*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 17 november 1981

inzake een procedure op grond van artikel 15 van Verordening nr. 17 van de Raad

(IV/30.211 - Comptoir commercial d'importation)

(Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek)

(82/53/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962 (1), en met name op artikel 15, lid 1, sub b),

Gezien de brief van 27 oktober 1978 van de Commissie gericht aan Comptoir commercial d'importation (CCI) en bestaande uit een formeel verzoek om inlichtingen overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Verordening nr. 17,

Gezien het antwoord van 17 november 1978 van CCI aan de Commissie,

Gezien de beschikking van de Commissie van 8 mei 1981 om in deze zaak een procedure in te leiden,

Gehoord de betrokken ondernemingen conform artikel 19, lid 1, van Verordening nr. 17 en conform Verordening nr. 99/63/EEG van de Commissie (2),

Gezien het advies van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en economische machtsposities uitgebracht op 18 september 1981, overeenkomstig artikel 10 van Verordening nr. 17,

In overweging van het volgende:

I

DE FEITEN

A. DE ONDERNEMING

1. De Comptoir commercial d'importation, hierna te noemen CCI, gevestigd te Parijs, is een vennootschap naar Frans recht en houdt zich voornamelijk bezig met de invoer en wederverkoop van verscheidene produkten. Een klein gedeelte van de werkzaamheden van CCI betreft elektromotoren voor toepassing in huishoud- en industriële stofzuigers, welke motoren worden geleverd door een Japanse onderneming, Matsushita Electric Trading Company Ltd (hierna te noemen Matsushita).

2. Deze motoren zijn bestemd om te worden geleverd aan fabrikanten van huishoud- en industriële stofzuigers om in de door hen gefabriceerde eindprodukten te worden ingebouwd.

B. DE KLACHT

In de periode tussen januari en augustus 1978 werd de Commissie ervan op de hoogte gesteld dat CCI weigerde Matsushita elektromotoren te leveren aan fabrikanten in het Verenigd Koninkrijk.

Meer in het bijzonder ontving de Commissie een afschrift van een brief van CCI gedateerd 10 augustus 1978 gericht aan een fabrikant in het Verenigd Koninkrijk, in welke brief CCI mededeelde dat het haar niet mogelijk was motoren te verkopen aan cliënten die niet gevestigd zijn in Frankrijk.

Het onderzoek van de Commissie

a) Het verzoek om inlichtingen

Op 27 oktober 1978 richtte de Commissie een formeel verzoek om inlichtingen aan CCI overeenkomstig artikel 11 van Verordening nr. 17. De brief werd aangetekend verzonden en bevatte de gebruikelijke waarschuwing waarin wordt geattendeerd op de sancties waarin wordt voorzien door genoemde verordening indien onjuiste inlichtingen worden verstrekt.

De belangrijkste passages van de brief waren als volgt:

»De Commissie heeft informatie ontvangen volgens dewelke de zakelijke betrekkingen tussen Uw onderneming en de vennootschap »Matsushita-Tokio" neerkomen op beperkingen van de handel tussen de Lid-Staten van de Gemeenschap. Bepaalde van deze beperkingen zouden inbreuken kunnen vormen op de mededingingsregels.

Ten einde de situatie te kunnen toetsen aan het bepaalde in de artikelen 85 en 86 van het Verdrag, verzoek ik U mij de hieronder gevraagde inlichtingen te bezorgen:

1. afschriften van documenten waaruit Uw relatie tot Matsushita blijkt;

2. . . . (omzetcijfers);

3. . . . (Matsushita produkten).

Dit verzoek om inlichtingen is gebaseerd op artikel 11 van Verordening nr. 17/62 van de Raad. Ik verzoek U mij Uw antwoord te doen toekomen binnen twee weken na ontvangst van dit schrijven.".

Het antwoord van CCI aan de Commissie, vervat in een aangetekend schrijven van 17 november 1978, luidde als volgt:

»Wij bevestigen U hiermede de ontvangst van Uw verzoek van de 27e van de vorige maand.

