NL Publicatieblad van de Europese Unie L 185/1

VERORDENING (EU) 2016/1076 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 8 juni 2016

tot toepassing van de regelingen voor goederen van oorsprong uit bepaalde staten behorende tot de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), die zijn opgenomen in overeenkomsten tot instelling van, of leidende tot instelling van, een economische partnerschapsovereenkomst

(Herschikking)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Verordening (EG) nr. 1528/2007 van de Raad (3) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (4). Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van die verordening te worden overgegaan.

(2) Overeenkomstig de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (5), als gewijzigd, moesten de economische partnerschapsovereenkomsten (EPO's) uiterlijk op 1 januari 2008 in werking treden.

(3) De Unie voert sinds 2002 onderhandelingen over EPO's met de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), verdeeld in zeven regio's die het Caribisch gebied, Centraal-Afrika, Oost- en Zuidelijk Afrika, de Oost-Afrikaanse Gemeenschap, de eilandstaten in de Stille Oceaan, de Zuid-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenschap en West-Afrika omvatten. Deze EPO's moeten in overeenstemming zijn met verplichtingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), de regionale integratie ondersteunen en de geleidelijke integratie van de economieën van de ACS-staten in het op regels gebaseerde wereldhandelssysteem bevorderen, zodat hun duurzame ontwikkeling in de hand wordt gewerkt en wordt bijgedragen tot het algemene streven om de armoede uit te bannen en de levensomstandigheden in de ACS-staten te verbeteren. In de eerste fase kunnen onderhandelingen worden afgerond over overeenkomsten die moeten uitmonden in EPO's die ten minste met de WTO compatibele akkoorden inzake goederenhandel omvatten die sporen met de regionale economische en politieke integratieprocessen, en die zo spoedig mogelijk dienen te worden aangevuld met volledige economische partnerschapsovereenkomsten.

(4) In de overeenkomsten tot instelling van, of leidende tot instelling van, EPO's waarover de onderhandelingen zijn afgesloten, is bepaald dat de partijen, voor zover mogelijk, stappen kunnen ondernemen om al vóór de voorlopige toepassing op basis van wederkerigheid de overeenkomst toe te passen. Er moeten maatregelen worden getroffen om de overeenkomsten op basis van die bepalingen toe te passen.

(5) De in deze verordening opgenomen regelingen moeten zo nodig worden gewijzigd in overeenstemming met de overeenkomsten tot instelling van, of leidende tot instelling van, EPO's, naarmate die uit hoofde van artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) worden ondertekend en voorlopig worden toegepast of in werking zijn. De regelingen moeten geheel of gedeeltelijk worden beëindigd indien de desbetreffende overeenkomsten niet binnen een redelijke termijn overeenkomstig het Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht in werking treden.

(6) Voor invoer in de Unie voorzien de regelingen in de overeenkomsten tot instelling van, of leidende tot instelling van, EPO's in een rechten- en contingentvrije toegang voor alle producten met uitzondering van wapens, waarbij voor bepaalde gevoelige producten overgangsperiodes en -regelingen en voor de Franse overzeese departementen bijzondere regelingen gelden. Gezien de bijzondere aard van de situatie van Zuid-Afrika, moeten op producten van oorsprong uit Zuid-Afrika de desbetreffende bepalingen van de Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds (6), als gewijzigd (de „OHOS”), van toepassing blijven totdat een overeenkomst tot instelling van, of leidende tot instelling van, EPO's tussen de Unie en Zuid-Afrika in werking treedt.

(7) Op de onder deze verordening vallende invoer moeten gedurende een overgangsperiode de oorsprongsregels van bijlage II van toepassing zijn. Die oorsprongsregels moeten worden vervangen door die welke zijn opgenomen in bijlage bij overeenkomsten met de regio's of staten die zijn vermeld in bijlage I wanneer zulke overeenkomsten voorlopig worden toegepast of in werking treden, naargelang hetgeen het eerst gebeurt.

(8) Het moet mogelijk zijn de regelingen in deze verordening tijdelijk te schorsen wanneer geen administratieve medewerking wordt verleend of bij onregelmatigheden of fraude. Wanneer een lidstaat de Commissie informatie over mogelijke fraude of niet-verlening van administratieve medewerking verstrekt, moet de Uniewetgeving ter zake van toepassing zijn, met name Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad (7).

(9) Voorts is het passend te voorzien in algemene vrijwaringsmaatregelen voor de onder deze verordening vallende producten.

(10) Gezien de bijzondere gevoeligheid van landbouwproducten moet het mogelijk zijn vrijwaringsmaatregelen te nemen wanneer de invoer een verstoring van de markt voor die producten of van de mechanismen tot regeling van die markten veroorzaken of dreigen te veroorzaken.

(11) Overeenkomstig artikel 349 VWEU moet bij alle beleidsmaatregelen van de Unie, met name in het kader van het douane- en handelsbeleid, rekening worden gehouden met de bijzondere structurele, sociale en economische situatie van de ultraperifere gebieden van de Unie.

(12) Bij de vastlegging van de voorschriften voor vrijwaringsmaatregelen moet derhalve bijzonder worden gelet op de gevoeligheid van landbouwproducten, met name suiker, en op de bijzondere kwetsbaarheid en belangen van de ultraperifere gebieden van de Unie.

(13) Artikel 134 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap werd bij het Verdrag van Lissabon geschrapt zonder te zijn vervangen door een soortgelijk artikel in het Verdrag betreffende de Europese Unie of het VWEU. De verwijzing naar dat artikel in Verordening (EG) nr. 1528/2007 moet derhalve worden weggelaten.

(14) Teneinde technische aanpassingen aan te brengen in de regelingen voor goederen van oorsprong uit bepaalde staten behorende tot de ACS-groep van staten moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot de wijzigingen in bijlage I bij deze verordening om regio's of staten toe te voegen of te schrappen en met betrekking tot de invoering van technische wijzigingen in bijlage II bij deze verordening die noodzakelijk zijn wegens de toepassing van deze bijlage. Daarnaast moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van de toevoeging van een bijlage aan deze verordening waarin de regeling wordt beschreven die van toepassing is op producten van oorsprong uit Zuid-Afrika zodra de desbetreffende handelsbepalingen in de OHOS zijn vervangen door de desbetreffende bepalingen van een overeenkomst tot instelling van, of leidende tot instelling van, een EPO. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (8). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

(15) Enkele landen die niet het nodige hebben gedaan om hun respectieve overeenkomsten te ratificeren, zijn bij Verordening (EU) nr. 527/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9) uit bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1528/2007 geschrapt.

(16) Teneinde ervoor te zorgen dat die landen snel weer kunnen worden opgenomen in de lijst in bijlage I bij deze verordening zodra zij het nodige hebben gedaan om hun respectieve overeenkomsten te ratificeren, en in afwachting van de inwerkingtreding daarvan, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen om de landen die bij Verordening (EU) nr. 527/2013 uit bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1528/2007 werden geschrapt, opnieuw in die lijst op te nemen.

(17) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (10).

(18) De raadplegingsprocedure moet worden gevolgd om de afschaffing van rechten te schorsen, gelet op de aard van deze schorsingen. De raadplegingsprocedure moet ook worden gevolgd voor de vaststelling van toezichts- en voorlopige vrijwaringsmaatregelen, gelet op de effecten van dergelijke maatregelen. Als vertraging bij de oplegging van maatregelen schade zou veroorzaken die moeilijk te herstellen zou zijn, moet de Commissie onmiddellijk toepasselijke voorlopige maatregelen kunnen vaststellen,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ONDERWERP, TOEPASSINGSGEBIED EN MARKTTOEGANG

Artikel 1

Onderwerp

Deze verordening dient tot toepassing van de regelingen voor producten van oorsprong uit bepaalde staten behorende tot de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), die zijn opgenomen in overeenkomsten tot instelling van, of leidende tot instelling van, economische partnerschapsovereenkomsten.

Artikel 2

Toepassingsgebied

1. Deze verordening is van toepassing op producten van oorsprong uit de in de bijlage I genoemde regio's en staten.

2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 22 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage I teneinde regio's en staten uit de ACS-groep van staten toe te voegen die onderhandelingen hebben afgesloten over een overeenkomst met de Unie, die ten minste voldoet aan de eisen van artikel XXIV van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel van 1994 (GATT 1994).

3. Een regio of staat blijft op de lijst in bijlage I staan, tenzij de Commissie overeenkomstig artikel 22 een gedelegeerde handeling vaststelt tot wijziging van bijlage I om die regio of staat uit die bijlage te verwijderen, met name indien:

a) de regio of staat het voornemen kenbaar maakt om een overeenkomst op grond waarvan die regio of staat in bijlage I is opgenomen, niet te ratificeren;

b) de ratificatie van een overeenkomst op grond waarvan een regio of staat in bijlage I is opgenomen, niet binnen een redelijke termijn plaatsheeft, zodat onnodige vertraging optreedt bij de inwerkingtreding van de overeenkomst, of

c) de overeenkomst wordt opgezegd, of de betrokken regio of staat haar of zijn uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen opzegt terwijl de overeenkomst voor het overige van kracht blijft.

Artikel 3

Bevoegdheidsdelegatie

De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 22 gedelegeerde handelingen vast te stellen om bijlage I bij deze verordening te wijzigen door regio's of staten van de ACS-groep van staten die bij Verordening (EU) nr. 527/2013 uit de lijst in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1528/2007 zijn geschrapt en die sinds een dergelijke schrapping het nodige hebben gedaan om hun respectieve overeenkomsten te ratificeren, opnieuw in die lijst op te nemen.

Artikel 4

Markttoegang

1. De invoerrechten op alle producten van de hoofdstukken 1 tot en met 97, met uitzondering van die van hoofdstuk 93 van het geharmoniseerd systeem, van oorsprong uit een in bijlage I opgenomen regio of staat, worden afgeschaft. Hierbij zijn de in de artikelen 9 tot en met 20 neergelegde algemene vrijwaringsmaatregelen van toepassing.

2. Voor de producten van hoofdstuk 93 van het geharmoniseerd systeem, van oorsprong uit de in bijlage I opgenomen regio's en staten, blijft het recht voor meestbegunstigde landen van toepassing.

3. Lid 1 is niet van toepassing op producten van oorsprong uit Zuid-Afrika. Die producten vallen onder de desbetreffende bepalingen van de Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds („OHOS”). De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 22 gedelegeerde handelingen vast te stellen om aan deze verordening een bijlage toe te voegen waarin de regeling wordt beschreven die op producten van oorsprong uit Zuid-Afrika van toepassing is zodra de handelsbepalingen van de OHOS zijn vervangen door de desbetreffende bepalingen van een overeenkomst tot instelling van, of leidende tot instelling van, een EPO.

4. Lid 1 is niet van toepassing op producten van tariefpost 0803 00 19, van oorsprong uit een in bijlage I opgenomen regio of staat, die tot 1 januari 2018 in de ultraperifere gebieden van de Unie in het vrije verkeer worden gebracht. Lid 1 van dit artikel en artikel 8 zijn niet van toepassing op producten van tariefpost 1701, van oorsprong uit een in bijlage I opgenomen regio of staat, die tot 1 januari 2018 in de Franse overzeese departementen in het vrije verkeer worden gebracht. Die perioden worden tot 1 januari 2028 verlengd, tenzij anders is overeengekomen tussen de partijen bij de desbetreffende overeenkomsten. Bij het verstrijken van deze bepaling stelt de Commissie de belanghebbenden door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie hiervan in kennis.

HOOFDSTUK II

OORSPRONGSREGELS EN ADMINISTRATIEVE MEDEWERKING

Artikel 5

Oorsprongsregels

1. De oorsprongsregels van bijlage II zijn van toepassing om te bepalen of een product van oorsprong is uit een in bijlage I opgenomen regio of staat.

