4)

De artikelen 325 decies en 325 undecies worden vervangen door: “Artikel 325 decies Behandeling van indexinstrumenten en andere instrumenten met meerdere onderliggende waarden 1. Instellingen maken gebruik van een doorkijkbenadering voor indexinstrumenten en andere instrumenten met meerdere onderliggende waarden in overeenstemming met het volgende: a) voor de berekening van de eigenvermogensvereisten voor delta- en curvatuurrisico gaan instellingen ervan uit dat zij individuele posities rechtstreeks in de onderliggende samenstellende delen van de indexinstrumenten of andere instrumenten met meerdere onderliggende waarden houden, behalve voor een in de ACHP opgenomen positie in een index waarvoor zij één individuele gevoeligheid voor de index berekenen; b) instellingen mogen de gevoeligheden voor een risicofactor van een gegeven samenstellend deel van een indexinstrument of ander instrument met meerdere onderliggende waarden verrekenen met de gevoeligheden van dezelfde risicofactor van hetzelfde samenstellende deel van single-name-instrumenten, met uitzondering van in de ACHP opgenomen posities; c) voor de berekening van de eigenvermogensvereisten voor vegarisico kunnen instellingen ofwel ervan uitgaan dat zij individuele posities rechtstreeks in de onderliggende samenstellende delen van het indexinstrument of ander instrument met meerdere onderliggende waarden houden, dan wel één gevoeligheid voor de onderliggende waarde berekenen. In dat laatste geval wijzen instellingen die ene gevoeligheid zoals bepaald in onderafdeling 1 van afdeling 6 als volgt toe aan de desbetreffende subklasse: i) wanneer, rekening houdende met de gewichten van die index, meer dan 75 % van de samenstellende delen in die index zouden worden gemapt met dezelfde subklasse, wijzen instellingen de gevoeligheid aan die subklasse toe en behandelen zij die als een single-namegevoeligheid in die subklasse; ii) in alle overige gevallen wijzen instellingen de gevoeligheid aan de desbetreffende indexsubklasse toe. 2. In afwijking van lid 1, onder a), mogen instellingen één gevoeligheid aan een positie in een beursgenoteerde aandelen- of kredietindex berekenen ten behoeve van de berekening van de eigenvermogensvereisten voor delta- en curvatuurrisico’s, mits de beurgenoteerde aandelen- of kredietindex aan de in lid 3 uiteengezette voorwaarden voldoet. In dat geval wijzen instellingen die ene gevoeligheid zoals bepaald in onderafdeling 1 van afdeling 6 als volgt toe aan de desbetreffende subklasse: a) wanneer, rekening houdende met de gewichten van die beursgenoteerde index, meer dan 75 % van de samenstellende delen in die beursgenoteerde index zouden worden gemapt met dezelfde subklasse, wijzen instellingen de gevoeligheid aan die subklasse toe en behandelen zij die als een single-namegevoeligheid in die subklasse; b) in alle overige gevallen wijzen instellingen de gevoeligheid aan de desbetreffende subklasse beursgenoteerde indices toe. 3. Instellingen mogen voor instrumenten die betrekking hebben op een beursgenoteerde aandelen- of kredietindex, de in lid 2 beschreven benadering gebruiken wanneer elk van de volgende voorwaarden is vervuld: a) de samenstellende delen van de beursgenoteerde index en de respectieve gewichten in die index zijn bekend; b) de beursgenoteerde index bevat ten minste twintig samenstellende delen; c) geen enkel samenstellend deel in de beursgenoteerde index vertegenwoordigt meer dan 25 % van de totale marktkapitalisatie van die index; d) geen enkele groep die één tiende van het totale aantal samenstellende delen van de beursgenoteerde index, afgerond op het volgende gehele getal, omvat, vertegenwoordigt meer dan 60 % van de totale marktkapitalisatie van die index; e) de totale marktkapitalisatie van alle samenstellende delen van de beursgenoteerde index samen bedraagt ten minste 40 miljard EUR. 4. Een instelling gebruikt, consequent in de tijd, alleen de in lid 1 beschreven benadering of de in lid 2 beschreven benadering voor alle instrumenten die betrekking hebben op een beursgenoteerde aandelen- of kredietindex die aan de voorwaarden van lid 2 voldoet. Een instelling vraagt de bevoegde autoriteit vooraf om toestemming voordat zij van één benadering overschakelt naar een andere. 5. Voor een indexinstrument of ander instrument met meerdere onderliggende waarden zijn de gevoeligheidsinputs voor de berekening van delta- en curvatuurrisico’s consistent, ongeacht de voor dat instrument gebruikte benaderingen. 