Beschikking van de Commissie

van 25 oktober 2000

betreffende de door de regio Sardinië (Italië) ten uitvoer gelegde steunmaatregel voor de bevordering en valorisatie van de biologische landbouw

(kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 3153)

(Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

(2001/105/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 88, lid 2, eerste alinea,

Na de belanghebbenden overeenkomstig het bovengenoemde artikel te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken,

Overwegende hetgeen volgt:

I. Procedure

(1) Bij brief van 3 maart 1994, geregistreerd op 17 maart 1994, heeft de Permanente Vertegenwoordiging van Italië bij de Europese Unie, overeenkomstig artikel 93 (thans artikel 88), lid 3, van het Verdrag, mededeling gedaan van regionale wet nr. 9/94 houdende vaststelling van bepalingen voor de bevordering en valorisatie van de biologische landbouw (hierna "de regionale wet" genoemd). Het dossier is geregistreerd onder nummer N 167/94.

(2) Bij brieven van 25 april 1994 en van 23 augustus 1994 heeft de Commissie verzocht om aanvullende inlichtingen over deze wet. De Italiaanse autoriteiten hebben hierop geantwoord met hun brieven van 14 juli 1994 en 17 oktober 1994 en met een faxbericht van 14 februari 1995.

(3) Uit de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte gegevens is gebleken dat de bij de regionale wet ingestelde steunmaatregel al vóór de kennisgeving ervan in werking was getreden.

(4) Om deze reden is de bij de regionale wet ingestelde steunmaatregel, waaraan het nummer N 167/94 was toegekend, geschrapt uit het register van aangemelde steunmaatregelen en ingeschreven in het register van niet-aangemelde steunmaatregelen onder nummer NN 139/94.

(5) Bij brief van 27 juli 1995 heeft de Commissie Italië in kennis gesteld van haar besluit om de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden ten aanzien van de bij artikel 9 en artikel 12, lid 1, van de regionale wet ingestelde steunmaatregel.

(6) Het besluit van de Commissie om de procedure in te leiden is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen(1). De Commissie heeft alle belanghebbenden aangemaand haar hun opmerkingen betreffende de steunmaatregel toe te zenden.

(7) De Commissie heeft in dit verband van de betrokken partijen geen opmerkingen ontvangen.

II. Beschrijving

(8) Artikel 9, lid 1, van de regionale wet voorziet in de toekenning van kapitaalsubsidies met een intensiteit van 60 % van de toegestane uitgaven voor de uitvoering van werkzaamheden ter verbetering van voor biologische landbouw gebruikte grond.

(9) De steun waarin artikel 9, lid 1, voorziet, is tevens bedoeld voor de toepassing van systemen en technieken voor de biologische verwerking van landbouwproducten.

(10) In artikel 9, lid 2, van de regionale wet is verder bepaald dat voor de in artikel 9, lid 1, bedoelde investeringen steun in de vorm van leningen tegen verlaagde rentevoet kan worden verstrekt, die bij de in lid 1 bedoelde subsidie mag worden opgeteld tot een totaal van 75 % van de voor steun in aanmerking komende bedragen.

(11) De bij artikel 9, leden 1 en 2, ingestelde steun kan alleen worden verleend aan landbouwondernemingen waaraan het bij artikel 5 van de regionale wet ingestelde merk is toegekend.

(12) Het betrokken artikel 5 voorziet in de invoering van een collectief regionaal merk van oorsprong en kwaliteit om de door middel van biologische landbouw- en verwerkingstechnieken verkregen producten als zodanig herkenbaar te maken.

(13) Artikel 12, lid 1, van de betrokken wet bepaalt dat de krachtens lid 6, punt 6, van regionale wet nr. 39/73 beschikbare financiële middelen mogen worden gebruikt voor een reclamecampagne voor biologische producten.

(14) Volgens de regionale wet zijn voor de toekenning van steun de volgende bedragen beschikbaar:

- voor de in artikel 9 bedoelde steun, een deel van een bedrag van 1,650 miljard ITL (ongeveer 852000 EUR) per jaar, waarmee ook de in de artikelen 10 en 11 van de wet bedoelde steun moet worden gefinancierd, waartegen de Commissie geen bezwaar heeft gemaakt,

- voor de in artikel 12, lid 1, bedoelde steun een deel van een bedrag van 410 miljoen ITL (ongeveer 211750 EUR) voor 1994 en van 210 miljoen ITL (ongeveer 108450 EUR) voor de volgende jaren, dat eveneens dient ter financiering van de in artikel 2, artikel 6, onder c), artikel 8 en artikel 12, lid 2, van de wet bedoelde steun, waartegen de Commissie geen bezwaar heeft gemaakt.

