ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(3)

ADB-CHMINACA is zeker sinds augustus 2014 in de Unie verkrijgbaar en is in zeventien lidstaten aangetroffen. Gezien de aard van ADB-CHMINACA zullen gevallen van aantreffing waarschijnlijk worden ondergerapporteerd, omdat er niet routinematig naar ADB-CHMINACA wordt gezocht. ADB-CHMINACA werd in de meeste gevallen in beslag genomen in kruid- of plantvorm en in poedervorm, maar werd ook, zij het in mindere mate, in beslag genomen in andere fysische vormen, bijvoorbeeld op vloeipapier. Tot op heden waren er al meer dan 630 gevallen van inbeslagname in de Unie.
(3)

CUMYL-4CN-BINACA is zeker sinds oktober 2015 in de Unie verkrijgbaar en is in elf lidstaten aangetroffen. Gezien de aard van CUMYL-4CN-BINACA zullen gevallen van aantreffing van CUMYL-4CN-BINACA waarschijnlijk worden ondergerapporteerd, omdat er niet routinematig naar CUMYL-4CN-BINACA wordt gezocht. CUMYL-4CN-BINACA werd in de meeste gevallen in beslag genomen in poeder- of kruidvorm, maar werd ook, zij het in mindere mate, in beslag genomen in andere fysische vormen, bijvoorbeeld. op vloeipapier. Tot op heden waren er al 270 gevallen van inbeslagname in de Unie.
(1)

Het bij Verordening (EU) nr. 1024/2012 ingestelde Informatiesysteem interne markt („IMI”) is een softwareapplicatie die via internet toegankelijk is. De applicatie is door de Commissie in samenwerking met de lidstaten ontwikkeld om de lidstaten te ondersteunen bij de praktische uitvoering van de vereisten op het gebied van de informatie-uitwisseling die zijn neergelegd in handelingen van de Unie door het ter beschikking stellen van een gecentraliseerd communicatiemechanisme ter bevordering van de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie en met het oog op wederzijdse bijstand.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 167/2

BESLUIT VAN DE RAAD

van 14 mei 2018

tot vaststelling van het standpunt van de Raad ten aanzien van ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2018

(2018/C 167/02)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 314, in samenhang met het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name artikel 106 bis,

Gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (1), en met name artikel 41,

Overwegende hetgeen volgt:

— De begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2018 is definitief vastgesteld op 30 november 2017 (2).

— De Commissie heeft op 22 februari 2018 een voorstel ingediend met het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1 bij de algemene begroting voor het begrotingsjaar 2018,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel

Het standpunt van de Raad betreffende het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2018 is vastgesteld op 14 mei 2018.

De volledige tekst kan worden geraadpleegd op of gedownload van de website van de Raad: http://www.consilium.europa.eu/

Gedaan te Brussel, 14 mei 2018. Voor de Raad De voorzitster E. ZAHARIEVA

(1) PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

(2) PB L 57 van 28.2.2018, blz. 1.
(6)

Bulgarije, Malta en Polen hebben in 2016 hun prestatiedoelstellingen op het prestatiekerngebied kosteneffectiviteit herzien voor de resterende jaren van de tweede referentieperiode (2017, 2018 en 2019). Bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/2376 van de Commissie (6) is vastgesteld dat die herziene prestatiedoelstellingen in overeenstemming zijn met de EU-wijde prestatiedoelen. Op basis van die beoordeling, en rekening houdende met die herziene doelstellingen, is de Commissie tot de bevinding gekomen dat de door Bulgarije, Malta en Polen ingediende eenheidstarieven voor en-routeheffingszones voor 2017 in overeenstemming zijn met Uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 390/2013 en (EU) nr. 391/2013.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 216/1

BESLUIT VAN DE RAAD

van 18 juni 2018

tot vaststelling van het standpunt van de Raad ten aanzien van het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2018

(2018/C 216/01)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 314, in samenhang met het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name artikel 106 bis,

Gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (1), en met name artikel 41,

Overwegende hetgeen volgt:

— De begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2018 is definitief vastgesteld op 30 november 2017 (2).

— De Commissie heeft op 13 april 2018 een voorstel ingediend met het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2 bij de algemene begroting voor het begrotingsjaar 2018,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel

Het standpunt van de Raad ten aanzien van het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2018 is vastgesteld op 18 juni 2018.

