Mededeling overeenkomstig artikel 19, lid 3, van Verordening nr. 17 van de Raad(1)

Zaak 34.950 - Eco-Emballages

(2000/C 227/03)

(Voor de EER relevante tekst)

I. AANMELDING

1. Op 17 december 1993 heeft Eco-Emballages SA, gevestigd te Levallois-Perret, Frankrijk (hierna "Eco-Emballages"), een aantal overeenkomsten aangemeld en verzocht om een negatieve verklaring of, subsidiair, om een vrijstelling van het verbod op onderlinge afspraken. Eco-Emballages organiseert op het Franse grondgebied een systeem voor de selectieve inzameling en de terugwinning van huishoudelijke verpakkingen. Dit systeem is opgezet om te beantwoorden aan de vereisten die zijn opgenomen in het Franse decreet inzake verpakkingen. De aanmelding heeft betrekking op de overeenkomsten die aan de basis liggen van de werking van het systeem.

2. Vervolgens heeft de Commissie van Eco-Emballages een groot aantal bijkomende inlichtingen ontvangen. Zij heeft eveneens informatie ontvangen van een concurrerende onderneming, Adelphe SA, (hierna "Adelphe"). Tenslotte heeft de Commissie informatie en uitleg gekregen van het Directoraat-generaal Concurrentie, Consumentenzaken en Fraudebestrijding van het Franse Ministerie voor Economie, Financiën en Industrie.

3. Tot op heden werd nog geen formele klacht ingediend ten aanzien van het aangemelde systeem.

4. Bij brief ontvangen op 12 april 1999 heeft Eco-Emballages voorts verzocht dat de gevraagde vrijstellingsbeschikking met terugwerkende kracht zou worden gegeven.

II. HET FRANSE DECREET BETREFFENDE VERPAKKINGEN

5. Op 1 april 1992 werd in Frankrijk decreet nr. 92-377 aangenomen, houdende toepassing van wet nr. 75-633 van 15 juli 1975 betreffende afvalverwijdering en de terugwinning van materialen, zoals gewijzigd op verpakkingsafval (hierna het "decreet")(2).

6. Overeenkomstig zijn artikel 1 is dit decreet van toepassing op alle verpakkingen die de huishoudens bezitten. Volgens de definities van artikel 2 is een "producent" eenieder die zijn producten verpakt of laat verpakken met het oog op het in de handel brengen ervan, en is "verpakking" elke vorm van omhulsel of ondersteuning die bestemd is om een product te omvatten en het transport of de presentatie voor de verkoop ervan te vergemakkelijken.

7. Volgens artikel 4 van het decreet is iedere producent of invoerder, wiens producten op de markt worden gebracht in verpakkingen, of, indien de producent of invoerder niet kan worden geïdentificeerd, de persoon die verantwoordelijk is voor het op de markt brengen van deze producten, ertoe gehouden bij te dragen tot of te zorgen voor de verwijdering van al zijn verpakkingsafval (hierna omvat de term "producent" iedere persoon die deze verplichting heeft). Overeenkomstig dit artikel kan de producent hetzij een beroep doen op een instelling of onderneming die door de openbare autoriteiten werd erkend om deze verwijdering uit te voeren, hetzij zelf de verpakkingen te recupereren door een systeem van statiegeld of specifieke locaties voor dat doel te organiseren.

8. Op grond van artikel 6 van het decreet kan een instelling of een onderneming van de bevoegde ministers (in de eerste plaats van het Ministerie van Milieuzaken) een officiële erkenning voor deze activiteit ontvangen, en dit voor een maximumduur van zes jaar. Deze instelling of onderneming zal overeenkomsten sluiten met de producenten alsook met de ophaal-/recuperatiediensten en de lokale overheden. De erkenningsaanvraag moet vergezeld gaan van een bestek waarin de berekeningsgrondslag is uiteengezet voor de financiële bijdrage die de producenten moeten betalen om de instelling of de onderneming in staat te stellen de per materiaaltype gesorteerde verpakkingen aan te bieden met een nulwaarde of positieve waarde. Zo ook moet in het bestek de berekeningsgrondslag zijn opgenomen voor de door de erkende instelling of onderneming uitgevoerde betalingen om ervoor te zorgen dat de lokale overheden terugbetaald worden voor de extra kosten die zij eventueel zouden maken voor het sorteren van het afval.

9. Krachtens artikel 8 van het decreet is de erkende instelling of onderneming ertoe gehouden jaarlijks bij bepaalde autoriteiten verslag uit te brengen over de werking en de resultaten op het gebied van de recuperatie en de terugwinning van verpakkingsafval.

10. Het decreet is op 1 januari 1993 in werking getreden.

11. Bij het besluit van 23 juli 1992 betreffende de bij het decreet ingestelde erkenning, werd een Adviescommissie voor de erkenning ingesteld die 33 leden telt: vijf vertegenwoordigers van de staat, zes van de lokale overheden, zeven van beroepsorganisaties die de producenten van verpakte goederen vertegenwoordigen, vijf van beroepsorganisaties die de bedrijfstakken vertegenwoordigen welke verpakkingsmaterialen en verpakkingen produceren, twee van de beroepsorganisaties die de distributiesector vertegenwoordigen, twee van de beroepsorganisatie die de ondernemingen voor afvalverwijdering en materiaalrecuperatie vertegenwoordigen, drie van milieubeschermingsverenigingen en drie van consumentenverenigingen. Deze commissie wordt onder meer geraadpleegd voor erkenningsaanvragen en wordt in kennis gesteld van de jaarlijkse verslagen van de erkende instellingen.

III. ECO-EMBALLAGES EN HAAR SYSTEEM VOOR DE INZAMELING EN TERUGWINNING VAN VERPAKKINGSAFVAL

12. Eco-Emballages is een privaatrechtelijke naamloze vennootschap die in 1992 werd opgericht. De aandeelhouders zijn de Compagnie pour le financement d'Eco-Emballages (Ecopar), die bestaat uit de producenten en hun beroepsorganisaties (70 % van het kapitaal), de vijf betrokken materiaalsectoren, te weten staal, aluminium, papier-karton, plastic en glas (elk 4 % van het kapitaal), de distributiebedrijven en hun beroepsorganisaties alsook, overeenkomstig haar statuten, haar bestuurders.

