UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2021/2239 VAN DE COMMISSIE

van 15 december 2021

tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde stalen windmolenmasten voor grootschalige toepassing van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1), en met name artikel 9, lid 4,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Opening van het onderzoek

(1) Op 21 oktober 2020 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 5 van Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad (“de basisverordening”) een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer van bepaalde stalen windmolenmasten (“het onderzochte product”) van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“het betrokken land” of “de VRC”). Zij heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”).

(2) De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een op 9 september 2020 door de European Wind Tower Association (“de klager” of “EWTA”) ingediende klacht. De klacht was ingediend namens de bedrijfstak van de Unie voor stalen windmolenmasten in de zin van artikel 5, lid 4, van de basisverordening. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal over dumping en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om een onderzoek te openen.

1.2. Belanghebbenden en opmerkingen bij de opening van het onderzoek

(3) In het bericht van inleiding heeft de Commissie belanghebbenden uitgenodigd contact met haar op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast heeft de Commissie de klager, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs, de Chinese autoriteiten alsmede de haar bekende gebruikers/importeurs specifiek in kennis gesteld van de opening van het onderzoek en hen uitgenodigd mee te werken.

(4) De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te maken over de opening van het onderzoek en een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures aan te vragen. De Commissie heeft in maart 2021 met drie gebruikers hoorzittingen gehouden.

(5) De organisatie van Chinese producenten China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic products (Chinese Kamer van Koophandel voor de in- en uitvoer van machines en elektronische producten, “de CCCME”) stelde in haar opmerkingen over de opening van het onderzoek dat de klager geen zinvolle samenvatting van de in de klacht gebruikte vertrouwelijke informatie heeft verstrekt, vooral met betrekking tot de bijlagen 2.1 tot en met 2.4 bij de klacht. Volgens de CCCME kon zij door het overmatige gebruik van vertrouwelijke gegevens geen goed beeld van de situatie tijdens het onderzoektijdvak krijgen. Zij herhaalde die argumenten in haar opmerkingen en de hoorzitting na de voorlopige fase.

(6) De Commissie merkte op dat de klager in de respectieve bijlagen slechts bedrijfsspecifieke informatie als vertrouwelijk heeft aangemerkt, zoals de omzet, winst en het productie- en verkoopvolume van elke onderneming die haar gegevens heeft verstrekt voor de voorbereiding van de klacht. De geaggregeerde cijfers van elke indicator werden verstrekt in de openbare versie van de klacht. In tegenstelling tot wat de CCCME aanvoerde, was de informatie in de openbare versie van de klacht dus toereikend voor de CCCME om gedetailleerde opmerkingen te maken over de berekening van de schademarge in de klacht. In antwoord op de opmerkingen van de CCCME heeft EWTA zelf ook aangevoerd dat het in strijd met het belang van de producenten in de Unie was om gedetailleerde informatie, zelfs geïndexeerd, over hun individuele prestaties tijdens de beoordelingsperiode te verstrekken (3). Bijgevolg heeft de Commissie het argument afgewezen.

1.3. Steekproeven

(7) In het bericht van inleiding heeft de Commissie verklaard dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zou samenstellen overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening.

1.3.1. Steekproef van producenten in de Unie

(8) In het bericht van inleiding heeft de Commissie verklaard dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. De Commissie stelde de steekproef samen op basis van de productie en de verkoopvolumes in de Unie zoals door de producenten in de Unie gemeld in het kader van het representativiteitsonderzoek voorafgaand aan de opening, daarbij tevens hun geografische locatie in aanmerking nemend. Deze steekproef bestond uit drie producenten in de Unie die in twee verschillende lidstaten zijn gevestigd en die in de openingsfase ongeveer 38 % van de geschatte verkoop- en productievolumes in de Unie van het soortgelijke product voor hun rekening namen. De Commissie heeft de belanghebbenden om opmerkingen ten aanzien van de voorlopige steekproef verzocht. Geen enkele partij heeft opmerkingen ingediend.

(9) De voorlopige steekproef van drie producenten in de Unie werd derhalve representatief geacht voor de bedrijfstak van de Unie en werd als de definitieve steekproef bevestigd.

(10) De CCCME en de vereniging voor windenergie in Europa (“WindEurope”) plaatsten ruim na het verstrijken van de uiterste termijn voor het indienen van opmerkingen over de steekproef van de producenten in de Unie vraagtekens bij de representativiteit van de klager. De door beide partijen ingediende opmerkingen konden het besluit over de steekproef van producenten in de Unie niet wijzigen en werden afgewezen.

1.3.2. Steekproef van importeurs

(11) Bij de opening van het onderzoek verstrekte één partij, die een niet-verbonden importeur zou zijn, de in het bericht van inleiding gevraagde informatie en stemde zij ermee in om in de steekproef te worden opgenomen. Die partij bleek deel uit te maken van een groep waarvan de voornaamste belangen gelijk zijn aan die van een gebruiker van stalen windmolenmasten. Bijgevolg besloot de Commissie dat een steekproef niet nodig was. Er werden geen opmerkingen over dit besluit ingediend.

1.3.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de VRC

(12) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te kunnen stellen, heeft de Commissie alle bekende producenten-exporteurs in de VRC verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken. Bovendien heeft de Commissie de vertegenwoordiging van de Volksrepubliek China bij de Europese Unie verzocht eventuele andere producenten-exporteurs die in deelname aan het onderzoek geïnteresseerd konden zijn te identificeren en/of contact met hen op te nemen.

(13) Zeven producenten uit het betrokken land hebben de verlangde informatie verstrekt en ermee ingestemd in de steekproef te worden opgenomen. Slechts zes van hen voerden tijdens het onderzoektijdvak stalen windmolenmasten uit naar de Unie. Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de basisverordening heeft de Commissie een steekproef van drie producenten-exporteurs samengesteld op basis van het grootste representatieve uitvoervolume naar de Unie dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. De voorlopige steekproef bestond uit de ondernemingen Chengxi Shipyard Co., Ltd. (“Chengxi Shipyard”), CS WIND China Co., Ltd. (“CS Wind”), en Suzhou Titan New Energy Technology Co., Ltd. (“Suzhou Titan”). Overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de basisverordening werden alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de autoriteiten van het betrokken land geraadpleegd over de samenstelling van de steekproef.

(14) Eén medewerkende producent-exporteur maakte een opmerking bij de samenstelling van de voorlopige steekproef. De onderneming Penglai Dajin Offshore Heavy Industry Co., Ltd. (“Penglai Dajin”) verzocht om in de steekproef te worden opgenomen en voerde aan dat de voorlopige steekproef om verschillende redenen niet representatief was. Ten eerste voerde de onderneming aan dat de steekproef geografisch niet representatief was, aangezien alle in de steekproef opgenomen ondernemingen in de provincie Jiangsu waren gevestigd. Ten tweede wees Penglai Dajin erop dat één van de in de steekproef opgenomen ondernemingen een staatsonderneming is en dat een andere een dochteronderneming van een buitenlands bedrijf is. Ten derde betoogde de onderneming dat zij, in tegenstelling tot sommige van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs met een gecompliceerde groepsstructuur, binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs zou kunnen worden onderzocht. Ten slotte voerde Penglai Dajin aan dat twee van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs niet representatief waren vanuit het oogpunt van de productie, aangezien zij alleen stalen masten met een grote diameter produceerden.

(15) De Commissie merkte op dat de voorlopige steekproef overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening bestond uit ondernemingen met de grootste representatieve productie-, verkoop- of uitvoerhoeveelheden die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs konden worden onderzocht. Bovendien bracht Penglai Dajin geen dwingende redenen naar voren waarom de Commissie enige van de in de voorlopige steekproef opgenomen producenten-exporteurs zou moeten vervangen. Bijgevolg heeft de Commissie het verzoek van Penglai Dajin afgewezen en heeft zij de steekproef bevestigd.

(16) Kort daarna zegde een van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, de onderneming CS Wind, haar medewerking op. De Commissie nam nota van dit besluit en stelde de onderneming in kennis van haar voornemen om eventuele antidumpingrechten voor deze onderneming overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening vast te stellen. Daarnaast bracht de Commissie de vertegenwoordiging van de Volksrepubliek China op de hoogte van de situatie.

(17) Vervolgens vulde de Commissie de steekproef van producenten-exporteurs aan door er de onderneming Penglai Dajin aan toe te voegen; qua uitvoerhoeveelheden was dit de eerstvolgende onderneming van de ondernemingen die hun medewerking hadden verleend en die binnen de gestelde termijnen konden worden onderzocht.

1.4. Individueel onderzoek

(18) Aanvankelijk hebben vier producenten-exporteurs in de VRC die het steekproefformulier hadden ingevuld, verzocht om een individueel onderzoek overeenkomstig artikel 17, lid 3, van de basisverordening. Op de dag van opening van het onderzoek stelde de Commissie de vragenlijsten online beschikbaar (4). De Commissie heeft bij de aankondiging van de steekproef de producenten-exporteurs die niet in de steekproef waren opgenomen, ervan in kennis gesteld dat zij de vragenlijst moesten beantwoorden indien zij voorwerp van een individueel onderzoek wilden zijn. Geen van de bedrijven heeft echter een beantwoorde vragenlijst ingediend. Derhalve is geen verzoek om individueel onderzoek ingewilligd.

1.5. Antwoorden op de vragenlijsten

(19) De Commissie heeft de overheid van de VRC (“Chinese overheid”) een vragenlijst toegezonden betreffende het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening.

(20) De Commissie heeft de vragenlijsten voor producenten in de Unie, niet-verbonden importeurs, gebruikers en producenten-exporteurs op de dag van de opening van het onderzoek online (5) ter beschikking gesteld. De belanghebbenden werden van de locatie van de vragenlijsten in kennis gesteld in het bericht van inleiding, alsook op het moment dat de Commissie de steekproef of haar besluit om geen steekproef samen te stellen bekendmaakte.

(21) De Commissie heeft antwoorden op de vragenlijsten ontvangen van de drie in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en twee gebruikers. Van de Chinese overheid is geen antwoord ontvangen. Derhalve stelde de Commissie de Chinese overheid in kennis van haar voornemen om artikel 18 van de basisverordening toe te passen met betrekking tot potentiële bevindingen van het bestaan van verstoringen van betekenis.

(22) Gezien de huidige COVID-19-pandemie en de inperkingsmaatregelen die door verschillende lidstaten en door verschillende derde landen zijn genomen, kon de Commissie geen controlebezoeken op grond van artikel 16 van de basisverordening verrichten. In plaats daarvan heeft de Commissie op afstand de door de partijen verstrekte informatie getoetst in overeenstemming met haar mededeling over de gevolgen van de uitbraak van COVID-19 voor antidumping- en antisubsidieonderzoeken (6).

(23) De Commissie verzamelde alle gegevens die zij voor de vaststelling van dumping, de daardoor veroorzaakte schade en het belang van de Unie nodig achtte. In dit verband heeft de Commissie toetsingen op afstand verricht bij de volgende ondernemingen/partijen: producenten in de Unie en hun branchevereniging: — GRI Renewable Industries S.L., Madrid, Spanje; — Welcon A/S, Give, Denemarken; — Windar Renovables S.L, Avilés, Spanje; — EWTA, Brussel, België; gebruikers: — GE Wind Energy GmbH, Salzbergen, Duitsland (“GE”); — Vestas Wind Systems A/S, Aarhus N, Denemarken, en verbonden ondernemingen (“Vestas”); producenten-exporteurs in de VRC: — Chengxi Shipyard Co., Ltd., Jiangyin City, en haar verbonden binnenlandse producent CSSC Guangxi Shipbuilding & Offshore Engineering Co., Ltd., Qinzhou City; — Penglai Dajin Offshore Heavy Industry Co., Ltd., Penglai, en haar verbonden binnenlandse producent Liaoning Dajin Heavy Industry Corporation, Fuxin; — Suzhou Titan New Energy Technology Co., Ltd., Taicang City, en haar verbonden binnenlandse producenten Baotou Titan Wind Power Energy Equipment Co., Ltd., Baotou Rare Earth High-tech Zone en Heze Titan New Energy Equipment Co., Ltd., Heze City.

