VERORDENING ( EEG ) Nr . 4046/89 VAN DE RAAD van 21 december 1989 betreffende de zekerheid die moet worden gesteld om de betaling van een douaneschuld te waarborgen

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,

Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),

In samenwerking met het Europese Parlement ( 2 ),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal

Comité ( 3 ),

Overwegende dat in de douanewetgeving bepalingen zijn Overwegende dat in de douanewetgeving bepalingen zijn opgenomen die voorschrijven dat de douaneautoriteiten verplicht zijn dan wel de mogelijkheid hebben een zekerheid te eisen om de betaling van een douaneschuld die is ontstaan of kan ontstaan, te waarborgen;

Overwegende dat de regelgeving inzake deze zekerheid bijzonder belangrijk is voor de goede werking van de douane-unie en voor het optimaal waarborgen van een gelijke behandeling van de economische subjecten; dat het namelijk, aangezien het stellen van zekerheid vrij hoge kosten met zich brengt, van belang is dat alle economische subjecten van de Gemeenschap, ongeacht de Lid-Staat waar zij zich bevinden, aan dezelfde regels zijn onderworpen, met name voor wat betreft de wijze waarop zekerheid kan worden gesteld en de methode volgens welke het bedrag wordt bepaald;

Overwegende dat, wanneer een zekerheid wordt geëist, deze eenmaal dient te worden gesteld door de persoon ten laste van wie de douaneschuld is ontstaan of kan ontstaan; dat evenwel geen zekerheid behoeft te worden geëist wanneer deze persoon een overheidsinstantie is, aangezien er dan geen enkel gevaar bestaat dat de betreffende douaneschuld niet wordt voldaan; dat de kosten van zekerheidstelling, zowel voor de economische subjecten als voor de douaneautoriteit, soms niet in verhouding staan tot het werkelijke gevaar van niet-betaling van de douaneschuld, namelijk wanneer het bedrag van deze schuld een bepaald maximum niet overschrijdt; dat het derhalve dienstig is te bepalen dat de douaneautoriteit de mogelijkheid moet hebben om voor douaneschulden die beneden dit maximum liggen, geen zekerheid te eisen;

Overwegende dat, ter wille van de eenvoud, een zekerheid doorlopend moet kunnen worden gesteld voor een aantal transacties waarbij een douaneschuld ontstaat of kan ontstaan;

Overwegende dat, wanneer de zekerheidstelling facultatief is, deze moet worden geëist voor zover de betaling van de

douaneschuld binnen de gestelde termijnen niet absoluut is verzekerd; dat de douaneautoriteit, om vast te stellen of de

verzekerd; dat de douaneautoriteit, om vast te stellen of de

betaling van een douaneschuld niet aldus is gewaarborgd, de feiten per geval moet beoordelen; dat deze facultatieve zekerheid evenwel, wanneer de douaneautoriteit zulks noodzakelijk acht, op ieder ogenblik moet kunnen worden geëist;

Overwegende dat, wanneer zekerheidstelling verplicht is, het bedrag daarvan gelijk dient te zijn aan het bekende of door

de douaneautoriteit geraamde bedrag van de betreffende douaneschuld; dat, wanneer de zekerheid facultatief is, het maximumbedrag daarvan niet hoger mag zijn dan dat van de daadwerkelijke douaneschuld :

Overwegende dat de methoden van zekerheidstelling die het meest geschikt zijn om de betaling van een douaneschuld te waarborgen, bestaan in het storten van geld of het deponeren van daarmee gelijkgestelde waardepapieren dan wel borgvan daarmee gelijkgestelde waardepapieren dan wel borgstelling; dat de betrokkenen de vrije keuze dienen te hebben tussen deze twee methoden van zekerheidstelling; dat echter in het kader van bepaalde douaneregelingen methoden van zekerheidstelling op communautair niveau zijn vastgesteld; dat deze gehandhaafd dienen te worden; dat de douaneautoriteit de voorgestelde zekerheid moet kunnen afwijzen, wanneer zij van mening is dat deze niet absoluut garandeert dat de betreffende douaneschuld binnen de gestelde termijnen zal worden betaald; dat, indien de omstandigheden zulks rechtvaardigen, deze autoriteit daarentegen een andere methode van zekerheidstelling dan één van de twee bovengenoemde moet kunnen aanvaarden, indien deze andere methode de betaling van de douaneschuld in dezelfde mate waarborgt;

