RESOLUTIE VAN DE RAAD van 6 december 1994 betreffende de rechtsbescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen (94/C 355/02)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie,

Gezien de resolutie van de Raad van 13 november 1991 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen (1), waarin de Raad en de vertegenwoordigers van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, verklaarden dat de onderlinge samenwerking tussen de Lid-Staten bij de voorkoming en bestrijding van gedragingen waardoor op frauduleuze wijze nadeel wordt toegebracht aan de financiële belangen van de Gemeenschappen, bevorderd wordt wanneer de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten ter bestraffing van dergelijke gedragingen geharmoniseerd worden,

Rekening houdend met de in 1991 door de ad hoc Groep Gemeenschapsrecht en Nationaal Strafrecht uitgevoerde studie over het verband tussen het Gemeenschapsrecht en het nationale strafrecht,

Gezien de vergelijkende studie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten die van toepassing zijn op fraude ten nadele van de Gemeenschapsbegroting en het verslag van het Griekse Voorzitterschap van juni 1994,

Gezien de door de Commissie uitgevoerde studie betreffende de stelsels van administratieve en strafrechtelijke sancties van de Lid-Staten en betreffende de algemene beginselen, van toepassing op communautaire sancties, en gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening (EG, Euratom) van de Raad betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen,

Gezien de resolutie van de Raad van 29 november 1993 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap, waarin de Raad verklaarde dat, onverminderd de bevoegdheid van de Gemeenschap, het vraagstuk van de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap mede onderzocht moet worden in het licht van de uit hoofde van titel VI ingestelde samenwerking, en dat hij het passend achtte te onderzoeken welke maatregelen getroffen moeten worden om de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten ter bestrijding van fraude waardoor de financiële belangen van de Lid-Staten worden geschaad, met elkaar in overeenstemming te brengen,

Gezien de conclusies van het Voorzitterschap van de Europese Raad van Korfoe van 24 en 25 juni 1994, waarin wordt verklaard dat de Europese Raad de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken verzoekt overeenstemming te bereiken over de aanpak van de criminele aspecten van fraude, en verslag uit te brengen tijdens zijn bijeenkomst te Essen in december 1994,

Gezien het door het Verenigd Koninkrijk ingediende ontwerp-besluit van de Raad betreffende een gemeenschappelijk optreden op grond van artikel K.3 van het Verdrag inzake de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen,

Gezien het ontwerp van de Commissie voor een besluit van de Raad tot opstelling van een overeenkomst betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen,

Gezien de rapporten van de Rekenkamer, met name het door de Kamer in november 1994 ingediende jaarverslag over het begrotingsjaar 1993,

Eraan herinnerend dat de Raad het Europees Parlement heeft verzocht over beide ontwerpen advies uit te brengen,

1. ERKENT opnieuw dat de financiële belangen van de Gemeenschappen ook door strafrechtelijke sancties beschermd moeten worden;

2. MERKT in dit verband OP, dat er in de Lid-Staten reeds op veel terreinen strafrechtelijke bepalingen ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen bestaan; er zijn echter grote verschillen wat de delictsomschrijving en/of de rechtsgevolgen betreft; ook zijn er leemten die de samenwerking tussen de Lid-Staten kunnen belemmeren;

3. IS VAN MENING DAT, gezien de bestaande verdeling van bevoegdheden tussen de Lid-Staten en de Gemeenschappen, de strafrechtsstelsels van de Lid-Staten met elkaar in overeenstemming gebracht moeten worden, in het belang van doeltreffende afschrikking en bestrijding van delicten ten nadele van de financiële belangen van de Gemeenschappen en ter verbetering van de strafrechtelijke samenwerking tussen de Lid-Staten;

4. DOET EEN BEROEP OP de Lid-Staten ervoor te zorgen dat de verplichting uit hoofde van artikel 209, onder a), eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, volledig wordt nagekomen;

