NL Publicatieblad van de Europese Unie L 279/8

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

van 19 oktober 2009

betreffende procedures voor bronbelastingvermindering

(Voor de EER relevante tekst)

(2009/784/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211, tweede streepje,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Veel lidstaten heffen een bronbelasting op inkomsten uit effecten. Deze bronbelasting wordt ingehouden door de emittent van de effecten of door een financiële intermediair die bij de betaling van de inkomsten betrokken is.

(2) Veelal delen de bronstaat en de woonstaat de heffingsbevoegdheid en niet-ingezeten investeerders kunnen dan op grond van verdragen ter voorkoming van dubbele belasting of binnenlandse wetgeving aanspraak maken op een lager tarief of vrijstelling van de bronbelasting in de bronstaat; de procedures om een lager bronbelastingtarief of teruggaaf van ingehouden belasting te vragen, zijn vaak echter ingewikkeld en sterk verschillend van lidstaat tot lidstaat.

(3) Veel lidstaten staan uitsluitend op hun eigen grondgebied gevestigde financiële intermediairs toe om op te treden als inhoudingsplichtige instantie.

(4) De hieruit voortvloeiende complexiteit belemmert de werking van de kapitaalmarkten en verhoogt de kosten van grensoverschrijdende afwikkeling. In de verslagen van de groep-Giovannini van 2001 („Cross-border clearing and settlement arrangements in the European Union” (1) en 2003 („Second Report on EU Clearing and Settlement Arrangements” (2) wordt dit als een obstakel voor efficiënte grensoverschrijdende belegging in effecten aangemerkt.

(5) In twee verslagen van de Fiscal Compliance Experts' Group (FISCO-groep) (3), namelijk de „Fact-Finding Study on Fiscal Compliance Procedures Related to Clearing and Settlement within the EU” van 2006 en „Solutions to Fiscal Compliance Barriers Related to Post-Trading within the EU” van 2007, zijn de bestaande procedures voor bronbelastingvermindering onderzocht en voorstellen gedaan om deze efficiënter te laten functioneren.

(6) Zoals in deze verslagen werd aangegeven, zou een belangrijke stap naar de vereenvoudiging van bronbelastingprocedures worden gezet wanneer belastingvermindering wordt verleend bij de inhouding aan de bron in plaats van via een teruggaafprocedure.

(7) Deze vereenvoudigde procedures dienen niet te gelden voor inkomsten uit effecten die onder het toepassingsgebied van andere communautaire wetgeving vallen, namelijk Richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (4) en Richtlijn 2003/49/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende een gemeenschappelijke belastingregeling inzake uitkeringen van interest en royalty’s tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten (5). Er is ook geen vereenvoudiging noodzakelijk voor de bronbelasting die overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (6) door sommige lidstaten tijdens de overgangsperiode wordt toegepast in plaats van inlichtingenuitwisseling.

(8) Wanneer het in uitzonderlijke gevallen niet mogelijk is om belastingvermindering aan de bron te verlenen, kunnen de bronlidstaten de huidige situatie ook verbeteren door in een snelle teruggaafprocedure te voorzien.

(9) Teneinde te garanderen dat financiële intermediairs in de Gemeenschap onder gelijke voorwaarden met elkaar kunnen concurreren, moet worden toegestaan dat financiële intermediairs die in een andere lidstaat dan de bronlidstaat gevestigd zijn en als tussenpersoon tussen de emittent van de effecten en de uiteindelijk gerechtigde fungeren, als renseignerende instantie of als inhoudingsplichtige instantie aan de bronbelastingprocedures deelnemen.

(10) In EVA-landen gevestigde financiële intermediairs dienen op dezelfde wijze te worden behandeld als in de lidstaten gevestigde financiële intermediairs, voor zover deze landen administratieve bijstand verlenen op hetzelfde niveau als dat waarin is voorzien bij Richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen en heffingen op verzekeringspremies (7) en Richtlijn 2008/55/EG van de Raad van 26 mei 2008 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit bepaalde bijdragen, rechten en belastingen, alsmede uit andere maatregelen (8).

