ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(8)

Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aannemelijk lijkt. Het stabiliteitsprogramma is gebaseerd op enigszins behoedzame groeiprognoses voor 2011 en 2012 dan de voorjaarsprognose 2011 van de diensten van de Commissie. In het stabiliteitsprogramma wordt gepland het overheidstekort in 2012 tot onder de referentiewaarde van 3 % terug te dringen, één jaar eerder dan de in de buitensporigtekortprocedure vastgestelde termijn. Op basis van de cijfers in het stabiliteitsprogramma zal de middellangetermijndoelstelling (MTD), namelijk een structureel tekort van 0,5 % van het bbp, aan het einde van de periode van het stabiliteitsprogramma bijna zijn bereikt, aangezien het door de Commissie berekende structurele saldo uitkomt op -0,8 % van het bbp in 2015. De begrotingsstrategie wordt tot 2015 volledig ondersteund door voldoende specifieke maatregelen, hoewel aan de uitvoering daarvan enig risico is verbonden, met name ten aanzien van de mogelijkheid om uitgavenoverschrijdingen in de gezondheidszorg te compenseren en toezicht te houden op de uitgaven van lokale overheden. De gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning bedraagt 0,75 % van het bbp in de periode 2011-2013, waarmee wordt voldaan aan de aanbeveling van de Raad in het kader van de BTP van 2 december 2009. Voor de jaren volgend op de termijn voor het corrigeren van het buitensporig tekort (2014 en 2015) verbetert het herberekende structurele saldo met 0,25 % in 2014 en 0,5 % in 2015, en ligt het daarmee iets lager dan de vereiste verbetering van 0,5 % van het structurele saldo totdat de middellangetermijndoelstelling is bereikt.
(8)

Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario optimistisch is wat 2011 en 2012 betreft. Het stabiliteitsprogramma moet het begrotingstekort uiterlijk in 2013 terugbrengen tot onder de referentiewaarde van 3 % die de Raad in april 2009 heeft aanbevolen, en het tekort tegen 2014 verder terugdringen tot 2,1 % van het bbp. Het stabiliteitsprogramma gaat er niet van uit dat de middellangetermijndoelstelling — een begroting in evenwicht — binnen de looptijd van het stabiliteitsprogramma wordt verwezenlijkt. Dit aanpassingstraject is toereikend. De gemiddelde jaarlijkse verbetering van het structurele saldo bedraagt voor 2010-2013 1,5 % van het bbp, overeenkomstig de aanbeveling van de Raad, en voor 2014 nog eens 0,3 % daarbovenop. De schuldquote zal naar verwachting oplopen van 60,1 % van het bbp in 2010 tot 69,3 % in 2013 en zal licht dalen in 2014. Het consolidatietraject is aan neerwaartse risico's onderhevig, die verband houden met de onderliggende macro-economische aannames en de uitvoering van de begrotingsdoelstellingen op regionaal niveau. De regio's zijn voor een groot deel van de totale overheidsuitgaven verantwoordelijk en 9 van de 17 hebben in 2010 vaak hun begrotingsdoelstellingen overschreden. De tekort- en schuldbeheersingsmechanismen voor regionale overheden zijn echter al versterkt en de Spaanse regering heeft toegezegd aanvullende maatregelen te nemen indien dit nodig is om de begrotingsdoelstellingen te bereiken.
(7)

Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het geactualiseerde convergentieprogramma komt de Raad, in het licht van de voorjaarsprognoses 2011 van de diensten van de Commissie, tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario aan de optimistische kant is, met name wat de ontwikkeling van de binnenlandse vraag betreft. Het geactualiseerde programma beoogt het buitensporig tekort te corrigeren vóór de door de Raad vastgestelde termijn van 2011, en verwacht een overschot van 2 % van het bbp dankzij de aanzienlijke eenmalige inkomsten uit de pensioenactiva. In 2012 zal de begroting weer een tekort vertonen van 2,5 % van het bbp, dat geleidelijk zal afnemen tot 1,5 % van het bbp in 2015, voornamelijk dankzij uitgavenbeperkingen. Het geactualiseerde programma bevestigt de middellangetermijndoelstelling (MTD) van het land, namelijk een structureel begrotingstekort van 1,5 % van het bbp. Verwacht wordt dat de consolidatiestrategie het begrotingstekort structureel zal verminderen en de schuld zal terugdringen tot 64 % van het bbp in 2015. Het zwaartepunt van de consolidatie lijkt echter in de laatste jaren van de periode te liggen, waardoor pas in 2012 een structurele verbetering intreedt, terwijl de cumulatieve structurele verslechtering met ruim 3 % van het bbp in 2010 en 2011 niet in overeenstemming is met de aanbeveling van de Raad van juli 2009 waarin Hongarije gevraagd werd een structurele aanpassing van ten minste 0,5 % van het bbp tot stand te brengen. In de voorjaarsprognoses wordt voor 2012 een tekort van 3,3% van het bbp voorzien, waarbij met mogelijke uitvoeringsrisico's van 0,5 % van het bbp rekening wordt gehouden; derhalve kan niet worden uitgesloten dat de tekortlimiet in dat jaar opnieuw zal worden overschreden, tenzij verdere maatregelen worden genomen. Bovendien omvat het voorgenomen structurele tekorttraject, zoals herberekend door de Commissie, niet de noodzakelijke aanpassingen waarmee het bereiken van de MTD tegen het einde van de looptijd van het convergentieprogramma wordt gewaarborgd; met name is er na 2013 geen verdere structurele aanpassing meer gepland, hoewel de marge ten aanzien van de MTD klein is. Ten slotte levert de afschaffing van de verplichte particuliere pijler van het pensioenstelsel weliswaar extra eenmalige en permanente inkomsten op, maar zij leidt tevens tot een stijging van de langetermijnverplichtingen. De verslechtering van de houdbaarheid van de begroting op lange termijn die hier waarschijnlijk uit zal voortvloeien, rekening houdend met het feit dat een deel van de activa van de pensioenfondsen wordt gebruikt om lopende kosten te dekken, wordt deels gecompenseerd door een aantal aangekondigde maatregelen inzake het pensioenstelstel in het kader van het structureel hervormingsprogramma (bv. de reeds deels uitgevoerde wijziging van de parameters van de particuliere pijler). Volgens de laatste evaluatie van de Commissie zijn de risico's met betrekking tot de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën middelgroot.
(7)

In de tien jaar vóór 2008 heeft België een robuuste bbp-groei van gemiddeld 2,3 % per jaar gekend. Het land is in 2009 vol geraakt door de mondiale economische recessie, en het bbp is toen met 2,8 % gekrompen. Het effect van de recessie op de werkgelegenheid is vrij beperkt gebleven. Een tijdelijke daling van het aantal gewerkte uren en een vermindering van de arbeidsproductiviteit per uur hebben als buffer gefungeerd. Na in 2009 met 0,4 % te zijn afgenomen, is de werkgelegenheid in 2010 wederom gestegen. De werkloosheid is echter opgelopen van 7 % vóór de recessie tot 8,3 % in 2010. Dankzij de opleving van de wereldhandel is het herstel in 2010, met een bbp-groei van 2,2 %, krachtiger uitgevallen dan verwacht. De automatische stabilisatoren en de discretionaire maatregelen die in reactie op de crisis zijn genomen, hebben ertoe geleid dat het overheidstekort is toegenomen van 1,3 % in 2008 tot 5,9 % van het bbp in 2009.
(8)

