VERORDENING (EEG) Nr. 2227/93 VAN DE COMMISSIE van 6 augustus 1993 van oorsprong uit Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Kazachstan, Kirgizië, Moldavië, Oekraïne, Oezbekistan, Rusland, Tadzjikistan, Turkmenistan, Wit-Rusland, Estland, Letland en Litouwen

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 1765/82 van de Raad van 30 juni 1982 inzake de gemeenschappelijke regeling voor de invoer uit landen met staatshandel (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 848/92 (2), inzonderheid op artikel 11,

Na overleg in het bij Verordening (EEG) nr. 1765/82 ingestelde comité,

Overwegende hetgeen volgt:

Procedure De Commissie heeft vernomen dat de invoer van ruw aluminium uit Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Kazachstan, Kirgizië, Moldavië, Oekraïne, Oezbekistan, Rusland, Tadzjikistan, Turkmenistan, Wit-Rusland, Estland, Letland en Litouwen aanzienlijk is toegenomen en zo blijft toenemen dat de industrie van de Gemeenschap daardoor ernstige schade lijdt. De Franse Regering heeft op 3 februari 1993 het verzoek ingediend dat op Gemeenschapsniveau vrijwaringsmaatregelen tegen deze invoer worden genomen overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 1765/82.

Na overleg met de Lid-Staten heeft de Commissie door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) aangekondigd dat zij een communautaire onderzoekprocedure zou openen ten aanzien van bedoelde invoer.

De Commissie heeft getracht alle nodige gegevens in te winnen en alle ingewonnen gegevens te verifiëren.

De Commissie heeft in Duitsland, Frankrijk, Italië, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk verificaties uitgevoerd.

InterComalum, die de belangen van enkele in Rusland en andere GOS-landen gevestigde producenten vertegenwoordigt, en enkele Europese en Amerikaanse producenten en handelaars hebben de Commissie van hun standpunt in kennis gesteld.

De diensten van de Commissie hebben eveneens enige gebruikers van het ruwe aluminium uit de betrokken derde landen gehoord.

Produkt De procedure heeft betrekking op ruw aluminium van GN-code ex 7601 (niet-gelegeerd aluminium van GN-code 7601 10 00 en legeringen van primair aluminium van GN-code 7601 20 10), van oorsprong uit Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Kazachstan, Kirgizië, Moldavië, Oekraïne, Oezbekistan, Rusland, Tadzjikistan, Turkmenistan, Wit-Rusland, Estland, Letland en Litouwen.

Dit produkt, waarop een douanerecht van 6 % van toepassing is, kan vrij in de Gemeenschap worden ingevoerd. Ruw aluminium valt niet onder het stelsel van Algemene Preferenties (SAP).

Produktiewijze en standaard

Er bestaan twee manieren om ruw aluminium te produceren:

1. door middel van elektrolysegieten;

2. door gieten alleen.

Het ruwe aluminium dat op de ene of de andere manier verkregen wordt, is in alle opzichten gelijksoortig.

Ruw aluminium wordt in de vorm van ingots, staven en billets in de handel gebracht. Alleen de ingots moeten weer opnieuw gegoten worden om een vorm te verkrijgen die geschikt is voor de produktie van halffabrikaten.

De standaard van ruwe aluminium is een zuiverheid van AL 99,7.

Soortgelijke en concurrerende produkten Door middel van elektrolysegieten wordt in de Gemeenschap voornamelijk gelegeerd ruw aluminium verkregen van een zuiverheid van AL 99,7.

Uit derde landen wordt voornamelijk niet-gelegeerd ruw aluminium ingevoerd waarvan de zuiverheid vaak minder dan 99,7 is.

Het aluminium van mindere kwaliteit kan eventueel tot de gewenste zuiverheid worden gebracht en op verschillende manieren worden gelegeerd.

Het in de Gemeenschap geproduceerde aluminium is derhalve in alle opzichten gelijksoortig aan en concurrerend met het ingevoerde aluminium.

Wereldmarkt Aluminium wordt wereldwijd verhandeld. De prijs van ruw aluminium wordt op de wereldmarkt bepaald door de notering van ingots AL 99,7 op de Beurs van Londen voor non-ferrometalen (Londen Metal Exchange).

De prijs van ruw aluminium in de vorm van ingots is dus in principe in de hele wereld gelijk.

