Verordening (EG) nr. 2852/2000 van de Raad

van 22 december 2000

houdende instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stapelvezels van polyesters uit India en de Republiek Korea en tot definitieve inning van het op deze invoer ingestelde voorlopige antidumpingrecht

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap(1), met name artikel 9,

Gezien het voorstel dat door de Commissie na overleg met het Raadgevend Comité is ingediend,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

1. Voorlopige maatregelen

(1) Bij Verordening (EG) nr. 1472/2000(2) van de Commissie ("de verordening voorlopig recht") werden voorlopige antidumpingrechten ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van stapelvezels van polyester ("PSV") van GN-code 5503 20 00 uit India en de Republiek Korea.

2. Vervolgprocedure

(2) Na de instelling van de voorlopige antidumpingrechten dienden verschillende partijen schriftelijke standpunten in. Overeenkomstig het bepaalde in artikel 6, lid 5, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad ("de basisverordening") werden de partijen die hierom verzochten gehoord. De partijen werden op de hoogte gebracht van de essentiële gegevens en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was aanbevelingen te doen met het oog op de instelling van definitieve antidumpingrechten en de definitieve inning, ten belope van het definitieve recht, van de bedragen die voor het voorlopige recht als zekerheid waren gesteld. Deze partijen werd ook een termijn toegestaan binnen welke zij in verband met deze bekendmakingen standpunten konden innemen.

(3) De mondelinge en schriftelijke standpunten die binnen de vastgestelde termijnen door de belanghebbende partijen werden ingediend, werden in aanmerking genomen en waar nodig werd met deze opmerkingen bij de definitieve bevindingen rekening gehouden.

(4) Sommige belanghebbende partijen voerden aan dat de door de Commissie gehanteerde normen bij de inleiding van de procedure onjuist en arbitrair waren. Voorts voerden deze partijen aan dat de opening van een nieuwe procedure in verband met de invoer uit de Republiek Korea twee maanden na de beëindiging van de vorige procedure (zie overweging 7 van de verordening voorlopig recht) indruiste tegen de conclusie van laatstgenoemde procedure dat het onwaarschijnlijk was dat opnieuw dumping zou optreden. In dit verband zij erop gewezen dat de conclusie dat het onwaarschijnlijk was dat opnieuw dumping zou optreden, gebaseerd was op bevindingen die betrekking hadden op een onderzoektijdvak van 12 maanden dat in september 1997 eindigde, dat wil zeggen 2 jaar voor de opening van onderhavige procedure. Bovendien heeft de Commissie de exactheid onderzocht van het nieuwe bewijsmateriaal dat samen met de klacht van augustus 1999 werd voorgelegd en geoordeeld dat deze bewijzen toereikend waren voor de inleiding van onderhavig onderzoek.

(5) De Commissie verzamelde en verifieerde verder alle gegevens die zij voor de definitieve bevindingen noodzakelijk achtte.

B. PRODUCT

(6) Een vereniging van verwerkende bedrijven voerde aan dat het bericht van inleiding van onderhavige procedure geen gewag maakte van PSV-soorten voor andere toepassingen dan spinnen en dat deze PSV-soorten derhalve van de procedure moesten worden uitgesloten.

(7) Zowel in het bericht van opening van de procedure als in de klacht wordt duidelijk de omschrijving herhaald van de desbetreffende GN-code die betrekking heeft op alle PSV-soorten die door de exporteurs/producenten uit de betrokken landen ingevoerd en door de bedrijfstak van de Gemeenschap vervaardigd worden, ongeacht waarvoor zij worden gebruikt. De formulering van de omschrijving onder de desbetreffende GN-code werd door alle bij deze procedure betrokken partijen correct begrepen, behalve door de vermelde vereniging van verwerkende bedrijven die nogmaals een claim naar voren bracht die reeds was afgewezen in het kader van een eerder onderzoek naar de invoer van PSV uit Australië, Indonesië en Thailand, zoals uiteengezet in Verordening (EG) nr. 1522/2000(3).

(8) Er werd door sommige belanghebbende partijen ook aangevoerd dat, hoe het ook zij, een verschil moest worden gemaakt tussen de soorten PSV die bij het spinnen (geweven toepassing, hierna PSV-Sp genoemd) worden gebruikt en de soorten PSV die voor niet geweven toepassingen worden gebruikt (hierna PSV-NW genoemd) vanwege de verschillende specifieke, fundamentele, fysische eigenschappen van deze producten die bepalend zijn voor het eindgebruik ervan. Bijgevolg werd een verzoek ingediend om ingevoerde vezels vergezeld te laten gaan van objectieve laboratoriumcertificaten waarin deze eigenschappen zouden worden bevestigd. Bovendien werd aangevoerd dat de onderlinge verwisselbaarheid, indien daarvan al sprake was, tussen PSV-Sp en PSV-NW zeer beperkt was en slechts bepaalde soorten vezels die oorspronkelijk als PSV-Sp bedoeld waren, gebruikt konden worden als PSV-NW. Derhalve moest PSV-NW, indien al niet van het onderzoek uitgesloten, tenminste toch in een afzonderlijke procedure worden onderzocht.

(9) In verband met het gebruik van het betrokken product werd vastgesteld dat de verschillende soorten PSV elkaar in grote mate overlappen, onderling verwisselbaar zijn en met elkaar concurreren. Uit het onderzoek is gebleken dat er geen scherpe scheidingslijn tussen de verschillende soorten getrokken kan worden waardoor een uniek verband zou kunnen worden gelegd tussen de fysische eigenschappen van een product en het gebruik ervan en bijgevolg kunnen de producten op basis van het beschikbare bewijsmateriaal niet van elkaar onderscheiden worden. In dit verband wordt ook onderstreept dat de resultaten van onafhankelijk laboratoriumonderzoek onmogelijk het uiteindelijke gebruik van het product definitief kunnen bepalen. Bijgevolg moeten de verschillende soorten PSV beschouwd worden als één enkel product in het kader van deze procedure.

(10) Op basis van bovenstaande overwegingen oordeelt de Commissie dat de standpunten die werden ontvangen in verband met de omschrijving van het betrokken product niet van dien aard zijn dat de conclusies van overweging 18 van de verordening voorlopig recht hierdoor in het gedrang komen. Bijgevolg worden deze conclusies, die voor hetzelfde product ook in vorige onderzoeken reeds werden bereikt, bevestigd.

C. DUMPING

1. India

(11) Er werd niet gereageerd op het besluit om geen steekproef van de Indiase exporteurs/producenten samen te stellen en derhalve worden de bevindingen van de overwegingen 20 tot en met 25 van de verordening voorlopig recht bevestigd.

1.1. Normale waarde

(12) Na de goedkeuring van de voorlopige maatregelen verzocht een exporteur/producent om een neerwaartse aanpassing van de productiekosten voor bepaalde productsoorten van de tweede kwaliteit wanneer werd nagegaan of de binnenlandse verkoop van deze soorten in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden. Aan dit verzoek kon geen gevolg worden gegeven omdat het bedrijf identieke productiekosten voor verschillende kwaliteiten van iedere productsoort rapporteerde in zijn antwoorden op de vragenlijst.

(13) Er werden geen andere verzoeken ingediend in verband met de vaststelling van de normale waarde. De conclusies van overweging 46 van de verordening voorlopig recht worden derhalve bevestigd.

1.2. Uitvoerprijs

(14) Er werden geen verzoeken ingediend in verband met de vaststelling van de uitvoerprijs. De conclusies van overweging 47 van de verordening voorlopig recht worden derhalve bevestigd.

1.3. Vergelijking

(15) Na de goedkeuring van de voorlopige maatregelen voerde een exporteur/producent aan dat de op de binnenlandse markt verkochte productsoorten die vergeleken werden met de naar de Gemeenschap uitgevoerde soorten andere fysische en technische eigenschappen vertoonden en een ander eindgebruik kenden. De onderneming verzocht derhalve om een correctie voor fysische verschillen en verstrekte nieuwe gegevens om haar verzoek te staven. Er werd vastgesteld dat deze nieuwe gegevens, die ingediend werden na de goedkeuring van de voorlopige maatregelen betrekking hadden op bijkomende eigenschappen van het product waarnaar de Commissie nooit had gevraagd en waarop het bedrijf in zijn antwoorden op de vragenlijst nooit had gewezen. In dit stadium van het onderzoek was een wijziging van de basis voor de productvergelijking die is vastgesteld in de vorm van de tabel met specificaties in de vragenlijst van de Commissie en die geldt voor alle medewerkende exporteurs/producenten onmogelijk. Bovendien stonden de nieuwe gegevens haaks op de eerder ingediende gegevens en derhalve diende het verzoek om een correctie voor fysische eigenschappen van de hand te worden gewezen.