Op basis van de op grond van Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte beoordeling van het geactualiseerde convergentieprogramma is de Raad van mening dat het macro-economische scenario dat ten grondslag ligt aan de begrotingsprognoses, is gebaseerd op optimistischere groeiprojecties dan in de prognoses van de diensten van de Commissie werden vooropgesteld. Het geactualiseerde convergentieprogramma voor 2011 voorziet in een correctie van het buitensporig overheidstekort overeenkomstig de aanbeveling van de Raad van 13 juli 2010, en voor latere jaren in verdere reducties. Na een aanzienlijke en vervroegde structurele begrotingsaanpassing met meer dan 2 procentpunten in 2010 blijft de begrotingsinspanning flink achter bij het aanbevolen percentage van ten minste 0,75 % van het bbp, maar over de gehele periode van het buitensporigtekortprogramma blijft de begrotingsinspanning gemiddeld boven 1 % van het bbp. Voor de periode 2012-2014 wordt in de actualisering echter onvoldoende uiteengezet wat de begrotingsmaatregelen die gepland zijn om de begrotingsdoelstellingen in deze jaren te halen, precies inhouden. De naar beneden bijgestelde middellangetermijndoelstelling (MTD), die erin bestaat dat voor 2014 een structureel tekort van 0,6 % van het bbp wordt vooropgesteld, is nog altijd ambitieuzer dan het minimaal vereiste niveau. Dit doel past in de doelstellingen van het stabiliteits- en groeipact en zou aan het einde van de looptijd van het convergentieprogramma (2014) moeten zijn gehaald. Het probleem is dat de vooropgestelde gemiddelde structurele begrotingsinspanning die na de geplande correctie van het buitensporig tekort in 2011 in de periode 2012-2014 jaarlijks moet worden geleverd, ver onder de aanbevolen minimale jaarlijkse structurele verbetering van 0,5 % van het bbp ligt. Gezien de geleidelijk verbeterende economische vooruitzichten zou het convergentieprogramma erop gericht moeten zijn de MTD in een korter tijdsbestek te halen. De prognose voor de groei van de begrotingsuitgaven in 2012-2013 lijkt, na toetsing aan een voorzichtige raming van de potentiële outputgroei op middellange termijn, aan de optimistische kant en houdt een risico in voor de structurele begrotingssituatie op middellange termijn.
(12)

In deze aanbeveling van de Raad wordt verwezen naar jongeren in Europa in alle leer- en opleidingsverbanden, dat wil zeggen op school, in een beroepsopleiding (op school of in het kader van het leerlingwezen), in programma's met een korte cyclus en binnen studies op bachelor-, master- en doctoraal niveau, maar ook tijdens jeugduitwisselingen, vrijwilligersactiviteiten en stages, binnen of buiten de Europese Unie. Leermobiliteit wordt voor alle disciplines en vakgebieden, zoals cultuur, wetenschap, technologie, kunst en sport, alsmede voor jonge ondernemers en onderzoekers relevant geacht. In deze aanbeveling omvat het begrip „leren” zowel formeel als niet-formeel en informeel leren.
(7)

De Oostenrijkse economie ging de crisis in met een gezonde onderliggende economische situatie, zonder dat zij in de voorafgaande periode te kampen had met grote onevenwichtigheden of verstoringen. Desondanks heeft de financieel-economische crisis de economie in de zwaarste recessie sinds decennia gestort. Alles samengenomen is het reële bbp in 2009 met bijna 4 % gekrompen. Door de crisis is de werkgelegenheid in 2009 met rond 1 % gedaald, waardoor de werkloosheid is toegenomen tot 4,8 % (tegenover 3,8 % het jaar voordien). De crisis maakte een eind aan de voordien aanhoudende groei van het overschot op de lopende rekening. De economische en financiële crisis eiste zijn tol van de overheidsfinanciën. Door de goedkeuring van stimuleringspakketten en doordat de automatische stabilisatoren ten volle functioneerden, bedroeg het overheidstekort 4,1 % van het bbp in 2009 en 4,6 % in 2010. De overheidsschuld liep in 2009 op tot 69,6 % van het bbp en tot 72,3 % in 2010. Omdat de meeste van de stimuleringsmaatregelen permanent waren, was er een begrotingsconsolidatie nodig zodra de economische toestand verbeterde. Een consolidatiepakket, goed voor bijna 1 % van het bbp, is in de begrotingswet voor 2011 goedgekeurd. Sinds het derde kwartaal 2009 is de economie zich geleidelijk aan het herstellen van de crisis dankzij een toename van de buitenlandse vraag en met name door sterkere economische activiteit in Duitsland. Alles samengenomen, beliep de reële bbp-groei 2 % in 2010.
(13)

