UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2018/1690 VAN DE COMMISSIE

van 9 november 2018

tot instelling van een definitief compenserend recht op bepaalde nieuwe of van een nieuw loopvlak voorziene luchtbanden van rubber, van de soort gebruikt voor autobussen of voor vrachtwagens, met een belastingsindex van meer dan 121, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, en tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1579 van de Commissie tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde nieuwe of van een nieuw loopvlak voorziene luchtbanden van rubber, van de soort gebruikt voor autobussen of vrachtwagens, met een belastingsindex van meer dan 121, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, en tot intrekking van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/163

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie („de basisverordening”) (1), en met name artikel 15 en artikel 24, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Inleiding

(1) Op 14 oktober 2017 opende de Europese Commissie („de Commissie”) een antisubsidieonderzoek met betrekking tot de invoer in de Unie van bepaalde nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden, van de soort gebruikt voor autobussen of voor vrachtwagens, met een belastingsindex van meer dan 121, van oorsprong uit de Volksrepubliek China („de VRC” of „het betrokken land”). Het onderzoek werd geopend op grond van artikel 10 van de basisverordening. De Commissie heeft daartoe een bericht van opening gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie („het bericht van opening”) (2).

(2) De Commissie opende het onderzoek naar aanleiding van een klacht die op 30 augustus 2017 was ingediend door de de coalitie tegen de oneerlijke invoer van banden („de klager”) namens producenten in de Unie die meer dan 25 % van de totale productie in de Unie van bepaalde nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden, van de soort gebruikt voor autobussen of voor vrachtwagens, met een belastingsindex van meer dan 121 (TBR-banden) voor hun rekening nemen. Het bij de klacht gevoegde bewijs van subsidiëring en schade als gevolg daarvan volstond om de opening van een onderzoek te rechtvaardigen.

(3) Voorafgaand aan de opening van het antisubsidieonderzoek heeft de Commissie overeenkomstig artikel 10, lid 7, van de basisverordening de Chinese overheid (3) ervan in kennis gesteld dat zij een met het nodige bewijsmateriaal gestaafde klacht had ontvangen en haar uitgenodigd voor overleg. Op 10 oktober 2017 vond overleg plaats, maar er kon geen onderling overeengekomen oplossing worden gevonden.

(4) Op 7 mei 2018 heeft de Commissie een voorlopig antidumpingrecht op hetzelfde product van oorsprong uit de VRC ingesteld (4) („de voorlopige antidumpingverordening”) in een onderzoek dat op 11 augustus 2017 was geopend (5) („het parallelle antidumpingonderzoek”). Op 22 oktober 2018 heeft de Commissie een definitief antidumpingrecht ingesteld op hetzelfde product van oorsprong uit de VRC (6) („de definitieve antidumpingverordening”) in het parallelle antidumpingonderzoek. De analyse van de schade, het oorzakelijke verband en het belang van de Unie in het huidige antisubsidieonderzoek en in het parallelle antidumpingonderzoek is mutatis mutandis dezelfde, aangezien de definitie van de bedrijfstak van de Unie, de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en het onderzoektijdvak in beide onderzoeken dezelfde zijn. Alle relevante met deze aspecten verband houdende elementen zijn ook in het onderhavige onderzoek in aanmerking genomen.

1.1.1. Opmerkingen betreffende de opening

(5) De Chinese overheid stelde dat geen onderzoek moest worden geopend omdat de klacht niet voldeed aan de vereisten inzake bewijsmateriaal van artikel 11, leden 2 en 3, van de Overeenkomst van de WTO inzake subsidies en compenserende maatregelen en artikel 10, lid 2, van de basisverordening. Volgens de Chinese overheid was er onvoldoende bewijs van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies, schade en een oorzakelijk verband tussen de invoer met subsidiëring en de schade.

(6) De Commissie wees dit argument af. Het bewijsmateriaal in de klacht bestond uit de gegevens waarover de klager in dat stadium redelijkerwijs kon beschikken. Het was voldoende om in de fase van de opening aan te tonen dat de gestelde subsidies, wat hun bestaan, omvang en aard betreft, aanleiding kunnen geven tot compenserende maatregelen. De klacht bevatte ook voldoende bewijsmateriaal dat als gevolg van de invoer met subsidiëring schade werd berokkend aan de bedrijfstak van de Unie.

(7) Anders dan de Chinese overheid betoogde, steunde de klacht niet alleen op het beleid inzake de bandenindustrie van 2010, maar omvatte zij (met name in de punten 81 tot en met 92) een aantal andere beleidsdocumenten, plannen en catalogi die betrekking hebben op de bandenindustrie. Bovendien heeft de Commissie (waar nodig) andere beschikbare bronnen geraadpleegd om na te gaan of er sprake was van subsidiëring. Gezien het feit dat de autoriteiten van de VS onlangs vaststellingen betreffende sommige van de betrokken maatregelen hadden gepubliceerd, heeft de Commissie in dit stadium bijvoorbeeld ook al gebruikgemaakt van dit materiaal. Bovendien achtte de Commissie het zinvol om een verwijzing op te nemen naar een nieuw stimuleringsplan voor de industrie van de provincie Hebei van 2016, dat deel uitmaakte van haar dossier, maar niet werd genoemd in de klacht. Deze aanvullende bewijsstukken, die als onderdeel van het memorandum over de toereikendheid van het bewijsmateriaal zijn opgenomen in het niet-vertrouwelijke dossier over de zaak, bevestigen en vervolledigen de in de klacht geformuleerde stellingen ten aanzien van het bestaan en de aard van de vermeende subsidiëring. Voor zover de Chinese overheid heeft gewezen op tekortkomingen met betrekking tot de juistheid en gegrondheid van de klacht, heeft de Commissie die in de loop van het onderzoek onder de loep genomen, maar zag zij geen reden om de stellingen inzake het bestaan en de omvang van de subsidiëring bij de opening van het onderzoek in twijfel te trekken.

(8) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Hämmerling aangevoerd dat de Commissie geen onderzoek kan openen met een algemene verwijzing naar GN-codes die slechts ter informatie waren vermeld. Volgens Hämmerling zijn de GN-codes weliswaar niet bindend voor de interpretatie ervan, maar kan een dergelijke algemene referentie die het betrokken product definieert niet worden aanvaard, aangezien dit afbreuk doet aan de rechtszekerheid voor alle belanghebbenden, met name wat betreft de vraag of zij binnen het onderzoek zullen vallen, en een directe inbreuk vormt op artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna „het Handvest”) en op het recht op behoorlijk bestuur. Bovendien geven een dergelijke verwijzing en onduidelijk taalgebruik waarbij wordt verwezen naar „van de soort gebruikt” de boodschap dat het toepassingsgebied van het onderzoek onzeker was en naar goeddunken in een latere fase van het onderzoek had kunnen worden uitgebreid of beperkt, hetgeen een inbreuk is op het recht van belanghebbenden om te worden gehoord.

(9) Met betrekking tot dit argument heeft de Commissie vastgesteld dat de partij haar theoretische argument dat het gebruik van GN-codes een inbreuk is op de rechtszekerheid, niet heeft onderbouwd. De Commissie is niet gebonden aan de GN-codes maar aan de productomschrijving zoals vermeld in het bericht van opening. De partij heeft niet beweerd dat de Commissie de productomschrijving zoals vermeld in het bericht van opening niet heeft nageleefd. Dit argument werd derhalve afgewezen.

1.2. Registratie van de invoer

(10) De klager heeft op 19 augustus 2017 en op 5 oktober 2017 verzoeken ingediend tot registratie van de invoer van het betrokken product uit de VRC op grond van artikel 14, lid 5, van de antidumpingbasisverordening respectievelijk artikel 24, lid 5, van de basisverordening.

(11) Op 4 oktober 2017 hebben de China Rubber Industry Association („CRIA”) en de China Chamber of Commerce of Metals, Minerals & Chemicals Importers and Exporters („CCCMC”) opmerkingen over het verzoek tot registratie ingediend. Zij voerden aan dat het verzoek niet voldeed aan de geldende normen voor de bewijsvoering omdat er geen bewijs was van dumping/subsidie in het verleden of van een aanzienlijke toename van de invoer en het waarschijnlijk was dat de invoer de corrigerende werking van het recht ernstig zou ondermijnen. Op 19 oktober 2017 hield de Commissie op verzoek van CRIA een hoorzitting, waar deze haar eerdere opmerkingen herhaalde.

(12) Op 2 februari 2018 publiceerde de Commissie Uitvoeringsverordening (EU) 2018/163 („de registratieverordening”) (7), waarbij de invoer van het betrokken product van oorsprong uit de VRC met ingang van 3 februari 2018 aan registratie werd onderworpen. De Commissie heeft bij de beoordeling van de gegrondheid van het verzoek tot registratie rekening gehouden met opmerkingen van de belanghebbenden.

(13) Na de inwerkingtreding van de registratie beweerde Hankook Group (8) dat haar recht van verdediging was geschonden, aangezien zij vóór de inwerkingtreding van de registratieverordening niet in kennis was gesteld van het voornemen van de Commissie om de invoer van het betrokken product aan registratie te onderwerpen. Om die reden stelde Hankook Group ook dat artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie was geschonden.

(14) De Commissie merkte op dat voorafgaande bekendmaking uit hoofde van artikel 30, lid 2, van de basisverordening verplicht is voordat definitieve maatregelen worden ingesteld. Dat geldt niet voor een verordening tot registratie op grond van artikel 24, lid 5, van de basisverordening. Dat artikel bepaalt alleen dat de lidstaten vooraf tijdig moeten worden geïnformeerd. Bovendien is het recht om te worden gehoord uit hoofde van artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie alleen van toepassing op nadelige individuele maatregelen. In dit geval heeft de Commissie de douaneautoriteiten van de Unie veeleer opdracht gegeven de invoer te registreren. De registratieverordening is geen individuele maatregel die voor Hankook Group nadelig is. Zij was niet gericht tot Hankook Group en had ook geen individuele negatieve gevolgen voor die groep. In dit verband zij eraan herinnerd dat de registratie van de invoer een passende stap is met het oog op een mogelijk volgende heffing van rechten over de geregistreerde invoer en dat de marktdeelnemers door de registratie naar behoren in kennis worden gesteld van de mogelijkheid dat in het geval van de instelling van definitieve maatregelen rechten over die invoer verschuldigd zijn. Bijgevolg is noch het recht van verdediging van Hankook Group, noch artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geschonden doordat Hankook Group niet vooraf in kennis is gesteld van het besluit tot registratie.

1.3. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(15) Het onderzoek naar de subsidiëring en schade had betrekking op de periode van 1 juli 2016 tot en met 30 juni 2017 („het onderzoektijdvak” of „OT”). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2014 tot eind juni 2017 („de beoordelingsperiode”).

1.4. Belanghebbenden

(16) In het bericht van opening heeft de Commissie belanghebbenden uitgenodigd contact met haar op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast heeft de Commissie de klager, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs alsmede de autoriteiten van de Volksrepubliek China en de haar bekende betrokken importeurs, leveranciers, gebruikers, handelaren en verenigingen specifiek op de hoogte gesteld van de opening van het onderzoek en hen uitgenodigd daaraan mee te werken.

(17) De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te maken over de opening van het onderzoek en te verzoeken om een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

(18) Twee door de klager vertegenwoordigde producenten in de Unie namen deze gelegenheid te baat om de Commissie op grond van artikel 29, lid 1, van de basisverordening te verzoeken hun namen geheim te houden, uit vrees voor vergeldingsacties door bij dit onderzoek betrokken afnemers of concurrenten. Bovendien verzochten twee andere medewerkende producenten in de Unie later om dezelfde status.

(19) De Commissie heeft de gegrondheid van deze verzoeken om vertrouwelijke behandeling onderzocht. Zij heeft vastgesteld dat er voor elk geval inderdaad aanwijzingen waren voor een aanzienlijke kans op vergeldingsacties en is ermee akkoord gegaan de namen van die ondernemingen geheim te houden.

