*****

VERORDENING (EEG) Nr. 2684/88 VAN DE COMMISSIE

van 26 augustus 1988

houdende intelling van een voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van bepaalde videocassetterecorders van oorsprong uit Japan en de Republiek Korea

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 11,

Na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) In maart 1987 heeft de Commissie een klacht ontvangen die was ingediend door de Europese Associatie van Fabrikanten van Consumentenelektronica (EACEM) namens producenten wier gezamenlijke produktie, naar zij beweren, in de Gemeenschap een groot gedeelte van de produktie van het betrokken produkt uitmaakte. De klacht bevatte bewijsmateriaal van dumping van het betrokken produkt van oorsprong uit Japan en de Republiek Korea en van daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade, hetgeen voldoende werd geacht om de inleiding van een procedure te rechtvaardigen. De Commissie heeft dientengevolge door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de inleiding van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van bepaalde videocassetterecorders, hierna »VCR's" te noemen, van code ex 8521 10 39 van de gecombineerde nomenclatuur, van oorsprong uit Japan en de Republiek Korea, aangekondigd en is met een onderzoek begonnen.

(2) De Commissie heeft de haar bekende betrokken exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van de landen van uitvoer en de indieners van de klacht hiervan officieel in kennis gesteld en de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid gegeven hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en desgevraagd mondeling toe te lichten.

Alle exporteurs, enkele importeurs en alle producenten in de Gemeenschap die de klacht hadden ingediend, hebben hun standpunt schriftelijk medegedeeld.

Eveneens zijn door een aantal verdelers, eindgebruikers en organisaties die de afnemers in de Gemeenschap van het produkt vertegenwoordigen, schriftelijke opmerkingen ingediend.

(3) De Commissie heeft alle gegevens die zij met het oog op een voorlopige vaststelling nodig achtte, verzameld en geverifieerd en een onderzoek ingesteld ten kantore van:

a) indieners van de klacht

- J2T Video (Berlin) GmbH, Berlijn, Duitsland

- Telefunken Fernseh und Rundfunk GmbH, Hannover, Duitsland

- Grundig AG, Fuerth, Duitsland

- Nokia-Graetz, Pforzheim, Duitsland

- Philips International BV, Eindhoven, Nederland

- Ferguson PLC, Enfield, Verenigd Koninkrijk

- Thomson Grand Public, Parijs, Frankrijk;

b) producenten/exporteurs in de landen van oorsprong

- Daewoo Electronics Co. Ltd, Inchon, Korea

- Goldstar Electric Co. Ltd, Seoel, Korea

- Samsung Electronics Co. Ltd, Gyonggi-do, Korea

- Funai Electric Co. Ltd, Osaka, Japan

- Orion Electric Co. Ltd, Kobe, Japan;

c) verkoopkantoren van de exporteurs in de Gemeenschap

- Samsung Electronics GmbH, Steinbach, Duitsland

- Goldstar Deutschland GmbH, Ratingen, Duitsland

- Funai Electric Trading Europe GmbH, Hamburg, Duitsland

- Goldstar UK, Londen, Verenigd Koninkrijk

- Samsung Electronics UK, Surbiton, Verenigd Koninkrijk;

d) onafhankelijke importeurs

- Amstrad Consumer Electronics PLC, Brentwood, Verenigd Koninkrijk

- Amstrad International Hong Hong, Hong-Kong

- Currys Group PLC, Londen, Verenigd Koninkrijk

- Dixons Ltd, Edgware, Verenigd Koninkrijk

- ISP KG, Dreieich, Duitsland.

(4) De Commissie heeft op haar verzoek van de communautaire producenten die de klacht hadden ingediend, de exporteurs en een aantal importeurs uitvoerige schriftelijke gegevens ontvangen en deze gegevens, voor zover zulks nodig werd geacht, geverifieerd.

(5) Het dumpingonderzoek betrof het tijdvak van januari tot en met augustus 1987, hierna »referentietijdvak" te noemen.

B. OMVANG VAN DE PROCEDURE

(6) De Commissie heeft de procedure ingeleid tegen alle bekende Koreaanse producenten van VCR's en tegen twee Japanse producenten.

(7) De exporteurs betoogden:

- dat deze beperking van de omvang van het onderzoek met uitsluiting van de invoer van een aantal andere exporteurs discriminatoir was;

- dat een selectief onderzoek een schending zou betekenen van de Gemeenschapswetgeving alsook een afwijking van de gevestigde praktijk van de Commissie, en

- dat er voorlopig bewijsmateriaal was dat ook andere Japanse producenten van VCR's dumping pleegden en schade veroorzaakten. De Europese bedrijfstak heeft deze alleen vanwege zijn commerciële banden met andere, niet bij de klacht betrokken producenten/exporteurs, van de klacht uitgesloten.

De Commissie acht deze argumenten ongegrond.

(8) De beslissing van de Commissie om het huidige onderzoek tegen de exporteurs in Zuid-Korea en tegen Funai en Orion in te leiden, was gegrond op de klacht die uitdrukkelijk tot Korea en de twee Japanse ondernemingen was beperkt en die geen bewijsmateriaal van dumping of schade uit enige andere bron bevatte. Er was thans bij de Commissie geen ander bewijsmateriaal voorhanden waaruit zou kunnen blijken dat andere invoer uit Japan of uit andere landen met dumping plaatsvond, of dat deze schade veroorzaakte. De Commissie gedroeg zich onder deze omstandigheden in geen enkel opzicht discriminatoir.

(9) De Commissie is niet wettelijk ertoe verplicht om altijd tegen alle exporteurs in een betrokken land anti-dumpingprocedures in te leiden. Niets in de Gemeenschapswetgeving eist van de Commissie om de omvang van het onderzoek tot alle invoer uit een bepaald land uit te strekken.

Het is de gewoonte van de Commissie om onderzoeken in te stellen tegen alle invoer uit een bepaald land omdat het beschikbare bewijsmateriaal in de meeste gevallen erop duidt dat alle invoer uit een bepaald land met dumping plaatsvindt en aanzienlijke schade berokkent. In het onderhavige geval is niet alleen uit het beschikbare bewijsmateriaal geenszins gebleken dat dit het geval zou zijn, doch had de indiener de klacht zelfs uitdrukkelijk tot bepaalde exporteurs beperkt.

(10) De Commissie heeft zich uiteraard afgevraagd of het verzoek van de indieners van de klacht, om het onderzoek tot bepaalde ondernemingen te beperken, wel juist was. Beweringen dat de indieners de klacht vanwege hun banden met andere exporteurs op selectieve wijze hadden ingediend, werden in dit verband niet overtuigend geacht. In andere anti-dumpingprocedures hadden dezelfde ondernemingen namelijk niet geaarzeld een klacht in te dienen tegen Japanse ondernemingen waarmee zij op andere gebieden samenwerkten.

(11) Ten aanzien van de vraag of de Commissie, na de inleiding van de procedure, deze had moeten uitbreiden ten einde ook andere exporteurs te omvatten, zij vermeld dat de Commissie de inlichtingen van de exporteurs over deze naar zeggen invoer met dumping die schade had veroorzaakt, heeft onderzocht en heeft vastgesteld dat er op grond van de voorgelegde gegevens in het geheel geen bewijs voor dumping bestaat, terwijl deze gegevens, los van hun twijfelachtige methodiek, noch door enigerlei documentatie werden ondersteund, noch door enige onafhankelijke en representatieve informatie over de markt werden gestaafd. Evenmin bestaat er bewijs dat de bedrijfstak van de Gemeenschap ervan weerhouden werd prijzen te berekenen die een redelijke winstmarge inhielden ten einde in de mededinging met deze andere exporteurs zijn marktaandeel te behouden.

Bovendien is uit onafhankelijke en representatieve marktoverzichten, die de Commissie ter beschikking stonden, geen bestendige prijsonderbieding of vergroting van het marktaandeel door deze andere leveranciers gebleken, zoals dit voor de bij de procedure betrokken producenten kon worden vastgesteld.

Ten aanzien van de uitvoer van VCR's uit Oostenrijk, die door Philips waren geproduceerd en binnen de Gemeenschap werden verkocht tegen dezelfde prijzen als binnen de Gemeenschap vervaardigde toestellen, geven de exporteurs zelf niet toe dat deze invoer schade berokkent.

