ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(11)

Op grond van artikel 54, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 kunnen de lidstaten in naar behoren gemotiveerde gevallen besluiten de terugvordering niet voort te zetten. Een dergelijk besluit kan alleen worden genomen indien het totaal van de reeds gemaakte en de nog te verwachten terugvorderingskosten hoger is dan het te innen bedrag of indien de inning onmogelijk blijkt als gevolg van de overeenkomstig het nationale recht geconstateerde en erkende insolventie van de debiteur of van de personen die juridisch aansprakelijk zijn voor de onregelmatigheid. Als het besluit is genomen binnen vier jaar na de datum van de terugvordering of binnen acht jaar na die datum indien over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank, worden de financiële gevolgen van de niet-inning voor 100 % door de begroting van de Unie gedragen. Indien de lidstaat besluit de terugvordering niet voort te zetten, moeten de desbetreffende bedragen en de redenen voor het besluit worden vermeld in het samenvattend verslag als bedoeld in artikel 54, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1306/2013, in samenhang met artikel 102, lid 1, eerste alinea, punt c), iv), van die verordening. Deze bedragen mogen niet ten laste van de betrokken lidstaten worden gebracht en worden dus gedragen door de begroting van de Unie.
(7)

De Commissie heeft op grond van artikel 41 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 reeds een aantal maandelijkse betalingen voor het begrotingsjaar 2020 verlaagd of geschorst wegens de niet-inachtneming van financiële maxima of betalingstermijnen of wegens tekortkomingen in de controlesystemen. In het onderhavige besluit moet de Commissie rekening houden met die verlaagde of geschorste bedragen om te vermijden dat onterechte of niet-tijdige betalingen worden verricht of bedragen worden vergoed die later het voorwerp van een financiële correctie kunnen worden. De bedragen kunnen indien nodig worden onderzocht in het kader van de conformiteitsgoedkeuringsprocedure op grond van artikel 52 van Verordening (EU) nr. 1306/2013.
Op grond van artikel 54, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 kan het Verenigd Koninkrijk in naar behoren gemotiveerde gevallen besluiten de terugvordering niet voort te zetten. Een dergelijk besluit kan alleen worden genomen indien het totaal van de reeds gemaakte en de nog te verwachten terugvorderingskosten hoger is dan het te innen bedrag of indien de inning onmogelijk blijkt als gevolg van de overeenkomstig het nationale recht geconstateerde en erkende insolventie van de debiteur of van de personen die juridisch aansprakelijk zijn voor de onregelmatigheid. Als het besluit is genomen binnen vier jaar na de datum van de terugvordering of binnen acht jaar na die datum indien over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank, worden de financiële gevolgen van de niet-inning voor 100 % door de begroting van de Unie gedragen. Indien het Verenigd Koninkrijk besluit de terugvordering niet voort te zetten, moeten de desbetreffende bedragen en de redenen voor dat besluit worden vermeld in het samenvattend verslag als bedoeld in artikel 54, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1306/2013, in samenhang met artikel 102, lid 1, eerste alinea, punt c), iv), van die verordening. Deze bedragen mogen derhalve niet ten laste van het Verenigd Koninkrijk worden gebracht en worden dus gedragen door de begroting van de Unie.
(1)

Het Verdrag tot oprichting van de Vervoersgemeenschap (Treaty establishing the Transport Community — TCT) is op 4 maart 2019 goedgekeurd namens de Unie bij Besluit (EU) 2019/392 van de Raad (1) en is op 1 mei 2019 in werking getreden.
(5)

De verlenging van de ITTA 2006 voor een eerste maal voor een periode van vijf jaar is in het belang van de Unie, aangezien de ITTO zich nog in de beginfase van financieel herstel bevindt en bezig is haar financiële architectuur te hervormen.
(5)

Het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken moet overeenkomstig artikel 11, lid 2, van zijn reglement van orde, dat in bijlage II bij Besluit nr. 1/2014 van de Associatieraad EU-Georgië (3) is opgenomen, een besluit vaststellen met betrekking tot het door de regering van Georgië goedgekeurde uitgebreide stappenplan alsmede een beoordeling geven van de aanpassing van de Georgische wetgeving aan het acquis van de Unie tot dusver ter voltooiing van fase 1, zoals bepaald in bijlage XVI-B bij de overeenkomst. Dat stappenplan is door de regering van Georgië goedgekeurd bij besluit nr. 536 van de regering van Georgië van 31 maart 2016“betreffende de geplande wijzigingen op het gebied van overheidsopdrachten in overeenstemming met de verplichtingen tussen Georgië en de EU in het kader van de overeenkomst inzake een diepe en brede vrijhandelsruimte”, zoals gewijzigd bij de besluiten van de regering van Georgië nr. 154 van 22 januari 2018 en nr. 974 van 12 juni 2020.
1.

