NL Publicatieblad van de Europese Unie L 202/4

Rectificatie van Beschikking 2004/453/EG van de Commissie van 29 april 2004 ter uitvoering van Richtlijn 91/67/EEG van de Raad wat betreft maatregelen tegen bepaalde ziekten bij aquacultuurdieren

( Publicatieblad van de Europese Unie L 156 van 30 april 2004 )

Beschikking 2004/453/EG wordt als volgt gelezen:

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 29 april 2004 ter uitvoering van Richtlijn 91/67/EEG van de Raad wat betreft maatregelen tegen bepaalde ziekten bij aquacultuurdieren (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 1679) (Voor de EER relevante tekst) (2004/453/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren en aquicultuurproducten (1), en met name op artikel 12, lid 2, artikel 13, lid 1, tweede alinea, en artikel 13, lid 2, Gelet op Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (2), en met name op artikel 10, Overwegende hetgeen volgt: (1) Wanneer een lidstaat van oordeel is dat zijn grondgebied of een deel daarvan vrij is van een van de in kolom 1, lijst III, van bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG vermelde ziekten, kan hij krachtens artikel 13 van die richtlijn de Commissie de nodige bewijzen daarvan voorleggen om ziektevrij te worden verklaard. Denemarken, Finland, Ierland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk hebben de bedoelde bewijzen aan de Commissie voorgelegd. (2) Wanneer een lidstaat een programma voor de bestrijding en uitroeiing van een van de in kolom 1, lijst III, van bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG vermelde ziekten heeft opgesteld, kan hij dat programma krachtens artikel 12 van die richtlijn ter goedkeuring voorleggen aan de Commissie. Finland, Ierland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk hebben dergelijke programma's aan de Commissie voorgelegd. (3) In Verordening (EEG) nr. 706/73 van de Raad van 12 maart 1973 betreffende de communautaire regeling voor de Kanaaleilanden en het eiland Man inzake het handelsverkeer in landbouwproducten (3) is bepaald dat de veterinaire wetgeving op deze eilanden onder dezelfde voorwaarden als in het Verenigd Koninkrijk moet worden toegepast op producten die door de eilanden worden ingevoerd of door de eilanden naar de Gemeenschap worden uitgevoerd. (4) Vastgelegd moet worden aan welke eisen de lidstaten moeten voldoen om een ziektevrije status te krijgen en welke criteria zij in het kader van de bestrijdings- en uitroeiingsprogramma's moeten toepassen. Ook moeten de aanvullende garanties worden beschreven die vereist zijn om bepaalde vissoorten te mogen binnenbrengen in de ziektevrije gebieden en de gebieden waar bestrijdings- en uitroeiingsprogramma's worden toegepast. Daarbij moeten de aanbevelingen van het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (OIE) in aanmerking genomen worden. (5) Denemarken heeft bewijzen ingediend waaruit blijkt dat dat land vrij is van voorjaarsviremie van de karper (SVC) en moet dus als vrij van die ziekte worden aangemerkt. (6) Finland heeft bewijzen ingediend waaruit blijkt dat zijn hele grondgebied vrij is van SVC en delen van zijn grondgebied vrij zijn van Gyrodactylus salaris en infectieuze pancreatische necrose (IPN). De betrokken gebieden moeten dus als vrij van die ziekten worden aangemerkt. Finland heeft tevens een programma ingediend voor de bestrijding van Bacterial Kidney Disease (BKD), dat voor het continentale deel van zijn grondgebied zal gelden. Dat programma moet worden goedgekeurd met het oog op de uitroeiing van de ziekte en de verkrijging van de ziektevrije status. (7) Ierland heeft bewijzen ingediend waaruit blijkt dat zijn hele grondgebied vrij is van SVC, BKD en Gyrodactylus salaris en moet dus als vrij van die ziekte worden aangemerkt. (8) Zweden heeft bewijzen ingediend waaruit blijkt dat zijn hele grondgebied vrij is van SVC en IPN en moet dus als vrij van die ziekte worden aangemerkt. Zweden heeft tevens een programma ingediend voor de bestrijding en uitroeiing van BKD, dat voor het continentale deel van zijn grondgebied zal gelden. Dat programma moet worden goedgekeurd met het oog op de uitroeiing van de ziekte en de verkrijging van de ziektevrije status. (9) Het Verenigd Koninkrijk heeft bewijzen ingediend waaruit blijkt dat zijn hele grondgebied vrij is van Gyrodactylus salaris en delen van zijn grondgebied vrij zijn van IPN, BKD en SVC. De betrokken gebieden moeten dus als vrij van die ziekten worden aangemerkt. Het Verenigd Koninkrijk heeft tevens programma's ingediend voor de bestrijding en uitroeiing van SVC en BKD voor andere delen van zijn grondgebied. Die programma's moeten worden goedgekeurd met het oog op de uitroeiing van de ziekten en de verkrijging van de ziektevrije status. (10) De aanvullende garanties die bij deze beschikking zijn vastgesteld, moeten na drie jaar opnieuw worden bezien met inachtneming van de ervaring met de bestrijding