(12) De Commissie behoudt zich desondanks het recht voor de procedure in een later stadium uit te breiden ten einde andere invoer te omvatten indien de beschikbare gegevens erop zouden wijzen dat invoer met dumping van andere herkomst de bedrijfstak van de Gemeenschap eveneens schade berokkent.

C. BETROKKEN PRODUKT

In het kader van deze procedure is een aantal vragen gerezen met betrekking tot het betrokken produkt en de definitie van het soortgelijke produkt. a) Definitie van het betrokken produkt

(13) Het betreft hier videocassetterecorders (VCR's). Dit zijn toestellen die een televisiesignaal kunnen opvangen dat wordt uitgezonden door televisiestations en die in staat zijn om video- en geluidssignalen op te nemen en terug te spelen op/van een videocassetteband. Wanneer het toestel wordt verbonden met een monitor of een televisietoestel is het mogelijk om de opgenomen band zichtbaar af te spelen.

Het binnenste van een VCR is het elektromagnetische videotapedeck waardoor de band wordt geleid en voor het opnemen en uitwissen langs de video- en geluidsopnamekoppen wordt gespoeld. De videokoppen zijn bevestigd op een om een as draaiende rol die ronddraait terwijl de band erlangs loopt, met gebruik van het beginsel van spiraalvormig aflezen. De audiokoppen zijn vast bevestigd en beschrijven een lineaire weg die langs de magneetband loopt. De draaiende rol, de band en de cassette-insteekfunctie worden door elektromotoren aangedreven.

Afgezien van het tapedeck bevat een VCR gewoonlijk een krachtbron, een ontvangtoestel om televisiesignalen op te vangen van televisiestations, signaalverwerkende circuits voor beeld en geluid, controlecircuits voor de werking en andere circuits voor eventuele extra kenmerken (bij voorbeeld beeldverbeterende circuits - HQ).

b) Vaststelling van soortgelijk produkt

(14) VCR's worden verkocht met talloze uiteenlopende kenmerken en combinaties van kenmerken. Afhankelijk van de kenmerken en de betrokken merknaam kunnen VCR's uiteenlopen van tamelijk goedkope tot dure, professionele kwaliteitstoestellen.

Dergelijke kenmerken omvatten:

1. het opnameformaat zoals BETA- of VHS-formaat;

2. het aantal opnamekoppen, dat van invloed is op de kwaliteit van het opgenomen beeld;

3. enkelvoudige of meervoudige opname- en terugspeelsnelheden, d.w.z. langzaam (SP), langdurig (LP) en uitgebreid of extra langdurig (EP of SLP);

4. »pauze" en »vertraagde weergave";

5. opname met één toets;

6. een hele reeks aan het opnemen voorafgaande kenmerken, zoals het aantal programma's en dagen vooraf waartoe een toestel voor opname kan worden ingesteld;

7. een heel gamma kenmerken inzake ontvangst;

8. visueel indexeren;

9. grafische afbeeldingen;

10. afstandsbediening, al dan niet draadloos, met uiteenlopende kenmerken;

11. automatisch terugspoelen aan het einde van een band;

12. een verscheidenheid aan geluidskwaliteit gaande van monofoon tot stereo of hi-fi en digitale hi-fi;

13. automatische inschakeling;

14. systemen van verschillende grootte, met inbegrip van compact- en draagbare modellen.

Los hiervan moeten VCR's beantwoorden aan verschillende televisienormen in verschillende landen. De basissystemen zijn NTSC (de Verenigde Staten van Amerika, het Verre Oosten en andere landen), SECAM (Frankrijk) en PAL (West-Europa), die elk substandaarden kennen of in een televisietoestel of VCR kunnen worden gecombineerd ten einde de televisieontvangst van twee of meer landen te vergemakkelijken.

Ondanks deze verscheidenheid aan normen en kenmerken heeft geen enkele partij betwijfeld dat al deze toestellen als een soortgelijk produkt zijn aan te merken waarvoor dezelfde basistechnologie wordt gebruikt en waarmee hetzelfde consumentendoel wordt gediend.

(15) Gedurende het onderzoek zijn er twee moeilijkheden gerezen ten aanzien van de vraag of videocassettespelers, hierna »VCP's" te noemen, en een combinatie van VCR's of VCP's met een televisietoestel (in één behuizing) binnen het bereik van deze procedure zouden moeten vallen.

De indieners van de klacht voerden aan dat VCP's hetzelfde basismechanisme bevatten, los van de ontvanger en de opnamekoppen, en dat zij evenals een VCR voor het afspelen van videobanden gebruikt konden worden. Bovendien betogen zij dat VCP's op de markt in mededinging staan met VCR's en dientengevolge aan de bedrijfstak van de Gemeenschap schade hebben berokkend.

De exporteurs wijzen evenwel op het ontbreken van opnamecapaciteit als doorslaggevend verschil en ontkennen dat een VCP vanuit het gezichtspunt van de afnemer een substituut voor een VCR is.

De Commissie heeft besloten VCP's van de reikwijdte van de procedure uit te sluiten omdat de afwezigheid van een ontvangtoestel en van de opnamevoorziening de gebruiksmogelijkheden van VCP's beperken. De gebruiker van een VCP kan geen televisieprogramma's opnemen doch alleen voorbespeelde cassettes afspelen. Het lijkt derhalve onwaarschijnlijk dat een VCP voor de normale particuliere koper van een VCR een substituut zou kunnen zijn. De goedkopere VCP is van meer belang voor industriële, commerciële of opvoedingsdoeleinden in de gevallen waarin de mogelijkheid tot opnemen niet nodig zou zijn.

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. C 256 van 26. 9. 1987, blz. 15.

VCR's en VCP's zouden om deze redenen als verschillende produkten zijn aan te merken en er is onvoldoende bewijs dat deze produkten met elkaar concurreren.

Combinaties van VCP's met een televisietoestel vallen dientengevolge niet onder het bereik van deze prodcedure.

(16) Anderzijds is de Commissie van mening dat combinaties van een VCR en een televisiemonitor in één behuizing wel door het bericht van inleiding van de procedure en het vervolgens uitgevoerde onderzoek worden bestreken. Deze toestellen bevatten een volledige VCR, die gewoonlijk als het belangrijkste onderdeel is aan te merken. De combinatie van een VCR met een televisiemonitor brengt geen verandering aan in de kenmerken van de daarin opgenomen VCR. De Commissie behoudt zich derhalve het recht voor de Raad voor te stellen ook op deze goederen definitieve rechten in te stellen.

D. NORMALE WAARDE

(17) Voor de exporteurs die onder eigen merk, in representatieve hoeveelheden, bij normale handelstransacties op de binnenlandse markt, vergelijkbare VCR's verkochten, werd de normale waarde voorlopig vastgesteld op grond van de gewogen gemiddelde binnenlandse prijzen van elk van deze modellen.

(18) In de gevallen waarin dergelijke modellen gedurende het referentietijdvak op de binnenlandse markt in aanzienlijke hoeveelheden werden verkocht tegen prijzen die het niet mogelijk maakten alle kosten te dekken, werd de normale waarde op basis van de aangenomen waarde samengesteld.

(19) De aangenomen waarden werden, gewoonlijk door uit te gaan van de boekhoudstelsels van de ondernemingen, berekend door alle kosten, zowel de vaste als de variabele, van de materialen en de vervaardiging in het land van oorsprong bijeen te nemen vermeerderd met de uitgaven voor verkoop, administratie en andere algemene uitgaven en een redelijke winstmarge. Voor elke exporteur werd de winstmarge voorlopig vastgesteld op grond van zijn met winst gemaakte verkopen van VCR's op de binnenlandse markt.

