ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(13)

Bij afwezigheid van enige indicatie van het tegendeel is de Commissie derhalve van oordeel dat een beperking van het gebruik tot professionele gebruikers een passende en geschikte risicobeperkende maatregel is bij de toelating van difethialon bevattende producten op de Deense markt. Het feit dat het Verenigd Koninkrijk een dergelijke beperking niet passend en mogelijk achtte voor toelating van de desbetreffende producten op zijn grondgebied is voor die conclusie irrelevant. Het besluit van het Verenigd Koninkrijk om niet-professioneel gebruik toe te staan was met name gebaseerd op het risico van vertraging bij de bestrijding van huishoudelijke knaagdierplagen ten gevolge van de kosten voor het inhuren van professionele bestrijders en de daarmee verband houdende risico’s voor de openbare hygiëne. Denemarken heeft daarentegen uiteengezet dat dit risico in Denemarken kleiner is dankzij een systeem van verplichte rapportering van rattenplagen en met belastingsgeld gefinancierde bestrijding daarvan door opgeleide professionele bestrijders, samen met toegang van het grote publiek tot alternatieve methoden voor de bestrijding van beperkte muizenplagen.
(12)

Bij afwezigheid van enige indicatie van het tegendeel is de Commissie derhalve van oordeel dat een beperking van het gebruik tot professionele gebruikers een passende en geschikte risicobeperkende maatregel is bij de toelating van difethialon bevattende producten op de Duitse markt. Het feit dat het Verenigd Koninkrijk een dergelijke beperking niet passend en mogelijk achtte voor toelating van de desbetreffende producten op zijn grondgebied is voor die conclusie irrelevant. Het besluit van het Verenigd Koninkrijk om niet-professioneel gebruik toe te staan was met name gebaseerd op het risico van vertraging bij de bestrijding van huishoudelijke knaagdierplagen ten gevolge van de kosten voor het inhuren van professionele bestrijders en de daarmee verband houdende risico’s voor de openbare hygiëne. Duitsland heeft daarentegen uiteengezet dat dit risico in Duitsland kleiner is dankzij de goed werkende Duitse infrastructuur van opgeleide bestrijders van knaagdierplagen en professionele gebruikers met een vergunning, zoals landbouwers, hoveniers en houtvesters, samen met de beschikbaarheid van alternatieve methoden voor de bestrijding van knaagdierplagen in gebouwen, in het bijzonder voor de bestrijding van muizenplagen.
(3)

Bij Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (kaderrichtlijn) (3) zijn de nationale goedkeuringssystemen van de lidstaten vervangen door een goedkeuringsprocedure van de Unie, waardoor een geharmoniseerd kader is vastgesteld voor de bestuursrechtelijke bepalingen en de algemene technische voorschriften voor alle nieuwe voertuigen, systemen, onderdelen en technische eenheden. Met deze richtlijn zijn de VN/ECE-reglementen als voorschriften voor de typegoedkeuring of als alternatieven voor de wetgeving van de Unie in het EU-typegoedkeuringssysteem opgenomen. Sinds de vaststelling van Richtlijn 2007/46/EG is de wetgeving van de Unie in het kader van de EU-typegoedkeuring voor voertuigen steeds meer vervangen door VN/ECE-reglementen.
(5)

Endosulfan is een chemische stof die bij besluit RC 5/5 van de vijfde vergadering van de Conferentie van de Partijen als pesticide aan de PIC-procedure is toegevoegd en waarvoor de Commissie van het secretariaat van het Verdrag van Rotterdam informatie heeft ontvangen in de vorm van een leidraad voor een besluit. Endosulfan valt onder Verordening (EG) nr. 1107/2009 en onder Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (5) en mag niet op de markt worden gebracht als bestanddeel van preparaten die als gewasbeschermingsmiddelen of biociden fungeren.
(1)

Bij Beschikking 2000/258/EG is het „Agence nationale de sécurité sanitaire de l’alimentation, de l’environnement et du travail” (ANSES) in Nancy, Frankrijk (het voormalige „Agence française de sécurité sanitaire des aliments”, AFSSA) aangewezen als specifiek instituut dat verantwoordelijk is voor de vaststelling van de criteria die nodig zijn voor de normalisatie van de serologische tests om de doelmatigheid van antirabiësvaccins te controleren.
(2)

De Unie heeft met de Republiek Mozambique onderhandeld over een nieuw protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mozambique („het protocol”) waarbij aan de vaartuigen van de Unie vangstmogelijkheden worden geboden in de wateren waarover Mozambique de soevereiniteit of de jurisdictie voor visserijaangelegenheden heeft.
(6)

