NL Publicatieblad van de Europese Unie L 22/1

VERORDENING (EG) Nr. 43/2009 VAN DE RAAD

van 16 januari 2009

tot vaststelling, voor 2009, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (1), en met name op artikel 20,

Gelet op Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota (2), en met name op artikel 2,

Gelet op Verordening (EG) nr. 811/2004 van de Raad van 21 april 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor het noordelijke heekbestand (3), en met name op artikel 5,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2166/2005 van de Raad van 20 december 2005 tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van de bestanden van zuidelijke heek en langoustines in de Cantabrische Zee en ten westen van het Iberisch Schiereiland (4), en met name op de artikelen 4 en 8,

Gelet op Verordening (EG) nr. 388/2006 van de Raad van 23 februari 2006 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in de Golf van Biskaje (5), en met name op artikel 4,

Gelet op Verordening (EG) nr. 509/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in het westelijk Kanaal (6), en met name op de artikelen 3 en 5,

Gelet op Verordening (EG) nr. 676/2007 van de Raad van 11 juni 2007 tot vaststelling van een beheersplan voor de bevissing van de schol- en tongbestanden in de Noordzee (7), en met name op de artikelen 6 en 9,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1300/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van een meerjarenplan voor het haringbestand in het gebied ten westen van Schotland en de visserijen die dat bestand exploiteren (8), en met name op artikel 4,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1342/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van een langetermijnplan voor kabeljauwbestanden en de bevissing van deze bestanden, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 423/2004 (9), en met name op de artikelen 7, 8, 9 en 12,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Krachtens artikel 4 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad, met inachtneming van de beschikbare wetenschappelijke adviezen en met name van het verslag van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV), maatregelen vaststellen waarbij de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden geregeld.

(2) Op grond van artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad de totaal toegestane vangsten (TAC's) vaststellen per visserijtak of groep van visserijtakken. De vangstmogelijkheden moeten over de lidstaten en derde landen worden verdeeld overeenkomstig artikel 20 van die verordening.

(3) Voor een efficiënt beheer van deze TAC's en quota moeten bijzondere voorschriften voor de uitoefening van de betrokken visserij worden vastgesteld.

(4) De beginselen van en bepaalde procedures voor het visserijbeheer moeten door de Gemeenschap worden vastgelegd om de lidstaten in staat te stellen het beheer van de onder hun vlag varende vissersvaartuigen te garanderen.

(5) In artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 zijn definities vastgesteld die relevant zijn voor de toewijzing van de vangstmogelijkheden.

(6) Bij de benutting van de vangstmogelijkheden moet worden voldaan aan de Gemeenschapswetgeving op dit gebied, en met name aan Verordening (EEG) nr. 2807/83 van de Commissie van 22 september 1983 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de registratie van gegevens over de visvangst van de lidstaten (10), Verordening (EEG) nr. 2930/86 van de Raad van 22 september 1986 houdende definities van de kenmerken van vissersvaartuigen (11), Verordening (EEG) nr. 1381/87 van de Commissie van 20 mei 1987 inzake uitvoeringsbepalingen met betrekking tot kentekens voor vissersvaartuigen en met betrekking tot documenten aan boord van die vaartuigen (12), Verordening (EEG) nr. 3880/91 van de Raad van 17 december 1991 inzake de verstrekking van statistieken van de nominale vangsten van lidstaten die in het noordoostelijke gedeelte van de Atlantische Oceaan vissen (13), Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (14), Verordening (EG) nr. 1627/94 van de Raad van 27 juni 1994 tot vaststelling van algemene bepalingen inzake speciale visdocumenten (15), Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen (16), Verordening (EG) nr. 1434/98 van de Raad van 29 juni 1998 tot vaststelling van de voorwaarden waarop haring mag worden aangevoerd voor andere industriële doeleinden dan rechtstreekse menselijke consumptie (17), Verordening (EG) nr. 2347/2002 van de Raad van 16 december 2002 tot vaststelling van bijzondere voorwaarden voor de toegang tot diepzeebestanden en bij de visserij daarop in acht te nemen voorschriften (18), Verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap (19), Verordening (EG) nr. 2244/2003 van de Commissie van 18 december 2003 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen inzake satellietvolgsystemen (VMS) (20), Verordening (EG) nr. 601/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot vaststelling van bepaalde controlemaatregelen voor de visserij in het verdragsgebied van het Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (21), Verordening (EG) nr. 811/2004, Verordening (EG) nr. 2115/2005 van de Raad van 20 december 2005 tot vaststelling van een herstelplan voor zwarte heilbot in het kader van de visserijorganisatie in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (22), Verordening (EG) nr. 2166/2005, Verordening (EG) nr. 388/2006, Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad van 21 december 2006 inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee (23), Verordening (EG) nr. 509/2007, Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van technische maatregelen voor de instandhouding van bepaalde over grote afstanden trekkende visbestanden (24), Verordening (EG) nr. 676/2007, Verordening (EG) nr. 1386/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 tot vaststelling van instandhoudings- en handhavingsmaatregelen in het gereglementeerde gebied van de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (25) en Verordening (EG) nr. 1006/2008 van de Raad van 29 september 2008 betreffende machtigingen voor visserijactiviteiten van communautaire vissersvaartuigen buiten de communautaire wateren en de toegang van vaartuigen van derde landen tot de communautaire wateren (26), Verordening (EG) nr. 1300/2008 en Verordening (EG) nr. 1342/2008 en Verordening (EG) nr. 1359/2008 van de Raad van 28 november 2008 tot vaststelling, voor 2009 en 2010, van de vangstmogelijkheden voor vaartuigen van de Gemeenschap voor bepaalde bestanden van diepzeevissen (27).

(7) Er moet nader worden bepaald dat deze verordening van toepassing is indien mariene organismen die tijdens uitsluitend voor wetenschappelijk onderzoek bedoelde visserijactiviteiten zijn gevangen, voor welk doel dan ook worden verkocht, opgeslagen, uitgestald of te koop aangeboden.

(8) Volgens het advies van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) is het noodzakelijk de toepassing te handhaven van een regeling voor het beheer van de vangstbeperkingen voor ansjovis in ICES-zone VIII. De Commissie stelt de vangstbeperkingen voor het ansjovisbestand in ICES-zone VIII vast in het licht van de in de eerste helft van 2008 verzamelde wetenschappelijke informatie en de uitkomst van de besprekingen die plaatsvinden in het kader van een meerjarenplan voor ansjovis.

(9) Volgens het advies van de ICES is het noodzakelijk een systeem te handhaven, zij het met herziening, voor het beheer van de visserijinspanning op zandspiering in ICES-zones IIIa en IV en in de EG-wateren van zone IIa.

(10) Bij deze verordening moeten een aantal nieuwe vangstmogelijkheden voor diverse soorten roggen in de gebieden VIId, IIIa, VIa-b, VIIa-c, e-k, VIII en IX vastgesteld en verdeeld worden. Er moet een op objectieve criteria gebaseerde methode voor de toewijzing van deze nieuwe vangstmogelijkheden worden vastgesteld, waarbij rekening moet worden gehouden met de belangen van de betrokken lidstaten. Te dien einde lijkt het passend rekening te houden met de hoeveelheid aanvoer van deze soorten uit deze gebieden die in een recente en voldoende representatieve peridoe in elke betrokken lidstaat is verricht.

(11) Gezien het meest recente wetenschappelijke advies van de ICES moet de visserijinspanning op bepaalde diepzeesoorten bij wijze van overgangsmaatregel verder worden verminderd.

(12) Volgens artikel 20 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 moet de Raad een besluit nemen over de voorwaarden in verband met de vangstbeperkingen en/of de beperkingen van de visserijinspanning. Wetenschappelijk advies geeft aan dat omvangrijke vangsten die de overeengekomen TAC's overschrijden, schadelijk zijn voor een duurzame uitoefening van de visserij. Daarom moeten er voorwaarden ter zake worden ingevoerd die zullen leiden tot een betere uitvoering van de overeengekomen vangstmogelijkheden.

(13) Op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 847/96 moet worden bepaald op welke bestanden de verschillende, in die verordening bedoelde maatregelen van toepassing zijn.

(14) De Gemeenschap heeft, volgens de procedure die is vastgesteld in de overeenkomsten of protocollen inzake de betrekkingen op het gebied van visserij, overleg over de visserijrechten gepleegd met Noorwegen (28), de Faeröer (29) en Groenland (30).

(15) De Gemeenschap is verdragsluitende partij bij verscheidene visserijorganisaties en neemt aan andere organisaties deel als samenwerkende niet-verdragsluitende partij. Voorts worden de visserijovereenkomsten die Polen vóór de toetreding tot de Europese Unie heeft gesloten, zoals de Overeenkomst voor de instandhouding en het beheer van de koolvisbestanden in het centrale gedeelte van de Beringzee, krachtens de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden van de Republiek Polen vanaf de datum van toetreding beheerd door de Gemeenschap. De visserijorganisaties hebben aanbevolen om in 2009 voor sommige soorten een aantal maatregelen in te voeren, onder meer vangst- en/of inspanningsbeperkingen en andere daarmee samenhangende instandhoudings- en controlemaatregelen. Die aanbevelingen moeten dan ook door de Gemeenschap worden uitgevoerd. Teneinde daadwerkelijk bij te dragen tot de instandhouding van visbestanden en in afwachting van de aanneming van de betrokken Raadsbesluiten waarbij deze maatregelen in de communautaire rechtsorde worden opgenomen, dienen de maatregelen in deze verordening te worden opgenomen.

(16) De Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC) is er tijdens haar jaarlijkse vergadering in 2008 niet in geslaagd vangstbeperkingen voor geelvintonijn, grootoogtonijn en gestreepte tonijn vast te stellen, en hoewel de Gemeenschap geen lid is van de IATTC, moeten maatregelen worden vastgesteld om te zorgen voor een duurzaam beheer van de natuurlijke rijkdommen die onder de jurisdictie van de IATTC vallen.

(17) De Visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (SEAFO) heeft tijdens haar jaarlijkse vergadering van 2008 vangstbeperkingen voor twee bijkomende visbestanden aangenomen, alsmede een instandhoudingsmaatregel ter bescherming van kwetsbare mariene ecosystemen, ter uitvoering van Resolutie 61/105 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties inzake duurzame visserij in het SEAFO-verdragsgebied. De Gemeenschap heeft met deze maatregelen ingestemd op basis van een door de Raad verleend onderhandelingsmandaat en van bijdragen van de lidstaten en vertegenwoordigers van de sector die op de jaarlijkse vergadering aanwezig waren. Deze maatregelen worden vanaf 2009 bindend voor de Gemeenschap. Deze maatregelen moeten in de communautaire wetgeving worden opgenomen.

(18) Tijdens de derde internationale vergadering over de oprichting van een nieuwe Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPFO) in mei 2007, hebben de deelnemers tussentijdse maatregelen goedgekeurd om de pelagische en de bodemvisserij in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan te reguleren. Deze maatregelen moeten in het Gemeenschapsrecht worden omgezet.

(19) In 2008 werd het gebruik van alternatieve systemen voor inspanningsbeheer aan de hand van maximum aantallen kilowattdagen onder bepaalde voorwaarden toegestaan, met als doel een dergelijk systeem als algemene regel stapsgewijs in te voeren. In 2009 moet een algemene overstap naar beheer op basis van maximum aantallen kilowattdagen worden gedaan voor inspanningsbeperkingen in het kader van het langetermijnplan voor kabeljauwbestanden, terwijl het bestaande systeem in andere inspanningsregelingen in 2009 moet worden gehandhaafd, inclusief de mogelijkheid voor de lidstaat om zelf een op kilowattdagen gebaseerde regeling in te voeren.

(20) Sommige tijdelijke bepalingen inzake het gebruik van VMS-gegevens moeten worden gehandhaafd met het oog op een efficiëntere uitvoering van het toezicht, de controle en de bewaking met betrekking tot het inspanningsbeheer.

(21) Om de beperkingen van de visserijinspanning op tong aan te passen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 509/2007, moeten alternatieve regelingen worden vastgesteld teneinde de visserijinspanning af te stemmen op de TAC, zoals bepaald in artikel 5, lid 2, van die verordening.

(22) Om de beperkingen van de visserijinspanning op schol en tong aan te passen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 676/2007, moeten alternatieve regelingen worden vastgesteld teneinde de visserijinspanning af te stemmen op de TAC, zoals bepaald in artikel 9, lid 2, van die verordening.

(23) Voor de kabeljauwbestanden in de Noordzee, het Skagerrak en het westelijk Kanaal, in de Ierse Zee en ten westen van Schotland, en voor de heek- en langoustinebestanden in de ICES-zones VIIIc en IXa moeten de bestaande regelingen voor het beheer van de visserijinspanning worden aangepast.