De licentiehouder gebruikt het in licentie gegeven materiaal voor de tenuitvoerlegging van de habitatrichtlijn en de vogelrichtlijn, en met name: i) om gebieden aan te duiden die deel uitmaken van het Natura 2000-netwerk, omdat zij in het kader van de habitatrichtlijn als “speciale beschermingszones” zijn aangewezen of in de lijst van “gebieden van communautair belang” zijn opgenomen, dan wel in het kader van de vogelrichtlijn zijn aangemerkt als “speciale beschermingszones”; of ii) om maatregelen en acties aan te duiden die rechtstreeks bijdragen tot de totstandbrenging, het beheer of de promotie van het Natura 2000-netwerk.
Artikel 6

BELEID INZAKE TOEGANG VOOR GEBRUIKERS

1. ELI ERIC biedt GEBRUIKERS toegang tot de ELI-FACILITEITEN door middel van een transparante selectieprocedure op basis van een internationale procedure voor collegiale toetsing van voorstellen die via een elektronisch gemeenschappelijk toegangspunt worden beheerd. De selectiecriteria zijn gebaseerd op de wetenschappelijke kwaliteit en haalbaarheid van het experiment. Ethische aspecten in verband met de beoordeling van voorstellen of het verlenen van toegang worden behandeld met de steun van het in artikel 29 bedoelde ethisch adviescomité.
(5)

Sinds 1 februari 2021 is de situatie met betrekking tot de COVID-19-pandemie in tal van lidstaten niet wezenlijk veranderd. Eind april 2021 pasten een aanzienlijk aantal lidstaten nog steeds maatregelen toe om het vrije verkeer van burgers op hun grondgebied te beperken teneinde de overdracht van COVID-19 te stoppen of te vertragen. Zeven lidstaten meldden dat zij op 19 april nog nationale inperkingsmaatregelen toepasten waardoor burgers zich niet of veel minder vrij op hun grondgebied konden verplaatsen. Twaalf lidstaten meldden dat zij nog lokale inperkingsmaatregelen toepasten. Die inperkingsmaatregelen zijn gecombineerd met aanvullende maatregelen met vergelijkbare beperkende gevolgen voor het openbare leven op het grondgebied, of toch belangrijke delen daarvan, waaronder beperkingen op de toegankelijkheid van openbare ruimten, de sluiting of beperkte opening van winkels, restaurants en cafés, strenge capaciteitsbeperkingen voor openbare en particuliere bijeenkomsten en het opleggen van een avondklok. De combinatie van die maatregelen heeft ook aanzienlijke gevolgen voor de mogelijkheden van organisatoren om steunbetuigingen op papier te verzamelen en het publiek over hun lopende initiatieven te informeren. Op basis van de momenteel beschikbare informatie zullen deze maatregelen of maatregelen met een vergelijkbaar effect nog gedurende ten minste drie maanden van kracht blijven.
(6)

De Roemeense autoriteiten leggen uit dat het ontwerpbesluit bedoeld is om ervoor te zorgen dat de consumenten in Roemenië beter worden geïnformeerd over de manier waarop verse producten, in dit geval vis, voor hen in de handel worden gebracht en over het feit dat de producten die hun worden aangeboden geen negatieve gevolgen hebben voor hun leven of hun gezondheid. De Roemeense autoriteiten verduidelijken dat uit inspecties door de nationale autoriteit voor consumentenbescherming (ANPC) is gebleken dat binnen de productcategorie verse vis levensmiddelen in de handel worden gebracht die in feite niet vers zijn, waardoor de gezondheid van de consumenten die ze gebruiken in gevaar komt.
(1)

