*****

VERORDENING (EEG) Nr. 407/83 VAN DE RAAD

van 21 februari 1983

tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3439/80 houdende instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van bepaalde polyestergarens van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 3017/79 van de Raad van 20 december 1979 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1580/82 (2), inzonderheid op artikel 12,

Gezien het voorstel van de Commissie, ingediend na raadpleging van het bij genoemde verordening ingestelde Raadgevend Comité,

Overwegende dat de Raad, bij Verordening (EEG) nr. 3439/80 (3), definitieve anti-dumpingrechten heeft ingesteld op de invoer van bepaalde polyestergarens van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika;

Overwegende dat die verordening vervolgens bij Verordening (EEG) nr. 3198/81 (4) is gewijzigd ten einde bepaalde soorten garens uit te sluiten van de toepassing van de rechten;

Overwegende dat de ingestelde rechten voor getextureerde garens (overeenkomende met NIMEXE-code 51.01-29 en 30) 16,4 % bedroegen en 15,6 % voor niet-getextureerde garens (overeenkomende met NIMEXE-code 51.01 ex 02, ex 32, ex 34, ex 38, ex 41 en ex 42), behalve voor het niet-getextureerde garen van Eastman Chemical International Company, waarvoor het recht 13,7 % bedroeg;

Overwegende dat negen exporteurs van getextureerde garens en drie exporteurs van niet-getextureerde garens van het desbetreffende definitieve recht werden uitgesloten daar de verkoop van de desbetreffende produkten naar de Gemeenschap niet met dumping plaatsvond;

Overwegende dat de Commissie sindsdien verzoeken ontving van veertien ondernemingen uit de Verenigde Staten om herziening van de rechten die op hen van toepassing zijn;

Overwegende dat de Commissie eveneens een verzoek ontving van het International Rayon and Synthetic Fibres Committee (CIRFS), namens de producenten die verantwoordelijk zijn voor bijna de totale produktie in de Gemeenschap, om het op getextureerde garens ingestelde recht te herzien, welk verzoek vergezeld ging van bewijsmateriaal waaruit bleek dat bij deze invoer uit de Verenigde Staten van Amerika opnieuw dumping werd toegepast;

Overwegende dat, aangezien genoemde gegevens voldoende overtuigend waren om een herziening van de procedure te rechtvaardigen, de Commissie dientengevolge door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (5) een herziening van het definitieve anti-dumpingrecht op de invoer van polyestergaren van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika aankondigde en op communautair niveau een aanvang maakte met een onderzoek van deze aangelegenheid;

Overwegende dat de Commissie de naar haar weten daarbij betrokken exporteurs en importeurs alsook de vertegenwoordigers van het exporterende land en de klagende partijen hiervan officieel in kennis heeft gesteld;

Overwegende dat de Commissie de rechtstreeks betrokken partijen in de gelegenheid heeft gesteld hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en dit mondeling toe te lichten;

Overwegende dat het merendeel van de betrokken exporteurs en verscheidene importeurs van de gelegenheid gebruik hebben gemaakt;

Overwegende dat het namens de producenten in de Gemeenschap ingediende verzoek om herziening alleen betrekking had op de invoer van getextureerde polyestergarens uit de Verenigde Staten en dat geen van de voor zover bekend betrokken exporterende ondernemingen verzocht om herziening van het anti-dumpingrecht op niet-getextureerde polyestergarens; dat de Commissie haar onderzoek derhalve beperkte tot een herziening van het recht op getextureerde polyestergarens;

Overwegende dat de Commissie alle inlichtingen die zij met het oog op de herzieningsprocedure nodig achtte heeft nagegaan en een onderzoek heeft ingesteld ten kantore van de volgende ondernemingen:

EEG-producenten:

Rhône-Poulenc Fibres, Lyon,

Deutsche Rhodia AG, Freiburg,

Enka BV/AG, Wuppertal,

Hoechst, Frankfurt a.M.,

Anticfibre SpA, Milaan,

Società Italiana Poliestere SpA (Montefibre), Milaan,

Snia Fibre SpA, Milaan,

Courtaulds Ltd, Coventry,

ICI Fibres, Harrogate;

exporteurs:

