VERORDENING (EG) Nr. 2381/95 VAN DE RAAD van 10 oktober 1995 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van natriumcarbonaat van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika en tot definitieve inning van de voorlopige rechten

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 3283/94 van de Raad van 22 december 1994 inzake beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 23,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (2), inzonderheid op artikel 12,

Gezien het voorstel dat door de Commissie werd ingediend na overleg in het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. VOORLOPIGE MAATREGELEN

(1) Bij Verordening (EG) nr. 823/95 (3), hierna te noemen "de verordening voorlopig recht", stelde de Commissie een voorlopig anti-dumpingrecht in op de invoer in de Gemeenschap van natriumcarbonaat ("soda") van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika, ingedeeld onder GN-code 2836 20 00. Bij Verordening (EG) nr. 1974/95 (4) werd de geldigheidsduur van dit recht met twee maanden verlengd tot 14 oktober 1995.

B. VERVOLGPROCEDURE

(2) Na instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht werden vier sodaproducenten uit de Verenigde Staten, de glasproducenten uit de Gemeenschap en andere belanghebbenden die daarom hadden verzocht door de Commissie gehoord. Door enkele van deze partijen werd tevens schriftelijk commentaar op de voorlopige bevindingen ingediend. Dit betrof de vier sodaproducenten uit de Verenigde Staten en de EG-glasproducenten, die commentaar dat eerder in diverse fasen van de procedure was geleverd herhaalden.

(3) De Commissie verzamelde en verifieerde verder alle gegevens die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte. De partijen werden ingelicht over de essentiële feiten en overwegingen op basis waarvan zou worden aanbevolen een definitief anti-dumpingrecht in te stellen en de bedragen waarvoor zekerheid werd gesteld uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht definitief te innen. Ook werd een periode vastgesteld waarbinnen de partijen na de bekendmaking van deze feiten en overwegingen opmerkingen konden maken. De gemaakte opmerkingen werden bestudeerd en de bevindingen van de Commissie werden waar toepasselijk dienovereenkomstig aangepast.

C. ONDERZOCHT PRODUKT EN SOORTGELIJK PRODUKT

(4) Met betrekking tot het onderzochte produkt en het soortgelijke produkt werden geen nieuwe argumenten aangevoerd; de bevindingen als vermeld in de overwegingen 9 tot en met 11 van de verordening voorlopig recht worden derhalve bevestigd.

D. DUMPING

1. Normale waarde

(5) Voor de definitieve bevindingen werd de normale waarde vastgesteld volgens dezelfde methode als vermeld in de overwegingen 12 tot en met 15 van de verordening voorlopig recht. Een aantal exporteurs verzocht om correcties in de voorlopige berekening van de produktiekosten voor zaken als verkoop, algemene en administratieve kosten en financiële kosten. Deze verzoeken werden in aanmerking genomen wanneer zij voldoende waren onderbouwd, en de normale waarden werden dienovereenkomstig aangepast.

2. Uitvoerprijzen

(6) Twee exporteurs voerden aan dat als omrekeningskoers voor hun exportverkopen in buitenlandse valuta's de wisselkoersen die in hun algemene dekkingscontracten zijn vastgesteld zouden moeten worden genomen. Bij de voorlopige vaststelling werd de valutadekkingstechniek die deze twee ondernemingen voor een gedeelte van hun export-verkopen in buitenlandse valuta's hanteerden door de Commissie niet in aanmerking genomen, omdat de contracten niet gebonden waren aan de facturen met betrekking tot de uitvoertransacties voor het betrokken produkt. De Commissie gebruikte daarom gemiddelde maandelijkse wisselkoersen met betrekking tot de exportfacturen. Aangezien de ondernemingen geen gegevens hebben verstrekt die een wijziging van deze methode rechtvaardigen, wordt deze voor de definitieve vaststelling gehandhaafd. Op basis van deze methode werd echter, naar aanleiding van met redenen omklede verzoeken van de betrokken exporteurs, een aantal correcties aangebracht in de berekening van de Commissie van de uitvoerprijs in US-dollars, zulks teneinde de juiste wisselkoersen voor bepaalde maanden in te calculeren.

(7) Twee exporteurs die hun verkopen verrichtten via een gelieerde importeur verlangden correcties op de voorlopige berekeningen in verband met bepaalde kosten die door gelieerde importeurs tussen invoer en wederverkoop waren gemaakt. Wanneer deze verzoeken goed waren onderbouwd werd daarmee rekening gehouden en werden de uitvoerprijzen dienovereenkomstig aangepast.

