NL Publicatieblad van de Europese Unie L 32/44

RICHTLIJN 2006/13/EG VAN DE COMMISSIE

van 3 februari 2006

tot wijziging van de bijlagen I en II bij Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake ongewenste stoffen in diervoeding wat dioxinen en dioxineachtige PCB’s betreft

(Voor de EER relevante tekst)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding (1), en met name op artikel 8, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Overeenkomstig Richtlijn 2002/32/EG is het verboden voor het voederen van dieren bedoelde producten waarvan het gehalte aan ongewenste stoffen de in bijlage I van die richtlijn vermelde maximumgehalten overschrijdt, in het verkeer te brengen of te gebruiken.

(2) „Dioxinen” in de zin van deze richtlijn omvatten een groep van 75 polychloordibenzo-p-dioxinecongeneren (PCDD’s) en 135 polychloordibenzofuraancongeneren (PCDF’s), waarvan er 17 in toxicologisch opzicht van belang zijn. Polychloorbifenylen (PCB’s) zijn een groep van 209 verschillende congeneren die op grond van de toxicologische eigenschappen ervan in twee groepen kunnen worden verdeeld: twaalf congeneren bezitten soortgelijke toxicologische eigenschappen als dioxinen en worden daarom dikwijls „dioxineachtige PCB’s” genoemd. De andere PCB’s vertonen geen dioxineachtige toxiciteit, maar hebben een ander toxicologisch profiel.

(3) Congeneren van dioxinen of dioxineachtige PCB’s vertonen een verschillende toxiciteit. Voor de vaststelling van de toxiciteit van deze verschillende congeneren is het begrip toxische-equivalentiefactor (TEF’s) geïntroduceerd om de risicobeoordeling en wettelijke controle te vergemakkelijken. Dit betekent dat de analyseresultaten voor elk van de 17 dioxinecongeneren en de 12 dioxineachtige PCB-congeneren in een kwantificeerbare eenheid worden uitgedrukt: namelijk de „TCDD toxische-equivalentconcentratie” (TEQ).

(4) Op 30 mei 2001 heeft het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding (SCF) een advies over de risicobeoordeling van dioxinen en dioxineachtige PCB’s in voedsel goedgekeurd op basis van nieuwe wetenschappelijke informatie die sinds de goedkeuring van zijn advies van 22 november 2000 bekend is geworden (2). Het SCF heeft voor dioxinen en dioxineachtige PCB’s een toelaatbare wekelijkse inname (tolerable weekly intake — TWI) vastgesteld van 14 pg WHO-TEQ/kg lichaamsgewicht. Uit blootstellingsschattingen blijkt dat de dioxine-inname van een aanzienlijk deel van de bevolking van de Gemeenschap boven de toelaatbare grens (TWI) ligt. In sommige landen kunnen bepaalde bevolkingsgroepen een groter risico lopen als gevolg van hun specifieke voedingsgewoonten.

(5) Ruim 90 % van de blootstelling van de mens aan dioxinen en dioxineachtige PCB’s is afkomstig van levensmiddelen. Levensmiddelen van dierlijke oorsprong veroorzaken circa 80 % van alle blootstelling. De dioxinen en dioxineachtige PCB’s in dieren zijn voornamelijk afkomstig uit diervoeder. Daarom is diervoeder, en in sommige gevallen grond, als potentiële bron van dioxinen en dioxineachtige PCB’s een punt van zorg.

(6) Het Wetenschappelijk Comité voor de diervoeding (SCAN) is verzocht advies uit te brengen over de bronnen van de contaminatie van voedingsmiddelen met dioxinen, inclusief dioxineachtige PCB’s, de blootstelling van voedselproducerende dieren aan dioxinen en PCB’s, de mate waarin deze verbindingen in levensmiddelen van dierlijke herkomst terechtkomen en de eventuele gevolgen van dioxinen en PCB’s in diervoeder voor de diergezondheid. Het SCAN heeft op 6 november 2000 een advies goedgekeurd. Hierin werden vismeel en visolie als de sterkst verontreinigde voedingsmiddelen genoemd. Dierlijke vetten kwamen op de tweede plaats. Alle andere voedermiddelen van dierlijke of plantaardige herkomst bevatten relatief weinig dioxinen. De dioxineverontreiniging van ruwvoer liep sterk uiteen, afhankelijk van de locatie, de mate van verontreiniging met grond en de blootstelling aan luchtverontreiniging. Het SCAN adviseerde onder meer om vooral maatregelen te nemen om de gevolgen van de meest verontreinigde voedermiddelen voor de dagelijkse voeding te verminderen.

