BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 9 maart 1992 tot opschorting van de onderzoekprocedure in verband met onrechtmatige handelspraktijken in de zin van Verordening (EEG) nr. 2641/84 van de Raad bestaande uit een havengeld of havenrecht dat in Japan is ingevoerd ten behoeve van een Fonds voor Havenbeheer (92/169/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2641/84 van de Raad van 17 september 1984 inzake de versterking van de gemeenschappelijke handelspolitiek met name op het gebied van verdediging tegen onrechtmatige handelspraktijken (1),

Na overleg in het Raadgevend Comité, in overeenstemming met bovengenoemde verordening,

Overwegende hetgeen volgt:

A. INDIENER VAN DE KLACHT

(1) Op 7 januari 1991 heeft de Commissie een klacht ontvangen van de "European Community Shipowners Association" (ECSA), hierna "de indiener van de klacht" genoemd, die optreedt namens ongeveer 90 % van alle maatschappijen voor lijnscheepvaart in de Gemeenschap die goederen vanuit en naar Japan vervoeren.

B. KLACHT

(2) In de klacht werd gesteld dat de Japan Harbour Transportation Association, hierna "JHTA" genoemd, in november 1989 een havengeld of -recht heeft ingevoerd dat in Japanse havens op alle vracht wordt geheven ten behoeve van een zogenaamd "Fonds voor Havenbeheer". Dit Fonds zou ten doel hebben voor een bestendig en regelmatig aanbod van havenarbeiders te zorgen en het Japanse import- en distributiesysteem aan te passen en te moderniseren. Volgens de klacht had de "Japan Foreign Steamship Association", hierna "JFSA" genoemd, die alle niet-Japanse scheepvaartmaatschappijen vertegenwoordigt, aanvankelijk betaling geweigerd. Aangezien er evenwel op zou zijn gewezen dat scheepvaartmaatschappijen die de "overeenkomst" waarbij de heffing werd aanvaard, niet ondertekenden het risico zouden lopen ernstige moeilijkheden te ondervinden bij het laden of lossen in Japanse havens, hebben uiteindelijk alle scheepvaartmaatschappijen, waaronder ook die van de Gemeenschap, de "overeenkomst" ondertekend. Deze had betrekking op de periode van 1 oktober 1989 tot en met 31 maart 1990 en werd vervolgens voor de periode van 1 april 1990 tot en met 31 maart 1991 verlengd.

(3) In de klacht werd gesteld dat de heffing ten behoeve van het Fonds voor Havenbeheer een onrechtmatige handelspraktijk is in de zin van artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 2641/84. De volgende argumenten werden aangevoerd: in de praktijk worden de scheepvaartmaatschappijen van de Gemeenschap gedwongen bijdragen in het Fonds te storten; zij krijgen niet echt inspraak over het gebruik van het ingezamelde geld; het doel waarvoor het geld eigenlijk wordt aangewend, namelijk de opbouw van binnenlandse distributiecentra, levert de EG-scheepvaartmaatschappijen geen voordeel op; het Japanse havengeld of -recht is discriminerend omdat de heffing voor cabotagevervoer (dat aan Japanse scheepvaartmaatschappijen is voorbehouden) slechts ongeveer een kwart bedraagt van de heffing bij in- en uitvoer.

(4) Volgens de klacht moet de onrechtmatige handelspraktijk Japan ten laste worden gelegd, omdat het Fonds voor Havenbeheer door het Japanse Ministerie van Vervoer (MVV) is goedgekeurd en onder leiding van dit ministerie staat, de JHTA zelf onder het toezicht van MVV werkzaam is en dat deze associatie haar sterke positie als bemiddelaar tussen de vakbonden van havenarbeiders en de scheepvaartmaatschappijen aan de erkenning door het MVV heeft te danken, een positie die bij gebrek aan degelijk toezicht gemakkelijk tot misbruiken kan leiden.

(5) Voorts werd in de klacht gesteld dat de EG-scheepvaartmaatschappijen door deze onrechtmatige handelspraktijk per jaar 4,5 miljoen US-dollar schade hebben geleden. De onzekerheid die door de oprichting van het Fonds in de handelsbetrekkingen is ontstaan, zou ook een bedreiging vormen voor de handel tussen de Gemeenschap en Japan in het algemeen.

(6) De Commissie werd tot slot dringend verzocht de nodige stappen te ondernemen met het oog op een spoedige afschaffing van het Fonds voor Havenbeheer.

