VERORDENING (EG) Nr. 618/1999 VAN DE COMMISSIE van 23 maart 1999 tot instelling van een voorlopig compenserend recht op de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit India en de Republiek Korea

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (1), inzonderheid op artikel 12,

Na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) In juni 1998 heeft de Commissie door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) (hierna "bericht van inleiding" genoemd) de inleiding aangekondigd van een antisubsidieprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van roestvrij staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit India en de Republiek Korea (hierna "Korea" genoemd) en heeft zij een onderzoek geopend.

(2) De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht van Eurofer (Europese Vereniging van ijzer- en staalproducerende industrieën) namens de producenten in de Gemeenschap die het grootste gedeelte van de communautaire productie van RSD vertegenwoordigen. De klacht bevatte het bewijs van subsidiëring en daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade en werd toereikend geacht voor het inleiden van een procedure.

Voorafgaand aan de inleiding van de procedure heeft de Commissie overeenkomstig artikel 10, lid 9, van Verordening (EG) nr. 2026/97 (hierna "basisverordening" genoemd) India en Korea ervan in kennis gesteld dat zij een naar behoren met bewijsmateriaal gestaafde klacht had ontvangen dat de invoer van RSD uit India en Korea aanmerkelijke schade toebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap. Beide landen werden uitgenodigd voor overleg met het doel de situatie inhoudelijk te verduidelijken en een voor beide partijen aanvaardbare regeling te treffen. Korea heeft de uitnodiging tot overleg met de bevoegde diensten van de Commissie aanvaard en dit overleg heeft op 12 juni 1998 te Brussel plaatsgevonden. De diensten van de Commissie hebben bij deze gelegenheid kennis genomen van de commentaar van Korea op de klacht inzake de invoer van met subsidie vervaardigde producten en daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap.

(3) De Commissie heeft de producenten in de Gemeenschap, de exporterende producenten en de importeurs waarvan bekend is dat zij bij deze zaak betrokken zijn, evenals de vertegenwoordigers van de exporterende landen en de indiener van de klacht er van in kennis gesteld dat de procedure werd ingeleid. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk naar voren te brengen en te verzoeken om te worden gehoord.

India en Korea, een aantal exporterende producenten in deze landen evenals enige producenten, importeurs en leveranciers in de Gemeenschap hebben hun standpunt schriftelijk bekendgemaakt. Alle belanghebbenden die binnen de in het bericht van inleiding gestelde termijn een daartoe strekkend verzoek hadden ingediend, werden gehoord.

(4) De Commissie heeft vragenlijsten gezonden aan alle haar bekende belanghebbenden en heeft antwoord ontvangen van de Indiase en Koreaanse overheid en van een aantal ondernemingen in de Gemeenschap, India en Korea.

(5) De Commissie heeft alle informatie verzameld en geverifieerd die zij voor een voorlopige vaststelling van subsidiëring en schade noodzakelijk achtte en heeft een onderzoek ingesteld ten kantore van de volgende ondernemingen:

a) Producenten in de Gemeenschap

- AB Sandvik Steel, Sandviken, Zweden

- Bekaert N.V., Zwevegem, België

- Bridon Wire Special Steel Division, Sheffield, Verenigd Koninrijk

- Fagersta Stainless AB, Fagersta, Zweden

- Gusab Stainless, Mjolby, Zweden

- Sprint-Metal, Parijs, Frankrijk

- Sprint Metal Edestahlzieherein GmbH, Hemer, Duitsland

- Rigby-Maryland Stainless Ltd., Sheffield, Verenigd Koninkrijk

- Rodacciai S.p.a and Rodasider S.r.l, Bosisio Parrini, Italië

- Societa Italiana Kanthal S.p.a, Cinisello Balsamo, Italië

b) Indiase overheid

- Ministerie van Handel, New Delhi

- Departement van de Douane, New Delhi

- Ministerie van Financiën, New Delhi

c) Exporterende producenten in India

- Bhansali Bright Bars Pvt. Ltd., Mumbai

- Devidayal Industries Ltd., Mumbai

- Indore Wire Company Ltd., Indore

- Isibars Limited, Mumbai

- Isinox Steels Ltd., Mumbai

- Kei Industries Limited, New Dehli

- Macro Bars and Wires Pvt. Ltd., Mumbai

- Mukand Ltd., Mumbai

- Raajratna Metal Industries Ltd., Ahmedabad

- Triveni Shinton International Ltd., Indore

- Venus Wire Ltd., Mumbai

d) Koreaanse overheid

- Ministerie van Buitenlandse Zaken en Handel

- Ministerie van Financiën en Economische Zaken

- Korea Asset Management Corporation

- Dienst voor het Midden- en Kleinbedrijf

- Dienst bevordering Midden- en Kleinbedrijf

- Dienst voor de nationale begroting

- Ministerie van Maritieme Zaken en Visserij

- Bank of Korea

- The Export-Import Bank of Korea

- The Korea Development Bank

- Industrial Bank of Korea

- Korea Technology Finance Corporation

- The Commercial Bank of Korea, Ltd.

- Pusan Bank

- Korea Electric Power Corporation

e) Exporterende producenten in Korea

- Korea Welding Electrode Co. Ltd., Seoul

- Shine Metal Co. Ltd., Pusan

- Dae Sung Rope Mfg. Co. Ltd., Pusan

- Korea Sangsa Co. Ltd., Seoul/Pusan

- Mjung Jin Co. Ltd., Pusan (verbonden met Korea Sangsa Co. Ltd.)

- Kowel Special Steel Wire Co., Pusan

- SeAH Metal Products Co. Ltd., Chang Won

f) Met de exporterende Indiase producenten verbonden importeurs in de Gemeenschap

- Isibars GmbH, Düsseldorf, Duitsland

- Mukand International Ltd., Londen, Verenigd Koninkrijk

g) Niet met de exporterende producenten verbonden importeurs in de Gemeenschap

- Trio Handels GmbH, Eppstein, Duitsland

- Bodo Trading GmbH, Dreieich, Duitsland

(6) Het onderzoek naar subsidiëring bestreek de periode van 1 april 1997 tot en met 31 maart 1998 (hierna "onderzoektijdvak" genoemd). Het onderzoek naar schade bestreek de periode van 1994 tot het einde van het onderzoektijdvak. In de laatste periode vond ook het onderzoek naar onderbieding plaats.

(7) Op 25 juni 1998 heeft de Commissie een antidumpingonderzoek ten aanzien van hetzelfde product uit India en Korea geopend (3). Dit onderzoek is nog aan de gang. Bij Verordening (EG) nr. 617/1999 van de Commissie (4) werd een voorlopig antidumpingrecht ingesteld ten aanzien van de invoer uit India.

B. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

1. Betrokken product

(8) Het betrokken product is roestvrij staaldraad (hierna "RSD" genoemd), bevattende 2,5 of meer gewichtspercenten nikkel, ander dan draad bevattende 28 gewichtspercenten of meer doch niet meer dan 31 gewichtspercenten nikkel en 20 gewichtspercenten of meer doch niet meer dan 22 gewichtspercenten chroom, met een diameter van 1 mm of meer (hierna "RSD" genoemd). Dit product wordt momenteel onder GN-code ex 7223 00 19 ingedeeld.

(9) Het product wordt voornamelijk door het fysieke aspect van koud afgewerkt draad en de indeling in een speciale groep van roestvrije staalsoorten afgebakend. RSD wordt verkregen door de diameter van walsdraad te verkleinen. De uiteindelijke dwarsdoorsnede van het RSD is in het algemeen rond, hoewel deze ook vierkant, driehoekig of rechthoekig kan zijn. Walsdraad kan op verschillende manieren tot RSD worden bewerkt. Afhankelijk van de wensen van de afnemer heeft RSD specifieke mechanische eigenschappen (treksterkte, diameter, soort van het roestvrije staal) en uiterlijke kenmerken (glanzend, mat, bekleed), waardoor een groot aantal productsoorten kan worden verkregen (hierna ook referenties of modellen genoemd).

(10) Ondanks deze verschillen moeten alle soorten RSD als een enkel product worden beschouwd. RSD wordt door de gebruikers, die bijvoorbeeld versterkingselementen, filterelementen, anti-vibratie-elementen, veren, kabels, enz. vervaardigen, verder bewerkt. Deze halffabrikaten worden gebruikt in sectoren zoals de automobielindustrie, de elektromechanische sector, de textielindustrie, de bouw enz.

(11) Bij het onderzoek werd voorlopig vastgesteld dat er verschillen zijn in fysieke kenmerken en gebruiksmogelijkheden tussen RSD met een diameter van 1 mm meer enerzijds en RSD met een diameter van minder dan 1 mm (fijn draad) anderzijds. Deze fysieke verschillen komen voornamelijk tot uiting in verschillen in treksterkte, bekleding en vervormbaarheid. Voorts wordt fijn staaldraad voornamelijk gebruikt voor zeer fijne toepassingen, zoals de vervaardiging van medische en chirurgische apparatuur, fijne filters enz..., terwijl grover draad voornamelijk in de bouw, in de automobielindustrie en voor bepaalde mechanische en huishoudelijke toepassingen wordt gebruikt. Om deze redenen blijken het fijne en het grove staaldraad slechts in zeer beperkte mate onderling verwisselbaar te zijn. De kwestie of deze twee producten inderdaad duidelijk van elkaar gescheiden kunnen worden, zal echter nader worden onderzocht.

2. Soortgelijk product

(12) Bij het onderzoek is gebleken dat het in India en Korea vervaardigde en op de binnenlandse markt verkochte of naar de Gemeenschap uitgevoerde RSD en het door de klagende EG-producenten in de Gemeenschap vervaardigde en verkochte product dezelfde fysieke kenmerken en toepassingsmogelijkheden hebben en dus soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 5, van de basisverordening.

C. SUBSIDIES

I. INDIA

1. Inleiding

(13) Op grond van de in de klacht vervatte gegevens en de antwoorden op de vragenlijst van de Commissie, heeft de Commissie de volgende vijf regelingen onderzocht die het verlenen van een exportsubsidie zouden inhouden:

- de Passbook-regeling

- de Duty Entitlement Passbook-regeling

- de Exportbevorderings-Kapitaalgoederenregeling

- de regeling Exportproductiezones/exportgeoriënteerde Bedrijven

- de regeling Inkomstenbelasting.

De eerstgenoemde vier regelingen zijn gebaseerd op de Wet Buitenlandse Handel (Ontwikkeling en Regulering) van 1992 (die sedert 7 augustus 1992 van toepassing is) en die in de plaats is getreden van de Wet Toezicht In- en Uitvoer van 1947. De Wet Buitenlandse Handel geeft India de mogelijkheid berichten uit te geven over het in- en uitvoerbeleid. Deze zijn samengevat in in- en uitvoerbeleidsdocumenten die om de vijf jaar worden uitgegeven en jaarlijks worden bijgewerkt. Twee in- en uitvoerbeleidsdocumenten zijn relevant voor het onderzoektijdvak van onderhavige procedure, namelijk die welke betrekking hebben op de vijfjarenprogramma's voor de jaren 1992-1997 en voor 1997-2002.

De laatstgenoemde regeling, de Regeling Inkomstenbelasting, is gebaseerd op de Wet Inkomstenbelastingen van 1961 die jaarlijks bij de Begrotingswet wordt gewijzigd.

2. De "Passbook"-regeling

(14) Een instrument van het in- en uitvoerbeleid ter bevordering van de export is de "Passbook"-regeling die op 30 mei 1995 in werking is getreden.

a) Voorwaarden

(15) Bepaalde categorieën exporteurs komen voor de "Passbook"-regeling in aanmerking, namelijk die welke in India produceren en vervolgens exporteren (producenten-exporteurs) en de exporteurs, of deze nu producent zijn of uitsluitend handelaar, die in het bezit zijn van een "Export House/Trading House/Star Trading House/SuperStar Trading House"-certificaat. Exporteurs die tot deze laatste, in het In- en Uitvoerbeleidsdocument omschreven categorie exporteurs behoren, moeten met name aantonen dat zij eerder hebben geëxporteerd.

b) Toepassing in de praktijk

(16) Elke exporteur die aan de voorwaarden voldoet kan een "Passbook" aanvragen. Het "Passbook" is een soort boekje waarin credit- en debetbedragen kunnen worden ingeschreven. Het boekje wordt automatisch afgegeven indien het bedrijf een erkende producent-exporteur is of een erkend Export/Trading House.

