BIJLAGE

„DEEL 12

Statistieken betreffende effectenemissies

Sectie 1: Inleiding

Statistieken betreffende effectenemissies voor het eurogebied leveren twee belangrijke aggregaten op:

— alle emissies door ingezetenen van het eurogebied in elke valuta, en

— alle wereldwijd gedane emissies in euro, zowel nationaal als internationaal.

Een belangrijk onderscheid moet worden gemaakt op basis van het ingezetenschap van de emittent, waarbij de NCB's van het Eurosysteem tezamen alle emissies door ingezetenen van het eurogebied rapporteren (1). De Bank voor internationale betalingen (BIB) rapporteert emissies door de „rest van de wereld” (hierna aangeduid als RW), d.w.z. door alle niet tot het eurogebied behorende ingezetenen (met inbegrip van internationale organisaties die niet in het eurogebied gevestigd zijn).

In de hiernavolgende tabel worden de rapportagevereisten samengevat.

Effectenemissies Door ingezetenen van het eurogebied (elke NCB rapporteert over haar binnenlandse ingezetenen) Door RW-ingezetenen (BIB/NCB) Niet-eurogebiedlidstaten Overige landen In euro/nationale denominaties Blok A Blok B In overige valuta's (2) Blok C Blok D niet vereist

Sectie 2: Rapportagevereisten

Tabel 1

Blok A-rapportageformulier voor NCB's

BINNENLANDSE INGEZETEN EMITTENTEN//EURO/NATIONALE DENOMINATIES Uitstaande bedragen Bruto-emissies Aflossingen Netto-emissies (4) A1 A2 A3 A4 1. KORTLOPENDE SCHULDBEWIJZEN (3) Totaal S1 S68 S135 S202 ECB/NCB S2 S69 S136 S203 MFI's m.u.v. centrale banken S3 S70 S137 S204 OFI's S4 S71 S138 S205 waarvan LFI S5 S72 S139 S206 Financiële hulpbedrijven S6 S73 S140 S207 Financiële instellingen binnen concernverband S7 S74 S141 S208 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S8 S75 S142 S209 Niet-financiële vennootschappen S9 S76 S143 S210 Centrale overheid S10 S77 S144 S211 Deelstaatoverheid en lagere overheid S11 S78 S145 S212 Socialezekerheidsfondsen S12 S79 S146 S213 2. LANGLOPENDE SCHULDBEWIJZEN (3) Totaal S13 S80 S147 S214 ECB/NCB S14 S81 S148 S215 MFI's m.u.v. centrale banken S15 S82 S149 S216 OFI's S16 S83 S150 S217 waarvan LFI S17 S84 S151 S218 Financiële hulpbedrijven S18 S85 S152 S219 Financiële instellingen binnen concernverband S19 S86 S153 S220 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S20 S87 S154 S221 Niet-financiële vennootschappen S21 S88 S155 S222 Centrale overheid S22 S89 S156 S223 Deelstaatoverheid en lagere overheid S23 S90 S157 S224 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S24 S91 S158 S225 2.1. waarvan vastrentende emissies: Totaal S25 S92 S159 S226 ECB/NCB S26 S93 S160 S227 MFI's m.u.v. centrale banken S27 S94 S161 S228 OFI's S28 S95 S162 S229 waarvan LFI S29 S96 S163 S230 Financiële hulpbedrijven S30 S97 S164 S231 Financiële instellingen binnen concernverband S31 S98 S165 S232 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S32 S99 S166 S233 Niet-financiële vennootschappen S33 S100 S167 S234 Centrale overheid S34 S101 S168 S235 Deelstaatoverheid en lagere overheid S35 S102 S169 S236 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S36 S103 S170 S237 2.2 waarvan emissies met variabele rente: Totaal S37 S104 S171 S238 ECB/NCB S38 S105 S172 S239 MFI's m.u.v. centrale banken S39 S106 S173 S240 OFI's S40 S107 S174 S241 waarvan LFI S41 S108 S175 S242 Financiële hulpbedrijven S42 S109 S176 S243 Financiële instellingen binnen concernverband S43 S110 S177 S244 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S44 S111 S178 S245 Niet-financiële vennootschappen S45 S112 S179 S246 Centrale overheid S46 S113 S180 S247 Deelstaatoverheid en lagere overheid S47 S114 S181 S248 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S48 S115 S182 S249 2.3. waarvan nulcouponobligaties: Totaal S49 S116 S183 S250 ECB/NCB S50 S117 S184 S251 MFI's m.u.v. centrale banken S51 S118 S185 S252 OFI's S52 S119 S186 S253 waarvan LFI S53 S120 S187 S254 Financiële hulpbedrijven S54 S121 S188 S255 Financiële instellingen binnen concernverband S55 S122 S189 S256 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S56 S123 S190 S257 Niet-financiële vennootschappen S57 S124 S191 S258 Centrale overheid S58 S125 S192 S259 Deelstaatoverheid en lagere overheid S59 S126 S193 S260 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S60 S127 S194 S261 3. BEURSGENOTEERDE AANDELEN (5) Totaal S61 S128 S195 S262 ECB/NCB's, S62 S129 S196 S263 MFI's m.u.v. centrale banken S63 S130 S197 S264 OFI's S64 S131 S198 S265 Financiële hulpbedrijven S65 S132 S199 S266 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S66 S133 S200 S267 Niet-financiële vennootschappen S67 S134 S201 S268





