ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Verklaring van de Commissie bij de notulen van de Raad betreffende de richtlijn "volgrecht"

(2001/C 208/02)

1. Wat de kern van de richtlijn betreft, wijst de Commissie erop dat met de voor de toepassing ervan vastgestelde termijnen de kans bestaat dat de nagestreefde harmonisatie met tien jaar wordt uitgesteld. Zoals zij bij de goedkeuring door de Raad van zijn gemeenschappelijk standpunt reeds heeft verklaard, is zij van mening dat de in de richtlijn vastgestelde termijnen uitzonderlijk zijn en dat ook moeten blijven teneinde de doeltreffendheid van het communautair optreden in het kader van de interne markt te bewaren.

2. Wat de procedure voor de publicatie van deze verklaring betreft, bevestigt de Commissie haar standpunt dat zij, met name als hoedster van de Verdragen, het recht heeft haar standpunt gedurende de hele wetgevingsprocedure kenbaar te maken, ook tijdens de werkzaamheden van het Bemiddelingscomité, en gedaan te krijgen dat haar eventuele verklaringen tegelijk met de richtlijn in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen worden gepubliceerd. Bijgevolg behoudt zij zich in geval van niet-publicatie van deze verklaring alle rechtsmiddelen voor die haar ter beschikking staan.

3. In ieder geval kan de Commissie uit juridisch oogpunt niet accepteren dat een eventueel besluit van de Raad betreffende de publicatie van een verklaring in het Publicatieblad met eenparigheid van stemmen en niet met gewone meerderheid van stemmen overeenkomstig de algemene regel van artikel 205, lid 1, van het Verdrag genomen wordt.

4. Derhalve behoudt de Commissie zich het recht voor aan deze verklaring voldoende publiciteit te geven.
Gemeenschappelijke verklaring betreffende Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43)

1. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie komen overeen dat de agentschappen en soortgelijke organen die door de wetgever in het leven zijn geroepen, ten aanzien van de toegang tot hun documenten voorschriften dienen te hebben die in overeenstemming zijn met deze verordening. Met het oog hierop verwelkomen Europees Parlement en Raad het voornemen van de Commissie zo spoedig mogelijk wijzigingen voor te stellen op de wetsbesluiten tot oprichting van de bestaande agentschappen en organen en in toekomstige voorstellen inzake de oprichting van dergelijke agentschappen en organen bepalingen inzake toegang tot documenten op te nemen. Zij verbinden zich tot snelle vaststelling van de noodzakelijke wetsbesluiten.

2. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie verzoeken de agentschappen en organen die niet onder bovenstaand lid 1 vallen, interne regels vast te stellen inzake toegang van het publiek tot documenten, en daarbij rekening te houden met de beginselen en beperkingen van deze verordening.
VERKLARING VAN DE COMMISSIE
in het Bemiddelingscomité over de richtlijn inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingsla-
waai
De Commissie neemt nota van de door de leden van het Bemiddelingscomité voor het Europees Parlement
en de Raad overeengekomen tekst voor artikel 1, lid 2, van de richtlijn omgevingslawaai.
De Commissie is van mening dat voorstellen voor wetgeving ter vermindering van de geluidsemissies van
alle grotere bronnen gebaseerd moeten zijn op solide gegevens. Dat stemt overeen met de „op kennis geba-seerde benadering” van de beleidsvorming die is voorgesteld in het 6e milieuactieprogramma (COM(2001)31) en is goedgekeurd door het Europees Parlement en de Raad.
In dit verband zullen de rapporten die de lidstaten in het kader van de richtlijn moeten opstellen aan de
hand van geharmoniseerde geluidsindicatoren van essentieel belang zijn. Wanneer dergelijke gegevens voor
de gehele Gemeenschap beschibaar zijn, zal het mogelijk zijn de gevolgen en voordelen van mogelijkemaatregelen naar behoren te beoordelen voordat voorstellen voor EG-wetgeving worden ingediend.
Daarom zal de Commissie, overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
nagaan of het nodig is nieuwe wetgeving voor te stellen, en zich het recht voorbehouden om te beslissen ofen wanneer het passend is om dergelijke voorstellen in te dienen.
Dit komt overeen met het recht van initiatief van de Commissie als verankerd in het Verdrag, terwijl artikel
1, lid 2, waarin bepaald wordt dat binnen een bepaalde tijd nieuwe voorstellen moeten worden ingediend,
afbreuk lijkt te doen aan dit recht.18.7.2002 L 189/26 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL
GEZAMENLIJKE VERKLARING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
HetEuropeesParlementendeRaadherhalenhuntoezeggingomdebestuderingvanhetCommissievoorstel
metbetrekkingtotdeanderefysischeagentia(hoorbaregeluidsveldenenelektrischeenmagnetischeveldenencombinatiesdaarvan)voorttezetten.Geletevenwelopdetechnischemoeilijkhedenmetbetrekkingtotde andere fysische agentia, werd voorrang verleend aan de trillingen. Het Europees Parlement en de RaaderkennenevenweldatderichtlijnenmetbetrekkingtotdeanderefysischeagentiainhetCommissievoorstelzospoedigmogelijkmoetenwordenaangenomen.6.7.2002 L177/20 PublicatiebladvandeEuropeseGemeenschappen NL
Verklaring van de Commissie

