++++

SPECIAAL VERSLAG VAN DE REKENKAMER

betreffende de toekenning van subsidie ( steun ) voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten

( Opmerkingen ex artikel 206 bis van het EEG-Verdrag )

( 84/C 41/01 )

Dit verslag is met toepassing van artikel 206 bis van het EEG-Verdrag door de Rekenkamer in haar vergadering van 9 juni 1983 vastgesteld , nadat het op 3 maart 1983 voor commentaar was toegezonden aan de Commissie , wier antwoorden zijn opgenomen in de bijlage .

INHOUD

* Bladzijde *

I . Inleiding * 3 *

1.1 . Algemeen * 3 *

1.2 . Caseïne * 3 *

1.3 . Economische en budgettaire afmeting van het probleem * 3 *

1.3.1 . Begrotingslasten * 3 *

1.3.2 . Structuur van de produktie * 3 *

1.4 . Doelstellingen van het onderzoek * 3 *

II . Kader van de reglementering * 4 *

2.1 . Inleiding * 4 *

2.2 . Basisbeginsel * 4 *

2.3 . Uitvoeringsvoorschriften * 4 *

2.3.1 . Begunstigde * 4 *

2.3.2 . Ontstaansfeit van het recht op subsidie * 4 *

2.3.3 . Beginselen voor de vaststelling van de subsidie * 4 *

III . Uitvoering van de reglementering * 5 *

3.1 . Opmerkingen betreffende de opzet van de regeling * 5 *

3.1.1 . Het doorgeven van de subsidie * 5 *

3.1.2 . De stabiliteit * 5 *

* Bladzijde *

3.1.3 . De afzet * 5 *

3.2 . Opmerkingen over de controle * 6 *

3.2.1 . Inleiding * 6 *

3.2.2 . Mededeling van aanvullende maatregelen * 6 *

3.2.3 . Bestendigheid van de controle * 6 *

3.2.4 . Uitvoering van de controles * 6 *

3.2.5 . Fysische en chemische analyse * 7 *

3.2.6 . Algemeen commentaar * 7 *

IV . Economische analyse van de subsidie * 7 *

4.1 . De economische context van de subsidie * 7 *

4.1.1 . Plaats die de caseïne in het zuivelbeleid inneemt * 7 *

4.1.2 . Maatregelen inzake de afzet van ondermelk * 8 *

4.2 . De vaststelling van de subsidie * 8 *

4.2.1 . Berekeningswijze * 8 *

4.2.2 . Commentaar * 8 *

4.3 . Structuureffecten * 8 *

4.4 . Kwaliteitscoëfficiënten en het nagestreefde doel * 10 *

V . Conclusie * 10 *

5.1 . Grondslag van de verordening * 10 *

5.2 . Aanpassing van de instrumenten aan de doelstellingen * 11 *

5.3 . Opzet en uitvoering van de verordening * 11 *

Bijlagen

I : De positie van de caseïne ten opzichte van de hele melk - en zuivelsector * 13 *

II : Geografische spreiding van de begrotingslasten * 13 *

III : a ) Ontwikkeling van de produktie van caseïne en caseïnaten * 14 *

b ) De positie van de Europese produktie ten opzichte van de wereldproduktie * 14 *

IV : Lijst van de verordeningen betreffende de caseïne * 15 *

V : Aantal in bedrijf zijnde produktie-eenheden ( Frankrijk ) * 17 *

VI : Antwoorden van de Commissie op het speciaal verslag van de Rekenkamer * 18 *

I . INLEIDING

1.1 . Algemeen

De gemeenschappelijke marktordening voor melk , melk - en zuivelprodukten ( 1 ) omvat mede een maatregelenpakket ter verruiming en diversifiëring van de afzetmogelijkheden voor melk en de diverse daarvan afgeleide produkten .

Deze steunmaatregelen beogen in het algemeen het scheppen van gunstige voorwaarden voor de verwerking van melk tot produkten die de betrokken takken van het bedrijfsleven in de Gemeenschap grotere afzet - en winstmogelijkheden opleveren .

Tot deze categorie steunmaatregelen behoort de subsidieverlening voor het verwerken van ondermelk tot caseïne en caseïnaten .

1.2 . Caseïne

Caseïne in haar verschillende fysische en chemische samenstellingen is de belangrijkste proteïne ( namelijk bijna 85 % van de eiwitachtige bestanddelen ) die in ondermelk voorkomt .

Voor dit produkt bestaan in de voedingsmiddelenindustrie , zijn belangrijkste afzetmarkt ( circa 80 % van de produktie ) , vele en velerlei toepassingsmogelijkheden .

Ook in andere produktiesectoren wordt caseïne toegepast maar de afzetmogelijkheden ervan zijn daar geringer wegens de concurrentie van vervangende produkten .

Caseïne wordt verkregen uit afgeroomde melk door stremming in een zuur milieu of onder inwerking van leb . Daarna wordt het aldus verkregen produkt gewassen en gedroogd of tot zouten verwerkt waardoor het bij sommige industriële processen beter hanteerbaar wordt .

1.3 . Economische en budgettaire afmeting van het probleem

1.3.1 . Begrotingslasten ( 2 )

De EG-subsidie , steun genaamd , voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten , beloopt voor 1982 bijna 243,4 miljoen Ecu , ofwel 7,3 % van de totale subsidie in de melksector .

De ontwikkeling van de markt draagt het stempel van de reglementering . Voor 1968 namelijk , dus voor de invoering van deze reglementering , werd de wereldmarkt voor caseïne en caseïnaten gekenmerkt door een overheersende positie von Nieuwzeelandse produkten .

Deze overheersende positie betrof zowel de kwaliteit als de kwantiteit van deze produkten .

Sindsdien heeft de geleidelijke verwezenlijking van de doelstellingen van de subsidie Europa in staat gesteld zijn marktpositie aanzienlijk te versterken . Thans maakt de Europese produktie namelijk 40 % uit van de wereldproduktie en heeft zij in 1979 de drempel van zelfvoorziening overschreden .

1.3.2 . Structuur van de produktie ( 3 )

In zes Lid-Staten wordt caseïne geproduceerd maar slechts in vier daarvan geschiedt dit op grote schaal .

Het aantal bij deze produktie betrokken ondernemingen varieert echter sterk van land tot land : ( 54 in Frankrijk , 9 in de Bondsrepubliek Duitsland , 6 in Ierland , 3 in het Verenigd Koninkrijk en Denemarken en slechts één in Nederland ) . Hetzelfde geldt voor de omvang van deze bedrijven . Dit brengt met zich mee dat door de verschillende caseïne producerende landen het belang van de subsidie Verschillend wordt beoordeeld .

1.4 . Doelstellingen van het onderzoek

Het door de Rekenkamer uitgevoerde onderzoek omvatte zowel controles aan de hand van stukken en ter plaatse betreffende de geldigheid van de geconstateerde betalingsopdrachten als een economische analyse van de maatregel . De aard van zo'n analyse houdt van nature in dat zij niet uitsluitend gericht is op subsidie aan de caseïneproduktie , maar dat daarbij mede alle andere afzet stimulerende maatregelen voor ondermelk worden betrokken .

In dit verband zij er op gewezen dat de subsidie voor de verwerking van ondermelk tot caseïne ongeveer 45 % van de waarde van het eindprodukt uitmaakt , maar dat dit , wanneer de markt lusteloos is , kan oplopen tot 60 % . Dit houdt in dat zowel de wijze van vaststelling van de subsidie als het niveau ervan factoren zijn die bij het besluit om te produceren automatisch meewegen ,

II . KADER VAN DE REGLEMENTERING

2.1 . Inleiding

Korte tijd nadat Verordening ( EEG ) nr . 804/68 was vastgesteld , werd op grond van artikel 11 daarvan in juli 1968 een van de Raad uitgaande kaderverordening ondermelk ( 4 ) vastgesteld . Door de Commissie werd een uitvoeringsverordening vastgesteld die , na enkele wijzigingen te hebben ondergaan , in 1970 haar definitieve vorm aannam ( 5 ) , afgezien van een aantal latere wijzigingen op detailpunten die het grondpatroon van de tekst geenszins raken ( 6 ) .

2.2 . Basisbeginsel

Deze reglementering , bedoeld als een voor de nationale interventiebureaus geldende leidraad , laat deze laatste bij hun beleidsuitvoering een grote mate van vrijheid van handelen waaraan de financiële sanctie in laatste instantie via de vereveningsprocedure ( zuivering der rekeningen ) wordt verleend . Niettemin werd voorzien in een dialoog tussen nationale organen en de EG-organen door invoering van een procedure die ieder interventiebureau in staat stelt de Commissie over specifieke kwesties vragen voor te leggen , waarop deze laatste antwoordt in de vorm van een interpretatie van de regeling .

In ieder geval maakt de autonomie waarover de interventiebureaus beschikken bij de uitvoering van de regelingen een analyse van de deugdelijkheid van de in de Lid-Staten bestaande controlevoorzieningen geenszins overbodig .

