BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 29 september 2006

betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap voor een in de lidstaten uit te voeren basisonderzoek naar de prevalentie van salmonella bij slachtvarkens

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2006) 4306)

(2006/668/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (1), en met name op artikel 20,

Overwegende hetgeen volgt:

Het wetenschappelijke panel voor biologische gevaren van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft tijdens zijn vergadering op 16 maart 2006 op verzoek van de Commissie een advies uitgebracht in verband met „risicobeoordeling en mogelijkheden tot beperking van salmonella in de varkenshouderij”. In het advies worden technische specificaties voorgesteld voor een basisonderzoek naar de prevalentie van salmonella bij mestvarkens in de Europese Unie.

Om de communautaire doelstelling vast te stellen, zijn vergelijkbare gegevens over de prevalentie van salmonella bij slachtvarkens in de lidstaten nodig. Aangezien dergelijke gegevens niet beschikbaar zijn, moet een speciaal onderzoek worden uitgevoerd. Daarbij moet de prevalentie van salmonella bij slachtvarkens gedurende een voldoende lange periode worden gemonitord om met eventuele seizoensgebonden afwijkingen rekening te houden.

In het advies van de EFSA wordt aanbevolen om in het slachthuis monsters te nemen van de ileocaecale lymfeklieren ter bepaling van de salmonellastatus van de slachtvarkens. Dergelijke monsters moeten daarom worden gebruikt als instrument voor de monitoring van de prevalentie van salmonella bij slachtvarkens. Het is wenselijk dat dit basisonderzoek ook wordt gebruikt voor de evaluatie van het effect van besmetting van de varkens tijdens het transport en de onderbrenging in stallen, en besmetting van het karkas tijdens het slachtproces aan de hand van karkasswabs. Bovendien zijn serologische methoden ontwikkeld voor de evaluatie van de salmonellastatus van een varken en deze methoden kunnen worden gebruikt voor de monitoring van salmonella bij varkens in het kader van de nationale bestrijdingsprogramma’s die worden uitgevoerd overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2160/2003.

Het onderzoek moet technische gegevens verschaffen die nodig zijn voor de ontwikkeling van de communautaire wetgeving op veterinair gebied. Aangezien het van belang is om vergelijkbare gegevens over de prevalentie van salmonella bij slachtvarkens in de lidstaten te verzamelen, moeten zij van de Gemeenschap een financiële bijdrage krijgen voor de toepassing van de specifieke vereisten van het onderzoek. De uitgaven voor laboratoriumtests moeten voor 100 % worden vergoed, zij het tot een bepaald maximum. Alle andere kosten, zoals bemonsterings-, reis- en administratiekosten, komen niet voor een financiële bijdrage van de Gemeenschap in aanmerking.

De koers voor de omrekening van betalingsaanvragen in nationale valuta’s zoals omschreven in artikel 1, onder d), van Verordening (EG) nr. 2799/98 van de Raad van 15 december 1998 tot vaststelling van het agromonetaire stelsel voor de euro (3) , moet worden verduidelijkt.

De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

Doel van het onderzoek en algemene bepalingen

1. Er wordt een onderzoek uitgevoerd ter beoordeling van de prevalentie in de Gemeenschap van Salmonella spp. bij in het slachthuis bemonsterde slachtvarkens. Het onderzoek wordt ook gebruikt voor de gelijktijdige verzameling van gegevens over de besmetting van karkassen in slachthuizen en over de relatie tussen bacteriologische en serologische tests.

2. De resultaten van het onderzoek worden gebruikt voor de vaststelling van communautaire doelstellingen, zoals bedoeld in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 2160/2003, en om na te gaan wat de beste aanpak is om in de toekomst de verwezenlijking van de doelstelling te evalueren.

3. Het onderzoek strekt zich uit over een periode van één jaar, ingaande op 1 oktober 2006.

4. Voor de toepassing van deze beschikking wordt verstaan onder „bevoegde autoriteit”: de autoriteit of autoriteiten van een lidstaat, zoals aangewezen krachtens artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2160/2003.

Artikel 2

Technische specificaties

Het onderzoek bij slachtvarkens wordt door de lidstaten georganiseerd en wordt vanaf 1 oktober 2006 in slachthuizen uitgevoerd. De bemonstering en de analyse geschieden door de bevoegde autoriteit of onder haar toezicht.

De bemonstering en de analyse worden uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen in bijlage I.

