ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
De in het stabiliteitsprogramma 2014 uiteengezette begrotingsstrategie heeft als doel de correctie van het buitensporig tekort tegen 2015 en het bereiken van de middellangetermijndoelstelling tegen 2017. Het stabiliteitsprogramma bevestigt de vorige middellangetermijndoelstelling van een begrotingsevenwicht, wat in overstemming is met de eisen van het stabiliteits- en groeipact. Het (herberekende) structurele saldo zal naar verwachting de middellangetermijndoelstelling echter niet tegen 2017 halen. Het stabiliteitsprogramma beoogt het tekort in 2015 tot onder 3 % van het bbp te brengen, wat overeenstemt met de doelstelling in de aanbeveling inzake de buitensporigtekortprocedure. Voor na 2015 streeft het stabiliteitsprogramma naar een gestage afname van het tekort, om in 2018 uit te komen op een overschot van 0,3 % van het bbp. Het stabiliteitsprogramma gaat ervan uit dat de overheidsschuld in 2015 met 81,1 % van het bbp haar hoogste punt zal bereiken, alvorens in 2016 te dalen tot 76 %. In zijn algemeenheid is de in het stabiliteitsprogramma weergegeven begrotingsstrategie in overeenstemming met de eisen van het stabiliteits- en groeipact. Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario, dat is opgesteld door een onafhankelijk instituut (het Instituut voor macro-economische analyse en ontwikkeling) is voorzichtig. In het stabiliteitsprogramma wordt een aantal aanvullende maatregelen vastgesteld die de kloof met de vereiste begrotingsinspanning helpen dichten. Op basis daarvan wordt ervan uitgegaan dat het stabiliteitsprogramma gedeeltelijk heeft beantwoord aan de autonome aanbeveling van de Commissie. Niettemin blijven er neerwaartse risico's aangezien de aan het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende maatregelen onvoldoende gedetailleerd zijn en veel ervan nog moeten worden vastgesteld.

Elke eventuele noodzaak tot aanvullende herkapitalisering van banken als gevolg van de kwaliteitsbeoordeling van de activa en de stresstest in Slovenië in 2013, zou de tekort- en de schuldquote vergroten, terwijl de opbrengsten van de succesvolle privatisering van openbare lichamen of overheidsbanken waarmee in de programmaprognoses geen rekening is gehouden, de schuldenlast zouden verlichten. Op grond van de prognose van de Commissie schiet de begrotingsinspanning voor de periode 2013-2014 1,4 % van het bbp tekort ten opzichte van de (gecorrigeerde) wijziging van het structurele saldo en 0,5 % van het bbp te kort ten opzichte van het bedrag van de voorgeschreven maatregelen dat ten tijde van de aanbeveling inzake de buitensporigtekortprocedure noodzakelijk werd geacht. Terwijl het stabiliteitsprogramma uitgaat van een tekort dat overeenstemt met de aanbeveling inzake de buitensporigtekortprocedure, wordt in de voorjaarsprognose 2014 van de Commissiediensten het tekort voor 2015 geraamd op 3,1 % van het bbp.
(9)

