NL Publicatieblad van de Europese Unie L 251/1

VERORDENING (EU) 2016/1624 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 14 september 2016

betreffende de Europese grens- en kustwacht, tot wijziging van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 863/2007 van het Europees Parlement en de Raad, Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad en Besluit 2005/267/EG van de Raad

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder b) en d), en artikel 79, lid 2, onder c),

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Europese Raad heeft in zijn vergadering van 25 en 26 juni 2015 opgeroepen tot extra inspanningen om een integrale oplossing van de ongekende migratiestromen naar het grondgebied van de Unie tot stand te brengen, onder meer door versterking van het beheer van de grenzen, zodat de aanwassende gemengde migratiestromen beter in de hand kunnen worden gehouden. Voorts hebben de staatshoofden en regeringsleiders in hun informele vergadering van 23 september 2015 benadrukt dat de dramatische situatie aan de buitengrenzen moet worden aangepakt en de controles aan die grenzen moeten worden geïntensiveerd, met name door te voorzien in extra middelen voor het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) en Europol, met personeel en uitrusting van de lidstaten.

(2) Het beleid van de Unie op het gebied van het beheer van de buitengrenzen is gericht op de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van een geïntegreerd Europees grensbeheer op nationaal en Unieniveau, hetgeen een noodzakelijk uitvloeisel is van het vrije verkeer van personen in de Unie en een wezenlijk onderdeel van een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht. Europees geïntegreerd grensbeheer is een kernvoorwaarde voor een beter migratiebeheer. Doel is een efficiënt beheer van het overschrijden van de buitengrenzen en de aanpak van uitdagingen op het gebied van migratie en mogelijke toekomstige dreigingen aan die grenzen, om op die manier bij te dragen aan de bestrijding van zware criminaliteit met een grensoverschrijdende dimensie en te zorgen voor een hoog niveau van interne veiligheid in de Unie. Tegelijkertijd is het nodig op te treden met volledige eerbiediging van de grondrechten op een manier die het vrije verkeer van personen in de Unie vrijwaart.

(3) Het Europees geïntegreerd grensbeheer gaat uit van het op vier niveaus gebaseerde toegangscontrolemodel en omvat maatregelen in derde landen, zoals die in het kader van het gemeenschappelijk visumbeleid, alsook maatregelen met naburige derde landen, grenstoezichtmaatregelen aan de buitengrenzen zelf, risicoanalyse en maatregelen binnen het Schengengebied en op het gebied van terugkeer.

(4) Bij de uitvoering van het Europees geïntegreerd grensbeheer moet de samenhang met andere beleidsdoelstellingen, met inbegrip van een goede werking van het grensoverschrijdend vervoer, worden gewaarborgd.

(5) Met het oog op de doeltreffende tenuitvoerlegging van het Europees geïntegreerd grensbeheer moet een Europese grens- en kustwacht worden opgericht. Hieraan moeten de noodzakelijke financiële, personele en materiële middelen worden toegewezen. De Europese grens- en kustwacht moet worden gevormd door het Europees Grens- en kustwachtagentschap („het Agentschap”) en de nationale autoriteiten die met het grensbeheer zijn belast, inclusief de kustwachten voor zover deze taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren. Als zodanig berust het op het gemeenschappelijke gebruik van informatie, capaciteiten en systemen op nationaal niveau en de respons van het Agentschap op Unieniveau.

(6) Het Europees geïntegreerd grensbeheer moet worden uitgevoerd als een gezamenlijke verantwoordelijkheid van het Agentschap en de nationale autoriteiten die met het grensbeheer zijn belast, inclusief de kustwachten voor zover deze grensbewakingsoperaties op zee en andere taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren. Hoewel de lidstaten de eerste verantwoordelijkheid behouden voor het beheer van hun buitengrenzen, dient, in hun belang en in het belang van alle lidstaten, het Agentschap de toepassing van Uniemaatregelen met betrekking tot het beheer van de buitengrenzen te ondersteunen door het optreden van de lidstaten die deze maatregelen uitvoeren, te versterken, te beoordelen en te coördineren.

(7) Het Europees geïntegreerd grensbeheer laat de respectieve bevoegdheden van de Commissie en de lidstaten op het gebied van douane, in het bijzonder wat betreft toezicht, risicobeheer en uitwisseling van informatie, onverlet.