Artikel 3

Gegevensverzameling, beoordeling en rapportering

1. De bevoegde autoriteit die overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Richtlijn 2003/99/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) verantwoordelijk is voor de opstelling van het jaarlijkse nationale verslag, verzamelt en beoordeelt de overeenkomstig artikel 2 van deze beschikking behaalde resultaten en deelt alle nodige gegevens en de beoordeling daarvan aan de Commissie mee.

2. De Commissie stuurt de gegevens door naar de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, die ze zal bestuderen.

3. De nationale geaggregeerde gegevens en resultaten worden op een zodanige wijze openbaar gemaakt dat de vertrouwelijkheid wordt gewaarborgd.

Artikel 4

Omvang van de financiële bijdrage van de Gemeenschap

1. De Gemeenschap verleent een financiële bijdrage voor de door de lidstaten gemaakte kosten voor laboratoriumtests, namelijk de bacteriologische detectie van Salmonella spp., de serotypering van de desbetreffende isolaten en het serologische onderzoek.

2. De financiële bijdrage van de Gemeenschap bedraagt maximaal 20 EUR per test voor de bacteriologische detectie van Salmonella spp., 30 EUR voor de serotypering van de desbetreffende isolaten en 10 EUR voor het serologische onderzoek op vleessap.

3. De financiële bijdrage van de Gemeenschap mag de in bijlage II voor de duur van het onderzoek vastgestelde bedragen niet overschrijden.

Artikel 5

Voorwaarden voor de toekenning van de financiële bijdrage van de Gemeenschap

1. De in artikel 4 bedoelde financiële bijdrage wordt aan de lidstaten verleend op voorwaarde dat het onderzoek wordt uitgevoerd volgens de desbetreffende bepalingen van het Gemeenschapsrecht, met inbegrip van de mededingingsregels en de voorschriften inzake de gunning van overheidsopdrachten, en op voorwaarde dat:

uiterlijk op 28 februari 2007 een voortgangsverslag over de eerste drie maanden van het onderzoek wordt ingediend. Het voortgangsverslag moet alle gegevens bevatten waarom wordt gevraagd in bijlage III van het advies van het wetenschappelijke panel voor biologische gevaren op verzoek van de Commissie in verband met „risicobeoordeling en mogelijkheden tot beperking van salmonella in de varkenshouderij”;

uiterlijk op 31 oktober 2007 een eindverslag over de technische uitvoering van het onderzoek wordt ingediend, vergezeld van bewijsstukken ter staving van de in de periode van 1 oktober 2006 tot en met 30 september 2007 gedane uitgaven en behaalde resultaten; de bewijsstukken ter staving van de uitgaven moeten ten minste de in bijlage III vermelde gegevens bevatten;

2. Op verzoek van de betrokken lidstaat kan een voorschot van 50 % van het in bijlage II bedoelde totaalbedrag worden betaald.

3. Bij niet-naleving van de in lid 1, onder c), aangegeven termijn wordt de te betalen financiële bijdrage progressief verminderd met 25 % van het totaalbedrag op 15 november 2007, 50 % op 1 december 2007 en 100 % op 15 december 2007.

Artikel 6

Omrekeningskoers voor aanvragen in nationale valuta’s

De omrekeningskoers voor in maand „n” ingediende aanvragen in nationale valuta’s is die van de tiende dag van maand „n+1” of die van de eerste voorafgaande dag waarvoor een algemene notering beschikbaar is.

Artikel 7

Toepassing

Deze beschikking is van toepassing met ingang van 1 oktober 2006.

Artikel 8

Adressaten

Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.

(1) PB L 224 van 18.8.1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2006/53/EG (PB L 29 van 2.2.2006, blz. 37).

(2) PB L 325 van 12.12.2003, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1003/2005 van de Commissie (PB L 170 van 1.7.2005, blz. 12).

(3) PB L 349 van 24.12.1998, blz. 1.

(4) PB L 325 van 12.12.2003, blz. 31.

BIJLAGE I

Technische specificaties overeenkomstig artikel 2

1. Steekproefkader

Een minimumaantal varkens die gedurende ten minste de voorgaande drie maanden in de lidstaat zijn gehouden, wordt aselect bemonsterd overeenkomstig tabel 1.

Tabel 1

Minimale monstergrootte

Aantal varkens in de populatie Minimale monstergrootte (1) > 20 000 000 2 400 10 000 000 tot 20 000 000 1 067 2 000 000 tot 10 000 000 600 < 2 000 000 384

De lidstaten nemen een 10 % extra aantal monsters die worden geanalyseerd als sommige monsters om diverse redenen van de studie worden uitgesloten.