en uitroeiing van de ziekten en de ontwikkeling van alternatieve bestrijdingsmaatregelen zoals vaccinatie. (11) Bij Beschikking 93/44/EEG van de Commissie (4) zijn voor een aantal vissoorten aanvullende garanties vastgesteld met het oog op verzending naar Groot-Brittannië, Noord-Ierland, het eiland Man en Guernsey. Die beschikking moet worden ingetrokken en door deze beschikking worden vervangen. (12) Beschikking 2003/513/EG van de Commissie (5) is een vrijwaringsbeschikking, bedoeld om bepaalde gebieden van de Gemeenschap tegen de insleep van Gyrodactylus salaris te beschermen. Die maatregelen zijn sinds 1996 van kracht en zijn in feite aanvullende garanties en geen vrijwaringsmaatregelen. Beschikking 2003/513/EG moet dus ook worden ingetrokken en door deze beschikking worden vervangen. (13) De bij de Beschikkingen 93/44/EEG en 2003/513/EG vastgestelde garanties moeten worden aangepast aan de huidige stand van de kennis en de meest recente aanbevelingen van het OIE. (14) De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 Eisen om ziektevrij te worden verklaard De eisen waaraan moet worden voldaan om een gebied als vrij van een of meer van de in kolom I, lijst III, van bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG aan te merken, zijn opgenomen in hoofdstuk I van bijlage I. Artikel 2 Ziektevrij verklaarde gebieden De in hoofdstuk II van bijlage I opgenomen gebieden worden aangemerkt als vrij van de in kolom I, lijst III, van bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG genoemde ziekten. Artikel 3 Criteria voor bestrijdings- en uitroeiingsprogramma's De criteria die de lidstaten in het kader van een bestrijdings- en uitroeiingsprogramma voor een of meer van de in kolom 1, lijst III, van bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG moeten hanteren, zijn opgenomen in hoofdstuk I van bijlage II. Artikel 4 Goedkeuring van bestrijdings- en uitroeiingsprogramma's De bestrijdings- en uitroeiingsprogramma's voor de in hoofdstuk II van bijlage II genoemde gebieden worden goedgekeurd. Artikel 5 Aanvullende garanties 1. Levende aquacultuurvis, eieren en gameten, die worden binnengebracht in de gebieden die worden genoemd in hoofdstuk II van bijlage I of hoofdstuk II van bijlage II, bieden alle garanties, ook die inzake verpakking en etikettering, en voldoen aan de nodige specifieke aanvullende eisen, als vastgesteld in het diergezondheidscertificaat volgens het model in bijlage III, met inachtneming van de toelichting in bijlage IV. 2. De eisen van lid 1 gelden niet voor het binnenbrengen van eieren in de in hoofdstuk II van bijlage I of hoofdstuk II van bijlage II genoemde gebieden voor menselijke consumptie. 3. De aanvullende garanties worden gehandhaafd wanneer aan de eisen van bijlage V wordt voldaan. Artikel 6 Vervoer Levende aquacultuurvis, eieren en gameten, die in de in bijlage I, hoofdstuk II, of bijlage II, hoofdstuk II, worden binnengebracht, worden vervoerd onder voorwaarden die geen nadelige gevolgen hebben voor hun gezondheidsstatus en de gezondheidsstatus op de plaats van bestemming niet in gevaar brengen. Artikel 7 Intrekking Beschikking 93/44/EEG en Beschikking 2003/513/EG worden ingetrokken. Artikel 8 Evaluatie De Commissie beziet de bij deze beschikking vastgestelde aanvullende garanties uiterlijk op 30 april 2007 opnieuw. Daarbij wordt rekening gehouden met de ervaring die is opgedaan met de bestrijding en uitroeiing van de ziekten en de ontwikkeling van alternatieve bestrijdingsmaatregelen, zoals vaccins. Artikel 9 Adressaten Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, 29 april 2004. Voor de Commissie David BYRNE Lid van de Commissie

BIJLAGE I Ziektevrije status Hoofdstuk I Criteria voor een ziektevrije status A. Ziektevrij land Een lidstaat wordt aangemerkt als vrij van een ziekte indien in die lidstaat geen soorten voorkomen die voor die ziekte gevoelig zijn of de lidstaat voldoet aan de in de punten 1 en 2 genoemde voorwaarden. Indien een lidstaat een stroomgebied met een of meer andere lidstaten gemeen heeft, kan die lidstaat alleen ziektevrij worden verklaard als alle gezamenlijke stroomgebieden in beide lidstaten ziektevrij verklaard zijn. 1. Een lidstaat waarin de betrokken ziekte ten minste 25 jaar niet is waargenomen terwijl de omstandigheden zodanig zijn dat die ziekte klinisch tot uiting kan komen, kan als ziektevrij worden aangemerkt als: 1.1. er ten minste tien jaar ononderbroken elementaire veiligheidsvoorwaarden ten aanzien van de ziekte gelden. Die elementaire veiligheidsvoorwaarden bestaan minimaal uit het volgende: a) van de ziekte moet aangifte worden gedaan bij de bevoegde autoriteit, waarbij ook verdenkingen moeten worden gemeld; b) er is in de lidstaat een systeem voor vroegtijdige opsporing, waardoor tekenen die op een ziekte of een opkomende ziektesituatie wijzen, dan wel een onverklaarbare sterfte, bij waterdieren in een aquacultuurinrichting of in het