ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
De mondiale crisis heeft Malta voornamelijk via de handel getroffen, waarbij de gevolgen voor de financiële sector beperkt zijn gebleven. In 2009 is de economische activiteit gekrompen doordat niet alleen de uitvoer, maar ook de investeringen fors zijn teruggelopen, terwijl de particuliere consumptie vrij stabiel zou zijn gebleven als gevolg van een robuuste arbeidsmarkt en een aantal in overeenstemming met het Europees economisch herstelplan (EERP) genomen herstelmaatregelen. De gelijktijdige scherpe daling van de invoer resulteerde in 2009 volgens ramingen in een aanzienlijke vermindering van het externe tekort.

Het effect van de economische neergang en van enkele eenmalige uitgavenverhogende factoren in 2008 heeft ertoe geleid dat het overheidstekort in 2008-2009 fors is gestegen in vergelijking met 2007. Tegen deze achtergrond en rekening houdend met de hoge schuldquote heeft de Raad op 7 juli 2009 besloten dat er in Malta van een buitensporig tekort sprake is, en het land op 16 februari 2010 aanbevolen het buitensporige tekort uiterlijk in 2011 te corrigeren. Malta staat niet alleen voor de uitdaging wederom een gezonde begrotingssituatie te realiseren en de houdbaarheid van de begroting op lange termijn te verbeteren in het licht van de verwachte stijging van de leeftijdsgerelateerde uitgaven, maar wordt ook geconfronteerd met de noodzaak het concurrentievermogen te versterken om de weerstand van de economie tegen toekomstige externe schokken te vergroten. Dat vereist, enerzijds, een verhoging van het menselijk kapitaal, het ontsluiten van zakelijk potentieel en volgehouden inspanningen om op activiteiten met een hogere meerwaarde over te schakelen, en, anderzijds, de bevordering van een doelmatig loonvormingsproces waarbij de loonontwikkeling nauw aansluit bij het productiviteitsverloop.
Hongarije verkeerde al in een kwetsbare economische conditie toen de financiële crisis in het najaar van 2008 uitbrak. Na de ommekeer in het begrotingsbeleid die medio 2006 plaatsvond en tot doel had de bestaande economische onevenwichtigheden te corrigeren en de stijging van de overheidsschuld te beperken, is het begrotingstekort teruggedrongen tot 3,8 % van het bbp in 2008 (tegen 9,3 % van het bbp in 2006), maar de aanpassing was bij het uitbreken van de mondiale financiële crisis nog niet voltooid. Bovendien luidde een vrij groot deel van de schuld in vreemde valuta.

Door de ongerustheid van investeerders over de houdbaarheid van de begrotingssituatie, door de hoge externe schuld van het land en door de daling van de potentiële groei werd het moeilijker om de bruto financieringsbehoefte te dekken. Op grond van dit alles werd het noodzakelijk om het economisch beleid aan te scherpen, maatregelen te nemen om de banksector te steunen, en een fors beroep te doen op externe bijstand van internationale instellingen in de orde van grootte van 20 miljard EUR, waaronder 6,5 miljard EUR van de EU (waarvan 5,5 miljard EUR inmiddels is uitgekeerd). Vanaf de tweede helft van maart 2009 is dankzij een krachtige stabilisatie en aanpassing weer financiering via de markten mogelijk. Voorts heeft de lopende rekening, en met name de handelsbalans, door de stevige krimp van de binnenlandse vraag in 2009 een sterke verbetering te zien gegeven. De wisselkoers is sinds juli 2009 min of meer stabiel gebleven en de centrale bank heeft van medio 2009 tot begin 2010 het belangrijkste beleidstarief met in totaal 375 basispunten kunnen verlagen. Vanwege het gebrek aan ruimte op de begroting en vanwege de ongerustheid van investeerders heeft de regering haar budgettaire consolidatiebeleid voortgezet en alleen budgettair neutrale maatregelen getroffen om het economisch herstel te bevorderen. Voor Hongarije blijft het vooral zaak de begroting verder te consolideren om de schuld op een neerwaarts pad te brengen en de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn verder te verbeteren.
Hoewel de tekortdoelstelling voor 2010 redelijk haalbaar lijkt en zelfs enige ruimte biedt om beter te doen als de milieubelasting uiteindelijk in gewijzigde vorm wordt ingevoerd, kunnen de begrotingsprognoses vanaf 2011 slechter uitvallen dan waarop in het programma wordt gerekend. Met name het macro-economische scenario voor 2011-2013 is opvallend optimistisch. Meer in het bijzonder zijn de tekortprognoses buitengewoon gevoelig voor de economische groei: volgens de sensitiviteitsanalyse in het programma zou het begrotingstekort in de periode tot en met 2013 tot slechts 4 % van het bbp dalen indien de bbp-groei over die periode 0,25 % lager zou uitkomen.