De monsters worden per maand gestratificeerd om ervoor te zorgen dat de verschillende seizoenen worden bestreken.

De monsters worden gestratificeerd per slachthuis dat deelneemt, in verhouding tot de capaciteit van het slachthuis. Elke lidstaat rangschikt alle slachthuizen overeenkomstig het aantal mestvarkens die zij in het voorgaande jaar hebben geslacht. Aldus gaat elke lidstaat na welke installaties samen goed waren voor ten minste 80 % van alle geslachte mestvarkens.

Het totale aantal varkens en karkassen dat moet worden bemonsterd in elk slachthuis dat aan de studie deelneemt, wordt geschat door de monstergrootte (bv. 2 400) te vermenigvuldigen met het aandeel aan in het voorgaande jaar verwerkte mestvarkens. Als een slachthuis goed was voor 25 % van de in de geselecteerde slachthuizen (die welke ten minste 80 % van alle in de lidstaat geslachte mestvarkens vertegenwoordigen) geslachte mestvarkens, worden bijvoorbeeld (2 400 × 0,25 =) 600 varkens bemonsterd. Deze moeten gelijkelijk worden verdeeld, zodat over een periode van twaalf maanden elke maand 50 varkens worden bemonsterd. Een ander voorbeeld wordt gegeven in tabel 2.

Als een slachthuis niet langer in bedrijf is, als een nieuwe installatie in gebruik is genomen of als tijdens het onderzoek een belangrijke verandering in de capaciteit van de installatie te verwachten valt, wordt de geschatte capaciteit natuurlijk dienovereenkomstig aangepast.

Tabel 2

Weging van slachthuizen voor de bepaling van het aantal in elk slachthuis te bemonsteren mestvarkens; berekening van de bemonsterde dieren per slachthuis

Slachthuis-ID Aantal in het voorgaande jaar verwerkte mestvarkens Percentage van het totale aantal in de studie opgenomen geslachte dieren Aantal monsters per slachthuis Monsters per maand (/12) AXD 88 000 17,6 0,176 × 2 400 = 422,4 422,4:12 = 36 SVH 25 000 5,0 TPB 75 000 15,0 MLG 100 000 20,0 GHT 212 000 42,4 Totaal 500 000 (2) 100,0

Voor elk slachthuis wordt elke maand een getal tussen 1 en 31 aselect geselecteerd. Als het aselect geselecteerde getal voor die maand een slachtdag is, wordt die dag voor bemonstering geselecteerd. Zo niet, dan wordt een nieuw getal aselect geselecteerd. Dit proces vindt één keer per maand plaats en wordt zoveel keren herhaald als er in het slachthuis monsters moeten worden genomen. In slachthuis AXD wordt het proces bijvoorbeeld ten minste 36 keer herhaald om ten minste 36 werkdagen aselect te selecteren. Het is natuurlijk mogelijk dat op dezelfde dag meer dan één karkas wordt bemonsterd.

Aangezien het aantal op een bepaalde dag geslachte dieren enorm kan verschillen, vindt de aselecte selectie van het afzonderlijke dier in het slachthuis plaats op de aselect voor de bemonstering geselecteerde dag. Op die dag is het totale aantal dieren bekend en het personeel van het slachthuis selecteert dan aselect één of meer karkassen aan de hand van een verstrekt randomisatieblad dat is gegenereerd onder gebruikmaking van een maximum dat hoger is dan het hoogst mogelijke aantal op een willekeurige dag in enig slachthuis in de lidstaat geslachte mestvarkens.

Een randomisatietabel kan er dan uitzien zoals die in tabel 3.

Tabel 3

Randomisatietabel

Slachthuis Dag van de maand Identiteit van het karkas (3) AXD 19 5 4 2 12 124 12 2 8 59

De volgende dieren/karkassen worden van het basisonderzoek uitgesloten:

— dieren met een levend gewicht van minder dan 50 kg of meer dan 170 kg,

— dieren die een noodslachting hebben ondergaan,

— volledig afgekeurde karkassen.

2. Monsters

2.1. Bemonstering in het algemeen

De volgende monsters worden verzameld:

— Alle ileocaecale lymfeklieren of ten minste vijf afzonderlijke lymfeklieren van alle geselecteerde varkens. Zo mogelijk wordt ten minste 25 g lymfeklieren zonder vet of bindweefsel verzameld.

