*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 7 oktober 1987

betreffende Wet 1386/1983 houdende een regeling van steunverlening door de overheid aan het Griekse bedrijfsleven

(Slechts de tekst in de Griekse taal is authentiek)

(88/167/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 93, lid 2, eerste alinea,

Na overeenkomstig genoemd artikel de belanghebbenden te hebben aangemaand hun opmerkingen kenbaar te maken en gezien deze opmerkingen,

Overwegende hetgeen volgt:

I

Bij beschikking van 29 oktober 1986, die ter kennis van de Griekse Regering is gebracht bij schrijven van 17 november 1986 (SG(86) D/13517), heeft de Commissie de Griekse Regering mededeling gedaan van het feit dat zij ten aanzien van Wet 1386/1983 inzake de regeling voor de financiële reorganisatie van ondernemingen de procedure van artikel 93, lid 2, eerste alinea, van het EEG-Verdrag had ingeleid (1).

Bij Wet 1386/1983 wordt een regeling in het leven geroepen voor de financiële reorganisatie van ondernemingen. De regeling wordt uitgevoerd door de NV Organisatie voor Bedrijfsreorganisatie, hierna »OBR" te noemen. Het doel van de OBR is bij te dragen tot de sociale en economische ontwikkeling van het land door de financiële sanering van bedrijven op grond van Wet 1386/1983, het invoeren en toepassen van buitenlandse technologie en het tot ontwikkeling brengen van in Griekenland reeds aanwezige technologie, alsmede het vestigen en doen functioneren van overheidsondernemingen of ondernemingen met een gemengde economie.

Daartoe kan de OBR de beleidsbepaling en de dagelijkse leiding overnemen van bedrijven die worden gesaneerd of die met werknemersinspraak worden beheerd; deelnemen in het kapitaal van bestaande of nieuw op te richten bedrijven; leningen van allerlei aard verstrekken aan bedrijven waarin de organisatie deelneemt en tevens garanties bieden voor deze leningen, en in Griekenland of daarbuiten obligatieleningen uitgeven, mits deze voldoen aan de voorwaarden en procedures die in de desbetreffende wet- en regelgeving zijn vastgesteld; obligaties verwerven welke zijn uitgegeven door de Staat of door onder de Staat ressorterende organisaties of van bedrijven, organisaties of banken schuldvorderingen overnemen; aandelen toewijzen aan, met name, werknemers of de hen vertegenwoordigende lichamen en aan lagere overheden of aan publiekrechtelijke rechtspersonen, liefdadige instellingen, maatschappelijke groeperingen of particulieren; leningen opnemen bij de Griekse Staat, de Bank van Griekenland en andere financiële instellingen in Griekenland of daarbuiten, al dan niet door de Griekse Staat gegarandeerd, en gelden in bewaring nemen van publiekrechtelijke rechtspersonen, maatschappelijke organisaties en bedrijven waarin de organisatie deelneemt.

De wet wordt op een bedrijf van toepassing, waardoor dit bedrijf tevens onder het toezicht van de OBR valt, bij besluit van de ter zake door een raadgevend comité geadviseerde minister van Economische Zaken. Dit geschiedt om een of meer van de volgende redenen: het bedrijf heeft zijn activiteiten om financiële redenen opgeschort of beëindigd, het bedrijf heeft zijn betalingen stopgezet, er is een curator voor het bedrijf aangesteld of de beleidsvoering dan wel de dagelijkse leiding is door de schuldeiser overgenomen, het staat onder tijdelijk beheer of verkeert in enigerlei vorm van liquidatie, het bedrijf heeft schulden die vijfmaal zo groot zijn als het bedrijfskapitaal en de zichtbare reserves te zamen, het is klaarblij

kelijk niet in staat aan zijn verplichtingen te voldoen, het bedrijf is van belang voor de nationale defensie of van vitaal belang voor de exploitatie van de natuurlijke rijkdommen van het land of een daartoe strekkend verzoek is ingekomen.

De procedure waarmee de wet wordt ingeroepen bestaat hierin dat de minister van Economische Zaken een beschikking vaststelt, die in het officiële blad wordt bekendgemaakt, en op grond waarvan een bedrijf aan deze wet wordt onderworpen op verzoek van het bedrijf zelf, van het arbeidsbemiddelingsbureau, van de nationale bank die direct inbare vorderingen op het bedrijf heeft, van schuldeisers van het bedrijf of van een definitieve of tijdelijke beheerder dan wel van de curator.