(8) De ontwikkeling van het beleid en de wetgeving inzake grenstoezicht op de buitengrenzen en inzake terugkeer, met inbegrip van de ontwikkeling van een strategie voor een Europees geïntegreerd grensbeheer, blijft de verantwoordelijkheid van de instellingen van de Unie. Nauwe samenwerking tussen het Agentschap en die instellingen dient te worden gewaarborgd.

(9) Het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, bekend als Frontex, werd opgericht bij Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad (3). Nadat het op 1 mei 2005 met zijn werkzaamheden is begonnen, heeft het Agentschap de lidstaten met succes bijgestaan bij de uitvoering van de operationele aspecten van het beheer van de buitengrenzen door middel van gezamenlijke operaties en snelle grensinterventies, risicoanalyses, het uitwisselen van informatie, het onderhouden van de betrekkingen met derde landen en de terugkeer van terugkeerders.

(10) Het is noodzakelijk om het overschrijden van de buitengrenzen op efficiënte wijze te bewaken, de uitdagingen en mogelijke toekomstige dreigingen op het gebied van migratie aan de buitengrenzen aan te pakken, een hoog niveau van interne veiligheid binnen de Unie te verzekeren, de werking van het Schengengebied te vrijwaren en het overkoepelende beginsel van solidariteit te eerbiedigen. Tegen deze achtergrond dient het beheer van de buitengrenzen te worden versterkt door voort te bouwen op de werkzaamheden van Frontex en dit verder uit te bouwen tot een agentschap dat de gedeelde verantwoordelijkheid voor het beheer van de buitengrenzen draagt.

(11) De taken van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie dienen derhalve te worden uitgebreid. Gezien die wijzigingen dient het een nieuwe naam te krijgen, namelijk het Europees Grens- en kustwachtagentschap (het „Agentschap”), met behoud van de roepnaam „Frontex”. Het blijft dezelfde rechtspersoon en al zijn activiteiten en procedures worden volledig voortgezet. Als belangrijkste taken moet het Agentschap een technische en operationele strategie vaststellen voor de uitvoering van geïntegreerd grensbeheer op het niveau van de Unie, toezien op de effectieve werking van het grenstoezicht aan de buitengrenzen, intensievere technische en operationele bijstand verlenen aan lidstaten door middel van gezamenlijke operaties en snelle grensinterventies, toezien op de praktische uitvoering van maatregelen in een situatie aan de buitengrenzen die dringend optreden vereist, technische en operationele bijstand verlenen ter ondersteuning van opsporings- en reddingsoperaties voor personen in nood op zee, en terugkeeroperaties en terugkeerinterventies organiseren, coördineren en uitvoeren.

(12) Het Agentschap moet zijn taken uitoefenen onverminderd de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de handhaving van de openbare orde en de vrijwaring van de binnenlandse veiligheid.

(13) Het Agentschap moet zijn taken uitvoeren onverminderd de bevoegdheid van de lidstaten ten aanzien van defensie.

(14) De uitgebreide taken en bevoegdheden van het Agentschap moeten hand in hand gaan met versterkte waarborgen inzake de grondrechten en een sterkere verantwoordingsplicht.

(15) De lidstaten moeten de samenwerking op operationeel niveau met andere lidstaten en/of derde landen aan de buitengrenzen, met inbegrip van militaire operaties met het oog op rechtshandhaving, kunnen voortzetten voor zover die samenwerking verenigbaar is met het optreden van het Agentschap.

(16) Het Agentschap steunt voor de doeltreffende uitvoering van zijn taken op de medewerking van de lidstaten. Het is in dit verband van belang dat het Agentschap en de lidstaten te goeder trouw optreden en tijdig de juiste informatie uitwisselen. Geen enkele lidstaat is gehouden informatie te verstrekken waarvan de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke belangen van zijn veiligheid.

(17) Voorts moeten de lidstaten in hun eigen belang en in het belang van alle lidstaten gegevens in de Europese databanken invoeren. Tevens moeten zij ervoor zorgen dat deze gegevens nauwkeurig en actueel zijn en op rechtmatige wijze zijn ingevoerd.