Op grond van artikel 11, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) is het de taak van de instellingen van de Unie om de burgers en de representatieve organisaties langs passende wegen de mogelijkheid te bieden hun mening over alle onderdelen van het optreden van de Unie kenbaar te maken en daarover in het openbaar in discussie te treden. Bovendien is in artikel 11, lid 2, bepaald dat de instellingen van de Unie een open, transparante en regelmatige dialoog moeten voeren met representatieve organisaties en met het maatschappelijk middenveld.
(3)

Overeenkomstig artikel 369 quaterdecies, lid 1, punt c), moeten de lidstaten elke belastingplichtige die gevestigd is in een derde land waarmee de Unie een overeenkomst betreffende wederzijdse bijstand heeft gesloten waarvan het toepassingsgebied vergelijkbaar is met Richtlijn 2010/24/EU van de Raad (4) en Verordening (EU) nr. 904/2010 van de Raad (5), toestaan om gebruik te maken van de bijzondere regeling wanneer hij afstandsverkopen van goederen vanuit dat derde land verricht, zonder dat hij door een in de Unie gevestigde tussenpersoon vertegenwoordigd hoeft te zijn.
(5)

Voor 2021 bedraagt de in artikel 9 van Richtlijn 2003/87/EG bedoelde hoeveelheid emissierechten voor de hele Unie 1 571 583 007, zoals vastgesteld in artikel 1 van Besluit (EU) 2020/1722 van de Commissie (3). Overeenkomstig artikel 10, lid 1, eerste en tweede alinea, van Richtlijn 2003/87/EG is de (jaarlijkse) maximumhoeveelheid als bedoeld in artikel 10 bis, lid 5, berekend als 43 % van 1 571 583 007, dus 675 780 693. Van die hoeveelheid van 675 780 693 moeten overeenkomstig artikel 10 bis, lid 8, van Richtlijn 2003/87/EG jaarlijks 32 500 000 emissierechten worden afgetrokken, met een maximumhoeveelheid van 643 280 693 voor 2021 tot gevolg. Overeenkomstig artikel 10 bis, lid 5 bis, van Richtlĳn 2003/87/EG wordt een extra hoeveelheid van ten hoogste 3 % van de totale hoeveelheid aan emissierechten, hetgeen neerkomt op 413 420 157 gedurende de periode van tien jaar van 2021 tot en met 2030, gebruikt ter verhoging van de beschikbare maximumhoeveelheid indien de door de lidstaten en de EER-EVA-staten ingediende voorlopige jaarlijkse hoeveelheden kosteloze emissierechten per installatie, met toepassing van de desbetreffende in bijlage V bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 vastgestelde factor, hoger zijn dan de maximumhoeveelheid als bedoeld in artikel 10 bis, lid 5, van de richtlijn. Dit laatste was echter niet het geval. Daarom moet de jaarlijkse transsectorale correctiefactor 100 % bedragen.
(8)

In een brief van 28 januari 2021 heeft het Verenigd Koninkrijk de deelnemers aan de regeling en de deelnemers aan de ASU verzocht in te stemmen met zijn toetreding tot respectievelijk de regeling en de ASU. De deelnemers aan de regeling en de deelnemers aan de ASU moeten via een schriftelijke procedure een besluit nemen over die verzoeken.
(3)

Verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad (3) bevat administratieve bepalingen en technische voorschriften voor de typegoedkeuring en het in de handel brengen van alle nieuwe voertuigen, systemen, onderdelen en technische eenheden. Met die verordening zijn de in het kader van de Herziene overeenkomst van 1958 vastgestelde reglementen (“VN-reglementen”) als voorschriften voor typegoedkeuring of als alternatieven voor de wetgeving van de Unie in het EU-typegoedkeuringssysteem opgenomen.
(1)

De Internationale Cacao-overeenkomst 2010 (de “overeenkomst”) is bij Besluit 2012/189/EU van de Raad (1) door de Unie gesloten en is op 1 oktober 2012 in werking getreden.
(2)

In zijn brief van 5 mei 2020 heeft Denemarken machtiging verzocht om op grond van artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG een verlaagd tarief van elektriciteitsbelasting op walstroom te mogen blijven toepassen. In hun brief van 16 februari 2021 hebben de Deense autoriteiten aanvullende informatie verstrekt.
(3)