1.6. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(24) Het onderzoek naar dumping en schade had betrekking op de periode van 1 juli 2019 tot en met 30 juni 2020 (“het onderzoektijdvak” of “OT”). Het onderzoek naar ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2017 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”).

1.7. Niet-instelling van voorlopige maatregelen

(25) Overeenkomstig artikel 7, lid 1, van de basisverordening was de uiterste termijn voor de instelling van voorlopige maatregelen 18 juni 2021. Overeenkomstig artikel 19 bis, lid 2, van de basisverordening heeft de Commissie de belanghebbenden op 21 mei 2021 ingelicht over haar voornemen om geen voorlopige maatregelen in te stellen.

(26) Op 18 juni 2021 bevestigde de Commissie haar besluit om geen voorlopige maatregelen in te stellen en stelde zij de belanghebbenden in de gelegenheid om aanvullende informatie in te dienen en/of om te worden gehoord. De CCCME verzocht om een hoorzitting en diende opmerkingen in. Op de opmerkingen en argumenten die tijdens de hoorzitting en in de ingediende informatie naar voren werden gebracht, wordt naar behoren ingegaan in de desbetreffende punten van deze verordening.

(27) Aangezien er geen voorlopige antidumpingmaatregelen werden ingesteld, heeft er geen registratie van de invoer plaatsgevonden.

1.8. Vervolg van de procedure

(28) De Commissie is doorgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte. Bij het vaststellen van de definitieve bevindingen heeft de Commissie de opmerkingen van de belanghebbenden in overweging genomen.

(29) De Commissie heeft alle belanghebbenden ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan zij voornemens was een definitief antidumpingrecht in te stellen op stalen windmolenmasten van oorsprong uit de VRC (“mededeling van de definitieve bevindingen”). Alle partijen konden binnen een bepaalde termijn opmerkingen indienen over de mededeling van de definitieve bevindingen.

(30) De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn eveneens in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Op 23 september 2021 vond een hoorzitting met EWTA plaats. Op 27 september 2021 vonden hoorzittingen met de CCCME en Suzhou Titan plaats.

(31) Na de mededeling van de definitieve bevindingen en tijdens de bovengenoemde hoorzitting met de diensten van de Commissie herhaalde de CCCME haar in overweging 5 samengevatte stelling dat EWTA buitensporig gebruik van vertrouwelijke informatie zou hebben gemaakt. Dit zou niet alleen betrekking hebben op de in de klacht verstrekte informatie, maar ook op de informatie die bij de mededeling van de definitieve bevindingen aan de belanghebbenden is verstrekt. Met betrekking tot dit laatste waren de CCCME en Suzhou Titan met name van mening dat de mededeling van de berekening van het prijsbederf die aan de producenten-exporteurs was verstrekt onvoldoende gedetailleerd was wat de berekening van de richtprijs betreft. Chengxi Shipyard diende na de mededeling van de definitieve bevindingen soortgelijke opmerkingen in. De Commissie heeft de bekendgemaakte gegevens onderzocht en, hoewel de exacte richtprijzen per productsoort van de bedrijfstak van de Unie om redenen van vertrouwelijkheid niet konden worden meegedeeld, heeft zij de drie in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs op dezelfde dag aanvullende informatie verstrekt over de berekening van de prijsonderbieding en het prijsbederf.

(32) Desondanks verzochten de CCCME en Suzhou Titan de raadadviseur-auditeur in te schakelen, aangezien i) zij van mening waren dat de Commissie bepaalde gegevens van de bedrijfstak van de Unie beter zou moeten controleren (dit wordt behandeld in overweging 307), ii) zij graag het standpunt van de raadadviseur-auditeur wilden horen over de bron die de Commissie had gebruikt voor het vaststellen van de prijzen van de invoer van stalen windmolenmasten uit de VRC (behandeld in de overwegingen 317 en 318), iii) er discrepanties werden vastgesteld toen drie opmerkingen van de klager met elkaar werden vergeleken (behandeld in de overwegingen 306 en 307), en iv) er significante verschillen bestonden tussen dumping- en schademarges (behandeld in de overwegingen 292 tot en met 295). Op 14 oktober 2021 vond een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur plaats, tijdens welke de Commissie deze kwesties heeft verduidelijkt. De raadadviseur-auditeur concludeerde dat er geen sprake was van schending van het recht van verweer.

(33) Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelde EWTA dat procedurele problemen in het onderzoek afbreuk hebben gedaan aan het recht van verweer van de klager en zijn vermogen om de opmerkingen van Chinese exporteurs en gebruikers te beoordelen en daarop te reageren. Volgens EWTA hebben Chinese exporteurs en andere belanghebbenden gedurende het gehele onderzoek buitensporig gebruik gemaakt van vertrouwelijke informatie terwijl zij consequent geen zinvolle samenvattingen van hun vertrouwelijke opmerkingen hebben verstrekt. Dit zou het voor de klager onmogelijk hebben gemaakt om de relevante gegevens en stellingen te beoordelen en er zinvolle opmerkingen over te maken, waardoor zijn recht op een eerlijke rechtsbedeling is geschonden.

(34) De Commissie heeft het argument afgewezen omdat het niet verder was onderbouwd. Bovendien merkte de Commissie op dat alle informatie die in vertrouwelijke vorm werd verstrekt evenzo werd ingediend voor het niet-vertrouwelijke dossier wanneer de vrijgave ervan geen afbreuk zou hebben gedaan aan de vertrouwelijkheidsbelangen van de indienende partij.

(35) De opmerkingen van de belanghebbenden zijn onderzocht en indien passend in deze verordening in aanmerking genomen.

(36) Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelden verschillende partijen dat de Commissie de maatregelen overeenkomstig artikel 14, lid 4, van de basisverordening moest schorsen. De klager en verschillende producenten in de Unie verzetten zich tegen een eventuele schorsing van de maatregelen. De Commissie heeft de ontvangst van de door deze partijen verstrekte informatie bevestigd en hen eraan herinnerd dat, indien de Commissie dit passend acht, zij kan besluiten de maatregelen te schorsen wanneer de marktomstandigheden tijdelijk zodanig zijn gewijzigd dat het onwaarschijnlijk is dat als gevolg van de schorsing opnieuw schade zal ontstaan, en wanneer het in het belang van de Unie is dit te doen.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(37) Na de productomschrijving in het bericht van inleiding te hebben geëvalueerd, en teneinde misverstanden voor de nationale douaneautoriteiten te voorkomen, achtte de Commissie het passend de omschrijving van het product zoals die in het bericht van inleiding was gepubliceerd enigszins te wijzigen. De veranderingen vereisten geen wijziging van het bericht en hadden geen gevolgen voor de belanghebbenden in de procedure. De wijzigingen worden hieronder cursief aangegeven.

(38) Bij het betrokken product gaat het om bepaalde stalen windmolenmasten voor grootschalige toepassing, al dan niet taps toelopend, en de al dan niet geassembleerde segmenten daarvan (7), al dan niet voorzien van een geïntegreerde mastfundering, al dan niet gecombineerd met gondels of rotorbladen, en die ontworpen zijn ter ondersteuning van de gondel en de rotorbladen voor gebruik in windturbines met een elektrisch opwekkingsvermogen — zowel onshore als offshore — gelijk aan of groter dan 1,00 megawatt (“MW”) en met, in volledig geassembleerde toestand, een minimumhoogte van 50 meter tussen de basis van de mast en de onderkant van de gondel (d.w.z. waar de top van de mast en de gondel met elkaar verbonden zijn) (“stalen windmolenmasten”), van oorsprong uit de VRC, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7308 20 00 (Taric-code 7308200011) en ex 7308 90 98 (Taric-code 7308909811) en, indien ingevoerd als onderdeel van een windturbine, momenteel ingedeeld onder de GN-code ex 8502 31 00 (Taric-codes 8502310011 en 8502310085) (“het betrokken product”).

2.2. Soortgelijk product

(39) Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysieke en technische basiseigenschappen hebben en voor dezelfde basisdoeleinden worden gebruikt: — het betrokken product; — het product dat in de VRC wordt geproduceerd en aldaar op de binnenlandse markt wordt verkocht, en — het product dat in de Unie door de bedrijfstak van de Unie wordt vervaardigd en verkocht.

(40) De Commissie heeft geconcludeerd dat die producten derhalve soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

2.3. Argumenten betreffende de productomschrijving

(41) Vestas verzocht om grotere stalen windmolenmasten uit te sluiten, omdat de bedrijfstak van de Unie voornamelijk capaciteit voor kleinere masten heeft (8).

(42) De Commissie achtte het verzoek ongegrond omdat de bedrijfstak van de Unie over het algemeen over productiecapaciteit voor alle vereiste maten van stalen windmolenmasten beschikt, ook al vervaardigen niet alle producenten van stalen windmolenmasten in de Unie dezelfde afmetingen. De Commissie stelde ook vast dat alle stalen windmolenmasten, ongeacht hun afmeting of plaats van invoer, dezelfde eigenschappen hebben wat betreft hun fysieke en technische basiskenmerken, eindgebruik en onderlinge verwisselbaarheid. De Commissie heeft het verzoek om uitsluiting derhalve afgewezen.

(43) De CCCME voerde aan dat het product dat in de VRC wordt geproduceerd en aldaar op de binnenlandse markt wordt verkocht en het product dat door de bedrijfstak van de Unie in de Unie wordt geproduceerd en verkocht vanwege de verscheidenheid binnen de productomschrijving niet als soortgelijke producten konden worden beschouwd. Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de CCCME verzocht om een beperking van de productomschrijving op grond van de bestaande gedifferentieerde regelgeving en subsidies in de Unie voor lange tegenover korte masten en de verwachte toename in hoogte van stalen windmolenmasten. De CCCME heeft geen bewijs overgelegd over de mastmodellen die zouden moeten worden uitgesloten of over de technische kenmerken van de masten die volgens haar moeten worden uitgesloten.

(44) Het bovengenoemde argument wordt afgewezen. De Commissie merkte op dat het binnen een productgroep normaal is dat er verschillende modellen of typen bestaan. Bij de berekening van prijsonderbieding, prijsbederf en dumping worden die verscheidenheid van het product en eventuele daaruit voortvloeiende verschillen in de productiekosten en prijzen ten volle in aanmerking genomen door middel van het productcontrolenummer (“PCN”). Zoals vermeld in punt 2.2, heeft de Commissie vastgesteld dat alle stalen windmolenmasten dezelfde eigenschappen hebben wat betreft hun fysieke en technische basiskenmerken, eindgebruik en onderlinge verwisselbaarheid, wat de relevante factoren zijn voor de vaststelling van het betrokken product.

3. DUMPING

3.1. Procedure voor de vaststelling van de normale waarde op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening

(45) Aangezien er bij de opening van het onderzoek voldoende bewijsmateriaal beschikbaar was dat met betrekking tot de VRC wees op het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening, achtte de Commissie het passend om het onderzoek te openen uit hoofde van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

(46) Om de benodigde gegevens voor de mogelijke toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening te verzamelen, heeft de Commissie bijgevolg in het bericht van inleiding alle producenten-exporteurs in de VRC verzocht informatie over de inputs voor de vervaardiging van stalen windmolenmasten te verstrekken. Vijf producenten-exporteurs hebben die informatie verstrekt.

(47) Om de informatie te verkrijgen die zij voor haar onderzoek met betrekking tot de vermeende verstoringen van betekenis nodig achtte, heeft de Commissie de Chinese overheid een vragenlijst toegezonden. Bovendien heeft de Commissie in punt 5.3.2 van het bericht van inleiding alle belanghebbenden uitgenodigd om binnen 37 dagen na de datum van bekendmaking van dit bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie hun standpunt kenbaar te maken, informatie in te dienen en ondersteunend bewijsmateriaal te verstrekken ten aanzien van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Van de Chinese overheid is binnen de gestelde termijn geen antwoord op de vragenlijst ontvangen. Derhalve heeft de Commissie de Chinese overheid ervan in kennis gesteld dat zij overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening de beschikbare gegevens zou gebruiken om het bestaan van verstoringen van betekenis in de VRC vast te stellen.

