ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(6)

Overeenkomstig artikel 8 van Beschikking 2004/465/EG moeten de lidstaten uiterlijk twaalf maanden na het einde van het jaar waarin de onderhavige beschikking aan hen is meegedeeld, hun uitgaven vastleggen. Ook moeten zij zich houden aan hetgeen in Beschikking 2004/465/EG van de Raad is bepaald met betrekking tot het starten van hun projecten en het indienen van aanvragen om terugbetaling.
(3)

Estland, Letland, Litouwen en Malta stellen voor in hun land geproduceerd zaaizaad strengere eisen dan die welke in Richtlijn 66/402/EEG zijn vastgesteld. Bovendien wordt een campagne gevoerd om Avena fatua in de in deze lidstaten geteelde granen uit te roeien.
(47)

Op deze drie markten kan worden vastgesteld dat de positie van Moulinex tussen 2000 en 2002 aanzienlijk verslechterd is. Het marktaandeel is gedaald van [5-15]* % tot hooguit 5 %, of zelfs 0 %, waar Moulinex van de markt is verdwenen (funcooking). Hoewel Seb niet te verwaarlozen posities inneemt ([30-35] % voor stoomkokers, [25-35] % voor friteuses en [10-15] % voor funcooking), worden deze dus niet versterkt door de concentratie. Op elk van deze markten heeft het af te rekenen met concurrenten die beschikken over toonaangevende merken, terwijl het er door de concentratie geen extra verkrijgt. Bovendien zijn er nieuwkomers op deze markten, zoals Russel Hobbs, Hinari en Magimix voor stoomkokers. Deze hebben onmiddellijk meer toestellen verkocht dan Moulinex in 2000. Op de markt voor friteuses heeft een analyse per prijskwartiel de conclusies over de algemene markt bevestigd: in de laagste kwartielen versterken de merken van distributeurs hun positie.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 134/46

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 19 januari 2005

inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53, lid 1, van de EER-overeenkomst

(Zaak COMP/C-2/37.214 — Gezamenlijke verkoop van de mediarechten op de Duitse Bundesliga)

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 78)

(Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek)

(Voor de EER relevante tekst)

(2005/396/EG)

De beschikking betreft het Duitse Liga-Fußballverband e.V. (hierna „het Ligaverband” genoemd). Deze procedure ziet op de centrale verkoop van de media-exploitatierechten op voetbalwedstrijden van herenclubs in de Bundesliga en de tweede Bundesliga. Bij haar voorlopige beoordeling had de Commissie vastgesteld dat de exclusieve toewijzing van de commerciële rechten door het Ligaverband de mededinging tussen clubs en ondernemingen in de Bundesliga en de tweede Bundesliga kon beperken in de zin van artikel 81 van het EG-Verdrag.

Na de voorlopige beoordeling van de Commissie en zonder de feiten volledig te hebben onderzocht lijken de toezeggingen van het Ligaverband concurrentie tussen de Liga en de clubs te introduceren bij de verkoop van de rechten voor de Bundesliga en de tweede Bundesliga. Zij lijken het de clubs ook mogelijk te maken een nieuw, en in het bijzonder van merkprofilering (branding) voorzien, aanbod te ontwikkelen. De toezeggingen beperken de omvang en de looptijd van toekomstige verkoopovereenkomsten en zorgen voor een transparant en niet-discriminerend verkoopmechanisme. Zij maken „content” gemakkelijker toegankelijk voor aanbieders in de sectoren televisie, radio en nieuwe media, zorgen ervoor dat meer rechten aan de markt beschikbaar worden gesteld en dragen zodoende tot innovatie bij en zwakken de concentratiebeweging op de mediamarkten af.

De Commissie is thans tot de overtuiging gekomen dat, gelet op de toezeggingen van het Ligaverband en op de voorlopige beoordeling en de opmerkingen van belanghebbenden, er geen reden is om overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (1) op te treden. De toezeggingen zijn tot en met 30 juni 2009 voor het Ligaverband verbindend.

