Rechter bij het Hooggerechtshof sinds november 2020. Voormalig hoofd van de revolutionaire rechtbank van Teheran, afdeling 28. Hij wordt ook verantwoordelijk geacht voor veroordelingen van leden van de Baha'i-gemeenschap. Was belast met rechtszaken in verband met de afloop van de verkiezingen. Heeft tijdens oneerlijke processen langdurige gevangenisstraffen uitgesproken voor maatschappelijke en politieke activisten en journalisten en verscheidene doodstraffen tegen manifestanten en maatschappelijke en politieke activisten.

In november 2014 is zijn betrokkenheid bij de dood van gedetineerden officieel erkend door de Iraanse autoriteiten. Op 19 augustus 2015 is hij door een Iraanse rechtbank vrijgesproken voor aanklachten met betrekking tot de foltering en het overlijden van drie jonge mannen in het detentiecentrum van Kahrizak in 2009. Veroordeeld tot gevangenisstraf in 2017 en vrijgelaten in september 2019. In augustus 2021 deed het Hooggerechtshof van Iran een uitspraak waarbij Said Mortazavi volledig werd gesteund en zijn eerdere gevangenisstraf van twee jaar ongedaan werd gemaakt.

Hoofd van het socialezekerheidsstelsel van 2011 tot 2013. Hoofdaanklager van Teheran tot augustus 2009. Als hoofdaanklager van Teheran vaardigde hij een algemeen bevel uit voor de detentie van honderden activisten, journalisten en studenten. In januari 2010 werd hij bij een parlementair onderzoek rechtstreeks verantwoordelijk gehouden voor de detentie van drie gevangenen die in gevangenschap zijn overleden. Geschorst in augustus 2010 na onderzoek door de Iraanse justitiële autoriteiten naar zijn betrokkenheid bij de dood van drie mannen die na de verkiezingen op zijn bevel zijn gedetineerd.

In 2018 bleek uit verslagen dat hij is doorgegaan met het uitvaardigen van soortgelijke vonnissen zonder de procedures voor eerlijk verhoor in acht te nemen.

Rechter bij afdeling 4 van de bijzondere rechtbank voor financiële misdrijven sinds 2019. Voormalig hoofd van de revolutionaire rechtbank van Teheran, afdeling 15. Rechter in de rechtbank van Teheran. Was belast met de zaken in verband met de afloop van de verkiezingen en zat in de zomer van 2009 als rechter de “schijnprocessen” voor, waarbij hij twee monarchisten ter dood veroordeelde. Heeft meer dan honderd politieke gevangenen, mensenrechtenactivisten en demonstranten tot lange gevangenisstraffen veroordeeld.

Chef-staf van de Iraanse president Raisi sinds augustus 2021. Woordvoerder van justitie van april 2019 tot juli 2021. Voormalig hoofd van de justitiële autoriteiten te Teheran. Voormalig hoofd van het Iraanse gevangeniswezen. In die hoedanigheid was hij medeplichtig aan de massale detentie van politieke demonstranten en aan het toedekken van misbruiken in het gevangenissysteem.

In 2010 schorste hij de activiteiten van twee hervormingsgezinde politieke partijen die banden hebben met Moussavi, het Islamic Iran Participation Front en de Islamic Revolution Mujahedeen Organisation. Vanaf 2009 heeft hij stelselmatig en continu alle niet-gouvernementele bijeenkomsten verboden, wat neerkomt op het ontzeggen van het grondwettelijk recht op betogen, en wat heeft geleid tot talrijke aanhoudingen van vreedzame demonstranten, in strijd met het recht op vrijheid van vergadering.

Sinds 2015, hoofd van afdeling 5 en verantwoordelijk voor de eenzame opsluiting in de Rajaee Shahr-gevangenis, die op de EU-lijst staat; voormalig directeur van afdeling 1 van de Rajaee Shahr-gevangenis in Karaj tot juli 2010. Verscheidene voormalige gedetineerden hebben hem beschuldigd van foltering, en aangeklaagd dat hij heeft bevolen om gevangenen medische bijstand te weigeren. Uit het opgetekende relaas van een gedetineerde van de Rajaee Shahr blijkt dat hij zwaar werd geslagen door alle bewakers, met volledig medeweten van Akharian. Er is tijdens het directeurschap van Akharian ook ten minste één geval van mishandeling en overlijden van een gedetineerde gemeld, Mohsen Beikvand. Beikvand stierf in september 2010. Andere gevangenen beweren op geloofwaardige wijze dat hij in opdracht van Hassan Akharian is omgebracht.