Een cumulatief verlies ter grootte van 0,75 % van het bbp zou derhalve resulteren in een tekortstijging met 1 % van het bbp in 2013. Voorts kunnen de tekortdoelstellingen negatief worden beïnvloed door mogelijke uitgavenoverschrijdingen, omdat de correctie van de trends in de overheidsuitgaven op alle lagere overheidsniveaus ten opzichte van de historische trends niet door voldoende gespecificeerde maatregelen wordt onderbouwd. De eerder optimistisch geraamde ontwikkeling van de ontvangsten gaat uit van een inhaalbeweging na de negatieve overreactie tijdens de crisis, aangezien wordt aangenomen dat de elasticiteit van de belastingen ten opzichte van het bbp in de periode 2011-2013 op gemiddeld 1,2 zal uitkomen. Ook het terugschroeven van de belastingvrijstellingen met ongeveer 0,1 % van het bbp per jaar met ingang van 2011 is nog niet gespecificeerd. Al met al blijkt uit het verleden dat uitgavenoverschrijdingen niet kunnen worden uitgesloten. Uit de beoordeling op basis van de in het programma gepresenteerde informatie blijkt dat er een groot risico bestaat dat de feitelijke tekorten voor de periode 2011-2013 slechter kunnen uitvallen dan in het programma wordt beoogd.
(7)

Het hoofddoel van de budgettaire middellangetermijnstrategie is het buitensporige tekort uiterlijk in 2012 te corrigeren in overeenstemming met de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 op grond van artikel 126, lid 7, en tegen 2015 een sluitende begroting te realiseren, zowel in nominale als in structurele termen. Om dat doel te bereiken, wordt er in het programma naar gestreefd het nominale tekort te reduceren van 5,9 % van het bbp in 2009 tot 4,8 % in 2010, 4,1 % in 2011 en 3 % in 2012. Het primaire saldo laat een iets grotere verbetering zien omdat ervan uit wordt gegaan dat de rente-uitgaven gedurende de programmaperiode met 0,2 % van het bbp zullen toenemen. Het structurele tekort (herberekend op basis van de in het programma voorkomende informatie) verbetert van 3,8 % van het bbp in 2009 tot 3,4 % van het bbp in 2010, 2,9 % van het bbp in 2011 en 2,2 % van het bbp in 2012. Na de aanpassing ter grootte van 0,5 % van het bbp in 2010 wordt in het programma voor 2011 en 2012 een aanpassing van respectievelijk 0,5 % en 0,75 % van het bbp gepland, waardoor de gemiddelde inspanning over de programmaperiode op ruim 0,5 % van het bbp per jaar zou uitkomen. Dit percentage ligt iets lager dan de overeenkomstig artikel 126, lid 7, aanbevolen gemiddelde budgettaire inspanning van 0,75 % van het bbp, omdat het traject op gunstigere macro-economische aannamen is gebaseerd. De aanpassing lijkt zich vooral aan het einde van de programmaperiode te concentreren en berust op inkomstenverhogingen veeleer dan op uitgavenbeperkingen. De aanpassing wordt teweeggebracht door een sterke vermindering van het tekort van de federale overheid en kleinere tekortreducties in het socialezekerheidsstelsel en de gemeenschappen en de gewesten. De overheid plant geen eenmalige maatregelen. De maatregelen ter onderbouwing van de doelstelling voor 2011 zijn niet allemaal gespecificeerd en die voor 2012 zijn in het geheel niet vermeld. Het programma bevestigt dat wordt vastgehouden aan de middellangetermijndoelstelling (MTD), namelijk het realiseren van een structureel begrotingsoverschot van 0,5 % van het bbp. Gezien de laatste projecties en het schuldniveau sluit de MTD aan bij de doelstellingen van het pact. In het programma wordt er echter niet naar gestreefd de MTD binnen de programmaperiode te verwezenlijken.
Het hoofddoel van de budgettaire middellangetermijnstrategie van het programma is een verdere consolidatie waarbij het tekort wordt teruggedrongen tot onder de 3 % van het bbp aan het einde van de programmaperiode (2014). Het nominale tekort verbetert in 2011 met 1,75 procentpunt van het bbp, in 2012 met 2,75 procentpunt, in 2013 met 2,25 procentpunt en in 2014 met 2 procentpunten. In dat laatste jaar zou het primaire saldo dan weer een overschot vertonen. Deze strategie strookt op zich met de aanbeveling van de Raad van 2 december 2009 overeenkomstig artikel 126, lid 7.