wild snel worden herkend en snel bij de bevoegde autoriteit worden gemeld, teneinde zo snel mogelijk diagnostisch onderzoek te verrichten, zodat de bevoegde autoriteit de ziekte doeltreffend kan onderzoeken en daar verslag over kan uitbrengen; dit omvat tevens de beschikking over laboratoria die de desbetreffende ziekten kunnen diagnosticeren en onderscheiden, en opleiding van dierenartsen of in visgezondheid gespecialiseerde personen in het opsporen en melden van ongewone ziektegevallen. Een dergelijk systeem voor vroegtijdige opsporing omvat ten minste het volgende: i) algemene alertheid op de karakteristieke symptomen van de vermelde ziekten, bijvoorbeeld bij het personeel van aquacultuur- of verwerkingsinrichtingen; ii) dierenartsen of in de gezondheid van waterdieren gespecialiseerde personen, die een opleiding hebben ontvangen in het herkennen en melden van verdachte ziektegevallen; iii) het vermogen van de bevoegde autoriteit om ziekten snel en doeltreffend te onderzoeken; iv) de beschikking van de bevoegde autoriteit over laboratoria met faciliteiten voor het diagnosticeren en onderscheiden van vermelde en (op)nieuw opduikende ziekten; 1.2. de natuurlijke populaties voorzover bekend niet besmet zijn; 1.3. er voorwaarden voor de handel en de invoer gelden om de insleep van de ziekte in de lidstaat te voorkomen. 2. Een lidstaat waarin het laatst bekende klinische geval zich minder dan 25 jaar geleden heeft voorgedaan of waar de infectiestatus voordat gericht toezicht plaatsvond, niet bekend is, bijvoorbeeld omdat de omstandigheden niet zodanig waren dat de ziekte klinisch tot uiting kon komen, kan als vrij van de ziekte worden aangemerkt als: 2.1. het voldoet aan de elementaire veiligheidsvoorwaarden als beschreven in punt 1.1, en 2.2. er ten minste twee jaar gericht toezicht plaatsvindt in aquacultuurinrichtingen waar gevoelige soorten worden gehouden zonder dat de ziekteverwekker is opgespoord. Indien er gebieden in het land zijn waarin toezicht in aquacultuurinrichtingen alleen onvoldoende epidemiologische gegevens oplevert (als het aantal aquacultuurinrichtingen klein is), maar er natuurlijke populaties van een of meer van de gevoelige soorten zijn, moeten die natuurlijke populaties in het gerichte toezicht worden opgenomen. De bemonsteringsmethoden en monstergrootten moeten ten minste gelijkwaardig zijn aan die van Beschikking 2001/183/EG van de Commissie of de desbetreffende hoofdstukken van de International Aquatic Animal Health Code en het Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals van het OIE. De diagnostische methoden moeten ten minste gelijkwaardig zijn aan die in de desbetreffende hoofdstukken van het Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals van het OIE. B. Ziektevrij gebied Op het grondgebied van een lidstaat die met een bepaalde ziekte besmet is of waarvan de status ten aanzien van die ziekte onbekend is, kan een ziektevrij gebied worden ingesteld als in dat gebied geen gevoelige soorten voorkomen of het gebied aan de hierna in de punten 1 en 2 genoemde voorwaarden voldoet. Een dergelijk ziektevrij gebied moet bestaan uit: een of meer volledige stroomgebieden van de bronnen van de waterlopen tot de zee, of een deel van het stroomgebied van de bron(nen) tot een natuurlijke of kunstmatige barrière die een beletsel vormt voor de migratie van de vissen die zich stroomafwaarts van deze barrière bevinden. Dergelijke gebieden moeten door de bevoegde autoriteit duidelijk worden afgebakend op een kaart van het betrokken grondgebied. Indien een stroomgebied zich over meer dan een lidstaat uitstrekt, kan het alleen als ziektevrij gebied aangemerkt worden als de onderstaande voorwaarden gelden voor alle delen van het gebied. Beide betrokken lidstaten moeten de erkenning van het gebied aanvragen. 1. Een gebied waarin de betrokken ziekte ten minste 25 jaar niet is waargenomen terwijl de omstandigheden zodanig zijn dat die ziekte klinisch tot uiting kan komen, kan als ziektevrij worden aangemerkt als: 1.1. er ten minste tien jaar ononderbroken elementaire veiligheidsvoorwaarden ten aanzien van de ziekte gelden. Die elementaire veiligheidsvoorwaarden bestaan minimaal uit het volgende: a) van de ziekte moet aangifte worden gedaan bij de bevoegde autoriteit, waarbij ook verdenkingen moeten worden gemeld; b) er is in het gebied een systeem voor vroegtijdige opsporing, waardoor tekenen die op een ziekte of een opkomende ziektesituatie wijzen, dan wel een onverklaarbare sterfte, bij waterdieren in een aquacultuurinrichting of in het wild snel worden herkend en snel bij de bevoegde autoriteit worden gemeld, teneinde zo snel mogelijk diagnostisch onderzoek te verrichten, zodat de bevoegde autoriteit de ziekte doeltreffend kan onderzoeken en daar verslag over kan uitbrengen; dit omvat tevens de beschikking over laboratoria die de desbetreffende ziekten kunnen diagnosticeren en onderscheiden, en opleiding van