ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(6)

Om de douaneautoriteiten in staat te stellen degelijke risicoanalyses en passende op risicoanalyse gebaseerde controles te verrichten, moet worden gewaarborgd dat de marktdeelnemers hen vóór de aankomst van niet-Uniegoederen gegevens en informatie over die goederen verstrekken in de vorm van een summiere aangifte bij binnenbrengen. Wanneer er geen summiere aangifte bij binnenbrengen was ingediend vooraleer de goederen werden binnengebracht in het douanegebied van de Unie en er geen ontheffing is voor de verplichting om die aangifte in te dienen, moeten de marktdeelnemers de normaal in de summiere aangifte bij binnenbrengen vermelde gegevens en informatie bij de douaneautoriteiten opgeven in hun douaneaangifte of aangifte tot tijdelijke opslag. Te dien einde moet alleen gebruik kunnen worden gemaakt van de mogelijkheid om een douaneaangifte of een aangifte tot tijdelijke opslag in te dienen in plaats van een summiere aangifte bij binnenbrengen, als de douaneautoriteiten waar de goederen worden aangebracht, dat toestaan. Wanneer de douaneautoriteiten een aangifte tot tijdelijke opslag ongeldig moeten maken omdat de goederen waarop de aangifte betrekking heeft, niet bij de douane zijn aangebracht, moet die aangifte onmiddellijk ongeldig worden gemaakt nadat 30 dagen vanaf de indiening van de aangifte zijn verstreken in plaats van binnen uiterlijk 30 dagen, aangezien dat de periode is waarbinnen de goederen bij de douane moeten worden aangebracht.
(7)

Op 10 oktober 2018 heeft de Poolse bevoegde autoriteit, Komisja Nadzoru Finansowego („KNF”), de Europese Autoriteit voor effecten en markten („ESMA”) in kennis gesteld van haar voorstel om de Warsaw Interbank Offered Rate („WIBOR”) als cruciale benchmark te erkennen, overeenkomstig artikel 20, lid 1, onder b), van Verordening (EU) 2016/1011, omdat deze van cruciaal belang is in Polen en gebaseerd is op indieningen door contribuanten die alle in Polen gelegen zijn.
(1)

Op 29 maart 2017 heeft het Verenigd Koninkrijk kennisgegeven van zijn voornemen om zich uit de Unie terug te trekken krachtens artikel 50 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (hierna "VEU" genoemd). Op 22 maart 2019 heeft de Europese Raad, in overeenstemming met het Verenigd Koninkrijk, Besluit (EU) 2019/476 tot verlenging van de in artikel 50, lid 3, VEU bedoelde termijn (2) vastgesteld. Overeenkomstig dat besluit wordt, indien het terugtrekkingsakkoord niet uiterlijk op 29 maart 2019 door het Lagerhuis is goedgekeurd, de termijn waarin artikel 50, lid 3, VEU voorziet, verlengd tot en met 12 april 2019. Aangezien het terugtrekkingsakkoord niet uiterlijk op 29 maart 2019 is goedgekeurd, zal het Unierecht met ingang van 13 april 2019 (hierna "de terugtrekkingsdatum" genoemd) niet meer van toepassing zijn op en in het Verenigd Koninkrijk.
(2)

Door Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/397 van de Commissie (2) wordt voorzien in een wijziging van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 van de Commissie (3) wat betreft de datum tot wanneer tegenpartijen hun risicobeheerprocedures voor bepaalde, niet door een centrale tegenpartij geclearde otc-derivatencontracten mogen blijven toepassen. Overeenkomstig artikel 2 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/397 is die verordening van toepassing met ingang van de datum na die waarop de Verdragen niet meer van toepassing zijn op en in het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig artikel 50, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, tenzij er tegen die datum een terugtrekkingsakkoord in werking is getreden dan wel de in artikel 50, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie genoemde termijn van twee jaar is verlengd.
(2)