(48) De producenten-exporteurs Chengxi Shipyard en Suzhou Titan alsook de organisatie van Chinese producenten CCCME hebben in hun opmerkingen over de eerste mededeling over de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde van 1 december 2020 opmerkingen gemaakt over de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Zij herhaalden hun argumenten in de opmerkingen die zij hadden ingediend over de tweede mededeling over de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde van 8 april 2021. Die opmerkingen worden besproken in punt 3.2.1 van deze verordening.

(49) In het bericht van inleiding heeft de Commissie ook vermeld dat zij, gezien het beschikbare bewijs, wellicht op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening een geschikt representatief land moet selecteren om op basis van niet-verstoorde prijzen of benchmarks de normale waarde vast te stellen.

(50) Op 1 december 2020 heeft de Commissie de belanghebbenden door middel van een mededeling (“de eerste mededeling”) (9) op de hoogte gebracht van de relevante bronnen die zij voornemens was te gebruiken om de normale waarde vast te stellen. In die mededeling heeft de Commissie een lijst verstrekt van alle productiefactoren zoals grondstoffen, arbeid en energie die bij de productie van het betrokken product een rol spelen. Daarnaast heeft de Commissie op basis van de criteria voor de keuze van niet-verstoorde prijzen of benchmarks enkele mogelijke representatieve landen aangewezen, te weten Mexico, Zuid-Afrika en Turkije. De Commissie heeft opmerkingen over de eerste mededeling ontvangen van de twee in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs Chengxi Shipyard (10) en Suzhou Titan (11), de CCCME (12) en de gebruiker Vestas (13). De opmerkingen werden behandeld in de tweede mededeling over de bronnen voor de vaststelling van de normale waarde en zijn ook samengevat in punt 3.2.2 van deze verordening.

(51) Op 8 april 2021 heeft de Commissie de belanghebbenden door middel van een tweede mededeling (“de tweede mededeling”) (14) over de relevante bronnen die zij voornemens was te gebruiken om de normale waarde vast te stellen, meegedeeld dat zij Mexico als het meest geschikte representatieve land had aangewezen. Zij deelde de belanghebbenden tevens mee dat zij de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (“VAA-kosten”) en de winst zou vaststellen op basis van de beschikbare informatie over de ondernemingen Arcosa Industries de México, S. de R.L. de C.V. en Speco Wind Power, S.A. de C.V., producenten in het representatieve land. De Commissie heeft opmerkingen over de tweede mededeling ontvangen van Chengxi Shipyard (15), Suzhou Titan (16), en de CCCME (17). De opmerkingen worden besproken in punt 3.2.2 van deze verordening.

3.2. Normale waarde

3.2.1. Bestaan van verstoringen van betekenis

(52) In recente onderzoeken met betrekking tot de staalsector in de VRC (18) — staal is de voornaamste productiefactor voor windmolenmasten — stelde de Commissie vast dat er sprake was van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening. De Commissie heeft in het kader van het onderhavige onderzoek geconcludeerd dat het op basis van het beschikbare bewijsmateriaal ook passend was artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen.

(53) In die onderzoeken heeft de Commissie vastgesteld dat er sprake is van aanzienlijk overheidsingrijpen in de VRC, waardoor de effectieve toewijzing van middelen overeenkomstig marktbeginselen wordt verstoord (19). De Commissie concludeerde met name dat in de sector staal, de belangrijkste grondstof voor de productie van het onderzochte product, niet alleen een aanzienlijke mate van eigendom van de Chinese overheid in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste streepje, van de basisverordening (20) blijft bestaan, maar dat de Chinese overheid zich ook de in de prijzen en kosten kan mengen via overheidsdeelneming in ondernemingen in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), tweede streepje, van de basisverordening (21). De Commissie heeft verder vastgesteld dat de aanwezigheid van de staat op de financiële markten en het ingrijpen door de staat op die markten, alsmede bij de verstrekking van grondstoffen en inputs, een aanvullend verstorend effect hebben op de markt. Over de gehele linie leidt het planningssysteem in de VRC er namelijk toe dat de middelen worden geconcentreerd in sectoren die door de Chinese overheid als strategisch of anderszins politiek belangrijk zijn bestempeld, in plaats van dat allocatie plaatsvindt in overeenstemming met de marktkrachten (22). Bovendien heeft de Commissie geconcludeerd dat de Chinese faillissements- en eigendomswetgeving niet naar behoren functioneert in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vierde streepje, van de basisverordening, en dus verstoringen veroorzaakt, met name wanneer insolvente ondernemingen op de been worden gehouden en als het gaat om het toewijzen van grond in de VRC (23). In dezelfde lijn stelde de Commissie vast dat er sprake is van verstoringen van loonkosten in de staalsector in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vijfde streepje, van de basisverordening (24), alsmede van verstoringen op de financiële markten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), zesde streepje, van de basisverordening, met name wat betreft de toegang tot kapitaal voor bedrijven in de VRC (25).

(54) De klacht bevatte informatie over de verstoringen in de staalsector, en met name over het Dertiende vijfjarenplan voor staal en de preferentiële behandeling van de ondernemingen die actief zijn in de staalindustrie. Voorts bevatte de klacht een uitgebreide lijst van staatsondernemingen die stalen windmolenmasten produceren, met inbegrip van de volgende Chinese fabrikanten van originele uitrusting (“OEM” — Original Equipment Manufacturers): China Shipbuilding Industry Corporation, Dongfang Electric Corporation, Xinjiang Goldwind (geen staatsonderneming, maar in aanzienlijke mate in handen van de staat), Shanghai Electric (genoteerd in Hongkong en Shanghai en voor 63 % in staatsbezit), Dalian Huarui Heavy Industry, Taiyuan Heavy Machinery Group Co Ltd, Guodian United Power Technology Company Limited, XEMC Windpower (waarvan de provincie Hunan meerderheidsaandeelhouder is en waarvan de resterende aandelen worden verhandeld op de beurs van Shanghai), China Datang Corporation, en de insolvente onderneming Baoding Tianwei Baobian Electric Co. In de klacht wordt ook Envision Energy genoemd, een particuliere onderneming die niettemin van een staatsbank een kredietlijn van 50 miljoen RMB toegewezen heeft gekregen.

(55) Naast de bovengenoemde OEM’s worden in de klacht bovendien de volgende Chinese producenten van windmolenmasten vermeld: Chengxi Shipyard Co., Ltd., een dochterholding van China State Shipbuilding Corporation en China CSSC Holdings Limited (beide staatsondernemingen); Beijing JINGCHENG New Energy Co., Ltd., een dochteronderneming van Beijing JINGCHENG Machinery Electric Holding Co., Ltd. (in staatsbezit); Zhonghang Hongbo Windpower Equipment Co., Ltd., een van de strategische partners van AVIC, het grootste ruimtevaart- en defensiebedrijf in staatsbezit van de VRC; China Gezhouba Group Corporation (een staatsonderneming); Harbin Hongguang Boiler Group Co., Ltd. (een hightechonderneming op staatsniveau); Jiangsu Baolong Electromechanical Manufacturing Co., Ltd., een van de belangrijkste toonaangevende ondernemingen in Liyang, waarin twee voormalige staatsondernemingen zijn gefuseerd, en HuaDian Heavy Industries Co., Ltd., met een meerderheidsbelang in handen van de Chinese commissie voor toezicht op en beheer van staatsactiva.

(56) Bovendien wordt in de klacht melding gemaakt van het onderzoek van het Department of Commerce van de VS naar twee Chinese ondernemingen (CS Wind en Titan Wind) (26), waarin ten minste de volgende beleidsmaatregelen die rechtstreeks ten goede komen aan de productiesector zijn aangewezen: programmaleningen aan de industrie voor hernieuwbare energie; koperskredieten voor export; “two free/three half”-programma voor met buitenlands kapitaal gefinancierde ondernemingen; vennootschapsbelastingkredieten voor met buitenlands kapitaal gefinancierde ondernemingen op grond van hun geografische locatie; wet inzake vennootschapsbelasting; programma voor onderzoek en ontwikkeling; kortingen op invoerrechten en btw-vrijstellingen voor het gebruik van ingevoerde apparatuur; verstrekking van warmgewalst staal; verstrekking van elektriciteit voor een ontoereikende prijs; ondersteuningsfonds voor de bouw van projectinfrastructuur verstrekt door de beheerscommissie van Lianyungang Economic and Technological Development Zone (“LETDZ”); onderscheiding voor goede prestaties aangaande het betalen van belastingen; onderscheiding voor de stad Taicang ter ondersteuning van de beursnotering van ondernemingen; onderscheidingen voor de stad Taicang ter bevordering van de ontwikkeling van industriële economie voor de driejarige periode van 2010 tot en met 2012; speciaal fonds voor de ontwikkeling van wetenschap en technologie, en de onderscheiding “Rare Earth High and New Technology Industrial Development Zone for Excellent Construction Projects” voor Titan Baotou.

(57) De Commissie heeft in het huidige onderzoek onderzocht of het wegens de aanwezigheid van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening al dan niet passend was om gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in de VRC. Daartoe heeft de Commissie gebruikgemaakt van het beschikbare bewijsmateriaal in het dossier, met inbegrip van het bewijsmateriaal in het landrapport met betrekking tot de VRC (“het rapport”) (27), dat gebaseerd is op openbaar beschikbare bronnen. Bij deze analyse is niet alleen gekeken naar het aanzienlijke overheidsingrijpen in de economie van de VRC in het algemeen, maar ook naar de specifieke marktsituatie in de sector waar het betrokken product onder valt. De Commissie heeft deze bewijselementen verder aangevuld met haar eigen onderzoek naar de verschillende criteria die relevant zijn om het bestaan van verstoringen van betekenis in de VRC te bevestigen.

(58) Met betrekking tot de mate van eigendom van de Chinese overheid in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste streepje, van de basisverordening, zijn er geen gedetailleerde gegevens over het precieze aandeel van staatsondernemingen en particuliere producenten van windmolenmasten; sommige grote Chinese producenten van windmolenmasten, waaronder Chengxi Shipyard en Fuchuan Yifan, zijn echter staatsondernemingen.

(59) In de sector staal, de belangrijkste productiefactor van windmolenmasten, blijft een aanzienlijke mate van eigendom van de Chinese overheid bestaan. Het aantal staatsondernemingen en particuliere ondernemingen is naar schatting weliswaar nagenoeg gelijk, maar van de vijf Chinese staalproducenten die tot ‘s werelds tien grootste staalproducenten behoren, zijn er vier staatsondernemingen (28). En terwijl de tien grootste producenten in 2016 slechts ongeveer 36 % van de totale industriële productie voor hun rekening namen, stelde de Chinese overheid in datzelfde jaar de doelstelling vast om tegen 2025 60 % tot 70 % van de staalproductie te consolideren in circa tien grote ondernemingen (29). Dit voornemen is door de Chinese overheid in april 2019 herhaald bij de aankondiging van richtsnoeren betreffende de consolidering van de staalindustrie (30). Deze consolidering kan ertoe leiden dat winstgevende particuliere ondernemingen moeten fuseren met ondermaats presterende staatsondernemingen (31).

(60) Bovendien worden in de staalsector veel van de grootste producenten specifiek genoemd in het “Plan voor de aanpassing en modernisering van de staalindustrie voor 2016-2020”. Zo vermeldt het Chinese Shanxi Taiyuan Iron & Steel Co. Ltd (“TISCO”), dat in staatsbezit is, op haar website dat het “een supergigant op het gebied van ijzer en staal” is, die zich heeft “ontwikkeld tot een buitengewoon grootschalig ijzer- en staalcomplex dat geïntegreerd is met de activiteiten op het gebied van de winning van ijzer en de productie, verwerking en levering van en handel in ijzer en staal” (32). Baosteel is een andere grote Chinese staatsonderneming die zich bezighoudt met de vervaardiging van staal en is onderdeel van de recent geconsolideerde China Baowu Steel Group Co. Ltd. (voorheen Baosteel Group en Wuhan Iron & Steel) (33).