(15) De Commissie heeft de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag ingeleid omdat zij twijfelde aan de verenigbaarheid van de regeling met de gemeenschappelijke markt. Deze twijfel hield verband met de volgende punten:

Wat artikel 9 betreft

(16) De in artikel 9, leden 1 en 2, bedoelde steun zou enerzijds worden gebruikt voor het uitvoeren van werkzaamheden voor de verbetering van grond en anderzijds voor investeringen in de verwerking van biologische producten.

(17) De steun voor de verbetering van grond (primaire productiesector) viel onder de werkingssfeer van Verordening (EEG) nr. 2328/91 van de Raad van 15 juli 1991 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur(2), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 409/97(3), en moest aan een afzonderlijk onderzoek in het kader van deze verordening worden onderworpen.

(18) Aangezien noch artikel 9, noch de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte informatie voldoende gegevens bevat om vast te stellen of de begunstigden van de steun van artikel 9 voldeden aan de voorwaarden van artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 2328/91, viel de steun hetzij onder artikel 12, lid 1, hetzij onder artikel 12, lid 2, van laatstgenoemde verordening. In het eerste geval zou de steun moeten worden onderzocht aan de hand van de artikelen 92 en 93 (thans 87 en 88) van het Verdrag (in het tweede geval zou het bepaalde in de artikelen 92 en 93 van het Verdrag niet van toepassing zijn, omdat in artikel 35, lid 2, van bovengenoemde verordening is bepaald dat "met uitzondering van artikel 92, lid 2, van het Verdrag [...] de artikelen 92, 93 en 94 van het Verdrag niet van toepassing [zijn] op steunmaatregelen in het kader van [...] artikel 12, leden 2, 3 en 4, [...] van [die] verordening").

(19) Indien artikel 12, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2328/91 zou zijn toegepast, had moeten worden geconcludeerd dat de door de Commissie voor dergelijke investeringen toegestane maximale intensiteit (namelijk 75 % in probleemgebieden in de zin van Richtlijn 75/268/EEG van de Raad en 35 % in andere gebieden) alleen in acht genomen was voor wat de investeringen in probleemgebieden betreft.

(20) Bijgevolg kon de steun die uit hoofde van artikel 9 in de primaire productiesector werd verleend, wat de investeringen in andere dan probleemgebieden betreft, niet als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden beschouwd.

(21) De steun voor investeringen voor de verwerking zoals bedoeld in artikel 9, lid 1, zou in aanmerking kunnen komen voor de in artikel 92, lid 3, onder c), van het Verdrag bedoelde uitzondering als steunmaatregel om de ontwikkeling van de betrokken sectoren te vergemakkelijken, zonder dat het handelsverkeer zodanig wordt veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad, om de hiernavolgende redenen.

1. Deze steun kan worden geacht te voldoen aan de selectiecriteria van punt 2 van de bijlage bij Beschikking 90/342/EEG van de Commissie van 7 juni 1990 tot vaststelling van de selectiecriteria voor investeringen ter verbetering van de voorwaarden inzake verwerking en afzet van land- en bosbouwproducten(4) (die naar analogie van toepassing zijn bij hantering van de mededingingsregels), aangezien de Italiaanse autoriteiten zich ertoe hebben verbonden de in punt 2 van de bijlage bij Beschikking 90/342/EEG genoemde sectorale beperkingen in acht te zullen nemen.

2. De intensiteit van de steun is lager dan de maxima die de Commissie normaliter voor dergelijke steun in de regio's van doelstelling 1 toestaat.