(24) Met het oog op de instandhouding van de visbestanden moet in 2009 een aantal aanvullende technische en controlemaatregelen voor de visserij worden uitgevoerd.

(25) Op grond van verdere wetenschappelijk analyses en van overleg met belanghebbenden in 2008, is het dienstig om, bovenop de vangstbeperkingen voor de gerichte visserij en de bijvangsten, maatregelen te nemen om de paaibestanden van blauwe leng in de ICES-zones VIa te beschermen.

(26) Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de praktijk bij de visserij met kieuw- en warrelnetten in de ICES-zones VIa, VIb, VIIb, VIIc, VIIj, VIIk, VIII, IX, X en XII een ernstige bedreiging vormt voor diepzeesoorten. Totdat meer duurzame maatregelen worden vastgesteld, moeten echter overgangsmaatregelen worden genomen die deze vorm van visserij onder bepaalde voorwaarden toestaan.

(27) Overeenkomstig de goedgekeurde notulen van de conclusies van het visserijoverleg tussen de Europese Gemeenschap en Noorwegen van 10 december 2008 moet in het eerste deel van 2009 worden voortgegaan met de tests van technische maatregelen om de selectiviteit van gesleept vistuig in die mate te verhogen dat de teruggooi van wijting in de Noordzee wordt verminderd.

(28) Met het oog op duurzame exploitatie van de heek- en langoustinebestanden en vermindering van de teruggooi, moet een beroep kunnen worden gedaan op de meest recente ontwikkelingen op het gebied van selectief vistuig in de ICES-zones VIIIa, VIIIb en VIIId.

(29) Het gebruik van vistuig waarmee geen langoustine wordt gevangen, moet worden toegestaan in bepaalde gebieden waar de soort wordt beschermd en niet mag worden bevist.

(30) Overeenkomstig het advies van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) zijn bepaalde sluitingen van paaiplaatsen voor haring niet nodig om de duurzame exploitatie van deze soort in ICES-zone VIa te waarborgen.

(31) Ter bevordering van de instandhouding van octopus, en met name om de jonge exemplaren te beschermen, moet in 2009 een minimummaat worden vastgesteld voor octopus afkomstig uit de maritieme wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van derde landen in het gebied van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijke deel van de Atlantische Oceaan (CECAF), in afwachting van de goedkeuring van een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 850/98.

(32) Overeenkomstig advies van het WTECV moet vissen met de boomkor met elektrische stroom („pulse trawling”) in 2009 onder bepaalde voorwaarden worden toegestaan in ICES-zones IVc en IVb Zuid.

(33) Om te zorgen voor een correcte boeking van de hoeveelheden blauwe wijting die vaartuigen van derde landen in wateren van de Gemeenschap vangen, moeten de verscherpte controlebepalingen voor dergelijke vaartuigen worden gehandhaafd.

(34) Om het inkomen van de vissers in de Gemeenschap veilig te stellen, om te vermijden dat hulpbronnen in gevaar worden gebracht en om te voorkomen dat problemen ontstaan door het verstrijken van Verordening nr. 40/2008 van de Raad van 16 januari 2008 tot vaststelling, voor 2008, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften (31), is het van essentieel belang dat deze visgronden op 1 januari 2009 worden opengesteld en dat in januari 2009 sommige voorschriften van de genoemde verordening van kracht blijven. Gezien de urgentie van deze kwestie moet een uitzondering worden gemaakt op de periode van zes weken, als bedoeld in punt I.3, van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen gehechte Protocol betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

WERKINGSSFEER EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp

Bij deze verordening worden voor het jaar 2009 de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden vastgesteld, alsmede de bij de visserij in acht te nemen voorschriften.

Voor januari 2010 worden bovendien bepaalde beperkingen van de visserijinspanning en daarbij in acht te nemen visserijvoorschriften vastgesteld en voor bepaalde Antarctische bestanden worden de vangstmogelijkheden en de specifieke voorschriften vastgesteld voor de in bijlage IE vermelde perioden.

Artikel 2

Werkingssfeer

1. Tenzij anders bepaald, is deze verordening van toepassing op:

a) vissersvaartuigen van de Gemeenschap, hierna „vaartuigen van de Gemeenschap” genoemd, en

b) vissersvaartuigen die de vlag voeren van en geregistreerd staan in een derde land, hierna „vissersvaartuigen van derde landen” genoemd, in communautaire wateren, hierna „EG-wateren” genoemd.

2. In afwijking van lid 1 is het bepaalde in deze verordening, behalve punt 4.2 van bijlage III en voetnoot 1 van bijlage XI, niet van toepassing op visserijactiviteiten die uitsluitend worden uitgeoefend ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek dat wordt uitgevoerd met toestemming en onder het gezag van de lidstaat waarvan het vaartuig de vlag voert, en waarvan de Commissie en de lidstaat in de wateren waarvan het onderzoek plaatsvindt, tevoren in kennis zijn gesteld. Lidstaten die voor wetenschappelijk onderzoek bedoelde visserijactiviteiten uitvoeren, stellen de Commissie, de lidstaten in de wateren waarvan het onderzoek plaatsvindt, de ICES en het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) in kennis van alle vangsten uit dergelijke visserijactiviteiten.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden naast de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 vastgestelde definities de volgende definities:

a) „totale toegestane vangsten (TAC's)”: de hoeveelheden die elk jaar van elk bestand mogen worden gevangen en aangeland;

b) „quotum”: een vast aandeel van de aan de Gemeenschap, de lidstaten, of derde landen toegewezen TAC's;

c) „internationale wateren”: wateren die niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van een staat vallen.

Artikel 4

Visserijzones

Voor de toepassing van deze verordening geldt de volgende afbakening van visserijzones:

a) voor de ICES-zones (International Council for the Exploration of the Sea — Internationale Raad voor het onderzoek van de zee): de afbakening van Verordening (EEG) nr. 3880/91;

b) voor het Skagerrak: het gebied dat in het westen wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Hanstholm naar die van Lindesnes, en in het zuiden door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust;

c) voor het Kattegat: het gebied dat in het noorden wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust, en in het zuiden door een lijn van Kaap Hasenøre naar Kaap Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Kaap Gilbjerg naar Kullen;

d) voor de Golf van Cadiz: het gebied van ICES-zone IXa ten oosten van 7o23′48″ WL;

e) voor het GFCM-verdragsgebied (General Fisheries Commission for the Mediterranean — Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee): de afbakening van Besluit 98/416/EG van de Raad van 16 juni 1998 betreffende de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee (32);

f) voor de CECAF-zones (Fishery Committee for the Eastern Central Atlantic — Visserijcommissie voor het centraal-oostelijke deel van de Atlantische Oceaan, of FAO-gebied 34): de afbakening van Verordening (EG) nr. 2597/95 van de Raad van 23 oktober 1995 inzake de verstrekking van statistieken van de nominale vangsten van lidstaten in bepaalde gebieden buiten de Noord-Atlantische Oceaan (33);

g) voor het NEAFC-verdragsgebied: de wateren als bedoeld in artikel 1 van het aan Besluit 81/608/EEG van de Raad van 13 juli 1981 betreffende de sluiting van het Verdrag inzake toekomstige multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (34) gehechte Verdrag;

h) voor het gereglementeerde NEAFC-gebied: dat deel van het NEAFC-verdragsgebied dat buiten de gebieden ligt waarin de verdragsluitende partijen bij de NEAFC jurisdictie over de visserij uitoefenen;

i) voor de NAFO-zones (Northwest Atlantic Fisheries Organisation — Visserijorganisatie voor het noordwestelijke deel van de Atlantische Oceaan): de afbakening van Verordening (EEG) nr. 2018/93 van de Raad van 30 juni 1993 inzake de indiening van statistieken van de vangsten en de visserijactiviteit van de lidstaten die in het noordwestelijke deel van de Atlantische Oceaan vissen (35);

j) voor het gereglementeerde NAFO-gebied: het deel van het onder het Verdrag betreffende de visserijorganisatie voor het noordwestelijke deel van de Atlantische Oceaan (NAFO-verdrag) vallende gebied dat niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van de kuststaten valt;

k) voor het SEAFO-verdragsgebied (South East Atlantic Fisheries Organisation — Visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan): de afbakening van Besluit 2002/738/EG van de Raad van 22 juli 2002 betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de visbestanden in het zuidoostelĳke deel van de Atlantische Oceaan (36);

l) voor het ICCAT-verdragsgebied (International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas — Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen): de afbakening van Besluit 86/238/EEG van de Raad van 9 juni 1986 inzake de toetreding van de Gemeenschap tot het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen, gewijzigd bij het Protocol gehecht aan de op 10 juli 1984 te Parijs ondertekende Slotakte van de conferentie van gevolmachtigden van de Staten die partij zijn bij het Verdrag (37);

m) voor het CCAMLR-verdragsgebied (Commission for the Conservation of Antarctic Marine Living Resources — Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren): de afbakening van Verordening (EG) nr. 601/2004;

n) voor het IATTC-verdragsgebied (Inter American Tropical Tuna Commission — Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn): de afbakening van Besluit 2006/539/EG van de Raad van 22 mei 2006 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag ter versterking van de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn opgericht bij het Verdrag van 1949 tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Republiek Costa Rica (38);

o) voor het IOTC-verdragsgebied (Indian Ocean Tuna Commission — Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan): de afbakening van Besluit 95/399/EG van de Raad van 18 september 1995 inzake de toetreding van de Gemeenschap tot de Overeenkomst tot oprichting van de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (39);

p) voor het SPFO-gebied (South Pacific Regional Fisheries Management Organisation — Regionale visserijorganisatie voor het zuidelijke deel van de Stille Oceaan): het gebied op open zee ten zuiden van de evenaar, ten noorden van het CCAMLR-verdragsgebied, ten oosten van het SIOFA-verdragsgebied, zoals vastgesteld in Besluit 2006/496/EG van de Raad van 6 juli 2006 betreffende de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van de Visserijovereenkomst voor de Zuid-Indische Oceaan (40), en ten westen van de gebieden die onder de visserijjurisdictie van de Zuid-Amerikaanse staten vallen;

q) voor het WCPFC-verdragsgebied (Western and Central Pacific Fisheries Commission — Commissie voor de visserij in het centraal-westelijke deel van de Stille Oceaan): de afbakening van Besluit 2005/75/EG van de Raad van 26 april 2004 inzake de toetreding van de Gemeenschap tot het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan (41);

r) voor de diepzee van de Beringzee: het diepzeegebied van de Beringzee vanaf 200 zeemijlen van de basislijnen vanwaar de breedte van de territoriale zee van de aan de Beringzee gelegen kuststaten wordt gemeten.

HOOFDSTUK II

VANGSTMOGELIJKHEDEN EN VISSERIJVOORSCHRIFTEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP

Artikel 5

Vangstbeperkingen en toewijzingen

1. De vangstbeperkingen voor vaartuigen van de Gemeenschap in EG-wateren of bepaalde niet-EG-wateren en de toewijzing van deze vangstbeperkingen aan de verschillende lidstaten, alsmede aanvullende voorwaarden overeenkomstig artikel 2 van Verordening (EG) nr. 847/96, worden vastgesteld in bijlage I.

2. Vaartuigen van de Gemeenschap mogen, met inachtneming van de in bijlage I vastgestelde quota en de in de artikelen 11, 20 en 21 vastgestelde voorschriften, vissen in de wateren die onder de visserijjurisdictie van de Faeröer, Groenland, IJsland en Noorwegen vallen, en in de visserijzone rond Jan Mayen.

3. De Commissie stelt de vangstbeperkingen voor de zandspieringvisserij in de ICES-zones IIIa en IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa vast volgens de regels in punt 6 van bijlage IID.

4. De Commissie stelt de vangstbeperkingen voor lodde in de Groenlandse wateren van de ICES-zones V en XIV voor de Gemeenschap vast op 7,7 % van de TAC voor lodde, zodra de TAC is vastgesteld.

5. De vangstbeperkingen voor het keverbestand in ICES-zone IIIa en in de EG-wateren van ICES-zones IIa en IV en voor het sprotbestand in de EG-wateren van ICES-zones IIa en IV kunnen volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure door de Commissie worden herzien in het licht van de wetenschappelijke gegevens die tijdens het eerste halfjaar van 2009 worden verzameld.

6. De Commissie mag de vangstbeperkingen voor het ansjovisbestand in ICES-zone VIII vaststellen volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure in het licht van de wetenschappelijke gegevens die tijdens het eerste halfjaar van 2009 worden verzameld.

