ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Bij de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen over Protocol nr. 2 bij de bilaterale vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen (6) (hierna “de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling” genoemd) wordt de rechtenvrije regeling die op grond van Protocol nr. 2 wordt toegepast op goederen die zijn ingedeeld onder de GN-codes 2202 10 00 (water, mineraalwater en spuitwater daaronder begrepen, met toegevoegde suiker of andere zoetstoffen, dan wel gearomatiseerd) en ex 2202 90 10 (andere alcoholvrije dranken, suiker bevattend), vervangen door de GN-code 2202 10 00, ex 2202 91 00 en ex 2202 99. Op grond van de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling is de rechtenvrije invoer van die goederen van oorsprong uit Noorwegen alleen toegestaan binnen de grenzen van een rechtenvrij contingent. Voor invoer die dit rechtenvrij contingent overschrijdt, moeten invoerrechten worden betaald.
Artikel 41

Steun voor bebossing en de aanleg van beboste gronden

1. Steun voor bebossing en de aanleg van beboste gronden is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), van het Verdrag en vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag als wordt voldaan aan dit artikel en aan hoofdstuk I van deze verordening.

3. Steun voor bebossing en de aanleg van beboste gronden in het kader van investeringsverrichtingen dekt de volgende in aanmerking komende kosten:

a) de kosten van de bouw, verwerving, inclusief leasing, of verbetering van onroerende goederen, waarbij de aankoop van grond slechts in aanmerking komt voor een bedrag dat niet hoger is dan 10 % van de totale in aanmerking komende kosten van de betrokken verrichting, met uitzondering van de aankoop van grond indien de steun wordt verleend in het kader van een strategisch GLB-plan;

b) de kosten van de koop of huurkoop van machines en uitrusting, tot maximaal de marktwaarde van de activa;

c) algemene kosten in verband met de in de punten a) en b) bedoelde uitgaven, zoals voor het inschakelen van architecten, ingenieurs en adviseurs en voor advies over ecologische en economische duurzaamheid, met inbegrip van haalbaarheidsstudies; haalbaarheidsstudies blijven in aanmerking komen, zelfs wanneer op basis van de resultaten daarvan geen uitgaven uit hoofde van de punten a) en b) worden gemaakt;

d) de kosten van aankoop, ontwikkeling of gebruik van computersoftware, cloudoplossingen of soortgelijke oplossingen en van de verwerving van octrooien, licenties, auteursrechten en handelsmerken;

e) de kosten van de opstelling van bosbeheerplannen of gelijkwaardige instrumenten.

Steun die wordt verleend in het kader van een strategisch GLB-plan en wordt verstrekt in de vorm van financieringsinstrumenten, mag andere in aanmerking komende kosten dekken dan de in de eerste alinea bedoelde kosten op voorwaarde dat de kosten volledig in aanmerking komen in het kader van het betrokken strategisch GLB-plan en de steun pas ten uitvoer wordt gelegd na de goedkeuring van het betrokken strategisch plan door de Commissie.

Behalve wanneer de steun in het kader van een strategisch GLB-plan in de vorm van financieringsinstrumenten wordt verleend, wordt werkkapitaal niet beschouwd als in aanmerking komende kosten.
(2)

Het domein “inkomen en levensomstandigheden” verschaft informatie die wordt vereist door het Europees Semester en de Europese pijler van sociale rechten, met name in verband met inkomensverdeling, armoede en sociale uitsluiting. Het verschaft ook informatie voor verschillende andere beleidslijnen van de Unie die verband houden met levensomstandigheden en armoede. In dit verband moet gedetailleerde informatie over de toegang tot diensten, met name over het gebruik van diensten, betaalbaarheid, onvervulde behoeften en redenen, aan de Commissie (Eurostat) worden verstrekt.
Artikel 19

Rapportage van ernstige ICT-gerelateerde incidenten en vrijwillige melding van significante cyberdreigingen

1. Financiële entiteiten melden overeenkomstig lid 4 van dit artikel ernstige ICT-gerelateerde incidenten aan de relevante bevoegde autoriteit als bedoeld in artikel 46.

