VERORDENING (EG) Nr. 2655/1999 VAN DE COMMISSIE

van 16 december 1999

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2221/95 houdende nadere bepalingen ter toepassing van Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad ten aanzien van de fysieke controle bij de uitvoer van voor een restitutie in aanmerking komende landbouwproducten, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 3122/94 tot vaststelling van de criteria voor de risicoanalyse inzake landbouwproducten waarvoor restituties worden toegekend

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari 1990 inzake de controle bij de uitvoer van landbouwproducten die in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen(1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 163/94(2), en met name op artikel 6,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Bij Verordening (EG) nr. 2221/95 van de Commissie(3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1167/97(4), zijn bepalingen vastgesteld voor de toepassing van Verordening (EEG) nr. 386/90. In het licht van de ervaring en van de aanbevelingen van de Rekenkamer in dit verband moeten die bepalingen worden gewijzigd om de controles efficiënter te maken.

(2) Het aandeel van de restituties voor producten die niet onder bijlage I van het Verdrag vallen, in het totale restitutiebedrag is gering. Voor niet onder bijlage I vallende producten zijn echter relatief veel fysieke controles verricht. Met het oog op een efficiënter gebruik van de controlemiddelen moet die wanverhouding worden rechtgetrokken. Dit kan voor een deel worden gerealiseerd door het controlepercentage voor niet onder bijlage I vallende producten te verlagen tot 0,5 %. Bovendien moet de lidstaten de mogelijkheid worden gelaten uitvoeraangiften die betrekking hebben op kleine hoeveelheden of een laag restitutiebedrag, buiten beschouwing te laten bij de berekening van het minimumpercentage te verrichten controles op grond van artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 386/90.

(3) In artikel 21, lid 1, van Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie(5), is bepaald dat geen restitutie wordt toegekend voor producten die niet van gezonde handelskwaliteit zijn op de dag waarop de uitvoeraangifte wordt aanvaard. Niet alle voor uitvoer aangeboden producten kunnen worden gecontroleerd, omdat de capaciteit voor laboratoriumanalyse beperkt is, maar wanneer een concreet vermoeden bestaat inzake de gezonde handelskwaliteit van een product, moet nader onderzoek worden verricht, en indien nodig laboratoriumanalyse.

(4) Uit onderzoek van de laboratoriumtests is gebleken dat de verplichting tests uit te voeren moet worden versoepeld wanneer positieve zekerheid bestaat doordat hetzelfde product van dezelfde exporteur herhaaldelijk een bevredigende uitslag heeft opgeleverd.

(5) In grote havens, waar de soorten producten en de exporteurs zeer talrijk zijn, krijgen uitvoerzendingen een andere behandeling dan in douanekantoren waar een klein aantal soorten producten van slechts enkele exporteurs wordt behandeld. In de bedoelde kantoren worden uitvoerzendingen veel intensiever gecontroleerd. Voor die douanekantoren moet rekening worden gehouden met de selectie van de zendingen voor fysieke controle op basis van een kleinere representatieve steekproef.

(6) Ook de bepalingen inzake substitutiecontroles moeten worden versoepeld in die zin dat de mogelijkheid wordt geschapen de controles te verrichten op grond van risicoanalyses.

(7) Ten behoeve van de beoordeling van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 386/90 moet de lidstaten de verplichting worden opgelegd jaarlijks een evaluatie in te dienen van de uitvoering en de doeltreffendheid van de op grond van deze verordening verrichte controles.

(8) Om de praktische toepassing van de nieuwe bepalingen te vergemakkelijken en duidelijkheidshalve wordt artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3122/94 van de Commissie(6) vervangen door artikel 5 bis, lid 1.

(9) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het betrokken Comité van beheer,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EG) nr. 2221/95 wordt als volgt gewijzigd:

1. Artikel 2, lid 3, wordt vervangen door: "De lidstaten hoeven voor de berekening van het minimumpercentage te verrichten controles op grond van artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 386/90 geen rekening te houden met uitvoeraangiften die betrekking hebben op een hoeveelheid van niet meer dan:

- 5000 kg in de granen- en de rijstsector,

- 1000 kg voor groenten en fruit en voor producten die niet onder bijlage I bij het Verdrag vallen,

- 500 kg wat de overige producten betreft.