Het Adviescomité voor mededingingsregelingen en economische machtsposities heeft op 6 december 2004 een gunstig advies uitgebracht.

(1) PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 411/2004 (PB L 68 van 6.3.2004, blz. 1).
(6)

Bij het onderzoek werd vastgesteld dat de Braziliaanse maatregelen in kwestie in strijd zijn met een aantal bepalingen van de GATT 1994, met name artikel I, lid 1, artikel III, lid 4, artikel XI, lid 1 en artikel XIII, lid 1, en niet gerechtvaardigd zijn op grond van artikel XX van de GATT 1994, de machtigingsclausule of andere internationale rechtsinstrumenten. Omdat de praktijken in kwestie verboden zijn op grond van WTO-overeenkomsten, gaat het hier om een belemmering voor het handelsverkeer in de zin van artikel 2, lid 1, van de verordening handelsbelemmeringen.
4.

De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen de formulieren volgens bijgaande modellen ter beschikking van de betrokkenen. De formulieren zijn in alle officiële talen van de Gemeenschap in dezelfde lay-out beschikbaar, zodat alle geadresseerden de gedrukte formulieren in hun eigen taal kunnen ontvangen.
(34)

De aanpassing van de wet van 24 december 2002 (zie overweging 22 van onderhavige beschikking) zal ten gevolge hebben dat alle door een coördinatiecentrum ontvangen abnormale of goedgunstige voordelen op dezelfde wijze aan belasting worden onderworpen als het geval is bij een onderneming die aan de regeling van gemeen recht is onderworpen. In de huidige stand van het gemene fiscale recht houdt zulks in dat alle abnormale of goedgunstige voordelen moeten worden gevoegd bij het bedrag dat door toepassing van de „cost plus”-methode wordt verkregen. Onder deze omstandigheden is de Commissie van mening dat geen enkel specifiek voordeel meer wordt toegekend aan de erkende coördinatiecentra wat betreft de fiscale behandeling van ontvangen abnormale of goedgunstige voordelen. Bijgevolg is er niet langer sprake van steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag.
(111)

De Commissie kan weliswaar accepteren dat de kosten die door de charter- en vermogensgaranties zijn ontstaan, naar hun aard, verband hielden met specifieke contracten en per definitie pas ontstonden nadat de schepen zijn geleverd; dezelfde redenering kan evenwel niet gelden voor de herstructureringskosten die de onderneming na december 1995 maakte. In de privatiseringsovereenkomst is namelijk helder aangegeven dat de onderneming tot eind 1995 een bepaald minimumaantal werknemers in dienst moest hebben. Werd deze toezegging niet nagekomen en waren er minder werknemers in dienst, dan was in zware boeten voorzien. Alle sluitingssteun en steun voor het dekken van verliezen die de Commissie had goedgekeurd, betroffen alleen de in december 1995 aflopende herstructureringsperiode. Daarom was het vanaf de aanvang helder dat, indien KWW een aantal overtollige werknemers wilde ontslaan, zij daarvoor tot eind 1995 moest wachten en dat deze kosten niet met sluitings- of exploitatiesteun konden worden bestreden. Dit tijdschema was vanaf het tijdstip van de privatisering bekend. Ten eerste is het niet mogelijk deze logica om te draaien en de herstructureringskosten die na december 1995 werden gemaakt, toe te rekenen aan de contracten die vóór dat tijdstip werden uitgevoerd. Ten tweede resulteerde deze herstructurering die na 1995 had plaatsgevonden, natuurlijk niet in lagere kosten voor scheepsbouwcontracten die vóór dat tijdstip werden uitgevoerd. Ten derde vormde de bepaling in de privatiseringsovereenkomst die de onderneming verplichtte om een bepaald aantal werknemers in dienst te hebben, een externe en bijzondere toezegging die niet aan specifieke contracten kan worden gekoppeld.
(11)