7. Als gevolg van een herziening van het keverbestand overeenkomstig lid 5 kunnen de vangstbeperkingen voor het wijtingbestand in ICES-zone IIIa en in ICES-zone IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa, alsmede voor het schelvisbestand in ICES-zone IIIa en de EG-wateren van ICES-zones IIIb, IIIc en IIId en in ICES-zone IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa volgens de in artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde procedure door de Commissie worden herzien om rekening te houden met de industriële bijvangsten in de kevervisserij.

Artikel 6

Verboden soorten

Het is vaartuigen van de Gemeenschap verboden de onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden of aan te landen in alle EG-wateren en niet-EG-wateren:

— reuzenhaai (Cetorinhus maximus),

— witte haai (Carcharodon carcharias).

Artikel 7

Bijzondere bepalingen inzake toewijzingen

1. De vangstmogelijkheden worden overeenkomstig bijlage I aan de lidstaten toegewezen onverminderd:

a) het ruilen van vangstmogelijkheden op grond van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002;

b) nieuwe toewijzingen op grond van artikel 21, lid 4, artikel 23, lid 1, en artikel 32, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2847/93, op grond van artikel 23, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 of op grond van artikel 10, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1006/2008;

c) het aanlanden van extra hoeveelheden op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96;

d) het overdragen van hoeveelheden op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96;

e) verminderingen of kortingen op grond van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 847/96.

2. In afwijking van Verordening (EG) nr. 847/96 wordt voor de overdracht van quota naar 2010 artikel 4, lid 2, van die verordening toegepast op alle bestanden waarvoor analytische TAC's zijn vastgesteld.

Artikel 8

Beperkingen van de visserijinspanning en daaraan verbonden voorwaarden voor het beheer van bestanden

1. Vanaf 1 februari 2009 tot en met 31 januari 2010 zijn de beperkingen van de visserijinspanning en daaraan verbonden voorwaarden die zijn vastgelegd in:

a) bijlage IIA, van toepassing op het beheer van sommige bestanden in het Kattegat, het Skagerrak, de ICES-zones IV, VIa, VIIa, VIId en de EG-wateren van ICES-zones IIa en Vb;

b) bijlage IIB, van toepassing op het beheer van heek en langoustine in de ICES-zones VIIIc en IXa, met uitzondering van de Golf van Cadiz;

c) bijlage IIC, van toepassing op het beheer van de tongbestanden in ICES-zone VIIe;

d) bijlage IID, van toepassing op het beheer van de zandspieringbestanden in de ICES-zones IIIa en IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa.

2. Voor de periode van 1 januari 2009 tot en met 31 januari 2009 blijven voor de in lid 1 genoemde bestanden de visserijinspanning en daaraan verbonden voorwaarden van bijlage IIA, IIB, IIC en IID van Verordening (EG) nr. 40/2008 van toepassing.

3. De voor 2009 geldende visserijinspanning voor de zandspieringvisserij in de ICES-zones IIIa en IV en de EG-wateren van ICES-zone IIa wordt door de Commissie vastgesteld volgens de regels in de punten 4 en 5 van bijlage IID.

4. De lidstaten zorgen ervoor dat de voor 2009 geldende visserijinspanningsniveaus, gemeten in kilowattdagen buitengaats, van vaartuigen met visdocumenten voor diepzeevisserij niet meer bedragen dan 65 % van de gemiddelde jaarlijkse visserijinspanning van de vaartuigen van de betrokken lidstaat in 2003 op reizen tijdens welke deze vaartuigen beschikten over visdocumenten voor diepzeevisserij en/of er diepzeesoorten, als opgesomd in de bijlagen I en II bij Verordening (EG) nr. 2347/2002, werden gevangen. Dit lid is alleen van toepassing op visreizen tijdens welke meer dan 100 kg andere diepzeesoorten dan grote zilversmelt is gevangen.

Artikel 9

Voorwaarden voor de aanlanding van vangsten en bijvangsten

1. Vis van bestanden waarvoor vangstbeperkingen zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangeland mits:

a) die vis is gevangen met vaartuigen van een lidstaat die een quotum heeft en zijn quotum nog niet heeft opgebruikt; of

b) die vis deel uitmaakt van een aandeel van de Gemeenschap dat niet in de vorm van quota over de lidstaten is verdeeld, en dat nog niet is opgebruikt.

2. In afwijking van lid 1 mogen de volgende vissoorten aan boord worden gehouden en aangeland, zelfs indien de lidstaat er geen quota voor heeft of zijn quota of aandelen heeft opgebruikt:

a) andere soorten dan haring en makreel, op voorwaarde dat i) die soorten samen met andere soorten zijn gevangen met netten met een maaswijdte van minder dan 32 mm overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 850/98; en ii) de vangst noch aan boord, noch bij aanlanding is gesorteerd; of

b) makreel, op voorwaarde dat i) die soort samen met horsmakreel of sardine is gevangen; ii) de vangst van die soort ten hoogste 10 % bedraagt van het totale gewicht van de aan boord aanwezige hoeveelheid makreel, horsmakreel en sardine, en iii) de vangst noch aan boord, noch bij aanlanding is gesorteerd.

3. Alle aangelande hoeveelheden worden in mindering gebracht op het betrokken quotum of, wanneer het aandeel van de Gemeenschap niet in de vorm van quota over de lidstaten is verdeeld, op het Gemeenschapsaandeel, met uitzondering van de in lid 2 bedoelde vangsten.

4. Het percentage en de bestemming van de bijvangsten worden bepaald overeenkomstig de artikelen 4 en 11 van Verordening (EG) nr. 850/98.

Artikel 10

Ongesorteerde aanlanding in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa

1. Artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1434/98 betreffende het verbod op het aan boord hebben van haring in bepaalde omstandigheden, is niet van toepassing op haring die wordt gevangen in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa.

2. Wanneer de voor een lidstaat vastgestelde vangstbeperkingen voor haring in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa zijn opgebruikt, is het voor vaartuigen die de vlag van die lidstaat voeren, in de Gemeenschap geregistreerd zijn en actief zijn in de visserijtakken waarvoor de betrokken vangstbeperkingen gelden, verboden om ongesorteerde vangsten aan te landen die ook haring bevatten.

3. De lidstaten zien erop toe dat er een adequaat bemonsteringsprogramma bestaat voor een effectief toezicht op ongesorteerde aanlanding van soorten die zijn gevangen in de ICES-zones IIIa, IV en VIId en in de EG-wateren van ICES-zone IIa.

4. Ongesorteerde vangsten uit de ICES-zones IIIa, IV en VIId en uit de EG-wateren van ICES-zone IIa mogen alleen worden aangeland in havens of andere aanlandingsplaatsen waar een in lid 3 bedoeld bemonsteringsprogramma van kracht is.

Artikel 11

Toegangsbeperkingen

Het is vaartuigen van de Gemeenschap verboden te vissen in het Skagerrak binnen een zone van 12 zeemijl vanaf de basislijnen van Noorwegen. Vaartuigen die de vlag van Denemarken of Zweden voeren, mogen evenwel tot 4 zeemijl vanaf de basislijnen van Noorwegen vissen.

Artikel 12

Bepaling van de maaswijdte en de twijndikte

De in deze verordening genoemde maaswijdten en twijndiktes worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 517/2008 van de Commissie van 10 juni 2008 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 850/98 wat betreft de bepaling van de maaswijdte en de meting van de twijndikte van visnetten (42), wanneer vaartuigen van de Gemeenschap worden geïnspecteerd door inspecteurs van de Gemeenschap, inspecteurs van de Commissie en nationale inspecteurs.

Artikel 13

Overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied

De voor vaartuigen van de Gemeenschap geldende overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied worden vastgesteld in bijlage III.

HOOFDSTUK III

VANGSTBEPERKINGEN EN VISSERIJVOORSCHRIFTEN VOOR VISSERSVAARTUIGEN VAN DERDE LANDEN

Artikel 14

Machtiging

Vissersvaartuigen die de vlag voeren van Venezuela of van Noorwegen, alsook vissersvaartuigen die op de Faeröer geregistreerd staan, mogen in EG-wateren vissen met inachtneming van de vangstbeperkingen in bijlage I van de onderhavige verordening en de voorwaarden in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1006/2008 en in de artikelen 15 tot en met 18 en 22 tot en met 27 van de onderhavige verordening.

Artikel 15

Verboden soorten

Het is vissersvaartuigen van derde landen verboden onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden en aan te landen in alle EG-wateren:

— reuzenhaai (Cetorinhus maximus),

— witte haai (Carcharodon carcharias).

Artikel 16

Geografische beperkingen

1. Vissersvaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren of geregistreerd staan op de Faeröer, mogen slechts vissen in de delen van de 200-mijlszone buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van de lidstaten in ICES-zone IV, het Kattegat en de Atlantische Oceaan benoorden 43o00′ NB, met uitzondering van het in artikel 18 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 bedoelde gebied.

2. Vissersvaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren, mogen in het Skagerrak vissen buiten vier zeemijl vanaf de basislijnen van Denemarken en Zweden.

3. Vissersvaartuigen die de vlag van Venezuela voeren, mogen slechts vissen in de delen van de 200-mijlszone buiten 12 zeemijl vanaf de basislijnen van het departement Frans-Guyana.

Artikel 17

Doorvaart door EG-wateren

De netten van vissersvaartuigen van derde landen die op doorvaart zijn door EG-wateren, moeten met inachtneming van de onderstaande voorschriften zo zijn opgeborgen dat ze niet onmiddellijk kunnen worden gebruikt:

a) de netten, de gewichten en soortgelijk tuig moeten zijn losgemaakt van hun visborden en van hun trek- of sleepkabels en -touwen;

b) netten die zich op of boven het dek bevinden, moeten stevig worden vastgemaakt aan de bovenbouw.

Artikel 18

Voorwaarden voor de aanlanding van vangsten en bijvangsten

Vis van bestanden waarvoor vangstbeperkingen zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangeland mits die vis is gevangen door vissersvaartuigen van een derde land dat een quotum heeft en zijn quotum nog niet heeft opgebruikt.

Artikel 19

Overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied

De voor vissersvaartuigen van derde landen geldende overgangsmaatregelen op technisch en controlegebied worden vastgesteld in bijlage III.

HOOFDSTUK IV

VISMACHTIGINGEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP

Artikel 20

Vismachtigingen en daaraan verbonden voorwaarden

1. De volgende vaartuigen van de Gemeenschap worden vrijgesteld van de verplichting over een vismachtiging te beschikken als bedoeld in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1006/2008, wanneer zij vissen in Noorse wateren van de Noordzee:

a) vaartuigen van 200 GT of minder;

b) vaartuigen die op andere soorten dan makreel vissen en waarvan de vangsten voor menselijke consumptie zijn bestemd; of

c) vaartuigen die de vlag van Zweden voeren en traditioneel in het betrokken gebied vissen.

2. Het maximum aantal vismachtigingen en andere daaraan verbonden voorwaarden die betrekking hebben op in de wateren van een derde land vissende vaartuigen van de Gemeenschap, worden vastgesteld in bijlage IV, deel I.

3. Indien een lidstaat quota in de in bijlage IV, deel I, genoemde visserijzones op basis van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002 aan een andere lidstaat overdraagt (uitwisseling of „swap”), worden daarbij ook de overeenkomstige vismachtigingen overgedragen en wordt de Commissie hiervan in kennis gesteld. Het in bijlage IV, deel I, vermelde totale aantal vismachtigingen voor elke visserijzone mag echter niet worden overschreden.

4. De vaartuigen van de Gemeenschap houden zich aan de instandhoudings- en controlemaatregelen en alle andere voorschriften die van toepassing zijn in de zone waar zij actief zijn.

Artikel 21

Faeröer

Vaartuigen van de Gemeenschap die in de wateren van de Faeröer gericht mogen vissen op een bepaalde soort, mogen een andere soort gericht bevissen, mits zij de autoriteiten van de Faeröer hiervan tevoren in kennis stellen.

HOOFDSTUK V

VISMACHTIGINGEN VOOR VISSERSVAARTUIGEN VAN DERDE LANDEN

Artikel 22

Verplichting over een vismachtiging te beschikken

1. Vissersvaartuigen van minder dan 200 GT die de vlag van Noorwegen voeren, worden vrijgesteld van de verplichting over een vismachtiging te beschikken als bedoeld in artikel 18 van Verordening (EG) nr. 1006/2008, wanneer zij in EG-wateren vissen.

2. De vismachtiging die is afgegeven aan een vissersvaartuig van een derde land dat in EG-wateren vist, wordt aan boord bewaard. Deze eis geldt echter niet voor vissersvaartuigen die op de Faeröer of in Noorwegen geregistreerd staan.