1. Wij hebben geen enkele schriftelijke overeenkomst die onze betrekkingen regelt met de Vennootschap Matsushita Electric Trading Co, Tokio (Japan), door wie wij en ook andere ondernemingen bevoorraad worden. Alle produkten waarvoor wij prijscouranten krijgen en die ons geleverd worden door onze leverancier, worden aan onze Franse en soms buitenlandse cliënten aangeboden, zonder enige (door)verkoopbeperking. Bepaalde motoren voor industriële toepassing volgens specificaties van bepaalde buitenlandse cliënten worden ons niet aangeboden en kunnen wij derhalve ook niet aanbieden.

In beginsel beperken onze activiteiten zich tot Frankrijk omdat wij in het buitenland geen enkel handelsfiliaal hebben, noch service of onderhoudswerkzaamheden kunnen bieden, waaraan de cliënten behoefte hebben.

2. . . . (omzetcijfers).

3. . . . (Matsushita produkten).

Samenvattend kunnen wij U bevestigen dat wij voor alle Matsushita produkten waarvoor wij prijscouranten ontvangen en die wij geleverd krijgen, geen enkele (weder)verkoopbeperking opleggen, wat ook de plaats van bestemming mag zijn - Frankrijk of elders - motoren inbegrepen, die 0,3 % van ons globale omzetcijfer uitmaken (. . .)".

b) De verificatie door de Commissie

Door de Commissie werd op 7 augustus 1979 een verificatie verricht in de gebouwen van CCI op grond van artikel 14, lid 1, van Verordening nr. 17. CCI was van de plannen van de Commissie op de hoogte gesteld en de president-directeur van die firma was aanwezig.

Tijdens het onderzoek leverde CCI aan de Commissie afschriften van een aantal documenten, waaronder telexen en brieven met betrekking tot eerdergenoemde klacht.

Op 15 augustus 1979 verrichtte de Commissie een soortgelijk onderzoek bij de betrokken fabrikant in het Verenigd Koninkrijk en verkreeg daarbij afschriften van nadere correspondentie in genoemde zaak.

c) De resultaten van het onderzoek

De feiten die naar voren komen uit de documenten die door de Commissie tijdens bovengenoemde verificaties werden verzameld zijn als volgt:

a) CCI is de alleenvertegenwoordiger in Frankrijk voor Matsushita stofzuigermotoren zoals blijkt uit (onder andere) een telex van Matsushita aan CCI van 5 december 1977:

»Natuurlijk weigerden wij ons inzake (. . .) te verbinden. CCI is onze alleenvertegenwoordiger voor dit produkt in Frankrijk.".

b) In december 1977 klaagde een Matsushita vertegenwoordiger in het Verenigd Koninkrijk over pogingen van een Franse cliënt van CCI om Matsushita motoren vanuit Frankrijk te exporteren naar het Verenigd Koninkrijk. Matsushita informeerde de verdeler en CCI dat er geen motoren aan CCI zouden worden geleverd voor wederuitvoer naar het Verenigd Koninkrijk. Een uittreksel uit een telex van Matsushita aan CCI van 9 december 1977 luidt:

»In ieder geval moet U nagaan of (. . .) in Frankrijk zal produceren, anders kunnen wij niet leveren.".

c) Op 26 juli 1978 werd CCI benaderd door de directeur van een fabriek van stofzuigers in het Verenigd Koninkrijk, ten einde de aankoop van ongeveer 10 000 elektromotoren per jaar te regelen. Het blijkt echter dat die aankopen gerealiseerd zouden worden in samenwerking met een Franse cliënt.

d) Op 26 juli 1978 stuurde CCI aan Matsushita een telex met bijzonderheden omtrent de aanvraag met het verzoek om toestemming om een gedeelte van die order te mogen leveren aan die Franse cliënt te Parijs en de rest direct te mogen leveren aan het Verenigd Koninkrijk.

e) Op 27 juli 1978 zond Matsushita een antwoordtelex waarin het verzoek werd afgewezen, vanwege de betrekkingen met haar verdelers in het Verenigd Koninkrijk.

f) Op 31 juli 1978 zond CCI drie telexen aan Matsushita waarin werd aangedrongen op toestemming voor leveringen naar het Verenigd Koninkrijk.

g) Op 3 augustus 1978 schreef de Britse producent aan CCI met het verzoek om bevestiging van prijzen en leveringsdata.