(61) Door een bepaalde mate van overheidsingrijpen in de bedrijfstak voor windmolenmasten en een groot aandeel van staatsondernemingen in de sector windmolenmasten en staal, worden zelfs particuliere producenten verhinderd om onder marktomstandigheden te opereren. Zowel staats- als particuliere ondernemingen in de sector windmolenmasten zijn immers ook onderworpen aan beleidstoezicht, zoals vermeld in de overwegingen 67 tot en met 74.

(62) Wat betreft de mogelijkheid van de Chinese overheid om zich via overheidsaanwezigheid in ondernemingen in de prijzen en kosten te mengen in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), tweede streepje, van de basisverordening, illustreren de volgende voorbeelden de bovengenoemde trend dat de Chinese overheid steeds meer via overheidsdeelneming in ondernemingen in de sector windmolenmasten ingrijpt. Veel producenten van windmolenmasten benadrukken expliciet partij-opbouwende activiteiten op hun websites, hebben partijleden in het management van de onderneming en onderstrepen hun banden met de Chinese Communistische Partij (“CCP”). Uit het onderzoek bleek dat bij een aantal producenten van windmolenmasten, waaronder de in de steekproef opgenomen producent-exporteur Chengxi Shipyard, partij-opbouwende activiteiten werden verricht. Volgens de statuten van CSSC Holdings Limited, die 100 % van de aandelen van Chengxi Shipyard in handen heeft, is de rol van het partijcomité als volgt: “Toezicht houden op en waarborgen van de doeltreffende uitvoering van het partij- en staatsbeleid binnen het bedrijf […]; Met inachtneming van het beginsel dat leidinggevend personeel wordt aangestuurd door de partij, in combinatie met het beginsel van operationeel beheer uit hoofde waarvan leden van de raad van bestuur worden geselecteerd in overeenstemming met de wet, alsook met het beginsel dat operationele managers de mensenrechten toepassen in overeenstemming met de wet, komt de partijorganisatie vooraf vastgestelde regelingen na en brengt zij adviezen en suggesties naar voren met betrekking tot de kandidaten voor de raad van bestuur of voor de functie van directeur, of brengt zij, na uitgebreid onderzoek te hebben gedaan, adviezen en suggesties uit aan de raad van bestuur en de algemeen directeur aangaande bestaande kandidaten […]; Onderzoek doen naar en bespreken van aangelegenheden in verband met de hervorming, ontwikkeling en stabiliteit van het bedrijf en in verband met omvangrijke operaties en het beheer […]” (34).

(63) In het geval van CS Wind is uit het onderzoek ook gebleken dat er inspanningen zijn verricht om het aantal partijleden in het bedrijf te verhogen: “De met buitenlands kapitaal gefinancierde onderneming CS Wind Power Equipment (Lianyungang) Co., Ltd. heeft meer dan 150 werknemers en had eerst slechts vijf partijleden. Door middel van de ‘integratie van de partij en de massa’ zijn er nu meer dan 70 partijleden in de onderneming” (35).

(64) Fuchuan Yifan beschrijft de rol van het partijcomité als volgt: “Partijleden en het essentiële personeel van diverse afdelingen werken nauw samen, bieden alle ruimte aan de functie van leidend rolmodel, consolideren actief de daadwerkelijke sterke punten van elke afdeling, moedigen het personeel aan om het voortouw te nemen en excellentie na te streven, overwegen baanbrekende projecten als uitgangspunten, richten zich op cohesie, lossen problemen op, brengen talenten en vaardigheden onder de aandacht zodat zij binnen de onderneming een actieve rol waarborgen aangaande verlaging van de kosten en vergroting van de efficiëntie, verhoging van de inkomsten en de werving van middelen enz. en ook om ervoor te zorgen dat elk project wat kwaliteit en kwantiteit betreft naar behoren wordt voltooid” (36).

(65) Bovendien werden partij-opbouwende activiteiten geconstateerd bij de in de steekproef opgenomen producent-exporteur Penglai Dajin en bij Shanghai Taisheng Wind Power Equipment.

(66) Daarnaast stelde de Commissie gedurende het onderzoek het bestaan van persoonlijke banden tussen producenten van windmolenmasten en de CCP vast. Uit het onderzoek bleek de aanwezigheid van CCP-leden onder het hogere management in een aantal ondernemingen die windmolenmasten vervaardigen, waaronder Chengxi Shipyard (de voorzitter van de raad van bestuur en de algemeen directeur zijn beide CCP-leden en bekleden tegelijkertijd respectievelijk de functies van secretaris en adjunct-secretaris van het partijcomité), Suzhou Titan (ten minste één lid van de raad van bestuur is lid van de CCP), Fuchuan Yifan (de voorzitter en de vicevoorzitter van de raad van bestuur zijn beide CCP-leden en bekleden tegelijkertijd respectievelijk de functies van secretaris en adjunct-secretaris van het partijcomité), en Shanghai Taisheng Wind Power Equipment (de voorzitter van de raad van toezicht is lid van de CCP).

(67) Verder wordt in de sector windmolenmasten een beleid gehanteerd dat discrimineert ten gunste van binnenlandse producenten of dat anderszins de markt beïnvloedt in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), derde streepje, van de basisverordening.

(68) De Chinese overheid beschouwt de staalindustrie — staal is het hoofdbestanddeel van windmolenmasten — als een sleutelindustrie (37). Dit wordt bevestigd in de talrijke op de staalproductie gerichte plannen, richtsnoeren en andere documenten die op nationaal, regionaal en gemeentelijk niveau worden gepubliceerd, zoals het “Plan voor de aanpassing en modernisering van de staalindustrie voor 2016-2020”. In dit plan staat te lezen dat de staalindustrie “een belangrijke, fundamentele sector van de Chinese economie en een hoeksteen van de natie” is (38). De voornaamste in dit plan beschreven taken en doelstellingen bestrijken alle aspecten van de ontwikkeling van de industrie (39).

(69) Het Dertiende vijfjarenplan voor economische en sociale ontwikkeling (40) voorziet in steun aan ondernemingen die hoogwaardige soorten staalproducten produceren (41). Daarnaast is het gericht op het realiseren van kwaliteit, duurzaamheid en betrouwbaarheid van de producten door ondernemingen te ondersteunen die technologieën toepassen voor schone staalproductie, precisiewalsen en kwaliteitsverbetering (42).

(70) In de “Catalogus voor leidende beginselen voor herstructurering van de industrie (versie van 2011) (wijziging van 2013)” (43) (“de catalogus”) wordt staal genoemd als aangemoedigde bedrijfstak.

(71) De Chinese overheid stuurt de ontwikkeling van de sector verder aan de hand van een breed scala aan beleidsinstrumenten en richtlijnen in verband met onder meer marktsamenstelling en -herstructurering, grondstoffen, investeringen, terugdringing van capaciteit, productassortiment, verplaatsing van bedrijfsactiviteit, modernisering enz. Via deze en andere middelen stuurt en controleert de Chinese overheid vrijwel elk aspect van de ontwikkeling en het functioneren van de sector (44). De gevolgen van het beleid van de Chinese overheid en de daaruit voortvloeiende verstoringen worden misschien wel het best geïllustreerd door het huidige probleem van overcapaciteit.

(72) Windenergie wordt ook op provinciaal en gemeentelijk niveau ondersteund; zo wordt in het Dertiende vijfjarenplan voor maritieme economische ontwikkeling van de gemeente Lianyungang uitdrukkelijk verwezen naar de ontwikkeling van deze bedrijfstak. Met het plan wordt beoogd “een industriële keten voor windmolens” te bouwen, “door de transformatie en modernisering van een aantal toonaangevende windenergieondernemingen, zoals Guodian Power, Zhongfu Lianzhong, Tianshun Tower en CSWind Power, aan te moedigen en te sturen, hun ontwikkelings-, ontwerp- en productietechnologieën geleidelijk te verbeteren en projecten voor turbines met een vermogen van meerdere Megawatt te bevorderen” (45).

(73) Zoals hierboven is aangetoond, stuurt de Chinese overheid de ontwikkeling van de sector verder aan de hand van een breed scala aan beleidsinstrumenten en richtlijnen. Via deze en andere middelen geeft de Chinese overheid sturing aan en oefent zij controle uit op vrijwel elk aspect van de ontwikkeling en het functioneren van de sector.

(74) Samengevat heeft de Chinese overheid maatregelen getroffen om marktdeelnemers ertoe te bewegen zich aan de doelstellingen van het overheidsbeleid te houden, namelijk om aangemoedigde bedrijfstakken te ondersteunen, waaronder de productie van staal als de belangrijkste grondstof voor de vervaardiging van windmolenmasten. Dergelijke maatregelen belemmeren de vrije marktwerking.

(75) Uit het huidige onderzoek is niet gebleken dat de discriminerende toepassing of ontoereikende handhaving van de faillissements- en eigendomswetgeving overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt b), vierde streepje, van de basisverordening in de sector windmolenmasten als bedoeld in overweging 53 geen gevolgen zou hebben voor de fabrikanten van stalen windmolenmasten.

(76) De sector windmolenmasten wordt ook beïnvloed door verstoringen van de loonkosten in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), vijfde streepje, van de basisverordening, zoals ook vermeld in overweging 53. Deze verstoringen beïnvloeden de sector zowel direct (bij het vervaardigen van stalen windmolenmasten of de belangrijkste inputs) als indirect (bij het krijgen van toegang tot kapitaal of inputs van ondernemingen die in de VRC aan hetzelfde arbeidsrechtstelsel onderworpen zijn) (46).

(77) Bovendien is in het onderhavige onderzoek geen bewijsmateriaal overgelegd waaruit blijkt dat de sector windmolenmasten niet wordt beïnvloed door overheidsingrijpen in het financiële stelsel in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt b), zesde streepje, van de basisverordening, zoals ook vermeld in overweging 53. Daarom leidt het aanzienlijke overheidsingrijpen in het financiële stelsel ertoe dat de marktomstandigheden op alle niveaus sterk worden beïnvloed.

(78) Ten slotte roept de Commissie in herinnering dat de productie van windmolenmasten een aantal inputs vergt. Volgens het bewijsmateriaal in het dossier betrokken alle in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs het overgrote deel van hun inputs in de VRC. Voorts is de VRC een van de grote producenten van staal — de belangrijkste grondstof in het productieproces van windmolenmasten. Wanneer de producenten van windmolenmasten deze inputs inkopen of daarvoor een contract sluiten, zijn de prijzen die zij betalen (en die als hun kosten worden geregistreerd) duidelijk blootgesteld aan dezelfde systemische verstoringen als hierboven genoemd. Zo zetten leveranciers van inputs bijvoorbeeld arbeidskrachten in die aan de verstoringen onderhevig zijn. Zij kunnen geld lenen dat onderhevig is aan de verstoringen in de financiële sector/bij de kapitaaltoewijzing. Daarnaast zijn zij onderworpen aan het planningsysteem dat op alle niveaus van de overheid en op alle sectoren van toepassing is.

(79) Bijgevolg zijn niet alleen de binnenlandse verkoopprijzen van windmolenmasten ongeschikt om te worden gebruikt in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening, maar zijn alle kosten voor inputs (waaronder grondstoffen, energie, grond, financiering, arbeid enz.) eveneens beïnvloed, omdat de prijsvorming ervan wordt beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen, zoals beschreven in de delen A en B van het rapport. Het overheidsingrijpen dat met betrekking tot de toewijzing van kapitaal, grond, arbeid, energie en grondstoffen is beschreven, vindt namelijk plaats in de gehele VRC. Dit betekent bijvoorbeeld dat een input die zelf in de VRC is geproduceerd door de combinatie van een reeks productiefactoren, aan verstoringen van betekenis onderhevig is. Hetzelfde geldt voor de inputs van die inputs, enzovoort. Noch de Chinese overheid, noch de producenten-exporteurs hebben in het kader van het onderhavige onderzoek bewijzen of argumenten van het tegendeel aangedragen.