(20) Twee producenten-exporteurs, Giti Group (9) en China National Tire Group (10), voerden aan dat de anonimiteit van twee door de klager vertegenwoordigde producenten in de Unie ernstige gevolgen zou kunnen hebben voor het recht van verdediging van de partijen, aangezien het niet mogelijk is na te gaan of de klager inderdaad meer dan 25 % van de totale productie in de Unie vertegenwoordigt. Bovendien maakt de anonimiteit het de belanghebbenden onmogelijk te weten in welk segment (11) de klager actief is en dus om zinvolle opmerkingen in te dienen over de aanmerkelijke schade die hij door de Chinese uitvoer van het betrokken product naar de Unie zou kunnen lijden. Bovendien stelde Giti Group dat de productie van banden van segment 3 in de Unie volgens de klager slechts 16 % van de totale productie in de Unie vertegenwoordigde. Ten slotte betoogden Giti Group en China National Tire Group dat de vertrouwelijkheid de belanghebbenden verhindert te weten of de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie verbonden zijn met Chinese producenten-exporteurs.

(21) In het licht van deze opmerkingen heeft de Commissie de niet-vertrouwelijke versie van de klacht opnieuw beoordeeld, waarbij zij echter tot de conclusie kwam dat de versie die door de belanghebbenden kan worden ingezien, deze in voldoende mate in staat stelt te beoordelen of aan de vereisten inzake de ontvankelijkheid van de aan dit onderzoek ten grondslag liggende klacht is voldaan. Bovendien stelde de Commissie vast dat de vraag tot welk specifieke marktsegment de klager behoort, niet bepalend is voor de bevinding ten aanzien van de ontvankelijkheid van de klacht, aangezien de ontvankelijkheid wordt beoordeeld op basis van de totale productie (ongeacht een eventuele uitsplitsing in segmenten) van het betrokken product. Ten slotte stelde de Commissie vast dat niet voldoende is aangetoond en toegelicht op welke wijze het beweerde gebrek aan kennis over mogelijke connecties tussen de anonieme klagers en Chinese producenten-exporteurs afbreuk zou doen aan het recht van verdediging van de belanghebbenden. De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd desbetreffende bewijzen en toelichtingen in te dienen maar er werd geen ander bewijsmateriaal verstrekt. De argumenten tegen het toekennen van vertrouwelijkheid werden daarom afgewezen.

(22) Artikel 29 van de basisverordening bepaalt dat de Commissie geen informatie mag onthullen die op goede gronden vertrouwelijk wordt geacht, zonder de specifieke toestemming van de verstrekker van die informatie. De Commissie was van oordeel dat de open versie van de klacht de belanghebbenden in staat stelde de representativiteitsvereisten te beoordelen. Bovendien doet de vraag tot welk specifieke marktsegment de klager behoort, niet ter zake, aangezien de ontvankelijkheid van de klacht wordt beoordeeld op basis van de totale productie (ongeacht een eventuele uitsplitsing in segmenten). Ten slotte was de Commissie niet overtuigd door het argument dat het gebrek aan kennis over mogelijke connecties tussen de anonieme klagers en Chinese producenten-exporteurs afbreuk zou doen aan het recht van verdediging van de belanghebbenden. De argumenten tegen het toekennen van vertrouwelijkheid werden daarom afgewezen.

1.5. Steekproef

(23) In het bericht van opening heeft de Commissie verklaard dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zou samenstellen overeenkomstig artikel 27 van de basisverordening.

1.5.1. Producenten in de Unie

(24) In het bericht van opening kondigde de Commissie aan dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. Bij het samenstellen van de steekproef was de Commissie uitgegaan van het grootste representatieve productie- en verkoopvolume, in combinatie met voldoende geografische spreiding. De Commissie nodigde de belanghebbenden uit om opmerkingen over de voorlopige steekproef in te dienen.

(25) Vier belanghebbenden (China National Tire Group; Giti Group; CRIA en CCCMC) hebben opmerkingen over de voorlopige steekproef ingediend. Zij waren met name van mening dat de voorlopige steekproef geen juist beeld gaf van de marktsegmentatie in drie segmenten en dat de steekproef het percentage van de productie en verkoop van banden van de segmenten 1, 2 en 3 in de totale productie en verkoop in de Unie zo dicht mogelijk moest benaderen.

(26) Naar aanleiding van die opmerking heeft de Commissie de producenten in de Unie op 25 september 2017 verzocht aanvullende informatie over de segmenten te verstrekken met het oog op de samenstelling van een herziene steekproef van producenten in de Unie.

(27) Tot de medewerkende producenten in de Unie die de vragenlijst voor de steekproef hebben beantwoord, behoren grote alsmede kleine en middelgrote ondernemingen („kmo's”) (12) die meer dan 50 % van de totale geraamde productie en verkoop in de Unie vertegenwoordigen.

(28) Om de definitieve steekproef vast te stellen, hield de Commissie rekening met de versnippering van de bandensector in verschillende segmenten en zorgde zij ervoor dat de in de steekproef opgenomen ondernemingen alle drie segmenten bestreken. Om ervoor te zorgen dat in de schadeanalyse terdege rekening werd gehouden met de situatie van de kmo's, die ongeveer 15 % van het totale verkoopvolume van de producenten in de Unie vertegenwoordigen, was de Commissie daarnaast van oordeel dat ook kmo's in de steekproef vertegenwoordigd moesten zijn.

(29) Elf producenten in de Unie werden in de steekproef opgenomen op basis van: — de algemene representativiteit met betrekking tot het productie- en verkoopvolume van het betrokken product in 2016; — de representativiteit van de segmenten met betrekking tot het productievolume van het betrokken product in 2016; — de geografische spreiding, en — de representativiteit van de producenten in de Unie met betrekking tot omvang, namelijk tussen kmo's en grotere ondernemingen.

(30) De in de steekproef opgenomen producenten in de Unie zijn zowel grote ondernemingen als kmo's. De geselecteerde producenten in de Unie waren gevestigd in zes lidstaten, die samen meer dan 36 % van de door de medewerkende producenten in de Unie gemelde productie en verkoop in de Unie voor hun rekening namen.

(31) Op 22 december 2017 heeft een van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, de Poolse producent Geyer & Hosaja, de Commissie medegedeeld dat hij had besloten niet langer aan het onderzoek mee te werken. Het feit dat deze producent zich heeft teruggetrokken, is niet van invloed op de in overweging 30 genoemde percentages aangezien zijn productie minder dan 0,1 % van de totale productie in de Unie vertegenwoordigt. De Commissie concludeerde daarom dat de uiteindelijke steekproef representatief blijft voor de bedrijfstak van de Unie.

(32) Tot slot stelde Giti Group dat de Commissie dit onderzoek onmiddellijk had moeten beëindigen omdat de steekproef van producenten in de Unie op een procedureel onjuiste wijze was voorgeselecteerd. De Commissie herinnerde eraan dat de voorlopige samenstelling van een steekproef van producenten in de Unie wettelijk mogelijk is en bevorderlijk is voor een doeltreffend onderzoek binnen krappe termijnen. Zoals in de overwegingen 26 tot en met 30 is aangetoond, werd de voorlopige steekproef naar aanleiding van de opmerkingen van belanghebbenden gewijzigd. Het argument werd derhalve afgewezen.

1.5.2. Importeurs

(33) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze te kunnen samenstellen, heeft de Commissie niet-verbonden importeurs verzocht de in het bericht van opening gevraagde informatie te verstrekken. Vijf importeurs hebben zich kenbaar gemaakt, die ongeveer 430 000 eenheden van de invoer uit de VRC vertegenwoordigen. Twee ondernemingen werden in de steekproef opgenomen, die goed zijn voor [70-90 %] van de importeurs die een steekproefformulier hadden ingediend.

1.5.3. Producenten-exporteurs

(34) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze te kunnen samenstellen, heeft de Commissie alle producenten-exporteurs in de VRC verzocht de in het bericht van opening gevraagde informatie te verstrekken. Bovendien heeft zij de autoriteiten van de VRC verzocht eventuele andere producenten-exporteurs die in deelname aan het onderzoek geïnteresseerd konden zijn te identificeren en/of contact met hen op te nemen.

(35) 44 producenten-exporteurs/groepen van producenten-exporteurs in het betrokken land verstrekten de gevraagde informatie en stemden ermee in om in de steekproef te worden opgenomen. Overeenkomstig artikel 27, lid 1, onder b), van de basisverordening heeft de Commissie de volgende steekproef van vier groepen van producenten-exporteurs samengesteld op basis van het grootste representatieve uitvoervolume naar de Unie dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht: — China National Tire Group, China; — Giti Group, China; — Hankook Group, China; — Xingyuan Group, China.

(36) De in de steekproef opgenomen groepen van producenten-exporteurs vertegenwoordigden meer dan 50 % van de totale invoer van het betrokken product in de Unie.

(37) Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van de basisverordening zijn alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de Chinese overheid geraadpleegd over de samenstelling van de steekproef.

(38) De Commissie heeft opmerkingen over de voorgestelde steekproef ontvangen van de European Retreading Association („BIPAVER”), die aanvoerde dat de uiteindelijk geselecteerde steekproef tot een groot gebrek aan evenwicht in de productmix tussen banden van de segmenten 2 en 3 kon leiden. Volgens die organisatie geven de gemiddelde invoerprijzen wellicht geen nauwkeurig beeld van het deel van het invoervolume dat de bedrijfstak van de Unie het meest schaadt. Derhalve drong de organisatie er bij de Commissie op aan de steekproef te herzien en te wijzigen.

(39) De Commissie heeft onderzocht of het praktisch haalbaar was de steekproef verder uit te breiden. Zij wees erop dat de voor de steekproef geselecteerde groepen producenten-exporteurs bestonden uit: 1) 13 rechtspersonen die betrokken waren bij de productie en binnenlandse verkoop van het betrokken product, 2) twee buiten de Unie gevestigde verbonden exporteurs en 3) meer dan tien in de Unie gevestigde verbonden importeurs. De door elk van die entiteiten verstrekte gegevens moesten worden verwerkt en gecontroleerd. Daarom was de Commissie van mening dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs niet meer producenten-exporteurs konden worden onderzocht.

(40) BIPAVER was ook van mening dat twee van de in de steekproef opgenomen ondernemingen niet als representatieve begunstigden van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies kunnen worden beschouwd, omdat hun hoofdkwartier en sommige van hun productiefaciliteiten buiten de VRC zijn gevestigd.

(41) De Commissie wees erop dat het feit dat een individuele onderneming geen begunstigde is van een specifieke soort gestelde subsidie, geen afbreuk doet aan de representativiteit van de steekproef, aangezien de steekproef tot doel heeft een beeld te geven van de mate waarin de gehele bandenindustrie in de VRC in aanmerking komt voor alle soorten gestelde subsidies. De vier in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs waren representatief wat het in aanmerking komen voor de in de klacht gestelde subsidies betreft. Daarom is de Commissie van mening dat de geselecteerde steekproef een goede basis vormt voor het onderzoek naar het bestaan en de omvang van de gestelde subsidiëring.

(42) De voorgestelde steekproef strookt dus met artikel 27, lid 1, onder b), van de basisverordening. Bijgevolg besloot de Commissie om de voorgestelde steekproef als definitieve steekproef te behouden.

(43) Behalve de vier in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs stelden zes producenten-exporteurs dat zij, indien zij niet in de steekproef zouden worden opgenomen, een vragenlijst en andere aanvraagformulieren wilden ontvangen om in te vullen en aldus om een individueel onderzoek te verzoeken op grond van artikel 27, lid 3, van de basisverordening. Overeenkomstig hun verzoek heeft de Commissie een vragenlijst toegezonden aan deze zes producenten-exporteurs. Geen van hen heeft de vragenlijst echter beantwoord.

1.6. Antwoorden op de vragenlijsten en controlebezoeken

(44) De Commissie heeft een vragenlijst toegezonden aan de vier in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs, de niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs en de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie.

(45) De Commissie heeft antwoorden ontvangen van de vier in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs en van tien in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Geen van de niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs heeft de vragenlijst beantwoord.

(46) Aan de Chinese overheid is eveneens een vragenlijst toegezonden. Deze omvatte specifieke vragenlijsten voor China Development Bank („CDB”), Export Import Bank of China („EXIM”), Agricultural Bank of China („ABC”), Bank of China („BOC”) en Chinese Export & Credit Insurance Corporation („Sinosure”). Deze financiële instellingen waren in de klacht bij name genoemd als overheidsinstanties of als instanties waaraan het verlenen van subsidies werd toevertrouwd of die hiermee werden belast. Daarnaast werd de Chinese overheid verzocht de specifieke vragenlijst voor financiële instellingen door te sturen naar eventuele andere financiële instellingen die leningen of exportkredieten verstrekken aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen of hun afnemers. De Chinese overheid werd tevens verzocht de door deze financiële instellingen gegeven antwoorden te verzamelen en rechtstreeks toe te zenden aan de Commissie.