(17) Wanneer eindproducten worden uitgevoerd, wordt in het boekje van de exporteur een creditbedrag bijgeschreven dat gebruikt kan worden om de douanerechten te betalen op goederen die hij daarna invoert. Bij het berekenen van het creditbedrag worden verschillende elementen in aanmerking genomen overeenkomstig de "standard input/output norms" die de Indiase overheid voor exportproducten hanteert. De "standard input/output norms" geven de hoeveelheden ingevoerde grondstoffen aan die normalerwijze noodzakelijk zijn om een eenheid van het eindproduct te vervaardigen. Deze normen zijn vastgesteld door het "Special Advance Licensing Committee" op grond van een technische analyse van het productieproces en algemene statistische gegevens. De toepassing van de "standard input/output norms" leidt tot de toekenning van een creditbedrag dat overeenstemt met het bedrag van het basisdouanerecht dat verschuldigd is op de grondstoffen die normalerwijze door de Indiase producenten van het betrokken exportproduct worden gebruikt. Een ander element is de "minimum toegevoegde waarde" (MTW). De MTW is de minimum waarde die die Indiase producent aan de waarde van de ingevoerde materialen moet toevoegen (door middel van in het binnenland verkregen materialen en uitbetaalde lonen) om het eindproduct te verkrijgen.

(18) Het toegekende creditbedrag wordt in het "Passbook" bijgeschreven en is beschikbaar om te worden gebruikt voor de betaling van de douanerechten die verschuldigd zijn op goederen, van welke aard dan ook (bijv. grondstoffen, kapitaalgoederen enz.) die later worden ingevoerd, tenzij het goederen betreft die op de "Negatieve Invoerlijst" van het In- en Uitvoerbeleidsdocument zijn vermeld. Op die lijst komen de goederen voor die niet mogen worden ingevoerd of die slechts mogen worden ingevoerd nadat de importeur van de Indiase overheid een bijzondere vergunning heeft gekregen. Het is niet noodzakelijk dat de ingevoerde goederen een verband hebben met de goederen die de exporteur fabriceert; zij mogen ook op de binnenlandse markt worden verkocht.

(19) De in het "Passbook" ingeschreven creditbedragen zijn niet overdraagbaar. Het "Passbook" is vanaf de datum van afgifte twee jaar geldig. Creditbedragen die aan het einde van de periode van twee jaar niet zijn gebruikt, kunnen binnen een periode van twaalf maanden alsnog worden benut. Aan het einde van het derde jaar vervallen de ongebruikte creditbedragen. Binnen dit algemene tijdschema zijn er geen termijnen waarbinnen creditbedragen voor een bepaalde exporttransactie moeten worden geclaimd.

(20) Wanneer alle creditbedragen in het "Passbook" zijn verbruikt, wordt dit gesloten en moet de houder de desbetreffende instantie een vergoeding betalen.

(21) Aangevoerd werd dat tegen de "Passbook"-regeling geen compenserende maatregelen kunnen worden genomen omdat dit een bona fide regeling voor de terugbetaling van rechten is. In artikel 2, lid 1, onder ii), van de basisverordening is bepaald dat de vrijstelling van een uitgevoerd product van rechtenheffingen niet als een subsidie wordt beschouwd, mits deze wordt verleend overeenkomstig het bepaalde in de bijlagen I, II en III van de basisverordening. Volgens punt i) van Bijlage I (lijst van voorbeelden van exportsubsidies) is de kwijtschelding of terugbetaling van invoerheffingen voor een bedrag dat is geheven op de ingevoerde middelen die bij de productie van het exportproduct worden verbruikt een exportsubsidie. Voorts moeten de onderzoekende autoriteiten, volgens Bijlage II van de basisverordening, wanneer zij nagaan of productiemiddelen bij het productieproces worden verbruikt, vaststellen of de overheid van het exportland een regeling of procedure toepast aan de hand waarvan kan worden nagegaan welke "inputs" bij het productieproces van het ingevoerde product worden verbruikt. In dit geval is een dergelijke regeling afwezig. Het voordeel dat de exporteurs van het betrokken product in India verkrijgen in de vorm van creditbedragen op hun "Passbook" wordt automatisch berekend aan de hand van de "standard input/output norms", ongeacht het feit of de "inputs" zijn ingevoerd, daarop rechten zijn betaald of deze daadwerkelijk voor de vervaardiging van het exportproduct werden gebruikt.

Voorts is de exporteur op grond van de "Passbook"-regeling niet verplicht "inputs" in te voeren of de ingevoerde goederen tijdens het productieproces te verbruiken. Volgens deze regeling is het namelijk zo dat een exporteur bij uitvoer van een eindproduct een creditbedrag ontvangt dat gebaseerd is op het bedrag van het douanerecht dat op de normalerwijze ingevoerde, bij het productieproces gebruikte "inputs" zou zijn betaald. Het creditbedrag kan worden gebruikt om de rechten te betalen die bij de latere invoer van een product verschuldigd zijn. De exporteur verkrijgt een voordeel doordat hij bij invoer van een product (of dit nu grondstoffen of kapitaalgoederen zijn) geen douanerechten behoeft te betalen. Volgens deze regeling kan een exporteur dus goederen invoeren zonder douanerechten te betalen, indien hij voorheen goederen heeft uitgevoerd.

c) Conclusie inzake de "Passbook"-regeling

(22) De "Passbook"-regeling is geen toegestane regeling voor de kwijtschelding/terugbetaling van rechten in de zin van de basisverordening daar de in dit boekje ingeschreven creditbedragen niet berekend worden aan de hand van de werkelijk in het productieproces verbruikte ingevoerde "inputs". Voorts is de exporteur niet verplicht de goederen die hij vrij van rechten invoert bij het productieproces te verbruiken.

Zelfs indien de betrokken regeling een regeling voor de kwijtschelding of terugbetaling van douanerechten zou zijn, is er in India geen systeem of procedure aan de hand waarvan kan worden nagegaan welke "inputs" bij de productie van het exportproduct zijn verbruikt in de zin van punt i) van Bijlage I en de bijlagen II en III van de basisverordening. Volgens Bijlage II, deel II, punt 5, en Bijlage III, deel II, punt 3, van die verordening moet de overheid van het exportland dat een dergelijk systeem niet kent, een verder onderzoek naar de werkelijke "inputs" of transacties instellen om na te gaan of teveel is betaald. De Indiase overheid heeft een dergelijk onderzoek niet uitgevoerd. De Commissie heeft daarom niet onderzocht of het terugbetaalde bedrag inderdaad hoger was dan het bedrag van de invoerheffingen op de bij de productie van het exportproduct verbruikte "inputs".

(23) De regeling is een subsidie daar de financiële bijdrage van de Indiase overheid in de vorm van niet geheven invoerrechten een voordeel betekent voor de "Passbook"-houder die, door gebruikmaking van de bij export verdiende creditbedragen, goederen vrij van rechten kan invoeren. Het is een subsidie die in rechte van exportprestaties afhangt en die daarom als een specifieke subsidie in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening wordt beschouwd. Voorts leidt de voorwaarde van de minimum toegevoegde waarde ertoe dat aan het gebruik van binnenlandse goederen de voorkeur wordt gegeven boven het gebruik van ingevoerde goederen. In dit opzicht is de "Passbook"-regeling eveneens een specifieke subsidie in de zin van artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening.

(24) Begin 1997 heeft de Indiase overheid medegedeeld dat de "Passbook"-regeling niet meer van toepassing was en dat voor exporttransacties na 31 maart 1997 geen aanvragen voor creditbedragen meer konden worden ingediend. Een exporteur kan een reeds afgegeven "Passbook" echter nog drie jaar na afgifte gebruiken. Bovendien is er geen termijn waarbinnen aanvragen voor creditbedragen die betrekking hebben op vóór 31 maart 1997 uitgevoerde goederen moeten worden ingediend. Hoewel de regeling in die vorm technisch gesproken beëindigd is, kunnen exporteurs er nog van profiteren door goederen vrij van rechten in te voeren tot alle creditbedragen zijn opgebruikt, doch uiterlijk tot 31 maart 2000. Om deze redenen is de Commissie van oordeel dat de regeling tot compenserende maatregelen aanleiding kan geven.

Voorts zij opgemerkt dat de "Passbook"-regeling is vervangen door de "Duty Entitlement Passbook"-regeling (zie overwegingen 26 tot 35) die in werking is getreden toen de "Passbook"-regeling werd beëindigd. Hoewel de "Duty Entitlement Passbook"-regeling een gewijzigde versie is van de "Passbook"-regeling, was het voor de betrokkenen mogelijk tijdens het onderzoektijdvak beide regelingen te gebruiken.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(25) Het voordeel voor de exporteurs is berekend aan de hand van het bedrag van de douanerechten die normalerwijze verschuldigd zijn op de in de onderzoekperiode ingevoerde goederen, maar die op grond van de "Passbook"-regeling niet werden betaald. Om het volledige voordeel voor de ontvanger te berekenen werd aan dit bedrag de rente tijdens de onderzoekperiode toegevoegd. Dit voordeel, dat tijdens de onderzoekperiode, door de vrijstelling van invoerrechten, regelmatig werd verkregen, staat gelijk aan een aantal schenkingen. Het is de normale praktijk het voordeel voor de ontvanger van eenmalige schenkingen weer te geven door het nominale bedrag van de schenking te verhogen met het bedrag van de commerciële rente per jaar, waarbij ervan wordt uitgegaan dat de schenking op de eerste dag van de onderzoekperiode is ontvangen. In het onderhavige geval is het echter duidelijk dat afzonderlijke schenkingen op elke willekeurige dag tussen de eerste en de laatste dag van de onderzoekperiode konden zijn ontvangen. Daarom werd het passend geacht, in plaats van de jaarrente over het gehele bedrag toe te voegen, ervan uit te gaan dat een gemiddelde schenking in het midden van de onderzoekperiode is ontvangen en dat het rentebedrag daarom slechts over zes maanden moet worden berekend, ofwel dat dit gelijk dient te zijn aan de helft van de commerciële rente per jaar die in de onderzoekperiode in India van toepassing was, namelijk 7 %. Dit bedrag (niet betaalde douanerechten plus rente) werd aan de gehele export in de onderzoekperiode toegerekend.

Zeven bedrijven hebben tijdens de onderzoekperiode van de regeling gebruik gemaakt en subsidies ontvangen van 4,1 % tot 23,3 %.

3. "Duty Entitlement Passbook"-regeling (DEPB)

(26) Een ander instrument van het in- en uitvoerbeleid ter bevordering van de export is de "DE-Passbook"-regeling die op 7 april 1997 in werking is getreden. De "DE-Passbook"-regeling is de opvolger van de "Passbook"-regeling die op 31 maart 1997 werd beëindigd. Deze regeling bestaat in twee soorten:

- de "DE-Passbook-pre-export"-regeling, en de

- "DE-Passbook-post-export"-regeling.

a) "DE-Passbook-pre-export"-regeling

(27) De pre-export-regeling is beschikbaar voor producenten-exporteurs (dat wil zeggen iedere producent in India die exporteert) of handelaars-exporteurs die banden hebben met producenten. Om voor de regeling in aanmerking te komen moet een bedrijf gedurende de periode van drie jaar die aan de aanvraag voor creditbedragen voorafgaat hebben uitgevoerd.

Geen enkele producent/exporteur van het betrokken product heeft evenwel om gebruikmaking van de "DE-Passbook-pre-export"-regeling verzocht. De Commissie behoeft in het kader van dit onderzoek derhalve geen verdere aandacht te besteden aan de toepassing van deze regeling.

b) Voorwaarden van de "DE-Passbook-post-export"-regeling

(28) Deze regeling is nagenoeg gelijk aan de hierboven beschreven "Passbook"-regeling. Zoals hoger uiteengezet is zij in de plaats getreden van deze regeling en is derhalve daadwerkelijk een vervangend systeem. Producenten-exporteurs (dat wil zeggen elke producent in India die exporteert) en handelaars-exporteurs kunnen er gebruik van maken.

c) Toepassing van de "DE-Passbook-post-export" regeling in de praktijk

(29) Elke exporteur die aan de voorwaarden voldoet kan een vergunning aanvragen ter verkrijging van creditbedragen die een percentage zijn van de waarde van uitgevoerde eindproducten. De Indiase autoriteiten hebben deze percentages voor de meeste producten, waaronder de betrokken producten, berekend aan de hand van de "standard input/output norms". De vergunning waarop het toegekende creditbedrag is vermeld wordt automatisch afgegeven.

De creditbedragen van "DE-Passbook-post-export"-regeling kunnen worden gebruikt wanneer later goederen (bijv. grondstoffen of kapitaalgoederen) worden ingevoerd, mits deze niet op de negatieve invoerlijst voorkomen. De ingevoerde goederen kunnen op de binnenlandse markt worden verkocht (waar ze aan omzetbelasting zijn onderworpen) of op andere wijze worden gebruikt.

