*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 10 juli 1985

inzake een steunmaatregel van de Duitse Regering ten behoeve van een producent van polyamide- en polypropyleengarens te Bergkamen

(Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek)

(85/471/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, en met name op artikel 93, lid 2, eerste zin,

Na de betrokkenen te hebben aangemaand hun opmerkingen kenbaar te maken overeenkomstig genoemd artikel 93, en gezien deze opmerkingen,

Overwegende hetgeen volgt:

I

Na herhaalde verzoeken van de Commissie deelde de Duitse Regering haar bij brief van 15 februari 1984 en telex van 23 november 1984 tardief mede dat er financiële bijstand was verleend aan een producent van polyamide- en polypropyleengaren te Bergkamen voor de installatie van moderne uitrusting die geschikt is voor de produktie van deze beide garens.

De steun is in 1983 toegekend krachtens de wet inzake investeringssubsidies, (Investitionszulagengesetz) en krachtens het gemeenschappelijke regionale steunprogramma van de Bondsregering en de Laender (Gemeinschaftsaufgabe). Met de steun was respectievelijk 1,722 miljoen DM en 1,223 miljoen DM gemoeid.

Ten opzichte van de totale investeringskosten van 19,67 miljoen DM, kwam de steun op 2,945 miljoen DM, d.i. 14,97 %. Hij leidde tot een capaciteitsuitbreiding met circa 3 000 à 5 000 ton.

De Commissie was na een eerste onderzoek van oordeel dat de steun die in 1983 was toegekend en niet bij de Commissie was aangemeld, onwettig was aangezien de Duitse Regering haar verplichtingen uit hoofde van artikel 93, lid 3, van het EEG-Verdrag niet was nagekomen. Zij vond bovendien dat de steun betrekking had op een eenvoudige modernisering en zelfs op een uitbreiding van bestaande produktiecapaciteiten voor polyamide en polypropyleen, met name omdat de vennootschap, in strijd met het door haar bij het verzoek om steunverlening opgegeven doel, de bijstand gebruikte om polyamidegarens te vervaardigen tot 72 % van haar totale produktie in 1983.

Polyamidegaren behoort tot de groep produkten die valt onder de code inzake steun aan de kunstvezel- en garenproduktie welke in 1977 door de Commissie is ingevoerd, bij brief van 19 juli 1977 aan de Lid-Staten ter kennis gebracht en in het Bulletin van de Europese Gemeenschappen, van juli/augustus 1977 (punt 1.5.3.), alsmede van november 1977 (punt 2.1.47.) gepubliceerd en in 1979, 1981 en 1983 verlengd.

Aangezien de steun niet bijdroeg tot herstructurering van de produktiefaciliteiten in Bergkamen in de zin van de communautaire steuncode voor synthetische vezels en garens en noch tot een vermindering van capaciteit, noch tot een omschakeling naar andere produkten dan kunstvezels en garens zou leiden, vertoonde de investering geen speciale aspecten die voor de Commissie een rechtvaardiging konden opleveren om de steunmaatregel vrij te stellen van de regels in de steuncode krachtens welke dergelijke steunverlening dient te worden vermeden. De Commissie overwoog tevens dat de machine die met gebruikmaking van steun was geïnstalleerd een uiterst korte aanloopperiode vereist, dat zij zowel voor de polyamide- als voor polypropyleenproduktie bruikbaar is en een uiterst korte omschakelingsperiode heeft, en dat tenslotte veelvuldige omschakelingen van het ene produkt naar het andere een onderneming in staat stellen zich zeer snel aan ontwikkelingen op de markt aan te passen, zodat de beweringen van de begunstigde van de steun over de economische noodzaak van een produktie van polyamide gedurende de aanloopperiode volstrekt ongerechtvaardigd lijken.

Tenslotte overwoog de Commissie dat de betrokken steun, in een situatie waarin andere communautaire kunstvezel- en garenproducenten zich grote inspanningen bleven getroosten om zich aan de bestaande marktsituatie aan te passen door hun capaciteiten drastisch te verminderen, niet een ontwikkeling bevorderde die uit communautair oogpunt voldoende was om zijn handelsvervalsende gevolgen te compenseren en dat de steun - door de betrokken onderneming te begunstigen in een sector waar intensief handel wordt gedreven en de concurrentie uiterst scherp is - de handel tussen Lid-Staten ongunstig kon beïnvloeden en derhalve onverenigbaar was met de gemeenschappelijke markt.