2. De oorsprongsregels van bijlage II worden vervangen door de oorsprongsregels in de bijlage bij een overeenkomst met de in bijlage I opgenomen regio's of staten zodra die overeenkomst voorlopig wordt toegepast of in werking treedt, naargelang hetgeen het eerst gebeurt. De Commissie stelt de marktdeelnemers bij bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie in kennis van de datum van voorlopige toepassing of inwerkingtreding, met ingang waarvan de oorsprongsregels van de overeenkomst van toepassing zijn op producten van oorsprong uit de in bijlage I vermelde regio's en staten.

3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 22 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de technische wijzigingen van bijlage II die nodig zijn om rekening te houden met wijzigingen van andere douanewetgeving van de Unie.

4. Besluiten inzake het beheer van bijlage II worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 19, lid 5, bedoelde onderzoeksprocedure.

Artikel 6

Administratieve medewerking

1. Wanneer de Commissie op basis van objectieve informatie vaststelt dat geen administratieve medewerking wordt verleend of dat er sprake is van onregelmatigheden of fraude, kan zij de afschaffing van rechten waarin de artikelen 4, 7 en 8 voorzien („ter zake dienende behandeling”), schorsen.

2. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder het niet verlenen van administratieve medewerking onder meer verstaan:

a) het herhaaldelijk niet nakomen van de verplichting om de oorsprong van het betrokken product of de betrokken producten te controleren;

b) het herhaaldelijk weigeren de daaropvolgende controle van het bewijs van oorsprong uit te voeren of de resultaten daarvan mee te delen, of onnodige vertraging daarbij;

c) het herhaaldelijk weigeren toestemming te verlenen om administratieve samenwerkingsmissies uit te voeren ter controle van de authenticiteit van documenten of de juistheid van gegevens in verband met de ter zake dienende behandeling, of onnodige vertraging daarbij.

Voor de toepassing van dit artikel kunnen onregelmatigheden of fraude onder meer worden vastgesteld wanneer de invoer van goederen snel stijgt, zonder dat daar een bevredigende verklaring voor is, en die invoer de gebruikelijke productie- en uitvoercapaciteit van de betrokken regio of staat te boven gaat.

3. Indien de Commissie, op grond van gegevens van een lidstaat of op eigen initiatief, vaststelt dat de voorwaarden als bedoeld in de leden 1 en 2 van dit artikel zijn vervuld, kan de ter zake dienende behandeling overeenkomstig de in artikel 19, lid 4, bedoelde raadplegingsprocedure worden geschorst, op voorwaarde dat de Commissie eerst:

a) het in artikel 19, lid 2, bedoelde comité hiervan in kennis heeft gesteld;

b) de betrokken regio of staat hiervan in kennis heeft gesteld overeenkomstig de procedures die hiervoor tussen de Unie en die regio of staat van toepassing zijn, en

c) in het Publicatieblad van de Europese Unie door middel van een bericht bekend heeft gemaakt dat is vastgesteld dat geen administratieve medewerking is verleend of dat er sprake is van onregelmatigheden of fraude.

4. Een schorsing op grond van dit artikel mag niet langer duren dan de termijn die nodig is om de financiële belangen van de Unie te beschermen. Die periode is beperkt tot zes maanden, waarna verlenging evenwel mogelijk is. Na het verstrijken van deze periode besluit de Commissie de schorsing te beëindigen dan wel om de schorsing overeenkomstig de in artikel 19, lid 4, bedoelde raadplegingsprocedure te verlengen.

5. De in de leden 2, 3 en 4 bedoelde schorsingsprocedures worden vervangen door die welke zijn vastgelegd in een overeenkomst met de in bijlage I opgenomen regio's of staten zodra die overeenkomst voorlopig wordt toegepast of in werking treedt, naargelang hetgeen het eerst gebeurt. De Commissie stelt de marktdeelnemers bij bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie in kennis van de datum van voorlopige toepassing of inwerkingtreding, met ingang waarvan de schorsingsprocedures van de overeenkomst van toepassing zijn op de onder deze verordening vallende producten.

6. Voor de uitvoering van een tijdelijke schorsing overeenkomstig een overeenkomst met de in bijlage I opgenomen regio's of staten, gaat de Commissie er onverwijld toe over:

a) het in artikel 19, lid 2, bedoelde comité ervan in kennis te stellen dat is vastgesteld dat geen administratieve medewerking is verleend of dat er sprake is van onregelmatigheden of fraude, en

b) in het Publicatieblad van de Europese Unie door middel van een bericht bekend te maken dat is vastgesteld dat geen administratieve medewerking is verleend of dat er sprake is van onregelmatigheden of fraude.

Het besluit tot schorsing van de ter zake dienende behandeling wordt genomen volgens de in artikel 19, lid 4, bedoelde raadplegingsprocedure.

HOOFDSTUK III

OVERGANGSREGELINGEN

AFDELING 1

Rijst

Artikel 7

Nulrecht

Er worden geen invoerrechten geheven op de producten van tariefpost 1006.

AFDELING 2

Suiker

Artikel 8

Nulrecht

Er worden geen invoerrechten geheven op de producten van tariefpost 1701.

HOOFDSTUK IV

ALGEMENE VRIJWARINGSBEPALINGEN

Artikel 9

Definities

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

a) „bedrijfstak van de Unie”: alle producenten in de Unie van het soortgelijke product of van rechtstreeks concurrerende producten die op het grondgebied van de Unie hun bedrijf uitoefenen, of de producenten in de Unie van wie de gezamenlijke productie van het soortgelijke product of van rechtstreeks concurrerende producten een groot deel van de totale Unieproductie van die producten uitmaakt;

b) „ernstige schade”: een aanmerkelijke algemene achteruitgang van de situatie van de bedrijfstak van de Unie;

c) „dreigende ernstige schade”: een duidelijk risico van ernstige schade in de nabije toekomst;

d) „verstoring”: ontregeling van een sector of bedrijfstak;

e) „dreigende verstoring”: een duidelijk risico van verstoring in de nabije toekomst.

Artikel 10

Beginselen

1. Overeenkomstig de bepalingen van dit hoofdstuk kan een vrijwaringsmaatregel worden ingesteld wanneer producten van oorsprong uit de in bijlage I opgenomen regio's of staten in zodanig grotere hoeveelheden en onder zodanige voorwaarden in de Unie worden ingevoerd dat een van de volgende situaties ontstaat of dreigt te ontstaan:

a) ernstige schade voor de bedrijfstak van de Unie;

b) verstoring van een economische sector, met name wanneer hierdoor grote sociale problemen of moeilijkheden ontstaan die tot een ernstige verslechtering van de economische situatie van de Unie kunnen leiden, of

c) verstoring van de markten voor landbouwproducten die vallen onder bijlage I bij de WTO-overeenkomst inzake de landbouw of van de mechanismen tot regeling van die markten.

2. Wanneer producten van oorsprong uit de in bijlage I opgenomen regio's of staten in zodanig grotere hoeveelheden en onder zodanige voorwaarden in de Unie worden ingevoerd dat een verstoring van de economische situatie van één of meer ultraperifere gebieden van de Unie ontstaat of dreigt te ontstaan, kan overeenkomstig de bepalingen van dit hoofdstuk een vrijwaringsmaatregel worden ingesteld.

Artikel 11

Bepaling van de voorwaarden voor instelling van een vrijwaringsmaatregel

1. Bij de vaststelling van ernstige schade of dreigende ernstige schade worden onder meer de volgende factoren in aanmerking genomen:

a) de omvang van de invoer, met name wanneer deze aanzienlijk is toegenomen, hetzij absoluut, hetzij ten opzichte van de productie of het verbruik in de Unie;

b) de invoerprijs, met name bij aanzienlijke onderbieding ten opzichte van de prijs van een soortgelijk product in de Unie;

c) de gevolgen voor de bedrijfstak in de Unie, zoals die blijken uit de ontwikkeling van bepaalde economische factoren zoals de productie, de bezettingsgraad, de voorraden, de verkoop, het marktaandeel, de neerwaartse druk op de prijzen of het verhinderen van prijsverhogingen die normaliter zouden hebben plaatsgevonden, de winst, het rendement op geïnvesteerd vermogen, de kasstroom en de werkgelegenheid;

d) andere factoren dan de ontwikkeling van de invoer waardoor de betrokken bedrijfstak in de Unie schade lijden of kunnen lijden.

2. Bij de vaststelling van verstoringen of dreigende verstoringen wordt uitgegaan van objectieve factoren, waaronder:

a) de toename van de omvang van de invoer, hetzij absoluut, hetzij ten opzichte van de productie in de Unie en de invoer uit andere bronnen, en

b) het effect van die invoer op de prijzen, of

c) het effect van die invoer op de bedrijfstak van de Unie of de betrokken economische sector, wat betreft onder meer het niveau van verkoop, de productie, de financiële situatie en de werkgelegenheid.

3. Bij de vaststelling of invoer onder zodanige voorwaarden plaatsvindt dat een verstoring van de markten voor landbouwproducten of van mechanismen tot regeling van die markten, met inbegrip van verordeningen tot instelling van gemeenschappelijke marktordeningen (GMO's), wordt veroorzaakt of dreigt te worden veroorzaakt, worden alle relevante objectieve factoren in aanmerking genomen, waaronder één of meer van de volgende elementen:

a) de omvang van de invoer in vergelijking met die in voorgaande kalenderjaren of, naargelang het geval, verkoopseizoenen, de interne productie en het interne verbruik, de beoogde niveaus overeenkomstig de hervorming van de GMO's;

b) het niveau van de interne prijzen in vergelijking met de referentie- of richtprijzen, indien van toepassing, of anders met de gemiddelde prijzen op de interne markt gedurende dezelfde periode van de voorgaande verkoopseizoenen;

c) op de markten voor producten van tariefpost 1701, situaties waarin de gemiddelde marktprijs voor witte suiker in de Unie gedurende twee opeenvolgende maanden minder dan 80 % bedraagt van de gemiddelde marktprijs voor witte suiker in de Unie gedurende het voorgaande verkoopseizoen.

4. Bij de vaststelling of aan de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde voorwaarden wordt voldaan voor de ultraperifere gebieden van de Unie, wordt de analyse beperkt tot het grondgebied van het/de betrokken ultraperifere gebied(en). Daarbij wordt met name gelet op de omvang van de plaatselijke bedrijfstak, zijn financiële situatie en de werkgelegenheidssituatie.

Artikel 12

Inleiding van een procedure

1. Op verzoek van een lidstaat of op initiatief van de Commissie wordt een onderzoek geopend indien het de Commissie duidelijk is dat er voldoende bewijsmateriaal is om een onderzoek te rechtvaardigen.

2. Indien de invoer uit een van de in bijlage I opgenomen regio's of staten zich dusdanig ontwikkelt dat vrijwaringsmaatregelen noodzakelijk lijken, stellen de lidstaten de Commissie daarvan in kennis. Deze kennisgeving dient het bewijsmateriaal te bevatten dat ten aanzien van de in artikel 11 vermelde criteria beschikbaar is. De Commissie geeft deze informatie binnen drie werkdagen na ontvangst daarvan aan alle lidstaten door.

3. Wanneer duidelijk is dat er voldoende bewijsmateriaal is om de inleiding van een procedure te rechtvaardigen, maakt de Commissie daartoe een bericht bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie. De procedure wordt ingeleid binnen een maand na de datum van ontvangst van de kennisgeving door een lidstaat.

De Commissie verstrekt de lidstaten informatie betreffende haar onderzoek normaliter binnen 21 dagen nadat de informatie aan de Commissie was verstrekt.

4. Indien de Commissie meent dat er sprake is van een van de in artikel 10 beschreven omstandigheden, stelt zij de betrokken, in bijlage I opgenomen regio of staat onverwijld in kennis van haar voornemen een onderzoek te openen. Deze kennisgeving kan vergezeld gaan van een uitnodiging tot overleg om de situatie te verduidelijken en tot een voor beide partijen bevredigende oplossing te komen.

