalingsver­
plichtingen die niet worden afgewikkeld bij gebrek aan 
bewijsstukken. 
Vastleggingskredieten die beschikbaar komen 
door de annulering van de 
betalingsverplichtingen van de vorige jaren 
2.59. Uit tabel 2.1 blijkt dat op een totaal van 
10 717,2 Mio ECU aan tijdens het begrotingsjaar 1986 
beschikbare vastleggingskredieten een bedrag van 
786,6 Mio ECU beschikbaar is gekomen door annulerin­
gen betreffende de per 31 december 1985 nog lopende 
betalingsverplichtingen. 
2.60. Het algemeen voorschrift van artikel 6, lid 2, sub 
a) van het Financieel Reglement bepaalt: „De vastleg­
gingskredieten die aan het einde van het begrotingsjaar 
waarvoor zij in de begroting zijn opgenomen, niet zijn 
gebruikt, blijven beschikbaar voor het volgende begro­
tingsjaar". 
2.61. De afwijkingen van dit voorschrift zijn de 
volgende: (a) artikel 88, lid 3, van het Financieel Reglement inzake 
onderzoek- en investeringskredieten (het huidige 
hoofdstuk B73) bepaalt dat „de vastleggingskredieten 
geldig blijven totdat zij via de begrotingsprocedure 
worden geannuleerd"; 
(b) artikel 6, lid 6, van het Financieel Reglement bepaalt 
dat de kredieten van het EOGFL-Garantie „bij wijze 
van uitzondering kunnen worden aangewend voor de 
financiering van projecten waarvoor zij aanvankelijk 
niet waren vastgelegd, onder de in Verordening 
(EEG) nr. 3171/75 bedoelde voorwaarden" (dat wil 
zeggen in geval van intrekking of vermindering van de 
bijstand uit het Fonds); 
(c) voor het EFRO bepaalt Verordening (EEG) nr. 
1787/84 van de Raad van 19 juni 1984 (8) in artikel 32, 
lid 6, dat, ingeval een actie waarvoor bijstand wordt 
verleend niet wordt uitgevoerd „het niet-aangewende 
gedeelte van de bijstand uit het Fonds ... aan een 
andere actie in één van de in aanmerking komende 
regio's van dezelfde Lid-Staat wordt toegekend" — 
zulks „in afwijking van artikel 6, lid 2, van het 
Financieel Reglement"; 
(d) ten aanzien van de aanpassingen naar beneden van de 
nog lopende betalingsverplichtingen van de vorige 
begrotingsjaren ten gevolge van monetaire pariteits­
wijzigingen, is de Commissie tot in 1986 van mening 
geweest dat deze aanpassingen aanleiding gaven tot 
de opening van vastleggingskredieten die beschikbaar 
waren voor heraanwending op alle budgettaire 
terreinen, ongeacht in welk jaar de vastlegging 
aanvankelijk was gedaan. In artikel 95 van de nieuwe 
verordening van 11 december 1986, houdende 
uitvoeringsvoorschriften betreffende een aantal bepa-
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31 
lingen van het Financieel Reglement van 21 december 
1977 (9), die met ingang van 1 januari 1987 van 
toepassing is, wordt deze mogelijkheid echter beperkt 
naar tijd: de kredieten worden enkel beschikbaar 
•gesteld indien de aanpassing van de betrokken 
betalingsverplichtingen plaatsvindt voor het einde 
van het tweede jaar na het jaar van ontstaan. 
Deze afwijkingen hebben er in 1986 voor gezorgd, dat 
circa 200 Mio ECU aan vastleggingskredieten beschik­
baar waren. 
2.62. Op bepaalde gebieden kunnen de vastgelegde 
kredieten die nadien beschikbaar zijn gekomen, onder 
bepaalde voorwaarden opnieuw worden gebruikt voor 
nieuwe projecten. In de praktijk blijkt dat de betrokken 
diensten van de Commissie soms de eventuele goedkeu­
ring van nieuwe projecten afwachten alvorens de 
aanvankelijke vastlegging te annuleren en de desbetref­
fende, opnieuw beschikbaar gekomen kredieten weer op 
te voeren. Dit leidt tot een te hoge raming van de nog 
lopende betalingsverplichtingen en een te lage raming van 
de beschikbare kredieten. De Kamer beveelt de Commis­
sie dan ook aan de nutteloos gebleken vastleggingen 
onmiddellijk te annuleren zonder op een nieuwe toewij­
zing van de beschikbaar gekomen kredieten te wachten. 
Terugvordering van aanbetalingen ingevolge 
wijzigingen of annuleringen van 
betalingsverplichtingen 
2.63. Op de door gesplitste kredieten gedekte terreinen 
blijken aan de begunstigden van de interventies van de 
Gemeenschappen zeer vaak voorschotten te worden 
betaald die soms wel 50 tot 80 % van de desbetreffende 
vastleggingen vertegenwoordigen. De berekening van het 
bedrag van de aanbetalingen, evenals de wijze waarop zij 
eventueel worden teruggevorderd, geven aanleiding tot 
een aantal opmerkingen van de Kamer, die zijn opgeno­
men in de volgende paragrafen. 
Te hoge raming van de voorschotaanvragen 
2.64. Met name wat het Sociaal Fonds betreft, waar­
voor in 1986 invorderingen werden opgesteld voor een 
bedrag van circa 156,0 Mio ECU, deed zich per 31 
december 1986 het probleem van de terugvordering van 
gestorte aanbetalingen voor bij ongeveer 500 van de 3 300 
in 1984 goedgekeurde projecten (ofwel 15,1 %) en bij 
ongeveer 280 van de 3 600 in 1985 goedgekeurde 
projecten (ofwel 7,8 %), terwijl de aanvragen om 
uitbetaling van het saldo, die de werkelijke stand van 
uitvoering zouden kunnen verduidelijken, voor laatstge­
noemde projecten nog niet waren onderzocht. Dit grote 
aantal afzonderlijke terugvorderingen toont aan dat veel 
projectontwikkelaars bij de indiening van hun aanvraag 
om bijstand de kosten van de projecten overschatten. Zo 
is in bepaalde gevallen gebleken dat de aanbetaling van 50 % die bij goedkeuring van de aanvraag om bijstand 
automatisch door de Commissie wordt gestort, uiteinde­
lijk 100 % van de werkelijk verschuldigde bijdrage 
vertegen wo ordigde. 
Te late vaststelling van de terug te vorderen bedragen 
2.65. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 
1985 (u) stelde de Kamer vast dat het toezicht op de 
inning van schuldvorderingen bij het EOGFL-Garantie 
niet systematisch plaatsvond, hetgeen de belangrijke 
vertragingen bij de invorderingen verklaarde. Deze 
opmerking is nog steeds actueel, niet alleen voor het 
EOGFL-Garantie, maar ook voor het EFRO. 
2.66. Uit het onderzoek van een aantal dossiers 
betreffende nog lopende betalingsverplichtingen in het 
kader van het EFRO over de periode 1975 — 1980, blijkt 
dat inningsopdrachten met betrekking tot vier gevallen, 
voor een totaalbedrag van 5,4 Mio ECU, per 31 december 
1986 niet waren afgegeven, hoewel brieven of andere van 
de Lid-Staten afkomstige documenten duidelijk ver­
klaarden dat de desbetreffende projecten waren geannu­
leerd. Voorts heeft de Kamer in het kader van het 
EOGFL-Oriëntatie vastgesteld dat in twee gevallen de 
inningsopdrachten voor een totaalbedrag van 60 000 
ECU in 1986, dat wil zeggen met ten minste twee jaar 
vertraging, zijn opgesteld. 
2.67. Uit het voorafgaande blijkt dat de terugvorde­
ringsprocedures niet steeds op tijd worden ingeleid. De 
Kamer raadt bijgevolg aan de inningsopdracht op te 
stellen zodra de diensten van de Commissie in staat zijn de 
terug te vorderen bedragen te bepalen. 
Rente op de terug te vorderen aanbetalingen 
2.68. Wanneer aanbetalingen ten behoeve van meerjari­
ge projecten moeten worden ingevorderd, blijkt in het 
algemeen dat de begunstigden de hun ter beschikking 
gestelde communautaire middelen niet hebben besteed 
zoals door de Gemeenschap was bedoeld. De Commissie 
vordert echter alleen rentebetalingen op ten onrechte 
ontvangen aanbetalingen voor de op het gebied van de 
energie (hoofdstuk B 70) gefinancierde projecten. Het is 
evenwel interessant te zien dat op andere interventieterrei­
nen, zoals het Sociaal Fonds, de begunstigden soms niet 
enkel het door de Commissie verlangde bedrag van de 
aanbetaling hebben terugbetaald, maar ook de rente die 
deze bedragen hadden opgebracht. 
2.69. De Kamer beveelt derhalve aan, het beginsel om 
bij de terugbetalingen een billijke rente te vorderen, als 
verplichting tegenover de begunstigden te doen gelden, in 
het bijzonder wanneer communautaire middelen gedu­
rende lange tijd ter beschikking worden gesteld van 
derden, en niet worden gebruikt voor de voorgeschreven 
doeleinden. 
32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Slotopmerking over het beheer van de 
betalingsverplichtingen jaren, zonder dat enige tijdslimiet voor de afwikkeling 
ervan wordt vastgesteld of zelfs voorzien; 
2.70. De Kamer wenst dat het begrip betalingsver­
plichting voortaan duidelijk wordt omschreven, dat meer 
aandacht wordt besteed aan het toezicht op de ver­
plichtingen, en dat gepaste verbeteringen worden aange­
bracht in de regels en de procedures teneinde onverwijld 
de leemten op te vullen die werden vastgesteld in verband 
met: 
(a) de overdracht van nog lopende betalingsverplichtin­
gen naar verschillende opeenvolgende begrotings-(b) de niet van een tijdslimiet voorziene heraanwending 
van kredieten die beschikbaar zijn gekomen door 
annuleringen en monetaire aanpassingen bij nog 
lopende betalingsverplichtingen; 
(c) de beschikbaarstelling gedurende lange tijd van zeer 
grote bedragen die geen rente opleveren wanneer zij 
— overigens zeer onregelmatig en vaak tardief — 
worden teruggevorderd. 
(') 
(2) 
(3) 
(4) 
(5) PB L 356 van 31.12.1977. 
Doe. COM(87) 186-191. 
Volgens de indeling die de Commissie heeft ingevoerd om de 
„verplichte" en de „niet-verplichte" uitgaven in de jaarreke­
ning te onderscheiden. 
PB G 321 van 15.12.1986, paragraaf 7.10(b). 
PB C 326 van 16.12.1985, paragraaf 12.21. (6) 
(7) 
(8) 
(9) PB C 348 van 31.12.1984, paragrafen 9.4 — 9.5. 
PBC321 van 15.12.1986, paragrafen 1.23,5.8 — 5.9,7.17en 
9.13. 
PB C 321 van 15.12.1986, paragrafen 1.25, 6.14 — 6.15, 7.62 
en 8.35. 
PB L 169 van 28.6.1984. 
PB L 360 van 19.12.1986. 
(10) PB C 321 van 15.12.1986, paragraaf 5.6. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 33 
HOOFDSTUK 3 
Financiële administratie 
3.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 3.1 
Opmerkingen over de balansboekhouding en over de balansen 3.2 — 3.12 
Parlement 3.2 
Kastekort 3.2 
Commissie 3.3 — 3.7 
Diverse te boeken ontvangsten 3.3 
Te innen ontvangsten 3.4 
Te verhalen rechten en belastingen 3.5 
Voorschotten aan het personeel 3.6 — 3.7 
Rekenkamer 3.8 — 3.9 
Werkkapitaal van het Publikatiebureau 3.8 
Te innen bedragen 3.9 
Economisch en Sociaal Comité 3.10 — 3.11 
Afsluiting van het begrotingsjaar 3.10 
Boekhouding in deviezen 3.11 
Opmerkingen over de aan de Commissie en het Publikatiebureau toegestane 
kortingen en betalingstermijnen 3.12 — 3.17 
Inleiding 3.12 
Kortingen 3.13 — 3.15 
Betalingstermijnen 3.16 
Conclusie 3.17 
INLEIDING OPMERKINGEN OVER DE 
BALANSBOEKHOUDING EN OVER DE 
BALANSEN 
3.1. Overeenkomstig haar op meerjarige basis georgani­
seerde werkprogramma heeft de Kamer de balans van een 
aantal Instellingen, alsmede de financiële balans van de 
Gemeenschappen aan een onderzoek onderworpen. 
Bovendien heeft de Kamer het onderzoek naar de 
toegestane kortingen en betalingstermijnen voortgezet, 
waarbij zij haar aandacht richtte op de Commissie en het 
Publikatiebureau. PARLEMENT 
Kastekort 
3.2. Het bedrag van 4,1 Mio BFR (±0,1 Mio ECU), 
dat reeds op de balans van het Parlement per 31 december 
1985 onder de benaming „Kastekort" onder de nog op de 
34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
begroting aan te wijzen uitgaven was opgenomen, 
verschijnt nog steeds onder de activa op de balans per 31 
december 1986. Terzake verwijst de Kamer naar haar 
vorige verslagen (l). 
COMMISSIE 
Diverse te boeken ontvangsten 
3.3. In haar verslag over het begrotingsjaar 1985 (2) 
heeft de Kamer kritiek uitgeoefend op de aanwas van de 
post „diverse te boeken ontvangsten" die van 0,8 Mio 
ECU per 31 december 1984 toegenomen was tot 9,7 Mio 
ECU per 31 december 1985. Per 31 december 1986 is de 
situatie nog verergerd, want het bedrag van deze post 
beloopt 27 Mio ECU. 
Te innen ontvangsten 
3.4. Per 31 december 1985 beliep het bedrag van de 
vorderingen waarvan de vervaldag verschenen was 
(exclusief de niet terug te betalen voorschotten) 30,9 Mio 
ECU. De Kamer dringt er bij de Commissie andermaal op 
aan, haar pogingen om het verhaal der vervallen 
vorderingen te versnellen, kracht bij te zetten, want per 31 
december 1986 bedraagt de post „te innen ontvangsten" 
283,6 Mio ECU, waarvan het leeuwedeel (237,2 Mio 
ECU) is vervallen: 
Vervaldatum 
1982 
1983 
1984 
1985 
1ste halfjaar 1986 
3de kwartaal 1986 
Oktober 1986 
November 1986 
December 1986 Bedrag van de 
vorderingen 
(Mio ECU) 
0,1 
3,3 
8,5 
6,8 
20,1 
133,1 
4,3 
4,4 
56,6 
237,2 
(!) Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. Te verhalen rechten en belastingen 
3.5. Herhaaldelijk heeft de Kamer, in het bijzonder in 
haar jaarverslag over het begrotingsjaar 1985 (3), opge­
merkt dat de procedures voor het verhalen van rechten en 
belastingen moesten worden verbeterd (zie ook paragraaf 
(7.43 b)). In haar antwoord heeft de Commissie te kennen 
gegeven dat een procedure voor het toezicht op de te 
verhalen BTW in 1987 zou worden ingesteld. De situatie 
per 31 december 1986 is echter nog steeds niet bevredi­
gend. Immers: 
(a) anders dan in het vorige jaar kon de Kamer het 
bedrag aan BTW dat op de balans had moeten 
voorkomen, niet becijferen omdat de verzoeken om 
terugbetaling slechts voor drie Lid-Staten waren 
voorbereid (voor het begrotingsjaar 1985 bedroeg het 
op de andere Lid-Staten te verhalen BTW-bedrag 
0,5 Mio ECU); 
(b) de wijze waarop de beide nieuwe Lid-Staten BTW-
vrijstelling wordt verleend, is nog niet overeen­
gekomen en de ordonnateurs hebben de betrokken 
betalingen nu eens exclusief, dan weer inclusief alle 
belastingen laten verrichten; bovendien heeft het 
Directoraat-generaal Begrotingen (DG XIX), dat 
verantwoordelijk is voor het verhalen van de belas­
tingen, niet de voor het opstellen van de terugbeta-
lingsverzoeken benodigde bewijsstukken ontvangen. 
Voorschotten aan het personeel 
3.6. Per 31 december 1986 bedragen de voorschotten 
aan het personeel 4,5 Mio ECU, tegen 4 Mio ECU eind 
1985. In haar jaarverslagen over het begrotingsjaar 
1984 (4) en 1985 (5) heeft de Kamer kritiek geuit over het 
feit dat de computerlijsten die deze rekeningen staven, een 
groot aantal creditposten, dat wil zeggen schulden van de 
Instelling aan het personeel, bevatten. Ondanks de door 
de Commissie in haar antwoorden gedane toezeggingen, 
is de toestand per 31 december 1986 nog niet bevredigend: 
(a) de Kamer heeft nog 503 creditposten van in totaal 
0,5 Mio ECU geconstateerd, waarvan 229 posten (in 
totaal 0,3 Mio ECU) reeds eind 1985 in de computer­
lijsten voorkwamen; 
(b) voorts bestaan in sommige rekeningen bijna alle 
creditposten van eind 1985 nog steeds aan het eind 
van 1986. 
De Kamer verzoekt de Commissie dan ook, het nodige 
onderzoek naar deze lijsten te verrichten. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 35 
3.7. Het bedrag van de rekening „Voorschotten op 
bezoldigingen" is van 1,1 Mio ECU per 31 december 1985 
toegenomen tot 1,6 Mio ECU per 31 december 1986. Dit 
bedrag, dat hoofdzakelijk bestaat uit bezoldigingen van 
nieuw aangestelde personeelsleden werd niet op de 
begroting aangewezen. De Kamer herinnert eraan dat alle 
uitgaven op de begroting moeten worden aangewezen en 
dat wanneer deze aanwijzing technisch onmogelijk mocht 
blijken, deze uitgaven op de balans moeten verschijnen 
onder de rubriek „Aan te rekenen uitgaven". 
REKENKAMER 
Werkkapitaal van het Publikatiebureau 
3.8. Om het Publikatiebureau over het nodige werk­
kapitaal te doen beschikken ter dekking van de drukkos­
ten van het Publikatieblad, werden door de Instellingen 
en organen van de Gemeenschappen voorschotten 
betaald. In haar verslag over het begrotingsjaar 1983 (6) 
had de Kamer te dien aanzien aangeduid op welke wijze 
deze voorschotten in de boeken moesten worden ver­
werkt. In de loop van het begrotingsjaar 1986 werd een 
nieuwe verdeelsleutel voor de omslagpercentages vast­
gesteld en het door de Rekenkamer te betalen deel werd 
verminderd met 16 600 ECU. Deze vermindering werd 
ten onrechte als ontvangsten geboekt, terwijl het ging om 
een terugbetaling van voorschotten. De ontvangsten en 
de activa op de balans van de Kamer werden dus met dit 
bedrag overgewaardeerd. 
Te innen bedragen 
3.9. Door een onjuiste toepassing in de loop van de 
begrotingsjaren 1983-1985 van de aanpassingscoëffïciënt 
en van de reeds met dezelfde coëfficiënt gecorrigeerde 
wisselkoers bij de berekening van de overbruggings­
toelage (7) werden 29 072 ECU teveel betaald die de 
Kamer moet blijven trachten zo spoedig mogelijk terug te 
krijgen. ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Afsluiting van het begrotingsjaar 
3.10. De gegevens betreffende de opstelling van de 
jaarrekening waren onvolledig omdat vele betalingen 
betreffende 1986 niet in de jaarrekening 1986 konden 
worden verwerkt en zijn opgenomen in buiten het 
begrotingsverband bijgehouden rekeningen. 
Boekhouding in deviezen 
3.11. Artikel 77 van de Verordening van 30 juni 1975 (8) 
houdende uitvoeringsvoorschriften betreffende een aan­
tal bepalingen van het Financieel Reglement (9) bepaalt 
dat de bank- en postrekeningen worden bijgehouden in 
deviezen en in Ecu. De balansboekhouding van het 
Comité wordt echter uitsluitend in Ecu bijgehouden. Het 
ontbreken van een boekhouding in deviezen voor de 
financiële rekeningen is onregelmatig en bemoeilijkt de 
afstemming van de bankrekeningen. 
OPMERKINGEN OVER DE AAN DE 
COMMISSIE EN HET 
PUBLIKATIEBUREAU TOEGESTANE 
KORTINGEN EN BETALINGSTERMIJNEN 
Inleiding 
3.12. Voor haar verslag over het begrotingsjaar 
1985 (10)was de Kamer steekproefsgewijs nagegaan of de 
systemen van de Kamer haar in staat stelden volledig 
profijt te trekken van de door de leveranciers verleende 
kortingen op de factuurbedragen en de toegestane 
betalingstermijnen. Sommige leveranciers staan namelijk 
betalingstermijnen toe van 30 tot 90 dagen en daarnaast 
soms een korting van 2 tot 3 % voor betaling binnen 8 tot 
15 dagen. Voor het begrotingsjaar 1986 heeft de Kamer 
een studie gemaakt van de werking van de systemen bij de 
Commissie en het Publikatiebureau op basis van de 
betalingen in de eerste drie kwartalen van 1986 betref­
fende de titels 1 (leden en personeel van de Instelling), 2 
(gebouwen, materieel en diverse huishoudelijke uitgaven) 
en 3 (uitgaven voortvloeiende uit specifieke taken van de 
Instelling: voorlichting en publikaties), en bijlage II 
(Bureau voor officiële publikaties) van de begroting (")• 
36 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Kortingen 
3.13. Alleen de administratieve dienst van de Commis­
sie te Luxemburg heeft een procedure ingesteld voor 
versnelde betaling ingeval er korting op het factuurbedrag 
wordt toegekend. Deze procedure functioneert goed en 
heeft het mogelijk gemaakt tijdens de betrokken periode 
in 73 % van de gevallen kortingen te genieten wat betreft 
de titels 1 en 2 van de begroting (•'). Wat daarentegen titel 
3 (post 3411) betreft, heeft geen enkel van de 4 
nagetrokken gevallen tot korting geleid. 
3.14. De diensten van de Commissie te Brussel schijnen 
daarentegen geen enkele bijzondere aandacht aan de 
kortingen te schenken. Zo valt te constateren dat: 
(a) voor titel 1 op 4 mogelijke gevallen geen korting is 
verkregen; 
(b) voor titel 2 op 116 gevallen van korting slechts 1 in 
mindering is gebracht; 
(c) voor titel 3 slechts 1 korting in mindering is gebracht 
op 12 mogelijke gevallen. 
De aldus verspilde kredieten belopen over de eerste drie 
kwartalen voor het hele deel A van de begroting (u) ca. 
11 300 ECU. Dit cijfer dient echter niet als volledig te 
worden beschouwd, omdat de controles van de Kamer 
steekproefsgewijze zijn verricht. 
(•) — Speciaal verslag over de Kas van de afgevaardigden van 
het Parlement, PB C 202 van 5.8.1982. 
— Jaarverslag over het begrotingsjaar 1982, PB C 357 van 
31.12.1983, paragraaf 2.9. 
— Jaarverslag over het begrotingsjaar 1983, PB C 348 van 
31.12.1984, paragrafen 2.5 — 2.7. 
— Jaarverslag over het begrotingsjaar 1984, PB C 326 van 
16.12.1985, paragraaf 2.2. 
— Jaarverslag over het begrotingsjaar 1985, PB C 321 van 
15.12.1986, paragrafen 2.2 — 2.3. 
(2) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1985, PB C 321 van 
15.12.1986, paragraaf 2.14. 
(3) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1985, PB C 321 van 
15.12.1986, paragrafen 2.6 — 2.10. 
(4) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1984, PB C 326 van 
16.12.1985, paragrafen 2.8 — 2.9. 
(5) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1985, PB C 321 van 
15.12.1986, paragraaf 2.12. 
(6) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1983, PB C 348 van 
31.12.1984, paragraaf 2.36. 3.15. Voor het Publikatiebureau bestaat geen eigen 
versnelde betalingsprocedure, hetgeen tot gevolg heeft 
gehad dat het Bureau in een aantal gevallen de aangebo­
den kortingen niet in mindering heeft gebracht. 
Betalingstermijnen 
3.16. Geen enkele aandacht wordt besteed aan de door 
de leveranciers toegestane betalingstermijnen. Zo werden 
138 gevallen van vervroegde betaling voor een bedrag van 
1,6 Mio ECU geconstateerd (van 4 tot 54 dagen indien 
uitgegaan wordt van de door de kasdienst van het 
Directoraat-generaal Begrotingen als betaaldag aangege­
ven datum); de Commissie heeft haar leveranciers dus 
eerder dan nodig betaald. Deze vervroegde betalingen zijn 
des te verwonderlijker wanneer de Instelling zelf op het 
moment van de bestelling om een betalingstermijn heeft 
verzocht. 
Conclusie 
3.17. Hoewel de betrokken bedragen niet erg groot zijn 
ten opzichte van het totale begrotingsbedrag, dient 
geattendeerd te worden op de aldus geconstateerde 
leemten in het beheer van de kredieten voor huishoudelij­
ke uitgaven. De Commissie zou dus bij alle betrokken 
ordonnateurs een procedure voor versnelde betaling 
moeten instellen om profijt te trekken van de kortingen 
op de factuurbedragen. Omgekeerd dienen de betalingen 
waarvoor een termijn is toegestaan niet verhaast te 
worden. 
(7) Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2290/77 van de 
Raad van 18.10.1977 tot vaststelling van de geldelijke 
regeling van de Leden van de Rekenkamer, PB L 268 van 
20.10.1977. 
(8) Verordening van de Commissie van 30.6.1975, houdende 
uitvoeringsvoorschriften betreffende een aantal bepalingen 
van het Financieel Reglement van 25.4.1973, PB L 170 van 
1.7.1975. 
(9) Financieel Reglement van toepassing op de algemene 
begroting der Europese Gemeenschappen, PB L 356 van 
31.12.1977. 
(10) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1985, PB C 321 van 
15.12.1986, paragraaf 11.39. 
(") Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
voor het begrotingsjaar 1986, PB L 358 van 31.12.1985. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 37 
HOOFDSTUK 4 
Ontvangsten 
4.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 4.1 4.2 
Eigen middelen uit de BTW 
Toezicht op de toepassing van de Zesde Richtlijn van de Raad betreffende de 
BTW 
Beperking van de controles 
Traditionele eigen middelen 
Terbeschikkingstelling van douanerechten door Spanje en Portugal 
Financiële gegevens in de maandelijkse overzichten van de boekhouding van 
de Lid-Staten betreffende de traditionele eigen middelen 
Fraude en onregelmatigheden 
Vaststelling en terbeschikkingstelling van douanerechten en landbouw-
heffingen 
Gebruik van importgegevens als middel ter controle van de bedragen van de 
in de Lid-Staten vastgestelde douanerechten 
Forfaitaire terugbetaling aan de Lid-Staten van uitgaven die bij de inning 
van de eigen middelen zijn gedaan 
Doelstelling van zelffinanciering binnen de suikermarkt 4.3 
4.9 
4.11 
4.12 
4.12 
4.14 
4.18 
4.19 
4.23 -
4.26 
4.31 -— 4.11 
— 4.10 
— 4.37 
— 4.13 
— 4.17 
— 4.22 
— 4.25 
— 4.30 
— 4.37 
INLEIDING 
4.1. Het onderhavige hoofdstuk heeft betrekking op de 
eigen middelen en een aantal diverse ontvangsten van de 
Europese Gemeenschappen, opgenomen onder de „Staat 
van ontvangsten" van de algemene begroting. 
4.2. De onderzochte ontvangsten bestaan voornamelijk 
uit de bij Besluit 85/257/EEG, Euratom, van de Raad van 
7 mei 1985 (') aan de Gemeenschappen toegekende eigen 
middelen. Het betreft de traditionele eigen middelen 
(rechten van het gemeenschappelijk douanetarief en 
landbouwheffingen, waaronder de produktieheffmgen en 
opslagbijdragen voor suiker en isoglucose) en de eigen 
middelen uit de belasting over de toegevoegde waarde 
(BTW). De ontvangsten van 1986 omvatten voor het eerst 
de door Spanje en Portugal geïnde traditionele eigen 
middelen. De paragrafen 4.12 en 4.13 van dit verslag 
hebben betrekking op de ontvangsten van de Gemeen­schap uit douanerechten in deze twee Lid-Staten. De 
eigen middelen uit de BTW omvatten het aandeel van 
Spanje, dat deze belasting op 1 januari 1986 heeft 
ingevoerd. Portugal, dat de BTW op dezelfde datum heeft 
ingevoerd, leverde een financiële bijdrage op grond van de 
tijdelijke afwijking — tot 1989 — waarnaar in artikel 378 
(bijlage XXXII) van de Akte bij het Toetredingsverdrag 
van Spanje en Portugal van 12 juni 1985 wordt verwezen. 
Griekenland, dat de BTW pas op 1 januari 1987 invoerde, 
heeft een bijdrage betaald, die was berekend alsof de 
BTW van kracht was. 
EIGEN MIDDELEN UIT DE BTW 
(!) Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen 4.3. De geldigheidsduur van de overgangsmaatregelen 
in verband met de bepaling van de berekeningsgrondslag 
voor de eigen middelen uit de belasting over de 
38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
toegevoegde waarde, krachtens welke de Lid-Staten 
kunnen kiezen tussen methode A (aangiften) en methode 
B (opbrengsten), werd bij Verordening (EGKS, EEG, 
Euratom) nr. 3735/85 van de Raad van 20 december 
1985 (2) verlengd tot 31 december 1988. Op 15 februari 
1987 heeft de Commissie een mededeling voorgelegd 
waarin zij met name nieuwe vormen van begrotings-
beheer voorstelde, en zij heeft zich ertoe verplicht vóór 31 
december 1987 een verslag met voorstellen in verband met 
de vaststelling van een eenvormige methode voor de 
bepaling van de inningsgrondslag van de eigen middelen 
uit de BTW bij de Raad in te dienen. De volgende 
opmerkingen hebben dan ook betrekking op het tijdens 
het begrotingsjaar 1986 geldende stelsel. 
4.4. De eigen middelen uit de BTW worden elke maand 
door de Lid-Staten op de rekeningen van de Commissie 
gestort, voor één twaalfde van het bedrag dat hiervoor in 
de begroting staat vermeld (artikel 10, lid 3, van 
Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2891/77 van de 
Raad van 19 december 1977 (3)). Wanneer een begroting 
niet is vastgesteld, moeten de maandelijkse betalingen 
plaatsvinden op basis van de bedragen van de twaalfden 
van de vorige begroting (artikel 3, lid 6, van Besluit 
85/257/EEG, Euratom van de Raad). 
4.5. De budgettaire problemen van de Gemeenschap­
pen die gedurende de eerste helft van het jaar zijn gerezen, 
hebben tijdens die eerste maanden geleid tot wijzigingen 
in de berekening van voornoemde twaalfden. Zo werden, 
met toestemming van de Commissie, de betalingen in het 
kader van de voorlopige twaalfden van de eigen middelen 
uit de BTW in de loop van 1986 als volgt gedaan: 
(a) in januari werden zij berekend op basis van het bedrag 
uit de ontwerp-begroting, en in februari aangepast 
aan de hand van de op 18 december 1985 vastgestelde 
begroting, die voor heel 1986 een bedrag van 
20 485 Mio ECU aan eigen middelen uit de BTW en 
aan financiële bijdragen bevatte; 
(b) in februari en maart werden zij berekend op basis van 
het bedrag uit de op 18 december 1985 vastgestelde 
begroting; 
(c) de betalingen van april, mei, juni en juli werden, in 
overeenstemming met de beschikking in kort geding 
van het Hof van Justitie van 17 maart 1986, verricht 
op basis van de op 27 november 1985 door de Raad 
goedgekeurde ontwerp-begroting (die voor heel 1986 
een bedrag van 19 845 Mio ECU aan eigen middelen 
uit de BTW bevatte); . (d) uiteindelijk, vanaf de maand augustus, was de 
berekening gebaseerd op de op 10 juli 1986 goedge­
keurde begroting (22 280 Mio ECU), voorzien van de 
passende verhogingen ter compensatie van de lagere 
bedragen die tijdens de voorgaande maanden waren 
betaald. 
4.6. Deze over het jaar gespreide betalingen worden 
verricht bij wijze van voorschot, in die zin dat zij, zoals de 
Rekenkamer reeds in vorige jaarverslagen heeft opge­
merkt, worden aangepast tijdens het volgende begrotings­
jaar, wanneer de Lid-Staten hun jaarlijks overzicht 
indienen, overeenkomstig artikel 10 van Verordening 
(EEG, Euratom, EGKS) nr. 2892/77 van de Raad van 19 
december 1977 (4). Bovendien kunnen in de volgende 
begrotingsjaren nog meer aanpassingen worden verricht, 
wanneer de Commissie de in deze overzichten verstrekte 
gegevens onderzoekt. 
4.7. Tabel 4.1 geeft een overzicht van de aanpassingen 
van de eigen middelen uit de BTW die in de rekeningen 
van de Gemeenschappen werden verricht. De Kamer 
heeft reeds in haar jaarverslagen over de begrotingsjaren 
1983 en 1984 (5) gewezen op de aanzienlijke vertragingen 
die kunnen optreden bij het beslechten van geschillen 
tussen de Commissie en de betrokken Lid-Staat in 
verband met de juistheid van de cijfers. 
4.8. In verband met deze vertragingen merkt de Kamer 
op dat per 31 december 1986 38 geschillen nog steeds niet 
waren beslecht, en dat de Commissie niet in staat was aan 
de Kamer een beoordeling van de financiële weerslag 
ervan op de eigen middelen te verstrekken. Twaalf van 
deze geschillen gaan terug tot de over 1979 opgestelde 
overzichten. De Commissie moet zich inspannen om alle 
nog niet afgewikkelde gevallen spoedig op te lossen. 
Tabel 4.1 — Aanpassingen van de eigen middelen uit de BTW en 
van de financiële bijdragen — naar het jaar van aanpassing 
(Mio ECU) 
Jaar van 
aanpassing 
1981 
1982 
1983 
1984 
1985 
1986 (!) 
Totaal Jaar waarop de aanpassing betrekking heeft 
1979 
-13,3 
4,6 
7,3 
15,9 
29,5 
2,4 
46,4 1980 
61,0 
35,6 
12,7 
12,9 
122,2 1981 
26,8 
19,3 
16,7 
62,8 1982 
38,7 
16,5 
55,2 1983 
-26,0 
-26,0 
(') Situatie per 30.6.1986. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 39 
Toezicht op de toepassing van de Zesde 
Richtlijn van de Raad betreffende de BTW Beperking van de controles 
4.9. De Commissie is krachtens Verordening (EEG, 
Euratom, EGKS) nr. 2892/77 van de Raad verplicht zich 
ervan te vergewissen of de eigen middelen uit de BTW 
juist zijn vastgesteld aan de hand van de door de Zesde 
Richtlijn bepaalde uniforme grondslag. Om deze ver­
plichting na te komen moet de Commissie onder andere 
toezicht houden op de nationale wetgeving, teneinde zich 
ervan te overtuigen dat zij in overeenstemming zijn met de 
Zesde Richtlijn van de Raad betreffende de BTW. De 
Kamer heeft de door de Commissie gevolgde procedures 
onderzocht en het volgende vastgesteld: 4.11. In de paragrafen 3.17 — 3.20 van haar jaarverslag 
over het begrotingsjaar 1985 heeft de Rekenkamer de 
aandacht van de decharge-verlenende autoriteiten geves­
tigd op het feit dat bepaalde Lid-Staten het normale 
verloop van de controles die de Kamer nodig achtte 
hadden belemmerd. De Kamer moet, evenals vorig jaar, 
opmerken dat deze beperkingen op haar controles nog 
steeds bestaan en dat zij bijgevolg niet in staat is haar 
plichten in verband met de controle van de door de Lid-
Staten betaalde eigen middelen uit de BTW, die in 
1986 22 223,4 Mio ECU bedroegen, op bevredigende 
wijze te vervullen. 
(a) het onderzoek van de nationale wetgevingen betref­
fende de BTW in Denemarken, Spanje en Nederland 
was niet afgerond, in hoofdzaak omdat het personeel 
had te kampen met problemen van taalkundige aard; TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN 
(b) de Commissie beschikte niet over een volledige 
documentatie met betrekking tot alle Lid-Staten, 
deels omdat deze niet verplicht waren haar de 
gegevens te verstrekken en deels omdat de van de ene 
tot de andere Lid-Staat sterk verschillende wetge­
vingsprocedures moeilijkheden opleverden; 
(c) er bestond geen geregelde procedure om te verzekeren 
dat alle door het aanvankelijke onderzoek van de 
nationale wetgeving opgeroepen vragen nader wer­
den onderzocht, hetzij bij de interne diensten van de 
Commissie, hetzij tijdens haar controles ter plaatse. 
4.10. De Commissie is verantwoordelijk voor de 
controle op de juistheid van de door de Lid-Staten in hun 
jaarlijks overzicht meegedeelde gegevens en berekenin­
gen. Met betrekking tot deze gegevens en tot het gewogen 
gemiddelde tarief — wegens de invloed ervan op de 
vaststelling van de grondslag van de eigen middelen uit de 
BTW — bepaalt Verordening (EEG, Euratom, EGKS) 
nr. 3625/83 van de Raad van 19 december 1983 (6) dat de 
vereiste gegevens worden opgesplitst in vijf categorieën 
(samengevat: uiteindelijk verbruik; intermediair ver­
bruik ; bruto-investeringen in vaste activa van overheids­
instanties ; bruto-investeringen in vaste activa van andere 
sectoren; bebouwde terreinen en bouwterreinen). Hoewel 
de Commissie in 1981 (7) had beklemtoond dat het gebrek 
aan samenhang in de wijze waarop de Lid-Staten hun 
gegevens verstrekken de juistheid van de berekeningen 
schaadt, delen momenteel slechts Frankrijk, Italië en 
Luxemburg de gegevens in de vereiste vorm mee. Terbeschikkingstelling van douanerechten 
door Spanje en Portugal 
4.12. De nieuwe Lid-Staten, Spanje en Portugal, zijn 
verplicht communautaire ontvangsten vast te stellen 
overeenkomstig Besluit 85/257/EEG, Euratom en de 
financiële bepalingen van de Toetredingsakte (8). Deze 
financiële bepalingen verwijzen onder meer naar de 
toepassing van de regels voor het berekenen van de eigen 
middelen uit douanerechten „vanaf de datum van 
toetreding" (1 januari 1986). De Akte schrijft eveneens 
voor dat het gemeenschappelijk douanetarief en andere 
tariefbepalingen vanaf 1 maart 1986 geleidelijk worden 
ingevoerd. 
4.13. De Kamer heeft vastgesteld dat de Spaanse en 
Portugese autoriteiten de communautaire douanerechten 
pas hebben vastgesteld vanaf 1 maart 1986, en niet vanaf 
de datum van toetreding. Bijgevolg werden de eigen 
middelen uit douanerechten op de invoer uit niet-Lid-
Staten in Spanje en Portugal in januari en in februari 1986 
noch vastgesteld, noch ter beschikking van de Gemeen­
schappen gesteld. Daar de rechten niet bij de invoer 
werden vastgesteld, zijn de desbetreffende ontvangsten 
niet precies bekend, maar de diensten van de Commissie 
schatten dat deze tussen 50 en 60 Mio ECU kunnen 
liggen. Op 27 januari 1987 heeft de Commissie een 
officieel verzoek ingediend tot betaling van deze douane­
rechten per 30 april 1987, maar de Lid-Staten hebben 
hieraan geen gevolg gegeven. De zaak blijft bij de 
Commissie in behandeling. 
40 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Financiële gegevens in de maandelijkse 
overzichten van de boekhouding van de 
Lid-Staten betreffende de traditionele eigen 
middelen 
4.14. Artikel 7, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 
2891/77 bepaalt dat de Lid-Staten een boekhouding van 
de eigen middelen voeren „gespecifieerd naar de aard van 
de middelen". Lid 3 van dit artikel bepaalt dat iedere Lid­
staat de Commissie een maandelijks overzicht van zijn 
boekhouding toezendt. 
4.15. In haar jaarverslagen over de begrotingsjaren 
1979 (9) (paragraaf 3.22), 1983 (paragraaf 1.17) en 1984 
(paragraaf 3.8), heeft de Kamer gewezen op het ontbre­
ken van relevante en nauwkeurige gegevens betreffende 
financiën en beheer in de aan de Commissie toegezonden 
boekhoudingen. Dit verhindert een behoorlijke financiële 
analyse en belet de Commissie de ontvangsten aan eigen 
middelen te ramen en indien nodig te herzien, alsmede 
doeltreffende controles uit te voeren. Fraude en onregelmatigheden 
4.18. De Kamer heeft de door de Lid-Staten gerappor­
teerde gevallen van fraude en onregelmatigheden in 
verband met douanerechten en landbouwheffingen 
onderzocht. Haar bevindingen zijn samengevat in de 
paragrafen 6.3 — 6.6. 
Vaststelling en terbeschikkingstelling van 
douanerechten en landbouwheffingen 
4.19. Verordening (EEG) nr. 2891/77 (artikelen 1, 2, 9, 
10 en 17) vormt het juridisch kader voor de vaststelling en 
de terbeschikkingstelling van eigen middelen uit douane­
rechten en landbouwheffingen. 
4.16. De Kamer heeft de door alle Lid-Staten ingedien­
de maandelijkse overzichten betreffende de traditionele 
eigen middelen onderzocht. Uit dit onderzoek is gebleken 
dat in de presentatie van de gegevens over landbouw­
heffingen bij de meeste Lid-Staten een lichte verbetering 
merkbaar was, maar dat de meeste van de eerder door de 
Kamer gesignaleerde gebreken nog steeds bestaan. De 
belangrijkste bevindingen van de Kamer zijn : 
(a) in het algemeen zijn er grote verschillen tussen de Lid-
Staten wat betreft de vorm van deze overzichten en de 
presentatie van de daarin vervatte gegevens; en 
(b) wat betreft de aanpassingen van vastgestelde eigen 
middelen verstrekt Ierland complete gegevens, met 
inbegrip van positieve en negatieve aanpassingen. De 
BR Duitsland, Griekenland, Spanje, Nederland en 
Portugal geven geen informatie over aanpassingen 
van eerder vastgestelde eigen middelen. De overige 
Lid-Staten geven enkel een netto aanpassingscijfer, 
zonder aanduiding van de onderliggende positieve en 
negatieve aanpassingen. 4.20. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 
1978 (10) (paragrafen 12.38 — 12.40) wees de Kamer op 
verschillen tussen de Lid-Staten wat betreft de datum van 
vaststelling van de eigen middelen en adviseerde zij de 
Commissie stappen te ondernemen tot harmonisatie van 
de in de Lid-Staten toegepaste regels. Daar deze 
verschillen invloed hebben op de data van terbeschik­
kingstelling van de eigen middelen, heeft de Kamer een 
onderzoek uitgevoerd naar de huidige situatie op dit 
gebied en vastgesteld dat sinds 1978 geen vooruitgang 
werd geboekt. 
4.21. Een rapport van de financieel controleur van de 
Commissie ('') over de vaststelling van eigen middelen uit 
douanerechten en landbouwheffingen in de Lid-Staten, 
dat door de Commissie op 11 maart 1983 werd 
goedgekeurd, bevestigde dat de artikelen 1 en 2 van 
Verordening (EEG) nr. 2891/77 geen garantie bieden 
voor eenvormigheid van de in de Lid-Staten toegepaste 
procedures voor de vaststelling van douanerechten en 
landbouwheffingen. 
4.17. De Kamer is van oordeel dat de gegevens over 
ontvangsten die in de aan de Commissie gezonden 
maandelijkse overzichten voorkomen, van essentieel 
belang zijn voor de ramings- en controlesystemen in 
verband met eigen middelen. De duidelijkheid en de 
.kwaliteit van deze gegevens zouden aanzienlijk moeten 
worden verbeterd. De Kamer is zich bewust van de 
inspanningen die de Commissie sinds 1979 heeft geleverd 
om in deze situatie verbetering te brengen, maar zij is 
bezorgd over het uitblijven van resultaten. De beoogde 
verbeteringen moesten reeds lang zijn verwezenlijkt. 4.22. Gezien deze leemte in de verordening heeft de 
Commissie voorstellen (12) gedaan om ze te wijzigen. De 
Kamer heeft advies uitgebracht (13) over twee van deze 
voorstellen. De Raad heeft tot dusver nog geen beslissing 
genomen. De Kamer betreurt dat, hoewel zij reeds tien 
jaar geleden voor het eerst de aandacht heeft gevestigd op 
de verschillen tussen de Lid-Staten wat betreft de datum 
van vaststelling van de eigen middelen, de Raad nog over 
geen enkel voorstel van de Commissie tot wijziging van 
Verordening (EEG) nr. 2891/77 heeft beslist, terwijl het 
laatste van deze voorstellen reeds in augustus 1984 bij de 
Raad werd ingediend. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 41 
Gebruik van importgegevens als middel ter 
controle van de bedragen van de in de Lid­
staten vastgestelde douanerechten Forfaitaire terugbetaling aan de Lid-Staten 
van uitgaven die bij de inning van de eigen 
middelen zijn gedaan 
4.23. De door de Lid-Staten gebruikte methoden voor 
de vaststelling van eigen middelen uit douanerechten en 
landbouw heffingen worden gekenmerkt door gedecen­
traliseerde inningssystemen en uiteenlopende nationale 
praktijken. Krachtens de communautaire wettelijke 
bepalingen terzake, hebben de Lid-Staten belangrijke 
verantwoordelijkheden en bevoegdheden behouden. 
Bovendien zijn de aan de Commissie toegekende contro­
lebevoegdheden in de Lid-Staten strikt beperkt. Deze 
zwakke punten in de supervisie- en controlebevoegd­
heden van de Commissie onderstrepen de waarde van een 
instrument dat het mogelijk zou maken op systematische 
wijze betrouwbaarheidsonderzoeken en controles uit te 
voeren op de globale bedragen van de door de Lid-Staten 
betaalde eigen middelen uit invoerrechten. De Kamer is 
derhalve van oordeel dat de mogelijkheid om het toezicht 
van de Commissie te versterken door middel van 
controles op centraal niveau zorgvuldig moet worden 
onderzocht. Aangezien de invoerstatistieken van de Lid-
Staten gebaseerd zijn op de aan de douane aangeboden 
documenten voor de inklaring van in te voeren goederen, 
zouden zij kunnen worden beschouwd als een bijzonder 
geschikte grondslag voor het uitvoeren van vergelijkende 
controles op de vastgestelde bedragen aan invoerrechten. 
Deze mogelijkheid werd eveneens onderkend door het 
Parlement, dat in haar resolutie bij de decharge over de 
begroting 1983 de aandacht vestigde op het ontbreken 
van overeenstemming tussen de handelsstatistieken en de 
communautaire ontvangsten uit douanerechten. 
4.24. De Kamer heeft het verband tussen handels-
gegevens en douanerechten in de afzonderlijke Lid-Staten 
onderzocht. Doordat zowel voor produkten als voor 
leveringslanden een groot aantal verschillende tariefrege­
lingen geldt, bleek het onmogelijk te zijn, eenvoudige, 
rechtstreekse vergelijkingen te trekken tussen de op basis 
van invoerstatistieken berekende douanerechten en de 
door de Lid-Staten in de desbetreffende periode vast­
gestelde en aan de Commissie ter beschikking gestelde 
douanerechten. 
4.25. De verbetering van de gegevens over handel en 
ontvangsten en van de analyse daarvan zou nuttig zijn om 
de gevolgen van de uiteenlopende vaststellings- en 
inningspraktijken in de Lid-Staten aan het licht te 
brengen en gebrekkige procedures, die tot verliezen 
zouden kunnen leiden, op te sporen. 4.26. Krachtens Besluit 70/243/EGKS, EEG, Euratom 
van de Raad van 21 april 1970 (14) kunnen de Lid-Staten 
aanspraak maken op een terugbetaling van 10 % van de 
door de Gemeenschap ontvangen douanerechten en 
landbouwheffingen „bij wijze van inningskosten". Nadat 
dit stelsel veertien jaar lang was toegepast, werd het 
verlengd bij Besluit 85/257/EEG, Euratom, dat de vorige 
regelgeving verving. De bewoordingen van de oorspron­
kelijke bepaling werden in het besluit van 1985 in essentie 
herhaald: „De Gemeenschappen betalen aan elke Lid­
staat, bij wijze van inningskosten, 10 % van de ... gestorte 
bedragen terug". Voor het begrotingsjaar 1986 werden 
volgens dit stelsel 1 045,4 Mio ECU aan de Lid-Staten 
terugbetaald. 
4.27. In haar verslag (15), uitgebracht ingevolge de 
conclusies van de Europese Raad van 18 juni 1983 
(Stuttgart) wees de Kamer erop dat de terugbetaling van 
10% „niet is gebaseerd op werkelijke kosten". De 
besluiten van de Raad tot invoering en handhaving van 
dit stelsel van forfaitaire terugbetaling van 10 % lijken te 
zijn genomen zonder dat behoorlijk rekening werd 
gehouden met de noodzaak om de afwijking ten opzichte 
van de werkelijke kosten zo klein mogelijk te houden. 
Noch het vereiste minimum aan dienstverlening, noch de 
desbetreffende inningskosten die door de terugbetaling 
moesten worden gedekt werden ooit gedefinieerd, en de 
Kamer heeft niet kunnen ontdekken op welke grondslag 
het terugbetalingspercentage oorspronkelijk werd vast­
gesteld. Men had eraan moeten denken dat het destijds 
ingevoerde stelsel van de eigen middelen in het algemeen 
niet zou leiden tot het beheer van nieuwe belastingstelsels 
in de Lid-Staten, maar tot de oplegging van communau­
taire verantwoordelijkheden op het gebied van de 
traditionele systemen voor de inning van ontvangsten uit 
de invoer. Deze verantwoordelijkheden zouden slechts 
een zeer geringe invloed hebben op de kosten van de 
nationale diensten voor de inning van dergelijke ontvang­
sten. 
4.28. Een erg zwak punt in het stelsel is het ontbreken 
van een mechanisme voor de herziening van het 
terugbetalingspercentage in het licht van veranderingen 
in de administratieve kosten. Tijdens haar controles in de 
Lid-Staten heeft de Kamer sinds 1971 een vermindering 
van het aantal arbeidskrachten en een vereenvoudiging 
van de inklarings- en inningsprocedures geconstateerd. 
Het systeem van forfaitaire terugbetaling is een uitgaven-
mechanisme dat onafhankelijk van de werkelijke kosten 
functioneert, zodat geen rekening kan worden gehouden 
met kostenwijzigingen. Enerzijds hebben de Lid-Staten de 
mogelijkheid hun kosten bij de inning van de eigen 
middelen te drukken en de daaruit voortvloeiende 
financiële voordelen te behalen, doch anderzijds worden 
de uitgaven ten laste van de communautaire begroting 
niet dienovereenkomstig verminderd. Daar een mini-
42 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
mumnorm voor de dienstverlening als tegenprestatie voor 
de terugbetaling niet is vastgesteld, genieten de Lid-Staten 
op dit vlak een aanzienlijke vrijheid. Deze omstandig­
heden leiden tot een toenemende overcompensatie van de 
inningskosten ten nadele van de communautaire begro­
ting. 
4.29. Met het terugbetalingsstelsel zijn grote commu­
nautaire uitgaven gemoeid en het feit dat geen enkele 
maatregel werd getroffen om de herziening van het 
percentage van 10% mogelijk te maken, en dat dit 
percentage in het besluit van de Raad van 1985 van kracht 
bleef, toont duidelijk het arbitraire karakter van het 
terugbetalingsstelsel aan. 
4.30. De Kamer heeft kennis genomen van de door het 
Parlement en de Commissie geuite bedenkingen in 
verband met dit stelsel, en in het bijzonder van de recente 
voorstellen van de Commissie (16) betreffende de financie­
ring van de communautaire begroting, waaronder een 
voorstel tot afschaffing van het terugbetalingsstelsel. De 
Kamer is van oordeel dat het betalen van gemeenschaps­
gelden op een willekeurige grondslag en voor niet nader 
bepaalde diensten ongepast is. Het is noodzakelijk de 
betaling van een dergelijke compensatie aan de Lid-
Staten te herzien in het licht van de ontwikkelingen die 
zich hebben voorgedaan sinds 1970, toen het terugbeta­
lingsstelsel werd ingevoerd. 
Doelstelling van zelffinanciering binnen de 
suikermarkt 
4.31. In de considerans van Verordening (EEG) nr. 
1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een 
gemeenschappelijke ordening der markten in de sector 
suiker (17) wordt overwogen: stappen moeten worden 
ondernomen „om de Gemeenschap de nodige instrumen­
ten te verschaffen om ... te verzekeren dat de kosten voor 
de afzet van overschotten ... volledig door de producenten 
zelf worden gefinancierd". Deze basisverordening werd 
gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 934/86 van de Raad 
van 24 maart 1986, van toepassing vanaf 1 juli 1986 (18). 
Het beginsel van zelffinanciering werd in de considerans 
van deze verordening uitdrukkelijk bevestigd: „... de 
gemeenschappelijke marktordening voor suiker stoelt 
sedert het verkoopseizoen 1981/82 op het beginsel van de 
financiële verantwoordelijkheid van de producenten voor 
alle verliezen die voortvloeien uit de afzet van hetgeen de 
Gemeenschap ten opzichte van het interne verbruik aan 
overschotten produceert". 
4.32. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 1985 
(paragraaf 3.45) wees de Kamer erop dat, naar haar 
mening „de doelstelling van zelffinanciering door middel 
van de regeling inzake produktiequota voor suiker niet 
kon worden bereikt. De omvang van de werkelijke 
tekorten als gevolg van de werking van de regeling is in de 
betrokken verkoopseizoenen gestaag toegenomen". Op 
dat tijdstip bedroeg het gecumuleerde tekort van de 
regeling voor de vier verkoopseizoenen 1981/82 — 
1984/85 reeds 609,2 Mio ECU. De vrees van de Kamer, dat „de doelstelling van zelffinanciering niet kon worden 
bereikt" is bewaarheid: in het najaar van 1986 — d.i. aan 
het eind van de eerste vijfjarige periode waarin de regels 
voor de gemeenschappelijke ordening der markten in de 
sector suiker werden toegepast — was het gecumuleerde 
tekort volgens de diensten van de Commissie met nog eens 
263,9 Mio ECU gestegen tot 873,1 Mio ECU. 
4.33. Het bestaan van een tekort wordt uitdrukkelijk 
erkend in voornoemde Verordening (EEG) nr. 934/86: 
„Overwegende dat, om alle werkelijke uitgaven in 
verband met de uitvoer van communautaire produktie-
overschotten in de verkoopseizoenen 1981/82 tot en met 
1985/86 te kunnen dekken ... een compensatieheffing 
voor de betrokken sector moet worden ingevoerd; dat 
daartoe een beroep moet worden gedaan op de solidariteit 
van alle betrokken producenten om het na de periode 
1981/82 tot en met 1985/86 geconstateerde deficit, dat 
voor de begroting op 400 miljoen ECU wordt geraamd, te 
kunnen wegwerken". De Raad voorzag een tekort van 
slechts 400 Mio • ECU, zoals door de Commissie was 
voorgesteld, en stelde voor het wegwerken hiervan een 
heffing vast die moet worden gespreid over de vijf 
komende jaren, en betaald in jaarlijkse tranches van 
80 Mio ECU. 
4.34. Bijgevolg bleef van het totale tekort van 873,1 Mio 
ECU een ongedekt tekort van 473,1 Mio ECU over, 
waarmee in de verordening geen rekening werd gehou­
den, hoewel de Kamer in haar jaarverslag over het 
begrotingsjaar 1985 (paragraaf 3.48) in overweging had 
gegeven dat „toekomstige maatregelen betreffende de 
gemeenschappelijke ordening der markten in de sector 
suiker erin (zouden moeten) voorzien dat het volledige 
tekort wordt gedekt". De Commissie had bij haar voorstel 
van een tekortbedrag van 400 Mio ECU aangevoerd dat 
de uitbreiding van de Gemeenschap met Portugal een 
grotere afname van communautaire suiker door dat land 
als gevolg zou hebben, waardoor een bedrag van 210 Mio 
ECU aan exportrestituties zou worden bespaard. De 
Commissie schat nu dat slechts 50 Mio ECU op deze 
wijze werden weggewerkt. De Commissie rekende 
eveneens op nieuwe, kostenbesparende afzetgebieden 
voor suiker in de chemische industrie van de Gemeen­
schap. De Kamer heeft op grond van de beschikbare 
documenten geen bevredigende rechtvaardiging van deze 
veronderstellingen van de Commissie kunnen vinden. 
4.35. De doelstelling van zelffinanciering van de 
basisverordening werd niet verwezenlijkt. Dit wordt 
verhuld door een verwarrende budgettaire presentatie. 
De Kamer heeft de aandacht van de Commissie gevestigd 
op tegenstrijdigheden en onnauwkeurigheden in de 
toelichting van de ontvangsten en uitgaven van de 
begroting, die moeten worden verbeterd teneinde een juist 
beeld te geven van de werkelijke financiële situatie in de 
sector suiker. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 43 
4.36. Op 7 augustus 1985 heeft de Commissie een 
voorstel gedaan tot vernieuwing van het quotasysteem 
voor de suikerproduktie, gekoppeld aan een aanzienlijke 
versterking van het zelffinancieringsmechanisme. Het 
voorstel dat voorzag in een stijging van de maximumhef-
fïng op zowel „A"- als „B"-suiker (!9) van 2 % naar 2,5 % 
van de interventieprijs, en op „B"-suiker van 37,5 % tot 
47 % van de interventieprijs, werd door de Raad 
verworpen en de maximumheffingspercentages van 
respectievelijk 2 % en 37,5 % blijven geldig. De Raad 
heeft, zoals opgemerkt in paragraaf 4.33, wel ingestemd 
met de invoering van een compensatieheffing, doch deze 
zal slechts een deel van het gecumuleerde tekort 
wegwerken. Naar de mening van de Kamer blijft de 
voorgeschreven beperking van de produktieheffingen 
evenals in het verleden een belangrijke hinderpaal voor de 
verwezenlijking van de doelstelling van zelffinanciering. 4.37. Gelet op de herhaaldelijk bevestigde doelstelling 
van zelffinanciering van de gemeenschappelijke ordening 
der markten in de sector suiker, beklemtoont de Kamer 
dat onmiddellijk maatregelen dienen te worden getroffen 
om het gecumuleerde tekort in deze sector zo snel 
mogelijk door gepaste heffingen te dekken, het ontstaan 
van nieuwe tekorten te verhinderen en de specifieke 
financiële situatie duidelijk in de begroting en de 
rekeningen te doen verschijnen. Indien het beginsel van 
zelffinanciering was geëerbiedigd, zouden de voor de 
financiering van de verliezen in de sector suiker gebruikte 
kredieten (579 Mio ECU) niet nodig zijn geweest en zou 
het algehele tekort van de Gemeenschap bijgevolg 
evenveel lager zijn geweest. 
0) 
(2) 
(3) 
(4) 
(5) 
(6) 
(7) 
(8) 
(9) 
(10) 
(") 
(.2) PB L 
PB L 
PB L 
PB L 
PBC 
PBC 
PB L 
Doe. 
PB L 
PBC 
PBC 
Doe. 
PBC 
PBC 
PBC 
PBC 128 van 14.5.1985, blz. 15. 
356 van 31.12.1985, blz. 1. 
336 van 27.12.1977, blz. 1. 
336 van 27.12.1977, blz. 8. 
348 van 31.12.1984, paragrafen 3.19 — 3.20; 
326 van 16.12.1985, paragrafen 3.14 3.20. 
360 van 23.12.1983, blz. 1. 
X1X/327/81 — Bijlage V. 
302 van 15.11.1985. 
342 van 31.12.1980 paragraaf 3.22. 
326 van 31.12.1979, paragrafen 12.38 — 12.40. 
COM SG(83) D/8029. 
231 van 4.9.1982, blz. 15, paragrafen 6 — 7; 
146 van 4.6.1983, blz. 4, paragraaf 2; 
303 van 10.11.1983, blz. 19, paragrafen 1 — 6; 
219 van 21.8.1984, blz. 7, paragrafen 3 — 11. (13) PB C 133 van 20.5.1983, blz. 3; 
PB C 163 van 23.6.1984, blz. 8. 
(14) PB L 94 van 28.4.1970, blz. 19. 
(15) PB C 287 van 24.10.1983, paragraaf 1.2.4. 
(16) Verslag van de Commissie aan de Raad en het Parlement 
over de financiering van de begroting van de Gemeenschap 
(Doe. COM(87) 101 def. van 28.2.1987). 
C7) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 5. 
08) PB L 87 van 2.4.1986, blz. 1. 
(,9) „A"-suiker valt onder het produktiequotum waarvoor de 
laagste heffing geldt en „B"-suiker onder het produktiequo­
tum met de hoogste heffing, binnen de vastgestelde 
hoeveelheidslimieten (Verordening (EEG) nr. 1785/81). 
44 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 5 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw, 
afdeling „Garantie" (EOGFL-Garantie) 
5.0. Inhoud Paragraaf 
Inleiding 5.1 
Samenvatting van de financiële gegevens 5.2 
Openbare opslag 5.5 
De weerslag op de begroting van structurele overschotten 5.5 
De rol van de interventie 5.7 
Budgettaire overwegingen • 5.9 
Verliezen op de afzet en afschrijving 5.11 
Vergoeding van opslagkosten 5.16 
Conclusies 5.17 
Beheer en interne controle van het EOGFL-Garantie door de Commissie 5.22 
Boeking van de voorschotten aan de Lid-Staten en van de gedeclareerde 
uitgaven 5.24 
Opmerkingen naar aanleiding van de accountantscontrole 5.25 
Goedkeuring van de rekeningen 5.26 
Doelstellingen en methoden 5.26 
Werkmethoden 5.27 
Personeelsbestand 5.35 
Achterstallig werk 5.36 
De medewerking van de Lid-Staten 5.40 
Preventieve raadpleging 5.42 
Slotopmerkingen 5.44 
Controle van de afzonderlijke markten 5.45 
Het quota/extra-heffingenstelsel in de zuivelsector 5.47 
Distillatiemaatregelen in de wijnsector 5.51 
Produktiepremies in de tabakssector 5.54 
Produktiesteun voor erwten, tuin- en veldbonen 5.56 
De ontwikkeling van de regeling 5.56 
Opmerkingen naar aanleiding van de controle 5.58 
Produktiesteun voor katoen 5.60 
Opmerkingen naar aanleiding van de controle 5.63 5.4 
5.21 
5.6 
5.8 
5.10 
5.15 
5.21 
5.44 
5.44 
5.34 
5.39 
5.41 
5.43 
5.69 
5.50 
5.53 
5.55 
5.59 
5.57 
5.59 
5.69 
5.69 
Algemene conclusies 5.70 — 5.72 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 45 
INLEIDING SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
5.1.. Het beheer van het Europees Oriëntatie- en 
Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie 
(EOGFL-Garantie) werd ook in 1986 beheerst door 
Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 
1970 ('), die tezamen met de bepalingen van het Finan­
cieel Reglement, met name die van Titel VIII, een 
specifiek kader van voorschriften vormt ten opzichte van 
de voor de algemene begroting geldende regels. 
(') Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. 5.2. Tabel 5.1 bevat de belangrijkste gegevens over het 
beheer van de kredieten van het EOGFL-Garantie. De in 
1986 voor de financiering van de uitgaven beschikbare 
kredieten bedroegen 22 153,3 Mio ECU. De Commissie 
heeft de Lid-Staten voorschotten van in totaal 
22 150,8 Mio ECU verstrekt. De door de Lid-Staten 
gedeclareerde uitgaven beliepen 22 131,4 Mio ECU, die 
de Commissie, vermeerderd met 2,5 Mio ECU voor 
rechtstreeks verrichte betalingen, in de jaarrekening van 
Tabel 5.1 — EOGFL-Garantie 1986: Overzichtstabel van de rekeningen 
(Mio ECU) 
Kredieten 
Automatische overdrachten 
uit 1985: 
waarvan geannuleerd: 
gebruikt: 
Begroting 0) 
Titels 1 en 2: 
Hoofdstuk 40: 
In totaal beschikbaar: 
Geannuleerd (2): 
Totaal gebruikt: 4,4 
0,3 
4,1 
22 112,0 
41,3 
22 153,3 
15,9 
22 137,4 Vastleggingen 
Saldo van de liquiditeiten 
van de Lid-Staten per 1.1.1986 (3) 49,2 
Aan de Lid-Staten verstrekte voorschot­
ten 
— betaald in één bedrag: 
— betaald in tranches: 
Totaal der voorschotten: 
Wisselkoersverschil: 
Rechtstreeks door de Commi 
vastgelegde uitgaven: 
Totaal der vastleggingen: 
Vrijmaking van het saldo 
der liquiditeiten van de 
Lid-Staten per 31.12.1986: 
Totaal vastleggingen: 7 424,4 
14 726,4 
22 150,8 
-4,2 
ssie 
6,0 
22 152,6 
15,2 
22 137,4 In de jaarrekening 
opgenomen bedragen 
Betalingen ten laste van automatische 
overdrachten 
uit 1985: 4,1 
Boekingen als betalingen (4): 
— tijdig: 
— niet tijdig: 
Totaal: 
Rechtstreeks door de Commissie 
betaalde bedragen: 
Totaal betalingen: 
Automatische overdrachten naar 
Totaal: 1 849,2 
20 282,2 
22 131,4 
2,5 
22 133,9 
1987:3,5 
22 137,4 
(') Begroting, als vastgesteld op 10 juli, PB L 214 van 4.8.1986. 
(2) Waaronder 0,3 Mio ECU voor hoofdstuk 40, Visserij. 
(3) Dit saldo was begrepen in de vastlegging van het voorschot voor april. 
(4) In de opgenomen bedragen zijn de gevolgen van de goedkeuringsprocedure 1982 (55,3 Mio ECU) verwerkt. 
46 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
het begrotingsjaar 1986 heeft opgenomen. Dit betekent 
een stijging van 12 % ten opzichte van 1985. Deze stijging 
zou een niveau van ongeveer 15,5% hebben bereikt, 
indien de Commissie betalingen van in totaal 693 Mio 
ECU niet had uitgesteld tot 1987 (zie paragraaf 5.25(a)). 
5.3. Verdere financiële gegevens zijn opgenomen in 
tabel 5.2, dat de uitgaven over het jaar, ingedeeld naar 
hoofdstuk en regeling weergeeft; tabel 5.3 geeft een 
specificatie van de besteding van de kredieten in 1986 
inclusief de besteding van overdrachten van het ene naar 
het andere hoofdstuk. In de tabellen 5.4 en 5.5 zijn 
respectievelijk weergegeven de hoeveelheid en de boek­
waarde van de landbouwvoorraden in openbare opslag 
per ultimo 1986, met daarnaast de vergelijkbare cijfers 
van voorgaande jaren. Met een belangrijke uitzondering 
voor melkprodukten lijkt de situatie bij sommige 
produkten, kwantitatief gezien, te zijn verbeterd, hoewel 
de totale boekwaarde van de voorraden bleef stijgen (tot 
11 400 Mio ECU). 
5.4. De werkelijke stijging met 15,5 % van de landbouw­
uitgaven in 1986 geeft temeer reden tot bezorgdheid 
wanneer men bedenkt dat in de loop van het jaar de 
latente verliezen in verband met de toekomstige afzet van 
interventievoorraden volgens de berekeningen van de 
Rekenkamer zijn opgelopen tot 8 500 Mio ECU (zie 
paragraaf 5.14). Dit betekent een stijging van 49 % ten 
opzichte van het desbetreffende cijfer voor 1985 
(5 700 Mio ECU). Gezien de blijvende ernst van de 
situatie betreffende de interventievoorraden heeft de 
Kamer in de paragrafen 5.5 — 5.21 een gedetailleerde 
uiteenzetting gegeven van de ontwikkeling van dit 
probleem en van de reactie hierop van de Gemeenschap. 
OPENBARE OPSLAG 
De weerslag op de begroting van structurele 
overschotten 
5.5. Uit het feit dat de kosten van de voorraden en de 
uitgaven betreffende hun behandeling, financiering en 
afzet vanjaar tot jaar toenemen, blijkt duidelijk dat voor 
belangrijke delen van de gemeenschappelijke landbouw­
markt het evenwicht ernstig verstoord is. De boekwaarde 
van de interventievoorraden steeg van ongeveer 
2 000 Mio ECU in de jaren rond 1980 tot meer dan 
11 000 Mio ECU ultimo 1986. De ten laste van de 
begroting gebrachte uitgaven in dit verband stegen over 
dezelfde periode met een factor 4 tot 4 700 Mio ECU in 
1986. Daarbij komt dat in dit bedrag niet verwerkt is het 
in paragraaf 5.4 bedoelde latente verlies van 8 500 Mio 
ECU op de waarde van de voorraad. 
5.6. De voornaamste aanwijzingen over de situatie op 
de verschillende markten leveren echter hun respectieve zelfvoorzieningsgraden, die al sinds vele jaren een 
stijgende tendens te zien geven (vooral in de jaren 70) en in 
sommige gevallen nu een peil hebben bereikt dat duidelijk 
meer dan 100 % bedraagt. Deze situatie was een dubbele 
last voor de begroting van de Gemeenschap. In de eerste 
plaats worden er door de groter wordende zelfvoorzie­
ningsgraad van de Gemeenschap inkomsten gederfd uit 
de landbouwheffingen op ingevoerde produkten. In de 
tweede plaats heeft de combinatie van steeds groter 
wordende interventievoorraden en een groeiende kloof 
tussen de EEG-prijzen en de lagere prijzen op de 
wereldmarkt geleid tot een forse stijging van de begro-
tingskosten van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. 
Het grootste deel van deze stijging kan worden toegere­
kend aan de feitelijke en potentiële kosten die met de afzet 
van de interventievoorraden verband houden. 
De rol van de interventie 
5.7. In het laatste decennium is de rol van de interventie­
opslag in de ordening van de belangrijkste landbouw­
markten fundamenteel gewijzigd. Interventieaankopen 
vervullen als een conjunctureel instrument een belangrij­
ke functie bij de uitvoering van het prijsgarantiebeleid en 
dus bij de verwezenlijking van sommige van de in artikel 
39 van het EEG-Verdrag genoemde doelstellingen in het 
kader van een ruimer wordende interne markt die streeft 
naar geringere afhankelijkheid van importgoederen. Deze 
interventie draagt bij tot het scheppen van een econo­
misch vertrouwensklimaat voor de producenten. Wan­
neer het peil van 100% zelfvoorziening echter wordt 
overschreden en de interne produktie afhankelijk wordt 
van exportmogelijkheden op een wereldmarkt waar het 
prijspeil vaak aanzienlijk lager is dan op de interne markt, 
verwordt de regeling voor openbare opslag al te 
makkelijk tot een gegarandeerde afzetmogelijkheid voor 
goederen waarvoor in feite geen echte afzetmarkt bestaat, 
waardoor zij bijdraagt tot de vorming van structurele 
overschotten. 
5.8. Voorts heeft de Kamer in haar jaarverslag over het 
begrotingsjaar 1985 (2), dat de resultaten bevatte van een 
speciaal onderzoek naar de regelingen voor openbare 
opslag van granen, de aandacht gevestigd op de invloed 
van de kwaliteitscriteria van granen die ter interventie 
werden aanvaard. Zij concludeerde dat de lage drempel­
waarden voor de kwaliteit, gekoppeld aan een prijs-
differentiatieregeling die een betere kwaliteit niet vol­
doende beloonde, de producenten had aangezet tot de 
produktie van overmatige hoeveelheden graan, waaron­
der graan van mindere kwaliteit, dat een te groot 
economisch risico voor de producenten zou zijn geweest 
indien zij niet de zekerheid hadden gehad dat er 
interventie plaatsvond. De Kamer kwam tot gelijkluiden­
de conclusies in haar recente speciale verslagen (3) over de 
communautaire maatregelen betreffende de distillatie van 
wijn en over de gemeenschappelijke ordening der markten 
in de sector ruwe tabak. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
.-3 b 
Cu 
•2 
£ 
rs-2 
•go 
•2 S. 
B& 
o 
" 
e 
£ H 
> 
è 3>g 
lil 
«.2 o 
H dij 
H 
'ë SJS 
«£'11 
Ea 
U Ë-S 
> 
2'! 
^ 
e c *ë •° ë 
b 
(2 
f2 
1 
I's 
KS C-C-wC-
= 
oiS 
cS+ 
w 
s 
+ 5~ 
Sc. 
5 m 1 so os l I l 1 oo <N 
fN ' © oo ' ' ' m* 
•<4- n- — 
— 1 — — 1 1 1 ! fN so 
OO i i 
r- 1 1 
vo l f- o | | | l o\ ^t 
— (N fN 
^ 1 fMOp | 1 j j —'„ ^i. 
fN ' o' o\ ' ' ' ' —" as TT | fN ro 1 
NOO«OrtOOOOOO\ 
t~^—<\o>üno'na\wrfi ro OONNvCvoo^fO m TtiriO'^f'oassor-
fN 
1 I fN 1 1 1 Os j UO 1 
1 ! o ' ' ' fN ' O ' 
p- r-
•* 
1 » 
^ 
r-T 1 >n vo" 1 1 -ƒ ' 
inoomh-o-'O™ f 
os — — asi/->orNr-as in •—< oo fN so so fN co 
fN 
fl 1 I 1 I 1 O fN I 
h o\ Tt t n I 1 OM-
— .—' oo a\ rs ' • t— •—• rN — os r*ï fN t-~ — m 
MhVOn^tOOOOON 
— roir)Tfrt^O>/~>soOfN 
OsOsfNOfNsOSOOOrooO 
rn h<OO^^avDh 
a. ssen 
assen 
jderu nde gew 
ende ge 
ssen en 
en fruit Granen 
Rijst 
Suiker 
Olijfolie 
Oliehoud' 
Eiwithoui 
Vezelgew 
Groenten 
Wijn 
Tabak 
OO—'(Ntnmtw^r-j O fN 
m as 
1 O SD 
ON so 
| ^ TT 
1 O fN O — 
I ^"1 
•* *© 
t as fN 
1 so m 
' O fN 
"~l fN 
1 Os fN 
—* 
<JO | SO 
1 
1 OS f) 
1 ^ Tj-
fN — 
TT OO f-
•* •<* 
3 
T3 
O 
g & 
O > 
o '3 SJ ™ <S Overige 
Melk en 
Rundvle fN i 
1 o" ' lil 
-3-
| *<\ \ Ml 
1 "*- 1 III 
Os en \ 1 r^ o 
— fN —H — 
ro 1 
1 vo~ ' III fN 
^ II III VO 1 1 III 
SO 
III III 
cr> 
III 11° 
III 1 1 00 
1 m oo os O 1 
1 ^o r- fN o ' 
as oo oo os r- o 
SO — f- fN — OO 
— in Os OM -
<u 
00 
.o :s 
mvee 
nder :n geitevl 
lees 
slachtpl 
n die niet 
"" > e <u Schape-
Varkens 
Eieren e 
Produkt 
II vallen 
MCB's 
Visserij 
fN 
tN m Tf *o r-" o 
fN fN fN fN fN 't «s 
f-^ 
V) t-
Tl1 
00 
Os 
<*•> 
f*> 
r-
t-v> s© 
P4 
O t-
00 
pf 
Os 
os 
00 
rï e 00 
"l 
pi f) Tt 
s© 
ID 
<S 
t^ 
Tf 
«s 
pf SO 
r-
«s 
r-
**! 
Os 
f-
O 
P-I 
p* 
13 
+2 o 
H fN 
> 
60 
> 
O 
Os 
fN •<r 
t-^ 
f> 
p* 
ca 
c 
13 
eö 
O H 
48 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
5 
•g 1 
o u 
"•* u 
2 
oa 
Q-* 
o s 
c*o 
s 
^ 
si 
-c o 
fes 
§•* 0 
.c S2-* 
u 
•a^c 
«-* u 
°'° g-I 
CD 
0 
"feg 
= ° ê-£ 
é ö 
2^1 
ÏÏTD^ 
o"*.* 
X è T 
§ 
§ 
s s 
ê 
£ 
^ 
s 
s 
s 
2 vO — rt<r-><nc->O00c~»>©a0rr>©'©00OC^-O 
i^v>i»(N'tvo»(»voooats-a\i,rs-oo»i/) OO'O — roO'nooOOOfN*— vOr-ON — 0 Cv 
ai^rrliflOOOO(N'1,XM^»000\M(r\N 
Tt </-T •* r-" in vo 0" rl ^d </-T —' \o 1—" r~' ei 10 vT 00" 
Ttr-vo^j-ioc^^or- •* ^j- *© — 10 rt 
m —1 <N 10 ro 
OOin</")<oioir)©io'noO'OOOOl'~>i''> 
iriïOkOooirnON/nOOMNM^JtionvOVOoC 
WMOM^WCIOOIAOM^^ONO t-- >n 
'tr-vo^^CTïMDr-- Tj-Tj-^o—H 10 Tfr 
m —. <N 10 m 
MNO viMOi 1 /lO^KNM 1 !** 1 Cl © 
r-^o-^^on-cxi ! © r-~ a\ ^* r-- [ ' — ' © © rs __ ro —• n-i— v£> © 
in rt r<i r<l ^1 *ü ON f-- ^O ^O © j lO hO 
(NfNOrn^OO ' ro ro v> C~- —< ' 't-- -H (S 
-^0 — vo^-« r~- — ON "Oio 
C3N -^ m — 1—1 lO O (N 
—< — © ON Cl l/l 1 m * •* ^ I I 1 ^t 1 «*} I 
M - - WCO 'OOON^l- ' ' ' ~ 'O ! 
m — rO OO O \D Ui (N VO »ü I I lO !CN I 
r~-ooo^O"Olr<-io,or~-1 ! • r-- ' as ' <N —< ^-1 OO v© t~~ —H —1 
lO-H^vO^O^MONVOnwmMN-HMOOO 
inir>»— CNTt,vo.-H©v©>-"aNr^©>/-irN|*-*0\© TJ- —< r*i "* 1 -HM rt rt r^ 1 M O 
1 1 ' 1 II1!00 
©©i/")»Oi/-i©ir)©»oir>©0>n©©©i/-}© 
iO"^-r~-r-iooNT]-r~-cnoo-^r~-r»-i^-HO(NtN 
x 00 n r^ •<ƒ in in , ffiOa^omr-irjTjin 
— ^J- r-i —< Tt 1 'O 00 1 1 1 1 
1 1 1 lil! 
ooooo>nooooooooooo>n 
o<N'*^-'Or^i~-(Nn-)orNi'vDO'-<'«i-rN'^-^o 
O'ïi/l'H(N(N«(JiinO00(NNmrtr<irfi 
ro^Or^TtONOt^- r-H^oiocN—<>n TJ-
cl —H ^~ (N ^H v© (N 
0-(Sr,l,1-invOM»0-'NmTtinM»0\ 0 
0 
0 
•^ 
o\ 
«M 
0 
irT m 
^0 
00 
so V© 
IT) 
m 
rs 
00 
00 
vc «NI 
00 
OV-,00 
t^* t-^ 
0 0 
0 r-^ TT *H 
t-~ t~~ 
1 
0 
fS 
0 
H X 
3 IJS 
WK 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 49 
Tabel 5.4 — EOGFL-Garantie: beknopte tabel van het beloop van de voorraden in openbare opslag 1984-1986 
(1 000 t) 
Produkt 
Zachte tarwe, geschikt voor de 
broodbereiding 
Zachte tarwe, niet geschikt voor de 
broodbereiding 
Sub-totaal zachte tarwe 
Gerst 
Rogge 
Durumtarwe 
Maïs 
Gierst 
Totaal granen 
Suiker 
Olijfolie 
Koolzaad 
Zonnebloemzaad 
Alcohol (2) 
Tabak 
Magere-melkpoeder 
Boter, opgeslagen vóór 1.3.85 (3) 
Boter, opgeslagen na 1.3.85 
Totaal boter 
Rundvlees met been, 
opgeslagen vóór 1.3.85(3) 
Rundvlees met been, 
opgeslagen na 1.3.85 
Totaal rundvlees met been 
Rundvlees, uitgebeend, 
opgeslagen vóór 1.3.85 (3) 
Rundvlees, uitgebeend, 
opgeslagen na 1.3.85 
Totaal rundvlees, uitgebeend 
Totaal rundvlees 
Varkensvlees 1984 
Aan­
kopen 
2 898 
2 015 
4913 
1 544 
249 
309 
— 
— 
7 015 
— 
131 
— 
— 
— 
12 
454 
— 
— 
509 
— 
— 
370 
. — 
— 
89 
459 Ver­
kopen 
5 012 
14 
5 026 
1 270 
119 
204 
— 
— 
6 619 
— 
87 
— 
— 
— 
28 
695 
— 
— 
222 
— 
— 
190 
— 
— 
42 
232 Voor­
raden 
30.11.1984 
4 448 
2 015 
6 463 
1 636 
441 
853 
— 
— 
9 383 
— 
162 
— 
— 
— 
15 
787 
— 
— 
972 
— 
— 
481 
— 
— 
133 
614 1985 
Aan­
kopen 
1 671 
6 248 
7 919 
4418 
686 
695 
— 
— 
13 718 
— 
12 
— 
— 
— 
13 
223 
— 
— 
494 
— 
— 
253 
— 
— 
129 
382 Ver­
kopen 
2 228 
251 
2 479 
1 404 
19 
561 
— 
— 
4 463 
— 
98 
— 
— 
— 
13 
496 
— 
— 
447 
— 
— 
145 
— 
— 
48 
193 Voor­
raden 
30.11.1985 
3 890 
8 012 
11 902 
4 651 
1 108 
986 
— 
— 
18 647 
_ 
75 
— 
— 
501 
15 
514 
_ 
— 
1 018 
— 
— 
589 
— 
— 
214 
803 1986 
Begin-
voor-
raden 
3 931 
8 012 
11 943 
5 244 
1 119 
986 
— 
— 
19 292 
— 
247 
— 
— 
501 
15 
514 
689 
329 
1 018 
353 
245 
598 
94 
118 
214 
810 Aan­
kopen 
1 683 
2 217 
3 900 
2 433 
364 
271 
392 
3 
7 363 
61 
75 
0,2 
31 
165 
40 
508 
— 
632 
632 
— 
348 
348 
— 
162 
162 
510 Ver­
kopen 
3 270 
3 987 
7 257 
3 905 
323 
230 
201 
— 
11 916 
45 
35 
— 
5 
— 
16 
247 
315 
26 
341 
285 
206 
491 
68 
87 
155 
646 Voor­
raden 
30.11.1986 
(4) 
2 475 
6 085 
8 560 
3 793 
1 148 
1 023 
190 
3 
14 717 
16 
283 
0,2 
26 
666 
39 
862 
374 
931 
1 305 
67 
386 
453 
26 
193 
219 
672 
(') Inclusief Spanje en Portugal. 
(2) De hoeveelheden alcohol zijn uitgedrukt in hectoliters zuivere alcohol. 
(3) Verordening (EEG) nr. 1624/86 van de Commissie stelt een waardevermindering voor deze produkten vast en schrijft de afzet ervan vóór het eind van het 
begrotingsjaar 1986 voor. 
(4) De verschillen tussen de „theoretische" eindvoorraden (beginvoorraden + aankopen — verkopen) en de cijfers van de eindvoorraden in de tabel zijn te 
verklaren door twee factoren: 1) verliezen en 2) door de Lid-Staten aangebrachte wijzigingen waarmee de Commissie nog geen rekening heeft gehouden. 
Budgettaire overwegingen 
5.9. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 1983 (4), 
in welk jaar het stijgingspercentage van de openbare 
voorraden een recordniveau bereikte, heeft de Kamer 
opgemerkt dat de stijging van het volume van de ter 
interventie aangeboden produkten min of meer samenviel 
met vermindering van de beoogde exporthoeveelheden. 
De Kamer merkte op dat wanneer in een periode van 
landbouwoverschotten en tekorten aan begrotings­
kredieten produkten in openbare opslag worden geno­
men, in plaats van buiten de Gemeenschap te worden 
afgezet, dit het effect heeft dat op korte termijn de op de 
gemeenschapsbegroting drukkende lasten laag worden 
gehouden, maar dat zulks ten koste gaat van veel hogere 
definitieve lasten ten gevolge van de hoge kosten van 
langdurige opslag en waarschijnlijk tot grotere financiële 
verliezen op de uiteindelijke afzet van de betrokken 
produkten leidt. De reden hiervoor is dat interventieaan­kopen, die namens de Gemeenschap door nationale 
interventiebureaus worden verricht, in eerste instantie 
gefinancierd worden met door de Lid-Staten gefourneer­
de gelden. Ofschoon de Lid-Staten hun interestkosten 
terugbetaald krijgen door middel van een vaste ver­
goeding, financiert de Gemeenschap de waarde van de 
produkten pas bij de afzet, wanneer de interventiebureaus 
van de Lids-Staten de verkoopwaarde van de koper 
ontvangen, waarbij het verschil tussen de aankoopwaarde 
en de verkoopwaarde, gewoonlijk een verlies, ten laste 
van de Gemeenschap komt. 
5.10. Dit verklaart de invloed van budgettaire over­
wegingen op verkoopbeslissingen en meer in het algemeen 
op het afzetbeleid. De laatste vijf a zes jaar werden 
gekenmerkt door een combinatie van enerzijds begro­
tingsbeperkingen en anderzijds grote voorraden, die 
slechts tegen hoge kosten konden worden afgezet. 
Vandaar de gewoonte de verkopen uit te stellen, zolang 
50 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Tabel 5.5 — EOGFL-Garantie: Boekwaarde van de voorraden in 
openbare opslag 1984-1986 
(Mio ECU) 
Produkt 
Zachte tarwe, geschikt voor de 
broodbereiding 
Zachte tarwe, niet geschikt 
voor de broodbereiding 
Sub-totaal zachte tarwe 
Gerst 
Rogge 
Durumtarwe 
Maïs 
Gierst 
Totaal granen 
Koolzaad 
Zonnebloemzaad 
Totaal oliehoudende 
gewassen 
Rundvlees met been 
Rundvlees, uitgebeend 
Totaal rundvlees 
Varkensvlees 
Magere-melkpoeder 
Boter 
Totaal zuivelprodukten 
Suiker 
Olijfolie 
Tabak 
Alcohol 
Totaal generaal 1984 
872,4 
390,8 
1 263,2 
319,7 
91,9 
226,8 
1 901,6 
26,2 
26,2 
1 297,1 
434,8 
1 731,9 
— 
1 242,4 
3 536,8 
4 779,2 
25,7 
272,6 
13,5 
8 750,7 1985 
776,7 
1 613,6 
2 390,3 
940,5 
225,7 
264,2 
3 820,7 
_ 
1 508,7 
761,5 
2 270,2 
28,9 
866,7 
3 415,7 
4 282,4 
115,6 
14,6 
47,3 
10 579,7 1986*0) 
541,2 
1 135,4 
1 676,6 
728,8 
248,3 
287,7 
34,9 
0,7 
2 977,0 
0,1 
13,9 
14,0 
1 211,9 
783,6 
1 995,5 
— 
1 621,6 
4 284,7 
5 906,3 
9,7 
421,1 
30,4 
64,8 
11 418,8 
(') Inclusief Spanje en Portugal. 
Bron: Financiële verslagen betreffende het EOGFL-Garantie voor de 
jaren 1984-1986. 
* voorlopig. 
de kredieten voor de vergoeding van de interventiebu­
reaus van de Lid-Staten niet in de begroting beschikbaar 
zijn. Aldus stapelen de latente verliezen zich op en blijven 
zij bewaard voor de toekomst. In deze situatie vergroot de 
Gemeenschap, door de opslag van landbouwprodukten, 
ook de toekomstige landbouwuitgaven ten laste van de 
begroting, aangezien de voortdurende groei van voorra­
den een neerwaartse druk uitoefent op zowel de markt­
prijzen als de waarde van de produkten, waarvan de 
kwaliteit mettertijd gewoonlijk verslechtert. Zeer type­
rend voor deze situatie is het geval van het speciale 
afzetprogramma voor boter dat in 1987 en 1988 ter hand 
wordt genomen. In het kader van dit programma zal 1 
miljoen ton oude boter, waarvoor onmogelijk een 
normale afzetmogelijkheid op de markt kon worden 
gevonden, worden weggedaan tegen prijzen die zo laag 
zijn dat de operatie zal resulteren in verliezen van om en 
nabij de 100 % van de boekwaarde. Het economisch 
voordeel van zulk een afzet, in vergelijking met eenvoudi­
ge destructie, is niet duidelijk. De totale kosten van het 
afzetprogramma zullen ongeveer 3 200 Mio ECU bedra­
gen. Om te vermijden dat deze kosten worden toegevoegd 
aan de begrotingen voor 1987 en 1988, heeft de Raad besloten deze kosten in gelijke tranches te spreiden over 
de vier jaren 1989-1992, welke regeling naar het oordeel 
van de Kamer (5) niet strookt met het in de Verdragen 
neergelegde beginsel van jaarperiodiciteit. 
Verliezen op de afzet en afschrijving 
5.11. Het op de interventievoorraden toegepaste boek-
houdsysteem vertoont een ernstig gebrek; deze voorraden 
zijn namelijk nooit aan een systematische afschrijving 
onderworpen. Toegepast op interventievoorraden, die 
strikt genomen geen activa van de Gemeenschappen zijn, 
bestaat de afschrijving in een vermindering van de 
boekwaarde van bepaalde voorraden, waarbij aan Lid-
Staten het waardeverschil vergoed wordt en de vergoede 
bedragen bijgevolg ten laste van de begroting van de 
Gemeenschap worden gebracht. Daarna zal het verlies op 
de verkoop dus dienovereenkomstig minder zijn, evenals 
de daarvoor betaalde vergoeding en het bedrag dat bij de 
afzet ten laste van de begroting wordt gebracht. In feite is 
de afschrijving hier een methode waarmee wordt vooruit­
gelopen op toekomstige verliezen. Daarom getuigt het 
van goed financieel beheer, via afschrijving de waarde van 
de voorraden in de boeken te verlagen tot hun realiseer­
bare waarde, dus hun feitelijke verkoopwaarde, telkens 
wanneer deze lager is dan hun waarde tegen kostprijs, en 
zulks systematisch te doen, waardoor de hinderpaal voor 
het in paragraaf 5.10 bedoelde doeltreffend afzetbeleid 
wordt weggenomen. Zo de Kamer de Commissie in het 
verleden heftig en herhaaldelijk heeft bekritiseerd, was 
dat nu juist omdat de Commissie niet systematisch 
voorraadafschrijvingen toepaste. 
5.12. Tot 1986 kon volgens de verordeningen het 
verschil tussen de aankoopwaarde van de totale voorraad 
van een bepaald produkt en — indien lager — de 
realiseerbare waarde, voor maximaal de helft van het 
verschil en uitsluitend aan het eind van het jaar worden 
afgeschreven. Deze laatste beperking heeft geleid tot een 
volledig lukrake toepassing van de afschrijvingsmogelijk-
heid, die neerkwam op een willekeurige toewijzing van 
begrotingskredieten die aan het eind van het jaar toevallig 
nog over waren aan de voorraden van verschillende 
produkten. De Commissie maakte gebruik van de 
mogelijkheid tot gedeeltelijke afschrijving door de in 
1978, 1980 en 1981 onbesteed gebleven begrotings­
kredieten daaraan op te gebruiken. In de jaren daarna, tot 
1985, waren er geen onbesteed gebleven kredieten. Maar 
de voorraden begonnen zich in een steeds groter tempo op 
te hopen. Eind 1985 gebruikte de Commissie onbesteed 
gebleven kredieten ten bedrage van 439 Mio ECU voor de 
afschrijving van graan-, boter- en rundvleesvoorraden, 
maar dit kon niet voorkomen dat de latente afzetkosten 
van de voorraden op die datum een nieuwe recordhoogte 
bereikten, waarvan de schattingen uiteenliepen tussen 
4 500 en-5 700 Mio ECU. 
5.13. In 1986 werden de voorschriften inzake de 
afschrijving veranderd door een wijziging van de 
desbetreffende verordening van de Raad (6), waardoor de 
twee belangrijkste beperkingen, namelijk de 50 %-limiet 
en de jaarultimoregel werden opgeheven. Tegelijkertijd 
werd een bescheiden element van afschrijving (471 Mio 
ECU) voor het eerst in de begroting opgenomen en in de 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 51 
loop van het jaar ten uitvoer gelegd. In haar advies van 6 
maart 1986 (7) heeft de Kamer deze veranderingen 
toegejuicht als een stap in de goede richting die de weg 
opende naar de toepassing van methodes die volledig 
passen in een goed financieel beheer. Hierbij zij echter 
aangetekend dat de afschrijvingsregeling als zodanig haar 
facultatief karakter heeft behouden en tot op heden zijn er 
nog geen tekenen dat de Commissie voornemens is deze 
regeling systematisch toe te passen. De gedeeltelijke 
afschrijving van boter- en rundvleesvoorraden werd in 
1986 slechts toegepast op dat deel van de betrokken 
voorraden, dat vóór het eind van het jaar voor verkoop 
bestemd was. Zulks is moeilijk verenigbaar met de huidige 
formulering van de desbetreffende verordening die een 
taxatieprijs alleen maar erkent voor de hele voorraad van 
eenzelfde produkt. Aangezien niet alle beoogde verkopen 
werden verricht, staan in de boeken van de Commissie nu 
verschillende waarden voor hetzelfde produkt met 
dezelfde ouderdom vermeld. In feite heeft de Commissie 
de gelden die de begrotingsautoriteit voor afschrijving 
had uitgetrokken, eenvoudigweg gebruikt als een aanvul­
ling op de afzonderlijke toewijzing in de begroting 1986 voor verliezen op verkopen, waardoor het totaal van de 
ten laste van de begroting 1986 gebrachte verliezen op 
verkopen op 2 300 Mio ECU werd gebracht. 
5.14. Met medeberekening van de verkopen in 1986 en 
de daaraan verbonden verliezen, schat de Kamer de 
latente verliezen op de voorraden in openbare opslag 
ultimo 1986 op 8 500 Mio ECU. Tabel 5.6 geeft een 
specificatie van deze berekening. Het verschil van 
1 691,5 Mio ECU tussen de berekeningen van de 
Commissie en die van de Kamer, vindt zijn verklaring in 
het feit dat in de berekening van de Commissie de latente 
afzetkosten van wat zij „de normale voorraden" noemt, 
niet zijn begrepen. Los van het concrete doel van deze 
voorraden, dat niet duidelijk is, vermag de Kamer nog 
steeds niet in te zien waarom deze gevrijwaard zouden zijn 
voor de algemene waardevermindering die de andere 
voorraden hebben ondergaan (8). Daarom heeft de 
Kamer de zogenaamde normale voorraden meegeteld bij 
haar berekening van de latente verliezen. 
5.15. Bovendien wordt in het cijfer van de Commissie 
geen rekening gehouden met potentiële kosten die voor de 
Gemeenschap voortvloeien uit de afzet van nationale 
Tabel 5.6 — EOGFL-Garantie 1986: Schatting van de potentiële lasten die zouden voortvloeien uit de afzet van de aan het eind van het 
begrotingsjaar 1986 (30.11.1986) als interventievoorraden opgeslagen landbouwprodukten 
Produkt 
(1) 
Zachte tarwe, geschikt voor de 
broodbereiding 
Zachte tarwe, niet geschikt voor 
de broodbereiding 
Gerst 
Rogge 
Durumtarwe 
Maïs 
Gierst 
Olijfolie 
Koolzaad 
Zonnebloemzaad 
Alcohol 
Suiker 
Tabak 
— tabaksbladeren 
— bewerkte tabak 
— verpakte tabak 
Magere-melkpoeder 
Boter 
Rundvlees 
— met been 
— uitgebeend 
Totaal Hoeveelheden 
in voorraad 
aan het eind 
van het begro­
tingsjaar 
(ton) 
(2) 
2 475 287 
6 084 585 
3 792 777 
1 148 808 
1 022 503 
190 417 
3 400 
283 140 
157 
26 014 
666 421(3) 
15 703 
26 893 
6 684 
5 826 
861 888 
1 306 083 
452 485 
219 510 
— Hoeveelheden 
in openbare 
opslag die als 
normale voor­
raad worden 
beschouwd 
(ton) 
(3) 
1 000 000 
2 000 000 
1 500 000 
200 000 
300 000 
— 
— 
100 000 
— 
— 
— 
— 
— 
— 
— 
200 000 
200 000 
50 000 
50 000 
— Hoeveelheden 
in openbare 
opslag die de 
normale voor­
raad over­
schrijden 
(ton) 
(4) = (2)-(3) 
1 475 287 
4 084 585 
2 292 777 
948 808 
722 503 
190 417 
3 400 
183 140 
157 
26 014 
666 421(3) 
— 
26 893 
6 684 
5 826 
661 888 
1 106 083 
402 485 
169 510 
— Gewogen 
gemiddelde 
verliezen 
of 
verkopen 
(ECU/t) 
0) 
(5) 
118 
118 
118 
118 
195 
118 
118 
— 
— 
— 
95(4) 
— 
293 
345 
1 128 
1 100 
3 080(2) 
2 450 
2 400 
— Potentiële lasten 
Volgens 
de Commis­
sie (2) 
(Mio ECU) 
(6) = (4)x(5) 
174,1 
482,0 
270,5 
112,0 
140,9 
22,5 
0,4 
— 
— 
— 
63,3 
— 
7,9 
2,3 
6,6 
728,1 
3 406,7 
986,1 
406,8 
6 810,2 Volgens 
de Kamer 
(Mio ECU) 
(7) = (5)x(2) 
292,1 
718,0 
447,5 
135,6 
199,3 
22,5 
0,4 
— 
— 
— 
63,3 
— 
7,9 
2,3 
6,6 
948,2 
4 022,7 
1 108,5 
526,8 
8 501,7 
0) 
(3) De gegevens zijn gebaseerd op de voor het eind van het begrotingsjaar 1986 verwachte verliezen, dus op de schattingen waarvan uitgegaan is voor de 
vaststelling van de kredieten in de begroting 1987 en die gecorrigeerd zijn door de conjunctuuraanpassing die in de prijsvoorstellen voor 1987/88 is 
verwerkt. 
Dit cijfer is geschat op basis van de te voorziene speciale afzet. 
Hectoliter alcohol 100 % vol. 
(4) ECU/hl. 
52 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
alcoholvoorraden die verkregen zijn door met toepassing 
van de artikelen 39 en 40 van Verordening (EEG) nr. 
337/79 van de Raad van 5 februari 1979 (9) bijprodukten 
van de wijnbereiding en andere wijn dan tafelwijn te 
distilleren. De Kamer raamt deze latente kosten op circa 
285 Mio ECU. 
Vergoeding van opslagkosten 
5.16. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 
1985 (2) heeft de Kamer erop gewezen dat het systeem van 
forfaitaire vergoeding van financiële en technische kosten 
in de eerste plaats tot gevolg heeft dat sommige Lid­
staten voordeel behalen uit de vergoedingen en andere 
erbij inschieten en in de tweede plaats dat een netto­
element van nationale financiering in het stelsel is 
ingevoerd, hetgeen niet kan worden weergegeven in de 
rekeningen van de communautaire uitgaven. De hieruit 
voortvloeiende overdracht van de communautaire naar 
de nationale begrotingen is door de Kamer voor 1985 op 
160 Mio ECU geschat (10). Verre van het evenwicht te 
herstellen heeft de Raad in mei 1986 (n) deze discrepantie 
dus nog verder vergroot, door te besluiten dat de 
technische kosten slechts voor 75 % van hun representa­
tieve niveau zouden worden vergoed en dat het vaste 
interestpercentage op een lager dan het representatieve 
niveau zou worden vastgesteld. Bovendien zou voor de 
Lid-Staten met een lagere rentevoet een bijstelling naar 
beneden plaatsvinden. De Commissie die deze aanpassing 
van het vergoedingenstelsel voorstelde, hoopte hiermee te 
komen tot een verdere „besparing" van tenminste 
300 Mio ECU. 
Conclusies 
5.17. Men kan moeilijk anders concluderen dan dat de 
Gemeenschap het probleem met betrekking tot de 
voorraden landbouwoverschotten grotendeels aan zich­
zelf te wijten heeft. In het bijzonder het gecombineerde 
effect van de volgende twee factoren heeft het probleem 
verergerd, namelijk: het vasthouden van de Raad aan zijn 
weigering de begroting te voorzien van afdoende 
ontvangsten ofte komen tot belangrijke besparingen aan 
de uitgavenkant en het verzuim om in de communautaire 
verordeningen realistische boekhoudregels voor de 
interventie-opslag voor te schrijven. De wisselwerking 
van deze factoren heeft geleid tot een situatie waarin de 
Raad besparingen op korte termijn heeft nagestreefd ten 
koste van een veel grotere toeneming van de uitgaven in 
de toekomst. 
5.18. Een andere belangrijke factor is de onaangepaste 
politieke reactie van de Gemeenschap op de ontwikkeling 
van de situatie, met name het verzuim van de Instellingen, 
om op de verschillende landbouwmarkten evenwicht te 
scheppen en te handhaven. De maatregelen die de Raad 
heeft genomen — bij voorbeeld het opleggen van de 
medeverantwoordelijkheidsheffing of het verlagen van de 
prijzen met enkele procenten wanneer de produktie een 
bepaalde drempelwaarde overschreed — bleken te marginaal om doeltreffend te zijn. Het effect van deze 
correcties werd al te makkelijk teniet gedaan door 
produktiviteitswinsten bij de landbouwers en/of door 
latere beslissingen van de Instellingen om het effect van de 
eerder genomen maatregelen op te heffen, bij voorbeeld 
door monetaire compensatie via de groene koers of door 
compenserende prijsherzieningen (zoals bekritiseerd door 
de Kamer in haar jaarverslag over het begrotingsjaar 
1983 (4)). 
5.19. In de laatste jaren heeft de Commissie de regels 
betreffende de financiële administratie op kasbasis bijna 
helemaal uitgehold, bij voorbeeld door verschillende 
betalingen en vergoedingen steeds langer uit te stellen 
(voornamelijk door de voorraden niet vóór de afzet af te 
schrijven), of door begin- en einddatum van de begro­
tingsjaren te verleggen (zoals in 1983 werd gedaan voor de 
interventie-uitgaven voor openbare opslag, waardoor één 
maanduitgave werd weggewerkt (12)). Dit heeft niet alleen 
tot gevolg dat het door de jaarrekeningen geboden beeld 
vertekend en de vergelijking tussen begrotingsjaren 
scheefgetrokken wordt, maar ook dat de werkelijke 
problemen verhuld en daardoor verergerd worden. 
5.20. Even zinloos is het te kiezen voor oplossingen die 
het probleem alleen maar doorschuiven naar andere 
sectoren. Een treffend voorbeeld hiervan kan in de 
wijnmarkt worden aangetroffen, waar het effect van de 
interventie (via de communautaire distillatiemaatregelen) 
is dat overschotten aan tafelwijn tegen overdreven hoge 
kosten worden omgezet in alcoholoverschotten. 
5.21. Tenslotte is het van belang is dat de afzetmaat-
regelen economisch gerechtvaardigd moeten zijn. Niet 
alleen moeten de directe en indirecte effecten worden 
geanalyseerd en geraamd, maar wanneer (zoals in het 
recente voorbeeld van boterafzet) een voorgestelde 
maatregel een afschrijving op de boekwaarde van 
ongeveer 100 % inhoudt, dan zou de Commissie verplicht 
moeten zijn aan te tonen dat die bijzondere wijze van afzet 
economisch voordeliger is dan het eenvoudigweg ver­
nietigen van de produkten. 
BEHEER EN INTERNE CONTROLE VAN 
HET EOGFL-GARANTIE DOOR DE 
COMMISSIE 
5.22. In haar voorgaande jaarverslagen heeft de Kamer 
herhaaldelijk de aandacht gevestigd op de speciale aard 
van de bepalingen die het beheer van en de interne 
controle op de door het EOGFL-Garantie gefinancierde 
uitgaven regelen. In feite zijn het de Lid-Staten die 
volledig verantwoordelijk zijn voor het dagelijks beheer 
van de uitgaven. De Lid-Staten leggen maandelijks aan de 
Commissie ramingen van hun kasbehoeften voor en op 
basis van deze ramingen verstrekt de Commissie hun 
iedere maand voorschotten. Daarna registreert de 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 53 
Commissie in haar rekeningen de iedere maand door de 
Lid-Staten gedeclareerde bedragen als betalingen ten 
laste van deze voorschriften. Na het eind van het jaar 
verstrekken de Lid-Staten de Commissie samenvattende 
overzichten van alle verrichtingen in het jaar, op basis 
waarvan de Commissie volgens een procedure, goedkeu­
ring der rekeningen genaamd, de ontstane uitgaven 
verifieert. De paragrafen 5.24 — 5.44 geven de resultaten 
van het onderzoek van de Kamer naar de uitvoering in 
1986 van deze verificaties. 
5.23. Naast haar verantwoordelijkheden inzake de 
verstrekking van voorschotten en de goedkeuring van de 
rekeningen — welke rechtstreeks voortvloeien uit haar 
taakstelling betreffende de uitvoering van de begroting — 
voert de Commissie controles uit op de activiteiten van de 
Lid-Staten in het kader van de bestrijding van fraude en 
onregelmatigheden en verzorgt zij een systeem van 
beheersinformatie en van snelle waarschuwing, dat op de 
gesignaleerde gevallen gebaseerd is. De opmerkingen van 
de Kamer over het functioneren van deze procedures in 
1986, zijn in hoofdstuk 6 opgenomen. 
Boeking van de voorschotten aan de Lid-
Staten en van de gedeclareerde uitgaven 
5.24. Bij haar financiële controle van de uitgaven van 
het EOGFL in 1986 heeft de Kamer de boekhouding en 
de boekhoudsystemen van de Commissie onderzocht 
voor wat betreft de voorschotten aan de Lid-Staten en de 
uitgavendeclaraties. De controle had geen betrekking op 
de deugdelijkheid van de door de Lid-Staten aan de 
Commissie verstrekte gegevens. 
Opmerkingen naar aanleiding van de 
accountantscontrole 
5.25. De controle geeft aanleiding tot vijf opmerkingen 
die volgens de Kamer van bijzondere betekenis zijn: 
(a) daar de Commissie de begrotingskredieten had 
opgebruikt, heeft zij de betaling van voorschotten ten 
bedrage van 693 Mio ECU (ca. 3 % van de totale 
uitgaven) die eigenlijk in december 1986 betaald 
hadden moeten worden, doorgeschoven naar het 
begrotingjaar 1987. Deze stand van zaken was voor 
een belangrijk deel toe te schrijven aan het feit dat de 
medeverantwoordelijkheidsheffing voor granen in 
1986 slechts 56,4 Mio ECU had opgebracht, terwijl 
de opbrengst daarvan op 452 Mio ÉCU was geschat; 
(b) de Commissie heeft de gewoonte toe te staan dat 
binnen de hoofdstukken van de begroting waarin 
zowel uitgaven als ontvangsten zijn opgenomen, elke 
toeneming van de ontvangsten gebruikt wordt om een toeneming van de uitgaven te financieren. Op deze 
wijze werden extra inkomsten ad 140 Mio ECU in 
hoofdstuk 29 (monetaire compenserende bedragen) 
in 1986 gebruikt ter financiering van uitgaven voor 
eenzelfde bedrag, die de door de begrotingsautoriteit 
toegestane uitgaven overschreden. De Kamer stemt 
niet in met deze boekingsmethode die een inbreuk 
betekent op de bevoegdheid van de begrotingsauto­
riteit om de limiet van de bruto uitgaven vast te 
stellen; 
(c) het volume van de kredietoverschrijvingen in 1986, 
zowel binnen de hoofdstukken als van het ene 
hoofdstuk naar het andere, was veel groter dan in 
vorige jaren. In 1985 bedroeg het totaal van de 
kredietoverschrijvingen 7,8 % van de oorspronkelijke 
begroting, terwijl dit in 1986 16,1 % of 3 550 Mio 
ECU bedroeg, waarvan 1 740 Mio ECU aan over­
schrijvingen van het ene hoofdstuk naar het andere 
(in tabel 5.3 is een overzicht opgenomen van de 
overschrijvingen van het ene naar het andere hoofd­
stuk) ; 
(d) zoals in voorgaande jaren heeft de Commissie in 1986 
slechts een gedeeltelijke afschrijving voor waardever­
mindering op de interventievoorraden toegepast — 
zo werden de botervoorraden afgeschreven met 
319 Mio ECU en de rund- en kalfsvleesvoorraden 
met 149 Mio ECU. Naar de mening van de Kamer 
was de wijze waarop deze gedeeltelijke afschrijving 
werd toegepast in strijd met de relevante ver­
ordeningen en had deze afschrijving bovendien geen 
belangrijk minderingseffect op de boekwaarde en dus 
evenmin op de last uit het verleden die naar 1987 werd 
doorgeschoven (zie paragraaf 5.13); 
(e) de aanwijzing op de begroting door de Commissie van 
verrichtingen geschiedde constant met lange ver­
tragingen, die wel tot 5 maanden beliepen en tot 
gevolg hadden dat meer dan 90 % van de uitgaven niet 
binnen de in artikel 97 van het Financieel Reglement 
gestelde termijn van twee maanden in de boeken 
werden verantwoord en dat zich in november 1986 op 
tussenrekeningen bedragen hadden opgehoopt tot 
een totaal van 1 800 Mio ECU die daarop moesten 
blijven staan totdat de noodzakelijke overschrijvin­
gen van kredieten waren verricht om ze ten laste van 
de begroting te kunnen brengen. Naast een inbreuk 
op het Financieel Reglement vormt deze stand van 
zaken ook een hinderpaal voor een effectieve controle 
van de in de loop van het jaar gedeclareerde uitgaven. 
Ook leidt dit ertoe dat de Kamer de voor haar 
controle benodigde bewijsstukken pas lang na 
verstrijking van de in artikel 79 van het Financieel 
Reglement gestelde maximum termijnen ontvangt. 
Goedkeuring van de rekeningen 
Doelstellingen en methoden 
5.26. Het doel van de goedkeuringsprocedure is het 
bedrag te bepalen van de in iedere Lid-Staat gedane 
54 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
uitgaven, welke worden erkend als komende ten laste van 
de afdeling Garantie van de landbouwbegroting over het 
betrokken jaar. Dit algemene doel is vermeld in Ver­
ordening (EEG) nr. 1723/72 van de Commissie van 26 juli 
1972 (13) en in een herziening van 1984 van het voorstel 
van de Commissie van 1984 tot wijziging van het 
Financieel Reglement (14). Maar de communautaire 
voorschriften bieden slechts weinig aanknopingspunten 
over de wijze waarop de Commissie deze doelstelling in de 
praktijk dient te brengen. Daarom heeft de Commissie 
zelf oplossingen moeten vinden voor kwesties zoals de 
prioriteit die bij de toewijzing van personeel aan het 
goedkeuringswerk moet worden verleend, of de vast­
stelling van werkmethoden. De Kamer meent dat het doel 
van het goedkeuringswerk van de Commissie dient te zijn, 
de Commissie in staat te stellen zich een definitief oordeel 
te vormen over de vraag of de uitgaven van de Lid-Staten 
overeenkomstig de communautaire regels zijn verricht; 
en dat daartoe het operationele doel van de goedkeurings­
procedures dient te zijn, een redelijke zekerheid te 
verschaffen over de juistheid en gegrondheid van alle in de 
rekeningen van de Lid-Staten opgenomen uitgaven die 
ten laste van de algemene begroting zijn gebracht. Deze 
interpretatie en in het bijzonder de nadruk op de 
noodzaak dat de Commissie daarbij tot een positief 
oordeel of conclusies komt, lijkt de worden ondersteund 
door een recent arrest van het Hof van Justitie (15). 
Werkmethoden 
5.27. Daar nauwkeurige omschrijvingen van de werk­
methoden ontbraken, zag de Commissie zich geconfron­
teerd met problemen inzake de bij de goedkeurings­
procedure toegepaste normen. De interpretatie van de 
operationele doeleinden werd in de praktijk overgelaten 
aan de leiders van de controleteams, hetgeen tot 
uiteenlopende resultaten leidde. 
5.28. De Commissie erkende de noodzaak van een 
verbetering van de toegepaste normen reeds in 1978. In 
het licht van een verslag van een extern adviesbureau 
besloot zij uiterlijk in 1980 interne instructies vast te 
stellen betreffende controledoelstellingen en -normen, 
waarbij een op systeemanalyse gebaseerde controle 
centraal zou staan (16). 
5.29. In 1984 heeft de Kamer (17) erop gewezen dat de 
Commissie slechts geringe vorderingen had gemaakt met 
de invoering van een op systeemanalyse gebaseerde 
controle en dat andere controlenormen nog te wensen 
overlieten. Daarop volgende jaarverslagen van de Kamer 
bleven aandacht vestigen op deze aspecten. 
5.30. In 1986 onderzocht de Kamer de goedkeurings-
werkzaamheden van de Commissie en constateerde zij dat 
de interne instructies met de controlenormen nog steeds 
niet waren vastgesteld. In het bijzonder merkt de Kamer 
op dat op dezelfde gebieden met gebreken die door het 
adviesbureau in 1978 aan de Commissie waren gesigna­
leerd de normen nog steeds verbetering behoeven, en wel: (a) planning van de controles, inclusief strategische 
planning; 
(b) voorbereiding en goedkeuring van het controlepro­
gramma ; 
(c) documentatie betreffende de controlewerkzaam­
heden ; 
(d) beoordeling van het verrichte werk, inclusief kwali­
teitscontrole. 
5.31. In het kader van haar voortdurend streven naar 
verhoging van de doeltreffendheid van de goedkeurings­
procedure, gaf de Commissie een tweede adviesbureau 
opdracht een controlehandboek samen te stellen dat haar 
in 1986 werd geleverd. Het handboek komt met duidelijk 
omschreven operationele doelstellingen voor de goedkeu­
ringsprocedure en formuleert normen betreffende plan­
ning, veldonderzoek, documentatie, rapportage en de 
beoordeling van het verrichte werk. De vaststelling en 
tenuitvoerlegging van de in dit handboek geformuleerde 
normen zou bijdragen tot het verhelpen van de vorenge­
noemde gebreken en zou bij de Commissie een hoge 
prioriteit moeten genieten. 
5.32. De Kamer constateerde ook dat de Commissie 
slechts geringe vooruitgang heeft geboekt met de 
uitvoering van een op systeemanalyse gebaseerde contro­
le. De Kamer merkt op dat deze techniek slechts werd 
toegepast in twee uitgavensectoren, namelijk die van de 
exportrestituties en de MCB's en dat de toepassing van 
deze techniek kwalitatief gezien verbetering behoeft. Met 
name werden niet alle betaalkantoren in het onderzoek 
betrokken en werd er geen onderzoek verricht naar de 
douanesystemen die voor deze uitgaven van groot belang 
zijn. Ten aanzien van de informaticacontrole blijken de 
middelen van de Commissie vrij beperkt te zijn. 
5.33. Voor alle andere maatregelen, die samen het 
leeuwedeel van de EOGFL-uitgaven uitmaken, bestaat de 
controleaanpak van de Commissie hoofdzakelijk in een 
onderzoek van de door de Lid-Staten ingediende 
jaarlijkse rekeningen, de toetsing daarvan aan nationale 
boekingsregisters en een diepgaand onderzoek naar 
sommige maatregelen die naar het oordeel van de 
controleurs van de Commissie het grootste financiële 
risico vormen. Het aantal maatregelen en aspecten dat 
voor grondig onderzoek is geselecteerd is moeilijk vast te 
stellen, daar de Commissie daarover geen statistieken 
bijhoudt. De Kamer heeft echter de maatregelen enz., die 
in het kader van de in mei 1986 afgesloten goedkeurings­
procedure betreffende de rekeningen over 1982 gedetail­
leerd werden onderzocht, geanalyseerd. Uit deze analyse 
blijkt dat de situatie niet wezenlijk verbeterd is sinds 1983 
toen de Kamer in haar jaarverslag over dat begrotings­
jaar (17) constateerde dat, hoewel de Commissie poogde 
alle gefinancierde maatregelen te controleren, slechts een 
zeer klein gedeelte van de verrichtingen gedetailleerd werd 
gecontroleerd, waarbij de selectie niet gebaseerd was op 
statistische steekproeftechnieken. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 55 
5.34. Deze niet op een systeemanalyse gebaseerde 
controle heeft de Commissie in staat gesteld een klein 
percentage van de uitgaven als niet toegestane uitgaven 
aan de kaak te stellen (betreffende de goedkeurings­
procedure over 1982 55,3 Mio ECU op een uitgaven-
totaal van meer dan 12 000 Mio ECU). Deze aanpak stelt 
de Commissie echter niet in staat om tot een oordeel te 
komen over de juistheid en gegrondheid van alle in de 
rekeningen van de Lid-Staten opgenomen uitgaven die 
ten laste van de begroting van de Gemeenschap zijn 
gebracht. Naar het oordeel van de Kamer verschaft deze 
controle de financieel controleur ook geen goede 
grondslag voor de beslissing of hij de goedkeurings­
beschikkingen van de Commissie al dan niet van zijn 
visum kan voorzien. 
Personeelsbestand 
5.35. Het ontbreken van goed omschreven werk­
methoden heeft er toe geleid dat de Commissie zich 
geconfronteerd ziet met moeilijkheden betreffende de toe 
te passen normen en derhalve met problemen bij de 
vaststelling van haar personeelsbehoeften. Zonder een 
duidelijk inzicht in het te verrichten werk bleek het 
moeilijk de begrotingsautoriteiten rationele en objectieve 
argumenten voor te leggen die voor een bepaald niveau 
van personeelssterkte pleiten. Het huidige bestand van 26 
gekwalificeerde personeelsleden in de met de goedkeuring 
belaste afdeling, is gebaseerd op uit 1978 daterende 
aanbevelingen en is nadien nooit aan een alomvattende en 
objectieve beoordeling onderworpen. Gezien de toene­
ming sinds 1978 van het volume van de goed te keuren 
uitgaven, van het aantal en de ingewikkeldheid der 
maatregelen en van het betrokken aantal Lid-Staten, acht 
de Kamer het duidelijk dat het aantal personeelsleden dat 
de goedkeuring der rekeningen verricht, onverwijld 
opnieuw moeten worden bezien, bij voorkeur door een 
groep inspecteurs die met controlewerkzaamheden 
vertrouwd zijn. Gezien de voor het toekomstige goedkeu-
ringswerk te volgen methoden zouden daarbij ook de 
binnen de afdeling vereiste deskundigheid en bekwaam­
heden moeten worden beoordeeld. 
Achterstallig werk 
5.36. De goedkeuring door de Commissie van de 
rekeningen van de Lid-Staten wordt dus bemoeilijkt door 
grote gebreken op belangrijke gebieden, namelijk de 
normen en de personeelssterkte. Een verder probleem is 
ontstaan door het besluit van de Commissie in 1985 (18) 
om de rest van het achterstallige goedkeuringswerk weg te 
werken, dat zich bij de goedkeuringsbeschikkingen 
betreffende vorige begrotingsjaren had opgehoopt. 
5.37. Deze achterstand werd door het Parlement en de 
Kamer herhaaldelijk bekritiseerd, voornamelijk omdat de goedkeuringsbeschikkingen gebaseerd moesten wor­
den op rekeningen van de Lid-Staten die grotendeels niet 
door de goedkeuringsdienst van de Commissie waren 
geverifieerd. 
5.38. Het onderzoek dat de Kamer heeft ingesteld naar 
het door de Commissie in 1986 verrichte goedkeurings­
werk heeft uitgewezen dat vorderingen zijn gemaakt met 
het wegwerken van deze achterstand. In 1986 heeft de 
Commissie de goedkeuringsbeschikking betreffende 1982 
genomen; zij heeft de goedkeuringsprocedure over de 
rekeningen van 1983 afgesloten en heeft terzake in januari 
1987 een formele beschikking gegeven; en zij heeft het 
veldonderzoek voltooid voor de goedkeuring van de 
rekeningen over 1984 en 1985, waarvoor zij in juni 1987 
een beschikking zal geven. Wat betreft de goedkeuring 
van de rekeningen tot en met 1985 is de vooruitgang der 
werkzaamheden conform het tijdschema, dat in april 
1985 door het Parlement werd voorgesteld bij haar 
kwijtingsbesluit betreffende de rekeningen over 1983 (19). 
Deze vorderingen hebben de Commissie ook in staat 
gesteld tijdig te beginnen met de goedkeuring van de 
rekeningen over 1986. Het valt echter nog te bezien of de 
Commissie deze procedure, zoals logisch en in overeen­
stemming met het verzoek van het Parlement zou zijn, zal 
afronden voordat de begrotingsautoriteit begint met de 
procedure betreffende de dechargeverlening in april 1988. 
5.39. De waarde van de prestatie van de Commissie bij 
het inlopen van de achterstand bij het goedkeuringswerk 
wordt bovendien verkleind door de geringere kwaliteit en 
grondigheid van de goedkeuring waarvoor de Commissie 
bij het wegwerken van de achterstand heeft gekozen. Het 
is kenmerkend voor deze inloopperiode dat het aantal 
onderzochte verrichtingen gerelateerd was aan de be­
schikbare tijd (altijd onvoldoende) en niet aan statis­
tische, dus objectieve gegevens. En zoals bleek uit de 
antwoorden van de Commissie op de opmerkingen van de 
Kamer in haar jaarverslag over 1985 (2), is deze ver­
snelling bereikt ten koste van een toeneming van de 
reserves, waaronder „ontkoppelingen" (d.i. de beslissing 
over bepaalde uitgavenposten wordt uitgesteld) waarvan 
de goedkeuringsbeschikkingen van de Commissie ver­
gezeld kunnen gaan. 
De medewerking van de Lid-Staten 
5.40. De sleutel tot een goed financieel beheer van het 
gedecentraliseerd EOGFL-stelsel is samenwerking tussen 
Lid-Staten en Commissie. Met het oog op de goedkeuring 
van de rekeningen zijn de Lid-Staten verplicht (krachtens 
Verordening (EEG) nr. 729/70 (') van de Raad en 
Verordening 1723/72 (n) van de Commissie) de Commis­
sie binnen drie maanden na het eind van het begrotings­
jaar de jaarlijkse samenvattende rekeningen te doen 
toekomen alsmede de documenten tot staving daarvan. 
Voorts is in dit verband voorgeschreven dat de door 
nationale controle-instanties opgestelde rapporten door 
de Commissie worden toegezonden en dat de Commissie 
in kennis wordt gesteld van de ter uitvoering van de 
communautaire maatregelen getroffen voorzieningen. De 
Lid-Staten zijn eveneens verplicht stappen te ondernemen 
56 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
om onregelmatigheden te voorkomen en, wanneer zij 
plaatsvinden, een onderzoek daarnaar in te stellen, ze bij 
de Commissie te melden en ten onrechte betaalde 
bedragen terug te vorderen. 
5.41. In de praktijk was de mate waarin de Lid-Staten 
meewerkten teleurstellend, welke situatie herhaaldelijk 
door de Kamer werd betreurd (20). Dit is ongetwijfeld 
gedeeltelijk te wijten aan de goedkeuringsprocedure, 
zoals die tot dusver werd toegepast, en aan het daarmee 
gepaard gaande systeem van financiële correcties. De Lid-
Staten hebben er weinig belang bij, mee te helpen aan een 
spoedige afwikkeling van een procedure waarvan zij 
(terecht of ten onrechte) slechts de mogelijkheid van 
financieel verlies als uitkomst verwachten. Wat betreft de 
onregelmatige uitgaven of de onjuiste toepassing van de 
communautaire regelgeving zorgt het risico van wat de 
Lid-Staten aanvoelen als financiële sancties bij het 
goedkeuringsproces — plus het feit dat de gelden zelden 
kunnen worden verhaald op hen die ze ontvangen hebben 
— ervoor dat de Lid-Staten ongaarne rapporteren over 
dit soort gevallen en kan dit in de Lid-Staten zelfs tot de 
conclusie leiden dat hun belangen meer zouden zijn 
gediend wanneer zij niet pogen ze op het spoor te komen. 
Doordat tot dusver duidelijke, logische en objectieve 
normen bij de afwikkeling van de goedkeuringsprocedure 
ontbraken, viel het de Commissie in het algemeen 
moeilijk, de Lid-Staten in sommige gevallen te overtuigen 
van de redelijkheid van de goedkeuringsbeschikkingen. 
Dit heeft gewerkt als een extra belemmering voor de 
medewerking van de kant van de Lid-Staten. De 
goedkeuringsprocedure past intrinsiek derhalve niet goed 
bij samenwerking. Dit wordt nog verergerd door de 
achterstanden die zich bij het goedkeuringswerk hebben 
opgehoopt, maar het zal een potentieel belangrijke factor 
blijven, zelfs wanneer het goedkeuringsprogramma 
eenmaal volledig zal zijn bijgewerkt. 
Preventieve raadpleging 
5.42. De Kamer meent dat sommige van voornoemde 
obstakels voor de medewerking van de Lid-Staten 
gedeeltelijk zouden kunnen worden weggenomen zonder 
dat afbreuk wordt gedaan aan de belangrijke en 
wezenlijke bevoegdheid die de Commissie krachtens de 
goedkeuringsprocedure heeft om aan te dringen op 
terugvordering van de ten onrechte betaalde EOGFL-
gelden. Een mogelijkheid om vooruit te komen zou zijn, 
voort te bouwen op de bescheiden vorderingen van de 
Commissie in de richting van preventie. Het verheugt de 
Kamer te kunnen constateren dat wanneer een nieuwe 
gemeenschapsregeling wordt voorgesteld, het thans 
gebruikelijk is dat de met de goedkeuring van de 
rekeningen belaste afdeling van de Commissie geraad­
pleegd wordt over de invoering van passende controle­
procedures en over de duidelijkheid van de ontworpen 
vorderingen; en zoals de Kamer reeds heeft opgemerkt in 
paragraaf 3.9 van haar Speciaal Verslag van 1982 (21), 
heeft de Commissie reeds gereageerd op verzoeken van 
Lid-Staten om richtsnoeren betreffende de interpretatie 
van de bestaande regelgeving. Het doel van deze vorm van 
preventieve consultatie is in een vroeg stadium gebreken 
in het systeem of fouten bij de interpretatie van de 
communautaire vorderingen op te sporen. Dit is een belangrijke ontwikkeling, te meer daar dit getuigt van het 
verlangen in een geest van samenwerking naar oplos­
singen te zoeken. 
5.43. De Kamer is van mening dat de lijn van deze 
ontwikkeling moet worden doorgetrokken in de context 
van een op systeemanalyse gebaseerde goedkeuring van 
de rekeningen, waarvan het een logisch verlengstuk is. In 
het bijzonder beveelt de Kamer de Commissie aan de 
bepalingen van Verordening (EEG) nr. 729/70 (•) ten 
volle te benutten om te verzekeren dat zij snel en 
voldoende wordt ingelicht over de door de Lid-Staten 
ingevoerde systemen voor de tenuitvoerlegging van 
nieuwe gemeenschapsmaatregelen. Omgekeerd zou de 
Commissie zich moeten belasten met de taak de Lid-
Staten te adviseren over de deugdelijkheid van de in hun 
systemen geïntegreerde controles. Dit zou tweeërlei 
voordelen opleveren: de Lid-Staten zouden, wanneer zij 
snel bevestigd zouden krijgen dat hun systemen aan­
vaardbaar zijn, meer geneigd zijn de relevante informatie 
aan de Commissie door te geven; voorts zouden zij 
gemotiveerd zijn elk advies van de Commissie op te 
volgen in de wetenschap dat zij anders het risico lopen van 
financiële correcties bij de goedkeuringsprocedure. 
Slotopmerkingen 
5.44. De Kamer maakt de volgende slotopmerkingen: 
(a) de belangrijkste reden voor het gebrek aan mede­
werking zijdens de Lid-Staten is dat zij in de mening 
verkeren dat zij financieel niets te winnen hebben bij 
de goedkeuringsprocedure. Dit zal altijd zo blijven, 
zolang 100 % van hun uitgaven voorgefinancierd 
worden via maandelijkse voorschotten of vergoed 
tegen overlegging van niet-gestaafde uitgavendecla-
raties. Indien het percentage van de door voorschot­
ten of vergoedingen gedekte uitgaven van de Lid-
Staten zou worden teruggebracht tot bij voorbeeld 
90 % of zelfs 80 %, waarbij het saldo in het kader van 
de goedkeuring der rekeningen zou worden betaald, 
zou dit een belangrijke stap zijn in de richting van een 
oplossing van de in paragraaf 5.41 genoemde 
problemen; 
(b) om na de inloopperiode te kunnen komen tot een 
werkelijk doeltreffende goedkeuringsprocedure dient 
de Commissie snel te handelen om de door de Kamer 
vastgestelde tekortkomingen inzake werkmethoden 
en personeelsbezetting op te heffen; 
(c) door te pleiten voor overschakeling op een op 
systeemanalyse gebaseerde goedkeuringsprocedure, 
waarbij meer de nadruk wordt gelegd op preventie 
dan op opsporing, nodigt de Kamer de Commissie uit 
een zeer ambitieus reorganisatieprogramma ter hand 
te nemen. Naar de mening van de Kamer zijn de 
huidige regelingen echter tegenstrijdig en ondoeltref­
fend en is er met een preventieve actie in een vroeg 
stadium van de Commissie en de Lid-Staten meer 
kans op een algemene versterking van de controle. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 57 
CONTROLE VAN DE AFZONDERLIJKE 
MARKTEN 
5.45. De vele steunmaatregelen betreffende de afzon­
derlijke gemeenschappelijke markten in landbouw-
produkten worden door de Kamer in het kader van een 
meerjarenprogramma onderzocht. Vorig jaar of nog 
eerder heeft de Kamer omvangrijke controlestudies 
afgerond die betrekking hadden op: 
(a) het quota/extra-heffingenstelsel in de zuivelsector; 
(b) de distillatiemaatregelen in de wijnsector; 
(c) de produktiepremies in de tabakssector; 
(d) de produktiesteun voor erwten, bonen en gedroogd 
veevoeder; 
(e) de produktiesteun voor katoen. 
De controleresultaten betreffende (a), (b) en (c) werden 
door de Kamer in de vorm van speciale verslagen 
vastgesteld. De belangrijkste controlebevindingen betref­
fende (d) en (e) zijn in de paragrafen 5.56 — 5.69 van dit 
verslag opgenomen. 
5.46. De Kamer acht het nuttig de aandacht de vestigen 
op de problemen die de afzonderlijke markten gemeen 
hebben. Wat betreft het quota/extra-heffingenstelsel in de 
zuivelsector, de maatregelen voor distillatie van wijn en de 
produktiepremies voor tabak, bevat dit gedeelte van het 
hoofdstuk bijgevolg slechts summier die bevindingen 
welke betrekking hebben op deze gemeenschappelijke 
problemen. Voor een volledig beeld van de controleresul­
taten zij echter naar de desbetreffende publikaties 
verwezen (22). 
Het quotastelsel en het extra-heffingenstelsel 
in de zuivelsector 
5.47. De algemene doelstelling van het quotastelsel en 
het extra-heffingenstelsel is opnieuw evenwicht te schep­
pen tussen produktie en consumptie van melk en 
zuivelprodukten. De geschatte begrotingskosten voor de 
afzet van de overproduktie aan melk, die in 1986 geraamd 
werd op 9,6 Mio ton, bedragen minstens 2 688 Mio ECU. 
5.48. Hoewel het quotastelsel en het extra-heffingenstel­
sel aanvankelijk resulteerde in een afremming van de produktiestijging, waren er gebreken in de oorspronkelij­
ke opzet en werd het geleidelijk afgezwakt door de 
wijzigingen die de Raad aanbracht gedurende de eerste 
twee jaren waarin het functioneerde. Daarom had het 
stelsel geen grote invloed op het probleem van de 
melkoverschotten. Voorts bleef de opbrengst uit de 
heffing ver beneden het peil dat nodig is om de afzet van 
de permanente overschotten te financieren. Eind 1986 
was de situatie zo ernstig dat de Raad zich genoopt zag 
een uitvoerig pakket maatregelen vast te stellen ter 
versterking van het quota/extra-heffingenstelsel waar­
door het toepassingsgebied van de'interventies voor boter 
en magere-melkpoeder beperkt werd en voorzien werd in 
een speciaal afzetprogramma voor de verkoop van 1 Mio 
ton boter tegen zeer lage prijzen. In haar advies nr. 
1/87 (23) heeft de Kamer zich gekant tegen de desbetref­
fende financiële regelingen. 
5.49. Hoewel de Lid-Staten ter uitvoering van het stelsel 
in het algemeen voorzieningen hebben getroffen die in 
overeenstemming waren met de bestaande verordenin­
gen, waren er een aantal uitzonderingen die de ver­
wezenlijking van de doelstellingen van het stelsel 
rechtstreeks beïnvloedden, zoals: 
(a) het uitblijven van vorderingen bij de tenuitvoerleg­
ging van het stelsel in Italië; 
(b) de toekenning van te grote quota door de BR 
Duitsland en in mindere mate door Nederland en 
België; 
(c) het ontwijken van een heffingsschuld over 1985/86 ten 
bedrage van 21,7 Mio ECU door Frankrijk doordat 
de leveringen van één dag niet werden meegerekend; 
(d) de instelling in Denemarken van één enkele koper, die 
noch overeenkomt met het normale begrip koper 
noch met de definitie die in de quotaverordening 
wordt gegeven. 
5.50. De doeltreffendheid van de toezichthoudende 
taak van de Commissie liet te wensen over en vertoonde 
met name de volgende gebreken: 
(a) ondeugdelijk toezicht ter plaatse; 
(b) tekortkomingen bij de beheersinformatie en bij de 
beoordeling van de gevolgen van de overwogen 
voorstellen en beleidskeuzen; en 
(c) het verzuim zodanige voorzieningen te treffen dat 
ambtenaren in de Lid-Staten hun ervaringen kunnen 
uitwisselen en gemeenschappelijke uitvoeringsproble­
men kunnen bespreken. 
58 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Distillatiemaatregelen in de wijnsector Produktiepremies in de tabakssector 
5.51. De distillatiemaatregelen zijn bedoeld als aanvul­
ling op de maatregelen voor particuliere opslag door 
permanent wijnoverschotten uit de markt te nemen. In de 
laatste jaren waren met deze maatregelen meer dan twee 
derde van de uitgaven ten laste van de communautaire 
begroting voor wijn gemoeid (1986: 461,9 Mio ECU). 
5.52. Ten aanzien van de doeltreffendheid van de 
regeling: 
(a) het ingewikkelde geheel van de geldende maatregelen 
vertoont een gebrek aan samenhang en daarmee kan 
alleen een wijnoverschot uit de markt worden 
genomen ten koste van de vorming van ongewenste 
alcoholvoorraden (ongeveer 13,4 Mio hectoliter per 
31 augustus 1986) tegen overdreven hoge kosten; 
(b) de aantrekkelijke prijzen in het kader van de 
distillatiemaatregelen doen het huidige structurele 
overschot in feite voortbestaan; 
(c) de onlangs voor de verplichte distillatie van tafelwijn 
ingevoerde maatregelen, die bedoeld waren hoge 
opbrengsten onaantrekkelijk te maken, zullen waar­
schijnlijk niet het gewenste resultaat hebben omdat 
zij, die te veel produceren hun verplichtingen 
gemakkelijk aan andere producenten kunnen over­
dragen en aldus aan de in de maatregelen vervatte 
financiële sancties ontsnappen. 
5.53. Ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de 
maatregelen: 5.54. Een belangrijk doel van de produktiepremies is 
aan te zetten tot de produktie van tabak van communau­
taire oorsprong waarnaar een reële vraag bestaat. De 
tabaksproduktie binnen de Gemeenschap van tien beliep 
in 1986 352 700 ton, hetgeen gelijk is aan 46 % van de 
interne behoeften. Met de produktiepremies waren 
begrotingsuitgaven gemoeid ten bedrage van 733,9 Mio 
ECU. 
5.55. In de betrokken periode werd bij de ontwikkeling 
van het premiestelsel onvoldoende rekening gehouden 
met de omstandigheden op de internationale markt of 
met de voornoemde doelstelling van de Gemeenschap. 
Zodoende bestaat er na 16 jaar van communautaire steun 
slechts naar 29 % van de oogst werkelijk vraag, dat wil 
zeggen slechts dit percentage is afzetbaar op de markt 
zonder belangrijke subsidies. In sommige gevallen zijn de 
subsidies groter dan de waarde van de oogst. Tenzij de 
soorten waarnaar werkelijk vraag bestaat tegen redelijk 
concurrerende prijzen kunnen worden geproduceerd, valt 
de communautaire preferentie, waarmee hoge steunbe­
dragen zijn gemoeid, moeilijk te rechtvaardigen. Boven­
dien heeft de Commissie ingestemd met controlenormen 
op nationaal niveau die niet voldoen aan de voorschriften 
van de communautaire verordeningen inzake de vast­
stelling van het netto-gewicht en de afgifte van premiecer­
tificaten wanneer de tabak bij de verwerkende bedrijven 
onder controle wordt geplaatst. 