dierenartsen of in visgezondheid gespecialiseerde personen in het opsporen en melden van ongewone ziektegevallen. Een dergelijk systeem voor vroegtijdige opsporing omvat ten minste het volgende: i) algemene alertheid op de karakteristieke symptomen van de vermelde ziekten, bijvoorbeeld bij het personeel van aquacultuur- of verwerkingsinrichtingen; ii) dierenartsen of in de gezondheid van waterdieren gespecialiseerde personen, die een opleiding hebben ontvangen in het herkennen en melden van verdachte ziektegevallen; iii) het vermogen van de bevoegde autoriteit om ziekten snel en doeltreffend te onderzoeken; iv) de beschikking van de bevoegde autoriteit over laboratoria met faciliteiten voor het diagnosticeren en onderscheiden van vermelde en (op)nieuw opduikende ziekten; 1.2. de natuurlijke populaties voorzover bekend niet besmet zijn; 1.3. er voorwaarden voor de handel en de invoer gelden om de insleep van de ziekte in het gebied te voorkomen. 2. Een gebied waarin het laatst bekende klinische geval zich minder dan 25 jaar geleden heeft voorgedaan of waar de infectiestatus voordat gericht toezicht plaatsvond, niet bekend is, bijvoorbeeld omdat de omstandigheden niet zodanig waren dat de ziekte klinisch tot uiting kon komen, kan als vrij van de ziekte worden aangemerkt als: 2.1. het voldoet aan de elementaire veiligheidsvoorwaarden als beschreven in punt 1.1, 2.2. er ten minste twee jaar gericht toezicht plaatsvindt in aquacultuurinrichtingen waar gevoelige soorten worden gehouden zonder dat de ziekteverwekker is opgespoord. Indien toezicht in aquacultuurinrichtingen alleen onvoldoende epidemiologische gegevens oplevert (als het aantal aquacultuurinrichtingen klein is), maar er natuurlijke populaties van een of meer van de gevoelige soorten zijn, moeten die natuurlijke populaties in het gerichte toezicht worden opgenomen. De bemonsteringsmethoden en monstergrootten moeten ten minste gelijkwaardig zijn aan die van Beschikking 2001/183/EG of de desbetreffende hoofdstukken van de International Aquatic Animal Health Code en het Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals van het OIE. De diagnostische methoden moeten ten minste gelijkwaardig zijn aan die in de desbetreffende hoofdstukken van het Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals van het OIE. Hoofdstuk II Gebieden die erkend zijn als vrij van bepaalde ziekten, genoemd in kolom 1, lijst III, van bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG Ziekte Lidstaat Grondgebied of delen daarvan Voorjaarsviremie van de karper (SVC) Denemarken Het hele grondgebied Finland Het hele grondgebied; het stroomgebied van de Vuoksi wordt als buffergebied aangemerkt. Ierland Het hele grondgebied Zweden Het hele grondgebied Verenigd Koninkrijk Noord-Ierland, het eiland Man, Jersey en Guernsey Bacterial Kidney Disease (BKD) Ierland Het hele grondgebied Verenigd Koninkrijk Noord-Ierland, het eiland Man en Jersey Infectieuze pancreatische necrose (IPN) Finland Het continentale deel van het grondgebied; de stroomgebieden van de Vuoksi en de Kemijoki worden als buffergebied aangemerkt Zweden Het hele grondgebied Verenigd Koninkrijk Het eiland Man Besmetting met Gyrodactylus salaris Finland De stroomgebieden van de Tenojoki en de Näätämönjoki; de stroomgebieden van de Paatsjoki, de Luttojoki, en de Uutuanjoki worden als buffergebied aangemerkt Ierland Het hele grondgebied Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië, Noord-Ierland, het eiland Man, Jersey en Guernsey

BIJLAGE II Bestrijdings- en uitroeiingsprogramma's Hoofdstuk I Minimumcriteria voor programma's ter bestrijding en uitroeiing van bepaalde ziekten, genoemd in kolom 1, lijst III, van bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG A. De lidstaat moet in het kader van een goedgekeurd bestrijdings- en uitroeiingsprogramma de volgende criteria toepassen: 1. Van de ziekte moet aangifte worden gedaan bij de bevoegde autoriteit, waarbij ook verdenkingen moeten worden gemeld. 2. Er is een systeem voor vroegtijdige opsporing, waardoor tekenen die op de ziekte wijzen bij waterdieren in een aquacultuurinrichting of in het wild snel worden herkend en snel bij de bevoegde autoriteit worden gemeld, teneinde zo snel mogelijk diagnostisch onderzoek te verrichten, zodat de bevoegde autoriteit de ziekte doeltreffend kan onderzoeken en daar verslag over kan uitbrengen; dit omvat tevens de beschikking over laboratoria die de desbetreffende ziekten kunnen diagnosticeren en onderscheiden, en opleiding van dierenartsen of in visgezondheid gespecialiseerde personen in het opsporen en melden van ongewone ziektegevallen. Een dergelijk systeem voor vroegtijdige opsporing omvat ten minste het volgende: 2.1. algemene alertheid op de karakteristieke symptomen van de vermelde ziekten, bijvoorbeeld bij het personeel van aquacultuur- of verwerkingsinrichtingen; 2.2. dierenartsen of in de gezondheid van waterdieren gespecialiseerde personen, die een opleiding hebben ontvangen in het herkennen en melden van verdachte ziektegevallen; 2.3. het vermogen van de bevoegde autoriteit om ziekten snel en doeltreffend te onderzoeken; 2.4. de beschikking van de bevoegde autoriteit over laboratoria met faciliteiten voor het diagnosticeren en onderscheiden van de desbetreffende ziekte; 3. Er gelden voorwaarden voor de handel en de invoer om de insleep van de ziekte in de lidstaat te voorkomen. 