(20) In aanvulling op hun verkopen van eigen merk, hebben alle exporteurs VCR's aan OEM's (Original Equipment Manufacturers) verkocht, d.w.z. aan importeurs die deze produkten in de Gemeenschap onder hun eigen merknamen verkochten. Deze toestellen hadden gewoonlijk een ander ontwerp en ten dele andere technische specificaties dan die welke onder de eigen merknaam van de exporteur werden verkocht. Op de Japanse en Koreaanse markten werden gedurende het referentietijdvak geen verkopen van deze OEM-toestellen geboekt, zodat ten dienste van de voorlopige vaststelling van de normale waarden, voor een vergelijking met de uitvoerprijzen aan OEM's, samengestelde waarden werden aangewend.

(21) De Commissie erkende in deze gevallen een onderscheid tussen verkopen van een eigen merkprodukt van een fabrikant en verkopen aan OEM's. Aangezien op de Japanse en Koreaanse markten gedurende het referentietijdvak evenwel geen verkopen aan OEM's plaatsvonden, konden eventuele verschillen in kosten of winst niet nauwkeurig worden vastgesteld (zie punt 41). In de Gemeenschapswetgeving is echter bepaald dat samengestelde waarden dienen te worden vastgesteld door bij de produktiekosten een redelijke winstmarge te voegen en dat, ingeval er geen passende gegevens voorhanden zijn inzake een op de binnenlandse markt van het land van oorsprong geboekte normale winst, de winst op een andere redelijke grondslag moet worden vastgesteld.

(22) Gezien het feit dat de Commissie het verschil tussen de verkopen onder eigen merk van de fabrikanten en de verkopen aan OEM's erkent, wordt het dientengevolge redelijk geacht dat verschil in kosten dan wel winst in aanmerking wordt genomen door een lager winstniveau toe te passen op de voor een vergelijking met de prijzen voor uitvoer aan OEM's berekende samengestelde waarden.

(23) Aangezien uit OEM-verkopen op de Japanse of Koreaanse markten met betrekking tot dergelijke verschillen geen richtsnoer kan worden afgeleid, wordt het passend geacht dat hetzelfde winstniveau wordt toegepast op alle dusdanig samengestelde waarden en dat dit niveau 5 % dient te zijn in plaats van het winstniveau voor de verkopen van de exporteurs van VCR's op de binnenlandse markt dat bij andere samengestelde waarden wordt toegepast.

(24) Aangezien Orion, die geen binnenlandse verkopen kende en VCR's uitvoerde onder OEM-merk en onder eigen merk, gedurende de verificatie ter plaatse van de samengestelde waarde niet in voldoende mate medewerking verleende, kon voor deze onderneming geen normale waarde worden vastgesteld.

(25) Enkele ondernemingen leverden onjuiste inlichtingen. Uit het onderzoek ter plaatse van de Commissie blijkt dat twee Koreaanse exporteurs bepaalde binnenlandse verkopen van hun antwoord op de vragenlijst van de Commissie hadden uitgesloten. De uitgesloten hoeveelheden bedroegen ongeveer 15 % van de wel aan de Commissie doorgegeven hoeveelheden en zijn dientengevolge voor de vaststelling van de normale waarde in aanmerking genomen.

(26) Met betrekking tot de produktiekosten van drie exporteurs zijn uit de verificatie van de Commissie ter plaatse gedeeltelijke discrepanties gebleken tussen de antwoorden van de ondernemingen op de vragenlijst en hun interne stukken. De Commissie heeft in deze gevallen de produktiekosten op grond van de beschikbare feiten geraamd.

E. PRIJS BIJ UITVOER

(27) Ingeval de uitvoer rechtstreeks aan onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap was geschied, werden de prijzen bij uitvoer voorlopig vastgesteld op grond van de betaalde of te betalen prijzen voor de voor uitvoer naar de Gemeenschap verkochte VCR's.

(28) Uit het onderzoek van de Commissie kwam naar voren dat de twee Japanse exporteurs ten aanzien van een groot gedeelte van hun uitvoer ten onrechte hadden aangegeven dat deze naar derde landen verkocht was. Uit de namen van de afnemers en de technische specificaties van de VCR's concludeerde de Commissie evenwel dat deze uitvoer voor verbruik in de Gemeenschap was bestemd, zodat hij derhalve in de voorlopige berekeningen werd opgenomen.

(29) Bij vier exporteurs bleek uit de verificatie door de Commissie ter plaatse dat dezen bepaalde terugbetalingen aan hun onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap niet van de uitvoerprijs hadden afgetrokken. Aangezien de betrokken ondernemingen geen specifieke inlichtingen over de desbetreffende bedragen konden verstrekken, heeft de Commissie deze op basis van de beschikbare feiten berekend. De op deze grondslag aldus afgetrokken bedragen bereikten afhankelijk van het betrokken model tot 15 % van de prijs bij uitvoer.

(30) Aangezien Orion aan de opheldering van bovenstaande twee punten weigerde mede te werken, kon geen prijs bij uitvoer worden vastgesteld.

(31) Ingeval naar dochterondernemingen in de Gemeenschap werd uitgevoerd, werden de uitvoerprijzen voorlopig samengesteld op grond van de prijzen waartegen de VCR's voor het eerst aan een onafhankelijke koper werden doorverkocht, naar behoren aangepast ten einde rekening te houden met alle kosten die tussen de invoer en de wederverkoop waren gemaakt en een winstmarge van 10 %, die gezien de resultaten van de onafhankelijke importeurs in deze fase redelijk werd geacht.

(32) Bij het samenstellen van de prijzen bij uitvoer werden deze, waar toerekeningen van kosten aan de verkopen van VCR's noodzakelijk waren, gewoonlijk op grond van de omzet berekend. De kosten en omzet die hiertoe werden gebruikt waren gewoonlijk die van het boekjaar 1987 van de gerelateerde importeurs. Enkele importeurs verzochten bepaalde kosten op een andere grondslag toe te rekenen. Slechts in de gevallen waarin de Commissie afdoende bewijs kreeg dat een andere methode de gemaakte kosten juister zou weergeven, werd een dergelijke methode toegepast.

Deze toegerekende kosten omvatten alle administratieve en andere algemene kosten, met inbegrip van reclamekosten, al dan niet gefinancierd door de exporteur of de gerelateerde importeur. Kortingen, rabatten en kosteloze goederen werden, zo mogelijk, met hun werkelijke waarde voor elke betrokken transactie afgetrokken.

(33) Funai verklaarde in zijn antwoord op de vragenlijst dat niet langs een dochteronderneming om aan afnemers in de Gemeenschap was verkocht. Uit het onderzoek bleek evenwel dat Funai Japan een onderneming in Duitsland in eigendom had, genaamd Funai Electric Trading (Europe) GmbH, die, afgaande op hun verslagen, VCR's aankocht en aan afnemers in de Gemeenschap doorverkocht. Funai stelde dat Funai Electric Trading (Europe) GmbH gezien moest worden als agent aangezien deze onderneming geen voorraden opkocht en haar werk verrichtte met een vastgestelde bruto winstmarge. Uit het onderzoek bleek evenwel dat Funai Electric Trading (Europe) GmbH orders aannam, over verkoopcontracten in onderhandeling trad en deze onder eigen naam met haar Europese afnemers afsloot, en dat zij de begunstigde was van de kredietbrieven die door haar afnemers voor de betaling van de bestelde goederen waren geopend. Naar de mening van de Commissie kan er derhalve geen twijfel over bestaan dat Funai Electric Trading (Europe) GmbH in de Gemeenschap de normale functies van een verkoopkantoor vervulde.

F. VERGELIJKING

(34) Voor een juiste vergelijking tussen de normale waarde en de prijzen bij uitvoer heeft de Commissie zo nodig rekening gehouden met verschillen die op de prijsvergelijkbaarheid van invloed zijn, zoals verschillen in fysieke kenmerken, invoerheffingen en indirecte belastingen, en verschillen in rechtstreeks verband houdende verkoopkosten in die gevallen waarin aanspraken op deze verschillen in de betrokken verkopen naar genoegen konden worden aangetoond. Alle vergelijkingen zijn op het niveau af-fabriek geschied.

(35) Ten aanzien van verschillen in fysieke kenmerken geldt dat in de voorlopige berekeningen van de Commissie met de volgende belangrijkste verschillen rekening is gehouden:

- videokleurnormen (PAL, NTSC enz.),

- afstandsbediening,

- opnamesnelheid,

- beeldkwaliteit,

- geluidsopneming (mono, stereo of hi-fi),

- aantal videokoppen,

- in de prijs van de VCR opgenomen toebehoren (kabels, computer, videobanden enz.).