Op grond van de beschikking van de minister van Economische Zaken waarbij de wet op het bedrijf van toepassing wordt verklaard, kan de OBR het bedrijfsbeheer overnemen. Ook treft de OBR maatregelen ten aanzien van de verplichtingen van het bedrijf, ten einde de levensvatbaarheid daarvan te waarborgen door met name het bedrijfsvermogen uit te breiden, hetzij door een beroep te doen op de kapitaalmarkt, hetzij door omzetting van bestaande vorderingen in aandelen en de herstructurering van bestaande vorderingen in aandelen en de herstructurering van bestaande vorderingen.

II

De OBR, die is ingesteld bij Wet 1386/1983, maakt deel uit van de Staatsinrichting. Het kapitaal van de organisatie is geplaatst, en is in handen van de Griekse Staat of van lichamen van de centrale of van de lagere territoriale overheden, van werknemersorganisaties en van onder staatstoezicht staande banken en overheidsbedrijven. De OBR wordt geleid door een bestuur bestaande uit een voorzitter en acht leden. De voorzitter en twee leden worden aangesteld en ontslagen bij besluit van de minister van Economische Zaken, één lid door de algemene Griekse vakcentrale en de overige leden door de algemene vergadering van aandeelhouders, die alle organisaties uit de publieke sector zijn. In Wet 1386/1983 wordt uitdrukkelijk gesteld dat de organisatie op alle gebieden van jurisdictie en in alle betrekkingen met overheidsdiensten zonder uitzondering alle voorrechten en prerogatieven van de Staat geniet.

De OBR wordt rechtstreeks door de Staat gefinancierd. Het aanvankelijke aandelenkapitaal van 2 miljard drachme, verdeeld in 200 000 aandelen van nominaal 10 000 drachme, werd binnen vier maanden na inwerkingtreding van de wet door de Staat geheel volgestort. Bij een in het officiële blad gepubliceerd besluit van de minister van Economische Zaken werd dit kapitaal tot 5 miljard drachme verhoogd. In Wet 1386/1983 wordt bepaald dat de middelen van de OBR afkomstig zullen zijn van toelagen die ten laste van de begroting van het ministerie van Economische Zaken komen, uit openbare investeringsprogramma's en van andere toelagen, donaties, vorderingen en ontvangsten uit transacties. De werkzaamheden van de OBR welke verband houden met de tenuitvoerlegging van de beschikkingen van de minister van Economische Zaken inzake de sanering van bedrijven waarop de wet van toepassing is, zijn vrijgesteld van alle belastingen, retributies, heffingen en rechten en in algemene zin van alle vormen van belastingbetaling aan de Staat of aan derden, met uitzondering van aan gemeenten verschuldigde gelden.

Gezien de doelstellingen, de speciale rechtsvorm en de herkomst van de geldmiddelen van de OBR behoort de organisatie tot de publieke sector. Op de werkzaamheden van de organisatie zijn de regels van toepassing die de Commissie bij schrijven van 17 september 1984 (SG(84) D/11853) inzake de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EEG-Verdrag op de deelneming van de overheid in het kapitaal van ondernemingen ter kennis van de Lid-Staten heeft gebracht. In deze mededeling heeft de Commissie duidelijke richtsnoeren gegeven voor steun zoals die door de OBR wordt verstrekt. Met name wordt aangegeven wanneer overheidssteun a priori wordt aangemerkt als staatssteun in de zin van de artikelen 92 en 93 van het EEG-Verdrag. Indien de Staat namelijk optreedt op een wijze waarop een particulier of een rechtspersoon in een normale markteconomie niet zou optreden, moet een dergelijke transactie a priori als staatssteun worden aangemerkt. Daarom moet dat optreden overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het EEG-Verdrag ter kennis van de Commissie worden gebracht. De door de OBR verleende steun behoort tot deze categorie.

Het optreden van de OBR is een vorm van staatssteun aan de desbetreffende ondernemingen, omdat omzetting van hun uitstaande schulden in bedrijfskapitaal deze verlost van een hoge rentelast, terwijl zij door het saneren van hun balans toegang krijgen tot financiële voordelen die zij anders niet zouden genieten. Deze voordelen zijn een rechtstreeks gevolg van het feit dat de OBR als semi-overheids-(para-statale)instelling over de financiële middelen, bevoegdheden en status beschikt.

De ondernemingen die de OBR steunt en saneert, omvatten een groot deel van het Griekse produktiepotentieel en zijn belangrijke exporteurs. Deze concurreren in het intracommunautaire handelsverkeer met ondernemingen die dergelijke voordelen niet genieten. Daarom mag worden gesteld dat deze ondernemingen staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, van het EEG-Verdrag genieten, waardoor de mededinging wordt vervalst of dreigt te worden vervalst en het handelsverkeer tussen de Lid-Staten wordt beïnvloed op een wijze die onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

Bij onderzoek van Wet 1386/1983 bleek dat de bepalingen inzake de methode van kapitaalsuitbreiding van ondernemingen die onder OBR-beheer staan, een inbreuk vormen op de artikelen 25 e.v. en 29 e.v. van Richtlijn 77/91/EEG (1), de tweede richtlijn inzake het vennootschapsrecht. Indien een Lid-Staat voornemens is een maatregel in te voeren waarvan staatssteun deel uitmaakt, en deze maatregel een inbreuk vormt op andere communautaire bepalingen dan de Verdragsbepalingen inzake staatssteun, mogen de procedures van de artikelen 92 en 93 van het EEG-Verdrag, hoewel deze de Commissie een grote beleidsruimte laten, toch geen resultaat opleveren dat met genoemde bepalingen strijdig is. De Commissie kan dienovereenkomstig ook haar op artikel 92, lid 3, van het EEG-Verdrag gebaseerde discretionaire bevoegdheden niet uitoefenen alvorens aan deze inbreuken een einde is gemaakt.

III

In het kader van de procedure en van het overleg met andere belanghebbenden, gaf de Griekse Regering formeel antwoord bij schrijven van 8 januari 1987 (ref. 3082.26/194); van de Regeringen van twee andere Lid-Staten en van een industriebond kwamen reacties binnen. Bovendien zijn in het kader van de procedure zes reacties van Griekse bedrijven ingekomen.

De Griekse Regering bestreed in haar reactie op het inleiden van de procedure van artikel 93, lid 2, van het EEG-Verdrag dat de omzetting van schulden in bedrijfskapitaal een vorm van staatssteun was, waarbij zij aanvoerde dat er geen nieuw geld was ingebracht maar dat er in de boeken van de onderneming louter een boekhoudkundige verrichting had plaatsgevonden. Tevens rechtvaardigde de Griekse Regering haar optreden door onder meer te verwijzen naar de structuur van de kapitaalmarkt in Griekenland, met name het ontbreken van beursfaciliteiten, waardoor ondernemingen in moeilijkheden waren gekomen omdat zij tegen een zeer hoge rente hadden moeten lenen.

De strekking van het betoog van de Griekse Regering was dat Wet 1386/1983 en de werkzaamheden van de OBR een noodzakelijke reactie waren op de specifieke economische situatie en de economische ontwikkeling in Griekenland. Betoogd werd dat een en ander noodzakelijk was in het licht van het economisch hervormingsprogramma en dat de Commissie ten aanzien van de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EEG-Verdrag mede Protocol nr. 7 van het Toetredingsverdrag van Griekenland in haar oordeel moest betrekken; hierin wordt gesteld dat in geval van toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EEG-Verdrag rekening dient te worden gehouden met de doelstellingen van de economische expansie en de verhoging van de levensstandaard van de bevolking. De Griekse Regering gaf een gedetailleerde toelichting op de werkzaamheden van de OBR en verstrekte de nodige gegevens over de ondernemingen waaraan de OBR steun had verleend. De Griekse Regering verklaarde zich bereid de Commissie van significante gevallen van steunverlening in kennis te stellen.

In het kader van een afzonderlijke briefwisseling en van besprekingen zegde de Griekse Regering toe de desbetreffende bepalingen van Wet 1386/1983 in die zin te wijzigen, dat de wet verenigbaar wordt met bovengenoemde bepalingen van Richtlijn 77/91/EEG.