(8) Een andere exporteur voerde soda uit naar onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap en naar één gelieerde importeur in de Gemeenschap. In haar voorlopige vaststelling liet de Commissie de verkopen aan de gelieerde importeur buiten beschouwing, aangezien de betrokken ingevoerde soda in het kader van een regeling voor verlaging van rechten bij actieve veredeling verder werd verwerkt in een produkt dat vervolgens weer uit de Gemeenschap werd uitgevoerd.

(9) De betrokken exporteur voerde aan dat deze verkooptransacties voor de uitvoer van soda bij de dumpingberekeningen in aanmerking zouden moeten worden genomen, omdat zijn uitvoerprijs vergelijkbaar zou zijn met de prijzen die een producent uit de Gemeenschap aan dezelfde gelieerde importeur berekende.

(10) Aangezien de importeur een volledige dochteronderneming is van de exporteur werd de uitvoerprijs die tussen de twee partijen gold onbetrouwbaar geacht.

Bovendien werd de ingevoerde soda verder verwerkt in een produkt dat weer uit de Gemeenschap werd uitgevoerd, zodat voor het verwerkte produkt geen prijs bestond die aan een onafhankelijke afnemer in de Gemeenschap was berekend; om deze reden kon geen uitvoerprijs worden vastgesteld volgens artikel 2, lid 8, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88. Overigens werd voor de verwerkingsactiviteiten geen kostenopgave gedaan.

(11) De Commissie baseerde haar bevindingen derhalve op uitvoerverkopen aan onafhankelijke afnemers die van voldoende omvang werden geacht om als representatief te kunnen worden beschouwd.

Deze benadering wordt gehandhaafd.

(12) De bovenstaande correcties en methoden in aanmerking genomen wordt de voorlopige vaststelling van de uitvoerprijzen bevestigd.

3. Vergelijking

(13) Een aantal exporteurs verzocht om correcties op de aanpassingen die ten behoeve van de vergelijking waren gemaakt. Deze correcties hadden betrekking op de aanpassingen van de normale waarde en de uitvoerprijs in verband met kredietvoorwaarden, leveringsvoorwaarden en vervoerskosten. Deze verzoeken werden met bewijsmateriaal gestaafd en bij de bepaling van de dumpingmarges in aanmerking genomen.

4. Dumpingmarges

(14) Uit de definitieve evaluatie van de feiten bleek dat er sprake was van dumping met betrekking tot de invoer van het betrokken produkt van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika.

(15) Voor de betrokken ondernemingen werden de volgende gewogen gemiddelde dumpingmarges definitief vastgesteld, uitgedrukt in een percentage van de prijs franco grens Gemeenschap, vóór inklaring:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(16) Geen commentaar werd ingediend op de in overweging 21 van de verordening voorlopig recht uiteengezette methode die de Commissie toepaste voor het vaststellen van de dumpingmarge ten aanzien van ondernemingen die geen medewerking verleenden aan het onderzoek. Derhalve wordt deze methode voor de definitieve vaststelling gehandhaafd; voor deze ondernemingen leidt dit met inachtneming van de definitieve berekening van de dumpingmarges tot een marge van 13,9 %.

E. BEDRIJFSTAK IN DE GEMEENSCHAP

(17) Ten aanzien van de bevindingen als uiteengezet in de overwegingen 22 tot en met 27 van de verordening voorlopig recht werden geen nieuwe argumenten aangevoerd. Deze bevindingen worden derhalve bevestigd.

F. SCHADE

1. Sodaverbruik in de Gemeenschap

(18) Ten aanzien van de bevindingen als uiteengezet in overweging 28 van de verordening voorlopig recht werden geen nieuwe argumenten aangevoerd; deze bevindingen worden derhalve bevestigd.

2. Gedrag van de exporteurs op de markt van de Gemeenschap

(19) Ten aanzien van de hoeveelheid uit de Verenigde Staten van Amerika ingevoerde soda werd door vier exporteurs uit de Verenigde Staten en door de glasproducenten van de Gemeenschap aangevoerd dat de Commissie bij het beoordelen van de schade en de oorzaak daarvan de invoer met een minimale dumpingmarge door één producent uit de Verenigde Staten buiten beschouwing had moeten laten, en dat in dat geval het effect van de invoer uit de Verenigde Staten aanzienlijk lager zou zijn gebleken.

Dit argument is ongegrond, aangezien in artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2423/88 tussen invoertransacties geen onderscheid wordt gemaakt op grond van de dumpingmarge die is vastgesteld. Bovendien bleek er bij een aantal verkooptransacties van die exporteur sprake van aanzienlijke dumping.