(16) Een andere exporteur/producent voerde aan dat verschillen die voortvloeiden uit de dikte van de vezels en die uitgedrukt worden in denier of decitex veronachtzaamd konden worden en dat bijgevolg alle productsoorten als één enkel product moesten worden behandeld. Om te komen tot een billijke en zinvolle vergelijking van de producten die op de binnenlandse markt worden verkocht, met de producten die worden uitgevoerd, werden de producten die door alle exporteurs/producenten werden vervaardigd, vergeleken per soort zoals in de vragenlijst van de Commissie bepaald. Het argument dat de vergelijking tot één productsoort beperkt moet worden, kan bijgevolg niet worden aanvaard.

(17) Eén exporteur/producent diende nieuwe gegevens in tot staving van zijn verzoek om een correctie voor invoerheffingen dat door de Commissie in het kader van de verordening voorlopig recht was afgewezen. Dit verzoek kan niet worden aanvaard omdat bedoelde gegevens, waarom weliswaar in de vragenlijst werd verzocht, niet tijdig ingediend werden en derhalve niet geverifieerd konden worden.

(18) Dezelfde exporteur/producent voerde voorts aan dat, aangezien zijn verzoek om een correctie voor invoerheffingen reeds gegrond was gebleken in het kader van een vorige procedure die ongeveer tien jaar geleden was ingeleid (Verordening (EEG) nr. 54/93 van de Raad(4), het niet opnieuw moest worden onderzocht. In dit verband mag niet uit het oog worden verloren dat een antidumpingzaak telkens op haar eigen merites wordt beoordeeld en onderzocht wordt op basis van de voor elke zaak specifieke feitelijke en juridische gegevens; deze kunnen bij iedere procedure verschillen. Zoals in de vorige overweging werd gezegd, slaagde deze exporteur/producent er niet in zijn verzoek in het kader van het onderzoek te staven. Hij kon meer bepaald niet aantonen dat enig recht in het onderzoektijdvak was geheven op het soortgelijk product dat voor binnenlands verbruik bestemd was. Het verzoek werd derhalve van de hand gewezen.

(19) In het kader van dit verzoek om een correctie voor invoerheffingen voerden twee exporteurs/producenten aan dat deze correctie automatisch moest worden toegestaan zodra de rechten bij uitvoer waren terugbetaald en dat de kwestie of deze rechten bij binnenlandse verkoop waren geheven niet terzake deed. Ingevolge artikel 2, lid 10, onder b), van de basisverordening wordt de normale waarde slechts gecorrigeerd voor invoerheffingen en indirecte belastingen indien gelijktijdig aan twee voorwaarden is voldaan; ten eerste: er moet worden aangetoond dat invoerrechten of indirecte belastingen werden geheven op een soortgelijk product en de fysiek daarin verwerkte materialen, wanneer dat bestemd is voor verbruik in het land van uitvoer; ten tweede: deze invoerheffingen en indirecte belastingen worden niet geïnd of worden terugbetaald wanneer het product naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd. Indien aan één van deze voorwaarden niet is voldaan, kan de normale waarde niet worden gecorrigeerd voor invoerheffingen of indirecte belastingen.

(20) Eén exporteur/producent voerde aan dat bepaalde invoerheffingen wel waren geheven op het op de binnenlandse markt verkochte product en dit ten belope van een bedrag dat hoger was dan het bedrag dat door de Commissie in de voorlopige bevindingen was erkend. Deze aanvullende claim werd onderzocht en er werd vastgesteld dat invoerheffingen die betaald waren voor materialen die fysiek in het op de binnenlandse markt verkochte product waren verwerkt inderdaad een hoger bedrag vertegenwoordigden dan het bedrag dat eerder was vastgesteld. De berekeningen in het kader van de verordening voorlopig recht werden derhalve dienovereenkomstig herzien.

(21) Een andere claim van deze exporteur/producent voor een correctie van de normale waarde voor invoerrechten die geheven waren op materialen die door een verbonden onderneming ingevoerd en betaald waren, kan evenwel niet worden aanvaard, aangezien deze claim niet tijdig werd ingediend en ook niet werd aangetoond dat het verschil gevolgen had voor de vergelijkbaarheid van de prijzen; bovendien konden de nieuwe gegevens die in dit verband werden voorgelegd, in dit stadium van het onderzoek niet worden geverifieerd.

(22) Eén exporteur/producent voerde aan dat sommige bedrijven, ten gevolge van het beleid van de Indiase regering ter bevordering van de vestiging van bedrijven in minder ontwikkelde gebieden, vrijgesteld waren van de aan de overheid verschuldigde omzetbelasting en hij verzocht derhalve om een correctie in dit verband. Uit de voorgelegde gegevens bleek dat in alle rekeningen voor de verkoop van producten van deze vrijgestelde bedrijven is vermeld dat door de overheid geen omzetbelasting wordt geïnd en dat de afnemer ook niet mag verzoeken om enige korting op, of terugbetaling dan wel aftrek van omzetbelasting. Aangezien geen omzetbelasting wordt betaald, kan geen correctie worden toegestaan. Bij rekeningen voor producten die door andere bedrijven waren vervaardigd en waarin door de overheid geïnde omzetbelasting was opgenomen, werd een correctie wel gerechtvaardigd geacht en werden de berekeningen dienovereenkomstig herzien.

(23) Eén exporteur/producent voerde aan dat inkomstenbelastingen uitsluitend werden betaald op de winst die op de binnenlandse markt werd geboekt en niet op de winst die op de exportmarkt werd geboekt, hetgeen gevolgen had voor de vergelijkbaarheid van de prijzen. Er zij in dit verband op gewezen dat inkomstenbelastingen belastingen zijn die worden geheven op de eventuele winst van de onderneming en dat deze belastingen als dusdanig met terugwerkende kracht aan het eind van ieder boekjaar worden berekend. Deze belastingen kunnen derhalve niet in aanmerking worden genomen bij de vaststelling van de prijs. Bovendien verstrekte deze onderneming geen bewijzen waaruit bleek dat deze belastingen waren aangerekend in de binnenlandse rekeningen. Derhalve wordt dit verzoek van de hand gewezen.

1.4. Dumpingmarge

(24) De vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde, die in de gevallen waarin dat nodig was werd herzien, met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs per productsoort, af-fabriek, toonde aan dat er sprake was van dumping bij alle onderzochte exporteurs/producenten. Omdat het niveau van medewerking hoog was, wordt de dumpingmarge voor alle andere bedrijven vastgesteld op het niveau van de hoogste dumpingmarge die voor een medewerkende exporteur/producent werd vastgesteld.

(25)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2. De Republiek Korea

2.1. Normale waarde

(26) Na de goedkeuring van de voorlopige maatregelen voerden drie exporteurs/producenten aan dat het niet in aanmerking nemen van de "lokale uitvoertransacties" bij de binnenlandse verkoop die werd gebruikt om de normale waarde vast te stellen onjuist of onredelijk was.

(27) Zij voerden aan dat het niet in aanmerking van deze transacties indruiste tegen de bepalingen van artikel 2 van de basisverordening en niet strookte met de normale praktijk van de Commissie en evenmin met de handelwijze van de andere leden van de WTO. Twee van deze exporteurs/producenten voerden ook aan dat de Commissie geen uitleg verschafte over de rechtsgrond op basis waarvan deze transacties werden uitgesloten.

(28) De exporteurs/producenten wezen er voorts op dat de Commissie er zich in vorige procedures in verband met de Republiek Korea (bijvoorbeeld het nieuwe onderzoek naar de antidumpingmaatregelen voor PSV naar aanleiding van het vervallen van de maatregelen in Verordening (EG) nr. 1728/1999(5) van de Raad en het onderzoek in verband met roestvrijstalen draad in Verordening (EG) nr. 1600/1999 van de Raad(6) en Besluit 1999/483/EG van de Commissie(7)), niet tegen verzet had dat de lokale uitvoertransacties van de exporteurs/producenten bij de binnenlandse verkoop in aanmerking werden genomen en zelfs in een bij name genoemd geval verzocht had om opname van deze transacties in de lijst van de binnenlandse verkopen.

