VERORDENING (EG) Nr. 2380/98 VAN DE RAAD van 3 november 1998 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1567/97 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van leren handtassen van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 11, lid 3,

Gezien het voorstel dat de Commissie na raadpleging van het Raadgevend Comité heeft ingediend,

Overwegende hetgeen volgt:

I. VOORAFGAANDE PROCEDURE

(1) De Raad heeft bij Verordening (EG) nr. 1567/97 (2) (hierna "definitieve verordening" genoemd) een definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van leren handtassen, ingedeeld onder GN-code 4202 21 00, van oorsprong uit de Volkrepubliek China. De maatregelen bestaan uit een ad-valoremantidumpingrecht van 38 % dat op alle exporteurs van toepassing is, met uitzondering van Jane Shilton (Pacific) Ltd (0,0 %) en Picard International Ltd (7,7 %).

II. HERZIENINGSPROCEDURE

(2) Op 13 september 1997 heeft de Commissie een bericht gepubliceerd (3) waarbij de Chinese exporteurs van leren handtassen worden uitgenodigd gegevens te verstrekken zodat de Commissie zou kunnen vaststellen of er voldoende bewijsmateriaal was om in verband met de definitieve verordening een tussentijdse herzieningsprocedure in te leiden die tot de kwestie van de individuele behandeling van exporteurs beperkt zou zijn. Aan de hand van de gegevens die naar aanleiding van dit bericht zijn ontvangen, was de Commissie van oordeel dat er voldoende redenen waren om bij wijze van uitzondering een vroegtijdige tussentijdse herzieningsprocedure in te leiden die tot het aspect individuele behandeling beperkt zou worden.

(3) Na raadpleging van het Raadgevend Comité heeft de Commissie derhalve, door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (4), een herzieningsprocedure ingeleid in verband met de bestaande maatregelen, en een onderzoek geopend, zulks overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 384/96 (hierna "basisverordening" genoemd). De herzieningsprocedure werd beperkt tot de vraag of de individuele exportprijzen van de medewerkende exporteurs in aanmerking konden worden genomen, in welk geval voor deze exporteurs ook individuele dumpingmarges en schademarges konden worden vastgesteld.

(4) De Commissie heeft de autoriteiten van het exportland officieel van de inleiding van de herzieningsprocedure in kennis gesteld. Voorts heeft zij de rechtstreeks betrokken partijen in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk uiteen te zetten en te vragen te worden gehoord.

(5) De Commissie heeft vragenlijsten toegezonden aan de haar bekende belanghebbenden en heeft van de volgende ondernemingen uitgebreide informatie ontvangen over de uitvoer naar de Gemeenschap van leren handtassen die zij of ondernemingen in de Volksrepubliek China met wie zij banden hebben, hebben vervaardigd:

- The Well Leatherware Manufactory Limited, Hong Kong*,

- The IP Handbag Connections Limited, Hong Kong* (voor IP Handbag Industrial Ltd),

- Lucci Creation Limited, Hong Kong*,

- South Sea Leatherwares Limited, Hong Kong* (voor Shundi South Sea Leather Handbag Factory Ltd en Nam Chow Leather Products Co. Ltd),

- Colleen Handbags Manufacturer Limited, Hong Kong* (voor Shenzhen Colleen Handbag Co. Ltd),

- Crownwick Enterprises Limited, Hong Kong (voor Shenzhen Crownwick Leatherwares Co. Ltd),

- C-Duck Leather Goods Company Limited, Volksrepubliek China,

- Lai Wah Industries Limited, Hong Kong*,

- W.K. Maxy Industries Limited, Hong Kong* (voor W.K. Maxy Industries Ltd en W.K. Maxy Leather Goods Industries Zhongshan Co. Ltd),

- Wideland Trading Company, Hong Kong*,

- Sitoy (H.K.) Handbag Fty Limited, Hong Kong* (voor Dongguan Sitoy Leather Products Factory Ltd),

- Superior Leather Limited, Hong Kong (voor Ever Trust Leather Products Shenzhen Co. Ltd),

- C& S Company Limited, Kyongki-Do, South Korea (voor Kunshan C& S Leather Products Co. Ltd),

- Taiwan Yamani Inc., Taipei, Taiwan (voor Yamani Continental Inc.).