Ook indien de invoer in de Gemeenschap door deze exporteur bij de cijfers genoemd in overweging 29 van de verordening voorlopig recht buiten beschouwing zijn gelaten, zou overigens nog steeds blijken dat het marktaandeel van deze exporteurs door de invoer met dumping uit de Verenigde Staten gedurende de onderzoeksperiode (1 januari 1992 tot en met 30 juni 1993) aanzienlijk was toegenomen ten opzichte van voorgaande jaren. Dit zou derhalve niet van invloed zijn geweest op de conclusies ten aanzien van dit punt.

(20) Wat de bevindingen inzake onderbieding betreft, als uiteengezet in overweging 30 van de verordening voorlopig recht, werden de cijfers van de Commissie door de exporteurs uit de Verenigde Staten en de glasproducenten van de Gemeenschap bestreden; hun bewering dat de onderbieding lager zou zijn werd echter niet gestaafd. De onderbiedingsmarges werden opnieuw berekend, waarbij de correcties op de uitvoerprijzen in aanmerking werden genomen; naar aanleiding van een gegrond verzoek werden voor één exporteur tevens de werkelijke kosten voor laden, overladen en lossen in aanmerking genomen, teneinde de importprijzen op een met de prijzen van de producenten van de Gemeenschap vergelijkbaar niveau te brengen. De definitief vastgestelde onderbiedingsmarges, berekend op basis van het gewogen gemiddelde, variëren hiermee van 4 % tot 17 %.

3. Situatie van de bedrijfstak voor soda in de Gemeenschap

(21) Ten aanzien van de bevindingen die in de overwegingen 31 tot en met 37 van de verordening voorlopig recht werden uiteengezet zijn geen nieuwe argumenten ingebracht. Deze bevindingen worden derhalve bevestigd.

4. Omvang van de schade

(22) De glasproducenten voerden opnieuw aan, evenals in overweging 38 van de verordening voorlopig recht is uiteengezet, dat de Commissie de schade op regionale of nationale basis zou dienen te evalueren, omdat de positie van sodaproducenten in bepaalde Lid-Staten of regio's van de Gemeenschap aanzienlijk zou verschillen van die van producenten in andere Lid-Staten of regio's, en sommige producenten in het geheel geen schade hadden geleden.

(23) Zoals reeds gezegd in overweging 39 van de verordening voorlopig recht, wordt niet voldaan aan de voorwaarden die artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 stelt ten aanzien van een beoordeling op regionale basis. Bovendien moet erop worden gewezen dat de klacht met steun van de gehele soda-industrie in de Gemeenschap is ingediend. De schade dient derhalve te worden geëvalueerd voor de Gemeenschap in haar geheel. De bevindingen die in overweging 39 van de verordening voorlopig recht zijn uiteengezet worden derhalve bevestigd.

5. Conclusies

(24) Gezien het bovenstaande, en aangezien geen andere argumenten zijn aangevoerd, worden de conclusies als uiteengezet in overweging 40 van de verordening voorlopig recht, namelijk dat de bedrijfstak in de Gemeenschap aanzienlijke schade heeft geleden in de zin van artikel 4, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, bevestigd.

6. Oorzaak van de schade

(25) De glasproducenten in de Gemeenschap en vier exporteurs uit de Verenigde Staten herhaalden een aantal beweringen die zij eerder hadden gedaan inzake de oorzaak van de schade. Deze partijen voerden aan dat de Commissie bij het vaststellen van haar voorlopige bevindingen niet voldoende rekening zou hebben gehouden met de door hen ingebrachte argumenten. Zoals hierna wordt aangegeven is deze bewering niet juist. De betrokken punten werden door de Commissie in de overwegingen 41 tot en met 55 van de verordening voorlopig recht uitdrukkelijk behandeld.

(26) Algemeen gesproken voerden de glasproducenten in de Gemeenschap aan dat de Commissie de hoofdoorzaak van de ongunstige economische ontwikkelingen waardoor de soda-industrie in de Gemeenschap werd getroffen onjuist toeschreef aan de invoer uit de Verenigde Staten. Zoals de Commissie reeds in de verordening voorlopig recht heeft uiteengezet, heeft zij haar besluit niet gebaseerd op de bevinding dat de invoer uit de Verenigde Staten de enige oorzaak is van de schade voor de soda-industrie in de Gemeenschap, doch op de omstandigheid dat deze invoer, als gevolg van de dumping, een effect heeft gehad op de bedrijfstak in de Gemeenschap dat op zich als aanzienlijk kan worden aangemerkt. Dit zijn de voorwaarden die in Verordening (EEG) nr. 2423/88 voor de instelling van anti-dumpingmaatregelen worden gesteld.