(80) Zoals aangegeven in overweging 21 en overweging 47 heeft de Chinese overheid geen opmerkingen gemaakt of bewijsmateriaal verstrekt ter ondersteuning of weerlegging van het bestaande bewijsmateriaal in het dossier, waaronder het rapport, en het door de klager verstrekte aanvullende bewijsmateriaal over de aanwezigheid van verstoringen van betekenis en/of over de geschiktheid van de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in het onderhavige geval. Zie de overwegingen 116 tot en met 123 met betrekking tot de opmerkingen van de Chinese overheid naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen.

(81) De Commissie heeft bij de opening van het onderzoek opmerkingen van de CCCME ontvangen over de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Vervolgens werden in reactie op de eerste mededeling en in reactie op de tweede mededeling opmerkingen ontvangen van de CCCME, Suzhou Titan en Chengxi Shipyard.

(82) De CCCME maakt in haar opmerkingen bij de opening van het onderzoek eerst de volgende opmerkingen met betrekking tot de vaststelling van de normale waarde in de klacht: a) de klager heeft inconsistente informatie verstrekt over het aandeel van stalen platen in de productiekosten van stalen windmolenmasten. Hij voerde in meerdere delen van de klacht aan dat stalen platen goed zijn voor meer dan 40 % van de productiekosten, maar in de berekening van de normale waarde zelf kwam de klager tot ongeveer 60 % van de productiekosten; b) de klager gebruikte voor de berekening van de normale waarde niet-verstoorde kosten van stalen platen van 869 EUR/ton, hoewel zijn eigen kosten voor die grondstof gemiddeld slechts 625 EUR/ton bedroegen; c) de winstmarge van 14 % die werd gebruikt voor de berekening van de normale waarde was niet haalbaar in een concurrerende markt en in plaats daarvan had een redelijke winst van 6 % moeten worden gebruikt; d) de kosten per eenheid van andere grondstoffen moet ook worden gecorrigeerd, aangezien zij in sommige gevallen tot drie keer hoger waren dan de kosten van de klager. Hieromtrent heeft de CCCME geen gedetailleerde informatie verstrekt en heeft zij niet vastgesteld welke grondstoffen waren beïnvloed.

(83) Bovendien stelde de CCCME voor om, gezien de tekortkomingen bij de berekening van de normale waarde zoals beschreven in overweging 82, een alternatieve methode voor de berekening van de normale waarde te gebruiken. De CCCME voerde aan dat de richtprijs van de bedrijfstak van de Unie als uitgangspunt zou moeten worden gebruikt. De loonkosten die worden gebruikt voor het vaststellen van de richtprijs zouden moeten worden vervangen door de loonkosten in Turkije, het door de klager voorgestelde representatieve land, die ruim tien keer lager zijn dan de loonkosten van de bedrijfstak van de Unie. Een nagestreefde winst van 10 %, zoals de klager heeft gebruikt voor de vaststelling van de richtprijs, zou moeten worden toegevoegd om tot de alternatieve normale waarde te komen. De CCCME wees erop dat een dergelijke normale waarde zou resulteren in een veel lagere dumpingmarge dan de gemiddelde marge van 55 % die door de klager is berekend zonder dat hij daadwerkelijk een berekening heeft verstrekt.

(84) De CCCME herhaalde de in de overwegingen 82 en 83 beschreven opmerkingen en argumenten ook tijdens de hoorzitting en in de opmerkingen die zij na de voorlopige fase heeft ingediend.

(85) Met betrekking tot de in overweging 82 genoemde vermeende tekortkomingen, was de Commissie van oordeel dat de CCCME de in de klacht opgenomen gegevens en de gebruikte methode voor de vaststelling van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening verkeerd moet hebben begrepen: a) Toen de klager aanvoerde dat stalen platen goed zijn voor meer dan 40 % van de productiekosten van stalen windmolenmasten, verwees hij naar de kosten van een stalen windmolenmast die met alle inwendige onderdelen is geassembleerd. Deze onderdelen vertegenwoordigen volgens de klager 17 % van de productiekosten van een stalen windmolenmast (47). De klager heeft de berekening van de dumpingmarge echter gebaseerd op kale masten, d.w.z. masten zonder de inwendige onderdelen, dus ook met uitsluiting van de loonkosten voor de assemblage. Derhalve was de Commissie van oordeel dat het hogere aandeel van stalen platen in de productiekosten bij de berekening van de normale waarde redelijkerwijs kon worden uitgelegd. b) De door de bedrijfstak van de Unie gemaakte kosten van grondstoffen zijn op zich niet bepalend voor de berekening van de normale waarde. In overeenstemming met de praktijk van de Commissie zijn de kosten die worden gemaakt door de producent-exporteur of, indien de normale waarde wordt berekend overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, de kosten in het representatieve land van belang. De Commissie was van oordeel dat de klager voldoende bewijsmateriaal (namelijk screenshots van officiële Turkse invoerstatistieken (48)) had verstrekt ter ondersteuning van de bij de berekening van de normale waarde gebruikte eenheidsprijs van stalen platen. c) De klager heeft het bij de berekening van de normale waarde gebruikte winstniveau gebaseerd op de financiële informatie van drie producenten van stalen windmolenmasten in Turkije (49). De Commissie was derhalve van oordeel dat de door de klager gebruikte winst voldoende was onderbouwd. d) De CCCME stelde voor de benchmarks, die aanzienlijk hoger waren dan de kosten van de producenten in de Unie, te corrigeren. Zoals uiteengezet in punt b) van deze overweging, berust de methode van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening op de vaststelling van niet-verstoorde prijzen of benchmarks, en hoeven de daaruit voortvloeiende kosten niet noodzakelijkerwijs dezelfde te zijn als de kosten van de producenten in de Unie.

(86) Met betrekking tot de door de CCCME voorgestelde alternatieve methode, zoals beschreven in overweging 83, merkte de Commissie op dat een dergelijke berekening van de normale waarde in strijd zou zijn met de bepalingen van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Bovendien leek de benadering van de CCCME inconsistent te zijn. Wanneer de kosten van bepaalde materialen in Turkije hoger waren dan de door de bedrijfstak van de Unie gemaakte kosten, stelde de CCCME voor de lagere kosten van de bedrijfstak van de Unie als benchmark te gebruiken. Wanneer de kosten in Turkije, met name de loonkosten, lager waren, stelde de CCCME echter voor de Turkse kosten als benchmark te gebruiken. Zoals uitgelegd in overweging 85 had de klager zich voor de berekening van de normale waarde bovendien terecht gebaseerd op de kosten in een representatief land.

(87) Op basis van de in de overwegingen 85 en 86 beschreven redenen heeft de Commissie de argumenten van de CCCME, zoals bedoeld in de overwegingen 82, 83 en 84, afgewezen.

(88) Zoals hieronder nader toegelicht, heeft de Commissie in het onderhavige onderzoek geconcludeerd dat, op basis van het beschikbare bewijs en gezien het gebrek aan medewerking van de Chinese overheid, het passend was artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen.

(89) In haar opmerkingen over de opening van het onderzoek betoogde de CCCME voorts dat de klacht sterk was gebaseerd op het rapport, dat volgens de CCCME was opgesteld met als doel het voor de bedrijfstak van de Unie gemakkelijker te maken om klachten in te dienen. Dit doel houdt in dat het rapport niet op objectieve wijze kan zijn opgesteld. De CCCME voegde daaraan toe dat het rapport vanwege het doel ervan niet voldoet aan de normen van onpartijdig en objectief bewijsmateriaal en bewijsmateriaal met voldoende bewijskracht. De CCCME voerde voorts aan dat het rapport opzettelijk feitelijke omstandigheden, elementen en conclusies negeert en niet objectief is.

(90) Bovendien stelde de CCCME dat het rapport in 2017 is gepubliceerd en dat het inhoud en referenties bevat die uit 2016 en de jaren daarvoor dateren. Het huidige onderzoek werd echter geopend op 21 oktober 2020, waarbij het tijdvak van het onderzoek naar dumping betrekking had op de periode van juli 2019 tot en met juni 2020. Volgens de CCCME komen de potentiële verstoringen tijdens het onderzoektijdvak derhalve niet naar voren in het rapport. De CCCME voerde met name aan dat het hoofdstuk over staal van het rapport betrekking had op de periode tot 2017 en dat uit de klacht niet bleek dat die verstoringen nog steeds aanwezig zouden zijn in de daaropvolgende jaren, met inbegrip van het onderzoektijdvak.

(91) De Commissie merkte op dat het rapport een veelomvattend document is dat gestoeld is op uitgebreid objectief bewijsmateriaal, met inbegrip van wetgeving, verordeningen en andere officiële door de Chinese overheid gepubliceerde beleidsdocumenten, rapporten van derden zoals internationale organisaties, wetenschappelijke studies en artikelen van wetenschappers, en andere betrouwbare onafhankelijke bronnen. Aangezien het in december 2017 openbaar is gemaakt, hebben alle belanghebbenden ruimschoots de gelegenheid gehad om het rapport en het bewijsmateriaal waarop het is gebaseerd, te weerleggen, aan te vullen of te becommentariëren. Tot dusver heeft geen enkele partij bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat de in het rapport gebruikte bronnen onjuist zijn.

(92) Met betrekking tot het onderzoektijdvak merkte de Commissie op dat hoewel het rapport in 2017 werd gepubliceerd, het grotendeels was gebaseerd op de Chinese Dertiende vijfjarenplannen, die van toepassing waren van 2016 tot en met 2020, en dus betrekking had op het onderzoektijdvak.

(93) Bovendien merkte de CCCME op dat het begrip verstoringen van betekenis in strijd is met het WTO-recht, omdat een dergelijk begrip niet voorkomt in artikel 2.2 van de Antidumpingovereenkomst van de WTO (“Antidumpingovereenkomst”). Artikel 2.2 van de Antidumpingovereenkomst beperkt de omstandigheden waaronder de normale waarde kan worden berekend tot omstandigheden waarin de verkoop “op de binnenlandse markt van het land van uitvoer niet in het kader van normale handelstransacties” plaatsvindt of waarin sprake is van een “bijzondere marktsituatie of [een] geringe omvang van de verkoop op de binnenlandse markt van het land van uitvoer”. Verstoringen van betekenis worden in artikel 2.2 van de Antidumpingovereenkomst niet vermeld. Voorts voerde de CCCME aan dat artikel 2.2 van de Antidumpingovereenkomst de berekening van de normale waarde op basis van een representatief land of internationale benchmarks niet toestaat, zoals beoogd in artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, aangezien eerstgenoemd artikel alleen toestaat om bij de berekening van de normale waarde gebruik te maken van “de productiekosten in het land van oorsprong, vermeerderd met een redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten, algemene kosten en winst”.

(94) Volgens de Commissie is artikel 2, lid 6 bis, volledig in overeenstemming met de WTO-verplichtingen van de Unie. Zoals door de WTO-beroepsinstantie uitdrukkelijk is verduidelijkt in zaak DS473 Europese Unie — Antidumpingmaatregelen ten aanzien van biodiesel uit Argentinië, staat het WTO-recht het gebruik van gegevens van een derde land toe, naar behoren gecorrigeerd indien een dergelijke correctie noodzakelijk en onderbouwd is. Het bestaan van verstoringen van betekenis maakt de kosten en prijzen in het land van uitvoer ongeschikt voor de berekening van de normale waarde. In deze omstandigheden voorziet deze bepaling in de berekening van productie- en verkoopkosten aan de hand van niet-verstoorde prijzen of benchmarks, waaronder die in een geschikt representatief land met een vergelijkbaar ontwikkelingsniveau als het land van uitvoer. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(95) De CCCME voegde daaraan toe dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in strijd lijkt te zijn met artikel 2.2.1.1 van de Antidumpingovereenkomst, aangezien de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening gerechtigd is de productie- en verkoopkosten in het land van uitvoer buiten beschouwing te laten en rechtstreeks dergelijke gegevens van een derde land te gebruiken. Dit is in strijd met het bepaalde in artikel 2.2.1.1 van de Antidumpingovereenkomst, dat luidt: “de kosten [worden] normaliter berekend aan de hand van de administratie van de bij het onderzoek betrokken exporteur of producent, mits deze wordt gevoerd overeenkomstig methoden die in het land van uitvoer algemeen aanvaard zijn en een redelijk beeld geeft van de kosten die aan de vervaardiging en de verkoop van het betrokken product zijn verbonden”. Ter staving van haar argument verwees de CCCME naar de rechtspraak van de WTO, met name zaak DS473 Europese Unie — Antidumpingmaatregelen ten aanzien van biodiesel uit Argentinië (“DS473”), waarin werd vastgesteld dat onderzoekende autoriteiten voor de berekening van de door berekening vastgestelde normale waarde moeten gebruikmaken van de productiekosten die producenten of exporteurs daadwerkelijk hebben gemaakt, en naar het panelverslag in zaak DS494 Europese Unie — Kostenaanpassingsmethoden II (Rusland) (“DS494”).

