NL Publicatieblad van de Europese Unie L 120/1

VERORDENING (EG) Nr. 498/2007 VAN DE COMMISSIE

van 26 maart 2007

tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad inzake het Europees Visserijfonds

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad van 27 juli 2006 inzake het Europees Visserijfonds (1), en met name op artikel 102,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Verordening (EG) nr. 1198/2006 (hierna „de basisverordening” genoemd) vervangt de Verordeningen (EG) nr. 1263/1999 (2) en (EG) nr. 2792/1999 (3) van de Raad en houdt rekening met nieuwe ontwikkelingen op het gebied van visserij, visserijgebieden en binnenvisserij. Het is dan ook passend uitvoeringsbepalingen van de basisverordening vast te stellen.

(2) Voor de presentatie van operationele programma's moeten nadere regels worden vastgesteld. Om de opstelling van de operationele programma's en het onderzoek en de goedkeuring ervan door de Commissie te vergemakkelijken, moeten, op basis van de eisen van artikel 20 van de basisverordening, gemeenschappelijke regels betreffende de structuur en de inhoud van deze programma's worden vastgesteld.

(3) Wat de steun voor maatregelen voor de aanpassing van de communautaire visserijvloot betreft, moeten de lidstaten in hun operationele programma's de methoden voor de berekening van subsidies uiteenzetten.

(4) De voorwaarden voor de mogelijkheid van artikel 25, lid 4, van de basisverordening om de beperking van het motorvermogen door een groep vaartuigen te verwezenlijken, moeten nader worden omschreven.

(5) Bepaalde termen die verwijzen naar aquacultuur en de verwerking en afzet van visserij- en aquacultuurproducten moeten worden gedefinieerd om te garanderen dat deze op uniforme wijze worden geïnterpreteerd.

(6) Wat steun voor productieve investeringen in aquacultuur en investeringen in verwerking en afzet betreft, moeten de lidstaten in hun operationele programma's toelichten hoe zij zullen garanderen dat voorrang wordt gegeven aan kleine en micro-ondernemingen.

(7) Wat steun voor maatregelen inzake de diergezondheid betreft, moeten gedetailleerde voorwaarden worden vastgesteld om te garanderen dat Richtlijn 2006/88/EG van de Raad van 24 oktober 2006 betreffende veterinairrechtelijke voorschriften voor aquacultuurdieren en de producten daarvan en betreffende de preventie en bestrijding van bepaalde ziekten bij waterdieren (4) wordt nageleefd.

(8) Wat steun voor maatregelen van algemeen belang betreft, moeten de subsidiabele uitgaven worden omschreven.

(9) De voorwaarden voor de selectie van de in artikel 43 van de basisverordening bedoelde visserijgebieden moeten worden gespecificeerd.

(10) De publiek-private partnerschappen waaraan steun wordt verleend uit hoofde van artikel 45 van de basisverordening moeten aan bepaalde nadere voorwaarden voldoen.

(11) Wat steun voor de duurzame ontwikkeling van visserijgebieden betreft, moeten de procedures voor het selecteren van groepen transparant zijn om te garanderen dat relevante lokale ontwikkelingsstrategieën van hoge kwaliteit worden geselecteerd voor steunverlening.

(12) Er moeten voor diverse maatregelen geldende gemeenschappelijke regels worden vastgesteld. Om te garanderen dat investeringen gerichter worden gedaan, moet een reeks gemeenschappelijke regels voor de vaststelling van subsidiabele uitgaven beschikbaar worden gesteld.

(13) Om ervoor te zorgen dat de informatie over eventuele financieringsmogelijkheden op grote schaal onder alle belanghebbenden wordt verspreid, en omwille van de transparantie moet, rekening houdend met het evenredigheidsbeginsel, worden vastgesteld wat de voorlichtingsmaatregelen minimaal moeten inhouden om potentiële begunstigden over de door de Gemeenschap en de lidstaten gezamenlijk via het Europees Visserijfonds (EVF) geboden financieringsmogelijkheden te informeren, en moeten de stappen worden bekendgemaakt die potentiële begunstigden moeten ondernemen om een financieringsaanvraag in te dienen, alsook de selectiecriteria die worden gehanteerd.

(14) Voor een grotere transparantie rond het gebruik van EVF-bijstand moeten de lijst van begunstigden, de namen van de concrete acties en het daarvoor uitgetrokken bedrag aan overheidsgelden jaarlijks elektronisch of anderszins door de lidstaten worden gepubliceerd. Door deze informatie publiek toegankelijk te maken wordt de transparantie van het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de ontwikkeling van de visserij, visserijgebieden en binnenvisserij versterkt, wordt gezorgd voor een beter financieel beheer van de betrokken overheidsgelden, wordt de controle op het gebruikte overheidsgeld verbeterd en wordt ten slotte vermeden dat de mededinging tussen begunstigden van EVF-maatregelen wordt verstoord. Gezien het grote belang van de nagestreefde doelstellingen is het, gelet op het evenredigheidsbeginsel en de bescherming van persoonsgegevens, gerechtvaardigd om de desbetreffende gegevens bekend te maken. Dit gaat immers niet verder dan wat in een democratische samenleving vereist is en wat nodig is om onregelmatigheden te voorkomen.

(15) Om een betere uitvoering van de voorlichtingsmaatregelen te garanderen en een betere uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie over de voorlichtings- en publiciteitsstrategieën en -resultaten mogelijk te maken, moeten contactpersonen voor die maatregelen worden aangewezen.

(16) Gezien de ervaringen tijdens de programmeringsperiode 2000-2006 moeten de voorwaarden waaraan financieringsinstrumenten moeten voldoen om in het kader van een operationeel programma te kunnen worden gefinancierd, nader worden vastgelegd.

(17) Gelet op artikel 59 van de basisverordening en in het licht van de opgedane ervaring moeten de verplichtingen worden vastgesteld die de beheersautoriteiten ten aanzien van de begunstigden moeten nakomen in de fase die leidt tot de selectie en goedkeuring van de te financieren concrete acties, de aspecten waarop de verificaties van de door de begunstigde gedeclareerde uitgaven betrekking moeten hebben, met inbegrip van de administratieve verificaties van de verzoeken tot terugbetaling, en de controles ter plaatse van afzonderlijke concrete acties en ten aanzien van de voorwaarden waaraan moet worden voldaan wanneer controles ter plaatse aan de hand van een steekproef worden verricht.

(18) Ook moet nader worden vastgesteld welke informatie de boekhoudkundige gegevens over concrete acties dienen te bevatten, en welke informatie moet worden bewaard als gegevens over de uitvoering die de beheersautoriteiten moeten registreren en bewaren en desgevraagd aan de Commissie moeten toezenden.

(19) Om ervoor te zorgen dat de uitgaven in het kader van operationele programma’s naar behoren kunnen worden gecontroleerd, moeten de criteria worden vastgesteld waaraan een controlespoor moet voldoen om als toereikend te worden beschouwd.

(20) Audits van concrete acties worden onder verantwoordelijkheid van de auditautoriteit verricht. Om ervoor te zorgen dat de omvang en doeltreffendheid van deze audits toereikend zijn en dat zij in alle lidstaten volgens dezelfde normen worden verricht, moeten de voorwaarden worden vastgesteld waaraan de audits moeten voldoen.

(21) De ervaring heeft uitgewezen dat het noodzakelijk is in detail de grondslag vast te stellen voor de steekproeftrekking uit de te controleren concrete acties, die de auditautoriteit bij de vaststelling of goedkeuring van de steekproefmethode in acht moet nemen, alsook bepaalde technische criteria voor een willekeurige statistische steekproef en de factoren die bij een aanvullende steekproef in aanmerking moeten worden genomen.

(22) Om de normen voor de opstelling en presentatie van de auditstrategie, het jaarlijkse controleverslag en de afsluitingsverklaringen waarvoor de auditautoriteit krachtens artikel 61 van de basisverordening verantwoordelijk is, te vereenvoudigen en te harmoniseren, moeten nadere voorschriften inzake de inhoud daarvan worden vastgesteld en moeten de aard en kwaliteit van de informatie waarop zij gebaseerd zijn, worden gespecificeerd.

(23) Teneinde de meest doeltreffende toepassing van artikel 87 van de basisverordening met betrekking tot de beschikbaarheid van documenten en het recht van de Rekenkamer en de Commissie op inzage in alle bewijsstukken betreffende uitgaven en audits te garanderen, moeten de beheersautoriteiten de namen en adressen beschikbaar houden van de instanties die de bewijsstukken in bezit hebben, en moeten die documenten aan een minimumaantal personen en instanties ter beschikking worden gesteld. Tevens moet worden vastgesteld welke gegevensdragers als algemeen aanvaard kunnen worden beschouwd voor het bewaren van deze documenten. Hiertoe moeten de nationale autoriteiten de nodige procedures vaststellen om ervoor te zorgen dat de bewaarde documenten waar nodig overeenstemmen met de originelen en dat zij betrouwbaar zijn voor auditdoeleinden.

(24) Om de normen voor de certificering van de uitgaven en voor de opstelling van betalingsaanvragen te harmoniseren, moet de inhoud van dergelijke certificaten en aanvragen worden vastgesteld en moeten de aard en kwaliteit van de informatie waarop zij gebaseerd zijn, worden gespecificeerd. Er moeten gedetailleerde procedures worden vastgesteld voor het bijhouden, overeenkomstig artikel 60, onder f), van de basisverordening, van een boekhouding van de te innen bedragen en van de bedragen die worden geschrapt naar aanleiding van de volledige of gedeeltelijke intrekking van de bijdrage voor een concrete actie, en voor het informeren van de Commissie.

(25) Overeenkomstig artikel 71 van de basisverordening moeten de lidstaten vóór de indiening van de eerste aanvraag voor tussentijdse betaling of uiterlijk binnen twaalf maanden te rekenen vanaf de goedkeuring van een operationeel programma bij de Commissie een beschrijving van de beheers- en controlesystemen indienen, alsmede een verslag waarin de resultaten van een evaluatie van de instelling van de systemen zijn uiteengezet, en een advies over de conformiteit van die systemen met de bepalingen van die verordening inzake beheers- en controlesystemen. Aangezien deze documenten behoren tot de belangrijkste elementen waarop de Commissie zich in het kader van het gedeelde beheer van de begroting van de Gemeenschap baseert om zich ervan te vergewissen dat de betrokken financiële bijstand door de lidstaten wordt gebruikt overeenkomstig de geldende regels en beginselen ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap, moet nader worden vastgesteld welke informatie die documenten moeten bevatten en op welke grondslag de evaluatie en het advies moeten worden gebaseerd.

(26) In artikel 57 van de basisverordening is bepaald dat de regels voor de audits in verhouding moeten staan tot de totale overheidsuitgaven die aan het desbetreffende operationele programma zijn toegekend. Als de aan het operationele programma toegekende overheidsuitgaven beperkt zijn, moeten de lidstaten de mogelijkheid hebben in grotere mate een beroep te doen op de nationale instanties en regels voor de uitoefening van bepaalde functies met betrekking tot de controle en auditregelingen; in dat geval dient te Commissie te specificeren welke verificaties, welke audits van concrete acties en welke verplichtingen volgens de nationale regels door de nationale instanties mogen worden verricht en uitgevoerd. In die gevallen moet de Commissie ook een onderscheid maken tussen de middelen waarmee de lidstaten enerzijds de certificering van uitgaven en anderzijds de verificatie van het beheers- en controlesysteem moeten uitvoeren, en de voorwaarden vaststellen waaronder zij haar eigen audits mag beperken en mag vertrouwen op garanties die door nationale instanties zijn verstrekt.

(27) In het kader van hun beheers- en controleverplichtingen moeten de lidstaten toezicht houden op en verslag uitbrengen over onregelmatigheden. In Verordening (EG) nr. 1681/94 van de Commissie van 11 juli 1994 betreffende onregelmatigheden in het kader van de financiering van het structuurbeleid en terugvordering van in dat kader onverschuldigd betaalde bedragen, alsmede betreffende de inrichting van een informatiesysteem op dit gebied (5) zijn uitvoeringsbepalingen voor deze vereiste vastgesteld. Ter wille van de duidelijkheid en vereenvoudiging is het passend die bepalingen in deze verordening op te nemen.