— Een spons waarmee overeenkomstig punt 2.3 per karkas vier plaatsen worden afgestreken van in totaal ten minste 384 varkens, aselect geselecteerd uit de geselecteerde varkens. De sponsbemonsteringsmethode wordt gebruikt overeenkomstig de meest recente editie van ISO-norm 17604. Deze bemonstering wordt uitgevoerd in België, Tsjechië, Denemarken, Frankrijk, Ierland, Cyprus, Letland, Litouwen, Oostenrijk, Polen, Slovenië, Zweden en het Verenigd Koninkrijk.

— Een spiermonster voor serologisch onderzoek op vleessap of bloed (indien gelijkwaardig met de methode voor vleessap) van alle geselecteerde varkens. Er moet voldoende nek- of middenrifspier worden genomen om genoeg vleessap te verkrijgen voor het bevriezen en bewaren van een gedeelte daarvan voor latere vergelijkende studies. Deze bemonstering wordt uitgevoerd in Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Ierland, Cyprus, Litouwen, Nederland, Slovenië, Zweden en het Verenigd Koninkrijk.

In het slachthuis worden gegevens bewaard over het bemonsterde spierweefsel, het tijdstip en de datum van de monsterneming van elk monster en het tijdstip en de datum van inontvangstneming van het monster door de koerierdienst, onder vermelding van de naam daarvan.

2.2. Bijzonderheden over de bemonstering van ileocaecale lymfeklieren

Het mesenterium tussen het caecum en het gedeelte van het ileum dat het dichtst bij het caecum ligt, wordt opengetrokken zodat de ileocaecale lymfeklieren aan het oppervlak van het opengetrokken gebied zichtbaar worden. Ingeval afzonderlijke klieren worden verzameld, worden zij zonder een mes, maar met handschoenen aan, uit het aldus geopende mesenterium verwijderd. De afzonderlijke lymfeklieren of alle lymfeklieren tezamen worden in een plastic zak gedaan, waarop datum, tijdstip, identificatie van het slachthuis en identificatiecode van het monster worden vermeld.

2.3. Bijzonderheden over karkasbemonstering door oppervlakte-swabbemonstering

De bemonstering van het karkas wordt uitgevoerd na uitname van de ingewanden en vóór koeling. Een oppervlakte van circa 100 cm2 per plaats wordt afgestreken onder gebruikmaking van één enkele schuurspons op alle volgende plaatsen, zoals hieronder aangegeven en genummerd overeenkomstig bijlage A bij ISO-norm 17604:

— achterpoot, mediaal (9),

— abdomen, lateraal (buik, 3),

— middenrug (4),

— kaak (7).

Twee plaatsen worden met een schrobbende beweging afgestreken met één zijde van de spons, die dan wordt omgedraaid voor de twee overige plaatsen. Er moet voldoende druk worden uitgeoefend om het laagste gedeelte van het karkas een beetje (2-5 mm) weg te duwen van de monsternemer. De spons wordt in totaal circa tien keer in verticale richting en tien keer in horizontale richting over elke bemonsteringsplaats gewreven. Als sjablonen worden gebruikt, worden voorzorgsmaatregelen genomen om kruisbesmetting tussen karkassen te vermijden.

Het monster wordt opgeslagen en vervoerd bij een temperatuur van maximaal 7 °C. Op de plastic zak worden datum, tijdstip, identificatie van het slachthuis en identificatiecode van het monster vermeld.

3. Vervoer

De monsters worden binnen 36 uur per expresse of per koerierdienst verstuurd en het laboratorium moet deze uiterlijk 72 uur na de bemonstering ontvangen. Monsters die later dan 72 uur na de bemonstering in het laboratorium aankomen, worden weggegooid, tenzij binnen 96 uur na de bemonstering met de analyse wordt begonnen en de koudeketen niet is onderbroken.

4. Analyse van de monsters

De analyse en de serotypering vinden plaats in het nationale referentielaboratorium. Indien het nationale referentielaboratorium niet over de capaciteit beschikt om alle analyses te verrichten, of indien het referentielaboratorium niet het laboratorium is dat gewoonlijk de tests uitvoert, kunnen de bevoegde autoriteiten besluiten een beperkt aantal andere laboratoria die betrokken zijn bij het officiële toezicht op salmonella, voor het verrichten van de analyses aan te wijzen. Deze laboratoria moeten over bewezen ervaring beschikken in het gebruik van de vereiste opsporingsmethode, een kwaliteitsborgingssysteem toepassen overeenkomstig ISO-norm 17025 en onder toezicht van het nationale referentielaboratorium staan.