Produktie steun voor erwten, tuin- en 
veldbonen (Verordening (EEG) nr. 1431/82 
zoals gewijzigd (24) 
(a) door gebreken in de verordeningen en in sommige 
controleregelingen staat het systeem bloot aan een 
ernstig risico van onregelmatigheden of fraude; 
(b) het grootste risico vloeit voort uit de ondeugdelijk­
heid van de bepalingen inzake monsterneming en 
analyse van de voor distillatie bestemde wijn en van 
de definitie zelf van tafelwijn. De Kamer acht een 
reëel gevaar aanwezig dat ten gevolge van deze 
gebreken niet ontdekt wordt dat ter distillatie 
aangeboden wijn versneden is; 
(c) betaling die alleen op het alcoholgehalte is gebaseerd 
zet aan tot een frauduleuze opvoering van het 
alcoholgehalte van de wijn; De ontwikkeling van de regeling 
5.56. Aangezien de vraag binnen de Gemeenschap naar 
eiwithoudende voedingsstoffen veel groter is dan de 
produktie, heeft de Raad op 22 mei 1978 bijzondere 
maatregelen tot steun van de produktie vastgesteld (in de 
vorm van een systeem van aanvullende premies — 
deficiency payment) die bedoeld zijn de produktie van 
erwten, tuin- en veldbonen voor diervoeder op te voeren. 
De steun wordt uitbetaald aan de verwerkende bedrijven 
mits aan de producenten een minimumprijs wordt 
betaald. Vanaf 1 augustus 1982 is de steunregeling 
uitgebreid tot erwten, tuin- en veldbonen voor menselijke 
consumptie en tot die welke geselecteerd en verpakt 
worden en als duivenvoer dienen. 
(d) er wordt teveel afgegaan op controles aan de hand 
van stukken en er vinden onvoldoende fysieke 
controles plaats. 5.57. De produktie van gedroogde peulvruchten voor 
veevoeder beliep in 1985/86 ca. 1,6 Mio ton. Vergeleken 
met 1984/85 betekende dit een stijging met 55 % voor 
erwten en met 8 % voor bonen. De voor menselijke 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 59 
consumptie bestemde hoeveelheden beliepen ca. 200 000 
ton, hetgeen tegenover 1984/85 een stijging met 45% 
betekent. Het totaal van de uitgaven bedroeg in 
1985 372,4 Mio ECU en in 1986 459,4 Mio ECU. 
Opmerkingen naar aanleiding van de controle 
Steun voor produkten, bestemd voor menselijke 
consumptie 
5.58. De huidige omschakeling van overprodukties, bij 
voorbeeld granen, op de produktie van erwten en bonen 
voor diervoeder is in overeenstemming met de „Perspec­
tieven voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid" van 
de Commissie (25). Dit is niet het geval met de produktie 
van erwten en bonen die voor menselijke consumptie zijn 
bestemd: voor andere concurrerende gedroogde groenten 
wordt namelijk geen steun toegekend, evenmin als voor 
diepgevroren of ingeblikte erwten en bonen die ook 
concurreren met gedroogde produkten. 
Controleprocedures in de Lid-Staten 
5.59. Het onderzoek van de Kamer bracht de volgende 
tekortkomingen aan het licht: 
(a) de autoriteiten in Frankrijk en in de BR Duitsland 
verrichten in het algemeen geen fysieke controles op 
het gewicht en de kwaliteit van de erwten, tuin- en 
veldbonen wanneer deze in de gebouwen van de 
verwerkende bedrijven aankomen en evenmin ver­
langen zij dat de aankomst vooraf wordt gemeld; 
(b) hoewel de verordening de Lid-Staten de verplichting 
oplegt een systeem van douane- of administratieve 
controle op te zetten om te voorkomen dat commu­
nautaire steun wordt uitgekeerd voor uit derde landen 
ingevoerde produkten, konden de Italiaanse en 
Franse autoriteiten de Kamer niet het bewijs leveren 
van het bestaan van een systeem dat garandeerde dat 
ingevoerde erwten, tuin- en veldbonen tot hun 
uiteindelijke bestemming werden gevolgd. Een moge­
lijke oplossing zou de invoering van een systeem van 
zekerheidsstellingen bij import kunnen zijn (zoals ook 
in de regeling voor oliehoudende zaden geldt). Zo'n 
systeem zou dan ook in de plaats kunnen treden van 
het huidige vrij ingewikkelde systeem van officiële 
certificaten; 
(c) in Nederland werd geconstateerd dat wanneer het 
betaalkantoor bij de verificatie van de steunaanvraag 
ontdekte dat de minimumprijs niet was betaald, het 
niet op grond van de voorschriften weigerde de steun uit te betalen, maar ermee genoegen nam dat de eerste 
koper alsnog een aanvullend bedrag aan de producent 
betaalde om aan zijn verplichtingen inzake de 
minimumprijs te voldoen. De Nederlandse auto­
riteiten hebben de Kamer intussen meegedeeld dat 
deze praktijk is stopgezet; 
(d) in Frankrijk worden de betaalde prijzen in het 
algemeen niet aangepast om rekening te houden met 
de door de producent betaalde transportkosten voor 
de levering aan het verwerkend bedrijf. Daardoor zal 
wellicht de verplichting inzake de minimumprijs niet 
altijd worden nageleefd. Een clausule inzake de 
transportkosten in de overeenkomst tussen de 
producenten en de verwerkende bedrijven zou ertoe 
bijdragen, dat de situatie duidelijker wordt; 
(e) behalve in het Verenigd Koninkrijk, verrichten de 
nationale autoriteiten geen enkele voorafgaande 
controle om te garanderen dat de verwerkende 
bedrijven de nodige documenten bewaren en zullen 
overleggen. De Kamer geeft de Commissie in 
overweging, te zorgen voor de algemene toepassing in 
de Lid-Staten van een systeem van inspectie van 
verwerkende bedrijven, voordat deze krachtens de 
verordeningen worden goedgekeurd. 
Produktiesteun voor katoen (Verordening 
(EEG) nr. 2169/81 (26)) 
5.60. De door landbouwbedrijven geproduceerde ruwe 
katoen wordt verwerkt in zogenaamde „egrenerings-
bedrijven". Deze bewerking levert twee eindprodukten 
op, namelijk geëgreneerde katoen en katoenzaad. Vervol­
gens wordt de geëgreneerde katoen gewoonlijk in andere 
bedrijven verder verwerkt tot textielprodukten. Katoen­
zaad echter is een soort oliehoudend zaad waaruit door 
persing plantaardige olie en margarine wordt verkregen. 
De communautaire steun wordt aan de producenten 
verstrekt via de egrenereringsbedrijven en geldt alleen 
voor ruwe katoen. 
5.61. De communautaire steun aan de markt neemt de 
vorm aan van een produktiesteun die gebaseerd is op het 
verschil tussen een jaarlijks door de Raad vastgestelde 
streefprijs en een berekende wereldmarktprijs. 
5.62. In 1986 beliep de produktie van ruwe katoen 
ongeveer 568 000 ton in Griekenland en 251 000 ton in 
Spanje (de enige katoenproducerende Lid-Staten) en 
bedroegen de begrotingsuitgaven daarvoor respectieve­
lijk 370,6 Mio ECU en 161,7 Mio ECU. 
60 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Opmerkingen naar aanleiding van de controle 
Berekening van de wereldmarktprijs 
5.63. Aangezien ruwe katoen, die als grondslag dient 
voor de steun, niet op de internationale markten wordt 
verhandeld, kan een representatieve wereldmarktprijs 
alleen worden afgeleid uit de gecombineerde waarde van 
de derivaten van ruwe katoen — geëgrenereerde katoen 
en katoenzaad — onder aftrek van de egreneringskosten. 
5.64. Voor de geëgreneerde katoen berekent de Com­
missie een dagelijks gemiddelde van de prijsnoteringen op 
de katoenbeurs van Liverpool, zonder rekening te houden 
met de mate waarin de betrokken katoen op de markt van 
de Gemeenschap verhandeld wordt. Aangezien de prijzen 
naar gelang van het land van oorsprong wel 10 — 15 % 
kunnen schommelen, verdient het aanbeveling de moge­
lijkheid te overwegen een gewogen gemiddelde van deze 
prijzen te berekenen. 
5.65. De Kamer is van mening dat de procedures voor 
de berekening van een representatieve prijs voor katoen­
zaad niet bevredigend zijn, omdat informatie over de 
prijzen slechts sporadisch beschikbaar en soms tegenstrij­
dig is en er in de berekening van de representatieve prijs 
derhalve een uiterst arbitrair element schuilt. De proble­
men terzake, die nog verergerd werden door moeilijk­
heden bij de berekening van de egreneringskosten, hebben 
de Commissie ertoe aangezet, in het kader van de 
prijsvoorstellen voor 1987, voor te stellen, de steun te 
baseren op geëgreneerde katoen waarvoor wèl wereld­
marktprijzen beschikbaar zijn. 
Maximum niveau van de steun 
5.66. Elk jaar stelt de Raad een plafond vast voor de 
totale hoeveelheid waarvoor steun kan worden toege­
kend. Ten gevolge van de toetreding van Spanje tot de 
Gemeenschap in 1986 werd dit plafond verhoogd. Voor 
het verkoopseizoen 1986/87 wordt verwacht dat de 
communautaire produktie een niveau bereikt van 950 000 
ton, dit is bijna 200 000 ton boven het plafond. Dit heeft 
tot gevolg dat alle egreneringsbedrijven, zowel in 
Griekenland als in Spanje, minder steun per ton 
ontvangen dan waarop zij anders recht hadden gehad. 
5.67. De in de Gemeenschap geproduceerde katoen is 
van zeer goede kwaliteit en er is grote vraag naar, maar de 
zelfvoorzieningsgraad is thans slechts 15%. De toepas­
sing van een produktieplafond op deze markt doet 
duidelijk uitkomen dat hier, evenals op de markt voor 
oliehoudende zaden, twee tegenstrijdige doeleinden 
worden nagestreefd: in de eerste plaats moeten de 
uitgaven worden beheerst, doch in de tweede plaats moeten de producenten worden aangemoedigd om van 
overprodukties om te schakelen op produkten waarvoor 
een markt bestaat. 
Voorraadboekhouding 
5.68. De registers van de in Griekenland en Spanje 
bezochte egreneringsbedrijven voldeden voor het groot­
ste deel niet aan de voorschriften van de verordeningen. 
Op enkele uitzonderingen na werd de voorraadpositie niet 
continu bijgehouden en bevatte de voorraadadministratie 
geen verwijzingen naar facturen. De Kamer is van mening 
dat het bijhouden van een volledige serie voorraadstaten, 
aan de hand waarvan de verwerkte hoeveelheid ruwe 
katoen kan worden afgezet tegen de geproduceerde 
hoeveelheid geëgreneerde katoen, een onmisbaar contro­
le-instrument vormt, en dat de verantwoordelijke auto­
riteiten hierop zouden moeten aandringen. 
Le veringsprocedures 
5.69. In Spanje is het heel gebruikelijk dat de egrene­
ringsbedrijven in de buurt van de gebieden waar 
katoenteelt wordt bedreven verzamelpunten inrichten 
waar de landbouwers hun katoen kunnen afleveren. Hier 
wordt de katoen gewogen (zonder toezicht van overheids­
wege) en daarna in grote hoeveelheden bij de egrenerings­
bedrijven afgeleverd, waar de katoen opnieuw gewogen 
wordt (dit keer onder toezicht). Een precieze afstemming 
tussen de twee wegingen is vaak niet mogelijk omdat de 
leveringen aan het egreneringsbedrijf soms delen van 
bepaalde geleverde partijen omvatten. Dit heeft tot 
gevolg dat het niet mogelijk is te verifiëren of de 
betalingen aan de producenten gebaseerd waren op de 
feitelijk aan het egreneringsbedrijf geleverde hoeveel­
heden katoen. De Kamer acht het van zeer groot belang 
dat de opeenvolgende documenten samenhangen en op 
elkaar kunnen worden aangesloten. 
ALGEMENE CONCLUSIES 
5.70. De opmerkingen in dit hoofdstuk tonen ernstige 
tekortkomingen aan, zowel met betrekking tot de 
systemen die de Gemeenschap heeft ingevoerd voor de 
organisatie van de verschillende markten als met 
betrekking tot de controle en het toezicht op de uitgaven 
van het EOGFL-Garantie op communautair en nationaal 
niveau. Van alle gesignaleerde' problemen geven de 
omvang en de permanente toeneming van de over-
schotvoorraden het meest reden tot bezorgdheid. Toch 
kan niet genoeg worden beklemtoond, dat het probleem 
waarmee het gemeenschappelijk landbouwbeleid zich 
thans geconfronteerd ziet, niet zozeer een probleem van 
bovenmatig grote interventievoorraden is. Het echte 
probleem is veel groter en de interventievoorraden zijn, 
wegens hun fysieke aanwezigheid, het meest in het oog 
vallende symptoom daarvan. De oorzaken van de huidige 
moeilijkheden schuilen in het feit dat de in de eerste jaren 
van het GLB ingevoerde reeks beleidsinstrumenten, hoe 
deugdelijk en doeltreffend zij in de situatie van toen ook 
geweest mogen zijn, niet meer aangepast zijn aan de 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 61 
huidige situatie en in feite sterk hebben bijgedragen aan 
het ontstaan van de huidige problemen. In de situatie van 
heden zijn de interventieaankopen in de oude vorm, 
bestaande in het bijna onbeperkt opkopen van over­
schotten, een anachronisme geworden omdat het pro­
bleem van de schaarste tot het verleden behoort en het 
steeds moeilijker wordt afzetmogelijkheden op de externe 
markt te vinden. (b) zowel op centraal als nationaal niveau voldoet het 
toezicht van de Commissie op de uitvoering van de 
maatregelen niet; 
(c) de bepalingen in de geldende verordeningen zijn niet 
nauwkeurig genoeg geformuleerd, vooral niet wat 
betreft de aard van de door de nationale instanties uit 
te voeren controles. 
5.71. De Kamer wil ook de aandacht vestigen op de 
problemen die de afzonderlijke markten gemeen hebben 
en die in hun algemeenheid moeten worden benaderd. 
Hierover valt met name het volgende op te merken: 
(a) sommige van de hoofddoelstellingen van de onder­
zochte maatregelen worden niet verwezenlijkt; 5.72. Zoals reeds aangestipt in de opmerkingen van de 
Kamer over de goedkeuring van de rekeningen (paragra­
fen 5.26 — 5.44) is het een uitdaging voor de Commissie 
en de Lid-Staten om te erkennen dat zij gemeenschappe­
lijk belang hebben bij een goed financieel beheer van de 
EOGFL-uitgaven en bij samenwerking om tot een 
verscherping van de controle over de hele lijn te komen. 
(i) PB L 94 van 28.4.1970. 
(2) PB C 321 van 15.12.1986. 
(3) PB C 297 van 6.11.1987. 
(4) PB C 348 van 31.12.1984, paragraaf 4.29. 
(5) PB C 59 van 7.3.1987. 
(6) Verordening (EEG) nr. 1883/78 van de Raad van 2 augustus 
1978, PB L 216 van 5.8.1978. 
(7) Advies 1/86 van de Rekenkamer van 6 maart 1986 (PB C 80 
van 9.4.1986). 
(8) Zie paragraaf 4.23(b) van het jaarverslag van de Kamer over 
1985 en het antwoord hierop van de Commissie (PB C 321 
van 15.12.1986). 
(9) PB L 54 van 5.3.1979 (thans vervangen door Verordening 
(EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987, PB L 84 
van 27.3.1987). 
(10) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1985, PB C 321 van 
15.12.1986, paragraaf 4.20. 
(H) Verordening (EEG) nr. 1334/86 van de Raad van 6 mei 1987, 
PB L 119 van 8.5.1986. 
(12) PB C 348 van 31.12.1984, paragraaf 4.31. 
(13) PB L 186 van 16.8.1972. 
(14) Doe. COM(84) 123 def. van 9.3.1984. 
(15) Arrest van het Hof van Justitie in zaak 819/79, Juris­
prudentie 1981, blz. 34. (16) Schriftelijke procedure nr. E/958/79 van 10.9.1979 (Doe. 
SEC(79)1324). 
(17) PB C 348 van 31.12.1984, paragraaf 4.44. 
(18) Beschikking van de Commissie van 30.7.1985. 
C9) PB L 132 van 21.5.1985, paragraaf 38. 
(20) PB C 321 van 15.12.1986, paragraaf 4.56. 
(21) PB C 313 van 29.11.1982. 
(22) Speciaal Verslag nr. 2/87 over het stelsel inzake de quota en 
de extra heffing in de sector melk en zuivelprodukten, PB C 
266 van 5.10.1987; Speciaal Verslag nr. 4/87 over de 
communautaire maatregelen betreffende de distillatie van 
wijn en Speciaal Verslag nr. 3/87 over de gemeenschappelij­
ke ordening der markten in de sector ruwe tabak, PB C 297 
van 6.11.1987. 
(23) PBC59 van 7.3.1987, blz. 5. 
(24) Verordening (EEG) nr. 1431/82 van de Raad van 18 mei 
1982, houdende bijzondere maatregelen voor erwten, tuin-, 
en veldbonen, PB L 162 van 12.6.1982. 
(25) Doe. COM(85) 333 def. van 15.7.1985 „Perspectieven voor 
het gemeenschappelijk landbouwbeleid (Mededeling van de 
Commissie aan de Raad en het Parlement)", paragraaf 38. 
(26) Verordening (EEG) nr. 2169/81 van de Raad van 27 juli 
1981 tot vaststelling van de algemene voorschriften van de 
steunregeling voor katoen, PB L 211 van 31.7.1981. 
62 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 6 
Fraude en onregelmatigheden 
6.0. INHOUD 
Inleiding 
Traditionele eigen middelen 
EOGFL-Garantie 
Tenuitvoerlegging van de meldingsprocedure 
Invordering van de onverschuldigd betaalde bedragen 
Algemene opmerkingen 
Onvolledigheid van de communautaire voorschriften inzake de controle 
Gevolgen van de verwijzing naar het nationale recht 
Afwezigheid van een globaal beleid bij de Commissie 
Slotopmerking Paragraaf 
6.1 
6.3 
6.7 
6.8 
6.11 
6.13 
6.13 
6.14 
6.20 — 6.2 
— 6.6 
— 6.12 
— 6.10 
— 6.12 
— 6.20 
— 6.19 
6.21 
INLEIDING 
6.1. De tenuitvoerlegging van de in het Verdrag 
omschreven en in de communautaire begroting uitge­
werkte doelstellingen wordt beheerst door het beginsel 
van decentralisatie van het beheer, waarbij de ver­
antwoordelijkheid voor de uitvoering van de communau­
taire maatregelen aan de Lid-Staten wordt overgelaten, in 
samenwerking met de Commissie. Met betrekking tot de 
controle op deze uitvoering en met name de bestrijding 
van fraude en onregelmatigheden die de gemeenschaps­
begroting aantasten, leggen de verordeningen eveneens de 
hoofdverantwoordelijkheid bij de Lid-Staten, en bepalen 
zij nauwkeurig de bevoegdheden inzake controles ter 
plaatse van de ambtenaren van de Commissie, of het nu 
gaat om de traditionele eigen middelen (Verordening 
(EEG) nr. 2891/77 van de Raad van 19 december 
1977 (!), of om de uitvoering van het landbouwbeleid 
(Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 
1970 (2)). 
6.2. In verband met de fraude en de onregelmatigheden 
betreffende de eigen middelen, beklemtoont de Kamer 
dat, wegens de beperkingen die haar hinderen bij de 
uitvoering van de controles op de eigen middelen uit de 
belasting over de toegevoegde waarde (BTW) (zie 
paragraaf 1.11), de navolgende opmerkingen alleen 
betrekking hebben op fraude en onregelmatigheden betreffende de traditionele eigen middelen. In dit verband 
maakt de Rekenkamer hierna specifieke opmerkingen 
over deze middelen, evenals over het Europees Oriëntatie-
en Garantiefonds voor de Landbouw — afdeling 
„Garantie" (EOGFL-Garantie) enerzijds, en algemene 
opmerkingen anderzijds. 
TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN 
6.3. Ten vervolge op haar in het jaarverslag over het 
begrotingsjaar 1983 (3) verschenen analyse, heeft de 
Kamer opnieuw een onderzoek ingesteld naar het 
informatiesysteem inzake fraude en onregelmatigheden 
betreffende de traditionele eigen middelen, zoals dit is 
omschreven in Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de 
Raad van 24 juli 1979 (4) inzake de invordering (artikel 9), 
en Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad van 19 
mei 1981 betreffende de wederzijdse bijstand (5). 
(!) Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. 6.4. Naar aanleiding van dit aanvullend onderzoek 
kunnen de volgende opmerkingen worden gemaakt: 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 63 
(a) de door de Lid-Staten verstrekte gegevens zijn niet 
gelijkwaardig, onnauwkeurig en niet eenvormig; 
(b) de Commissie wordt nog steeds slecht geïnformeerd 
door de Lid-Staten, die slechts gewag maken van een 
zeer gering aantal gevallen, en dan nog op onsyste­
matische en onregelmatige wijze. De Commissie zou 
er bij de Lid-Staten op moeten blijven aandringen dat 
zij volledige en systematische gegevens verstrekken; 
(c) de kwaliteit van de gegevens is sinds 1983 niet 
verbeterd. Een onderzoek van de gerapporteerde 
gevallen heeft uitgewezen dat de praktijken van de 
fraudeurs niet steeds voldoende waren verklaard en 
dat de methoden voor de opsporing van onregelma­
tigheden zelden en op onduidelijke wijze waren 
omschreven. Hoewel de gegevens over de mogelijke 
invordering van de ontvangsten van het allergrootste 
belang zijn, werden dergelijke gegevens in het 
merendeel van de gerapporteerde gevallen niet 
verstrekt; 
(d) de gegevens in de jaarlijkse en halfjaarlijkse verslagen 
die de Lid-Staten overeenkomstig de artikelen 5 en 17 
van Verordening (EEG) nr. 2891/77 aan de Commis­
sie toezenden, zijn te algemeen en onvoldoende om 
een onderzoek van de verschillende fraudegevallen 
mogelijk te maken; 
(e) noch de Lid-Staten, noch de Commissie houden een 
volledige boekhouding bij van alle potentiële eigen 
middelen en alle gevallen, waarin melding wordt 
gemaakt van de vaststellingsdatum, de invordering en 
de terbeschikkingstelling, en van het aantal gevallen 
van fraude of onregelmatigheden die nog niet zijn 
geregeld en waarvoor de bedragen aan eigen middelen 
nog moeten worden ingevorderd. De Kamer is van 
mening dat een dergelijke boekhouding zou moeten 
worden bijgehouden om over volledige gegevens 
betreffende verschuldigde en/of nog niet betaalde 
eigen middelen te beschikken en deze met regelmatige 
tussenpozen te kunnen controleren. De Lid-Staten 
zouden in hun maandelijkse verslagen meer bijzon­
derheden moeten geven; 
(f) de Commissie heeft niet in alle Lid-Staten controles 
op fraude uitgevoerd ten einde te onderzoeken of de 
nationale systemen en de preventieve maatregelen 
tegen fraude de eigen middelen kunnen waarborgen. 
Volgens de Commissie is deze situatie mede toe te 
schrijven aan personeelstekort; 
(g) de Lid-Staten moeten de vastgestelde eigen middelen 
ter beschikking stellen, zelfs indien deze niet zijn 
ingevorderd (Verordening (EEG) nr. 2891/77, artikel 
17). Alleen Denemarken, de BR Duitsland en 
Nederland doen dit. Het is nog te vroeg om een 
uitspraak te doen met betrekking tot Spanje en 
Portugal, maar de overige Lid-Staten stellen de niet-
ingevorderde bedragen die verband houden met 
gevallen van fraude, niet ter beschikking, ondanks het feit dat zij hiertoe verplicht zijn. Aangezien de Lid-
Staten, op grond van de communautaire voorschrif­
ten, 10% van de douanerechten en landbouw-
heffingen ontvangen, is de Kamer van oordeel dat de 
Gemeenschappen met recht een volledige en snelle 
betaling van de vastgestelde traditionele eigen 
middelen verwachten. 
6.5. De Kamer is van mening dat de laatste drie jaren 
weinig vooruitgang is geboekt op het gebied van de fraude 
en de onregelmatigheden die de traditionele eigen 
middelen van de Gemeenschap aantasten. Volgens het 
Parlement en de Commissie is het onmogelijk de omvang 
van het probleem juist in te schatten zolang de Commissie 
niet volledig en systematisch door de Lid-Staten op de 
hoogte wordt gehouden, en zolang zij geen duidelijke 
controles uitvoert. 
6.6. Tussen 1979 en 1985 heeft de Commissie zes 
voorstellen (6) bij de Raad ingediend tot wijziging van 
basisverordening nr. 2891/77 in die zin dat de controlebe­
voegdheden van de Commissie worden uitgebreid. Tot 
dusver werd nog geen van deze voorstellen aangenomen. 
De zes sinds 1979 aan de Raad voorgelegde voorstellen 
weerspiegelen het belang dat de Commissie hecht aan de 
noodzakelijke versterking van haar vermogen om de 
eigen middelen van de Gemeenschap te garanderen en de 
fraude en de onregelmatigheden op dit gebied te 
bestrijden. 
EOGFL-GARANTIE 
6.7. De Kamer heeft een onderzoek ingesteld naar het 
huidige informatiesysteem op het gebied van fraude en 
onregelmatigheden betreffende het EOGFL-Garantie, 
zoals dit wordt omschreven in artikel 8 van Verordening 
(EEG) nr. 729/70 en in Verordening (EEG) nr. 283/72 van 
de Raad van 7 februari 1972 (7). Deze laatste verordening 
bepaalt dat de Lid-Staten de Commissie elk kwartaal in 
kennis moeten stellen van de onregelmatigheden betref­
fende het EOGFL en van het verloop van de terugvorde­
ring van de onverschuldigd betaalde bedragen. De rol van 
de Commissie bestaat er voornamelijk in de inspanningen 
van de Lid-Staten inzake de controle te volgen, aan te 
moedigen, te coördineren en te steunen. 
Tenuitvoerlegging van de meldingsprocedure 
6.8. In 1986 hebben de Lid-Staten melding gemaakt van 
311 gevallen van fraude of onregelmatigheden die een 
totaalbedrag van 28,7 Mio ECU vertegenwoordigen 
(tegenover 230 gevallen voor een totaalbedrag van 
11,7 Mio ECU in 1985).Zoalsdevoorgaandejarenookal 
het geval was, loopt het aantal meldingen van Lid-Staat 
tot Lid-Staat sterk uiteen. De BR Duitsland meldde in 
64 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
1986 circa 35% van het totale aantal aangegeven 
onregelmatigheden, terwijl Griekenland en Luxemburg 
van geen enkele onregelmatigheid gewag maakten. Zoals 
de Commissie elk jaar in haar financieel verslag over het 
EOGFL, afdeling Garantie, beklemtoont, zijn er veel 
verklaringen voor deze ongelijke verdeling van de 
gesignaleerde gevallen van fraude en onregelmatigheden 
over de Lid-Staten te geven. De Commissie verzekert 
sinds 1979 dat zij dit probleem onderzoekt. De Kamer 
merkt op dat de Commissie eind 1986 nog steeds niet de 
betrouwbaarheid kon garanderen van de systemen voor 
de melding van fraude en onregelmatigheden in alle Lid-
Staten. 
6.9. Op basis van een representatieve steekproef van 
deze 311 gevallen, heeft de Kamer de in 1986 aan de 
Commissie gesignaleerde gevallen onderzocht aan de 
hand van de verdeling ervan over de maatregelen en de 
markten, alsmede van het soort fraude of onregelmatig­
heid in kwestie. De meest opvallende punten die bij deze 
analyse naar voren kwamen, zijn de volgende: 
(a) een niet te verwaarlozen deel (25 %) van de gemelde 
gevallen heeft zich voorgedaan in het kader van het 
intra- en extracommunautaire handelsverkeer (onre­
gelmatige inning van restituties bij uitvoer en van 
monetaire compenserendebedragen (MCB's)); op de 
tweede plaats kwam de categorie van de consumptie-
en produktiesteun; 
(b) de meest getroffen markten waren die van zuivelpro-
dukten (circa 43 % van de gemelde gevallen) en wijn 
(15%); 
(c) de grote meerderheid van de gemelde gevallen 
berustte op welbekende technieken, bijvoorbeeld 
onjuiste aangiften betreffende de nomenclatuur, de 
hoeveelheden, het gewicht enz., en de versnijding van 
produkten. 
6.10. Bovendien heeft de Kamer het volgende vast­
gesteld : 
(a) de in Verordening (EEG) nr. 283/72 vastgestelde 
termijn voor de kennisgeving aan de Commissie 
wordt door de Lid-Staten zelden geëerbiedigd. Eind 
maart 1987 hadden de meldingen van drie Lid-Staten, 
België, Denemarken en Nederland, over het vierde 
kwartaal van 1986 de Commissie nog niet bereikt, en 
hadden twee Lid-Staten, Griekenland en Ierland, 
geen enkel overzicht over het jaar ingediend. Aange­
zien slechts één Lid-Staat, namelijk Luxemburg, de 
Commissie regelmatig op de hoogte houdt, terwijl dit 
land geen fraude of onregelmatigheden heeft te 
melden, geeft het ontbreken van verklaringen van de 
andere Lid-Staten aanleiding tot verschillende inter­
pretaties wat betreft de oorzaak daarvan; 
(b) zeer vaak zijn de verstrekte gegevens vaag. De 
meldingen kunnen bijgevolg zelden worden gebruikt 
als enige grondslag voor een bruikbare analyse van de omstandigheden waarin de fraude en onregelmatig­
heden werden gepleegd of aan het licht gebracht, 
alsmede van de mogelijkheden tot terugvordering; 
(c) aangezien de naam van de begunstigde van de fraude 
of de onregelmatigheid niet wordt vermeld, zelfs niet 
in de vorm van een alleen bij de nationale inspectie­
dienst bekend codenummer, is het onmogelijk 
herhaaldelijk door dezelfde persoon gepleegde fraude 
of onregelmatigheden op te sporen, hetgeen het risico 
meebrengt dat deze marktdeelnemers in bepaalde 
gevallen onverschuldigde steun blijven ontvangen; 
(d) in één Lid-Staat, namelijk Italië, werden verscheidene 
gevallen aan het licht gebracht bij belastingcontroles 
die werden verricht nadat de begunstigden failliet 
waren gegaan. 
Invordering van de onverschuldigd betaalde 
bedragen 
6.11. Nog niet verrichte invorderingen voor een totaal 
van 106 Mio ECU, werden van 1985 en voorgaande jaren 
overgedragen naar 1986; hierbij moeten nog de uit 
nieuwe, in 1986 ontdekte gevallen voortvloeiende 
28,7 Mio ECU worden gevoegd. Aangezien in 1986 
slechts 14,8 Mio ECU werden teruggevorderd, moet een 
saldo van 119,9 Mio ECU naar 1987 worden over­
gedragen. 
6.12. Tabel 6.1 splitst de elementen van het saldo op 
naar looptijd. Daar het weinig waarschijnlijk is dat 
schulden van deze aard, die soms van meer dan vijfjaar 
terug kunnen dateren, worden gerecupereerd, zou de 
Commissie de gevallen waarin de terugvordering reeds 
lang uitblijft, systematisch moeten onderzoeken om in 
overleg met de Lid-Staten na te gaan welk deel van de 
schuld niet meer invorderbaar is. 
Tabel 6.1 — EOGFL-Garantie: uitsplitsing van de nog niet 
verrichte terugvorderingen naar looptijd 
Looptijd 
Tot 2 jaar 
2-5 jaar 
Meer dan 5 jaar 
Totaal Bedrag (') 
(Mio ECU) 
36,7 
42,3 
40,9 
119,9 Aantal (0 
304 
203 
315 
822 
(') Per 31.12.1986; gegevens verstrekt door de Commissie. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 65 
ALGEMENE OPMERKINGEN 
Onvolledigheid van de communautaire 
voorschriften inzake de controle 
6.13. De Lid-Staten zijn op grond van de communautai­
re voorschriften inzake de controle verplicht fraudegeval­
len en onregelmatigheden te melden. Er zij echter op 
gewezen dat de procedures, de reikwijdte en de inhoud 
van de meldingsplicht verschillen naar gelang van de 
geldende bepalingen. Deze zijn met name nauwkeuriger 
omschreven voor het EOGFL dan wat betreft de eigen 
middelen, waar de bewoordingen van de tekst bovendien 
aanleiding geven tot uiteenlopende interpretaties. Deze 
situatie schaadt de doeltreffendheid van de centrale rol 
van de Commissie inzake de controle, daar zij de 
inventarisering en de verwerking van alle voorkomende 
gevallen en soorten van fraude door deze Instelling in de 
praktijk bemoeilijkt. De opsporing en opvulling van de 
leemten in de communautaire regelgeving wordt belem­
merd, met name op het gebied van douane en landbouw. 
Een juiste schatting, op communautair niveau, van de 
omvang van de fraudegevallen en onregelmatigheden die 
de begroting aantasten, wordt onmogelijk gemaakt. 
Gevolgen van de verwijzing naar het nationale 
recht 
6.14. De toepassing van het beginsel dat de hoofdver­
antwoordelijkheid in de bestrijding van fraude en 
onregelmatigheden bij de Lid-Staten ligt, leidt in de 
huidige stand van het Gemeenschapsrecht, tot verwijzing 
naar het nationale recht van elke Lid-Staat voor de 
omschrijving van de begrippen, repressiemaatregelen en 
sancties betreffende fraudegevallen en onregelmatig­
heden in verband met de communautaire begroting. 
6.15. In 1976 heeft de Commissie bij de Raad een nog 
steeds niet behandeld voorstel ingediend houdende 
wijziging van de Verdragen met het oog op de vaststelling 
van een gemeenschappelijke regeling betreffende de 
strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen 
der Gemeenschappen en de vervolging van inbreuken op 
de bepalingen van de genoemde Verdragen (8). In de 
considerans van dit voorstel verklaarde de Commissie dat 
in het algemeen de nationale strafrechtelijke voorschrif­
ten niet voldoende zijn om de strafrechtelijke bescher­
ming van de financiële belangen van de Gemeenschappen 
te waarborgen en geen voldoende doeltreffende bestraf­
fing verzekeren van inbreuken op de bepalingen van de 
Verdragen en op de krachtens deze Verdragen vast­
gestelde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van 
de Lid-Staten die de uitvoering daarvan verzekeren. 
6.16. In feite was dit voorstel niet gericht op een 
wijziging van de in de wetgeving van de Lid-Staten 
vastgestelde strafrechtelijke bepalingen inzake fraude, 
maar stelde het een gemeenschappelijke regeling voor op 
de volgende gebieden: (a) vervolging van fraude in andere Lid-Staten dan waar 
zij werd gepleegd; 
(b) wederzijdse bijstand tussen de overheden van de Lid-
Staten inzake de bestraffing van inbreuken; 
(c) de verzekering dat de financiële belangen van de 
Gemeenschap dezelfde strafrechtelijke bescherming 
genieten als die welke voor de nationale financiën is 
voorgeschreven in de geldende interne wetgevingen. 
Naar de mening van de Kamer vormden deze voorstellen 
slechts een eerste stap in de richting van de instelling van 
een geharmoniseerde strafrechtelijke bescherming van de 
belangen der Gemeenschappen. 
6.17. De discrepantie tussen de bepalingen van natio­
naal recht naar gelang van de Staat, en binnen elke 
nationale rechtsorde naar gelang van de betrokken 
gebieden (fiscale wetgeving, douanewetgeving, land-
bouwwetgeving, enz.) heeft tot gevolg dat essentiële 
begrippen zoals „fraude" en „onregelmatigheid", die de 
communautaire begroting met name op landbouwgebied 
aantasten, in de verschillende nationale rechtsstelsels niet 
op geharmoniseerde wijze worden omschreven of begre­
pen. Hierdoor wordt de toepassing van gelijkwaardige 
sancties in soortgelijke situaties niet steeds verwezenlijkt, 
en het beginsel van gelijkheid van de marktdeelnemers 
voor de wet geschaad. 
6.18. Op het grensoverschrijdende verschijnsel van de 
fraude, is dus nog geen geharmoniseerd antwoord van de 
nationale controlesystemen gevonden. Zo heeft de Kamer 
vastgesteld dat de bij de Commissie gedane meldingen van 
fraudegevallen meestal niet de naam bevatten van de 
marktdeelnemer die de onregelmatigheid heeft begaan, 
zelfs niet in gecodeerde vorm, zodat de Commissie noch 
de herhaaldelijk fraude plegende marktdeelnemers kan 
inventariseren, noch de door de Lid-Staten opgestelde 
verklaringen op systematische wijze kan benutten. 
6.19. De Kamer beklemtoont bovendien dat de Com­
missie, die verantwoordelijk is voor het begrotingsbeheer, 
niet over een juridisch instrument beschikt dat haar in 
staat stelt deel te nemen aan de bestraffing van 
fraudegevallen op landbouwgebied, met name voor de 
nationale rechterlijke instanties. Afgezien van het feit dat 
dergelijke interventies in bepaalde gevallen exemplarisch 
kunnen werken, is de Kamer van oordeel dat de 
Commissie daardoor bepaalde dossiers, die hetzij wegens 
het bedrag van de desbetreffende fraude, hetzij wegens het 
toegepaste mechanisme representatief zijn, beter zou 
kunnen behandelen. 
66 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Afwezigheid van een globaal beleid bij de 
Commissie SLOTOPMERKING 
6.20. Volgens de bij de Kamer voorhanden gegevens is 
de Commissie er, ondanks de aansporingen die de Kamer 
sinds haar jaarverslag over het begrotingsjaar 1983 (9) 
heeft geformuleerd, tijdens het begrotingsjaar 1986 niet in 
geslaagd een doeltreffende coördinatie te verwezenlijken 
van de verschillende Directoraten-Generaal die bij het 
verschijnsel fraude zijn betrokken. De Kamer merkt het 
volgende op: 6.21. De hiervoor geschetste situatie vergt de invoering 
van hervormingen die de huidige incoherenties kunnen 
voorkomen en toch het beginsel van een gedecentraliseerd 
systeem handhaven, d.w.z. de hoofdverantwoordelijk­
heid in de fraudebestrijding aan de Lid-Staten laten. 
Vanuit dit oogpunt, acht de Kamer de volgende 
verbeteringen gewenst: 
(a) de Commissie heeft nog geen systeem uitgewerkt dat 
haar in staat stelt de doelmatigheidsgraad van de 
nationale controles en de volledigheid van de 
meldingen van de Lid-Staten volgens de verschillende 
betrokken actieterreinen te beoordelen; 
(b) de verstrekte gegevens worden door de Commissie 
niet, of slechts gedeeltelijk gecentraliseerd en syste­
matisch verwerkt. In vorige verslagen heeft de Kamer 
met nadruk gewezen op de vertragingen die zijn 
opgetreden bij de inwerkingstelling van het informati-
casysteem van de Commissie (IRENE) dat werd 
ontworpen om de door de Lid-Staten gemelde 
gevallen van fraude en onregelmatigheden te inventa­
riseren en te analyseren, en dat aanvankelijk werd 
geacht eind 1984 operationeel te zijn. De Kamer 
merkt op dat het deel van het systeem dat betrekking 
heeft op de inventarisering van de gesignaleerde 
fraude en onregelmatigheden sinds maart 1987 
operationeel is, maar dat nog andere werkzaamheden 
moeten worden uitgevoerd alvorens het systeem in 
zijn geheel als volledig operationeel kan worden 
beschouwd; 
(c) de Commissie neemt, bij gebrek aan geschikte 
middelen, slechts deel aan een uiterst gering aantal 
verificaties ter plaatse, en zorgt er niet voor een 
versterkt toezicht. (a) de vastlegging van een geharmoniseerde opvatting 
van de begrippen fraude en onregelmatigheid betref­
fende de communautaire begroting in de wetgeving 
van de Lid-Staten, alsmede de vaststelling van 
juridische irfstrumenten die de Commissie in staat 
stellen, binnen het nationale strafrecht op te treden als 
civiele partij, als gevoegde bij de civiele partij, of als 
„verzoekende autoriteit" in de zin van Verordening 
(EEG) nr. 1468/81 betreffende wederzijdse bijstand; 
(b) de oprichting van een met de bestrijding van fraude 
belaste coördinatie- en initiatiefgroep bij de diensten 
van de Commissie, en de vaststelling voor alle 
actieterreinen van systemen voor de centralisatie en 
de systematische analyse van de door de Lid-Staten 
verstrekte gegevens; 
(c) de systematische inventarisering door de Commissie 
van de gevallen waarin de Lid-Staten de door het 
gemeenschapsrecht voorgeschreven verplichtingen 
inzake preventie en bestrijding van fraude en 
onregelmatigheden niet zijn nagekomen, (zie de 
paragrafen 6.4 en 6.8 — 6.10), en de tenuitvoerlegging 
van gepaste middelen om aan deze tekortkomingen 
een einde te maken. 
(») PB L 336 van 27.12.1977, blz. 1. 
(2) PB L 94 van 28.4.1970, blz. 13. 
(3) PB C 348 van 31.12.1984, paragraaf 3.11. 
(4) PB L 197 van 3.8.1979. 
(5) PB L 144 van 2.6.1981, blz. 1, onlangs gewijzigd bij 
Verordening (EEG) nr. 945/87 van de Raad van 30 maart 
1987, PB L 90 van 2.4.1987, blz. 3. (6) 
(8) 
o PB C 88 van 4.4.1979. 
PB C 231 van 4.4.1982. 
PB C 146 van 4.6.1983. 
PB C 303 van 10.11.1983. 
PB C 219 van 21.8.1984. 
PB C 267 van 18.10.1985. 
PB L 36 van 10.2.1972. 
PB C 222 van 22.9.1976. 
PB C 348 van 31.12.1984, paragraaf 4.39. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 67 
HOOFDSTUK 7 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling 
„Oriëntatie" (EOGFL-Oriëntatie) 
7.0. INHOUD 
Inleiding Paragraaf 
7.1 7.2 
Het structuurbeleid in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid 7.3 — 7.4 
Moeilijkheden bij de tenuitvoerlegging van een echt communautair landbouw-
structuurbeleid 7.5 — 7.24 
Ten aanzien van het globale concept 7.5 — 7.9 
Algemene beleidslijnen 7.5 
Onduidelijke begrippen 7.6 
Niet-realistische eisen 7.7 
Beschikbare kredieten 7.8 — 7.9 
Ten aanzien van de omschrijving van de maatregelen 7.10 — 7.13 
Ten aanzien van de toepassing van de maatregelen 7.14 — 7.24 
Directe en indirecte acties 7.14 
De financiering per programma 7.15 — 7.19 
Gesplitste kredieten 7.20 — 7.21 
Controle en toezicht op de maatregelen 7.22 — 7.24 
Effecten op het landbouwbeleid 7.25 — 7.46 
Versnippering van maatregelen en kredieten 7.25 — 7.29 
Slechte coördinatie bij de bijstand voor de infrastructuur en andere vormen 
van bijstand 7.30 — 7.33 
Gering effect van de maatregelen tot oriëntatie van de produktie 7.34 — 7.38 
Goeddeels onbenut laten van steun voor de beroepsopleiding en de 
beroepsbekwaamheid 7.39 — 7.42 
Slechte coördinatie bij de steun voor verbetering van de voorwaarden voor 
verwerking en afzet van landbouwprodukten 7.43 — 7.46 
Slotopmerkingen 7.47 — 7.51 
INLEIDING 
7.1. Het communautaire landbouwstructuurbeleid is de 
afgelopen 25 jaar hoofdzakelijk gefinancierd door de 
afdeling „Oriëntatie" van het EOGFL. Per 31 december 
1986 beloopt het totaal van de sinds 1965 aangegane 
verplichtingen ten laste van de aan deze afdeling 
toegewezen kredieten 8 896 Mio ECU. 7.2. Het structurele landbouwbeleid is in hoofdzaak 
gebaseerd op acties van algemene aard die zijn ingesteld 
bij Verordening (EEG) nr. 355/77 van de Raad van 15 
februari 1977 (acties in de vorm van individuele 
projecten) (>), Richtlijn nr. 75/268/EEG van de Raad van 
28 april 1975 (landbouw in bergstreken en in sommige 
probleemgebieden) (2) en Verordening (EEG) nr. 797/85 
(') Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. 
68 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
van de Raad van 12 maart 1985 (vervanging van alle 
sociaal-structurele richtlijnen) (3). Een reeks specifieke 
bepalingen strekt tot bijzondere acties betreffende met 
name de regionale infrastructuur, steun voor de ver­
betering van de afzetmogelijkheden, de oriëntatie van de 
produkties, de beroepsopleiding, enz. Het leek de 
Rekenkamer dienstig enkele algemene opmerkingen te 
maken over de moeilijkheden die tot dusver de uitwerking 
en de uitvoering van een structureel communautair 
landbouwbeleid hebben gekenmerkt en over de effecten 
van dit beleid. 
HET STRUCTUURBELEID IN HET KADER 
VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK 
LANDBOUWBELEID 
7.3. Het Verdrag benadert het gemeenschappelijk 
landbouwbeleid vanuit een globaal concept. Het gaat 
erom geleidelijk aan een gemeenschappelijk landbouw­
beleid tot stand te brengen dat met name ten doel heeft de 
landbouwbevolking een „redelijke levensstandaard" te 
verzekeren. Het element van geleidelijkheid was inder­
daad noodzakelijk wegens de „structurele en natuurlijke 
ongelijkheid tussen de verschillende landbouwgebieden" 
die nopen tot „dienstige aanpassingen". 
7.4. Het structurele aspect van dit beleid moet dus 
worden beschouwd als een element dat nauw verbonden 
is met de filosofie van het Verdrag. Desondanks heeft de 
afdeling „Oriëntatie" van het EOGFL, die daarvoor het 
financiële instrument zou moeten zijn, praktisch een 
kwart eeuw na de oprichting ervan niet aan de ver­
wachtingen beantwoord. De in de beginfase van het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid op een te hoog peil 
vastgestelde prijzen om een toereikend inkomen voor een 
breed geschakeerde groep van bedrijven te garanderen, 
hebben geleid tot de instandhouding van bedrijven die 
economisch niet levensvatbaar zijn. Deze situatie heeft 
aan de structuurmaatregelen een groot deel van hun 
bestaansreden ontnomen. 
MOEILIJKHEDEN BIJ DE 
TENUITVOERLEGGING VAN EEN ECHT 
COMMUNAUTAIR 
LANDBOUWSTRUCTUURBELEID 
Ten aanzien van het globale concept 
Algemene beleidslijnen 
7.5. Ondanks de aanwijzingen van het Verdrag is een 
poging om te komen tot een communautair struc­tuurbeleid pas met een vertraging van tien jaar ten 
opzichte van het beleid betreffende het beheer der 
markten ondernomen. Toen namelijk in 1962 de grond­
slagen werden gelegd voor de eerste gemeenschappelijke 
marktordeningen, beperkte de Gemeenschap zich wat het 
structuurbeleid betreft tot een principebesluit betreffende 
de coördinatie van het structuurbeleid in de landbouw 
(Beschikking van de Raad van 4 december 1962) (4). Deze 
aanvankelijk negatieve houding ten aanzien van de 
instelling van een communautair structuurbeleid leek 
achterhaald door Verordening nr. 17/64 van de Raad van 
5 februari 1964 (5). Deze verordening, waarbij de afdeling 
„Oriëntatie" van het EOGFL werd opgericht, bepaalt dat 
haar bijstandverlening zou moeten vallen binnen het 
raam van gemeenschappelijke programma's die door de 
Raad op voorstel van de Commissie worden vastgesteld. 
Deze communautaire programma's zijn echter, ondanks 
een tiental voorstellen daartoe van de Commissie, nooit 
tot stand gekomen en de desbetreffende bepalingen van 
Verordening nr. 17/64 werden ingetrokken. Daarna is, 
met uitzondering van een poging tot een meer globale 
aanpak in de sociaal-structurele richtlijnen, bekend onder 
de naam „plan-Mansholt", geen enkele andere algemene 
regeling tot stand gekomen waarmee getracht werd 
algemene communautaire beleidslijnen uit te stippelen 
om de actie van het EOGFL-Oriëntatie af te bakenen. 
Zoals blijkt uit de paragrafen 7.30 en volgende, werd de 
bijstandverlening door het EOGFL-Oriëntatie geken­
merkt door de tenuitvoerlegging van een reeks zogenaam­
de „gemeenschappelijke acties" overeenkomstig de 
bepalingen van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de 
Raad van 21 april 1970 (6) die de eerste afbakening van de 
werkzaamheden van dit Fonds vormt. 
Onduidelijke begrippen 
7.6. De verwezenlijking van de gemeenschappelijke 
acties heeft echter geen belangrijke vooruitgang betekend 
op de weg naar een echt communautair structuurbeleid. 
Deze acties werden namelijk ingesteld zonder dat vooraf 
een uniforme beschrijving werd gegeven van bepaalde 
begrippen waardoor de reikwijdte van de maatregelen en 
de te bereiken resultaten konden worden bepaald. Het 
ontbreken van een specificatie van de criteria en de 
concrete methoden die gehanteerd moeten worden voor 
de toepassing van onvoldoende duidelijke begrippen 
zoals „inwoners die hoofdzakelijk op landbouw zijn 
aangewezen" (7), „voornamelijk voor de landbouw 
bestemde infrastructuur" (7), „collectieve acties of inves­
teringen" (8), „evenredig aantal melkkoeien" (9) en „als 
hoofdberoep uitgeoefend bedrijf' (10) is er debet aan dat 
een doeltreffende controle op de vervulling van de 
gestelde voorwaarden vaak onmogelijk is en geeft 
aanleiding tot uiteenlopende administratieve praktijken 
bij de Lid-Staten of zelfs in verschillende gebieden van 
eenzelfde Lid-Staat. In deze situatie is het onmogelijk de 
bijstandverlening van de Gemeenschap te richten, de 
naleving van de toepassingsvoorwaarden te controleren 
en over een waardevol overzicht van de situatie te 
beschikken. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 69 
Niet-realistische eisen 
7.7. Het concept van een ontwikkelingsplan dat met 
name in het kader van Richtlijn 72/159/EEG van de Raad 
van 17 april 1972 (") voor de rationele planning van de 
ontwikkeling van de bedrijven wordt gehanteerd, is een 
noodzakelijk vereiste, maar het is voor de meeste 
bedrijfshoofden te abstract in de praktijk gebracht, 
temeer daar de gedane investeringen vaak van bescheiden 
omvang zijn. De begrippen volwaardige arbeidskracht, 
vergelijkbaar inkomen en arbeidsinkomen zijn zeer ruim 
uitgelegd. Zoals de Kamer herhaaldelijk heeft geconsta­
teerd (12), werd de verplicht gestelde boekhouding niet 
werkelijk bijgehouden of was deze voor de duur dat het 
bedrijf in aanmerking kwam voor steun in handen van 
boekhoudbureaus die zich de steunbedragen hebben 
toegeëigend. Het in latere regelingen ingevoerde nieuwe 
systeem betreffende een verbeteringsplan heeft de tekort­
komingen van het eerste niet echt weggewerkt. 
Beschikbare kredieten 
7.8. Verordening nr. 25/62 van de Raad van 14 januari 
1962 C3) bepaalde dat het deel van de financieringen van 
het EOGFL dat bestemd is voor de verwezenlijking van 
de doelstellingen betreffende de landbouwstructuur, voor 
zover mogelijk een derde van de bijdrage van het Fonds 
aan de andere subsidiabele uitgaven zou bedragen. 
Doordat de werkelijke behoeften niet precies bekend 
waren, is deze verdeling nooit effectief geweest. In het 
begrotingsjaar 1980 werd de jaarlijkse allocatie vervangen 
door een vijfjarige allocatie (Verordening (EEG) nr. 
929/79 van de Raad van 8 mei 1979) (14), die, voor de 
periode 1980-1984 3 755 Mio ECU en voor de periode 
1985-1989 wat betreft de Gemeenschap van 12, 6 350 Mio 
ECU bedroeg. Deze allocatie is nog steeds een plafond 
zonder nauwkeurige betekenis. In feite hebben de 
bijdragen uit de afdeling „Oriëntatie" zelden het niveau 
van 5 % van de jaarlijkse uitgaven van het hele EOGFL 
bereikt en bedroeg dit niveau in 1986 circa 4 %. 
7.9. De jaarlijkse allocatie is trouwens grotendeels 
onbesteed gebleven, want van 1969 t/m 1975 werden 
kredieten voor een totaalbedrag van 531,1 Mio RE 
gereserveerd. Deze reserve werd in 1978 en 1979 voor 
398,1 Mio RE gebruikt, terwijl het saldo ten bedrage van 
133 Mio RE geannuleerd werd. 
Ten aanzien van de omschrijving van de 
maatregelen 
7.10. De tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke 
acties stuit op moeilijkheden in de landen met een 
gedecentraliseerde bestuurlijke en politieke organisatie. 
Met name in een land waar de structuurverbetering het hardst nodig was, werd trouwens geconstateerd dat de 
nationale en regionale bepalingen oneindig lang op zich 
lieten wachten. Hoewel deze regelingen aan de goedkeu­
ring van de Commissie zijn onderworpen, valt te 
constateren dat de toepassing ervan van land tot land 
verschillend is. De verwezenlijking van de doelstellingen 
staat op losse schroeven ten gevolge van kwesties van 
administratieve organisatie. Bovendien blijken de contro­
les voor de Commissie moeilijker te zijn. 
7.11. De door de Commissie vastgestelde uitvoerings­
voorschriften verschaffen niet de nauwkeurigheid die 
nodig is om de hiervoor gesignaleerde problemen te 
ondervangen. In het algemeen hebben deze voorschriften 
slechts betrekking op de procedures betreffende de 
bijstandsaanvragen, de vergoedingen en de voorschotbe­
talingen, en zelfs op dit gebied zijn zij soms niet adequaat. 
Zo zij bij wijze van voorbeeld vermeld dat in het kader van 
Verordening (EEG) nr. 2416/80 van de Commissie van 16 
september 1980 (15) houdende voorschriften ter uitvoe­
ring van bijstandsbeschikkingen voor bosbouwprojecten, 
sommige werkzaamheden in de bossen of in de bergen 
gezien hun seizoengebonden karakter of de ongunstige 
klimatologische omstandigheden niet binnen de voorge­
schreven termijnen kunnen worden uitgevoerd. Daar de 
Lid-Staten zijn opgescheept met een weinig doeltreffend 
systeem en het aantal controles van de Commissie gering 
is, (zie paragraaf 7.23) hebben zij de neiging, bij de 
toepassing van de maatregelen eenvoudig de voorwaar­
den die hun niet schikken te negeren. 
7.12. Over het algemeen geven de goedgekeurde 
maatregelen niet voldoende uitsluitsel over de aard van de 
activiteiten die subsidiabel zijn. Zo wordt bijvoorbeeld 
geen enkele omschrijving gegeven van een hoofdzakelijk 
op de landbouw aangewezen gebied, van bebossing, van 
verbetering van gedegradeerde bossen en van brandbevei­
liging, hetgeen ruimte geeft voor uiteenlopende interpre­
taties. Verordening (EEG) nr. 1078/77 van de Raad van 
17 mei 1977 (l6) betreffende het niet in de handel brengen 
van melk stelde als vereiste „het aanhouden van een 
aantal melkkoeien dat evenredig is aan de geproduceerde 
hoeveelheid melk". Deze ongelukkige formulering heeft 
het mogelijk gemaakt dat sommige veehouders hun 
koeien met veel melkgift, waarvan hun melkproduktie 
afkomstig is, verkopen en afgedankte koeien voor de 
slacht aanbieden waaraan zij dus een dubbel voordeel 
ontlenen zonder dat de door de regeling beoogde 
doelstelling om de melkproduktie te verminderen, bereikt 
wordt (9). 
7.13. Verschillende acties hebben tegenstrijdige effec­
ten. Richtlijn 75/268/EEG van de Raad van 28 april 
1975 (2) beoogt de instandhouding van de landbouw­
activiteit als een element van de landschapsverzorging. 
Richtlijn 72/160/EEG van de Raad van 17 april 1972 (17) 
behelst daarentegen de bevordering van de bedrijfs­
beëindiging in de landbouw en met name het onttrekken 
van gronden aan de landbouwbedrijven, zelfs in die 
gebieden die onder de werkingssfeer van Richtlijn 75/268/ 
EEG (2) vallen. Ook bestaat er een tegenstrijdigheid 
tussen enerzijds bepaalde vormen van structurele bijstand 
aan de ontwikkeling van de bedrijven, de drainage en de 
irrigatie, die een toeneming van de produktie van 
bepaalde gewassen tot gevolg hebben gehad, en ander­
zijds het omgekeerde streven van de afdeling „Garantie" 
om overschotten te verminderen. 
70 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Ten aanzien van de toepassing van de 
maatregelen 
Directe en indirecte acties 
7.14. Er bestaan twee categorieën van bijstandverlening 
door het EOGFL-Oriëntatie: de directe acties die bestaan 
uit individuele projecten die aan goedkeuring door de 
Commissie zijn onderworpen en door haar rechtstreeks 
worden gefinancierd en de indirecte acties die ten uitvoer 
worden gelegd door de Lid-Staten, waaraan de Commis­
sie een gedeelte van de gemaakte kosten vergoedt. Bij een 
indirecte actie wordt de uitvoering voor een belangrijk 
deel aan de Lid-Staten gedelegeerd, want zij verzekeren de 
tenuitvoerlegging van de actie, terwijl de Gemeenschap 
zich vooral toelegt op de bewaking van de sociaal-
economische effecten. Door de gang van zaken bij de 
afdeling „Oriëntatie" heeft de delegatie van bevoegd­
heden aan de Lid-Staten de idee doen postvatten, dat de 
indirecte acties hoofdzakelijk onder verantwoordelijk­
heid van deze laatste worden uitgevoerd en dat de 
communautaire dimensie voor dit type acties meer op de 
achtergrond is geraakt. Het feit dat voor de indirecte 
acties, anders dan bij de directe acties waarvoor een massa 
individuele besluiten vereist is, een meer globale benade­
ring mogelijk is, is onvoldoende benut en zoals hierna zal 
worden aangetoond is een onderzoek naar de ten aanzien 
van de sociaal-economische doelstellingen bereikte 
resultaten steeds verwaarloosd. De tekortkomingen van 
dit onderzoek worden hierna geanalyseerd (zie paragraaf 
7.24). 
De financiering per programma 
7.15. Met uitzondering van de indirecte acties van 
algemene strekking is de bijstandverlening van de 
afdeling „Oriëntatie" thans in de meeste gevallen 
afhankelijk gesteld van de goedkeuring door de Commis­
sie van door de Lid-Staten op te stellen programma's, die 
een betere afbakening van de acties mogelijk moeten 
maken. 
7.16. De door de Lid-Staten aan de Commissie 
voorgelegde programma's zijn meer bedoeld om aan de 
formele voorwaarden van de verordeningen te voldoen 
dan om een maximaal rendement van de hulpverlening te 
verzekeren. In het algemeen kwantificeren zij slechts de 
fysieke gegevens van de uit te voeren infrastructuurwer­
ken, zonder in te gaan op de gevolgen ervan voor de 
produktie of het inkomen van de landbouwers. Van begin 
af aan heeft de Commissie genoegen genomen met vage en 
ontoereikende programma's, omdat ieder verzoek tot 
wijziging van de programma's tijdrovend zou kunnen zijn 
en de start van de acties zou vertragen (18). 
7.17. De beschikkingen tot goedkeuring van de pro­
gramma's of de bepalingen houdende de wijze van 
uitvoering van de acties schrijven voor dat de Lid-Staten 
uitvoeringsverslagen moeten indienen. Het gaat om 
standaardmodellen van tabellen waarin aan de hand van 
hoofdzakelijk financiële gegevens een beeld wordt gegeven van de stand van uitvoering van de werkzaam­
heden en een specificatie van de verzoeken om ver­
goeding. De door de Commissie opgevraagde inlichtingen 
over de economische effecten van de maatregelen en over 
de gevolgen voor de situatie in de landbouw zijn summier 
en de door de Lid-Staten verschafte inlichtingen zijn nog 
vager. 
7.18. Voorts zij erop gewezen dat binnen het commu­
nautaire ambtelijke apparaat de diensten waaronder de 
goedkeuring en het volgen van de uitvoering van de 
programma's ressorteert, los staan van die welke belast 
zijn met het financieel beheer van de bijstand. Deze 
functiescheiding, die op zich niet negatiefis, wordt echter 
gekenmerkt door een onvolledige informatieuitwisseling 
terzake van een gemeenschappelijke aanpak en een beter 
toezicht op de mogelijke resultaten van de acties. 
7.19. De coördinatie is onvoldoende zowel wat betreft 
de in de verordeningen vervatte bepalingen als wat betreft 
de procedures inzake de tenuitvoerlegging van de 
regelingen. Op deze gebieden moet dus nog een echte 
coördinatie worden ingevoerd, alsmede voor de program­
ma's voor geïntegreerde ontwikkeling en de geïntegreerde 
mediterrane programma's, met name via het nieuwe 
Dirctoraat-generaal dat is belast met de coördinatie van 
de financiële instrumenten voor structuurverbeteringen. 
Gesplitste kredieten 
7.20. In het begrotingsbeheer van de afdeling „Oriënta­
tie" is vanaf het begrotingsjaar 1977 het systeem van de 
gesplitste kredieten ingevoerd. De bedoeling van het 
onderscheid tussen vastleggingskredieten en betalings­
kredieten was beter rekening te houden met de tijd die 
verloopt tussen de toekenning van de bijdrage en de 
betaling daarvan. Deze splitsing zou het mogelijk moeten 
maken te komen tot meer nauwkeurige uitgavenramingen 
en zo een echte financiële planning moeten bevorderen. 
7.21. De toepassing van dit systeem door de Commissie 
ten aanzien van de indirecte acties (gelijktijdige boeking 
van de vastleggingen en de betalingen) strookt niet met 
het specifieke karakter van het EOGFL-Oriëntatie. Het 
zou namelijk noodzakelijk zijn te beschikken over 
voldoende volledige en nauwkeurige ramingen betref­
fende de financiële lasten die uit de goedgekeurde 
programma's of de in behandeling zijnde verzoeken om 
vergoeding kunnen voortvloeien. 
Controle en toezicht op de maatregelen 
7.22. De Commissie ziet zich geconfronteerd met door 
nationale instanties afgegeven verklaringen die zeer vaak 
van uiteenlopende waarde en niet conform de werkelijk­
heid blijken te zijn. Bij de beoordeling van deze 
verklaringen maakt zij gebruik van begrippen als 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 71 
„subsidiabele kosten", „niet-subsidiabele kosten", „da­
tum van het begin van de werkzaamheden", „toelaatbare 
toeneming van de kosten", „evenredige vermindering van 
de verleende bijstand" en „aanvaardbare wijziging van 
het project", die niet zijn gedefinieerd. Dit heeft tot gevolg 
dat het beheer van de acties weinig duidelijk en 
systematisch is. 
7.23. Daarom leiden de standpuntbepalingen inzake de 
aanvragen om vergoeding tot beslissingen ad hoc, 
namelijk hetzij een bijstandsverlaging betreffende uitslui­
tend de geconstateerde vergissingen, hetzij een forfaitaire 
verlaging, hetzij aanvaarding van het verzoek. De 
Commissie is niet in staat, een grondige controle op de 
verrichtingen van het EOGFL-Oriëntatie te verzekeren. 
Zij spreidt haar optreden over een groot aantal detailcon­
troles op dossiers die uitsluitend betrekking hebben op 
individuele projecten. Bij de indirecte acties neemt zij 
goeddeels genoegen met de toezending door de Lid­
staten van een steekproef van summiere individuele 
kaarten, die alleen voorgeschreven zijn in het kader van de 
vier acties van algemene strekking (richtlijnen 72/159-
160-161/EEG en Verordening (EEG) nr. 797/85), zonder 
de dossiers van de begunstigden grondiger te onder­
zoeken of controles ter plaatse te verrichten. Wanneer de 
meeste aanvragen van de Lid-Staten bij de Commissie in 
de loop van het tweede halfjaar binnenkomen, worden de 
controlemogelijkheden ook nog verminderd door het 
streven de vergoedingen vóór de afsluiting van het 
begrotingsjaar toe te kennen. 
7.24. Het toezicht op de maatregelen en de analyse van 
de resultaten zijn zeer summier, zoniet nihil. Verordening 
(EEG) nr. 729/70 heeft alleen voorzien in de indiening van 
een financieel jaarverslag over het beheer van het 
EOGFL. Dit verslag is niet meer dan een statistisch 
overzicht van de aangegane verplichtingen en verrichte 
betalingen. De meeste verordeningen en richtlijnen 
voorzien niet in de indiening van een verslag over de 
analyse van de gevolgen van de acties en ingeval zulks een 
onderzoek wel is voorgeschreven, bevatten de ingediende 
documenten slechts algemene beschouwingen die niet van 
groot belang zijn. Het meest typerend voor deze situatie is 
het ontbreken van enig analytisch verslag over de 
resultaten van de sociaal-structurele richtlijnen van 1972. 
EFFECTEN OP HET LANDBOUWBELEID 
Versnippering van maatregelen en kredieten 
7.25. Per 31 december 1986 waren 77 acties in uitvoering 
genomen; dit aantal is echter veel groter als men uitgaat 
van alle verschillende maatregelen die sommige acties 
inhouden. Ter zake van de acties met een regionale 
strekking werden sinds 1977 bijna 50 verordeningen of 
richtlijnen vastgesteld die een aanmerkelijk groter aantal 
maatregelen omvatten. Deze acties worden vaak geken­merkt door hun opsplitsing in velerlei soorten hulpver­
lening : investeringen in infrastructuur, beroepsopleiding, 
bodemverbetering, diversificatie van de produkten, enz. 
7.26. Vanaf 1977 zijn acties met een regionale strekking 
talrijk geworden. Deze acties gelden in het algemeen voor 
enkele gebieden van eenzelfde land en soms van 
verschillende Lid-Staten, met name in de sectoren 
bosbouw, irrigatie en drainage (zie ter illustratie hiervan 
het speciaal verslag van de Rekenkamer over de 
communautaire steun tot stimulering van de landbouw­
ontwikkeling in Griekenland van 7 oktober 1987). 
Tegelijkertijd zijn bij Verordening (EEG) nr. 355/77 van 
de Raad van 15 februari 1977 (•), die nog steeds van 
kracht is, nieuwe bepalingen vastgesteld voor de financie­
ring van individuele investeringsprojecten betreffende de 
veredeling en de verhandeling van landbouwprodukten. 
7.27. Dit groot aantal acties brengt het risico mee dat de 
middelen worden versnipperd en de goedkeuring van 
bijstandverlening van geval tot geval, zonder de nodige 
samenhang wordt verleend voor bepaalde gebieden of 
bepaalde typen van gewassenteelt. De getroffen maat­
regelen zijn onvolledig en van uiteenlopende aard, met 
name ten aanzien van de bijdragepercentages en soms zijn 
ze onderling of met andere communautaire interventies in 
tegenspraak (zie paragraaf 7.30 en volgende). Aan het 
beheer van het Fonds zou een meer globale aanpak ten 
grondslag moeten liggen, met een beter evenwicht tussen 
steun aan bestaande situaties en de aanmoediging van 
structurele hervormingen die noodzakelijk blijken. 
7.28. In 1985 is Verordening (EEG) nr. 797/85 van de 
Raad van 12 maart 1985 betreffende de verbetering van 
de doeltreffendheid van de landbouwstructuur in werking 
getreden. Deze verordening is met name in de plaats 
getreden van de sociaal-structurele richtlijnen en voorziet 
in meer gedifferentieerde oplossingen voor de diverse 
regio's. In deze verordening worden praktisch de 
belangrijkste voorgaande acties zonder een werkelijke 
beleidsombuiging overgenomen en uitgebreid. 
7.29. Ongeveer 80 % (dat is circa 7 000 Mio ECU) van 
de uit hoofde van het EOGFL-Oriëntatie tot eind 1986 
vastgelegde kredieten zijn op zes acties geconcentreerd, 
namelijk: 
— individuele projecten tot ver­
betering van de produktie- en 
afzetvoorwaarden (Verordening 
nr. 17/64): 2 115,1 Mio ECU 
of 23,7% 
— individuele projecten betreffende 
de afzet (Verordening (EEG) nr. 
355/77): 1 946,3 Mio ECU 
of 21,9% 
72 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
— probleemgebieden (Richtlijn 75/ 
268/EEG): 1 172,6Mio ECU 
of 13,2% 
— modernisering van bedrijven 
(Richtlijn 72/159/EEG): 848,5 Mio ECU 
of 9,5 % 
— het niet in de handel brengen van 
melk (Verordeningen (EEG) nrs. 
1975/69, 1353/73, 1078/77): 629,3 Mio ECU 
of 7,1 % 
— actie betreffende bosbouw (Ver­
ordening (EEG) nr. 269/79): 286,6 Mio ECU 
of 3,2% 
De rest van de kredieten werd verdeeld over ongeveer 70 
andere acties. 
Slechte coördinatie bij de bijstand voor de 
infrastructuur en andere vormen van bijstand 
7.30. Tot deze groep kunnen worden gerekend de 
maatregelen betreffende het wegenstelsel, de electrificatie 
of de drinkwatervoorziening in plattelandsgebieden, 
alsmede grotere infrastructuurwerkzaamheden, vooral 
op het gebied van de drainage of de irrigatie. Een 
twintigtal verordeningen voorzien in bijdragen van de 
Gemeenschap in de kosten van dergelijke investerings­
projecten en in het algemeen is de uitvoeringsgraad van 
deze acties zeer bevredigend, vooral wanneer infrastruc­
tuurwerkzaamheden worden gefinancierd door de natio­
nale begrotingen en de Gemeenschap een deel van de 
uitgaven voor haar rekening neemt. 
7.31. Water, electriciteit en wegen kunnen het sociaal 
klimaat en de ontwikkelingskansen grondig wijzigen. 
Deze infrastructuurvoorzieningen dragen daarom zeker 
bij tot verbetering van de levens- en werkomstandigheden 
in plattelandsgebieden. 
7.32. In vele gevallen zal de invloed daarvan op de 
landbouw evenwel minder duidelijk zijn, daar de bijdrage 
uit het Fonds ook wordt verleend indien slechts 35 % van 
de betrokken bevolking uit landbouwers bestaat (7). In 
dergelijke gevallen zou het normaal zijn de maatregelen 
met andere dan landbouwgelden te financieren of op zijn 
minst de betaling van de bijdrage slechts voor een deel ten 
laste van het EOGFL te brengen, dat evenredig is aan het 
aandeel van de landbouwbevolking in het totaal van de bij 
het project betrokken bevolking. 
7.33. Daar anderzijds onvoldoende rekening gehouden 
is met de noodzakelijke coördinatie van de verschillende 
doelstellingen van het structuurbeleid, bestaat de kans dat 
deze infrastructuurvoorzieningen hoofdzakelijk het vo­
lume van de produkties en de rendementen beïnvloeden 
zonder bij te dragen tot een betere oriëntatie van de 
activiteiten en een betere verhouding tussen vraag en aanbod van de produkten. Zo werden de gronden die 
door drainagewerkzaamheden werden verbeterd vooral 
gebruikt als weideland voor de melkproduktie. 
Gering effect van de maatregelen tot 
oriëntatie van de produktie 
7.34. De maatregelen die zijn getroffen om de produktie 
beter te laten aansluiten bij de marktbehoeften omvatten 
hoofdzakelijk de volgende verrichtingen: 
(a) vermindering van de produktiefactoren: het rooien 
van fruitbomen, van wijngaarden, hopvelden, enz. of 
het slachten van koeien met inbegrip van het 
aanmoedigen tot het niet in de handel brengen van 
melk en zuivelprodukten; 
(b) verbetering van de kwaliteit van de produkten om ze 
beter aan te passen aan de vraag van de consumenten 
(wijn, citrusvruchten, bepaalde maatregelen op het 
gebied van de veehouderij, enz.); 
(c) diversificatie van de produkties door te bevorderen 
dat de bedrijven zich richten op produkten met 
grotere afzetkansen. 
7.35. Van al deze acties werd de slacht van koeien en het 
niet in de handel brengen van melk en zuivelprodukten 
het vaakst toegepast: het totaal van de betalingen ten 
laste van het EOGFL, inclusief een gedeelte dat op 
rekening van de afdeling „Garantie" is gebracht, bedroeg 
over de periode 1969 — 1985 meer dan 1 miljard ECU. 
Maar ook in dit geval was het effect van de maatregel op 
de vermindering van de overschotten betrekkelijk gering 
omdat steeds het minst produktieve deel van de melkvee­
stapel werd geslacht en de melkproduktie bleef toene­
men (9). 
7.36. Ten aanzien van de melkproduktie valt trouwens 
te constateren dat de meeste van de in het kader van de 
richtlijn betreffende de modernisering van landbouw­
bedrijven gefinancierde ontwikkelingsplannen betrek­
king hadden op de melkveehouderij, hetgeen het wegwer­
ken van de overschotten in deze sector zeker niet 
makkelijker maakte. Bovendien wordt door de ruimere 
afbakening van de bergstreken en probleemgebieden een 
steeds groter aantal bedrijven geheel of gedeeltelijk 
ontheven van de medeverantwoordelijkheidsheffing voor 
de melkproduktie. 
7.37. De andere acties betreffende de oriëntatie van de 
produkties werden voor een groot deel niet uitgevoerd, 
zelfs niet waar overduidelijk bleek dat een kwaliteitsver­
betering van de produkten noodzakelijk was. De 
gebrekkige uitvoering van het „citrusvruchtenplan" is 
hiervan een voorbeeld (10). 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 73 
7.38. Het effect op de marktsituatie blijft eveneens van 
marginale betekenis bij de herstructurering van de 
wijngaarden en het niet meer in cultuur brengen van de 
met wijnstokken beteelde oppervlakten. Van dergelijke 
acties kan moeilijk worden verwacht dat zij resulteren in 
het terugbrengen van de produktie tot een normaal 
verbruikspeil, zolang marktondersteunende maatregelen 
voldoende afzetkansen bieden, zelfs voor dat deel van de 
produktie waarvoor geen koper te vinden is (l9). 
Goeddeels onbenut laten van steun voor de 
beroepsopleiding en de beroepsbekwaamheid 
7.39. De mogelijkheid van een doeltreffende coördina­
tie van hetgeen ondernomen wordt op het gebied van de 
beroepsopleiding, het landbouwkundig onderzoek en de 
landbouwkundige voorlichting, welke coördinatie ge­
meenschappelijk gefinancierde projecten of instellingen 
kan medebrengen, is uitdrukkelijk genoemd in artikel 41 
van het EEG-Verdrag. Doch pas in 1972 werden de eerste 
voorschriften vastgesteld betreffende steun voor de 
voorlichting en scholing van de landbouwers. 
7.40. Sindsdien zijn bij een tiental verordeningen, in het 
algemeen van regionale strekking, acties ingesteld voor de 
opleiding van landbouwleraren, landbouwconsulenten of 
voorlichters, voor de organisatie van cursussen en stages, 
voor de bouw, de verbetering en zelfs voor het functione­
ren van opleidingsinstituten en modelcentra. 
7.41. Over het geheel genomen werden deze ver­
ordeningen nauwelijks toegepast en leveren deze acties 
dan ook teleurstellende resultaten op. Ondanks de door 
het EOGFL toegezegde steun, waren de betrokken Lid­
staten nog niet in staat, hun diensten voor de landbouw­
voorlichting te ontwikkelen. Voor de bouw of de 
verbetering van opleidingscentra werden de ramingen 
niet gehaald of ondervindt de uitvoering onredelijk grote 
vertraging. 
7.42. Beroepsvoorlichting en beroepsbekwaamheid 
vormen echter een wezenlijk onderdeel van elke actie op 
het gebied van hervorming van de landbouwstructuur. Zij 
bepalen het welslagen van de meeste andere maatregelen. 
Slechte coördinatie bij de steun voor 
verbetering van de voorwaarden voor 
verwerking en afzet van landbouwprodukten 
7.43. Een tiental verordeningen voorziet in steunver­
lening voor de verbetering van de voorwaarden voor verwerking en afzet van landbouwprodukten. Het gaat 
hier om een traditionele sector van steunverlening 
waarmee, financieel gezien, het hoogste bedrag aan 
financiering is gemoeid en die waarschijnlijk het belang­
rijkste deel uitmaakt van de activiteiten van het EOGFL-
Oriëntatie. 
7.44. Deze financiering, die oorspronkelijk evenals de 
steun voor de verbetering van de produktievoorzieningen 
bij Verordening nr. 17/64 werd gepland, kwam, zoals wij 
reeds hebben gezien, tot in 1977 tot stand zonder dat er 
communautaire programma's werden vastgesteld. Sinds­
dien vallen zij onder de toepassingssfeer van Verordening 
(EEG) nr. 355/77 van de Raad van 15 februari 1977 en 
passen zij in de door de Commissie goedgekeurde 
nationale programma's. Deze worden sectorgewijs opge­
steld. Dit resulteert in een opeenhoping van specifieke 
programma's, die de van Lid-Staat tot Lid-Staat ver­
schillende wijze van aanpak weerspiegelen en die nog 
steeds geen blijk geven van algemene communautaire 
doelstellingen. Ondanks duidelijke communautaire bepa­
lingen wordt in deze programma's ook geen rekening 
gehouden met andere vergelijkbare steun van het EFRO. 
Het is echter niet wenselijk dat hetzelfde soort investe­
ringsprojecten met gelden uit twee fondsen kan worden 
gefinancierd; op zijn minst zou moeten worden voorzien 
in concrete coördinatieprocedures. 
7.45. De grondgedachte is dat de verbetering van de 
verwerking en de afzet door verruiming van de afzetkan­
sen voor de landbouwprodukten een positief effect heeft 
op het inkomen van de landbouwers, ten gevolge van de 
verbeterde marktsituatie. Het staat echter niet vast dat 
een dergelijk verband tussen de aan de tussenpersonen 
verleende steun en het effect op het inkomen van de 
landbouwers in de praktijk, vooral op langere termijn, 
ook werkelijk aanwezig is. Anderzijds werd geen enkel 
serieus vervolgonderzoek georganiseerd om na te gaan of 
deze steun voor de landbouwbedrijven een daadwerke­
lijke en duurzame uitwerking had. 
7.46. Voorts bestaat er een wisselwerking tussen de 
betrokken investeringen en de doelstellingen van het 
marktbeleid; de investeringsprojecten kunnen ook zo 
worden opgezet dat daarbij profijt wordt getrokken van 
de in het kader van de gemeenschappelijke ordening van 
landbouwmarkten vastgestelde financiële steunmaat­
regelen. Zulks is het geval met produkten die, althans 
gedeeltelijk, voor interventie zijn bestemd (zoals melkde-
rivaten, slachtvlees en bepaalde verduurzaamde levens­
middelen), alsmede met produkten en zelfs diensten 
waarvan de markt zich ontwikkelt binnen de context van 
regelingen ter ondersteuning van de landbouwprijzen 
(veevoeder, opslagvoorzieningen, wijndistilleerderijen). 
Ondanks enkele terzake genomen voorzorgsmaatregelen 
heeft men in deze gevallen dan ook niet zozeer te doen met 
een oriëntatie op lange termijn van de structurele situatie, 
als wel met investeringen die alleen maar worden gedaan 
wegens de voordelen die de prijssteunregeling oplevert en 
waarvan de rentabiliteit afhangt van deze regeling, zodat 
zij in zekere zin bijdragen tot een consolidatie daar­
van (20). 
74 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
SLOTOPMERKINGEN 
7.47. Door het ontbreken van een duidelijk en samen­
hangend gemeenschappelijk landbouwbeleid waren de 
doelstellingen van het structuurbeleid in de loop der jaren 
gedoemd uiteen te gaan lopen en te zeer toegespitst te 
raken op produktievergroting, hetgeen soms haaks stond 
op de nieuwe doelstellingen om overschotprodukties te 
verminderen. Het bij de nieuwe Verordening (EEG) nr. 
797/85 ingevoerde systeem levert geen enkele verbetering 
voor de doeltreffendheid van het geheel op. 
7.48. Beklemtoond dient te worden dat bij het beheer 
van de afdeling „Oriëntatie" de wisselwerking tussen de 
economische en sociale doelstellingen beter zou moeten 
worden omschreven en gevolgd. 
7.49. Zonder de regionale ongelijkheden uit het oog te 
verliezen zouden de interventies meer moeten resulteren 
uit een globale aanpak, die bepaald wordt door de 
doeleinden van de verschillende financiële instrumenten. 
Zowel tussen de verschillende door de afdeling „Oriënta­
tie" gesubsidieerde maatregelen, als tussen deze afdeling 
en de afdeling „Garantie" van het EOGFL zou een betere samenhang moeten bestaan. Hieruit volgt met name dat 
een groter deel van de oriëntatiemaatregelen dan thans 
zou moeten zijn opgezet met het doel, de produktie te 
verminderen zonder dat daarbij hun sociale inhoud in het 
gedrang komt. In dit verband zou ook een systematische 
herbezinning nodig zijn over de maatregelen die in de 
probleemgebieden bepaalde produkties aanmoedigen, 
welke de Gemeenschap elders tracht te verminderen. 
7.50. Voorts zij opgemerkt dat elke echte struc­
tuurhervorming wezenlijk aan betekenis voor de land­
bouwers en de tussenpersonen inboet zolang er een te 
lucratieve prijssteunregeling bestaat. In een dergelijke 
situatie is er grote kans dat de gerealiseerde projecten 
meer gebruikt worden om te profiteren van de bedragen 
die ter ondersteuning van de prijs worden verleend dan 
om bij te dragen tot verlichting van de steunregeling. 
7.51. Al direct bij de aanvang van de tenuitvoerlegging 
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid werd het 
landbouwstructuurbeleid verwaarloosd en is het altijd 
uitgelopen op verbrokkelde maatregelen. De problemen 
waarvoor het oplossingen beoogt aan te dragen zijn 
echter van algemene aard en vergen een reflectie op de 
oorspronkelijke doelstellingen van het Verdrag in de 
huidige economische, sociale en financiële context. 
(') 
(2) 
(3) PB L51 van 23.2.1977, blz. 1. 
PB L 128 van 19.5.1975, blz. 1. 
PB L 93 van 30.3.1985, blz. 1. De sociaal-structurele 
richtlijnen, die ook bekend zijn onder de benaming 
„Mansholt-plan" waren van toepassing voor de periode 
1972-1984 en betroffen de modernisering van landbouw­
bedrijven (Richtlijn 72/159/EEG); de bevordering van de 
bedrijfsbeëindiging in de landbouw (Richtlijn 72/160/EEG), 
en de sociaal-economische voorlichting en scholing van de 
personen die in de landbouw werkzaam zijn (Richtlijn 
72/161/EEG). 
PB 136 van 17.12.1962. 
PB 34 van 27.2.1964, blz. 586. 
PB L 94 van 28.4.1970, blz. 13. 
Jaarverslag over het begrotingsjaar 1982, PB C 357 van 
31.12.1983, paragrafen 5.17 — 5.20. 
— Jaarverslag over het begrotingsjaar 1984, PB C 326 van 
16.12.1985, paragraaf 5.57. 
— Speciaal verslag over de toepassing van Richtlijn 75/268/ 
EEG, PB C 358 van 31.12.1980, paragraaf 2.3.1. 
Speciaal verslag over de uitvoering van de Verordeningen 
(EEG) nrs. 1078/77 en 1041/78, PB C 278 van 17.10.1983, 
paragrafen 2.1 — 2.2. 
(10) Onderhavig jaarverslag, paragrafen 5.1 5.12. 
(il) PB L 96 van 23.4.1972, blz. 1. 
C2) — Jaarverslag over het begrotingsjaar 1981, PB C 344 van 
31.12.1982, paragrafen 5.11 — 5.19. (4) 
(5) 
(6) 
(7) 
(8) 
(9) Verslag uitgebracht ingevolge de conclusies van de 
Europese Raad van 18 juni 1983, PB C 287 van 
24.10.1983, paragraaf 3.2.4. 
Speciaal verslag over de toepassing van Richtlijn 75/268/ 
EEG, PB C 358 van 31.12.1980, paragrafen 2.2.6 en 
3.2.2. 
(13) PB 30 van 20.4.1962, blz. 991. 
L 117 van 12.5.1979, blz. 4. 
L249 van 20.9.1980, blz. 5. 
O*) PB L 131 van 26.5.1977, blz. 1. 
L96 van 23.4.1972, blz. 9. 
Jaarverslag over het begrotingsjaar 1982, PB C 357 van 
31.12.1983, paragraaf 5.13. . 
Jaarverslag over het begrotingsjaar 1983, PB C 348 van 
31.12.1984, paragraaf 5.43. 
Verslag uitgebracht ingevolge de conclusies van de 
Europese Raad van 18 juni 1983, PB C 287 van 
24.10.1983, paragraaf 3.2.2. 
Jaarverslag over het begrotingsjaar 1984, PB C 326 van 
16.12.1985, paragrafen 5.62 — 5.64. 
Jaarverslag over het begrotingsjaar 1984, PB C 326 van 
16.12.1985, paragraaf 5.58. 
Jaarverslag over het begrotingsjaar 1985, PB C 321 van 
15.12.1986, paragraaf 5.20. (14) PB 
(15) PB 
(17) PB 
(18) _.. 
(19) 
(20) 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 75 
HOOFDSTUK 8 
Structurele maatregelen betreffende citrusvruchten en in de 
visserijsector 
8.0. INHOUD Paragraaf 
Steunmaatregelen voor de sector citrusvruchten 8.1 —8.11 
Inleiding 8.1 —8.3 
Het begrip „bedrijfshoofd met als hoofdberoep landbouwer" 8.4 — 8.5 
Coördinatie van de verschillende maatregelen die deel uitmaken van de 
gemeenschappelijke actie 8.6 — 8.8 
Specifieke maatregelen voor Corsica 8.9 — 8.10 
Steun voor de omschakeling en de herstructurering van de aanplantingen 8.11 
Steun voor de capaciteitsvermindering in de visserijsector 8.12 — 8.14 
STEUNMAATREGELEN VOOR DE SECTOR 
CITRUSVRUCHTEN 
Inleiding 
8.1. Verordening (EEG) nr. 2511 /69 van de Raad van 9 
december 1969 (l) vormt de rechtsgrondslag van bijzon­
dere maatregelen voor de verbetering van de produktie en 
de afzet van citrusvruchten, die vanaf 1982 bij Ver­
ordening (EEG) nr. 1204/82 van de Raad van 18 mei 
1982 (2) zijn ingepast in een „gemeenschappelijke actie" 
van het EOGFL-Oriëntatie. Deze actie vindt toepassing 
in Italië, Griekenland en Frankrijk (Corsica) en heeft 
betrekking op door de Lid-Staten toegekende steun 
waarvan een gedeelte, in het kader van door de 
Commissie in 1983 goedgekeurde plannen, ten laste komt 
van het EOGFL-Oriëntatie. 
8.2. Zo komen voor gedeeltelijke financiering door het 
EOGFL-Oriëntatie in aanmerking: de uitgaven betref­
fende oprichting, verbetering en vergroting van centra 
voor verpakking, opslag of verwerking, de omschakeling 
of de vervanging van bestaande aanplantingen, grondver­
beteringen, de produktie van vermeerderingsmateriaal, 
alsmede de compensatie van door de citrusvruchtentelers 
geleden tijdelijke inkomstenverliezen. 
8.3. Tabel8.1 geeft een overzicht van de uit hoofde van 
Verordening (EEG) nr. 2511/69 in de begroting opgeno-
(') Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. men kredieten en verrichte betalingen sinds 1976, in welk 
jaar voor het eerst communautaire uitgaven terzake 
werden gedaan. De bijzondere maatregelen zijn in hun 
oorspronkelijke vorm slechts zeer langzaam op gang 
gekomen en slechts voor een beperkt deel uitgevoerd. De 
kosten van de gemeenschappelijke actie werden geraamd 
op 288,5 Mio ECU. Ook hier verliep de uitvoering echter 
traag. De in de begroting tot en met 1986 opgenomen 
kredieten beliepen in totaal slechts 18,6 Mio ECU en de 
verrichte betalingen slechts 6,6 Mio ECU. 
Het begrip „bedrijfshoofd met als hoofdberoep 
landbouwer" 
8.4. De communautaire voorschriften bepalen dat 
slechts bedrijfshoofden met als hoofdberoep landbouwer 
in aanmerking kunnen komen voor compensatie van 
tijdelijke inkomstenverliezen (genaamd extra steun) op 
voorwaarde dat het inkomen uit hun bedrijf niet groter is 
dan een bepaald norminkomen, dat thans gesteld is op het 
inkomen verkregen uit een met citrusvruchten beteelde 
oppervlakte van 5 hectare. Sinds 1982 stelt de Commissie 
zich op het standpunt dat het begrip bedrijfshoofd met als 
hoofdberoep landbouwer in Verordening (EEG) nr. 
2511 /69 gelijk te stellen is met hetzelfde begrip in Richtlijn 
72/159/EEG van 17 april 1972 (3), dat twee voorwaarden 
behelst: het bedrijfshoofd moet meer dan 50 % van zijn 
totale arbeidstijd aan zijn bedrijf besteden en daaaruit ten 
minste 50 % van zijn totale inkomen betrekken. De 
Italiaanse en Griekse autoriteiten stellen hunnerzijds dat 
zij niet officieel kunnen verklaren wat het inkomen en de 
besteding van de arbeidstijd van de aanvragers van extra 
76 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Tabel 8.1 — Over de periode 1976-1986 uit hoofde van 
Verordening (EEG) nr. 2511/69 in de begroting opgenomen 
kredieten en verrichte betalingen 
(1976-77: Mio RE) 
(1978-80: Mio ERE) 
(1981-86: Mio ECU) 
Begrotingsjaar/ 
Verordening 
Verordening 
(EEG)nr. 2511/69 
oorspronkelijke 
versie 
1976 
1977 
1978 
1979 
1980 
1981 
1982 
1983 
Totaal 
Gemeenschap­
pelijke actie 
(Verordening 
(EEG) nr. 1204/82) 
1984 
1985 
1986 
Totaal In de begro­
ting opgenomen kredieten 
voor betalingen 
7,0 
15,0 
22,3 
p.m. 
10,0 
8,0 
6,0 
3,3 
71,6 
4,7 
5,4 
8,5 
18,6 Verrichte 
betalingen 
1,8 
2,9 
4,7 
4,9 
6,0 
4,9 
3,9 
2,0 
31,1 
— 
6,6 
— 
6,6 
steun is, omdat de hoedanigheid van bedrijfshoofd met 
als hoofdberoep landbouwer alleen maar wordt toege­
kend op grond van eigen verklaringen van de betrokke­
nen, te meer daar zij wegens hun geringe inkomen niet 
verplicht zijn een boekhouding bij te houden of belasting 
te betalen. 
8.5. Dit twistpunt is pas zes jaar nadat door het EOGFL 
de eerste betaling werd verricht aan de oppervlakte 
getreden. De vergoeding van in totaal 4 434 Mio LIT (± 
3,0 Mio ECU), ofwel 20,7 % van de door Italië voor de 
periode 1981-1984 gevraagde vergoedingen, was in 1986 
nog opgeschort. Om tot een vergelijk te komen hebben de 
Italiaanse autoriteiten de Commissie voorgesteld het 
totaal van de aangevraagde vergoedingsbedragen te 
korten met een bedrag van 119 Mio LIT (± 82 300 ECU), 
ofwel 2,7 %, overeenkomend met een lijst van steunont­
vangers, die achteraf werden geacht, niet aan de definitie 
van artikel 3 van Richtlijn 72/159/EEG te voldoen. 
Coördinatie van de verschillende maatregelen 
die deel uitmaken van de gemeenschappelijke 
actie 
8.6. Om te bereiken dat de verschillende maatregelen 
van de gemeenschappelijke actie effect sorteren, moeten 
zij permanent gecoördineerd worden. In het bijzonder 
geldt in dit verband dat het rationeel gebruik van het 
produktiepotentieel voor vermeerderingsmateriaal 
afhankelijk is van de ontwikkeling van de omschakelings­activiteiten, waarvan het tempo constant moet worden 
afgestemd op het nieuwe produktiepotentieel. De laatste­
lijk in Calabrië gefinancierde boomkwekerij (investering 
van ca. 2 000 Mio LIT = ± 1,4 Mio ECU; nieuw 
produktiepotentieel van 550 000 stekken per jaar) heeft 
echter met afzetproblemen te kampen wegens een te traag 
tempo van de omschakelingsoperatie. 
8.7. Krachtens de gemeenschappelijke actie maken de 
verwerkende bedrijven aanspraak op steun die bestemd is 
voor verbetering of vergroting van de centra voor 
verpakking, opslag of verwerking van citrusvruchten. 
Deze bedrijven gebruiken met name voor de produktie 
van vruchtesap, variëteiten die juist in het kader van de 
overschakeling op andere variëteiten van citrusvruchten, 
vervangen worden. Dit is met name het geval op Sardinië 
met de variëteit „biondo comune". Om de voorziening en 
dus ook de rentabiliteit van de eveneens door de 
Gemeenschap gesubsidieerde verwerkingsinstallaties in 
stand te houden, dient te worden erkend dat in het kader 
van de overschakeling rekening moet worden gehouden 
met de behoeften van deze bedrijven. 
8.8. De coördinatie van de verschillende maatregelen 
brengt met zich mee dat de nodige informatie moet 
worden verstrekt over de uitvoering van elk van deze 
maatregelen. Hoewel de betrokken Lid-Staten krachtens 
artikel 2, laatste alinea, van Verordening (EEG) nr. 
2511/69 elk jaar een verslag moeten indienen over de met 
de uitvoering van het programma gemaakte vorderingen, 
werd door de Italiaanse autoriteiten sinds de inwer­
kingtreding van het nieuwe plan geen enkel verslag 
ingediend. 
Specifieke maatregelen voor Corsica 
8.9. De gemeenschappelijke actie voor de verbetering 
van de produktie en de afzet van citrusvruchten is op 
Corsica, het enige Franse produktiegebied voor citrus­
vruchten, slechts binnen de volgende grenzen en onder de 
volgende bijzondere voorwaarden van toepassing: 
(a) krachtens artikel 2, tweede alinea, van Verordening 
(EEG) nr. 2511/69, zoals gewijzigd bij Verordening 
(EEG) nr. 1204/82, kan steun worden toegekend voor 
de overschakeling op andere variëteiten van citrus­
vruchten (sinaasappelen, mandarijnen en citroenen) 
en voor centra voor opslag en verpakking, voor zover 
met de desbetreffende werkzaamheden uiterlijk op 31 
december 1983 is begonnen en zij uiterlijk op 31 
december 1986 zijn beëindigd; 
(b) krachtens aanvullende bepalingen, vervat in artikel 2 
van Verordening (EEG) nr. 1204/82 kan steun 
worden toegekend voor de overschakeling van 
clementine-aanplantingen op andere variëteiten van 
clementines, alsmede voor de herstructurering van de 
citrusvruchtensector (nieuwe aanplant en grondver­
betering), voor zover met de desbetreffende werk­
zaamheden uiterlijk op 31 december 1983 is begonnen 
en zij uiterlijk op 31 december 1986 zijn beëindigd. 
8.10. Om het mogelijk te maken dat het programma, 
waarvan de uitvoering wegens de strenge winter 1984/85 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 77 
werd vertraagd, alsnog volledig zou worden gerealiseerd, 
werden de hiervoor sub a) genoemde bepalingen gewij­
zigd bij Verordening (EEG) nr. 3130/86 van de Raad van 
13 oktober 1986 die op 20 oktober 1986 in werking is 
getreden (4). Deze wijziging hield in dat de einddata voor 
het begin en de beëindiging van de werkzaamheden 
geschrapt werden. Artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 
1204/82 werd echter niet gewijzigd, hetgeen betekent dat 
voor de omschakeling van de clementine-aanplantingen 
en de herstructurering van de citrusvruchtensector de in 
de verordening genoemde tijdslimieten blijven gelden. 
Het is te betreuren dat ten gevolge van deze nalatigheid 
voor de werkzaamheden inzake de omschakeling en de 
herstructurering van de clementine-aanplantingen, die 
het belangrijkste onderdeel vormen van het plan voor de 
citrusvruchtenteelt op Corsica, vanaf 1 januari 1987 geen 
steun meer kan worden toegekend hoewel zulks in de 
considerans van de betrokken verordening tot de 
doelstelling wordt gerekend. 
Steun voor de omschakeling en de 
herstructurering van de aanplantingen 
8.11. In Frankrijk werd de steun voor de overschakeling 
op andere variëteiten en voor de herstructurering (nieuwe 
aanplanting en grondverbetering) op basis van een 
uniforme en vaste algemene premie per hectare uitge­
keerd, in Italië geschiedde dit door op elk begunstigd 
bedrijf een systeem toe te passen van forfaitair vast­
gestelde, maximaal in aanmerking te nemen kosten, en in 
Griekenland op basis van maximumbedragen voor de 
kosten, die onafhankelijk van de werkelijke kosten 
werden vastgesteld. Laatstgenoemde praktijk lijkt uiterst 
laakbaar, aangezien de bepalingen van artikel 5, lid 1, van 
Verordening (EEG) nr. 2511/69 voorschrijven dat de 
steun alle aan de maatregelen verbonden kosten moet 
dekken. 
STEUN VOOR DE 
CAPACITEITSVERMINDERING IN DE 
VISSERIJSECTOR 
8.12. Richtlijn 83/515/EEG van de Raad van 4 oktober 
1983 (5), van toepassing tussen 1983 en 1986, voorziet in facultatieve invoering door de Lid-Staten van een 
steunregeling voor definitieve of tijdelijke vermindering 
van de capaciteit in de visserijsector. Binnen de grenzen 
van de hiertoe in de begroting opgenomen kredieten 
vergoedt de Gemeenschap de Lid-Staten 50 % van de 
voor vergoeding in aanmerking komende uitgaven. De 
totale kosten ten laste van de begroting zijn, ten vervolge 
op de toetreding van Spanje en Portugal, geraamd op 
60 Mio ECU voor de steun voor tijdelijke verlaging en op 
46 Mio ECU voor de steun voor de definitieve verlaging 
van de produktiecapaciteit. 
8.13. Doordat de Lid-Staten hun nationale steunrege­
lingen laat hebben ingevoerd, heeft de Commissie pas in 
1986 de eerste vergoedingen uitgekeerd. Het bedrag van 
de vergoedingen is ongeveer 13,5 Mio ECU. De begun­
stigde landen zijn het Verenigd Koninkrijk (71 %), de BR 
Duitsland (13 %), België (5 %), Nederland (5 %), Dene­
marken (5 %) en Griekenland (1 %). De Rekenkamer 
heeft controles ter plaatse uitgevoerd bij de bevoegde 
autoriteiten van België, de BR Duitsland, Denemarken en 
het Verenigd Koninkrijk. De steun voor de definitieve 
verlaging van de produktiecapaciteit heeft geen aanlei­
ding gegeven tot belangrijke opmerkingen. De steun voor 
de tijdelijke verlaging werd slechts door de BR Duitsland 
en het Verenigd Koninkrijk ingevoerd. Het betreft een 
dagelijkse stilligpremie, berekend op basis van ten 
hoogste 12 % van de aankoopkosten of de verzekerde 
waarde van het betrokken vaartuig voor een gemiddelde 
jaarlijkse visserijactiviteit van 250 dagen. 
8.14. Voor de jaren 1984 en 1985 heeft de BR Duitsland 
aan de begunstigden een bedrag van 7,48 Mio DM 
(± 3,6 Mio ECU) uitbetaald voor de maatregelen tot 
tijdelijke verlaging van de produktiecapaciteit. Van dit 
bedrag heeft de Commissie in 1986 50 %, dus 3,74 Mio 
DM (± 1,8 Mio ECU) vergoed. Deze vergoeding blijkt 
niet in overeenstemming te zijn met de bepalingen van de 
richtlijn inzake de schepen voor de grote visserij. De 
referentieperiode waarvan is uitgegaan voor de bereke­
ning van de extra stilligdagen is namelijk gebaseerd op de 
jaren 1975, 1976 en 1977. Volgens artikel 3 van de richtlijn 
had deze referentieperiode echter de drie kalenderjaren 
moeten beslaan die aan het eerste verzoek om toekenning 
van de premie voorafgaan, in de bedoelde gevallen dus de 
jaren 1981, 1982 en 1983 of 1982, 1983 en 1984. Bijgevolg 
dient de vaststelling van het bedrag van de steun te 
worden herzien en de te veel betaalde steun te worden 
teruggevorderd. 
(0 PB L 318 van 18.12.1969, blz. 1. 
(2) PB L 140 van 20.5.1982, blz. 38. 
(3) PB L 96 van 23.4.1972, blz. 1. (4) PB L 292 van 16.10.1986, blz. 5. 
(5) PB L 290 van 22.10.1983, blz. 15. 
78 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 9 
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling 
9.0. INHOUD 
Inleiding 
Algemene opmerkingen 
De doelstelling van het EFRO 
Het volume van het EFRO 
De coördinatie met andere financiële instrumenten 
De selectiviteit van het Fonds 
De prioriteiten van het Fonds op het vlak van de interventies 
Het aanvullend karakter 
Het systeem voor de financiering van de projecten door de Commissie 
Het onderzoek van de steunaanvragen 
De steunaanvragen 
De basisbeoordeling 
De talrijke aanvragen betreffende eenzelfde project of eenzelfde 
begunstigde 
De raadpleging van andere diensten 
De motivering van de verschillende steunpercentages 
Het ontbreken van een beoordelingsverslag 
De uitvoering van en het toezicht op de bijstandsbesluiten 
De beschikbare basisgegevens 
De voorschotten en versnelde betalingen 
De sluimerende projecten 
De wijze waarop toezicht wordt gehouden op de marges en de 
terugvorderingen 
De afwikkeling van de besluiten 
De controles ter plaatse van de projecten door de Commissie en de 
beoordeling van de resultaten 
De financiering van programma's en de geïntegreerde mediterrane programma's 
De financiering van programma's 
De geïntegreerde mediterrane programma's Paragraaf 
9.1 —9.2 
9.3 
9.3 
9.4 
9.5 
9.8 
9.12 
9.17 
9.22 
9.25 
9.25 
9.28 
9.33 
9.35 
9.37 
9.39 
9.41 
9.41 
9.44 
9.47 
9.49 
9.51 9.21 
9.7 
9.11 
9.16 
9.21 
9.57 
9.40 
9.27 
9.32 
9.34 
9.36 
9.38 
9.40 
9.57 
9.43 
9.46 
9.48 
9.50 
9.52 
9.53 — 9.57 
9.58 
9.58 
9.62 — 9.65 
— 9.61 
— 9.65 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 79 
INLEIDING 
9.1. Het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling 
(EF.RO) werd opgericht bij Verordening (EEG) nr. 
724/75 van de Raad van 18 maart 1975 ('), vervangen 
door de nieuwe Verordening (EEG) nr. 1787/84 van de 
Raad van 19 juni 1984 (2). Het Fonds heeft ten doel bij te 
dragen tot de correctie van de belangrijkste op regionaal 
gebied bestaande onevenwichtige situaties in de Gemeen­
schap, door middel van een financiële deelneming aan de 
ontwikkeling en de structurele aanpassing van regio's met 
een ontwikkelingsachterstand en aan de omschakeling 
van in verval geraakte industriële regio's. Het Fonds 
vergoedt de Lid-Staten een gedeelte van de uitgaven die zij 
doen voor de verwezenlijking van communautaire 
programma's, nationale programma's van communau­
tair belang, projecten en studies. 
9.2. Gelet op de debatten die momenteel met betrekking 
tot de hervorming van de structuurfondsen worden 
gevoerd, formuleert de Rekenkamer hierna enkele 
algemene opmerkingen betreffende de financiering van 
het regionale ontwikkelingsbeleid en de communautaire 
systemen die aan het EFRO gelieerd zijn. Zij vloeien 
voort uit een onderzoek naar de systemen die het 
gemeenschappelijk regionaal beleid regelen. Dit onder­
zoek is een aanvulling op het onderzoek naar de nationale 
systemen in de Lid-Staten waarvan de resultaten in het 
vorige verslag van de Kamer (3) werden uiteengezet. De 
nu volgende opmerkingen tonen aan dat er, ondanks de 
moeilijkheden als gevolg van de ingewikkeldheid van de 
communautaire interventie en het vernieuwende karakter 
van bepaalde maatregelen, talrijke mogelijkheden be­
staan om de doeltreffendheid van de steun te verhogen, en 
wel door een betere selectiviteit, zowel op globaal niveau 
als op het niveau van de individuele acties, een coördinatie 
van alle financiële instrumenten, de versterking van het 
aanvullend karakter en de vaststelling van adminis­
tratieve procedures die meer rekening houden met het 
doel van de acties. De resultaten van het Fonds als 
financieel instrument van de Gemeenschap zijn afhanke­
lijk van de voor de toekenning van steun aangehouden 
criteria, de coherente toepassing ervan en de aandacht die 
de Lid-Staten eraan besteden bij hun eigen regionaal 
ontwikkelingsbeleid. De invloed van het EFRO mag niet 
enkel worden gezien in termen van volume. De werking 
van het Fonds kan en moet gericht zijn op een verbetering 
van de doelstellingen en beheermethoden van de regionale 
steun op communautair en nationaal niveau, teneinde de 
doeltreffendheid van deze steun te verhogen. 
ALGEMENE OPMERKINGEN 
De doelstelling van het EFRO 
9.3. Het regionaal beleid van de Gemeenschap zowel als 
van de Lid-Staten, beoogt het wegwerken van de 
(!) Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. ontwikkelingsverschillen tussen de regio's van de Ge­
meenschap. Zoals blijkt uit het derde periodieke verslag 
van de Commissie over de situatie van de regio's (doe. 
COM(87) 230 def.), zijn deze voor de helft te wijten aan 
verschillen die bestaan tussen de Lid-Staten, en voor de 
andere helft aan verschillen tussen regio's binnen de Lid-
Staten. Gezien de aard van de gefinancierde acties (acties 
die zijn omschreven in het kader van door de Lid-Staten 
vastgestelde programma's van regionale ontwikkeling) en 
de gevolgde methoden (vooral steun aan projecten die 
vooraf door de Lid-Staten werden geselecteerd) heeft het 
EFRO tijdens de eerste tien jaren van zijn bestaan meer 
bijgedragen tot de verkleining van de ongelijkheid in 
ontwikkeling binnen elke Lid-Staat, dan tot een ver­
mindering van de verschillen tussen alle over het 
grondgebied van de Gemeenschap verspreide regio's. 
Het volume van het EFRO 
9.4. De in 1986 beschikbare kredieten voor vast­
leggingen van het EFRO bedroegen 3 381,3 Mio ECU. 
Hiervan werden 3 328,1 Mio ECU besteed voor 1 253 
besluiten met betrekking tot projecten, 14 betreffende 
programma's en 24 betreffende studies. De betekenis van 
de communautaire deelneming aan de financiering van de 
regionale ontwikkeling is groter wanneer men rekening 
houdt met de andere communautaire bijdragen aan 
uitgaven die van invloed kunnen zijn op de ontwikkeling 
van de regio's (EIB, EOGFL-Oriëntatie, EGKS, NCI). 
Zo bedroegen bijvoorbeeld de leningen van de EIB voor 
regionale ontwikkeling in 1986 3 685,1 Mio ECU. Dat is 
meer dan de totale bijstand die dat jaar door het EFRO 
werd verleend. 
De coördinatie met andere financiële 
instrumenten 
9.5. Het aantal financiële instrumenten met een struc­
turele doelstelling neemt toe, hetgeen leidt tot een gevaar 
voor wanorde in het beheer en tot een gebrek aan 
doorzichtigheid, zowel voor de instanties die de bijstand 
verlenen als voor de begunstigden. 
9.6. Een doeltreffende coördinatie van al deze instru­
menten (die zich trouwens niet mag beperken tot de 
structuurfondsen) is absoluut noodzakelijk, met name 
om te vermijden dat zij gedeeltelijk met elkaar concurre­
ren. De „task force" die met dit doel bij de Commissie was 
opgericht is vervangen door een nieuw Directoraat-
generaal. Om de coördinatie vanaf de tenuitvoerlegging 
van de beleidsvormen tot de selectie van de projecten 
doeltreffend te doen zijn, zouden de verordeningen 
moeten worden gewijzigd. De coördinatie zou moeten 
plaatsvinden op het vlak van de doelstellingen, de criteria, 
de procedures en de uitvoering. 
80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
9.7. De coördinatie tussen de Commissie en de EIB 
vereist in de eerste plaats een nauwkeurige afbakening 
van de respectieve interventiesferen van hun instrumen­
ten, dit om te bepalen in welke gevallen de communautai­
re bijdrage tot acties waarvoor steun wordt gevraagd, de 
vorm van een lening of van een subsidie moet aannemen. 
Om de gevallen waarin voor dezelfde investering een 
subsidie en een lening toegekend worden goed te kennen, 
zou men bovendien, op operationeel niveau, op zijn minst 
een beter gebruik van de bestaande gegevens moeten 
verzekeren, daar de gegevens die thans bij de uitvoerende 
diensten beschikbaar zijn, onvolledig en onbevredigend 
zijn. 
De selectiviteit van het Fonds 
9.8. Daar de beschikbare communautaire middelen 
noodzakelijkerwijze beperkt zijn, moet worden getracht 
de doeltreffendheid van het Fonds te verhogen door een 
grotere selectiviteit van zijn interventies. 
9.9. Deze selectiviteit moet met name betrekking 
hebben op: 
(a) de keuze en de geografische begrenzing van de regio's, 
die in aanmerking komen voor steunverlening; 
(b) de bepaling van de zones met prioriteit, bijvoorbeeld 
wegens hun grotere behoefte aan steun of hun eigen 
potentieel; 
(c) de keuze van projecten die van doorslaggevend 
belang zijn voor de ontwikkeling van de betrokken 
regio's; 
(d) de keuze van infrastructuurprojecten waarvan de 
omvang belangrijk is voor de ontwikkeling van een 
zone of regio. Globale besluiten, die een aantal kleine 
projecten omvatten, zou men moeten vermijden, daar 
zij een verwatering van het administratieve optreden 
met zich meebrengen, en een doeltreffend beheer van 
de steun in de praktijk erg bemoeilijken. De Kamer 
heeft reeds in haar vorig jaarverslag (4) erop gewezen 
dat de financiering van kleine projecten door het 
EFRO, indien nodig, zou kunnen plaatsvinden in het 
kader van nationale programma's van communautair 
belang. De procedure betreffende de goedkeuring en 
het beheer van deze programma's moet het immers 
mogelijk maken over passender gegevens te beschik­
ken. 
9.10. Bij het streven naar een betere selectiviteit moet 
eveneens worden overwogen dat circa 50 % van de 
uitgaven van het EFRO betrekking hebben op infrastruc­
tuurvoorzieningen (telefoon, energie, water, ...) die door 
een overheidsinstantie of vergelijkbare instelling op 
commerciële wijze worden beheerd. In dit beheer moeten 
de kosten gewoonlijk worden gedekt door de ontvangsten 
uit de dienstverlening. De omstandigheden die, in termen van regionale ontwikkeling, ten grondslag liggen aan de 
toekenning van bijstand aan dit soort „commerciële" 
infrastructuurvoorzieningen, zouden dus nauwkeurig 
moeten worden bepaald. Voor zover steun noodzakelijk 
wordt geacht als consequentie van de bestaande ver­
schillen in regionale ontwikkeling, zou aan de hand van 
criteria moeten kunnen worden bepaald wanneer de 
investering moet worden gesteund door een inbreng van 
kapitaal, wanneer zij moet worden gefinancierd door 
middel van leningen, aflosbaar dankzij latere ontvangsten 
uit het project, en wanneer zij moet worden gefinancierd 
met een combinatie van subsidies en leningen. 
9.11. Gewoonlijk zijn de investeringen voor ver­
nieuwing of uitbreiding van deze infrastructuurvoorzie­
ningen reeds gepland, en is de financiering ervan, met 
eigen of geleende middelen, bepaald in het kader van het 
commercieel beheer. Bijgevolg bestaat het gevaar dat de 
bijstand van het Fonds, die 50 % van de investeringskos­
ten bedraagt, geen betekenis heeft, maar verwordt tot een 
financiële bijdrage ten bate van de instelling. Met andere 
woorden: de kwantiteit en de kwaliteit van het aanbod 
van ter beschikking van de klant gestelde diensten, zullen 
waarschijnlijk niet meer toenemen dan zonder steun ook 
was te verwachten. De communautaire bijdrage kan in 
bepaalde gevallen zelfs de bestendiging van een weinig 
doeltreffend beleid tot gevolg hebben, doordat uitstel van 
noodzakelijke saneringsmaatregelen tot een latere datum 
mogelijk wordt gemaakt. 
De prioriteiten van het Fonds op het vlak van 
de interventies 
9.12. Reeds in haar vorige jaarverslagen heeft de Kamer 
hierover talrijke opmerkingen gemaakt. Een betere keuze 
van de prioriteiten en een betere selectiviteit kunnen 
worden bereikt door de nationale programma's voor 
regionale ontwikkeling te verbeteren, de uitwisseling van 
gegevens met de Lid-Staten te vergroten en de procedures 
voor het onderzoek ervan door de Commissie grondiger 
uit te werken, zowel uit een oogpunt van de regionale als 
van de sectoriële communautaire aspecten. In 1986, meer 
dan tien jaar na de oprichting van het Fonds, heeft de 
Kamer nog de aandacht gevestigd op een geval waarin 
bijstand werd verleend aan acties die waren gesitueerd in 
een regio waarvoor het programma voor regionale 
ontwikkeling nog niet was ingediend. 
9.13. De programma's voor regionale ontwikkeling 
zouden het algemene referentiekader moeten vormen 
voor de interventie van alle financiële instrumenten met 
een structurele doelstelling in de subsidiabele regio's 
(EIB, EGKS, EOGFL-Oriëntatie, NCI). De selectiecrite­
ria van de door het EFRO gefinancierde acties zouden 
moeten worden gecoördineerd met die welke gelden voor 
deze andere financiële instrumenten en aangepast naar 
gelang van de nieuwe communautaire oriëntaties. De 
criteria zouden moeten worden meegedeeld aan de Lid-
Staten, en deze zouden er meer rekening mee moeten 
houden, als uitgangspunt voor hun nationale interventies 
en hun subsidieaanvragen bij de Commissie. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 81 
9.14. De verordening inzake het Fonds voorziet even­
eens in de financiering van programma's. Een dergelijk 
programma bestaat uit een geheel van coherente acties, in 
overeenstemming met de nationale en communautaire 
doelstellingen. Deze werkwijze wordt meer en meer 
toegepast, met name in het kader van de GMP's. 
Ondanks een vrij lange voorbereidingstijd zijn de 
ingediende programma's dikwijls van matige kwaliteit. 
De opmerkingen die de Kamer hierover heeft geformu­
leerd in haar speciaal verslag betreffende de zogenaamde 
„quotavrije" specifieke communautaire acties (5) blijven 
van kracht (zie ook paragraaf 9.59). 
9.15. De Lid-Staten hebben ontegenzeglijk problemen 
met het opstellen van bruikbare programma's. Daarnaast 
kan het toezicht van de Commissie worden bemoeilijkt 
doordat de Lid-Staten onvoldoende gegevens verstrekken 
over de stand van uitvoering en over de resultaten. Voor 
de grensoverschrijdende programma's geldt dit nog 
sterker. Deze gevallen kunnen praktisch alleen opgelost 
worden door een grotere technische bijstand van de 
Commissie. 
9.16. Er dient meer aandacht te worden besteed aan de 
problemen met de financiering van programma's, want 
het betreft een interventievorm waarvan het belang in de 
verordening inzake het EFRO wordt beklemtoond. 
Bovendien kan de financiering van programma's ook de 
coördinatie van de verschillende financiële instrumenten 
vergemakkelij ken. 
Het aanvullend karakter 
9.17. Artikel 36 van de verordening inzake het Fonds 
bepaalt dat de bijdrage, volgens een van te voren genomen 
besluit van de Lid-Staat, dat tegelijk met het verzoek om 
bijstand wordt meegedeeld, hetzij kan worden gevoegd bij 
de door de overheid ten behoeve van de investering 
verleende steun (aanvulling per project), hetzij door deze 
overheid kan worden verworven bij wijze van gedeeltelij­
ke terugbetaling van de verleende steun (globale aanvul­
ling). 
9.18. Het aanvullend karakter van de steun van het 
EFRO met betrekking tot de nationale steun — de 
eigenlijke doelstelling van de communautaire interventie 
— moet tot uitdrukking komen in een verhoging van de 
globale steun voor de regionale ontwikkeling. De 
verordening laat de keuze tussen de vormen van 
aanvulling over aan de Lid-Staten, maar bevat geen 
doeltreffende bepaling voor de tenuitvoerlegging ervan. 
9.19. De Lid-Staten hebben de voorkeur gegeven aan de 
globale aanvulling, hoewel moeilijk té constateren valt of 
deze plaatsvindt. Zelfs voor zover dit zo is, is het niet 
duidelijk of de door de communautaire subsidie geleverde 
aanvulling zal worden gebruikt onder eerbiediging van de 
prioriteiten van het communautaire regionale beleid. In 
een stelsel van globale aanvulling is men op regionaal en 
lokaal niveau vaak niet op de hoogte van de communau­
taire subsidie, en wordt de invloed ervan niet waargeno­
men. 9.20. Voorts is het programma voor regionale ontwik­
keling dat, zoals reeds opgemerkt, het algemene referen­
tiekader vormt voor de acties van het Fonds, op zich geen 
garantie voor het verwezenlijken van de aanvulling; het 
kan immers investeringen omvatten die normaliter zelfs 
zonder de steun van het EFRO zouden worden uitge­
voerd. Om dit risico te vermijden zou het programma een 
fysiek en financieel tijdschema moeten bevatten voor de 
investeringen die op basis van de beschikbare nationale en 
regionale middelen moeten worden gedaan. Tevens zou 
van de van de EFRO-steun verwachte aanvulling moeten 
worden aangeduid of er sprake is van bespoediging of van 
stijging in aantal of omvang van de verwezenlijkte 
projecten. 
9.21. Het aanvullend karakter wordt bevorderd wan­
neer de communautaire steun integraal ten goede komt 
aan de particuliere of openbare instellingen die de 
projecten uitvoeren, en ook wanneer elk land een aantal 
aanvragen om bijstand indient dat de minimumdrempel 
van de marges (6) overschrijdt, zodat een echte keuze van 
de te steunen projecten mogelijk wordt. 
HET SYSTEEM VOOR DE FINANCIERING 
VAN DE PROJECTEN DOOR DE 
COMMISSIE 
9.22. In 1986 heeft de Rekenkamer een algeheel 
onderzoek ingesteld naar het door de Commissie 
ingevoerde systeem voor het beheer en de controle van de 
steun van het EFRO. Dit volgt op het onderzoek naar de 
nationale systemen dat tijdens de vorige jaren werd 
uitgevoerd. In de navolgende paragrafen zijn de voor­
naamste beschouwingen opgenomen naar aanleiding van 
de verificaties betreffende de financiering van projecten. 
In 1986 heeft de Commissie aan dit soort acties steun 
toegekend voor een bedrag van 3 066 Mio ECU, ofwel 
meer dan 90 % van de verleende bijstand. De gesubsi­
dieerde projecten, waarvan de grootte erg verschillend 
kan zijn, hadden een gemiddelde kostprijs van 2,4 Mio 
ECU, die voor een deel werd gedragen door het Fonds. In 
totaal ging het om 4 352 projecten, waarvan 1321 
industriële en 3 031 infrastructuurprojecten. De steun 
werd toegekend in 1 253 bijstandsbesluiten ten behoeve 
van alle Lid-Staten, met uitzondering van Luxemburg. 
9.23. De procedures ter zake van de financiering van dit 
grote aantal projecten, zowel bij het onderzoek van de 
steunaanvragen als bij het toezicht op de uitvoering, zijn 
dus bijzonder belangrijk. Deze procedures zijn van 
essentieel belang om te verzekeren dat de gekozen 
projecten een optimale invloed zullen uitoefenen op de 
regionale ontwikkeling en zo de eigenlijke doelstellingen 
van het EFRO verwezenlijken, waarbij tevens de 
toekenning en het beheer van de communautaire 
middelen worden verbeterd. 
82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
9.24. De hierna volgende voorstellen tot verbeteringen 
kunnen slechts resultaten opleveren wanneer volledig 
rekening wordt gehouden met de in de paragrafen 9.3 — 
9.19 geformuleerde algemene opmerkingen, die ertoe 
strekken de communautaire acties, projecten of program­
ma's meer te richten op de werkelijke prioriteiten van de 
regionale ontwikkeling. Zoals de Kamer reeds heeft 
beklemtoond in haar verslag, uitgebracht ingevolge de 
conclusies van de Europese Raad van 18 juni 1983 te 
Stuttgart (7), hebben deze voorstellen ten doel te ver­
mijden dat het communautaire bijstandssysteem degene­
reert „tot een gedeeltelijke compensatie van uitgaven ten 
laste van de nationale begrotingen". 
Het onderzoek van de steunaanvragen 
De steunaanvragen 
9.25. De gegevens die moeten worden opgenomen in de 
door de Lid-Staten ingediende steunaanvragen worden 
vermeld in de verordening inzake het EFRO. Voor wat de 
identificatie-elementen zoals namen, referenties of soor­
ten werkzaamheden betreft, worden deze gegevens in het 
algemeen juist verstrekt. Dit geldt daarentegen niet voor 
andere elementen, zoals de bijdrage tot de ontwikkeling 
van de regio's, de coördinatie met andere communautaire 
of nationale interventies met een regionale bestemming, 
en zelfs de rentabiliteit van de investeringen. 
9.26. De in dit verband verstrekte gegevens zijn erg 
heterogeen en onnauwkeurig. Daar deze gegevens 
essentieel zijn om te kunnen oordelen over het belang van 
de ingediende aanvragen met betrekking tot een doeltref­
fend beheer van het Fonds en een optimale ver­
wezenlijking van de communautaire doelstellingen inzake 
de regionale ontwikkeling, zouden zij aanzienlijk moeten 
worden verbeterd. Dat de Commissie sinds 1985 een 
methode uitwerkt voor de beoordeling van het commu­
nautaire belang van de geplande acties betekent zeker een 
verbetering, maar er moet terzake nog heel wat gebeuren. 
9.27. Het begrip project zou eveneens nauwkeuriger 
moeten worden omschreven. In bepaalde gevallen gaat 
het om de totaliteit van een investering, doch in andere 
gevallen slechts om het nog niet voltooide deel, om een 
fysieke tranche, of zelfs enkel om een financiële tranche. 
Vat men het begrip aldus op, dan wordt de betekenis van 
de steun veel geringer, met name wanneer de bijstand 
slechts een onbelangrijk deel van de totale uitgaven van 
een project vertegenwoordigt. 
De basisbeoordeling 
9.28. Wat het onderzoek van de steunaanvragen betreft, 
bestaan er aanzienlijke verschillen tussen de rapporteurs bij de diensten van de Commissie. Zij beschikken niet over 
een handleiding die de te hanteren methoden beschrijft en 
ertoe dient geharmoniseerde onderzoeksprocedures te 
bevorderen. Het ontbreken van een dergelijk document 
leidt ertoe dat de structuur en de inhoud van de 
onderzoeksdossiers sterk uiteenlopen. 
9.29. De doeltreffendheid van de werkzaamheden van 
de rapporteurs is ook sterk afhankelijk van de kennis van 
de nationale systemen die het beheer van de steun van het 
EFRO regelen. Door vaker een beroep te doen op 
informaticaprocedures zouden de rapporteurs zich tevens 
beter kunnen concentreren op meer kwalitatieve aspec­
ten, die in de nu geldende procedures te weinig of niet aan 
bod komen. 
9.30. De verordening inzake het EFRO bepaalt dat de 
projecten in verband met investeringen voor een bedrag 
dat hoger is dan of gelijk aan 15 Mio ECU, moeten 
worden beoordeeld op de rentabiliteit en de resultaten van 
de analyse van de sociale en economische kosten en baten. 
9.31. Zelfs wanneer de Lid-Staten op grond van eigen 
analyses een rentabiliteitsniveau in hun steunaanvraag 
vermelden, blijft dit een weinig bruikbaar gegeven. Er is 
immers geen enkele instructie vastgesteld betreffende het 
maximum en het minimum rentabiliteitspercentage dat 
nog aanvaardbaar is voor bijstandsverlening uit het 
EFRO. De vaststelling van een rentabiliteitsmarge voor 
de toelaatbare investeringen zou de keuze van de 
projecten nochtans kunnen verbeteren. Evenzo zou het 
vastleggen van gemeenschappelijke procedures voor de 
berekening van de rentabiliteit en voor de beoordeling 
van de sociale en economische kosten en baten een 
vergelijking tussen de diverse projecten gemakkelijker 
maken. 
9.32. De huidige onderzoeksprocedure omvat evenmin 
een technische beoordeling van de te financieren acties, 
hoewel de eerbiediging van de ramingen, zowel inzake 
kosten en uitvoeringstermijnen als wat betreft de 
doeltreffendheid van de interventies, sterk afhankelijk is 
van de goede technische uitwerking van het project. Het 
ontbreken van een dergelijke beoordeling komt tot uiting 
in het feit dat de kosten en de termijnen bij de uitvoering 
van ongeveer de helft van de projecten aanzienlijk worden 
overschreden. Dit leidt ertoe dat communautaire midde­
len gedurende soms zeer lange periodes ongebruikt 
blijven. 
De talrijke aanvragen betreffende eenzelfde project of 
eenzelfde begunstigde 
9.33. Circa 6 % van de in 1986 genomen besluiten 
vermelden dat het gaat om projecten of begunstigden 
waaromtrent reeds eerder een besluit tot steun uit het 
Fonds is genomen. Vaak gaat het om industriële 
projecten in de BR Duitsland en om infrastructuurprojec­
ten in Griekenland en Italië. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 83 
9.34. Het zou ontegenzeglijk nuttig zijn, bij de beoorde­
ling rekening te houden met de bijdragen uit het EFRO 
die eerder aan hetzelfde project of aan dezelfde begun­
stigde werden geweigerd of toegekend. Het zou zelfs 
nodig zijn een dergelijk onderzoek, zoals in de ver­
ordening wordt voorgeschreven, uit te breiden tot alle 
communautaire interventies met betrekking tot deze 
acties. De dossiers vermelden echter niet in hoeverre bij 
het onderzoek met deze omstandigheid rekening wordt 
gehouden, en momenteel bestaat er geen operationele 
inventarisatie van de projecten en de begunstigden die een 
aanvraag om communautaire bijstand hebben ingediend. 
De raadpleging van andere diensten 
9.35. Het raadplegen van de andere Directoraten-
generaal of gespecialiseerde diensten van de Commissie is 
een belangrijke fase in de onderzoeksprocedure. In vele 
gevallen zijn de geraadpleegde diensten echter niet of 
nauwelijks in staat het onderzoek van de hun toegezon­
den documenten binnen de vereiste termijn uit te voeren 
bij gebrek aan noodzakelijke gegevens of wegens 
tijdgebrek. De raadpleging dreigt derhalve tot een 
formaliteit te worden en de resultaten ervan blijken van 
weinig waarde voor een juiste beoordeling van het 
communautair belang van de investeringen. 
9.36. De geraadpleegde diensten zouden hun beoorde­
lingscriteria betreffende de voorstellen tot bijstandsver­
lening beter moeten uitwerken en ze aan de rapporteurs 
meedelen teneinde de doeltreffendheid van de onder­
zoeksprocedure te vergroten en de selectie te verbeteren. 
De motivering van de verschillende steunpercentages 
9.37. Tussen de steunpercentages bestaan grote ver­
schillen, met name in vergelijking met de totale kosten van 
de gesubsidieerde investering. Zeer lage percentages 
beperken de stimulerende invloed van de steun en 
verminderen de doeltreffendheid van het Fonds. 
9.38. Voorts lijken de twee criteria die de Commissie 
blijkbaar aanhoudt voor de toekenning van hogere 
steunpercentages, namelijk de geografische ligging en de 
aard van de investering, niet steeds consequent te worden 
toegepast. Soms worden voor soortgelijke projecten die in 
dezelfde regio zijn gesitueerd verschillende steunpercenta­
ges toegekend, zonder dat hiervoor in de onder­
zoeksdossiers enige verklaring te vinden is die aantoont 
dat dit verschil in steunpercentages om economische 
redenen verantwoord is. Het ontbreken van een beoordelingsverslag 
9.39. De onderzoeksprocedure zou moeten worden 
afgesloten met een positieve of negatieve schriftelijke 
beoordeling van de rapporteur, die een duidelijk beeld 
geeft van het communautair belang van het project, en in 
het bijzonder van de bijdrage ervan aan de regionale 
ontwikkeling. Hoewel de Commissie in 1985 een methode 
voor de beoordeling van het communautair belang van de 
investeringen had uitgewerkt en meegedeeld aan de Lid­
staten, heeft de Kamer moeten constateren dat, zelfs 
wanneer de methode werd toegepast, de resultaten ervan 
niet werden gebruikt om conclusies te trekken in verband 
met het communautair belang van de projecten. 
9.40. Een eindverslag van het onderzoek zou het 
eveneens mogelijk moeten maken, de projecten beter met 
elkaar te vergelijken en daarmee de comparatieve 
benadering in de besluitvorming te vergemakkelijken. 
Bovendien zou een dergelijk verslag bijdragen tot een 
beter toezicht, met name indien daarin beperkingen of 
voorwaarden worden opgenomen die tijdens de uitvoe­
ring van de verrichtingen zullen moeten worden geëerbie­
digd. 
De uitvoering van en het toezicht op de 
bijstandsbesluiten 
De beschikbare basisgegevens 
9.41. Om toezicht te houden op de voortgang in de 
uitvoering van de projecten, beschikken de beheerdien-
sten van de Commissie praktisch alleen maar over de 
gegevens die door de Lid-Staten tot staving van hun 
betalingsaanvragen werden verstrekt en over de resulta­
ten van de controles ter plaatse. Daar deze controles 
slechts een beperkt aantal projecten betreffen, vindt het 
beheer in hoofdzaak plaats op grond van de door de Lid-
Staten ingediende documenten. 
9.42. De betalingsaanvragen, die worden gedaan op een 
door de Commissie opgesteld standaardformulier, wor­
den voor elke Lid-Staat ingediend door een bevoegde 
dienst, die eveneens bevestigt of zij in overeenstemming 
zijn met de stand van uitvoering. Deze aanvragen en 
verklaringen zijn van wezenlijk belang voor de regelma­
tigheid van de bijstandsbetalingen, daar deze volledig van 
hun juistheid afhankelijk is. Het gaat echter in hoofdzaak 
om financiële gegevens, die niet toelaten de uitvoerings­
stand van het project te kennen. De Commissie zou dus 
vollediger gegevens moeten eisen. 
9.43. De omvang van de te verwerken gegevens vereist 
steeds meer het gebruik van geautomatiseerde systemen. 
Op dat vlak is de laatste jaren veel vooruitgang geboekt. 
De invoering van de exacte gegevens uit de betalings-
84 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
aanvragen in het beheersysteem van Directoraat-Gene­
raal Begrotingen (DG XVI) wordt op dit moment echter 
nog niet systematisch gecontroleerd. Ook de toetsing aan 
de documenten van de financiële boekhouding van 
Directoraat-Generaal Regionaal beleid (DG XIX) wordt 
niet bij alle gegevens verricht. 
De voorschotten en versnelde betalingen 
9.44. De geldende bepalingen voorzien in de mogelijk­
heid van voorschotbetalingen aan de Lid-Staten vanaf de 
aanvang van de werkzaamheden, dit wil zeggen vóór zij 
zelf enige betaling hebben verricht. Ook versnelde 
betalingen, tot een maximum van 75 % van de bijstand, 
kunnen worden gedaan, mits ten minste 30 % van de 
subsidiabele betalingen door de Lid-Staat zijn verricht. 
Wat betreft het beroep op dit soort betalingen bestaan er 
in de praktijk belangrijke verschillen tussen de Lid-
Staten, die niet te verklaren zijn. 
9.45. De belangrijkste doelstelling van deze voorschot­
ten en versnelde betalingen is het vergemakkelijken en 
bespoedigen van de verwezenlijking van de investeringen. 
Dit stimulerende aspect wordt echter erg verzwakt 
wanneer de projecten reeds in een ver gevorderd stadium 
verkeren op het ogenblik dat de bijstand wordt toege­
kend, vooral nu de Lid-Staten de globale aanvulling 
toepassen. Overigens ontsnapt de wijze waarop de 
betaalde bedragen door de Lid-Staat worden besteed, 
meestal geheel aan de controle van de Commissie. 
9.46. Het is dus belangrijk dat de versnelde betalingen 
en de voorschotten worden geregeld door nauwkeurig 
omschreven criteria, die ertoe strekken de verwachte 
stimulerende invloed ervan op de verwezenlijking van de 
investeringen te verzekeren. Voorts zouden de ver­
schillende soorten betalingen (normale en versnelde 
betalingen, voorschotten) afzonderlijk in de rekeningen 
van de Commissie moeten worden opgenomen, om een 
grotere doorzichtigheid van de boekhoudkundige gege­
vens te verzekeren. 
De sluimerende projecten 
9.47. De besluiten waaromtrent gedurende een bepaal­
de periode (vier jaar volgens de nieuwe EFRO-ver-
ordening) geen enkele financiële transactie heeft plaatsge­
vonden, worden door de beheerdienst volgens een 
speciale procedure gecontroleerd. Deze bestaat erin de 
Lid-Staten een lijst met de desbetreffende besluiten toe te 
zenden, vergezeld van een verzoek om motivering van de 
vertraging en om een raming van de toekomstige 
verwezenlijking van de betrokken projecten. Deze 
verzoeken leveren nochtans weinig resultaten op, omdat 
de Lid-Staten niet reageren. Voorts zou de te lange 
wachttijd van vier jaar moeten worden ingekort. 9.48. Overigens geven de uitvoeringsvoorschriften een 
indicatieve termijn aan voor de uitvoering van de 
projecten. De Kamer is van oordeel dat ingeval deze 
termijnen worden overschreden, een nieuw onderzoek 
van de desbetreffende besluiten zou moeten leiden tot de 
vaststelling van een nieuwe termijn. Wanneer deze niet 
wordt geëerbiedigd, zou een herziening van de bijstand 
moeten volgen. Het bestaan van besluiten die teruggaan 
tot 1975-1976, en betrekking hebben op nog niet 
beëindigde investeringen, toont aan dat het noodzakelijk 
is de controleprocedure betreffende de sluimerende 
projecten strenger en doeltreffender te maken. In 
september 1986 waren meer dan 400 tussen 1975 en 1980 
genomen besluiten nog niet afgewikkeld. Zij omvatten 
meer dan 600 onvoltooide projecten, waarvoor een 
vastgelegd bedrag van circa 200 Mio ECU nog niet 
betaalbaar was gesteld. 
De wijze waarop toezicht wordt gehouden op de marges 
en de terugvorderingen 
9.49. Artikel 4 van de EFRO-verordening bepaalt dat 
de middelen van het Fonds ten behoeve van de 
verschillende Lid-Staten worden besteed binnen marges, 
waarvan de beneden- en bovengrenzen, die voor periodes 
van drie jaar gelden, zijn aangegeven. De wijze waarop 
toezicht wordt uitgeoefend op de naleving van deze 
marges vindt hoofdzakelijk buiten de boekhouding om 
plaats en de resultaten ervan verschijnen niet in de 
jaarrekening. De Kamer is van mening dat er zodanige 
voorzieningen moeten worden getroffen dat raadpleging 
van de jaarrekening het mogelijk maakt om de aan de 
verschillende Lid-Staten verstrekte steunbedragen te 
kennen en te vergelijken met de grenzen van de marges. 
Dergelijke informatie zou niet alleen aan het eind van de 
driejaarlijkse periodes moeten worden verschaft, maar 
ook aan het eind van elk begrotingsjaar, want zij vormt 
een belangrijk gegeven voor de beoordeling van de 
besteding der kredieten. 
9.50. In geval van terugbetaling van het geheel of een 
deel van de teveel ontvangen bijstand door de Lid-Staten, 
vindt de vereffening plaats door compensatie met een of 
meer latere betalingen, die door de Commissie zijn 
verschuldigd voor andere projecten. De terugvorderingen 
geschieden in feite op initiatief van de Lid-Staat, die zelf 
bepaalt welke betalingen als compensatie zullen fungeren. 
Voorts worden de bedragen die door de Lid-Staten 
moeten worden terugbetaald niet opgenomen in een 
boekhouding betreffende de schuldvorderingen, noch op 
een rekening van vastgestelde rechten. Er wordt evenmin 
een tijdschema opgesteld voor de terugvorderingen. 
