ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(2)

De Commissie heeft het voorstel overeenkomstig artikel 5, lid 6, van Verordening (EU) nr. 913/2010 onderzocht en is van mening dat het in overeenstemming is met artikel 5 van die verordening. Uit een studie van de vervoersmarkt op de Noordzee-Oostzeecorridor voor goederenvervoer per spoor, die is uitgevoerd door de raad van beheer van de corridor, blijkt dat het verkeer, en vooral het gecombineerd vervoer, tussen de grote Noordzeehavens en Tsjechië en Zuid-Polen aanzienlijk kan toenemen. Een voordeel van de voorgestelde uitbreiding is bovendien dat een enig loket kan worden ingesteld (als bedoeld in artikel 13 van Verordening (EU) nr. 913/2010) voor het beheer van de infrastructuurcapaciteit op de goederencorridors tussen de Noordzeehavens en respectievelijk Tsjechië en Zuid-Polen. Daarnaast zijn de beoogde uitbreidingen ook verenigbaar met het voorgestelde ontwerp van corridor F in het Europees plan voor de invoering van het European Rail Traffic Management System (ERTMS), zoals beschreven in Besluit 2012/88/EU van de Commissie (2). De voorgestelde uitbreidingen voorzien in een rechtstreekse verbinding tussen de Noordzee-Oostzeecorridor en de Rijn-Donaucorridor in Tsjechië, waardoor de corridors voor goederenvervoer per spoor, die uiteindelijk een Europees spoorwegnet voor concurrerend goederenvervoer moeten vormen, beter met elkaar worden verbonden. Ten slotte kan door de voorgestelde uitbreidingen het spoorverkeer langs de oostelijke grens van de EU en tussen Europa en Azië worden verbeterd.
(326)

Zoals hierboven is opgemerkt, kreeg de luchthaven van Saarbrücken investeringssteun waarmee de luchthaven in de behoeften op het gebied van ontsluiting en vervoer van de regio Saarland kon voorzien (zie overweging 285). Ondanks de vrij stabiele passagiersaantallen is de luchthaven echter niet in staat haar exploitatiekosten te dekken. In deze context merkt de Commissie op dat ook FSBG in de jaren 2006 en 2007 verliesgevend was, toen de overeenkomst van 2006 van toepassing was (de opgetekende verliezen bedroegen 2 14 709 EUR in 2006 en 2 7 37 773 EUR in 2007). De verliezen werden geleden ondanks het feit dat de door FSBG betaalde lease in die jaren kleiner was dan de lease die overeenkomstig de overeenkomst van 1997 werd betaald (zie tabel 7). Er kan dus worden aangenomen dat de steun uit de overeenkomst van 2006 een stimulerend effect had en niet groter was dan het bedrag dat nodig was om de exploitatieverliezen te dekken, en dus beperkt was tot het minimum dat nodig is om de gesteunde activiteit te laten plaatsvinden.
(46)