C. ONDERZOEKPROCEDURE

(7) Aangezien de klacht voldoende bewijzen bevatte om tot de inleiding van een onderzoekprocedure over te gaan en aangezien de inleiding van een dergelijke procedure geacht werd in het belang van de Gemeenschap te zijn, heeft de Commissie, na overleg in het Raadgevend Comité overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 2641/84, in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) aangekondigd dat zij in het kader van genoemde verordening een onderzoek zou instellen naar het Japanse Fonds voor Havenbeheer.

(8) De Commissie heeft de indiener van de klacht, de Japanse Regering en rechtstreeks betrokken partijen in Japan officieel in kennis gesteld van de inleiding van de onderzoekprocedure. Zij heeft de belanghebbenden ook in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken te worden gehoord. Er werden geen verzoeken te worden gehoord ingediend en er werden tot dat ogenblik ook geen schriftelijke mededelingen ontvangen.

(9) De Commissie is het onderzoek op EG-niveau begonnen door de haar bekende belanghebbende scheepvaartmaatschappijen vragenlijsten toe te sturen. Deze hebben alle op bevredigende wijze geantwoord. De informatie die door de belangrijkste ondernemingen werd verstrekt, is ter plaatse geverifieerd.

(10) Terzelfder tijd is de Commissie in Japan met een onderzoek begonnen en heeft zij de Japanse Regering en de belanghebbenden in Japan om de informatie gevraagd die zij noodzakelijk achtte. Deze informatie werd pas in een zeer laat stadium van de procedure ontvangen, maar de Commissie heeft niettemin besloten deze informatie in aanmerking te nemen.

(11) Overeenkomstig artikel 6, lid 9, van Verordening (EEG) nr. 2641/84 heeft de Commissie aan het einde van haar onderzoek, dat zeven maanden in beslag heeft genomen, haar bevindingen aan het in het kader van die verordening ingestelde Raadgevend Comité medegedeeld. Een niet-vertrouwelijke versie van deze bevindingen werd aan de Japanse Regering en de indiener van de klacht toegezonden.

(12) Na te hebben vernomen dat de Japanse Regering bereid was samen met haar naar een spoedige oplossing voor het probleem van het Fonds voor Havenbeheer te zoeken en na overleg in het Raadgevend Comité, heeft de Commissie besloten de onderzoekprocedure te verlengen om met de Japanse Regering overleg te kunnen plegen. Deze verlenging werd in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) bekendgemaakt.

(13) Tijdens het overleg met de Japanse Regering werd de Commissie formeel de toezegging gedaan dat het Fonds voor Havenbeheer na 31 maart 1992 zal ophouden te bestaan, dat het niet in een andere vorm zal worden voortgezet en dat rekening zal worden gehouden met de standpunten van de buitenlandse scheepvaartmaatschappijen in verband met de aanwending van de geïnde, maar nog niet bestede gelden. Dit werd later schriftelijk bevestigd. De Commissie oordeelt dat met deze toezeggingen een bevredigend resultaat is verkregen. Wanneer Japan deze toezeggingen gestand doet, zou hiermede een einde worden gemaakt aan de schade die de EG-scheepvaartmaatschappijen lijden in de zin van artikel 1, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2641/84.

(14) Gezien het bovenstaande is de Commissie van oordeel dat het in het belang van de Gemeenschap en een doelmatige toepassing van Verordening (EEG) nr. 2641/84 is de onderzoekprocedure op te schorten. De situatie zal enige tijd na de opheffing van het Fonds voor Havenbeheer worden herzien, waardoor een redelijke garantie wordt geboden dat de regeling niet opnieuw in een andere vorm wordt ingevoerd.

(15) De Commissie heeft de indiener van de klacht en de Japanse Regering van haar conclusies en van de belangrijkste feiten en overwegingen die hieraan ten grondslag liggen op de hoogte gebracht,

BESLUIT:

Enig artikel

De onderzoekprocedure in verband met de onrechtmatige handelspraktijken in de zin van Verordening (EEG) nr. 2641/84 bestaande uit een havengeld of -recht dat in Japan is ingevoerd ten behoeve van een Fonds voor Havenbeheer, wordt hierbij tot nadere kennisgeving opgeschort. Gedaan te Brussel, 9 maart 1992. Voor de Commissie

Frans ANDRIESSEN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 252 van 20. 9. 1984, blz. 1. (2) PB nr. C 40 van 16. 2. 1991, blz. 18. (3) PB nr. C 287 van 5. 11. 1991, blz. 5.