Overwegende dat de zekerheid onmiddellijk dient te worden vrijgegeven wanneer de douaneschuld waarop zij betrekking had, teniet gegaan is of niet meer kan ontstaan; dat dit vrijgeven van de zekerheid gedeeltelijk moet kunnen plaatsvinden, naar gelang van de vermindering van het bedrag van de douaneschuld waarvoor zekerheid werd gesteld;

Overwegende dat, ter wille van de vereenvoudiging, de bepalingen op het gebied van de zekerheidstelling voor rechten bij invoer en rechten bij uitvoer eveneens dienen te worden toegepast wanneer een zekerheid wordt gesteld om de betaling te waarborgen van uit de toepassing van het de betaling te waarborgen van uit de toepassing van het de betaling te waarborgen van uit de toepassing van het gemeenschappelijk landbouwbeleid voortvloeiende belastingen waaraan communautaire goederen in het intracommunautaire handelsverkeer zijn onderworpen;

Overwegende dat aan de bepalingen betreffende zekerheidstelling die in sommige internationale overeenkomsten voorkomen, niet geraakt mag worden door de ter zake vastgestelde communautaire voorschriften; dat zulks eveneens geldt voor de regeling "communautair douanevervoer'';

Overwegende dat de reeds in de communautaire regelingen neergelegde bepalingen op het gebied van de zekerheidstelling die strijdig zijn met het bepaalde in deze verordening, dienen te worden ingetrokken of gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD :

Artikel 1 1 . In deze verordening worden de regels vastgesteld met betrekking tot de zekerheid die overeenkomstig de douanevoorschriften dient te worden gesteld om de betaling van een douaneschuld geheel of gedeeltelijk te waarborgen .

2 . In deze verordening wordt verstaan onder :

a ) douanevoorschriften, alle bepalingen van communautaire aard en alle bepalingen voor de toepassing van de communautaire voorschriften die betrekking hebben op de invoer, de uitvoer, de doorvoer en het verblijf van goederen waarin tussen de Lid-Staten onderling alsmede tussen de Lid-Staten en derde landen wordt gehantussen de Lid-Staten en derde landen wordt gehandeld;

b ) douaneschuld, de op een persoon rustende verplichting tot betaling van de rechten bij invoer ( douaneschuld bij invoer ) of bij uitvoer ( douaneschuld bij uitvoer ) die krachtens de geldende bepalingen op aan dergelijke rechten onderhevige goederen van toepassing zijn;

c ) persoon,

- een natuurlijk persoon, of

- een rechtspersoon, of

- wanneer deze mogelijkheid volgens de van kracht zijnde voorschriften bestaat, een vereniging van personen die als handelingsbekwaam wordt erkend, zonder dat zij de wettelijke status van rechtspersoon bezit;

d ) rechten bij invoer, de douanerechten en heffingen van gelijke werking, alsmede de landbouwheffingen en andere belastingen bij invoer, vastgesteld in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of in het kader van de specifieke regelingen die van toepassing zijn op bepaalde door verwerking van landbouwprodukten verkregen goederen;

e )

e )

e )

rechten bij uitvoer, de landbouwheffingen en andere belastingen bij uitvoer vastgesteld in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of in het kader van de specifieke regelingen die van toepassing zijn op bepaalde door verwerking van landbouwprodukten verkregen goederen;

f )

douaneautoriteit, elke autoriteit die bevoegd is voor de toepassing van de douanevoorschriften, zelfs indien deze autoriteit niet onder de douaneadministratie ressorteert;

teert;

g )

communautaire goederen, goederen die :

- geheel zijn verkregen in het douanegebied van de Gemeenschap, zonder toevoeging van goederen afkomstig uit derde landen of uit gebieden die geen deel uitmaken van het douanegebied van de Gemeenschap;

- afkomstig zijn uit landen of gebieden die geen deel uitmaken van het douanegebied van de Gemeenschap en die zich in een Lid-Staat in het vrije verkeer bevinden;

- in het douanegebied van de Gemeenschap zijn verkregen uit hetzij uitsluitend in het tweede streepje hetzij in het eerste en tweede streepje bedoelde goederen .