De in het stabiliteitsprogramma voor 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie voor de middellange termijn heeft tot doel in 2016 terug te keren naar de middellangetermijndoelstelling, na daarvan in 2015 in ruime mate te zullen afwijken. Het programma bevestigt de vorige middellangetermijndoelstelling van een overschot van 0,5 % van het bbp, wat overeenkomt met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Het (herberekende) structurele overheidsoverschot loopt naar verwachting terug van 1,4 % van het bbp in 2013 tot 1,1 % in 2014, waarna het in 2015 omslaat in een tekort van 0,1 % van het bbp. Daarna worden naar verwachting geleidelijk toenemende structurele overschotten gehaald. Daarom wordt verwacht dat Luxemburg zijn middellangetermijndoelstelling in 2014 haalt, maar daar in 2015 aanzienlijk van af zal wijken. Volgens het programma zou het groeipercentage van de overheidsuitgaven, de discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde niet meegerekend, hoger liggen dan het middellangetermijnreferentiepercentage voor de potentiële groei van het bbp in 2015. De programmadoelstellingen zijn gedeeltelijk in overeenstemming met de vereisten van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact, maar met name in 2015 wordt ervan afgeweken. De schuldquote bedroeg in 2013 23,1 % van het bbp, duidelijk minder dan de referentiewaarde van 60 % van het bbp; verwacht wordt dat deze in de loop van de programmaperiode verder zal dalen. Het macro-economische scenario dat de begrotingsprognoses in het programma onderbouwt, is door een onafhankelijke instantie (Statec) opgesteld en is voor 2014 en 2015 iets te optimistisch gestemd. De regering voorziet een bbp-groeipercentage van 3,2 % in zowel 2014 als 2015, terwijl de diensten van de Commissie in de voorjaarsprognoses van 2014 voor 2014 uitgaan van 2,6 % en voor 2015 van 2,7 %. Bovendien zijn de maatregelen die het begrotingstraject voor de periode 2015-2018 moeten onderbouwen nog niet volledig door de overheid gepreciseerd. Volgens de prognoses van de Commissie, waarbij geen rekening wordt gehouden met de meest recentelijk aangekondigde maatregelen, zal het structurele overschot naar verwachting teruglopen naar 0,6 % van het bbp in 2014 en in 2015 omslaan in een tekort van 1,3 % van het bbp. Het groeipercentage van de overheidsuitgaven ligt volgens raming in 2015 hoger dan het middellangetermijnreferentiepercentage voor de potentiële groei van het bbp, de discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde niet meegerekend. Op basis van de evaluatie van het stabiliteitsprogramma 2014 en de prognose van de Commissie, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97, is de Raad van mening dat het risico bestaat dat de streefcijfers van het stabiliteitsprogramma niet worden gehaald; deze zijn overigens slechts gedeeltelijk in overeenstemming met de vereisten van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact, met name vanaf 2015.
(9)

De in het stabiliteitsprogramma 2014 geschetste begrotingsstrategie heeft tot doel ervoor te zorgen dat uiterlijk in 2016 een structureel begrotingsevenwicht is gerealiseerd, en in het volgende jaar de middellangetermijndoelstelling (MTD) is verwezenlijkt. Het stabiliteitsprogramma bevestigt de eerdere middellangetermijndoelstelling van 0,75 % van het bbp, die in lijn is met de doelstellingen van het stabiliteits- en groeipact, maar de verwezenlijking ervan wordt uitgesteld tot 2017, zijnde één jaar later dan de doelstelling die was vastgelegd in het stabiliteitsprogramma van vorig jaar. De geplande jaarlijkse vooruitgang in de richting van de middellangetermijndoelstelling spoort met de aanpassing die het stabiliteits- en groeipact voorschrijft. Volgens het stabiliteitsprogramma wordt de uitgavenbenchmark in grote lijnen gerespecteerd gedurende de programmaperiode. De schuld ligt in 2013 met 101,5 % boven de in het Verdrag bepaalde referentiewaarde van 60 % van het bbp en zou volgens het stabiliteitsprogramma geleidelijk afnemen tot circa 93 % van het bbp in 2017. De doelstellingen van het stabiliteitsprogramma zijn in hun totaliteit in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario, dat door een onafhankelijke instelling (het Federaal Planbureau) is opgesteld, is aannemelijk. De groeivoorspellingen lopen gelijk met die van de diensten van de Commissie in de voorjaarsprognoses 2014. Het begrotingstraject is nog niet onderbouwd met maatregelen. De prognoses van de Commissie laten geen werkelijke structurele verbetering in 2014 zien en, in de gebruikelijke hypothese van ongewijzigd beleid, een structurele verslechtering in 2015. Dit brengt de verwezenlijking van de doelstellingen in gevaar en zou kunnen leiden tot een significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling in de jaren 2014‐2015. Bovendien zal België volgens de prognoses van de Commissie zowel in 2014 als in 2015 niet aan de schuldregel voldoen. In het licht van zijn evaluatie van het stabiliteitsprogramma en de prognoses van de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad, is de Raad van oordeel dat België in 2013 zijn overheidstekort duurzaam heeft teruggebracht tot onder de 3 % van het bbp, maar vanaf 2014 in aanzienlijke mate dreigt af te wijken van de vereisten van het preventieve gedeelte.
(9)