(47) Bovendien omvatte de vragenlijst voor de Chinese overheid specifieke vragenlijsten voor producenten van natuurlijk rubber, synthetisch rubber, carbonblack en nylonkoord die, volgens de klacht, inputs voor een ontoereikende prijs leveren aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen, dat wil zeggen Sinopec, Sinopec Baling Co., ChemChina, Shandong Haohua, Jiangxi Blackcat Carbon Black Co., Ltd, Hangzhou Zhongce Qingquan Industrial Co., Ltd en Suqian Junma Tyre Cord Company Limited. Tevens werd de Chinese overheid verzocht die specifieke vragenlijst toe te zenden aan alle andere producenten en distributeurs van de betrokken grondstoffen die inputs hebben geleverd aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen. De Chinese overheid werd tevens verzocht de door deze producenten gegeven antwoorden te verzamelen en rechtstreeks toe te zenden aan de Commissie.

(48) De Commissie ontving antwoorden op de vragenlijsten van de Chinese overheid, met inbegrip van antwoorden op de specifieke vragenlijst van EXIM, BOC, ABC en Sinosure.

(49) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de vaststelling van subsidiëring, de schade en het belang van de Unie nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. Er werd een controlebezoek verricht in de kantoren van het Chinese Ministerie van Handel, waaraan ook ambtenaren van andere betrokken ministeries deelnamen. Bij dat controlebezoek waren ook vertegenwoordigers van de volgende financiële instellingen aanwezig: — Export Import Bank of China, Peking, China; — Agricultural Bank of China, Peking, China; — Bank of China, Peking, China; — Sinosure, Peking, China.

(50) Op grond van artikel 26 van de basisverordening werden voorts controles ter plaatse uitgevoerd bij de volgende ondernemingen: in de steekproef opgenomen producenten in de Unie — Good Year Firma Oponiarska, Polen; — Wetest, Tsjechië; — B.R.P. Pneumatici, Italië; — Bandenfabriek, Nederland; — Marangoni SpA Ltd, Italië; — Roline N.V., Nederland; — vier producenten in de Unie die om vertrouwelijkheid hebben verzocht; In de steekproef opgenomen niet-verbonden importeurs in de Unie — Heuver Bandengroothandel B.V, Nederland; — Hämmerling The Tyre Company GmbH, Duitsland. in de steekproef opgenomen producenten in de VRC China National Tire Group: — Aeolus Tyre Co. Ltd, Jiaozuo, VRC; — Beijing Rubber Research and Design Institute, Peking, VRC; — ChemChina Corporation, Peking, VRC; — ChemChina Finance, Peking, VRC; — China National Tire & Rubber Co. Ltd, Peking, VRC; — Aeolus Tyre (Taiyuan) Co., Ltd (13)., Taiyuan, VRC; — Chonche Auto Repair Group Co. Ltd, Peking, VRC; — Henan Tyre Group Co. Ltd, Jiaozuo, VRC; — Yanzhou Ruiyuan Rubber Plastic Co. Ltd, Jining, VRC; — Yinhe Power Plant Co. Ltd, Jining, VRC; — QingdaoYellow Sea (Rubber) Group Co. Ltd, Qingdao, VRC; — Qingdao Yellow Sea Rubber Co. Ltd, Qingdao, VRC; — Pirelli Tyre Co. Ltd, Jining, VRC (14); Giti Group: — Giti Tire (China) Investment Co., Shanghai, VRC; — Giti Tire (Anhui) Co. Ltd, Hefei, VRC; — GITI Radial Tire (Anhui) Ltd, Hefei, VRC; — Anhui Prime Cord Fabrics Company Ltd, Hefei, VRC; — Giti Tire (Hualin) Co. Ltd, Hualin, VRC; — Giti Tire (Fujian) Co. Ltd, Fujian, VRC; — GITI Tire (Yinchuan) Co. Ltd, Yinchuan, VRC; — GITI Greatwall Tire (Yinchuan) Co. Ltd, Yinchuan, VRC; — GITI Tyre (Chongqing) Company Ltd, Chongqing, VRC; — GITI Steel Cord (Hubei) Company Ltd, Hubei, VRC; — 3S Engineering Shanghai Company Ltd, Shanghai, VRC; — Seyen Machinery (Shanghai) Company Ltd, Shanghai, VRC; Hankook Group: — Shanghai Hankook Tire Sales Co. Ltd, Shanghai, VRC; — Chongqing Hankook Tire Co. Ltd, Chongqing, VRC; — Jiangsu Hankook Tire Co. Ltd, Jiangsu, VRC; Xingyuan Group: — Xingyuan Tyre Co. Ltd, Dongying, VRC; — Guangrao Xinhongyuan Tyre Co. Ltd, Dongying, VRC; — Xingyuan International Tyre Co. Ltd, Dongying, VRC; — Guangda Tyre Co Ltd, Dongying, VRC.

1.7. Niet-instelling van voorlopige maatregelen en vervolg van de procedure

(51) Aangezien zij in mei 2018 voorlopige maatregelen had ingesteld in de parallelle antidumpingzaak, besloot de Commissie in de huidige zaak geen voorlopige maatregelen in te stellen. Op 13 juli 2018 hebben alle belanghebbenden een informatiedocument ontvangen dat de voorlopige bevindingen van de Commissie bevat over de vermeende subsidieregelingen en de voorlopige conclusies van de Commissie met betrekking tot schade, het oorzakelijk verband en het belang van de Unie, zoals uiteengezet in de voorlopige antidumpingverordening.

(52) Verschillende belanghebbenden hebben schriftelijke opmerkingen over het informatiedocument ingediend. De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord.

(53) Na de mededeling van feiten en overwegingen in het informatiedocument heeft Pirelli Tyre Co. Ltd aangevoerd dat zij niet kon worden beschouwd als een verbonden onderneming van China National Tire & Rubber Co. Ltd („CNRC”). In deze zin was Pirelli Company Co. Ltd het niet eens met de toepassing van artikel 127 van de uitvoeringsvoorschriften voor het douanewetboek van de Unie (Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447), hierna het „douanewetboek van de Unie” genoemd, met het oog op de berekening van een gewogen gemiddelde subsidiebedrag voor verbonden ondernemingen. Pirelli Tyre Co. Ltd verwees naar de definitie van artikel 16 van de Overeenkomst inzake compenserende maatregelen (OSCM), waarin voor het vaststellen van de relatie tussen ondernemingen wordt vereist dat de ene onderneming de andere controleert. Pirelli Tyre Co. Ltd voerde vervolgens aan dat Pirelli Tyre Co. Ltd volgens deze norm niet als een verbonden onderneming zou worden beschouwd, aangezien zij niet zou worden gecontroleerd door CNRC. Bovendien merkte Pirelli band Co. Ltd op dat de basisverordening niet verwees naar het douanewetboek van de Unie.

(54) De Commissie herinnerde eraan dat artikel 16 van de OSCM overeenkomt met artikel 9, lid 2, van de basisverordening. In beide artikelen wordt echter alleen verwezen naar de definitie van de bedrijfstak van de Unie en de relatie van producenten in de Unie met producenten-exporteurs. In dat verband kan een producent in de Unie worden uitgesloten van de definitie van de bedrijfstak van de Unie als hij wordt gecontroleerd door een producent-exporteur. Zowel de OSCM als de basisverordening vermelden geen methode om de relatie tussen producenten-exporteurs onderling te beoordelen met het oog op de vaststelling van het subsidiebedrag. Om ervoor te zorgen dat de maatregelen doeltreffend kunnen worden gehandhaafd, en met name om te voorkomen dat uitvoer plaatsvindt via een verbonden onderneming met het laagste recht, is het de gangbare praktijk van de Commissie om de relatie tussen producenten-exporteurs te bepalen aan de hand van de criteria die zijn vastgesteld in artikel 127 van de uitvoeringsvoorschriften voor het douanewetboek van de Unie (Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van 24 november 2015). Dit is aan het begin van de procedure duidelijk aan alle partijen meegedeeld in het bericht van opening. Bovendien wordt de verwijzing naar artikel 127 van de uitvoeringsvoorschriften voor het douanewetboek van de Unie expliciet vermeld in artikel 2, lid 1, van de basisantidumpingverordening (15) en moet de Commissie partijen in antidumping- en antisubsidiezaken gelijk behandelen (16).

(55) Artikel 127, onder d), van het douanewetboek bepaalt dat twee personen geacht worden te zijn verbonden indien: een derde partij 5 % of meer van het stemgerechtigde uitstaande kapitaal of de aandelen van beiden direct of indirect bezit, houdt of daarover zeggenschap heeft. CNRC is de grootste aandeelhouder van Pirelli Tyre Co. Ltd Tijdens het onderzoektijdvak had zij 65 % van de aandelen in handen. Op dit moment bezit zij nog steeds 46 % van de aandelen. In het kader van dit onderzoek worden Pirelli Tyre Co. Ltd en CNRC derhalve geacht te zijn verbonden. Daarom werd het argument afgewezen.

(56) Pirelli Tyre Co. Ltd voerde verder aan dat zij slechts kan worden beschouwd als een medewerkende partij en niet als producent-exporteur aangezien de onderneming gestopt is met de productie van het betrokken product in november 2017.

(57) De Commissie stelde vast dat Pirelli Tyre Co. Ltd tijdens het gehele onderzoektijdvak een producent-exporteur was. Het feit dat de onderneming vervolgens de productie stopzette, verandert niets aan het resultaat van het onderzoek. Het argument werd daarom afgewezen.

(58) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Pirelli zijn argument dat het onafhankelijk van China National Tire Group functioneert. Geen van deze argumenten werd echter met aanvullend bewijsmateriaal gestaafd. Pirelli heeft met name geen bezwaar gemaakt tegen de eigendomsstructuur als beschreven door de Commissie in bijlage 2 bij de mededeling van de definitieve bevindingen. Derhalve verwerpt de Commissie dit argument.

(59) De Commissie is voortgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte.

(60) Aangezien de schadeperiode en het onderzoektijdvak dezelfde zijn als in het parallelle antidumpingonderzoek, heeft de Commissie de belanghebbenden op 1 juni 2018 meegedeeld dat ook met de informatie en opmerkingen over schade die zijn ingediend in het kader van het antidumpingonderzoek rekening zou worden gehouden. Geen van de partijen had bezwaar tegen deze aanpak.

(61) In het parallelle antidumpingonderzoek hebben de partijen op 24 juli 2018 de mededeling van de definitieve bevindingen ontvangen over de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was een definitief antidumpingrecht op de invoer van het betrokken product in de Unie op te leggen. Voorts hebben de belanghebbenden op 10 september 2018 een aanvullende mededeling ontvangen. Zoals beschreven in overweging 60 is in het kader van dit onderzoek ten volle rekening gehouden met de in het kader van deze mededelingen ingediende opmerkingen voor zover zij betrekking hadden op schade, het oorzakelijk verband en het belang van de Unie en dat zij, waar van toepassing, in aanmerking zijn genomen en zijn verwerkt in de bevindingen van dit onderzoek.

1.8. Mededeling van de definitieve bevindingen

(62) Op 28 september 2018 heeft de Commissie alle partijen ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan zij voornemens was een definitief antisubsidierecht op de invoer van het betrokken product in de Unie op te leggen.

(63) Alle partijen konden binnen een bepaalde termijn opmerkingen indienen over de mededeling van de definitieve bevindingen (namelijk 8 oktober 2018). Verschillende belanghebbenden hebben verzocht om een verlenging van de termijn. De Commissie heeft de termijn voor het indienen van opmerkingen voor deze partijen verlengd tot 10 oktober 2018 10:00.

(64) CCCMC, CRIA, drie van de vier in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs en twee niet-verbonden importeurs hebben schriftelijke opmerkingen gemaakt over de mededeling van de definitieve bevindingen.

(65) Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde China National Tire Group aan dat haar recht op verweer door de Commissie was geschonden toen zij haar verzoek om een verdere termijnverlenging voor het indienen van opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen verwierp. Volgens haar zou de Commissie de termijn van tien dagen niet als vaste termijn moeten beschouwen. Voorts zou de Commissie bij de vaststelling van de termijn rekening moeten houden met de bijzonderheden van de zaak en voldoende tijd moeten bieden voor zowel schriftelijke als mondelinge opmerkingen. Wat deze argumenten betreft, merkte de Commissie op dat zij volledig had voldaan aan de in artikel 30, lid 5, van de basisverordening vastgestelde minimale termijn van tien dagen voor opmerkingen over de definitieve bevindingen. Bovendien heeft zij gezien de urgentie van de zaak de termijn voor alle belanghebbenden in de procedure die daarom hadden verzocht overeenkomstig hetzelfde artikel verlengd.

