Verordening (EG) nr. 1514/2002 van de Raad

van 19 augustus 2002

tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op de invoer van bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, uit Tsjechië, Maleisië, Rusland, de Republiek Korea en Slowakije

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap(1), inzonderheid op artikel 9,

Gezien het voorstel dat de Commissie na overleg in het Raadgevend Comité heeft ingediend,

Overwegende hetgeen volgt:

A. VOORLOPIGE MAATREGELEN

(1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 358/2002(2) (de "voorlopige verordening") een voorlopig antidumpingrecht ingesteld op de invoer van bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, die onder de GN-codes ex 7307 93 11, ex 7307 93 19, ex 7307 99 30 en ex 7307 99 90 vallen en van oorsprong zijn uit Tsjechië, Maleisië, Rusland, de Republiek Korea en Slowakije.

(2) Er zij aan herinnerd dat het onderzoek naar dumping en schade betrekking had op de periode van 1 april 2000 tot en met 31 maart 2001 ("onderzoektijdvak" of "OT"). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling, had betrekking op de periode van 1 januari 1996 tot en met 31 maart 2001 ("de beoordelingsperiode").

B. VERVOLG VAN DE PROCEDURE

(3) Na de instelling van de voorlopige antidumpingmaatregelen op de invoer van bepaalde hulpstukken voor buisleidingen uit Tsjechië, Maleisië, Rusland, de Republiek Korea en Slowakije hebben verschillende belanghebbenden hierover schriftelijk opmerkingen gemaakt. De partijen die hierom verzochten, kregen ook de gelegenheid te worden gehoord.

(4) De Commissie is verdergegaan met het verzamelen en verifiëren van alle gegevens die zij noodzakelijk achtte voor het vaststellen van haar definitieve bevindingen.

(5) Alle partijen werden in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was de instelling van definitieve antidumpingrechten en de definitieve inning van de uit hoofde van het voorlopige recht als zekerheid gestelde bedragen aan te bevelen. De Commissie heeft tevens laten weten binnen welke termijn hierover opmerkingen konden worden gemaakt.

(6) De mondelinge en schriftelijke opmerkingen van de partijen werden in overweging genomen en de voorlopige bevindingen werden, waar nodig, dienovereenkomstig aangepast.

C. PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

(7) Aangezien hierover geen opmerkingen werden ontvangen, worden de productomschrijving en de definitie van soortgelijk product in de overwegingen 9 tot en met 12 van de voorlopige verordening bevestigd.

D. DUMPING

1. Algemene methode

(8) Aangezien hierover geen opmerkingen werden ontvangen, wordt de algemene methode voor de vaststelling van de dumpingmarges in de overwegingen 15 tot en met 28 van de voorlopige verordening bevestigd.

2. Dumpingmarges

(9) Aangezien hierover geen opmerkingen werden ontvangen, worden de wijze waarop de normale waarde en de uitvoerprijs voor Tsjechië, Maleisië, de Republiek Korea en Slowakije werden vastgesteld en vergeleken alsook de wijze waarop de status van markteconomie en het referentieland voor Rusland werden vastgesteld in de overwegingen 29 tot en met 60 van de voorlopige verordening, bevestigd.

(10) De definitieve dumpingmarges, uitgedrukt als een percentage van de invoerprijs cif grens Gemeenschap, worden als volgt bevestigd:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP

(11) Aangezien hierover geen opmerkingen werden ontvangen, worden de voorlopige bevindingen in verband met de vaststelling van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de overwegingen 61 en 62 van de voorlopige verordening bevestigd.

F. SCHADE

1. Verbruik in de Gemeenschap

(12) Aangezien hierover geen nieuwe informatie werd ontvangen, worden de voorlopige bevindingen in verband met het verbruik in de Gemeenschap in de overwegingen 63 en 64 van de voorlopige verordening bevestigd.