4. Er vindt gericht toezicht plaats op aquacultuurinrichtingen waar gevoelige soorten worden gehouden. Indien er gebieden in het land zijn waarin toezicht in aquacultuurinrichtingen alleen onvoldoende epidemiologische gegevens oplevert (als het aantal aquacultuurinrichtingen klein is), maar er natuurlijke populaties van een of meer van de gevoelige soorten zijn, moeten die natuurlijke populaties in het gerichte toezicht worden opgenomen. De bemonsteringsmethoden en monstergrootten moeten ten minste gelijkwaardig zijn aan die van Beschikking 2001/183/EG of de desbetreffende hoofdstukken van de International Aquatic Animal Health Code en het Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals van het OIE. De diagnostische methoden moeten ten minste gelijkwaardig zijn aan die in de desbetreffende hoofdstukken van het Manual of Diagnostic Tests for Aquatic Animals van het OIE. 5. Het bestrijdings- en uitroeiingsprogramma moet worden voortgezet totdat aan de criteria van bijlage I wordt voldaan en de lidstaat of delen daarvan als vrij van de ziekte kunnen worden aangemerkt. 6. Er wordt jaarlijks vóór 1 mei een verslag bij de Commissie ingediend met gegevens over het aantal verdachte gevallen, het aantal bevestigde gevallen, het aantal onder restricties geplaatste bedrijven en locaties, het aantal opgeheven restricties en het resultaat van actief toezicht in het voorgaande kalenderjaar, aan de hand van de onderstaande tabel. Lidstaat en ziekte Aantal verdachte gevallen Aantal bevestigde gevallen Aantal onder restricties geplaatste bedrijven en locaties Aantal opgeheven restricties Aantal bemonsterde bedrijven en vissen/visbassins Aantal bemonsterde wilde vissen/visbassins (stroomgebieden vermelden) Resultaten van de bemonstering B. Bij verdenking op een ziekte zorgt de officiële dienst van de lidstaat voor het volgende: 1. Er worden de nodige monsters voor onderzoek genomen om de aanwezigheid van de betrokken ziekteverwekker vast te stellen. 2. In afwachting van de uitslag van het in punt 1 bedoelde onderzoek plaatst de bevoegde autoriteit het bedrijf onder officieel toezicht en worden de nodige bestrijdingsmaatregelen genomen. Vissen mogen het getroffen bedrijf alleen met toestemming van de officiële dienst verlaten. 3. Als uit het in punt 1 bedoelde onderzoek blijkt dat er een ziekteverwekker aanwezig is of klinische symptomen zijn, moet de officiële dienst een epizoötiologisch onderzoek uitvoeren om de wijze van besmetting te achterhalen en na te gaan of vissen het bedrijf verlaten hebben in de relevante periode voordat de verdenking is gerezen. 4. Indien uit het epizoötiologisch onderzoek blijkt dat de ziekte in een of meer bedrijven of open wateren is binnengebracht, gelden voor die gebieden de bepalingen van punt 1 en 4.1. worden alle bedrijven in hetzelfde stroomgebied of kustgebied onder officieel toezicht geplaatst; 4.2. mogen geen vissen, eieren of gameten die bedrijven verlaten zonder toestemming van de officiële dienst. 5. Als het gaat om uitgestrekte stroom- of kustgebieden kan de officiële dienst besluiten deze maatregel te beperken tot een kleiner gebied rond het van besmetting verdachte bedrijf, indien hij van mening is dat dat gebied maximale garanties biedt om verspreiding van de ziekte te voorkomen. C. In het geval de ziekte bevestigd wordt, zorgt de lidstaat voor het volgende: 1. Het bedrijf of de locatie met de besmette vis wordt onmiddellijk onder restricties geplaatst; er worden geen vissen binnengebracht en zonder toestemming van de officiële dienst van de lidstaat mogen geen vissen het bedrijf of de locatie verlaten. 2. De restricties blijven van kracht tot de ziekte is uitgeroeid zoals hierna aangegeven onder punt 2.1 of 2.2: 2.1. Onmiddellijke ruiming van het bestand door: a) alle levende vissen onder toezicht van de officiële dienst te doden, of, in het geval van vissen die al handelsafmetingen bereikt hebben en geen klinische ziektesymptomen vertonen, onder toezicht van de officiële dienst te slachten om ze in de handel te brengen of te verwerken voor menselijke consumptie. In het laatste geval zorgt de officiële dienst ervoor dat de vissen onmiddellijk geslacht en van de ingewanden ontdaan worden en dat deze handelingen op zodanige wijze worden verricht dat verspreiding van ziekteverwekkers wordt voorkomen. De lidstaat kan per geval, met inachtneming van het risico van verspreiding van de ziekte naar andere bedrijven of de natuurlijke populatie, toestaan dat