*****

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 18 maart 1986

houdende beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van huishoudelijk kookgerei van roestvij staal van oorsprong uit Zuid-Korea

(86/86/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 9,

Na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. Procedure

(1) In februari 1985 ontving de Commissie een klacht namens producenten in de Gemeenschap van huishoudelijk kookgerei van roestvrij staal, die gezamenlijk het grootste deel van de produktie in de Gemeenschap van het betrokken produkt vertegenwoordigen.

De klacht bevatte bewijsmateriaal van dumping en daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade, dat voldoende werd geacht om het openen van een procedure te rechtvaardigen. De Commissie heeft derhalve door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de aanvang van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van stoofpannen, steelpannen en koekepannen met of zonder deksel, van roestvrij staal, vallende onder post ex 73.38 B II van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code ex 73.38-47, van oorsprong uit Zuid-Korea aangekondigd, en is met een onderzoek begonnen.

(2) De Commissie heeft de naar haar weten betrokken exporteurs en importeurs, alsmede de vertegenwoordigers van het uitvoerende land en de indieners van de klacht hiervan officieel in kennis gesteld en de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid gegeven hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken om te worden gehoord.

(3) Ten einde alle noodzakelijk geachte inlichtingen te verkrijgen, heeft de Commissie vragenlijsten gezonden aan veertien bedrijven in de Gemeenschap namens wie de klacht was ingediend, opdat elk de schade kon aantonen die het bedrijf was berokkend en aldus de in de klacht gedane beweringen kon staven, alsook aan drie Zuidkoreaanse exporteurs en aan zestien importeurs van de produkten in de Gemeenschap.

(4) Eén Zuidkoreaanse exporteur en drie importeurs beantwoordden de vragenlijst van de Commissie. Daarnaast werden van slechts zeven EG-producenten volledige antwoorden verkregen - geen echter van producenten in Duitsland, de markt waarop de Zuidkoreaanse invoer was geconcentreerd.

(5) Er zij op gewezen dat vier van de volledig aan het onderzoek medewerkende producenten verklaarden dat zij zichzelf door de betrokken invoer niet benadeeld achtten. Ondanks aansluitende verzoeken van de Commissie aan de klager, werden van de andere producenten geen antwoorden verkregen. De Commissie heeft een gedetailleerde analyse uitgevoerd van de bedrijven van wie antwoorden werden verkregen. Geen van de producenten of importeurs verzocht door de Commissie te worden gehoord. De Zuidkoreaanse exporteur werd desgevraagd gehoord.

Door of namens kopers in de Gemeenschap van de betrokken produkten werden geen opmerkingen ingediend.

(6) De Commissie verifieerde de ontvangen gegevens voor zover dit ten behoeve van een voorlopige vaststelling noodzakelijk werd geacht, en verrichtte onderzoek ten kantore van:

a) EEG-producenten:

- Werkhuizen Demeyere NV, Deurne/Antwerpen, België

- Berk Beccon BV, Kampen, Nederland

- L. Lagostina, Omegna (Novara), Italië

- Cuisinox SA, Aigueperse, Frankrijk

- Sitram Inox, Saint-Benoît-du-Sault, Frankrijk

- The Prestige Group PLC, Londen, Verenigd Koninkrijk.

b) EEG-importeur:

Reppel NV, Bocholt, België.

c) Zuidkoreaanse producent/exporteur:

Namil Metal Co., Seoel, Zuid-Korea.

De indiener van de klacht en de betrokken exporteur ontvingen op hun verzoek alle bij de Commissie beschikbare gegevens voor zover deze voor hen van belang waren, door de Commissie gedurende het onderzoek waren gebruikt en op haar bevindingen van doorslaggevende invloed waren.

De medegedeelde gegevens waren niet vertrouwelijk in de zin van artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2176/84.

Het dumpingonderzoek bestreek het tijdvak van 1 april 1984 tot en met 31 maart 1985.

