*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 22 november 1985

betreffende verzoeken van Nellen & Quack GmbH & Co KG, te Gronau, om terugbetaling van bij de invoer van bepaalde garens van katoen, van oorsprong uit Turkije, geïnde anti-dumpingrechten

(Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek)

(85/515/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 16,

Overwegende hetgeen volgt:

A. Procedure

(1) Op 3 december 1981 stelde de Commissie bij Verordening (EEG) nr. 3453/81 (2) een voorlopig anti-dumpingrecht van 16 % in op bepaalde garens van katoen, van oorsprong uit Turkije; op 3 april 1982 werd bij Verordening (EEG) nr. 789/82 van de Raad (3) voor het betrokken produkt een definitief anti-dumpingrecht van 12 % ingesteld en werden de ingevolge Verordening (EEG) nr. 3453/81 met ingang van 1 januari 1982 tot zekerheid van het voorlopige recht gestelde bedragen ten belope van het definitieve recht definitief geïnd.

(2) Op 30 juli 1982 werd een regeling getroffen tussen de Commissie, enerzijds, en de Turkse Regering en de Turkse textielexporteursvereniging, anderzijds. Volgens deze regeling stemden de Turkse autoriteiten en de Turkse exporteurs ermee in de prijzen bij uitvoer naar de Gemeenschap van garens van katoen tot bepaalde niveaus op te trekken, hierna »de regelingsprijzen" te noemen. In de regeling was tevens voorzien in een periodieke aanpassing van deze prijzen ten einde rekening te houden met schommelingen in de prijzen voor ruwe katoen in Turkije, die een dienovereenkomstige weerslag op de prijzen van garens van katoen in Turkije teweeg zouden brengen. De regelingsprijzen waren gelijk aan de normale waarden welke definitief bij Verordening (EEG) nr. 789/82 werden vastgesteld, zodat de uiteindelijk vastgestelde dumpingmarge werd opgeheven. Met het oog op deze regeling werd besloten dat het niet langer nodig was een anti-dumpingrecht te heffen. Het anti-dumpingrecht werd derhalve bij Verordening (EEG) nr. 2306/82 van de Raad (4) ingetrokken. Verordening (EEG) nr. 789/82 bleef evenwel van toepassing voor goederen die reeds het douanegebied van de Gemeenschap waren binnengebracht, maar nog niet tot het vrije verkeer in de Gemeenschap waren toegelaten.

(3) Tussen 1 april 1982 en 31 augustus 1983 diende Nellen & Quack, te Gronau, een importeur van garens van katoen uit Turkije, bij de Duitse autoriteiten verscheidene verzoeken in om terugbetaling van een totaalbedrag van . . . DM (5), het bedrag dat hij op zijn invoer van garens van katoen van oorsprong uit Turkije aan definitieve anti-dumpingrechten had betaald. De Duitse autoriteiten zonden deze verzoeken naar de Gemeenschap door.

(4) Nadat de aanvrager meer bewijsmateriaal had voorgelegd, werden de verzoeken door de Commissie onderzocht. De voorlopige resultaten van dit onderzoek werden aan de aanvrager meegedeeld en deze kreeg de gelegenheid daarover opmerkingen te maken. Bij het opstellen van deze beschikking is met die opmerkingen rekening gehouden.

(5) De Commissie stelde de Lid-Staten hiervan in kennis en deelde hun haar standpunt ter zake mee. Geen der Lid-Staten heeft haar standpunt bestreden.

B. Argumenten van de aanvrager

(6) De aanvrager heeft zijn verzoek gegrond op een bewering dat de betrokken uitvoerprijzen gelijk waren aan of hoger waren dan die welke onder de in punt 2 van de overwegingen genoemde regeling van toepassing waren.

(7) Eveneens beweerde de aanvrager dat een aantal zendingen waarop zijn verzoeken van toepassing waren, garens van katoen van lage kwaliteit betroffen en dat er voor deze zendingen derhalve lagere uitvoerprijzen dienden te worden toegestaan.

(8) Bovendien maakte de aanvrager bezwaar tegen het feit dat de uitvoerprijzen werden vastgesteld op basis van de prijzen waartegen de goederen door de Turkse exporteurs aan tussenhandelaren in een derde land werden verkocht en niet op basis van de prijzen waartegen de goederen in de Gemeenschap werden ingevoerd.

C. Ontvankelijkheid

(9) De verzoeken zijn ontvankelijk aangezien zij overeenkomstig de ter zake geldende bepalingen van de anti-dumpingwetgeving van de Gemeenschap, met name wat de tijdslimiet betreft, werden ingediend.

D. Gegrondheid van het verzoek

(10) Bij het onderzoek naar de geldigheid van de verzoeken van de aanvrager heeft de Commissie als normale waarden de regelingsprijzen gebruikt (zie punt 2) met passende verlagingen voor laagwaardige garens van katoen, van toepassing op het tijdstip dat de betrokken goederen in de Gemeenschap in het vrije verkeer werden gebracht. Voor goederen die tot 28 augustus 1982 in het vrije verkeer waren gebracht, werden de oorspronkelijke regelingsprijzen gebruikt en voor goederen die na dit tijdstip waren vrijgegeven, werden bijgewerkte regelingsprijzen aangehouden. Om te bepalen welke van de genoemde waarden (oorspronkelijke of bijgewerkte regelingsprijzen) diende te worden gebruikt, is de Commissie uitgegaan van de datum waarop de goederen in het vrije verkeer in de Gemeenschap werden gebracht. Vanaf die datum neemt de verplichting tot betaling van het recht een aanvang en kan de importeur om terugbetaling verzoeken. Het is derhalve de op die dag toepasselijke prijs die in aanmerking moet worden genomen.