Door Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/396 van de Commissie (2) wordt voorzien in een wijziging van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2205 (3), van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/592 (4) en van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/1178 (5) wat betreft de datum waarop de clearingverplichting in werking treedt voor bepaalde soorten contracten. Overeenkomstig artikel 4 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/396 is die verordening van toepassing met ingang van de datum na die waarop de Verdragen niet meer van toepassing zijn op en in het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig artikel 50, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, tenzij er tegen die datum een terugtrekkingsakkoord in werking is getreden dan wel de in artikel 50, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie genoemde termijn van twee jaar is verlengd.
De Iraanse cyberpolitie is een eenheid van de nationale politie van Iran die vanaf haar oprichting in januari 2011 tot begin 2015 onder leiding stond van Esmail Ahmadi-Moqaddam (op de lijst geplaatst). Ahmadi-Moqaddam beklemtoonde dat de cyberpolitie de antirevolutionaire en dissidente groeperingen die in 2009 via sociale netwerken op het internet hadden opgeroepen tot protest tegen de herverkiezing van president Mahmoud Ahmadinejad, zou aanpakken. In januari 2012 heeft de cyberpolitie nieuwe instructies voor internetcafés uitgevaardigd, die inhouden dat gebruikers persoonlijke informatie moeten verstrekken die gedurende zes maanden moet worden bewaard door de café-exploitanten, samen met een overzicht van de bezochte websites. De instructies houden ook in dat café-exploitanten camerabewaking moeten installeren en de opnames gedurende zes maanden moeten bewaren. Deze nieuwe instructies houden in dat een register kan worden gecreëerd waarmee de autoriteiten activisten of iedereen die zij als een bedreiging voor de nationale veiligheid beschouwen, kunnen opsporen.

In juni 2012 zijn in de Iraanse media berichten verschenen dat de cyberpolitie hard zou gaan optreden tegen VPN's (virtuele private netwerken). Op 30 oktober 2012 heeft de cyberpolitie de blogger Sattar Beheshti zonder arrestatiebevel gearresteerd in verband met "acties tegen de nationale veiligheid op sociale netwerken en Facebook". Beheshti had in zijn blog kritiek geuit op de Iraanse overheid. Beheshti is op 3 november 2012 dood aangetroffen in zijn cel en is vermoedelijk doodgemarteld door leden van de cyberpolitie.
4)

Noot (f) van de tabel wordt vervangen door: "(f) Wanneer de voertuigfabrikant verklaart dat een voertuig geschikt is voor het trekken van lasten (punt 2.11.5 van bijlage I bij Richtlijn 2007/46/EG) en een deel van een, al dan niet op het type motorvoertuig gemonteerde, geschikte mechanische koppelinrichting een verlichtingselement en/of de ruimte voor de montage en bevestiging van de achterkentekenplaat (gedeeltelijk) aan het gezicht zou kunnen onttrekken, is het volgende van toepassing: — in de gebruiksinstructies van het motorvoertuig (bv. gebruikershandleiding, instructieboekje van het voertuig) moet duidelijk vermeld staan dat de installatie van een mechanische koppelinrichting die niet gemakkelijk kan worden verwijderd of verplaatst, verboden is; — in de instructies moet ook duidelijk worden gesteld dat indien er een mechanische koppelinrichting wordt gemonteerd, deze verwijderd of verplaatst moet worden wanneer zij niet in gebruik is, en — bij typegoedkeuring van het voertuigsysteem krachtens VN/ECE-Reglement nr. 55 moet worden gewaarborgd dat de bepalingen inzake verwijdering, herpositionering en/of alternatieve plaatsing ook volledig zijn nageleefd met betrekking tot de verlichtingsinstallatie en de ruimte voor het monteren en bevestigen van de achterkentekenplaat.".
VERORDENING (EU) 2019/674 VAN DE COMMISSIE

van 29 april 2019

tot wijziging van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 1576/89 van de Raad (1), en met name artikel 20, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

Overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 716/2013 van de Commissie (2) heeft de Commissie de technische dossiers beoordeeld op basis van de in artikel 15, lid 1, van Verordening (EG) nr. 110/2008 vastgestelde vereisten, en een termijn vastgesteld voor de wijziging of intrekking van die technische dossiers door de betrokken lidstaat.