(22) Alleen landbouwondernemingen waaraan het in artikel 5 van de regionale wet bedoelde merk is toegekend, komen echter in aanmerking voor de in artikel 9 bedoelde steun. Het betrokken merk is een regionaal merk dat tegelijk verwijst naar de oorsprong en naar de biologische kwaliteit van de producten. Het feit dat dit merk wordt toegevoegd aan de aanduiding "biologische teelt" en deze aanduiding niet vervangt, is in geen geval van invloed op de band ervan met de oorsprong van de producten, temeer daar artikel 5, lid 6, van de regionale wet voorziet in een sanctie indien het betrokken merk zou worden gebruikt voor niet met biologische technieken geteelde producten, of producten die niet uit Sardinië afkomstige grondstoffen bevatten of daaruit zijn verkregen.

(23) De bepalingen van artikel 5 van de regionale wet, die alleen regionale producten bevoordeelt, konden volgens de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen worden beschouwd als een maatregel met dezelfde werking als een niet op grond van artikel 36 (thans artikel 30) van het Verdrag gerechtvaardigde kwantitatieve invoerbeperking, zodat sprake is van een inbreuk op artikel 30 (thans artikel 28) van het Verdrag. Bovendien waren de bepalingen strijdig met artikel 12 van Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen(5), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2020/2000(6), waarin is bepaald dat de lidstaten het in de handel brengen van producten niet mogen beperken noch belemmeren om redenen die verband houden met de productiemethode, de etikettering of de presentatie.

(24) Rekening houdend met deze argumenten leek geen enkele van de uitzonderingen van artikel 92 (thans artikel 87), leden 2 en 3, van het Verdrag van toepassing en leek de steun derhalve van dien aard dat hij de mededinging kon vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kon beïnvloeden.

Wat artikel 12, lid 1, betreft

(25) Met betrekking tot de steun voor reclame voor biologische producten hebben de Italiaanse autoriteiten verklaard dat de criteria van de kadervoorschriften voor nationale steunmaatregelen voor reclame voor landbouwproducten en bepaalde producten die niet onder bijlage II van het EEG-Verdrag vallen, met uitzondering van visserijproducten(7), in acht genomen zullen worden.

(26) Deze verklaring was echter in tegenspraak met een andere verklaring van de Italiaanse autoriteiten, namelijk dat de acties gericht waren op producten van bepaalde particuliere ondernemingen (consorzi di cooperative). In punt 2.2 van de bovengenoemde communautaire kadervoorschriften is echter bepaald dat "het verlenen van steun voor rechtstreekse reclame voor de producten van een bepaalde onderneming of van bepaalde ondernemingen in geen geval kan worden gerechtvaardigd met een beroep op het gemeenschappelijk belang; het zou in zo'n geval louter en alleen gaan om steun voor de bedrijfsvoering, die onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt".

(27) De Italiaanse autoriteiten hadden geen informatie verstrekt over de wijze waarop de voorgenomen reclamecampagne zou worden uitgevoerd. De Commissie beschikte dus over geen enkel element om te concluderen dat de betrokken reclamecampagne geen betrekking had op producten waarvoor het bij artikel 5 ingestelde merk werd gebruikt. Gezien de overwegingen in verband met de op het merk toepasselijke bepalingen (zie overweging 22), leek geen enkele van de uitzonderingen van artikel 92 (thans artikel 87), leden 2 en 3, van het Verdrag van toepassing.

III. Opmerkingen van Italië en reactie van de Commissie

(28) Bij brief van 23 januari 1996, geregistreerd op 31 januari 1996, heeft de Permanente Vertegenwoordiging van Italië bij de Europese Unie het antwoord overgebracht van de Italiaanse autoriteiten op de door de Commissie in de kennisgeving van haar besluit om de procedure in te leiden gegeven argumenten.

(29) Wat de werkzaamheden voor de verbetering van het grondbezit betreft, hebben de Italiaanse autoriteiten aangegeven dat ten aanzien van de geplande steunpercentages een onderscheid zou worden gemaakt tussen probleemgebieden en andere gebieden. Voor de eerstgenoemde categorie zou het percentage 60 % bedragen, voor de tweede 35 %.

(30) In verband met het regionale merk hebben de Italiaanse autoriteiten bij hun antwoord een wetsontwerp gevoegd waarmee artikel 5 van de regionale wet wordt gewijzigd door het merk te vervangen door een lijst zoals bedoeld in artikel 8, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2092/91. Hetzelfde ontwerp voorziet tevens in de wijziging van artikel 9 van de regionale wet door de bepaling dat het regionale merk moet worden gebruikt, te vervangen door een verwijzing naar de vermelding in bovengenoemde lijst.

