ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
De lidstaten moeten alle door begunstigden gepleegde onregelmatigheden, waaronder fraude, te voorkomen, opsporen en doeltreffend aanpakken. Voorts heeft het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (12) en Verordeningen (EG, Euratom) nr. 2988/95 (13) en (Euratom, EG) nr. 2185/96 (14) van de Raad de bevoegdheid administratieve onderzoeken, met inbegrip van controles en verificaties ter plaatse, uit te voeren om vast te stellen of er sprake is van fraude, corruptie of andere onwettige activiteiten waardoor de financiële belangen van de Unie zijn geschaad. Het Europees Openbaar Ministerie (“EOM”) is overeenkomstig Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad (15) bevoegd over te gaan tot onderzoek en vervolging van strafbare feiten waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad, als bepaald in Richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad (16).

De lidstaten moeten de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat personen of entiteiten die financiële middelen van de Unie ontvangen, ten volle meewerken aan de bescherming van de financiële belangen van de Unie, de nodige rechten en toegang verlenen aan de Commissie, OLAF, de Rekenkamer en, ten aanzien van de lidstaten die deelnemen aan nauwere samenwerking op grond van Verordening (EU) 2017/1939, het EOM, en ervoor zorgen dat derden die betrokken zijn bij de uitvoering van financiële middelen van de Unie gelijkwaardige rechten verlenen. De lidstaten moeten aan de Commissie verslag uitbrengen over de vastgestelde onregelmatigheden, waaronder fraude, en over de vervolgmaatregelen die zij hebben ondernomen ten aanzien van dergelijke onregelmatigheden en ten aanzien van OLAF-onderzoeken. De lidstaten dienen samen te werken met de Commissie, OLAF, de Rekenkamer en, indien van toepassing, het EOM aangaande alle kwesties die verband houden met vermoedelijke of vastgestelde fraude, overeenkomstig artikel 63, lid 2, punt d), van het Financieel Reglement.
Kmo’s vertegenwoordigen meer dan 99 % van de bedrijven in de Unie en hebben een aanzienlijke en cruciale economische waarde. Bij de toegang tot financiering komen zij echter voor moeilijkheden te staan omdat het risico in hun geval hoog wordt ingeschat en zij onvoldoende onderpand hebben. Kmo’s en ondernemingen in de sociale economie staan voor bijkomende uitdagingen omdat zij concurrerend moeten blijven door in te zetten op digitalisering, internationalisering, transformatie volgens de logica van een circulaire economie, alsmede op innovatie en bij- en nascholing van hun personeel. Kmo’s zijn bijzonder zwaar door de COVID-19-crisis getroffen. Voorts beschikken kmo’s en ondernemingen in de sociale economie over een beperkter aantal financieringsbronnen dan grotere ondernemingen omdat zij gewoonlijk geen obligaties uitgeven en slechts beperkte toegang hebben tot effectenbeurzen of grote institutionele beleggers. Innoverende oplossingen zoals de mogelijkheid voor werknemers om een bedrijf over te nemen of er een aandeel in te nemen komen ook steeds vaker voor bij kmo’s en ondernemingen in de sociale economie. De toegang tot financiering is zelfs moeilijker voor kmo’s waarvan de activiteiten op immateriële activa zijn gericht. Kmo’s in de Unie zijn in hoge mate afhankelijk van banken en van schuldfinanciering in de vorm van rekening-courantkredieten, bankleningen of leasing. Om beter in staat te zijn hun oprichting, groei, innovatie en duurzame ontwikkeling te financieren, concurrentieel te zijn en economische schokken op te vangen om de economie en het financiële stelsel veerkrachtiger te maken in tijden van economische neergang, en om in staat te blijven werkgelegenheid en sociaal welzijn te creëren, moeten kmo’s die met de bovengenoemde uitdagingen worden geconfronteerd, worden ondersteund door de toegang tot financiering vlotter te maken en meer gediversifieerde financieringsbronnen ter beschikking te stellen. Deze verordening vormt ook een aanvulling op de initiatieven die reeds zijn genomen in het kader van de kapitaalmarktenunie.