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor gedistilleerde dranken,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 29 april 2019.
(1)

De identificatiegegevens voor de volgende vermelding in de lijst "Natuurlijke personen" worden als volgt gewijzigd: "Zulkarnaen (ook bekend als a) Zulkarnan, b) Zulkarnain, c) Zulkarnin, d) Arif Sunarso, e) Aris Sumarsono, f) Aris Sunarso, g) Ustad Daud Zulkarnaen, h) Murshid). Geboortedatum: 1963. Geboorteplaats: Gebang village, Masaran, Sragen, Central Java, Indonesië. Nationaliteit: Indonesisch." wordt vervangen door: "Aris Sumarsono (goed bekend als: a) Zulkarnan, b) Zulkarnain, c) Zulkarnin, d) Arif Sunarso, e) Zulkarnaen, f) Aris Sunarso, g) Ustad Daud Zulkarnaen; minder goed bekend als: Murshid). Geboortedatum: 1963. Geboorteplaats: Gebang village, Masaran, Sragen, Central Java, Indonesië. Nationaliteit: Indonesisch. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 7 quinquies, lid 2, onder i): 16.5.2005.";
(12)

Het verzoek betreft vaartuigen die zijn geregistreerd in de door het directoraat-generaal Visserij en Marien Milieu van de Balearen beheerde maritieme inventaris, die een geregistreerde activiteit in de visserij van meer dan vijf jaar hebben en die vissen volgens een beheersplan voor de visserij met bootzegens op glasgrondel (Aphia minuta), Ferrer's grondel (Pseudaphya ferreri) en picarel (Spicara smaris). Deze vaartuigen zijn opgenomen in de lijst die overeenkomstig artikel 13, lid 9, van Verordening (EG) nr. 1967/2006 aan de Commissie is verstrekt.
(7)

De installatie van de elektronische systemen vereist van de Commissie en de lidstaten dat de gegevenselementen op basis van de internationaal aanvaarde gegevensmodellen worden geharmoniseerd, zoals vereist door het wetboek, dat er geld en tijd worden geïnvesteerd, en, in sommige gevallen, dat bestaande elektronische systemen weer helemaal opnieuw worden geprogrammeerd. De lidstaten hebben de ontwikkeling van die elektronische systemen verschillend gepland, wat tot verschillen in het tijdstip van invoering van die systemen in de Unie heeft geleid. Het is belangrijk om de elektronische systemen in de correcte volgorde in te voeren, aangezien zij nauw met elkaar zijn verbonden. Vertragingen in de ontwikkeling van het ene systeem zullen daarom onvermijdelijk leiden tot vertragingen in de ontwikkeling van andere systemen. Het wetboek (inclusief de einddatum voor de overgangsmaatregelen op 31 december 2020) is in 2013 vastgesteld, maar de voorschriften om het wetboek aan te vullen en uit te voeren, namelijk Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie (4), Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (5) en Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/341 van de Commissie (6), werden pas in 2015 en 2016 bekendgemaakt. Daardoor is vertraging opgelopen bij het vaststellen van de functionele en technische specificaties die nodig zijn voor het ontwikkelen van de elektronische systemen.
(1)

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1925/2006 kan de Commissie op eigen initiatief een besluit vaststellen om een andere stof dan een vitamine of een mineraal of een ingrediënt dat een dergelijke stof bevat op te nemen in bijlage III bij die verordening, waarin de stoffen zijn opgenomen waarvan het gebruik in levensmiddelen is verboden, aan beperking is onderworpen of die door de Unie worden onderzocht, als die stof met een potentieel risico voor de consumenten in de zin van artikel 8, lid 1, van die verordening in verband is gebracht.
(2)

