Advies van de Raad

van 12 februari 2002

over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de periode 2003-2005

(2002/C 51/03)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid(1), en met name op artikel 5, lid 3,

Gezien de aanbeveling van de Commissie,

Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,

BRENGT HET VOLGENDE ADVIES UIT:

Op 12 februari 2002 heeft de Raad het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Frankrijk voor de periode 2002-2005 besproken.

Volgens het geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2001 bedraagt de reële BBP-groei in 2001 2,3 % en in 2002 2,5 %. Voor de periode van 2003 tot 2005 zijn de prognoses gebaseerd op twee macro-economische scenario's: een "voorzichtig" scenario waarin de groei van het BBP gemiddeld 2,5 % bedraagt, hetgeen wordt beschouwd als het huidige niveau van de potentiële groei, en een "gunstig" scenario waarin de reële BBP-groei oploopt tot 3 %. Het begrotingstekort van de totale overheid blijft volgens de ramingen in 2001 en 2002 ongewijzigd op 1,4 % van het BBP, het niveau dat in 2000 werd bereikt. Van 2003 tot 2005 zal het begrotingstekort volgens het voorzichtige scenario verminderen tot 1,3 % van het BBP in 2003 en 0,5 % van het BBP in 2004, waarna de begroting naar verwachting in 2005 in evenwicht zal komen. De begrotingsaanpassing zal sneller verlopen indien het gunstige scenario bewaarheid zou worden, volgens hetwelk de begroting naar verwachting in 2004 in evenwicht zal komen, waarna in 2005 een overschot van 0,3 % van het BBP zal worden bereikt. De overheidsschuld, die wordt geraamd op 57,1 % van het BBP in 2001, zal volgens het voorzichtige scenario in 2005 gedaald zijn tot 52,9 % van het BBP en volgens het gunstige scenario tot 51,8 % van het BBP.

De Raad is van mening dat de macro-economische prognoses risico's inhouden in die zin, dat de ontwikkeling op korte termijn minder gunstig zou kunnen zijn: volgens recentere ramingen is de reële BBP-groei in 2001 niet hoger dan 2 % en in 2002 niet hoger dan 1,5 %; de Raad merkt derhalve op dat het begrotingstekort in 2002, het eerste jaar van de prognoses, waarschijnlijk groter zal zijn dan oorspronkelijk werd verwacht. Voor de komende jaren beschouwt de Raad het "voorzichtige" scenario, waarin de reële BBP-groei van 2003 tot en met 2005 gemiddeld 2,5 % bedraagt, als het meest waarschijnlijke.

De Raad merkt op dat het tekort van de totale overheid volgens het voorzichtige scenario pas vanaf 2004 significant kleiner zal worden; de voor 2003 verwachte vermindering is marginaal en het tekort voor dat jaar zal min of meer op hetzelfde peil blijven als in 2000. Ook in conjunctuurgezuiverde termen blijft het tekort in 2000-2003 min of meer ongewijzigd. Hoewel het tekort in de eerste jaren hoger uitvalt dan verwacht, wordt er in 2005 een evenwicht bereikt. Dat is echter een jaar later dan in het advies van vorig jaar werd aanbevolen. De Raad dringt er derhalve bij de Franse autoriteiten op aan alles in het werk te stellen om in 2004 een evenwicht te bereiken.

De in het geactualiseerde stabiliteitsprogramma 2001 opgenomen begrotingsdoelstellingen voldoen aan de vereiste van het stabiliteits- en groeipact dat de begroting in 2004 en 2005 vrijwel in evenwicht moet zijn of een overschot moet vertonen, hoewel conjunctuurgezuiverd pas in het laatstgenoemde jaar een evenwicht wordt verwacht. De onderliggende begrotingssituatie verschaft echter een veiligheidsmarge om vanaf 2001 te voorkomen dat de drempel van 3 % van het BBP wordt overschreden, ondanks het feit dat de macro-economische prognoses minder gunstige ontwikkelingen te zien geven.

De Franse begrotingsstrategie is gebaseerd op tevoren vastgestelde meerjarennormen voor de reële uitgaven; de Raad staat positief tegenover een dergelijke strategie, want hij is van mening dat een duidelijke bindende norm voor de uitgaven een transparante begrotingsaanpassing waarborgt. De Raad merkt echter op dat, bij macro-economische ontwikkelingen die in overeenstemming met de officiële verwachtingen zijn, de naleving van de uitgavennorm zoals deze in het stabiliteitsprogramma 1998 voor de periode 2000-2002 was vastgesteld, de geraamde vermindering van het begrotingstekort van de totale overheid min of meer zou hebben gegarandeerd voor dezelfde periode, ondanks de tenuitvoerlegging van de belastinghervorming. Meer in het bijzonder merkt de Raad op dat de uitgaven in 2002 volgens de planning iets sneller zullen stijgen dan in de globale richtsnoeren voor het economisch beleid 2001 was aanbevolen. De Raad juicht het echter toe dat de meerjarennorm voor de uitgaven voor de periode 2003-2005 thans is verlaagd tot 4 %. De Raad moedigt de Franse autoriteiten aan deze norm volledig na te leven.

De Raad is ingenomen met het voornemen elke verlaging van de belastingdruk na 2003 afhankelijk te stellen van de reële BBP-groei en van de vraag of de begroting nagenoeg in evenwicht is of een overschot vertoont.

Het nastreven van begrotingsevenwicht is een noodzakelijke stap op de weg naar een meer houdbare situatie van de openbare financiën met het oog op de begrotingslasten die voortvloeien uit de vergrijzing in Frankrijk. De Raad merkt op dat de in het geactualiseerde programma 2001 uiteengezette strategie voor de voorbereiding op deze uitdaging ambitieuzer zou kunnen zijn. De Raad acht het noodzakelijk dat Frankrijk zo spoedig mogelijk verdere vooruitgang boekt bij de hervorming van het pensioenstelsel.

(1) PB L 209 van 2.8.1997.