Tabel 2

Blok C-rapportageformulier voor NCB's

BINNENLANDSE INGEZETEN EMITTENTEN/OVERIGE VALUTA'S Uitstaande bedragen Bruto-emissies Aflossingen Netto-emissies C1 C2 C3 C4 4. KORTLOPENDE SCHULDBEWIJZEN Totaal S269 S335 S401 S467 ECB/NCB S270 S336 S402 S468 MFI's m.u.v. centrale banken S271 S337 S403 S469 OFI's S272 S338 S404 S470 waarvan LFI S273 S339 S405 S471 Financiële hulpbedrijven S274 S340 S406 S472 Financiële instellingen binnen concernverband S275 S341 S407 S473 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S276 S342 S408 S474 Niet-financiële vennootschappen S277 S343 S409 S475 Centrale overheid S278 S344 S410 S476 Deelstaatoverheid en lagere overheid S279 S345 S411 S477 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S280 S346 S412 S478 5. LANGLOPENDE SCHULDBEWIJZEN Totaal S281 S347 S413 S479 ECB/NCB S282 S348 S414 S480 MFI's m.u.v. centrale banken S283 S349 S415 S481 OFI's S284 S350 S416 S482 waarvan LFI S285 S351 S417 S483 Financiële hulpbedrijven S286 S352 S418 S484 Financiële instellingen binnen concernverband S287 S353 S419 S485 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S288 S354 S420 S486 Niet-financiële vennootschappen S289 S355 S421 S487 Centrale overheid S290 S356 S422 S488 Deelstaatoverheid en lagere overheid S291 S357 S423 S489 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S292 S358 S424 S490 5.1. waarvan vastrentende emissies: Totaal S293 S359 S425 S491 ECB/NCB S294 S360 S426 S492 MFI's m.u.v. centrale banken S295 S361 S427 S493 OFI's S296 S362 S428 S494 waarvan LFI S297 S363 S429 S495 Financiële hulpbedrijven S298 S364 S430 S496 Financiële instellingen binnen concernverband S299 S365 S431 S497 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S300 S366 S432 S498 Niet-financiële vennootschappen S301 S367 S433 S499 Centrale overheid S302 S368 S434 S500 Deelstaatoverheid en lagere overheid S303 S369 S435 S501 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S304 S370 S436 S502 5.2. waarvan emissies met variabele rente: Totaal S305 S371 S437 S503 ECB/NCB S306 S372 S438 S504 MFI's m.u.v. centrale banken S307 S373 S439 S505 OFI's S308 S374 S440 S506 waarvan LFI S309 S375 S441 S507 Financiële hulpbedrijven S310 S376 S442 S508 Financiële instellingen binnen concernverband S311 S377 S443 S509 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S312 S378 S444 S510 Niet-financiële vennootschappen S313 S379 S445 S511 Centrale overheid S314 S380 S446 S512 Deelstaatoverheid en lagere overheid S315 S381 S447 S513 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S316 S382 S448 S514 5.3. waarvan nulcouponobligaties: Totaal S317 S383 S449 S515 ECB/NCB S318 S384 S450 S516 MFI's m.u.v. centrale banken S319 S385 S451 S517 OFI's S320 S386 S452 S518 waarvan LFI S321 S387 S453 S519 Financiële hulpbedrijven S322 S388 S454 S520 Financiële instellingen binnen concernverband S323 S389 S455 S521 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S324 S390 S456 S522 Niet-financiële vennootschappen S325 S391 S457 S523 Centrale overheid S326 S392 S458 S524 Deelstaatoverheid en lagere overheid S327 S393 S459 S525 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S328 S394 S460 S526 6. BEURSGENOTEERDE AANDELEN Totaal S329 S395 S461 S527 MFI's m.u.v. centrale banken S330 S396 S462 S528 OFI's S331 S397 S463 S529 Financiële hulpbedrijven S332 S398 S464 S530 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S333 S399 S465 S531 Niet-financiële vennootschappen S334 S400 S466 S532





Tabel 3

Blok A-rapportageformulier van pro-memoriepostenvoor NCB's

BINNENLANDSE INGEZETEN EMITTENTEN//EURO/NATIONALE DENOMINATIES Uitstaande bedragen Bruto-emissies Aflossingen Netto-emissies A1 A2 A3 A4 6. BEURSGENOTEERDE AANDELEN Financiële instellingen binnen concernverband S533 S544 S555 S566 7. NIET-BEURSGENOTEERDE AANDELEN Totaal S534 S545 S556 S567 MFI's m.u.v. centrale banken S535 S546 S557 S568 OFI's S536 S547 S558 S569 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S537 S548 S559 S570 Niet-financiële vennootschappen S538 S549 S560 S571 8. OVERIGE DEELNEMINGEN Totaal S539 S550 S561 S572 MFI's m.u.v. centrale banken S540 S551 S562 S573 OFI's S541 S552 S563 S574 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S542 S553 S564 S575 Niet-financiële vennootschappen S543 S554 S565 S576

1. Ingezetenschap van de emittent

Emissies door dochterondernemingen van niet-ingezetenen van het rapporterende land die actief zijn in het economisch gebied van het rapporterende land, moeten worden ingedeeld als emissies door ingezeten eenheden van het rapporterende land.

Emissies door hoofdkantoren die gevestigd zijn in het economisch gebied van het rapporterende land en internationaal actief zijn, moeten eveneens worden beschouwd als emissies door ingezeten eenheden. Emissies door hoofdkantoren of dochterondernemingen die gevestigd zijn buiten het economisch gebied van het rapporterende land, maar eigendom zijn van ingezetenen van het rapporterende land, moeten worden beschouwd als emissies door niet-ingezetenen. Bijvoorbeeld, emissies door Volkswagen Brazil worden beschouwd als te zijn gedaan door ingezeten eenheden van Brazilië en niet van het gebied van het rapporterende land. Indien een onderneming geen fysieke dimensie heeft, wordt de vestigingsplaats ervan bepaald volgens het economische gebied waarvan de wetgeving van toepassing is op de oprichting of registratie van de onderneming (6).

Om dubbeltellingen of hiaten te voorkomen, moet de rapportage van emissies door entiteiten voor specifieke doeleinden (special purpose entities — SPE's) bilateraal plaatsvinden, met betrokkenheid van de betreffende rapporteurs. De NCB's en niet de BIB moeten emissies rapporteren door SPE's die voldoen aan de criteria van ingezetenschap van het ESR 2010 en worden ingedeeld als ingezetenen van het eurogebied.

2. Sectoruitsplitsing van emittenten

Emissies moeten worden ingedeeld naar de sector die de aansprakelijkheid voor de uitgegeven effecten op zich neemt. De sectorindeling omvat de volgende twaalf categorieën emittenten:

— ECB/NCB's,

— overige MFI's,

— OFI's,

— waarvan lege financiële instellingen die securitisatietransacties verrichten,

— financiële hulpbedrijven,

— financiële instellingen binnen concernverband,

— verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen (7),

— niet-financiële vennootschappen,

— centrale overheid,

— deelstaatoverheid en lagere overheid,

— socialezekerheidsfondsen,

— internationale instellingen.

In het geval van effecten die uitgegeven worden via SPE's waarbij niet de SPE aansprakelijk is voor de emissie maar de moederorganisatie, moet de emissie worden toegeschreven aan de moederorganisatie en niet aan de SPE. Bijvoorbeeld, emissies door een SPE van „Ajax Electronics”, een niet-financiële vennootschap gevestigd in „land A” van het eurogebied, zouden moeten worden toegerekend aan de sector niet-financiële vennootschappen en worden gerapporteerd door land A. De SPE en zijn moeder moeten echter ingezetenen in hetzelfde land zijn. Dus, indien de moedermaatschappij geen ingezetene is van het rapporterende land, moet de SPE worden beschouwd als een fictieve ingezetene van het rapporterende land, en moet de uitgevende sector afgestemd worden op de economische functie van de SPE. Bijvoorbeeld, indien „ACME Motors” een niet-financiële vennootschap, ingezetene in Japan is, die auto's produceert en „ACME Motor Finance” een in „land B” van het eurogebied gevestigde dochteronderneming, moeten emissies door ACME Motor Finance worden toegerekend aan financiële instellingen binnen concernverband in land B, omdat de moedermaatschappij ACME Motors geen ingezetene in hetzelfde land is. De enige uitzondering hierop vormen SPE's van de overheid, in welk geval de effecten worden geregistreerd als zijnde uitgegeven door de overheid in het land van de moedermaatschappij (8).

Een overheidsonderneming die wordt geprivatiseerd door de emissie van beursgenoteerde aandelen moet tot de sector niet-financiële vennootschappen worden gerekend. Evenzo, een overheidskredietinstelling die geprivatiseerd wordt, moet worden gerekend tot de MFI's m.u.v. de centralebankensector. Emissies door huishoudens of instellingen zonder winstoogmerk ten behoeve van huishoudens moeten worden ingedeeld als emissies door „niet-financiële vennootschappen”.

3. Looptijd van emissies

Kortlopende schuldbewijzen omvatten effecten met een oorspronkelijke looptijd van maximaal één jaar, zelfs indien zij worden uitgegeven onder faciliteiten met een langere looptijd.

Langlopende schuldbewijzen omvatten effecten met een oorspronkelijke looptijd van langer dan één jaar. Emissies met verschillende opties ten aanzien van de datum van aflossing, waarvan de laatste na minstens één jaar, en emissies met onbepaalde looptijd worden ingedeeld bij de langlopende emissies.

Een looptijduitsplitsing bij twee jaar, zoals in de MFI-balansstatistieken, wordt niet vereist.

4. Indeling van langlopende schuldbewijzen op basis van rentevoet

Langlopende schuldbewijzen worden onderverdeeld in:

Schuldbewijzen met vaste rente, d.w.z. schuldbewijzen die worden uitgegeven en afgelost tegen nominale waarde en schuldbewijzen die met disagio of agio worden uitgegeven.

Schuldbewijzen met variabele rente, d.w.z. schuldbewijzen waar de coupon en/of de onderliggende hoofdsom wordt gekoppeld aan een algemene prijsindex voor goederen en diensten (zoals de consumptieprijsindex), een rentevoet, of een activaprijs die resulteert in een variabele nominale couponbetaling gedurende de looptijd van de emissie. Binnen het kader van statistieken betreffende schuldbewijzenemissies worden schuldbewijzen met gemengde rente ingedeeld als variabele rentevoet (9).

Nulcouponobligaties uitgegeven met disagio, d.w.z. instrumenten zonder rentebetalingen die ver beneden de nominale waarde worden uitgegeven. Het grootste deel van het disagio is het equivalent van de rente die tijdens de looptijd van de obligatie wordt opgebouwd.

5. Indeling van emissies

Emissies worden geanalyseerd in twee brede categorieën: a) schuldbewijzen (10), en b) beursgenoteerde aandelen (11). Schuldbewijzen uitgegeven door middel van onderhandse plaatsingen worden zoveel mogelijk opgenomen. Geldmarktpapier wordt zonder onderscheid opgenomen als onderdeel van schuldbewijzen. Niet-beursgenoteerde aandelen (12) en overige deelnemingen (13) mogen vrijwillig worden gerapporteerd als twee aparte pro-memorieposten. Uitgegeven aandelen of rechten van deelneming in geldmarktfondsen en andere beleggingsfondsen worden niet opgenomen.

