BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 18 juni 1993 betreffende bepaalde beschermende maatregelen in verband met klassieke varkenspest in Duitsland

(93/364/EEG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zooetechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/118/EEG (2), en met name op artikel 10, lid 4,

Overwegende dat in verschillende delen van Duitsland opnieuw klassieke varkenspest is uitgebroken; dat sommige haarden in gebieden met een hoge varkensbezetting liggen;

Overwegende dat herhaaldelijk is gebleken dat de ziekte is verspreid door wilde zwijnen;

Overwegende dat deze haarden, gezien de handel in levende varkens, vers varkensvlees en sommige vleesprodukten, de varkensstapels van andere Lid-Staten in gevaar kunnen brengen;

Overwegende dat, omdat het mogelijk is een geografisch beperkt gebied dat een bijzonder risico oplevert te identificeren, de handelsbeperkingen regionaal kunnen worden toegepast;

Overwegende dat de Lid-Staten er overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 80/217/EEG van de Raad van 22 januari 1980 tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke varkenspest (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/625/EEG (4), op moeten toezien dat voor vervoedering aan varkens bestemde keukenafvallen een warmtebehandeling ondergaan waardoor de vernietiging van het varkenspestvirus verzekerd is;

Overwegende dat Duitsland maatregelen heeft genomen overeenkomstig Richtlijn 80/217/EEG en bovendien in de besmette gebieden verdere maatregelen heeft genomen;

Overwegende evenwel dat Duitsland, om te voorkomen dat de ziekte zich tot andere delen van het land uitbreidt, gelijkwaardige passende maatregelen moet nemen;

Overwegende dat het van essentieel belang is een voorlichtingscampagne over voedering met keukenafvallen (spoeling) te voeren en krachtiger maatregelen te nemen om varkenspest bij wilde zwijnen uit te roeien;

Overwegende dat het noodzakelijk is nationale maatregelen ten uitvoer te leggen, inclusief de maatregelen die in bijlage III zijn vermeld, voor een doeltreffende toepassing van de beschikking;

Overwegende dat de in deze beschikking vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Veterinair Comité,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

1. Duitsland mag geen levende varkens uit de in bijlage I genoemde delen van zijn grondgebied naar andere Lid-Staten vervoeren.

2. Duitsland mag geen fok- en gebruiksvarkens die afkomstig zijn van een bedrijf dat gevestigd is in een in bijlage II vermeld gebied naar andere Lid-Staten vervoeren, tenzij de dieren afkomstig zijn van een bedrijf waar in de 21 dagen vóór hun verzending geen varkens zijn binnengebracht.

3. Het op grond van Richtlijn 64/432/EEG van de Raad (5) vereiste klinisch onderzoek wordt verricht bij varkens uit de in bijlage II vermelde gebieden die bestemd zijn voor intracommunautaire handel, op het bedrijf van oorsprong als het varkens van minder dan drie maanden betreft. Het onderzoek heeft betrekking op alle varkens en de varkenshouderijvoorzieningen op het bedrijf van oorsprong. De dieren moeten zo worden geïdentificeerd dat kan worden nagegaan van welk bedrijf zij afkomstig zijn. Intracommunautair handelsverkeer van de bovenbedoelde dieren mag alleen worden toegestaan na voorafgaande kennisgeving aan de bevoegde autoriteit in de Lid-Staat van bestemming.

Artikel 2

Duitsland moet gelijkwaardige passende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de ziekte zich niet vanuit delen van zijn grondgebied waarvoor beperkingen gelden tot andere delen uitbreidt.

Artikel 3

1. Duitsland mag geen vers varkensvlees en geen varkensvleesprodukten naar andere Lid-Staten zenden die zijn verkregen van na de in de bijlage vermelde datum geslachte dieren die afkomstig zijn van bedrijven in de in bijlage I vermelde delen van zijn grondgebied.

2. De in lid 1 bedoelde beperkingen gelden niet voor vleesprodukten die een van de in artikel 4, lid 1, van Richtlijn 80/215/EEG van de Raad van 22 januari 1980 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vleesprodukten (6) vermelde behandelingen hebben ondergaan.

Artikel 4

1. Op het in Richtlijn 64/432/EEG bedoelde gezondheidscertificaat waarvan uit Duitsland verzonden varkens vergezeld gaan, moet de volgende vermelding worden aangebracht:

"Deze dieren voldoen aan het bepaalde in Beschikking 93/364/EEG van de Commissie van 18 juni 1993 betreffende bepaalde beschermende maatregelen in verband met klassieke varkenspest in Duitsland.".