De Commissie was derhalve van mening dat de steunmaatregel gezien de inbreuk op artikel 93, lid 3, EEG-Verdrag onrechtmatig was en niet voldeed aan de voorwaarden voor toepassing van een van de uitzonderingsbepalingen in artikel 92, EEG-Verdrag. Zij leidde de procedure bedoeld in artikel 93, lid 2, eerste zin, EEG-Verdrag in.

De Commissie maande de Duitse Regering bij brief van 7 februari 1985 aan, haar opmerkingen kenbaar te maken.

II

De Duitse Regering wees er, in haar opmerkingen in het kader van de procedure van artikel 93, lid 2, EEG-Verdrag, bij brief van 12 april 1985, op dat de gesubsidieerde investering was bedoeld voor de vervanging van polyamide door polypropyleengaren, door haar beschreven als de richting waarin de industrie op verlangen van de Commissie zich moest bewegen.

Zij verklaarde bovendien dat een dergelijke omschakeling rekening moest houden met de marktsituatie die in 1983 en begin 1984 geen volledige en onmiddellijke wisseling van het ene produkt op het andere toestond.

De Duitse Regering wees er verder op dat de polyamidegarenproduktie in 1984 slechts 1 700 ton haalde, waarvan 70 % (= 1 200 ton) werd geëxporteerd naar derde landen, terwijl 80 % van de resterende 500 ton werd verzonden naar andere dochtermaatschappijen van de moedervennootschap die eigenares is van het Bergkamense bedrijf. In hetzelfde jaar bereikte de polypropyleenproduktie 2 320 ton, waarvan 30 % naar derde landen werd geëxporteerd. Gezien de relatie tussen de twee garens en de respectievelijke produktieaandelen welke in de EEG werden verkocht, was de Duitse Regering van oordeel dat de vervalsing van de mededinging als gevolg van de steunmaatregel praktisch nihil zou zijn.

In hun commentaren in het kader van dezelfde procedure ondersteunden drie andere Lid-Staten, drie federaties van ondernemingen in de sector en een individuele vennootschap het standpunt van de Commissie en spraken zij hun ernstige bezorgdheid over de steunmaatregel uit. In deze commentaren werd er de nadruk op gelegd dat de betrokken sector nog steeds met ernstige overcapaciteitsproblemen en lage prijzen te kampen had en dat de steunmaatregel in zulk een situatie de mededinging in de EEG zou vervalsen door de begunstigde een ongerechtvaardigd voordeel te verschaffen.

Bovendien werd erop gewezen dat steun ten behoeve van een uitbreiding van de polyamidegarenproduktie in strijd zou zijn met de steuncode voor kunstvezels en -garens.

III

Er wordt intensief handel gedreven in kunstvezels en -garens en met name in polyamide en polypropyleengarens; 66 % en 39 % van de totale communautaire produktie wordt binnen de Gemeenschap verhandeld. De betrokken vennootschap welker produktiecapaciteit 3,2 en 5,6 % van de totale EEG-capaciteit voor respectievelijk polyamide en polypropyleen vertegenwoordigt, neemt actief aan deze handel binnen de Gemeenschap deel door 30 % van haar produktie van polyamide en 70 % van haar polypropyleenproduktie aan andere Lid-Staten te leveren.

Er bestaat een aanzienlijke overcapaciteit bij polyamide- en polypropyleengaren in de EEG aangezien - ondanks een recente cyclische stijging die voornamelijk het gevolg is van daling van de invoer uit de VS wegens de hogere dollarkoers en tevens moet worden gezien in het licht van de zeer geringe leveranties in vroegere jaren - de geografische verschuiving van de produktieaandelen voortgaat ten gunste van de derde wereld en aangezien ook de algemene verschuiving van polyamide naar polyester zich voortzet. In 1984 bedroeg de capaciteitsbenutting voor polyamide 81 %, na een stijging van 52 % in 1982, voornamelijk omdat er ongeveer 70 000 ton capaciteit was verwijderd. De produktie bleef in de afgelopen vier jaar ongewijzigd. De capaciteitsbenutting voor polypropyleen bedroeg in 1984 71 %, nadat zij in 1982 op 56 % stond. Hoewel de perspectieven wellicht iets beter zijn voor polypropyleen dan voor andere kunstvezels, zal de bestaande capaciteit nog gedurende een aanzienlijk aantal jaren niet in evenwicht zijn met de vraag.

