ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
14.

Maalim Salman (ook bekend als a) Mu'alim Salman, b) Mualem Suleiman, c) Ameer Salman, d) Ma'alim Suleiman, e) Maalim Salman Ali, f) Maalim Selman Ali, g) Ma'alim Selman, h) Ma'alin Sulayman) Geboortedatum: circa 1979. Geboorteplaats: Nairobi (Kenia). Plaats: Somalië. Datum plaatsing op de VN-lijst: 23 september 2014. Maalim Salman is door de leider van Al-Shabaab, Ahmed Abdi aw-Mohamed, ook bekend als Godane, aangewezen tot hoofd van de Afrikaanse buitenlandse strijders van Al-Shabaab. Hij heeft buitenlanders die als Afrikaanse buitenlandse strijder aansluiting zochten bij Al-Shabaab opgeleid, en is betrokken geweest bij operaties in Afrika tegen toeristen, ontspanningscentra en kerken. Hoewel hij zich voornamelijk op operaties buiten Somalië heeft gericht, is het bekend dat Salman in Somalië woont en er buitenlandse strijders opleidt alvorens ze naar andere plekken te sturen. Sommige van de buitenlandse strijders van Al-Shabaab zijn ook in Somalië aanwezig. Zo heeft Salman buitenlandse strijders van Al-Shabaab naar Zuid-Somalië gestuurd, als reactie op een offensief van de missie van de Afrikaanse Unie in Somalië (AMISOM). Al-Shabaab was onder meer verantwoordelijk voor de terroristische aanslag op het winkelcentrum Westgate in Nairobi (Kenia) in september 2013, die aan minstens 67 mensen het leven kostte. Meer recent heeft Al-Shabaab de verantwoordelijkheid opgeëist voor de aanslag van 31 augustus 2014 op de gevangenis van het nationale inlichtingen- en veiligheidsbureau in Mogadishu, waarbij drie bewakers en twee burgers omkwamen, en 15 anderen gewond raakten.
1)

Artikel 2 wordt vervangen door: „Artikel 2 1. Artikel 1 is niet van toepassing op: a) de levering, verkoop of overbrenging van niet-dodelijke militaire uitrusting of van uitrusting die voor binnenlandse repressie kan worden gebruikt, maar die uitsluitend is bedoeld voor humanitair of beschermend gebruik; b) de levering van technische bijstand, opleiding of andere bijstand, evenals personeel, in verband met dergelijke uitrusting; c) de levering van financiële bijstand in verband met dergelijke uitrusting. 2. Artikel 1 is niet van toepassing op: a) de levering, verkoop of overbrenging van wapens en aanverwant materiaal; b) de levering van technische bijstand, opleiding of andere bijstand, evenals personeel, in verband met dergelijke uitrusting; c) de levering van financiële bijstand in verband met dergelijke uitrusting, waarvoor van tevoren goedkeuring is verleend door het Comité dat is opgericht uit hoofde van punt 24 van UNSCR 1970 (2011) („het Comité”). 3. Artikel 1 is niet van toepassing op de levering, verkoop of overbrenging van handvuurwapens, lichte wapens en aanverwant materiaal die/dat tijdelijk naar Libië worden/wordt uitgevoerd en uitsluitend bestemd zijn/is voor gebruik door personeel van de Verenigde Naties (VN), vertegenwoordigers van de media, humanitaire werkers en ontwikkelingswerkers en hun personeel, op voorwaarde dat het Comité hierover van tevoren op de hoogte is gebracht en het Comité geen negatief besluit heeft genomen binnen vijf dagen na die kennisgeving. 4. Artikel 1 is niet van toepassing op de levering, verkoop of overbrenging van niet-dodelijke militaire uitrusting die uitsluitend bedoeld is voor bijstand aan de Libische regering bij beveiliging of ontwapening, noch op de verlening van aanverwante technische bijstand, opleiding of financiële bijstand. 5. Artikel 1 is niet van toepassing op de levering, verkoop of overbrenging van beschermende kleding, met inbegrip van scherfwerende vesten en militaire helmen, die door personeel van de VN, personeel van de Unie of van haar lidstaten, vertegenwoordigers van de media, humanitaire werkers en ontwikkelingswerkers en hun personeel louter voor persoonlijk gebruik tijdelijk naar Libië worden uitgevoerd. 6. Artikel 1 is niet van toepassing op de levering, verkoop of overbrenging van niet-dodelijke militaire uitrusting die uitsluitend bedoeld is voor humanitair of beschermend gebruik of aanverwante technische bijstand of opleiding.” ;
„2.

