BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 16 december 1994 tot wijziging van Beschikking 93/10/EEG tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor Beschikking 92/481/EEG van de Raad betreffende een actieprogramma voor de uitwisseling tussen ambtelijke diensten van de Lid-Staten, van nationale ambtenaren die belast zijn met de tenuitvoerlegging van communautaire wet- en regelgeving inzake de interne markt (Karolus-programma) (94/818/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Beschikking 92/481/EEG van de Raad van 22 september 1992 betreffende een actieprogramma voor de uitwisseling tussen ambtelijke diensten van de Lid-Staten, van nationale ambtenaren die belast zijn met de tenuitvoerlegging van communautaire wet- en regelgeving inzake de interne markt (1), inzonderheid op artikel 10,

Overwegende dat het, in het licht van de ervaring die met de reeds plaatsgevonden hebbende uitwisselingen werd opgedaan, dienstig is wijzigingen aan te brengen in Beschikking 93/10/EEG van de Commissie (2) wat de vergoeding van reis- en verblijfkosten betreft en deze aan de thans voor de overige acties van de Commissie geldende voorwaarden aan te passen;

Overwegende dat namelijk ervoor moet worden gezorgd dat, in gerechtvaardigde gevallen, met de voorafgaande toestemming van de Commissie voor een zelfde prioritair geacht wekterrein, de uitwisselingen achtereenvolgens kunnen gebeuren op geografisch ver uiteenliggende plaatsen van een zelfde ontvangende land;

Overwegende dat het dienstig kan blijken om een aan een uitwisseling deelnemende ambtenaar te kunnen toestaan ervaring op te doen op verscheidene prioritair geachte, van zijn functie deel uitmakende werkterreinen;

Overwegende dat de mogelijkheid van uitwisselingen van ambtenaren tussen grensgebieden moet worden overwogen;

Overwegende dat de in deze beschikking vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het bij artikel 10 van Beschikking 92/481/EEG ingestelde Comité,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

Beschikking 93/10/EEG wordt als volgt gewijzigd:

1. Artikel 10, tweede alinea, komt als volgt te luiden:

"De verblijfskosten worden berekend op basis van het barema in bijlage III. Indien de uitwisseling langer dan een maand duurt, wordt de verblijfkostenvergoeding met 25 % gereduceerd voor de periode waarmee de duur van een maand wordt overschreden. Bij uitwisselingen van ambtenaren tussen grensgebieden wordt het barema aangepast in onderlinge overeenstemming tussen de Commissie en de toezichthoudende autoriteit van de ambtenaar. Dit barema wordt ieder jaar en, in voorkomend geval, bij belangrijke monetaire veranderingen of bij een herziening van deze beschikking overeenkomstig de procedure van artikel 10 van Beschikking 92/481/EEG, door de Commissie herzien.".

2. Artikel 16 komt als volgt te luiden:

"Artikel 16

De aan de uitwisseling deelnemende ambtenaar heeft recht op een dagvergoeding voor iedere dag van het verblijf in de ontvangende Lid-Staat, zoals bepaald in artikel 10 en op vergoeding van de onderstaande reiskosten, zoals omschreven in bijlage VI:

a) twee reizen heen en terug indien de uitwisseling twee maanden of meer duurt;

b) een reis heen en terug indien de uitwisseling minder dan twee maanden duurt, overeenkomstig artikel 4;

c) bij splitsing van het verblijf worden voor iedere verblijfperiode de uit de splitsing van het verblijf voortvloeiende reiskosten volgens het bepaalde onder a) en b) vergoed;

d) wanneer, in naar behoren gerechtvaardigde gevallen en met instemming van de Commissie, de stage zich achtereenvolgens in verscheidene, in geografisch uiteenliggende plaatsen gevestigde afdelingen van een ambtelijke dienst van de ontvangende Lid-Staat voltrekt, worden de uit de uitzending naar die diverse afdelingen voortvloeiende reiskosten voor maximaal drie reizen vergoed op basis van de kortste reisweg tussen die verschillende werkplekken en de goedkoopste vervoermiddelen;

e) wanneer, in naar behoren gerechtvaardigde gevallen en met instemming van de Commissie, de stage zich achtereenvolgens op verschillende werkterreinen van het programma voltrekt, wordt de reisweg tussen de onderscheiden werkplekken eveneens in aanmerking genomen; bij splitsing van het verblijf zijn de onder c) vervatte regels van toepassing;

De kosten van het plaatselijke vervoer, bij voorbeeld tussen de werkplek en de plaats van huisvesting, worden bij de berekening van de reiskostenvergoeding niet meegerekend. Die kosten worden gedekt door de verblijfkostenvergoeding; eventuele reizen op verzoek van de ontvangende Lid-Staat tijdens de stage, komen volledig ten laste van die Lid-Staat. In uitzonderlijke gevallen en met de voorafgaande instemming van de Commissie, kunnen de reiskosten echter worden vergoed voor maximaal drie bezoeken per deelnemer op meer dan 100 km van de werkplek, dit op basis van de kortste reisweg en de goedkoopste vervoermiddelen.

Zodra de Commissie het certificaat van aankomst bij de ontvangende dienst heeft ontvangen, wordt een bedrag dat overeenkomt met haar bijdrage in de dagvergoedingen voor de eerste maand van het verblijf (zijnde 50 % van de kosten) overgemaakt aan de ambtenaar die aan de uitwisseling deelneemt. De reiskostenvergoeding wordt uitgekeerd nadat de Commissie de originele reisdocumenten heeft ontvangen.