(18) Het Agentschap dient op basis van een gemeenschappelijk geïntegreerd risicoanalysemodel algemene en op maat gemaakte risicoanalyses te verrichten, die door het Agentschap zelf en door de lidstaten moeten worden toegepast. Het Agentschap dient, mede op basis van door de lidstaten verstrekte informatie, passende informatie te verstrekken over alle aspecten die voor het Europese geïntegreerde grensbeheer relevant zijn, in het bijzonder grenstoezicht, terugkeer, irreguliere secundaire verplaatsingen van onderdanen van derde landen binnen de Unie, preventie van grensoverschrijdende criminaliteit inclusief het faciliteren van onrechtmatige grensoverschrijdingen, mensenhandel, terrorisme en dreigingen van hybride aard, alsmede de situatie in naburige derde landen, zodat passende maatregelen kunnen worden getroffen en geconstateerde dreigingen en risico's kunnen worden aangepakt, met als doel de verbetering van het geïntegreerde beheer van de buitengrenzen.

(19) Gezien zijn activiteiten aan de buitengrenzen moet het Agentschap, waar dat passend is en indien het dankzij zijn activiteiten relevante informatie heeft verkregen, bijdragen aan het voorkomen en opsporen van zware criminaliteit met een grensoverschrijdende dimensie, zoals het smokkelen van migranten, mensenhandel en terrorisme. Het Agentschap moet zijn activiteiten coördineren met Europol als agentschap dat verantwoordelijk is voor het ondersteunen en versterken van de acties en samenwerking van de lidstaten bij de preventie en bestrijding van zware criminaliteit waardoor twee of meer lidstaten worden getroffen. Grensoverschrijdende criminaliteit heeft noodzakelijkerwijs een grensoverschrijdende dimensie. Een dergelijke grensoverschrijdende dimensie is kenmerkend voor misdrijven die rechtstreeks verband houden met het zonder toestemming overschrijden van buitengrenzen, waaronder mensenhandel en het smokkelen van migranten. Dat gezegd zijnde, laat artikel 1, lid 2, van Richtlijn 2002/90/EG (4) van de Raad de lidstaten toe geen sancties op te leggen wanneer dit gedrag tot doel heeft humanitaire bijstand te verlenen aan migranten.

(20) In een geest van gedeelde verantwoordelijkheid moet de rol van het Agentschap zijn het beheer van de buitengrenzen regelmatig te monitoren. Het Agentschap dient te zorgen voor correcte en doeltreffende monitoring, niet alleen door middel van risicoanalyse en gegevensuitwisseling en via het Europees grensbewakingssysteem (Eurosur), maar ook door aanwezigheid van deskundigen uit zijn eigen personeel in de lidstaten. Het Agentschap moet derhalve in lidstaten voor bepaalde tijd verbindingsfunctionarissen kunnen inzetten, die aan de uitvoerend directeur verslag uitbrengen. Het verslag van de verbindingsfunctionarissen moet deel uitmaken van de kwetsbaarheidsbeoordeling.

(21) Het Agentschap dient een kwetsbaarheidsbeoordeling te verrichten op basis van objectieve criteria, in het kader waarvan het Agentschap het vermogen en de paraatheid van de lidstaten beoordeelt om het hoofd te bieden aan uitdagingen aan hun buitengrenzen. Deze moet beoordeling bevatten van hun materieel, infrastructuur, personeel, begroting en financiële middelen en hun noodplannen om eventuele crises aan de buitengrenzen aan te pakken. De lidstaten dienen maatregelen te nemen om door die beoordeling aan het licht gebrachte tekortkomingen te corrigeren. De uitvoerend directeur dient te bepalen welke maatregelen moeten worden genomen en dient deze aan de betrokken lidstaat aan te bevelen. De uitvoerend directeur dient ook te bepalen binnen welke termijn die maatregelen moeten worden genomen. Worden de nodige maatregelen niet binnen de gestelde termijn getroffen, dan dient de zaak te worden voorgelegd aan de raad van bestuur, die er nader over moet beslissen.

(22) Als tijdige en nauwgezette informatie die noodzakelijk is om een kwetsbaarheidsbeoordeling te verrichten, niet aan het Agentschap wordt verstrekt, moet het Agentschap dit feit in aanmerking kunnen nemen bij de kwetsbaarheidsbeoordeling, tenzij deze informatie om naar behoren gemotiveerde redenen wordt achtergehouden.