Artikel 13

Onderzoek

1. Na de inleiding van de procedure begint de Commissie met een onderzoek.

2. De Commissie kan de lidstaten verzoeken informatie te verstrekken en de lidstaten nemen alle nodige maatregelen om aan dit verzoek te voldoen. Wanneer deze informatie van algemeen belang is of wanneer een lidstaat om toezending van deze informatie heeft verzocht, stuurt de Commissie de informatie naar alle lidstaten, tenzij het om vertrouwelijke gegevens gaat; in dat geval verstrekt zij een niet-vertrouwelijke samenvatting.

3. Wanneer een onderzoek beperkt is tot een ultraperifeer gebied van de Unie, kan de Commissie de bevoegde plaatselijke autoriteiten verzoeken haar via de betrokken lidstaat de in lid 2 bedoelde informatie te verstrekken.

4. Het onderzoek wordt zo mogelijk binnen zes maanden na de opening ervan afgesloten. In buitengewone omstandigheden kan deze termijn met drie maanden worden verlengd.

Artikel 14

Voorlopige vrijwaringsmaatregelen

1. Voorlopige vrijwaringsmaatregelen worden in kritieke omstandigheden genomen wanneer vertraging moeilijk te herstellen schade zou veroorzaken, na een voorlopige vaststelling dat er sprake is van een van de in artikel 10 beschreven omstandigheden. Dergelijke voorlopige vrijwaringsmaatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 4, bedoelde raadplegingsprocedure, of in spoedeisende gevallen overeenkomstig artikel 19, lid 6.

2. Gelet op de bijzondere situatie van de ultraperifere gebieden van de Unie en hun kwetsbaarheid bij een plotselinge toename van de invoer worden bij procedures die deze gebieden betreffen voorlopige vrijwaringsmaatregelen vastgesteld wanneer voorlopig is vastgesteld dat de invoer is toegenomen. Dergelijke voorlopige vrijwaringsmaatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 4, bedoelde raadplegingsprocedure, of in spoedeisende gevallen overeenkomstig artikel 19, lid 6.

3. Wanneer een lidstaat om een onmiddellijk optreden van de Commissie verzoekt en aan de voorwaarden van de leden 1 of 2 is voldaan, neemt de Commissie binnen vijf werkdagen na de ontvangst van het verzoek een besluit.

4. De voorlopige vrijwaringsmaatregelen kunnen bestaan in een verhoging van het douanerecht op het betrokken product tot een niveau dat het voor andere WTO-leden geldende recht niet overschrijdt, of in tariefcontingenten.

5. De maximale duur van de voorlopige vrijwaringsmaatregelen is 180 dagen. Wanneer voorlopige maatregelen tot de ultraperifere gebieden beperkt zijn, is de maximale duur 200 dagen.

6. Indien de voorlopige vrijwaringsmaatregelen worden ingetrokken omdat uit het onderzoek blijkt dat niet is voldaan aan de voorwaarden van de artikelen 10 en 11, worden de rechten die uit hoofde van die maatregelen zijn geïnd, automatisch terugbetaald.

Artikel 15

Beëindiging van procedures en onderzoeken zonder maatregelen

Wanneer het onnodig wordt geacht vrijwaringsmaatregelen te nemen, worden procedures en onderzoeken beëindigd volgens de in artikel 19, lid 5, bedoelde onderzoeksprocedure.

Artikel 16

Definitieve vrijwaringsmaatregelen

1. Wanneer definitief wordt vastgesteld dat er sprake is van een van de in artikel 10 beschreven omstandigheden, verzoekt de Commissie om overleg met de betrokken regio of staat in het kader van de desbetreffende institutionele regeling in de overeenkomst op grond waarvan de regio of staat in bijlage I is opgenomen, teneinde een voor beide partijen bevredigende oplossing te vinden.

2. Indien het in lid 1 van dit artikel bedoelde overleg niet binnen 30 dagen na voorlegging van de aangelegenheid aan de betrokken regio of staat tot een voor beide partijen bevredigende oplossing leidt, neemt de Commissie volgens de in artikel 19, lid 5, bedoelde onderzoeksprocedure, binnen twintig werkdagen na het einde van de overlegperiode een besluit tot instelling van definitieve vrijwaringsmaatregelen.

3. Definitieve vrijwaringsmaatregelen kunnen bestaan in:

a) een schorsing van de verdere verlaging van het invoerrecht op het betrokken product van oorsprong uit de betrokken regio of staat;

b) een verhoging van het douanerecht op het betrokken product tot een niveau dat het voor andere WTO-leden geldende recht niet overschrijdt;

c) een tariefcontingent.

4. Er worden geen definitieve vrijwaringsmaatregelen genomen wanneer minder dan een jaar eerder ten aanzien van hetzelfde product uit dezelfde regio of staat soortgelijke maatregelen zijn vervallen of ingetrokken.

Artikel 17

Duur en herziening van vrijwaringsmaatregelen

1. Een vrijwaringsmaatregel blijft slechts van kracht zolang dit nodig is om ernstige schade of verstoring te voorkomen of tegen te gaan. Hij mag niet langer dan twee jaar van toepassing zijn, inclusief de duur van een eventuele voorlopige maatregel, tenzij hij overeenkomstig lid 2 wordt verlengd. Wanneer de maatregel beperkt is tot één of meer ultraperifere gebieden van de Unie, mag hij niet langer dan vier jaar van toepassing zijn.

2. De aanvankelijke duur van een vrijwaringsmaatregel mag bij wijze van uitzondering worden verlengd, mits wordt vastgesteld dat de maatregel nodig blijft om ernstige schade of verstoring te voorkomen of tegen te gaan.

3. Een besluit tot verlenging wordt vastgesteld volgens de voor onderzoeken geldende procedures van deze verordening waarbij dezelfde procedures worden gevolgd als bij de oorspronkelijke maatregelen.

De totale duur van een vrijwaringsmaatregel, inclusief een eventuele voorlopige maatregel, mag niet meer dan vier jaar bedragen. Bij maatregelen die tot tot één of meer ultraperifere gebieden van de Unie beperkt zijn, bedraagt de totale duur niet meer dan acht jaar.

4. Indien de duur van een vrijwaringsmaatregel meer dan één jaar bedraagt, wordt de maatregel tijdens de toepassingsperiode ervan, met inbegrip van de verlenging, met regelmatige tussenpozen geleidelijk geliberaliseerd.

In de aangewezen institutionele organen waarin door de desbetreffende overeenkomsten wordt voorzien, wordt regelmatig met de betrokken regio of staat overleg gepleegd met het oog op de vaststelling van een tijdschema om de vrijwaringsmaatregelen, zodra de omstandigheden dat toelaten, af te schaffen.

Artikel 18

Toezichtsmaatregelen

1. Wanneer de invoer van een product van oorsprong uit een ACS-staat zich zodanig ontwikkelt dat die invoer kan leiden tot een van de in artikel 10 beschreven omstandigheden, kan de invoer van dat product onder voorafgaand Unietoezicht worden geplaatst.

2. Het besluit om de invoer van een product onder toezicht te plaatsen, wordt door de Commissie genomen volgens de in artikel 19, lid 4, bedoelde raadplegingsprocedure.

3. Toezichtsmaatregelen hebben een beperkte geldigheidsduur. Behoudens andersluidende bepalingen vervallen zij aan het einde van het tweede halfjaar volgende op het eerste halfjaar nadat zij werden ingesteld.

4. Toezichtsmaatregelen kunnen zo nodig beperkt worden tot het grondgebied van één of meer ultraperifere gebieden van de Unie.

5. Het besluit om de invoer van een product onder toezicht te plaatsen, wordt onverwijld meegedeeld aan het aangewezen institutionele orgaan waarin wordt voorzien door de desbetreffende overeenkomst op grond waarvan de regio of staat in bijlage I is opgenomen.

Artikel 19

Comitéprocedure

1. Voor de toepassing van de artikelen 14, 15, 16 en 18 van deze verordening wordt de Commissie bijgestaan door het bij artikel 3, lid 1, van Verordening (EU) 2015/478 van het Europees Parlement en de Raad (11) opgerichte Comité vrijwaringsmaatregelen. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2. Voor de toepassing van de artikelen 5 en 6 van deze verordening en voor de toepassing van artikel 6, leden 11 en 13, en artikel 36, lid 4, van bijlage II bij deze verordening wordt de Commissie bijgestaan door het bij artikel 285, lid 1, van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad (12) opgerichte Comité douanewetboek. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

3. Voor de toepassing van de artikelen 7 en 8 van deze verordening wordt de Commissie bijgestaan door het bij artikel 229, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad (13) opgerichte Comité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

4. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

5. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

6. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011 in samenhang met artikel 4 van toepassing.

Artikel 20

Buitengewone maatregelen met beperkte territoriale toepassing

Wanneer blijkt dat in één of meer lidstaten wordt voldaan aan de voorwaarden voor de vaststelling van vrijwaringsmaatregelen, kan de Commissie, na een onderzoek van alternatieve oplossingen, bij wijze van uitzondering toestemming geven voor de toepassing van toezichts- of vrijwaringsmaatregelen die tot de betrokken lidstaat of lidstaten beperkt zijn, indien zij van mening is dat maatregelen op dat niveau passender zijn dan maatregelen die voor de gehele Unie gelden. Deregelijke maatregelen zijn van strikt tijdelijke aard en mogen, voor zover mogelijk, de werking van de interne markt niet verstoren.

HOOFDSTUK V

PROCEDURELE BEPALINGEN

Artikel 21

Aanpassing aan technische ontwikkelingen

De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 22 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende technische aanpassingen in de artikelen 6 en 9 tot en met 20 die nodig zijn als gevolg van de verschillen tussen deze verordening en ondertekende overeenkomsten met voorlopige toepassing of overeenkomsten die overeenkomstig artikel 218 VWEU zijn gesloten met de in bijlage I opgenomen regio's of staten.

Artikel 22

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2. De in artikel 3 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor de duur van vijf jaar met ingang van 21 juni 2013. De in artikel 2, leden 2 en 3, artikel 4, lid 3, artikel 5, lid 3, en artikel 21 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor de duur van vijf jaar met ingang van 20 februari 2014. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend verlengd met termijnen van dezelfde duur, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het verstrijken van elke termijn tegen een dergelijke verlenging verzet.

3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 2, leden 2 en 3, artikel 3, artikel 4, lid 3, artikel 5, lid 3, en artikel 21 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de in dat besluit bedoelde bevoegdheidsdelegatie. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven.

5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

6. Een overeenkomstig artikel 3, artikel 4, lid 3, artikel 5, lid 3, of artikel 21 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

7. Een overeenkomstig artikel 2, leden 2 en 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met vier maanden verlengd.

Artikel 23

Verslag

De Commissie neemt in haar jaarlijks verslag aan het Europees Parlement en de Raad over de toepassing en uitvoering van handelsbeschermende maatregelen overeenkomstig artikel 22 bis, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (14), informatie op over de uitvoering van deze verordening.

HOOFDSTUK VI

SLOTBEPALINGEN

Artikel 24

Intrekking

Verordening (EG) nr. 1528/2007 wordt ingetrokken.

Verwijzingen naar de ingetrokken verordening gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage IV.

Artikel 25

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Straatsburg, 8 juni 2016. Voor het Europees Parlement De voorzitter M. SCHULZ Voor de Raad De voorzitter A.G. KOENDERS

(1) PB C 32 van 28.1.2016, blz. 23.

(2) Standpunt van het Europees Parlement van 12 april 2016 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 mei 2016.

(3) Verordening (EG) nr. 1528/2007 van de Raad van 20 december 2007 tot toepassing van de regelingen voor goederen van oorsprong uit bepaalde staten behorende tot de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), die zijn opgenomen in overeenkomsten tot instelling van, of leidende tot instelling van, een economische partnerschapsovereenkomst (PB L 348 van 31.12.2007, blz. 1).

(4) Zie bijlage III.

(5) PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

(6) PB L 311 van 4.12.1999, blz. 3.