B. Normale waarde

(7) Ten behoeve van de vaststelling van de normale waarde voor Namil Metal Co., de aan het onderzoek medewerkende Zuidkoreaanse exporteur, diende de Commissie rekening te houden met het feit dat het betrokken produkt op de binnenlandse markt niet werd verkocht. De Commissie besloot daarom dat de normale waarde voor dit bedrijf op basis van de aangenomen waarde diende te worden vastgesteld.

(8) De aangenomen waarde werd bepaald door aan de produktiekosten een redelijke winstmarge toe te voegen. De produktiekosten werden berekend op basis van alle, zowel vaste als variabele, kosten in het normale handelsverloop, in het land van oorsprong, van materialen en fabricage plus een bedrag voor verkoop-, administratieve en andere algemene kosten. Aan deze kosten werd een redelijk geachte winstmarge van 3 % toegevoegd, vanwege de industriële resultaten van het land van uitvoer gedurende een representatief winstgevend tijdvak. Deze vaststelling werd door de exporteur niet betwist.

C. Prijs bij uitvoer

(9) Met betrekking tot de levering door de Zuidkoreaanse exporteur aan onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap, werden de prijzen bij uitvoer bepaald op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor het met het oog op uitvoer naar de Gemeenschap verkochte produkt. Er werd niet verkocht aan dochterondernemingen in de Gemeenschap.

D. Vergelijking

(10) Bij het vergelijken van de normale waarde met de exportprijzen heeft de Commissie correcties aangebracht voor commissies, vervoer- en verzekeringskosten, ingeval verzoeken daartoe bevredigend konden worden gemotiveerd. Alle vergelijkingen zijn op het niveau af-fabriek gemaakt.

E. Marges

(11) Uit dit voorlopige onderzoek van de feiten blijkt dumping te bestaan ten aanzien van huishoudelijk kookgerei van roestvrij staal geproduceerd en uitgevoerd door Namil Metal Co., Zuid-Korea, waarbij de dumpingmarge gelijk is aan het bedrag waarmee de vastgestelde normale waarde de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap overschrijdt. De normale waarde (de aangenomen waarde) werd steeds per transactie tegenover de prijzen van de gedumpte uitvoer gesteld, waarbij de gewogen gemiddelde marge 16,85 % bedroeg.

F. Schade

(12) Met betrekking tot de door de invoer met dumping veroorzaakte schade blijkt uit het de Commissie ter beschikking staande bewijsmateriaal dat de invoer in de Gemeenschap uit Zuid-Korea van huishoudelijk kookgerei van roestvrij staal van 456 ton in 1981 was toegenomen tot 5 490 ton in 1983, en enigszins terugviel tot 5 419 ton in 1984 en tot 1 481 ton in het eerste kwartaal van 1985. Toch was er, behalve in de Bondsrepubliek Duitsland waar elk jaar een gestage toename van de invoer plaatsvond, tussen 1981 en het eerste kwartaal van 1985, in alle andere EG-landen een gestage afname. De invoer in de andere EG-landen daalde aldus van 3 345 ton in 1983 tot 2 724 ton in 1984 en tot 304 ton in het eerste kwartaal van 1985.

Daartegenover steeg in de Bondsrepubliek Duitsland, de Lid-Staat waarin geen enkele producent de vragenlijst van de Commissie heeft beantwoord, de invoer van 2 145 ton in 1983 tot 2 695 ton in 1984 en tot 1 177 ton in het eerste kwartaal van 1985, doch geen der andere EG-producenten stelde dat zijn verkopen op de Duitse markt door de Zuidkoreaanse invoer nadelig werden beïnvloed. Het door de Zuidkoreaanse invoer in de Gemeenschap behaalde marktaandeel steeg van 1,1 % in 1981 tot 12,9 % in 1983, doch liep terug tot 12,2 % in 1984. (13) Uit de gegevens die zijn ontvangen van de EG-producenten die aan het onderzoek medewerkten blijkt dat hun produktie van 6 549 ton in 1981 steeg tot 6 914 ton in 1983, in 1984 tot 5 923 ton daalde en in het eerste kwartaal van 1985 tot 1 748 ton toenam. De bezettingsgraad van de produktiecapaciteit verminderde van 89 % in 1981 tot 74 % in 1984 en in het eerste kwartaal van 1985, voornamelijk doordat bepaalde EG-producenten hun produktiecapaciteit uitbreidden.