IV

In artikel 92, lid 1, van het EEG-Verdrag wordt bepaald dat steun die bepaalde, in dat artikel genoemde kenmerken vertoont, in beginsel onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. De in artikel 92, lid 3, van het EEG-Verdrag genoemde uitzonderingen zijn in dit verband niet van toepassing, gezien de aard van de steunverlening die niet bedoeld is om de in dit lid genoemde doelstellingen te bereiken. In artikel 92, lid 3, van het EEG-Verdrag wordt aangegeven welke steun met de gemeenschappelijke markt verenigbaar kan zijn. De verenigbaarheid met het Verdrag moet worden beoordeeld binnen de Gemeenschap als geheel en niet binnen een afzonderlijke Lid-Staat. Om het juist functioneren van de gemeenschappelijke markt te bevorderen en in verband met het in artikel 3, onder f), van het Verdrag vervatte beginsel, moeten de in artikel 92, lid 3, genoemde uitzonderingen bij de beoordeling van een steunregeling of een afzonderlijk geval van steunverlening zeer strikt worden geïnterpreteerd. Er mag met name alleen dan een beroep op worden gedaan, indien de Commissie zich ervan heeft vergewist dat het marktmechanisme op zichzelf, dus zonder dat steun wordt verleend, onvoldoende is om de ontvangers van de steun tot gedragspatronen te brengen die de verwezenlijking van een in deze uitzonderingsbepalingen genoemde doelstellingen bevorderen.

Ten aanzien van de in artikel 92, lid 3, onder a), bedoelde uitzonderingen - steunmaatregelen ter bevordering van de economische ontwikkeling van streken waarin de levensstandaard abnormaal laag is of waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst - zij opgemerkt dat Griekenland aan deze omschrijving weliswaar voldoet, maar dat de opvatting van regionale ontwikkeling waarmede deze uitzondering verband houdt, principieel gebaseerd is op steun die is bestemd voor nieuwe investeringen of belangrijke uitbreidingen of omschakeling van bedrijven waaraan zeer grote materiële, met hoge kosten gepaard gaande investeringen verbonden zijn. Ten aanzien van Wet 1386/1983 kan van de steunverlening van de OBR aan ondernemingen die financieel in moeilijkheden zijn gekomen en die daarna financieel worden gesaneerd, niet worden gesteld dat zij aan de voorwaarden voor deze uitzondering voldoen.

V

Ten aanzien van de eerste in artikel 92, lid 3, onder b), genoemde uitzondering - steunmaatregelen om de verwezenlijking van een belangrijk project van gemeenschappelijk Europees belang te bevorderen - moet worden gezegd dat deze uitzondering niet van toepassing kan zijn, aangezien Wet 1386/1983 niet is bedoeld om de verwezenlijking van een dergelijk project te bevorderen. De wet is alleen gericht op de ontwikkeling van de Griekse economie.

Van de tweede uitzondering die in artikel 92, lid 3, onder b), wordt genoemd - steunmaatregelen om ernstige verstoring in de economie van een Lid-Staat op te heffen - kan echter wel worden gezegd dat zij van toepassing is. Tot oktober 1985 is de economische situatie in Griekenland steeds slechter geworden. Zowel binnen- als buitenlandse verstoringen van het evenwicht hadden een moeilijke situatie teweeggebracht, waarvoor sterke beleidsmaatregelen vereist waren. Met name in september 1985 kregen de Griekse autoriteiten te maken met hoge buitenlandse vorderingen en een zeer sterke druk op de wisselkoersen. Daarom werd op 11 oktober 1985 een project voor stabilisatie en herstel van de economie ingevoerd. Dit programma omvatte maatregelen als de devaluatie van de drachme met 15 %, een regeling voor renteloze deposito's bij invoer, een volledige herziening van het loonindexeringsstelsel, een ingrijpende aanpassing op fiscaal gebied, en een restrictief geld- en kredietbeleid. De Europese Gemeenschap gaf blijk van begrip voor de ernst van de situatie in Griekenland door goedkeuring te verlenen voor het invoeren van maatregelen die onder normale omstandigheden zouden worden beschouwd als inbreuken op het EEG-Verdrag en gaf uitvoering aan de in artikel 108 van dit Verdrag bedoelde maatregelen. Zo ontving Griekenland een communautaire lening van 1 750 miljoen Ecu en mocht het voor een beperkte tijd het verlenen van exportsubsidies voortzetten.