De volledige tekst kan worden geraadpleegd op of gedownload van de website van de Raad: http://www.consilium.europa.eu/

Gedaan te Luxemburg, 18 juni 2018. Voor de Raad De voorzitter R. PORODZANOV

(1) PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

(2) PB L 57 van 28.2.2018, blz. 1.
(6)

In de bedragen die op grond van het onderhavige besluit aan financiering door de Unie worden onttrokken, moet ook rekening worden gehouden met eventuele verlagingen of schorsingen overeenkomstig artikel 41 van Verordening (EU) nr. 1306/2013, aangezien die verlagingen of schorsingen van voorlopige aard zijn en de besluiten op grond van artikel 51 of artikel 52 van die verordening onverlet laten.
(96)

De Commissie constateert voorts dat een normaal functionerende elektriciteitsmarkt zelf in staat moet zijn impulsen te geven voor de investeringen die noodzakelijk zijn om in de vraag te kunnen voldoen. Duitsland treft reeds maatregelen ter verbetering van de werking van de markt, onder meer in de vorm van de verbetering van de prijssignalen, teneinde investeringen in flexibele capaciteiten renderender te maken. De Commissie is ingenomen met deze maatregelen en gaat ervan uit dat zij prikkels zullen bieden om in de toekomst nog meer in capaciteit te investeren. Tegelijkertijd zal een tijd duren voordat deze hervormingen een voelbaar effect op de markt hebben, terwijl moeilijk is te voorzien welke invloed zij precies op de voorzieningszekerheid in Duitsland zullen hebben. In elk geval is de markt thans niet in staat om volledig te voorzien in de nodige voorzieningszekerheid door de aanzet te geven tot de vereiste investeringen in flexibele capaciteiten.
(8)

Ondanks de lage prijs van de uit Nicaragua ingevoerde bananen vertoonde de gemiddelde groothandelsprijs van bananen op de markt van de Unie in maart 2018 geen enkele neerwaartse trend en bleef deze hoog. Zo bedroeg de gemiddelde groothandelsprijs van bananen (ongeacht de oorsprong) in maart 2018 zelfs 1 094 EUR/ton, wat 11 % hoger is dan de overeenkomstige prijs in maart 2017 (977 EUR/ton). En de gemiddelde groothandelsprijs van in de Unie geproduceerde bananen bedroeg in maart 2018 1 006 EUR/ton, wat vergelijkbaar is met het prijsniveau in maart 2017 (996 EUR/ton).
(5)

Ten aanzien van de beleidsontwikkeling, -coördinatie en -uitvoering van de douane-unie heeft de Commissie tot nu toe in belangrijke mate geprofiteerd van de deskundigheid en het advies van de Groep douanebeleid, die in 1962 werd opgericht. De Groep douanebeleid is een informele deskundigengroep van de Commissie in de zin van het besluit van de Commissie tot vaststelling van horizontale regels voor deskundigengroepen (2), waarin de hoofden van de douanediensten bijeenkomen. Het belang van de Groep douanebeleid is door de Raad erkend in zijn conclusies over de hervorming van de governance van de douane-unie van de EU (3).
(4)

Onder de in deel C van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 686/2012 opgenomen werkzame stoffen moeten de stoffen worden geïdentificeerd die in deel E van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EG) nr. 540/2011 zijn opgenomen als stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen en waarvoor de goedkeuringsperioden, gezien hun eigenschappen, niet langer zijn dan zeven jaar. Daarnaast is het passend om de stoffen te identificeren die in de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 van de Commissie (4) zijn opgenomen als stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen. In het programma moet voorrang worden gegeven aan de beoordeling ervan.
(4)

Overeenkomstig Besluit (EU) 2018/467 van de Raad (3) is de Overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Unie en de Republiek Libanon, waarin de voorwaarden voor de deelname van de Republiek Libanon aan het partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) („de overeenkomst”) worden vastgesteld, op 27 februari 2018 ondertekend, onder voorbehoud van de sluiting ervan op een later tijdstip.
(2)

Het onderzoek is geopend naar aanleiding van een klacht die was ingediend door Euroalliages („de klager”) namens vier producenten in de Unie, namelijk Ferropem, Ferroatlántica SL, OFZ en Huta Laziska SA, die goed zijn voor meer dan 90 % van de totale productie in de Unie van ferrosilicium. De klacht bevatte voorlopig bewijsmateriaal van schade veroorzakende dumping dat toereikend werd geacht om het onderzoek te openen.
(6)