(29) Er wordt geoordeeld dat de specifieke administratieve regelingen die op deze "lokale uitvoertransacties" van toepassing zijn, met name het feit dat deze transacties niet onderworpen zijn aan de binnenlandse omzetbelasting, gewoonlijk in US-dollars worden gefactureerd, met kredietbrieven worden betaald en bovendien niet voor teruggaveregelingen in aanmerking komen, aantonen dat deze transacties plaatsvinden via een specifiek op de uitvoer gericht verkoopkanaal met een aparte marktsituatie. De betrokken exporteurs/producenten omschreven deze transacties in hun boekhouding specifiek als transacties van producten bestemd om te worden verwerkt in voor de uitvoer bestemde producten. Gezien deze bijzondere marktsituatie, werd geconcludeerd dat dergelijke lokale uitvoertransacties geen normale handelstransacties waren en dat zij derhalve niet in aanmerking konden worden genomen bij de berekening van de normale waarde omdat een juiste en billijke vergelijking van deze waarde met de uitvoerprijs, overeenkomstig artikel 2 van de basisverordening, hierdoor niet mogelijk was. De Commissie is het er niet mee eens dat in het verleden dergelijke transacties uitdrukkelijk in aanmerking werden genomen bij de berekening van de normale waarde. Indien dergelijke transacties in vorige procedures in aanmerking werden genomen, wijst dit erop dat zij niet als lokale uitvoertransacties geïdentificeerd waren of dat het feit dat zij in aanmerking werden genomen geen significante weerslag had op de resultaten. In dit geval werden evenwel, om de hierboven vermelde redenen, geen lokale uitvoertransacties in aanmerking genomen bij de binnenlandse verkoop die gebruikt werd om de normale waarde vast te stellen.

(30) Eén exporteur/producent voerde aan dat bepaalde grondstoffen van een verbonden leverancier gekocht werden tegen een prijs die geldt tussen niet verbonden ondernemingen; het was dus niet gerechtvaardigd dat de Commissie de aankoopprijs van deze grondstoffen en bijgevolg de productiekosten verhoogde. Voorts voerde deze exporteur/producent aan dat de correctie hoe dan ook buitensporig was en geen rekening hield met de technische verschillen en de prijsverschillen die er waren tussen de grondstof die hoofdzakelijk werd gekocht van de verbonden leverancier en een soortgelijke grondstof die werd gekocht bij andere leveranciers.

(31) Er werd vastgesteld dat de exporteur/producent zich door zijn band met de leverancier in een dusdanige positie bevond dat hij behoorlijke invloed op de aankoopprijs kon uitoefenen. Aangezien bovendien de gemiddelde prijs voor de grondstof die bij de verbonden leverancier werd gekocht, aanmerkelijk onder de gemiddelde prijs voor dezelfde grondstof bij een niet verbonden leverancier lag en bleek dat de aankoopprijs voor de leverancier een verlies betekende, werden de prijzen voor de grondstoffen beschouwd als onbetrouwbare transferprijzen. Derhalve werd de berekening van een aankoopprijs tussen niet verbonden ondernemingen, waarbij de prijs van de grondstof die bij de verbonden leverancier werd aangekocht werd verhoogd naar verhouding van het gewogen gemiddelde verschil in aankoopprijs tussen de grondstof die bij de verbonden leverancier en die welke bij de niet verbonden leverancier was gekocht, gehandhaafd.

(32) Eén exporteur/producent voerde aan dat de normale waarde voor een bepaalde productsoort gebaseerd had moeten worden op de binnenlandse prijs en niet op de samengestelde waarde. Dit argument werd aanvaard omdat werd vastgesteld dat de verkoop van deze productsoort had plaatsgevonden in representatieve hoeveelheden en in bijna alle gevallen winstgevend was geweest; de berekeningen werden derhalve gecorrigeerd.

(33) Eén exporteur/producent voerde aan dat de Commissie ten onrechte de nettowisselkoerswinst had geschrapt uit de verkoopkosten en de algemene en administratieve uitgaven waarvan gebruik wordt gemaakt bij de vaststelling van de totale productiekosten die op hun beurt worden gebruikt om de normale waarde samen te stellen en om vast te stellen of de transacties als normale handelstransacties beschouwd kunnen worden. Deze exporteur/producent voerde aan dat dit aspect aan een nieuw onderzoek moest worden onderworpen omdat deze wisselkoerswinst ten dele gerealiseerd was; deze producent oordeelde ook dat de omzet de meest geschikte basis was voor het omslaan van de nettowisselkoerswinst over verschillende markten.

(34) Er werd vastgesteld dat deze wisselkoerswinst hoofdzakelijk betrekking had op de herschikking van langetermijnschulden in vreemde valuta en niet werd geboekt bij de productie en de verkoop van producten op de binnenlandse markt in het kader van normale handelstransacties tijdens het onderzoektijdvak (1 oktober 1998 tot 30 september 1999), het ("OT"). Aangezien dergelijke wisselkoerswinsten of -verliezen niet in aanmerking worden genomen in antidumpingonderzoeken, ongeacht of ze al dan niet gerealiseerd werden, werd het argument van de hand gewezen.

2.2. Uitvoerprijs

(35) Eén exporteur/producent voerde aan dat zijn verbonden bedrijf in de Gemeenschap slechts een ondergeschikte rol speelde bij de verkoop aan niet verbonden afnemers in de Gemeenschap en dat het derhalve niet gerechtvaardigd was om bij de samenstelling van de uitvoerprijs een winst af te trekken. Deze onderneming voerde ook aan dat er geen basis was voor de vaststelling van de gebruikte winstmarge. Overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening behoort een redelijke winstmarge tot de kosten waarvoor een correctie wordt toegepast teneinde een betrouwbare uitvoerprijs vast te stellen. Aan de hand van gegevens die door medewerkende onafhankelijke importeurs ter beschikking werden gesteld, wordt geoordeeld dat de winst die werd afgetrokken om de uitvoerprijs vast te stellen redelijk was. Deze claim wordt derhalve van de hand gewezen.

(36) In verband met de vaststelling van de uitvoerprijs werden geen andere claims ingediend. De conclusies van overweging 54 van de verordening voorlopig recht worden derhalve bevestigd.

2.3. Vergelijking

(37) Eén exporteur/producent voerde aan dat de Commissie per vergissing dezelfde correctie, namelijk voor kredietkosten, had opgenomen in verschillende kolommen van de uitvoer en dat bedoelde aftrek bij de vaststelling van de uitvoerprijs dubbel werd geteld waardoor een billijke vergelijking met de normale waarde in het gedrang kwam. De kredietkosten die door het bedrijf in de antwoorden op de vragenlijst in verband met de bij iedere transactie overeengekomen betalingsvoorwaarden opgegeven werden, werden onderzocht en met deze claim werd rekening gehouden waar het gerechtvaardigd was.

(38) Eén exporteur/producent voerde aan dat in het bedrag dat door de Commissie voor haar berekening als basis werd genomen, de correctie voor invoerheffingen te laag was geëvalueerd omdat zij gebaseerd was op heffingen die betaald waren op de invoer van grondstoffen die fysiek in het soortgelijk product verwerkt waren en niet op terugbetaalde heffingen bij uitvoer van het betrokken product naar de Gemeenschap tijdens het OT. Volgens deze exporteur was de berekening van de Commissie ook ten onrechte gebaseerd op de heffingen die betaald waren gedurende de eerste acht maanden van het OT die vervolgens gedeeld werden door de tijdens het gehele OT ingevoerde totale hoeveelheden. Het eerste argument werd van de hand gewezen omdat het bedrag dat tijdens het OT werd betaald lager lag dan het bedrag dat werd terugbetaald overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder b), van de basisverordening. Het andere verzoek van de onderneming werd evenwel ingewilligd en de correctie voor invoerheffingen per kilo werd opnieuw berekend op basis van de gedurende de eerste acht maanden ingevoerde hoeveelheden.

(39) Een andere exporteur/producent voerde aan dat de Commissie bij de berekening van de correctie voor de heffingen per kilogram de totale invoerheffingen op in soortgelijke producten verwerkte materialen uitsluitend had mogen delen door de hoeveelheid ingevoerde grondstoffen en niet door de totale hoeveelheid grondstoffen, zijnde de ter plaatse aangekochte en de ingevoerde. Er wordt geoordeeld dat de correctie voor invoerheffingen die van de normale waarde moet worden afgetrokken, gebaseerd moet worden op de gemiddelde heffing die is opgenomen in de kosten van de binnenlandse verkopen omdat het op de binnenlandse markt verkochte product zowel is vervaardigd van grondstoffen die op de binnenlandse markt zijn gekocht als van grondstoffen die zijn ingevoerd. Dit argument wordt derhalve van de hand gewezen.

(40) Twee exporteurs/producenten voerden aan dat de aanpak van de Commissie, die de verzoeken om correcties voor kredietkosten in het kader van "een openstaande rekening" van de hand wees omdat de betalingen niet duidelijk gekoppeld konden worden aan de rekeningen, geen rechtsgrond had. Evenwel kon niet geverifieerd worden dat de betalingen in het kader van "een openstaande rekening" hadden plaatsgevonden op grond van overeengekomen betalingsvoorwaarden. Onder deze omstandigheden was er geen reden om aan te nemen dat contractuele betalingsvoorwaarden bij de vaststelling van de aangerekende prijzen in aanmerking waren genomen en derhalve werden deze claims van de hand gewezen.

