Initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland met het oog op de aanneming van een verordening van de Raad betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken

(2000/C 314/01)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 61, onder c), en artikel 67, lid 1,

Gezien het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland,

Gezien het advies van het Europees Parlement,

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Europese Unie heeft zich ten doel gesteld, de Unie te handhaven en te ontwikkelen als een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid waarin vrije vestiging gewaarborgd is. Met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van een dergelijke ruimte neemt de Gemeenschap onder meer op het gebied van de justitiële samenwerking in burgerlijke zaken de maatregelen die nodig zijn voor de goede werking van de interne markt.

(2) Ter wille van de goede werking van de interne markt moet de samenwerking tussen de gerechten op het gebied van bewijsverkrijging worden verbeterd, en in het bijzonder worden vereenvoudigd en bespoedigd.

(3) De Europese Raad heeft er tijdens zijn bijeenkomst op 15 en 16 oktober 1999 in Tampere op gewezen dat nieuwe procesregels voor grensoverschrijdende zaken moeten worden opgesteld, in het bijzonder op het gebied van bewijsverkrijging.

(4) Dit gebied valt onder artikel 65 van het EG-Verdrag.

(5) Overeenkomstig het in artikel 5 van het EG-Verdrag neergelegde subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel kunnen de doelstellingen van deze verordening niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt. Zij kunnen derhalve beter door de Gemeenschap tot stand worden gebracht. Deze verordening gaat niet verder dan voor het verwezenlijken van dit doel nodig is.

(6) Op het gebied van bewijsverkrijging bestaat op dit ogenblik geen verbindend rechtsinstrument tussen alle lidstaten van de Europese Unie. Het Verdrag van Den Haag van 18 maart 1970 inzake de verkrijging van bewijs in het buitenland in burgerlijke en handelszaken is slechts tussen elf lidstaten van de Europese Unie van kracht.

(7) Aangezien het voor een gerechtelijke beslissing in een burgerrechtelijk of handelsrechtelijk geding in een bepaalde lidstaat dikwijls nodig is dat in een andere lidstaat bewijs wordt verkregen of andere gerechtelijke handelingen worden uitgevoerd, kan de Gemeenschap zich niet beperken tot de in Verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad van 29 mei 2000 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke en handelszaken(1) geregelde verzending van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke en handelszaken. Wat daarom nodig is, is toepassing van de voor deze verordening bindende beginselen op andere terreinen, in het bijzonder op het gebied van bewijsverkrijging, teneinde niet alleen een vlotte grensoverschrijdende inleiding van de procedure in alle lidstaten te bewerkstelligen, maar ook en vooral een zo spoedig en ongecompliceerd mogelijk verloop en dito voltooiing van in een lidstaat aanhangig gemaakte procedures in burgerlijke en handelszaken.

(8) Het verdient echter aanbeveling, de maatregelen inzake bijstand bij de tenuitvoerlegging vallend onder Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures(2) en onder het Verdrag van Brussel van 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken(3), zoals gewijzigd in de toetredingsverdragen(4), uit te zonderen van het toepassingsgebied van de onderhavige verordening.

(9) Voorwaarde voor een vlotte afhandeling van gerechtelijke procedures in burgerlijke en handelszaken is, dat de verzending en afhandeling van een verzoek om de uitvoering van een gerechtelijke handeling rechtstreeks en via snelle kanalen tussen de gerechten van de lidstaten verlopen. De lidstaten moeten evenwel hun voornemen kenbaar kunnen maken, voor de duur van vijf jaar slechts één verzendende of één ontvangende instantie aan te wijzen, dan wel één enkele instantie die beide functies vervult. Deze aanwijzing kan wel om de vijf jaar vernieuwd worden.

(10) Een snelle verzending van het verzoek tot uitvoering van een gerechtelijke handeling vereist de inzet van alle daartoe geëigende middelen, waarbij bepaalde voorwaarden inzake de leesbaarheid en de betrouwbaarheid van het inkomende document in acht moeten worden genomen. Om zo veel mogelijk duidelijkheid en rechtszekerheid te waarborgen, worden dergelijke verzoeken door middel van een formulier verzonden, dat wordt ingevuld in de taal van de lidstaat van het aangezochte gerecht of in een andere door deze lidstaat erkende taal. Ook voor de verdere communicatie tussen de betrokken gerechten verdient het aanbeveling zo veel mogelijk gebruik te maken van formulieren.