(6) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor haar onderzoek noodzakelijk achtte, ingewonnen en geverifieerd en heeft de gegevens ter plaatse gecontroleerd bij bovengenoemde ondernemingen, waarvan de naam van een sterretje is voorzien.

(7) Voorts werden de antwoorden van de volgende in de Gemeenschap gevestigde importeurs ter plaatse gecontroleerd:

- Plastimoda SpA, Italië,

- Medici Grimm KG, Duitsland.

(8) Omdat de draagwijdte van het onderzoek beperkt was tot de kwestie van individuele behandeling en om de Commissie in staat te stellen haar onderzoek snel te kunnen voortzetten werd het passend geacht in het kader van de herzieningsprocedure dezelfde onderzoekperiode aan te houden als in het kader van de oorspronkelijke procedure, namelijk 1 april 1995 tot en met 31 maart 1996 (hierna "onderzoekperiode" genoemd) om de exportprijs en de normale waarde te kunnen vergelijken die in dezelfde periode van toepassing waren (zoals vereist bij artikel 2, lid 10, van de basisverordening).

III. BETROKKEN PRODUCT

(9) Deze procedure heeft betrekking op hetzelfde product als in artikel 1 van de definitieve verordening omschreven, namelijk "handtassen met een buitenkant van leer, kunstleer of lakleer, al dan niet met schouderband of handvat, die, ongeacht grootte en vorm, voornamelijk bestemd zijn voor het opbergen van kleine voorwerpen zoals sleutels, portemonnaie, make-upartikelen en sigaretten" en die momenteel onder GN code 4202 21 00 zijn ingedeeld (hierna "leren handtassen" genoemd).

Er zij op gewezen dat zogenaamde rugtassen en boodschappentassen ook als "handtassen" worden beschouwd en dus bij het onderzoek (en de genomen maatregelen) zijn betrokken, indien zij aan de hierboven gegeven beschrijving voldoen, ongeacht de vorm en de grootte van deze tassen. Het onderzoek heeft geen betrekking op aan ceintuurs bevestigde tassen die niet bedoeld zijn aan de hand en/of over de schouder te worden gedragen.

IV. DUMPING

1. Normale waarde

(10) Daar het onderzoek tot de kwestie van de individuele behandeling is beperkt, dat wil zeggen dat onderzocht wordt of een individuele dumpingmarge kan worden vastgesteld na vergelijking van de individuele exportprijzen van de exporteur met de normale waarde in het referentieland, werd de normale waarde aangehouden die in het oorspronkelijke onderzoek in Indonesië was vastgesteld dat overeenkomstig artikel 2, lid 7, van de basisverordening als referentieland was gekozen.

Deze keuze werd passend geacht, des te meer omdat de onderzoekperiode van de herzieningsprocedure met die van de oorspronkelijke procedure overeenstemt, wat betekent dat de exportprijzen en de normale waarde in dezelfde periode worden vergeleken, hetgeen volgens artikel 2, lid 10, van de basisverordening is vereist.

2. Exportprijs

a) Individuele behandeling

(11) Alle exporteurs die aan het onderzoek medewerkten hebben op grond van artikel 9, lid 5, van de basisverordening een individuele behandeling aangevraagd.

Onderzocht werd of deze ondernemingen hadden aangetoond dat zij wettelijk en feitelijk in dezelfde mate van de overheid van de Volksrepubliek China onafhankelijk waren als in een land met markteconomie het geval zou zijn, zodat, indien deze ondernemingen een individuele behandeling zouden krijgen, er geen gevaar zou zijn dat de uitvoer van ondernemingen waarop een hoger antidumpingrecht van toepassing was volgens hen zou verlopen. De Commissie heeft deze ondernemingen daarom gedetailleerde vragen gesteld over eigendom, beheer en toezicht op productie en commercieel beleid.

