VERORDENING (EG) Nr. 3386/93 VAN DE RAAD van 6 december 1993 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van doodgebrande magnesia (gesinterd) van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 12,

Gezien het voorstel dat door de Commissie is ingediend na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde raadgevend comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. Voorlopige maatregelen (1) De Commissie heeft bij Verordening (EEG) nr. 2799/92 (2) een voorlopig anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van doodgebrande magnesia (gesinterd), van oorsprong uit de Volksrepubliek China, vallende onder GN-code ex 2519 90 30, hierna "doodgebrand magnesiet" te noemen.

B. Verdere procedure (2) Na de instelling van het voorlopig anti-dumpingrecht hebben vijf Chinese exporteurs en enkele onafhankelijke importeurs op hun verzoek de gelegenheid gekregen door de Commissie te worden gehoord. Zij hebben ook schriftelijke stukken ingediend bevattende hun standpunt inzake de bevindingen. Andere onafhankelijke importeurs, enkele eindgebruikers en de Chinese autoriteiten hebben dit ook gedaan.

(3) De partijen werden eveneens in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan beoogd werd de inning van definitieve rechten aan te bevelen. Tevens werd hun een termijn toegekend waarbinnen zij na deze bekendmaking commentaar konden leveren.

(4) Het mondelinge en schriftelijke commentaar van de partijen werd bestudeerd. De bevindingen van de Commissie werden zo nodig gewijzigd om daarmee rekening te houden.

C. Betrokken produkt - Soortgelijk produkt (5) Enkele Chinese exporteurs, onafhankelijke importeurs en eindgebruikers hebben het argument herhaald dat doodgebrand magnesiet van oorsprong uit de Gemeenschap en van elders geen vergelijkbaar produkt is met dat van oorsprong uit de Volksrepubliek China. In verband hiermee hebben de Chinese exporteurs voorgesteld een onafhankelijke technisch deskundige door de Commissie te laten benoemen om zich uit te spreken over de vraag of Chinees doodgebrand magnesiet een "soortgelijk produkt" ten opzichte van elk ander soort doodgebrand magnesiet is met betrekking tot de kwaliteit van de ertslagen, de winnings- en verwerkingsmethoden, de scheikundige en natuurkundige kenmerken ervan alsook de toepassing van het eindprodukt.

(6) De Commissie aanvaardt dat een onafhankelijke deskundige eventuele feitelijke inlichtingen kan verstrekken met betrekking tot eventuele verschillen tussen het Chinese doodgebrande magnesiet en dat van andere herkomst. Het bestaan van deze verschillen wordt door de Instellingen van de Gemeenschap evenwel erkend. Evenmin wordt betwist dat deze verschillen niet afdoen aan het feit dat de natuurkundige en scheikundige basiskenmerken van alle soorten doodgebrand magnesiet identiek zijn. Slechts indien deze natuurkundige en technische basiskenmerken verschillend waren, zou overwogen kunnen worden dat de verschillende soorten doodgebrand magnesiet geen soortgelijke produkten zijn. Het feit dat doodgebrand magnesiet van welke herkomst ook door de eindgebruikers willekeurig kan worden gebruikt, bevestigt dat het een soortgelijk produkt is. Het werd om die redenen en op grond van de argumenten die in de overwegingen 10, 11 en 12 van Verordening (EEG) nr. 2799/92 zijn aangevoerd, niet noodzakelijk geacht zo'n deskundige in te schakelen.

De Raad bevestigt deze bevindingen en conclusies.

D. Dumping a) Referentieland

(7) De Commissie heeft in Verordening (EEG) nr. 2799/92 geconstateerd dat Turkije een passend referentieland voor de vaststelling van de normale waarde voor de Volksrepubliek China was. Na de instelling van voorlopige rechten hebben enkele exporteurs bezwaar gemaakt tegen Turkije als referentieland en hebben zij Tsjechoslowakije voorgesteld als een geschikter land vanwege de aard van zijn reserves, zijn be- en verwerkingstechnieken, en de variëteit van de MgO(magnesiumoxide)-kwaliteiten. Zij voerden aan dat het voormalige Tsjechoslowakije, hoewel een land met een markteconomie, een economische structuur heeft die dichter bij die van China ligt.