Burlington Industries Inc., Greensboro, NC,

Carter Moore & Co. Inc., New-York, NY,

Collins & Aikman Corp., Graham, NC,

Glen Raven Mills Inc., Glen Raven, NC,

International Fiber Industries Ltd, New-York, NY,

Macfield Texturing Inc., Madison, NC,

Meyers Fibers, Willow Grove, Pa.,

Titan Textile Co Inc., New-York, NY,

Unifi Inc., Greensboro, NC,

Unitex International, New-York, NY;

en importeur:

Pax Yarn Ltd, Leicester;

Overwegende dat uit de schriftelijke verklaringen van sommige van de ondernemingen die hadden verzocht om vrijstelling van het thans geldende recht voor hun produkten bleek dat zij tijdens de periode waarop het onderzoek betrekking had niet naar de Gemeenschap hadden uitgevoerd; dat derhalve geen vergelijking kon worden gemaakt tussen de exportprijs en de normale waarde en bijgevolg ten aanzien van deze ondernemingen geen nader onderzoek werd ingesteld;

Overwegende dat de Commissie de periode van 1 januari 1981 tot en met 31 januari 1982 als periode van onderzoek heeft aangehouden;

Overwegende dat voor Burlington, Collins & Aikman, Glen Raven, Macfield, Titan en Unifi normale waarden werden vastgesteld door de gewogen gemiddelde prijzen van hun verkopen op de binnenlandse markt als uitgangspunt te nemen;

Overwegende dat Burlington de voor twee soorten garen vastgestelde normale waarden heeft aangevochten; dat zij ten aanzien van één soort stelde dat de normale waarde zou moeten worden vastgesteld op basis van de verkopen in derde landen daar een gewogen gemiddelde prijs voor de gehele periode waarop het onderzoek betrekking heeft de juiste verhoudingen niet zou weergeven, aangezien de exportverkoop plaatsvond tegen het eind van de periode en de binnenlandse verkoop die op dat tijdstip plaatsvond te kleine hoeveelheden omvatte om een juiste vergelijking mogelijk te maken; dat de onderneming met betrekking tot het tweede soort garen aanvoerde dat de exportverkoop zou moeten worden vergeleken met binnenlandse verkopen aan één speciale onderneming die op hetzelfde tijdstip plaatsvonden; dat de Commissie deze argumenten heeft verworpen erop wijzende dat hoewel de onderneming kon aantonen dat over de gehele verkoop van getextureerde polyestergarens winst werd gemaakt, zij weigerde specifieke inlichtingen te verstrekken over de kosten die verband hielden met de twee betrokken soorten; dat de Commissie derhalve haar berekening van de normale waarde voor deze twee soorten baseerde op de gewogen gemiddelde prijzen voor de gehele periode van onderzoek; dat de Commissie, na rekening te hebben gehouden met de prijzen van vergelijkbare garens van de producenten waarop het onderzoek betrekking had, van mening is dat deze methode voor de berekening van een normale waarde niet betekent dat een bonus voor het niet verlenen van medewerking zou worden toegekend; dat de Commissie bij de berekening van de normale waarde eveneens de verkopen van Burlington aan in de Verenigde Staten gevestigde ondernemingen, die echter voor export bestemd waren, heeft uitgesloten;

Overwegende dat Unifi aanvoerde dat voor drie soorten garen geen gelijke kwaliteiten werden vergeleken doch dat deze bewering werd verworpen daar de onderneming geen bewijsmateriaal in welke vorm dan ook verstrekte ter staving hiervan; dat bij de berekening van de normale waarden de Commissie de verkopen van Unifi aan in de Verenigde Staten gevestigde ondernemingen, die echter voor export bestemd waren, heeft uitgesloten;