2.4. Dumpingmarge

(41) De vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde, die in de gevallen waarin dat nodig was werd herzien, met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs, per productsoort, af fabriek, toonde aan dat er voor alle onderzochte exporteurs/producenten sprake was van dumping. Omdat het niveau van medewerking hoog was, wordt de dumpingmarge voor alle andere bedrijven vastgesteld op het niveau van de hoogste dumpingmarge die werd vastgesteld voor een medewerkende exporteur/producent.

(42) Na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen deelden twee exporteurs/producenten, Samyang Corporation en SK Chemicals Co. Ltd., de Commissie mede dat zij hun activiteiten in de polyestersector wilden samenvoegen en een groot bedrijf wilden oprichten, namelijk Huvis Corporation, waarvan zij beiden eigenaar zouden zijn. Deze exporteurs/producenten verstrekten op verzoek van de Commissie extra gegevens met betrekking tot deze gewijzigde omstandigheden en ten gevolge hiervan werd besloten in het definitieve stadium voor Huvis Corporation één enkele dumpingmarge vast te stellen. Deze dumpingmarge werd derhalve vastgesteld als het gewogen gemiddelde van de herziene dumpingmarges van de twee betrokken exporteurs/producenten. De dumpingmarge voor de verbonden handelsmaatschappij in Korea werd gelijkgeschakeld met de dumpingmarge voor Huvis Corporation.

(43)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

D. SCHADE

1. Procedurekwesties

(44) Er werd aangevoerd dat door de combinatie van de antidumpingprocedures voor Korea en India, voor beide landen ten onrechte één en hetzelfde OT werd vastgesteld voor het onderzoek naar mogelijke schadelijke dumping bij invoer uit deze landen. Voor laatstgenoemd land betekende dit dat de laatste drie maanden van 1999 niet in aanmerking werden genomen; gezien de stijging van de olieprijzen werd aangevoerd dat dit, in het kader van het onderzoek naar de schade, gevolgen zou hebben voor de resultaten van het onderzoek naar de verkoopprijzen, de productiekosten en de rentabiliteit.

(45) Er zij aan herinnerd dat, zoals in overweging 8 van de verordening voorlopig recht werd medegedeeld, de procedures voor India en de Republiek Korea om administratieve redenen werden gecombineerd. De vaststelling van het onderzoektijdvak wordt behandeld in artikel 6, lid 1, van de basisverordening waarin onder andere is bepaald dat het onderzoektijdvak normaal een onmiddellijk aan de procedure voorafgaande periode van tenminste zes maanden bestrijkt. Voor India werd het onderzoek in december 1999 geopend. Het onderzoektijdvak kon dus ten hoogste met twee maanden zijn opgeschoven. Er zij ook aan herinnerd dat de invoer uit beide landen cumulatief kan worden beoordeeld aangezien is voldaan aan de criteria van artikel 3, lid 4, van de basisverordening (zie overweging 65 van de Verordening voorlopig recht). Om rekening te houden tenslotte met de bezorgdheid die aan de opmerking ten grondslag ligt werden de gevolgen nagegaan van de gestegen kosten van de grondstoffen voor 1999 en werd een en ander vergeleken met het onderzoektijdvak.

(46) Uit het onderzoek bleek dat de prijzen voor de belangrijkste grondstoffen die gebruikt worden bij de vervaardiging van PSV, namelijk PTA (4 Pyridil-mercapto Acetyl Chloride Hydrochloride) en MEG (monoethyleenglycol) zowel in 1999 als tijdens het OT stegen. Uit het onderzoek bleek ook dat de verkoopprijzen voor PSV in de Gemeenschap in 1999 2,6 % hoger lagen dan tijdens het onderzoektijdvak. Niettemin was de bedrijfstak van de Gemeenschap winstgevender tijdens het onderzoektijdvak dan in 1999.

(47) Sommige exporteurs/producenten voerden aan dat de Commissie de gegevens van de bedrijfstak van de Gemeenschap niet had geverifieerd. In dit opzicht wordt bevestigd dat de door de bedrijfstak van de Gemeenschap voorgelegde gegevens reeds grotendeels waren geverifieerd in het kader van een verwante antidumpingprocedure. Alle andere gegevens van de bedrijfstak van de Gemeenschap werden op hun juistheid onderzocht overeenkomstig artikel 6, lid 8, van de basisverordening.

2. Strekking van het begrip "bedrijfstak van de Gemeenschap"

(48) In overweging 63 van de verordening voorlopig recht werd vermeld dat de twee producenten van de Gemeenschap die verbonden bleken te zijn met Indonesische exporteurs/producenten niet beschermd waren tegen de gevolgen van de dumping, niet ten onrechte voordeel hadden bij de dumpingpraktijken en evenmin aan deze praktijken deelnamen. Onder verwijzing naar andere antidumpingzaken, namelijk in verband met magneetschijven in Verordening (EG) nr. 534/94 van de Commissie(8) en microgolfovens in Verordening (EG) nr. 2426/95 van de Commissie(9), voerden sommige exporteurs/producenten aan dat de twee bedrijven van het begrip "bedrijfstak van de Gemeenschap" moesten worden uitgesloten.

(49) Er zij op gewezen dat uitsluiting van producenten van de Gemeenschap van het begrip "bedrijfstak van de Gemeenschap" slechts kan worden gerechtvaardigd op basis van de gegevens van iedere zaak. In dit geval werden geen feitelijke argumenten naar voren gebracht en werden geen bewijzen voorgelegd die de claim om de twee producenten uit te sluiten konden staven. Op deze basis is bovenstaand verzoek niet gefundeerd en het wordt derhalve van de hand gewezen.

(50) Door sommige exporteurs/producenten werd een ander verzoek ingediend om nog een andere producent van de Gemeenschap van het begrip "bedrijfstak van de Gemeenschap" uit te sluiten omdat deze producent verbonden zou zijn met een buiten de Gemeenschap gevestigde importeur, zij het niet in één van de betrokken landen. Er werd aangevoerd dat de producent van de Gemeenschap de bedrijfstak van de Gemeenschap schade berokkende door PSV dat hij bij zijn verbonden importeur betrok, in te voeren.

(51) Ten eerste beschikte de Commissie voor deze importeur niet over bewijsmateriaal in verband met de invoer van PSV tijdens de onderzochte periode, van 1996 tot het onderzoektijdvak. Bovendien kan het feit dat een producent van de Gemeenschap verbonden is met een buiten de Gemeenschap gevestigde importeur op zich geen reden zijn om deze producent van het begrip bedrijfstak van de Gemeenschap uit te sluiten. Omdat geen andere argumenten werden voorgelegd wordt de omschrijving van het begrip bedrijfstak van de Gemeenschap van overweging 60 van de verordening voorlopig recht bevestigd.

3. Invoer van PSV uit de betrokken landen in de Gemeenschap

3.1. Cumulatieve beoordeling van de invoer

(52) Twee Indiase exporteurs/producenten voerden aan dat een cumulatieve beoordeling van de invoer niet gerechtvaardigd was omdat de groei van de invoer uit India alsmede de uit India ingevoerde hoeveelheden in absolute cijfers onbelangrijk waren vergeleken met de invoer uit Korea en met de door de bedrijfstak van de Gemeenschap verkochte hoeveelheden. Er werd ook aangevoerd dat de Indiase exporteurs/producenten beschouwd moesten worden als prijsvolgers en niet als prijsleiders. Bovendien bleek aan de hand van gegevens van Eurostat dat de invoer uit India kleiner was dan in de verordening voorlopig recht werd medegedeeld.

(53) Deze argumenten werden onderzocht in het licht van de bepalingen van artikel 3, lid 4, van de basisverordening. In dit opzicht zij er aan herinnerd dat de dumpingmarge die werd vastgesteld voor India boven het de minimis-niveau lag. Bovendien waren de uit India ingevoerde hoeveelheden niet verwaarloosbaar; ook zij lagen tijdens het onderzoektijdvak boven het de minimis-niveau.

(54) De groei van de invoer was tijdens de periode 1996-onderzoektijdvak zelfs nog duidelijker voor India (een stijging met ongeveer 600 %) dan voor Korea (een stijging met ongeveer 300 %). De gemiddelde prijs van de uit India ingevoerde producten lag aanmerkelijk onder de gemiddelde prijs van de Koreaanse exporteurs/producenten en daalde sterker tijdens de periode 1996-onderzoektijdvak. Van prijsvolgers kan hier weinig sprake zijn. Tenslotte hebben de instellingen van de Gemeenschap, gezien de discrepantie tussen de gegevens van Eurostat en de bevindingen van de Commissie, hun conclusies gebaseerd op geverifieerde antwoorden op de vragenlijst waarin een grotere invoer werd gerapporteerd dan in de statistieken van Eurostat. De claims van de Indiase exporteurs/producenten worden derhalve van de hand gewezen.