(11) De lidstaten hebben het legitieme recht om hun belastinginkomsten te beschermen en moeten derhalve van financiële intermediairs kunnen eisen dat deze vooraf machtiging of toestemming verkrijgen om als renseignerende instantie of als inhoudingsplichtige instantie op te treden.

(12) Indien aan financiële intermediairs wordt toegestaan om uitsluitend gebundelde gegevens op het niveau van het bronbelastingtarief door te geven aan de volgende financiële intermediair in een bewaarketen, zou dit bij alle betrokken partijen tot een belangrijke kostenbesparing leiden en de bezwaren inzake gegevensbescherming en concurrentie die aan het doorgeven van cliëntengegevens tussen financiële intermediairs verbonden zijn, wegnemen.

(13) Verdere vereenvoudiging kan worden bewerkstelligd door toe te staan dat, naast een woonplaatsverklaring, andere bewijsstukken worden voorgelegd om de aanspraak op belastingvermindering te staven, zoals een door de investeerder zelf opgestelde verklaring of de identificatiegegevens die door financiële intermediairs worden bijgehouden krachtens Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (9).

(14) Ter verlichting van de administratieve lasten dient aan financiële intermediairs te worden toegestaan om bescheiden in elektronische vorm te bewaren.

(15) De lidstaten dienen gebruik te maken van de mogelijkheden tot inlichtingenuitwisseling uit hoofde van de communautaire wetgeving en bilaterale belastingovereenkomsten en gezamenlijk of alleen controle uit te oefenen om na te gaan of de financiële intermediairs hun verplichtingen nakomen. Zij moeten ook gebruikmaken van Richtlijn 2008/55/EG en alle vergelijkbare toekomstige instrumenten voor de invordering van belastingschulden in andere lidstaten of EVA-landen.

(16) Deze kwestie is in Commissiewerkgroep IV Directe belastingen en in het Europees Comité voor het effectenbedrijf grondig besproken door de vertegenwoordigers van de lidstaten. Parallel hieraan lopen er ook in de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) discussies over procedures voor bronbelastingvermindering,

BEVEELT AAN:

1. Onderwerp en toepassingsgebied

1.1. Deze aanbeveling betreft verbeteringen van de procedures van de lidstaten voor het verlenen van bronbelastingvermindering voor grensoverschrijdende inkomsten uit effecten van investeerders die hun woonplaats in de Gemeenschap hebben, overeenkomstig verdragen ter voorkoming van dubbele belasting of bepalingen van nationaal recht.

1.2. Deze aanbeveling is van toepassing op inkomsten uit effecten, ontstaan in een lidstaat en uitgekeerd via één of meer financiële intermediairs die gevestigd zijn in de Gemeenschap dan wel in een EVA-land dat administratieve bijstand verleent op hetzelfde niveau als dat waarin is voorzien bij Richtlijn 77/799/EEG en Richtlijn 2008/55/EG.

1.3. Deze aanbeveling is niet van toepassing op inkomsten uit effecten die vallen onder het toepassingsgebied van Richtlijn 90/435/EEG of Richtlijn 2003/49/EG of de bronbelasting die overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 2003/48/EG door sommige lidstaten tijdens de overgangsperiode wordt geheven.

2. Definities

Voor de toepassing van deze aanbeveling gelden de volgende definities:

a) „effecteninkomsten/inkomsten uit effecten”: het dividend, de rente of andere inkomsten die effecten kunnen voortbrengen en die in de bronlidstaat aan bronbelasting onderworpen zijn;

b) „bronlidstaat”: de lidstaat waar de emittent van de effecten die inkomsten voortbrengen, zijn fiscale woonplaats heeft;

c) „woonlidstaat”: de lidstaat waar de uiteindelijk gerechtigde van de effecteninkomsten zijn fiscale woonplaats heeft;

d) „financiële intermediair”: een centrale effectenbewaarinstelling, een kredietinstelling dan wel een andere gemachtigde of onder toezicht staande economische entiteit in de bewaarketen tussen de emittent van de effecten en de uiteindelijk gerechtigde;

e) „uiteindelijk gerechtigde”: de investeerder die de effecteninkomsten te zijner gunste ontvangt;

