ADVIES VAN DE RAAD

van 15 maart 1999

inzake het stabiliteitsprogramma voor Luxemburg, 1999 - 2002

(1999/C 124/05)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en coördinatie van het economisch beleid(1), inzonderheid artikel 5, leden 1 en 2,

Gezien de aanbeveling van de Commissie,

Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,

HEEFT HET VOLGENDE ADVIES UITGEBRACHT:

Op 15 maart 1999 heeft de Raad zich gebogen over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg, dat betrekking heeft op het tijdvak 1999 - 2002. De Raad heeft er met voldoening nota van genomen dat de rekeningen van de centrale overheid voor de looptijd van het programma een overschot blijven vertonen, terwijl de verhouding tussen de brutoschuld en het BBP zeer laag blijft. De Raad merkt op dat het stabiliteitsprogramma formeel gezien slechts gedeeltelijk in overeenstemming is met de overeengekomen gedragscode inzake de vorm en inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's. De Raad is van oordeel dat het programma in overeenstemming is met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid.

Het stabiliteitsprogramma bevat drie macro-economische scenario's voor de periode 1999 - 2002. Het middelste macro-economische scenario, dat in het programma voorzichtigheidshalve als uitgangspunkt voor de begrotingsprognoses wordt gehanteerd, gaat uit van een geschatte reële groei van het BBP van 3,4 % in 1999 tot gemiddeld 3,7 % voor de periode 2000 - 2002. In het minst gunstige scenario wordt een BBP-groei voorspeld van 2,8 % voor 1999 en van 3,0 % voor de periode 2000 - 2002, terwijl het gunstige scenario gewag maakt van 4,0 % in 1999 en 4,5 % voor 2000 - 2002.

De Raad is van mening dat de in de drie scenario's geschetste macro-economische context een aantal aannemelijke veronderstellingen inzake BBP-groei bevat die in overeenstemming zijn met de resultaten in het verleden en met de mogelijkheden van de Luxemburgse economie op de lange termijn. In alle drie scenario's wordt ervan uitgegaan dat de algemene rekeningen van de overheid voor de gehele periode een overschot zullen blijven vertonen. In het middelste scenario wordt dat overschot voor 2002 op 1,7 % van het BBP geraamd; in het ongunstigste en gunstigste scenario wordt uitgegaan van 1 % respectievelijk 2,5 % van het BBP.

De Raad merkt op dat de economische resultaten van de voorbije jaren en het gedegen beleid aan de basis liggen van de gezonde overheidsfinanciën van Luxembourg. Hij prijst het uitgangspunkt van het programma om de gezamenlijke strategie voor een gezond beheer van de overheidsfinanciën voort te zetten en tegelijk door structurele hervormingen en andere passende beleidsmaatregelen de werking van de economie te verbeteren. De Raad verheugt zich in dat verband over de plannen van de regering om een actief beleid op het gebied van werkgelegenheid en gelijke kansen te voeren en de ondernemingszin en de beroepsopleiding te bevorderen.

De Raad sluit zich aan bij de analyse van het programma dat een kleine, open economie zoals die van Luxemburg onderhevig kan zijn aan een sterk variërende economische bedrijvigheid en derhalve over een passende veiligheidsmarge dient te beschikken om conjunctuur-schommelingen op te vangen en daarnaast een goede begrotingssituatie te handhaven en een actief beleid te voeren. De Raad is van mening dat het geraamde overschot op de financiële rekeningen van de overheid een veiligheidsmarge biedt die groot genoeg is om te voorkomen dat het tekort in een normale conjunctuur de drempel van 3 % van het BBP overschrijdt. Bovendien wordt die veiligheidsmarge nog vergroot door de zeer lage schuldquote van Luxemburg. De begrotingsdoelstellingen in het Luxemburgse stabiliteitsprogramma zijn derhalve in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. De Raad is ingenomen met de bereidheid van de regering om bij tegenvallende economische groei de nodige maatregelen te nemen opdat de begrotingsdoelstellingen toch worden gehaald.

De Raad wijst er evenwel op dat de inspanningen om de groei van de overheidsuitgaven te bedwingen, moeten worden voortgezet; de regering heeft dan ook terecht besloten om de sinds 1994 opgelegde beperking van de groei van de uitgaven van de centrale overheid met vijf jaar te verlengen. De Raad is van mening dat tevens waakzaamheid geboden is ten aanzien van de andere overheidsuitgaven, met name voor de sociale zekerheid, gezien de budgettaire gevolgen van maatregelen die op dit gebied worden genomen. Een dergelijke beheersing van de uitgaven, die wordt geschraagd door de nodige hervormingen, is bovendien noodzakelijk om de vergrijzing van de bevolking op te vangen.

(1) PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.