De belangrijkste algemene opmerkingen die de openbare raadpleging heeft opgeleverd, waren de volgende: a) de belanghebbenden lieten duidelijk blijken dat zij de gerichte aanpak van de Commissie ondersteunen waarbij voorrang wordt gegeven aan de totstandbrenging van de belangrijkste elementen voor de voltooiing van de interne energiemarkt tegen 2014, namelijk de ontwikkeling van netcodes en richtsnoeren voor elektriciteit en gas. De belanghebbenden zijn van mening dat de Commissie in haar raadpleging de belangrijkste zaken die tot stand moeten worden gebracht om de energiemarkt verder te kunnen integreren, heeft aangegeven; b) nog een belangrijke boodschap van verscheidene belanghebbenden was dat zij de in artikel 8, lid 6, van de elektriciteits- en de gasverordeningen genoemde kwesties liever zouden willen regelen door het opstellen van kaderrichtsnoeren en netcodes dan via rechtstreekse comitologierichtsnoeren voor de vaststelling van bindende voorschriften op deze gebieden. In dit verband hebben sommige belanghebbenden het belang benadrukt van een transparant, efficiënt en samenhangend proces dat nauwe betrokkenheid in een vroeg stadium van belanghebbenden en distributiesysteembeheerders garandeert. Ook is genoemd dat de nodige termijnen moeten worden toegestaan voor de ontwikkeling van robuuste netcodes, waarbij voldoende tijd wordt ingeruimd voor de raadpleging van de betrokken actoren; c) verscheidene belanghebbenden hebben verzocht de ontwerpvoorstellen voor de kaderrichtsnoeren en netcodes vergezeld te doen gaan van een effectbeoordeling waarin de belangrijkste beleidsopties worden uiteengezet en deze te onderbouwen met een uitgebreide kostenbatenanalyse. Over de effectbeoordeling moet bovendien een aparte openbare raadpleging worden gehouden. De opstelling van een ontwerp-effectbeoordeling na afloop van een openbare raadpleging, zoals in het geval van de „proefcode”, zou onaanvaardbaar zijn; d) Verscheidene belanghebbenden hebben in hun antwoord vermeld dat het toepassingsgebied van de netcodes te ruim is en zich in onvoldoende mate beperkt tot het toepassingsgebied van de verordeningen, d.w.z. tot grensoverschrijdende kwesties. In dit verband is ook benadrukt dat de netcodes een niet te sterk prescriptief karakter mogen hebben.
(1)

Krachtens bijlage V, afdeling B.IV, punt 1, bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 moet, met het oog op de indeling van geslachte varkens, het aandeel mager vlees worden geschat volgens door de Commissie toegestane indelingsmethoden en mogen in dit verband uitsluitend statistisch bewezen schattingsmethoden op basis van de fysieke opmeting van een of meer onderdelen van de anatomie van het geslachte varken worden toegestaan. Indelingsmethoden worden slechts toegelaten als een maximumtolerantie voor de statistische fout bij de schatting in acht wordt genomen. Deze tolerantie is vastgesteld in artikel 23, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1249/2008 van de Commissie van 10 december 2008 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de communautaire indelingsschema’s voor runder-, varkens- en schapenkarkassen en voor de mededeling van de prijzen daarvan (2).
(5)

Na beëindiging van de onderpandversterking, gezien het feit dat momenteel niet is verzekerd dat het onderpand in de vorm van door de Helleense Republiek uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen adequaat is, heeft de Raad van bestuur besloten dat ten aanzien van die instrumenten de kredietkwaliteitsdrempel van het Eurosysteem, zoals vastgelegd in hoofdstuk 6.3.2 van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14, van toepassing dient te zijn.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 192/15

BESLUIT VAN DE RAAD

van 16 juli 2012

tot vaststelling van het door de Europese Unie in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in te nemen standpunt over het verzoek van de Filipijnen om een WTO-ontheffing met het oog op voortzetting van de toepassing van de bijzondere behandeling voor rijst

(2012/410/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Aan de Filipijnen werd bij de inwerkingtreding van de Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO-overeenkomst) en met name de Overeenkomst inzake de landbouw voor een periode van tien jaar een bijzondere behandeling voor rijst toegestaan.

(2) Overeenkomstig de Overeenkomst inzake de landbouw werd aan de Filipijnen vervolgens een verlenging van de toepassing van de bijzondere behandeling voor rijst verleend van 1 juli 2005 tot en met 30 juni 2012, door middel van een wijziging van lijst LXXV ervan.

(3) Voortzetting van de bijzondere behandeling voor rijst na 30 juni 2012 was afhankelijk van het resultaat van de onderhandelingen over de Doha-ontwikkelingsagenda (DDA), en of deze in een alternatieve bijzondere regeling zouden voorzien. De DDA-onderhandelingen zijn evenwel nog niet afgesloten.