Het InvestEU-fonds moet daarom voortbouwen op succesvolle Unieprogramma’s zoals het programma voor het concurrentievermogen van ondernemingen en kleine en middelgrote ondernemingen (Cosme), steun verlenen aan digitale start-ups en innovatieve kmo’s om hun concurrentievermogen te helpen vergroten en hen in staat te stellen door te groeien, gedurende de gehele levenscyclus van een onderneming voorzien in werkkapitaal en investeringen, voorzien in financiering voor leasingtransacties, alsmede de gelegenheid bieden om te focussen op specifieke, meer gerichte financiële producten. Het moet ook maximale slagkracht verlenen aan publieke/particuliere financieringsvehikels, zoals het fonds voor beursintroducties van kmo’s, dat tot doel heeft kmo’s te ondersteunen door meer particulier en publiek eigen vermogen te kanaliseren.
a)

in het geval dat het geen sluitingsperiode in acht heeft genomen in hetzelfde jaar waarin de oorzaak van de overmacht zich heeft voorgedaan, een verkorte sluitingsperiode van 40 opeenvolgende dagen in acht in een van de twee sluitingsperioden van dat jaar in plaats van de in lid 1, onder a), vermelde volledige sluiting, en stelt de Commissie het IATTC-secretariaat onmiddellijk in kennis van de gekozen sluitingsperiode, of
UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2021/2319 VAN DE COMMISSIE

van 21 december 2021

tot goedkeuring van wijzigingen op het niveau van de Unie van het productdossier van een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding (“Terre Tollesi”/“Tullum” (BOB))

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie van 17 oktober 2018 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft aanvragen tot bescherming van oorsprongsbenamingen, geografische aanduidingen en traditionele aanduidingen in de wijnsector, de bezwaarprocedure, gebruiksbeperkingen, wijzigingen van productdossiers, de annulering van bescherming en de etikettering en presentatie (1), en met name artikel 15, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 21 december 2021.
(2)

Op grond van artikel 35 van Verordening (EU) 2018/848 moeten de bevoegde autoriteiten of, in voorkomend geval, de controleautoriteiten of controleorganen een certificaat verstrekken aan exploitanten of groepen exploitanten die hun activiteit hebben gemeld en aan die verordening voldoen. De exploitant of groep exploitanten moet over de mogelijkheid beschikken om die bevoegde autoriteiten of, in voorkomend geval, controleautoriteiten of controleorganen te verzoeken een aanvullend certificaat af te geven dat bevestigt dat de biologische dierlijke producten zonder gebruik van antibiotica zijn geproduceerd. Het model voor dat aanvullende certificaat moet worden opgesteld.
De doelstellingen van het EFRO en het Cohesiefonds moeten worden nagestreefd in het kader van duurzame ontwikkeling en de bevordering door de Unie van de in artikel 11 en artikel 191, lid 1, VWEU verankerde doelstelling inzake behoud, bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu, en met inachtneming van het beginsel “de vervuiler betaalt”. Om recht te doen aan het belang van het bestrijden van klimaatverandering conform de toezeggingen van de Unie om de Overeenkomst van Parijs van 2015 inzake klimaatverandering die is aangenomen na afloop van de 21e conferentie van de partijen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering en om de duurzameontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties (“duurzameontwikkelingsdoelen van de VN”) te verwezenlijken, zullen beide fondsen bijdragen aan de integratie van klimaatactie en aan de verwezenlijking van een algemene doelstelling om 30 % van de begrotingsuitgaven van de Unie te bestemmen voor het ondersteunen van de klimaatdoelen. Daarom zal naar verwachting 30 % van de totale financiële middelen uit het EFRO worden besteed aan concrete acties in het kader van het EFRO ter verwezenlijking van de klimaatdoelen. Naar verwachting zal 37 % van de totale financiële middelen uit het Cohesiefonds worden besteed aan concrete acties in het kader van het Cohesiefonds ter verwezenlijking van de klimaatdoelen. Voorts moeten de acties in het kader van deze verordening bijdragen aan de ambitie om in 2024 7,5 % en in 2026 en 2027 10 % van de jaarlijkse uitgaven in het kader van het meerjarig financieel kader (MFK) te besteden aan biodiversiteitsdoelstellingen, rekening houdend met de bestaande overlappingen tussen klimaat- en biodiversiteitsdoelen.