(23) Het Agentschap dient passende technische en operationele bijstand aan de lidstaten te organiseren ter versterking van hun vermogen om te voldoen aan hun verplichtingen ten aanzien van het toezicht op de buitengrenzen en het hoofd te bieden aan problemen aan de buitengrenzen die het gevolg zijn van illegale immigratie of grensoverschrijdende criminaliteit. Dergelijke bijstand moet de bevoegdheid van de betrokken nationale autoriteiten om strafrechtelijke onderzoeken te initiëren, onverlet laten. In dit verband dient het Agentschap, op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief, gezamenlijke operaties voor een of meer lidstaten te organiseren en te coördineren, en Europese grens- en kustwachtteams met de noodzakelijke technische uitrusting in te zetten. Het Agentschap kan ook deskundigen vanuit zijn eigen personeel inzetten.

(24) Wanneer er aan de buitengrenzen sprake is van specifieke en onevenredig grote uitdagingen, dient het Agentschap, op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief, snelle grensinterventies te organiseren en te coördineren, en Europese grens- en kustwachtteams uit een snel inzetbare pool en technische uitrusting in te zetten. De snelle grensinterventies moeten voor een beperkte duur voor versterking zorgen bij situaties waarin een onmiddellijke respons vereist is en zo'n interventie doeltreffend is. Om dergelijke interventies doeltreffend te kunnen uitvoeren, moeten de lidstaten grenswachters en ander geschikt personeel ter beschikking stellen van de snel inzetbare pool en zorgen voor de nodige technische uitrusting. Het Agentschap en de betrokken lidstaat moeten overeenstemming bereiken over een operationeel plan.

(25) Wanneer een lidstaat in welbepaalde zones aan zijn buitengrenzen wordt geconfronteerd met specifieke en onevenredig grote uitdagingen op het gebied van migratie als gevolg van een sterke, gemengde instroom van migranten, moeten de lidstaten in de hotspotgebieden kunnen rekenen op extra technische en operationele versterking. Deze moet verstrekt worden in hotspotgebieden door ondersteuningsteams voor migratiebeheer. Deze teams moeten bestaan uit deskundigen die vanuit de lidstaten worden ingezet door het Agentschap en het EASO, en uit deskundigen van het Agentschap, Europol of andere relevante agentschappen van de Unie. Het Agentschap moet de Commissie steunen bij de coördinatie tussen de verschillende agentschappen op het terrein.

(26) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat autoriteiten die wellicht verzoeken om internationale bescherming zullen ontvangen, zoals politie, grenswachters, immigratiediensten en personeel van inrichtingen voor bewaring, beschikken over de toepasselijke informatie. Zij moeten ook ervoor zorgen dat het personeel van dergelijke autoriteiten de voor hun taken en verantwoordelijkheden passende opleiding ontvangen alsook instructies om verzoekers te informeren over waar en hoe een verzoek om internationale bescherming kan worden ingediend.

(27) In hotspotgebieden dienen de verschillende agentschappen en lidstaten te handelen binnen hun respectieve opdrachten en bevoegdheden. De Commissie moet, in samenwerking met de andere betrokken agentschappen, erop toezien dat de activiteiten in de hotspotgebieden in overeenstemming zijn met het desbetreffende acquis van de Unie, met inbegrip van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel en de grondrechten.

(28) Wanneer het toezicht op de buitengrenzen zodanig onwerkzaam wordt dat het functioneren van het Schengengebied in het gedrang dreigt te komen, ofwel omdat een lidstaat nalaat de nodige maatregelen te treffen overeenkomstig een kwetsbaarheidsbeoordeling ofwel omdat een lidstaat wordt geconfronteerd met specifieke en onevenredig grote uitdagingen aan de buitengrenzen, het Agentschap niet om voldoende steun heeft verzocht of niet voldoende gebruik maakt van deze steun, dient op Unieniveau een uniforme, snelle en doeltreffende respons te worden gegeven. Om deze risico's terug te dringen en met het oog op betere coördinatie op Unieniveau dient de Commissie aan de Raad een besluit voor te stellen met de maatregelen welke het Agentschap moet treffen, en met de verplichting voor de betrokken lidstaat om bij de uitvoering van die maatregelen zijn medewerking te verlenen aan het Agentschap. Het betreft hier politiek gevoelige maatregelen, waarbij wellicht aan nationale uitvoerings- en handhavingsbevoegdheden wordt geraakt. Daarom moet de uitvoeringsbevoegdheid om een dergelijk besluit vast te stellen worden toegekend aan de Raad. Het Agentschap dient dan te bepalen welke actie moet worden ondernomen voor de praktische tenuitvoerlegging van de maatregelen in het besluit van de Raad. Het dient dan samen met de betrokken lidstaat een actieplan op te stellen. Wanneer een lidstaat binnen 30 dagen niet in overeenstemming is met dit besluit van de Raad en niet met het Agentschap samenwerkt om de in dit besluit vervatte maatregelen uit te voeren, moet de Commissie de specifieke procedure voorzien in artikel 29 van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad (5) kunnen inleiden om het hoofd te bieden aan uitzonderlijke omstandigheden waarbij de algemene werking van de ruimte zonder binnengrenstoezicht in gevaar komt. Verordening (EU) 2016/399 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(29) Het Agentschap dient te beschikken over de nodige uitrusting en het nodige personeel om te kunnen inzetten bij gezamenlijke operaties of snelle grensinterventies. Wanneer het Agentschap op verzoek van een lidstaat of in een situatie die dringend optreden vereist een snelle grensinterventie opzet, moet het Agentschap in de lidstaten Europese grens- en kustwachtteams kunnen inzetten uit een snel inzetbare pool, die de vorm moet aannemen van een permanent orgaan dat bestaat uit grenswachters en ander relevant personeel. De pool moet ten minste 1 500 grenswachters en ander relevant personeel omvatten. De inzet van Europese grens- en kustwachtteams uit de snel inzetbare pool moet indien nodig onmiddellijk worden aangevuld met extra Europese grens- en kustwachtteams.

(30) De bijdragen van de lidstaten aan de snel inzetbare pool, op basis van de toezeggingen die in het licht van de op het ogenblik van de inwerkingtreding van deze verordening geldende omstandigheden zijn gedaan, zijn vermeld in bijlage I. Indien die omstandigheden substantieel en structureel veranderen, onder meer wanneer op basis van de bepalingen in de betreffende toetredingsakten een besluit tot opheffing van het toezicht aan de binnengrenzen van de lidstaten is genomen, dient de Commissie de passende wijzigingen van die bijlage voor te stellen.

(31) Gezien de snelheid waarmee uitrusting en personeel moeten kunnen worden ingezet aan bepaalde delen van de buitengrenzen die met een plotselinge grote instroom van migranten worden geconfronteerd, dient het Agentschap in staat te zijn om zijn eigen technische uitrusting in te zetten en deze zelf of in mede-eigendom met een lidstaat aan te schaffen. Die technische uitrusting moet desgevraagd aan het Agentschap ter beschikking worden gesteld door de lidstaten waar de uitrusting is geregistreerd. Het Agentschap dient een pool van door lidstaten verstrekte technische uitrusting te beheren op basis van de door het Agentschap vastgestelde behoeften; die pool dient te worden aangevuld met vervoersmaterieel en operationele uitrusting, aangeschaft door lidstaten in het kader van de specifieke acties van het Fonds voor interne veiligheid.

(32) Op 15 oktober 2015 heeft de Europese Raad ertoe opgeroepen de opdracht van Frontex inzake terugkeer te verruimen met het recht om op eigen initiatief gezamenlijke terugkeeroperaties te organiseren, en de rol van Frontex bij het verkrijgen van reisdocumenten voor terugkeerders te versterken;

(33) Het Agentschap moet de bijstand aan lidstaten inzake de terugkeer van onderdanen van derde landen intensiveren, met inachtneming van het terugkeerbeleid van de Unie en overeenkomstig Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad (6). Met name dient het de terugkeeroperaties van een of meer lidstaten te organiseren en coördineren en terugkeerinterventies te organiseren en uit te voeren ter versterking van de terugkeerstelsels van lidstaten die aanvullende technische en operationele bijstand nodig hebben om te voldoen aan hun verplichting uit hoofde van die richtlijn om onderdanen van derde landen terug te zenden.

(34) Het Agentschap dient de lidstaten, onder volledige eerbiediging van de grondrechten, de nodige bijstand te verlenen bij het organiseren van terugkeeroperaties en terugkeerinterventies in verband met terugkeerders. Het dient terugkeerbesluiten die genomen zijn door de lidstaten niet inhoudelijk te beoordelen. Voorts dient het Agentschap de lidstaten bij te staan op het gebied van het verkrijgen van reisdocumenten voor terugkeerders, in samenwerking met de autoriteiten van de desbetreffende derde landen.