In zijn arrest in zaak C-372/17 (3) heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat Uitvoeringsverordening (EU) nr. 113/2014 ongeldig is.
(2)

In Verordening (EU) 2019/216 van het Europees Parlement en de Raad (3) is bepaald dat, naar aanleiding van de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie, de tariefcontingenten die zijn opgenomen in de aan de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel 1994 gehechte lijst van de Unie van concessies en verbintenissen, moeten worden verdeeld tussen de Unie en het Verenigd Koninkrijk op basis van het in de bijlage bij die verordening vastgestelde aandeel van de EU-27 in het gebruik van die contingenten.
UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2019/622 VAN DE COMMISSIE

van 17 april 2019

tot 299e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met de organisaties ISIS (Da'esh) en Al Qaida

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met de organisaties ISIS (Da'esh) en Al Qaida (1), en met name artikel 7, lid 1, onder a), en artikel 7 bis, lid 5,

Overwegende hetgeen volgt:

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 17 april 2019.
(3)

Verordening (EG) nr. 1635/2006 is bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/370 (3) gewijzigd om het Verenigd Koninkrijk in bijlage II bij die verordening op te nemen. Uitvoeringsverordening (EU) 2019/370 is van toepassing met ingang van de datum na die waarop de Verdragen niet meer van toepassing zijn op en in het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig artikel 50, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, tenzij er tegen die datum een terugtrekkingsakkoord in werking is getreden dan wel de in artikel 50, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie genoemde termijn van twee jaar is verlengd.
UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2019/596 VAN DE COMMISSIE

van 11 april 2019

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1210/2003 van de Raad betreffende bepaalde specifieke restricties op de economische en financiële betrekkingen met Irak

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1210/2003 van de Raad van 7 juli 2003 betreffende bepaalde specifieke restricties op de economische en financiële betrekkingen met Irak en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2465/96 (1), en met name artikel 11, onder b),

Overwegende hetgeen volgt:

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 11 april 2019.
(2)

De volgende vermelding wordt geschrapt van de lijst "Natuurlijke personen": "Nessim Ben Mohamed Al-Cherif Ben Mohamed Saleh Al-Saadi (ook bekend als a) Nassim Saadi, b) Dia el Haak George, c) Diael Haak George, d) El Dia Haak George, e) Abou Anis, f) Abu Anis). Adres: a) Via Monte Grappa 15, Arluno (Milaan), Italië; b) Via Cefalonia 11, Milaan, Italië (woonplaats, laatst bekend adres). Geboortedatum: a) 30.11.1974, b) 20.11.1974. Geboorteplaats: a) Haidra Al-Qasreen, Tunesië; b) Libanon; (c) Algerije. Nationaliteit: Tunesisch. Paspoortnummer: M788331 (Tunesisch paspoort afgegeven op 28.9.2001, vervallen op 27.9.2006). Overige informatie: a) gedetineerd in Italië tot 27.4.2012; b) naam van vader is Mohamed Sharif; c) naam van moeder is Fatima. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 2 bis, lid 4, onder b): 12.11.2003.".
1)