Hoewel Litouwen een regelgevend kader voor het bedrijfsleven heeft dat globaal gezien gunstig is, scoort het relatief laag op het vlak van vestigingsvoorwaarden voor startende ondernemers, de met de afgifte van bouwvergunningen verbonden tijdsduur en kosten en de bescherming van investeerders. Verbeteringen in de regelgeving op deze vlakken zouden de werkgelegenheidsschepping en de groei helpen stimuleren. Hervorming van het concurrentiebeleid zou het klimaat verder verbeteren, maar de vooruitgang verloopt traag, vooral in de energiesector en de sector van de levensmiddelenhandel. De afronding van de herziene nationale energieonafhankelijkheidsstrategie zal helpen tegemoetkomen aan de bezorgdheid over de continuïteit van de energievoorziening en voor grotere concurrentie op het vlak van de elektriciteitsproductie zorgen. De tenuitvoerlegging van het derde pakket EU-wetgeving inzake de elektriciteit- en de gasmarkt zou meer concurrentie op de markt van de detailhandel in energie tot gevolg hebben. In 2009 heeft Litouwen voor de sector van de voedingshandel een wet aangenomen betreffende het verbod op oneerlijke praktijken van detailhandelsondernemingen. De sector van de voedingshandel blijft echter onvoldoende concurrentie vertonen, wat gedeeltelijk te wijten is aan de structuur van de sector en inefficiënties in de marktregulering. Een toenemende trend is de concentratie van de levensmiddelenconcerns, waarbij de vier grootste detailhandelaars in 2008 72 % van de totale verkoop voor hun rekening namen.
(10)

Volgens de laatste evaluatie van de Commissie zijn de risico's ten aanzien van de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën van gemiddelde omvang. De leeftijdsgerelateerde overheidsuitgaven in Luxemburg zullen in de komende decennia naar verwachting de sterkste stijging in de EU te zien geven. De financiering op korte termijn van het pensioenstelsel wordt op dit ogenblik geschraagd door een geringe afhankelijkheidsratio van ouderen en is ten dele afhankelijk van de bijdragen die door de betrekkelijk jonge bevolking van grensoverschrijdende werknemers worden betaald. In de toekomst vindt een kentering van deze beide factoren plaats en zullen de pensioenkosten naar verwachting fors stijgen. Hoewel de regering een aanzienlijk bedrag aan financiële activa heeft opgebouwd en de pensioenreserves nog steeds toenemen, zullen deze middelen niet volstaan om de houdbaarheid van het stelsel te waarborgen. Daarnaast behoort de arbeidsparticipatie van ouderen (55-64-jarigen) met 38,2 % (2009) tot de laagste in de EU (EU-gemiddelde: 46 %). Hoewel de wettelijk pensioenleeftijd in beginsel 65 jaar is, staat het Luxemburgse pensioenstelsel dikwijls pensionering op een eerder tijdstip toe zonder enige noemenswaardige verlaging van het pensioen, dat bovendien relatief hoog is. Als gevolg hiervan is de gemiddelde leeftijd waarop werknemers de arbeidsmarkt verlaten 59,4 jaar, wat op de kosten van het pensioenstelsel weegt. In de plannen van de regering voor een hervorming van het pensioenstelsel is een nieuw model voorzien waarmee wordt beoogd werknemers op basis van vrijwilligheid langer aan het werk te houden. Dit zou de afhankelijkheidsgraad van het pensioenstelsel verbeteren. Dit mechanisme zou echter alleen gelden voor nieuwe gepensioneerden en zou alleen van toepassing zijn op het gedeelte van de loopbaan na de inwerkingtreding van de hervorming, waardoor het pas over 40 jaar ten volle effect zou gaan sorteren.
3.