3.2. Invoer uit de Republiek Korea

(55) Een exporteur/producent voerde aan dat sommige invoer zonder dumping uit Korea van het onderzoek naar de schade moest worden uitgesloten.

(56) Indien wordt vastgesteld dat de voor het gehele land vastgestelde dumpingmarge (het gewogen gemiddelde van alle onderzochte bedrijven) boven het de minimis-niveau ligt overeenkomstig artikel 9, lid 3, van de basisverordening onderzoekt de Commissie de gevolgen van de invoer met dumping eveneens op basis van de invoer voor het gehele land.

3.3. Verkoopprijsonderbieding/streefprijsonderbieding

(57) Een exporteur/producent voerde aan dat de berekening van de schademarges op basis van productfamilies die diverse PSV-soorten omvatten niet gerechtvaardigd was omdat in de vragenlijsten om meer gegevens over de eigenschappen van afzonderlijke soorten PSV werd verzocht. Hij voerde ook aan dat de gegevens van de afzonderlijke transacties veronachtzaamd werden en dat het verkeerd was bij de algemene resultaten van de berekeningen geen rekening te houden met de negatieve verkoopprijsonderbieding/streefprijsonderbieding.

(58) Na het nieuwe onderzoek naar de verschillen die worden toegeschreven aan eigenschappen zoals lengte, dikte, rek, treksterkte, kroezing, krimp, glans en spin finish (coating), werd geconcludeerd dat de productsoorten binnen de vastgestelde productfamilies voldoende vergelijkbaar waren. Derhalve wordt bevestigd dat het onderzoek naar de verkoopprijsonderbieding/streefprijsonderbieding op basis van productfamilies zinvol is. Bovendien zorgen deze voor een representatief resultaat door het aantal transacties zoals is bepaald bij artikel 3, lid 3, van de basisverordening. Voorts wordt geoordeeld dat de gegevens per transactie wèl in aanmerking werden genomen bij de prijsvergelijkingen. De Commissie bevestigt evenwel dat bij de uiteindelijke vergelijking op basis van productfamilies geen rekening werd gehouden met het bedrag waarvoor geen onderbieding van de verkoop- en streefprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap had plaatsgevonden. Omdat geen andere argumenten naar voren werden gebracht werden de bovenstaande claims van de hand gewezen.

(59) Eén exporteur/producent verzocht om een correctie van zijn cif-prijzen bij de berekeningen van de verkoopprijsonderbieding/streefprijsonderbieding omdat deze correctie reeds in de klacht ter sprake werd gebracht.

(60) Er zij in dit opzicht aan herinnerd dat de Commissie gegevens verzamelde aan de hand van vragenlijsten, deze gegevens verifieerde door inspecties ter plekke en zich niet baseerde op de cijfers in de klacht.

Zij stelde evenwel vast dat de douanerechten voor twee Indiase exporteurs/producenten per vergissing waren vergeten bij de berekening van de streefprijsonderbieding. Terzelfdertijd werd ook ingegaan op een verzoek om wijziging van de weegmethode en werd ook een specifieke correctie voor het handelsstadium toegestaan. De streefprijsonderbiedingsmarges voor de twee Indiase exporteurs/producenten werden dienovereenkomstig herzien.

(61) De verkoopprijsonderbiedingsmarges variëren, rekening houdend met de lagere verkoopprijsonderbieding die werd vastgesteld voor een andere Indiase exporteur/producent die in overweging 75 wordt genoemd, van 0 % tot 27,7 % voor India; voor de Republiek Korea wordt 14,8 % tot 56,7 % gehandhaafd. De gewogen gemiddelde verkoopprijsonderbiedingsmarge bedraagt 19,9 % voor India en 23,3 % voor de Republiek Korea.

4. Economische situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

4.1. Algemeen

(62) Sommige exporteurs/producenten voerden aan dat ingevolge de bepalingen van artikel 3, punt 4, van de antidumpingovereenkomst van de WTO voor het onderzoek van de economische situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap een evaluatie nodig was van alle relevante economische factoren en indicatoren die voor de toestand van deze bedrijfstak gevolgen kunnen hebben.

(63) Dit onderzoek omvat factoren die in de verordening voorlopig recht niet aan de orde kwamen zoals de gevolgen van de omvang van de dumpingmarge, de productiviteit, het rendement van belegging, de cashflow, de salarissen, de groei en het vermogen om kapitaal aan te trekken. In dit opzicht werden het volgende vastgesteld.

4.1.1. De gevolgen van de omvang van de dumpingmarge

(64) Gezien de uit de betrokken landen ingevoerde hoeveelheden en de prijzen ervan, kunnen de gevolgen van de omvang van de huidige dumpingmarge voor de bedrijfstak van de Gemeenschap niet als verwaarloosbaar worden beschouwd.

4.1.2. Productiviteit

(65) De productiviteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap, berekend als de productie van het betrokken product per werknemer, wijst op een verbetering aan van 92,1 ton in 1996 tot 127,1 ton tijdens het onderzoektijdvak (+38 %). Deze verbetering is hoofdzakelijk het gevolg van de daling van de werkgelegenheid die in overweging 85 van de verordening voorlopig recht werd beschreven.

4.1.3. Rendement van belegging

(66) Het rendement van belegging werd berekend door de nettowinst, vóór belasting en buitengewone baten en lasten, te relateren aan de nettoboekwaarde van de met het betrokken product verband houdende investeringen. Het rendement van belegging voor het betrokken product steeg van 4,6 % in 1996 tot 16,7 % in 1997 en 25,7 % in 1998. Vervolgens daalde het tot 5,5 % tijdens het onderzoektijdvak. Deze indicator kende een ontwikkeling die vergelijkbaar is met die van de winstgevendheid die in de overwegingen 81 tot 83 van de verordening voorlopig recht werd beschreven.

4.1.4. Cashflow

(67) De cashflow van de bedrijfstak van de Gemeenschap voor het betrokken product steeg opmerkelijk van 1996 tot 1997 (+84 %) en van 1997 tot 1998 (+28 %) tengevolge van de goede resultaten tijdens deze twee jaren. Van 1998 tot het onderzoektijdvak daalde de cashflow met 60 % waardoor een niveau werd bereikt dat 6 % onder het niveau van 1996 lag. De verbetering van de cashflow in 1997 en 1998 is minder duidelijk dan die van de winstgevendheid. Bovendien ligt de cashflow tijdens het onderzoektijdvak lager dan in 1996 terwijl de nettowinst en de rentabiliteit hoger liggen.

4.1.5. Salarissen

(68) De salarissen werden onderzocht als onderdeel van het onderzoek naar de productiekosten dat is beschreven in de overwegingen 79 en 80 van de verordening voorlopig recht. De salarissen van de bedrijfstak van de Gemeenschap stegen met 10 % van 1996 tot 1997 maar daalden opmerkelijk van 1997 tot 1998 en tijdens het onderzoektijdvak toen de salarissen in absolute cijfers respectievelijk 24 % en 23 % onder de salarissen van 1996 lagen.

4.1.6. Groei

(69) De groei van de markt voor het betrokken product werd besproken in overweging 64 van de verordening voorlopig recht. De (negatieve) groei van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap werd vermeld in overweging 76 van de verordening voorlopig recht.

4.1.7. Vermogen om kapitaal aan te trekken

(70) In verband met het vermogen om kapitaal aan te trekken zij er op gewezen dat de huidige cashflow gemiddeld nog als toereikend wordt beschouwd voor de nodige vervangingsinvesteringen. De ongunstige situatie op de markt heeft evenwel een negatieve invloed op het vermogen van de bedrijfstak van de Gemeenschap om extra externe middelen aan te trekken zoals bankleningen en meer kapitaal van aandeelhouders voor het starten van nieuwe projecten. Vooral de vergelijking van het rendement van belegging voor PSV met dat voor andere producten laat voor PSV minder goede resultaten zien waardoor het moeilijk wordt voor het betrokken product middelen toe te wijzen.

4.1.8. Conclusie

(71) Er wordt geoordeeld dat in de verordening voorlopig recht alle factoren en indicatoren werden onderzocht die beslissend zijn voor een zinvol onderzoek naar de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap. De indicatoren die niet werden onderzocht in het kader van de verordening voorlopig recht en die in de overwegingen 65 tot 70 hierboven aan de orde kwamen bevestigen de conclusies van de verordening voorlopig recht.