Artikel 23

Aanvraag van een vismachtiging

Onverminderd artikel 19, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1006/2008, bevat een aanvraag van een vismachtiging die door een autoriteit van een derde land bij de Commissie wordt ingediend, de volgende gegevens:

a) de naam van het vaartuig;

b) het registratienummer;

c) de externe kentekens;

d) de haven van registratie;

e) de naam en het adres van de eigenaar van het vaartuig of van de partij die het chartert;

f) de brutotonnage en de lengte over alles;

g) het motorvermogen;

h) het oproepnummer en de radiofrequentie;

i) de vismethode die zal worden toegepast;

j) de zone waarin zal worden gevist;

k) de soorten waarop zal worden gevist;

l) de periode waarvoor de machtiging wordt aangevraagd.

Artikel 24

Aantal vismachtigingen

Het maximum aantal vismachtigingen en daaraan verbonden voorwaarden die betrekking hebben op in EG-wateren vissende vissersvaartuigen van een derde land, worden vastgesteld in bijlage IV, deel II.

Artikel 25

Annulering

Onverminderd hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1006/2008 mogen vismachtigingen worden geannuleerd met het oog op de afgifte van nieuwe vismachtigingen. Dergelijke annuleringen worden van kracht op de dag vóór de datum van afgifte van de nieuwe vismachtigingen door de Commissie. De nieuwe vismachtigingen treden in werking op de dag waarop zij worden afgegeven.

Artikel 26

Verplichtingen van de vismachtiginghouder

1. De vissersvaartuigen van derde landen leven niet alleen de in artikel 23, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1006/2008 bedoelde voorschriften inzake doorzending van gegevens na, maar houden tevens een logboek bij waarin de in bijlage V, deel I, genoemde gegevens worden opgenomen.

2. Samen met de overeenkomstig artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1006/2008 door te zenden gegevens, zenden de vissersvaartuigen van derde landen de in bijlage VI genoemde gegevens aan de Commissie door overeenkomstig de in die bijlage vastgestelde regels.

3. Lid 2 is niet van toepassing op vissersvaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren en in ICES-zone IIIa vissen.

Artikel 27

Bijzondere bepalingen betreffende het departement Frans-Guyana

1. Met betrekking tot de afgifte van vismachtigingen om in de wateren van het departement Frans-Guyana te vissen worden de in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1006/2008 vastgestelde voorwaarden nageleefd en verbinden de eigenaars van vissersvaartuigen van derde landen zich ertoe om een waarnemer aan boord van hun vaartuig toe te laten als de Commissie daarom verzoekt.

2. De vissersvaartuigen van derde landen die in de wateren van Frans-Guyana vissen, leven niet alleen de in artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1006/2008 bedoelde voorschriften inzake doorzending van gegevens na, maar houden tevens een logboek bij volgens het in bijlage V, deel II, opgenomen model. Wanneer de Commissie daarom verzoekt, worden de vangstgegevens via de Franse autoriteiten aan haar doorgezonden.

HOOFDSTUK VI

BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR VISSERIJ IN HET GFCM-VERDRAGSGEBIED

AFDELING 1

Instandhoudingsmaatregelen

Artikel 28

Instelling van een gesloten seizoen voor de visserij op goudmakreel met visconcentratievoorzieningen (Fish Aggregating Devices, FAD's)

1. Ter bescherming van goudmakreel (Coryphaena hippurus), in het bijzonder jonge dieren, is de visserij op goudmakreel met visconcentratievoorzieningen (FAD’s) van 1 januari 2009 tot en met 14 augustus 2009 verboden in alle in bijlage VII opgenomen geografische deelgebieden van het GFCM-verdragsgebied.

2. In afwijking van lid 1 kunnen lidstaten, indien zij aantonen dat de vaartuigen die hun vlag voeren wegens slechte weersomstandigheden hun gewone visdagen in een gegeven jaar niet hebben kunnen opgebruiken, de verloren gegane dagen in de FAD-visserij overdragen tot en met 31 januari van het daaropvolgende jaar. Lidstaten die van deze overdrachtregeling gebruik willen maken, dienen vóór 1 januari 2010 bij de Commissie een aanvraag in voor het extra aantal dagen waarop vaartuigen met FAD’s van 1 januari 2010 tot en met 31 januari 2010 tijdens het gesloten seizoen op goudmakreel mogen vissen. Bij de aanvraag dient de volgende informatie te worden verstrekt:

a) een verslag met opgave van de redenen voor de stopzetting van de betrokken visserijactiviteiten, gestaafd met relevante weerkundige gegevens;

b) de naam van het vaartuig;

c) het registratienummer;

d) de externe kentekens van het vaartuig, als omschreven in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 26/2004 van de Commissie van 30 december 2003 betreffende het communautaire gegevensbestand over de vissersvloot (43).

De Commissie zendt de van de lidstaten ontvangen gegevens door naar het GFCM-secretariaat.

3. De lidstaten doen de Commissie vóór 1 november 2009 een verslag toekomen over de tenuitvoerlegging van de in lid 2 bedoelde maatregel in 2008.

4. De lidstaten brengen uiterlijk op 15 januari 2010 aan de Commissie verslag uit over de totale aanlanding en overlading van goudmakreel in 2009 door vaartuigen die hun vlag voeren in alle geografische deelgebieden van het GFCM-verdragsgebied als vastgesteld in bijlage VII.

De Commissie zendt de van de lidstaten ontvangen gegevens door naar het GFCM-secretariaat.

Artikel 29

Instelling van gebieden waar voor de visserij beperkende maatregelen gelden ter bescherming van kwetsbare diepzeehabitats

1. Het is verboden met sleepdreggen en bodemtrawlnetten te vissen in de gebieden binnen de lijnen die de volgende punten met elkaar verbinden:

a) Beschermd gebied voor de diepzeevisserij „Lophelia reef off Capo Santa Maria di Leuca” — 39o 27,72' NB, 18o 10,74' OL — 39o 27,80' NB, 18o 26,68' OL — 39o 11,16' NB, 18o 32,58' OL — 39o 11,16' NB, 18o 04,28' OL;

b) Beschermd gebied voor de diepzeevisserij „The Nile delta area cold hydrocarbon seeps” — 31o 30,00' NB, 33o 10,00' OL — 31o 30,00' NB, 34o 00,00' OL — 32o 00,00' NB, 34o 00,00' OL — 32o 00,00' NB, 33o 10,00' OL;

c) Beschermd gebied voor de diepzeevisserij „The Eratosthenes Seamount” — 33o 00,00' NB, 32o 00,00' OL — 33o 00,00' NB, 33o 00,00' OL — 34o 00,00' NB, 33o 00,00' OL — 34o 00,00' NB, 32o 00,00' OL.

2. De lidstaten stellen de nodige maatregelen vast om kwetsbare diepzeehabitats in de in lid 1 afgebakende zones te beschermen en in het bijzonder om deze zones te vrijwaren tegen de impact van andere activiteiten dan de visserij die de instandhouding van de typische kenmerken van deze bijzondere habitats in gevaar kunnen brengen.

Artikel 30

Minimummaaswijdte van trawlnetten die in bepaalde plaatselijke en seizoensgebonden takken van demersale trawlvisserij in de Middellandse Zee worden gebruikt

1. In afwijking van artikel 8, lid 1, onder h), en van artikel 9, lid 3, punt 2), van Verordening (EG) nr. 1967/2006 mogen de lidstaten vaartuigen die hun vlag voeren, blijven toestaan om in bepaalde plaatselijke en seizoensgebonden takken van demersale trawlvisserij bij de bevissing van niet met derde landen gedeelde visbestanden gebruik te maken van kuilen met een maaswijdte van minder dan 40 mm in gestrekte toestand.

2. Lid 1 is alleen van toepassing op visserijactiviteiten die reeds formeel door de lidstaten zijn goedgekeurd overeenkomstig de op 1 januari 2007 geldende nationale wetgeving, en behelst geen toekomstige toename van de visserijinspanning ten opzichte van 2006.

3. De lidstaten zenden de Commissie uiterlijk op 15 januari 2009 via de gebruikelijke elektronische weg de lijst met vaartuigen toe waaraan de in lid 1 bedoelde toestemming is verleend.

4. De lijst met vaartuigen waaraan toestemming is verleend, bevat de volgende informatie:

a) de naam van het vaartuig;

b) het nummer van het vaartuig in het communautaire vlootregister (CFR), en de externe kentekens als omschreven in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 26/2004;

c) de toegestane visserijactiviteit(en) van elk vaartuig, omschreven aan de hand van doelbestand(en), in bijlage VII genoemde visserijzone en technische maaswijdtekenmerken van het gebruikte vistuig;

d) de toegestane visperiode.

5. Wanneer de in lid 4 bedoelde lijst met vaartuigen waaraan toestemming is verleend, niet is gewijzigd ten opzichte van de in 2008 meegedeelde gegevens, meldt de betrokken lidstaat dit uiterlijk op 15 januari 2009 aan de Commissie.

6. De Commissie zendt de van de lidstaten ontvangen informatie door naar het GFCM-secretariaat.

AFDELING 2

Rapportage van statistische matrixen

Artikel 31

Toezending van gegevens

1. De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2009 de gegevens van de Tasks 1.1 en 1.2 van de in bijlage VIII opgenomen statistische matrix van de GFCM in bij het GFCM-secretariaat.

2. De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2009 en voor zover dat mogelijk is, de gegevens van de Tasks 1.3, 1.4 en 1.5 van de in bijlage VIII opgenomen statistische matrix van de GFCM in bij het GFCM-secretariaat.

3. De lidstaten dienen de in de leden 1 en 2 bedoelde gegevens in aan de hand van het gegevensinvoersysteem van de GFCM dat beschikbaar is op de GFCM-website (44).

4. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krachtens dit artikel ingediende gegevens.

HOOFDSTUK VII

BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP DIE IN HET GEREGLEMENTEERDE NAFO-GEBIED VISSEN

Artikel 32

Vangstaangifte

1. De kapitein van een vaartuig dat op zwarte heilbot mag vissen overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005, zendt de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat langs elektronische weg een vangstaangifte waarin melding wordt gemaakt van de met zijn vaartuig gevangen hoeveelheden zwarte heilbot, ook indien niets is gevangen.

2. De in lid 1 bedoelde aangifte wordt voor het eerst verzonden uiterlijk aan het einde van de tiende dag volgende op de dag waarop het vaartuig het gereglementeerde NAFO-gebied is binnengevaren, of na het begin van de visreis. De aangifte wordt om de vijf dagen verzonden. Wanneer door de vangsten van zwarte heilbot die overeenkomstig lid 1 zijn meegedeeld, naar schatting 75 % van het aan de vlaggenlidstaat toegewezen quotum is opgebruikt, verzendt de kapitein de aangifte om de drie dagen.

3. Elke lidstaat zendt de vangstaangiften onmiddellijk na ontvangst door naar de Commissie. De Commissie zendt die informatie onverwijld door aan het NAFO-secretariaat.

Artikel 33

Aanvullende controlemaatregelen

1. Vaartuigen die overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005 op zwarte heilbot mogen vissen, mogen het gereglementeerde NAFO-gebied alleen binnenvaren om op zwarte heilbot te vissen als ze minder dan 50 ton vangsten aan boord hebben of als de toegang is toegestaan overeenkomstig de leden 2, 3 en 4 van het onderhavige artikel.

2. Wanneer een vaartuig dat overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005 op zwarte heilbot mag vissen, 50 ton of meer aan vangsten van buiten het gereglementeerde NAFO-gebied aan boord heeft, moet het NAFO-secretariaat ten minste 72 uur vóór binnenvaart (ENT) in het gereglementeerde NAFO-gebied in kennis worden gesteld van de gevangen hoeveelheid aan boord, de positie (lengte/breedte) van de vermoedelijke plaats waar het vaartuig volgens de kapitein zal beginnen te vissen, en het geraamde tijdstip waarop die positie wordt bereikt.

3. Indien een inspectievaartuig naar aanleiding van de in lid 2 bedoelde kennisgeving laat weten van plan te zijn een inspectie uit te voeren, worden de coördinaten van een controlepunt voor een te houden inspectie aan het vissersvaartuig meegedeeld. Het controlepunt is niet meer dan 60 zeemijl verwijderd van de vermoedelijke positie waar het vaartuig volgens de kapitein met vissen zal beginnen.

4. Indien een vissersvaartuig dat overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2115/2005 op zwarte heilbot mag vissen, tegen het moment van binnenvaart in het gereglementeerde NAFO-gebied geen mededeling van het NAFO-secretariaat of van een inspectievaartuig heeft ontvangen dat een inspectievaartuig van plan is een inspectie overeenkomstig lid 3 uit te voeren, mag het vaartuig beginnen te vissen. Het vissersvaartuig mag ook beginnen met visserijactiviteiten zonder inspectie vooraf, indien het inspectievaartuig niet binnen drie uur na aankomst van het vissersvaartuig bij het controlepunt met de inspectie is begonnen.