(31) Ten aanzien van artikel 12, lid 1, hebben de Italiaanse autoriteiten opnieuw verklaard dat de communautaire criteria inzake reclame voor landbouwproducten in acht genomen zouden worden, en hebben zij aangegeven dat het niet langer mogelijk zou zijn bepaalde ondernemingen te bevoordelen, aangezien het regionale merk niet meer zou worden gebruikt, en dat de reclamecampagne ten goede zou komen aan alle overeenkomstig de normen van Verordening (EEG) nr. 2092/91 geproduceerde producten.

(32) Tot slot hebben de Italiaanse autoriteiten laten weten dat de regionale wet niet ten uitvoer was gelegd.

(33) Na deze gegevens te hebben bestudeerd, heeft de Commissie de Italiaanse autoriteiten bij brief van 22 juli 1996 (ref. 29692) verzocht haar de definitieve tekst van het in overweging 30 bedoelde wetsontwerp mee te delen en heeft zij hen op de volgende punten gewezen.

In verband met de in artikel 9, leden 1 en 2, van de regionale wet bedoelde steun, voorzover toegepast in de primaire productiesector

1. In de brief van 27 juli 1995 (zie overweging 5) is benadrukt dat op basis van de gegevens over de begunstigden niet kon worden vastgesteld of in het onderhavige geval artikel 12, lid 1, dan wel artikel 12, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2328/91 als de rechtsgrond voor het onderzoek moest worden beschouwd.

2. Bijgevolg heeft de Commissie de steun onderzocht op basis van de artikelen 92 en 93 (thans 87 en 88) van het Verdrag, in de veronderstelling dat bovengenoemd lid 1 van toepassing is (met andere woorden, dat de begunstigden voldeden aan de voorwaarden van de artikelen 5 tot en met 9 van Verordening (EEG) nr. 2328/91) en is tot de conclusie gekomen dat de steun in het betrokken geval niet verenigbaar was met de gemeenschappelijke markt vanwege een overschrijding van het maximale steunpercentage.

3. Noch de door de Italiaanse regering bij brief van 23 januari 1996 (zie overweging 28) verstrekte informatie, noch het ontwerp tot wijziging van de regionale wet bevat nieuwe gegevens betreffende de inachtneming van de voorwaarden waaraan de begunstigden van de steun moeten voldoen.

4. Bijgevolg kan niet worden uitgesloten dat de betrokken steun onder de werkingssfeer van artikel 12, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2328/91 valt, op grond waarvan de intensiteit van de steun met een kwart moet worden verlaagd ten opzichte van het in artikel 7 van dezelfde verordening genoemde percentage.

In verband met de in artikel 9, leden 1 en 2, van de regionale wet bedoelde steun, voorzover toegepast in de sector verwerking van biologische landbouwproducten

5. Het door de Italiaanse regering meegedeelde wetsontwerp bevat geen enkele verwijzing naar de sectorale beperkingen voor steun ten behoeve van investeringen in de sector verwerking en afzet van landbouwproducten. De nieuwe communautaire kadervoorschriften voor steun ten behoeve van investeringen in deze sector, die op 1 januari 1996 in werking getreden zijn(8), zijn bij brief van 20 oktober 1995 aan de Italiaanse regering meegedeeld.

6. In de gewijzigde tekst van de regionale wet moet derhalve rekening worden gehouden met de nieuwe communautaire bepalingen.

(34) Op haar brief van 22 juli 1996 heeft de Commissie nooit een antwoord ontvangen. De Commissie beschikt derhalve niet over de definitieve tekst van het in overweging 30 bedoelde wetsontwerp.

(35) Bij brief van 23 augustus 2000, geregistreerd op 28 augustus 2000, heeft de Permanente Vertegenwoordiging van Italië bij de Europese Unie de Commissie, overeenkomstig artikel 7, lid 7, van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 (thans artikel 88) van het EG-Verdrag(9), verzocht om een definitieve beschikking op basis van informatie waarover de Commissie beschikt.