De producenten van de Gemeenschap passen deze basisprijs voor nagenoeg hun gehele verkoop toe, zowel voor leveringen aan onafhankelijke afnemers als aan geassocieerde bedrijven (4).

Aan deze basisprijs kan een meerwaarde worden toegevoegd op grond van de samenstelling, de vorm en het transport van het produkt. De basisprijs kan eveneens op grond van de kwaliteit van het produkt worden verlaagd.

De onverwachte en plotselinge stijging van de export uit de betrokken derde landen heeft het evenwicht tussen vraag en aanbod waarop de notering aan de London Metal Exchange (hierna "LME" genoemd) berustte, totaal verstoord.

Dit verstoorde evenwicht is tot uiting gekomen in een toename van de wereldvoorraden (van 1 807 000 ton in 1989 tot 3 500 000 ton in 1992), die tot een daling van de prijs van aluminium in de vorm van ingots aan de LME heeft geleid (referentieperiode van drie maanden: van 1 907, 3 US $ per ton in 1989 tot 1 292,5 US $ per ton in 1992).

Bedrijfstak van de Gemeenschap De producenten van ruw aluminium in de Gemeenschap bij wie het onderzoek werd uitgevoerd, zijn goed voor 90 % van de produktie van ruw aluminium in de Gemeenschap. Zij zijn gevestigd in Duitsland, Frankrijk, Griekenland, Italië, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.

Verbruik van ruw aluminium in de Gemeenschap Het zichtbare verbruik van ruw aluminium in de Gemeenschap is gestegen van 3 779 000 ton in 1989 (met inbegrip van een geraamd verbruik in de Duitse Democratische Republiek van 90 000 ton), 3 841 000 ton in 1990 (met inbegrip van een geraamd verbruik in de Duitse Democratische Republiek van 61 000 ton) en 3 837 000 ton in 1991 tot 3 975 000 ton in 1992, wat neerkomt op een stijging van meer dan 7 %.

Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap 1. Produktie

De produktie van alle bedrijven in de Gemeenschap samen is met 5 % gedaald (van 2 375 000 ton in 1989 tot 2 255 000 ton in 1992).

De produktie van ruw aluminium door middel van elektrolyse is in deze cijfers begrepen (ongeveer 2 130 000 ton in 1989 en 1 965 000 ton in 1992).

2. Produktiecapaciteit

De capaciteit voor de produktie met gebruikmaking van elektrolyse is gestegen van 2 165 000 ton in 1989 tot 2 355 000 ton in 1992, dat wil zeggen met 7,8 %.

De producenten van de Gemeenschap hebben hun capaciteit tot 1989 ten volle benut. Sindsdien is de bezettingsgraad gedaald tot 83 % aan het einde van 1992.

Deze onderbezetting heeft op niet te verwaarlozen wijze bijgedragen tot de verslechtering van de financiële resultaten van de producenten van de Gemeenschap, gezien de hoogte van hun vaste kosten.

3. Verkoop

De verkoop is gedaald van 2 800 000 ton in 1989 tot 2 680 000 ton in 1992, dat wil zeggen met 6 %.

De waarde van de verkoop is gedaald van 5 800 000 US $ in 1989 tot 4 050 000 US $ in 1992, dat wil zeggen met 30 %.

De verkoop ontwikkelde zich dus negatief, ondanks het stijgende verbruik in de Gemeenschap.

4. Produktiekosten

Alle producenten van de Gemeenschap hebben hun produktiekosten per ton in de periode van 1989 tot en met 1992 met 15 tot 20 % verlaagd.

Deze kosten lagen in 1989 nog ruimschoots onder de referentieprijs van de LME en liggen er nu ver boven (produktiekosten in 1992: 1 830 US $ per ton, referentieprijs LME: 1 280 US $ per ton).

5. Voorraden

De voorraden in de fabrieken zijn gestegen van 145 000 ton in 1989 tot 175 000 ton in 1992, dat wil zeggen met 20 %.

6. Prijzen

De verkoopprijs is gedaald van 2 000 US $ per ton in 1989 tot 1 440 US $ per ton in 1992.

Deze prijs ligt momenteel (maart-mei 1993) ver onder de produktiekosten (gemiddeld met 22 %).

7. Rentabiliteit

De bedrijfstak van de Gemeenschap is door de daling van de verkoopprijs in moeilijkheden gekomen, ondanks de vermindering van de produktiekosten.