13. Zij werd officieel erkend door de bevoegde ministers om het verpakkingsafval op te halen waarvoor producenten of invoerders van door de huishoudens verbruikte of gebruikte producten met haar een overeenkomst hebben gesloten. De eerste erkenning werd op 12 november 1992 afgeleverd voor een duur van zes jaar, met ingang van 1 januari 1993. Zij werd op 30 augustus 1996 verlengd voor zes jaar, met ingang van 1 juli 1996, en nogmaals op 11 juni 1999 verlengd voor zes jaar, met ingang van 1 januari 1999.

14. Eco-Emballages ziet zichzelf als een "interface" tussen de bedrijfstakken en de lokale overheden.

15. Het door haar geëxploiteerde systeem omvat verschillende soorten overeenkomsten die als volgt kunnen worden samengevat:

- de overeenkomst betreffende het gebruik van het teken en het merk "groene punt";

- "producenten"-overeenkomsten met de producenten die het afval niet zelf willen verwijderen en toetreden tot het systeem van Eco-Emballages;

- "lokale overheden"-overeenkomsten met individuele of groepen gemeenten, die volgens de Franse wet verplicht zijn huishoudelijk afval te verwijderen en die te dien einde een overeenkomst kunnen sluiten met Eco-Emballages;

- "sectorale"-overeenkomsten of "terugnemingsovereenkomsten" met industriële ondernemingen die zich ertoe verbinden de gerecupereerde grondstoffen te verwerken; de "operationele terugnemingsovereenkomsten" tussen de daartoe aangewezen recuperatieondernemingen en de lokale overheden vallen hieronder; en

- overeenkomsten inzake onderzoek en ontwikkeling.

16. Eco-Emballages wordt gefinancierd door de bijdragen van de producenten die deelnemen aan het systeem. Door toe te treden tot Eco-Emballages voldoet de producent aan zijn verplichting uit hoofde van het decreet. Bovendien krijgt hij het recht om het merkteken "het groene punt" te gebruiken, hetwelk hij op de verpakkingen aanbrengt als bewijs van zijn lidmaatschap.

17. Eco-Emballages haalt de gebruikte huishoudelijke verpakkingen niet zelf op. Het zijn de lokale overheden die, hetzij zelf, hetzij met de hulp van een onderaannemer, zorgen voor de ophaling van huishoudelijk afval. Via een overeenkomst met Eco-Emballages ontvangen zij van haar financiële steun voor de ophaling en sortering van huishoudelijk afval. Nadat de huishoudelijke verpakkingen zijn gesorteerd, worden zij bij de recuperatieonderneming(en) afgeleverd voor de terugwinning ervan. Eco-Emballages ontvangt van de lokale overheden regelmatig verslagen waarin wordt bevestigd dat de terugwinning daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.

18. In 1997 heeft zij een netto-omzetcijfer van 565,6 miljoen FRF behaald en, rekening houdend met voorzieningen voor de dekking van toekomstige kosten, bedroeg het totale bedrijfsresultaat 1,463 miljard FRF. In 1998 bedroeg het netto-omzetcijfer 504,5 miljoen FRF en het totale bedrijfsresultaat 790,5 miljoen FRF. In 1998 stegen haar kosten met 47 %, onder meer ten gevolge van nieuwe onderhandelingen over prijsschalen met lokale overheden. In de loop van 1997 werd 1,8 miljoen ton verpakkingen opgehaald, waarvan ongeveer 1,3 miljoen ton werd gerecycleerd en circa 500000 ton werd gebruikt voor de terugwinning van energie. In 1998 werd meer dan 2 miljoen ton verpakkingen teruggewonnen. Eind 1997 was Eco-Emballages contractueel gebonden aan 9664 gemeenten, die gebundeld waren in 281 lokale overheden (intercommunale groepen), terwijl Frankrijk in totaal meer dan 36000 gemeenten en meer dan 2000 lokale overheden telt. Eind 1998 had zij overeenkomsten gesloten met 533 lokale overheden die 13862 gemeenten vertegenwoordigden. In 1997 waren 9135 producenten lid van Eco-Emballages, waarvan er meer dan 700 buiten Frankrijk waren gevestigd; in 1998 waren er 9311 leden.

19. Volgens Eco-Emballages is, sinds 1996, "het groene punt aanwezig op meer dan 90 % van de door de huishoudens geconsumeerde producten" in Frankrijk. Van de 4,6 miljoen ton huishoudelijke verpakkingen die in Frankrijk in 1997 op de markt werden gebracht, kwam 3,3 miljoen ton van leden van Eco-Emballages(3).

20. Het officiële streefdoel van Eco-Emballages voor de terugwinning is 75 % van de huishoudelijke verpakkingen van haar leden-producenten in 2002. Op dit moment wordt reeds meer dan 60 % ingezameld en teruggewonnen.

21. Naast Eco-Emballages bestaan er een aantal andere ondernemingen die zich eveneens bezighouden met het terugnemen en de terugwinning van bepaalde huishoudelijke verpakkingen.

22. Zo werd Adelphe op 5 februari 1993 officieel erkend om de verpakkingen die worden geproduceerd in de sectoren wijn en alcoholhoudende dranken op te halen en terug te winnen. In dit kader bestond er een overeenkomst tussen Adelphe en Eco-Emballages waarbij de verplichtingen van deze eerste met betrekking tot de andere materialen dan glas werden overgedragen naar Eco-Emballages. De erkenning van Adelphe werd op 15 oktober 1996 verruimd, zodat zij thans "overeenkomsten kan sluiten met producenten waarvan de activiteiten voornamelijk verband houden met de sector van wijn en alcoholhoudende dranken, teneinde de huishoudelijke verpakkingen terug te winnen ten aanzien waarvan deze overeenkomst werd gesloten". Zij kan dus de van dergelijke ondernemingen afkomstige verpakkingen voor haar rekening nemen, ongeacht het soort materiaal, en er bestaat geen overdrachtovereenkomst meer tussen haar en Eco-Emballages. Eind 1997 ontving zij bijdragen van bijna 12000 producenten waarvan vier buiten Frankrijk waren gevestigd. Het aandeel van de huishoudelijke verpakkingen in de sector wijn en alcoholhoudende dranken dat Adelphe in 1997 heeft behandeld, bedroeg volgens haar eigen zeggen 88 %. Op 28 februari 2000 werd haar erkenning nogmaals verlengd voor zes jaar met ingang van 1 januari 1999, en sindsdien kan zij overeenkomsten sluiten met ondernemingen van alle sectoren, op dezelfde wijze als Eco-Emballages. Haar overeenkomsten met de lokale, overheden zijn momenteel geconcentreerd op grotendeels landelijke departementen.