4.1.9. Voorraden

(72) Eén exporteur/producent voerde aan dat de vergelijking van de Commissie in overweging 77 van de verordening voorlopig recht in verband met de voorraden aan het eind van 1998 en aan het eind van 1999 ongeoorloofd was en in strijd was met de basisverordening. Deze exporteur voerde aan dat een vergelijking van de voorraden aan het eind van de maand september van 1999 met die aan het eind van 1998 de enige verantwoorde, onpartijdige en objectieve methode was om de ontwikkeling van de PSV-voorraden te onderzoeken.

(73) De aandacht wordt in dit verband gevestigd op de seizoensgebonden aanleg van de voorraden in de bedrijfstak voor PSV. Het niveau van de voorraden fluctueert tijdens het kalenderjaar; een vergelijking van de voorraden van 1998 met die van het onderzoektijdvak heeft derhalve uitsluitend zin indien met elkaar corresponderende perioden van het jaar in aanmerking worden genomen. De voorraden aan het eind van 1998 (31 december) kunnen derhalve niet vergeleken worden met die aan het eind van het onderzoektijdvak (30 september).

4.2. Productiekosten

(74) Eén exporteur/producent voerde aan dat de productiekosten van een producent van de bedrijfstak van de Gemeenschap te hoog waren vergeleken met die van de andere producenten om gebruikt te worden voor de vaststelling van de streefprijsonderbiedingsmarge.

(75) De kosten die voor het betrokken product door elke onderneming in aanmerking worden genomen werden door de Commissie geverifieerd. Er waren geen redenen om een onderneming van de berekening van de streefprijsonderbieding uit te sluiten op basis van haar absolute productiekosten.

(76) Een andere exporteur/producent voerde aan dat een producent die bij de vervaardiging van PSV dimethyltereftalaat (DMT) en MEG in plaats van PTA en MEG gebruikt van het onderzoek uitgesloten diende te worden omdat deze productiemethode niet de goedkoopste zou zijn.

(77) Op basis van de redenering van overweging 75 kunnen noch het productieproces als dusdanig noch de productiekosten criteria vormen op basis waarvan bedrijven van het onderzoek worden uitgesloten.

4.3. Conclusie

(78) Op basis van hetgeen voorafgaat wordt geoordeeld dat bovenstaande argumenten en claims niet van die aard zijn dat zij de bevindingen van de verordening voorlopig recht kunnen wijzigen. De inhoud van de overwegingen 86 tot 90 van de verordening voorlopig recht en de conclusie dat de bedrijfstak van de Gemeenschap tijdens het onderzoektijdvak aanmerkelijke schade leed worden bijgevolg bevestigd.

E. OORZAKELIJK VERBAND

1. Gevolgen van de invoer met dumping

(79) Eén exporteur/producent voerde aan dat de lage winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap tijdens het onderzoektijdvak alleen door de prijs van de grondstoffen en niet door de invoer met dumping verklaard kon worden. Hij voerde ook aan dat de verbetering van de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap van 2,30 % tot 3,38 % tijdens de periode 1996-onderzoektijdvak er op wees dat geen schade tengevolge van invoer met dumping tijdens deze periode was opgetreden.

(80) Er zij op gewezen dat de invoer met dumping een neerwaartse druk uitoefende op de verkoopprijzen die op de markt van de Gemeenschap golden hetgeen tot gevolg had dat de prijzen van de grondstoffen niet volledig in de verkoopprijzen doorberekend konden worden.

(81) In verband met de geringe toename van de winstgevendheid van 1996 tot het onderzoektijdvak bleek uit het onderzoek dat de verbetering van de winstgevendheid hoofdzakelijk het gevolg was van herstructureringen door de bedrijfstak van de Gemeenschap. Hierbij werden ook de verkoopkosten en de algemene en administratieve uitgaven verlaagd.

(82) Zoals werd medegedeeld in overweging 87 van de verordening voorlopig recht die de conclusies bevat met betrekking tot de economische situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap kon de lage winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap niet als bevredigend worden beschouwd. Integendeel, deze winstgevendheid werd als uitermate laag beschouwd en was het gevolg van de druk op de prijzen die door de invoer met dumping werd uitgeoefend. Andere negatieve indicatoren waren de daling van de verkochte hoeveelheden, het verlies aan marktaandeel, de verlaging van de productiecapaciteit en de werkgelegenheid en de stijging van de voorraden.

(83) Op basis van het bovenstaande wordt de conclusie van overweging 87 van de verordening voorlopig recht bevestigd.

(84) Voorts werd door een exporteur/producent aangevoerd dat schade die de bedrijfstak geleden zou hebben niet teweeg gebracht kon zijn door de invoer uit de Republiek Korea omdat reeds antidumpingmaatregelen van toepassing waren gedurende het grootste gedeelte van de periode van januari 1996 tot het eind van het onderzoektijdvak. De definitieve antidumpingmaatregelen die werden ingesteld op de invoer van PSV uit de Republiek Korea werden in augustus 1999 bij Verordening (EG) nr. 1728/1999 van de Raad ingetrokken(10).

(85) Er zij aan herinnerd dat de maatregelen die werden ingesteld op invoer van PSV uit de Republiek Korea werden ingetrokken omdat het volgens de bevindingen van het nieuwe onderzoek, dat werd geopend omdat de maatregelen op het punt stonden te vervallen, weinig waarschijnlijk werd geacht dat de dumping zich opnieuw zou voordoen; het onderzoektijdvak waarop bedoeld nieuw onderzoek betrekking had liep van 1 januari 1996 tot 30 september 1997. Voor het onderzoektijdvak dat voor onderhavige procedure in aanmerking werd genomen werd evenwel dumping aangetoond en bovenstaand argument is derhalve ongeldig.

2. Andere invoer

(86) Eén exporteur/producent voerde aan dat de Commissie ook de mogelijke gevolgen had moeten onderzoeken van de invoer uit Polen, Turkije en de Tsjechische Republiek.

(87) Op basis van de gegevens van Eurostat werd vastgesteld dat de prijzen waartegen bedoelde ingevoerde producten de Gemeenschap binnenkwamen beduidend boven de prijzen bij invoer uit de onderzochte landen lagen (12,3 % à 30,5 % tijdens het onderzoektijdvak). Bijgevolg was er geen reden om deze invoer wat de prijzen betreft in te delen bij de invoer uit de onderzochte landen en hoefde er ook niet van uitgegaan te worden dat de schade die door deze invoer berokkend kon zijn, van dien aard was dat het oorzakelijk verband tussen de schade en de dumping door exporteurs/producenten in de betrokken landen hierdoor werd verbroken.

3. Conclusie

(88) Op basis van bovenstaande overwegingen wordt de conclusie dat de invoer met dumping de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft berokkend, zoals die is opgenomen in overweging 102 van de verordening voorlopig recht, bevestigd.

F. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

1. Belang van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(89) Omdat in dit verband geen opmerkingen werden ontvangen worden de bevindingen in verband met het belang van de bedrijfstak van de Gemeenschap van de overwegingen 104 tot 106 van de verordening voorlopig recht bevestigd.

2. Gevolgen voor de importeurs en de verwerkende bedrijven

(90) Een vereniging van verwerkende bedrijven en, los hiervan, ook een verwerkend bedrijf dat bij deze vereniging was aangesloten, voerden aan dat bepaalde PSV-soorten door de producenten van de Gemeenschap niet werden aangeboden en de verwerkende bedrijven zich bijgevolg verplicht zagen deze soorten buiten de Gemeenschap te betrekken. Een ander verwerkend bedrijf voerde aan dat de producenten van de Gemeenschap niet aan de vraag in de Gemeenschap konden voldoen.

(91) Uit het onderzoek is gebleken dat, hoewel bepaalde PSV-soorten niet door de bedrijfstak van de Gemeenschap werden vervaardigd gedurende bepaalde perioden, dit niet betekent dat de bedrijfstak van de Gemeenschap deze soorten niet zou kunnen vervaardigen. Hiertoe zouden immers slechts kleine aanpassingen, zoals het vervangen van een spindop en het wegnemen of toevoegen van een bepaald onderdeel dat weinig investeringen vereist, nodig zijn. Het was veeleer zo dat op bepaalde ogenblikken sommige PSV-soorten niet beschikbaar waren omdat de producenten van de Gemeenschap de verlangde hoeveelheden niet tegen de gedrukte prijzen konden leveren die de verwerkende bedrijven bereid waren te betalen.

(92) In verband met het verbruik in de Gemeenschap zij er op gewezen dat de betrokken landen, gezien de hoogte van de voorgestelde rechten, verder op de markt van de Gemeenschap zullen kunnen invoeren, zij het weliswaar tegen prijzen zonder dumping. De prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap zullen waarschijnlijk stijgen maar deze stijging zal waarschijnlijk beperkt zijn omdat ook uit derde landen wordt ingevoerd. Rekening houdend met deze overwegingen zullen de antidumpingmaatregelen de toereikendheid van het aanbod en de bevoorrading van de verwerkende bedrijven in de Gemeenschap niet in het gedrang brengen.