Het volgende is een niet-uitputtende lijst van in de statistieken van effectenemissies gedekte instrumenten:

a) Schuldbewijzen i) Kortlopende schuldbewijzen Minimaal worden de volgende instrumenten opgenomen: — schatkistbiljetten en overig kortlopend papier uitgegeven door de overheid, — verhandelbaar kortlopend papier uitgegeven door financiële en niet-financiële vennootschappen. Er bestaat een breed scala aan terminologie voor dergelijk papier: „commercial paper”, handelswissels, promessen, „bills of trade”, wissels en depositocertificaten, — kortlopende effecten uitgegeven onder langlopende gegarandeerde „note issuance facilities”, — bankaccepten. ii) Langlopende schuldbewijzen De volgende instrumenten zijn illustratief en worden minimaal opgenomen: — obligaties aan toonder, — achtergestelde obligaties, — obligaties met verschillende opties ten aanzien van de datum van aflossing waarvan de laatste na minstens één jaar, — eeuwigdurende obligaties, — obligaties met variabele rente („variable rate notes”), — converteerbare obligaties, — gedekte obligaties, — indexobligaties, waarbij de waarde van de hoofdsom is gekoppeld aan een prijsindexcijfer, de prijs van bepaalde goederen of een wisselkoersindexcijfer, — „deep-discount”-obligaties, met kleine couponbetalingen en uitgegeven onder de faciale waarde, — nulcouponobligaties, — euro-obligaties, — global bonds, — onderhands geplaatste obligaties, — effecten die ontstaan door de conversie van leningen, — leningen die de facto verhandelbaar zijn geworden, — schuldbewijzen en andere vormen van vreemd vermogen die kunnen worden geconverteerd in aandelen van de emitterende onderneming of van een andere onderneming, zolang de conversie nog niet heeft plaatsgevonden. Conversieopties die beschouwd worden als financiële derivaten en gescheiden kunnen worden van de onderliggende obligatie, worden niet opgenomen, — aandelen waarop een vast inkomen wordt betaald en die niet voorzien in een aandeel in de restwaarde van een onderneming bij liquidatie, inclusief niet-winstdelende preferente aandelen, — vorderingen die verband houden met de securitisatie van leningen, hypothecaire leningen, kredietkaartschulden, transitorische posten en overige activa. De volgende instrumenten worden niet in deze categorie opgenomen: — transacties in effecten die deel uitmaken van repo-overeenkomsten, — emissies van niet-verhandelbare effecten, — niet-verhandelbare leningen.

b) Beursgenoteerde aandelen Beursgenoteerde aandelen omvatten het volgende: — door naamloze vennootschappen uitgegeven aandelen, — door naamloze vennootschappen uitgegeven winstbewijzen, — door naamloze vennootschappen uitgegeven dividendaandelen, — preferente aandelen die recht geven op een deel van de restwaarde van een vennootschap bij opheffing. Deze kunnen al dan niet op een erkende effectenbeurs zijn genoteerd, — onderhandse plaatsingen voor zover mogelijk. Indien een bedrijf geprivatiseerd wordt, waarbij de overheid een gedeelte van de aandelen van het geprivatiseerde bedrijf behoudt en het overige gedeelte op een gereguleerde markt wordt genoteerd, wordt de hele waarde van het kapitaal van het bedrijf geregistreerd als uitstaande bedragen in beursgenoteerde aandelen, aangezien alle aandelen te allen tijde potentieel tegen hun marktwaarde verhandelbaar zijn. Hetzelfde geldt indien een gedeelte van de aandelen wordt verkocht aan grote beleggers en alleen het resterende gedeelte, d.w.z. de vrij verhandelbare aandelen, op de beurs wordt verhandeld. Beursgenoteerde aandelen omvatten geen: — bij de emissie te koop aangeboden aandelen waarop niet is ingeschreven, — obligaties en andere bestanddelen van vreemd vermogen die in aandelen kunnen worden omgezet en worden opgenomen zodra ze in aandelen zijn omgezet, — de deelnemingen van vennoten met onbeperkte aansprakelijkheid, — overheidsdeelnemingen in het kapitaal van internationale organisaties die de juridische vorm hebben van kapitaalvennootschappen, — bonusaandelen, enkel op het tijdstip van emissie, en aandelensplitsingen; bonusaandelen en aandelensplitsingen worden echter zonder onderscheid opgenomen in de totale stand van beursgenoteerde aandelen.

6. Valuta van emissie

Obligaties met dubbele valuta moeten worden ingedeeld volgens de denominatie van de obligatie. Obligaties met dubbele valuta worden gedefinieerd als obligaties die volgens plan worden afgelost of als coupon die wordt uitbetaald in een andere valuta dan de denominatie van de obligatie. Indien een global bond wordt uitgegeven in meer dan één valuta, moet elk gedeelte worden gerapporteerd als een afzonderlijke emissie, volgens de valuta van emissie. In het geval van emissies die in twee valuta's luiden, bijvoorbeeld 70 % in euro en 30 % in US-dollar, moeten de betreffende componenten van de emissie waar mogelijk afzonderlijk worden gerapporteerd volgens de valutadenominatie. Dus, in het gegeven voorbeeld wordt 70 % van de emissie gerapporteerd als een emissie in euro/nationale denominaties (14) en 30 % als een emissie in overige valuta's. Indien het niet mogelijk is de valutacomponenten van een emissie afzonderlijk vast te stellen, moet in de nationale toelichting worden aangegeven welke feitelijke indeling het rapporterende land heeft gemaakt.

7. Tijdstip van registratie van emissie

Een emissie wordt geacht te hebben plaatsgevonden wanneer de emittent betaling ontvangt, en niet wanneer het syndicaat de verplichting op zich neemt.

8. Afstemming van standen en stromen

NCB's moeten informatie verschaffen over uitstaande bedragen, bruto-emissies, aflossingen en netto-emissies van kortlopende en langlopende schuldbewijzen en over beursgenoteerde aandelen.

De hiernavolgende tabel illustreert de koppeling tussen standen (d.w.z. uitstaande bedragen) en stromen (d.w.z. bruto-emissies, aflossingen en netto-emissies). In de praktijk is deze koppeling complexer vanwege prijs- en wisselkoersschommelingen, herbelegde (d.w.z. opgelopen) rente, herindelingen, herzieningen en andere aanpassingen.

i) Uitstaande emissies aan het einde van de verslagperiode ≈ Uitstaande emissies aan het einde van de vorige verslagperiode + Bruto-emissies in de verslagperiode – Aflossingen in de verslagperiode + Herindelingen en overige aanpassingen ii) Uitstaande emissies aan het einde van de verslagperiode ≈ Uitstaande emissies aan het einde van de vorige verslagperiode + Netto-emissies in de verslagperiode + Herindelingen en overige aanpassingen

a) Bruto-emissies

Bruto-emissies in de verslagperiode omvatten alle emissies van schuldbewijzen en beursgenoteerde aandelen waarbij de emittent nieuw gecreëerde effecten contant verkoopt. Ze hebben betrekking op de normale creatie van nieuwe instrumenten. Het tijdstip waarop emissies zijn afgesloten, wordt gedefinieerd als het tijdstip waarop de betaling plaatsvindt; de registratie van emissies moet daarom zo goed mogelijk het tijdstip van betaling voor de onderliggende emissie weerspiegelen.