23. De vereniging Cyclamed heeft een erkenning gekregen in de sector van geneesmiddelenverpakkingen. De onderneming Leclerc kreeg erkenning voor haar plastic wegwerpzakken. De onderneming Verrerie Cristalleries d'Arques kreeg een erkenning voor al haar eigen huishoudelijke verpakkingen, maar deze erkenning liep ten einde zonder dat zij werd vernieuwd.

IV. DE AANGEMELDE OVEREENKOMSTEN

24. De aanmelding heeft betrekking op de statuten van Eco-Emballages, de overeenkomst inzake het gebruik van "het groene punt", de standaardovereenkomst met de producenten, de standaardovereenkomst met de lokale overheden, de sectorale standaardovereenkomst, de operationele standaardovereenkomst voor het terugnemen (gehecht aan de sectorale overeenkomsten), alsook de standaardovereenkomst voor onderzoek en ontwikkeling. Hoewel een aantal oorspronkelijk aangemelde standaardovereenkomsten in de loop van de procedure enkele wijzigingen hebben ondergaan, heeft Eco-Emballages bevestigd dat "geen enkele wezenlijke wijziging werd aangebracht in de modellen van de aangemelde contracten".

1. De statuten

25. Overeenkomstig haar statuten heeft Eco-Emballages onder meer ten doel systemen te organiseren voor de verwijdering van afval en de terugwinning van materialen, en is zij meer in het bijzonder verantwoordelijk voor de verpakkingen van ondernemingen die onderworpen zijn aan de verplichtingen krachtens de hierboven vermelde wet nr. 75-633 en de uitvoeringsdecreten daarvan.

26. De overdracht van aandelen naar een niet-aandeelhouder moet worden goedgekeurd door de onderneming, die haar beslissingen niet moet rechtvaardigen.

27. De statuten voorzien in de samenstelling van een bestuursraad die is samengesteld uit drie tot twaalf leden (bestuurders), die in het bezit moeten zijn van een aandeel. Volgens een recente beslissing zal het aantal bestuurders maximaal 24 leden bedragen.

28. Indien na bepaalde inhoudingen een overschot blijft bestaan, kan de winst over de aandeelhouders worden verdeeld.

2. Overeenkomst inzake het gebruik van het "groene punt"

29. Op 3 december 1992 heeft Eco-Emballages een overeenkomst gesloten met de onderneming naar Duits recht Der Grüne Punkt Duales System Deutschland Gesellschaft für Abfallvermeidung und Sekundärrohstoffgewinnung mbH (hierna "DSD") die haar in staat stelt in Frankrijk het "groene punt"-teken dat aan DSD behoort, te gebruiken in Frankrijk. Het wordt gebruikt in het systeem van Eco-Emballages om de producten van de producenten-leden te identificeren, zoals bij wet is vereist. Deze overeenkomst maakt deel uit van de oorspronkelijke aanmelding.

30. Sinds 1995 wordt het "groene punt" gecontroleerd door Packaging Recovery Organisation Europe of ProEurope SPRL (hierna "ProEurope"), en sinds 10 december 1996 verleent de overeenkomst die Eco-Emballages heeft gesloten met ProEurope haar de exclusieve hoofdlicentie om het "groene punt" te gebruiken op het Franse grondgebied en sublicenties toe te kennen aan haar leden. Eco-Emballages is er overigens toe gehouden haar leden ervan in kennis te stellen dat het gebruik van "het groene punt" buiten Frankrijk moet worden goedgekeurd door de bevoegde partij, te weten de onderneming die in het land van invoer de hoofdlicentie bezit.

31. Sinds 4 december 1998 is zij eveneens verplicht sublicenties te verlenen aan regionale systemen en/of systemen die zich bezighouden met specifieke materialen in Frankrijk, op voorwaarde dat deze voldoen aan de verplichtingen inzake ophaling en terugwinning van verpakkingsafval overeenkomstig Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval(4), en dit onder bepaalde vooraf vastgestelde voorwaarden. Eco-Emballages heeft inderdaad een niet-exclusieve sublicentie toegekend aan Adelphe voor het gebruik van haar "groene punt"-systeem op het Franse grondgebied, voor de periode tot 31 december 2002. Deze overeenkomst bevat onder meer de mogelijkheid om tripartiete overeenkomsten te sluiten met de lokale overheden waarbij Adelphe verantwoordelijk zou zjjn voor de ophaling en de terugwinning van het materiaal glas en Eco-Emballages voor de andere materialen. Adelphe moet aan Eco-Emballages een bedrag betalen overeenkomstig haar deel van de door ProEurope aangerekende kosten.

3. Producenten-overeenkomsten

32. Eco-Emballages biedt producenten hetzij een standaardlidmaatschapsovereenkomst aan, hetzij een vereenvoudigde overeenkomst die bestemd is voor de kleine individuele, of in verenigingen of federaties gebundelde contribuanten met een totale jaarlijkse omzet vóór belasting op verpakte huishoudelijke producten op het Franse grondgebied van minder dan 2 miljoen FRF.

33. De producent verwerft het recht - in werkelijkheid de verplichting, omdat de producten van het systeem moeten worden geïdentificeerd - om het "groene punt" aan te brengen op zijn verpakkingen. Volgens artikel 3, lid 1, van de standaardovereenkomst is dit gebruiksrecht van toepassing op alle door de medecontractant gefabriceerde, ingevoerde, verkochte en/of op de markt gebrachte producten.

34. Het is aan de producent om achteraf een verklaring in te vullen, op basis waarvan zijn bijdrage wordt berekend. Daarin moeten de verpakkingen met het merkteken "groene punt" die door hem in Frankrijk in de handel worden gebracht, zijn begrepen.

35. De financiële bijdrage van de producent wordt bepaald volgens een prijsschaal. Dit bedrag werd berekend, volgens de vóór de laatste erkenning toepasselijke regels, hetzij per volume-eenheid, hetzij volgens de hoeveelheid materiaal. Sinds januari 1999 is de prijsschaal samengesteld uit een vast bedrag voor de verpakking en een bijdrage per gewicht die is vastgesteld voor ieder materiaal. De bijdrage op basis van het gewicht per materiaal is gebaseerd op de financiële behoeften die specifiek zijn voor elk materiaal en omvat een gedeelte van de niet-toegewezen kosten.