Staat een financiële entiteit onder toezicht van meer dan een nationale bevoegde autoriteit als bedoeld in artikel 46, dan wijzen de lidstaten één bevoegde autoriteit aan als de relevante bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de in dit artikel bedoelde functies en taken.

Kredietinstellingen die overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 als significant zijn geclassificeerd, rapporteren ernstige ICT-gerelateerde incidenten aan de relevante nationale bevoegde autoriteit die overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 2013/36/EU is aangewezen, die dat verslag onverwijld doorzendt aan de ECB.

Voor de toepassing van de eerste alinea stellen financiële entiteiten, na het verzamelen en analyseren van alle relevante informatie, de in lid 4 van dit artikel bedoelde eerste kennisgeving en verslagen op met gebruikmaking van de modellen als bedoeld in artikel 20, en dienen zij deze in bij de bevoegde autoriteit. Indien het technisch niet mogelijk is de eerste kennisgeving met gebruikmaking van het model in te dienen, stellen de financiële entiteiten de bevoegde autoriteit met gebruikmaking van alternatieve middelen daarvan in kennis.

De in lid 4 bedoelde eerste kennisgeving en verslagen bevatten alle informatie die de bevoegde autoriteit nodig heeft om de draagwijdte van het ernstige ICT-gerelateerde incident te bepalen en mogelijke grensoverschrijdende effecten te beoordelen.

Onverminderd de rapportage op grond van de eerste alinea door de financiële entiteit aan de relevante bevoegde autoriteit, kunnen de lidstaten ook bepalen dat sommige of alle financiële entiteiten de in lid 4 van dit artikel bedoelde eerste kennisgeving en verslagen die met gebruikmaking van de in artikel 20 bedoelde modellen zijn opgesteld, eveneens moeten worden verstrekt aan de bevoegde autoriteiten of de computer security incident response teams (CSIRT’s) die zijn aangewezen of ingesteld overeenkomstig Richtlijn (EU) 2022/2555.
(54)