5. SPREEKT ZIJN VOLDOENING UIT over de pogingen om de rechtsbescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen te versterken door het ontwikkelen van minimale beschermingsnormen in het strafrecht van de Lid-Staten en in dit verband ook de samenwerking bij de fraudebestrijding te verbeteren;

6. IS VAN OORDEEL DAT er een rechtsinstrument ingevoerd moet worden voor de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen uit hoofde van het nationale strafrecht;

7. VERZOEKT OM de zo spoedig mogelijke uitwerking van een dergelijk juridisch instrument op basis van het ontwerp van het Verenigd Koninkrijk voor een gemeenschappelijk optreden en dat van de Commissie betreffende een overeenkomst tussen de Lid-Staten, rekening houdend met onder andere de volgende richtsnoeren:

a) Voor een dergelijk instrument moet het begrip "fraude" gedefinieerd worden. Onder nader te omschrijven voorwaarden zou verwezen moeten worden naar een opzettelijk handelen (2) of nalaten, ten minste met inbegrip van onjuiste opgaven en het achterhouden van gegevens waarbij de verplichting tot bekendmaking wordt geschonden, leidend tot nadeel voor de begroting van de Gemeenschappen of voor de door of namens de Gemeenschappen beheerde begrotingen, en betrekking hebbend op, enerzijds, verduistering, wederrechtelijk achterhouden en het wederrechtelijk aanwenden van middelen en, anderzijds, op het wederrechtelijk verminderen van inkomsten.

b) Elke Lid-Staat moet voor die fraude passende sancties toepassen, rekening houdend met de ernst van de bewuste gedragingen. Ten minste moet ernstige fraude, waarbij het bijvoorbeeld gaat om een bepaald (nader te omschrijven) bedrag, als strafbaar feit dat met een vrijheidsstraf kan worden bestraft, worden beschouwd. Hetzelfde geldt voor poging tot, medeplichtigheid aan of het doen plegen van dergelijke fraude.

c) Elke Lid-Staat moet bevoegd zijn voor de vervolging van de strafbare feiten die geheel of gedeeltelijk op zijn grondgebied zijn gepleegd. De Lid-Staten moeten in beginsel tevens vervolging kunnen instellen tegen eigen onderdanen die geheel buiten zijn grondgebied een strafbaar feit hebben gepleegd, maar uitsluitend wegens hun nationaliteit niet uitgeleverd kunnen worden.

d) Wanneer twee of meer Lid-Staten betrokken zijn bij fraude ten nadele van de financiële middelen van de Gemeenschappen, werken zij doeltreffend samen in verband met het strafbare feit, bijvoorbeeld door middel van onderlinge bijstand, uitlevering, overdracht van strafvervolging of tenuitvoerlegging van buitenlandse strafvonnissen. Het beginsel "ne bis in idem" is van toepassing.

e) Ernstige gevallen van fraude zijn reden voor uitlevering. Er moet ook in onderlinge bijstand en uitlevering worden voorzien in geval van de onder a) genoemde strafbare feiten waarbij douane- of BTW-regelingen worden geschonden.

f) Naast strafrechtelijke sancties tegen natuurlijke personen wegens een strafbaar feit moeten, onder nader te bepalen voorwaarden, ook passende strafrechtelijke of andere sancties tegen rechtspersonen opgelegd kunnen worden.

g) De Lid-Staten moeten ter bestraffing van de onder a) bedoelde fraude waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen betrokken zijn, dezelfde maatregelen treffen als die welke zij jegens hun nationale ambtenaren treffen.

h) De Lid-Staten moeten doeltreffende maatregelen nemen ter bestraffing van omkoping van of door ambtenaren van de Europese Gemeenschappen met betrekking tot de financiële belangen van de Gemeenschappen.

i) De wetgevingen van de Lid-Staten inzake het witwassen van geld moeten ook betrekking hebben op de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen.

(1) PB nr. C 328 van 17. 12. 1991, blz. 1.

(2) De Commissie is van oordeel dat het toepassingsgebied van het instrument ook betrekking moet hebben op grove nalatigheid, als bepaald in haar ontwerp.