Om de doelen te bereiken, streeft de regering naar een verdere, gekwantificeerde consolidatie van de lopende begrotingsuitgaven in combinatie met een bevriezing van de kapitaaluitgaven (na de reductie in 2011). Deze inspanningen worden echter niet geschraagd met brede maatregelen. De technische prognoses in het programma wijzen op een consolidatie die voornamelijk aan de uitgavenzijde plaatsvindt, aangezien de uitgavenquote in de periode 2010-2014 met bijna 7 procentpunten van het bbp daalt waarbij deze daling vooral via de overheidsconsumptie en de sociale uitkeringen zou moeten worden gerealiseerd, terwijl de ontvangstenquote met bijna 2 procentpunten stijgt. Het structurele saldo verbetert met 1 procentpunt van het bbp in 2011 en met 1,75 procentpunt per jaar in de periode 2012-2014. Volgens de autoriteiten wordt als middellangetermijndoelstelling (MTD) voor de begrotingssituatie van Ierland een structureel tekort van 0,5 % van het bbp gehanteerd. In het programma wordt er niet naar gestreefd de MTD binnen de programmaperiode te verwezenlijken. Gezien de laatste prognoses en het schuldniveau sluit de MTD aan bij de doelstellingen van het pact.
Voor de periode na 2010 is in het programma een volledig uitgewerkt begrotingsscenario bij ongewijzigd beleid opgenomen. Volgens dat scenario zou het overheidstekort eerst oplopen tot 5,0 % van het bbp in 2011 en vervolgens langzaam afnemen tot 4,6 % van het bbp in 2012 en tot 4,3 % van het bbp in 2013, waarna het in 2014 — wanneer de gevolgen van de crisis geleidelijk wegebben — 3,1 % van het bbp zou bedragen. In dat scenario wordt er dus van uitgegaan dat het overheidstekort tot het einde van de programmaperiode boven de 3 % van het bbp blijft. De automatische daling van het tekort zou het gevolg zijn van zowel een geleidelijk herstel van de ontvangsten als een beperkte daling van de uitgavenquote. Voorspeld wordt dat de ontvangstenquote, na in 2011 een dieptepunt te hebben bereikt (38,1 % van het bbp), licht zal stijgen tot 39,5 % van het bbp, hoofdzakelijk als gevolg van een forse toename van de directe belastingen vanaf 2011, wanneer de vertraagde gevolgen van de crisis voor de ontvangsten naar verwachting het grootst zullen zijn. Tegelijkertijd wordt aangenomen dat de uitgavenquote enigszins zal afnemen van een maximum van 43,6 % van het bbp in 2010 tot 42,7 % in 2014 als gevolg van de geleidelijke versnelling van de groei. Het structurele tekort (zoals herberekend door de diensten van de Commissie) zou eerst stijgen van 2,25 % van het bbp in 2010 tot ongeveer 3,5 % in 2011 (wanneer het nominale tekort een piek zou bereiken van 5,0 % van het bbp) en zou vervolgens ietwat afnemen tot 2,25 % van het bbp in 2014 in het kielzog van de daling van het nominale tekort. In het programma wordt erkend dat de belangrijkste doelstelling van de budgettaire middellangetermijnstrategie erin bestaat in 2014 het evenwicht in de openbare financiën te herstellen door het nominale tekort jaarlijks met ongeveer 1 procentpunt van het bbp terug te dringen. Er worden evenwel pas gegevens over de met dit aanpassingstraject samenhangende ontvangsten- en uitgavenniveaus en over de ondersteunende maatregelen verstrekt na afloop van een overleg met de sociale partners dat naar verwachting eind april van dit jaar zal worden afgerond.