(93) Er werd om toelichting verzocht in verband met overweging 109 van de verordening voorlopig recht waarin werd vermeld dat de voorgestelde maatregelen de productiekosten van de verwerkende bedrijven met 0,6 % tot 1,2 % zouden kunnen verhogen.

(94) Op basis van de gegevens die de weinige medewerkende verwerkende bedrijven van de Gemeenschap ter beschikking stelden, bleek dat de gevolgen van de antidumpingmaatregelen op de invoer van PSV uit India en de Republiek Korea voor hun productiekosten zouden variëren van 0,6 tot 1,2 %. Tot deze bevinding werd gekomen op grond van het belang van PSV voor de productiekosten van de afgewerkte producten van deze verwerkende bedrijven, het gemiddelde voorlopige antidumpingrecht dat was ingesteld op de invoer uit de Republiek Korea en India en het marktaandeel dat de invoer uit Korea en India vertegenwoordigde ten opzichte van het verbruik in de Gemeenschap tijdens het onderzoektijdvak.

(95) Het is duidelijk dat de situatie waarin een bepaald verwerkend bedrijf zich bevindt afhankelijk is van de mate waarin het uit de betrokken landen invoert en de hoeveelheden die het van de betrokken exporteurs/producenten betrekt alsmede van zijn eigen kostenstructuur. Bij de vermelde gemiddelde gevolgen moet derhalve uitgegaan worden van een onderneming met een gemiddelde representatieve afname bij andere leveranciers; voor de Republiek Korea en India bedraagt deze afname 14,7 %.

(96) Na de publicatie van de verordening voorlopig recht voerde een aantal verwerkende bedrijven in de Gemeenschap aan dat de instelling van antidumpingmaatregelen negatieve gevolgen zou hebben voor hun concurrentievermogen op de markt van de producten waarin het betrokken product is verwerkt en uiteindelijk hun voortbestaan zou bemoeilijken. Volgens deze verwerkende bedrijven zou de instelling van antidumpingmaatregelen de aanzet geven tot prijsverhogingen die de verwerkende bedrijven in de prijzen van hun producten zouden moeten doorberekenen. Deze ontwikkeling zou op haar beurt de invoer van producten waarin het betrokken product is verwerkt uit andere derde landen en uit bij het onderzoek betrokken landen tegen lagere prijzen doen toenemen en dit zou bepaalde verwerkende bedrijven van de Gemeenschap er toe verplichten hun productie van bedoelde producten buiten de Gemeenschap te vestigen.

(97) Uit het onderzoek naar de maximale gemiddelde gevolgen van de voorgestelde maatregelen voor de verwerkende bedrijven blijkt evenwel dat de instelling van antidumpingmaatregelen waarschijnlijk geen belangrijke stijging van de invoer van producten waarin het PSV is verwerkt tegen lagere prijzen in de Gemeenschap teweeg zal brengen. Tot deze conclusie wordt ook gekomen bij gebrek aan bewijzen van de betrokken verwerkende bedrijven tot staving van hun klacht; dergelijke gevolgen werden immers ook niet vastgesteld tijdens de geldigheidsperiode van eerdere maatregelen in verband met PSV. Bovendien zij er op gewezen dat op geweven afgewerkte producten (bijvoorbeeld kleding, stoffen voor stoffering) kwantitatieve beperkingen in het kader van het contingentensysteem voor textielproducten van toepassing zijn.

(98) Omdat het onderzoek van bovenstaande argumenten die door de verwerkende bedrijven werden ingediend niet tot nieuwe conclusies leidde, worden de overwegingen 109 en 111 van de verordening voorlopig recht in verband met de mogelijke gevolgen van de voorgestelde maatregelen voor de verwerkende bedrijven bevestigd.

3. Conclusie

(99) Er wordt geoordeeld dat de nieuwe argumenten die ontvangen werden in verband met de vaststelling van het belang van de Gemeenschap niet van die aard zijn dat zij de conclusie dat er geen dwingende redenen zijn die tegen de instelling van antidumpingmaatregelen pleiten, in het gedrang brengen. De voorlopige bevindingen worden derhalve bevestigd.

G. DEFINITIEF RECHT

(100) Gezien de conclusies in verband met dumping, schade, oorzakelijk verband en belang van de Gemeenschap, wordt geoordeeld dat definitieve antidumpingmaatregelen moeten worden ingesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Gemeenschap door de invoer met dumping uit India en de Republiek Korea nog meer schade zou worden toegebracht.

1. Schademarge

(101) Zoals werd uiteengezet in overweging 116 van de verordening voorlopig recht werd een niet schadelijke prijs vastgesteld die hoog genoeg was om de volledige productiekosten van de bedrijfstak van de Gemeenschap te dekken alsmede een redelijke winst te boeken hetgeen alleen mogelijk zou zijn indien niet met dumping uit de betrokken landen werd ingevoerd.

(102) Sommige exporteurs/producenten voerden aan dat 6 % een redelijke winst was en zij verwezen hierbij naar onderzoeken met betrekking tot PSV en getextureerd filamentgaren van polyester (PTY) die aan het onderzoek in verband met Australië e.a. waren voorafgegaan. In laatstgenoemde procedure werd de redelijke winst evenwel vastgesteld op 10 % en dat was ook in onderhavig onderzoek het geval. Andere exporteurs/producenten voerden aan dat de redelijke winst zelfs nog minder moest bedragen, bijvoorbeeld 4 %, aangezien de algemene winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap nu beter was dan bij vorige procedures het geval was. (Zie Verordening (EG) nr. 1490/96 voor Wit-Rusland(11) en Verordening (EG) nr. 2160/96 voor Indonesië(12)).

(103) In overweging 116 van de verordening voorlopig recht wees de Commissie er op dat een winstmarge van 10 % verwezenlijkt hadden kunnen worden indien niet met dumping was ingevoerd.

(104) De winstmarge die als redelijk wordt beschouwd wordt vastgesteld op basis van de winst die de bedrijfstak van de Gemeenschap zou kunnen verwezenlijken indien niet met schadeveroorzakende dumping werd ingevoerd. Omdat tijdens de vorige onderzoeken andere onderzoektijdvakken in aanmerking werden genomen en in het kader van die onderzoeken een andere prijsdruk tengevolge van dumping werd vastgesteld, was er geen reden om te veronderstellen dat voor de bedrijfstak van de Gemeenschap in het kader van deze procedure dezelfde winst geboekt zou worden. De winstmarges die in vorige onderzoeken in aanmerking werden genomen zijn derhalve in dit geval niet per se geschikt. In dit opzicht wordt bovendien verwezen naar de redenering van overweging 117 van de verordening voorlopig recht.

(105) Op basis van hetgeen voorafgaat worden de conclusies van overweging 117 van de verordening voorlopig recht bevestigd.

2. Vorm en hoogte van het recht

(106) Overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening stemmen de volgende antidumpingrechten overeen met de dumpingmarges indien de vastgestelde dumpingmarges lager waren dan de schademarges. Dit geldt voor alle ondernemingen met uitzondering van één.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(107) De individuele antidumpingrechten voor de afzonderlijke bedrijven werden vastgesteld op basis van de bevindingen van onderhavig onderzoek. Zij weerspiegelen dus de situatie van deze bedrijven tijdens dat onderzoek. Deze antidumpingrechten (in tegenstelling tot de antidumpingrechten die voor het gehele land gelden en op "alle andere bedrijven" van toepassing zijn) zijn dus uitsluitend van toepassing op de invoer van producten uit het betrokken land die vervaardigd worden door deze, als specifieke juridische entiteiten vermelde bedrijven. Ingevoerde producten die vervaardigd worden door andere bedrijven die niet specifiek, met naam en adres, in het dispositief van een verordening zijn vermeld, met inbegrip van de entiteiten die met een specifiek vermelde entiteit verbonden zijn, komen niet in aanmerking voor deze rechten, en op de invoer van de producten van deze bedrijven wordt het recht toegepast dat geldt voor "alle andere bedrijven".

(108) Verzoeken om toepassing van een dergelijk individueel, voor een bepaald bedrijf geldend antidumpingrecht (bijvoorbeeld na een naamswijziging van de entiteit of na de opzet van een nieuwe productie-installatie of handelsmaatschappij) dienen aan de Commissie te worden gericht(13), samen met alle relevante gegevens zoals wijzigingen in de activiteiten van het bedrijf in verband met de productie, de binnenlandse en de buitenlandse verkoop die verband houden met die naamswijziging of opzet van de productie-installatie dan wel handelsmaatschappij. Indien nodig zal de Commissie, na overleg met het Raadgevend Comité, de desbetreffende verordening dienovereenkomstig wijzigen en de lijst van de bedrijven waarvoor deze individuele antidumpingrechten gelden, aanpassen.