(4) De Filipijnen hebben de Landbouwcommissie van de WTO op 22 november 2011 in kennis gesteld van hun voornemen om met WTO-leden die een aanzienlijk belang bij het betrokken product hebben in onderhandeling te treden over de voortzetting van hun bijzondere behandeling voor rijst.

(5) In artikel IX, leden 3 en 4, van de WTO-overeenkomst worden de procedures voor het verlenen van ontheffingen betreffende multilaterale handelsovereenkomsten vastgesteld.

(6) Op die grond hebben de Filipijnen op 20 maart 2012 bij de WTO een verzoek ingediend om ontheven te worden van hun verplichtingen uit hoofde van artikel 4, lid 2, en bijlage 5, sectie B, van de Overeenkomst inzake de landbouw, teneinde van 1 juli 2012 tot en met 30 juni 2017 een bijzondere behandeling voor rijst te ontvangen.

(7) De Unie is een netto-importeur van rijst. Verlening van deze ontheffing zou derhalve slechts minimale gevolgen hebben voor de economie en handel van de Unie.

(8) Het is derhalve wenselijk het door de Unie in de Algemene Raad van de WTO ten aanzien van dit ontheffingsverzoek in te nemen standpunt vast te stellen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het door de Europese Unie in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie in te nemen standpunt is dat zij het door de Filipijnen ingediende ontheffingsverzoek teneinde de toepassing van hun bijzondere behandeling voor rijst van 1 juli 2012 tot en met 30 juni 2017 in overeenstemming met de voorwaarden in dat verzoek voort te zetten, steunt.

Dit standpunt zal door de Commissie tot uitdrukking worden gebracht.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 188/6

BESLUIT VAN DE RAAD

van 10 juli 2012

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden

(2012/401/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 189, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) („de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Volgens artikel 98 van de EER-overeenkomst kan het Gemengd Comité van de EER besluiten onder meer de bepalingen van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst te wijzigen.

(3) Protocol 31 bij de EER-overeenkomst bevat bepalingen en regelingen betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden.

(4) Het is wenselijk om de samenwerking tussen de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-overeenkomst uit te breiden tot Verordening (EU) nr. 911/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 inzake het Europees programma voor monitoring van de aarde (GMES) en zijn initiële operationele diensten (2011-2013) (3).

(5) Protocol 31 bij de EER-overeenkomst dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.

(6) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER moet worden gebaseerd op het in de bijlage opgenomen ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het door de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt met betrekking tot de voorgestelde wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst moet worden gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 10 juli 2012. Voor de Raad De voorzitter V. SHIARLY

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

(3) PB L 276 van 20.10.2010, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 188/4

BESLUIT VAN DE RAAD

van 10 juli 2012

betreffende het door de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van Protocol nr. 31 bij de EER-overeenkomst betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden

(2012/400/EU)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 46 en 48, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) In Protocol nr. 31 bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) (de „EER-overeenkomst”) zijn specifieke bepalingen en regelingen opgenomen inzake de samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden.

(2) Het is passend de samenwerking tussen de partijen bij de EER-overeenkomst uit te breiden tot activiteiten buiten de vier vrijheden, waaronder samenwerking inzake het vrije verkeer van werknemers, de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en maatregelen ten behoeve van migranten, met inbegrip van migranten uit derde landen.

(3) Protocol nr. 31 bij de EER-overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(4) Het door de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt moet gebaseerd zijn op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het door de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van Protocol nr. 31 bij de EER-overeenkomst moet worden gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 10 juli 2012. Voor de Raad De voorzitter V. SHIARLY

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.
„d)

Aan het slot van artikel 7, lid 4 ter, wordt het volgende toegevoegd: „a) Voor tolregelingen op het trans-Europees wegennet in het zuidoosten van Noorwegen die al bestaan op de dag van inwerkingtreding van Besluit nr. xx/2012 van het Gemengd Comité van de EER, moet de toepassing van kortingen op of verlagingen van de toltarieven voor frequente gebruikers ten laatste op 31 december 2014 voldoen aan de voorwaarden van artikel 7, lid 4 ter, van deze richtlijn. b) Op het trans-Europese wegennet in andere delen van Noorwegen kunnen de huidige kortingen of verlagingen behouden blijven voor tolregelingen die al bestaan op de dag van inwerkingtreding van Besluit nr. xx/2012 van het Gemengd Comité van de EER, op voorwaarde dat het aandeel van het internationale vrachtverkeer op het betrokken infrastructuurnet minder dan 30 % bedraagt. Voor tolregelingen die worden ingevoerd nadat Besluit nr. xx/2012 van het Gemengd Comité van de EER in werking is getreden, mogen kortingen of verlagingen van toltarieven voor frequente gebruikers groter zijn dan bepaald in artikel 7, lid 4 ter, van deze richtlijn, op voorwaarde dat: — het aandeel van het internationale vrachtverkeer op het betrokken infrastructuurnet niet meer dan 5 % bedraagt, — de omvang van de kortingen of verlagingen wordt gerechtvaardigd door bepaalde omstandigheden, bijvoorbeeld wanneer het betrokken infrastructuurnet bestaat uit bruggen en/of tunnels als vervanging van een veerboot.”.”;
(1)