Een onrechtmatig voordelige inschrijving kan ook voortvloeien uit buitenlandse subsidies die aan een onderaannemer of leverancier worden toegekend vanwege de concurrentiegevolgen van deze subsidies voor de bij een aanbestedende dienst of aanbestedende instantie ingediende inschrijving. Om de administratieve lasten te beperken, moeten echter alleen hoofdonderaannemers of hoofdleveranciers, dat wil zeggen de personen van wie de producten of diensten betrekking hebben op belangrijke onderdelen van de opdracht of een bepaald percentage van de waarde van de opdracht overschrijden, buitenlandse financiële bijdragen aanmelden. Onderdelen van de opdracht kunnen als sleutelonderdelen worden beschouwd, met name op grond van de specifieke relevantie van het onderdeel voor de kwaliteit van de inschrijving, met inbegrip van specifieke knowhow, technologie, gespecialiseerd personeel, octrooien of soortgelijke voordelen voor de onderaannemer of leverancier, vooral wanneer die onderdelen worden gebruikt om te voldoen aan het grootste deel van ten minste een van de selectiecriteria in een aanbestedingsprocedure. Om een stabiele feitelijke basis voor een toetsing te waarborgen, moet bij de voorlopige toetsing rekening worden gehouden met de belangrijkste onderaannemers en leveranciers die reeds bekend zijn in het stadium van de indiening van de volledige kennisgeving of verklaring of de bijgewerkte kennisgeving of verklaring in het geval van meerfasige procedures. Deze verordening mag geen afbreuk doen aan de mogelijkheid voor ondernemers om bij de uitvoering van hun opdrachten gebruik te maken van nieuwe onderaannemers. Als gevolg daarvan mag het veranderen van onderaannemer of leverancier na de indiening van de volledige kennisgeving of verklaring of de bijgewerkte kennisgeving of verklaring of tijdens de uitvoering van een opdracht geen aanvullende kennisgevingsverplichtingen met zich meebrengen, maar de Commissie moet een ambtshalve toetsing kunnen beginnen indien zij beschikt over informatie, onder meer van een lidstaat, natuurlijke persoon, rechtspersoon of vereniging, dat die onderaannemers en leveranciers voordeel zouden kunnen gehaald hebben uit buitenlandse subsidies.
De uitwisseling van digitale informatie via EU-CSW-CERTEX moet betrekking hebben op niet-douaneformaliteiten van de Unie die zijn vastgesteld in de door de douaneautoriteiten te handhaven andere Uniewetgeving dan douanewetgeving. Niet-douaneformaliteiten van de Unie omvatten alle handelingen die moeten worden verricht door een natuurlijke persoon, een marktdeelnemer of een geassocieerde bevoegde autoriteit voor het internationale verkeer van goederen, met inbegrip van het onderdeel van de overbrenging tussen de lidstaten, indien vereist. Met die formaliteiten worden verschillende verplichtingen opgelegd voor de invoer, uitvoer of doorvoer van bepaalde goederen, en de verificatie ervan door middel van douanecontroles is van fundamenteel belang voor de doeltreffende werking van de EU-éénloketomgeving voor de douane. EU-CSW-CERTEX moet betrekking hebben op gedigitaliseerde formaliteiten die in de Uniewetgeving zijn vastgelegd en die door geassocieerde bevoegde autoriteiten worden beheerd in elektronische niet-douanesystemen van de Unie, waarin de voor het in- en uitklaren van goederen vereiste relevante informatie van alle lidstaten wordt opgeslagen. Het is dan ook dienstig te bepalen voor welke niet-douaneformaliteiten van de Unie respectievelijk niet-douanesystemen van de Unie digitale samenwerking via EU-CSW-CERTEX nodig is. Het is met name van belang dat de definitie van niet-douanesystemen van de Unie ruim is en betrekking heeft op de verschillende situaties en juridische formuleringen in de rechtshandelingen die het opzetten en het gebruik van die systemen mogelijk maken of mogelijk zullen maken. Bovendien is het passend de data te specificeren waarop het specifieke niet-douanesysteem van de Unie voor een niet-douaneformaliteit van de Unie en de nationale éénloketomgevingen voor de douane moeten worden verbonden met EU-CSW-CERTEX.

Die data dienen de data te weerspiegelen die in andere Uniewetgeving dan douanewetgeving zijn vastgesteld voor de vervulling van de specifieke niet-douaneformaliteit van de Unie, teneinde naleving via de EU-éénloketomgeving voor de douane mogelijk te maken. EU-CSW-CERTEX moet in eerste instantie met name betrekking hebben op sanitaire en fytosanitaire voorschriften, regels voor de invoer van biologische producten, milieuvoorschriften betreffende gefluoreerde broeikasgassen en ozonafbrekende stoffen, en formaliteiten in verband met de invoer van cultuurgoederen.
Artikel 24

Register van gemachtigde vissersvaartuigen

vaartuigen met een lengte over alles van 24 meter of meer;

2. Vissersvaartuigen van de Unie die niet in het in lid 1 bedoelde IOTC-register zijn ingeschreven, worden niet gemachtigd om in het gebied te vissen op IOTC-soorten of die soorten aan boord te houden, over te laden of aan te landen, noch om visserijactiviteiten te ondersteunen of om DFAD’s in te zetten.

Dit lid is niet van toepassing op vaartuigen met een lengte over alles van minder dan 24 meter die actief zijn in de EEZ van een lidstaat.
5)