In het kader van de zuivering der rekeningen over de periodes 1974/1975 en 1976/1977 hebben functionarissen van de Commissie de subsidieverlening aan de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten aan een onderzoek onderworpen . Hieronder in paragraaf 3.1.3 betreffende de afzet worden hun bevindingen ter zake gesignaleerd .

2.3 . Uitvoeringsvoorschriften

2.3.1 . Begunstigde

De steun wordt door het interventiebureau uitbetaald aan de producent van caseïne of caseïnaten , waarbij deze laatste de verplichting op zich neemt het steunbedrag door te geven aan de leverancier van ondermelk door in de hem betaalde prijs dit bedrag te verwerken ( Verordening ( EEG ) nr . 987/68 , artikel 2 ) .

2.3.2 . Ontstaansfeit van het recht op subsidie

Het recht op de subsidie onstaat op het moment van de produktie en wordt uitbetaald na de afzet ( Verordening ( EEG ) Nr . 756/70 , artikel 4 ) .

2.3.3 . Beginselen voor de vaststelling van de subsidie

i ) Differentiatie : zij kan worden gedifferentieerd naar gelang de ondermelk tot caseïne of caseïnaten is verwerkt en naar gelang van de kwaliteit van deze produkten ( Verordening ( EEG ) nr . 987/68 , artikel 3 , lid 1 ) .

ii ) Berekening : de subsidie wordt op zodanige wijze vastgesteld dat de opbrengst van de tot caseïne of caseïnaten verwerkte ondermelk overeenkomt met die van de tot magere-melkpoeder verwerkte ondermelk ( Verordening ( EEG ) nr . 987/68 , artikel 3 , lid 2 ) .

iii ) Aard van de controle : deze dient ten minste te bestaan in een voortdurend toezicht op het vervaa * gingsbedrijf en de samenstelling van het produkt ( Verordening ( EEG ) nr . 756/70 , artikel 3 , lid 3 ) .

iv ) Verplichting van de producenten : dezen hebben slechts aanspraak op de subsidie indien zij zich onderwerpen aan de door het interventiebureau vastgestelde controles en de voorgeschreven maandstaten bijhouden ( Verordening ( EEG ) nr . 756/70 , artikel 3 , leden 1 en 2 ) .

v ) Wijze waarop de subsidie moet worden aangevraagd : deze moet schriftelijk worden aangevraagd en daarbij dient minstens de naam en het adres van de producent en de door hem verwerkte hoeveelheid ondermelk worden opgegeven . Het interventiebureau kan om aanvullende gegevens verzoeken ( Verordening ( EEG ) nr . 756/70 , artikel 4 ) .

vi ) Verplichting van de Lid-Staten : de Lid-Staten doen aan de Commissie mededeling van elke eventuele aanvullende maatregel die zij naast het door haar vereiste minimum hebben genomen ( Verordening ( EEG ) nr . 756/70 , artikel 3 , lid 4 ) .

III . UITVOERING VAN DE REGLEMENTERING

3.1 . Opmerkingen betreffende de opzet van de regeling

3.1.1 . Het doorgeven van de subsidie

De motivering van deze clausule ligt besloten in het hoofddoel van de maatregel : het gaat er namelijk om dat de aan de caseïneproducent uitbetaalde subsidie aan de producent van de ondermelk wordt doorgegeven en dat langs deze weg wordt bijgedragen aan de afzet van de melkproduktie van de EG-landen .

Doordat dit voorschrift is opgenomen in de eigenlijke tekst van de verordening en dus niet alleen in de considerans , dient het te worden beschouwd als een formele verplichting , hetgeen inhoudt dat het ongeacht de juridische of economische status van de betrokken ondernemingen mogelijk moet zijn dat normaliter gecontroleerd wordt of dat obligo strikt wordt nageleefd . De feitelijke situatie is echter dat in alle betrokken ondernemingen op zodanige wijze verschillende produktiestadia zijn samengevoegd dat het onmogelijk blijkt te controleren of de verplichting inzake het doorgeven van de subsidie wel wordt nageleefd ( 7 ) .

De structuur van deze geïntegreerde bedrijven brengt namelijk met zich meet dat de verdeelsleutels die zij bij de toewijzing van de kosten hanteren ertoe kunnen leiden dat elke andere divisie van dezelfde onderneming kan meeprofiteren van de bij de caseïneproduktie behaalde resultaten .

Hieruit volgt dat het om redenen die met de structuur van de onderneming en de inrichting van hun boekhouding verband houden kennelijk onmogelijk is dat het bewijs van het doorgeven van de subsidie wordt geleverd .

Het valt dus te betwijfelen of het in de eigenlijke tekst van de verordening opnemen van een verplichting , op wier naleving geen effectieve controle mogelijk is , wel zin heeft .

3.1.2 . De stabiliteit

De reglementering bevat een bepaling die strekt tot stabilisatie van de aan de begunstigden uit te keren subsidie . Dat de verordening voorziet in deze garantie houdt met name verband met het feit dat het in de betrokken bedrijfstak usance is contracten op lange termijn af te sluiten en dat voor de toepassing van caseïne speciale bedrijfsinstallaties benodigt zijn en de afschrijving ervan dient te worden gespreid over een daarop berekende periode . Ten slotte telt hier ook het feit mee dat de subsidie een groot aandeel vertegenwoordigt in de waarde van het produkt .

Het betreft hier wel degelijk een beginsel van geldend recht maar waaraan geenszins een concrete inhoud is gegeven .

De producenten interpreteren dit beginsel in de zin van een mechanisme van voorfixatie van de subsidie dat de Gemeenschap het grootste deel van haar mogelijkheden tot beïnvloeding van de markt zou hebben ontnomen . Ondanks herhaaldelijke aandrang in deze richting is geen enkel systeem van deze aard ingesteld .

Het ligt daarom dus op de weg van de Commissie er bijzonder goed voor te waken dat het beroep dat op dit beginsel wordt gedaan , op geen enkele wijze een herziening van de steunregeling in de weg staat als gewijzigde marktomstandigheden dit rechtsvaardigen , in het bijzonder wanneer de steun over een langere periode bezien buitensporig groot zou blijken ( zie hierna paragraaf 4.2.2 ) .

3.1.3 . De afzet

Dit criterium , één van de hoofdbestanddelen van de reglementering , is bepalend voor de datum van de uitbetaling van de subsidie . Het is bedoeld om controlemogelijkheden te scheppen : het voorkomen van een dubbele inning van de subsidie door de voorraden te controleren op manco's en het voorkomen dat caseïne wordt geproduceerd met als enige doel dat subsidie wordt ontvangen .

De wijze waarop de produkten hun bestemming volgen vertoont van land tot land verschillen , maar in alle gevallen houdt de afzetorganisatie in dat het produkt niet rechtstreeks de uiteindelijke consument bereikt .

Zo staan sommige Lid-Staten toe dat overdracht van het produkt aan een met de verhandeling belaste dochteronderneming als afzet wordt aangemerkt , maar wordt deze interpretatie in één Lid-Staat uitdrukkelijk verworpen .

In een andere Lid-Staat waar de caseïne onder contract wordt geproduceerd , bleek dat daar als moment van afzet het moment van produktie wordt aangemerkt daar het contract aan de produktie voorafgaat .

In een derde geval was de Commissie van mening dat de overdracht van de produkten naar een andere divisie van het bedrijf , ook al werd deze interne levering gefactureerd en ook al werd verzekerd dat het produkt als grondstof zou worden gebruikt bij een ander fabricageproces , niet als afzet mocht worden aangemerkt .

Hieruit blijkt dus duidelijk dat de ondernemingen er groot belang bij hebben dat het afzetcircuit wordt verkort omdat het moment van de verhandeling bepalend is voor het ogenblik dat de subsidie wordt uitbetaald . Uit ter plaatse gedane constateringen valt echter af te leiden dat de Lid-Staten ter zake verschillende standpunten huldigen .

Uit de constateringen van de Commissie betreffende de zuivering van de rekeningen over de periodes 1974/1975 en 1976/1977 kan worden opgemaakt dat deze laatste er toe neigt het moment waarop het produkt op de markt wordt gebracht en waarop het van eigenaar verandert als het moment van afzet aan te merken .

Er zij op gewezen dat handhaving van het criterium van afzet uit controle-oogpunt nuttig is maar dat de rechtsonzekerheid die de toepassing ervan kenmerkt bij de huidige gang van zaken van dien aard is dat zij allerlei problemen , onder andere concurrentievervalsing , veroorzaakt daar immers niet alle begunstigden in staat zijn een identieke gedragslijn te volgen .

Het verdient aanbeveling dat het begrip afzet , op zijn minst langs interpretatieve weg wordt verduidelijkt om te bereiken dat naar de geest van de betrokken bepaling rechtsgelijkheid van alle begunstigden wordt gewaarborgd .