HOOFDSTUK VIII

BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR DE AANLANDING OF OVERLADING VAN VIS DIE DOOR VISSERSVAARTUIGEN VAN DERDE LANDEN IS GEVANGEN IN HET NEAFC-VERDRAGSGEBIED EN IS BEVROREN

Artikel 34

Havenstaatcontrole

Onverminderd Verordening (EEG) nr. 2847/93 en Verordening (EG) nr. 1093/94 van de Raad van 6 mei 1994 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vissersvaartuigen van derde landen vangsten rechtstreeks mogen aanlanden en verkopen in de havens van de Gemeenschap (45) zijn de in dit hoofdstuk vastgestelde procedures van toepassing op de aanlanding en overlading in havens van lidstaten van vis die door vissersvaartuigen van derde landen is gevangen in het NEAFC-verdragsgebied en is bevroren.

Artikel 35

Aangewezen havens

Aanlanding of overlading in EG-wateren is alleen toegestaan in aangewezen havens.

De lidstaten wijzen een plaats voor aanlanding of een plaats dichtbij de wal aan (aangewezen havens) waar de aanlanding of overlading van vis als bedoeld in artikel 34 mag plaatsvinden. De lidstaten stellen de Commissie ten minste vijftien dagen vóór de inwerkingtreding van eventuele wijzigingen van de lijst met havens die in 2007 zijn aangewezen, van die wijzigingen in kennis.

De Commissie publiceert de lijst van aangewezen havens en de wijzigingen daarin in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie en op haar website.

Artikel 36

Voorafgaande melding van het binnenvaren van een haven

1. In afwijking van artikel 28 sexies, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2847/93 stelt de kapitein van een vaartuig dat in artikel 34 van deze verordening bedoelde vis aan boord heeft en een haven wil aandoen voor aanlanding of overlading, of diens vertegenwoordiger, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarvan hij een haven wenst te gebruiken, ten minste drie werkdagen vóór het vermoedelijke tijdstip van aankomst in kennis van zijn bedoeling de betrokken haven aan te doen.

2. De in lid 1 bedoelde melding gaat vergezeld van het formulier waarvan het model is opgenomen in bijlage IX, deel I, en waarvan deel A als volgt naar behoren is ingevuld:

a) als het vissersvaartuig zijn eigen vangst aanlandt, wordt formulier PSC 1 gebruikt;

b) als het vissersvaartuig vis heeft overgeladen, wordt formulier PSC 2 gebruikt. In dergelijke gevallen wordt voor elk overladend vaartuig een afzonderlijk formulier gebruikt.

3. De kapitein van een vaartuig, of zijn vertegenwoordiger, kan een eerder gedane melding intrekken door de bevoegde autoriteiten van de haven die hij wil gebruiken, daarvan ten minste 24 uur vóór het vermoedelijke tijdstip van aankomst in de haven in kennis te stellen. Deze kennisgeving gaat vergezeld van een kopie van het oorspronkelijke formulier PSC 1 of PSC 2, waarin deel B is overschreven met het woord „INGETROKKEN”.

4. De bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat zenden een kopie van het in de leden 2 en 3 bedoelde formulier onverwijld door naar de vlaggenstaat van het vaartuig, naar de vlaggenlidstaat/vlaggenlidstaten van de overladende vaartuigen als het vaartuig vis heeft overgeladen, alsmede naar het NEAFC-secretariaat.

Artikel 37

Toestemming om vis aan te landen of over te laden

1. Aanlanding of overlading mag door de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat slechts worden toegestaan indien de vlaggenstaat van het vaartuig dat vis wil aanlanden of overladen, of, wanneer het betrokken vaartuig buiten een haven vis heeft overgeladen, de vlaggenstaat (of vlaggenstaten) van de overladende vaartuigen door middel van een teruggezonden kopie van het overeenkomstig artikel 36, lid 4, ingediende formulier waarvan deel B naar behoren is ingevuld, heeft bevestigd dat:

a) het vaartuig dat volgens de aangifte de vis heeft gevangen, over een toereikend quotum voor de aangegeven soort beschikte;

b) de hoeveelheden aan boord gehouden vis naar behoren zijn aangegeven en zijn verrekend op de toepasselijke vangst- of inspanningsbeperkingen;

c) het vaartuig dat volgens de aangifte de vis heeft gevangen, over een machtiging beschikte om in de opgegeven gebieden te vissen;

d) de aanwezigheid van het vaartuig in het opgegeven vangstgebied met VMS-gegevens is gestaafd.

Met de aanlandings- of overladingswerkzaamheden mag slechts worden begonnen nadat de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat daarvoor toestemming hebben gegeven.

2. In afwijking van lid 1 mogen de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat de aanlanding geheel of gedeeltelijk toestaan zonder de in lid 1 bedoelde bevestiging te hebben ontvangen, op voorwaarde dat de betrokken vis dan onder hun toezicht wordt opgeslagen. De vis zal slechts voor verkoop, overname of vervoer worden vrijgegeven nadat de in lid 1 bedoelde bevestiging is ontvangen. Wanneer uiterlijk 14 dagen na de aanlanding nog geen bevestiging is ontvangen, mogen de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat de vis in beslag nemen en verwijderen overeenkomstig de nationale bepalingen.

3. De bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat brengen hun besluit om de aanlanding of de overlading al dan niet toe te staan onverwijld ter kennis van de Commissie en, wanneer de aangevoerde of overgeladen vis in het NEAFC-verdragsgebied is gevangen, van de secretaris van NEAFC door middel van een kopie van het formulier volgens het model van bijlage IX, deel I, waarvan deel C naar behoren is ingevuld.

Artikel 38

Controles

1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten controleren in hun havens jaarlijks ten minste 15 % van de door vissersvaartuigen van derde landen, aanlandingen of overladingen als bedoeld in artikel 34.

2. De controles omvatten toezicht op de volledige los- of overladingsverrichtingen en een kruiscontrole van de in de voorafgaande aanlandingsmelding opgegeven hoeveelheden per soort en de daadwerkelijk aangelande of overgeladen hoeveelheden per soort.

3. De controleurs stellen alles in het werk om een vissersvaartuig niet onnodig lang op te houden, de werkzaamheden van het vissersvaartuig zo min mogelijk te verstoren en kwaliteitsverlies van de vis te vermijden.

Artikel 39

Controleverslagen

1. Van elke controle wordt een controleverslag opgesteld naar het model van bijlage IX, deel II.

2. Een kopie van elk controleverslag wordt onverwijld toegezonden aan de vlaggenstaat van het gecontroleerde vaartuig en, wanneer het vaartuig vis heeft overgeladen, aan de vlaggenstaat (of -staten) van de overladende vaartuigen, en aan de Commissie en de secretaris van NEAFC wanneer de aangelande of overgeladen vis in het NEAFC-verdragsgebied is gevangen.

3. Het origineel of een gewaarmerkte kopie van elk controleverslag wordt aan de vlaggenstaat van het gecontroleerde vaartuig toegezonden wanneer deze daarom verzoekt.

HOOFDSTUK IX

BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP DIE IN HET CCAMLR-VERDRAGSGEBIED VISSEN

AFDELING 1

Beperkingen en vereisten inzake vaartuiggegevens

Artikel 40

Verboden en vangstbeperkingen

1. Gerichte visserij op de in bijlage X vermelde soorten is verboden in de daarin aangegeven zones en perioden.

2. Voor nieuwe en experimentele visserij worden de vangst- en bijvangstbeperkingen per deelgebied vastgelegd in bijlage XI.

AFDELING 2

Experimentele visserij

Artikel 41

Gedragsregels voor experimentele visserij

Onverminderd artikel 4 van Verordening nr. 601/2004 zorgen de lidstaten ervoor dat alle vaartuigen van de Gemeenschap zijn geëquipeerd met:

a) passende communicatieapparatuur (inclusief MF/HF-radio en aanwezigheid aan boord van ten minste een 406MHz noodradiobaken (EPIRB)) en opgeleide gebruikers, en indien mogelijk voorzien van GMDSS-apparatuur;

b) voldoende overlevingspakken voor iedereen aan boord;

c) toereikende voorzieningen voor eventuele medische noodgevallen tijdens de reis;

d) voorraden voedsel, drinkwater, brandstof en reserveonderdelen voor essentiële uitrusting in geval van onvoorziene reisduur en tekorten;

e) een goedgekeurd Shipboard Oil Pollution Emergency Plan (SOPEP) met maatregelen (inclusief verzekering) ter vermindering van verontreiniging van zeewater bij brandstof- of afvallekkage.

Artikel 42

Deelname aan experimentele visserij

1. Een vissersvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert en er geregistreerd staat, en dat bij de CCAMLR is aangemeld overeenkomstig de artikelen 7 en 7 bis van Verordening (EG) nr. 601/2004, mag deelnemen aan de experimentele visserij met de beug op Dissostichus spp. in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1, 58.4.2 en 58.4.3(b) buiten gebieden onder nationale jurisdictie.

2. In sector 58.4.3(b) mag nooit meer dan één vaartuig tegelijk vissen.

3. De vangst- en bijvangstbeperkingen in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1, 58.4.2 en 58.4.3(b), en de verdeling daarvan over de kleine onderzoeksvakken (Small Scale Research Units, SSRU's) in elk gebied staan vermeld in bijlage XII. De visserijactiviteiten in een SSRU worden stopgezet zodra de gemelde vangsten de geldende vangstbeperking hebben bereikt, waarna dit vak voor de rest van het seizoen voor de visserij wordt gesloten.

4. De visserijactiviteiten vinden plaats in een zo groot mogelijk geografisch gebied en op zoveel verschillende diepten als mogelijk om de nodige informatie te verzamelen voor het bepalen van het visserijpotentieel en om overconcentratie van vangsten en visserijinspanningen te voorkomen. In de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1, 58.4.2 en 58.4.3(b) is het echter verboden om te vissen op diepten van minder dan 550 m.

Artikel 43

Meldingsregelingen

Op vissersvaartuigen die deelnemen aan de in artikel 42 bedoelde experimentele visserij, zijn de volgende regelingen voor de melding van vangsten en inspanningen van toepassing:

a) het in artikel 12 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde stelsel van vijfdaagse meldingen van de vangsten en visserijinspanningen, met dien verstande dat de lidstaten vangsten en visserijinspanningen uiterlijk twee werkdagen na het einde van iedere periode meedelen aan de Commissie, waarna deze onverwijld moeten worden doorgezonden aan de CCAMLR. In de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en in de sectoren 58.4.1, 58.4.2 en 58.4.3(b) worden de gegevens meegedeeld per SSRU;

b) het in artikel 13 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde stelsel van maandelijkse meldingen van gedetailleerde vangst- en visserijinspanningsgegevens;

c) de melding van het totale aantal en het gewicht van teruggegooide Dissostichus eleginoides en Dissostichus mawsoni, met inbegrip van vissen met „jellymeat”-verschijnselen.

Artikel 44

Definitie van een uitzetting

1. Voor de toepassing van deze afdeling wordt onder „uitzetting” het uitzetten van een of meer beuglijnen op een bepaalde visgrond verstaan. Voor de melding van vangsten en visserijinspanningen geldt als de juiste geografische positie van een uitzetting bij de beugvisserij het middelpunt van de uitgezette beuglijn(en).

2. Een uitzetting geldt als onderzoeksuitzetting mits:

a) de afstand tussen twee onderzoeksuitzettingen ten minste 5 zeemijl bedraagt, gemeten vanaf het geografische middelpunt van iedere onderzoeksuitzetting;

b) bij iedere uitzetting minimaal 3 500 en maximaal 5 000 haken worden gebruikt; daarbij mag op dezelfde locatie een reeks aparte lijnen worden uitgezet;

c) de uitzettijd van iedere beug ten minste zes uur bedraagt, gemeten vanaf het moment waarop het uitzetten is voltooid tot het moment waarop met het ophalen wordt begonnen.