Voor beursgenoteerde aandelen omvatten bruto-emissies de nieuw gecreëerde aandelen die tegen contante betaling worden uitgegeven door vennootschappen die voor het eerst op de beurs genoteerd worden, met inbegrip van nieuw opgerichte bedrijven of besloten vennootschappen die naamloze vennootschappen worden. Bruto-emissies omvatten eveneens de nieuw gecreëerde aandelen die tegen contante betaling worden uitgegeven tijdens de privatisering van overheidsbedrijven wanneer die een beursnotering krijgen. De emissie van bonusaandelen is hierbij niet inbegrepen (15). Bruto-emissies hoeven niet te worden gerapporteerd indien het enkel een notering van een onderneming betreft waarbij geen nieuw kapitaal wordt aangetrokken.

De uitwisseling of overdracht van bestaande effecten tijdens een overname of fusie is niet inbegrepen (16) in de gerapporteerde bruto-emissies of aflossingen, behalve voor de nieuwe instrumenten die worden gecreëerd en uitgegeven tegen contante betaling door een entiteit ingezeten in het eurogebied.

Emissies van effecten die later omgezet kunnen worden in andere instrumenten, moeten worden geregistreerd als emissies in hun oorspronkelijke categorie; bij omzetting moet worden geregistreerd dat zij uit die categorie zijn verwijderd en vervolgens voor hetzelfde brutobedrag zijn opgenomen in een nieuwe categorie (17).

b) Aflossingen

Aflossingen in de verslagperiode omvatten alle terugkopen van schuldbewijzen en beursgenoteerde aandelen door de emittent, waarbij de belegger contanten voor de effecten ontvangt. Het betreft het normale intrekken van instrumenten. Het bestrijkt alle schuldbewijzen die vervallen, alsook voortijdige aflossingen. Het omvat ook de terugkoop van bedrijfsaandelen, indien het bedrijf alle aandelen tegen contanten terugkoopt voorafgaande aan een wijziging van zijn juridische vorm, of een gedeelte van zijn aandelen tegen contanten terugkoopt en die vervolgens intrekt, hetgeen tot een kapitaalverlaging leidt. Het betreft niet de terugkoop van bedrijfsaandelen indien het gaat om beleggingen door een bedrijf in eigen aandelen (18).

Aflossingen hoeven niet te worden gerapporteerd indien het enkel een beëindiging van de beursnotering betreft.

c) Netto-emissies

Netto-emissies zijn de saldi van alle emissies minus alle aflossingen die zich in de verslagperiode hebben voorgedaan.

De uitstaande bedragen aan beursgenoteerde aandelen moeten worden opgenomen tegen de marktwaarde van alle beursgenoteerde aandelen van de ingezeten entiteiten. De door een land in het eurogebied gerapporteerde uitstaande bedragen aan beursgenoteerde aandelen kunnen derhalve toenemen of afnemen na een verplaatsing van een beursgenoteerde entiteit. Dit geldt ook in het geval van een overname of fusie waarbij geen instrumenten worden gecreëerd en uitgegeven tegen contante betaling en/of afgelost tegen contante betaling en ingetrokken. Om dubbeltellingen of hiaten te voorkomen voor schuldbewijzen en beursgenoteerde aandelen in het geval van een verplaatsing van een emittent naar een ander land van ingezetenschap, moeten de NCB's de timing van de rapportage van een dergelijke gebeurtenis onderling afstemmen.

9. Waardering

De waarde van een effectenemissie omvat een koerscomponent en, indien een emissie luidt in een andere valuta dan die van het rapporterende land, een wisselkoerscomponent.

NCB's moeten schuldbewijzen tegen faciale waarde (19) noteren en beursgenoteerde aandelen tegen marktwaarde. Voor langlopende schuldbewijzen kunnen verschillende waarderingsmethoden worden gebruikt, afhankelijk van de soort rentevoet, hetgeen resulteert in een gemengde waardering van het geheel. Bijvoorbeeld, emissies met vaste en variabele rente worden doorgaans gewaardeerd tegen faciale waarde, en nulcouponobligaties tegen nominale waarde. In het algemeen gaat het bij nulcouponobligaties om relatief kleine bedragen, zodat de codelijst geen voorziening heeft voor een gemengde waarderingswaarde; het totaalbedrag aan langlopende effecten wordt tegen faciale waarde gerapporteerd. In gevallen waarin het bedrag van het verschijnsel toch significant is, wordt de waarde „Z” voor „niet gespecificeerd” gebruikt. In het algemeen, indien zich een situatie voordoet met gemengde waardering, zorgen de NCB's voor een gedetailleerde toelichting op het niveau van eigenschappen volgens de eigenschappen in bijlage III.