h) Op 10 augustus 1978 zond Matsushita, op de hoogte van het voorafgaande, een telex aan CCI met de volgende inhoud: »Onze betrekkingen met (de Britse cliënt) beschouwend, kunnen we geen motor(en) aan U leveren. Indien (de Franse cliënt) zelf stofzuigers produceert, kunnen we leveren. Indien hij dit voorstel niet aanneemt kunt U beter met hem geen zaken meer doen . . .".

i) Op 10 augustus 1978 schreef CCI naar de producent in het Verenigd Koninkrijk als volgt:

»Naar aanleiding van Uw gesprek met onze heer Versein, spijt het ons U, op basis van aan Matsushita daarover gestelde vragen, te moeten mededelen dat we aan U geen motoren kunnen verkopen voor montage in het Verenigd Koninkrijk. We mogen alleen in Frankrijk verkopen en we kunnen de motoren aan de Franse cliënt verkopen, die deze dan inbouwt, verandert of assembleert etc. in Frankrijk.".

j) Op 21 augustus 1978 schreef de producent in het Verenigd Koninkrijk aan CCI als volgt:

»Wij schrijven U in antwoord op Uw brief van 10 augustus waarvan we goede nota hebben genomen. We zijn nogal verbaasd dat het U niet wordt toegestaan motoren aan ons in Engeland te verkopen, te meer daar we in de EEG zijn. Ik zou niet gedacht hebben dat de Franse Regering beperkingen zou opleggen aan de verkopen aan ons. Zoudt U ons willen laten weten of het de Franse Regering is die niet toestaat dat U motoren aan ons verkoopt, of Matsushita.".

k) Op 6 september 1978 antwoordde CCI als volgt:

»Naar aanleiding van Uw brief van 21 augustus spijt het ons U te moeten bevestigen dat het ons niet is toegestaan om Matsushita motoren buiten Frankrijk te verkopen.

Die beperking is het gevolg van het feit dat we verdelers voor Frankrijk zijn van Matsushita motoren en dat onze distributieovereenkomst met Matsushita het ons niet toelaat in andere landen te verkopen.

Zoals U weet moeten wij volgens de Franse wetgeving alle produkten, die wij op de Franse markt aanbieden, aan alle Franse cliënten die kredietwaardig zijn, leveren. Maar we zijn niet verplicht om naar het buitenland te verkopen en het is volkomen juist dat in dit speciale geval Matsushita zijn verdelers beschermt.".

l) Op 8 november 1978 deelde CCI aan Matsushita in een telex mede dat haar bevestigd was dat de stofzuigers in Frankrijk zouden worden geassembleerd. De telex vervolgde:

»Zouden Uw aandacht willen vestigen op strenge bepalingen met betrekking tot vrij verkeer op de gemeenschappelijke markt. Hebben verzoek om inlichtingen hierover ontvangen. Zenden aan de heer Niki afschrift van briefwisseling. Zouden erg voorzichtig moeten zijn.".

De brief van CCI van 7 november 1978 aan Matsushita vermeldde:

»Wij zenden U hierbij:

a) afschrift van een brief gedateerd 27 oktober 1978, die ons werd gestuurd door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, Brussel;

b) afschrift van ons antwoord dat we vóór 18 november willen verzenden.

Gezien uw telexen van 25 oktober 1978, kenmerk CIE-1573, en 10 augustus 1978, kenmerk CIE-1474, hebben we afgezien van verkoop aan (de producent in het Verenigd Koninkrijk). We nemen aan dat (de producent in het Verenigd Koninkrijk) een klacht heeft ingediend.".

m) Op 8 november 1978 schreef de president-directeur-generaal van CCI, de heer Pierre Kahn, aan de heer Gilles Paris, de technisch directeur van CCI, die de meeste van de telexen aan Matsushita had ondertekend, met name als volgt:

»Betreft brief Commissie van de Europese Gemeenschappen

Bijlage:

1. Brief EG Commissie van 27 oktober 1978,

2. afschrift van mijn ontwerp-antwoord van november 1978 dat op de 17e verstuurd zal worden,

3. afschrift van mijn brief van 7 november aan de heer Niki.