Wat de vraag betreft of de berekeningsmethode correct was en in overeenstemming was met het Unierecht, was Buonotourist van mening dat de onderneming moest worden gecompenseerd voor het nadeel dat zij als gevolg van haar openbaredienstverplichtingen ondervond ten belope van het verschil tussen de lagere inkomsten, enerzijds, en de hogere kosten, anderzijds. Om de waarde van de lagere inkomsten op basis van betrouwbare gegevens te bepalen, stelde Buonotourist eerst de feitelijke jaarlijkse bedrijfsinkomsten vast — het product van het feitelijke aantal vervoereenheden en de opgelegde tarieven. Vervolgens ging zij na welk bedrag overeenkomstig de Unieregels moest worden afgetrokken, rekening houdend met de inkomsten die noodzakelijk waren om de feitelijke kosten, zoals opgenomen in de jaarrekening, te dekken. Het bedrag van de jaarlijkse bedrijfsinkomsten komt overeen met de feitelijke inkomsten die de onderneming heeft verkregen uit de activiteiten die zij in het kader van haar tariefplicht verricht had en die afzonderlijk werden vermeld in de jaarrekeningen van Buonotourist en op de E-formulieren die zij elk jaar bij het regionaal bestuur indiende dat de betrouwbaarheid ervan nimmer in twijfel had getrokken. Het is derhalve niet nodig deze bedragen in hun componenten op te splitsen, ook al bevatten zij inkomsten voor trajecten die niet aan concessies onderworpen waren en daardoor te hoog zijn opgegeven. Wat het af te trekken bedrag betreft, betoogde Buonotourist dat zij een criterium hanteerde dat volledig overeenstemde met de in Verordening (EEG) nr. 1191/69 vervatte instructies, op grond waarvan het tarief mocht worden gebruikt dat de onderneming toegepast zou hebben in het kader van een commerciële bedrijfsvoering en waarmee zij haar feitelijke kosten moest kunnen dekken. Ten aanzien van het verschil tussen de kosten die de onderneming zou hebben gemaakt door het gunstigste bestaande tarief dan wel het tarief in het kader van een commerciële bedrijfsvoering toe te passen, en de werkelijk gedragen kosten, meende Buonotourist dat haar berekening volledig in overeenstemming was met artikel 11 van die verordening, omdat die berekening de lagere kosten in aanmerking neemt die de openbaredienstverplichting met zich brengt dankzij de van de regio ontvangen bijdragen ter dekking van de exploitatiekosten. Bovendien was Buonotourist van mening dat het onmogelijk zou zijn een inschatting te maken van het personenvervoer in een vrijemarktscenario. Daarom was de toepassing van de door de Raad van State voorgeschreven „inductieve methode” legitiem. Ten slotte herinnerde Buonotourist eraan dat zowel in artikel 10 als in artikel 11 was bepaald dat openbaarvervoerondernemingen die aan openbaredienstverplichtingen waren onderworpen, het recht hadden om te worden gecompenseerd voor alle negatieve financiële gevolgen van deze verplichtingen.
het evenement wordt uitgezonden op één of meer televisiekanalen waartoe in totaal 90 procent van alle huishoudens op het moment van uitzending toegang heeft op hun televisietoestel of -toestellen via antenne, satelliet, kabel of IP/glasvezel, en

Artikel 5.
(3)

De door Zweden gegeven reden voor de maatregel was de niet-conformiteit van de houtkloofmachines met de essentiële veiligheids- en gezondheidseisen van bijlage I bij Richtlijn 2006/42/EG, punt 1.1.2 (Beginselen van geïntegreerde veiligheid) en punt 1.3.7 (Risico's in verband met de bewegende delen) omdat de machines geen afscherming of beveiligingsinrichting hebben ter bescherming tegen de risico's in verband met de bewegende delen.
(1)

Spanje heeft de Commissie in kennis gesteld van een maatregel om het in de handel brengen van een decoupeerzaag van het type Practyl/JS-HF-55-1 die vervaardigd wordt door Yongkang Hengfa Electrical Appliance Co. Ltd (China), ingevoerd wordt door Adeo Services France en in Spanje verdeeld wordt door Leroy Merlin Spain, te verbieden.
(1)

Op 16 juli 1999 heeft de Raad de Commissie gemachtigd om in het kader van de Raad van Europa, namens de Europese Gemeenschap, te onderhandelen over een Verdrag betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang.
(6)

Op 5 februari 2015 heeft de EFSA in haar advies „Scientific Opinion on the safety of refined Buglossoides oil as a novel food ingredient” (2) geconcludeerd dat geraffineerde olie van de zaden van Buglossoides arvensis bij de voorgestelde toepassingen en gebruiksconcentraties veilig is.
(6)