3.2 . Opmerkingen over de controle

3.2.1 . Inleiding

De controles zoals in de reglementering omschreven betreffen het volledige produktieproces , namelijk vanaf de formaliteiten die aan de inbedrijfstelling van een nieuwe fabriek voorafgaan tot en met de keuring van het eindprodukt .

Een aantal elementen verdienen echter nog een nadere beschouwing .

3.2.2 . Mededeling van aanvullende maatregelen

Iedere Lid-Staat is gehouden de Commissie de aanvullende maatregelen mede te delen , welke zij eventueel naast de in de reglementering voorgeschreven controle neemt .

Het blijkt echter dat de Commissie over geen enkele complete verzameling van gegevens over de nationale maatregelen beschikt en derhalve was er geen mogelijkheid om informatie over het in het ene land toegepaste systeem door te geven aan het andere .

Niettemin is de betrokken bepaling kennelijk bedoeld om te bevorderen dat de wijze van uitvoering van de regeling , die nu al sinds twaalf jaar bestaat en geen belangrijke aanpassingen heeft ondergaan , geharmoniseerd wordt .

Het is te betreuren dat deze informatie-uitwisseling achterwege is gebleven daar immers , zoals in de volgende paragrafen blijkt , de door de Lid-Staten in het ruime kader van de reglementering uitgewerkte controleprocedures en -methodes sterk uiteenlopen .

3.2.3 . Bestendigheid van de controle

De in de reglementering opgenomen hoofdvereiste is " voortdurend toezicht " ( 8 ) . Als dit letterlijk wordt opgevat , houdt dit in dat in ieder bedrijf blijvend een controleur wordt gestationeerd , hetgeen niet altijd economisch of technisch verantwoord is . De Lid-Staten hebben dit probleem niet op uniforme wijze opgelost :

i ) in twee landen ( Ierland en Nederland ) is werkelijk permanent een controleur gestationeerd : zijn taken zijn overigens van velerlei aard waar het geïntegreerde ondernemingen betreft ;

ii ) in de andere landen vinden om de twee weken controles plaats of zelfs op verzoek , omdat het slechts om geringe hoeveelheden gaat en de produktie niet ononderbroken plaatsvindt .

3.2.4 . Uitvoering van de controles

Het hierboven beschreven ( zie paragraaf 3.2.3 ) gebrek aan harmonisatie bij de controles uit zich in een verschillende uitvoering van de controles waarvan de mate van strengheid zelden vergelijkbaar is .

Zo valt op te merken dat in Nederland . Ierland en het Verenigd Koninkrijk dagelijks monsters worden getrokken . In Frankrijk en de Bondsrepubliek Duitsland geschiedt dit met meer wisselende tussenpozen . In Nederland en Ierland geschiedt de bemonstering door functionarissen van de officiële keuringsdiensten . In andere gevallen worden overheidsfunctionarissen ter beschikking gesteld van een keuringsdienst .

Zo ook heeft de mate van strengheid van de afkeuringen voor onvoldoende kwaliteit van de caseïne naar gelang van het land verschillende gevolgen betreffende de hoeveelheid van de afgekeurde produkten . De afkeuring kan namelijk betrekking hebben op de produktie van de dag waarop het monster is getrokken of op de produktie van de hele periode waarvoor de controle is bedoeld .

Eén land , namelijk de Bondsrepubliek Duitsland , laat de kosten van alle door de reglementering vereiste controles voor rekening komen van de producenten ( 9 ) . In alle landen hebben de ondernemingen de mogelijkheid om een beroep in te stellen tegen het resultaat van het laboratoriumonderzoek waarbij door hen voor subsidie opgegeven produkten werden afgekeurd . In dat geval echter geldt in twee landen een zodanige regeling dat de producenten een boete wordt opgelegd indien hun beweringen niet door de contra-expertise worden bevestigd .

In twee landen mogen de ondernemingen de geproduceerde voorraad verkopen voordat de resultaten van het laboratoriumonderzoek bekend zijn gemaakt , hetgeen in de andere landen verboden is .

3.2.5 . Fysische en chemische analyse

In de bijlagen bij de basisverordening zijn de voorschriften genoemd waaraan het eindprodukt dient te voldoen om voor toekenning van subsidie in aanmerking te komen .

Het ontbreken van een uniforme werkwijze leidt tot onduidelijkheden , die de kwaliteit van de analyse van het produkt nadelig beïnvloeden aangezien de nationale controlelaboratoria over de kenmerken van de caseïnes uiteenlopende opvattingen kunnen hebben .

In dit verband zij , uitsluitend bij wijze van voorbeeld , op de volgende onduidelijkheden in de voorschriften geattendeerd :

a ) asgehalte ( Verordening ( EEG ) nr . 455/73 houdende wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 , bijlage III , paragraaf 3 ) : de verordening bepaalt dat de analyse dient te geschieden bij een " lage temperatuur in een zwakke luchtstroom " . Bezoeken aan de nationale controlelaboratoria hebben uitgewezen dat de zogenaamde " lage " temperaturen tussen 525 en 850 C liggen . Wenselijk lijken nadere voorschriften betreffende de druk , de temperatuur en de vochtigheidsgraad ;

b ) gehalte aan vrije zuren : het reglement bepaalt dat dit dient te worden vastgesteld in een heet en waterig milieu zonder nader te bepalen onder welke fysische en chemische omstandigheden de analyse dient plaats te vinden .

3.2.6 . Algemeen commentaar

Uit de hiervoor aangestipte bevindingen blijkt dat op een aantal punten de controles zowel wat betreft het systeem , hun wijze van uitvoering en zelfs hun gevolgen voor de betrokken ondernemingen van uiteenlopende aard zijn .

Deze situatie lijkt de prijs te zijn die betaald moet worden voor de algemene filosofie die aan deze verordening ten grondslag ligt ; deze laat het immers aan de Lid-Staten over zelf te bepalen welke controlemaatregelen moeten worden uitgevoerd en wel zonder dat deze verordening enige bepaling bevat betreffende de harmonisatie van deze controles .

Het lijkt gewenst dat deze controles op de volgende drie belangrijke punten worden verbeterd : duidelijker formuleringen ( bij voorbeeld het begrip " blijvend toezicht " ) , een integrale herorverweging van de controlesystemen om na te gaan of de factoren van concurrentievervalsing - voor zover als dat mogelijk is - zijn weggenomen en ten slotte een duidelijke standaardisering van de voorschriften betreffende de analyse van de fysische en chemische kenmerken .

IV . ECONOMISCHE ANALYSE VAN DE SUBSIDIE

4.1 . De economische context van de subsidie

4.1.1 . Plaats die de caseïne in het zuivelbeleid inneemt

In de Verordening ( EEG ) nr . 1303/81 van de Raad ( 10 ) wordt de volgende inventarisatie gegeven van de maatregelen betreffende de ondermelk :

" 1 . Aankoop van magere-melkpoeder en daaropvolgende verrichtingen door een interventiebureau ter uitvoering van artikel 7 , leden 1 en 2 , van Verordening ( EEG ) nr . 804/68 .

2 . Steun voor particuliere opslag van magere-melkpoeder , bedoeld in artikel 7 , lid 3 van Verordening ( EEG ) nr . 804/68 .

3 . Steun voor ondermelk en magere-melkpoeder , gebruikt voor veevoeder , bedoeld in artikel 10 van Verordening ( EEG ) nr . 804/68 .

4 . Steun voor tot caseïne verwerkte ondermelk , bedoeld in artikel 11 van Verordening ( EEG ) nr . 804/68 " .

Uit deze opsomming blijkt dat de activiteiten betreffende de ondermelk zijn ingepast in een algemeen beleid , waarvan de maatregelen betreffende de caseïne dus slechts een onderdeel vormen en dat er noodzakelijkerwijze interacties zijn tussen deze maatregelen en de andere in hetzelfde beleidskader genomen maatregelen .

4.1.2 . Maatregelen inzake de afzet van ondermelk

Het algemene beleid inzake de afzet van ondermelk resulteert in de volgende maatregelen :

Aard van de maatregel * In 1981 afgezette hoeveelheid ( in 1 000 ton ) * Bedrag ten laste van het EOGFL ( 1 ) ( Ecu/100 kg ) *

I . Ondermelk in poedervorm * * *

1 . voor voeding van kalveren * 1 300 * 56 *

2 . export voor handelsdoeleinden * 323 * 37 *

3 . voedselhulp * 191,6 * 37 ( 3 ) *

II . Ondermelk in vloeibare vorm ( poederequivalent ) ( 2 ) * * *

1 . voor voeding van kalveren * 155,7 * 62,70 *

2 . voor voeding van varkens * 221,5 * 85,80 *

3 . voor verwerking tot caseïne * 301,9 * 58,85 *

( 1 ) Tarief op 1 maart 1982 .

( 2 ) Omrekeningscoëfficiënt : 1 kg magere-melkpoeder = 11 kg ondermelk in vloeibare vorm .