2. Invoer uit de betrokken landen

Cumulatieve beoordeling van de gevolgen van de betrokken invoer, ingevoerde hoeveelheden, marktaandeel en prijzen

(13) In de voorlopige verordening werd geconcludeerd dat de invoer uit de betrokken landen cumulatief moest worden beoordeeld, omdat aan de criteria van artikel 3, lid 4, van de basisverordening was voldaan. De dumpingmarges die bij invoer werden vastgesteld, lagen immers voor alle betrokken landen boven het de-minimis niveau, de ingevoerde hoeveelheden waren niet verwaarloosbaar en een cumulatieve beoordeling werd passend geacht vanwege de concurrentie tussen de ingevoerde goederen onderling en tussen de ingevoerde goederen en het soortgelijke product van de Gemeenschap. Dat de concurrentieomstandigheden vergelijkbaar waren, werd bewezen door het feit dat de ingevoerde en de door de bedrijfstak van de Gemeenschap vervaardigde hulpstukken soortgelijk waren en dat zij via dezelfde verkoopkanalen tegen vergelijkbare handelsvoorwaarden werden verkocht. Voorts was de invoer uit alle betrokken landen omvangrijk, wat voor elk van hen in een aanzienlijk marktaandeel resulteerde (stijgingen tussen 1996 en het OT), terwijl de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijk werden onderboden, waardoor er een neerwaartse druk werd op uitgeoefend.

(14) Aangezien over deze aspecten geen nieuwe informatie werd ontvangen, worden de voorlopige bevindingen in de overwegingen 65 tot en met 67 van de voorlopige verordening bevestigd.

Prijsonderbieding

(15) Eén Slowaakse producent/exporteur betwistte de door de Commissie gehanteerde methode voor de berekening van de prijsonderbiedingsmarges. Meer in het bijzonder verzette hij zich tegen het zogenoemde "zeroing", waarbij de positieve marges voor de soorten waarbij sprake is van overbieding, niet in aanmerking worden genomen. Dit argument steunt op de conclusies van de WTO-beroepsinstantie(3) in de zaak van het beddenlinnen, waarin, op basis van de feiten in die zaak, werd geoordeeld dat bij de vaststelling van dumpingmarges, wat de Commissie in dat geval had gedaan door de gewogen gemiddelde normale waarde te vergelijken met de door haar vastgestelde gewogen gemiddelde uitvoerprijs, de praktijk van het "zeroing" onverenigbaar is met artikel 2.4.2 van de WTO-antidumpingovereenkomst.

(16) In dit verband zij erop gewezen dat de WTO-beroepsinstantie de praktijk van het "zeroing" uitsluitend heeft onderzocht wanneer deze wordt toegepast bij de vaststelling van dumpingmarges. Bovendien zijn in de WTO-antidumpingovereenkomst geen eisen vastgelegd inzake de methode voor de berekening van prijsonderbieding.

(17) Aangezien er slechts voor zeer weinig soorten géén prijsonderbieding werd vastgesteld, heeft de "zeroing"-methode in dit geval hoe dan ook niet tot sterk afwijkende resultaten geleid: het verschil bij het al dan niet toepassen van de methode bedraagt minder dan 1 %. De onderbiedingsmarges zouden met andere woorden aanzienlijk blijven, ook als de "zeroing"-methode niet werd toegepast. Dit argument moest derhalve worden verworpen.

(18) De bedrijfstak van de Gemeenschap betoogde dat er voor de vaststelling van de prijsonderbiedingsmarge geen correcties voor het handelsstadium moesten worden toegepast, omdat zowel de producenten/exporteurs als de bedrijfstak van de Gemeenschap aan dezelfde categorie van klanten leverden en dus in hetzelfde handelsstadium actief waren. Voorts stelde zij dat dientengevolge uitsluitend een correctie voor inklaringskosten mocht worden toegepast.

(19) Uit een verdere analyse van de beschikbare informatie bleek dat zowel de bedrijfstak van de Gemeenschap als de producenten/exporteurs doorgaans aan hetzelfde soort klanten in de Gemeenschap leverden, namelijk groothandelaars. Deze bevinding werd tevens onderbouwd door het feit dat de drie medewerkende niet-gelieerde importeurs, die als groothandelaars bedrijvig zijn, het betrokken product van zowel de bedrijfstak van de Gemeenschap als de producenten/exporteurs van de betrokken landen afnamen. Dit argument werd derhalve aanvaard en de onderbiedingsmarges werden dienovereenkomstig herzien. De herziene correctie was beperkt tot een bedrag dat uitsluitend de inklaringskosten dekte, op basis van de informatie die door de medewerkende niet-gelieerde importeurs werd verstrekt.