Er bestaat bijgevolg dus een scherpe concurrentie tussen polyamide en polypropyleenproducenten in de EEG, waarvan er velen verlies blijven lijden omdat de prijzen te laag zijn en nog steeds niet boven het peil van 1974 uitkomen.

Indien financiële steun van de staat de positie van een onderneming versterkt t.o.v. andere ondernemingen die in de intracommunautaire handel concurreren, dan moet deze handel worden geacht door die steun ongunstig te worden beïnvloed. In het onderhavige geval kan de steun die de investeringskosten welke de firma in Bergkamen normaliter zelf zou moeten dragen verlaagde, de handel ongunstig beïnvloeden en de mededinging tussen Lid-Staten vervalsen of dreigen te vervalsen door de voornoemde onderneming in de zin van artikel 92, lid 1, EEG-Verdrag te begunstigen. In artikel 92, lid 1, EEG-Verdrag is het beginsel neergelegd dat steun die de hier beschreven aspecten vertoont onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

De uitzonderingen op dit beginsel, die zijn neergelegd in artikel 92, lid 2, EEG-Verdrag zijn in dit geval niet van toepassing, gezien het karakter van de steun en gezien het feit dat de wet krachtens welke de steun werd toegekend voor zulk een oogmerk niet is bedoeld.

In artikel 92, lid 3, EEG-Verdrag staat welke steunmaatregelen kunnen worden geacht verenigbaar te zijn met de gemeenschappelijke markt. De verenigbaarheid met het Verdrag moet worden vastgesteld in het kader van de Gemeenschap en niet van een enkele Lid-Staat. Ten einde de goede werking van de gemeenschappelijke markt te waarborgen en rekening te houden met de beginselen van artikel 3, sub f), EEG-Verdrag, moeten de uitzonderingen op het beginsel van artikel 92, lid 1, EEG-Verdrag als vermeld in artikel 92, lid 3, EEG-Verdrag, wanneer men een steunregeling of een individuele steunmaatregel beoordeelt restrictief worden geïnterpreteerd.

Zij kunnen met name alleen worden toegepast wanneer de Commissie van oordeel is dat het vrije spel van vraag en aanbod op de markt, zonder de steun, de potentiële begunstigde van de steun er niet toe zou bewegen een gedragslijn te volgen die tot de verwezenlijking van een van de genoemde doelstellingen bijdraagt.

Zou men de uitzonderingen toepassen op gevallen die niet tot verwezenlijking van zulk een doelstelling bijdragen of waar steunverlening voor dat doel niet noodzakelijk is, dan zou dit inhouden dat men ongerechtvaardigde voordelen toekende aan de industrieën of ondernemingen van bepaalde Lid-Staten, waardoor louter hun financiële posities zouden worden versterkt en dat men zou toestaan dat de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt ongunstig werden beïnvloed en de mededinging werd vervalst zonder enige rechtvaardiging uit hoofde van het communautair belang als bedoeld in artikel 92, lid 3.

De Duitse Regering heeft geen rechtvaardiging kunnen fourneren voor een conclusie dat de steun valt onder een van de categorieën uitzonderingen in artikel 92, lid 3 en de Commissie heeft zulk een rechtvaardiging ook niet kunnen ontwaren.

Bij kunstvezels en garens in het algemeen en bij polyamide en polypropyleengarens in het bijzonder vindt intensief handel tussen Lid-Staten plaats en is de mededinging uiterst scherp wegens voortdurende en niet te loochenen capaciteiten en lage prijzen als hierboven uiteengezet. Om die redenen vallen synthetische vezels en garens, waaronder polyamide, onder de code voor kunstvezels welke in 1977 door de Commissie is ingevoerd en in 1979, 1981 en 1983 verlengd.