vissen die nog geen handelsafmetingen bereikt hebben op het bedrijf gehouden worden totdat dat wel het geval is; b) stillegging van het bedrijf of de locatie (en zo nodig ontsmetting) gedurende voldoende lange tijd na de ruiming, met inachtneming van deel 1,7 van de meest recente editie van de International Aquatic Animal Health Code van het OIE. 2.2. Geleidelijke maatregelen om de infectie te doen verdwijnen door zorgvuldig beheer van de besmette bedrijven of locaties door middel van: a) verwijdering en vernietiging van dode vissen en vissen die klinische ziektesymptomen vertonen, oogsten van vissen die geen klinische ziektesymptomen vertonen, totdat elke door ziekte getroffen epidemiologische eenheid op de locatie van vis ontdaan en ontsmet is; of b) verwijdering en vernietiging van dode vissen en vissen die klinische ziektesymptomen vertonen, wanneer ruiming en/of ontsmetting niet mogelijk is gezien de aard van de locatie (bv. riviersysteem of groot meer). 3. Om de zieke op de besmette bedrijven of locaties snel uit te roeien kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat toestaan dat vissen die geen klinische ziektesymptomen vertonen onder toezicht van de bevoegde autoriteit worden vervoerd naar andere bedrijven of gebieden in dezelfde lidstaat, wanneer die geen ziektevrije status of goedgekeurd bestrijdings- en uitroeiingsprogramma heeft. 4. Vissen die ingevolge punt 2,1 of 2,2 geruimd zijn, moeten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1774/2002 worden verwijderd. 5. Voor de herbevolking moeten vissen worden gebruikt die afkomstig zijn van gecertificeerd ziektevrije bronnen. 6. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om te voorkomen dat de ziekte zich naar andere gekweekte vissen of natuurlijke bestanden verspreidt. Hoofdstuk II Gebieden met goedgekeurde bestrijdings- en uitroeiingsprogramma's voor bepaalde ziekten, genoemd in kolom 1, lijst III, van bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG Ziekte Lidstaat Grondgebied of delen daarvan Voorjaarsviremie van de karper (SVC) Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië Bacterial Kidney Disease (BKD) Finland Het continentale deel van het grondgebied Zweden Het continentale deel van het grondgebied Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië

BIJLAGE III

BIJLAGE IV Toelichting bij het vervoersdocument en de etikettering a) Het vervoersdocument wordt opgesteld door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van oorsprong op basis van het model van bijlage I, rekening houdend met de soort zending en de status van de plaats van bestemming. b) Het originele exemplaar van elk vervoersdocument bestaat uit één blad waarvan beide zijden worden gebruikt of, wanneer meer dan één blad vereist is, uit een formulier waarvan alle bladen één ondeelbaar geheel vormen. Rechtsbovenaan iedere bladzijde moet het woord „origineel” worden vermeld, alsmede een specifiek, door de bevoegde autoriteit toegekend codenummer. Alle bladzijden van het vervoersdocument moeten als volgt worden genummerd: (bladzijde) van (totaal aantal bladzijden). c) Het origineel van het vervoersdocument en de in het model-vervoersdocument genoemde etiketten moeten in ten minste een van de officiële talen van de lidstaat van bestemming zijn opgesteld. De lidstaten mogen evenwel toestaan dat andere talen worden gebruikt, indien nodig vergezeld van een officiële vertaling. d) Het origineel van het vervoersdocument moet op de dag van lading van de zending worden ingevuld, van een officieel stempel worden voorzien en door een officiële, door de bevoegde autoriteit aangewezen inspecteur worden ondertekend. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong moet er daarbij op toezien dat beginselen van certificering worden toegepast die ten minste gelijkwaardig zijn aan die van Richtlijn 96/93/EG.van de Raad. De kleur van het stempel (indien geen reliëfstempel) en van de handtekening moet verschillen van die van de gedrukte tekst. e) Indien voor de identificatie van de bestanddelen van de zending extra pagina's aan het certificaat worden gehecht, worden deze pagina's beschouwd als deel uitmakend van het origineel en moeten op elke bladzijde de handtekening en het stempel van de certificerende officiële controleur worden aangebracht. f) De zending moet vergezeld gaan van het origineel van het vervoersdocument totdat zij de plaats van bestemming bereikt. g) Het vervoersdocument is tien dagen geldig vanaf de datum van afgifte. Bij vervoer per schip wordt de geldigheidsduur verlengd met de duur van de zeereis. h) De betrokken waterdieren en eieren en gameten daarvan mogen niet samen met andere waterdieren of eieren en gameten daarvan, met een lagere gezondheidsstatus, worden vervoerd. Bovendien mogen zij niet worden vervoerd onder omstandigheden waardoor hun gezondheidsstatus wordt aangetast of de gezondheidsstatus op de plaats van bestemming in gevaar komt.