Wanneer concessieovereenkomsten voor werken worden gegund door aanbestedende diensten van de bijlagen 1 en 2, is daarop het beginsel van nationale behandeling van toepassing voor de dienstverleners in de bouwnijverheid van IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Nederland met betrekking tot Aruba, Zwitserland en Montenegro, mits de waarde ervan gelijk is aan of meer bedraagt dan 5 000 000 BTR en voor de dienstverleners in de bouwnijverheid van Korea, mits de waarde ervan gelijk is aan of meer bedraagt dan 15 000 000 BTR.”
„8aa.

a) De EVA-staten nemen met ingang van 1 januari 2014 deel aan de werkzaamheden die kunnen voortvloeien uit de volgende handeling van de Unie: — 32013 R 1285: Verordening (EU) nr. 1285/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 betreffende de uitvoering en exploitatie van de Europese satellietnavigatiesystemen en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 876/2002 van de Raad en Verordening (EG) nr. 683/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 1). b) De EVA-staten dragen financieel bij aan de onder a) bedoelde werkzaamheden overeenkomstig artikel 82, lid 1, onder a), van en protocol 32 bij de EER-overeenkomst. c) De kosten voor de uitbreiding van de geografische dekking van het Egnos-systeem naar het grondgebied van de EVA-staten worden gedragen door de EVA-staten als deel van de financiële bijdrage tot de activiteiten als bedoeld onder a). Een dergelijke uitbreiding van de dekking geschiedt voor zover technisch uitvoerbaar en zonder de uitbreiding te vertragen van de geografische dekking van het Egnos-systeem op het grondgebied van de EU-lidstaten dat zich geografisch in Europa bevindt. d) Op project-niveau hebben de instellingen, ondernemingen, organisaties en onderdanen van de EVA-staten de rechten die worden genoemd in artikel 81, onder d), van de EER-overeenkomst. e) De kosten voor activiteiten waarvan de uitvoering is gestart na 1 januari 2014, kunnen in aanmerking komen voor subsidie met ingang van de aanvangsdatum van de activiteit in het kader van de betrokken subsidieovereenkomst of het betrokken subsidiebesluit, mits Besluit nr. …/2014 van het Gemengd Comité van de EER in werking treedt voor het einde van de activiteit. f) De EVA-staten nemen volwaardig deel aan de werkzaamheden van alle comités van de Unie die de Europese Commissie bijstaan bij beheer, ontwikkeling en tenuitvoerlegging van de werkzaamheden als bedoeld onder a), behalve wat betreft stemrecht. De deelname van de EVA-staten aan comités en deskundigenwerkgroepen van de Unie die de Europese Commissie bijstaan specifiek voor de veiligheidsaspecten van de onder a) genoemde activiteiten, wordt geregeld in het reglement van orde van die comités en werkgroepen. g) Dit lid is niet van toepassing op Liechtenstein. h) Wat IJsland betreft, wordt dit lid opgeschort tot het Gemengd Comité van de EER een ander besluit treft.”
(6)