Als ik vóór de 17e van deze maand een telex ontvang van de heer Niki zal ik misschien bepaalde termen van mijn brief kunnen wijzigen. Maar deze is zeer wel afgewogen en er wordt rekening in gehouden met de brieven die aan (de producent in het Verenigd Koninkrijk) werden geadresseerd; ik kan niet anders doen dan een scherm oprichten (mentionner un paravent). U kunt een afschrift van die brieven volgende donderdag meenemen, voor wanneer U de heer Niki of een naaste medewerker van hem ontmoet.".

n) Op 14 november 1978 zond CCI aan Matsushita een telex met een klacht omtrent de vertraging in de uitvoering van de order van de Franse cliënt. De telex vermeldt: »Voordat we de order plaatsen ontvingen wij instructies van U om alleen de order aan te nemen indien deze voor produktie in Frankrijk en voor de Franse markt bestemd zou zijn. Dat deden wij. Het is voor ons dan ook onbegrijpelijk dat U de verzending wilt uitstellen, hoewel we Uw instructies hebben opgevolgd. Intussen hebben we nieuwe moeilijkheden met de Commissie van de Europese Gemeenschappen omdat we Uw instructies volgden, en leveringsproblemen met U om dezelfde reden.".

Het antwoord van CCI op de mededeling van de punten van bezwaar

In haar antwoord op de mededeling van de punten van bezwaar en tijdens de daarop volgende hoorzitting verklaarde CCI onder andere dat haar brief van 17 november 1978, in antwoord op het verzoek van de Commissie, geen onjuiste informatie bevatte. De brieven van 10 augustus 1978 en van 6 september 1978 aan de producent in het Verenigd Koninkrijk waren onjuist. Ze werden geschreven door een technicus, die handelde als vakantievervanger en daardoor niet op de hoogte was van de juiste situatie. Het ging hierbij derhalve om een op zichzelf staand voorval. CCI beweert dat het verzoek om inlichtingen in ieder geval onduidelijk en onnauwkeurig was en daarom niet voldoet aan de artikelen 11 en 15 van Verordening nr. 17.

Op de hoorzitting verklaarde de directeur-generaal van CCI, de heer Alain Kahn, echter dat de betrokken technicus in feite de heer Gilles Paris was, de technisch directeur van CCI.

Op 18 augustus 1981, na de hoorzitting, informeerde CCI de Commissie per brief, dat Matsushita per 18 oktober 1979 ermee had ingestemd dat CCI zou leveren aan de fabrikant in het Verenigd Koninkrijk. Ook de bedoelde fabrikant heeft de Commissie laten weten dat een regeling was getroffen die een bevredigende levering garandeerde.

II

JURIDISCHE BEOORDELING

Op grond van artikel 15, lid 1, sub b), van Verordening nr. 17 kan de Commissie bij beschikking aan ondernemingen geldboeten opleggen van ten minste honderd en ten hoogste vijfduizend rekeneenheden, wanneer zij opzettelijk of uit onachtzaamheid in antwoord op een verzoek als bedoeld in artikel 11, lid 3, een onjuiste inlichting verstrekken.

Krachtens artikel 11, lid 1, van genoemde verordening kan de Commissie bij de betrokken ondernemingen alle voor haar onderzoek noodzakelijke inlichtingen inwinnen.

In de praktijk zendt de Commissie hiervoor in de eerste plaats een schriftelijk verzoek om inlichtingen naar de betreffende ondernemingen. Volgens artikel 11, lid 3, moet de Commissie in haar verzoek om inlichtingen wijzen op de rechtsgrond en het doel ervan, alsmede op de sancties waarin artikel 15, lid 1, sub b), voorziet voor het geval dat een onjuiste inlichting wordt verstrekt.

Artikel 11, lid 5, van diezelfde verordening voorziet in een door de Commissie voor de betrokken onderneming vast te stellen termijn voor antwoord.

Als verzoek in de zin van artikel 15, lid 1, sub b), moet derhalve worden beschouwd het gehele document dat het verzoek om inlichtingen in de zin van artikel 11, leden 1, 3 en 5, uitmaakt, en niet uitsluitend de vragen waarmee de inlichtingen worden verlangd. In het kader van dit verzoek moet de brief die door de onderneming in antwoord wordt geschreven, in zijn geheel worden beoordeeld en mag deze beoordeling niet beperkt worden tot de antwoorden op specifieke vragen, die werden gesteld in het verzoek om inlichtingen.