f) „renseignerende instantie”: een financiële intermediair die door de bronlidstaat is gemachtigd om de aanspraak van de investeerder op belastingvermindering te controleren en deze gegevens te verstrekken aan de volgende financiële intermediair in de bewaarketen, zodat zij uiteindelijk bij de inhoudingsplichtige instantie terechtkomen;

g) „inhoudingsplichtige instantie”: een renseignerende instantie die door de bronlidstaat ook is gemachtigd om de belasting in te houden aan de bron tegen het passende tarief en de ingehouden belasting af te dragen aan de relevante belastingautoriteit van de bronlidstaat;

h) „gebundelde gegevens op het niveau van het bronbelastingtarief”: gegevens die worden verstrekt in een vorm waarbij de effecteninkomsten zijn samengevoegd volgens het toepasselijke bronbelastingtarief zonder dat de eigenaars van de effecten geïdentificeerd worden.

3. Belastingvermindering aan de bron

De bronlidstaten worden verzocht belastingvermindering aan de bron te verlenen op het ogenblik dat de effecteninkomsten worden uitgekeerd, op voorwaarde dat alle noodzakelijke gegevens beschikbaar zijn.

4. Gestandaardiseerde en snelle teruggaafprocedures

Wanneer het in uitzonderlijke gevallen niet mogelijk is om belastingvermindering aan de bron te verlenen, worden de bronlidstaten verzocht gestandaardiseerde en snelle teruggaafprocedures op te zetten. In deze procedures dient het volgende te zijn geregeld:

a) de renseignerende instanties of de inhoudingsplichtige instanties zijn gemachtigd om namens de investeerders verzoeken om teruggaaf in te dienen bij de belastingautoriteiten van de bronlidstaat;

b) er is één loket voor de indiening en de afwikkeling van alle verzoeken om teruggaaf en relevante informatie over de teruggaafprocedures wordt bekendgemaakt op een website, in ten minste één in de internationale financiële wereld gebruikelijke taal;

c) er wordt gebruikgemaakt van gemeenschappelijke formaten voor verzoeken om teruggaaf die elektronisch kunnen worden ingediend;

d) de teruggaaf geschiedt binnen een redelijke termijn en in de regel uiterlijk binnen zes maanden na ontvangst van het verzoek om teruggaaf door de relevante belastingautoriteit, op voorwaarde dat alle noodzakelijke gegevens beschikbaar zijn.

5. Rol van de renseignerende en inhoudingsplichtige instanties

5.1. De renseignerende instantie die het dichtst bij de investeerder staat, is in de regel het best geplaatst om ook als inhoudingsplichtige instantie op te treden.

5.2. Wanneer dat niet het geval is en er sprake is van een bewaarketen met verschillende renseignerende instanties, dient:

a) de renseignerende instantie die het dichtst bij de investeerder staat, na te gaan of de investeerder aanspraak kan maken op belastingvermindering, en de door haar ontvangen bescheiden te bewaren;

b) de renseignerende instantie die het dichtst bij de investeerder staat, op jaarbasis of op verzoek specifieke gegevens betreffende de investeerder aan de bronlidstaat te verstrekken;

c) iedere renseignerende instantie in de bewaarketen gebundelde gegevens op het niveau van het bronbelastingtarief door te geven aan de volgende renseignerende instantie in de keten, zodat deze uiteindelijk bij de inhoudingsplichtige instantie terechtkomen, en

d) de inhoudingsplichtige instantie belastingvermindering aan de bron toe te passen op basis van de door haar ontvangen gebundelde gegevens op het niveau van het bronbelastingtarief.

6. Voorwaarden van toepassing op financiële intermediairs

6.1. De bronlidstaten worden verzocht evenredige en niet-discriminerende voorwaarden en verplichtingen vast te stellen die een financiële intermediair moet vervullen om als renseignerende instantie of inhoudingsplichtige instantie te kunnen worden gemachtigd.

6.2. De bronlidstaten worden verzocht de verleende machtiging in te trekken wanneer een renseignerende instantie of een inhoudingsplichtige instantie de op haar rustende voorwaarden en verplichtingen niet nakomt.