Grondslag voor deze aanpassingen waren de prijsverschillen op de binnenlandse markt, voor zover beschikbaar, of produktiekosten met inbegrip van een winstmarge. Indien deze gegevens niet beschikbaar waren, moeten deze aanpassingen op grond van andere beschikbare feiten worden geraamd.

(36) Met betrekking tot verschillen in heffingen bij invoer en indirecte belastingen stelden de Koreaanse exporteurs dat, ten einde met deze verschillen rekening te houden, het terugbetaalde bedrag van het recht of andere heffingen bij invoer die door de ondernemingen voor de uitvoer van VCR's waren ontvangen, bij de prijs voor uitvoer van het betrokken produkt moesten worden gevoegd.

De rechten en andere heffingen bij invoer ten laste van VCR's die op de Koreaanse markt waren verkocht, verschillen van de bedragen die voor de uitgevoerde VCR's zijn terugbetaald. Dit komt omdat de op de binnenlandse markt verkochte VCR's een groter aantal in Korea vervaardigde onderdelen bevatten dan de uitgevoerde VCR's.

Deze stelling moest derhalve worden verworpen aangezien volgens de wetgeving van de Gemeenschap dergelijke terugbetalingen alleen in aanmerking kunnen worden genomen indien deze invoerheffingen rusten op een soortgelijk produkt en op materialen die daarin fysiek zijn verwerkt wanneer deze voor gebruik in het land van oorsprong zijn bestemd.

Gedurende de controle ter plaatse werd de drie exporteurs verzocht het bedrag van het recht en de heffingen bij invoer aan te tonen die in de binnenlandse prijzen voor VCR's waren opgenomen. Zij waren evenwel niet in staat dit op verifieerbare wijze te doen. De Commissie heeft voor een voorlopige vaststelling deze bedragen derhalve geschat.

(37) Bovendien zijn aanpassingen verricht voor verschillen in:

- kosten voor vervoer, verzekering, lading, lossing en bijkomende kosten,

- verpakking,

- betalingsvoorwaarden,

- garanties,

- commissies of lonen van verkopers.

(38) Met betrekking tot de betalingsvoorwaarden stelden de drie Koreaanse exporteurs dat rekening moet worden gehouden met de kosten van krediet voor de financiering van betalingen van BTW en accijnzen.

De Commissie heeft evenwel haar twijfels ten aanzien van de desbetreffende exacte bedragen en het rechtstreekse verband met de betrokken verkopen.

De bedragen van de te financieren heffingen hangen in feite af van de totale balans van belastingverplichtingen van elke onderneming. Deze verzoeken moeten derhalve in dit stadium van de procedure worden verworpen.

(39) Ten aanzien van de lonen van verkopers geldt dat vier exporteurs kosten voor niet rechtstreeks bij verkoopactiviteiten betrokkenen, zoals chauffeurs, secretariaatspersoneel en dergelijken, hadden opgenomen. De correctie werd derhalve op grond van de beschikbare feiten geraamd.

(40) Eén exporteur stelde dat verliezen op verkopen van reclamegoederen aan zijn verdelers in aanmerking dienden te worden genomen. Deze vordering diende verworpen te worden aangezien deze kosten niet rechtstreeks in verband konden worden gebracht met specifieke verkopen van VCR's aan verdelers en de daaruit voortvloeiende verliezen daarom als algemene reclamekosten moesten worden beschouwd.

(41) Vier exporteurs stelden dat in aanvulling op reeds ingevolge de bepalingen van artikel 2, lid 9 en lid 10, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 toegekende aanpassingen, in het bijzonder met betrekking tot verschillen in betalingsvoorwaarden, een correctie moest worden aangebracht voor bepaalde kosten voor de berekening van een normale waarde die vergeleken moest worden met de prijzen voor uitvoer aan OEM's, die de ingevoerde produkten in de Gemeenschap onder hun eigen merknamen verkopen. De exporteurs betoogden dat dergelijke verkopen niet op hetzelfde handelsniveau waren geschied, aangezien ze gewoonlijk in grote hoeveelheden fob-Japan of -Korea waren verricht en, in vergelijking tot de op de Japanse en Koreaanse markten door de verkoopondernemingen gemaakte verkoopkosten, minimale verkoopkosten opleverden. Deze exporteurs waren evenwel niet in staat tot genoegen van de Commissie aan te tonen in hoeverre - indien, zoals in de Gemeenschap, een groot aantal OEM's op de Japanse of Koreaanse markten had bestaan - dergelijke kosten zouden verschillen van de kosten die bij hun binnenlandse verkopen aan onafhankelijke kopers werkelijk worden gemaakt.

Zelfs in afwezigheid van dergelijk bewijsmateriaal heeft de Commissie niettemin bij haar berekening van de normale waarde voor de vergelijking met de uitvoerverkopen aan OEM's, erkend dat er een verschil kan zijn in kosten of winst en heeft zij voor dit verschil een passende correctie aangebracht (zie punt 23).

G. DUMPINGMARGES

(42) De normale waarden voor elk van de modellen van vier exporteurs werden vergeleken met de prijzen bij uitvoer van vergelijkbare modellen, op transactiebasis. Uit het voorafgaande onderzoek van de feiten blijkt het bestaan van dumping met betrekking tot de invoer van VCR's van oorsprong uit Japan en Zuid-Korea bij alle onderzochte exporteurs, waarbij de dumpingmarge gelijk is aan het bedrag waarmee de vastgestelde normale waarde de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap overschrijdt.

De dumpingmarges schommelden al naar gelang van de exporteur, en de gewogen gemiddelde marges waren als volgt:

Daewoo 29,2 %

Goldstar 26,4 %

Samsung 25,2 %

Funai 18,0 %.

(43) Aangezien Orion tijdens de verificatie niet voldoende had medegewerkt, konden noch de normale waarde, noch de prijzen bij uitvoer worden vastgesteld. In overeenstemming met de praktijk uit het verleden wordt het passend geacht ten aanzien van deze exporteur de hoogste, in hetzelfde land van uitvoer aangetroffen dumpingmarge aan te wenden. De Commissie was in dit verband van mening dat de resultaten van haar onderzoek aangaande Funai een nauwkeurige en vergelijkbare grondslag voor de vaststelling van het op Orion toe te passen niveau van dumping verschafte daar de produktie- en verkoopstructuur dezelfde was als die in Japan. Het zou anders een beloning voor het niet verlenen van medewerking zijn wanneer werd aangenomen dat de dumpingmarge voor Orion lager zou zijn dan die van de exporteur die wel medewerking aan het onderzoek had verleend.

Anderzijds leek het onredelijk de dumpingmarge van een Koreaanse onderneming op Orion toe te passen omdat de structuur van deze ondernemingen en de andere ten aanzien van de economie van Korea in aanmerking te nemen omstandigheden te zeer van die van Japanse producenten van VCR's afwijken.

H. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP

Ontwikkeling en huidige stand

(44) Toen aan het einde van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig de VCR een massaconsumptieartikel werd, streden de Europese en Japanse producenten met verschillende opnamesystemen om het veroveren van de markt. Philips en Grundig verkochten hun eigen Video 2000-systeem, het merendeel der Japanse producenten en enkele Europese ondernemingen het VHS-systeem (ontwikkeld door JVC), en enkele andere Japanse producenten het Beta-formaat dat door Sony was ontwikkeld. Het VHS-systeem bleek op de markt het meest te slagen en veroverde de wereldmarkt. Dientengevolge werd het Video 2000-systeem in 1983/1984 tenslotte door Philips en Grundig opgegeven en moesten alle Europese producenten onder licentie van JVC het VHS-formaat vervaardigen dan wel met een Japanse VCR-producent die reeds een VHS-licentie bezat en over de kennis beschikte om VHS-videorecorders te produceren, een »joint venture" aangaan. Daarenboven hadden Philips en Grundig, alvorens Video 2000 op te geven, een anti-dumpingklacht ingediend tegen Japanse VCR-producenten die ertoe had geleid dat de Japanners een vrijwillige beperking van hun uitvoer naar de Gemeenschap in acht namen. Vele Japanse ondernemingen hebben als gevolg hiervan binnen de Gemeenschap VCR-produktiebedrijven ingericht.