(20) De bedrijfstak van de Gemeenschap zette voorts een vraagteken bij het niveau van de onderbiedingsmarge die voor een van de Slowaakse producenten/exporteurs was berekend. Zij stelde dat het onderbiedingsniveau in kwestie niet consistent was met het gemiddelde prijsniveau volgens de internationale handelsstatistieken en de marktinformatie.

(21) De berekeningen van de prijsonderbiedingsmarges werden dienovereenkomstig herzien en er bleek een administratieve fout te zijn geslopen in de berekening van de uitvoerprijs die was gebruikt voor de vaststelling van de onderbiedingsmarge van deze producent/exporteur. De marge werd derhalve aangepast.

(22) Rekening houdende met het bovenstaande zijn de definitieve herziene gewogen gemiddelde prijsonderbiedingsmarges per land, uitgedrukt als een percentage van de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap, als volgt:

- Tsjechië: van 19 % tot 21 %,

- Maleisië: van 52 % tot 72 %,

- Rusland: 26 %,

- Republiek Korea: 23 %,

- Slowakije: van 15 % tot 36 %.

3. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(23) Er zij aan herinnerd dat de instelling van de maatregelen tegen China, Kroatië en Thailand positieve gevolgen had voor de economische situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap. De meeste schade-indicatoren gaven van 1996 tot 1998 een positieve ontwikkeling te zien. De productie, de bezettingsgraad van de productiecapaciteit en de verkochte hoeveelheden stegen, hetgeen resulteerde in een groter marktaandeel en een stijging van de werkgelegenheid. De indicatoren voor de winstgevendheid zoals de winsten/verliezen uitgedrukt als een percentage van de omzet, de rentabiliteit van de investeringen en de cashflow gaven ook een gunstige ontwikkeling te zien. De economische situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap ging er na 1998 echter in het algemeen op achteruit: terwijl de productie betrekkelijk stabiel bleef en de bezettingsgraad, de werkgelegenheid en de lonen enigszins stegen, gaven cruciale indicatoren zoals de verkochte hoeveelheden en het marktaandeel, de winstgevendheid, de rentabiliteit van de investeringen, de cashflow en de prijzen een daling te zien. Op basis van het bovenstaande en de bevindingen inzake productiviteit, investeringen, groei en omvang van de dumping werd derhalve voorlopig geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade leed.

(24) Aangezien geen opmerkingen terzake werden ontvangen, worden de feiten en de cijfers in de overwegingen 72 tot en met 87 van de voorlopige verordening bevestigd.

4. Conclusie inzake schade

(25) Aangezien er, naast het bovenstaande, geen verdere opmerkingen over de bevindingen werden ontvangen, wordt de conclusie in overweging 88 van de voorlopige verordening bevestigd.

G. OORZAKELIJK VERBAND

(26) Aangezien geen nieuwe informatie terzake werd ontvangen, worden de bevindingen en de conclusie in de overwegingen 89 tot en met 97 van de voorlopige verordening bevestigd.

H. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

(27) Aangezien geen nieuwe informatie terzake werd ontvangen, worden de bevindingen en de conclusie in de overwegingen 98 tot en met 111 van de voorlopige verordening bevestigd.

I. DEFINITIEVE ANTIDUMPINGMAATREGELEN

1. Schademarge

(28) Overeenkomstig de in overwegingen 112 tot en met 115 van de voorlopige verordening uiteengezette methode werd berekend op welk niveau de schade wordt opgeheven, teneinde vast te stellen op welk niveau de definitieve maatregelen moeten worden ingesteld.

(29) Eén producent/exporteur betoogde dat het niveau van de winstmarge van 5 % op basis waarvan de niet-schadelijke prijs voor de bedrijfstak van de Gemeenschap was vastgesteld, te hoog was. Hij voerde ook aan dat dit niveau in de mededeling onvoldoende werd toegelicht.