In haar brief van 8 augustus 1983 waarbij zij het controlesysteem voor steunmaatregelen nog eens voor een termijn van twee jaar, eindigend op 19 juli 1985, verlengde, wees de Commissie de Lid-Staten erop dat zij a priori een afwijzend standpunt zal innemen inzake sectoriële, regionale of algemene steunprojecten die ten gevolge hebben dat de netto-produktie-capaciteit van ondernemingen in deze sector zou worden vergroot. Zij herinnerde bovendien de Lid-Staten eraan dat zij welwillend zal blijven staan tegenover voornemens om steun te verlenen voor het bespoedigen of vergemakkelijken van het proces van omschakeling naar andere produkten dan kunstvezels of herstructurering die leidt tot vermindering van capaciteiten. Tenslotte wees de Commissie de Lid-Staten erop dat zij voorafgaande aanmelding verlangde van alle steunprojecten, van welke soort ook, ten gunste van vennootschappen in de kunstvezel- en garensector.

Alle steun aan de kunstvezelsector moet niet alleen beantwoorden aan de voorwaarden van de kunstvezelcode, maar ook aan de richtsnoeren van de Commissie uit 1971 en 1977 inzake steun aan de textielindustrie, krachtens welke de toekenning van steun voor investeringen verband moet houden met de verwezenlijking van duidelijke herstructureringsoogmerken en niet slechts met een eenvoudige modernisering van de produktiefaciliteiten.

De investering in de onderhavige zaak richtte zich echter op de installatie van machinerie met een produktiecapaciteit van 5 000 ton die gelijkelijk kon worden gebruikt voor polyamide en polypropyleenproduktie. Ten opzichte van de bestaande capaciteit in het betrokken produktiebedrijf van ongeveer 3 000 ton, vertegenwoordigt de nieuwe eenheid een aanzienlijke uitbreiding.

Bovendien dient erop gewezen dat de met behulp van de steun geïnstalleerde machines aanzienlijke economische voordelen opleveren ten opzichte van de traditionele produktie-eenheden voor synthetische garens, maar reeds een aantal jaren op de markt beschikbaar waren, zodat de door de Staat gesteunde investering in kwestie niet meer is dan een normale modernisering van een synthetisch garenbedrijf met het oog op de concurrentiepositie. Zij kan niet worden gekenmerkt als herstructurering en moet derhalve worden tot stand gebracht met gebruikmaking van eigen financiële middelen van de onderneming zonder staatssteun. Daar moet aan worden toegevoegd dat de Duitse Regering bij brief van 7 mei 1985 in haar commentaar in het kader van de procedure van artikel 93, lid 2, EEG-Verdrag, met betrekking tot een steunproject van de Italiaanse Regering ten gunste van een producent van hetzelfde polyamidegaren, bezwaar maakte tegen de voorgenomen financiële bijstand, omdat zij van oordeel was dat moderniserings- en rationalisatieprojecten (die zelfs geen capaciteitsuitbreiding inhielden) gezien de voortdurende en niet te loochenen moeilijkheden in de industrie niet door de Staat zouden moeten worden gesteund. In dit geval leidde de gesteunde investering tot sterk verhoogde capaciteiten bij polyamide en polypropyleen, die voor zover polyamidegaren betreft, in strijd is met de steuncode voor kunstvezel en garen; de betrokken investering vertoont derhalve geen bijzondere aspecten die voor de Commissie een rechtvaardiging zouden kunnen opleveren om de steun ten gunste van deze investering vrij te stellen van de regels in de steuncode krachtens welke dergelijke steun moet worden vermeden.

Ten aanzien van polypropyleen, en met name gezien de bewering van de Duitse Regering dat een omschakeling naar dit garen in overeenstemming zou zijn met de beleidslijnen van de Commissie, dient erop gewezen dat dit produkt weliswaar niet onder de kunstvezelcode viel, maar in de EEG, zoals uit de capaciteitsbenuttingscijfers hierboven blijkt, overschotten vertoont.

De Commissie heeft nimmer een omschakeling van andere kunstvezels naar polypropyleen beschouwd als herstructurering in de zin van de steuncode en wanneer zulk een project haar in het verleden werd aangemeld de toekenning van Staatssteun voor de uitbreiding van polypropyleenproduktie steeds verboden.