Voor zover het gebruik van walstroom de uitstoot van luchtverontreinigende stoffen voorkomt als gevolg van het verbruik van bunkerbrandstoffen door afgemeerde schepen, draagt de maatregel bij tot verbetering van de lokale luchtkwaliteit in havensteden en aan de vermindering van geluidsoverlast. Onder de specifieke structurele omstandigheden van de elektriciteitsproductie in Nederland zal het gebruik van walstroom in plaats van elektriciteit die wordt opgewekt door het verbruik van bunkerbrandstoffen, naar verwachting met name de CO2-emissies, andere luchtverontreiniging en de geluidsoverlast verminderen. Er wordt bijgevolg verwacht dat de maatregel zal bijdragen aan de doelstellingen van het milieu-, gezondheids- en klimaatbeleid van de Unie.
(2)

Op zijn 39ste zitting, die op 19 en 20 juni 2014 in Nairobi is gehouden, is de ACS-EU-Raad van ministers in een gezamenlijke verklaring overeengekomen om over te gaan tot de ordelijke sluiting van het Centrum voor de ontwikkeling van het bedrijfsleven (het COB). Met het oog daarop besloot de ACS-EU-Raad van ministers aan het ACS-EU-Comité van ambassadeurs de bevoegdheid te delegeren om de noodzakelijke besluiten vast te stellen.
OPTIE 1: VOORAFGAANDE SPECIFIEKE TOESTEMMING: De verwerker mag geen van de verwerkingen die hij overeenkomstig deze bepalingen namens de verwerkingsverantwoordelijke verricht, zonder voorafgaande specifieke schriftelijke toestemming van de verwerkingsverantwoordelijke uitbesteden aan een subverwerker. De verwerker dient het verzoek om specifieke toestemming ten minste [SPECIFY TIME PERIOD] vóór de aanstelling van de betrokken subverwerker in, samen met de informatie die nodig is om de verwerkingsverantwoordelijke in staat te stellen een besluit te nemen over de toestemming. De lijst van door de verwerkingsverantwoordelijke erkende subverwerkers is opgenomen in bijlage IV. De partijen zorgen ervoor dat bijlage IV steeds is bijgewerkt.

OPTIE 2: ALGEMENE SCHRIFTELIJKE TOESTEMMING: De verwerker heeft de algemene toestemming van de verwerkingsverantwoordelijke om subverwerkers in dienst te nemen die op een overeengekomen lijst staan. De verwerker stelt de verwerkingsverantwoordelijke ten minste [SPECIFY TIME PERIOD] van tevoren specifiek schriftelijk in kennis van voorgenomen wijzigingen van die lijst door toevoeging of vervanging van subverwerkers, zodat de verwerkingsverantwoordelijke voldoende tijd heeft om vóór de indienstneming van de betrokken subverwerker(s) bezwaar te kunnen maken tegen dergelijke wijzigingen. De verwerker verstrekt de verwerkingsverantwoordelijke de informatie die nodig is om deze laatste in staat te stellen zijn recht van bezwaar uit te oefenen.
(8)

De kolom “Remarks/Notes*” van tabel ZZA.1 in norm EN 60436:2020 voor de toepassing van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2017 en de kolom “Remarks/Notes*” van tabel ZZB.1 in norm EN 60436:2020 voor de toepassing van Verordening (EU) 2019/2022 moeten van de bekendmaking worden uitgesloten wegens inconsistentie van die kolommen met de eisen in het normatieve hoofdgedeelte van de norm en wegens de rechtsonzekerheid die voortkomt uit de interpretatie van het rechtsgevolg van een vermoeden van conformiteit dat in de voetnoot bij die kolommen is opgenomen.
c)

ervoor te zorgen dat alle leden van zijn team die buiten het grondgebied van de Unie worden ingezet, inclusief het ter plaatse aangeworven personeel, vóór of bij aankomst in het gebied waarvoor hij verantwoordelijk is, een goede veiligheidsopleiding hebben gehad die gebaseerd is op de risicoklasse waarin het gebied door de EDEO is ingedeeld;
Geen kwartaalgegevens in te dienen voor variabele “130201. Producentenprijzen” voor NACE-sectie L, afdelingen L68 en N82.