Het saldo van de bijdrage van de Commissie in de dagvergoedingen wordt de ambtenaar in het begin van de tweede maand betaald.

De kostenvergoeding voor de tweede reis geschiedt na afloop van het verblijf, na ontvangst door de Commissie van de originele reisdocumenten en van de verklaring van instemming met de reis van halverwege het verblijf door de autoriteiten van de ontvangende dienst volgens het in bijlage VII opgenomen model.

De originele reisdocumenten worden samen met de instapkaarten in geval van een vliegreis bij de Commissie ingeleverd.".

3. Het volgende artikel 16 bis wordt ingevoegd:

"Artikel 16 bis

Bij de berekening van de verblijfkostenvergoeding wordt rekening gehouden met de verlenging van het verblijf wegens het gebruik van een lager tarief dan dat van de "economy class" in geval van een vliegreis, mits de reiskosten en de extra verblijfkosten lager of gelijk zijn aan de kosten van de reis in de "economy class".".

4. Het volgende artikel 17 bis wordt ingevoegd:

"Artikel 17 bis

Bij de berekening van de verblijfkostenvergoeding wordt rekening gehouden met de verlenging van het verblijf wegens het gebruik van een lager tarief dan dat van de "economy class" in geval van een vliegreis, mits de reiskosten en de extra verblijfkosten lager of gelijk zijn aan de kosten van de reis in de "economy class".".

5. Bijlage VI wordt vervangen door de bijlage bij de onderhavige beschikking.

Artikel 2

Deze beschikking is van toepassing met ingang van 1 januari 1995.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot alle Lid-Staten.

Gedaan te Brussel, 16 december 1994.

Voor de Commissie

Raniero VANNI D'ARCHIRAFI

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 286 van 1. 10. 1992, blz. 65.

(2) PB nr. L 8 van 14. 1. 1993, blz. 17.

BIJLAGE

"BIJLAGE VI

(Artikel 16)

REGELING VOOR DE VERGOEDING VAN REISKOSTEN

Reiskosten

1. De vergoeding van de reiskosten geschiedt in ecu tegen de koers van de eerste dag van de lopende maand en op de volgende grondslagen:

- de gebruikelijke kortste en goedkoopste reisweg per trein, eerste klasse, tussen de in de uitnodiging vermelde plaats van vertrek en de werkplek in het kader van de uitwisseling of de plaats waar de studiebijeenkomst wordt gehouden;

- in geval van verscheidene werkplekken in het kader van de uitwisseling: reisweg tussen de werkplekken zoals die in de uitnodiging zijn vermeld, overeenkomstig het bepaalde in artikel 16;

- wanneer de reis een ten minste zes uur durend nachttraject omvat, dat begrepen is tussen 22 uur en 7 uur: slaapwagen na overlegging van het biljet, tot ten hoogste de prijs van een tweepersoonscoupé;

- kosten voor plaatsbespreking, alsmede toeslagen voor sneltreinen na overlegging van bewijstukken; in voorkomend geval, kosten van vervoer van de noodzakelijke bagage, met de voorafgaande instemming van de Commissie;

- in uitzonderlijke gevallen waarin bezoeken op meer dan 100 kilometer van de werkplek zijn toegestaan, zoals aangegeven in artikel 16, tweede alinea: vergoeding van de reiskosten op basis van de kortste en goedkoopste reisweg, na overlegging van bewijsstukken.

2. De kosten voor bootreizen worden op basis van het tarief in de "economy class" vergoed, na overlegging van bewijsstukken. De kosten voor het per boot vervoeren van een auto worden niet vergoed.

3. Wanneer de ambtenaar een personenauto voor de reis gebruikt, worden zijn reiskosten vergoed op basis van de reis per trein, eerste klasse, met uitsluiting evenwel van de kosten van slaapwagen en alle andere toeslagen, na overlegging van een gepast bewijs uitgaande van een vervoeronderneming. Indien twee of meer op reiskostenvergoeding recht hebbende deelnemers aan de uitwisseling of aan de studiebijeenkomst van dezelfde personenauto gebruik maken, geschiedt vergoeding slechts aan degene te wiens laste het voertuig is, op basis van 150 %.

4. Wanneer de per trein af te leggen afstand langer is dan 400 km of wanneer de reis een zeeovertocht omvat, worden de vliegreiskosten vergoed op basis van het vliegbiljet in de "economy class", na overlegging van het biljet en de instapkaarten.

5. Het gebruik van het PEX- of het APEX-tarief wordt aangemoedigd in alle gevallen waarin dit mogelijk is, mits de kosten, met inbegrip van de bijkomende verblijfkostenvergoeding tengevolge van de verlenging van het verblijf wegens het gebruik van die tarieven, niet hoger zijn dan de prijs van een normaal biljet in de "economy class".

6. Taxikosten worden niet vergoed.

Bijzondere bepalingen

De Commissie kan niet aansprakelijk worden gesteld voor schade van morele, materiële of lichamelijke aard welke de ambtenaar lijdt tijdens de reis of het verblijf in de plaats waar hij in het kader van de uitwisseling werkzaam is, dan wel in de plaats waar de studiebijeenkomst wordt gehouden, wanneer de schade niet aan de Commissie te wijten is.

Indien de ambtenaar gebruik maakt van zijn eigen auto, is hij bij eventueel ongeval volledig aansprakelijk voor de schade aan de eigen auto of aan derden; hij moet gedekt zijn door een wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering."