3.

Het succes van de open coördinatiemethode in jeugdzaken is afhankelijk van het politieke engagement van de lidstaten en van doeltreffende werkmethoden op nationaal en EU-niveau. Vanuit dit oogpunt moeten de werkmethoden van de Europese samenwerking berusten op: i) werkcycli: de periode tot en met 2018 wordt opgedeeld in een reeks cycli van drie jaar, waarvan de eerste cyclus de jaren 2010 tot en met 2012 beslaat; ii) prioriteiten: voor elk van de cycli wordt een aantal prioriteiten voor Europese samenwerking gekozen, die bijdragen tot de in het kader vastgestelde actiegebieden. De prioriteiten worden door de Raad vastgesteld op basis van het desbetreffende gezamenlijke rapport van de Raad en de Commissie (cf. infra) en in samenwerking met de vertegenwoordigers van de twee voorzitterschapstrojka's die overeenkomen met de betrokken werkcyclus. Deze prioriteiten van Europese samenwerking zullen zodanig van opzet zijn dat zij ruimte laten voor ofwel samenwerking tussen alle lidstaten, ofwel hechtere samenwerking tussen een beperktere groep lidstaten (clusters), overeenkomstig de nationale prioriteiten. De prioriteiten voor het eerste deel van de eerste werkcyclus binnen dit nieuwe kader gaan in bijlage II. De prioriteiten voor het tweede deel van deze cyclus zullen op een latere datum worden gepresenteerd en aangenomen door de Raad; iii) uitvoeringsinstrumenten: de efficiënte uitvoering van het samenwerkingskader vergt instrumenten voor het specifieke beleidsterrein jeugdzaken en voor andere, gerelateerde beleidsterreinen. Wat specifiek jeugdzaken betreft, worden de instrumenten in de punten a) tot en met g) hierna opgesomd. Zij dienen te worden ingezet ter ondersteuning van de tweeledige aanpak, d.w.z. tot uitvoering van specifieke initiatieven op het gebied jeugdzaken alsook tot bevordering van een sectordoorsnijdende aanpak om de integratie van het jeugdperspectief in gerelateerde beleidsterreinen te steunen.Bij deze mainstreamingactiviteiten dienen de instrumenten te worden gebruikt als basis voor de dialoog met en ter ondersteuning van andere beleidsterreinen zodat het jeugdperspectief daarin in voorkomend geval in aanmerking wordt genomen. a) Kennisopbouw en empirisch onderbouwd jeugdbeleid: het jeugdbeleid moet empirisch onderbouwd zijn. Er moet meer kennis van en inzicht in de levensomstandigheden, de waarden en attitudes van jonge vrouwen en mannen worden vergaard en gedeeld met andere relevante beleidsgebieden zodat tijdig passende maatregelen kunnen worden genomen. Die kennis kan onder meer worden bevorderd door ondersteuning van het Europees Kenniscentrum voor Jeugdbeleid en de correspondenten ervan, EU-wijde analysecapaciteit (Eurydice), jeugdonderzoek, studies, speciale Europese jeugdenquêtes en netwerken van onderzoekers. Het EU-jeugdverslag zal ook wezenlijk tot empirisch onderbouwde beleidsvorming bijdragen. De samenwerking tussen de bevoegde instanties, jeugdonderzoekers, jongeren en hun organisaties en personen die actief zijn in het jeugdwerk moet worden bevorderd. b) Wederzijds leren: wederzijds leren is een sleutelelement in dit samenwerkingskader. Het biedt de mogelijkheid om goede praktijken in de verschillende lidstaten vast te stellen en eruit te leren. Wederzijds leren zal onder meer zijn beslag krijgen door middel van intercollegiaal leren, conferenties en seminars, fora op hoog niveau of deskundigengroepen, alsook door middel van studies en analysen en netwerken op het internet, waarbij de juiste belanghebbenden moeten worden betrokken. De thema's van deze activiteiten moeten nauw verband houden met de prioriteiten voor de respectieve werkcycli van drie jaar. Al deze initiatieven moeten worden ontwikkeld met duidelijke doelstellingen en op basis van duidelijke mandaten, tijdschema's en geplande outputs, die door de Commissie in samenwerking met de