Minister van Justitie tot en met 25 augustus 2021. Voormalig directeur van het bureau voor speciale onderzoeken. Viceminister van Binnenlandse Zaken en hoofd van het openbaar register tot juli 2016. Adviseur bij de Tuchtraad voor rechters in april 2014. Voormalig hoofd van de justitiële autoriteiten te Teheran. Als hoofd van de justitiële autoriteiten te Teheran was hij verantwoordelijk voor schendingen van de mensenrechten, willekeurige aanhoudingen, het ontzeggen van rechten aan gevangenen en een hoog aantal executies.

Hoofd van de “Ashiyaneh” cyber group, die gelieerd is aan het Iraanse regime. “Ashiyaneh Digital Security”, opgericht door Behrouz Kamalian, is verantwoordelijk voor intensieve cyberaanvallen tegen zowel binnenlandse tegenstanders en hervormers als buitenlandse instellingen. Via haar activiteiten heeft Kamalians organisatie “Ashiyaneh” het regime bijgestaan bij de repressie van de oppositie, waarbij in 2009 talrijke mensenrechtenschendingen zijn begaan. Zowel Kamalian als de “Ashiyaneh” cyber group hebben hun activiteiten tot ten minste december 2021 voortgezet.

Opperrechter van de provincie Oost-Azerbeidzjan. Voormalig aanklager te Tabriz van 2010 tot 2019. Hij was betrokken bij de zaak van Sakineh Mohammadi-Ashtiani en is medeplichtig aan ernstige schendingen van het recht op een behoorlijke rechtsgang.

Eerste plaatsvervangend adviseur van de justitiële autoriteiten en rechter bij het Hooggerechtshof (hoofd van afdeling 41 van het Hooggerechtshof, die zich voornamelijk bezighoudt met veiligheidsdelicten en drugs). Plaatsvervangend procureur-generaal van Iran (2007-2015). In die rol was hij verantwoordelijk voor rechtszaken met betrekking tot de protesten na de verkiezingen in 2009, waarbij de mensenrechten niet zijn geëerbiedigd. In deze functie liet hij ook buitensporige bestraffing van drugsdelicten toe.

Hoofd van de bestuursrechtbank tot april 2021. Hij was als hoofd van de militaire rechtbank medeplichtig aan de onderdrukking van vreedzame betogingen in 2009.

Minister van Cultuur, Ambachten en Toerisme sinds 25 augustus 2021. Lid van de Hoge Raad voor cyberspace en de Raad van de culturele revolutie sinds 2014. Voormalig hoofd van de nationale omroep (Islamic Republic of Iran Broadcasting - IRIB) tot november 2014. Als hoofd van de IRIB was hij verantwoordelijk voor het volledige programmabeleid. De IRIB heeft in augustus 2009 en december 2011 een aantal gedwongen bekentenissen van gevangenen en een reeks “schijnprocessen” uitgezonden. Deze vormen een duidelijke schending van de internationale bepalingen inzake een eerlijk proces en het recht op een behoorlijke rechtsgang.

Hoofd van de Raad van geschiktheid en oordeel (“Expediency Council”) sinds 29 december 2018. Voormalig lid van de Nationale Garde (tot september 2021). Voormalig hoofd van de justitiële autoriteiten (2009 tot 2019). Moet, als hoofd van de justitiële autoriteiten, zijn fiat geven voor en handtekening plaatsen onder elke straf in verband met qisas (schuldvergeldingsvonnissen), hodoud (misdaden tegen God) en ta'zirat (misdaden tegen de staat). Hieronder vallen de doodstraf, geselingen en amputaties. In dit verband heeft hij persoonlijk zijn handtekening geplaatst onder talrijke doodstraffen, in strijd met internationale normen, waaronder stenigingen, executies door ophanging, executies van minderjarigen, en publieke executies, bijvoorbeeld van gevangenen die voor een publiek van duizenden aan bruggen zijn opgehangen. Derhalve heeft hij bijgedragen aan een groot aantal executies. Hij heeft tevens toestemming gegeven voor lijfstraffen, zoals amputaties en de toediening van druppels zuur in de ogen van veroordeelden. Sinds Sadeq Larijani in functie is, is het aantal willekeurige aanhoudingen van politieke gevangenen, mensenrechtenverdedigers en minderheden aanzienlijk toegenomen. Sadeq Larijani draagt tevens de verantwoordelijkheid voor systemische tekortkomingen op het gebied van het recht op een eerlijk proces in het Iraanse rechtssysteem.