(14) De verkopen van de EG-producenten in de Gemeenschap namen van 5 494 ton in 1981 tot 5 734 ton in 1983 toe, doch liepen tot 4 585 ton in 1984 en tot 1 299 ton in het eerste kwartaal van 1985 terug, met een daaruit voortvloeiende daling van het marktaandeel van 12,4 % in 1981 tot 9,4 % in 1984. De uitvoer naar derde landen nam van 1 226 ton in 1981 toe tot 1 590 ton in 1984 en tot 494 ton in het eerste kwartaal van 1985.

(15) Ofschoon over het algemeen de prijsontwikkeling in heel de Gemeenschap voorafgaande aan en gedurende de referentieperiode tamelijk kleine stijgingen kende, is de Commissie van mening dat het beschikbare bewijsmateriaal inzake zowel uit het betrokken land als uit andere landen ingevoerde hoeveelheden, de prijsstelling van die invoer en de prijsstelling van de produkten van de EG-producenten, laten zien dat het feit dat de prijzen niet sneller stegen, niet met zekerheid is toe te schrijven aan de betrokken invoer. De Commissie trof evenwel incidentele regionale voorbeelden van druk op de prijzen aan, die aan bepaalde partijen van de invoer in kwestie konden worden toegeschreven, doch het schadelijke effect van deze invoer op de prijzen was zowel tijdgebonden alsook gebonden aan de onmiddellijke omgeving van de haven van binnenkomst en kon, gelet op de betrokken hoeveelheden, op communauaire schaal niet als aanzienlijk worden beschouwd.

Bovendien hebben alle EG-producenten die met de Commissie hebben medegewerkt op hun verkopen van huishoudelijk kookgerei van roestvrij staal gedurende de referentieperiode winst gemaakt, in sommige gevallen op een niveau dat gezien de algemene economische toestand als tamelijk hoog te beschouwen is.

(16) Ondanks herhaalde verzoeken bleef een aanzienlijk aantal bedrijven namens wie de klacht was ingediend, en daaronder alle bedrijven in de Bondsrepubliek Duitsland, de markt waarop de Zuidkoreaanse invoer was geconcentreerd, in gebreke mede te werken bij het verschaffen van de nodige gegevens inzake schade, zodat zij het onderzoek aanzienlijk belemmerden. De Commissie leidde uit deze houding af dat het onwaarschijnlijk was dat de eventueel aan deze bedrijven toegebrachte schade aanmerkelijk was. De EG-producenten die aan het onderzoek medewerkten vertegenwoordigen 16 % van de produktie in de Gemeenschap. Vier van deze medewerkende EG-producenten verklaarden dat zij zich niet door de betrokken invoer benadeeld achtten. De Commissie is derhalve van mening dat de door de overige medewerkende producenten mogelijk gedurende de referentieperiode geleden en onmiskenbaar aan de betrokken invoer toe te schrijven schade, niet geacht kan worden aanmerkelijk te zijn.

(17) Gezien de bovenstaande bevindingen ten aanzien van schade wordt het dienstig geacht de procedure zonder de instelling van beschermende maatregelen te beëindigen.

(18) De indiener van de klacht werd in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan beoogd werd de beëindiging van de procedure zonder het nemen van beschermende maatregelen aan te bevelen en hij maakte hiertegen geen bezwaar.

In het Raadgevend Comité werd tegen deze gang van zaken geen bezwaar gemaakt,

BESLUIT:

Enig artikel

De anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van huishoudelijk kookgerei van roestvrij staal van oorsprong uit Zuid-Korea wordt hierbij beëindigd.

Gedaan te Brussel, 18 maart 1986.

Voor de Commissie

Willy DE CLERCQ

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1.

(2) PB nr. C 126 van 23. 5. 1985, blz. 23.