In de EVA-staten gevestigde entiteiten moeten de mogelijkheid hebben om deel te nemen aan activiteiten die van start gaan vóór de inwerkingtreding van het besluit van het Gemengd Comité van de EER in de bijlage bij dit besluit. De kosten voor activiteiten waarvan de uitvoering is gestart na 1 januari 2014, komen in aanmerking voor subsidie onder dezelfde voorwaarden als de kosten die worden gemaakt door in de lidstaten van de Unie gevestigde entiteiten, mits het besluit van het Gemengd Comité van de EER in werking treedt voor het einde van de betrokken activiteit.
(3)

De Unie en de Republiek Guinee-Bissau hebben onderhandeld over een nieuw protocol („het protocol”) waarbij aan de vaartuigen van de Unie vangstmogelijkheden worden geboden in de wateren waarover de Republiek Guinee-Bissau de soevereiniteit of de jurisdictie met betrekking tot visserijaangelegenheden heeft.
(5)

Het is passend dat overeenkomstig artikel 1, lid 8, van Protocol 32 bij de EER-overeenkomst de samenwerking wordt voortgezet na 31 december 2013, onafgezien van de vraag of het besluit van het Gemengd Comité van de EER in de bijlage wordt goedgekeurd, of van de vraag of na 10 juli 2014 kennisgeving wordt gedaan dat voldaan is aan de grondwettelijke vereisten, indien van toepassing.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 328/49

BESLUIT VAN DE RAAD

van 7 november 2014

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden (Galileo)

(2014/786/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 172, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) („de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan Protocol 31 bij die overeenkomst bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Protocol 31 bij de EER-overeenkomst bevat bepalingen en regelingen betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden.

(4) Het is wenselijk de samenwerking tussen de partijen bij de EER-overeenkomst uit te breiden tot Besluit nr. 1104/2011/EU van het Europees Parlement en de Raad (3).

(5) Protocol 31 bij de EER-overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(6) Het door de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt moet derhalve worden gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 7 november 2014. Voor de Raad De voorzitter P. C. PADOAN

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

(3) Besluit nr. 1104/2011/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de voorwaarden voor toegang tot de overheidsdienst (publiek gereguleerde dienst) die wordt aangeboden door het wereldwijde satellietnavigatiesysteem dat is ingevoerd door het Galileo-programma (PB L 287 van 4.11.2011, blz. 1).
(5)

Het is passend dat de samenwerking tussen de EVA-staten in het kader van Verordening (EU) nr. 282/2014 wordt aangevangen op 1 januari 2014, onafgezien van de vraag of het besluit van het Gemengd Comité van de EER in de bijlage wordt goedgekeurd, of van de vraag of na 10 juli 2014 kennisgeving wordt gedaan dat voldaan is aan de grondwettelijke vereisten, indien van toepassing.
(9)

De Commissie wijst op het arrest van 10 juli 1997 in zaak T-227/95 (Assidomän Kraft Products AB e.a./Commissie, Jurispr. 1997, blz. II-01185, punten 59 en 60), waarin het Gerecht verklaarde dat wanneer een adressaat van [een besluit van de Commissie], beslist om een beroep tot nietigverklaring in te stellen, aan het Gerecht slechts die onderdelen van het besluit worden voorgelegd die op die adressaat betrekking hebben. De onderdelen van het besluit die op andere adressaten betrekking hebben, waartegen niet wordt opgekomen, maken daarentegen geen deel uit van het voorwerp van het geschil dat het Gerecht dient te beslechten. Het Gerecht kan zich in het kader van een beroep tot nietigverklaring slechts uitspreken over het voorwerp van het geschil dat hem door partijen is voorgelegd. Een besluit kan enkel nietig worden verklaard met betrekking tot de adressaten die in hun beroep voor het Gerecht in het gelijk zijn gesteld.
(22)