(28) De Commissie dient de mogelijkheid te krijgen gerechtskosten te vergoeden wanneer zij een lidstaat verzoekt een gerechtelijke procedure in te leiden of voort te zetten teneinde naar aanleiding van een onregelmatigheid onverschuldigd betaalde bedragen terug te vorderen, en om informatie te krijgen aan de hand waarvan zij een besluit kan nemen inzake het in rekening brengen van verloren gegane bedragen overeenkomstig artikel 70, lid 2, van de basisverordening. De Commissie en de lidstaten moeten ook regelmatige contacten onderhouden over onregelmatigheden, het gebruik van de verstrekte informatie voor risicoanalysen en verslagen, en de verstrekking van informatie aan de desbetreffende comités.

(29) Teneinde de administratieve lasten van het verslagleggingssysteem te beperken en tegelijkertijd te garanderen dat de benodigde informatie wordt verstrekt, dienen de lidstaten, onverminderd de rechtstreeks uit artikel 60, onder f), van de basisverordening voortvloeiende verplichtingen, niet te worden verplicht onregelmatigheden onder een bepaald bedrag te melden tenzij de Commissie uitdrukkelijk daarom verzoekt.

(30) Het gebruik van elektronische middelen voor de uitwisseling van informatie en financiële gegevens leidt tot vereenvoudiging, meer efficiëntie en transparantie, en tijdsbesparing. Om deze voordelen ten volle te benutten en tegelijk een veilige gegevensuitwisseling te garanderen, moet een gemeenschappelijk computersysteem worden opgezet en moet worden vastgesteld welke documenten voor de Commissie en de lidstaten van gemeenschappelijk belang zijn. Daartoe dient het formaat van elk document te worden vastgesteld en moet uitvoerig worden beschreven welke informatie deze documenten moeten bevatten. Om dezelfde redenen moet worden verduidelijkt hoe een dergelijk computersysteem werkt en met name wie verantwoordelijk is voor het uploaden van de documenten en de eventuele updates daarvan naar het computersysteem.

(31) Overeenkomstig Richtlijn 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen (6) en gelet op de voor het financiële beheer van gelden uit het EVF vereiste veiligheid en vertrouwelijkheid, de stand van de techniek en een kosten-batenanalyse, moet het gebruik van een elektronische handtekening verplicht worden gesteld.

(32) Om de snelle ontwikkeling en goede werking van het gemeenschappelijk computersysteem te waarborgen, moeten de ontwikkelingskosten van dat systeem uit hoofde van artikel 46, lid 1, van de basisverordening uit de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen worden gefinancierd en moeten de kosten van de interface met nationale, regionale en lokale computersystemen in aanmerking kunnen komen voor een financiële bijdrage uit het EVF overeenkomstig artikel 46 van die verordening.

(33) In het licht van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (7) en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (8), moet met betrekking tot de voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen en de auditwerkzaamheden uit hoofde van deze verordening worden vastgelegd dat de Commissie en de lidstaten de ongeoorloofde bekendmaking van of toegang tot persoonsgegevens moeten voorkomen, en moet nader worden bepaald voor welk doel de Commissie en de lidstaten dergelijke gegevens mogen verwerken.

(34) Verordening (EG) nr. 2722/2000 van de Commissie van 13 december 2000 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder het Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij (FIOV) een bijdrage kan verlenen voor de uitroeiing van dierziekten in de aquacultuur (9), Verordening (EG) nr. 908/2000 van de Commissie van 2 mei 2000 betreffende de wijze van berekening van de steun van de lidstaten voor de producentenorganisaties in de visserij- en aquacultuursector (10) en Verordening (EG) nr. 366/2001 van de Commissie van 22 februari 2001 betreffende de uitvoeringsbepalingen voor de acties waarin is voorzien bĳ Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad (11) moeten worden ingetrokken.

(35) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van het Europees Visserijfonds,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp

Bij deze verordening worden uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1198/2006 (hierna „de basisverordening” genoemd) vastgesteld wat betreft:

a) de structuur en verzending van de operationele programma's,

b) visserijmaatregelen,

c) de evaluatie van de operationele programma’s,

d) voorlichting en publiciteit,

e) financieringsinstrumenten,

f) beheer, toezicht en controle,

g) onregelmatigheden,

h) elektronische gegevensuitwisseling,

i) persoonsgegevens.

Artikel 2

Specifieke regelingen voor bepaalde operationele programma's

Voor operationele programma's waarvoor de totale overheidsuitgaven niet meer dan 90 miljoen euro bedragen, prijspeil 2004, zijn specifieke regelingen vastgesteld in artikel 28, lid 2, en de artikelen 51, 52 en 53.

HOOFDSTUK II

STRUCTUUR EN VERZENDING VAN DE OPERATIONELE PROGRAMMA'S

Artikel 3

Structuur en verzending van de operationele programma's

1. De inhoud van het in artikel 20 van de basisverordening bedoelde operationele programma wordt vastgesteld overeenkomstig deel A van bijlage I bij deze verordening en het in deel B van die bijlage uiteengezette financieringsplan.

De in artikel 48 van de basisverordening bedoelde evaluatie vooraf wordt als bijlage bij het operationele programma gevoegd.

2. De lidstaten stellen een elektronische versie van hun operationele programma ter beschikking van de Commissie, dat bij elke herziening van het programma wordt bijgewerkt. De lidstaten zenden de Commissie de in artikel 18 van de basisverordening bedoelde verzoeken om herziening van het programma langs elektronische weg toe, overeenkomstig artikel 65 van deze verordening. De lidstaten dienen hun verzoeken om herziening van het operationele programma, die gevolgen hebben voor de bijdrage uit het Europese Visserijfonds (EVF) van het lopende jaar, uiterlijk op 30 september van dat jaar bij de Commissie in.

HOOFDSTUK III

PRIORITAIRE ZWAARTEPUNTEN

AFDELING 1

Prioritair zwaartepunt 1: Maatregelen voor de aanpassing van de communautaire visserijvloot

Artikel 4

Overheidssteun voor de definitieve beëindiging van de visserijactiviteiten

1. Na de definitieve beëindiging van de visserijactiviteiten wordt het betrokken vissersvaartuig permanent geschrapt uit het communautaire register van vissersvaartuigen en wordt, voor zover nodig, de bijbehorende visvergunning definitief ingetrokken.

2. In het operationele programma wordt vermeld hoe de krachtens artikel 23 van de basisverordening verleende subsidies worden berekend.

3. Indien de visserijactiviteiten van een vissersvaartuig definitief worden beëindigd door het vaartuig een nieuwe functie buiten de visserijsector te geven, overeenkomstig artikel 23, lid 1, onder b), van de basisverordening, passen de lidstaten de hoogte van de subsidie dienovereenkomstig aan, rekening houdend met criteria als de marktwaarde van de bij het vaartuig behorende visvergunning en de restwaarde van het vaartuig.

4. Indien het vissersvaartuig verloren gaat op een tijdstip tussen het besluit tot toekenning van de subsidie en het tijdstip waarop de visserijactiviteiten daadwerkelijk definitief worden beëindigd, wordt de subsidie door de beheersinstantie bekort met het bedrag van de door de verzekering uitgekeerde vergoeding.

Artikel 5

Overheidssteun voor de tijdelijke stillegging van visserijactiviteiten

1. In het operationele programma wordt vermeld hoe de krachtens artikel 24 van de basisverordening verleende subsidies worden berekend.

2. Voor de toepassing van artikel 24, lid 2, van de basisverordening wordt onder „communautaire financiële steun aan de sector” verstaan: de EVF-bijdrage aan het operationele programma van de betrokken lidstaat.

Artikel 6

Investeringen aan boord van vissersvaartuigen en selectiviteit

1. Voor de toepassing van artikel 25 van de basisverordening is de beheersautoriteit verantwoordelijk voor het beoordelen van de naleving van de leden 2 tot en met 5 van dit artikel en verstrekt de beheersautoriteit de Commissie op verzoek ook alle relevante documenten.

2. De totale subsidiabele uitgaven waarvoor overeenkomstig artikel 25 van de basisverordening, met uitzondering van lid 6, onder e), van dat artikel, per vissersvaartuig steun kan worden verleend gedurende de volledige programmeringsperiode, mogen niet meer bedragen dan het in het operationele programma vermelde maximumbedrag dat is vastgesteld op basis van objectieve criteria, zoals die van artikel 23, lid 3, van de basisverordening.

3. De vermindering van het motorvermogen met 20 % mag worden bereikt door een groep vaartuigen, zoals bepaald in artikel 25, lid 4, van de basisverordening, mits alle onderstaande voorwaarden zijn vervuld:

a) alle vaartuigen van dezelfde groep zijn individueel geïdentificeerd;

b) alle vaartuigen van dezelfde groep voeren hun activiteiten in hetzelfde beheersgebied uit;

c) alle vaartuigen van dezelfde groep maken gebruik van hetzelfde hoofdvistuig, zoals vastgesteld in aanhangsel III (afdeling C) bij Verordening (EG) nr. 1639/2001 van de Commissie (12);

d) hoogstens vijftig vaartuigen maken deel uit van dezelfde groep.

4. De capaciteitsvermindering van de visserijvloot met overheidssteun wordt niet meegerekend bij de vermindering van het motorvermogen met 20 % die door een groep vaartuigen mag worden bereikt, zoals bepaald in artikel 25, lid 4, van de basisverordening.

5. Financiële steun uit hoofde van artikel 25, lid 6, onder e), van de basisverordening wordt alleen verleend voor uitrustings- en moderniseringswerken ter bescherming van de vangst en het vistuig tegen overeenkomstig de Richtlijnen 79/409/EEG (13) en 92/43/EEG (14) van de Raad beschermde wilde predatoren.

Artikel 7

Kleinschalige kustvisserij

1. Indien het percentage voor de particuliere bijdrage wordt verlaagd overeenkomstig artikel 26, lid 2, van de basisverordening, wordt het percentage van de overheidsbijdrage dienovereenkomstig verhoogd. De bijdrage uit het EVF wordt berekend overeenkomstig de in artikel 53 van de basisverordening vastgestelde percentages, op basis van de aldus verhoogde overheidsbijdrage.

2. In het operationele programma worden de methoden voor het berekenen van de in artikel 26, leden 3 en 4, van de basisverordening vastgestelde bijdragen ten behoeve van de kleinschalige kustvisserij vermeld.

3. Voor de toepassing van artikel 26, lid 4, onder b), van de basisverordening wordt onder „visserijproducten” verstaan: visserijproducten die worden gevangen door vaartuigen die aan kleinschalige kustvisserij doen.

Artikel 8

Sociaaleconomische compensatie voor het beheer van de communautaire visserijvloot

1. In het operationele programma worden de methoden voor het berekenen van de bij artikel 27 van de basisverordening toegekende sociaaleconomische compensatie voor het beheer van de communautaire visserijvloot vermeld.

2. Overeenkomstig artikel 27, lid 1, onder d), van de basisverordening toegekende steun voor vervroegde pensionering komt in aanmerking voor een bijdrage uit het EVF, ook indien deze steun na 31 december 2015 aan de begunstigden wordt uitbetaald, mits de steun voor die datum met dit doel op een geblokkeerde rekening is vastgezet.

AFDELING 2

Prioritair zwaartepunt 2: Aquacultuur, binnenvisserij, verwerking en afzet van visserij- en aquacultuurproducten

Artikel 9

Werkingssfeer van de steun in de aquacultuurproductie

De in artikel 28, lid 6, van de basisverordening bedoelde steun mag worden gebruikt ter dekking van de kosten van de in Richtlijn 85/337/EEG van de Raad (15) vastgestelde beoordelingen.

Artikel 10

Maatregelen voor productieve investeringen in aquacultuur

1. Voor de toepassing van artikel 29, lid 1, onder a), b) en c), van de basisverordening, wordt verstaan onder:

a) „nieuwe soorten”: soorten waarvoor in de lidstaat nauwelijks of geen aquacultuurproductie bestaat, maar die goede afzetvooruitzichten bieden;

b) „soorten met goede afzetvooruitzichten”: soorten waarvoor uit de voorspellingen op middellange termijn blijkt dat er meer vraag dan aanbod zal zijn op de markt;

c) „gangbare praktijk in de aquacultuursector”: aquacultuuractiviteiten die worden uitgevoerd overeenkomstig de bindende gezondheids-, veterinaire of milieuwetgeving;

d) „traditionele aquacultuur”: sinds lang bestaande praktijken die deel uitmaken van het sociale en culturele erfgoed van een bepaald gebied.

2. De in artikel 29 van de basisverordening bedoelde steun mag worden verleend voor vaartuigen die in de aquacultuur worden gebruikt. Vissersvaartuigen, zoals gedefinieerd in artikel 3, onder c) van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad (16) worden niet als dergelijke vaartuigen beschouwd, ook niet indien zij uitsluitend in de aquacultuur worden ingezet.