Beide fondsen moeten activiteiten ondersteunen die de klimaat- en milieunormen en -prioriteiten van de Unie eerbiedigen, geen ernstige afbreuk doen aan de milieudoelstellingen in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad (6) en zorgen voor de overgang naar een koolstofarme economie in het traject naar klimaatneutraliteit uiterlijk in 2050. In de programma’s van het EFRO en het Cohesiefonds moet rekening worden gehouden met de inhoud van geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen die zijn aangenomen in het kader van de governance van de energie-unie en klimaatactie zoals vastgesteld bij Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (7).
(16)

Om de economische diversificatie van door de transitie getroffen gebieden te bevorderen moet het JTF steun verlenen aan ondernemingen en economische belanghebbenden, waaronder steun voor productieve investeringen in kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (12) (kmo’s). Onder productieve investeringen worden investeringen verstaan in vaste activa of immateriële activa van ondernemingen met het oog op de productie van goederen en diensten, waardoor wordt bijgedragen tot de vorming van bruto-kapitaal en het scheppen van werkgelegenheid. Voor andere ondernemingen dan kmo’s mogen productieve investeringen alleen worden ondersteund indien deze noodzakelijk zijn om het banenverlies als gevolg van de transitie te beperken — door een aanzienlijk aantal banen te creëren of te beschermen — en niet leiden tot of het gevolg zijn van relocatie. Investeringen in bestaande industriële installaties, met inbegrip van die welke onder het emissiehandelssysteem van de Unie vallen, moeten worden toegestaan als deze bijdragen tot de transitie naar een klimaatneutrale economie in de Unie tegen 2050, aanzienlijk lager zijn dan de relevante benchmarks voor kosteloze toewijzing uit hoofde van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (13) en leiden tot de bescherming van een aanzienlijk aantal banen. Dergelijke investeringen moeten bijgevolg worden gerechtvaardigd in het betrokken territoriale plan voor een rechtvaardige transitie. Om de integriteit van de interne markt en het cohesiebeleid te beschermen, is het zaak dat de steun voor ondernemingen voldoet aan de in de artikelen 107 en 108 VWEU vastgestelde staatssteunregels van de Unie en dat met name de steun voor productieve investeringen in andere ondernemingen dan kmo’s wordt beperkt tot ondernemingen die gevestigd zijn in gebieden die zijn aangewezen als steungebieden in de zin van artikel 107, lid 3, punten a) en c), VWEU.
(3)

Om de verspreiding van SARS-CoV-2 in te dijken, hebben de lidstaten bepaalde maatregelen getroffen die invloed hebben gehad op het recht om zich te verplaatsen naar en op het grondgebied van de lidstaten, zoals inreisbeperkingen of de verplichting voor reizigers die de grens overschrijden om in quarantaine of zelfisolatie te gaan, dan wel zich op SARS-CoV-2-infectie te laten testen. Dergelijke beperkingen hebben nadelige gevolgen voor personen en bedrijven, met name personen die in grensgebieden wonen en dagelijks of op frequente basis de grens oversteken voor werk, zaken, opleiding, familie, medische zorg of mantelzorg.
(63)

Deze verordening is in overeenstemming met de grondrechten en de beginselen die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (het “Handvest”). Deze verordening beoogt met name de volledige eerbiediging te waarborgen van het recht op gelijkheid tussen mannen en vrouwen en het recht op non-discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid, sociaal-economische achtergrond en de toepassing van de artikelen 21 en 23 van het Handvest.
a)

20 396 420 000 EUR, zijnde 83 % van het in lid 1 van dit artikel vermelde bedrag, voor acties op het gebied van onderwijs en opleiding als bedoeld in de artikelen 5 tot en met 8, worden als volgt toebedeeld: i) ten minste 7 057 161 320 EUR, zijnde 34,6 % van het in punt a) van dit lid vermelde totaalbedrag, wordt toegewezen aan acties als bedoeld in artikel 5, lid 1, punt a), en aan acties als bedoeld in artikel 6, punt a), die worden ondernomen op het gebied van het hoger onderwijs; ii) ten minste 4 385 230 300 EUR, zijnde 21,5 % van het in punt a) van dit lid vermelde totaalbedrag, aan acties als bedoeld in artikel 5, lid 1, punt b), en aan acties als bedoeld in artikel 6, punt a), die worden ondernomen op het gebied van het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding; iii) ten minste 3 100 255 840 EUR, zijnde 15,2 % van het in punt a) van dit lid vermelde totaalbedrag, aan acties als bedoeld in artikel 5, lid 1, punt c), en aan acties als bedoeld in artikel 6, punt a), die worden ondernomen op het gebied van het schoolonderwijs; iv) ten minste 1 182 992 360 EUR, zijnde 5,8 % van het in punt a) van dit lid vermelde totaalbedrag, aan acties als bedoeld in artikel 5, lid 1, punt d), en aan acties als bedoeld in artikel 6, punt a), die worden ondernomen op het gebied van de volwasseneneducatie; v) ten minste 367 135 560 EUR, zijnde 1,8 % van het in punt a) van dit lid vermelde totaalbedrag, aan Jean Monnet-acties als bedoeld in artikel 8; vi) ten minste 3 467 391 400 EUR, zijnde 17 % van het in punt a) van dit lid vermelde totaalbedrag, aan acties die hoofdzakelijk onder direct beheer vallen en aan horizontale activiteiten als bedoeld in artikel 5, lid 2, artikel 6, punten b), c) en d), en artikel 7; vii) 836 253 220 EUR, zijnde 4,1 % van het in punt a) van dit lid vermelde totaalbedrag, dat flexibel kan worden gebruikt ter ondersteuning van de verschillende acties bedoeld in hoofdstuk II;
1.