De producenten van de Gemeenschap maakten tot in 1989 nog winst (ongeveer 25 % op de verkoop), maar deze is geleidelijk gedaald.

In 1992 werd op de waarde van de verkoop gemiddeld ongeveer 15 % verlies geleden.

8. Werkgelegenheid

Het aantal arbeidsplaatsen in deze bedrijfstak is gedaald van 16 200 in 1989 tot 13 900 in 1992, dat wil zeggen met 15 %. Bij enkele bedrijven daalde het aantal arbeidsplaatsen echter met meer dan 40 %.

9. Bedrijfssluitingen

Het aantal produktie-eenheden is gedaald van 28 in 1990 tot 22 in 1992. Bij deze 22 zijn er die produktielijnen hebben stilgelegd.

Conclusie

De bedrijfstak van de Gemeenschap verkeert in een moeilijke situatie, zowel op economisch als op financieel gebied.

Deze ernstige problemen doen zich voor ondanks het feit dat de bedrijfstak van de Gemeenschap technologisch tot de modernste ter wereld behoort.

De verkoop van aluminium door de betrokken derde landen 1. Uitvoer

Sinds 1989 is de uitvoer van ruw aluminium uit bedoelde derde landen naar de Westerse landen steeds toegenomen, van 190 000 ton in 1989, 434 000 ton in 1990 en 886 000 ton in 1991 tot 839 000 ton in 1992. Het grootste deel van deze uitvoer gaat, gezien de nabije ligging, naar Europa en met name naar de Gemeenschap.

2. Invoer

De invoer in de Gemeenschap van ruw aluminium uit bedoelde derde landen is van tweeërlei aard: definitieve invoer (het geïmporteerde aluminium is voor gebruik in de Gemeenschap bestemd) en tijdelijke invoer (het aluminium komt onder de regeling actieve veredeling de Gemeenschap binnen).

De definitieve invoer is gestegen van 75 000 ton in 1990 (met inbegrip van 60 000 ton die in de Duitse Democratische Republiek is ingevoerd) en 134 000 ton in 1991 tot 351 000 ton in 1992.

De tijdelijk invoer bedroeg 129 000 ton in 1990, 195 000 ton in 1991 en 177 000 ton in 1992.

De totale hoeveelheid primair aluminium die uit bedoelde derde landen in de Gemeenschap is ingevoerd, bedroeg dus 144 000 ton in 1990, 329 000 ton in 1991 en 528 000 ton in 1992.

3. Marktaandeel

Het marktaandeel van het uit bedoelde landen definitief ingevoerde aluminium was nihil in 1989, bedroeg 1,6 % in 1990, 3,5 % in 1991 en 9 % in 1992.

4. Prijzen

De gemiddelde prijs van dit ingevoerde aluminium is gedaald van 1 631 ecu per ton in 1989, 1 336 ecu per ton in 1990, 1 067 ecu per ton in 1991 tot 917 ecu per ton in 1992. Deze gemiddelde prijs ligt ruimschoots onder de prijs van de LME.

De gemiddelde onderbieding ten opzichte van de gemiddelde prijs in het handelsverkeer binnen de Gemeenschap bedroeg 16 % in 1990, 22 % in 1991 en 23 % in 1992.

De importprijzen liggen in het algemeen niet alleen onder de LME-prijzen, maar ook onder de produktiekosten van de meest concurrerende bedrijven van de Gemeenschap.

Oorzakelijk verband 1. Gevolgen van de betrokken invoer

De daling van de produktie en van het marktaandeel van de bedrijven van de Gemeenschap liep parallel met de stijging van de invoer in de Gemeenschap uit bedoelde derde landen.

De inkrimping van het marktaandeel van de bedrijven van de Gemeenschap ( 8 %) kwam, met name tussen 1989 en 1992, overeen met de groei van het marktaandeel van het bedoelde ingevoerde aluminium (van 1,5 tot 9 %).

De sterke stijging van de invoer van het bedoelde ruwe aluminium hield nauw verband met de lage prijs waartegen het in de Gemeenschap werd verkocht; deze prijs lag vanwege een geringere zuiverheid tot 30 % beneden de LME-prijs.

In deze omstandigheden liepen verkoop en marktaandeel van de bedrijven in de Gemeenschap terug. Hun produktie moest worden ingekrompen om plaats te maken voor het uit bedoelde derde landen ingevoerde ruwe aluminium.