3. Onverminderd artikel 35, lid 6, van de basisverordening, mag overeenkomstig artikel 29 van de basisverordening verleende steun worden gebruikt voor investeringen met betrekking tot detailhandel op het bedrijf, wanneer die handel een integrerend onderdeel van het aquacultuurbedrijf is.

4. Wanneer de lidstaten gebruikmaken van de mogelijkheid van artikel 29, lid 1, onder a), van de basisverordening, dienen zij mechanismen op te zetten om de resultaten van de prospectieve marktanalyse betreffende aquacultuursoorten ter beschikking van de beheersautoriteit te stellen.

5. Met betrekking tot de maatregelen van artikel 29 van de basisverordening moeten de lidstaten in hun operationeel programma uiteenzetten hoe bij het verlenen van steun voorrang zal worden gegeven aan kleine en micro-ondernemingen.

Artikel 11

Maatregelen inzake het aquatische milieu

1. Wanneer aan begunstigden steun wordt verleend voor de in artikel 30 van de basisverordening genoemde maatregelen, moeten de lidstaten controleren of die begunstigden uiterlijk drie jaar na de datum van goedkeuring van de concrete actie en aan het einde van de uitvoering van de concrete actie aan de milieuverplichtingen op aquacultuurgebied voldoen.

2. De in artikel 30, lid 2, onder b), van de basisverordening bedoelde steun mag alleen worden gebruikt ter dekking van de kosten van de deelname aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS) die zijn gemaakt vóór de goedkeuring van de regeling voor een individuele onderneming.

3. Voor de toepassing van artikel 30, lid 2, onder c), van de basisverordening wordt onder „biologische aquacultuur” verstaan: aquacultuuractiviteiten die gekweekte aquatische soorten opleveren overeenkomstig de biologische productiemethode in de zin van artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad (17) en waarop een aanduiding in die zin is aangebracht. Zolang de Gemeenschap geen nadere productievoorschriften, inclusief voorschriften inzake overschakeling, voor organische aquacultuur heeft vastgesteld, zijn nationale voorschriften of, indien deze niet bestaan, op biologische aquacultuur toepasselijke en door de lidstaten aanvaarde of erkende particuliere normen van toepassing.

4. De in artikel 30, lid 2, onder d), van de basisverordening bedoelde steun mag alleen worden verleend voor specifieke beperkingen of vereisten voor Natura 2000-gebieden die zijn opgelegd door de toepasselijke nationale maatregelen ter uitvoering van de Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG.

5. Voor de toepassing van artikel 30, lid 3, van de basisverordening wordt onder „normale goede aquacultuurmethoden” verstaan: naleving van de bindende gezondheids-, veterinaire en milieuwetgeving en het gebruik van productieprotocollen die de verspilling van hulpbronnen en vermijdbare verontreiniging voorkomen.

Artikel 12

Maatregelen inzake de diergezondheid

1. De in artikel 32 van de basisverordening bedoelde steun mag worden gebruikt voor:

a) wat de in artikel 3 van Beschikking 90/424/EEG van de Raad (18) bedoelde exotische ziekten in de aquacultuur betreft: de bestrijdingsmaatregelen overeenkomstig afdeling 3 van hoofdstuk V van Richtlijn 2006/88/EG;

b) wat de in de bijlage bij Beschikking 90/424/EEG bedoelde niet-exotische ziekten in de aquacultuur betreft: de overeenkomstig artikel 44, lid 2, van Richtlijn 2006/88/EG opgestelde en goedgekeurde uitroeiingsprogramma's.

2. De beheersautoriteit van het operationele programma beslist of zij zal bijdragen in de financiering van de in lid 1, onder a), bedoelde bestrijdingsmaatregelen of een in lid 1, onder b), bedoeld uitroeiingsprogramma, en of zij de nadere regeling voor haar financiële deelname zal vaststellen voordat zij de maatregelen of het programma volgens de bepalingen van Beschikking 90/424/EEG indient.

3. Indien de Commissie de in lid 1 bedoelde bestrijdingsmaatregelen of uitroeiingsprogramma's niet goedkeurt overeenkomstig artikel 24 van Beschikking 90/424/EG, vloeit de toegezegde bijdrage onmiddellijk terug naar de begroting van het operationele programma.

4. Indien de subsidiabele kosten van de door de Commissie overeenkomstig artikel 24 van Beschikking 90/424/EG goedgekeurde actie minder bedragen dan het door de beheersautoriteit toegezegde bedrag, mag de lidstaat het verschil gebruiken voor zijn operationele programma.

5. De in artikel 32 van de basisverordening bedoelde steun mag niet worden gebruikt voor toezichtactiviteiten die tot doel hebben aan te tonen dat een ziekte niet voorkomt, teneinde de officiële status „vrij van ziekte” te verkrijgen, noch voor vaste kosten, zoals de kosten van officiële veterinaire diensten.

Artikel 13

Binnenvisserij

1. Voor de toepassing van artikel 33 van de basisverordening wordt onder „vaartuigendie uitsluitend actief zijn in de binnenwateren” verstaan: vaartuigen die voor commerciële visserij in de binnenwateren worden ingezet en die niet in het communautaire register van vissersvaartuigen zijn opgenomen.

2. Voor de investeringen in de zin van artikel 33, lid 2, tweede alinea, en artikel 25 van de basisverordening kunnen vaartuigen die minder dan 12 meter lang zijn, geen gesleept vistuig gebruiken en actief zijn in de binnenvaart, steun ontvangen met dezelfde steunintensiteit als die voor vaartuigen die worden gebruikt voor kleinschalige kustvisserij, zoals bedoeld in artikel 26 van de basisverordening.

3. De lidstaten moeten in hun operationele programma's vaststellen hoe zij zullen garanderen dat de krachtens artikel 33 van de basisverordening gesteunde investeringen het evenwicht tussen de omvang van de vloot en de overeenkomstige beschikbare visbestanden niet zullen verstoren.

Artikel 14

Investeringen in verwerking en afzet

1. Investeringen in de extractie van dioxine of andere stoffen die schadelijk zijn voor de volksgezondheid uit visvlees of visolie kunnen EVF-steun ontvangen uit hoofde van artikel 34 van de basisverordening, ook indien de eindproducten bestemd zijn om te worden gebruikt en verwerkt voor andere doeleinden dan menselijke consumptie.

2. Met betrekking tot de maatregelen van artikel 35 van de basisverordening moeten de lidstaten in hun operationele programma's uiteenzetten hoe bij het verlenen van steun voorrang zal worden gegeven aan kleine en micro-ondernemingen.

AFDELING 3

Prioritair zwaartepunt 3: Maatregelen van gemeenschappelijk belang

Artikel 15

Collectieve acties

1. De in artikel 37 van de basisverordening bedoelde steun mag niet worden gebruikt ter dekking van kosten die verband houden met experimentele visserij.

2. De in artikel 37, eerste alinea, onder n), van de basisverordening bedoelde steun mag worden verleend voor:

a) het opzetten van producentenorganisaties teneinde de oprichting en de administratieve werking te vergemakkelijken van producentenorganisaties die na 1 januari 2007 op grond van Verordening (EG) nr. 104/2000 van de Raad (19) worden erkend;

b) het uitvoeren van de plannen van producentenorganisaties die specifiek erkend zijn op grond van artikel 12 van Verordening (EG) nr. 104/2000 teneinde de uitvoering te vergemakkelijken van hun plannen ter verbetering van de kwaliteit van hun producten; of

c) het herstructureren van producentenorganisaties teneinde hun doeltreffendheid te vergroten, overeenkomstig de marktvereisten.

3. De in lid 2, onder b), van dit artikel bedoelde steun is degressief over drie jaar, met ingang van de datum van de specifieke erkenning op grond van artikel 12 van Verordening (EG) nr. 104/2000.

Artikel 16

Maatregelen ter bescherming en ontwikkeling van de aquatische flora en fauna

1. De in artikel 38, lid 2, eerste alinea, onder a), van de basisverordening bedoelde steun heeft betrekking op maatregelen voor de bouw en installatie van kunstmatige riffen of andere voorzieningen die zijn opgebouwd uit duurzame onderdelen.

De steun kan betrekking hebben op de werkzaamheden voorafgaand aan de installatie, inclusief studies, op de onderdelen, de markering, het vervoer en de assemblage van de voorzieningen en op het wetenschappelijk toezicht.

2. De in artikel 38, lid 2, van de basisverordening bedoelde steun mag niet worden verleend voor visaantrekkende voorzieningen.

3. De in artikel 38, lid 2, eerste alinea, onder c), van de basisverordening bedoelde steun kan betrekking hebben op uitgaven voor de nodige instandhoudingsmaatregelen voor gebieden die deel uitmaken van het Europese ecologische netwerk Natura 2000. De steun kan worden gebruikt voor de opstelling van beheersplannen, strategieën en schema's, infrastructuur, inclusief afschrijvingen en de uitrusting van reservaten, opleiding en scholing van werknemers van reservaten en relevante studies.

4. De in artikel 38, lid 2, eerste alinea, onder c), van de basisverordening bedoelde steun wordt niet verleend ter compensatie van afstand van rechten, derving van inkomsten en salarissen van werknemers.

5. Voor de toepassing van artikel 38, lid 2, tweede alinea, van de basisverordening wordt onder „het rechtstreeks uitzetten van vis” verstaan: het uitzetten van in het water levende organismen, afkomstig uit kwekerijen of elders gevangen.

Artikel 17

Aanvoerplaatsen

Wanneer steun wordt verleend voor investeringen in de herstructurering van aanvoerplaatsen en de verbetering van de omstandigheden waarin de vis door kustvissers wordt aangevoerd in bestaande aanvoerplaatsen, zoals bepaald in artikel 39, lid 1, tweede alinea, van de basisverordening, zien de lidstaten er op toe dat de geldende hygiënevoorschriften worden nageleefd en controlemaatregelen in die aanvoerplaatsen worden gehandhaafd.

Artikel 18

Ontwikkeling van nieuwe markten en promotiecampagnes

1. Steun voor de in van artikel 40, lid 3, onder a), d), e) en g), van de basisverordening bedoelde bevorderingsmaatregelen kan met name betrekking hebben op:

a) de kosten van reclamebureaus en andere dienstverleners die betrokken zijn bij de voorbereiding en uitvoering van promotiecampagnes;

b) de aankoop of huur van advertentieruimte en het bedenken van slagzinnen en labels voor de duur van de promotiecampagnes;

c) de uitgaven voor publicaties en het voor de campagnes benodigde extern personeel;

d) de organisatie van en deelname aan vakbeurzen en tentoonstellingen.

2. Voor de promotie van krachtens Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (20) beschermde producten mag alleen steun worden verleend vanaf de datum waarop de naam in het register is opgenomen, zoals bepaald in artikel 7 van die verordening.

Artikel 19

Proefprojecten

1. Uit hoofde van artikel 41 van de basisverordening wordt geen steun verleend voor experimentele visserij.

2. Wanneer krachtens artikel 41 van de basisverordening steun wordt verleend voor een proefproject ziet de beheersautoriteit er op toe dat het proefproject op adequate wijze wetenschappelijk wordt gevolgd en dat de kwaliteit van de in artikel 41, lid 3, van de basisverordening bedoelde technische verslagen afdoende wordt beoordeeld.

3. Proefprojecten mogen geen direct commercieel doel hebben. Inkomsten die ontstaan tijdens de uitvoering van een proefproject, worden afgetrokken van de overheidssteun voor de betrokken concrete actie.

4. Wanneer de totale kosten van een proefproject meer dan 1 miljoen euro bedragen, verzoekt de beheersautoriteit om een beoordeling door een onafhankelijk wetenschappelijk orgaan alvorens goedkeuring te verlenen.

Artikel 20

Aanpassing voor omschakeling van vissersvaartuigen

De in artikel 42 van de basisverordening bedoelde steun kan alleen worden verleend voor de aanpassing van een vissersvaartuig, na omschakeling, indien het omgeschakelde vaartuig permanent uit het register van vissersvaartuigen is geschrapt en, voor zover van toepassing, de bijbehorende visvergunning permanent is ingetrokken.