(11) Een verzoek om uitvoering van een gerechtelijke handeling dient vlot te worden afgehandeld. Indien het verzoek niet binnen twee maanden na ontvangst door het aangezochte gerecht kan worden afgehandeld, is het aangezochte gerecht gehouden het verzoekende gerecht hiervan in kennis te stellen, met opgave van de oorzaken die een vlotte afhandeling van het verzoek in de weg staan.

(12) Teneinde de doeltreffendheid van deze verordening te waarborgen, blijft de mogelijkheid om een verzoek tot uitvoering van een gerechtelijke handeling te weigeren, beperkt tot strikt begrensde buitengewone gevallen.

(13) In de betrekkingen tussen de lidstaten die partij zijn bij internationale overeenkomsten op de door deze verordening bestreken gebieden, met name bij het Verdrag van 1 maart 1954 betreffende de burgerlijke rechtsverordening en het Verdrag van Den Haag van 18 maart 1970 inzake de verkrijging van bewijs in het buitenland in burgerlijke en in handelszaken, heeft de onderhavige verordening voorrang op de bepalingen van deze overeenkomsten. Deze verordening belet de lidstaten niet, overeenkomsten of regelingen ter bespoediging of vereenvoudiging van de samenwerking op het gebied van bewijsverkrijging vast te stellen, mits deze verenigbaar zijn met de bepalingen van deze verordening.

(14) De krachtens deze verordening verzonden gegevens behoeven een beschermingsregeling. Deze materie valt binnen de werkingssfeer van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens(5), alsmede van Richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector(6).

(15) De maatregelen tot uitvoering van deze verordening worden aangenomen krachtens Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(7). Deze maatregelen omvatten ook het opstellen en bijwerken van een handleiding, met gebruikmaking van passende moderne middelen.

(16) Uiterlijk drie jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening onderzoekt de Commissie de toepassing ervan en stelt, in voorkomend geval, de nodige wijzigingen voor.

(17) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland nemen deze lidstaten niet deel aan de aanneming van deze verordening, die derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in deze landen.

(18) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte protocol betreffende de positie van Denemarken neemt deze lidstaat niet deel aan de aanneming van deze verordening, die derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Werkingssfeer

1. Deze verordening is van toepassing in burgerlijke en handelszaken wanneer het gerecht van een lidstaat in overeenstemming met de nationale rechtsregels het bevoegde gerecht van een andere lidstaat verzoekt over te gaan tot bewijsverkrijging of tot uitvoering van een andere gerechtelijke handeling (hierna gerechtelijke handeling te noemen), met uitzondering van de betekening en de kennisgeving van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken en van conservatoire en executiemaatregelen.

2. Er mag geen verzoek worden gedaan om verkrijging van bewijs dat niet bedoeld is om te worden gebruikt in een bij het verzoekende gerecht aanhangige gerechtelijke procedure.

3. Er dient in de regel geen verzoek om bewijsverkrijging te worden gedaan, indien het gerecht van een lidstaat door een deskundige onderzoek wil laten uitvoeren in een andere lidstaat. In dat geval kan de deskundige rechtstreeks door het gerecht van eerstgenoemde lidstaat worden ingezet, dat wil zeggen zonder voorafgaande toestemming van of kennisgeving aan laatstgenoemde lidstaat.

Artikel 2

Rechtstreeks verkeer tussen de gerechten

1. Verzoeken als bedoeld in artikel 1, lid 1 (hierna "verzoeken" te noemen), worden door het gerecht waar de procedure aanhangig is gemaakt (hierna "verzoekend gerecht" te noemen), rechtstreeks aan het bevoegde gerecht in een andere lidstaat (hierna het "aangezocht gerecht" te noemen) gezonden, ter uitvoering van de gerechtelijke handeling.

2. Iedere lidstaat stelt een lijst op van de voor de uitvoering van gerechtelijke handelingen bevoegde gerechten. In deze lijst wordt ook de territoriale bevoegdheid van deze gerechten aangegeven.

Artikel 3

Verzendende en ontvangende instanties

1. In afwijking van artikel 2 kan elke lidstaat

a) een gerecht of een andere autoriteit aanwijzen die bevoegd zijn verzoeken aan een andere lidstaat te verzenden;

b) een gerecht of een andere autoriteit aanwijzen die bevoegd zijn verzoeken uit een andere lidstaat in ontvangst te nemen en deze door te sturen aan het aangezochte gerecht;

c) een gerecht of een andere autoriteit aanwijzen die de onder a) en b) genoemde taken waarnemen. Een federale staat, een staat waarin verschillende rechtsstelsels gelden of een staat met autonome territoriale structuren kan meer dan een van dergelijke instanties aanwijzen.