6. Indexinstrumenten of instrumenten met meerdere onderliggende waarden die andere restrisico’s dragen als bedoeld in artikel 325 duovicies, lid 5, zijn onderworpen aan de in afdeling 4 genoemde opslag voor restrisico. Artikel 325 undecies Behandeling van instellingen voor collectieve belegging 1. Een instelling berekent de eigenvermogensvereisten voor het marktrisico van een positie in een instelling voor collectieve belegging (“icb”) aan de hand van een van de volgende benaderingen: a) wanneer een instelling voldoende informatie kan verkrijgen over de individuele onderliggende bloostellingen van de icb, berekent zij de eigenvermogensvereisten voor het marktrisico van die icb-positie door de doorkijkbenadering te hanteren voor de onderliggende posities van de icb als waren die posities rechtstreeks door de instelling ingenomen; b) wanneer de instelling niet in staat is voldoende informatie te verkrijgen over de individuele onderliggende blootstellingen van de icb, maar kennis heeft van de inhoud van het beleggingsbeleid van de icb en voor de icb dagelijkse koersnoteringen kunnen worden verkregen, berekent zij de eigenvermogensvereisten voor het marktrisico van die icb-positie aan de hand van een van de volgende benaderingen: i) de instelling kan de positie in de icb beschouwen als één aandelenpositie die aan de subklasse “andere sector” in tabel 8 van artikel 325 terquadragies, lid 1, is toegewezen; ii) met toestemming van haar bevoegde autoriteit kan een instelling de eigenvermogensvereisten voor het marktrisico van de icb berekenen in overeenstemming met de limieten die in het beleggingsbeleid van de icb en de desbetreffende wetgeving zijn vastgesteld; c) wanneer de instelling aan geen van de voorwaarden onder a) of b) voldoet, wijst zij de icb aan de niet-handelsportefeuille toe. Een instelling die van een van de onder b) beschreven benaderingen gebruikmaakt, past het in afdeling 5 van dit hoofdstuk beschreven eigenvermogensvereiste voor het wanbetalingsrisico en de in afdeling 4 van dit hoofdstuk beschreven opslag voor restrisico toe wanneer het beleggingsbeleid van de icb inhoudt dat voor sommige blootstellingen in de icb die eigenvermogensvereisten gelden. Een instelling die van de onder b), ii), beschreven benadering gebruikmaakt, mag de eigenvermogensvereisten voor tegenpartijkredietrisico en de eigenvermogensvereisten voor het risico van aanpassing van de kredietwaardering van in de icb opgenomen derivatenposities van de icb berekenen aan de hand van de in artikel 132 bis, lid 3, beschreven vereenvoudigde benadering. 2. In afwijking van lid 1 mag een instelling, wanneer zij een positie in een icb heeft die een indexbenchmark volgt, zodat het geannualiseerde rendementsverschil tussen de icb en de gevolgde indexbenchmark over de laatste twaalf maanden minder dan 1 % in absolute termen bedraagt, ongerekend vergoedingen en commissies, die positie als een positie in de gevolgde indexbenchmark behandelen. Een instelling vergewist zich ervan dat aan die voorwaarde is voldaan, wanneer zij de positie inneemt en nadien ten minste jaarlijks. Wanneer gegevens voor de laatste twaalf maanden echter niet volledig beschikbaar zijn, kan een instelling, op voorwaarde dat de bevoegde autoriteit van de instelling daarvoor toestemming verleent, een geannualiseerd rendementsverschil over een periode korter dan twaalf maanden gebruiken. 3. Een instelling kan voor haar posities in icb’s een combinatie van de in lid 1, onder a), b) en c), bedoelde benaderingen gebruiken. Een instelling mag evenwel slechts een van die benaderingen gebruiken voor alle posities in dezelfde icb. 4. Voor de toepassing van lid 1, onder b), voert een instelling de berekeningen uit op grond van de volgende bepalingen: a) ten behoeve van de berekening van het eigenvermogensvereiste volgens de in afdeling 2 van dit hoofdstuk beschreven op sensitiviteiten gebaseerde methode, neemt de icb, binnen de uit hoofde van haar beleggingsbeleid of desbetreffende wetgeving toegestane limieten, eerst maximaal posities in in de blootstellingen met de hoogste in die afdeling bepaalde eigenvermogensvereisten en vervolgens blijft zij in dalende volgorde posities innemen totdat de maximale totale-verlieslimiet is bereikt; b) ten behoeve van de eigenvermogensvereiste voor wanbetalingsrisico zoals uiteengezet in afdeling 5 van dit hoofdstuk, neemt de icb, binnen de uit hoofde van haar beleggingsbeleid of desbetreffende wetgeving toegestane limieten, eerst maximaal posities in in de blootstellingen met de hoogste in die afdeling bepaalde eigenvermogensvereisten en vervolgens blijft zij in dalende volgorde posities innemen totdat de maximale totale-verlieslimiet is bereikt; c) de icb past, in voorkomend geval, binnen de uit hoofde van haar beleggingsbeleid of desbetreffende wetgeving toegestane limieten, hefbomen toe. De eigenvermogensvereisten voor alle posities in dezelfde icb waarvoor de in het eerste lid bedoelde berekeningen worden gebruikt, worden afzonderlijk berekend als een aparte portefeuille, aan de hand van de in dit hoofdstuk beschreven benadering. 5. Een instelling mag de in lid 1, onder a) of b), bedoelde benadering alleen gebruiken wanneer de icb aan alle voorwaarden van artikel 132, lid 3, en artikel 132, lid 4, onder a), voldoet.”.