(35) De bijstand aan lidstaten bij het uitvoeren van terugkeerprocedures omvat de verstrekking van praktische informatie over derde landen van terugkeer die relevant is voor de uitvoering van deze verordening, zoals het verstrekken van contactgegevens of andere logistieke inlichtingen die nodig zijn voor een goed verloop van terugkeeroperaties. Voor het nemen van terugkeerbesluiten mag het Agentschap niet betrokken zijn bij het verstrekken van informatie aan lidstaten over derde landen van terugkeer.

(36) Het eventuele bestaan van een regeling tussen een lidstaat en een derde land kan het Agentschap of de lidstaten niet ontslaan van hun verplichtingen uit hoofde van het Unie- of internationaal recht, met name wat betreft de naleving van het beginsel van non-refoulement.

(37) Het Agentschap dient pools samen te stellen van door de lidstaten ter beschikking te stellen toezichthouders voor gedwongen terugkeer, begeleiders voor gedwongen terugkeer en specialisten inzake terugkeer, die bij terugkeeroperaties moeten worden ingezet en deel uit dienen te maken van gespecialiseerde Europese terugkeerinterventieteams die bij terugkeerinterventies worden ingezet. Die pools moeten kunnen beschikken over personeel dat specifieke deskundigheid heeft op het gebied van de bescherming van kinderen. Het Agentschap dient de betrokkenen de nodige opleiding te bieden.

(38) In overeenstemming met internationale rechtsinstrumenten, zoals het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind, wordt iedereen die minder dan 18 jaar oud is, in het kader van deze verordening als een kind beschouwd. Het belang van het kind moet bij de activiteiten van het Agentschap voorop staan.

(39) Er moeten specifieke bepalingen, met daarin definities van taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden, worden vastgesteld voor het personeel dat betrokken is bij activiteiten die verband houden met terugkeer. Ook dienen speciale instructies te worden uitgevaardigd betreffende de bevoegdheden van de gezagvoerders van luchtvaartuigen en de uitbreiding van de strafrechtelijke rechtsbevoegdheid van het land waar het luchtvaartuig is geregistreerd krachtens het internationaal luchtvaartrecht, met name het Verdrag van Tokyo inzake strafbare feiten en bepaalde andere handelingen begaan aan boord van luchtvaartuigen.

(40) Het Agentschap moet specifieke opleidingsinstrumenten ontwikkelen, waaronder specifieke training op het gebied van de bescherming van kinderen. Het dient een opleiding op Unieniveau aan te bieden voor de nationale opleiders van grenswachters, alsmede aanvullende opleidingen en studiebijeenkomsten in verband met geïntegreerde grensbeheertaken, onder meer voor personeelsleden van de bevoegde nationale diensten. Dit moet opleidingen omvatten betreffende relevant Unie- en internationaal recht, alsook betreffende grondrechten. Het Agentschap moet in samenwerking met de lidstaten en derde landen opleidingsactiviteiten kunnen organiseren op hun grondgebied.

(41) Het Agentschap dient toe te zien op en bij te dragen tot ontwikkelingen op het gebied van onderzoek die relevant zijn voor het Europees geïntegreerd grensbeheer. Het dient informatie over deze ontwikkelingen door te geven aan het Europees Parlement, de lidstaten en de Commissie.

(42) Voor een doeltreffend geïntegreerd beheer van de buitengrenzen dienen de lidstaten regelmatig, snel en op betrouwbare wijze onderling informatie uit te wisselen. Het Agentschap dient ter vergemakkelijking van die uitwisseling overeenkomstig de Uniewetgeving inzake gegevensbescherming informatiesystemen te ontwikkelen en toe te passen. Het is belangrijk dat de lidstaten het Agentschap onverwijld voorzien van complete en accurate informatie die het Agentschap nodig heeft om zijn taken te kunnen uitvoeren.

(43) Ten behoeve van de vervulling van zijn taken en voor zover dat voor de uitvoering daarvan nodig is, kan het Agentschap, op terreinen die onder deze verordening vallen, samenwerken met instellingen, organen en instanties van de Unie en internationale organisaties in het kader van werkafspraken die overeenkomstig het Unierecht en -beleid tot stand zijn gekomen. Deze werkafspraken moeten vooraf door de Commissie zijn goedgekeurd.