(7) Hoewel uit toxicologisch oogpunt voor zowel dioxinen als dioxineachtige PCB’s maximumgehalten zouden moeten gelden, zijn alleen maximumgehalten vastgesteld voor dioxinen en niet voor dioxineachtige PCB’s, omdat toentertijd nog zeer weinig bekend was over de prevalentie van dioxineachtige PCB’s. Inmiddels zijn er echter meer gegevens over de aanwezigheid van dioxineachtige PCB’s beschikbaar.

(8) Overeenkomstig Richtlijn 2002/32/EG dient de Commissie de bepalingen inzake dioxinen eind 2004 in het licht van de nieuwe gegevens betreffende de aanwezigheid van dioxinen en dioxineachtige PCB’s voor het eerst te herzien, met name zodat de vast te stellen gehalten ook voor dioxineachtige PCB’s zullen gaan gelden.

(9) Alle marktdeelnemers die betrokken zijn bij het productieproces van diervoeder en levensmiddelen moeten alles in het werk blijven stellen om de dioxinen en PCB’s in diervoeders te beperken. Richtlijn 2002/32/EG bepaalt dienovereenkomstig dat de geldende maximumgehalten uiterlijk 31 december opnieuw moeten worden herzien om deze fors te verlagen. Gezien de tijd die nodig is om voldoende controlegegevens voor de vaststelling van dergelijke aanzienlijk lagere gehalten te verkrijgen, moet die termijn worden verlengd.

(10) Voorgesteld wordt om maximumgehalten vast te stellen voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s, uitgedrukt in de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) vastgestelde toxiciteitsequivalenten, met gebruikmaking van de WHO-TEF’s, aangezien dit in toxicologisch opzicht de meest geschikte aanpak is. Met het oog op een soepele overgang dienen de huidige gehalten voor dioxinen gedurende een overgangsperiode te blijven gelden naast de nieuw vastgestelde gehalten voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s. Het afzonderlijke maximumgehalte voor dioxinen (PCDD/F) blijft tijdelijk van toepassing. De in punt 27 a genoemde voor het voederen van dieren bestemde producten moeten tijdens die periode met de maximumgehalten voor dioxinen en met de maximumgehalten voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s in overeenstemming zijn. Vóór 31 december 2008 zal worden overwogen het afzonderlijke maximumgehalte voor dioxinen af te schaffen.

(11) Met het oog op een geharmoniseerde handhaving in de gehele Europese Unie is het van groot belang dat de analyseresultaten op uniforme wijze worden gerapporteerd en geïnterpreteerd. Richtlijn 2002/70/EG van de Commissie van 26 juli 2002 tot vaststelling van voorschriften voor de gehaltebepaling van dioxinen en dioxineachtige PCB’s in diervoeders (3) bepaalt dat een product dat bedoeld is voor het voederen van dieren als niet in overeenstemming met het vastgestelde maximumgehalte wordt beschouwd indien het door een duplobepaling bevestigde en als gemiddelde van minstens twee afzonderlijke bepalingen berekende analyseresultaat het maximumgehalte buiten redelijke twijfel overschrijdt, rekening houdend met de meetonzekerheid. De uitgebreide onzekerheid kan op verschillende manieren worden berekend (4).

(12) Richtlijn 2002/32/EG biedt de mogelijkheid om maximumgehalten aan ongewenste stoffen in toevoegingsmiddelen vast te stellen. Daar er hoge gehalten aan dioxine in sporenelementen zijn aangetroffen, dient een maximumgehalte voor dioxinen en voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s voor alle tot de functionele groep „Verbindingen van sporenelementen” behorende toevoegingsmiddelen te worden bepaald. De maximumgehalten moeten voortaan ook gaan gelden voor alle toevoegingsmiddelen van de functionele groep „Bindmiddelen en verdunningsmiddelen” en voor voormengsels.

(13) Ter stimulering van een proactieve aanpak ten behoeve van de vermindering van de in levensmiddelen en diervoeder aanwezige dioxinen en dioxineachtige PCB’s zijn actiedrempels vastgesteld in Aanbeveling 2002/201/EG van de Commissie van 4 maart 2002 inzake de reductie van de aanwezigheid van dioxinen, furanen en PCB’s in diervoeder en levensmiddelen (5). Deze actiedrempels zijn voor de bevoegde autoriteiten en de exploitanten een hulpmiddel om te bepalen in welke gevallen het wenselijk is een bron van contaminatie op te sporen en maatregelen te nemen om deze te reduceren of te elimineren. Aangezien de bronnen van dioxinen en dioxineachtige PCB’s verschillend zijn, moeten afzonderlijke actiedrempels worden vastgesteld voor dioxinen enerzijds en dioxineachtige PCB’s anderzijds.