In het programma wordt gesteld dat wegens het belang van de uit de vergrijzing voortvloeiende latente verplichtingen de budgettaire middellangetermijndoelstelling (MTD) is gewijzigd: in plaats van een structureel tekort van 0,8 % van het bbp wordt thans een structureel overschot van 0,5 % van het bbp nagestreefd. Gezien de laatste projecties en het schuldniveau lijkt die MTD onvoldoende rekening te houden met de latente verplichtingen die uit de vergrijzing voortvloeien, al ligt het schuldniveau onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde. In het programma wordt er niet naar gestreefd de MTD binnen de programmaperiode te verwezenlijken.
Uit de algemene economische en budgettaire strategie van de autoriteiten blijkt dat zij sterk vasthouden aan hun geloof in gezonde overheidsfinanciën. In het programma wordt het overheidstekort in 2009 op 2,6 % van het bbp geraamd, waarmee het zeer dicht in de buurt blijft van het niveau van 2008 (2,7 %). Dit wijst erop dat in de loop van 2009 bij een aanzienlijke verslechtering van de economische situatie een alomvattende en grootschalige budgettaire consolidatie tot stand is gebracht. Ondanks een aanzienlijke daling van het nominale bbp resulteerde de uitgevoerde consolidatie in een geringe stijging van de nominale ontvangsten, hoofdzakelijk als gevolg van hogere niet-fiscale ontvangsten en een verhoging van verscheidene belastingtarieven. Door de aanzienlijke besparingen bij de overheidsconsumptie konden ook de uitgaven worden gehandhaafd op een niveau dat vergelijkbaar is met dat van 2008. Tegelijkertijd heeft een toegenomen opname van middelen uit de EU-structuurfondsen gezorgd voor een anticyclische ondersteuning van de economie.

De verbetering van het structurele saldo, d.w.z. het conjunctuurgezuiverde saldo, ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen, berekend volgens de algemeen aanvaarde methode, bedroeg 3,5 % van het bbp overeenkomstig het programma, hetgeen op een sterk restrictief begrotingsbeleid wijst. Tezelfdertijd duidt het totale aantal in 2009 doorgevoerde discretionaire maatregelen op een nog grotere consolidatie-inspanning, die meer dan 9 % van het bbp bedraagt. Het verschil is ten eerste toe te schrijven aan het feit dat de consolidatiestrategie in grote mate steunde op het afzien van de voorheen voorziene groei van de uitgaven voor overheidsconsumptie en sociale uitkeringen; ten tweede aan de negatieve samenstellingseffecten op de belastingontvangsten, die met name te wijten zijn aan een uitgesproken daling van de particuliere consumptie en de loonkosten; ten derde aan de onzekerheden over de berekening van de conjunctuurgezuiverde saldi, gezien de omvang en de kenmerken van de neergang. In het programma wordt ervan uitgegaan dat het nominale overheidstekort in 2010 geleidelijk zal beginnen te dalen, waarbij aan het einde van de programmaperiode een overschot zal worden bereikt.
2.