IV. Beoordeling van de steunmaatregel

(36) De Italiaanse autoriteiten hebben de Commissie verzocht om een definitieve beschikking op basis van de voor haar beschikbare informatie, zonder dat zij de brief van de Commissie van 22 juli 1996 hebben beantwoord. Na de verzending van bovengenoemde brief aan de Commissie, heeft de Commissie geen nieuwe gegevens ontvangen die de bij de inleiding van de procedure door haar uitgesproken twijfels (zie de overwegingen 16 tot en met 27) zouden kunnen opheffen. Ook het door de Italiaanse autoriteiten op 23 januari 1996 meegedeelde wetsontwerp heeft deze twijfels niet kunnen wegnemen. In artikel 7, lid 7, van Verordening (EG) nr. 659/1999 is bepaald dat de Commissie, wanneer de verstrekte informatie niet toereikend is om de verenigbaarheid van de betrokken steun vast te stellen, een negatieve beschikking moet geven. In het onderhavige geval constateert de Commissie het volgende met betrekking tot de beschikbare informatie.

1. Wat betreft de in artikel 9, leden 1 en 2, van de regionale wet bedoelde steun voor de primaire productiesector, is het nog niet mogelijk vast te stellen of de juridische basis artikel 12, lid 1, of artikel 12, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2328/91 is.

2. Wanneer artikel 12, lid 1, wordt toegepast, dat wil zeggen wanneer wordt uitgegaan van de hypothese op basis waarvan de Commissie de steunmaatregel heeft beoordeeld, zou het in de regionale wet in haar eerste versie vastgestelde steunpercentage van 60 % mogen worden toegekend voor probleemgebieden, indien de steun zou worden beoordeeld aan de hand van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag (omdat de Commissie in dat geval voor de betrokken investeringen een maximale steunintensiteit van 75 % toestaat), maar dit steunpercentage is voor andere dan probleemgebieden te hoog, aangezien de Commissie voor de betrokken investeringen een maximale steunintensiteit heeft vastgesteld van 35 %. Bij brief van 23 januari 1996 hebben de Italiaanse autoriteiten meegedeeld dat de geplande steunpercentages voor andere dan probleemgebieden zou worden verlaagd tot 35 %. In de bij die brief gevoegde ontwerpwetswijziging wordt op geen enkele wijze verwezen naar de bovengenoemde steunpercentages. De Commissie kan dus niet vaststellen of de bedoelde wijziging inderdaad is aangebracht, temeer daar de Italiaanse autoriteiten de definitieve versie van de wetswijziging niet hebben meegedeeld.

3. Bovendien bevat de brief van de Italiaanse autoriteiten van 23 januari 1996 geen aanwijzingen betreffende de inachtneming van de voorwaarden van de artikelen 5 tot en met 9 van Verordening (EEG) nr. 2328/91, waaraan moet worden voldaan alvorens artikel I2, lid 1, mag worden toegepast.

4. Rekening houdend met het voorgaande kan nog steeds niet worden uitgesloten dat de steun moet worden beoordeeld in het licht van artikel 12, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2328/91. Hoewel volgens artikel 35, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2328/91 het bepaalde van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag niet van toepassing is op de steunmaatregelen in het kader van genoemd artikel 12, lid 2, moet niettemin worden benadrukt dat in het geval van toepassing van dat artikel het steunniveau ten minste 25 % onder het op grond van artikel 7 van die verordening toegestane steunniveau moet blijven, dat wil zeggen dat deze moet worden verlaagd, zelfs ongeacht de verbintenissen van de Italiaanse autoriteiten.

5. In het licht van bovenstaande overwegingen kan de Commissie, indien artikel 12, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2328/91 wordt toegepast, niet vaststellen of de in artikel 9, leden 1 en 2, van de regionale wet bedoelde steun voor de primaire productiesector verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. Wanneer artikel 12, lid 2, van diezelfde verordening wordt toegepast, kan de Commissie zich niet uitspreken over de steunmaatregelen in het kader van deze beschikking, omdat in artikel 35, lid 2, van die verordening is bepaald dat "met uitzondering van artikel 92, lid 2, van het Verdrag [...] de artikelen 92, 93 en 94 van het Verdrag niet van toepassing [zijn] op steunmaatregelen in het kader van [...] artikel 12, leden 2, 3 en 4, [...] van [die] verordening".