bij Besluit nr. 98/2003 van het Gemengd Comité van de EER van 11 augustus 2003 waarbij Richtlijn 2001/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/308/EEG van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld in de overeenkomst wordt opgenomen

De Commissie verklaart dat de communautaire ontvangsten op dit ogenblik voornamelijk bestaan uit de eigen middelen van de Gemeenschap zoals omschreven in Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad(1) van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.

De fraude waardoor de financiële belangen van de Gemeenschap worden geschaad, omvat op dit ogenblik, wat de ontvangsten betreft, hoofdzakelijk de fraude met betrekking tot de douanerechten, de landbouwheffingen en de BTW.

(1) PB L 253 van 7.10.2000, blz. 42.
Gezamenlijke verklaring van de overeenkomstsluitende partijen

bij Besluit nr. 98/2003 van het Gemengd Comité van de EER van 11 augustus 2003 waarbij Richtlijn 2001/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/308/EEG van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld in de overeenkomst wordt opgenomen

Bij de vaststelling van dit Besluit nr. 98/2003 wordt ervan uitgegaan dat voor het in de EER-overeenkomst opnemen van ontvangstenwijzigingen zoals omschreven in artikel 2, lid 2, van Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen(1) een besluit van het Gemengd Comité van de EER nodig is.

(1) PB L 253 van 7.10.2000, blz. 42.
Gezamenlijke verklaring van de EER-EVA-staten

bij Besluit nr. 98/2003 van het Gemengd Comité van de EER van 11 augustus 2003 waarbij Richtlijn 2001/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/308/EEG van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld in de overeenkomst wordt opgenomen

De EER-EVA-staten zijn overeengekomen fraude waardoor de financiële belangen van de Europese Gemeenschap worden geschaad, op te nemen in de lijst van aan het witwassen van geld ten grondslag liggende strafbare feiten. Om praktische redenen werd de tweede geldwitwasrichtlijn vastgesteld zonder wederkerige overeenkomst om eveneens de financiële belangen van de EER-EVA-staten te beschermen. De in de EER-overeenkomst, met name in de vierde overweging en artikel 1, vastgelegde wederkerigheids- en homogeniteitsbeginselen blijven niettemin volledig toepasselijk en dus ook met betrekking tot de bescherming van de financiële belangen van de overeenkomstsluitende partijen waarop Besluit nr. 98/2003 betrekking heeft.
Verklaringen met betrekking tot alle voorgaande akten

1. Verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie

Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie memoreren dat de begroting van de in artikel 185 van het algemeen financieel reglement bedoelde organen een vrijwillige financiële bijdrage van de lidstaat van ontvangst kan omvatten.

2. Verklaring

Het is bijzonder wenselijk dat de bevoegde instanties alles in het werk stellen opdat het probleem van de zetel van de nieuwe agentschappen zo spoedig mogelijk wordt opgelost.

3. Verklaring van het Europees Parlement en de Raad

Het Europees Parlement en de Raad vragen aan de Commissie om in geval van herziening van de financiële kaderregeling van de in artikel 185 van het algemeen financieel reglement bedoelde organen vorraf het Europees Parlement, de Raad en de Rekenkamer te raadplegen. De Commissie verbindt zich ertoe haar ontwerp voor advies aan hen voor te leggen.
Verklaringen waarin wordt voorzien bij artikel 31, lid 2, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten(1)

Verklaring van Denemarken

De tussen de Noordse staten vigerende eenvormige wetgeving maakt het mogelijk de voorschriften van het kaderbesluit in de meeste gevallen te verlengen en te verruimen en helpt de procedures voor de overlevering van personen tegen wie een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, verder te vereenvoudigen en te vergemakkelijken. Denemarken, Finland en Zweden zullen derhalve de tussen hen vigerende wetgeving blijven toepassen (in Denemarken: de Noordse uitleveringswet (Wet nr. 27 van 3 februari 1960, als gewijzigd bij Wet nr. 251 van 12 juni 1975, Wet nr. 433 van 31 mei 2000 en Wet nr. 378 van 6 juni 2002)), voorzover bij die wetgeving de voorschriften van het kaderbesluit kunnen worden verlengd of verruimd en die wetgeving de procedures voor de uitlevering van personen tegen wie een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, helpt te vereenvoudigen of verder te vergemakkelijken.

