Ten aanzien van de uitvoerverkopen aan de EU door middel van verbonden, in de EU gevestigde importeurs, beweerden de twee Maleisische exporteurs na de mededeling van de voorlopige bevindingen dat de winstmarge die werd gebruikt voor de berekening van de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening, ongeschikt was. Een van de ondernemingen ondersteunde haar argumenten met cijfers over de winstgevendheid tijdens het OT van een aantal van haar Europese niet-verbonden handelaars. In dit opzicht moet worden opgemerkt dat deze cijfers niet als representatief kunnen worden beschouwd, omdat genoemde handelaars handelden in een breder scala aan chemische producten en omdat in één geval de handelaar ook producent was. Daarom werden zij als betrouwbare maatstaf verworpen. De andere onderneming beweerde dat haar verbonden handelaar in de Unie niet mocht worden behandeld als distributeur, maar als gelieerde handelsagent en dat de correctie van de VAA-kosten en de winst in de berekening van de uitvoerprijs het percentage aan commissie dat normaal wordt betaald aan onafhankelijke handelsagenten die in de sector actief zijn, niet mag overschrijden. Deze onderneming stelde als maatstaf haar contracten met onafhankelijke handelsagenten voor. Het argument is na de mededeling van de definitieve bevindingen aldus verder ontwikkeld dat in de zaak wolfraamelektroden (9) de winst van een verbonden importeur betrouwbaar werd geacht en is aanvaard bij de berekening van de uitvoerprijs.

In antwoord op dit argument moet worden opgemerkt dat artikel 2, lid 9, van de basisverordening niet voorziet in verschillende behandelingen tussen importeurs die als distributeur zouden opereren en importeurs die als agenten zouden handelen. Ingevolge artikel 2, lid 9, moet voor alle tussen invoer en wederverkoop gemaakte kosten en voor de winst een correctie worden toegepast. Daarnaast moet worden opgemerkt dat het onderzoek aantoont dat de verbonden onderneming in de Unie gevestigd is. Deze bemoeit zich onder andere met de klantenorders en de facturering van het door de verbonden exporteur geproduceerde betrokken product en is verantwoordelijk voor het afwikkelen van de inklaring in de Unie. Het feit dat bepaalde activiteiten voorafgaand aan de invoer door de verbonden exporteur worden verricht, betekent nog niet dat de uitvoerprijs niet kan worden gereconstrueerd op basis van de wederverkoopprijs aan de eerste onafhankelijke klant, met inachtneming van de nodige correcties overeenkomstig artikel 2, lid 9. De verschillen in functie ten opzichte van andere verbonden importeurs waar de onderneming op wijst, worden doorgaans meegerekend in de VAA-kosten, waarvoor de Commissie de werkelijke gegevens van de onderneming heeft gebruikt. Daarom kan dit argument niet worden aanvaard. Tevens moet worden opgemerkt dat de verbonden importeur in de wolfraamelektrodenzaak verder geïntegreerd was in het door de verbonden groep geproduceerde downstreamproduct en ook andere activiteiten dan die van een verkoopmaatschappij verrichtte. Voor een dergelijke complexe structuur werd de winst van niet-verbonden importeurs dan ook niet representatief genoeg geacht. De situatie in die zaak is niet vergelijkbaar met de situatie van de betrokken Maleisische verbonden importeur, die enkel verkoopfuncties verricht. Niettemin is om de in overweging 29 uiteengezette redenen de desbetreffende winstmarge gecorrigeerd naar 5 %. Aangezien er geen andere opmerkingen over de vaststelling van de uitvoerprijs werden ontvangen, worden de voorlopige bevindingen in de overwegingen 52 tot en met 54 van de voorlopige verordening, met uitzondering van de correctie zoals hiervoor uiteengezet, bevestigd.