H. INNING VAN HET VOORLOPIGE RECHT

(109) Gezien de omvang van de dumpingmarges die voor de exporteurs/producenten werden vastgesteld en de ernst van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap is berokkend, wordt het noodzakelijk geacht de bedragen die voor het voorlopige antidumpingrecht, ingevolge Verordening (EG) nr. 124/2000(14), als zekerheid waren gesteld, ten belope van het bedrag aan ingestelde definitieve rechten definitief te innen. Dit geldt indien het bedrag aan ingestelde definitieve rechten gelijk is aan of lager is dan het bedrag aan voorlopige rechten. In het andere geval moet alleen het bedrag aan voorlopige rechten definitief worden geïnd. Bedragen die het bedrag aan definitieve antidumpingrechten overschrijden, moeten worden vrijgegeven.

(110) Ten gevolge van de samenvoeging van de afdelingen polyestervezels van enerzijds Samyang Corporation en anderzijds SK Chemicals Co. Ltd. tot één nieuw bedrijf in gezamenlijk bezit, namelijk Huvis Corporation, moet de definitieve inning van de voorlopig ingestelde rechten voor deze bedrijven plaatsvinden op basis van de voor Huvis Corporation ingestelde definitieve rechten.

I. VERBINTENIS

(111) Na de instelling van de voorlopige antidumpingmaatregelen bood één exporteur/producent in India een prijsverbintenis aan overeenkomstig artikel 8, lid 1, van de basisverordening.

(112) De Commissie oordeelt dat de verbintenis die werd aangeboden door Reliance Industries Limited aanvaard kan worden omdat zij de schadelijke gevolgen van de dumping opheft. Bovendien verplichtte deze onderneming zich ertoe de Commissie regelmatig gedetailleerde verslagen ter beschikking te stellen waardoor de Commissie doeltreffende controle zal kunnen uitoefenen; de structuur van deze bedrijven is bovendien van dien aard dat de Commissie oordeelt dat het risico op ontwijking van de verbintenis miniem is.

Om te waarborgen dat de verbintenis wordt nageleefd en doeltreffend wordt gecontroleerd, wordt bij het verzoek om goederen in het vrije verkeer te brengen in het kader van de verbintenis, de vrijstelling van het recht afhankelijk gemaakt van de overlegging van een handelsfactuur die gegevens van de bijlage bij deze verordening bevat en aan de hand waarvan de douane zich ervan kan vergewissen dat zending en handelsdocument in alle gewenste details met elkaar overeenstemmen. Indien een dergelijke factuur niet wordt voorgelegd of niet overeenstemt met de bij de douane aangeboden goederen dient het toepasselijke antidumpingrecht te worden betaald.

(113) Indien wordt vermoed dat de verbintenis niet wordt nageleefd, en indien de verbintenis duidelijk niet wordt nageleefd of wordt ingetrokken, kan een antidumpingrecht worden ingesteld ingevolge artikel 8, lid 9, en lid 10 van de basisverordening,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van synthetische stapelvezels van polyesters, niet gekaard, niet gekamd, noch op andere wijze bewerkt met het oog op het spinnen, ingedeeld onder GN-code 5503 20 00 uit India en de Republiek Korea.

2. Het definitieve antidumpingrecht dat wordt toegepast op de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, voor de producten die door de hieronder vermelde bedrijven worden vervaardigd, bedraagt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Niettegenstaande het bepaalde in artikel 1, lid 1, wordt het definitieve recht niet toegepast op de invoer van de producten die in het vrije verkeer worden gebracht overeenkomstig het bepaalde in artikel 2.

4. Tenzij anders aangegeven, zijn de bepalingen betreffende douanerechten op dit recht van toepassing.

Artikel 2

1. Goederen die worden vervaardigd door onderstaand bedrijf en worden ingevoerd overeenkomstig het bepaalde in lid 2 zijn vrijgesteld van het in artikel 1 vastgestelde recht:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2. De onder aanvullende Taric-code A 212 aangegeven goederen zijn vrijgesteld van de in artikel 1 vastgestelde antidumpingrechten, op voorwaarde dat zij door het in lid 1 vermelde bedrijf vervaardigd worden en rechtstreeks uitgevoerd (dat wil zeggen gefactureerd en verzonden) worden naar een bedrijf dat als importeur in de Gemeenschap optreedt; bovendien moet de handelsfactuur, die samen met het verzoek om de goederen in het vrije verkeer te brengen aan de douane wordt voorgelegd, de gegevens van de bijlage bevatten.

3. Een andere voorwaarde voor vrijstelling van het recht is dat de goederen die bij de douane worden aangegeven en aangeboden, overeenstemmen met de omschrijving in de handelsfactuur.

Artikel 3

1. De bedragen die als zekerheid zijn gesteld voor het voorlopige antidumpingrecht, dat bij Verordening (EG) nr. 1472/2000 is ingesteld op de invoer uit India en de Republiek Korea, worden geïnd ten belope van het bij onderhavige verordening ingestelde definitieve recht. Bedragen die als zekerheid zijn gesteld en het bedrag van het definitieve antidumpingrecht overschrijden, worden vrijgegeven. Indien het bedrag van het ingestelde definitieve recht hoger is dan het bedrag dat als zekerheid voor het voorlopige recht is gesteld, wordt alleen laatstgenoemd bedrag definitief geïnd.

2. In het geval van Samyang Corporation en SK Chemicals Co. Ltd. worden de bedragen die als zekerheid voor het voorlopige antidumpingrecht zijn gesteld, geïnd ten belope van het bij onderhavige verordening ingestelde definitieve recht voor Huvis Corporation. Bedragen die als zekerheid zijn gesteld en het bedrag van het definitieve recht voor Huvis Corporation is ingesteld overschrijden, worden vrijgegeven.

Artikel 4

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 22 december 2000.

Voor de Raad

De voorzitter

C. Pierret

(1) PB L 56 van 6.3.1996, blz.1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2238/2000 (PB L 257 van 11.10.2000, blz. 2).

(2) PB L 166 van 6.7.2000, blz.1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1899/2000 (PB L 228 van 8.9.2000, blz. 24).

(3) PB L 175 van 14.7.2000, blz. 10.

(4) PB L 9 van 15.1.1993, blz. 2. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 907/97 (PB L 131 van 23.5.1997, blz. 1).

(5) PB L 204 van 4.8.1999, blz. 3.

(6) PB L 189 van 22.7.1999, blz. 19.

(7) PB L 189 van 22.7.1999, blz. 50.

(8) PB L 68 van 11.3.1994, blz. 5 en PB L 249 van 17.10.1995, blz. 3.

(9) PB L 156 van 7.7.1995, blz. 5.

(10) PB L 204 van 4.8.1999, blz. 3.

(11) PB L 189 van 30.7.1996, blz. 13.

(12) PB L 289 van 12.11.1996, blz. 14. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1822/98 (PB L 236 van 22.8.1998, blz. 3).

(13) Europese Commissie, Directoraat-generaal Handel, Directoraat B, TERV - 0/13, Wetstraat 200, B-1049 Brussel/België.

(14) PB L 16 van 21.1.2000, blz. 30.

BIJLAGE

Gegevens die moeten worden vermeld in de handelsfactuur bij verkoop in het kader van een verbintenis.

Gegevens die vermeld moeten worden in de in artikel 2, lid 2, bedoelde handelsfactuur:

1. Factuurnummer;

2. Aanvullende Taric-code die gebruikt wordt bij de inklaring van de goederen aan de grens van de Gemeenschap (zoals in de verordening vermeld);

3. Een nauwkeurige omschrijving van de goederen, met inbegrip van:

- de "product reporting code" (of PRC) (zoals vermeld in de door de producent/exporteur aangeboden verbintenis),

- de GN-code,

- de hoeveelheid (in kilo);

4. De verkoopvoorwaarden, met inbegrip van:

- de prijs per kilo,

- de betalingsvoorwaarden,

- de leveringsvoorwaarden,

- de totale kortingen en rabatten;

5. De naam van de importeur die de rechtstreekse ontvanger is van de factuur;

6. De naam van de werknemer van de onderneming die de factuur heeft opgesteld alsmede de hiernavolgende ondertekende verklaring:

"Ondergetekende bevestigt dat de verkoop voor rechtstreekse uitvoer naar de Europese Gemeenschap van de goederen waarop deze factuur betrekking heeft, plaatsvindt in het kader en op de voorwaarden van de verbintenis die werd aangeboden door ...(naam van de onderneming), en door de Europese Commissie bij Beschikking 2000/818/EG werd aanvaard. Hij verklaart dat de in deze factuur verstrekte informatie juist en volledig is."