(27) Meer specifiek herhaalden de glasproducenten in de Gemeenschap en vier exporteurs uit de Verenigde Staten hun argument dat de verslechterde situatie van de soda-industrie in de Gemeenschap in de eerste plaats te wijten zou zijn aan de besluiten van de Commissie van december 1990 (uit hoofde van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag) waarbij sancties werden ingesteld op discriminatoire praktijken, wat ertoe leidde dat de concurrentiedruk in de bedrijfstak sterk toenam, zoals blijkt uit de toename van de intracommunautaire handel in soda sinds 1988.

Zoals reeds gesteld in de overwegingen 44, 45 en 46 van de verordening voorlopig recht bestrijdt de Commissie niet dat de besluiten uit hoofde van de artikelen 85 en 86 ertoe hebben geleid dat concurrentie op de sodamarkt in de Gemeenschap thans sterker is, en dat in het bijzonder de intracommunautaire handel tussen 1993 (tweede halfjaar) en 1994 een stijgende trend te zien geeft, terwijl het handelsvolume tussen 1990 en het begin van 1993 vrijwel ongewijzigd bleef. De conclusie dat de dumping door de exporteurs uit de Verenigde Staten een schadelijk effect had wordt door dit argument echter niet weerlegd, te meer daar deze ontwikkeling pas na de onderzoeksperiode plaatsvond.

(28) De glasproducenten in de Gemeenschap wezen er opnieuw op, dat de besluiten uit hoofde van de artikelen 85 en 86 het voor de sodaproducenten onmogelijk maakten het zogenoemde top slice-kortingensysteem toe te passen; zij herhaalden hun standpunt dat dit een beslissende factor was waardoor de exporteurs uit de Verenigde Staten in staat werden gesteld zich op de markt in de Gemeenschap te vestigen. De Commissie behandelde dit argument in overweging 45 van de verordening voorlopig recht. Hoewel het inderdaad juist is dat dit aspect van de besluiten van december 1990 de toegang van buitenlandse concurrenten tot de markt van de Gemeenschap vergemakkelijkt, wat ook de bedoeling was, is ook dit geen argument tegen de vaststelling dat er in dit geval tussen dumping en schade een causaal verband bestaat.

(29) Eén van de exporteurs uit de Verenigde Staten voerde aan dat de produktiecapaciteit voor soda in de Gemeenschap groter is dan de vraag, en dat deze overcapaciteit de werkelijke oorzaak is van de schade die de sodaproducenten in de Gemeenschap hebben geleden.

Dit argument is in tegenspraak met de door de glasindustrie van de Gemeenschap en andere exporteurs uit de Verenigde Staten geuite bezorgdheid dat de sodaproducenten in de Gemeenschap niet aan de vraag zouden kunnen voldoen (zie overweging 37). Bovendien wordt met dit argument de export van de bedrijfstak in de Gemeenschap (750 000 ton in 1992 en 650 000 ton in 1993) over het hoofd gezien. Het is echter juist dat de inkrimping van het verbruik in de Gemeenschap de sodaproducenten tot drastische reorganisaties heeft gedwongen. Deze situatie is een belangrijke oorzaak van de financiële problemen, maar het is evenzeer duidelijk dat oneerlijke concurrentie uit het buitenland in dergelijke omstandigheden de kansen op geslaagde aanpassing aan een veranderende markt aanzienlijk kleiner maakt.

(30) Een aantal exporteurs uit de Verenigde Staten en de glasproducenten voerden aan dat de uitvoer van Amerikaanse soda naar de Gemeenschap terugliep nadat de procedure was geopend en dat dit nog steeds het geval is, terwijl de invoer tegen lage prijzen uit andere landen is gestegen. Hieruit zou blijken dat de verkoop van Amerikaanse soda geen belangrijke oorzaak was van de financiële problemen van de sodaproducenten in de Gemeenschap.

Dit argument verwijst opnieuw naar gebeurtenissen die na de onderzoeksperiode hebben plaatsgevonden; uitsluitend dient dus de vraag te worden beantwoord of door deze ontwikkeling de conclusies van de Commissie in de verordening voorlopig recht worden weerlegd.