Vicepresident van Iran en hoofd van het presidentieel bureau sinds 5 september 2021. Hoofd van de vastgoedafdeling van de Mostazafan Foundation, die rechtstreeks werd geleid door de hoogste leider Khamenei, van 16 september 2019 tot september 2021. Tot november 2019 directeur van de afdeling Teheran van de Stichting Astan Qods Razavi. Voormalig burgemeester van de op een na grootste stad van Iran, Mashhad, waar regelmatig openbare executies plaatsvinden. Voormalig viceminister van Binnenlandse Zaken, belast met Politieke Zaken, benoemd in 2009. Als zodanig was hij verantwoordelijk voor het organiseren van de onderdrukking van personen die opkwamen voor hun legitieme rechten, zoals de vrijheid van meningsuiting. Later benoemd tot hoofd van de Iraanse kiescommissie voor de parlementsverkiezingen in 2012 en de presidentsverkiezingen in 2013.

Adjunct-Aanklager in de provincie Karaj, regio Alborz, in de periode 2010-2016. Verantwoordelijk voor ernstige schendingen van de mensenrechten; was onder meer betrokken bij de terechtstelling van een minderjarige.

Adjunct-directeur Gezondheid, Correctie en Onderwijs van de gevangenissen van Teheran. Voormalig hoofd van de gevangenis van Evin (2012-2015). Tijdens zijn termijn gingen de omstandigheden in de gevangenis erop achteruit en werden meer mishandelingen van gevangenen gemeld. In oktober 2012 zijn negen vrouwelijke gevangenen in hongerstaking gegaan uit protest tegen de schending van hun rechten en hun gewelddadige behandeling door gevangenisbewakers.

Rechter bij afdeling 54 van de revolutionaire rechtbank van Teheran en afdeling 4 van de revolutionaire rechtbank van Ahwaz; heeft vier Arabische politieke gevangenen - Taha Heidarian, Abbas Heidarian, Abd al-Rahman Heidarian (drie broers) en Ali Sharifi - ter dood veroordeeld. De betrokkenen zijn gearresteerd, gemarteld en opgehangen zonder behoorlijke rechtsgang. Deze gevallen, en het ontbreken van een behoorlijke rechtsgang, staan vermeld in een verslag van de speciale VN-rapporteur voor de mensenrechten in Iran van 13 september 2012, alsmede in het verslag over Iran van de secretaris-generaal van de VN van 22 augustus 2012.

83.

JAFARI, Asadollah

Geslacht: man

Huidig procureur-generaal in Isfahan. In deze functie gaf hij opdracht tot gewelddadig optreden tegen demonstranten die in november 2021 op straat kwamen om te protesteren tegen watertekorten. Volgens sommige berichten heeft Jafari aangekondigd dat er een speciaal bureau zal worden opgericht om een onderzoek in te stellen tegen de gearresteerde demonstranten. Als voormalig aanklager van de provincie Mazandaran vorderde Jafari de doodstraf in door hem gevoerde rechtszaken, wat heeft geleid tot vele executies, ook in het openbaar, en in omstandigheden waar het opleggen van de doodstraf strijdig is met de internationale mensenrechten doordat zij een onevenredige en buitensporige straf vormt. Was ook verantwoordelijk voor onrechtmatige arrestaties en schendingen van de rechten van Bahá’í-gedetineerden, vanaf de arrestatie tot de eenzame opsluiting in het detentiecentrum van de inlichtingendiensten.