6. Ten aanzien van de steun voor de sector Verwerking van biologische landbouwproducten overeenkomstig artikel 9, leden 1 en 2, van de regionale wet heeft de Commissie twijfels geuit over de verenigbaarheid van die steun met de gemeenschappelijke markt, aangezien deze steun zou worden gereserveerd voor bedrijven waaraan een merk was toegekend dat indruist tegen artikel 28 van het Verdrag. Volgens de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie bevoordeelt het betrokken merk alleen de regionale producten, hetgeen in strijd is met artikel 30 (thans artikel 28) van het Verdrag, aangezien dit neerkomt op een niet op grond van artikel 36 (thans artikel 30) van het Verdrag gerechtvaardigde kwantitatieve restrictie (zie de overwegingen 22 tot en met 24).

7. In het ontwerp tot wijziging van de regionale wet is het merk vervangen door de in artikel 8, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2092/91 bedoelde lijst en is artikel 9 van de regionale wet zodanig gewijzigd dat de verwijzing naar het regionale merk is vervangen door een verwijzing naar de vermelding in bovengenoemde lijst.

8. Aangezien de Italiaanse autoriteiten echter niet op de brief van de Commissie van 22 juli 1996 hebben gereageerd, is het onmogelijk vast te stellen of het ontwerp tot wijziging van de regionale wet bekendgemaakt is en wat daarvan de uiteindelijke inhoud is. Bijgevolg is het ook niet mogelijk vast te stellen of in de regionale wet alle verwijzingen naar het betrokken merk daadwerkelijk zijn geschrapt en, derhalve, of de steun niet nog steeds gereserveerd wordt voor bedrijven die producten produceren op basis van grondstoffen die uitsluitend uit Sardinië afkomstig zijn (zie overweging 22).

9. Zoals hierboven is uiteengezet, is het merk in strijd met artikel 28 van het Verdrag. In de beoordeling van de staatssteun die de Commissie heeft uitgevoerd op basis van de haar op grond van artikel 88 van het Verdrag toegekende bevoegdheden, kan zij de lidstaten geen andere afwijkingen van bepalingen van communautair recht toestaan dan die van artikel 87, lid 1, van het Verdrag(10).

10. Bovendien hebben de Italiaanse autoriteiten zich ertoe verbonden de geldende sectorale beperkingen voor investeringen van Beschikking 90/342/EEG in acht te nemen (zie overweging 21), maar zij hebben die verbintenis niet tot uitdrukking gebracht in de als bijlage bij hun brief van 23 januari 1996 gevoegde ontwerpwetswijziging.

11. In het licht van bovenstaande overwegingen kan de Commissie nog niet bepalen of de bij artikel 9, leden 1 en 2, van de regionale wet vastgestelde steunmaatregelen voor de sector Verwerking van biologische landbouwproducten verenigbaar zijn.

12. Ten aanzien van de steun voor reclame voor biologische producten overeenkomstig artikel 12, lid 1, van de regionale wet hebben de Italiaanse autoriteiten in hun brief van 23 januari 1996 bevestigd dat de in de Gemeenschap op het gebied van reclame voor landbouwproducten gehanteerde criteria zijn nageleefd en dat het door de afschaffing van het regionale merk ook niet meer goed mogelijk was bepaalde bedrijven te bevoordelen, aangezien alle overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2092/91 verkregen producten van de reclamecampagne zouden profiteren.

13. Gegeven echter het feit dat de Italiaanse autoriteiten niet hebben gereageerd op de brief van de Commissie van 22 juli 1996, is het onmogelijk na te gaan of uit de regionale wet daadwerkelijk iedere verwijzing naar het merk is geschrapt en bijgevolg of de reclamecampagne niet uitsluitend betrekking heeft op bepaalde bedrijven. Bovendien hebben de Italiaanse autoriteiten zich ertoe beperkt te benadrukken dat aan de door de Gemeenschap vastgestelde criteria op het gebied van reclame voor landbouwproducten is voldaan en hebben zij daarover later geen nadere details verstrekt, ondanks de twijfel die de Commissie in de kennisgeving van haar besluit om de procedure in te leiden heeft geuit, zodat het ook niet mogelijk is vast te stellen hoeveel steun wordt verstrekt voor de reclamecampagne en welke voorwaarden daarvoor gelden.