(11) Voor de goederen die tot 28 augustus 1982 in het vrije verkeer zijn gebracht, achtte de Commissie het gebruik van de oorspronkelijke regelingsprijzen als normale waarde passend, gezien de gelijkwaardigheid van deze prijzen aan de door de Commissie gedurende haar anti-dumpingonderzoek in Turkije vastgestelde normale waarden en dientengevolge aan de definitief in Verordening (EEG) nr. 789/82 vastgestelde waarden. Het gebruik van bijgewerkte normale waarden voor die goederen die na 28 augustus 1982 in het vrije verkeer waren gebracht wordt eveneens passend geacht, aangezien in de regeling een bepaling was opgenomen voor het bijwerken van de regelingsprijzen in overeenstemming met aanzienlijke bewegingen in de prijs van ruwe katoen op de »A"-index van de beurs van Liverpool zoals deze in »Cotton Outlook" wordt bekendgemaakt. Deze index volgt de prijzen van ruwe katoen in de belangrijkste produktielanden waaronder Turkije. Deze index werd door de Commissie en door de Turkse autoriteiten en exporteurs een nauwkeurige weerspiegeling van de prijsbewegingen van ruwe katoen in Turkije geacht. De oorspronkelijke regelingsprijzen werden voor de goederen die na 28 augustus 1982 in het vrije verkeer waren gebracht, derhalve met 7,5 % verhoogd. De herziene prijzen werden nadien met ingang van 20 oktober 1982 met 5,2 % verlaagd. In dit verband dient vermeld dat elke herziening van de regelingsprijzen slechts plaatsvond na uitgebreide besprekingen tussen de Commissie en de Turkse autoriteiten en exporteurs, om overeenstemming te bereiken over de constatering dat in de bovengenoemde index van Liverpool een aanzienlijke wijziging had plaatsgevonden en dat de regelingsprijzen dienovereenkomstig herziening behoefden. De Commissie heeft de normale waarden ten behoeve van dit verzoek om terugbetaling derhalve in overeenstemming met de wijzigingen in de regelingsprijzen bijgewerkt.

(12) De Commissie heeft de in punt 8 genoemde stelling van de aanvrager verworpen, volgens welke voor vergelijking met de normale waarden de passende prijzen die zijn waartegen de goederen in de Gemeenschap werden ingevoerd. Dit omdat in artikel 2, lid 9, van Verordening (EEG) nr. 2176/84 is bepaald dat ten einde een deugdelijke vergelijking mogelijk te maken, de prijs bij uitvoer en de normale waarde op een vergelijkbare grondslag moeten berusten en in hetzelfde handelsstadium, bij voorkeur het stadium »af fabriek", moeten worden vergeleken. Wat dit aangaat omvatten de prijzen waartegen de betrokken goederen in de Gemeenschap werden ingevoerd, de kosten en de winst van een tussenhandelaar in een derde land en kunnen zij derhalve niet worden vergeleken met de in punt 10 genoemde normale waarden, aangezien deze normale waarden prijzen fob Turkije zijn en niet de kosten en winst van een tussenhandelaar in een derde land omvatten. Ten einde de vereiste basis voor vergelijkbaarheid overeenkomstig bovengenoemd artikel te bereiken, moeten volgens de Commissie de door de Turkse exporteur aan de tussenhandelaar in het derde land berekende prijzen worden aangehouden.

(13) Bij haar afweging van de gegrondheid van deze verzoeken heeft de Commissie geen acht geslagen op argumenten met betrekking tot zendingen waarvoor werd betaald door middel van niet-gegarandeerde achterstallige handelsschulden (schulden van de Turkse Staat aan buitenlandse schuldeisers), aangezien de verzoeker in gebreke bleef inlichtingen te verschaffen over de gevolgen van deze betalingswijze voor de betrokken transacties. De verzoeker heeft dit niet betwist.

(14) Uit een vergelijking van de in punt 11 genoemde normale waarden met de in punt 12 genoemde uitvoerprijzen, blijkt dat de vordering van de aanvrager slechts ten dele is gerechtvaardigd.

E. Bedrag van de terugbetaling

(15) Het terug te betalen bedrag dient gelijk te zijn aan het verschil tussen de in punt 11 vastgestelde normale waarden en de in punt 12 vermelde prijzen bij uitvoer. Het totale verschil voor de betrokken zendingen beloopt . . . DM, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De in de periode begrepen tussen 1 april 1982 en 31 augustus 1983 door Nellen & Quack GmbH & Co KG, te Gronau, ingediende verzoeken om terugbetaling worden voor een bedrag van . . . DM ingewilligd en voor het resterende bedrag afgewezen.

Artikel 2

Het in artikel 1 genoemde bedrag zal door de autoriteiten van de Bondsrepubliek Duitsland worden terugbetaald.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland en tot Nellen & Quack GmbH & Co KG, te Gronau.

Gedaan te Brussel, 22 november 1985.

Voor de Commissie

Willy DE CLERCQ

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1.

(2) PB nr. L 347 van 3. 12. 1981, blz. 19.

(3) PB nr. L 90 van 3. 4. 1982, blz. 1.

(4) PB nr. L 246 van 21. 8. 1982, blz. 14.

(5) In de voor bekendmaking bestemde versie van deze beschikking zijn enige cijfers weggelaten, conform de bepalingen van artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad betreffende het niet-prijsgeven van zakengeheimen.