*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 22 maart 1985

betreffende een verzoek om terugbetaling van bij de invoer van bepaalde garens van katoen van oorsprong uit Turkije geïnde anti-dumpingrechten

(Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek)

(85/207/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 16,

Overwegende hetgeen volgt:

A. Procedure

(1) De Commissie heeft op 3 december 1981 bij Verordening (EEG) nr. 3453/81 (2) een voorlopig anti-dumpingrecht van 16 % ingesteld op bepaalde garens van katoen van oorsprong uit Turkije; op 3 april 1982 werd bij Verordening (EEG) nr. 789/82 van de Raad (3) een definitief anti-dumpingrecht van 12 % op het betrokken produkt ingesteld en werden de overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3453/81 vanaf 1 januari 1982 als voorlopig recht geheven bedragen tot het bedrag van het definitieve recht definitief geïnd.

(2) Na een regeling tussen de Commissie, enerzijds, en de Turkse Regering en de Vereniging van Turkse Textielexporteurs, anderzijds, werd het definitieve recht bij Verordening (EEG) nr. 2306/82 van de Raad (4) op 21 augustus 1982 gedeeltelijk ingetrokken. De Turkse autoriteiten en exporteurs stemden er, onder de voorwaarden van bovengenoemde regeling, mee in de prijzen voor de uitvoer naar de Gemeenschap van garens van katoen (hierna genoemd »de prijzen van de regeling") te verhogen tot een peil, waardoor de uiteindelijk vastgestelde dumpingmarge werd opgeheven. Ook behelsde de regeling een periodieke herziening van de prijzen om rekening te houden met veranderingen in de prijzen in Turkije van ruwe katoen en de daaruit voortvloeiende gevolgen voor de prijzen in Turkije van garens van katoen. Verordening (EEG) nr. 789/82 bleef evenwel van toepassing voor de produkten die reeds in het douanegebied van de Gemeenschap waren ingevoerd maar nog niet in het vrije verkeer waren gebracht.

(3) Tussen juli 1982 en april 1983 heeft Rotspindel GmbH uit Bayreuth, een importeur van garens van katoen uit Turkije, 17 verzoeken bij de Westduitse autoriteiten ingediend om terugbetaling van bedragen van in totaal . . . DM (5) die het bedrijf voor haar invoer van garens van katoen van oorsprong uit Turkije als definitieve anti-dumpingrechten had betaald. De Duitse autoriteiten hebben de verzoeken naar de Commissie doorgezonden.

(4) Na de indiening door verzoeker van verder ondersteunend bewijsmateriaal, werden de verzoeken door de Commissie onderzocht. De verzoeker werd in kennis gesteld van de voorlopige uitkomsten van dit onderzoek en in de gelegenheid gesteld daarop commentaar te leveren. Dit commentaar is in overweging genomen voor deze beschikking.

(5) De Commissie heeft de Lid-Staten hiervan in kennis gesteld en heeft over de aangelegenheid advies uitgebracht. De Lid-Staten stemden in met het advies van de Commissie.

B. Argumenten van verzoeker

(6) De verzoeker had zijn vordering gebaseerd op de stelling dat de in het verzoek genoemde prijzen bij uitvoer even hoog of hoger waren dan die vermeld in de onder punt 2 genoemde regeling.

(7) De verzoeker diende eveneens een van zijn Turkse leverancier ontvangen verklaring in, volgens welke de uitvoerprijzen van de leverancier hoger waren dan zijn produktiekosten en de bij dit verzoek om terugbetaling betrokken goederen derhalve niet waren gedumpt. Deze verklaring werd niet door enig bewijsmateriaal gestaafd.

(8) Na de bekendmaking door de Commissie van de uitkomsten van haar voorlopig onderzoek inzake het verzoek om terugbetaling, voerde de verzoeker aan dat de voor bepaalde verzendingen aangewende normale waarden niet overeenkomstig de verhogingen van de onder punt 2 bedoelde prijzen van de regeling dienden te worden verhoogd, aangezien de betrokken goederen vóór het van kracht worden van de bijgewerkte prijzen van de regeling volgens contract waren gekocht, doch slechts nadien in de Gemeenschap in het vrije verkeer waren gebracht. In dit verband stelde hij dat, aangezien de goederen normaal enkele maanden vóór de aflevering volgens contract werden verkocht, men de wijzigingen van de prijzen van de regeling niet kon voorzien.