“visserij”: a) zoeken naar, vangen van, meenemen van of oogsten van vis; b) pogingen doen om naar vis te zoeken of vis te vangen, mee te nemen of te oogsten; c) elke andere activiteit die, naar redelijkerwijs mag worden verwacht, leidt tot het opsporen, vangen, meenemen of oogsten van vis voor om het even welk doel; d) plaatsen, zoeken of ophalen van visaantrekkende voorzieningen of bijbehorende elektronische apparatuur, zoals radiobakens; e) alle activiteiten op zee die rechtstreeks dienen ter ondersteuning of voorbereiding van activiteiten als omschreven in de punten a) tot en met d), met inbegrip van overlading, of f) het gebruik van een vaartuig, voertuig, vliegtuig of hovercraft voor activiteiten als omschreven in de punten a) tot en met d), behalve in noodgevallen waarin de gezondheid en veiligheid van de bemanning of de veiligheid van een vaartuig in het geding is;
Dat een onderneming een zeer aanzienlijke omzet in de Unie heeft en een kernplatformdienst aanbiedt in ten minste drie lidstaten, is een dwingende aanwijzing dat die onderneming een aanzienlijke impact op de interne markt heeft. Dat geldt evenzeer wanneer een onderneming die een kernplatformdienst aanbiedt in ten minste drie lidstaten, een zeer significante marktkapitalisatie of een equivalente marktprijswaarde heeft. Daarom moet worden aangenomen dat een onderneming die een kernplatformdienst aanbiedt, een aanzienlijke impact op de interne markt heeft wanneer die een kernplatformdienst aanbiedt in ten minste drie lidstaten en ofwel de in de Unie gerealiseerde groepsomzet gelijk is aan of groter is dan een specifieke, hoge drempel ofwel de marktkapitalisatie van de groep gelijk is aan of hoger is dan een bepaalde hoge absolute waarde. Voor niet-beursgenoteerde ondernemingen die kernplatformdiensten aanbieden, moet de equivalente marktprijswaarde als referentie worden gebruikt. De Commissie moet haar bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen kunnen gebruiken om een objectieve methode voor de berekening van die waarde te ontwikkelen.

Een hoge in de Unie gerealiseerde groepsomzet in combinatie met het drempelaantal gebruikers in de Unie van kernplatformdiensten wijst op het relatief sterke vermogen om die gebruikers te gelde te maken. Een hoge marktkapitalisatie ten opzichte van hetzelfde drempelaantal gebruikers in de Unie wijst op een relatief aanzienlijk potentieel om die gebruikers in de nabije toekomst te gelde te maken. Die potentiële tegeldemaking weerspiegelt dan weer in principe de poortwachterspositie van de betrokken ondernemingen. Beide indicatoren weerspiegelen bovendien de financiële capaciteit van de betrokken ondernemingen, waaronder hun vermogen om hun toegang tot de financiële markten te benutten om hun positie te versterken. Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn wanneer die betere toegang wordt gebruikt om andere ondernemingen te verwerven, een vermogen waarvan ook is aangetoond dat het potentieel negatieve effecten op innovatie kan hebben. Marktkapitalisatie kan ook wijzen op de verwachte toekomstige positie en impact op de interne markt van de betrokken ondernemingen, ondanks een mogelijk relatief lage actuele omzet. De marktkapitalisatiewaarde moet worden gebaseerd op een niveau dat de gemiddelde marktkapitalisatie van de grootste beursgenoteerde ondernemingen in de Unie binnen een passende periode weerspiegelt.
Artikel 3

Vaststelling van de oorsprong

meer dan de helft van de leden van het bestuurs-, leidinggevend of toezichthoudend orgaan van de rechtspersoon kan of kunnen aanwijzen.

over de meerderheid van de stemrechten verbonden aan de door de rechtspersoon uitgegeven aandelen beschikt of beschikken, of

Voor de toepassing van de eerste alinea, punt b), ii), wordt die persoon of worden die personen verondersteld een overheersende invloed te hebben op de betrokken rechtspersoon in een van de volgende gevallen waarin die persoon of personen, direct of indirect:

hetzij, indien de rechtspersoon geen substantiële zakelijke activiteiten verricht op het grondgebied van het land waar hij is opgericht of anderszins georganiseerd, de oorsprong van de persoon of personen die direct of indirect een overheersende invloed op de rechtspersoon kan of kunnen uitoefenen door hun eigendom van die rechtspersoon, hun financiële deelneming erin, of de op die rechtspersoon van toepassing zijnde voorschriften.

hetzij het land naar het recht waarvan de rechtspersoon is opgericht of anderszins georganiseerd en op het grondgebied waarvan hij substantiële zakelijke activiteiten verricht;

in het geval van een natuurlijke persoon, het land waarvan de persoon onderdaan is of waar die persoon een permanent verblijfsrecht heeft;

2. Indien een ondernemer een groep natuurlijke of rechtspersonen, openbare instanties of een combinatie daarvan is, en ten minste één van die personen of instanties afkomstig is uit een derde land waar op ondernemers, goederen of diensten een IIO-maatregel van toepassing is, is die IIO-maatregel ook van toepassing op inschrijvingen die door die groep worden ingediend.