(12) De ondernemingen die in het kader van dit onderzoek de vragenlijsten hebben beantwoord waren in de Speciale Administratieve Zone van Hongkong (die geen deel uitmaakt van het douanegebied van de Volksrepubliek China) of buiten de Volksrepubliek China gevestigd, maar voerden naar de Gemeenschap leren handtassen uit die in door hen beheerde fabrieken in de Volksrepubliek China waren gemaakt. Deze fabrieken waren bedrijven zonder rechtspersoonlijkheid die handtassen fabriceerden op grond van overeenkomsten om materialen uit andere landen te bewerken, of bedrijven met rechtspersoonlijkheid volgens het Chinese recht, die als "joint ventures" met buitenlandse ondernemingen waren opgezet of die geheel in handen van buitenlandse ondernemingen waren.

(13) Vastgesteld werd dat sommige exporteurs in de Volksrepubliek China aan een beperking onderworpen waren ten aanzien van het aandeel van hun productie dat zij op de binnenlandse markt van China mochten verkopen. Genoemde beperking, waaraan de Chinese autoriteiten overigens niet strikt de hand leken te houden, moest evenwel in het licht van de economische realiteit worden bezien waarbinnen deze ondernemingen in de Volksrepubliek China werkzaam waren om te kunnen beoordelen of de autoriteiten in dat land voldoende zeggenschap hadden om deze ondernemingen ertoe te kunnen bewegen de producten van andere Chinese producenten, op wie een hoger antidumpingrecht van toepassing was, via hen te exporteren. Deze zeggenschap is afhankelijk van het bedrag van de risicodragende investeringen in de Volksrepubliek China in verhouding tot de omzet. Het bedrag van de investeringen hangt op zijn beurt weer af van de kenmerken van het proces volgens hetwelk het betrokken product wordt vervaardigd.

In dit opzicht werd erop gewezen dat de fabricage van leren handtassen een bijzonder arbeidsintensieve bedrijfstak is die nauwelijks is geautomatiseerd. De waarde van de activa van de in de Volksrepubliek China gelegen fabrieken bleek zeer laag te zijn, met name in vergelijking met de omzet. De weinige machines die werden gebruikt waren lichte en betrekkelijk conventionele werktuigen, zoals naai- en stikmachines, die bovendien in veel gevallen geheel afgeschreven waren.

In het licht van deze bevindingen wordt geoordeeld dat de autoriteiten van de Volksrepubliek China geen voldoende zeggenschap hebben om het commerciële gedrag van de betrokken exporteurs daadwerkelijk te beïnvloeden, des te meer indien in aanmerking wordt genomen dat het weinig geld en moeite zal kosten om de fabrieken te sluiten. Derhalve werd geconcludeerd dat deze beperking geen obstakel voor een individuele behandeling vormt, daar hierdoor geen werkelijk risico tot ontduiking van de rechten via een verlegging van de export wordt gecreëerd (zie overweging 11).

(14) Tijdens dit onderzoek heeft zich een exporteur aangemeld die aan het oorspronkelijke onderzoek heeft medegewerkt en die in het kader van de definitieve verordening een individuele behandeling en een nulrecht heeft verkregen, daar hij zich niet aan dumping bleek te hebben schuldig gemaakt. Deze onderneming heeft de Commissie medegedeeld dat de structuur van haar werkzaamheden na de onderzoekperiode is gewijzigd, ten gevolge waarvan de rechtspersoon die in de definitieve verordening als "exporteur" was aangemerkt ook gewijzigd was. De Commissie heeft alle bewijsstukken onderzocht die deze onderneming haar op haar verzoek heeft toegezonden, waaruit bleek dat de nieuwe rechtspersoon aan alle eisen voldoet om voor een individuele behandeling in aanmerking te komen en dat haar dus een nulrecht moet worden toegekend. De bepalingen van de definitieve verordening zullen dus gewijzigd moeten worden om de naam van de nieuwe rechtspersoon daarin op te nemen.

b) Vaststelling van de exportprijs

(15) Overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening werden de exportprijzen, indien de handtassen naar onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap waren uitgevoerd, afgeleid van de bij uitvoer naar de Gemeenschap werkelijk betaalde of te betalen prijzen.