( 3 ) Alleen het restitutiebedrag komt ten laste van het EOGFL ; de andere kosten komen ten laste van begrotingsonderdeel " Voedselhulp " .

Uit deze tabel valt af te lezen dat het forfait van de subsidie voor de verwerking van ondermelk tot caseïne het midden houdt tussen de andere subsidiebedragen voor ondermelk . Deze is dus niet de minst kostende vorm van subsidie , maar ook niet de meest kostende subsidievorm van het beleid inzake ondermelk .

Voor een optimalisering van de verdeling der hoeveelheden ondermelk dient echter nog met andere factoren dan alleen die van de begrotingslasten rekening te worden gehouden . Ook al beantwoordt ieder instrument aan zijn eigen regels , niettemin bestaan er interacties tussen de verschillende maatregelen die door deze tabel niet zijn weergegeven maar waarmee bij een fundamentele wijziging van de verhoudingen tussen de bestanddelen van het beleid inzake de ondermelk wel degelijk rekening moet worden gehouden .

Hieruit volgt dat bij het bepalen van het tarief van de subsidie voor de verwerking van ondermelk tot caseïne niet alleen moet worden uitgegaan van de produktievoorwaarden of de marktsituatie maar dat dit tarief ook op een integrale benadering van het beleid inzake ondermelk moet worden gebaseerd ( 11 ) .

Alleen door navorsingen te doen betreffende alle relevante factoren kan een duidelijk beeld van de gevolgen van het hanteren van deze diverse instrumenten worden verkregen . Maar de mogelijkheid van deze navorsingen is op haar beurt afhankelijk van de beschikbaarheid van volledige en makkelijk hanteerbare informatie .

Aan deze voorwaarden wordt alleen voldaan indien er binnen de Commissie een doelmatig systeem functioneert waaraan streng de hand wordt gehouden . Geconstateerd moet overigens worden dat de Lid-Staten bij het doorgeven van informatie aan de Commissie krachtens de regeling waarin Verordening ( EEG ) nr . 210/69 ( 12 ) voorziet , in gebreke blijven .

4.2 . De vaststelling van de subsidie

4.2.1 . Berekeningswijze

Uit de artikelen 3 en 4 van Verordening ( EEG ) nr . 987/68 blijkt dat de subsidie voor caseïne moet worden vastgesteld door het verschil te berekenen tussen de opbrengst uit de verkoop van ondermelk in poedervorm en die uit de verkoop van caseïne . Deze opbrengst nu bestaat in beide gevallen uit het verschil tussen de prijzen en de fabricagekosten . De waarde van de subsidie voor caseïne wordt dus als volgt berekend :

a ) de netto-opbrengst van de verkoop van ondermelk in poedervorm die ter interventie wordt aangeboden is gelijk aan het verschil tussen de interventieprijs en de fabricagekosten per gewichtseenheid bij de verwerking van vloeibare ondermelk tot magere-melkpoeder . Om te komen tot de netto-waarde per kilogram ondermelk in vloeibare vorm moet deze opbrengst dan door het rendement worden gedeeld ( omrekeningscoëfficiënt : 1 kg ondermelk in poedervorm = 11 kg in vloeibare vorm ) ;

b ) de netto-opbrengst uit de verkoop van caseïne is gelijk aan de wereldmarktprijs verhoogd met sommige in de verordening genoemde kosten ( douane , vervoer ) verminderd met de fabricagekosten van de verwerking van vloeibare ondermelk tot caseïne . Ook wordt de netto-waarde per kilogram vloeibare ondermelk gevonden door de netto-opbrengst te delen door het rendement ( door de verordening gedifferentieerd naar gelang van de kwaliteit van het produkt ) ;

c ) het bedrag per gewichtseenheid van de subsidie is het verschil tussen de sub a ) en sub b ) omschreven netto-opbrengsten .

4.2.2 . Commentaar

De voorschriften betreffende de ondermelk vloeien in het algemeen voort uit duidelijke besluiten van de EG-autoriteiten . Dit is echter niet het geval met de voorschriften betreffende de caseïneregeling . Hieraan kleven namelijk een aantal onduidelijkheden :

a ) wereldmarktprijs plus kosten : voor caseïne bestaat er een reeks marktnoteringen , maar deze zijn altijd onofficieel . Het is dus onmogelijk om de in de verordening bedoelde wereldmarktprijs precies aan te geven ;

b ) fabricagekosten : de fabricagekosten worden omschreven als die van een " bedrijf van gemiddelde grootte " zonder dat dit begrip nader wordt verduidelijkt . Deze omschrijving is sinds de invoering van de verordening steeds dezelfde gebleven aangezien het enige veranderlijke element daarvan bestond in de ontwikkeling van de fabricagekosten van magere-melkpoeder zoals die bij de verordeningen wordt vastgesteld . Naast het feit dat het begrip " onderneming van gemiddelde grootte " in de verordening niet wordt omschreven , dient ook bedacht te worden dat de technologie en de gemiddelde omvang van de produktie-eenheden sinds de invoering van de reglementering wijzigingen hebben ondergaan ( 13 ) ;

c ) het rendement : ten slotte zij hierbij nog opgemerkt dat de geconstateerde afwijking tussen het werkelijk rendement en het rendement waarvan de Commissie uitgaat ertoe leidt dat de geraamde opbrengst uit de verkoop van caseïne minder is dan in werkelijkheid , wat automatisch in een hogere subsidie resulteert .

De behoefte aan informatie waarop in de vorige paragraaf is gewezen , is des te dringender omdat het nodig is dat een nauwkeurige economische analyse wordt opgesteld waardoor de hierboven genoemde onzekerheden worden weggenomen .

Een duidelijke en steeds hernieuwde benadering van de problematiek , uit een oogpunt van zowel de ontwikkeling van de produktiemethodes als van die van de marktpositie van het produkt zou het mogelijk maken de subsidie vaker aan te passen aan in het economisch milieu optredende wijzigingen .

Het beginsel van de stabiliteit van de steun zou niet in botsing kunnen komen met de verplichting deze op gezette tijden aan te passen aan de marksituatie . Zonder een dergelijke aanpassing van de berekeningswijze kunnen bijzondere situaties ontstaan waaruit extra voordelen vallen te behalen , terwijl juist de economische gegevens aantonen dat de grondslagen daarvan niet met de werkelijkheid in overeenstemming zijn .

4.3 . Structuureffecten

De hierna geanalyseerde structuureffecten vinden niet hun oorsprong in uitdrukkelijk in de reglementering opgenomen bepalingen , maar in de systematiek van de berekeningswijze . Doordat namelijk wordt uitgegaan van het begrip onderneming van middelgrote omvang vallen de kleinere producenten en de gelegenheidsproducenten , wier fabricagekosten om verschillende redenen hoger kunnen zijn dan die van de middelgrote producenten , buiten de toepassingsfeer .

Bestudering van de berekeningswijze van de subsidie leidt derhalve tot de vaststelling dat de structuureffecten groter zijn naarmate de opbrengst uit de verkoop geringer is zodat het nuttig effect van de subsidie evenredig vermindert .

Natuurlijk is het zo dat het probleem van land tot land zeer verschillend is . Hoe groter de ondernemingen zijn , hoe voordeliger de berekeningsmethode voor hen uitvalt en hoe minder het structuureffect is .

In het bijzonder valt op te merken dat in de landen ( Denemarken , Ierland , het Verenigd Koninkrijk ) waar de produktie zich uitsluitend onder invloed van de reglementering van de Gemeenschap heeft ontwikkeld , de ondernemingen onmiddellijk gestart zijn met een minimale omvang . In Frankrijk daarentegen waar de produktie versnipperd is over zeer vele producenten , doet zich dit effect sterk gevoelen ( 14 ) . In bijlage V is in een tabel deze ontwikkeling naar grootteklasse van de bedrijven weergegeven . Hier zij alleen maar geconstateerd dat het concentratie-effect tot uitdrukking komt in :

a ) een tendens tot vermindering van het aantal producenten ( behalve in 1980 , hetgeen kan worden toegeschreven aan een bijzonder gunstige conjunctuur ) ;

b ) gestadige inkrimping van het aantal producenten ( minder dan 100 ton ) ( 21 in 1975 tegen 15 in 1980 ) terwijl het aantal grote producenten toeneemt ( meer dan 1 000 ton : 6 in 1975 en 15 in 1980 ) ;

c ) het grootste aantal producenten was in 1975 geconcentreerd in de grootteklasse van 200 tot 500 tot ; en in 1980 in de grootteklasse van 1 000 tot 2 000 ton .

De voor 1981 beschikbare gegevens bevestigen het zuiver conjuncturele karakter van de in 1980 geregistreerde ombuiging van de tendens . Voor dat jaar valt namelijk te constateren dat 9 bedrijven hun activiteit beëindigen en dat 10 van de 45 overgebleven caseïneproducenten 70 % van de totale produktie voor hun rekening nemen .