(30) Wat het eerste argument betreft, zij eraan herinnerd dat, gezien de negatieve gevolgen die het prijsdrukkende effect van de invoer met dumping voor de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft (zoals in overweging 71 van de voorlopige verordening is uiteengezet), de niet-schadelijke prijs berekend werd op basis van een winstniveau dat de bedrijfstak van de Gemeenschap redelijkerwijs had kunnen behalen indien er geen sprake was geweest van invoer met schadeveroorzakende dumping. Zoals uiteengezet in overweging 114 van de voorlopige verordening, werd een winstmarge van 5 % redelijk geacht, aangezien dit winstniveau overeenstemt met het werkelijke winstniveau dat de bedrijfstak van de Gemeenschap in 1997 heeft kunnen behalen op een communautaire markt waar geen invoer met dumping plaatsvond. Toen waren er immers maatregelen van kracht tegen China, Kroatië en Thailand en was het marktaandeel van de invoer uit de betrokken landen nog relatief laag. Bovendien werd geoordeeld dat de bedrijfstak van de Gemeenschap met dit winstniveau in staat zou zijn de noodzakelijke investeringen te doen. Wat het tweede argument betreft, zij opgemerkt dat de Commissie in haar mededeling in toereikende mate heeft uiteengezet op welke basis zij het niveau van de winstmarge, dat voor de niet-schadelijke prijs werd gebruikt, heeft berekend, zoals ook in overweging 114 van de voorlopige verordening werd toegelicht. Beide argumenten moeten derhalve worden verworpen.

(31) Bovendien werd hetzelfde winstniveau ook gebruikt voor de vaststelling van de schademarge in het onderzoek naar bovengenoemde landen en er is geen reden om aan te nemen dat de omstandigheden sindsdien aanzienlijk zijn gewijzigd.

(32) Het gebruik van een winstmarge van 5 % van de omzet voor de berekening van de niet-schadelijke prijs wordt derhalve bevestigd.

(33) Op basis van het bovenstaande wordt de methode die werd gebruikt voor de vaststelling van het niveau waarop de schade wordt opgeheven, en die werd beschreven in de overwegingen 112 tot en met 115 van de voorlopige verordening, bevestigd.

(34) Zoals hierboven in verband met prijsonderbiedingsmarges werd opgemerkt, werden de schademarges herzien en aangepast voor een van de Slowaakse producenten/exporteurs.

2. Vorm en hoogte van de rechten

(35) Gezien het bovenstaande dient overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening een definitief antidumpingrecht te worden ingesteld tegen Tsjechië, Maleisië, Rusland, de Republiek Korea en Slowakije. De hoogte van dit recht dient overeen te stemmen met de vastgestelde dumpingmarges, behalve voor de Republiek Korea, waarvoor de schademarge lager was dan de dumpingmarge.

(36) Op basis van het bovenstaande bedragen de definitieve rechten:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Inning van voorlopige rechten

(37) Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarges en het niveau van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden, wordt het nodig geacht dat de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van het bij de voorlopige verordening opgelegde voorlopige antidumpingrecht definitief worden geïnd tot het bedrag van het definitief opgelegde recht. Wanneer de definitieve rechten hoger zijn dan de voorlopige rechten, worden enkel de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de voorlopige rechten definitief geïnd.

(38) Verzoeken om toepassing van een aan een onderneming toegekend individueel antidumpingrecht (bijvoorbeeld na een naamsverandering van de rechtspersoon of de oprichting van nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen) dienen onverwijld aan de Commissie(4) te worden gericht, met opgave van alle relevante gegevens, met name over eventuele wijzigingen in de activiteiten van de onderneming op het gebied van de productie of de verkoop in binnen- en buitenland die verband houden met bijvoorbeeld die naamsverandering of die verandering bij de productie- en verkoopmaatschappijen. De Commissie zal na overleg met het Raadgevend Comité de verordening in voorkomend geval dienovereenkomstig aanpassen door de lijst van ondernemingen die in aanmerking komen voor individuele rechten, bij te werken.