De Commissie herinnert er evenwel aan dat het voormalige Tsjechoslowakije overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1765/82 (1) gedurende het onderzoektijdvak van juli 1990 tot en met juni 1991 niet als een markteconomie mag worden gezien. Volgens de bepalingen van artikel 2, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, kunnen de prijzen en kosten in een dergelijk land dat geen markteconomie heeft, niet als grondslag voor het vaststellen van de normale waarde dienen.

Bij het kiezen van een land met een markteconomie waarin de normale waarde kan worden vastgesteld, houdt de Commissie rekening met verschillende factoren. Zij beziet de toegang tot de grondstoffen, de representativiteit van de markt in verhouding tot de door het land van uitvoer geëxporteerde hoeveelheden en ook of de kosten en prijzen van het betrokken produkt in dat land tot stand komen via concurrerende marktkrachten.

Na een volledig onderzoek van de omstandigheden in Turkije in het licht van bovengenoemde overwegingen, is de Commissie, zoals in overweging 15 van Verordening (EEG) nr. 2799/92 is vermeld, tot de slotsom gekomen dat Turkije een passend referentieland is.

De Raad bevestigt deze bevindingen en conclusies.

b) Normale waarde

(8) De Commissie oordeelde met betrekking tot de prijssituatie in Turkije dat het, gezien het hoge percentage verkopen tussen met elkaar verbonden ondernemingen, niet juist was de normale waarde te baseren op de verkoopprijzen. Er werd evenwel geconstateerd, zoals aangetoond in overweging 16 van Verordening (EEG) nr. 2799/92, dat de produktiekosten van de Turkse producent tot stand komen na een procedure van concurrerende aanbestedingen. De produktiekosten worden dus volgens normale handelstransacties vastgesteld en verschaffen een passende grondslag voor de normale waarde.

(9) De Chinese exporteurs hebben na de instelling van voorlopige rechten betoogd dat de normale samengestelde waarde voor elke kwaliteit MgO, zoals aangepast aan de verschillende omstandigheden in China en Turkije, niet volledig de natuurlijke voordelen van China heeft weergegeven. Zij stelden namelijk dat in China doodgebrand magnesiet gemakkelijker kan worden gewonnen en verwerkt dan in Turkije.

De Commissie kan met dit argument ten dele meegaan. Wat de verschillen in de winnings- en verwerkingsmethoden betreft, accepteert de Commissie dat er voor in China geproduceerd doodgebrand magnesiet vanwege natuurlijke voordelen enkele kostenfactoren niet bestaan. In Verordening (EEG) nr. 2799/92 werd de normale waarde aangepast vanwege bepaalde processen van sortering en reductie die wel in Turkije maar niet in China worden aangetroffen. De Commissie is thans van oordeel dat vanwege de gemakkelijker toegang tot de grondstoffen in China dan in Turkije een aanvullende correctie moet worden aangebracht. Gelet op de bestaande verhouding van opgedolven grond en het percentage erts daarin zoals deze in Turkije wordt geconstateerd en het niveau van aanpassing dat door de Chinese exporteurs wordt gesuggereerd, zijn de winningskosten in China in vergelijking met de in Turkije geconstateerde kosten, met 20 % verlaagd.

Op deze grondslag wordt de normale waarde zoals deze voor de Turkse producent is vastgesteld geacht de natuurlijke voordelen in China weer te geven. De Chinese exporteurs voerden aan dat ook een correctie moest worden aangebracht vanwege de beweerde nabijheid van de dagbouwmijnen bij de ovens in China. Wat dit betreft moge worden opgemerkt dat het besluit om de ovens bij de mijnen te plaatsen en ze te verplaatsen met de mijnen, beïnvloed wordt door de niet aan een markt gebonden kostenstructuur in China en dat aanpassingen op dit vlak niet verenigbaar zouden zijn met de doelstellingen van artikel 2, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

(10) De aldus vastgestelde normale waarde wordt door de Raad bevestigd.

c) Prijs bij uitvoer

(11) De Raad bevestigt de voor het vaststellen van de uitvoerprijzen gebruikte methode zoals uiteengezet in overweging 18 van Verordening (EEG) nr. 2799/92, aangezien hieromtrent door de betrokken partijen geen wezenlijk commentaar werd geleverd.