AFDELING 4

Prioritair zwaartepunt 4: Duurzame ontwikkeling van visgebieden

Artikel 21

Doelstellingen en maatregelen

De in artikel 43 van de basisverordening bedoelde steun wordt verleend voor:

a) de uitvoering van de in artikel 45, lid 2, van de basisverordening en artikel 24 van de onderhavige verordening bedoelde strategieën voor plaatselijke ontwikkeling, teneinde de in artikel 43, lid 2, onder a), b) en c), van de basisverordening genoemde doelstellingen te verwezenlijken via de in aanmerking komende maatregelen van artikel 44, lid 1, onder a) tot en met g), i) en j), en artikel 44, leden 2 en 3, van die verordening;

b) de tenuitvoerlegging van de in artikel 44, lid 1, onder h), van de basisverordening bedoelde interregionale en transnationale samenwerking tussen groepen in visserijgebieden, voornamelijk door netwerken en verspreiding van goede praktijken, teneinde de in artikel 43, lid 2, onder d), van die verordening genoemde doelstelling te verwezenlijken.

Artikel 22

Geografische toepassing van prioritair zwaartepunt 4

1. In het operationele programma worden de procedures en criteria voor het selecteren van visserijgebieden vastgesteld. De lidstaten beslissen hoe zij artikel 43, leden 3 en 4, van de basisverordening zullen toepassen.

2. De geselecteerde visserijgebieden hoeven niet noodzakelijk samen te vallen met een nationale bestuurlijke indeling of met de voor de bijstand uit hoofde van de structuurfondsen vastgestelde indeling in regio's.

Artikel 23

Procedures en criteria voor het selecteren van de groepen

1. De in artikel 45, lid 1, van de basisverordening bedoelde groep is zodanig samengesteld dat hij een ontwikkelingsstrategie voor het betrokken gebied kan opstellen en uitvoeren.

De relevantie en doeltreffendheid van het partnerschap worden beoordeeld aan de hand van haar samenstelling en van de doorzichtigheid en duidelijkheid in de toekenning van de taken en verantwoordelijkheden.

Het vermogen van de partners om zich van de toegekende taken te kwijten en de doeltreffendheid en de besluitvorming moeten zijn gewaarborgd.

Het partnerschap omvat vertegenwoordigers van de visserijsector en van andere relevante lokale sociaaleconomische sectoren, ook op het niveau waarop de beslissingen worden genomen.

2. De bestuurlijke capaciteit van de groep wordt adequaat geacht wanneer de groep:

a) een partner uit het partnerschap selecteert als bestuurlijke leider die de goede werking van het partnerschap garandeert, of

b) zich verenigt in een gemeenschappelijke rechtsstructuur waarvan de formele structuur de goede werking van het partnerschap waarborgt.

3. Indien de groep met het beheer van overheidsgeld is belast, wordt de financiële capaciteit van de groep beoordeeld:

a) wat lid 2, onder a), betreft, aan de hand van het vermogen van de bestuurlijke leider om de fondsen te beheren;

b) wat lid 2, onder b), betreft, aan de hand van het vermogen van de gemeenschappelijke structuur om de fondsen te beheren.

4. De groepen voor de uitvoering van strategieën voor plaatselijke ontwikkeling worden uiterlijk vier jaar na de datum van goedkeuring van het operationele programma geselecteerd. Langere termijnen kunnen worden toegestaan wanneer de beheersautoriteit meer dan één selectieprocedure voor de groepen organiseert.

5. Het operationele programma bevat:

a) de procedures en criteria voor het selecteren van de groepen, alsook het aantal groepen dat de lidstaat voornemens is te selecteren. De in artikel 45 van de basisverordening en in het onderhavige artikel genoemde selectiecriteria vormen een minimum en mogen worden aangevuld met specifieke nationale criteria. De procedures moeten transparant zijn, voor voldoende publiciteit zorgen en garanderen dat, voor zover van toepassing, mededinging plaatsvindt tussen de groepen die strategieën voor plaatselijke ontwikkeling voorstellen;

b) de beheersregels en de procedures voor de beschikbaarstelling en de overmaking van de financiële middelen tot bij de begunstigde. In het operationele programma moet met name zijn beschreven hoe de groepen worden geïntegreerd in de systemen voor beheer, toezicht en controle.

Artikel 24

Strategie voor plaatselijke ontwikkeling

De door de groep overeenkomstig artikel 45, lid 2, van de basisverordening voorgestelde strategie voor plaatselijke ontwikkeling moet:

a) geïntegreerd zijn en gebaseerd zijn op interactie tussen actoren, sectoren en concrete acties, en verder reiken dan een gewone verzameling van concrete acties of een aaneenschakeling van sectorale maatregelen;

b) aansluiten op de behoeften van de visserijgebieden, met name op sociaaleconomisch gebied;

c) aantonen dat zij duurzaam is; en

d) complementair zijn ten opzichte van andere maatregelen op het betrokken gebied.

Artikel 25

Uitvoering van de strategie voor plaatselijke ontwikkeling

1. Onverminderd artikel 45, lid 2, van de basisverordening kiest de groep de concrete acties die in het kader van de strategie voor plaatselijke ontwikkeling worden gefinancierd.

2. Indien de groep met het beheer van overheidsgeld is belast, opent hij een afzonderlijke rekening voor de uitvoering van de strategie voor plaatselijke ontwikkeling.

AFDELING 5

Gemeenschappelijke bepalingen voor diverse maatregelen

Artikel 26

Gemeenschappelijke bepalingen voor de prioritaire zwaartepunten 1 tot en met 4

De volgende uitgaven komen niet in aanmerking voor een bijdrage uit het EVF:

a) voor de toepassing van artikel 28, lid 3, artikel 34, lid 3, artikel 37, eerste alinea, onder i), en artikel 44, lid 2, van de basisverordening, de aankoop van infrastructuur voor levenslang leren voor een bedrag dat meer dan 10 % bedraagt van de totale subsidiabele uitgaven van de betrokken concrete actie;

b) het gedeelte van de voertuigkosten die niet direct verband houden met de betrokken concrete actie.

HOOFDSTUK IV

EVALUATIE VAN DE OPERATIONELE PROGRAMMA’S

Artikel 27

Tussentijdse evaluaties

De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2011 de in artikel 49 van de basisverordening bedoelde tussentijdse evaluaties in. Wanneer een lidstaat deze verplichting niet naleeft, kan de Commissie beslissen de betalingen te onderbreken overeenkomstig artikel 88 van de basisverordening.

HOOFDSTUK V

VOORLICHTING EN PUBLICITEIT

Artikel 28

Beschrijving van de voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen in de operationele programma's en in de jaarlijkse en definitieve uitvoeringsverslagen

1. Voor de toepassing van artikel 20, lid 1, onder g), v), van de basisverordening, moet het operationele programma minstens de volgende elementen bevatten:

a) de inhoud van de door de lidstaat of de beheersautoriteit te nemen voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen die gericht zijn tot (potentiële) begunstigden en de indicatieve begroting van die maatregelen;

b) de inhoud van de door de lidstaat of de beheersautoriteit te nemen tot het publiek gerichte voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen en de indicatieve begroting van die maatregelen;

c) de bestuurlijke afdelingen of instanties die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen;

d) een indicatie van de wijze waarop de voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen zullen worden geëvalueerd uit het oogpunt van zichtbaarheid van en bekendheid met het operationele programma en de rol van de Gemeenschap daarin.

2. Lid 1, onder c) en d), is niet van toepassing op de in artikel 2 genoemde operationele programma's.

3. De in artikel 67 van de basisverordening bedoelde jaarlijkse en definitieve uitvoeringsverslagen van een operationeel programma bevatten:

a) de uitgevoerde voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen;

b) de getroffen voorzieningen voor de in artikel 31, tweede alinea, onder d), van deze verordening bedoelde voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen, alsmede, voor zover van toepassing, het elektronisch adres waar die gegevens te vinden zijn;

Het jaarlijkse uitvoeringsverslag voor het jaar 2010 en het in artikel 67 van de basisverordening bedoelde definitieve uitvoeringsverslag bevatten een hoofdstuk met een evaluatie van de resultaten van de voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen uit het oogpunt van zichtbaarheid van en bekendheid met het operationele programma en de rol van de Gemeenschap daarin, zoals bepaald in lid 1, onder d), van dit artikel.

Artikel 29

Voorlichtingsmaatregelen voor potentiële begunstigden

1. Voor de toepassing van artikel 51, lid 2, onder a), van de basisverordening ziet de beheersautoriteit er op toe dat het operationele programma op ruime schaal wordt verspreid, met vermelding van bijzonderheden over de financiële bijdrage uit het EVF, en dat het ter beschikking van alle belanghebbenden wordt gesteld. Daarnaast zorgt de beheersautoriteit ervoor dat informatie over de financieringsmogelijkheden die via het operationele programma door de gezamenlijke bijstand van de Gemeenschap en de lidstaten worden geboden, op zo ruim mogelijke schaal wordt verspreid.

2. De beheersautoriteit verstrekt potentiële begunstigden duidelijke en gedetailleerde informatie over ten minste het volgende:

a) de voorwaarden waaraan moet worden voldaan om voor financiering in het kader van het operationele programma in aanmerking te komen;

b) een beschrijving van de procedures en termijnen voor de behandeling van financieringsaanvragen;

c) de criteria voor de selectie van de te financieren concrete acties;

d) de nationale, regionale en lokale aanspreekpunten die informatie over het operationele programma kunnen verstrekken.

3. De beheersautoriteit informeert potentiële begunstigden over de in artikel 31, tweede alinea, onder d), bedoelde publicatie.

4. In overeenstemming met de nationale wetgeving en praktijk betrekt de beheersautoriteit ten minste een van de volgende instanties bij de voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen om de in lid 2 genoemde informatie op ruime schaal te verspreiden:

a) nationale, regionale en lokale overheden en ontwikkelingsbureaus;

b) vak- en beroepsorganisaties;

c) economische en sociale partners;

d) niet-gouvernementele organisaties;

e) organisaties die het bedrijfsleven vertegenwoordigen;

f) centra voor voorlichting over de Europese Unie en vertegenwoordigingen van de Commissie in de lidstaten;

g) onderwijsinstellingen.

Artikel 30

Voorlichtingsmaatregelen voor begunstigden

De beheersautoriteit deelt de begunstigden mee dat aanvaarding van de financiering impliceert dat zij ermee akkoord gaan dat hun naam wordt opgenomen in de overeenkomstig artikel 31, tweede alinea, onder d), gepubliceerde lijst van begunstigden.

Artikel 31

Verantwoordelijkheden van de beheersautoriteit met betrekking tot de voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen voor het publiek

Voor de toepassing van artikel 51, lid 2, onder c), van de basisverordening garandeert de beheersautoriteit dat de voorlichtings en -publiciteitsmaatregelen voor het publiek worden uitgevoerd en dat daarbij wordt gestreefd naar een zo groot mogelijke mediadekking, waarbij gebruik wordt gemaakt van diverse communicatievormen en -methoden op het passende territoriale niveau.

De beheersautoriteit is verantwoordelijk voor de organisatie van ten minste de volgende voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen:

a) een grote voorlichtingsactie om bekendheid te geven aan de start van het operationele programma;

b) ten minste een grote voorlichtingsactie per jaar, waarbij de resultaten van het operationele programma worden gepresenteerd;

c) het uithangen, gedurende één week, te beginnen op 9 mei, van de vlag van de Europese Unie voor het gebouw van elke beheersautoriteit;

d) de publicatie, elektronisch of anderszins, van de lijst van begunstigden, de namen van de concrete acties en de daarvoor uitgetrokken bedragen aan overheidsgelden.

Deelnemers aan concrete acties met EVF-steun die gericht zijn op opleiding en de verbetering van beroepsvaardigheden, alsook begunstigden die steun ontvangen voor de in artikel 27, lid 1, onder d), van de basisverordening bedoelde vervroegde uittreding uit de visserijsector, met inbegrip van vervroegde pensionering, blijven anoniem.

Artikel 32

Verantwoordelijkheden van de begunstigden met betrekking tot de voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen voor het publiek

1. Voor de toepassing van artikel 51 van de basisverordening is de begunstigde verantwoordelijk voor de voorlichting van het publiek over de uit het EVF verkregen bijstand, door middel van de in de leden 2, 3 en 4 van dit artikel genoemde maatregelen.

2. Wanneer de totale subsidiabele kosten van een concrete actie waaraan medefinanciering uit het EVF wordt verstrekt meer dan 500 000 euro bedragen en deze kosten betrekking hebben op de financiering van infrastructuur of bouwprojecten, plaatst de begunstigde voor de duur van de uitvoering een bord op het terrein waar de concrete acties plaatsvinden. De in artikel 33 bedoelde informatie beslaat ten minste 25 % van het bord.