De raad van bestuur bestaat uit 15 door de Commissie op transparante wijze benoemde leden, met een evenwichtige verdeling tussen leden met ervaring op het gebied van hoger onderwijs, onderzoek, innovatie of het bedrijfsleven. Hun benoeming vindt plaats na een open oproep tot het indienen van blijken van belangstelling. De ambtstermijn van de leden van de raad van bestuur bedraagt vier jaar. De Commissie kan deze ambtstermijn, op voorstel van de raad van bestuur, één keer met twee jaar verlengen. De Commissie stelt bij de benoeming van de leden van de raad van bestuur alles in het werk om te zorgen voor een evenwichtige vertegenwoordiging van personen met ervaring op het gebied van hoger onderwijs (inclusief beroepsonderwijs en -opleiding), onderzoek, innovatie en het bedrijfsleven, alsook voor gender- en geografisch evenwicht; zij houdt tevens rekening met de uiteenlopende omstandigheden op het gebied van hoger onderwijs, onderzoek en innovatie in de gehele Unie. Wanneer noodzakelijk, legt de raad van bestuur de Commissie met het oog op de benoeming van een of meer leden een shortlist van kandidaten voor. De kandidaten op de shortlist worden geselecteerd op basis van een transparante en open procedure op initiatief van het EIT. De Commissie benoemt het lid of de leden in overeenstemming met de in de eerste, tweede en derde alinea vastgelegde procedure, en informeert het Europees Parlement en de Raad over de selectieprocedure en over de uiteindelijke benoeming van de desbetreffende leden van de raad van bestuur. Indien een lid zijn ambtstermijn niet kan voltooien, wordt volgens de in de eerste, tweede en derde alinea vastgelegde procedure een vervangend lid benoemd, dat de ambtstermijn van het vervangen lid afmaakt. Een vervangend lid dat minder dan twee jaar in functie is, kan op verzoek van de raad van bestuur voor een aanvullende periode van vier jaar door de Commissie benoemd worden. De Commissie benoemt drie extra leden van de raad van bestuur om uiterlijk op 29 november 2022 een aantal van 15 leden te bereiken. De vóór 28 mei 2021 benoemde leden van de raad van bestuur maken hun ambtstermijn, die niet verlengd kan worden, af. In uitzonderlijke, met redenen omklede gevallen kan de Commissie, met name om de integriteit van de raad van bestuur te bewaren, op eigen initiatief de ambtstermijn van een lid van de raad van bestuur beëindigen.
Artikel 10

Klachtenmechanismen

1. Elke aanbieder van hostingdiensten stelt een doeltreffend en toegankelijk mechanisme in waarmee aanbieders van inhoud die verwijderd is of waartoe de toegang geblokkeerd is ten gevolge van specifieke maatregelen op grond van artikel 5,een klacht betreffende die verwijdering of die blokkering van de toegang kunnen indienen waarbij om het herstel of het weer toegankelijk maken van de inhoud wordt verzocht.

2. Elke aanbieder van hostingdiensten onderzoekt snel alle door hem via het in lid 1 bedoelde mechanisme ontvangen klachten en herstelt de inhoud, of maakt die weer toegankelijk, zonder onnodige vertraging indien de verwijdering daarvan of de blokkering van de toegang daartoe onterecht was. Hij stelt de klager binnen twee weken na ontvangst van de klacht in kennis van het resultaat van de klacht.

Indien de klacht wordt afgewezen, verstrekt de aanbieder van hostingdiensten de redenen daarvoor aan de klager.