"DE-Passbook-credits" zijn vrij overdraagbaar. De "DE-Passbook"-vergunning is vanaf de afgifte twaalf maanden geldig.

(30) Wanneer alle toegekende credits zijn gebruikt, moet het bedrijf een vergoeding betalen aan de desbetreffende instantie.

d) Conclusie inzake de "DE-Passbook-post-export"-regeling

(31) Deze regeling is duidelijk afhankelijk van exportprestaties. Wanneer een bedrijf goederen uitvoert, verkrijgt het een credit dat kan worden gebruikt ter voldoening van de douanerechten op de latere invoer van alle soorten goederen. Zoals de "Passbook"-regeling is deze regeling, om de in overweging 22 vermelde redenen, geen toegestane regeling voor de kwijtschelding/terugbetaling van rechten op "inputs" of vervangende "inputs". Deze regeling is een subsidie, daar de financiële bijdrage van de Indiase overheid in de vorm van gederfde invoerrechten een voordeel voor het bedrijf oplevert dat goederen vrij van douanerechten kan invoeren. Het is een subsidie die in rechte afhankelijk is van exportprestaties en daarom een specifieke subsidie is in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening.

e) Berekening van het subsidiebedrag van de "DE-Passbook-post-export"-regeling

(32) Het voordeel voor de exporteurs werd op twee verschillende wijzen berekend naargelang het gebruik dat de onderneming van de DEPB-vergunningen heeft gemaakt.

(33) In de gevallen waarin de onderneming de vergunningen had gebruikt om goederen vrij van rechten in te voeren, werd het voordeel berekend op basis van het bedrag van de douanerechten die normaliter verschuldigd waren op de invoer tijdens het onderzoektijdvak maar die onder de DEPB niet werden betaald.

(34) In het geval dat een onderneming haar vergunningen had verkocht, werd het voordeel berekend op basis van het bedrag van het in de vergunning verleende krediet, ongeacht de verkoopprijs van de vergunning. Een aantal ondernemingen voerde aan dat het voordeel beperkt zou moeten zijn tot de werkelijke verkoopprijs van de vergunning, die dikwijls lager is dan de nominale waarde van de in de vergunning toegekende kredieten. Dit verzoek kan echter niet worden ingewilligd omdat de verkoop van een vergunning tegen een lagere prijs dan de nominale waarde een louter commerciële beslissing is die het bedrag van het uit de regeling voortvloeiende voordeel niet verandert.

(35) Teneinde het volledige voordeel van deze regeling voor de begunstigde vast te stellen werd dit bedrag gecorrigeerd door voor het onderzoektijdvak 7 % intrest toe te voegen. De interestvoet werd berekend overeenkomstig het bepaalde in overweging 25. Het bedrag van de subsidie werd aan de totale uitvoer tijdens het onderzoektijdvak toegerekend.

Acht ondernemingen kwamen tijdens het onderzoektijdvak voor deze regeling in aanmerking. Zij ontvingen subsidies van 5,7 % tot 18,4 %.

4. Kapitaalgoederenregeling exportbevordering (KGEB-regeling)

(36) Een ander instrument van het In- en Uitvoerbeleid ter bevordering van de export is de KGEB-regeling die op 1 april 1990 in werking trad en die op 5 juni 1995 werd gewijzigd.

a) Voorwaarden

(37) De KGEB-regeling is beschikbaar voor producenten-exporteurs (dat wil zeggen iedere producent in India die exporteert) of handelaars-exporteurs. Sinds 1 april 1997 kunnen producenten die banden hebben met handelaars-exporteurs ook voor de regeling in aanmerking komen.

b) Toepassing in de praktijk

(38) Om voor de regeling in aanmerking te komen moet een bedrijf de desbetreffende instantie gegevens verstrekken over het soort en de waarde van de in te voeren kapitaalgoederen. Afhankelijk van de verbintenissen inzake de export die het bedrijf aangaat, zal dit de kapitaalgoederen tegen een nulrecht of een verminderd recht mogen invoeren. Een vergunning om de kapitaalgoederen tegen het preferentierecht te mogen invoeren wordt dan automatisch afgegeven.

Aan de verbintenis inzake de export wordt voldaan door goederen te exporteren die met behulp van de ingevoerde kapitaalgoederen zijn geproduceerd.

(39) Om de vergunning te verkrijgen moet een aanvraagvergoeding worden betaald.

c) Conclusie inzake de KGEB-regeling

(40) De KGEB-regeling is een subsidie die tot compenserende maatregelen aanleiding geeft daar het feit dat de exporteur een nulrecht of een verminderd recht betaalt een financiële bijdrage van de Indiase overheid vormt, omdat inkomsten waarop deze overheid recht heeft worden gederfd en de ontvanger een voordeel verkrijgt doordat hij lagere rechten verschuldigd is of geheel van invoerrechten is vrijgesteld.

(41) De subsidie is rechtens afhankelijk van exportprestaties in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening, daar deze niet kan worden verkregen zonder goederen uit te voeren, en wordt daarom geacht specifiek te zijn.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(42) Het voordeel voor de exporteurs is berekend door het bedrag van de onbetaalde douanerechten op de ingevoerde kapitaalgoederen te spreiden over een periode die met de normale afschrijvingstermijn van die goederen in de betrokken tak van industrie overeenstemt. Deze periode werd vastgesteld door het gewogen gemiddelde te nemen (op grond van de geproduceerde hoeveelheden van het betrokken product) van de afschrijvingstermijnen van de kapitaalgoederen die elke onderneming met gebruikmaking van de KGEB-regeling heeft ingevoerd, welke termijn 15,5 jaar bleek te zijn. Aan het aldus berekende, aan de onderzoekperiode toe te rekenen bedrag werd de rente gedurende de onderzoekperiode toegevoegd om het volledige voordeel van deze regeling voor de ontvanger vast te stellen. Gezien de aard van de subsidie, die gelijk staat aan een eenmalige schenking, werd het passend geacht het commerciële rentetarief te gebruiken dat in de onderzoekperiode in India van toepassing was, namelijk 14 %. Dit bedrag werd vervolgens over de gehele export in de onderzoekperiode verdeeld.

Twee bedrijven hebben in de onderzoekperiode van deze regeling gebruik gemaakt en hebben subsidies van 0,9 % tot 1,2 % ontvangen.

5. Exportproductiezones (EPZ)/Exportgerichte bedrijven (EGB)

(43) Een ander instrument van het In- en Uitvoerbeleid ter bevordering van de export is de EPZ-EGB-regeling die op 22 juni 1994 werd ingevoerd.

De Commissie stelde vast dat geen enkele fabrikant van het betrokken product in een "Exportproductiezone" gevestigd was of als een "Exportgericht bedrijf" kon worden beschouwd. Deze regeling diende in het kader van dit onderzoek derhalve niet nader te worden onderzocht.

6. Regeling Vrijstelling Inkomstenbelasting (VIB-regeling)

(44) De VIB-regeling is gebaseerd op de Wet Inkomstenbelasting van 1961. Deze wet, die elk jaar bij de Begrotingswet wordt gewijzigd, omschrijft de beginselen van de belastingheffing en van de verschillende vrijstellingen/verminderingen die kunnen worden aangevraagd. Bedrijven kunnen onder meer vrijstellingen aanvragen op grond van de Afdelingen 10A, 10B en 80HHC van de Wet.

a) Voorwaarden

(45) Vrijstellingen op grond van Afdeling 10A kunnen worden aangevraagd door in vrijhandelszones gelegen bedrijven. Vrijstellingen op grond van Afdeling 10B kunnen worden aangevraagd door EGB's. Vrijstellingen op grond van Afdeling 80HHC kunnen worden aangevraagd door bedrijven die goederen exporteren.

b) Toepassing in de praktijk

(46) Een bedrijf dat voor bovengenoemde belastingverminderingen/vrijstellingen in aanmerking wil komen, moet hiervoor een aanvraag indienen wanneer het zijn aangiftebiljet aan het einde van het belastingjaar aan de belastingdienst toezendt. Het belastingjaar loopt van 1 april tot en met 31 maart. De aangiftebiljetten moeten uiterlijk op de eerstvolgende 30e november door de belastingdienst zijn ontvangen, die uiterlijk drie jaar na ontvangst de definitieve aanslag toezendt. Een bedrijf kan slechts één van de hierbovengenoemde verminderingen aanvragen.

Op grond van de Afdelingen 10A, 10B en 80HHC kunnen bedrijven een vermindering van het belastbaar inkomen aanvragen voor winsten die bij export zijn gemaakt. Tijdens het onderzoektijdvak werd door de betrokken ondernemingen uitsluitend gebruik gemaakt van de belastingvrijstelling op grond van Afdeling 80 HHC.

c) Conclusies inzake de VIB-regeling

(47) Volgens punt e) van de lijst met voorbeelden van uitvoersubsidies (Bijlage I bij de basisverordening) is de "gehele of gedeeltelijke vrijstelling.... in verband met de uitvoer, van directe belastingen" een uitvoersubsidie. Op grond van de VIB-regeling verleent de Indiase overheid een financiële bijdrage aan het bedrijf door de derving van overheidsinkomsten in de vorm van rechtstreekse belastingen die verschuldigd zouden zijn indien het bedrijf geen vermindering van de inkomstenbelasting zou aanvragen. Deze financiële bijdrage is een voordeel voor de ontvanger doordat zijn schulden uit hoofde van de inkomstenbelasting worden verminderd.

(48) De subsidie is rechtens afhankelijk van exportprestaties in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening, daar vrijstelling wordt verleend voor winsten op de exportverkoop, en wordt daarom geacht specifiek te zijn.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(49) Verzoeken om vrijstelling op grond van de afdelingen 10A, 10B en 80HHC worden ingediend bij het toezenden van het aangiftebiljet aan het einde van het belastingjaar. Daar het belastingjaar in India (1 april tot en met 31 maart) samenvalt met het onderzoektijdvak, werd het voordeel berekend op de daadwerkelijke vrijstelling van inkomstenbelasting in die periode. Het voordeel voor de exporteurs werd derhalve berekend op grond van het verschil tussen het normaal verschuldigde bedrag van de belastingen met en zonder vrijstelling. Hierbij werd rekening gehouden met het feit dat sommige bedrijven de minimum alternatieve belasting moeten betalen, waarvan het bedrag wordt vastgesteld door de uit hoofde van de wet inkomstenbelasting verschuldigde belasting op een andere wijze te berekenen. De vennootschapsbelasting bedroeg in dat belastingjaar 35 %. Om het volledige voordeel voor de ontvanger vast te stellen, werd aan dit bedrag de rente in de onderzoekperiode toegevoegd. Gezien de aard van de subsidie, die gelijkstaat aan een eenmalige schenking, werd het passend geacht het tijdens het onderzoektijdvak in India geldende commerciële rentetarief toe te passen, namelijk 14 %. Het voordeel werd gespreid over de totale uitvoer in het belastingjaar 1997/1998.

(50) In het belastingjaar 1997/98 hebben drie ondernemingen op grond van afdeling 80HHC gebruik gemaakt van de regeling en subsidies van 1,3 % tot 5,9 % ontvangen. Een onderneming, Bhansali Bright Bars, heeft niet binnen de door de Commissie vastgestelde termijn een afschrift van zijn belastingaangifte voorgelegd. Aangezien deze onderneming werd beschouwd als een onderneming die geen medewerking verleende voor de VIB, heeft de Commissie zich overeenkomstig artikel 28 van de basisverordening gebaseerd op de beste gegevens die beschikbaar waren om het bedrag van de subsidie voor de betrokken onderneming vast te stellen. Op deze grondslag, en ten einde het niet verlenen van medewerking niet te belonen, werd de omvang van de subsidie voor Bhansali Bright Bars gelijkgesteld met het hoogste percentage voor de niet-medewerkende ondernemingen, te weten 5,9 %.

7. Bedrag van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies

(51) Gezien het bovenstaande is het totale bedrag van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies voor elk van de onderzochte exporteurs als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

II. KOREA

1. Inleiding

(52) Op basis van de in de klacht verstrekte informatie en de antwoorden op de vragenlijst van de Commissie hebben de diensten van de Commissie de hiernavolgende regelingen onderzocht die volgens de indieners van de klacht subsidies inhouden waartegen compenserende maatregelen kunnen worden ingesteld:

- Leningprogramma's

- Policy loans (door de overheid gesubsidieerde leningen)

- Commerciële leningen onder toezicht van de overheid

- Leningen in buitenlandse valuta onder toezicht van de overheid

- Leningen in het kader van exportfinanciering door de Export-Import Bank van Korea (hierna EXIM genoemd)

- Belastingregelingen

- Regeling voor de teruggave van rechten

- Levering van electriciteit zonder passende vergoeding

- Ad-hoc-subsidies en kapitaalinjecties

- Kwijtschelding van schulden

Deze regelingen worden hierna in bijzonderheden besproken.