4. Verbintenissen

(39) Er zij aan herinnerd dat één Slowaakse producent/exporteur een prijsverbintenis heeft aangeboden overeenkomstig artikel 8, lid 1, van de basisverordening. Deze prijsverbintenis werd in de voorlopige verordening aanvaard.

(40) Na de instelling van de voorlopige antidumpingmaatregelen heeft een producent/exporteur in Tsjechië een prijsverbintenis aangeboden overeenkomstig artikel 8, lid 1, van de basisverordening. Hierin verklaart hij het betrokken product te zullen verkopen tegen prijzen die minstens hoog genoeg zijn om de schadelijke gevolgen van de dumping weg te nemen. Voorts verbindt de betrokken onderneming zich ertoe de Commissie op gezette tijden bijzonderheden betreffende haar uitvoer naar de Gemeenschap te verstrekken, teneinde de Commissie in staat te stellen op doeltreffende wijze toezicht te houden op de naleving van de aangegane verbintenis. Voorts is de distributiestructuur van die producent/exporteur van zodanige aard dat de Commissie het gevaar voor ontduiking van de overeengekomen verbintenis beperkt acht.

(41) Teneinde de Commissie in staat te stellen doeltreffend toezicht te houden op de naleving van de verbintenissen door de betrokken onderneming, wordt bij de indiening van het verzoek tot in het vrije verkeer brengen bij de bevoegde douane-instanties de vrijstelling van het antidumpingrecht afhankelijk gesteld van de overlegging van een handelsfactuur die ten minste de in de bijlage vermelde gegevens bevat. De douane heeft dergelijke gedetailleerde informatie nodig om met de vereiste nauwkeurigheid te kunnen nagaan of de zending in overeenstemming is met de handelsdocumenten. Wanneer een dergelijke factuur niet wordt overgelegd of niet in overeenstemming is met de bij de douane aangebrachte goederen, wordt het desbetreffende antidumpingrecht verschuldigd.

(42) De Commissie acht de aangeboden prijsverbintenis derhalve aanvaardbaar en de betrokken onderneming is op de hoogte gebracht van de essentiële feiten, overwegingen en verplichtingen op grond waarvan hun verbintenissen werden aanvaard.

(43) Indien een verbintenis niet wordt nageleefd of wordt ingetrokken dan wel indien het vermoeden bestaat dat een verbintenis niet wordt nageleefd, kan overeenkomstig artikel 8, leden 9 en 10, van de basisverordening een antidumpingrecht worden ingesteld.

(44) Vorengenoemde verbintenissen werden aanvaard bij Besluit 2002/675/EG van de Commissie(5),

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van hulpstukken voor buisleidingen (andere dan gegoten hulpstukken, flenzen en hulpstukken met schroefdraad), van ijzer of van staal (doch niet van roestvrij staal), met een grootste uitwendige diameter van niet meer dan 609,6 mm geschikt voor stomplassen of voor andere doeleinden, vallende onder de GN-codes ex 7307 93 11 (Taric-codes 7307 93 11*91 en 7307 93 11*99 ), ex 7307 93 19 (Taric-codes 7307 93 19*91 en 7307 93 19*99 ), ex 7307 99 30 (Taric-codes 7307 99 30*92 en 7307 99 30*98 ) en ex 7307 99 90 (Taric-codes 7307 99 90*92 en 7307 99 90*98 ), uit Tsjechië, Maleisië, Rusland, de Republiek Korea en Slowakije.

2. Het definitieve antidumpingrecht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, van de goederen vervaardigd door onderstaande ondernemingen bedraagt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Niettegenstaande het bepaalde in lid 1 is het definitieve antidumpingrecht niet van toepassing op ingevoerde goederen die in het vrije verkeer worden gebracht overeenkomstig artikel 2.

