§ 3.

(1) Wanneer een televisie-omroeporganisatie exclusieve uitzendrechten voor een in krachtens § 4 uitgevaardigd besluit genoemd evenement verworven heeft, maakt zij het mogelijk dat dit evenement door middel van een in Oostenrijk vrij toegankelijk televisieprogramma door ten minste 70 % van de betalers van de omroepbijdrage of kijkers die van deze bijdrage vrijgesteld zijn, op de in het besluit vastgelegde wijze gevolgd kan worden (via rechtstreekse of uitgestelde, volledige of gedeeltelijke verslaggeving). In deze alinea wordt verslaggeving als uitgesteld beschouwd indien er tussen het begin van het evenement en het begin van de uitzending een periode van niet meer dan 24 uur ligt. (2) In deze wet worden onder vrij toegankelijke televisieprogramma's programma's verstaan die de televisiekijker zonder aanvullende of regelmatige betalingen voor het gebruik van technische voorzieningen voor decodering ontvangen kan. Als aanvullende betalingen in de zin van deze alinea gelden niet de omroepbijdrage (§ 2 Rundfunkgebührengesetz — RGG) („wet op de omroepbijdrage”), de programmavergoeding (§ 20 Rundfunkgesetz — RFG) („Omroepwet”), de betaling voor een aansluiting op een kabelnet en de aan een kabelexploitant te betalen abonnementskosten. (3) Aan de in alinea 1 vermelde verplichting wordt ook geacht te zijn voldaan indien de televisie-omroeporganisatie op aantoonbare en gepaste wijze tegen passende marktvoorwaarden getracht heeft de ontvangst van het evenement in de zin van artikel 1 via een vrij toegankelijk programma mogelijk te maken. Voor het treffen van een minnelijke schikking over deze voorwaarden kan een televisie-omroeporganisatie zich wenden tot de Bundeskommunikationssenat (de toezichthoudende beroepsinstantie voor de media). Deze instantie heeft tot taak om in overleg met de betrokkenen een schikking tot stand te brengen en een verslag van de onderhandelingen en de uitkomst daarvan op te stellen. (4) Wanneer er geen schikking wordt getroffen, besluit de Bundeskommunikationssenat op verzoek van een van de betrokken televisie-omroeporganisaties of de organisatie in voldoende mate haar verplichting overeenkomstig de alinea's 1 en 3 nagekomen is. Indien zulks niet het geval is, stelt de Bundeskommunikationssenat in plaats van de omroep de passende marktvoorwaarden in de zin van alinea 3 vast. De Bundeskommunikationssenat stelt met name een passende marktprijs voor het verlenen van uitzendrechten vast. (5) Een omroeporganisatie die haar verplichting overeenkomstig alinea 1 niet in voldoende mate nagekomen is, kan met het oog op schadeloosstelling een civiele procedure aanspannen. De aanspraak op schadevergoeding betreft ook compensatie voor gederfde inkomsten. (6) Een vordering tot schadevergoeding is slechts ontvankelijk wanneer een besluit overeenkomstig alinea 4 genomen is. Onverminderd alinea 7, zijn de rechterlijke instantie en de bij de procedure betrokken partijen volgens alinea 4 gebonden aan een definitieve beslissing. (7) Wanneer de rechter in een procedure volgens alinea 6 de beslissing onrechtmatig acht, beëindigt hij de procedure en dient overeenkomstig artikel 131, lid 2, van de B-VG (federale grondwet) een verzoek in bij het Verwaltungsgerichtshof (administratieve gerechtshof) om een uitspraak betreffende de eventuele wederrechtelijkheid van het besluit. Nadat het Verwaltungsgerichtshof vonnis heeft gewezen, zet de rechter de procedure voort en doet met inachtneming van de rechtsopvatting van het Verwaltungsgerichtshof uitspraak in het rechtsgeding.