Op 10 december 2014 heeft de EFSA in haar advies „Scientific Opinion on the safety of „heat-treated milk products fermented with Bacteroides xylanisolvens DSM 23964” as a novel food” (2) geconcludeerd dat die melkproducten veilig zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 196/16

BESLUIT (EU) 2015/1211 VAN DE RAAD

van 20 juli 2015

tot vaststelling van het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie over de toetreding van de Republiek Kazachstan tot de Wereldhandelsorganisatie

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, artikel 100, lid 2, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, juncto artikel 218, lid 9,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Op 29 januari 1996 heeft de regering van de Republiek Kazachstan een verzoek tot toetreding tot de Overeenkomst van Marrakech tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie („de Overeenkomst van Marrakech”) ingediend overeenkomstig artikel XII van die overeenkomst.

(2) Op 6 februari 1996 werd een werkgroep betreffende de toetreding van de Republiek Kazachstan opgericht om overeenstemming te bereiken over voor de Republiek Kazachstan en alle leden van de Wereldhandelsorganisatie (World Trade Organization — „WTO”) aanvaardbare voorwaarden voor toetreding.

(3) De Commissie heeft namens de Unie onderhandeld over een uitgebreide reeks door de Republiek Kazachstan aan te gane marktopeningsverbintenissen die aan de verzoeken van de Unie inzake tarieven, uitvoerrechten en de handel in diensten voldoen.

(4) Die verbintenissen zijn opgenomen in het Protocol van toetreding van de Republiek Kazachstan tot de WTO („het toetredingsprotocol”).

(5) De toetreding tot de WTO zal naar verwachting een blijvende positieve bijdrage leveren aan het proces van economische hervorming en duurzame ontwikkeling in de Republiek Kazachstan.

(6) Het protocol van toetreding dient daarom te worden goedgekeurd.

(7) Artikel XII van de Overeenkomst van Marrakech bepaalt dat tussen de toetredende staat en de WTO overeenstemming moet worden bereikt over de toetredingsvoorwaarden en dat aan WTO-zijde de toetredingsvoorwaarden moeten worden goedgekeurd door de ministeriële conferentie van de WTO. Artikel IV.2 van die Overeenkomst bepaalt dat in de perioden tussen de bijeenkomsten van de ministeriële conferentie haar taken worden verricht door de Algemene Raad van de WTO.

(8) Het is passend het standpunt vast te stellen dat de Unie in de Algemene Raad van de WTO moet innemen over de toetreding van de Republiek Kazachstan tot de WTO,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie over de toetreding van de Republiek Kazachstan tot de Wereldhandelsorganisatie is de toetreding goed te keuren.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.
(1)

Wanneer een nationale norm de omzetting is van een geharmoniseerde norm waarvan de referentie in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt en één of meer van de in bijlage I bij Richtlijn 2006/42/EG genoemde essentiële gezondheids- en veiligheidseisen omvat, wordt aangenomen dat de volgens deze norm gebouwde machine voldoet aan de desbetreffende essentiële gezondheids- en veiligheidseisen.
(3)

Teneinde te kunnen voldoen aan de eigenschappen en de specifieke doelstellingen van het Egnos-programma zoals vermeld in artikel 2 van Verordening (EU) nr. 1285/2013 te kunnen vervullen, is het nu van belang om de technische en operationele specificaties van versie 3 van het systeem vast te stellen. Deze derde versie moet in de jaren 2020 in gebruik worden genomen en zou een verbetering van versie 2 moeten betekenen omdat deze versie, technisch gezien, aan de ene kant voorziet in toezicht op en correctie van de signalen van de open dienst die wordt aangeboden door het in het kader van het Galileo-programma opgerichte systeem, en aan de andere kant het gebruik van dubbele frequentie omvat, zowel voor het gps-systeem als voor dat van het Galileo-programma.
EN Publicatieblad van de Europese Unie L 192/19