(96) De Commissie herinnerde eraan dat geen van de aangehaalde WTO-zaken betrekking had op artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening en op de voorwaarden voor de toepassing ervan. Bovendien verschillen de onderliggende feitelijke situaties in die zaken van de onderliggende situatie en de criteria die aanleiding geven tot de toepassing van de methode uit hoofde van deze bepaling van de basisverordening. Wat het WTO-geschil EU — Kostenaanpassingsmethoden II betreft, herinnerde de Commissie eraan dat zowel de Europese Unie als Rusland beroep hebben ingesteld tegen de bevindingen van het panel, die derhalve niet definitief zijn en volgens de vaste rechtspraak van de WTO juridisch niet bindend zijn aangezien zij niet door de WTO-leden zijn bekrachtigd. In elk geval werd in het panelverslag specifiek geoordeeld dat de bepalingen van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening buiten het kader van het geschil vielen. Het panel was van oordeel dat deze bepalingen van een andere aard zijn en andere rechtsgevolgen hebben dan de bepalingen van artikel 2, lid 5, van de basisverordening, die het voorwerp van dat geschil waren, en dat de bepalingen van artikel 2, lid 6 bis, niet in de plaats kwamen van de bepalingen van artikel 2, lid 5, toen zij werden ingevoerd (50). Deze bevindingen zijn derhalve niet van belang voor de beoordeling van de verenigbaarheid van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening met de desbetreffende WTO-regels. Om deze redenen werd dat argument afgewezen.

(97) De CCCME herhaalde de bovenstaande argumenten in haar opmerkingen over de eerste mededeling. Suzhou Titan heeft in haar opmerkingen over de eerste mededeling ook alle bovenstaande opmerkingen van de CCCME onderschreven.

(98) Bovendien stelde de CCCME in haar opmerkingen over de eerste mededeling dat de bedrijfstak voor windmolenmasten marktgericht is, aangezien de meerderheid van de producenten in particuliere eigendom is, een aantal grondstoffen uit het buitenland wordt ingevoerd en de aankoopprijzen van inwendige elementen (51) rechtstreeks met Europese OEM’s van windturbines worden overeengekomen.

(99) De Commissie merkte op dat zodra is vastgesteld dat het wegens het bestaan van verstoringen van betekenis in het land van uitvoer overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening niet passend is gebruik te maken van de binnenlandse prijzen en kosten in dat land, de normale waarde voor elke producent-exporteur overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening wordt vastgesteld door berekening aan de hand van niet-verstoorde prijzen of benchmarks in een geschikt representatief land. Dezelfde bepaling van de basisverordening maakt het ook mogelijk binnenlandse kosten te gebruiken als is vastgesteld dat zij niet verstoord zijn. Derhalve hadden de producenten-exporteurs de mogelijkheid om bewijs aan te dragen blijkens hetwelk hun individuele administratieve/operationele kosten en/of andere kosten voor inputs daadwerkelijk niet verstoord waren. Zoals uiteengezet in de overwegingen 52 tot en met 79, heeft de Commissie echter vastgesteld dat er sprake is van verstoringen in de bedrijfstak voor windmolenmasten en dat er geen bewijs was dat de productiefactoren van individuele producenten-exporteurs niet verstoord waren. Derhalve werden deze argumenten afgewezen.

(100) Voorts stelde de CCCME in haar opmerkingen over de tweede mededeling dat de Commissie op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening een individueel onderzoek moet verrichten naar de verstoringen bij elke producent-exporteur. Volgens de CCCME is de Commissie verplicht per geval een analyse uit te voeren en a) na te gaan of de vermeende verstoringen van betekenis van toepassing zijn op elke in de steekproef opgenomen exporteur; b) na te gaan of alle door deze specifieke exporteur gerapporteerde inputs en productiefactoren “verstoord” zijn en derhalve moeten worden vervangen door gegevens uit een andere bron, en c) uit te leggen waarom gegevens uit een andere bron, met betrekking tot elke input of elke productiefactor, door de Commissie als “niet-verstoord” worden beschouwd.

(101) Suzhou Titan herhaalde de bovenstaande argumenten in haar opmerkingen over de tweede mededeling.

(102) Zoals uiteengezet in overweging 99, is artikel 2, lid 6 bis, a priori van toepassing op alle producenten-exporteurs in de VRC als het bestaan van verstoringen van betekenis is vastgesteld, en heeft het betrekking op alle kosten in verband met hun productiefactoren. Tegelijkertijd voorziet die bepaling in het gebruik van binnenlandse kosten waarvan met positief bewijs is vastgesteld dat zij niet onderhevig zijn aan verstoringen van betekenis.

(103) Met betrekking tot het argument dat de Commissie moet aantonen dat de kosten van het representatieve land niet verstoord zijn, geeft de Commissie aan dat zij alleen kosten gebruikt die niet onderhevig zijn aan verstoringen in een geschikt representatief land overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening. De Commissie publiceerde in het dossier twee mededelingen over de productiefactoren, zodat de partijen ruimschoots de gelegenheid hadden om opmerkingen te maken, onder meer door te wijzen op eventuele afwijkingen of andere overwegingen die in het representatieve land of de representatieve landen van invloed zouden kunnen zijn op de productiefactoren. In dit verband hebben de belanghebbenden geen vraagtekens geplaatst bij het niveau van de verschillende productiefactoren in het geschikte representatieve land, zoals uiteengezet in de eerste en de tweede mededeling. Derhalve werden deze argumenten afgewezen.

(104) Naar aanleiding van de eerste mededeling diende Chengxi Shipyard ook een reeks opmerkingen in over de verstoringen van betekenis. Chengxi Shipyard stelde allereerst dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening onverenigbaar is met het WTO-recht en eerdere uitspraken van het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de WTO (“DSB”). Chengxi Shipyard voerde aan dat afdeling 15 van het protocol van toetreding van de VRC tot de WTO invoerende WTO-leden bij wijze van uitzondering toestond gebruik te maken van een methode die niet is gebaseerd op een strikte vergelijking met de binnenlandse prijzen of kosten van de onderzochte bedrijfstak in de VRC, maar dat deze uitzondering 15 jaar na de datum van toetreding, dat wil zeggen op 11 december 2016, is verstreken. Sinds die datum is de Commissie verplicht de standaardmethode voor de vaststelling van de normale waarde voor de producenten-exporteurs te gebruiken, dat wil zeggen dat zij uitsluitend de binnenlandse prijzen en kosten van het land van uitvoer mag gebruiken, tenzij andere bepalingen van de WTO-overeenkomsten, waaronder de Antidumpingovereenkomst, anderszins toestaan.

(105) Chengxi Shipyard voegde hier voorts aan toe dat het WTO-recht geen bepalingen bevat op grond waarvan het is toegestaan de standaardmethode niet te gebruiken ten aanzien van de VRC. Chengxi Shipyard voegde daaraan toe dat de voorwaarden van artikel 2 van de Antidumpingovereenkomst, en met name artikel 2.2.1, niet verenigbaar zijn met de voorwaarden van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Chengxi Shipyard verduidelijkte dat de in artikel 2 van de Antidumpingovereenkomst voorgeschreven methode niet toestaat om voor de vaststelling van de normale waarde andere gegevens dan die van het land van uitvoer te gebruiken. Indien de normale waarde in uitzonderlijke omstandigheden moet worden berekend, moeten de gegevens over de productiekosten, de VAA-kosten en de winst worden verkregen uit de bronnen in het land van uitvoer. Ter staving van de bovengenoemde argumenten citeerde Chengxi Shipyard de uitspraak in het WTO-geschil EU — Biodiesel (Argentinië), op grond waarvan de Commissie overeenkomstig artikel 2.2.1.1 van de Antidumpingovereenkomst de in de administratie van de producent-exporteur gerapporteerde kosten moest gebruiken.

(106) Dit argument is reeds besproken in de overwegingen 94 tot en met 96. Met betrekking tot het argument inzake het toetredingsprotocol van de VRC herinnert de Commissie eraan dat in antidumpingprocedures betreffende producten uit de VRC de delen van afdeling 15 van het protocol van toetreding van de VRC tot de WTO die nog niet zijn verstreken van toepassing blijven bij de vaststelling van de normale waarde, zowel met betrekking tot de norm voor een markteconomie als met betrekking tot het gebruik van een methode die niet is gebaseerd op een strikte vergelijking met Chinese prijzen of kosten. Deze argumenten werden derhalve afgewezen.

(107) Bovendien stelde Chengxi Shipyard dat de vermeende verstoringen niet goed zijn aangetoond en, zelfs indien zij bestonden, niet van invloed zijn op alle aspecten van de kosten van Chengxi Shipyard. Derhalve hoeven de kosten niet in hun geheel te worden gecorrigeerd of op een andere basis te worden vastgesteld. Chengxi Shipyard voerde aan dat het rapport het belangrijkste bewijsmateriaal in de klacht was, maar dat de bevindingen van het rapport, wegens het ontbreken van een specifiek hoofdstuk over windmolenmasten in het rapport, niet automatisch kunnen worden geacht van toepassing te zijn op de bedrijfstak voor windmolenmasten.

(108) Met betrekking tot het argument dat het rapport geen specifiek hoofdstuk over windmolenmasten bevat, merkte de Commissie op dat het bestaan van de verstoringen van betekenis die aanleiding geven tot de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening geen verband houdt met het bestaan van een specifiek sectoraal hoofdstuk dat betrekking heeft op het onderzochte product. In het rapport worden verschillende soorten in de VRC voorkomende verstoringen beschreven die horizontaal van aard zijn en gevolgen hebben voor de gehele Chinese economie en derhalve ook voor de prijzen en/of de grondstoffen en de productiekosten van het onderzochte product. Zoals toegelicht in de overwegingen 58 tot en met 79 bemoeit de overheid zich op een aantal manieren met de bedrijfstak voor windmolenmasten, die staan beschreven in het rapport (vijfjarenplannen en andere documenten, verstoringen van de grondstoffenmarkt, verstoringen van de financiële markt enz.) en die expliciet en samen met de relevante verwijzingen in deze verordening zijn opgenomen. Bovendien is het rapport niet de enige bron van bewijs die de Commissie voor haar vaststelling heeft gebruikt, aangezien er voor dit doel aanvullende bewijselementen worden gebruikt. In de overwegingen 58 tot en met 74 is ook nader ingegaan op een aantal verstoringen die zich in de sector windmolenmasten voordoen en/of gevolgen hebben voor de grondstoffen en inputs, die verder gaan dan de reeds in het rapport beschreven verstoringen van betekenis. De marktomstandigheden en de onderliggende beleidslijnen en plannen die tot de verstoringen van betekenis hebben geleid zijn nog steeds van toepassing op de sector windmolenmasten en de productiekosten van windmolenmasten. Geen van de partijen heeft bewijs van het tegendeel verstrekt. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(109) Daarnaast merkte Chengxi Shipyard op dat de zes criteria om het bestaan van verstoringen van betekenis aan te tonen in de klacht ontbraken of niet van toepassing waren op Chengxi Shipyard. Van de criteria van artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening werden de criteria van het eerste, vierde, vijfde en zesde streepje niet in de klacht vermeld en met bewijsmateriaal gestaafd. Wat het tweede streepje betreft, heeft Chengxi Shipyard de door de klager genoemde Chinese producenten (OEM’s) van windmolenmasten één voor één geanalyseerd (zie overweging 54) en is zij tot de conclusie gekomen dat de informatie niet naar behoren is onderbouwd of achterhaald is. Chengxi Shipyard voegde daaraan toe dat, zelfs indien al deze informatie juist was, er geen enkele manier was om het exacte aandeel van de producenten van windmolenmasten in staatsbezit ten opzichte van de particuliere ondernemingen vast te stellen. Zij merkte op dat de grootste producenten van windmolenmasten, waaronder Titan Wind, Shanghai Taisheng, Dajin Heavy Industry, Tianneng Heavy Industries en CS Wind, allemaal in particuliere eigendom zijn.