(45) Er kunnen thans derhalve verschillende categorieën ondernemingen worden gevonden die in de Gemeenschap VCR's vervaardigen of assembleren.

Op de eerste plaats de volledig communautaire producenten zoals Philips en Grundig (het voormalige Standard Elektrik Lorenz/ITT werd in 1988 opgekocht door het Finse Nokia-concern, thans bekend als Nokia-Graetz); ten tweede de »joint ventures" tussen Europese en Japanse ondernemingen zoals J2T (50 % Thomson, 50 % JVC Japan; leverancier van de Thomson-Groep: Telefunken, Saba, Nordmende, Ferguson en Thomson Grand Public en van JVC Europe) en MB Video (65 % in eigendom van Matsushita en 35 % van Bosch). Deze ondernemingen zijn, gezien het grote aandeel Europese onderdelen in hun produkten en hun verbintenis om op lange termijn in de Gemeenschap te investeren en werkgelegenheid te bieden, duidelijk aangemerkt als producenten van de Gemeenschap.

Ten derde zijn er in de Gemeenschap ondernemingen met fabricagebedrijven opgericht die geheel in Japanse handen zijn. De Commissie laat de vraag open of deze ondernemingen als deel van de bedrijfstak van de Gemeenschap moeten worden gezien of als uitvoerders van eenvoudige assemblageverrichtingen.

(46) Philips, Grundig, Nokia-Graetz en J2T ondersteunen de klacht met klem en leveren meer dan 50 % op van de hoeveelheid VCR's die in de Gemeenschap worden vervaardigd of geassembleerd.

MB Video en de meeste in Japanse handen zijnde ondernemingen in Europa die in de procedure de vragenlijst van de Commissie hebben beantwoord, kunnen eveneens worden gezien als ondernemingen die de klacht ondersteunen.

(47) De Commissie ziet deze produktie- of assemblagebedrijven die door de in de procedure betrokken exporteurs zijn opgericht, niet als deel van de bedrijfstak van de Gemeenschap omdat zij verbonden zijn met de exporteurs en deze laatsten volledige zeggenschap over die bedrijven hebben. De betrokken bedrijven zijn op grond van het thans bij de Commissie beschikbaar zijnde bewijsmateriaal: Goldstar Electronics Europe GmbH, Worms, Duitsland en Samsung UK en Orion in het Verenigd Koninkrijk. Funai heeft eveneens produktiebedrijven in het Verenigd Koninkrijk in een »joint venture" met Amstrad, een van de grootste importeurs van VCR's van Funai Japan. Deze »joint venture" dient derhalve eveneens van de definitie van bedrijfstak van de Gemeenschap te worden uitgesloten.

De Commissie stelde vast dat gedurende het referentietijdvak slechts één van de klagende producenten VCR's had ingevoerd van een bij de procedure betrokken exporteur. Niettemin rechtvaardigt de omvang van deze invoer en het feit dat dit een geïsoleerd geval schijnt te zijn geweest, niet dat deze onderneming op deze gronden wordt uitgesloten.

I. SCHADE

a) Omvang en marktaandelen van de invoer met dumping

- De Koreaanse bedrijfstak

(48) De omvang van de uitvoer bedroeg in 1985 75 000 eenheden, in 1986 425 000 eenheden en in 1987 1 224 000 eenheden, waarvan gedurende het referentietijdvak 623 000 eenheden. Toen de Koreaanse producenten in 1985 VCR's naar de Gemeenschap begonnen uit te voeren, bereikten zij daar een marktaandeel (d.w.z. voor de tien Lid-Staten plus Spanje en Portugal) van 1,2 %. In 1986 bedroeg het 6,1 % en in 1987 steeg het tot 15,3 % van de totale Gemeenschapsmarkt. Hun marktaandeel bedroeg voor het referentietijdvak 13,3 %.

- Funai en Orion (Japan)

(49) De te zamen genomen uitvoer van Funai en Orion bedroeg in 1984 293 000 eenheden, in 1985 466 000 eenheden, in 1986 991 000 eenheden en gedurende het referentietijdvak 762 000 eenheden.

Funai begon in 1984 VCR's naar de Gemeenschap uit te voeren en Orion in 1982. Hun gezamenlijke marktaandeel ontwikkelde zich van 5,1 % in 1984 en 7,6 % in 1985 tot 13,9 % in 1986 en tot 15,7 % gedurende het referentietijdvak.

Opgemerkt zij dat deze twee ondernemingen, als eerder vermeld, langs derde landen om aanzienlijke hoeveelheden naar de Gemeenschap uitvoerden. Daarom is de exacte hoeveelheid uitvoer die voor verbruik binnen de Gemeenschap was bedoeld en werkelijk werd ingevoerd, moeilijk te bepalen. Voor de vaststelling daarvan beoordeelde de Commissie door middel van de betrokken exporteurs en andere bronnen de gegevens inzake bestemmingen en technische specificaties.

Vergeleken met 1985 steeg het marktaandeel van alle betrokken exporteurs van 8,6 % tot 29 % voor het referentietijdvak.

b) Prijzen

(50) De Commissie heeft de prijsstelling van de exporteurs en die van de producenten in de Gemeenschap op twee handelsniveaus onderzocht: de prijzen voor de eindgebruiker, door gebruik te maken van onafhankelijke en representatieve marktoverzichten en de prijzen voor de handel (d.w.z. de distributeurs of verdelers) door onderzoeken aan de hand van de antwoorden op de vragenlijsten.

Prijsonderbieding

(51) Voor de bepaling van de marge van prijsonderbieding vergeleek de Commissie de prijzen van de producent in de Gemeenschap met die van de bij de procedure betrokken exporteurs op de twee belangrijkste markten in de Gemeenschap, te weten het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, die te zamen meer dan 60 % van de Gemeenschapsmarkt en meer dan 70 % van de betrokken uitvoer vertegenwoordigen.

De exporteurs verkochten rechtstreeks dan wel door middel van hun verkoopondernemingen in de Gemeenschap aan onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap. Ten einde de verkoopprijzen daarvan te vergelijken met die van de producenten in de Gemeenschap, stelde de Commissie de gewogen gemiddelde verkoopprijzen voor de verschillende verkoopkanalen, d.w.z. de verkopen aan OEM's, distributeurs of verdelers, vast. De gemiddelde verkoopprijs voor elke exporteur, in elk van deze verkoopkanalen in elk van de Lid-Staten, werd dan vergeleken met de overeenkomstige cijfers voor de producenten in de Gemeenschap.

(52) Er bestaat op de markt een grote verscheidenheid aan modellen en er zijn derhalve geen identieke modellen te vergelijken. Voor een vergelijking koos de Commissie representatieve modellen van de Gemeenschap. De modellen die als representatief werden beschouwd waren die onderaan de prijzenreeks omdat het overgrote merendeel van de verkopen van de exporteurs in dit gamma plaatsvond.

De Commissie zocht voor de vergelijking modellen uit met dezelfde hoofdfuncties en soortgelijke kenmerken en specificaties. Er hoefden derhalve geen correcties te worden aangebracht voor verschillen in kenmerken of specificaties, omdat eventuele minder belangrijke verschillen in kenmerken of uitvoering niet belangrijk genoeg werden geacht om correcties te vergen.

Voor een vergelijking van de prijzen van de exporteurs met die van de producenten in de Gemeenschap werden de gemiddelde nettoverkoopprijzen voor de verschillende verkoopkanalen van de in de Gemeenschap vervaardigde modellen genomen. Waar geen verkopen van een producent in de Gemeenschap in een speciaal verkoopkanaal hadden plaatsgevonden, werden passende correcties aangebracht.