2. Leningprogramma's

a) Algemeen

(53) Korea verklaarde in zijn antwoord op de vragenlijst dat de betrokken ondernemingen en de daarmee verbonden ondernemingen in de periode 1980 tot maart 1998 gebruik hadden gemaakt van policy loans op korte en lange termijn, leningen in buitenlandse valuta en leningen ter financiering van de uitvoer. Volgens de Koreaanse overheid ontvingen deze ondernemingen policy loans in het kader van de volgende programma's.

- Basic Structuring Loans for Small and Medium Enterprises

- Technology Development Business Loan

- Fishing Net Production Operation (Facility) Loan

- Environment Pollution Prevention Loan

- Science and Technology Promotion Fund

- National Investment Fund

- National Housing Fund

- SMEs Start-up and Promotion Fund

- Industrial Accident Prevention Fund

- Agricultural and Fishery Products Price Stabilisation Fund

- Informationalization Promotion Fund Loan

- Technology Innovation Special Loan

- Special Facility Loans

- Export Industry Facility Loans

- Industrial Development Fund Loan

(54) Wat de leningen in buitenlandse valuta onder toezicht van de overheid betreft, verklaarde Korea dat Koreaanse ondernemingen voor hun buitenlandse valuta's aangewezen zijn op drie bronnen:

- binnenlandse leningen in buitenlandse valuta van binnenlandse financiële instelling

- directe leningen in buitenlandse valuta van in het buitenland gevestigde financiële instellingen

- directe financiering via buitenlandse kapitaalmarkten

(55) De medewerkende ondernemingen maakten enkel gebruik van binnenlandse leningen in buitenlandse valuta. Volgens Korea zijn de door het Ministerie van Financiën uitgevaardigde richtsnoeren voor de goedkeuring van leningen in buitenlandse valuta enkel van toepassing op directe leningen in buitenlandse valuta en heeft de Koreaanse overheid geen enkele zeggenschap over de leningsbeslissingen van binnenlandse financiële instellingen (zie overwegingen 145, 146 en 147).

(56) Wat de commerciële leningen onder overheidstoezicht betreft, verklaarde Korea dat bij de toepassing van het "Programma voor de zware industrie en de chemische industrie" in de periode 1973-1982 ondernemingen in deze takken van industrie voorrang kregen bij de toekenning van kredieten door financiële instellingen. Bovendien kwamen belangrijke sectoren (waaronder de staalindustrie) in aanmerking voor preferentiële rentevoeten op leningen in de binnenlandse valuta. Korea merkte in het antwoord op de vragenlijst op dat sedert de afschaffing van dit programma in 1982 de overheid geen zeggenschap meer heeft over de leningsbeslissingen van commerciële banken. Zelfs de regulering van de rentevoeten door de Bank van Korea werd in 1991 geliberaliseerd en de wet ter beperking van de rentevoeten waarbij een maximum rentevoet van 25 % was ingesteld, werd op 31 december 1997 ingetrokken.

(57) Wat de door EXIM versterkte leningen ter financiering van de uitvoer betreft, verklaarde Korea dat de medewerkende exporteurs gebruik maakten van drie soorten leningen:

- Exportfinancieringsleningen voor de vervaardiging van exportproducten

- Exportleningen voor de vervaardiging van kapitaalgoederen voor het MKB

- Buitenlandse investeringskredieten

(58) Korea bevestigde dat alle door EXIM verstrekte leningen in overeenstemming waren met de OESO-overeenkomst inzake richtsnoeren voor door de overheid gesteunde exportkredieten en dat de Koreaanse regelingen op het gebied van de exportkredieten in overeenstemming waren met de internationale verbintenissen, aangezien de rentevoeten voor leningen in de binnenlandse munteenheid op de commerciële marktrente gebaseerd waren en voor leningen in buitenlandse valuta de leenrentevoet vermeerderd met een redelijke marge gold.

b) Berekening van het subsidiebedrag in het geval van leningen

(59) De subsidie is het verschil tussen het bedrag van de rente die in het onderzoektijdvak voor de lening werd betaald en de rente die in dezelfde periode normaliter voor een gelijkwaardige commerciële lening zou worden betaald. De vergelijkbare lening dient een lening te zijn voor een vergelijkbaar bedrag met een vergelijkbare terugbetalingstermijn die daadwerkelijk door begunstigde wordt verkregen van een representatieve particuliere bank op de binnenlandse markt. In het kader van dit onderzoek werden leningen ingedeeld in, enerzijds, leningen met een hoofdbedrag van ten hoogste 200 miljoen won, 200 tot 400 miljoen won, 400 tot 600 miljoen won, 600 tot 800 miljoen won en meer dan 800 miljoen won en, anderzijds, leningen op korte termijn (maximum een jaar), middellange termijn (van een tot vier jaar) en lange termijn (meer dan vier jaar). Bij ontstentenis van een vergelijkbare commerciële lening die in de betreffende categorie aan de onderneming werd toegekend, werd ervan uitgegaan dat een passende grondslag zou zijn de gemiddelde intrest die werd betaald op commerciële leningen van een vergelijkbaar bedrag en met een vergelijkbare terugbetalingstermijn aan andere medewerkende exporteurs. Het verschil tussen beide is het voordeel dat de onderneming heeft van de preferentiële lening waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen. Indien tijdens het onderzoektijdvak geen rente werd betaald omdat de lening voor het onderzoektijdvak werd terugbetaald, dient eerst te worden vastgesteld of de lening voor de aankoop van vaste activa werd gebruikt. Indien het antwoord hierop positief is, dient het totale voordeel overeenkomstig artikel 7, lid 3, van de basisverordening te worden toegerekend aan de gemiddelde afschrijvingstermijn in de staalindustrie, die voor de bedrijfstak van roestvrij staaldraad in Korea 7 jaar bedraagt. Het bedrag dat betrekking heeft op het onderzoektijdvak is het voordeel voor de onderneming waartegen compenserende maatregelen kunnen worden ingesteld. Indien de lening enkel voor operationele doeleinden werd gebruikt en voor het onderzoektijdvak werd terugbetaald, heeft de betrokken onderneming in het onderzoektijdvak geen voordelen genoten waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen.

(60) Indien de terugbetalingstermijn, zowel wat de hoofdsom als wat de intrest betreft, langer is dan de terugbetalingstermijnen van vergelijkbare commerciële leningen in het onderzoektijdvak, is er sprake van een subsidie die de onderneming een voordeel toekent in de vorm van een rentevrije lening. De rentevrije lening wordt geacht te zijn toegekend voor een termijn die het verschil vormt tussen de werkelijke terugbetalingstermijn van de betrokken lening en de terugbetalingstermijn van een vergelijkbare commerciële lening voor de normaliter in die periode verschuldigde intresten of hoofdsom. Indien gedurende het onderzoektijdvak geen rente of hoofdsom werden betaald omdat de lening voor het onderzoektijdvak werd terugbetaald, is de analyse van de voorgaande overweging van toepassing.

(61) Wanneer uitstel van betaling werd verleend op een wijze die niet in overeenstemming is met het normale handelsgebruik, wordt een dergelijk uitstel als een rentevrije lening beschouwd en wordt het bedrag van de subsidie op de bovenomschreven wijze berekend.

(62) Wanneer een lening wordt kwijtgescholden op een wijze die niet in overeenstemming is met het normale handelsgebruik, wordt het kwijtgescholden bedrag als een schenking behandeld.

(63) Het volledige voordeel voor de onderneming voor alle op de bovenomschreven wijze berekende bedragen werd vastgesteld door toevoeging van interesten tegen de gemiddelde commerciële rentevoet in Korea tijdens het onderzoektijdvak, namelijk 13,35 %. Het volledige bedrag van de subsidie wordt aan de totale uitvoer toegerekend indien de subsidie afhankelijk is gesteld van een exportprestatie. In alle andere gevallen wordt zij aan de totale omzet toegerekend.

Door medewerkende exporteurs gebruikte programma's

c) Policy Loans

Algemene conclusie ten aanzien van de mate waarin policy loans aan compenserende maatregelen kunnen worden onderworpen

(64) Alle policy loans hebben twee gemeenschappelijke kenmerken. Ten eerste houdt een policy loan een financiële bijdrage van de overheid in als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder a), (i), van de basisverordening, aangezien de toekenning van leningen een rechtstreekse overdracht van financiële middelen van overheidsbanken of uit overheidsfondsen inhoudt. Bovendien worden de regels die bepalen welke ondernemingen voor dergelijke leningen in aanmerking komen evenals de desbetreffende procedures door overheidsinstanties of overheidsbanken vastgesteld. Ten tweede zijn de rentevoeten voor deze leningen in het algemeen lager dan voor vergelijkbare commerciële leningen en is er derhalve sprake van een voordeel voor de ontvanger in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. Tenzij anders vermeld is voor alle hierna omschreven policy loans aan deze voorwaarden voldaan.

(65) Wat het in de overwegingen 60 en 61 bedoelde uitstel van betaling betreft, heeft de Commissie voorlopig bepaald dat alle daaruit voortvloeiende voordelen te verwaarlozen zijn. Tenslotte werd vastgesteld dat geen enkele policy loan aan medewerkende exporteurs werd kwijtgescholden.

(66) Sommige policy loan programma's werden voor het onderzoektijdvak beëindigd, maar de in het kader van deze programma's toegekende leningen waren in het onderzoektijdvak nog niet terugbetaald. Daar de betrokken ondernemingen in het onderzoektijdvak voordelen ontvingen en ook in de toekomst voordelen zullen ontvangen, is de Commissie van mening dat deze programma's in aanmerking komen voor compenserende maatregelen in de zin van artikel 17 van de basisverordening.

i) Basic Structuring Loans voor het MKB (BSL-MKB)

(67) De rechtsgrondslag voor dit leningprogramma is de verordening inzake basisstructuurleningen voor het midden- en kleinbedrijf die op 15 maart 1994 in werking is getreden en de uitvoeringsbepalingen daarvan. Het programma werd in 1996 beëindigd en enkel van de uitstaande leningen worden intresten en de terugbetaling van hoofdsommen gevorderd.

a) Voorwaarden

(68) De BSL-MKB kunnen aan ondernemingen in het MKB worden toegekend voor bepaalde activiteiten zoals de bouw van fabrieken of de aankoop van in het binnenland vervaardigde machines voor de vervaardiging van uitvoergoederen of van materialen of onderdelen ter vervanging van ingevoerde producten.

b) Toepassing in de praktijk

(69) Ondernemingen dienen zich voor deze leningen te wenden tot commerciële banken die een beroep doen op fondsen die door het Ministerie van Financiën en Economische Zaken ter beschikking worden gesteld via de Industrial Bank of Korea (IBK)

c) Conclusie inzake BSL-MKB

(70) De leningen zijn financiële bijdragen van de overheid en verlenen de ontvanger een voordeel toe als uiteengezet in overweging 64.

(71) Het leningprogramma heeft onder meer ten doel financiële middelen ter beschikking te stellen voor de bouw van fabrieken voor de vervaardiging van exportgoederen. Het gebruik van de regeling is derhalve afhankelijk gesteld van een uitvoerprestatie en zodoende specifiek in de zin van artikel 3, lid 4, van de basisverordening. De regeling bevoordeelt ook het gebruik van binnenlandse goederen boven ingevoerde goederen aangezien een van de voorwaarden is dat de lening enkel kan worden gebruikt voor de aankoop van in het binnenland vervaardigde machines en voor de bouw van fabrieken voor de vervaardiging van materialen en onderdelen ter vervanging van ingevoerde producten. Het gaat derhalve om een invoer vervangende subsidie die specifiek is in de zin van artikel 3, lid 4, van de basisverordening en waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(72) De subsidie moet worden berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 59 tot 63. Een onderneming maakte van dit programma gebruik en ontving subsidies van 0,06 %.

ii) Fishing Net Production Loan (FNPL)

(73) Deze regeling is gebaseerd op artikel 11 van de bijzondere wet inzake de ontwikkeling van landbouw- en visserijnederzettingen en de bepalingen en voorschriften ter uitvoering daarvan. Het programma werd in januari 1994 vastgesteld.

a) Voorwaarden

(74) Bedrijven die visnetten vervaardigen komen in aanmerking voor leningen om de productie van deze netten te financieren. Sommige van deze ondernemingen vervaardigen bovendien het betrokken product.

b) Toepassing in de praktijk

(75) Een onderneming die een lening wenst, dient een daartoe strekkend verzoek in bij de voorzitter van de National Federation Fisheries Cooperative (NFFC) op aanbeveling van de voorzitter van de Fishing Net Corporation (FNC), waarna de NFFC de lening toekent.

c) Conclusie inzake FNPL

(76) Deze leningen zijn financiële bijdragen van de overheid en kennen de ontvanger een voordeel toe als uiteengezet in overweging 64. Wat de toerekening van de subsidie aan het betrokken product betreft, zij opgemerkt dat de goedkope leningen de fabrikanten van visnetten, die tevens producenten van het betrokken product zijn, in staat stelt hun algemene financieringskosten te verlagen, waardoor zij het betrokken product goedkoper kunnen vervaardigen.