(110) Met betrekking tot het in artikel 2, lid 6 bis, punt b), derde streepje, vermelde element merkte Chengxi Shipyard op dat uit het Amerikaanse onderzoek naar windmolenmasten voor grootschalige toepassing van oorsprong uit onder meer de Volksrepubliek China bleek dat twee specifieke ondernemingen werden gesubsidieerd, wat niet kan worden geëxtrapoleerd naar de andere producenten van windmolenmasten. Zelfs indien de Commissie van oordeel is dat er voor bepaalde aspecten van de kosten van Chengxi Shipyard sprake is van verstoringen van betekenis, moeten de andere aspecten van de kosten waarvan niet is aangetoond dat zij onderhevig zijn aan verstoringen van betekenis niettemin worden gebruikt voor de berekening van de normale waarde. Aangezien de bovengenoemde zes elementen volgens Chengxi Shipyard niet naar behoren zijn onderbouwd in de klacht, is er geen bewijs dat de markt voor stalen windmolenmasten zelf is verstoord.

(111) Ten slotte merkte Chengxi Shipyard op dat, zelfs indien de Commissie van oordeel is dat er voor bepaalde aspecten van de kosten van Chengxi Shipyard sprake is van verstoringen van betekenis, de andere kostenaspecten waarvan niet is aangetoond dat zij onderhevig zijn aan verstoringen van betekenis, niettemin moeten worden gebruikt voor de berekening van de normale waarde.

(112) In antwoord op de argumenten inzake voldoende bewijsmateriaal in de openingsfase herinnert de Commissie eraan dat in punt 3 van het bericht van inleiding werd verwezen naar een aantal elementen op de Chinese markt voor windmolenmasten om aan te tonen dat de markt werd beïnvloed door verstoringen in de gehele waardeketen voor windmolenmasten in de VRC. De Commissie was van mening dat het bewijsmateriaal in het bericht van inleiding voldoende was om de opening van een onderzoek op basis van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening te rechtvaardigen. De vaststelling van het daadwerkelijke bestaan van verstoringen van betekenis en het daaruit voortvloeiende gebruik van de in artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening voorgeschreven methode vindt pas plaats ten tijde van de mededeling van de voorlopige en/of definitieve bevindingen. Hoewel bepaalde door de klager verstrekte informatie over verstoringen achterhaald bleek te zijn, achtte de Commissie het door de klager verstrekte bewijsmateriaal over de verstoringen van betekenis in dit geval toereikend om het onderzoek op basis daarvan te openen. In overeenstemming met de verplichting van artikel 2, lid 6 bis, punt e), van de basisverordening werd dit in punt 3 van het bericht van inleiding duidelijk vermeld. Het argument van Chengxi Shipyard werd derhalve afgewezen.

(113) Ten slotte herinnerde Chengxi Shipyard eraan dat in artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening het volgende is bepaald: “Verstoringen van betekenis zijn de verstoringen die zich voordoen wanneer de gerapporteerde prijzen en kosten, waaronder de kosten van grondstoffen en energie, niet door de vrije marktwerking tot stand komen, doordat zij door aanzienlijk overheidsingrijpen worden beïnvloed” (onderstreping toegevoegd). Chengxi Shipyard voerde aan dat het overheidsingrijpen in de sector windmolenmasten in de VRC niet aanzienlijk is, aangezien het gericht is op de opbouw van capaciteit voor hernieuwbare energie in zowel de VRC als in de rest van de wereld. Chengxi Shipyard stelt voor het begrip “aanzienlijk” aldus te definiëren dat het betrekking heeft op een willekeurig ingrijpen van de overheid. Wanneer het ingrijpen echter tot doel heeft marktfalen te corrigeren, mag het niet als “aanzienlijk” worden beschouwd. Volgens Chengxi Shipyard is verontreiniging door niet-hernieuwbare energie een negatief extern effect en is er voor derden geen manier om deze verontreiniging via de markt te stoppen of te verminderen, aangezien er geen “markt voor verontreiniging” is waarop deze derden de fabriek zouden kunnen betalen om de verontreiniging te verminderen. In deze situatie moet de staat ingrijpen om het falen van de markt te corrigeren door verontreiniging te belasten of hernieuwbare energie te subsidiëren om de kosten ervan te verlagen en ervoor te zorgen dat bedrijven niet-verontreinigende hernieuwbare energie omarmen. Volgens Chengxi Shipyard vormt subsidiëring van de productie van hernieuwbare energiebronnen dan ook geen aanzienlijk ingrijpen, aangezien subsidiëring het algemeen belang van beperking van de wereldwijde verontreiniging dient. Het vormt derhalve geen verstoring van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, punt c), van de basisverordening.

(114) Met betrekking tot de opmerking van Chengxi Shipyard over het begrip “aanzienlijk overheidsingrijpen” merkte de Commissie op dat het voor het vaststellen van de aanwezigheid van verstoringen van betekenis niet relevant is of de subsidies bedoeld zijn om bij te dragen tot een positief sociaal, ecologisch of economisch resultaat, aangezien dit willekeurig zou zijn. Het belang van subsidies wordt veeleer gemeten als aanzienlijk, d.w.z. van grote waarde. Het woord “aanzienlijk” moet in dit verband worden geïnterpreteerd in overeenstemming met de standaarddefinitie, d.w.z. “groot in omvang of van grote waarde/van groot belang”. Derhalve werd dit argument verworpen.

(115) Na de mededeling van de definitieve bevindingen hebben verschillende belanghebbenden opmerkingen ingediend over de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

(116) De Chinese overheid stelde ten eerste dat het rapport gebrekkig is en dat het de daarop gebaseerde besluiten aan een feitelijke en juridische grondslag ontbreekt. Meer in het bijzonder betoogde de Chinese overheid dat zij betwijfelt of het rapport het officiële standpunt van de Commissie kan weergeven. Wat de feiten betreft, is het rapport volgens de Chinese overheid onjuist, eenzijdig en niet in overeenstemming met de werkelijkheid. Bovendien geeft het feit dat de Commissie voor enkele geselecteerde landen landenrapporten heeft opgesteld aanleiding tot bezorgdheid over meestbegunstiging. Voorts is het feit dat de Commissie zich op het bewijsmateriaal in het rapport baseert volgens de Chinese overheid niet in overeenstemming met de geest van een billijke en eerlijke rechtsbedeling, aangezien dit in feite neerkomt op oordelen alvorens er een proces heeft plaatsgevonden.

(117) Ten tweede voerde de Chinese overheid aan dat de berekening van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening niet strookt met de Antidumpingovereenkomst, met name met artikel 2.2 daarvan, dat een uitputtende lijst bevat van situaties waarin de normale waarde kan worden berekend, waartoe “verstoringen van betekenis” niet behoren. Bovendien is het gebruik van gegevens uit een geschikt representatief land volgens de Chinese overheid in strijd met artikel VI, lid 1, punt b), van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel (“GATT”) en met artikel 2.2.1.1 van de Antidumpingovereenkomst, op grond waarvan bij de berekening van de normale waarde gebruik moet worden gemaakt van de productiekosten in het land van oorsprong.

(118) Ten derde stelde de Chinese overheid dat de onderzoekspraktijken van de Commissie op grond van artikel 2, lid6 bis, van de basisverordening niet stroken met de WTO-regels voor zover de Commissie, in strijd met artikel 2.2.1.1 van de Antidumpingovereenkomst, de administratie van de Chinese producent buiten beschouwing heeft gelaten zonder te bepalen of die administratie in overeenstemming is met de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen in de VRC. In dit verband herinnerde de Chinese overheid eraan dat de beroepsinstantie in DS473 en het panel in DS494 hebben verklaard dat de administratie van de bij het onderzoek betrokken exporteur of producent, zolang deze — binnen aanvaardbare grenzen — nauwkeurig en betrouwbaar overeenstemt met alle werkelijke kosten die de betrokken producent of exporteur voor het betrokken product heeft gemaakt, overeenkomstig artikel 2.2.1.1 van de Antidumpingovereenkomst kan worden geacht “een redelijk beeld [te geven] van de kosten die aan de vervaardiging en de verkoop van het betrokken product zijn verbonden”, en dat de onderzoekende autoriteit die administratie moet gebruiken om de productiekosten van de onderzochte producenten vast te stellen.

(119) Ten vierde voerde de Chinese overheid aan dat de Commissie consistent moet zijn en ten volle moet onderzoeken of er sprake is van zogenaamde marktverstoringen in het representatieve land. Als de gegevens van het representatieve land eenvoudigweg worden aanvaard zonder een dergelijke evaluatie, dan wordt er met “twee maten” gemeten. Hetzelfde geldt volgens de Chinese overheid voor de beoordeling van de prijs en de kosten van de bedrijfstak van de Unie.

(120) Met betrekking tot het eerste punt over de status van het rapport krachtens het Unierecht herinnerde de Commissie eraan dat artikel 2, lid 6 bis, punt c), van de basisverordening geen specifiek formaat voorschrijft voor de rapporten over verstoringen van betekenis en evenmin een kanaal voor publicatie vaststelt. De Commissie herinnerde eraan dat het rapport een op feiten gebaseerd technisch document is dat alleen in het kader van handelsbeschermingsonderzoeken wordt gebruikt. Het rapport is daarom op passende wijze uitgebracht als werkdocument van de diensten van de Commissie, aangezien het louter beschrijvend is en geen politieke standpunten, voorkeuren of oordelen bevat. Dit doet geen afbreuk aan de inhoud ervan, namelijk de objectieve informatiebronnen betreffende het bestaan van verstoringen van betekenis in de Chinese economie die relevant zijn voor de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, punt c), van de basisverordening. De opmerkingen over het feit dat het rapport feitelijk onjuist en eenzijdig zou zijn, zijn in overweging 91 behandeld. In antwoord op het argument van de Chinese overheid over de schending van de meestbegunstigingsclausule herinnerde de Commissie eraan dat, zoals bepaald in artikel 2, lid 6 bis, punt c), van de basisverordening, voor elk land alleen een landenrapport mag worden opgesteld indien de Commissie over gegronde aanwijzingen beschikt die duiden op de mogelijke aanwezigheid van verstoringen van betekenis in een specifiek land of een specifieke sector in dat land. Bij de inwerkingtreding van de nieuwe bepalingen van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in december 2017 beschikte de Commissie over dergelijke aanwijzingen voor verstoringen van betekenis in de VRC. De Commissie heeft in oktober 2020 ook een rapport over verstoringen in Rusland (52) gepubliceerd en in voorkomend geval kunnen nog andere rapporten volgen. Voorts herinnerde de Commissie eraan dat de rapporten niet verplicht zijn voor de toepassing van artikel 2, lid 6 bis. In artikel 2, lid 6 bis, punt c), worden de voorwaarden beschreven waaronder de Commissie landenrapporten kan opstellen, en volgens artikel 2, lid 6 bis, punt d), zijn de klagers niet verplicht het rapport te gebruiken en is het bestaan van een landenrapport volgens artikel 2, lid 6 bis, punt e), evenmin een voorwaarde voor het openen van een onderzoek op grond van artikel 2, lid 6 bis. Overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt e), volstaat het dat er voldoende door de klagers aangedragen bewijs is van verstoringen van betekenis in een land die aan de criteria van artikel 2, lid 6 bis, punt b), voldoen om op basis daarvan het onderzoek te openen. De regels inzake landenspecifieke verstoringen van betekenis zijn dus zonder onderscheid en ongeacht het bestaan van een landenrapport van toepassing op alle landen. Bijgevolg zijn de regels inzake verstoringen in een land per definitie niet in strijd met de meestbegunstigingsbehandeling.