gedurende de exploitatieperiode van de New Low-level Waste Facilities: — zal het radioactieve afval in de New Low-level Waste Facilities worden opgeslagen zonder dat het de bedoeling is het terug te halen; — zullen de New Low-level Waste Facilities niet onderworpen zijn aan een vergunning voor de lozing van vloeibare en gasvormige effluenten. Onder normale bedrijfsomstandigheden zullen er geen radioactieve gassen en vloeistoffen vrijkomen uit de New Low-level Waste Facilities. Onder normale bedrijfsomstandigheden zal de activiteit van de New Low-level Waste Facilities naar verwachting geen effect hebben op de volksgezondheid in een andere lidstaat; — in het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, resulteren de in een andere lidstaat ontvangen stralingsdoses naar verwachting niet in schadelijke effecten voor de volksgezondheid;
4.

In het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, resulteren de in een andere lidstaat ontvangen stralingsdoses naar verwachting niet in schadelijke effecten voor de volksgezondheid.
—

in het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, resulteren de in een andere lidstaat ontvangen stralingsdoses naar verwachting niet in schadelijke effecten voor de volksgezondheid;
5.

in het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, resulteren de in een andere lidstaat ontvangen stralingsdoses naar verwachting niet in schadelijke effecten voor de volksgezondheid.
4.

niet-radioactieve vaste afvalstoffen en resten die in overeenstemming zijn met de vrijgaveniveaus worden vrijgegeven van controle en zullen worden gestort als conventionele afvalstoffen of worden gebruikt voor recycling of hergebruik. Dit moet gebeuren in overeenstemming met de criteria die zijn neergelegd in de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid (Richtlijn 96/29/Euratom);
2.2.

In artikel 1, lid 1, onder a), maakt de ECB een onderscheid tussen vier subsectoren van monetaire financiële instellingen (MFI's), namelijk: a) centrale banken, b) kredietinstellingen, c) overige MFI's en d) geldmarktfondsen. Naar de mening van de Commissie is deze verdeling in vier subsectoren te gedetailleerd, aangezien als algemene regel bij macro-economische analyse — bijvoorbeeld in het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen (ESR 95) en zoals voorgesteld in het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie (ESR 2010) — slechts twee grote subsectoren van MFI's worden onderscheiden, namelijk centrale banken en overige MFI's. De afwijkende betekenis van „overige MFI's” in de ontwerpverordening leidt dus tot verwarring. Indien de ECB het onderscheid tussen de vier subsectoren om bepaalde redenen van essentieel belang vindt, wordt best naar een andere naam gezocht voor subsector c) overige MFI's in de ontwerpverordening.
2.

gedurende de exploitatieperiode van de faciliteit: — zal het radioactieve afval in de faciliteit worden opgeslagen zonder dat het de bedoeling is het terug te halen; — zal de faciliteit niet onderworpen zijn aan een vergunning voor de lozing van vloeibare en gasvormige effluenten. Er zullen echter radioactieve gassen vrijkomen uit de faciliteit; deze zullen naar verwachting geen effect hebben op de volksgezondheid in een andere lidstaat; — in het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, resulteren de in een andere lidstaat ontvangen stralingsdoses naar verwachting niet in schadelijke effecten voor de volksgezondheid;
1.2.

De Commissie is verheugd over dit verzoek en erkent dat de ECB hierbij handelt in overeenstemming met haar verplichting de Commissie te raadplegen over ontwerpverordeningen van de ECB zodra er verbanden zijn met de vereisten van de Commissie op het gebied van de statistiek, zoals bepaald in artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2533/98 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de ECB, teneinde de onderlinge samenhang te garanderen die nodig is voor de productie van statistieken die voldoen aan de respectieve informatievereisten van de ECB en de Commissie. Een goede samenwerking tussen de ECB en de Commissie is zowel voor beide instellingen als voor de gebruikers en de respondenten van nut omdat daardoor op efficiëntere wijze Europese statistieken kunnen worden geproduceerd. De Commissie verheugt zich er ook over dat in die verordeningen uitdrukkelijk naar haar advies wordt verwezen.
2.1.