BIJLAGE V Minimumcriteria voor het handhaven van aanvullende garanties voor bepaalde ziekten, genoemd in kolom 1, lijst III, van bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG, overeenkomstig de artikelen 12 en 13 van die richtlijn A. Om de toegekende aanvullende garanties te kunnen handhaven, moeten de lidstaten minimaal aan de volgende criteria voldoen: 1. Van de ziekte moet aangifte worden gedaan bij de bevoegde autoriteit, waarbij ook verdenkingen moeten worden gemeld. 2. Alle bedrijven met voor de ziekte gevoelige soorten waarvoor de lidstaat een ziektevrije status heeft verkregen, moeten onder toezicht staan van de bevoegde autoriteit. 3. Er is een systeem voor vroegtijdige opsporing, waardoor tekenen die op de ziekte wijzen bij waterdieren in een aquacultuurinrichting of in het wild snel worden herkend en snel bij de bevoegde autoriteit worden gemeld, teneinde zo snel mogelijk diagnostisch onderzoek te verrichten, zodat de bevoegde autoriteit de ziekte doeltreffend kan onderzoeken en daar verslag over kan uitbrengen; dit omvat tevens de beschikking over laboratoria die de desbetreffende ziekten kunnen diagnosticeren en onderscheiden, en opleiding van dierenartsen of in visgezondheid gespecialiseerde personen in het opsporen en melden van ongewone ziektegevallen. Een dergelijk systeem voor vroegtijdige opsporing moet ten minste bestaan uit: 3.1. algemene alertheid op de karakteristieke symptomen van de vermelde ziekten, bijvoorbeeld bij het personeel van aquacultuur- of verwerkingsinrichtingen; 3.2. dierenartsen of in de gezondheid van waterdieren gespecialiseerde personen, die een opleiding hebben ontvangen in het herkennen en melden van verdachte ziektegevallen; 3.3. het vermogen van de bevoegde autoriteit om ziekten snel en doeltreffend te onderzoeken; 3.4. de beschikking van de bevoegde autoriteit over laboratoria met faciliteiten voor het diagnosticeren en onderscheiden van de desbetreffende ziekte; 4. Er gelden voorwaarden voor de handel en de invoer alsmede het beheer van natuurlijke visbestanden van de gevoelige soorten, om te voorkomen dat de ziekte wordt binnengebracht in de lidstaat of delen daarvan die onder deze beschikking vallen. Vissen afkomstig van kustgebieden mogen niet in continentale gebieden worden binnengebracht zonder toestemming van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming. 5. In lidstaten waar slechts een deel van het grondgebied overeenkomstig bijlage I, hoofdstuk II, ziektevrij verklaard is (dus niet het hele grondgebied), moet het gerichte toezicht in de ziektevrij verklaarde gebieden worden voortgezet overeenkomstig bijlage II, hoofdstuk I.A, punt 4. 6. Levende aquacultuurvis, eieren en gameten, die in de in bijlage I, hoofdstuk II, of bijlage II, hoofdstuk II, worden binnengebracht, worden vervoerd onder voorwaarden die geen nadelige gevolgen hebben voor hun gezondheidsstatus en de gezondheidsstatus op de plaats van bestemming niet in gevaar brengen. Het vervoer vindt plaats in water dat als vrij van de desbetreffende ziekte beschouwd wordt doordat het uit dezelfde bron komt als het water van het bedrijf of de locatie van oorsprong en tijdens het vervoer alleen ververst wordt op plaatsen waar dat is toegestaan door de lidstaat van bestemming, in voorkomend geval in samenwerking met de bevoegde autoriteit van de lidstaat van oorsprong. 7. Er wordt niet tegen de ziekte gevaccineerd. 8. Er wordt jaarlijks vóór 1 mei een verslag bij de Commissie ingediend met gegevens over het aantal verdachte gevallen, het aantal bevestigde gevallen, het aantal onder restricties geplaatste bedrijven en locaties, het aantal opgeheven restricties en het resultaat van actief toezicht in het voorgaande kalenderjaar, aan de hand van de onderstaande tabel. Lidstaat en ziekte Aantal verdachte gevallen Aantal bevestigde gevallen Aantal onder restricties geplaatste bedrijven en locaties Aantal opgeheven restricties Aantal bemonsterde bedrijven en vissen/visbassins Aantal bemonsterde wilde vissen/visbassins (stroomgebieden vermelden) Resultaten van de bemonstering B. Bij verdenking op een ziekte zorgt de officiële dienst van de lidstaat voor het volgende: 1. Er worden de nodige monsters voor onderzoek genomen om de aanwezigheid van de betrokken ziekteverwekker vast te stellen. 2. In afwachting van de uitslag van het in punt 1 bedoelde onderzoek plaatst de bevoegde autoriteit het bedrijf onder officieel toezicht en worden de nodige bestrijdingsmaatregelen genomen. Vissen mogen het getroffen bedrijf alleen met toestemming van de officiële dienst verlaten. 3. Als uit het in punt 1 bedoelde onderzoek blijkt dat er een ziekteverwekker aanwezig is of klinische symptomen zijn, moet de officiële dienst een epizoötiologisch onderzoek uitvoeren om de wijze van besmetting te achterhalen en na te gaan of vissen het bedrijf verlaten hebben in de relevante periode voordat de verdenking is gerezen. 