(37) Bij formele onderzoeksprocedures is het aan de lidstaat alle informatie te verstrekken die nodig is om de bij de Commissie tijdens het onderzoek van de steunmaatregel gerezen twijfel weg te nemen. In het onderhavige geval heeft de Commissie, rekening houdend met de in overweging 36 genoemde overwegingen, nog steeds ernstige twijfels over de verenigbaarheid van de betrokken steunmaatregel met de gemeenschappelijke markt. Indien de verenigbaarheid niet kan worden vastgesteld omdat er onvoldoende informatie beschikbaar is, kan de Commissie de steunmaatregelen niet goedkeuren(11), omdat, wanneer niet kan worden vastgesteld of zij voldoen aan de uitzonderingsbepalingen van artikel 87 van het Verdrag, het risico bestaat dat concurrentievervalsing optreedt en dat het handelsverkeer tussen de lidstaten erdoor wordt beïnvloed.

(38) Tot slot kan de Commissie, bij gebrek aan informatie, ook niet uitsluiten dat er, nadat het in overweging 30 genoemde wetsontwerp was meegedeeld, daadwerkelijk steun is verleend.

V. Conclusie

(39) In het licht van bovenstaande overwegingen constateert de Commissie het volgende:

1. Wanneer wordt uitgegaan van de hypothese dat artikel 12, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2328/91 wordt toegepast, komt de in artikel 9 van de regionale wet bedoelde steun voor de primaire productiesector niet in aanmerking voor de afwijkingen van artikel 87, leden 2 en 3, van het Verdrag.

2. De in artikel 9 van de regionale wet bedoelde steun voor de sector Verwerking van biologische landbouwproducten en de in artikel 12, lid 1, van die wet bedoelde steun komen evenmin voor de afwijkingen van artikel 87, leden 2 en 3, van het Verdrag in aanmerking,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De in artikel 9 van wet nr. 9/94 van de regio Sardinië bedoelde steun voor de primaire productiesector is onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wanneer deze overeenkomstig artikel 12, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2328/91 wordt verstrekt.

Artikel 2

De in artikel 9 van wet nr. 9/94 van de regio Sardinië bedoelde steun voor de sector Verwerking van biologische landbouwproducten, alsmede de in artikel 12, lid 1, van die wet bedoelde steun, zijn onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt.

Artikel 3

Italië moet de in de artikelen 1 en 2 bedoelde steun intrekken.

Artikel 4

1. Italië neemt alle nodige maatregelen om de in de artikelen 1 en 2 bedoelde en eventueel reeds onrechtmatig verleende steun van de begunstigden terug te vorderen.

2. De terugvordering dient onverwijld en in overeenstemming met de nationaalrechtelijke procedures te geschieden, voorzover deze procedures een onverwijlde en daadwerkelijke tenuitvoerlegging van de onderhavige beschikking mogelijk maken. De terug te vorderen steun is inclusief de rente vanaf de datum waarop de steun de begunstigde(n) ter beschikking is gesteld tot de datum van de daadwerkelijke terugbetaling ervan. De rente wordt berekend op basis van de referentierentevoet die wordt gehanteerd voor de berekening van het subsidie-equivalent in het kader van regionale steunregelingen.

Artikel 5

Italië deelt de Commissie binnen twee maanden na de kennisgeving van deze beschikking mee welke maatregelen het heeft genomen om hieraan te voldoen.

Artikel 6

Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek.

Gedaan te Brussel, 25 oktober 2000.

Voor de Commissie

Franz Fischler

Lid van de Commissie

(1) PB C 294 van 9.11.1995, blz. 19.

(2) PB L 218 van 6.8.1991, blz. 1.

(3) PB L 62 van 4.3.1997, blz. 4.

(4) PB L 163 van 29.6.1990, blz. 71.

(5) PB L 198 van 22.7.1991, blz. 1.

(6) PB L 241 van 26.9.2000, blz. 39.

(7) PB C 302 van 12.11.1987, blz. 6.

(8) PB C 29 van 2.2.1996, blz. 4.

(9) PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1.

(10) Vgl. de uitspraak van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-184/97 (BP Chemicals Ltd tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen).

(11) Vgl. artikel 7, lid 7, van Verordening (EG) nr. 659/1999, op grond waarvan de Italiaanse autoriteiten verzoeken om een besluit op basis van de beschikbare informatie.