Hoe gerechtvaardigd een dergelijke doelstelling van structuurverbetering ook moge zijn , dit neemt niet weg dat de verwezenlijking daarvan sociale of regionale neveneffecten kan hebben waarvan de kosten dienen te worden afgewogen tegen de algemene doelstelling die onveranderd blijft , namelijk een maximale afzet van ondermelk tegen minimale financiële lasten voor de Gemeenschap .

Derhalve is het wenselijk te evalueren in welke mate deze specifieke doelstelling heeft bijgedragen aan de verwezenlijking van de algemene doelstellingen van de maatregel en is het tevens wenselijk na te gaan welk effect deze doelstelling heeft gehad op het doelmatigheidsaspect van het beleid inzake de ondermelk .

4.4 . Kwaliteitscoëfficiënten en het nagestreefde doel

Gezien de grote verschillen in de produktieomstandigheden werd in de basisverordening de hoeveelheid ondermelk die nodig is voor de produktie van 1 kg caseïne forfaitair vastgesteld en werden de kenmerken van het produkt in de bijlage bij deze verordening vastgesteld .

Analyse van de feiten heeft een afwijking aangetoond tussen de werkelijke hoeveelheden die nodig waren en de forfaitaire hoeveelheden . In sommige gevallen bedraagt deze afwijking 15 % .

De Rekenkamer vraagt zich af hoe deze afwijking , waarvan de ontwikkeling op lange termijn gezien het gevolg is van de technologische vooruitgang , te rijmen valt met het hoofddoel van de reglementering , namelijk dat een optimaal gebruik wordt gemaakt van de ondermelk . Erkend moet echter worden dat , wegens de seizoenschommelingen van de kwaliteit van de melk en de geografische verschillen , heel wat haken en ogen vastzitten aan het hanteren van deze coëfficiënten .

Een analyse van de ontstaansgeschiedenis en de ontwikkeling van de reglementering leert verder dat deze kwaliteitscoëfficiënten bedoeld waren om produkten van mindere kwaliteit te doen verdwijnen . Tot in 1975 was dit doelgerichte streven naar kwaliteitsverbetering merkbaar en uitte het zich in het geleidelijk afschaffen van subsidie voor melk die gebruikt werd voor verwerking tot produkten van mindere kwaliteit , hetgeen gepaard ging met een opvoering van de aan de produkten gestelde fysische en chemische eisen .

De produktie heeft zich snel aan deze nieuwe normen aangepast .

Sinds 1975 valt echter te constateren dat deze ontwikkeling in de richting van een kwaliteitsverbetering tot stilstand kwam . Geen enkele nieuwe maatregel in deze zin werd genomen zonder dat het overigens mogelijk is de reden ervan te achterhalen . Toch zou het naar de mening van de producenten zelf overweging verdienen de normen op sommige punten aan te passen .

Verder zou het stroken met de filosofie waarvan bij het uitwerken van de reglementering werd uitgegaan alsook met de logische ontwikkeling ervan dat zij nog verdere stadia doorloopt . Deze zouden overigens gelijke tred kunnen houden met een herziening van de fysische en chemische normen ( zie paragraaf 3.3.5 ) .

Een dergelijke vooruitgang zou de concurrentiepositie van de Europese Gemeenschap in belangrijke mate gunstig kunnen beïnvloeden .

Er zij op gewezen dat de Commissie zich bewust schijnt te zijn van deze noodzaak , daar zij immers op 30 januari 1979 bij de Raad een voorstel voor een richtlijn heeft ingediend betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake voor menselijke voeding bestemde caseïne en caseïnaten ( 15 ) . Verder heeft het Europese Parlement bij een op 11 mei 1979 aangenomen resolutie ( 16 ) hiermede zijn instemming betuigd .

Tot op heden heeft de Raad echter geen gevolg gegeven aan dit voorstel .

V . CONCLUSIE

5.1 . Grondslag van de verordening

De analyse van de voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten ingevoerde reglementering geeft in de eerste plaats aanleiding tot het opwerpen van de volgende twee hoofdproblemen ; dat van de inpassing van deze reglementering in het geheel van het zuivelbeleid en dat welke voortvloeit uit de steeds groter wordende afwijking tussen forfaitaire hoeveelheden en de in werkelijkheid gebruikte hoeveelheden ( zie de paragrafen 4.1 en 4.4 ) .

Enerzijds roept dit de vraag op of gezien het feit dat de Europese produktie onder invloed van met name de EG-reglementering de drempel van zelfvoorziening heeft bereikt , het wel wenselijk is dat de huidige regeling in ongewijzigde vorm wordt gehandhaafd .

Anderzijds is er het probleem dat doordat de caseïneproduktie grote investeringen vergt , die slechts over een lange periode kunnen worden afgeschreven , de invoering van dit systeem grote verplichtingen met zich meebrengt waaraan bij een ommekeer in de situatie niet zo maar valt te ontkomen .

Voorts zij er op gewezen dat door het uiteenlopen van de werkelijk gebruikte hoeveelheden melk en de vastgestelde omrekeningscoëfficiënten het risico bestaat dat het hoofddoel van de maatregel , namelijk haar inpassing in het totale beleid inzake ondermelk , opzij wordt gezet voor zuivere handelsdoelstellingen .

Wanneer eenmaal een bevredigende oplossing is gevonden voor deze twee problemen , waarvan de doeltreffendheid van de maatregel afhankelijk is , dan blijft nog het probleem dat nog moet worden aangetoond dat de ingevoerde regeling en de wijze waarop deze wordt uitgevoerd ook inderdaad optimaal zijn .

5.2 . Aanpassing van de instrumenten aan de doelstellingen

Zowel het feit dat de subsidie voor caseïne een integrerend deel uitmaakt van het zuivelbeleid als de wijze van berekening van deze subsidie brengen met zich mee dat een goed opgezet en doeltreffend informatiesysteem onmisbaar is . Het moet mogelijk zijn dat het op elkaar inwerken van de bestanddelen van dit beleid en ook de berekeningsgrondslag van de subsidie voortdurend door controles op hun effecten worden beoordeeld waardoor op ieder moment de uitwerking van een besluit kan worden geëvalueerd . Bij het ontbreken van een dergelijk instrument bestaat het risico dat onverantwoorde voordelen worden ontleend aan een abnormale situatie die het gevolg is van een achterstand bij de aanpassing van de subsidievoorwaarden aan het economisch milieu ( zie paragrafen 4.1 en 4.2 ) .

De feitelijke situatie is dat de Rekenkamer heeft geconstateerd dat de Commissie niet over een dergelijk werkinstrument beschikt en dat zij de verantwoordelijkheid daarvoor overigens deelt met de Lid-Staten , die gehouden zijn een aantal informaties te verschaffen ( zie paragraaf 4.2 ) .

Voorts gaat er van de reglementering een structureel effect uit , namelijk een steeds toenemende concentratie van de produktie-eenheden , die rechtstreeks voortvloeit uit de wijze waarop de subsidie wordt berekend . Zonder zich over de wenselijkheid daarvan te willen uitspreken , moet de Rekenkamer toch wel vaststellen dat de uitwerking daarvan niet gering is . Het zou raadzaam zijn geweest de bijdrage ervan aan de nagestreefde doeleinden te evalueren ( zie paragraaf 4.3 ) .

Ten slotte constateert de Rekenkamer dat de tendens tot kwaliteitsverbetering die zich in 1968 begon af te tekenen na 1975 niet heeft doorgezet hoewel aan alle technologische voorwaarden daarvan was voldaan . Zij vraagt zich af om welke redenen deze tendens werd afgebroken ( zie paragraaf 4.4 ) .

5.3 . Opzet en uitvoering van de verordening

Deze reglementering , die zonder dat daarin belangrijke wijzigingen werden aangebracht , sinds twaalf jaar van kracht is , is vooral bedoeld als een kader voor de verrichtingen van de nationale interventiebureaus .

Deze opzet van de reglementering brengt met zich mee dat de concrete problemen inzake het functioneren daarvan zich op de volgende drie niveau's kunnen voordoen :

1 . dat van de opzet zelf ;

2 . dat van de coordinatie tussen de Lid-Staten ;

3 . dat van de uitvoering van de controles .

Allereerst roept de aard van de aan de producenten verleende garantie dat de subsidie stabiel blijft een probleem op . Toegegeven moet echter worden dat aangezien de transacties op deze markt van nogal lange termijn zijn een dergelijke garantie onmisbaar is .

Het is echter duidelijk dat deze bepaling een wijziging van de voorwaarden waaronder subsidie wordt verleend niet in de weg staat indien de ontwikkeling van de markt , bezien over een langere periode , dit rechtvaardigt ( zie paragraaf 3.2.2 ) .

Wat betreft de uitvoering van de belangrijkste beginselen van de verordening valt te constateren dat over sommige daarvan uiteenlopende denkbeelden worden gehuldigd ; dit leidt tot concurrentievervalsingen tussen de Lid-Staten .