(14) Richtlijn 2002/32/EG biedt de mogelijkheid om actiedrempels vast te stellen. De actiedrempels van Aanbeveling 2002/201/EG moeten derhalve in bijlage II bij Richtlijn 2002/32/EG worden overgenomen.

(15) In het belang van de consumentenbescherming is het belangrijk dat de menselijke blootstelling aan dioxinen en dioxineachtige PCB’s via de voeding wordt verminderd. Aangezien de contaminatie van levensmiddelen rechtstreeks samenhangt met de contaminatie van diervoeder, is een geïntegreerde aanpak nodig om de incidentie van dioxinen en dioxineachtige PCB’s in de hele voedselketen te verkleinen, d.w.z. van diervoeder via voedselproducerende dieren tot mensen. Er wordt een proactieve aanpak gehanteerd om dioxinen en dioxineachtige PCB’s in diervoeder en levensmiddelen metterdaad terug te dringen; derhalve moeten de geldende maximumgehalten binnen een bepaalde termijn opnieuw worden bekeken met de bedoeling lagere gehalten vast te stellen. Daarom zal uiterlijk 31 december 2008 worden overwogen de maximumgehalten voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s aanzienlijk te verminderen.

(16) De marktdeelnemers moeten maatregelen nemen om hun decontaminatiecapaciteit voor een doeltreffende verwijdering van dioxinen en dioxineachtige PCB’s uit visolie te vergroten. De marktdeelnemers moeten nog meer stappen nemen om de diverse mogelijkheden tot verwijdering van dioxinen en dioxineachtige PCB’s uit vismeel en viseiwithydrolysaten te onderzoeken. Zodra ook decontaminatietechnologie voor vismeel en viseiwithydrolysaten beschikbaar is, zullen de marktdeelnemers zich voor een adequate decontaminatiecapaciteit moeten inzetten. Het aanzienlijk lagere maximumgehalte voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s, dat uiterlijk 31 december 2008 dient te worden overwogen, moet voor visolie, vismeel en viseiwithydrolysaten gelden en zijn gebaseerd op de technische mogelijkheden van de meest effectieve, rendabele decontaminatieprocedure. Voor visvoeder zal dit aanzienlijk lagere gehalte worden bepaald op basis van de technische mogelijkheden van de meest effectieve, rendabele decontaminatieprocedure voor visolie en vismeel.

(17) De voor de analyse van dioxinen en dioxineachtige PCB’s gebruikte extractiemethode is van grote invloed op het analyseresultaat, vooral wanneer het gaat om voor diervoeder bestemde producten van minerale oorsprong, en daarom moet vóór de datum van toepassing worden vastgesteld welke extractiemethode voor de analyse van dioxinen en dioxineachtige PCB’s zal worden gebruikt.

(18) Richtlijn 2002/32/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(19) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

De bijlagen I en II bij Richtlijn 2002/32/EG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.

Artikel 2

1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 4 november 2006 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 3

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 4

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 3 februari 2006. Voor de Commissie Markos KYPRIANOU Lid van de Commissie

(1) PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/87/EG (PB L 318 van 6.12.2005, blz. 19).

(2) Opinion of the Scientific Committee on Food on the Risk Assessment of Dioxins and Dioxin-like PCBs in Food adopted on 30 May 2001 — Update based on new scientific information available since the adoption of the SCF opinion of 22nd November 2000 (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scf/out90_en.pdf) (Nog niet vertaald in het Nederlands).

(3) PB L 209 van 6.8.2002, blz. 15. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/7/EG (PB L 27 van 29.1.2005, blz. 41).

(4) Informatie over de verschillende manieren om de uitgebreide onzekerheid te berekenen en betreffende de waarde van de meetonzekerheid zijn opgenomen in het verslag „Report on the relationship between analytical results, measurement uncertainty, recovery factors and the provisions of EU food and feed legislation” — http://europa.eu.int/comm/food/food/chemicalsafety/contaminants/report-sampling_analysis_2004_en.pdf

(5) PB L 67 van 9.3.2002, blz. 69.