E. Vergelijking en dumpingmarge (12) De Chinese exporteurs voerden aan dat de Chinese producenten eenvoudige, goedkope cokesovens met schoorstenen gebruiken en dat vanwege de lagere verbrandingskosten in China een aanpassing van 10 % moet worden aangebracht. De Commissie heeft evenwel vastgesteld dat ook de Turkse producent schoorsteenovens gebruikt. Daarentegen heeft de Commissie een correctie aanvaard voor de hogere kosten van de stookolie die door de Turkse producent wordt gebruikt; de Chinese produktiekosten zijn aldus met 3 % verlaagd. Een aantal importeurs en eindgebruikers stelden, zowel vóór als na instelling van de voorlopige rechten, dat zij bij de invoer van doodgebrand magnesiet uit China zelf bepaalde werkzaamheden moeten verrichten, zoals de analyse van het produkt, toezicht op het laden van het produkt en het verwijderen van vreemde substanties. Zij beweerden dat de importeurs hiervoor dikwijls personeel in China nodig hebben. Deze werkzaamheden worden in het geval van Turkse producenten normalerwijze door de producenten zelf verricht, zonder bemoeienis van de aankopers. Deze importeurs en eindgebruikers hebben, op grond van artikel 2, lid 9, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, om een correctie gevraagd vanwege verschillen in verkoopvoorwaarden die op de vergelijkbaarheid van de prijs van invloed zijn. Na de nodige informatie te hebben ingewonnen, is de Commissie van oordeel dat deze aanvraag om een correctie gerechtvaardigd is. Op grond van gegevens van de Turkse producent werden deze kosten op 6 % van de samengestelde verkoopprijs geraamd. De normale waarde werd, met het oog op de vergelijking, aangepast.

Aangezien door geen enkele andere partij nog opmerkingen zijn gemaakt, worden de bevindingen en conclusies van overweging 19 van Verordening (EEG) nr. 2799/92 hierbij door de Raad bevestigd.

Uit het uiteindelijke onderzoek van de feiten bleek het bestaan van dumping, waarbij de dumpingmarge gelijk was aan het bedrag waarmee de normale waarde de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap overschreed. Deze marge is gelijk aan 60 ecu per ton.

(13) De Commissie heeft voor de voorlopige bevindingen één enkele dumpingmarge voor alle Chinese exporteurs vastgesteld. De medewerkende Chinese exporteurs hebben deze enkele dumpingmarge aangevochten en betoogd dat de Commissie voor elke medewerkende exporteur een afzonderlijke dumpingmarge zou moeten berekenen.

De Commissie herinnert er evenwel aan dat, met betrekking tot de uitvoer van een land zonder markteconomie, individuele behandeling volstrekt uitzondering moet blijven en alleen mag worden toegepast in gevallen waarin de betrokken producent bewijsmateriaal heeft voorgelegd dat hij vrij is om, zonder de invloed van de overheidsinstanties, zijn eigen prijzen bij uitvoer vast te stellen. De Staat zou via haar controle het produktie- en handelspatroon kunnen wijzigen ten einde aldus te profiteren van de laagst vastgestelde dumpingmarge en zo de doeltreffendheid van de maatregelen te ondermijnen. In dit verband konden, zoals in overweging 21 van Verordening (EEG) nr. 2799/92 is uiteengezet, deze exporteurs niet aantonen dat zij vrij waren van elke vorm van staatsinmenging en vrij zijn in het vaststellen van hun uitvoerprijzen. Daarom is voor alle Chinese uitvoer slechts één enkele dumpingmarge vastgesteld. De Raad bevestigt bovenstaande bevindingen en conclusies.

F. Schade (14) De Commissie concludeerde in Verordening (EEG) nr. 2799/92 (zie de overwegingen 22 tot en met 32) dat de bedrijfstak van de Gemeenschap als gevolg van de invoer met dumping van doodgebrand magnesiet van oorsprong uit de Volksrepubliek China aanzienlijke schade had geleden. De invoer van het betrokken produkt uit de Volksrepubliek China was van 117 000 ton in 1988 gestegen tot meer dan 176 000 ton gedurende het onderzoektijdvak van 1 juli 1990 tot en met 30 juni 1991, waarbij het marktaandeel van de EG-producenten daalde op een groeiende markt en hun prijzen sterk onder druk stonden. Alle verkopen door de EG-producenten gingen met verlies of geringe winst gepaard. In dit verband werden door de betrokken partijen geen nieuwe argumenten naar voren gebracht. De Raad bevestigt derhalve de bevindingen en conclusies van de Commissie overeenkomstig overweging 32 van Verordening (EEG) nr. 2799/92.