2. Wanneer een verzendende of ontvangende instantie is aangewezen, worden de in artikel 8, lid 1, artikel 9, artikel 10, lid 1, artikel 11, lid 2, artikel 13, lid 4, en artikel 14, leden 1 en 2, bedoelde kennisgevingen nog steeds rechtstreeks tussen het verzoekende en het aangezochte gerecht verzonden.

3. De in lid 1 bedoelde bepalingen zijn vijf jaar lang geldig en kunnen telkens met vijf jaar worden verlengd.

Artikel 4

Centrale instantie

1. Elke lidstaat wijst een centrale instantie aan die tot taak heeft:

a) de gerechten en, in voorkomend geval, de verzendende instanties informatie te verschaffen;

b) oplossingen te zoeken indien zich moeilijkheden voordoen bij verzoeken;

c) in uitzonderingsgevallen, op verzoek van een verzoekend gerecht of, in voorkomend geval, van een verzendende instantie een verzoek aan het bevoegde gerecht te doen toekomen.

2. Een federale staat, een staat waarin verschillende rechtsstelsels gelden of een staat met autonome territoriale structuren kan verscheidene centrale instanties aanwijzen.

HOOFDSTUK II

VERZENDING EN AFHANDELING VAN VERZOEKEN

Artikel 5

Vorm en inhoud van het verzoek

1. Het verzoek wordt ingediend met gebruikmaking van het in de bijlage opgenomen modelformulier A. Het verzoek bevat de volgende gegevens:

a) het verzoekende en het aangezochte gerecht en, in voorkomend geval, de verzendende en de ontvangende instantie;

b) naam, adres en woonplaats van de partijen en, in voorkomend geval, van hun vertegenwoordigers;

c) het soort van zaak en het onderwerp, alsook een beknopte uiteenzetting van de feiten;

d) aanduiding van de gerechtelijke handeling waarom wordt verzocht;

e) bij een verzoek tot het verhoren van een persoon:

- naam, adres en woonplaats van de te verhoren persoon;

- de aan de te verhoren personen te richten vragen of de feiten waarover zij moeten worden verhoord;

- in voorkomend geval een vermelding van het volgens het recht van de lidstaat van het verzoekende gerecht bestaande recht van weigering om een getuigenis af te leggen;

- in vookomend geval het verzoek om het verhoor onder ede of een eedvervangende verklaring te laten plaatsvinden en, in voorkomend geval, de daarbij te gebruiken formule;

f) bij een verzoek om een verdere bewijsverkrijging in voorkomend geval de te onderzoeken documenten of andere voorwerpen;

g) in voorkomend geval het verzoek als bedoeld in artikel 11, lid 2, alsook de voor de toepassing van deze bepaling noodzakelijke toelichting.

2. Noch het verzoek, noch de bij het verzoek gevoegde documenten behoeven legalisatie of enige andere formaliteit.

3. Stukken, die naar het oordeel van het verzoekende gerecht noodzakelijk zijn voor de afhandeling van het verzoek en derhalve moeten worden toegevoegd, moeten vergezeld gaan van een vertaling in de taal waarin het verzoek is gesteld.

Artikel 6

Talen

1. Het formulier wordt in de officiële taal van de lidstaat van het aangezochte gerecht ingevuld of, indien er verscheidene officiële talen in die lidstaat bestaan, in de officiële taal of een van de officiële talen van de plaats waar de gerechtelijke handeling wordt verricht, of in een andere taal die de aangezochte lidstaat heeft verklaard voor invulling te kunnen aanvaarden. Elke lidstaat doet opgave van de officiële taal of talen van de instellingen van de Europese Unie, andere dan zijn eigen taal of talen, die voor de invulling van het formulier worden aanvaard.

2. De in de artikelen 8, 9, 10, 11, 13, 14 en 15 bedoelde kennisgevingen worden in dezelfde taal gesteld als het verzoek.