Wat betreft de noodzaak van de steun als gevolg van een onderproductie van spelletjes met een culturele inhoud heeft het Verenigd Koninkrijk bewijs overgelegd waaruit blijkt dat het met dergelijke spellen de slechte kant op gaat, zowel in relatieve als absolute zin. Het Verenigd Koninkrijk is het ermee eens dat de sector van de videospelletjes in het algemeen dynamisch is en groeit. Echter, in 2012 werd minder dan 10 % van de spelletjes die in het Verenigd Koninkrijk werden uitgebracht, ontwikkeld in het Verenigd Koninkrijk, vergeleken met 16 % in 2008. Het Verenigd Koninkrijk heeft ook een verdere analyse uitgevoerd van spelletjes die tussen 2003 en 2012 in het Verenigd Koninkrijk zijn uitgebracht. De cijfers tonen een constante afname in het aantal spelletjes met een Brits georiënteerde culturele inhoud en een scherpe daling in hun marktaandeel van 9 % van alle in het Verenigd Koninkrijk uitgebrachte spelletjes (inclusief spelletjes uit andere landen) in 2003 tot 4 % in 2006. Van 2009 tot 2012 bleef de afname steken op 3 %. In 2003 zou 41 % van de spelletjes die ontwikkeld werden in het Verenigd Koninkrijk de culturele test hebben doorstaan, tegenover slechts ca. 25 % in 2012.
(30)

Wat biodiesel betreft stelt de Commissie een kleine overcompensatie vast van 41,85 EUR/1 000 liter voor 2012. Deze overcompensatie deed zich voor terwijl de maatregel en meer bepaald het steunniveau onveranderd bleef. Deze situatie werd veroorzaakt door externe factoren, specifiek de grote stijging in de prijs van fossiele diesel in Spanje. De Commissie stelt vast dat de dieselprijs in 2012 8 % hoger lag dan in 2011, 36 % hoger dan in 2010 en 71 % hoger dan in 2009. Ter vergelijking: de productiekosten voor biodiesel waren in 2012 gelijk aan die van 2011, 16 % hoger dan die welke in 2010 werden opgetekend en 25 % hoger dan in 2009. De Commissie stelt eveneens vast dat de regeling eind 2012 afliep en dat het bijgevolg niet mogelijk was de accijnsvrijstelling aan te passen om overcompensatie in de toekomst te vermijden, in overeenstemming met overweging 19 van de beschikking van de Commissie in zaak NN 61/2004. De Commissie stelt ook vast dat er geen steun is verleend binnen de regeling in 2013 of één van de daaropvolgende jaren. Ten slotte, zoals uitgelegd in overweging 28, is er gelet op de gegevens voor 2012 geen sprake van overcompensatie voor de hele looptijd van de regeling. Dit kan bijgevolg beschouwd worden als een teken dat Spanje kon vertrouwen op de berekeningsmethode vooraf waarin de regeling voorziet.
(7)

UBL 2.1 is ontwikkeld door de Organization for the Advancement of Structured Information Standards (OASIS, organisatie ter bevordering van gestructureerde informatiestandaarden) en is een gratis bibliotheek van standaarddocumenten voor elektronische bedrijfsvoering in Extensible Markup Language (XML). UBL 2.1 is ontworpen om rechtstreeks aan te sluiten op bestaande zakelijke, juridische, controle- en archiefbeheerpraktijken en in een standaardbedrijfskader te werken zoals ISO 15000 (ebXML) om een volledige, op standaarden gebaseerde infrastructuur te bieden waarmee de voordelen van de bestaande systemen voor elektronische gegevensuitwisseling (EDI) kunnen worden uitgebreid tot ondernemingen van alle grootten,
2.2.

