*****

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

van 22 december 1986

betreffende de invoering van depositogarantiestelsels in de Gemeenschap

(87/63/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 155,

Overwegende dat de Commissie op 6 januari 1986 bij de Raad een voorstel heeft ingediend voor een richtlijn van de Raad tot cooerdinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen (1);

Overwegende dat artikel 16, lid 2, van deze richtlijn een overgangsbepaling bevat, welke inhoudt dat totdat in alle Lid-Staten een depositogarantiestelsel in werking is getreden, de depositogarantiestelsels waarbij de kredietinstellingen zijn aangesloten, dekking mogelijk moeten maken van de deposito's van bijkantoren welke zijn opgericht in landen van ontvangst waar geen depositogarantiestelsel bestaat;

Overwegende dat thans in zes Lid-Staten nog geen depositogarantiestelsel bestaat; dat dit bij toepassing van artikel 16, lid 2, een belemmering kan vormen voor de oprichting van bijkantoren op hun grondgebied, daar uit deze situatie zowel voor een kredietinstelling als voor het garantiestelsel waaraan deze instelling deelneemt, een extra last voortvloeit indien in geval van liquidatie de activa onvoldoende blijken;

Overwegende dat in een aantal Lid-Staten regelingen tot bescherming van deposito's gelden, die op vrijwillige grondslag zijn ingevoerd en onder de verantwoordelijkheid vallen van bedrijfsorganisaties en die evenzeer dienstig en doeltreffend zijn gebleken als de verplichte stelsels die op wettelijke grondslag werden ingevoerd en geregeld; dat derhalve in de Lid-Staten die nog geen garantiestelsel hebben zowel particuliere initiatieven als overheidsinitiatieven mogelijk moeten blijven;

Overwegende dat een aanbeveling, welke de Lid-Staten waaraan zij gericht is niet bindt ten aanzien van het te bereiken resultaat maar medewerking op vrijwillige grondslag beoogt, een doeltreffend instrument is om deze Lid-Staten in staat te stellen initiatieven van de betrokkenen te stimuleren;

Overwegende dat de noodzaak voor bijkantoren van instellingen met hoofdkantoor buiten het nationale grondgebied om aan het depositogarantiestelsel van het land van ontvangst deel te nemen, welke noodzaak voortvloeit uit de toepassing van artikel 16 van de genoemde richtlijn in samenhang met de bepalingen in deze aanbeveling, op Europees niveau de ongelijkheden in bescherming die reeds op nationaal niveau tussen de verschillende stelsels kunnen worden vastgesteld, in stand houdt;

Overwegende dat deze situatie voor de goede werking van de Europese interne markt schadelijk kan blijken; dat praktische ervaring met de werking van de depositogarantiestelsels in de Gemeenschap moet worden verkregen alvorens in het kader van een voorstel voor een richtlijn dwingende regels van materieel recht worden opgesteld,

BEVEELT AAN:

1. dat de Lid-Staten die reeds over één of meer depositogarantiestelsels (2) beschikken, nagaan of in geval van liquidatie van een kredietinstelling waarbij de activa onvoldoende blijken, deze stelsels:

a) de inleggers die niet over de middelen beschikken om het financiële beleid van de instellingen waaraan zij hun gelden toevertrouwen, deugdelijk te beoordelen, een redelijke schadeloosstelling waarborgen;

b) de inleggers bij alle erkende kredietinstellingen, met inbegrip van de inleggers bij bijkantoren van instellingen waarvan het hoofdkantoor zich in een andere Lid-Staat bevindt, dekking verlenen;

c) voldoende nauwkeurig onderscheid maken tussen de aan de liquidatie voorafgaande maatregelen en de schadeloosstellingen na liquidatie;

d) duidelijk de criteria voor schadeloosstelling en de ter verkrijging van schadeloosstelling te vervullen formaliteiten aangeven.

2. dat de Lid-Staten die reeds over ontwerpen betreffende de invoering van depositogarantiestelsels beschik- ken (3):

a) nagaan of deze ontwerpen aan de in punt 1, onder a) tot en met d) genoemde voorwaarden voldoen;

b) alle dienstige maatregelen treffen om deze depositogarantiestelsels uiterlijk op 31 december 1988 te doen aannemen;

3. dat de Lid-Staten die niet over een voor al hun instellingen geldend depositogarantiestelsel beschikken en die nog geen desbetreffende ontwerpen hebben opgesteld (4):

a) in samenwerking met de autoriteiten die met het toezicht op de kredietinstellingen zijn belast en met de beroepsorganisaties van de betrokken categorieën instellingen een ontwerp opstellen voor één of meer depositogarantiestelsels die aan de in punt 1, onder a) tot en met d) genoemde voorwaarden voldoen;

b) alle dienstige maatregelen treffen om deze stelsels in werking te doen treden uiterlijk op 1 januari 1990.

4. dat de Lid-Staten de Commissie in kennis stellen van elke in hun depositogarantiestelsels aangebrachte wijziging in het kader van het in de punten 1, 2 en 3 vastgestelde voorschrift of ontwerp-voorschrift.

5. Deze aanbeveling is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Brussel, 22 december 1986.

Voor de Commissie

COCKFIELD

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. C 356 van 31. 12. 1985, blz. 55.

(2) België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Nederland en het Verenigd Koninkrijk.

(3) Italië, Ierland en Portugal.

(4) Denemarken, Griekenland en Luxemburg.