36. In de overeenkomst is gestipuleerd dat de prijsschaal tijdens de looptijd van het contract kan veranderen (artikelen 5.1 en 5.6 en punt A van het aanhangsel bij de producentenovereenkomst). Eco-Emballages kan inderdaad ten hoogste eenmaal per jaar het bedrag van de bijdrage aanpassen, na goedkeuring van de prijsschaalcommissie (samengesteld uit aandeelhouders) en van het beheercomité voor de prijsschaal (samengesteld uit vertegenwoordigers van de producenten, de betrokken materiaalsectoren en Eco-Emballages, en opgericht in het kader van de erkenning van deze laatste). Deze voorstellen worden vervolgens aan het bestuurscollege van Eco-Emballages voorgelegd. Volgens de erkenningen van 1996 en 1999 wordt de aanpassing uitgevoerd afhankelijk van de mate waarin de activiteiten van de erkende instelling met de lokale overheden worden uitgebreid, en van de beoordeling van de financiële behoeften per materiaal, zoals omschreven in artikel 6 van het decreet, en dit op basis van economische, technische en ecologische beoordelingen, met het oog op de vermindering aan de bron van de hoeveelheden (gewicht en volume) verpakkingsafval. De prijsschaal mag "niet tot onrechtvaardige discriminaties leiden tussen de verpakkingsmaterialen". De middelen die voortvloeien uit de toepassing van de prijsschaal moeten zorgen voor een economisch en financieel evenwicht van het systeem zonder aanleiding te geven tot exploitatieoverschotten aan het eind van het boekjaar. De totale financiële steun die wordt betaald voor elk materiaal, met inbegrip van het gedeelte voor de niet-toegewezen kosten, moet gedekt worden door de ontvangen bijdragen uit hoofde van dat bepaalde materiaal. De uit de toepassing van de prijsschaal voortvloeiende middelen moeten eveneens zorgen voor de geleidelijke versterking van het ophaalsysteem, zonder enige drempel, met prognosemogelijkheden voor de producenten.

37. De volgens deze beginselen gewijzigde prijsschaal moet nog ter goedkeuring worden voorgelegd aan de overheidsdiensten.

38. Het door Eco-Emballages voorgesteld bestek dat gehecht werd aan de nieuwe erkenning van 1999 bevat overigens de volgende "beginselen": "De prijsschaal van de producenten is gemeenschappelijk voor alle erkende ondernemingen: ze wordt berekend in verhouding tot de totale productie waarvoor bijdragen worden betaald. Er kunnen financiële overdrachten plaatsvinden tussen de erkende ondernemingen om rekening te houden met de specifieke kenmerken van hun inkomsten in termen van het materiaal waarvoor bijdragen worden betaald. In de prognoses inzake de activiteiten van de erkende ondernemingen wordt rekening gehouden met deze financiële overdrachten, teneinde voor ieder boekjaar een evenwicht (nulsaldo) van de uit te voeren overdrachten te bereiken".

39. Volgens de oorspronkelijk aangemelde standaardovereenkomsten hadden de lidmaatschapovereenkomsten een duur van drie jaar en werden deze stilzwijgend verlengd voor opeenvolgende perioden van één jaar behoudens de opzegging ervan zes maanden vóór het eind van deze eenjarige periodes. Ongeveer 75 % van de lopende contracten eind 1998 waren van dit type, en zij vertegenwoordigden ongeveer 94 % van de bijdragen. In het kader van de nieuwe erkenning werd de duur verlengd tot zes jaar, met stilzwijgende verlenging voor drie jaar. Op grond van artikel 13 van de standaardovereenkomst is een vervroegde opzegging mogelijk in geval van het in gebreke blijven van één van de partijen.

40. In de producentenovereenkomst is overigens bepaald dat Eco-Emballages de volstrekte vertrouwelijkheid garandeert ten aanzien van alle financiële of commerciële informatie die haar door de producenten wordt medegedeeld of waarvan zij kennis kan krijgen tijdens de tenuitvoerlegging van de overeenkomst.

4. Overeenkomsten met lokale overheden

41. In Frankrijk zijn de lokale overheden belast met de verwijdering van huishoudelijk afval, met inbegrip van verpakkingsafval. Eco-Emballages biedt hen steun aan voor de recuperatie en terugwinning van dit afval. Op deze wijze worden de door de producenten gestorte middelen herverdeeld aan de lokale overheden via verschillende soorten overeenkomsten:

- overeenkomst "monomateriaal", die ten doel heeft de tenuitvoerlegging en ontwikkeling voort te zetten van de selectieve ophaling of van een overeenkomst "drie materialen";

- overeenkomst "duurzaam programma" ("programme de durée"), die bestemd is om een multimateriaalophaling tot stand te brengen, d.w.z. een selectieve ophaling van vijf materialen;

- "aflossings"-overeenkomst ("relais"), die wordt aangeboden voor een overgangsperiode van één jaar met het oog op de ondertekening van een overeenkomst "duurzaam programma" (tot eind 1998);

- "pilootlocatie"-overeenkomsten, parallel aan de duurzamé-programmaovereenkomsten die worden gesloten met door een onafhankelijke jury gekozen overheden, op basis van een aantal vooraf vastgestelde technische, economische en geografische criteria. Deze contracten hadden de tenuitvoerlegging ten doel van een proefproject voor de selectieve ophaling en sortering van huishoudelijke verpakkingen. De 37 pilootlocatiecontracten die werden gesloten op grond van een aanbesteding in 1993 liepen ten laatste op 31 december 1996 ten einde.

42. Krachtens haar erkenning sluit Eco-Emballages overeenkomsten met alle lokale overheden die daarom verzoeken, tot een volume van verpakkingen is bereikt dat overeenkomt met het volume waarvoor de producenten op hun beurt een overeenkomst met haar hebben gesloten. De overeenkomst voldoet aan de voorschriften van de "code général des collectivités territoriales" (wettelijk deel) en van de "code des communes" (regelgevend deel).

43. Krachtens de erkenning van 1996 mogen geen monomateriaalcontracten meer worden gesloten na 31 december 1996. Op hun vervaldag moesten de monomateriaalcontracten worden geïntegreerd in duurzame-programmacontracten of, als overgangsmaatregel naar een duurzame-programmacontract, worden vervangen door "drie materiaal"-contracten met een looptijd van twee jaar; indien dit niet gebeurde zou de uit de monomateriaalcontracten voortvloeiende financiële steun op 31 december 1998 worden ingetrokken. In de erkenning van 1999 wordt eveneens voorzien in de sluiting van duurzame-programmacontracten ter ondersteuning van de selectieve ophaling van multimaterialen.