Artikel 1, lid 1, wordt als volgt gewijzigd: a) de eerste alinea wordt vervangen door: "Onverminderd de vierde alinea wordt een aanvraag om verlenging van een goedkeuring van een werkzame stof uiterlijk drie jaar vóór het verstrijken van de goedkeuring door een producent van de werkzame stof ingediend bij de lidstaat-rapporteur zoals vermeld in de tweede kolom van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 686/2012 van de Commissie (*1), en de lidstaat-corapporteur zoals vermeld in de derde kolom van die bijlage, ofwel bij elke lidstaat van een groep lidstaten die gezamenlijk als lidstaat-rapporteur optreden, zoals vermeld in de vierde kolom van die bijlage. (*1) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 686/2012 van de Commissie van 26 juli 2012 waarbij de beoordeling van werkzame stoffen in het kader van de verlengingsprocedure aan de lidstaten wordt toevertrouwd (PB L 200 van 27.7.2012, blz. 5).";" b) de volgende vierde, vijfde en zesde alinea worden toegevoegd: "Als een groep lidstaten gezamenlijk de taak van lidstaat-rapporteur op zich neemt zoals vermeld in de vierde kolom van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 686/2012, wordt geen lidstaat-corapporteur aangewezen. Alle verwijzingen naar "de lidstaat-rapporteur" in deze verordening worden dan beschouwd als verwijzingen naar "de groep lidstaten die gezamenlijk als lidstaat-rapporteur optreden". Vóór het verstrijken van de termijn voor het indienen van de aanvraag bereiken de lidstaten die gezamenlijk als lidstaat-rapporteur optreden, overeenstemming over de verdeling van alle taken en de werklast. De lidstaten die deel uitmaken van de groep lidstaten die gezamenlijk als lidstaat-rapporteur optreden, pogen tijdens de beoordeling tot een consensus te komen.".
(3)

Op 28 juni 2018 heeft de Europese Raad Besluit (EU) 2018/937 van de Europese Raad (2) inzake de samenstelling van het Europees Parlement vastgesteld. Bij dat besluit, dat op 3 juli 2018 in werking is getreden, wordt voor de zittingsperiode 2019-2024, die begint op 2 juli 2019, het aantal in elke lidstaat gekozen leden van het Europees Parlement vastgesteld. Om het minimumaantal ondertekenaars vermeld in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 211/2011 met die regels in overeenstemming te brengen, is het dienstig bijlage I bij Verordening (EU) nr. 211/2011 te wijzigen. Die wijziging moet ingaan op 2 juli 2019, wanneer de zittingsperiode 2019-2024 begint. Mocht de termijn van twee jaar bedoeld in artikel 50, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie echter worden verlengd tot na die datum, dan wordt de wijziging pas van toepassing nadat de verlengde termijn is verstreken. Voor de duidelijkheid dient bijlage I te worden vervangen.
(8)

Gezien het doel van artikel 17, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 moet de Commissie — wanneer zij bij verordening bepaalt dat de goedkeuring van een in de bijlage bij deze verordening genoemde werkzame stof niet wordt verlengd omdat niet aan de criteria voor goedkeuring is voldaan — de vervaldatum vaststellen op dezelfde datum als vóór deze verordening of, indien dat later is, op de datum van inwerkingtreding van de verordening waarbij wordt bepaald dat de goedkeuring van de werkzame stof niet wordt verlengd. In gevallen waarin de Commissie bij verordening bepaalt dat de goedkeuring van een in de bijlage bij deze verordening genoemde werkzame stof wordt verlengd, zal zij, wanneer dit aangewezen is, trachten de vroegst mogelijke toepassingsdatum vast te stellen.
(1)

De stof 1-(4-chloorfenoxy)-1-(imidazool-1-yl)-3,3-dimethylbutaan-2-on, die de benaming climbazole kreeg in de internationale nomenclatuur van cosmetische ingrediënten (INCI), is momenteel toegelaten als conserveermiddel in cosmetische producten bij een maximumconcentratie van 0,5 % in het gebruiksklare product. De stof is opgenomen in rubriek 32 van bijlage V bij Verordening (EG) nr. 1223/2009. Overeenkomstig artikel 14, lid 1, onder d), ii), van Verordening (EG) nr. 1223/2009 mag climbazole tevens in cosmetische producten worden aangewend voor ander gebruik dan als conserveermiddel, zij het met inachtneming van de in rubriek 32 van bijlage V vastgestelde maximumconcentratie.
(2)