TITEL I

Verplichting tot zekerheidstelling

Artikel 2 1 . Wanneer de douaneautoriteit overeenkomstig de douanevoorschriften een zekerheid eist om de betaling van een douaneschuld te waarborgen, dient deze zekerheid te worden gesteld door de persoon ten laste van wie de schuld is ontstaan of kan ontstaan .

2 . De douaneautoriteit mag slechts één enkele zekerheid eisen voor een zelfde douaneschuld .

3 . De douaneautoriteit mag toestaan dat de zekerheid wordt gesteld door een derde in plaats van de persoon van wie de zekerheid is geëist .

4 . Wanneer de persoon ten laste van wie een douaneschuld is ontstaan of kan ontstaan een overheidsadministratie is, wordt te haren laste geen enkele zekerheid geëist .

5 . De douaneautoriteit behoeft het stellen van zekerheid niet te eisen wanneer het bedrag van de betreffende douaneschuld niet meer dan 500 ecu bedraagt .

Artikel 3 1 . Wanneer in de douanevoorschriften is bepaald dat zekerheidstelling facultatief is, wordt de zekerheid slechts geëist, zulks ter beoordeling van de douaneautoriteit, voor zover de betaling binnen de gestelde termijnen van een douaneschuld die is ontstaan of kan ontstaan, niet volledig is gewaarborgd .

Wanneer de in de eerste alinea bedoelde zekerheid niet wordt geëist, kan de douaneautoriteit niettemin de in artikel 2, lid 1, bedoelde persoon verzoeken zich ertoe te verbinden de hem door de wet opgelegde verplichtingen na te komen .

2 . De in lid 1, eerste alinea, bedoelde zekerheid kan 2 . De in lid 1, eerste alinea, bedoelde zekerheid kan worden geëist :

- hetzij op het moment waarop de voorschriften worden toegepast die voorzien in de mogelijkheid om een dergelijke zekerheid te eisen,

lijke zekerheid te eisen,

lijke zekerheid te eisen,

- hetzij op ieder later tijdstip waarop de douaneautoriteit constateert dat zij niet over alle waarborgen beschikt dat de douaneschuld die is ontstaan of kan ontstaan, binnen de gestelde termijnen zal worden betaald .

Artikel 4 Op verzoek van de in artikel 2, lid 1, bedoelde persoon wordt een doorlopende zekerheid gesteld voor een of meer transacties die tot het ontstaan van een douaneschuld aanleiding geven of kunnen geven .

Artikel 5 Wanneer de douanevoorschriften tot zekerheidstelling verplichten, stelt de douaneautoriteit het bedrag van deze zekerheid vast op een niveau dat gelijk is aan :

- het juiste bedrag van de douaneschuld of -schulden waarvoor zekerheid dient te worden gesteld, indien dit bedrag op het ogenblik waarop de zekerheid wordt geëist op zekere wijze kan worden bepaald,

- het bij raming van de douaneautoriteit hoogste bedrag van de douaneschuld of -schulden die zijn ontstaan of kunnen ontstaan, in de andere gevallen, met name wanneer de zekerheid wordt geëist voor verschillende transacties die gedurende een bepaalde periode dienen plaats te vinden .

Artikel 6 Wanneer de douanevoorschriften voorzien in een facultatieve zekerheidstelling en de douaneautoriteit een zekerheid eist, stelt de laatstgenoemde het bedrag van deze zekerheid vast op een niveau dat niet hoger ligt dan het niveau bedoeld in artikel 5 .