Verklaring van Finland

De tussen de Noordse staten vigerende eenvormige wetgeving maakt het mogelijk de voorschriften van het kaderbesluit in de meeste gevallen te verlengen en te verruimen en helpt de procedures voor de overlevering van personen tegen wie een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, verder te vereenvoudigen en te vergemakkelijken. Denemarken, Finland en Zweden zullen derhalve de tussen hen vigerende wetgeving blijven toepassen (in Finland: de Noordse uitleveringswet (nr. 270 van 1960)), voorzover bij die wetgeving de voorschriften van het kaderbesluit kunnen worden verlengd of verruimd en die wetgeving de procedures voor de uitlevering van personen tegen wie een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, helpt te vereenvoudigen of verder te vergemakkelijken.

Verklaring van Zweden

De tussen de Noordse staten vigerende eenvormige wetgeving maakt het mogelijk de voorschriften van het kaderbesluit in de meeste gevallen te verlengen en te verruimen en helpt de procedures voor de overlevering van personen tegen wie een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, verder te vereenvoudigen en te vergemakkelijken. Denemarken, Finland en Zweden zullen derhalve de tussen hen vigerende wetgeving blijven toepassen (in Zweden: de Wet (nr. 254 van 1959) met betrekking tot de uitlevering van personen aan Denemarken, Finland, IJsland en Noorwegen wegens strafbare feiten), voorzover bij die wetgeving de voorschriften van het kaderbesluit kunnen worden verlengd of verruimd en die wetgeving de procedures voor de uitlevering van personen tegen wie een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, helpt te vereenvoudigen of verder te vergemakkelijken.

(1) PB L 190 van 18.7.2002, blz. 1.
Verklaring van de Raad

van 26 mei 2003

inzake de tragische vernietiging van cultuurgoederen, archeologische vindplaatsen, monumenten en bibliotheken in Irak

(2003/C 136/02)

De Raad van de Europese Unie,

- verklaart diep geschokt te zijn door de tragische vernietiging van cultuurgoederen, archeologische vindplaatsen en monumenten van onvervangbare historische waarde in Irak en het vandalisme en de plunderingen in de musea en bibliotheken die niet alleen voor Irak, maar voor de hele wereld van fundamenteel belang zijn;

- bevestigt dat een fundamenteel beginsel van de EU als gemeenschap van culturele waarden en gevoeligheden, de eerbied voor en bescherming van het cultureel erfgoed van de wereld is;

- benadrukt dat de cultuurgoederen van Irak op efficiënte wijze moeten worden beschermd en dat de illegaal uit musea of van archeologische vindplaatsen weggenomen voorwerpen moeten worden teruggebracht, en niet het voorwerp mogen worden van handel om uiteindelijk in buitenlandse musea of particuliere verzamelingen terecht te komen.

De Raad verklaart dat de Europese Unie actief steun verleent aan de initiatieven en maatregelen van de UNESCO in dit verband, en gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties steunt die zich richten op de bescherming van het cultureel erfgoed van Irak, dat deel uitmaakt van het cultureel erfgoed van de wereld.
Rectificatie op de gezamenlijke verklaring betreffende de politieke dialoog tussen de Europese Unie en Servië en Montenegro (PB C 240 van 7.10.2003)



Publicatieblad Nr. C 279 van 20/11/2003 blz. 0015 - 0015



Rectificatie op de gezamenlijke verklaring betreffende de politieke dialoog tussen de Europese Unie en Servië en Montenegro (Publicatieblad van de Europese Unie C 240 van 7 oktober 2003) (2003/C 279/11) Bladzijde 1, tweede kolom, punt 1: In plaats van: 1. vergaderingen op hoog niveau van vertegenwoordigers van Kroatië, enerzijds, en vertegenwoordigers van de Europese Unie, in Trojka-formatie, anderzijds; te lezen: 1. vergaderingen op hoog niveau van vertegenwoordigers van Servië en Montenegro, enerzijds, en vertegenwoordigers van de Europese Unie, in Trojka-formatie, anderzijds;.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 94/37

VERKLARING VAN DE COMMISSIE

betreffende artikel 2 van Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten

(2005/295/EG)

Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (1) bepaalt in artikel 2, lid 1, dat de richtlijn van toepassing is op elke inbreuk op intellectuele-eigendomsrechten, zoals bepaald in het communautaire recht en/of het nationale recht van de betrokken lidstaat.