(66) Hämmerling verzocht om een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur om juridische kwesties in verband met het huidige onderzoek en bepaalde horizontale kwesties betreffende gegevensbescherming van vertrouwelijke en niet-vertrouwelijke informatie als opgenomen in de TRON TDI-databank en de huidige praktijk van het toekennen van toegang tot niet-vertrouwelijke dossiers aan betrokken partijen buiten het grondgebied van de Unie middels die databank aan de orde te stellen.

(67) De Commissie merkte op dat de EU-instellingen wettelijk niet gebonden zijn aan de algemene verordening gegevensbescherming (17), maar aan Verordening (EG) nr. 45/2001 (18). Bovendien bevestigde Hämmerling dat de kwestie inzake de bescherming van persoonsgegevens niet rechtstreeks verband houdt met een eventuele specifieke belemmering van haar rechten van verdediging op grond van de EU-wetgeving inzake handelsbescherming. De Commissie kwam derhalve tot de conclusie dat Hämmerlings status als belanghebbende partij in de procedure en zijn rechten van verdediging niet rechtstreeks waren aangetast.

(68) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Hämmerling zijn argument dat „het recht op bescherming van persoonsgegevens een onafhankelijk recht is, waarbij voor het aantonen van een schending ervan geen concreet voorbeeld is vereist, maar enkel sprake moet zijn van de mogelijkheid dat zij op ongepaste wijze worden gebruikt, bijvoorbeeld door terbeschikkingstelling aan ongeverifieerde gebruikers van gegevensbanken in derde landen zonder een adequate beoordeling van de naleving van de wetgeving inzake gegevensbescherming”.

(69) Met betrekking tot dit argument verwijst de Commissie naar artikel 9, lid 6, van Verordening (EG) nr. 45/2001, op grond waarvan de Commissie persoonsgegevens mag doorgeven indien de doorgifte noodzakelijk of wettelijk verplicht is voor de verdediging van een recht in rechte, en op grond van het feit dat alle betrokkenen de gebruiksvoorwaarden van TRON moeten ondertekenen (waarin onder meer is bepaald dat geen gegevens uit TRON mogen worden vrijgegeven zonder toestemming) wanneer zij voor het eerst toegang krijgen tot TRON als belanghebbende in een zaak. Zij is derhalve van mening dat het gebruik van TRON in overeenstemming is met de regels inzake gegevensbescherming.

(70) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Giti Group verzocht om een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur met het argument dat haar rechten van verdediging door de Commissie waren geschonden, aangezien zij de regeling voor de terugbetaling van rechten zeer laat in de procedure had opgenomen en tot onjuiste conclusies was gekomen. De raadadviseur-auditeur was van mening dat het bericht van opening ruimte liet om de desbetreffende regeling te bestrijken. Bovendien had Giti Group moeten beseffen dat deze regeling onder de procedure valt en had zij voldoende tijd om al haar opmerkingen bij de Commissie in te dienen. De raadadviseur-auditeur concludeerde derhalve dat de rechten van verdediging van Giti Group waren gerespecteerd.

(71) Verschillende andere belanghebbenden hebben dezelfde bezwaren herhaald als die welke na het informatiedocument waren geuit en de Commissie verzocht nadere inlichtingen te verstrekken.

(72) De Commissie was van oordeel dat het niet-vertrouwelijke dossier, het informatiedocument en de mededeling van de definitieve bevindingen voldoende gegevens bevatten om alle belanghebbenden in staat te stellen hun rechten van verdediging ten volle uit te oefenen. Bovendien was een dossiernotitie (19) met verduidelijkingen over het informatiedocument vóór de mededeling van de definitieve bevindingen opgenomen in het niet-vertrouwelijke dossier. Zij heeft derhalve het verzoek om verdere verduidelijkingen afgewezen.

(73) Ten slotte voerden de partijen aan dat hun rechten van verdediging zelfs met de verlenging sterk waren aangetast omdat de termijn voor het maken van opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen te kort was en daarbij geen rekening was gehouden met de bijzonderheden van dit onderzoek.

(74) Wat de vastgestelde termijn betreft, herhaalde de Commissie dat zij de wettelijke termijn op grond van artikel 30, lid 5, van de basisverordening had nageleefd, zoals in overweging 65 nader is uiteengezet. Zij voegde daaraan toe dat de partijen in juli 2018 een uitgebreide mededeling van feiten en overwegingen hadden ontvangen in de vorm van het informatiedocument, waarin de voornaamste overwegingen en conclusies voor alle subsidies al waren uiteengezet, met uitzondering van te hoge terugbetalingen van natuurlijk rubber en elektriciteit geleverd tegen een ontoereikende prijs. In dat stadium kregen de partijen 25 dagen de tijd om opmerkingen in te dienen. Aangezien de meeste problemen dus bij alle partijen bekend waren, waren ook de opmerkingen die na de mededeling van de definitieve bevindingen werden ontvangen aanzienlijk, variërend van 8 tot 63 bladzijden.

(75) In verband met het schadeaspect van dit onderzoek heeft de Commissie vastgesteld dat de partijen ook in het kader van het parallelle antidumpingonderzoek een mededeling van de definitieve bevindingen en een aanvullende definitieve mededeling van feiten en overwegingen hebben ontvangen. In het kader van dit onderzoek is ingegaan op de opmerkingen die naar aanleiding van de twee mededelingen van feiten en overwegingen zijn ontvangen. Daarom was de Commissie van oordeel dat het niet-vertrouwelijke dossier en de mededelingen van feiten en overwegingen reeds voldoende informatie bevatten om alle belanghebbenden in staat te stellen hun rechten van verdediging ten volle uit te oefenen binnen de termijn die in het document met de definitieve bevindingen was uiteengezet. Om deze redenen heeft de Commissie zich op het standpunt gesteld dat de rechten van verdediging van alle belanghebbenden in deze procedure ten volle zijn geëerbiedigd.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(76) Bij het betrokken product gaat het om bepaalde nieuwe of van een nieuw loopvlak voorziene luchtbanden van rubber, van de soort gebruikt voor autobussen of voor vrachtwagens, met een belastingsindex van meer dan 121, van oorsprong uit de VRC, momenteel ingedeeld onder de GN-codes 4011 20 90 en ex 4012 12 00 (Taric-code 4012120010). Deze GN- en Taric-codes worden slechts ter informatie vermeld.

(77) Het betrokken product betreft zowel nieuwe als van een nieuw loopvlak voorziene luchtbanden voor autobussen of voor vrachtwagens die dezelfde essentiële fysieke, chemische en technische kenmerken hebben.

(78) De beide vormen van het betrokken product worden vervaardigd uit dezelfde inputs (ook al kan de technologie verschillen) en hebben een soortgelijke structuur. De uiteenlopende grondstoffen en structuur leiden tot verschillende prestatiekenmerken.

2.1.1. Productieproces

2.1.1.1. Nieuwe banden

(79) Het productieproces van nieuwe banden voor vrachtwagens en autobussen bestaat uit: 1) het samenstellen en mengen van rubber, 2) het voorbereiden van de componenten van de band, 3) de (groene) opbouw van de band, 4) het drogen (vulkaniseren) en 5) de eindinspectie. Alle banden voor vrachtwagens en autobussen zijn gemaakt van dezelfde basisgrondstoffen, namelijk natuurlijk rubber, synthetisch rubber, staal, carbonblack, andere chemicaliën en oliën, en weefsel en hebben dezelfde componenten, namelijk loopvlakgordels, zijwanden, binnenbekleding, hieldraden, staalgordels en karkaskoorden, ook al is er tussen de verschillende producenten van dit product enige variatie.

(80) Ook in het productieproces van de nieuwe banden voor vrachtwagens en autobussen blijkt gebruikgemaakt te worden van verschillende technologieën, hetgeen echter geen invloed had op de algemene bevindingen inzake substitueerbaarheid.

2.1.1.2. Van een nieuw loopvlak voorziene banden (coverbanden)

(81) Loopvlakvernieuwing is in wezen een recyclingproces waarbij versleten banden worden vernieuwd door het loopvlak op een oud karkas te vervangen. Karkassen zijn belangrijke elementen van het loopvlakvernieuwingsproces en een aanzienlijk deel van de activiteiten van een loopvlakvernieuwingsbedrijf bestaat dan ook in het selecteren en aankopen van karkassen die geschikt zijn voor loopvlakvernieuwing. Karkassen zijn daardoor de belangrijkste input van het productieproces en vormen — afhankelijk van hun kwaliteit — een echt „halffabricaat” of een afvalstof.

(82) Ook bij dit procedé kan gebruikgemaakt worden van verschillende technologieën, zonder dat dit gevolgen heeft voor de bevindingen van de Commissie inzake substitueerbaarheid.

2.1.2. Gebruik en type banden

(83) Banden voor vrachtwagens en autobussen worden geproduceerd in een grote verscheidenheid van typen en maten die op basis van hun specificaties inzake grootte en belastingsindex te vinden zijn op een breed scala van bedrijfsvoertuigen, van lokale bestelwagens en bussen in stedelijke of regionale omgevingen tot vrachtwagens en bussen voor lange afstanden. Zij zijn niet geschikt voor gebruik op personenauto's of andere lichte bedrijfsvoertuigen, noch voor terreinvoertuigen zoals landbouwtrekkers.

(84) Banden voor vrachtwagens of autobussen worden in twee vormen en vier categorieën verkocht. Banden met een binnenband zijn de meer traditionele vorm; zij hebben een binnenband met een eigen ventiel, binnenin de band. Bij een binnenbandloze band vormen de band en de velg van het wiel een luchtdichte afsluiting, waarbij het ventiel rechtstreeks op de velg is gemonteerd. De overgrote meerderheid van de in de Unie verkochte banden voor vrachtwagens of autobussen hebben geen binnenband. De vier categorieën banden voor vrachtwagens of autobussen zijn: banden voor gestuurde wielen, voor aandrijfwielen, voor aanhangwagens en voor alle posities. Banden voor gestuurde wielen zijn bedoeld om te worden gebruikt op de vooras als hulp bij het sturen, maar kunnen worden gebruikt in alle posities op vrachtwagens of autobussen, afhankelijk van het gebruik van het voertuig. Banden voor aandrijfwielen zijn bedoeld voor de aandrijflijn en zorgen voor betere tractie. Banden voor aanhangwagens zijn ontworpen om op een aanhangwagen te worden gemonteerd, terwijl banden voor alle posities zijn ontworpen om in alle posities te worden gebruikt, afhankelijk van het gebruik van het voertuig.

(85) Voor nieuwe of van een nieuw loopvlak voorziene banden gelden op de markt van de Unie dezelfde veiligheidsvoorschriften, namelijk die van Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (20).

2.2. Indeling van de bandenmarkt van de Unie in drie segmenten

(86) Blijkens de door de Commissie verzamelde en ontvangen informatie bestaat de markt van de Unie voor banden voor autobussen en voor vrachtwagens uit drie segmenten. Hoewel er geen duidelijke grenzen zijn tussen de segmenten, bestaat er tussen de belanghebbenden algemene overeenstemming over de bevindingen van de Commissie inzake de volgende indeling.

(87) Banden van segment 1 zijn nieuwe kwaliteitsbanden van het toonaangevende merk van de belangrijkste fabrikanten. Merkherkenning is een belangrijke factor voor banden in dit segment en rechtvaardigt aanzienlijk hogere prijzen voor verwachte hoge prestaties en bijzonder grote marketinginvesteringen. Banden voor eerste uitrusting van vrachtwagen- of autobusfabrikanten komen in eerste instantie uit dat segment. De kwaliteit van banden van segment 1 zorgt ervoor dat ze uitermate geschikt zijn voor loopvlakvernieuwing omdat ze ontworpen zijn als „multilife”-banden, waardoor het aanzienlijke kilometrage van het oorspronkelijke product nog verder toeneemt (maximaal drie loopvlakvernieuwingen bij normaal gebruik). Banden van segment 1 worden ook geassocieerd met een hoger veiligheidsniveau en profiteren vaak van een goede klantenservice.

(88) Banden van segment 2 zijn de meeste banden van een lagere kwaliteit, zowel nieuwe als van een nieuw loopvlak voorziene banden, met prijzen die variëren tussen ongeveer 65 % en 80 % van de prijs van banden van segment 1. Banden voor eerste uitrusting van fabrikanten van opleggers kunnen uit dat segment komen. Merkherkenning blijft belangrijk in dit segment en merken zijn gewoonlijk bekend bij afnemers die ook in staat zijn de bandenfabrikanten te identificeren. Over het algemeen kunnen ze ten minste eenmaal van een nieuw loopvlak worden voorzien en leveren ze, hoewel beperkter dan banden van segment 1, goede kilometrageprestaties.

(89) Banden van segment 3 zijn zowel nieuwe als van een nieuw loopvlak voorziene banden met lagere kilometrageprestaties en zijn slechts in zeer beperkte mate of helemaal niet geschikt voor loopvlakvernieuwing. Ze worden gewoonlijk geprijsd tegen minder dan 65 % van de prijs van banden van segment 1. In dit segment is er nauwelijks sprake van merkbekendheid en is de prijs de bepalende factor bij de aankoopbeslissing van de klant. Er wordt doorgaans geen klantenservice bij aangeboden.

(90) Coverbanden kunnen worden ingedeeld in de segmenten 2 of 3. Hoewel sommige Chinese banden van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien, wordt in China slechts zeer weinig loopvlakvernieuwing toegepast. Loopvlakvernieuwing is echter vrij ruim verspreid in de Unie en op andere markten, bijvoorbeeld Brazilië. De loopvlakvernieuwingssector in de Unie bestaat uit: — geïntegreerde loopvlakvernieuwingsbedrijven die onder de naam of het merk of in opdracht van een producent van nieuwe banden handelen. Zij worden gezien als een voortzetting van de merken die de nieuwe banden verkopen. Dit komt overeen met banden van segment 2; — onafhankelijke loopvlakvernieuwingsbedrijven, die gewoonlijk veel kleinere geografische markten en volumes bestrijken. Zij verkopen banden onder hun eigen naam of merk en vertrouwen op hun eigen expertise. De meeste zijn kmo's (ten minste 380 bedrijven in de Unie). Dit komt overeen met banden van segment 3.

(91) De Commissie heeft de nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden per merk in kaart gebracht op basis van door de klager verstrekte informatie, die op 27 oktober 2017 aan alle belanghebbenden ter beschikking is gesteld.

2.3. Argumenten inzake de indeling van de bandenmarkt van de Unie in segmenten

(92) Zoals in overweging 86 is vermeld, waren de belanghebbenden het in het algemeen eens met het beginsel van de indeling van de markt in drie segmenten.

(93) De in de mededeling in het dossier van 27 oktober 2017 beschreven indeling van de markt van bandenmerken in segmenten werd door de belanghebbenden in het algemeen onderschreven, met uitzondering van de volgende voorstellen van belanghebbenden om bepaalde merken in andere segmenten in te delen. Meer bepaald beschouwde China National Tire Group de banden van haar Aeolus-merk als banden van segment 3 (in plaats van segment 2); twee importeurs die het Double Coin-merk invoeren, stelden dat dit merk in segment 2 (in plaats van segment 3) moest worden ingedeeld; Hankook Group was van mening dat haar Aurora-merk tot segment 2 (in plaats van segment 3) behoort; Giti Group stelde in haar antwoord op de vragenlijst dat haar Primewell- en GT Radial-merken tot segment 2 (in plaats van segment 3) behoren, en een onafhankelijke importeur stelde dat het Sailun-merk moet worden ingedeeld in segment 2 (in plaats van segment 3).

(94) De Commissie heeft deze beweringen getoetst aan het door de belanghebbenden ingediende bewijsmateriaal en de tijdens het onderzoek ambtshalve verzamelde informatie. In overeenstemming met de in overweging 81 genoemde kenmerken heeft de Commissie geanalyseerd in hoeverre de banden van de specifieke merken 1) geschikt zijn voor loopvlakvernieuwing, 2) gebruikt worden voor de eerste uitrusting van autobussen en vrachtwagens en 3) op de markt worden gebracht in een bepaald segment naar het eigen oordeel van elke onderneming.

(95) Wat Hankook Group betreft, heeft de Commissie ermee ingestemd het Aurora-merk zoals gevraagd in segment 2 in te delen. Zij kwam echter ook tot de bevinding dat het Hankook-merk in segment 1 moet worden ingedeeld. Voor het Hankook-merk is er een juridische garantie dat haar banden ten minste eenmaal van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien. Bovendien treedt zij op als leverancier van eerste uitrusting voor Europese bedrijven zoals Scania, MAN en Mercedes-Benz. Het Hankook-merk wordt op de website van Hankook Group als „kwaliteitsbanden” aangemerkt en uit een intern document van een verbonden importeur dat tijdens de verificatie werd overhandigd, blijkt dat het merk naar segment 1 is overgestapt.

(96) Wat Giti Group betreft, heeft de Commissie ermee ingestemd de Primewell- en GT Radial-merken zoals gevraagd in segment 2 in te delen. De Commissie heeft ook vastgesteld dat Giti-banden geschikt zijn voor loopvlakvernieuwing. De activiteiten inzake eerste uitrusting van Giti Group strekken zich echter niet uit tot vrachtwagens en autobussen, maar hebben betrekking op banden voor personenwagens. Overigens vindt Giti Group dat haar merken behoren tot segment 2. Daarom zijn de merken van de groep ingedeeld in segment 2.

(97) Voor China National Tire Group willigde de Commissie voorlopig het verzoek van de onderneming om indeling van het Aeolus-merk in segment 3 in, op basis van de bewering dat die banden doorgaans niet van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien en niet worden verkocht op de markt voor eerste uitrusting.

(98) De importeurs die argumenten aanvoerden inzake de merken Double Coin en Sailun waren niet in de steekproef opgenomen ondernemingen, zodat de Commissie hun argumenten in dit stadium niet kon onderzoeken. Aangezien zij niet in de steekproef waren opgenomen, heeft hun indeling in segment 2 of 3 geen invloed op de uitkomst van het onderzoek. Hoewel de Commissie de door de importeurs verstrekte gegevens over hun ervaringen met hun klanten inzake de banden van die merken niet in twijfel trekt, heeft zij in dit stadium daarom geen standpunt ingenomen over hun argumenten.

(99) Verscheidene belanghebbenden merkten op dat de segmentering per merk alleen voor de Unie geldt en dat de segmentering op andere markten zeer verschillend kan zijn. Met name kan de segmentering in de Unie niet naar de Chinese markt worden omgezet. De Commissie onderstreepte dat de segmentering per merk in dit onderzoek werd gebruikt om de situatie op de markt van de Unie te analyseren en geen juridische betekenis had voor andere markten.

2.3.1. Verzoeken tot uitsluiting van producten

(100) CRIA, CCCMC en China National Tire Group voerden aan dat ofwel nieuwe banden ofwel coverbanden van de definitie van het betrokken product moeten worden uitgesloten, omdat: — nieuwe banden en coverbanden verschillende essentiële fysieke, technische en chemische eigenschappen hebben; — coverbanden een kortere levensduur hebben dan nieuwe banden; — nieuwe banden en coverbanden voor andere doeleinden worden gebruikt, andere verkoopkanalen en toepassingen hebben en een andere perceptie bij de consument genieten. Coverbanden worden met name niet in de markt voor eerste uitrusting gebruikt en worden doorgaans niet gemonteerd op de gestuurde as en op vrachtwagens die gevaarlijke goederen vervoeren; — nieuwe banden en coverbanden verschillende GN-codes hebben.

(101) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Pirelli opnieuw een gelijkaardig argument aangevoerd.

(102) Die partijen merkten ook op dat de Commissie en het Hof van Justitie in verscheidene mededingingszaken tot de conclusie waren gekomen dat nieuwe banden en van een nieuw loopvlak voorziene banden twee verschillende relevante markten vormen met betrekking tot prijs, aanbodstructuur, vraagstructuur, aanbodkanalen en substitueerbaarheid (21). CRIA en CCCMC wezen er ook op dat andere antidumpingonderzoeksinstanties nieuwe banden en coverbanden afzonderlijk behandelen (22). Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Hämmerling opnieuw een gelijkaardig argument aangevoerd.

(103) CRIA en CCCMC voerden aan dat de Commissie de relevante factoren onjuist heeft beoordeeld door nieuwe banden en coverbanden niet afzonderlijk te behandelen.

(104) Volgens Giti Group moeten banden die van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien of „multilife”-banden worden uitgesloten van de definitie van het betrokken product, aangezien zij meer gesofisticeerd zijn dan banden die niet van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien, en typische technische kenmerken hebben.

(105) De Commissie is tot de conclusie gekomen dat bij het loopvlakvernieuwingsproces de voornaamste kenmerken, de componenten en de structuur van de band die bij het oorspronkelijke productieproces zijn ontstaan, behouden blijven. Met name worden de belangrijkste technische specificaties van de band, namelijk maat, belastingsindex en snelheidscategorie, tijdens de loopvlakvernieuwingsfase niet gewijzigd. Nieuwe banden (die al dan niet van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien) en coverbanden zijn gemaakt van dezelfde grondstoffen en dezelfde componenten en hebben een soortgelijke structuur.

(106) Het belangrijkste verschil in technische kenmerken tussen een nieuw geproduceerde band en een coverband die op zijn karkas is gebouwd, is dat een coverband inderdaad een kortere levensduur kan hebben en dat de coverband als een minder veilige optie kan worden beschouwd. Tussen twee nieuwe banden uit verschillende segmenten bestaan echter precies dezelfde verschillen op het gebied van techniek, kwaliteit en veiligheidsperceptie. Banden van het lagere segment hebben met name ook een lager kilometrage en zullen geen voorkeursoptie zijn voor voertuigen die aan zeer hoge veiligheidsnormen moeten voldoen, namelijk voertuigen die gevaarlijke goederen vervoeren.

(107) De Commissie heeft daarom het argument dat nieuwe banden (die al dan niet van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien) en coverbanden andere fysieke, chemische en technische basiseigenschappen hebben, van de hand gewezen.

(108) De Commissie stelde verder vast dat zowel nieuwe banden als coverbanden worden gebruikt door eigenaren van vrachtwagens of autobussen die voornamelijk actief zijn in de sector van het vervoer van personen of goederen over een korte tot lange afstand. Het essentiële eindgebruik van nieuwe banden en van coverbanden is derhalve hetzelfde. De Commissie heeft ook vastgesteld dat nieuwe banden en coverbanden dezelfde vier hoofdtoepassingen hebben, namelijk sturing, aandrijving, aanhangwagens en alle bandposities, en op de markt van de Unie zijn onderworpen aan dezelfde veiligheidsvoorschriften die in de desbetreffende wetgeving zijn vastgesteld.

(109) Het argument dat nieuwe banden en coverbanden verschillende toepassingen hebben, werd daarom van de hand gewezen.

(110) De Commissie is het ermee eens dat coverbanden, nu zij niet op de markt voor eerste uitrusting worden verkocht, verschillen van nieuwe banden van segment 1. De Commissie stelde ook vast dat precies hetzelfde geldt voor banden van segment 3 en in grote mate voor merken van banden van segment 2, die evenmin op de markt voor eerste uitrusting worden verkocht.

(111) De Commissie heeft het argument dat nieuwe banden en coverbanden verschillende verkoopkanalen hebben, daarom van de hand gewezen.

(112) Wat betreft de mededingingsbeschikkingen van de Commissie en het arrest van het Hof van Justitie (23) waarin coverbanden als een afzonderlijke productmarkt werden beschouwd, is dit in feite irrelevant voor de productomschrijving in onderzoeken in verband met handelsbescherming. De marktdefinitie in een concentratiezaak is gericht op substitutie aan de vraag- en de aanbodzijde (24). In een antidumpingonderzoek wordt de markt bepaald door de fysieke, technische en chemische kenmerken van het betrokken product. Derhalve verwerpt de Commissie dit argument.

(113) Wat het argument betreffende de productomschrijving in antidumpingzaken in derde landen betreft, wees de Commissie erop dat de productomschrijving binnen de ruime discretionaire bevoegdheid van de onderzoekende autoriteit in handelsbeschermingszaken valt (25). Derhalve kan de wijze waarop de onderzoeksinstanties in derde landen in dit verband van hun discretionaire bevoegdheid gebruik hebben gemaakt, de discretionaire bevoegdheid van de Commissie in het kader van dit onderzoek niet beperken.