(77) Aangezien deze leningen bovendien specifiek zijn voor de visnetindustrie, kan het programma overeenkomstig artikel 3, lid 2, van de basisverordening aan compenserende maatregelen worden onderworpen.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(78) De subsidie moet worden berekend overeenkomstig de overwegingen 59 tot 63. Een onderneming die voor dit programma in aanmerking kwam ontving subsidies van 0,14 %.

iii) Start-up and Promotion Fund Loans voor het MKB

(79) De rechtsgrondslag voor deze regeling is het besluit van 22 december 1994 ter bevordering van het MKB en de afzet van de producten van het MKB, dat achteraf werd gewijzigd, en de bepalingen en voorschriften ter uitvoering van dit besluit. De regeling in haar huidige vorm is sedert 1996 van toepassing.

a) Voorwaarden

(80) Er zijn drie categorieën:

- Leningen voor startende MKB's (type A leningen). De medewerkende exporteurs hebben geen type A leningen ontvangen.

- Leningen voor de structurele verbetering van MKB's (type B leningen). Type B leningen zijn bestemd voor MKB's, met uitzondering van ondernemingen in de landbouw-, bosbouw- en visserijsector. De leningen mogen worden gebruikt voor bepaalde projecten zoals automatisering, technische ontwikkeling en standaardisering van het productieproces.

- Leningen voor de ontwikkeling van lokale MKB's (type C leningen). Deze leningen zijn bestemd voor MKB's in de diverse bestuurlijke arrondissementen. Richtlijnen voor het gebruik van dit fonds worden door de plaatselijke overheid vastgesteld. Volgens de Kyung Sang South Province SME Support Fund Establishment and Operation Bylaw kunnen deze ondernemingen fondsen ter beschikking worden gesteld voor bepaalde projecten zoals de vervanging van uitrusting en structurele verbetering. Volgens de Pusan Metropolitan City SME Support Fund Establishment and Operation Bylaw kunnen ondernemingen in het MBK leningen aanvragen voor ondermeer herstructurering en hervorming.

b) Toepassing in de praktijk

(81) Voor het verkrijgen van een lening van het type B dient een onderneming een aanvraag in bij een commerciële bank die de aanvraag voor onderzoek en goedkeuring doorzendt aan de dienst voor industriële ondernemingen in het MKB. Voor leningen van het type C wendt de onderneming zich rechtstreeks tot de lokale overheid die nagaat of zij aan de criteria voldoet. Nadat toestemming is verleend, stelt de commerciële bank de lening ter beschikking.

c) Conclusie inzake SPFL-MKB

(82) Deze leningen houden een financiële bijdrage van de overheid in en verlenen een voordeel aan de ontvanger als uiteengezet in overweging 64.

(83) Wat de leningen van type B betreft werd geen bewijs gevonden dat de regeling specifiek is.

(84) Voor leningen van het type C bevatten de basisrichtlijnen inzake de lokale steun aan het MKB van de dienst voor het midden- en kleinbedrijf, die op alle leningen van het type C betrekking hebben, en de Kyung Sang South Province SME Support Fund Establishment and Operation Bylaw die voor deze regio geldt geen enkele bepaling betreffende export- of importsubstitutie. Bovendien is in deze richtlijnen niet bepaald dat de betrokken leningen enkel aan specifieke sectoren van de economie worden toegekend. Er werd geen bewijs gevonden dat leningen van het type C die worden toegekend op grond van de basisrichtsnoeren voor lokale steun aan het MKB en de Kyung Sang South Province SME Support Fund Establishment and Operation Bylaw specifiek zijn. De Pusan Metropolitan city SME Support Fund Establishment and Operation Bylaw bevat echter wel een exportbepaling aangezien deze wet het gebruik van de leningen beperkt tot ondermeer "de omschakeling van gehuurde fabrieken naar eigen fabrieken". Leningen van het type C die krachtens deze bij wet worden toegekend zijn derhalve specifiek in die zin dat zij afhankelijk zijn gesteld van een exportprestatie. Er wordt dientengevolge van uitgegaan dat leningen van het type B en het type C die krachtens de Kyung Sang South Province SME Support Fund Establishment and Operation Bylaw worden toegekend niet specifiek zijn en derhalve niet in aanmerking komen voor compenserende maatregelen. Leningen van het type C die op basis van de Pusan Metropolitan City SME Support Fund Establishment and Operation Bylaw worden toegekend zijn wel specifiek en komen derhalve in aanmerking voor compenserende maatregelen.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(85) Het bedrag van de subsidie die de betrokken ondernemingen ontvangen in de vorm van leningen van het type C die krachtens de Pusan Metropolitan City SME Support Fund Establishment and Operation Bylaw worden toegekend, wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 59 tot 63. Drie ondernemingen ontvingen voordelen in het kader van deze regeling in de vorm van subsidies van 0,02 % tot 0,14 %.

iv) Special Facility Loans (SFL)

(86) De rechtsgrondslag van dit programma, waarmee in 1989 een aanvang werd gemaakt, zijn de richtlijnen voor bijzondere operationele leningen. In het kader van dit programma verstrekken de IBK en de Korea Development Bank (KDB) leningen aan ondernemingen, hetzij rechtstreeks, hetzij via commerciële banken.

a) Voorwaarden

(87) Enkel ondernemingen uit het midden- en kleinbedrijf komen in aanmerking voor leningen van de IBK. Leningen van de KDB worden ook aan grote ondernemingen verstrekt. Enkel ondernemingen uit de productiesector (met inbegrip van de computersoftware-industrie) komen voor deze leningen in aanmerking. De ter beschikking gestelde bedragen mogen niet voor de aankoop van ingevoerde machines worden gebruikt. De leningen mogen enkel worden gebruikt voor de bouw van fabrieken voor de vervaardiging van exportproducten en/of materialen of goederen ter vervanging van ingevoerde producten ("leningen voor de aankoop van uitrusting voor de exporterende industrie"), investeringen in O& O ("O& O-leningen") en sectoren van de industrie die door het ministerie van Financiën zijn aangewezen in overleg met andere overheidsinstanties ("leningen voor de exploitatie van technologisch geavanceerde bedrijven").

b) Toepassing in de praktijk

(88) Een Special Facility Loan kan worden aangevraagd bij de IBK, de KDB of een commerciële bank. Indien de lening door de KDB wordt toegekend (voor bepaalde MKB's en grote ondernemingen), dient de commerciële bank toestemming van de KDB te verkrijgen. Vervolgens wordt het bedrag van de lening door de bank aan de onderneming overgemaakt.

c) Conclusie inzake de SFL

(89) Deze leningen houden een financiële bijdrage van de overheid in en verlenen een voordeel aan de ontvanger als uiteengezet in overweging 64. Een van de voorwaarden is dat de betrokken bedragen uitsluitend worden gebruikt voor de financiering van fabrieken voor de vervaardiging van exportgoederen. Deze regeling is derhalve een specifieke exportsubsidie. De geleende bedragen mogen bovendien enkel worden gebruikt voor de aankoop van in het binnenland vervaardigde machines en de financiering van productie-inrichtingen voor materialen en goederen die ingevoerde producten vervangen. De toepassing van deze regeling is derhalve afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat binnenlandse in plaats van ingevoerde goederen worden gebruikt en zij dient als specifiek te worden aangemerkt. Aangezien enkel ondernemingen in de productiesector hiervoor in aanmerking komen, is het programma bovendien specifiek voor bepaalde ondernemingen in de zin van artikel 3, lid 2, van de basisverordening en vatbaar voor compenserende maatregelen.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(90) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 59 tot en met 63. Drie ondernemingen ontvingen de voordelen van deze regeling in de vorm van een subsidie van 0,32 %.

v) Export Industry Facility Loans (EIFL)

a) Algemeen

(91) De rechtsgrondslag van dit programma is de Bank of Korea Act en de Regulation for Administration of Facility Loans for Export Industries and Import Substitution of Basis Materials and Parts Industries die op 11 september 1986 in werking is getreden. Sedert 1 januari 1991 werden geen nieuwe leningen verstrekt aan grote ondernemingen en ondernemingen die deel uitmaken van een consortium. Het programma werd met ingang van maart 1994 eveneens afgeschaft voor het MKB. Hoewel het programma in maart 1994 werd beëindigd, is er nog een bedrag van 115 miljoen USD aan uitstaande leningen.

b) Voorwaarden

(92) Tot 1 januari 1991 konden alle tot de productiesector behorende ondernemingen deze leningen aanvragen voor investeringen in apparatuur voor de vervaardiging van exportgoederen of voor de vervaardiging van basismaterialen en onderdelen ter vervanging van ingevoerde goederen. Het in aanmerking komende project diende tevens betrekking te hebben op de bouw of de uitbreiding van een productie-inrichting, de aankoop van in het binnenland vervaardigde machines en het bevorderen van de technologische ontwikkeling. Sedert 1 januari 1991 komen uitsluitend ondernemingen in het MKB die aan deze voorwaarden voldoen voor dit programma in aanmerking.

c) Toepassing in de praktijk

(93) Een onderneming kan een lening in het kader van dit programma aanvragen bij elke commerciële bank, die de lening toekent na te hebben nagegaan of aan de criteria is voldaan. De Bank of Korea (BOK) levert de nodige fondsen voor deze leningen door middel van een herdisconteringsinstrument tussen de BOK en de aan dit programma deelnemende leningsinstanties.

d) Conclusie inzake de EIFL

(94) Deze leningen houden financiële bijdragen van de overheid in en kennen een voordeel toe aan de ontvanger als omschreven in overweging 64. De subsidie wordt afhankelijk gesteld van een exportprestatie en het gebruik van binnenlandse in plaats van ingevoerde goederen. Zij is derhalve specifiek.

e) Berekening van het subsidiebedrag

(95) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 59 tot en met 63. Vier ondernemingen hebben voordelen ontvangen, in het kader van deze regeling in de vorm van een subsidie van 0,56 %.

vi) Industrial Development Fund Loan (IDFL)

(96) De rechtsgrondslag van dit programma is artikel 17 van de Industrial Development Act van 8 januari 1996 en de uitvoeringsbepalingen en -voorschriften daarvan.

a) Voorwaarden

(97) De leningen mogen worden gebruikt voor productiviteitsverbetering, voor ondernemingen met een hoge toegevoegde waarde (via het Ministerie van Handel en Industrie, de Associatie van Schoeiselfabrikanten, de Koreaanse Federatie van de Textielindustrie en de Associatie ter bevordering van de machinebouw), voor de rationalisatie van de distributiesector (via de dienst ter bevordering van de industriële productie) en voor het project in verband met de oprichting van MKB's (via bepaalde daartoe aangewezen commerciële banken en overheidsbanken, in het bijzonder de Industrial Bank of Korea). De in aanmerking komende projecten houden verband met de bouw van nieuwe fabrieken of de uitbreiding van bestaande fabrieken of met investeringen in binnenlandse apparatuur voor de vervaardiging van exportgoederen of materialen en onderdelen overeenkomstig de aanwijzingen van de Koreaanse overheid.

b) Toepassing in de praktijk

(98) Een onderneming kan een lening in het kader van dit programma aanvragen bij een daartoe aangewezen commerciële bank of overheidsbank. Behalve voor leningen in het kader van het project voor de oprichting van ondernemingen in het MKB, is voor de toekenning van een lening door een bank de toestemming van het Ministerie van Handel en Industrie vereist.