COUNCIL IMPLEMENTING DECISION (EU) 2015/1182

of 17 July 2015

approving the adjustment programme of Greece

THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION,

Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,

Having regard to Regulation (EU) No 472/2013 of the European Parliament and of the Council of 21 May 2013 on the strengthening of economic and budgetary surveillance of Member States in the euro area experiencing or threatened with serious difficulties with respect to their financial stability (1), and in particular Article 7(2) thereof,

Having regard to the proposal from the European Commission,

Whereas:

(1) Regulation (EU) No 472/2013 sets rules for the approval of a macro-economic adjustment programme for a Member State in receipt of financial assistance, including from the European Financial Stabilisation Mechanism (EFSM). These rules need to be consistent with the provisions of Council Regulation (EU) No 407/2010 (2) establishing the EFSM.

(2) Greece has been granted financial assistance from the EFSM by Council Implementing Decision (EU) 2015/1181 (3) on granting short-term Union financial assistance to Greece.

(3) For reasons of consistency, the approval of the macroeconomic adjustment programme for Greece under Regulation (EU) No 472/2013 should be done by reference to the relevant provisions of Implementing Decision (EU) 2015/1181,

HAS ADOPTED THIS DECISION:

Article 1

The measures specified in Article 3(3) of Implementing Decision (EU) 2015/1181 to be taken by Greece as part of its adjustment programme are hereby approved.

Article 2

This Decision shall take effect upon the date of its notification.

Article 3

This Decision is addressed to the Hellenic Republic.

Article 4

This Decision shall be published in the Official Journal of the European Union.

Done at Brussels, 17 July 2015. For the Council The President J. ASSELBORN

(1) OJ L 140, 27.5.2013, p. 1.

(2) Council Regulation (EU) No 407/2010 of 11 May 2010 establishing a European financial stabilisation mechanism (OJ L 118, 12.5.2010, p. 1).

(3) See page 15 of this Official Journal.
(5)

De Commissie heeft de fabrikant en de distributeur schriftelijk verzocht om opmerkingen over de maatregel van Spanje. De fabrikant heeft daarop geantwoord dat het product vrijwillig uit de handel is genomen en dat corrigerende maatregelen genomen zijn om problemen bij later ontwikkelde producten te voorkomen.
(6)

Dit besluit wordt, op basis van een voorstel van de Commissie, op tijd voor het mandaat van het Comité dat in 2020 begint of in ieder geval met het oog op de volgende uitbreiding, door de Raad herzien.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 187/24

BESLUIT (EU) 2015/1156 VAN DE RAAD

van 13 juli 2015

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-overeenkomst (batterijen en accumulatoren)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, en artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) (hierna „de EER-overeenkomst” genoemd) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan onder meer bijlage II bij de EER-overeenkomstbij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Richtlijn 2013/56/EU van het Europees Parlement en de Raad (3) dient in de EER-overeenkomst te worden opgenomen.

(4) Bij Richtlijn 2013/56/EU wordt Beschikking 2009/603/EG van de Commissie (4), die werd opgenomen in de EER-overeenkomst, ingetrokken.

(5) Gezien de specifieke wettelijke en feitelijke situatie in Liechtenstein dient artikel 17 van Richtlijn 2006/66/EG niet op Liechtenstein van toepassing te zijn.

(6) Bijlage II bij de EER-overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(7) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER moet worden gebaseerd op het hieraan gehechte ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-overeenkomst wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 13 juli 2015. Voor de Raad De voorzitter F. ETGEN

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

(3) Richtlijn 2013/56/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013 tot wijziging van Richtlijn 2006/66/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake batterijen en accu's, alsook afgedankte batterijen en accu's, wat het op de markt brengen van cadmiumhoudende draagbare batterijen en accu's voor gebruik in draadloos elektrisch gereedschap en van knoopcellen met een laag kwikgehalte betreft, en houdende intrekking van Beschikking 2009/603/EG van de Commissie (PB L 329 van 10.12.2013, blz. 5).