De doelstelling van de begrotingsstrategie die in het convergentieprogramma 2014 is opgenomen, is het behalen van de middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van – 1 % van het bbp in 2016. De middellangetermijndoelstelling is stringenter dan hetgeen het stabiliteits- en groeipact vereist. Bulgarije heeft gebruikgemaakt van de mogelijkheid van een tijdelijke afwijking van de middellangetermijndoelstelling met 0,6 % van het bbp in 2013 en met 0,1 % van het bbp in 2014 die voor gezamenlijk gefinancierde projecten is toegestaan. In het convergentieprogramma wordt uitgegaan van een verslechtering van het (herberekende) structurele saldo met 0,3 % van het bbp in 2014, tot – 1,3 % van het bbp, en van een verbetering met 0,3 % van het bbp in 2015, tot – 1,0 % van het bbp, waardoor wordt teruggekeerd naar een situatie waarin de middellangetermijndoelstelling weer wordt verwezenlijkt. De stijging van de overheidsuitgaven zou het desbetreffende benchmarkreferentiepercentage voor de uitgaven op middellange termijn in 2014-2015 niet overschrijden. De begrotingsplannen zijn dus in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. De schuldquote bedraagt aanzienlijk minder dan 60 % van het bbp; volgens het convergentieprogramma zal zij naar verwachting slechts lichtjes toenemen tot 20,6 % van het bbp tegen het einde van de programmaperiode. Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses in het convergentieprogramma ten grondslag ligt, is optimistisch voor de periode 2014-2015, met een verwachte jaarlijkse groei van 2,1 % in 2014 en 2,6 % in 2015, in plaats van respectievelijk 1,7 % in 2014 en 2,0 % in 2015 in de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissiediensten. Volgens de prognoses van de Commissie is de afwijking van Bulgarije van zijn middellangetermijndoelstelling in 2014 groter dan hetgeen wordt toegestaan op grond van de tijdelijke afwijking voor gezamenlijk gefinancierde projecten en zou de vereiste terugkeer naar de middellangetermijndoelstelling in 2015 niet worden verwezenlijkt. Op basis van zijn beoordeling van het convergentieprogramma 2014 en de prognoses van de Commissie is de Raad overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van mening dat het risico bestaat van een afwijking van de middellangetermijndoelstelling in 2014 en 2015.
De doelstelling van de in het stabiliteitsprogramma 2014 uiteengezette begrotingsstrategie is om het buitensporige tekort in 2014 duurzaam te corrigeren en om geleidelijk voortgang te boeken in de richting van de middellangetermijndoelstelling om tot een structureel begrotingsevenwicht te komen, wat strenger is dan hetgeen op grond van het stabiliteits- en groeipact vereist is. Dat neemt evenwel niet weg dat volgens de plannen de middellangetermijndoelstelling binnen de programmaperiode niet zal worden gehaald. In 2014 is de (herberekende) geplande structurele aanpassing iets geringer dan de aanbevolen inspanning. Na de geplande correctie van het buitensporige tekort wordt voor 2015 gerekend met een kleine afwijking van het aanpassingstraject op weg naar de middellangetermijndoelstelling. Daarna zal de geplande jaarlijkse voortgang in de richting van de middellangetermijndoelstelling grotendeels in overeenstemming zijn met de minimaal voorgeschreven 0,5 % van het bbp. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de overheidsschuld, die in 201373 % van het bbp bedroeg, met ingang van 2014 in overeenstemming met de schuldreductiebenchmark een dalende trend inzetten. Over het algemeen komen de doelstellingen van het programma in grote lijnen overeen met de eisen uit het stabiliteits- en groeipact. Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses in het stabiliteitsprogramma ten grondslag ligt en dat door een onafhankelijke instantie (de National Audit Office) is goedgekeurd, is plausibel voor 2014 en 2015, aangezien de voorspelling voor de economische groei voor beide jaren iets lager zijn dan die van de voorjaarsprognoses van de Commissiediensten van 2014.

De risico's voor de begrotingsdoelstellingen neigen in neerwaartse richting, aangezien de structurele toename van de inkomsten die voor de programmeringsperiode is gepland, niet volledig wordt geschraagd door maatregelen, en aangezien overschrijdingen tot hogere uitbetalingen kunnen leiden dan begroot. Volgens de prognoses van de Commissie zal Malta naar verwachting zijn buitensporig tekort in 2014 duurzaam corrigeren. Tegelijkertijd schiet de begrotingsinspanning volgens de prognoses van de Commissie 1,6 % van het bbp tekort in termen van de (gecorrigeerde) wijziging van het structurele saldo, en komt zij 1,25 % tekort in termen van de omvang van de vereiste maatregelen die ten tijde van de aanbeveling in het kader van de buitensporigtekortprocedure noodzakelijk werden geacht. Er is weliswaar geen marge ten aanzien van de naleving van de schuldreductiebenchmark in 2014, maar de risico's voor het schuldenscenario hellen over naar de positieve kant.
(9)