De terugloop van de invoer van Amerikaanse soda werd gedeeltelijk gecompenseerd door de invoer van soda uit Oost-Europa. Dit kan ertoe hebben bijgedragen dat de prijzen zich niet herstelden. Dit betekent echter niet dat kan worden ontkend dat de invoer van soda uit de Verenigde Staten gedurende de onderzoeksperiode de prijzen heeft gedrukt.

Bovendien geschiedt het overgrote deel van de sodaverkopen, zowel in de Gemeenschap als op mondiale schaal, op basis van jaarcontracten. Dit houdt in dat vrijwel alle transacties in 1995 plaatsvinden tegen prijzen die in oktober-november 1994 zijn vastgesteld. Zelfs al zou het derhalve juist zijn deze zaak te onderzoeken in het licht van gebeurtenissen die na de onderzoeksperiode hebben plaatsgevonden, dan nog zou kunnen worden beargumenteerd dat de prijsontwikkeling na de onderzoeksperiode gedeeltelijk is toe te schrijven aan de aanwezigheid van Amerikaanse ondernemingen op de markt van de Gemeenschap.

(31) De glasproducenten van de Gemeenschap voerden ook opnieuw aan dat de ontwikkeling van de financiële en commerciële situatie van de sodaproducenten in de Gemeenschap voor een aanzienlijk deel te wijten zou zijn aan de recessie. De Commissie heeft dit argument behandeld in de overwegingen 47 en 48 van de verordening voorlopig recht. De algehele economische recessie heeft zeker negatieve gevolgen gehad voor de positie van de Europese soda-industrie, maar deze problemen zijn nog verergerd door de invoer met dumping, die voor de markt van de Gemeenschap een nog sterker prijsdrukkend effect heeft gehad.

(32) Vier producenten uit de Verenigde Staten en de glasproducenten uit de Gemeenschap voerden aan dat fabrieken waar jaarlijks minder dan 500 000 à 1 miljoen ton soda wordt vervaardigd niet voldoende efficiënt zijn om tegen lage kosten te kunnen produceren.

In de soda-industrie in de Gemeenschap zijn bij voortduring herstructureringsmaatregelen uitgevoerd, waardoor de algehele produktiviteit van de sodafabrieken is verbeterd. De Commissie vond echter niets dat erop zou wijzen dat een produktiecapaciteit in de orde van 1 miljoen ton de minimale waarde zou zijn om efficiënt te kunnen produceren. Bovendien zou het concentreren van de produktie in dergelijke grootschalige eenheden leiden tot de sluiting van een groot aantal fabrieken en tot oligopolistische structuren, met het risico van prijsstijgingen.

(33) De conclusie is dat de bewering van de exporteurs uit de Verenigde Staten en de glasproducenten uit de Gemeenschap, als zou er geen causaal verband bestaan tussen dumping en schade, moet worden afgewezen. De bevindingen dienaangaande die in de overwegingen 41 tot en met 55 van de verordening voorlopig recht zijn uiteengezet worden derhalve bevestigd.

G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

(34) De exporteurs uit de Verenigde Staten en de glasproducenten uit de Gemeenschap voerden opnieuw argumenten aan met betrekking tot de concurrentie in de Gemeenschap, de kosten van soda voor de glasindustrie en het herstel van de soda-industrie in de Gemeenschap. Zij beweerden dat de Commissie, bij het opstellen van haar voorlopige conclusie dat in dit geval in het belang van de Gemeenschap anti-dumpingmaatregelen dienden te worden getroffen, de positie van de exporteurs en van de importeurs/verwerkers in de Gemeenschap volledig buiten beschouwing had gelaten. Deze bewering is niet gegrond. In de overwegingen 56 tot en met 65 van de verordening voorlopig recht zijn alle argumenten met betrekking tot het belang van de Gemeenschap behandeld die in die fase van de procedure door de belanghebbenden waren ingediend.

(35) Volgens de producenten uit de Verenigde Staten en de glasproducenten uit de Gemeenschap zouden maatregelen tegen de invoer van soda uit de Verenigde Staten leiden tot beperking van de concurrentie op de markt van de Gemeenschap.

Dit argument werd door de Commissie behandeld in de overwegingen 57 en 58 van de verordening voorlopig recht. Er zijn geen aanwijzingen dat het instellen van maatregelen de mededinging op de communautaire markt voor soda zou inperken. Ten eerste is de concurrentie tussen communautaire producenten op de markt van de Gemeenschap toegenomen. Voorts moet ten aanzien van de invoer uit de Verenigde Staten worden opgemerkt dat de rechten van 0 % tot 9 % bedragen, terwijl de dollar sinds de onderzoeksperiode aanzienlijk sterker in waarde is gedaald. Tenslotte kunnen de glasproducenten eveneens inkopen in bij voorbeeld Oost-Europa.