TITEL II

Wijze van zekerheidstelling

Artikel 7 Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 10, lid 1, tweede alinea, kan de zekerheid worden gesteld :

- hetzij door storting van geld,

- hetzij door borgstelling .

Artikel 8 1 . De storting van geld vindt plaats in de munteenheid van de Lid-Staat waar de zekerheid wordt geëist .

Met storting van geld wordt gelijkgesteld :

- het deponeren van een cheque waarvan de betaling door de instelling waarop deze is getrokken, is gegarandeerd op om het even welke, voor de douaneautoriteit aanvaardbare wijze;

- het deponeren van om het even welke andere door

de douaneautoriteit als betaalmiddel erkende waardepapieren .

2 . De storting van geld of het deponeren van daarmee gelijkgestelde waardepapieren dient plaats te vinden overeenkomstig de voorschriften van de Lid-Staat waar de zekerheid wordt geëist .

Artikel 9 De borg dient zich hoofdelijk te verbinden met de schuldenaar tot betaling van het door een zekerheid gedekte bedrag van de opeisbare douaneschuld . De borg dient :

- zijn normale verblijfplaats of een vestiging te hebben in de Gemeenschap en

- onder voorbehoud van de bepalingen met betrekking tot het vrij verlenen van diensten, erkend te zijn door de douaneautoriteit van de Lid-Staat waar de zekerheid wordt gesteld . Aan deze erkenning kan onder meer de

voorwaarde zijn verbonden dat de borg een persoon is wiens hoofd - of nevenberoep bestaat uit het verlenen van zulke diensten .

Artikel 10 1. De zekerheidplichtige heeft de vrije keuze uit de in artikel 7 omschreven wijzen van zekerheidstelling .

De douaneautoriteit kan evenwel weigeren de voorgestelde wijze van zekerheidstelling te aanvaarden, wanneer deze onverenigbaar is met de goede werking van de betreffende douaneprocedure .

De douaneautoriteit kan bepalen dat de door de persoon gekozen wijze van zekerheidstelling gedurende een bepaalde periode gehandhaafd blijft .

2 . Voor zover de overeenkomstig artikel 15, lid 2, vastgestelde bepalingen daarin voorzien, kan de douaneautoriteit andere dan de in artikel 7 bedoelde wijzen van zekerheidstelling aanvaarden, mits deze de betaling van de douaneschuld in dezelfde mate waarborgen .

Onder hetzelfde voorbehoud kan zij een storting van geld

of het deponeren van waardepapieren aanvaarden zonder

dat aan de in artikel 8, lid 1, gestelde voorwaarden is voldaan .

Artikel 11 De douaneautoriteit kan weigeren de voorgestelde zekerheid te aanvaarden, wanneer deze naar haar mening niet alle waarborgen biedt dat de douaneschuld binnen de gestelde termijn zal worden betaald .

Artikel 12 Wanneer de douaneautoriteit constateert dat de gestelde zekerheid niet alle waarborgen biedt of niet meer alle waarborgen biedt dat de douaneschuld binnen de gestelde termijn volledig zal worden betaald, eist zij van de in artikel 2, lid 1, bedoelde persoon dat deze, naar eigen keuze, hetzij een aanvullende zekerheid stelt hetzij de oorspronkelijke zekerheid door een nieuwe vervangt .

TITEL III

Vrijgeven van de zekerheid

Artikel 13 1 . De zekerheid kan niet worden vrijgegeven zolang de douaneschuld waarvoor zij werd gesteld, niet is teniet gegaan of nog kan ontstaan . Zodra de douaneschuld is teniet gegaan of niet meer kan ontstaan, dient de zekerheid onmiddellijk te worden vrijgegeven .

2 . Wanneer de douaneschuld gedeeltelijk teniet gegaan is of voor een gedeelte van het bedrag waarvoor zekerheid werd gesteld, niet meer kan ontstaan, wordt de gestelde zekerheid op verzoek van de belanghebbende gedeeltelijk vrijgegeven, tenzij het betrokken bedrag zulks niet rechtvaardigt .