Artikel 7

Verzending van verzoeken en van overige kennisgevingen

1. Verzoeken en kennisgevingen als bedoeld in de artikelen 8, 9, 10, 11, 13, 14 en 15 worden via de snelste weg verzonden. De verzending van verzoeken kan op elke passende wijze plaatsvinden, mits de inhoud van het ontvangen document precies overeenstemt met die van het verzonden document en alle informatie in het ontvangen document moeiteloos leesbaar is.

2. De kennisgevingen als bedoeld in de artikelen 8, 9, 10, 11, 13, 14 en 15 worden zo snel mogelijk verzonden.

Artikel 8

Ontvangst van het verzoek

1. Het aangezochte gerecht stuurt het verzoekende gerecht binnen zeven dagen na de ontvangst van het stuk een ontvangstbewijs, met gebruikmaking van modelformulier B in de bijlage. Indien het verzoek niet voldoet aan de in artikel 6 en artikel 7, lid 1, bedoelde voorwaarden, maakt het aangezochte gerecht daarvan een aantekening in het ontvangstbewijs.

2. Indien overeenkomstig artikel 3 ontvangende instanties zijn aangewezen, sturen zij het verzoekende gerecht of, in voorkomend geval, de verzendende instantie een tussentijds bericht indien het verzoek niet binnen zeven dagen na ontvangst door de ontvangende instantie aan het aangezochte gerecht is verzonden.

3. Indien de afhandeling van een met gebruikmaking van modelformulier A in de bijlage ingediend verzoek dat aan de in artikel 6 gestelde voorwaarden voldoet, niet behoort tot de bevoegdheid van het gerecht waaraan het verzoek is gericht, stuurt dit gerecht het verzoek door aan het wel bevoegde gerecht in dezelfde lidstaat en stelt het verzoekende gerecht, respectievelijk de verzendende instantie, met gebruikmaking van modelformulier C in de bijlage hiervan in kennis. Het bevoegde gerecht zendt het verzoekende gerecht overeenkomstig lid 1 en met gebruikmaking van modelformulier C (zie bijlage) een ontvangstbewijs.

4. Voorzover overeenkomstig artikel 3 ontvangende instanties zijn aangewezen en een verzoek dat met gebruikmaking van modelformulier A in de bijlage is opgesteld en aan de in artikel 6 bedoelde voorwaarden voldoet, niet behoort tot de territoriale bevoegdheid van de ontvangende instantie waaraan het verzoek is gericht, zendt deze instantie het verzoek door aan de territoriaal bevoegde ontvangende instantie in dezelfde lidstaat en stelt deze het verzoekende gerecht of, in voorkomend geval, de verzendende instantie daarvan in kennis door middel van het modelformulier in de bijlage (formulier C). De territoriaal bevoegde ontvangende instantie zendt het verzoekende gerecht of, in voorkomend geval, de verzendende instantie desgevallend een tussenbericht als bedoeld in lid 2.

Artikel 9

Onvolledige verzoeken

Indien een verzoek niet kan worden afgehandeld omdat het niet alle in artikel 5 bedoelde gegevens bevat, stelt het aangezochte gerecht binnen twee weken na ontvangst van het verzoek het verzoekende gerecht hiervan in kennis, met gebruikmaking van modelformulier F in de bijlage, en tracht het het verzoekende gerecht de ontbrekende gegevens, waarvan zo nauwkeurig mogelijk opgaaf wordt gedaan, toe te zenden.

Artikel 10

Kennisgeving van vertragingen

1. Indien het aangezochte gerecht niet in staat is het verzoek binnen twee maanden na ontvangst af te handelen, stelt het het verzoekende gerecht hiervan in kennis, met gebruikmaking van modelformulier F in de bijlage. Daarbij worden de oorzaken van de vertraging vermeld, alsook de periode die het aangezochte gerecht nodig denkt te hebben voor de afhandeling van het verzoek.

2. Indien het aangezochte gerecht overeenkomstig artikel 8, lid 1, op het ontvangstbewijs aantekent dat het verzoek niet voldoet aan de in artikel 6 en artikel 7, lid 1, bedoelde voorwaarden, of indien het het verzoekende gerecht overeenkomstig artikel 9 ervan in kennis heeft gesteld dat het verzoek niet kan worden afgehandeld omdat het niet alle in artikel 5 bedoelde gegevens bevat, vangt de in lid 1 bedoelde termijn pas aan met de ontvangst van een nieuw verzoek.