c) Conclusie inzake de IDFL

(99) De leningen houden een financiële bijdrage van de overheid in en kennen de ontvanger een voordeel toe als omschreven in overweging 64. In aanmerking komende projecten dienen gericht te zijn op het gebruik van binnenlandse goederen voor de vervaardiging van fabrieken voor de productie van exportgoederen. De subsidie is derhalve afhankelijk gesteld van een exportprestatie en het gebruik van binnenlandse goederen in plaats van ingevoerde goederen. Zij is derhalve specifiek en kan aan compenserende maatregelen onderworpen worden.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(100) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 59 tot 63. Een onderneming heeft voordelen ontvangen in het kader van deze regeling in de vorm van een subsidie van 0,08 %.

vii) Technology Development Business Loan (TDBL)

(101) Deze regeling is gebaseerd op de wet ter bevordering van de technologische ontwikkeling en de bepalingen en voorschriften ter uitvoering daarvan. Het programma werd in 1995 beëindigd maar er is nog steeds een aantal uitstaande leningen.

a) Voorwaarden

(102) De hiernavolgende projecten komen voor de regeling in aanmerking: projecten in verband met de ontwikkeling van industriële basistechnologie, steun aan de technologische ontwikkeling door de Korea Electric Power Corporation (KEPCO), steun aan de technologische ontwikkeling door het Ministerie van Telecommunicatie en ontwikkelingssteun van de KDB.

b) Toepassing in de praktijk

(103) Een onderneming die voornemens is productietechnologie te ontwikkelen voor bepaalde specifieke doeleinden in een door het Ministerie van Landbouw en Industrie aangewezen sector, kan een lening aanvragen die wordt toegekend indien het project aan de criteria voldoet.

c) Conclusie inzake de TDBL

(104) De leningen zijn financiële bijdragen van de overheid en kennen de ontvanger een voordeel toe als uiteengezet in overweging 64. Leningen in het kader van dit programma kunnen worden toegekend aan bedrijfstakken die in bepaalde projecten investeren. Het Ministerie van Handel en Industrie vaardigt richtlijnen uit waarbij voor elke sector gedetailleerde lijsten van prioritaire projecten zijn gevoegd (bijvoorbeeld ontwikkeling van de techniek van het koudtrekken). Dit betekent dat enkel ondernemingen in bepaalde sectoren die in bepaalde projecten investeren voor dit programma in aanmerking komen. Het programma is derhalve specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(105) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 59 tot 63. Een aan een medewerkende exporteur toegekende lening voor technologische ontwikkeling die op basis van de verstrekte informatie niet nauwkeuriger kon worden ingedeeld, werd geacht in het kader van dit programma te zijn toegekend. De betrokken onderneming ontving voordelen in het kader van deze regeling in de vorm van een subsidie van 0,02 %.

viii) Science and Technology Promotion Fund (STPF)

(106) Dit programma is gebaseerd op de wet ter bevordering van wetenschap en technologie en het uitvoeringsdecreet daarvan. Dit fonds werd in 1992 opgericht.

a) Voorwaarden

(107) Leningen in het kader van dit programma kunnen worden toegekend aan alle bedrijfstakken die investeren in de volgende projecten: ontwikkelingsprojecten in verband met geavanceerde technologie, follow-up projecten op het gebied van onderzoek en ontwikkeling, projecten in verband met onderzoek en ontwikkeling ter verbetering van het productieproces en industriële projecten in sectoren die gebruik maken van nieuwe technologie.

b) Toepassing in de praktijk

(108) Leningen worden aangevraagd bij de Korea Technology Banking Corporation (KTBC) die het fonds beheert. De KTBC heeft de bevoegdheid aanvragen voor leningen te aanvaarden of te verwerpen. Het Ministerie van Wetenschap en Technologie stelt de leenrentevoeten vast.

(109) Het ministerie neemt van tijd tot tijd beslissingen over prioritaire investeringsprojecten op het gebied van O& O. Het bedrijfsleven wordt vooraf in kennis gesteld van dergelijke prioritaire projecten die bij voorrang worden gefinancierd. Over de criteria die het ministerie hanteert bij zijn beslissingen over dergelijke prioritaire projecten werd geen informatie verstrekt.

c) Conclusie inzake de STPF

(110) De leningen houden een financiële bijdrage van de overheid in en verlenen een voordeel aan de ontvanger als uiteengezet in overweging 64.

(111) Leningen in het kader van dit programma zijn beschikbaar voor alle takken van industrie die in bepaalde projecten investeren. Zoals gezegd behoudt het Ministerie van Wetenschap en Ontwikkeling zich het recht voor bepaalde prioritaire projecten aan te wijzen. Dit betekent dat enkel ondernemingen die in bepaalde projecten investeren voor dit programma in aanmerking komen. Het programma wordt derhalve als specifiek beschouwd in de zin van artikel 3, lid 2, onder c), van de basisverordening.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(112) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overweging 59 tot 63. Een onderneming ontving bepaalde voordelen in het kader van deze regeling in de vorm van een subsidie van 0,15 %.

Policy loans waartegen geen compenserende maatregelen kunnen worden genomen

ix) Environment Pollution Prevention Loan (EPPL)

(113) Aangezien de in het kader van deze regeling toegekende voordelen onbeduidend worden geacht, werd niet verder nagegaan of tegen dit programma compenserende maatregelen kunnen worden ingesteld.

x) National Housing Fund (NHF)

(114) Er is geen bewijs voorhanden dat deze subsidie specifiek is voor bepaalde ondernemingen in de zin van artikel 3 van de basisverordening. Aangezien de subsidie niet specifiek is, wordt zij geacht niet voor compenserende maatregelen in aanmerking te komen.

xi) Informationalization Promotion Fund Loan (IPFL)

(115) Er is geen bewijs dat deze subsidie specifiek is voor bepaalde ondernemingen in de zin van artikel 3 van de basisverordening omdat zij zonder beperkingen beschikbaar is voor alle ondernemingen. Aangezien de subsidie niet specifiek is wordt zij geacht niet in aanmerking te komen voor compenserende maatregelen.

xii) Technology Innovation Special Loan (TISL)

(116) Er is geen bewijs dat de subsidie specifiek is voor bepaalde ondernemingen in de zin van artikel 3 van de basisverordening aangezien het beperken van deze subsidie tot het MKB op objectieve en neutrale criteria gebaseerd is. Aangezien de subsidie niet specifiek is, wordt zij geacht niet in aanmerking te komen voor compenserende maatregelen.

xiii) Leningprogramma voor exportpromotieleningen voor het MKB in verband met het IMF (MKB-EPL-IMF)

(117) De rentevoet voor deze leningen was in het algemeen niet lager dan de rentevoet voor vergelijkbare commerciële leningen. Aangezien in het kader van deze regeling geen voordelen werden toegekend, werd niet verder onderzocht of zij in aanmerking komt voor compenserende maatregelen.

Policy loans waarvan de medewerkende exporteurs in het onderzoektijdvak geen gebruik hebben gemaakt

xiv) National Investment Fund

xv) Agricultural and Fishery Products Price Stabilisation Fund

xvi) Industrial Accident Prevention Fund

d) Leningen voor exportfinanciering

(118) EXIM is een overheidsbank onder toezicht van het Ministerie van Financiën. EXIM werd in juli 1976 opgericht in het kader van de Export-Import Bank of Korea Act ter bevordering van de nationale economie en de economische samenwerking met derde landen. Deze wet voorzag te dien einde in leningen op middellange en lange termijn voor uitvoer- en invoertransacties, investeringen in het buitenland en de exploitatie van natuurlijke hulpbronnen in het buitenland. De medewerkende exporteurs maakten gebruik van de hiernavolgende regelingen:

- Export Credit-exportkredieten (EXIM-EC),

- Foreign Investment Credit-kredieten voor buitenlandse investeringen (EXIM-FIC), en

- Uitvoerleningen voor ondernemingen in het MKB die kapitaalgoederen exporteren (EXIM-SM).

a) Voorwaarden

(119) De programma's zijn in het algemeen beschikbaar voor alle ondernemingen die op dit ogenblik exporteren of in het buitenland investeren. EXIM-EC is beschikbaar voor alle ondernemingen die kapitaalgoederen en andere producten exporteren die onder de definitie van het begrip "industriële producten" in de zin van artikel 13 van de Presidential Enforcement Decree van de Export-Import Bank of Korea Act vallen.

(120) EXIM-FIC is beschikbaar voor alle ondernemingen die in het buitenland investeren.

(121) EXIM-SM is beschikbaar voor ondernemingen in het MKB die kapitaalgoederen exporteren en daardoor aanzienlijk voordeel brengen aan de nationale economie als omschreven in artikel 45 van de Internal Loan Regulation (het gaat om dezelfde producten als die welke onder het begrip "Industriële producten" van de EXIM-EC vallen).

b) Toepassing in de praktijk

EXIM-EC

(122) EXIM behandelt de verzoeken om exportkredieten per transactie. Aanvragers van een exportlening dienen goederen uit te voeren of voor uitvoer bestemde goederen te vervaardigen en te beschikken over, hetzij een Master Letter of Credit (LC) van een buitenlandse koper, hetzij een contract met een Koreaanse onderneming die over een LC beschikt. Exportkredieten zijn, hetzij pre-shipment hetzij, postshipment kredieten.

(123) Pre-shipment exportkredieten worden verstrekt in de vorm van een lening ter financiering van de productie van voor uitvoer bestemde industrieproducten. De rentevoet voor een lening in buitenlandse valuta is die van de London Interbank Offered Rate (LIBOR). De rentevoet voor een in Won luidende lening heeft een zwevende koers die fluctueert met de prime rate van de commerciële banken. De intrest dient maandelijks te worden betaald, waarbij de eerste betaling dient plaats te vinden een maand na de datum waarop de lening werd ontvangen. Het hoofdbedrag dient te worden terugbetaald binnen twee jaar na de datum waarop de lening werd ontvangen.

(124) Post-shipment exportkredieten zijn leningen ter financiering van de uitgestelde betaling van uitgevoerde industrieproducten. Deze leningen worden als langetermijn leningen (meer dan 2 jaar) beschouwd en zijn derhalve sedert januari 1997 aan de richtlijnen van de OESO onderworpen. De OESO maakt een onderscheid tussen landen van categorie 1 en landen van categorie 2. Deze laatste zijn ontwikkelingslanden. De rentevoet is vast en dient minstens gelijk te zijn aan de laagste rente waarin de OESO-richtlijnen voorzien. De intrest moet worden betaald aan het einde van elke zesde maand na de datum waarop de lening werd ontvangen. Het hoofdbedrag van een lening van categorie 1 moet worden terugbetaald binnen 8,5 jaar na de datum waarop de lening werd ontvangen en het hoofdbedrag van een categorie 2 lening 10 jaar na deze datum.

EXIM-FIC

(125) Aanvragers dienen aan EXIM een bedrijfsplan voor de in het buitenland voorgenomen investeringen over te leggen. Wordt de aanvraag aanvaard dan kan de aanvrager een buitenlands investeringskrediet tot 90 % van de totale investering verkrijgen. De rentevoet van een lening voor investeringen in het buitenland is hetzij vast op swap basis (m.a.w. het tarief van buitenlandse valuta op de internationale kapitaalmarkt) vermeerderd met spread (bestaande uit een risicopremie en een termijnheffing), hetzij variabel tegen de LIBOR rente vermeerderd met spread.

EXIM-SM

(126) De EXIM beoordeelt aanvragers niet op hun huidige exportprestaties (zoals voor de EXIM-EC) maar op hun exportprestaties in de voorbije twee jaar. Wanneer een aanvraag door EXIM wordt goedgekeurd, kan de betrokken onderneming in het MKB een krediet van ten hoogste 90 % ontvangen van de totale investering die noodzakelijk is voor de vervaardiging en de uitvoer van de producten tijdens de looptijd van de lening. Het maximum voor kredieten van EXIM aan ondernemingen in het MKB bedraagt 1/3 van de totale uitvoer in het voorbije jaar. De rentevoet is vlottend tegen prime rate vermeerderd met spread samengesteld uit een risicopremie en een termijnheffing. De prime rate is het officiële disconto van de commerciële banken, terwijl de risicopremie en de termijnheffingen door EXIM voor elke onderneming in het MKB afzonderlijk worden berekend. Het hoofdbedrag dient aan het einde van de looptijd in één keer te worden terugbetaald.

c) Conclusie inzake de Export Financing Loans

(127) Aangezien EXIM een overheidsbank is, gaat het om een financiële bijdrage van de overheid.