Op het ogenblik dat dit soberheidsprogramma werd ingevoerd, verkeerden vele Griekse ondernemingen reeds in financiële moeilijkheden ten gevolge van het vroegere loonbeleid, de ontslagbeperkingen van werknemers, de prijsbeheersing, de hoge rentevoet en de overwaardering van de Griekse drachme. Het moet als belangrijk worden beschouwd dat Griekse ondernemingen hun economische prestatie maximaliseren om de doelstellingen van dit soberheidsprogramma te halen. Gezien de grote inzet van de Griekse Regering om de gevolgen van het beleid in het verleden met het stabilisatieprogramma van 1985 tot staan te brengen, kunnen Wet 1386/1983 en de werkzaamheden van de OBR worden aangemerkt als een integrerend deel van dit programma. De afzonderlijke gevallen van steunverlening door de OBR hebben betrekking op 45 ondernemingen. Hiervan zijn er 22 niet meer te redden; deze worden geliquideerd. De overige 23 zorgen voor ongeveer 20 % van de industriële werkgelegenheid in Griekenland en een aanzienlijk hoger percentage van de industriële produktie en de internationale handel. Indien men werkloos zou toezien dat een zo groot deel van de Griekse industrie wordt geliquideerd, zou dit aanzienlijke negatieve gevolgen hebben voor de kansen op welslagen van het soberheidsprogramma. Daarom kan de gevolgtrekking luiden dat de voorwaarden van het tweede deel van artikel 92, lid 3, onder b), op Wet 1386/1983 en de werkzaamheden van de OBR van toepassing zijn, met name gezien het reeds eerder genoemde Protocol nr. 7 van het Toetredingsverdrag van Griekenland.

Niettemin kan de Commissie in een beschikking waarbij goedkeuring wordt verleend voor een algemene steunregeling, voorwaarden stellen die op haar beoordeling van de regeling zijn gebaseerd. Indien nodig en ter zake dienend kan een van deze voorwaarden bestaan in de verplichting om individuele, belangrijke gevallen aan te melden, zodat deze beoordeeld kunnen worden op hun invloed op de intracommunautaire handel en mededinging. Hierbij moet de Commissie zich laten leiden door overwegingen van communautair beleid. Dit volgt uit het arrest van het Hof van Justitie in zaak 730/79 (Philip Morris tegen de Commissie (Jurispr. 1980, blz. 2671)), waar het Hof in de overwegingen 24 en 25 duidelijk stelt dat de afweging bij het hanteren van de in de punten a), b) en c) van artikel 92, lid 3, bedoelde uitzonderingen »in een communautair kader" dient te geschieden. Daarom kan de Commissie verlangen dat belangrijke individuele gevallen van toepassing van de wet worden aangemeld om het noodzakelijke toezicht op de regeling als geheel mogelijk te maken, en als element voor eventuele heroverweging van de regeling in het licht van het verhoopte gunstige resultaat op termijn van deze algemene maatregel waarmede men de Griekse economie weer gezond hoopt te maken.

Dit was ook het Commissie-standpunt bij vergelijkbare algemene steunregelingen in die periode 1974-1975, met name in Denemarken, Frankrijk en Italië.

Volgens artikel 92, lid 3, onder b), moet steun, wil deze als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kunnen worden aangemerkt, gericht zijn op het opheffen van een ernstige verstoring in de economie van een Lid-Staat. Nu de maatregel in dit geval bestaat in steun aan ondernemingen die in beginsel wel levensvatbaar zijn, maar in een dusdanige mate in moeilijkheden zijn geraakt dat hun voortbestaan in gevaar wordt gebracht, mag de steunverlening - indachtig genoemde Verdragsbepaling - niet tot gevolg hebben dat de ondernemingen ten opzichte van bedrijven in andere Lid-Staten in een sterkere concurrentiepositie komen dan het geval zou zijn geweest indien de moeilijkheden zich niet hadden voorgedaan. De steun mag dan ook geen uitbreiding van de produktiecapaciteit in de hand werken, of uitsluitend tot gevolg hebben dat de problemen worden verschoven, zonder dat een werkelijke oplossing wordt gevonden voor de sociale en industriële problemen van de Gemeenschap als geheel, of zelfs op lange of middellange termijn een achteruitgang betekenen. Ook mag het reeds bestaande specifieke steunbeleid voor bepaalde gevoelige sectoren door de steun niet worden doorkruist of in gevaar gebracht.