2. De gevolgen van andere factoren

a) Daling van de referentieprijs van de LME

De daling van de wereldprijs heeft negatieve gevolgen gehad voor de rentabiliteit van de aluminiumindustrie, waardoor alle producenten ter wereld zonder onderscheid worden getroffen.

De toestand van de producenten van de Gemeenschap werd echter nog verergerd door het feit dat zij te maken kregen met een massale penetratie van hun markt door aluminium van geringere zuiverheid uit bedoelde derde landen tegen prijzen die onder die van de LME lagen.

b) Ontwikkeling van het verbruik

Het zichtbare verbruik van ruw aluminium in de Gemeenschap is met ongeveer 7 % toegenomen, namelijk van 3 705 000 ton in 1989 tot 3 975 000 ton in 1992.

De schade die de bedrijven van de Gemeenschap lijden kan dus niet aan een daling van de vraag in de Gemeenschap worden toegeschreven.

c) Toename van de produktiecapaciteit van de bedrijven van de Gemeenschap

Uit gegevens over de ontwikkeling van de capaciteit blijkt dat deze overeenkomstig de toename van de vraag enigszins is gestegen.

Deze stijging kan dus niet als de oorzaak van ernstige schade worden aangemerkt.

d) Invoer uit andere derde landen

De invoer uit andere, niet bij deze procedure betrokken derde landen bedroeg 1 562 000 ton in 1989, 1 628 000 ton in 1990, 1 592 000 ton in 1991 en 1 618 000 ton in 1992. Dit komt dus neer op een stijging met ongeveer 3,5 %, terwijl het marktaandeel van deze invoer ongeveer 40 % is gebleven. Bij de verkoop van deze produkten werden de geldende LME-prijzen in acht genomen; er vond geen onderbieding plaats van de prijzen van de bedrijven van de Gemeenschap.

Om deze redenen is het niet waarschijnlijk dat de ontwikkeling van deze invoer schade heeft toegebracht aan de bedrijven van de Gemeenschap of daartoe heeft bijgedragen.

e) Concurrentievermogen van de bedrijfstak van de Gemeenschap

De bedrijven van de Gemeenschap moeten een hoge prijs betalen voor energie en de loonkosten stijgen regelmatig.

De produktiekosten zijn tussen 1989 en 1992 niettemin met 15 tot 20 % gedaald dank zij een verbetering van de produktiviteit en een daling van de prijs van alumina.

Conclusie

Ook al zouden andere factoren hebben bijgedragen tot de achteruitgang van de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap, dan is het niettemin duidelijk dat de producenten van de Gemeenschap alleen al ernstige schade hebben geleden door de hier bedoelde invoer en de voorwaarden waaronder deze heeft plaatsgevonden.

Maatregelen De Commissie is van oordeel dat door onderhandeling een oplossing kan worden gevonden voor het probleem van de invoer van ruw aluminium in de Gemeenschap, ten einde in de toekomst tot een harmonieuze ontwikkeling te komen van de handel in ruw aluminium tussen de Gemeenschap en de bij dit onderzoek betrokken derde landen, wat in het belang van de Gemeenschap zou zijn.

Tijdens gesprekken met het voornaamste exportland is echter gebleken dat een dergelijke oplossing niet onmiddellijk bereikbaar is daar in de betrokken derde landen de middelen ontbreken om deze ten uitvoer te leggen.

Om deze redenen en gezien de kritieke toestand waarin de bedrijven van de Gemeenschap zich bevinden, waarin elk uitstel tot moeilijk te herstellen schade zou leiden, is de Commissie van oordeel dat het, in afwachting van een voor beide partijen bevredigende oplossing, nodig is dat de Gemeenschap conservatoire vrijwaringsmaatregelen neemt.

De Commissie is derhalve van oordeel dat de invoer in de Gemeenschap van ruw aluminium van oorsprong uit de betrokken derde landen in dit stadium tot en met 30 november 1993 tot 60 000 ton beperkt moet worden, welke hoeveelheid met de traditionele handelsstromen overeenstemt.

Voorts is het dienstig te bepalen dat bedoelde produkten slechts na overlegging van een invoervergunning in de Gemeenschap in het vrije verkeer kunnen worden gebracht. Een invoervergunning wordt, binnen de grenzen van het hierboven genoemde maximum, toegekend binnen tien dagen na indiening van de aanvraag daartoe.