44. De duurzame-programmaovereenkomst werd, in haar versie van 8 juli 1994, voor een periode van zes jaar gesloten. Volgens artikel 12 van deze overeenkomst moet Eco-Emballages de lokale overheden bij iedere verlenging van haar officiële erkenning, een verlenging van de overeenkomst aanbieden voor een tussen de partijen overeen te komen looptijd, die evenwel de duur van de nieuwe erkenning niet mag overschrijden. Volgens Eco-Emballages komt de duur van zes jaar overeen met de wensen van de lokale overheden die, gezien de zware investeringen, een bepaalde duurzaamheid in deze relatie willen hebben. De opzegging is mogelijk op grond van artikel 14 van de overeenkomst in geval van het in gebreke blijven van een van de partijen.

45. Na de nieuwe erkenning van Eco-Emballages in 1996 hebben een aantal lokale overheden gekozen voor een gewijzigde overeenkomst (onder meer wat betreft de prijsschaal van de steun), terwijl andere voortwerken met de vroegere versie van de overeenkomst tot ten laatste eind 2002.

46. In het kader van een duurzame-programmaovereenkomst biedt Eco-Emballages de lokale overheden de garantie dat het ingezamelde huishoudelijk verpakkingsafval dat werd gesorteerd volgens het vereiste kwaliteitsniveau (d.w.z. waarbij de minimale technische voorschriften hierna "MTV") werden gerespecteerd), door haar worden teruggenomen met het oog op de terugwinning ervan. De lokale overheden zijn vrij om niet te opteren voor deze garantie ten aanzien van bepaalde of alle materialen.

47. Wanneer een lokale overheid kiest voor de terugnemingsgarantie, is in de overeenkomst bepaald dat, voor de duur van de overeenkomst, zij de totale hoeveelheid ingezameld en overeenkomstig de MTV van het betrokken materiaalafval gesorteerd afval levert aan de aangewezen recuperatieonderneming(en). Volgens Eco-Emballages is deze vereiste nodig om haar in staat te stellen haar steun te berekenen en de daadwerkelijke terugwinning van alle verpakkingen te controleren.

48. Indien de lokale overheid evenwel tijdens de duur van de overeenkomst een nieuwe en innoverende methode voor de terugwinning zou ontdekken, kan een uitzondering worden gemaakt op het beginsel van de terugneming door de aangewezen recuperatieonderneming. Een dergelijke uitzondering moet worden goedgekeurd door de materiaalsector die zich gewoonlijk met de terugwinning bezighoudt.

49. Indien de lokale overheid niet heeft gekozen voor de terugnemingsgarantie voor één, verschillende, of alle materialen, is in de overeenkomst bepaald dat zij ervoor moet zorgen dat de door haar gekozen recuperatieondernemingen de totaliteit van het gesorteerde afval daadwerkelijk terugwinnen volgens de minimale technische voorschriften en dat zij daarover om de drie maand verslag uitbrengen aan de lokale overheid en aan Eco-Emballages. De namen van alle door de lokale overheid gekozen recuperatieondernemingen moeten vermeld worden in de duurzame-programmaovereenkomst.

50. In het kader van de duurzame-programmaovereenkomst en de laatste erkenning moet Eco-Emballages de lokale overheid de volgende steunbedragen betalen, ongeacht of deze laatste al dan niet heeft gekozen voor de terugnemingsgarantie:

- financiële steun per gesorteerde ton overeenkomstig de minimale technische voorschriften, afhankelijk van het betrokken materiaal;

- financiële steun voor de terugwinning van energie;

- steun voor de lokale communicatie;

- tijdelijke steun voor bijzondere situaties: aanloopfase, hoogbouw, versnipperde plattelandsgemeenten, "sorteerambassadeurs" in het kader van jongeren-banenplannen, ...;

- steun voor glascontainers voor door het publiek zelf gebracht glas.

51. Voor de monomateriaal- en drie-materiaalovereenkomsten werd slechts een gedeelte van deze steun betaald.

52. Vóór de laatste officiële erkenning waren de steunbedragen vergelijkbaar.

53. De berekeningsmethode voor deze steunbedragen wordt in de overeenkomsten beschreven. Bij deze methode wordt onder meer rekening gehouden met de bevolking die werkelijk betrokken is bij de selectieve ophaling.

54. De minimumprijs voor de terugneming die wordt betaald door de recuperatieonderneming welke verbonden is met een bepaalde lokale overheid, is vastgesteld in de duurzame-programmaovereenkomst. Zowel onder de voorwaarden van de oorspronkelijke erkenning als van de daaropvolgende erkenningen van Eco-Emballages is deze prijs, behoudens bepaalde beperkingen, positief voor staal, aluminium en glas, en gelijk aan nul voor papier-karton en plastic. Het beheercomité voor de prijsschaal is belast met de voorbereiding van voorstellen voor de gezamenlijke aanpassing van de elementen van de prijsschaal en het bestuurscollege van Eco-Emballages beslist daarover (zie hierboven punt 36). Vervolgens moeten de openbare autoriteiten de wijzigingen van de prijsschaal goedkeuren.

55. Indien de lokale overheid niet heeft gekozen voor de terugnemingsgarantie en een overeenkomst sluit met een recuperatieonderneming van haar keuze moet zij, zoals is vermeld in de erkenningsaanvraag van Eco-Emballages van 1996, de producten tegen marktvoorwaarden verkopen. Volgens de oorspronkelijke erkenning was het mogelijk van haar te verlangen dat zij deze zou verkopen "tegen voorwaarden die minstens even gunstig zijn als die van de terugnemingsgarantie". Deze clausule werd evenwel alleen opgenomen in de terugnemingsovereenkomst voor aluminium, wat zou betekenen dat, om ervoor te zorgen dat het materiaal daadwerkelijk wordt gerecycleerd, de lokale overheid van haar recuperatieonderneming geen prijs kon aanvaarden die lager is dan de prijs die wordt aangeboden door de aangewezen recuperatieonderneming in het kader van de terugnemingsgarantie (overeenkomsten met oude prijsschaal) of lager dan de marktprijs (overeenkomsten met nieuwe prijsschaal).

5. Sectorale overeenkomsten en operationele terugnemingsovereenkomsten

56. De sectorale overeenkomsten (of terugnemingsovereenkomsten) regelen de relatie tussen Eco-Emballages en de industriële ondernemingen die de ingezamelde verpakkingen terugnemen en recycleren, voor zover deze verpakkingen voldoen aan de minimale technische voorschriften. Zoals hierboven werd vermeld, bestaan er vijf materiaalsectoren, namelijk:

- Staal: oorspronkelijk Sollac SA, waarvan de rechten en verplichtingen in 2000 werden overgedragen naar Usinor-Packaging SA,

- Aluminium: France Aluminium Recyclage SA,

- Papier-karton: Revipac,

- Plastic: Valorplast SA, en

- Glas: Chambre syndicale des verreries mécaniques de France (CSVMF).