De afwikkeling van de besluiten 
9.51. Krachtens de geldende bepalingen moet als 
bewijsstuk voor de afwikkeling van de besluiten een 
uiteindelijke betalingsaanvraag worden ingediend, die 
bevestigt dat de projecten werden uitgevoerd zoals in het 
besluit tot bijstandsverlening was bedoeld. De bewijsstuk­
ken en verklaringen bevatten in het algemeen geen 
beoordeling van de betekenis van de investering op de 
regionale ontwikkeling, en terzake is geen enkele precieze 
instructie vastgesteld. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 85 
9.52. Ter afwikkeling van een besluit zouden de 
diensten van de Commissie een eindverslag moeten 
opstellen, dat met name een afrondend oordeel bevat in 
verband met de eventuele verschillen tussen de ramingen 
en de uitvoeringspraktijk. Men zou maatregelen moeten 
treffen om ervoor te zorgen dat bij deze gelegenheid ook 
een onderzoek wordt ingesteld naar de duurzame 
gevolgen van de projecten en naar de invloed ervan op de 
regionale ontwikkeling. 
De controles ter plaatse van de projecten door de 
Commissie en de beoordeling van de resultaten 
9.53. De verordening inzake het EFRO bepaalt dat de 
Commissie het recht heeft, met instemming van de Lid­
staat, te vragen dat de bevoegde instanties van deze Lid­
staat tezamen met personeelsleden van de Commissie 
verificaties ter plaatse of onderzoeken betreffende door 
het Fonds gefinancierde verrichtingen uitvoeren. Derge­
lijke onderzoeken ter plaatse geschieden op initiatief van 
de beheerdiensten en van de financieel controleur. 
9.54. Volgens de Commissie hebben haar diensten (de 
beheerdienst en de financiële controle) in 1986 21 
controles ter plaatse verricht, die betrekking hadden op 
146 projecten en op vijf speciale programma's. Naar de 
mening van de Kamer is dit een erg klein aantal controles 
wanneer men bedenkt dat in 1986 circa 20 000 projecten 
in uitvoering waren. 
9.55. De bevindingen bij deze door de beheerdiensten 
van de Commissie verrichte controles, die zijn neergelegd 
in de krachtens artikel 82 van het Financieel Reglement 
aan de Kamer toegezonden verslagen, zouden nauwkeu­
riger moeten worden geformuleerd. Overigens houden de 
maatregelen die de Commissie naar aanleiding van deze 
bevindingen neemt, geen merkbare verbetering van de 
doeltreffendheid van het Fonds in: deze hebben uitslui­
tend betrekking op de regelmatigheidsaspecten van de 
vastleggingen en betalingen in verband met de onder­
zochte projecten en er worden uit die bevindingen geen 
consequenties getrokken op het gebied van de verbetering 
van het beheer, met name door de nationale instanties. 
9.56. De verordening inzake het EFRO bepaalt dat de 
Lid-Staten vóór 1 juli van elk jaar, aan de Commissie voor 
elk gebied dat steun heeft ontvangen, over het vooraf­
gaande jaar becijferde gegevens over de resultaten van de 
regionale maatregelen met betrekking tot investeringen 
en arbeidsplaatsen alsmede over de hiervoor bestede 
financiële middelen, toezenden. 
9.57. Over het jaar 1985 werden deze gegevens slechts 
door één Lid-Staat verstrekt, namelijk Luxemburg. De 
laatste gegevens die door Frankrijk werden ingediend 
gaan over 1981 en die welke door België en het Verenigd 
Koninkrijk werden ingediend over 1982. In het algemeen 
stemmen de verstrekte gegevens trouwens niet overeen 
met het bepaalde in de verordening, en laten zij niet toe de 
analyses van de resultaten uit te voeren. DE FINANCIERING VAN PROGRAMMA'S 
EN DE GEÏNTEGREERDE MEDITERRANE 
PROGRAMMA'S 
De financiering van programma 's 
9.58. De EFRO-verordening bepaalt dat het EFRO 
deelneemt in de financiering van communautaire pro­
gramma's en nationale programma's van communautair 
belang. Artikel 6 bepaalt te dezen: „Bij wijze van proef 
ziet iedere Lid-Staat met een marge waarvan de boven­
grens hoger ligt dan 1,5%, erop toe dat een passend 
aantal bijstandsaanvragen in de vorm van programma's 
wordt ingediend opdat de Commissie, voor zover zulks 
mogelijk is, kan waarborgen dat het aandeel van de 
bijstand uit het Fonds dat wordt toegewezen aan de 
financiering van programma's, met inbegrip van de 
communautaire programma's, geleidelijk wordt ver­
hoogd, zodat het aan het eind van het derde jaar ten 
minste 20 % van de door het Fonds toegekende kredieten 
vertegenwoordigt". 
9.59. Van de zeven Lid-Staten (België, Denemarken, 
Frankrijk, Griekenland, Luxemburg, Nederland en het 
Verenigd Koninkrijk) waarvoor aan het eind van 1986 
nationale programma's van communautair belang waren 
goedgekeurd, zijn er slechts drie (Frankrijk, Griekenland 
en het Verenigd Koninkrijk) met een marge waarvan de 
bovengrens hoger ligt dan 1,5%. Voor de vijf andere 
landen die dit percentage eveneens overschrijden, was nog 
geen enkel programma goedgekeurd. Voor Luxemburg is 
een nationaal programma van communautair belang 
goedgekeurd, hoewel dit land niet beschikt over een 
programma voor regionale ontwikkeling. De verordening 
bepaalt dat de nationale programma's van communautair 
belang nu juist moeten worden beoordeeld aan de hand 
van zo'n programma voor regionale ontwikkeling. 
9.60. Artikel 25 van de EFRO-verordening bepaalt dat 
de begrotingskredieten voor de financiering van een 
programma per jaarlijkse tranche worden uitgetrokken 
binnen de grenzen van de beschikbare begrotings­
middelen. De Kamer heeft deze procedure reeds in haar 
speciaal verslag betreffende de quotavrije acties (8) 
bekritiseerd. Dergelijke bepalingen verhinderen een 
volledige boeking van de toegekende steun en van de nog 
te betalen bedragen. Voor de 14 nationale programma's 
van communautair belang waartoe in 1986 werd besloten, 
beloopt de bijstand uit het Fonds 420,3 Mio ECU, 
waarvan slechts 85,2 Mio ECU werden geboekt. Bij dit 
laatste bedrag komen nog 30,2 Mio ECU aan vast­
leggingen die in 1986 werden geboekt uit hoofde van de 
tweede jaarlijkse tranche voor één van de drie in 1985 
goedgekeurde programma's. Het vastgelegde totaal 
bedraagt dus 115,4 Mio ECU, tegenover 105,2 Mio ECU 
in 1985, hetgeen overeenkomt met circa 3,5 % van de in 
1986 door het Fonds in totaal verleende bijstand. In 1985 
bedroeg het aandeel van de financieringen van program­
ma's 4,2 % van de totale bijstand uit het Fonds. 
86 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
9.61. Artikel 13, lid 2, van de EFRO-verordening 
bepaalt dat de besluiten betreffende de toekenning van 
bijstand voor de financiering van programma's in het 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen wor­
den bekendgemaakt. Deze bepaling is tot dusver niet 
nageleefd, en men zou de nodige maatregelen moeten 
treffen om de desbetreffende besluiten, eventueel in 
beknopte vorm, doorgaans snel bekend te maken. 
De geïntegreerde mediterrane programma's 
9.62. De geïntegreerde mediterrane programma's 
(GMP's) werden ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 
2088/85 van de Raad van 23 juli 1985 (9). Zij hebben ten 
doel de sociaal-economische structuur van de betrokken 
regio's in Frankrijk, Griekenland en Italië te verbeteren, 
door op geïntegreerde wijze gebruik te maken van de 
verschillende structuurfondsen en andere financierings­
instrumenten, met name die van de EIB en het Nieuwe 
Communautaire Instrument, ondersteund door een 
specifieke begrotingslijn die de door de diverse traditione­
le Fondsen verzorgde financieringen verhoogt. 
9.63. Ondanks het belang dat met name door de 
Commissie aan de tenuitvoerlegging van de programma's 
wordt gehecht, komen zij met aanzienlijke vertraging van 
de grond. Aan het eind van 1986 was slechts één programma, met betrekking tot Kreta, goedgekeurd. Een 
mogelijke bijdrage van de Bank moet echter nog in dit 
programma worden geïntegreerd. Een dertigtal andere 
programma's, betreffende alle drie betrokken landen, 
waren aan de Commissie voorgelegd. 
9.64. Om ervaring op te doen met de tenuitvoerlegging 
van de GMP's, heeft de Commissie tussen 1983 en 1986 
op basis van artikel 550 van de begroting in totaal 19 
voorbereidende proefacties gefinancierd, die ten doel 
hadden de methoden voor de tenuitvoerlegging van deze 
programma's te testen. Dertien acties, die oorspronkelijk 
twee jaar moesten duren, werden eind 1983 goedgekeurd. 
Zij werden herzien in 1985 en voor tien van deze acties 
werd de termijn voor de voltooiing met één jaar verlengd. 
Intussen werden zes nieuwe proefacties goedgekeurd, die 
in augustus 1987 moeten aflopen. 
9.65. De besluiten bepalen dat de Lid-Staten voor elke 
proefactie binnen drie maanden na voltooiing van de 
werkzaamheden verslag moeten uitbrengen bij de Com­
missie. Een dergelijk verslag is bedoeld om uit de 
proefacties lering te trekken met het oog op de tenuitvoer­
legging van de programma's. Begin 1987 had de 
Commissie echter, zelfs voor de drie in 1985 beëindigde 
acties, nog geen enkel verslag ontvangen of gevraagd, 
hetgeen de bruikbaarheid van de betrokken maatregelen 
voor de goede voorbereiding van de GMP's dreigt te 
verminderen. 
(i) PB L 73 van 21.03.1975, blz. 1. 
(2) PB L 169 van 28.06.1984, blz. 1. 
(3) PB C 321 van 15.12.1986, paragrafen 7.32 en volgende. 
(4) PB C 321 van 15.12.1986, paragrafen 7.50 — 7.53. 
(5) PB C 262 van 20.10.1986, paragrafen 3.6 en volgende. 
(6) Artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 1787/84 bepaalt dat de 
middelen van het Fonds worden besteed binnen marges, 
waarvan de boven- en benedengrenzen het deel van de 
toewijzing van het Fonds bepalen dat een Lid-Staat kan 
genieten. (7) PB C 287 van 24.10.1983, paragraaf 3.5.2. 
(8) PB C 262 van 20.10.1986, paragrafen 2.11 
(9) PB L 197 van 27.7.1985, blz. 1. 2.13. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 87 
HOOFDSTUK 10 
Onderzoek 
10.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 10.1 — 10.3 
Planning en ontwikkeling van geautomatiseerde systemen 10.4 — 10.13 
Verwezenlijking van de doelstellingen 10.7 
Planning en tijdschema 10.8 
Beheer van de projecten 10.9 
Kostenbewaking 10.10—10.11 
Coördinatie door de Commissie van de automatiseringsprojecten 10.12 — 10.13 
Actieprogramma's — eigen werkzaamheden 10.14 —10.29 
Specifieke aard van de kredieten voor onderzoek 10.14 — 10.15 
Planning en bewaking 10.16 — 10.19 
Toepassing van de functionele begroting 10.20 — 10.25 
Analyse en gebruik van de maandrekeningen 10.21 
Toerekening van de uitgaven 10.22 — 10.25 
Inrichting van de jaarrekeningen 10.26 — 10.27 
Conclusies 10.28 — 10.29 
Onderzoekswerkzaamheden voor gezamenlijke rekening 10.30 — 10.44 
Algemeen 10.30 — 10.32 
Werkzaamheden voor gezamenlijke rekening met uitzondering van het 
programma kernversmelting 10.33 — 10.42 
Kader voor beheer van de contracten 10.33 
Controle van het beheer 10.34 — 10.35 
Automatisering van het begrotingsbeheer 10.36 — 10.39 
Beheer van de kredieten voor de programma's 10.40 — 10.42 
Kern versmeltingsprogramma (zonder JET) 10.43 — 10.44 
Algemeen 10.43 
Subsidiabiliteit van de uitgaven 10.44 
Gemeenschappelijke onderneming JET 10.45 — 10.51 
Externe controle van de jaarrekeningen 10.45 
Overeenkomst inzake steunverlening met de ontvangende organisatie 10.46 
Presentatie van de rekeningen van JET 10.47 
Potentiële financiële verplichtingen 10.48 
Vastlegging van de bijdrage van de Commissie 10.49 — 10.51 
88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
INLEIDING 
10.1. Dit hoofdstuk heeft betrekking op de uitgaven 
voor onderzoek, waarvoor de kredieten in hoofdstuk 73 
van deel B van de algemene begroting zijn opgenomen. 
De in 1986 beschikbare kredieten beliepen 997,4 Mio 
ECU voor vastleggingen en 767,2 Mio ECU voor 
betalingen. Voor het begrotingsjaar 1986 behelzen de 
opmerkingen van de Rekenkamer geen globaal oordeel 
over de doeltreffendheid van de onderzoekprogramma's 
van de Gemeenschap, maar zij betreffen slechts enkele 
aspecten van het beheer van de kredieten voor onderzoek, 
waarvoor beslissende methoden of procedures vatbaar 
zijn voor verbetering: 
(a) de planning en ontwikkeling van de belangrijkste 
geautomatiseerde systemen voor het financieel beheer 
op het gebied van het onderzoek (eigen werkzaam­
heden en werkzaamheden onder contract); 
(b) de planning, identificatie en beheersing door het 
Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek 
(GCO) van de werkelijke kosten van de uitvoering der 
onderzoekprogramma's via eigen werkzaamheden en 
de verslaglegging daarover; 
(c) het financieel beheer van in de Lid-Staten uitgevoerde 
en gedeeltelijk door de Europese Gemeenschappen 
gefinancierde contracten voor gezamenlijke reke­
ning; 
(d) diverse zaken van algemene aard naar aanleiding van 
het onderzoek van de Kamer naar de jaarrekeningen 
1986 van de Gemeenschappelijke Onderneming JET 
— Joint European Torus — die hoofdzakelijk door de 
Commissie wordt gefinancierd. 
10.2. In haar jaarverslag over 1985 (•) heeft de Kamer 
opgemerkt dat de door de Commissie gevolgde procedu­
res voor het beheer van de contracten voor gezamenlijke 
rekening en van de studiecontracten moesten worden 
gerationaliseerd en geharmoniseerd. In het bijzonder 
concludeerde zij dat er ongerechtvaardigde verschillen 
waren tussen de procedures die werden gehanteerd door 
de diverse diensten van de Commissie die voor contracten 
voor gezamenlijke rekening verantwoordelijk zijn en dat 
het nodig was de coördinatie en de uitwisseling van 
gegevens tussen deze diensten te verbeteren. Bovendien 
heeft het Europees Parlement in zijn resolutie tot het 
verlenen van decharge voor het jaar 1985 de Commissie 
uitdrukkelijk verzocht zulks te doen (2). 
10.3. De Commissie heeft de Kamer en de decharge-
verlenende autoriteiten in kennis gesteld van de stappen 
die zij ingevolge deze opmerkingen heeft ondernomen, in 
het bijzonder de instelling van een interdepartementale 
harmonisatiegroep om dit vraagstuk te bestuderen; dit 
zou moeten leiden tot besluiten van de Commissie die 
gericht zijn op specifieke maatregelen voor rationalisatie 
en harmonisatie. 
(') Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. PLANNING EN ONTWIKKELING VAN 
GEAUTOMATISEERDE SYSTEMEN 
10.4. Ter beoordeling van de behoeften aan een betere 
planning en ontwikkeling van automatiseringssystemen 
bij de Commissie heeft de Kamer in 1985 en 1986 drie 
belangrijke, onlangs operationeel gemaakte automatise­
ringsprojecten op onderzoekgebied, aan een onderzoek 
onderworpen. De kosten van deze projecten, die eind 
1986 geraamd waren op ca. 6,2 Mio ECU worden ten 
laste gebracht van hoofdstuk 73 van deel B van de 
algemene begroting. 
10.5. De onderzochte projecten hebben alle tot doel de 
Commissie belangrijke informatie te verschaffen van 
budgettaire, boekhoudkundige of contractuele aard. Hun 
doeltreffendheid is van doorslaggevende betekenis voor 
een goed financieel beheer van de kredieten voor 
betalingen, die in 1986 767,2 Mio ECU beliepen. Ten 
einde de drie met communautair onderzoek belaste 
diensten te bestrijken en tevens een beoordeling mogelijk 
te maken nadat verschillende stadia van ontwikkeling of 
uitvoering zijn doorlopen, is de keuze op de volgende 
projecten gevallen: 
(a) het „système d'information budgétaire et comptable 
automatisé" (SIBECA) van het GCO te Ispra, met de 
ontwikkeling waarvan in 1979 werd begonnen, maar 
dat pas in 1987 operationeel werd; 
(b) het DIODON Il-project van Directoraat-generaal 
XII Wetenschappen, onderzoek en ontwikkeling 
(DG te Brussel, dat tussen 1980 en 1984 werd 
ontwikkeld (beheersysteem van de contracten ter 
uitvoering van de onderzoekprogramma's); 
(c) de systemen voor het beheer van het ESPRIT-
programma van Directoraat-generaal XIII te Brussel, 
die tussen 1983 en 1986 als onderdeel van het 
„European local area network" (ELAN-project) 
werden ontwikkeld. 
10.6. Het onderzoek van de Kamer heeft uitgewezen dat 
de projecten SIBECA, DIODON II en ELAN, ondanks 
de specifieke aard van elk der onderzoeksactiviteiten 
waarvoor zij werden ontwikkeld, enkele fundamentele 
gebreken gemeen hebben. Deze gebreken zijn samengevat 
in de paragrafen 10.7 — 10.11 (zie ook de paragrafen 
10.36 — 10.39 voor de huidige operationele gebreken van 
het DIODON H-systeem). 
Verwezenlijking van de doelstellingen 
10.7. Voor alle drie projecten geldt dat de basiselemen­
ten voor de toepassingen betreffende de boekhouding of 
de contracten operationeel zijn geworden en aldus ertoe 
hebben bijgedragen dat het dagelijks beheer van de 
verrichtingen, wat betreft de bestuurlijke en financiële 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 89 
aspecten ervan, verbeterd zijn. Sommige andere doelstel­
lingen zijn echter nog niet bereikt, zoals de onderlinge 
verbinding en het gebruik van SIBECA door alle 
inrichtingen van het GCO en het door SIBECA en 
DIODONII geregeld verschaffen van informatie over het 
financieel beheer aan alle technische diensten ter onder­
steuning van hun taken op het gebied van toezicht, 
controle en besluitvorming. Om volledig inzetbaar te 
kunnen zijn, moeten deze nieuwe systemen wellicht 
worden gewijzigd. 
Planning en tijdschema 
10.8. Zelfs bij de ontwikkeling van de basisfuncties van 
de toepassingen is aanzienlijke vertraging opgetreden. 
Gezien de motivering die aan deze projecten ten 
grondslag lag, zag de Commissie door deze vertragingen 
zich ertoe genoopt verder gebruik te blijven maken van 
oude systemen. Volgens het oorsponkelijke tijdschema 
had met name het SIBECA-systeem in 1982 operationeel 
moeten zijn, hetgeen echter pas op 1 januari 1987 het 
geval was. DIODON II had volgens schema in 1983 
operationeel moeten zijn, maar pas in 1985 kon de 
administratie van de contracten aan het nieuwe systeem 
worden overgedragen. 
Beheer van de projecten 
10.9. De Kamer is van mening dat de ontwikkeling der 
behoeften of de nieuwheid van de informatica niet alleen 
verantwoordelijk zijn voor de vertragingen van de 
projecten en hun toegenomen kosten. Zij meent daaren­
tegen dat de meeste van de ondervonden moeilijkheden te 
wijten zijn aan de volgende gebreken in het beheer van de 
projecten: 
(a) onvoldoende onderzoek naar de uitvoerbaarheid van 
de projecten leidde ertoe dat het ingewikkeld karakter 
van de projecten alsmede de tijd en de middelen die 
voor de uitvoering ervan nodig waren bijna volledig 
werden miskend; 
(b) vanaf de start van de projecten droeg de afwezigheid 
van bevredigende beheerstructuren ertoe bij, dat de 
potentiële gebruikers onvoldoende werden geraad­
pleegd en dat de coördinatie van hun behoeften in het 
gedrang kwam; 
(c) doordat formele systemen voor de rapportage over de 
voortgang van de werkzaamheden ontbraken, was 
het toezicht en de controle op de projecten onvol­
doende om de grootste moeilijkheden te kunnen 
voorkomen; 
(d) ten aanzien van ELAN was het oogmerk van de 
Commissie om het project te gebruiken voor de 
ontwikkeling van interne beheersystemen onver­
enigbaar met het oorspronkelijke doel ervan, name­lijk een middel te zijn om in het kader van het 
ESPRIT-programma experimenten uit te voeren en 
technieken te ontwikkelen; 
(e) wat SIBECA betreft was de Commissie via een reeks 
door het GCO tussen 1979 en 1984 met een externe 
firma gesloten contracten nauw aan het project 
verbonden. De belangrijkste beslissingen tot sluiting 
van deze contracten werden door de directie genomen 
zonder dat vooraf een grondig en volledig onderzoek 
was gedaan naar de haalbaarheid van een meerjaren­
project dat zoveel tijd in beslag neemt en zo kostbaar 
en ingewikkeld is. Bovendien heeft de begrotings­
autoriteit niet uitdrukkkelijk haar goedkeuring aan 
het project gehecht. 
Kostenbewaking 
10.10. Bij alle drie projecten werden de kostenramingen 
ver overschreden, hetgeen geresulteerd heeft in geschatte 
totale kosten van 6,2 Mio ECU tegen 2,5 Mio ECU 
indien de uitvoering van de projecten volgens plan was 
verlopen. (Zo bedroegen met name bij SIBECA de 
definitieve kosten 4,1 Mio ECU, hetgeen 3 Mio ECU 
meer was dan geraamd). Deze overschrijdingen waren 
niet alleen te wijten aan onderschatting van de ingewik­
keldheid van de projecten in het planningsstadium, maar 
ook aan de oppervlakkige aard van de kostenramingen en 
aan het totaal ontbreken van een bewaking van de feitelijk 
gemaakte kosten op meerjarenbasis. 
10.11. Bewaking van de kosten van de projecten had 
ertoe moeten dienen, de vorderingen van de projecten te 
volgen of moeilijkheden te onderkennen en daarbij de 
financiële gevolgen van ondeugdelijke beslissingen om­
trent het beheer te kwantificeren. In het stadium van het 
haalbaarheidsonderzoek werden echter geen kosten/ 
batenanalyses opgesteld en er werden geen afzonderlijke 
projectregisters van de feitelijke kosten bijgehouden om 
deze permanent aan de ramingen te kunnen toetsen. 
Coördinatie door de Commissie van de 
automatiseringsprojecten 
10.12. De Commissie (Directoraat-generaal Personeels­
zaken en Algemeen Beheer — Directoraat Informatica 
(DG IX-E), heeft in september 1982 richtlijnen uitge­
bracht voor het beheer van automatiseringsprojecten (3). 
De richtlijnen bevatten gedetailleerde aanbevelingen om 
het soort gebreken die in paragraaf 10.9 zijn opgesomd te 
vermijden, maar wat betreft de kostenbewaking (para­
graaf 10.11) gingen deze richtlijnen niet in op de 
noodzaak registers bij te houden van de feitelijke kosten 
van de projecten om deze te kunnen afzetten tegen de 
geraamde kosten. De richtlijnen dienen in dit opzicht te 
worden aangevuld. 
10.13. De gebreken die zijn geconstateerd in het beheer 
van het ELAN-project, waarmee in 1983 werd begonnen 
90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
nadat de richtlijnen waren uitgebracht, zijn in vele 
opzichten gelijk aan die welke werden vastgesteld voor 
SIBECA en DIODON II waarmee begonnen werd 
voordat de richtlijnen werden uitgebracht (dit geldt ook 
voor het systeem voor het Sociaal Fonds, waarover 
opmerkingen werden gemaakt in een door de Kamer op 
15 december 1983 vastgesteld speciaal verslag (4)). Dé 
Kamer meent dat de Commissie maatregelen zou moeten 
nemen om herhaling van voorgenoemde gebreken te 
voorkomen en dat het daartoe nodig is dat zij: 
(a) haar richtlijnen omzet in instructies; 
(b) haar Directoraat Informatica machtigt te controleren 
of deze instructies worden nageleefd door alle 
diensten die automatiseringssystemen ontwikkelen; 
(c) haar centrale financiële diensten machtigt een doel­
treffende controle uit te voeren op de kosten van 
meerjarenprojecten van deze aard. ACTIEPROGRAMMA'S — 
EIGEN WERKZAAMHEDEN 
Specifieke aard van de kredieten voor 
onderzoek 
10.14. De eigen werkzaamheden voor onderzoek, die 
verricht worden door het Gemeenschappelijk Centrum 
voor Onderzoek (GCO), vallen binnen het kader van de 
artikelen B 737, B 738 en B 739 van de algemene begroting 
voor 1986 (in 1986 waren voor vastleggingen 240,5 Mio 
ECU en voor betalingen 228,4 Mio ECU aan kredieten 
beschikbaar). In tegenstelling tot de andere onderdelen 
van de communautaire begroting bevatten de kredieten 
voor onderzoek naast de directe kosten van de projecten 
ook de personeelsuitgaven en de administratieve kosten. 
Bijlage I bij de algemene begroting geeft een opsplitsing 
van de kredieten voor eigen werkzaamheden in een „tabel 
van overeenstemming", ingedeeld naar grote categorieën 
van uitgaven (zie tabel 10.1 voor een in dezelfde vorm 
opgesteld overzicht van de vastleggingen voor 1986). 
Tabel 10.1 — Actieprogramma's — Eigen werkzaamheden 
Samenvatting van de tabel van overeenstemming voor de verplichtingen over 1986 
(Mio ECU) 
Begro­
ting 
Artikel 
Post 
737 
7370 
7371 
7372 
7373 
7374 
7376 
738 
7382 
7383 . 
7389 
739 
7390 Omschrijving 
Actieprogramma's — Eigen werk­
zaamheden 
Industriële technieken 
Thermonucleaire kernversmel­
ting 
Kernsplijting 
Niet-nucleaire energie 
Milieu 
Modelprojecten op het gebied van 
de teledetectie vanuit de ruimte 
Artikel 737 — Totaal 
Overige activiteiten — Eigen werk­
zaamheden 
Dienstverlening aan derden 
Dienstverlening aan andere diens­
ten van de Commissie 
Exploitatie van de HFR 
Artikel 738 — Totaal 
Afronding van vroegere program­
ma 's — Eigen werkzaamheden 
Afronding van gemeenschappelij­
ke programma's 1980-1983 
Artikel 739 — Totaal 
Artikelen 737 - 739 — Totaal Per­
soneel 
(O 
15,5 
9,8 
58,3 
6,8 
18,9 
— 
109,3 
0,1 
3,1 
3,9 
7,1 
— 
— 
116,4 Admini­
stratieve 
werk­
zaamheden 
(2) 
3,1 
1,3 
10,3 
1,3 
3,0 
— 
19,0 
0,5 
0,7 
1,0 
2,2 
— 
— 
21,2 Tech­
nische 
werk­
zaamheden 
(3) 
4,7 
2,6 
16,2 
1,2 
3,6 
— 
28,3 
2,3 
0,6 
7,9 
10,8 
— 
— 
39,1 Investe­
ringen 
(4) 
1,8 
8,6 
4,1 
0,4 
1,9 
— 
16,8 
1,1 
0,1 
0,5 
1,7 
— 
— 
18,5 Contracten 
(5) 
0,3 
0,4 
6,1 
0,4 
1,9 
— 
9,1 
— 
— 
0,1 
0,1 
. — 
— 
9,2 Reserve 
voor 
personeels­
lasten 
(9) 
— 
— 
— 
— 
— 
— 
— 
— 
— 
— 
— 
_ 
— 
— Totaal 
25,4 
22,7 
95,0 
10,1 
29,3 
— 
182,5 
4,0 
4,5 
13,4 
21,9 
— 
— 
204,4 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 91 
Hierin is door middel van een meerjarenvervalkalender 
van de verplichtingen en de betalingen ook de duur van de 
programma's voor onderzoek van het GCO opgege­
ven (5). 
10.15. De Kamer, evenals het door Dr Harry Beckers 
geleide comité van industriedeskundigen (6), is van 
mening dat de bewaking van de werkelijke kosten van de 
eigen onderzoekwerkzaamheden een van de belangrijkste 
uitgangspunten dient te zijn bij de beraadslagingen over 
het toekomstig onderzoek van de Gemeenschappen en 
over de structuur van het GCO. Daarom heeft de Kamer 
een selectie van GCO-projecten uit 1986 onderzocht om 
te beoordelen of de werkelijke kosten van de onder­
zoekactiviteiten behoorlijk worden gepland, vastgesteld, 
bewaakt en gerapporteerd. 
Planning en bewaking 
10.16. Overeenkomstig artikel 90 van het Financieel 
Reglement (7) wordt ter motivering van de in Bijlage I van 
de algemene begroting opgenomen cijfers betreffende de 
eigen onderzoekactiviteiten een gedetailleerd financie­
ringsplan bijgevoegd. Dit document maakt echter geen 
deel uit van de algemene begroting (en wordt dus niet 
gepubliceerd). Het financieringsplan is meer nog dan de 
begroting zelf bedoeld als een fundamenteel onderdeel 
van het financieel beheer en de financiële administratie 
van het GCO. 
10.17. Het financieringsplan wordt door de directie 
hoofdzakelijk gebruikt voor de toewijzing van de 
begrotingskredieten aan de onderzoekprogrammapunten 
en aan de functionele afdelingen die de onderzoekactivi­
teiten ondersteunen. Hoewel het plan niet gelijkgesteld 
kan worden met de begroting, wordt de daarin opgeno­
men verdeling van de kredieten, evenals bij de algemene 
begroting van de Gemeenschappen, als een vast gegeven 
beschouwd dat zonder formele goedkeuring niet voor 
herziening vatbaar is. Deze overdreven starheid vertraagt 
het proces van goedkeuring der uitgaven en maakt het 
minder flexibel want hierdoor zijn vaak verschuivingen 
van kredieten van de ene naar de andere onderafdeling 
van het plan noodzakelijk om te voorkomen dat de 
limieten worden overschreden. Het financieringsplan zou 
moeten worden omgevormd tot een soepel beheerinstru-
ment. Dit zou het uitwerken van gemotiveerde analyses 
betreffende de oorsprong van de kredietverschuivingen 
en de afwijkingen ten opzichte van de ramingen moeten 
vergemakkelij ken. 
10.18. Als voornaamste element voor de inrichting van 
zijn financieringsplan en voor de controle op de financiële 
aspecten van de afzonderlijke projecten maakt het GCO 
gebruik van een werkschema, dat in het stadium van de 
planning wordt opgesteld en de middelen aangeeft die 
benodigd zijn voor de uitvoering van de belangrijkste 
stadia van de onderzoekactiviteit. Van de mogelijkheden 
die dit systeem biedt om de uitvoering van de projecten te 
volgen, wordt echter niet ten volle gebruik gemaakt. De 
rapportering inzake de stand van uitvoering van de 
projecten blijft beperkt tot de technische aspecten en gaat 
niet in op de financiële situatie die uit het werkschema valt 
af te lezen. Het systeem zou kunnen worden verbeterd als de werkschema's gebruikt zouden worden als uitgangs­
punt voor het meer geregeld vergelijken van de uitgaven 
voor alle projecten met de ramingen ervan, waarbij iedere 
belangrijke afwijking in de rapportering over de stand van 
uitvoering van de werkzaamheden wordt toegelicht. 
10.19. Het door het GCO toegepaste systeem voor de 
financiële informatie berust op de registratie en rapporta­
ge van de bij de uitvoering van de projecten gemaakte 
kosten. Men bekommert zich er niet om of er regelmatig 
ramingen worden gemaakt van de kosten die waarschijn­
lijk bij het beëindigen van het project moeten worden 
gemaakt. Het is dan ook niet mogelijk na te gaan of de in 
de financieringsplannen genoemde limieten wellicht 
zullen worden overschreden en zo ja, of deze kostenover-
schrijdingen gerechtvaardigd zouden kunnen zijn door 
mogelijke extra resultaten. 
Toepassing van de functionele begroting 
10.20. In het financieringsplan zijn de kredieten volgens 
het systeem van de zogenaamde functionele begroting 
hoofdzakelijk opgesplitst naar onderzoeksdoelstelling en 
naar ondersteunende dienstverlening, maar ook naar de 
aard van de uitgave. Volgens dit systeem van financiële 
administratie worden alle personeelsuitgaven, adminis­
tratieve kosten en rechtstreeks met het project verbonden 
kosten uiteindelijk hetzij rechtstreeks, hetzij indirect door 
middel van verzamelrekeningen, aan de onderzoeksdoel­
stellingen toegerekend. Volgens de interne instructies van 
de Commissie (8) inzake het gebruik van de kredieten 
voor onderzoek en investeringen, worden met het systeem 
van de functionele begroting de volgende doelstellingen 
nagestreefd: 
„(a)de begroting aan te passen aan een moderne methode 
van beheer; 
(b) de voorwaarden te scheppen voor het maken van een 
rationele keuze tussen de beste middelen voor de 
verwezenlijking van de doelstellingen; 
(c) het mogelijk te maken dat de ontwikkeling van de 
uitgaven per begrotingspost permanent bewaakt 
wordt en dat de werkelijke kosten per programmaon­
derdeel makkelijker worden vastgesteld." 
In haar jaarverslagen over de begrotingsjaren 1978 (9), 
1979 (10) en 1982 (n) heeft de Kamer opmerkingen over 
dit systeem gemaakt. Zij constateert dat deze doelstellin­
gen om de in de paragrafen 10.21 — 10.25 genoemde 
redenen nog niet bereikt zijn. 
Analyse en gebruik van de maandrekeningen 
10.21. In het kader van het functionele begrotingssys­
teem stelt het GCO cumulatieve maandrekeningen op. De 
vergelijking door de financiële diensten van het GCO van 
deze cijfers met het financieringsplan is echter oppervlak­
kig omdat zij geen verklaring geeft voor de geconstateerde 
92 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
verschillen. Bovendien zijn de leiders van de wetenschap­
pelijke projecten van mening dat de maandrekeningen 
niet van groot nut voor hen zijn. Hoewel zij ver­
antwoordelijk zijn voor een kostenbesparende uitvoering 
van de projecten, hebben zij slechts weinig invloed op het 
niveau van de indirecte uitgaven die via de ver-
zamelrekeningen aan de projecten worden toegerekend, 
omdat deze uitgaven niet voldoende verband houden met 
het werkelijke niveau van de wetenschappelijke activiteit 
(zie de paragrafen 10.22 — 10.25). 
Toerekening van de uitgaven 
10.22. De indirecte kosten (namelijk algemene diensten, 
overheadkosten, wetenschappelijke en technische onder­
steuning en de personeelsuitgaven 82,3 % van de totale 
uitgaven in 1986) worden in eerste instantie ten laste van 
verzamelrekeningen gebracht; vervolgens worden zij 
overgeboekt naar de rekeningen der onderzoekprogram­
ma's. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 1982 (n) 
(paragraaf 8.11) wees de Kamer erop dat er bij het GCO 
geen document is dat aangeeft volgens welke criteria moet 
worden vastgesteld of een bepaalde kostenpost ten laste 
van een verzamelrekening dan wel van een onder­
zoekprogramma moet worden gebracht. Door de blijven­
de onduidelijkheid van de voorschriften (12) kan het 
GCO, in geval van een tekort aan kredieten voor een 
specifieke onderzoekactiviteit, de kosten die rechtstreeks 
verband houden met die activiteit (zoals gebouwen, 
installaties, onderhoud) ten laste van een verzamelreke­
ning brengen en deze later spreiden over verschillende 
onderzoeksactiviteiten. Andere kosten (zoals personeels­
opleiding, dienstreizen, hoogspanningselektriciteit) wor­
den altijd ten laste van een verzamelrekening gebracht, 
ongeacht of zij al dan niet aan een specifieke onder­
zoeksactiviteit kunnen worden toegerekend. De Kamer 
beklemtoont dat het steeds een fundamenteel beginsel 
moet zijn, de kosten toe te rekenen aan die projecten 
waarmee zij rechtstreeks verband houden. 
10.23. De meeste indirecte uitgaven worden aan de 
hand van theoretische verdeelsleutels over de ver­
schillende onderzoeksactiviteiten verdeeld in plaats van 
op grond van de werkelijke graad van activiteit. De 
personeelsuitgaven worden volgens de theoretische 
toerekening en aan de hand van ramingen van het gebruik 
van het personeel over de verschillende activiteiten 
verspreid (zie paragraaf 10.24) terwijl de overheadkosten 
aan de hand van vaste aan het financieringsplan 
ontleende verdeelsleutels worden toegerekend. Slechts de 
toerekening van de kosten der wetenschappelijke en 
technische ondersteuning en die van de grote installatie 
van de HFR-reactor komt met het werkelijke gebruik van 
de middelen overeen. Deze handelwijze heeft tot gevolg 
dat de verschillen tussen de geraamde kosten en de 
vastgestelde kosten worden afgezwakt. 
10.24. Het door de Kamer verrichte onderzoek naar de 
personeelsuitgaven (56,9 % van de totale vastleggingen 
voor eigen onderzoeksactiviteiten — Tabel 10.1) heeft 
met name aan het licht gebracht dat de werkelijk aan 
iedere activiteit en project bestede tijd gebaseerd is op 
ramingen die niet op desbetreffende tijdwaarnemingsre-
gisters steunen. Behalve een algemene beoordeling door de Afdeling Financiën en door het Directoraat Projecten 
is niets ondernomen om op gezette tijden na te gaan of de 
ramingen realistisch zijn. 
10.25. Bij de controle was het GCO niet in staat een 
analyse van de gevolgen van de toepassing van andere 
toerekeningsgrondslagen voor de indirecte uitgaven voor 
te leggen. Het onderzoek van de Kamer heeft uitgewezen 
dat toepassing van alternatieve oplossingen tot sterk 
verschillende resultaten kan leiden en dat deze bij een 
selectie van projecten uit 1986 variëren van 90 % tot 
115% van de feitelijk in de rekeningen opgenomen 
uitgaven. 
Inrichting van de jaarrekeningen 
10.26. Hoewel zij voldoet aan de eisen van het 
Financieel Reglement (7), is de presentatie van de buiten 
de diensten van de Commissie beschikbare boekhoud­
kundige gegevens over de activiteiten van het GCO 
ongeschikt voor potentiële externe gebruikers zoals 
parlementsleden-, industriëlen en wetenschappelijke 
adviesinstanties. Zo valt het volgende te constateren: 
(a) de wijze waarop de rekeningen van de Commissie het 
gebruik weergeven van de voor de eigen onderzoeks­
werkzaamheden uitgetrokken kredieten is te frag­
mentarisch en te ingewikkeld om van waarde te 
kunnen zijn voor degenen die niet over een grondige 
kennis beschikken over de inrichting der communau­
taire rekeningen. Het is met name moeilijk om aan de 
hand van deze rekeningen te kunnen vaststellen in 
welke verhouding de werkelijke kosten van de 
onderzoeksactiviteiten staan tegenover de kosten 
voor technische ondersteuning en de administratieve 
kosten; 
(b) de boekhoudnormen en -methoden die het GCO bij 
de opstelling van haar jaarrekeningen overeenkom­
stig titel VII van het Financieel Reglement (7) toepast, 
verschillen in menig opzicht van die welke voor de 
andere rekeningen van de Commissie worden toege­
past (zie paragraaf 10.14). Deze verschillen zijn voor 
de gebruikers van de rekeningen niet zichtbaar. 
10.27. De huidige presentatievorm van de financieel-
administratieve gegevens betreffende het GCO vormt 
geen goede basis voor een juiste beoordeling van alle 
kosten betreffende de activiteiten en het functioneren van 
het GCO — bij voorbeeld binnen het kader van de 
beraadslagingen van de begrotingsautoriteit en de 
besluiten van de Raad over toekomstig onderzoek van de 
Gemeenschappen en de structuur van het GCO. De 
Kamer is van mening dat deze informatie gezien de 
omvang, de kosten en het unieke karakter van het GCO 
verstrekt dient te worden in een aanvullende en afzonder­
lijke afdeling van de rekeningen van de Gemeenschap 
(dus als aanvulling op de thans bestaande rekeningen 
betreffende het gebruik van de kredieten voor onder­
zoek). De Commissie zou moeten onderzoeken hoe dit 
element zou kunnen worden verwerkt in haar huidige 
voorstellen voor een herziening van het Financieel 
Reglement (7). 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 93 
Conclusies 
10.28. De Kamer is van mening dat het GCO niet 
voldoende gebruik heeft gemaakt van zijn systemen voor 
financiële informatie en financiële administratie om het 
gebruik van de schaarse beschikbare middelen doelmatig 
te plannen en te controleren. Met name kan het volgende 
worden opgemerkt: 
(a) het systeem van de functionele begroting wordt 
gehanteerd als een middel om de kredieten te 
herverdelen in plaats van als een soepel instrument 
om de uitgaven te bewaken; 
(b) er wordt geen zinvolle analyse gemaakt van de 
vergelijkingen tussen de werkelijke uitgaven en de 
ramingen op het niveau van het financieringsplan en 
de individuele projecten; dit heeft tot gevolg dat 
afwijkingen ten opzichte van de plannen niet worden 
toegelicht of gemotiveerd en dat de kostenramingen 
niet worden bijgewerkt. (a) de methoden van toerekening van de personeelslasten 
en andere indirecte kosten aan de verschillende 
onderzoeksactiviteiten zijn te theoretisch; 
(b) de methode die wordt toegepast om de werktijd van 
het onderzoekspersoneel te registreren is ondeugde­
lijk; 
(c) de presentatie van de boekhoudkundige gegevens is 
zowel binnen als buiten het GCO te ingewikkeld en 
sluit onvoldoende aan bij de specifieke behoeften van 
potentiële gebruikers en van hen die bij de besluitvor­
ming zijn betrokken. 
ONDERZOEKSWERKZAAMHEDEN VOOR 
GEZAMENLIJKE REKENING 
10.29. Voorts wordt de boekhoudkundige informatie 
betreffende de werkelijke kosten van het GCO-onderzoek 
en van de technische en administratieve ondersteunende 
werkzaamheden niet op een voldoende duidelijke en 
logische wijze weergegeven; bijgevolg wordt sterk 
afbreuk gedaan aan het vermogen van de onderzoekslei­
ders bij het GCO, van de Commissie, de Raad en het 
Parlement om goed gefundeerde beslissingen te nemen 
over de verrichtingen of structuur van het GCO. Met 
name valt het volgende op te merken: Algemeen 
10.30. Het onderzoek voor gezamenlijke rekening 
wordt meestal in de Lid-Staten uitgevoerd en wordt 
gedeeltelijk door de Commissie gefinancierd. Deze 
werkzaamheden vallen grotendeels onder door de Raad 
Tabel 10.2 — Begrotingsuitvoering van de onderzoekprogramma's voor gezamenlijke rekening 
(Mio ECU) 
Begrotingsartikelen 
Horizontale werkzaamheden (730) 
Thermonucleaire kernversmelting 
en kernsplijting (731) 
Niet-nucleaire energie, 
gezondheid en veiligheid 
en milieu (732) 
Onderzoek in verband 
met ontwikkeling en 
informatietechnologieën (733) 
Industriële technieken, 
biotechniek en 
grondstoffen (735) 
Andere werkzaamheden 
en afronding van 
vroegere programma's (736) 
Totaal Aantal 
specifieke 
programma's 
8 
4 
4 
2(1) 
6 
3 
27 In 1986 
beschikbare 
kredieten 
voor 
vastleggingen 
29,0 
225,4 
139,6 
14,9 
130,4 
1,3 
540,6 In 1986 
aangegane 
verplichtingen. 
26,5 
216,8 
103,9 
3,7 
101,0 
0,8 
452,7 In 1985 
beschikbare 
kredieten 
voor 
betalingen 
22,1 
206,5 
65,9 
15,5 
53,3 
1,5 
364,8 In 1986 
verrichte 
betalingen 
14,8 
199,3 
52,4 
12,3 
34,5 
1,0 
314,3 
(') Exclusief de programma's ESPRIT en RACE, maar inclusief het programma „eigen onderzoekcapaciteit van de ontwikkelingslanden", waarvan het van 
1984 overgebleven krediet ad 10 Mio ECU aan het eind van het begrotingsjaar 1986 is geannuleerd. 
94 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
vastgestelde specifieke programma's die zelf weer passen 
in het kaderprogramma 1984-1987 voor communautaire 
activiteiten op het gebied van onderzoek, ontwikkeling en 
demonstratie (°). Per 31 december 1986 waren op het 
gebied van het onderzoek voor gezamenlijke rekening 27 
meerjarenacties in uitvoering. Het totaal van de financiële 
toewijzingen voor eind 1986 lopende programma's 
bedroeg 1 513,3 Mio ECU. 
10.31. De volgende opmerkingen hebben betrekking op 
de werkzaamheden voor gezamenlijke rekening die in de 
algemene begroting voor 1986 zijn opgenomen onder de 
artikelen B 730 tot en met B 736, met uitzondering van de 
posten 7335 „Esprit" en 7336 „RACE" (14). Voor het 
begrotingsjaar 1986 kunnen de begrotingskredieten 
worden samengevat zoals in tabel 10.2 weergegeven. 
10.32. De onderzoekprogramma's voor gezamenlijke 
rekening worden uitgevoerd via contracten. De Commis­
sie maakt, naar gelang van de aard van de acties en de 
organisatiestructuur van haar contractpartners, gebruik 
van verschillende soorten contracten. De belangrijkste 
categorieën contracten zijn: associatiecontracten, con­
tracten „voor gezamenlijke rekening", contracten tegen 
marginale kosten, subsidies en studiecontracten. Deze 
contracten worden beheerd door zeven directoraten voor 
wetenschappelijk onderzoek en een directoraat ter 
administratieve ondersteuning. Zowel wat de weten­
schappelijke aspecten als wat het administratief beheer 
betreft, vormt het programma voor beheerste thermonu-
cleaire kernversmelting een afzonderlijk geheel. 
Werkzaamheden voor gezamenlijke rekening 
met uitzondering van het programma 
kernversmelting 
Kader voor beheer van de contracten 
10.33. Recentelijk heeft de Commissie getracht de duur 
van de selectiefase van de onderzoekvoorstellen te 
verkorten. Voor de latere beheerfases blijft de afwikkeling 
van de procedures echter veel tijd vergen hetgeen met 
name verband houdt met de uit de regelgeving voort­
vloeiende verplichtingen. Zelfs binnen het Directoraat-
generaal Onderzoek laten de contacten tussen de 
wetenschappelijke en de administratieve diensten nog te 
wensen over, ondanks pogingen die zijn ondernomen om 
dit euvel te verhelpen. Daarom is de Kamer van mening 
dat het wenselijk is zowel de regelgeving als de rol van de 
respectieve diensteenheden van het Directoraat-generaal 
Onderzoek te heroverwegen. Controle van het beheer 
10.34. Een onderzoek van de administratieve procedu­
res ter zake van de onderzoeksacties voor gezamenlijke 
rekening leert dat de beheerders ondanks een zekere 
specialisatie van de taken vaak langs elkaar heen werken 
ten aanzien van gelijksoortige kwesties. Ter illustratie van 
deze situatie volstaat het, te wijzen op de vertragingen die 
bij het voorbereiden van de aanvullingen op sommige 
contracten optreden, de verschillen in tijdsduur bij de 
gedachtenwisselingen met de wetenschappelijke diensten, 
de verschillen in betrouwbaarheid van de in de databan­
ken opgeslagen gegevens of de verschillen in kwaliteit bij 
het bijhouden van de beheerdossiers. De ervaring wijst uit 
dat de centralisatie van het administratief beheer van de 
contracten niet leidt tot een betere controle van het 
beheer. 
10.35. Deze symptomen, naast de gevolgen van de 
verbrokkeling der administratieve en wetenschappelijke 
verantwoordelijkheden, pleiten voor een heroverweging 
van de taakverdeling. Een dergelijke heroverweging zou 
kunnen steunen op zowel een decentralisatie van het 
dagelijks beheer als een intensivering van de interne 
controle op het beheer. De beheercontrole zou moeten 
uitmonden in de oplossing van beginselvraagstukken 
betreffende de contracten, de advisering aan de weten­
schappelijke directoraten, alsmede in de aanneming van 
de voor de verschillende wetenschappelijke sectoren 
geldende procedures en het toezicht op de uitvoering 
ervan. 
Automatisering van het begrotingsbeheer 
Databank DIODON II 
10.36. De databank DIODON II werd door de 
Commissie ontwikkeld om te kunnen beschikken over een 
instrument voor het onvertraagde beheer van de onder­
zoekscontracten. Na een moeizame aanloopperiode is 
deze databank vanaf 1984 geleidelijk in gebruik genomen. 
Om verschillende redenen waarvan sommige zich aan de 
actiemogelijkheden van het Directoraat-generaal Onder­
zoek schijnen te onttrekken, beantwoorden de verkregen 
resultaten, met name wat betreft het wetenschappelijk 
beheer van de contracten, niet aan de huidige behoeften. 
10.37. Daar de opzet van het huidige systeem ten 
aanzien van de budgettaire en boekhoudkundige beginse­
len gebreken vertoont is afstemming met de centrale 
boekhouding van de Commissie niet verzekerd. De 
personeelsuitgaven en de huishoudelijke uitgaven voor 
specifieke programma's zijn er niet in opgenomen en 
daardoor is het onmogelijk een volledig overzicht van de 
meerjarenkosten van een programma te krijgen. Terwijl 
in het centrale boekhoudsysteem de nog niet tot betaling 
gekomen verplichtingen in ECU geherwaardeerd wor­
den, zijn de in het DIODON-systeem opgenomen 
uitgaven slechts tegen historische kostprijs gewaardeerd 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 95 
en bemoeilijkt dit een onmiddellijke en integrale afstem­
ming met de centrale boekhouding. Ook de beginselen die 
toegepast worden voor de terugbetaling van gelden door 
de contractanten verschillen van die welke in het 
Financieel Reglement zijn voorgeschreven. 
10.38. Het DIODON-systeem wordt niet als permanent 
instrument ten dienste van de programmaleiders toege­
past. Hoewel het oorspronkelijk in de bedoeling lag een 
financieel bedieningsoverzicht en een uitzonderings­
rapportering ter correctie van abnormale situaties ter 
beschikking van de programmaleiders te stellen, blijkt in 
de praktijk dat de toegang van de wetenschappelijke 
onderzoekers tot het DIODON-systeem zeer beperkt 
blijft en dat de bedieningsoverzichten en de uitzonderin­
genrapportering slechts zelden worden opgesteld. Vaak 
beroept men zich op de onvoldoende betrouwbaarheid 
van het systeem om het beperkte gebruik ervan te 
rechtvaardigen. 
10.39. Om deze redenen en gezien een recent besluit van 
de Commissie, is de Kamer van mening dat het 
Directoraat-generaal Onderzoek, ten behoeve van zowel 
de opstelling als de uitvoering van de programma's en de 
begrotingen in de toekomst de beschikking zou moeten 
hebben over een echt instrument voor de controle op het 
meerjarenbeheer van de specifieke programma's. Een 
dergelijk systeem zou noodzakelijkerwijs alle thans 
ondervonden tekortkomingen moeten ondervangen. 
Beheer van de kredieten voor de programma's 
10.40. Bij haar onderzoek naar de verrichtingen in het 
begrotingsjaar 1986 heeft de Kamer geconstateerd, dat 
deze op verschillende punten in strijd zijn met de 
voorschriften van de verordeningen of op gespannen voet 
staan met de beginselen van goed beheer. 
Rechtmatigheid van de verplichtingen 
10.41. Ten aanzien van verschillende nieuwe specifieke 
onderzoekprogramma's heeft de Commissie, ten gevolge 
van de ontoereikendheid van de haar door de begrotings­
autoriteit ter beschikking gestelde kredieten, om redenen 
van doeltreffend beheer besloten, contracten aan te gaan 
voor bedragen die de oorspronkelijk daarvoor uitgetrok­
ken begrotingskredieten verre overschrijden. Hoewel de 
aan de contractanten opgedragen werkzaamheden niet 
verdeeld zijn in afzonderlijke jaartranches, bevatten de 
contracten een ontbindingsclausule die bedoeld is om te 
voorzien in het weinig waarschijnlijke geval dat de 
Commissie later niet de voor de voortzetting van de 
werkzaamheden noodzakelijke jaarkredieten zou krijgen. 
Ten gevolge van deze handelwijze worden de in de boeken 
opgenomen verplichtingen in opeenvolgende jaartran­
ches aangegaan en uitgevoerd, hetgeen duidelijk in strijd 
is met de geest van de bepalingen van de artikelen 1, lid 3, 
. en 88, lid 3, van het Financieel Reglement (7), alsmede met 
het beginsel zelf van splitsing der kredieten. Op een 
steekproef van 131 contracten heeft de Kamer 36 gevallen 
geconstateerd, waarbij vastleggingen betreffende con­tractuele verplichtingen die uiteindelijk 29,5 Mio ECU 
beliepen, aldus in het eerste jaar beperkt waren gebleven 
tot 14,7 Mio ECU, die volgens de Commissie de 
„juridische verplichtingen" uitmaakten. Deze contracten 
hadden betrekking op zeven specifieke onderzoekpro­
gramma's. Naar de mening van de Kamer strookt een 
dergelijke procedure geenszins met de financiële regle­
mentering en leidt deze tot verzwaring van de adminis­
tratieve taken. 
Subsidiabiliteit van bepaalde uitgaven 
10.42. Voor sommige contracten zijn in de subsidiabele 
uitgaven bedragen begrepen die bestemd zijn om de 
algemene kosten van de contractanten te dekken. Deze 
bedragen zijn meestal vastgesteld in een percentage van de 
personeelsuitgaven. Deze percentages lopen per contract 
sterk uiteen. Zo heeft de Kamer percentages geconsta­
teerd die wel 200 % van de personeelsuitgaven bedragen. 
Hoewel de Commissie verklaart dat zij nagaat of de door 
haar contractpartners gevraagde percentages gegrond 
zijn, heeft de Kamer in de dossiers betreffende het beheer 
van de contracten niets aangetroffen inzake het toezicht 
op de grondslagen en methoden die door de contractan­
ten bij hun verzoeken om betaling van overheadkosten 
worden gehanteerd. Daar het opgeven van hoge over­
headkosten een gemakkelijk middel is om de kosten op te 
drijven, blijkt het wenselijk dat de dossiers van de 
beheerders een motivering van de financierbaarheid van 
deze uitgaven bevatten. Van de 131 onderzochte contrac­
ten, die een waarde vertegenwoordigden van 136 Mio 
ECU, waren er 61 waarvan het totaal aan overheadkosten 
minstens 12 Mio ECU uitmaakte. 
Kernversmeltingsprogramma (zonder JET) 
Algemeen 
10.43. Op initiatief van de Commissie is een samenwer­
kingsverband opgericht van verschillende laboratoria in 
de Lid-Staten die werkzaam zijn op het gebied van de 
beheerste thermonucleaire kernversmelting. Ook twee 
derde landen, Zweden en Zwitserland, nemen deel aan 
deze werkzaamheden die vallen onder door de Raad 
goedgekeurde vijfjarige programma's. De twee laatste 
meerjarenprogramma's (15) overlappen de jaren 1985 en 
1986. De laatste twee financiële allocaties beliepen 
1 192 Mio ECU (inclusief JET). 
Subsidiabiliteit van de uitgaven 
10.44. De samenwerkingscontracten bepalen dat de 
door de Commissie betaalde driemaandelijkse voorschot­
ten jaarlijks geregulariseerd moeten worden. Maar in deze 
contracten wordt niets vermeld over de vorm en de 
inhoud van de jaarlijkse afrekeningen, zodat de Commis-
96 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
sie zich geconfronteerd ziet met situaties waarin zelfs een 
validiteitscontrole van de gegevens onmogelijk is. Wegens 
het zeer grote aantal der bewijsstukken is controle ter 
plaatse van de boekhouding der samenwerkingsver­
banden noodzakelijk. Daar de Commissie op het gebied 
van de kernversmelting niet over genoeg terzake kundig 
personeel beschikt om ter plaatse de samenwerkings­
contracten te controleren, doet zij daarvoor een beroep 
op accountantsbureau's. Op 31 december 1986 waren van 
de 15 samenwerkingscontracten vier niet meer gecontro­
leerd sinds 1982, twee sinds 1981 en vijf sinds 1984. Gelet 
op de omvang van de uitgaven in kwestie is de Kamer van 
mening dat dit controleniveau onvoldoende is en dat de 
samenwerkingscontracten minstens om de twee jaar aan 
een grondige controle moeten worden onderworpen. 
GEMEENSCHAPPELIJKE ONDERNEMING 
JET 
Externe controle van de jaarrekeningen 
10.45. De Commissie is verreweg de belangrijkste 
geldschieter van JET. De statuten van JET (artikel 12) 
regelen de procedure voor de controle van haar jaarreke­
ningen. Afgezien van de termijn waarbinnen de rekenin­
gen moeten worden voorgelegd is in deze statuten niets 
bepaald over een vervalkalender, noch over een procedu­
re voor een contradictoir onderzoek ten behoeve van het 
verslag van de Kamer. Deze leemten hebben de laatste 
begrotingsjaren tot problemen geleid. Daarom heeft de 
Kamer JET voorgesteld een akkoord te sluiten dat het 
mogelijk zou maken in de toekomst een vervalkalender en 
een procedure te hanteren die van dezelfde aard zijn als 
die welke voor het jaarverslag over de algemene begroting 
van de Gemeenschappen gelden. Dit voorstel heeft niet 
tot resultaten geleid. Gezien deze situatie is de Kamer van 
mening dat de Raad ernstig zou moeten overwegen de 
statuten van de JET te herzien. 
Overeenkomst inzake steunverlening met de 
ontvangende organisatie 
10.46. In het begin van de bouwfase van het project 
werd door JET een overeenkomst inzake steunverlening 
met de ontvangende organisatie (UKAEA (16)) gesloten. 
Sinds 1983 is de bouwfase beëindigd en vele bepalingen 
van de overeenkomst zijn nu achterhaald. In haar verslag 
betreffende de financiële staten van JET over het 
begrotingsjaar 1985 heeft de Kamer voorgesteld over een 
nieuwe overeenkomst te onderhandelen. Hoewel de 
leiding van JET de noodzaak ervan erkent, ziet het ernaar 
uit dat JET de oplossing van dit probleem zoekt in de 
richting van een interpretatief document dat een precise­
ring zou kunnen behelzen van enkele detailpunten die niet 
meer aan de situatie aangepast zijn. De Kamer is er niet 
van overtuigd dat deze benadering voldoende zou zijn om 
de rol en de taken van de ontvangende organisatie in het operationele stadium van het project te verduidelijken en 
om de beginselen en richtsnoeren vast te stellen waarvan 
uitgegaan dient te worden bij de facturering van bepaalde 
algemene kosten die niet voortvloeien uit de eigen 
behoeften van JET maar die verband houden met de 
structuur van de vaste kosten van de ontvangende 
organisatie. De Kamer is van mening dat de Commissie, 
die 80 % van de financiële lasten draagt, ervoor moet 
zorgen dat de beginselen die ten grondslag liggen aan de 
factureringen van de ontvangende organisatie er niet toe 
leiden dat zij overdreven hoge kosten te dragen krijgt. Tot 
op heden heeft de Kamer geen tekenen waargenomen die 
erop wijzen dat de Commissie ernstig werk maakt van dit 
probleem. 
Presentatie van de rekeningen van JET 
10.47. Sinds enkele jaren heeft JET te kampen met grote 
moeilijkheden op het gebied van de aanwerving van 
personeel. Om te trachten het personeelstekort te 
ondervangen doet zij heel vaak een beroep op industriële 
of dienstverlenende ondernemingen om personeel te 
lenen. Eind 1986 was een minimum van 120 personen op 
deze basis in dienst van JET. De uitgaven die voortvloeien 
uit dit lenen van personeel worden in de begroting van 
JET echter gelijkgesteld met huishoudelijke uitgaven. Dit 
leidt tot een vertekend beeld van de begrotingen en de 
jaarrekeningen. JET heeft deze situatie onderkend en 
overweegt maatregelen tot gedeeltelijke correctie daar­
van, maar deze maatregelen zijn volgens de Kamer 
ontoereikend. Op dit gebied ligt het op de weg van de 
Commissie er bij JET op aan te dringen dat haar 
rekeningen een beeld geven dat met de werkelijkheid 
overeenkomt. 
Potentiële financiële verplichtingen 
10.48. JET heeft de Commissie gevraagd, bij de Raad 
een verzoek in te dienen tot verlenging van de duur van 
het project met twee jaar. Volgens het huidige tempo van 
de uitgaven (circa 100 Mio ECU per jaar), zouden de te 
verwachten extra uitgaven minstens 200 Mio ECU 
bedragen. Deze informatie komt niet voor in de 
toelichtingen bij de eind 1986 vastgestelde rekeningen van 
JET. 
Vastlegging van de bijdrage van de Commissie 
10.49. De Commissie betaalt aan JET een jaarlijkse 
bijdrage die overeenkomt met 80 % van de betalings­
kredieten van de begroting van JET. Bij de vaststelling 
van de bijdrage van de Commissie wordt geen rekening 
gehouden met de vastleggingskredieten, maar artikel 10, 
lid 5, van de statuten van JET bepaalt dat haar begroting 
pas effectief wordt wanneer die van de Commissie 
definitief is vastgesteld. 
10.50. Tot 1983 beschikte de Commissie voor de 
betaling van haar bijdrage aan JET over identieke 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 97 
bedragen aan vastleggingskredieten en betalingskredie­
ten. Vanaf 1984 werden de vastleggingskredieten iets 
hoger dan de betalingskredieten. Ieder jaar ging de 
Commissie verplichtingen aan voor het volle bedrag der 
vastleggingskredieten, hoewel deze voor de financiering 
van JET niet onmiddellijk nodig waren. De nog 
betaalbaar te stellen bedragen werden dan beschouwd als 
een reserve die bestemd was om te voldoen aan de lange-
termijnverplichtingen van JET. Per 31 december 1986 
bereikten de aldus geblokkeerde bedragen een niveau van 
19,2 Mio ECU (nog lopende betalingsverplichtingen). 10.51. De bijdrage van de Commissie aan de begroting 
van JET komt neer op een kasverplichting en slechts via 
door de Raad vastgestelde meerjarenprogramma's ver­
plicht de Commissie zich tot het doen van betalingen die 
meer dan eenjaar dekken. Het is dan ook niet nodig, voor 
de aan JET te betalen bijdrage in de begroting van de 
Commissie vastleggingskredieten op te nemen die hoger 
zijn dan de betalingskredieten. Naar de mening van de 
Kamer komen de per 31 december 1986 vastgelegde en 
niet betaalbaar gestelde 19,2 Mio ECU geheel niet met de 
concrete werkelijkheid overeen en moet deze post als 
zinloos worden beschouwd. 
0) 
(2) 
(3) 
(4) 
(5) 
(6) 
(7) 
(8) 
o 
(10) PB C 321 van 15.12.1986, paragraaf 9.16. 
Doe. PE 112 046. 
Informaticagids van de Europese instellingen, afdeling 
GI 003. 
Op aanvraag bij de Kamer verkrijgbaar. 
PB L 3 van 5.1.1984. 
Door de Commissie op 5.12.1986 aan de Raad toegezonden 
verslag van het comité van industriedeskundigen. 
PB L 356 van 31.12.1977; PB L 160 van 28.6.1979. 
Bijlage 1 van de „Interne voorschriften voor de uitvoering 
van de algemene begroting van de Europese Gemeenschap­
pen" — 10e uitgave, afdeling A 1.3, blz. 171. 
PB C 326 van 31.12.1979. 
PB C 342 van 31.12.1980. (H) PB C 357 van 31.12.1983. 
('2) PB L 356 van 31.12.1977, artikel 90; 
PB L 160 van 28.6.1979, artikel 1(3); 
Handboek voor financiële procedures, in gebruik bij het 
GCO, uitgave januari 1986, hoofdstuk 4. 
Document van het GCO PE PB 150/85/D10. 
(13) Resolutie van de Raad van 25.7.1983, PB C 208 van 
4.8.1983. 
(14) Met deze twee specifieke programma's is belast het 
Directoraat-generaal Telecommunicatie, informatie-indus­
trieën en innovatie (DG XIII) van de Commissie. 
05) Besluit van de Raad van 12 maart 1985 nr. 85/201 
Euratom, PB L 83 van 25.3.1985, blz. 25. 
(16) United Kingdom Atomic Energy Authority. 
98 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 11 
Voedselhulp 
11.0. INHOUD 
Inleiding 
De verdeling van de hulpgoederen 
De voor de verkoop bestemde hulpgoederen 
Gratis verdeling 
Indirecte hulp 
De economische gevolgen 
Niger 
Burkina Faso 
Egypte 
Conclusies Paragraaf 
11.1 11.3 
11.4 
11.4 
11.6 
11.8 
11.10 
11.10 
11.16 
11.20 — 11.9 
— 11.5 
— 11.7 
— 11.9 
— 11.24 
— 11.15 
— 11.19 
— 11.24 
11.25 11.30 
INLEIDING 
11.1. Om concreet na te gaan op welke wijze de in 
Verordening (EEG) nr. 3331/82 van de Raad van 3 
december 1982 (') voorgeschreven bijdrage aan een 
evenwichtige economische en sociale ontwikkeling van de 
begunstigde landen werd geleverd, heeft de Rekenkamer 
in 1985 en 1986 in drie Afrikaanse landen, namelijk Niger, 
Burkina Faso en Egypte controles uitgevoerd. Met de 
voedselhulp aan deze landen waren van 1983 tot en met 
1986 respectievelijk uitgaven gemoeid van ongeveer 
48 Mio ECU, 44 Mio ECU, 36 Mio ECU en 37 Mio 
ECU, die hoofdzakelijk op graanleveringen betrekking 
hadden. 11.3. In concreto betekent deze eis van evenwichtige 
economische en sociale ontwikkeling dat bij verkoop van 
de voedselhulpprodukten door de autoriteiten van de 
begunstigde Staat de prijs zo hoog moet worden 
vastgesteld dat het op de markt brengen van de 
voedingsmiddelen niet de voorwaarden verstoort waar­
door vergelijkbare plaatselijke produkten worden afge­
zet, opdat de inlandse landbouwers niet gedemotiveerd 
worden. Bij gratis verdeling van de hulpgoederen moeten 
de begunstigde sociale groepen nauwkeurig geselecteerd 
worden en moet erop worden toegezien dat de gebruikte 
distributienetten niet in contact komen met de distributie­
netten van de markt die voorziet in de koopkrachtige 
vraag. 
11.2. Afgezien van onvoorziene noodgevallen, wordt 
voedselhulp verstrekt in situaties waarin het te onder­
vangen voedseltekort een zeker blijvend karakter heeft. 
Voedselhulp heeft tevens tot doel „het voedingsniveau 
van de begunstigde bevolkingen te verbeteren" en „bij te 
dragen tot een evenwichtige economische en sociale 
ontwikkeling van de begunstigde landen" (artikel 2 van 
Verordening (EEG) nr. 3331/82 (0)-
(!) Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. DE VERDELING VAN DE 
HULPGOEDEREN 
De voor de verkoop bestemde hulpgoederen 
11.4. In Niger en Burkina Faso is de verkoop van graan 
in handen van respectievelijk het „Office des produits 
vivriers du Niger" (OPVN) en het „Office national des 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 99 
céréales" (OFNACER) die over pakhuizen en distributie­
centra van goede kwaliteit, alsmede over voertuigen voor 
vervoer naar de eindbestemmingen beschikken. Terrein­
wagens voor leveringen naar moeilijk toegankelijke 
plaatsen ontbreken echter. De verhandeling van de 
produkten tegen de van overheidswege vastgestelde 
prijzen stuit soms op moeilijkheden, hetzij wegens het 
ontbreken van koopkracht bij de begunstigde bevolking, 
hetzij wegens onvoldoende kwaliteit in incidentele 
gevallen. De autoriteiten zagen zich dan genoopt, hun 
prijzen te verlagen of de produkten in een reservevoor­
raad op te nemen, of zelfs een gedeelte ervan gratis te 
verdelen. 
11.5. In Egypte bepalen de leveringsovereenkomsten 
dat de hulpgoederen hoofdzakelijk door coöperaties aan 
de behoeftige bevolking verkocht worden. De levensmid­
delenvoorziening — zowel de aankoop, als de opslag en 
de verkoop — is echter geheel in handen van de Staat en 
de in de overeenkomsten genoemde coöperaties zijn in 
feite overheidswinkelbedrijven. Bovendien worden de 
hulpprodukten van de EEG, evenals de andere voedings-
produkten, ter beschikking gesteld van alle consumenten 
volgens een rantsoeneringssysteem waardoor de voe-
dingsprodukten gekocht kunnen worden tegen door de 
regering vastgestelde prijzen die variëren naar gelang van 
de sociale categorie. Het regeringsbeleid bestaat erin, de 
basisvoedingsprodukten zwaar te subsidiëren opdat de 
consumptieprijzen zeer laag zijn en naar gelang van de 
produkten tussen 35 % (olie) en 70 % (graan) uitmaken 
van de waarde van deze produkten bij invoer of van de 
lokale produktiekosten. 
Gratis verdeling 
11.6. In Niger wordt ook de gratis verdeelde voedsel­
hulp (die uitzonderlijk is) door het OPVN beheerd. De 
eigenlijke distributie is in handen van het leger. De 
inventarisatie van de behoeftige bevolking geschiedt door 
de prefecturen, de onderprefecturen, plaatselijke commis­
sies en dorpsraden. Een niet onaanzienlijk deel van de 
gratis verdeelde hulpgoederen wordt gebruikt voor „food 
for work"-acties en wordt verdeeld onder de bevolking die 
zich bezig houdt met de teelt van produkten buiten het 
seizoen. In het algemeen heeft deze logistiek bevredigend 
gefunctioneerd. 
11.7. In Burkina Faso wordt de gratis verdeling van de 
voedselhulp niet door het OFNACER verzorgd. Dit is 
hier een taak van de „Conseil National de Lutte contre les 
Effets de la Sécheresse (CNLS). Er bestaat geen 
doeltreffende coördinatie tussen dit circuit en dat van het 
OFNACER, waardoor de voor de verkoop bestemde 
steun gesluisd wordt. Bovendien heeft het gebrek aan 
voertuigen in de provincies de verdeling van de hulpgoe­
deren in de afgelegen dorpen bemoeilijkt, hetgeen 
bijzonder betreurenswaardig is, omdat het hier gaat om 
hulp aan behoeftige bevolkingsgroepen. Indirecte hulp 
11.8. In Niger en in Burkina Faso verdelen de niet-
gouvernementele organisaties of internationale organisa­
ties de communautaire hulpgoederen op specifieke wijze, 
namelijk via de bisdommen, de kerkgenootschappen, de 
scholen of de werkplek („food for work"). De geleverde 
hoeveelheden zijn aangepast aan de omvang van de 
organisaties die met de verdeling ervan belast zijn en de 
risico's van het verlies of oneerlijke verdeling schijnen in 
het algemeen minder groot te zijn dan wanneer de 
hulpgoederen door overheidsinstellingen worden ver­
deeld. Van 1983 tot 1985 beliep deze hulp voor Niger 
2,8 Mio ECU (tegen 9,3 Mio ECU aan directe hulp) en 
voor Burkina Faso 2,4 Mio ECU (tegen 6,2 Mio ECU 
aan directe hulp). 
11.9. In Egypte maakt de indirecte hulp, die verdeeld 
wordt door het Wereldvoedselprogramma (WVP) en 
enkele niet-gouvernementele organisaties (NGO's) een 
betrekkelijk bescheiden deel uit van de totale voedselhulp 
(9,4 Mio ECU van 1983 tot 1985 tegen 98,2 Mio ECU aan 
directe hulp over dezelfde periode). Zelfs bij deze vorm 
van hulp heeft de staatsbemoeienis nadelige gevolgen 
voor de voorwaarden waaronder de produkten worden 
verdeeld. Zo beheert het ministerie van onderwijs een 
programma van voedselhulpverdeling op de scholen 
waarbij de produkten van de indirecte hulp vermengd 
worden met die van de directe hulp. Tenzij met de regering 
een bijzondere overeenkomst is gesloten, gaat de invoer 
aan voedingsprodukten in Egypte gepaard met ernstige 
moeilijkheden voor de desbetreffende organisaties. 
Sommige partijen werden door de douane maandenlang 
vastgehouden in de haven. Om projecten te kunnen 
financieren wenste een NGO hulpgoederen die volgens de 
overeenkomsten bestemd waren voor gratis verdeling, te 
verkopen. Dit verlangen de hulpgoederen te verkopen 
sluit aan bij de nieuwe logica van het ontwikkelingsbeleid 
van de Gemeenschappen dat erop gericht is te voorkomen 
dat het gratis verdelen van goederen concurrerend werkt 
voor de plaatselijke producenten en hen zo demotiveert. 
In het onderhavige geval was deze mogelijkheid echter 
niet formeel voorzien in de leveringsovereenkomst en 
heeft de Commissie daaraan onder te vage voorwaarden 
haar goedkeuring gehecht, met name wat betreft het 
gebruik van de opbrengst uit de verkoop. Bovendien kon 
de NGO alleen maar tot deze verkoop overgaan door 
gebruik te maken van het in handen van de Staat zijnde 
voorzieningssysteem. Dit verklaart waarom de NGO 
slechts zeer geringe bedragen heeft ontvangen, die ver 
onder het niveau van de wereldmarktprijzen lagen wegens 
de door de regering toegepaste lage prijzen, die nog eens 
extra verminderd werden door de daarop toegepaste 
kortingen voor diverse kosten. 
DE ECONOMISCHE GEVOLGEN 
Niger 
11.10. Als producent van gierst, sorgho en rijst kan 
Niger normaal zelf in zijn behoeften aan graan voorzien. 
100 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
De ongunstige weersomstandigheden in 1984 — 1985 
hebben echter een groot tekort veroorzaakt. Eind 1984 
heeft de regering haar behoeften aan ingevoerd graan in 
1985 geraamd op ca. 500 000 ton (waarvan 65 000 ton 
voor haar „ijzeren voorraad") die gedekt zouden moeten 
worden door commerciële importen en door 395 000 ton 
aan voedselhulp. 
11.11. Een jaar later echter, in oktober 1985, toen de 
internationale gemeenschap nog 20 % van het door haar 
toegezegd graan van de voedselhulpprogramma's moest 
leveren, omvatte de graanvoorraad in openbare opslag 
volgens de opgave van het OP VN 148 500 ton, terwijl de 
totale opslagcapaciteit van deze organisatie slechts ca. 
200 000 ton bedraagt. En aan de officiële voorraad diende 
nog te worden toegevoegd de bij de handelaren en 
producenten aanwezige voorraad, die in dit land moeilijk 
is vast te stellen. De graanbalans van Niger voor de 
periode tussen de oogsten van oktober 1984 en oktober 
1985 is samengevat in tabel 11.1. 
Tabel 11.1 — Graanbalans van Niger van oktober 1984 
tot oktober 1985 
(1000 ton) 
Voorziening 
- Voorraad OPVN - oktober 1984 
- Particuliere voorraad - oktober 
1984 
- Produktie 1984 
- Commerciële invoer 
- Ontvangen voedselhulp 
Totaal 
Verbruik 
- Consumptie 
- Voorraad OPVN - oktober 1985 
- Particuliere voorraad - oktober 
1985 
Totaal 44 
minstens 180 
1 090 
100 
285 
1 699 
1 550 
149 
onbekend 
1 699 
11.12. Deze cijfers zijn afgeleid uit door de Kamer ter 
plaatse gedane opnemingen of door de lokale autoriteiten 
verstrekte gegevens. Wat betreft de consumptie heeft de 
Kamer de indruk dat het cijfer van 1,55 Mio ton, dat 
overeenkomt met een door de autoriteiten op basis van 
een gerantsoeneerde consumptie opgestelde raming, een 
minimum is. De particuliere voorraden die sterk ver­
snipperd zijn over producenten, particulieren en vele 
kleine handelaren, zijn niet bekend. Daar het uiteindelijk 
verbruik gelijk moet zijn aan de voorziening, moet 
noodzakelijkerwijs worden aangenomen dat de particu­
liere voorraden in oktober 1984 op zijn minst gelijk waren 
aan 180 000 ton, omdat anders voorziening en verbruik 
niet in evenwicht zouden zijn. In feite waren deze 
particuliere voorraden in oktober 1984 waarschijnlijk 
veel groter dan 180 000 ton, daar dit cijfer veronderstelt 
dat de particuliere voorraden in oktober 1985 nihil waren, 
hetgeen hoogst onwaarschijnlijk is. Zo kan men bijvoor­
beeld stellen dat als het volume van de particuliere 
voorraden in oktober 1985 50 000 ton had bedragen, de 
particuliere voorraad in oktober 1984 230 000 ton zou 
hebben omvat. 11.13. De Nigerese autoriteiten hadden in oktober 1984 
deze particuliere voorraad echter slechts op 5 000 ton 
geraamd. Deze aanzienlijke onderwaardering geeft blijk 
van de tendens die men bij sommige voedselhulpontvan-
gende landen aantreft om de situatie overdreven zwart te 
schilderen. Hieruit blijkt ook dat de geraamde voedings­
balansen, waarvan bij het programmeren van de voedsel­
hulp wordt uitgegaan, een zeer onzeker karakter hebben 
en dat het nodig is de methodologie op dit gebied te 
verbeteren, ook al zijn sommige statistieken nog steeds 
niet erg betrouwbaar. 
11.14. Daar in oktober 1985 werd vastgesteld dat de 
oogst uitstekend was, kon iedereen voor de twaalf 
maanden oktober 1985 — oktober 1986 voorzien dat er 
een groot overschot aan graan zou ontstaan. Een volle 
belasting van de opslagvoorzieningen leek onontkoom­
baar, ook al zou elk nieuw besluit tot levering van 
voedselhulp en alle commerciële invoer uitblijven. Het 
was dan ook niet verwonderlijk — en de Kamer heeft dit 
inderdaad geconstateerd — dat, zodra bekend was dat de 
oogst in de herfst van 1985 zeer groot was, de graanprijzen 
op de markten onmiddellijk zijn gekelderd. De prijs van 
gierst daalde van ongeveer 1 000 ECU/ton in juni tot 200 
ECU in september. 
11.15. De inkomsten van de landbouwers waren dus 
aan sterke schommelingen onderhevig. Ze hebben niet 
altijd het gevoel gehad dat hun grote arbeidsprestaties, die 
soms gepaard gingen met de invoering van nieuwe 
technieken, beloond werden, hetgeen op middellange 
termijn het risico meebrengt dat de inlandse produktie 
van voedingsmiddelen daalt. Uitvoer naar buurlanden, 
die ook een overschot hebben, is niet mogelijk. Integen­
deel, het gevaar bestaat juist dat deze laatste hun eigen 
produktie onder de normale marktprijs afzetten en zo 
ertoe bijdragen dat de prijzen nog meer kelderen. Zo 
wordt de inlandse produktie tenslotte ontmoedigd, 
hetgeen een verslechtering van het voedselevenwicht van 
het land in de hand werkt. 
Burkina Faso 
11.16. Burkina Faso heeft de laatste jaren geregeld met 
graantekorten te kampen gehad. Het tekort van 1983 — 
1984 werd gedekt door importen ad 163 000 ton, waarvan 
103 000 ton als voedselhulp werden geleverd. Voor 1984 
— 1985 raamden de nationale autoriteiten aan het begin 
van het oogstjaar, in oktober, het tekort op 300 000 ton, 
dat gedekt zou moeten worden door handelsleveranties 
en zoveel mogelijk door voedselhulp. In de graanbalans 
die zij opstelden om deze raming te rechtvaardigen (zie 
tabel 11.2) werd aan de voorzieningskant als particuliere 
voorraad aan het begin van het oogstjaar 20 000 ton en als 
openbare voorraad 22 000 ton opgegeven. 
11.17. In feite was het volume van de geleverde 
voedselhulp slechts 106 000 ton en dat van de handelsle­
veranties slechts 64 000 ton. De aanvoer van buiten 
omvatte dus 170 000 ton en niet 300 000 ton. Maar 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 101 
desondanks is de aan het begin en aan het eind van de 
campagne geconstateerde openbare voorraad van 22 000 
tot 74 000 ton gestegen. Daar de consumptie en de 
produktie gedurende de periode bekend waren en het 
totaal van het verbruik en de voorziening ex post per 
definitie gelijk is, volgt hieruit noodzakelijkerwijs dat de 
werkelijke particuliere voorraad in oktober 1984 op zijn 
minst 36 000 ton bedroeg, dus bijna twee keer zo groot 
was als de autoriteiten van Burkina Faso destijds hadden 
opgegeven. Deze 36 000 ton berusten op de laagste 
raming, waarbij ten aanzien van het verbruik wordt 
uitgegaan van de — hoogst onwaarschijnlijke — veron­
derstelling dat de particuliere opslag aan het eind van de 
campagne nihil was. Bij wijze van voorbeeld kan men 
stellen dat als het volume van de particuliere voorraden 
aan het einde van het oogstjaar 40 000 ton was geweest, de 
particuliere voorraad aan het begin van de campagne 
76 000 ton zou hebben bedragen, hetgeen vier maal zoveel 
is als de autoriteiten van Burkina Faso hadden aangekon­
digd. Hoe dan ook, door deze onderwaardering is een 
gevaarlijke situatie ontstaan, daar de silo's van het 
OFNACER voordat de oogst van 1985 binnen was, reeds 
bijna vol waren: deze organisatie beschikt over een 
opslagcapaciteit van 90 000 ton. 
Tabel 11.2 — Graanbalans van Burkina Faso van oktober 1984 tot 
oktober 1985 
(1 000 ton) 
Voorziening 
- Voorraad OFNACER -
1984 
- Particuliere voorraad 
- Produktie 
- Invoer 
- Ontvangen voedselhulp 
Verbruik 
- Consumptie 
- Voorraad OFNACER -
1985 
- Particuliere voorraad oktober 
Totaal 
oktober 
Totaal 22 
minstens 36 
1 143 
64 
106 
1 371 
1 297 
74 
onbekend 
1 371 
11.18. De oogst in het najaar van 1985 was buitenge­
woon groot, namelijk ca. 1,6 Mio ton. Tijdens de 
campagne 1985 — 1986 kwamen daar nog 65 000 ton aan 
voedselhulp bij. Het evenwicht tussen voorziening en 
verbruik van oktober 1985 tot oktober 1986 kon dan ook 
slechts worden verwezenlijkt ten koste van een toeneming 
van de opgeslagen hoeveelheden met ongeveer 150 000 
ton, hetgeen veel meer was dan de beschikbare opslag­
capaciteit normaal had kunnen verwerken. Uiteindelijk 
heeft de EEG zich in 1986 genoopt gezien, extra 
opslagcapaciteit te financieren (5 000 ton) en steun te 
verlenen voor de aankoop van plaatselijke granen (1 650 
ton). 
11.19. Alles welbeschouwd is het hier, evenals in Niger, 
toe te schrijven aan de onmogelijkheid om vooraf een 
deugdelijke voedingsbalansraming op te stellen, en met 
name aan de sterke onderwaardering van de particuliere 
voorraden in oktober 1984, dat meer voedselhulp dan 
nodig werd aangevraagd en verkregen. Egypte 
11.20. Hoewel het aandeel van de landbouw in het BNP 
van Egypte regelmatig verminderde en zo is teruggelopen 
van ongeveer 29 % in 1974 tot ongeveer 17 % in 1985 — 
1986, blijft de landbouw in Egypte de belangrijkste sector 
van bedrijvigheid waarin ongeveer 50 % van de beroeps­
bevolking werkzaam is. Slechts een oppervlakte van 
3,5 Mio ha (3,5 % van het grondgebied) langs de Nijl kan 
in cultuur worden gebracht. Hier wonen 50 miljoen 
inwoners van het land (99 % van de totale bevolking. 
Daarom werd voorrang gegeven aan de ontginning van 
nieuw land (431 000 ha van 1952 tot 1982, en een 
programma van 267 000 ha in het vijfde plan). Niettemin 
is Egypte wegens de enorme aanwas van de bevolking en 
de trek van het platteland naar de stad voor zijn 
voedselvoorziening in een tekortsituatie komen te 
verkeren, terwijl het in het begin van de jaren 70 nog bijna 
volledig in zijn eigen behoeften kon voorzien. Thans moet 
het een derde van de benodigde voedselhoeveelheid 
invoeren, hoofdzakelijk in de vorm van graan. De 
ingevoerde tarwe en tarwebloem dekken 50 % van de 
graanbehoeften van het land. In 1986 kwam de invoer van 
voedingsmiddelen op 10 Mio ton en een waarde van 
4 000 Mio USD. Het merendeel van deze invoer bestaat 
uit handelsleveranties. Beziet men inzonderheid de 
situatie betreffende graan, dat vooral door de Verenigde 
Staten wordt geleverd, dan valt te constateren dat de 
Amerikaanse wet nr. 480 de Amerikaanse leveranciers in 
staat stelt de financiële lasten voor Egypte zodanig te 
verlagen (leningen tot 50 jaar tegen sterk gereduceerde 
rentepercentages) dat het moeilijk is deze invoerstromen 
op te splitsen in enerzijds handelstransacties tegen 
rentepercentages van de wereldmarkt en anderzijds 
transacties tegen extra gunstige voorwaarden die de facto 
een schenkingselement bevatten. 
11.21. Sinds 10 jaar is de Gemeenschap, met een 
gemiddelde directe jaarlijkse hulp van ongeveer 135 000 
ton voor Egypte, de grootste donor van voedselhulp in 
engere zin. 
11.22. De Egyptische regering voert een beleid van zeer 
lage consumentenprijzen voor de in de steden gedistri­
bueerde voedingsmiddelen. Deze prijzen liggen zelfs 
onder die welke voortvloeien uit de toepassing van 
wereldmarktprijzen. Hoewel de producentenprijzen in de 
landbouw zelf al zeer laag zijn, zijn aanzienlijke subsidies 
ten laste van de begroting nodig om tot dit resultaat te 
komen. De officiële doelstelling is, deze subsidies 
geleidelijk te verminderen tot nul, maar onder de druk van 
de grote behoeften in de steden, waar de lonen en de 
salarissen laag zijn, was het tot op heden niet mogelijk 
belangrijke resultaten in deze richting te boeken. 
11.23. Zo komt de voedselhulp van de EEG neer op 
steun voor de begroting van de Egyptische Staat omdat — 
zoals de Kamer ter plaatse heeft geconstateerd — de in de 
tegenwaarderekeningen gecrediteerde bedragen duidelijk 
lager zijn dan de waarde van de desbetreffende produkten 
tegen wereldmarktprijzen en ook omdat de debitering van 
deze rekeningen zeer traag plaatsvindt, hetgeen de 
Egyptische Staat kasmiddelen oplevert. 
102 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
11.24. Terwijl het beleid officieel erop gericht is, 
landbouwgrond op de woestijn te herwinnen, is de 
werkelijke situatie zo dat vruchtbare gronden langzamer­
hand worden prijsgegeven. Wat betreft de graanproduk-
tie beëindigen de landbouwers, de fellahs, gedemotiveerd 
door de van overheidswege vastgestelde lage prijzen, hun 
landbouwactiviteiten ofwel richten zij zich op andere 
produkties waarvan de prijzen lonender zijn. Een recente 
studie van de Wereldbank toont duidelijk aan dat de 
inkomsten per hectare voor sommige veevoedergewassen 
hoger zijn dan voor speculatieve produkties als die van 
tarwe of rijst, die rechtstreeks beïnvloed worden door dit 
kunstmatig laag houden van de prijzen. 
CONCLUSIES 
11.25. Hoewel de verdeling van de hulpgoederen in het 
algemeen onder bevredigende omstandigheden plaats­
vond, stuit de inpassing ervan in de economie van de drie 
ontvangende landen waarvan de Kamer de situatie 
onderzocht heeft, op ernstige moeilijkheden. De prakti­
sche conclusies betreffende de vereiste verbeteringen 
verschillen echter naar gelang het gaat om Egypte 
enerzijds en Burkina Faso en Niger anderzijds. 
11.26. In Egypte is voedselhulp, naast commerciële 
importen waarvoor grotendeels een prijs betaald wordt 
die ver onder de wereldmarktprijs ligt, voor de regering 
een stimulans tot bestendiging van een al lang bestaand 
systeem van massale subsidies ten gunste van basisvoe-
dingsprodukten, vaststelling van consumentenprijzen op 
een zeer laag niveau en vaststelling van producentenprij­
zen in de landbouw op een peil dat ook weer zo laag is dat 
het de fellahs demotiveert. Zo beleeft men een constante 
achteruitgang van de graanproduktie in dit land, eens een 
der graanschuren van het Middellandse Zeegebied. 
11.27. De Commissie is zich van deze situatie bewust en 
heeft de Egyptische autoriteiten duidelijk gewaarschuwd 
voor de gevaren van een beleid van al te lage prijzen voor 
voedingsmiddelen. Voorts voert de delegatie van de 
Commissie van de Europese Gemeenschappen te Kaïro al 
meer dan een jaar gestadig actie om te bereiken dat de 
verplichtingen van de Egyptische overheidsdiensten 
betreffende het beheer van de tegenwaardefondsen 
correct worden nagekomen. Mocht deze actie met succes 
worden bekroond, dan zou dit betekenen dat de Europese 
voedselhulp geen fnuikende uitwerking meer heeft op het 
niveau van de producentenprijzen in de inheemse 
landbouw. 
11.28. In Burkina Faso en Niger is de situatie anders. 
Hier is het probleem tweeledig: enerzijds moet de 
Gemeenschap wegen vinden om te kunnen weerstaan aan 
de al te paniekerige houding van de plaatselijke regerin­
gen die om meer voedselhulp vragen dan nodig is; 
(•) PB L 352 van 14.12.1982. Deze verordening werd op 22 
december 1986 vervangen door Verordening (EEG) nr. 
3972/86 van de Raad — PB L 370 van 30.12.1986. anderzijds moeten deze plaatselijke regeringen goede 
redenen worden gegeven om hongersnood minder te 
vrezen zodat ze ertoe bewogen worden minder hard en 
minder snel de alarmklok te luiden. 
11.29. Een volledige oplossing van het eerste probleem 
is niet mogelijk: de betrokken landen beschikken niet 
over serieuze statistieken betreffende de produktie en de 
landbouwprijzen, de voedselconsumptie, de buitenlandse 
handel, of de particuliere opslag van de levensmiddelen. 
Het ziet er niet naar uit dat deze situatie snel verandert. De 
methode van de voedingsbalansen maakt het echter 
mogelijk, zelfs aan de hand van niet al te betrouwbare 
statistische gegevens, kruiscontroles te verrichten, vo­
lumes bij benadering te meten en waarschijnlijke ontwik­
kelingen te beoordelen. Als deze methode door de met het 
beheer van de voedselhulp belaste diensten van de 
Commissie was toegepast, zou het zeker zijn opgevallen 
dat een schreeuwend tekort aan voedingsmiddelen in 
Burkina Faso en Niger in het najaar van 1985 zeer 
onwaarschijnlijk was en dat er veel meer kans bestond dat 
de door de plaatselijke regeringen verlangde massale 
voedselhulp, zodra deze was toegekend, tot een over­
schotsituatie zou leiden en aldus de producentenprijzen in 
de inlandse landbouw zou drukken. Maar zou een 
vergelijking van deze verschillende waarschijnlijkheids­
graden de Gemeenschap een voldoende stevige basis 
verschaft hebben om het risico te kunnen nemen, de 
verzoeken van Burkina Faso en Niger af te wijzen? Dat is 
niet zeker. 
11.30. De Gemeenschap zou dus in de eerste plaats 
moeten trachten, de lokale regeringen goede redenen te 
geven alleen dan om voedselhulp te vragen wanneer deze 
echt noodzakelijk is. In dit verband heeft een strikte 
naleving van de door de begunstigden ter zake van de 
tegenwaardefondsen aangegane verplichtingen ten doel te 
voorkomen dat met de voedselhulp het budget van de 
apparaatskosten van de begunstigde Staten wordt 
gefinancierd. Maar vooral is het uitermate belangrijk, dat 
de voedselhulp op het punt van snelheid en flexibiliteit 
zodanig wordt verbeterd, dat zij de begunstigden juist op 
dat moment bereikt wanneer zij deze echt nodig hebben. 
In zekere mate dekken de regeringen van de ontvangende 
landen zich immers in tegen een gebrek aan voedings­
middelen, waarbij zij uit voorzorg te grote hoeveelheden 
vragen omdat zij weten hoe omslachtig de procedures 
inzake besluitvorming en uitvoering van de voedselhulp 
zijn. Om die reden hebben de Sahellanden voorgesteld, in 
een Afrikaanse haven een voorraad graan voor hen ter 
beschikking te houden, zodat zij er al naar gelang van de 
behoeften weldoordacht en onverwijld gebruik van 
kunnen maken. Andere oplossingen, die minder ver gaan, 
zouden kunnen worden overwogen. Zij komen echter alle 
neer op een versoepeling van de programmering en van de 
procedures voor uitvoering van de voedselhulp en op een 
grotere bewegingsvrijheid voor de Commissie opdat zij in 
staat is zo lang mogelijk greep te houden op de aan ieder 
begunstigd land te leveren hoeveelheden. Maar het ligt 
niet op de weg van de Kamer zulke oplossingen 
gedetailleerd uit te werken. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 103 
HOOFDSTUK 12 
Personeelsuitgaven en huishoudelijke uitgaven 
12.0. INHOUD Paragraaf 
Beheer van de bezoldigingen van het personeel bij het Parlement, de 
Commissie en de Rekenkamer 12.1 — 12.44 
Inleiding 12.1 — 12.2 
Opmerkingen over de informaticatoepassing „PAIE" 12.3 — 12.17 
De gegevensbestanden 12.4 — 12.7 
De programmatuur 12.8 — 12.9 
De veiligheid bij de toepassing 12.10 — 12.12 
Produkten van de toepassing 12.13 — 12.16 
Conclusie over de informaticatoepassing 12.17 
Opmerkingen over de beheersystemen 12.18 — 12.44 
Commissie 12.19 — 12.28 
Parlement 12.29 — 12.36 
Rekenkamer 12.37 — 12.40 
Specifieke opmerking 12.41 
Conclusie ten aanzien van de beheersystemen 12.42 — 12.44 
Huishoudelijke uitgaven 12.45 — 12.55 
Opmerkingen over de uitgaven voor het onderhoud van de gebouwen 12.45 — 12.51 
Opmerkingen over de uitgaven voor papierwaren en kantoorbenodigd­
heden 12.52 — 12.55 
BEHEER VAN DE BEZOLDIGINGEN VAN 
HET PERSONEEL BIJ HET PARLEMENT, 
DE COMMISSIE EN DE REKENKAMER gen zijn opgenomen in hoofdstuk 11 van de titels 1 (•) van 
de verschillende afdelingen van de begroting. In 1986 
bedroegen zij bij het Parlement 138,4 Mio ECU (voor 
3 135 personeelsleden), bij de Commissie 532,6 Mio ECU 
(voor 10 675 personeelsleden), en bij de Rekenkamer 
16,0 Mio ECU (voor 325 personeelsleden). 
Inleiding 
12.1. Voor het beheer van de bezoldigingen maken de 
Europese Instellingen alle gebruik van informaticatoe­
passingen. Het Parlement, de Commissie en de Rekenka­
mer — afgezien van het Gemeenschappelijk Centrum 
voor Onderzoek — doen dit door middel van een 
gemeenschappelijke informaticatoepassing, genaamd 
„PAIE". De Rekenkamer heeft verkozen, deze toepassing 
alsmede de daarbij horende manuele beheersystemen te 
onderzoeken. De betalingen uit hoofde van de bezoldigin-12.2. De Kamer wilde zich door middel van de controle 
ervan vergewissen of de voor de berekening van de 
bezoldigingen gehanteerde basisgegevens overeenkomen 
met de werkelijkheid, of de betaalbaarstelling van de 
salarissen en de aanwijzingen op de begroting juist zijn, en 
of de interne controles adequaat zijn. Bij de uitvoering 
van dit programma werd eerst de informaticatoepassing 
„PAIE" en vervolgens de beheersystemen onderzocht en 
werden tenslotte bij elk der drie Instellingen tests 
betreffende de gegevensverwerking verricht. 
(') Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. 
104 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Opmerkingen over de informaticatoepassing 
„PAIE" 
12.3. De door de Commissie beheerde informaticatoe­
passing bestaat uit gegevensbestanden en uit programma­
tuur die een geheel van programma's met hun logische 
structuur vormt. Deze toepassing is, zo'n twintig jaar 
geleden tot stand gekomen en door middel van geleidelij­
ke bijwerking aan de behoeften aangepast, zonder ooit 
een algehele herziening te hebben ondergaan. De 
Commissie heeft echter reeds in 1983 de uitvoering van 
een geïntegreerd project overwogen in de vorm van 
programmatuur betreffende de afwerking van de indivi­
duele betalingen van het personeel van de Instellingen der 
Europese Gemeenschappen. Maar in juli 1986 heeft zij 
hiervan afgezien door de inschrijvingsprocedure voor de 
verwezenlijking van deze programmatuur stop te zetten. 
De gegevensbestanden 
12.4. De voor de berekening van de bezoldigingen 
gebruikte gegevens zijn afkomstig van een groot aantal 
bestanden. Hier moet worden onderscheiden tussen de 
databases (bestanden met een lange levensduur) en de 
hulpbestanden (bestanden die tijdelijk zijn opgezet met 
een welomschreven doel). Er zijn drie databases : 
(a) een sequentieel bestand met „stamgegevens betref­
fende de persoon" dat alle gegevens bevat die 
onontbeerlijk zijn voor de berekening van de 
salarissen der personeelsleden; 
(b) een „historisch" bestand, voorzien van een index, 
bestaande uit documentatie over de maandelijkse 
financiële resultaten; 
(c) een bestand met „referentietabellen", voorzien van 
niet op personen betrekking hebbende gegevens, die 
in abstracto de financiële rechten ingevolge de 
geldende regelingen weergeven. 
12.5. Deze databases zouden moeten worden aangepast 
aan de huidige informaticatechniek: 
(a) het bestand met „stamgegevens betreffende de 
persoon", dat wordt gebruikt als „batch" en dat om 
technische redenen tot 68 spaties is teruggebracht, 
vervangt een bestand van ponskaarten met 80 spaties. 
Daar rechtstreekse raadpleging via de terminal en 
rechtstreekse bijwerking onmogelijk zijn, moest er 
een ander compact sequentieel bestand met een index 
worden opgezet. Zodoende is van de drie gegevensbe­
standen „mutaties van de maand" en „stamgegevens 
betreffende de persoon", waarvan er een geïndexeerd 
is, ongeveer twee derde van de gegevens overtollig. De 
opzet van een meer geëvolueerd bestand zou het 
mogelijk maken, de noodzakelijke ruimte navenant te 
verkleinen; (b) in het „historisch" bestand bestaan er verschillende 
overtollige gegevens met betrekking tot het perso-
neelsnummer, de valutacode, enz. Bij een berekening 
met terugwerkende kracht wordt de beginsituatie 
uitgewist en de nieuwe geregistreerd. Een test heeft 
aangetoond dat het nieuwe bedrag in zijn geheel aan 
de betrokkene kon worden betaald in plaats van het 
verschil tussen het nieuwe en het oude bedrag; 
(c) voor berekeningen met terugwerkende kracht zijn er 
in de twee hiervoor genoemde bestanden fictieve 
gegevens opgenomen met betrekking tot de na 1979 
aangeworven personeelsleden. Deze gegevens komen 
bij alle personeelsleden overeen met de datum van 
opname in de bestanden (1979) en voor sommige van 
hen met gegevens betreffende de persoon en met 
geldsommen. Deze praktijk moet laakbaar worden 
geacht, want de registratie van fictieve gegevens zou 
verboden moeten zijn omdat zulks in de eerste plaats 
op zichzelf ongerechtvaardigd is en vervolgens gevaar 
voor verwarring voor de gebruikers en de controleurs 
meebrengt. 
12.6. De hulpbestanden zijn niet van documentatie 
voorzien. Hun intersecties, waar de gegevens tussen de 
programma's of van het ene deel van het programma naar 
een ander worden overgedragen, zijn niet omschreven. 
Een test heeft aangetoond dat er daarom manipulaties, 
het inbrengen van nieuwe of het uitwissen van gegevens 
tijdens het werk mogelijk zijn, en dat er geen enkel 
programma bestaat waarmee dit kan worden voorkomen. 
12.7. In het algemeen wordt de populatie van de 
bestanden niet exact omschreven, hoewel zij van het ene 
bestand tot het andere, bijvoorbeeld tussen databases en 
hulpbestanden, aanzienlijk verschilt. Deze situatie vormt 
een bron van verwarring voor zowel de beheerder als de 
controleur. 
De programmatuur 
12.8. Voor de berekening van de bezoldigingen worden 
wel 52 programma's 11 maal op onafhankelijke wijze 
uitgedraaid. Deze 11 uitdraaien komen overeen met de 
verschillende onafhankelijke populaties (doelgroepen) 
van de drie Instellingen (2) waarvoor de bezoldigingen 
worden berekend. Deze procedure betekent een uitzon­
derlijk hoge werklast omdat voor elke doelgroep het hele 
scala van hulpbestanden worden opgezet en 11 maal 
uitgedraaid. Een nieuwe opzet van de bestanden zou de 
berekeningstijd aanzienlijk verkorten, zonder de ge­
bruiksmogelijkheden te beperken. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 105 
12.9. Bij alle programma's ontbreekt er een technische 
documentatie, met name: 
(a) de lijst van de toegepaste variabelen en de inbreng 
daarvan in de verschillende delen van het program­
ma; 
(b) diagrammen met gegevensstromen om een syste­
matisch overzicht te geven van de afwikkeling van de 
programma's; 
(c) een beschrijving van de gebruikte programmaversies; 
(d) mogelijkheden om ingrepen in de afwikkeling van de 
programma's vast te leggen. 
De veiligheid bij de toepassing 
12.10. De interne veiligheid is het vermogen van een 
programma om logische fouten (invoerfouten, fouten bij 
de behandeling enz.) op te sporen, ze te registreren of te 
verhinderen dat de bezoldiging van de betrokken persoon 
wordt behandeld. Zij kan worden bereikt door een 
formele controle vooraf van de inhoud van de ingevoerde 
gegevens, de waarschijnlijkheid daarvan of het logisch 
verband van de verschillende gegevens onderling (indien 
er drie schooltoelagen zijn, moeten er drie kinderen zijn, 
enz.). Die veiligheid kan ook worden verwezenlijkt door 
verschillende achtereenvolgende afrekeningen van dezelf­
de aard of een bepaalde afrekening te vergelijken met 
statistische normwaarden. 
12.11. Momenteel wordt er geen enkel gebruik gemaakt 
van deze mogelijkheden, hoewel het programma tot 
bijwerking van de persoonlijke gegevens slechts elemen­
taire controles bevat die onvoldoende moeten worden 
geacht. Met name bij proefnemingen is gebleken dat 
belangrijke controles op de juistheid of de aannemelijk­
heid ontbreken: 
(a) gegevensvelden kunnen worden gevoed met volledig 
onjuiste gegevens, zonder dat de gevallen worden 
geregistreerd of de behandeling ervan wordt gewei­
gerd (zo kunnen in één maand 2 000 overuren voor 
één personeelslid worden afgerekend); 
(b) het is mogelijk onderling incompatibele gegevens in te 
voeren (zo wordt het geval van een directeur-generaal 
met een secretariaatstoelage niet gesignaleerd). 
12.12. De externe veiligheid bestaat erin dat de toegang 
tot de programma's en de gegevens voor onbevoegden is 
verboden. Om dit doel te bereiken is een veiligheidssys­
teem met verschillende fasen noodzakelijk. Momenteel 
bestaat er slechts een simpel toegangssysteem door 
middel van een wachtwoord, zonder geheugenopslag van 
het aantal malen dat daadwerkelijk toegang is verleend. Daarom beschikt een onbevoegde die een wachtwoord 
van een persoon met het recht van toegang heeft, over alle 
manipulatiemogelijkheden. 
Produkten van de toepassing 
12.13. Door het Rekencentrum wordt een grote hoe­
veelheid gegevens geproduceerd .en aan de gebruikers 
toegezonden. Zij komen in de volgende vormen voor: 
(a) klassieke uitdraaien; 
(b) microfiches (groot aantal gegevens op een beperkte 
ruimte en tegen geringe kosten); 
(c) terminal-beeldscherm met de mogelijkheid een 
afschrift op papier te produceren. 
12.14. De klassieke uitdraaien kunnen in drie catego­
rieën worden onderverdeeld: 
(a) controlelijsten van de nieuw opgenomen gegevens of 
van de wijzigingen der bestaande gegevens. De 
gegevens op deze lijsten bewijzen dat een wijziging 
werkelijk heeft plaatsgevonden. De vorm van de 
lijsten zou moeten worden herzien, omdat zij 
enerzijds niet aangeven welke wijzigingen hebben 
plaatsgevonden en anderzijds geen informatie ver­
schaffen per categorie wijzigingen; 
(b) informatielijsten met persoonlijke gegevens. 80 tot 
85 % van de lijsten behoren tot deze categorie. Zo 
worden elke maand alfabetische en genummerde 
lijsten gemaakt. In plaats van de lijsten zou men 
gemakkelijk een beeldscherm kunnen gebruiken; 
(c) lijsten met statistische gegevens, die een totaalover­
zicht bieden en zeer informatief zijn voor de 
gebruikers. Van deze mogelijkheid wordt niet zoveel 
gebruik gemaakt als bij de stand der techniek 
mogelijk zou zijn. Momenteel worden slechts twee 
lijsten met statistieken geproduceerd. De lijst met het 
aantal betaalde personeelsleden per rang en salaris-
trap beantwoordt aan de eisen van een bevredigende 
presentatie van de statistische gegevens. De lijst die 
dient voor de aanwijzingen op de begroting, die 
slechts de totalen van de betalingen van de maand en 
de voorafgaande maanden weergeeft, is daarentegen 
onvoldoende voor een grondige controle van de 
uitgaven. 
12.15. Twee soorten microfiches worden thans voor de 
Commissie en het Parlement en voor elke doelgroep 
geproduceerd; de berekening van de bezoldigingen 
106 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
(salarisafrekening, eventueel gecumuleerd) en de wijzigin­
gen van financiële rechten met vermelding van de oude en 
de nieuwe situatie. Dit instrument werkt beter dan de 
uitdraaien, doch het gebruik ervan is ingewikkeld en vergt 
veel tijd. 
12.16. De terminal is het meest economische en 
praktische middel voor de toegang tot de drie in paragraaf 
12.4 genoemde databases. Deze zou in de plaats moeten 
komen van de uitdraaien, ook voor de behandeling van de 
statistische gegevens. 
Conclusie over de informaticatoepassing 
12.17. Het onderzoek noopt tot de conclusie dat de 
toepassing „PAIE", een oud concept, niet meer is 
aangepast aan de huidige stand van de ontwikkeling in de 
informaticatechniek en hetzij herzien, hetzij vervangen 
moet worden in het licht van het volgende: 
(a) volledige herziening van de produkten van de 
toepassing door een geringere produktie van lijsten en 
een ontwikkeling van de statistische gebruiks­
middelen. Door deze maatregel zouden enerzijds de 
kosten, met name door vervanging van de lijsten door 
een beeldscherm, aanzienlijk kunnen worden terugge­
bracht en zou anderzijds een doeltreffender instru­
ment ter controle van de uitgaven tot stand komen; 
(b) invoering van een hoogontwikkeld veiligheidssys­
teem waarbij rekening wordt gehouden met de 
behoeften van de gebruikers, met name voor wat 
betreft de ontwikkeling van de controles op de 
aannemelijkheid door een onderzoek naar de waar­
schijnlijkheid van de verschillende opgeslagen gege­
vens en het logisch verband daartussen. Een dergelijk 
systeem zou het mogelijk maken een groot aantal 
fouten te ontdekken, zonder enige andere ingreep van 
administratieve aard; 
(c) verbetering van de kwaliteit, de beschikbaarheid en 
de relevantie van de geregistreerde gegevens teneinde 
de gebruiksmogelijkheden uit te breiden; 
(d) beperking tot het minimum van de ruimte voor de 
geheugenopslag en van de berekeningstijd. Op die 
wijze zouden zowel wat de apparaatskosten als de 
mankracht betreft besparingen worden verwezenlijkt 
bij het bijwerken van de programma's en de gegevens. 
In dit zelfde licht bezien zou het noodzakelijk zijn het 
gebrek aan documentatie over de toepassing te 
ondervangen; 
(e) voorziening van controlemiddelen onafhankelijk van 
de gebruiker, die zowel voor de interne als de externe 
controle bij de Instelling kunnen dienen en die 
technisch gezien zeer wel mogelijk zijn. Voor de 
uitwerking van nieuwe programma's op dit gebied zou trouwens rekening moeten worden gehouden met 
de specifieke behoeften van de Rekenkamer. 
Opmerkingen over de beheersystemen 
12.18. Vóór en na de automatische gegevensverwerking 
in eigenlijke zin, zoals onderzocht in de paragrafen 12.3 — 
12.17, bestaan er verschillende procedures die het 
zogenaamde manuele beheer van de bezoldigingen 
vormen. Dit beheer, dat nauw verband houdt met het 
meer algemene personeelsbeheer, dat onder het tot 
aanstelling bevoegde gezag (AIPN) ressorteert, vindt bij 
elke Instelling plaats volgens een schema dat steeds min of 
meer identiek is. Drie aspecten daarvan zijn onderzocht: 
de voorbereiding van de salarisbetaling, het begrotings-
beheer en de financiële controle. Er werden tests verricht 
volgens een computermethode, door middel van selectie 
in de bestanden van alle gevallen die aan een bepaalde 
configuratie voldoen (bijvoorbeeld ten opzichte van een 
statutaire bepaling), alsmede door middel van ver­
gelijking van de "gegevens. 
Commissie 
Voorbereiding van de salarisbetaling 
12.19. Voor de voorbereiding van de salarisbetaling 
worden de gegevens betreffende de situatie van de nieuwe 
personeelsleden, de gewijzigde situaties van voormalige 
ambtenaren of de ontwikkeling van de regeling — 
gemiddeld 12 000 coderingen per maand — in de machine 
ingevoerd door de diensten die ressorteren onder de 
ordonnateur voor de personeelsuitgaven. Deze gegevens, 
die bij de reeds opgeslagen gegevens komen of deze 
vervangen, vormen alle tezamen de databases betreffende 
het gehele personeel, die gebruikt worden voor de 
berekening van de bezoldigingen. In dit stadium zijn 
bepaalde tekortkomingen geconstateerd die even zovele 
gevaren voor onnauwkeurigheden in de samenstelling 
van de bestanden opleveren. 
12.20. Ondanks een opmerking in het jaarverslag van de 
Kamer over het begrotingsjaar 1980 (3) vergewissen de 
diensten „financiële rechten" te Brussel zich er niet van of 
hun beslissingen door de dienst „bezoldigingen" correct 
worden uitgevoerd. Zo zijn noch de juistheid, noch de 
geldigheid, noch de volledigheid van de in de „PAIE"-
bestanden opgenomen gegevens gegarandeerd. Bij de 
dienst „bezoldigingen" kunnen de samenvattende lijsten 
met bezoldigingen van de banken met de hand worden 
gecorrigeerd. Hoewel de correcties door de ordonnateur 
worden goedgekeurd, zou het verkieslijk zijn deze te 
voorkomen en een correctieprocedure met de computer te 
volgen. 
12.21. De diensten van de ordonnateur verklaren dat zij 
systematisch salarisafrekeningen die in de loop van de 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 107 
maand een verandering hebben ondergaan, controleren 
en een twintigtal willekeurig geselecteerde salaris­
afrekeningen gedetailleerd onderzoeken. Van deze con­
troles of de resultaten daarvan is evenwel geen enkel 
spoor bewaard gebleven, hetgeen een beoordeling van de 
kwaliteit belet, gesteld al dat de selectie representatief is. 
In beginsel wordt elke maand een lijst uitgegeven waarin 
de salarisafrekeningen zijn opgenomen waarvan het 
bedrag 5 % verschilt ten opzichte van de voorafgaande 
maand. Van dit gemakkelijke en nuttige controle­
instrument is in 1986 geen gebruik gemaakt. Algemeen 
gesproken zou het wenselijk zijn een lijst op te stellen van 
de elke maand te verrichten controles, die gevoegd wordt 
bij de verzamelstaten welke ter ondertekening aan de 
ordonnateur worden voorgelegd. 
Begro tingsbeheer 
12.22. Onder de output die elke maand van de computer 
komt, bevinden zich de individuele salarisafrekeningen en 
een lijst met aanwijzingen op de begroting (PRIM). De 
uitsplitsing naar begrotingslijn van de maandelijkse 
uitgaven voor de bezoldiging, die worden aangerekend op 
hoofdstuk 11 van titel Al, vindt plaats op basis van deze 
lijst. Alle per computer berekende bedragen worden 
voorzien van een eigen identificatiecode. Er is een 
correspondentietabel tussen deze codes en de begrotings­
lijnen opgesteld, waarvan het onderzoek geen aanleiding 
tot opmerkingen geeft. De in Belgische frank luidende 
bedragen worden met de hand in ECU omgerekend voor 
de aanwijzing op de begroting door de rekenplichtige. Het 
zou gemakkelijk en betrouwbaarder zijn dit met de 
computer te doen. 
Door de financieel controleur uitgeoefende controles 
12.23. De door de financieel controleur verrichte 
werkzaamheden dienen er voornamelijk toe, zich ervan te 
vergewissen of de gedane betalingen wel overeenkomen 
met de financiële rechten van de personeelsleden. Zo 
worden bij elk nieuw in dienst getreden personeelslid de 
toegekende financiële rechten gecontroleerd op basis van 
het door de personeelsdienst gemaakte voorstel en de 
desbetreffende documenten. Elke maandelijkse ver-
zamelstaat ondergaat een verificatie die enerzijds betrek­
king heeft op de beschikbaarheid van de kredieten en 
anderzijds op de juistheid van de salarisafrekeningen en 
wel steekproefsgewijze bij de reeds lang in dienst zijnde en 
integraal bij de nieuwe personeelsleden. Tenslotte worden 
er min of meer jaarlijks controles per onderwerp 
(ontheemdingstoelage, kostwinnerstoelage, enz.) verricht 
op de grondslag van de bewijsstukken in de persoonsdos­
siers. 
12.24. In de bestaande vorm zijn deze verschillende 
soorten controles nuttig. De opzet ervan is handig, want 
een verificatie van alle invoergegevens wordt gecombi­
neerd met steekproefsgewijze dieptecontroles per onder­
werp. Doch zij volstaan niet om de juistheid van de 
uitvoergegevens van het bezoldigingsstelsel te garande­
ren, want zij maken het niet mogelijk om te bevestigen dat 
de gegevens in de databases juist, geldig en volledig zijn, 
noch alle onregelmatige of riskante situaties op te sporen 
ten aanzien van alle mogelijke configuraties ten opzichte van de statutaire bepalingen. De eerste doelstelling zou 
een volledige vergelijking van de „PAIE"-bestanden met 
de „SYSPER"-bestanden en vooral met de persoonsdos­
siers van de personeelsleden vereisen. De tweede doelstel­
ling zou kunnen worden bereikt door de invoering van 
een werkelijk permanent computerprogramma voor de 
controle binnen het „PAIE"-systeem, gebaseerd op 
verschuilende soorten tests die inhouden dat alle onont­
beerlijke gegevens beschikbaar zijn. 
Testresultaten 
12.25. Om de juistheid en de overeenstemming met de 
statutaire bepalingen van de in de „PAIE"-bestanden 
opgeslagen gegevens te beoordelen, zijn er een manuele 
test en computertests verricht betreffende de bezoldigin­
gen van de maand juli 1986. 
12.26. De manuele test had betrekking op een steek­
proef van 242 personeelsleden (ofwel 2 % van het totaal) 
die waren geselecteerd op een alfabetische personeelslijst 
van de Instelling. De test had ten doel de bewijsstukken in 
de persoonsdossiers van de personeelsleden te toetsen aan 
de verschillende bestanddelen van hun bezoldiging op 
hun salarisafrekening. Deze test heeft uitgewezen dat er in 
33 van de gecontroleerde dossiers bewijsstukken ontbra­
ken. 
12.27. De computertests werden verricht hetzij binnen 
de toepassing „PAIE", hetzij tussen de gegevens die 
voorkomen in deze applicatie en die welke in 
„SYSPER" (4) zijn opgenomen. Dit automatische sys­
teem voor het beheer van het personeel bevat in beginsel 
dezelfde of aanvullende gegevens ten opzichte van de 
eerstgenoemde toepassing. Een bepaald aantal van deze 
tests had een positief resultaat omdat er geen één geval 
werd genoteerd dat een probleem zou kunnen opleveren. 
Zo had een test bij de drie betrokken Instellingen ter 
analyse van situaties die abnormaal leken, ten doel om de 
gevallen te isoleren waarin personeelsleden meer dan vijf 
jaar in de toepassing „PAIE" verbleven, zonder andere 
dan automatische wijzigingen in hun situatie (salaristrap, 
salarisnabetalingen, enz.) of daarentegen de gevallen die 
zich over periodes van minder dan drie maanden 
voordeden. Deze test heeft geen enkele onregelmatigheid 
aan het licht gebracht. 
12.28. Bij andere tests zijn resultaten verkregen in de 
vorm van lijsten met personeelsleden waarvan de 
statutaire positie op het eerste gezicht abnormaal leek in 
het licht van bepaalde geselecteerde financiële rechten. 
Vervolgens werden opnieuw controles verricht door het 
nemen van monsters in de persoonsdossiers van de 
betrokken personeelsleden. Deze steekproeven hebben 
een klein aantal gevallen aan het licht gebracht, die 
aanpassingen of bijwerkingen noodzakelijk maken. Deze 
gevallen zijn bij de Instelling gemeld. 
108 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Parlement 
Voorbereiding van de salarisbetaling 
12.29. Evenals bij de Commissie werden er tekortko­
mingen geconstateerd in de procedures die dienen tot 
opneming van de gegevens in de computer. De opneming 
in „PAIE" — gemiddeld meer dan 4 200 coderingen per 
maand — wordt verricht door de dienst „salaris­
afrekening" op basis van een verzamelstaatje van de 
toegekende rechten dat door de personeelsafdeling is 
opgesteld. Elke ambtenaar is alleen verantwoordelijk, 
zowel voor de invoering van de gegevens als voor de 
verificatie en correctie daarvan, zonder dat er een tweede 
persoon bij te pas komt. De personeelsafdeling vergewist 
zich er niet van of haar beslissingen, en die alleen, correct 
zijn toegepast door de dienst salarisafrekening. 
12.30. Er werd niet geconstateerd dat de ordonnateur 
waardevolle controles verricht: er is geen verificatie van 
de elke maand in de „PAIE"-bestanden ingevoerde 
gegevens; er wordt geen toetsing verricht tussen de 
gegevens in „PAIE" en in „RAPÉ", dat evenals 
„SYSPER" bij de Commissie, een computersysteem is 
voor het personeelsbeheer dat gegevens bevat die gelijk 
zijn aan of een aanvulling vormen op die van de 
toepassing; de ordonnateur gaat niet over tot een 
onderzoek van de bewijsstukken, zoals artikel 36 van het 
Financieel Reglement (5) vereist. 
12.31. De dienst kasmiddelen heeft rechtstreeks en 
algemeen toegang tot het „PAIE"-bestand, met name om 
inhoudingen op emolumenten of overmakingen te 
verrichten. Deze situatie, die de manipulatierisico's 
vergroot, is abnormaal en gevaarlijk. 
Begro tingsbeheer 
12.32. De toepassing „PAIE" biedt ter attentie van het 
Parlement dezelfde diensten als aan de andere gebruikers, 
namelijk de salarisafrekeningen van de personeelsleden 
en de lijst (PRIM) van de aanwijzingen op de begroting. 
De verdeling van deze bedragen per begrotingsonderdeel 
van hoofdstuk 11 geschiedt op basis van deze lijst. Toch is 
de correspondentietabel tussen de computercodes en de 
begrotingslijnen niet identiek aan die welke door de 
Commissie wordt gebruikt, hetgeen enige reserves 
oproept. Een rubriek „dubbele kindertoelagen" ten 
bedrage van 0,6 Mio ECU in 1986 is aangewezen op 
begrotingspost 1100 „basissalarissen" in plaats van op 
post 1101 „gezinstoelagen". Vijf rubrieken met betrek­
king tot wisselkoersverliezen (BHW, banken, enz.) zijn 
aangewezen op artikel 116 „aanpassingscoëfficiënten" ten 
bedrage van 13,8 Mio ECU in 1986. Dit bedrag is 
vervolgens met de hand opnieuw aangewezen op post 
2321 „koersverschillen". 12.33. Voor de boeking van de betalingsverplichtingen 
en de betalingen op basis van de PRIM-lijst gebruikt het 
Parlement het computersysteem „Logabax" waarvan de 
technische capaciteiten zo verouderd zijn, dat het 
bijhouden van de rekening niet zo betrouwbaar is. Daar 
„Logabax" niet zodanig is geprogrammeerd dat het 
rechtstreeks kan worden geraadpleegd, moest er een 
subsysteem, genaamd SIRC, worden gecreëerd om de 
gebruikers de toegang door middel van een terminal 
mogelijk te maken. Doch enerzijds worden de gegevens 
van SIRC slechts om de twee dagen bijgewerkt en 
anderzijds kent de invoering van gegevens in „Logabax" 
een gemiddelde vertraging van één maand. Om de 
bestedingsstand van de kredieten precies te kennen heeft 
de financieel controleur bijgevolg een kaartsysteem 
ingevoerd dat met de hand wordt bijgehouden. 
Door de financieel controleur uitgeoefende interne 
controles 
12.34. De enige aantoonbare controles op de bezoldi­
gingen worden verricht door de financieel controleur. Hij 
onderzoekt alle individuele aanwervingsdossiers, alsmede 
de bijzondere besluiten tot toekenning van een recht. Hij 
verricht een toetsing per rang en salaristrap van het aantal 
in „PAIE" en het aantal in „RAPÉ" opgenomen 
personeelsleden. Hij verifieert ook de opnemingen in de 
computer door een maandelijkse steekproef en door 
selectie van enkele persoonsdossiers en voert een aantal 
specifieke controles per steekproef uit. De Kamer kon 
daarentegen niet over gegevens beschikken waarmee de 
omvang van de verrichte steekproeven kon worden 
beoordeeld. Overigens bestaat er geen controle per 
onderwerp, bij voorbeeld naar de soort vergoeding. 
12.35. Zo kan over de financieel controleur van het 
Parlement dezelfde beoordeling worden gegeven als over 
die van de Commissie, dat wil zeggen hij treedt op bij de 
invoer van de gegevens en verricht een toetsing van de 
totalen „PAIE"-„RAPE", maar verifieert onvoldoende de 
inhoud van de „PAIE"-bestanden en maakt geen gebruik 
van informatica voor de opsporing van eventuele 
onregelmatige situaties. 
Testresultaten 
12.36. Er zijn zowel computertests binnen de toepassing 
„PAIE" als tussen „PAIE" en „RAPÉ" verricht, om de 
juistheid van de gegevens in de „PAIE"-bestanden na te 
gaan. Evenals bij de Commissie zijn de bij deze tests 
uitgedraaide lijsten steekproefsgewijze gecontroleerd. Dit 
leverde enkele omstreden gevallen op die de Instelling zijn 
meegedeeld. Het bestaan van deze gevallen toont aan dat 
het nuttig is, voor de controle informatica-apparatuur in 
te zetten. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 109 
Rekenkamer 
Voorbereiding van de salarisbetaling en begrotingsbeheer 
12.37. De Rekenkamer beschikt over een dienst „bezol­
digingen", belast met het bijhouden van de „PAIE"-
bestanden, hetgeen inhoudt dat er per maand gemiddeld 
200 coderingen worden opgenomen. Een enkel persoon 
voert er de gegevens in en verricht de controle, hetgeen de 
kwaliteit ervan verzwakt. Er is daarentegen voor een 
scheiding gezorgd tussen de diensten „financiële rechten" 
en „bezoldigingen". 
12.38. De algemene computertests, die zijn toegepast op 
de „PAIE"-bestanden van de Kamer, hebben geen enkele 
onregelmatigheid in de berekening van de financiële 
rechten aan het licht gebracht. Daar „SYSPER" ten tijde 
van het onderzoek werd geladen, was het niet mogelijk 
vergelijkingstests met „PAIE" uit te voeren. 
12.39. De PRIM-lijst van de aanwijzingen op de 
begroting krijgt de Kamer toegezonden en zij gebruikt 
deze voor haar boekhouding volgens de methode van de 
Commissie, die geen aanleiding geeft tot opmerkingen. 
Door de financieel controleur uitgeoefende controles 
12.40. De financieel controleur onderzoekt alle aanwer­
vingsdossiers, alsmede elk individueel besluit tot toeken­
ning van een financieel recht. Hij verricht ook een 
controle op het bijhouden van de „PAIE"-bestanden door 
zich ervan te vergewissen dat de maandelijkse coderingen 
op de salarisafrekeningen goed zijn opgenomen. Het zou 
wenselijk zijn dat daaraan bepaalde „gerichte" controles 
worden toegevoegd met betrekking tot bijzondere 
onderwerpen en tot de overeenstemming van de „PAIE"-
bestanden met de persoonsdossiers. Laatstgenoemde 
controles zouden integraal kunnen plaatsvinden, gelet op 
de geringe omvang van het personeelsbestand. 
Specifieke opmerking 
12.41. Geen enkele bepaling van het Statuut staat toe 
dat een tijdvak gedurende hetwelk een ambtenaar 
voordien als tijdelijk functionaris in dienst van zijn 
Instelling is geweest, wordt meegeteld in de vorm van 
diensttijd als bedoeld in artikel 44. Het Hof van Justitie 
heeft in 1984 herhaaldelijk geoordeeld, dat de positie van 
een personeelslid dat na een diensttijd als tijdelijk 
functionaris zijn eerste benoeming als ambtenaar ver­
werft, voor de indeling in de salaristrap moet worden 
beoordeeld volgens artikel 32, hetwelk, naar gelang van 
de rang, een extra salarisanciënniteit van maximaal 48 of 
72 maanden toestaat. Dit artikel wordt noch door het Parlement, noch door de Commissie geëerbiedigd, nu 
deze bij de benoeming tot ambtenaar van voormalige 
tijdelijke functionarissen op stelselmatige wijze een 
diensttijd in de salaristrap aanhouden, die het in het 
Statuut toegelaten maximum overschrijdt. 
Conclusie ten aanzien van de beheersystemen 
12.42. Uit alle bevindingen volgt dat, ondanks kennelij­
ke bijzonderheden als gevolg van de organisatie van de 
administratieve diensten of van de wijze waarop de 
begrotingsboekhouding wordt bijgehouden, het beheer 
van de bezoldigingen gelijksoortige aspecten en tekortko­
mingen in de twee grote Instellingen, Parlement en 
Commissie, vertoont. 
12.43. Zowel in de administratieve procedures als in de 
computerprogrammering werd een aantal risico's 
ontdekt. Deze lijken betrekkelijk gering, zoals de 
resultaten van de computertests hebben aangetoond, 
maar zij blijven niettemin reëel genoeg om verbeteringen 
in de procedures en vooral in de controle te eisen. Hoe 
goed de interne controles, bestaande in de verificatie van 
de dossiers bij de indiensttreding en een onderzoek van 
bepaalde onderwerpen, ook zijn opgezet, zij blijven naar 
hun aard beperkt. Het gebruik van informatica zou de 
doeltreffendheid ervan aanzienlijk doen toenemen. 
Daardoor zou het mogelijk worden, telkens wanneer dit 
noodzakelijk is, alle gewenste situaties te selecteren, zelfs 
bij een zeer grote populatie. Uiteraard zou het in dat geval 
onontbeerlijk zijn, de structuur van de computerbestan­
den nog eens te bezien ten einde over alle gegevens te 
kunnen beschikken die de uitvoering van werkelijk 
doeltreffende testreeksen mogelijk maken. 
12.44. De Kamer kan de betrokken Instellingen dus 
slechts aanbevelen deze weg in te slaan, die als enige 
voldoende mogelijkheden biedt om de overeenstemming 
van de bezoldigingen met de werkelijke positie van het 
personeel en de bepalingen van het Statuut beter te 
garanderen. Aangezien het belangrijk is dat er een enkele 
computerprogrammatuur wordt gebruikt, zou het wense­
lijk zijn dat de drie Instellingen samenwerken bij de 
uitvoering van een dergelijke taak. 
HUISHOUDELIJKE UITGAVEN 
Opmerkingen over de uitgaven voor het 
onderhoud van de gebouwen 
12.45. De uitgaven van de Instellingen voor het 
onderhoud van de gebouwen, met uitzondering van de 
110 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
uitgaven voor het schoonmaken van de gebouwen in de 
drie standplaatsen — Luxemburg, Brussel en Straatsburg 
— zijn aan een horizontale controle onderworpen. Deze 
uitgaven, die zijn opgenomen in artikel 203 van de 
begroting „Schoonmaken en onderhoud" bedroegen in 
1986 bij benadering 10,2 Mio ECU. 
12.46. Geconstateerd werd dat er tussen de Instellingen 
uiteenlopende praktijken op administratief gebied wer­
den gevolgd (beheer van de overeenkomsten, clausules 
betreffende de verzekering en de zekerheidsstelling, 
beheer van de voorraden, procedure voor de keuze van de 
leverancier), hoewel: 
(a) het onderhoud van de gebouwen wordt beheerst door 
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, die op 
alle Instellingen van toepassing zijn; 
(b) de verplichtingen van de Instellingen als huurders van 
de meeste in gebruik zijnde gebouwen in eenzelfde 
standplaats bijna identiek zijn. 
12.47. De controle had betrekking op alle communau­
taire Instellingen, doch hierna worden alleen de Instel­
lingen genoemd die problemen opleverden. Bij een 
onderzoek van de dossiers betreffende de aankopen of de 
uitgevoerde werkzaamheden in 1986 is gebleken dat, 
anders dan bij de Raad, waar een scheiding van de 
verschillende functies van de verantwoordelijke perso­
neelsleden bestaat, op het Parlement en bij de Commissie 
te Brussel een enkele verantwoordelijke ambtenaar alle 
fasen volgt vanaf de vaststelling dat het noodzakelijk is 
een werk uit te voeren tot aan de certificatie van de dienst 
door plaatsing van zijn handtekening op de te betalen 
rekening. 
12.48. Ten aanzien van het Parlement en de Commissie 
te Brussel valt voorts op te merken, dat voor de keuze van 
de leverancier of de aannemer gewoonlijk een besloten 
aanbestedingsprocedure wordt gehouden, volgens welke 
bepaalde firma's worden uitgenodigd een offerte in te 
dienen. In dit verband is met betrekking tot de overeen­
komsten met een waarde beneden 18 000 ECU, boven 
welk bedrag de contracten aan het advies van de 
Aankoop- en Gunningsadviescommissie (AGAC) moe­
ten worden onderworpen, geconstateerd dat de gedane 
offertes afzonderlijk, vóór de sluitingstermijn voor de 
indiening, worden geopend, hetgeen in strijd is met elke 
werkelijke vorm van mededinging bij de gunning van de 
contracten. Ten einde het vertrouwelijk karakter van de 
offerte en de eerbiediging van het beginsel van een 
gezonde concurrentie te verzekeren, is het noodzakelijk 
dat de betrokken Instellingen voor alle contracten de voor 
de indiening en de opening der offertes voorziene 
procedure respecteren, in overeenstemming met de 
bepalingen van de uitvoeringsvoorschriften bij het 
Financieel Reglement. 
12.49. Het Parlement, de Raad en de Commissie te 
Luxemburg zijn contractueel verplicht, aan het begin van 
het betrokken tijdvak de overeengekomen betaling voor 
bepaalde onderhoudswerkzaamheden (liften, technische 
installaties en andere) bij voorraad te voldoen. In het licht 
van een goed financieel beheer zouden deze Instellingen 
zo spoedig mogelijk opnieuw over de betrokken beta­
lingscondities moeten gaan onderhandelen, opdat de 
verschuldigde bedragen na afloop van het betrokken tijdvak en op vertoon van de bewijsstukken omtrent de 
uitvoering van de werkzaamheden worden overgemaakt, 
zoals de Commissie te Brussel doet. 
12.50. Sommige huurcontracten bepalen dat de Instel­
lingen de gemeenschappelijke lasten betalen door middel 
van voorschotten, welke aan het eind van het jaar worden 
geregulariseerd door een eindafrekening, gebaseerd op de 
werkelijk gedane uitgaven. Deze eindafrekeningen geven 
aanleiding tot de volgende opmerkingen: 
(a) de regularisatie van de gemeenschappelijke kosten 
betreffende de Nieuwe Vergaderzaal en het Torenge­
bouw te Luxemburg, die door het Parlement en de 
Raad zijn bezet, geschiedt in het algemeen met 
aanzienlijke vertraging. De afrekening betreffende 
het begrotingsjaar 1984 (waarvoor de Instellingen te 
hoge aanbetalingen hadden gedaan) had eind 1986 
nog niet plaatsgehad. Hetzelfde geldt voor het 
begrotingsjaar 1985; 
(b) voor het Torengebouw, het Wagner-gebouw en de 
Nieuwe Vergaderzaal te Luxemburg bevatten de ten 
laste van het Parlement en de Raad gebrachte 
gemeenschappelijke kosten een tamelijk hoog bedrag 
voor de personeelsleden die onder de verantwoorde­
lijkheid van de verhuurder in de gebouwen zijn 
aangesteld (± 0,5 Mio ECU, waarvan ± 0,3 Mio 
ECU ten laste van de beide Instellingen voor het 
Torengebouw over het begrotingsjaar 1984). Anders 
dan het antwoord van de Raad doet veronderstellen, 
maakten de voorhanden documenten geen verificatie 
door de Instellingen mogelijk, die op zijn minst over 
beoordelingsgegevens zouden moeten beschikken 
wat betreft het aantal, de aanwezigheid en bezoldi­
ging van het in de betrokken gebouwen aangestelde 
personeel. Hetzelfde geldt voor het begrotingsjaar 
1985; 
(c) in een groot gedeelte van de door de eigenaren 
betaalde kosten, die vervolgens naar evenredigheid 
ten laste van de beide Instelllingen worden gebracht, 
is de BTW begrepen, zonder dat evenwel het bedrag 
van deze belasting uitdrukkelijk wordt genoemd. 
Bijgevolg betalen de Instellingen de BTW ondanks 
het vrijdomsprivilege dat zij genieten. Het bedrag aan 
BTW dat door het Parlement voor de lasten van het 
Torengebouw over het jaar 1984 bijvoorbeeld wordt 
gedragen, wordt geschat op 0,7 Mio BFR (±16 000 
ECU). De Instellingen moeten voortaan de betaling 
van de betrokken belasting voorkomen en de 
mogelijkheid onderzoeken, de uit dien hoofde reeds 
betaalde bedragen terug te vorderen. Hetzelfde geldt 
voor het begrotingsjaar 1985. 
12.51. De Commissie huurt te Brussel een gedeelte van 
een aan het Square de Meeüs gelegen gebouw. Volgens de 
huurovereenkomst betaalt de Instelling aan de ver­
huurder een forfaitair bedrag voor een aantal door hem 
geleverde prestaties en diensten, hetwelk in 1986 in totaal 
48,8 Mio BFR (±1,1 Mio ECU) beliep. Deze overeen­
komst geeft aanleiding tot de volgende opmerkingen: 
(a) een vergelijking van de andere uitgaven dan de 
huurpenningen per gebouw heeft volgens de laatste 
beschikbare ramingen aangetoond dat het per 
m2 betaalde bedrag voor het betrokken gebouw 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 111 
(2 531 BFR) veel hoger is dan de gemiddelde kosten 
(1 388 BFR) van de door de Commissie te Brussel 
bezette gebouwen; 
(b) de verhuurder verzorgt diensten en werkzaamheden 
waarvoor de Commissie reeds over gekwalificeerd 
personeel beschikt (bijvoorbeeld: technische dienst, 
storingsdienst, enz.); 
(c) de hoge kosten van de diensten en werkzaamheden 
die van de verhuurder worden gevraagd (gelijk aan 
ongeveer 50 % van de huurprijs) zouden de Commis­
sie ertoe moeten aanzetten, over de betrokken 
clausules van de overeenkomst opnieuw te onder­
handelen, teneinde de kosten voor het beheer van het 
gebouw te verminderen. 
Opmerkingen over de uitgaven voor 
papierwaren en kantoorbenodigdheden 
12.52. De uitgaven van alle Instellingen voor de 
aankoop van papierwaren en kantoorbenodigdheden 
beliepen in 1986 9,4 Mio ECU, waarvan gemiddeld 45 % 
betrekking had op de aankoop van papier. 