(114) Ook werd aangevoerd dat het betrokken product niet onder verschillende GN-codes mag vallen. In dat verband herinnerde de Commissie er in de eerste plaats aan dat het zeer gebruikelijk is dat een enkel betrokken product onder verschillende GN-codes valt. Dit vloeit voort uit de opzet van de gecombineerde nomenclatuur. Bovendien werd in het bericht van opening duidelijk gesteld dat de GN-codes slechts ter informatie waren vermeld. In de tweede plaats is geen bewijsmateriaal aangevoerd en heeft de Commissie geen informatie gevonden waaruit blijkt dat het betrokken product aldus is omschreven dat ingevoerde coverbanden en nieuwe banden niet konden worden beschouwd als alternatieven voor en directe concurrenten van coverbanden en nieuwe banden die zijn geproduceerd in de Unie. Hetzelfde geldt voor de perceptie door de producenten en de consumenten, de distributiekanalen, of andere factoren betreffende het bestaan van een of meer productcategorieën in tegenstelling tot het onderscheid tussen nieuwe banden en coverbanden in het kader van dit onderzoek.

(115) Tot slot hebben belanghebbenden aangevoerd dat als gevolg van de segmentering van de markt in de Unie, coverbanden worden geacht van mindere kwaliteit te zijn dan nieuwe banden van segment 1, ook als zij zijn gemaakt van een karkas van een band van segment 1.

(116) De Commissie heeft dit argument aanvaard, dat strookt met de voor dit onderzoek in kaart gebrachte segmentering, en nam alleen coverbanden van de segmenten 2 en 3 in aanmerking.

2.4. Soortgelijk product

(117) Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysieke basiskenmerken en dezelfde basistoepassingen hebben: — het betrokken product; — het in de Unie door de bedrijfstak van de Unie vervaardigde en verkochte product.

(118) De Commissie besliste in dit stadium dan ook dat die producten soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 2, onder c), van de basisverordening.

3. SUBSIDIËRING

3.1. Inleiding: presentatie van plannen, projecten en andere documenten van de overheid

(119) Alvorens de gestelde subsidiëring in de vorm van specifieke subsidies of subsidieprogramma's te onderzoeken, heeft de Commissie plannen, projecten en andere documenten van de overheid die relevant zijn voor meer dan één van de subsidies of subsidieprogramma's beoordeeld. Zij stelde vast dat alle beoordeelde subsidies en subsidieprogramma's een onderdeel vormen van de tenuitvoerlegging van de centrale planning van de Chinese overheid met het oog op stimulering van de bandenindustrie, en wel om de volgende redenen.

(120) In het Dertiende vijfjarenplan voor de nationale economische en sociale ontwikkeling van de VRC („het Dertiende vijfjarenplan”), dat de periode 2016-2020 bestrijkt, wordt de nadruk gelegd op de strategische visie van de Chinese overheid om de belangrijkste industrietakken te verbeteren en te bevorderen. Het plan legt voorts de nadruk op de rol van technologische innovatie voor de economische ontwikkeling van de VRC en op het blijvende belang van „groene” ontwikkelingsbeginselen. Volgens hoofdstuk 5 is een van de belangrijkste ontwikkelingslijnen de bevordering van de modernisering van de traditionele industriestructuur, zoals reeds het geval was in het Twaalfde vijfjarenplan. Dat idee wordt nader uitgewerkt in hoofdstuk 22, waarin de strategie wordt uiteengezet om de traditionele industrie in de VRC te moderniseren door de technologische omschakeling ervan te bevorderen. Dienaangaande wordt in het Dertiende vijfjarenplan gesteld dat ondernemingen zullen worden ondersteund om „over heel de lijn te verbeteren op gebieden als producttechnologie, industriële uitrusting, milieubescherming en energie-efficiëntie”. In dit verband heeft vak 7 specifieke betrekking op projecten betreffende afgeleide petrochemische producten (waaronder banden). Milieubescherming wordt nader behandeld in hoofdstuk 44. Volgens dat hoofdstuk zal in een aantal belangrijke industrietakken worden gezorgd voor een „omschakeling” naar schone productie, en in vak 16 wordt dienaangaande specifiek de petrochemische industrie genoemd.

(121) Meer specifiek heeft de Chinese overheid daarnaast het Dertiende vijfjarenplan voor de ontwikkeling van de chemische en petrochemische industrie („Dertiende vijfjarenplan petrochemie”) bekendgemaakt, dat ook de bandenindustrie omvat en gebaseerd is op het Dertiende vijfjarenplan. In de inleiding bij dit plan wordt vermeld dat de petrochemische en chemische industrie een belangrijke industriële pijler vormt voor de nationale economie van de VRC. Het plan bevat een verdere uitwerking van de in het Dertiende vijfjarenplan genoemde beginselen van technologische innovatie, structurele aanpassing en groene ontwikkeling, en verbindt die met meer specifieke prioriteiten in de petrochemische industrie (zie hoofdstuk III — Belangrijkste taken) en met verschillende fiscale en financiële steunmaatregelen (zie hoofdstuk IV — Vrijwaringsmaatregelen: deel 4 — Versterking van de beleidsondersteuning).

(122) Bovendien heeft de Chinese overheid een specifiek plan voor de bandenindustrie bekendgemaakt dat erop is gericht het Dertiende vijfjarenplan petrochemie ten uitvoer te leggen, en dat het beleid voor de bandenindustrie formuleert (26). In dit beleidsplan wordt benadrukt dat de structurele aanpassing, technologische hervorming en emissiereducties in de bandenindustrie voor de Chinese overheid de grootste prioriteit hebben. Volgens artikel 6 wordt de ontwikkeling van hoogwaardige radiaalbanden en binnenbandloze TBR-banden gestimuleerd. Daarnaast wordt in de preambule van de beleidsnota inzake de bandenindustrie vermeld dat „dit industriebeleid dient als basis voor alle bevoegde departementen voor zover het gaat om de verschillende aspecten van investeringsbeheer, grond, bestemmingsplannen, milieubeoordelingen, energiebesparende maatregelen, veiligheidsvergunningen, financiering van kredieten en elektriciteitsvoorziening voor projecten van de bandenindustrie zoals de bouw van productiefaciliteiten en technologische ontwikkeling.”

(123) Tot slot worden in dit document ook voorwaarden voor toegang tot de markt vastgesteld, aangezien alleen ondernemingen die een bepaalde minimale productiecapaciteit behalen en aan de milieu-eisen voldoen, kunnen toetreden tot de markt (27).

(124) Na de mededeling van feiten en overwegingen in het informatiedocument heeft de Chinese overheid haar basispositie over de vijfjarenplannen van de VRC herhaald, met het argument dat zij niet bindend zijn en slechts als „richtsnoeren” moeten worden beschouwd. De Commissie was het niet eens met deze positie — in hoofdstuk 17 van het 13e vijfjarenplan staat: „De nationale ontwikkelingsstrategie en het nationale ontwikkelingsplan zullen een leidende en dwingende rol spelen.” (28) Bovendien wordt in hoofdstuk IV van het Dertiende vijfjarenplan petrochemie de uitvoering van het plan georganiseerd en wordt erop gewezen dat van ondernemingen wordt verwacht dat zij: „kerntaken in het plan uitvoeren, zelfregulering toepassen en tijdig feedback geven problemen met de uitvoering van het plan” (29). Ten slotte wordt in de preambule bij het Beleid inzake de bandenindustrie vermeld dat het „door alle betrokken entiteiten dienovereenkomstig moet worden uitgevoerd.” Die plannen bevatten dus niet alleen algemene aanmoedigingen, maar bevatten taalgebruik dat wijst op hun verbindende aard.

(125) Ook in de volgende documenten wordt de bandenindustrie als een strategische, prioritaire en/of aangemoedigde bedrijfstak aangemerkt: — Besluit nr. 40 van de Staatsraad tot afkondiging en implementatie van de Tijdelijke bepalingen inzake de bevordering van de aanpassing van de industriële structuur („Besluit nr. 40”). Volgens dat besluit zijn de „Richtsnoeren voor de aanpassing van de industriële structuur”, een uitvoeringsmaatregel van Besluit nr. 40, een belangrijke basis voor investeringsbeslissingen. Zij leiden de Chinese overheid ook bij het beheer van investeringsprojecten en bij het formuleren en afdwingen van beleid inzake overheidsfinanciën, belastingen, kredietverlening, land, invoer en uitvoer (30). De bandenindustrie, en meer specifiek de productie van bepaalde banden, zoals „hoogwaardige radiaalbanden (met inbegrip van binnenbandloze banden voor vrachtwagens)”, wordt in hoofdstuk VIII van deze richtsnoeren (31) genoemd als sector van de bevorderde categorie. Aangaande de juridische aard ervan merkte de Commissie op dat Besluit nr. 40 een besluit is van de Staatsraad, het hoogste bestuursorgaan in de VRC. In dat opzicht is het besluit juridisch bindend voor andere overheidsinstanties en de marktdeelnemers (32). — Het Nationale plan voor de wetenschappelijke en technologische ontwikkeling op middellange en lange termijn (2006-2020) ondersteunt volgens de hoofdstukken III.1, III.5 en VIII ervan de ontwikkeling van centrale domeinen en prioritaire thema's, en moedigt financiële en fiscale steun voor die centrale domeinen en prioriteiten aan. In de hoofdstukken III.1 en III.5 van dit document wordt de (petro)chemische industrie duidelijk genoemd in verband met de prioritaire thema's nr. 1 („industriële energie-efficiëntie”) en nr. 31 („grondstoffen”). In hoofdstuk VIII wordt financiële en fiscale steun voor deze prioritaire thema's aangemoedigd. — In de door de Chinese overheid opgestelde „Catalogus van nieuwe en hightech exportproducten uit China” (33) worden „nieuwe radiaalluchtbanden, van de soort gebruikt voor autobussen of voor vrachtwagens (van rubber, met een doorsnede ≥ 24 inch)” genoemd als producten waarvan de uitvoer wordt bevorderd. — Op regionaal niveau is de provincie Shandong de provincie met de meest omvangrijke bandenproductiesector in de VRC. Deze provincie heeft eveneens plannen afgekondigd ter bevordering van de bandenindustrie. Zo heeft de provinciale overheid van Shandong bijvoorbeeld in oktober 2014 een Uitvoeringsplan voor de transformatie en modernisering van de bandenindustrie in de provincie Shandong (34) bekendgemaakt, waarin onder meer productiedoelstellingen zijn vastgelegd voor radiaalbanden voor vrachtwagens en bussen van 91 miljoen eenheden in 2017 en 120 miljoen eenheden in 2020, en in steun is voorzien voor producenten van banden voor vrachtwagens en bussen die de ruggengraat van de plaatselijke economie vormen.

(126) Kortom, de bandenindustrie wordt beschouwd als een centrale/strategische industrietak, waarvan de ontwikkeling door de Chinese overheid als beleidsdoelstelling actief wordt aangemoedigd.

3.2. Gedeeltelijke niet-medewerking en gebruik van de beschikbare gegevens

3.2.1. Toepassing van artikel 28, lid 1, van de basisverordening aangaande de verstrekking van preferentiële leningen, voor een ontoereikende prijs verstrekte inputs en exportkredietverzekeringen

(127) Om administratieve redenen heeft de Commissie de Chinese overheid verzocht specifieke vragenlijsten door te sturen naar vier specifieke in de klacht genoemde staatsbanken, naar Sinosure en naar eventuele andere financiële instellingen die leningen of exportkredieten hebben verstrekt aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen of hun afnemers. Tevens heeft de Commissie de Chinese overheid verzocht specifieke vragenlijsten door te sturen naar producenten van natuurlijk rubber, synthetisch rubber, carbonblack en nylonkoord die volgens de klacht inputs voor een ontoereikende prijs hebben geleverd aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen, alsook naar andere producenten en distributeurs van de betrokken grondstoffen die inputs aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen hebben geleverd.