Kortetermijnbedrijfsstatistieken over producentenprijzen

“220103. Aantal werknemers in voltijdequivalenten”;

Geen gegevens in te dienen voor de volgende variabelen:

Bedrijfsstatistieken op nationaal niveau over activiteiten van ondernemingen

Bedrijfsstatistieken op nationaal niveau over activiteiten van ondernemingen naar grootteklasse of naar rechtsvorm

“250801. Toegevoegde waarde van ondernemingen in buitenlandse handen”

“250701. Waarde van de output van ondernemingen in buitenlandse handen”, en

“250601. Netto-omzet van ondernemingen in buitenlandse handen”;

“240302. Aankopen van goederen en diensten voor wederverkoop door ondernemingen in buitenlandse handen”;

“240301. Totale aankoop van goederen en diensten door ondernemingen in buitenlandse handen”;

Bedrijfsstatistieken op nationaal niveau over ondernemingen naar land van uiteindelijke zeggenschap

Geen gegevens in te dienen voor variabele “240103. Uitgaven voor diensten die worden verleend door uitzendkrachten” voor de volgende uitsplitsingen: NACE-sectie K, afdelingen K64, K65, K66, groepen K64.1, K64.2, K64.3, K64.9, K65.1, K65.2, K65.3 en klassen K64.11, K64.19, K65.11, K65.12, K65.20 en K65.30.

Bedrijfsstatistieken op nationaal niveau over aankopen door ondernemingen

Bijlage I, deel B, tabel 33 Statistieken over internationale activiteiten — controle door institutionele eenheden van het rapporterende land over ondernemingen in het buitenland

Drie jaar (2021, 2022 en 2023)
d)

er voor te zorgen dat alle aanbevelingen waartoe naar aanleiding van regelmatige veiligheidsevaluaties wordt besloten, worden uitgevoerd, en daarover en over andere veiligheidskwesties schriftelijk te rapporteren aan de HV, de Raad en de Commissie in de regelmatige voortgangsrapporten en in een uitvoerig eindverslag over de uitvoering van zijn mandaat.
d)

ervoor te zorgen dat alle aanbevelingen waartoe naar aanleiding van regelmatige veiligheidsevaluaties wordt besloten, worden uitgevoerd, en daarover en over andere veiligheidskwesties schriftelijk te rapporteren aan de HV, de Raad en de Commissie in de regelmatige voortgangsrapporten en in een uitvoerig eindverslag over de uitvoering van zijn mandaat.
(7)

Wanneer het marktaandeel van de lokale productieactiviteiten minder dan 5 % bedraagt of dat van de invoer minder dan 10 %, moest aanvullende informatie worden verstrekt om aan te tonen dat er, geheel of ten dele, sprake is van onderstaande soorten productie: arbeidsintensieve productieactiviteiten, nieuw opgestarte productieactiviteiten of productieactiviteiten die het assortiment uitbreiden om de bedrijfsactiviteit te diversifiëren, strategische productieactiviteiten voor de lokale ontwikkeling (bijvoorbeeld op het gebied van de circulaire economie, de bevordering van de biodiversiteit en de bescherming van het milieu), innoverende productieactiviteiten of productieactiviteiten met een grote toegevoegde waarde, productieactiviteiten waarvoor de onderbreking van de externe bevoorradingsketen nadelige gevolgen kan hebben voor de economie of de bevolking van het grondgebied, productieactiviteiten die, vanwege de beperkte omvang van de markten van de ultraperifere gebieden, slechts mogelijk zijn bij een dominante marktpositie, en productieactiviteiten in verband met medische producten en persoonlijke beschermingsmiddelen die nodig zijn voor de aanpak van gezondheidscrises. Als met deze uitgangspunten rekening wordt gehouden, kunnen de bepalingen van artikel 349 van het Verdrag ten uitvoer worden gelegd zonder verder te gaan dan wat nodig is en zonder lokale productieactiviteiten op onrechtmatige wijze te bevoordelen, teneinde geen afbreuk te doen aan de integriteit en de samenhang van de rechtsorde van de Unie, met inbegrip van de handhaving van een onverstoorde mededinging in de interne markt en het staatssteunbeleid.
(4)

Bij brief van 15 december 2020 heeft Roemenië de Commissie ervan in kennis gesteld dat de in artikel 1, lid 1, van Besluit (EU) 2017/1908 bedoelde alomvattende tests met betrekking tot de in de bijlage bij dat besluit genoemde bepalingen met succes zijn afgesloten.
(1)