12.53. Een schatting van het voorraadniveau heeft het 
bestaan van overschotten bij sommige Instellingen aan 
het licht gebracht. Wat de Commissie te Brussel en Luxemburg betreft 
waren respectievelijk 56 % en 72 % van de geboekte 
artikelen begin 1986 in een groter aantal aanwezig dan in 
het voorafgaande jaar in totaal was verbruikt. Ditzelfde 
voorraadniveau is op hetzelfde tijdstip bij het Parlement 
geconstateerd voor 59 % van de geboekte artikelen. 
12.54. Het bestaan van overschotten toont aan dat in de 
begrotingsramingen van de betrokken Instellingen geen 
rekening werd gehouden met hun werkelijke behoeften. 
12.55. Ten aanzien van de samenwerking tussen de 
Instellingen op het gebied van de aankoop van papierwa­
ren en kantoorbenodigdheden heeft de Rekenkamer in 
haar speciaal verslag over de aanschaf van en de controle 
op kantoorbenodigdheden en -uitrusting enz.(6) de 
Instellingen reeds geadviseerd het grootste deel van hun 
voorzieningen te verkrijgen door middel van contracten 
die door centrale diensten na onderhandelingen worden 
gesloten. Momenteel maken alleen de administraties van 
het Hof van Justitie, de Rekenkamer en het Economisch 
en Sociaal Comité af en toe gebruik van de door de 
Instellingen gesloten kaderovereenkomsten, terwijl de 
samenwerking tussen het Parlement, de Raad en de 
Commissie op dit gebied minimaal is, ondanks het 
bestaan van een „groupe interinstitutionnel d'harmonisa-
tion des achats". 
(!) Afdeling III „Commissie", deel A. (3) 
(2) Gepensioneerden; ambtenaren en tijdelijke functionarissen (4) 
bij de Commissie (Brussel, Luxemburg), Parlement, Reken- (5) 
kamer; Hulpfunctionarissen bij de Commissie (Brussel, 
Luxemburg), Parlement, Rekenkamer, leden van de Com- (6) 
missie, afgevloeide ambtenaren. PB C 344 van 31.12.1981, paragraaf 10.6. 
Systeem van personeelsbeheer. 
Financieel Reglement van 21.12.1977, PB L 356 van 
31.12.1977. 
PB C 326 van 15.12.1980. 
112 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 13 
Subsidies 
13.0. INHOUD Paragraaf 
Subsidies voor de Stichting Dublin en het Centrum Berlijn 13.1 — 13.14 
Inleiding 13.1 — 13.3 
Formele bevoegdheden van de Commissie ten aanzien van de Stichting en 
het Centrum 13.4 — 13.6 
Beheer door de Commissie van haar subsidies 13.7 — 13.14 
Gecoördineerde aanpak 13.7 
Uitwisseling van ervaringen tussen de Stichting en het Centrum 13.8 — 13.9 
Verificatie door de financieel controleur 13.10 — 13.11 
Verdeling van de bevoegdheden inzake operationele kwesties 13.12 — 13.14 
Europese Scholen 13.15 — 13.19 
Andere subsidies 13.20 — 13.37 
Inleiding 13.20 
Diverse subsidies 13.21 — 13.24 
Onderzoek van de subsidie-aanvragen 13.21 — 13.22 
Coördinatie tussen de diensten van de Commissie 13.23 — 13.24 
Jeugdforum 13.25 — 13.28 
Algemeen 13.25 
Subsidie van de Commissie 13.26 
Financiering door de leden van het Forum 13.27 
Beoordeling van de werkzaamheden van het Forum 13.28 
Europees universitair Instituut van Florence 13.29 — 13.37 
Algemeen 13.29 
Rol van de Commissie in het bestuur van het instituut 13.30 — 13.31 
Storting van de subsidie aan het instituut 13.32 
Aanwending van de kredieten „historische archieven" 13.33 —13.34 
Overschrijving van kredieten voor de „onderzoekbibliotheek" 13.35 — 13.36 
Beoordeling van de resultaten 13.37 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 113 
SUBSIDIES VOOR DE STICHTING DUBLIN 
EN HET CENTRUM BERLIJN 
Inleiding 
13.1. De Commissie keert elk jaar uit de algemene 
begroting (artikelen B 641 en B 632) een subsidie uit aan 
de Europese Stichting tot Verbetering van de Levens- en 
Arbeidsomstandigheden (Stichting Dublin) en het Euro­
pees Centrum voor de Ontwikkeling van de Beroepsoplei­
ding (Centrum Berlijn). Die subsidies, die in 
1986 12,5 Mio ECU bedroegen (5,2 Mio ECU voor de 
Stichting Dublin en 7,3 Mio ECU voor het Centrum 
Berlijn) vertegenwoordigen 99 % van de begrotingen 
voor 1986 van beide organen. Het belang van de 
communautaire subsidies blijkt uit de statuten van de 
twee organen ('), die bepalen dat hun ontwerp-begrotin-
gen door de Commissie aan de begrotingsautoriteit 
moeten worden voorgelegd. De Raden van Bestuur 
stellen hun begrotingen vervolgens bij aan de hand van de 
door de begrotingsautoriteit toegekende subsidies. 
13.2. De Stichting Dublin en het Centrum Berlijn 
werden in 1975 bij Verordeningen (EEG) nrs. 1367/75 (') 
en 337/75 (') van de Raad als autonome organen in het 
kader van de Europese Gemeenschappen opgericht. De 
Stichting moet tot de verbetering van de levens- en 
arbeidsomstandigheden bijdragen; voorts heeft zij tot 
taak, ideeën te ontwikkelen voor verbeteringen op 
middellange en lange termijn en de Instellingen van de 
Gemeenschap over de in aanmerking komende doelstel­
lingen en beleidslijnen voor te lichten. Het Centrum heeft 
als opdracht de Commissie bij te staan bij de bevordering 
en de ontwikkeling van de beroepsopleiding en de 
voortgezette opleiding en bij te dragen tot de tenuitvoer­
legging van een gemeenschappelijk beleid terzake. 
13.3. In het kader van haar jaarlijkse controle van de 
Stichting en het Centrum heeft de Kamer een onderzoek 
naar hun financieel beheer ingesteld, waarvan de 
resultaten aan hun decharge-verlenende autoriteiten 
werden meegedeeld in de afzonderlijke verslagen van de 
Kamer over de twee organen met betrekking tot het 
begrotingsjaar 1986. De status, rechtsgrondslagen, 
structuur en inkomsten van de Stichting en het Centrum 
lijken sterk op elkaar. Om die reden heeft de Kamer bij de 
beoordeling van het financiële beheer beide organen op 
dezelfde wijze benaderd. Teneinde na te gaan hoe ze 
optimaal kunnen functioneren en welke verbeteringen 
kunnen worden aangebracht om hun doelmatigheid en 
doeltreffendheid te verhogen, heeft de Kamer ook hun 
procedures onderling vergeleken, rekening houdend met 
de verschillen tussen hun actieterreinen en doelstellingen. 
Die benadering komt tot uiting in de volgende opmerkin­
gen, die met name betrekking hebben op de bevoegd­
heden van de Commissie ten aanzien van de beide 
organen en haar beheer van de subsidies die zij elk jaar 
aan die organen uitkeert. 
0) Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. Formele bevoegdheden van de Commissie ten 
aanzien van de Stichting en het Centrum 
13.4. Het algemeen beheer en het bestuur van de 
organen berust bij twee Raden van Bestuur van 39 leden, 
waarin de Commissie telkens drie vertegenwoordigers 
heeft, en bij twee Dagelijkse Besturen van vier leden, 
waarin de Commissie telkens één vertegenwoordiger 
heeft. De Commissie heeft geen formele bevoegdheden 
ten aanzien van de beslissingen en het beheer van de 
Stichting en het Centrum. Zij kan daarop echter wel een 
grote informele invloed uitoefenen omdat: 
(a) de verordeningen bepalen dat de Raden van Bestuur 
hun werkprogramma's in overeenstemming met de 
Commissie vaststellen; 
(b) haar financieel controleur met de controle van de 
inkomsten en uitgaven is belast (zie paragraaf 13.10). 
13.5. In januari 1986 legde de Commissie aan de Raad 
van ministers een voorstel (2) tot wijziging van de statuten 
van de Stichting Dublin voor. Dat voorstel voorzag onder 
meer in een versterking van de rol van de Commissie in het 
beheer van de Stichting en een betere afstemming van de 
activiteiten van de Stichting op de prioriteiten van de 
Gemeenschap (zie paragraaf 13.14). De Commissie 
verklaarde tevens dat zij voornemens was voor het 
Centrum Berlijn voorstellen te formuleren, waarin zij met 
de resultaten van de goedkeuring en tenuitvoerlegging 
van de voorstellen voor de Stichting rekening zou 
houden. Toen de sociale partners (vakbonden en 
werkgevers), het Economisch en Sociaal Comité en het 
Europese Parlement zich daartegen verzetten, trok de 
Commissie haar voorstellen in. 
13.6. De Kamer merkt op dat noch de Stichting, noch 
het Centrum, noch de Commissie alle potentiële bronnen 
voor de financiering van de activiteiten van de twee 
organen heeft onderzocht. De Kamer meent dat, met 
behoud van de autonomie van de beide organen, het 
onderzoek van deze kwestie moet worden voortgezet, 
vooral daar de Commissie in verhouding tot de middelen 
die zij ter beschikking stelt nog steeds over onvoldoende 
formele bevoegdheden beschikt. 
Beheer van de Commissie van haar subsidies 
Gecoördineerde aanpak 
13.7. De Kamer merkt op dat, hoewel in de eerste plaats 
het Directoraat-generaal Werkgelegenheid, sociale zaken 
114 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
en onderwijs (DG V) voor het beheer van de subsidies aan 
beide organen verantwoordelijk is, een gecoördineerde 
aanpak van het beheer van de subsidies met het oog op 
een goed financieel beheer ontbreekt, zoals met name in 
de paragrafen 13.8 — 13.14 wordt beschreven. 
Uitwisseling van ervaringen tussen de Stichting en het 
Centrum 
13.8. De twee organen stemmen hun werkprogramma's 
op elkaar af wanneer doublures mogelijk zijn of wanneer 
zich zaken van gemeenschappelijk belang voordoen (bij 
voorbeeld de invloed van nieuwe technologieën). Afge­
zien van enkele contacten die tussen verantwoordelijke 
ambtenaren zijn gelegd, komen hun directeuren eenmaal 
per jaar bijeen. Uit de vergelijking die de Kamer tussen de 
activiteiten van beide organen heeft gemaakt, blijkt echter 
duidelijk dat die samenwerking geen regelmatige uitwisse­
ling van ervaringen behelst met betrekking tot hun vaste 
activiteiten en procedures teneinde vast te stellen hoe de 
zaken in de praktijk het best kunnen worden aangepakt 
en de doelmatigheid en doeltreffendheid algeheel te 
verbeteren. Een dergelijke uitwisseling van ervaringen 
zou op de volgende gebieden zeer nuttig zijn: 
(a) beleid inzake drukwerk en publikaties (Dublin 
beschikt over een eigen drukkerij, Berlijn doet een 
beroep op onafhankelijke drukkerijen); 
(b) ontwikkeling van geïnformatiseerde gegevens- en 
controlesystemen voor het beheer (Dublin heeft 
plannen voor informatisering, Berlijn heeft reeds 
systemen ontwikkeld voor de kostprijsberekening 
van de projecten en het toezicht op vertaalwerk); 
(c) interne beoordeling van projecten en controle op de 
kwaliteit van hun resultaten (Dublin heeft terzake een 
duidelijk beleid en systeem uitgewerkt, Berlijn heeft 
geen stelselmatige aanpak); 
(d) een beleid ten aanzien van de medefinanciering van 
afzonderlijke projecten met gespecialiseerde organen 
in de Lid-Staten (enkel door Berlijn ontwikkeld); 
(e) vergelijking van de meest doeltreffende en goedkoop­
ste middelen om hetzelfde doel te bereiken (de 
kostprijs per gedrukte bladzijde blijkt in Dublin lager 
dan in Berlijn, terwijl de kostprijs per bladzijde voor 
vertaalwerk door derden er hoger ligt); 
(f) het bijhouden van documenten inzake het beheer (in 
tegenstelling tot Berlijn houdt Dublin systematische 
en gestructureerde projectdossiers en verslagen van de personeelsvergaderingen bij om de vorderingen 
van haar werkprogramma te kunnen nagaan). 
13.9. De Kamer is van mening dat de Commissie, die in 
een unieke positie verkeert om de activiteiten van de beide 
organen onderling te vergelijken, de eerste stoot moet 
geven om te waarborgen dat elk orgaan baat heeft bij de 
ervaringen van het andere orgaan. 
Verificatie door de financieel controleur 
13.10. De diensten van de financieel controleur van de 
Commissie verifiëren (en viseren) de afzonderlijke 
betalingen en ontvangsten van de Stichting en het 
Centrum op basis van de boekhoudkundige documenten 
die zij aan Brussel voorleggen. Vertegenwoordigers van 
de financieel controleur wonen ook de meeste ver­
gaderingen bij van de Raad van Bestuur van beide 
organen, die drie keer per jaar worden gehouden, en 
maken van die gelegenheid gebruik om een geselecteerd 
aantal verrichtingen en daarmede verband houdende 
kwesties grondig te onderzoeken. 
13.11. De Kamer merkt op dat, hoewel voor Berlijn en 
Dublin dezelfde financiële controle-afdeling bevoegd is, 
de aanpak van de controle ter plaatse verschilt ten aanzien 
van de opstelling van rapporten over de resultaten. Voor 
de Stichting Dublin wordt na elk bezoek een controlever­
slag opgesteld, dat niet alleen de wettigheid en regelmatig­
heid, maar ook bepaalde aspecten van een gezond 
financieel beheer betreft. Hoewel ook het Centrum Berlijn 
regelmatig wordt bezocht, werden door de financieel 
controleur in 1985/1986 voor het Centrum geen soortge­
lijke verslagen opgesteld (hoewel in één geval een visum 
werd geweigerd wegens het niet in acht nemen van 
voorschotbeperkingen, welke weigering nadien terzijde 
werd gesteld). De Kamer meent dat de financieel 
controleur ervoor moet zorgen dat zijn diensten tegen­
over beide organen dezelfde houding aannemen en met 
name gebruik maken van de uitgebreide vergelijkings-
mogelijkheden. 
Verdeling van de bevoegdheden inzake operationele 
kwesties 
13.12. Hoewel de verantwoordelijkheid voor adminis­
tratieve en budgettaire zaken van zowel Dublin als Berlijn 
bij dezelfde ambtenaren van het Directoraat-generaal 
Werkgelegenheid, sociale zaken en onderwijs (DG V) van 
de Commissie berust, worden de operationele kwesties 
(dat wil zeggen het werkprogramma) door de bevoegde 
gespecialiseerde dienst gecontroleerd. Dit betekent dat 
voor het Centrum Berlijn alle operationele kwesties 
worden behandeld door het Directoraat van DG V dat 
bevoegd is inzake de beroepsopleiding, met inbegrip van 
de coördinatie van de invloed van het Centrum op door 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 115 
andere DG's beheerde beleidsvormen (bij voorbeeld 
nieuwe technologieën). Alle vertegenwoordigers van de 
Commissie in de Raad van het Centrum behoren tot 
DGV. 
13.13. Daarentegen is het Directoraat van DG V dat 
specifiek verantwoordelijk is voor de levens- en arbeids­
omstandigheden, niet verantwoordelijk voor alle contac­
ten tussen de Stichting en de Commissie met betrekking 
tot operationele kwesties. Kwesties in verband met het 
milieu en de technologie worden respectievelijk behan­
deld door het Directoraat-generaal Milieuzaken, consu­
mentenbescherming en nucleaire veiligheid (DG XI) en 
het Directoraat-generaal Wetenschappen, onderzoek en 
ontwikkeling (DG XII). De vertegenwoordigers van de 
Commissie in de Raad van de Stichting behoren tot DG 
V, XI en XII. (In 1985/1986 woonden de vertegen­
woordigers van DG XI en XII de bijeenkomsten van de 
Raad niet regelmatig bij, hoewel het milieu en de nieuwe 
technologieën fundamentele programma-onderdelen 
waren). 
13.14. De Kamer vraagt zich af of dit gebrek aan 
coördinatie tussen de Commissie en de Stichting op 
operationeel niveau (in tegenstelling tot de adminis­
tratieve coördinatie) de mogelijkheden van de Stichting 
niet heeft aangetast om de in haar statuten geformuleerde 
opdracht ('), namelijk voorlichting over de in aanmerking 
komende doelstellingen en richtsnoeren bij de ontwikke­
ling van de communautaire beleidsvormen, doeltreffend 
te vervullen. In het bijzonder merkt de Kamer het 
volgende op: 
(a) hoewel bepaalde projecten van de Stichting nauw 
verband houden met bepaalde communautaire be­
leidsvormen (bij voorbeeld milieu en biotechnologie) 
is haar algehele rol binnen het communautaire 
onderzoekbeleid niet nader bepaald of erkend. Meer 
bepaald werden haar activiteiten (onder meer met 
betrekking tot de gevolgen van de nieuwe technolo­
gieën) niet geïntegreerd in het voorstel van de 
Commissie voor een kaderprogramma van commu­
nautaire werkzaamheden op het gebied van het 
onderzoek (3), waarin het thema van de verbetering 
van de levensomstandigheden is vervat; 
(b) de Commissie raadpleegt de Stichting niet formeel 
alvorens mededelingen op te stellen en beleidsvormen 
te ontwikkelen die met de werkzaamheden van de 
Stichting verband houden. Dat is nogal verrassend, 
want de Commissie beschikt met betrekking tot de 
levens- en arbeidsomstandigheden niet over een 
adviesorgaan zoals voor de beroepsopleiding. Zo 
werd de Stichting door de Commissie niet formeel 
geraadpleegd bij de voorbereiding van haar voorstel 
voor een milieu-actieprogramma voor 1987-1992 (4). 
Anderzijds wijst niets erop dat de Stichting zelf, als 
onafhankelijk orgaan, ooit het initiatief heeft geno­
men om met het oog op de ontwikkeling van 
beleidsvormen regelmatig advies uit te brengen; (c) ondanks aanzienlijke verbeteringen wat betreft de 
algemene kwaliteit en de frequentie van haar contac­
ten met de commissiediensten, heeft de Stichting nog 
geen doeltreffende contacten gelegd met DG VII en 
XIII (vervoer, telecommunicatie, informatie-indus­
trieën en innovatie), waarvan de studie-onderwerpen 
verband houden met die van de Stichting. 
EUROPESE SCHOLEN 
13.15. De belangrijkste financieringsbron van de Euro­
pese Scholen is de communautaire subsidie, die op de 
begroting van de Commissie is uitgetrokken. Zij bedroeg 
in 1985 en 1986 respectievelijk 43,3 en 49,7 Mio ECU en 
vertegenwoordigde ongeveer 69 % van hun totale begro­
ting. Deze begroting wordt vastgesteld door de Raad van 
Bestuur van de Scholen, overeenkomstig de bepalingen 
van artikel 13 van het Statuut van de Scholen, maar wordt 
ter informatie ook in de algemene begroting van de 
Gemeenschappen vermeld. 
13.16. In beide documenten wordt voor de subsidie van 
de Commissie een verschillend bedrag vermeld. In 1985 
bedroeg de subsidie in de begroting van de Scholen 
4,6 Mio ECU meer dan in de communautaire begroting. 
In 1986 bedroeg ze aanvankelijk 13,6 Mio ECU meer en 
vervolgens, nadat in november een kredietoverschrijving 
van 9,6 Mio ECU van hoofdstuk 100 was toegestaan, nog 
4 Mio ECU meer. Dat betekent dat de Scholen bij hun 
beheer uitgaan van een overschatting van de kredieten 
waarover zij beschikken, hoewel zij dat beheer in de 
praktijk natuurlijk moeten aanpassen aan de bedragen 
die zij werkelijk hebben ontvangen. Die anomalie zou 
moeten worden weggewerkt en de Raad van Bestuur zou 
zijn plicht om de Commissie over zijn begroting voor te 
lichten moeten beschouwen als een verplichting om die 
begroting in overeenstemming te brengen met de 
beslissing die de begrotingsautoriteiten van de Gemeen­
schappen terzake hebben genomen. 
13.17. Gelet op de omvang van haar financiële bijdrage 
speelt de Commissie in de Raad van Bestuur op 
budgettair gebied overigens een te geringe rol. Zij zou 
tenminste voor een reële coördinatie moeten zorgen en 
regelmatig over volledige boekhoudkundige informatie 
moeten beschikken om haar subsidietranches aan de 
Scholen te kunnen spreiden en met kennis van zaken te 
kunnen vaststellen. 
13.18. Zoals de Kamer in haar vorige jaarverslag reeds 
opmerkte moet de structuur zelf van de Europese 
Scholen, die nog steeds gebaseerd is op een oud, voor één 
enkele School opgesteld Statuut, worden herzien. Bij die 
herziening moet men in de eerste plaats zorgen voor een 
reële scheiding tussen de bevoegdheden van, enerzijds, de 
begrotings-, regelgevende en decharge-verlenende auto­
riteit en, anderzijds, de met het beheer belaste instantie, en 
in de tweede plaats streven naar een betere integratie van 
116 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
de Europese Scholen in het kader van de Europese 
Gemeenschappen. Dat zou het financieel en budgettair 
beheer doorzichtiger maken zonder de pedagogische 
autonomie van de Scholen aan te tasten. 
13.19. Afgezien van deze fundamentele kwestie zijn de 
problemen in 1985 en 1986 nog steeds dezelfde, hoewel 
alle betrokken partijen, en met name het Parlement, zich 
hiervan werkelijk bewust zijn geworden. De belangrijkste 
moeilijkheden zijn de volgende: 
(a) het principe dat de Scholen voor alle categorieën van 
leerlingen openstaan moet worden voorzien van 
nauwkeurige criteria betreffende de toelating en 
deelneming in de kosten; 
(b) met de Lid-Staten waar de Scholen gevestigd zijn 
moeten, waar dat nog niet is gebeurd, overeen­
komsten worden gesloten; de wijze van heffing van de 
belasting over de toegevoegde waarde (BTW) in die 
landen moet worden geharmoniseerd, zo mogelijk in 
de zin van een algehele vrijstelling; 
(c) de bezoldigingsregeling van de leerkrachten, die min 
of meer op die van de Europese ambtenaren is 
afgestemd, moet worden ontdaan van haar ver­
schillende bijzonderheden en ongerechtvaardigde 
voordelen die de ambtenaren niet genieten; 
(d) over de financieringsovereenkomsten met openbare 
of particuliere organen die aan het systeem van de 
Europese Scholen medewerken moet opnieuw serieus 
worden onderhandeld ten aanzien van de gevraagde 
financiële bijdragen; 
(e) tenslotte moeten de maatregelen met betrekking tot 
de begeleiding van het financiële beheer, waarmee een 
bescheiden begin is gemaakt, worden versterkt en 
onverwijld uitgevoerd. 
ANDERE SUBSIDIES 
Inleiding 
13.20. De in deze titel gemaakte opmerkingen behande­
len de subsidies waarvan het beheer is toevertrouwd aan 
het Secretariaat-generaal van de Commissie. De (niet-
gesplitste) kredieten voor het begrotingsjaar 1986 bedroe­
gen 4,5 Mio ECU, waarbij 0,2 Mio ECU uit 1985 
overgedragen kredieten komen. Deze kredieten dekken 
de diverse subsidies (2,35 Mio ECU voor 162 begunstig­
den) en de specifieke subsidies, namelijk voor het 
Jeugdforum (0,63 Mio ECU) en het Universitair Instituut 
te Florence (1,71 Mio ECU). Diverse subsidies 
Onderzoek van de subsidie-aanvragen 
13.21. Uit de controle op de procedure die bij het 
onderzoek van de dossiers wordt gevolgd, blijkt dat de 
beoordeling van de aanvragen niet afzonderlijk wordt 
geregistreerd. De tabellen die tijdens het onderzoek 
worden gebruikt zijn met de hand geschreven werk­
documenten die niet als onderdeel van het dossier 
betreffende het onderzoek van de aanvragen kunnen 
worden beschouwd. Nuttig zou zijn dat elk dossier een 
kaart bevat waarin de toekenning van de subsidie wordt 
gemotiveerd en wordt vermeld op welke basis het bedrag 
daarvan is vastgesteld. 
13.22. In een intern document van 1980 heeft de 
Commissie criteria vastgesteld voor de keuze onder de 
subsidie-aanvragen die bij haar worden ingediend. In de 
praktijk blijkt echter dat de toepassing van die criteria 
wegens hun vaak al te algemene formulering, achteraf 
moeilijk kan worden gecontroleerd. Om met de sedert 
1980 opgetreden wijzigingen rekening te houden en om de 
procedure doorzichtiger te maken meent de Kamer dat de 
Commissie die criteria en de wijze waarop zij worden 
toegepast, zou moeten herzien. 
Coördinatie tussen de diensten van de Commissie 
Coördinatie vergadering 
13.23. Uit het onderzoek van de door de dienst subsidies 
gevolgde procedures is gebleken dat met andere diensten 
van de Commissie in het stadium van het onderzoek van 
de subsidie-aanvragen, meer bepaald bij de voorbereiding 
van de schriftelijke procedure, coördinatievergaderingen 
worden gehouden. Dat gebeurt op informele basis en de 
beslissingen die er worden genomen, worden in de 
onderzoekdossiers niet duidelijk vermeld. De Kamer 
heeft akte genomen van het voornemen van de Commissie 
om de coördinatieprocedures een officiëlere vorm te 
geven. 
Centraal register van de financiële steun 
13.24. Bij een beslissing van 19 september 1980 belastte 
de Commissie de dienst subsidies, in samenwerking met 
het Directoraat-generaal Begrotingen (DG XIX), met de 
invoering van een centraal register van de subsidies dat 
door alle diensten van de Commissie moet worden 
bijgewerkt en voor al die diensten toegankelijk moet zijn. 
Die beslissing werd slechts gedeeltelijk uitgevoerd. De 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 117 
Kamer meent dat het nut van het register in zijn huidige 
vorm te beperkt blijft. Zij beklemtoont opnieuw de 
noodzaak van centralisatie van de informatie over de 
financiële steun in een echt centraal register, zodat alle 
diensten van de Commissie van de ervaring van de andere 
diensten gebruik kunnen maken. 
Jeugdforum 
Algemeen 
13.25. Het Jeugdforum werd in 1978 opgericht in de 
vorm van een internationale vereniging naar Belgisch 
recht. Per 31 december 1986 maakten 37 jongerenorgani­
saties er deel van uit. Volgens de statuten heeft het Forum 
ten doel „op te treden als politiek platform van de 
jeugdorganisaties tegenover de Instellingen van de 
Europese Gemeenschappen". 
Subsidie van de Commissie 
13.26. Hoewel de door de Commissie uitgekeerde 
subsidies zelden meer bedragen dan enkele tienduizenden 
ECU, bedroeg de voor 1986 aan het Jeugdforum 
toegekende subsidie 630 000 ECU. Het beginsel van de 
integrale financiering van de apparaatskosten van het 
Forum door de Commissie werd in 1979 in een 
briefwisseling met de voorzitter van de Commissie 
vastgelegd. De Commissie speelt in de beslissingsorganen 
van het Forum, zelfs in begrotingsaangelegenheden, geen 
enkele statutaire rol. Het ontwerp-financieel reglement 
van het Forum, dat reeds van 1977 dateert, werd eerst in 
juli 1987 aangenomen. De Kamer meent dat, om elke 
ontsporing te vermijden, de financiële betrekkingen 
tussen het Forum en de Commissie in een formele 
overeenkomst zouden moeten worden geregeld. 
Financiering door de leden van het Forum 
13.27. In de loop van de jaren heeft het Jeugdforum 
bestaansrecht verworven en is men de subsidiëring door 
de Commissie stilaan als een soort verplichting gaan 
beschouwen. Aangezien de leden van het Forum zelf niet 
deelnemen in de financiering is er een paradoxale toestand 
ontstaan: een orgaan dat zichzelf als een lobby beschouwt 
wordt gefinancierd door het orgaan zelf waarop het 
invloed wil uitoefenen. Het Forum kan rekenen op een 
permanente financiering zonder enig effectief controle­
systeem. Opdat de leden zelf belang hebben bij een goed 
financieel beheer van het Forum lijkt het onontbeerlijk 
dat zij, eventueel slechts in beperkte mate, bij de 
financiering ervan worden ingeschakeld. Het aantal leden is groot genoeg om de lasten die elk lid zouden worden 
opgelegd, draaglijk te doen zijn. De Kamer nodigt de 
Commissie dan ook uit, onverwijld met het Forum in 
contact te treden om een einde te maken aan een situatie, 
waarin de beheerders niet de geringste financiële conse­
quenties van hun daden behoeven te aanvaarden. 
Beoordeling van de werkzaamheden van het Forum 
13.28. Het Forum deelt de Commissie, het Europees 
Parlement en de Raad zijn standpunt mede over de 
communautaire beleidsvormen die de jongeren betreffen. 
De Kamer stelt met verbazing vast dat de Commissie 
verklaart dat zij zich over de door het Forum aangesne­
den onderwerpen niet wenst uit te spreken en dat zij 
genoegen meent te kunnen nemen met nu en dan verrichte 
evaluaties, die niet in een bij het dossier gevoegd verslag 
worden opgenomen. Gelet op de grote omvang van de 
door de Commissie toegekende subsidie meent de Kamer 
dat de Commissie over de werkzaamheden van het Forum 
periodiek een gemotiveerde beoordeling moet geven, 
alvorens tot subsidiëring over te gaan. 
Europees Universitair Instituut van Florence 
Algemeen 
13.29. Het Instituut werd op grond van een intergouver­
nementele overeenkomst tussen de Lid-Staten van de 
Gemeenschap in 1972 opgericht. Portugal heeft de 
overeenkomst nog niet ondertekend. Het Instituut biedt 
plaats aan ongeveer 200 wetenschappelijke onderzoekers 
ter verkrijging van de doctorsgraad en omvat vier 
afdelingen: 
(a) geschiedenis en beschaving; 
(b) economische wetenschappen; 
(c) rechtswetenschappen; 
(d) politieke en sociale wetenschappen. 
In deze afdelingen werken een dertigtal professoren. In de 
administratieve en technische diensten van het Instituut 
zijn ongeveer 70 ambtenaren aangesteld, die volgens de 
schaal van het Statuut van de ambtenaren van de 
Europese Gemeenschappen worden bezoldigd. De Com­
missie draagt voor 15,4% in de begroting van het 
Instituut bij (1,53 Mio ECU in 1986). Daarbij komt de 
financiering van de historische archieven van de Gemeen­
schap, die in 1986 0,18 Mio ECU bedroeg. 
118 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Rol van de Commissie in het bestuur van het Instituut Aanwending van de kredieten „historische archieven" 
13.30. Hoewel van de Commissie een steeds grotere 
financiële bijdrage wordt verwacht, beschikt zij in de 
Raad van Bestuur van het Instituut niet over stemrecht. 
De Commissie heeft artikel 6, paragraaf 3, van de 
overeenkomst tot oprichting van het Instituut, waarin 
haar slechts de rol van waarnemer wordt toegekend, nooit 
ter discussie gesteld. Die leemte in de tekst strookt niet 
met de actieve rol van de Commissie in de ondersteuning 
van het Instituut, noch met haar verklaarde streven om 
het wezenlijk communautaire karakter van het Instituut 
te behouden. 13.33. De nederlegging en de ordening van de histo­
rische archieven van de communautaire Instellingen bij 
het Instituut kwamen zeer traag op gang. Hoewel de 
eerste kredieten daarvoor reeds op de begroting 1982 
werden uitgetrokken, vond de opening pas in het najaar 
van 1985 plaats. Eind 1986 bedroegen de door de 
Commissie gestorte bedragen in totaal reeds 615 000 
ECU. Het Instituut had daarvan nog maar een gedeelte 
gebruikt, waardoor het over een reserve aan beschikbare 
middelen van ongeveer 370 000 ECU beschikte. 
13.31. De Commissie beklemtoont dat haar deelneming 
aan de werkzaamheden van de onderzoeksraad haar in 
staat stelt, op de keuze van de werkzaamheden van het 
Instituut een belangrijke invloed uit te oefenen. De 
Kamer meent dat het bestaan van het Instituut twee 
aspecten vertoont: 
(a) de pedagogische en onderzoeksprogramma's; 
(b) het financieel beheer. 13.34. De Commissie meent dat die reserve geleidelijk 
zal verminderen naarmate het beheer van de archieven in 
normaal vaarwater komt. Aangezien de subsidie evenwel 
betrekking heeft op het verlenen van een dienst, zou een 
zorgvuldig financieel beheer hebben voorkomen dat er 
betalingen werden gedaan voor diensten die nog niet 
werden verleend. In dit verband had de vastlegging van 
180 000 ECU, die met de op post 3242 van de begroting 
van de Commissie voor 1986 opgenomen subsidie 
overeenkomt, moeten worden uitgesteld, daar het 
Instituut dat geld in de onmiddellijke toekomst niet kon 
gebruiken. Zelfs als het overschot van de begrotingsjaren 
vóór 1987 volledig moet worden gebruikt om de thans te 
verwachten uitgaven voor 1987 te dekken, dient toch 
opgemerkt dat men nodeloos middelen heeft bevroren. 
Op het gebied van het financiële beheer speelt de 
Commissie niet de rol die haar toekomt, hoewel juist dit 
terrein bijzondere aandacht zou moeten krijgen, vooral 
wat de omvang van de personeelsformatie betreft. De 
Commissie moet in de Raad van Bestuur haar stem laten 
horen in alle aangelegenheden die de communautaire 
begroting belasten. Daarom wenst de Kamer dat men de 
Commissie in de Raad van Bestuur een rol zal toekennen 
die met het belang van haar financiële verantwoordelijk­
heden in overeenstemming is. 
Storting van de subsidie aan het Instituut 
13.32. Zodra de boekhoudkundige vastleggingen zijn 
geregistreerd, stort de Commissie onmiddellijk het 
volledige bedrag van haar subsidie op de bankrekening 
van het Instituut. Met het oog op een gezond financieel 
beheer zou het verkieslijk zijn, de aan het Instituut 
verschuldigde bedragen in verschillende tranches, naar 
gelang van de reële behoeften uit te keren, teneinde aldus 
een minimale controle op het begrotingsbeheer te 
behouden. Overschrijving van kredieten voor de 
-onderzoekbibliotheek" 
13.35. Evenals in 1985 kreeg het Instituut in 1986 
toestemming van de Commissie om post 3100 „onder-
zoekbibliotheek" van zijn begroting door middel van 
overschrijving aan te vullen, en wel door de middelen te 
nemen van de kredieten met een bestemming, gedekt door 
de subsidie van de Commissie. Deze aanvulling moet het 
tekort aan kredieten compenseren in artikel 231, „biblio­
theek", van het gedeelte van zijn begroting dat door de 
Lid-Staten wordt gefinancierd. Dit komt neer op een 
overheveling van lasten van de Lid-Staten naar de 
Commissie. Er is immers geen verschil tussen de 
onderzoekbibliotheek (Commissie) en de bibliotheek 
(Lid-Staten). 
13.36. De Kamer stelt met voldoening vast dat de 
kredieten in artikel 231 van de begroting van het Instituut 
voor 1987 zijn gestegen. Daardoor zou een nieuwe 
overschrijving ten koste van de bijdrage van de Commis­
sie moeten worden vermeden. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 119 
Beoordeling van de resultaten 
13.37. Ten aanzien van het Instituut heeft de Commissie 
zich voorgenomen, zich niet te mengen in kwesties 
betreffende de selectie van professoren en studenten. Dit 
is een prijzenswaardige houding die het Instituut de 
nodige onafhankelijkheid waarborgt die elk universitair onderzoek vereist. Ondanks de permanente belangstelling 
van de Commissie voor het Instituut blijkt uit het 
onderzoek van de dossiers van de beheerdienst van de 
Commissie echter niet dat de Commissie de resultaten van 
het door het Instituut uitgevoerde onderzoek grondig 
heeft geëvalueerd. Daardoor valt zeer moeilijk na te gaan 
of de aan het Instituut toegekende begrotingskredieten 
weldoordacht zijn gebruikt. 
C1) Stichting Dublin: PB L 139 van 30.5.1975; 
Centrum Berlijn: PB L 39 van 13.2.1975. (2) 
(3) 
(4) Doe. COM(86) 14 def. 
PB C 275 van 31.10.1986. 
Doe. COM(86) 485 def. 
120 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 14 
Opgenomen en verstrekte leningen en rentesubsidies 
14.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 14.1 — 14.6 
Samenvatting van de financiële gegevens 14.7 — 14.8 
Opmerkingen over de balansen en de rekeningen van baten en lasten van het 
NCI- en het Euratom-mechanisme 14.9 
Opmerkingen over de wettigheid en het financieel beheer 
Door de EIB in rekening gebrachte administratiekosten 
Overeenkomst betreffende de controle van NCI-leningen 
Leningen en rentesubsidies voor door aardbevingen getroffen gebieden in 
Griekenland 14.31 — 14.35 14.10 -
14.10 -
14.25 -- 14.35 
- 14.24 
- 14.30 
INLEIDING 
14.1. Dit hoofdstuk heeft betrekking op de in het kader 
van het Nieuw Communautair Instrument (NCI) ver­
strekte leningen en rentesubsidies, de door de Europese 
Gemeenschap voor Atoomenergie verstrekte leningen 
(Euratom-leningen), de ter ondersteuning van de beta­
lingsbalansen verstrekte leningen (BB-leningen), alsmede 
de ter financiering van deze drie leningsinstrumenten 
door de Gemeenschappen opgenomen leningen. 
14.2. De begrotingsautoriteit voert het bedrag van de 
rentesubsidies in het kader van de jaarlijkse begrotings­
procedure in de algemene begroting op en beslist in de 
vorm van p.m.-posten over de begrotingsgarantie voor de 
op te nemen leningen. terugbetaling van de door haar namens de Gemeenschap 
opgenomen leningen. Daartoe zijn in de begroting de 
volgende artikelen opgenomen, die de begrotingsgarantie 
voor de bovengenoemde communautaire leningsmecha­
nismen vormen: 
(a) artikel 790 „Garantie van de Europese Economische 
Gemeenschap voor Euratom-leningen"; 
(b) artikel 830 „Garantie van de Europese Economische 
Gemeenschap voor opgenomen en verstrekte com­
munautaire leningen ter ondersteuning van betalings­
balansen" : 
(c) artikel 840 „Garantie van de Europese Economische 
Gemeenschap voor opgenomen leningen ter bevorde­
ring van investeringen in de Gemeenschap". 
14.3. De opgenomen en verstrekte leningen van de 
Gemeenschappen zijn opgenomen in de financiële balans 
van de activa en passiva van de Gemeenschappen. 
Rentesubsidies die betrekking hebben op NCI-leningen 
en leningen van de EIB uit eigen middelen voor 
wederopbouwmaatregelen in door aardbevingen getrof­
fen gebieden in Griekenland en Italië zijn in hoofdstuk 69 
van de algemene begroting van de Gemeenschappen 
opgenomen, rentesubsidies voor samenwerking met de 
landen in het Middellandse-Zeegebied in hoofdstuk 96. 
14.4. Op de Commissie rust de rechtstreekse, juridische 
verplichting in te staan voor de leningsdienst en de Voorts bevat de begroting in artikel 969 een garantie voor 
de door de EIB aan derde landen verstrekte leningen. 
14.5. Artikel 206 ter van het EEG-Verdrag bepaalt dat 
het Parlement de Commissie, op aanbeveling van de 
Raad, die besluit met gekwalificeerde meerderheid van 
stemmen, kwijting voor de uitvoering van de begroting 
verleent. Hiertoe onderzoekt het Parlement, na de Raad, 
de in artikel 205 bis genoemde rekeningen en de financiële 
balans van de activa en passiva van de Gemeenschappen, 
alsmede het jaarverslag van de Rekenkamer tezamen met 
de antwoorden van de gecontroleerde Instellingen op de 
opmerkingen van de Rekenkamer. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 121 
14.6. De Raad van Ministers heeft tot dusver nog geen 
overeenstemming bereikt over de vraag of op te nemen en 
te verstrekken leningen alsmede de overeenkomstige 
rentesubsidies onder de kwijtingsprocedure vallen, 
hoewel deze transacties door de begroting van de 
Gemeenschap zijn gegarandeerd en in de financiële balans 
zijn opgenomen, respectievelijk uit begrotingsmiddelen 
worden verstrekt. De Kamer is, evenals het Europese 
Parlement, van oordeel dat deze communautaire activitei­
ten, overeenkomstig artikel 206 ter van het EEG-Verdrag, 
onder de jaarlijkse kwijtingsprocedure vallen. De Com­
missie deelt eveneens dit standpunt. voor wederopbouwmaatregelen in de door aardbevingen 
getroffen gebieden Campania en Basilicata in Italië, 
Attica, Boeotia, Korinthe, Euboea en Phokis in Grieken­
land uitbetaald. Daarvan kreeg Italië 26,3 Mio ECU en 
Griekenland 2,7 Mio ECU. Sinds 1982 zijn in totaal 
99,3 Mio ECU aan rentesubsidies uitbetaald. Bij vol­
ledige benutting van de door de Raad vastgestelde 
maximumbedragen voor deze leningen kunnen de 
rentesubsidies op circa 245 Mio ECU worden geschat. 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS OPMERKINGEN OVER DE BALANSEN EN 
DE REKENINGEN VAN BATEN EN 
LASTEN VAN HET NCI- EN HET 
EURATOM-MECHANISME 
14.7. De tabellen 14.1 en 14.2 geven een overzicht van 
het beloop van de opgenomen en verstrekte leningen in 
het begrotingsjaar 1986, alsmede van de bestedingsgraad 
van de door de Raad vastgestelde maximumbedragen per 
31 december 1986. 
14.8. In 1986 werden 29,0 Mio ECU aan rentesubsidies 
op NCI- en EIB-leningen (eigen middelen van de Bank) 14.9. De Kamer heeft de NCI- en de Euratom-balansen 
per 31 december 1986, alsmede de rekeningen van baten 
en lasten van deze beide mechanismen over het begro­
tingsjaar 1986 onderzocht. De boekhouding gaf geen 
aanleiding tot bijzondere opmerkingen. 
Tabel 14.1 — Beloop van de in 1986 opgenomen en verstrekte leningen 
(Mio ECU) 
Mechanisme 
Leningen u.g.: 
— NIC-mechanisme 
— Euratom-mechanisme 
— BB-mechanisme 
Totaal 
Leningen o.g.: 
— NIC-mechanisme 
— Euratom-mechanisme 
— BB-mechanisme 
Totaal Per 31.12.1985 
uitstaande bedragen 
Tegen de 
ECU-koers 
van 
31.12.1985 
(1) Tegen de 
ECU-koers 
van 
31.12.1986 
(2) 
4 757,9 4 622,8 
2 000,7 2 031,3 
3 235,8 2 709,8 
9 994,4 9 363,9 
4 959,5 4 820,5 
2 012,6 2 045,5 
3 235,8 2 709,8 
10 207,9 9 575,8 In 1985 uitgevoerde 
leningsoperaties (') 
Nieuw 
verstrekte/ 
opgenomen 
leningen 
(3) Uitwerking 
van de 
Swap-
operaties 
(4) Terugbetaling 
respectievelijk 
aflossing 
(5) 
543,5 — 172,8 
443,2 -4,4 71,9 
861,8 — 1 681,6 
1 848,5 -4,4 1 926,3 
541,3 — 159,6 
732,1(2) — 365,3 
861,8 — 1 681,6 
2 135,2 — 2 206,5 Per 
31 12 1986 
uitstaande 
bedragen 
. 0) 
(6) 
= (2)+ (3)+ (4) 
-(5) 
4 993,5 
. 2 398,2 
1 890,0 
9 281,7 
5 202,2 
2 412,3 
1 890,0 
9 504,5 
(') Tegen de ECU-koers per 31.12.1986. 
(2) Inclusief 243,9 Mio ECU aan kredieten op termijn of met opzegtermijn. 
122 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Tabel 14.2 — Voornaamste kenmerken en maximumbedragen van de verschillende leningsmechanismen o.g. en u.g. 
per 31 december 1986 
(Mio ECU) 
Mechanisme 
NIC* 
Euratom* 
Betalings­
balans Doelstelling 
NICI: 
Besluit 78/870/EEG van de Raad van 16.10.1978 
waarbij aan de Commissie de bevoegdheid wordt 
verleend leningen aan te gaan ter bevordering van de 
investeringen in de Gemeenschap. 
NIC II: 
Besluit 82/169/EEG van de Raad van 15.3.1982 waarbij 
aan de Commissie de bevoegdheid wordt verleend 
leningen aan te gaan ter bevordering van de investerin­
gen in de Gemeenschap. 
NIC III: 
Besluit 83/200/EEG van de Raad van 19.4.1983 waarbij 
aan de Commissie de bevoegdheid wordt verleend 
leningen aan te gaan op grond van het nieuwe 
communautaire instrument ter bevordering van de 
investeringen in de Gemeenschap. 
Besluit 81/19/EEG van de Raad van 20.1.1981 betreffende 
de buitengewone hulp van de Gemeenschap ten behoeve 
van de wederopbouw van de in november 1980 in Italië 
door aardbevingen getroffen gebieden. 
Besluit 81/1013/EEG van de Raad van 14.12.1981 betref­
fende de buitengewone hulp van de Gemeenschap ten 
behoeve van de wederopbouw van de in februari/maart 
1981 in Griekenland door aardbevingen getroffen gebieden. 
Besluiten 77/270/Euratom van 29.3.1977, 82/170/Euratom 
van 15.3.1982 en 85/537/Euratom van de Raad van 
5.12.1985, waarbij de Commissie wordt gemachtigd tot het 
aangaan van Euratom-leningen ten einde een bijdrage te 
leveren tot de financiering van kerncentrales. 
Verordeningen (EEG) nrs. 397/75 van 17.2.1975, 682/81 
van 16.3.1981 en 1131/85 van 30.4.1985 betreffende 
communautaire leningen ter ondersteuning van de beta­
lingsbalansen van de Lid-Staten. Maximum­
bedrag van 
de leningen 
(1) 
1 000 
1 000 
3 000(3) 
2 900(3) 
1 000(4) 
80,0(4) 
3 000 
3 000(7) 
Mio USD 
8 000 
Mio ECU Binnen dit maximum­
bedrag verstrekte leningen 
Uitbetaald 
0) 
(2) Nog niet 
betaald 
(3) 
1 000,0 — 
996,7 — 
- 2 527,0 189,9(2) 
576,9(5) 16ï9(2) 
79,8(5) — 
2 354,0 — 
2 547,8(7) — 
Mio USD 
4 872,2 
Mio ECU — Beschikbaar 
saldo 
(4) = 
(l)-(2)-(3) 
3,3 
183,1 
91,3(6) 
0,2 
646,0 
-(8) 
3 127,8 
Mio ECU 
* Bron: Commissie DG XVIII. 
(') Leningen u.g. van NCI I, II, III en Euratom omgerekend in equivalenten van leningen o.g., d.w.z. rekening houdend met de emissiekosten van de 
overeenkomstige lening o.g. Omrekeningskoers van de ECU per datum van de emissie van de lening o.g. 
(2) Reeds gecontracteerde, maar nog niet uitbetaalde bedragen, omgerekend tegen de wisselkoers van 31.12.1986. 
(3) Per 31.12.1986 waren twee tranches (in totaal 2 900 Mio ECU) goedgekeurd. 
(4) Dit maximumbedrag is van toepassing op de actie als geheel en heeft dus betrekking op de NCI- en EIB-leningen o.g. en u.g. 
(5) Tegen de twee werkdagen vóór elke uitbetaling geldende wisselkoersen (NCI-leningen u.g.). 
(6) Het saldo werd verkregen op basis van het bedrag aan uitbetaalde en niet-uitbetaalde leningen, vastgelegd in de contracten ten laste van de eigen middelen 
van de EIB ten bedrage van 314,9 Mio ECU. 
(7) Hoofdsom en rente. 
(8) Geen saldo meer beschikbaar (beëindiging van de maatregel). 
OPMERKINGEN OVER DE WETTIGHEID 
EN HET FINANCIEEL BEHEER 
Door de EIB in rekening gebrachte 
administratiekosten risico van deze laatste — onder het voorbehoud dat de 
EIB haar verplichtingen nakomt — toegekend en 
beheerd. De leningen die tegenover alle voornoemde 
verstrekte leningen staan, worden door de Commissie 
opgenomen. Rentesubsidies die betrekking hebben op 
NCI- en EIB-leningen voor door aardbevingen getroffen 
gebieden, worden door de Commissie toegekend en uit de 
algemene begroting van de Gemeenschappen gefinan­
cierd. 
14.10. Euratom-leningen worden door de Commissie 
toegekend en door de EIB in opdracht van de Commissie 
beheerd. Bij de NCI-leningen beslist de Commissie over 
de subsidiabiliteit van de projecten. De leningen worden 
door de EIB, als mandataris van de Commissie, voor 14.11. Ter vergoeding van de administratie van de NCI-
en Euratom-leningen, die de EIB namens de Commissie 
verricht, ontvangt de Bank een provisie waarvan het tarief 
voor het laatst op 1 april 1984 is herzien. In 1986 heeft de 
EIB uit dien hoofde 5,5 Mio ECU voor het NCI en 
2,5 Mio ECU voor Euratom ontvangen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 123 
14.12. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 
1984 (*) adviseerde de Kamer: 
(a) „de EIB te verzoeken eenjaaroverzicht over de met de 
NCI- en Euratom-leningen verband houdende kosten 
en revenuen ter beschikking te stellen"; 
(b) „de mogelijkheden te onderzoeken tot invoering van 
een gedifferentieerd vergoedingensysteem dat beter is 
afgestemd op de intensiteitsgraad van de vereiste 
bemoeienis van de Bank met de verschillende soorten 
verstrekte leningen". 
Met name op grond van het standpunt, dat het Europese 
Parlement terzake heeft ingenomen (2), herhaalde de 
Kamer haar aanbevelingen in haar jaarverslag over het 
begrotingsjaar 1985. In haar antwoord wees de Commis­
sie erop dat zij 
„besprekingen met de EIB voerde om een bevredigende 
oplossing te vinden voor het verzoek van het Europese 
Parlement en de opmerkingen van de Rekenkamer". 
14.13. In het kader van deze besprekingen tussen de 
Commissie en de EIB heeft de Kamer van de Commissie 
twee documenten ontvangen: 
(a) het interimverslag van de Commissie over de naar 
aanleiding van de opmerkingen in de resolutie bij het 
besluit tot het verlenen van kwijting voor de 
uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 
1984 getroffen maatregelen (3); 
(b) een mededeling van de EIB getiteld „Het begrotings­
systeem van de EIB en de berekening van de kosten 
van haar activiteiten". 
14.14. In het eerste document wijst de Commissie op het 
volgende: 
(a) „de EIB past voor haar gehele interne beheer een 
methode van toerekening van de administratiekosten 
toe waarmee zij de kosten van onderzoek en 
administratie van haar diverse activiteiten en met 
name die van de NCI- en Euratom-leningen kan 
bepalen"; 
(b) „er zijn thans geen objectieve redenen om op grond 
van de omvang van de administratieve taken die 
vervuld moeten worden voor de verschillende typen 
leningen, het niveau van de forfaitaire provisie ter 
vergoeding van de administratie- en beheerkosten van 
de Bank te differentiëren"; 
(c) door de vaststelling van deze uniforme forfaitaire 
provisies „konden tot dusver de NCI-leningen uit de 
(') Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. NCI-middelen worden toegekend tegen rentetarieven 
die gelijk zijn aan die welke door de EIB worden 
toegepast voor leningen van dezelfde aard die zijn 
verstrekt uit haar eigen middelen" en het tegenover­
gestelde zou tot discriminatie leiden; 
(d) „de berekeningsmethoden en de resultaten daarvan 
worden geverifieerd door de eigen controle-organen 
van de Bank, die verslag uitbrengen aan de Raad van 
Bewind, waarin de Commissie vertegenwoordigd is" 
en „daarbij is geconstateerd dat voor het NCI en 
Euratom de gekapitaliseerde kosten de ontvangsten 
overtreffen". 
14.15. Naar de mening van de Kamer zou de provisie 
die de EIB de Commissie in rekening brengt voor het 
beheer van de NCI- en Euratomleningstransacties, om 
objectieve redenen niet mogen worden bepaald aan de 
hand van de door de Bank voor haar eigen transacties 
berekende gemiddelde administratiekosten. Sommige 
transacties voor eigen leningen van de Bank worden 
immers in verafgelegen delen van de wereld verricht, 
terwijl die met betrekking tot het NCI en Euratom zich 
normaliter tot de Lid-Staten van de Gemeenschap 
beperken. De Kamer heeft in de haar toegezonden 
documenten geen bewijs aangetroffen dat in de methodo­
logie van de berekening van de door de Bank gefactureer­
de beheerprovisie met dit feit rekening werd gehouden, 
hoewel de daaruit voortvloeiende administratiekosten 
volgens de Kamer verschillend moeten zijn. De kostprijs 
van de rechtstreeks door de EIB verstrekte leningen 
omvat, terecht, de administratiekosten voor het aantrek­
ken van en het toezicht op de financieringsbronnen, 
hoofdzakelijk door de Bank aangegane leningen, die 
nodig zijn voor de toekenning van de leningen. De voor de 
NCI- en Euratom-leningstransacties gebruikte leningen 
worden daarentegen rechtstreeks door de Commissie 
opgenomen en beheerd. Dit verschil pleit eveneens voor 
een doorberekening van gedifferentieerde administratie­
kosten aan de Commissie. De toepassing van uniforme 
administratiekosten komt er in dit geval op neer dat de 
Commissie een deel van de beheerkosten van de eigen 
leningen van de Bank moet dragen. Een juiste doorbere­
kening aan de Commissie van de door de EIB in het kader 
van haar mandaat rechtstreeks gedragen kosten hoeft niet 
per se onverenigbaar te zijn met een — overigens 
wenselijke — harmonisatie van de voor de NCI- en 
Euratom-leningen enerzijds en de EIB-leningen ander­
zijds toegepaste rentetarieven. 
14.16. Het tweede, van de EIB afkomstige, document is 
niet meer dan een algemene beschrijving van het klassieke 
analytische comptabiliteitssysteem, dat de EIB heeft 
ingevoerd om de kostprijs van haar leningen te bepalen. 
De Bank beweert dezelfde methode te hanteren om de aan 
het beheer van de NCI- en Euratom-transacties ver­
bonden kosten te berekenen. Het verband tussen de 
analytische methode voor het berekenen van de kostprijs 
en het op de NCI- en Euratom-verrichtingen toegepaste 
provisietarief is evenwel verre van duidelijk. 
14.17. De Kamer was evenmin als in vorige jaren in 
staat, zich ervan te vergewissen of de door de Commissie 
aan de EIB betaalde beheerprovisies in overeenstemming 
124 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
waren met de daadwerkelijke kosten, daar zij geen 
nauwkeurige, met cijfers gestaafde gegevens heeft 
ontvangen. De bewering van de Commissie volgens welke 
de NCI- en Euratom-transacties voor de EIB meer kosten 
dan ontvangsten zouden meebrengen, heeft de Kamer 
evenmin kunnen natrekken. Daartoe zou zij: 
(a) over de op de analytische comptabiliteit van de EIB 
gebaseerde berekening van de rechtstreeks aan het 
beheer van de NCI- en Euratom-leningen toe te 
schrijven administratiekosten moeten beschikken; 
(b) de gegrondheid van de toerekening van deze kosten 
moeten kunnen verifiëren; 
(c) deze kosten over de hele looptijd van de leningen in 
hun totaliteit moeten vergelijken met de inkomsten 
uit de te verwachten provisies. 
De EIB lijkt over een voldoende ontwikkeld analytisch 
apparaat te beschikken om dergelijke inlichtingen te 
verstrekken. Als mandant had de Commissie, die ook 
vertegenwoordigd is in de Raad van Bewind van de EIB, 
de Bank tot het verstrekken van deze inlichtingen moeten 
verplichten, ten einde te kunnen beoordelen of de haar in 
rekening gebrachte administratiekosten passend waren 
en vervolgens deze inlichtingen ter beschikking van de 
Kamer te stellen. 
14.18. Ondanks dit gebrek aan nauwkeurige, met cijfers 
gestaafde inlichtingen, heeft de Kamer een aantal 
vaststellingen met betrekking tot de aard en de ontwikke­
ling van de door de EIB in het kader van haar mandaat 
gedragen administratiekosten gedaan, die haar tot het 
oordeel brengen dat de door de EIB in rekening gebrachte 
beheerprovisies voor herziening in aanmerking komen. 
14.19. De NCI- en Euratom-leningen zijn zeer vaak aan 
EIB-leningen gekoppeld. In deze gevallen heeft de Bank 
met het oog op de toekenning van haar eigen lening reeds 
een technische studie van de projecten alsook een 
financiële analyse van de kredietnemende onderneming 
moeten verrichten, die zij opnieuw kan gebruiken voor de 
NCI- en Euratom-leningen. Vóór iedere vervaldatum van 
een NCI- of Euratom-lening zendt de Commissie de EIB 
bovendien een specificatie van het van de betrokken 
kredietnemer te vorderen bedrag, het bedrag van de door 
de EIB af te houden beheerprovisie, alsmede het nummer 
van de bankrekening van de Commissie waarop het op de 
betrokken vervaldag verschuldigde nettobedrag moet 
worden gestort. Het beheer van de NCI- en Euratom-
leningen blijkt derhalve niet veel extra werk voor de EIB 
mee te brengen, maar resulteert — door een verdubbeling 
van het volume van de betrokken verrichtingen — 
integendeel in een betere dekking van de administratie­
kosten van de Bank. Dit was trouwens de redenering die 
de Bank geeft gevolgd, toen zij in 1977, in overeen­
stemming met de Commissie, het tarief van haar 
beheerprovisie vaststelde. Dit percentage vertegen­
woordigde de helft van haar toenmalige gemiddelde 
administratiekosten. Volgens de EIB is de marge om haar — in de kostprijs van haar leningen doorberekende — 
beheerkosten te dekken sinds 1977 zeer sterk gedaald. 
Indien men de redenering van 1977 doortrekt, had het 
provisietarief van de EIB in dezelfde verhouding moeten 
worden verlaagd. Dit herziene tarief zou dan zeer dicht 
komen te liggen bij dat van andere financiële instellingen 
waarop de Commissie een beroep doet in het kader van de 
EGKS. Ter illustratie zij gezegd dat de toepassing van een 
op de hiervoor omschreven wijze herzien provisietarief op 
de per 31 december 1986 uitstaande Euratom-leningen, 
vergeleken met de momenteel toegepaste tarieven, de 
factuur van de EIB voor de periode van 1986 tot het einde 
van de looptijd van de leningen met ruim 5,6 Mio ECU 
zou verlagen. 
14.20. Vóór 1982 bestonden de NCI-leningen uitslui­
tend uit individuele leningen. Sinds 1982 wordt een deel 
van de NCI-middelen in de vorm van globale leningen 
verstrekt. Doel van deze globale leningen is aan financiële 
instellingen van de Lid-Staten middelen beschikbaar te 
stellen die deze op eigen risico doorgeven aan kleine en 
middelgrote ondernemingen die zich met door de EIB 
goedgekeurde projecten bezighouden. Een niet onaan­
zienlijk deel van de met het beheer van de leningen 
samenhangende administratieve taken wordt verricht 
door de financiële instellingen van de Lid-Staten, die 
daarvoor trouwens een bijkomende provisie aanrekenen, 
welke nog bij die van de EIB komt en in de kosten van het 
krediet is begrepen. Tabel 14.3 geeft een overzicht van de 
verdeling van de NCI-leningen in individuele en globale 
leningen van 1979 tot 1986. De Kamer is van oordeel dat 
het alsmaar groeiende aandeel van de globale leningen 
sinds de laatste heronderhandelingen over de beheerpro­
visie van de EIB, in het begin van het begrotingsjaar 1984, 
tot een nieuwe verlaging van het tarief had moeten leiden. 
14.21. Van 1977 tot eind 1986 zijn er 82 Euratom-
leningen voor een totaalbedrag van ongeveer 2 577 Mio 
ECU uitbetaald. De Euratom-leningen worden derhalve 
gekenmerkt door een relatief hoge nominale waarde. De 
gemiddelde looptijd van deze leningen bedraagt 12 jaar. 
Wegens het specifieke karakter van het door Euratom 
bestreken terrein zijn de leningen slechts aan tien — 
nationale of internationale — ondernemingen ten goede 
gekomen. Voor de formele sluiting van de leningsover­
eenkomsten van Euratom wordt een standaardcontract 
gebruikt dat door de juridische diensten van de Commis­
sie, in samenwerking met de EIB, is uitgewerkt en 
opgemaakt. 
14.22. Al deze factoren zouden naar de mening van de 
Kamer de aan de toekenning en het beheer van de 
Euratom-leningen verbonden administratiekosten aan­
zienlijk moeten drukken. Volgens de berekeningen van de 
Kamer zal de EIB voor het beheer van de tot 31 december 
1986 verstrekte Euratom-leningen (2 577 Mio ECU) 
nochtans een beheerprovisie ontvangen die, niet omgere­
kend naar het huidige prijspeil, 25,7 Mio ECU bedraagt. 
Alleen een vergelijkende en bijgewerkte analyse van het 
bedrag van deze vergoeding en de werkelijk door de EIB 
voor de Euratom-leningen gemaakte kosten zou een 
oordeel over de provisieberekening van de EIB mogelijk 
maken. Helaas beschikt de Kamer om de reeds in 
paragraaf 14.17 genoemde redenen niet over de voor zo'n 
analyse noodzakelijke inlichtingen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 125 
Tabel 14.3 — Verdeling van de NCI-leningen in individuele en globale leningen 
(Mio ECU) 
Jaar-
onderteke­
ning lenings­
overeenkomst 
(1) 
1979 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1985 
1986 
Totaal Totaal 
verstrekte 
leningen 
Nominale 
waarde 
van de 
leningen 
(2) Aantal 
leningen 
(3) 
234,4 9 
168,9 11 
475,4 19 
723,4 22 
1 114,5 49 
1 137,3 69 
866,3 45 
410,0 20 
5 130,2 244 Nominale 
waarde 
van de 
leningen 
(4) 
234,4 
168,9 
475,4 
493,4 
617,4 
363,8 
243,3 
142,1 
2 738,7 Individue 
Percentage 
in verhouding 
tot (2) 
(5) = %(4)/(2) 
100 
100 
100 
68,2 
55,4 
32,0 
28,1 
34,7 
53,4 e leningen 
Aantal 
leningen 
(6) 
9 
11 
19 
16 
28 
20 
12 
6 
121 Percentage 
in verhouding 
tot (3) 
(7) = %(6)/(3) 
100 
100 
100 
72,7 
57,1 
29,0 
26,7 
30 
49,6 Nominale 
waarde 
van de 
leningen 
(8) 
— 
230,0 
497,1 
773,5 
623,0 
267,9 
2 391,5 Globale 
Percentage 
in verhouding 
tot (2) 
(9) = %(8)'/(2) 
— 
— 
31,8 
44,6 
68,0 
71,9 
65,3 
46,6 leningen 
Aantal 
leningen 
(10) 
— 
— 
6 
21 
49 
33 
14 
123 Percentage 
in verhouding 
tot (3) 
(ll) = %(10)/(3) 
— 
27,3 
42,9 
71,0 
73,3 
70 
50,4 
14.23. De door de EIB ontvangen provisie werkt als een 
rente op leningen. Het tarief wordt namelijk gedurende de 
hele looptijd van de lening op het restant van de 
verschuldigde hoofdsom toegepast. Hoe langzamer de 
kredietnemer de hoofdsom aflost, des te hoger is de 
vergoeding die hij aan de EIB betaalt. Tabel 14.4 geeft een 
overzicht van het percentage van de Euratom-leningen 
die worden gekenmerkt door een aan het eind van de 
looptijd van de lening geconcentreerde aflossing van de 
hoofdsom. Zo worden 51 % van deze leningen het laatste 
jaar in één keer afgelost. Voegt men hierbij de leningen die 
de laatste drie of vier jaren worden afgelost, dan loopt dit 
percentage op tot bijna 71 %. Deze situatie vormt een 
gedeeltelijke verklaring voor het hoge bedrag van de door 
de Commissie aan de EIB betaalde beheerprovisie en zou 
een herziening van de berekeningswijze van de vergoeding 
van de EIB moeten rechtvaardigen. 
14.24. De complexiteit van NCI-operaties heeft het de 
Kamer onmogelijk gemaakt, hier dezelfde berekeningen 
als voor de Euratom-leningen te maken. De meerderheid 
van de vaststellingen die de Kamer met betrekking tot 
Euratom heeft gedaan, zouden evenwel mutatis mutandis 
voor het NCI moeten gelden. Daarom is de Kamer van 
oordeel dat de Commissie en de EIB hun besprekingen 
moeten hervatten met het oog op de vaststelling van regels 
waardoor het mogelijk wordt zich ervan te vergewissen 
dat de door de EIB ontvangen beheerprovisie uitsluitend 
dient om de voor het beheer van de NCI- en Euratom-
leningen daadwerkelijk door de Bank gemaakte kosten te 
dekken. De Kamer herhaalt haar reeds in vorige 
jaarverslagen aan de Commissie gerichte verzoek om 
nauwkeurige en met cijfers gestaafde inlichtingen die haar 
in staat stellen over de gegrondheid van de door de EIB in 
rekening gebrachte administratiekosten te oordelen, te 
meer daar de Commissie, als mandant, reeds de nodige 
maatregelen had moeten nemen om zich daar zelf van te 
vergewissen. Overeenkomst betreffende de controle van 
NCI-leningen 
14.25. Zoals in het jaarverslag over het begrotingsjaar 
1984 (4) vermeld, hebben de in het najaar van 1984 met de 
Commissie en de EIB begonnen besprekingen geresul­
teerd in een werkbasis voor de controles van de Kamer 
van NCI-leningstransacties over het begrotingsjaar 1984, 
wat betreft de documenten en gegevens die de Commissie 
ter beschikking moesten stellen. 
14.26. Bij de voor het begrotingsjaar 1985 door de 
Kamer op NCI-leningstransacties verrichte controle 
bleken de door de Commissie opgevraagde en beschik­
baar gestelde gegevens en documenten niet toereikend om 
de Kamer in staat te stellen zich een oordeel te vormen 
over de mate waarin de in de besluiten van de Raad van 
Ministers beoogde doelstellingen zijn bereikt. 
14.27. In artikel 10 van het besluit van de Raad 
betreffende het NCI IV (5) wordt bepaald dat de 
financiële controle en de controle van de rekeningen van 
de Commissie plaatsvinden overeenkomstig het Finan­
cieel Reglement van toepassing op de algemene begroting 
van de Europese Gemeenschappen. De leningstransacties 
en het beheer van de kasmiddelen zijn onderworpen aan 
de controle- en kwijtingsprocedures die in de Statuten van 
de Bank voor al haar verrichtingen zijn voorgeschreven 
en verlopen uitsluitend via deze procedures. 
14.28. Naar de mening van de Kamer ressorteert de 
uitvoering van de in dit besluit bedoelde transacties „in 
opdracht van de Europese Economische Gemeenschap" 
uitsluitend onder de Commissie, die hiervoor ook alleen 
126 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Tabel 14.4 — Percentage van aan het eind van de looptijd afgeloste Euratom-leningen 
(Mio ECU) 
Valuta 
(1) 
DM 
BFR 
FF 
LFR 
HFL 
FS 
ECU 
USD 
YEN 
Totaal Totaal ver­
strekte leningen 
(2) 
460,8 
466,6 
284,4 
261,3 
280,3 
145,0 
288,0 
216,7 
174,4 
2 577,5 Aflossing het 
laatste jaar 
(3) 
365,6 
300,7 
229,1 
43,9 
64,0 
100,8 
97,7 
116,8 
1 318,6 Percentage in 
verhouding 
tot (2) 
(4) = %(3)/(2) 
79,3 
64,4 
80,6 
16,8 
22,8 
69,6 
33,9 
53,9 
51,1 Aflossing in 
enkele jaren 
aan het eind 
van de looptijd 
(5) 
159,6 
83,2 
148,8 
115,9 
507,5 Percentage 
in verhouding 
tot (2) 
(6) = 7„(5)/(2) 
61,1 
29,7 
51,7 
66,5 
19,7 Gecumuleerd 
percentage in 
verhouding 
tot (2) 
(7) = 
7„(3) + (5)/(2) 
79,3 
64,4 
80,6 
77,9 
52,5 
69,6 
85,6 
53,9 
66,5 
70,8 
de politieke en juridische verantwoordelijkheid draagt, 
ook al kan zij de EIB krachtens een tussen haar en de 
Bank gesloten samenwerkingsovereenkomst (mandaat) 
het beheer van de transacties opdragen. Bovendien zij 
erop gewezen dat de transacties in hun totaliteit door de 
algemene begroting van de Gemeenschappen worden 
gegarandeerd. Parallel met de toekenning van de aldus 
gefinancierde leningen worden in bepaalde gevallen 
rentesubsidies ten laste van de algemene begroting 
verleend. Op grond van de bovengenoemde kenmerken 
zijn deze transacties onderworpen aan de in de artikelen 
206 bis en 206 ter van het EEG-Verdrag verankerde en in 
het Financieel Reglement nader uitgewerkte externe 
controle. De Commissie heeft dit in de verschillende door 
haar uitgebrachte adviezen en met name in haar 
antwoord op de opmerkingen in het jaarverslag van de 
Rekenkamer over het begrotingsjaar 1985 nooit betwist. 
14.29. Na het NCI TV-besluit van 9 maart 1987 (5) en in 
aansluiting op de tussenkomst van de Kamer van 24 
maart 1987, heeft de Commissie op 30 april 1987 
nogmaals bevestigd dat haar principiële houding tegen­
over de bevoegdheden van de Rekenkamer ten aanzien 
van de middelen die de EIB, in het kader van haar deze 
door de Commissie opgedragen mandaat, beheert, 
geenszins is gewijzigd en dat zij niet voornemens is de 
formulering van artikel 10 van het besluit uit te leggen in 
de zin van een beperking van de bevoegdheden die de 
Rekenkamer bij de Verdragen zijn toegewezen. 
14.30. De Commissie wordt andermaal verzocht dit 
standpunt ten aanzien van haar mandataris, de EIB, door 
te zetten, waarbij naar de mening van de Kamer de op het 
gebied van de EGKS tot tevredenheid van alle instel­
lingen toegepaste controlemodaliteiten als voorbeeld 
moeten dienen. Leningen en rentesubsidies voor door 
aardbevingen getroffen gebieden in 
Griekenland 
14.31. In het jaarverslag van de Kamer over het 
begrotingsjaar 1985 (6) wordt erop gewezen dat de 
controle van de overeenkomstig besluit van de Raad 
81/1013/EEG van 14 december 1981 (7) verleende hulp 
van de Gemeenschap voor wederopbouwmaatregelen na 
de aardbeving in Griekenland, in de vorm van een lening 
ten bedrage van circa 80 Mio ECU en rentesubsidies ten 
bedrage van ongeveer 20 Mio ECU, slechts aan de hand 
van de stukken werd verricht, daar in overleg met de voor 
het beheer van de hulp verantwoordelijke Griekse 
instanties een controlebezoek ter plaatse pas in juni 1986 
plaatsvond. De volgende aanvullende opmerkingen over 
het beheer van de genoemde communautaire hulp 
berusten op de bevindingen van de Kamer tijdens dit 
controlebezoek. 
Boeking van de lening 
14.32. Volgens de tussen de Commissie, de EIB en de 
Griekse autoriteiten gesloten overeenkomst moest de 
lening eerst aan de Bank van Griekenland worden 
overgemaakt en vervolgens, mits aan bepaalde voorwaar­
den was voldaan, aan de ministeries, instanties, enz. die 
het eigenlijke werk verrichten, worden uitbetaald. Aan de 
hand van de door het ministerie van Economische Zaken 
beschikbaar gestelde stukken kon de Kamer achterhalen 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 127 
dat de lening in verschillende valuta's bij de Bank van 
Griekenland binnenkwam, deze valuta's in drachmen 
werden omgerekend en de middelen werden verstrekt aan 
de verschillende instanties die de uitgaven verrichten. 
Daarna vloeiden de middelen echter in het investerings­
programma van de Staat, zodat het onmogelijk bleek, de 
bijdrage van de Gemeenschap te onderscheiden van de 
nationale middelen die voor hulp in verband met 
aardbevingen werden verstrekt. 
14.33. De Kamer adviseert, bij soortgelijke operaties 
voortaan gescheiden rekeningen bij te houden ten bewijze 
van een deugdelijk beheer van de communautaire 
middelen. Kamer verwijst naar haar opmerking in het jaarver­
slag over het begrotingsjaar 1985 (8), volgens welke de 
Commissie nooit werd verzocht de subsidiabiliteit 
van deze achteraf in het programma opgenomen 
projecten te onderzoeken. Vergeleken met de bescha­
digde gebouwen voldoen de nieuw gebouwde wonin­
gen aan zeer moderne normen. Bij een minder 
kostbare uitvoering van het project had de door de 
Gemeenschap medegefinancierde hulp over grotere 
delen van de getroffen bevolking kunnen worden 
gespreid. Gezien de bescheiden maatschappelijke 
positie van de vroegere bewoners ziet de Kamer niet in 
hoe dezen zich de aan woningen van dit niveau 
verbonden financiële lasten zullen kunnen permitte­
ren; 
Controle van specifieke projecten 
14.34. De controles van de Kamer waren toegespitst op 
twee specifieke gedeelten van het gewijzigde programma, 
namelijk investeringen in particuliere woningen en 
scholen. Twee projecten werden aan een grondiger 
onderzoek onderworpen: de in Nikaia gebouwde wonin­
gen (± 6,6 Mio ECU) en een gymnasium in Athene (± 
0,6 Mio ECU). Uit de controle bleek het volgende: 
(a) hoewel de bouwwerkzaamheden betreffende de 
woningen in Nikaia in december 1985 waren vol­
tooid, werd de bouwvergunning pas in mei 1986 
verleend. Ten tijde van het controlebezoek, ruim vijf 
jaar na de aardbeving, had de oplevering nog niet 
plaatsgevonden en was er nog geen enkele woning 
bewoond; 
(b) de gebouwen in Nikaia waren niet opgenomen in het 
oorspronkelijk door de Commissie als subsidiabel 
goedgekeurde programma. De opneming in het 
programma van de bouw van deze woningen en een 
aantal andere projecten werd pas in april 1985 door de 
Griekse autoriteiten aan de EIB voorgesteld. De (c) bij het nieuwe gymnasium in Athene blijft het de 
vraag of dit wel subsidiabel was uit hoofde van de 
wederopbouw van door de aardbeving verwoeste 
gebouwen, want de nieuwe school is gebouwd op een 
andere plaats dan de oude, en de oude bleef als school 
in gebruik tot in 1984, in welk jaar de bouw van de 
nieuwe school werd beëindigd.Bewijs van door de 
aardbeving veroorzaakte schade 
Bewijs van door der aardbeving veroorzaakte schade 
14.35. De Griekse autoriteiten waren niet in staat een 
bewijs van de door de aardbeving veroorzaakte schade te 
leveren. Voor de beide gecontroleerde specifieke projec­
ten was er evenmin een volledig en kwantitatief schade­
rapport opgesteld. De Kamer kon derhalve niet vast­
stellen of de in het kader van het programma uitgevoerde 
werkzaamheden uitsluitend toe te schrijven waren aan de 
gevolgen van de aardbeving. Daarom beveelt zij aan, in 
toekomstige gevallen van spoedhulp in de financierings­
overeenkomst te bepalen dat goedgekeurde werkzaam­
heden alleen mogen worden uitgevoerd als er een bewijs 
van schade is geleverd. 
(O PB C 326 van 16.12.1985, paragraaf 14.23. 
(2) Resolutie van het Europees Parlement van 18.4.1986, PB L 
150 van 4.6.1986 
(3) Doe. COM(86)423 def. 
(4) PB C 326 van 16.12.1985, paragraaf 14.8. 
(5) Besluit 87/182/EEG van de Raad van 9.3.1987, PB L 71 van 
14.3.1987. (6) PB C 321 van 15.12.1986, paragraaf 12.18. 
(7) Besluit 81/1013/EEG van de Raad van 14.12.1981, PB L 367 
van 23.12.1981. 
(8) PB C 321 van 15.12.1986, paragraaf 12.37. 
(M) rnn_/nia_riAui; IA_AUK cinm.ni 19 fl7'ii;HA9 IHR-MI 1+ R Q8A 

15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 129 
TWEEDE DEEL 
Europese Ontwikkelingsfondsen 
INHOUD Paragraaf 
Inleiding 1— 5 
Opmerkingen over het financieel beheer 6— 22 
Derde en vierde EOF 6 
Vijfde EOF 7 
Zesde EOF 8— 9 
Opstelling van de EOF-rekeningen 10 
Voorschotkassen 11— 20 
Prijs van contracten voor uit te voeren werken 21— 22 
Steun voor opleidingsmaatregelen 23— 56 
Financiële uitvoering van de opleidingsmaatregelen 25— 26 
Meerjarige opleidingsprogramma's 27— 50 
Specifieke acties buiten de meerjarige opleidingsprogramma's 51— 55 
Slotopmerkingen 56 
Steun voor handelsbevordering 57— 104 
Rechtsgrondslag van de maatregelen tot bevordering van de handel 58— 59 
Financieringsbronnen en financiële uitvoering van de programma's tot 
bevordering van de handel 60— 63 
Programma's tot bevordering van de handel 64— 71 
Deelneming aan handelsbeurzen 72— 93 
Handelsmissies 94— 99 
Slotopmerkingen 100 
INLEIDING 2. De navolgende paragrafen bevatten eerst enkele 
opmerkingen over het financieel beheer van het derde, 
vierde, vijfde en zesde EOF. Vervolgens worden de 
voorwaarden voor de toekenning en het beheer van de 
steun voor opleidingsmaatregelen en handelsbevordering 
aan een kritisch onderzoek onderworpen. 
1. De Europese Ontwikkelingsfondsen (EOF's) vormen 
het voornaamste instrument van het door de Europese 
Economische Gemeenschap (EEG) gevoerde beleid van 
samenwerking met 66 ontwikkelingslanden in Afrika, het 
Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS-Staten). De 
EOF's staan los van de algemene begroting van de 
Europese Gemeenschappen en de toewijzing van elk EOF 
bestaat uit financiële bijdragen van de Lid-Staten die 
volgens een ad hoe-verdeelsleutel worden vastgesteld. 
Voorts geldt voor de werking van elk EOF een speciaal 
financieel reglement. 3. In 1986 werden twaalf landen van de ACS-groep 
door drie controleteams van de Rekenkamer bezocht: 
Guyana, Trinidad en Tobago, Grenada, Dominica, Sint 
Lucia, Barbados, Jamaica, Tsjaad, Kameroen, Equato­
riaal Guinee, Niger en Burkina Faso. De tijdens deze 
bezoeken verrichte controle had betrekking op 93 
projecten en talrijke microprojecten, gefinancierd in het 
130 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
van Jaoendé — ten einde en is de Commissie begonnen de 
niet-bestede bedragen van het vierde EOF — ingesteld in 
het kader van de op 31 december 1980 verstreken 
Overeenkomst van Lomé — te gebruiken. Zo zijn onder 
meer 75,0 Mio ECU uit de reserves van het vierde EOF, 
alsmede 25,0 Mio ECU van het vijfde EOF besteed aan de 
financiering van een herstelprogramma voor de Afri­
kaanse landen die het zwaarst door de droogte waren 
getroffen, dat eind 1986 bijna volledig was uitgevoerd. 
Vijfde EOF 
1. De tweede Overeenkomst van Lomé, krachtens welke 
het vijfde EOF werd ingesteld, liep op 28 februari 1985 af, 
maar werd bij wijze van overgangsmaatregel tot aan de 
inwerkingtreding van de derde Overeenkomst van Lomé, 
op 1 mei 1986, toegepast. Per 31 december 1986 moest nog 
45 % van het vijfde EOF worden uitbetaald. 
Zesde EOF 
8. De derde Overeenkomst van Lomé (zesde EOF) werd 
op 8 december 1984 ondertekend en trad op 1 mei 1986 in 
werking. De lange termijnen die noodzakelijk werden 
door het tempo waarin de indicatieve programma's 
werden ondertekend, alsmede het feit dat het financieel 
reglement pas op 11 november 1986 door de Raad werd 
vastgesteld, verklaren waarom er op 31 december 1986, 
twee jaar na de ondertekening van de Overeenkomst, met 
uitzondering van de Stabextransfers ten bedrage van 
105,0 Mio ECU en spoedhulp voor 3,9 Mio ECU, geen 
enkele belangrijke betaling uit hoofde van het zesde EOF 
was geboekt. 
Tabel 1 — Besteding van het 3de, 4de, 5de en 6de EOF per 31 december 1986 
(Mio ECU) 
Middelen en besteding 
Betalingen: 
— vóór 1986 
— in 1986 
Totaal betalingen 
Nog te betalen: 
— vastgelegd 
— nog niet vastgelegd 
Toewijzing 
Diverse ontvangsten: 
— vóór 1986 
— in 1986 
Totaal der beschikbare middelen 3de EOF 
Jaoendé II 
(afloop: 
1976) 
881,5 
3,6 
885,1 
9,4 
2,3 
896,8 
— 
896,8 4de EOF 
Lomé I 
(afloop: 
1980) 
2 781,9 
108,5 
2 890,4 
'243,1 
57,0 
3 190,5 
6,1 
3 196,6 5de EOF 
Lomé II 
(afloop: 
1986) 
2 041,0 
617,9 
2 658,9 
1 497,8 
605,6 
4 762,3 
138,3 
13,8 
4 914,4 6de EOF 
Lomé III 
(afloop: 
1990) 
116,7 
116,7 
196,5 
7 186,8 
7 500,0 
— 
7 500,0 kader van de nationale indicatieve programma's en de 
regionale samenwerking, alsook diverse acties uit hoofde 
van de spoedhulp en de Stabex- en Sysmin-mechanismen. 
4. Aan de hand van deze controles, die in elk van de 
betrokken landen een aanzienlijk deel van de uit hoofde 
van het vierde en vijfde EOF toegekende steun (gemid­
deld 65 % van de toewijzing van de indicatieve program­
ma's) bestreken, heeft de Kamer kunnen vaststellen dat de 
tekortkomingen in het stadium van de programmering, 
het vooronderzoek en de beoordeling van de projecten, 
waarover zij reeds in haar vorige jaarverslag opmerkingen 
had gemaakt, nog altijd bestaan. De Commissie heeft de 
gegrondheid van de meeste dezer opmerkingen niet 
betwist en overigens gepreciseerd dat sommige van deze 
tekortkomingen in het kader van de derde Overeenkomst 
van Lomé zouden worden weggenomen. Daar de 
tenuitvoerlegging van Lomé III zich nog in een pril 
stadium bevindt, heeft de Kamer het niet nuttig 
geoordeeld in het onderhavige verslag op deze opmerkin­
gen terug te komen. 
5. Tabel 1 geeft een overzicht van de cumulatieve 
besteding van het derde, vierde, vijfde en zesde EOF per 
31 december 1986, alsmede van het in 1986 geboekte 
totaal aan betalingen en diverse ontvangsten. Het per 
begunstigde Staat toegekende steunbedrag is in het 
tweede deel van bijlage III opgenomen. 
OPMERKINGEN OVER HET FINANCIEEL 
BEHEER 
Derde en vierde EOF 
6. In 1986 liep het derde EOF — ingesteld in het kader 
van de op 31 maart 1976 afgelopen tweede Overeenkomst 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 131 
9. Per 31 december 1986 had de Commissie nog geen 
enkele maatregel genomen om een deel van de Stabex-
toewijzing, die op 70 Mio ECU kan worden geraamd, te 
beleggen, zoals voorgeschreven in artikel 153, lid 2, van de 
derde Overeenkomst van Lomé en artikel 55 van het 
financieel reglement van toepassing op het zesde EOF, 
zodat er geen rente beschikbaar is gekomen ter aanvulling 
van de Stabex-middelen, die onder de tweede Overeen­
komst van Lomé ontoereikend zijn gebleken om aan de 
goedgekeurde aanvragen te voldoen. 
Opstelling van de EO F-rekeningen 
10. Om de voor de opstelling van de rekeningen 
voorgeschreven termijn te eerbiedigen en zich ervan te 
vergewissen dat er een passende boekhoudkundige 
controle op de EOF-verrichtingen plaatsvindt, zou de 
Commissie ervoor moeten zorgen dat alle verificaties en 
toetsingen regelmatig in de loop van het begrotingsjaar 
plaatsvinden, in plaats van toe te staan dat er zich aan het 
eind van het jaar grote vertragingen voordoen. Zoals de 
Rekenkamer in haar vorige jaarverslagen heeft beklem­
toond, heeft de Commissie tijdens de periode die nodig is 
voor de opstelling van de rekeningen aan het eind van het 
begrotingsjaar geen toegang tot de boekhoudkundige 
registratie van de bankverrichtingen, die een bedrag van 
circa 200 Mio ECU vertegenwoordigen, noch tot de 
informatie betreffende de financiële uitvoering van de 
projecten, hetgeen een ernstige tekortkoming in haar 
financieel beheer van de EOF's vormt. 
Voorschotkassen 
11. Overeenkomstig artikel 129, sub e), van de tweede 
Overeenkomst van Lomé, past de Gemeenschap haar 
betalingsprocedures aan in dier voege dat de kosten in 
verband met de voorfinanciering van de projecten en 
programma's niet ten laste van de minst ontwikkelde 
ACS-Staten komen.» In artikel 230 van de derde Overeen­
komst van Lomé wordt deze bepaling tot alle ACS-Staten 
uitgebreid. 
12. De Commissie heeft de toekenning van voorschot­
ten evenwel al jaren voor alle ACS-Staten laten gelden, 
onverschillig of het om minder ontwikkelde Staten gaat of 
niet, met name de voorschotten ter dekking van de door 
plaatselijke autoriteiten te verrichten uitgaven. Overeen­
komstig haar handleiding ten behoeve van de gemach­
tigden laat de Commissie aan de plaatselijke overheid het 
initiatief om voor de goedgekeurde, in de nationale valuta 
te verrichten uitgaven een voorschotkas te vormen. Bijna 
alle ACS-Staten hebben van deze mogelijkheid gebruik 
gemaakt, onder meer voor de verwezenlijking van 
ontwikkelingsprojecten in de plattelandssector. Overeen­
komstig de voorschriften van de handleiding worden de 
voorschotkassen gevormd onder voorwaarden die in 
overeenstemming zijn met de financiële reglementen van 
de EOF's, behalve dat de verantwoordelijkheid van de beheerder van de voorschotkassen niet nader is omschre­
ven en dat geen enkele bepaling voorziet in schadeloos­
stelling in geval van tekorten, noch in het stellen van 
waarborgen. 
13. De op deze wijze door de Commissie toegekende 
voorschotten zijn groot en bedragen gewoonlijk tussen 
50 000 en 400 000 ECU. Zij zijn bedoeld om tot maximaal 
zes maanden betalingen te dekken, elk kwartaal te 
worden aangevuld en na overlegging van de bewijsstuk­
ken aan de gemachtigde periodiek te worden geregulari­
seerd. 
Boeking van de voorschotten 
14. De opneming van de voorschotkassen in de EOF-
rekeningen door de Commissie is ontoereikend en in 
sommige gevallen onnauwkeurig gebleken. 
15. De bedragen van de aan de ACS-Staten uitbetaalde 
voorschotten worden niet op de actiefzijde van de EOF-
rekeningen geboekt, maar rechtstreeks bij het betrokken 
project opgevoerd. Van de toekenning en de desbetref­
fende regularisatie van de voorschotten wordt, voor 
iedere vastlegging, uitsluitend een enkele p.m.-boekhou-
ding in plaatselijke valuta gevoerd. Tot op recente datum 
was de Commissie niet in staat de Kamer een volledige 
lijst voor te leggen van de voorschotten welke in 1986 op 
verrekening wachtten en in de balansen van het EOF 
komt geen enkele evaluatie van deze belangrijke actief-
post voor. 
16. De Kamer heeft 40 niet-vereffende p.m.-rekeningen 
met betrekking tot voorschotten, voor een totaalbedrag 
van 10 Mio ECU per saldo, onderzocht en daarbij 
vastgesteld dat in 50 % van deze rekeningen foute 
boekingen voorkwamen, hetzij omdat de voorschotten 
als geregulariseerde uitgaven waren opgenomen, hetzij 
omdat de bewijsstukken met betrekking tot de geregulari­
seerde uitgaven onvolledig te boek waren gesteld. In 25 % 
van de gevallen heeft de Kamer geen bevestiging kunnen 
verkrijgen van het feit dat de boekhouding van het EOF 
met betrekking tot het voorschot was aangesloten op de 
boekingen van de delegatie, daar de controlestaten 
waarmee de delegaties de periodieke aanvulling en de 
geregulariseerde bedragen aangeven, zich niet in het 
dossier te Brussel bevonden. 
Controle op de aanwending van de voorschotten 
17. Volgens de handleiding van de Commissie moeten 
in de door de autoriteiten op te stellen kostenraming de 
procedures voor de vorming van de voorschotkassen en 
de vereffening van de toewijzing worden vastgesteld. Op 
enkele uitzonderingen na bevatten de 40 door de Kamer 
132 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
gecontroleerde ramingen slechts een beknopte verwijzing 
naar de over te leggen bewijzen van uitgaven. Dientenge­
volge dringen de gemachtigden er bij de plaatselijke 
autoriteiten niet op aan dat deze de talrijke in de 
handleiding voorgeschreven documenten overleggen, 
zoals bij voorbeeld het bewijs dat de gunning betrekking 
had op de laagste inschrijving of dat de kooporders 
volgens de regels zijn goedgekeurd. De handleiding is op 
één belangrijk punt onvolledig, daar zij geen voorschrif­
ten omvat met betrekking tot de overlegging door de 
plaatselijke overheid van de voorraadboekhouding als 
bewijs dat de door het EOF gefinancierde bouw­
materialen, brandstof, auto-onderdelen enz. niet voor 
andere dan de goedgekeurde doeleinden zijn gebruikt. 
Bankrekeningen van de beheerders van voorschotkassen 
18. De Commissie oefent geen enkele doeltreffende 
controle uit om zich ervan te vergewissen dat de niet-
gebruikte saldi van de voorschotkassen in overeen­
stemming zijn met de door de beheerders gevormde 
banksaldi. In slechts twee door de Kamer te Brussel 
onderzochte dossiers van bewijsstukken werden de 
banksaldi van de beheerder aangegeven en in beide 
gevallen werden aanzienlijke en niet opgehelderde 
verschillen tussen de boeking van het saldo van het 
voorschot door de Commissie en het banksaldo vast­
gesteld. In drie van de in 1986 door de Kamer bezochte 
ACS-Staten konden de delegaties geen vergelijkende 
gegevens overleggen ter verklaring van de verschillen 
tussen de boeking van de voorschotten door de delegatie 
en de overeenkomstige banksaldi, die in de loop der jaren 
steeds groter zijn geworden. Zolang de Commissie de 
delegaties niet verplicht, regelmatig dit soort toetsingen te 
verrichten, zal zij niet kunnen bewijzen dat de voorschot­
ten uitsluitend voor de goedgekeurde doelstellingen zijn 
gebruikt en eventueel invorderbaar zijn. 
Gevolgen van de vastgestelde tekortkomingen 
19. Aan de hand van de boekhoudkundige gegevens 
waarover zij kon beschikken, raamt de Kamer de in 1986 
verstrekte voorschotten op een totaalbedrag van circa 
80 Mio ECU. Daar de Commissie de volledige lijst van de 
nog te verrekenen voorschotten te laat heeft opgesteld, de 
boekhoudfouten niet zijn gecorrigeerd en een aansluiting 
op de boekingen van de gemachtigden en de banksaldi 
ontbreekt, is de Commissie niet in staat het gebruik van de 
voorschotten te volgen. Haar controle is te minder 
doeltreffend, daar de delegaties alle bewijsstukken 
bewaren en het directoraat Financiële Controle van de 
Commissie de voorschotten niet regelmatig verifieert, 
aangezien het zijn formele goedkeuring uitsluitend voor 
betalingen in EEG-valuta verleent. 20. De voorschotkassen blijven vaak jarenlang bestaan, 
daar de saldi van de ene jaarlijkse raming op de andere 
worden overgedragen en soms op verschillende opeenvol­
gende projecten en EOF's betrekking hebben. Bij gebrek 
aan regelmatige toetsingen duurt het langer om de fouten 
en de verschillen tussen de boekingen van het EOF en die 
van de nationale autoriteiten op te sporen, waardoor de 
afsluiting van de projecten vertraging oploopt. Bij een 
derde van de onderzochte voorschotten — voor in totaal 
3,2 Mio ECU -, waarvan er drie — voor een totaal van 
0,6 Mio ECU — van 1980 of vroeger dateerden, had de 
vereffening van het voorschot twee of meer jaren 
vertraging opgelopen. Er zouden inningsopdrachten 
moeten worden ingevoerd om de niet-gebruikte of 
overbodige saldi in te vorderen en aldus te voorkomen dat 
het EOF verliezen lijdt: een in februari 1984 in de 
nationale valuta overgemaakt voorschot van 0,1 Mio 
ECU bleek overbodig te zijn, en de Commissie zal 
ingevolge devaluaties van de nationale valuta slechts 27 % 
van het oorspronkelijke bedrag in ECU terugontvangen. 
Prijs van contracten voor uit te voeren werken 
21. Zoals in het jaarverslag van de Kamer over het 
begrotingsjaar 1984 Q) aangegeven, is de Commissie niet 
opmerkzaam genoeg bij de goedkeuring van de financiële 
voorwaarden van contracten voor werken, inzonderheid 
wat de bepalingen inzake de compensatie van prijs-
schommelingen betreft. In 1986 heeft de aannemer van 
bepaalde wegwerken in Tanzania een bedrag van 1,9 Mio 
ECU ontvangen, dat de Kamer om de volgende redenen 
ongerechtvaardigd acht: 
(a) 1,5 Mio ECU werden gevorderd ter compensatie van 
verhogingen van materiaalprijzen en arbeidskosten. 
Deze prijsverhogingen waren hoofdzakelijk te wijten 
aan de devaluatie van de Tanzaniaanse shilling. De 
contractant was echter reeds tegen devaluatie be­
schermd, aangezien 76 % van de in shillings uitge­
drukte contractprijs door het EOF in ECU werd 
betaald tegen een koers die vóór de inschrijving was 
vastgesteld. Er was derhalve geen enkele extra 
compensatie voor prijsschommelingen ten laste van 
het EOF gerechtvaardigd; 
(b) 0,4 Mio ECU werden gevorderd voor kosten die 
betrekking hadden op de belasting op de verkoop van 
brandstof, hoewel de offerte van de contractant 
slechts als de laagste was aanvaard op voorwaarde 
dat alle plaatselijke belastingen in zijn offerte waren 
begrepen. De contractanten (en bij gevolg het EOF) 
zijn voor soortgelijke contracten in hetzelfde land 
bovendien volledig vrijgesteld van plaatselijke belas­
tingen. 
22. Overigens werden aan dezelfde contractant 0,4 Mio 
ECU als vertragingsrente betaald op door de Commissie 
verrichte betalingen. 
(') Alle voetnoten zijn aan het eind van dit tweede deel 
opgenomen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 133 
STEUN VOOR 
OPLEIDINGSMAATREGELEN ACS-Staten hebben aldus gemiddeld ruim 10 % van de 
toewijzingen voor hun indicatieve programma's aan de 
opleidings- en onderwijssector besteed. 
23. De associatie-overeenkomsten met de landen van de 
ACS-groep die achtereenvolgens werden gesloten tot aan 
de eerste Overeenkomst van Lomé, hebben geleidelijk de 
financiering uit communautaire fondsen ingevoerd voor 
schoolinfrastructuren, studie- en stagebeurzen, alsook de 
organisatie van specifieke opleidingsprogramma's voor 
leidinggevend personeel, technici en leerkrachten. Sinds 
de tweede Overeenkomst van Lomé is de benadering van 
de opleidingsmaatregelen aanzienlijk veranderd. Deze 
moeten voortaan hoofdzakelijk in het kader van meerja­
renprogramma's en pas in de tweede plaats in de vorm 
van specifieke acties worden verwezenlijkt. 26. Uit de opsplitsing van deze globale bedragen blijkt 
dat er voorrang is gegeven aan opleidingsmaatregelen in 
de strikte zin van het woord, aangezien daaraan bijna 
60 % van de kredieten werd besteed. De resterende 40 % 
werd aan onderwijsinfrastructuren toegewezen. Er zij op 
gewezen dat er in de bovenvermelde bedragen geen 
rekening is gehouden met de in het kader van andere 
ontwikkelingsprojecten gesubsidieerde opleidingsmaat­
regelen, daar deze in de rekeningen van het EOF niet 
afzonderlijk worden geboekt. 
24. Met strikte inachtneming van de fundamentele 
keuzen op onderwijsgebied van iedere geassocieerde 
Staat, hebben de in het kader van meerjarenprogramma's 
gefinancierde maatregelen ten doel te voldoen aan de 
opleidingsbehoeften die resulteren uit de in de indicatieve 
programma's geformuleerde algemene ontwikkelings­
doelstellingen. De specifieke acties hebben betrekking op 
afzonderlijke maatregelen op het gebied van beroepsop­
leiding, onderzoek en innovatie. Meerjarige opleidingsprogramma 's 
Vaststelling van prioritaire behoeften 
Financiële uitvoering van de 
op Ie idingsmaatrege len 
25. Zoals uit tabel 2 blijkt, werden van 1 april 1976 tot 
31 december 1986 in de opleidingssector uit hoofde van 
het vierde en vijfde EOF 524,2 Mio ECU vastgelegd. De 27. De Kamer heeft de 20 vanuit financieel oogpunt 
belangrijkste meerjarige opleidingsprogramma's onder­
zocht. In geen der betrokken landen waren op het niveau 
van de Commissie of dat van het ontvangende land de 
behoeften aan leidinggevend personeel per bedrijfssector 
en scholingsniveau geïnventariseerd. Onder deze omstan­
digheden konden de bedoelde programma's nauwelijks 
beantwoorden aan de uit de doelstellingen van de 
indicatieve programma's voortvloeiende prioritaire be-
Tabel 2 — Voor onderwijs en opleiding bestemde middelen per 31 december 1986 
(Mio ECU) 
Soort project 
Meerjarige opleidingsprogramma's (') 
Infrastructuren 
Specifieke opleidingsprogramma's 
Andere studiedagen en conferenties 
Totaal ACS-landen 
Landen en gebieden overzee 
Totaal EOF 
Als percentage van de besluiten en de betalingen 
in het kader van de indicatieve programma's Financierings­
besluiten 
4de 
EOF 5de 
EOF Totaal 
103.5 132,4 235,9 
117.6 88,0 205,6 
13,8 36,8 50,6 
7,3 13,3 20,6 
242,2 270,5 512,7 
8,7 3,2 11,9 
250,9 273,7 524,6 
10,5% 10,1% 10,5% Betalingen 
4de 
EOF 5de 
EOF Totaal 
94,5 69,4 163,9 
100,9 38,5 139,4 
12,0 16,4 28,4 
7,0 1,6 8,6 
214,4 125,9 340,3 
8,3 1,8 10,1 
222,7 127,7 350,4 
10,5% 8,7% 9,3% 
(') 4de EOF: uitsluitend beurzen. 
134 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
hoeften. Het bleek voor de Commissie bovendien 
bijzonder moeilijk, zich ervan te vergewissen of deze 
opleidingsprogramma's een goede aanvulling op het 
nationale opleidingsbeleid vormden. 
Studie- en stagebeurzen 
28. Het EOF financiert beurzen voor studies en stages 
die in het begunstigde land, een andere ACS-Staat of een 
Lid-Staat van de Gemeenschap kunnen worden gevolgd. 
De beursaanvragen worden door de autoriteiten van de 
begunstigde Staten aan de Commissie voorgelegd. Als de 
financiering eenmaal is aanvaard, worden de studiebeur­
zen in Europa uit de voorschotten van het EOF betaald 
door de in iedere Lid-Staat van de Gemeenschap 
gevestigde beheerinstanties, zoals de British Council in 
het Verenigd Koninkrijk, het Centre international des 
étudiants et stagiaires in Frankrijk en de Europese 
Associatie voor Samenwerking in België. Als het om 
studies in een ACS-Staat gaat, worden de betalingen door 
de gemachtigde in deze Staat uit speciale voorschotten 
verricht. De in de Lid-Staten van de Gemeenschap 
gefinancierde studiedagen worden door de Afdeling 
Menselijk potentieel van het Directoraat-generaal 
Ontwikkeling (DG VIII) goedgekeurd. 
29. De studiebeurzen in de Lid-Staten zijn onderver­
deeld in drie categorieën: hoger technisch, universitair of 
postuniversitair onderwijs, korte cursussen en stages in 
bedrijven. De beurzen hebben meestal betrekking op 
vakken die verband houden met de ontwikkeling, maar 
staan zelden rechtstreeks in verband met door het EOF 
gefinancierde projecten. 
30. De meeste beurzen voor postuniversitair onderwijs 
en alle beurzen voor korte cursussen en stages, worden 
toegekend aan onderdanen van de ACS-Staten die in het 
nationale bestuursapparaat of de overheidssector werk­
zaam zijn. De particuliere sector wordt meestal gene­
geerd, hoewel artikel 141, lid 6, van de tweede Overeen­
komst van Lomé in de mogelijkheid voorziet dat er in de 
42 minst ontwikkelde ACS-Staten bijzondere voorrang 
wordt verleend aan de opleiding van leidinggevend en 
ander personeel in de particuliere sector. 
31. Overigens zijn er in strijd met de algemene 
voorschriften van de Commissie betreffende de uitvoe­
ring van de studie- en stagebeurzenprogramma's ver­
schillende beurzen toegekend voor niet-vakgebonden 
middelbaar onderwijs, onder meer een twintigtal beurzen 
voor studies ter voorbereiding van het internationaal 
baccalaureaat aan de „United World Colleges" in het 
Verenigd Koninkrijk en Italië, hetgeen ongeveer 10 000 
ECU per jaar per student heeft gekost. Het besluit dit 
soort studies te financieren voor drie uit Swaziland 
afkomstige studenten, die daarvoor naar het Verenigd 
Koninkrijk werden gezonden, is zeer aanvechtbaar. Het 
EOF heeft namelijk voor de helft van de prijs studies van 
hetzelfde niveau op een Swazische school, alsook 
technische bijstand voor dezelfde school gefinancierd. Inpassing van de opleidingsmaatregelen in de 
ontwikkelingsprojecten 
32. Met het oog op een betere integratie van de 
opleidings- en onderwijsmaatregelen in het ontwikke­
lingsbeleid voorzag artikel 141, lid 2, van de tweede 
Overeenkomst van Lomé in de financiering van de 
opleiding van middelbaar en technisch leidinggevend 
personeel in samenhang met de verschillende door de 
Gemeenschap gefinancierde ontwikkelingsprojecten. 
Deze vernieuwing, die de geleidelijke vervanging van de 
technische bijstand en de overname van de verantwoorde­
lijkheid voor de investeringen door eigen leidinggevend 
personeel van de ACS-Staten moest bevorderen, heeft 
niet het verhoopte resultaat gehad. Met uitzondering van 
Zimbabwe, Rwanda, Boeroendi en Malawi, dat zijn 
toewijzing van 2,1 tot 2,9 Mio ECU zag stijgen, hebben de 
onderzochte landen hun toewijzingen voor studiedagen 
en korte beroepsopleidingen ter plaatse duidelijk onder-
besteed. De toewijzingen voor studiebeurzen zijn daaren­
tegen royaal besteed en in sommige gevallen zelfs 
overschreden. 
33. Van de onderzochte landen heeft Somalië zijn 
toewijzing van 1,3 Mio ECU voor opleidingsmaatregelen 
in Europa volledig opgebruikt, maar heeft geen aanzien­
lijk deel gebruikt van het budget van 2,9 Mio ECU voor 
met drie ontwikkelingsprojecten samenhangende oplei­
dingsmaatregelen. De toewijzing voor het Ethiopische 
programma voor opleidingen in het buitenland is van 
0,5 Mio ECU tot 2,0 Mio ECU opgetrokken ten koste 
van een programma voor de opleiding ter plaatse van 
magazijnhouders, boekhouders en technici belast met de 
distributie van en het toezicht op de hulp aan slachtoffers 
van de hongersnood. Toewijzingen van dezelfde aard 
voor Nigeria (3,2 Mio ECU, met name voor de opleiding 
van personeel van de coöperaties) en voor vier andere 
landen (1,8 Mio ECU in totaal) zijn tot dusver nog niet 
gebruikt. 
34. In Swaziland is een bedrag van 1,0 Mio ECU (46 % 
van het meerjarig opleidingsprogramma), bestemd voor 
andere activiteiten dan het verlenen van studiebeurzen, 
volledig gebruikt ter financiering van de kosten voor 
technische assistenten, die slechts in tweede instantie een 
opleidingsfunctie vervullen. Zij zijn namelijk belast met 
de hervatting van de onderhandelingen over een akkoord 
inzake een douane-unie, het beheer van de nationale bank 
en het onderhoud van het radiostation. 
35. De geringe uitvoeringsgraad van de opleidingsmaat­
regelen ter plaatse is enerzijds te wijten aan het grotere 
prestige van de overzee georganiseerde opleidingsacties 
en anderzijds aan het ontbreken van een echte program­
mering door de ACS-Staten van hun eigen opleidings­
activiteiten. Deze laatste tekortkoming wordt nog 
verergerd, omdat de delegaties van de Commissie slechts 
over een beperkt aantal opleidingsdeskundigen beschik­
ken: twee posten voor opleidingsadviseur bij alle 
delegaties. De opleidingsprogramma's krijgen derhalve 
niet de voorrang die zij verdienen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 135 
Selectie en plaatsing van de kandidaten 
36. Uit de controles ter plaatse is gebleken dat de 
gemachtigden in de ACS-Staten in de meeste gevallen 
slechts een bescheiden aandeel hebben in de voorberei­
ding van de beursprogramma's en in de procedure voor de 
selectie van de kandidaten. De verantwoordelijke voor 
het betrokken geografische gebied van DG VIII is bij deze 
fase niet sterker betrokken. De diensten van de Commis­
sie wijden zich voornamelijk aan de administratieve 
verwerking van de dossiers en zijn nauwelijks in staat de 
geldigheid van de selectiecriteria en -procedures te 
beoordelen en zich er derhalve van te vergewissen of de 
bursalen inderdaad de verdienstelijkste kandidaten zijn 
en het best beantwoorden aan de belangen van de 
economie van de ACS-Staten. 
37. Bij de keuze van de plaats van bestemming van de 
bursalen beschikken de delegatie en de bevoegde diensten 
van de begunstigde Staat niet over een volledige lijst van 
alle in de instellingen van de ACS-Staten en de Lid-Staten 
van de Gemeenschap onderwezen vakken. Onder deze 
omstandigheden is volstrekt niet gegarandeerd dat wat de 
studieplaats betreft de meest passende en minst dure 
oplossing wordt gekozen. 
38. In twee Lid-Staten hebben de voor de plaatsing van 
de studenten verantwoordelijke diensten verklaard dat de 
inlichtingen waarover zij beschikken ontoereikend zijn 
om hen in staat te stellen te garanderen dat iedere 
kandidaat is ingeschreven voor de cursus die voor hem het 
meest geschikt is. De aanvraagformulieren van de 
Commissie zijn te beknopt. De inlichtingen die zij 
verstrekken over de bekwaamheid van de kandidaten, 
hun praktijkervaring, hun aspiraties en de aard van de 
taken die hun na de opleidingsperiode zullen worden 
toevertrouwd, zijn onvolledig. Als bij de selectieprocedu­
re nog een onderhoud komt met de door de bevoegde 
nationale overheidsdienst voorgeselecteerde kandidaat, 
geeft de gemachtigde bovendien zelden of nooit een 
oordeel. Zo is een student bij voorbeeld voor een 
technische cursus van middelbaar niveau ingeschreven, 
terwijl zijn diploma's en aspiraties in de richting van een 
opleiding op universitair niveau wezen. De ontgoocheling 
was dan ook zo groot dat de student verbitterd zijn studie, 
die 27 000 ECU had gekost, opgaf. Zijn aanvraagformu­
lier was summier ingevuld en bevatte geen enkele 
opmerking van de delegatie. 
39. De kosten van de studies variëren aanzienlijk naar 
gelang van het gastland. Zo brengt de Britse overheid, in 
tegenstelling tot andere Lid-Staten, de buitenlandse 
studenten de volledige kosten van de studies in rekening. 
Deze kosten lagen in 1986 tussen 7 500 en 13 000 ECU per 
student, wat in totaal op 3 Mio ECU neerkwam. 
Sommige korte cursussen in Europa lijken buitensporig 
duur te zijn. Zo hebben zeven Nigeriaanse adminis­
trateurs een cursus van tien weken tegen een eenheidsprijs 
van 10 000 ECU gevolgd. De studiekosten voor deze 
korte cursussen worden aanvaard zonder voorafgaande 
discussie of onderzoek van de mogelijkheid om in ACS-
Staten een vergelijkbare cursus te organiseren die minder 
duur is en waarvan meer deelnemers kunnen profiteren. Beheer van studie- en stagebeurzen door de instanties 
van de Lid-Staten 
40. De Kamer heeft controles ter plaatse verricht bij drie 
beheerinstanties (België, Frankrijk en Verenigd Konink­
rijk) die verantwoordelijk zijn voor 85 % van alle EOF-
beurzen in de Lid-Staten. 
41. Buiten haar talrijke functies op het gebied van 
ontwikkelingshulp staat de Europese Associatie voor 
Samenwerking (ÉAS), een Belgische privaatrechtelijke 
instelling, in voor het beheer van de EOF-beurzen in 
België. Deze associatie heeft de in het jaarverslag van de 
Rekenkamer over het begrotingsjaar 1981 (2) aan het licht 
gebrachte tekortkomingen niet verholpen. De Kamer had 
er in bedoeld verslag op gewezen dat de centrale 
boekhouding van de EAS in de loop der jaren ontwricht 
was geraakt en ernstige lacunes vertoonde. Sommige 
betalingen en ontvangsten werden niet bij de beurzen 
geboekt, maar bleven verschillende jaren op een tussenre-
kening staan en zijn, wat sommige posten voor een 
totaalbedrag van 59 238 ECU betreft, sinds 1982 niet 
meer in de boekhouding opgenomen. Al ruim vier jaar is 
er geen verklaring gegeven voor uitgaven die een 
totaalbedrag van 140 000 ECU vertegenwoordigen en 
waarvoor de enige aanwijzing een verschil in de voor-
schottenrekeningen van de EAS is. Sinds haar verslag 
over het begrotingsjaar 1979 (3) heeft de Kamer regelma­
tig opmerkingen gemaakt over het ontbreken van een 
interne controle op de voorschotten van het EOF voor de 
EAS, zonder dat de betrokken diensten daar alle 
consequenties uit trekken. De hardnekkigheid van deze 
tekortkomingen is temeer betreurenswaardig daar de 
Commissie, dank zij de aanwezigheid van haar vertegen­
woordigers in de raad van bestuur van de EAS, over de 
middelen beschikt om de associatie te verplichten, de 
vereiste maatregelen ter verbetering van de situatie te 
nemen. 
42. Twee instanties (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk) 
hebben geen volledige aangifte gedaan van de in hun 
betalingen begrepen BTW, wat ertoe heeft geleid dat de 
door de Lid-Staten terug te betalen belastingen jarenlang 
ten laste van het EOF zijn gekomen. 
43. Een bedrag van 1,1 Mio ECU, dat tussen 1980 en 
1982 door de Franse instantie uit de tegoeden van het 
EOF werd overgedragen ter dekking van de kosten van 
beurzen die in het kader van de communautaire 
programma's ten behoeve van landen buiten de ACS-
groep waren toegekend, is nog altijd niet terugbetaald 
door de algemene begroting, hetgeen in een overeenkom­
stige vermindering van de op de banksaldi van het EOF 
ontvangen rente heeft geresulteerd. 
44. Geen van de drie instanties neemt het met het 
financieringsbesluit voor elke beurs overeenstemmende 
bedrag in de boeken op, wat tot overschrijdingen en 
boekhoudfouten leidt, zoals de niet-goedgekeurde ver­
lenging van een aantal beurzen en reizen waarvoor de 
betalingen tweemaal werden verricht, zoals de Kamer 
heeft geconstateerd. Deze fouten werden niet tijdig 
ontdekt. De Commissie vermeldt in haar besluiten tot 
toekenning van beurzen bovendien slechts zelden de juiste 
einddatum van de studies, hetgeen voor het EOF het 
136 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
risico van uitgaven met betrekking tot niet-verschuldigde 
maandelijkse toelagen en beheerkosten meebrengt. 
Toezicht op uitvoering van de beursprogramma's 
45. De diensten en delegaties van de Commissie 
beschikken niet over de inlichtingen die nodig zijn om de 
uitvoering van de toegekende beurzen te volgen, met 
name om de resultaten van de beursprogramma's te 
beoordelen. Volgens schattingen van de beheerinstanties 
worden de studies in 85 tot 90 % van de gevallen voltooid. 
Deze raming berust evenwel niet op betrouwbare 
statistische gegevens. 
46. De Commissie volgt de uitvoering van de beurspro­
gramma's met twee computersystemen, waarvan het 
eerste nauwkeurige inlichtingen over iedere beurs bevat 
en het tweede de boekhouding van het EOF voert. Deze 
beide systemen zijn ontoereikend om de kosten van de 
beurzen te controleren en geven onvoldoende inlichtingen 
over de uitvoering van de programma's. 
47. Deze systemen bieden geen enkele ingebouwde 
bescherming tegen het weglaten van inlichtingen, zoals 
een opeenvolgende nummering van de ingevoerde 
documenten. De voor de identificatie van de beurzen 
gebruikte codes zijn verschillend in ieder systeem, zodat 
een vergelijking van gegevens zo goed als onmogelijk is. 
De uitgaven worden globaal per land in plaats van per 
beurs geboekt, zodat de vaststelling van overschrijdingen 
van de kosten van de beurzen en zelfs van het ontbreken 
van een betalingsverplichting nauwelijks mogelijk is. De 
inlichtingen die ter beschikking van de delegaties komen, 
zijn te beknopt om deze in staat te stellen fouten op te 
sporen. De Kamer heeft ontdekt dat er aanzienlijke 
bedragen zijn uitbetaald voor beurzen waarvoor geen 
vastlegging bestond, hetzij omdat de formaliteiten met 
betrekking tot het financieringsbesluit niet waren vervuld 
— zoals in het geval van de negen beurzen die voor een 
totaalbedrag van 360 000 ECU werden toegekend aan 
Ethiopische studenten die daarmee sinds 1983 studeren — 
hetzij omdat het bedrag van de beurs niet in de 
toestemming was vermeld, zoals in twee gevallen die een 
totaalbedrag van 27 000 ECU vertegenwoordigen. Omge­
keerd is ook vastgesteld dat sommige vastleggingen, voor 
een totaalbedrag van 76 000 ECU, tweemaal in de 
rekeningen van het EOF werden geboekt. 
48. De vastleggingen betreffende beurzen voor studies 
die ten einde lopen, worden zelden gecorrigeerd aan de 
hand van de reële kosten, hoewel deze laatste doorgaans 
10 tot 20 % lager blijken te liggen dan de oorspronkelijke, 
veeleer voorzichtige raming in de nationale valuta. De 
reële kosten in ECU van beurzen in het Verenigd 
Koninkrijk bleken in 1986 zelfs minder dan dit percentage 
van de raming te bedragen ingevolge de devaluatie met 
20 % die de Britse valuta in de loop van het begrotingsjaar 
ten opzichte van de ECU onderging. Aldus blijven 
aanzienlijke bedragen, die nuttig gebruikt zouden kunnen worden voor andere beurzen, onnodig geblokkeerd. De 
Commissie beschikt nochtans over de mogelijkheid de 
kosten van iedere beurs te boeken, daar de beheerinstan­
ties de gevraagde inlichtingen schriftelijk meedelen en 
deze op verzoek op magneetband zouden kunnen 
doorgeven. 
49. De gegevens van de Commissie bevatten slechts in 
een zeer gering aantal gevallen volledige statistische 
informatie. Slechts zelden wordt het positieve of negatieve 
resultaat van de studies geregistreerd, hoewel het systeem 
is ontworpen om de regelmatig door de beheerinstanties 
vergaarde inlichtingen vast te leggen en toegankelijk te 
maken. Bovendien worden de beschikbare inlichtingen 
weinig selectief aangeboden en wel in een codevorm die de 
ontcijfering ervan voor gebruikers moeilijk maakt. 
50. De Commissie kent geen procedure om de beroeps­
loopbaan van de bursalen te volgen en beschikt derhalve 
niet over een middel om de doeltreffendheid van de 
betrokken programma's te controleren. Het zou nochtans 
wenselijk zijn dat de Commissie een onderzoek instelt 
naar de omstandigheden waaronder de bursalen in de 
economie van hun land worden opgenomen, met name 
om te verifiëren of zij een met de genoten opleiding 
overeenstemmende functie vervullen. 
Specifieke acties buiten de meerjarige 
opleidingsprogramma 's 
51. Sommige maatregelen op opleidingsgebied die 
buiten de meerjarenprogramma's om, hetzij in de vorm 
van specifieke acties, hetzij in het kader van breder 
opgezette projecten zijn genomen, hebben met tegensla­
gen te kampen gehad. Zo heeft de Kamer tijdens haar 
bezoek aan Kameroen in juni 1986 vastgesteld dat de 
uitrusting die in 1983 voor 2,5 Mio ECU aan 98 
onderwijsinstellingen in dat land was geleverd, niet kon 
functioneren, omdat zij ofwel nooit was geïnstalleerd, 
ofwel bij gebrek aan reserve-onderdelen, onderhoud of 
veiligheid onbruikbaar was. 
52. In Equatoriaal Guinee bestond een als opleidings­
maatregel voor onderhoudspersoneel van het wegennet 
omschreven project ten bedrage van 1,1 Mio ECU in feite 
alleen in de financiering van uitrusting en arbeidsloon 
voor het onderhoud van de wegen, terwijl iedere 
opleidingsmaatregel wegens de weinig bevredigende — 
door het bevoegde ministerie opgelegde — arbeids-
methoden tot mislukking gedoemd was. 
53. In Tsjaad was 18 maanden na het financierings­
besluit in de aangewezen 11 opleidingscentra en drie 
scholen nog altijd geen begin gemaakt met een program­
ma van prioritaire acties in de sector onderwijs, dat 
5,2 Mio ECU bedroeg. Alleen het deel van het program­
ma dat betrekking had op stage- en studiebeurzen overzee 
is verwezenlijkt. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 137 
54. De projecten die een onderdeel opleiding omvatten, 
vallen hoofdzakelijk onder de sector plattelandsontwik­
keling. De cursussen die zijn opgezet om te beantwoorden 
aan de specifieke behoeften van de begunstigden van de 
projecten (boeren, coöperaties) of het uitvoerend perso­
neel, kunnen van zeer groot belang zijn. Het opleidings­
gedeelte van een project in Niger mislukte evenwel en 
werd na vier jaar opgegeven, omdat de door het EOF 
gefinancierde technische opleidingscentra een opleiding 
gaven die niet beantwoordde aan de specifieke behoeften 
van de boeren en evenmin aansloot bij de andere 
onderdelen van het project. 
55. Voor talrijke door controleteams van de Kamer 
bezochte projecten zijn nog altijd geen verantwoordelijke 
personen aangesteld die in staat zijn, de toekomstige 
onafhankelijkheid van het project te waarborgen. Zo 
blijven projecten op het gebied van geïrrigeerde rijstvel­
den, visvangst en geïntegreerde ontwikkeling in Kame­
roen voor leidinggevende functies afhankelijk van 
technische assistenten. 
Slotopmerkingen 
56. De groeiende sociaal-economische invloed van de 
door de EOF's gefinancierde maatregelen op opleidings­
gebied vereist de volgende aanpassingen in de procedures 
voor de opstelling en de uitvoering van, alsook het 
toezicht op de programma's: 
(a) voorafgaand onderzoek van de opleidingsbehoeften 
in elke betrokken ACS-Staat. Deze analyse zou 
resulteren in de vastlegging van de volgorde waarin de 
acties moeten worden aangevangen; 
(b) meer aandacht van de delegaties voor dit soort 
maatregelen en een betere voorlichting van de 
plaatsingsinstanties ten einde de gekozen maatregelen 
zo goed mogelijk te laten aansluiten op de behoeften 
van de begunstigde landen en bij de selectie van de 
opleidingen meer rekening te houden met de pedago­
gische inhoud en de toegepaste methoden; 
(c) de invoering van een controlesysteem waardoor het 
mogelijk wordt de kosten van elke opleiding te 
beoordelen in het licht van de pedagogische doeltref­
fendheid en het belang ervan voor de doelstellingen 
van de indicatieve programma's. 
STEUN VOOR HANDELSBEVORDERING 
57. De eerste twee Overeenkomsten van Lomé bevatten 
een onderdeel handelsbevordering waarin de noodzaak wordt beklemtoond de invoer uit de ACS-Staten daad­
werkelijke voordelen te garanderen door de toegankelijk­
heid van de gemeenschappelijke markt voor hun produk-
ten te verbeteren. Bovendien werd het noodzakelijk 
geacht, de toegankelijkheidsregels aan te vullen met 
rechtstreekse steun om de handelscapaciteit van deze 
landen te versterken. 
Rechtsgrondslag van de maatregelen tot 
bevordering van de handel 
58. Ter verwezenlijking van deze doelstelling voorziet 
artikel 13 van de eerste Overeenkomst van Lomé in zes 
soorten acties tot bevordering van de handel: oprichting 
of verbetering van de organisaties die de buitenlandse 
handel van de ACS-landen helpen ontwikkelen, opleiding 
van op handelsgebied gespecialiseerd personeel, deelne­
ming van de ACS-Staten aan handels- en vakbeurzen, 
verbetering van de samenwerking tussen het bedrijfsleven 
van de Lid-Staten en van de ACS-Staten, het verrichten 
van markt- en marketingstudies, alsmede het zorgen voor 
en het verspreiden van commerciële informatie. 
59. In de tweede Overeenkomst van Lomé wordt het 
toepassingsgebied van de handelsbevordering uitgebreid. 
Artikel 21 herhaalt de in de eerste Overeenkomst van 
Lomé vastgestelde acties en voegt daaraan de volgende 
maatregelen toe: produktbeleid, ontwikkeling van basis­
infrastructuren, reclame, verzameling en verspreiding van 
kwantitatieve en kwalitatieve gegevens betreffende de 
handel, alsook bijstand voor de kleine en middelgrote 
ondernemingen. 
Financieringsbronnen en financiële uitvoering 
van de programma's tot bevordering van de 
handel 
60. De eerste Overeenkomst van Lomé was weinig 
nauwkeurig wat de financieringsbronnen betreft. In 
artikel 15 wordt alleen het volgende bepaald: „De 
Gemeenschap neemt overeenkomstig titel IV en Protocol 
nr. 2 deel aan de financiering van de acties ter bevordering 
van de handel die de ontwikkeling van de uitvoer van de 
ACS-Staten kunnen bevorderen". Deze bepaling bood de 
mogelijkheid de bedoelde acties zowel uit de toewijzingen 
voor de nationale indicatieve programma's als uit de voor 
de regionale samenwerking bestemde middelen te finan­
cieren. 
61. De tweede Overeenkomst van Lomé is te dezen 
nauwkeuriger, aangezien in artikel 22 wordt bepaald: 
„afgezien van de kredieten die in het kader van de (...) 
nationale indicatieve programma's door iedere ACS-
Staat kunnen worden aangewend voor de financiering 
van maatregelen tot bevordering van de handel (...), 
138 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
draagt de Gemeenschap (...) voor een bedrag van 
maximaal 40 miljoen Europese rekeneenheden (...) bij tot 
de financiering van dit soort regionale maatregelen". 
62. Hoewel de handelsbevordering al lang deel uit­
maakt van de door de EEG verleende steun, heeft zij in 
financieel opzicht nooit boven aan de lijst van de door de 
ACS-landen aangegeven behoeften gestaan. Zo waren er 
in het begin van de toepassingsperiode van Lomé I slechts 
vijf van de 52 landen die in hun indicatieve programma 
financiële middelen tot bevordering van de handel 
uittrokken. Uit hoofde van de tweede Overeenkomst van 
Lomé kende de helft van de ACS-Staten, namelijk 32 van 
de 63, fondsen tot bevordering van de handel toe, die 
2,3 % uitmaakten van de in het kader van hun indicatieve 
programma's verleende steun. De bescheiden bedragen 
waar het om gaat, leggen van meet af aan strikte 
beperkingen op aan de omvang van de maatregelen tot 
bevordering van de handel. 
63. Uit de tabellen 3 tjm 7 blijkt dat de uitvoering van de 
handelsbevorderingsmaatregelen traag is verlopen. Per 
31 december 1986 was van de door middel van financie­
ringsbesluiten uit hoofde van het vierde EOF toegekende 
bedragen namelijk slechts 87 % voor de indicatieve programma's en 90 % voor de regionale samenwerkings-
kredieten uitbetaald, terwijl de eerste Overeenkomst van 
Lomé reeds in december 1980 was afgelopen. Voor de 
tweede — in mei 1986 verstreken — Overeenkomst van 
Lomé bedroeg het uitbetalingspercentage 54 % voor de 
indicatieve programma's en 58 % voor de regionale 
samenwerkingskredieten. 
Programma's tot bevordering van de handel 
Samenstelling van de programma's 
64. Tabel 7 bevat een specificatie van de uit hoofde van 
het vierde en vijfde EOF ondernomen acties. Hieruit 
blijkt dat handelsbeurzen en tentoonstellingen een 
belangrijke plaats in deze acties innemen en het soort 
maatregelen blijven waaraan, ondanks een achteruitgang 
van het vierde naar het vijfde EOF, de meeste kredieten 
worden gespendeerd. Van de andere soorten maatregelen 
uit de Overeenkomsten van Lomé is duidelijk zeer weinig 
gebruik gemaakt. In de tabellen 3 t/m 7 wordt in de 
rubriek „algemeen" op de volgende van deze maatregelen 
ingegaan: technische bijstand (langdurig verblijf van een 
adviseur in het betrokken land), korte-termijnexpertises, 
Tabel 3 — Maatregelen tot bevordering van de handel, gefinancierd uit indicatieve programma's 4de EOF, per 31 december 1986 
Land 
ACS 
LGO Rubriek 
Algemeen 
Handelsstructuren 
Beurzen en tentoonstellingen 
Marketing 
Totaal 
Beurzen en tentoonstellingen 
Totaal-generaal Vastleg-
gings-
besluiten 
(1) 
(1000 ECU) 
11 448 
1 853 
299 
5 515 
19 115 
60 
19 175 Werkelijk aange­
gane betalings­
verplichtingen 
(contracten) 
(2) 
(1000 ECU) (3 = 2/1) 
% 
10 699 93 
1 798 97 
299 100 
5 314 96 
18 110 95 
50 83 
18 160 95 Betalingen 
(4) 
(1000 ECU) 
9 683 
1798 
299 
4 893 
16 673 
46 
16 719 (5 = 4/1) 
% 
85 
97 
100 
89 
87 
77 
87 
Tabel 4 — Maatregelen tot bevordering van de handel voor ACS-landen, gefinancierd uit fondsen voor regionale samenwerking 4de EOF, 
per 31 december 1986 
Rubriek 
Algemeen 
Handelsstructuren 
Beurzen en tentoonstellingen 
Totaal Vastleg-
gings-
besluiten 
(1) 
(1000 ECU) 
3 216 
141 
9 310 
12 667 Werkelijk aange­
gane betalings­
verplichtingen 
(contracten) 
(2) 
(1000 ECU) (3 = 2/1) 
% 
2 243 70 
141 100 
9 310 100 
11 694 92 Betalingen 
(4) 
(1000 ECU) (5 = 4/1) 
°/o 
1 896 59 
141 100 
9 309 100 
11 346 90 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 139 
Tabel 5 — Maatregelen tot bevordering van de handel, gefinancierd uit indicatieve programma's 5de EOF, per 31 december 1986 
Land 
ACS 
LGO Rubriek 
Algemeen 
Handelsstructuren 
Beurzen en tentoonstellingen 
Marketing 
Commerciële informatie 
Totaal 
Algemeen 
Totaal-generaal Vastleg-
gings-
besluiten 
(1) 
(1000 ECU) 
12 687 
3 191 
1 301 
8 188 
35 
25 402 
355 
25 757 Werkelijk aange­
gane betalings­
verplichtingen 
(contracten) 
(2) 
(1000 ECU) (3 = 2/1) 
% 
9 340 74 
3 191 100 
1 135 87 
5 992 73 
35 100 
19 693 78 
355 100 
20 048 78 Betalingen 
(4) 
(1000 ECU) (5 = 4/1) 
% 
6 774 53 
2 714 85 
683 52 
3 374 41 
33 94 
13 578 53 
355 100 
13 933 54 
Tabel 6 — Maatregelen tot bevordering van de handel, gefinancierd uit middelen voor regionale samenwerking 5de EOF, 
per 31 december 1986 
Land 
ACS 
LGO Rubriek 
Algemeen 
Handelsstructuren 
Beurzen en tentoonstellingen 
Handelsopleidingen 
Marketing 
Commerciële informatie 
Totaal 
Beurzen en tentoonstellingen 
Totaal-generaal Vastleg-
gings-
besluiten 
(O 
(1000 ECU) 
10 036 
116 
9 503 
133 
2 230 
3 687 
25 705 
657 
26 362 Werkelijk aange­
gane betalings­
verplichtingen 
(contracten) 
' (2) 
(1000 ECU) (3 = 2/1) 
% 
8 139 81 
116 100 
8 495 89 
133 100 
2 191 98 
3 148 85 
22 222 86 
567 86 
22 789 86 Betalingen 
(4) 
(1000 ECU) (5 = 4/1) 
% 
5 140 51 
17 15 
5 576 59 
132 99 
1 955 88 
2 239 61 
15 059 59 
328 50 
15 387 58 
Tabel 7 — Stand betalingsverplichtingen betreffende maatregelen tot bevordering van de handel per 31 december 1986 voor alle 
ACS-landen en LGO 
Rubriek 
Algemeen 
Handelsstructuren 
Beurzen en tentoonstellin­
gen 
Handelsopleidingen 
Marketing 
Commerciële informatie 
Totaal 4de EOF 
Indicatieve 
programma's 
(1000 ECU) 
11 448 
1 853 
359 
— 
5 515 
— 
19 175 Regionale 
programma's 
(1000 ECU) 
3 216 
141 
9 310 
— 
— 
— 
12 667 Totaal 
(1000 ECU) 
14 664 
1 994 
9 669 
— 
5 515 
— 
31842 °/o 
46,0 
6,3 
30,4 
— 
17,3 
— 
100,0 5de EOF 
Indicatieve 
programma's 
(1000 ECU) 
13 042 
3 191 
1 301 
— 
8 188 
35 
25 757 Regionale 
programma's 
(1000 ECU) 
10 036 
116 
10 160 
133 
2 230 
3 687 
26 362 Totaal 
(1000 ECU) 
23 078 
3 307 
11 461 
133 
10 418 
3 722 
52 119 °/o 
44,3 
6,3 
22,0 
0,2 
20,1 
7,1 
100,0 
140 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
handelsmissies, marktenquêtes en -studies, alsook de 
levering van materiaal en uitrusting. 
65. Uit tabel 7 blijkt eveneens dat het relatieve belang 
van de regionale projecten in de betrokken periode is 
toegenomen. De in de tweede Overeenkomst van Lomé 
vastgelegde toewijzing van 40 Mio ECU voor handels­
bevordering uit hoofde van de regionale samenwerking is 
niet vreemd aan deze ontwikkeling. Er zij anderzijds op 
gewezen dat deze bedragen voor een zeer groot deel aan 
de financiering van handelsbeurzen, met name in het 
kader van het vierde EOF, zijn toegewezen. 
Coördinatie van de maatregelen tot bevordering 
van de handel 
66. De programma's bestaan te vaak uit één of enkele 
geïsoleerde, onafhankelijk opgezette maatregelen zonder 
onderlinge samenhang. Deze aanpak heeft de doeltref­
fendheid van de door de EOF's gefinancierde maat­
regelen in gevaar gebracht. 
67. Voorts genieten de maatregelen tot bevordering van 
de uitvoer van talrijke ACS-landen vaak financiële en/of 
technische bijstand in het kader van bilaterale — door de 
Europese landen of andere internationale instellingen 
geleverde — steun. Het zou al een hele vooruitgang zijn 
als de Gemeenschap voor een coördinatie van de door 
haar gesubsidieerde maatregelen en die van andere 
donateurs zorgde. Een dergelijke aanpak heeft onder het 
vierde en vijfde EOF evenwel ontbroken. 
Administratieve procedures voor de opstelling en de 
uitvoering van de programma's 
68. De verantwoordelijkheid voor de genoemde tekort­
komingen in de interne structuur van de programma's tot 
bevordering van de handel en de integratie van deze 
programma's in het economische beleid van de ACS-
Staten ligt gedeeltelijk bij de begunstigde landen zelf. 
Deze moeten immers de behoeften aangeven die als basis 
voor de uitwerking van een fmancieringsvoorstel dienen 
en aldus het kader voor het programma vormen. Een 
verkeerde beoordeling van de in de commerciële infra­
structuur op te vullen lacunes in het begin, beperkt vaak 
de invloed van de nadien gekozen maatregelen, omdat de 
betrokken landen niet altijd over de mogelijkheden 
beschikken om de meest dringende behoeften nauwkeurig 
te onderkennen. In het stadium van de uitvoering werd de 
actieve en vastberaden inzet van de nationale autoriteiten, 
die een onontbeerlijke voorwaarde is voor het succes van 
het programma, niet altijd verkregen. 69. Dit neemt niet weg dat de bevoegde diensten van de 
Commissie, door de rol die hun in de uitvoering van de 
programma's is toevertrouwd, een beslissende invloed 
hebben op het slagen of mislukken van de programma's. 
Sinds 1982 vallen de algemene problemen in verband met 
de richtsnoeren en de strategie van de handelsbevordering 
in de ACS-Staten onder de verantwoordelijkheid van de 
afdeling Handelsbevordering (VIII/A/4) van het Directo­
raat-generaal Ontwikkeling. Het beheer van de projecten 
en de programma's valt daarentegen hoofdzakelijk onder 
de ambtenaren van hetzelfde Directoraat-generaal, die 
per land verantwoordelijk zijn voor de betrokken 
geografische gebieden. 
70. Bij onderzoek blijkt dat de afdeling VIII/A/4 voor 
andere acties dan bepaalde missies en deelneming aan 
handelsbeurzen onvoldoende betrokken is bij wat de voor 
het betrokken geografische gebied verantwoordelijke 
ambtenaren op het stuk van handelsbevordering doen. 
Deze feitelijke situatie heeft ernstige gevolgen. In de eerste 
plaats maakt het genoemde verschil in behandeling tussen 
handelsbeurzen en -missies enerzijds en andere soorten 
maatregelen anderzijds een geïntegreerde aanpak van de 
programma's tot bevordering van de handel onmogelijk, 
te meer daar de informatie tussen de voor de betrokken 
geografische gebieden verantwoordelijke ambtenaren 
van DG VIII en de afdeling VIII/A/4 uiterst moeizaam 
doorstroomt. Hierdoor is het onmogelijk de door de 
EOF's gefinancierde maatregelen in hun geheel, per land 
en per soort actie, te overzien, hetgeen de beoordeling 
achteraf van de uitgevoerde programma's bijzonder 
bemoeilijkt. 
71. Ten tweede blijkt een aanzienlijk deel van de 
kredieten tot bevordering van de handel beheerd te 
worden door de verantwoordelijken voor de betrokken 
geografische gebieden, die meestal noch de tijd noch de 
technische bekwaamheid voor de uitvoering van die taak 
hebben. De maatregelen tot bevordering van de handel 
vertegenwoordigen slechts een miniem onderdeel van de 
door de verantwoordelijke voor het betrokken geografi­
sche gebied beheerde indicatieve programma's. Volledig 
in beslag genomen door de projecten die financieel het 
zwaarst doorwegen, hechten zij slechts weinig belang aan 
deze commerciële maatregelen, waaraan zij bijgevolg ook 
weinig tijd besteden. De theoretische kennis en know-how 
inzake handelsbevordering is bovendien hoofdzakelijk 
geconcentreerd in de afdeling VIII/A/4, die behalve voor 
handelsbeurzen en missies niet regelmatig wordt geraad­
pleegd. De capaciteiten van DG VIII op dit terrein 
zouden beter benut kunnen worden. 