In het kader van de technieken voor geïntegreerd emissiebeheer toepasselijke emissiegrenswaarden voor NOx en SO2, waarbij het volgende moet worden gespecificeerd: a) waarden, eenheden, middelingstijden en referentieomstandigheden; b) hoe deze grenswaarden zijn vastgesteld in verband met de in de conclusies uit hoofde van Uitvoeringsbesluit 2014/738/EU vastgelegde BBT 57 en BBT 58; c) welke emissieconcentraties voor elke betrokken eenheid zijn onderzocht in verband met BBT 57 en BBT 58 en in vergelijking met de afzonderlijke BBT-GEN's en met de BBT geassocieerde milieuprestatieniveaus (BBT-GMPN's) voor eenheden voor de terugwinning van zwavel uit rookgas; d) welk rookgasbediet (of andere factoren) als wegingsfactor voor elke eenheid is gebruikt en hoe dit is bepaald; e) welke andere elementen of factoren voor de vaststelling van de grenswaarden zijn gebruikt.
(6)

De juridisch bindende vereisten van Australië voor CTP's die in dit land over een vergunning beschikken, zijn de Corporations Act 2001 (hierna „de Corporations Act” genoemd) die samen met de Corporations Regulations 2001 (hierna „de Corporations Regulations” genoemd) het rechtskader voor clearing- en afwikkelingsfaciliteiten vormt. In hoofdstuk 7.3 van de Corporations Act is bepaald dat, voordat de minister een vergunning afgeeft voor het verrichten van clearing- of afwikkelingsactiviteiten, deze zich onder meer ervan vergewist dat de betrokken CTP beschikt over afdoende werkingsregels en -procedures die in overeenstemming zijn met de toepasselijke wet- en regelgeving en garanderen dat, voor zover dat redelijkerwijs doenbaar is, het systeemrisico wordt verminderd en dat de CTP eerlijk en doelmatig wordt geopereerd. De CTP moet ook beschikken over passende procedures om belangenconflicten op te lossen en haar interne regels en procedures af te dwingen. De Australian Securities and Investments Commission (hierna „ASIC” genoemd) en de Reserve Bank of Australia (hierna „RBA” genoemd) adviseren de minister over het afgeven van vergunningen aan clearing- en afwikkelingsfaciliteiten en zijn belast met het beoordelen, en in het geval van ASIC de handhaving, van de naleving door CTP's van hun verplichtingen uit hoofde van de Corporations Act.
(7)

In januari 2013 heeft MAS ook de Monograph on Supervision of Financial Market Infrastructures (hierna „de Monograph” genoemd) bekendgemaakt, waarin de normen zijn vastgesteld die voor CTP's gelden uit hoofde van de Principles for Financial Market Infrastructures (hierna „PFMI's” genoemd) die in april 2012 zijn uitgevaardigd door het Committee on Payment and Settlement Systems (CPSS) (2) en de International Organization of Securities Commissions (IOSCO). Met name wordt in de Monograph uitgelegd hoe MAS verwacht dat ACH's hun verplichtingen uit hoofde van de SFA nakomen, en houdt MAS met dat document rekening bij haar beoordeling van de naleving door ACH's van hun verplichtingen uit hoofde van de SFA.
(1)

Bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) bevat de lijst van werkzame stoffen die in de Unie in biociden mogen worden gebruikt. Bij Richtlijn 2008/79/EG van de Commissie (3) is de werkzame stof IPBC aan die lijst toegevoegd voor gebruik in producten die behoren tot productsoort 8 (houtconserveringsmiddelen), als gedefinieerd in bijlage V bij Richtlijn 98/8/EG. Op grond van artikel 86 van Verordening (EU) nr. 528/2012 is die stof daarom een goedgekeurde werkzame stof die is opgenomen in de lijst waarnaar in artikel 9, lid 2, van die verordening wordt verwezen.
(9)

Indien dit dossier over de werking en tenuitvoerlegging positief is, moet het Verenigd Koninkrijk uiterlijk op 31 december 2015 besluiten of het de Raad binnen een tijdsbestek van de volgende vier weken in kennis zal stellen van zijn wens deel te nemen aan de Prüm-besluiten overeenkomstig artikel 10, lid 5, van Protocol nr. 36. Het Verenigd Koninkrijk heeft aangegeven dat een positieve stemming in zijn parlement vereist is alvorens een dergelijk besluit kan worden genomen.
(3)