(36) Meer specifiek betreffende het effect van de anti-dumpingrechten op de produktiekosten van glas voerden de glasproducenten aan dat soda tot 20 % van de produktiekosten kan uitmaken, en niet slechts 8 % zoals de Commissie constateert in de verordening voorlopig recht.

Deze bewering berust op een misverstand. Volgens de voorlopige schatting van de Commissie maakt soda 8 % uit van de verkoopprijs van onverwerkt vlakglas; volgens de glasproducenten maken de kosten van de soda 20 % uit van de produktiekosten van onverwerkt vlakglas, wat overeenkomt met ca. 13 % van de prijs van onverwerkt vlakglas. Gegeven dat het gemiddelde effect van de herziene rechten ca. 4,5 % beloopt, is het effect op de glasprijs, wanneer wordt uitgegaan van de cijfers van de glasproducenten ca. 0,6 % (4,5 % × 13 %), terwijl dit op basis van de cijfers van de Commissie 0,4 % is (4,5 % × 8 %).

Bij deze berekening wordt uitgegaan van één enkel produkt, namelijk onverwerkt vlakglas. Wanneer men alle glasprodukten (verwerkt en onverwerkt) bekijkt, wordt het effect op de glasprijs aanzienlijk lager (0,3 % volgens de benadering van de glasproducenten en 0,2 % volgens die van de Commissie). Bovendien is het argument van het effect van de anti-dumpingrechten op de glasprijs op dit moment veeleer theoretisch, aangezien de sodaprijzen om de in overweging 30 uiteengezette redenen tot dusver niet zijn gestegen.

(37) Bovendien zou de instelling van voorlopige rechten volgens de exporteurs en glasproducenten geleid hebben tot schaarste in de Gemeenschap, met een negatief effect voor de positie van de Europese glasproducenten.

De Commissie bevestigt dat de vraag naar soda in de Gemeenschap in 1995 is gestegen. Dit heeft geleid tot een aantal problemen met de bevoorrading. Er lijkt echter geen structureel tekort te bestaan: de produktiecapaciteit van de producenten in de Gemeenschap bedraagt op dit moment 6,9 miljoen ton per jaar, terwijl het verbruik in de Gemeenschap voor 1995 op 5,8 miljoen ton wordt geraamd (1).

De bevoorradingsproblemen worden veroorzaakt door de praktijk om contracten op jaarbasis af te sluiten, teneinde de produktie zo nauw mogelijk te kunnen afstemmen op de verwachte vraag. Deze handelwijze is een gevolg van de bijzonder hoge vaste kosten waarmeer de soda-industrie te maken heeft. De glasindustrie in de Gemeenschap blijkt in de eerste maanden van 1995, als gevolg van een stijging van de vraag in met name de auto-industrie en de bouw, aanvullende orders te hebben geplaatst naast de reeds bestaande jaarcontracten. Volgens de sodaproducenten van de Gemeenschap kunnen zij aan de toenemende vraag in de komende maanden voldoen, zodra zij hun produktie hebben kunnen aanpassen; het probleem zou derhalve van voorbijgaande aard zijn. Gegeven de algehele produktiecapaciteit lijkt dit inderdaad plausibel.

Daarentegen kan redelijkerwijs niet worden aangenomen dat deze voorbijgaande bevoorradingsproblemen het gevolg zijn van de anti-dumpingmaatregelen. Het gemiddelde effect van de voorlopige rechten bedraagt ca. 4,5 %, terwijl de waardevermindering van de dollar ten opzichte van de valuta's van de Gemeenschap 20 % bedraagt, wat de sodaproducenten uit de Verenigde Staten een aanzienlijk concurrentievoordeel geeft. Het is realistischer om de oorzaak van de terugval van de Amerikaanse invoer in de Gemeenschap te zoeken in de grote huidige vraag op de Amerikaanse en Aziatische markten, waar de prijzen op dit moment aanzienlijk hoger liggen dan in de Gemeenschap.

(38) Vier Amerikaanse exporteurs voerden aan dat de dimensie van de markt totaal is veranderd, nu de Gemeenschap is uitgebreid van twaalf tot vijftien Lid-Staten.