Dit standpunt is de Lid-Staten en derden ter kennis gebracht bij de betrokken eindbeschikking uit hoofde van artikel 93, lid 2, EEG-Verdrag die de Lid-Staten werd medegedeeld en in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen werd gepubliceerd (PB nr. L 283 van 27 oktober 1984).

Het is duidelijk dat iedere kunstmatige verlaging van de investeringskosten van polypropyleenproducenten in de hierboven beschreven situatie de concurrentiepositie van andere producenten zou verzwakken en, indien zij, zoals in het onderhavige geval, zou leiden tot uitbreiding van de capaciteiten tot gevolg zou hebben dat de capaciteitsbenutting werd verminderd en de prijzen werden verlaagd.

Aangezien polypropyleengaren voornamelijk binnen de Gemeenschap wordt verhandeld, lijdt het geen twijfel dat de steun aan het produktiebedrijf in Bergkamen een ongunstige werking uitoefent op de handelsvoorwaarden in een mate die in strijd is met het gemeenschappelijk belang.

Voorts staan op vele markten polypropyleen en andere synthetische garens met elkaar in concurrentie. Zij bevonden en bevinden zich allen in een toestand van ernstige overproduktie zodat Staatssteun voor de uitbreiding van polypropyleencapaciteit de inspanningen tegenwerkt welke andere producenten in de EEG zich hebben getroost en nog getroosten om hun concurrentievermogen te hervinden; hij verzwakt de kunstvezelsector in de EEG in zijn geheel en is aldus in strijd met het Gemeenschapsbelang dat gelegen is in een vermindering van capaciteit.

De Duitse Regering wijst in haar opmerkingen in het kader van de relatie tussen polyamide- en polypropyleengarens die in de EEG worden verkocht en vindt dat de concurrentievervalsing als gevolg van de steunmaatregel praktisch nihil zou zijn. Zoals hierboven is toegelicht, heeft een Staatssteunmaatregel ten behoeve van de vestiging van een produktie-eenheid voor polypropyleen even negatieve gevolgen als een voor polyamide; de verkooprelatie tussen beide produkten is voor deze zaak niet relevant.

De Duitse Regering beweert ook dat de begunstigde wel niet in staat is geweest om onmiddellijk van het ene produkt op het andere over te schakelen, maar niettemin na de installatie van de nieuwe machine met Staatssteun grote inspanningen in het werk stelt om haar beleid van overschakeling op polypropyleen te vervolgen en in 1984 slechts 1 700 ton polyamide vervaardigde. In dit verband dient erop gewezen dat het aandeel van polyamide in de totale produktie in de eerste negen maanden van 1984 was gedaald tot 37 % ten opzichte van 72 % in 1983. Neemt men het jaar 1984 als geheel, waarover de Duitse Regering in haar opmerkingen in het kader van de procedure de betrokken cijfers verstrekte, dan was dit aandeel weer tot 42 % gestegen. Men kan dus nauwelijks betogen dat de vennootschap haar inspanningen voor de vervanging van polyamide bleef voortzetten.

Tenslotte dient opgemerkt dat de in Bergkamen gevestigde begunstigde een dochtermaatschappij is van een aanzienlijk grotere moedervennootschap, die zich bezighoudt met de produktie van kunstvezels, garens en textiel, en welker financiële positie door de betrokken steunmaatregel werd versterkt zodat de negatieve gevolgen van de steun voor de handel van grotere betekenis zijn dan wordt beweerd en kan worden afgelezen uit een op zichzelf staande analyse van de begunstigde in Bergkamen.