Na voltooiing van het project wordt het bord vervangen door de in lid 3 bedoelde permanente plaquette.

3. Wanneer de totale subsidiabele kosten van een concrete actie meer dan 500 000 euro bedragen en deze kosten betrekking hebben op de aankoop van een fysiek object of de financiering van infrastructuur of van bouwprojecten, plaatst de begunstigde uiterlijk zes maanden na de datum van voltooiing van de concrete acties op zichtbare wijze een permanente plaquette van voldoende grote afmetingen.

Op de plaquette worden naast de in artikel 33 bedoelde informatie het type en de naam van de concrete actie vermeld. De in dat artikel bedoelde informatie beslaat ten minste 25 % van de plaquette.

Op de locaties waar de op basis van prioritair zwaartepunt 4 van de basisverordening gefinancierde groepen zich bevinden, wordt eveneens een plaquette aangebracht.

4. Voor zover van toepassing ziet de begunstigde er op toe dat de deelnemers aan een uit het EVF gefinancierde concrete actie in kennis worden gesteld van die financiering.

De begunstigde vermeldt duidelijk dat de uitgevoerde concrete actie is geselecteerd in het kader van een operationeel programma dat wordt medegefinancierd uit het EVF.

In alle documenten, inclusief bewijzen van aanwezigheid of andere certificaten, betreffende een dergelijke concrete actie wordt vermeld dat het operationele programma werd medegefinancierd uit het EVF.

Artikel 33

Technische kenmerken van de voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen voor de concrete actie

1. Alle op begunstigden, potentiële begunstigden en het publiek gerichte voorlichtings- en publiciteitsmaatregelen omvatten het volgende:

a) het embleem van de Europese Unie, volgens de grafische normen in bijlage II, en een verwijzing naar de Europese Unie;

b) een verwijzing naar het EVF: „Europees Visserijfonds”;

c) een door de beheersautoriteit gekozen vermelding die de meerwaarde van de bijstandsverlening door de Gemeenschap benadrukt, bij voorkeur: „Investering in duurzame visserij”.

2. Voor klein promotiemateriaal zijn de punten b) en c) van lid 1 niet van toepassing.

HOOFDSTUK VI

FINANCIËLE INSTRUMENTERING

Artikel 34

Algemene bepalingen voor alle financieringsinstrumenten

1. Overeenkomstig artikel 55, lid 8, van de basisverordening mag EVF-medefinanciering, als onderdeel van een operationeel programma, betrekking hebben op uitgaven voor financieringsinstrumenten voor ondernemingen, met name kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's), inclusief micro-ondernemingen, zoals gedefinieerd in Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (21) met ingang van 1 januari 2005; voorbeelden van dergelijke financieringsinstrumenten zijn risicokapitaal-, garantie- en kredietfondsen, inclusief holdingfondsen.

De financieringsinstrumenten nemen de vorm aan van acties waarbij terugvorderbare investeringssteun, garanties daarvoor of beide worden verstrekt. De voorwaarden van de artikelen 35, 36 en 37 zijn van toepassing op de financieringsinstrumenten.

2. De uitgavenstaat met betrekking tot de financieringsinstrumenten omvat het totale bedrag van de uitgaven die gedaan zijn voor het vaststellen van of bijdragen in dergelijke instrumenten. Bij de gedeeltelijke of definitieve afsluiting van het operationele programma zijn de subsidiabele uitgaven echter het totaal van alle voor investeringen in ondernemingen gedane betalingen uit de in lid 1 bedoelde financieringsinstrumenten of alle verstrekte garanties, inclusief de door garantiefondsen als garantie vastgelegde bedragen en de in aanmerking komende beheerskosten. De bijbehorende uitgavenstaat wordt dienovereenkomstig gecorrigeerd.

3. Rente uit de betalingen die door het operationele programma voor financieringsinstrumenten worden gedaan, wordt gebruikt ter financiering van financieringsinstrumenten voor kleine en middelgrote ondernemingen, inclusief micro-ondernemingen.

4. Middelen die uit investeringen in het financieringsinstrument worden teruggestort of die overblijven nadat alle garanties zijn gehonoreerd, worden door de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten gebruikt ten gunste van kleine en middelgrote ondernemingen, inclusief micro-ondernemingen.

Artikel 35

Voorwaarden voor alle financieringsinstrumenten

1. Wanneer het EVF concrete acties financiert die financieringsinstrumenten omvatten, inclusief die welke worden georganiseerd door holdingfondsen, wordt door de medefinancieringspartners, aandeelhouders of hun gemachtigde vertegenwoordiger een bedrijfsplan ingediend.

Dat bedrijfsplan moet worden beoordeeld en op de uitvoering ervan moet toezicht worden gehouden door of onder de verantwoordelijkheid van de lidstaat of de beheersautoriteit. Bij de beoordeling van de economische levensvatbaarheid van de investeringsactiviteiten van de financieringsinstrumenten moet rekening worden gehouden met alle bronnen van inkomsten van de betrokken ondernemingen.

2. In het in lid 1 genoemde bedrijfsplan moet minstens het volgende zijn vermeld:

a) de doelmarkt van de ondernemingen en de criteria en voorwaarden voor de financiering ervan;

b) de operationele begroting van het financieringsinstrument;

c) de eigenaren van het financieringsinstrument;

d) de medefinancieringspartners of aandeelhouders;

e) de statuten van het financieringsinstrument;

f) de bepalingen inzake beroepsmatige aanpak, bevoegdheid en onafhankelijkheid van het beheer;

g) de rechtvaardiging van de EVF-bijdragen en het voorgenomen gebruik;

h) het beleid van het financieringsinstrument inzake het terugtreden uit investeringen in ondernemingen; en

i) de voorwaarden voor de ontbinding van het financieringsinstrument, waaronder het hergebruik van middelen die uit investeringen in het financieringsinstrument worden teruggestort of die overblijven nadat alle garanties zijn gehonoreerd, en die zijn toe te schrijven aan de bijdrage van het operationeel programma.

3. De financieringsinstrumenten, met inbegrip van holdingfondsen, moeten worden opgezet als onafhankelijke rechtspersonen waarvan de werking is geregeld in de overeenkomsten tussen de medefinancieringspartners of aandeelhouders, of als een afzonderlijk financieel geheel binnen een bestaande financiële instelling.

Indien het financieringsinstrument wordt opgezet binnen een financiële instelling, moet het worden opgezet als een afzonderlijk financieringsblok dat onderworpen is aan specifieke uitvoeringsvoorschriften in de financiële instelling, waarin met name is bepaald dat afzonderlijke rekeningen moeten worden bijgehouden, waarin de nieuwe middelen die in het financieringsinstrument worden geïnvesteerd, inclusief de bijdragen van het operationeel programma, duidelijk worden onderscheiden van de middelen die oorspronkelijk in de instelling beschikbaar waren.

De Commissie mag geen medefinancieringspartner of aandeelhouder in financieringsinstrumenten worden.

4. Tijdens de gehele duur van de bijstand mogen de beheerskosten gemiddeld per jaar, niet hoger liggen dan de hierna vermelde drempels, tenzij na een openbare aanbesteding een hoger percentage nodig blijkt:

a) 2 % van de bijdrage van het operationeel programma in de holdingfondsen of van de bijdrage van het operationeel programma of holdingfonds in de garantiefondsen;

b) 3 % van de bijdrage van het operationeel programma of holdingfonds in het financieringsinstrument in alle andere gevallen, met uitzondering van microkredietinstrumenten ten behoeve van micro-ondernemingen;

c) 4 % van de bijdrage van het operationeel programma of het holdingfonds in instrumenten ten behoeve van micro-ondernemingen.

5. De voorwaarden voor bijdragen uit operationele programma’s in financieringsinstrumenten worden uiteengezet in een financieringsovereenkomst, te sluiten tussen de naar behoren gemachtigde vertegenwoordiger van het financieringsinstrument en de lidstaat of de beheersautoriteit.

6. De in lid 5 bedoelde financieringsovereenkomst omvat ten minste:

a) de investeringsstrategie en -planning;

b) toezicht op de uitvoering volgens de geldende regels;

c) een beleid inzake de terugtrekking van de bijdrage van het operationeel programma uit het financieringsinstrument;

d) de voorwaarden voor de ontbinding van het financieringsinstrument, waaronder het hergebruik van middelen die uit investeringen in het financieringsinstrument worden teruggestort of die overblijven nadat alle garanties zijn gehonoreerd, en die zijn toe te schrijven aan de bijdrage van het operationeel programma.

7. De beheersautoriteiten moeten voorzorgsmaatregelen treffen om concurrentievervalsing op de risicokapitaal- of kredietmarkt tot een minimum te beperken. Opbrengsten uit kapitaalinvesteringen en leningen (na aftrek van het evenredige gedeelte van de beheerskosten en prestatieprikkels) moeten bij voorkeur aan de volgens het beginsel van de particuliere investeerder in een markteconomie werkende investeerders worden toegerekend tot het vergoedingsniveau dat in de statuten van de financieringsinstrumenten is vastgesteld en daarna moeten zij evenredig over alle medefinancieringspartners of aandeelhouders worden verdeeld.

Artikel 36

Bijzondere voorwaarden voor holdingfondsen

1. Wanneer het EVF financieringsinstrumenten financiert die worden georganiseerd door holdingfondsen, d.w.z. fondsen die zijn opgezet om in verscheidene risicokapitaalfondsen, garantiefondsen en leningfondsen te investeren, voert de lidstaat of beheersautoriteit deze uit op een of meer van de volgende wijzen:

a) via de gunning van een openbare aanbesteding volgens de toepasselijke wetgeving inzake overheidsopdrachten;

b) in andere gevallen, waarin het geen openbare aanbesteding voor diensten in de betekenis van de wetgeving inzake overheidsopdrachten betreft, via de toekenning van een subsidie, voor dit doel gedefinieerd als een directe financiële bijdrage bij wijze van schenking: i) aan de Europese Investeringsbank of het Europees Investeringsfonds, of ii) aan een financiële instelling, zonder een oproep tot het indienen van voorstellen, indien dit geschiedt overeenkomstig een nationale wet die verenigbaar is met het Verdrag.

2. Wanneer het EVF financieringsinstrumenten financiert die worden georganiseerd door holdingfondsen, sluit de lidstaat of beheersautoriteit een financieringsovereenkomst met het holdingfonds waarin de financieringsregelingen en -doelstellingen worden vastgelegd.

De financieringsovereenkomst houdt, voor zover nodig, rekening met de conclusies van een evaluatie van de verschillen tussen vraag en aanbod wat dergelijke instrumenten betreft bij KMO's.

3. De in lid 2 bedoelde financieringsovereenkomst dient met name te voorzien in:

a) de voorwaarden voor bijdragen uit het operationeel programma in het holdingfonds;

b) een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling aan financiële intermediairs;

c) de beoordeling, selectie en accreditatie van financiële intermediairs;

d) het opzetten van en het toezicht op het investeringsbeleid, dat ten minste een opgave van de doelondernemingen en de te ondersteunen financiële-engineeringproducten moet bevatten;

e) de verslaglegging door het holdingfonds aan de lidstaat of beheersautoriteiten;

f) toezicht op de uitvoering van investeringen volgens de geldende regels;

g) auditvoorschriften;

h) het beleid van het holdingfonds inzake het terugtreden uit de risicokapitaal-, garantie- of leningfondsen;

i) de voorwaarden voor de ontbinding van het holdingfonds, waaronder het hergebruik van middelen die uit investeringen in het financieringsinstrument worden teruggestort of die overblijven nadat alle garanties zijn gehonoreerd, en die zijn toe te schrijven aan de bijdrage van het operationeel programma.

4. De voorwaarden voor bijdragen uit door operationele programma’s ondersteunde holdingfondsen in risicokapitaal-, garantie- en leningfondsen worden vastgesteld in een financieringsovereenkomst, te sluiten tussen het risicokapitaal-, garantie- of leningfonds enerzijds en het holdingfonds anderzijds. De financieringsovereenkomst dient ten minste de in artikel 35, lid 6, genoemde punten te omvatten.

Artikel 37

Bijzondere voorwaarden voor risicokapitaal-, garantie- en leningfondsen

Andere financieringsinstrumenten dan holdingfondsen investeren in ondernemingen, vooral in KMO's. Die investeringen kunnen alleen worden gedaan bij de oprichting, in de vroegste stadia (inclusief startkapitaal), of bij de uitbreiding van die ondernemingen en alleen in activiteiten die door de beheerders van de financieringsinstrumenten potentieel economisch levensvatbaar worden geacht.