De Commissie is van oordeel dat ten minste de volgende intellectuele-eigendomsrechten onder het toepassingsgebied van de richtlijn vallen:

— auteursrechten,

— naburige rechten van het auteursrecht,

— het recht sui generis van de maker van een databank,

— de rechten van de maker van topografieën van halfgeleiderproducten,

— merkenrechten,

— rechten op tekeningen of modellen,

— octrooirechten, met inbegrip van de rechten afgeleid van aanvullende beschermingscertificaten,

— geografische aanduidingen,

— rechten op gebruiksmodellen,

— kwekersrechten,

— handelsnamen, voorzover deze in het betrokken nationale recht als uitsluitende eigendomsrechten worden beschermd.

(1) PB L 157 van 30.4.2004, blz. 45. Richtlijn gerectificeerd en opnieuw bekendgemaakt in PB L 195 van 2.6.2004, blz. 16.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 161/1

Verklaring van de Raad betreffende de kaderovereenkomst over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie

(2005/C 161/01)

Nu het Europees Parlement en de Commissie op 26 mei 2005 de kaderovereenkomst over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie hebben ondertekend, beveelt het Comité van permanente vertegenwoordigers de Raad aan de volgende verklaring in zijn notulen op te nemen en in het Publicatieblad van de Europese Unie (C-reeks) bekend te maken:

„De Raad heeft kennis genomen van de kaderovereenkomst over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie die op 26 mei 2005 door beide instellingen ondertekend is, zulks in strijd met de geest van de verklaring nr. 3 ad artikel 10 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap in de Slotakte van het Verdrag van Nice.

Onder verwijzing naar zijn verklaring van 10 juli 2000 spreekt de Raad zijn bezorgdheid uit over het feit dat in verscheidene bepalingen van de nieuwe kaderovereenkomst, nog sterker dan in de kaderovereenkomst van 2000 het geval was, getracht wordt een verschuiving van het uit de geldende verdragen voortvloeiende institutioneel evenwicht te bewerkstelligen. De Raad betreurt het niet eerder ingelicht te zijn, in een geest van loyale samenwerking, over de onderhandelingen over deze nieuwe kaderoverenkomst. Hij betreurt het evenzeer dat beide instellingen het niet nodig geacht hebben rekening te houden met de bezwaren die hij vóór de ondertekening van de overeenkomst op het niveau van de bevoegde instanties kenbaar had gemaakt.

De Raad memoreert met name dat op grond van artikel 201 van het EG-Verdrag een motie van afkeuring betreffende het beleid van de Commissie alleen betrekking kan hebben op alle leden van de Commissie als college, en niet op een individueel lid daarvan. In artikel 217 is het collegialiteitsbeginsel met betrekking tot het optreden van de Commissie vastgelegd. De Raad onderstreept tevens dat de Europese Raad in juni 2002 in Sevilla de procedure voor de meerjarenprogrammering van de werkzaamheden heeft vastgesteld. Ten slotte wijst hij erop dat de procedures waarmee het Europees Parlement bij internationale onderhandelingen betrokken kan worden, vermeld zijn in artikel 300 van het EG-Verdrag, en dat er in 1998 praktische bepalingen zijn aangenomen voor leden van het Europees Parlement die deel uitmaken van een delegatie van de Gemeenschap of de Europese Unie vertegenwoordigen op een internationale conferentie.

De Raad benadrukt dat de door deze instellingen gemaakte afspraken in geen geval tegen hem gebruikt kunnen worden. Hij behoudt zich zijn rechten voor, met name om elke passende maatregel te nemen ingeval de toepassing van de kaderovereenkomst een belemmering zou vormen voor de uitvoering van de taken die door de verdragen aan de instellingen zijn toegewezen, of het door de verdragen ingestelde evenwicht in gevaar zou brengen.”.
Wanneer een van de instellingen een schrijffout of kennelijke fout vaststelt in een tekst (of in een van de taalversies daarvan), stelt zij de andere instellingen hiervan onmiddellijk in kennis. Wanneer deze fout een nog niet door het Europees Parlement of de Raad aangenomen besluit betreft, stellen de juridisch-taalkundige diensten van het Europees Parlement en de Raad in nauwe samenwerking het vereiste corrigendum op. Wanneer de fout daarentegen een reeds door een van deze of beide instellingen aangenomen, al dan niet bekendgemaakt besluit betreft, stellen het Europees Parlement en de Raad in onderlinge overeenstemming een volgens hun respectieve procedures opgestelde rectificatie vast.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 287/1

VERKLARING VAN DE RAAD

Kaderovereenkomst over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie

2010/C 287/01

De Raad heeft kennis genomen van de kaderovereenkomst over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie die op 20 oktober 2010 door beide instellingen is ondertekend.