Wanneer de handtassen naar een gelieerde importeur in de Gemeenschap waren uitgevoerd, of wanneer er sprake was van een compensatieregeling tussen de importeur en de exporteur, werd de exportprijs overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening, vastgesteld aan de hand van de prijzen bij wederverkoop aan de eerste onafhankelijke afnemer, na correcties voor alle kosten tussen invoer en wederverkoop, met inbegrip van invoerheffingen en een winst van 5 % op de omzet, dat wil zeggen de gemiddelde winst van de onafhankelijke importeurs die aan het oorspronkelijke onderzoek hebben deelgenomen.

3. Vergelijking

(16) Overeenkomstig artikel 2, leden 10 en 11, van de basisverordening, werd de gewogen gemiddelde normale waarde vergeleken met de gewogen gemiddelde exportprijs fob. Om tussen de normale waarde en de exportprijs een billijke vergelijking te kunnen maken, werden, op verzoek, correcties toegepast voor verschillen in fysieke kenmerken, invoerheffingen, handelsstadium, de kosten van vervoer, verzekering, op- en overslag, verpakking, krediet, kortingen en garanties, indien kon worden aangetoond dat deze van invloed waren op de vergelijkbaarheid van de prijzen.

(17) Een aantal exporteurs stelden dat op grond van artikel 2, lid 10, onder a), van de basisverordening, een correctie moest worden toegepast om rekening te houden met verschillen in fysieke kenmerken tussen de in Indonesië gemaakte leren handtassen, die voor de berekening van de normale waarde waren gebruikt, en de in de Volksrepubliek China vervaardigde en naar de Gemeenschap uitgevoerde leren handtassen, die voor de berekening van de exportprijzen waren gebruikt. Indien bleek dat de buitenzijde van in de Volksrepubliek China vervaardigde en naar de Gemeenschap uitgevoerde leren handtassen uit leer van een aanzienlijk mindere kwaliteit bestond (splitleer, suede of kleine stukjes leer) dan de buitenzijde van de handtassen die voor de berekening van de normale waarde in Indonesië waren gebruikt (echt leer), werd een correctie op de normale waarde toegepast om rekening te houden met de invloed van dit verschil op de marktwaarde van de leren handtassen.

4. Dumpingmarges

(18) De dumpingmarges, in procenten van de waarde CIF grens Gemeenschap, waren als volgt voor de exporteurs die voor een individuele behandeling in aanmerking kwamen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Opgemerkt wordt dat de namen van sommige bovengenoemde ondernemingen van die in overweging 5 verschillen, namelijk in die gevallen waarin het betrokken product door bedrijven wordt vervaardigd in de Volksrepubliek China die volgens het Chinese recht een rechtspersoon zijn en die in het kader van deze procedure dus als de exporteur moeten worden beschouwd.

V. WIJZIGING VAN DE MAATREGELEN DIE AAN EEN HERZIENINGSONDERZOEK ZIJN ONDERWORPEN

(19) Overeenkomstig de "regel van het laagste recht" die in artikel 9, lid 4, van de basisverordening is opgenomen, werd voor elke onderneming die voor een individuele behandeling in aanmerking kwam tevens onderzocht of het op de schademarge gebaseerde recht lager was dan het op de dumpingmarge gebaseerde recht. De schademarges waren op dezelfde wijze berekend als bij het oorspronkelijke onderzoek. In alle gevallen bleken de schademarges hoger te zijn dan de dumpingmarges en de rechten dienen daarom op de dumpingmarges te worden afgestemd.