Hieruit volgt derhalve dat in de zin van artikel 15, lid 1, sub b), als antwoord op een verzoek om inlichtingen moeten worden beschouwd niet alleen de antwoorden op de concrete door de Commissie gestelde vragen, maar tevens alle verstrekte inlichtingen die buiten het eigenlijke kader van de vragen vallen, alsmede alle gegevens die door de ondernemingen ongevraagd werden medegedeeld, die niet in direct verband staan met de specifieke vragen, die door de Commissie werden gesteld.

CCI is een onderneming in de zin van artikel 15 van Verordening nr. 17. De Commissie stuurde op 27 oktober 1978 overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Verordening nr. 17 een verzoek om inlichtingen naar CCI, die hierop antwoordde op 17 november 1978.

In de inleiding van haar verzoek om inlichtingen deelde de Commissie aan CCI mede dat zij inlichtingen had ontvangen volgens dewelke de handelsbetrekkingen tussen CCI en Matsushita aanleiding zouden kunnen geven tot beperkingen van de handel tussen Lid-Staten, die inbreuken zouden kunnen vormen op de mededingingsregels.

De Commissie verzocht onder andere om afschrift van het document of de documenten waaruit de aard van de handelsbetrekkingen tussen deze twee ondernemingen zouden blijken. Het verzoek vermeldde tevens de rechtsgrond ervan alsmede de sancties voor het geval dat de onderneming onjuiste inlichtingen zou verstrekken.

In haar antwoord aan de Commissie verklaarde CCI dat er geen schriftelijke overeenkomst tussen haar en Matsushita bestond, verstrekte geen enkel document met betrekking tot haar relatie met Matsushita en voegde daaraan toe dat haar betrekkingen met Matsushita geen beperking oplegden met betrekking tot de verkoop of wederverkoop van Matsushita produkten die werden aangeboden aan haar cliënten in Frankrijk of in andere landen. Deze informatie werd herhaald aan het einde van de brief. In de documenten, welke vervolgens tijdens de verificaties door de Commissie werden verkregen, in het bijzonder de telexen ontdekt in de gebouwen van CCI, wordt echter een zakenrelatie beschreven die in strijd is met hetgeen door CCI is beschreven in haar antwoord op het verzoek om inlichtingen van de Commissie.

De correspondentie per telex tussen CCI en Matsushita toont immers aan dat CCI wist dat zij de voorafgaande goedkeuring van Matsushita moest verkrijgen alvorens enige levering te doen, zeker met bestemming naar het Verenigd Koninkrijk, en dat Matsushita zou weigeren dergelijke toestemming te geven omdat de wederuitvoer van Matsushita produkten van Frankrijk naar het Verenigd Koninkrijk de belangen van de Matsushita verdeler aldaar nadelig kon beïnvloeden. Alhoewel er geen schriftelijke distributieovereenkomst bestond, is het feit dat CCI wist dat zij vooraf de toelating van Matsushita moest verkrijgen en zich moest houden aan de richtlijnen van Matsushita, weergegeven in de verscheidene telexen, een aanduiding voor het bestaan van een overeenkomst in de zin van artikel 85, lid 1, van het EEG-Verdrag.

Naar het bestaan van een overeenkomst wordt bovendien uitdrukkelijk verwezen in de brief van CCI van 6 september 1978 aan de fabrikant in het Verenigd Koninkrijk, en ingevolge die overeenkomst had CCI niet het recht te verkopen buiten Frankrijk.

Bijgevolg was de inlichting, die CCI aan de Commissie in antwoord op haar brief gebaseerd op artikel 11 van Verordening nr. 17 had verstrekt, onjuist in die zin dat het CCI in feite door Matsushita verboden was aan een klant in een andere Lid-Staat van de EEG te leveren, zoals blijkt uit de bovengenoemde uitgewisselde telexen.

De Commissie is van mening dat CCI opzettelijk heeft gehandeld bij het verstrekken van een onjuiste inlichting. Het is duidelijk aan de hand van de feiten dat CCI op de hoogte was van de Gemeenschapsrechtelijke bepalingen inzake het vrije verkeer van goederen binnen de gemeenschappelijke markt, alsmede van de verplichting aan de Commissie juiste inlichtingen te verstrekken. Het is eveneens duidelijk dat CCI op de hoogte was van de specifieke reden voor het verzoek om inlichtingen. Uit dit verzoek om inlichtingen bleek immers duidelijk dat de Commissie inlichtingen had verkregen, die haar ertoe hadden gebracht te geloven dat de handelsrelatie tussen CCI en Matsushita de concurrentie kon beperken. Het was in deze context dat de Commissie inlichtingen zocht in te winnen die haar in staat konden stellen uit te maken van welke aard de betrekkingen tussen de twee ondernemingen precies waren, alsmede of er van een inbreuk sprake was.