Voor de voorlopige vaststelling werden gedurende het referentietijdvak op grond van deze vergelijking prijsonderbiedingen van ten minste 20 % in het Verenigd Koninkrijk en 30 % in Duitsland vastgesteld. Voor enkele exporteurs waren deze marges aanzienlijk hoger. De verschillen in prijsonderbieding tussen het Verenigd Koninkrijk en Duitsland zijn te verklaren uit het feit dat de markt voor VCR's in het Verenigd Koninkrijk voorafgaande aan het referentietijdvak reeds meer van een druk op de prijzen had geleden dan enige andere markt in de Gemeenschap en dat de producent in de Gemeenschap derhalve gedwongen was geweest zijn prijzen op deze markt al eerder te verlagen. Deze prijzen maakten geen enkele winst mogelijk en leidden reeds tot verlies.

c) Weerslag van de invoer met dumping op de bedrijfstak van de Gemeenschap

i) Gevolgen voor het marktaandeel van bedrijven die VCR's in de Gemeenschap vervaardigen of assembleren

(53) Het zichtbare verbruik binnen de Gemeenschap (d.w.z. van de twaalf Lid-Staten) steeg van 5,8 miljoen eenheden in 1984 tot 6,2 miljoen eenheden in 1985 en tot 7 miljoen eenheden in 1987.

Afgezien van een vrij stabiele invoer van VCR's uit Oostenrijk, die ongeveer 5 % van de Gemeenschapsmarkt vertegenwoordigde, kwam alle andere invoer in de Gemeenschap van andere Japanse exporteurs dan die welke bij de procedure zijn betrokken. De marktaandelen van deze andere Japanse uitvoer daalde van 66 % in 1984 en 56 % in 1985 tot 40 % in 1986 en tot slechts 24,6 % voor het referentietijdvak. Deze ontwikkeling vloeide voort uit de Japanse inspanningen liever eigen produktie- of assemblagebedrijven in de Gemeenschap op te zetten dan rechtstreeks uit te voeren. Daarom vertoont de algemene ontwikkeling van de produktie of assemblage in de Gemeenschap, waarin deze Japanse produktie of assemblage in de Gemeenschap is begrepen, een duidelijke stijging, van 24 % in 1984 en 29 % in 1985 tot 34 % in 1986 en tot 40 % in het referentietijdvak.

Toch blijkt uit een vergelijking tussen de daling van de andere invoer ( 38,4 %) en de stijging van de produktie en assemblage in de Gemeenschap (+ 16 %) dat de invoer met dumping binnen twee jaar meer dan 20 % van het marktaandeel van alle andere leveranciers had overgenomen, zodat het de Gemeenschapsproduktie of -assemblage verhinderd werd voordeel te trekken uit de scherpe daling van die andere invoer. Bovendien daalde in feite, per onderneming, het marktaandeel van de bedrijven die in de Gemeenschap produceerden of assembleerden.

ii) Gevolgen voor de prijzen van de producenten in de Gemeenschap

(54) Sedert de VCR een gebruiksvoorwerp in de privésfeer is geworden, zijn de prijzen in de loop van de jaren steeds gezakt, zoals dit bij de meeste consumentenelektronica gebruikelijk is. Dit is niet alleen een gevolg van de mededinging doch eveneens van de uitwerking van schaalvergroting en verbeteringen in ontwerp en rationalisering. Uit de marktoverzichten waarover de Commissie beschikt en uit de handelsprijzen van de producenten blijkt dat deze constante prijsdaling tot 1985 ongeveer 5 tot 10 % per jaar bedroeg.

Vanaf 1985 veranderde deze algemene tendens in een scherpe daling met ongeveer 20 % per jaar. Deze druk op de gemiddelde prijs voor een VCR in de Gemeenschap werd gedurende het referentietijdvak voortgezet. De prijzen van een representatieve keuze uit de voornaamste modellen op de Duitse markt, bij voorbeeld, daalden van 100 % in het derde kwartaal van 1986 tot 79 % in het derde kwartaal van 1987.

Deze scherpe en steeds snellere algemene prijsdaling voor VCR's valt samen met de verschijning van de betrokken exporteurs op de markt van de Gemeenschap. De Europese bedrijfstak werd gedwongen deze prijsdaling te volgen ten einde vaste voet op de markt te blijven behouden.

d) Winstgevendheid

(55) De ontwikkeling van de winst- en verliesrekeningen van enkele VCR-producenten uit de Gemeenschap vertoonde grote verliezen voor 1983 en 1984, die grotendeels aan de afschrijving van de investeringen in Video 2000 waren te wijten.

Over het geheel genomen vertoonden de verklaringen inzake rendement van de producenten of assembleurs in de Gemeenschap gedurende het tijdvak 1985/1986 een winstdaling en het merendeel van hen leed gedurende het referentietijdvak op hun verkopen van VCR's ernstige verliezen. Deze verliezen vloeiden voort uit een sterke daling van de marktprijzen voor VCR's in 1985, 1986 en 1987, ofschoon de bedrijfstak van de Gemeenschap erin slaagde zijn produktiekosten gedurende deze periode als gevolg van grotere automatisering en efficiency aanzienlijk te besnoeien.

e) Conclusies

(56) Ten einde vast te stellen of de bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijke schade lijdt, noteerde de Commissie dat, hoewel de absolute capaciteits-, produktie- en verkoopcijfers, afzonderlijk genomen, een gunstige lijn laten zien, zij aanzienlijk bij de algemene ontwikkeling van de markt achterbleven en veel langzamer stegen dan de invoer uit Korea en van Funai en Orion evenals het algemeen verbruik. Deze ontwikkeling is bijzonder duidelijk voor de bedrijfstak die de klacht heeft ingediend. Terwijl de produktiecijfers in eenheden voor de klagende industrie een stijging vertoonden, daalde hun marktaandeel individueel genomen, zoals ook de marktaandelen van die Japanse ondernemingen die in de Gemeenschap produktie- en assemblagebedrijven hadden ingericht. De slotsom moet derhalve voorlopig luiden dat de winst aan marktaandeel van de betrokken exporteurs ten koste van de bedrijfstak voor VCR's van de Gemeenschap ging.

Bovendien had de prijsstelling van de uitvoer met dumping voor VCR's in de Gemeenschap een zeer sterk prijsdrukkende uitwerking. De prijsonderbieding was gedurende het gehele referentietijdvak aanzienlijk en aanhoudend. Ofschoon de meeste van de uitgevoerde VCR's zogenaamde eenvoudige toestellen waren, leidde de prijsonderbieding op dit gebied van de markt waar de meeste verkopen plaatsvinden, tot een algehele prijsdaling omdat zij - vanuit het gezichtspunt van de consument - van invloed was op de gerechtvaardigde prijsverschillen voor aanvullende kenmerken. Het was daarom voor de VCR-producenten van de Gemeenschap niet mogelijk de verliezen aan het ondereinde van de markt goed te maken door hogere marges op hun verkopen van toestellen aan het boveneinde van de sector.

Aan de hand van dit voorlopige onderzoek kwam de Commissie tot de bevinding dat de VCR-bedrijfstak van de Gemeenschap thans aanzienlijke schade lijdt.

J. OORZAAK VAN SCHADE DOOR INVOER MET DUMPING

a) Gevolgen van de invoer met dumping

(57) Bij haar beoordeling of de door de bedrijfstak in de Gemeenschap geleden aanzienlijke schade veroorzaakt was door de gevolgen van dumping, stelde de Commissie vast dat de druk op de prijzen, het verlies aan marktaandeel en het verlies van of de verlaging van winstgevendheid voor de bedrijfstak van de Gemeenschap samenviel met de stijgende omvang van de invoer van de vijf betrokken ondernemingen.

De sterke prijsdaling nam een aanvang in 1985 met de komst van de Koreaanse fabrikanten op de markt van de Gemeenschap en de toevloed van invoer van Orion en Funai en duurde gedurende het onderzoektijdvak voort. In een zeer prijsconcurrerende markt had aanzienlijke prijsonderbieding op de grondslag van dumping door de exporteurs onvermijdelijk een zeer negatieve weerslag op de prijzen, verkopen en, dientengevolge, op het rendement van de concurrerende fabrikanten uit de Gemeenschap.