Een herstel of weer toegankelijk maken van inhoud sluit niet uit dat er een administratieve of gerechtelijke toetsingsprocedure tot betwisting van het besluit van de aanbieder van hostingdiensten of van de bevoegde autoriteit plaatsvindt.
bijstand wordt verleend op voorwaarde dat de spoorwegonderneming, de stationsbeheerder, de verkoper van vervoerbewijzen of de touroperator bij wie het vervoerbewijs is gekocht, of, indien van toepassing, het in punt f) bedoelde centraal aanspreekpunt ten minste 24 uur voordat de bijstand nodig is, in kennis wordt gesteld van de behoefte van de reiziger aan deze bijstand. Eén kennisgeving per reis volstaat. Dergelijke kennisgevingen worden doorgestuurd naar alle spoorwegondernemingen en stationsbeheerders die betrokken zijn bij de reis.

Dergelijke kennisgevingen worden zonder extra kosten aanvaard, ongeacht het gebruikte communicatiemiddel.

Indien een vervoerbewijs of abonnement recht geeft op meerdere reizen is één kennisgeving voldoende, mits er toereikende informatie over de tijdstippen van de vervolgreizen wordt verstrekt, en in elk geval ten minste 24 uur vóór de eerste keer dat de bijstand nodig is. De reiziger of zijn vertegenwoordiger levert alle redelijke inspanningen om ten minste 12 uur op voorhand eventuele annuleringen van die vervolgreizen te melden.

De lidstaten toestaan dat de in de eerste, tweede en derde alinea bedoelde kennisgevingstermijn van 24 uur wordt verlengd tot 36 uur, maar niet tot na 30 juni 2026. In die gevallen stellen de lidstaten de Commissie in kennis van die toestemming en verstrekken zij informatie over de genomen of beoogde maatregelen om de termijn te verkorten;
Om het biodiversiteitsverlies en de aantasting van ecosystemen, ook in mariene ecosystemen, een halt toe te roepen en te keren, moet de ontwikkeling, uitvoering, handhaving en beoordeling van wetgeving en beleid van de Unie ter zake, waaronder de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 — De natuur terug in ons leven brengen”, Richtlijn 92/43/EEG van de Raad (16), Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad (17) en Verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad (18) worden ondersteund, met name door de kennisbasis voor de ontwikkeling en uitvoering van beleid uit te bouwen en door beste praktijken en oplossingen, zoals doeltreffend beheer, op kleine schaal of toegesneden op de specifieke lokale, regionale of nationale situatie, te ontwikkelen, te testen, te demonstreren en toe te passen, met inbegrip van geïntegreerde benaderingen voor de uitvoering van de krachtens Richtlijn 92/43/EEG vastgestelde prioritaire actiekaders. De onderhavige verordening moet bijdragen tot het mainstreamen van biodiversiteitsmaatregelen in het beleid van de Unie en tot de verwezenlijking van de algemene ambitie om in 2024 7,5 % van de jaarlijkse uitgaven op grond van het meerjarig financieel kader te besteden aan biodiversiteitsdoelstellingen en in 2026 en in 2027 10 %, daarbij rekening houdend met de bestaande overlappingen tussen klimaat- en biodiversiteitsdoelstellingen.

De Unie en de lidstaten moeten hun biodiversiteitsgerelateerde uitgaven traceren om te voldoen aan hun verslagleggingsverplichtingen uit hoofde van het Verdrag inzake biologische diversiteit. Aan traceringvoorschriften die zijn opgenomen in andere relevante wetgeving van de Unie moet eveneens worden voldaan. De biodiversiteitsgerelateerde uitgaven van de Unie moeten worden getraceerd op basis van een door de Commissie in samenwerking met het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie te ontwikkelen doeltreffende, transparante en alomvattende methode als bedoeld in het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen (19).
Artikel 39

Exploitatie en verspreiding

1. Elke begunstigde die Uniefinanciering heeft ontvangen, tracht naar beste vermogen de hem toebehorende resultaten te exploiteren, of die resultaten door een andere juridische entiteit te laten exploiteren. De begunstigden kunnen hun resultaten direct of indirect exploiteren, met name door de resultaten overeenkomstig artikel 40 over te dragen of in licentie te geven.

In het werkprogramma kunnen aanvullende exploitatieverplichtingen worden opgelegd.

Wanneer ondanks het feit dat een begunstigde naar beste vermogen heeft getracht zijn resultaten direct of indirect te exploiteren, de resultaten niet binnen een bepaalde in de subsidieovereenkomst vastgestelde termijn worden geëxploiteerd, gebruikt de begunstigde een passend in de subsidieovereenkomst genoemd onlineplatform om partijen te vinden die geïnteresseerd zijn in de exploitatie van die resultaten. Mits dit gerechtvaardigd is, kan de begunstigde van deze verplichting worden ontheven.