Artikel 45

Onderzoeksplannen

Vissersvaartuigen die deelnemen aan de in artikel 42 bedoelde experimentele visserij, moeten een onderzoeksplan uitvoeren in alle afzonderlijke SSRU's waarin de sectoren 58.4.1, 58.4.2 en 58.4.3(b) zijn verdeeld. Het onderzoeksplan moet als volgt worden uitgevoerd:

a) wanneer een vaartuig een SSRU voor het eerst binnenvaart, gelden de eerste 10 uitzettingen, „eerste reeks” genoemd, als „onderzoeksuitzettingen”, welke moeten voldoen aan de in artikel 44, lid 2, vermelde criteria; de onderzoeksuitzettingen moeten worden verricht op of dichtbij coördinaten die door het CCAMLR-secretariaat worden verstrekt, op basis van een gestratificeerd aselect opzet in voorgeschreven gebieden in die SSRU;

b) de volgende 10 uitzettingen of de eerste 10 ton gevangen vis, als die hoeveelheid eerder wordt behaald, worden aangeduid als de „tweede reeks”. Uitzettingen tijdens de tweede reeks kunnen naar goeddunken van de kapitein worden gevist als onderdeel van normale experimentele visserij. Indien de uitzettingen voldoen aan de vereisten van artikel 44, lid 2, mogen zij echter ook worden beschouwd als onderzoeksuitzettingen;

c) na de eerste en de tweede reeks moet het vaartuig, als de kapitein in de SSRU wil blijven vissen, een „derde reeks” uitzettingen verrichten, tot er uiteindelijk tijdens de drie reeksen 20 onderzoeksuitzettingen hebben plaatsgevonden. De derde reeks uitzettingen moet plaatsvinden tijdens hetzelfde verblijf in de SSRU als dat waarin de eerste en de tweede reeks hebben plaatsgevonden;

d) nadat de laatste van de 10 onderzoeksuitzettingen in de derde reeks heeft plaatsgevonden, mag het vaartuig in de SSRU blijven vissen.

Artikel 46

Gegevensverzamelingsplannen

1. Vissersvaartuigen die deelnemen aan de in artikel 42 bedoelde experimentele visserij, moeten een gegevensverzamelingsplan uitvoeren in alle afzonderlijke SSRU's waarin de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en de sectoren 58.4.1, 58.4.2 en 58.4.3(b) zijn verdeeld. Het gegevensverzamelingsplan moet het volgende omvatten:

a) de positie en diepte van de uiteinden van iedere lijn in een uitzetting;

b) de tijden waarop de beug is uitgezet, in het water is gebleven en is opgehaald;

c) het aantal en de soorten vissen die aan de oppervlakte verloren zijn gegaan;

d) het aantal haken dat is aangebracht;

e) het type aas;

f) het percentage aas dat is aangenomen;

g) het type haken.

2. Alle in lid 1 genoemde gegevens moeten voor iedere onderzoeksuitzetting worden verzameld; met name moeten bij iedere onderzoeksuitzetting de eerste 100 vissen worden gemeten en moet voor biologisch onderzoek een monster van ten minste 30 vissen worden genomen. Als er meer dan 100 vissen worden gevangen, moet een willekeurige steekproef van de vissen worden genomen.

Artikel 47

Merkprogramma

1. Onverminderd artikel 7 ter van Verordening (EG) nr. 601/2004 dient elk beuglijnvaartuig tijdens het vissen doorlopend vissen van de soort Dissostichus spp. te merken en terug te zetten in een hoeveelheid die is vermeld in de instandhoudingsmaatregel voor die soort overeenkomstig het merkprotocol van de CCAMLR.

2. Vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening tot het einde van het visseizoen 2008/2009 dient elk beuglijnvaartuig tijdens het vissen doorlopend roggen te merken en terug te zetten in een hoeveelheid die is vermeld in de instandhoudingsmaatregel voor die soort overeenkomstig het merkprotocol van de CCAMLR. Alle gemerkte roggen moeten worden voorzien van twee merktekens en levend worden teruggezet.

3. Alle voor gebruik bij experimentele visserij bedoelde merktekens voor ijsheken en roggen zijn afkomstig van het CCAMLR-secretariaat.

Artikel 48

Wetenschappelijk waarnemers

1. Vissersvaartuigen die deelnemen aan de in artikel 42 bedoelde experimentele visserij, moeten bij alle visserijactiviteiten in het visseizoen ten minste twee wetenschappelijk waarnemers aan boord hebben waarvan er één is aangewezen volgens de CCAMLR-regeling voor internationale wetenschappelijke waarneming.

2. Elke lidstaat moet, met inachtneming van zijn toepasselijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, waaronder die betreffende de toelaatbaarheid van bewijsmateriaal voor de nationale rechter, in het kader van deze regeling door controleurs van aanwijzende CCAMLR-leden opgestelde verslagen beschouwen als verslagen van zijn eigen controleurs, en dienovereenkomstig handelen; zowel de betrokken lidstaat als het aanwijzende CCAMLR-lid werken mee aan het vergemakkelijken van gerechtelijke of andere procedures die zijn ingeleid naar aanleiding van een dergelijk verslag.

Artikel 49

Kennisgeving van het voornemen om tijdens het visseizoen 2009/2010 aan de visserij op krielgarnaal deel te nemen

1. Uitsluitend de lidstaten die lid zijn van de CCAMLR mogen tijdens het visseizoen 2009/2010 in het CCAMLR-verdragsgebied op krielgarnaal vissen. In afwijking van artikel 5 bis van Verordening (EG) nr. 601/2004 stellen lidstaten die van plan zijn om in het CCAMLR-verdragsgebied op krielgarnaal te vissen, het CCAMLR-secretariaat en de Commissie daarvan in kennis uiterlijk op 1 juni 2009, onmiddellijk voorafgaand aan het seizoen waarin zij op die soort willen vissen; zij maken daartoe gebruik van het in bijlage XII van de onderhavige verordening vastgestelde formulier, zodat de CCAMLR een passende evaluatie kan uitvoeren voordat de vaartuigen beginnen te vissen, alsmede van het in bijlage XIII van de onderhavige verordening opgenomen formulier betreffende de vorm van de netten.

2. De in lid 1 vermelde kennisgeving omvat de in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 601/2004 bedoelde informatie voor elk vaartuig dat van de lidstaat toestemming krijgt om aan de visserij op krielgarnaal deel te nemen.

3. De lidstaten die van plan zijn om in het CCAMLR-verdragsgebied op krielgarnaal te vissen, geven alleen kennis van vaartuigen die ten tijde van de kennisgeving hun vlag voeren.

4. In afwijking van lid 3 mogen de lidstaten toestaan dat een ander vaartuig dan het overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 aan de CCAMLR gemelde vaartuig, deelneemt aan de visserij op krielgarnaal, op voorwaarde dat het eerder aangemelde vaartuig om legitieme operationele redenen of vanwege overmacht niet aan die visserij kan deelnemen. De betrokken lidstaten brengen in dat geval het CCAMLR-secretariaat en de Commissie onverwijld op de hoogte, met opgave van:

i) alle bijzonderheden over het in lid 2 bedoelde vervangende vaartuig (of de vervangende vaartuigen);

ii) een volledig overzicht van de redenen voor de vervanging, alsmede van alle relevante ondersteunende bewijsstukken of referenties.

5. In afwijking van de leden 3 en 4 staan de lidstaten niet toe dat een vaartuig dat voorkomt op een van de door de CCAMLR vastgestelde lijsten van IUU-vaartuigen, aan de visserij op krielgarnaal deelneemt.

Artikel 50

Voorzorgsvangstbeperkingen voor de visserij op krielgarnaal in bepaalde deelgebieden

1. De totale gecombineerde vangst van krielgarnaal in de statistische deelgebieden 48.1, 48.2, 48.3 en 48.4 is in elk visseizoen beperkt tot 3,47 miljoen ton. De totale vangst van krielgarnaal in statistisch deelgebied 58.4.2 is in elk visseizoen beperkt tot 2,645 miljoen ton.

2. Totdat er, op basis van het advies van het Wetenschappelijk Comité, een verdeling van deze totale vangstbeperking over kleinere beheerseenheden is vastgesteld, is de totale gecombineerde vangst in de statistische deelgebieden 48.1, 48.2, 48.3 en 48.4 in elk visseizoen beperkt tot 620 000 ton. De totale vangst in deelgebied 58.4.2 is in elk visseizoen beperkt tot 260 000 ton ten westen van 55o OL en 192 000 ton ten oosten van 55o OL.

3. Een visseizoen begint op 1 december en eindigt op 30 november van het daaropvolgende jaar.

4. Vaartuigen die deelnemen aan de visserij op krielgarnaal in deelgebied 58.4.2 hebben bij alle visserijactiviteiten in het visserijseizoen ten minste één wetenschappelijk waarnemer volgens de CCAMLR-regeling voor internationale wetenschappelijke waarneming aan boord, dan wel een nationale wetenschappelijk waarnemer die aan de vereisten van die regeling voldoet, en waar mogelijk één aanvullende wetenschappelijk waarnemer.

Artikel 51

Gegevensrapportageregeling voor de visserij op krielgarnaal

1. Vangsten van krielgarnaal worden gerapporteerd overeenkomstig de artikelen 11, 13 en 14 van Verordening (EG) nr. 601/2004.

2. De visserij op krielgarnaal wordt beoefend overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EG) nr. 600/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot vaststelling van bepaalde technische maatregelen voor de visserij in het verdragsgebied van het Verdrag inzake de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (46).

3. De vaartuigen voorzien hun trawlnetten van inrichtingen voor het weren van zeezoogdieren.

4. Wanneer de totale gemelde vangst in een visseizoen 80 % of meer bedraagt van de hoeveelheid van 620 000 ton in de deelgebieden 48.1, 48.2, 48.3 en 48.4, 260 000 ton ten westen van 55o OL en 192 000 ton ten oosten van 55o OL in deelgebied 58.4.2, worden de vangsten gerapporteerd overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EG) nr. 601/2004.

5. In het visseizoen volgende op het visseizoen waarin de totale vangst 80 % of meer bedraagt van de in lid 2 vastgestelde hoeveelheden, worden de vangsten overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EG) nr. 601/2004 gerapporteerd wanneer de totale vangst 50 % of meer van die hoeveelheden bedraagt.

6. De lidstaten delen het totale gewicht aan gevangen en verloren gegane onverwerkte krielgarnaal mee aan de secretaris van de CCAMLR, met afschrift aan de Commissie.

7. Aan het eind van elke visseizoen krijgen de lidstaten van al hun vaartuigen de gegevens per uitzetting die nodig zijn om het CCAMLR-formulier met gedetailleerde vangst- en visserijinspanningsgegevens in te vullen. Zij delen deze gegevens uiterlijk op 1 april van het volgende jaar aan de hand van het CCAMLR-trawlvisserijformulier C1 mee aan de secretaris van de CCAMLR en aan de Commissie.

Artikel 52

Tijdelijk verbod op diepzeevisserij met kieuwnetten

1. Voor de toepassing van dit artikel geldt de volgende definitie:

Kieuwnetten zijn reeksen van enkele, dubbele of driedubbele netwanden, staand, nabij het wateroppervlak, op een bepaalde diepte tussen het oppervlak en de bodem, of op de bodem, waarin vis gevangen, verstrikt of verward geraakt. Kieuwnetten beschikken over vlotters aan de bovenlijn (bovenpees) en, in het algemeen, over gewichten aan de grondlijn (grondpees). Kieuwnetten bestaan uit enkele of, minder gebruikelijk, dubbele of driedubbele netten (bekend als „schakelnetten”) die samen worden bevestigd aan hetzelfde touwkader. Verschillende types van netten kunnen in één vistuig worden gecombineerd (bijvoorbeeld een schakelnet gecombineerd met een kieuwnet). Deze netten kunnen individueel worden gebruikt of, hetgeen gebruikelijker is, in grote aantallen die in lijn worden geplaatst („vloten” van netten). Het vistuig kan worden bevestigd, aan de bodem worden verankerd (bekend als „geankerd kieuwnet”) of drijvend worden gelaten, vrijelijk of bevestigd aan het vaartuig (bekend als „drijfnet”).

2. Het gebruik van kieuwnetten in het CCAMLR-verdragsgebied voor andere doeleinden dan wetenschappelijk onderzoek is verboden totdat het Wetenschappelijk Comité verslag heeft uitgebracht over zijn onderzoek naar de mogelijke effecten van dit vistuig en de CCAMLR op basis van advies van het Wetenschappelijk Comité heeft besloten dat de vangstmethode in het CCAMLR-verdragsgebied mag worden toegepast.

3. Het voorstel voor het gebruik van kieuwnetten voor wetenschappelijk onderzoek in wateren met een diepte van meer dan 100 meter dient vooraf aan het Wetenschappelijk Comité te worden gemeld en door de CCAMLR te worden goedgekeurd voordat met het onderzoek mag worden begonnen.

4. Elk vaartuig dat door het CCAMLR-verdragsgebied wil varen met kieuwnetten aan boord, moet vooraf aan het CCAMLR-secretariaat kennis geven van zijn voornemen en daarbij de vermoedelijke tijdstippen van doorvaart door het CCAMLR-verdragsgebied opgeven. Elk vaartuig dat in het CCAMLR-verdragsgebied kieuwnetten aan boord heeft zonder dat vooraf te hebben gemeld, zal geacht worden een inbreuk op deze bepaling te plegen.