Bij Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (3) zijn de goedkeuringssystemen van de lidstaten vervangen door een goedkeuringsprocedure van de Unie en is een geharmoniseerd kader vastgesteld met bestuursrechtelijke bepalingen en algemene technische voorschriften voor alle nieuwe voertuigen, systemen, onderdelen en technische eenheden. Met die richtlijn zijn de VN-reglementen als voorschriften voor de typegoedkeuring of als alternatieven voor de wetgeving van de Unie in het EU-typegoedkeuringssysteem opgenomen. Sinds de vaststelling van die richtlijn hebben VN-reglementen de wetgeving van de Unie in het kader van de EU-typegoedkeuring steeds meer vervangen.
(3)

Het is wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie in het Administratief Comité van de Herziene Overeenkomst van 1958 moet worden ingenomen over het aannemen van dat ontwerpreglement van de VN/ECE,
(3)

Het doel van de wijzigingen in de ESP-code 2011 is deze in overeenstemming te brengen met de gangbare praktijk van de classificatiebureaus en onder bepaalde voorwaarden toe te staan dat de bemanning van een schip, onder leiding van de kapitein, hydrostatische testen van de ladingtanks uitvoert zonder dat daarbij een deskundige aanwezig is.
(2)

Ten vervolge op de vaststelling, op 15 april 2014, van een besluit van de Raad houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen, heeft de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, overeenkomstig artikel 37 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), onderhandeld over een Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Republiek Kameroen en de Europese Unie betreffende de status van de door de Europese Unie geleide troepenmacht op doortocht over het grondgebied van de Republiek Kameroen.
(3)

Overeenkomstig artikel 6 van het besluit wordt het door de Unie in het Comité voor culturele samenwerking (het „comité”) in te nemen standpunt over besluiten met rechtsgevolgen in overeenstemming met het Verdrag door de Raad bepaald.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 329/29

BESLUIT VAN DE RAAD

van 10 november 2014

betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité dat is opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, inzake de wijziging van bijlage II bij die overeenkomst betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels

(2014/790/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 48, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (1) („de overeenkomst”) werd ondertekend op 21 juni 1999 en is op 1 juni 2002 in werking getreden.

(2) Artikel 18 van de overeenkomst voorziet in de mogelijkheid dat het bij artikel 14 van de overeenkomst ingestelde Gemengd Comité („het Gemengd Comité”) per besluit wijzigingen kan vaststellen van bijlage II bij de overeenkomst, betreffende de coördinatie van socialezekerheidsregelingen.

(3) Teneinde coherente toepassing van de rechtshandelingen van de Unie te garanderen en administratieve en eventueel ook juridische problemen te vermijden, dient bijlage II bij de overeenkomst te worden gewijzigd, om nieuwe rechtshandelingen van de Unie, waarnaar in de overeenkomst thans niet wordt verwezen, erin op te nemen.

(4) Het is passend het standpunt vast te stellen dat namens de Unie in het Gemengd Comité moet worden ingenomen met betrekking tot de wijziging van bijlage II bij de overeenkomst.

(5) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité moet derhalve worden gebaseerd op het bijgevoegde ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité dat is ingesteld bij artikel 14 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen („het Gemengd Comité”), wordt gebaseerd op het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité dat gevoegd is bij dit besluit.

Kleine technische wijzigingen van het ontwerpbesluit kunnen zonder dat een nader besluit van de Raad hiervoor nodig is, worden overeengekomen door de vertegenwoordigers van de Unie in het Gemengd Comité.

Artikel 2

Het besluit van het Gemengd Comité wordt na vaststelling in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt.

Artikel 3

Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 10 november 2014. Voor de Raad De voorzitter M. MARTINA

(1) PB L 114 van 30.4.2002, blz. 6.