Artikel 11

Afhandeling van het verzoek

1. Het aangezochte gerecht gaat bij de afhandeling van het verzoek tewerk volgens zijn eigen nationale recht.

2. Het verzoekende gerecht kan het aangezochte gerecht verzoeken om het verzoek af te handelen volgens bijzondere vormen waarin het recht van de staat van het verzoekende gerecht voorziet. Een dergelijk verzoek wordt door het aangezochte gerecht ingewilligd, tenzij de bewuste vorm niet verenigbaar is met het recht van de staat van het verzoekende gerecht, dan wel inwilliging volgens de gerechtelijke praktijk in de aangezochte staat of wegens feitelijke moeilijkheden onmogelijk is. Indien het aangezochte gerecht op deze gronden het verzoek niet inwilligt, stelt het het verzoekende gerecht hiervan in kennis met gebruikmaking van modelformulier G in de bijlage.

3. Tot de bijzondere vormen in de zin van lid 2 behoren ook beeld- en geluidsmateriaal en kopieën daarvan, welke vervaardigd zijn met gebruikmaking van moderne communicatietechnologieën.

4. Het bijwonen van de afhandeling door ambtenaren van het verzoekende gerecht of door de betrokken partijen in de zin van artikel 14 is geen bijzondere vorm in de zin van de leden 2 en 3.

Artikel 12

Dwangmaatregelen

Voorzover nodig past het aangezochte gerecht bij de afhandeling van het verzoek passende dwangmaatregelen toe, en wel in die gevallen en in die mate waarin zijn eigen nationale recht in zulke maatregelen voorziet voor de afhandeling van een verzoek van de binnenlandse autoriteiten of van een voor eenzelfde doel ingediend verzoek van een betrokken partij.

Artikel 13

Weigering van afhandeling

1. Een verzoek om een persoon te verhoren wordt niet afgehandeld indien de betrokkene zich beroept op een recht van weigering om een getuigenis af te leggen of op een verbod om een getuigenis af te leggen,

a) dat voorzien is in het recht van de lidstaat van het aangezochte gerecht of

b) dat voorzien is in het recht van de lidstaat van het verzoekende gerecht en in het verzoek is vermeld, dan wel zo nodig op verzoek van het aangezochte gerecht door het verzoekende gerecht is bevestigd.

2. De afhandeling van een verzoek kan, afgezien van de in lid 1 genoemde gronden, slechts worden geweigerd indien

a) het verzoek niet binnen de werkingssfeer van deze verordening (artikel 1) valt, of

b) afhandeling volgens het recht van de lidstaat van het aangezochte gerecht niet onder de rechtsmacht valt, of

c) het verzoekende gerecht niet binnen zes weken het verzoek van het aangezochte gerecht om aanvulling van het verzoek als bedoeld in artikel 9 inwilligt.

3. De afhandeling mag niet uitsluitend worden geweigerd op grond van het feit dat het aangezochte gerecht op basis van eigen nationaal recht zich beroept op de exclusieve bevoegdheid van een eigen gerecht voor de betrokken zaak, dan wel geen procedure kent welke overeenkomt met hetgeen waarvoor het verzoek is ingediend.

4. Indien de afhandeling van het verzoek op een van de in de leden 1 en 2 genoemde gronden wordt geweigerd, stelt het aangezochte gerecht het verzoekende gerecht hiervan binnen vier weken in kennis, met gebruikmaking van modelformulier H in de bijlage.

Artikel 14

Aanwezigheid van gemachtigden van het verzoekende gerecht en partijen

1. Gemachtigden van het verzoekende gerecht mogen aanwezig zijn wanneer het aangezochte gerecht de verzochte gerechtelijke handeling uitvoert. Het aangezochte gerecht meldt het tijdstip en de plaats die voor de uitvoering van de verzochte gerechtelijke handeling vastgesteld zijn onverwijld aan het verzoekende gerecht en gebruikt daarvoor het in bijlage opgenomen formulier I. Indien het verzoekende gerecht verlangt dat zijn gemachtigden bij de uitvoering van de verzochte gerechtelijke handeling aanwezig zijn, stelt het verzoekende gerecht het aangezochte gerecht daar onverwijld van in kennis en gebruikt daarvoor het in bijlage opgenomen formulier J.