Toepassing van artikel 92, lid 3, onder c), op Wet 1386/1983 lijkt in dit geval niet op zijn plaats, daar de maatregel niet is bedoeld om de ontwikkeling van bepaalde regionale economieën of bepaalde vormen van economische bedrijvigheid te vergemakkelijken, in de zin waarin dit artikel door de Commissie in haar beschikkingen inzake nationale steunmaatregelen steeds is uitgelegd. Wet 1386/1983 kent geen regionaal-economische doelstellingen. Ook is de uitleg van het begrip ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid in deze wet niet die welke de Commissie gebruikelijk hanteert, daar een dergelijke ontwikkeling, vooral bij reddingssteun, gepaard pleegde te gaan met een herstructureringsplan dat capaciteitsvermindering, rationalisering van de produktie en dergelijke elementen omvatte. De steun van de OBR heeft op beperkter schaal betrekking op financiële sanering van de betrokken bedrijven. Zowel de wet zelf als de situatie waarin deze wordt toegepast, zijn zonder precedent ten aanzien van de toepassing van de bepalingen inzake overheidssteun van de laatste jaren. Op grond van het bovenstaande kan de gevolgtrekking luiden, dat Wet 1386/1983 voor toepassing van de tweede in artikel 92, lid 3, onder b), genoemde uitzondering in aanmerking komt. Indachtig het reeds eerder aangehaalde Philip Morris-arrest van het Hof, moet de Commissie echter wel op de tenuitvoerlegging van de bewuste maatregel blijven toezien,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De Commissie heeft geen bezwaar tegen de tenuitvoerlegging van Wet 1386/1983, mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

1. De Griekse Regering zal Wet 1386/1983 vóór 31 december 1987 in dier voege wijzigen, dat deze met de artikelen 25 e.v. en 29 e.v. van Richtlijn 77/91/EEG strookt. 2. De volgende voorwaarden gelden zolang de huidige voorwaarden van Wet 1386/1983 inzake de werkzaamheden van de Organisatie voor Bedrijfsreorganisatie (OBR) van kracht zijn, voor alle steunverlening door de OBR die voor het voorgenomen voorstel tot wijziging van rechtsvorm en statuten van deze organisatie heeft plaatsgevonden:

a) De Griekse Regering doet mededeling van de afzonderlijke gevallen van steunverlening aan ondernemingen in niet-gevoelige bedrijfstakken met 300 of meer personeelsleden en in gevoelige bedrijfstakken met 100 of meer personeelsleden.

b) De Griekse Regering dient zich in alle gevallen waarin de OBR op grond van Wet 1386/1983 een meerderheidsbelang in ondernemingen neemt, ervan te vergewissen dat er geen verhoging plaatsvindt van de capaciteit of van de samengevoegde capaciteit, indien ondernemingen door fusie of overname worden verenigd, en dat de nodige herstructurering plaatsvindt ter wille van de levensvatbaarheid van de betrokken ondernemingen.

c) De Griekse Regering brengt, overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het EEG-Verdrag, alle steunvoornemens op grond van een andere Griekse steunverlening aan ondernemingen die OBR-steun ontvangen, ter kennis van de Commissie.

d) De Griekser Regering draagt ervoor zorg dat de OBR het specifieke steunverleningsbeleid voor de sectoren ijzer en staal, scheepsbouw en synthetische vezels in acht neemt.

Artikel 2

De Griekse Regering doet de Commissie binnen twee maanden na kennisgeving van deze beschikking mededeling van de maatregelen welke zij heeft genomen om aan deze beschikking te voldoen.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de Republiek Griekenland.

Gedaan te Brussel, 7 oktober 1987.

Voor de Commissie

Peter SUTHERLAND

Lid van de Commissie

(1) PB nr. C 332 van 24. 12. 1986, blz. 2.

(1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 1.