(15) De Chinese exporteurs betoogden dat er geen schade kan zijn opgetreden voor kwaliteiten van meer dan 92 % MgO, aangezien de EG-producenten van deze kwaliteiten kun verkopen, geproduceerde hoeveelheid en capaciteitsbenutting voortdurend zouden hebben vergroot.

Zoals is vastgesteld in overweging 32 van Verordening (EEG) nr. 2799/92 heeft de Commissie gedurende haar onderzoek niet geconstateerd dat deze of een andere producent van de Gemeenschap zijn verkopen, geproduceerde hoeveelheid en capaciteitsbenutting voor deze kwaliteiten heeft vergroot. Bovendien gaat dit argument voorbij aan het feit dat overeenkomstig artikel 4, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 de schade moet worden bepaald ten opzichte van de produktie van het soortgelijke produkt in de Gemeenschap, die hier bestaat uit alle soorten en kwaliteiten doodgebrand magnesiet die in ruime mate onderling verwisselbaar zijn. Indien de verkopen in de Gemeenschap van de EG-producenten van bepaalde kwaliteiten niet op dezelfde wijze invloed ondervinden van de invoer met dumping als andere kwaliteiten, dan moet dit in de globale samenhang van de resultaten van de desbetreffende bedrijfstak op de markt van de Gemeenschap voor het soortgelijk produkt als geheel worden gezien, dat wil zeggen voor alle soorten en kwaliteiten. Dit argument moet derhalve worden verworpen. De Raad bevestigt bovenstaande bevindingen en conclusies.

G. Oorzaken van schade (16) Zoals uiteengezet in de overwegingen 33 en 34 van Verordening (EEG) nr. 2799/92, constateerde de Commissie dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijke schade had geleden ten gevolge van de invoer met dumping in de zin van artikel 4, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2423/88. De Chinese exporteurs en enkele importeurs hebben evenwel na de instelling van voorlopige maatregelen betoogd dat de gestegen produktiekosten bij de EG-producenten erop wezen dat zij zich die schade zelf hadden toegebracht en dat deze niet aan de invoer uit China was toe te schrijven. Tevens beweerden zij dat door invoer uit Noord-Korea schade is berokkend.

(17) Met betrekking tot het eerste argument was de Commissie niet van mening dat de kosten bij de EG-producenten tussen 1988 en het onderzoektijdvak aanmerkelijk waren gestegen. De verslechterende financiële positie van de EG-bedrijfstak was het resultaat van de neerwaartse druk op de prijzen vanwege de met dumping uit China ingevoerde produkten, terwijl de kosten stabiel bleven. De Commissie kan daarom niet aanvaarden dat de bedrijfstak van de Gemeenschap zichzelf schade heeft toegebracht als gevolg van stijgende produktiekosten, zodat dit argument daarom moet worden verworpen.

(18) Met betrekking tot de invoer uit Noord-Korea merkt de Commissie op dat China veruit de grootste bron van invoer van doodgebrand magnesiet voor de Gemeenschap is. Noord-Korea bestreek gedurende het referentietijdvak 15 % van de invoer van doodgebrand magnesiet in de Gemeenschap, tegenover China 46 %. Omdat niet kan worden uitgesloten dat andere factoren dan de invoer met dumping uit China eveneens een ongunstige invloed op de bedrijfstak van de Gemeenschap uitoefenden, moet daarom worden geconcludeerd dat de zeer aanzienlijke uitbreiding in hoeveelheid alsook de lage prijzen van het met dumping ingevoerde Chinese produkt verantwoordelijk zijn geweest voor de terugval van het marktaandeel en de verslechtering van de financiële positie der EG-producenten. Deze invoer moet derhalve, afzonderlijk genomen, gezien worden als oorzaak van aanmerkelijke schade voor de EG-bedrijfstak.