(7) Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad van 13 maart 1997 betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (PB L 82 van 22.3.1997, blz. 1).

(8) PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.

(9) Verordening (EU) nr. 527/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1528/2007 van de Raad, met betrekking tot het schrappen van sommige landen van de lijst van regio's of staten die onderhandelingen hebben afgesloten (PB L 165 van 18.6.2013, blz. 59).

(10) Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

(11) Verordening (EU) 2015/478 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2015 betreffende de gemeenschappelijke regeling voor de invoer (PB L 83 van 27.3.2015, blz. 16).

(12) Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB L 269 van 10.10.2013, blz. 1).

(13) Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671).

(14) Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51).

BIJLAGE I LIJST VAN REGIO'S OF STATEN DIE ONDERHANDELINGEN HEBBEN AFGESLOTEN IN DE ZIN VAN ARTIKEL 2, LID 2 ANTIGUA EN BARBUDA HET GEMENEBEST VAN DE BAHAMA'S BARBADOS BELIZE DE REPUBLIEK BOTSWANA HET GEMENEBEST DOMINICA DE DOMINICAANSE REPUBLIEK, DE REPUBLIEK FIJI DE REPUBLIEK GHANA GRENADA DE COÖPERATIEVE REPUBLIEK GUYANA DE REPUBLIEK IVOORKUST JAMAICA DE REPUBLIEK KAMEROEN DE REPUBLIEK KENIA DE REPUBLIEK MADAGASKAR DE REPUBLIEK MAURITIUS DE REPUBLIEK NAMIBIË DE ONAFHANKELIJKE STAAT PAPOEA-NIEUW-GUINEA DE FEDERATIE VAN SAINT KITTS EN NEVIS SAINT LUCIA SAINT VINCENT EN DE GRENADINES DE REPUBLIEK DER SEYCHELLEN DE REPUBLIEK SURINAME HET KONINKRIJK SWAZILAND DE REPUBLIEK TRINIDAD EN TOBAGO DE REPUBLIEK ZIMBABWE