In het laboratorium worden de monsters koel bewaard tot het bacteriologische onderzoek, dat moet worden uitgevoerd binnen 24 uur na ontvangst zodat met de analyse uiterlijk 96 uur na de verzameling van het monster wordt begonnen.

Het spiermonster moet bevroren blijven tot de analyse, die onmiddellijk na de ontdooiing moet worden uitgevoerd.

4.1. Voorbereiding van het monster voor het bacteriologische onderzoek

Het oppervlak van de lymfeklieren wordt vóór de analyse ontsmet door ze in absolute alcohol onder te dompelen en daarna aan de lucht te laten drogen.

Alle lymfeklieren worden samengevoegd en in een plastic zak gedaan, waarna met een hamer of zo op de plastic zak wordt geslagen zodat de lymfeklieren worden fijngemaakt.

De gehomogeniseerde lymfeklieren worden gewogen en in een steriele container met voorverwarmd gebufferd peptonwater (BPW) in een verdunning van 1:10 geplaatst. De containers worden gedurende in totaal (18 ± 2) uren bij een temperatuur van (37 ± 1) °C geïncubeerd.

Wat de swabmonsters betreft, wordt in het laboratorium 100 ml BPW voor voorophoping toegevoegd. Het monster wordt gedurende een nacht bij 37 °C geïncubeerd en op salmonella onderzocht volgens de methode waarbij een semisolide medium (gemodificeerd semisolide Rappaport-Vassiliadis-medium, MSRV) wordt gebruikt (ontwerp van bijlage D bij ISO-norm 6579:2002(E)).

4.2. Detectiemethode voor het bacteriologische onderzoek

De gebruikte methode is de door het communautaire referentielaboratorium (CRL) voor salmonella in Bilthoven, Nederland, aanbevolen methode. Deze methode wordt beschreven in de meest recente versie van het ontwerp van bijlage D bij ISO 6579:2002: „Detection of Salmonella spp. in animal faeces and in samples of the primary production stage”. Bij deze methode wordt MSRV gebruikt als enig selectief ophopingsmedium.

4.3. Serotypering

Alle geïsoleerde en als Salmonella spp. bevestigde stammen worden geserotypeerd volgens het Kaufmann-White-schema.

Voor de kwaliteitsborging worden 16 typeerbare stammen en 16 niet-typeerbare isolaten naar het CRL gestuurd. Als minder stammen zijn geïsoleerd, worden alle stammen naar het CRL gestuurd.

4.4. Faagtypering

Als een faagtypering van isolaten van Salmonella serovar Typhimurium en Salmonella serovar Enteritidis wordt uitgevoerd (optioneel), wordt gebruik gemaakt van de methoden die zijn beschreven door het WHO Reference Centre for phage typing of Salmonella van de Health Protection Agency (HPA), Colindale, Verenigd Koninkrijk.

4.5. Tests op antimicrobiële gevoeligheid

Voor de uitvoering van tests op antimicrobiële gevoeligheid (optioneel) wordt gebruik gemaakt van een gevalideerde en gecontroleerde testmethode, zoals die welke worden aanbevolen door het National Committee for Clinical Laboratory Standards (NCCLS, sinds 1 januari 2005: „Clinical and Laboratory Standards Institute” — CLSI).

Zowel agardiffusie- als bouillondilutiemethoden komen daarvoor in aanmerking. De resultaten worden meegedeeld in de vorm van zowel kwantitatieve gegevens (MIC voor dilutiemethoden en inhibitiezonediameter voor diffusiemethoden) als kwalitatieve gegevens (aandeel resistente isolaten). De kwalitatieve gegevens worden gebaseerd op de interpretatie volgens de epidemiologische cut-off-waarden zoals beschreven door het Europees Comité voor tests op antimicrobiële resistentie (Eucast) op http://www.eucast.org

De isolaten worden getest op gevoeligheid voor de onderstaande antimicrobiële stoffen:

— ampicilline of amoxicilline,

— tetracycline,

— chlooramfenicol,

— florfenicol,

— nalidixinezuur,

— ciprofloxacin (bij voorkeur) of enrofloxacin,

— sulfonamide (bij voorkeur sulfametoxazol),

— sulfonamide/trimethoprim of trimethoprim,

— gentamicine,

— streptomycine,

— kanamycine (bij voorkeur) of neomycine,

— derde generatie-cefalosporine (bij voorkeur cefotaxime),

— colistine (optioneel).