2. Op het in Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 betreffende de gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van vers vlees (7) bedoelde gezondheidscertificaat waarvan uit Duitsland verzonden varkensvlees vergezeld gaat, moet de volgende vermelding worden aangebracht:

"Dit vlees voldoet aan het bepaalde in Beschikking 93/364/EEG van de Commissie van 18 juni 1993 betreffende bepaalde beschermende maatregelen in verband met klassieke varkenspest in Duitsland.".

3. Op het in Richtlijn 77/99/EEG van de Raad van 21 december 1976 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vleesprodukten (8) bedoelde gezondheidscertificaat waarvan de uit Duitsland verzonden vleesprodukten vergezeld gaan, moet de volgende vermelding worden aangebracht:

"Deze vleesprodukten voldoen aan het bepaalde in Beschikking 93/364/EEG van de Commissie van 18 juni 1993 betreffende bepaalde beschermende maatregelen in verband met klassieke varkenspest in Duitsland.".

Artikel 5

Duitsland dient ervoor te zorgen dat voertuigen die zijn gebruikt voor het vervoer van varkens, na elk vervoer worden gereinigd en ontsmet, en moet bewijzen dat deze voertuigen zijn ontsmet. Bijzondere aandacht wordt in dit verband besteed aan voertuigen die worden gebruikt in de in de bijlagen vermelde delen van het grondgebied.

Artikel 6

De maatregelen voor de bestrijding en de uitroeiing van klassieke varkenspest bij wilde zwijnen omvatten ook de maatregelen die in bijlage III zijn vermeld.

Artikel 7

Duitsland:

a) voert een campagne om de verspreiding van klassieke varkenspest als gevolg van de voedering van varkens met keukenafvallen (spoeling) te voorkomen. Daarbij moet ook informatie worden verstrekt over de verspreiding van klassieke varkenspest, de uitroeiing van de ziekte en de mogelijke gevolgen voor de handel, en over de manieren om keukenafvallen veilig te verwerken, en de campagne moet gericht zijn op varkenshouders en eigenaars van restaurants en soortgelijke maaltijdverstrekkende inrichtingen;

b) brengt vóór 1 juli 1993 bij de Commissie verslag uit over de uitvoering van de onder a) bedoelde campagne, met vermelding van, voor elk Land:

- het aantal bedrijven dat overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 80/217/EEG is erkend voor de behandeling van voor varkens bestemde spoeling,

- het aantal restaurants en soortgelijke maaltijdverstrekkende inrichtingen waar keukenafvallen (spoeling) mogen worden opgehaald.

Artikel 8

De Commissie volgt de ontwikkeling van de situatie en kan deze beschikking aanpassen in het licht van die ontwikkeling en van de resultaten van goedgekeurde plannen voor de uitroeiing van klassieke varkenspest bij wilde zwijnen, als bedoeld in artikel 6 bis van Richtlijn 80/217/EEG.

Artikel 9

De Lid-Staten brengen de maatregelen die zij toepassen ten aanzien van het handelsverkeer in overeenstemming met deze beschikking. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Artikel 10

Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Brussel, 18 juni 1993.

Voor de Commissie

René STEICHEN

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29.

(2) PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 49.

(3) PB nr. L 47 van 21. 2. 1980, blz. 11.

(4) PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 1.

(5) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64.

(6) PB nr. L 47 van 21. 2. 1980, blz. 4.

(7) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64.

(8) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 85.

BIJLAGE I

Delen van het grondgebied van Duitsland waarvoor verbodsbepalingen gelden in verband met klassieke varkenspest 1. In Nedersachsen, Regierungsbezirk Lueneburg, de Kreise: Stade, Rotenburg, Harburg en Lueneburg.

Met ingang van 27 april 1993 voor varkensvlees en varkensvleesprodukten als bedoeld in artikel 3.

2. In Mecklenburg-Voorpommeren, de Kreise: Guestrow, Teterow, Ribnitz-Damgarten en Rostock.

Met ingang van 5 mei 1993 voor varkensvlees en varkensvleesprodukten als bedoeld in artikel 3.

BIJLAGE II

Delen van het grondgebied van Duitsland waarvoor bijzondere controlemaatregelen gelden in verband met klassieke varkenspest 1. In Nedersachsen, Regierungsbezirk Lueneburg, de Kreise: Stade, Rotenburg, Harburg, Lueneburg, Cuxhaven, Osterholz, Verden, Soltau-Fallingbostel, Uelzen, Luechow-Dannenberg;

in Mecklenburg-Voorpommeren de Kreis Hagenow;

in Sleeswijk-Holstein de Kreise: Herzogtum Lauenburg, Pinneberg en Steinburg;

Hamburg.