Dit argument kon niet worden gestaafd. De Commissie is echter bereid, in overeenstemming met haar Bericht betreffende de toepassing van de in de Gemeenschap geldende anti-dumpingmaatregelen ten aanzien van Oostenrijk, Finland en Zweden na de toetreding van deze landen (95/C 40/07) van 17 februari 1995 (2), om na de instelling van definitieve maatregelen onmiddellijk over te gaan tot herziening van de maatregelen, overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 3283/94, indien bewijsmateriaal wordt overgelegd waaruit zou blijken dat de maatregelen significant zouden verschillen indien zij zouden zijn gebaseerd op gegevens waarbij de nieuwe Lid-Staten zijn opgenomen.

(39) Deze exporteurs uit de Verenigde Staten en de glasproducenten uit de Gemeenschap voerden aan dat een grote sodaproducent uit de Gemeenschap onlangs zijn jaarverslag over 1994 had gepubliceerd, waarin een verbetering van de resultaten wordt gemeld als gevolg van het herstel van de vraag en de herstructureringsmaatregelen.

Deze resultaten hebben betrekking op slechts één van de zes sodaproducenten in de Gemeenschap. Deze cijfers, die wat de verhouding investeringen/omzet betreft bescheiden te noemen zijn, hebben daarnaast ook betrekking op andere produkten. Bovendien is de omzet van deze producent gedaald, wat erop wijst dat het klimaat van hevige concurrentie tot blijvend lage prijzen heeft geleid. Tenslotte is de lichte verbetering (in volume, niet in waarde) gedeeltelijk het gevolg van de daling van de soda-invoer uit de Verenigde Staten waartoe de anti-dumpingprocedure heeft geleid. Dit betekent echter niet dat bescherming tegen invoer met dumping niet in het belang van de Gemeenschap zou zijn.

(40) In dit verband werden verder geen nieuwe argumenten met betrekking tot het belang van de Gemeenschap aangevoerd. Gezien het bovenstaande wordt de conclusie als uiteengezet in overweging 65 van de verordening voorlopig recht, namelijk dat de instelling van anti-dumpingmaatregelen in het belang van de Gemeenschap is, gehandhaafd.

H. RECHT

(41) Diverse producenten uit de Verenigde Staten voerden aan dat de methode van de Commissie om de onderprijzingsmarges te bepalen, als uiteengezet in overweging 68 van de verordening voorlopig recht, niet correct zou zijn. Zij wezen erop dat de Commissie de gewogen gemiddelde produktiekosten van de producenten in de Gemeenschap plus een winstmarge van 6 % vergeleek met de gemiddelde invoerprijs, franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, van het met dumping ingevoerde produkt, in plaats van met de invoerprijs na inklaring. Daarom zou, aldus deze producenten, de onderprijzingsmarge overtrokken zijn; bij correcte berekening zouden de onderprijzingsmarges tot een verwaarloosbaar niveau zijn teruggebracht.

(42) De Commissie heeft haar berekening van de onderprijzingsmarges geverifieerd; zij erkent dat er een fout is gemaakt door in de berekeningen uit te gaan van de invoerprijzen vóór inklaring. Deze fout is derhalve gecorrigeerd. Door deze correctie is de invoerprijs verhoogd met het CCT-recht (10 %), en derhalve is de onderprijzingsmarge dienovereenkomstig lager.

(43) Bij de verificatie en de herberekening van de onderprijzingsmarges ontdekte de Commissie echter een fout in de berekening van de produktiekosten voor de producenten in de Gemeenschap. Bij de voorlopige berekening werd de onderprijzingsmarge vastgesteld voor één groep producenten uit de Gemeenschap, waarbij echter uitsluitend werd uitgegaan van de produktiekosten voor de verschillende fabrieken, zonder dat echter rekening werd gehouden met punten als verkoop, algemene en administratieve kosten, financieringskosten en afschrijving. Het opnemen van deze kosten in de berekening leidde ertoe dat de totale produktiekosten voor de gehele betrokken bedrijfstak in de Gemeenschap ca. 14 % hoger uitvielen. Rekening houdend met deze correcties, naast de correcties op de uitvoerprijs (zie overweging 13) en de aanpassingen op de uitvoerprijzen (zie overweging 20) om deze prijzen vergelijkbaar te maken voor het berekenen van de onderprijzingsmarge en de onderbiedingsmarge, viel de onderprijzingsmarge voor drie Amerikaanse bedrijven lager uit, voor vier andere echter hoger. Er moet echter worden opgemerkt, dat het uiteindelijke recht voor alle Amerikaanse exporteurs lager is, ook voor die met een verhoogde onderprijzingsmarge, omdat lagere dumpingmarges werden vastgesteld (voor zes ondernemingen) of een lagere onderprijzingsmarge (voor één onderneming).