De in het stabiliteitsprogramma 2014 geschetste begrotingsstrategie heeft tot doel ervoor te zorgen dat de correctie van het buitensporige tekort in 2013 van duurzame aard is, en in 2015 uit te komen op een begrotingspositie die dicht bij de middellangetermijndoelstelling ligt. De middellangetermijndoelstelling is een structureel tekort van ten hoogste 0,5 % van het bbp, hetgeen aansluit bij de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Ondanks de tenuitvoerlegging van forse aanvullende begrotingsmaatregelen blijft het (herberekende) structurele saldo volgens de plannen in 2014 constant in vergelijking met 2013, hetgeen duidt op een significante afwijking van de vereiste aanpassing met ten minste 0,5 % van het bbp. Voor 2015 is een verbetering van het (herberekende) structurele saldo met 0,3 procentpunten van het bbp gepland. De uitgaven zouden groeien in een tempo dat strookt met de uitgavenbenchmark voor zowel 2014 als 2015. Uit de algehele beoordeling van de begrotingsstrategie van Nederland volgt dat het aanpassingstraject richting de middellangetermijndoelstelling deels met de eisen van het stabiliteits- en groeipact in overeenstemming is. Volgens het stabiliteitsprogramma stabiliseert de bruto overheidsschuld zich in 2015 en zet daarna een daling in. Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario is aannemelijk en is opgesteld door het onafhankelijke Centraal Planbureau. De risico's voor de budgettaire streefcijfers blijken aanzienlijk, maar houden elkaar over het geheel genomen in evenwicht. Volgens de voorjaarsprognoses 2014 van de diensten van de Commissie zal het structurele saldo zich in 2014 stabiliseren en in 2015 met 0,5 % van het bbp verbeteren. Op basis van de prognoses van de Commissie zou Nederland in 2014 wel, maar in 2015 niet aan de uitgavenbenchmark voldoen. Om het groeipotentieel van Nederland te versterken, is het van het grootste belang dat bij de vereiste consolidatie groeibevorderende uitgaven op gebieden als innovatie en onderzoek, inclusief fundamenteel onderzoek, en onderwijs en opleiding buiten schot blijven. Op basis van zijn beoordeling van het stabiliteitsprogramma en de prognoses van de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 is de Raad van oordeel dat Nederland zijn overheidstekort in 2013 duurzaam onder de 3 % van het bbp heeft gebracht, maar het risico loopt om vanaf 2014 significant van de eisen van het preventieve deel af te wijken.
(9)

De doelstelling van de in het stabiliteitsprogramma 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie is om in 2015 naar de middellangetermijndoelstelling terug te keren, het structurele saldo gedurende de resterende periode van het stabiliteitsprogramma boven deze doelstelling te houden en de overheidsfinanciën vanaf 2017 in evenwicht te brengen. Finlands middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van 0,5 % van het bbp sluit aan bij de eisen van het stabiliteits- en groeipact. Finland heeft zijn middellangetermijndoelstelling in 2013 gehaald en is van plan er in 2014 dichtbij te blijven en in 2014 tevens aan de uitgavenbenchmark te voldoen. Volgens de plannen zal Finland in 2015 boven zijn middellangetermijndoelstelling uitkomen en in dat jaar de uitgavenbenchmark opnieuw in acht nemen. Over het algemeen strookt dit in grote lijnen met de eisen van het stabiliteits- en groeipact. De bruto schuldquote vertoont tegelijkertijd een stijgende lijn en zal in 2015, voornamelijk als gevolg van de zwakke economische vooruitzichten, naar verwachting boven de drempel van 60 % van het bbp uitkomen. Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario, dat niet door een onafhankelijke instantie is opgesteld, is aannemelijk, hoewel het iets optimistischer is dan de voorjaarsprognoses 2014 van de diensten van de Commissie ten aanzien van de economische groei in 2014 en 2015. In de voorjaarsprognoses 2014 van de diensten van de Commissie wordt een verslechtering van het structurele saldo met 0,3 % van het bbp in 2014 voorspeld, wat een afwijking van de middellangetermijndoelstelling inhoudt, en een verbetering met 0,6 % van het bbp in 2015, terwijl in beide jaren aan de uitgavenbenchmark wordt voldaan. In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het stabiliteitsprogramma en de prognoses van de Commissie is de Raad van oordeel dat mag worden verwacht dat Finland de doelstellingen van zijn stabiliteitsprogramma, die in grote lijnen met de eisen van het stabiliteits- en groeipact overeenkomen, zal verwezenlijken.
(14)