57. Of er nu al dan niet een uitdrukkelijke verplichting daartoe bestaat, is Eco-Emballages van oordeel dat zij geen overeenkomst kan sluiten met verschillende ondernemingen of instellingen voor hetzelfde materiaal.

58. De overeenkomsten zullen, na de verlenging ervan, aflopen op 30 juni 2004 (staal), of 31 december 2004 (aluminium, papier-karton, plastic en glas). Een beslissing over de voortzetting van de overeenkomst na deze data zal ten laatste drie maanden vóór de vervaldatum worden genomen.

59. Aan de terugnemingsovereenkomsten is tevens een beheersovereenkomst gehecht waarin de bevoegdheden, de organisatie en de werking is vastgelegd van de twee comités die worden ingesteld tussen de betrokken materiaalsector en Eco-Emballages en die voorziet in het opstellen van een materiaalrekening, die het aandeel vormt van de nettomiddelen die Eco-Emballages toekent aan ieder materiaal. Overigens is in de laatste aanhangsels voorzien in een correctiemethode door de toepassing van een correctiecoëfficiënt om rekening te houden, onder meer voor de boeking van niet toe te wijzen kosten, met de heterogene prestaties en het verschillend terugwinningsniveau van de verschillende materialen.

60. Een aantal specifieke kenmerken van de verschillende terugnemingsovereenkomsten worden hieronder uiteengezet.

Terugnemingsovereenkomst voor staal

61. De terugnemingsovereenkomst werd ondertekend met Sollac op 18 november 1993. De rechten verplichtingen van Sollac werden overgedragen naar Usinor-Packaging en de overeenkomst werd laatstelijk gewijzigd en vervolledigd op 8 maart 2000.

62. De in deze overeenkomst opgenomen terugnemingsgarantie betekent dat de materiaalsector er zich ten aanzien van iedere lokale overheid die een overeenkomst met Eco-Emballages heeft gesloten, toe verbindt het overeenkomstig de minimale technische voorschriften gesorteerde afval terug te nemen en te recycleren. De materiaalsector moet de lokale overheden verzoeken zichzelf en de aangewezen recuperatieondernemingen exclusiviteit toe te kennen voor de terugneming van de totale hoeveelheid gesorteerd afval op zijn grondgebied, voor de duur van deze overeenkomst.

63. De methode voor het vaststellen van de minimale terugnemingsprijs werd hierboven in punt 54 beschreven.

64. De materiaalsector moet aan Eco-Emballages een driemaandelijkse verklaring doen toekomen over de teruggenomen of geweigerde hoeveelheid gesorteerd afval.

Terugnemingsovereenkomst voor aluminium

65. Deze overeenkomst werd op 8 november 1993 met France Aluminium Recyclage gesloten en werd laatstelijk gewijzigd en vervolledigd op 23 december 1999.

66. De in deze overeenkomst opgenomen terugnemingsgarantie betekent dat de materiaalsector er zich ten aanzien van iedere lokale overheid die een overeenkomst met Eco-Emballages heeft gesloten, toe verbindt het overeenkomstig de minimale technische voorschriften gesorteerde afval terug te nemen en te recycleren. De materiaalsector moet de lokale overheden verzoeken zichzelf en de aangewezen recuperatieondernemingen exclusiviteit toe te kennen voor de terugneming van de totale hoeveelheid gesorteerd afval op zijn grondgebied, voor de duur van deze overeenkomst.

67. De methode voor het vaststellen van de minimale terugnemingsprijs werd hierboven in punt 54 beschreven.

68. De materiaalsector moet aan Eco-Emballages een driemaandelijkse verklaring doen toekomen over de teruggenomen of geweigerde hoeveelheid gesorteerd afval.

Terugnemingsovereenkomst voor papier-karton

69. De terugnemingsovereenkomst werd op 8 december 1993 gesloten met Revipac en werd laatstelijk gewijzigd en vervolledigd op 4 april 2000.

70. De in deze overeenkomst opgenomen terugnemingsgarantie betekent dat de materiaalsector er zich ten aanzien van iedere lokale overheid die een overeenkomst met Eco-Emballages heeft gesloten, toe verbindt het overeenkomstig de minimale technische voorschriften gesorteerde afval terug te nemen en te recycleren. De materiaalsector moet de lokale overheden verzoeken hem exclusiviteit toe te kennen voor de terugneming van de totale hoeveelheid gesorteerd afval op zijn grondgebied, voor de duur van deze overeenkomst.

71. De methode voor het vaststellen van de minimale terugnemingsprijs werd hierboven in punt 54 beschreven.

72. Voorts is in de overeenkomst bepaald dat Eco-Emballages het bedrag van 100 FRF betaalt per ton afval dat door de materiaalsector wordt teruggenomen uit hoofde van een "geografische compensatie", ongeacht de geografische ligging van de lokale overheid.

73. De materiaalsector moet aan Eco-Emballages een driemaandelijkse verklaring doen toekomen over de teruggenomen of geweigerde hoeveelheid gesorteerd afval.

Terugnemingsovereenkomst voor plastic

74. De terugnemingsovereenkomst werd op 10 december 1993 gesloten met Valorplast. Zij werd vervangen door de overeenkomst van 12 februari 1997 en vervolgens gewijzigd en vervolledigd op 3 januari en 27 maart 2000.

75. De in deze overeenkomst opgenomen terugnemingsgarantie betekent dat de materiaalsector er zich ten aanzien van iedere lokale overheid die een overeenkomst met Eco-Emballages heeft gesloten, toe verbindt het overeenkomstig de minimale technische voorschriften gesorteerde afval terug te nemen en te recycleren. De materiaalsector moet de lokale overheden verzoeken hem exclusiviteit toe te kennen voor de terugneming van de totale hoeveelheid gesorteerd afval op zijn grondgebied, voor de duur van deze overeenkomst.

76. Aan de terugnemingsovereenkomst is een modelcontract tussen Eco-Emballages en een lokale overheid gehecht. In dit contract wordt onder meer bepaald dat de terugneming gratis is vanaf het sorteercentrum en dat de aangewezen recuperatieonderneming een vast bedrag aan de lokale overheid betaalt indien het materiaal wordt vervoerd.

