Verklaringen — Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (eerste lezing) — Vaststelling van de wetgevingshandeling

(2018/C 267 I/01)

Gezamenlijke verklaring over de kwijtingsprocedure en de datum van vaststelling van de definitieve rekeningen van de EU

Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie zullen — in samenwerking met de Europese Rekenkamer — een pragmatische kalender opstellen voor de kwijtingsprocedure.

In dat verband bevestigt de Commissie dat zij ernaar zal streven de geconsolideerde jaarrekening van de EU voor het begrotingsjaar 2017 uiterlijk op 30 juni 2018 vast te stellen, mits de Europese Rekenkamer alle bevindingen betreffende de betrouwbaarheid van deze EU-rekening en alle geconsolideerde rekeningen van entiteiten uiterlijk op 15 mei 2018, en haar ontwerpjaarverslag uiterlijk op 15 juni 2018, toezendt.

De Commissie bevestigt tevens dat zij ernaar zal streven haar antwoorden op het jaarverslag van de Europese Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 uiterlijk op 15 augustus 2018 te verstrekken, mits de Europese Rekenkamer haar ontwerpopmerkingen uiterlijk op 1 juni 2018 aan de Commissie doet toekomen.

VERKLARINGEN VAN DE COMMISSIE

Verklaring met betrekking tot artikel 38 Bekendmaking van informatie over ontvangers en andere informatie:

De Commissie zal de uitwisseling van goede praktijken ten aanzien van de bekendmaking van informatie over ontvangers van in gedeeld beheer uitgevoerde middelen van de Unie via netwerken met de lidstaten ondersteunen. De Commissie zal bij de voorbereiding van het volgende meerjarig financieel kader terdege rekening houden met de lessen uit het verleden.

Verklaring van de Commissie over het MFK (één enkele reeks regels)

De Commissie benadrukt het belang van het boeken van vooruitgang in het meerjarig financieel kader na 2020 naar één enkele reeks regels voor dezelfde soort verrichtingen, ongeacht hoe deze verrichtingen worden uitgevoerd.

Verklaring van de Commissie met betrekking tot artikel 234, lid 1, betreffende de oprichting van thematische trustfondsen

Ondanks de bezorgdheid die de Commissie heeft geuit tijdens de onderhandelingen, is in artikel 234, lid 1, van het Financieel Reglement bepaald dat ieder besluit om een thematisch EU-trustfonds op te richten ter goedkeuring aan het Europees Parlement en de Raad moet worden voorgelegd. De Commissie is van mening dat een dergelijk besluit binnen de werkingssfeer van artikel 317 VWEU valt, aangezien het betrekking heeft op de uitvoering van de begroting. De beoogde controle door het Europees Parlement en de Raad op de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie is niet voorzien bij Verordening (EU) nr. 182/2011 (1), en zou in strijd zijn met zowel artikel 291 VWEU als met de onderhavige verordening. De Commissie behoudt zich derhalve haar rechten voor.

Verklaring van de Commissie over artikel 247 Geïntegreerde financiële en verantwoordingsverslagen:

De Commissie zal ernaar streven in het kader van de begrotingsprocedure de langetermijnraming te geven van toekomstige in- en uitstromen voor de volgende vijf jaar, samen met de nota van wijzigingen bij de ontwerpbegroting.

Verklaring met betrekking tot artikel 266 Specifieke bepalingen voor onroerendgoedprojecten:

De Commissie en de EDEO zullen het Europees Parlement en de Raad in het kader van het in artikel 266 bedoelde werkdocument informeren over alle eventuele verkopen en aankopen van gebouwen, met inbegrip van die welke onder de in dat artikel vastgesteld drempelwaarden liggen.

Verklaring van de Commissie over toekomstige herzieningen van het Financieel Reglement (effectbeoordeling)

De Commissie benadrukt dat in het Financieel Reglement de algemene regels en het instrumentarium voor de uitvoering van de uitgavenprogramma’s worden vastgesteld. Er zijn dus geen directe economische, sociale of milieueffecten die voortvloeien uit herzieningen van de wetgeving en waarvoor analyse in een effectbeoordeling nuttig zou zijn. Effectbeoordelingen hebben alleen toegevoegde waarde als er beleidskeuzes moeten worden gemaakt over specifieke uitgavenprogramma’s die aan het door het Financieel Reglement geboden regelgevend kader moeten voldoen. De Commissie bevestigt dat de vereiste effectbeoordelingen bij de opstelling van deze programma’s zullen worden uitgevoerd.

De Commissie zal ook doorgaan met haar praktijk van gerichte en openbare raadplegingen van alle belanghebbenden en het bredere publiek. Naast de resultaten van deze raadplegingen zal de Commissie ook in de toelichting van toekomstige herzieningen vermelden hoe zij rekening heeft gehouden met de relevante evaluaties van programma’s houdende uitvoering van regels of instrumenten die zijn vastgesteld in het Financieel Reglement dat zij voorstelt te wijzigen.