Indien de deelneming van die personen of entiteiten in een groep minder dan 15 % van de waarde van een door die groep ingediende inschrijving bedraagt, is die IIO-maatregel echter niet van toepassing op die inschrijving, tenzij die personen of entiteiten nodig zijn om aan de meerderheid van ten minste een van de selectiecriteria in een aanbestedingsprocedure te voldoen.
Het is van belang erop toe te zien dat alleen infrastructuurprojecten waarvoor geen redelijke alternatieve oplossingen bestaan, de status van project van gemeenschappelijk belang toegewezen krijgen. Derhalve moet het “energie-efficiëntie eerst”-beginsel in aanmerking worden genomen in het verslag over leemten in de infrastructuur dat in lijn met deze verordening wordt opgesteld en bij de werkzaamheden van de regionale groepen voor het opstellen van de regionale lijsten van voorgestelde projecten op de Unielijst. In lijn met het “energie-efficiëntie eerst”-beginsel moeten alle relevante alternatieven voor nieuwe infrastructuur om te voorzien in toekomstige infrastructuurbehoeften, die kunnen bijdragen tot het aanpakken van de geïdentificeerde leemten in de infrastructuur, in overweging worden genomen.

De regionale groepen, bijgestaan door de nationale regulerende instanties, moeten rekening houden met de resultaten van de overeenkomstig deze verordening uitgevoerde beoordeling van de leemten in de infrastructuur en ervoor zorgen dat het “energie-efficiëntie eerst”-beginsel volledig wordt meegenomen bij het selectieproces van de projecten van gemeenschappelijk belang. Daarnaast moeten projectontwikkelaars bij de uitvoering van projecten verslag uitbrengen over de naleving van de milieuwetgeving en aantonen dat de projecten geen ernstige afbreuk doen aan het milieu in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad (16). Voor bestaande projecten van gemeenschappelijk belang die een voldoende mate van rijpheid hebben bereikt, wordt hiermee rekening gehouden bij de selectie van projecten voor daaropvolgende Unielijsten door de regionale groepen.
(12)

Gezien het belang van e-Codex voor grensoverschrijdende uitwisselingen op het gebied van justitiële samenwerking in de Unie, moet e-Codex worden opgezet door middel van een duurzaam rechtskader van de Unie dat in regels voorziet voor de werking en de ontwikkeling ervan. Dat rechtskader moet zorgen voor de bescherming van de grondrechten, zoals vastgelegd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder die welke zijn opgenomen in titel VI, en met name in artikel 47 inzake het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht. Het mag op geen enkele wijze afbreuk doen aan de bescherming van procedurele rechten die essentieel zijn voor de bescherming van die grondrechten. In het rechtskader moeten ook de verschillende onderdelen van e-Codex duidelijk worden gedefinieerd en uitgewerkt, om de technische duurzaamheid en beveiliging te waarborgen. e-Codex moet de IT-componenten van een e-Codex-toegangspunt vaststellen, die moeten bestaan uit een gateway voor een beveiligde communicatie met andere geïdentificeerde gateways en een connector ter ondersteuning van de uitwisseling van berichten. e-Codex moet ook digitale procesnormen omvatten teneinde het gebruik van e-Codex-toegangspunten te ondersteunen voor door rechtshandelingen van de Unie op het gebied van justitiële samenwerking in civiele en strafzaken voorziene juridische procedures, en teneinde de uitwisseling van informatie tussen de e-Codex-toegangspunten mogelijk te maken.
(2)