Aangevoerd werd dat de in het kader van deze procedure vast te stellen rechten terugwerkende kracht zouden hebben vanaf de datum van inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1567/97. Dit argument kon niet worden aanvaard, gezien de prospectieve aard van de vastgestelde maatregelen die na een herzieningsonderzoek waren genomen en daar dit ook zou betekenen dat exporteurs, voor wie als gevolg van het huidige onderzoek een lager recht wordt vastgesteld, beloond worden voor het feit dat zij aan het oorspronkelijke onderzoek geen medewerking hebben verleend.

(20) Daar de ondernemingen die voor een individuele behandeling in aanmerking moeten komen betrekkelijk weinig uitvoeren in vergelijking met de totale uitvoer van het betrokken product uit de Volksrepubliek China naar de Gemeenschap, werd geconcludeerd dat het voor het gehele land geldende recht dat bij de definitieve verordening was vastgesteld niet gewijzigd behoefde te worden.

(21) De belanghebbenden werden in kennis gesteld van de feiten en overwegingen op basis waarvan het voornemen bestond de definitieve verordening te wijzigen, en kregen de gelegenheid opmerkingen te maken. De bevindingen werden op grond van hun opmerkingen zo nodig gewijzigd.

(22) Gezien het bovenstaande concludeert de Raad dat de definitieve verordening gewijzigd dient te worden.

(23) Deze herzieningsprocedure heeft geen invloed op de datum waarop Verordening (EG) nr. 1567/97, overeenkomstig artikel 11, lid 2, van de basisverordening, zal vervallen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1567/97 wordt als volgt gewijzigd:

1. De naam "Jane Shilton (Pacific) Ltd" wordt vervangen door "Zengcheng Jane Shilton Leather Goods Company Ltd".

2. Het volgende wordt toegevoegd:

"- C-Duck Leather Goods Company Ltd: 0,0 % (Aanvullende Taric-code 8961),

- Wideland Trading Company: 0,0 % (Aanvullende Taric-code 8961),

- Lucci Creation Ltd: 0,0 % (Aanvullende Taric-code 8961),

- Kunshan C& S Leather Products Co. Ltd: 0,0 % (Aanvullende Taric-code 8961),

- Yamani Continental Inc.: 0,0 % (Aanvullende Taric-code 8961),

- IP Handbag Industrial Ltd: 0,0 % (Aanvullende Taric-code 8961),

- W.K. Maxy Industries Ltd en W.K. Maxy Leather Goods Industries Zhongshan Co. Ltd: 0,0 % (Aanvullende Taric-code 8961),

- Lai Wah Industries Ltd.: 3,1 % (Aanvullende Taric-code 8310),

- Shenzhen Colleen Handbag Co. Ltd: 4,2 % (Aanvullende Taric-code 8311),

- The Well Leatherware Manufactory Ltd: 6,5 % (Aanvullende Taric-code 8451),

- Shenzhen Crownwick Leatherwares Co. Ltd: 12,4 % (Aanvullende Taric-code 8452),

- Shundi South Sea Leather Handbag Factory Ltd en Nam Chow Leather Products Co. Ltd: 39,0 % (Aanvullende Taric-code 8453),

- Ever Trust Leather Products Shenzhen Co. Ltd: 45,2 % (Aanvullende Taric-code 8454),

- Dongguan Sitoy Leather Products Factory Ltd: 58,3 % (Aanvullende Taric-code 8455).".

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 3 november 1998.

Voor de Raad

De Voorzitter

B. PRAMMER

(1) PB L 56 van 6.3.1996 blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 905/98 (PB L 128 van 30.4.1998, blz. 18).

(2) PB L 208 van 2. 8. 1997, blz. 31.

(3) PB C 278 van 13. 9. 1997, blz. 4.

(4) PB C 378 van 13. 12. 1997, blz. 8.