Deelneming aan handelsbeurzen 
Selectie van beurzen en tentoongestelde produkten 
72. De EOF's nemen de kosten voor deelneming aan 
regionale beurzen voor maximaal 13 500 ECU per ACS-
land voor hun rekening. Dit bedrag is als volgt verdeeld: 
huur van de tentoonstellingsruimte (3 500 ECU), opbouw 
en decoratie van de stand (6 500 ECU), vervoer van 
personeel van de stand en van tentoongestelde produkten 
(2 500 ECU), reserve en onvoorziene uitgaven (1 000 
ECU). 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 141 
73. Voor deelneming aan in het kader van de nationale 
indicatieve programma's gefinancierde beurzen kan het 
bedrag van 13 500 ECU worden overschreden op een 
gemotiveerd verzoek van de ACS-Staat. Gezien deze 
wijze van financiering wordt het merendeel van de kosten 
voor deelneming aan beurzen in feite door de EOF's 
gedragen. 
74. Deelneming aan een beurs is in het algemeen slechts 
wenselijk als sluitstuk van een geïntegreerd verkoopbe-
vorderingsbeleid. Onderzoek aan de hand van stukken en 
ter plaatse wekt het vermoeden dat de betrokken diensten 
van de Commissie er zich niet altijd van hebben vergewist 
of dit wel het geval was. 
75. Uit de controle van een representatieve steekproef 
van deelnemingen aan handelsmanifestaties is namelijk 
gebleken dat ongeveer een derde van de exposerende 
Staten geen handelsbevorderingsprogramma voor finan­
ciering uit het EOF had voorgelegd. De diensten van de 
Commissie wisten niet of de noodzakelijke voorwaarden 
betreffende instellingen, infrastructuren, produkten en 
markten waren vervuld om een optimaal commercieel 
effect van de deelneming te waarborgen. Controles op de 
manifestaties zelf brachten het geïsoleerde karakter van 
de deelneming van sommige landen aan het licht. De 
deelneming sloot helemaal niet aan bij andere maat­
regelen om de tentoongestelde produkten onder de 
heersende marktvoorwaarden beschikbaar te stellen. Een 
dergelijke opvatting van de functie van deelneming aan 
een handelsbeurs moet bijna wel teleurstellende resultaten 
opleveren. 
76. Bij het onderzoek van de aanvragen stellen de 
diensten van de Commissie zich niet voldoende de vraag 
of het voor sommige landen wenselijker is aan een beurs 
deel te nemen dan andere methoden van verkoopbevorde­
ring te kiezen. Om enig nut te hebben, moet de deelneming 
van een land aan een beurs de overtuigde steun krijgen 
van de nationale — openbare of particuliere — instanties 
die de uitvoer bevorderen. Deze voorwaarde was op de 
bezochte beurzen en tentoonstellingen niet altijd vervuld. 
In sommige gevallen lijken de doelstellingen van de 
deelneming bovendien aanvechtbaar. Zo stelde Tanzania 
op de beurs „Partner des Fortschritts" te Berlijn, volgens 
zijn vertegenwoordigers, bepaalde produkten voor het 
eerst voor zonder dat men wist of daar op de Duitse markt 
vraag naar bestond. Deze opvatting van de functie van 
een beurs is fout. Deelneming is slechts zinvol als uit een 
studie is gebleken dat er op de markt die men wil 
penetreren werkelijk vraag naar de betrokken produkten 
bestaat. De voornaamste doelstelling van deelneming 
moet het sluiten van verkoopcontracten, het op gang 
brengen van een handelsstroom zijn. In het betrokken 
geval hadden de diensten van de Commissie Tanzania 
geschiktere methoden moeten aanraden, zoals handels­
missies, marktstudies, enz. 
77. Zelfs als voor een bepaald land is gebleken dat 
deelneming aan een evenement van commerciële aard 
aangewezen is, moet de meest geschikte beurs met overleg 
worden gekozen. De Commissie is daar helaas niet toe in staat. Haar diensten doen de ACS-Staten geen volledige 
lijst toekomen van de internationale beurzen met een 
nauwkeurige beschrijving van hun kenmerken, zoals 
soort bezoekers, produkten waaraan voorrang moet 
worden gegeven enz. Voor de ACS-Staten is dit soort 
informatie evenwel onmisbaar om de evenementen te 
kunnen kiezen die het geschikte kader voor hun 
exportstrategie vormen. Bij gebreke van deze informatie 
druist de selectie van de beurzen vaak tegen iedere 
commerciële logica in. Zich bewust van deze leemte in de 
steun die zij van de Commissie krijgen, hebben ver­
schillende op de bezochte beurzen aanwezige vertegen­
woordigers van de ACS-Staten erop gewezen dat zij niet 
in staat waren de beurzen te kiezen aan de hand van de 
markten die de meeste afzetmogelijkheden voor hun 
produkten bieden. 
78. Algemeen gesproken geeft de Commissie, ondanks 
recente inspanningen in de goede richting, onvoldoende 
voorrang aan gespecialiseerde vakbeurzen boven algeme­
ne handelsbeurzen. Op handelsbeurzen gaan de derde­
wereldlanden meestal op in een massa exposanten en een 
menigte produkten, waarvan alleen de meest concurre­
rende erin slagen de aandacht van de bezoekers te 
trekken. Op vakbeurzen daarentegen kunnen de ACS-
landen, die meestal op enkele sectoren zoals voedings­
middelen, hout, textiel, enz. toegespitst zijn, gemakkelij­
ker het specifieke en daarmee aantrekkelijke karakter van 
hun artikelen doen uitkomen. 
79. Tijdens het onderzoek van een aanvraag om 
deelneming aan een beurs moet de Commissie er zich 
eveneens van vergewissen of de produkten die de ACS-
Staat wil tentoonstellen, beantwoorden aan de eisen van 
de doelmarkt. Alvorens pogingen te ondernemen om een 
markt te penetreren, moet men absoluut weten of de 
produkten vanuit een oogpunt van kwaliteit, verpakking, 
prijs, enz., aanvaardbaar zijn. Deze aanpak, die gewoon­
lijk deel uitmaakt van een commerciële strategie, was in de 
onderzochte acties zeldzaam. Ten bewijze hiervan geldt 
het feit dat deelneming aan een beurs slechts bij 
uitzondering wordt voorafgegaan door een marktstudie. 
Sterker nog, sommige aanvragen werden positief beant­
woord, voordat de betrokken Staten zelfs maar een lijst 
hadden voorgelegd van de produkten die zij wilden 
tentoonstellen. Dit was met name het geval bij Zaïre, 
Guinee-Bissau, de Comoren, Soedan, Benin, Togo, 
Burkina Fasso, Zimbabwe en Ivoorkust naar aanleiding 
van in 1986 uit de regionale fondsen gefinancierde 
beurzen. 
80. De diensten van de Commissie zouden zorgvuldiger 
moeten toezien op de keuze van de produkten door de 
autoriteiten van de ACS-landen. Zo berichtte de ver­
tegenwoordiger van de stand van Ivoorkust op de 
jaarbeurs te Triest over de terughoudendheid van de 
particuliere ondernemingen van zijn land om monsters 
van hun artikelen aan de voor de stand verantwoordelijke 
overheidsinstantie te geven (in casu de Kamer van 
Koophandel van Abidjan). Op de stand van Ivoorkust 
werden bijgevolg hoofdzakelijk weinig concurrerende 
produkten aangeboden, terwijl dit land stellig een 
exportpotentieel bezit. 
81. Voorts bevatten tal van aanvragen om deelneming 
waarop gunstig was gereageerd, helemaal geen informatie 
142 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
over de hoeveelheden van de gekozen produkten die in het 
betrokken ACS-land voor uitvoer beschikbaar waren. De 
diensten van de Commissie bekommerden zich nauwe­
lijks om de vraag of de betrokken produkten wel 
doorlopend en in voldoende hoeveelheden kunnen 
worden geproduceerd om een inspanning tot bevordering 
van de export ervan te rechtvaardigen. Een produktieap-
paraat dat niet in staat is om een regelmatige voorziening 
te garanderen, zou immers de voordelen van een 
succesvolle aanwezigheid op een commercieel evenement 
tenietdoen. 
82. Tenslotte is een verstandige keuze van de te 
exposeren produkten alleen maar mogelijk, als er 
voldoende inlichtingen over aanwezige of een marktaan­
deel ambiërende concurrenten worden ingewonnen om 
een voldoende verfijnde marketingstrategie te kunnen 
uitstippelen. Het merendeel van de op de bezochte 
beurzen aanwezige vertegenwoordigers van de ACS-
Staten zei hierover zo goed als niets te weten en ter zake 
geen bijstand van de Commissie te hebben gekregen. 
Selectie van het op de stand aanwezige personeel 
83. De doeltreffendheid van het op de stand aanwezige 
personeel is van het grootste belang voor de ver­
wezenlijking van de doelstellingen. Daar de Commissie 
zich hiervan bewust is, vraagt zij de ACS-Staten die zich 
voor deelneming aan een beurs kandidaat stellen, zich 
ertoe te verbinden uitsluitend gekwalificeerde vertegen­
woordigers naar de beurs te zenden. Uit het onderzoek 
van een representatieve steekproef van landen die in 1986 
aan beurzen deelnamen, is gebleken dat minder dan 10 % 
van deze landen bij de goedkeuring van de aanvraag zich 
hiertoe had verbonden. Deze houding van de diensten van 
de Commissie maakt het mogelijk dat talrijke exposanten 
personeel afvaardigen dat niet in staat is de bezoekers 
nauwkeurige inlichtingen over de produkten te geven, 
zich niet kan aanpassen aan de verschillende categorieën 
potentiële klanten en niet gerechtigd is zaken te doen. 
84. Zo omvatte de delegatie van Ivoorkust op de beurs 
te Triest geen enkele vertegenwoordiger van een particu­
liere onderneming. Het aanwezige personeel kende de 
prijzen, de beschikbare hoeveelheden en de levertijden 
van de produkten niet. Het was evenmin bevoegd om 
contracten af te sluiten. De rol van deze personen was 
beperkt tot het verzamelen van visitekaartjes, die zij aan 
de exportfirma's moesten overhandigen. De vertegen­
woordigers van Boeroendi waren verplicht hun nationale 
autoriteiten te raadplegen, voordat zij verkoopprijzen 
mochten vaststellen. Het merendeel van de door dit land 
in de aanvraag tot deelneming aangekondigde afgevaar­
digden had bovendien verstek laten gaan. Oeganda 
exposeerde hoofdzakelijk koffie, maar de vertegen­
woordigers van dit land waren niet in staat om dit 
produkt rechtstreeks te verkopen, daar zij eerst hun 
permanente vertegenwoordiger in Italië, die het monopo­
lie van de koffieverkoop in dit land heeft, moesten 
raadplegen. Op de beurs „Partner des Fortschritts" te 
Berlijn waren op de stands van Tanzania en Ethiopië ook nauwelijks bekwaam personeel of vertegenwoordigers 
van exportfirma's aanwezig die konden antwoorden op 
vragen om inlichtingen of contracten ondertekenen. 
85. De vertegenwoordigers van sommige ACS-Staten 
hebben ook niet altijd de vereiste commerciële know-how 
om de aandacht van de bezoekers te trekken, hun 
problemen te onderkennen en hen te helpen ze op te 
lossen. 
Ontwerp en uitvoering van de stands 
86. Uit de aan de drie voornoemde beurzen afgelegde 
bezoeken is gebleken dat ontwerp en uitvoering van de 
stands niet van dien aard zijn dat zij de produkten goed 
tot hun recht laten komen en een geschikt kader voor 
zakelijke gesprekken vormen. 
87. In de eerste plaats klaagden verschillende delegaties 
erover dat zij niet over voldoende tentoonstellingsruimte 
noch over een voldoende aantal vitrines beschikten. Dit 
was bij voorbeeld het geval met Mali en Niger op de 
lederbeurs te Parijs. Daar zij verplicht waren hun 
produkten op te stapelen, konden zij ze niet aantrekkelijk 
presenteren. Alle op deze tentoonstelling aanwezige ACS-
vertegenwoordigers verklaarden dat zij in hun werkzaam­
heden werden gehinderd, omdat zij op hun stand niet over 
telefoon noch over voldoende kantooruitrusting beschik­
ten. 
88. Op iedere beurs bestonden de stands uit een 
tentoonstellingsruimte met vitrines en een bureau van 
bescheiden afmetingen. Herhaaldelijk werd opgemerkt 
dat dit ene bureau onvoldoende was om de bezoekers te 
ontvangen die informatie wensten of zelfs een contract 
wilden sluiten. Deze moeilijkheden schaadden ontegen­
zeglijk de doeltreffendheid van de door sommige 
delegaties geleverde inspanningen. 
89. De plaats die de stands op de beurs toegewezen 
krijgen, heeft eveneens invloed op het aantal bezoekers. 
Ook daaraan heeft de Commissie niet altijd voldoende 
aandacht besteed. Zo waren op de lederbeurs te Parijs alle 
stands van de ACS-landen bijeengebracht in een hoek van 
de ontvangsthal. Dit resulteerde niet alleen in een soort 
ghetto-effect, maar hield de ACS-stands ook op een te 
grote afstand van de plaatsen waar de meeste bezoekers 
voorbijkwamen. De Commissie zou dit nadeel kunnen 
vermijden door vroeg genoeg plaatsruimte te reserveren. 
Zij zou er eveneens voor moeten zorgen dat de vertegen­
woordigde ACS-Staten stelselmatig in de catalogus van 
de beurs worden opgenomen, hetgeen bij de lederbeurs te 
Parijs niet het geval was. 
Toezicht op deelneming aan beurzen 
90. De ACS-Staten zijn verplicht na de beurs een verslag 
aan de Commissie voor te leggen waarin zij hoofdzakelijk 
aangeven hoeveel zakelijke contacten zij tijdens de beurs 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 143 
hebben gelegd. Bij de indiening van een aanvraag tot 
deelneming moet iedere ACS-Staat de Commissie boven­
dien een beknopt overzicht geven van de als gevolg van 
deelneming aan beurzen van het vorige jaar behaalde 
verkoopresultaten. 
91. Het onderzoek van een representatieve steekproef 
van deelnemingen aan beurzen in 1986 heeft aan het licht 
gebracht dat de Commissie slechts van 40 % van de 
exposerende landen met cijfers gestaafde gegevens over de 
door hen in 1985 op beurzen behaalde resultaten had 
gekregen. Hieruit kan worden afgeleid dat de diensten 
van de Commissie de deelneming van sommige landen 
aan bepaalde beurzen verschillende jaren achtereen 
wensen te subsidiëren, zonder dat ze ook maar bij 
benadering het effect van deze deelnemingen op de handel 
kunnen beoordelen. 
92. Voorts zou het passend zijn dat de delegaties ter 
plaatse van de Commissie zich er van vergewissen dat de 
ACS-Staten de op de beurzen gelegde contacten op 
geschikte wijze onderhouden. Het zou eveneens nuttig 
zijn als deze delegaties de ACS-Staten telkens helpen bij 
het opmaken van de balans van hun deelneming aan een 
beurs. Deze balans zou het onder meer mogelijk moeten 
maken op de volgende vragen te antwoorden: was deze 
beurs een geschikt kader voor de verkoopbevordering van 
onze produkten; beantwoordde het ontwerp van de stand 
aan onze behoeften; hoeveel contacten zijn er gelegd en 
hoeveel daarvan hebben daadwerkelijk tot verkopen 
geleid ? Door zich de antwoorden op deze vragen ten nutte 
te maken zou men in de toekomst heel wat van de 
voornoemde fouten en tekortkomingen kunnen voorko­
men. 
93. Tenslotte heeft de Commissie nauwelijks financiële 
consequenties getrokken uit het feit dat sommige landen 
op het laatste moment verstek laten gaan, waardoor 
stands op de beurzen leeg blijven staan. Ter illustratie: 
van 1983 tot 1986 zijn er op beurzen die zijn gefinancierd 
met middelen van de regionale samenwerking acht stands 
onbezet gebleven, doordat een ACS-Staat zich had 
teruggetrokken: Boeroendi — Bordeaux 1983, Maurita­
nië — Paris internationale 1984, Madagaskar — Berlijn 
ITB 1986, Togo — Barcelona 1986, Ghana — Berlijn 
„Partner des Fortschritts" en Triest in 1984; Triest en 
Barcelona in 1986. De door de EOF's in de huur van de 
tentoonstellingsruimte en de opbouw van de stands 
geïnvesteerde middelen zijn tot op heden niet teruggevor­
derd. 
Handelsmissies 
94. Een bij de betrokken diensten van het Directoraat-
generaal Ontwikkeling verricht onderzoek heeft ernstige 
tekortkomingen aan het licht gebracht op het gebied van de centralisatie van de informatie en de coördinatie van de 
acties met betrekking tot handelsmissies. 
95. De diensten van DG VIII bleken namelijk niet in 
staat een volledige lijst van de uit hoofde van het vierde en 
vijfde EOF gefinancierde missies voor te leggen. Het 
ontbreken van deze basisinformatie, voor het bekomen 
waarvan alle betalingsdossiers met betrekking tot de 
handelsbevordering systematisch zouden moeten worden 
geraadpleegd, maakt het onmogelijk deze acties in hun 
geheel te overzien of het effect ervan systematisch en 
nauwkeurig te beoordelen. 
96. Om de handelsmissies de grootste kans van slagen te 
geven, moeten voorbereiding, uitvoering en follow-up 
ervan voldoen aan zekere voorwaarden waarvan de 
belangrijkste in een intern document van de afdeling VIII/ 
A/4 worden aangegeven, uit het onderzoek van een 
steekproef van missies is gebleken dat deze voorwaarden 
in een aantal gevallen niet werden geëerbiedigd. 
97. Zo worden de in de genoemde mededeling voorge­
schreven raadplegings- en goedkeuringsprocedures 
slechts nu en dan in acht genomen. Uit de verrichte 
controles blijkt dat de afdeling VIII/A/4 onkundig wordt 
gelaten van sommige missies met een verre bestemming en 
dat de verantwoordelijken voor de betrokken geografi­
sche gebieden niet systematisch worden geraadpleegd 
over missies naar ACS-landen. Dit gebrek aan homogeni­
teit in de behandeling van missies is uiteraard schadelijk 
voor de totale samenhang van de ondernomen acties. 
98. De missies worden in beginsel voorafgegaan door 
een voorstudie om het terrein in de doellanden voor te 
bereiden en de groepen produkten te bepalen. De 
definitieve goedkeuring zou slechts na ontvangst van het 
verslag van deze studie mogen vallen. Vastgesteld werd 
evenwel dat de verantwoordelijken voor de betrokken 
geografische gebieden voor sommige missies nooit een 
dergelijk verslag hébben ontvangen. 
99. In strijd met de voorschriften in de voornoemde 
mededeling bestonden sommige missies uit meer dan tien 
personen. Ook het maximale aantal van drie groepen 
produkten per missie wordt vaak overschreden. Tenslotte 
worden niet alle missies, zoals wenselijk zou zijn, 
voorafgegaan door een voorlichtingsbijeenkomst en 
afgesloten met een vergadering waarop de commerciële 
resultaten worden beoordeeld. 
Slotopmerkingen 
100. Door de ondertekening van de Overeenkomsten 
van Lomé heeft de Europese Gemeenschap een passend 
juridisch kader geschapen om haar bijdrage tot de 
ontwikkeling van de export van de ACS-landen te 
144 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
leveren. Toen de geldigheidsduur van de eerste twee 
Overeenkomsten van Lomé was verstreken, beantwoord­
den de resultaten op het stuk van exportbevordering 
evenwel niet aan de verwachtingen. Voor een grotere 
doeltreffendheid van dit soort maatregelen is met name 
het volgende vereist: 
(a) een stelselmatige inventarisering van de concrete 
exportmogelijkheden van de landen die een handels-
bevorderingsprogramma voor financiering uit het 
EOF voorleggen; (b) een intensievere gebruikmaking van de verschillende, 
door de Overeenkomsten van Lomé geboden actie-
middelen (marktenquêtes en -studies, bijstand voor 
exporterende kleine en middelgrote ondernemingen, 
korte-termijnexpertises, enz.); 
(c) een geïntegreerde benadering van de programma's tot 
bevordering van de handel; 
(d) een bijdrage van de begunstigde landen in de 
financiering van handelsbeurzen en -missies, ten einde 
deze landen aan te sporen wat meer zorgvuldigheid bij 
de uitvoering van deze acties te betrachten. 
(') PB G 326 van 16.12.1985, paragraaf 15.39. 
(2) PB C 344 van 31.12.1982, paragraaf 9.34. (3) PB C 342 van 31.12.1980, tweede deel, paragraaf 4.3. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 145 
BIJLAGE I 
Verdeling van bevoegdheden over de Leden van de Rekenkamer 
tijdens de vaststelling van het onderhavige verslag 
Secretariaat, personeelszaken en algemeen beheer van de Kamer, externe betrekkingen Marcel MART, 
President 
Controlegroep I 
Eigen middelen: Richie RYAN 
douanerechten en ontvangsten uit de landbouwsector, middelen uit de BTW, 
begrotingsevenwicht, diverse ontvangsten 
EOGFL — 1: Charles J. CAREY 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling „Garantie": 
procedures voor het beheer en de controle van de begroting en vraagstukken van algemene 
aard 
EOGFL — 2: Keld BRIXTOFTE 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling „Garantie" 
gemeenschappelijke marktordeningen 
EOGFL — 3: Fernand HEBETTE 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, 
afdeling „Oriëntatie" (behalve de- activiteiten op regionaal gebied) 
afdeling „Garantie" (suiker) 
Visserij 
Uitgaven in de landbouwsector 
146 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Controlegroep II 
Europese Ontwikkelingsfondsen Aldo ANGIOI 
Samenwerking met de ontwikkelingslanden en andere derde landen Pierre LELONG 
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling André J. MIDDELHOEK 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling „Oriëntatie" 
(activiteiten op regionaal gebied) 
Europees Sociaal Fonds Josep SUBIRATS 
Controlegroep III 
Algemene kwesties in verband met de controle Marcel MART 
Leningen o.g. en u.g. Lothar HAASE 
Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal 
Balansboekhouding 
Boekhoudkundige beginselen 
Personeelsuitgaven en huishoudelijke uitgaven van de Instellingen Stergios VALLAS 
Bureau voor officiële publikaties 
Voorlichtingsbureaus 
Europese Scholen 
Onderzoek, technologie, nieuwe beleidsterreinen Carlos MORENO 
Subsidies 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 147 
BIJLAGE II 
Verslagen en adviezen die de Rekenkamer de laatste vijf jaar heeft uitgebracht 
Krachtens het bepaalde in de Verdragen is de Rekenkamer 
gehouden een jaarverslag uit te brengen. Op grond van de 
Verdragen en andere geldende regelingen moet zij ook jaarver­
slagen uitbrengen over bepaalde organen en activiteiten van de 
Gemeenschappen. Voorts is bij de Verdragen aan de Kamer de bevoegdheid verleend over bijzondere kwesties opmerkingen te 
maken en op verzoek van een Instelling adviezen uit te brengen. 
Onderstaande lijst bevat de verslagen en adviezen die de Kamer 
de laatste vijfjaar heeft vastgesteld. 
Datum van 
vaststelling Publikatie Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Jaarverslag V over het begrotingsjaar 1981 25 november 1982 PB C 344 van 
31.12.82 
Advies nr. 4/82 over het voorstel voor een verordening van de Commissie 9 december 1982 niet gepubliceerd 
houdende financiële bepalingen van toepassing op het Europees Agentschap 
voor Samenwerking en bepalingen inzake de betrekkingen van het Agentschap 
met de Commissie 
Advies nr. 5/82 over een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot 16 december 1982 PB C 160 van 
wijziging van Verordening (EEG) nr. 2744/80 tot instelling van aanvullende 18. 6. 83 
maatregelen ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk 
Advies nr. 6/82 over een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot 16 december 1982 PB C 199 van 
instelling van een speciaal energie-ontwikkelingsprogramma 26. 7. 83, blz. 7 
Advies nr. 7/82 over een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot 2 februari 1982 PB C 199 van 
wijziging van Verordening (EEG) nr. 2779/78 houdende toepassing van de Ecu 26. 7. 83, blz. 8 
op de op douanegebied genomen besluiten 
Speciaal verslag nr. 1/83 over de uitgaven van het Europees Parlement voor 10 maart 1983 bij de Kamer verkrijgbaar 
interparlementaire conferenties 
Speciaal verslag nr. 2/83 over de uitvoering van de Verordeningen (EEG) nr. 14 april 1983 PB C 278 van 
1078/77 en (EEG) nr. 1041/78 tot invoering van een stelsel van premies voor 17. 10. 83 
het niet in de handel brengen van melk en zuivelprodukten en voor de 
omschakeling van het melkveebestand 
Verslag over de financiële administratie van de Europese Scholen betreffende 28 april 1983 niet gepubliceerd 
het begrotingsjaar 1981 
Verslag over de jaarstukken 1982 van de „JET, Joint Undertaking" 28 april 1983 niet gepubliceerd 
Speciaal verslag nr. 3/83 over restaurants, kantines, cafetaria's en winkels voor 18 mei 1983 niet gepubliceerd 
het personeel 
148 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Verslag over de verslaglegging over 1982 van het Voorzieningsagentschap van 26 mei 1983 niet gepubliceerd 
Euratom 
Speciaal verslag nr. 4/83 over de budgettaire aspecten van het programma van 9 juni 1983 PB C 278 van 
verstrekking van landbouwprodukten en levensmiddelen aan Polen 17. 10. 83 
Speciaal verslag nr. 5/83 betreffende de toekenning van subsidie (steun) voor 9 juni 1983 PB C 41 van 
de verwerking van ondermeik tot caseïne en caseïnaten 15.2.84 
Verslag (ex artikel 78 septies, vijfde lid, EGKS) over de financiële 22 juni 1983 PB C 339 
jaaroverzichten per 31 december 1982 van de EGKS van 19. 12. 84 
Verslag betreffende de financiële verslaglegging per ultimo 1982 van de 14 juli 1983 niet gepubliceerd 
Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden 
(Stichting Dublin) 
Verslag betreffende de financiële verslaglegging per ultimo 1982 van het 14 juli 1983 niet gepubliceerd 
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Centrum 
Berlijn) 
Advies nr. 1/83 over het voorstel voor een verordening (EEG) van de 21 juli 1983 niet gepubliceerd 
Commissie betreffende de werking van het voorschottenstelsel voor de 
uitgaven uit hoofde van de afdeling „Garantie" van het Europees Oriëntatie-
en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL) 
Verslag uitgebracht ingevolge de conclusies van de Europese Raad van 18 juni 
1983 
Jaarverslag VI over het begrotingsjaar 1982 
Verslag (bijlage bij het EGKS-jaarverslag over 1982) over de administratieve 
en financiële organisatie van de EGKS 
Speciaal verslag nr. 6/83 over de automatisering van de administratieve 
organisatie bij het Europees Sociaal Fonds 
Advies nr. 2/83 over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad 
betreffende de subsidiëring van bepaalde leningen in het kader van het 
Europees Monetair Stelsel 
Verslag over de financiële verslaglegging van de Europese Scholen betreffende 
het dienstjaar 1982 6 oktober 1983 
24 november 1983 
7 december 1983 
15 december 1983' 
12 januari 1984 
23 februari 1984 PB C 287 van 
24. 10. 83 
PB C 357 van 
31. 12.83 
niet gepubliceerd 
bij de Kamer 
verkrijgbaar 
PB C 55 van 
28. 2. 84 
niet gepubliceerd 
Advies nr. 4/83 over de tweede wijziging van het voorstel voor een verordening 14 maart 1984 PB C 163 van 
(EEG, Euratom, EGKS) van de Raad houdende wijziging van Verordening 23. 6. 84 
(EEG, Euratom, EGKS) nr. 2891/77 houdende toepassing van het besluit van 
21 april 1970 betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de Lid­
staten door eigen middelen van de Gemeenschappen 
Speciaal verslag nr. 1/84 over de coördinering van de hulp van de 14 maart 1984 PB C 224 van 
Gemeenschap aan derde landen 25. 8. 84 
Advies nr. 3/83 over het voorstel voor een besluit van de Raad waarbij de 5 april 1984 PB C 163 van 
Commissie de bevoegdheid wordt verleend bij te dragen tot de financiering van 23. 6. 84 
de innovatie in de Gemeenschap 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 149 
Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Speciaal verslag nr. 2/84 over het door de Europese Investeringsbank gevoerde 10 mei 1984 bij de Kamer verkrijgbaar 
beheer van de fondsen voor ontwikkelingshulp van de Gemeenschap 
Advies nr. 1/84 over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad 7 juni 1984 PB C 228 van 
houdende aanvullende maatregelen voor de dekking van de behoeften van het 30. 8. 84 
begrotingsjaar 1984, in verband met de uitputting van de eigen middelen 
Verslag over de rekeningen van het Voorzieningsagentschap van Euratom 19 juni 1984 niet gepubliceerd 
over 1983 
Verslag over de jaarrekening 1983 van „JET, Joint Undertaking" 19 juni 1984 niet gepubliceerd 
Verslag over de financiële overzichten per 31 december 1983 van de EGKS 26 juni 1984 PB C 350 
van 31. 12. 84 
Speciaal verslag nr. 3/84 over de werking van de gemeenschappelijke ordening 19 juli 1984 PB C 234 van 
der markten in de sector schapevlees 4. 9. 84 
Speciaal verslag nr. 4/84 betreffende de tenuitvoerlegging van Richtlijn 11 oktober 1984 PB C 336 van 
77/435/EEG van 27 juni 1977, inzake de door de Lid-Staten uit te voeren 17. 12. 84 
controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van het 
EOGFL 
Verslag over de rekeningen 1983 van het Europees Centrum voor de 
ontwikkeling van de beroepsopleiding (Centrum Berlijn) 
Verslag over de rekeningen 1983 van de Europese Stichting tot verbetering van 
de levens- en arbeidsomstandigheden (Stichting Dublin) 
Jaarverslag VII over het begrotingsjaar 1983 
Verslag (bijlage bij het EGKS-jaarverslag 1983) over de boekhouding en het 
financieel beheer van de EGKS 
Speciaal verslag nr. 5/84 over de steunregeling inzake voor voederdoeleinden 
gebruikte vloeibare ondermelk 
Speciaal verslag nr. 1/85 inzake de gemeenschappelijke ordening van de 
olijfoliemarkt 24 oktober 1984 
24 oktober 1984 
22 november 1984 
13 december 1984 
13 december 1984 
25 april 1985 niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
PB C 348 van 
31. 12.84 
niet gepubliceerd 
PBC91 van 
12.4.85 
PB C 134 van 
3. 6. 85 
Advies nr. 1/85 over een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad 2 mei 1985 PB C 138 van 
betreffende de toepassing van de bepalingen van de Overeenkomst in de vorm 6. 6. 85 
van een briefwisseling tussen de EEG en de Portugese Republiek betreffende 
de tenuitvoerlegging van specifieke financiële steun ter verbetering van de 
landbouw- en visserij structuren in Portugal 
Advies nr. 2/85 over een voorstel voor een verordening (EEG, Euratom, 26 juni 1985 PB C 261 van 
EGKS) van de Raad tot verlenging van de geldigheidsduur van Verordening 12. 10. 85 
(EEG, Euratom, EGKS) nr. 2892/77 van de Raad houdende toepassing voor 
de eigen middelen uit de belasting over de toegevoegde waarde van het besluit 
van 21 april 1970 betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de 
Lid-Staten door eigen middelen van de Gemeenschappen 
150 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Verslag over de financiële staten van de EGKS per 31 december 1984 26 juni 1985 PB C 360 
van 31. 12. 85 
Speciaal verslag nr. 2/85 over het systeem voor de betaling van restituties bij de 26 juni 1985 
uitvoer van landbouwprodukten (Controle op de export van landbouw-
produkten) 
Advies 3/85 over de ontwerp-wijzigingen van bepaalde artikelen van de 12 december 1985 
ontwerp-verordening van de Commissie houdende uitvoeringsvoorschriften 
betreffende een aantal bepalingen van het Financieel Reglement van 
21 december 1977 PB C 215 van 
26. 8. 85 
en PB C 238 van 
19.9.85 
Speciaal verslag nr. 3/85 over sommige aspecten van de met communautaire 
ontwikkelingshulp gefinancierde technische samenwerking 
Verslag inzake de rekeningen van de Europese Scholen over het begrotingsjaar 
1983 
Verslag aan de Commissie over de rekeningen 1984 van het Voorzienings­
agentschap van Euratom 
Verslag over de jaarrekening 1984 van „JET, Joint Undertaking" 
Verslag over de rekeningen 1984 van het Europees Centrum voor de 
ontwikkeling van de beroepsopleiding (Centrum Berlijn) 
Verslag over de rekeningen 1984 van de Europese Stichting tot verbetering van 
de levens- en arbeidsomstandigheden 
Verslag (bijlage bij het EGKS-jaarverslag 1984) over de boekhouding en het 
financiële beheer van de EGKS 
Jaarverslag VIII over het begrotingsjaar 1984 
Speciaal verslag 4/85 over de gemeenschappelijke ordening der markten in de 
sector visserijprodukten 
Speciaal verslag 5/85 over de communautaire deelneming aan acties van niet-
gouvernementele organisaties ten behoeve van ontwikkelingslanden 12juli 1985 
17 juli 1985 
17 juli 1985 
17 juli 1'985 
17 oktober 1985 
17 oktober 1985 
19 november 1985 
19 november 1985 
28 november 1985 
12 december 1985 bij de "Kamer 
verkrijgbaar 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
PB C 326 
van 16. 12. 1986 
PB C 339 
van 31. 12.85 
bij de Kamer 
verkrijgbaar 
niet gepubliceerd 
Advies 4/85 over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad tot 12 december 1985 
wijziging van Verordening (EEG) nr. 2861/74 betreffende de communautaire 
financiering van de uitgaven in verband met de levering van landbouw­
produkten als voedselhulp PB C 357 
van 31. 12.85 
Advies 5/85 over het ontwerp-Financieel Reglement van toepassing op het 12 december 1985 PB C 361 
Zesde Europees Ontwikkelingsfonds van 31. 12. 85 
Speciaal verslag 1/86 over de maatregelen op contractbasis ter verruiming van 20 februari 1986 PB C 127 
de markten in de sector melk en zuivelprodukten gefinancierd uit de van 26. 5. 86 
opbrengsten van de medeverantwoordelijkheidsheffing 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 151 
Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Advies 1/86 overeen voorstel voor verordening van de Raad tot wijziging van 6 maart 1986 PB C 80 
Verordening (EEG) nr. 1883/78 betreffende de algemene regels voor de van 9. 4. 86 
financiering van de interventies door het Europees Oriëntatie- en Garantie­
fonds voor de Landbouw, afdeling Garantie 
Verslag over de rekeningen van het Voorzieningsagentschap Euratom over 
1985 
Verslag over de financiële staten van de EGKS per ultimo 1985 
Speciaal verslag 2/86 over de specifieke communautaire acties voor regionale 
ontwikkeling van het EFRO (quotavrije acties) 
Speciaal verslag 3/86 over de steunregeling voor oliehoudende zaden 
Verslag inzake de rekeningen van de Europese Scholen over het begrotingsjaar 
1984 
Verslag over de rekeningen 1985 van het Europees Centrum voor de 
ontwikkeling van de beroepsopleiding (Centrum Berlijn) 
Verslag over de rekeningen 1985 van de Europese Stichting tot verbetering van 
de levens- en arbeidsomstandigheden (Stichting Dublin) 
Advies 2/86 over een ontwerp-Financieel Reglement betreffende de toepassing 
van de financiële protocollen met Algerije, Marokko, Tunesië, Egypte, 
Libanon, Jordanië, Syrië, Malta en Cyprus 
Verslag betreffende de financiële staten van JET over het begrotingsjaar 1985 
Verslag (Bijlage bij het EGKS-jaarverslag 1985) over de boekhouding en het 
financiële beheer van de EGKS 
Jaarverslag IX over het begrotingsjaar 1985 
Speciaal verslag 4/86 over de financiële en technische samenwerking met India 29 mei 1986 
17 juni 1986 
10 juli 1986 
lOjuli 1986 
25 september 1986 
23 oktober 1986 
11 november 1986 
11 november 1986 
19 november 1986 
19 november 1986 
19 november 1986 
4 december 1986 niet gepubliceerd 
PB C 208 
van 19. 8. 86 
PB C 262 
van 20. 10. 86 
bij de Kamer 
verkrijgbaar 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
PB C 302 
van 27. 11.86 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
PB C 321 
van 15. 12. 86 
PBC75 
van 23. 3. 87 
Advies 1/87 over een voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging 18 februari 1987 PB C 59 
van Verordening (EEG) nr. 1883/78 betreffende de algemene regels voor de van 7. 3. 87 
financiering van de interventies door het Europees Oriëntatie- en Garantie­
fonds voor de Landbouw, afdeling Garantie 
Advies 2/87 over het voorstel van de Commissie voor een Verordening (EEG) 14 mei 1987 PB C 147 
van de Raad inzake de controle op de betaling van de bij de uitvoer van van 5. 6. 87 
landbouwprodukten toegekende bedragen 
Speciaal verslag 1/87 over de kwaliteit van de voedselhulp — Overeen- 27 mei 1987 PB C 219 
stemming van de voedselhulpprodukten met de toepasselijke normen inzake van 17. 8. 87 
kwaliteit, kwantiteit, verpakking, tijd en plaats 
Advies 3/87 over een voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging 10 juni 1987 PB C 175 
van Verordening (EEG) nr. 729/70 betreffende de financiering van het van 3. 7. 87 
gemeenschappelijk landbouwbeleid, ten aanzien van de voorschottenregeling 
in de Afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor 
de Landbouw 
152 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Verslag over de financiële staten van de Europese Gemeenschap voor Kolen en 25 juni 1987 
Staal per 31 december 1986 
Advies 4/87 over een voorstel voor een verordening (Euratom, EGKS, EEG) 
van de Raad tot tijdelijke afwijking van Verordening nr. 2891/77 houdende 
toepassing van het besluit van 21 april 1970 betreffende de vervanging van de 
financiële bijdragen van de Lid-Staten door eigen middelen van de 
Gemeenschappen 29 oktober 1987 PB C 228 
van 26. 8. 87 
Verslag betreffende de rekeningen van het Voorzieningsagentschap van 
Euratom over het begrotingsjaar 1986 
Speciaal verslag 2/87 over het stelsel inzake de quota en de extra heffing in de 
sector melk en zuivelprodukten 
Speciaal verslag 3/87 over de gemeenschappelijke ordening der markten in de 
sector ruwe tabak 
Speciaal verslag 4/87 over de communautaire maatregelen betreffende de 
distillatie van wijn 
Speciaal verslag 5/87 over de communautaire steun tot stimulering van de 
landbouwontwikkeling in Griekenland 
Speciaal verslag 6/87 over de voedselhulp aan India van 1978 tot 1985 
(operatie Flood II) 25 juni 1987 
15 juli 1987 
15 juli 1987 
17 september 1987 
7 oktober 1987 
29 oktober 1987 niet gepubliceerd 
PB C 266 
van 5. 10. 87 
PB C 297 
van 6. 11.87 
PB C 297 
van 6. 11.87 
bij de Kamer 
verkrijgbaar 
PBC... 
van... (*) 
PBC... 
van... (!) 
Advies 5/87 over een voorstel voor een verordening (Euratom, EGKS, EEG) 
van de Raad tot wijziging van het Financieel Reglement van 21 december 1977 
van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen 29 oktober 1987 PBC... 
van... (!) 
Verslag over de rekeningen 1986 van het Europees Centrum voor de 
ontwikkeling van de beroepsopleiding (Centrum Berlijn) 4/5 november 1987 niet gepubliceerd 
Verslag over de rekeningen 1986 van de Europese Stichting tot verbetering van 
de levens- en arbeidsomstandigheden (Stichting Dublin) 4/5 november 1987 niet gepubliceerd 
Verslag over de rekeningen van de Europese Scholen over de begrotingsjaren 
1985 en 1986 4/5 november 1987 niet gepubliceerd 
Verslag (Bijlage bij het EGKS-jaarverslag 1986) over de boekhouding en het 10/11 november 1987 niet gepubliceerd 
financiële beheer van de EGKS 
10de Jaarverslag over het begrotingsjaar 1986 10/11 november 1987 in dit publikatieblad 
(0 Verschijnt binnenkort. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 153 
BIJLAGE UI 
Financiële gegevens 
betreffende de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
en 
de Europese Ontwikkelingsfondsen 
(1986) 
Inleidende opmerkingen 
1. Bronnen van de financiële gegevens 
De financiële gegevens van deze bijlage zijn ontleend aan de jaarrekeningen en financiële balansen van de 
Europese Gemeenschappen (1) en de Europese Ontwikkelingsfondsen, alsmede aan verschillende andere 
door de Commissie verstrekte financiële overzichtsstaten. 
2. Munteenheid 
Alle financiële gegevens zijn in miljoenen ECU's (Mio ECU) weergegeven. Zij zijn afgerond op tienden 
miljoenen. 
3. Wijziging van de nomenclatuur van de algemene begroting 
De begrotingsnomenclatuur ondergaat soms bepaalde wijzigingen. De Kamer bedient zich voor het 
weergeven van historische reeksen van de nomenclatuur van het lopende begrotingsjaar en past bij elke 
wijziging in de nomenclatuur de gegevens van de voorafgaande begrotingsjaren aan de huidige nomenclatuur 
aan. 
Daardoor zijn de in de paragrafen 14-19 opgenomen gegevens betreffende verschillende begrotingsjaren 
onderling vergelijkbaar. 
(1) Voor het dienstjaar 1986: Jaarrekening en financiële balans betreffende de verrichtingen in het kader van de begroting 1986 
(doe. COM(87) 186, 187, 188, 189, 191). 
154 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
4. Verklaring der afkortingen en tekens 
EG 
EGKS 
EEG 
EGA of Euratom 
EOGFL 
BNP 
BTW 
BFR 
DKR 
DM 
DRA 
ESC 
FF 
HFL 
IRL 
LFR 
LIT 
PTA 
UKL 
RE 
ERE 
ECU 
Mio ECU 
GK 
NGK 
VK 
BK 
KW 
KVB 
B 
DK 
D 
GR 
E 
F 
IRL 
I 
L 
NL 
P 
UK 
EUR 10/12 
EOF 
ACS 
LGO 
FOD 
Stabex 
Sysmin 
FR 
PB 
A 
T 
H 
0,0 
% 
§ Europese Gemeenschap(pen) 
Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal 
Europese Economische Gemeenschap 
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw 
Bruto nationaal produkt 
Belasting over de toegevoegde waarde 
Belgische frank 
Deense kroon 
Duitse mark 
Griekse drachme 
Portugese escudo 
Franse frank 
Nederlandse gulden 
Iers pond 
Luxemburgse frank 
Italiaanse lire 
Spaanse peseta 
Pond sterling 
Rekeneenheid (t/m 1977) 
Europese rekeneenheid (van. 1978 t/m 1980) 
Sinds 1.1. 1981 geldende rekeneenheid 
Miljoen ECU 
Gesplitste kredieten 
Niet-gesplitste kredieten 
Vastleggingskredieten 
Betalingskredieten 
Kredieten voor vastleggingen 
Kredieten voor betalingen 
België 
Denemarken 
Duitsland (BR) 
Griekenland 
Spanje 
Frankrijk 
Ierland 
Italië 
Luxemburg 
Nederland 
Portugal 
Verenigd Koninkrijk 
Alle 10 of 12 Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen tezamen 
Europees Ontwikkelingsfonds 
Staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan 
Landen en gebieden overzee 
Franse overzeese departementen 
Stabilisatie van de exportopbrengsten 
Systeem voor de stabilisatie van de opbrengsten uit de export van mijnbouwprodukten 
Financieel Reglement van 21 december 1977 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
Begrotingsafdeling 
Begrotingstitel 
Begrotingshoofdstuk 
Geen 
Tussen nul en 0,05 
Percentage 
Paragraaf; met dit teken wordt in deze bijlage verwezen naar teksten, grafieken en 
tabellen 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 155 
Inhoudsopgave 
Deel I: Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen Blz. 
§ 1. Basisgegevens betreffende de algemene begroting 156 
Algemene begroting 1986 en uitvoering daarvan in 1986 
§ 2. Algemene begroting 1986: Ontvangstenramingen 160 
§ 3. Algemene begroting 1986: Uitgavenramingen — kredieten voor betalingen 161 
§ 4. Algemene begroting 1986: Kredieten voor vastleggingen 162 
§ 5. Geraamde en werkelijke ontvangsten in 1986 163 
§ 6. In 1986 beschikbare kredieten voor vastleggingen en het gebruik daarvan, naar sector en naar instelling.. 164 
§ 7. In 1986 beschikbare kredieten voor betalingen en het gebruik daarvan, naar sector en naar instelling 165 
§ 8. Werkelijke ontvangsten aan eigen middelen in 1986 166 
§ 9. Gebruikspercentages van de in 1986 beschikbare kredieten, naar sector 1-67 
§ 10. Geconsolideerde jaarrekening en vaststelling van het saldo van het dienstjaar 1986 168 
§ 11. In 1986 verrichte betalingen — naar sector en naar ontvangende Lid-Staat 169 
§ 12. EOGFL-Garantie: In 1986 verrichte betalingen — naar markt en naar ontvangende Lid-Staat 170 
§ 13. De structuurfondsen: In 1986 aangegane verplichtingen en verrichte betalingen — naar ontvangende Lid-Staat 171 
Historische gegevens over de uitvoering van de algemene begroting (1982-1986) 
§ 14. Beloop en gebruik van de kredieten voor betalingen in de periode 1982-1986 — naar sector 172 
§ 15. Gebruikspercentages van de kredieten voor betalingen in de periode 1982-1986 — naar sector 173 
§ 16. Betalingen per jaar in de periode 1982-1986 — naar sector en naar instelling 174 
§ 17. Ontwikkeling van de verhouding tussen de „betalingen per jaar en per sector" en het „totaal van de 
begrotingsbetalingen per jaar" (1982-1986) 175 
§ 18. Betalingen per jaar aan de Lid-Staten (1982-1986) 176 
§ 19. Werkelijke ontvangsten aan eigen middelen — naar Lid-Staat (1982-1986) 177 
Deel II: De Europese Ontwikkelingsfondsen (EOF) (situatie ultimo 1986) 
§ 20. Basisgegevens betreffende de EOF's 178 
§ 21. Het 4e en 5e EOF: Toewijzing, financiering, verdeling van de steun, globaal gebruik 179 
§ 22. Het 6e EOF: Toewijzing, financiering, verdeling van de steun, globaal gebruik 180 
§ 23. Het 4e EOF: Steun naar economische sector en naar ontvangend land 181 
§ 24. Het 5e EOF: Steun naar aard en naar ontvangend land 182 
§ 25. Het 5e EOF: Steun naar economische sector en naar ontvangend land 183 
§ 26. Het 4e en 5e EOF: Gebruik van de steun naar economische sector 184 
§ 27. De zes EOF's: Verdeling van de cumulatieve betalingen naar ontvangend land (1960-1986) 185 
§ 28. De zes EOF's: Beloop van de jaarlijkse betalingen (1960-1986) 186 
156 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Deel I: Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
§ 1. Basisgegevens betreffende de algemene begroting 
1.1. Ontstaan van de algemene begroting 
De algemene begroting werd ingesteld bij het Fusieverdrag (1) (artikel 20) en kwam op 1 januari 1968 in de plaats van de drie 
afzonderlijke EG-begrotingen die voordien bestonden: de administratieve begroting van de EGKS, de begroting van de 
EEG en de administratieve begroting van Euratom. Sinds 1971 is krachtens het Verdrag van Luxemburg (2) (artikel 10) de 
Euratom-begroting van onderzoek en investeringen opgevoerd op de algemene begroting. 
1.2. Rechtsgrondslag 
Voor de algemene begroting gelden de financiële bepalingen van de Verdragen van Parijs (3) (artikel 78 EGKS) en 
Rome (4) (5) (de artikelen 199 t/m 209 EEG en de artikelen 171 t/m 183 Euratom), alsmede de wijzigingen voortvloeiend uit 
het Fusieverdrag (1), het besluit van de Raad over de eigen middelen (6), het Verdrag van Luxemburg (2), het 
Toetredingsverdrag (7) en het Verdrag van Brussel (8). Een Financieel Reglement (9) bevat voorschriften betreffende de 
opstelling en de uitvoering van de begroting, alsmede betreffende de wijze waarop rekening en verantwoording wordt 
gedaan en de rekeningen worden nagezien. Dit Financieel Reglement wordt aangevuld door andere rechtsregels 
betreffende de details van de begrotingsuitvoering. 
1.3. Voornaamste begrotingsprincipes, neergelegd in de Verdragen en in het Financieel Reglement 
De begroting wordt vastgesteld voor één dienstjaar (jaarperiodiciteit). De begroting moet sluitend zijn. Ontvangsten uit 
hoofde van de begroting moeten zonder onderscheid worden gebruikt ter financiering van alle begrotingsuitgaven (niet-
bestemmingsprincipe). Alle ontvangsten en uitgaven van de Gemeenschap moeten in de begroting worden opgenomen 
(eenheidsprincipe). Alle ontvangsten en uitgaven worden voor het volle bedrag in de begroting en in de rekeningen 
opgenomen zonder onderlinge verrekening (universaliteitsprincipe). Op deze algemene regels bestaan enkele 
uitzonderingen. 
1.4. Inhoud en structuur van de algemene begroting 
De algemene begroting omvat de ramingen van de administratieve uitgaven van de EGKS en de daartegenover staande 
ontvangsten, de ontvangsten en de uitgaven van de EEG en van Euratom. 
De begroting bestaat uit vijf afzonderlijke afdelingen, onderverdeeld in staten van ontvangsten en uitgaven: (I) Parlement; 
(II) Raad (met als bijlage het Economisch en Sociaal Comité); (III) Commissie; (IV) Hof van Justitie; (V) Rekenkamer. 
Binnen elke afdeling worden de ontvangsten en uitgaven naar hun aard of bestemming ondergebracht in 
begrotingsonderdelen (titels, hoofdstukken, artikelen en posten). 
1.5. Munteenheid van de algemene begroting 
Tot 1977 werd de begroting opgesteld en uitgevoerd in rekeneenheden (RE); 1 RE = 0,88867088 gram goud (= 1 US dollar 
tussen 1934 en 1972). 
Van 1978 tot en met 1980 werd de begroting opgesteld en uitgevoerd in Europese Rekeneenheden (ERE); 1 ERE komt 
overeen met de som van de volgende bedragen in de munteenheden der Lid-Staten van de EG: 0,828 DM + 0,0885 UKL + 
1,15 FF + 109 LIT + 0,286 HFL + 3,66 BFR + 0,14 LFR + 0,217 DKR + 0,00759 IRL. 
Met ingang van 1981 is de begroting opgesteld en uitgevoerd in ECU. Evenals de ERE, is de ECU een eenheid, bestaande uit 
een pakket van nationale munteenheden; voor 1981, 1982 en 1983 komen de waarde en de samenstelling van het ECU-
pakket overeen met die van de ERE (de Griekse munteenheid, de drachme, maakt namelijk geen deel uit van het ECU-
pakket). Voor 1984-1986 1 ECU = 0,719 DM + 0,0878 UKL + 1,31 FF + 140,0 LIT + 0,256 HFL + 3,71 BFR + 0,14 LFR + 
0,219 DKR + 0,00871 IRL + 1,15 DRA. 
Op 31 december 1986 waren de omrekeningskoersen van de ECU in de nationale valuta's als volgt: 1 ECU = 43,2325 BFR = 
7,86192 DKR = 2,07610 DM = 148,526 DRA = 156,382 ESC = 6,87503 FF = 2,34488 HFL = 0,764828 IRL = 43,2325 LFR = 
1446,19 LIT = 141,151 PTA = 0,724942 UKL. 
1.6. Financiering van de algemene begroting (ontvangsten) 
De algemene begroting wordt voornamelijk gefinancierd door de eigen middelen van de Gemeenschappen (6): 
douanerechten, landbouwheffingen, heffingen op suiker en isoglucose en BTW tot een maximum van 1,4% van een 
uniforme EEG-grondslag (10)(11); daarnaast bestaan er andere, minder belangrijke ontvangsten. 
Vanaf 1 januari 1971 is, overeenkomstig het besluit van de Raad van 21 april 1970 (6), het oude stelsel van de financiële 
bijdragen der Lid-Staten volgens een vaste verdeelsleutel geleidelijk vervangen door het stelsel van de eigen middelen. 
Tot aan het tijdstip waarop de uniforme BTW-grondslag kon worden toegepast, gingen de Lid-Staten door met het betalen 
van de financiële bijdragen. Vanaf 1975 werden deze berekend naar het aandeel van iedere Lid-Staat in het BNP (bruto 
nationaal produkt) van de Gemeenschap. In 1979 omvatten de eigen middelen voor het eerst ook de BTW-afdrachten van de 
Lid-Staten, met uitzondering van BR Duitsland, Ierland en Luxemburg, die doorgingen met de betaling van financiële 
bijdragen op basis van het BNP. In 1980 werd door alle Lid-Staten het BTW-stelsel toegepast. Van 1981 tot 1985 hebben alle 
Lid-Staten BTW-middelen betaald, met uitzondering van Griekenland dat een aan de hand van het BNP berekende 
financiële bijdrage heeft betaald. In 1986 hebben alle Lid-Staten BTW-middelen betaald, met uitzondering van Portugal, dat 
een aan de hand van het BNP berekende financiële bijdrage heeft betaald. 
(1) Fusieverdrag (8 april 1965): Verdrag tot instelling van één Raad en één Commissie welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben. 
(2) Verdrag van Luxemburg (22 april 1970): Verdrag houdende wijziging van een aantal budgettaire bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de 
Europese Gemeenschappen en van het Fusieverdrag. 
(3) Verdrag van Parijs (18 april 1951): Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS). 
(4) Verdrag van Rome (25 maart 1957): Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG). 
(5) Verdrag van Rome (25 maart 1957): Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom). 
(6) Besluit 70/243/EGKS, EEG, Euratom van de Raad van 21 april 1970 betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de Lid-Staten door eigen 
middelen van de Gemeenschappen (PB L 94 van 28. 4. 1970). 
(7) Toetredingsverdrag (22 januari 1972): Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing der Verdragen. 
(8) Verdrag van Brussel (22 juli 1975): Verdrag houdende wijziging van een aantal financiële bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Europese 
Gemeenschappen en van het Fusieverdrag. 
(9) Financieel Reglement van 21 december 1977 (PB L 356 van 31. 12. 1977). 
(10) Zie de zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977, gezamenlijk BTW-stelsel; uniforme grondslag (PB L 145 van 13. 6. 1977). 
(11) Maximumpercentage BTW van de uniforme grondslag: voor 1979-1985 1 %, vanaf 1986 1,4 %. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 157 
1.7. De verschillende soorten begrotingskredieten 
Ter dekking van de voorziene uitgaven onderscheidt de algemene begroting de volgende soorten begrotingskredieten: 
a) Gesplitste kredieten (GK) worden aangewend ter financiering van meerjarenactiviteiten in bepaalde sectoren. Zij 
omvatten vastleggingskredieten en betalingskredieten: 
— de vastleggingskredieten (VK) dekken in het lopende dienstjaar de juridische verplichtingen die zijn aangegaan voor 
werkzaamheden waarvan de uitvoering zich uitstrekt over meer dan één dienstjaar; 
— de betalingskredieten (BK) dekken uitgaven voortvloeiend uit verplichtingen die zijn aangegaan in het lopende 
dienstjaar en/of tijdens vorige dienstjaren. 
b) Niet-gesplitste kredieten (NGK) dekken voor activiteiten in een bepaald jaar zowel vastleggingen als betalingen uit 
hoofde van hetzelfde dienstjaar. 
Aldus kunnen voor eenzelfde dienstjaar de volgende twee totalen worden vastgesteld: 
— het totaal van de kredieten voor vastleggingen (KW) (1) = niet-gesplitste kredieten (NGK) 
+ vastleggingskredieten (VK) (1); 
— het totaal van de kredieten voor betalingen (KVB) (1) = niet-gesplitste kredieten (NGK) 
+ betalingskredieten (BK) 0). 
De begrotingsontvangsten dienen ter dekking van de kredieten voor betalingen. De vastleggingskredieten worden pas 
gefinancierd als de overeenkomstige betalingskredieten op de begroting zijn opgevoerd. 
Uit onderstaand vereenvoudigd schema (met fictieve bedragen) blijkt in welke mate deze verschillende soorten kredieten 
van invloed zijn voor ieder dienstjaar: 
Kredieten voor vastleggingen: Bedragen, 
opgenomen in de begrotingen van de jaren 1, 2 
en 3 voor vastleggingen in deze jaren. 
Toelichting 
Kredieten 
voor vast­
leggingen 
(KW) I I Vastleggings­
kredieten (VK) 
Niet-gesplitste 
kredieten (NGK) 
dienstjaar 1: KW: 150 
dienstjaar 2: KW: 180 
dienstjaar 3: KW: 215 Hl 
HM • VK: 50-
•NGK:100-
ilffl - VK: 60-
!!1J|-NGK:120' Vastleggings­
kredieten 
uit vorige 
Samenvatting van alle soorten kredieten: 
\ cc 
\ wl 
\ ^ 
! \ 
m \ 
dienst­
jaar 1 
dienst­
jaar 2 
dienst­
jaar 3 Ba 
O).® 
(1) 
100 
120 
150 Gesplitste 
kredieten (GK) 
&> 
II 
11 >.* (2) 
50 
60 
65 x. 
» £ 
(3) 
27 
38 
75 > 
* 
c.E 
.2 f 
i > (D + (2) 
150 
180 
215 il 
£§ £ ra 
H 
(D + (3) 
127 
158 
225 Vervalkalender: Deze vervalkalender laat zien in welk jaar de 
gedeelten van de KW toegewezen voor de jaren 1, 2 en 3 betaalbaar 
moeten worden gesteld: de NGK worden betaalbaar gesteld in het 
jaar waarvoor zij zijn toegewezen; de VK worden betaalbaar gesteld 
in over verscheidene jaren gespreide gedeelten. 
Bedragen (gedeelten), betaalbaar gesteld in: 
dienstjaar 1 dienstjaar 2 dienstjaar 3 later 
a 
PRltïj I Ï!É§ | lil D 
100 10 T 
ï3§= 
D i 
I 
20 
I 
l D 
l 
De verticale totalen in deze vervalkalender geven voor ieder jaar de 
kredieten voor betalingen (KVB) nodig ter financiering van de 
juridische verplichtingen, die voor dit jaar voortvloeien uit de 
toegewezen KW. Voor elk dienstjaar geldt: KVB = NGK + 
betalingskredieten (BK), aangezien de BK van het jaar gelijk zijn aan 
alle gedeelten van de VK die in dat jaar betaalbaar moeten worden 
gesteld. 
Kredieten voor betalingen: 
dienstjaar 1 
WiBK 
m. 27 dienstjaar 2 dienstjaar 3 
Toelichting: 
kredieten | 
voor be­
talingen 
(KVB) | J Betalingskredieten 
(BK) 
Niet-gesplitste 
kredieten (NGK) 
(1) NB: Gewezen zij op het verschil tussen „kredieten voor vastleggingen" en „vastleggingskredieten" en tussen „kredieten voor betalingen" en 
„betalingskredieten". De beide termen vastleggingskredieten en betalingskredieten worden uitsluitend gebruikt waar het gaat om gesplitste kredieten. 
158 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
1.8. De opstelling van de algemene begroting 
Voor elk dienstjaar (dat loopt van 1 januari tot en met 31 december) stelt iedere Instelling vóór 1 juli van het jaar 
voorafgaand aan dat waarin de begroting moet worden uitgevoerd een raming van haar uitgaven op. De Commissie brengt 
deze ramingen onder in een voorontwerp van begroting en legt dit uiterlijk 1 september van hetzelfde jaar voor aan de 
Raad, die te zamen met het Parlement de begrotingsautoriteit vormt. De Raad stelt de ontwerp-begroting op en zendt deze 
uiterlijk 5 oktober van hetzelfde jaar toe aan het Parlement. Het Parlement kan voor de verplichte uitgaven (1) wijzigingen 
op de ontwerp-begroting voorstellen en voor de niet-verplichte uitgaven amendementen indienen; deze wijzigingen en 
amendementen worden voorgelegd aan de Raad. Voor de verplichte uitgaven beslist de Raad in laatste instantie. Voor de 
niet-verplichte uitgaven kan het Parlement, binnen de grenzen van een maximum statistisch stijgingspercentage, als 
laatste zijn recht van amendement uitoefenen. De voorzitter van het Parlement verklaart dat de begroting definitief is 
vastgesteld. Het Parlement kan de ontwerp-begroting echter verwerpen en verzoeken dat een nieuw ontwerp wordt 
voorgelegd (2). 
Indien de begroting aan het begin van het dienstjaar nog niet is goedgekeurd, moeten speciale bepalingen van de 
Verdragen en het Financieel Reglement met betrekking tot de goedkeuring van uitgaven worden toegepast (3). 
Gewijzigde begrotingen (waardoor het totale bedrag van de jaarlijkse begroting niet wordt gewijzigd) of aanvullende 
begrotingen (waardoor het totale bedrag wel wordt gewijzigd) kunnen door de begrotingsautoriteit worden vastgesteld (4). 
De toewijzing van kredieten aan een bepaald begrotingsonderdeel kan worden gewijzigd door overschrijvingen (5) van 
andere begrotingsonderdelen. 
1.9. Uitvoering van de algemene begroting 
1.9.1. Verantwoordelijk voor de uitvoering 
De Commissie voert de begroting onder haar eigen verantwoordelijkheid uit, overeenkomstig het Financieel Reglement en 
binnen de grenzen van de toegewezen begrotingskredieten. Zij verleent de andere Instellingen de nodige bevoegdheden 
voor de uitvoering van de begrotingsafdelingen die op hen betrekking hebben (6). Het Financieel Reglement omschrijft 
nauwkeurig de uitvoeringsprocedures en met name de verantwoordelijkheid van de ordonnateurs, de rekenplichtigen, de 
beheerders van gelden ter goede rekening en de financiële controleurs van de Instellingen (7). 
1.9.2. De ontvangsten 
De geraamde ontvangsten worden op de begroting opgenomen onder voorbehoud van eventuele wijzigingen, die worden 
aangebracht bij gewijzigde en aanvullende begrotingen (4). 
De budgettaire uitvoering van de ontvangsten bestaat in de vaststelling van de rechten en de inning van de aan de 
Gemeenschappen verschuldigde bedragen (eigen middelen en andere ontvangsten); deze uitvoering is onderhevig aan 
speciale bepalingen (8). 
De werkelijke ontvangsten van een dienstjaar worden gedefinieerd als de som van de bedragen, geïnd op grond van de 
vastgestelde rechten van het lopende dienstjaar, en de nog in te vorderen bedragen op grond van de rechten van 
voorgaande dienstjaren. 
1.9.3. De uitgaven 
De geraamde uitgaven worden op de begroting opgevoerd. Afhankelijk van de aard van de juridische verplichtingen 
worden ze gedekt door kredieten voor vastleggingen of door kredieten voor betalingen. De budgettaire uitvoering van de 
uitgaven, dat wil zeggen het beloop en het gebruik van de kredieten, kan als volgt worden samengevat: 
a) Kredieten voor vastleggingen 
— Beloop van de kredieten: De op de oorspronkelijke begroting opgevoerde kredieten voor vastleggingen kunnen 
bepaalde wijzigingen ondergaan alvorens zij de vorm aannemen van definitieve kredieten voor vastleggingen: 
definitieve kredieten voor vastleggingen = oorspronkelijke begroting (NGK en VK) ± gewijzigde en aanvullende 
begrotingen (4) + bijkomende ontvangsten (9) ± overschrijvingen (5) + resterende vastleggingskredieten van het 
voorgaande dienstjaar (10) niet-automatische overdrachten (11) van het voorgaande dienstjaar, waarvoor nog geen 
verplichtingen zijn aangegaan (NGK) + vrijgemaakte kredieten van voorgaande dienstjaar (VK). 
— Gebruik van de kredieten: De definitieve kredieten voor vastleggingen kunnen tijdens het dienstjaar worden gebruikt 
voor het aangaan van verplichtingen (gebruikte kredieten voor vastleggingen = bedrag van de aangegane 
verplichtingen). 
— Voor het volgende dienstjaar beschikbaar blijvende kredieten: De niet-gesplitste kredieten, waarvoor geen 
verplichtingen zijn aangegaan, kunnen na goedkeuring door de Raad niet automatisch naar het volgende dienstjaar 
worden overdragen (11). De niet-gebruikte vastleggingskredieten (aan het einde van het dienstjaar nog resterende 
kredieten) blijven beschikbaar voor het volgende dienstjaar (10). 
— Annulering van kredieten: Het saldo wordt geannuleerd. 
b) Kredieten voor betalingen van het dienstjaar 
— Beloop van de kredieten: De kredieten voor betalingen kunnen eveneens wijzigingen ondergaan alvorens definitieve 
kredieten voor betalingen te worden : definitieve kredieten voor betalingen = oorspronkelijke begroting (NGK en BK) 
± gewijzigde en aanvullende begrotingen (4) + bijkomende ontvangsten (9) ± overschrijvingen (5). 
— Gebruik van de kredieten: De definitieve kredieten voor betalingen zijn in de loop van het dienstjaar beschikbaar 
voor het verrichten van betalingen (gebruikte kredieten voor betalingen van het dienstjaar = bedrag van de 
betalingen verricht ten laste van kredieten van het dienstjaar). 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 159 
— Overdrachten van kredieten naar het volgende dienstjaar: De niet-gebruikte kredieten kunnen naar het volgende 
dienstjaar worden overgedragen als automatische overdrachten (of overdrachten van rechtswege) (12) of als niet-
automatische overdrachten (11). 
— Annulering van kredieten: Het saldo wordt geannuleerd. 
c) Uit het voorgaande dienstjaar overgedragen kredieten voor betalingen (automatische en niet-automatische 
overdrachten). In de loop van ieder dienstjaar zijn deze kredieten (na eventuele overschrijvingen) tevens beschikbaar 
voor het verrichten van betalingen. De bedragen die na overdracht niet voor betalingen zijn gebruikt, worden 
geannuleerd, behalve in bepaalde gevallen waarin overdrachten mogen worden herhaald (13). De aldus geannuleerde 
bedragen worden in de geconsolideerde jaarrekening opgeteld bij het resultaat van het dienstjaar (zie 1.9.4). 
Ter zake van werkelijke uitgaven dienen de twee volgende begrippen te worden onderscheiden: 
— De in de loop van een dienstjaar gedane werkelijke uitgaven = totaal van de in de loop van het dienstjaar verrichte 
betalingen = betalingen ten laste van kredieten voor betalingen van het dienstjaar plus betalingen ten laste van uit 
het voorgaande dienstjaar overgedragen kredieten voor betalingen. 
— De uit hoofde van een dienstjaar gedane werkelijke uitgaven = uitgaven, opgenomen op de geconsolideerde 
jaarrekening (zie 1.9.4) = betalingen ten laste van de kredieten voor betalingen van het dienstjaar plus naar het 
volgende dienstjaar overgedragen kredieten voor betalingen van het dienstjaar. 
1.9.4. Geconsolideerde jaarrekening en vaststelling van het saldo van het dienstjaar 
Aan het einde van elk dienstjaar wordt een geconsolideerde jaarrekening opgesteld. Daarin wordt het saldo van het 
dienstjaar vastgesteld, dat door middel van een gewijzigde begroting moet worden opgenomen in de begroting van het 
volgende dienstjaar (14) (zie § 10). 
1.10. Indiening van de rekeningen 
De Commissie legt uiterlijk op 1 juni van het jaar dat volgt op het betrokken dienstjaar, aan het Parlement, de Raad en de 
Rekenkamer de rekeningen van het dienstjaar voor; deze rekeningen worden ingediend in de vorm van een jaarrekening 
en een financiële balans en gaan vergezeld van een analyse van het financieel beheer (15). 
1.11. Externe controle 
Sinds 1977 wordt de externe controle van de algemene begroting uitgevoerd door de Rekenkamer van de 
Gemeenschappen (16). De Rekenkamer onderzoekt de rekeningen van alle ontvangsten en uitgaven van de algemene 
begroting. Zij onderzoekt de wettigheid en regelmatigheid van de ontvangsten en uitgaven en gaat tevens na of een goed 
financieel beheer werd gevoerd. De controles kunnen worden uitgevoerd vóór afsluiting van het betrokken dienstjaar, en 
wel aan de hand van stukken en, zo nodig, ter plaatse bij de Instellingen van de Gemeenschappen en in de Lid-Staten. De 
Rekenkamer stelt een jaarverslag op over ieder dienstjaar en kan voorts op ieder gewenst moment opmerkingen maken 
over bepaalde aangelegenheden en op verzoek van een der Instellingen van de Gemeenschap adviezen uitbrengen. 
1.12. Decharge en te nemen maatregelen 
Sinds 1977 zijn de volgende bepalingen van toepassing (17). Op aanbeveling van de Raad verleent het Parlement de 
Commissie uiterlijk 30 april van het tweede jaar dat volgt op het betrokken dienstjaar, decharge voor de uitvoering van de 
begroting. Te dien einde onderzoeken de Raad en het Parlement achtereenvolgens de door de Commissie ingediende 
rekeningen en het jaarverslag van de Rekenkamer. De Instellingen dienen de nodige maatregelen te nemen naar 
aanleiding van de opmerkingen in de decharge-besluiten en moeten van de genomen maatregelen verslag uitbrengen (18). 
(1) Verplichte uitgaven zijn die welke automatisch voortvloeien uit de Verdragen of uit op grond daarvan genomen besluiten. 
(2) Zie voor bijzonderheden omtrent de begrotingsprocedure de artikelen 78 EGKS, 203 EEG en 177 Euratom. 
(3) Zie artikel 8 van het Financieel Reglement. 
(4) Zie artikel 1, lid 5, van het Financieel Reglement. 
(5) Zie artikel 21 van het Financieel Reglement. 
(6) Zie de artikelen 78 quinquies EGKS, 205 EEG, 179 Euratom en 18, lid 2, van het Financieel Reglement. 
(7) Zie de artikelen 17 t/m 49 en 68 t/m 72 van het Financieel Reglement. 
(8) Zie de artikelen 23 t/m 31 van het Financieel Reglement en Verordening van de Raad (EEG, Euratom, EGKS) nrs. 2891/77 en 2892/77 van 19 december 1977 
(PB L 336 van 27. 12. 1977). 
(9) Zie artikel 87 van het Financieel Reglement en artikel 91, lid 2, van het gewijzigd Financieel Reglement. 
(10) Zie de artikelen 6, lid 2, sub a en 88, lid 3, van het Financieel Reglement. 
(11) Zie artikel 6, lid 1, sub b van het Financieel Reglement. 
(12) Zie de artikelen 6, lid 1, sub c, 6, lid 2, sub b en 88, lid 4, van het Financieel Reglement. 
(13) Zie de artikelen 6, lid 4, en 108, lid 3, sub a en b van het Financieel Reglement. 
(14) Zie artikel 27 van het Financieel Reglement en de artikelen 15 en 16 van Verordening van de Raad (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2891/77 (PB L 336 van 
27. 12. 1977). 
(15) Zie de artikelen 73 t/m 77 van het Financieel Reglement. 
(16) Zie de artikelen 78 sexies en septies EGKS, 206 en 206 bis EEG, 180 en 180 bis Euratom en de artikelen 78 t/m 84 van het Financieel Reglement. 
(17) Zie de artikelen 78 octies EGKS, 206 ter EEG, 180 ter Euratom. 
(18) Zie artikel 85 van het Financieel Reglement 
160 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§ 2. Algemene begroting 1986: Ontvangstenramingen 
(voor meer gedetailleerde gegevens: zie § 5) 
Overige ontvangsten: 257,5 (0,7 %) 1 . 
Beschikbaar overschot van 1985: 49,2 (0,2 %) ƒ 
Eigen middelen - BTW 
en financiële bijdragen: 22 468,2 (63,9 %) 
Douanerechten: 
9 700,5 (27,6 %) 
Verklaring: 
^H Totaal eigen middelen (naar Lid-Staat) 
Landbouw/heffingen 
o)o> ' —i Heffingen en bijdragen suiker en isoglucose 
Douanerechten 
J Eigen middelen - BTW en financiële bijdragen 
Beschikbaar overschot van 1985 en overige ontvangsten Heffingen 
en bijdragen 
suiker en 
isoglucose: 
1 113,8 (3,1 %) 
Landbouwheffingen: 
1 584,9 (4,5 %) 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 161 
Algemene begroting 1986: Uitgavenramingen - kredieten voor betalingen 
(voor meer gedetailleerde gegevens: zie § 7, kolom 3) 
Voorzieningen en reserve: 95,0 (0,3 %) (waarvan NGK: 43,5) 
9. Ontwikkelingssamenwerking: 1 141,5 (3,2 %) (waarvan NGK: 233,9) 
->- 8. Vergoedingen aan de Lid-Staten: 3 299,8 (9,4 %) 
->- 7. Onderzoek, energie, enz.: 740,7 (2,1 %) (waarvan NGK: 30,4) 
*- 6. Sociaal beleid: 2 651,6 (7,5 %) (waarvan NGK: 100,1) 
»- 5. Regionaal beleid en vervoer: 2 574,8 (7,3 %) (waarvan NGK: 4,0) 
4. Visserij: 164,1 (0,5 %) (waarvan NGK: 89,6) 
*- 3. Landbouwstructuren: 790,2 (2,2 %) (waarvan NGK: 60,9) 
2.11. Andere uitgaven: 6,5 (0,0 %) 
2.10. Agro-monetaire maatregelen: 466,0 (1,3 %) 
*~ 2.9. Diverse markten: 987,0 (2,8 %) 
*- 2.8. Vlees, eieren en slachtpluimvee: 3 559,0 (10,1 %) 
2.7. Zuivelprodukten: 6 100,0 (17,4 %) 
*- 2.6. Tabak: 792,0 (2,3 %) 
*- 2.5. Wijn: 1 087,0 (3,1 %) 
*^ 2.4. Groenten en fruit: 927,5 (2,6 %) 
>- 2.3. Vetstoffen en eiwithoudende gewassen: 3 245,0 (9,2 %) 
2.2. Suiker: 1 642,0 (4,7%) 
>- 2.1. Granen en rijst: 3 300,0 (9,4%) 
Verklaring: 
| j Niet-gesplitste kredieten (NGK) 
VAWA Sectoren waarvoor gesplitste kredieten 
YZZZVX zijn uitgetrokken: betalingskredieten (BK) 
••• Kredieten ter beschikking van de Commissie 
Kredieten ter beschikking van de 
andere Instellingen 
162 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§ 4. Algemene begroting 1986: Kredieten voor vastleggingen 
(voor meer gedetailleerde gegevens: zie § 6, kolom 3) 
(Mio ECU en %) 
-*— 10. Voorzieningen en reserve: 78,0 (0,2 %) (waarvan NGK: 43,5) 
9. Ontwikkelingssamenwerking: 1 243,2 (3,4 %) (waarvan NGK: 233,9) 
8. Vergoedingen aan de Lid-Staten: 3 299,8 (9,2 %) 
*- 7. Onderzoek, energie, enz.: 851,7 (2,4 %) (waarvan NGK: 30,4) 
6. Sociaal beleid: 2 412,2 (6,7 %) (waarvan NGK: 100,1) 
5. Regionaal beleid en vervoer: 3 463,1 (9,6 %) (waarvan NGK: 4,0) 
>- 4. Visserij: 156,3 (0,4 %) (waarvan NGK: 89,6) 
3. Landbouwstructuren: 831,4 (2,3 %) (waarvan NGK: 60,9) 
NB: Wat betreft de sectoren waarvoor gesplitste kredieten zijn 
uitgetrokken, geeft deze grafiek, in plaats van de in § 3 
weergegeven betalingskredieten, een opgave van de vastleg­
gingskredieten, terwijl de bedragen van de niet-gesplitste 
kredieten en hun grafische voorstelling dezelfde blijven. 
Er is geen evenwicht tussen het totaal van de kredieten voor 
vastleggingen en de ontvangsten volgens de begroting 1986, 
aangezien in de vastleggingskredieten mede bedragen zijn 
begrepen die gedekt zullen worden door ontvangsten in latere 
begrotingsjaren (zie § 1 (1.7)). 
2. EOGFL-Garantie: 22 112,0 (61,3 %) 
(voor de verdeling van deze kredieten 
naar markt, zie § 3) 
1. Huishoudelijke uitgaven (alle Instellingen): 1 604,4 (4,5%) 
(voor de verdeling van deze kredieten naar Instelling, zie § 3) 
Verklaring: 
| | Niet-gesplitste kredieten (NGK) 
Sectoren waarvoor gesplitste kredieten 
zijn uitgetrokken: vastleggingskredieten (VK) 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 163 
§ 5. Geraamde en werkelijke ontvangsten in 1986 
A. Geraamde en werkelijke ontvangsten in 1986: 
Ontvangstencategorie 
(tussen haakjes de titels (T) 
of hoofdstukken (H) overeenkomend 
met de begrotingsnomenclatuur 1986) 
1. Eigen middelen: 
— landbouwheffingen (H 10) 
— heffingen en bijdragen suiker en isoglucose (H 11) 
(H90 COM) 
— douanerechten (H 12) 
— eigen middelen uit BTW (H 13) 
— financiële bijdrage (BNP) Portugal (H 20) 
— saldi en correcties vóór 1986 van de eigen middelen-BTW 
en financiële bijdragen (H 31) 
Totaal eigen middelen 
2. Beschikbaar overschot van het vorige begrotingsjaar (H 30) 
3. Overige ontvangsten (T 4-9, behalve H 90 COM) 
Totaal ontvangsten Geraamde ontvangsten 
begroting 1986 
Mio ECU % 
1 584,9 4,5 
1 113,8 3,1 
p.m. — 
9 700,5 27,6 
22 257,2 63,3 
211,0 0,6 
p.m. — 
34 867,4 99,1 
49,2 0,2 
257,5 0,7 
35 174,1 100,0 Werkelijke ontvangsten in 1986 
(inningen tijdens het begrotingsjaar) 
Mio ECU % 
1 175,5 3,5 
1 043,2 3,1 
68,3 0,2 
8 172,9 24,3 
22 223,4 66,0 
210,1 0,6 
377,3 1,1 
33 270,7 98,8 
53,9 0,2 
342,6 1,0 
33 667,2 100,0 
B. Geraamde en werkelijke eigen middelen in 1986 per Lid-Staat: 
NB: Ten aanzien van de douanerechten, de landbouwheffingen en de heffingen en bijdragen voor suiker en isoglucose zorgen de Lid­
staten voor rekening van de Gemeenschappen voor de inning van de verschuldigde bedragen. 
Deze noot heeft ook betrekking op alle soortgelijke figuren en tabellen in de §§ 2, 8 en 19. 
(Mio ECU) 
Middelencategorie 
Landbouwheffingen: 
— geraamde 
— werkelijke 
Heffingen en bijdrage suiker 
en isoglucose: 
— geraamde 
— werkelijke (H 11 en H 90 
COM) 
Douanerechten: 
— geraamde 
— werkelijke 
Eigen middelen-BTW/ 
financiële bijdragen (1) (2): 
— geraamde 
— werkelijke 
Totaal eigen middelen: 
— geraamde 
— werkelijke B 
186,0 
132,2 
79,6 
84,7 
536,6 
494,6 
725,9 
736,6 
1 528,1 
1 448,1 DK 
7,0 
9,8 
43,6 
47,6 
239,4 
220,5 
483,3 
512,8 
773,3 
790,7 D 
187,5 
111,9 
286,0 
313,0 
2 600,0 
2 436,1 
6 154,0 
5 869,2 
9 227,5 
8 730,2 GR 
26,0 
22,9 
16,4 
16,9 
130,0 
85,5 
504,0 
507,1 
676,4 
632,4 E 
322,0 
10,1 
67,0 
14,5 
580,0 
191,9 
2 112,5 
2 104,1 
3 081,5 
2 320,6 F 
96,0 
107,6 
356,3 
378,6 
1 256,0 
1 150,4 
5 121,1 
5 248,5 
6 829,4 
6 885,1 IRL 
6,2 
6,4 
15,3 
10,8 
160,8 
113,3 
210,0 
213,3 
392,3 
343,8 I 
313,3 
356,4 
70,6 
73,0 
920,0 
770,1 
3 503,8 
3 518,7 
4 807,7 
4 718,2 L 
0,1 
0,2 
— 
4,7 
6,4 
58,8 
59,2 
63,6 
65,8 NL 
170,0 
114,1 
91,3 
95,9 
835,0 
792,0 
1 143,8 
1 230,0 
2 240,1 
2 232,0 P 
10,8 
18,7 
0,2 
128,0 
49,8 
211,0 
210,1 
350,0 
278,6 UK 
260,0 
285,2 
87,5 
76,5 
2 310,0 
1 862,3 
2 240,0 
2 601,2' 
4 897,5 
4 825,2 EUR 12 
1 584,9 
1 175,5 
1 113,8 
1 111,5 
9 700,5 
8 172,9 
22 468,2 
22 810,8 
34 867,4 
33 270,7 
(1) Portugal heeft een financiële bijdrage op basis van het BNP geleverd. 
(2) Inclusief saldi en correcties vóór 1986. 
164 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
6. In 1986 beschikbare kredieten voor vastleggingen en de besteding daarvan, per sector en per Instelling 
(Mio ECU) 
Sector en Instelling 
(tussen haakjes zijn de afkortingen 
van de met de begrotingsnomenclatuur 1986 
overeenkomende Afdelingen (A), 
Titels (T) en Hoofdstukken (H) opgegeven) 
(1) 
sr 
© 
•n 
i 
E 
O 
o 
CD 
.* 1 
LU 1. Huishoudelijke uitgaven (alle Instellingen) 
1.1. Commissie (A III, A) 
1.2. Overige Instellingen (A I, II, IV, V) 
2. EOGFL-Garantie (T1 en 2) 
2.1. Granen en rijst (H 10) 
2.2. Suiker (H 11) 
2.3. Vetstoffen en eiwithoudende gewassen (H 12-13) 
2.4. Groenten en fruit (H 15) 
2.5. Wijn (H 16) 
2.6. Tabak (H 17) 
2.7. Zuivelprodukten (H 20) 
2.8. Vlees, eieren en slachtpluimvee (H 21-24) 
2.9. Diverse markten (H 14, 18, 25) 
2.10. Agro-monetaire maatregelen (H 27, 28) 
2.11. Andere uitgaven (H 29) 
3. Landbouwstructuren (T3) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
3.1. EOGFL-Oriëntatie (H 30-34) 
3.2. Specifieke acties (H 38) 
4. Visserij (T4) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
4.1. Marktordening (H 40) 
4.2. Overige acties (H 41-46) 
5. Regionaal beleid en vervoer (T5) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
5.1. Regionaal Fonds (H 50-51) 
5.2. Vervoer (H 58) 
5.3. Andere maatregelen (H 52-57) 
6. Sociaal beleid (T6) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
6.1. Sociaal Fonds (H 60-61) 
6.2. Andere maatregelen (H 63-69) 
7. Onderzoek, energie, enz. (T7) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
7.1. Energie (H 70) 
7.2. Onderzoek en investeringen (H 73) 
7.3. Industrie en interne markt (H 77) 
7.4. Overige acties (H 71-72, 75, 78-79) 
8. Vergoedingen aan de Lid-Staten (T 8) 
8.1. Kosten van het innen der eigen middelen (H 80) 
8.2. Andere vergoedingen (H 82-87) 
9. Ontwikkelingssamenwerking (T9) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
9.1. Voedselhulp (H 92) 
9.2. Financiële steunverlening (H 90-91, 93-99) 
10. Voorzieningen en reserve (H 100-101) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
Totaal beleidskredieten 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
Totaal-generaal CD CU 
0) ^ 
.. -* O) 
c Si -* 
u£ o) Soort kred 
- niet-gesp 
(NGK); 
- vastleggir 
(VK) 
(2) 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK+VK 
(NGK) 
NGK+VK 
NGK + VK 
NGK +VK 
(NGK) 
NGK+VK 
NGK+VK 
NGK+VK 
(NGK) 
VK 
NGK+VK 
NGK+VK 
NGK+VK 
(NGK) 
VK 
NGK+VK 
NGK+VK 
(NGK) 
NGK+VK 
VK 
NGK+VK 
NGK + VK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK + VK 
(NGK) 
NGK+VK 
NGK+VK 
NGK+VK 
(NGK) 
NGK+VK 
(NGK) 
NGK+VK 
NGK 
VK Beloop de 
CO 
o 
0Q 
(3) 
1 604,4 
1 049,2 
555,2 
22 112,0 
3 300,0 
1 642,0 
3 245,0 
927,5 
1 087,0 
792,0 
6 100,0 
3 559,0 
987,0 
466,0 
6,5 
831,4 
(60,9) 
762,0 
69,4 
156,3 
(89,6) 
41,3 
115,0 
3 463,1 
(4,0) 
3 098,0 
75,8 
289,3 
2 412,2 
(100,1) 
2 290,0 
122,2 
851,7 
(30,4) 
156,4 
608,0 
64,0 
23,3 
3 299,8 
1 239,9 
2 059,9 
1 243,2 
(233,9) 
693,6 
549,6 
78,0 
(43,5) 
34 447,7 
(25 974,2) 
36 052,1 
27 578,6 
8 473,5 - kredieten 
CD 
•Eb 
"cü S> 
(4) 
1 611,0 
1 055,8 
555,2 
22 135,0 
3 485,0 
1 726,0 
3 095,0 
986,5 
632,5 
785,0 
5 409,5 
4 349,5 
1 125,0 
482,5 
58,5 
959,4 
(40,7) 
905,1 
54,3 
271,1 
(75,6) 
18,3 
252,8 
3 915,3 
(4,0) 
3 381,3 
135,9 
398,1 
3 230,5 
(100,3) 
3 096,7 
133,8(1) 
1 300,8 
(42,6) 
188,6 
997,4 
80,0 
34,8 
3 299,8 
1 239,9 
2 059,9 
1 558,2 
(255,9) 
693,6 
864,6 
17,1 
(16,1) 
36 687,2 
(25 970,0) 
38 298,2(1) 
27 581,0(1) 
10 717,2 Besteding der kredieten 
In 1986 
aangegane 
Bedrag 
(5) 
1 548,4 
1 011,3 
537,1 
22 119,4 
3 484,9 
1 725,5 
3 091,8 
986,0 
630,8 
782,2 
5 405,8 
4 348,2 
1 124,3 
481,7 
58,2 
903,8 
(38,1) 
853,5 
50,3 
204,7 
(74,7) 
18,0 
186,7 
3 480,0 
(3,2) 
3 328,1 
92,7 
59,2 
2 645,2 
(96,4) 
2 523,0 
122,2 
1 130,5 
(40,9) 
166,4 
869,5 
62,2 
32,4 
3 095,4 
1 045,4 
2 050,0 
1 251,9 
(241,6) 
668,6 
583,3 
— 
(—) 
34 830,9 
(25 709,7) 
36 379,3 
27 258,1 
9 121,2 Best. 
(%) 
(5a) = 
(5/4) 
(96,1) 
(95,8) 
(96,7) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,7) 
(99,6) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,8) 
(99,5) 
(94,2) 
(93,6) 
(94,3) 
(92,6) 
(75,5) 
(98,8) 
(98,4) 
(73,9) 
(88,9) 
(80,0) 
(98,4) 
(68,2) 
(14,9) 
(81,9) 
(96,1) 
(81,5) 
(91,3) 
(86,9) 
(96,0) 
(88,2) 
(87,2) 
(77,8) 
(93,1) 
(93,8) 
(84,3) 
(99,5) 
(80,3) 
(94,4) 
(96,4) 
(67,5) 
— 
(—) 
(94,9) 
(99,0) 
(95,0) 
(98,8) 
(85,1) Voor 1987 be­
schikbaar gebleven 
kredieten (2) 
O c Niet-autom 
overdracht 
1987 (NGK 
(6) 
2,8 
0,9 
1,9 
— 
— — — — — — — — — — — 
— 
(-) — — 
0,5 
(0,5) 
— 0,5 
0,8 
(0,8) 
— 0,2 
0,6 
3,9 
(3,9) 
— 3,9 
1,7 
(1,7) 
— — 1,4 
0,3 
— 
— — 
14,2 
(14,2) 
0,4 
13,8 
— 
(—) 
21,1 
(21,1) 
23,9 
23,9 
— ^ 
CD > Bij afsluitir 
van 1986 
resterende 
(7) 
— 
— — 
— 
— — — — — — — — — — — 
54,5 
(—) 
54,2 
0,3 
53,9 
(—) 
— 53,9 
328,8 
(—) 
53,2 
43,0 
232,6 
555,5 
(—) 
547,9 
7,6 
145,1 
(—) 22,2 
104,4 
16,4 
2,1 
— 
— — 
259,0 
(—) 24,6 
234,4 
— 
(-) 
1 396,8 
(—) 
1 396,8 
— 1 396,8 1 
£ 
< 
(8) = 
(4-5-
6-7) 
59,8 
43,6 
16,2 
15,6 
0,1 
0,5 
3,2 
0,5 
1,7 
2,8 
3,7 
1,3 
0,7 
0,8 
0,3 
1,1 
(2,6) 
-2,6 
3,7 
12,0 
(0,4) 
0,3 
11,7 
105,7 
(0,0) 
— 0,0 
105,7 
25,9 
(0,0) 
25,8 
0,1 
23,5 
(0,0) 
0,0 
23,5 
0,0 
0,0 
204,4 
194,5 
9,9 
33,1 
(0,1) 
— 33,1 
17,1 
(16,1) 
438,4 
(239,2) 
498,2 
299,0 
199,2 
cu Parlement (Al) 
Raad (A II) 
(waarvan: Economisch en Sociaal Comité) 
Commissie (A III) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
Hof van Justitie (A IV) 
Rekenkamer (A V) 
Totaal-generaal NGK 
NGK 
(NGK) 
NGK + VK 
(NGK) 
NGK 
NGK 
NGK+VK 306,1 306,1 
185,6 185,6 
(32,8) (32,8) 
35 496,9 37 743,0(1) 
(27 023,4) (27 025,8) 
40,0 40,0 
23,5 23,5 
36 052,1 38 298,2(1) 296,9 (97,0) 
180,1 (97,0) 
(31,7) (96,6) 
35 842,2 (95,0) 
(26 721,0) (98,9) 
38,2 (95,5) 
21,9 (93,2) 
36 379,3 (95,0) 1,9 — 
(-) (-) 
22,0 1 396,8 
(22,0) (—) 
23,9 1 396,8 9,2 
3,6 
(1,1) 
482,0 
(282,8) 
1,8 
1,6 
498,2 
(1) Op de begroting uitgetrokken kredieten die gewijzigd werden door verwerking van de uit 1985 resterende vastleggingskredieten overeenkomend met de ontvangsten betreffende 
voor rekening van derden verrichte diensten en de overschrijvingen van het ene naar het andere begrotingsonderdeel, exclusief de niet-automatische overdrachten van 1985 naar 
Hoofdstuk 65 (122,5 Mio ECU). 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 165 
§ 7. In 1986 beschikbare kredieten voor betalingen en de besteding daarvan, per sector en per Instelling 
(Mio ECU) 
Sector en Instelling 
(voor voluit geschreven 
benamingen 
en verwijzingen 
naar de desbetreffende 
begrotingsonderdelen, 
zie §6 kolom 1) 
(1) 
1. Huishoudelijke uitg. 
1.1. Commissie 
1.2. Overige Instellingen 
m 
"i 
-o 
| 
b 
E 
O 
o 
"S ^ 
? 
m 2. EOGFL-Garantie 
2.1. Granen en rijst 
2.2. Suiker 
2.3. Vetstoffen 
2.4. Groenten en fruit 
2.5. Wijn 
2.6. Tabak 
2.7. Zuivelprodukten 
2.8. Vlees... 
2.9. Diverse markten 
2.10. Agro-monetaire 
2.11. Andere uitgaven 
3. Landbouwstructuren 
(waarvan: NGK) 
3.1. EOGFL-Oriëntatie 
3.2. Specifieke acties 
4. Visserij 
(waarvan: NGK) 
4.1. Marktordening... 
4.2. Overige acties 
5. Regionaal beleid... 
(waarvan: NGK) 
5.1. Regionaal Fonds 
5.2. Vervoer 
5.3. Andere maatr. 
6. Sociaal beleid 
(waarvan: NGK) 
6.1. Sociaal Fonds 
6.2. Andere maatr. 
7. Onderzoek, enz. 
(waarvan: NGK) 
7.1. Energie 
7.2. Onderzoek... 
7.3. Industrie... 
7.4. Overige acties 
8. Vergoedingen 
8.1. Kosten... 
8.2. Andere vergoed. 
9. Ontwikkelingsamenw. 
(waarvan: NGK) 
9.1. Voedselhulp 
9.2. Fin. steunverlening 
10. Voorzien, en res. 
(waarvan: NGK) 
Totaal beleidskredieten 
(waarvan: NGK) 
Totaal-generaal O—. 
z* 
— CD 
..* % 
0 ïn "§ .2 Si 
"§ co O) 
£ « .E 
o .9. a 
co , , 
(2) 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK+BK 
(NGK) 
NGK+BK 
NGK+BK 
NGK+BK 
(NGK) 
NGK 
NGK+BK 
NGK+BK 
(NGK) 
BK 
NGK+BK 
NGK+BK 
NGK+BK 
(NGK) 
BK 
NGK+BK 
NGK+BK 
(NGK) 
NGK+BK 
BK 
NGK+BK 
NGK+BK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK+BK 
(NGK) 
NGK+BK 
NGK+BK 
NGK+BK 
(NGK) 
NGK+BK 
(NGK) 
NGK + BK 
NGK 
BK i A. Kredieten 
/art het begrotingsjaar I9öb 
Beloop 
der kredieten 
CD 
-j= 
8"$ 
<° CD CD ° 
(3) 
1 604,4 
1 049,2 
555,2 
22 112,0 
3 300,0 
1 642,0 
3 245,0 
927,5 
1 087,0 
792,0 
6 100,0 
3 559,0 
987,0 
466,0 
6,5 
790,2 
(60,9 
721,1 
69,1 
164,1 
(89,6 
41,3 
122,8 
2 574,8 
(4,0 
2 373,0 
26,8 
175,0 
2 651,6 
(100,1 
2 533,0 
118,6 
740,7 
(30,4 
42,0 
618,8 
54,3 
25,6 
3 299,8 
1 239,9 
2 059,9 
1 141,5 
(233,9 
548,3 
593,2 
95,0 
(43,5 
33 569,7 
(25 974,2 
35 174,1 
27 578,6 
7 595,5 > c 
.ï£r 
's si o .* ^ 
(4) 
1 611,0 
1 055,8 
555,2 
22 135,0 
3 485,0 
1 726,0 
3 095,0 
986,5 
632,5 
785,0 
5 409,5 
4 349,5 
1 125,0 
482,5 
58,5 
800,2 
(40,7) 
750,3 
49,9 
151,1 
(75,6) 
18,3 
132,8 
2 574,8 
(4,0) 
2 373,0 
26,8 
175,0 
2 652,5 
) (100,3) 
2 533,0 
119,5 
760,1 
) (42,6) 
42,0 
625,9 
66,6 
25,6 
3 299,8 
1 239,9 
2 059,9 
1 161,6 
) (255,9 
548,3 
613,3 
31,1 
) (16,1 
33 566,2 
) (25 970,0 
35 177,2 
27 581,0 
7 596,2 Besteding der kredieten 
s cor c? 
?•:« 
£ > .o 
(5) 
1 427,5 
937,1 
490,4 
22 115,9 
3 484,9 
1 725,5 
3 091,6 
986,0 
630,8 
782,2 
5 405,8 
4 348,2 
1 121,0 
481,7 
58,2 
720,8 
(19,7 
696,1 
24,7 
108,3 
(53,8 
18,0 
90,3 
2 422,2 
(0,9 
2 368,8 
24,9 
28,5 
2 303,2 
(62,8 
2 231,5 
71,7 
651,6 
(11,1 
40,4 
564,9 
28,3 
18,0 
2 967,7 
917,7 
2 050,0 
744,8 c S£ 
»E5 
«CD 
cu ca 
O c 
(6) 
123,7 
75,1 
48,6 
3,5 
— — 0,2 
— — — — — 3,3 
— — 
76,8 
(18,4 
54,2 
22,6 
42,4 
(21,4 
— 42,4 
152,6 
(3,1 
4,2 
1,9 
146,5 
349,3 
) (37,5 
301,5 
47,8 
108,5 Cl) 
c 
0 
1 
< 
(7) = 
(4-5 
-6) 
59,8 
43,6 
16,2 
15,6 
0,1 
0,5 
3,2 
0,5 
1,7 
2,8 
3,7 
1,3 
0,7 
0,8 
0,3 
2,6 
(2,6) 
2,6 
0,4 
(0,4) 
0,3 
0,1 
0,0 
(0,0) 
— 0,0 
0,0 
0,0 
) (0,0) 
— 0,0 
0,0 
) (31,5) (0,0) 
1,6 
61,0 
38,3 
7,6 
127,7 
127,7 
416,7 0,0 
0,0 
0,0 
0,0 
204,4 
194,5 
9,9 
0,1 
(167,3) (88,5) (0,1 
387,2 
357,6 
(— 
32 034,5 161,1 
255,6 
) (-
1 277,5 — 0,1 
31,1 
) (16,1 
254,2 
(25 399,2) (331,6) (239,2 
33 462,0 
26 826,7 
6 635,3 1 401,2 
455,3 
945,9 314,0 
299,0 
15,0 B. Overdrachten uit 1985 
O) 
•o c" 
en en 
§s| 
° c~ 
00 ~ o 
~?2 
Z> X. O 
(8) 
104,1 
67,6 
36,5 
4,4 
0,5 
— 3,3 
— — — — — 0,6 
— — 
56,5 
(11,6) 
38,0 
18,5 
21,7 
(1,2) 
— 21,7 
195,1 
(2,3) 
115,0 
35,1 
45,0 
247,1 
(148,6) 
92,5 
154,6 
220,2 
(24,0) 
40,8 
141,2 
27,9 
10,3 
4,7 
2,7 
2,0 
236,7 
(39,8 
25,0 
211,7 
— 
(— 
986,4 
(236,6 
1 090,5 
340,7 
749,8 Besteding 
der kredieten 
Q Cü 
<§£<? 
-'E B 
E > n 
0) 
94,5 
61,5 
33,0 
4,1 
0,5 
— 3,0 
— — — — — 0,6 
— — 
45,7 
(10,7 
31,0 
14,7 
7,5 
(1,0 
— 7,5 
162,9 
(1,9 
115,0 
21,3 
26,6 
116,0 
(22,0 
89,8 
26,2 
186,8 c 
B 
o^ 
ÏCD 
CD m 
O c 
(10) 
— 
— — 
— 
— — — — — — — — — — — 
— 
(— 
— 
— 
(— — — 
— 
(— — — — 
— 
(— — — 
4,0 
(21,5) (-
40,2 
114,8 
22,6 
9,2 
4,7 
2,7 
2,0 
108,6 4,0 
— — 
(35,5) (— 
24,9 
83,7 
(-
636,3 ) (-
4,0 
(101,4) (— 
730,8 
195,9 
534,9 4,0 
— 4,C c 
c 
o 
| 
< 
(11) = 
(8-9 
-10) 
9,6 
6,1 
3,5 
0,3 
0,0 
— 0,3 
— — — — — — — — 
10,8 
(0,9) 
7,0 
3,8 
14,2 
(0,2) 
— 14,2 
32,2 
(0,4) 
0,0 
13,8 
18,4 
131,1 
) (126,6] 
2,7 
128,4 
29,4 
) (2,5) 
0,6 
22,4 
5,3 
1,1 
0,0 
— 0,0 
128,1 
) (4,3 
0,1 
128,0 
— 
) (— 
346,1 
) (135,2 
355,7 
144,8 
210,9 C. Totaal der beschikbare 
kredieten en betaii 
I 
'S 
00 -* 
CD O 
c w 
o| 
B c 8 
I- > -O 
(12) = 
(4 + 8) 
1 715,1 
1 123,4 
591,7 
22 139,4 
3 485,5 
1 726,0 
3 098,3 
986,5 
632,5 
785,0 
5 409,5 
4 349,5 
1 125,6 
482,5 
58,5 
856,7 
(52,3) 
788,3 
68,4 
172,8 
(76,8) 
18,3 
154,5 
2 769,9 
(6,3) 
2 488,0 
61,9 
220,0 
2 899,6 
(248,9) 
2 625,5 
274,1 
980,3 
(66,6) 
82,8 
767,1 
94,5 
35,9 
3 304,5 
1 242,6 
2 061,9 
1 398,3 
(295,7 
573,3 
825,0 
31,1 
(16,1 
34 552,6 
(26 206,6 
36 267,7 
27 921,7 
8 346,0 n 1986 ngen 
van in 1986 
verric hte 
betalingen 
Bedrag 
(13) = 
(5 + 9) 
1 522,0 
998,6 
523,4 
22 120,0 
3 485,4 
1 725,5 
3 094,6 
986,0 
630,8 
782,2 
5 405,8 
4 348,2 
1 121,6 
481,7 
58,2 
766,5 
(30,4 
727,1 
39,4 
115,8 
(54,8 
18,0 
97,8 
2 585,1 
(2,8 
2 483,8 
46,2 
55,1 
2 419,2 
(84,8 
2 321,3 
97,9 
838,4 Best. 
(%) 
(13a) = 
(13/12) 
(88,7) 
(88,9) 
(88,5) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,7) 
(99,6) 
(99,9) 
(99,9) 
(99,6) 
(99,8) 
(99,5) 
(89,5) 
(58,1) 
(92,2) 
(57,6) 
(67,0) 
(71,4) 
(98,4) 
(63,3) 
(93,3) 
(44,4) 
(99,8) 
(74,6) 
(25,0) 
(83,4) 
(34,1) 
(88,4) 
(35,7) 
(85,5) 
(32,6) (48,9) 
80,6 
679,7 
50,9 
27,2 
2 972,4 
920,4 
2 052,0 
853,4 (97,3) 
(88,6) 
(53,9) 
(75,8) 
(90,0) 
(74,1) 
(99,5) 
(61,0) 
(202,8) (68,6) 
412,1 
441,3 
(— 
32 670,8 (71,9) 
(53,5) 
(—) 
) (—) 
(94,6) 
(25 500,6) (97,3) 
34 192,8 
27 022,6 
7 170,2 (94,3) 
(96,8) 
(85,9) 
CD 
c' 
= 
m Parlement 
Raad 
(waarvan: ESC) 
Commissie 
(waarvan: NGK) 
Hof van Justitie 
Rekenkamer 
Totaal-generaal NGK 
NGK 
(NGK) 
NGK+BK 
(NGK) 
NGK 
NGK 
NGK+BK 306,1 
185,6 
(32,8) 
34 618,9 
(27 023,4) 
40,0 
23,5 
35 174,1 306,1 
185,6 
(32,8) 
34 622,0 
(27 025,8) 
40,0 
23,5 
35 177,2 273,2 23,7 
160,5 21,5 
(30,7) (1,0) 
32 971,6 1 352,6 
(26 336,3) (406,7) 
35,7 2,5 
21,0 0,9 
33 462,0 1 401,2 9,2 
3,6 
0.1) 
297,8 
(282,8) 
1,8 
1,6 
314,0 16,1 
18,0 
(0,8) 
1 054,0 
(304,2) 
1,8 
0,6 
1 090,5 14,1 
16,9 
(0,6) 
697,8 
(162,9) 
1,4 
0,6 
730,8 — (-) 4,0 
(—) 
— 
4,0 2,0 
1,1 
(0,2) 
352,2 
(141,3) 
0,4 
0,0 
355,7 322,2 
203,6 
(33,6) 
35 676,0 
(27 330,0) 
41,8 
24,1 
36 267,7 287,3 
177,4 
(31,3) 
33 669,4 
(26 499,2) 
37,1 
21,6 
34 192,8 (89,2) 
(87,1) 
(93,2) 
(94,4) 
(97,0) 
(88,8) 
(89,6) 
(94,3) 
(1) Op de begroting uitgetrokken kredieten die gewijzigd werden door verwerking van overschrijvingen van het ene naar het andere begrotingsonderdeel en van de ontvangsten 
betreffende voor rekening van derden verrichte diensten. 
(2) Automatische en niet-automatische overdrachten. 
166 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§ 8. Werkelijke ontvangsten aan eigen middelen in 1986 
(voor de basisgegevens, zie § 5) 
•ÜH 
li A. Werkelijke ontvangsten 
aan eigen middelen 
in 1986, naar 
categorie (Mio ECU en %) 
3= o <D o I > 
Cmmmfmi>m f m> 
Totaal: 33 270,7 Mio ECU B. Werkelijke ontvangsten aan eigen middelen in 1986, 
naar Lid-Staat en naar categorie (Mio ECU en %): 
I 
PPflP 0W\ /~~7 B 
DK D GR E F IRL I L 
Totaal: 33 270,7 Mio ECU -NL UK 
Eigen middelen-BTW 
25,7 en financiële bijdragen (%) C. Aandelen van de Lid-Staten per categorie eigen middelen (%): 
29,8 
Douanerechten (%) 
3,2 2,3 23,0 
9,2 
2,3 15,4 
0,9 11,4 
5,4 
0,3 0,9 
B DK GR E 
Landbouwheffingen (%) IRL I L NL P UK 
30,3 
11,3 
9,5 9,2 
0,8 1,9 0,9 0,5 24,3 Heffingen en bijdragen 
voor suiker en 
isoglucose (%) 
9,7 
0,0 1,6 6,9 • 
B DK D GR E F IRL I L NL P UK B DK D GR E F IRL I L NL P UK 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 167 
§ 9. Bestedingspercentages van de in 1986 beschikbare kredieten, per sector 
O) <D v° 
O) >° 
f:!p 
« i- Si 
Si <r> i-
ö) •* 
CO 
o» c Definitieve kredieten voor 
vastleggingen in 1986 
(voor de basisgegevens zie § 6, 
kolommen 4-8) Definitieve kredieten voor 
betalingen voor 1986 
(voor de basisgegevens, zie § 7, 
kolommen 4-7) 
jn 
--
o | 
is, o 
o o 
CM Totaal: 
38 296,2 Mio ECU 
3 
t 
O) 
\\ 
" IM CO 
1 „J 
> * is §> 
6)> 
« r 
LO O 
1 
<D l 
ü> * 
o * 
^ 00 
C\J 
II 
>T3 
00 lO 
| | 
* c 
* F 
J «i 
* ^ 
2 Totaal: 
35 177,2 Mio ECU \B • 
^ 
S 
[3 
• 
• Verklaring: 
— Niet-gesplitste kredieten 
— Vastleggingskredieten 
— Betalingskredieten 
— Vastleggingspercentage 
— Betalingspercentage 
— Percentage van de niet-
gebruikte kredieten die 
voor 1987 beschikbaar 
zijn gebleven 
(resterende kredieten 
en/of overdrachten) 
— Annuleringen 
III. Uit 1985 overgedragen 
kredieten voor 
betalingen 
(voor basisgegevens, zie § 7, 
kolommen 8-11) 
Totaal: 1 090,5 Mio ECU 
«Ê J 
CO 
s •X 
o" 
o». 
9 at 
£ 
M & 
r» 
K «ft 
£ 
S" co* 
*, 
co 
£ «0 
•** 
'*• 
f O) 
* 
è :#•• 
:#:1 "^ 
8 CM 
8* >§ 
os 
Ë l 1 • 
SS 
55 F 
; 
i* i 1 
^ « ¥ 7 
5 
^ 
eo 
3 N£ 
8 l 
^ I 
0,4 % 32,6 % 
168 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§10. Geconsolideerde jaarrekening en vaststelling saldo begrotingsjaar 1986 
(Toepassing van artikel 15 van Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2891/77 van de Raad) 
Ontvangsten: 
Voor de financiering van 
begrotingsjaar 1986 effectief 
beschikbare middelen 
Totaal: 
34 863,2 Mio ECU Uitgaven: 
Gebruik van de voor de finan­
ciering van begrotingsjaar 1986 
beschikbare middelen 
Totaal: 
34 863,2 Mio ECU 
(Mio ECU) 
(6) Saldo (negatief) 
begrotingsjaar 1986 
(5) Koerswinsten 
(4) Annuleringen 
van overdrachten 
uit 1985 (zie § 7, 
kolom 11) 
(3) Beschikbaar 
overschot van 
1985 (zie § 5) 
(2) Overige werkelijke 
ontvangsten 
(zie § 5) in 1986 20,4 
355,7 
342,6 
r 
(1) Totaal werkelijke ontvangsten 
aan eigen middelen 1986 j 
(zie § 5): 33 270,7 -< Eigen 
middelen-BTW 
en financiële 
bijdragen: 
22 810,8 
(met inbegrip 
van de saldi 
en correcties 
vóór 1986) (8) Naar 1987 overgedragen 
kredieten voor beta­
lingen van begrotings­
jaar 1986 
(zie § 7, kolom 6) 
°S 
33 462,0 (7) In 1986 ten laste van 
kredieten begrotings­
jaar 1986 verrichte 
betalingen 
(zie § 7, kolom 5) 
NB: Het resultaat van begrotingsjaar 1986, gedefinieerd als (1) + (2) + (3) - (7) - (8), bedraagt -1196,0 Mio ECU. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 169 
§ 11. In 1986 verrichte betalingen — naar sector en naar ontvangende Lid-Staat 
NB: In 1986 verrichte betalingen = betalingen ten laste van de kredieten 1986 + betalingen ten laste van overdrachten uit 1985. 
A. Betalingen naar sector (Mio ECU en %): 
(zie ook § 7, kolom 13, en § 16) 
2. EOGFL-Garantie: 22 120,0 
1. Huishoudelijke 
uitgaven: 1 522,0 
9. Ontwikkelings­
samenwerking: 853,4 
8. Vergoedingen 
aan de Lid-Staten: 2 972,4 
7. Onderzoek, energie, enz.: 838,4 
B. Betalingen aan de Lid-Staten: (Mio ECU en % 
(zie tevens §§ 12, 13 en 18) 
In deze tabel worden de in 
1986 uit hoofde van de voor­
naamste sectoren aan de 
Lid-Staten betaalde 
bedragen weergegeven 
(89,2 % van het totaal der 
betalingen in 1986) 3. Landbouwstructuren: 766,5 
4. Visserij: 115,8 
*- 5. Regionaal beleid 
en vervoer: 2 585,1 
6. Sociaal beleid: 2 419,2 
Kosten van >~ inning der eigen middelen 
I EOGFL-Oriëntatie 
) Visserij 
Regionaal Fonds 
Sociaal Fonds 
- EOGFL'-Garantie (T 1 
- EOGFL-Oriëntatie 
(H 30-34) 
- Visserij (T 4) 
- Regionaal Fonds (H 50 — 51) 
- Sociaal Fonds (H 60-61 
- Kosten van het innen der 
eigen middelen (H 80) 
- Specifieke maatregelen 
(H 86) 15,5 
4,5 
29,5 
72,9 
63,4 13,9 
11,3 
18,9 
80,7 
23,8 105,1 
6,1 
92,5 
134,6 
249,5 86,2 
3,4 
309,1 
107,1 
10,4 
2,0 0,0 
314,3 
174,9 
19,0 
1 635,9 176,7 
19,7 
219,0 
328,4 
139,5 11,8 107,3 0,6 89,3 5,7 
163,3 200,1 727,1 
115,8 
2 483,8 
2 321,3 
920,4 
1 801,2 
Totaal 1164,2 
(3,8%) 1 211,8 
(4,0%) 4 988,4 
(16,4%) 1 905,1 
(6,3%) 2 415,5 
(7,9%) 6 323,6 
(20,7%) 1 573,9 
(5,2%) 4 523,3 
(14,8%) 6,5 
(0,0%) 2 449,5 
(8,0%) 497,8 
(1,6%) 3 386,8 
(11,1%) 43,2 
(0,2%) 30 489,6 
(100%) 
C) In de voor het EOGFL-Garantie opgegeven cijfers zijn mede begrepen de gecorrigeerde monetaire compenserende bedragen (zie § 12 D, voetnoot (1)). 
170 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§ 12. EOGFL-Garantie: In 1986 verrichte betalingen — naar markt en naar ontvangende Lid-Staat 
A. In 1986 verrichte betalingen, 
verdeeld naar markt (Mio ECU en % 
£7\ 
/!T/ CS 
ZZJ1 
Totaal: 22 120,0 Mio ECU B. In 1986 verrichte betalingen, verdeeld naar ontvangende 
Lid-Staat (Mio ECU en %): 
Totaal: 22 120,0 Mio ECU 
C. Verdeling naar ontvangende Lid-Staat der in 1986 uit hoofde van de voornaamste markten verrichte betalingen (%): 
30,7 Zuivelprodukten (%) Vlees, eieren, 
slachtpluimvee ?74 
(%) Granen en 
rijst (%) 
20,1 
5,0 4,4 
1-7 0,8 35,7 
13,3 14,9 .1 
0,3 1 3,8 nt 0,0 
B DK D GR E F IRL I L NL P UK 
Vetstoffen 
en eiwithoudende 
gewassen 
/.) 
6,5 
3,2 22,3 
ïf;: 7,6 
1,4 21,2 
0,1 22,5 
0,0 8,2 
0,6 6,3 | 
0,1 B DK D GR E F IRL I L NL P UK 
Suiker (%) 
f 18,5 18,2 B DK D GR E F IRL I L NL P UK 
70,2 Groenten en fruit 
(%) 
m 19,5 
0,3 0,3 °.6 7,2 
0,0 0,9 0,6 0,4 
1 Ito i—— 
B DK D GR E F IRL I L NL P UK B DK D GR E F IRL I L NL P UK B DK D GR E F IRL I L NL P UK 
D. Overzlchtsstaat van de in 1986 verrichte betalingen, 
Markt 
2.1. Granen en rijst 
2.2. Suiker 
2.3. Vetstoffen en eiwithou­
dende gewassen 
2.4. Groenten en fruit 
2.5. Wijn 
2.6. Tabak 
2.7. Zuivelprodukten 
2.8. Vlees, eieren, 
slachtpluimvee 
2.9. Diverse markten 
2.10. Ag ro-monetai re 
maatregelen (1) 
2.11. Andere uitgaven 
Totaal B 
175,5 
318,9 
200,0 
2,8 
— 7,0 
118,7 
108,8 
31,7 
12,2 
2,8 
978,4 DK 
152,1 
80,9 
99,1 
2,5 
0,0 
— 402,1 
232,3 
61,1 
38,1 
-5,0 
1 063,2 D 
699,3 
313,8 
690,9 
5,8 
6,6 
49,5 
1 658,8 
721,4 
79,8 
72,3 
102,4 
4400,6 GR 
60,6 
5,9 
236,3 
192,7 
14,2 
283,9 
4,9 
24,5 
377,1 
211,9 
-25,1 
1 386,9 verdeeld naar 
E 
28,8 
11,2 
44,3 
— 1,5 
13,2 
0,5 
9,9 
161,8 
0,2 
271,4 F 
1 243,9 
703,6 
656,7 
71,2 
295,6 
86,8 
1 124,9 
1 193,2 
84,7 
-14,4 
-5,9 
5440,3 ontvangende Lid-Staat en naar markt: 
IRL 
9,7 
5,9 
1,8 
0,2 
— — 339,2 
760,3 
44,5 
52,0 
—0,7 
1 212,9 I 
462,7 
45,5 
695,8 
692,1 
312,7 
335,9 
103,3 
377,7 
48,9 
-13,0 
6,2 
3067,8 L 
-0,0 
— 
0,0 
— — — 1,7 
0,2 
0,2 
0,0 
— 
2,1 NL 
132,0 
137,8 
253,5 
8,6 
— 0,5 
1 242,3 
241,1 
124,4 
139,6 
-3,3 
2276,5 P 
— 
18,4 
5,8 
— 5,4 
— 
— — 
0,8 
— 
30,4 UK 
520,3 
102,0 
193,6 
4,3 
0,2 
— 409,4 
678,8 
105,6 
-18,0 
-13,2 
1 983,0 (Mio ECU) 
Verde­
ling 
niet 
be­
kend 
0,5 
— 
4,2 
— — — — 
— 1,8 
— — 
6,5 EUR 12 
3485,4 
1 725,5 
3094,6 
986,0 
630,8 
782,2 
5405,8 
4348,2 
1121,6 
481,7 
58,2 
22120,0 
(1) De agro-monetaire maatregelen omvatten de monetaire compenserende bedragen (mcb's), gecorrigeerd voor het effect van de toepassing van artikel 2 van 
Raadsverordening (EEG) nr. 974/71, op grond waarvan de uitvoerende Lid-Staten zelf rechtstreeks de bij de invoer in sommige invoerende Lid-Staten verschuldigde mcb's 
betalen. De correctie van de mcb's bestaat dus in de toekenning aan deze invoerende Lid-Staten van de hun toe te rekenen bedragen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 171 
172 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§ 14. Beloop en besteding van de kredieten voor betalingen in de periode 1982-1986 naar sector 
NB: Voor de bestedingspercentages van de kolommen (4), (5), (6) (8), (9) en (10), zie § 15. (Mio ECU) (%) 
Sector en 
begrotingsjaar 
(voor de nomen­
clatuur van de 
sectoren, zie 
§ 6, kolom 1) 
1. Huishoudelijke 1982 
uitgaven 1983 
(alle instellin- 1984 
gen) 1985 
1986 
Totaal 1982-1986 
2. EOGFL- 1982 
Garantie 1983 
1984 
1985 
1986 
Totaal 1982-1986 
3. Landbouw- 1982 
structuren 1983 
1984 
1985 
1986 
Totaal 1982-1986 
4. Visserij 1982 
1983 
1984 
1985 
1986 
Totaal 1982-1986 
5. Regionaal 1982 
beleid en 1983 
vervoer 1984 
1985 
1986 
Totaal 1982-1986 
6. Sociaal beleid 1982 
1983 
1984 
1985 
1986 
Totaal 1982-1986 
7. Onderzoek, 1982 
energie, enz. 1983 
1984 
1985 
1986 
Totaal 1982-1986 
8. Vergoedingen 1982 
aan de 1983 
Lid-Staten 1984 
1985 
1986 
Totaal 1982-1986 
9. Ontwikkelings-1982 
samenwerking 1983 
1984 
1985 
1986 
Totaal 1982-1986 
10. Voorzieningen 1982 
en reserve 1983 
(Commissie) 1984 
1985 
1986 A. Kredieten voor betalingen van het begrotingsjaar 
Beloop der kredieten 
Oorspron­
kelijke 
begroting 
(1) tieve be­
groting (1) 
(2) kredie­
ten (2) 
(3) 
1 103,2 1 103,2 1 121,2 
1 153,4 1 161,6 1 162,9 
1 229,1 1 236,6 1 245,6 
1 332,5 1 332,5 1 336,0 
1 604,4 1 604,4 1 611,0 
13 217,3 13 217,3 13 124,3 
14 050,0 15 811,0 15 822,2 
16 150,0 17 983,0 18 358,0 
19 955,0 19 955,0 19 859,0 
22 112,0 22 112,0 22 135,0 
772.1 772,1 763,7 
651.2 653,4 668,5 
655.6 660,1 666,9 
687.7 687,7 747,7 
790,2 790,2 800,2 
75,8 75,8 81,5 
70,1 70,1 45,7 
101,4 112,4 87,4 
105,4 105,4 107,4 
164,1 164,1 151,1 
2 824,5 2 824,5 2 959,3 
1 484,3 2 397,5 2 397,5 
1 488,6 1 488,6 1 967,7 
1 697,8 1 697,8 1 697,8 
2 574,8 2 574,8 2 574,8 
1 022,3 1 022,3 1 130,7 
1 410,6 1 430,6 1 430,7 
1 369,3 1 369,4 1 638,1 
1 625,3 1 625,3 1 626,2 
2 651,6 2 651,6 2 652,5 
408,9 408,9 461,1 
527.2 1 360,4 1 380,7 
610,7 664,4 1 191,6 
700.3 700,3 692,2 
740,7 740,7 760,1 
1 120,9 1 120,9 1 123,8 
1 122,9 1 089,0 1 089,0 
1 103,5 1 150,2 1 083,2 
1 266,8 1 266,8 1 266,8 
3 299,8 3 299,8 3 299,8 
803,3 803,3 945,3 
966,5 981,2 984,6 
893,1 893,1 1 032,2 
1 039,2 1 039,2 1 092,7 
1 141,5 1 141,5 1 161,6 
636,1 636,1 283,4 
122,3 106,3 87,0 
1 760,2 1 690,8 — 
23,2 23,2 11,3 
95,0 95,0 31,1 Besteding der kredieten 
Beta­
lingen 
(4) Overdrach­
ten naar het 
volgende 
tingsjaar 
(5) Annule­
ringen 
(6)=(3-
4-5) 
957,0 106,6 57,6 
1 019,2 100,5 43,2 
1 127,2 96,4 22,0 
1 210,3 104,1 21,6 
1 427,5 123,7 59,8 
5 741,2 204,2 
12 257,3 2,7 864,3 
15 785,7 0,1 36,4 
18 328,2 2,6 27,2 
19 723,7 4,4 130,9 
22 115,9 3,5 15,6 
88 210,8 1 074,4 
483,5 277,2 3,0 
513.7 131,5 23,3 
611,1 55,2 0,6 
690.8 56,5 0,4 
720,8 76,8 2,6 
3 019,9 29,9 
50,7 30,4 0,4 
31,9 12,5 1,3 
46,6 38,4 2,4 
72,6 21,7 13,1 
108,3 42,4 0,4 
310,1 17,6 
2 766,2 175,5 17,6 
2 268,1 126,9 2,5 
1 733,9 232,6 1,2 
1 501,9 195,1 0,8 
2 422,2 152,6 0,0 
10 692,3 22,1 
910,0 220,0 0,7 
801,0 617,7 12,0 
1 509,4 125,9 2,8 
1 373,1 247,1 6,0 
2 303,2 349,3 0,0 
6 896,7 21,5 
345,3 111,8 4,0 
1 213,6 155,0 12,1 
922,0 265,7 3,9 
469,6 215,9 6,7 
651,6 108,5 0,0 
3 602,1 26,7 
952,2 116,0 55,6 
950,6 99,5 38,9 
1 073,8 8,7 0,7 
1 239,3 4,7 22,8 
2 967,7 127,7 204,4 
7 183,6 322,4 
598.1 345,3 1,9 
517,8 463,1 3,7 
767,0 264,6 0,6 
855.2 236,6 0,9 
744,8 416,7 0,1 
3 482,9 7,2 
— — 283,4 
— — 87,0 
— — 11,3 
— — 31,1 B. Overdrachten van het voorgaande 
begrotingsjaar 
gedragen 
kredieten 
(3) 
(7) 
69,9 
106,7 
100,6 
96,4 
104,1 
162,4 
2,6 
0,1 
2,6 
4,4 
302,7 
397,3 
131,2 
55,2 
56,5 
4,1 
30,4 
12,5 
38,4 
21,7 
243,2 
175,5 
126,9 
232,6 
195,1 
159,4 
226,8 
617,7 
125,9 
247,1 
106,8 
120,4 
162,5 
269,5 
220,2 
97,1 
116,0 
99,5 
8,7 
4,7 
258,5 
345,3 
445,6 
264,6 
236,7 
— Besteding der kredieten 
Beta­
lingen 
(8) Overdrach­
ten naar het 
volgende 
tingsjaar 
(9) Annule­
ringen 
(10)= (7-
8-9) 
53,3 — 16,6 
91,2 — 15,5 
88,9 — 11,7 
85,7 — 10,7 
94,5 — 9,6 
413,6 64,1 
112,2 — 50,2 
2,5 — 0,1 
0,1 — 0,0 
2,2 — 0,4 
4,1 — 0,3 
121,1 51,0 
162,6 120,1 20,0 
236,0 — 161,3 
91.7 — 39,5 
47.8 — 7,4 
45,7 — 10,8 
583,8 239,0 
4.1 — — 
22,9 — 7,5 
10,5 — 2,0 
9.2 — 29,2 
7,5 — 14,2 
54,2 52,9 
243,2 — 0,0 
141.4 — 34,1 
80,4 — 46,5 
223,6 — 9,0 
162,9 — 32,2 
851.5 121,8 
150,6 6,7 2,1 
219,9 — 6,9 
526,9 — 90,8 
117,6 — 8,3 
116,0 — 131,1 
1 131,0 239,2 
91.3 8,6 6,9 
90.4 7,5 22,5 
122,9 4,8 34,8 
237,9 4,4 27,2 
186,8 4,0 29,4 
729,3 120,8 
97,1 — — 
114,1 — 1,9 
99,4 — 0,1 
8,7 — — 
4,7 — 0,0 
324,0 2,0 
188,0 — 70,5 
293,0 — 52,3 
383,6 — 62,0 
229.5 — 35,1 
108.6 — 128,1 
1 202,7 348,0 
— — — C. Indexcijfers 
van de betalingen 
Aandeel van 
de betalingen 
in het totaal 
der ver­
richtingen 
(betalingen 
en annule­
ringen) (4) 
(11) = 
(4 + 8) 
(4 + 6 + 8+10) Aandeel 
van de 
lingen 
1e jaar(5) 
(12) = 
(4) 
(4 + 8) 
* 93,2 * 94,7 
95,0 *91,8 
97,3 * 92,7 
97,6 * 93,4 
95,6 * 93,8 
95,8 * 93,3 
*93,1 99,1 
99.8 99,9 
99.9 99,9 
99,3 99,9 
99,9 99,9 
98,7 99,9 
96,6 *** 74,8 
** 80,2 *** 68,5 
* 94,6 ** 87,0 
99,0 * 93,5 
98,3 * 94,0 
* 93,1 ** 83,8 
99,3 * 92,5 
** 86,2 *** 58,2 
*92,8 "81,6 
*** 65,9 ** 88,8 
** 88,8 * 93,5 
** 83,8 ** 85,1 
99.4 *91,9 
98.5 *94,1 
97,4 95,6 
99,4 ** 87,0 
98,8 * 93,7 
98,8 * 92,6 
99,7 " 85,8 
98,2 *** 78,5 
95,6 ***74,1 
99,0 * 92,1 
* 94,9 95,2 
96,9 ** 85,9 
97,6 *"79,1 
97,4 * 93,1 
96,4 ** 88,2 
95,4 *** 66,4 
96.6 *** 77,7 
96.7 ** 83,2 
95,0 * 90,7 
96,3 ** 89,3 
99,9 * 91,5 
98,2 99,3 
* 93,6 99,8 
95,9 95,7 
*91,6 *** 76,1 
* 93,5 *** 63,9 
* 94,8 *** 66,7 
96,8 *** 78,8 
** 86,9 " 87,3 
* 93,0 *** 74,3 
— — 
Algemene 1982 
begroting 1983 
-totaal-» 1984 
1985 
1986 
Totaal 1982-1986 21 984,4 21 984,4 21 994,3 
21558,5 25 061,1 25 068,8 
25 361,5 27 248,6 27 270,7 
28 433,2 28 433,2 28 437,1 
35 174,1 35 174,1 35 177,2 19 320,3 
23 101,6 
26 119,2 
27 136,5 
33 462,0 
129 139,6 1 385,5 
1 706,8 
1 090,1 
1 086,1 
1 401,2 1 288,5 
260,4 
61,4 
214,5 
314,0 
2 138,8 1 404,1 
1 521,0 
1 696,6 
1 093,9 
1 090,5 1 102,4 
1 211,4 
1 404,4 
962,2 
730,8 
5 411,2 135,4 
7,5 
4,8 
4,4 
4,0 166,3 
302,1 
287,4 
127,3 
355,7 
1 238,8 *93,4 
97,7 
98,7 
98,8 
98,1 
97,6 *94,6 
95,0 
*94,9 
96,6 
97,9 
96,0 
(1) Na gewijzigde en aanvullende begrotingen. 
(2) Na aanvullende ontvangsten, overschrijvingen van het ene naar het andere begrotingsonderdeel en „overschrijvingen" uit overdrachten van het vorige begrotingsjaar. 
(3) Na overschrijvingen van het ene naar het andere begrotingsonderdeel en „overschrijvingen" naar de kredieten van het lopende begrotingsjaar. 
(4) Het cijfer (11) geeft het beloop aan van het over de betrokken periode uiteindelijk betaalde aandeel der kredieten. Het verschil tussen dit cijfer en 100 % geeft het aandeel van de 
uiteindelijk geannuleerde kredieten aan. De indexcijfers (11) lager dan 95 % zijn aangegeven met (*), lager dan 90 % met (**) en lager dan 80 % met (***). 
(5) Het cijfer (12) geeft het beloop aan van het aandeel van de betalingen ten laste van de kredieten van het desbetreffende begrotingsjaar op het totaal van de tijdens het begrotingsjaar 
verrichte betalingen. Het verschil tussen dit cijfer en 100 % geeft het aandeel van de betalingen ten laste van overdrachten uit het voorgaande begrotingsjaar aan. De indexcijfers 
(12) lager dan 95 % zijn aangegeven met (*), lager dan 90 % met (**) en lager dan 80 % met (***). 
15. 12. 87 Pubhkatieblad van de Europese Gemeenschappen 173 
§15. Bestedingspercentage van de kredieten voor betalingen in de periode 1982-1986 
NB: Onderstaande analyse is gebaseerd op de financiële gegevens van § 14. naar sector 
1. Huis- 1982 
houdelijke 1983 
uitgaven (alle 1984 
Instellingen) 1985 
1986 
1982 
2. EOGFL- 1983 
Garantie 1984 
1985 
1986 
1982 
3. Landbouw- 1983 
structuren 1 
1982 
1983 
4. Visserij 1984 
1985 
1986 
1982 
5. Regionaal 1983 
beleid 
en 
vervoer 1984 
1985 
1986 
1982 
6. Sociaal 1983 
beleid 1984 
1985 
1986 
-, « ., • 1982 
7. Onderzoek, 1983 
energie, 
enz. 
8. Vergoedin- 1982 
gen 1983 
aan de Lid- 1984 
Staten 1985 
1986 
1982 
9. Ontwikke- 1983 
lings- 1984 
samenwer- 1985 
kln9 1986 
1982 
Algemene 1983 
begroting 1984 
" «oJaal " 1985 
1986 Betalingen 
(%) Overdrachten 
naar het 
volgende 
begrotingsjaar (%) Annuleringen 
(%) 
Verklaring: 
Kredieten voor het begrotingsjaar 
Basisgegevens: § 14, kolommen 3-6 
Definitieve kredieten (kol. 3) = 100 % 
9&4 
a?;6 
816 
ML f4,6 
88,5 
80,5 
56.0 
«#.4 :%) 
•: 9&4 
:. «e: • 
: |è,8 
•• :99i3 • 
:9é;,9 ;'• 0.0 -» ^H 
0,0 ''-i\ 
o;,o-J 0,0 -i 1 
0,0 -»] 
.' 87,8- :.. 
J :9g,2 ' 
i::.:.é5,ë; .' 
•:;<:; -MA': :' ;•• • 
• — m,i v 6.3-^H 
tSïïm AMi 
.•:$M 
410-1 1,6 
6,6 
0,2 
0,2 
0,7 
0,1 
0,1 
0,8 
0,2 
0,4 
0,0 B. Overdrachten van het voorgaande begrotingsjaar 
Basisgegevens: § 14, kolommen 7-10 
Overgedragen kredieten (kol. 7) = 100 %) 
(%) 
^^H 
8S.S.: •;i''r:':''''::IB 
88,4 ;';!'•:;•"!! ;::':";::".:a 
88,9 • • : -r'-^Ill 
90,8 : ' ::;,;. E:f;:;;a 
100 
83,5 
Ml JSA, 
88,3 
84,8 
100 
TtJÖ" 23,7 
14,5 
11,6 
11,1 
9,2 
1,6 
0,1 
0,0 
78,5 . ;::.':'• WM 
79,6 
82,8: 
88,0: 
87,0 ;,«*^ t-.;''l«l^ 
!W:H:-If# 
ÜH 11,9 
19,9 
16,9 
11,6 
32,6 
174 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§16. Betalingen per jaar in de periode 1982-1986 — naar sector en naar Instelling 
NB: Betalingen per jaar = betalingen ten laste van kredieten van het begrotingsjaar + betalingen ten laste van overdrachten uit 
voorgaande begrotingsjaar. 
E E o 
ü 
c 
o 
'5 
00 Sector en Instelling 
(Voor de nomenclatuur van de sectoren, 
zie § 6, kolom 1) 
1. Huishoudelijke uitgaven (alle Instellingen) 
1.1. Commissie 
1.2. Overige Instellingen 
2. EOGFL-Garantie 
2.1. Granen en rijst 
2.2. Suiker 
2.3. Vetstoffen en eiwithoudende gewassen 
2.4. Groenten en fruit 
2.5. Wijn 
2.6. Tabak 
2.7. Zuivelprodukten 
2.8. Vlees, eieren, slachtpluimvee 
2.9. Diverse markten 
2.10. Agro-monetaire maatregelen 
2.11. Andere uitgaven 
3. Landbouwstructuren 
3.1. EOGFL-Oriëntatie 
3.2. Specifieke acties 
4. Visserij 
4.1. Marktordening 
4.2. Overige acties 
5. Regionaal beleid en vervoer 
5.1. Regionaal Fonds 
5.2. Vervoer 
5.3. Andere maatregelen 
6. Sociaal beleid 
6.1. Sociaal Fonds 
6.2. Andere maatregelen 
7. Onderzoek, energie, enz. 
7.1. Energie 
7.2. Onderzoek en investeringen 
7.3. Industrie en interne markt 
7.4. Overige acties 
8. Vergoedingen aan de Lid-Staten 
8.1. Kosten van het innen der eigen middelen 
8.2. Andere vergoedingen 
9. Ontwikkelingssamenwerking 
9.1. Voedselhulp 
9.2. Financiële steunverlening 
Totaal beleidssectoren 
Totaal-generaal 1985 
Mio ECU 
1 010,3 
688,3 
322,0 
12 369,5 
1 874,8 
1 241,8 
1 295,0 
914,3 
570,6 
622,6 
3 327,8 
1 625,9 
583,6 
313,1 
646,1 
638,2 
7,9 
54,8 
34,0 
20,8 
3 009,4 
973,0 
1,1 
2 035,3 
1 060,6 
905,6 
155,0 
436,6 
44,0 
367,6 
15,2 
9,8 
1 049,3 
909,3 
140,0 
786,1 
540,2 
245,9 
19 412,4 
20 422,7 % (1) 
5,0 
3,4 
1,6 
60,6 
9,2 
6,1 
6,3 
4,5 
2,8 
3,0 
16,3 
8,0 
2,9 
1,5 
3,2 
3,2 
0,0 
0,3 
0,2 
0,1 
14,7 
4,8 
0,0 
9,9 
5,2 
4,4 
0,8 
2,1 
0,2 
1,8 
0,1 
0,0 
5,1 
4,4 
0,7 
3,8 
2,6 
1,2 
95,0 
100 198C 
Mio ECU 
1 110,4 
736,3 
374,1 
15 788,2 
2 534,1 
1 316,2 
1 764,7 
1 196,1 
659,2 
671,3 
4 396,1 
2 310,3 
559,7 
488,6 
-108,1 
749,7 
719,7 
30,0 
54,8 
25,8 
29,0 
2 409,5 
1 255,9 
3,7 
1 149,9 
1 020,9 
890,9 
130,0 
1 304,0 
828,0 
423,3 
41,0 
11,7 
1 064,7 
921,9 
142,8 
810,8 
388,7 
422,1 
23 202,6 
24 313,0 % (1) 
4,6 
3,0 
1,6 
64,9 
10,4 
5,4 
7,2 
4,9 
2,7 
2,8 
18,1 
9,5 
2,3 
2,0 
-0,4 
3,1 
3,0 
0,1 
0,2 
0,1 
0,1 
9,9 
5,2 
0,0 
4,7 
4,2 
3,7 
0,5 
5,4 
3,4 
1,7 
0,2 
0,1 
4,4 
3,8 
0,6 
3,3 
1,6 
1,7 
95,4 
100 1984 
Mio ECU 
1 216,1 
798,4 
417,7 
18 328,3 
1 697,8 
1 631,5 
1 965,6 
1 454,6 
1 222,6 
776,4 
5 441,7 
3 246,1 
541,3 
376,2 
-25,5 
702,8 
646,8 
56,0 
57,1 
15,7 
41,4 
1 814,3 
1 350,6 
430,8 
32,9 
2 036,3 
1 606,3 
430,0 
1 044,9 
545,7 
441,0 
43,9 
14,3 
1 173,2 
1 109,9 
63,3 
1 150,6 
709,2 
441,4 
26 307,5 
27 523,6 % (1) 
4,4 
2,9 
1,5 
66,6 
6,2 
5,9 
7,1 
5,3 
4,4 
2,8 
19,8 
11,8 
2,0 
1,4 
-0,1 
2,5 
2,3 
0,2 
0,2 
0,0 
0,2 
6,6 
4,9 
1,6 
0,1 
7,4 
5,8 
1,6 
3,8 
1,9 
1,6 
0,2 
0,1 
4,3 
4,1 
0,2 
4,2 
2,6 
1,6 
95,6 
100 1985 
Mio ECU 
1 296,0 
869,5 
426,5 
19 725,9 
2 359,8 
1 804,5 
2 173,7 
1 230,7 
921,4 
862,9 
5 933,2 
3 476,6 
736,1 
189,8 
37,2 
738,6 
690,1 
48,5 
81,8 
16,1 
65,7 
1 725,5 
1 624,2 
76,0 
25,3 
1 490,7 
1 413,0 
77,7 
707,5 
126,2 
510,6 
49,8 
20,9 
1 248,0 
1 050,9 
197,1 
1 084,7 
543,8 
540,9 
26 802,7 
28 098,7 % (1) 
4,6 
3,1 
1,5 
70,2 
8,4 
6,4 
7,7 
4,4 
3,3 
3,1 
21,1 
12,4 
2,6 
0,7 
0,1 
2,6 
2,4 
0,2 
0,3 
0,1 
0,2 
6,2 
5,8 
0,3 
0,1 
5,3 
5,0 
0,3 
2,5 
0,4 
1,8 
0,2 
0,1 
4,4 
3,7 
0,7 
3,9 
2,0 
1,9 
95,4 
100 1986 
Mio ECU 
1 522,0 
998,6 
523,4 
22 120,0 
3 485,4 
1 725,5 
3 094,6 
986,0 
630,8 
782,2 
5 405,8 
4 348,2 
1 121,6 
481,7 
58,2 
766,5 
727,1 
39,4 
115,8 
18,0 
97,8 
2 585,1 
2 483,8 
46,2 
55,1 
2 419,2 
2 321,3 
97,9 
838,4 
80,6 
679,7 
50,9 
27,2 
2 972,4 
920,4 
2 052,0 
853,4 
412,1 
441,3 
32 670,8 
34 192,8 % (1) 
4,4 
2,9 
1,5 
64,7 
10,2 
5,0 
9,1 
2,9 
1,8 
2,3 
15,8 
12,7 
3,3 
1,4 
0,2 
2,2 
2,1 
0,1 
0,3 
0,0 
0,3 
7,6 
7,3 
0,1 
0,2 
7,1 
6,8 
0,3 
2,5 
0,2 
2,0 
0,2 
0,1 
8,7 
2,7 
6,0 
2,5 
1,2 
1,3 
95,6 
100 
c 
O) 
.Ë 
"5 
c Parlement 
Raad 
(waarvan: Economisch en Sociaal Comité) 
Commissie 
Hof van Justitie 
Rekenkamer 
Totaal-generaal 173,3 
109,7 
(20,6) 
20 100,7 
25,4 
13,6 
20 422,7 0,9 
0,5 
(0,1) 
98,4 
0,1 
0,1 
100 214,8 
116,7 
(22,4) 
23 938,9 
27,2 
15,4 
24 313,0 0,9 
0,5 
(0,1) 
98,4 
0,1 
0,1 
100 245,5 
126,7 
(24,2) 
27 105,9 
28,6 
16,9 
27 523,6 0,9 
0,4 
(0,1) 
98,5 
0,1 
0,1 
100 228,5 
148,4 
(26,4) 
27 672,2 
31,1 
18,5 
28 098,7 0,8 
0,5 
(0,1) 
98,5 
0,1 
0,1 
100 287,3 
177,4 
(31,3) 
33 669,4 
37,1 
21,6 
34 192,8 0,8 
0,5 
(0,1) 
98,5 
0,1 
0,1 
100 
(1) Percentage van het totaal der jaarlijke begrotingsbetalingen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 175 
§ 17. Ontwikkeling van de verhouding tussen de „betalingen per jaar en per sector" 
en het „totaal van de begrotingsbetalingen per jaar" (1982-1986) 
(voor specificaties zie § 16) 
A. Algemene begroting (alle sectoren): 
Totaal der begrotingsbetalingen per jaar = 100 % 
100% T 
50% 
10% 
5% 
1 % 
0,5 % -
0,1 % Log 
1982 1983 1984 1985 2. EOGFL-Garantie 
8. Vergoedingen aan de Lid-Staten 
5. Regionaal beleid en vervoer 
6. Sociaal beleid 
1. Huishoudelijke uitgaven 
9. Ontwikkelingssamenwerking 
7. Onderzoek, energie, enz. 
3. Landbouwstructuren 
4. Visserij 
1986 
B. EOGFL-Garantie (alle markten): 
Totaal der begrotingsbetalingen per jaar = 100 % 100% 
50 % -
10% 
5% 
1 % 
0,5 % 
0,1 % Log 
2.7. Zuivelprodukten 
2.8. Vlees, eieren en slachtpluimvee 
2.1. Granen en rijst 
2.3. Vetstoffen en eiwithoudende gew. 
2.2. Suiker 
2.9. Diverse markten 
2.4. Groenten en fruit 
2.6. Tabak 
2.5. Wijn 
f2.10. Agro-monetaire maatregelen 
(.2.11. Andere uitgaven 
1982 1983 1984 1985 1986 
176 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§ 18. Betalingen per jaar aan de Lid-Staten (1982-1986) 
NB: 
1. Deze tabel geeft een samenvatting van de betalingen per jaar aan de Lid-Staten uit hoofde van de voornaamste sectoren. Deze 
betalingen vormen 88,4 % van het totaal van de budgettaire betalingen in de betrokken periode (som van de totalen uit § 16). 