77. De overeenkomst bevat bepalingen over het in de handel brengen van het gesorteerd afval. Op grond daarvan moet de materiaalsector afzetmogelijkheden zoeken, bij voorkeur in Frankrijk (om de vervoerskosten te beperken), of, indien dit niet mogelijk is, op het grondgebied van de Europese Unie, om hetzij "brutobalen", hetzij het "behandelde product" (dat nog verder werd gesorteerd) te verkopen. Voor de verkoop buiten de Europese Unie is de voorafgaande goedkeuring van Eco-Emballages vereist. Wat de verkoopprijs betreft, moet de materiaalsector streven naar de beste verkoopprijs/kostprijsverhouding en te dien einde aanbestedingen uitschrijven.

78. De materiaalsector moet Eco-Emballages een maandelijks verslag voorleggen, niet alleen over de teruggenomen en geweigerde hoeveelheden gesorteerd afval, maar eveneens over de verkoopprijzen en de namen van de kopers, de hoeveelheden die een bijkomende sortering hebben ondergaan en de kosten daarvan, de vervoerskosten en het peil van de verschillende voorraden, de waarde ervan en de opslagkosten.

Terugnemingsovereenkomst voor glas

79. De terugnemingsovereenkomst met de Chambre syndicale des verreries mécaniques de France (CSVMF) werd op 1 december 1993 gesloten. Zij werd vervangen door de overeenkomst van 26 november 1999.

80. De in deze overeenkomst opgenomen terugnemingsgarantie betekent dat de materiaalsector er zich ten aanzien van iedere lokale overheid die een overeenkomst met Eco-Emballages heeft gesloten, toe verbindt dat het overeenkomstig de minimale technische voorschriften gesorteerde afval door de deelnemende Franse glasmakers zal worden teruggenomen en gerecycleerd. De materiaalsector moet de lokale overheden verzoeken de aangewezen recuperatieonderneming exclusiviteit toe te kennen voor de terugneming van de totale hoeveelheid gesorteerd afval op zijn grondgebied, voor de duur van deze overeenkomst.

81. De methode voor het vaststellen van de minimale terugnemingsprijs werd hierboven in punt 54 beschreven.

82. Het in de overeenkomst vervatte principe is dat het bij de fabriek afgeleverde en gebruiksklare glas algemeen genomen niet duurder mag zijn dan de nieuwe grondstof. De glasmakers verbinden zich ertoe een minimumbedrag van 150 FRF per ton glas te betalen aan de lokale overheid indien deze laatste eveneens het vervoer tot aan het verwerkingscentrum voor haar rekening neemt.

83. De lijst van de aangewezen recuperatieondernemingen kan op ieder moment door de materiaalsector worden gewijzigd.

84. De manier waarop Eco-Emballages de steun per ton gesorteerd materiaal en de steun voor verafgelegen gebieden aan de lokale overheid betaalt, is afhankelijk van diegene die de ophaling en het transport verzorgt. Indien dit de lokale overheid is, wordt deze steun rechtstreeks aan haar uitbetaald. Indien de ophaling en het transport daarentegen worden verzorgd door de glasmaker of zijn vertegenwoordiger, dan wordt de steun betaald aan de dienstverlener die de glasmaker heeft aangewezen. Indien tenslotte de ophaling wordt verzorgd door de lokale overheid en het transport door de glasmaker of zijn vertegenwoordiger, wordt het eerste deel van de steun rechtstreeks gestort aan de lokale overheid en het tweede deel aan de onderneming die het transport uitvoert.

85. De materiaalsector moet aan Eco-Emballages een driemaandelijkse verklaring doen toekomen over de teruggenomen of geweigerde hoeveelheid gesorteerd afval.

Operationele terugnemingsovereenkomsten

86. In het kader van een terugnemingsgarantie wordt de daadwerkelijke terugneming niet uitgevoerd door deze materiaalsectoren maar door de door elk van hen aangewezen ondernemingen, die "aangewezen recuperatieondernemingen" worden genoemd "repreneurs désignés" Eco-Emballages verklaart geen enkele invloed te hebben op de keuze van de aangewezen recuperatieondernemingen. De tussen de aangewezen recuperatieondernemingen en lokale overheden gesloten overeenkomsten, de zogenaamde operationele terugnemingsovereenkomsten, zijn evenwel standaardcontracten "teneinde de door de materiaalsector gegeven garanties niet te ondergraven". In het kader hiervan heeft Eco-Emballages dus een modelcontract voorgesteld voor iedere sector, behalve voor plastic.

87. Met betrekking tot staal, papier-karton, plastic en glas wordt de operationele overeenkomst voor dezelfde duur gesloten als de terugnemingsovereenkomst.

88. Wat aluminium betreft, heeft de operationele overeenkomst een duur van drie jaar.

6. Onderzoek- en ontwikkelingsovereenkomsten

89. De deelname van Eco-Emballages aan onderzoek- en ontwikkelingsactiviteiten is voornamelijk van financiële aard. Haar medecontractant verbindt zich daarentegen ertoe het betrokken procédé industrieel uit te voeren of Eco-Emballages in staat te stellen dit te doen. Deze overeenkomsten regelen de industriële-eigendomskwesties.

V. BEMOEIENISSEN VAN DE OVERHEIDSDIENSTEN, ONDER ANDERE BIJ HET VASTSTELLEN VAN DE PRIJSSCHALEN

90. De Commissie heeft vernomen dat het meest recente voorstel inzake prijsschalen van iedere instelling gebaseerd is op één en dezelfde onafhankelijke studie over de kosten van de selectieve ophaling van huishoudelijk afval en het beheer van het systeem. Bij de op die wijze geraamde kosten per materiaal, maar zonder differentiatie volgens lokale overheid, moeten de structurele kosten van de instelling worden geteld. Zoals reeds werd vermeld, moet het voorstel inzake de prijsschalen worden onderworpen aan de adviescommissie, waarin alle belanghebbenden, met inbegrip van de consumenten, zijn verenigd, alvorens de instelling een bestek betreffende haar systeem ter goedkeuring van de bevoegde ministers voorlegt. De overheidsdiensten controleren of een aantal vooraf bepaalde algemene criteria werden gerespecteerd en kunnen bijkomende voorwaarden stellen met betrekking tot de erkenningsaanvraag, of de in deze aanvraag geformuleerde voorstellen niet volgen.