C. Ontvankelijkheid

(9) Het verzoek is ontvankelijk aangezien het in overeenstemming met de desbetreffende bepalingen van de anti-dumpingwetgeving van de Gemeenschap, in het bijzonder met betrekking tot de termijnen, is ingediend.

D. Gegrondheid van het verzoek

(10) Bij de beoordeling van de gegrondheid van het verzoek heeft de Commissie als normale waarden de prijzen van de regeling (punt 2) die golden toen de betrokken goederen in de Gemeenschap in het vrije verkeer werden gebracht, aangewend. Voor de vóór of op 28 augustus 1982 vrijgegeven goederen werden de oorspronkelijke prijzen van de regeling gebruikt, en voor de na die datum vrijgegeven goederen de bijgewerkte prijzen van de regeling.

(11) De Commissie nam de datum waarop de goederen in de Gemeenschap in het vrije verkeer werden gebracht als uitgangspunt voor haar beslissing over de vraag welke van de in punt 10 genoemde normale waarden (de oorspronkelijke of de bijgewerkte prijzen van de regeling) passend was. Op die datum betaalt de importeur het recht en krijgt hij het recht om om terugbetaling te verzoeken en het zijn derhalve de omstandigheden op dat tijdstip die in aanmerking dienen te worden genomen.

(12) Bij het nemen van het besluit om als normale waarden de prijzen van de regeling, die golden ten tijde van het voor het vrije verkeer vrijgeven, te gebruiken, werd aandacht geschonken aan de (niet door bewijzen gestaafde) verklaring die van de verzoeker was ontvangen en waarin werd gesteld dat de uitvoerprijzen van zijn Turkse leverancier boven diens produktiekosten lagen en de betrokken goederen derhalve niet werden gedumpt. De Commissie heeft hieromtrent besloten dat, aangezien de in Verordening (EEG) nr. 789/82 definitief vastgestelde normale waarden waren berekend op basis van de aangenomen waarde bij representatieve bedrijven in Turkije, het niet mogelijk was om voor verzoeken om terugbetaling de berekeningsmethode te wijzigen door de aangevoerde produktiekosten van een individuele exporteur mede in beschouwing te nemen.

(13) Deze methode om de normale waarden bij representatieve bedrijven vast te stellen werd door de Commissie alleen gebruikt omdat afzonderlijke Turkse exporteurs geen antwoord gaven op verzoeken om inlichtingen over de binnenlandse prijzen en de uitvoerprijzen. De Commissie werd in plaats daarvan benaderd door de Vereniging van Turkse Textielexporteurs welke, optredend namens alle Turkse exporteurs, met inbegrip van de Turkse leverancier van de verzoeker in kwestie, vrijwillig met prijsinformatie kwam die volgens haar representatief was en ten kantore van enkele der grotere exporteurs naar de Gemeenschap kon worden geverifieerd. Deze benadering werd door de Commissie aanvaard aangezien de anti-dumpingwetgeving van de Gemeenschap uitdrukkelijk in het toepassen van een dergelijke representatieve methode voorziet en ook gezien de verzekeringen van de Vereniging van Turkse Textielexporteurs betreffende de representativiteit van de hiertoe uitgekozen exporteurs.

(14) Indien thans voor dit verzoek om terugbetaling individuele normale waarden zouden worden toegepast zou dit leiden tot een ernstige ondermijning achteraf van de grondslag van de normale waarden die bij het instellen van het bovengenoemde recht waren gebruikt. De importeurs die leveranciers hebben met normale waarden onder het representatieve peil, zouden waarschijnlijk voor een terugbetaling van het recht in aanmerking komen terwijl geen rekening zou kunnen worden gehouden met het feit dat als de representatieve methode niet was toegepast, hogere anti-dumpingrechten zouden zijn geïnd van importeurs die leveranciers hebben met normale waarden boven het representatieve peil. De Commissie is bovendien van mening dat zij mag vertrouwen op de verzekeringen van de Vereniging van Turkse Textielexporteurs, namens al haar leden aan de Commissie gegeven, dat de onderzochte bedrijven representatief waren voor alle Turkse exporteurs.

