5)

Bijlage IX wordt als volgt gewijzigd: a) Punt 1.2.1 komt als volgt te luiden: „1.2.1. Een ESE moet voldoen aan een willekeurige combinatie van onderstaande testmethoden, naar keuze van de fabrikant, mits daarbij het in punt 3.1 gespecificeerde frequentiebereik volledig wordt bestreken: — test in een met absorptiemateriaal afgeschermde ruimte: overeenkomstig ISO 11452-2: tweede editie, 2004; — TEM-celtest: overeenkomstig ISO 11452-3: tweede editie, 2001; — massastroominjectietest: overeenkomstig ISO 11452-4: derde editie, 2005; — striplijntest: overeenkomstig ISO 11452-5: tweede editie, 2002; — 800 mm striplijntest: overeenkomstig punt 4.5. Het frequentiebereik en de algemene testomstandigheden zijn gebaseerd op ISO 11452-1: derde editie, 2005.” b) Punt 2.1 komt als volgt te luiden: „2.1. De testomstandigheden moeten beantwoorden aan ISO 11452-1: derde editie, 2005.”. c) Punt 3.1 komt als volgt te luiden: „3.1. Frequentiebereik, duur van de tests De metingen worden verricht in het frequentiebereik 20-2 000 MHz, met de in ISO 11452-1: derde editie, 2005, vastgestelde frequentiestappen. Modulatie van het testsignaal: — amplitudemodulatie (AM), met 1 kHz modulatie en 80 % modulatiediepte in het frequentiebereik 20-800 MHz, — fasemodulatie (PM), t = 577 μs, periode = 4 600 μs in het frequentiebereik 800-2 000 MHz, tenzij dit anders is overeengekomen tussen de technische dienst en de ESE-fabrikant. De grootte van de frequentiestappen en de duur van de frequentie worden overeenkomstig ISO 11452-1: derde editie, 2005 gekozen.” d) Punt 3.2 komt als volgt te luiden: „3.2. De technische dienst voert de tests uit met de in de ISO 11452-1: derde editie, 2005, gespecificeerde intervallen, over het volledige frequentiebereik 20-2 000 MHz. Als de fabrikant voor het volledige frequentiebereik meetgegevens verstrekt van een volgens de toepasselijke delen van ISO 17025: eerste editie, 1999, en door de goedkeuringsinstantie erkend laboratorium, mag de technische dienst het aantal meetfrequenties in het bereik beperken, bv. 27, 45, 65, 90, 120, 150, 190, 230, 280, 380, 450, 600, 750, 900, 1 300 en 1 800 MHz, om na te gaan of de ESE aan de voorschriften van deze bijlage voldoet.”. e) Punt 4.1.2 komt als volgt te luiden: „4.1.2. Uitvoering van de test Om de veldsterkte voor de test vast te stellen, wordt gebruik gemaakt van de substitutiemethode overeenkomstig ISO 11452-2: tweede editie, 2004. De tests worden in verticale polarisatierichting uitgevoerd.” f) Punt 4.2.2 komt als volgt te luiden: „4.2.2. Uitvoering van de test De test wordt overeenkomstig ISO 11452-3: tweede editie, 2001, uitgevoerd. Naar gelang van de te testen ESE kiest de met de uitvoering van de tests belaste instantie de methode van de maximale veldkoppeling met de ESE of met de kabelboom in de TEM-cel.” g) Punt 4.3.2 komt als volgt te luiden: „4.3.2. Uitvoering van de test De test wordt overeenkomstig ISO 11452-4: derde editie, 2005, op een testbank uitgevoerd. Bij wijze van alternatief mag de ESE overeenkomstig ISO 11451-4: eerste editie, 1995, worden getest terwijl ze in het voertuig is geïnstalleerd. — De injectiesonde wordt op een afstand van 150 mm van de te testen ESE geplaatst. — De referentiemethode wordt gebruikt om op basis van het toegevoerde vermogen de geïnjecteerde stromen te berekenen. — Het frequentiebereik van deze methode wordt beperkt door de specificaties van de injectiesonde.”