91. Het lijkt erop dat de prijsschalen in Frankrijk, zowel stroomopwaarts (d.w.z. de bijdragen van de producenten die lid zijn van het systeem voor de selectieve ophaling en terugwinning van huishoudelijk verpakkingsafval) als stroomafwaarts (d.w.z. de financiële steun voor de lokale overheden) momenteel door de overheid worden vastgesteld op identieke wijze voor de erkende instellingen die dezelfde taken uitoefenen. Volgens de Franse autoriteiten zouden onderling verschillende prijsschalen stroomafwaarts er de lokale overheden immers toe aanzetten zich te richten naar de hoogste schaal, wat zou kunnen leiden tot een stijging van de schaal stroomopwaarts en derhalve tot hogere prijzen voor de consument. Anderzijds zou het bestaan van onderling verschillende prijsschalen stroomopwaarts de producenten ertoe aanzetten te kiezen voor de instelling met de minst hoge prijsschaal. Volgens de Franse autoriteiten zouden onderling verschillende prijsschalen derhalve nefast zijn voor het economische en financiële evenwicht, en voor de prestaties en de duurzaamheid van de systemen. Zij bevestigen dat het bestaan van twee of verschillende erkende instellingen die op hetzelfde gebied werkzaam zijn, derhalve leidt tot de eenvormigheid van de prijsschalen, wat niet betekent dat er bijvoorbeeld geen verschil kan bestaan op het gebied van de kwaliteit van de diensten. en de begeleiding van de lokale overheden, of dat de mededinging verdwijnt om efficiëntere diensten of vernieuwende oplossingen aan te bieden wanneer opnieuw wordt onderhandeld over de erkenning.

VI. DOOR ECO-EMBALLAGES AANGEGANE VERBINTENISSEN

92. Eco-Emballages heeft de volgende toezeggingen gedaan:

93. In de toekomstige lidmaatschapsovereenkomsten van Eco-Emballages zal het recht op het gebruik van het "groene punt" worden uitgebreid tot alle vervaardigde, ingevoerde, verkochte en/of op de markt gebrachte producten waarvoor de medecontractant de verpakkingen heeft aangegeven, opdat het duidelijk zou zijn dat deze laatste kan toetreden tot het systeem voor slechts bepaalde materiaalsoorten, en voor de totaliteit of een gedeelte van de verpakkingen in dit materiaal. Met betrekking tot de lopende overeenkomsten, zal zij haar leden per brief in kennis stellen van deze bepaling. Zij zal haar huidige en toekomstige leden meedelen dat, indien een lid producten zou hebben aangegeven die niet moesten worden aangegeven, bijvoorbeeld producten die uiteindelijk werden uitgevoerd, Eco-Emballages de overeenkomstige bijdrage zal terugbetalen na overlegging van bewijsstukken.

94. Eco-Emballages geeft iedere producent de mogelijkheid tot jaarlijkse opzegging van het contract zonder dat enige vergoeding verschuldigd is. Bovendien zal iedere nieuwe overeenkomst een clausule bevatten die een dergelijke jaarlijkse opzegging mogelijk maakt.

95. In de toekomstige duurzame-programmaovereenkomsten brengt Eco-Emballages de volgende verduidelijking aan: de doelstelling inzake het tot stand brengen van een selectieve ophaling en het sorteren van drie en vervolgens vijf materialen omvatten de materialen die onder de overeenkomst van een andere erkende instelling vallen. Zij brengt de lokale overheden die reeds met haar een contract hebben gesloten, daarvan op de hoogte. Zij kan eveneens aangeven dat haar financiële bijdrage en de door haar aangeboden terugnemingsgarantie betrekking hebben op de onder de overeenkomst vallende materialen.

96. Eco-Emballages stelt de lokale overheden die reeds met haar een overeenkomst hebben gesloten, ervan in kennis dat deze op ieder moment hun duurzame-programmaovereenkomst, eenzijdig kunnen opzeggen, zonder dat enige vergoeding verschuldigd is en zij neemt deze clausule op in de toekomstige contracten. Bijgevolg is de contractuele duur van zes jaar in werkelijkheid slechts bindend voor Eco-Emballages.

97. Indien een lokale overheid die voornemens is een overeenkomst op te zeggen daarom vraagt, verstrekt Eco-Emballages haar alle nodige elementen betreffende haar voorstel, zodat de lokale overheid de aanbiedingen van de verschillende instellingen per materiaal kan vergelijken. Bovendien verbindt zij zich ertoe haar contractuele verbintenissen met een lokale overheid die de overeenkomst gedeeltelijk, voor één of meerdere materialen opzegt, verder te zetten ten aanzien van de andere materialen onder dezelfde voorwaarden als die welke voorheen van toepassing waren.

98. Eco-Emballages verbindt zich ertoe een sublicentie voor het gebruik binnen het betrokken systeem van het "groene punt" toe te kennen aan iedere instelling die in Frankrijk de erkenning heeft gekregen van de overheid, zoals bedoeld in het decreet, en die zich ertoe verbindt enerzijds de verplichtingen na te komen inzake ophaling en terugwinning van verpakkingsafval uit hoofde van de voornoemde Richtlijn 94/62/EG, en anderzijds de voorschriften na te leven welke door ProEurope worden opgelegd aan de houder van de hoofdlicentie.

99. Eco-Emballages neemt alle noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de in de overeenkomsten aangebrachte wijzigingen en de andere hierboven vermelde verbintenissen van kracht worden vanaf de datum waarop de onderhavige mededeling in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen wordt bekendgemaakt.

VII. VOORNEMEN VAN DE COMMISSIE

100. De Commissie is voornemens om zich niet te verzetten tegen de aangemelde overeenkomsten op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst. Alvorens een beschikking te geven, nodigt zij de belanghebbende derden uit om hun opmerkingen binnen één maand na de datum van publicatie van deze bekendmaking, onder vermelding van de referentie 34.950 - Eco-Emballages aan het volgende adres toe te zenden: Europese Commissie Directoraat-generaal Concurrentie

Directoraat D - Diensten

Wetstraat 200 B - 1049 Brussel Fax (32-2) 295 30 80.

(1) PB 13 van 21.2.1962, blz. 204/62.

(2) De lidstaten hebben eveneens communautaire verplichtingen op dit gebied die voortvloeien uit Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10).

(3) De cijfers (van 1997) voor de verschillende materialen zijn als volgt: 1,24 van de 2,3 miljoen ton glas, 0,81 van de 0,9 miljoen ton plastic, 0,89 van de 1,0 miljoen ton papier-karton en 0,36 van de 0,4 miljoen ton metaal.

(4) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.