HOOFDSTUK VII

BEHEER, TOEZICHT EN CONTROLE

AFDELING 1

Algemene bepalingen

Artikel 38

Bemiddelende instanties

1. Indien een of meer taken van een beheers- of certificeringsautoriteit door een bemiddelende instantie worden uitgevoerd, worden de desbetreffende regelingen officieel schriftelijk vastgelegd.

2. De bepalingen van deze verordening betreffende de beheers- en certificeringsautoriteit zijn van toepassing op de bemiddelende instantie.

Artikel 39

Beheersautoriteit

1. Voor de selectie en goedkeuring van concrete acties uit hoofde van artikel 59, onder a), van de basisverordening draagt de beheersautoriteit er zorg voor dat de begunstigden worden geïnformeerd over de specifieke voorwaarden betreffende de in het kader van de concrete actie te leveren producten of diensten, het financieringsplan, de uitvoeringstermijn en de financiële en andere informatie die moet worden bewaard en medegedeeld. Zij vergewist zich ervan dat de begunstigde in staat is aan deze voorwaarden te voldoen, voordat de goedkeuringsbeschikking wordt vastgesteld.

2. De door de beheersautoriteit uit hoofde van artikel 59, onder b), van de basisverordening te verrichten verificaties hebben betrekking op de administratieve, financiële, technische en materiële aspecten van concrete acties, voor zover van toepassing.

Bij de verificaties wordt nagegaan of de gedeclareerde uitgaven daadwerkelijk zijn gedaan, of de producten of diensten conform de goedkeuringsbeschikking zijn geleverd, of de verzoeken tot terugbetaling van de begunstigde correct zijn en of de uitgaven in overeenstemming zijn met de communautaire en nationale voorschriften. De verificaties omvatten procedures om een dubbele financiering van uitgaven, waarbij ook in het kader van andere communautaire of nationale regelingen of andere programmeringsperioden een financiering wordt verkregen, te voorkomen.

De verificaties omvatten de volgende procedures:

a) administratieve verificaties met betrekking tot elk verzoek tot terugbetaling van begunstigden;

b) controles ter plaatse van afzonderlijke concrete acties.

3. Indien voor een operationeel programma controles ter plaatse uit hoofde van lid 2, onder b), aan de hand van een steekproef worden verricht, houdt de beheersautoriteit documenten bij waarin de steekproefmethode wordt beschreven en gemotiveerd, en waarin de voor verificatie geselecteerde concrete acties of transacties worden vermeld.

De beheersautoriteit stelt de steekproefomvang zodanig vast dat een redelijke mate van zekerheid wordt verkregen omtrent de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende transacties, gelet op het door de beheersautoriteit voor het soort begunstigden en de betrokken concrete acties vastgestelde risiconiveau.

De beheersautoriteit beziet de steekproefmethode elk jaar opnieuw.

4. De beheersautoriteit stelt schriftelijke normen en procedures voor de krachtens lid 2 te verrichten verificaties vast en houdt voor elke verificatie de uitgevoerde werkzaamheden bij, de datum en resultaten van de verificatie, en de maatregelen die ten aanzien van aan het licht gekomen onregelmatigheden zijn genomen.

5. Indien de beheersautoriteit in het kader van het operationele programma tevens begunstigde is, moeten de regelingen voor de in de leden 2, 3 en 4 van dit artikel bedoelde verificaties overeenkomstig artikel 57, lid 1, onder b), van de basisverordening een adequate functiescheiding waarborgen.

Artikel 40

Op verzoek aan de Commissie mee te delen gegevens over concrete acties

1. De in artikel 59, onder c), van de basisverordening bedoelde boekhoudkundige gegevens over elke concrete actie en de gegevens over de uitvoering omvatten minstens de in bijlage III bij deze verordening vermelde informatie. Deze informatie wordt, voor zover relevant, uitgesplitst op basis van leeftijd en geslacht van de begunstigden.

2. De beheers-, certificerings- en auditautoriteiten en de in artikel 61, lid 3, van de basisverordening genoemde instanties hebben toegang tot de in lid 1 van dit artikel bedoelde informatie.

3. Op schriftelijk verzoek van de Commissie verstrekt de lidstaat haar de in lid 1 bedoelde informatie binnen vijftien werkdagen na ontvangst van het verzoek of binnen een andere overeengekomen termijn, zodat documentencontroles of controles ter plaatse kunnen worden verricht. De Commissie kan de in lid 1 bedoelde informatie verlangen met betrekking tot de concrete acties, maatregelen, prioritaire zwaartepunten of met betrekking tot het operationele programma.

Artikel 41

Controlespoor

Voor de toepassing van artikel 59, onder f), van de basisverordening wordt een auditspoor als toereikend geacht wanneer het aan de volgende voorwaarden voldoet:

a) het maakt het mogelijk de aan de Commissie medegedeelde gecertificeerde totale bedragen in overeenstemming te brengen met de gedetailleerde boekhoudkundige gegevens en bewijsstukken van de certificeringsautoriteit, de beheersautoriteit, de bemiddelende instanties en de begunstigden met betrekking tot in het kader van het operationele programma medegefinancierde concrete acties;

b) het maakt het mogelijk de betaling van de overheidsbijdrage aan de begunstigde te verifiëren;

c) het maakt het mogelijk de toepassing van de door het Comité van toezicht voor het operationele programma vastgestelde selectiecriteria te verifiëren;

d) het bevat voor elke concrete actie, voor zover van toepassing, de technische specificaties en het financieringsplan, documenten betreffende de goedkeuring van de subsidie, documenten betreffende de procedures voor overheidsopdrachten, voortgangsverslagen en verslagen over de uitgevoerde verificaties en audits.

Artikel 42

Audits van concrete acties

1. De in artikel 61, lid 1, onder b), van de basisverordening bedoelde audits worden vanaf 1 juli 2008 om de twaalf maanden verricht op een steekproef van concrete acties die is geselecteerd volgens een door de auditautoriteit overeenkomstig artikel 43 van deze verordening vastgestelde of goedgekeurde methode.

De audits worden ter plaatse verricht aan de hand van documenten en gegevens van de begunstigde.

2. Bij de audits wordt gecontroleerd of aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de concrete actie beantwoordt aan de selectiecriteria voor het operationele programma, is uitgevoerd overeenkomstig de goedkeuringsbeschikking en voldoet aan alle voorwaarden betreffende functionaliteit en gebruik of de te verwezenlijken doelstellingen;

b) de gedeclareerde uitgaven stemmen overeen met de boekhoudkundige gegevens en bewijsstukken van de begunstigde;

c) de door de begunstigde gedeclareerde uitgaven zijn in overeenstemming met de communautaire en nationale voorschriften;

d) de overheidsbijdrage aan de begunstigde is betaald overeenkomstig artikel 80 van de basisverordening.

3. Indien geconstateerde problemen een systematisch karakter blijken te vertonen en dus een risico voor andere concrete acties in het kader van het operationele programma kunnen inhouden, zorgt de auditautoriteit ervoor dat er nader onderzoek wordt verricht, zo nodig met aanvullende audits, om de omvang van die problemen vast te stellen. Door de bevoegde autoriteiten worden de nodige preventieve en corrigerende maatregelen genomen.

4. Met het oog op de verslaglegging in de tabellen in punt 9 van deel A van bijlage VI en punt 9 van deel A van bijlage VII worden voor het bedrag aan gecontroleerde uitgaven alleen uitgaven meegerekend die binnen het bestek van de audit overeenkomstig lid 1 vallen.

Artikel 43

Steekproef

1. De steekproef van om de twaalf maanden te controleren concrete acties wordt in eerste instantie gebaseerd op een willekeurige statistische steekproefmethode zoals beschreven in de leden 2, 3 en 4. Bij wijze van aanvullende steekproef als beschreven in de leden 5 en 6 kunnen extra concrete acties worden geselecteerd.

2. Bij de methode voor het selecteren van de steekproef en het trekken van conclusies uit de resultaten wordt rekening gehouden met internationaal aanvaarde auditnormen; de methode moet worden gedocumenteerd. Gelet op het bedrag aan uitgaven, het aantal en het soort concrete acties en andere relevante factoren, stelt de auditautoriteit de geschikte statistische steekproefmethode vast die moet worden toegepast. De technische parameters van de steekproef worden vastgesteld volgens bijlage IV.

3. De om de twaalf maanden te controleren steekproef wordt geselecteerd uit de concrete acties waarvoor de uitgaven bij de Commissie zijn gedeclareerd voor het operationele programma tijdens het jaar voorafgaande aan het jaar waarin het in artikel 61, lid 1, onder e), i), van de basisverordening bedoelde jaarlijkse controleverslag aan de Commissie is medegedeeld. Voor de eerste periode van twaalf maanden kan de auditautoriteit besluiten de concrete acties waarvoor in 2007 en 2008 bij de Commissie uitgaven zijn gedeclareerd, te combineren als basis voor de selectie van de te controleren concrete acties.

4. De auditautoriteit trekt conclusies op basis van de resultaten van de audits betreffende de tijdens de in lid 3 bedoelde periode bij de Commissie gedeclareerde uitgaven en deelt die de Commissie mede in het jaarlijkse controleverslag. Bij operationele programma’s waarvoor het verwachte foutenpercentage boven de drempel van materiële fouten ligt, analyseert de auditautoriteit de significantie daarvan en neemt zij de nodige maatregelen en doet zij passende aanbevelingen, die in het jaarlijkse controleverslag worden medegedeeld.

5. De auditautoriteit beoordeelt regelmatig de dekking van de willekeurige steekproef, met name gelet op de noodzaak voldoende controlezekerheid te krijgen voor de verklaringen die moeten worden overgelegd bij de gedeeltelijke en definitieve afsluiting van het operationele programma. Zij beslist op grond van haar deskundig oordeel of het noodzakelijk is een aanvullende steekproef van extra concrete acties te controleren teneinde rekening te houden met geconstateerde specifieke risicofactoren en teneinde voor het programma voldoende dekking te waarborgen van de verschillende soorten concrete acties, begunstigden, bemiddelende instanties en prioritaire zwaartepunten.

6. De auditautoriteit trekt conclusies op basis van de resultaten van de audits van de aanvullende steekproef en deelt die de Commissie mede in het jaarlijkse controleverslag. Wanneer het aantal geconstateerde onregelmatigheden groot is of wanneer systematische onregelmatigheden zijn geconstateerd, analyseert de auditautoriteit de significantie daarvan en neemt zij de nodige maatregelen en doet zij aanbevelingen, die in het jaarlijkse controleverslag worden medegedeeld. De resultaten van de audits van de aanvullende steekproef worden los van die van de willekeurige steekproef geanalyseerd. Met name worden bij de berekening van het foutenpercentage van de willekeurige steekproef de in de aanvullende steekproef geconstateerde onregelmatigheden buiten beschouwing gelaten.

Artikel 44

Door de auditautoriteit in te dienen documenten

1. De in artikel 61, lid 1, onder c), van de basisverordening bedoelde auditstrategie wordt opgesteld volgens het model in bijlage V bij deze verordening. Zij wordt jaarlijks en zo nodig in de loop van het jaar bijgewerkt en geëvalueerd.

2. Het krachtens artikel 61, lid 1, onder e), i), van de basisverordening ingediende jaarlijkse auditverslag en advies zijn gebaseerd op de overeenkomstig de auditstrategie voor het operationele programma krachtens artikel 61, lid 1, onder a) en b), van die verordening uitgevoerde audits van systemen en concrete acties, en worden opgesteld overeenkomstig de modellen in bijlage VI bij deze verordening.

3. De in artikel 61, lid 1, onder f), van de basisverordening bedoelde afsluitingsverklaring is gebaseerd op alle audits die door of onder de verantwoordelijkheid van de auditautoriteit overeenkomstig de auditstrategie zijn verricht. De afsluitingsverklaring en het laatste controleverslag worden opgesteld volgens het model in bijlage VII bij deze verordening.

4. Indien de reikwijdte van het onderzoek beperkt is of indien de hoogte van de geconstateerde onregelmatige uitgaven voor het in artikel 61, lid 1, onder e), van de basisverordening bedoelde jaarlijkse advies of de in artikel 61, lid 1, onder f), van de basisverordening bedoelde afsluitingsverklaring geen verklaring zonder beperking toelaat, geeft de auditautoriteit de redenen daarvoor en raamt zij de omvang van het probleem en de financiële gevolgen daarvan.