2. Betalingen per jaar = betalingen ten laste van kredieten voor het begrotingsjaar + betalingen ten laste van overdrachten uit het 
voorgaande begrotingsjaar. 
3. In de betalingen uit hoofde van het EOGFL-Garantie zijn mede begrepen de gecorrigeerde monetaire compenserende bedragen (zie 
§ 12 D, voetnoot (1)). 
(Mio ECU) 
Begrotingsjaar/sector 
1982: 
EOGFL-Garantie (T 1 - 2) 
EOGFL-Oriëntatie (H 30 - 33) 
Visserij (T 4) 
Regionaal Fonds (H 50 - 51) 
Sociaal Fonds (H 60 - 62) 
Kosten van het innen der eigen 
middelen (H 80) 
Specifieke maatregelen (H 52, 
53, 82, 86) 
Totaal B 
535,1 
17,7 
0,6 
10,8 
16,8 
68,3 
649,3 
(3,6 %) DK 
556,7 
20,8 
3,2 
14,6 
17,6 
17,6 
630,5 
(3,5 %) D 
2 027,5 
107,1 
3,7 
61,6 
89,9 
237,0 
2 526,8 
(14,0 %) GR 
684,6 
14,5 
152,3 
23,5 
18,3 
92,7 
985,9 
(5,5 %) E 
— 
— F 
2 866,2 
167,4 
3,6 
130,0 
119,3 
134,7 
3 421,2 
(19,0%) IRL 
496,5 
84,3 
7,8 
93,5 
115,0 
10,2 
72,7 
880,0 
(4,9 %) I 
2 502,6 
125,0 
8,9 
281,8 
235,1 
102,6 
142,6 
3 398,6 
(18,8 %) L 
2,6 
1,6 
0,1 
1,1 
0,4 
5,8 
(0,0 %) NL 
1 416,7 
32,2 
8,3 
3,2 
9,0 
83,9 
1 553,3 
(8,6 %) P 
— 
— UK 
1 278,3 
67,6 
9,8 
225,1 
278,3 
236,3 
1 866,5 
3 961,9 
(22,0 %) Ver­
deling 
bekend 
2,7 
8,9 
11,6 
(0,1 %) EUR 
10/12 
12 369,5 
638,2 
54,8 
973,0 
905,6 
909,3 
2 174,5 
18 024,9 
(100 %) 
1983: 
EOGFL-Garantie (T 1 - 2) 
EOGFL-Oriëntatie (H 30 - 33) 
Visserij (T 4) 
Regionaal Fonds (H 50 - 51) 
Sociaal Fonds (H 60 - 62) 
Kosten van het innen der eigen 
middelen (H 80) 
Specifieke maatregelen (H 52, 
53, 82, 86; artikel 707) 
Totaal 611,9 
18,1 
0,2 
7,0 
20,6 
77,7 
— 
735,5 
(3,4 %) 680,7 
20,5 
3,6 
16,7 
14,7 
20,3 
— 
756,5 
(3,5 %) 3 075,8 
107,7 
2,8 
45,0 
81,5 
241,8 
270,7 
3 825,3 
(17,7 %) 1 007,4 
21,9 
0,1 
214,6 
20,4 
16,6 
70,4 
1 351,4 
(6,2 %) — — — — — 
— 
— 
— 3 566,6 
182,0 
3,9 
219,3 
140,5 
142,5 
— 
4 254,8 
(19,6 %) 619,4 
84,1 
21,6 
94,5 
134,2 
11,6 
60,8 
1 026,2 
(4,7 %) 2 820,5 
103,0 
5,1 
344,5 
221,2 
105,9 
174,8 
3 775,0 
(17,4%) 4,2 
0,6 
— 0,0 
0,3 
0,5 
— 
5,6 
(0,0 %) 1 707,8 
32,2 
6,4 
18,1 
12,6 
83,4 
— 
1 860,5 
(8,6 %) — — — — — 
— 
— 
— 1 691,0 
149,6 
8,4 
296,2 
244,9 
221,6 
1 471,9 
4 083,6 
(18,9 %) 2,9 
— 2,7 
— — 
— 
— 
5,6 
(0,0 %) 15 788,2 
719,7 
54,8 
1 255,9 
890,9 
921,9 
2 048,6 
21 680,0 
(100%) 
1984: 
EOGFL-Garantie (T 1 - 2) 
EOGFL-Oriëntatie (H 30 - 33) 
Visserij (T 4) 
Regionaal Fonds (H 50 - 51) 
Sociaal Fonds (H 60 - 62) 
Kosten van het innen der eigen 
middelen (H 80) 
Specifieke maatregelen (H 52, 
53, 82, 86; artikelen 707, 783) 
Totaal 686,4 
12,9 
0,7 
6,0 
52,1 
82,0 
— 
840,1 
(3,5 %) 879,6 
13,9 
3,8 
28,1 
68,7 
26,0 
— 
1 020,1 
(4,2 %) 3 323,0 
89,3 
5,1 
43,9 
63,8 
302,5 
191,7 
4 019,3 
(16,7 %) 961,2 
52,8 
0,6 
216,7 
71,3 
14,8 
46,6 
1 364,0 
(5,7 %) — — — — — 
— 
— 
— 3 592,0 
143,9 
9,5 
201,7 
225,7 
169,7 
— 
4 342,5 
(18,1 %) 884,4 
64,2 
10,3 
104,1 
131,4 
16,0 
— 
1 210,4 
(5,0 %) 3 909,4 
127,8 
4,1 
435,1 
368,5 
117,5 
4 962,4 
(20,7 %) 3,6 
3,9 
— 2,5 
0,5 
0,7 
11,2 
(0,1 %) 1 964,2 
24,8 
3,6 
14,8 
14,1 
101,1 
2 122,6 
(8,8 %) — — — — — 
— 
— 
— 2 121,3 
113,3 
9,5 
297,7 
610,2 
279,6 
660,9 
4 092,5 
(17,1 %) 3,2 
— 9,9 
— — 
— 
— 
13,1 
(0,1 %) 18 328,3 
646,8 
57,1 
1 350,6 
1 606,3 
1 109,9 
899,2 
23 998,2 
(100 %) 
1985: 
EOGFL-Garantie (T1-2) 
EOGFL-Oriëntatie (H 30 - 33) 
Visserij (T 4) 
Regionaal Fonds (H 50 - 51) 
Sociaal Fonds (H 60-61) 
Kosten van het innen der eigen 
middelen (H 80) 
Specifieke maatregelen (H 82, 
86; Artikelen 583, 707) 
Totaal 916,3 
12,4 
3,1 
12,3 
49,4 
76,5 
— 
1 070,0 
(4,3 %) 829,3 
13,0 
2,9 
7,7 
33,5 
26,1 
— 
912,5 
(3,7 %) 3 625,6 
81,0 
2,3 
61,7 
109,8 
284,5 
20,1 
4 185,0 
(17,0 %) 1 192,6 
83,7 
1,7 
309,0 
79,0 
12,2 
24,6 
1 702,8 
(6,9 %) — — — — — 
— 
— 
— 4 633,3 
122,3 
12,1 
233,2 
255,6 
159,9 
— 
5 416,4 
(21,9%) 1 166,8 
73,1 
3,2 
118,2 
171,6 
15,8 
— 
1 548,7 
(6,3 %) 3 410,9 
175,3 
6,0 
381,1 
383,5 
123,5 
— 
4 480,3 
(18,1 %) 4,8 
1,8 
— 0,7 
0,6 
0,6 
— 
8,5 
(0,0 %) 2 047,4 
18,1 
2,3 
16,4 
46,0 
101,7 
— 
2 231,9 
(9,0 %) — — — — — 
— 
— 
— 1 894,7 
109,4 
12,5 
483,9 
284,0 
250,1 
72,8 
3 107,4 
(12,6 %) 4,2 
— 35,7 
— — 
— 
— 
39,9 
(0,2 %) 19 725,9 
690,1 
81,8 
1 624,2 
1 413,0 
1 050,9 
117,5 
24 703,4 
(100 %) 
1986: 
EOGFL-Garantie (T 1 - 2) 
EOGFL-Oriëntatie (H 30 - 34) 
Visserij (T 4) 
Regionaal Fonds (H 50 - 51) 
Sociaal Fonds (H 60-61) 
Kosten van het innen der eigen 
middelen (H 80) 
Specifieke maatregelen (H 86) 
Totaal 978,4 
15,5 
4,5 
29,5 
72,9 
63,4 
1 164,2 
(3,8 %) 1 063,2 
13,9 
11,3 
18,9 
80,7 
23,8 
1 211,8 
(4,0 %) 4 400,6 
105,1 
6,1 
92,5 
134,6 
249,5 
4 988,4 
(16,4 %) 1 386,9 
86,2 
3,4 
309,1 
107,1 
10,4 
2,0 
1 905,1 
(6,3 %) 271,4 
0,0 
314,3 
174,9 
19,0 
1 635,9 
2 415,5 
(7,9 %) 5 440,3 
176,7 
19,7 
219,0 
328,4 
139,5 
6 323,6 
(20,7 %) 1 212,9 
64,2 
2,6 
79,3 
203,1 
11,8 
1 573,9 
(5,2 %) 3 067,8 
167,0 
6,9 
712,1 
462,2 
107,3 
4 523,3 
(14,8 %) 2,1 
2,3 
0,1 
1,4 
0,6 
6,5 
(0,0 %) 2 276,5 
17,1 
2,9 
13,1 
50,6 
89,3 
2 449,5 
(8,0 %) 30,4 
0,4 
188,8 
109,2 
5,7 
163,3 
497,8 
(1,6%) 1 983,0 
79,1 
21,7 
506,7 
596,2 
200,1 
3 386,8 
(11,1 %) 6,5 
36,3 
0,4 
43,2 
(0,2 %) 22 120,0 
727,1 
115,8 
2 483,8 
2 321,3 
920,4 
1 801,2 
30 489,6 
(100 %) 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 177 
§ 19. Werkelijke ontvangsten aan eigen middelen — naar Lid-Staat (1982-1986) 
NB: Werkelijke eigen middelen = tijdens het begrotingsjaar geïnde eigen middelen 
(Mio ECU) 
Begrotingsjaar/middelencategorie 
1982: 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en 
isoglucose 
Douanerechten 
Eigen middelen-BTW (1) (2) 
Totaal B 
238,6 
44,4 
403,7 
461,6 
1 148,3 
(5,4 %) DK 
7,5 
25,3 
142,6 
226,8 
402,2 
(1,9%) D 
201,9 
190,2 
1 966,5 
3 339,9 
5 698,5 
(26,9 %) GR 
63,5 
13,1 
108,7 
196,3 
381,6 
(1,8%) E 
— 
— F 
70,9 
211,0 
1 071,2 
2 872,8 
4 225,9 
(20,0 %) IRL 
6,0 
7,0 
87,8 
107,7 
208,5 
(1,0%) I 
285,1 
83,5 
660,8 
1 457,8 
2 487,2 
(11,8%) L 
0,1 
4,3 
25,7 
30,1 
(0,1 %) NL 
172,5 
58,9 
585,2 
649,8 
1 466,4 
(6,9 %) P 
— 
— UK 
475,9 
72,4 
1 784,5 
2 782,7 
5 115,5 
(24,2 %) EUR 
10/12 
1 522,0 
705,8 
6 815,3 
12 121,1 
21 164,2 
(100%) 
1983: 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en 
isoglucose 
Douanerechten 
Eigen middelen-BTW (1) (2) 
Totaal 293,9 
65,8 
423,8 
432,4 
1 215,9 
(5,3 %) 6,9 
38,9 
159,8 
274,3 
479,9 
(2,1 %) 143,0 
270,5 
2 019,8 
4 038,8 
6 472,1 
(28,1 %) 38,0 
16,7 
107,4 
215,6 
377,7 
(1,6%) — 
— 78,9 
293,7 
1 051,8 
3 082,1 
4 506,5 
(19,6 %) 7,0 
11,6 
100,4 
150,6 
269,6 
(1,2%) 323,2 
95,0 
657,1 
1 923,4 
2 998,7 
(13,0%) 0,1 
4,6 
39,2 
43,9 
(0,2 %) 135,8 
82,2 
633,2 
713,7 
1 564,9 
(6,8 %) — 
— 320,3 
73,6 
1 830,8 
2 859,7 
5 084,4 
(22,1 %) 1 347,1 
948,0 
6 988,7 
13 729,8 
23 013,6 
(100%) 
1984: 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en 
isoglucose 
Douanerechten 
Eigen middelen-BTW (1) (2) 
Totaal 211,0 
83,9 
470,0 
473,4 
1 238,3 
(5,0 %) 8,0 
38,0 
197,3 
289,6 
532,9 
(2,1 %) 158,6 
350,2 
2 309,7 
4 233,9 
7 052,4 
(28,4%) 19,5 
16,6 
99,4 
220,3 
355,8 
(1,4%) — 
— 94,2 
406,3 
1 100,0 
3 201,8 
4 802,3 
(19,3 %) 6,9 
16,8 
126,7 
135,9 
286,3 
(1,2%) 288,5 
84,1 
750,9 
2 319,9 
3 443,4 
(13,8 %) 0,1 
5,9 
45,3 
51,3 
(0,2 %) 131,8 
76,9 
740,8 
738,3 
1 687,8 
(6,8 %) — 
— 341,4 
103,6 
2 160,1 
2 824,4 
5 429,5 
(21,8%) 1 260,0 
1 176,4 
7 960,8 
14 482,8 
24 880,0 
(100%) 
1985: 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en 
isoglucose 
Douanerechten 
Eigen middelen-BTW (1) (2) 
Totaal 197,2 
78,4 
489,3 
527,7 
1 292,6 
(5,0 %) 9,7 
43,5 
208,2 
359,0 
620,4 
(2,4 %) 142,0 
286,3 
2 414,5 
4 661,5 
7 504,3 
(28,8 %) 18,1 
12,0 
95,9 
262,0 
388,0 
(1,5%) — 
— 74,1 
348,0 
1 174,7 
3 722,4 
5 319,2 
(20,4 %) 5,9 
15,0 
137,2 
138,3 
296,4 
(1,1 %) 314,4 
75,8 
820,1 
2 419,2 
3 629,5 
(13,9 %) 0,2 
6,0 
44,5 
50,7 
(0,2 %) 131,7 
104,1 
781,5 
872,1 
1 889,4 
(7,2 %) — 
— 228,4 
94,3 
2 182,7 
2 584,9 
5 090,3 
(19,5%) 1 121,7 
1 057,4 
8 310,1 
15 591,6 
26 080,8 
(100%) 
1986: 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en 
isoglucose 
Douanerechten 
Eigen middelen-BTW (1) (3) 
Totaal 132,2 
84,7 
494,6 
736,6 
1 448,1 
(4,4 %) 9,8 
47,6 
220,5 
512,8 
790,7 
(2,4 %) 111,9 
313,0 
2 436,1 
5 869,2 
8 730,2 
(26,2 %) 22,9 
16,9 
85,5 
507,1 
632,4 
(1,9%) 10,1 
14,5 
191,9 
2 104,1 
2 320,6 
(7,0 %) 107,6 
378,6 
1 150,4 
5 248,5 
6 885,1 
(20,7 %) 6,4 
10,8 
113,3 
213,3 
343,8 
(1,0%) 356,4 
73,0 
770,1 
3 518,7 
4 718,2 
(14,2 %) 0,2 
6,4 
59,2 
65,8 
(0,2 %) 114,1 
95,9 
792,0 
1 230,0 
2 232,0 
(6,7 %) 18,7 
49,8 
210,1 
278,6 
(0,8 %) 285,2 
76,5 
1 862,3 
2 601,2 
4 825,2 
(14,5 %) 1 175,5 
1 111,5 
8 172,9 
22 810,8 
33 270,7 
(100%) 
(1) Met inbegrip van de saldi en correcties van de voorgaande begrotingsjaren. 
(2) Griekenland heeft een financiële bijdrage op basis van het BNP geleverd. 
(3) Portugal heeft een financiële bijdrage op basis van het BNP geleverd. 
178 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Deel II: De Europese Ontwikkelingsfondsen (EOF) 
(situatie ultimo 1986) 
§ 20. Basisgegevens betreffende de EOF's 
DE EERSTE DRIE EOF'S 
20.1 Achtergrondinformatie en gedetailleerde financiële gegevens over de eerste drie EOF's, ingesteld bij 
overeenkomsten die van kracht waren van 1959 t/m 1976, zijn laatstelijk opgenomen in het jaarverslag van de Rekenkamer 
over het begrotingsjaar 1980. Met betrekking tot het 3e EOF vallen nog slechts enkele geringe bedragen af te wikkelen. 
De §§ 27 en 28 bevatten een overzicht van de betalingen uit hoofde van de eerste drie EOF's. 
HET VIERDE, VIJFDE EN ZESDE EOF 
20.2. Juridische bepalingen 
a) Rechtsgrondslag voor de ACS-Staten: 
— 4e EOF: Overeenkomst ACS-EEG, ondertekend te Lomé op 28 februari 1975 (Lomé I), 
— 5e EOF: Tweede overeenkomst ACS-EEG, ondertekend te Lomé op 31 oktober 1979 (Lomé II), 
— 6e EOF: Derde overeenkomst ACS-EEG, ondertekend te Lomé op 8 december 1984 (Lomé III). 
b) Rechtsgrondslag voor de LGO en de FOD: 
— 4e EOF: besluit van de Raad 76/568/EEG van 29 juni 1976, 
— 5e EOF: besluit van de Raad 80/1186/EEG van 16 december 1980 (dat geen betrekking meer heeft op de FOD), 
— 6e EOF: besluit van de Raad 86/283/EEG van 30 juni 1986 (dat geen betrekking meer heeft op de FOD). 
c) Invoering van de EOF's: 
— 4e EOF: intern akkoord van 11 juli 1975, 
— 5e EOF: intern akkoord van 20 november 1979, 
— 6e EOF: intern akkoord van 19 februari 1985. 
d) Financiële reglementen: 
— 4e EOF: financieel reglement 76/647/EEG van 27 juli 1976, 
— 5e EOF: financieel reglement 81/215/EEG van 17 maart 1981, 
— 6e EOF: financieel reglement 86/548/EEG van 11 november 1986. 
20.3. Toewijzingen, financiering, verdeling en aard van de steun 
Na de door de Raad aangebrachte wijzigingen (1) zijn de toewijzingen van de EOF's als volgt: 
— 4e EOF: 3 196,6 Mio ECU, 
— 5e EOF: 4 914,4 Mio ECU, 
— 6e EOF: 7 500,0 Mio ECU. 
De EOF's worden gefinancierd door de Lid-Staten van de EG volgens bij de interne akkoorden vastgestelde verdeelsleutels 
(zie tevens de §§ 21 en 22). 
In bovenvermelde akkoorden zijn bepalingen opgenomen voor de verdeling van de toewijzingen voor het 4e en 5e EOF 
tussen de ACS-Staten en de LGO-FOD en voorts in subsidies, speciale leningen, risicodragend kapitaal, Stabex (2) en (voor 
het 5e en 6e EOF) de Sysmin (3). 
Een gedeelte van de toewijzing in subsidies wordt gereserveerd voor bijzondere steun en voor rentesubsidies op door de 
Europese Investeringsbank toegekende leningen. Het resterende gedeelte van de toegewezen subsidies en de 
toegewezen speciale leningen wordt verdeeld over de ontvangende landen, met uitzondering van de bedragen die voor 
regionale projecten, voor administratieve kosten en voor een reserve zijn gevoteerd. De aldus aan de ontvangende landen 
toegekende bedragen, die wat de ACS-Staten betreft met de benaming „indicatieve programma's" worden aangeduid, 
worden voor de financiering van de geselecteerde activiteiten aangewend. 
20.4. Munteenheid 
De voor de EOF's van toepassing zijnde bedragen zijn uitgedrukt in ECU; voor de omrekening van de voorheen 
gehanteerde monetaire eenheden in ECU is de volgende formule overeengekomen: 1 RE = 1 ERE = 1 ECU. 
20.5. Ingangsdatum 
— 4e EOF: 1 april 1976 
— 5e EOF: 1 januari 1981 
— 6e EOF: 1 mei 1986 
20.6. Financiële procedure 
De Commissie stelt een vervalkalender op voor de betaling van de bijdragen die de EG-Lid-Staten in beginsel ieder 
kwartaal moeten overmaken (voor het 4e EOF: ieder half jaar). Het gebruik van de middelen van de EOF's wordt in de 
boekhouding weergegeven in drie stadia: (I) financieringsbesluit, (II) ondertekening van transacties en contracten ten laste 
van de kredieten die zijn gedelegeerd aan nationale ordonnateurs, (III) verstrekking van betalingsopdrachten ten behoeve 
van de aannemers. 
20.7. Externe controle 
De externe controle op de EOF's wordt (conform het Verdrag) uitgeoefend door de Rekenkamer. 
20.8. Decharge-verlenende autoriteit 
Het Europese Parlement verleent, op aanbeveling van de Raad (conform de interne akkoorden) de decharge voor het 
financieel beheer van de EOF's. 
(1) De oorspronkelijke toewijzingen zijn gewijzigd bij besluit van de Raad en worden aangevuld met diverse ontvangsten, zoals de terugbetaling van de 
Stabex-transfers en de interesten van de banken. 
(2) Stelsel dat erop gericht is de stabilisatie van de exportopbrengsten te waarborgen voor door de ACS-Staten naar de Gemeenschap uitgevoerde produkten 
(Lomé I, artikel 16; Lomé II, artikel 23; Lomé III, artikel 147). 
(3) Stelsel ter ondersteuning van de ACS-Staten waarvan de economie in hoge mate afhankelijk is van de mijnbouwsectoren en dat hen met name moet 
helpen bij het tegengaan van een capaciteitsvermindering in hun export van mijnbouwprodukten naar de Gemeenschap (Lomé II, artikel 49; Lomé III, 
artikel 176). 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 179 
§ 21. Het 4e en 5e EOF: Toewijzing, financiering, verdeling van de steun, totale besteding 
Toewijzing en financiering Verdeling van de steun (Mio ECU) Besteding per 31.12.1986 
(Mio ECU en %) 
4e EOF: 
DK: 2,40% Toewijzing: 
3 196,6 Mio ECU 
Gefinancierd 
door: 
IRL: 0,60% 
L:0,20% 
Diverse 
ontvangsten: 6,1 Mio ECU Aard van 
de steun: 
:Spseiale: 
léningOT i 
mot 
Subsidies 
2 229,8 
>u>-g 
'JT, Ü> 
CO y Programmeerbare 
steun: 
2 420,4 Programmering 
van de steun: Besteding: 
LGO-FOD 
J, 
Risicodragend 
kapitaal: 100,8 
Niet toegewezen: 6,1 Nog 
beschikbaar 
Financierings­
besluiten: 
2 373,8 (98,1 %) 
Nog 
beschikbaar 
Financierings-
V. besluiten: 
i 759,7 (97,9 %) 
5e EOF: 
Toewijzing: 
4 914,4 Mio ECU 
Gefinancierd door: 
IRL: 
0,59 % 
L: 
0,20 % 
Diverse 
ontvangsten Aard van de steun 
leningen: 
•; ' 54&Ö 
Subsidies: 
3 060,4 
|S i/i 
•SI-8 
(0 
2 
JÉ?#Éif... 
'Sj$ijniifjif;2S$iÖ > Program­
meerbare 
steun: 
3 201,0 Programmering 
van de steun: 
s 
C\J 
co ü < 
«CD 
9> Ö) 
1 = 
LGO: 53,6 r 
v ACS-Staten: 
3 147,4 
waarvan regio­
nale projecten: 
631,5 
Niet toegewezen: 
40,9 ••.:"WBtët::£:: 
, g©$r<3^3t|h>-
.; :stiuw::=i: Besteding: 
Financie­
ringsbe­
sluiten: 
2 710,6 
(84,7 %) 
Financie­
ringsbe­
sluiten: 
1 446,1 
(84,4 %) 
180 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§ 22. Het zesde EOF: Toewijzing, financiering, verdeling van de steun, totale besteding 
Toewijzing en financiering Verdeling van de steun (Mio ECU) Besteding per 31.12.1986 
(Mio ECU en %) 
Toewijzing: Programmering 
7 500,0 Mio ECU van de steun: Besteding-
fSofinnnriorrl AarH wan Ho ctonn-
door: ~~cJ*~ 
^^^^^^^^^^H 
e^^^^H 
s? ^^^^^^^^^^^^^^H 
i ^^^^^^^^^^^^H 
D ^^^^^^^^^^^^H 
r>^^^^^^^^^^^^^l 
o? ^^^^^^^^^^^^^^H 
"4- ^^^^^^^^^^^^^H " ^^^^^^^^H 
f^^^^^^^^^^^^^^^H 
o~ ^^^^^^^^^^^^^^H Speciale 
leningen: 625,0 
Subsidies: 
4 915,0 
= °. ajS 
£ '6. <o 
a> "5 .92 
c=§ •-
o © 2 
£8 = 
mS" lo 
c 
2 
S <»8 
t 
JL 
^H'Mr Ru-N § 
il < o 
CO™ 
Ef J 
Program- ö <D 
v meerbare o.N 
* r steun: §> o) 
5 016,0 .2 = 
sl '11 f 
\~ 
LGO: 56,0^ k ACS-Staten: 
4 960,0 
waarvan: 
Regionale projecten 
en reserve: 993,8 Nog 
beschikbaar 
* qr 
C\l 
2i 
w° 
<Ê é 
2 w 
-3 *J 
~—-—-.»_ Betalingen: 7,8 (0,2 %) 
ÖOTlWSHlfèS 
(') Voorlopig "" ~---- - _ 
(2) Bij benadering '!Z:-.-:0: W^iSfÉ%*] •'•:: 
• ••' g^ajfijirlHiéêi©'-;/,:' 
/-r-^iïWtóft^. '^ 
'••''%-%$$:;\/:}"^i-Nog 
beschikbaar 
* o? 
.92 §5 
C 3 
.E Q) 
=l *i 
Betalingen: 108,9(4,4%) 
Verdeling van de programmeerbare steun per 31.12.1986 
(Mio ECU) 
Angola 95,0 
Antigua en Barbuda 4,0 
Bahamas 3,0 
Barbados 5,0 
Belize 8,0 
Benin 80,0 
Botswana 32,0 
Burkina-Faso 115,0 
Boeroendi 108,0 
Kameroen 96,0 
Kaapverdië 23,0 
Centraalafrikaanse Rep. 70,0 
Comoren 21,0 
Kongo 44,0 
Ivoorkust 75,0 
Djibouti 8,0 
Dominica 5,5 
Ethiopië 230,0 
Fidji 19,0 
Gabon 23,0 
Gambia 20,0 
Ghana 86,0 
Grenada 5,0 
Guinee 114,0 
Guinee-Bissau 35,0 
Equatoriaal-Guinee 12,0 Guyana 20,5 
Jamaica 39,0 
Kenia 122,0 
Kiribati 6,0 
Lesotho 41,0 
Liberia 44,0 
Madagaskar 110,0 
Malawi 114,0 
Mali 136,0 
Mauritius 29,0 
Mauretanië 61,0 
Mozambique 145,0 
Niger 120,0 
Nigeria 200,0 
Oeganda 125,0 
Papoea-Nieuw-Guinea 32,5 
Rwanda 111,0 
Sint Christopher en Nevis 3,0 
Sint Lucia 5,5 
Sint Vincent 
en Grenadinen 5,5 
Salomonseilanden 17,5 
West-Samoa 9,0 
Sao Tomé en Principe 6,0 
Senegal 97,0 
Seychellen. 5,2 Sierra Leone 69,0 
Somalië 113,0 
Soedan 145,0 
Suriname 23,0 
Swaziland 26,0 
Tanzania 169,0 
Tsjaad 89,0 
Togo 61,0 
Tonga 6,0 
Trinidad en Tobago 15,0 
Tuvalu 1,5 
Vanuatu 6,5 
Zaïre 147,0 
Zambia 81,0 
Zimbabwe 73,0 
Regionale projecten 
en reserve 993,8(1) 
Totaal ACS 4 960,0 
LGO 56,0 
Totaal der toewijzingen 
aan programmeerbare steun 5 016,0 
(1) 1 000 Mio ECU zijn uitgetrokken voor de regionale samenwerking: deze zullen ten laste worden gebracht van deze toewijzing, alsmede van de eigen middelen van de EIB. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 181 
§ 23. Het 4e EOF: Steun naar economische sector en naar ontvangend land 
(Situatie per 31.12.1986) 
(Mio ECU) 
Ontvangend land 
(1) 
I. ACS-Staten 
waarvan: 
Ethiopië 
Tanzania 
Soedan 
Oeganda 
Mali 
Madagaskar 
Burkina-Faso 
Malawi 
Guinee 
Somalië 
Senegal 
Rwanda 
Boeroendi 
Kameroen 
Tsjaad 
Ghana 
Zambia 
Ivoorkust 
Centraalafrikaanse Republiek 
Togo 
Mauretanië 
Sierra Leone 
Kongo 
Liberia 
Lesotho 
Guinee-Bissau 
Jamaica 
Botswana 
Suriname 
Mauritius 
Guyana 
Swaziland 
Gambia 
Papoea-Nieuw-Guinea 
Fidji 
Gabon 
Salomonseilanden 
Nigeria 
Overige ACS-Staten: 
Bahamas 
Barbados 
Kaapverdië 
Comoren 
Djibouti 
Dominica 
Grenada 
Equatoriaal-Guinee 
Kiribati 
Sao Tomé en Principe 
Sint Lucia 
Sint Vincent en Grenadinen 
West-Samoa 
Seychellen 
Trinidad en Tobago 
Tuvalu 
(Totaal overige landen) 
II. Regionale projecten 
Administratieve kosten 
Totaal ACS (I + II) 
III. LGO-FOD 
Totaal 4e EOF Financieringsbesluiten 
b 
(2) 
116,3 
1,8 
2,3 
3,4 
3,0 
20,7 
3,3 
2,4 
3,1 
3,3 
3,2 
1,5 
1,7 
2,5 
3,9 
2,3 
2,2 
3,7 
2,9 
2,0 
2,0 
1,8 
3,4 
2,9 
2,3 
2,9 
1,2 
2,2 
2,1 
1,0 
1,7 
1,4 
1,0 
1,4 
0,9 
1,0 
0,6 
1,0 
0,6 
0,4 
1,6 
3,6 
0,4 
0,3 
0,0 
0,4 
0,2 
0,2 
0,1 
6,9 
0,1 
0,2 
0,2 
0,1 
0,1 
0,9 
(10,1) 
34,4 
150,7 
4,7 
155,4 to Industrialis 
energie en 
mijnbouw 
(3) 
379,5 
30,3 
30,7 
7,2 
.6,9 
3,9 
29,1 
36,5 
2,7 
1,3 
14,2 
21,6 
37,3 
6,3 
10,8 
27,1 
3,7 
12,5 
14,6 
11,1 
5,4 
3,4 
8,3 
1,4 
3,4 
3,7 
1,1 
0,2 
1,6 
2,2 
0,5 
0,2 
3,5 
2,0 
2,7 
0,3 
6,7 
2,8 
4,0 
0,2 
0,0 
9,8 
1,2 
0,3 
0,0 
1,0 
0,0 
0,0 
0,2 
2,8 
0,6 
1,8 
0,4 
(8,3) 
42,9 
422,4 
6,9 
429,3 E» 
1 = 
« 2 
(4) 
681,7 
33,4 
19,2 
41,6 
34,7 
38,7 
24,2 
36,3 
19,8 
23,3 
20,1 
23,2 
20,3 
16,0 
19,3 
4,2 
29,6 
22,7 
28,0 
19,5 
27,9 
10,5 
18,1 
12,6 
12,5 
19,6 
11,0 
2,8 
12,6 
5,5 
7,0 
10,0 
8,6 
10,0 
0,3 
11,4 
2,6 
2,5 
4,9 
1,7 
2,2 
1,5 
— 
0,7 
1,7 
0,7 
2,7 
0,3 
0,2 
0,2 
0,1 
0,9 
0,9 
1,6 
0,4 
0,1 
1,1 
0,2 
(11.8) 
29,5 
711,2 
16,6 
727,8 > i: 
> > 
(5) 
541,9 
22,0 
53,8 
19,9 
33,2 
6,8 
16,1 
25,3 
27,4 
29,6 
13,8 
0,1 
28,6 
14,4 
23,6 
12,5 
20,4 
8,4 
15,8 
4,3 
23,3 
1,3 
16,5 
13,0 
3,7 
10,2 
18,1 
5,6 
8,3 
7,2 
5,0 
0,0 
8,7 
3,6 
1,1 
3,4 
3,0 
7,1 
5,8 
6,0 
— 
3,6 
2,6 
0,3 
0,3 
1,5 
3,2 
0,3 
0,2 
3,0 
(15,0) 
175,9 
717,8 
26,5 
744,3 c 
.to 
'S.E 
-o <u £°-O o 
(6) 
205,7 
6,1 
2,0 
25,2 
20,7 
2,9 
2,3 
2,3 
7,8 
7,4 
2,7 
5,7 
4,3 
3,4 
14,3 
4,6 
7,9 
6,3 
6,7 
2,6 
4,6 
2,9 
3,9 
3,5 
5,4 
3,7 
6,5 
1,0 
4,4 
4,6 
2,0 
4,7 
1,3 
1,3 
0,7 
0,6 
4,5 
4,8 
1,5 
0,2 
1,1 
0,0 
2,7 
0,5 
0,3 
0,1 
0,2 
0,8 
0,0 
0,1 
0,0 
0,1 
0,1 
0,1 
2,3 
(4,6) 
36,5 
242,2 
8,7 
250,9 03 
(7) 
69,2 
10,2 
0,0 
2,3 
4,4 
2,3 
3,9 
3,3 
3,2 
2,2 
7,6 
3,0 
2,5 
0,1 
1,3 
4,4 
1,1 
5,9 
2,2 
2,4 
1,2 
0,5 
1,8 
0,4 
1,7 
— 
0,4 
0,2 
0,2 
0,5 
(1.3) 
0,5 
69,7 
1,2 
70,9 S O) Waterwerki 
en 
stedelijke 
ontwikkelin 
(8) 
107,2 
15,6 
4,7 
5,0 
0,0 
0,1 
3,8 
9,7 
4,3 
5,8 
3,5 
5,0 
1,7 
0,8 
5,2 
0,1 
11,7 
1,4 
4,4 
0,1 
5,4 
0,8 
0,4 
0,0 
2,4 
3,1 
0,2 
0,3 
0,9 
1,7 
2,3 
2,8 
0,6 
0,7 
1,8 
0,9 
(6,8) 
1,7 
108,9 
3,2 
112,1 
Handelsbe­
vordering, 
toerisme 
O) 
26,4 
0,5 
0,0 
0,1 
0,5 
2,5 
0,5 
1,5 
2,8 
0,1 
0,6 
0,7 
0,8 
1,0 
0,6 
2,6 
0,1 
0,0 
3,0 
0,3 
0,0 
0,2 
2,8 
0,6 
0,5 
0,0 
0,0 
0,1 
2,4 
0,1 
0,0 
0,2 
0,3 
0,2 
0,1 
0,0 
0,7 
(1,3) 
13,2 
39,6 
1,0 
40,6 CD "to 
(10) 
201,2 
32,7 
0,3 
19,0 
24,9 
3,3 
8,0 
1,3 
1,5 
15,7 
2,6 
3,0 
13,3 
4,6 
5,9 
2,1 
2,3 
8,3 
2,7 
16,4 
0,0 
0,1 
1,0 
5,4 
0,2 
1,1 
0,5 
1,2 
2,7 
4,5 
0,0 
0,7 
3,6 
— 
0,0 
1,4 
2,9 
1,3 
3,9 
0,5 
0,3 
0,3 
1,0 
0,5 
0,2 
(12,3) 
11,2 
212,4 
— 
212,4 11 £ co 
CO £: 
(11) 
377,5 
14,4 
20,7 
41,8 
20,6 
9,8 
5,7 
22,7 
7,3 
1,9 
65,1 
0,6 
1,5 
4,1 
7,3 
5,2 
20,4 
15,0 
7,8 
3,6 
37,0 
4,0 
7,4 
7,6 
11,3 
13,2 
7,5 
2,1 
6,7 
0,0 
— 
1,2 
0,0 
0,0 
0,0 
2,8 
1,2 
(5,2) 
~ 
377,5 
12,3 
389,8 T=~ 
+ 
s + 
(12) 
2 706,6 
167,0 
133,7 
121,4 
165,7 
99,2 
99,8 
85,4 
81,0 
111,5 
83,0 
75,7 
68,9 
79,6 
141,1 
70,0 
62,8 
72,8 
76,3 
59,9 
67,7 
66,8 
64,4 
48,3 
44,6 
81,9 
36,3 
42,7 
35,4 
24,0 
32,6 
20,3 
25,1 
15,6 
22,6 
16,9 
28,8 
22,5 
13,1 
20,0 
17,7 
9,2 
18,6 
1,9 
4,1 
10,1 
9,5 
4,8 
4,6 
2,6 
7,3 
3,2 
2,2 
2,3 
0,5 
7,5 
3,1 
4,7 
7,7 
0,6 
(76,7) 
345,8 
3 052,4 
81,1 
3 133,5 CO = 
I- A 
(13) 
2 508,2 
146,9 
130,7 
116,7 
140,4 
83,7 
92,0 
83,3 
77,3 
104,4 
75,6 
72,4 
67,9 
72,9 
137,8 
68,5 
59,0 
65,2 
68,9 
59,4 
64,1 
56,6 
57,5 
45,6 
42,2 
78,5 
32,4 
42,3 
29,6 
22,3 
31,4 
16,2 
23,6 
11,0 
19,6 
16,8 
27,9 
22,1 
12,5 
19,5 
17,3 
8,3 
16,9 
1,8 
3,0 
9,8 
9,0 
4,5 
4,6 
2,6 
6,8 
2,9 
2,2 
2,3 
0,5 
7,5 
3,1 
4,7 
5,1 
0,6 
(71,0) 
309,7 
2 817,9 
72,5 
2 890,4 
182 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§ 24. Het 5e EOF: Steun — naar aard en naar ontvangend land 
(Stand van de financiële uitvoering per 31.12.1986) 
(Mio ECU) 
Ontvangend land 
(1) 
I. ACS-Staten 
waarvan: 
Ethiopië 
Tanzania 
Soedan 
Oeganda 
Mali 
Madagaskar 
Burkina-Faso 
Malawi 
Guinee 
Somalië 
Senegal 
Rwanda 
Boeroendi 
Kameroen 
Tsjaad 
Ghana 
Zambia 
Ivoorkust 
Centraalafrikaanse Rep. 
Togo 
Mauretanië 
Sierra Leone 
Kongo 
Liberia 
Lesotho 
Guinee-Bissau 
Jamaica 
Botswana 
Suriname 
Mauritius 
Guyana 
Swaziland 
Gambia 
Papoea-Nieuw-Guinea 
Fidji 
Gabon 
Salomonseilanden 
Nigeria 
Zimbabwe 
Overige ACS-Staten: 
Antigua en Barbuda 
Bahamas 
Barbados 
Kaapverdië 
Comoren 
Djibouti 
Dominica 
Grenada 
Equatoriaal-Guinee 
Kiribati 
Sao Tomé en Principe 
Sint Christopher en Nevis 
Sint Lucia 
Sint Vincent en Grenadinen 
West-Samoa 
Seychellen 
Trinidad en Tobago 
Tuvalu 
Vanuatu 
(Totaal overige landen) 
II. Regionale projecten 
Administratieve kosten 
Totaal ACS (I + II) 
III. LGO 
Totaal 5e EOF A. Miet-geprogrammeerde steun 
Financieringsbesluiten 
<8 
JQ Q) 
2 '55 
(2) 
111,0 
8,6 
3,6 
1,2 
1,1 
5,6 
20,9 
8,5 
9,8 
1,5 
5,3 
0,5 
0,7 
6,3 
0,7 
2,1 
1,4 
6,8 
7,2 
5,1 
6,7 
1,9 
0,3 
5,2 
— 
(7,4) 
1,3 
112,3 
4,5 
116,8 ^ 
O) 
2 •O "co 
•22 §• 
(3) 
248,6 
13,0 
9,7 
18,2 
10,2 
10,0 
3,4 
1,4 
21,2 
7,0 
15,0 
2,7 
9,6 
4,2 
0,7 
6,5 
2,0 
13,6 
1,8 
4,5 
5,1 
7,0 
0,5 
2,2 
6,0 
3,8 
5,0 
4,2 
0,5 
4,0 
0,0 
13,8 
7,2 
2,5 
0,1 
5,4 
0,6 
1,8 
0,2 
2,2 
1,0 
2,2 
2,0 
0,2 
0,0 
1,0 
3,0 
3,3 
4,0 
2,3 
0,1 
2,7 
(26,6) 
25,9 
274,5 
7,0 
281,5 j? 
<D o 
|» 
(4) 
206,3 
44,7 
0,5 
3,6 
37,8 
5,3 
13,9 
2,4 
4,2 
13,7 
0,5 
0,4 
1,1 
19,6 
2,1 
2,0 
0,2 
1,6 
13,1 
4,4 
1,6 
1,5 
0,8 
0,5 
0,5 
7,7 
0,3 
0,1 
0,1 
3,2 
0,1 
0,1 
4,7 
7,5 
0,2 
2,2 
0,4 
0,3 
0,5 
0,4 
0,2 
0,2 
0,2 
0,3 
1,4 
0,2 
(6,5) 
18,0 
224,3 
0,9 
225,2 CU 
co 
(5) 'Ë 
co 
(6) co 
+ 
s + 
(7) 
643,0 169,8 1 378,7 
11,3 — 69,0 
20,9 — 31,1 
— 81,0 102,8 
40,7 — 88,7 
— — 15,3 
10,7 — 28,0 
31,1 — 43,5 
10,0 — 35,4 
— — 17,3 
1,0 — 8,5 
4,9 — 21,5 
— — 4,9 
2,8 — 32,0 
90,6 — 102,5 
7,7 2,8 13,2 
13,8 — 20,5 
29,6 — 52,1 
6,6 — 21,7 
85,5 — 103,5 
— 83,0 94,9 
4,6 — 10,6 
93,4 — 104,0 
5,2 — 10,8 
28,8 — 30,8 
— — 14,7 
14,4 — 14,7 
— — 5,8 
— — 2,7 
1,3 — 7,4 
3,6 — 7,4 
4,3 — 10,1 
— — 9,5 
— — 4,2 
— — 1,3 
— 3,0 7,0 
8,2 — 10,4 
18,2 — 18,2 
50,7 — 65,9 
2,9 — 21,6 
— — 9,7 
4,2 — 4,3 
— — 5,1 
— — 19,6 
— — 0,2 
— — 1,9 
— — 0,9 
0,5 — 4,5 
6,6 — 7,2 
— — 2,5 
3,5 — 5,0 
4,0 — 6,2 
— — 2,0 
1,6 — 1,8 
7,6 — 8,0 
1,6 — 2,8 
— — 3,2 
6,5 — 10,0 
— — 4,3 
4,0 — 7,7 
— — 5,2 
0,1 — 0,2 
— — 2,9 
(36,0) (—) (76,5) 
— — 45,2 
643,0 169,8 1 423,9 
9,8 — 22,2 
652,8 169,8 1 446,1 ë 
öj 
a> 
£ 
cö 
> 
(8) 
1 150,5 
51,5 
31,0 
49,8 
70,5 
14,6 
24,7 
43,1 
27,9 
15,0 
3,8 
13,9 
3,3 
29,2 
100,5 
9,7 
19,7 
48,9 
17,1 
92,7 
74,3 
6,1 
97,0 
10,8 
30,8 
6,0 
14,5 
5,7 
1,2 
4,1 
5,1 
7,1 
6,5 
1,0 
0,9 
3,0 
10,4 
18,2 
62,7 
18,9 
9,6 
4,3 
5,1 
14,3 
0,1 
1,7 
0,9 
3,3 
7,2 
2,5 
5,0 
6,1 
1,8 
7,3 
2,7 
0,8 
9,9 
3,0 
7,5 
5,1 
0,2 
0,9 
(66,0) 
14,8 
1 165,3 
18,9 
1 184,2 B. Programmeerbare 
programma's ACS en 
.E 
CU 
(9) 
2 515,9 
141,0 
120,7 
104,0 
103,0 
87,0 
96,0 
88,0 
78,0 
80,5 
84,5 
80,0 
80,0 
79,3 
69,0 
79,0 
77,0 
69,0 
62,0 
60,0 
58,0 
55,0 
54,0 
49,0 
43,0 
43,0 
48,5 
31,5 
31,0 
29,0 
25,0 
26,4 
23,0 
18,0 
20,5 
14,6 
18,5 
14,0 
23,0 
13,0 
16,0 
12,0 
50,0 
49,0 
2,7 
2,1 
3,7 
5,5 
16,0 
14,5 
5,4 
3,5 
3,5 
8,5 
4,0 
4,0 
2,2 
3,7 
3,7 
6,2 
3,6 
4,1 
10,5 
1,0 
4,5 
(112,9) 
631,5 
3 147,4 
53,6 
3 201,0 steun (Indicat. 
andere steun) 
Financieringsbesluiten 
o 
co 
(10) 
1 839,7 
109,6 
96,4 
71,4 
87,2 
78,8 
64,5 
55,3 
61,0 
71,8 
70,6 
61,4 
57,3 
63,5 
37,8 
59,9 
59,7 
29,5 
59,7 
41,2 
33,7 
38,2 
24,9 
42,3 
31,1 
30,8 
32,8 
18,6 
20,5 
19,5 
21,6 
16,4 
17,2 
3,1 
12,7 
14,5 
13,0 
12,0 
12,2 
11,1 
8,0 
11,8 
32,1 
28,1 
1,7 
2,0 
3,7 
0,4 
14,0 
11,3 
5,4 
3,4 
3,4 
8,5 
4,0 
3,9 
1,7 
3,7 
3,7 
6,2 
3,6 
3,1 
7,7 
1,0 
4,5 
(96,9) 
417,7 
7,5 
2 264,9 
20,5 
2 285,4 CD c 
flj ^ 
03 p 
<&1 
(11) 
346,8 
31,0 
11,6 
16,7 
17,8 
15,2 
9,8 
8,0 
7,0 
11,8 
9,9 
18,9 
15,4 
11,7 
17,9 
7,0 
2,0 
6,4 
22,3 
4,7 
6,9 
8,7 
2,4 
12,0 
4,7 
8,8 
9,1 
5,8 
2,7 
7,7 
4,7 
8,2 
5,1 
13,4 
1,0 
0,5 
— 
(1,5) 
73,8 
420,6 
4,6 
425,2 c. 
75 + 
co ~. 
°£ 
(12) 
2 186,5 
140,6 
108,0 
88,1 
87,2 
78,8 
82,3 
70,5 
70,8 
79,8 
77,6 
73,2 
67,2 
63,5 
56,7 
75,3 
71,4 
47,4 
59,7 
48,2 
35,7 
44,6 
47,2 
47,0 
38,0 
39,5 
35,2 
30,6 
25,2 
28,3 
21,6 
25,5 
23,0 
5,8 
20,4 
14,5 
17,7 
12,0 
20,4 
11,1 
13,1 
11,8 
32,1 
41,5 
2,7 
2,0 
3,7 
0,4 
14,0 
11,3 
5,4 
3,4 
3,4 
8,5 
4,0 
3,9 
2,2 
3,7 
3,7 
6,2 
3,6 
3,1 
7,7 
1,0 
4,5 
(98,4) 
491,5 
7,5 
2 685,5 
25,1 
2 710,6 ë 
•= 
£) 
o 
> 
(13) 
1 185,6 
101,8 
59,6 
54,4 
72,7 
38,2 
40,1 
35,6 
37,2 
42,5 
43,1 
27,8 
36,6 
27,3 
33,4 
52,6 
24,8 
26,6 
32,1 
24,0 
13,0 
17,1 
29,6 
33,1 
29,2 
25,7 
11,4 
29,0 
8,6 
16,6 
12,1 
9,0 
7,2 
2,3 
10,4 
8,2 
6,4 
6,1 
5,4 
7,8 
11,3 
2,6 
5,3 
13,5 
0,0 
0,9 
2,0 
0,1 
8,2 
6,0 
2,4 
2,8 
2,6 
2,6 
0,8 
3,2 
0,8 
2,4 
2,8 
6,0 
3,0 
1,3 
2,4 
0,7 
3,3 
(54,3) 
269,9 
6,4 
1 461,9 
12,8 
1 474,7 Totaal 
(A + B) :ier 
ten 
(12 Financ 
beslui 
(7) + 
(14) 
3 565,2 
209,6 
139,1 
190,9 
175,9 
94,1 
110,3 
114,0 
106,2 
97,1 
86,1 
94,7 
72,1 
95,5 
159,2 
88,5 
91,9 
99,5 
81,4 
151,7 
130,6 
55,2 
151,2 
57,8 
68,8 
54,2 
49,9 
36,4 
27,9 
35,7 
29,0 
35,6 
32,5 
10,0 
21,7 
21,5 
28,1 
30,2 
86,3 
32,7 
22,8 
16,1 
37,2 
61,1 
2,9 
2,0 
5,6 
1,3 
18,5 
18,5 
7,9 
8,4 
9,6 
10,5 
5,8 
11,9 
2,2 
6,5 
6,9 
16,2 
7,9 
10,8 
12,9 
1,2 
7,4 
(174,9) 
536,7 
7,5 
4 109,4 
47,3 
4 156,7 CD 
ÏÜ 
cu 
2?2 
•ë + 
Is 
(15) 
2 336,1 
153,3 
90,6 
104,2 
143,2 
52,8 
64,8 
78,7 
65,1 
57,5 
46,9 
41,7 
39,9 
56,5 
133,9 
62,3 
44,5 
75,5 
49,2 
116,7 
87,3 
23,2 
126,6 
43,9 
60,0 
31,7 
25,9 
34,7 
9,8 
20,7 
17,2 
16,1 
13,7 
3,3 
11,3 
11,2 
16,8 
24,3 
68,1 
26,7 
20,9 
6,9 
10,4 
27,8 
0,1 
0,9 
3,7 
1,0 
11,5 
13,2 
4,9 
7,8 
8,7 
2,6 
2,6 
10,5 
0,8 
5,1 
3,6 
15,9 
6,0 
8,8 
7,5 
0,9 
4,2 
(120,3) 
284,7 
6,4 
2 627,2 
31,7 
2 658,9 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 183 
§ 25. Het 5e EOF: Steun naar economische sector en naar ontvangend land 
(Situatie per 31.12.1986) 
(Mio ECU) 
Ontvangend land 
(1) 
I. ACS-Staten 
waarvan: 
Ethiopië 
Tanzania 
Soedan 
Oeganda 
Mali 
Madagaskar 
Burkina-Faso 
Malawi 
Guinee 
Somalië 
Senegal 
Rwanda 
Boeroendi 
Kameroen 
Tsjaad 
Ghana 
Zambia 
Ivoorkust 
Centraalafrikaanse Republiek 
Togo 
Mauretanië 
Sierra Leone 
Kongo 
Liberia 
Lesotho 
Gulnee-Bissau 
Jamaica 
Botswana 
Suriname 
Mauritius 
Guyana 
Swaziland 
Gambia 
Papoea-Nieuw-Guinea 
Fidji 
Gabon 
Salomonseilanden 
Nigeria 
Zimbabwe 
Overige ACS-Staten: 
Antigua en Barbuda 
Bahamas 
Barbados 
Kaapverdië 
Comoren 
Djibouti 
Dominica 
Grenada 
Equatoriaal-Guinee 
Kiribati 
Sao Tomé en Principe 
Sint Christopher en Nevis 
Sint Lucia 
Sint Vincent en Grenadinen 
West-Samoa 
Seychellen 
Trinidad en Tobago 
Tuvalu 
Vanuatu 
(Totaal overige landen) 
II. Regionale projecten 
Administratieve kosten 
Totaal ACS (I + II) 
III. LGO 
Totaal 5e EOF Financieringsbesluiten 
1 
o 
(2) 
22,4 
0,4 
0,1 
1,4 
3,1 
0,7 
0,3 
0,6 
0,5 
0,0 
2,0 
1,0 
0,4 
0,5 
1,0 
0,3 
1,6 
0,3 
1,6 
0,0 
0,3 
0,2 
1,7 
0,1 
0,4 
1,2 
0,3 
0,4 
0,1 
0,5 
0,0 
0,9 
0,1 
0,1 
0,3 
— 
(1,9) 
32,1 
54,5 
0,5 
55,0 
idustriali-
atie, energie 
n mijnbouw 
_ w co 
(3) 
715,6 
55,6 
16,5 
108,3 
12,4 
15,9 
20,7 
7,5 
31,7 
4,1 
17,3 
18,1 
31,8 
10,1 
9,2 
7,8 
19,8 
14,4 
2,0 
18,3 
95,3 
8,4 
6,3 
5,4 
0,3 
8,5 
1,5 
5,2 
3,3 
13,3 
9,8 
10,7 
4,3 
6,3 
11,5 
2,1 
0,6 
16,2 
12,2 
13,0 
6,4 
10,2 
0,9 
0,9 
3,8 
0,6 
2,2 
1,0 
2,3 
4,9 
0,0 
0,6 
1,0 
2,9 
9,5 
4,0 
2,0 
3,6 
0,4 
2,7 
(43,3) 
101,5 
817,1 
16,9 
834,0 _l o. 
(4) 
908,2 
30,2 
51,6 
17,9 
65,3 
33,4 
32,9 
35,6 
27,0 
27,0 
23,6 
26,9 
14,7 
17,5 
35,8 
28,3 
37,6 
30,1 
28,4 
35,1 
21,3 
9,5 
43,5 
21,0 
10,9 
26,9 
21,0 
0,1 
9,9 
1,2 
10,4 
11,6 
10,1 
3,6 
5,4 
5,8 
4,8 
2,4 
1,5 
4,5 
9,1 
2,7 
12,7 
23,6 
1,9 
1,1 
2,8 
1,9 
4,7 
2,4 
0,9 
0,3 
2,5 
3,1 
2,7 
2,1 
0,4 
0,1 
0,7 
4,0 
0,2 
4,0 
(35,8) 
119,5 
1 027,7 
4,6 
1 032,3 § 0 
> > 
(5) 
543,5 
5,8 
26,5 
37,8 
18,9 
26,1 
9,6 
20,0 
20,6 
26,8 
17,0 
31,3 
0,1 
28,6 
5,0 
23,1 
10,0 
22,6 
11,9 
13,0 
0,1 
19,1 
20,0 
19,6 
7,0 
1,7 
27,3 
9,5 
14,3 
7,3 
1,3 
2,1 
5,5 
0,9 
3,4 
17,7 
5,8 
0,0 
1,2 
2,7 
0,8 
1,0 
6,3 
1,2 
2,4 
2,0 
1,4 
0,8 
1,0 
1,3 
0,1 
0,3 
3,3 
0,1 
0,3 
(22,3) 
166,7 
710,2 
4,5 
714,7 •S2, Q) 
'ï.E 
-0 a> 
O 0 
(6) 
210,6 
5,4 
1,3 
14,1 
3,0 
4,5 
7,0 
9,1 
4,2 
1,9 
5,1 
5,1 
4,7 
8,7 
5,2 
9,2 
10,3 
0,4 
7,0 
2,2 
3,7 
2,5 
0,2 
3,1 
3,6 
2,6 
7,1 
1,2 
2,2 
4,6 
0,6 
4,8 
3,5 
1,1 
1,3 
9,0 
2,4 
3,3 
2,1 
0,6 
1,8 
18,0 
10,2 
0,0 
0,2 
0,3 
0,1 
0,8 
0,7 
0,4 
0,2 
0,9 
1,3 
0,3 
0,0 
0,8 
0,3 
0,3 
0,1 
0,4 
0,1 
5,3 
0,0 
0,2 
(12,7) 
59,9 
270,5 
3,2 
273,7 % 0 O N 
(7) 
73,4 
1,5 
1,4 
0,7 
1,5 
1,3 
2,1 
5,5 
4,5 
1,3 
3,8 
8,5 
0,4 
5,9 
0,7 
0,1 
10,1 
2,0 
0,1 
2,5 
1,4 
1,5 
0,0 
1,9 
4,9 
3,2 
— 
0,2 
0,3 
0,8 
2,9 
2,4 
— 
(6,6) 
7,7 
81,1 
4,1 
85,2 
Waterwerken 
en stedelijke 
ontwikkeling 
(8) 
248,4 
55,3 
20,0 
8,3 
6,0 
10,8 
9,0 
3,9 
10,2 
19,7 
0,9 
11,2 
5,3 
6,8 
9,3 
0,1 
3,0 
1,3 
5,8 
4,6 
12,0 
0,1 
3,3 
0,1 
2,6 
2,5 
2,7 
1,4 
2,1 
2,0 
2,6 
3,5 
5,8 
0,1 
6,4 
2,1 
4,1 
1,8 
0,1 
0,4 
0,8 
0,4 
— 
(9.7) 
0,5 
248,9 
-
248,9 
Handelsbe­
vordering, 
toerisme 
0) 
36,2 
0,6 
0,6 
0,1 
0,0 
0,4 
1,1 
1,9 
8,6 
2,9 
0,7 
3,4 
0,1 
0,1 
1,0 
0,1 
0,8 
3,5 
2,7 
0,2 
0,0 
0,1 
0,1 
0,8 
2,1 
1,2 
0,0 
0,1 
0,0 
0,1 
0,1 
0,8 
0,5 
0,1 
0,4 
0,6 
0,1 
0,0 
0,1 
0,0 
0,1 
0,1 
— 
(1,0) 
37,8 
74,0 
2,8 
76,8 
ijzondere 
teun, spoed-
ulp 
m en n 
(10) 
203,5 
44,7 
0,5 
2,8 
37,8 
5,3 
13,9 
2,4 
2,2 
13,7 
0,5 
0,4 
1,1 
19,6 
2,1 
2,0 
0,2 
1,6 
13,1 
4,4 
1,6 
1,5 
0,8 
0,5 
0,5 
7,7 
0,3 
0,1 
0,1 
3,2 
0,1 
0,1 
0,0 
4,7 
0,0 
0,0 
7,5 
0,2 
2,2 
0,4 
0,3 
0,5 
0,4 
0,2 
0,2 
0,2 
0,3 
1,4 
0,2 
(6,5) 
18,5 
222,0 
0,9 
222,9(1) 11 
CO £: 
(11) 
603,4 
11,1 
20,7 
38,3 
10,6 
26,5 
9,2 
1,0 
4,8 
2,6 
84,8 
7,6 
13,8 
25,8 
6,6 
78,3 
4,4 
85,7 
4,9 
28,8 
14,1 
1,2 
3,6 
4,3 
8,2 
17,5 
46,8 
2,9 
4,2 
— 
0,5 
6,6 
3,4 
3,9 
1,6 
7,4 
1,6 
6,0 
4,0 
0,1 
0,0 
(35,1) 
0,0 
603,4 
9,8 
613,2(2) + 
s + 
(12) 
3 565,2 
209,6 
139,1 
190,9 
175,9 
94,1 
110,3 
114,0 
106,2 
97,1 
86,1 
94,7 
72,1 
95,5 
159,2 
88,5 
91,9 
99,5 
81,4 
151,7 
130,6 
55,2 
151,2 
57,8 
68,8 
54,2 
49,9 
36,4 
27,9 
35,7 
29,0 
35,6 
32,5 
10,0 
21,7 
21,5 
28,1 
30,2 
86,3 
32,7 
22,8 
16,1 
37,2 
61,1 
2,9 
2,0 
5,6 
1,3 
18,5 
18,5 
7,9 
8,4 
9,6 
10,5 
5,8 
11,9 
2,2 
6,5 
6,9 
16,2 
7,9 
10,8 
12,9 
1,2 
7,4 
(174,9) 
544,2 
4 109,4 
47,3 
4 156,7 il 
H .£> 
(13) 
2 336,1 
153,3 
90,6 
104,2 
143,2 
52,8 
64,8 
78,7 
65,1 
57,5 
46,9 
41,7 
39,9 
56,5 
133,9 
62,3 
44,5 
75,5 
49,2 
116,7 
87,3 
23,2 
126,6 
43,9 
60,0 
31,7 
25,9 
34,7 
9,8 
20,7 
17,2 
16,1 
13,7 
3,3 
11,3 
11,2 
16,8 
24,3 
68,1 
26,7 
20,9 
6,9 
10,4 
27,8 
0,1 
0,9 
3,7 
1,0 
11,5 
13,2 
4,9 
7,8 
8,7 
2,6 
2,6 
10,5 
0,8 
5,1 
3,6 
15,9 
6,0 
8,8 
7,5 
0,9 
4,2 
(120,3) 
291,1 
2 627,2 
31,7 
2 658,9 
0) De verschillen met § 23, kolom 4 vallen te verklaren doordat, voor enkele landen, de projecten anders werden geanalyseerd. 
(2) De verschillen met § 23, kolom 5 vallen te verklaren doordat, voor enkele landen, de Stabex-projecten anders werden geanalyseerd. 
184 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
§ 26. Het 4e en 5e EOF: Besteding van de steun — naar economische sector (situatie per 31.12.1986) 
Toewijzing en besteding Financieringsbesluiten en betalingen naar economische sector 
4e EOF: 
Toewijzing: 
3 196,6 Mio ECU (100 %) 
k , 
' ' » 
I 
<D 
<-«> >-05 
jjjco 
U-CO 
' ' 
4%) 
•* 
o> 
ÏS 
co 
' ^ ^ 
iülül A ^ 
lllï 
Financierings­
besluiten (Mio ECU) Totaal: 
3 133,5 Naar economische sector: 
155,4 429,3 727,8 744,3 250,9 70,9 112,1 40,6 212,4 389,8 
Betalingen (Mio ECU) 2 890,4 149,7 408,5 650,2 705,4 222,7 59,5 102,0 36,6 166,0 389,8 
iO 
5e EOF: 
Toewijzing: 
4 914,4 Mio ECU (100%) 
(13 — 
« SB 
CD CM 
Financierings­
besluiten (Mio ECU) Totaal: 
4 156,7 Naar economische sector: 
55,0 834,0 1 032,3 714,7 O 
IJP 
273,7 fOi 
I» 
ftl üt 
!§. tfp lllff 
mm 
85,2 248,9 76,8 222,9 613,2 
Betalingen (Mio ECU) 2 658,9 33,3 521,1 521,1 435,3 127,7 38,6 146,1 43,2 179,7 612,8 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 185 
§ 27. De zes EOF's: Verdeling van de cumulatieve betalingen per ontvangend land (1960-1986) 
(Mio ECU) 
Ontvangend land 
I. ACS-Staten 
waarvan: 
Ethiopië 
Tanzania 
Soedan 
Oeganda 
Mali 
Madagaskar 
Burkina-Faso 
Malawi 
Guinee 
Somalië 
Senegal 
Rwanda 
Boeroendi 
Kameroen 
Tsjaad 
Ghana 
Zambia 
Ivoorkust 
Centraalafrikaanse 
Republiek 
Togo 
Mauretanië 
Sierra Leone 
Kongo 
Liberia 
Lesotho 
Guinee-Bissau 
Jamaica 
Botswana 
Suriname C) 
Mauritius 
Guyana 
Swaziland 
Gambia 
Papoea-Nieuw-Guinea 
Fidji 
Gabon 
Salomonseilanden (1) 
Nigeria 
Zimbabwe 
Overige ACS-Staten: 
Angola 
Algerije 
Antigua en Barbuda (1) 
Bahamas 
Barbados 
Belize C) 
Kaapverdië 
Comoren (1) 
Djibouti (1) 
Dominica (1) 
Grenada 
Equatoriaal-Guinee 
West-lrian 
Kiribati (1) 
Mozambique 
Sao Tomé en Principe 
Sint Christopher en Nevis (3) 
Sint Lucia (1) 
Sint Vincent en Grenadinen (1) 
West-Samoa 
Seychellen 
Trinidad en Tobago 
Tuvalu C) 
Vanuatu (1) 
(Totaal andere landen) 
II. Regionale projecten en 
administratieve kosten 
Totaal ACS (l + ll) 
III. LGO-FOD 
Totaa, 1e EOF 
500,7 
18,0 
42,3 
56,4 
31,1 
29,5 
9,8 
43,2 
5,1 
5,0 
52,4 
28,4 
20,3 
39,7 
16,7 
15,6 
15,4 
24,6 
17,5 
— 
25,6 
4,1 
— 
(29,7) 
2,2 
502,9 
66,5 
569,4 2e EOF 
659,3 
79,3 
33,9 
68,7 
31,7 
31,0 
27,9 
61,6 
22,4 
21,1 
55,5 
33,1 
23,4 
59,4 
27,7 
20,5 
18,2 
22,9 
21,0 
— 
— 
(-) 
8,4 
667,7 
62,7 
730,4 3e EOF 
804,6 
83,3 
50,5 
70,3 
47,6 
45,5 
40,7 
67,1 
34,0 
33,7 
61,1 
42,9 
27,6 
59,3 
29,6 
28,0 
27,2 
26,3 
4,6 
25,3 
— 
— 
(—) 
14,5 
819,1 
66,0 
885,1 4e EOF 
2 508,2 
146,9 
130,7 
116,7 
140,4 
83,7 
92,0 
83,3 
77,3 
104,4 
75,6 
72,4 
67,9 
72,9 
137,8 
68,5 
59,0 
65,2 
68,9 
59,4 
64,1 
56,6 
57,5 
45,6 
42,2 
78,5 
32,4 
42,3 
29,6 
22,3 
31,4 
16,2 
23,6 
11,0 
19,6 
16,8 
27,9 
22,1 
12,5 
19,5 
17,3 
8,3 
16,9 
— 
1,8 
3,0 
9,8 
9,0 
4,5 
4,6 
2,6 
6,8 
2,9 
2,2 
2,3 
0,5 
7,5 
3,1 
4,7 
5,1 
0,6 
— 
(71,0) 
309,7 
2 817,9 
72,5 
2 890,4 5e EOF 
2 336,1 
153,3 
90,6 
104,2 
143,2 
52,8 
64,8 
78,7 
65,1 
57,5 
46,9 
41,7 
39,9 
56,5 
133,9 
62,3 
44,5 
75,5 
49,2 
116,7 
87,3 
23,2 
126,6 
43,9 
60,0 
31,7 
25,9 
34,7 
9,8 
20,7 
17,2 
16,1 
13,7 
3,3 
11,3 
11,2 
16,8 
24,3 
68,1 
26,7 
20,9 
6,9 
10,4 
27,8 
0,1 
0,9 
3,7 
1,0 
11,5 
13,2 
4,9 
7,8 
8,7 
2,6 
2,6 
10,5 
0,8 
5,1 
3,6 
15,9 
6,0 
8,8 
7,5 
0,9 
4,2 
(120,3) 
291,1 
2 627,2 
31,7 
2 658,9 6e EOF 
112,6 
0.5 
3,5 
0,1 
38,5 
0,2 
0,4 
5,9 
0,2 
3,6 
28,1 
0,1 
0,3 
3,5 
9,3 
0,1 
0,1 
0,5 
0,4 
0,3 
4,8 
0,4 
— 
2,0 
9,1 
0,1 
0,0 
0,6 
— 
(11,8) 
4,1 
116,7 
— 
116,7 Totaal 
Bedrag 
6 921,5 
300,7 
224,8 
401,6 
322,1 
136,7 
283,9 
162,0 
337,8 
278,2 
228,7 
117,7 
107,8 
207,8 
471,7 
192,3 
163,3 
309,8 
222,8 
176,1 
151,4 
154,6 
342,5 
163,5 
175,6 
171,1 
58,4 
150,8 
39,4 
43,0 
49,1 
32,7 
37,6 
14,3 
35,5 
28,0 
44,7 
51,2 
80,6 
46,2 
102,0 
15,6 
27,3 
27,8 
25,6 
0,1 
2,7 
6,7 
1,0 
21,3 
24,2 
9,4 
12,4 
11,3 
9,4 
4,1 
5,5 
9,1 
12,7 
0,8 
7,4 
4,1 
23,5 
9,1 
14,1 
12,6 
1,5 
4,2 
(232,8) 
630,0 
7 551,5 
299,4 
7 850,9 % 
88,2 
3,8 
2,9 
5,1 
4,1 
1,7 
3,6 
2,1 
4,3 
3,5 
2,9 
1,5 
1,4 
2,6 
6,0 
2,5 
2,1 
3,9 
2,8 
2,2 
1,9 
2,0 
4,4 
2,1 
2,2 
2,2 
0,7 
1,9 
0,5 
0,5 
0,6 
0,4 
0,5 
0,2 
0,5 
0,4 
0,6 
0,7 
1,0 
0,6 
1,3 
0,2 
0,4 
0,4 
0,3 
0,0 
0,0 
0,1 
0,0 
0,3 
0,3 
0,1 
0,2 
0,1 
0,1 
0,0 
0,1 
0,1 
0,2 
0,0 
0,1 
0,1 
0,3 
0,1 
0,2 
0,2 
0,0 
0,1 
(3,0) 
8,0 
96,2 
3,8 
100,0 
C) Deze landen hebben tevens gelden ontvangen uit de toewijzing voor LGO-FOD. 
186 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Mio ECU 
800 • De zes EOF's: Beloop van de betalingen per jaar (1960-1986) 
700 -
600 -
400 -
300 -Verklaring: 
m 
• 6eEOF 
5eEOF 
4eEOF 
3e EOF 
2eEOF 
1e EOF 
200 
Mio 
ECU 
1960 61 62 63 64 65 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 81 82 83 84 85 86 
1« EOF 
26 EOF 
3eEOF 
4e EOF 
5eEOF 
6e EOF 83,4 84,8 
21,9 76,7 
31,6 61,7 
42,9 38,6 
67,9 25,6 
89,4 16,1 
129,5 11,4 
120,5 
22,5 10,1 
78,6 
42,8 9,9 
49,4 
98,5 5,5 
25,9 
140,6 2,4 
23,3 
182,7 2,9 
17,2 
131,0 
97,5 0,6 
16,3 
79,8 
148,0 0,8 
7,9 
66,0 
326,3 0,4 
4,1 
37,4 
423,4 0,3 
2,5 
19,8 
459,3 0,4 
0,9 
20,7 
445,8 
195,9 0,4 
11,2 
305,5 
330,1 0,1 
14,3 
285,2 
419,2 0,1 
8,2 
185,2 
509,5 6,0 
105,7 
586,3 3,6 
108,5 
617,9 
116,7 569,4 
730,4 
885,1 
2 890,4 
2 658,9 
116,7 
3,4 15,8 53,3 65,3 83,4 106,7 108,3 104,6 106,5 115,0 145,6 154,4 131,5 157,8 172,0 208,4 248,6 244,7 401,0 465,3 481,9 663,7 647,2 718,8 703,0 698,0 846,7 7 850,9 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 187 
Antwoorden van de Instellingen op de opmerkingen 
van de Rekenkamer betreffende het begrotingsjaar 1986 
EERSTE DEEL 
Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
HOOFDSTUK 1 
Algemene opmerkingen 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
Inleiding A. De fundamentele hervormingsvoorstellen 
Het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotings­
jaar 1986 bevat in hoofdstuk 1 een aantal algemene 
opmerkingen over: 
de belangrijkste budgettaire gegevens voortvloeiend 
uit de rekeningen van het begrotingsjaar 1986, en 
de situatie van de communautaire financiën. 
Alvorens op deze opmerkingen te antwoorden acht de 
Commissie het dienstig in het kader van dit hoofdstuk de 
voorstellen voor fundamentele hervormingen die zij in 
1987 heeft ingediend in herinnering te brengen. Deze 
voorstellen houden voor de Gemeenschap bijzonder 
belangrijke ontwikkelingen in, vooral met betrekking tot 
het herstel van een begrotingsbeleid dat gebaseerd is op 
strenge beginselen van goed financieel beheer op alle 
gebieden van de communautaire activiteiten. De Commissie heeft in februari 1987 de mededeling 
„Voor het succes van de Europese Akte" (doe. 
COM(87) 100) ingediend, waarin de aanzet wordt 
gegeven voor een groot aantal voorstellen betreffende 
de landbouw, de hervorming van de Structuurfond­
sen, de financiering van de Gemeenschap en de 
begrotingsdiscipline. Deze voorstellen hebben tot 
doel op middellange termijn de problemen waarvoor 
de Gemeenschap geplaatst is als een geheel tot een 
oplossing te brengen. 
Tevens heeft de Commissie, overeenkomstig de 
conclusies van Fontainebleau, een verslag opgesteld 
over de financiering van de begroting van de 
Gemeenschap (doe. COM(87) 101). Dit verslag bevat 
een strenge analyse van de oorzaken die tot de huidige 
situatie hebben geleid, alsmede een reeks voorstellen 
voor een radicale verbetering in verband met de 
invoering van een nieuw stelsel van eigen middelen. 
Deze mededelingen werden opgesteld in het licht van 
de ontwikkeling van de Gemeenschap na de uitbrei­
ding en de inwerkingtreding van de Europese Akte. In 
deze twee basisteksten heeft de Commissie de 
hoofdlijnen aangegeven van de hervorming van de 
Structuurfondsen, het gemeenschappelijk landbouw-
188 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
beleid, de begrotingsdiscipline en van het stelsel van 
eigen middelen. De belangrijkste punten van deze 
voorstellen worden in het navolgende aangegeven. 
1. Met betrekking tot de hervorming van de Struc­
tuurfondsen heeft de Commissie in de genoemde 
mededelingen uiteengezet van welke beginselen 
uitgegaan zou moeten worden. Deze beginselen 
strekken ertoe aan de activiteiten van deze Fondsen 
een werkelijke economische invloed te geven door een 
concentratie op doelstellingen en regio's met priori­
teit, een meer doeltreffend en beter gecoördineerd 
beheer en een uitbreiding van de financiële middelen 
die voor deze Fondsen beschikbaar zijn. 
Op grond van artikel 130 D van het EEG-Verdrag 
heeft de Commissie een integraal voorstel opgesteld 
(doe. COM(87)376 def. 2). In het Verdrag is bepaald 
dat de Raad binnen een termijn van één jaar een 
eenstemmig besluit moet nemen. Uit de voorgestelde 
hervorming zullen vervolgens uitvoeringsverordenin­
gen voortvloeien welke de Raad met een gekwalifi­
ceerde meerderheid van stemmen moet vaststellen. 
In dit integrale voorstel geeft de Commissie een 
aanvulling op en een nadere omschrijving van de 
doelstellingen die zij had geschetst in haar mededeling 
„Voor het succes van de Europese Akte" en beschrijft 
zij de hoofdlijnen van de voorgestelde hervorming. 
2. Met betrekking tot het gemeenschappelijk landbouw­
beleid heeft de Commissie — naar aanleiding van een 
verzoek van de Europese Raad van Brussel — 
„Balans van de maatregelen voor de beheersing van 
de landbouwmarkten en perspectieven voor het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid" (doe. 
COM(87)410) opgesteld. 
In dit document wordt beschreven welke „stabilisa­
toren" thans bestaan en worden nieuwe regelingen 
voorgesteld om de uitgaven binnen de geraamde 
begrotingsbedragen te houden. 
Stabilisatiemechanismen voor de. landbouwuitgaven 
met betrekking tot suiker, melk, schapevlees, graan, 
wijn, groenten en fruit en tabak werden door de 
Commissie reeds in september 1987 voorgesteld. 
3. Met betrekking tot de begrotingsdiscipline — waar 
bijzonder de nadruk op werd gelegd in de documen­
ten COM 100 en 101 — heeft de Commissie 
mededeling COM(87)430 def. opgesteld. 
Overeenkomstig de in februari geformuleerde voor­
stellen en de conclusies van de Europese Raad van 
Brussel dient deze mededeling om: 
— de algemene beginselen van de begrotings­
discipline nader te omschrijven en de wijze van 
tenuitvoerlegging aan te geven zowel voor de 
landbouw als voor de NVU, — de grondslagen te leggen voor een interinsti­
tutioneel akkoord. 
Voorts heeft de Commissie op 24 juli 1987 (doe. 
COM(87)400 def.) voorstellen ingediend tot wijziging 
van het financieel reglement welke tot doel hebben 
deze nieuwe begrotingsdiscipline technisch mogelijk 
te maken. Deze voorstellen betreffen in het bijzonder: 
— de verbetering van de wijze van opstelling en 
uitvoering van de begroting (grotere objectiviteit 
ten einde het opvoeren van te hoge bedragen op 
de begroting te voorkomen, versterkte naleving 
van het beginsel van jaarperiodiciteit, enz.); 
— vervanging van het stelsel van voorschotten door 
een stelsel van vergoedingen voor het EOGFL-
Garantie; 
— verbetering van de uitvoering (zorgvuldiger 
toezicht, doen vervallen van ongebruikte beta­
lingsverplichtingen, enz.). 
4. Tenslotte heeft de Commissie op 30 juli 1987 (doe. 
COM(87)420 def.) een ontwerp-„besluit inzake de 
eigen middelen" ingediend waarin zij de algemene 
beginselen en de werking van de nieuwe regeling voor 
de eigen middelen in herinnering brengt *n nader 
omschrijft en een besluit van de Raad voorstelt. 
De voorstellen van de Commissie betreffen voorna­
melijk drie wijzigingen in het huidige stelsel: 
— vaststelling voor de eigen middelen van een 
plafond dat is uitgedrukt in een percentage van 
het bruto nationaal produkt van de Gemeen­
schap. Dit plafond komt overeen met 1,4 % van 
het BNP van de Gemeenschap in 1992. Het 
nieuwe besluit betreffende de eigen middelen zal 
tevens moeten worden bepaald dat jaarlijks 
maxima worden vastgesteld die aangeven tot 
welk bedrag middelen kunnen worden opge­
vraagd. De vastleggingskredieten mogen daarbij 
niet meer bedragen dan 1,4 % van het BNP in 
1992; 
— zij brengen wijziging in de samenstelling van de 
eigen middelen van de Gemeenschap zodat een 
nauwere band komt te bestaan tussen de eigen 
middelen en de relatieve welvaart van de Lid­
staten en derhalve hun draagkracht; 
— zij brengen meer flexibiliteit in het stelsel van 
eigen middelen van de Gemeenschap daar de 
structurele erosie van bepaalde onderdelen van de 
huidige middelen wordt voorkomen. Bovendien 
is in het ontwerp-besluit bepaald dat eventueel 
andere eigen middelen dan die welke reeds zijn 
vastgesteld kunnen worden ingevoerd. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 189 
De goedkeuring van de hierboven beknopt beschreven 
voorstellen zal volgens de Commissie niet alleen de 
Gemeenschap de moeilijke periode die zij thans door­
maakt doen overwinnen maar haar tevens weer voort­
gang naar de in het Verdrag vastgestelde doelstellingen 
doen maken. De situatie van de communautaire finan­
ciën, welke de Rekenkamer met bezorgdheid heeft 
beschreven in het verslag voor 1986, evenals in de 
voorgaande verslagen, en die wordt gekenmerkt door de 
noodzaak de werkelijke financiële implicaties van het 
communautaire beleid te maskeren of uit te stellen, moet 
noodzakelijkerwijs worden opgelost door ingrijpende 
wijzigingen te brengen in bepaalde takken van beleid van 
de Gemeenschap. Daarbij moet het beheer aanzienlijk 
worden verbeterd en moet de Gemeenschap de beschik­
king krijgen over voldoende middelen om haar beleid te 
kunnen financieren. 
B. Algemene opmerkingen van de Rekenkamer 
De Commissie acht het dienstig met betrekking tot dit 
hoofdstuk van het verslag van de Rekenkamer de 
volgende toelichtingen te geven. 
1. Met betrekking tot de belangrijkste budgettaire 
gegevens voortvloeiend uit de rekeningen van het 
begrotingsjaar 1986 wordt in de financiële analyse, die 
— overeenkomstig het financieel reglement — is 
gevoegd bij de rekeningen van het begrotingsjaar, de 
voor het onderzoek van de uitgaven en ontvangsten 
van het begrotingsjaar nodige uitleg gegeven. 
Opgemerkt kan worden dat het niet volledige gebruik 
van de voor verplichte uitgaven op andere gebieden 
dan het EOGFL-Garantie toegewezen kredieten niet 
„op zijn minst paradoxaal is, waar toch bekend is dat 
deze uitgaven moeten worden gedaan". 
Onderscheid moet immers worden gemaakt tussen: 
— de indeling als VU, welke voortvloeit uit de 
gezamenlijke verklaring van 30 juni 1982 (VU 
betekent het bestaan van een „interne" of 
„externe" verplichting die voor de begrotings­
autoriteit en de Commissie bindend is) en die 
derhalve rechtskracht heeft, 
— het tempo van uitvoering. 
Het is derhalve denkbaar en mogelijk dat er VU zijn 
die door omstandigheden al naar het begrotingsjaar 
slechts ten dele of in het geheel niet uitgevoerd kunnen 
worden. 
Met betrekking tot de onderbesteding in 1986 van 
andere VU dan die van het EOGFL-Garantie kan 
worden aangetekend dat van het niet-gebruikte 
bedrag van 796,9 Mio ECU, 411,3 Mio ECU van rechtswege naar 1987 werd overgedragen en 
385,6 Mio ECU is vervallen, waarvan 195 Mio ECU 
uit hoofde van de terugbetalingen aan de Lid-Staten 
voor de heffing van de eigen middelen en 121 Mio 
' ECU uit hoofde van de samenwerking met landen uit 
het Middellandse-Zeegebied in verband met de 
langzame uitvoering van de projecten in deze landen. 
Met betrekking tot de mate van uitvoering van de 
NVU op het gebied van de ontwikkelingssamen­
werking kan erop worden gewezen dat de Commissie, 
ondanks de gemaakte vorderingen, grotendeels 
afhankelijk blijft van de overheidsdiensten van de 
Lid-Staten (voedselhulp) en van de landen die in het 
kader van de financiële en technische samenwerking 
worden bijgestaan. 
2. Ten aanzien van de situatie van de communautaire 
financiën is de Commissie er, evenals de Rekenkamer, 
van overtuigd dat de uitgaven van het begrotingsjaar 
volledig gedekt moeten worden door gelijkwaardige 
jaarontvangsten, overeenkomstig artikel 199 van het 
Verdrag. 
In dit verband wijst de Commissie op het volgende: 
a) De Commissie heeft telkens wanneer zij zulks 
noodzakelijk achtte, de nodige voorstellen inge­
diend om het evenwicht tussen ontvangsten en 
uitgaven weer te herstellen. Er is echter geen 
mechanisme dat in de loop van het begrotingsjaar 
automatisch ontvangsten en uitgaven in even­
wicht brengt, afgezien van een aanpassing van de 
staat van ontvangsten en/of de staat van uitgaven 
in het kader van een gewijzigde en/of aanvullende 
begroting. 
De begroting voor 1986 werd op 10 juli 1986 
vastgesteld. Onmiddellijk daarna heeft de Com­
missie de financiële situatie aan een onderzoek 
onderworpen en heeft zij, op 4 september, het 
voorontwerp van begroting opgesteld binnen de 
grenzen van de bij het Verdrag vastgestelde 
beschikbare middelen. Zoals de Rekenkamer 
heeft vastgesteld heeft de Raad geen ontwerp­
begroting opgesteld waardoor het gebrek aan 
evenwicht in de financiën voor het begrotingsjaar 
nog werd vergroot. 
b) Met betrekking tot de toekomstige lasten neemt 
de Commissie nota van de positieve beoordeling 
door de Rekenkamer van de verbeteringen die de 
Commissie heeft aangebracht in de opstelling van 
de rekeningen. Zij acht het echter wenselijk dat 
bepaalde kwantitatieve gegevens die zij ter 
informatie in de jaarrekening voor 1986 heeft 
verschaft om tegemoet te komen aan de door het 
Europese Parlement en de Rekenkamer kenbaar 
gemaakte verlangens, niet bij elkaar worden 
opgeteld. 
Onderscheid moet immers gemaakt worden, 
zoals ook de Rekenkamer doet, tussen enerzijds 
de lasten die betrekking hebben op schulden die 
voortvloeien uit de uitvoering van voorafgaande 
190 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
begrotingen (zie 1.14), met inbegrip van die van 
1986, en anderzijds de te verwachten invloed van 
de uitgaven voor bepaalde takken van beleid in de 
toekomst welke juridisch niet verplicht zijn maar 
die een bepaalde politieke achtergrond hebben 
(zie 1.15). 
Tot de eerste categorie behoren onder meer de 
verplichtingen waaraan nog moet worden vol­
daan („lasten uit het verleden"), welke formeel 
juridische verplichtingen jegens derden zijn, en de 
te verwachten kosten van de afzet van de 
landbouwvoorraden. 
Tot de tweede categorie behoort een reeks 
beleidsbesluiten op communautair niveau welke 
nog niet tot begrotingsverplichtingen hebben 
geleid (zie het standpunt van de Rekenkamer met 
betrekking tot het EOGFL-Oriëntatie in punt 
4.8). De cijfers voor deze tweede categorie 
betreffen de beleidsprogrammering en de meerja­
renramingen. 
c) Met betrekking tot het gemeenschappelijk land­
bouwbeleid zijn de landbouwuitgaven inderdaad 
sneller toegenomen dan de eigen middelen, in 
strijd met de beleidslijn die werd vastgesteld op de 
Europese Raad van Fontainebleau. In dit ver­
band wordt in document COM(87)410, genoemd 
onder A, gewezen op belangrijke, aan het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid exogene, uit-
gavenfactoren (monetaire ontwikkelingen, ver­
slechtering van de wereldmarkt), welke niet door 
de Gemeenschap beïnvloed kunnen worden en 
wordt in het bijzonder gewezen op de reeds 
ingevoerde „stabilisatoren". Voorts worden 
andere maatregelen voorgesteld om de uitgaven 
binnen de vooraf bepaalde bedragen te houden. 
Ten aanzien van het probleem van de afschrijving 
van de landbouwvoorraden stelt de Commissie 
met genoegen vast dat de Rekenkamer haar 
voorstel in de begroting voor 1988 desbetreffende 
kredieten op te nemen, steunt. 
d) Met betrekking tot de opmerkingen van de 
Rekenkamer over de juistheid van de begrotings­
ramingen en de slotopmerkingen van punt 1.27 
kan de Commissie wijzen op haar onder A 
genoemde voorstellen. Met name met de algeme­
ne herziening van het Financieel Reglement heeft 
zij een alomvattende hervorming van het norma­
tieve stelsel van de Gemeenschap voorgesteld. 
Deze voorstellen werden reeds in februari 1987 
geformuleerd in de basisdocumenten COM 100 
enCOM 101. 
C. Verbetering van het beheer van gemeenschappelijk 
beleid en opmerkingen van de controleautoriteiten 
1. De verbetering van het beheer van de verschillende 
vormen van gemeenschappelijk beleid heeft de voortdurende zorg van de Commissie. Zij heeft, op 
verschillende gebieden, en los van de onder A 
genoemde hervormingen, initiatieven of besluiten 
genomen die — althans ten dele — in het kader van dit 
hoofdstuk in herinnering gebracht dienen te worden. 
— Met betrekking tot het EOGFL-Garantie, en in 
het bijzonder het probleem van de landbouwvoor­
raden, wijst de Commissie erop dat besloten werd 
tot een uitzonderlijke actie om de afzet van boter 
te bevorderen. Deze actie, gespreid over de 
periode 1987/1988, is onontbeerlijk om tot een 
vermindering van de bestaande voorraden te 
komen. In het voorontwerp van begroting voor 
1988 heeft de Commissie voorts niet alleen 
kredieten voor de afzet, maar ook een aanzienlijk 
bedrag voor de afschrijving van de voorraden 
opgenomen. De Commissie is voornemens in de 
toekomst systematisch de methode van afschrij­
ving toe te passen en zij heeft in haar voorstellen 
betreffende de nieuwe begrotingsdiscipline desbe­
treffende bepalingen opgenomen. 
Met betrekking tot de goedkeuring van de 
rekeningen is het goedkeuringsbesluit voor 1985, 
overeenkomstig de toezegging de achterstand in 
te halen en aldus te voldoen aan de wensen van het 
Parlement en de Rekenkamer, in juli 1987 
genomen. 
— Met betrekking tot de voedselhulp heeft de Raad 
op 22 december 1986 Verordening nr. 3972/86 
goedgekeurd. Met deze verordening is onder 
meer aan de Commissie de uitvoeringsbevoegd-
heid voor de leveringen gegeven en werden meer 
specifieke procedures voor de voedselhulp vast­
gesteld. Vervolgens heeft de Commissie op 8 juli 
1987 een geheel van uniforme regelingen voor alle 
sectoren met betrekking tot het beschikbaar 
maken van de steun vastgesteld (Verordening nr. 
2200/87). 
— Met betrekking tot het onderzoek heeft de 
Commissie een beleid van systematische evaluatie 
van de programma's voor technologisch onder­
zoek en ontwikkeling gevoerd. Zij is voornemens 
dit beleid bij de tenuitvoerlegging van het nieuwe 
Kaderprogramma 1987-1991 te intensiveren. 
Voorts heeft zij in haar werkprogramma voor 
1987 een mededeling in het vooruitzicht gesteld 
betreffende een programma tot ondersteuning 
van de evaluatie van specifieke programma's. 
— Ten aanzien van de coördinatie van de struc­
tuurinstrumenten kon de Commissie, door middel 
van de bestaande coördinatiestructuren, reeds 
een betere samenhang brengen in haar steun­
maatregelen met structurele strekking. 
De versterking van het coördinatieproces door de 
huidige Commissie heeft de samenhang van het 
structurele beleid van de Gemeenschap vergroot, 
in het bijzonder in het kader van de verschillende 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 191 
geïntegreerde benaderingen die werden opgezet 
en in uitvoering genomen, met name de geïnte­
greerde mediterrane programma's. De hervor­
ming van de Fondsen zal tot een verdere 
verbetering van de coördinatie leiden. 
— Ten aanzien van de verbetering van de controle 
op fraude en onregelmatigheden heeft de Commis­
sie op 14 oktober 1987, met name overeenkomstig 
een verzoek van het Europese Parlement, een plan 
tot versterking van de bestrijding van fraude ten 
laste van de communautaire begroting vast­
gesteld en zij zal ter zake aan het Parlement en de 
Raad verslag uitbrengen. 
2. De Commissie hecht groot belang aan het gevolg dat 
wordt gegeven aan de opmerkingen van de controle­
autoriteiten, zoals zij reeds in het kader van het jaarverslag voor het begrotingsjaar 1985 heeft 
benadrukt. 
Zij acht het noodzakelijk dat de aan deze Instellingen 
gedane toezeggingen worden nagekomen. Zo heeft de 
Commissie, ten einde te kunnen beschikken over een 
overzicht van de getroffen maatregelen en eventueel 
de nodige correcties te kunnen aanbrengen, een 
interne procedure uitgewerkt welke haar in staat stelt 
jaarlijks geïnformeerd te worden over de toezeggin­
gen die zij aan de controleautoriteiten heeft gedaan, 
de desbetreffende maatregelen die in werking zijn 
getreden of die zullen worden getroffen, alsmede over 
tijdschema van uitvoering daarvan. 
Deze interne procedure is afgestemd op de reglemen­
taire procedure van artikel 85 van het Financieel 
Reglement betreffende de kwijtingsprocedure. 
192 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 2 
Begrotingsuitvoering 
ANTWOORDEN VAN HET PARLEMENT 
EERBIEDIGING VAN HET FINANCIEEL Procedure inzake betalingsverplichtingen 
REGLEMENT 
Éénjarige begroting 
2.25. Het bedrag van 122 971 Ecu werd aangenomen op 
de begroting voor 1986, hoewel het betrekking had op 
prestaties (toezicht gebouwen) die in 1985 werden 
verricht, om moeilijkheden te vermijden, die zouden 
kunnen ontstaan als gevolg van het uitstel van betalingen 
die op grond van contractuele verplichtingen moeten 
worden verricht. 
Het aanwijzen van een bedrag van 37 400 Ecu ten laste 
van de kredieten voor het begrotingsjaar 1986, overeen­
komende met de kosten voor colloquia en studiedagen in 
1985 verkreeg niet het visum van financieel controleur, 
waarna besloten werd het zonder het visum te stellen 
gezien de aangegane contractuele verplichtingen door de 
instelling ten opzichte van derden. Deze overschrijving 
van de kredieten voor 1985 vond zijn oorzaak in het stelsel 
van voorlopige betalingsverplichtingen dat sedert 1 
januari 1986 vervangen werd door het betrouwbaarder 
stelsel van de bijzondere betalingsverplichtingen voor alle 
georganiseerde colloquia. 
Ten aanzien van post 2710 werd een betalingsverplichting 
van 300 000 Ecu vastgesteld op 10 december 1985 met het 
oog op een noodzakelijke onderaanbesteding van repro-
duktiewerkzaamheden tijdens de plenaire vergadering 
van december 1985. De betreffende betalingsverplichting 
werd automatisch overgedragen naar het begrotingsjaar 
1986. Aangezien dit reproduktiewerk in december 1985 
niet de geschatte omvang bereikte werd het bedrag aan 
betalingsverplichtingen niet geheel uitgeput doch werd 
per abuis het werk in onderaanbesteding in 1986 betaald 
op basis van deze betalingsverplichting. 2.29. Wat betreft de drukkosten voor het volledig 
verslag die moeten worden betaald op grond van 
meerjarige, in goede orde afgesloten contracten, na advies 
van de Aankoop- en Gunningsadviescommissie, en 
waarvan het bedrag maandelijks varieert naar gelang van 
het onvoorspelbare aantal bladzijden, werden de beta­
lingsverplichtingen opgesteld na ontvangst van de 
rekeningen om onmiddellijk het juiste bedrag op de 
betalingsverplichtingen te kunnen aangeven. Deze proce­
dure wordt niet meer toegepast. 
De aankoop van dicteer- en schrijfmachines voor de 
Spaanse en Portugese talendiensten, ontvangers met 
geluidssignaal en extra wagentjes voor het vervoer van 
kantines, vallende onder de betreffende betalingsver­
plichtingen voor het totaalbedrag van 106 705 Ecu, 
worden door de ordonnateur en de financieel controleur 
beschouwd als „lopende beheersuitgaven" overeenkom­
stig artikel 7 van het Financieel Reglement. 
Bevoegdheidsregels en bewijsstukken 
2.38 en 2.39 - 2.41. De bepalingen van artikel 61 van de 
nieuwe Interne voorschriften voor de uitvoering van de 
begroting van het Europese Parlement die door het 
Bureau op 17 december 1986 werd vastgesteld en aan de 
Rekenkamer op 2 februari 1987 werd toegezonden, 
hebben zoals verwacht werd verbetering gebracht bij de 
door de Rekenkamer aangehaalde punten. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 193 
Diverse opmerkingen 
2.46. De tien door de Rekenkamer aangehaalde geval­
len zijn zeer gering ten opzichte van het aantal bijschrij­
vingen op de inventarislijst, dat voor de bedoelde periode 
meer dan 5 000 bedraagt. De betrokken aankopen 
werden inmiddels geregulariseerd. De nieuwe toepassing „BUDG" is zo opgezet dat er een direct verband zou 
kunnen worden gelegd tussen betalingsopdracht voor een 
inventarisstuk en de inventarisering hiervan door de 
ordonnateur. 
De vermelding van het advies van de aankoop- en 
vergunningsadviescommissie is opgenomen in ieder 
voorstel voor een betalingsverplichting. 
ANTWOORDEN VAN DE RAAD 
EERBIEDIGING VAN HET FINANCIEEL 
REGLEMENT Bewijsstukken 
Procedure inzake betalingsverplichtingen 2.40 - 2.41. Er is reeds vooruitgang geboekt in de door 
de Rekenkamer gewenste zin. 
2.30. Het door de Rekenkamer genoemde bedrag van 
199 477 Ecu vormt slechts een klein gedeelte van het 
totale voor de betrokken werkzaamheden verschuldigde 
bedrag. Het gaat met name om de verbouwing van drie 
vergaderzalen op de 15e verdieping van het Karel de 
Grote-gebouw waarvoor tijdig vóór de bestelling en de 
aanvang van de werkzaamheden een betalingsver­
plichting voor een initieel bedrag van 2 354 422 Ecu is 
aangegaan. 
Het Secretariaat-Generaal zal zoveel mogelijk trachten te 
voorkomen dat een situatie zoals die waar de Rekenka­
mer op wijst, zich opnieuw voordoet. Met betrekking tot het toezenden van de bewijsstukken in 
verband met salarissen is het zeer moeilijk om de gestelde 
termijnen strikt na te leven. Deze documenten moeten 
namelijk te allen tijde door de Dienst Salarissen kunnen 
worden geraadpleegd, in het bijzonder bij het maken van 
salarisberekeningen met terugwerkende kracht. 
Het Secretariaat-Generaal neemt echter de organisato­
rische maatregelen die noodzakelijk zijn om aan het 
bepaalde in artikel 79 van het Financieel Reglement te 
voldoen. 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
ANALYSE VAN DE UITVOERING VAN DE 
ALGEMENE BEGROTING 1986 Parlement toegevoegde gedeelte beschouwd worden als 
het niet-gebruikte. 
Begrotingsraming en beheer van de kredieten 
Algemene beoordeling van de besteding van de kredieten In ieder geval doet de Commissie al het mogelijke om de 
kredieten uit te voeren, maar soms slaagt zij daar niet in, 
met name omdat het amendement een teveel aan 
kredieten tot gevolg heeft of de vereiste rechtsgrondslag 
niet tijdig tot stand is gekomen. Zoals bekend heeft de 
Commissie in de documenten COM(87)100 en 101 haar 
streven naar een grotere gestrengheid bij het opstellen van 
de begrotingsramingen uiteengezet; zij heeft de begro­
tingsautoriteit verzocht zich bij dit streven aan te sluiten. 
2.4. De amendementen van het Parlement vormen 
toevoegingen op de reeds door de Raad aanvaarde 
kredieten. Zuiver rekenkundig gezien kan, indien een deel 
van de betrokken kredieten niet is gebruikt, het door het Kredietoverschrijvingen 
2.5. De Commissie erkent dat alles in het werk gesteld 
moet worden om de ramingen die ten grondslag liggen 
194 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
aan de in de begroting op te voeren kredieten te 
verbeteren. Zij doet daartoe al het mogelijke. Zij moet 
evenwel opnieuw wijzen op het volgende: 
— de ramingen worden ongeveer negen maanden vóór 
het begin van het begrotingsjaar van uitvoering 
opgesteld (het gaat dus onvermijdelijk om benaderin­
gen); 
— voor vele categorieën uitgaven is de Commissie 
afhankelijk van externe factoren (de uitvoering wordt 
bepaald door de voortgang van de werkzaamheden, 
waarvoor de externe begunstigden verantwoordelijk 
zijn). Derhalve zijn aanpassingen — door middel van 
overschrijvingen — in de loop van het begrotingsjaar 
normaal; 
— tenslotte merkt de Commissie op dat de uitgaven van 
het EOGFL-Garantie niet op dezelfde wijze be­
schouwd kunnen worden als de andere uitgaven. 
De structurele onzekerheden aangaande de ramingen 
van de kredieten voor het EOGFL-Garantie zijn 
welbekend. Deze kredieten moeten noodzakelijker­
wijs worden aangepast — dus al naar de behoeften 
overgeschreven — met name in verband met de 
conjuncturele en monetaire ontwikkelingen die 
inherent zijn op dit gebied. 
Overgedragen betalingskredieten 
2.8-2.10. De Commissie brengt in dit verband de 
interpretatie in herinnering die zij reeds eerder heeft 
gegeven en die als volgt kan worden samengevat: 
„De bepalingen van artikel 1, lid 3, derde alinea, van het 
Financieel Reglement mogen niet los worden beschouwd 
van die van artikel 6, lid 2 b), dat bepaalt dat de 
betalingskredieten die niet zijn gebruikt, aan het eind van 
het begrotingsjaar waarvoor zij zijn opgenomen, "van 
rechtswege,, naar het volgende begrotingsjaar worden 
overgedragen. Hierop geldt slechts één beperking, 
namelijk dat niet-bestede betalingskredieten slechts 
eenmaal kunnen worden overgedragen. Dit houdt in dat 
de betalingskredieten die van 1985 naar 1986 zijn 
overgedragen, een integrerend deel vormen van de 
beschikbare betalingskredieten en dus in de loop van het 
begrotingsjaar 1986 kunnen worden besteed. Hoewel in 
de praktijk de overgedragen kredieten effectief bij 
voorrang worden besteed ter dekking van uitgaven in 
verband met de tenuitvoerlegging van verbintenissen die 
in de voorgaande begrotingsjaren zijn aangegaan, bestaat 
er geen enkele juridische verplichting om ze tot deze 
uitgaven te beperken indien deze een kleiner bedrag dan 
de kredieten vertegenwoordigen. De Commissie is van 
oordeel dat zij met deze handelwijze de beginselen van een 
goed financieel beheer naleeft en voldoet aan de wil van de 
wetgever" ('). 
(') Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. De Raad heeft bij de vaststelling van het Financieel 
Reglement van 1977 welbewust bovengenoemde bepalin­
gen opgenomen. Zij geven aan de betalingskredieten, op 
het gebied van de gesplitste kredieten, een polyvalent 
karakter, ongeacht of het gaat om overdrachten dan wel 
om nieuwe kredieten van het begrotingsjaar. 
Het is bovendien in verband met het meerjarenkarakter 
van de gesplitste kredieten en met de noodzakelijkerwijs 
in de tijd verschuivende ontwikkeling van de betaalbaar­
stelling (= betaling) van de uitgaven van belang dat de 
betalingskredieten — waarvan het voor elk begrotings­
jaar op te nemen bedrag nooit nauwkeurig tevoren kan 
worden bepaald — kunnen dienen voor zowel de 
verplichtingen uit voorafgaande begrotingsjaren als voor 
de nieuwe verplichtingen. De wetgever heeft derhalve, 
zich bewust van dit vereiste, in het Reglement bepalingen 
opgenomen die het mogelijk maken aldus op rationele 
wijze aan deze behoeften te voldoen. 
De opvatting dat de op het gebied van de gesplitste 
kredieten van rechtswege overgedragen kredieten slechts 
gebruikt kunnen worden voor verplichtingen uit vooraf­
gaande begrotingsjaren brengt het bezwaar met zich mede 
dat de gesplitste kredieten gelijkgesteld worden aan de 
niet-gesplitste kredieten, zonder rekening te houden met 
de geheel andere vereisten van het stelsel van gesplitste 
kredieten. 
Beroep op de negatieve reserve 
2.13. Bij de door de Rekenkamer gegeven uitleg van de 
redenen — geconcentreerd op de te hoge begrotings­
bedragen — welke de begrotingsautoriteit ertoe hebben 
gebracht een „negatieve reserve" op te voeren kan het 
volgende worden opgemerkt: 
het beroep op de negatieve reserve was in het 
onderhavige geval voornamelijk een procedurele 
kunstgreep die de begrotingsautöriteit — welke 
geconfronteerd werd met een geblokkeerde onder­
handelingssituatie — in staat stelde tot een akkoord te 
komen (toepassing van artikel 203, lid 9, van het 
Verdrag inzake de bepaling van het nieuwe percenta­
ge). Overigens is het mogelijk te werken met een 
negatieve reserve omdat aan het eind van het jaar 
onvermijdelijk kredieten beschikbaar blijven; 
— de Commissie brengt in herinnering dat zij in haar 
recente voorstellen (COM(87)100 en 101) heeft 
aangedrongen op een grotere gestrengheid bij de 
begrotingsramingen; zij verwacht dat alle betrokken 
Instellingen zich bij dit streven zullen aansluiten. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 195 
EERBIEDIGING VAN HET FINANCIEEL 
REGLEMENT 
Budgettaire eenheid 
2.16-2.17. De Kamer uit in de punten 2.16 — 2.17 
kritiek op de techniek van de „negatieve uitgaven" welke 
op bepaalde gebieden van het EOGFL-Garantie wordt 
gebruikt, met name in verband met de medever-
antwoordelijkheidsheffmgen. 
Op de opmerking van de Rekenkamer kan het volgende 
worden geantwoord: 
— in juridisch en formeel opzicht heeft de opmerking 
van de Rekenkamer niet betrekking op de begrotings­
uitvoering maar op de basisvoorschriften die de 
Commissie moet toepassen. De opstelling en uitvoe­
ring van de begroting zijn in overeenstemming met de 
geldende voorschriften. Opgemerkt zij dat de wetge­
ver welbewust voor deze methode heeft gekozen bij de 
vaststelling van de basisvoorschriften (zie ook punt 
2.25 b) —titel II); 
— op informeel niveau is de Commissie bereid met de 
Rekenkamer na te gaan welke methode het meest 
geschikt is om tegemoet te komen aan het verlangen 
van de Kamer. 
2.18. De samenvoeging van deze drie bedragen is 
onmiskenbaar in strijd met het Financieel Reglement. 
Daar de begrotingsautoriteit evenwel met de opvoering 
als ontvangsten in artikel 300 van een bedrag van 
49,2 Mio ECU te kennen had gegeven in deze zin te werk 
te willen gaan, zag de Commissie zich genoodzaakt over te 
gaan tot de aanwijzing zoals deze in de begroting was 
voorzien. 
De Commissie heeft de Rekenkamer, de Raad en het 
Parlement bij brief van 6 januari 1987 van deze 
overweging in kennis gesteld. Zij heeft zulks eveneens 
gedaan in deel I (Afdeling III — Commissie) van de 
jaarrekening van 1986. 
De Commissie verwijst naar het antwoord dat zij heeft 
gegeven op de opmerkingen van de Rekenkamer betref­
fende het begrotingsjaar 1985 (punten 3.7 — 3.9). 
De verantwoording in de begroting voor het begrotings­
jaar 1986 van het restbedrag van het tekort van 1984 werd 
aan de orde gesteld in de besprekingen over het 
voorontwerp van begroting 1985, zonder dat dienaan­
gaande een besluit werd genomen. In verband bovendien 
met het feit dat enkele Lid-Staten een betalingsachter­
stand hadden werd een deel van de in de begroting voor 
het begrotingsjaar 1985 voorziene niet-terugbetaalbare 
voorschotten eerst in 1986 ontvangen. Het was derhalve 
rationeler in de begroting voor 1986 het saldo van deze 
twee bedragen op te nemen; het tekort van het begrotings­
jaar 1985 werd daaraan normaal toegevoegd. 2.19. Gezien zowel de institutionele als de reglementaire 
en budgettaire consequenties neemt de Commissie nota 
van de opmerking van de Rekenkamer en zal zij dit 
probleem onderzoeken. 
2.20 - 2.21. In verband met een onverwachte verhoging 
van de posttarieven in Luxemburg per 1 januari 1986 
heeft het Bureau voor Publikaties in 1986 voor de eerste 
maal het wederaanwendingsmechanisme moeten gebrui­
ken om zijn frankeringskosten te dekken. Toegegeven 
moet worden dat de voor dit- eerste begrotingsjaar 
toegepaste procedure (rechtstreekse overschrijving van de 
post buiten de begroting „Verkoopopbrengsten" naar de 
begrotingspost „Porto" van het Bureau, zonder de 
desbetreffende begrotingsposten van de verschillende 
Instellingen te passeren) niet bevredigend was. Voor het 
lopende jaar worden de bepalingen van het Financieel 
Reglement zorgvuldig nageleefd. 
Het voor wederaanwending in aanmerking komende 
bedrag aan ontvangsten, dat is vermeld in de toelichting 
op de begroting, is slechts een raming. Het opnieuw aan te 
wenden bedrag vloeit voort uit werkelijke verrichtingen 
welke bepalend zijn voor het beschikbare bedrag aan 
ontvangsten en voor dat van de betrokken te dekken 
uitgaven; het kan hoger zijn dan het bij de vaststelling van 
de begroting geraamde bedrag. 
Éénjarige begroting 
2.24. Zie het antwoord op de punten 2.8 en 2.10. 
2.26. De Commissie is bereid de door de Rekenkamer 
genoemde punten te onderzoeken. 
Procedure inzake betalingsverplichtingen 
2.28. Deze vertragingen waren voornamelijk het gevolg 
van moeilijkheden met de automatische informatiever­
werking. De Commissie zal al het nodige doen om te 
voorkomen dat deze tekortkomingen zich in de toekomst 
opnieuw voordoen. 
2.31. Het gaat hier om drie gevallen. In een van deze 
gevallen moesten bepaalde werkzaamheden noodzakelij­
kerwijs in de periode Kerstmis/Nieuwjaar 1985 worden 
uitgevoerd. De onderneming heeft nog in 1985 een 
rekening ingediend en de opdracht werd in 1986 ter 
regularisatie opgesteld. 
Een ander geval betreft dringende leveringen en werk­
zaamheden voor de installatie van de nieuwe Commissie. 
* De Commissie tracht ook in geval van dringende 
werkzaamheden zoveel als mogelijk is de voorgeschreven 
procedures in acht te nemen. 
196 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Financiële controle 
2.35-2.37. Als gevolg van administratieve en perso-
neelsmoeilijkheden werd het 13e verslag van de financieel 
controleur, dat wordt opgesteld ingevolge artikel 24, lid 3, 
van het Financieel Reglement, met vertraging bij de 
Commissie ingediend. Inmiddels werd dit verslag ter 
kennis van de Rekenkamer gebracht. 
De Financiële Controle is voornemens weer zoals vroeger 
een jaarlijks verslag in te dienen. Het lijkt niet dienstig een 
halfjaarlijks en nog minder een kwartaalverslag op te 
stellen. Weliswaar is het van belang het bedrag van de te 
innen schuldvorderingen te kennen, maar opgemerkt kan 
worden dat dit bedrag weinig verandert en dat de van de 
Commissie onafhankelijke oorzaken van de achterstand 
bij de invorderingen welbekend zijn (ontwikkelingslan­
den, invordering van boeten na een beroep voor het Hof 
van Justitie). Met meer frequente verslagen zou men dus 
noodzakelijkerwijs in herhalingen vervallen. 
2.36. Naar aanleiding van het 12e bijzondere verslag op 
grond van artikel 24, lid 3, werd door een interdiensten-
groep een specifiek verslag over de financiële consequen­
ties van de fraude opgesteld. Dit document is ter 
beschikking van de Rekenkamer. 
Bewijsstukken 
2.40-2.42. De bewijsstukken voor de aangegane 
betalingsverplichtingen werden op 7 mei 1987 aan de 
Rekenkamer gezonden en die betreffende de ontvangsten 
op 8 mei 1987. 
Met betrekking tot de bewijsstukken voor de uitgaven 
van het EOGFL-Garantie kan worden opgemerkt dat 
deze deel uitmaken van de bewijsstukken van het 
kwartaal waarin de uitgaven definitief worden aangewe­
zen; de uitgaven van maart tot en met november 1986 
werden wegens de moeilijkheden bij het automatische 
beheer eerst in het vierde kwartaal van 1986 geboekt. 
2.43. De diensten werd verzocht ervoor te zorgen dat de 
geldende regels worden nageleefd ten einde in de 
toekomst de problemen die zich hebben voorgedaan ten 
aanzien van de toezending van de bewijsstukken te 
voorkomen. 
2.44. De Commissie erkent dat de computerlijsten die 
als bijlagen bij de collectieve betalingsopdrachten worden 
gevoegd beter gecertificeerd kunnen worden. In 1987 
werd bepaald dat de ambtenaren van de verantwoordelij­
ke diensten (ordonnateur en financiële controle) ten 
behoeve van de rekenplichtige die met de uitvoering van 
de betaling is belast moeten verklaren dat de aan de 
collectieve betalingsopdracht gehechte lijst door hen op 
grond van de oorspronkelijke bewijsstukken (of conform 
aan het origineel) werd opgesteld en gecontroleerd en dat 
het in deze collectieve betalingsopdracht vervatte bedrag 
de som is van de deelbedragen betreffende de ver­
schillende afzonderlijke betalingen. De bewijsstukken worden niet meer bij de uit hoofde van 
het Europees Sociaal Fonds afgegeven betalingsopdrach­
ten gevoegd. Deze bewijsstukken zijn namelijk niet 
onontbeerlijk voor de rekenplichtige van de Commissie 
om hem in staat te stellen betalingen uit te voeren 
waarvan de rechtmatigheid met name blijkt uit het visum 
van de financiële controle. 
De oorspronkelijke bewijsstukken of afschriften daarvan 
worden niet meer bij de (collectieve) betalingsopdrachten 
van het ESF gevoegd ten einde de betalingsprocedures te 
versnellen en te voorkomen dat een groot deel van de 
werkcapaciteit bij bepaalde diensten periodiek in beslag 
wordt genomen door taken betreffende de overbrenging 
en verzending van zeer omvangrijke hoeveelheden 
documenten. 
Anderzijds wordt alles in het werk gesteld om de 
verschillende controle-instanties in staat te stellen hun 
taak te vervullen. Aldus hebben meer in het bijzonder de 
ambtenaren van de Rekenkamer te allen tijde toegang tot 
de dossiers van het ESF. Bovendien heeft de Rekenkamer 
sedert 1987 rechtstreekse toegang tot de gegevensbestan­
den van het ESF, wat de Commissie op verzoek van de 
betrokken Instelling geredelijk heeft toegestaan daar zij 
van mening is dat het hier gaat om een concreet middel om 
de taak van de diensten van de Rekenkamer aanzienlijk te 
vergemakkelijken. , 
Elke extensieve interpretatie van de geldende regels zou de 
administratieve kanalen, welke reeds thans jaarlijks 
enkele duizenden betalingsaanvragen moeten verwerken 
en uitvoeren, extra belasten. 
BEHEER VAN DE 
BETALINGSVERPLICHTINGEN 
Interpretatie van het begrip verplichting 
2.50 - 2.53. De Commissie is bereid van geval tot geval 
de eventueel mogelijke verbeteringen aan te brengen en 
dit probleem met de Rekenkamer nader te onderzoeken. 
Het lijkt echter nauwelijks uitvoerbaar, eventueel in het 
kader van voorschriften, het begrip verplichting nader te 
omschrijven ten einde daaraan één enkele betekenis voor 
de gehele begroting te geven. Gezien immers de heteroge­
ne aard van de verschillende gebieden van de begroting en 
van de verschillende desbetreffende basisverordeningen 
lijkt het niet mogelijk één enkele formule of definitie uit te 
werken die op alle sectoren kan worden toegepast. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 197 
Toezicht op de nog lopende 
betalingsverplichtingen ten laste van 
gesplitste kredieten Terugvordering van aanbetalingen ingevolge 
wijzigingen of annuleringen van 
betalingsverplichtingen 
2.54. De verhoging in 1986 van het bedrag van de nog 
lopende betalingsverplichtingen ten laste van gesplitste 
kredieten met 5,5 % wijst op zichzelf niet op een 
gebrekkig beheer. In verband immers met het steeds 
toenemende bedrag aan kredieten zal automatisch het 
bedrag van de nog lopende betalingsverplichtingen 
eveneens toenemen. 
2.55-2.58. Na het besluit van de Commissie van 18 
november 1985 werden door de ordonnateurs van de 
Structuurfondsen verschillende maatregelen genomen 
betreffende het toezicht op en de afwikkeling van oude 
dossiers. De Rekenkamer heeft voor het Sociaal Fonds 
het effect daarvan, dat reeds zeer goed waarneembaar is, 
zelf vastgesteld. Overeenkomstige maatregelen werden 
genomen voor het EFRO en het EOGFL-Oriëntatie, 
maar de effecten daarvan zijn minder goed zichtbaar in 
verband met de volgende twee factoren: enerzijds is naar 
hun aard de duur van de uit deze twee Fondsen 
gefinancierde acties langer en anderzijds zijn de desbetref­
fende bepalingen minder dwingend. 
De Commissie is voornemens in de toekomst als volgt te 
werk te gaan: 
— in het kader van het nieuwe gewijzigde voorstel voor 
het Financieel Reglement stelt zij voor in artikel 1 de 
volgende bepaling op te nemen: 
„De juridische verplichtingen die worden aangegaan 
voor maatregelen waarvan de uitvoering zich uit­
strekt over meer dan één begrotingsjaar houden een 
uiterste datum voor uitvoering in welke ten opzichte 
van de begunstigde moet worden aangegeven in de 
vorm die bij de toekenning van de steun passend is"; 
— in het kader van besluiten tot toekenning van steun 
(door middel van overeenkomsten of op andere wijze) 
moet een clausule worden vastgesteld welke een 
uiterste datum of termijn voor de uitvoering inhoudt. Te hoge raming van de voorschotaanvragen 
2.64. De terugvorderingen van het Europees Sociaal 
Fonds zijn niet altijd het gevolg van een te hoge raming 
van de uitgaven. Dikwijls betreffen de terug te vorderen 
bedragen voorschotten die werden gestort voor maat­
regelen die slechts ten dele of in het geheel niet konden 
worden uitgevoerd. 
De Commissie heeft de aandacht van de overheidsdien­
sten van de Lid-Staten gevestigd op de noodzaak 
verzoeken om bijstand in te dienen welke bedragen 
betreffen die overeenkomen met de mogelijkheden tot 
uitvoering van de verantwoordelijke instanties en de 
kostenramingen te baseren op meer nauwkeurige gege­
vens dan die welke thans veelal worden gebruikt. Ten 
aanzien van dit laatste aspect is in artikel 5 van 
Beschikking 83/673/EEG bepaald dat indien een maat­
regel waarvoor om bijstand werd verzocht of bijstand 
werd toegekend niet of slechts ten dele kan worden 
uitgevoerd de Lid-Staat daarvan de Commissie onver­
wijld in kennis stelt. Indien de mededeling tijdig wordt 
ontvangen kan dan in deze gevallen de uitkering van 
voorschotten door de Commissie op verzoek van de 
betrokken Lid-Staat worden opgeschort (zie artikel 5, lid 
3, van Verordening (EEG) nr. 2950/83) of worden 
gewijzigd om rekening te houden met de verwachte 
gedeeltelijke uitvoering. 
Te late vaststelling van de terug te vorderen bedragen 
2.65 - 2.67. De Commissie stelt alles in het werk om alle 
aan haar verschuldigde bedragen in te vorderen. 
Door het vervallen van verplichtingen uit 
voorgaande jaren beschikbaar geworden 
vastleggingskredieten 
2.61. De Commissie merkt op dat de vier genoemde 
punten van verschillende aard zijn. Voor de punten sub 
a), b) en c) gaat het om geldende voorschriften. Voor punt 
d) houdt de Commissie zich, zoals de Rekenkamer 
aangeeft, sedert 1987 aan het bepaalde in artikel 95 van de 
uitvoeringsvoorschriften. 
2.62. Zie antwoord op de punten 2.55-2.58. In dit verband werden alle diensten die kredieten beheren 
verzocht (dit verzoek betreft in het bijzonder de door de 
Rekenkamer genoemde EOGFL-Oriëntatie en EFRO) 
zodra de schuldvordering is vastgesteld de ten aanzien 
van de opstelling van invorderingsopdrachten geldende 
aanwijzingen stipt op te volgen. 
De Commissie heeft bovendien „interne procedureregels 
betreffende de invordering van andere schuldvorderingen 
dan boeten en dwangsommen" opgesteld welke met name 
maatregelen betreffende moratoire intresten omvatten. 
198 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Rente op de terug te vorderen aanbetalingen 
2.68 - 2.69. De Commissie deelt de bezorgdheid van de 
Rekenkamer ter zake. 
Opgemerkt zij dat de Commissie in het kader van het 
voorstel tot algemene wijziging van het Financieel 
Reglement (COM(84)123 def. van 9 maart 1984) in het 
nieuwe artikel 47 de volgende bepaling heeft voorgesteld: 
„1. Elk bedrag dat aan ontvangers van communautaire 
steun is uitgekeerd, 
— bij wijze van voorschot, of 
— in het kader van de normale betalingsprocedure, 
en dat leidt tot een terugbetaling ten gunste van de 
algemene begroting, draagt rente. Ingeval communautaire middelen ten onrechte wer­
den verkregen, behouden of gebruikt kan de Commis­
sie bovendien boeten opleggen. 
2. De wijze van toepassing van bovengenoemde maat­
regelen wordt geregeld in een uitvoeringsverordening 
die door de Raad wordt vastgesteld op grond van 
artikel 209 van het EEG-Verdrag.„. 
De Commissie wil aannemen dat de Raad aan dit voorstel 
een gunstig gevolg zal geven. 
Slotopmerking over het beheer van de 
be talingsverplichtingen 
2.70. Deze punten worden met name bestreken door de 
voorstellen van de Commissie die zijn vervat in document 
COM(87)101. 
ANTWOORD VAN HET HOF VAN JUSTITIE 
EERBIEDIGING VAN HET FINANCIEEL REGLEMENT 
Bewijsstukken 
2.41. De diensten van het Hof van Justitie zijn zich ervan bewust, dat de Rekenkamer haar taak enkel dan goed kan 
verrichten, wanneer de met de boekingen verband houdende bewijsstukken haar iedere drie maanden worden 
toegezonden, zoals in artikel 79 van het Financieel reglement is voorzien. Zij zullen zich moeite geven om die 
bewijsstukken in de toekomst regelmatig en tijdig aan de Rekenkamer te doen toekomen. 
ANTWOORDEN VAN DE REKENKAMER 
EERBIEDIGING VAN HET FINANCIEEL REGLEMENT 
Éénjarige begroting 
2.27. (a) De aanwijzing op de begroting 1987 van de salarissen over december 1986 van pas aangeworven ambtenaren is 
het gevolg van de eisen van het geautomatiseerde salarisbetalingssysteem. 
(b) Om in de toekomst problemen met de toewijzing over begrotingsjaren te voorkomen, zullen alle voorschotten ten laste 
van het lopende begrotingsjaar worden geboekt, waarbij de betaalbaarstellingen van de kosten voor dienstreizen 
plaatsvinden door overdrachten van rechtswege en niet meer in de bijkomende periode. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 199 
ANTWOORDEN VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
EERBIEDIGING VAN HET FINANCIEEL 
REGLEMENT 
Procedure inzake betalingsverplichtingen 
2.32. Naar aanleiding van de opmerkingen van de 
Rekenkamer heeft het Economisch en Sociaal Comité 
geleidelijk meer de algemene regel toegepast, met als 
resultaat dat thans in elk geval tevoren een betalingsver­
plichting wordt aangegaan. Dit is het geval geweest bij 
Hoofdstuk 11 — Bezoldigingen, Hoofdstuk 20 — Huur 
van gebouwen en Hoofdstuk 25 — Vergaderkosten 
alsmede bij een beperkt aantal ten laste van andere 
hoofdstukken komende uitgaven, die tot dusver niet 
onder deze regel vielen. 
2.33. Voorts zij opgemerkt dat het Comité voorberei­
dingen treft om over te gaan tot invoering van een 
geautomatiseerd systeem voor de algemene boekhouding, 
waardoor sneller en over de gehele linie toezicht op het 
opstellen van betalingsverplichtingen kan worden uit­
geoefend. 
Financiële controle 
2.34. Na opmerkingen van de Rekenkamer is de situatie 
aanmerkelijk verbeterd. Het is namelijk zo dat thans eerst 
de ordonnateur zijn handtekening plaatst, voordat de 
financieel controleur zijn visum verleent. Er zijn maat­
regelen genomen ten einde ervoor te zorgen dat eerst de financieel controleur zijn visum verleent, voordat betalin­
gen worden gedaan. 
Bewijsstukken 
2.40. De door de Rekenkamer geconstateerde ver­
tragingen zijn rechtstreeks te wijten aan een lacune in de 
globale structuur van de Dienst „Financiën". Er is 
namelijk een duidelijk gebrek aan personeel als gevolg 
van de door ons geconstateerde toeneming van de 
werkzaamheden tijdens de jongste jaren (uitbreiding van 
de Gemeenschap). 
Diverse opmerkingen 
Tékeningsbevoegdheid 
2.47 Het Comité is bereid aan de desbetreffende 
bepalingen van het Financieel Reglement te voldoen, 
voor zover dit bij de geringe personeelssterkte mogelijk is. 
Voorschotregeling — vergaderkosten 
2.48. De voorschotregeling in verband met vergaderin­
gen werkt niet meer, nadat de persoon die de functie van 
beheerder van gelden ter goede rekening vervulde, in 
oktober 1986 tot rekenplichtige werd benoemd. Het 
Economisch en Sociaal Comité beschikt bijgevolg niet 
meer over een beheerder van gelden ter goede rekening. 
(!) Deze tekst is gebaseerd op een reeds eerder gegeven 
antwoord (zie PB C 342 van 31.12.1980, blz. 277). 
200 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 3 
Financiële administratie 
ANTWOORD VAN HET PARLEMENT 
OPMERKINGEN OVER DE BALANSBOEKHOUDING EN OVER DE BALANSEN 
Kastekort 
3.2. Na het besluit van 11 juli 1986 over de uitvoering van de begroting van het Europese Parlement (PB nr. C 227 van 
8.9.1986, blz. 154) is een nieuwe vervolgingsprocedure ingesteld. 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
OPMERKINGEN OVER DE 
BALANSBOEKHOUDING 
EN OVER DE BALANSEN 
Diverse te boeken ontvangsten de lange termijnen voor de afsluiting van de dossiers, 
waardoor de toegekende voorschotten moesten 
worden terugbetaald, alsmede de moeilijkheden van 
de diensten van de Commissie in verband met de 
identificatie van bedragen die zijn gestort door een 
groot aantal debiteuren, dikwijls nationale instanties, 
die nalaten de referenties betreffende hun betaling te 
vermelden. Hierdoor kunnen de dossiers niet worden 
behandeld en loopt de definitieve boeking van de 
geïnde ontvangsten vertraging op. 
3.3. De aanwas van de post „Diverse te boeken 
ontvangsten" per 31 december 1986 is toe te schrijven aan 
verscheidene oorzaken: 
de sterke stijging van het aantal ontvangsten in de 
afgelopen twee begrotingsjaren, vooral wat betreft de 
terugontvangen niet-gebruikte bijstand; De Commissie zal bijzondere aandacht aan de opmerking 
van de Rekenkamer besteden ten einde zo spoedig 
mogelijk een passende oplossing voor dit probleem te 
vinden. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 201 
Te innen ontvangsten 
3.4. De door de Rekenkamer vermelde cijfers behoeven 
enige toelichting. 
Het bedrag van 237,2 Mio ECU omvat vorderingen die 
nog niet opeisbaar zijn (met name de door de Commissie 
opgelegde boetes ten bedrage van 70,9 Mio ECU, die in 
afwachting van het arrest van het Hof van Justitie worden 
gedekt door bankgaranties), alsmede vorderingen uit 
hoofde van de eigen middelen en de desbetreffende rente 
wegens vertraagde betaling: 70,1 Mio ECU. 
Voor het overige is een bedrag van bijna 59 Mio ECU in 
1987 ingevorderd en wordt een en ander door de diensten 
van de rekenplichtige van de Commissie op de voet 
gevolgd. 
Te verhalen rechten en belastingen 
3.5. De procedure voor het toezicht op de te verhalen 
BTW is op 1 januari 1987 daadwerkelijk ingesteld; 
voortaan worden alle betaalde belastingen geanalyseerd 
en opgenomen in computerlijsten, zodat het potentiële 
bedrag van de te verhalen belastingen in de balans zal 
kunnen worden opgenomen. 
De Commissie is besprekingen met elk van de Lid-Staten 
begonnen om overeenkomstig de wensen van het 
Parlement en de Rekenkamer te komen tot een „directe 
vrijstelling" in plaats van de „terugbetaling achteraf'. 
Bij de opstelling van de balans beschikte de Commissie 
nog niet over de elementen van het bedrag van de voor het 
begrotingsjaar 1986 te verhalen BTW voor alle oude Lid-
Staten. De twee nieuwe Lid-Staten zijn door de Commis­
sie herhaaldelijk benaderd om besprekingen te openen 
over de toepassing van de artikelen 3 en 4 van het Protocol 
betreffende de voorrechten en immuniteiten van de 
Europese Gemeenschappen, maar zij hebben deze 
verzoeken nog niet ingewilligd. 
Voorschotten aan het personeel 
3.6. De administratieve en boekhouddiensten van de 
Commissie onderwerpen de rekeningen betreffende de 
voorschotten aan het personeel aan een voortdurend 
onderzoek. Hoewel de situatie nog niet bevredigend is, is 
er sedert 1985 toch verbetering in gekomen. 
Bovendien heeft de Commissie op 1 januari 1987 een 
nieuw geautomatiseerd boekhoudsysteem (SINCOM) 
voor haar balansboekhouding ingevoerd, waardoor de analyse van de rekeningen in sterke mate zal worden 
vergemakkelijkt; dank zij dit systeem zullen gegevensver­
werking op afstand, het oproepen van gegevens op het 
beeldscherm, het incidenteel opstellen van specifieke 
computerlijsten en de bewaring van historische gegevens 
betreffende de verrichtingen mogelijk worden, een aantal 
grote voordelen dus in vergelijking met het tot eind 1986 
gebruikte systeem. 
3.7. Dat het bedrag op de rekening „Voorschotten op 
bezoldigingen" zo sterk is gestegen, komt doordat aan het 
einde van het jaar veel meer nieuwe personeelsleden zijn 
aangeworven, vooral in verband met de uitbreiding. De 
Commissie herinnert eraan dat de bezoldigingen van de 
personeelsleden onmogelijk eerder dan twee maanden na 
indiensttreding in het geautomatiseerde systeem voor de 
uitbetaling van de bezoldigingen kunnen worden opgeno­
men. De opneming van sommige voorschotten aan het 
personeel in de rubriek „Aan te rekenen uitgaven" in 
plaats van in de rubriek „Diverse debiteuren" zou niet 
wezenlijk de balans gewijzigd hebben. In dit specifieke 
geval zal de Commissie deze opmerking in aanmerking 
nemen bij de afsluiting van de balans op 31 december 
1987. 
OPMERKINGEN OVER DE AAN DE 
COMMISSIE EN HET BUREAU VOOR 
OFFICIËLE PUBLIKATIES TOEGESTANE 
KORTINGEN EN BETALINGSTERMIJNEN 
Kortingen 
3.15. De diensten van de Commissie dragen zorg voor 
de betaling van de facturen van het Bureau voor Officiële 
Publikaties. Indien korting mogelijk is, kan het Bureau 
gebruik maken van de door de diensten van de Commissie 
te Luxemburg ingevoerde versnelde betalingsprocedure 
(zie 3.13) en aldus korting genieten. 
Conclusies 
3.17. De Commissie neemt nota van de opmerkingen 
van de Rekenkamer en zal trachten er gevolg aan te geven, 
vooral wat betreft de kortingen. 
202 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
ANTWOORDEN VAN DE REKENKAMER 
OPMERKINGEN OVER DE BALANSBOEKHOUDING EN OVER DE BALANSEN 
Werkkapitaal van het Publikatiebureau 
3.8. De opmerking is gegrond en de correctie zal worden verricht in de rekeningen van het begrotingsjaar 1986. 
Te innen bedragen 
3.9. De Kamer heeft op 4 en 24 augustus 1987 reeds twee inningsopdrachten afgegeven. 
ANTWOORDEN VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
OPMERKINGEN OVER DE 
BALANSBOEKHOUDING EN OVER DE 
BALANSEN 
Afsluiting van het begrotingsjaar 
3.10. Doordat de jaarrekening voor 1986 onder buiten­
gewoon moeilijke omstandigheden moest worden afge­
sloten, kon een aantal op 1986 betrekking hebbende 
betalingen niet meer in de begroting worden verwerkt. Zo zijn bij gebrek aan andere mogelijkheden uitgaven op 
aparte rekeningen geboekt, zodat deze zo duidelijk 
mogelijk worden verantwoord en in de loop van 1987 
kunnen worden verrekend. 
Boekhouding in deviezen 
3.11. Naar aanleiding van de opmerkingen van de 
Rekenkamer is met ingang van 1987 de indeling van de 
financiële rekeningen zodanig gewijzigd dat zij voortaan 
zowel in Ecu als in deviezen worden gevoerd. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 203 
HOOFDSTUK 4 
Ontvangsten 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
EIGEN MIDDELEN UIT DE BTW 
4.5. De Commissie wijst erop dat voor de achtereenvol­
gende berekeningen van de BTW-twaalfden in 1986 de 
begrotingsregels werden toegepast. 
4.8. Ter gelegenheid van de controles in 1986 werden 
vele van deze geschillen tussen de Commissie en de Lid­
staten beslecht. Van de door de Rekenkamer genoemde 
geschillen zijn er 16 nog niet opgelost, waarvan zeven 
reeds onderwerp vormden van een inbreukprocedure op 
grond van artikel 169 van het EEG-Verdrag. 