a) Koerswaardering Standen en stromen van beursgenoteerde aandelen moeten worden gerapporteerd tegen hun marktwaarde. Wat betreft de registratie van standen en stromen van schuldbewijzen tegen faciale waarde wordt een uitzondering gemaakt voor obligaties die met groot disagio worden uitgegeven („deep-discounted”) en nulcouponobligaties, waarvoor de uitstaande bedragen en bruto-emissies worden geregistreerd tegen nominale waarde, d.w.z. de disagiokoers op het ogenblik van uitgifte en de aflossingen op de vervaldag tegen faciale waarde. De nominale waarde van het uitstaande bedrag van nulcouponobligaties kan worden berekend zoals hierna wordt aangegeven. waarbij: A = nominale waarde = het effectief betaalde bedrag plus de lopende rente E = disagiokoers op het ogenblik van uitgifte (betaalde bedrag op het moment van uitgifte) P = de faciale waarde (terugbetaald aan het einde van de looptijd) T = de looptijd vanaf de uitgiftedatum (in dagen) t = de tijd die verstreken is vanaf de uitgiftedatum (in dagen). De in verschillende landen gehanteerde koerswaarderingsprocedures kunnen enigszins verschillen. Koerswaardering volgens het ESR 2010, waarbij vereist wordt dat voor schuldbewijzen en aandelen stromen worden geregistreerd tegen de transactiewaarde en dat standen worden geregistreerd tegen de marktwaarde, geldt niet in deze context. Voor „deep-discounted”-obligaties en nulcouponobligaties wordt de lopende rente waar mogelijk berekend door de rapporterende NCB.

b) Rapportagevaluta en wisselkoerswaardering NCB's moeten alle gegevens in euro aan de ECB rapporteren, met inbegrip van historische reeksen. Voor de omrekening in euro van door binnenlandse ingezetenen in overige valuta's uitgegeven effecten (blok C) (20), moeten NCB's zo goed mogelijk de op het ESR 2010 gebaseerde beginselen van wisselkoerswaardering volgen (21), en wel als volgt: i) uitstaande emissies moeten worden omgerekend in euro/nationale denominaties tegen de desbetreffende middenkoers zoals die geldt aan het einde van de verslagperiode, d.w.z. aan het einde van de laatste werkdag van de verslagperiode; ii) bruto-emissies en aflossingen moeten in euro/nationale denominaties worden omgezet met behulp van de middenkoers zoals die geldt ten tijde van de betaling. Indien het niet mogelijk is de exacte wisselkoers te bepalen die van toepassing is op de omrekening, mag een wisselkoers worden gebruikt die op het tijdstip van betaling zo dicht mogelijk bij de middenkoers ligt.

10. Begripsmatige consistentie

Statistieken betreffende effectenemissies en MFI-balansstatistieken worden gekoppeld ten behoeve van emissies van verhandelbare instrumenten door MFI's. De registratie van instrumenten is begripsmatig consistent met de MFI's die ze uitgeven, evenals de toewijzing van instrumenten aan looptijdcategorieën en de uitsplitsing naar valuta. Er zijn verschillen tussen statistieken betreffende effectenemissies en MFI-balansstatistieken wat betreft de waarderingsbeginselen (d.w.z. met betrekking tot schuldbewijzen, faciale waarde voor de eerste en marktwaarde voor de laatste). Afgezien van waarderingsverschillen en de saldering van door henzelf aangehouden effecten op de balans van MFI's komt het uitstaande bedrag van door MFI's uitgegeven effecten dat wordt gerapporteerd ten behoeve van statistieken betreffende effectenemissies, voor ieder land overeen met post 11 („uitgegeven schuldbewijzen”) aan de passiefzijde van de MFI-balans. Kortlopende effecten zoals gedefinieerd voor statistieken betreffende effectenemissies, komen overeen met uitgegeven schuldbewijzen met een looptijd tot en met één jaar. Langlopende effecten zoals gedefinieerd voor statistieken betreffende effectenemissies, zijn gelijk aan de som van uitgegeven schuldbewijzen met een looptijd van meer dan één jaar en tot en met twee jaar en van uitgegeven schuldbewijzen met een looptijd van meer dan twee jaar.

NCB's moeten de dekking van de statistieken betreffende effectenemissies en van MFI-balansstatistieken controleren en eventuele conceptuele verschillen aan de ECB melden. Drie soorten consistentiecontroles worden uitgevoerd voor emissies door: a) NCB's in euro/nationale denominaties; b) MFI's m.u.v. centrale banken in euro/nationale denominaties; en c) MFI's m.u.v. centrale banken in overige valuta's. Conceptuele verschillen kunnen optreden tussen statistieken betreffende effectenemissies en MFI-balansstatistieken, aangezien de statistieken betreffende effectenemissies en MFI-balansstatistieken worden verkregen uit nationale rapportagesystemen die uiteenlopende doeleinden dienen.

11. Gegevensvereisten

Van ieder land worden statistische rapportages verwacht voor iedere tijdreeks die van toepassing is. Indien een bepaalde post in een bepaald land niet van toepassing is, moeten NCB's de ECB daarvan prompt schriftelijk in kennis stellen en een toelichting geven. Indien het onderliggende verschijnsel niet bestaat, kunnen NCB's tijdelijk vrijgesteld worden van het rapporteren van een tijdreeks. In dat geval, of als er andere wijzigingen zijn in het in bijlage III beschreven rapportagekader, moeten NCB's dat eveneens melden. Voorts moeten zij de ECB op de hoogte brengen wanneer herzieningen worden toegezonden, met een toelichting op de aard van deze herzieningen.

Sectie 3: Nationale toelichting

Iedere NCB moet een rapport indienen met een beschrijving van de in dit kader verstrektegegevens die. Het rapport moet de hierna beschreven onderwerpen bestrijken en zo nauw mogelijk de voorgestelde lay-out volgen. NCB's moeten aanvullende informatie verschaffen indien de gerapporteerde gegevens niet conform dit richtsnoer zijn, of indien de gegevens niet verschaft worden, en de redenen hiervoor. Het rapport wordt tegelijkertijd met de gegevens ingediend.

1. Gegevensbronnen/systeem van gegevensverzameling: er moet gedetailleerde informatie worden gegeven over de gegevensbronnen die werden geraadpleegd om de statistieken betreffende effectenemissies samen te stellen: administratieve bronnen voor emissies door de overheid, directe rapportage van MFI's en andere instellingen, kranten en andere gegevensbronnen zoals de International Financial Review enz. NCB's moeten aangeven of de gegevens worden verzameld en opgeslagen per emissie, en de criteria daarvoor. Als alternatief moeten NCB's aangeven of de gegevens zonder onderscheid worden verzameld en opgeslagen als door individuele emittenten gedurende een verslagperiode uitgegeven bedragen, bijvoorbeeld voor systemen voor directe gegevensverzameling. NCB's moeten informatie verschaffen over de criteria die werden gebruikt om de informatieplichtigen en de in te dienen informatie te identificeren.