Het betreft hier :

a ) het doorgeven van de subsidie : hoewel de tekst van de verordening zo is opgesteld dat daarin uitdrukkelijk wordt voorgeschreven dat het subsidiebedrag moet worden doorgegeven aan de producent van de ondermelk blijkt het dat wegens de structuur van de bedrijven en de wijze van inrichting van hun boekhouding de naleving van deze verplichting niet controleerbaar is ( zie paragraaf 3.1.1 ) ;

b ) de afzet : de Lid-Staten geven een zodanige uitleg aan de verplichting dat de caseïne verkocht moet zijn voordat de subsidie wordt geïnd dat zij achten dat aan deze verplichting voldaan is zodra een formele verkooptransactie heeft plaatsgevonden . Juridische constructies van diverse aard bemoeilijken echter de controle op de naleving daarvan . Het zou raadzaam zijn dat de aard van deze verplichting duidelijker wordt geformuleerd , al was het maar via een toelichtende circulaire ( zie paragraaf 3.1.3 ) .

Ten slotte toont de praktijk van de controles aan dat er zich bij de uitleg of de toepassing van de verordening moeilijkheden voordoen .

Hieraan is met name debet het feit dat niet in voldoende mate mededeling wordt gedaan van de door de Lid-Staten genomen aanvullende maatregelen : van de daartoe strekkende bepaling werd helemaal geen gebruik gemaakt , hoewel deze een ideaal instrument had kunnen zijn voor een doeltreffende harmonisatie van de markten ( zie paragraaf 3.2.2 ) .

Zo komt het dan ook dat aan het in de verordeningen opgenomen begrip " blijvend toezicht " economisch geen inhoud kan worden gegeven ( zie paragraaf 3.2.3 ) .

Verder valt te constateren dat de controles op zeer uiteenlopende wijze worden uitgevoerd en dat technisch , economisch en financieel gezien , de gevolgen ervan voor de producenten in de Lid-Staten van uiteenlopende aard zijn ( zie paragraaf 3.2.4 ) .

Ten slotte lijkt het zaak dat de voorschriften inzake het fysisch en chemisch laboratoriumonderzoek duidelijker worden geformuleerd en aangevuld ( zie paragraaf 3.2.4 ) .

De tekst van vorenstaande opmerkingen werd door de Rekenkamer in haar vergadering van 9 juni 1983 vastgesteld .

Gedaan te Luxemburg , 11 november 1983 .

Voor de Rekenkamer

Pierre LELONG

President

( 1 ) Verordening ( EEG ) nr . 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelprodukten ( PB nr . L 148 van 28 . 6 . 1968 , blz . 13 ) .

( 2 ) De bijlagen I en II bevatten gegevens betreffende de overige steunmaatregelen voor ondermelk , die voor een analyse van de aan de maatregel verhonden begrotingslasten van de maatregel alsmede voor de geografische spreiding daarvan relevant zijn .

( 3 ) In bijlage III zijn een aantal statistische gegevens betreffende de produktie opgenomen .

( 4 ) Verordening ( EEG ) nr . 987/68 van de Raad van 15 juli 1968 houdende vaststelling van de algemene voorschriften voor de toekenning van steun voor ondermelk die tot caseïne en caseïnaten ist verwerkt ( PB nr . L 169 van 18 . 7 . 1968 , blz . 6 ) .

( 5 ) Verordening ( EEG ) nr . 756/70 van de Commissie van 24 april 1970 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 91 van 25 . 4 . 1970 , blz . 28 ) .

( 6 ) In bijlage IV wordt een volledige lijst gegeven van de in het kader van de subsidieregeling voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten geldende bindende regelingen .

( 7 ) In het algemeen is de caseïneproducent tevens de producent van de ondermelk .

( 8 ) Verordening ( EEG ) nr . 756/70 , artikel 3 , lid 3 .

( 9 ) De rechtmatigheid van deze handelwijze werd onlangs erkend door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen , zaak 233/81 .

( 10 ) Verordening ( EEG ) nr . 1303/81 van de Raad van 12 mei 1981 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 1883/78 betreffende de algemene regels voor de financiering van de interventies door het Europees Oriëntatie - en Garantiefonds voor de Landbouw ( EOGFL ) , afdeling Garantie ( PB nr . L 130 van 16 . 5 . 1981 , blz . 2 ) .

( 11 ) Ook zij er op geattendeerd dat de Gemeenschap in 1979 de drempel van zelfvoorziening bereikte .

( 12 ) Verordening ( EEG ) nr . 210/69 van de Commissie van 31 januari 1969 betreffende de wederzijdse mededeling van gegevens door de Lid-Staten en de Commissie in de sector melk en zuivelprodukten ( PB nr . L 28 van 5 . 2 . 1969 , blz . 1 ) .

( 13 ) Zie hierna paragraaf 4.3 .

( 14 ) In de andere Lid-Staten blijven aantal en de omvang van de ondernemingen stabiel .

( 15 ) PB nr . C 50 van 24 . 2 . 1979 , blz . 5 .

( 16 ) PB nr . C 140 van 5 . 6 . 1979 , blz . 174 .

BIJLAGE I

De positie van de caseïne ten opzichte van de hele melk - en zuivelsector

* ( in miljoen Ecu ) *

* 1976 * 1977 * 1978 * 1979 * 1980 * 1981 * 1982 *

Totaal EOGFL-Garantie * 5 587,1 * 6 830,4 * 8 672,7 * 10 440,7 * 11 314,9 * 10 980,2 * 12 405,6 *

Subsidie melk - en zuivelsector * 2 277,7 * 2 924,1 * 4 014,6 * 4 537,5 * 4 752,0 * 3 349,7 * 3 327,9 *

Totaal ondermelk ( 1 ) ( in vloeibare en in poedervorm ) * 755,5 * 853,1 * 1 131,7 * 1 310,2 * 1 281,6 * 1 240,8 * 1 310,5 *

Caseïne * 89,8 * 112,3 * 142,8 * 207,7 * 230,2 * 170,3 * 243,4 *

Caseïne in * * * * * * *

% van de subsidie voor ondermelk * 11,9 * 13,2 * 12,6 * 15,9 * 18,0 * 13,7 * 18,6 *

% van de melk - en zuivelsector * 3,9 * 3,8 * 3,6 * 4,6 * 4,8 * 5,1 * 7,3 *

% van het EOGFL-Garantie * 1,6 * 1,6 * 1,6 * 2,0 * 2,0 * 1,6 * 2,0 *

( 1 ) Zonder de uitgaven voor opslag .

BIJLAGE II

Geografische spreiding van de begrotingslasten

Lid-Staat * 1976 * 1977 * 1978 * 1979 * 1980 * 1981 * 1982 *

* in miljoen Ecu * % * in miljoen Ecu * % * in miljoen Ecu * % * in miljoen Ecu * % * in miljoen Ecu * % * in miljoen Ecu * % * in miljoen Ecu * % *

Denemarken * 1,456 * 1,6 * 1,274 * 1,3 * 2,482 * 1,7 * 6,678 * 3,2 * 9,950 * 4,3 * 8,660 * 5,1 * 15,132 * 6,2 *

Bondsrepubliek Duitsland * 24,595 * 27,4 * 25,588 * 22,9 * 31,856 * 22,3 * 45,131 * 21,8 * 46,717 * 20,3 * 31,376 * 18,4 * 38,712 * 15,9 *

Frankrijk * 25,066 * 27,8 * 37,182 * 33,2 * 44,641 * 31,3 * 67,165 * 32,3 * 81,402 * 35,4 * 62,882 * 36,9 * 84,723 * 34,8 *

Ierland * 11,817 * 13,2 * 14,831 * 13,4 * 24,774 * 17,4 * 34,678 * 16,7 * 35,194 * 15,3 * 28,677 * 16,9 * 46,380 * 19,1 *

Nederland * 24,437 * 27,2 * 30,395 * 27,2 * 36,072 * 25,3 * 49,232 * 23,7 * 48,289 * 20,9 * 33,425 * 19,6 * 50,768 * 20,8 *

Verenigd Koninkrijk * 2,531 * 2,8 * 3,046 * 2,8 * 2,951 * 2,0 * 4,760 * 2,3 * 8,642 * 3,8 * 5,250 * 3,1 * 7,687 * 3,2 *

Totaal * 89,902 * 100,0 * 112,316 * 100,0 * 142,776 * 100,0 * 207,644 * 100,0 * 230,194 * 100,0 * 170,270 * 100,0 * 243,420 * 100,0 *

BIJLAGE III

a ) Ontwikkeling van de produktie van caseïne en caseïnaten sinds de invoering van de regeling

* ( in 1 000 ton ) *

* 1960 * 1970 * 1971 * 1972 * 1973 * 1974 * 1975 * 1976 * 1977 * 1978 * 1979 * 1980 * 1981 *

Denemarken * - * 5 * 5 * 4 * 1 * 1 * 1 * 1 * 1 * 1 * 3 * 4 * 5 *

Bondsrepubliek Duitsland * 5 * 10 * 12 * 13 * 14 * 14 * 14 * 13 * 13 * 15 * 16 * 19 * 16 *

Frankrijk * 22 * 14 * 19 * 22 * 23 * 27 * 13 * 12 * 19 * 22 * 32 * 39 * 29 *

Ierland * - * 1 * 1 * 1 * 6 * 7 * 2 * 4 * 7 * 11 * 14 * 17 * 15 *

Nederland * 2 * 6 * 8 * 9 * 10 * 12 * 12 * 13 * 14 * 16 * 17 * 19 * - ( 1 ) *

Verenigd Koninkrijk * 1 * 1 * 1 * 1 * 1 * 1 * 1 * 1 * 1 * 1 * 1 * 2 * - ( 1 ) *

Totaal * 31 * 37 * 46 * 50 * 55 * 62 * 43 * 44 * 55 * 66 * 83 * 100 * *

NB :

Voor Nederland , raming .