(128) Aanvankelijk reageerde de Chinese overheid niet op dit verzoek van de Commissie. In haar aanmaningsbrief heeft de Commissie haar verzoek derhalve herhaald om financiële instellingen en toeleveranciers zo veel mogelijk bij het onderzoek te kunnen betrekken opdat de Commissie over de nodige informatie kan beschikken om vast te stellen of er daadwerkelijk sprake is van subsidiëring, en zo ja, in welke omvang. Naar aanleiding van de aanmaningsbrief heeft de Chinese overheid daadwerkelijk contact opgenomen met de hierboven genoemde financiële instellingen en leveranciers. De vragenlijst is echter door slechts drie van de door de klager specifiek genoemde staatsbanken en Sinosure beantwoord.

3.2.1.1. Preferentiële leningen

(129) Volgens de Chinese overheid was zij niet bevoegd om de staatsbanken die de vragenlijst niet hebben beantwoord, om informatie te vragen, aangezien die banken onafhankelijk van haar optreden.

(130) De Commissie deelde dit standpunt niet. Ten eerste gaat de Commissie ervan uit dat de gewenste informatie van overheidsentiteiten (zowel ondernemingen als publieke en financiële instellingen) voor de Chinese overheid toegankelijk is voor alle entiteiten waarin zij een meerderheidsbelang of het grootste aandeel heeft. Volgens de wet van de VRC inzake staatsdeelnemingen (35) worden namelijk de taken en bevoegdheden van een investeerder in ondernemingen waarin de staat een belang heeft, door toezicht- en beheersbureaus die zijn opgezet door de commissie voor toezicht op en beheer van staatsactiva van de Staatsraad, en door lokale instanties in de VRC uitgeoefend namens de Chinese overheid. Dergelijke bureaus hebben dus recht op inkomsten uit die investeringen en medezeggenschap bij belangrijke besluitvorming en de selectie van directieleden van ondernemingen met overheidskapitaal. Bovendien staan ondernemingen met overheidskapitaal volgens artikel 17 van de hierboven genoemde wet inzake staatsdeelnemingen onder beheer en toezicht van de overheid en bevoegde overheidsdiensten en -instanties en zijn zij verantwoording verschuldigd aan hun investeerders.

(131) Daarnaast beschikt de Chinese overheid over de nodige bevoegdheden voor een uitwisseling van informatie met financiële instellingen ook al zijn deze niet in staatsbezit, aangezien zij onder de jurisdictie van de China Banking Regulatory Commission („CBRC”) vallen. Zo is bijvoorbeeld de CBRC volgens de artikelen 33 en 36 van de wet inzake het bankentoezicht (36) bevoegd alle in de VRC gevestigde financiële instellingen te verplichten informatie in te dienen, zoals jaarrekeningen, statistische verslagen en gegevens over bedrijfsactiviteiten en bedrijfsvoering. De CBRC kan financiële instellingen tevens opdracht geven informatie mede te delen aan het publiek.

(132) Bovendien hebben de medewerkende staatsbanken weliswaar een aantal algemene toelichtingen gegeven op de werking van hun systemen voor leningverstrekking en risicobeheer, maar geen van die banken heeft specifieke mededelingen gedaan over leningen die zij aan in de steekproef opgenomen ondernemingen hebben verstrekt, op grond dat zij zich moeten houden aan wettelijke en bestuursrechtelijke eisen en contractuele bepalingen inzake de vertrouwelijkheid van informatie betreffende de in de steekproef opgenomen ondernemingen.

(133) Om die redenen heeft de Commissie de in de steekproef opgenomen groepen van producenten-exporteurs verzocht toegang te verlenen tot de ondernemingsspecifieke informatie die in handen is van particuliere en staatsbanken waarvan zij leningen hebben gekregen. Ondanks het feit dat de in de steekproef opgenomen ondernemingen ermee hebben ingestemd dat toegang wordt verleend tot hen betreffende bankgegevens, hebben de banken geweigerd gedetailleerde informatie te verstrekken.

(134) Uiteindelijk heeft de Commissie enkel van de drie in overweging 48 genoemde staatsbanken informatie ontvangen over hun bedrijfs- en eigendomsstructuren, maar niet van de overige financiële instellingen die leningen hebben verstrekt aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen. Bovendien heeft geen van de financiële instellingen enige informatie verstrekt die specifiek betrekking heeft op de risicobeoordeling inzake de leningen aan de in de steekproef opgenomen groepen van producenten-exporteurs.

(135) Omdat zij over de meeste staatsbanken die leningen hebben verstrekt aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen geen informatie heeft kunnen inwinnen, noch specifieke informatie over de door de medewerkende banken verstrekte leningen, was de Commissie van mening dat zij cruciale informatie over dit aspect van het onderzoek niet had ontvangen.

(136) Daarom deelde de Commissie de Chinese overheid mee dat zij bij het onderzoek naar het bestaan en de omvang van de gestelde subsidiëring door middel van preferentiële leningen overeenkomstig artikel 28, lid 1, van de basisverordening wellicht zou moeten teruggrijpen op de beschikbare gegevens.

(137) In het antwoord op de brief van de Commissie en in de opmerkingen bij het informatiedocument en bij de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Chinese overheid bezwaar gemaakt tegen de toepassing van artikel 28, lid 1, van de basisverordening met betrekking tot preferentiële leningen. De Chinese overheid herhaalde dat zij geen enkele bevoegdheid had ten aanzien van de banken. De Chinese overheid was voorts van mening dat zij naar haar beste vermogen had meegewerkt, dat de Commissie haar een onredelijke extra belasting had opgelegd en dat de ontbrekende informatie niet „nodig” was in de zin van artikel 28 van de basisverordening, aangezien zij reeds beschikbaar was via de antwoorden op de vragenlijsten.

(138) De Commissie bleef om de in de overwegingen 130 en 131 uiteengezette redenen bij haar standpunt dat de Chinese overheid de bevoegdheid heeft om informatie op te vragen bij de banken. Zij erkende dat de Chinese overheid de desbetreffende vragenlijsten naar de banken heeft doorgestuurd en dat zij antwoorden van drie staatsbanken heeft ontvangen. Zij heeft de aldus verstrekte informatie gebruikt deze uitsluitend voor de ontbrekende onderdelen aangevuld met beschikbare gegevens.

(139) Deze ontbrekende informatie betreft voornamelijk twee aspecten: ten eerste informatie over de eigendoms- en governance-structuur van de niet-medewerkende banken. Deze informatie had de Commissie nodig om te bepalen of deze banken overheidsinstanties zijn of niet. Ten tweede was bedrijfsspecifieke informatie van de medewerkende banken, zoals bijvoorbeeld het interne proces voor leningverstrekking van de bank en de kredietwaardigheidsbeoordeling van de banken voor de aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen verstrekte leningen, nodig in de zin van artikel 28 van de basisverordening om te bepalen of leningen tegen preferentiële tarieven waren verstrekt aan in de steekproef opgenomen ondernemingen. Bovendien kunnen dergelijke interne documenten alleen door de banken ter beschikking worden gesteld en kunnen zij dus niet worden verstrekt via de antwoorden op de vragenlijst van de in de steekproef opgenomen ondernemingen.

(140) Ten slotte was de Commissie niet van oordeel dat zij de Chinese overheid een onredelijke last had opgelegd. Vanaf het begin had de Commissie haar onderzoek beperkt tot die financiële instellingen die leningen hadden verstrekt aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen. De Commissie heeft de Chinese overheid ook niet belast met de identificatie van die financiële instellingen, aangezien de lijst met namen en adressen van de banken en het verzoek om de vragenlijsten door te sturen helemaal aan het begin van het onderzoek, in december 2017, aan de Chinese overheid was verstrekt. Dit gaf de Chinese overheid ruim tijd om te voldoen aan het verzoek van de Commissie. De vragenlijsten van de Commissie werden echter pas op 28 maart 2018 effectief door de Chinese overheid aan de banken toegezonden, met een termijn van drie werkdagen voor de banken om te antwoorden. Deze vertraging kan niet aan de Commissie worden toegeschreven. Zij was daarom van mening dat zij alles in het werk had gesteld om de van de Chinese overheid verlangde taken te vergemakkelijken.

(141) De Commissie bleef daarom bij het standpunt dat zij zich bij het onderzoek van het bestaan en de omvang van de gestelde subsidiëring door middel van preferentiële leningen ten dele moest baseren op de beschikbare gegevens.

3.2.1.2. Exportkredietverzekering

(142) Sinosure heeft de specifieke vragenlijst over aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen verstrekte exportkredietverzekeringen gedeeltelijk beantwoord. Sinosure heeft echter niet de gevraagde ondersteunende documentatie over haar corporate governance overgelegd, zoals haar jaarverslag of haar statuten, omdat het volgens Sinosure vertrouwelijke informatie betrof.

(143) Evenmin heeft Sinosure specifieke informatie verstrekt over aan de bandenindustrie verleende exportkredietverzekeringen of de hoogte van haar premies, noch gedetailleerde cijfers met betrekking tot haar activiteiten op het gebied van exportkredietverzekering.

(144) Bij gebreke van dergelijke informatie was de Commissie van mening dat zij cruciale informatie over dit aspect van het onderzoek niet had ontvangen.

(145) De Commissie gaat ervan uit dat de gewenste informatie van overheidsentiteiten (zowel ondernemingen als publieke en financiële instellingen) voor de Chinese overheid toegankelijk is voor alle entiteiten waarin zij een meerderheidsbelang of het grootste aandeel heeft. Dit geldt ook voor Sinosure, een entiteit die volledig in handen is van de overheid. Daarom deelde de Commissie de Chinese overheid mee dat zij bij het onderzoek naar het bestaan en de omvang van de gestelde subsidiëring door middel van exportkredietverzekeringen overeenkomstig artikel 28, lid 1, van de basisverordening wellicht zou moeten teruggrijpen op de beschikbare gegevens.

(146) In het antwoord op de brief van de Commissie en in de opmerkingen bij het informatiedocument en bij de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Chinese overheid bezwaar gemaakt tegen de toepassing van artikel 28, lid 1, van de basisverordening met betrekking tot exportkredietverzekering, door te wijzen op het feit dat Sinosure de vragenlijst had verstrekt en had geantwoord op de vragen van de Commissie tijdens de controle ter plaatse.

(147) Sinosure verstrekte inderdaad een antwoord op de vragenlijst en vertegenwoordigers van Sinosure waren aanwezig bij de controle in de kantoren van de Chinese overheid. Zoals vermeld in de overwegingen 142 en 143, was de verstrekte informatie echter onvolledig en kon de Commissie op grond daarvan geen conclusies trekken over cruciale onderdelen van het onderzoek met betrekking tot exportkredietverzekering, namelijk of Sinosure een overheidsinstantie is en of de door de in de steekproef opgenomen ondernemingen in rekening gebrachte premies marktconform waren.

(148) De Commissie concludeerde derhalve dat zij zich voor haar bevindingen inzake exportkredietverzekering deels had moeten baseren op beschikbare gegevens.

3.2.1.3. Verstrekking van inputs voor een ontoereikende prijs

(149) Geen enkele producent van natuurlijk rubber, synthetisch rubber, carbonblack of nylonkoord die inputs heeft verstrekt aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen, heeft de door de Chinese overheid doorgestuurde specifieke vragenlijst beantwoord.

(150) Volgens de Chinese overheid was zij niet bevoegd om de leveranciers in overheidshanden die de vragenlijst niet hebben beantwoord, om informatie te verzoeken, aangezien zij onafhankelijk van haar optreden. De Commissie deelt dit standpunt niet. De Commissie gaat ervan uit dat de gewenste informatie van overheidsentiteiten (zowel ondernemingen als publieke en financiële instellingen) voor de Chinese overheid toegankelijk is voor alle entiteiten waarin zij een meerderheidsbelang of het grootste aandeel heeft.

(151) Bovendien weigerde de Chinese overheid een overzicht te verstrekken van de namen en de eigendomsstructuur van de Chinese producenten van de onderzochte inputs, omdat het volgens haar vertrouwelijke informatie betrof.

(152) Omdat de Commissie over de corporate governance van de producenten in overheidshanden die inputs hebben verstrekt aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen, geen informatie heeft kunnen inwinnen, noch bedrijfsspecifieke informatie over de prijsstelling voor inputs die door leveranciers aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen zijn verstrekt, was de Commissie van mening dat zij cruciale informatie over dit aspect van het onderzoek niet had ontvangen.

(153) Daarom deelde de Commissie de Chinese overheid mee dat zij bij het onderzoek naar het bestaan en de omvang van de gestelde subsidiëring door middel van de verstrekking van inputs voor een ontoereikende prijs overeenkomstig artikel 28, lid 1, van de basisverordening wellicht zou moeten teruggrijpen op de beschikbare gegevens.