5. In het geval van een gedeeltelijke afsluiting van een operationeel programma wordt de verklaring betreffende de wettigheid en regelmatigheid van de transacties waarop de in artikel 85 van de basisverordening bedoelde uitgavenstaat betrekking heeft, door de auditautoriteit opgesteld volgens het model in bijlage VIII bij deze verordening en samen met het in artikel 61, lid 1, onder e), iii), van de basisverordening bedoelde advies ingediend.

Artikel 45

Beschikbaarheid van documenten

1. Voor de toepassing van artikel 87 van de basisverordening houdt de beheersautoriteit een lijst bij met de namen en adressen van de instanties die de bewijsstukken betreffende uitgaven en audits — inclusief alle documenten die voor een toereikend controlespoor vereist zijn — in bezit hebben.

2. De beheersautoriteit zorgt ervoor dat de in lid 1 van dit artikel bedoelde documenten voor controle ter beschikking worden gesteld van de daartoe gerechtigde personen en instanties, onder wie in ieder geval bevoegd personeel van de beheersautoriteit, de certificeringsautoriteit, de bemiddelende instanties, de auditautoriteit en de in artikel 61, lid 3, van de basisverordening bedoelde instanties, alsmede bevoegde ambtenaren van de Gemeenschap en hun bevoegde vertegenwoordigers, en dat hun daarvan uittreksels en kopieën worden verstrekt.

3. De beheersautoriteit bewaart de voor de evaluatie en verslaglegging benodigde informatie, met inbegrip van de in artikel 40 bedoelde informatie, met betrekking tot de in artikel 87, lid 2, van de basisverordening bedoelde concrete acties gedurende de hele in lid 1, onder a), van dat artikel bedoelde periode.

4. Ten minste de volgende gegevensdragers worden als algemeen aanvaard beschouwd in de zin van artikel 87 van de basisverordening:

a) fotokopieën van originelen;

b) microfiches van originelen;

c) elektronische versies van originelen;

d) alleen in elektronische vorm bestaande documenten.

5. De procedure om de overeenstemming met de originelen (authenticiteit) van de op algemeen aanvaarde gegevensdragers bewaarde documenten te waarmerken wordt vastgesteld door de nationale autoriteiten en moet garanderen dat de bewaarde versies aan de nationale wettelijke eisen voldoen en dat zij betrouwbaar zijn voor auditdoeleinden.

6. In het geval van uitsluitend in elektronische vorm bestaande documenten moeten de computersystemen beantwoorden aan aanvaarde beveiligingsnormen die garanderen dat de bewaarde documenten aan de nationale wettelijke eisen voldoen en dat zij betrouwbaar zijn voor auditdoeleinden.

Artikel 46

Door de certificeringsautoriteit in te dienen documenten

1. De in artikel 60, onder a), van de basisverordening bedoelde gecertificeerde uitgavenstaten en betalingsaanvragen worden opgesteld volgens het in bijlage IX bij deze verordening vastgestelde model en bij de Commissie ingediend.

2. Met ingang van 2008 doet de certificeringsautoriteit uiterlijk op 31 maart van elk jaar de Commissie een overzicht toekomen volgens het model in bijlage X, met voor elk prioritair zwaartepunt van het operationele programma:

a) de bedragen die op de in het voorgaande jaar ingediende uitgavenstaten zijn geschrapt naar aanleiding van de volledige of gedeeltelijke intrekking van de overheidsbijdrage voor een concrete actie;

b) de geïnde bedragen die op deze uitgavenstaten in mindering zijn gebracht;

c) een overzicht van de per 31 december van het voorgaande jaar te innen bedragen, ingedeeld volgens het jaar waarin de inningsopdrachten werden afgegeven.

3. Om over te gaan tot de gedeeltelijke afsluiting van het operationele programma doet de certificeringsautoriteit de Commissie de in artikel 85 van de basisverordening bedoelde uitgavenstaat toekomen volgens het model in bijlage XI bij deze verordening.

Artikel 47

Beschrijving van de beheers- en controlesystemen

De beschrijving van de beheers- en controlesystemen voor het in artikel 71, lid 1, van de basisverordening bedoelde operationele programma bevat informatie over de in artikel 57 van die verordening genoemde punten, alsook de in de artikelen 48 en 49 van de onderhavige verordening genoemde informatie.

Deze informatie wordt overeenkomstig het model in deel A van bijlage XII bij deze verordening ingediend.

Artikel 48

Informatie betreffende de beheersautoriteit, de certificeringsautoriteit en de bemiddelende instanties

De lidstaat verstrekt de Commissie de volgende informatie met betrekking tot de beheersautoriteit, de certificeringsautoriteit en elke bemiddelende instantie:

a) een beschrijving van de aan hen toevertrouwde taken;

b) hun organisatieschema, een beschrijving van de taakverdeling tussen of binnen hun afdelingen en het indicatieve aantal posten dat hun is toegewezen;

c) de procedures voor de selectie en goedkeuring van concrete acties;

d) de procedures volgens welke de verzoeken tot terugbetaling van de begunstigden worden ontvangen, geverifieerd en gevalideerd, en met name de in artikel 39 voor verificatiedoeleinden vastgestelde regels en procedures, en de procedures volgens welke betalingen aan begunstigden worden goedgekeurd, uitgevoerd en geboekt;

e) de procedures volgens welke uitgavenstaten worden opgesteld, gecertificeerd en bij de Commissie ingediend;

f) een verwijzing naar de schriftelijke procedures die voor de toepassing van de punten c), d) en e) zijn vastgesteld;

g) de door de lidstaat vastgestelde subsidiabiliteitsregels die op het operationele programma van toepassing zijn;

h) het systeem om de in artikel 40, lid 1, bedoelde gedetailleerde boekhoudkundige gegevens en gegevens over de uitvoering van concrete acties in het kader van het operationele programma bij te houden.

Artikel 49

Informatie betreffende de auditautoriteit en de in artikel 61, lid 3, van de basisverordening bedoelde instanties

Met betrekking tot de auditautoriteit en de in artikel 61, lid 3, van de basisverordening bedoelde instanties verstrekt de lidstaat de Commissie de volgende informatie:

a) een beschrijving van hun respectieve taken en onderlinge verbanden;

b) het organisatieschema van de auditautoriteit en van elk van de instanties die betrokken zijn bij de uitvoering van audits voor het operationele programma, met een beschrijving van de wijze waarop hun onafhankelijkheid gewaarborgd is, het indicatieve aantal toegewezen posten en de vereiste kwalificaties of ervaring;

c) de procedures voor het toezicht op de uitvoering van aanbevelingen en corrigerende maatregelen naar aanleiding van auditverslagen;

d) indien van toepassing, de procedures voor het toezicht van de auditautoriteit op de werkzaamheden van de instanties die bij de uitvoering van audits voor het operationele programma zijn betrokken;

e) de procedures voor de opstelling van het jaarlijkse controleverslag en de afsluitingsverklaring.

Artikel 50

Evaluatie van de beheers- en controlesystemen

1. Het in artikel 71, lid 2, van de basisverordening bedoelde verslag is gebaseerd op een onderzoek van de beschrijving van de systemen, van relevante documenten over de systemen, van het systeem voor het bijhouden van de boekhoudkundige gegevens en van de gegevens over de uitvoering van concrete acties, en op gesprekken met de personeelsleden van de belangrijkste instanties die door de auditautoriteit of andere voor het verslag verantwoordelijke instantie belangrijk worden geacht om de informatie aan te vullen, te verduidelijken of te verifiëren.

2. Het in artikel 71, lid 2, van de basisverordening bedoelde advies over de conformiteit wordt opgesteld overeenkomstig het model in deel B van bijlage XII bij deze verordening.

3. Indien de betrokken beheers- en controlesystemen grotendeels dezelfde zijn als die welke voor de krachtens Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (22) goedgekeurde bijstand zijn opgezet, mag bij de opstelling van het verslag en advies uit hoofde van artikel 71, lid 2, van de basisverordening rekening worden gehouden met de resultaten van de audits die voor die systemen door nationale en communautaire auditors zijn uitgevoerd.

AFDELING 2

Afwijkingen met betrekking tot de controle van in artikel 2 bedoelde operationele programma's

Artikel 51

Algemene afwijkingen

1. Met betrekking tot de in artikel 2 bedoelde operationele programma's hoeft de auditautoriteit geen auditstrategie overeenkomstig artikel 61, lid 1, onder c), van de basisverordening bij de Commissie in te dienen.

2. Wanneer het in artikel 71, lid 2, van de basisverordening bedoelde advies over de conformiteit geen bezwaren bevat of wanneer de bezwaren zijn ingetrokken naar aanleiding van genomen corrigerende maatregelen, kan de Commissie met betrekking tot de in artikel 2 van deze verordening bedoelde operationele programma's concluderen:

a) dat zij hoofdzakelijk op het overeenkomstig artikel 61, lid 1, onder e), ii), van de basisverordening uitgebrachte advies kan vertrouwen wat de effectieve werking van de systemen betreft, en

b) dat zij alleen audits ter plaatse zal uitvoeren als er aanwijzingen zijn van tekortkomingen in de systemen die van invloed zijn op de ten overstaan van de Commissie gecertificeerde uitgaven in een jaar waarvoor een in artikel 61, lid 1, onder e), ii), van de basisverordening bedoeld advies is uitgebracht dat geen bezwaren met betrekking tot dergelijke tekortkomingen bevat.

3. Wanneer de Commissie tot de in lid 2 bedoelde conclusie komt, stelt zij de betrokken lidstaat daarvan in kennis.

Indien er aanwijzingen van tekortkomingen zijn, kan de Commissie eisen dat de betrokken lidstaat audits uitvoert overeenkomstig artikel 72, lid 3, van de basisverordening of kan zij eigen audits uitvoeren uit hoofde van artikel 72, lid 2, van die verordening.

Artikel 52

Oprichting van instanties en vaststelling van procedures overeenkomstig nationale wetgeving

1. Met betrekking tot de in artikel 2 genoemde operationele programma's kan een lidstaat naast de in artikel 51 bedoelde algemene afwijkingen gebruikmaken van de mogelijkheid om overeenkomstig nationale regels de instanties op te richten en procedures vast te stellen voor:

a) de functies van de beheersautoriteiten wat de verificatie betreft van de overeenkomstig artikel 59, onder b), van de basisverordening gedeclareerde uitgaven voor producten en diensten waarvoor medefinanciering is verleend;

b) de functies van de certificeringsautoriteit, overeenkomstig artikel 60 van de basisverordening; en

c) de functies van de auditautoriteit, overeenkomstig artikel 61 van de basisverordening.

2. Indien een lidstaat gebruikmaakt van de in lid 1 bedoelde mogelijkheid, hoeft zij geen certificeringsautoriteit en auditautoriteit aan te stellen overeenkomstig artikel 58, lid 1, onder b) en c), van de basisverordening.

3. Indien een lidstaat gebruikmaakt van de in lid 1 van dit artikel bedoelde mogelijkheid, zijn de bepalingen van artikel 71 van de basisverordening van overeenkomstige toepassing.

Artikel 53

Specifieke bepalingen voor overeenkomstig het nationale recht opgerichte instanties en vastgestelde procedures

1. Dit artikel is van toepassing op operationele programma's waarvoor een lidstaat gebruik heeft gemaakt van de bij artikel 52, lid 1, geboden mogelijkheid.

2. De in artikel 39, lid 2, bedoelde verificaties worden uitgevoerd door de in artikel 52, lid 1, bedoelde nationale instanties.

3. De in artikel 61, lid 1, onder b), van de basisverordening bedoelde audits van concrete acties worden uitgevoerd volgens de nationale procedures. De artikelen 42 en 43 van deze verordening zijn niet van toepassing.

4. Artikel 44, leden 2 tot en met 5, is van overeenkomstige toepassing op de opstelling van de door de in artikel 52, lid 1, bedoelde nationale instanties afgegeven documenten.

Het jaarlijkse controleverslag en het jaarlijkse advies worden opgesteld volgens de modellen in bijlage VI.

5. De in artikel 46, lid 2, vastgestelde verplichtingen worden uitgevoerd door de in artikel 52, lid 1, bedoelde nationale instanties.

De uitgavenstaat wordt opgesteld volgens de modellen in de bijlagen IX en XI.