De Unie is partij bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging dat later is hernoemd tot het Verdrag voor de bescherming van het mariene milieu en het kustgebied van de Middellandse Zee (1) („het Verdrag van Barcelona” genoemd) en bij het Protocol inzake de speciaal beschermde gebieden en de biologische diversiviteit in de Middellandse Zee en de bijlagen daarbij (2) („het protocol” genoemd). Bijlage II en bijlage III bij het protocol bevatten, respectievelijk, de lijst van bedreigde diersoorten en de lijst van diersoorten waarvan de exploitatie gereglementeerd is.
1)

Artikel 3, lid 2, van Protocol nr. 31 bij de Overeenkomst wordt vervangen door: „2. a) De EVA-staten nemen volledig deel aan de werkzaamheden van het Europees Milieuagentschap, hierna het „Agentschap” genoemd, en van het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk, die bij Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en –informatienetwerk (4) zijn opgericht. b) De EVA-staten dragen financieel aan de onder a) bedoelde werkzaamheden bij, overeenkomstig artikel 82, lid 1, van en Protocol nr. 32 bij dezelfde overeenkomst. c) De EVA-staten nemen als gevolg van b) volledig deel, zonder stemrecht, aan de werkzaamheden van de raad van bestuur van het Agentschap en worden geassocieerd met de werkzaamheden van het wetenschappelijk comité van het Agentschap. d) De term „lidsta(a)t(en)” en andere termen die verwijzen naar hun overheidsorganen in de artikelen 4 en 5 van de verordening omvatten, naast hun betekenis in de verordening, ook de EVA-staten en hun overheidsorganen. e) De milieugegevens die het Agentschap ontvangt of meedeelt, kunnen openbaar worden gemaakt en zijn toegankelijk voor het publiek, op voorwaarde dat vertrouwelijke informatie binnen de EVA-staten dezelfde graad van bescherming krijgt als binnen de Unie. f) Het Agentschap bezit rechtspersoonlijkheid. Het geniet in alle lidstaten de ruimste handelingsbevoegdheid die door de nationale wetgevingen aan rechtspersonen wordt toegekend. g) De EVA-staten passen op het Agentschap het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie toe. h) In afwijking van artikel 12, lid 2, onder a), van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie, kunnen onderdanen van de EVA-staten die over hun volledige burgerrechten beschikken, op basis van een contract door de directeur van het Agentschap in dienst worden genomen. i) Op grond van artikel 79, lid 3, van de overeenkomst is deel VII van de overeenkomst (Bepalingen inzake de instellingen) van toepassing op dit lid. j) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie is, voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 401/2009, eveneens van toepassing op alle documenten van het Agentschap betreffende de EVA-staten.
(4)

Bij Uitvoeringsbesluit 2011/404/EU van de Commissie van 7 juli 2011 betreffende een financiële bijdrage van de Unie in de kosten van urgente maatregelen ter bestrijding van aviaire influenza in Duitsland in november 2010 (3) is door de Unie een financiële bijdrage toegekend in de kosten van urgente maatregelen ter bestrijding van aviaire influenza in Duitsland in november 2010. Op 5 september 2011 heeft Duitsland een officieel verzoek om vergoeding ingediend overeenkomstig artikel 7, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 349/2005.
(1)

De voorwaarden voor de deelname van derde staten aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie dienen te worden vastgelegd in een overeenkomst tot vaststelling van een kader voor mogelijke deelname in de toekomst, in plaats van per geval voor elke desbetreffende operatie te worden bepaald.
(4)

Bij Beschikking 2008/557/EG van de Commissie van 27 juni 2008 betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap in de kosten van urgente maatregelen ter bestrijding van aviaire influenza in Polen in 2007 (3) is door de Unie een financiële bijdrage toegekend in de kosten van urgente maatregelen ter bestrijding van aviaire influenza in Polen in 2007. Op 13 maart 2008 heeft Polen een officieel verzoek om vergoeding ingediend overeenkomstig artikel 7, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 349/2005.