Overwegende dat Macfield bezwaren opwierp tegen het feit dat transacties waarbij de klant grondstoffen leverde en alleen betaalde voor de texturering van het garen, werden uitgesloten van de berekening van een normale waarde; dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met deze verkopen daar zij van mening was dat zij niet onder het normale handelsverkeer vielen; dat het garen in elk geval niet was bestemd voor verbruik op de nationale markt;

Overwegende dat, aangezien Carter Moore, International Fibers en Unitex geen van de betrokken produkten op de nationale markt van de Verenigde Staten verkochten, de normale waarden werden vastgesteld aan de hand van de prijzen die werkelijk aan andere bij het onderzoek betrokken ondernemingen werden betaald, welke prijzen door de Commissie representatief worden geacht; Overwegende dat de normale waarden van Meyers Fibers eveneens werden vastgesteld door vergelijking met de verkopen van andere ondernemingen op de nationale markt aangezien voor één soort de verkoop met verlies plaatsvond en voor de andere soort in kwestie de verkoop op te kleine hoeveelheden betrekking had om tot een juiste vergelijking te kunnen geraken;

Overwegende dat voor Unitex de normale waarden voor bepaalde soorten garen werden vastgesteld op basis van de prijzen voor het produkt bij verkoop naar derde landen daar de Commissie geen verkoop van een vergelijkbaar produkt op de nationale markt van de Verenigde Staten kon vaststellen en Unitex geen garenproducent is;

Overwegende dat bij de vaststelling van de winstmarges op binnenlandse verkopen bleek dat de textureerbedrijven in bepaalde gevallen een hogere prijs voor ruwe garens betalen wanneer die garens bestemd zijn voor verkoop in getextureerde vorm op de binnenlandse markt dan wanneer zij bestemd zijn voor export; dat derhalve bij het onderzoek van de winstmarges op binnenlandse verkopen de hogere prijs voor ruwe garens in aanmerking werd genomen; dat aldus de werkelijke kosten die de producent in verband met deze verkopen moet dragen tot uiting komen; dat in alle relevante gevallen winstmarges werden vastgesteld;

Overwegende dat de exportprijzen werden vastgesteld op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor de produkten die tijdens de periode van onderzoek naar de Gemeenschap werden uitgevoerd;

Overwegende dat de Commissie bij de vergelijking van de normale waarde met de exportprijzen, in voorkomend geval, rekening heeft gehouden met verschillen die de prijsvergelijking kunnen beïnvloeden; dat alle vergelijkingen plaatsvonden op af-fabriekniveau;

Overwegende dat uit bovengenoemd onderzoek van de feiten bleek dat dumping werd toegepast, waarbij de marges gelijk waren aan het bedrag waarmee de vastgestelde normale waarde de exportprijs naar de Gemeenschap overschreed;

Overwegende dat deze marges naar gelang van de exporteur variëren; dat de gewogen gemiddelde marge voor elk van de exporteurs waarbij een onderzoek ingesteld als volgt was:

- Burlington Industries Inc. 4,5 ,

- Carter, Moore & Co. Inc. 11,9 %,

- Collins & Aikman Corp. 2,5 %,

- Glen Raven Mills Inc. 0 %,

- International Fiber Industries Inc. 5,4 %,

- Macfield Texturing Inc. 4,1 %

- Meyers Fibers 0 %,

- Titan Textile Co. Inc. 3,5 %,

- Unifi Inc. 1,87 %,

- Unitex International 2,40 %;

Overwegende dat voor die exporteurs die de vragenlijst van de Commissie niet hebben beantwoord en in de loop van het onderzoek in verband met een eventuele herziening evenmin op andere wijze van zich hebben laten horen de Commissie van mening is dat een bonus voor het niet-verlenen van medewerking zou worden toegekend wanneer zou worden aangenomen dat de marge van dumping voor deze exporteurs lager zou zijn dan de dumpingmarge die naar aanleiding van het oorspronkelijke onderzoek voor hen werd vastgesteld;