2. Partijen en in voorkomend geval hun vertegenwoordigers mogen eveneens aanwezig zijn wanneer het aangezochte gerecht de verzochte gerechtelijke handeling uitvoert, tenzij het recht van de lidstaat van het aangezochte gerecht die mogelijkheid uitsluit bij de afhandeling van een met hetzelfde oogmerk gedaan verzoek van een binnenlandse autoriteit of van een partij. Zodra het verzoekende gerecht de krachtens lid 1 te verstrekken gegevens ontvangen heeft, geleidt het die door aan partijen; in voorkomend geval meldt het verzoekende gerecht het aangezochte gerecht onverwijld dat partijen of hun vertegenwoordigers aan de gerechtelijke handeling willen deelnemen en gebruikt daarvoor het in bijlage opgenomen formulier J.

3. Er dienen moderne communicatietechnologieën, in het bijzonder de inrichting van videoconferenties, te worden ingezet om het het verzoekende gerecht en de partijen gemakkelijker te maken de zittingen bij te wonen, mits bij het aangezochte en bij het verzoekende gerecht de technische voorwaarden hiervoor aanwezig zijn en de aard van de afhandeling van het verzoek hiertoe geschikt is.

Artikel 15

Procedure na de afhandeling van een verzoek

Het aangezochte gerecht doet het verzoekende gerecht of de verzendende instantie het document toekomen waaruit blijkt dat het verzoek is afgehandeld. Aan dat document wordt een afhandelingsbevestiging toegevoegd waarvoor het in bijlage opgenomen formulier K wordt gebruikt.

Artikel 16

Kosten

1. De afhandeling van een verzoek geeft geen aanleiding tot terugbetaling van heffingen of kosten.

2. Het aangezochte gerecht is evenwel gerechtigd, van het verzoekende gerecht terugbetaling van de kosten te verlangen die ontstaan zijn door het feit dat op verzoek van het verzoekende gerecht een bijzondere vorm in de zin van artikel 11, lid 2, in acht is genomen.

HOOFDSTUK III

SLOTBEPALINGEN

Artikel 17

Toepassing

De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen die betrekking hebben op de volgende aangelegenheden worden vastgesteld overeenkomstig de raadplegingsprocedure van artikel 18, lid 2:

a) de opstelling en jaarlijkse bijwerking van een handleiding met de door de lidstaten overeenkomstig artikel 21 verstrekte gegevens;

b) het bijwerken of technisch aanpassen van de in de bijlage opgenomen modelformulieren.

Artikel 18

Comité

1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.

3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

Artikel 19

Verband met bestaande of toekomstige overeenkomsten of regelingen waarbij de lidstaten partij zijn

1. Voor het gebied dat tot haar werkingssfeer behoort, heeft deze verordening voorrang op de bepalingen van door de lidstaten gesloten bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen, inzonderheid het Verdrag van 1 maart 1954 betreffende de burgerlijke rechtsvordering en het Verdrag van Den Haag van 18 maart 1970 inzake de verkrijging van bewijs in het buitenland in burgerlijke en in handelszaken.

2. Deze verordening belet de lidstaten niet, overeenkomsten of regelingen te behouden of te sluiten ter verdere bespoediging of vergemakkelijking van de afhandeling van verzoeken om uitvoering van gerechtelijke handelingen, mits die overeenkomsten of regelingen verenigbaar zijn met deze verordening. In dergelijke overeenkomsten of regelingen kan ook worden bepaald dat diplomatieke of consulaire vertegenwoordigers of gemachtigden van een lidstaat in een andere lidstaat zonder dwangmaatregelen gerechtelijke handelingen in verband met een bij een gerecht van hun lidstaat aanhangige procedure kunnen uitvoeren.

3. Elke lidstaat doet aan de Commissie:

a) een exemplaar toekomen van de in lid 2 bedoelde overeenkomsten of regelingen met andere lidstaten, alsook van de nog niet aangenomen ontwerpen daarvan;

b) mededeling van de opzegging van of wijzigingen in deze overeenkomsten of regelingen.

Artikel 20

Gegevensbescherming

1. Het aangezochte gerecht en de ontvangende instantie mogen de krachtens deze verordening verzonden gegevens, met inbegrip van persoonsgegevens, alleen gebruiken voor het doel waarvoor zij zijn verzonden.

2. Het aangezochte gerecht en de ontvangende instantie beschermen de vertrouwelijkheid van de gegevens overeenkomstig hun nationale wetgeving.

3. De leden 1 en 2 laten onverlet dat de toepasselijke nationale wetgeving degenen wier gegevens het betreft, in staat stelt te worden ingelicht omtrent het gebruik van overeenkomstig deze verordening verzonden gegevens.