2. Compilatieprocedures: er moet een korte beschrijving worden gegeven van de methode die werd gebruikt om de gegevens in dit kader samen te stellen, bijvoorbeeld samenvoeging van informatie betreffende individuele effectenemissies, regelingen voor bestaande tijdreeksen en of ze al dan niet zijn gepubliceerd.

3. Ingezetenschap van de emittent: NCB's moeten aangeven of het mogelijk is de definitie van het ESR 2010 (en het IMF) met betrekking tot ingezetenschap volledig toe te passen bij de indeling van emissies. Indien dit niet mogelijk is, of slechts gedeeltelijk mogelijk is, moeten NCB's uitgebreid toelichten welke criteria feitelijk zijn gehanteerd.

4. Sectoruitsplitsing van emittenten: NCB's moeten afwijkingen aangeven van de in punt 2 van sectie 2 gedefinieerde sectoruitsplitsing van emittenten. De geïdentificeerde afwijkingen en eventuele andere onduidelijke aspecten moeten worden verklaard.

5. Valuta van emissie: indien het niet mogelijk is de valutacomponenten van een emissie afzonderlijk te identificeren, moeten NCB's afwijkingen van de regels toelichten. Voorts moeten NCB's die niet voor alle effecten een onderscheid kunnen maken tussen emissies in lokale denominaties, in overige euro/nationale denominaties en in overige valuta's, beschrijven waar dergelijke emissies zijn ingedeeld, en het totaalbedrag aangeven van de emissies die niet correct zijn toegerekend om de omvang van de vertekening aan te geven.

6. Indeling van emissies: NCB's moeten uitvoerige informatie verstrekken over de soort effecten die door de nationale gegevens worden bestreken, met inbegrip van de nationale benamingen ervan. Indien bekend is dat de dekking onvolledig is, moeten NCB's bestaande hiaten toelichten. In het bijzonder moeten de NCB's de hieronder opgesomde informatie verstrekken:

— onderhandse plaatsingen: NCB's moeten aangeven of deze al dan niet in de gerapporteerde gegevens zijn opgenomen;

— bankaccepten: indien ze verhandelbaar zijn en zijn opgenomen in de gerapporteerde gegevens voor kortlopende schuldbewijzen, moet de rapporterende NCB in de nationale toelichting de nationale procedures voor het rapporteren van deze instrumenten en hun aard toelichten;

— beursgenoteerde aandelen: NCB's moeten aangeven of niet-beursgenoteerde aandelen of overige deelnemingen zijn opgenomen in de gerapporteerde gegevens met een raming van het bedrag aan niet-beursgenoteerde aandelen en/of overige deelnemingen om de omvang van de vertekening te illustreren. NCB's moeten in de nationale toelichting eventuele bekende hiaten aangeven in de dekking van beursgenoteerde aandelen.

7. Instrumentenanalyse van langlopende schuldbewijzen: indien de som van de obligaties met vaste rente, met variabele rente en met nulcoupon niet gelijk is aan het totale bedrag voor langlopende schuldbewijzen, moeten NCB's de soort en het bedrag aangeven van langlopende effecten waarvoor een dergelijke uitsplitsing niet beschikbaar is.

8. Looptijd van emissies: indien de definities van kortlopende en langlopende schuldbewijzen niet strikt kunnen worden gevolgd, moeten de NCB's aangeven waar de gerapporteerde gegevens afwijken.

9. Aflossingen: NCB's moeten specificeren hoe ze de informatie over aflossingen afleiden en of de informatie wordt verzameld door directe rapportage of berekend op basis van de restwaarde.

10. Koerswaardering: NCB's moeten in de nationale toelichting in detail de waarderingsprocedure specificeren die gebruikt wordt voor a) kortlopende schuldbewijzen; b) langlopende schuldbewijzen; c) „discounted bonds”; en d) beursgenoteerde aandelen. Een verschil in de waardering voor standen en stromen moet worden toegelicht.

11. Rapportagefrequentie, tijdigheid en tijdschaal: NCB's moeten specificeren in hoeverre de gegevens die in dit kader zijn samengesteld, voldoen aan de eisen van de gebruikers, d.w.z. voor maandelijkse gegevens, met een tijdigheid van vijf weken. De lengte van de tijdreeksen die worden verschaft, moet ook worden vermeld. Eventuele reeksbreuken moeten worden gerapporteerd, bijvoorbeeld verschillen die in de loop der tijd optreden in de registratie van effecten.

12. Herzieningen: NCB's moeten een korte toelichting voor eventuele herzieningen verschaffen en de reden en omvang ervan verduidelijken.

13. Geraamde dekking per instrument uitgegeven door binnenlandse ingezetenen: NCB's moeten nationale ramingen geven van de dekking van effecten voor elke categorie emissies door binnenlandse ingezetenen, d.w.z. emissies van kortlopende effecten, langlopende effecten, en beursgenoteerde aandelen, in lokale valuta's, in overige euro/nationale denominaties inclusief de ECU, en in overige valuta's volgens de onderstaande tabel. De ramingen voor de „dekking in %” moeten voor iedere instrumentcategorie het aandeel aangeven van de effecten als percentage van de totale emissie dat volgens de rapportageregels in de overeenkomstige rubrieken moet worden gerapporteerd. In het veld „commentaar” kan een korte beschrijving worden opgenomen. NCB's moeten ook eventuele wijzigingen in de dekking aangeven als gevolg van het toetreden tot de Monetaire Unie.