(19) De producenten van vuurvaste materialen voerden aan dat de door hen gebruikte invoer uit China de EG-producenten geen schade had berokkend, aangezien de EG-producenten geen doodgebrand magnesiet met het benodigde scheikundig profiel ten verkoop aanboden.

In dit verband herinnert de Commissie eraan dat alle ingevoerde produkten alsook het door de EG-bedrijfstak geproduceerde doodgebrande magnesiet soortgelijke produkten zijn met dezelfde wezenlijke natuurkundige en scheikundige kenmerken, en dezelfde toepassingsmogelijkheden. De Commissie constateerde bovendien dat de communautaire bedrijfstak in staat is alle soorten magnesiet te leveren, ook met de vereisten voor de bovengenoemde gebruikers. Het feit dat de EG-bedrijfstak in dit bijzondere geval deze soorten magnesiet niet aan deze gebruikers kon verkopen en de Chinese exporteurs met hun lage prijzen wel, is opnieuw een aanduiding dat de EG-bedrijfstak door de invoer met dumping uit China is geschaad.

De Raad bevestigt bovenstaande bevindingen en conclusies.

H. Recht (20) Wat het bedrag van het recht betreft, heeft de Commissie in overweging 44 van Verordening (EEG) nr. 2799/92 vastgesteld dat alleen een recht dat gelijk is aan de (in overweging 12 van deze verordening vastgestelde) volledige dumpingmarge - hetgeen de Chinese prijzen op het niveau van de normale waarde zou brengen - voldoende is om de door de EG-bedrijfstak ondervonden, door de dumping veroorzaakte schade te verhelpen. Aangezien na de instelling van het voorlopig recht geen argumenten betreffende de hoogte van dit recht naar voren werden gebracht, bevestigt de Raad derhalve de bevindingen en conclusies ter zake van de Commissie.

Wat de vorm van het recht betreft is de Commissie van mening dat de structuur van een door de staat gecontroleerde economie de Chinese exporteurs alle ruimte geeft om een daling van hun uitvoerprijzen te bevorderen; dergelijke vormen van prijsval zijn sedert 1988 door de Chinese exporteurs inderdaad toegepast. De markt voor doodgebrand magnesiet is zeer gevoelig voor instabiele prijzen, zodat de vorm van het recht van dien aard moet zijn dat daarmee verdere prijsdalingen van de Chinese exporteurs worden voorkomen. Daarom lijkt noch een vast bedrag voor het recht noch een ad-valoremrecht aangewezen.

Het oordeel luidt dat onder deze omstandigheden een minimumprijs moet worden vastgesteld waartegen het Chinese magnesiet op de markt van de Gemeenschap moet worden verkocht. Deze minimumprijs is berekend aan de hand van de gewogen gemiddelde normale waarde van doodgebrand magnesiet zoals vastgesteld in overweging 9 en rekening houdend met de in overweging 12 genoemde correctie. Deze minimumprijs, aangepast aan de waarde cif grens Gemeenschap, bedraagt 120 ecu per ton voor alle kwaliteiten. Het recht zal derhalve gelijk moeten zijn aan het verschil tussen deze minimumprijs en de nettoprijs franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard. Dit wordt door de Raad bevestigd.

I. Belang van de Gemeenschap (21) Bij het beoordelen van de noodzaak van maatregelen moet met twee hoofdpunten rekening worden gehouden. Het eerste is dat het voorkomen van verstoringen van de mededinging als gevolg van oneerlijke handelspraktijken en het herstellen van een open en eerlijke concurrentie op de markt van de Gemeenschap het doel van de anti-dumpingmaatregelen is, en dat dit uiteindelijk het algemeen belang van de Gemeenschap dient. Het tweede is dat het afzien, in de bijzondere omstandigheden van de onderhavige procedure, van het herstellen van een eerlijke marktsituatie de toekomst van de bedrijfstak van doodgebrand magnesiet in gevaar zou brengen aangezien de EG-bedrijfstak thans niet in staat is de nodige winsten te maken om de handel voort te zetten. De EG-bedrijfstak van doodgebrand magnesiet zou dan (zie overweging 40 van Verordening (EEG) nr. 2799/92) geen bron van technische kennis, werkgelegenheid en investeringen meer zijn.