(4) Beschikking 2009/603/EG van de Commissie van 5 augustus 2009 tot vaststelling van voorschriften voor de registratie van producenten van batterijen en accu's overeenkomstig Richtlijn 2006/66/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 206 van 8.8.2009, blz. 13).
(3)

In het formele bezwaar van Cyprus staat dat de norm EN 60335-2-15:2002, zoals laatstelijk gewijzigd bij A11:2012, geen specifieke bepalingen bevat voor koffieapparaten of toestellen voor algemeen gebruik die bedoeld zijn voor of waarvan uit ervaring bekend is dat zij worden gebruikt voor het bereiden van bepaalde soorten koffie of het verwarmen van bepaalde vloeistoffen (bv. melk). Dit elektrische toestel bestaat uit een open pot met handvat en onderaan een verwarmingselement. Het verwarmingselement wordt via een ronde plug- en busconnector van stroom voorzien door de pot op de elektrische sokkel te plaatsen, op dezelfde wijze als bij een gewone waterkoker. Voordat de koffie kookt, komt hij in de pot omhoog en door de in het toestel opgeslagen warmte-energie loopt de hete koffie over, ook als het toestel naderhand wordt uitgeschakeld of de pot van de sokkel wordt genomen. Bij het verwarmen van melk kookt de pot op dezelfde manier over. Dit betekent dat er risico is op ernstige brandwonden wanneer de kokende vloeistof in aanraking komt met de huid van de gebruikers of van kinderen naast hen, en dat de norm als dusdanig geen vermoeden van overeenstemming met Richtlijn 2006/95/EG vestigt.
(6)

In de bedragen die op grond van het onderhavige besluit aan EU-financiering worden onttrokken, moet ook rekening worden gehouden met de verlagingen of schorsingen overeenkomstig artikel 41 van Verordening (EU) nr. 1306/2013, aangezien dergelijke verlagingen of schorsingen van tijdelijke aard zijn en besluiten op grond van artikel 51 of artikel 52 van die verordening onverlet laten.
(4)

Op enkele van de aangelegenheden die onder het verdrag en het protocol vallen, is ook Verordening (EU) nr. 1215/2012 van toepassing, zodat deze instrumenten van invloed zijn op die verordening. Met name worden in artikel 13 van het verdrag en artikel X van het protocol de voorlopige maatregelen geregeld. Laatstgenoemd artikel is uitsluitend van toepassing indien een verdragsluitende staat bij het protocol een verklaring krachtens artikel XXX, lid 2, van het protocol heeft afgelegd. Voorts regelen artikel 43 van het verdrag en artikel XXI van het protocol de bevoegdheid van de gerechten krachtens artikel 13 van het verdrag. Het is derhalve noodzakelijk dat de Europese Unie instemt met de ratificatie door Denemarken van het verdrag en het protocol voor zover deze bepalingen van invloed zijn op Verordening (EU) nr. 1215/2012.
(3)

De reden voor de maatregel was de niet-conformiteit van de houtkloof- en splijtmachines met de essentiële veiligheids- en gezondheidseisen van punt 1.1.2 (Beginselen van geïntegreerde veiligheid) en punt 1.3.7 (Risico's in verband met de bewegende delen) van bijlage I bij Richtlijn 2006/42/EG. De machines hadden met name geen afscherming of andere beveiliging tegen risico's in verband met de bewegende delen en de gevarenzone was tijdens de werking van de machines bereikbaar.
(1)