In haar verslag heeft de Commissie geconcludeerd dat de Rekenkamer van de deelstaat (Landesrechnungshof — LRH) en de administratie van de deelstaat Salzburg (Amt der Salzburger Landesregierung) en de regering van de deelstaat Salzburg (Salzburger Landesregierung), die entiteiten zijn binnen de Oostenrijkse overheidssector, ernstig nalatig waren door geen adequate controle- en rapportageprocedures in te voeren. Daardoor maakten die entiteiten het voor de afdeling Begroting van de administratie van de deelstaat Salzburg gemakkelijker om financiële transacties verkeerd voor te stellen en te verhullen. Dit leidde vervolgens tot de verkeerde voorstelling van de gegevens over de schulden van Oostenrijk in de jaren 2008-2012 aan Eurostat in 2012 en 2013, dat wil zeggen na de inwerkingtreding van Verordening (EU) nr. 1173/2011. Daarenboven heeft de Commissie geconcludeerd dat het Oostenrijkse bureau voor de statistiek (Statistik Austria — STAT) ten minste sinds 6 december 2012 op de hoogte was van het feit dat de deelstaat Salzburg mogelijk zijn rekeningen verkeerd had voorgesteld, maar dat dat bureau de Commissie (Eurostat) hiervan pas op 10 oktober 2013 in kennis had gesteld.
(10)

Op grond van artikel 54, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 kunnen de lidstaten in behoorlijk gemotiveerde gevallen besluiten de terugvordering niet voort te zetten. Een dergelijk besluit kan alleen worden genomen indien het totaal van de reeds gemaakte en de nog te verwachten terugvorderingskosten hoger is dan het te innen bedrag of indien de inning onmogelijk blijkt als gevolg van de overeenkomstig het nationale recht geconstateerde en erkende insolventie van de debiteur of van de personen die juridisch aansprakelijk zijn voor de onregelmatigheid. Als dat besluit is genomen binnen vier jaar na de datum van het eerste administratieve of gerechtelijke proces-verbaal, of binnen acht jaar na die datum indien over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank, worden de financiële gevolgen van de niet-inning voor 100 % door de begroting van de Unie gedragen. Indien een lidstaat besluit de terugvordering niet voort te zetten, moeten de desbetreffende bedragen en de redenen voor dat besluit worden vermeld in het samenvattend verslag als bedoeld in artikel 54, lid 4, in samenhang met artikel 102, lid 1, onder c), iv), van Verordening (EU) nr. 1306/2013. Deze bedragen mogen niet ten laste van de betrokken lidstaten worden gebracht en worden dus gedragen door de begroting van de Unie.
(9)

Op grond van artikel 54, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 kunnen de lidstaten in behoorlijk gemotiveerde gevallen besluiten de terugvordering niet voort te zetten. Een dergelijk besluit kan alleen worden genomen indien het totaal van de reeds gemaakte en de nog te verwachten terugvorderingskosten hoger is dan het te innen bedrag of indien de inning onmogelijk blijkt als gevolg van de overeenkomstig het nationale recht geconstateerde en erkende insolventie van de debiteur of van de personen die juridisch aansprakelijk zijn voor de onregelmatigheid. Als het besluit is genomen binnen vier jaar na de datum van het verzoek tot terugvordering of binnen acht jaar na die datum indien over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank, worden de financiële gevolgen van de niet-inning voor 100 % door de begroting van de Unie gedragen. Indien een lidstaat besluit de terugvordering niet voort te zetten, moeten de desbetreffende bedragen en de redenen voor dat besluit worden vermeld in het samenvattend verslag als bedoeld in artikel 54, lid 4, in samenhang met artikel 102, lid 1, onder c) iv), van Verordening (EU) nr. 1306/2013. Deze bedragen mogen niet ten laste van de betrokken lidstaten worden gebracht en worden dus gedragen door de begroting van de Unie.
(1)

In overeenstemming met artikel 193 van Richtlijn 2006/112/EG is de belastingplichtige die op belastbare wijze goederen levert of diensten verricht, in de regel ook de persoon die tot voldoening van de btw is gehouden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 169/51

BESLUIT (EU) 2018/961 VAN DE RAAD

van 26 juni 2018

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt met betrekking tot de wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden (begrotingsonderdeel 02 03 01: „Interne markt” en begrotingsonderdeel 02 03 04: „Instrumenten voor het bestuur van de interne markt”)

(Voor de EER relevante tekst)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) („de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Op grond van artikel 98 van de EER-overeenkomst kan onder meer Protocol 31 betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden („Protocol 31”) bij de EER-overeenkomst bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Protocol 31 bij de EER-overeenkomst bevat bepalingen betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden.

(4) Het is wenselijk om de samenwerking tussen de partijen bij de EER-overeenkomst voort te zetten bij uit de algemene begroting van de Unie gefinancierde acties met betrekking tot de werking en de ontwikkeling van de interne markt van goederen en diensten en met betrekking tot instrumenten voor het bestuur van de interne markt.

(5) Protocol 31 bij de EER-overeenkomst dient derhalve te worden gewijzigd om deze uitgebreide samenwerking met ingang van 1 januari 2018 mogelijk te maken.