(22) Enkele importeurs en eindgebruikers betoogden dat kostenstijgingen voor producenten van vuurvaste materialen hun vermogen om met andere fabrikanten buiten de Gemeenschap te concurreren, ernstig zou aantasten.

De Commissie erkent dat deze bedrijfstak zich momenteel zowel binnen als buiten de Gemeenschap in een moeilijke handelssituatie bevindt, die nog zou kunnen worden verslechterd door prijsstijgingen van doodgebrand magnesiet. De Commissie is evenwel van mening dat de gevolgen van het recht in de vorm van een minimumprijs per ton, zoals in overweging 20 is vastgesteld, van dien aard zouden zijn dat de gebruikers van de betere kwaliteiten in staat gesteld worden doodgebrand magnesiet aan te kopen tegen prijzen die niet veel hoger liggen dan die van hun mededingers buiten de Gemeenschap zodat zij hun concurrentiepositie kunnen handhaven. Hoewel er over het algemeen een prijsvoordeel op korte termijn voor eindgebruikers kan bestaan indien geen recht wordt ingesteld, zou verder wachten met herstel van eerlijke concurrentie op de markt van de Gemeenschap op de lange duur leiden tot minder concurrentie en hogere prijzen.

(23) Enkel importeurs betoogden dat het niet nodig was de EG-bedrijfstak te beschermen met betrekking tot aanvoer van doodgebrand magnesiet die hij zelf niet kan leveren.

De produktie in de Gemeenschap is thans inderdaad onvoldoende om aan de vraag naar het betrokken produkt te voldoen; de Commissie oordeelde echter dat de bedrijfstak van de Gemeenschap momenteel onder een redelijk niveau van capaciteitsbenutting werkt en nog over grote reserves beschikt. Alleen vanwege de goedkope invoer met dumping uit China werd de EG-bedrijfstak ervan weerhouden de bestaande capaciteit te gebruiken en de produktie-installaties uit te breiden. Bovendien berust dit argument op een misvatting aangaande de gevolgen van anti-dumpingrechten. Zelfs indien de rechten worden toegepast, zullen de verbruikers in de Gemeenschap nog steeds in staat zijn Chinees magnesiet tegen concurrerende prijzen te kopen. Evenals in deze procedure, waarin het recht gelijk is aan de dumpingmarge, doch lager dan het benodigde bedrag om de schade geheel op te heffen, wordt namelijk alleen het oneerlijke element van prijsvoordeel voor de exporteurs opgeheven. Er zijn nog vele andere niet-communautaire leveranciers van doodgebrand magnesiet op de markt van de Gemeenschap. De Commissie is niet bevreesd voor tekorten in de voorziening.

(24) De Chinese exporteurs herhaalden het argument dat het niet in het belang van de Gemeenschap was onwerkzame maatregelen op te leggen wanneer de op Chinees doodgebrand magnesiet ingestelde anti-dumpingrechten tot een grote stijging van goedkope invoer uit Noord-Korea zouden leiden. De Commissie zou, zoals gesteld in overweging 41 van Verordening (EEG) nr. 2799/92, erop gewezen worden wanneer de Chinese invoer in ruime mate wordt vervangen door naar verluidt met dumping ingevoerde produkten uit Noord-Korea, en onder dergelijke omstandigheden zou een passende actie worden overwogen.

(25) Om de in de overwegingen 40 tot en met 43 van Verordening (EEG) nr. 2799/92 vermelde redenen komt de Commissie tot de slotsom dat het belang van de Gemeenschap in dit geval om optreden vraagt. De Raad bevestigt bovenstaande bevindingen en conclusie.

J. Inning van het voorlopig recht (26) De Raad is, in verband met de wijziging in de vorm van het recht, van mening dat het in dit bijzondere geval niet passend is het voorlopige anti-dumpingrecht definitief te innen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van doodgebrande magnesia (gesinterd), vallende onder GN-code ex 2519 90 30, van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

2. Het bedrag van het recht is gelijk aan het verschil tussen 120 ecu per ton en de nettoprijs franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard, indien deze lager is.

3. De geldende bepalingen inzake douanerechten zijn van toepassing.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 6 december 1993.

Voor de Raad

De Voorzitter

W. CLAES

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 282 van 26. 9. 1992, blz. 15.

(3) PB nr. L 195 van 5. 7. 1982.