De toepassing van artikel 3, lid 6, onder i), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 481/2014 — over een van de twee methoden om een uurtarief te berekenen voor deeltijdopdrachten van personeel met een flexibel percentage werktijd per maand — is in de praktijk moeilijk gebleken, met name wanneer in het arbeidsdocument de wekelijkse arbeidstijd in plaats van de maandelijkse arbeidstijd wordt vastgesteld. Artikel 3, lid 6, punt i), van die verordening moet daarom worden gewijzigd om een uniform uurtarief op basis van het aantal gewerkte uren per maand te berekenen. Bij die methode moet ook rekening worden gehouden met de verschillen tussen lidstaten en arbeidsovereenkomsten wat jaarlijks verlof en feestdagen betreft, zoals gespecificeerd in het individuele arbeidsdocument, bij wet of in door de sociale partners (werkgevers en werknemers) gesloten overeenkomsten op het niveau van de werkgever van een bepaald personeelslid of op het niveau van de betrokken sector of op nationaal niveau. Met het oog op een samenhangend geheel van regels moet deze verduidelijking gelden voor de volledige programmeringsperiode, dat wil zeggen met ingang van de datum van inwerkingtreding van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 481/2014.
(1)

De stof 2-Chloro-p-Phenylenediamine, met inbegrip van de sulfaat- en dihydrochloridezouten daarvan, wordt gebruikt in formuleringen voor het kleuren van wenkbrauwen en wimpers in een maximumconcentratie van 4,6 %. Het Wetenschappelijk Comité voor consumentenveiligheid (WCCV) heeft in zijn advies van 19 september 2013 (2) ("het advies van het WCCV") verklaard dat het niet mogelijk was een toereikende veiligheidsmarge te bepalen voor het gebruik van 2-Chloro-p-Phenylenediamine in oxidatieve haarkleurmiddelen voor wenkbrauwen en wimpers in een concentratie van maximaal 4,6 %. Voorts stelde het WCCV dat het op basis van de beschikbare gegevens en gezien het ontbreken van een adequate in-vivotest op genmutatie-inductie, niet mogelijk was een conclusie te formuleren over de mogelijk genotoxische werking van 2-Chloro-p-Phenylenediamine. Daarom achtte het WCCV het gebruik van 2-Chloro-p-Phenylenediamine niet veilig voor de consument. Het WCCV heeft vervolgens verduidelijkt dat, aangezien de sulfaat- en dihydrochloridezouten van 2-Chloro-p-Phenylenediamine dezelfde kernstructuur en mogelijke genotoxische werking als 2-Chloro-p-Phenylenediamine hebben, zij naar zijn mening met dezelfde voorzichtigheid als 2-Chloro-p-Phenylenediamine moeten worden behandeld, totdat is bewezen dat zij veilig zijn. Daarnaast heeft het WCCV verduidelijkt dat het toepassingsgebied van het WCCV-advies en zijn conclusie kunnen worden uitgebreid tot het hoofdhaar (3).
(3)

De mate waarin de voordelen werden tenietgedaan of uitgehold, is afgenomen en bijgevolg ook het niveau van de schorsing. Het niveau van de schorsing kan echter niet aan de mate waarin de voordelen werden tenietgedaan of uitgehold, worden aangepast door producten aan de lijst in bijlage I bij Verordening (EU) 2018/196 toe te voegen of daaruit te schrappen. Om het niveau van de schorsing aan te passen aan de mate waarin de voordelen werden tenietgedaan of uitgehold, moet de Commissie bijgevolg overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder e), van die verordening de lijst van producten in bijlage I ongewijzigd laten en de hoogte van het aanvullend recht wijzigen. De vier in bijlage I opgenomen producten moeten daarom op de lijst blijven staan en de hoogte van het aanvullend invoerrecht moet worden gewijzigd en worden vastgesteld op 0,001 %.