Voor buitenlandse brouwerijen die niet over distributienetwerken in Frankrijk beschikken, zijn de netwerken van de Franse brouwerijen namelijk een van de voornaamste toegangswegen tot de markt. Onder deze omstandigheden kon de wapenstilstandsovereenkomst, die bedoeld is om op nationaal niveau een evenwicht te scheppen tussen de geïntegreerde distributienetwerken van Heineken NV/Heineken France SA en Groupe Danone/Brasseries Kronenbourg SA, een ongunstige invloed hebben op de voorwaarden voor de toegang tot de on trade-markt voor buitenlandse brouwerijen en daarmee ook op de ingevoerde volumes. Bovendien was en is Interbrew France als grootste importeur van bier in Frankrijk voor het verdelen van een aanzienlijk volume van haar product in het Franse on trade-circuit afhankelijk van de distributienetwerken van Heineken France SA en Brasseries Kronenbourg SA. Derhalve zou een overeenkomst die tot doel had de mededinging tussen de distributienetwerken van de hierboven vermelde bedrijven te beperken, de aan Interbrew France voorgestelde handelsvoorwaarden voor de distributie van haar producten kunnen beïnvloeden.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 175/20

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 6 juli 2005

over aan bepaalde lidstaten toegestane afwijkingen van de eerste termijn voor indiening van de kwartaalgegevens uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1222/2004 van de Raad

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 1874)

(Slechts de teksten in de Tsjechische, Deense, Griekse, Franse, Poolse, Portugese en Sloveense taal zijn authentiek)

(2005/489/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1222/2004 van de Raad van 28 juni 2004 betreffende de berekening en indiening van gegevens over de driemaandelijkse overheidsschuld (1), en met name op artikel 2, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Verordening (EG) nr. 1222/2004 regelt de berekening en indiening van gegevens over de driemaandelijkse overheidsschuld. Hierbij wordt de overheidsschuld voor de tijd na de referentieperiode op dezelfde wijze gedefinieerd als in Verordening (EG) nr. 3605/93 van de Raad van 22 november 1993 betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten (2).

(2) In artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1222/2004 is bepaald dat de Commissie met betrekking tot de eerste termijn voor indiening van de kwartaalgegevens voor een periode van ten hoogste één jaar een afwijking kan toestaan, indien een nationaal statistisch systeem een aanzienlijke wijziging moet ondergaan.

(3) Tsjechië, Denemarken, Griekenland, Frankrijk, Polen, Portugal en Slovenië hebben om toestemming voor dergelijke afwijkingen verzocht.

(4) Volgens bij de Commissie (Eurostat) binnengekomen gegevens hebben de betrokken lidstaten hierom verzocht, omdat in hun statistische systemen aanzienlijke wijzigingen moeten worden aangebracht die niet voor 31 december 2004 te realiseren zijn.

(5) Afwijkingen moeten dan ook worden toegestaan.

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De in artikel 2 van deze beschikking genoemde lidstaten krijgen toestemming om af te wijken van de in Verordening (EG) nr. 1222/2004 genoemde eerste termijn voor indiening van de kwartaalgegevens over de overheidsschuld.

De termijn voor deze lidstaten is 31 december 2005.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Helleense Republiek, de Franse Republiek, de Republiek Polen, de Portugese Republiek en de Republiek Slovenië.

Gedaan te Brussel, 6 juli 2005. Voor de Commissie Joaquín ALMUNIA Lid van de Commissie

(1) PB L 233 van 2.7.2004, blz. 1.