Bronnen : tot in 1977 " EEC Dairy Facts and Figures " , sindsdien Eurostat .

( 1 ) Niet beschikbaar : statistisch geheim .

b ) De positie van de Europese produktie ten opzichte van den wereldproduktie

* ( in 1 000 ton ) *

* 1978 * 1979 * 1980 *

Europa-9 * 66 * 83 * 100 *

Australië * 17 * 14 * 15 *

Nieuw-Zeeland * 63 * 62 * 68 *

USSR * 31 * 27 * 27 *

Argentinië * 3 * 2 * 3 *

NB :

Bedrijven met een geringe produktie die niet representatief zijn voor de wereldhandel werden buiten beschouwing gelaten .

Bronnen : EEG - Situatie in 1981 van de landbouw in de Gemeenschap .

BIJLAGE IV

Lijst van de verordeningen betreffende caseïne

Verordening ( EEG ) nr . 987/68 van de Raad van 15 juli 1968 houdende vaststelling van de algemene voorschriften voor de toekenning van steun voor ondermelk die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 169 van 18 . 7 . 1968 , blz . 6 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 1102/68 van de Commissie van 27 juli 1968 houdende uitvoeringsbepalingen met betrekking tot het verlenen van steun aan ondermelk die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 184 van 29 . 7 . 1968 , blz . 19 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 146/69 van de Commissie van 24 januari 1969 houdende vaststelling van de steun voor tot caseïne en caseïnaten verwerkte ondermelk ( PB nr . L 21 van 28 . 1 . 1969 , blz . 3 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 1658/69 van de Commissie van 22 augustus 1969 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 146/69 houdende vaststelling van de steun voor tot caseïne en caseïnaten verwerkte ondermelk ( PB nr . L 211 van 23 . 8 . 1969 , blz . 15 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 756/70 van de Commissie van 24 april 1970 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 91 van 25 . 4 . 1970 , blz . 28 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 2814/71 van de Commissie van 23 december 1971 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 284 van 28 . 12 . 1971 , blz . 20 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 455/73 van de Commissie van 31 januari 1973 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 53 van 26 . 2 . 1973 , blz . 8 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 1399/73 van de Commissie van 24 mei 1973 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 139 van 20 . 5 . 1973 , blz . 17 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 2940/73 van de Commissie van 29 oktober 1973 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 301 van 30 . 10 . 1973 , blz . 23 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 3061/73 van de Commissie van 12 november 1973 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 312 van 13 . 11 . 1973 , blz . 11 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 660/74 van de Commissie van 25 maart 1974 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 80 van 26 . 3 . 1974 , blz . 7 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 533/75 van de Commissie van 28 februari 1975 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 56 van 3 . 3 . 1975 , blz . 24 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 2853/75 van de Commissie van 31 oktober 1975 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 283 van 1 . 11 . 1975 , blz . 56 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 745/76 van de Commissie van 31 maart 1976 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 86 van 1 . 4 . 1976 , blz . 44 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 984/77 van de Commissie van 10 mei 1977 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 118 van 11 . 5 . 1977 , blz . 8 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 2213/79 van de Commissie van 10 oktober 1979 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 256 van 11 . 10 . 1979 , blz . 23 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 873/80 van de Commissie van 10 april 1980 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 94 van 11 . 4 . 1980 , blz . 10 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 1621/80 van de Commissie van 26 juni 1980 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 162 van 27 . 6 . 1980 , blz . 28 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 2938/80 van de Commissie van 13 november 1980 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 305 van 14 . 11 . 1980 , blz . 14 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 1585/81 van de Commissie van 10 juni 1981 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 154 van 13 . 6 . 1981 , blz . 47 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 2861/81 van de Commissie van 2 oktober 1981 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 281 van 3 . 10 . 1981 , blz . 11 ) .

Verordening ( EEG ) nr . 1331/82 van de Commissie van 28 mei 1982 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk , die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt ( PB nr . L 150 van 29 . 5 . 1982 , blz . 75 ) .

BIJLAGE V

Aantal in bedrijf zijnde produktie-eenheden ( Frankrijk )

Grooteklasse ( in ton ) * 1975 * 1976 * 1977 * 1978 * 1979 * 1980 *

0 - 10 * 8 * 5 * 3 * 5 * 5 * 3 *

10 - 20 * 4 * 4 * 1 * 1 * 1 * 3 *

20 - 50 * 6 * 4 * 2 * 4 * 4 * 5 *

50 - 100 * 3 * 5 * 6 * 4 * 3 * 4 *

100 - 200 * 8 * 6 * 4 * 2 * 8 * 8 *

200 - 500 * 16 * 16 * 10 * 9 * 9 * 10 *

500 - 1 000 * 14 * 9 * 15 * 12 * 9 * 6 *

1 000 - 2 000 * 4 * 6 * 5 * 3 * 8 * 12 *

+ 2 000 * 2 * 2 * 6 * 9 * 3 * 3 *

Totaal * 65 * 57 * 52 * 49 * 50 * 54 *

BIJLAGE VI

ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE

op het speciaal verslag van de Rekenkamer , betreffende de toekenning van subsidie ( steun ) voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten

I . Economische context van de maatregel

1 . In het kader van de gemeenschappelijke marktordening voor melk en zuivelprodukten kan ondermelk worden gevaloriseerd via de openbare opslag van magere-melkpoeder , maar ook via de toekenning van steun voor ondermelk en magere-melkpoeder voor voeding van dieren , steun voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten , enz . De steun , die met name voor de verwerking van melk tot caseïne en caseïnaten wordt toegekend , wordt zodanig gedifferentieerd dat ondermelk evenzeer via genoemde gebruiksmogelijkheden als via de verkoop voor openbare opslag kan worden gevaloriseerd . Aangezien magere-melkpoeder in principe altijd bij het interventiebureau kan worden afgeleverd , beslist de zuivelfabriek , uitgaande van duidelijk gestelde prioriteiten op het gebied van de rentabiliteit , welke bestemming van de ondermelk een optimale valorisatie mogelijk maakt . De steun voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten moet zodanig worden vastgesteld dat de verwerkte produkten via het mechanisme van vraag en aanbod kunnen worden afgezet op een markt met de volgende kenmerken :

- lage , in het kader van het GATT geconsolideerde douanerechten op caseïne en caseïnaten uit derde landen ; de aanbiedingsprijs op de wereldmarkt en elke wijziging van deze prijs hebben rechtstreeks invloed op de communautaire markt ;

- het bestaan van substituten van plantaardige oorsprong of afkomstig van de chemische industrie ; de aanbiedingsprijs van deze substituten ligt beduidend lager dan de kostprijs van caseïne en caseïnaten .

Er wordt bij de vastelling en toekenning van deze steun rekening gehouden met de marktsituatie en met marktprognoses omdat ernaar gestreefd wordt een grote hoeveelheid op de markt af te zetten om op die manier de levering van magere-melkpoeder voor openbare opslag terug te dringen .

2 . De Commissie wijst erop dat de regeling voor de toekenning van steun voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten vooral ten doel heeft een afzetmogelijkheid voor melk te creëren . Daartoe moet de verwerkende industrie en de in de afzet van deze produkten gespecialiseerde distributie worden ingeschakeld . Toen er eenmaal een rechtstreeks verband was tussen de hoeveelheid melk waarvoor deze steun wordt verleend en de verkochte hoeveelheid caseïne en caseïnaten is bij de uitvoering van de steunregeling sinds 1969 het accent gelegd op de volgende punten :

- kwaliteitsverbetering door afschaffing van de mogelijkheid tot steunverlening voor caseïne en caseïnaten van mindere kwaliteit ;

- een goede reputatie van de in de Gemeenschap vervaardigde caseïne dank zij een homogene en goed genormaliseerde produktie door naleving van strenge voorschriften ; hierdoor konden tal van problemen op het gebied van de concurrentie met caseïne en caseïnaten uit bepaalde derde landen worden opgelost .