Verklaring van de Europese Commissie over artikel 272, punt 8

De Commissie is van mening dat, wanneer een plaatselijke actiegroep de taken uitvoert in de zin van artikel 34, eerste alinea, punten a) tot en met g), van Verordening (EU) nr. 1303/2013, zoals gewijzigd bij de onderhavige verordening, die plaatselijke actiegroep niet hoeft te worden aangewezen als intermediaire instantie. In dergelijke gevallen blijft evenwel de definitieve verificatie van de subsidiabiliteit van verrichtingen vóór goedkeuring de taak van de beheersautoriteit, tenzij die taak formeel aan de plaatselijke actiegroep is gedelegeerd. In dat geval moet de plaatselijke actiegroep worden aangewezen als intermediaire instantie en die taak uitvoeren onder de eindverantwoordelijkheid van de beheersautoriteit overeenkomstig artikel 123, lid 6, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 in het geval van de Fondsen en het EFMZV, of overeenkomstig artikel 66, lid 2 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 in het geval van het Elfpo.

Verklaring van de Europese Commissie over artikel 272, punt 14, onder a)

De Commissie bevestigt dat de regels inzake beheer en controle, zoals uiteengezet in artikel 40, lid 1 en 2, van Verordening (EU) nr. 1303/2013, zoals van toepassing op het moment van de ondertekening van de financieringsovereenkomsten, van toepassing blijven op de in artikel 39 van die verordening bedoelde financieringsinstrumenten, vastgesteld in een financieringsovereenkomst ondertekend vóór de inwerkingtreding van de onderhavige verordening. Deze afwijking is reeds opgenomen in het wettelijk kader door middel van artikel 40, lid 2 bis, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 en heeft betrekking op de hele levensduur van deze instrumenten, met inbegrip van eventuele wijzigingen van de oorspronkelijke financieringsovereenkomst, waaronder eventueel aanvullende bijdragen.

Verklaring van de Europese Commissie over artikel 272, punt 16, onder a)

De Commissie betreurt de wijziging van artikel 42, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1303/2013, aangezien het zal leiden tot grotere bedragen van de EU-begroting die worden overgemaakt naar geblokkeerde rekeningen. Subsidiabele uitgaven die niet werden gebruikt in de programmeringsperiode en werden overgemaakt naar een geblokkeerde rekening, vormen een belangrijke afwijking van de beleidsregels voor cohesie, aangezien dit indruist tegen het beginsel dat steun in het kader van het cohesiebeleid uitgevoerd en verantwoord moet zijn op het moment van de afsluiting van programma’s. Bovendien leidt dit tot praktische problemen met de uitvoering, met name in verband met verslaglegging en audit van op geblokkeerde rekeningen gestorte bedragen.

Verklaring van de Europese Commissie over artikel 272, punt 26, onder a) en e)

De Commissie herhaalt dat, ongeacht de wijzigingen in de wetgeving betreffende de bepalingen van toepassing op concrete acties die na voltooiing netto-inkomsten genereren, het beginsel van goed financieel beheer zoals vastgelegd in artikel 33 van deze verordening vereist dat de beheersautoriteiten de nodige voorzieningen treffen om overfinanciering van concrete acties te vermijden, ook wanneer die staatssteun ontvangen of besparingen op de operationele kosten opleveren. Dit moet in het bijzonder gelden voor concrete acties waarvan de totale subsidiabele kosten meer dan 1 000 000 EUR bedragen, waarbij de begunstigde geen mkb-bedrijf is.

Verklaring van de Europese Commissie over artikel 273

De „de-minimisregels” inzake staatssteun zijn vastgesteld in verordeningen van de Commissie met artikel 108, lid 4, VWEU als rechtsgrondslag, overeenkomstig de haar door de Raad op grond van artikel 109 VWEU (door middel van Verordening (EU) 2015/1588 van de Raad) verleende bevoegdheden.

Maatregelen die niet meer bedragen dan het maximumbedrag van de de-minimisverordeningen (in de meeste gevallen 200 000 EUR per onderneming over een periode van drie jaar) worden geacht geen invloed te hebben op het handelsverkeer tussen de lidstaten. Zij mogen derhalve ten uitvoer worden gelegd zonder onder het verbod op staatssteun van artikel 107, lid 1, VWEU, te vallen.

Met de de-minimisregel wordt gestreefd naar een juist evenwicht tussen vereenvoudiging en het voorkomen van concurrentieverstoringen op de interne markt wanneer de lidstaten uiteenlopende financiële capaciteiten hebben om hun economieën te subsidiëren. Het bedrag van de de-minimissteun werd vastgesteld op een niveau waarvan redelijkerwijs kan worden aangenomen dat het geen effect heeft op het handelsverkeer tussen de lidstaten.

De Commissie overweegt momenteel geen wijzigingen van de de-minimisregels om rekening te houden met uitzonderlijk ernstige economische omstandigheden. De Commissie herinnert er echter aan dat zij in het verleden uitzonderlijke maatregelen heeft genomen om staatssteun toe te staan om ernstige verstoringen van de economie van de lidstaten aan te pakken. Zo heeft zij bijvoorbeeld als reactie op de effecten van de financiële crisis voor de reële economie de zogenaamde „tijdelijke kaderregeling” vastgesteld, die van december 2009 tot en met december 2011 van toepassing was en stond zij onder meer steun tot 500 000 EUR per onderneming toe. De Commissie behoudt de mogelijkheid om waar nodig dergelijke maatregelen te nemen op grond van artikel 107, lid 3, onder b), VWEU.

(1) Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).