De Commissie is ingenomen met het feit dat veel voorgestelde nieuwe elementen, waarvan zij eerder heeft aangegeven dat zij voor haar werk van belang zijn, bij de herziening van de MFI-verordeningen in aanmerking zijn genomen. Een belangrijk element dat niet in aanmerking is genomen, heeft betrekking op informatie over dubieuze activa, reserves voor dubieuze activa en herwaarderingsreserves. Mogelijk liggen geldige redenen met betrekking tot de kosten en de vergelijkbaarheid van resultaten ten grondslag aan het feit dat dit element is komen te vervallen. De Commissie is van mening dat bij het voldoen aan de behoeften van gebruikers de grootst mogelijke inspanning moet worden gedaan om de belasting die de beantwoording van enquêtes in het kader van deze verordeningen meebrengt, te beperken. Desalniettemin nodigt zij de ECB uit om haar inspanningen op het vlak van statistische meting van dit onderwerp voort te zetten.
(5)

Daarom bevatten in de internationale handel gebruikte intermodale containers gewoonlijk nog steeds stoffen die de ozonlaag afbreken, bijvoorbeeld in isolatieschuim of in bijbehorende of geïntegreerde koelinstallaties die gereguleerde stoffen als koelmiddel gebruiken.
3.

Vast radioactief afval zal ter plaatse worden opgeslagen in afwachting van een regeringsbesluit ten aanzien van de keuze van een langetermijnoplossing voor de berging. Niet-radioactieve vaste afvalstoffen en resten die in overeenstemming zijn met de vrijgaveniveaus worden vrijgegeven van controle en zullen worden gestort als conventionele afvalstoffen of worden gebruikt voor recycling of hergebruik. Daarbij zal steeds worden voldaan aan de vrijgavecriteria als neergelegd in de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid van de bevolking (Richtlijn 96/29/Euratom).
4.

In het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, resulteren de in andere lidstaten of naburige derde landen ontvangen stralingsdoses naar verwachting niet in significante schadelijke effecten voor de volksgezondheid;
De besluitvormingsprocedure voor het opleggen door de ECB van alle administratieve boeten in het kader van toezicht is echter in de GTM-Verordening (met name in de artikelen 26, lid 8, en 24) vastgelegd. Om deze reden lijkt het de Commissie niet zinvol een specifiek artikel dat voor besluitvormingsprocedures geldt in te stellen en wil zij dus voorstellen om artikel 4 ter slechts een declaratoire verwijzing naar de GTM-verordening te laten bevatten. Het artikel zou als volgt kunnen worden verwoord:

„In afwijking van artikel 3, leden 1 tot en met 8, worden besluiten van de ECB betreffende schendingen met betrekking tot verordeningen en besluiten van de ECB in het kader van toezicht genomen in overeenstemming met de procedures waarin is voorzien in Verordening (EU) nr. 1024/2013.”.
2.

De Commissie is verheugd over dit verzoek en erkent dat de ECB heeft gehandeld in overeenstemming met haar verplichting de Commissie te raadplegen over ontwerpverordeningen van de ECB zodra er verbanden zijn met de vereisten van de Commissie op het gebied van de statistiek (1), teneinde de onderlinge samenhang te garanderen die nodig is voor de productie van statistieken die voldoen aan de respectieve informatievereisten van de ECB en de Commissie. Goede samenwerking tussen de ECB en de Commissie is in het voordeel van beide instellingen, de gebruikers en de respondenten, omdat Europese statistieken zo efficiënter geproduceerd kunnen worden. De Commissie is tevens ingenomen met het feit dat in de ontwerpverordening uitdrukkelijk naar haar advies wordt verwezen.