2. In Mecklenburg-Voorpommeren de Kreise: Guestrow, Teterow, Ribnitz-Damgarten, Rostock, Butzow, Sternberg, Lubz, Waren, Malchin, Grimmen en Stralsund.

3. In Noordrijn-Westfalen: Regierungsbezirk Detmold.

4. In Rijnland-Palts, Regierungsbezirk Rheinhessen-Pfalz, de Kreis Pirmasens.

BIJLAGE III

1. Voor de in bijlage I en bijlage II, punt 4, vermelde gebieden geldt het volgende:

a) Afschieten van en bejaging van wilde zwijnen mogen alleen worden georganiseerd na overleg met en goedkeuring door de bevoegde autoriteit en vinden plaats onder toezicht van deze autoriteit.

b) Op wilde zwijnen die dood worden aangetroffen of worden afgeschoten, wordt een laboratoriumonderzoek op klassieke varkenspest uitgevoerd. Na bemonstering wordt het karkas behandeld als hoog-risicomateriaal als gedefinieerd in artikel 3 van Richtlijn 90/667/EEG van de Raad (1).

c) Maatregelen om de populatie van wilde zwijnen te verminderen, dienen erop gericht te zijn dat mogelijk besmette dieren zich niet buiten het gebied verspreiden.

d) Varkens (huisdieren) moeten zo worden gehouden dat rechtstreeks of onrechtstreeks contact met wilde zwijnen onmogelijk is.

2. De maatregelen als bedoeld in lid 1 dienen te worden toegepast tegen de achtergrond van het bepaalde in artikel 2.

(1) PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51.

BIJLAGE I

Delen van het grondgebied van Duitsland waarvoor verbodsbepalingen gelden in verband met klassieke varkenspest 1. In Nedersachsen, Regierungsbezirk Lueneburg, de Kreise: Stade, Rotenburg, Harburg en Lueneburg.

Met ingang van 27 april 1993 voor varkensvlees en varkensvleesprodukten als bedoeld in artikel 3.

2. In Mecklenburg-Voorpommeren, de Kreise: Guestrow, Teterow, Ribnitz-Damgarten en Rostock.

Met ingang van 5 mei 1993 voor varkensvlees en varkensvleesprodukten als bedoeld in artikel 3.

BIJLAGE II

Delen van het grondgebied van Duitsland waarvoor bijzondere controlemaatregelen gelden in verband met klassieke varkenspest 1. In Nedersachsen, Regierungsbezirk Lueneburg, de Kreise: Stade, Rotenburg, Harburg, Lueneburg, Cuxhaven, Osterholz, Verden, Soltau-Fallingbostel, Uelzen, Luechow-Dannenberg;

in Mecklenburg-Voorpommeren de Kreis Hagenow;

in Sleeswijk-Holstein de Kreise: Herzogtum Lauenburg, Pinneberg en Steinburg;

Hamburg.

2. In Mecklenburg-Voorpommeren de Kreise: Guestrow, Teterow, Ribnitz-Damgarten, Rostock, Butzow, Sternberg, Lubz, Waren, Malchin, Grimmen en Stralsund.

3. In Noordrijn-Westfalen: Regierungsbezirk Detmold.

4. In Rijnland-Palts, Regierungsbezirk Rheinhessen-Pfalz, de Kreis Pirmasens.

BIJLAGE III

1. Voor de in bijlage I en bijlage II, punt 4, vermelde gebieden geldt het volgende:

a) Afschieten van en bejaging van wilde zwijnen mogen alleen worden georganiseerd na overleg met en goedkeuring door de bevoegde autoriteit en vinden plaats onder toezicht van deze autoriteit.

b) Op wilde zwijnen die dood worden aangetroffen of worden afgeschoten, wordt een laboratoriumonderzoek op klassieke varkenspest uitgevoerd. Na bemonstering wordt het karkas behandeld als hoog-risicomateriaal als gedefinieerd in artikel 3 van Richtlijn 90/667/EEG van de Raad (1).

c) Maatregelen om de populatie van wilde zwijnen te verminderen, dienen erop gericht te zijn dat mogelijk besmette dieren zich niet buiten het gebied verspreiden.

d) Varkens (huisdieren) moeten zo worden gehouden dat rechtstreeks of onrechtstreeks contact met wilde zwijnen onmogelijk is.

2. De maatregelen als bedoeld in lid 1 dienen te worden toegepast tegen de achtergrond van het bepaalde in artikel 2.

(1) PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51.