Het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering („het Protocol van Kyoto”) is op 16 februari 2005 in werking getreden en bevat juridisch bindende emissiereductietoezeggingen voor de eerste verbintenisperiode, van 2008 tot en met 2012, voor de partijen die zijn opgenomen in bijlage B. De Unie heeft het Protocol van Kyoto goedgekeurd bij Besluit 2002/358/EG van de Raad (2). De Unie en haar lidstaten hebben het Protocol van Kyoto geratificeerd op 31 mei 2002, en zijn overeengekomen hun verbintenissen in de eerste verbintenisperiode gezamenlijk na te komen. IJsland heeft het Protocol van Kyoto op 23 mei 2002 geratificeerd.
d)

een zesde van het overschot van de Unie wordt toegewezen aan de lidstaten die een bbp per hoofd van de bevolking (bbp in 2013 in euro tegen marktprijzen) van minder dan 90 % van het Uniegemiddelde hebben, in verhouding tot hun totale emissieniveaus zoals vastgesteld in tabel 1 in bijlage I bij dit besluit.
(38)

Subsidiair doet de Commissie opmerken dat AFR op het tijdstip van de steunverlening ook had voldaan aan de definitie van een onderneming in moeilijkheden van punt 11 van de richtsnoeren. Volgens dat punt kan, zelfs wanneer aan geen van de in punt 10 van de richtsnoeren genoemde voorwaarden is voldaan, een onderneming toch als onderneming in moeilijkheden worden beschouwd, met name wanneer de typische symptomen van een onderneming in moeilijkheden aanwezig zijn, zoals toenemende verliezen en een dalende omzet. Volgens punt 11 van de richtsnoeren komt een onderneming in moeilijkheden hoe dan ook slechts voor steun in aanmerking wanneer zij aantoonbaar niet in staat is met haar eigen middelen of met van haar eigenaren/aandeelhouders of op de markt verkregen kapitaal haar herstel te verwezenlijken. In deze bepaling wordt dus herhaald dat bij het beantwoorden van de vraag of een onderneming een onderneming in moeilijkheden is, rekening moet worden gehouden met alle relevante aanwijzingen, maar dat een bepalend gewicht moet worden toegekend aan de mogelijkheden van de onderneming om zich, zonder ingrijpen van de overheid, te herstellen. De Commissie wijst er voorts op dat, overeenkomstig vaste rechtspraak (13), dergelijke „symptomen” cumulatief noch uitputtend zijn en dat er geen minimumaantal indicatoren is dat aanwezig moet zijn om aan dit criterium te voldoen.
(3)

Overeenkomstig Beschikking C(2004) 1493 (3) heeft de Commissie in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie de referenties gepubliceerd van de normen EN 12586:1999 en EN 12586:1999/AC 2002 over zuigspeenhouders en EN 1400:2002 (delen 1, 2 en 3) over fopspenen.
(7)

Op 2 oktober 2014 heeft het Europese multistakeholderplatform inzake ICT-normalisatie 27 profielen op het gebied van „Integrating the Healthcare Enterprise” (IHE) geëvalueerd aan de hand van de voorschriften van bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1025/2012 en heeft het een positief advies uitgebracht over de vaststelling daarvan als referentie bij overheidsopdrachten. De evaluatie van de 27 IHE-profielen is vervolgens ter raadpleging voorgelegd aan het e-gezondheidsnetwerk dat is opgericht bij artikel 14 van Richtlijn 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad (7); dit netwerk heeft het positieve advies over de vaststelling onderschreven.
(2)

In november 2012 heeft het Verenigd Koninkrijk zijn eerder in december 2010 gemaakte formele bezwaar met betrekking tot norm EN 12635:2002+A1:2008 „Industriële bedrijfs- en garagedeuren en hekken — Installatie en gebruik” bijgewerkt door toevoeging van EN 13241-1:2003+A1:2011 „Industriële en commerciële garagedeuren en -poorten — Productnorm — Deel 1: Producten zonder brand- of rookwerende eigenschappen” die door het Europees Comité voor Normalisatie (CEN) is voorgesteld voor harmonisatie uit hoofde van Richtlijn 2006/42/EG en die voor het eerst in het Publicatieblad van de Europese Unie van 18 november 2011 (3) is bekendgemaakt.