Vanaf 1985 daalden de winsten van de klagende partijen en sloegen (voor de meerderheid van hen) om in verliezen, die gedurende het referentietijdvak een alarmerend niveau bereikten.

b) Gevolgen van andere factoren

(58) De exporteurs betoogden dat er een algemene concurrentie op de markt had plaatsgevonden en dat de prijzen door alle producenten die op deze markt verkochten, waren verlaagd en niet specifiek door die producenten die in de klacht waren genoemd. Zij hebben voorbeelden gegeven van laaggeprijsde aanbiedingen van producenten die niet in de procedure waren begrepen of van producenten die de klacht hadden ingediend.

Door gebruik te maken van beschikbare onafhankelijke en representatieve marktoverzichten voor de Franse, de Duitse, de Nederlandse en de Britse markt, is de Commissie zorgvuldig nagegaan of van andere dan de vijf in de procedure betrokken ondernemingen kon worden vastgesteld dat deze constant prijsonderbiedingen hadden toegepast en of een dergelijke onderneming in dat geval hieruit enig voordeel, zoals een toename van marktaandeel, kon trekken. Enkele lokale, op de korte termijn gerichte laagprijzende verkoopactiviteiten welke slechts op enkele modellen betrekking hadden, werden niet in aanmerking genomen, omdat algemeen werd aanvaard dat in verband met tijdelijk omvangrijke voorraden of ten einde modellen die niet werden voortgezet, uit te verkopen, de prijzen voor speciale modellen voor een slechts beperkte tijdsduur aanzienlijk onder het gebruikelijke niveau mochten liggen. Deze onderzoeken leidden tot de duidelijke vaststelling dat voor het referentietijdvak en voor geheel 1986 alleen de vijf bij het onderzoek betrokken ondernemingen bij voortduring de prijzen van de andere leveranciers hadden onderboden. Al hun modellen waren lager dan de vergelijkbare modellen van andere producenten geprijsd. De laaggeprijsde aanbiedingen van anderen, welke door de exporteurs werden genoemd, bleken geïsoleerde gevallen te zijn en een beleid van voortdurend lage prijzen kon ten aanzien van deze ondernemingen niet worden aangetoond. Daarentegen blijkt in de huidige fase van het onderzoek dat de vijf bij het onderzoek betrokken bedrijven duidelijk de neerwaartse prijsbeweging hebben ingeleid.

Deze resultaten werden ondersteund door het feit dat geen van de andere producenten die op de markt van de Gemeenschap VCR's aanboden, gedurende het referentietijdvak of de twaalf eraan voorafgaande maanden een aanzienlijk extra marktaandeel verwierf. Anderzijds hebben de vijf ondernemingen ten aanzien waarvan dumping werd vastgesteld, niet alleen meer verkocht doch eveneens aanzienlijk grotere marktaandelen bereikt.

(59) Voorts is betoogd dat de verliezen van de klagers aan slecht beheer en de vertraagde gevolgen van het laten vallen van Video 2000 waren te wijten. De late overgang van Video 2000 op VHS door Philips en Grundig heeft zeker grote verliezen opgeleverd doch deze waren er al voordat de exporteurs werkelijk op de markt waren gekomen.

De bedrijfstak van de Gemeenschap was in 1985 en 1986 dicht bij herstel, in het bijzonder vanwege de groeiende vraag, tot op het moment dat de Koreaanse industrie de uitvoer naar de Gemeenschap aanving en Funai en Orion hun uitvoer opvallend vergrootten.

De sterke verliezen van de meeste producenten in de Gemeenschap waren niet te wijten aan ouderwetse produktiemethoden. De Commissie stelde vast dat de fabricagenormen van de producenten in de Gemeenschap die zij bezocht, over het algemeen zeker niet achterlagen bij die van de betrokken exporteurs en dat hun hoge mate van automatisering de eventuele voordelen voor de betrokken exporteurs ten aanzien van de arbeidskosten aanzienlijk verminderde.

De Commissie komt derhalve voorshands tot de slotsom dat de door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade niet door andere factoren is berokkend.

c) Conclusie

(60) Concluderend leidde de omvang van de invoer met dumping, de marktpenetratie daarvan, de prijzen waartegen de gedumpte goederen in de Gemeenschap zijn aangeboden, en de verliezen en het verlies aan winst die door de in de Gemeenschap producerende of assemblerende bedrijven zijn geleden, de Commissie tot de vaststelling dat de gevolgen van invoer met dumping van VCR's, afzonderlijk genomen, als oorzaak van aanzienlijke schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap zijn aan te merken.

(61) Bovendien bleek met betrekking tot de Koreaanse producenten uit het onderzoek dat er dreiging van verdere aanzienlijke stijging van hun uitvoer bestaat, en wel vanwege hun huidige produktiecapaciteit, die bijna 8 miljoen eenheden per jaar omvat. Er zijn slechts twee grote markten ter wereld waarop deze capaciteit kan worden verkocht: de Verenigde Staten en de Europese Economische Gemeenschap. De markt van de Verenigde Staten is zeer concurrerend, maakt het niet mogelijk winst te maken en lijkt te zijn verzadigd en zelfs een soort zelfbeperking toe te passen, zodat het zeer waarschijnlijk is dat de Koreaanse bedrijfstak zal trachten zijn uitvoer naar de Gemeenschap verder op te voeren. Ramingen voor 1988 wijzen in de richting dat de invoer in de Gemeenschap uit Korea bijna 2 miljoen eenheden zal bereiken, hetgeen een marktaandeel van 25 % zou betekenen.

Het lijkt daarom waarschijnlijk dat deze exporteurs hun uitvoer van VCR's naar de Gemeenschap zullen opvoeren en aldus een nog grotere schade dan tot dusverre is vastgesteld, zullen veroorzaken.

K. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

Algemene overwegingen

(62) Voor een beoordeling of het in het belang van de Gemeenschap is maatregelen te nemen tegen de gedumpte invoer van VCR's uit Japan en Korea waarvan gebleken is dat deze aan de klagende bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijke schade berokkent, overwoog de Commissie op de eerste plaats dat vanwege de geweldige verliezen die door de producenten in de Gemeenschap waren geleden, het voortbestaan van deze bedrijfstak op het spel staat. Dit kan eveneens van invloed zijn op de communautaire produktie van kleurentelevisieapparaten en andere consumentenelektronica.

(63) De technologie voor VCR's en die voor televisietoestellen zijn nauw met elkaar verbonden. Het verlies aan technische know-how en aan voorsprong op het gebied van de VCR's betekent ook op het gebied van televisietechnologie een verlies aan concurrentiekracht.

De vervaardiging van VCR's impliceert ook een technologie die met enkele wijzigingen op andere produkten van de consumentenelektronica is over te dragen. De produktie van VCR's vergt mechanieken van zeer grote nauwkeurigheid (micromotoren, koppen enz.) en zeer ontwikkelde elektronische schakelsystemen. Het feit dat men niet meer in staat zou zijn VCR's te produceren, zou het verlies betekenen van een belangrijke technische know-how op verschillende, industrieel belangrijke gebieden en zou bovendien zowel thans als in de toekomst voor de consumentenelektronica in de Gemeenschap een ernstige verzwakking van de algemene fabricagemogelijkheden betekenen.

(64) Met betrekking tot de werkgelegenheid zal het opgeven van de produktie van VCR's door de klagende bedrijfstak tot het verlies van enkele duizenden banen kunnen leiden.

(65) Exporteurs, importeurs, verdelersverenigingen en eindgebruikers hebben aangevoerd dat het opleggen van rechten prijsverhogingen zou veroorzaken, de concurrentie zou verminderen en de vraag van de consumenten zou doen afnemen.

Ten aanzien van het argument van mogelijke prijsverhogingen dient te worden bedacht dat een van de doeleinden van de instelling van een anti-dumpingrecht juist is de prijzen van de betrokken ingevoerde goederen te verhogen. Natuurlijk kan niet worden gewaarborgd dat de consument van uit oneerlijke concurrentie voortvloeiende prijsvoordelen kan blijven profiteren.