In haar antwoord op het verzoek om inlichtingen van de Commissie verkoos CCI algemene informatie aan te bieden met betrekking tot de verkoop en wederverkoop van Matsushita produkten. Indien men zich strikt aan de vragen van de Commissie zou houden, zoals de CCI doet, ging deze informatie buiten het kader van de vraagstelling van de Commissie.

CCI ging er terecht van uit dat het verzoek van de Commissie om inlichtingen het gevolg was van een klacht van de fabrikant in het Verenigd Koninkrijk en toch gaf zij er na overleg met Matsushita de voorkeur aan absoluut welbewust de grond van de klacht te ontkennen, en zoals blijkt uit de interne nota van 8 november 1978 van de heer Kahn aan de heer Paris, de Commissie te misleiden door gebruik te maken van een nauwgezet geformuleerd »scherm".

Het is derhalve duidelijk dat CCI zeer wel wist dat het doel van het verzoek was vast te stellen of er een belemmering van de uitvoer naar het Verenigd Koninkrijk bestond.

In tegenstelling tot hetgeen door CCI schriftelijk en mondeling naar voren werd gebracht in haar antwoord op de mededeling van de punten van bezwaar, is de Commissie van oordeel dat dit geen alleenstaand feit is dat zich voordeed ten gevolge van de onwetendheid van een bediende die handelde als vervanger wegens vakantie. De feiten tonen aan dat de heer Paris op alle relevante tijdstippen in permanente verbinding stond met Matsushita. Hij was rechtstreeks betrokken bij de uitvoering van de verkooppolitiek van zijn onderneming, zoals uit de nota blijkt die de heer Kahn op 8 november 1978 aan hem schreef.

De Commissie is van mening dat, ondanks de pogingen van CCI om Matsushita van gedachten te doen veranderen en akkoord te gaan met de levering van goederen aan een cliënt in het Verenigd Koninkrijk en ondanks het feit dat het nu door Matsushita aan CCI wordt toegestaan te leveren, de inbreuk ernstig is, aangezien het onjuiste antwoord bestemd was opzettelijk een situatie die een ernstige inbreuk kan vormen, namelijk een exportverbod, voor de Commissie verborgen te houden. Een dergelijk verbod is, zoals CCI zeer goed blijkt te hebben geweten, onverenigbaar met een van de fundamentele doelstellingen van het EEG-Verdrag, zijnde het scheppen van een enkele gemeenschappelijke markt.

De geldboete

De Commissie is onder deze omstandigheden van mening dat het feit dat CCI een onjuiste inlichting heeft verstrekt, met oplegging van de maximumgeldboete krachtens artikel 15 dient te worden bestraft,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De Comptoir commercial d'importation verstrekte opzettelijk een onjuiste inlichting in haar antwoord van 17 november 1978 op een verzoek haar gedaan door de Commissie op 27 oktober 1978 overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Verordening nr. 17.

Artikel 2

Op grond van artikel 15 van Verordening nr. 17 wordt een geldboete van 5 000 (vijfduizend) rekeneenheden, dat wil zeggen 30 946,90 Ffr. (dertigduizend negenhonderd zesenveertig Franse frank en negentig centiemen) opgelegd aan de Comptoir commercial d'importation.

Deze som dient te worden betaald op rekeningnummer 5.770.006.5 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen bij de Société Générale te Parijs, binnen drie maanden na de datum van betekening van deze beschikking aan de Comptoir commercial d'importation.

Artikel 3

Deze beschikking vormt executoriale titel overeenkomstig artikel 192 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap.

Artikel 4

Deze beschikking is gericht tot de Comptoir commercial d'importation, 42, rue Étienne Marcel, F-75081 Parijs.

Gedaan te Brussel, 17 november 1981.

Voor de Commissie

Frans ANDRIESSEN

Lid van de Commissie

(1) PB nr. 13 van 21. 2. 1962, blz. 204/62.

(2) PB nr. 127 van 20. 8. 1963, blz. 2268/63.