(6) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER dient derhalve te worden gebaseerd op het hieraan gehechte ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Luxemburg, 26 juni 2018, Voor de Raad De voorzitter E. ZAHARIEVA

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 168/4

BESLUIT (EU) 2018/953 VAN DE RAAD

van 26 juni 2018

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de wijziging van Protocol 30 bij de EER-overeenkomst betreffende specifieke bepalingen inzake de organisatie van de samenwerking op het gebied van de statistiek

(Voor de EER relevante tekst)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 338, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) („de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan het Gemengd Comité van de EER onder andere besluiten tot wijziging van Protocol 30 (betreffende specifieke bepalingen inzake de organisatie van de samenwerking op het gebied van de statistiek) („Protocol 30”) bij de EER-overeenkomst.

(3) Om te zorgen voor ononderbroken samenwerking met de EER-/EVA-staten op het gebied van statistiek moet Verordening (EU) 2017/1951 van het Europees Parlement en de Raad (3) in Protocol 30 bij de EER-overeenkomst worden opgenomen.

(4) Protocol 30 bij de EER-overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(5) Het door de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt moet derhalve worden gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van Protocol 30 bij de EER-overeenkomst (betreffende specifieke bepalingen inzake de organisatie van de samenwerking op het gebied van de statistiek) wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Luxemburg, 26 juni 2018. Voor de Raad De voorzitter E. ZAHARIEVA

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

(3) Verordening (EU) 2017/1951 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2017 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 99/2013 betreffende het Europees statistisch programma 2013-2017, door verlenging tot 2020 (PB L 284 van 31.10.2017, blz. 1).
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 168/1

BESLUIT (EU) 2018/952 VAN DE RAAD

van 26 juni 2018

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt met betrekking tot de wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden (Begrotingsonderdeel 33 02 03 01: „Vennootschapsrecht”)

(Voor de EER relevante tekst)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) („de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Op grond van artikel 98 van de EER-overeenkomst kan onder meer Protocol 31 betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden („Protocol 31”) bij de EER-overeenkomst bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Protocol 31 bij de EER-overeenkomst bevat bepalingen betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden.

(4) Het is wenselijk om de samenwerking tussen de partijen bij de EER-overeenkomst voort te zetten in uit de algemene begroting van de Unie gefinancierde EU-acties met betrekking tot het vennootschapsrecht.

(5) Protocol 31 bij de EER-overeenkomst dient derhalve te worden gewijzigd om deze uitgebreide samenwerking met ingang van 1 januari 2018 mogelijk te maken.

(6) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER moet worden gebaseerd op het hieraan gehechte ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Luxemburg, 26 juni 2018. Voor de Raad De voorzitter E. ZAHARIEVA

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.
(2)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit en is het besluit niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. Aangezien dit besluit voortbouwt op het Schengenacquis, beslist Denemarken overeenkomstig artikel 4 van genoemd protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad dit besluit heeft vastgesteld, of het dit besluit in zijn nationale wetgeving zal omzetten.
(5)

Opdat het veiligheidsniveau in het Schengengebied hoger en de bestrijding van ernstige criminaliteit en terrorisme doeltreffender zou zijn, moeten de controles van Bulgarije en Roemenië aan hun buitengrenzen en op hun grondgebied doeltreffender worden, door SIS-signaleringen met het oog op weigering van toegang of verblijf, en door dergelijke signaleringen die door andere lidstaten zijn ingevoerd te implementeren, in het bijzonder indien die signaleringen gebaseerd zijn op een gevaar voor de openbare orde, de openbare veiligheid of de nationale veiligheid. Opdat Bulgarije en Roemenië verplicht zouden zijn toegang tot of verblijf op hun respectieve grondgebied te weigeren aan onderdanen van derde landen tegen wie door een andere lidstaat een inreisverbod is uitgevaardigd, en tevens verplicht zouden zijn tot dergelijke SIS-signaleringen, dienen de resterende beperkingen ten aanzien van het gebruik van het SIS te worden opgeheven. Het opheffen van die beperkingen in Bulgarije en in Roemenië zal bijdragen tot een verhoging van het veiligheidsniveau in het Schengengebied en een doeltreffendere bestrijding van ernstige criminaliteit en terrorisme.
(3)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit en is het besluit niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. Aangezien dit besluit voortbouwt op het Schengenacquis, beslist Denemarken overeenkomstig artikel 4 van het bovengenoemde protocol binnen zes maanden nadat de Raad dit besluit heeft vastgesteld, of het dit besluit in zijn nationale wetgeving zal omzetten.