4. Indien uit het epizoötiologisch onderzoek blijkt dat de ziekte in een of meer bedrijven of open wateren is binnengebracht, gelden voor die gebieden de bepalingen van punt 1 en 4.1. worden alle bedrijven in hetzelfde stroomgebied of kustgebied onder officieel toezicht geplaatst; 4.2. mogen geen vissen, eieren of gameten die bedrijven verlaten zonder toestemming van de officiële dienst. 5. Als het gaat om uitgestrekte stroom- of kustgebieden kan de officiële dienst besluiten deze maatregel te beperken tot een kleiner gebied rond het van besmetting verdachte bedrijf, indien hij van mening is dat dat gebied maximale garanties biedt om verspreiding van de ziekte te voorkomen. C. In het geval de ziekte bevestigd wordt, zorgt de lidstaat voor het volgende: 1. Het bedrijf of de locatie met de besmette vis wordt onmiddellijk onder restricties geplaatst; er worden geen vissen binnengebracht en zonder toestemming van de officiële dienst van de lidstaat mogen geen vissen het bedrijf of de locatie verlaten. 2. De restricties blijven van kracht tot de ziekte is uitgeroeid zoals hierna aangegeven onder punt 2.1 of 2.2: 2.1. Onmiddellijke ruiming van het bestand van een bedrijf door: a) alle levende vissen onder toezicht van de officiële dienst te doden, of, in het geval van vissen die al handelsafmetingen bereikt hebben en geen klinische ziektesymptomen vertonen, onder toezicht van de officiële dienst te slachten om ze in de handel te brengen of te verwerken voor menselijke consumptie. In het laatste geval zorgt de officiële dienst ervoor dat de vissen onmiddellijk geslacht en van de ingewanden ontdaan worden en dat deze handelingen op zodanige wijze worden verricht dat verspreiding van ziekteverwekkers wordt voorkomen. De lidstaat kan per geval, met inachtneming van het risico van verspreiding van de ziekte naar andere bedrijven of de natuurlijke populatie, toestaan dat vissen die nog geen handelsafmetingen bereikt hebben op het bedrijf gehouden worden totdat dat wel het geval is; en b) stillegging en zo nodig ontsmetting van het bedrijf of de locatie gedurende voldoende lange tijd na de ruiming, met inachtneming van deel 1.7 van de meest recente editie van de International Aquatic Animal Health Code van het OIE. 2.2. Geleidelijke maatregelen om de infectie te doen verdwijnen door zorgvuldig beheer van de besmette bedrijven of wateren door middel van: a) verwijdering en vernietiging van dode vissen en vissen die klinische ziektesymptomen vertonen, oogsten van vissen die geen klinische ziektesymptomen vertonen, totdat elke door ziekte getroffen epidemiologische eenheid op de locatie van vis ontdaan en ontsmet is; of b) verwijdering en vernietiging van dode vissen en vissen die klinische ziektesymptomen vertonen, wanneer ruiming en/of ontsmetting niet mogelijk is gezien de aard van de locatie (bv. riviersysteem of groot meer). 3. Om de zieke op de besmette bedrijven of locaties snel uit te roeien kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat toestaan dat vissen die geen klinische ziektesymptomen vertonen onder toezicht van de bevoegde autoriteit worden vervoerd naar andere bedrijven of gebieden in dezelfde lidstaat, wanneer die geen ziektevrije status of goedgekeurd bestrijdings- en uitroeiingsprogramma heeft. 4. Vissen die ingevolge punt 2.1 of punt 2.2 geruimd zijn, moeten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1774/2002 worden verwijderd. 5. Voor de herbevolking moeten vissen worden gebruikt die afkomstig zijn van gecertificeerd ziektevrije bronnen. 6. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om te voorkomen dat de ziekte zich naar andere gekweekte vissen of natuurlijke bestanden verspreidt. 7. Wanneer de lidstaat de ziekte op een continentaal bedrijf heeft uitgeroeid overeenkomstig deel C, punt 2.1, van deze bijlage en uit het in deel B, punt 3, voorgeschreven epizoötiologisch onderzoek blijkt dat de ziekte zich niet naar andere bedrijven of onder natuurlijke visbestanden heeft verspreid, wordt de ziektevrije status onmiddellijk hersteld. Is dit niet het geval, dan kan de ziektevrije status alleen worden hersteld wanneer aan bijlage I is voldaan.

(1) PB L 46 van 19.2.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 806/2003 (PB L 122 van 16.5.2003, blz. 1).

(2) PB L 224 van 18.8.1990, blz. 24. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 315 van 19.11.2002, blz. 14).

(3) PB L 68 van 15.3.1973, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1274/86 (PB L 107 van 24.4.1986, blz. 1).

(4) PB L 16 van 25.1.1993, blz. 53. Beschikking gewijzigd bij Beschikking 94/865/EG (PB L 352 van 31.12.1994, blz. 75).

(5) PB L 177 van 16.7.2003, blz. 22.