lidstaten worden voorgesteld. De politieke dialoog met derde landen en de samenwerking met internationale organisaties, zoals de Raad van Europa, de OESO (8) en de Verenigde Naties, moeten worden voortgezet teneinde een referentie- en inspiratiebron te bieden. c) Voortgangsrapportage: aan het einde van elke werkcyclus moet de Commissie een jeugdverslag van de Europese Unie opstellen. Onder het nieuwe kader moet het eerste jeugdverslag in 2012 worden opgesteld. Het EU-jeugdverslag dient uit twee delen te bestaan, namelijk een gezamenlijk rapport van de Raad en de Commissie (politiek gedeelte) en ondersteunende documenten (statistisch en analytisch gedeelte). In het EU-jeugdverslag wordt de vooruitgang bij de verwezenlijking van de algemene doelstellingen van het kader en met betrekking tot de prioriteiten voor de recentste werkcyclus geëvalueerd, en worden goede praktijken vastgesteld. Het EU-jeugdverslag moet worden gebaseerd op nationale verslagen van de lidstaten op het jeugdgebied en andere toepasselijke beleidsgebieden, en op andere beschikbare informatie en statistische gegevens. Overlapping van rapportageverplichtingen dient te worden voorkomen. Het EU-jeugdverslag moet tevens als basis dienen voor het vaststellen van een reeks prioriteiten voor de volgende werkcyclus. d) Verspreiding van de resultaten: om de zichtbaarheid en de impact van de samenwerking in dit kader op lokaal, regionaal, nationaal en Europees niveau te vergroten, dienen de resultaten op grote schaal onder alle belanghebbenden te worden verspreid, en, indien nodig, op het niveau van de directeuren-generaal of de ministers te worden besproken. e) Monitoring van het proces: ter bevordering van resultaten via de open coördinatiemethode en de ingebruikneming van de methode op zowel nationaal als EU-niveau, werken de lidstaten en de Commissie nauw samen bij het sturen, begeleiden en evalueren van het proces en de resultaten daarvan. In dit verband moeten de werkzaamheden gebaseerd worden op bestaande indicatoren die relevant zijn voor de situatie van jongeren op het gebied van onderwijs, werkgelegenheid, gezondheid en sociale inclusie, en in voorkomend geval moeten voorstellen voor potentiële nieuwe indicatoren worden uitgewerkt die ter bespreking aan de Raad worden voorgelegd. f) Raadpleging van en gestructureerde dialoog met jongeren en jongerenorganisaties: de gestructureerde dialoog met jongeren en jeugdorganisaties, die een forum biedt voor een permanent gezamenlijk beraad over de prioriteiten, de uitvoering en de evaluatie van de Europese samenwerking in jeugdzaken moet worden voortgezet en uitgebreid. De thema's van de dialoog moeten afgestemd zijn op de algemene doelstellingen van de Europese samenwerking in jeugdzaken en de prioriteiten voor iedere werkcyclus. Er moeten voor iedere dialoogcyclus duidelijke doelstellingen en realistische procedures worden vastgesteld teneinde de continuïteit en de follow-up te garanderen. De dialoog moet zo inclusief mogelijk zijn en moet op lokaal, regionaal, nationaal en EU-niveau worden ontwikkeld, waarbij ook jeugdonderzoekers en personen die actief zijn in het jeugdwerk moeten worden betrokken. Daarnaast moet de gestructureerde dialoog met jongeren en jongerenorganisaties op andere beleidsterreinen worden ondersteund. De uitvoering van de gestructureerde dialoog wordt in bijlage III verder toegelicht. g) Aanwenden van de middelen uit programma's en fondsen van de EU: er moet effectief gebruik worden gemaakt van de beschikbare EU-middelen zoals de structuurfondsen, en van toepasselijke programma's zoals Jeugd in actie, Een leven lang leren, Culture, Progress, Media, Erasmus voor jonge ondernemers en het programma Concurrentievermogen en innovatie, alsook van toepasselijke EU-programma's en -fondsen op de gebieden externe betrekkingen en ontwikkelingssamenwerking.