Resolutie van de Raad

van 19 december 2002

over de wijziging van de richtlijn inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken

(2003/C 26/02)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

HERINNEREND AAN HETGEEN VOLGT:

1. Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken(1), als gewijzigd bij Richtlijn 1999/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 1999(2), strekt ertoe te komen tot een onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de aansprakelijkheid van de producent voor schade die door een gebrek van zijn producten is veroorzaakt, omdat de onderlinge verschillen op dat gebied de mededinging kunnen vervalsen, het vrij verkeer van goederen binnen de gemeenschappelijke markt kunnen aantasten en tot verschillen kunnen leiden in het niveau van de bescherming van de consument tegen schade die door een product met gebreken wordt veroorzaakt aan zijn gezondheid en goederen. Om een passende oplossing te vinden voor het aan onze tijd van voortschrijdende techniek eigen probleem, waarbij het gaat om een rechtvaardige toewijzing van de met de moderne technische productie samenhangende risico's, wordt krachtens de richtlijn de producent ook buiten schuld aansprakelijk gesteld voor schade die wordt veroorzaakt door gebreken aan zijn goederen.

2. Onder producent wordt verstaan de fabrikant van een eindproduct, de producent van een grondstof of de fabrikant van een onderdeel, alsmede eenieder die zich als producent presenteert door zijn naam, zijn merk of een ander onderscheidingsteken op het product aan te brengen (zie artikel 3, lid 1, van de richtlijn). Onverminderd de aansprakelijkheid van de producent, wordt eenieder die een product in de Gemeenschap invoert om dit te verkopen, te verhuren, te leasen of anderszins te verstrekken, in het kader van zijn commerciële activiteiten, beschouwd als producent en zijn aansprakelijkheid is dezelfde als die van de producent (zie artikel 3, lid 2 van de richtlijn).

3. Indien niet kan worden vastgesteld wie de producent of de invoerder van het product is, wordt elke leverancier als producent ervan beschouwd, tenzij hij de gelaedeerde binnen een redelijke termijn de identiteit meedeelt van de producent of van de invoerder of van degene die hem het product heeft geleverd (zie artikel 3, lid 3, van de richtlijn). Afgezien van dit specifieke artikel bevat deze richtlijn geen bepalingen betreffende de aansprakelijkheid van de leverancier.

4. Op het ogenblik van de aanneming van de richtlijn (zitting 1025 van de Raad van 25 juli 1985), werd de volgende gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de Commissie betreffende de werkingssfeer van de richtlijn in de Raadsnotulen opgenomen: "Wat de uitlegging van de artikelen 3 en 12 betreft, zijn de Raad en de Commissie het erover eens dat niets een lidstaat belet in zijn nationale wetgeving bepalingen op te nemen over de aansprakelijkheid van tussenpersonen, omdat de aansprakelijkheid van tussenpersonen niet onder de richtlijn valt. Ook bestaat er overeenstemming over het feit dat de lidstaten volgens de richtlijn bepalingen kunnen vaststellen betreffende de uiteindelijke onderlinge verdeling van de aansprakelijkheid tussen diverse aansprakelijke producenten (zie artikel 3) en de tussenpersonen.".

Tegelijkertijd werd in de Raadsnotulen de volgende verklaring betreffende de betekenis van artikel 3, lid 3, opgenomen: "De Raad neemt er akte van dat het woord 'leverancier' in de zin van artikel 3, lid 3, de persoon betekent die binnen de distributieketen actief is".

5. In een arrest van 25 april 2002 (zaak C-52/00) stelt het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen dat de richtlijn voor de punten die zij regelt een volledige harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten nastreeft (zie ook de arresten van dezelfde datum in de zaken C-154/00 en C-183/00). Bovendien stelt het Hof van Justitie in zaak C-52/00 eveneens dat een nationale wetgeving die bepaalt dat de distributeur van een gebrekkig product steeds en onder dezelfde voorwaarden als de producent aansprakelijk is, de onderhavige richtlijn schendt.

6. Het ziet er dus naar uit dat de lidstaten niet langer bepalingen inzake de aansprakelijkheid van leveranciers, d.w.z. personen die binnen de distributieketen actief zijn, kunnen vaststellen die berusten op dezelfde grondslag als het aansprakelijkheidsstelsel in de richtlijn inzake de aansprakelijkheid van producenten. Afgezien van de in artikel 3, lid 3, bedoelde gevallen lijkt derhalve een regeling voor de aansprakelijkheid van leveranciers die berust op de objectieve aansprakelijkheid, uitgesloten.

7. Deze rechtssituatie geeft aanleiding tot bezorgdheid aangezien de richtlijn, zoals reeds vermeld in punt 3, geen bepalingen betreffende de aansprakelijkheid van de leverancier bevat, afgezien van artikel 3, lid 3.

8. De mogelijkheid tot vaststelling van bepalingen inzake de aansprakelijkheid van leveranciers, met inbegrip van bepalingen inzake de objectieve aansprakelijkheid, kan de consumenten voordelen bieden, ongeacht of deze bepalingen nationaal of communautair worden vastgesteld. In de betrokken gevallen zou de consument dan in staat zijn een rechtsvordering in te stellen tegen de producent, de daaropvolgende leveranciers, inclusief de verkoper van het product, of tegen hen allen. De consument zou hierdoor meer mogelijkheden hebben om daadwerkelijk een schadeloosstelling te verkrijgen.

De Raad herinnert er tevens aan dat een van de algemene doelstellingen van de Gemeenschap erin bestaat de belangen van de consumenten te bevorderen en een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen; zie artikelen 95 en 153 van het Verdrag.

9. DE RAAD IS VAN OORDEEL DAT tegen deze achtergrond er een behoefte bestaat om na te gaan of Richtlijn 85/374/EG, zoals gewijzigd door Richtlijn 1999/34/EG, zodanig moet worden gewijzigd dat zij de mogelijkheid creëert van nationale bepalingen betreffende de aansprakelijkheid van leveranciers, die berusten op dezelfde grondslag als het aansprakelijkheidsstelsel in de richtlijn inzake de aansprakelijkheid van producenten.

(1) PB L 210 van 7.8.1985, blz. 29.

(2) PB L 141 van 4.6.1999, blz. 20.