De lidstaten worden aangespoord om de volgende acties op te nemen in de strategische onderzoeksagenda en in het uitvoeringsplan: a) inventarisatie en uitwisseling van informatie over relevante nationale programma’s en onderzoeksactiviteiten; b) versterking van de gezamenlijke capaciteit voor prognoses en technologisch aspectenonderzoek; c) uitwisseling van informatie, middelen, beste praktijken, methoden en richtsnoeren; d) vaststelling van gebieden of onderzoeksactiviteiten die baat kunnen hebben bij samenwerking, gezamenlijke oproepen tot het indienen van voorstellen of het bundelen van middelen; e) vaststelling van procedures voor gezamenlijk uit te voeren onderzoek op de onder d) vastgestelde gebieden; f) rekening houden met de veranderende behoeften van ouderen en die van hun formele en informele verzorgers bij de vaststelling van de doelstellingen voor onderzoeksprogramma’s op het gebied van vergrijzing; g) zo mogelijk het delen van bestaande onderzoeksinfrastructuur, of het opzetten van nieuwe faciliteiten, zoals gecoördineerde databanken of het opstellen van modellen voor onderzoek naar het verouderingsproces; h) stimulering van betere samenwerking tussen de particuliere en de overheidssector, gekoppeld aan een open innovatie van verschillende onderzoeksactiviteiten en bedrijfstakken die verband houden met demografische veranderingen en vergrijzing van de bevolking; i) export en verspreiding van kennis, innovatie en interdisciplinaire methodieken; j) tot stand brengen van netwerken tussen centra die zich bezighouden met onderzoek naar demografische veranderingen en vergrijzing van de bevolking.
Artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 767/2009:

„voedermiddelen”: producten van plantaardige of dierlijke oorsprong, waarvan het hoofddoel is te voldoen aan de voedingsbehoeften van dieren, in natuurlijke staat, vers of verduurzaamd, en de afgeleide producten van de industriële verwerking ervan, alsmede organische of anorganische stoffen, met of zonder toevoegingsmiddelen, bestemd om te worden gebruikt voor orale vervoedering, hetzij als zodanig rechtstreeks, hetzij na bewerking, hetzij bij de bereiding van mengvoeders of als draagstoffen in voormengsels;

„draagstof”: stof die gebruikt wordt om een toevoegingsmiddel op te lossen, te verdunnen, te dispergeren of op een andere wijze fysisch te wijzigen om de verwerking, de toepassing of het gebruik van het toevoegingsmiddel te vergemakkelijken, zonder de technologische functie ervan te veranderen en zonder zelf enig technologisch effect uit te oefenen;

„diervoeders met bijzonder voedingsdoel”: diervoeders die aan een bijzonder voedingsdoel kunnen voldoen op grond van hun bijzondere samenstelling of het bijzondere, bij hun vervaardiging toegepaste procedé, en die zich hierdoor duidelijk onderscheiden van gewone diervoeders. Tot de diervoeders met een bijzonder voedingsdoel behoren niet de diervoeders met een medicinale werking in de zin van Richtlijn 90/167/EEG;

„orale vervoedering”: het langs orale weg inbrengen van diervoeders in het spijsverteringsstelsel van een dier, met als doel in de voedselbehoefte van het dier te voorzien en/of de productiviteit van gezonde dieren in stand te houden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 243/23

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

van 20 september 2011

betreffende de procedure om aan te tonen in welke mate bestaande spoorlijnen voldoen aan de fundamentele parameters van de technische specificaties inzake interoperabiliteit

(Voor de EER relevante tekst)