BIJLAGE II Oorsprongsregels BETREFFENDE DE DEFINITIE VAN HET BEGRIP „PRODUCTEN VAN OORSPRONG” EN METHODEN VAN ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING TITEL I: Algemene bepalingen Artikelen 1. Definities TITEL II: Definitie van het begrip producten van oorsprong Artikelen 2. Algemene voorwaarden 3. Volledig verkregen producten 4. Toereikende bewerking of verwerking 5. Ontoereikende bewerking of verwerking 6. Cumulatie van de oorsprong 7. Determinerende eenheid 8. Toebehoren, vervangingsonderdelen en gereedschappen 9. Stellen en assortimenten 10. Neutrale elementen TITEL III: Territoriale voorwaarden Artikelen 11. Territorialiteitsbeginsel 12. Rechtstreeks vervoer 13. Tentoonstellingen TITEL IV: Bewijs van oorsprong Artikelen 14. Algemene voorwaarden 15. Procedure voor de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 16. Afgifte achteraf van certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 17. Afgifte van een duplicaat van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 18. Afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 aan de hand van een eerder opgesteld of afgegeven bewijs van oorsprong 19. Voorwaarden voor het opstellen van een factuurverklaring 20. Toegelaten exporteur 21. Geldigheid van het bewijs van oorsprong 22. Douanevervoerprocedure 23. Overlegging van het bewijs van oorsprong 24. Invoer in deelzendingen 25. Vrijstelling van het bewijs van oorsprong 26. Informatieprocedure in verband met cumulatie 27. Bewijsstukken 28. Bewaring van het bewijs van oorsprong en de bewijsstukken 29. Verschillen en vormfouten 30. In euro uitgedrukte bedragen TITEL V: Regelingen voor administratieve samenwerking Artikelen 31. Wederzijdse bijstand 32. Controle van de bewijzen van oorsprong 33. Controle van de leveranciersverklaringen 34. Sancties 35. Vrije zones 36. Afwijkingen TITEL VI: Ceuta en Melilla Artikelen 37. Bijzondere voorwaarden TITEL VII: Slotbepalingen Artikelen 38. Aanhangsels INHOUDSOPGAVE AANHANGSELS AANHANGSEL 1: Aantekeningen bij de lijst in aanhangsel 2 AANHANGSEL 2: Lijst van oorsprongverlenende be- of verwerkingen verricht ten aanzien van niet van oorsprong zijnde materialen AANHANGSEL 2A: Afwijkingen van de lijst van oorsprongverlenende be- of verwerkingen verricht ten aanzien van niet van oorsprong zijnde materialen, overeenkomstig artikel 4 van deze bijlage AANHANGSEL 3: Formulier voor het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 AANHANGSEL 4: Factuurverklaring AANHANGSEL 5A: Leveranciersverklaring voor producten van preferentiële oorsprong AANHANGSEL 5B: Leveranciersverklaring voor producten die niet van preferentiële oorsprong zijn AANHANGSEL 6: Inlichtingenblad AANHANGSEL 7: Producten waarop artikel 6, lid 5, van deze bijlage niet van toepassing is AANHANGSEL 8: Visserijproducten waarop artikel 6, lid 5, van deze bijlage tijdelijk niet van toepassing is AANHANGSEL 9: Naburige ontwikkelingslanden AANHANGSEL 10: Producten waarop de cumulatiebepalingen van artikel 2, lid 2, en artikel 6, leden 1 en 2, van deze bijlage na 1 oktober 2015 van toepassing zijn en waarop de bepalingen van artikel 6, leden 5, 9 en 12, van deze bijlage niet van toepassing zijn AANHANGSEL 11: Producten waarop de bepalingen van artikel 6, leden 5, 9 en 12, van deze bijlage niet van toepassing zijn AANHANGSEL 12: Landen en gebieden overzee TITEL I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Definities Voor de toepassing van deze bijlage wordt verstaan onder: a) „vervaardiging”: elke soort be- of verwerking, met inbegrip van assemblage of speciale behandelingen; b) „materiaal”: alle ingrediënten, grondstoffen, componenten, delen enz., die bij de vervaardiging van het product worden gebruikt; c) „product”: het product dat wordt vervaardigd, ook indien dit bestemd is om later bij de vervaardiging van een ander product te worden gebruikt; d) „goederen”: zowel materialen als producten; e) „douanewaarde”: de waarde zoals bepaald bij de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de GATT 1994 (Overeenkomst inzake de douanewaarde van de WTO); f) „prijs af fabriek”: de prijs die voor het product af fabriek is betaald aan de fabrikant in wiens onderneming de laatste be- of verwerking is verricht, voor zover in die prijs de waarde is begrepen van alle gebruikte materialen, verminderd met alle binnenlandse belastingen die worden of kunnen worden terugbetaald wanneer het verkregen product wordt uitgevoerd; g) „waarde van de materialen”: de douanewaarde ten tijde van de invoer van de gebruikte materialen die niet van oorsprong zijn, of, indien deze niet bekend is en niet kan worden vastgesteld, de eerste controleerbare prijs die voor de materialen in het betrokken gebied is betaald; h) „waarde van de materialen van oorsprong”: de waarde van die materialen bepaald overeenkomstig de definitie onder g), die van dienovereenkomstige toepassing is; i) „toegevoegde waarde”: de prijs af fabriek verminderd met de douanewaarde van de in hetzij de Unie hetzij de ACS-staten ingevoerde materialen; j) „hoofdstukken” en „posten”: de hoofdstukken en posten (viercijfercodes) van de nomenclatuur die het geharmoniseerd systeem inzake de omschrijving en codering van goederen vormt, in deze bijlage „het geharmoniseerd systeem” of „GS” genoemd; k) „ingedeeld”: de indeling van een product of materiaal onder een bepaalde post; l) „zending”: producten die gelijktijdig van één exporteur naar één geadresseerde worden verzonden of vergezeld gaan van één enkel vervoersdocument voor de verzending van de exporteur naar de geadresseerde, of bij gebreke daarvan, een enkele factuur; m) „gebieden”: gebieden, met inbegrip van territoriale wateren; n) „LGO”: de in aanhangsel 12 omschreven landen en gebieden overzee. TITEL II DEFINITIE VAN HET BEGRIP „PRODUCTEN VAN OORSPRONG” Artikel 2 Algemene voorwaarden 1. Voor de toepassing van deze verordening worden de volgende producten beschouwd als van oorsprong uit de in bijlage I genoemde ACS-staten, in deze bijlage verder de „ACS-staten” genoemd: a) volledig in de ACS-staten verkregen producten in de zin van artikel 3 van deze bijlage; b) in de ACS-staten verkregen producten, waarin materialen zijn verwerkt die daar niet volledig zijn verkregen, mits deze materialen in de ACS-staten een be- of verwerking hebben ondergaan die toereikend is in de zin van artikel 4 van deze bijlage. 2. Voor de toepassing van lid 1 worden de gebieden van de ACS-staten als één gebied beschouwd. Producten van oorsprong die gemaakt zijn van materialen die volledig zijn verkregen in twee of meer ACS-staten of die daar een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan, worden geacht van oorsprong te zijn uit de ACS-staat waar de laatste be- of verwerking heeft plaatsgevonden, mits deze be- of verwerking ingrijpender was dan de in artikel 5 van deze bijlage genoemde be- of verwerkingen. 3. Voor de in aanhangsel 10 genoemde producten zijn de bepalingen van lid 2 pas na 1 oktober 2015 van toepassing. Artikel 3 Volledig verkregen producten 1. Als volledig in de ACS-staten of in de Unie verkregen, worden beschouwd: a) aldaar uit de bodem of zeebodem gewonnen minerale producten; b) aldaar geoogste producten van het plantenrijk; c) aldaar geboren en opgefokte levende dieren; d) producten afkomstig van aldaar opgefokte levende dieren; e) producten van de aldaar bedreven jacht en visserij; f) producten van de aldaar bedreven aquicultuur, maricultuur daaronder begrepen, wanneer de vis er is geboren en opgefokt; g) producten van de zeevisserij en andere door hun schepen buiten de territoriale wateren uit zee gewonnen producten; h) producten die, uitsluitend uit de onder g) bedoelde producten, aan boord van hun fabrieksschepen zijn vervaardigd; i) aldaar verzamelde gebruikte artikelen die slechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen, met inbegrip van gebruikte banden die uitsluitend geschikt zijn om van een nieuw loopvak te worden voorzien of slechts als afval kunnen worden gebruikt; j) afval en schroot afkomstig van aldaar verrichte industriële bewerkingen; k) producten, gewonnen uit de zeebodem of -ondergrond buiten de territoriale wateren, mits zij alleen het recht hebben op ontginning van deze bodem of ondergrond; l) goederen die aldaar uitsluitend uit de onder a) tot en met k) bedoelde producten zijn vervaardigd. 2. De termen „hun schepen” en „hun fabrieksschepen” in lid 1, onder g) en h), zijn slechts van toepassing op schepen en fabrieksschepen die: a) in een lidstaat of in een ACS-staat zijn geregistreerd; b) de vlag van een lidstaat of van een ACS-staat voeren; c) aan een van de volgende voorwaarden voldoen: i) zij behoren voor ten minste 50 % toe aan onderdanen van een ACS-staat of van een lidstaat, of ii) zij behoren toe aan een onderneming die; — haar hoofdkantoor en haar belangrijkste handelsactiviteit in een ACS-staat of in een lidstaat heeft, en — voor ten minste 50 % toebehoort aan een ACS-staat, overheidsorganen van die staat, onderdanen van die staat of een lidstaat. 3. Onverminderd lid 2 erkent de Unie, op verzoek van een ACS-staat, op de volgende voorwaarden dat door die ACS-staat gecharterde of geleasede vaartuigen als „zijn vaartuigen” worden beschouwd waarmee in de exclusieve economische zone visserijactiviteiten van die ACS-staat worden beoefend: a) de ACS-staat heeft de Unie aangeboden over een visserijovereenkomst te onderhandelen en de Unie heeft dit aanbod niet aanvaard; b) de Commissie beschouwt het charter- of leasecontract als een geschikte wijze om de capaciteit van de betrokken ACS-staat om voor eigen rekening te vissen verder te ontwikkelen en is met name van oordeel dat de ACS-staat voor langere tijd verantwoordelijk is voor het nautische en commerciële beheer van het te zijner beschikking gestelde vaartuig. Artikel 4 Toereikende bewerking of verwerking 1. Voor de toepassing van deze bijlage worden niet volledig verkregen producten geacht in de ACS-staten of in de Unie een toereikende be- of verwerking te hebben ondergaan wanneer aan de in de lijst in aanhangsel 2 dan wel aanhangsel 2A genoemde voorwaarden is voldaan. Die voorwaarden geven voor alle onder deze verordening vallende producten aan welke be- of verwerkingen bij de vervaardiging gebruikte, niet van oorsprong zijnde materialen moeten ondergaan, en zijn slechts op die materialen van toepassing. Dit betekent dat indien een product dat de oorsprong heeft verkregen doordat het aan de in de lijst genoemde voorwaarden heeft voldaan, als materiaal bij de vervaardiging van een ander product wordt gebruikt, de voorwaarden die van toepassing zijn op het product waarin het wordt verwerkt daarvoor niet gelden; er wordt dan geen rekening gehouden met de niet van oorsprong zijnde materialen die bij de vervaardiging ervan kunnen zijn gebruikt. 2. In afwijking van lid 1 kunnen niet van oorsprong zijnde materialen die volgens de voorwaarden in aanhangsels 2 en 2A bij de vervaardiging van een bepaald product niet mogen worden gebruikt, in de volgende gevallen toch worden gebruikt: a) de totale waarde ervan bedraagt niet meer dan 15 % van de prijs af fabriek van het product; b) de in de lijst vermelde maximumwaarden voor niet van oorsprong zijnde materialen worden door de toepassing van dit lid niet overschreden. Dit lid is niet van toepassing op producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerd systeem zijn ingedeeld. 3. a) Onverminderd lid 1 worden, na een voorafgaande kennisgeving door een ACS-staat in de Stille Oceaan aan de Commissie, verwerkte visserijproducten van de posten 1604 en 1605 die in een fabriek aan land in die staat door be- of verwerking zijn vervaardigd uit niet van oorsprong zijnde materialen van post 0302 of 0303 die in een haven van de betrokken staat zijn aangevoerd, geacht een toereikende be- of verwerking in de zin van artikel 2 te hebben ondergaan. De kennisgeving aan de Commissie moet de voordelen voor de ontwikkeling van de visserijsector van die staat vermelden, voldoende informatie bevatten over de betrokken soort en de te vervaardigen producten en aangeven om welke hoeveelheden het gaat. b) Uiterlijk drie jaar na de kennisgeving stelt de betrokken ACS-staat in de Stille Oceaan een verslag voor de Unie op over de tenuitvoerlegging van punt a). c) Punt a) doet geen afbreuk aan de in de Unie van kracht zijnde sanitaire en fytosanitaire maatregelen, de doeltreffende instandhouding en het duurzame beheer van de visbestanden en de steun voor de bestrijding van illegale, ongemelde of ongereglementeerde visserijactiviteiten in de regio. 4. De leden 1, 2 en 3 zijn van toepassing behoudens het bepaalde in artikel 5. Artikel 5 Ontoereikende bewerking of verwerking 1. Onverminderd lid 2 worden de volgende be- of verwerkingen als ontoereikend beschouwd om de oorsprong te verlenen, ongeacht of aan de voorwaarden van artikel 4 is voldaan: a) behandelingen om de producten tijdens vervoer en opslag in goede staat te bewaren (luchten, uitspreiden, drogen, koelen, in water zetten waaraan zout, zwaveldioxide of andere producten zijn toegevoegd, verwijderen van beschadigde gedeelten en soortgelijke behandelingen); b) eenvoudige behandelingen zoals stofvrij maken, zeven, sorteren, classificeren, assorteren (daaronder begrepen het samenstellen van stellen of assortimenten van artikelen), wassen, verven en snijden; c) veranderen van verpakkingen, splitsen en samenvoegen van colli; d) eenvoudig verpakken in flessen, zakken, etuis, dozen of blikken, bevestigen op kaartjes of plankjes enz., en alle andere eenvoudige handelingen in verband met de verpakking; e) het aanbrengen van merken, etiketten en soortgelijke onderscheidingstekens op de producten zelf of op hun verpakking; f) het eenvoudig mengen van producten, ook indien van verschillende soorten; het mengen van suiker met andere stoffen; g) eenvoudig samenvoegen van delen tot een volledig product; h) twee of meer van de onder a) tot en met g) vermelde behandelingen tezamen; i) het slachten van dieren; j) het ontvliezen of doppen, het geheel of gedeeltelijk bleken, het polijsten of vlampolijsten van granen of rijstdoppen; k) het kleuren van suiker of het vormen van suikerklonten; het geheel of gedeeltelijk vermalen van suiker; l) het pellen, ontpitten of schillen van vruchten, noten of groenten. 