4. Deze verordening doet geen afbreuk aan de toepassing van de Richtlijnen 95/46/EG en 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad.

Artikel 21

Mededelingen en bekendmaking

1. Elke lidstaat deelt de Commissie het volgende mee:

a) de lijst met gegevens overeenkomstig artikel 2, lid 2, of, in voorkomend geval, naam en adres van de ontvangende instantie overeenkomstig artikel 3 met vermelding van haar geografische bevoegdheidsgebied;

b) naam en adres van de centrale instantie overeenkomstig artikel 4 met vermelding van haar geografische bevoegdheidsgebied;

c) de technische middelen voor de ontvangst van verzoeken, waarover de in artikel 2, lid 2, bedoelde gerechten of eventueel de ontvangende instantie overeenkomstig artikel 3 beschikken;

d) de talen waarin het verzoek mag worden geformuleerd (artikel 6).

De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle wijzigingen in deze gegevens.

2. De Commissie maakt de in lid 1 bedoelde gegevens bekend in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 22

Toetsing

Uiterlijk drie jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening, en vervolgens om de vijf jaar, dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een verslag in over de toepassing van deze verordening, waarbij zij met name toeziet op de doeltreffendheid van de overeenkomstig artikel 3 aangewezen instanties en op de praktische toepassing van artikel 4, lid 1, onder c).

Artikel 23

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op ...(8).

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in de lidstaten, overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.

Gedaan te ...

Voor de Raad

De voorzitter

...

(1) PB L 160 van 30.6.2000, blz. 37.

(2) PB L 160 van 30.6.2000, blz. 1.

(3) PB L 299 van 31.12.1972, blz. 32.

(4) PB L 204 van 2.8.1975, blz. 28, PB L 304 van 30.10.1978, blz. 1, PB L 388 van 31.12.1982, blz. 1, PB L 285 van 3.10.1989, blz. 1 en PB C 15 van 15.1.1997, blz. 1.

(5) PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

(6) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1.

(7) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

(8) Eén jaar na de aanneming van deze verordening.

BIJLAGE

MODELFORMULIER A

Verzoek om verkrijging van bewijs of om een andere gerechtelijke handeling (artikel 5 van Verordening (EG) nr. .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.000802.EPS">

>PIC FILE= "C_2000314NL.000901.EPS">

MODELFORMULIER B

Ontvangstbevestiging van het verzoek om verkrijging van bewijs of om een andere gerechtelijke handeling (artikel 8, lid 1, van Verordening (EG) nr. .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.001001.EPS">

MODELFORMULIER C

Melding van de doorgeleiding van een verzoek om verkrijging van bewijs of een andere gerechtelijke handeling aan het bevoegde gerecht/de bevoegde ontvangende instantie (artikel 8, leden 3 en 4, van Verordening (EG) nr. .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.001101.EPS">

>PIC FILE= "C_2000314NL.001201.EPS">

MODELFORMULIER D

Ontvangstmelding van het bevoegde gerecht aan het verzoekende gerecht/de verzendende instantie (artikel 8, lid 3, van Verordening (EG) nr. .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.001301.EPS">

MODELFORMULIER E

Verzoek om aanvulling van een verzoek om verkrijging van bewijs of een andere gerechtelijke handeling (artikel 9 van Verordening (EG) nr. .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.001401.EPS">

MODELFORMULIER F

Melding van vertragingen (artikel 10 van Verordening (EG) nr. .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.001501.EPS">

MODELFORMULIER G

Melding betreffende de wijze van afhandeling van het verzoek (artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.001601.EPS">

MODELFORMULIER H

Melding betreffende de weigering van de afhandeling van een verzoek om verkrijging van bewijs of een andere gerechtelijke handeling (artikel 13, lid 4, van Verordening (EG) nr. .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.001701.EPS">

MODELFORMULIER I

Melding van het tijdstip en plaats van de uitvoering van de verzochte gerechtelijke handeling (artikel 14, lid 1, van Verordening (EG) nr. .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.001801.EPS">

MODELFORMULIER J

Aanwezigheid van gemachtigden van het verzoekende gerecht en partijen bij de uitvoering van de verzochte gerechtelijke handeling (artikel 14, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.001901.EPS">

MODELFORMULIER K

Bevestiging van de afhandeling van het verzoek (artikel 15 van Verordening (EG) nr .../2000 van de Raad van ... betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken).

>PIC FILE= "C_2000314NL.002001.EPS">