(2) PB L 332 van 31.12.1993, blz. 7. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 351/2002 van de Commissie (PB L 55 van 26.2.2002, blz. 23).
(6)

De Commissie was van oordeel dat onderhavige procedure diende te worden beëindigd, daar bij het onderzoek niet gebleken is dat dit in strijd is met het belang van de Gemeenschap. De belanghebbenden werden hiervan in kennis gesteld en in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken. Er werden echter geen opmerkingen ontvangen.
(1)

Van de twee in artikel 13, lid 3, van Richtlijn 89/106/EEG bedoelde procedures voor de conformiteitsverklaring van een product moet de Commissie de minst kostbare veiligheidsconforme procedure kiezen. Dit houdt in dat moet worden vastgesteld of voor een bepaald product of voor een bepaalde familie van producten het bestaan van een onder de verantwoordelijkheid van de fabrikant vallend productiecontrolesysteem in de fabriek een noodzakelijke en toereikende voorwaarde is voor een conformiteitsverklaring, dan wel of daarvoor, om redenen die verband houden met de naleving van de in artikel 13, lid 4, van Richtlijn 89/106/EEG genoemde criteria, een erkende certificatie-instantie moet worden ingeschakeld.
(6)

Het gedrag bij een brand vanaf de buitenzijde van een groot aantal voor de bouw bestemde producten en/of materialen is in het kader van de indeling van Beschikking 2001/671/EG duidelijk vastgesteld en is bij de voor brand bevoegde regelgevende instanties in de lidstaten voldoende bekend, zodat zij niet op dit specifieke gedragskenmerk behoeven te worden getest.
(91)

Voorts is de Commissie van oordeel dat het argument van Frankrijk dat de concessie in haar geheel de definitie van de openbaredienstverplichting weergeeft, evenmin opgaat. Deze concessie bevat immers talrijke artikelen die volledig gelijk zouden zijn gebleven indien Bioscope niet de minste pedagogische of educatieve bestemming zou hebben gehad, en waarvan dus niet kan worden beweerd dat zij een opdracht van openbare dienstverlening definiëren. Ten minste zou vastgesteld moeten kunnen worden welke artikelen van de concessieovereenkomst op deze educatieve opdracht betrekking hebben. De Commissie is evenwel van mening dat er in dit opzicht geen artikel is dat voldoende precies is, met uitzondering misschien van de artikelen die betrekking hebben op de speciale tarieven voor bepaalde categorieën bezoekers, die in overweging 92 aan bod komen.
(8)

Op 16 april 2003 zond de Commissie CMB een nieuwe mededeling van bezwaar waarin zij de onderneming van haar voornemen in kennis stelde om een nieuwe beschikking aan te nemen, waarin boeten zouden worden opgelegd voor de in de oorspronkelijke beschikking vastgestelde inbreuken. In de mededeling van punten van bezwaar waarschuwde de Commissie CMB ook expliciet dat zij voornemens was haar individueel boeten op te leggen en dat het bedrag van de op te leggen geldboeten zou worden bepaald aan de hand van een beoordeling van de mate van betrokkenheid van elke onderneming bij de gedraging die tot de inbreuk had geleid.
(57)

De Zweedse autoriteiten beweren dat de steun niet kan worden teruggevorderd omdat de Commissie haar verplichtingen uit hoofde van artikel 17, lid 2, van Verordening (EG) nr. 659/1999 niet is nagekomen. De Commissie heeft de lidstaten voorgesteld dat zij hun bestaande milieusteunregelingen uiterlijk op 1 januari 2002 in overeenstemming zouden brengen met de nieuwe kaderregeling. De jurisprudentie van het Hof van Justitie (20) heeft bevestigd dat zo'n voorstel een onderdeel vormt van de regelmatige en periodieke samenwerking in het kader waarvan de Commissie samen met de lidstaten de in die staten bestaande steunregelingen aan een voortdurend onderzoek onderwerpt en de nodige dienstige maatregelen voorstelt. Een overeenkomst tussen de Commissie en elk van de lidstaten over een volledige lijst van alle bestaande steunregelingen zou onpraktisch zijn, en het is redelijk om het aanpassen van de steunregelingen aan de lidstaten over te laten. Zij zijn immers ook betrokken bij de uitwerking van nieuwe richtsnoeren en weten dus voor de inwerkingtreding precies welke gevolgen deze hebben voor bestaande steunregelingen. In dit geval beweren de Zweedse autoriteiten dat zij de Commissie in kennis hebben gesteld van de steunregeling, bijvoorbeeld doordat zij de volledige Zweedse wet op de energiebelasting aan de Commissie hebben verstrekt. De Commissie is van mening dat deze gegevens in een ander verband werden verstrekt en gebruikt, en dat de verstrekking van deze inlichtingen in geen geval in de plaats kan komen van de formele kennisgeving die op grond van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag is vereist.
(33)