De lidstaten worden aangemoedigd om vóór de aanvang van de studie een opleiding voor de betrokken partijen te organiseren.

5. Gegevens over bacteriologisch onderzoek en opslag van monsters

De gegevens over het bacteriologische onderzoek worden voor alle monsters bewaard in een formaat volgens het voorbeeld in tabel 4 of een vergelijkbaar formaat.

Alle geïsoleerde stammen worden opgeslagen bij de nationale referentielaboratoria van de verschillende lidstaten, zolang de integriteit van de stammen is gewaarborgd (minimaal vijf jaar).

Alle monsters van vleessap voor serologisch onderzoek worden gedurende twee jaar bevroren opgeslagen.

Tabel 4

Voorbeeld van te bewaren gegevens over alle verwerkte monsters

Monster Ontvangst Analyse Monster-ID + type(1) (4) Slachthuis-ID Naam Datum Tijdstip Naam Datum Tijdstip Positief of negatief Serovar Faagtype Antibiogram Opslag-ID 1 S EU012 PW 3.10.2006 12.00 AB 3.10 14.00 Negatief 2 L EU023 PW 4.10 12.30 AB 4.10 14.00 Positief Typh DT104 ASTSu (ID-nr.) 3 L EU083 PW 8.10 16.30 AB 9.10 9.00 Positief Agona n.v.t. (5) ASTE (ID-nr.)

6. Verslagen van de lidstaten

De nationale autoriteit die verantwoordelijk is voor de opstelling van het jaarlijkse nationale verslag over de monitoring van salmonella bij dieren overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2003/99/EG, verzamelt en evalueert de resultaten en brengt verslag uit bij de Commissie.

In de verslagen worden ten minste de volgende gegevens opgenomen:

6.1. Algemene beschrijving van de uitvoering van het programma

— Beschrijving van de bestudeerde populatie, gestratificeerd volgens de capaciteit van de slachthuizen.

— Beschrijving van de aselecte procedure, inclusief kennisgevingssysteem.

— Berekende monstergrootte.

— Bijzonderheden over de autoriteiten en laboratoria die betrokken zijn bij de bemonstering/tests/typering.

— Algemene resultaten van de studie (aan bacteriologische en serologische onderzoeken onderworpen monsters, aantal positieve gevallen, serovar- faagtype- en antibiotica-resistentietests).

6.2. Volledige gegevens over elk bemonsterd dier en overeenkomstige testresultaten

De lidstaten leggen de resultaten van het onderzoek voor in de vorm van ruwe gegevens onder gebruikmaking van een door de Commissie verstrekte „data dictionary” en gegevensverzamelingsformulieren. Deze „dictionary” en deze formulieren worden door de Commissie vastgesteld:

— referentie van het slachthuis,

— capaciteit van het slachthuis,

— datum en tijdstip van de bemonstering,

— referentie van de monsters (bv. nummer),

— type genomen monsters: lymfeklieren, karkasswab,

— datum van verzending naar het laboratorium.

De volgende informatie wordt in de lidstaten verzameld voor elk monster dat naar het laboratorium wordt gestuurd:

— ID van het laboratorium (wanneer meerdere laboratoria bij het onderzoek betrokken zijn);

— vervoermiddel van de monsters;

— datum van ontvangst door het laboratorium;

— voor lymfeklierentest, gewicht van het specimen;

— resultaat voor het geteste afzonderlijke monster: „negatief” of, ingeval positief voor Salmonella spp., ook de resultaten van de serotypering „Salmonella serovar” of „niet-typeerbaar”;

— resultaten voor stammen die op antimicrobiële gevoeligheid worden getest en/of resultaten van faagtypering.

(1) Gebaseerd op een oneindige populatie (> 100 000 per jaar), een geschatte prevalentie van 50 %, een betrouwbaarheidsniveau van 95 % en een nauwkeurigheid van 2, 3, 4 respectievelijk 5 %.

(2) Dit aantal moet ten minste 80 % van de in een lidstaat geslachte mestvarkens vertegenwoordigen.

(3) Bijvoorbeeld het vijfde te verwerken karkas op de 19e dag van die maand moet voor het onderzoek worden bemonsterd.

(4) Type bemonstering: L = lymfeklieren, S = swab, MJ = vleessap

(5) n.v.t. = niet van toepassing (faagtypering wordt pas uitgevoerd na isolatie van Salmonella typhimurium en Salmonella Enteritidis).