(44) De belanghebbenden werden van de herziene berekeningen in kennis gesteld. Door een aantal exporteurs uit de Verenigde Staten werd aangevoerd dat deze niet konden verifiëren of de produktiekosten bij de voorlopige vaststelling inderdaad onjuist waren vastgesteld. Dit is echter niet correct. De Commissie kon, aangezien het om vertrouwelijke gegevens gaat, inderdaad niet aan de exporteurs of hun vertegenwoordigers mededelen hoeveel de produktiekosten van de producenten in de Gemeenschap per afzonderlijke onderneming bedroegen. De Commissie heeft echter informatie verstrekt waarmee de gemiddelde kostenelementen die aan de berekeningen waren toegevoegd konden worden gekwantificeerd. Bovendien werden de exporteurs uit de Verenigde Staten door de Commissie reeds in de voorlopige fase op de hoogte gesteld welke onderbiedingsmarges voor inklaring waren berekend. Deze marges werden door de exporteurs niet wezenlijk bestreden. Evenmin werd het feit bestreden dat de producenten uit de Gemeenschap gemiddeld niet de vastgestelde minimale winstmarge (6 %) behaalden en in de meeste gevallen verlies maakten. Derhalve moet in de Gemeenschap als geheel de onderprijzing hoger zijn dan de onderbieding. Op deze basis konden de betrokken exporteurs dus vaststellen dat het voor de berekening van de onderprijzingsmarge gehanteerde produktiekostencijfer te laag was.

(45) Er werden geen andere commentaren ingediend op de methode die de Commissie hanteerde om het toe te passen recht vast te stellen, zoals die werd uiteengezet in de overwegingen 67 tot en met 70 van de verordening voorlopig recht. De overige bevindingen blijven derhalve gehandhaafd. De definitief vastgestelde marge waarbij de schade wordt opgeheven is hoger dan de definitief vastgestelde dumpingmarges, behalve voor één exporteur (Rhône-Poulenc of Wyoming) waarvoor die lager is dan de dumpingmarge. Overeenkomstig artikel 13, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 dient het anti-dumpingrecht te worden vastgesteld op basis van de dumpingmarge, behalve voor Rhône-Poulenc of Wyoming, waar moet worden uitgegaan van de marge waarbij de schade wordt opgeheven.

(46) De volgende definitieve rechten worden derhalve vastgesteld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Gezien de minimale dumpingmarge die voor Tg Soda Ash Inc. definitief werd vastgesteld, dient voor soda die door deze onderneming wordt vervaardigd en uitgevoerd geen recht te worden toegepast.

I. INNING VOORLOPIGE RECHTEN

(47) Gezien de aard en de omvang van de schade die door de invoer met dumping aan de bedrijfstak in de Gemeenschap werd toegebracht, en aangezien de voorlopige bevindingen van de Commissie grotendeels werden bevestigd, wordt het noodzakelijk geacht de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht definitief te innen ten belope van het definitief ingestelde recht.

J. HERZIENING

(48) De Commissie is voornemens de maatregelen één jaar nadat zij zijn ingesteld opnieuw te bekijken, met name om de situatie op de sodamarkt van de Gemeenschap en de positie van de gebruikers van soda in de Gemeenschap te beoordelen.

(49) Deze benadering wordt bevestigd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Een definitief anti-dumpingrecht wordt ingesteld op de invoer van natriumcarbonaat, ingedeeld onder GN-code 2836 20 00, van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika.

2. Het definitieve anti-dumpingrecht bedraagt 13,9 % van de nettoprijs franco grens Gemeenschap, vóór inklaring (aanvullende Taric-code 8826), behalve voor de volgende ondernemingen, waarvoor het volgende recht geldt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Het recht is niet van toepassing op produkten die worden vervaardigd en uitgevoerd door Tg Soda Ash Inc., Raleigh, NC (aanvullende Taric-code 8825).

3. Tenzij anders aangegeven zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing op het genoemde recht.

Artikel 2

1. De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht dat bij Verordening (EG) nr. 823/95 werd ingesteld, worden definitief geïnd ten belope van het definitief ingestelde recht.

2. Bedragen waarvoor zekerheid is gesteld die het definitieve recht overschrijden worden vrijgegeven.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag na haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 10 oktober 1995.

Voor de Raad De Voorzitter J. SOLANA

(1) Dit cijfer heeft betrekking op de Gemeenschap in haar vroegere samenstelling van twaalf Lid-Staten.

(2) PB nr. C 40 van 17. 2. 1995, blz. 5.