Gezien het bovenstaande en de gezien de uitzonderingsbepaling in artikel 92, lid 3, sub c), van het EEG-Verdrag ten gunste van »de vergemakkelijking van de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid" dient opgemerkt dat de steun, doordat hij de kosten van de betrokken ondernemingen op kunstmatige wijze verlaagt, de concurrentiepositie van andere producenten in de EEG heeft verzwakt en derhalve tot gevolg had dat de capaciteitsbenutting verder terugliep en de prijzen onder druk kwamen te staan, ten detrimente en tot de mogelijke verdrijving uit de markt van producenten die tot dusver hebben overleefd dank zij herstructurering, verbeteringen van produktiviteit en kwaliteit uit eigen middelen. Aldus kan de steunmaatregel ten gunste van de betrokken onderneming welker marktpositie niet langer uitsluitend wordt bepaald door haar eigen efficiency, merites en vermogens, niet worden geacht »de ontwikkeling te vergemakkelijken" of bij te dragen tot een ontwikkeling die uit communautair oogpunt zou kunnen opwegen tegen de handelsvervalsende gevolgen van de steun.

Ten aanzien van de uitzonderingen in artikel 92, lid 3, sub a) en c), van het EEG-Verdrag betreffende steunmaatregelen ter bevordering van de economische ontwikkeling van bepaalde streken, moet worden opgemerkt dat de levensstandaard in de regio Bergkamen niet abnormaal laag is en er evenmin een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst in de zin van de uitzondering sub a). Bovendien moeten de sectoriële gevolgen van regionale steunmaatregelen voor de betrokken industrie in dit geval zelfs voor de meest onderontwikkelde streken - waartoe Bergkamen zelfs niet behoort - worden nagegaan. Daarom moet de Commissie haar analyse van de economische en sociale situatie verrichten in het kader van het communautair belang, dat in deze sector gelegen is in een vermindering van de capaciteiten. In de situatie waarin de betrokken industrie zich momenteel bevindt en vermoedelijk in de voorzienbare toekomst zal blijven bevinden werd het produktiebedrijf door de gesubsidieerde investering niet geherstructureerd, en zal deze investering haar waarschijnlijk niet financieel en economisch meer levensvatbaar maken noch zorgen voor consolidering van de thans beschikbare werkgelegenheid.

De steun bevorderde derhalve niet de economische ontwikkeling van de regio Bergkamen in de zin van artikel 92, lid 3, sub c), omdat hij de regio geen duurzame inkomensverbetering bracht, noch leidde tot vermindering van de werkloosheid, maar dreigt de mededinging in de intracommunautaire handel te vervalsen zonder de vereiste compenserende bijdrage te leveren tot de regionale ontwikkeling.

Met betrekking tot de uitzonderingsbepaling in artikel 92, lid 3, sub b), van het EEG-Verdrag is duidelijk, dat de betrokken steun niet beoogde de verwezenlijking van een belangrijk project van gemeenschappelijk Europees belang te bevorderen of een ernstige verstoring in de Duitse economie op te heffen.

De onderhavige steunmaatregel volstond niet om het soort situatie dat in artikel 92, lid 3, sub b), is omschreven te verbeteren.

De steun werd in 1983 verstrekt zonder voorafgaande aanmelding bij de Commissie.

Gezien de bovenstaande overwegingen is de betrokken steunmaatregel onwettig omdat de Duitse Regering haar verplichtingen uit hoofde van artikel 93, lid 3, EEG-Verdrag, niet is nagekomen, en voldeed zij bovendien niet aan de voorwaarden voor toepassing van een van de uitzonderingsbepalingen in artikel 92, lid 2 en 3, van het EEG-Verdrag,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De steun ten bedrage van 2,945 miljoen DM welke in 1983 krachtens de wet inzake de investeringssubsidies en het gemeenschappelijke steunprogramma van de Bondsregering en de Laender ten behoeve van een producent van polyamide- en polypropyleengaren te Bergkamen, waarvan de Bondsrepubliek Duitsland de Commissie bij brief van 15 februari 1984 en telex van 23 november 1984 tardief in kennis stelde, is onwettig. Hij is bovendien onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 92 van het EEG-Verdrag. Deze steun moet derhalve bij de ontvanger worden teruggevorderd.

Artikel 2

De Bondsrepubliek Duitsland moet de Commissie binnen twee maanden na kennisgeving van deze beschikking in kennis stellen van de maatregelen welke zij heeft genomen om daaraan gevolg te geven.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht op de Bondsrepubliek Duitsland.

Gedaan te Brussel, 10 juli 1985.

Voor de Commissie

Peter SUTHERLAND

Lid van de Commissie