Naar de mening van de Commissie staan tegenover een mogelijk beperkt nadeel voor de consumenten in verband met hogere prijzen van VCR's ten gevolge van de instelling van anti-dumpingrechten, de voordelen van het gewaarborgd zijn van werkgelegenheid en van het behoud van vaste voet in deze belangrijke technologische sector. De Commissie verwacht evenwel niet dat de algemene vraag naar VCR's zal dalen, omdat dit speculeren betekent. Binnen de Gemeenschap is de vraag in de afgelopen jaren gestaag toegenomen. De markt van de Gemeenschap is met zekerheid nog niet verzadigd.

Bovendien verwacht de Commissie niet dat de concurrentie tussen ondernemingen die VCR's verkopen, door de instelling van anti-dumpingrechten zal worden verminderd. De betrokken exporteurs zullen nog steeds in staat zijn op de markt mede te dingen en hiervan afgezien bestaat er nog altijd een groot aantal andere VCR-producenten uit verschillende landen die in de Gemeenschap VCR's aanbieden. Het enige verschil zal zijn dat de vijf exporteurs in deze procedure niet langer in staat zullen zijn uit hun dumping voordeel te trekken.

(66) Tenslotte, en gelet op de verschillende argumenten van alle betrokken partijen, is de Commissie van mening dat het op de lange duur in het belang van de Gemeenschap is de nadelige gevolgen voor de betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap van de invoer met dumping op te heffen en dat de voordelen van een dergelijke bescherming duidelijk opwegen tegen gevolgen, in het bijzonder ten aanzien van de prijs, waarvan zou kunnen worden gezegd dat ze niet in het belang van de consument zijn.

L. RECHT

(67) Om de schade die door de klagende producenten in de Gemeenschap wordt geleden op te heffen, moeten hun verkoopprijzen aanzienlijk worden verhoogd. Dit zou deze producenten in staat moeten stellen hun produktiekosten te dekken en een passende winst te behalen. De hoogte van het recht zal derhalve van dien aard moeten zijn dat de prijsonderbieding van de exporteurs wordt opgeheven en de fabrikanten in de Gemeenschap in staat worden gesteld hun prijzen en verkopen te verhogen ten einde een passende opbrengst over hun verkopen te bereiken.

(68) Met betrekking tot het verhelpen van prijsonderbieding is de Commissie van oordeel dat het recht zo mogelijk de voorlopig vastgestelde marge van prijsonderbieding dient te dekken, d.w.z. dat het ten minste 25 % (als gemiddelde van de verschillende marges in verschillende landen) dient te zijn.

(69) Ten aanzien van de opbrengst van de verkopen van VCR's in de Gemeenschap, stelde de bedrijfstak van de Gemeenschap dat een opbrengst tussen de 12 en 15 % nodig was om concurrerend en commercieel te kunnen werken, rekening houdende met onderzoek en ontwikkeling, bedrijfsautomatisering, reclamevereisten en de kosten van passende financiering in de Gemeenschap.

De Commissie was van mening dat ten einde de bedrijfstak in de Gemeenschap in staat te stellen in bedrijfsautomatisering, onderzoek en ontwikkeling en het ontwerpen van nieuwe produkten te investeren, een redelijke winstmarge benodigd is. Vanwege het feit dat investeringen in onderzoek en ontwikkeling op het gebied van toptechnologie grote uitgaven vergen alsmede vanwege het feit dat een VCR een in grote hoeveelheden vervaardigd produkt is en als zodanig geen uitzonderlijk hoge winstmarges vereist, kan een opbrengst over de verkopen van 10 % als voorlopige vaststelling als een passend minimum worden beschouwd.

(70) Bij de berekening van het minimumbedrag van het recht, en gelet op de gemiddelde prijsonderbieding en de passende winstmarges, moest de Commissie evenwel rekening houden met het feit dat zelfs in de huidige omstandigheden de bedrijfstak in de Gemeenschap als geheel niet rendabel is. De meeste producenten of assembleurs in de Gemeenschap hebben ernstige verliezen geleden en slechts een minderheid van hen is in staat een zeer geringe winst te boeken of uit de kosten te komen.

De Commissie heeft voor de voorlopige vaststelling geen acht geslagen op de hoogte van deze verliezen. Zij wil derhalve, ten einde de gevolgen van de door de exporteurs van de procedure veroorzaakte schade weg te werken, de prijs verhogen met de mate van de prijsonderbieding en de noodzakelijke winstmarge. Deze berekening levert een vereiste prijsstijging op van 35 %.

(71) Om de hoogte van het voorlopig in te stellen recht vast te stellen, diende de Commissie de factor van de prijsstijging waarnaar in punt 70 wordt verwezen, uit te drukken als percentage van de cif-waarde van de invoer van VCR's uit Korea en van Funai. Hiertoe werd de gemiddelde verkoopprijs van alle verkopen van de exporteurs op de verschillende handelsniveaus in verband gebracht met de cif-waarde van de goederen bij invoer. Vastgesteld werd dat de cif-waarde, uitgedrukt als percentage van de verkoopprijs aan de eerste onafhankelijke koper in de Gemeenschap, gemiddeld 75 % diende te bedragen.

(72) Het percentage waarnaar in punt 70 wordt verwezen werd vervolgens uitgedrukt als percentage van de vastgestelde cif-waarde. De uitkomst van deze berekening is 46,7 %, hetgeen de prijsstijging grens-Gemeenschap is die benodigd is om de schade op te heffen.

Aangezien voor geen enkele bij de procedure betrokken exporteur een dumpingmarge van 46,7 % of hoger was vastgesteld, werd het nodig geacht voorlopige anti-dumpingrechten op het niveau van de vastgestelde dumpingmarges in te stellen.

De voor Funai vastgestelde dumpingmarge zou op Orion dienen te worden toegepast en op dit niveau zal een recht worden ingesteld. Omdat de procedure niet tegen Japan als land van oorsprong is ingesteld doch alleen tegen twee Japanse ondernemingen, is een residueel recht op de uitvoer door andere Japanse VCR-producenten of -exporteurs niet mogelijk.

(73) Het in te stellen voorlopige recht zou op alle VCR's uit Korea en op die welke door Orion en Funai zijn vervaardigd of geëxporteerd, met uitzondering van de videocassettespelers (VCP's), van toepassing moeten zijn.

(74) Er dient een periode te worden vastgesteld waarbinnen de betrokken partijen hun standpunt kenbaar kunnen maken en kunnen verzoeken te worden gehoord. Voorts dient te worden verklaard dat alle ten dienste van deze verordening vastgestelde bevindingen voorlopig zijn en dat zij met het oog op een door de Commissie voor te stellen definitief recht nader moeten worden overwogen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Op de invoer vn videocassetterecorders, vallende onder code ex 8521 10 39 van de gecombineerde nomenclatuur, van oorsprong uit de Republiek Korea, wordt een voorlopig anti-dumpingrecht van 29,2 % van de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard, ingesteld.

De hoogte van het recht voor videocassetterecorders die door de volgende ondernemingen zijn vervaardigd of geëxporteerd, bedraagt:

Daewoo 29,2 %

Goldstar 26,4 %

Samsung 25,2 %

van de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard.

De hoogte van het recht voor videocassetterecorders van oorsprong uit Japan en vervaardigd of geëxporteerd door de onderneming Funai of Orion bedraagt 18,0 % van de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard.

2. Het in dit artikel gespecificeerde recht is niet van toepassing op videocassettespelers.

3. De voor douanerechten geldende bepalingen zijn van toepassing.

4. Het in het vrije verkeer brengen in de Gemeenschap van de in lid 1 bedoelde produkten is afhankelijk van het stellen van een zekerheid ten belope van het bedrag van het voorlopige recht.

Artikel 2

Onverminderd artikel 7, lid 4, onder b) en c), van Verordening (EEG) nr. 2423/88, kunnen de betrokken partijen binnen één maand na de inwerkingtreding van de onderhavige verordening hun standpunt schriftelijk kenbaar maken en verzoeken door de Commissie te worden gehoord.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Onverminderd de artikelen 11, 12 en 13 van Verordening (EEG) nr. 2423/88 is artikel 1 van de onderhavige verordening van toepassing voor een tijdvak van vier maanden of tot het tijdstip waarop de Raad vóór het verstrijken van deze periode definitieve maatregelen vaststelt.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 26 augustus 1988.

Voor de Commissie

Frans ANDRIESSEN

Vice-Voorzitter