2. Alle be- en verwerkingen die een product in hetzij de ACS-staten, hetzij de Unie heeft ondergaan, worden tezamen genomen om te bepalen of deze als ontoereikend in de zin van lid 1 moeten worden beschouwd. Artikel 6 Cumulatie van de oorsprong 1. Materialen van oorsprong uit de Unie of de LGO's worden beschouwd van oorsprong te zijn uit de ACS-staten wanneer zij zijn gebruikt bij de vervaardiging van een aldaar verkregen product. Zij behoeven geen toereikende be- of verwerking te hebben ondergaan, mits de be- of verwerking ingrijpender is dan de in artikel 5 genoemde be- of verwerkingen. 2. Be- en verwerkingen die in de Unie of de LGO's zijn verricht, worden geacht in de ACS-staten te zijn verricht wanneer de materialen in de ACS-staten een verdere be- of verwerking ondergaan die ingrijpender is dan de in artikel 5 genoemde be- of verwerkingen. 3. Om te bepalen of producten van oorsprong zijn uit de LGO's is deze bijlage van dienovereenkomstige toepassing. 4. Voor de in aanhangsel 10 genoemde producten zijn de bepalingen van dit artikel pas na 1 oktober 2015 van toepassing. 5. Behoudens de leden 6, 7, 8 en 11 worden materialen van oorsprong uit Zuid-Afrika als van oorsprong uit de ACS-staten beschouwd, wanneer zij zijn opgenomen in een aldaar verkregen product, mits zij een be- of verwerking hebben ondergaan die ingrijpender is dan de in artikel 5 genoemde be- of verwerkingen Zij behoeven geen toereikende be- of verwerkingen te hebben ondergaan. 6. Producten die op grond van lid 5 de oorsprong hebben verkregen, worden uitsluitend als producten van oorsprong uit de ACS-staten beschouwd wanneer de aldaar toegevoegde waarde hoger is dan de waarde van de gebruikte materialen van oorsprong uit Zuid-Afrika. Indien dit niet het geval is, worden de betrokken producten als producten van oorsprong uit Zuid-Afrika beschouwd. Bij het bepalen van de oorsprong wordt geen rekening gehouden met materialen van oorsprong uit Zuid-Afrika die in de ACS-staten een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan. 7. De in lid 5 bedoelde cumulatie is niet van toepassing op de in de aanhangsels 7, 10 en 11 genoemde producten. 8. De in lid 5 bedoelde cumulatie is uitsluitend op de in aanhangsel 8 genoemde producten van toepassing wanneer de rechten op deze producten in het kader van de OHOS zijn afgeschaft. De Commissie maakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (C-serie) bekend op welke datum aan de voorwaarden van dit lid is voldaan. 9. Onverminderd de leden 7 en 8 worden in Zuid-Afrika verrichte be- en verwerkingen geacht in een andere lidstaat van de Zuid-Afrikaanse Douane-unie, zijnde een ACS-staat, te zijn verricht, wanneer de materialen in die andere lidstaat van de Zuid-Afrikaanse Douane-unie een verdere be- of verwerking hebben ondergaan. 10. Onverminderd de leden 7 en 8 worden in Zuid-Afrika verrichte be- en verwerkingen op verzoek van de ACS-staten geacht in de ACS-staten te zijn verricht, wanneer de materialen in een ACS-staat een verdere be- of verwerking hebben ondergaan in het kader van een overeenkomst ter bevordering van de regionale economische integratie. 11. Over de verzoeken van de ACS-staten wordt volgens de in artikel 19, lid 5, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure besloten. 12. De in de lid 5 bedoelde cumulatie mag uitsluitend worden toegepast wanneer de gebruikte Zuid-Afrikaanse materialen door toepassing van oorsprongsregels die gelijk zijn aan die van deze bijlage de oorsprong hebben verkregen. De in de leden 9 en 10 bedoelde cumulatie mag uitsluitend worden toegepast door toepassing van oorsprongsregels die gelijk zijn aan die van deze bijlage. 13. Op verzoek van de ACS-staten worden materialen van oorsprong uit een naburig ontwikkelingsland dat geen ACS-staat is maar tot een samenhangende geografische entiteit behoort, als materialen van oorsprong uit de ACS-staten beschouwd wanneer zij bij de vervaardiging van een aldaar verkregen product zijn gebruikt. Deze materialen behoeven geen toereikende be- of verwerking te hebben ondergaan, mits: — de be- of verwerking in de ACS-staat ingrijpender is dan de in artikel 5 vermelde be- en verwerkingen; — de ACS-staten, de Unie en de andere betrokken landen een overeenkomst hebben gesloten die in adequate administratieve procedures voorziet om de correcte toepassing van dit lid zeker te stellen. Dit lid is niet van toepassing op tonijnproducten die in het geharmoniseerd systeem zijn ingedeeld in de hoofdstukken 3 of 16 en op rijstproducten onder tariefpost 1006. Deze bijlage is van toepassing om te bepalen of producten van oorsprong uit een naburig ontwikkelingsland zijn. Over de verzoeken van de ACS-staten wordt volgens de in artikel 19, lid 5, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure besloten. In dit besluit wordt ook vastgesteld voor welke producten de in dit lid bedoelde cumulatie niet is toegestaan. Artikel 7 Determinerende eenheid 1. De voor de toepassing van deze bijlage in aanmerking te nemen eenheid is het product dat bij het vaststellen van de indeling in de nomenclatuur van het geharmoniseerd systeem als de basiseenheid wordt beschouwd. Dit betekent dat: a) wanneer een product, bestaande uit een groep of verzameling van artikelen, onder één enkele post van het geharmoniseerd systeem wordt ingedeeld, het geheel de in aanmerking te nemen eenheid vormt; b) wanneer een zending uit een aantal identieke producten bestaat die onder dezelfde post van het geharmoniseerd systeem zijn ingedeeld, elk product voor de toepassing van deze bijlage afzonderlijk moet worden genomen. 2. Wanneer volgens algemene regel 5 voor de interpretatie van het geharmoniseerd systeem de verpakking meetelt voor het vaststellen van de indeling, telt deze ook mee voor het vaststellen van de oorsprong. Artikel 8 Toebehoren, vervangingsonderdelen en gereedschappen Toebehoren, vervangingsonderdelen en gereedschappen die samen met materieel, machines, apparaten of voertuigen worden geleverd en die deel uitmaken van de normale uitrusting daarvan en in de prijs ervan zijn begrepen of niet afzonderlijk in rekening worden gebracht, worden geacht één geheel te vormen met het materieel en de machines, apparaten of voertuigen in kwestie. Artikel 9 Stellen en assortimenten Stellen en assortimenten in de zin van algemene regel 3 voor de interpretatie van het geharmoniseerd systeem, worden als van oorsprong beschouwd indien alle samenstellende delen van oorsprong zijn. Een stel of assortiment bestaande uit producten van oorsprong en producten die niet van oorsprong zijn, wordt evenwel als van oorsprong beschouwd indien de waarde van de producten die niet van oorsprong zijn niet meer dan 15 % van de prijs af fabriek van het stel of assortiment bedraagt. Artikel 10 Neutrale elementen Om te bepalen of een product een product van oorsprong is, behoeft niet te worden nagegaan wat de oorsprong is van de bij de vervaardiging van dat product gebruikte a) energie en brandstof, b) fabrieksuitrusting, c) machines en werktuigen, d) goederen die in de uiteindelijke samenstelling van het product niet voorkomen en ook niet bedoeld waren om daarin voor te komen. TITEL III TERRITORIALE VOORWAARDEN Artikel 11 Territorialiteitsbeginsel 1. Aan de in titel II genoemde voorwaarden met betrekking tot het verkrijgen van de oorsprong moet zonder onderbreking in de ACS-staten zijn voldaan, behoudens het bepaalde in artikel 6. 2. Indien uit de ACS-staten, de Unie of de LGO's naar een ander land uitgevoerde producten van oorsprong worden teruggestuurd, worden zij, behoudens het bepaalde in artikel 6, geacht geen product van oorsprong meer te zijn, tenzij ten genoegen van de douaneautoriteiten kan worden aangetoond: a) dat de terugkerende goederen dezelfde zijn als de eerder uitgevoerde goederen, en b) dat de goederen tijdens de periode dat zij in dat land waren of waren uitgevoerd geen andere be- of verwerkingen hebben ondergaan dan die welke nodig waren om ze in goede staat te bewaren. Artikel 12 Rechtstreeks vervoer 1. De preferentiële behandeling waarin deze verordening voorziet, is uitsluitend van toepassing op producten die aan de voorwaarden van deze bijlage voldoen en die rechtstreeks, zonder enig ander gebied binnen te komen, tussen het gebied van de ACS-staten, de Unie, de LGO's of Zuid-Afrika, bij toepassing van artikel 6, zijn vervoerd. Producten die één enkele zending vormen, kunnen evenwel via een ander gebied worden vervoerd, eventueel met overslag of tijdelijke opslag op dat gebied, mits ze in het land van doorvoer of opslag onder toezicht van de douane blijven en aldaar geen andere behandelingen ondergaan dan lossen en opnieuw laden of behandelingen om ze in goede staat te bewaren. Het is evenwel toegestaan producten van oorsprong per pijpleiding door een ander gebied dan dat van een ACS-staat of de Unie te vervoeren. 2. Het bewijs dat aan de voorwaarden van lid 1 is voldaan, wordt geleverd door overlegging van de volgende stukken aan de douaneautoriteiten van het land van invoer: a) één enkel vervoersdocument voor het vervoer van het land van uitvoer door het land van doorvoer, of b) een door de douaneautoriteiten van het land van doorvoer afgegeven certificaat, waarin: i) de producten nauwkeurig zijn omschreven, ii) de data zijn vermeld waarop de producten gelost en opnieuw geladen zijn, in voorkomend geval onder vermelding van de gebruikte schepen of de andere gebruikte vervoermiddelen, en iii) wordt verklaard op welke voorwaarden de producten in het land van doorvoer verbleven; of c) bij gebreke van bovengenoemde stukken, enig ander bewijsstuk. Artikel 13 Tentoonstellingen 1. Op producten van oorsprong die vanuit een ACS-staat naar een tentoonstelling in een ander dan de in artikel 6 bedoelde landen of gebieden zijn verzonden en die na de tentoonstelling voor invoer in de Unie zijn verkocht, zijn bij die invoer de bepalingen van deze verordening van toepassing voor zover ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt aangetoond dat: a) een exporteur die producten vanuit een ACS-staat naar het land of gebied van de tentoonstelling heeft verzonden en deze daar heeft tentoongesteld; b) die exporteur de producten aan een persoon in de Unie heeft verkocht of op andere wijze afgestaan; c) de producten tijdens of onmiddellijk na de tentoonstelling in dezelfde staat als waarin zij naar de tentoonstelling zijn gegaan, zijn verzonden, en d) de producten vanaf het moment dat zij naar de tentoonstelling werden verzonden, niet voor andere doeleinden zijn gebruikt dan om op die tentoonstelling te worden vertoond. 2. Overeenkomstig titel IV wordt een bewijs van oorsprong afgegeven of opgesteld, dat op de gebruikelijke wijze bij de douaneautoriteiten van het land van invoer wordt ingediend. Op dit bewijs worden de naam en het adres van de tentoonstelling vermeld. Zo nodig kunnen aanvullende bewijsstukken worden gevraagd ten aanzien van de omstandigheden waaronder de producten werden tentoongesteld. 3. Lid 1 is van toepassing op alle tentoonstellingen, beurzen of soortgelijke openbare evenementen met een commercieel, industrieel, agrarisch of ambachtelijk karakter die niet voor particuliere doeleinden in winkels of bedrijfsruimten met het oog op de verkoop van buitenlandse producten worden gehouden, en gedurende welke de producten onder douanetoezicht zijn gebleven. TITEL IV BEWIJS VAN OORSPRONG Artikel 14 Algemene voorwaarden 1. Producten van oorsprong uit de ACS-staten komen bij invoer in de Unie voor de voordelen van deze verordening in aanmerking op vertoon van: a) een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, waarvan het model in aanhangsel 3 is opgenomen, of b) in de in artikel 19, lid 1, bedoelde gevallen, een verklaring van de exporteur, hierna „factuurverklaring” genoemd, waarvan de tekst in aanhangsel 4 van deze bijlage is opgenomen, op een factuur, pakbon of een ander handelsdocument en waarin de producten voldoende duidelijk zijn omschreven om ze te kunnen identificeren. De tekst van de factuurverklaring is opgenomen in aanhangsel 4. 2. In afwijking van lid 1 komen producten van oorsprong in de zin van deze bijlage in de in artikel 25 bedoelde gevallen voor de voordelen van deze verordening in aanmerking zonder dat een van de in dat lid genoemde documenten behoeft te worden overgelegd. Artikel 15 Procedure voor de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 1. Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt door de douaneautoriteiten van het land van uitvoer afgegeven op schriftelijke aanvraag van de exporteur of, onder diens verantwoordelijkheid, van de daartoe gemachtigde vertegenwoordiger van de exporteur. 2. Te dien einde vult de exporteur of de gemachtigde vertegenwoordiger van de exporteur zowel het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 als het aanvraagformulier in; modellen van beide formulieren zijn in aanhangsel 3 opgenomen. Deze formulieren worden overeenkomstig de bepalingen van deze bijlage ingevuld. Indien zij met de hand worden ingevuld, moet dit met inkt en in blokletters gebeuren. De producten moeten worden omschreven in het daartoe bestemde vak en er mogen geen regels worden opengelaten. Indien dit vak niet volledig wordt ingevuld, wordt onder de laatste regel een horizontale lijn getrokken en wordt het niet-ingevulde gedeelte doorgekruist. 3. Exporteurs die om de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 verzoeken, moeten op verzoek van de douaneautoriteiten van het ACS-staat van uitvoer waar dit certificaat wordt afgegeven, steeds bereid zijn de nodige documenten over te leggen waaruit blijkt dat de betrokken producten van oorsprong zijn en dat aan alle andere voorwaarden van deze bijlage is voldaan. 4. Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt door de douaneautoriteiten van de ACS-staat van uitvoer afgegeven indien de betrokken producten kunnen worden beschouwd als producten van oorsprong uit de ACS-staten of uit een van de andere in artikel 6 bedoelde landen of gebieden en aan de andere voorwaarden van deze bijlage is voldaan. 