Artikel 53

Beperking tot een minimum van de incidentele sterfte van zeevogels

1. Onverminderd artikel 8 van Verordening (EG) nr. 601/2004 lossen vaartuigen die uitsluitend de Spaanse methode van de beugvisserij gebruiken, de gewichten voordat de lijn begint te spannen.

2. De volgende gewichten mogen worden gebruikt:

a) traditionele gewichten uit steen of beton van ten minste 8,5 kg, met een tussenafstand van maximaal 40 m;

b) traditionele gewichten uit steen of beton van ten minste 6 kg, met een tussenafstand van maximaal 20 m; of

c) gewichten uit massief staal, niet gemaakt van kettingschakels, van ten minste 5 kg, met een tussenafstand van maximaal 40 m.

3. Vaartuigen die uitsluitend met een beug met een soepele lijn („trotline”) vissen, gebruiken alleen gewichten aan het uiteinde van de sneuen van de beug. De gewichten zijn traditionele gewichten van ten minste 6 kg of gewichten uit massief staal van ten minste 5 kg.

4. Vaartuigen die zowel volgens de in lid 1 bedoelde Spaanse methode, als met de in lid 3 bedoelde beug met soepele lijn vissen, gebruiken de volgende gewichten:

i) voor de Spaanse methode: aan de lijn bevestigde gewichten overeenkomstig lid 1;

ii) voor de beug met soepele lijn: aan de lijn bevestigde gewichten bestaande uit hetzij traditionele gewichten van 8,5 kg, hetzij gewichten uit massief staal van 5 kg die zijn vastgemaakt aan het uiteinde van de haaklijn van alle sneuen van de beug, met een tussenafstand van maximaal 80 m.

Artikel 54

Sluiting van de visserij

1. Na kennisgeving, door het CCAMLR-secretariaat, van de sluiting van een visserij, zien de lidstaten erop toe dat alle vaartuigen die onder hun vlag varen en vissen in het gebied, het beheersgebied, het deelgebied, de sector, het kleine onderzoeksvak (SSRU) of een andere beheerseenheid waarvoor het bericht van sluiting geldt, al hun vistuig vóór de meegedeelde sluitingsdatum en -tijd uit het water halen.

2. Zodra het vaartuig een dergelijke kennisgeving ontvangt, mogen in de laatste 24 uur vóór de meegedeelde datum en tijd geen andere beugen meer worden uitgezet. Indien de kennisgeving minder dan 24 uur voor de sluitingsdatum en -tijd wordt toegezonden, mogen na ontvangst van de kennisgeving geen andere beugen worden uitgezet.

3. In geval van sluiting van de visserij vertrekken alle vaartuigen uit het visserijgebied zodra al het vistuig uit het water is gehaald.

4. Indien een vaartuig niet in staat is om al zijn vistuig vóór de meegedeelde sluitingsdatum en -tijd uit het water te halen vanwege:

i) de veiligheid van het vaartuig en de bemanning;

ii) de beperkingen als gevolg van slechte weersomstandigheden;

iii) zeeijsbedekking; of

iv) de noodzaak om het milieu in de Antarctische wateren te beschermen,

stelt het de betrokken lidstaat in kennis van de situatie. De betrokken lidstaat brengt onverwijld het CCAMLR-secretariaat en de Commissie op de hoogte. Het vaartuig doet niettemin al het mogelijke om zijn vistuig zo spoedig mogelijk uit het water te halen.

5. Indien lid 4 van toepassing is, stellen de lidstaten een onderzoek in naar de activiteiten van het vaartuig en stellen zij uiterlijk tegen de volgende CCAMLR-vergadering het CCAMLR-secretariaat en de Commissie overeenkomstig hun interne procedures in kennis van hun bevindingen, met inbegrip van alle ter zake doende elementen. In het eindverslag wordt beoordeeld of het vaartuig binnen de grenzen van de redelijkheid al het mogelijke heeft gedaan om al zijn vistuig uit het water te halen:

i) uiterlijk op de meegedeelde sluitingsdatum en -tijd; en

ii) zo spoedig mogelijk na de in lid 4 bedoelde kennisgeving.

6. Indien een vaartuig het gesloten gebied niet verlaat zodra al het vistuig uit het water is gehaald, dient de vlaggenlidstaat of het vaartuig het CCAMLR-secretariaat en de Commissie daarvan op de hoogte te brengen.

HOOFDSTUK X

BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR VAARTUIGEN VAN DE GEMEENSCHAP DIE IN HET SEAFO-VERDRAGSGEBIED VISSEN

AFDELING 1

Machtiging van vaartuigen

Artikel 55

Machtiging van vaartuigen

1. De lidstaten doen de Commissie uiterlijk 1 juni 2009, zo mogelijk langs elektronische weg, de lijst toekomen van vaartuigen die in het SEAFO-verdragsgebied mogen vissen.

2. De eigenaars van de vaartuigen die zijn opgenomen in de lijst als bedoeld in lid 1 dienen burgers of rechtspersonen van de Gemeenschap te zijn.

3. Aan vissersvaartuigen mag slechts een machtiging worden verleend om in het SEAFO-verdragsgebied te vissen als zij in staat zijn om aan de uit het SEAFO-verdrag voortvloeiende eisen en verplichtingen te voldoen en de instandhoudings- en beheersmaatregelen ervan na te leven.

4. Er wordt geen machtiging verleend aan vaartuigen die in het verleden IUU-visserijactiviteiten hebben verricht, tenzij de nieuwe eigenaars afdoende aantonen dat de vorige eigenaars en reders juridisch noch financieel enig belang in of controle over de vaartuigen hebben of dat hun vaartuigen, alle feiten in aanmerking genomen, zich niet met IUU-praktijken inlaten noch daarbij betrokken zijn.

5. De in lid 1 bedoelde lijst bevat de volgende gegevens:

a) de naam van het vissersvaartuig, registratienummer, vroegere namen (indien bekend), en haven van registratie;

b) de vorige vlag (indien van toepassing);

c) de internationale radioroepnaam (IRCS) (indien van toepassing);

d) de naam en het adres van de eigenaar of eigenaars;

e) het type vaartuig;

f) de lengte;

g) de naam en het adres van de reder of reders (indien van toepassing);

h) het brutotonnage; en

i) het vermogen van de hoofdmotor of hoofdmotoren.

6. De lidstaten stellen de Commissie na het opstellen van de initiële lijst van vaartuigen met een machtiging onverwijld in kennis van alle eventuele toevoegingen, schrappingen en/of wijzigingen.

Artikel 56

Verplichtingen voor vaartuigen met een machtiging

1. De vaartuigen met een machtiging leven alle relevante instandhoudings- en beheersmaatregelen van de SEAFO na.

2. De vaartuigen met een machtiging hebben een geldig registratiebewijs en een geldige vergunning om te vissen en/of over te laden aan boord.

Artikel 57

Vaartuigen zonder machtiging

1. De lidstaten doen het nodige om te verhinderen dat vaartuigen die niet op de SEAFO-lijst van vaartuigen met een machtiging voorkomen, vissen op soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen en dergelijke soorten aan boord hebben, overladen of aanvoeren.

2. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van alle feitelijke informatie waaruit blijkt dat er gegronde redenen zijn om te vermoeden dat vaartuigen die niet op de SEAFO-lijst van vaartuigen met een machtiging voorkomen, in het SEAFO-verdragsgebied betrokken zijn bij de visserij op en/of het overladen van soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen.

3. De lidstaten doen het nodige opdat de eigenaars van vaartuigen die op de SEAFO-lijst van vaartuigen met een machtiging voorkomen, niet direct of indirect betrokken zijn bij visserijactiviteiten door vaartuigen die niet op de SEAFO-lijst van vaartuigen met een vergunning voorkomen.

AFDELING 2

Overlading

Artikel 58

Verbod op overlading op zee

Alle lidstaten verbieden vaartuigen die hun vlag voeren om soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen in het SEAFO-verdragsgebied op zee over te laden.

Artikel 59

Overlading in de haven

1. Vaartuigen van de Gemeenschap die onder het SEAFO-verdrag vallende soorten vangen in het SEAFO-verdragsgebied, mogen alleen overladen in een haven van een verdragsluitende partij bij de SEAFO indien die verdragsluitende partij daartoe vooraf toestemming heeft gegeven. Vaartuigen van de Gemeenschap mogen slechts overladen indien zij daartoe vooraf van de vlaggenlidstaat en de havenstaat toestemming hebben gekregen.

2. De lidstaten zien erop toe dat hun vaartuigen met een machtiging vooraf toestemming vragen om in een haven over te laden. De lidstaten zien tevens toe op de overeenstemming tussen de overgeladen hoeveelheden en de aangegeven vangst van elk vaartuig en schrijven voor dat overlading wordt gemeld.

3. De kapitein van een vaartuig van de Gemeenschap dat een hoeveelheid in het SEAFO-verdragsgebied gevangen en onder het SEAFO-verdrag vallende soorten overlaadt op een ander vaartuig, hierna het „ontvangende vaartuig” genoemd, meldt op het tijdstip van overlading aan de vlaggenstaat van het ontvangende vaartuig de betrokken soorten en hoeveelheden, de datum van overlading en de locatie van de vangsten en zendt aan zijn vlaggenlidstaat een SEAFO-aangifte van overlading naar het model in bijlage XIV, deel I.

4. De kapitein van het vaartuig van de Gemeenschap verstrekt minstens 24 uur van tevoren de volgende informatie aan de verdragsluitende partij bij de SEAFO in wiens haven de overlading zal plaatsvinden:

— de naam van de overladende vaartuigen;

— de naam van de ontvangende vaartuigen;

— de over te laden hoeveelheid (in ton) van elke soort;

— de datum en haven van overlading.

5. Uiterlijk 24 uur vóór het begin en aan het einde van een overlading in een haven van een verdragsluitende partij bij de SEAFO meldt de kapitein van het ontvangende, onder de vlag van een lidstaat varende vaartuig aan de bevoegde autoriteiten van de havenstaat de hoeveelheden onder het SEAFO-verdrag vallende soorten die zich aan boord van zijn vaartuig bevinden, en doet hij de SEAFO-aangifte van overlading binnen 24 uur aan de bovenbedoelde autoriteiten toekomen.

6. De kapitein van het ontvangende vaartuig van de Gemeenschap doet 48 uur vóór de aanlanding een SEAFO-aangifte van overlading toekomen aan de bevoegde autoriteiten van de havenstaat waar de overlading zal plaatsvinden.

7. De lidstaten doen het nodige om de juistheid van de ontvangen informatie te controleren en werken met de vlaggenstaat samen om zich ervan te vergewissen dat de aangevoerde hoeveelheden overeenkomen met de door elk vaartuig aangegeven vangsten.

8. De lidstaten met vaartuigen die een vergunning hebben om in het SEAFO-verdragsgebied op onder het SEAFO-verdrag vallende soorten te vissen, verstrekken de Commissie uiterlijk op 1 juni 2009 uitvoerige gegevens over overladingen door vaartuigen die hun vlag voeren.

AFDELING 3

Instandhoudingsmaatregelen voor het beheer van kwetsbare diepzeehabitats en -ecosystemen

Artikel 60

Gesloten gebieden

Alle visserijactiviteiten betreffende soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen door vaartuigen van de Gemeenschap zijn verboden in de hierna afgebakende gebieden:

a) deelsector A1 i) Dampier Seamount 10o00'ZB 02o00'WL 10o00'ZB 00o00'OL 12o00'ZB 02o00'WL 12o00'ZB 00o00'OL; ii) Malahit Guyot Seamount 11o00'ZB 02o00'WL 11o00'ZB 04o00'WL 13o00'ZB 02o00'WL 13o00'ZB 04o00'WL;

b) deelsector B1 Molloy Seamount 27o00'ZB 08o00'OL 27o00'ZB 10o00'OL 29o00'ZB 08o00'OL 29o00'ZB 10o00'OL;

c) sector C i) Schmidt-Ott Seamount & Erica Seamount 37o00'ZB 13o00OL 37o00'ZB 17o00'OL 40o00'ZB 13o00OL 40o00'ZB 17o00'OL; ii) Africana seamount 37o00'ZB 28o00OL 37o00'ZB 30o00OL 38o00'ZB 28o00OL 38o00'ZB 30o00OL; iii) Panzarini Seamount 39o00'ZB 11o00'OL 39o00'ZB 13o00'OL 41o00'ZB 11o00'OL 41o00'ZB 13o00'OL;

d) deelsector C1 i) Vema Seamount 31o00'ZB 08o00'OL 31o00'ZB 09o00'OL 32o00'ZB 08o00'OL 32o00'ZB 09o00'OL; ii) Wust Seamount 33o00'ZB 06o00'OL 33o00'ZB 08o00'OL 34o00'ZB 06o00'OL 34o00'ZB 08o00'OL;

e) sector D i) Discovery, Junoy, Shannon Seamounts 41o00'ZB 06o00'WL 41o00'ZB 03o00'OL 44o00'ZB 06o00'WL 44o00'ZB 03o00'OL; ii) Schwabenland & Herdman Seamounts 44o00'ZB 01o00'WL 44o00'ZB 02o00'OL 47o00'ZB 01o00'WL 47o00'ZB 02o00'OL.