Verder heeft deze steunregeling de volgende oogmerken :

- modernisering van de installaties om de produktie van kwalitatief betere produkten te stimuleren via een brede scala van coëfficiënten voor de berekening van de steun ;

- verbetering van de produktiestructuur voor caseïne om de kostprijs in de Lid-Staten gelijk te trekken en op die manier een betere opbrengst van de investeringen mogelijk te maken .

3 . Was er geen communautaire regeling voor de verlening van steun voor de produktie van caseïne , dan zouden enerzijds de zuivelfabrieken de overtollige ondermelk moeten wegwerken in de vorm van magere-melkpoeder en zou anderzijds caseïne voor verbruik in de Gemeenschap moeten worden ingevoerd tegen de in het GATT geconsolideerde rechten .

In dit verband moet erop worden gewezen dat door de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten in 1982 een hoeveelheid van 370 000 ton magere-melkpoeder niet hoefde te worden geproduceerd , terwijl het grootste deel hiervan voor openbare opslag zou zijn aangeboden indien de steunregeling niet bestond . Voor het wegwerken van het opgeslagen magere-melkpoeder ( bij voorbeeld voor de voedering van varkens en pluimvee ) zou het EOGFL daarna bijna tweemaal zoveel moeten uitgeven als het totale steunbedrag dat nu is betaald .

II . Antwoorden op de opmerkingen van de Rekenkamer

4 . Het doorgeven van het steunbedrag ( ad 3.1.1 en 5.3 )

Om ervoor te zorgen dat het steunbedrag werkelijk ten goede komt aan de leverancier van de ondermelk , en langs deze weg aan de melkproducent , is bij de invoering van deze steunregeling de verplichting tot het doorgeven van de steun uitdrukkelijk voorgeschreven bij Verordening ( EEG ) nr . 987/68 van de Raad houdende vaststelling van de algemene voorschriften voor de toekenning van deze steun .

Gezien de hele opzet van de regeling voor ondermelk , is het logisch , en is uit de ervaring ook gebleken dat de steun wordt doorgegeven zelfs zonder deze voorgeschreven " verplichting " waarvan de naleving , zoals de Rekenkamer terecht opmerkt , moeilijk te controleren is . De Commissie zal bij een volgende wijziging van de regeling daarom nagaan of dit beginsel van het doorgeven van de steun niet moet worden opgenomen in de considerans van de rechtsvoorschriften .

5 . Stabiliteit van de steun ( ad 3.1.2 en 5.3 )

De Rekenkamer erkent dat een zekere stabiliteit van de steun noodzakelijk is , maar is van oordeel dat deze bepaling een wijziging van de steun niet in de weg mag staan indien de ontwikkeling van de markt , bezien over een lange periode , zulks rechtvaardigt . De Commissie deelt deze mening en heeft dienovereenkomstig gehandeld , zoals blijkt uit het feit dat de steun meermaals is verlaagd .

6 . Betere definitie van het begrip " afzet " ( ad 3.1.3 en 5.3 )

De Rekenkamer is het ermee eens dat de steun pas na de afzet wordt uitbetaald maar meent dat het begrip " afzet " beter zou moeten worden gedefinieerd . De Commissie is het hiermee eens en bestudeert deze kwestie op dit ogenblik ; daarbij is gebleken dat er aan elke in overweging genomen oplossing bepaalde bezwaren kleven , die niet mogen worden onderschat . Als men het er eenmaal over eens is dat de afzet als uitgangspunt moet worden gehandhaafd en sommige elementen van dit beginsel moeten worden behouden , meent de Commissie dat verder naar een billijker oplossing moet worden gezocht , zelfs indien een volledig bevredigende afloop moeilijk lijkt . De wijze waarop de bij de produktie betrokken bedrijven in de verschillende Lid-Staten zijn georganiseerd en een aantal andere elementen blijken immers uiteen te lopen .

7 . Controles in het kader van de steunverlening ( ad 3.2.2 , 3.2.4 en 5.3 )

In de communauutaire wetgeving zijn een aantal procedures en voorschriften vastgesteld voor de controle in het kader van deze steunregeling . Daarnaast kunnen de Lid-Staten aanvullende controlemaatregelen vaststellen , die zij aan de Commissie moeten mededelen . In het algemeen zijn de Lid-Staten verantwoordelijk voor de controle op de toepassing van de communautaire voorschriften . Aangezien de situatie in elke Lid-Staat op specifieke punten kan verschillen ( bijvoorbeeld de administratieve organisatie , de structuur van de sector of van de te controleren bedrijven ) , ligt het voor de hand dat de controles niet tot in alle details gelijk zijn in alle Lid-Staten . In dit verband moeten vooral de volgende vragen worden gesteld :

a ) zijn de verrichte controles toereikend en kunnen door deze controles fraudes en onregelmatigheden worden voorkomen ?

b ) leiden de aard en omvang van de verrichte controles niet tot concurrentiedistorsies onder de producenten in de Lid-Staten ?

Wat het eerste punt betreft , heeft de Rekenkamer geen kritische kanttekeningen geplaatst bij het bestaande systeem . Wat het tweede punt betreft , merkt de Rekenkamer op dat deze controles verschillend doorwegen op de producenten in de verschillende Lid-Staten . In het kader van haar maatregelen ter voorkoming van de fraudes en onregelmatigheden enerzijds en van concurrentiedistorsies onder producenten anderzijds stelt de Commissie alles in het werk om de controlemethoden te harmoniseren . Verder zal zij een aantal algemene beginselen voor het " voortdurend " toezicht trachten vast te leggen .

8 . Harmonisatie van de analysemethoden ( ad 3.2.5 en 5.3 )

De Commissie heeft er bij herhaling naar gestreefd de in de rubriek " Definities " van bijlage IV bij Verordening ( EEG ) nr . 756/70 opgenomen analysemethoden te harmoniseren en te preciseren , maar is daarin nog niet geslaagd door gebrek aan voldoende medewerking van de Lid-Staten . De in 1979 aangevangen besprekingen over het voorstel voor een richtlijn voor de harmonisatie van bepaalde voorschriften inzake de samenstelling van caseïne en caseïnaten voor menselijke voeding zullen , zoals de Rekenkamer opmerkt , waarschijnlijk vrij binnenkort worden afgerond en leiden tot de vaststelling van genoemde richtlijn door de Raad . In de uitvoeringsvoorschriften worden de analysemethoden opgenomen ; hiervoor zal een richtlijn van de Commissie moeten worden vastgesteld en op die manier zullen de " Definities " van bijlage IV van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 kunnen worden verbeterd .

9 . Informatie en instrument voor de permanente correctie ( ad 4.2.2 en 5.2 )

De Commissie beschikt voor de vaststelling van het steunbedrag over een aantal elementen en factoren . Uiteraard zijn er daarbij soms commerciële gegevens ten aanzien waarvan enige onzekerheid onvermijdelijk is . De Commissie volgt de ontwikkeling van de verschillende elementen op de voet en zorgt voor de nodige aanpassingen . Zij beschikt echter niet over een " werkinstrument " in de vorm van een " fijne " economische analyse die , zoals de Rekenkamer schijnt te willen suggereren , functioneert als een knipperlicht dat erop wijst dat de steun zou moeten worden aangepast . De complexe aard van het probleem in deze sector en de bijgevolg geringe resultaten die dergelijke analyses hebben opgeleverd , lijken voor de Commissie argumenten te zijn om een dergelijk instrument niet te hanteren .

10 . Structuureffecten ( ad 4.3 )

De Commissie kan de opmerkingen van de Rekenkamer over de structuur van de caseïneproducerende bedrijven bijtreden : er is een concentratie in de richting van bedrijven die qua prijs en kwaliteit beter kunnen concurreren . In dit verband blijkt het eerste doel van de maatregel , namelijk de afzet van overtollige ondermelk , verenigbaar te zijn met het hierboven bedoelde secundaire effect .

11 . Kwaliteitsverbetering ( ad 4.4 en 5.2 )

Er zijn tot dusver belangrijke resultaten bereikt op het gebied van de kwaliteit van dit produkt . De kwaliteit van het communautaire produkt blijkt namelijk grotendeels te voldoen aan de behoeften van de verbruikers in de Gemeenschap .

Bovendien is er voor het communautaire produkt een behoorlijke afzetmogelijkheid in het buitenland , waar het fel moet concurreren .

De Commissie acht het niet uitgesloten dat het huidige systeem van coëfficiënten voor de berekening van de steun ( artikel 2 van Verordening ( EEG ) nr . 756/70 ) kan worden vereenvoudigd nadat de kwaliteitsvoorschriften opnieuw zijn bestudeerd met het oog op de vaststelling van eventueel strengere eisen . Men moet er echter rekening mee houden dat zulks voor de betrokkenen kan resulteren in extra uitgaven , die deels onvermijdelijk zullen moeten worden gefinancierd via communautaire steunverlening .