5. De met de afgifte van het certificaat belaste douaneautoriteiten nemen de nodige maatregelen om te controleren of de producten van oorsprong zijn en aan de andere voorwaarden van deze bijlage voldoen. Met het oog hierop zijn zij gerechtigd bewijsstukken op te vragen, de boekhouding van de exporteur in te zien en alle andere controles te verrichten die zij dienstig achten. Zij zien er ook op toe dat de in lid 2 bedoelde formulieren correct zijn ingevuld. Zij gaan met name na of het voor de omschrijving van de producten bestemde vak zodanig is ingevuld dat frauduleuze toevoegingen niet mogelijk zijn. 6. De datum van afgifte van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt vermeld in vak 11 van het certificaat. 7. Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt door de douaneautoriteiten afgegeven en ter beschikking van de exporteur gesteld zodra de goederen werkelijk worden uitgevoerd of wanneer het zeker is dat zij zullen worden uitgevoerd. Artikel 16 Afgifte achteraf van certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 1. In afwijking van artikel 15, lid 7, kan een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 bij wijze van uitzondering worden afgegeven na de uitvoer van de goederen waarop het betrekking heeft, indien a) dit door een vergissing, onopzettelijk verzuim of bijzondere omstandigheden niet bij de uitvoer is gebeurd, of b) ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt aangetoond dat het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wel is afgegeven, maar bij invoer om technische redenen niet is aanvaard. 2. Voor de toepassing van lid 1 vermeldt de exporteur in de aanvraag de plaats en de datum van uitvoer van de producten waarop het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 betrekking heeft, onder opgave van de redenen van die aanvraag. 3. De douaneautoriteiten kunnen eerst tot afgifte achteraf van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 overgaan na te hebben vastgesteld dat de gegevens in de aanvraag van de exporteur overeenstemmen met die in het desbetreffende dossier. 4. Op een achteraf afgegeven certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 wordt de volgende vermelding aangebracht: „ISSUED RETROSPECTIVELY”. 5. De in lid 4 bedoelde vermelding wordt aangebracht in vak 7 van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1. Artikel 17 Afgifte van een duplicaat van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 1. In geval van diefstal, verlies of vernietiging van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 kan de exporteur de douaneautoriteiten die het certificaat hadden afgegeven, verzoeken een duplicaat op te maken aan de hand van de uitvoerdocumenten die in hun bezit zijn. 2. Op het aldus afgegeven duplicaat wordt de volgende vermelding aangebracht: „DUPLICATE”. 3. De in lid 2 bedoelde vermelding wordt aangebracht in vak 7 van het duplicaat van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1. 4. Het duplicaat draagt dezelfde datum van afgifte als het oorspronkelijke certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 en is vanaf die datum geldig. Artikel 18 Afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 aan de hand van een eerder opgesteld of afgegeven bewijs van oorsprong Voor producten van oorsprong die in een ACS-staat of in de Unie onder toezicht van een douanekantoor zijn geplaatst, kan het oorspronkelijke bewijs van oorsprong door één of meer certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 worden vervangen bij verzending van deze producten of een gedeelte daarvan naar een andere plaats binnen de ACS-staten of de Unie. Dit certificaat wordt of deze certificaten worden afgegeven door het douanekantoor dat toezicht houdt op de producten. Artikel 19 Voorwaarden voor het opstellen van een factuurverklaring 1. De in artikel 14, lid 1, onder b), bedoelde factuurverklaring kan worden opgesteld door: a) een toegelaten exporteur in de zin van artikel 20, of b) een willekeurige exporteur, voor zendingen bestaande uit één of meer colli met producten van oorsprong, waarvan de totale waarde niet meer dan 6 000 EUR bedraagt. 2. Een factuurverklaring kan worden opgesteld indien de betrokken producten als van oorsprong uit de ACS-staten of uit een van de andere in artikel 6 bedoelde landen of gebieden kunnen worden beschouwd en aan de andere voorwaarden van deze bijlage voldoen. 3. De exporteur die een factuurverklaring opstelt, moet op verzoek van de douaneautoriteiten van het land van uitvoer steeds bereid zijn de nodige documenten over te leggen waaruit blijkt dat de betrokken producten van oorsprong zijn en dat aan de andere voorwaarden van deze bijlage is voldaan. 4. De factuurverklaring, waarvan de tekst in aanhangsel 4 van deze bijlage is opgenomen, wordt door de exporteur op de factuur, de pakbon of een ander handelsdocument getypt, gestempeld of gedrukt in een van de in dat aanhangsel opgenomen taalversies, overeenkomstig de bepalingen van het nationale recht van het land van uitvoer. Indien de factuurverklaring met de hand wordt opgesteld, moet dit met inkt en in blokletters geschieden. 5. De factuurverklaring wordt door de exporteur met de hand ondertekend. Een toegelaten exporteur in de zin van artikel 20 behoeft deze verklaring echter niet te ondertekenen, mits hij of zij de douaneautoriteiten van het land van uitvoer een schriftelijke verklaring doet toekomen waarin hij of zij de volle verantwoordelijkheid op zich neemt voor alle factuurverklaringen waaruit zijn of haar identiteit blijkt alsof hij of zij deze met de hand had ondertekend. 6. Een factuurverklaring kan door de exporteur worden opgesteld bij of na de uitvoer van de producten waarop zij betrekking heeft, maar moet uiterlijk twee jaar na de invoer van de producten waarop zij betrekking heeft in het land van invoer worden aangeboden. Artikel 20 Toegelaten exporteur 1. De douaneautoriteiten van het land van uitvoer kunnen een exporteur die veelvuldig producten verzendt waarop deze verordening van toepassing is, vergunning verlenen factuurverklaringen op te stellen, ongeacht de waarde van de betrokken producten. Een exporteur die een dergelijke vergunning aanvraagt, moet ten genoegen van de douaneautoriteiten alle waarborgen bieden die nodig zijn voor de controle op de oorsprong van de producten en de naleving van de overige voorwaarden van deze bijlage. 2. De douaneautoriteiten van het land van uitvoer kunnen het verlenen van de status van toegelaten exporteur afhankelijk stellen van de voorwaarden die zij dienstig achten. 3. De douaneautoriteiten van het land van uitvoer kennen de toegelaten exporteur een vergunningsnummer toe, dat op de factuurverklaringen moet worden vermeld. 4. De douaneautoriteiten van het land van uitvoer houden toezicht op het gebruik van de vergunning door de toegelaten exporteur. 5. De douaneautoriteiten van het land van uitvoer kunnen de vergunning te allen tijde intrekken. Zij zijn verplicht dit te doen wanneer de toegelaten exporteur niet langer de in lid 1 bedoelde garanties biedt, niet meer aan de in lid 2 bedoelde voorwaarden voldoet of de vergunning niet op de juiste wijze gebruikt. Artikel 21 Geldigheid van het bewijs van oorsprong 1. Een bewijs van oorsprong is vanaf de datum van afgifte in het land van uitvoer tien maanden geldig en wordt binnen die periode ingediend bij de douaneautoriteiten van het land van invoer. 2. Bewijzen van oorsprong die na het verstrijken van de in lid 1 genoemde termijn bij de douaneautoriteiten van het land van invoer worden ingediend, kunnen met het oog op de toepassing van de preferentiële behandeling worden aanvaard wanneer de verlate indiening het gevolg is van buitengewone omstandigheden. 3. In andere gevallen van verlate indiening kunnen de douaneautoriteiten van het land van invoer de bewijzen van oorsprong aanvaarden indien de producten vóór het verstrijken van genoemde termijn bij hen zijn aangebracht. Artikel 22 Douanevervoerprocedure Wanneer de goederen een andere ACS-staat dan het land van oorsprong binnenkomen, gaat een nieuwe geldigheidsduur van vier maanden in op de datum waarop de douaneautoriteiten van het land van doorvoer in vak 7 van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1: — het woord „transit”, — de naam van het land van doorvoer, — het officiële stempel, waarvan een voorbeeld overeenkomstig artikel 31 aan de Commissie is toegezonden, en — de datum van deze verklaringen, hebben aangebracht. Artikel 23 Overlegging van het bewijs van oorsprong Bewijzen van oorsprong worden bij de douaneautoriteiten van het land van invoer ingediend overeenkomstig de aldaar geldende procedures. Deze douaneautoriteiten kunnen eisen dat het bewijs van oorsprong wordt vertaald en dat de aangifte ten invoer vergezeld gaat van een verklaring van de importeur dat de producten aan de voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening voldoen. Artikel 24 Invoer in deelzendingen Wanneer, op verzoek van de importeur en op de door de douaneautoriteiten van het land van invoer vastgestelde voorwaarden, gedemonteerde of niet-gemonteerde producten in de zin van algemene regel 2 a) voor de interpretatie van het geharmoniseerd systeem, vallende onder de afdelingen XVI of XVII of de posten 7308 of 9406 van het geharmoniseerd systeem, in deelzendingen worden ingevoerd, wordt één enkel bewijs van oorsprong bij de douaneautoriteiten ingediend bij de invoer van de eerste deelzending. Artikel 25 Vrijstelling van het bewijs van oorsprong 1. Producten die in kleine colli door particulieren aan particulieren worden verzonden of die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers, worden als producten van oorsprong toegelaten zonder dat een bewijs van oorsprong behoeft te worden overgelegd, voor zover deze producten niet als handelsgoederen worden ingevoerd en bij hun aangifte verklaard is dat zij aan de voorwaarden van deze bijlage voldoen en er over de juistheid van deze verklaring geen twijfel bestaat. Voor postzendingen kan deze verklaring op het douaneaangifteformulier CN22/CN23 of op een daaraan gehecht blad worden gesteld. 2. Invoer van incidentele aard van producten die uitsluitend bestemd zijn voor persoonlijk gebruik door de ontvanger, de reiziger of de leden van zijn gezin worden niet als invoer van handelsgoederen aangemerkt indien noch de aard, noch de hoeveelheid van de producten op commerciële doeleinden wijst. 3. Voorts mag de totale waarde van deze producten niet meer bedragen dan 500 EUR voor kleine colli of 1 200 EUR voor producten die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers. Artikel 26 Informatieprocedure in verband met cumulatie 1. Wanneer artikel 2, lid 2, en artikel 6, lid 1, worden toegepast, wordt het bewijs dat de materialen in de zin van deze bijlage van oorsprong zijn uit andere ACS-staten, de Unie of de LGO's geleverd door een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of door de leveranciersverklaring waarvan het model in aanhangsel 5A van deze bijlage is opgenomen, afgegeven door de exporteur in de staat of het LGO waaruit de materialen afkomstig zijn. 2. Wanneer artikel 2, lid 2, en artikel 6, leden 2 en 9, worden toegepast, wordt het bewijs van de be- of verwerking in de andere ACS-staten, de Unie, de LGO's of Zuid-Afrika geleverd door de leveranciersverklaring waarvan het model in aanhangsel 5B van deze bijlage is opgenomen, afgegeven door de exporteur in de staat of het LGO waaruit de materialen afkomstig zijn. 3. Voor elke zending van materialen moet door de leverancier een afzonderlijke leveranciersverklaring worden opgesteld, hetzij op de handelsfactuur betreffende deze zending of op een bijlage bij die factuur, hetzij op een pakbon of op een ander handelsdocument inzake deze zending, waarin de betrokken materialen voldoende nauwkeurig zijn omschreven om ze te kunnen identificeren. 4. De leveranciersverklaring kan op een voorgedrukt formulier worden gesteld. 5. De leveranciersverklaring wordt met de hand ondertekend. Wanneer de factuur en de leveranciersverklaring met de computer worden opgemaakt, behoeft de leveranciersverklaring niet met de hand te ondertekenen indien ten genoegen van de douaneautoriteiten in het land waar de leveranciersverklaring wordt opgesteld, is verklaard wie binnen de onderneming van de leverancier verantwoordelijk is. Deze douaneautoriteiten kunnen de toepassingsvoorwaarden van dit lid vaststellen. 6. De leveranciersverklaring wordt ingediend bij het bevoegde douanekantoor in de ACS-staat van uitvoer waar het verzoek om afgifte van het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 is ingediend. Artikel 27 Bewijsstukken De in artikel 15, lid 3, en artikel 19, lid 3, bedoelde documenten aan de hand waarvan wordt aangetoond dat producten die door een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of een factuurverklaring worden gedekt, als producten van oorsprong uit een ACS-staat of uit een van de andere in artikel 6 bedoelde landen of gebieden kunnen worden aangemerkt en aan de andere voorwaarden van deze bijlage voldoen, kunnen onder meer de volgende zijn: a) een rechtstreeks bewijs, bijvoorbeeld aan de hand van de boekhouding of de interne administratie van de exporteur of leverancier, van de door de exporteur of leverancier uitgevoerde be- of verwerkingen om de betrokken goederen te verkrijgen; b) in een ACS-staat of in een van de andere in artikel 6 bedoelde landen of gebieden afgegeven of opgestelde en volgens het nationale recht gebruikte documenten waaruit de oorsprong van de gebruikte materialen blijkt; c) in een ACS-staat, in de Unie of in een LGO afgegeven of opgestelde en volgens het nationale recht gebruikte documenten waaruit de be- of verwerking van de materialen in een ACS-staat, in de Unie of in een LGO blijkt; d) certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 of factuurverklaringen waaruit blijkt dat de gebruikte materialen van oorsprong zijn, die overeenkomstig deze bijlage in een ACS-staat of in een van de andere in artikel 6 bedoelde landen of gebieden zijn afgegeven of opgesteld. Artikel 28 Bewaring van het bewijs van oorsprong en de bewijsstukken 1. Exporteurs die om de afgifte van een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 verzoeken, dienen de in artikel 15, lid 3, bedoelde documenten gedurende ten minste drie jaar te bewaren. 