(121) Met betrekking tot het tweede en derde argument aangaande de vermeende onverenigbaarheid van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening met het WTO-recht, met name de bepalingen van artikel 2.2 en 2.2.1.1 van de Antidumpingovereenkomst alsook de bevindingen in DS473 en DS494, wordt verwezen naar de overwegingen 94 en 96, waar die argumenten reeds werden behandeld.

(122) Met betrekking tot het vierde punt, waarin de Commissie wordt verzocht na te gaan of de in de procedures van de Commissie gebruikte gegevens van derde landen niet worden beïnvloed door marktverstoringen, herinnerde de Commissie eraan dat zij overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening de normale waarde alleen berekent op basis van andere gekozen gegevens dan de binnenlandse prijzen en kosten in het land van uitvoer, indien zij vaststelt dat deze gegevens het meest geschikt zijn om niet-verstoorde prijzen en kosten weer te geven. In dit proces mag de Commissie alleen niet-verstoorde gegevens gebruiken. In dat opzicht wordt belanghebbenden in de eerste stadia van het onderzoek verzocht opmerkingen te maken over de voorgestelde bronnen voor de vaststelling van de normale waarde. De Commissie neemt deze opmerkingen ten volle in aanmerking bij haar uiteindelijke beslissing over de vraag welke niet-verstoorde gegevens voor de berekening van de normale waarde moeten worden gebruikt. Wat betreft het verzoek van de Chinese overheid aan de Commissie om mogelijke verstoringen op de interne markt van de Europese Unie te beoordelen, was de Commissie van oordeel dat dit punt niet relevant is in de context van de beoordeling van het bestaan van verstoringen van betekenis in de zin van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

(123) Bijgevolg heeft de Commissie de argumenten van de Chinese overheid afgewezen.

(124) De CCCME heeft de in de overwegingen 89 en 90 uiteengezette argumenten met betrekking tot het rapport herhaald en noemde daarbij de argumentatie van de Commissie in overweging 91 een cirkelredenering. De CCCME heeft echter geen enkel ander bewijs met betrekking tot het rapport overgelegd, behalve de stelling dat de vijfjarenplannen in de VRC slechts als leidraad dienen om beleidsstandpunten voor de toekomst kenbaar te maken. Als zodanig zijn de plannen volgens de CCCME niet bindend, ook omdat zij niet op dezelfde wijze worden vastgesteld als wetten of decreten. Bovendien wees de CCCME erop dat soortgelijke documenten ook in Europa te vinden zijn, onder meer in de beleidsdocumenten van de Commissie.

(125) Met betrekking tot de verenigbaarheid van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening met het WTO-recht stelde de CCCME dat het begrip “verstoringen van betekenis” in artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening helemaal niet voorkomt in de regels van de Antidumpingovereenkomst of de GATT 1994. In het bijzonder valt het begrip “verstoringen van betekenis” niet onder een van de categorieën waarin artikel 2.2 van de Antidumpingovereenkomst voorziet. Met betrekking tot het gebruik van gegevens uit een derde land stelde de CCCME dat hoewel het gebruik van gegevens uit een bron buiten het land van uitvoer volgens de beroepsinstantie in DS473 niet verboden is, de Commissie lijkt voorbij te gaan aan het feit dat de beroepsinstantie ook heeft benadrukt dat “dit echter niet betekent dat een onderzoekende autoriteit eenvoudigweg de productiekosten in het land van oorsprong kan vervangen door de kosten van buiten het land van oorsprong”, en dat “wanneer een onderzoekende autoriteit voor het vaststellen van de ‘productiekosten in het land van oorsprong’ overeenkomstig artikel 2.2 van de Antidumpingovereenkomst gebruikmaakt van buitenlandse informatie, zij moet waarborgen dat die informatie wordt gebruikt om tot de ‘productiekosten in het land van oorsprong’ te komen en dat dit kan betekenen dat de onderzoekende autoriteit die informatie moet aanpassen”. Deze aanpak van de Commissie lijkt volgens de CCCME daarom niet in overeenstemming te zijn met de verplichting van de Europese Unie uit hoofde van artikel 2.2 van de Antidumpingovereenkomst.

(126) Bovendien stelde de CCCME dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening ook in strijd lijkt te zijn met artikel 2.2.1.1 van de Antidumpingovereenkomst, voor zover de Commissie dezelfde fouten lijkt te herhalen als in DS473, aangezien haar bevindingen en redenering in het huidige onderzoek sterk lijken op die in de biodieselzaak. De Commissie heeft vastgesteld dat de prijzen van staal, als belangrijkste grondstof voor de productie van windmolenmasten, zijn verstoord in de VRC en dat de staalprijzen die door producenten van windmolenmasten worden betaald onderhevig zijn aan systemische verstoringen. Volgens de CCCME maakt de Commissie, gelet op de bevinding van de beroepsinstantie in de zaak EU — Biodiesel (Argentinië), dus mogelijk ook inbreuk op artikel 2.2.1.1 van de Antidumpingovereenkomst.

(127) Bovendien herinnerde de CCCME eraan dat in artikel 2, lid 6 bis, punt a), derde alinea, van de basisverordening duidelijk is bepaald dat de beoordeling van de kwestie van verstoringen van betekenis voor iedere exporteur en producent afzonderlijk moet worden uitgevoerd, met als enige uitzondering de toepassing van een steekproef. Bijgevolg was de CCCME het niet eens met de verklaring van de Commissie in overweging 102 dat artikel 2, lid 6 bis, a priori van toepassing is op alle producenten-exporteurs in de VRC als het bestaan van verstoringen van betekenis wordt vastgesteld, en het betrekking heeft op alle kosten in verband met hun productiefactoren, en heeft zij de Commissie verzocht haar praktijk op dit punt te verbeteren.

(128) Met betrekking tot het argument van de CCCME aangaande het niet-bindende karakter van de Chinese planningsdocumenten herinnerde de Commissie eraan dat in het Chinese planningssysteem prioriteiten en doelen worden gesteld waarop de centrale en lokale overheden zich moeten concentreren. In alle bestuurslagen bestaan bijbehorende plannen die vrijwel alle economische sectoren bestrijken en op elk bestuurlijk niveau houden de autoriteiten toezicht op de uitvoering van de plannen door de overeenkomstige lagere bestuurslaag. Zoals in het rapport uitvoerig wordt beschreven, zijn de doelstellingen van de planningsinstrumenten in feite bindend, waarbij het planningssysteem ertoe leidt dat middelen worden toegewezen aan sectoren die door de overheid als strategisch of anderszins politiek belangrijk zijn bestempeld, in plaats van dat allocatie plaatsvindt door werking van de markt (53).

(129) Wat betreft de argumenten van de CCCME ten aanzien van de verenigbaarheid van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening met de Antidumpingovereenkomst en de bevindingen van het DSB, wordt verwezen naar de overwegingen 94 en 96, waarin deze argumenten reeds zijn behandeld en is toegelicht dat DS473 geen betrekking had op de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Met betrekking tot het argument dat het begrip “verstoringen van betekenis” in artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening niet voorkomt in de regels van de Antidumpingovereenkomst of de GATT 1994, herinnerde de Commissie eraan dat de basisverordening, met inbegrip van artikel 2, lid 6 bis, een handeling van afgeleid Unierecht is in de zin van artikel 288 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Het Unierecht vereist niet dat de bronnen ervan, met inbegrip van het afgeleide recht zoals verordeningen, gebaseerd zijn op internationaal recht of gekoppeld zijn aan verplichtingen die voortvloeien uit internationaal recht zoals de Antidumpingovereenkomst of het protocol van toetreding van de VRC tot de WTO.

(130) Met betrekking tot het argument inzake de individuele beoordeling van verstoringen van betekenis voor iedere exporteur heeft de CCCME enkel te kennen gegeven dat zij het niet eens is met het standpunt van de Commissie, zonder nieuwe argumenten aan te voeren. De Commissie heeft derhalve haar standpunt in de overwegingen 99 en 102 bevestigd.

(131) Chengxi Shipyard herhaalde haar argumenten met betrekking tot de onverenigbaarheid van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening met het WTO-recht zoals beschreven in overweging 104 en wees erop dat het antwoord van de Commissie in de overwegingen 94 en 96 zeer algemeen is en niet expliciet toelicht op welke rechtsgrondslag in de WTO-overeenkomsten artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening wordt toegepast en wordt afgeweken van de algemene voorschriften die duidelijk zijn vastgesteld in de WTO-overeenkomst en de uitspraak van het DSB in DS473. Daarom heeft Chengxi Shipyard uit de verklaring van de Commissie afgeleid dat zij de verenigbaarheid van artikel 2, lid 6 bis, met de WTO-overeenkomsten rechtvaardigt op grond van het resterende deel van afdeling 15 van het protocol van toetreding van de VRC tot de WTO, waarbij Chengxi Shipyard erop wees dat de mededeling van de Commissie, gezien het ontbreken van een duidelijke motivering voor haar standpunt, niet voldoet aan de rechtsnormen inzake passende motivering ter rechtvaardiging van haar besluit om artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening toe te passen.

(132) Bovendien stelde Chengxi Shipyard dat niet was aangetoond dat de onderneming onderhevig is aan verstoringen van betekenis, voornamelijk om drie redenen: i) de zakelijke beslissingen van de onderneming worden niet rechtstreeks beïnvloed door de CCP, wat een bevinding is die overeind blijft, ondanks het feit dat de voorzitter van de raad van bestuur en de algemeen directeur van Chengxi Shipyard leden van de CCP zijn en de functies van secretaris en adjunct-secretaris van het partijcomité bekleden op het niveau van de onderneming; ii) staatsaandeelhouderschap of de aanwezigheid van overheidsvertegenwoordigers in de raad van bestuur betekenen niet dat de zakelijke beslissingen van de onderneming niet zijn afgestemd op het marktsignaal van vraag en aanbod, of dat haar activiteiten niet marktgericht zijn, en iii) het bestaan van ingrijpen door de Chinese overheid is niet hetzelfde als verstoring van betekenis en de Commissie heeft niet aangetoond dat het vermeende horizontale ingrijpen door de Chinese overheid leidt tot verstoringen van betekenis van de productiefactoren en bijgevolg invloed heeft op de kosten en prijzen van de activiteiten van Chengxi Shipyard.

(133) Met betrekking tot de argumenten van Chengxi Shipyard over de verenigbaarheid van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening met het WTO-recht, herhaalt de Commissie haar standpunt dat de bepalingen van artikel 2, lid 6 bis, volledig in overeenstemming zijn met de WTO-verplichtingen van de Unie. De redenen voor het standpunt van de Commissie zijn duidelijk vermeld in overweging 94. Evenzo verklaarde de Commissie reeds in overweging 106 dat in antidumpingprocedures betreffende producten uit de VRC de delen van afdeling 15 van het protocol van toetreding van de VRC tot de WTO die nog niet zijn verstreken van toepassing blijven bij de vaststelling van de normale waarde, zowel met betrekking tot de norm voor een markteconomie als met betrekking tot het gebruik van een methode die niet is gebaseerd op een strikte vergelijking met Chinese prijzen of kosten. Chengxi Shipyard lijkt de verplichting tot motivering van de materiële toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening te verwarren met een vermeende verplichting om toe te lichten op welke grondslag van het WTO-recht artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening is toegepast, wat niet alleen irrelevant maar ook onjuist is (zie ook overweging 129). Bijgevolg werd het argument van Chengxi Shipyard dat de mededeling van de Commissie niet voldoet aan de rechtsnormen inzake passende motivering afgewezen.

(134) De argumenten van Chengxi Shipyard