(15) Aangezien de oorspronkelijke prijzen van de regeling, die overeenkomen met de definitief vastgestelde normale waarden van Verordening (EEG) nr. 789/82, waarbij het definitieve recht werd ingesteld, tot en met 28 augustus 1982 van kracht bleven, wordt het passend geacht deze toe te passen als normale waarden voor de goederen die tot op die datum in de Gemeenschap in het vrije verkeer zijn gebracht.

(16) Voor de goederen die na 28 augustus 1982 in de Gemeenschap in het vrije verkeer zijn gebracht, heeft de Commissie echter besloten dat ter vergelijking de bijgewerkte normale waarden moesten worden toegepast. De Commissie is van mening dat voor dit verzoek om terugbetaling de normale waarden dienden te worden bijgewerkt, aangezien de oorspronkelijke prijzen van de regeling werden bijgewerkt om met de stijgingen van de normale waarde rekening te houden, en de Vereniging van Turkse Textielexporteurs stemde hiermee in. Dit geschiedde met werking na 28 augustus 1982.

(17) Het argument van verzoeker dat hij de contracten had gesloten vóór de bijwerking van de prijzen van de regeling wordt niet ter zake geacht, aangezien in de bijgewerkte prijzen van de regeling, als tussen de Commissie en de Turkse autoriteiten en exporteurs overeengekomen, met de wijzigingen in de normale waarden in Turkije rekening was gehouden en zij van toepassing waren op alle verzendingen die na die regeling plaatsvonden, ongeacht of het contract inzake de goederen eerder was gesloten of niet. De Commissie hield evenwel rekening met de normale tijdsduur van verzending tussen Turkije en de grens van de Gemeenschap, in die zin dat de bijgewerkte prijzen van de regeling slechts als normale waarden werden aangewend voor zendingen die zeven dagen na de inwerkingtreding van de bijgewerkte prijs van de regeling in de Gemeenschap aankwamen. Een importeur loopt immers altijd het risico van wijzigingen in douanerechten voor goederen onder contract of zelfs in transito van het uitvoerende land naar de Gemeenschap. Indien dit niet het geval was, zou het stelsel openstaan voor misbruik omdat importeurs die contracten op lange termijn hebben aangegaan aan de gevolgen van wijzigingen in douanerechten, bij voorbeeld het instellen van een anti-dumpingrecht, zouden kunnen ontkomen.

(18) De Commissie heeft derhalve besloten dat voor de goederen die na 28 augustus 1982 in de Gemeenschap in het vrije verkeer werden gebracht, de toe te passen normale waarden gelijk dienden te zijn aan de bijgewerkte prijzen van de regeling.

(19) Uit een vergelijking van de in de punten 15 en 18 genoemde normale waarden met de prijzen bij uitvoer van de betrokken goederen blijkt dat de eis van verzoeker slechts ten dele gerechtvaardigd is.

E. Bedrag van de terugbetaling

(20) Het terug te betalen bedrag dient gelijk te zijn aan het bedrag dat het geïnde recht meer is dan het verschil tussen de normale waarden waarnaar in de punten 15 en 18 wordt verwezen en de prijzen bij uitvoer van de betrokken goederen. Het totale verschil voor de betrokken zendingen bedraagt . . . DM,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De tussen 1 juli 1982 en 30 april 1983 door Rotspindel GmbH te Bayreuth ingediende verzoeken om terugbetaling worden ingewilligd voor . . . DM en voor het resterende bedrag afgewezen.

Artikel 2

Het in artikel 1 genoemde bedrag wordt door de autoriteiten van de Bondsrepubliek Duitsland terugbetaald.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland en Rotspindel GmbH te Bayreuth.

Gedaan te Brussel, 22 maart 1985.

Voor de Commissie

Willy DE CLERCQ

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1.

(2) PB nr. L 347 van 3. 12. 1981, blz. 19.

(3) PB nr. L 90 van 3. 4. 1982, blz. 1.

(4) PB nr. L 246 van 21. 8. 1982, blz. 14.

(5) In de voor bekendmaking bestemde versie van deze beschikking zijn enige cijfers weggelaten conform de bepalingen van artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad betreffende het niet prijsgeven van zakengeheimen.