2. Exporteurs die een factuurverklaring opstellen, bewaren een kopie van die factuurverklaring en van de in artikel 19, lid 3, bedoelde documenten gedurende ten minste drie jaar. 3. De douaneautoriteiten van het land van uitvoer die een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 afgeven, bewaren het in artikel 15, lid 2, bedoelde aanvraagformulier gedurende ten minste drie jaar. 4. De douaneautoriteiten van het land van invoer bewaren de certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 en de factuurverklaringen die bij hen worden ingediend gedurende ten minste drie jaar. Artikel 29 Verschillen en vormfouten 1. Geringe verschillen tussen de gegevens op het bewijs van oorsprong en de gegevens op de documenten die voor het vervullen van de invoerformaliteiten bij het douanekantoor worden ingediend, maken het bewijs van oorsprong niet automatisch ongeldig indien blijkt dat dit document wel degelijk met de aangebrachte goederen overeenstemt. 2. Kennelijke vormfouten, zoals typefouten, op het bewijs van oorsprong mogen niet tot weigering van dit document leiden, indien deze fouten niet van dien aard zijn dat zij twijfel doen rijzen over de juistheid van de daarin vermelde gegevens. Artikel 30 In euro uitgedrukte bedragen 1. Voor de toepassing van artikel 19, lid 1, onder b), en artikel 25, lid 3, wordt, wanneer de producten gefactureerd zijn in een andere valuta dan de euro, de tegenwaarde van de in euro uitgedrukte bedragen in de nationale valuta van een ACS-staat, van de lidstaten of van een van de andere in artikel 6 bedoelde landen of gebieden jaarlijks door elk van de betrokken landen vastgesteld. 2. Artikel 19, lid 1, onder b), en artikel 25, lid 3, zijn van toepassing op zendingen op basis van de valuta waarin de factuur is opgesteld, overeenkomstig het bedrag dat door het betrokken land is vastgesteld. 3. De in een bepaalde nationale valuta te gebruiken bedragen zijn de tegenwaarde in die valuta van de in euro uitgedrukte bedragen op de eerste werkdag van oktober van elk jaar. De bedragen worden de Commissie uiterlijk op 15 oktober medegedeeld en zijn van toepassing vanaf 1 januari van het daaropvolgende jaar. De Commissie stelt alle betrokken landen in kennis van de desbetreffende bedragen. 4. Een land mag het bedrag dat het resultaat is van de omrekening in zijn nationale valuta van een in euro uitgedrukt bedrag naar boven of beneden afronden. Het afgeronde bedrag mag niet meer dan 5 % afwijken van het door omrekening verkregen bedrag. Een land mag de tegenwaarde in zijn nationale valuta van een in euro uitgedrukt bedrag ongewijzigd handhaven indien bij de omrekening van dit bedrag, ten tijde van de in lid 3 bedoelde jaarlijkse aanpassing, vóór afronding, een stijging van minder dan 15 % van die tegenwaarde wordt verkregen. De tegenwaarde in nationale valuta kan ongewijzigd blijven indien de omrekening tot een daling van de tegenwaarde leidt. 5. De in euro uitgedrukte bedragen worden door de Commissie herzien. Bij deze herziening onderzoekt de Commissie of het wenselijk is de effecten van de betreffende limieten in reële termen te handhaven. Het kan in dit verband besluiten de in euro uitgedrukte bedragen te wijzigen. TITEL V REGELINGEN VOOR ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING Artikel 31 Wederzijdse bijstand 1. De ACS-staten doen de Commissie afdrukken toekomen van de door hen gebruikte stempels alsmede de adressen van de douaneautoriteiten die belast zijn met de afgifte van certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 en de controle van deze certificaten en de factuurverklaringen. Certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 en factuurverklaringen worden met het oog op de preferentiële behandeling aanvaard vanaf de datum van ontvangst van deze informatie door de Commissie. De Commissie deelt deze informatie aan de douaneautoriteiten van de lidstaten mede. 2. Ten behoeve van de correcte toepassing van deze bijlage verlenen de Unie, de LGO's en de ACS-staten elkaar, via de bevoegde douaneautoriteiten, bijstand bij de controle op de echtheid van de certificaten inzake goederenverkeer EUR.1, de factuurverklaringen of de leveranciersverklaringen en de juistheid van de daarin vermelde gegevens. De geraadpleegde autoriteiten verstrekken de relevante gegevens over de voorwaarden waaronder het product is vervaardigd, met name over de voorwaarden waaronder de regels van oorsprong in de verschillende betrokken ACS-staten, lidstaten en LGO's in acht zijn genomen. Artikel 32 Controle van de bewijzen van oorsprong 1. De bewijzen van oorsprong worden achteraf door middel van steekproeven gecontroleerd of wanneer de douaneautoriteiten van het land van invoer gegronde redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van deze documenten, de oorsprong van de betrokken producten of de naleving van de andere voorwaarden van deze bijlage. 2. Voor de toepassing van lid 1 zenden de douaneautoriteiten van het land van invoer het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, de factuur, indien deze werd voorgelegd, en de factuurverklaring of een kopie van deze documenten, terug aan de douaneautoriteiten van het land van uitvoer, eventueel onder vermelding van de redenen waarom de controle wordt aangevraagd. Zij verstrekken bij deze controleaanvraag alle documenten en gegevens die het vermoeden hebben doen rijzen dat de gegevens op het bewijs van oorsprong onjuist zijn. 3. De controle wordt verricht door de douaneautoriteiten van het land van uitvoer. Met het oog hierop zijn zij gerechtigd bewijsstukken op te vragen, de boekhouding van de exporteur in te zien en alle andere controles te verrichten die zij dienstig achten. 4. Indien de douaneautoriteiten van het land van invoer besluiten de toekenning van de preferentiële behandeling te schorsen zolang de uitslag van de controle niet bekend is, stellen zij de importeur voor de producten vrij te geven onder voorbehoud van de noodzakelijk geachte conservatoire maatregelen. 5. De resultaten van de controle worden zo spoedig mogelijk medegedeeld aan de douaneautoriteiten die de controle hebben aangevraagd. In deze mededeling moet duidelijk worden aangegeven of de documenten echt zijn, of de betrokken producten als producten van oorsprong uit de ACS-staten of uit een van de andere in artikel 6 bedoelde landen of gebieden kunnen worden beschouwd en of aan de andere voorwaarden van deze bijlage is voldaan. 6. Indien bij gegronde twijfel binnen tien maanden na de controleaanvraag geen antwoord is ontvangen of indien het antwoord onvoldoende gegevens bevat om de echtheid van het betrokken document of de werkelijke oorsprong van de producten vast te stellen, kennen de aanvragende douaneautoriteiten de preferentiële behandeling niet toe, behoudens in buitengewone omstandigheden. 7. Indien de resultaten van de controle of andere beschikbare gegevens erop lijken te wijzen dat de bepalingen van deze bijlage worden geschonden, wordt met de nodige spoed een onderzoek ingesteld om eventuele schendingen vast te stellen en te voorkomen. Artikel 33 Controle van de leveranciersverklaring 1. De leveranciersverklaringen worden door middel van steekproeven gecontroleerd of wanneer de douaneautoriteiten van de staat van invoer gegronde redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van het document of de juistheid of volledigheid van de gegevens over de oorsprong van de betrokken materialen. 2. De douaneautoriteiten aan wie een leveranciersverklaring wordt overgelegd, kunnen de douaneautoriteiten van de staat waar de verklaring werd opgesteld, verzoeken om afgifte van een inlichtingenblad volgens het model in aanhangsel 6 van deze bijlage. Zij kunnen ook de exporteur verzoeken een inlichtingenblad over te leggen, afgegeven door de douaneautoriteiten van de staat waar de verklaring is opgesteld. Een kopie van het inlichtingenblad wordt ten minste drie jaar bewaard door het kantoor dat het heeft afgegeven. 3. De douaneautoriteiten die de controle hebben aangevraagd, worden zo spoedig mogelijk van de resultaten van de controle in kennis gesteld. Uit het antwoord moet duidelijk blijken of de verklaring betreffende de oorsprong van de materialen juist is. 4. Voor controledoeleinden bewaren de leveranciers een kopie van het document dat de verklaring bevat alsmede alle bewijsmateriaal voor de werkelijke oorsprong van de goederen gedurende ten minste drie jaar. 5. De douaneautoriteiten van de staat waar de leveranciersverklaring is opgesteld, kunnen elk bewijs verlangen en alle controles uitvoeren die zij dienstig achten om de juistheid van de leveranciersverklaring te verifiëren. 6. Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 dat is afgegeven of opgesteld op grond van een onjuiste leveranciersverklaring, wordt geacht ongeldig te zijn. Artikel 34 Sancties Tegen eenieder die een document met onjuiste gegevens opstelt of laat opstellen met het doel een preferentiële behandeling voor producten te verkrijgen, worden sancties getroffen. Artikel 35 Vrije zones 1. Alle nodige maatregelen worden genomen om te voorkomen dat producten die onder geleide van een bewijs van oorsprong of een leveranciersverklaring worden verhandeld en die tijdens het vervoer in een op hun gebied gelegen vrije zone verblijven, door andere goederen worden vervangen of andere behandelingen ondergaan dan die welke gebruikelijk zijn om ze in goede staat te bewaren. 2. In afwijking van het bepaalde in lid 1 geven de bevoegde autoriteiten, wanneer producten van oorsprong die onder geleide van een bewijs van oorsprong in een vrije zone zijn ingevoerd er een be- of verwerking ondergaan, op verzoek van de exporteur een nieuw certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 af, mits de be- of verwerking in overeenstemming is met de bepalingen van deze bijlage. Artikel 36 Afwijkingen 1. De Commissie kan op eigen initiatief of op verzoek van een begunstigd land dit land tijdelijk een afwijking van deze bijlage toestaan wanneer: a) het voor het betrokken land door interne of externe factoren tijdelijk onmogelijk is de in deze bijlage opgenomen regels voor het verkrijgen van de oorsprong in acht te nemen, terwijl het dit voordien wel kon, of b) het land tijd nodig heeft om zich er op voor te bereiden de in deze bijlage opgenomen regels voor het verkrijgen van de oorsprong in acht te nemen. 2. De tijdelijke afwijking geldt zolang de effecten van de interne of externe factoren die tot de afwijking hebben geleid, duren of gedurende de tijd die het begunstigde land nodig heeft om te bereiken dat de regels in acht worden genomen. 3. Een afwijking moet schriftelijk bij de Commissie worden aangevraagd. In het verzoek moet worden aangegeven waarom de afwijking, overeenkomstig lid 1, noodzakelijk is; de nodige ondersteunende documenten moeten worden bijgevoegd. 4. Besluiten in het kader van dit artikel worden volgens de in artikel 19, lid 5, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure genomen. De Unie willigt alle verzoeken van ACS-staten in die overeenkomstig dit artikel naar behoren gemotiveerd zijn en waardoor geen ernstige schade kan ontstaan voor een gevestigde industrie van de Unie. TITEL VI CEUTA EN MELILLA Artikel 37 Bijzondere voorwaarden 1. De in deze bijlage gebruikte term „Unie” heeft geen betrekking op Ceuta en Melilla. Onder „producten van oorsprong uit de Unie” worden geen producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla verstaan. 2. Deze bijlage is van overeenkomstige toepassing om vast te stellen of producten die in Ceuta en Melilla worden ingevoerd, als van oorsprong uit de ACS-staten kunnen worden aangemerkt. 3. Wanneer volledig in Ceuta, Melilla of de Unie verkregen producten in de ACS-staten een be- of verwerking ondergaan, worden zij geacht volledig in de ACS-staten te zijn verkregen. 4. Be- en verwerkingen in Ceuta en Melilla of de Unie worden geacht in de ACS-staten te zijn verricht wanneer de materialen in de ACS-staten een verdere be- of verwerking ondergaan. 5. Voor de toepassing van de leden 3 en 4 van dit artikel worden de in artikel 5 genoemde ontoereikende be- en verwerkingen niet als be- of verwerking beschouwd. 6. Ceuta en Melilla worden als één enkel gebied beschouwd. TITEL VII SLOTBEPALING Artikel 38 Aanhangsels De aanhangsels van deze bijlage vormen er een integrerend deel van. Aanhangsel 1 Aantekeningen bij de lijst in aanhangsel 2 Aantekening 1: Deze lijst noemt de voorwaarden waaraan een product moet voldoen om als voldoende be- of verwerkt in de zin van artikel 4 van deze bijlage te worden beschouwd. Aantekening 2: 1. In de eerste twee kolommen van de lijst wordt het verkregen product omschreven. Kolom 1 geeft het nummer van de post of het hoofdstuk volgens het geharmoniseerde systeem en kolom 2 de omschrijving van de goederen die volgens dat systeem onder die post of dat hoofdstuk vallen. Voor ieder in de kolommen 1 en 2 omschreven product wordt in kolom 3 of 4 een regel gegeven. Een nummer in kolom 1 voorafgegaan door „ex” betekent dat de regel in kolom 3 of 4 alleen geldt voor het gedeelte van de desbetreffende post dat in kolom 2 is omschreven. 2. Wanneer in kolom 1 verscheidene postnummers zijn gegroepeerd of wanneer een hoofdstuknummer is vermeld en de omschrijving van het product in kolom 2 derhalve in algemene bewoordingen is gesteld, dan is de regel daarnaast in kolom 3 of 4 van toepassing op alle producten die volgens het geharmoniseerd systeem onder de posten van het hoofdstuk of onder elk van de in kolom 1 gegroepeerde posten zijn ingedeeld. 3. Wanneer in de lijst verschillende regels worden gegeven voor verschillende producten die onder een bepaalde post vallen, wordt na elk streepje dat deel van de post omschreven waarop de daarnaast in kolom 3 of 4 vermelde regel van toepassing is. 4. Wanneer voor een in kolom 1 en 2 vermeld product zowel in kolom 3 als in kolom 4 een regel wordt gegeven, kan de exporteur kiezen welke regel hij toepast, die in kolom 3 of die in kolom 4. Indien in kolom 4 geen oorsprongsregel wordt gegeven, moet de regel in kolom 3 worden toegepast. Aantekening 3: 1. Op producten die de oorsprong hebben verkregen en die bij de vervaardiging van andere producten worden gebruikt, is artikel 4 van deze bijlage van toepassing ongeacht het feit of die oorsprong verkreg