Als alternatief kunnen de lidstaten besluiten geen rekening te houden met uitvoeraangiften waarmee restitutiebedragen van minder dan 200 EUR gemoeid zijn.".

2. Aan artikel 5 wordt het volgende lid toegevoegd:

"5. Met name als een concreet vermoeden bestaat ten aanzien van de gezonde handelskwaliteit van een product, moet het douanekantoor nagaan of de desbetreffende Gemeenschapsvoorschriften, met name de gezondheidsvoorschriften en de fytosanitaire voorschriften, in acht zijn genomen. Voorzover het douanekantoor het nodig acht, voert het een labortoriumtest uit of laat het deze uitvoeren, waarbij het de doelstelling van de test vermeldt.".

3. Het volgende artikel wordt ingevoegd:

"Artikel 5 bis

Ingeval een lidstaat een systeem van risicoanalyse toepast overeenkomstig artikel 3, lid 2, tweede streepje, van Verordening (EEG) nr. 386/90, gelden de volgende regels:

1. Het percentage fysieke controles van niet onder bijlage I vallende producten wordt buiten beschouwing gelaten bij de toetsing van het aantal controles aan het opgelegde totale percentage van 5 % voor alle sectoren. In dit geval geldt voor niet onder bijlage I vallende producten een minimum van 0,5 %.

2. Indien de hoogte van de restitutie afhankelijk is van een bepaald gehalte en een product van dezelfde restitutiecode of dezelfde GN-code regelmatig door dezelfde exporteur wordt uitgevoerd en als de voorbije zes maanden bij de laboratoriumtests geen gevallen van niet-overeenstemming met financiële consequenties van meer dan 200 EUR (brutorestitutiebedrag) zijn geconstateerd, hoeven, in afwijking van artikel 5, lid 4, bij slechts 50 % van de fysieke controles representatieve monsters te worden genomen. Als bij de laboratoriumtests een geval van niet-overeenstemming met financiële consequenties van meer dan 200 (brutorestitutiebedrag) aan het licht komt, moeten in de volgende zes maanden monsters worden genomen voor alle fysieke controles.

3. Voor douanekantoren van uitvoer waar een beperkt aantal soorten producten (ten hoogste van twee productsectoren) van een gering aantal exporteurs (ten hoogste vijf) voor uitvoer wordt aangeboden, mag het minimumaantal fysieke controles worden verlaagd tot 2 % per productsector. Sectoren met jaarlijks minder dan 20 uitvoeraangiften per douanekantoor worden niet in aanmerking genomen bij de bepaling van het aantal sectoren. De douanekantoren mogen deze bepalingen toepassen gedurende een volledig kalenderjaar op basis van de statistische gegevens over het voorgaande kalenderjaar, zelfs wanneer in de loop van het betrokken jaar door meer exporteurs of voor meer productsectoren uitvoeraangiften worden ingediend.".

4. Artikel 9, lid 2, wordt vervangen door: "Als het douanekantoor van uitvoer het vervoermiddel of de colli niet heeft verzegeld,

a) worden, onverminderd de op grond van andere bepalingen getroffen controlemaatregelen, zoveel mogelijk op basis van een risicoanalyse, substitutiecontroles verricht,

en

b) mag het aantal substitutiecontroles niet kleiner zijn dan het aantal dagen waarop voor uitvoerrestitutie in aanmerking komende producten het douanegebied van de Gemeenschap verlaten via een bepaald douanekantoor van uitgang.".

5. Het volgende artikel wordt ingevoegd:

"Artikel 9 bis

De lidstaten moeten elk jaar vóór 1 april aan de Commissie een evaluatieverslag over de uitvoering en de doeltreffendheid van deze verordening toezenden.".

Artikel 2

Artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3122/94 wordt geschrapt.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag na die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2000.

Artikel 9 bis wordt voor het eerst toegepast met betrekking tot de in het jaar 2000 te verrichten controles.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 16 december 1999.

Voor de Commissie

Franz FISCHLER

Lid van de Commissie

(1) PB L 42 van 16.2.1990, blz. 6.

(2) PB L 24 van 29.1.1994, blz. 2.

(3) PB L 224 van 21.9.1995, blz. 13.

(4) PB L 169 van 27.6.1997, blz. 12.

(5) PB L 102 van 17.4.1999, blz. 11.

(6) PB L 330 van 21.12.1994, blz. 31.