In mei 2003 heeft de Commissie een mededeling aan het Europees Parlement en de Raad vastgesteld met als titel “Wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (Flegt): voorstel voor een EU-actieplan”. In het in die mededeling opgenomen actieplan (“het Flegt-actieplan”) werd opgeroepen tot maatregelen ter bestrijding van illegale houtkap door middel van vrijwillige partnerschapsovereenkomsten met houtproducerende landen. In oktober 2003 heeft de Raad conclusies over het Flegt-actieplan vastgesteld en op 11 juli 2005 is een resolutie van het Europees Parlement over dit onderwerp aangenomen.
(7)

Het verzoek tot verlenging van de ontheffing van WTO-verplichtingen uit hoofde van artikel I, lid 1, en artikel XIII van de GATT 1994 die autonome handelspreferenties ten aanzien van de Westelijke Balkan toestaat, is gerechtvaardigd gezien de aanhoudende moeilijke economische situatie in de regio en gezien het feit dat de preferentiële behandeling ten aanzien van in aanmerking komende producten die de Unie aan die landen toekent, bedoeld is om de economische ontwikkeling te bevorderen op een wijze die in overeenstemming is met de doelstellingen van de GATT 1994 en om geen belemmeringen voor de handel van andere WTO-leden te creëren.
(2)

In artikel 8, lid 2, van Besluit 2021/764/EU is bepaald dat de ERC is samengesteld uit de in artikel 9 van dat besluit bedoelde onafhankelijke Wetenschappelijke Raad en de in artikel 10 van dat besluit bedoelde specifieke uitvoeringsstructuur. De specifieke uitvoeringsstructuur was opgericht als uitvoerend agentschap bij Uitvoeringsbesluit C(2021) 953 van de Commissie van 12 februari 2021 overeenkomstig artikel 3, lid 3, van Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad (3).
(8)

De Policy Manual is in het algemeen van toepassing op transacties in niet-centraal geclearde derivaten tussen AI’s en “covered entities”. Voor de toepassing van de Policy Manual worden onder “covered entities” financiële tegenpartijen (“financial counterparties”), belangrijke niet-financiële tegenpartijen (“significant non-financial counterparties”) of andere door de HKMA aangewezen entiteiten verstaan, met uitzondering van overheden, centrale banken, entiteiten uit de publieke sector, multilaterale ontwikkelingsbanken en de Bank voor Internationale Betalingen. Krachtens de Policy Manual verwijst “financial counterparty” naar alle entiteiten die zelf of binnen de groep waartoe zij behoren, over een periode van één jaar vanaf 1 september van elk jaar tot en met 31 augustus van het volgende jaar, een gemiddeld geaggregeerd notioneel bedrag aan niet-centraal geclearde derivaten van meer dan 15 miljard HKD hebben, en die zich hoofdzakelijk bezighouden met een van de volgende activiteiten: bankbedrijf, effectenbedrijf, beheer van pensioenfondsen, verzekeringsbedrijf, exploitatie van een geldovermakingsdienst of een dienst voor het wisselen van geld, kredietverstrekking, securitisatie (behalve indien en voor zover de verbonden special purpose entity niet-centraal geclearde derivatentransacties aangaat met als enig doel het afdekken van risico’s), portefeuillebeheer (met inbegrip van vermogensbeheer en fondsenbeheer) en activiteiten die samenhangen met de uitvoering van deze activiteiten. Krachtens de Policy Manual verwijst “significant non-financial counterparty” naar alle entiteiten die geen financiële tegenpartij zijn en die zelf of binnen de groep waartoe zij behoren, over een periode van één jaar vanaf 1 september van elk jaar tot en met 31 augustus van het volgende jaar, een gemiddeld geaggregeerd notioneel bedrag aan niet-centraal geclearde derivaten van meer dan 60 miljard HKD hebben. De definitie van “covered entities” komt daarom in grote lijnen overeen met de definitie van “financiële tegenpartij” in artikel 2, lid 8, van Verordening (EU) nr. 648/2012, terwijl special purpose vehicles op vergelijkbare wijze worden uitgesloten wanneer de transactie uitsluitend voor afdekkingsdoeleinden wordt uitgevoerd.