Ten aanzien van de financiële consequenties van deze 
gevallen merkt de Commissie op dat de betrokken 
bedragen door de Lid-Staten — die als enige over de 
nodige gegevens beschikken — moeten worden berekend; 
deze bedragen worden vervolgens door de Commissie 
gecontroleerd. 
Toezicht op de toepassing van de Zesde 
Richtlijn van de Raad betreffende de BTW 
4.9. Voor de door de Rekenkamer aan de orde gestelde 
problemen wordt een regeling getroffen. 
In het kader van de reorganisatie van de diensten werden 
nieuwe ambtenaren in dienst genomen. 
4.9.(a) Het systematische onderzoeken en bestuderen 
van elk van de nationale wetgevingen is met ingang van 1 
juli 1987 verzekerd voor alle Lid-Staten, zonder uitzonde­
ring. 4.9.(b) Aan alle betrokken nationale overheidsdiensten 
werd bij brief van 6 juli 1987 de benodigde nationale 
documentatie gevraagd. 
De Lid-Staten hebben reeds contact opgenomen met de 
Commissie om aan haar verzoek te voldoen. 
4.9.(c) Het onderzoek van de nationale wetgeving 
geschiedt eerst door de ambtenaar die belast is met het 
bijwerken van en het toezicht op deze wetgeving. 
Daarnaast zal het systeem van sectordossiers worden 
uitgebreid om de wetgevingen van de Lid-Staten onder­
ling te kunnen vergelijken. Met dit tweeledige mechanis­
me zal de verificatie van de nationale wettelijke voor­
schriften zowel horizontaal als verticaal zijn verzekerd. 
In geval van twijfel aan de verenigbaarheid van de 
nationale maatregel zal door de met de wetgeving belaste 
ambtenaar een notitie „Te onderzoeken twijfelachtig 
geval" worden opgesteld. Dit geval wordt vervolgens 
nader onderzocht alvorens wordt besloten welke maat­
regelen dienaangaande moeten worden getroffen. Twij­
felgevallen zullen in de toekomst in een informaticasys-
teem worden geregistreerd. Daardoor wordt het beheer 
doeltreffender en wordt een betere controle op het 
verloop van de procedures mogelijk. Bovendien zal aldus 
een „listing" van twijfelgevallen kunnen worden opge­
steld, alsmede een historisch overzicht van de twij­
felgevallen van het begin tot het eventuele arrest van het 
Hof van Justitie. 
Een eerste onderzoek van de wetgevingen wordt uitge­
voerd door de Afdeling „BTW en andere omzetbelas­
tingen". Na een onderzoek van het dossier „Twij­
felgevallen" wordt een besluit genomen op het niveau van 
de directie waarbij de zaak wordt geseponeerd dan wel 
doorgezonden naar de met inbreuken belaste afdeling. 
Deze laatste zal het dossier dan verder behandelen. 
De nodige coördinatie tussen de directoraten-generaal 
wordt verzekerd in het kader van de desbetreffende 
procedures. 
204 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
4.10. De afwijkingen die thans nog voorkomen in de 
opstelling van de berekeningen van het gewogen gemid­
delde tarief (GGT) door bepaalde Lid-Staten zijn van 
zuiver formele aard. Zij vormen geen beletsel voor een 
juiste berekening van het GGT en evenmin voor de 
controle door de Commissie. 
TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN 
Terbeschikkingstelling van de douanerechten 
door Spanje en Portugal 
4.12-4.13. Zoals de Rekenkamer opmerkt heeft de 
Commissie formeel Spanje en Portugal betaling van de 
verschuldigde rechten vóór 30 april 1987 verzocht. Deze 
Lid-Staten hebben niet aan dit verzoek voldaan en de 
Commissie onderzoekt de tegen hen in te leiden procedu­
res. 
Financiële gegevens uit de maandelijkse 
overzichten van de boekhouding van de Lid-
Staten betreffende de traditionele eigen 
middelen 
4.14-4.17. De Commissie is met de Rekenkamer van 
mening dat de inhoud van de maandoverzichten betref­
fende de traditionele eigen middelen, die elke maand aan 
de Commissie worden toegezonden, zou kunnen worden 
verbeterd. Derhalve werkt zij een model van maandover­
zicht uit dat binnenkort aan de Lid-Staten zal worden 
voorgelegd. 
Anderzijds hebben de Lid-Staten in het kader van een 
gemeenschappelijke oriëntatie van de Raad betreffende 
de wijzigingen van Verordening (EEG) nr. 2891/77, welke 
nog definitief moeten worden goedgekeurd, ingestemd 
met het beginsel van een grotere nauwkeurigheid van deze 
maandaangiften. 
De Commissie wijst er voorts op dat een deel van haar 
sedert 1982 bij de Raad ingediende voorstellen tot 
wijziging van Verordening (EEG) nr. 2891/77, waarover 
nog geen besluit werd genomen, ten doel hebben 
aanzienlijk beter geïnformeerd te worden over het beheer 
van de traditionele eigen middelen door de Lid-Staten. Vaststelling en terbeschikkingstelling van 
douanerechten en landbouwheffingen 
4.20 - 4.22. De Commissie deelt de opvatting van de 
Rekenkamer en merkt op dat, bij de afstemming met het 
Europese Parlement op 15 juni 1987 betreffende de 
gemeenschappelijke oriëntatie van de Raad betreffende 
een eerste reeks wijzigingen van Verordening (EEG) nr. 
2891/77, het voorzitterschap van de Raad heeft toegezegd 
de werkzaamheden tot herziening van deze verordening, 
in het bijzonder met betrekking tot de vaststelling van de 
eigen middelen, zo spoedig mogelijk tot een goed einde te 
zullen brengen. 
Gebruik van importgegevens als middel ter 
controle van de bedragen van de in de Lid-
Staten vastgestelde douanerechten 
4.23 - 4.25. De Commissie heeft kennis genomen van de 
studie van de Rekenkamer, welke in haar diensten verder 
wordt bestudeerd, en stemt in met haar conclusies 
aangaande de onmogelijkheid van een rechtstreekse 
vergelijking van invoerstatistieken met ontvangsten aan 
douanerechten. Ook de Commissie stelt belang in elke 
methode die de doeltreffendheid van haar controles kan 
verbeteren. 
Forfaitaire terugbetaling aan de Lid-Staten 
van uitgaven die bij de inning van de eigen 
middelen zijn gedaan 
4.26-4.30. Het in het besluit van 20 april 1970 en 
vervolgens in dat van 7 mei 1985 vastgestelde vergoe­
dingspercentage is een forfaitair percentage dat destijds 
werd gezien als een middel tot het brengen van evenwicht 
in het mechanisme van de communautaire financiering. 
Derhalve beschikt de Commissie niet over gegevens aan 
de hand waarvan zij zou kunnen bepalen wat de 
betrokken kosten precies zijn. 
In haar nieuwe voorstellen tot wijziging van het 
mechanisme tot financiering van de Gemeenschaps­
begroting (COM(100) en (101) van 15 en 28 februari 1987) 
heeft de Commissie trouwens voorgesteld deze ver­
goeding geheel af te schaffen. 
Doelstelling van zelffinanciering op de 
suikermarkt 
4.31 - 4.34. Gezien enerzijds de ontvangsten aan pro-
duktieheffingen die door de producenten voor de 
begrotingsjaren 1982 tot en met 1986 werden betaald uit 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 205 
hoofde van de verkoopseizoenen 1981/1982 tot en met 
1985/1986 en anderzijds de werkelijke begrotingsuitgaven 
voor de vijf betrokken verkoopseizoenen werd het niet 
door werkelijke ontvangsten gedekte deel van de uitgaven 
bij Verordening (EEG) nr. 934/86 van de Raad vast­
gesteld op 400 Mio ECU. 
Om dit tekort weg te werken werd in de verordening 
bepaald dat de producenten een compensatieheffing 
moeten betalen over hun produktie A en B van de 
verkoopseizoenen 1986/1987 tot en met 1990/1991. 
Het door de Rekenkamer genoemde bedrag van 873 Mio 
ECU vloeit voort uit een berekening die werd gemaakt 
volgens de regels van artikel 28 van Verordening (EEG) 
nr. 1785/81 waarin wordt bepaald op welke wijze het door 
de produktieheffing te dekken verlies moet worden 
berekend. In deze regels wordt echter voor de berekening 
van de verliezen slechts rekening gehouden met ramingen 
van produktie, consumptie, exporteerbare overschotten, 
exportverplichtingen en het gemiddelde verlies. Zo werd 
voor de betrokken periode in de berekening rekening 
gehouden met exporteerbare hoeveelheden die niet 
werden uitgevoerd maar opgeslagen. In de berekening 
wordt anderzijds geen rekening gehouden met bij 
voorbeeld de vervroegde ontvangsten sedert het begro­
tingsjaar 1984, d.w.z. met het feit dat met ingang van dat 
jaar de saldi aan produktieheffingen worden geïnd in 
hetzelfde begrotingsjaar als de voorschotten. Deze 
berekening kan niet worden vergeleken met de begro­
tingscijfers omdat de referentieperioden verschillen, daar 
een verkoopseizoen zich uitstrekt over twee begrotings­
jaren. 
Het gebruik door de Portugese raffinaderijen van ruwe 
Gemeenschapssuiker, voornamelijk ruwe rietsuiker uit de 
Franse overzeese departementen en ruwe bietsuiker, 
neemt toe (125 000 ton voor het verkoopseizoen 
1986/1987, 149 000 ton voor 1987/1988). Dit gebruik 
blijkt echter geringer dan verwacht, omdat enerzijds in de 
Gemeenschap minder van deze suiker beschikbaar komt 
en anderzijds omdat de vraag van de Portugese raffinade­
rijen voor een groot deel gericht blijft op buiten de 
Gemeenschap gelegen landen. Met betrekking tot de afzetmogelijkheden bij de chemi­
sche industrie dateert de verhoging van de restitutie voor 
het gebruik van suiker in deze sector eerst van 1 juli 1986. 
Terwijl verwacht werd dat uiteindelijk 550 000 ton suiker 
aldus zou worden afgezet blijkt de afzet langzamer te 
verlopen dan was verwacht (thans is ongeveer 120 000 ton 
gebruikt), omdat het kennelijk voor de chemische 
industrie moeilijk is van de ene grondstof op de andere 
over te schakelen. Ten einde te voorkomen dat deze 
problemen zich opnieuw zullen voordoen heeft de 
Commissie passende voorstellen gedaan (zie antwoord op 
punt 4.37). 
4.35. De Commissie zal reeds voor de komende 
begroting trachten de tegenstrijdigheden en onnauwkeu­
righeden in de toelichting betreffende de ontvangsten en 
uitgaven van de begroting, waarop door de Rekenkamer 
werd gewezen, te corrigeren. 
Zij wijst er niettemin op dat de jaarbegroting, de 
boekhouding en de documenten van de jaarrekening 
worden opgesteld volgens de vastgestelde begrotings­
nomenclatuur en niet bestemd zijn om het beginsel van 
zelffinanciering van de sector te verifiëren ofte illustreren. 
De Commissie brengt in herinnering dat in het Financiële 
Verslag van het EOGFL en de jaarrekeningen informaties 
vervat zijn betreffende de situatie op de suikermarkt. 
4.37. In het kader van haar voorstellen betreffende de 
vaststelling van de prijzen voor 1987/1988 heeft de 
Commissie voorgesteld een bijzondere compensatiehef­
fing in te voeren ten einde in 1987 het tekort van het 
verkoopseizoen 1986/1987 weg te werken, welk voorstel 
door de Raad werd aanvaard (Verordening (EEG) nr. 
1914 van 2 juli 1987, PB L 183). 
Voorts heeft de Commissie in document (COM)452 def. 
van september 1987 voorstellen geformuleerd welke 
voornamelijk tot doel hebben te bereiken dat voortaan de 
zelffinanciering van de suikersector van jaar tot jaar 
verzekerd zal zijn, ongeacht de ontwikkeling van de 
wereldmarktprijs in de betrokken periode en zonder dat 
uitzonderlijke maatregelen getroffen moeten worden. 
206 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 5 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, 
Afdeling „Garantie" (EOGFL-Garantie) 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
5.4. De Commissie raamt de potentiële kosten van de 
afzet van de interventievoorraden per 30 november 1986 
op 6,8 Mrd ECU, zoals ook is vermeld in deel V van de 
rekening over het beheer en de financiële balans over 
1986, bladzijde 37. 
OPENBARE OPSLAG 
De weerslag op de begroting van structurele 
overschotten 
5.5. Zie antwoord in punt 5.4. 
De rol van de interventie 
5.7. De Commissie erkent dat, als gevolg van een 
rationalisatie in de landbouwproduktie en van een hoge 
produktiviteit, de interventie in de vorm van opslag niet 
langer van conjuncturele aard is en een permanent 
gegeven is geworden. 
De openbare opslag is echter geen doel van het 
marktbeleid, maar een veiligheidsnet dat is aangebracht 
in verband met de schommelingen in de conjunctuur. De Raad en de Commissie zijn reeds begonnen met de 
hervormingen die nodig zijn om het stelsel van openbare 
opslag opnieuw zijn oorspronkelijke functie te geven. 
Sinds 1987 zijn de interventieaankopen beperkt in de 
sectoren met de grootste voorraden (zuivelprodukten, 
rundvlees, granen). 
De Commissie wijst er ook op dat de Gemeenschap 
traditioneel een aandeel heeft in de wereldmarkt in 
landbouwprodukten en dat de uitvoer niet alleen 
samenhangt met het feit dat de produktie nu groter is dan 
nodig om in de eigen behoeften van de Gemeenschap te 
voorzien. Voor het gedeelte van de produktie dat 
traditioneel werd uitgevoerd, werd al altijd het risico van 
de wisselende wereldmarktprijzen gelopen. 
5.8. De Commissie heeft op dit soort opmerkingen van 
de Rekenkamer over de regeling voor de openbare opslag 
van granen geantwoord in het kader van het verslag over 
het begrotingsjaar 1985. In dat verslag heeft zij aangege­
ven dat de kwaliteitscriteria voor de verkoop van granen 
aan de interventiebureaus met ingang van 1 juli 1986 
aanzienlijk zijn verscherpt (•). 
Budgettaire overwegingen 
5.9. De Commissie is het over het geheel genomen eens 
met de analyse van de Rekenkamer. Zij wijst er echter op 
dat de daling van de uitvoer in 1983 geen gevolg is geweest 
van vooropgezet beleid van de Commissie, maar het de 
consequentie was van de geringere verkoopmogelijk­
heden op de wereldmarkt, met name voor zuivelproduk­
ten. Daarom zou het, zelfs met aanzienlijk hogere 
restituties, niet mogelijk zijn geweest de export significant 
te verhogen. 
(') Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 207 
5.10. Het is waar dat bij het ontbreken van begrotings­
middelen een oplossing kan worden gevonden door een 
schorsing van de verkopen uit de interventievoorraden. 
Ten aanzien van het voordeel van de verkoop tegen lage 
prijs in vergelijking met de vernietiging van de produkten, 
verwijst de Commissie naar het antwoord in punt 5.21. 
De Rekenkamer wijst erop dat de uitgestelde financiering 
van het speciale programma voor de afzet van boter niet 
strookt met het in de Verdragen neergelegde beginsel van 
de jaarperiodiciteit. De Commissie heeft op dit punt in 
haar verslag aan de Raad (2) over de financiële conse­
quenties voor Spanje en Portugal van deze wijze van 
financiering van het afzetprogramma reeds het volgende 
geantwoord: „Aangezien de Raad zelf heeft besloten dat 
bepaalde uitgaven voor de Gemeenschap pas in 1989 
ontstaan, kan geen sprake zijn van schending van het 
principe van de eenjarigheid van de begroting dat is 
neergelegd in artikel 5, vijfde alinea, van het Financieel 
Reglement dat van toepassing is voor de algemene 
begroting.". 
Verliezen op de afzet en afschrijving 
5.11 - 5.13. Het is een feit dat systematische afschrijving 
op de interventievoorraden van landbouwprodukten 
wenselijk is om geen hypotheek te leggen op de 
toekomstige begrotingen. Wanneer echter op de jaarlijkse 
begroting niet de nodige kredieten worden uitgetrokken, 
is een systematisch afschrijvingsbeleid niet mogelijk. 
Om over de middelen voor een dergelijk beleid te 
beschikken, heeft de Commissie in haar voorontwerp 
voor de begroting voor 1988 een krediet van 1 240 Mio 
ECU opgevoerd voor afschrijving op de voorraden 
granen, zuivelprodukten en rundvlees. 
5.13. Voor 1986 heeft de Commissie de maximale 
afschrijving toegepast die mogelijk was binnen de 
beschikbare kredieten; zij heeft daarbij logischerwijs 
prioriteit gegeven aan de oudste voorraden. De door de 
Rekenkamer gesignaleerde feiten, die slechts betrekking 
hadden op een kleine hoeveelheid produkten, hebben zich 
alleen voorgedaan in het begrotingsjaar 1986. 
Voor de toekomst streeft de Commissie naar syste­
matische afschrijving. In haar voorstellen voor de nieuwe 
begrotingsdiscipline heeft zij immers expliciet een bepa­
ling opgenomen dat de jaarlijkse middelen voor de 
landbouwuitgaven toereikend moeten zijn voor de kosten 
van de afzet en de afschrijving van de voorraden 
(COM(87)101 def, bladzijde 15, b), vierde alinea). 
5.14. Zie het antwoord in punt 5.4. Vergoeding van opslagkosten 
5.16. In een systeem met forfaitaire vergoedingen, zoals 
bij de financiering van de opslag, is het onvermijdelijk dat 
sommige Lid-Staten voordeel hebben bij de vergoedingen 
en andere er geld bij inschieten; de vergoedingen komen 
immers normaal gesproken overeen met het gemiddelde 
van de kosten van alle betrokkenen. 
De tijdelijke wijziging in het systeem in 1986 was 
ingegeven door de noodzaak ervoor te zorgen dat de 
begroting van de Gemeenschap werd uitgevoerd en het 
door de Raad vastgestelde referentiekader werd gerespec­
teerd (3). 
Conclusies 
5.17. Wat de afschrijving op de voorraden betreft, 
verwijst de Commissie naar haar antwoord in punt 5.13. 
In ieder geval is het zo dat de huidige boekhoudmethode 
in overeenstemming is met de geldende verordeningen. 
5.18. De Commissie laat zich bij haar optreden leiden 
door de doelstellingen van artikel 39 van het Verdrag. De 
maatregelen voor het marktevenwicht behoren daarom 
tot de instrumenten voor de stabilisatie van de markten. 
Bovendien heeft de Commissie in haar mededeling „Voor 
het succes van de Europese Akte" (COM(87)100) het 
herstel van een beter evenwicht op de landbouwmarkten 
als een prioritaire doelstelling aangemerkt. 
5.19. De Commissie deelt het standpunt van de 
Rekenkamer over de verschuiving van de betalingen van 
het ene begrotingsjaar naar het andere. Zij is echter van 
mening dat de werkelijke problemen daardoor niet 
worden verhuld; deze verschuivingen hebben de Raad en 
de Commissie immers niet belet maatregelen te nemen om 
de situatie op de landbouwmarkten te saneren. 
Wat het feit betreft dat geen rekening is gehouden met de 
jaarlijks benodigde middelen voor afschrijving op de 
voorraden, wijst de Commissie erop dat deze handelwijze 
verband houdt met het beperkte bedrag aan begrotings­
middelen dat per jaar beschikbaar is. 
De aanpassing met betrekking tot de uitgaven voor 
openbare interventie in 1983 was bedoeld om over­
schrijding van de kredieten te vermijden en dat is ook niet 
gebeurd. 
5.21. De Commissie heeft altijd de budgettaire kosten 
van de verschillende mogelijkheden voor afzet van de 
voorraden geraamd. Bovendien is er, met name voor 
boter, onderzoek gedaan naar de marginale kosten. De 
Commissie heeft bij haar besluiten ten aanzien van de 
verkoop rekening gehouden met een en ander. De realiteit 
208 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
is echter dat bepaalde afzetmogelijkheden, die qua prijs 
interessant zijn, qua hoeveelheid slechts van beperkte 
betekenis zijn. 
Wat de vernietiging van voorraden betreft, zij opgemerkt 
dat tot een dergelijke oplossing niet alleen kan worden 
besloten op grond van een eenvoudige economische 
analyse. Er moet namelijk rekening worden gehouden 
met andere factoren van politieke aard. 
BEHEER EN INTERNE CONTROLE VAN 
HET EOGFL-GARANTIE DOOR DE 
COMMISSIE 
Boeking van de voorschotten aan de Lid­
staten en van de gedeclareerde uitgaven 
Opmerkingen naar aanleiding van de 
accountantscontrole 
5.25. (a) De Commissie had geen andere keus dan de 
voorschotten te verminderen,' aangezien de kredieten 
opgebruikt waren. Daarom hebben de Lid-Staten een 
bedrag van ongeveer 700 Mio ECU betaalbaar gesteld 
vanaf januari 1987. 
De geraamde opbrengst van de medeverantwoordelijk-
heidsheffing, 452 Mio ECU, die voorkomt op de 
oorspronkelijke begroting voor 1986, was gebaseerd op 
de begeleidende maatregelen die door de Commissie 
werden voorgesteld in samenhang met de prijsvoorstellen 
voor 1986/1987; die maatregelen hielden onder andere in 
dat voor een belangrijk gedeelte van de oogst een heffing 
zou worden geïnd bij de eerste verkoop, d.w.z. zeer vroeg 
in het verkoopseizoen. De feitelijke inkomsten in 1986, 
56 Mio ECU, verschillen hoofdzakelijk van deze raming 
als gevolg van de besluiten die na de opstelling van de 
begroting zijn genomen en van de onzekerheden die 
inherent zijn aan iedere prognose voor de landbouw­
sector. 
(b) Aangezien bepaalde maatregelen van het EOGFL-
Garantie leiden tot negatieve kredieten, gelden voor die 
maatregelen dezelfde regels als voor de kredieten in 
eigenlijke zin. Daarom kan, als de ontvangsten hoger zijn 
dan verwacht, de Commissie, overeenkomstig het Finan­
cieel Reglement, via een overschrijving de kredieten voor 
een andere begrotingslijn van hetzelfde hoofdstuk 
verhogen. Omdat ervoor is gekozen om deze inkomsten in 
het gedeelte betreffende de „uitgaven" op te nemen en wel 
in de vorm van negatieve kredieten, heeft dit automatisch 
bepaalde consequenties met betrekking tot het beheer van 
de kredieten. (d) In het kader van de uitvoering van de begroting heeft 
de Commissie de voor deze posten uitgetrokken kredieten 
gebruikt in overeenstemming met Verordening (EEG) nr. 
964/86 van de Raad (cf. punt 5.13). 
(e) De vertraging die door de Rekenkamer wordt 
gesignaleerd is hoofdzakelijk toe te schrijven aan 
moeilijkheden met de informatica. De Commissie zal de 
nodige maatregelen nemen om herhaling van die situaties 
te voorkomen. 
Goedkeuring van de rekeningen 
5.26-5.34. Overeenkomstig de door de Commissie 
aangegane verbintenis om de achterstand bij de goedkeu­
ring van de rekeningen weg te werken en zo tegemoet te 
komen aan de wensen van het Parlement en van de 
Rekenkamer, is in juli 1987 de beschikking inzake de 
goedkeuring van de rekeningen over 1985 gegeven. Om 
dit doel te kunnen bereiken, heeft de Commissie selectieve 
controles toegepast. Parallel met deze inloopcontroles 
hebben de diensten van de Commissie, met medewerking 
van een extern adviesbureau, een controlehandboek 
vastgesteld waarbij systeemcontrole centraal staat. Deze 
systeemcontrole moet geleidelijk in de plaats komen van 
de selectieve controles. In deze handleiding worden de 
doelstellingen en de controlenormen aangegeven en is 
gedetailleerd beschreven welke .werkmethodes de contro­
leurs moeten volgen. 
Het feit dat er geen handboek bestaat voor de selectieve 
controles die tijdelijk worden toegepast in de inloopperio­
de, wil niet zeggen dat de leiders van de controleteams vrij 
waren in de keuze van de te controleren maatregelen. De 
controles zijn — voor elk van de begrotingsjaren 
waarvoor in de inloopperiode de goedkeuringsprocedure 
is toegepast — uitgevoerd voor een aantal maatregelen 
dat is geselecteerd aan de hand van criteria om het risico 
van een onjuiste toepassing van de communautaire 
wetgeving binnen de perken te houden. De leiders van de 
controleteams werken, voor ieder begrotingsjaar, met een 
goedgekeurd controleprogramma dat is vastgesteld 
volgens bovengenoemde criteria. 
Uit de syntheseverslagen over de resultaten van de 
controles, die zijn opgesteld voor elk begrotingsjaar 
waarvoor de procedure voor goedkeuring van de 
rekeningen is afgewerkt, blijkt dat tijdens de inloopperio­
de voor alle gefinancierde maatregelen één of meer keer is 
gecontroleerd, ook al is, zoals de Rekenkamer aangeeft, 
slechts een beperkt aantal individuele dossiers gecontro­
leerd. Deze controles hebben niet alleen tot aanzienlijke 
financiële correcties geleid, maar ook een preventief effect 
gehad. In veel gevallen hebben de Lid-Staten namelijk 
maatregelen genomen om hun verantwoordelijkheid 
beter na te komen. 
Nu de inloopperiode met de goedkeuring van de 
rekeningen over het begrotingsjaar 1985 afgesloten is, 
wordt vanaf de controle op de uitgaven in 1986 de op 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 209 
systeemanalyse gebaseerde controle uitgebreid tot andere 
uitgaven dan die voor restituties en MCB's. Het zou 
echter niet realistisch zijn om te veronderstellen dat de 
systeemanalyse al vanaf het eerste jaar kan worden 
toegepast voor alle door het EOGFL gefinancierde 
maatregelen. De invoering van deze analyse vergt 
namelijk een over meerdere jaren geprogrammeerde inzet 
van het deskundige personeel en de volledige mede­
werking van de Lid-Staten. 
Personeelsbestand 
5.35. Ook de Commissie is van mening dat het aantal 
ambtenaren voor de goedkeuring van de rekeningen zou 
moeten worden aangepast in verband met de invoering 
van de systeemcontrole, en voorts met de toeneming van 
de uitgaven en van het aantal maatregelen. 
Achterstallig werk 
5.36 - 5.39. De Commissie is van oordeel dat, gezien de 
uitbreiding van de Gemeenschap tot 12 Lid-Staten en de 
belangrijke toeneming van het aantal te controleren 
maatregelen^ de bestaande termijnen voor de goedkeu­
ring van de rekeningen ontoereikend zijn om het 
minimum aan kwaliteit te waarborgen dat vereist is voor 
een controle die die naam waardig is. Daarom is in het 
kader van de herziening van het Financieel Reglement en 
van de wijziging van Verordening nr. 729/70 een wijziging 
in die termijnen voorgesteld. 
Wat de opmerking in punt 5.39 betreft, zij erop gewezen 
dat in de in 1987 genomen goedkeuringsbeschikkingen 
over de jaren 1983 tot en met 1985 slechts weinig reserves 
zijn gemaakt. Voorts worden de kwesties met betrekking 
tot de buiten beschouwing gelaten bedragen gewoonlijk 
op vrij korte termijn geregeld. 
De medewerking van de Lid-Staten 
5.40-5.41. Uit de snelle afwikkeling van de goedkeu­
ringsprocedures over de begrotingsjaren 1983 tot en met 
1985 blijkt de grotere medewerking van de Lid-Staten. 
Zoals bij iedere relatie tussen controleur en gecontroleer­
de zijn er verschillen van inzicht, enerzijds over bepaalde 
specifieke problemen (en meer in het bijzonder over de 
punten die aanleiding geven tot financiële correcties) en 
anderzijds over bepaalde beginselen, met name wanneer 
de nationale belangen strijdig zijn met de communautaire 
belangen. In het algemeen zijn de Lid-Staten zich er echter 
van bewust dat een gelijke behandeling van de Lid-Staten 
en de betrokkenen beter gewaarborgd wordt via een 
communautaire controle. Preventieve raadpleging en slotopmerkingen 
5.42 - 5.44. De Commissie deelt de standpunten van de 
Rekenkamer dat de controle door de Gemeenschap 
korter moet volgen op de betaling van de steun in de Lid-
Staten en dat de preventieve controle moet worden 
uitgebreid. Deze twee aspecten zijn ten volle meegenomen 
in de maatregelen die in de laatste jaren zijn uitgevoerd 
om de achterstand bij de goedkeuring van de rekeningen 
weg te werken en ook bij de invoering van de controle met 
behulp van systeemanalyse. 
Met betrekking tot punt 5.44 verwijst de Commissie 
enerzijds naar het voorstel om het voorschottenstelsel te 
vervangen door een vergoedingenstelsel en anderzijds 
naar de veralgemening, vanaf de goedkeuringsprocedure 
voor het begrotingsjaar 1986, van de controle via 
systeemanalyse. 
CONTROLE VAN DE AFZONDERLIJKE 
MARKTEN 
5.45-5.55. De opmerkingen van de Commissie naar 
aanleiding van de standpunten van de Rekenkamer met 
betrekking tot de werking van het quotastelsel in de 
zuivelsector, tot de distillatiemaatregelen voor wijn en tot 
de produktiepremies voor tabak zijn reeds vermeld in de 
antwoorden op de speciale verslagen over deze punten. Er 
zij echter nog gewezen op het volgende: 
Het quotastelsel en het extra-heffingenstelsel 
in de zuivelsector 
5.48. Het quotastelsel is een volstrekt nieuwe beleids­
maatregel. Wanneer een regeling wordt ingevoerd 
waarbij 1,6 miljoen melkproducenten betrokken zijn, 
mogen aanloopmoeilijkheden worden verwacht. Het 
quotum is oorspronkelijk op een te hoog niveau 
vastgesteld, maar het heeft duidelijk effect gehad op de 
leveranties. Die zijn namelijk in het eerste quotajaar in 
vergelijking met 1983/1984 met meer dan 5 % of 5 
miljoen ton gedaald. Dit moet worden gezien tegen de 
achtergrond van een gemiddelde jaarlijkse toeneming met 
2,6 % in de periode 1973-1983. 
Geen enkele andere maatregel heeft zo'n positief effect 
gehad. De besluiten van de Raad van december om de 
leveranties in een periode van twee jaar met 9,5 % te 
verminderen en om het mogelijk te maken de interventie 
in maart te schorsen, zijn belangrijke elementen om de 
zuivelsector opnieuw onder controle te krijgen. 
210 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
5.49. De Commissie deelt het standpunt van de 
Rekenkamer over de lacunes in de toepassing van het 
stelsel in de Lid-Staten; zij had die lacunes zelf 
geconstateerd. Al in 1985 is zij procedures wegens 
overtreding van het Verdrag begonnen, met name naar 
aanleiding van de nationale maatregelen voor de 
toepassing van de superheffing (extra heffing). Een aantal 
van die procedures is in maart 1987 niet verder doorgezet 
ingevolge het akkoord van de Raad van 16 december 1986 
over de wijziging van de wetgeving voor de zuivelsector. 
Ten aanzien van twee Lid-Staten zijn de procedures nog 
niet beëindigd. 
De Commissie heeft snel gereageerd in de gevallen waarin 
een slechte toepassing van het stelsel in de Lid-Staten de 
beheersing van de melkproduktie in gevaar bracht of 
financiële consequenties had doordat de verschuldigde 
heffingen niet werden geïnd of niet werden opgeëist. 
5.50. De werkwijze met het Comité van Beheer, met 
werkgroepen en bilaterale contacten, wordt belangrijk 
geacht voor de uitvoering van de taak van de Commissie. 
Distillatiemaatregelen in de wijnsector 
5.51. De enige distillatiemaatregel die momenteel een 
aanvulling vormt op maatregelen voor opslag op lange 
termijn, is de maatregel die is vastgesteld in artikel 42 van 
Verordening (EEG) nr. 822/87. Alle andere maatregelen 
hebben geen relatie met opslagmaatregelen. 
5.52. (a) De Commissie wijst erop dat iedere distillatie­
maatregel eigen kenmerken heeft, zodat, in jaren met een 
gering overschot, met een zekere flexibiliteit kan worden 
opgetreden, naargelang van de marktsituatie. De over­
schotten van tafelwijn zijn echter structureel geworden en 
als gevolg daarvan bepaalde maatregelen minder aange­
wezen. 
Daarom heeft de Commissie in het kader van haar 
bevoegdheden de interventie tegen hoge prijs syste­
matisch verminderd. Zij dient echter voorzichtig te werk 
te gaan, met name in het licht van de gemeenschappelijke 
verklaring die het Europese Parlement, de Raad en de 
Commissie in maart 1985 tijdens het overleg over de 
herziening van de gemeenschappelijke marktordening 
voor wijn hebben afgelegd en waarin is gezegd dat de in de 
verordening voor de sanering van de markt vastgestelde 
interventiemaatregelen evenwichtig moeten worden 
toegepast. 
(b) Zoals reeds is vermeld in de antwoorden van de 
Commissie naar aanleiding van het speciale verslag van 
de Rekenkamer over de communautaire maatregelen 
voor distillatie van wijn, ligt het gemiddelde van alle prijzen die voor de distillatiemaatregelen aan de produ­
centen worden toegepast beneden de marktprijs. Boven­
dien zal deze prijs nog verder dalen als de Raad de 
voorstellen volgt die de Commissie heeft gedaan in 
document COM(87)452 van 28 september 1987 en die 
inhouden dat op langere termijn de distillatie in het kader 
van de zogenaamde „honoreringsgarantie" wordt afge­
schaft en dat sterker aflopende prijzen bij verplichte 
distillatie worden vastgesteld. Er zij verder op gewezen 
dat het huidige overschot van tafelwijn het gevolg is van 
de voortdurende daling van het verbruik en niet van een 
toeneming van de produktie. De produktie blijft namelijk 
gelijk of wordt zelfs kleiner. 
(c) Het ligt niet voor de hand dat een producent via 
overdracht van verplichte distillatie aan de financiële 
sancties kan ontsnappen. Een producent zal geen 
distillatie van een hoeveelheid wijn die overeenkomt met 
de verplichting van een andere producent accepteren 
(overdracht), als hij daarvoor geen financiële compensa­
tie ontvangt. 
Het is dan ook duidelijk dat een producent alleen tot 
overdracht zal besluiten als hij er zeker van is dat hij zijn 
eigen wijn tegen een zodanige prijs kan afzetten dat de 
financiële kosten van deze overdracht worden gecompen­
seerd. Dit heeft tot gevolg dat de duurdere wijn op de 
markt blijft en dat de financiële verliezen van de 
verschillende producenten bij de verplichte distillatie 
(verschil tussen de marktprijs en de prijs bij distillatie) 
grosso modo voor alle producenten gelijk kunnen zijn. 
5.53. (a) en (b) Op grond van artikel 79 van Ver­
ordening (EEG) nr. 822/87, de basisverordening voor de 
wijnmarkt, zijn het de Lid-Staten die de nodige maat­
regelen moeten nemen om naleving van de communautai­
re bepalingen in deze sector te waarborgen. 
Als de Commissie constateert dat de maatregelen 
ontoereikend zijn, kan zij op communautair niveau 
nadere detailvoorschriften voorstellen. In dat verband 
zijn voorstellen gedaan voor: 
— verscherping van de controle bij de aanbieding voor 
distillatie (4); 
— de oprichting door de Lid-Staten van een gespeciali­
seerde controlegroep (brigade, enz.) waarvan de 
grootte in overeenstemming is met de betekenis van 
de wijnsector in elk van de Lid-Staten; 
— de oprichting van een kleine groep in wijncontroles 
gespecialiseerde ambtenaren die er bij de Commissie 
met gebruikmaking van alle mogelijkheden — 
inclusief deelneming aan controles in de Lid-Staten — 
over moeten waken dat de communautaire bepalin­
gen uniform worden toegepast (5). 
Het moet echter worden gezegd dat de besprekingen ter 
zake bijzonder moeilijk verlopen omdat nationale 
bevoegdheden in het geding zijn. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 211 
Wat de definitie van tafelwijn betreft, zijn in de 
communautaire wijnwetgeving nauwkeurige criteria 
opgenomen inzake: 
de grondstof waaruit de wijn wordt vervaardigd 
(wijnstoksoorten, plaats van produktie); 
— de oenologische procédés die mogen worden toege­
past bij de produktie; 
— de voorschriften voor het vervoer van wijn. 
Wat tafelwijn is, wordt dus bepaald door al deze 
voorschriften samen en de definitie die voorkomt in 
bijlage I van Basisverordening nr. 822/87 dient dan ook 
alleen om tafelwijn te onderscheiden van andere soorten 
wijn, met name de v.q.p.r.d., d.w.z. in bepaalde gebieden 
voortgebrachte kwaliteitswijnen. Een aanscherping van 
de definitie is niet van essentiële betekenis voor de 
bestrijding van fraude, aangezien tafelwijn moet worden 
gecontroleerd wat alle genoemde bepalingen betreft en 
niet alleen wat betreft de definitie. 
Produktiepremies in de tabakssector 
5.54 - 5.55. De traditionele produktie in de landen van 
de Gemeenschap bestond hoofdzakelijk uit „sun-cured"-
en „air-cured"-tabak. De vraag naar die tabak is in de 
laatste jaren gedaald als gevolg van een verschuiving van 
de vraag naar nieuwe „american blended"-sigaretten. Als 
antwoord op deze ontwikkeling heeft de Commissie 
besloten de prijzen en premies te differentiëren om zo de 
produktie van minder gevraagde soorten te ontmoedigen. 
Daarom zijn in 1982, 1983 en 1984 de tabakssoorten 
onderverdeeld in drie groepen en zijn de verschillen tussen 
de prijzen en de premies voor de onderscheiden groepen 
steeds vergroot. De differentiatie is nog verscherpt 
doordat in 1986 de prijzen en premies zijn vastgesteld 
voor vier groepen. In het kader van de besluiten inzake de 
prijzen en premies voor de oogst van 1987 heeft de Raad, 
op voorstel van de Commissie, de tabakssoorten opnieuw 
ingedeeld en nu in vijf groepen. De indeling is gebaseerd 
op de marktsituatie, de omvang van de aanvoer bij de 
interventiebureaus, de commerciële afzetmogelijkheden 
en de ontwikkeling van de produktie. De differentiatie 
tussen de soorten is hiermee weer vergroot. 
Het resultaat van dit beleid is dat momenteel 65 % van de 
produktie uit de Gemeenschap bestaat uit tabak waar­
naar vraag bestaat of die aangepast is aan de vraag. Wat 
de andere soorten betreft, moet rekening worden 
gehouden met het feit dat ze met name worden geteeld in 
de probleemgebieden van de Gemeenschap met de 
hoogste percentages arbeidsplaatsen in de landbouw en met een laag inkomen. Bovendien zijn er wegens de 
structuursituatie in die gebieden geen mogelijkheden voor 
omschakeling. 
Het aanbod aan de interventiebureaus is de laatste jaren 
aanzienlijk verminderd. Zo is in 1985 vrijwel geen tabak 
aangeboden van soorten die als probleemsoorten worden 
beschouwd, zoals Havanna, Tsebelia en Mavra. In de 
periode 1984 tot 1987 zijn de prijzen en premies voor deze 
soorten met 20 % verlaagd. De uitvoerrestituties tenslot­
te zijn sinds 1981 niet gewijzigd. De Commissie heeft de 
administratieve procedures en de controleprocedures in 
de Lid-Staten geverifieerd en heeft geen grove onregelma­
tigheden geconstateerd. 
Produktie steun voor erwten, tuin- en 
veldbonen [Verordening (EEG) nr. 1431 j82 
zoals gewijzigd] 
Opmerkingen naar aanleiding van de controle 
Steun voor produkten bestemd voor menselijke 
consumptie 
5.58. Erwten, tuin- en veldbonen voor menselijke 
consumptie concurreren met de produkten voor ver-
voedering, daarom is de regeling uit 1982 verruimd. 
Controleprocedures in de Lid-Staten 
5.59. (a) De communautaire wetgeving houdt niet in 
dat bij de aanvoer van erwten, tuin- en veldbonen in de 
verwerkende bedrijven officieel aangestelde personen een 
fysieke controle op het gewicht en de kwaliteit moeten 
uitvoeren. De wetgeving houdt evenmin in dat de 
bedrijven de aanvoer moeten melden. 
De steekproefsgewijze controle van de kwaliteit wordt in 
de betrokken Lid-Staten uitgevoerd door deskundigen 
die door de nationale diensten zijn erkend.. Er worden 
analyses uitgevoerd door onafhankelijke laboratoria of 
bedrijfslaboratoria; al deze laboratoria moeten eveneens 
door de nationale autoriteiten zijn erkend. 
(b) De Commissie onderzoekt of er aanleiding is om 
invoering van een zekerheidstelling bij import voor te 
stellen. 
(d) De Commissie heeft contact opgenomen met de 
betrokken Lid-Staat en onderzoekt of de vastgestelde 
bepalingen in overeenstemming zijn met de wetgeving. 
212 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Produktiesteun voor katoen (Verordening 
(EEG) nr. 2169/81) 
Opmerkingen naar aanleiding van de controle 
Berekening van de wereldmarktprijs Le veringsprocedures 
5.69. De Commissie is van oordeel dat de naleving van 
de minimumprijs — de reden om de produktiesteun te 
betalen — goed kan worden gecontroleerd als de 
hoeveelheid van het geleverde produkt en de kwaliteit zijn 
bepaald hetzij voor het verkoopseizoen, hetzij in de 
egreneringsbedrijven. 
5.64. De suggestie van de Rekenkamer zal aandachtig 
worden onderzocht. De suggestie beperkt de Commissie 
echter sterk in haar vrijheid van handelen, terwijl zij de 
verschillende noteringen en aanbiedingen met een zekere 
marge moet kunnen beoordelen. Bovendien kan de 
Commissie op het tijdstip van de bepaling van de 
wereldmarktprijs niet weten of en hoeveel katoen uit de 
verschillende landen zal worden ingevoerd. De Commis­
sie neemt nota van de opmerking van de Rekenkamer en 
zal het punt onderzoeken. 
Voorraadboekhouding 
5.68. De Commissie neemt nota van de opmerkingen 
van de Rekenkamer en zal de genoemde gevallen 
onderzoeken. ALGEMENE CONCLUSIES 
5.70-5.72. De Commissie heeft de problemen en de 
zwakke punten van bepaalde regelingen van het GLB 
voortdurend aangegeven en zij heeft noodzakelijke 
hervormingen aan de politieke instanties in de Gemeen­
schap voorgesteld onder andere in 1983 in document 
COM(83)500 „GLB — Voorstellen van de Commissie", 
vervolgens in document COM(85)333 def. „Groenboek", 
en nog heel recent in document COM(87)410 def. „Balans 
en perspectieven van het GLB" en document 
COM(87)452 def. „Toepassing van de stabilisatiemecha­
nismen in de landbouw". 
(>) PB C 321 van 15.12.1986, blz. 207. 
(2) Doe. COM(87)249 def. van 10.6.1987; PB L 119 van 
8.5.1987, blz. 18. 
(3) Zie derde overweging van Verordening (EEG) nr. 1334/86 
van de Raad. (4) Doe. COM(86)398 def. van 16.7.1987. 
(5) Doe. COM(87)l def. van 5.3.1987. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 213 
HOOFDSTUK 6 
Fraude en onregelmatigheden 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
TRADITIONELE EIGEN MIDDELEN 
6.3 - 6.6. De Commissie deelt volledig de bezorgdheid 
van de Kamer inzake de kwaliteit en de betrouwbaarheid 
van de verschillende informatiesystemen inzake de 
resultaten van de controles van de Lid-Staten betreffende 
de functionering van het systeem van de eigen middelen 
van de Gemeenschap. De Commissie wijst erop dat zij in 
dit verband op verscheidene niveaus een reeks maat­
regelen heeft getroffen. 
De Commissie heeft immers reeds in 1979 bij de Raad 
verscheidene voorstellen ingediend tot wijziging van 
Verordening (EEG) nr. 2891/77 alsmede een verordening 
tot invoering van een informatiesysteem inzake onregel­
matigheden ten nadele van de eigen middelen van de 
Gemeenschappen. Op grond van deze voorstellen zou het 
onder andere mogelijk zijn: 
— de voorwaarden nader vast te stellen voor het 
constateren en het ter beschikking stellen van deze 
eigen middelen door de Lid-Staten en aldus de meeste 
moeilijkheden uit de weg te ruimen die in deze door de 
toepassing van de huidige regeling ontstaan; 
— een informatiesysteem op te zetten over de werkzaam­
heden in verband met het beheer van, de controle op 
en de bestrijding van fraude in de Lid-Staten, wat 
volledig tegemoet komt aan de verlangens van de 
Kamer zoals die met name tot uitdrukking zijn 
gebracht in de punten 6.4 (b), (d) en (e). 
De Commissie betreurt derhalve met de Kamer dat 
gedurende de laatste drie jaren slechts zeer weinig 
verbeteringen zijn aangebracht en zij geeft nogmaals 
uiting aan haar teleurstelling dat over deze voorstellen 
door de Raad nog geen besluit is genomen. Desondanks heeft de Commissie haar pogingen voortge­
zet om binnen het raam van de bestaande regeling een 
belangrijke verbetering te bereiken van de door de Lid-
Staten verstrekte gegevens hetzij in de halfjaarlijkse of 
jaarlijkse verslagen, bedoeld in Verordening (EEG) nr. 
2891/77 hetzij naar aanleiding van verzoeken om 
inlichtingen inzake gevallen van fraude of onregelmatig­
heden die ter harer kennis zijn gebracht. 
De Commissie wijst er tenslotte op dat zij in het kader van 
de gemeenschappelijke controles als bedoeld in Ver­
ordening (EEG) nr. 2891/77 overeenkomstig de richt­
snoeren van de Kamer ter zake in 1986 een onderzoek is 
begonnen in alle Lid-Staten naar de behandeling van 
fraudegevallen die de traditionele eigen middelen aantas­
ten. 
Op grond van Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de 
Raad betreffende wederzijdse bijstand tussen de adminis­
tratieve autoriteiten van de Lid-Staten en samenwerking 
tussen deze autoriteiten en de Commissie, met het oog op 
de juiste toepassing van de douane- en landbouw­
voorschriften, waren de Lid-Staten tot nu toe slechts 
verplicht de Commissie mededeling te doen van de 
gegevens die zij dienstig achtten inzake goederen, 
middelen en methoden die bij frauduleuze handelingen 
worden gebruikt en van gebreken en tekortkomingen in 
de voorschriften. Nu echter op 1 juli 1987 Verordening 
(EEG) nr. 945/87 van de Raad in werking is getreden, 
waarbij de eerder genoemde verordening werd gewijzigd, 
zou in deze toestand een aanzienlijke verbetering moeten 
komen. Volgens deze nieuwe verordening moeten de Lid-
Staten de Commissie in het kader van het stelsel van 
administratieve samenwerking alle onregelmatige trans­
acties mededelen die op communautair niveau van 
bijzonder belang zijn alsmede de daarop betrekking 
hebbende gegevens. Met name moet worden vermeld dat 
deze gegevens de Commissie niet moeten worden 
verstrekt om haar controlebevoegdheid te versterken, 
doch om haar in staat te stellen coördinerend op te treden 
bij acties van de Lid-Staten tot bestrijding van onregelma­
tigheden. 
214 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Ook al is Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad 
niet bedoeld om dienst te doen als „informatiesysteem" 
inzake onregelmatigheden, toch kan op grond hiervan 
een overzicht worden verkregen van de gevallen waarin 
het herstel van een administratieve vergissing bij de 
toepassing van de regeling in strijd kan komen met het 
beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen 
van de belastingplichtigen. Deze gevallen moeten aan de 
Commissie ter beslissing worden voorgelegd wanneer het 
bedrag van de desbetreffende rechten ten minste 2 000 
ECU bedraagt alsmede bij bedragen beneden deze grens 
wanneer de Lid-Staat niet in staat is om zelf alle aspecten 
van het problemen te beoordelen. 
EOGFL-GARANTIE 
Tenuitvoerlegging van de meldingsprocedure 
6.8. De Commissie heeft getracht om te komen tot een 
striktere en meer uniforme toepassing van Verordening 
(EEG) nr. 283/72 via bijeenkomsten met de Lid-Staten en 
door middel van werkdocumenten. 
Gevoeglijk kan worden verondersteld'dat deze pogingen 
die in samenwerking met de Lid-Staten zijn gedaan thans 
effect beginnen te sorteren. Vastgesteld is dat de meeste 
Lid-Staten vanaf 1985 een groter aantal gevallen van 
onregelmatigheden hebben gemeld. 
6.10. (a) De Commissie betreurt met "de Kamer dat de 
Lid-Staten niet steeds de termijnen voor de kwartaalmel­
dingen eerbiedigen. 
Hoewel in Verordening (EEG) nr. 283/72 niet is 
voorgeschreven dat „nulopbrengsten" in voorkomend 
geval moeten worden voorgelegd, hebben de afgevaardig­
den van de Lid-Staten in het EOGFL-Comité de 
voordelen van dergelijke meldingen erkend. 
De Commissie heeft de betrokken Lid-Staten onlangs 
deze procedure in herinnering gebracht. 
(b) De Commissie erkent dat de in de meldingen 
verstrekte gegevens dikwijls vaag zijn. Met het informati-
casysteem IRENE, dat thans operationeel is, is het 
mogelijk geworden — en voor optimaal gebruik van het 
computersysteem ook noodzakelijk — de voordelen 
daarvan beter te gebruiken door uitvoeriger gegevens te 
verlangen dan tot nu toe. De Commissie wil met de Lid-Staten nagaan wat de beste 
wijze is om verbeteringen aan te brengen. 
(c) De Commissie wijst erop dat Verordening (EEG) 
nr. 283/72 niet voorschrijft dat de namen van de fraudeurs 
worden vermeld; daarom kwamen in de kwartaalmeldin­
gen gewoonlijk geen gegevens voor inzake de namen van 
de begunstigden van de fraude. Bijzonder belangrijke 
uitvoerige informatie over begunstigden van fraude 
wordt uitgewisseld wanneer zulks nodig is in het kader 
van het systeem van direct contact tussen de instanties van 
de Lid-Staten die belast zijn met de vervolging van 
onregelmatigheden. Gegevens kunnen ook worden 
uitgewisseld overeenkomstig artikel 4 van Verordening 
(EEG) nr. 283/72 en tijdens bijeenkomsten van de 
werkgroepen van het EOGFL die zich met onregelmatig­
heden bezighouden. 
Het is een belangrijk onderdeel van de controlesystemen 
van de Lid-Staten in het algemeen dat fraudeurs, die 
betrokken zijn bij fraude of herhaaldelijk onregelmatig­
heden hebben begaan, in het oog worden gehouden. 
(d) Van de 50 vermelde gevallen werden er 32 ontdekt 
door het Ministerie van Financiën (GDF) en 18 door het 
Interventiebureau voor Landbouwprodukten (AIMA). 
Deze onregelmatigheden werden in het algemeen ontdekt 
door een controle achteraf of tijdens een routinecontrole. 
Invordering van de onverschuldigd betaalde 
bedragen 
6.12. Bedacht dient te worden dat bij de toepassing van 
de nationale wetgeving en procedures invorderings­
procedures dikwijls verschillende jaren in beslag kunnen 
nemen en dikwijls langer dan de genoemde vijfjaar. Dit is 
met name het geval indien grote bedragen in geding zijn. 
Opmerking verdient in dit verband dat er in het verleden 
gevallen zijn geweest waarin de terugvordering door de 
rechter geheel of gedeeltelijk is verworpen. Aangezien de 
betrokken begunstigden dikwijls tegen de terugvordering 
in verzet komen via de rechter, tot aan de hoogste rechter 
toe, kan de Commissie geen invloed uitoefenen op de tijd 
die de nationale rechterlijke instanties nodig hebben voor 
hun uiteindelijke beslissing. 
Indien de desbetreffende Lid-Staat van mening is dat in 
een bepaald geval terugvordering onmogelijk is wordt de 
zaak afgedaan overeenkomstig artikel 8, lid 2, van 
Verordening (EEG) nr. 729/70 en in het raam van de 
verrekeningsprocedures. 
Met de invoering van het informatiesysteem IRENE kan 
de Commissie de invorderingsprocedures beter 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 215 
controleren, zoals met name door de Kamer wordt 
aanbevolen. 
ALGEMENE OPMERKINGEN 
6.13 en 6.20. De Commissie heeft, overeenkomstig de 
toezegging die zij begin 1987 had gedaan jegens de 
Commissie voor Begrotingscontrole van het Europese 
Parlement, een diepgaand onderzoek ingesteld naar de 
middelen om de fraudebestrijding ten nadele van de 
communautaire begroting met meer kracht ter hand te 
nemen. Dit onderzoek dat betrekking heeft op de acties 
die moeten worden ontplooid als op de interne organisatie 
en de beschikbaar te stellen instrumenten — hebben op 14 
oktober geresulteerd in de aanneming door de Commissie 
van een verslag inzake een verstrekte strijd tegen fraude 
ten nadele van de communautaire begroting. 
Wat de huidige situatie betreft moet de Commissie er 
nogmaals op wijzen dat de communautaire voorschriften 
een duidelijke verdeling van de bevoegdheden behelzen 
tussen Lid-Staten en Commissie voor het beheer van en 
controle op een belangrijk gedeelte van de communautai­
re middelen. In dit verband hebben de Lid-Staten de 
permanente taak om controle uit te oefenen op de 
transacties die zij dagelijks beheren, waarbij de Commis­
sie optreedt om — in voorkomend geval door eigen 
controles wanneer deze zijn voorgeschreven in de communautaire wetgeving, zoals op EOGFL-gebied — 
na te gaan of deze beheers- en controleverrichtingen 
plaats hebben overeenkomstig de communautaire ver­
plichtingen. 
In dit verband is het gebruikelijk dat de Commissie slechts 
aan een zeer gering gedeelte van de verificaties ter plaatse, 
die door de Lid-Staten worden verricht, deelneemt. De 
Commissie daarentegen beijvert zich permanent om een 
volledig doeltreffend gebruik te maken van haar eigen 
mogelijkheden — op het gebied van voorschriften, 
materieel en op menselijk vlak — tot controle en 
fraudebestrijding. De resultaten van bovengenoemde 
werkzaamheden zullen haar activiteit op het terrein van 
de fraudebestrijding een nieuwe impuls geven. 
Gevolgen van de verwijzing naar het nationale 
recht 
6.18. Hier moge worden verwezen naar hetgeen onder 
punt 6.10.(c) werd betoogd. 
6.19. Hoewel de nationale wetgevingen over het alge­
meen thans niet de mogelijkheid kennen dat een derde 
wordt betrokken bij de bestraffing, deelt de Commissie in 
beginsel het standpunt van de Kamer ter zake. Zulks sluit 
evenwel niet uit dat de Commissie de nationale instanties 
nuttige inlichtingen kan verschaffen voor zover zij 
mededeling daarvan wenselijk acht; deze procedure werd 
ook in het verleden reeds gevolgd. 
216 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 7 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, 
Afdeling „Oriëntatie" (EOGFL-Oriëntatie) 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
Algemene opmerking INLEIDING 
De Commissie heeft verschillende voorstellen ingediend 
om een gemeenschappelijk landbouwstructuurbeleid tot 
stand te brengen. Haar voorstellen zijn slechts gedeeltelijk 
door de Raad aanvaard. 
De Commissie is zich ervan bewust dat er, als gevolg van 
het steeds restrictievere beleid inzake de prijzen en 
markten voor landbouwprodukten, dat een steeds grotere 
plaats moet worden ingeruimd voor structurele en sociale 
maatregelen. Wil men vermijden dat het landbouwbeleid 
opnieuw een louter nationale aangelegenheid wordt, dan 
moet volgens de Commissie het structuurbeleid aanzien­
lijk worden verruimd. 
De Raad heeft te dien einde in 1987 (') reeds zijn 
goedkeuring gehecht aan een eerste reeks maatregelen tot 
bijsturing van het horizontale landbouwstructuurbeleid. 
De Commissie heeft daarnaast bij de Raad andere 
hervormingsvoorstellen (2) (bedrijfsbeëindiging en inko­
menssteun) ingediend. Tenslotte heeft zij, overeenkom­
stig de Europese Akte, dezer dagen aan de Raad een 
pakket nieuwe hervormingsvoorstellen (3) voorgelegd die 
erop gericht zijn een betere samenhang tot stand te 
brengen tussen de diverse structurele maatregelen. 
(') Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. 7.2. Het landbouwstructuurbeleid omvat maatregelen 
van drieërlei aard: 
— maatregelen van algemene strekking; 
regionale maatregelen, deze maatregelen zijn in 1978 
ingevoerd en vinden hun grondslag in de opvatting 
dat bepaalde regio's niet van de maatregelen van 
algemene strekking kunnen profiteren indien geen 
bijzondere steunmaatregelen worden genomen, met 
name ter verbetering van de infrastructuur op allerlei 
gebieden (communicatie, diensten, voorlichting 
enz...). Deze maatregelen houden meer in dan alleen 
maar gerichte ingrepen, aangezien het de bedoeling is 
om op een evenwichtige wijze op te treden in alle 
regio's die met gelijksoortige structurele problemen 
worden geconfronteerd; 
— met de marktordeningen samenhangende maat­
regelen; het betreft met name gerichte maatregelen 
die worden genomen in het licht van de eisen van het 
beleid inzake de landbouwmarkten. 
Voorts moet erop worden gewezen dat het struc­
tuurbeleid nog een ander onderdeel omvat, dat eveneens 
van essentieel belang is en geen betrekking heeft op 
financiële maatregelen van de Gemeenschap. Het betreft 
de kadervoorschriften voor de verlening van steun voor 
structurele maatregelen in de Lid-Staten, waarin niet 
alleen bij het Verdrag, maar ook bij artikel 14 van 
Richtlijn 72/159/EEG is voorzien en die later ook zijn 
opgenomen in artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 
797/85. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 217 
HET STRUCTUURBELEID IN HET KADER Onduidelijke begrippen 
VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK 
LANDBOUWBELEID 
7.4. De Commissie kan het in principe eens zijn met de 
Rekenkamer dat aan een beleid tot ondersteuning van de 
prijzen, in tegenstelling met een beleid tot stabilisering 
van de prijzen, ongunstige consequenties zijn verbonden 
uit structureel oogpunt. 
Zij meent dat deze zienswijze moet worden gerelativeerd. 
In werkelijkheid zijn de reële producentenprijzen in de 
landbouw sinds de invoering van het GLB aanhoudend 
en in belangrijke mate gedaald. Bovendien is de actieve 
beroepsbevolking in de primaire sector (landbouw, 
visserij, bosbouw) over diezelfde periode met ongeveer 
60 % afgenomen. 
MOEILIJKHEDEN BIJ DE 
TENUITVOERLEGGING 
VAN EEN ECHT COMMUNAUTAIR 
LANDBOUWSTRUCTUURBELEID 
Ten aanzien van het globale concept 
Algemene beleidslijnen 
7.5. Het in december 1968 (4) door de Commissie 
goedgekeurde „Plan-Mansholt" bevatte een zeer vol­
ledige analyse van het landbouwbeleid van de Gemeen­
schap en van het in de Lid-Staten gevoerde landbouw-
structuurbeleid, alsmede een samenhangend geheel van 
voorstellen voor structurele maatregelen. De drie sociaal-
structurele richtlijnen die in 1972 naar aanleiding van dit 
initiatief zijn vastgesteld, vormden de grondslag van haar 
structuurbeleid op het gebied van de landbouwproduktie 
in het daaropvolgende decennium. 
Dit beleid is naderhand, met name naar aanleiding van de 
uitbreiding van de Gemeenschap en van sociaal-economi­
sche ontwikkelingen in de landbouw, als volgt aangevuld: 
— met de goedkeuring, in 1975, van Richtlijn 75/268/ 
EEG inzake de landbouw in probleemgebieden en 
bergstreken; 
— met de invoering, in 1978, van specifieke maatregelen 
ten behoeve van de regio's. 7.6. Wat de concepten („begrippen") betreft, zonder 
welke een landbouwstructuurbeleid niet ten uitvoer kan 
worden gelegd, heeft de Rekenkamer kritiek op het feit 
dat in de voorschriften geen nauwkeurige definities zijn 
opgenomen. Het bestaan van dergelijke concepten is 
evenwel van essentieel belang voor de tenuitvoerlegging 
van een echt communautair beleid, aangezien deze 
concepten de Gemeenschap als wetgever in staat stellen 
om de verschillende Lid-Staten analoge voorwaarden of 
beperkingen op te leggen. De definitie van die concepten 
moet evenwel worden opgesteld in het licht van de 
economische, sociale en juridische situatie in de betrok­
ken Lid-Staten. In artikel 39 van het Verdrag, dat de 
grondslag vormt van een communautair landbouwstruc­
tuurbeleid, is in lid 2 bepaald dat rekening moet worden 
gehouden met „de bijzondere aard van het landbouw­
bedrijf, welke voortvloeit uit de maatschappelijke 
structuur van de landbouw en uit de structurele en 
natuurlijke ongelijkheid tussen de verschillende land­
bouwgebieden". 
Omdat de landbouwgebieden in de EEG, qua natuurlijke, 
structurele en administratieve situatie onderling aanzien­
lijk verschillen, en de problemen waar de personen die van 
de landbouw leven en in de landbouw werkzaam zijn 
worden geconfronteerd, ook uiterst verscheiden zijn, is de 
Gemeenschap tot het inzicht gekomen dat de tenuitvoer­
legging van een communautair landbouwstructuurbeleid 
een sterke decentralisatie vergt, die de Lid-Staten of — 
binnen de Lid-Staten — de regio's, de mogelijkheid geeft 
dit beleid via de eigen wettelijke en bestuursrechtelijke 
middelen ten uitvoer te leggen. 
De Gemeenschap heeft zich er dan ook toe beperkt de 
opzet, doelstellingen en financiële kadervoorschriften 
vast te leggen, en het aan de nationale of regionale 
instanties overgelaten om te beslissen op welke wijze en 
met welke middelen zij dit beleid overeenkomstig door de 
Gemeenschap vastgestelde criteria ten uitvoer wilden 
leggen. In dit verband moet er evenwel op worden 
gewezen dat de nationale voorschriften voor de uitvoe­
ring van het beleid overeenkomstig de communautaire 
wetgeving voor goedkeuring aan de Commissie moeten 
worden voorgelegd. 
De Commissie wijst erop dat er, gelet op de toenemende 
heterogeniteit van de Gemeenschap van Twaalf, beslist 
voor meer flexibiliteit moet worden gezorgd, omdat het 
structuurbeleid anders niet langer zal kunnen blijven 
bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van 
het GLB. Deze ontwikkeling moet gepaard gaan met een 
intensivering van het toezicht (zie punten 7.22 — 7.24). 
De diverse uitvoeringsbepalingen die door de Commissie 
zijn vastgesteld waren overigens nooit bedoeld om criteria 
of voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van de 
maatregelen vast te leggen. Zij bevatten alleen technische 
voorschriften inzake de financiering. 
218 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Niet-realistische vereisten Begrotingsjaar Bestedingspercentage (en %) 
7.7. De Commissie is het grotendeels met de Rekenka­
mer eens wat de moeilijkheden betreft die de toepassing 
van het in Richtlijn 72/159/EEG bedoelde ontwikkelings­
plan in de weg hebben gestaan. 1969 
1970 
1971 
1972 
1973 
1974 
1975 70 
71 
57 
59 
55 
80 
78 
Zij is evenwel van mening dat het nog te vroeg is om een 
definitief oordeel uit te spreken over de bij Verordening 
(EEG) nr. 797/85 ingevoerde verbeteringsplannen, die in 
de plaats zijn gekomen van het ontwikkelingsplan. Zij zal 
evenwel rekening houden met de opmerkingen van de 
Rekenkamer wanneer zij artikel 23 van vorengenoemde 
verordening zoals gepland opnieuw beziet. 
Wat de opmerking betreft dat de verplichte boekhouding 
niet werkelijk is bijgehouden, is het de Commissie 
onmogelijk concrete gevallen te onderkennen op grond 
van de door de Rekenkamer verstrekte referenties. Zij kan 
daarop derhalve ook geen commentaar geven. De 
Commissie is evenwel waakzaam. Zij heeft dezer dagen 
een onderzoek in Ierland beëindigd, waarbij is gebleken 
dat de boekhouding in een aantal gevallen niet naar 
behoren is bijgehouden, zodat aan de betrokken Lid­
staat lagere bedragen zullen worden vergoed. 
Wat betreft het feit dat in de betrokken Lid-Staat aan 
gespecialiseerde centra steun is verleend voor boekhoud-
werk, is de Commissie van oordeel dat een dergelijk 
systeem ook de bedrijven ten goede kan komen. Ten aanzien van de omschrijving van de 
maatregelen 
7.10. De Commissie is het in ruime mate eens met de 
Rekenkamer dat de achterstand bij de tenuitvoerlegging 
van de structurele maatregelen in het betrokken land te 
betreuren valt, maar wil er in dit verband toch de 
aandacht op vestigen dat de wijze van toepassing van het 
structuurbeleid vaak terecht naar land of zelfs naar regio 
wordt gedifferentieerd (zie punt 7.6). 
7.11-7.12. Zoals zij reeds in haar antwoord op de 
opmerking in punt 7.6 te kennen heeft gegeven, is de 
Commissie van mening dat in de besluiten van de Raad 
met opzet geen al te nauwkeurige definities zijn gehan­
teerd om een op de specifieke kenmerken van de diverse 
regio's en landen van de Gemeenschap toegesneden 
toepassing mogelijk te maken. Om diezelfde reden 
vermijdt de Commissie ook zoveel mogelijk om uniforme 
voorwaarden en definities op te nemen in haar uitvoe­
ringsbesluiten. Voorts zijn in verband met de door de 
Rekenkamer in punt 7.11 bedoelde procedure voor 
financiering van bosbouwprojecten moeilijkheden 
ontstaan die overigens inmiddels een oplossing hebben 
gekregen. 
Beschikbare kredieten 
7.8. De indicatieve verdeling van de middelen van het 
EOGFL, als vastgelegd in Verordening nr. 25 van 14 
januari 1962, is niet in acht genomen, omdat de 
Gemeenschap, ondanks het feit dat de coördinatie van het 
landbouwstructuurbeleid in de Lid-Staten bij de beschik­
king van de Raad van 17 december 1962 (5) was geregeld, 
voorrang wilde verlenen aan de gemeenschappelijke 
ordening van de voornaamste landbouwmarkten. 
Wat de vijfjarige allocaties voor de periode 1980-1984 en 
1985-1989 betreft, is de Commissie het met de Rekenka­
mer eens dat het daarbij om plafonds zonder nauwkeurige 
betekenis gaat. De omvang van de kredieten wordt 
immers ieder jaar in het kader van de begrotings­
procedure vastgesteld. Dat is dan ook de reden waarom de Commissie er de 
voorkeur aan geeft haar standpunt van geval tot geval te 
bepalen, via een bijzondere beschikking tot goedkeuring 
van een programma of tot goedkeuring van nationale of 
regionale uitvoeringsvoorschriften of projecten. 
Wat meer bepaald de opmerking over de maatregel inzake 
het niet in de handel brengen van melk betreft, is het 
duidelijk dat het bestaan van de betrokken koeien in de 
periode voorafgaande aan de premieaanvraag bij ontsten­
tenis van een volledig melkkoeienregister diende te 
worden gecontroleerd aan de hand van de statistieken 
over de melkleverantie. Hier moesten evenwel soepele 
voorschriften worden gehanteerd, om rekening te kunnen 
houden met sterke verschillen in melkgift naargelang van 
het betrokken land, de regio en de melkveestapel. Het 
door de Rekenkamer bedoelde gevaar was dus wel reëel, 
maar de Commissie is, na nader onderzoek van het 
probleem, tot de conclusie gekomen dat er geen oplossing 
voorhanden was, waaraan niet nog grotere risico's 
zouden zijn verbonden. 
De mate van besteding in de periode 1969-1975 is in het 
hierna volgende overzicht aangegeven:) 7.13. Volgens de Commissie zijn de onderstaande twee 
doelstellingen niet onverenigbaar. Het betreft: 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 219 
— enerzijds, de instandhouding van een levensvatbare 
landbouw in gebieden met natuurlijke handicaps; 
— anderzijds, de aanpassing en verdere uitbouw van de 
landbouwstructuur, die nu wordt gekenmerkt door 
vergrijzing van de landbouwberoepsbevolking en te 
sterke versnippering. 
Integendeel, want om de landbouwstructuur te ver­
beteren en de activiteit in de landbouw in dergelijke 
gebieden in stand te houden, moeten deze beide doelstel­
lingen gelijktijdig worden gerealiseerd. 
Het onttrekken van grond aan de landbouw — een 
mogelijkheid waarin Richtlijn 72/160/EEG voorziet — 
was slechts ondergeschikt aan het hoofddoel, namelijk de 
verbetering van de landbouwstructuur. Bovendien moe­
ten de Lid-Staten overeenkomstig deze richtlijn bij de 
voorlegging van hun ontwerpen van uitvoeringsbepalin­
gen „het verband dat op regionaal niveau bestaat tussen 
de desbetreffende maatregel enerzijds, en de economische 
situatie en de kenmerken van de landbouwstructuur 
anderzijds" aangeven. Door te eisen dat de uitvoerings­
bepalingen worden afgestemd op een concrete regionale 
situatie, konden strijdige effecten worden voorkomen. 
Het gevaar dat de doelstelling inzake ontwikkeling van de 
landbouw (irrigatie, drainage), die door de Afdeling 
„Oriëntatie" van het EOGFL wordt nagestreefd, onver­
enigbaar is met de belangen van de Afdeling „Garantie" is 
daarentegen wel reëel. In dit verband gaat de Commissie 
evenwel van het standpunt uit dat voor de sterkst 
achtergebleven agrarische gebieden van de Gemeenschap 
een beleid van economische ontwikkeling moet kunnen 
worden gevoerd dat niet totaal in het teken staat van de 
landbouwmarkten. 
Ten aanzien van de toepassing van de 
maatregelen 
Directe en indirecte acties 
7.14. De Commissie is van mening dat de communau­
taire dimensie evengoed aanwezig is bij de indirecte als bij 
de directe acties. Zij eist overigens van de Lid-Staten dat 
zij de begunstigden systematisch het bedrag dat zij aan 
financiële steun van de Gemeenschap ontvangen, mede­
delen. Het is duidelijk dat de Lid-Staten verantwoordelijk 
zijn voor de uitvoering van de indirecte acties; zo is bij 
voorbeeld in artikel 32, lid 1 van Verordening (EEG) nr. 
797/85 bepaald dat „zij het nodige doen voor een 
doeltreffende controle op de gegevens voor de berekening 
van de uitgekeerde steun die voor subsidiëring uit het 
Fonds in aanmerking komt". Door het feit dat zij in 
belangrijke mate in de financiering van de acties 
deelnemen, zijn zij wel genoodzaakt adequate controles te 
verrichten. De financiering per programma 
7.16-7.17. De Commissie is gevoelig voor de opmer­
kingen van de Rekenkamer over de doeltreffendheid van 
de programma's. Zij zal daarmede rekening houden bij de 
opstelling van haar voorstellen in het kader van de nu aan 
de gang zijnde hervorming van de Structuurfondsen. 
7.19. Met de hervorming van de Fondsen, waaraan 
momenteel wordt gewerkt, zal het proces dat tot een 
betere coördinatie van de structurele instrumenten moet 
leiden, en waartoe de Commissie via de werkzaamheden 
van het nieuwe Directoraat-generaal Coördinatie Struc­
turele Instrumenten de aanzet heeft gegeven, juridisch zijn 
beslag krijgen. Een aantal door de Rekenkamer aan de 
kaak gestelde gebreken worden met deze hervorming 
ondervangen, aangezien daarbij de functionering van alle 
communautaire structurele instrumenten wordt ver­
eenvoudigd, geharmoniseerd en gecoördineerd. 
Het op grond van artikel 130 D van de Europese Akte 
opgestelde voorstel is bij de Raad ingediend. De 
Commissie zal op grond van dit algemeen voorstel de 
Raad eveneens een voorstel betreffende de coördinatie 
van de systemen van bijstandverlening van de ver­
schillende Fondsen voorleggen. 
Controle en toezicht op de maatregelen 
7.22-7.24. In haar mededeling, getiteld „Voor het 
succes van de Europese Akte: een nieuwe grens voor 
Europa" stelt de Commissie dat follow up een belangrijk 
aspect is van de hervorming van de Fondsen. Bij artikel 6 
van het dezer dagen door de Commissie goedgekeurde 
algemeen voorstel worden de aspecten toezicht en 
evaluatie geregeld. In dat artikel is het volgende bepaald: 
— „het optreden van de Gemeenschap moet aan een 
toezicht worden onderworpen in het kader van de in 
de artikelen 130 A en 130 C van het Verdrag 
genoemde doelstellingen opdat de aangegane ver­
bintenissen daadwerkelijk worden nagekomen. Dit 
toezicht maakt het mogelijk het optreden van de 
Gemeenschap om te buigen naar de nieuwe behoeften 
die tijdens de uitvoering ontstaan; 
— om de doeltreffendheid van de structurele interventies 
te meten, wordt het optreden van de Gemeenschap 
aan een evaluatie achteraf onderworpen ten einde 
economische gevolgen ervan te beoordelen en de 
invloed ervan op specifieke structurele problemen te 
analyseren; 
— de wijze van toezicht en evaluatie van het communau­
taire optreden worden bij de in artikel 3, lid 4 en lid 5, 
bedoelde bepalingen — en voor de EIB volgens haar 
statuten — vastgesteld. 
220 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
De Afdeling Oriëntatie van het EOGFL zal beslist haar 
voordeel doen met deze bepalingen wanneer zij eenmaal 
door de Raad zijn vastgesteld. 
7.22. Er zijn systemen ingevoerd voor de controle van 
de betalings- en vergoedingsaanvragen. Het is inderdaad 
zo dat de Commissie bij het systematisch onderzoek van 
door de Lid-Staten overgelegde documenten een termino­
logie hanteert die voortvloeit uit de betrokken voorschrif­
ten. Het doel van een dergelijke systematisering is voor 
meer duidelijkheid en striktheid te zorgen bij het beheer 
van de acties. De Commissie is van oordeel dat de 
definiëring van deze begrippen in concrete gevallen — een 
interne aangelegenheid — niet mogelijk is zonder 
interpretatie van de bestaande voorschriften. 
7.23. De Commissie kan het niet eens zijn met de 
opmerking van de Rekenkamer als zou zij niet in staat zijn 
de verrichtingen van de Afdeling Oriëntatie van het 
EOGFL grondig te controleren. Het zou uiteraard 
overdreven zijn om ieder individueel geval waarin 
indirecte steun is verleend, diepgaand te onderzoeken. 
Voor alle indirecte acties van algemene strekking heeft de 
Commissie evenwel een systeem opgezet met individuele 
steekkaarten voor iedere actie en iedere begunstigde, en 
de controle van die steekkaarten kan in bepaalde gevallen 
aanleiding geven tot een onderzoek van het volledige 
individuele dossier. 
De diensten van de Afdeling Oriëntatie van het EOGFL 
hebben in de loop van de laatste 5 begrotingsjaren meer 
dan 44 000 individuele steekkaarten opgevraagd (zie het 
Twaalfde tot en met Zestiende Algemeen Financiële 
Verslag) en onderzocht. Indien bij deze controles een 
overtreding in één specifiek geval aan het licht komt, dan 
wordt alleen de bijstand voor de betrokken begunstigde 
verlaagd, maar, blijkt uit de controles dat zich syste­
matisch onregelmatigheden voordoen, dan wordt de 
betrokken Lid-Staat verzocht om in verband met het 
probleem in kwestie voor alle gedane uitgaven een 
onderzoek in te stellen, eventueel de desbetreffende 
regelingen te wijzigen en een staat te overleggen van de 
bedragen die bij de volgende vergoedingsaanvraag in 
mindering moeten worden gebracht. Dit systeem wordt 
aangevuld met controles ter plaatse waar steekproefsge­
wijze gekozen gevallen grondig worden onderzocht. 
7.24. Het financieel verslag is inderdaad niet een 
verslag, waarin de economische of structurele resultaten 
van het gevoerde beleid worden geanalyseerd maar dat, 
zoals overigens uit zijn naam blijkt, financiële informatie 
bevat en dus vooral cijfergegevens over de in de diverse 
sectoren gedane uitgaven. 
Het is inderdaad juist dat de Commissie over het 
algemeen geen analytische verslagen voor de Raad heeft 
opgesteld, maar zij heeft ieder jaar in haar verslag over de 
toestand van de landbouw in de Gemeenschap statistische 
tabellen opgenomen over de tenuitvoerlegging van de 
maatregelen, die van de nodige commentaar zijn voor­
zien. EFFECTEN OP HET LANDBOUWBELEID 
Versnippering van maatregelen en kredieten 
7.28. Verordening (EEG) nr. 797/85 verschilt zeer 
duidelijk van voorgaande sociaal-structurele richtlijnen, 
en wel in velerlei opzicht: 
— een veel groter aantal landbouwers dan vroeger kan 
aanspraak maken op de regeling inzake steun ten 
behoeve van investeringen in landbouwbedrijven. 
Ten aanzien van de voor steun in aanmerking 
komende investeringen gelden evenwel strengere 
voorwaarden, met name om op produktieverhoging 
gerichte investeringen te kunnen uitsluiten; 
— er is voorzien in een regeling voor de verlening van 
steun ten behoeve van de vestiging van jonge 
landbouwers; 
— er is voorzien in regelingen inzake de verlening van 
aanloopsteun voor bepaalde samenwerkingsver­
banden (bedrijfsverzorging en -beheer); 
— er is voorzien in steun ten behoeve van de bebossing 
van landbouwgrond; 
— de steun ten behoeve van de opleiding is beter 
afgestemd op de behoeften van jonge landbouwers; 
— de regelingen inzake verlening van steun ter bevorde­
ring van de opleiding van sociaal-economische 
consulenten zijn afgeschaft. 
Slechte coördinatie tussen de bijstand voor de 
infrastructuur en andere vormen van bijstand 
7.32. De Commissie had er in haar antwoorden op de 
opmerkingen van de Rekenkamer betreffende de in het 
begrotingsjaar 1982 door de Afdeling Oriëntatie van het 
EOGFL verleende bijstand voor infrastructuurvoorzie­
ningen reeds op gewezen dat, hoewel slechts 35 % van de 
bevolking in een plattelandsgemeenschap rechtstreeks op 
de landbouw is aangewezen, het gedeelte van die 
bevolking dat van de landbouw afhankelijk is, in totaal 
ten minste 50 % bedraagt (rechtstreeks + onrecht­
streeks). De in artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 
1760/78 bedoelde voorwaarde, namelijk dat de inwoners 
hoofdzakelijk op de landbouw moeten zijn aangewezen, is 
dus vervuld. 
7.33. Voor bepaalde infrastructuurvoorzieningen kan 
geen enkel verband worden gelegd met het produktievo-
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 221 
lume. Voor irrigatie- en drainagewerkzaamheden bestaat 
er echter wel een zeker verband. Voor de armste 
landbouwers in de Gemeenschap schuilt in de uitvoering 
van laatstgenoemde werkzaamheden evenwel de enige 
hoop op duurzame economische ontwikkeling. In de 
praktijk heeft men toepassing van irrigatie in de 
wijnbouw — een eventuele vorm van misbruik — kunnen 
verbieden. Voor welke doeleinden weiland na drainage­
werkzaamheden wordt gebruikt, is evenwel moeilijk te 
controleren, vooral wanneer het om gemengde land­
bouwbedrijven gaat, waar verschillende dierlijke produk-
ten (schape- en rundvlees, melk) worden geproduceerd. 
Gering effect van de maatregelen tot 
oriëntatie van de produkties 
7.35. De aanhoudende stijging van de melkproduktie is 
geen betrouwbare indicator om het effect van de 
betrokken maatregelen te beoordelen. Het spreekt vanzelf 
dat de melkproduktie nog sneller zou zijn gestegen zonder 
die structurele maatregel. De Commissie moet evenwel 
toegeven dat de maatregelen die zijn genomen om de 
produktie van landbouwprodukten waarvoor over­
schotten bestaan te verminderen, over het geheel 
genomen zelden de verwachte resultaten hebben opgele­
verd en dit had vaak te maken met het feit dat de 
desbetreffende regelingen niet aantrekkelijk genoeg 
waren, vergeleken met de opbrengst van de produktie in 
kwestie. 
7.36. De Commissie zou erop willen wijzen dat in 
1977 (6) reeds is besloten tot een zekere beperking van de 
bijstandverlening in de zuivelsector en dat nog stringente­
re bepalingen in die zin zijn vastgelegd in Verordening 
(EEG) nr. 1946/81 (7). 
Wat de medeverantwoordelijkheidsheffmg betreft, zijn de 
in de bergstreken gevestigde producenten van betaling 
vrijgesteld, en geldt een verlaging van het heffingsbedrag 
voor landbouwers in agrarische probleemgebieden. Het is 
weinig waarschijnlijk dat de melkproduktie in belangrijke 
mate door een en ander zal worden beïnvloed, aangezien 
die produktie aan de lage kant is in de gebieden waarvoor 
totale vrijstelling geldt (de bergstreken) en aan de 
verlaging van het heffingsbedrag in de andere gebieden 
slechts geringe economische consequenties zijn ver­
bonden. Bovendien is de quotaregeling algemeen van 
toepassing. 
7.38. De eerste aanwijzingen op grond van de financie-
ringsaanvragen in het kader van de nieuwe regeling voor 
het rooien van wijngaarden, waarin Verordening (EEG) 
nr. 777/85 (8) voorziet en die gelijktijdig met voorstellen 
voor de herstructurering van de wijnmarktsector is 
ingediend, zijn bemoedigend. 
Goeddeels onbenut laten van steun voor de 
beroepsopleiding en de beroepsbekwaamheid 
1.41 - 7.42. De Commissie is het met de Rekenkamer 
eens dat beroepsopleiding en voorlichtingsdiensten nodig 
zijn om de aanpassing van de landbouwstructuur te vergemakkelijken. Zij betreurt bijgevolg de vertraging die 
in bepaalde Lid-Staten bestaat bij de tenuitvoerlegging 
van de maatregelen tot ontwikkeling van voorlichtings­
diensten. 
Wat de opleidingsmaatregelen betreft, wijst zij erop dat 
daarvoor, sinds de vaststelling van Verordening (EEG) 
nr. 1760/87 gunstigere financieringsvoorwaarden gelden. 
Slechte coördinatie bij de steun voor 
verbetering van de voorwaarden voor 
verwerking en afzet van landbouwprodukten 
7.44. Volgens de Commissie is de opstelling van 
sectoriële programma's voor ieder belangrijk produkt het 
adequate middel om deze maatregelen ten uitvoer te 
leggen. Alleen aan de hand van een sectorieel programma 
kan worden nagegaan of het gesteunde project aan de 
doelstellingen van de maatregel beantwoordt, en met 
name in hoeverre de geplande acties aan de doelstellingen 
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid beantwoor­
den. 
Volgens de Commissie zijn er geen onoverkomelijke 
bezwaren verbonden aan het feit dat andere financiële 
instrumenten van de Gemeenschap eveneens op dit 
terrein functioneren. De Commissie heeft er tot dusver 
voor gewaakt dat er geen overlapping met de bijstands­
verlening door het EFRO plaatsvindt en het EFRO heeft 
dezelfde regels in acht genomen als het EOGFL. Zij 
overweegt evenwel een duidelijker scheiding tussen de 
terreinen waarop deze beide Fondsen funtioneren in het 
kader van de momenteel aan de gang zijnde hervorming 
van de Structuurfondsen. 
7.45. Bij de goedkeuring van de programma's en de 
individuele projecten ziet de Commissie erop toe dat de 
voorgestelde investeringen een gunstig effect sorteren op 
het inkomen van de producenten. Door het ontbreken 
van compartimentering in een markteconomie valt dit 
uiteraard niet voor de volle 100 % na te trekken. Het is 
evenwel gebruikelijk bij voorbeeld om de aard en het 
bestaan van de aan de producenten voorgelegde contrac­
ten te verifiëren. 
Bovendien moeten de ondernemingen eveneens rekening 
houden .met hun belangen op middellange en lange 
termijn. Dit houdt in dat zij harmonieuze relaties in stand 
moeten houden met hun leveranciers van grondstoffen, 
vooral dan wanneer die leveranciers georganiseerd gaan 
optreden in hun relaties met de grote ondernemingen. 
Bovendien gaat het daarbij vaak om coöperaties die in 
handen zijn van de producenten. 
7.46. De opmerking van de Rekenkamer is pertinent, en 
het gevaar in kwestie is permanent aanwezig. De functie 
van de sectoriële programma's enerzijds en van de 
bekendgemaakte criteria, die de Commissie bij de selectie 
van de projecten hanteert anderzijds, moeten evenwel 
voor een samenhang zorgen tussen de toepassing van de 
betrokken maatregelen en de doelstellingen van het 
gemeenschappelij k landbouwbeleid. 
222 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Voor de zuivelsector (waarvoor tijdelijk een schorsing 
van alle steunregelingen gold) worden bij voorbeeld 
criteria gehanteerd die expliciet zijn afgestemd op 
investeringen voor niet voor interventie in aanmerking 
komende produkten. Zo bij voorbeeld heeft de Commis­
sie in de conservensector geleidelijk de financiering 
stopgezet van interventiemaatregelen voor tomaten, 
peren en perziken. En voor veevoer wordt bij verhoging 
van de capaciteiten geen steun verleend. 
SLOTOPMERKINGEN 
7.47. Het streven om de in artikel 39 van het Verdrag 
vermelde doelstellingen van het gemeenschappelijk 
landbouwbeleid te bereiken moet worden ingepast in een 
ruimere context, waarin ook plaats is voor overwegingen 
in verband met de begrotingsproblematiek. Deze opmer­
king geldt ook voor het landbouwstructuurbeleid. Zo kan 
men de indruk krijgen dat doelstellingen die enerzijds op 
een aanpassing van de landbouwstructuur zijn gericht die 
van invloed is op de produktie van produkten waarvoor 
overschotproblemen bestaan, en, anderzijds, ten doel 
hebben de ontwikkeling van achtergebleven gebieden met 
een voornamelijk agrarische bestemming te vergemakke­lijken, in feite onverenigbaar zijn. Gelet op de belangen 
die hier op het spel staan, is het veeleer zaak het juiste 
evenwicht te vinden. 
De wijzigingen die bij Verordening (EEG) nr. 797/85 zijn 
ingevoerd hebben betrekking op de verlening van steun 
ten behoeve van landbouwbedrijven en zijn er met name 
op gericht de verdere ontwikkeling van die bedrijven zo te 
sturen dat zij niet in een verhoging van de produktie 
resulteert. Te dien einde zijn de prioriteiten aangepast, 
zodat beter rekening kan worden gehouden met de 
huidige krachtlijnen van het gemeenschappelijk land­
bouwbeleid. 
7.49 - 7.51. Met het oog op de door de Rekenkamer ter 
sprake gebrachte problemen werkt de Commissie mo­
menteel aan: 
— de hervorming van het GLB, waarvan de resultaten 
en perspectieven onlangs aan de Raad zijn voorge­
legd, namelijk in document COM(87)410 def. van 30 
juli 1987; 
— de in artikel 130 D van het Verdrag bedoelde 
hervorming van de Structuurfondsen, waarvoor de 
maatregelen van eerste etappe recentelijk bij de Raad 
zijn ingediend, namelijk in document COM(87)376 
def. van 24 augustus 1987. 
(!) PB L 167 van 26.6.1987, blz. 9. 
(2) COM(87)166 def./3 van 3.6.1987. 
(3) COM(87)376 def./2 van 24.8.1987. 
(4) COM(68)1000 van 18.12.1968. (5) 
(6) 
O PB 136 van 17.12.1962, blz. 2892/62. 
Verordening (EEG) nr. 1081/77: PB L 131 van 26.5.1977, 
blz. 10. 
PB L 197 van 20.7.1981, blz. 32. 
PB L88 van 28.3.1985, blz. 8. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 223 
HOOFDSTUK 8 
Structurele maatregelen betreffende citrusvruchten en in de 
visserijsector 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
STEUNMAATREGELEN VOOR DE SECTOR 
CITRUSVRUCHTEN Het begrip „bedrijfshoofd met als hoofdberoep 
landbouwer" 
Inleiding 
8.3. De Commissie wenst erop te wijzen dat uit de 
omvang van de per eind -1986 in de begroting opgenomen 
kredieten en verrichte betalingen geen conclusies kunnen 
worden getrokken over de mate waarin de oorspronkelij­
ke ramingen zijn gerealiseerd. Overeenkomstig artikel 1 
van Verordening (EEG) nr. 2511/69 mag met de voor 
financiering door het EOGFL in aanmerking komende 
maatregelen tot op 31 december 1988 worden begonnen, 
hetgeen impliceert dat de betrokken maatregelen en 
eventuele betalingen nog tot lang na 1989 kunnen lopen, 
aangezien de financiering over verschillende jaren kan 
worden gespreid. Met name de in artikel 4 van genoemde 
verordening bedoelde extra steun wordt gedurende een 
periode van maximum zeven jaar na de oogst uitbetaald, 
hetgeen dus betekent dat de laatste vergoedingen door het 
EOGFL eventueel in 1997/1998 zullen worden uitge­
keerd. De uitgaven voor deze maatregelen zullen gespreid 
zijn over een lange periode die veel verder reikt dan 1988, 
zodat de uiteindelijke kosten vooralsnog niet kunnen 
worden bepaald. 
Wat de besteding van de kredieten voor 1984-1986 
betreft, was het voor een groot deel van de gedeclareerde 
uitgaven onmogelijk de desbetreffende vergoedingen uit 
te keren vóór eind 1986, enerzijds omdat de desbetref­
fende aanvragen te laat waren ingediend en anderzijds 
vanwege het grote aantal gevallen waarin de Commissie 
om bijkomende informatie diende te verzoeken. Het 
EOGFL heeft evenwel op 30 juni 1987 een bedrag van 
9,2 Mio ECU laten overmaken voor de betaling aan Italië 
en Frankrijk van nog niet vergoede bedragen en 
binnenkort zal een bedrag van 1,4 Mio ECU aan 
Griekenland worden uitbetaald. 8.4. De Commissie weet dat de definitie van het begrip 
„bedrijfshoofd met als hoofdberoep landbouwer" in 
bepaalde gevallen controleproblemen kan opleveren. In 
de regel kan men stellen dat de plaatselijke autoriteiten 
kunnen weten of, gezien de situatie ten aanzien van de 
werkgelegenheid buiten de landbouw, voor de meeste 
citrusvruchtentelers moet worden betwijfeld of zij wel 
degelijk hoofdberoepslandbouwers zijn. De formele 
definitie van het begrip hoofdberoepslandbouwer mag 
worden beschouwd als een referentiedefinitie die moet 
worden gehanteerd met inachtneming van de mogelijk­
heden tot verificatie in ieder afzonderlijk geval. Bij iedere 
definitie van het begrip hoofdberoepslandbouwer moeten 
evenwel onvermijdelijk criteria inzake het inkomen en/of 
de aan het landbouwbedrijf bestede arbeidstijd worden 
aangehouden en om in de praktijk te kunnen verifiëren of 
aan die criteria is voldaan, zouden de plaatselijke 
autoriteiten over een op de sector citrusvruchten toege­
sneden controlesysteem moeten kunnen beschikken. 
8.5. Met het oog op de correcte toepassing van de 
communautaire voorschriften kon de Commissie, zolang 
de nationale instanties geen bevredigend gevolg hadden 
gegeven aan haar verzoeken om nadere inlichtingen, de 
betrokken uitgaven niet vergoeden. Na ontvangst van de 
gevraagde informatie heeft de Commissie voor de 
betrokken jaren de definitieve te vergoeden bedragen 
vastgesteld en, op 26 juni 1987 het verschuldigde bedrag, 
namelijk 4 309 845 719 LIT aan de Italiaanse regering 
overgemaakt. 
Coördinatie van de verschillende maatregelen 
die deel uitmaken van de gemeenschappelijke 
actie 
8.6. De Commissie is het met de Rekenkamer eens dat 
de verschillende etappes van het omschakelingsproces 
moeten worden gecoördineerd. Voor die coördinatie zou 
in principe moeten worden gezorgd bij de opstelling van 
het programma, aangezien de cyclus voor de produktie 
224 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
van het vermeerderingsmateriaal relatief lang is, en de 
geplande omschakelingsplannen geen doorgang zouden 
kunnen vinden indien er een tekort aan dit materiaal 
ontstaat. Het programma mag bovendien alleen aanwij­
zingen betreffende de uitvoering van die omschakelings­
plannen bevatten, aangezien het iedere citrusvruchten­
teler vrijstaat te beslissen of hij al dan niet aanspraak wil 
maken op steun in het kader van de regeling. 
8.8. De Commissie is het met de Rekenkamer eens dat 
zij over de verslagen van de Lid-Staten inzake de 
voortgang van het programma moet kunnen beschikken. 
Italië heeft zijn verplichtingen ter zake inderdaad niet 
nagekomen, ondanks het feit dat de Commissie deze Lid­
staat hieraan herhaalde malen heeft herinnerd. 
Specifieke maatregelen voor Corsica 
8.10. De Raad heeft een rectificatie op Verordening 
(EEG) nr. 3130/86 vastgesteld, waarbij de geldigheids­
duur van alle maatregelen in het kader van het tweede 
programma voor de sector citrusvruchten wordt verlengd 
tot 31 december 1988 ('). De door de Rekenkamer 
gesignaleerde leemte is aldus opgevuld. Steun voor de omschakeling en de 
herstructurering van de aanplantingen 
8.11. Omdat het zeer moeilijk is de reële uitgaven voor 
ieder bedrijf vast te stellen en te controleren, hebben de 
Lid-Staten systemen ingevoerd die bevredigende garan­
ties bieden ten aanzien van de betrouwbaarheid van de 
gegevens en tegelijk eenvoudig te beheren zijn en een 
doeltreffende controle mogelijk maken. Indien in Grie­
kenland de maximumbedragen niet aan de reële kosten 
worden getoetst, zal de Commissie nagaan welke 
resultaten de toepassing van het systeem oplevert. 
STEUN VOOR DE 
CAPACITEITSVERMINDERING 
IN DE VISSERIJSECTOR 
8.12 - 8.14. De diensten van de Commissie constateren 
dat de Duitse instanties bij de berekening van het aantal 
stilligdagen uitgaan van bedragen die niet in overeen­
stemming zijn met de in Richtlijn 85/515/EEG vast­
gelegde normen. Zij onderzoeken momenteel de juridi­
sche aspecten van deze kwestie en zullen later contact 
opnemen met de Duitse instanties met het oog op 
eventuele terugvordering van de ten onrechte betaalde 
bedragen. De Rekenkamer zal op de hoogte worden 
gehouden van het verdere verloop van deze zaak. 
(!) PB L 200 van 21.7.1987, blz. 18. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 225 
HOOFDSTUK 9 
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
INLEIDING ALGEMENE OPMERKINGEN 
9.1 -9.2. De Commissie maakt erop opmerkzaam dat 
de algemene opmerkingen van de Rekenkamer over de 
verbetering van de doeltreffendheid van het EFRO (9.3-
9.21) passen in het kader van de beoogde hervorming van 
de Structuurfondsen overeenkomstig artikel 130 D, 
geschetst in haar mededeling van 24 augustus 1987 ('); de 
hervorming zal nader worden uitgewerkt in de voorstellen 
voor een uitvoeringsverordening waaraan thans wordt 
gewerkt; voorts merkt de Commissie op dat de specifieke 
voorstellen voor verbetering van het interventiesysteem 
van het EFRO (9.22-9.61) in deze algemene opmerkingen 
zijn verwerkt. 
Allereerst wil de Commissie erop wijzen dat zij de mening 
van de Rekenkamer, volgens welke de doeltreffendheid 
van het EFRO als instrument van regionaal beleid 
vatbaar is voor verbetering, deelt. In dit verband wil zij er 
evenwel op wijzen dat het EFRO functioneert in een door 
de wetgever bepaald reglementair kader dat de grenzen, 
en de beperkingen, van dit Fonds vaststelt. Enkele door 
de Rekenkamer gemaakte opmerkingen zijn dus terug te 
voeren op de thans geldende reglementering. 
Terwijl zij de in haar mededeling „Voor het succes van de 
Europese Akte" (2) uiteengezette beleidslijnen in haar 
mededeling betreffende de hervorming van de Struc­
tuurfondsen (•) aanvult en nader uitwerkt merkt de 
Commissie wel op dat, hoewel de werking van de 
Structuurfondsen, met inbegrip van het EFRO, in de 
afgelopen jaren voortdurend werd verbeterd, het EFRO 
toch nog onvolkomenheden vertoont die afbreuk doen 
aan de doeltreffendheid en het effect van de communau­
taire steunmaatregelen. 
(•) Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. 9.3 - 9.21. De wijzigingen in de bepalingen omtrent de 
werking van de Structuurfondsen die de Commissie in 
bedoelde mededeling en het begeleidende voorstel voor 
een verordening voorstelde, stemmen overeen met de 
algemene opmerkingen die de Rekenkamer maakt over de 
financiering van het regionaal ontwikkelingsbeleid en het 
interventiesysteem van het EFRO; bedoelde opmerkin­
gen beogen de communautaire acties meer te concentre­
ren op de werkelijke prioriteiten van de regionale 
ontwikkeling. 
Aangezien het EFRO, evenals de andere Structuurfond­
sen, niet langer mag worden beschouwd als een onderdeel 
van een financieel compensatiesysteem, maar als een 
instrument dat moet bijdragen tot de versterking van de 
economische en sociale samenhang van de Gemeenschap 
stelde de Commissie voor om de actie van dit Fonds met 
name te concentreren op de prioritaire doelstellingen die 
voor de regio's met een ontwikkelingsachterstand 
neerkomen op een inhaalmanoeuvre en voor de in verval 
geraakte industriële regio's op omschakeling, met dien 
verstande dat men zich bij de geografische concentratie 
van de middelen van het EFRO op de verwezenlijking van 
deze prioritaire doelstellingen mede zal laten leiden door 
strenge selectiecriteria (9.3, 9.8, 9.9 en 9.12) (3). 
Weliswaar is de concentratie van de actie van het EFRO 
op deze precieze doelstellingen een noodzakelijke voor­
waarde voor de versterking van de economische en sociale 
samenhang, maar zij volstaat niet. Derhalve stelde de 
Commissie de verdubbeling in reële termen voor 1992 
voor van het volume van de Structuurfondsen, de 
ingezette middelen moeten immers in overeenstemming 
zijn met de geventileerde ambitie (9.4) (4). 
Opdat de Structuurfondsen een reëel economisch effect 
hebben, stelde de Commissie, in het kader van hun 
hervorming overeenkomstig artikel 130 D van het 
Verdrag, naast concentratie van de maatregelen van de 
Fondsen op precieze en geografisch beperkte doelstellin-
226 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
gen een verhoging van de middelen tot een passend niveau 
een betere actiemethode voor die is toegespitst op 
versterking van de complementariteit van de communau­
taire interventies ten opzichte van de nationale maat­
regelen èn programmering (5). 
Ten einde een betere taakverdeling tussen de Gemeen­
schap en de nationale Staten te verzekeren, is de 
Commissie voornemens nauw overleg te plegen met de 
Lid-Staten en zou zij gaarne zien dat dit overleg de basis 
wordt van een werkelijk partnerschap (9.17-9.21). 
Ter versterking van de jaarlijkse programmering, waar­
mee wordt beoogd een coherent overzicht op middellange 
termijn te verkrijgen van de door de gezamenlijke 
communautaire instrumenten ten behoeve van de priori­
taire doelstellingen te voeren acties, stelde de Commissie 
voor dat de Lid-Staten hun plannen voor regionale 
ontwikkeling en omschakeling indienen welke een meer 
uitgesproken operationeel karakter zullen hebben dan de 
huidige regionale ontwikkelingsplannen en welke zullen 
resulteren in communautaire steunplannen die zijn 
gebaseerd op de ontwikkelingsprioriteiten en welke 
terzelfder tijd het kader vormen voor coördinatie van de 
communautaire acties (9.12-9.13). 
Op het niveau van de eigenlijke interventies stelt de 
Commissie voor om in de plaats van duizenden dossiers 
van kleine projecten te beheren — zulks overigens in 
overeenstemming met het bepaalde in de thans geldende 
EFRO-reglementering — overwegend te interveniëren 
ten behoeve van meerjarige operationele programma's; 
met de medefinanciering van dergelijke programma's 
werd overigens reeds proefgedraaid overeenkomstig de 
thans geldende EFRO-verordening. De tenuitvoerlegging 
van operationele programma's, waarvan de kwaliteit 
door het voornoemde overleg met de betrokken nationale 
instanties nog beter moeten worden, zal versterking van 
het toezicht en de evaluatie ex post tot gevolg hebben (9.9, 
9.14 tot 9.16). 
In enkele regio's van verscheidene Lid-Staten bestaat een 
achterstand wat betreft de infrastructuurvoorzieningen 
door het ontbreken van financieringsmogelijkheden; in 
het algemeen moet de totstandbrenging of uitbreiding 
hiervan, — aangezien het hier gaat om de aanleg van 
openbare netwerken — niet worden gezien als een 
onderneming van commerciële aard, maar als een 
voorwaarde voor de economische ontwikkeling, dus in 
een ruimere context. Het door de Rekenkamer aan de 
orde gestelde probleem zal worden onderzocht ten einde 
hiervoor passende oplossingen te vinden (9.10 — 9.11). 
Tenslotte is de Commissie voornemens de technische en 
procedurele voorschriften inzake de bijstandsaanvragen 
te vereenvoudigen en te harmoniseren en de communau­
taire instrumenten beter te coördineren (6). De coördina­
tie van de structuurinstrumenten is weliswaar niet van 
recente datum, maar de hervorming van de Struc­
tuurfondsen overeenkomstig artikel 130 D van het 
Verdrag zal de versterking van deze in de afgelopen jaren 
gerealiseerde coördinatie juridisch afronden. Voorts zal er enerzijds sprake zijn van diversificatie van de 
interventiemethoden van de Structuurfondsen en ander­
zijds van het combineren van lenings- en subsidie­
elementen hetgeen zowel het meest aangewezen is als het 
meest voordelig uit het oogpunt begrotingsmiddelen. De 
Fondsen zullen met andere woorden in staat moeten zijn 
om, te zamen met de EIB en de overige lenings­
instrumenten, het gehele gamma van aan de aard van de 
geplande acties en projecten aangepaste financieringen 
aan te bieden (9.5 — 9.7). 
HET SYSTEEM VOOR DE FINANCIERING 
VAN DE PROJECTEN DOOR DE 
COMMISSIE 
9.22 - 9.24. Aangezien de door de Rekenkamer gefor­
muleerde algemene opmerkingen over de verbetering van 
de doeltreffendheid van het EFRO zijn terug te vinden in 
de door de Commissie voorgestelde wijzigingen in haar 
mededeling betreffende de hervorming van de Struc­
tuurfondsen (7) — deze wijzigingen zullen nader worden 
uitgewerkt in de voorstellen voor een uitvoeringsver­
ordening waaraan thans wordt gewerkt — spreekt het 
vanzelf dat ook de specifieke verbeteringen die de 
Rekenkamer voorstelt aan te brengen op het huidige 
financieringssysteem per project nu reeds zijn terug te 
vinden in bedoelde wijzigingen, voor zover zij betrekking 
hebben op minder bevredigende aspecten van dit systeem 
inherent aan de thans geldende EFRO-reglementering. 
Andere door de Rekenkamer geformuleerde opmerkin­
gen dienen evenwel door de Commissie te worden 
bijgewerkt. 
Het onderzoek van de steunaanvragen 
9.25 - 9.40. De door de Commissie uitgewerkte metho­
de voor de beoordeling van het communautaire belang 
van overwogen acties vond inmiddels haar weerslag in de 
formulieren voor steunaanvragen. Dit bracht de Lid-
Staten ertoe om bij de opstelling van hun steunaanvragen 
aan het EFRO meer rekening te houden met de 
communautaire dimensie. 
Het is evenwel duidelijk dat de voorkeur die in het kader 
van de hervorming van de Structuurfondsen overeen­
komstig artikel 130 D aan de financiering van meerjarige 
operationele programma's zal worden gegeven, met de 
geleidelijke verdwijning van de interventies van het 
EFRO voor kleine projecten — waarvan het aantal 
verscheidene duizenden is — een eind zal maken aan de 
moeilijkheden die onvermijdelijkerwijs verbonden zijn 
aan de financiering van dergelijke projecten — financie­
ring die door de huidige EFRO-reglementering wordt 
toegestaan — en zulks niet alleen op het niveau van de 
opstelling van de steunaanvragen, maar ook op dat van 
de beoordeling van hun communautair belang en van het 
toezicht op de soms zeer bescheiden investeringen 
waarvan bij deze kleine projecten sprake is. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 227 
De raadpleging van andere diensten 
9.35 - 9.36. Ten aanzien van de raadpleging van andere 
diensten wil de Commissie de Rekenkamer erop wijzen 
dat deze raadpleging, die plaatsvindt in het kader van een 
door de Commissie vastgestelde procedure, integrerend 
deel uitmaakt van de onderzoeksfase. Het komt niet voor 
dat door de Commissie ten aanzien van een project een 
besluit tot toekenning van steun wordt genomen, indien 
de geraadpleegde diensten een negatief advies hebben 
uitgebracht. In dat geval wordt de onderzoeksfase 
verlengd. 
De motivering van de verschillende steunpercentages 
9.37-9.38. Ten aanzien van het steunpercentage van 
het EFRO merkt de Commissie op dat zij in het kader van 
de hervorming van de Structuurfondsen voornemens is 
om de verhouding kosten-doeltreffendheid van de 
structurele interventies te verhogen door het communau­
taire deelnemingspercentage aan te passen aan de 
financiering van acties. Hiertoe stelt zij voor rekening te 
houden met factoren, zoals de ernst van de op te lossen 
problemen, de draagkracht van de betrokken Lid-Staat, 
het bijzondere belang van een maatregel uit communau­
tair oogpunt. 
Het ontbreken van een beoordelingsverslag 
9.39. Het grote aantal ingediende kleine projecten, 
overigens in overeenstemming met de huidige EFRO-
reglementering, maakt het opmaken van een beoorde­
lingsverslag voor elk van deze projecten, zoals de 
Rekenkamer voorstelt, praktisch onmogelijk. 
De uitvoering van en het toezicht op de 
bijstandsbesluiten 
De beschikbare basiselementen 
9.41 - 9.48. Inderdaad beperken de gegevens waarover 
de diensten van de Commissie beschikken om de 
verwezenlijking van de projecten te volgen zich praktisch 
— overigens in overeenstemming met de thans geldende 
EFRO-reglementering — tot de door de Lid-Staten 
verstrekte informatie ter staving van hun betalings-
aanvragen en tot de resultaten van de steekproefsgewijze 
controles ter plaatse uitgevoerd. Zoals in het voorgaande vermeld, zal de nieuwe in het 
kader van de hervorming van de Structuurfondsen 
voorziene methode, die in nauw overleg met de Lid-
Staten een voorkeur omvat voor de tenuitvoerlegging van 
meerjarige operationele programma's en in de tweede 
plaats voor grote projecten, hetgeen de geleidelijke 
verdwijning inhoudt van interventies met betrekking tot 
kleine projecten, het toezicht houden op de aangegane 
verplichtingen vergemakkelijken. In hetzelfde kader is de 
Commissie voornemens om de controles op de kwaliteit 
van de voor communautaire bijstand in aanmerking 
komende projecten te versterken én zal zij zowel gerichte 
als globale doeltreffendheidsanalyses uitvoeren om zich 
ervan te verzekeren dat de beschikbare kredieten zo 
efficiënt mogelijk worden gebruikt en dat het struc­
tuurbeleid werkelijk bijdraagt tot de nagestreefde samen­
hang. 
9.43. De door de Rekenkamer vastgestelde grote 
vooruitgang van het automatiseringsapparaat zal het 
financiële toezicht op de aangegane verplichtingen en de 
volledige toetsing aan de boekhouding van de Gemeen­
schap vanaf 1988 mogelijk maken. 
De voorschotten en versnelde betalingen 
9.44 - 9.46. Ten aanzien van voorschotten en versnelde 
betalingen wil de Commissie erop wijzen dat hiervan, op 
verzoek van de Lid-Staat zelf, sprake kan zijn overeen­
komstig de respectievelijk in de artikelen 30 en 32 en in 
artikel 28, lid 3, van de thans geldende EFRO-ver-
ordening vastgestelde criteria; deze voorschotten en 
versnelde betalingen kunnen voorts, overeenkomstig 
artikel 29 van bedoelde verordening, plaatsvinden ten 
behoeve van projecten met de uitvoering waarvan vóór 
het besluit tot toekenning van bijstand een begin werd 
gemaakt. Het is evenwel de bedoeling dat deze financiële 
afrekeningsmethoden van de aangegane verplichtingen in 
het kader van de hervorming van de Structuurfondsen 
zullen worden vereenvoudigd en geharmoniseerd. Niette­
min kan in deze context een grotere doorzichtigheid van 
de boekhoudkundige informatie worden overwogen. 
De sluimerende projecten 
9.47 - 9.48. Zoals de Commissie, met name in haar 
antwoord op de door de Rekenkamer gemaakte opmer­
kingen over het begrotingsjaar 1985 (8) reeds opmerkte, 
omvat de thans geldende EFRO-reglementering geen 
dwingende bepalingen aangaande de beëindiging van de 
zogenaamde sluimerende projecten. De Commissie, zich 
bewust van het feit dat er verplichtingen zijn die maar 
aanslepen, nam dan ook in haar voorstel tot wijziging van 
het Financieel Reglement (10) een bepaling op — waarmee 
zij de in haar mededeling „Voor het succes van de 
Europese Akte" (9) vervatte doelstellingen op reglemen­
tair vlak vertaalt — die erin voorziet dat de verbintenissen 
aangegaan voor maatregelen waarvan de tenuitvoerleg-
228 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
ging zich over meer dan één begrotingsjaar uitstrekt een 
uiterste uitvoeringsdatum moeten omvatten, zoals reeds 
door de Rekenkamer voorgesteld. 
De wijze waarop toezicht wordt gehouden op de marges 
en de terugvorderingen 
9.49. De Commissie zal bestuderen welke maatregelen 
dienen te worden getroffen om ervoor te zorgen dat de 
beheerrekening aan het einde van elke toepassingsperiode 
van de in artikel 4, lid 4, van de EFRO-verordening 
bedoelde marges, d.w.z. aan het einde van elke periode 
van drie jaar, een overzicht geeft van het gemaakte 
gebruik van de vastleggingskredieten ten opzichte van de 
beneden- en bovengrenzen van de marges. 
9.50. Wat de terugbetaling door de Lid-Staten betreft 
van te veel ontvangen EFRO-bijstand zal de vereffening 
voortaan plaatsvinden per terugvorderingsorder, hetgeen 
de opneming van deze vereffeningen in de boekhouding 
van de Gemeenschap mogelijk zal maken. 
De afwikkeling van de besluiten 
9.51 - 9.52. Zie bovenstaande opmerkingen onder de 
punten 9.41-9.48. 
De controles ter plaatse van de projecten door de 
Commissie en de beoordeling van de resultaten 
9.55. De Commissie zal pogen de bij de controles 
gedane constateringen nog preciezer in de verslagen voor 
de Rekenkamer te omschrijven. Voorts moeten de 
versterking van het toezicht, dat nu wordt uitgeoefend via 
toezichtcomités, met name voor de programma's, en de in 
het kader van de hervorming van de Structuurfondsen 
voorziene verbetering hiervan resulteren in meer doeltref­
fendheid van het EFRO in de door de Rekenkamer 
gewenste zin. 
9.56-9.57. De Commissie verzocht de Lid-Staten die 
deze bepalingen niet hebben gerespecteerd zulks zo 
spoedig mogelijk te doen. DE FINANCIERINGEN VAN 
PROGRAMMA'S EN DE GEÏNTEGREERDE 
MEDITERRANE PROGRAMMA'S 
De financiering van programma's 
9.58-9.59. Indien alle Lid-Staten met een marge 
waarvan de bovengrens hoger ligt dan 1,5 % eind 1986 
nog niet, zoals artikel 6 van de EFRO-verordening 
voorschrijft, bijstandsaanvragen in de vorm van pro­
gramma's mochten hebben ingediend, wil de Commissie 
erop wijzen dat het bepaalde in bedoeld artikel geldt voor 
een periode van drie jaar die eind 1987 afloopt. Voorts 
kan zij er nu reeds op wijzen dat alle Lid-Staten, met 
inbegrip van de Lid-Staten die hiertoe niet gedwongen 
waren, voor het einde van het begrotingsjaar 1987 
bijstandsaanvragen zullen hebben ingediend in de vorm 
van hetzij communautaire programma's hetzij nationale 
programma's van communautair belang hetzij geïnte­
greerde mediterrane programma's, mede omvattende 
nationale programma's van communautair belang. 
Ten aanzien van Luxemburg wijst de Rekenkamer erop 
dat dit land in aanmerking komt voor een nationaal 
programma van communautair belang, hoewel het niet 
beschikt over een programma voor regionale ontwikke­
ling. Bedoeld nationaal programma van communautair 
belang heeft betrekking op projecten die de schepping van 
alternatieve arbeidsplaatsen beogen in een in verval 
geraakte industriële regio. Aangezien er hier sprake is van 
een sectorieel programma dat beperkt blijft tot een klein 
gedeelte van het Luxemburgse grondgebied stemde de 
Commissie met dit programma in op grond van de 
samenhang met het quotavrije programma dat betrek­
king heeft op dezelfde sector en zich uitstrekt over de 
periode 1985 tot 1989. 
9.60. De Commissie maakte, gehoor gevende aan het 
verzoek van de Rekenkamer, een diepgaande analyse van 
de mogelijke financiële lasten van de Gemeenschap (zie 
beheerrekening 1986), om te voldoen aan de opmerkingen 
van de Rekenkamer. Er dient een juridische grondslag te 
worden gevonden en er dienen belangrijke financiële 
lasten in de rekeningen te worden opgenomen. 
9.61. De Commissie zal pogen deze bepaling in de 
toekomst volledig te respecteren. 
De geïntegreerde mediterrane programma's 
9.62 - 9.63. De GMP's zijn het eerste experiment op 
grote schaal met een geïntegreerde benadering en het was 
onvermijdelijk dat de tenuitvoerlegging hiervan moei­
zaam zou verlopen. Hun verwezenlijking vroeg om 
bijzondere inspanning, nieuwe structuren en een werk­
wijze die zeer veel verschilt van de voor het beheer van de 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 229 
structuurinstrumenten gebruikte. Voorts droegen de eis 
dat de ingediende programma's van een zekere kwaliteit 
moeten zijn en de in de verordening betreffende de GMP's 
vastgestelde procedures niet bij tot bespoediging van het 
onderzoek van de programma's. 
Tenslotte zij erop gewezen dat de Commissie in deze niet 
de enige is die zeggenschap over de termijnen heeft, 
immers de precieze inhoud van elke maatregel wordt met 
de nationale en de regionale overheden van de betrokken 
Lid-Staat vastgesteld. Deze moeten zelf op alle insti­
tutionele en administratieve niveaus hun coördinatie 
organiseren. 
Het ziet ernaar uit dat de proefperiode thans is beëindigd, 
immers in 1987 zal een tiental GMP's worden gelanceerd: 
de zeven Franse en de drie Griekse GMP's. De Commissie 
zal ook pogen de drie laatste Griekse GMP's in 1987 van 
start te doen gaan. 
Wat de Italiaanse GMP's betreft, die pas eind 1986 bij de 
Commissie werden ingediend, hoopt de Commissie dat zij 
(de 17 programma's) meteen aan het begin van het 
begrotingsjaar 1988 zullen worden goedgekeurd. 
Ten aanzien van het GMP Kreta dient te worden 
opgemerkt: 
— dat het in juli 1986 formeel door de Commissie 
goedgekeurde GMP voorziet in communautaire leningen voor een bedrag van ongeveer 90 Mio ECU 
over zeven jaar; 
— dat de Europese Investeringsbank thans besprekin­
gen voert met de Griekse autoriteiten om de 
benuttingswijze van dit bedrag te bestuderen. 
9.64-9.65. De proefacties ter voorbereiding op de 
GMP's hebben hun nut gehad. Aangezien de Commissie 
in overleg met de autoriteiten van de begunstigde landen 
heeft besloten tot verlenging met één jaar (tot eind 1986) 
van deze proefacties is het normaal dat de Commissie 
begin 1987 nog geen evaluatieverslagen over de werk­
zaamheden die nog niet beëindigd waren, had ontvangen. 
De Commissie heeft onlangs om deze verslagen gevraagd; 
zij zal deze proefacties vóór eind 1987 evalueren. 
Van de proefacties, die werden opgezet om als experiment 
te dienen voor de tenuitvoerlegging van een geïntegreerd 
ontwikkelingsbeleid, d.w.z. dat zij dienden om nieuwe 
methoden en procedures te testen en de praktische 
gevolgen voor het toekomstig beheer van de GMP's te 
onderzoeken, kan reeds nu worden gezegd dat zij hebben 
aangetoond dat bevordering van de geïntegreerde 
benadering een interessante methode is om de ontwikke­
lingsproblemen van de mediterrane regio's op te lossen. 
Ook traden bij de proefacties enkele problemen aan het 
licht waarmee bij de uitwerking van de GMP's rekening 
werd gehouden. Deze problemen hebben met name 
betrekking op vraagstukken, zoals toezicht en controle en 
coördinatie van de financieringsbronnen. 
(!) Doe. COM(87)376 def./2 van 24.8.1987. 
(2) Doe. COM(87)100 van 15.2.1987. 
(3) Doe. COM(87)376 def./2, op.cit., punt I, blz. 4 tot 7. 
(4) Doe. COM(87)376 def./2, op.cit., punt II, blz. 7 tot 13. 
(5) Doe. COM(87)376 def./2, op.cit., punt III, blz. 13 tot 16. (6) Doe. COM(87)376 def./2, op.cit., punt IV, blz. 16 tot 19. 
O Doe. COM(87)100, op.cit. 
(8) PB C 321 van 15.12.1986, blz. 221, punt 7.18. 
(9) Doe. COM(87)100, op.cit. 
('0) Doe. COM(87)400 def. van 24.7.1987, blz. 8. 
230 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 10 
Onderzoek 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
INLEIDING — ALGEMEEN 
10.1 - 10.3. De Commissie is van mening dat in verband 
met het beheer van de Programma's voor onderzoek en 
technologische ontwikkeling (OTO) niet alleen de regels 
van een goed financieel beheer in acht moeten worden 
genomen, maar dat ook op gezette tijden een evaluatie 
van de resultaten dient plaats te vinden: 
— De Commissie is van mening dat de wijze waarop zij 
in 1986 het OTO heeft beheerd, des te opmerkelijker 
is, daar in hoofdstuk 73 voor het eerst bijna 1 Mrd 
ECU was opgenomen. 
Het feit dat in 1986 niet alle beschikbare kredieten 
konden worden gebruikt is uitsluitend te wijten aan 
externe oorzaken (vertraging bij besluiten van de 
Raad, ontbreken van juridische grondslag, door de 
Raad vastgestelde bezuinigingen voor het GCO ...). 
Een gedetailleerde analyse van de uitvoering van de 
begroting voor 1986 laat zien dat de op juridisch vlak 
door de Raad opgelopen vertraging (besluit van 
12.3.1985 inzake zeven programma's) bij de uitvoe­
ring van deze programma's door de Commissie 
grotendeels is ingelopen. 
— Om de OTO-Programma's te kunnen evalueren heeft 
de Commissie naast een op de criteria van het 
kaderprogramma gebaseerd beleid inzake contracten 
een beleid gevolgd van systematische evaluatie van de 
OTO-Programma's. 
Ter herinnering zij erop gewezen dat dit beleid op 
initiatief van de Commissie tot stand is gekomen; op 
28 juni 1983 heeft de Raad in dit verband een eerste 
resolutie aangenomen. Vervolgens is dit beleid nog 
eens kracht bijgezet met een resolutie van de Raad 
van 9 december 1986, die met name betrekking heeft 
op een vijfjarig actieprogramma van de Commissie 
voor de evaluatie van de communautaire onderzoek­
en ontwikkelingsactiviteiten. Ook het Europese 
Parlement heeft met nadruk gewezen op het belang dat het hecht aan deze activiteit, met name in zijn 
resolutie tot het verlenen van decharge voor het jaar 
1985 en op de op 14 en 15 juli 1987 te Genval 
georganiseerde workshop over de onderzoekactivitei­
ten van DGXII. 
De Commissie wil de tenuitvoerlegging van het 
nieuwe kaderprogramma voor OTO 1987-1991 
benutten om de evaluatie van de OTO-activiteiten 
verder uit te bouwen; volgens haar werkprogramma 
voor 1987 zal zij trouwens een mededeling inzake een 
programma voor de ondersteuning van de evaluatie 
van specifieke programma's indienen. 
Evenals de Kamer streeft de Commissie voortdurend 
naar een beter beheer van de Programma's voor OTO: 
— Intern 
De Commissie heeft reeds op 19 november 1986 een 
besluit genomen over het beheer van de activiteiten in het 
Kaderprogramma 1987-1991. Dit besluit heeft tot doel 
om zo spoedig mogelijk te komen tot een sneller en 
eenvoudiger beheer van de OTO-activiteiten in verband 
met het nieuwe kaderprogramma, waarbij in de eerste 
plaats de coördinatie tussen de twee belangrijkste met het 
programmabeheer belaste eenheden moet worden ver­
beterd. 
— Extern 
In 1986/1987 heeft de Commissie een studie laten 
uitvoeren door een externe organisatie (Arbeitsgemein-
schaft Planungsforschung Heidelberg) waarin voor 
werkzaamheden voor gezamenlijke rekening de procedu­
res werden vergeleken die door de Commissie en door vier 
Lid-Staten van de Gemeenschap worden gehanteerd voor 
de toewijzing van middelen voor OTO; uit deze studie is 
naar voren gekomen dat het communautaire onderzoek 
„with high intensity" wordt beheerd. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 231 
De Commissie is dan ook van mening dat de sinds 1985 
door DG XII gehanteerde interne regels voor het beheer 
van werkzaamheden voor gezamenlijke rekening en 
werkzaamheden in overleg in voldoende mate beant­
woorden aan de doelstellingen van een goed financieel 
beheer. 
De Commissie zal echter waar nodig zeker maatregelen 
treffen om tegemoet te komen aan de door de Kamer in 
het verslag over 1986 naar voren gebrachte bedenkingen; 
hoewel de Commissie van mening is dat in een aantal 
gevallen moet worden getracht de door de Kamer naar 
voren gebrachte doelstellingen te bereiken, is het volgens 
haar soms mogelijk hiervoor andere middelen aan te 
wenden die beter zijn toegesneden op het beheer van de 
communautaire programma's en waarbij wordt uitge­
gaan van een goede kosten/baten-verhouding (bij voor­
beeld bij de organisatie in verband met de contracten, bij 
de ontwikkeling van informaticatoepassingen enz.). 
Voor de eigen werkzaamheden heeft een panel van 
hooggeplaatste deskundigen uit de industrie onder 
voorzitterschap van Dr. Harry Beckers, naar aanleiding 
van een op de zitting van de Raad van april 1986 naar 
voren gebracht verzoek, een globaal verslag opgesteld 
over het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek 
(GCO). 
Bij de vaststelling van het nieuwe werkprogramma van 
het GCO voor de periode 1988-1991 wil de Commissie 
aan de Raad en het Europese Parlement voorstellen 
voorleggen op administratief en financieel vlak en met 
betrekking tot het beheer, die aansluiten bij de door de 
Kamer, maar ook door de Raad en het Europese 
Parlement, naar voren gebrachte bedenkingen. 
Zo heeft het GCO reeds aan de begrotingsautoriteiten 
laten weten dat het van plan is af te stappen van de tot 
dusverre gehanteerde matrixgewijze opzet (d.w.z. beheer 
per project en uitvoering per wetenschappelijke afdeling), 
het programmabeheer en het beheer van de middelen van 
elkaar te scheiden (hetgeen betekent dat de interne 
beheersregels moeten worden aangepast)...., terwijl in het 
voorontwerp van de begroting voor 1988 reeds budgettai­
re vernieuwingen zijn aangebracht die onder andere 
tegemoet komen aan de wensen van de Kamer. 
De Commissie zou erop willen wijzen dat het reeds 
genoemde besluit van 19 november 1986 tevens betrek­
king heeft op de planning en ontwikkeling van geauto­
matiseerde systemen voor het onderzoek. 
Volgens het besluit van de Commissie van 19 november 
1986 wordt gestreefd naar een betere coördinatie van 
geautomatiseerde diensten en systemen, waardoor con­
tracten voor gezamenlijke rekening op adequate wijze 
kunnen worden beheerd. Dit besluit vormt zodoende een 
onderdeel van het beleid van de Commissie inzake 
apparatuur en coördinatie op informaticagebied, waar­
over het Europese Parlement zich gunstig heeft uitgelaten 
op grond van het verslag van mevrouw Scrivener van 11 december 1985; het komt eveneens tegemoet aan de 
opmerkingen die het Parlement in de decharge van de 
begroting voor 1985 heeft gemaakt over OTO. 
De Commissie heeft haar diensten verzocht de auto­
matisering van de gegevens in verband met het beheer van 
alle OTO-Programma's te versnellen, zodat de gegevens 
over de essentiële fasen van het beheer kunnen worden 
gecentraliseerd, waardoor deze gegevens in een zo vroeg 
mogelijk stadium voor de uitvoering van het nieuwe 
kaderprogramma beschikbaar zijn. Dit globale beheers­
systeem zal worden aangevuld met lokale systemen, 
waarmee enerzijds bepaalde procedures worden geauto­
matiseerd die aansluiten bij de ontwikkeling van SIN-
COM dat met name betrekking heeft op de betalingen en 
verplichtingen, en anderzijds de procedures worden 
geautomatiseerd voor de OTO-projecten en contracten. 
De Commissie zal dan ook niet nalaten zo nodig nog meer 
maatregelen te treffen om volledig tegemoet te komen aan 
de opmerkingen van de Kamer over dit onderwerp. 
PLANNING EN ONTWIKKELING VAN 
GEAUTOMATISEERDE SYSTEMEN 
10.4- 10.13. De Commissie is van mening: 
— dat de tijdsfactor een belangrijk element vormt; twee 
van de drie projecten (SIBECA en DIODON) zijn 
respectievelijk in 1979 en 1980 gestart, d.w.z. op een 
moment waarop de technieken voor real time-
programmeren en de vereiste apparatuur nog niet het 
huidige stadium hadden bereikt. 
Op grond van het besluit van de Commissie van 19 
november 1986 zullen haar diensten voortaan ten 
volle rekening houden met de ervaring die zij heeft 
opgedaan met de uitvoering van een als proefproject 
gekwalificeerd project zoals DIODON, of met het 
opzetten van een project als SIBECA; 
— dat in de conclusies die uit het rapport van de Kamer 
kunnen worden getrokken, rekening zou moeten 
worden gehouden met de ontwikkeling van de 
behoeften en met het feit dat de beschikbare 
technische middelen nog nieuw waren. 
Verwezenlijking van de doelstellingen 
10.7. Wat de onderlinge verbinding van de verschillende 
GCO-vestigingen betreft, heeft een succesvolle test 
plaatsgevonden met de aansluiting van de vestiging te 
Karlsruhe. 
De implementatie zal, afhankelijk van de beschikbare 
middelen, geleidelijk tot stand worden gebracht, om de 
werking van het geheel niet te verstoren. 
SIBECA verstrekt de door de betrokken diensten 
gewenste gegevens. 
232 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Planning en tijdschema 
10.8. DIODON is in 1980 ontworpen en in de periode 
1981-1984 geïmplementeerd met het doel geleidelijk de 
administratie van de contracten voor gezamenlijke 
rekening en voor werkzaamheden in overleg te verzorgen, 
aangezien het aantal contracten van DG XII sinds 1980 
sterk gestegen was. 
De vertragingen bij de implementatie van DIODON zijn 
hoofdzakelijk te wijten aan het feit dat DG XII over te 
weinig (materiële en personele) middelen kon beschikken. 
SIBECA was bedoeld als geavanceerd real time-systeem 
dat het in badgemode werkende CORIG-systeem moest 
opvolgen. 
De vertragingen hebben de werkzaamheden van DG XII 
niet verstoord, aangezien het DIODON-systeem bedoeld 
was om de administratie van de contracten te ver­
gemakkelijken, terwijl, wat het GCO betreft, het finan­
cieel beheer van de genoemde activiteiten met het 
CORIG-systeem verzorgd werd. 
Beheer van de projecten 
10.9-10.13. Zoals hierboven reeds gezegd, is de Com­
missie van mening dat DG XII en het GCO bij de start van 
de projecten SIBECA en DIODON met dezelfde proble­
men te maken hadden als andere automatiserings­
deskundigen en gebruikers in die periode in zowel de 
openbare als de particuliere sector. 
Het besluit van de Commissie van 19 november 1986 en 
de coördinatie van de automatiseringsactiviteiten door de 
directie van het Rekencentrum sinds 1982 moeten ertoe 
leiden dat de door de Kamer genoemde problemen in de 
toekomst worden vermeden; DG XII zal de Kamer 
desgewenst alle informatie verstrekken over het nieuwe 
project, „AMPÈRE", dat te zijner tijd het DIODON-
systeem moet opvolgen. 
Coördinatie door de Commissie van de 
au tomatiseringsprojecten 
10.12-10.13. De Commissie is zich bewust dat de 
inhoud van de informaticagids voor verbeteringen 
vatbaar is; er wordt aan een nieuwe versie van de gids 
gewerkt. 
De Commissie herinnert eraan dat de diensten gebruik 
kunnen- maken van een reeds in de gids opgenomen 
document dat gewijd is aan kosten/baten-analyses van 
automatiseringsinvesteringen. Sedert begin 1987 is er een systeem voor planning en 
beheer van middelen (Resource Management System) 
waarmee gegevens worden verstrekt over de voor de 
projecten geplande en gebruikte automatiseringsmidde-
len in een meerjarig perspectief. 
Bovendien wordt gewerkt aan richtlijnen voor de 
ontwikkeling van lokale toepassingen en aan een 
referentiedocument inzake regels en procedures voor een 
goed projectbeheer. Met deze hulpmiddelen en documen­
ten moet het mogelijk worden het management beter te 
informeren en de mogelijkheden van een eventuele 
controle op de voortgang van de projecten te verruimen. 
Anderzijds is het niet de bedoeling dat de informaticagids 
een verzameling van instructies wordt. De inhoud is 
vooral bedoeld om te overtuigen en bewust te maken en 
het Directoraat Informatica gaat dan ook dienovereen­
komstig te werk. Met name wat het projectbeheer betreft, 
kan trouwens worden vastgesteld dat er vooruitgang is 
geboekt. 
De Commissie zou wat de drie projecten betreft het 
volgende willen opmerken: 
SIBECA 
De Commissie geeft toe dat dit project met problemen te 
kampen heeft gehad en dat de geraamde kosten aanzien­
lijk zijn overschreden. Er moet volgens haar echter meer 
rekening worden gehouden met het feit dat het project 
van start is gegaan op een tijdstip waarop de Commissie 
zich nog niet bezighield met de coördinatie van de 
automatiseringsmiddelen, waartoe de Commissie pas 
later besloten heeft (de informaticagids van de Commissie 
is pas na de start van het project verschenen). 
Als het SIBECA-project niet volgens de plannen is 
verlopen, dan is dit toe te schrijven aan het feit dat dit 
helaas een algemeen kenmerk van dergelijke projecten is; 
de Commissie kent geen enkel automatiseringsproject van 
dezelfde omvang en vooral complexiteit als SIBECA dat 
omstreeks het eind van de jaren zeventig volgens de 
oorspronkelijke planning en begroting voltooid werd. 
Destijds was de informatica een „jonge" techniek die 
voortdurend in beweging was. Voor de eisen van een 
project als SIBECA, dat op de markt nog steeds zijn 
gelijke niet kent (SIBECA is goed voor 500 000 regels 
COBOL, terwijl de meeste programma's overeenkomen 
met 10 000 tot 100 000 regels), bestond er geen „kook­
boekrecept" dat bij voorbaat succes garandeerde. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 233 
SIBECA is zo specifiek toegesneden op het Financieel 
Reglement en de structuren voor de uitvoering van de 
begroting, dat elke aanpassing van commerciële software 
aan de behoeften van het GCO riskant of onmogelijk zou 
zijn. geweest. 
Daar komt bij dat de SIBECA-software, als gevolg van de 
complexiteit van de administratieve en financiële proce­
dures van de Gemeenschap, is uitgegroeid tot een van de 
meest geavanceerde op de markt. Helaas had het GCO, 
naar achteraf bleek, te veel vertrouwen gesteld in de 
onderneming die in eerste instantie was uitgekozen voor 
de uitvoering van het project. Dit was een gerenomeerde 
onderneming, die al veel exemplaren had verkocht van 
een boekhoudpakket dat tegenwoordig als standaard 
geldt; het GCO leefde in de veronderstelling dat de 
aanpassing van deze software aan de specifieke behoeften 
van het GCO vrijwel geen problemen zou opleveren. Het 
liet zich van tevoren dan ook niet aanzien dat deze 
onderneming de werkzaamheden niet tot een goed einde 
zou kunnen brengen. De informaticadiensten van de 
vestiging te Ispra, die de ontwikkeling van het pakket 
hebben voortgezet, zijn er echter wel in geslaagd een 
systeem te ontwikkelen dat thans operationeel is: dit is 
zeker geen geringe prestatie geweest en dit succes was 
alleen mogelijk doordat voldoende middelen ter beschik­
king werden gesteld. 
De Commissie stelt zich tot doel de implementatie van 
SIBECA te voltooien, zodat het gehele GCO hiervan 
gebruik kan maken. 
DIODON II 
De Commissie is van mening dat: 
— het dank zij het DIODON-systeem mogelijk is 
geweest de controle op het administratieve en 
wetenschappelijke beheer van de contracten te 
verbeteren, de administratieve procedures te ver­
snellen en het beheer van een groter aantal gecompli­
ceerdere contracten af te handelen met een kleinere 
personeelssterkte, hetgeen in overeenstemming is met 
de in 1980 vastgestelde doelstellingen; 
— de voor DIODON II vastgestelde kostenover-
schrijding het gevolg is van de talrijke nieuwe functies 
die aan de in de voorstudie van 1981 vastgestelde 
doelstellingen zijn toegevoegd (bij voorbeeld contrac­
ten inzake marginale kosten, contracten met meerde­
re contractanten en transnationale contracten). Het 
beheer inzake het programmabeleid heeft sinds die 
tijd namelijk een aanzienlijke ontwikkeling doorge­
maakt (bij voorbeeld vier a vijf contractanten per 
contract, systematisch transnationale projecten ...); 
— uit het verslag van de Kamer enkele principes naar 
voren komen waarmee rekening dient te worden 
gehouden bij de uitvoering van automatiserings­
projecten zoals DIODON II (naleven van termijnen, 
formele controle, enz.). Een pragmatische benade­
ring, zoals die van DG XII, waardoor nieuwe beheersprocedures van de Commissie op het gebied 
van de automatisering tot stand zijn gekomen, was 
echter evenzeer nodig gezien de instabiliteit en 
onzekerheid van de budgettaire en technische context 
waarbinnen het project zich altijd heeft afgespeeld. 
Onder deze omstandigheden dient dan ook zeker 
evenzeer de nadruk te worden gelegd op de realiteit 
van hetgeen het systeem bereikt heeft als op de 
onvolkomenheden die in de ontwikkeling ervan 
kunnen worden aangewezen. 
ELAN 
Wat de in het kader van het ELAN-onderzoekproject 
ontwikkelde beheerstoepassingen betreft, geeft de Com­
missie toe dat de poging om verschillende doelstellingen 
(onderzoek en onmiddellijk nut) te combineren ertoe 
heeft geleid dat er compromissen zijn aangegaan op het 
stuk van de infrastructuur (het onmiddellijke nut dus), 
waardoor het beoogde resultaat niet geheel en al kon 
worden bereikt. 
Bij deze inherente moeilijkheid komt nog dat het met de 
uitvoering van het project belaste consortium de com­
plexiteit van de opdracht heeft onderschat. Toen dit 
duidelijk werd, heeft de Commissie voor dit project een 
raad van bestuur opgericht om dit te verhelpen. 
Toch is de Commissie van mening dat de gedeeltelijke en 
toch wel beperkte mislukking van ELAN geen schadelijke 
gevolgen heeft gehad voor de doeltreffendheid van het 
beheer van ESPRIT, dat herhaaldelijk gunstig is beoor­
deeld ('). 