7. Bescheiden ter staving van de aanspraak op belastingvermindering

7.1. De bronlidstaten worden verzocht te aanvaarden dat, naast een door de woonlidstaat afgegeven woonplaatsverklaring, andere bewijsstukken worden voorgelegd ter staving van de aanspraak op belastingvermindering. Mogelijke alternatieven zijn onder meer een door de uiteindelijk gerechtigde zelf opgestelde verklaring en de door renseignerende instanties verzamelde bescheiden krachtens Richtlijn 2004/39/EG betreffende markten voor financiële instrumenten.

7.2. Wanneer zij vaststellen welke andere bewijsstukken als bedoeld in punt 7.1 mogen worden aanvaard, kunnen de bronlidstaten rekening houden met het desbetreffende risiconiveau door bijvoorbeeld minder strenge regels vast te leggen voor vorderingen die minder dan 1 000 EUR bedragen.

8. Gegevens en bescheiden in elektronische vorm

De bronlidstaten worden verzocht toe te staan dat de renseignerende instanties en de inhoudingsplichtige instanties gegevens en bescheiden langs elektronische weg doorgeven en bewaren.

9. Toezicht

De lidstaten worden verzocht procedures vast te stellen om te verifiëren of de renseignerende instanties en de inhoudingsplichtige instanties de overeenkomstig deze aanbeveling vastgestelde verplichtingen nakomen. Dit kan onder meer betekenen dat de belastingautoriteit van de bronlidstaat, de belastingautoriteit van de lidstaat waar de renseignerende of inhoudingsplichtige instantie gevestigd is, of een externe auditor gezamenlijk of alleen controles verrichten.

10. Follow-up

10.1. De lidstaten worden aangemoedigd om flexibelere regels vast te stellen dan die waarin deze aanbeveling ter vereenvoudiging van de procedures voor het verlenen van bronbelastingvermindering voor grensoverschrijdende effecteninkomsten voorziet.

10.2. De lidstaten worden verzocht de mogelijkheden te onderzoeken die deze aanbeveling biedt om nieuwe, niet-omslachtige kanalen van inlichtingenuitwisseling op te zetten waarlangs specifieke gegevens betreffende de investeerder aan de bronlidstaten en de woonlidstaten kunnen worden verstrekt. Hierbij kunnen de procedures die zijn opgesteld in het kader van de communautaire wetgeving, met name Richtlijn 2003/48/EG, als voorbeeld worden genomen.

10.3. De lidstaten worden verzocht te onderzoeken in hoeverre en onder welke voorwaarden kan worden toegestaan dat inhoudingsplichtige instanties terug te geven belasting verrekenen met aan de belastingautoriteiten van de bronlidstaat af te dragen belasting.

10.4. De lidstaten worden verzocht gemeenschappelijke voorwaarden en verplichtingen vast te stellen met betrekking tot de machtiging van financiële intermediairs in de zin van deze aanbeveling.

10.5. De lidstaten worden verzocht om in de relevante werkgroepen van de Commissie verder te onderzoeken hoe de procedures betreffende bronbelastingvermindering kunnen worden verbeterd en om in de overeenkomstige besprekingen in de OESO een onderling afgestemd standpunt in te nemen.

11. Adressaten

Deze aanbeveling is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 19 oktober 2009. Voor de Commissie Charlie McCREEVY Lid van de Commissie

(1) Zie http://ec.europa.eu/internal_market/financial-markets/docs/clearing/first_giovannini_report_en.pdf

(2) Zie http://ec.europa.eu/internal_market/financial-markets/docs/clearing/second_giovannini_report_en.pdf

(3) Zie http://ec.europa.eu/internal_market/financial-markets/clearing/compliance_en.htm#reports

(4) PB L 225 van 20.8.1990, blz. 6.

(5) PB L 157 van 26.6.2003, blz. 49.

(6) PB L 157 van 26.6.2003, blz. 38.

(7) PB L 336 van 27.12.1977, blz. 15.

(8) PB L 150 van 10.6.2008, blz. 28.

(9) PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1.