TITEL IV

Slotbepalingen

Slotbepalingen

Artikel 14 Deze verordening is van toepassing wanneer een zekerheid wordt gesteld om de betaling te waarborgen van uit de toepassing van het gemeenschappelijk landbouwbeleid voortvloeiende belastingen waaraan communautaire goederen in het intracommunautaire handelsverkeer zijn onderworpen .

Artikel 15 1 . Het Comité algemene douanevoorschriften, ingesteld bij artikel 24 van Richtlijn 79/695/EEG van de Raad van 24 juli 1979 inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen ( 4 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 81/853/EEG ( 5 ), kan elk vraagstuk betreffende de toepassing van deze verordening onderzoeken dat zijn voorzitter hetzij op eigen initiatief hetzij op verzoek van een Lid-Staat aan de orde stelt .

2 . De bepalingen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van deze verordening, worden vastgesteld volgens de in artikel 26, leden 2 en 3, van Richtlijn 79/695/EEG omschreven procedure .

Artikel 16 Het bepaalde in deze verordening geldt onverminderd de bijzondere bepalingen die op het gebied van de zekerheidstelling van toepassing zijn krachtens :

- internationale overeenkomsten;

- Verordening ( EEG ) nr . 222/77 van de Raad van

13 december 1976 betreffende communautair douanevervoer ( 6 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 1674/87 ( 7 ).

Artikel 17 1 . Richtlijn 79/695/EEG wordt als volgt gewijzigd :

a ) artikel 18, lid 3, wordt vervangen door :

"3 . De bevoegde autoriteiten kunnen voor het verlenen van de in dit artikel bedoelde faciliteiten eisen dat zekerheid wordt gesteld.'';

b ) artikel 19, lid 7, wordt vervangen door :

"7 . De bevoegde autoriteiten kunnen voor het verlenen van de in dit artikel bedoelde faciliteiten eisen dat zekerheid wordt gesteld .''.

2 . Artikel 11 van Verordening ( EEG ) nr . 1224/80 van de Raad van 28 mei 1980 inzake de douanewaarde van de goederen ( 8 ), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal, wordt vervangen door :

"Artikel 11

Indien het bij de vaststelling van de douanewaarde van de ingevoerde goederen noodzakelijk wordt de definitieve vaststelling van die waarde uit te stellen, kan de importeur niettemin, indien hij daarom verzoekt, de vrijgave van de betrokken goederen verkrijgen, mits hij een zekerheid stelt die toereikend is om het verschil te dekken tussen het stelt die toereikend is om het verschil te dekken tussen het bedrag van de douanerechten waaraan de goederen uiteindelijk onderworpen kunnen zijn, en het bedrag dat op de aangifte is vermeld .''.

Artikel 18 De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de maatregelen die zij treffen voor de tenuitvoerlegging van deze verordening .

De Commissie doet deze inlichtingen toekomen aan de andere Lid-Staten .

Artikel 19 Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1991 .

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat .

Gedaan te Brussel, 21 december 1989 .

Voor de Raad

De Voorzitter

E . CRESSON

( 1 ) PB nr . C 30 van 4 . 2 . 1983, blz . 11 .

( 2 ) PB nr . C 77 van 19 . 3 . 1984, blz . 159, en PB nr . C 291 van 20 . 11 . 1989, blz . 49 .

( 3 ) PB nr . C 211 van 8 . 3 . 1983, blz . 2.(4 ) PB nr . L 205 van 13 . 8 . 1979, blz . 19 .

( 5 ) PB nr . L 319 van 7 . 11 . 1981, blz . 1 .

( 6 ) PB nr . L 38 van 9 . 2 . 1977, blz . 1 .

( 7 ) PB nr. L 157 van 17 . 6 . 1987, blz . 1 .

( 8 ) PB nr . L 134 van 31 . 5 . 1980, blz . 1 .