ACTIEPROGRAMMA'S — EIGEN 
WERKZAAMHEDEN 
Algemeen 
10.14- 10.29. 1. De Commissie is van mening dat de 
opmerkingen van de Kamer moeten worden gezien in het 
ruimere kader yan de hervorming van het GCO, waartoe 
zij wil overgaan. Dit gebeurt op grond van een aantal 
recente studies en analyses, zoals het verslag van het 
(hierboven reeds genoemde) panel van deskundigen 
onder voorzitterschap van Dr. Harry Beckers en de naar 
aanleiding van dit rapport door de Raad van Beheer van 
het GCO gemaakte opmerkingen. 
In het rapport wordt niet alleen gewezen op de noodzaak 
om de taak van het GCO opnieuw te bezien, maar is ook 
een reeks aanbevelingen opgenomen inzake de werking en 
de doeltreffendheid van het GCO, de mobiliteit van de 
onderzoekers van het GCO, het openstellen van het GCO 
voor extern contractonderzoek, zowel ten behoeve van de 
(l) Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. 
234 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Gemeenschap als voor de Lid-Staten en de betrokken 
industrieën, en de diversificatie van de financierings­
bronnen. 
2. Naar aanleiding van het onderzoek over de decharge-
verlening voor de begroting 1985 heeft de Commissie 
voor Begrotingscontrole van het Europese Parlement 
besloten een bijzonder verslag aan het GCO te wijden, 
waarin ook een aantal voorstellen voor rationalisering 
van de structuren en het beheer van het GCO wordt 
opgenomen. Een delegatie onder leiding van de voorzitter 
van deze commissie, de heer AIGNER, heeft daartoe op 
18-20 mei 1987 een bezoek gebracht aan de vestiging te 
ISPRA (zie 10.1-10.3). 
3. De Commissie van haar kant vestigt de aandacht op 
het volgende: 
— het programma 1984-1987 van het GCO is halver­
wege aan een evaluatie onderworpen en uit het door 
onafhankelijke deskundigen opgestelde rapport hier­
over blijkt dat de resultaten van het wetenschappelijk 
werk van het GCO van goede kwaliteit zijn; 
— het panel van deskundigen uit de industrie heeft met 
het oog op de toekomst gepleit voor meer flexibiliteit 
en autonomie in het beheer van het GCO. 
Toepassing van de functionele begroting 
Toerekening van de uitgaven 
10.20 en 10.22. De Commissie is van mening dat ten 
aanzien van de verdeling van de „indirecte" uitgaven 
verschillende methoden van boeking, die elk hun eigen 
merites hebben, met verschillende mate van gedetailleerd­
heid kunnen worden aangehouden. Bovendien moet de 
methode voor de verdeling van de uitgaven worden 
gedifferentieerd naargelang van de betrokken economi­
sche eenheid en het daarmee beoogde doel. Zo wordt een 
andere verdeelsleutel gehanteerd voor een economische 
eenheid van het industriële type, waar een marginale 
produktiekost moet worden berekend voor een steeds 
terugkerende serieproduktieactiviteit, dan voor een 
onderzoekcentrum zoals het GCO, waar moet worden 
nagegaan wat een communautair vierjarenprogramma 
oplevert. 
Dit laatste wordt eerder beoordeeld aan de hand van 
wetenschappelijke criteria, dan op grond van cijfergege­
vens over de ingezette middelen. 
Terwijl het natuurlijk belangrijk is dat de aangewende 
middelen worden gekwantificeerd, moet ten aanzien van 
het GCO worden gekozen voor een methode waarbij de 
beoogde resultaten worden verkregen tegen een aan­
vaardbare administratieve kostprijs. 
De methode waarvoor het GCO heeft geopteerd om de 
uitgaven toe te rekenen is recurrent en berust op een 
duidelijke logica, die de goedkeuring van de financieel 
controleur wegdraagt. Zo worden de personeelsuitgaven maandelijks voor de voorbije maand verdeeld op basis 
van de door elk afdelingshoofd opgestelde aangiften van 
ingezet personeel dat onder hem ressorteert. Wat de 
eigenlijke algemene diensten betreft (onderhoud van de 
installaties, verwarming, verlichting, gemeenschappelijke 
administratiekosten), is de Commissie van mening dat de 
door haar toegepaste eenvoudige methode — die 
weliswaar niet gecodeerd is — toch adequaat is. 
Inrichting van de jaarrekeningen 
7.26. Bij de jaarrekeningen publiceert de commissie 
telkens twee boekdelen over de onderzoek- en investe­
ringskredieten, waarin de gegevens van de jaarrekeningen 
nader worden toegelicht. In volumen III van de jaarreke­
ningen wordt het resultaat van de verzamelrekeningen 
geanalyseerd en in het volumen dat handelt over uitgaven 
en ontvangsten met betrekking tot de onderzoeksactivi­
teiten wordt per begrotingspost de kostprijs van de 
onderzoekactiviteiten geanalyseerd in verhouding tot die 
van de technische en de administratieve ondersteuning en 
de infrastructuur. 
ONDERZOEKWERKZAAMHEDEN VOOR 
GEZAMENLIJKE REKENING 
Algemeen 
10.30 - 10.32. De Commissie vestigt de aandacht op het 
feit dat de kredieten voor de werkzaamheden voor 
gezamenlijke rekening en in overleg van hoofdstuk 73 
dienen voor de financiering van sterk uiteenlopende 
activiteiten in het kader van een groot aantal program­
ma's. Deze werkzaamheden beantwoorden aan welom­
schreven wetenschappelijke behoeften en bezitten speci­
fieke kenmerken waarmee rekening moet worden gehou­
den bij de beoordeling. De beheersproblemen mogen niet 
op een en dezelfde wijze worden beschouwd en beoor­
deeld wanneer het gaat om werkzaamheden in overleg 
dan wel werkzaamheden voor gezamenlijke rekening, een 
grootschalig project (BRITE) of een minder kostbare 
actie (BCR), OTO-projecten op het gebied van funda­
menteel onderzoek dan wel industrieel onderzoek- en 
ontwikkelingswerk, projecten waaraan (openbare of 
particuliere) laboratoria, universiteiten of MKB's mee­
werken, of werkzaamheden die onder de twaalf Lid-
Staten ressorteren, enz.; aan dit alles moeten de 
communautaire instanties zich — ten minste tot op zekere 
hoogte — aanpassen. Daar komt nog bij dat bij 
toepassing van de criteria van het kaderprogramma de 
meeste contracten van DG XII transnationaal zijn en er 
bij elk contract in het kader van de grote OTO-
Programma's zoals BRITE, EURAM, enz. telkens 
verschillende partners (gemiddeld 4 a 5) zijn betrokken. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 235 
Werkzaamheden voor gezamenlijke rekening 
met uitzondering van het Programma 
Kern versmelting 
Kader voor beheer van de contracten 
10.33. Wat de organisatie van de contractendienst 
betreft wijst de Commissie erop dat zij in januari 1987 een 
nieuw organisatieschema voor DG XII-GCO heeft 
vastgesteld, dat tot belangrijke wijzigingen heeft geleid. 
Aan de Afdeling „Onderzoekcontracten: beleid en 
beheer" is echter niet geraakt omdat de Commissie van 
mening was dat de toen toegepaste formule, die weliswaar 
enige onvolkomenheden vertoonde, toch het meest 
doeltreffend was gebleken ten aanzien van de vele 
moeilijkheden, onder meer taalproblemen, die zich bij de 
behandeling van zulke contracten voordoen. 
Met een anders opgezette contractenafdeling zouden de 
zaken op organisatorisch vlak vastlopen (het zou dan niet 
meer mogelijk zijn pieken in de werkbelasting bij de 
tenuitvoerlegging van de verschillende OTO-Program-
ma's op te vangen), of zou het met de contracten belaste 
personeel aanzienlijk moeten worden uitgebreid. 
Daarom heeft de Commissie het huidige systeem gehand­
haafd, maar daarbij wel naar verbetering gestreefd in het 
kader van een op DG XIII afgestemd beheer. Zo zijn in de 
met de contractonderhandelingen belaste teams nu 
systematisch wetenschappers en ambtenaren (onder­
handelaars) van de contractenafdeling opgenomen; de 
inschakeling van „liaison officers" met het oog op een 
betere integratie van wetenschappelijk en administratief 
personeel is bevredigend gebleken en deze organisatie­
vorm, die eind 1985 is ingevoerd, toen nieuwe program­
ma's zoals BRITE op gang kwamen, is in 1986 en 1987 
nog verder uitgebouwd. 
Controle van het beheer 
10.34 - 10.35. De Commissie is van mening dat de bij 
DG XII ingevoerde beheerscontrole geheel bevredigend 
werkt. 
Het spreekt vanzelf dat DG XII de vergelijking met 
nationale organisaties op het gebied van OTO (zie 
Algemeen, 10.1-10.3) slechts kan doorstaan voor zover 
zij, onder meer inzake de controle op het beheer van 
contracten over een dubbel controlesysteem kan beschik­
ken : ten eerste op het niveau van de „contractenafdeling" 
en daarna op het niveau van de financiële controle. 
Uit een in 1985 opgesteld intern rapport over het beheer 
van DG XII blijkt overigens dat de interne regeling bij 
DG XII tot een grote betrouwbaarheid van de procedures 
leidt; deze is nog toegenomen bij de start van zeven 
nieuwe, op 12 maart 1985 vastgestelde OTO-Program-
ma's. Automatisering van het begrotingsbeheer 
Databank DIODON II 
10.36. De Commissie is van mening dat zij dank zij de 
DIODON II-databank de door de snelle ontwikkeling 
van de contracten bij DG XII steeds groter wordende 
beheersproblemen beter aankan; met name met behulp 
van de door DIODON II geleverde gegevens heeft DG 
XII de in 1986 beschikbare kredieten adequaat kunnen 
gebruiken en de in verband met de goedkeuring van deze 
kredieten opgelopen achterstand bij de uitvoering van de 
OTO-Programma's kunnen inhalen. 
10.37. Noch bij de start van het DIODON-proefproject 
noch tijdens het verloop ervan, heeft het in de bedoeling 
gelegen te voorzien in de budgettaire en boekhoudkundi­
ge uitvoering van de onderzoekcontracten (deze taak 
wordt immers door de centrale boekhouding van DG 
XIX vervuld), maar wel om deze contracten in real time te 
beheren. 
Het systeem waarmee de budgettaire en boekhoudkundi­
ge uitvoering wordt beheerd is A.58.P, dat speciaal door 
de boekhoudafdeling is ontwikkeld voor het beheer van 
de onderzoekwerkzaamheden voor gezamenlijke reke­
ning of in overleg. 
In dit systeem worden, overeenkomstig de in titel VII van 
het Financieel Reglement omschreven eigen kenmerken 
van onderzoek en ontwikkeling, niet alleen de uitgaven 
per contract opgenomen, maar ook de uitgaven voor 
personeel en administratieve en technische werking. 
De onderzoekcontracten worden door DIODON be­
heerd in de geldwaarde waarin ze zijn afgesloten, zodat 
een afzonderlijke afstemming mogelijk is met de centrale 
boekhouding, waarin de contracten zowel in nationale 
munt als in ECU worden beheerd. 
Eventuele terugbetaling van gelden door de contractan­
ten wordt door dit boekhoudsysteem beheerd, overeen­
komstig de bepalingen van het Financieel Reglement. 
De financiële opvolging van de contracten en de 
programma's wordt beheerd door de boekhoudkundige 
en budgettaire toepassing; met het DIODON-systeem 
kan het administratief en wetenschappelijk beheer van de 
contracten worden gevolgd, kunnen de administratieve 
procedures worden bespoedigd en kan een groter aantal 
complexere contracten met minder personeel worden 
beheerd. 
10.38. De door de Kamer beschreven toestand behoort 
nu tot het verleden. Hij was hoofdzakelijk te wijten aan 
het feit dat DG XII toen nog over onvoldoende 
apparatuur beschikte (bij de toewijzing van deze middelen 
was aan DG XII geen prioriteit verleend). 
Maandelijks worden er richtlijnen ten behoeve van de 
programmaleiders opgesteld, met een volledig overzicht 
van de financiële situatie van het programma, op basis 
236 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
van de in het boekhoudsysteem aanwezige informatie. 
Bovendien kan met het DIODON-systeem op verzoek 
van de programmaleiders alle aanvullende informatie 
over de situatie van de onderzoekcontracten worden 
verstrekt. 
Deze informatie is momenteel voor de programmaleiders 
rechtstreeks op het scherm verkrijgbaar indien het om 
steeds terugkerende informatie gaat waarvoor al een 
programma is opgesteld; is dit niet het geval, dan kan zij 
op verzoek van de programmaleiders op lijsten worden 
afgedrukt. 
10.39. Op grond van het besluit van de Commissie van 
19 november 1986 is DG XII voornemens het DIODON 
II-systeem te vervangen door een nog krachtiger lokaal 
systeem, AMPÈRE genaamd, dat volledig compatibel zal 
zijn met het SINCOM-systeem (zie 10.1-10.3). 
Beheer van de kredieten voor de programma's 
Rechtmatigheid van de verplichtingen 
10.41. Overeenkomstig artikel 1, lid 3 van het Finan­
cieel Reglement, dekken de door de Commissie geboekte 
vastleggingskredieten de totale kosten van de aangegane 
verbintenissen. 
Het probleem van de „opsplitsing van contracten" is al 
behandeld in een document (2) dat in september 1985 bij 
de Kamer is ingediend. 
Daarin is met name gesteld dat in bepaalde gevallen het 
bedrag van de in het contract vermelde steun van de 
Gemeenschap kan worden opgesplitst omdat er op dat 
ogenblik onvoldoende begrotingsmiddelen beschikbaar 
zijn. Daartoe wordt aan een contract een „typebeding" 
toegevoegd. Deze praktijk is ingegeven door opportuni-
teitsoverwegingen, met name van wetenschappelijke 
aard, en biedt de mogelijkheid om met beperkte 
begrotingsmiddelen reeds in de eerste jaren van het 
programma meer contracten af te sluiten. Zo kan 
onderzoek meteen van start gaan zodra het desbetref­
fende besluit is vastgesteld. 
De Commissie meent dat de beschreven praktijk uitslui­
tend te wijten is aan de gespannen budgettaire situatie 
waarin de Commissie zich al geruime tijd bevindt. Deze 
praktijk — waarvan zowel de begrotingsautoriteiten als 
de raadgevende beheerscomités van de programma's 
geheel op de hoogte zijn — betekent extra werk voor de 
programmabeheerders. De Commissie hoopt dat het, 
wanneer de door haar voorgestelde begrotingshervor­
ming aanvaard wordt, mogelijk zal zijn deze praktijk te 
wijzigen; mocht deze handelwijze in de huidige begro-
tingsomstandigheden niet zijn toegepast, dan zou dit tot 
gevolg hebben gehad dat bij de tenuitvoerlegging van de 
7, op 12 maart 1985 vastgestelde specifieke OTO-
Programma's nog meer vertraging was opgelopen. Subsidiabiliteit van bepaalde uitgaven 
10.42. Uit de ervaring blijkt: 
— dat het percentage van de voor een contract in 
rekening gebrachte algemene kosten onvermijdelijk 
varieert naargelang van organisatietype, Lid-Staat en 
geavanceerdheid van de door de contractanten in elke 
Lid-Staat gebruikte boekhoudsystemen. De algeme­
ne kosten van grote industriële ondernemingen zijn 
vanzelfsprekend niet te vergelijken met die van een 
universiteit of een MKB. De Commissie is dan ook 
van mening dat de percentages van de algemene 
kosten niet kunnen worden geharmoniseerd; 
— dat de door DG XII gebruikte standaardcontracten 
zeer duidelijke aanwijzingen bevatten omtrent de 
elementen die als algemene kosten in rekening mogen 
worden gebracht (artikel 10 van bijlage III voor de 
contracten voor gezamenlijke rekening, artikel 9 van 
bijlage III voor de contracten met marginale kostprijs 
waarbij volgens de aan de indieners van de voorstellen 
verstrekte instructies een maximumpercentage van 
40 % geldt). Op deze grondslag moeten de contract­
beheerders en de met de begrotingscontrole belaste 
bedrijven nagaan of de door de partners gevraagde 
percentages gegrond zijn; daarbij komt nog dat DG 
XII zich steeds het recht voorbehoudt om bedragen te 
verrekenen als er zich abnormale situaties zouden 
voordoen. 
Kernversmeltingsprogramma (zonder JET) 
Subsidiabiliteit van de uitgaven 
10.44. Aan de hand van de aan de beheerscomités 
voorgelegde kostenbegrotingen en uitgavenramingen, die 
als grondslag voor de subsidieaanvragen dienen, kan de 
evolutie van de uitgaven ten opzichte van de goedgekeur­
de begrotingen worden gevolgd en kan een onderscheid 
worden gemaakt tussen de verschillende soorten uitga­
ven, in de financiering waarvan de Commissie in 
verschillende mate deelneemt. 
De bewijsstukken voor alle uitgaven van de samenwer­
kingsverbanden worden op uitdrukkelijk verzoek van de 
Commissie niet bij de jaarlijkse afrekeningen gevoegd. 
Door de enorme omvang van deze bewijsstukken zou de 
bureaucratische controle alleen maar toenemen, waar­
door de kosten zowel voor het samenwerkingsverband als 
voor de diensten van de Commissie zelf aanzienlijk 
zouden stijgen. 
Daarom heeft de Commissie een beroep gedaan op 
internationale accountantsbureaus, die de boekhouding 
van de samenwerkingsverbanden ter plaatse controleren. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 237 
In het verleden zijn de samenwerkingsverbanden inder­
daad niet zo vaak gecontroleerd, maar sinds 1985 laat de 
Commissie de samenwerkingsverbanden aan het einde 
van elk contract controleren. Voor de 6 door de Kamer 
genoemde samenwerkingsverbanden was de boekhou­
dingcontrole eind 1986 aan de gang of gepland voor 1987. 
GEMEENSCHAPPELIJKE ONDERNEMING 
JET 
Externe controle van de jaarrekeningen 
10.45. De Commissie is niet van mening dat het feit dat 
zij de belangrijkste „geldschieter" van JET is, afbreuk 
doet aan het principe van juridische en financiële 
onafhankelijkheid van JET krachtens haar statuut als 
gemeenschappelijke onderneming. Voor het succes van 
deze onderneming, die van grote wetenschappelijke en 
technologische betekenis is, is het essentieel dat alle leden 
hun verantwoordelijkheid volledig op zich nemen, 
overeenkomstig de statuten van de onderneming. Het is 
dus aan de besluitvormende instanties van JET, waaraan 
de Commissie volwaardig deelneemt (ook al beschikt zij 
maar over 5 van de 43 stemmen), om een standpunt in te 
nemen inzake de in de punten 10.45- 10.48 genoemde 
opmerkingen van de Kamer. 
De Commissie is niet van mening dat een herziening van 
de statuten van JET een geschikt middel vormt om de 
samenwerking tussen de Kamer en de leiding van JET te 
verbeteren. Toch zal de Commissie, via haar deelneming 
aan de Raad van Bestuur van JET, haar inspanningen 
voortzetten om deze samenwerking te verbeteren. Wat de 
specifieke vraag naar een tijdschema en de procedure voor 
een contradictoir onderzoek voor de boekhoudingcon­
trole van JET betreft, meent de Commissie te weten dat 
dit momenteel wordt besproken tussen de Kamer en de 
leiding van JET, die gaarne tot een voor beide partijen 
aanvaardbare overeenkomst zou komen. 
(!) Tussentijds rapport, resolutie van het Europese Parlement: 
PB C 125/47 van 11.5.1987, punt i). Overeenkomst inzake steunverlening met de 
ontvangende organisatie 
10.46. Het Overlegcomité tussen JET en UKAEA, dat 
in het kader van de Overeenkomst inzake steunverlening 
met de ontvangende organisatie is opgericht, heeft in 
oktober 1986 een werkgroep samengesteld die de werking 
van de overeenkomst diende te evalueren en aanbevelin­
gen dienaangaande moest maken. De Commissie heeft 
vernomen dat deze werkgroep zijn eindrapport tegen eind 
1987 zal opstellen. De Commissie kijkt met grote 
belangstelling uit naar de conclusies van dit rapport. 
Presentatie van de financiële staten van JET 
10.47. In maart 1987 stemde de Raad van Bestuur van 
JET in met een reorganisatie van de financiële codering 
van het project, zodat alle JET-personeel met ingang van 
1 januari 1987 onder dezelfde post van de JET-begroting 
viel. Door deze wijziging, waarover de Commissie zich 
verheugd toonde, zal de presentatie van de personeelskos­
ten in de financiële staten van JET in de toekomst 
duidelijker zijn. 
Potentiële financiële verplichtingen 
10.48. In het voorstel van de Commissie voor een besluit 
van de Raad inzake de verlenging van JET (COM(87)302) 
is een raming gemaakt van de extra kosten voor de 
voortzetting van de gezamenlijke onderneming JET. De 
Commissie is van mening dat JET deze informatie niet 
hoefde te herhalen in de toelichting bij de jaarrekeningen 
1986. 
Vastlegging van de bijdrage van de Commissie 
10.49-10.51. Na betaling van zowel vastleggings- als 
betalingskredieten in de begroting 1987 van de Europese 
Gemeenschappen (overschrijving nr. 17/87 (post 7311)) 
zijn de cumulatieve totalen van vastleggingen en betalin­
gen nu met elkaar in overeenstemming; dit zal ook de 
komende jaren zo blijven. 
(2) Overwegingen inzake de verschillende procedures voor het 
aangaan van verbintenissen in het kader van de uitvoering 
van de „beleidskredieten" van de algemene begroting van de 
Gemeenschap. (Aanvulling op de antwoorden met betrek­
king tot de punten 9.16 — 9.17 van het Jaarverslag van de 
Kamer voor 1984). 
238 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 11 
Voedselhulp 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
DE VERDELING VAN DE DE ECONOMISCHE GEVOLGEN 
HULPGOEDEREN (11.4 — 11.9) (11.19 — 11.24) 
Niger (11.10 — 11.15) 
Burkina Faso — Niger 
In de Sahel vinden de graanoogsten in oktober plaats; zij 
kunnen aan het eind van die maand met voldoende 
zekerheid worden geschat. Het eerstvolgende regensei­
zoen valt in mei-juni. De Commissie beschikt dus over 
ongeveer zes maanden om de communautaire voedsel­
hulp aan de begunstigden te doen toekomen. Deze termijn 
is bijna niet voor inkorting vatbaar, gezien de tijd 
gemoeid met het overleg en de besluitvorming, de 
aanbesteding, het vervoer over zee en over land en 
vervolgens tot bij de begunstigden. 
De Commissie moet dus aan de hand van de beschikbare 
informatie betrekkelijk vroegtijdige besluiten nemen. Zij 
is er zich van bewust dat de begunstigde landen, in het 
ongewisse over de hulp die hun uiteindelijk zal worden 
toegewezen, de neiging vertonen de situatie somberder 
voor te stellen dan zij is. De diensten van de Commissie 
trekken een en ander dan ook na en plegen het 
noodzakelijke overleg om de behoeften aan voedselhulp 
realistisch te schatten. In twijfelgevallen moeten zij er 
evenwel aan denken dat een vergissing die tot gevolg heeft 
dat er te weinig hulp wordt verstrekt veel ernstiger is dan 
een vergissing die leidt tot een teveel aan hulp. 
Voorts financiert de Commissie onder de naam „perma­
nente diagnostiek" een regionaal programma ter ver­
betering van het inzicht in de variabelen van het 
graanbeleid (produktie, rendement, voorraden, ver­
bruik). Door onregelmatige en te weinig regenval werd de 
graanoogst van oktober 1984 in Niger op 1 071 000 ton 
geschat, d.i. een tekort van 422 000 ton ten opzichte van 
het gemiddelde van de voorgaande jaren. Terwijl er 
belangrijke demografische verschuivingen vielen waar te 
nemen, kondigde de regering een invoerbehoefte aan van 
ongeveer 500 000 ton, waarvan 395 000 moest worden 
gedekt door voedselhulp. De Commissie bracht deze 
schatting terug tot 450 000 ton tekort, waarvan 350 000 
ton te dekken door voedselhulp. De vanaf september 1984 
voorziene communautaire besluiten hadden betrekking 
op bijna 70 000 ton (20 % van de behoefte) van oktober 
1984 tot juli 1985 aangevoerde granen. 
Deze communautaire hulp, de belangrijkste van de 
afgelopen tien jaar, bedroeg 6,5 % van de graanproduktie 
van Niger. Behalve de EEG waren de voornaamste 
donors van voedselhulp de VS (118 000 ton), het 
Wereldvoedselprogramma (26 000 ton) en Japan (18 000 
ton). 
Aangezien veel hulp was bestemd voor kosteloze 
verdeling distribueerde de regering deze eerst, hetgeen 
leidde tot vertragingen in de verkoop van de communau­
taire hulp en een aangroeien van de voorraden van het 
„Office des produits vivriers du Niger" (OPVN). 
Deze situatie had evenwel geen gevolgen voor de 
graanproduktie van 1985 en 1986, die respectievelijk 
1 835 000 en 1 819 000 ton bedroeg. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 239 
Wat de eventuele rampzalige gevolgen van de voedselhulp 
voor de nationale prijzen van granen betreft, uit alle 
verrichte studies (USAID, Wereldbank, enz...) is geble­
ken dat de graanmarkten van deze landen niet volgens het 
klassieke schema functioneren (vraag en aanbod op 
geïntegreerde markten) en dat deze gevolgen praktisch 
inexistent waren. 
De door de Rekenkamer vastgestelde plotselinge daling 
van de graanprijzen valt gemakkelijk te verklaren uit de 
terugkeer naar een normale produktie (ja zelfs een 
produktieoverschot). De oogst van oktober 1985 was 
evenwel niet te voorzien, toen de Commissie onder 
dramatische omstandigheden besluiten tot voedselhulp 
moest nemen. 
Burkina Faso (11.16—11.19) 
1983 en 1984 waren uitzonderlijk droge jaren in 
Bourkina. Na de op 1 100 000 ton geschatte graanoogst 
van 1983 werd de graanoogst in oktober 1984 op 
1 100 000 ton geschat. De regering van Burkina kondigde 
een tekort van 300 000 ton aan. De Commissie schatte het 
werkelijke tekort op 170 000 ton, waarvan 60 000 ton kon 
worden verkregen door invoer. Zij schatte de behoefte 
aan voedselhulp dus op 110 000 ton en besloot reeds in 
februari 1985 11000 ton voor de verkoop bestemde 
graanhulp te verlenen, d.i. 1 % van de oogsthoeveelheid 
en 10 % van de behoefte aan voedselhulp. 
Rekening houdend met.de overige toezeggingen van de 
Gemeenschap (spoedhulp, NGO) en de Lid-Staten 
bedroeg de totale hulp aan Burkina van de Gemeenschap 
en de Lid-Staten 30 150 ton granen, een hoeveelheid die 
de graanmarkt, gezien het geconstateerde tekort, niet kon 
verstoren. 
Ten tijde van het overleg en het communautaire besluit 
verklaarden de Amerikaanse autoriteiten geen hulp aan 
Burkina te zullen verlenen. In werkelijkheid leverden zij in 
1985 meer dan 60 000 ton rijst, meel, maïs en andere 
granen (d.i. 97 000 ton aan graanequivalenten) ter 
kosteloze verdeling. In verband met deze kosteloze 
distributie kon het „Office national des céréal.es" 
(OFNACER) de voor de verkoop bestemde Europese 
hulp niet afzetten. 
Deze slechte organisatie van de voedselhulp, gecombi­
neerd met de unilaterale beslissingen van de Verenigde 
Staten, had evenwel geen gevolgen voor de lokale 
produktie die, dank zij gunstige regenval, in 
1985 1 587 000 ton en in 1986 1 925 000 ton bedroeg, 
d.w.z. een stijging van respectievelijk 43 en 73 % ten 
opzichte van 1984. 
De verdwijning van het voedseltekort constaterend 
leverde de Gemeenschap geen bijdrage aan de door de Rekenkamer in 1985/1986 geconstateerde toevloed van 
voedselhulp, maar kende zij daarentegen in 1986 
vervangende steun toe die niet ten doel had bij te dragen 
tot opslag van deze overvloedige oogst, doch de 
totstandbrenging beoogde van voorraden ter veiligstel­
ling van de voedselvoorziening in het noorden van het 
land in het tot Burkina-Faso behorende gedeelte van de 
Sahel, een streek die zowel een chronisch voedseltekort 
vertoont als zeer moeilijk toegankelijk is in de regentijd. 
Egypte (11.20—11.24) 
De Commissie is het eens met de analyse van de 
Rekenkamer aangaande de ontwikkeling van de land-
bouwproduktie in Egypte en het beleid van zeer lage 
consumptieprijzen en overheidssubsidies. Inderdaad 
heeft het lage prijspeil een verderfelijke uitwerking op de 
landbouwproductie; voorts betekent dit beleid een zware 
belasting voor het overheidsbudget. 
Dit subsidiebeleid werd ten tijde van Nasser ingevoerd en 
werd in de jaren zeventig nog verder uitgebreid, toen de 
Egyptische economie, dank zij de stijging van de 
aardolieprijzen, een volumestijging van bijna 10% per 
jaar vertoonde. 
De Commissie, maar zij niet alleen, ook de Egyptische 
autoriteiten, zien heel goed in dat hier de oorzaak ligt van 
de verstoringen. 
Zowel de Internationale Gemeenschap als het Internatio­
nale Monetaire Fonds geven evenwel toe dat opheffing 
van de subsidies slechts op lange termijn kan worden 
gerealiseerd in verband met de sociaal-economische 
gevolgen die zulks meebrengt. 
Wat de gevolgen van de communautaire voedselhulp 
voor deze situatie betreft, deze kunnen slechts zeer 
beperkt zijn. Voor de periode 1983-1985 bedroeg de 
communautaire graanhulp slechts 0,7 % van het verbruik 
in Egypte, 1,5 % van de invoer en 7,6 % van de totale 
voedselhulp die Egypte genoot. 
Gezien het bescheiden aandeel van de communautaire 
voedselhulp in de totale door Egypte ontvangen voedsel­
hulp is het duidelijk dat de mogelijkheden van de 
Commissie om druk uit te oefenen op een rationalisering 
van het Egyptische beleid slechts beperkt zijn. 
Zoals de Rekenkamer zelf in haar verslag opmerkte, 
leidden de inspanningen van de Commissie en haar 
delegatie in Cairo tot overeenstemming met Egypte over 
een actieprogramma dat beoogt het beheer van de steun 
doeltreffender te maken. 
240 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
HOOFDSTUK 12 
Personeelsuitgaven en huishoudelijke uitgaven 
ANTWOORDEN VAN HET PARLEMENT 
BEHEER VAN DE BEZOLDIGINGEN VAN 
HET PERSONEEL BIJ HET PARLEMENT, 
DE COMMISSIE EN DE REKENKAMER 
12.1 — 12.17. Zoals gezegd in paragraaf 12.3 van de 
opmerkingen beheert de Commissie de informaticatoe­
passing van de bezoldiging. Het is dan ook aan de 
Commissie om in eerste instantie te bepalen of wijzigingen 
in de programma's, in de zin zoals deze zijn gesuggereerd 
door de Rekenkamer, wenselijk zijn. 
Opmerkingen over de beheersystemen 
Voorbereiding voor de salarisbetaling 
12.29- 12.31. De verificatie en de correctie van de in 
„PAIE" ingevoerde gegevens zullen voortaan worden 
verricht door de dienst „Salarisafrekening" door een 
ambtenaar die wederom niet verantwoordelijk is voor de 
invoering van deze gegevens. 
De toetsing tussen RAPÉ en PAIE kan slechts manueel 
geschieden. De Instelling bestudeert thans de mogelijk­
heid om het huidige RAPÉ te vervangen. Het nieuwe 
systeem dient een informaticaprocedure te bevatten 
waardoor een toetsing kan worden verricht tussen de 
gegevens in RAPÉ en PAIE. 
Overeenkomstig artikel 16 van bijlage VII van het Statuut 
wordt de bezoldiging op de 15de van elke maand aan de ambtenaar uitbetaald; tussen de datum van binnenko­
men van de listings in PAIE van de Commissie en de 
datum waarop de rekenplichtige de nodige aanwijzigin-
gen geeft aan de bank om zich te houden aan de 15de van 
iedere maand, moet de betalingsopdracht voor de 
bezoldigingen worden opgesteld, ondertekend door de 
ordonnateur en worden gecontroleerd en met een visum 
worden voorzien door de financieel controleur. 
Gezien deze omstandigheden kan de ordonnateur 
onmogelijk de honderden toegezonden bewijsstukken 
met de betrokken betalingsopdracht controleren; hij 
moet vertrouwen op het vooraf verrichte werk door de 
diensten van het tot aanstelling bevoegde gezag. Niette­
min controleert de ordonnateur de wijze waarop de dienst 
„Beheer van de kredieten", die belast is met het assisteren 
van de ordonnateur bij de uitvoering van zijn functies, op 
zijn niveau controles zou kunnen uitvoeren. 
Door de huidige structuur van PAIE is een beperkte 
toegang tot bijzondere gebieden niet mogelijk, hoewel de 
dienst Kas en Comptabiliteit hieraan zeer behoefte heeft. 
Deze zwakte van PAIE wordt gesignaleerd in paragraaf 
12.12 van de opmerkingen van de Rekenkamer. 
Begro tingsbeheer 
12.32 - 12.33. De correspondentietabel tussen de com-
putercodes en de begrotingslijnen zal worden geharmoni­
seerd met die welke door de Commissie wordt gebruikt; 
een dergelijke harmonisatie zou de vastgestelde fout, met 
betrekking tot de aanwijzing van 0,6 min Ecu op 
begrotingspost 1100 in plaats van post 1101 hebben 
voorkomen. De begrotingsautoriteit heeft besloten dat de 
effectieve wisselkoersverschillen duidelijk in de begroting 
teruggevonden kunnen worden. Het PAIE-programma 
biedt niet de mogelijkheid om deze verschillen te 
extrapoleren; het opnieuw manueel aanwijzen op de 
begrotingspost 2321 „Wisselkoersverschillen" heeft het 
voordeel dat deze verschillen die het gevolg zijn van de 
statutaire door de Raad vastgestelde wisselkoersen tot 
uitdrukking komen en dat het besluit van de begrotings­
autoriteit wordt geëerbiedigd. 
Alle boekhoudkundige documenten worden onmiddellijk 
na binnenkomst geregistreerd bij de dienst „LOGA-
BAX". Iedere vertraging bij het registreren van een 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 241 
boekhoudkundig stuk is het gevolg van het tijdsverloop 
dat in verband met het aanhouden van de verschillende 
fasen (ordonnateur, financieel controleur, rekenplichtige) 
zoals in het Financieel Reglement bepaald. In ieder geval 
zal het „LOGABAX"-materiaal vanaf 1 januari 1989 
worden vervangen door de nieuwe informaticatoepassing 
„BUDG", waaraan thans wordt gewerkt. Het „BUDG"-
systeem is een boekhoudkundig systeem waarin de 
begrotingsboekhouding, de algemene en de analytische 
boekhouding zijn geïntegreerd. Het gevolg zal eveneens 
zijn een verkorting van de administratieve wegen 
waardoor een exact en up to date financieel beeld kan 
worden verkregen. 
Door de financieel controleur uitgeoefende interne 
controles 
12.34 - 12.35. Sedert september 1986 heeft de financieel 
controleur de ordonnateur gewezen op de verbeteringen 
die zouden kunnen worden aangebracht bij de controle 
van de listings van PAIE, met name wat betreft de 
noodzaak over te gaan tot een regelmatige toetsing van 
RAPÉ en PAIE. 
De financieel controleur verricht de verificatie van de 
PAIE-listings, zonodig bij wijze van steekproef; de in een 
bepaalde maand uitgevoerde controles kunnen betrek­
king hebben op: 
i) de aan de ambtenaren van een bepaalde rang betaalde 
salarissen; 
ii) alle voor ten laste komende kinderen betaalde 
toelagen; 
iii) ambtenaren die met verlof om persoonlijke redenen 
zijn en die geen salaris mogen ontvangen; 
iv) een goede invoering in het PAIE-systeem van 
individueel genomen besluiten ten aanzien van de 
ambtenaren en andere personeelsleden; 
v) overuren; 
vi) het totaal van de statutaire rechten van ongeveer 
vijftig toevallig gekozen ambtenaren en andere 
personeelsleden. Sedert enkele maanden omschrijft en registreert de dienst 
financiële controle het verrichte controle werk. 
Specifieke opmerking 
12.41. Voor de tijdelijke functionarissen die ambtenaar 
worden handhaaft het Europese Parlement de salaristrap 
die werd verworven gedurende het tijdelijk contract 
wanneer de betrokkenen als tijdelijke functionarissen 
werden aangeworven op grond van een vergelijkend 
onderzoek en niet onmiddellijk tot ambtenaar konden 
worden benoemd (met name in afwachting van het einde 
van de procedure voor de voorziening in een post). Een 
declassering van deze ambtenaren op het moment waarop 
zij een benoeming tot ambtenaar ontvangen en waarop 
het vergelijkend onderzoek vanaf het begin uitzicht heeft 
gegeven, is volledig onverenigbaar en zelfs strijdig met het 
beginsel van het behoud van de verkregen rechten wat 
door de jurisprudentie wordt gesteund. Het komt zelden 
voor dat een tijdelijk contract zolang duurt dat de 
verworven anciënniteit qua salaristrap de in artikel 32 van 
het Statuut vastgestelde plafonds te boven gaat. 
Conclusies ten aanzien van de beheersystemen 
12.42 - 12.44. Het Parlement, zich bewust van de grote 
omvang van de personeelskosten van de jaarlijkse 
begroting (± 50 %) is overtuigd van de noodzaak dat het 
opnemen in de begroting van de op dit stuk gedane 
betalingen juist en controleerbaar is. Sedert meer dan één 
jaar is het Parlement bezig met het opzetten van 
beheersystemen, met name informaticastelsels om de 
betrouwbaarheid van de controles te verhogen. Daarom 
dient het Parlement verder te werken aan de verbetering 
van de werking van het PAIE-programma waarbij het 
betrokken is. 
HUISHOUDELIJKE UITGAVEN 
Opmerkingen over de uitgaven voor het 
onderhoud van de gebouwen 
12.47. Het Europese Parlement acht het opportuun en 
wenselijk dat op dit zeer technisch terrein een enkel 
gekwalificeerd ambtenaar zorgt voor de coördinatie van 
alle elementen van eenzelfde dossier; dit laatste zal echter 
aan een financiële en administratieve controle worden 
onderworpen. 
12.48. Op 2 juni 1987 zijn richtlijnen met betrekking tot 
de te volgen procedure aan de betrokken diensten 
toegezonden. 
In het algemeen wordt deze procedure geëerbiedigd. 
Niettemin komt het soms voor dat offertes, die in een 
dubbele enveloppe worden ontvangen, geopend bij de 
242 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Dienst „gebouwen" aankomen, omdat de afzender niet 
heeft aangegeven waar het schrijven betrekking op heeft. 
12.49. Van de twee mogelijke oplossingen (d.w.z. een 
serie afzonderlijke contracten met betrekking tot iedere 
dienstverlening op zich of een zogenaamd jaarlijks 
,,Omnium"-contract) heeft het Parlement gekozen voor 
een jaarlijks contract, omdat dit beter is afgestemd op de 
gewenste technische dienstverleningen en wel om de 
volgende redenen: 
(i) de verlener van de dienst verbindt zich om op zeer 
korte termijn handelend op te treden; 
(ii) de totale forfaitaire kosten zijn geringer dan die van 
een serie afzonderlijke contracten. 
12.50. (a) De geconstateerde achterstand is te wijten 
aan de bevoegde diensten van de Luxemburgse overheid 
die de vereiste bewijsstukken niet binnen de gewenste 
termijn indienen ondanks de door het Parlement gedane 
pogingen. 
(b) De personeelskosten uit hoofde van het door de 
Luxemburgse overheid aangewezen technisch personeel 
in het Torengebouw en in de belendende gebouwen 
worden verdeeld over de instellingen die gebruik maken 
van deze gebouwen volgens de op 1 september 1980 in 
werking getreden verdeelsleutel. Het Parlement verbindt 
zich ertoe om met de Luxemburgse overheid de samen­
stelling van de technische dienst en de financierings-
mogelijkheden na te gaan. 
(c) In de geest van het overleg overeenkomstig artikel 19 
van het Protocol betreffende de voorrechten en immuni­
teiten van de Europese Gemeenschappen zal het Europe­
se Parlement opnieuw de door de Rekenkamer aan de 
orde gestelde kwestie voorleggen aan de Luxemburgse 
overheid. Opmerkingen met betrekking tot de uitgaven 
op het gebied van de aankoop van 
papierwaren en kantoorbenodigdheden 
12.53 - 12.55. De overtollige hoeveelheden papierwa­
ren en kantoorbenodigdheden waarop de Rekenkamer 
heeft gewezen zijn van geringere waarde en aan de andere 
kant gedeeltelijk van voorbijgaande aard. Op grond van 
door de secretaris-generaal gegeven aanwijzingen zijn de 
nodige maatregelen getroffen om deze artikelen uit de 
voorraden te doen verdwijnen en deze te verkopen 
volgens de geldende regels. 
Door een operationeel informaticaprogramma dat sedert 
1985 wordt gevolgd kan het werkelijke verbruik van 
papierwaren en kantoorbenodigdheden worden nage­
gaan en kan hiermede rekening worden gehouden bij de 
opstelling van de ramingen. 
De interinstitutionele samenwerking heeft reeds positieve 
resultaten opgeleverd: 
— het opzetten van een hierboven genoemd informatica­
programma; 
— de gemeenschappelijke aankoop van disks voor 
tekstverwerkingsmachines; 
— het onderhandelen over onderhoudscontracten voor 
elektronische machines; 
— het afsluiten van een kadercontract voor de aanschaf 
van bureaumaterieel. 
Niettemin constateert het Europese Parlement dat het hen 
vaak onmogelijk is prijzen te verkrijgen waarover door 
zijn eigen diensten is onderhandeld en die voordeliger zijn 
dan de prijzen in een interinstitutioneel kadercontract. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 243 
ANTWOORDEN VAN DE RAAD 
HUISHOUDELIJKE UITGAVEN 
Opmerkingen over de uitgaven voor het 
onderhoud van de gebouwen 
12.49. In beginsel is in de door de Raad gesloten 
onderhoudscontracten bepaald dat de betaling na afloop 
van het betrokken tijdvak plaatsvindt. In de weinige 
gevallen waarin momenteel voorzien is in betaling vooraf, 
streeft de Raad ernaar zoveel mogelijk een clausule op te 
nemen die bepaalt dat de betaling na afloop van het 
betrokken tijdvak plaatsvindt. 
12.50. (a) De vertraging is te wijten aan het feit dat de 
afrekeningen betreffende de betrokken begrotingsjaren 
laattijdig zijn voorgelegd door de autoriteit die de 
gebouwen beheert. 
(b) De opmerking van de Rekenkamer lijkt geenszins de 
realiteit betreffende de door de diensten van de Raad 
BEHEER VAN DE BEZOLDIGINGEN VAN 
HET PERSONEEL BIJ HET PARLEMENT, 
DE COMMISSIE EN DE REKENKAMER 
Opmerkingen over de informaticatoepassing 
„PAIE" 
12.3. Begin 1983 heeft de Commissie, in het besef van de 
onvolkomenheden van de toepassing, een project uitge­
schreven om nieuwe programmatuur te doen ontwikke­
len, niet omdat de diensten die er gebruik van maken 
ontevreden waren, maar om het onderhoudswerk te 
verminderen en de bekende tekortkomingen, waarvan er 
verscheidene in het verslag worden gesignaleerd, op te 
heffen. De voornaamste fasen van het verloop van het 
project waren: verrichte controles weer te geven. Op basis van de met 
Luxemburgse autoriteiten gesloten overeenkomsten 
wordt namelijk voor elke zitting een presentielijst van de 
betrokken personeelsleden opgesteld. Deze lijst wordt 
aan het einde van de werkzaamheden door een bevoegd 
ambtenaar van het Secretariaat-Generaal van de Raad ter 
plaatse voor gezien getekend. 
(c) Het Secretariaat-Generaal van de Raad voert 
momenteel over deze kwestie onderhandelingen met de 
Luxemburgse autoriteiten. 
Opmerkingen met betrekking tot de uitgaven 
op het gebied van de aankoop van 
papierwaren en kantoorbenodigdheden 
12.55. Het Secretariaat-Generaal van de Raad neemt 
zeer regelmatig deel aan de werkzaamheden van de 
„Groupe interinstitutionnel d'harmonisation des achats" 
en is bereid gebruik te maken van de door andere 
instellingen gesloten kaderovereenkomsten wanneer deze 
overeenstemmen met zijn eigen behoeften. 
April 1983: opstelling van het referentiedocument „Stand 
van de toepassing PAIE" 
Februari 1984: aankondiging van een inschrijving via het 
Publikatieblad (') ten einde programmatuur te vinden 
voor de afwikkeling van de betalingen aan het personeel 
Mei 1984: inontvangstname, bestudering en selectie van 
de offertes 
Februari 1985: gezien de ingewikkeldheid van het 
vraagstuk, wordt besloten om aan de gunstigste inschrij­
ver de ontwikkeling van een prototype toe te vertrouwen, 
bij wijze van test 
November 1985: voorlegging van het project aan de 
CCAM — gunstig advies 
November 1985/juni 1986: ontwikkeling van het proto­
type 
Juli 1986: na de evaluatie besluiten de gebruikers en de 
informatici het project op te geven, in hoofdzaak om de 
volgende redenen: 
(!) Alle voetnoten zijn aan het eind van elk hoofdstuk 
opgenomen. ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
244 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
— onvoldoende gebruikersvriendelijkheid; 
— de gebondenheid van de programmatuur, d.w.z. een 
overmatige afhankelijkheid ten opzichte van de 
leverancier, waardoor een conversie nodig zou zijn 
geweest om de programmatuur operationeel te 
maken in de systeemomgeving van de Commissie; 
— negatieve kosten/baten-verhouding; de afschrijving 
zou zes jaar gevergd hebben. 
Het vervallen van dit project leidde tot het besluit het 
bestaande systeem te verbeteren door de bekende 
tekortkomingen op te heffen (project „Verbetering 
PAIE"). 
De bestanden 
12.5.(a) De Commissie is zich ervan bewust dat er 
gegevensredundantie bestaat. Deze is in de tijd beperkt en 
daarom is de Commissie van mening dat de geringe extra 
kosten aan computermedia opwegen tegen de prijs van 
het omvangrijke onderhoudswerk dat nodig is om de 
beide sequentiële en geïndexeerde bestanden homogeen te 
maken. 
(b) De Commissie heeft geen fouten in de berekeningen 
met terugwerkende kracht geconstateerd. Het door de 
Rekenkamer gesignaleerde risico zal samen met de 
beheerder worden bestudeerd ten einde deze eventualiteit 
te ondervangen. 
(c) Het werken met fictieve gegevens, een eenvoudig 
middel dat wordt aangewend door de programmaopzet 
van de toepassing, heeft niet tot verwarring voor de 
beheerders geleid. Niettemin zal de Commissie, gezien de 
moeilijkheden die er uit het oogpunt van controle uit 
kunnen voortvloeien, nagaan hoe het systeem op dit punt 
kan worden verbeterd. 
12.6. Voor de documentatie zie punt 12.9. 
Bescherming tegen manipulaties is een onderdeel van het 
meer algemene vraagstuk van de verbetering van de 
veiligheid op informaticagebied (zie punten 12.11-12.13). 
12.7. De reeds genoemde verbetering zal deze moeilijk­
heid ondervangen. 
De programmatuur 
12.8. De toepassing PAIE is bestemd voor verscheidene 
groepen gebruikers. Om alle noodzakelijke combinaties mogelijk te maken zijn de programma's modulair en niet 
monolithisch opgezet. De uitvoering is zodanig van opzet 
dat zij beantwoordt aan de verzoeken van de adminis­
tratieve diensten van de diverse Instellingen. 
Indien harmonisatie tussen Instellingen mogelijk zou zijn, 
zou in deze uitvoering eenvormigheid worden gebracht. 
12.9. De kwaliteit van de documentatie zal als voorge­
steld worden verbeterd (zie punt 12.3) bij de herziening 
van de toepassing „PAIE". 
De veiligheid bij de toepassing 
12.10-12.11. De Commissie geeft toe dat aanleiding 
bestaat tot het aanbrengen van verbeteringen en deze 
zullen met het lopende project tot stand worden gebracht: 
zo zal bij voorbeeld een coherentiecontrole worden 
uitgevoerd bij de invoer van de oorspronkelijke gegevens 
(eerste fase van het project „Verbetering van PAIE"). 
De beheerders voeren controles uit die een goede interne 
veiligheid waarborgen. 
12.12. De externe veiligheid zal worden verbeterd door 
onder andere moderne methoden voor het beheer van de 
wachtwoorden te gebruiken die niet bestonden toen de 
toepassing werd ontwikkeld. Het in 1983 opgezette 
project voorzag in de voorgestelde verbetering. Dit aspect 
heeft achterstand opgelopen om de eerder uiteengezette 
redenen (zie punt 12.3). 
Produkten van de toepassing 
12.14. De geproduceerde lijsten worden opgesteld 
overeenkomstig de wensen van de gebruikers. Fase 3 van 
het project zal gelegenheid bieden tot een algehele 
herziening waarbij met alle verzoeken van de betrokken 
partijen rekening zal worden gehouden. 
12.15 -12.16. Voor zover de gebruiker gebruik kan 
maken van een beeldscherm, zal de toepassing in haar 
verbeterde vorm hem deze mogelijkheid bieden. Ter 
naleving van de geldende voorschriften zal evenwel de 
verplichting blijven bestaan om de gegevens op een vaste 
drager vast te leggen; dit geldt met name voor de 
„historische" gegevens betreffende de ten gunste van de 
ambtenaren en andere personeelsleden verrichte betalin­
gen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 245 
Conclusie over de informaticatoepassing Begrotingsbeheer 
12.17. De Commissie is het ermee eens dat de toepassing 
moet worden herzien en de veiligheid ervan moet worden 
verbeterd. Reeds in 1983 heeft zij besloten te zoeken naar 
de modernste programmatuur die aan de behoeften van 
de Instellingen kan beantwoorden. 
Besloten moest worden dat een dergelijke programma­
tuur niet bestond en dat er derhalve van moest worden 
afgezien de toepassing volledig opnieuw op te zetten. Er 
bleef dus niets anders over dan haar te verbeteren; 
datgene waartoe besloten is gaat geheel in de richting van 
de suggesties van de Rekenkamer in de punten (a), (b), (c) 
en (e). 
Het in punt 12.3 uiteengezette tijdschema geeft inzicht in 
de redenen waarom zulks nog niet is verwezenlijkt. 
Inmiddels heeft zich geen belangrijk incident voorgedaan 
en de veiligheid van de uitkomsten wordt bereikt door 
controle van de beheerders. 
Ten aanzien van punt (d) bevestigt de Commissie dat de 
documentatie zal worden verbeterd maar zij meent niet 
dat vermindering van de opslagruimte en van de rekentijd 
een van de eerste prioriteiten zou moeten zijn voor het 
opbouwen van haar nieuwe systeem. 
Opmerkingen over de beheersystemen 12.22. De huidige praktijk berust op de methode die 
wordt gebruikt voor de voorbereiding van de salaris­
boeking. 
De Commissie is bereid de suggestie van de Rekenkamer 
op dit punt welwillend te onderzoeken. 
Door de financieel controleur uitgeoefende controles 
12.24. De Financiële Controle is attent op de door de 
Rekenkamer geciteerde moeilijkheden. De aandacht 
wordt echter gevestigd op de thans lopende werkzaam­
heden ter verbetering van het programma, die op den 
duur een meer volledige controle mogelijk moeten maken. 
Testresultaten 
12.28. Aan de hand van een gedetailleerde analyse van 
de resultaten van de steekproeven van de Rekenkamer 
konden de nodige aanpassingen en regularisaties worden 
uitgevoerd. Dergelijke gevallen zouden in de toekomst 
moeten worden ondervangen, zodra de momenteel in 
studie zijnde coherentieanalyse met de computer opera­
tioneel is. 
Voorbereiding van de salarisbetaling Specifieke opmerking 
12.20. De betrokken diensten zullen hun werkmethode 
aanpassen ten einde zich ervan te vergewissen dat hun 
besluiten door de Dienst „Salarissen" correct worden 
verwerkt. 
Manuele correcties door de Dienst „Salarissen" van de 
banklijsten betreffende voornamelijk gevallen van over­
macht, zijn bij de huidige stand van de toepassing de enige 
mogelijke oplossing. Afhandeling van deze gevallen met 
de computer zal worden bestudeerd in het kader van de 
verbetering van de toepassing. 
12.21. Er wordt goede nota genomen van de wenselijk­
heid om een spoor te bewaren van de grondige controle 
die van maand tot maand wordt verricht op een twintigtal 
willekeurig geselecteerde gevallen. 
De controlelijst met de verschillen van 5 % van de 
maandbezoldiging ten opzichte van de voorafgaande 
maand zal worden aangepast ten einde te voldoen aan de 
temporele vereisten van controle van de produktie. 
Gezien deze vereisten stelt de ordonnateur het ontbreken 
van onregelmatigheden vast, op melding van zijn* 
diensten. 12.41. Overeenkomstig de meest recente Jurisprudentie 
van het Hof van Justitie wordt de indeling van een tot 
ambtenaar benoemde tijdelijke functionaris behandeld 
op basis van het bepaalde in artikel 32 van het Statuut. 
Naar het voorbeeld van andere Instellingen past de 
Commissie echter het beginsel toe, dat de indeling van de 
betrokkene wordt gehandhaafd ingeval de toepassing van 
artikel 32 tot een lagere indeling zou leiden. Deze praktijk 
wordt ingegeven door voor de hand liggende over­
wegingen van billijkheid ten opzichte van tijdelijke 
functionarissen die verscheidene jaren in dienst van de 
Gemeenschap zijn. De Commissie heeft reeds de nodige 
initiatieven genomen om dit beginsel via een passende 
Statuutsherziening in het Statuut te doen opnemen. 
Conclusie ten aanzien van de beheersystemen 
12.42 - 12.44. De Commissie neemt de suggestie van de 
Rekenkamer om de interinstitutionele samenwerking 
voor het gebruik van gemeenschappelijke informatica-
instrumenten te versterken, over. Behalve dat aldus 
besparingen worden bereikt, zal zulks ook de veiligheid 
246 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
van de toepassingen vergroten. De controle op de 
coherentie bij de invoer, waarin reeds is voorzien, zal een 
groot aantal door de Rekenkamer gesignaleerde risico's 
wegnemen; er zal in extra controles achteraf worden 
voorzien naargelang van de geuite behoeften. 
HUISHOUDELIJKE UITGAVEN 
Opmerkingen over de uitgaven voor het 
onderhoud van de gebouwen 
12.46. De Commissie zal onverwijld besprekingen met 
de andere Instellingen beginnen ten einde de op dit gebied 
gevolgde praktijk te harmoniseren. 
12.47 -12.48. De betrokken diensten hebben reeds 
schikkingen getroffen voor een aanpassing van de 
bestaande procedures ten aanzien van de horizontale 
controle, de beoordelingsbevoegdheid en de procedure 
voor de keuze van de leverancier. 
12.50.(c) De Rekenkamer zal in kennis werden gesteld 
van het resultaat van het lopende onderzoek betreffende 
de BTW-aangelegenheid. 
12.51. Het huurcontract voor het Square de Meeüs-
gebouw is in 1978 overeenkomstig de geldende procedu­
res gesloten. Het loopt op 31 december 1987 af; bij de 
lopende onderhandelingen tracht de Commissie gunsti­
gere voorwaarden te verkrijgen. 
Opmerkingen over de uitgaven voor 
papierwaren en kantoorbenodigdheden 
12.52 -12.54. De begrotingsramingen van de Dienst 
„Aankopen" zijn gebaseerd op de aanvragen van de diensten in de jongste 12 maanden, alsmede op de 
bijgewerkte voorraadstaat. Er wordt dus enerzijds 
rekening gehouden met de door de diensten van de 
Instellingen te kennen gegeven behoeften, waarvan de 
raming aan elk directoraat-generaal is gedelegeerd, en 
anderzijds met de verrichte bevoorrading. 
Het bestaan van bepaalde overschotten vloeit in het 
algemeen voort uit diverse factoren, zoals een daling van 
het verbruik, de technische ontwikkeling, enz. 
Aan deze situatie is een speciaal onderzoek gewijd, aan de 
hand waarvan tijdig de nodige maatregelen konden 
worden getroffen om eventueel het geleidelijk wegwerken 
van te groot geworden voorraden te bespoedigen of zelfs 
overbodig geworden artikelen af te voeren. 
De Commissie wijst er tenslotte op dat het beheer van in 
grote hoeveelheden gebruikte artikelen, waarvan de 
waarde het merendeel van de begrotingspost vertegen­
woordigt, te vaak wordt doorkruist door de chronische 
ontoereikendheid van de op de begroting uitgetrokken 
bedragen, waardoor voorraden te klein worden en niet 
tijdig kunnen worden aangevuld. 
12.55. Het aankoopbeleid van de Commissie is erop 
gericht de behoeften van de diensten binnen de grens van 
de goedgekeurde begrotingsmiddelen te dekken door het 
sluiten van meerjarige kadercontracten met een breed 
bereik tegen de gunstigste voorwaarden ten aanzien van 
kwaliteit en prijs. Deze kadercontracten staan syste­
matisch open voor alle Instellingen. 
De Commissie betreurt het, wat haar betreft, dat blijkens 
de jongste ervaringen het omgekeerde nog niet kon 
worden bereikt, omdat de andere Instellingen niet altijd 
blijken te beschikken over de hiertoe geëigende faciliteiten 
en middelen. 
(i) PB S 39 van 25.2.1984, blz. 32. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 247 
HOOFDSTUK 13 
Subsidies 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
SUBSIDIES VOOR DE STICHTING DUBLIN 
EN HET CENTRUM BERLIJN 
Formele bevoegdheden van de Commissie ten 
aanzien van de Stichting en het Centrum 
13.6. Eventuele andere financieringsbronnen worden 
niet positief tegemoet gezien door het merendeel van de 
leden van de raden van beheer, die de zelfstandigheid van 
beide organen willen handhaven. Daarentegen is medefi­
nanciering van projecten een procedure die reeds door het 
Centrum wordt toegepast, en de Stichting is voornemens 
eveneens een beleid op dit gebied te ontwikkelen. De 
diversifiëring van de financieringsbronnen zal door de 
Commissie ter sprake worden gebracht in de raden van 
beheer van beide organen. 
Subsidiebeheer van de Commissie 
Gecoördineerde aanpak 
13.7. Het Directoraat-generaal „Werkgelegenheid, So­
ciale Zaken en Onderwijs" (DG V) beheert beide subsidies 
vanuit administratief oogpunt op dezelfde wijze. Daaren­
tegen zijn de respectieve raden van beheer verantwoorde­
lijk voor het operationele beheer van de Stichting en het 
Centrum. Uitwisseling van ervaringen tussen de Stichting en het 
Centrum 
13.8. Aan de hand van de gegevens die tijdens contacten 
tussen de vertegenwoordigers van beide organen zijn 
verkregen, maar ook op grond van hun persoonlijke 
ervaring en de specifieke taken die aan elk van hen zijn 
toevertrouwd, bereiden de beide directeuren de werk­
zaamheden van hun raden van beheer voor. Deze 
beslissen geheel zelfstandig over het te volgen beleid. Over 
alle door de Kamer genoemde specifieke punten zijn 
tussen beide organen reeds vergelijkingen gemaakt of 
zullen vergelijkingen worden gemaakt en gegevens 
worden uitgewisseld. Wanneer verbeteringen in de 
huidige procedures kunnen worden aangebracht, zullen 
deze de nodige wijzigingen ondergaan. 
13.9. In de oprichtingsverordeningen van beide organen 
wordt aan de Commissie geen bijzondere administratieve 
bevoegdheid toegekend. Zij vervult deze functie op grond 
van haar medezeggenschap in de raden van beheer, waar 
zij een minderheidspositie inneemt. In dit kader krijgen de 
initiatieven van de Commissie hun beslag via de 
regelmatige en nauwe contacten die beide organen 
onderhouden met de verschillende diensten van de 
Commissie, die hun hun technische know-how ter 
beschikking stellen. 
Verificatie door de financieel controleur 
13.11. De financiële controle heeft sedert 1985 een actie 
ondernomen met het oog op de informatisering van de 
Stichting van Dublin welke gelijk is aan die van Berlijn ten 
einde tot een uniform beheer te komen. 
De controles ter plaatse van het beheer te Berlijn hebben 
alleen aanleiding gegeven tot minder belangrijke opmer­
kingen, die mondeling ter kennis zijn gebracht van de 
directeur van het Centrum. 
248 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Er werd een visum geweigerd wegens overschrijding van 
de maxima voor betalingen van het beheer van Berlijn; de 
financiële controle constateerde ter plaatse dat een 
mechanisme in werking is gesteld om deze maximumbe­
dragen op de computer te blokkeren. 
Daar bovengenoemde weigering verband houdt met de 
vorm, achtte men het niet noodzakelijk hierover verslag 
uit te brengen. 
Verdeling van de bevoegdheden inzake operationele 
kwesties 
13.13. De Stichting onderhoudt regelmatig contact met 
de verschillende desbetreffende directoraten-generaal. Bij 
de vaststelling van de prioriteiten voor de voorbereiding 
van het werkprogramma van de Stichting, leggen de 
vertegenwoordigers van de Commissie bovendien de 
prioriteiten van hun directoraat-generaal voor. 
13.14.(a) De werkzaamheden van de Europese Stich­
ting zijn over het algemeen niet door de Commissie in 
aanmerking genomen bij de voorbereiding van haar 
gemeenschappelijk beleid op het gebied van onderzoek en 
technologische ontwikkeling vanwege het feit dat de 
werkzaamheden van de Stichting op een ander doel 
gericht zijn. 
Niettemin zijn vanwege de samenhang die er tot stand is 
gekomen tussen het werk van de Stichting en het FAST-
Programma (prognoses en beoordeling op het gebied van 
wetenschap en technologie) van DG XII, waarvan de 
vertegenwoordiger lid is van de Raad van Beheer van de 
Stichting, de werkzaamheden van de Stichting op twee 
specifieke gebieden (tele-arbeidswerk enerzijds en de 
gevolgen voor de samenleving van de biotechnologie 
anderzijds) rechtstreeks door DG XII benut. 
(b) Hoewel de Commissie niet formeel verplicht is de 
Stichting te raadplegen bij het opstellen van haar 
mededelingen, heeft zij het voorstel voor het Actiepro­
gramma 1987-1992 inzake milieubeheer voorbereid met 
inachtneming van de werkzaamheden die de Stichting op 
dit gebied verricht. 
(c) De Commissie neemt nota van de opmerkingen van de 
Kamer en, voor zover dit met de uitvoering van haar eigen 
programma verenigbaar is, zal de. Stichting op gezette 
tijden passende contacten opnemen met de Directoraten-
generaal VII en XIII en andere betrokken directoraten-
generaal. EUROPESE SCHOLEN 
13.16. De vermelde onregelmatigheid zou moeten 
verdwijnen na de goedkeuring van een nieuw financieel 
reglement van de Europese Scholen, waarvan de algeme­
ne beginselen door de Raad van Bestuur van april 1987 
zijn bestudeerd. Dit nieuwe reglement, waaraan wordt 
gewerkt, zal moeten voorzien in de harmonisatie van het 
subsidiebedrag van de Commissie dat door de Raad van 
Bestuur is goedgekeurd met het door de begrotingsauto­
riteit werkelijk goedgekeurde bedrag. In de praktijk 
worden de Europese Scholen door de Commissie op de 
hoogte gesteld van het door de begrotingsautoriteit 
vastgestelde subsidiebedrag en moeten zij hun uitgaven 
aanpassen aan de werkelijk beschikbare ontvangsten. 
13.17. De Commissie stort de subsidies aan de Europese 
Scholen in termijnen die over het jaar zijn verdeeld op 
grond van door elke School regelmatig verstrekte 
boekhoudkundige gegevens. Zo kan zij met kennis van 
zaken de gestorte bedragen aanpassen aan de behoeften 
van de Scholen en aan de bij de Commissie beschikbare 
begrotingsbedragen. Deze procedure is in 1987 strikter 
geworden. 
13.18. De Commissie is tevens van oordeel dat de 
structuur van de Scholen gewijzigd moet worden in 
verband met de politieke en juridische ontwikkeling van 
de Gemeenschap. Aan de hand van haar voorstellen 
hieromtrent zou het financiële en het begrotingsbeheer 
van de Scholen verbeterd moeten kunnen worden. 
13.19.(a) De Raad van Bestuur heeft tijdens zijn 
vergadering van april 1987 na grondige bestudering 
opnieuw de geldigheid menen te moeten bevestigen van de 
door hem in 1966 in Karlsruhe vastgestelde normen in 
verband met de openstelling van de Scholen voor andere 
kinderen dan die van ambtenaren. Deze normen betreffen 
de kinderen die moeten worden toegelaten, degenen die 
voorrang hebben en degenen die toegelaten kunnen 
worden. Verder is tijdens dezelfde vergadering van de 
Raad van Bestuur in april een aanzienlijke en over vijf 
jaar gespreide verhoging van het schoolgeld goedgekeurd 
met ingang van september 1988. 
(b) Twee Lid-Staten, Italië en Duitsland, hebben het 
beginsel van de algemene vrijstelling van de BTW voor de 
Scholen nog niet goedgekeurd. De uiteindelijke beslissing 
wordt zeer binnenkort in Italië genomen, en Duitsland 
wacht de volledige reciprociteit af van de vrijstelling door 
alle Lid-Staten alvorens een definitieve beslissing te 
nemen. 
(c) Het Administratief en Financieel Comité heeft de 
Raad van Bestuur in april 1987 een uitgebreid werk­
document voorgelegd over de herziening van het statuut 
van het onderwijzend personeel. De Raad van Bestuur 
heeft na bestudering hiervan verzocht twee van de 
ingediende modellen te laten uitwerken ten einde tijdens 
de decembervergadering een beslissing te kunnen nemen. 
(d) De vertegenwoordiger van de Raad van Bestuur heeft 
tijdens het eerste semester contact opgenomen met de 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 249 
organisaties die geen deel uitmaken van de Gemeenschap 
en die de kinderen van hun personeel naar de Europese 
Scholen sturen. Hij heeft de Raad van Bestuur tijdens de 
vergadering van april verslag uitgebracht en opdracht 
gekregen zijn onderhandelingen voort te zetten ten einde 
in december 1987 een definitief verslag voor te leggen. 
Sommige resultaten zijn reeds bereikt. 
(e) Maatregelen met het oog op een gecentraliseerde 
informatisering van het financieel beheer worden op het 
ogenblik onder de loep genomen. Zij zullen een betere 
begeleiding van dit beheer mogelijk maken. 
ANDERE SUBSIDIES 
Diverse subsidies 
Onderzoek van de subsidieaanvragen 
13.21. Wanneer dossiers betreffende subsidieaanvragen 
bij de desbetreffende dienst van het Secretariaat-generaal 
aankomen, worden zij opgenomen in een register voor 
binnenkomende aanvragen en verwerkt in evaluatietabel­
len (waarin de gegevens van deze dossiers zijn samenge­
vat), en aan de hand waarvan een voorstel voor 
toekenning van subsidie moet kunnen worden uitge­
werkt, welke met het oog op een te nemen beslissing aan 
de Commissie wordt voorgelegd. Deze tabellen zijn sedert 
het bezoek van de Kamer gewijzigd ten einde de 
beoordeling van elk dossier te vergemakkelijken. Voorts 
bestaan er twee soorten tabellen naargelang van de 
aanwijzing op de begroting. 
Er zij op gewezen dat elk aanvraagdossier verschillende 
standaarddocumenten bevat aan de hand waarvan de 
beoordeling mogelijk is die tot toekenning van een 
subsidie heeft geleid. Het voor de Commissie bestemde 
informatieblad wordt aan alle desbetreffende diensten 
voorgelegd voordat een beslissing wordt genomen. Iedere 
concrete suggestie van de Kamer over de inhoud hiervan 
zal met de grootste aandacht worden bestudeerd. 
13.22. De Commissie is bereid de wijzigingen van de 
criteria voor de toekenning van subsidies waarvoor 
aanleiding zou kunnen blijken te bestaan te onderzoeken. Coördinatie tussen de diensten van de Commissie 
Centraal register van de financiële steun 
13.24. De Commissie gaat op het ogenblik na welke 
voorwaarden het gunstigst zijn met het oog op een 
verdergaande centralisatie van de informatie over de 
financiële steun met behulp van de informatica. 
Jeugdforum 
Subsidie van de Commissie 
13.26. Over het algemeen sluit de Commissie geen 
overeenkomsten met ontvangers van subsidies. Op deze 
wijze kan zij ieder ogenblik haar verbintenis jegens hen 
zelfstandig wijzigen. 
Overeenkomstig zijn statuut treedt het Forum geheel 
onafhankelijk op. De Commissie dient zich dus niet in het 
officiële besluitvormingsproces van het Forum, ook niet 
in zijn begrotingsaangelegenheden, te mengen. Zij 
herinnert eraan dat zij op gezette tijden controles laat 
verrichten op het gebruik van de subsidie, en is van 
oordeel dat een formele overeenkomst niet noodzakelijk 
een verbetering met zich zal brengen. 
Financiering door de leden van het Forum 
13.27. In beginsel is de Commissie het hierover met de 
Kamer eens. Alle organisaties die lid van het Forum zijn 
hebben echter met financiële moeilijkheden te kampen, en 
de subsidies die zij van hun kant ontvangen, hetzij via de 
nationale regeringen, hetzij via de Raad van Europa 
(Europees Jeugd Centrum en Europees Jeugd Fonds), 
hetzij in sommige gevallen via de Commissie, dekken 
nauwelijks hun administratieve uitgaven. 
Beoordeling van de werkzaamheden van het Forum 
13.28. De Commissie neemt nota van de opmerking van 
de Kamer en zal trachten hieraan het nodige gevolg te 
geven. 
250 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Europees Universitair Instituut van Florence 
Algemeen 
13.29. De toetreding van Portugal staat voor oktober 
1987 op het programma. 
Rol van de Commissie in het bestuur van het Instituut 
13.30 - 13.31. De toetreding van de Gemeenschap tot 
de Overeenkomst inzake de oprichting van het Europees 
Universitair Instituut van Florence is nooit door de 
ondertekenaars ervan beoogd en zou slechts via interna­
tionale onderhandelingen mogelijk zijn. 
Ten aanzien van haar rol in het financiële beheer van het 
Instituut, met name met betrekking tot het personeels­
bestand, wijst de Commissie erop dat, met uitzondering 
van een zeer beperkt aantal functies in het historisch 
archief, geen enkele post in het organisatieschema van het 
Instituut uit de bijdrage van de Commissie wordt 
gefinancierd. 
Alleen de tijdelijke functies (onderzoekattachés, degenen 
die met een bepaald onderzoek zijn belast, hulppersoneel) 
worden uit de bijdrage van de Commissie gefinancierd. 
Dank zij haar deelneming aan de werkzaamheden van de 
Raad voor Onderzoek en van het bestuur van de 
European Policy Unit kan zij een belangrijke invloed op 
deze betrekkingen uitoefenen. 
Storting van de subsidie aan het Instituut 
13.32. Vanaf januari 1988 zal krachtens een overeen­
komst tussen de Commissie en het Instituut de financiële 
bijdrage van de Commissie aan het Instituut op grond van 
de artikelen 3240 en 3241 in twee gedeelten worden 
gestort, overeenkomstig de financiële reglementaire 
bepalingen van beide instellingen, d.w.z. 7/12 op 15 
januari en 5/12 op 15 juli. 
Besteding van de kredieten „historische archieven" 
13.33 - 34. De inbewaringgeving en de ordening van de 
historische archieven zijn inderdaad langzamer op gang 
gekomen dan was voorzien. Dit heeft onvermijdelijk 
geleid tot een vertraging in de besteding van de aan het Instituut ter beschikking gestelde kredieten, met name 
voor de aanschaf van materiaal voor het opslaan van 
documenten, zoals boekenrekken, compactladen en 
meubilair. 
Daar het beheer van de historische archieven thans in een 
normaal tempo verloopt, zullen de vroegere moeilijk­
heden wel tot het verleden behoren. 
Op grond van artikel 7 van de tussen de Commissie en het 
Instituut afgesloten overeenkomst heeft de Commissie 
met het Instituut afgesproken de financiële bijdrage uit 
hoofde van post 3242 vrij te maken naargelang van de 
door het Instituut gespecificeerde behoeften en met het 
oog op de noodzaak van een redelijke reserve voor 
onvoorziene uitgaven. 
Overschrijving van kredieten voor de 
„onderzoekbibliotheek" 
13.35. Ten aanzien van de overschrijving van kredieten 
voor de „onderzoekbibliotheek" wordt de mening van de 
Kamer dat het hier een overheveling van lasten van de 
Lid-Staten naar de Commissie betreft niet gedeeld. 
De overschrijving is voorgesteld met het oog op een goed 
financieel beheer. De aanwinsten van de bibliotheek 
(tijdschriften en monografieën) zijn namelijk in de eerste 
plaats bestemd voor onderzoekwerkzaamheden waar­
voor de bijdrage van de Commissie hoofdzakelijk is 
bestemd. In plaats van de aanwinsten afzonderlijk bij de 
verschillende onderzoekprojecten te boeken, is duidelijk-
heidshalve een globaal bedrag overgeschreven ten 
behoeve van de onderzoekbibliotheek. 
De Commissie wijst erop dat de toewijzing van haar 
subsidie aan de verschillende academische activiteiten van 
het Instituut geen dwingend karakter heeft, waardoor een 
aanpassing bij de uitvoering van de begroting zeker 
mogelijk is. 
Beoordeling van de resultaten 
13.37. De bestudering van de doelstellingen van het 
door het Instituut uitgevoerde onderzoek vormt een 
specifiek agendapunt op de vergaderingen van de Raad 
van Bestuur en de Raad van Onderzoek van het Instituut 
waaraan de Commissie deelneemt. De Commissie heeft 
het Instituut aanbevolen om binnenkort over te gaan tot 
een beoordeling van de onderzoekresultaten. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 251 
HOOFDSTUK 14 
Opgenomen en verstrekte leningen en rentesubsidies 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
OPMERKINGEN OVER DE 
RECHTMATIGHEID EN HET FINANCIEEL 
BEHEER 
Door de EIB in rekening gebrachte 
administratiekosten De door de Rekenkamer vermelde groeiende beteke­
nis van de globale leningen in het kader van het NCI 
leidt niet automatisch tot een verlichting van de 
administratieve taken van de EIB (punt 14.20 en tabel 
14.3). Ook al beslist de financiële tussenpersoon over 
de verdeling van de globale lening, de EIB blijft 
verantwoordelijk voor de goedkeuring van de le­
ningsoperaties en voor de supervisie op het geheel van 
deze activiteiten, waarbij zij met name moet nagaan 
of de door de Commissie vastgestelde criteria bij elke 
uit de globale lening verstrekte lening worden 
nageleefd. 
14.12 - 14.24. Na met belangstelling kennis te hebben 
genomen van de opmerkingen van de Rekenkamer in 
deze afdeling van haar verslag, zou de Commissie gaarne 
de volgende uitleg willen verstrekken: Tenslotte bevestigt de Commissie haar bereidheid 
nieuwe contacten met de EIB aan te knopen om een 
vollediger documentatie te verkrijgen aan de hand 
waarvan de door de Rekenkamer gewenste controles 
kunnen worden uitgevoerd. 
Op grond van de in april 1987 tussen de Commissie en 
de EIB gesloten nieuwe overeenkomst neemt de EIB 
voor de transacties die via de middelen van het NCI 
verlopen, het nettoresultaat van de ontvangen en 
uitgegane gelden voor haar rekening; onder deze 
omstandigheden is een afzonderlijke provisie niet 
eens noodzakelijk en wordt deze post om zuiver 
formele redenen gehandhaafd. 
Zoals in de aan de Rekenkamer verstrekte documen­
tatie was vermeld, volgen en controleren de door de 
Commissie benoemde bewindvoerder van de EIB en 
diens plaatsvervanger de relatieve ontwikkeling van 
de kosten en provisies betreffende de NCI- en 
Euratom-transacties (punt 14.17). In de loop van dit 
proces zijn de provisietarieven in 1984 verlaagd. 
Een vergelijking tussen de EIB- en de NCI-leningen 
enerzijds en de EGKS-leningen anderzijds gaat niet 
op omdat de aard van deze leningen in juridisch, 
operationeel en financieel opzicht verschilt (punt 
14.19). Overeenkomst betreffende de controle van 
NCI-leningen 
14.25 - 14.26. De Commissie bevestigt dat de documen­
tatie als bedoeld in het kader van de in maart 1985 met de 
Rekenkamer gesloten overeenkomst steeds is verstrekt. 
Als de Rekenkamer niettemin van mening is dat deze 
documentatie als zodanig ontoereikend voor haar 
controlebehoeften is, dan is de Commissie bereid de zaak 
opnieuw te onderzoeken. In afwachting daarvan heeft zij 
de instemming van de EIB verkregen om de overeen­
komst van 1985 voor onbepaalde tijd te verlengen. 
14.27 - 14.30. De Commissie acht het niet zinvol terug 
te komen op de interpretatie van artikel 206 bis van het 
EEG-Verdrag betreffende de controlebevoegdheden van 
de Rekenkamer of op de autonomie van de EIB voor wat 
betreft de verrichtingen uit haar eigen middelen, aange­
zien deze kwesties in de teksten duidelijk zijn geregeld. 
De moeilijkheid doet zich voor wanneer het erom gaat de 
exacte scheidingslijn tussen de controlebevoegdheden 
vast te stellen in de gevallen waarin de Commissie het 
252 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
beheer van sommige activiteiten aan de EIB opdraagt, 
zoals de verstrekking van leningen uit door de Commissie 
op de kapitaalmarkt opgenomen middelen en de toeken­
ning van rentesubsidies op sommige door de EIB 
beheerde leningen ten laste van de Gemeenschaps­
begroting. 
Onder deze omstandigheden interpreteert de Commissie 
de bedoeling van de wetgever in die zin, dat zij zorgt voor 
een werkbare oplossing waarmee kan worden voldaan 
aan de legitieme wensen van beide instellingen, te weten 
een goede controle van de Commissie door de Rekenka­
mer, en de mate van handelingsvrijheid die noodzakelijk 
is voor een goede werking van de EIB, die krachtens de 
geldende wetgeving waarin inderdaad sprake is van „een 
mandaat", de verplichte bankpartner van de Commissie is 
(punt 14.28). 
Intussen moet worden gezocht naar, zoals de voorzitter 
van de Commissie op 30 april 1987 aan de voorzitter van 
de Rekenkamer schreef, de wijze waarop in de praktijk de 
bevoegdheden van de Kamer in overeenstemming 
kunnen worden gebracht met de taken van de Bank. 
De exacte aard van de begrotingsgarantie (punt 14.28) 
behoeft enige nadere toelichting. Het betreft hier in feite 
een garantie in laatste instantie. De NCI-leningen worden 
verstrekt aan gouvernementele of parastatale instanties, 
genationaliseerde industrieën of financiële tussenperso­
nen van niveau. Bovendien zouden eerst primaire borgen 
worden aangesproken vóór de Gemeenschapsbegroting, 
zodat deze nog nooit op het spel heeft gestaan. 
Leningen en rentesubsidies voor door 
aardbevingen getroffen gebieden in 
Griekenland 
Boeking van de lening 
14.33. De Commissie neemt akte van de opmerking van 
de Rekenkamer over het bijhouden van gescheiden 
rekeningen en zal dit principe voortaan bij soortgelijke 
operaties zeker in de eventueel vast te stellen bepalingen 
vastleggen. 
Controle van specifieke projecten 
14.34.(a) en (b) De financieringsovereenkomst voorzag 
expliciet in de mogelijkheid het programma van de werkzaamheden met instemming van de EIB te wijzigen. 
Aldus vond begin 1985 een aanpassing plaats om de 
noodzakelijk gebleken wijzigingen in het oorspronkelijke 
programma op te nemen. Deze wijzigingen werden 
uitgevoerd op zeer verschillende tijdstippen en plaatsen 
gedurende de tenuitvoerlegging van de talrijke maat­
regelen die het project omvatte, en de woningen te Nikaia 
maakten hiervan deel uit, hetgeen de door de Rekenka­
mer gesignaleerde moeilijkheden bij de vaststelling van 
het programma verklaart. 
De Commissie is van mening dat deze verschillende 
wijzigingen die gedurende meer dan twee jaar in het 
oorspronkelijke programma werden aangebracht en in 
1985 door de EIB werden bevestigd, zowel qua strekking 
als qua technische kenmerken stuk voor stuk aan de 
doelstellingen van het project beantwoorden en derhalve 
passen in het kader van haar in juli 1982 genomen besluit 
inzake de subsidiabiliteit. 
De bouwnormen voor de nieuwe gebouwen kunnen niet 
overdreven hoog worden genoemd; een dergelijke prijs 
per m2 is tegenwoordig in de agglomeratie van Athene 
een gangbaar gemiddelde, dat kwalitatief zeker hoger is 
dan de normen zoals die ten tijde van de oorspronkelijke 
bouw golden. 
14.34.(c) De bouw van een nieuwe, grotere school op 
een andere plaats dan het oude schoolgebouw, die wordt 
gehuurd en gedeeld met andere gebruikers, is volledig 
verenigbaar met het besluit van de Raad tot „wederop­
bouw van economische en sociale infrastructuurvoorzie­
ningen". Het optrekken van een nieuw schoolgebouw ter 
vervanging van een verouderd gebouw maakt immers wel 
degelijk deel uit van de wederopbouw na een aardbeving. 
Het tijdelijke gebruik van de beschadigde gebouwen door 
de Griekse autoriteiten wordt niet in de financieringsover­
eenkomst behandeld en valt niet onder de bevoegdheid 
van de Commissie. 
Bewijs van door de aardbeving veroorzaakte schade 
14.35. De Commissie neemt akte van de opmerking van 
de Rekenkamer over het belang van foto's of documenten 
als bewijs van de schade en zal dit principe voortaan bij 
soortgelijke operaties zeker in de eventueel vast te stellen 
bepalingen vastleggen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 253 
TWEEDE DEEL 
Europese Ontwikkelingsfondsen 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
OPMERKINGEN OVER 
HET FINANCIEEL BEHEER Zesde EOF 
Derde en vierde EOF 
6. Het 3e EOF kon eind 1986 niet worden beëindigd 
daar voor 14 projecten met een totale waarde van circa 
9 Mio ECU de rekeningen niet konden worden afgeslo­
ten. Niettemin kon in datzelfde jaar een bedrag van 
19,7 Mio ECU, afkomstig van de resterende middelen 
van afgesloten projecten, van het 3e naar het 5e EOF 
worden overgeschreven. 
De uiteindelijke afsluiting is gepland voor 31 december 
1987. 8. Opgemerkt moet worden dat het volume van de 
betalingen uit hoofde van het 6e EOF eerder afhankelijk 
is van het tempo waarin de indicatieve programma's 
ondertekend worden dan van de datum waarop het op het 
EOF van toepassing zijnde Financieel Reglement is 
vastgesteld. Het is juist dat het Reglement betreffende het 
6e EOF pas 23 maanden na de ondertekening van de 
desbetreffende overeenkomst werd goedgekeurd en dat 
voor de goedkeuring van het Reglement betreffende het 
5e EOF 17 maanden nodig waren. Gezien het feit dat men 
in het Reglement van het 6e EOF enkele belangrijke 
wijzigingen wil aanbrengen (bij voorbeeld: moratoire 
interesten op de bijdragen van de Lid-Staten, ver­
algemening van de rol van de ECU als valuta), is het 
normaal dat de besprekingen in het kader van de Groep 
ACS/FIN van de Raad meer tijd in beslag hebben 
genomen. Daar tegelijkertijd het Financieel Reglement 
van het 5e EOF van toepassing bleef heeft dit nooit tot een 
beperking van de uitgaven uit hoofde van het 6e EOF 
geleid. 
Vijfde EOF 
7. Op 31 december 1986 was de stand van de rekeningen 
als volgt: Op 31 december 1986 was de stand van de voor de ACS-
Landen gedane uitgaven als volgt: 
— subsidies: 7 689 000 ECU; 
— spoedhulp: 3 923 000 ECU; 
toegewezen financieringen: 4 802 317 612 ECU; 
besluiten (in eerste instantie aangegane betalingsver­
plichtingen): 4 156 702 987 ECU, d.i. 86 %; 
in tweede instantie aangegane betalingsverplichtin­
gen: 3 368 886 521 ECU, d.i. 70 %; 
betalingen: 2 658 876 555 ECU, d.i. 55 %. STABEX: 105 029 000 ECU. 
9. De door de diensten van de Commissie goedgekeurde 
procedure met het oog op de toepassing van artikel 153, 
lid 2, van de Derde Overeenkomst van Lomé houdt in dat 
een deel van de tegen marktvoorwaarden verkregen rente 
over EOF-rekeningen ter aanvulling van de STABEX-
middelen wordt toegekend, in evenredigheid met het nog 
niet bestede saldo van deze middelen. Op 31 december 
1986 bedroeg het aan het STABEX-systeem toegewezen 
deel, in de boeken van het EOF geboekt onder de post 
„Diverse ontvangsten", 6,4 Mio ECU. In de toekomst 
zullen de opbrengsten uit de niet-bestede STABEX-
middelen afzonderlijk worden verrekend. 
254 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
Opstelling van de EO F-rekeningen 
10. Ook in 1986 werd de voor de opstelling van de 
rekeningen voorgeschreven termijn van 15 april gerespec­
teerd. De Commissie zou daar niet in geslaagd zijn als de 
boekhoudkundige verificaties en toetsingen in de loop 
van het begrotingsjaar niet waren uitgevoerd. 
In de periode tussen het begin van een begrotingsjaar en 
de afsluiting van het voorafgaande wordt uitsluitend een 
niet-cumulatieve boekhouding op jaarbasis gevoerd: de 
bankverrichtingen worden bijgehouden op een maande­
lijkse inlichtingenstaat en de gegevens betreffende de 
financiële uitvoering van de projecten worden dagelijks 
geregistreerd op lijsten die de tussenstand van de 
afrekeningen vermelden. 
Voorschotkassen 
Boeking van de voorschotten 
14. Hoewel de Commissie niet geheel en al het 
standpunt van de Kamer deelt, bevestigt zij dat de 
boekhoudkundige registratie van de verrichtingen met 
betrekking tot de voorschotten uit het EOF onvoldoende 
is. 
15. De hoofdzakelijk in het kader van landbouw- en 
microprojecten voorgeschoten bedragen zijn in de boeken 
van het EOF niet op de actiefzijde geboekt, evenmin als de 
voorschotten die in het kader van contracten voor 
leveringen, diensten of de uitvoering van werkzaamheden 
onder de voorwaarde van een bankgarantie zijn toege­
kend. 
De voorschotten zijn afkomstig van de rekeningen van 
lokale betalingsgemachtigden en worden overgemaakt op 
bankrekeningen welke worden beheerd door ambtenaren 
die door de betreffende ACS-Staten zijn aangesteld. 
Eenmaal overgemaakt worden de binnenlandse valuta 
eigendom van de ACS-Staat die verplicht is het gebruik 
ervan te rechtvaardigen of het bedrag nadien terug te 
storten. De delegaties van de Commissie controleren het 
gebruik van de voorschotrekeningen en geven op basis 
van behoorlijk onderbouwde uitgavennota's opdracht tot 
aanvulling van de kasmiddelen. 
Deze voorschotten worden rechtstreeks in ECU op 
rekening van het betrokken project geboekt tegen de op 
de dag voorafgaande aan de betaling geldende koers. Dit 
is de beste manier om deze voorschotten te beheren 
aangezien zodoende complexe moeilijkheden in verband 
met de berekening van de tegenwaarden in ECU van de 
verschillende bij de toegekende voorschotten opgevoerde 
betalingen voorkomen worden. 
Bijgevolg is het door de Commissie toegepaste boekhoud­
kundige beheerssysteem niet alleen betrouwbaar in 
juridisch opzicht maar ook eenvoudig en duidelijk. Elk in het kader van een contract of een bestek toegekend 
voorschot wordt in eerste instantie geboekt als een 
verrichte betaling waardoor het daarvoor beschikbare 
krediet evenredig verminderd wordt. Dergelijke voor­
schotten worden vervolgens, als voorschotten die ver­
effend dienen te worden in de munteenheid waarin zij zijn 
toegekend, bijgeschreven op dezelfde contract- of bestek-
kaart. 
Op die manier kan de vereffening of eventueel de 
terugvordering van het voorschot automatisch gevolgd 
worden en zou het niet mogelijk moeten zijn dat een 
contract of een bestek beëindigd wordt alvorens het 
toegekende voorschot is geregulariseerd. 
Dit systeem heeft aangetoond wat het waard is terwijl de 
zorg om meer nationale middelen te betrekken bij de 
verwezenlijking van projecten geleid heeft tot een ruimer 
toepassingsveld dan voorheen (vóór het 4e EOF) voor 
deze procedure. Het is met name vanuit deze optiek dat in 
artikel 234 van de Derde Overeenkomst van Lomé wordt 
bepaald dat het ook mogelijk is spoedhulp in regie uit te 
voeren. Een dergelijke mogelijkheid biedt daadwerkelijk 
de gelegenheid om gevolg te geven aan de op snelheid en 
efficiëntie gerichte doelstellingen die aan de uitvoering 
van dergelijke acties ten grondslag liggen. 
De volledige lijst van niet definitief vereffende voorschot­
ten, onlangs gepubliceerd door de met het beheer over de 
EOF-boekhouding belaste informaticadienst, wordt ter 
beschikking van de Kamer gehouden. 
16. De Kamer verwijst impliciet naar gevallen die 
slechts onlangs onder de aandacht van de Commissie zijn 
gebracht. De geëigende verificaties werden verricht terwijl 
de noodzakelijke rectificaties in de rekeningen zijn 
aangebracht. 
Controle op de aanwending van de voorschotten 
17. Gezien hun bijzondere karakter wordt voor wat 
betreft de verrichtingen die in eigen beheer worden 
uitgevoerd en die de toekenning van voorschotten 
inhouden, een specifieke goedkeuringsprocedure gevolgd 
op basis van een minutieus opgesteld schema, opgenomen 
in de voorlopige handleiding voor gebruik door gemach­
tigden. Dit schema is onlangs herzien om een maximale 
beheersveiligheid te kunnen garanderen en daarbij is 
rekening gehouden met de eerder opgedane ervaringen. 
Het gaat hierbij met name om de wijze waarop kosten­
ramingen worden opgesteld en om de voorschriften met 
betrekking tot de aankoopprocedures en de procedures 
inzake voorraad- en personeelsbeheer. 
De handleiding schrijft voor dat er met betrekking tot 
voorraden, reserveonderdelen en brandstof een perma­
nente inventaris van de magazijnen moet worden 
bijgehouden en dat er voor alle uitgaande goederen recu's 
moeten worden verstrekt die zijn uitgeschreven en 
ondertekend door het hoofd van het magazijn. 
De Commissie heeft in juli jongstleden definitief de op de 
toekomst van toepassing zijnde voorschriften vastgesteld. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 255 
Bij de herziening van de handleiding voor de gemach­
tigden is in ruime mate rekening gehouden met de op de 
waarnemingen ter plaatse gebaseerde opmerkingen van 
de Kamer. 
Bankrekeningen van de beheerders van voorschotkassen 
18. Volgens de nieuwe handleiding zullen de delegaties 
in het kader van periodieke controles bovendien staten 
moeten opstellen waardoor een vergelijking tussen de 
bankrekeningafschriften en de door de delegatie gevoerde 
boekhoudingen kan worden gemaakt. Evenzo is het 
nodig een proces-verbaal van de kas- en bankrekening-
overzichtscontrole op te stellen. Deze documenten maken 
deel uit van de bewijsstukken die voor de vereffening van 
de voorschotten moeten worden voorgelegd. Naar de in 
drie gevallen door de Kamer geconstateerde tekortko­
mingen wordt een onderzoek ingesteld. Het zou tevens 
wenselijk zijn indien de Commissie over nadere inlichtin­
gen met betrekking tot de gewraakte acties kon beschik­
ken. 
Gevolgen van de vastgestelde tekortkomingen 
19. Hoewel de voorschriften daadwerkelijk gebieden 
dat de delegaties de bewijsstukken met betrekking tot de 
voorschotkassen moeten bewaren, betekent dit nog niet 
dat de op centraal niveau uitgeoefende controle inefficiënt 
is. 
Enerzijds zijn de delegaties gehouden de diensten van de 
Commissie te Brussel een naar behoren gewaarmerkt 
beknopt overzicht van de gecontroleerde uitgaven te doen 
toekomen. 
Anderzijds worden de betrokken bewijsstukken in de 
kantoren van de gemachtigde gearchiveerd om zo nodig, 
tijdens hun bezoeken ter plaatse, gecontroleerd te worden 
door de diensten van de Commissie of door de controle­
rende instanties. Bovendien kunnen de centrale diensten, 
ingeval er moeilijkheden zijn of verdenkingen bestaan, 
eisen dat deze documenten naar Brussel worden gezon­
den. 
Zoals aan het slot van punt 15 is opgemerkt wordt een lijst 
van niet-vereffende maar toegekende voorschotten ter 
beschikking van de Kamer gehouden. Het is onder meer 
nodig te verduidelijken dat de diensten van de ordonna-
teurs de vereffening van de voorschotten volgen aan de 
hand van de afzonderlijke contract- of bestekkaarten, die 
voortdurend door de geautomatiseerde boekhouding 
worden bijgewerkt. Op basis van deze boekhoudkundige 
documenten kunnen eventuele fouten dus worden 
gecorrigeerd. 
20. Als het om projecten gaat waarvan de uitvoerings­
termijn vaak over een tamelijk lange periode wordt 
uitgesmeerd, is het niet abnormaal als geconstateerd 
wordt dat het voorschot gedurende de gehele uitvoerings­
termijn ter beschikking van de beheerder (van de 
voorschotkas) blijft. Dit betekent evenwel niet dat het aanvangsvoorschot 
ongebruikt blijft. Integendeel, bij iedere vereffening 
wordt het oorspronkelijke roulerend fonds aangevuld 
door overmaking van het verantwoorde bedrag. 
Pas als de uitvoering van het project ten einde loopt wordt 
het roulerend fonds met het oog op de definitieve 
vereffening ervan niet langer aangevuld. 
Ingeval er sprake is van een niet-vereffend saldo wordt 
een overeenkomstige inningsorder uitgeschreven op 
naam van de met de uitvoering van het project belaste 
instantie. Het op deze wijze geïnde verschuldigde bedrag 
wordt teruggestort in de projectkas om aan andere 
maatregelen te worden besteed of, indien het project moet 
worden afgesloten, om het land tot reserve te dienen. 
Dit saldo wordt in werkelijkheid terugbetaald in plaatse­
lijke valuta tegen de bij de aflossing van kracht zijnde 
koers waarbij een eventuele devaluatie voor rekening van 
het project komt. Het gaat hierbij om een orthodoxe 
beheersmaatregel waardoor een maximale efficiëntie met 
betrekking tot het volgen van de verrichtingen verkregen 
wordt. 
De Commissie is zich ervan bewust dat voor de 
duidelijkheid van het beheer elk voorschot dat in het 
kader van een kostenraming is toegekend ook in het kader 
van die kostenraming moet worden vereffend en niet op 
de nieuwe kostenraming moet worden overgedragen. Dit 
voorschrift wordt evenwel niet altijd door de lokale 
autoriteiten gerespecteerd. In de nieuwe instructies wordt 
dan ook bepaald dat de uit hoofde van een kostenraming 
toegekende voorschotten ook in dat kader moeten 
worden vereffend en niet op een andere kostenraming 
moeten worden overgedragen. 
Prijs van contracten voor uit te voeren werken 
21. De Commissie deelt de bezorgdheid van de Kamer 
met betrekking tot de compensaties van prijsschommelin-
gen. 
(a) In het geval van het contract dat in verband met de 
aanleg van de weg Lusahunga-Bukombe met de begun­
stigde onderneming gesloten werd maakten de financiële 
bepalingen in het contract het voor het bedrijf mogelijk 
een ongerechtvaardigd economisch voordeel te halen uit 
de prijsherziening met betrekking tot het in deviezen te 
betalen deel van het contract. 
Vanaf het moment dat de Commissie deze situatie 
constateerde heeft zij van de contractanten geëist dat de 
betrokken bepalingen van de gunningsbrief gewijzigd 
zouden worden. Een en ander resulteerde in een 
„Memorandum of agreement" dat op 27 maart 1987 door 
256 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
de co-contractanten te Brussel ondertekend werd en met 
name voorziet in een prijsstop op 1 maart 1987 voor wat 
betreft het in ECU te betalen deel van het contract. Deze 
prijsstop blijft van kracht totdat de werkzaamheden 
beëindigd zijn. 
(b) Het grootste deel van de kosten in verband met de 
belasting op de verkoop van brandstof werd niet door het 
EOF maar door de Tanzaniaanse begroting gedragen. 
Deze post werd slechts uit hoofde van de algemene 
kostenherziening volgens de contractsleutel verdeeld over 
het EOF en de Tanzaniaanse begroting. 
STEUN VOOR 
OPLEIDINGSMAATREGELEN 
Meerjarige opleidingsprogramma 's 
Vaststelling van prioritaire behoeften 
27. De Commissie heeft, met uitzondering van enkele 
gevallen waarin dit absoluut nodig bleek te zijn (bij 
voorbeeld Seychellen, Benin), geen voorstudies gefinan­
cierd ; zij heeft steeds zoveel mogelijk geprofiteerd van de 
studies die door de regeringen of de internationale 
organisaties (bij voorbeeld de Wereldbank) zijn uitge­
voerd. De Commissie meent dat voor het opzetten van 
een opleidingsprogramma het niet onbedingd nodig is om 
een complete voorstudie te verrichten van de behoeften 
aan leidinggevend personeel per bedrijfssector en scho­
lingsniveau. 
Tijdens Lomé III werden de meerjarige opleidings­
programma's in principe afgeschaft om de integratie van 
het opleidingsaspect in de programma's en projecten te 
bevorderen. Het moge duidelijk zijn dat het uitvoeren van 
een analyse ter vaststelling van de behoeften aan 
opleiding en leidinggevend personeel in bepaalde gevallen 
noodzakelijk zal blijven. 
Om aan deze problemen en aan die waarop de Kamer 
gewezen heeft een eind te maken werd, door de oprichting 
van een gespecialiseerde eenheid binnen het Directoraat-
generaal Ontwikkeling in 1986, een herverdeling van de 
verantwoordelijkheden op dit gebied tot stand gebracht. 
Deze dienst zal een algemeen beeld van de situatie moeten 
krijgen en het beheer met betrekking tot alle opleidings­
maatregelen moeten rationaliseren. Studie- en stagebeurzen 
29. In het verleden vormden de meerjarige opleidings­
programma's afzonderlijke projecten, hetgeen de recht­
streekse coördinatie met andere projecten en program­
ma's niet heeft vergemakkelijkt. 
In enkele gevallen heeft de Commissie nochtans gepro­
beerd de opleidingsprogramma's af te stemmen op andere 
projecten (bij voorbeeld in Kenya: het Eldoret Polytech-
nic-project; de in het kader van het meerjarige opleidings­
programma gefinancierde opleiding van vormings­
werkers). 
Juist om het opleidingsaspect beter in de projecten en 
programma's te kunnen inpassen heeft de Commissie 
tijdens Lomé III afstand gedaan van de meerjarige 
opleidingsprogramma's. In principe zouden opleidings­
maatregelen momenteel in elk project of programma 
vervat móeten zijn. 
30. Overeenkomstig de bepalingen van de Overeen­
komsten van Lomé is het aan de respectieve ACS-
regeringen om de kandidaat-bursalen te kiezen. 
31. De Commissie heeft om historische redenen gedu­
rende een bepaalde periode beurzen toegekend opdat 
jongeren hun studies aan de „United World Colleges" 
konden vervolgen. In 1984 werd tussen de Commissie en 
de UWC een overeenkomst gesloten op grond waarvan 
voor de periode 1984/1985 nog eens maximaal 15 
beurzen, elk voor de duur van twee jaar, werden 
toegekend. Later heeft de Commissie dit soort beurzen 
niet meer verstrekt, behalve voor technische studies in het 
normale kader van de meerjarige opleidingsprogram­
ma's. 
Inpassing van de opleidingsmaatregelen in de 
ontwikkelingsprojecten 
32. Het is juist dat in bepaalde landen de toewijzingen 
voor de bij de programma's en projecten betrokken 
opleidingen ter plaatse niet volledig zijn besteed. 
De Commissie is zich bewust van dit probleem en gelooft 
dat het tijdens Lomé III ingevoerde beleid op middellange 
termijn ongetwijfeld een eind aan deze situatie zal maken. 
De te volgen aanpak bestaat namelijk in het prijsgeven 
van de meerjarige opleidingsprogramma's die aan de 
hand van lijsten van beschikbare studiebeurzen, waarvan 
men soms niet weet welke behoeften daaraan bestaan, 
worden opgesteld, ten einde daar waar nodig syste­
matisch opleidingsmaatregelen te integreren in de 
programma's en projecten. De richtlijnen maken duide­
lijk melding van deze beleidsintenties die ertoe zouden 
moeten leiden dat het ongebruikt laten van voor 
opleidingen bestemde middelen wordt voorkomen. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 257 
Opleidingsmaatregelen waarvan de kosten gering zijn 
zullen evenwel nog buiten de concentratiesectoren 
gepland moeten worden. De financiering ervan is reeds 
veilig gesteld door een eerste globaal krediet van 10 Mio 
ECU. 
33. Het algemene beleid van de Commissie bestaat in 
het stimuleren van met name de opleidingen ter plaatse 
waarbij men van tijd tot tijd nog op talrijke problemen 
stuit. Als er helemaal geen opleidingsinfrastructuur 
bestaat is het, om deze niet te hoeven bouwen, veel 
rendabeler om de studenten naar het buitenland te 
zenden. Het permanent functioneren van dit soort 
voorzieningen brengt namelijk aanzienlijke kosten voor 
de regering in kwestie met zich mee. De fondsen voor 
Nigeria zullen op een normale wijze worden gebruikt. 
Indien de kredieten niet worden besteed zullen zij 
opnieuw gebruikt worden ter financiering van andere 
maatregelen in het kader van het indicatief programma. 
34. In Swaziland ligt het opleidingsniveau binnen de 
openbare instellingen bijzonder laag. Om deze situatie te 
verhelpen voorzag het opleidingsprogramma van Lomé 
II in de bezoldiging van verschillende technische assisten­
ten ter ondersteuning van verschillende van deze instel­
lingen. De opdrachten van deze deskundigen behelsden 
het verstrekken van opleidingen hetgeen hun bezoldiging 
in het kader van het opleidingsprogramma recht­
vaardigde. De ontwikkelingen, die in het begin nauwelijks 
te voorzien waren, hebben ertoe geleid dat er in 
verhouding tot de administratieve taken veel minder 
opleidingstaken door deze technische assistenten zijn 
uitgevoerd. 
35. De opleidingen in Europa zijn niet noodzakelijker­
wijs prestigieuzer maar zijn beter geïnventariseerd en 
vormen dus een makkelijkere oplossing. Anderzijds is het 
juist dat in bepaalde landen de planning van de 
opleidingsactiviteiten niet altijd de gewenste voorrang 
heeft gekregen. De Commissie is evenwel gehouden om de 
keuzen van de regeringen van de ACS-Landen in het 
kader van het hun toegewezen indicatief programma te 
respecteren. 
De Commissie is zich bewust van het tekort aan 
opleidingsadviseurs en -specialisten in de delegaties; voor 
zover dit binnen haar budgettaire mogelijkheden ligt 
tracht zij hiervoor een oplossing te vinden. 
Selectie en plaatsing van de kandidaten 
36. In de richtlijnen van de Commissie betreffende de 
beurzen wordt de nadruk gelegd op het feit dat de 
delegaties bij de selectie van de bursalen betrokken dienen 
te worden. Voor zover dit binnen hun mogelijkheden ligt 
trachten zij dit ook te verwezenlijken. De Commissie 
erkent dat in dit opzicht nog meer inspanningen gedaan 
kunnen worden hoewel rekening gehouden moet worden 
met de veelheid van taken van de delegaties. 37. Om de activiteiten van de beheersinstanties te 
vervolledigen wordt momenteel door de Commissie een 
voorbereidende studie verricht, aan de hand waarvan een 
geautomatiseerd register van de opleidingsmogelijkheden 
in de ACS-Landen kan worden opgesteld. De opleiding 
ter plaatse geniet namelijk prioriteit boven die in Europa. 
38. De sollicitatieformulieren van de Commissie zijn 
opgesteld aan de hand van vergelijkbare documenten die 
door de Lid-Staten in het kader van hun bilaterale 
hulpverlening worden gebruikt. Het probleem bestaat in 
de manier waarop deze formulieren worden ingevuld. 
Aan de delegaties is gevraagd daar meer aandacht aan te 
schenken en er eventueel een beoordeling op te schrijven. 
39. Het is juist dat de kosten van de studies in het 
Verenigd Koninkrijk aanzienlijk hoger zijn dan in de 
andere Lid-Staten. Op dit punt kan de Commissie zich 
slechts conformeren aan de door de verantwoordelijke 
nationale autoriteiten genomen besluiten op dit gebied. 
Nochtans heeft zij bepaalde delegaties (bij voorbeeld die 
in Nigeria) erop gewezen dat het nodig is om naar 
goedkopere studies in andere Europese landen dan het 
Verenigd Koninkrijk te zoeken, de duur van de studies te 
beperken (door de beurzen voor studies van lange duur 
zoveel mogelijk in te perken) en het aantal bursalen ter 
plaatse ten opzichte van het aantal in Europa te laten 
toenemen. 
De Commissie erkent dat er met betrekking tot de 
studiebijeenkomsten en korte cursussen nauwlettender 
gezocht moet worden naar goedkopere alternatieve 
cursussen. De beheersinstanties zullen ook nog eens op dit 
punt gewezen worden ten einde in Europa de beste prijzen 
te kunnen bedingen. 
Beheer van studie- en stagebeurzen door de instanties 
van de Lid-Staten 
41. De door de Kamer geformuleerde opmerkingen met 
betrekking tot het door de Europese Associatie voor 
Samenwerking (EAS) gevoerde beheer van de EOF-
beurzen in België hebben tot diepgaande onderzoeken 
geleid. Deze zijn gezamenlijk door de betrokken diensten 
van de Commissie en de EAS verricht met het oog op de 
opsporing van de nog bestaande discrepanties in de 
boekhoudingen van deze twee instellingen. 
Deze afstemmingswerkzaamheden zijn eind juni van dit 
jaar tot een goed einde gebracht waardoor de over­
schrijvingen tussen de twee boekhoudingen kloppend 
gemaakt konden worden. Het eindresultaat is goedge­
keurd door de hoofdordonnateur. De hieruit voort­
vloeiende verrekeningswerkzaamheden worden momen­
teel verricht. Zodra deze verrekeningen definitief te boek 
gesteld zijn zal de Kamer middels de toezending van een 
kopie van het dossier, waarmee de zaak wordt afgedaan, 
op de hoogte worden gebracht. 
258 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
42. De Commissie heeft de twee betrokken beheersin­
stanties gevraagd haar een complete lijst van de verrichte 
betalingen te verstrekken, met inbegrip van het BTW-
aandeel dat voor terugbetaling door de Lid-Staten in 
aanmerking komt. De Kamer zal van de resultaten van dit 
onderzoek op de hoogte worden gehouden. 
Sedert 1 januari 1987 hebben de beheersinstanties 
nauwkeurige instructies ontvangen om de uit hoofde van 
de BTW te betalen bedragen afzonderlijk te rubriceren 
zodat zij gemakkelijk teruggevorderd kunnen worden. 
43. Het Centre International des Etudiants et Stagiaires 
(CIES — Frankrijk) heeft inderdaad, zonder de Commis­
sie hiervan in kennis te stellen, een bedrag van 1,1 Mio 
ECU uit de tegoeden van het EOF onttrokken ter dekking 
van de kosten van beurzen voor studenten uit het 
zuidoostelijk deel van het Middellandse-Zeegebied. De 
voornoemde beheersinstantie heeft onlangs van de 
verantwoordelijke diensten instructies ontvangen om 
deze situatie zo snel mogelijk te normaliseren. 
44. De drie door de Kamer genoemde beheersinstanties 
voeren een boekhouding waarbij betalingsverplichtingen 
per bursaal worden aangegaan, wat in principe een 
overschrijding van de kredieten zou moeten voorkomen. 
Het is waar dat de Commissie in haar toekennings-
besluiten zelden de exacte einddatum van de studies 
vermeldt. Het is namelijk moeilijk en op dit moment zelfs 
onmogelijk om een dergelijke einddatum precies vast te 
stellen. Een en ander mag de beheersinstanties niet 
verhinderen om nauwlettend na te gaan of de bursalen 
ook werkelijk aanwezig zijn. Elke overtreding van deze 
regel kan tot gevolg hebben dat de Commissie weigert om 
de onrechtmatig toegekende bedragen te voldoen. 
Toezicht op uitvoering van de beursprogramma's 
45. Het is juist dat de Commissie momenteel niet altijd 
over de vereiste inlichtingen beschikt om „de resultaten 
van de beursprogramma's te beoordelen". Dit is echter 
niet altijd het geval: zo is de Commissie voor Somalië en 
Soedan gestart met evaluaties van hetgeen er met de EOF-
bursalen na hun studies is gebeurd. Wat de rest betreft 
beschikt de Commissie niet over de personele en materiële 
middelen om systematisch de beursprogramma's na hun 
uitvoering te evalueren; zij erkent dat dit ideaal zou zijn. 
Men moet zich evenwel niet teveel voorstellen van de 
betekenis van dergelijke evaluaties achteraf. Er wordt in 
het algemeen slechts een deel van de bursalen mee bereikt; 
daar dit gedeelte te klein is om representatief te zijn is het 
over het algemeen moeilijk om uit dergelijke evaluaties 
nuttige conclusies te trekken. Bij de aanpassing van het computersysteem „EOF-
bursalen" zal alles in het werk gesteld worden om de 
statistiekproduktie met betrekking tot de resultaten van 
de beursprogramma's te verbeteren. Deze overzichten 
zullen voor de bursalen een waardevol hulpmiddel ter 
oriëntering zijn om te kunnen vaststellen welke oplei­
dingen hun de meeste kansen van slagen bieden. 
46 - 47. De Commissie is zich bewust van het feit dat de 
twee huidige computersystemen voor het uitwerken van 
de beursprogramma's niet langer aan de behoeften 
voldoen en aangepast moeten worden om de uitvoering 
van de programma's afdoende te kunnen beheren en te 
controleren. Er wordt momenteel trouwens een studie 
verricht ten einde het meest geschikte programma en 
materiaal vast te stellen. 
Als het nieuwe systeem operationeel is zal elke bursaal op 
een zodanige wijze geïdentificeerd zijn dat het mogelijk 
wordt om hem, van het begin tot het einde van zijn 
opleiding, in administratief en financieel opzicht te 
„volgen", zonder evenwel uit het oog te verliezen dat het 
eigenlijke financieel beheer een afzonderlijke registratie in 
vastleggingen en betalingen in de boekhouding van het 
EOF zal moeten inhouden. Op die manier zal het 
afstemmen van de rekeningen vergemakkelijkt worden. 
Dit geldt zowel voor de rekeningen van de beheersinstan­
ties als voor die van de delegaties. Beide instellingen zullen 
regelmatig een afschrift ontvangen van de door de 
centrale diensten van de Commissie bijgehouden boek­
houdkundige situatie. 
Opgemerkt moet echter worden dat de invoering van een 
dubbele notering geen bevredigende oplossing vormt 
voor het weglaten van inlichtingen. 
De telexen die doorgaan als de belangrijkste dragers van 
op te nemen informatie hebben slechts een indicatieve 
waarde voor het informatiesysteem. Slechts de gegevens 
die betrekking hebben op de besluitvormingen welke voor 
het toezicht op de studies van de bursalen of op het bedrag 
van de aangegane betalingsverplichtingen van invloed 
zijn, worden verwerkt. Met het oog op volledigheid zou 
men echter, parallel aan de huidige archiefnummering, 
een andere nummering moeten vaststellen voor die 
telexen welke van belang zijn voor computerverwerking, 
hetgeen de procedures aanzienlijk zou verzwaren. 
Door de in uitvoering zijnde aanpassing van het 
informatiesysteem zal men daarentegen in staat zijn om 
op één beeldscherm alle opleidingsfasen van de bursaal 
evenals de bedragen die per bursaal zijn vastgelegd of 
vrijkomen, uitvoerig te bekijken. Hierdoor zal men 
eventuele weglatingen snel kunnen detecteren. 
De door de Kamer gesignaleerde gevallen zijn bevestigd 
en worden momenteel geregulariseerd. 
48. De Commissie is het niet volledig eens met de 
opmerkingen van de Kamer ten aanzien van de correctie 
van de vastleggingen. Hoewel het waar is dat in het 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 259 
huidige systeem de vastleggingen aan de hand van de reële 
kosten van een beurs niet van geval tot geval worden 
gecorrigeerd vanwege het vele werk wat dit met zich 
meebrengt, moet men zich echter geen overdreven 
voorstelling maken van de „onnodig geblokkeerde" 
bedragen. 
Het is ter overtuiging nuttig eraan te herinneren dat er bij 
het beheer van de studiebeurzen noodzakelijkerwijs 
sprake is van bepaalde imponderabilia zoals de eindda­
tum van een beurs (eerste of tweede examenperiode), de 
stijging van bepaalde kosten (reizen) maar ook de stijging 
of daling van de wisselkoersen, de indexering van de 
beheerskosten van de beheersinstanties, de verhoging van 
het aan de bursaal uitgekeerde maandgeld, enz. 
In het huidige systeem kunnen al deze elementen zonder 
risico's en zonder dat dit meer werk met zich meebrengt in 
de hand gehouden worden door middel van de reserve aan 
de niet-gebruikte vastleggingen. 
Door, zoals de Kamer suggereert, per geval correcties uit 
te voeren bestaat het risico, door te dicht bij de realiteit te 
willen blijven en door de kosten van talrijke extra 
boekhoudkundige verrichtingen in verband met het 
vastleggen en vrijkomen van kredieten, dat er niet genoeg 
kredieten meer beschikbaar zijn voor de financiering van 
bepaalde lopende studiebeurzen die aan het eind van het 
programma moeten worden verlengd. Per slot van 
rekening zal deze ongebruikte reserve als zij te groot 
wordt om nog ter dekking van deze risico's te dienen, weer 
beschikbaar komen en opnieuw gebruikt worden om 
hetzij nieuwe studiebeurzen mee toe te kennen, hetzij om 
in het kader van het indicatief programma te worden 
aangewend ter financiering van nieuwe maatregelen. 
49. Zie antwoord bij punten 46 — 47 (tweede en derde 
alinea — vernieuwing van het boekhoudkundig informa­
tiesysteem). 
50. Gezien de verminderde capaciteit van de delegaties 
is het jammer genoeg niet mogelijk om op een syste­
matische manier de beroepsloopbaan van de bursalen te 
volgen; de „tracer studies"-methodologie is nog maar 
weinig ontwikkeld. Ook is het in verschillende landen in 
politiek opzicht erg moeilijk om de ex-bursalen te volgen. 
Met de evaluatiestudies wordt getracht aan deze situatie 
een eind te maken. Dit is met name voor een evaluatie van 
alle communautaire steunmaatregelen op het gebied van 
statistische opleidingen het geval. 
Specifieke acties buiten de meerjarige 
opleidingsprogramma 's 
51. De Commissie, die van dit probleem op de hoogte is, 
heeft een expertiserapport laten opstellen dat in oktober 
1986 bij de Kameroense overheid werd ingediend. Deze behoort hieraan gevolg te geven. Een deel van het 
materiaal wordt niet gebruikt vanwege het ontbreken van 
aansluitingen (water, elektriciteit). Deze voorzieningen 
zullen in principe vóór eind 1987 worden gefinancierd uit 
de tegoeden van het project. 
52. De opleidingsmaatregel voor onderhoudspersoneel 
van het wegennet behelsde eveneens de technische 
bijstand voor de begeleiding van het uitvoerend personeel 
en voor de opleiding van wegenbouwkundigen ter 
plaatse. 
Ondanks de door dit team voor de technische bijstand 
ondernomen pogingen en de herhaalde bijdragen van de 
kant van de delegatie van de Commissie, is de opleidings­
doelstelling slechts gedeeltelijk verwezenlijkt als gevolg 
van het door de nationale autoriteiten opgelegde 
wanordelijke werkprogramma, hetgeen zich in hoofd­
zaak buiten het programma van de financieringsovereen­
komst om voltrok. 
53. Het deel van het programma met betrekking tot het 
herstel van de schoolgebouwen zal voor eind 1987 worden 
afgerond waarna het volledige team voor de technische 
bijstand (leraren) kan worden aangesteld. De diverse 
leveringscontracten worden momenteel uitgewerkt. 
54 - 55. Door het opleidingsaspect te betrekken in de 
ontwerp-programma's poogt men met de Derde Overeen­
komst van Lomé juist de door de Kamer geconstateerde 
lacunes op te vullen. 
Slo topmerk ingen 
56.(a) Het verrichten van voorstudies „van de oplei­
dingsbehoeften in elke betrokken ACS-Staat" is volgens 
de Commissie niet de enige manier om opleidingsmaat­
regelen uit te voeren. In de praktijk kunnen bij het bepalen 
van de opleidingsbehoeften pragmatische koersen ge­
volgd worden waarbij men zich bij voorbeeld tot een 
sector of tot specifieke opleidingsinstituten beperkt. Dat 
is wat de Commissie steeds meer doet door zich toe te 
leggen op studies aan de hand waarvan de met de 
projecten of programma's samenhangende behoeften 
kunnen worden vastgesteld. 
Het is niet gemakkelijk om met betrekking tot de 
opleidingsmaatregelen voor een ACS-Staat prioriteiten 
vast te stellen. Het is namelijk niet de Gemeenschap maar 
de ACS-Staat zelf die zijn prioriteiten vastlegt; de 
Gemeenschap mag bij haar pogingen om een coherent 
opleidingsprogramma (een evenwichtig „pakket") tot 
stand te brengen slechts interveniëren in het kader van 
haar eigen interne richtlijnen. Bovendien wordt de 
Gemeenschap bij de samenhangende programmering van 
de opleidingsmaatregelen beperkt door de acties van 
andere financieringsinstanties die weer hun eigen priori­
teiten hebben. 
(b) Door het aanleggen van computerbestanden van de 
ACS-opleidingsinstellingen, waarnaar momenteel studie 
260 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
wordt verricht, wordt het mogelijk om, mits een en ander 
succesvol verloopt, de geschikte opleidingen beter te 
selecteren. In elk geval zal het computerbestand geen 
gegevens met betrekking tot de beoordeling van de 
kwaliteit van de opleidingen bevatten maar slechts 
gegevens over het karakter, het niveau, de organisatie en 
de toekomstmogelijkheden ervan. 
(c) Bij de Afdeling „Bij- en nascholingsacties" van het 
Directoraat-generaal Ontwikkeling wordt momenteel 
onderzoek verricht in verband met de toepassing van een 
geautomatiseerd controlesysteem. Hierdoor zal men 
beter in staat zijn de bursalen te „volgen". De pedagogi­
sche doeltreffendheid van de studies blijft evenwel 
moeilijk te beoordelen. 
STEUN VOOR HANDELSBEVORDERING 
Financieringsbronnen en financiële uitvoering 
van de programma's tot bevordering van de 
handel 
62. De voor commerciële samenwerking aangewende 
absolute bedragen zijn op zichzelf geen maat voor de 
doeltreffendheid van de steun op dit gebied. Zij vormen 
een indicatie voor het relatieve belang dat de ACS-
Landen aan deze sector toekennen. Door kleine bedragen 
oordeelkundig te gebruiken kan op het gebied van de 
handelsbevordering veel gedaan worden. 
63. De betalingen verliepen niet bijzonder langzaam: 
een vergelijking met tabel I toont aan dat in het kader van 
het 4e EOF het totaal aan betalingen voor handels­
bevordering 88 % bedroeg tegen 90 % voor het EOF als 
geheel; voor het 5e EOF zijn deze cijfers respectievelijk 56 
en 54 %. 
De programma's tot bevordering van de 
handel 
Samenstelling van de programma's 
64-65. De bewustmaking van de ACS-Staten ten 
aanzien van handelsbevorderende maatregelen is begon­
nen met de maatregel die het meest voor de hand leek te 
liggen, namelijk door hen te laten deelnemen aan 
handelsmanifestaties, waaruit normaliter de andere 
soorten activiteiten voortvloeien. Vanaf het 5e EOF heeft 
zich in deze trend een kentering voorgedaan. Van dat 
ogenblik af heeft de Commissie geprobeerd de deelname-
programma's beter af te stemmen op de reële behoeften van de ACS-Staten en tegelijkertijd getracht nieuwe 
soorten maatregelen te bevorderen, waarvan het specifie­
ke karakter en het nut niet noodzakelijkerwijs dadelijk 
door de begunstigde Staten werden onderkend. 
Coördinatie van de maatregelen tot bevordering van de 
handel 
66-67. Ad hoc maatregelen op zichzelf zijn niet 
noodzakelijkerwijs slecht maar het is waar dat tijdens het 
4e en 5e EOF de tendens om handelsbevorderende 
maatregelen te isoleren wellicht te ver is doorgezet. 
Daarom worden in het kader van Lomé III maatregelen 
tot ontwikkeling van de handel gezien als een natuurlijke 
uitbreiding van andere economische programma's, zoals 
bij voorbeeld programma's voor plattelandsontwikkeling 
of belangrijke op zichzelf staande geïntegreerde program­
ma's. De diensten van de Commissie hebben grote moeite 
gedaan om de coördinatie met de Lid-Staten en interna­
tionale organisaties tot stand te brengen. Zij hielden voor 
de duur van de Overeenkomsten van Lomé zesmaande-
lij kse vergaderingen met de Lid-Staten en een reeks 
andere met het GATT/UNCTAD International Trade 
Centre (ITC) in Genève alsook ad hoc vergaderingen met 
nationale organisaties, de Wereldorganisatie voor Toe­
risme, enz. Ook werden samen met de Lid-Staten en het 
ITC acties op touw gezet. De Commissie kan echter 
slechts maatregelen coördineren indien zij de daarvoor 
noodzakelijke informatie van andere bronnen ontvangt. 
Haar eigen activiteiten zijn betrekkelijk openbaar. 
Administratieve procedures voor de opstelling en de 
uitvoering van de programma's 
69-71. De met betrekking tot de planning te maken 
keuze is die tussen een programma voor commerciële 
samenwerking dat in feite los staat van de andere door de 
Gemeenschap gefinancierde programma's en een derge­
lijk programma dat in het gehele ontwikkelingsprogram­
ma van de begunstigde Staat wordt ingepast. Gezien de 
aard van de problemen waarmee men bij de handels­
ontwikkeling geconfronteerd wordt verdient de laatste 
oplossing duidelijk de voorkeur. Om aan de bijzondere 
moeilijkheden waarmee de landenbureaus te maken 
hebben tegemoet te komen, heeft de Afdeling Handels­
bevordering (VIII-A-4) voor elk geografisch gebied 
liaisonambtenaren aangewezen om de contacten tussen 
de diensten te verbeteren. Dit systeem functioneert goed 
voor die gebieden welke een groot belang bij program­
ma's hebben, zoals bij voorbeeld het Caribisch gebied, het 
gebied van de Stille Oceaan, zuidelijk Afrika, en waar de 
programma's door deze afdeling en de landenbureaus 
gezamenlijk zijn uitgewerkt. Er is geen reden in de 
structurele organisatie zelf die verhindert dat de capacitei­
ten van de bestaande diensten niet volledig en effectief 
worden gebruikt. Het door de Kamer genoemde ver­
schijnsel wordt grotendeels veroorzaakt door de totale 
werkdruk op het personeel van DG VIII. 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 261 
Deelneming aan handelsbeurzen 
Selectie van beurzen en tentoongestelde produkten 
74-76. Er zijn gelegenheden waarbij deelneming op 
een andere manier gerechtvaardigd kan zijn. Men moet 
bij voorbeeld in gedachten houden dat vele beurzen 
waaraan ACS-Landen deelnemen uit nationale stands 
zijn samengesteld. Het doel hiervan is om handelaars met 
produkten en leveranciers per nationaliteit te laten 
kennismaken. Voor enkele ACS-Landen geldt als belang­
rijkste prioriteit dat zij als een nationale entiteit en 
potentiële exportbron bekend worden ten einde in de 
toekomst doeltreffender te kunnen participeren. Hoeveel 
Europese handelaars zouden zonder uitleg Vanuatu of 
Bourkina Fasso weten te vinden ? Er zijn, zij het op een 
zeer beperkte schaal, nog andere voorbeelden te noemen 
waarom het nodig kan zijn landen bij dergelijke beurzen 
te betrekken. 
De Commissie geeft toe dat enkele deelnames aan 
handelsbeurzen ineffectief zijn gebleken. De Kamer gaat 
echter te ver in haar benadering. Evenals er een grote 
verscheidenheid aan op te lossen commerciële problemen 
bestaat, is er een groot aantal manieren om deze 
problemen op te lossen. Een handelsbeurs is geen boetiek. 
Hoewel een deelname op grond van enkele van de 
gemaakte opmerkingen wellicht ideaal zou zijn, kan in 
termen van kosten en baten met evenveel rechtvaardiging 
voor alternatieve vormen van deelname worden gekozen. 
In het geval van „Partner des Fortschritts" is het gebeuren 
evenzeer politiek als commercieel — zie bij voorbeeld de 
jaarlijkse afwijking van de kwantitatieve beperkingen van 
het algemeen preferentiestelsel (APS) voor op de beurs 
gekochte goederen. De beurs is niet alleen een etalage 
voor de deelnemers maar biedt hun tevens de mogelijk­
heid te zien wat door hun concurrenten wordt verkocht. 
Hoewel de aanpak wellicht minder wetenschappelijk is 
dan een door een handelsmissie gevolgde marktstudie, 
kan de Tanzaniaanse deelname aan de beurs voldoende 
marktinformatie voor onmiddellijke behoeften hebben 
opgeleverd en zulks zeker veel sneller en tegen aanzienlijk 
minder kosten. 
De Commissie is van mening dat de validiteit van haar 
pragmatische aanpak afgemeten kan worden aan de 
verkregen resultaten, zoals in laatste instantie blijkt uit 
het voorlopige overzicht met betrekking tot de deelname 
van ACS-Staten aan in 1986 gehouden beurzen: 
— er werd in totaal door de EEG uitgegeven 1 780 055 
ECU 
— er werden offertes voor produkten aangevraagd voor 
een bedrag van 403 842 343 ECU 
— er werden definitieve bestellingen voor produkten 
geplaatst voor een bedrag van 90 369 012 ECU. Uitvoerig documentatiemateriaal met betrekking tot deze 
cijfers wordt ter beschikking van de Kamer gehouden. 
77. De Commissie is van mening dat de overlegging van 
een uitvoerige lijst van gespecialiseerde beurzen en 
tentoonstellingen verkeerd geïnterpreteerd kan worden. 
Bepaalde ACS-Landen zouden namelijk kunnen geloven 
dat zij aan een te groot aantal van deze manifestaties 
moeten deelnemen zonder dat dergelijke manifestaties 
aan hun voornaamste commerciële doelstellingen beant­
woorden. 
De Commissie heeft niettemin wel de bedoeling om de 
ACS-Staten voortaan een beperkte indicatieve lijst te 
doen toekomen van de voor hun meest rendabele 
gespecialiseerde tentoonstellingen en beurzen. Maar de 
beslissing aan welke beurzen en tentoonstellingen zij 
wensen deel te nemen blijft uiteraard hun eigen ver­
antwoordelijkheid. Opgemerkt moet worden dat deze 
beslissing niet aan de op de beurzen aanwezige ACS-
vertegenwoordigers is maar aan hun respectieve nationale 
ordonnateurs. 
80-82. De Commissie is niet verantwoordelijk voor 
hetgeen een ACS-Land wenst te produceren of te 
verkopen. Dat is de verantwoordelijkheid van de 
regeringen van de ACS-Staten en hun handelsgemeen­
schap. De kwestie inzake de betrekkingen tussen particu­
liere ondernemingen en een nationale overheid valt buiten 
de bevoegdheid van de diensten van de Commissie. 
Zoals reeds eerder opgemerkt werd kan de produktkeuze 
slechts gemaakt worden door hen die verantwoordelijk 
zijn voor de export ervan. De Commissie kan echter 
helpen bij de voorbereiding van een beurs wanneer dit 
gerechtvaardigd is en de ACS-Landen daarom verzoeken. 
Selectie van het op de stand aanwezige personeel 
83-85. Ieder jaar stelt de Commissie aan-de ACS-
Landen als voorafgaande voorwaarde voor hun deelne­
ming aan de beurzen dat op de stand tot zaken doen 
gerechtigd gekwalificeerd personeel aanwezig moet zijn. 
Soms gebeurt het echter dat op het laatste moment een 
land niet in staat is aan deze voorwaarde te voldoen en 
andere personen uitzendt die dan niet meer geweigerd 
kunnen worden. Hetgeen de Commissie kan doen als het 
gekwalificeerde personeel niet arriveert, is de aandacht op 
deze tekortkoming vestigen en, indien nodig, na herhaal­
de overtredingen het land van deelneming uitsluiten. 
Ontwerp en uitvoering van de stands 
86 - 89. Het systeem waarmee de deelname aan beurzen 
wordt geregeld is ontworpen uit een oogpunt van 
ongecompliceerdheid en rentabiliteit. Met betrekking tot 
de tentoonstellingsruimte zij opgemerkt dat veel Lid­
staten de ruimte gratis ter beschikking stellen — zoals op 
262 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 12. 87 
de Lederbeurs in Parijs. De keuze wat betreft de grootte 
van de stand wordt door de ACS-Landen gemaakt met 
dien verstande dat er een limiet is aan de maximale grootte 
welke het EOF nog wil financieren of waarvoor de 
regering van de Lid-Staat ruimte ter beschikking wil 
stellen. De ontwerp-keuze wordt gemaakt aan de hand 
van de resultaten van een internationale open aanbeste­
ding, centraal georganiseerd voor alle aan een beurs 
deelnemende ACS-Staten. Bovendien gelden er voor wat 
betreft de kosten die ACS-Landen zelf wensen te maken 
geen beperkingen ten aanzien van de grootte of het 
assortiment van de stands. 
De Commissie kan niet eerder dan zij nu al doet 
beursorganisatoren op de hoogte stellen van het aantal 
deelnemers en de benodigde ruimte. Zij werd reeds 
bekritiseerd door ACS-Landen omdat zij de einddatum 
voor aanvragen tot deelname aan beurzen vaststelde in 
oktober van het voorafgaande jaar. Beursorganisatoren 
worden geïnformeerd over de vermoedelijke deelname 
wanneer de lijst van deelnemers in eerste instantie wordt 
goedgekeurd. Na een nadere bevestiging van deelname 
door het ACS-Land wordt de lijst tenslotte vóór de 
einddatum voor reserveringen goedgekeurd. Deze proce­
dure wordt gevolgd om gevallen als beschreven in punt 95 
te voorkomen. 
Toezicht op deelneming aan beurzen 
90 - 92. In het algemeen worden op de door de 
Commissie geïnspecteerde beurzen voldoende gegevens 
met betrekking tot de resultaten ervan verkregen. Deze 
resultaten worden normaliter verwerkt in de financie-
ringsvoorstellen van de daaropvolgende jaren. Ook in „Le 
Courrier" van maart/april 1986 werd een samenvatting 
gepubliceerd van de resultaten in de jaren 1983, 1984 en 
1985. Voor wat betreft de resultaten van 1986 zij verwezen 
naar de opmerkingen in antwoord op punt 74-76. Er 
worden voortdurend pogingen ondernomen om follow 
up-verslagen op te stellen maar het is niet altijd 
gemakkelijk om mogelijkheden voor de handel welke 
voortvloeien uit beurzen te onderkennen. Van bepaalde 
specifieke contracten kan men nagaan hoeveel er worden 
afgesloten maar indirecte effecten — contacten, betere 
marktkennis, achteraf afgesloten contracten, enz. — 
kunnen niet gemeten worden. De Kamer maakt geen 
melding van de beursresultaten die wel berekend zijn of 
van de nieuwe activiteit die bestaat in het betrekken van 
ACS-Landen bij studiebijeenkomsten, gericht op de 
exploitatie van het plaatselijk potentieel, zoals die in 
Triest, Bari, Berlijn en Barcelona. Gezien het geringe 
bedrag en aantal personeelsleden dat sedert 1982 met dit 
werk gemoeid is geweest, is het werkelijke vermeldens­
waardige feit hoe goed in verhouding tot de totale input 
een en ander nog steeds verloopt. 
Handelsmissies 
94. Het aantal door het EOF gefinancierde missies ten 
behoeve van ACS-Staten is klein. Zij vormen in de meeste 
gevallen een onderdeel van geïntegreerde nationale programma's en zijn gewoonlijk gebaseerd op op 
voorhand vastgestelde afzetmogelijkheden. 
95. Aan handelsmissies wordt slechts een klein deel van 
de voor handel en diensten beschikbare EOF-steun 
toegekend. Hoewel het mogelijk is een lijst op te stellen, is 
het nut ervan twijfelachtig. In het algemeen zijn 
handelsmissies niet het meest geschikte middel om aan de 
behoeften van ACS-Staten op het gebied van handels­
ontwikkeling te voldoen. Daarom werden maar weinig 
missies gefinancierd. 
96-97. Indien de Kamer details over de gevallen in 
kwestie wil verstrekken, is de Commissie bereid hieraan 
een onderzoek te wijden om na te gaan of de procedures 
verbeterd zouden moeten worden. 
98. Voor het succes van handelsmissies waarmee directe 
verkoop beoogd wordt is een evaluatie van de afzetmoge­
lijkheden een essentiële voorwaarde. Zelfs voor missies 
met minder goed kwantificeerbare doelstellingen, zoals in 
het geval van onderzoek, is het over het algemeen ter 
rechtvaardiging van de bestedingen wenselijk om een 
voorafgaande analyse uit te voeren. Het is echter mogelijk 
om ook zonder een voorafgaand verslag dit soort missies 
te ondersteunen, bij voorbeeld als het gaat om het leggen 
van de basis voor een voorbereidend verslag. Indien een 
missie niet gemotiveerd wordt kan steun geweigerd 
worden. 
De Commissie is, gelet op het voorafgaande, bereid de 
door de Kamer genoemde concrete gevallen te onder­
zoeken. 
99. De regel inzake de deelname van hoogstens 10 
personen per missie waarbij normaal gesproken met 
maximaal drie groepen produkten niet meer dan drie 
markten mogen worden aangedaan is een algemene regel 
waarvan de toepassing flexibel is en welke in bijzondere 
omstandigheden aangepast kan worden. 
Waar het voor de diensten van de Commissie niet 
mogelijk is om informatie- en debriefing-bijeenkomsten 
te organiseren vertrouwt zij op de verslagen van 
missieleiders, adviseurs of de verantwoordelijke over­
heidsinstanties. 
Slo topmerkingen 
100. De Commissie heeft kennis genomen van de 
aanbevelingen van de Kamer en stelt met name haar 
kritische opmerkingen in punt 100(b) en (c) op prijs. De 
Commissie wil echter in eerste instantie wijzen op het feit 
dat de ontwikkeling van de handel van de ACS-Landen 
veel meer beïnvloed zal worden door externe factoren (het 
niveau van de economische activiteit in de wereld bij 
voorbeeld) dan door programma's die gericht zijn op de 
bevordering van de handel, hoe goed georganiseerd deze 
15. 12. 87 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 263 
ook mogen zijn (handelsbevordering kan altijd slechts een 
klein deel van de totale inspanning zijn); ten tweede is het 
in het verslag verstrekte ideale advies weliswaar bruik­
baar voor het op de markt brengen van halffabrikaten en 
eindfabrikaten maar niet voor basisprodukten. Er zijn 
maar weinig ACS-Landen met een voldoende sterke 
industriesector om te kunnen exporteren. Het grootste 
deel van het nog uit te voeren werk bestaat in het 
verstrekken van opleidingen en het zorgen voor een 
adequate dynamische interne infrastructuur (bij voor­beeld door een grotere betrokkenheid van de particuliere 
sector). Onder de gegeven omstandigheden kunnen 
exportbevorderende activiteiten alléén geen belangrijk 
effect op de handelsverrichtingen van de ACS-Landen 
hebben. Er bestaat duidelijk behoefte aan een betere 
integratie van de handelsbelangen in andere program­
ma's, met name die welke op de produktie gericht zijn, 
opdat de volledige reeks van door de Overeenkomst van 
Lomé geboden maatregelen op de door de Kamer 
aanbevolen geïntegreerde manier gebruikt kan worden.