In zijn opmerkingen verwijst België naar een besluit van de Commissie van 28 juli 1999 (13), waarbij geen bezwaar wordt gemaakt tegen een steunmaatregel ten voordele van Sioen. België wijst erop dat in die zaak de capaciteit van Sioen werd beoordeeld in verhouding tot de totale marktcapaciteit en dat de resulterende capaciteitsstijging van 5 % niet als aanzienlijk werd beschouwd. De Commissie is evenwel van mening dat de situatie in die zaak zeer uitzonderlijk was en van de huidige verschilt, aangezien de onderneming destijds vóór de investeringen helemaal geen extrusiecapaciteit had. De beoordeling van de nieuwe capaciteit in verhouding tot de totale marktcapaciteit was in dit specifieke geval gerechtvaardigd omdat Sioen een nieuwe marktdeelnemer was, zonder enige productiecapaciteit voor het betrokken product. Indien de Commissie de capaciteit op ondernemingsniveau beoordeeld had, zou iedere nieuwe capaciteit van de nieuwe marktdeelnemer per definitie een „aanzienlijke” stijging geweest zijn. Een dergelijke benadering zou discriminerend geweest zijn voor nieuwe marktdeelnemers. Tegenwoordig is Sioen een gevestigde producent met een bestaande productiecapaciteit en het is daarom niet langer verantwoord om af te wijken van de gangbare praktijk van de Commissie om de capaciteit op ondernemingsniveau te beoordelen.
(7)

Het betrokken product is gipsplaat. Dat is een fabrikaat dat bestaat uit een laag gips tussen twee vellen papier of een andere materie en dat wordt gebruikt als geprefabriceerd bouwmateriaal. Gipsplaten worden in verschillende grootten en dikten gesneden en worden overwegend gebruikt als wandbekleding binnenshuis, voor tussenwanden in gebouwen, als dakbekleding en als plafondmateriaal in woonhuizen, winkels en kantoorgebouwen. Dit product is van belang voor de bouwindustrie vanwege de stabiliteit, de duurzaamheid, de gemakkelijke verwerking, de brandwerende eigenschappen en de lage kosten. Gipsplaten zijn ook interessant voor de consument. Zij worden namelijk veel gebruikt in de moderne woningbouw en bij het doe-het-zelven. Zij vormen een identificeerbaar product; de naam van de betrokken bedrijven heeft in verschillende landen de waarde van een eigennaam gekregen („gyproc” in België, „placoplâtre” in Frankrijk, enz.).
(1)

In Aanbeveling 2003/556/EG van 23 juli 2003 over richtsnoeren voor de ontwikkeling van nationale strategieën en beste werkwijzen ter waarborging van de coëxistentie van genetisch gemodificeerde gewassen met conventionele en biologische landbouw (1), toont de Commissie zich voorstander van een aanpak die de ontwikkeling en uitvoering van beheersmaatregelen voor coëxistentie overlaat aan de lidstaten. De Commissie heeft in dit verband aangekondigd dat zij de uitwisseling van informatie over lopende en geplande onderzoeksprojecten op nationaal en communautair niveau wil vergemakkelijken.
(1)

Volgens artikel 6, lid 2, onder b), van Richtlijn 1999/62/EG kunnen de lidstaten verlaagde tarieven of vrijstellingen toepassen voor voertuigen die slechts af en toe deelnemen aan het verkeer op de openbare weg in de lidstaat van registratie en die door natuurlijke of rechtspersonen worden gebruikt die het goederenvervoer niet als hoofdactiviteit hebben, mits het vervoer door deze voertuigen niet leidt tot vervalsing van de mededinging, en behoudens toestemming van de Commissie.
(5)