(128) Voor de aan de medewerkende exporteurs verstrekte leningen werden de rentevoeten berekend op basis van LIBOR, SWAP of de prime rate van de commerciële banken aangepast met risicopremies en termijnheffingen. Volgens informatie van de medewerkende exporteurs werden in het onderzoektijdvak geen post-shipment EXIM-EC-leningen opgenomen. Het in het kader van de andere programma's verleende voordeel werd beoordeeld door vergelijking met soortgelijke commerciële leningen die aan de betrokken medewerkende exporteur werden toegekend, of, indien hieromtrent geen informatie beschikbaar was, met vergelijkbare commerciële leningen aan andere medewerkende exporteurs in dezelfde sector die zich in dezelfde financiële situatie bevonden. Deze analyse toonde aan dat pre-shipment EXIM-EC-leningen, EXIM-FIC en EXIM-SM-leningen werden toegekend tegen rentevoeten die in het algemeen lager waren dan die voor vergelijkbare commerciële leningen, hetgeen betekent dat de ontvangers van deze leningen een voordeel werd toegekend.

(129) Pre-shipment EXIM-EC en EXIM-SM zijn afhankelijk gesteld van een exportprestatie en worden derhalve als specifiek beschouwd in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening. EXIM-FIC is uitsluitend beschikbaar voor ondernemingen die in het buitenland investeren. Dit criterium wordt geacht niet neutraal te zijn aangezien het ondernemingen die in het buitenland investeren bevoordeelt ten opzichte van ondernemingen die dit niet doen. Aangezien de leningen derhalve niet op basis van neutrale criteria worden toegekend zijn zij specifiek voor bepaalde ondernemingen in de zin van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening. Pre-shipment EXIM-EC-leningen, EXIM-SM-leningen en EXIM-FIC-leningen worden derhalve als specifiek beschouwd en zijn uit dien hoofde aan compenserende maatregelen onderworpen.

(130) Voorts wordt voorlopig vastgesteld dat EXIM-EC-leningen op pre-shipment basis niet onder punt k) van bijlage I bij de basisverordening vallen, aangezien enkel exportfinanciering met een looptijd van twee jaar of meer normaliter als een exportkrediet in de zin van deze bepaling wordt beschouwd. Dit is namelijk de definitie van de OESO-regeling inzake richtlijnen voor door de overheid gesteunde exportkredieten. Deze bepaling is evenmin van toepassing op EXIM-SM of EXIM-FIC-kredieten aangezien deze leningen niet voor uitvoertransacties maar voor, respectievelijk, investeringen in fabrieken voor de vervaardiging van exportproducten en buitenlandse investeringen worden gebruikt.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(131) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 59 tot 63. Vier ondernemingen ontvingen voordelen in het kader van deze regeling in de vorm van subsidie van 0,07 % tot 2,19 %.

Leningprogramma's waarvan de medewerkende exporteurs geen gebruik hebben gemaakt

e) Commerciële leningen onder toezicht van de overheid

(132) De indiener van de klacht voerde aan dat ondernemingen lange-termijnleningen ontvangen tegen preferentiële tarieven. Deze leningen worden toegekend door commerciële banken overeenkomstig de aanwijzingen van de Koreaanse overheid.

(133) De mate waarin de overheid bij leningsbeslissingen van commerciële banken ten aanzien van commerciële leningen aan medewerkende exporteurs betrokken is, kon evenwel niet met zekerheid worden vastgesteld. Er zijn aanwijzingen dat de overheid, althans in het recente verleden, een bepaalde rol heeft gespeeld bij het beschikbaar stellen van financiële middelen aan vooral grote Koreaanse ondernemingen, de zogenaamde "chaebols". De medewerkende exporteurs behoren echter zonder uitzondering tot het MKB en voor deze ondernemingen kon geen bewijs van overheidsinmenging in commerciële leningsbeslissingen worden gevonden. Er wordt derhalve van uitgegaan dat de medewerkende exporteurs geen voordelen in de vorm van goedkope commerciële leningen van commerciële banken hebben ontvangen waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen.

f) Leningen in buitenlandse valuta onder toezicht van de overheid

(134) In de klacht werd beweerd dat de Koreaanse overheid bepaalde ondernemingen leningen in buitenlandse valuta verstrekte tegen lage rentevoeten. Bij het onderzoek werd vastgesteld dat de enige bron van financiële middelen in buitenlandse valuta voor de medewerkende exporteurs leningen in buitenlandse valuta van binnenlandse banken waren.

(135) In de voorschriften betreffende leningen in buitenlandse valuta is bepaald dat wanneer leningen in buitenlandse valuta door commerciële banken worden verstrekt er geen financiële bijdrage van de betrokken overheid is omdat de leningen particulier gefinancierd worden en de overheid geen formele rol speelt in de leningsbeslissingen van de commerciële banken of de vaststelling van de rentevoeten. Voorts kon niet worden aangetoond, althans wat de medewerkende exporteurs betreft, dat ambtenaren van de overheid op informele wijze betrokken waren bij leningsbeslissingen van de banken met betrekkingen tot leningen in buitenlandse valuta.

(136) Aangenomen wordt derhalve dat de medewerkende exporteurs geen voordelen uit leningen in buitenlandse valuta hebben verkregen die in aanmerking komen voor compenserende maatregelen.

3. Belastingprogramma's

a) Algemeen

(137) In haar antwoord op de vragenlijst van de Commissie in deze procedure heeft de Koreaanse overheid bijzonderheden verstrekt over diverse bepalingen van de belastingwetgeving die een voordeel kunnen inhouden voor Koreaanse producenten/exporteurs. Deze bepalingen worden hierna geanalyseerd. Zij zijn onderverdeeld in twee categorieën, namelijk bepalingen die worden gebruikt door aan deze procedures medewerkende producenten/exporteurs van roestvrij staal en bepalingen waarvan deze producenten/exporteurs geen gebruik maken. Tenzij anders vermeld is de rechtsgrondslag voor alle regelingen inzake uitstel/vermindering van belastingen de Tax Exemption and Reduction Control Law (TERCL) die in 1964 in werking is getreden. Het verzoek om belastinguitstel/belastingvermindering wordt gesteld op de belastingaangifte, gestaafd door de nodige documenten. Er is geen afzonderlijke aanvraag- of goedkeuringsprocedure om in aanmerking te komen voor de voordelen van enige bepaling van de TERCL. Een onderneming is vennootschapsbelasting verschuldigd over haar inkomsten van het boekjaar.

(138) Korea kent een "Minimum Tax System" waarbij een onderneming die belastbare inkomsten heeft, onderworpen is aan, hetzij een minimum belastingheffing van 12 % (10 % voor het MKB) van haar belastbare inkomsten vóór aftrek van enige belastingvoordelen, hetzij de na aftrek van deze voordelen verschuldigde normale belasting, indien deze hoger is. Deze tarieven werden met ingang van 1 januari 1998 met respectievelijk 15 % en 12 % verhoogd.

b) Berekening van het subsidiebedrag ingeval van belastingreserves

(139) Wanneer ondernemingen belastingreserves aanleggen wordt de subsidie als volgt berekend. Een reserve heeft dezelfde werking als een systeem van uitstel van belastingen en dient derhalve als een rentevrije lening te worden aangemerkt. Het bedrag van de subsidie moet worden berekend als het bedrag van de intresten die de onderneming zou moeten betalen voor een vergelijkbare commerciële lening in het onderzoektijdvak, m.a.w. een bedrag dat gelijk is aan dat van de uitgestelde belastingen. Dit betekent dat bedragen aan belastingen waarvan de betaling werd uitgesteld in belastingjaren voorafgaand aan het jaar dat in het onderzoektijdvak valt, eveneens in het bedrag van de lening moeten worden begrepen in zoverre zij nog niet volledig zijn terugbetaald.

(140) Wanneer het gaat om belastingvermindering dient het bedrag van de subsidie te worden berekend als het bedrag van de belasting dat niet wordt betaald en dat derhalve neerkomt op een schenking.

(141) Het volledige voordeel voor de onderneming, voor al de hierboven berekende bedragen, werd vastgesteld door toevoeging van interesten tegen de gemiddelde commerciële rentevoet in Korea tijdens het onderzoektijdvak, namelijk 13,35 %. Het volledige bedrag van de subsidie wordt aan de totale uitvoer toegerekend indien de subsidie afhankelijk is gesteld van een exportprestatie. In alle andere gevallen wordt zij aan de totale omzet toegerekend.

Belastingprogramma's waarvan de medewerkende exporteurs gebruik hebben gemaakt

i) Algemene beschouwing over de mate waarin belastingprogramma's aan compenserende maatregelen kunnen worden onderworpen

(142) Voor al de hierna besproken belastingprogramma's geldt het volgende. Wanneer het gaat om reserves kan het programma als een uitstelregeling worden beschouwd, aangezien op de belastbare inkomsten een bepaald bedrag in mindering wordt gebracht dat na twee of drie jaar in gelijke hoeveelheden opnieuw aan de belastbare inkomsten moet worden toegevoegd, gespreid over een periode van drie jaar. Er is een financiële bijdrage van de Koreaanse overheid in de vorm van uitgestelde belastingen en de begunstigde (de betrokken exporterende producent) ontvangt een voordeel doordat hij een bepaald bedrag aan belastingen pas later dient te betalen. Voor de begunstigde komt het uitstel van belasting neer op een rentevrije lening. Wat de belastingvermindering betreft, zij opgemerkt dat er een financiële bijdrage van de Koreaanse overheid is in de vorm van niet-ingevorderde belastingen. De begunstigde (de betrokken exporterende producent) geniet een voordeel omdat hij een bepaald bedrag aan belastingen niet dient te betalen.

ii) Artikel 8 (reserve voor technologische ontwikkeling)

(143) Artikel 8 van de TERCL staat bepaalde ondernemingen toe een reserve voor technologische ontwikkeling aan te leggen. Volgens dit artikel mag een reserve van 3 % van de totale inkomsten van het lopende belastingjaar of 5 % voor ondernemingen in de kapitaalgoederensector (waaronder de roestvrij staal-sector) of de technologie-intensieve industrie, worden aangelegd wanneer bij de ontwikkeling van nieuwe technologieën bepaalde kosten worden gemaakt. Volgens deze bepaling gereserveerde bedragen moeten na een uitstel van betaling van drie jaar in gelijke hoeveelheden over een periode van drie jaar opnieuw aan de belastbare inkomsten worden toegevoegd.

a) Voorwaarden

(144) Deze regeling is van toepassing op ondernemingen in de productiesector, de mijnbouw en bepaalde andere sectoren zoals de bouwsector en de sector machinebouw.

b) Conclusie betreffende artikel 8

(145) Deze reserve vormt een financiële bijdrage van de overheid en kent de ontvanger een voordeel toe in de zin van overweging 142. Enkel ondernemingen in de productiesector, de mijnbouw en bepaalde andere sectoren komen voor dit uitstel van belasting in aanmerking wanneer zij kosten hebben gemaakt in verband met innovatie en technologische ontwikkeling. Het is derhalve duidelijk dat een groot aantal Koreaanse ondernemingen niet voor de voordelen van dit uitstel van betaling in aanmerking komt. De bepalingen van dit artikel worden derhalve geacht specifiek te zijn en zodoende onderworpen aan compenserende maatregelen overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening.

c) Berekening van het subsidiebedrag

(146) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 139, 140 en 141. Een onderneming die voordelen genoot krachtens deze regeling ontving subsidies van 0,03 %.

iii) Artikel 16 (reserve voor exportverliezen)

(147) Artikel 16 van de TERCL staat bepaalde ondernemingen toe een reserve voor exportverliezen aan te leggen ten bedrage van 1 % van de waarde van de uitgevoerde producten of 50 % van de belastbare inkomsten uit de verkoop van exportproducten, indien dit minder is. Krachtens deze bepaling gereserveerde bedragen worden na een uitstel van betaling van twee jaar in gelijke hoeveelheden over een periode van drie jaar opnieuw aan de belastbare inkomsten toegevoegd. Deze bepaling vervalt op 1 januari 1999.

a) Voorwaarden

(148) Alle exporterende ondernemingen, met uitzondering van scheepsbouwwerven, kunnen krachtens deze bepaling een reserve aanleggen.

b) Conclusie betreffende artikel 16

(149) Deze reserve is een financiële bijdrage van de overheid en kent de begunstigde een voordeel toe in de zin van overweging 142. Aangezien deze reserve afhankelijk is gesteld van een exportprestatie wordt zij overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening als specifiek beschouwd en is zij derhalve aan compenserende maatregelen onderworpen.

c) Berekening van het subsidiebedrag

(150) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 139, 140 en 141. Hoewel deze bepaling na 1 januari 1999 niet meer van toepassing is, zullen de exporteurs nog een aantal jaren daarna de voordelen ervan genieten. Wij zijn derhalve van oordeel dat de in het onderzoektijdvak uit deze regeling voortvloeiende voordelen in aanmerking komen voor compenserende maatregelen. Drie ondernemingen hebben voordeel gehad van deze regeling en hebben subsidies van 0,05 % tot 0,09 % ontvangen.