Een van de uitdagingen is het vergroten van de grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs in de Unie om de totstandkoming van een echte Europese arbeidsmarkt dichterbij te brengen. De bestaande diversiteit van regelingen vormt een belemmering voor de ontwikkeling van grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs. Bovendien is in sommige gevallen gebleken dat in diverse gastlidstaten sprake is van administratieve en juridische obstakels voor grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs. In dit verband is informatie over het recht op grensoverschrijdende mobiliteit van stagiairs, en meer bepaald over de in Richtlijn 2004/38/EG (3) vervatte rechten, van belang. Het kwaliteitskader voor stages voorziet in beginselen en richtsnoeren die als referentie moeten dienen, en zal daardoor ook de toegang tot transnationale stages vergemakkelijken.
(10)

Het beginsel van gelijke behandeling dient in beginsel ook van toepassing te zijn in gevallen waar de bevoegde lidstaat met een derde land een bilaterale overeenkomst heeft gesloten waarin bepalingen zijn opgenomen inzake verstrekkingen die bij ziekte in een derde land medisch noodzakelijk zijn, mits het derde land bereid is in individuele gevallen medewerking te verlenen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 30/1

AANBEVELINGEN

aan de nationale rechterlijke instanties over het aanhangig maken van prejudiciële procedures

2014/C 30/01

De Nederlandse versie van deze aanbevelingen is reeds bekendgemaakt in Publicatieblad C 338 van 6 november 2012.
(11)

De in de bijlage opgenomen wholesalemarkten kunnen over kenmerken beschikken op basis waarvan regelgeving ex ante gerechtvaardigd is, aangezien deze voldoen aan de hieronder genoemde drie cumulatieve criteria die ook in de vorige versies van de aanbeveling zijn toegepast om te bepalen welke markten aan regelgeving ex ante kunnen worden onderworpen. Het eerste criterium is de aanwezigheid van hoge toegangsbelemmeringen die niet van voorbijgaande aard zijn. Gezien het dynamische karakter en functioneren van elektronische-communicatiemarkten moet bij het uitvoeren van een prospectieve analyse voor het bepalen van de relevante markten die voor regelgeving ex ante in aanmerking komen, echter ook rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat toegangsbelemmeringen binnen de relevante periode worden overwonnen. Het tweede criterium is of de marktstructuur al dan niet neigt naar daadwerkelijke mededinging binnen de desbetreffende periode. De toepassing van dit criterium houdt in dat moet worden nagegaan wat de toestand is van de op infrastructuur gebaseerde en andere mededinging die aan de toetredingsdrempels ten grondslag ligt. Het derde criterium is dat toepassing van het mededingingsrecht op zichzelf het marktfalen in kwestie niet voldoende zou verhelpen. De voornaamste indicatoren waarop bij de toetsing aan het eerste en het tweede criterium moet worden gelet, zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van een prospectieve marktanalyse worden onderzocht om te bepalen of er sprake is van aanmerkelijke marktmacht. Dit zijn met name indicatoren van toegangsbelemmeringen bij afwezigheid van regelgeving (onder meer de omvang van initiële investeringen), marktstructuur, marktontwikkeling en marktdynamiek, met inbegrip van indicatoren zoals marktaandelen en trends daarvan, marktprijzen en trends daarvan, en de reikwijdte en dekkingsgraad van concurrerende netwerken of infrastructuren.
„BIJLAGE

Voor de toepassing van deze bijlage wordt verstaan onder:

a) „dioxinen + furanen (WHO-TEQ)”: de som van polychloordibenzo-para-dioxinen (pcdd's) en polychloordibenzofuranen (pcdf's), uitgedrukt als toxiciteitsequivalenten van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), met behulp van de toxiciteitsequivalentiefactoren van de WHO (WHO-TEF's);

b) „dioxineachtige pcb's (WHO-TEQ)”: de som van polychloorbifenylen (pcb's), uitgedrukt als toxiciteitsequivalenten van de WHO met behulp van de WHO-TEF's;

c) „WHO-TEF's”: de toxiciteitsequivalentiefactoren van de Wereldgezondheidsorganisatie voor de beoordeling van de risico's voor de mens, gebaseerd op de conclusies van de vergadering van deskundigen van het International Programme on Chemical Safety van de WHO van juni 2005 in Genève (Martin van den Berg e.a., The 2005 World Health Organization Re-evaluation of Human and Mammalian Toxic Equivalency Factors for Dioxins and Dioxin-like Compounds. Toxicological Sciences 93(2), 223-241 (2006)).