Kokerpapier („coreboard”) is een materiaal op basis van papier en/of karton dat voornamelijk wordt gebruikt voor de vervaardiging van papieren wikkelkokers. De voornaamste eigenschap van coreboard is de mate waarin het tegen delaminatie bestand is, uitgedrukt in joule per vierkante meter (J/m2). Zowel aan de vraag- als aan de aanbodzijde is er slechts een beperkte mate van substitueerbaarheid. De producenten van hoogwaardige coreboard (weerstand tegen delaminatie > 375 J/m2) kunnen gemakkelijk overschakelen op de productie van laagwaardige coreboard (weerstand tegen delaminatie < 375 J/m2), terwijl de producenten van laagwaardige coreboard belangrijke investeringen moeten doen om hoogwaardige coreboard te produceren. In het licht van wat voorafgaat, kunnen hoogwaardige en laagwaardige coreboard beschouwd worden als de relevante productmarkten voor kokerpapier.
(5)

België moet worden gemachtigd slechts twee enquêtes per jaar te houden, met tussenpozen van zes maanden, namelijk in mei/juni en in november/december, en de administratieve informatiebronnen van het Sanitel-systeem te gebruiken.
(4)

Parallel met de procedure van de Commissie werd de transactie door de autoriteiten van de Verenigde Staten onderzocht. Op 7 juni 2004 was in de Verenigde Staten een proces gestart bij de US District Court for the Northern District of California in San Francisco (hierna „de districtrechtbank van Noord-California” en „het VS proces” genoemd). De districtrechtbank van Noord-California weigerde in haar arrest van 9 september 2004 een injunctie te geven betreffende de transactie. In de loop van het proces werden talrijke documenten van ondernemingen betreffende de transactie openbaar gemaakt en (gedeeltelijk) op de website van het ministerie van Justitie van de Verenigde Staten geplaatst. Ook werden afschriften van de verklaringen van ongeveer 30 getuigen in het proces openbaar gemaakt. De Commissie heeft bewijsstukken die afkomstig waren van de rechtszaak in de Verenigde Staten in deze beschikking gedeeltelijk opgenomen.
(2)

Na een veterinair inspectiebezoek van de Commissie aan het Verenigd Koninkrijk hebben de deskundigen van de Commissie vastgesteld dat de bestaande en voorgestelde identificatie- en registratieregelingen voor schapen en geiten in Groot-Brittannië over het algemeen de naleving van de meeste doelstellingen van Verordening (EG) nr. 21/2004 kunnen waarborgen, hoewel een aantal tekortkomingen moet worden verholpen. In Noord-Ierland zou de voorgestelde identificatie- en registratieregeling voor schapen de naleving van de meeste doelstellingen van Verordening (EG) nr. 21/2004 kunnen waarborgen, maar de toepassing ervan vergt een hoge mate van oplettendheid en toewijding van alle betrokken partijen.
(1)

In Richtlijn 89/106/EEG is geregeld dat het, teneinde rekening te houden met de verschillende op nationaal, regionaal of lokaal vlak bestaande beschermingsniveaus voor bouwwerken, noodzakelijk kan zijn ten aanzien van ieder fundamenteel voorschrift klassen van materiaalgedrag vast te stellen in de basisdocumenten. Deze documenten zijn in de vorm van een mededeling van de Commissie betreffende de basisdocumenten van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad (2) gepubliceerd.
(4)

Overeenkomstig het bepaalde in Besluit 2004/585/EG, artikel 3, lid 2, hebben de betrokken lidstaten bepaald dat het verzoek betreffende de regionale adviesraad voor pelagische bestanden met de bepalingen van dat besluit in overeenstemming was. Op 19 mei 2005 hebben de lidstaten een aanbeveling betreffende de regionale adviesraad ingediend bij de Commissie.