iv) Artikel 17 (reserve voor het ontwikkelen van buitenlandse markten)

(151) Artikel 17 van de TERCL staat bepaalde ondernemingen toe een reserve voor de ontwikkeling van buitenlandse markten aan te leggen. De krachtens deze bepaling gereserveerde bedragen dienen na een uitstel van betaling van twee jaar in gelijke hoeveelheden over een periode van drie jaar opnieuw aan de belastbare inkomsten te worden toegevoegd. Deze bepaling vervalt op 1 januari 1999.

a) Voorwaarden

(152) Alle exporterende ondernemingen, met uitzondering van scheepswerven, kunnen krachtens deze bepaling reserves aanleggen tot 1 % van de waarde van hun uitvoer. Voor ondernemingen die (i) tot het MKB behoren, (ii) exporteurs zijn van machines, schoeisel en textielproducten of (iii) naar bepaalde landen/gebieden uitvoeren, kan een aanvullende l % van de waarde van de uitvoer worden toegestaan. Indien een van de onder (i), (ii) of (iii) bedoelde ondernemingen onder haar eigen handelsmerk exporteert, kan nogmaals 1 % worden toegevoegd, zodat uiteindelijk in bepaalde gevallen een reserve van 3 % van de waarde van de uitvoer tot de mogelijkheden behoort.

b) Conclusie betreffende artikel 17

(153) Deze reserve is een financiële bijdrage van de overheid en verleent de begunstigde een voordeel in de zin van overweging 142. Om de in dit artikel bedoelde reserve te mogen aanleggen moet een onderneming in de loop van het betrokken belastingjaar goederen hebben uitgevoerd. Aangezien deze reserve derhalve afhankelijk is gesteld van een exportprestatie is zij specifiek in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening en kan zij aan compenserende maatregelen worden onderworpen.

c) Berekening van het subsidiebedrag

(154) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 139, 140 en 141. Hoewel deze bepaling op 1 januari 1999 vervalt, zullen de betrokken exporteurs toch nog een aantal jaren daarna de voordelen ervan ontvangen. Er wordt derhalve van uitgegaan dat de in het onderzoektijdvak uit deze regeling voortvloeiende voordelen voor compenserende maatregelen in aanmerking komen. Vier ondernemingen hebben voordeel genoten van deze regeling en ontvingen subsidies van 0,02 % tot 0,13 %.

v) Artikel 7 (bijzondere verlaging en vrijstelling van belastingen voor industriële ondernemingen in het MKB, enz.)

(155) Van deze bepaling werd geen melding gemaakt in de klacht maar zij werd ontdekt tijdens het onderzoek van de twee medewerkende exporteurs. Volgens artikel 7 van de TERCL kunnen bepaalde ondernemingen in het MKB gebruik maken van deze belastingvermindering die overeenstemt met 20 % van de inkomstenbelasting of de vennootschapsbelasting op alle ontvangsten van handelstransacties.

a) Voorwaarden

(156) Alle ondernemingen in het MKB die industriële producten vervaardigen, actief zijn in de secundaire communicatie of zich bezighouden met onderzoek en ontwikkeling, engineering, gegevensverwerkingen en informatica of fysieke distributie komen in aanmerking voor deze regeling.

b) Conclusie betreffende artikel 7

(157) Dit belastingkrediet is een financiële bijdrage van de overheid en verleent de ontvanger een voordeel in de zin van overweging 142. Enkel MKB's in de vorengenoemde takken van industrie/sectoren komen voor deze belastingvermindering in aanmerking. Gezien deze criteria is het onvermijdelijk dat slechts een beperkt aantal ondernemingen belastingvermindering geniet. De bepalingen van dit artikel worden derhalve als specifiek aangemerkt en geven zodoende aanleiding tot compenserende maatregelen overeenkomstig artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening.

c) Berekening van het subsidiebedrag

(158) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 139, 140 en 141. Twee ondernemingen hebben van deze regeling gebruik gemaakt en ontvingen subsidies van 0,09 % en 0,18 %.

vi) Artikel 25 (belastingvermindering voor investeringen ter verbetering van de productiviteit)

(159) Artikel 25 van de TERCL verleent ondernemingen een belastingvermindering van 5 % op investeringen ter verbetering van de productiviteit. De belastingvermindering wordt toegepast op de totale vennootschapsbelasting die de onderneming verschuldigd is. Tot 31 december 1996 werd een belastingvermindering van 3 % verleend voor ingevoerde productiviteitsverbeterende apparatuur, 10 % voor in het binnenland aangekochte productiviteitsverbeterende apparatuur en 15 % voor productiviteitsverbeterende apparatuur die door ondernemingen in het MKB in het binnenland werd aangekocht.

(160) Voor investeringsprojecten die voor 31 december 1996 waren begonnen doch pas na die datum werden voltooid, kon de onderneming kiezen voor belastingvermindering volgens het tarief dat voor of na die datum van toepassing was.

(161) In artikel 25 van de TERCL is bepaald dat deze belastingvermindering enkel geldt voor investeringen in de periode tot 31 december 1998. Korea heeft evenwel medegedeeld dat deze en andere bepalingen van de TERCL die tot 31 december 1998 van kracht zijn, vermoedelijk voor die datum door de nationale vergadering van Korea zullen worden verlengd. Over dit onderwerp werd geen verdere informatie verstrekt.

a) Voorwaarden

(162) Elke onderneming in de productiesector of de mijnbouwsector komt in aanmerking voor de belastingvermindering op investeringen in de volgende productiviteitsverbeterende uitrusting: uitrusting ter verbetering van het productieproces en de automatisering, geavanceerde technologische apparatuur, uitrusting ter verbetering van verouderde installaties en uitrusting ter verbetering van het productieproces als omschreven in de Industrial Development Act.

b) Conclusie betreffende artikel 25

(163) Deze belastingvermindering is een financiële bijdrage van de overheid en kent de begunstigde een voordeel toe in de zin van overweging 142. Deze belastingvermindering geldt enkel voor ondernemingen in de productiesector of de mijnbouw die investeren in bepaalde apparatuur ter verbetering van de productiviteit. Gezien deze criteria is het onvermijdelijk dat slechts een beperkt aantal ondernemingen deze belastingvermindering geniet. De bepalingen van dit artikel worden derhalve als specifiek beschouwd en komen zodoende voor compenserende maatregelen in aanmerking overeenkomstig artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening.

(164) Daar komt nog bij dat, vóór de wijziging van de tarieven van deze belastingvermindering met ingang van 31 december 1996, investeringen in binnenlandse producten voor een grotere belastingvermindering in aanmerking kwamen dan investeringen in ingevoerde producten. Daar ondernemingen kunnen kiezen voor de tarieven die voor die datum van toepassing waren op investeringsprojecten die voor die datum waren begonnen, worden de bepalingen van dit artikel als specifiek beschouwd en komen zij derhalve overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening voor compenserende maatregelen in aanmerking.

c) Berekening van het subsidiebedrag

(165) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 139, 140 en 141. Een onderneming maakte van deze regeling gebruik en ontving subsidies van 0,21 %.

vii) Artikel 23 (reserve voor verliezen op buitenlandse investeringen)

(166) Artikel 23 van de TERCL staat bepaalde ondernemingen toe een reserve voor verliezen uit buitenlandse investeringen aan te leggen. De krachtens deze bepaling aangelegde reserves moeten na een uitstel van twee jaar in gelijke hoeveelheden over een periode van drie jaar opnieuw aan de belastbare inkomsten worden toegevoegd. Deze bepaling vervalt op 1 januari 1998.

a) Voorwaarden

(167) Elke Koreaanse onderneming die aandelen van een buitenlands bedrijf verwerft of kapitaal overmaakt voor de exploitatie van een bedrijf in een derde land mag in dat belastingjaar 20 % van de buitenlandse investering in mindering brengen op haar belastbare inkomsten.

b) Conclusie betreffende artikel 23

(168) Deze reserve is een financiële bijdrage van de overheid en kent de begunstigde een voordeel toe in de zin van overweging 142. Aangezien de bepalingen van dit artikel enkel van toepassing zijn op Koreaanse ondernemingen die in het buitenland investeren, worden deze bepalingen geacht specifiek te zijn in de zin van artikel 3 van de basisverordening en, zodoende, onderworpen aan compenserende maatregelen.

c) Berekening van het subsidiebedrag

(169) Het bedrag van de subsidie wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 139, 140 en 141. Een medewerkende exporteur maakte gebruik van deze regeling en ontving een subsidie van 0,12 %.

vii) Artikel 5 (bijzondere belastingvermindering voor het MKB)

(170) De indiener van de klacht heeft geen opmerkingen gemaakt betreffende deze bepaling van de TERCL. Tijdens het controlebezoek aan de Koreaanse overheidsinstantie werd vernomen dat een van de medewerkende exporteurs gebruik had gemaakt van deze mogelijkheid tot belastingvermindering. De betrokken exporteur verschafte bovendien informatie over de wijze waarop hij van deze belastingvermindering gebruik had gemaakt. De Commissie heeft derhalve onderzocht of het gebruik van deze bepaling aan compenserende maatregelen kan worden onderworpen.

(171) Artikel 5 van de TERCL voorziet in een belastingvermindering van 3 % van de waarde van investeringen in ingevoerde machines of van 5 % van de waarde van in het binnenland vervaardigde machines. Sedert 10 april 1998 geldt zowel voor ingevoerde als voor in het binnenland vervaardigde machines een tarief van 3 %.

a) Voorwaarden

(172) Alle ondernemingen in het midden- en kleinbedrijf komen voor deze belastingvermindering in aanmerking.

b) Conclusie betreffende artikel 5

(173) Deze belastingvermindering is een financiële bijdrage van de overheid en kent als zodanig een voordeel toe aan de begunstigde in de zin van overweging 142. Vóór de wijziging van de tarieven van de belastingvermindering op 10 april 1998 werd voor in het binnenland vervaardigde machines een grotere belastingvermindering toegestaan dan voor ingevoerde machines. Aangezien ondernemingen kunnen kiezen voor het tarief dat voor die datum van toepassing was op investeringsprojecten die voor die datum zijn begonnen, worden de bepalingen van dit artikel als specifiek beschouwd en komen zij derhalve overeenkomstig artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening voor compenserende maatregelen in aanmerking.

c) Berekening van het subsidiebedrag

(174) Het bedrag van de subsidie wordt berekend als het bedrag van de nog niet betaalde belastingen dat de standaard belastingvermindering van 3 % overschrijdt. Het heeft de vorm van een schenking en dient te worden berekend overeenkomstig het bepaalde in de overwegingen 139, 140 en 141. Een onderneming maakte gebruik van deze regeling en ontving een subsidie van 0,01 %.

ix) Artikel 27 (belastingvermindering voor tijdelijke investeringen)

(175) Deze bepaling, waarvan in de klacht geen melding werd gemaakt, werd ontdekt tijdens het verificatiebezoek aan twee medewerkende exporteurs. Bij het verificatiebezoek aan de Koreaanse overheidsdiensten werd niet gemeld dat deze belastingvermindering aan medewerkende exporteurs was toegekend. De betrokken medewerkende exporteurs verstrekten evenwel informatie over het gebruik van deze regeling. De Commissie heeft derhalve nagegaan of ten aanzien van deze bepaling compenserende maatregelen mogelijk zijn.

(176) Volgens artikel 72 van de TERCL, zoals dit in het belastingjaar 1993/1994 van toepassing was, kunnen industriële ondernemingen of ondernemingen in de mijnbouwsector die in bepaalde uitrusting investeren 10 % van de kostprijs van in het binnenland aangekochte machines of 3 % van de kostprijs van ingevoerde machines in mindering brengen op hun belastingaangifte. In 1994 werd dit artikel hernummerd in artikel 27 TERCL zonder dat de aard van de bepaling werd gewijzigd. Het verschil tussen de tarieven voor ingevoerde en in het binnenland vervaardigde machines werd in 1996 opgeheven.

a) Voorwaarden

(177) Elke industriële onderneming of onderneming in de mijnbouwsector komt in aanmerking voor een belastingvermindering voor investeringen in machines.

b) Conclusie betreffende artikel 27

(178) Deze belastingvermindering is een financiële bijdrage van de overheid en kent de begunstigde een voordeel toe in de zin van overweging 142. Deze belastingvermindering geldt enkel voor fabrikanten en mijnbouwondernemingen die investeren in uitrusting die hun productiviteit verbetert. Gezien deze criteria is het duidelijk dat slechts een b