6. De informatie die moet worden opgenomen in de beschrijving van de in de artikelen 47, 48 en 49 bedoelde beheers- en controlesystemen omvat zo nodig de informatie betreffende de in artikel 52, lid 1, bedoelde nationale instanties.

HOOFDSTUK VIII

ONREGELMATIGHEDEN

Artikel 54

Definities

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt verstaan onder:

a) „economische subject”: elke natuurlijke of rechtspersoon of andere instantie die betrokken is bij de uitvoering van bijstand uit het EVF, met uitzondering van de lidstaten in de uitoefening van hun prerogatieven van openbaar gezag;

b) „eerste administratieve of gerechtelijke vaststelling”: de eerste schriftelijke beoordeling door een bevoegde administratieve of gerechtelijke autoriteit waarin op basis van concrete feiten wordt geconcludeerd tot het bestaan van een onregelmatigheid, onverminderd de mogelijkheid dat deze conclusie naderhand, in het licht van de ontwikkelingen in de administratieve of de gerechtelijke procedure, moet worden herzien of ingetrokken;

c) „vermoeden van fraude”: onregelmatigheid die aanleiding geeft tot het inleiden van een administratieve of gerechtelijke procedure in de lidstaat om na te gaan of er sprake is van een opzettelijke gedraging, in het bijzonder van fraude in de zin van artikel 1, lid 1, onder a), van de overeenkomst, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (23);

d) „faillissement”: een van de in artikel 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad (24) omschreven insolventieprocedures.

Artikel 55

Eerste melding — afwijkingen

1. Onverminderd de verplichtingen uit hoofde van artikel 70 van de basisverordening zenden de lidstaten de Commissie binnen twee maanden na afloop van elk kwartaal een overzicht toe van de onregelmatigheden waarvoor een eerste administratieve of gerechtelijke vaststelling is opgemaakt.

In dat overzicht verstrekken zij in elk geval nadere gegevens omtrent:

a) het EVF, de doelstelling, het operationele programma, het prioritaire zwaartepunt en de betrokken concrete actie, alsmede de CCI-code (code commun d’identification);

b) de bepaling waarop inbreuk werd gemaakt;

c) de datum waarop voor het eerst de inlichtingen werden verkregen die hebben geleid tot het vermoeden dat een onregelmatigheid werd begaan, en de bron van die inlichtingen;

d) de bij de onregelmatigheid toegepaste praktijken;

e) voor zover van toepassing, de aspecten van die praktijken die aanleiding geven tot een vermoeden van fraude;

f) de wijze waarop de onregelmatigheid werd ontdekt;

g) voor zover van toepassing, de betrokken lidstaten en de betrokken derde landen;

h) het tijdstip waarop of de periode waarin de onregelmatigheid werd begaan;

i) de nationale diensten of instanties die de onregelmatigheid officieel hebben vastgesteld en de diensten die verantwoordelijk zijn voor de administratieve en/of gerechtelijke afhandeling;

j) de datum van de eerste administratieve of gerechtelijke vaststelling van de onregelmatigheid;

k) de identiteit van de natuurlijke en/of rechtspersonen en/of andere instanties die bij de zaak zijn betrokken, behalve indien deze informatie, gezien de aard van de desbetreffende onregelmatigheid, voor de bestrijding van onregelmatigheden geen nut heeft;

l) het totale budget en de overheidsbijdrage die voor de concrete actie zijn goedgekeurd, en de verdeling van de medefinanciering tussen communautaire en nationale bijdrage;

m) het met de onregelmatigheid gemoeide bedrag van de overheidsbijdrage en de overeenkomstige communautaire bijdrage die gevaar loopt;

n) indien nog geen enkele betaling van de overheidsbijdrage aan de onder k) bedoelde personen of andere instanties heeft plaatsgevonden, de bedragen die onverschuldigd zouden zijn betaald mocht de onregelmatigheid niet zijn ontdekt;

o) de eventuele opschorting van de betalingen en de terugvorderingsmogelijkheden;

p) de aard van de onrechtmatige uitgave.

2. In afwijking van lid 1 behoeven de volgende gevallen niet te worden gemeld:

a) gevallen waarin de enige onregelmatigheid erin bestaat dat een concrete actie in het medegefinancierde operationele programma geheel of gedeeltelijk niet wordt uitgevoerd wegens faillissement van de begunstigde;

b) gevallen die door de begunstigde spontaan ter kennis van de beheers- of certificeringsautoriteit worden gebracht voordat zij door een van beide worden ontdekt, hetzij vóór, hetzij na betaling van de overheidsbijdrage;

c) gevallen die door de beheers- of certificeringsautoriteit worden ontdekt en rechtgezet vóór uitbetaling van de overheidsbijdrage aan de begunstigde en vóór opneming van de uitgave in de aan de Commissie voorgelegde uitgavenstaat.

Onregelmatigheden voorafgaand aan een faillissement en elk vermoeden van fraude moeten echter wel worden gemeld.

3. Ingeval sommige van de in lid 1 bedoelde gegevens, met name die omtrent de bij de onregelmatigheid toegepaste praktijken en de wijze waarop de onregelmatigheid werd ontdekt, niet beschikbaar zijn, vullen de lidstaten die gegevens voor zover mogelijk aan wanneer zij de Commissie de volgende kwartaallijsten toezenden.

4. Indien de nationale bepalingen in geheimhouding van het onderzoek voorzien, kunnen deze inlichtingen slechts met toestemming van de bevoegde rechterlijke instantie worden medegedeeld.

5. Indien een lidstaat geen onregelmatigheden als bedoeld in lid 1 te melden heeft, doet hij de Commissie daarvan binnen de in dat lid genoemde termijn mededeling.

Artikel 56

Dringende gevallen

Elke lidstaat stelt de Commissie en, zo nodig, de andere betrokken lidstaten onverwijld in kennis van de vastgestelde of vermoede onregelmatigheden indien te vrezen valt dat:

a) zij zeer spoedig gevolgen buiten zijn grondgebied zullen hebben, of

b) zij het gebruik van een nieuwe onregelmatige praktijk aan het licht brengen.

Artikel 57

Melding van vervolgmaatregelen en niet-terugvordering

1. Binnen twee maanden na afloop van elk kwartaal stellen de lidstaten de Commissie, onder verwijzing naar eerder gedane meldingen uit hoofde van artikel 55, in kennis van de procedures die naar aanleiding van de medegedeelde onregelmatigheden zijn ingeleid, alsmede van belangrijke wijzigingen die zich tijdens deze procedures hebben voorgedaan.

Deze informatie behelst ten minste het volgende:

a) de bedragen van de verrichte of verwachte terugvorderingen;

b) de ter waarborging van de terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen door de lidstaten getroffen conservatoire maatregelen;

c) alle administratieve en gerechtelijke procedures die met het oog op de terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen en met het oog op de toepassing van sancties zijn ingeleid;

d) de redenen van een eventuele staking van de terugvorderingsprocedures;

e) het eventuele staken van de strafvervolging.

De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de administratieve of gerechtelijke beslissingen met betrekking tot de beëindiging van deze procedures of van de wezenlijke elementen van die beslissingen, en vermelden in het bijzonder of die elementen al dan niet een vermoeden van fraude hebben doen rijzen. In het in punt d) bedoelde geval informeren de lidstaten de Commissie, voor zover mogelijk, voordat een beslissing wordt genomen.

2. Wanneer een lidstaat van oordeel is dat een bedrag niet kan worden teruggevorderd of naar verwachting niet zal worden teruggevorderd, geeft hij door middel van een speciale kennisgeving het bedrag aan dat niet kan worden teruggevorderd, alsmede de feiten met betrekking tot het besluit inzake de toedeling van het verloren gegane bedrag uit hoofde van artikel 70, lid 2, van de basisverordening.

Deze gegevens moeten voldoende gedetailleerd zijn om de Commissie in staat te stellen zo spoedig mogelijk en na overleg met de autoriteiten van de betrokken lidstaten een dergelijk besluit te nemen.

De kennisgeving omvat ten minste:

a) een afschrift van het toekenningsbesluit;

b) de datum van de laatste betaling aan de begunstigde;

c) een afschrift van het verzoek tot terugbetaling;

d) in het geval van krachtens artikel 55, lid 2, meldingsplichtige faillissementen, een afschrift van het document waarin de insolventie van de begunstigde formeel wordt vastgesteld;

e) een beknopte beschrijving van de maatregelen die de lidstaat heeft genomen om de betrokken bedragen terug te vorderen, met opgave van de datum van elke maatregel.

3. In het in lid 2 bedoelde geval kan de Commissie de lidstaat uitdrukkelijk verzoeken de terugvorderingsprocedure voort te zetten.

Artikel 58

Verzending langs elektronische weg

De in de artikelen 55 en 56 en artikel 57, lid 1, bedoelde inlichtingen worden zoveel mogelijk langs elektronische weg, via een beveiligde verbinding en met gebruikmaking van de specifieke, door de Commissie ter beschikking gestelde applicatie verzonden.

Artikel 59

Terugbetaling van gerechtskosten

Indien de bevoegde autoriteiten van een lidstaat op uitdrukkelijk verzoek van de Commissie besluiten om ter terugvordering van onverschuldigd uitbetaalde bedragen een gerechtelijke procedure in te leiden dan wel deze voort te zetten, kan de Commissie zich ertoe verbinden om, tegen overlegging van bewijsstukken, de gerechts- en proceskosten volledig of ten dele aan de lidstaat terug te betalen, ook indien deze procedure niet tot het beoogde resultaat leidt.

Artikel 60

Contacten met de lidstaten

1. De Commissie onderhoudt met de belanghebbende lidstaten de geëigende contacten teneinde de verstrekte gegevens omtrent de in artikel 55 bedoelde onregelmatigheden en de in artikel 57 bedoelde procedures, en in het bijzonder omtrent de mogelijkheden tot terugvordering, aan te vullen.

2. Afgezien van de in lid 1 bedoelde contacten, licht de Commissie de lidstaten in wanneer de aard van de onregelmatigheid doet vermoeden dat identieke of soortgelijke praktijken in andere lidstaten zouden kunnen voorkomen.

3. De Commissie organiseert op Gemeenschapsniveau voorlichtingsbijeenkomsten voor de vertegenwoordigers van de lidstaten, teneinde tezamen met hen de op grond van de artikelen 55, 56 en 57 en lid 1 van dit artikel verkregen inlichtingen te onderzoeken. Dit onderzoek spitst zich toe op de lessen die daaruit kunnen worden getrokken wat de onregelmatigheden, de preventieve maatregelen en de vervolging betreft.

4. Ingeval bij de toepassing van bepaalde geldende bepalingen een leemte aan het licht komt die de belangen van de Gemeenschap schaadt, treden de lidstaten en de Commissie hetzij op verzoek van een van hen, hetzij op verzoek van de Commissie, met elkaar in overleg teneinde deze leemte te verhelpen.

Artikel 61

Gebruik van informatie

De Commissie kan alle door de lidstaten krachtens deze verordening medegedeelde gegevens van algemene of operationele aard gebruiken om risicoanalysen te verrichten en kan op grond van de verkregen gegevens rapporten opstellen en waarschuwingssystemen ontwikkelen om een efficiëntere risico-identificatie mogelijk te maken.

Artikel 62

Verstrekking van informatie aan comités

De Commissie stelt de lidstaten, in het kader van het bij Besluit 94/140/EG van de Commissie (25) opgerichte Raadgevend Comité coördinatie fraudebestrijding, regelmatig op de hoogte van de orde van grootte van de met de ontdekte onregelmatigheden gemoeide bedragen, alsmede van de verschillende soorten onregelmatigheden, ingedeeld naar aard en onder vermelding van het aantal ervan. Het in artikel 101 van de basisverordening genoemde comité wordt eveneens op de hoogte gesteld.

Artikel 63

Onregelmatigheden onder de rapportagedrempel

1. Wanneer de onregelmatigheden betrekking hebben op ten laste van de Gemeenschapsbegroting komende bedragen van minder dan 10 000 euro, delen de lidstaten de in de artikelen 55 en 57 bedoelde inlichtingen alleen aan de Commissie mee indien zij uitdrukkelijk daarom verzoekt.

Overeenkomstig artikel 60, onder f), van de basisverordening houden de lidstaten evenwel een boekhouding bij van bedragen onder deze drempel die terugvorderbaar zijn en van de bedragen die zijn geïnd of geschrapt naar aanleiding van de intrekking van de bijdrage voor een concrete actie, en storten zij de geïnde bedragen terug in de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.

Onverminderd de rechtstreeks uit artikel