De Raad, die niet heeft deelgenomen aan de onderhandelingen over deze kaderovereenkomst, brengt in herinnering dat de eerbiediging van de oprichtingsverdragen van de Unie in de bewoordingen waarin ze door de lidstaten zijn bekrachtigd, de grondslag vormt voor het bestaan en de werking van de Unie. In de verdragen worden de respectieve bevoegdheden van de instellingen ten opzichte van elkaar afgebakend (artikel 13, lid 2, VEU). Die bevoegdheden kunnen door de instellingen zelf niet worden gewijzigd of aangevuld, noch eenzijdig, noch in onderlinge overeenstemming.

De Raad stelt evenwel vast dat verscheidene bepalingen van de kaderovereenkomst ertoe strekken het uit de geldende verdragen voortvloeiende institutioneel evenwicht te veranderen, aan het Europees Parlement prerogatieven te verlenen waarin door de verdragen niet is voorzien, en de autonomie van de Commissie en de Commissievoorzitter te beperken. Met name de bepalingen betreffende de internationale overeenkomsten, de inbreukprocedures jegens de lidstaten en de toezending van gerubriceerde gegevens aan het Europees Parlement baren de Raad grote zorgen.

De kaderovereenkomst kan niet tegen de Raad aangevoerd worden. De Raad zal elke handeling of actie van het Europees Parlement of van de Commissie krachtens voornoemde kaderovereenkomst welke de belangen van de Raad of de bij de verdragen aan de Raad verleende prerogatieven zou schaden, aan het Hof van Justitie voorleggen.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 192/3

VERKLARING VAN DE RAAD

2012/C 192/02

De Raad brengt de Commissie in herinnering dat zij krachtens artikel 25, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002 voor benoemingen in de raad van bestuur van de EFSA een lijst dient op te stellen welke een wezenlijk groter aantal kandidaten bevat dan het aantal te benoemen leden, zodat de Raad zowel ten aanzien van de leden die banden hebben met organisaties die de consumenten en andere belangengroepen met betrekking tot de voedselketen vertegenwoordigen als ten aanzien van de andere leden van de raad van bestuur over een keuzemogelijkheid beschikt. Hij verzoekt de Commissie de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat aan deze vereisten volledig wordt voldaan bij de opstelling van de lijsten met het oog op toekomstige benoemingen in de raad van bestuur.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 19/6

Verklaring van de Raad en de Commissie

2012/C 19/03

Met betrekking tot de toetsing van het verbod op de invoer, de aankoop of het vervoer van Iraanse olie waarin is voorzien in artikel 26, lid 2, van Besluit 2010/413/GBVB van de Raad, hebben de Raad en de Commissie besloten om zo spoedig mogelijk, en uiterlijk tijdens de zitting van april 2012, terug te komen op de kwestie van de lidstaten die momenteel grote hoeveelheden Iraanse olie importeren, teneinde met alle noodzakelijke maatregelen de continuïteit van de energievoorziening te verzekeren, met inachtneming van de economische situatie van deze lidstaten.
Verklaring van de Commissie over artikel 5, lid 7, van het specifieke programma

2013/C 373/04

„De Commissie betreurt ten zeerste de opneming van lid 7 in artikel 5, waarbij de onderzoeksprocedure als bedoeld in artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 wordt ingevoerd voor de toekenning van financiële bijstand van de Unie aan de projecten of delen van projecten die geselecteerd zijn naar aanleiding van elke oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van de werkprogramma's als bedoeld in artikel 5 van het specifieke programma tot uitvoering van „Horizon 2020”. De Commissie wijst erop dat zij deze procedure in geen enkele van de sectoriële MFK-besluiten heeft voorgesteld. Het doel was de MFK-programma's te vereenvoudigen ten voordele van de ontvangers van EU-financiering. De goedkeuring van subsidiebesluiten zonder toetsing door het comité zou de procedure versnellen, de termijn voor subsidietoekenning ten gunste van de ontvangers verkorten en onnodige administratieve lasten en kosten vermijden. Voorts wijst de Commissie erop dat het nemen van subsidiebesluiten deel uitmaakt van haar institutionele voorrecht met betrekking tot de uitvoering van de begroting en daarom niet via de comitéprocedure moet worden vastgesteld.

De Commissie is ook van mening dat de opneming niet kan dienen als een precedent voor andere financieringsinstrumenten.”