4. Tenzij anders gespecificeerd, zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

Artikel 2

1. Ingevoerde goederen die worden aangegeven voor het vrije verkeer met onderstaande aanvullende Taric-code en die door onderstaande ondernemingen worden vervaardigd en bij uitvoer rechtstreeks worden geleverd (d.w.z. verzonden en gefactureerd) aan een onderneming in de Gemeenschap die als importeur optreedt, zijn vrijgesteld van het bij artikel 1 ingestelde antidumpingrecht, op voorwaarde dat de invoer plaatsvindt overeenkomstig lid 2 van dit artikel.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2. De in lid 1 bedoelde ingevoerde goederen zijn vrijgesteld van het antidumpingrecht, op voorwaarde dat:

a) de douaneautoriteiten van de lidstaten bij de aangifte van de goederen voor het vrije verkeer een handelsfactuur wordt voorgelegd die minstens de elementen van de bijlage bevat, en

b) de goederen die bij de douane worden aangegeven en aangebracht, exact overeenstemmen met de omschrijving in de handelsfactuur.

Artikel 3

Bedragen waarvoor uit hoofde van Verordening (EG) nr. 358/2002 zekerheid is gesteld door middel van voorlopige antidumpingrechten op de invoer van bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, die onder de GN-codes ex 7307 93 11, ex 7307 93 19, ex 7307 99 30 en ex 7307 99 90 vallen en van oorsprong zijn uit Tsjechië, Maleisië, Rusland, de Republiek Korea en Slowakije, worden definitief geïnd ten bedrage van het definitief opgelegde recht. Wanneer de definitieve rechten hoger zijn dan de voorlopige rechten, worden enkel de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de voorlopige rechten definitief geïnd.

Artikel 4

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 19 augustus 2002.

Voor de Raad

De voorzitter

P. S. Møller

(1) PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2238/2000 (PB L 257 van 11.10.2000, blz. 2).

(2) PB L 56 van 27.2.2002, blz. 4.

(3) Europese Gemeenschappen - Antidumpingrechten op de invoer van katoenachtig beddenlinnen uit India, WT/DS/AB/R, 1 maart 2001.

(4) Commissie van de Europese Gemeenschappen, Directoraat-generaal Handel, Directoraat B, J-79 - 3/35 B-1049 Brussel.

(5) Zie bladzijde 34 van dit Publicatieblad.

BIJLAGE

De door de onderneming opgestelde handelsfactuur die de hulpstukken voor buisleidingen vergezelt die in het kader van de verbintenis naar de Gemeenschap worden uitgevoerd, dient de volgende gegevens te vermelden:

1. Het opschrift "HANDELSFACTUUR - GOEDEREN DIE ONDER EEN VERBINTENIS VALLEN"

2. De naam van de in artikel 2, lid 1, vermelde onderneming die de handelsfactuur heeft afgegeven.

3. Het nummer van de handelsfactuur.

4. De datum van afgifte van de handelsfactuur.

5. De aanvullende Taric-code waaronder de in de factuur vermelde goederen aan de grens van de Gemeenschap worden ingeklaard.

6. Een nauwkeurige omschrijving van de goederen, met inbegrip van:

- het codenummer van het product (product code number = PCN),

- een omschrijving van de goederen volgens het PCN (d.i. "PCN 1...", "PCN 2..."),

- de productcode van de onderneming (company product code = CPC) (indien van toepassing),

- de GN-code,

- de hoeveelheid (in ton en stuks).

7. De verkoopvoorwaarden, met inbegrip van:

- de prijs per ton en per stuk,

- de betalingsvoorwaarden,

- de leveringsvoorwaarden,

- het totale bedrag aan kortingen en rabatten.

8. De naam van de onderneming die als importeur optreedt en die de rechtstreekse ontvanger is van de factuur.

9. De naam van de werknemer van de onderneming die de factuur heeft opgesteld, alsmede de hiernavolgende ondertekende verklaring: "Ondergetekende bevestigt dat de verkoop voor rechtstreekse uitvoer naar de Europese Gemeenschap door [naam van de onderneming] van de goederen waarop deze factuur betrekking heeft, plaatsvindt in het kader en op de voorwaarden van de verbintenis die werd aangeboden door [naam van de onderneming] en door de Commissie bij Besluit 2002/675/EG werd aanvaard. Hij verklaart dat de in deze factuur verstrekte informatie juist en volledig is.".