(2011/622/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 292,

Overwegende hetgeen volgt:

Volgens punt 7.3.4 van de bijlage bij Besluit 2011/275/EU van de Commissie van 26 april 2011 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit van het subsysteem „infrastructuur” van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (1) zijn sommige bestaande lijnen die niet worden verbeterd of vernieuwd, geschikt voor TSI-conforme voertuigen en voldoen zij aan de fundamentele eisen van Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (2). In dergelijke gevallen moet de infrastructuurbeheerder het infrastructuurregister kunnen aanvullen overeenkomstig bijlage D bij Besluit 2011/275/EU. Er dient een gemeenschappelijke procedure te worden aanbevolen om aan te tonen in welke mate bestaande lijnen voldoen aan de fundamentele parameters van de bij Besluit 2011/275/EU vastgestelde TSI.

BEVEELT AAN:

De in de bijlage vastgestelde procedure dient te worden toegepast om aan te tonen in welke mate bestaande vaste installaties in overeenstemming zijn met de fundamentele parameters van de technische specificaties inzake interoperabiliteit.

Gedaan te Brussel, 20 september 2011. Voor de Commissie Siim KALLAS Vicevoorzitter

(1) PB L 126 van 14.5.2011, blz. 53.

(2) PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1.
(5)

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft op 28 tot en met 30 juni 2005 een workshop voor deskundigen gehouden met betrekking tot de re-evaluatie van de waarden van de toxische-equivalentiefactoren (TEF’s) die door de WHO in 1998 zijn vastgesteld. Een aantal TEF-waarden werd veranderd, met name voor pcb’s, octagechloreerde congeneren en pentagechloreerde furanen. De gegevens over het effect van de nieuwe TEF-waarden en het recente vóórkomen zijn gebundeld in het wetenschappelijke verslag „Results of the monitoring of dioxin levels in food and feed” (4) van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA). Daarom moeten de actiedrempels opnieuw worden bekeken, rekening houdend met de nieuwe TEF-waarden.
(8)

Op basis van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het geactualiseerde stabiliteitsprogramma komt de Raad tot de conclusie dat het aan de begrotingsprognoses van het programma ten grondslag liggende macro-economische scenario op korte termijn aannemelijk lijkt, en naar het einde van de programmaperiode optimistisch is. Vertrekkende van 5,6 % van het bbp in 2010, zou volgens het programma uiterlijk in 2013 het overheidstekort tot onder de referentiewaarde van 3 % van het bbp worden teruggebracht, via een algemene beperking van de primaire uitgaven. Na de correctie van het buitensporige tekort wordt in het programma uitgegaan van enige vooruitgang in de richting van, maar niet de realisatie van, de middellangetermijn-doelstelling (MTD) van een structureel evenwichtige begrotingssituatie binnen de programmeringsperiode. Hoewel de MTD op een meer ambitieus niveau dan in het vorige programma is vastgelegd, lijkt deze voldoende vooruitgang in de richting van de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën niet te kunnen verzekeren. Voor de periode 2010-2013 wordt een gemiddelde jaarlijkse verandering in het structurele saldo van ongeveer 0,5 procentpunt van het bbp gepland, zoals berekend door de diensten van de Commissie volgens de algemeen aanvaarde methode op basis van de in het programma voorkomende informatie; dit percentage ligt onder de door de Raad aanbevolen gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning. Bovendien kunnen de feitelijke resultaten op het vlak van het overheidstekort en de overheidsschuld slechter uitvallen dan de doelstellingen. Naar verwachting zullen er in het kader van een aanvullende begroting extra maatregelen worden aangenomen om de tekortdoelstelling voor 2011 te halen. Voor de periode na 2011 worden in het programma geen maatregelen gespecificeerd om de uitgaven in de hand te houden en kan de mogelijkheid van aanvullende financiële reddingsoperaties met alle negatieve gevolgen van dien voor het overheidstekort en de overheidsschuld niet worden uitgesloten.