Het contingent van 60 000 ton zal overeenkomstig de procedure van artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 1023/70 van de Raad (5) tussen de Lid-Staten worden verdeeld.

Tenslotte dient erop te worden gewezen dat deze maatregelen niet verhinderen dat de betrokken produkten die reeds naar de Gemeenschap onderweg zijn, in de Gemeenschap in het vrije verkeer worden gebracht, voor zover het niet mogelijk is hun bestemming te wijzigen.

Belang van de Gemeenschap De Commissie is van oordeel dat de in te stellen maatregelen door hun beperkte duur en gezien de omvang van het contingent dat op grond van de omvang van de traditionele handelsstromen is vastgesteld, slechts een geringe invloed zullen hebben op de belangen van onafhankelijke verwerkers die het aluminium uit de betrokken derde landen betrekken en op die van de verbruikers van eindprodukten en halffabrikaten.

Hun bijzondere belang wat het instellen van vrijwaringsmaatregelen betreft weegt in dit geval niet op tegen die van de producenten van soortgelijke produkten in de Gemeenschap en van de producenten van halffabrikaten en eindprodukten die zij bevoorraden. Bij afwezigheid van maatregelen zou het voortbestaan van de bedrijfstak van de Gemeenschap gevaar lopen en zouden sommige producenten hun produktie onmiddellijk moeten stopzetten. In deze omstandigheden is het in het belang van de Gemeenschap dat onmiddellijk maatregelen worden genomen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening tot en met 30 november 1993 wordt de invoer in de Gemeenschap van ruw aluminium, ingedeeld onder de GN-codes 7601 10 00 en 7601 20 10, van oorsprong uit Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Kazachstan, Kirgizië, Moldavië, Oekraïne, Oezbekistan, Rusland, Tadzjikistan, Turkmenistan, Wit-Rusland, Estland, Letland en Litouwen beperkt tot een contingent van in totaal 60 000 ton.

Artikel 2

Het in artikel 1 bedoelde contingent wordt op grond van de traditionele handelsstromen onder de Lid-Staten verdeeld, overeenkomstig de procedure van artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 1023/70.

Artikel 3

1. De produkten waarop het in artikel 1 bedoelde contingent van toepassing is kunnen slechts na overlegging van een invoervergunning in de Gemeenschap in het vrije verkeer worden gebracht en rekening houdend met de in artikel 2 bedoelde verdeling.

2. De invoervergunning wordt door de Lid-Staat van invoer afgegeven binnen ten hoogste tien werkdagen na indiening van de aanvraag tot invoer.

3. De vergunning is twee maanden geldig, tenzij zij eerder wordt ingetrokken.

4. De aanvraag van de importeur dient de volgende gegevens te bevatten:

a) naam en adres van de importeur en van de exporteur;

b) de omschrijving van het produkt, die het volgende inhoudt:

- de gebruikelijke handelsbenaming;

- de GN-code;

- het land van oorsprong;

- het land van herkomst;

c) de cif-prijs vrij grens Gemeenschap in ecu, per post van de nomenclatuur;

d) het nettogewicht per post van de nomenclatuur van de Gemeenschap;

e) de datum of data van invoer en de plaats of plaatsen van invoer.

5. De aanvrager moet in zijn aanvraag voor een invoervergunning verklaren dat de gegevens in zijn aanvraag juist zijn.

Artikel 4

Het bepaalde in de artikelen 1, 2 en 3 is niet van toepassing op produkten die op de datum van inwerkingtreding van deze verordening reeds naar de Gemeenschap onderweg waren, voor zover het niet mogelijk is hun bestemming te wijzigen.

Artikel 5

Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing tot en met 30 november 1993.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 6 augustus 1993.

Voor de Commissie

Leon BRITTAN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 195 van 5. 7. 1982, blz. 1.

(2) PB nr. L 89 van 4. 4. 1992, blz. 1.

(3) PB nr. C 94 van 3. 4. 1993, blz. 4.

(4) Uitzondering hierop is de verkoop op grond van contracten op lange termijn die vóór 1990 zijn gesloten (van deze komen er steeds meer te vervallen).

(5) PB nr. L 124 van 8. 6. 1970, blz. 1.