Houders van vergunningen voor het in de handel brengen van diergeneesmiddelen die krachtens Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) of Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (5) zijn verleend, en houders van registraties voor diergeneesmiddelen die krachtens die richtlijn of die verordening zijn verricht, zijn niet in staat om tegen 28 januari 2022 te voldoen aan de voorschriften van de artikelen 10 tot en met 16 van Verordening (EU) 2019/6. Bovendien zijn de bevoegde autoriteiten niet in staat alle wijzigingen — zoals gedefinieerd in artikel 4, punt 39, van Verordening (EU) 2019/6 — van vergunningen voor het in de handel brengen die overeenkomstig Richtlijn 2001/82/EG of Verordening (EG) nr. 726/2004 zijn verleend, tijdig te verwerken, waardoor zij niet tijdig aan de artikelen 10 tot en met 16 van Verordening (EU) 2019/6 kunnen voldoen.
(10)

Indien de Commissie bij verordening bepaalt dat de goedkeuring van een in de bijlage bij deze verordening genoemde werkzame stof niet wordt verlengd omdat niet aan de criteria voor goedkeuring is voldaan, zal zij de vervaldatum vaststellen op dezelfde datum als vóór deze verordening of, indien dat later is, op de datum van inwerkingtreding van de verordening waarbij wordt bepaald dat de goedkeuring van de werkzame stof niet wordt verlengd. Indien de Commissie bij verordening bepaalt dat de goedkeuring van de in de bijlage bij deze verordening genoemde werkzame stof wordt verlengd, zal zij trachten de vroegst mogelijke toepassingsdatum vast te stellen, al naargelang de omstandigheden.
(4)

Hoewel de conclusie van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (5) over de beoordeling van de werkzame stof oxamyl beschikbaar is en de Commissie besprekingen heeft aangevat in het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders, lijkt het erop dat de goedkeuring waarschijnlijk zal vervallen voordat een besluit over de verlenging is genomen. Aangezien deze vertraging bovendien te wijten is aan redenen buiten de invloed van de aanvrager, moet de geldigheidsduur van de goedkeuringen met een beperkte periode worden verlengd zodat de vereiste beoordeling met het oog op het nemen van een besluit over de aanvraag tot verlenging van de goedkeuring kan worden afgerond.
(3)

Om de lidstaten in staat te stellen hun jaarlijkse verzoek om Uniesteun voor het schooljaar dat valt in de periode van 1 augustus 2023 tot en met 31 juli 2024, uiterlijk in te dienen op 31 januari 2023, de in artikel 3 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/39 vastgestelde uiterste datum, moet deze verordening in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
(3)

Aangezien de termijn voor het verstrekken van cumulatieve gegevens over concrete acties van uiterlijk 31 maart van elk jaar overeenkomstig artikel 97, lid 1, punt a), van Verordening (EU) nr. 508/2014 reeds is verstreken voor 2022, moeten de lidstaten deze informatie pas vanaf 2023 in het gewijzigde formaat verstrekken, om een consistente en geharmoniseerde rapportage te waarborgen.
(9)

Het WTECV (9) heeft geconcludeerd dat de gezamenlijke aanbeveling positieve elementen bevat die het beheer van de bestanden zullen verbeteren, maar dat het bij gebrek aan ondersteunende gegevens niet mogelijk is het effect van deze maatregelen op de respectieve bestanden volledig te beoordelen. De lidstaten zullen deze maatregelen uiterlijk op 31 december 2023 evalueren in het licht van de lopende wetenschappelijke studies en het nieuwe advies over rode zeebrasem dat de ICES in 2023 zal uitbrengen. Aangezien zowel de commerciële als de recreatievisserij bijdragen tot de totale visserijsterfte van een bestand waarvoor weinig gegevens beschikbaar zijn en een nulvangstadvies is gegeven, moet de voorgestelde MCRS worden opgenomen in de bijlagen VI en VII bij Verordening (EU) 2019/1241, behalve voor recreatievisserij in bijlage VII, waarvoor reeds een wettelijke verplichting bestaat.