Overwegende dat, wat de schade betreft, de Commissie niet in het bezit is gekomen van nieuw bewijsmateriaal waardoor zij ertoe zou kunnen worden gebracht haar mening, dat de toepassing van het bestaande recht dient te worden voortgezet ten einde schade te ondervangen en te voorkomen dat deze opnieuw zou worden toegebracht, te wijzigen;

Overwegende dat met betrekking tot de export van drie ondernemingen ten aanzien waarvan in het kader van de herzieningsprocedure een onderzoek werd ingesteld deze drie exporteurs en bepaalde in de Gemeenschap gevestigde importeurs en consumenten van de desbetreffende garens aanvoerden dat de uitvoer van bepaalde garens door deze ondernemingen, hoewel met toepassing van dumping, geen schade toebracht aan de industrie van de Gemeenschap aangezien deze garens niet door communautaire producenten konden worden geleverd;

Overwegende dat voor elk van de betrokken garens de Commissie op grond van door de producenten uit de Gemeenschap verstrekte gegevens tot de overtuiging kwam dat de betrokken garens thans worden vervaardigd, zijn vervaardigd of kunnen worden vervaardigd door een textureerbedrijf in de Gemeenschap; dat de betrokken producenten uit de Gemeenschap voorts aanvoerden dat in de gevallen waarin de produktie van een speciaal garen waarvoor een vraag bestond werd gestopt, dit te wijten was aan de omstandigheid dat de producenten uit de Gemeenschap niet in staat waren met de lage prijzen van de invoer met dumping uit de Verenigde Staten te concurreren;

Overwegende dat twee Amerikaanse exporteurs, Burlington en Macfield, prijsverbintenissen hebben aangeboden ten aanzien van toekomstige uitvoer naar de Gemeenschap; dat de Commissie, na overleg, deze verbintenissen niet aanvaardbaar achtte;

Overwegende dat de uiteindelijk vastgestelde feiten uitwijzen dat dumping wordt toegepast en daardoor schade wordt veroorzaakt en de belangen van de Gemeenschap een communautair optreden vereisen; dat Verordening (EEG) nr. 3439/80 opnieuw dient te worden gewijzigd ten einde definitieve anti-dumpingrechten in te stellen aan de hand van bovenstaande conclusies, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EEG) nr. 3439/80 wordt als volgt gewijzigd:

1. Artikel 1, lid 2, sub a), wordt als volgt gelezen:

»a) 16,4 % voor getextureerde garens vallende onder NIMEX-codes 51.01-29 en 30, behalve voor de getextureerde garens die worden uitgevoerd door Burlington Industries Inc., Greensboro, North Carolina, waarvoor het recht 4,5 % bedraagt, Carter Moore and Co. Inc., New-York, NY, waarvoor het recht 11,9 % bedraagt, Collins and Aikman Corp., Graham, North Carolina, waarvoor het recht 2,5 % bedraagt, International Fiber Industries Inc., waarvoor het recht 5,4 % bedraagt, Macfield Texturing Inc., Madison, North Carolina, waarvoor het recht 4,1 % bedraagt, Titan Textile Company Inc., New-York, NY, waarvoor het recht 3,5 % bedraagt, Unifi Inc., Greensboro, North Carolina, waarvoor het recht 1,87 % bedraagt, Unitex International, New-York, NY, waarvoor het recht 2,4 % bedraagt;";

2. Artikel 3, sub a), wordt als volgt gelezen:

»a) op de textureerde garens die worden uitgevoerd door Glen Raven Mills Inc., Glen Raven, North Carolina en Meyers Fibers, Willow Grove, Pennsylvania;".

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 21 februari 1983.

Voor de Raad

De Voorzitter

H. W. LAUTENSCHLAGER

(1) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 1.

(2) PB nr. L 178 van 22. 6. 1982, blz. 9.

(3) PB nr. L 358 van 31. 12. 1980, blz. 91.

(4) PB nr. L 322 van 11. 11. 1981, blz. 2.

(5) PB nr. C 48 van 23. 2. 1982, blz. 2.