Dekking in % Commentaar Emissies in euro/nationale denominaties Lokale denominatie KS LS BA Euro/nationale denominaties m.u.v. de lokale valuta inclusief ECU KS LS In overige valuta's KS LS KS = kortlopende schuldbewijzen. LS = langlopende schuldbewijzen. BA = beursgenoteerde aandelen.

Sectie 4: Vereisten voor de Bank voor internationale betalingen

De rapportageverplichtingen voor de BIB zijn gelijk aan die van de NCB's zoals uiteengezet in de secties 1 tot en met 3, met uitzondering van het volgende:

Tabel 4

Blok B-rapportageformulier voor de BIB

RW-INGEZETEN EMITTENTEN//EURO/NATIONALE DENOMINATIES Uitstaande bedragen Bruto-emissies Aflossingen B1 B2 B3 9. KORTLOPENDE SCHULDBEWIJZEN Totaal S577 S642 S707 NCB S578 S643 S708 MFI's m.u.v. centrale banken S579 S644 S709 OFI's S580 S645 S710 waarvan LFI S581 S646 S711 Financiële hulpbedrijven S582 S647 S712 Financiële instellingen binnen concernverband S583 S648 S713 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S584 S649 S714 Niet-financiële vennootschappen S585 S650 S715 Centrale overheid S586 S651 S716 Deelstaatoverheid en lagere overheid S587 S652 S717 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S588 S653 S718 Internationale organisaties S589 S654 S719 10. LANGLOPENDE SCHULDBEWIJZEN Totaal S590 S655 S720 NCB S591 S656 S721 MFI's m.u.v. centrale banken S592 S657 S722 OFI's S593 S658 S723 waarvan LFI S594 S659 S724 Financiële hulpbedrijven S595 S660 S725 Financiële instellingen binnen concernverband S596 S661 S726 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S597 S662 S727 Niet-financiële vennootschappen S598 S663 S728 Centrale overheid S599 S664 S729 Deelstaatoverheid en lagere overheid S600 S665 S730 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S601 S666 S731 Internationale organisaties S602 S667 S732 10.1. waarvan vastrentende emissies: Totaal S603 S668 S733 NCB S604 S669 S734 MFI's m.u.v. centrale banken S605 S670 S735 OFI's S606 S671 S736 waarvan LFI S607 S672 S737 Financiële hulpbedrijven S608 S673 S738 Financiële instellingen binnen concernverband S609 S674 S739 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S610 S675 S740 Niet-financiële vennootschappen S611 S676 S741 Centrale overheid S612 S677 S742 Deelstaatoverheid en lagere overheid S613 S678 S743 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S614 S679 S744 Internationale organisaties S615 S680 S745 10.2. waarvan emissies met variabele rente: Totaal S616 S681 S746 NCB S617 S682 S747 MFI's m.u.v. centrale banken S618 S683 S748 OFI's S619 S684 S749 waarvan LFI S620 S685 S750 Financiële hulpbedrijven S621 S686 S751 Financiële instellingen binnen concernverband S622 S687 S752 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S623 S688 S753 Niet-financiële vennootschappen S624 S689 S754 Centrale overheid S625 S690 S755 Deelstaatoverheid en lagere overheid S626 S691 S756 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S627 S692 S757 Internationale organisaties S628 S693 S758 10.3. waarvan nulcouponobligaties: Totaal S629 S694 S759 NCB S630 S695 S760 MFI's m.u.v. centrale banken S631 S696 S761 OFI's S632 S697 S762 waarvan LFI S633 S698 S763 Financiële hulpbedrijven S634 S699 S764 Financiële instellingen binnen concernverband S635 S700 S765 Verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen S636 S701 S766 Niet-financiële vennootschappen S637 S702 S767 Centrale overheid S638 S703 S768 Deelstaatoverheid en lagere overheid S639 S704 S769 Wettelijke socialeverzekeringsinstellingen S640 S705 S770 Internationale organisaties S641 S706 S771

Looptijd van emissies

Met betrekking tot de looptijd beschouwt de BIB alle euro commercial paper (ECP) en overig in euro luidend papier in een kortlopend programma als kortlopende instrumenten, en alle instrumenten uitgegeven in een langlopend programma als langlopende instrumenten, ongeacht hun oorspronkelijke looptijd.

Sectoruitsplitsing van emittenten

De BIB volgt de identificatie tussen de uitsplitsing naar sectoren van emittenten die beschikbaar zijn in de BIB-database en die welke gevraagd worden in de rapportageformulieren, zoals in de tabel hierna wordt aangegeven.

Sectoruitsplitsing in BIB-database Classificatie in rapportageformulieren Centrale bank → NCB en ECB Handelsbanken → MFI's OFI → OFI's Centrale overheid → Centrale overheid Overige overheid Overheidsinstellingen → Deelstaatoverheid en lagere overheid Vennootschappen → Niet-financiële vennootschappen Internationale instellingen → Internationale instellingen (rest van de wereld)

Indeling van emissies

De volgende instrumenten in de BIB-database worden ingedeeld als schuldbewijzen in de statistieken van effectenemissies:

— depositocertificaten,

— commercial paper,

— schatkistbiljetten,

— obligaties,

— euro commercial paper,

— medium-term notes,

— overig kortlopend papier.

Waardering

De bestaande waarderingsregels van de BIB zijn faciale waarde voor schuldbewijzen en uitgiftekoers voor beursgenoteerde aandelen.

De BIB rapporteert aan de ECB alle in euro/nationale denominaties luidende emissies door RW-ingezetenen (blok B) in US-dollar met behulp van de wisselkoers aan het einde van de periode voor uitstaande bedragen en de periodegemiddelde wisselkoers voor emissies en aflossingen. De ECB rekent alle gegevens om in euro met behulp van hetzelfde beginsel zoals in eerste instantie door de BIB toegepast. Met betrekking tot perioden vóór 1 januari 1999 moet de wisselkoers tussen de ECU en de US-dollar als substituut worden gebruikt.”