Artikel 61

Hervatting van de visserij in een gesloten gebied

1. De visserij in de in artikel 60 bedoelde gebieden wordt niet hervat totdat de vlaggenstaat de in het gebied gelegen kwetsbare mariene ecosystemen heeft aangeduid en in kaart heeft gebracht, met inbegrip van zeebergen, hydrothermale bronnen en koudwaterkoralen, en een effectbeoordeling heeft gemaakt van de hervatting van de visserij in dergelijke kwetsbare mariene ecosystemen.

2. De resultaten van de aanduiding, het in kaart brengen en de effectbeoordeling overeenkomstig lid 1 worden door de vlaggenstaat aan de Commissie toegezonden om te worden doorgezonden naar de jaarlijkse vergadering van het Wetenschappelijk Comité van de SEAFO.

3. De lidstaten kunnen visserijonderzoeksplannen indienen bij de Commissie om het effect van de visserij op de duurzaamheid van de visbestanden en op kwetsbare mariene habitats te beoordelen.

AFDELING 4

Maatregelen ter beperking van de incidentele bijvangsten van zeevogels

Artikel 62

Informatie over interactie met zeevogels

De lidstaten verzamelen alle beschikbare informatie over de interactie met zeevogels, onder andere incidentele vangsten bij de visserij door hun vaartuigen op soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen, en delen die informatie uiterlijk 1 juni 2009 aan de Commissie mee.

Artikel 63

Risicobeperkende maatregelen

1. Alle vaartuigen van de Gemeenschap die ten zuiden van 30o zuiderbreedte vissen, dienen vogelverschrikkerlijnen („tori lines”, bevestigd aan toripalen, „tori poles”) aan boord te hebben en te gebruiken:

a) de vogelverschrikkerlijnen zijn ontworpen en worden uitgezet overeenkomstig de richtsnoeren van bijlage XIV, deel II;

b) de vogelverschrikkerlijnen worden ten zuiden van 30o zuiderbreedte te allen tijde uitgezet voordat de beuglijnen worden uitgezet;

c) waar mogelijk moeten vaartuigen een tweede toripaal en vogelverschrikkerlijn gebruiken wanneer er veel vogels in de buurt aanwezig of actief zijn;

d) alle vaartuigen dienen gebruiksklare reserve-vogelverschrikkerlijnen aan boord te hebben.

2. De beuglijnen mogen alleen 's nachts worden uitgezet (d.w.z. tijdens de duisternis tussen de uren van nautische schemering (47)). Bij de nachtelijke beugvisserij mogen slechts de scheepslichten worden gebruikt die uit een oogpunt van veiligheid noodzakelijk zijn.

3. Tijdens het uitzetten van vistuig is het overboord gooien van afval verboden. Het overboord gooien van afval tijdens het ophalen van vistuig moet worden vermeden. Zo mogelijk wordt afval geloosd aan de andere kant dan die waar het vistuig wordt opgehaald. Op vaartuigen die niet onderworpen zijn aan een verplichting om afval aan boord te houden, wordt een systeem toegepast om vishaken uit afval en vissenkoppen te verwijderen voordat deze overboord worden gegooid. Vóór het uitzetten worden de netten schoongemaakt en wordt alles wat zeevogels kan aantrekken, verwijderd.

4. Vaartuigen van de Gemeenschap passen methoden voor het uitzetten en ophalen van vistuig toe waarbij de tijd dat het net met slappe mazen op het wateroppervlak ligt, tot een minimum wordt beperkt. Voor zover mogelijk worden de netten niet onderhouden terwijl ze in het water liggen.

5. Vaartuigen van de Gemeenschap worden aangemoedigd vistuigconfiguraties te ontwikkelen die de kans minimaliseren dat vogels in aanraking komen met het netdeel waarvoor zij het meest kwetsbaar zijn. Daarbij kan worden gedacht aan het verzwaren van het net of het verminderen van het drijfvermogen zodat het sneller zinkt, of het aanbrengen van gekleurde wimpels of andere voorzieningen aan bepaalde delen van het net waar de maaswijdten een bijzonder risico voor vogels vormen.

6. Vaartuigen van de Gemeenschap die niet zijn uitgerust met een afvalverwerkingsinstallatie, die over onvoldoende capaciteit beschikken om afval aan boord te houden of die geen afval kunnen lozen aan de andere kant dan die waar het vistuig wordt opgehaald, krijgen geen vergunning om in het SEAFO-verdragsgebied te vissen.

7. Alles moet in het werk worden gesteld om bij de visserij levend gevangen vogels levend te bevrijden en, wanneer dat mogelijk is, de haken te verwijderen zonder het leven van de betrokken vogels in gevaar te brengen.

AFDELING 5

Technische maatregelen

Artikel 64

Maatregelen ter bescherming van diepzeehaaien

De gerichte visserij op diepzeehaaien in het SEAFO-verdragsgebied is verboden.

AFDELING 6

Controle

Artikel 65

Bijzondere bepalingen voor zwarte Patagonische ijsheek (Dissostichus eleginoides)

1. De kapitein van een vaartuig dat gemachtigd is om in het SEAFO-verdragsgebied op zwarte Patagonische ijsheek te vissen overeenkomstig artikel 55, zendt de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat en het SEAFO-secretariaat elektronisch een vangstaangifte waarin melding wordt gemaakt van de met zijn vaartuig gevangen hoeveelheden zwarte Patagonische ijsheek, ook indien niets is gevangen. Deze aangifte wordt gedurende de visreis iedere vijf dagen verzonden. Elke lidstaat zendt die informatie onverwijld naar de Commissie door.

2. Lidstaten met vaartuigen die gemachtigd zijn om in het SEAFO-verdragsgebied op zwarte Patagonische ijsheek te vissen, verstrekken uiterlijk op 30 juni 2009 gedetailleerde vangst- en inspanningsgegevens aan de Commissie en aan het SEAFO-secretariaat.

Artikel 66

Bijzondere bepalingen voor rode diepzeekrabben (Chaceon spp.)

1. De kapitein van een vaartuig dat gemachtigd is om in het SEAFO-verdragsgebied op rode diepzeekrabben te vissen overeenkomstig artikel 55, zendt de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat en het SEAFO-secretariaat elektronisch een vangstaangifte waarin melding wordt gemaakt van de met zijn vaartuig gevangen hoeveelheden rode diepzeekrabben, ook indien niets is gevangen. Deze aangifte wordt gedurende de visreis iedere vijf dagen verzonden. Elke lidstaat zendt die informatie onverwijld naar de Commissie door.

2. Lidstaten met vaartuigen die gemachtigd zijn om in het SEAFO-verdragsgebied op rode diepzeekrabben te vissen, verstrekken uiterlijk op 30 juni 2009 gedetailleerde vangst- en inspanningsgegevens aan de Commissie en aan het SEAFO-secretariaat.

Artikel 67

Bijzondere bepalingen voor Beryciden (Beryx spp.)

1. De kapitein van een vaartuig dat gemachtigd is om in het SEAFO-verdragsgebied op Beryciden te vissen overeenkomstig artikel 55, zendt de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat en het SEAFO-secretariaat elektronisch een vangstaangifte waarin melding wordt gemaakt van de met zijn vaartuig gevangen hoeveelheden Beryciden, ook indien niets is gevangen. Deze aangifte wordt gedurende de visreis iedere vijf dagen verzonden. Elke lidstaat zendt die informatie onverwijld naar de Commissie door.

2. Lidstaten met vaartuigen die gemachtigd zijn om in het SEAFO-verdragsgebied op Beryciden te vissen, verstrekken uiterlijk op 30 juni 2009 gedetailleerde vangst- en inspanningsgegevens aan de Commissie en aan het SEAFO-secretariaat.

Artikel 68

Bijzondere bepalingen voor Atlantische slijmkop (orange roughy — Hoplostethus atlanticus)

1. De kapitein van een vaartuig dat gemachtigd is om in het SEAFO-verdragsgebied op Atlantische slijmkop te vissen overeenkomstig artikel 55, zendt de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat en het SEAFO-secretariaat elektronisch een vangstaangifte waarin melding wordt gemaakt van de met zijn vaartuig gevangen hoeveelheden Atlantische slijmkop, ook indien niets is gevangen. Deze aangifte wordt gedurende de visreis iedere vijf dagen verzonden. Elke lidstaat zendt die informatie onverwijld naar de Commissie door.

2. Lidstaten met vaartuigen die gemachtigd zijn om in het SEAFO-verdragsgebied op Atlantische slijmkop te vissen, verstrekken uiterlijk op 30 juni 2009 gedetailleerde vangst- en inspanningsgegevens aan de Commissie en aan het SEAFO-secretariaat.

Artikel 69

Mededeling van vaartuigbewegingen en vangsten

1. Vissersvaartuigen en onderzoeksvaartuigen met een machtiging om in het SEAFO-verdragsgebied vissen, zenden via het VMS of andere geschikte middelen berichten over het binnenvaren, de vangst en het buitenvaren („entry”-, „catch”- en „exit”-berichten) aan de autoriteiten van de vlaggenlidstaat en, indien de vlaggenlidstaat dat voorschrijft, aan de uitvoerend secretaris van SEAFO.

2. Het bericht van binnenvaren wordt niet vroeger dan 12 uur en niet later dan 6 uur voor het binnenvaren van het SEAFO-verdragsgebied meegedeeld en omvat de dag en het uur van binnenvaren, de geografische positie van het vaartuig en de hoeveelheid van elke soort (FAO-drielettercode) aan boord gehouden vis in kilogram levend gewicht.

3. De vangstaangifte wordt voor elke soort (FAO-drielettercode) in kg levend gewicht op het einde van elke kalendermaand verzonden.

4. Het bericht van buitenvaren wordt niet vroeger dan 12 uur en niet later dan 6 uur vóór het verlaten van het SEAFO-verdragsgebied meegedeeld. Het omvat de dag en het uur van het verlaten, de geografische positie van het vaartuig, het aantal dagen dat is gevist en de in het SEAFO-verdragsgebied vanaf het begin van de visserijactiviteiten of sedert de laatste vangstaangifte gevangen hoeveelheden per soort (FAO-drielettercode) in kilogram levend gewicht.

Artikel 70

Wetenschappelijke waarneming en verzameling van gegevens ten behoeve van de evaluatie van de bestanden

1. Elke lidstaat ziet erop toe dat al zijn vissersvaartuigen die in het verdragsgebied gericht vissen op soorten die onder het SEAFO-verdrag vallen, gekwalificeerde wetenschappelijk waarnemers aan boord hebben.

2. Elke lidstaat schrijft voor dat de gegevens die worden verzameld door de waarnemers op elk vaartuig dat zijn vlag voert, binnen 30 dagen na het verlaten van het SEAFO-verdragsgebied worden meegedeeld. De gegevens worden meegedeeld in het formaat dat door het Wetenschappelijk Comité van de SEAFO wordt vastgesteld. De lidstaat doet zo spoedig mogelijk een kopie van de gegevens aan de Commissie toekomen, waarbij de vertrouwelijkheid van niet-geaggregeerde gegevens moet worden bewaard. De lidstaat mag een kopie van de gegevens eveneens bezorgen aan de uitvoerend secretaris van SEAFO.

3. De in dit artikel bedoelde gegevens worden, zoveel als maar mogelijk is, vóór 30 juni 2009 door aangewezen waarnemers verzameld en geverifieerd.

Artikel 71

Waarnemingen van vaartuigen van niet-verdragsluitende partijen

1. Vaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, verstrekken hun vlaggenlidstaat informatie over alle visserijactiviteiten die in het SEAFO-verdragsgebied worden verricht door vaartuigen die de vlag voeren van een niet-verdragsluitende partij. Deze informatie omvat onder andere:

a) de naam van het vaartuig;

b) het registratienummer van het vaartuig;

c) de vlaggenstaat van het vaartuig;

d) alle andere relevante informatie betreffende het waargenomen vaartuig.

2. De lidstaten verstrekken de in lid 1 bedoelde informatie zo snel mogelijk aan de Commissie. De Commissie zendt deze gegevens onverwijl