(154) In het antwoord op de brief van de Commissie en in de opmerkingen bij het informatiedocument maakte de Chinese overheid bezwaar tegen de toepassing van artikel 28, lid 1, van de basisverordening met betrekking tot de verstrekking van inputs voor een ontoereikende prijs, om dezelfde redenen als die welke zijn uiteengezet in overweging 137. Wat betreft het feit dat de Chinese overheid niet bevoegd is om de producenten om informatie te verzoeken en het bestaan van een onredelijke belasting voor de Chinese overheid, bleef de Commissie bij haar argumentatie als beschreven in de overwegingen 138 en 140, die ook van toepassing is op de leveranciers van inputs voor de in de steekproef opgenomen ondernemingen.

(155) Deze ontbrekende informatie betreft voornamelijk twee aspecten: ten eerste informatie over de eigendoms- en governance-structuur van de niet-medewerkende producenten. Zonder dergelijke informatie kon de Commissie niet vaststellen of deze producenten al dan niet overheidsinstanties zijn. In de tweede plaats bedrijfsspecifieke informatie van de niet-medewerkende producenten, zoals bijvoorbeeld informatie over de prijsstelling van de inputs die aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen zijn verstrekt. Dergelijke informatie is nodig in de zin van artikel 28 van de basisverordening om te bepalen of inputs waren verstrekt voor een ontoereikende prijs aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen. Bovendien kan dergelijke informatie alleen door de producenten ter beschikking worden gesteld en kunnen zij dus niet worden verstrekt via de antwoorden op de vragenlijst van de in de steekproef opgenomen ondernemingen.

(156) De Commissie bleef derhalve bij haar standpunt dat zij zich overeenkomstig artikel 28, lid 1, ook moest baseren op de beschikbare feiten voor haar bevindingen inzake de verstrekking van natuurlijk rubber, synthetisch rubber, carbonblack en nylonkoord voor een ontoereikende prijs.

3.2.2. Toepassing van artikel 28, lid 1, van de basisverordening op één producent-exporteur met betrekking tot exportkredietverzekering

(157) Xingyuan Group heeft in haar antwoord op de vragenlijst aangegeven dat zij gedurende het onderzoektijdvak geen enkele exportkredietverzekeringsovereenkomst heeft gesloten. Na het controlebezoek heeft de Commissie echter vastgesteld dat de onderneming subsidies heeft ontvangen in de vorm van vergoedingen voor exportkredietverzekeringspremies voor het jaar 2016, die dus wel binnen het onderzoektijdvak vallen. Uit de overgelegde documenten komt niet naar voren of dergelijke vergoedingen overeenkomen met het totale bedrag van de door de onderneming voor exportverzekering betaalde premies, of slechts een deel daarvan.

(158) In dit licht was de Commissie van mening dat zij onjuiste of misleidende informatie had ontvangen.

(159) Daarom heeft de Commissie de onderneming ervan in kennis gesteld dat zij overwoog haar bevindingen overeenkomstig artikel 28, lid 1, van de basisverordening ten dele op de beschikbare gegevens te baseren (voor zover het om de informatie met betrekking tot exportkredietverzekering ging).

(160) In haar antwoord op de brief van de Commissie heeft de onderneming bezwaar gemaakt tegen de toepassing van artikel 28, lid 1, van de basisverordening met betrekking tot de exportkredietverzekering. Zij voerde aan dat aangezien zij niet rechtstreeks uitvoerde, zij geen kredietrisico's had. Daarom had de onderneming geen exportkredietverzekeringen nodig en kon zij geen terugbetalingen ontvangen van premies die zij niet had betaald.

(161) De Commissie heeft aanvaard dat de onderneming enkel indirect naar de EU uitvoerde. Het argument van de onderneming dat zij geen exportkredietverzekering nodig had en geen terugbetalingen kon ontvangen voor een verzekeringspremie die zij niet had betaald, was echter in tegenspraak met het bewijsmateriaal in het dossier, waaruit bleek dat de onderneming wel degelijk een terugbetaling had ontvangen. De onderneming heeft niet uitgelegd waarom de overheid een terugbetaling zou hebben verstrekt voor een premie die niet zou zijn betaald. De Commissie heeft ook vastgesteld dat de omschrijving van de rechten en verplichtingen tussen de onderneming en haar handelaren die aan de EU verkopen, niet duidelijk was. De onderneming verrichtte wel degelijk enkele uitvoerformaliteiten namens de handelaren die tijdens het onderzoektijdvak aan de EU verkochten, en zij ontving vrijstellingen van invoerrechten voor natuurlijk rubber dat werd gebruikt in uitgevoerde banden, ook al voerde zij die producten niet rechtstreeks uit.

(162) Bij gebreke van nieuwe andersluidende informatie van de onderneming kwam de Commissie tot de voorlopige conclusie dat de onderneming onjuiste en onvolledige informatie had verstrekt over de tijdens het onderzoektijdvak ontvangen exportkredietverzekering. Haar bevindingen met betrekking tot exportkredietverzekering voor deze onderneming, waarvoor deze van alle in de steekproef opgenomen ondernemingen het hoogste bedrag aan subsidies heeft ontvangen, heeft de Commissie derhalve gebaseerd op de beschikbare gegevens.

3.2.3. Toepassing van artikel 28, lid 1, van de basisverordening op één producent-exporteur met betrekking tot preferentiële financiering

(163) Huaqin Rubber Industry Group en Yanzhou Yinhe Power Plant Co. Ltd hebben onvolledige informatie verstrekt over hun leningovereenkomsten.

(164) Daarom heeft de Commissie de desbetreffende ondernemingen ervan in kennis gesteld dat zij overwoog haar bevindingen overeenkomstig artikel 28, lid 1, van de basisverordening ten dele op de beschikbare gegevens te baseren (voor zover het om de informatie met betrekking tot deze overeenkomsten ging). In haar antwoord op de brief van de Commissie waarin de desbetreffende ondernemingen werden gewezen op de mogelijke toepassing van artikel 28, lid 1, van de basisverordening, hebben zij in algemene zin bezwaar gemaakt tegen deze toepassing.

(165) Aangezien geen aanvullend bewijsmateriaal werd ingediend met betrekking tot de in overweging 163 genoemde leningovereenkomsten, bleef de Commissie zich echter deels baseren op de beschikbare gegevens voor haar bevindingen met betrekking tot deze leningovereenkomsten.

3.3. Subsidies en subsidieprogramma's die onder dit onderzoek vallen

(166) Op grond van de informatie in de klacht, het bericht van opening en de antwoorden op de vragenlijst van de Commissie werd de gestelde subsidiëring via de volgende subsidies van de Chinese overheid onderzocht: i) beleidsgestuurde preferentiële leningen, kredietlijnen, exportkredieten ten gunste van verkopende ondernemingen en exportkredieten ten gunste van hun afnemers, andere vormen van financiering en garanties; ii) preferentiële exportkredietverzekering; iii) subsidieprogramma's: — Famous Brands-programma; — subsidies voor assistentie bij uitvoer, zoals beloningen voor geavanceerde uitvoerondernemingen of uitvoerprestaties, beloningen voor veredelingsverkeer, en subsidies voor buitenlandse investeringen; — milieubeschermingssubsidies, zoals het speciale fonds voor energiebesparende technologische vernieuwing, het fonds voor schone productietechnologie, en stimulansen voor milieubescherming en behoud van hulpbronnen; — subsidies voor technologische modernisering of omschakeling, zoals subsidies uit het Staatsfonds voor projecten voor belangrijke technologieën, de bevordering van O & O-activiteiten in het kader van steunprogramma's voor wetenschap en technologie, en bevordering van de aanpassing, wederopleving en technologische vernieuwing van belangrijke industrietakken; — ad-hocsubsidies van gemeenten/provincies; iv) gederfde inkomsten vanwege programma's voor vrijstelling en vermindering van directe belastingen: — voorrechten inzake vennootschapsbelasting voor ondernemingen in de sectoren nieuwe en geavanceerde technologieën; — verrekening van vennootschapsbelasting voor onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten; — preferentieel belastingbeleid voor de westelijke regio; — vrijstelling of vermindering van grondbelasting; — vermindering van plaatselijke belastingen; v) gederfde inkomsten vanwege programma's inzake indirecte belastingen en invoerrechten: — btw-vrijstellingen en kortingen op invoerrechten voor het gebruik van ingevoerde apparatuur en technologie; — vrijstellingen van invoerrechten over het veredelingsverkeer; vi) verstrekking van goederen en diensten door de overheid voor een ontoereikende prijs: — verstrekking door de overheid van natuurlijk rubber voor een ontoereikende prijs; — verstrekking door de overheid van synthetisch rubber voor een ontoereikende prijs; — verstrekking door de overheid van carbonblack voor een ontoereikende prijs; — verstrekking door de overheid van nylonkoord voor een ontoereikende prijs; — verstrekking door de overheid van elektriciteit voor een ontoereikende prijs; — verstrekking door de overheid van grond en grondgebruiksrechten voor een ontoereikende prijs.

3.4. Preferentiële financiering en verzekering: leningen

(167) Volgens de informatie die is verstrekt door de vier in de steekproef opgenomen groepen van producenten-exporteurs, hebben zij leningen ontvangen van 32 in de VRC gevestigde financiële instellingen. 27 van die 32 financiële instellingen waren staatsbanken (37). De resterende vijf financiële instellingen waren in particulier bezit. Slechts drie staatsbanken hebben echter de specifieke vragenlijst ingevuld, ondanks een verzoek aan de Chinese overheid dat betrekking had op alle financiële instellingen die leningen aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen hadden verstrekt.

3.4.1. Staatsbanken die optreden als overheidsinstellingen

(168) De Commissie onderzocht of de staatsbanken handelden als overheidsinstanties in de zin van artikel 3 en artikel 2, onder b), van de basisverordening. Om vast te stellen of een staatsonderneming een overheidsinstantie is, moet het volgende worden getoetst (38): „Doorslaggevend is of een entiteit bevoegd is om overheidsfuncties uit te oefenen, ongeacht de wijze waarop dat gebeurt. Er zijn heel veel verschillende manieren waarop de overheid in enge zin entiteiten bevoegdheid kan verlenen. Derhalve kunnen verschillende soorten bewijs relevant zijn om aan te tonen dat aan een bepaalde entiteit een dergelijke bevoegdheid is verleend. Bewijs dat een entiteit de facto overheidsfuncties uitoefent, kan dienen als bewijs dat zij beschikt over overheidsgezag of daarmee is bekleed, in het bijzonder wanneer dat bewijs wijst op een aanhoudende en systematische praktijk. Hieruit volgt ons inziens dat het bewijs dat een overheid betekenisvolle zeggenschap uitoefent over een entiteit en haar gedrag, in bepaalde omstandigheden kan bewijzen dat de betrokken entiteit met overheidsgezag is bekleed en dat gezag uitoefent bij de uitvoering van overheidsfuncties. Wij benadrukken echter dat, afgezien van een uitdrukkelijke delegatie van bevoegdheid in een rechtsinstrument, het bestaan van louter formele banden tussen een entiteit en de overheid in enge zin waarschijnlijk niet zal volstaan om het vereiste bezit van overheidsgezag aan te tonen. Zo bewijst bijvoorbeeld de enkele omstandigheid dat een overheid meerderheidsaandeelhouder van een entiteit is, niet dat zij betekenisvolle zeggenschap uitoefent over de gedragingen van die entiteit, en a fortiori niet dat zij haar overheidsgezag heeft verleend. In sommige gevallen waarin uit het bewijsmateriaal blijkt dat er vele formele aanwijzingen voor zeggenschap van de overheid zijn en er ook bewijs is dat die zeggenschap betekenisvol was, kan dat bewijsmateriaal echter tot de gevolgtrekking leiden dat de betrokken entiteit overheidsgezag uitoefent.” In deze zaak is de conclusie dat de staatsbanken over de nodige bevoegdheden beschikken om overheidstaken uit te oefenen gebaseerd op formele aanwijzingen voor zeggenschap van de overheid en op bewijzen dat die zeggenschap betekenisvol was.

(169) De Commissie verzamelde informatie over het eigenaarschap van de staat en formele aanwijzingen voor zeggenschap van de overheid in de staatsbanken. Zij heeft ook onderzocht of de zeggenschap betekenisvol was. Als gevolg van de weigering van de Chinese overheid en de staatsbanken om bewijsstukken over te leggen betreffende het bes