(44) De nationale autoriteiten die kustwachttaken uitvoeren zijn verantwoordelijk voor een breed spectrum van werkzaamheden, die onder meer kunnen bestaan uit veiligheid, beveiliging, opsporing en redding, grenstoezicht, visserijcontrole, douanetoezicht, algemene rechtshandhaving en milieubescherming op maritiem gebied. Het Agentschap, het bij Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad (7) opgerichte Europees Bureau voor visserijcontrole en het bij Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad (8) opgerichte Europees Agentschap voor maritieme veiligheid moeten daarom zowel hun onderlinge samenwerking als de samenwerking met de nationale autoriteiten die kustwachttaken uitvoeren, intensiveren teneinde de maritieme situatiekennis te versterken en samenhangende en kosteneffectieve maatregelen te ondersteunen. De synergieën tussen de verschillende actoren op het gebied van maritieme zaken dienen aan te sluiten bij de Uniestrategieën voor geïntegreerd grensbeheer en maritieme veiligheid.

(45) De tenuitvoerlegging van deze verordening doet geen afbreuk aan de verdeling van de bevoegdheden tussen de Unie en de lidstaten krachtens de Verdragen, noch aan de verplichtingen van de lidstaten die voortvloeien uit internationale verdragen zoals het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, het Internationaal Verdrag inzake opsporing en redding op zee, het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, het Internationaal Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst en andere toepasselijke internationale maritieme instrumenten.

(46) Het Agentschap moet in het kader van het Uniebeleid voor externe betrekkingen de technische en operationele samenwerking tussen de lidstaten en derde landen faciliteren en aanmoedigen. In dit kader dient het de operationele samenwerking tussen lidstaten en derde landen op het gebied van het beheer van de buitengrenzen te coördineren, verbindingsfunctionarissen in derde landen in te zetten, en met de autoriteiten van derde landen samen te werken op het gebied van terugkeer, ook wat de verkrijging van reisdocumenten betreft. Bij de samenwerking met derde landen dienen het Agentschap en de lidstaten het recht van de Unie, onder meer de grondrechten en het beginsel van non-refoulement, te allen tijde in acht te nemen. Zij dienen dit ook te doen wanneer de operaties in het kader van samenwerking met derde landen op het grondgebied van die landen plaatsvinden. In zijn jaarverslag dient het Agentschap verslag uit brengen over de samenwerking met derde landen, ter vergroting van de transparantie en de verantwoordingsplicht.

(47) De Europese grens- en kustwacht, waaronder tevens worden begrepen het Agentschap en de nationale autoriteiten van de lidstaten die verantwoordelijk zijn voor grensbeheer, waaronder kustwachten voor zover zij taken op het gebied van grenstoezicht uitoefenen, dient zijn taken te vervullen met volle eerbiediging van de grondrechten, met name het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie („het Handvest”), het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, relevant internationaal recht, met inbegrip van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind, het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen, het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen en de verplichtingen inzake de toegang tot internationale bescherming, in het bijzonder het beginsel van non-refoulement, het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee en het Internationaal verdrag inzake opsporing en redding op zee. Overeenkomstig het recht van de Unie en die instrumenten moet het Agentschap de lidstaten bijstaan bij het uitvoeren van opsporings- en reddingsoperaties om levens te beschermen en te redden wanneer en waar ook dat nodig is.

(48) Met het oog op de uitbreiding van zijn takenpakket moet het Agentschap zich toeleggen op de nadere uitwerking en tenuitvoerlegging van een grondrechtenstrategie, teneinde toezicht te houden op en de bescherming te waarborgen van de grondrechten. Daartoe dienen de grondrechtenfunctionaris toereikende middelen en personeel ter beschikking te worden gesteld, in overeenstemming met zijn opdracht en de omvang van zijn takenpakket. De grondrechtenfunctionaris heeft toegang tot alle informatie die nodig is om zijn taken te vervullen. Het Agentschap dient zijn positie te gebruiken om de toepassing van het acquis van de Unie inzake het beheer van de buitengrenzen, met inbegrip van de eerbiediging van de grondrechten en internationale bescherming, actief te bevorderen.

(49) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en de beginselen die zijn vervat in de artikelen 2 en 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en in het Handvest. Met name wordt met deze verordening gestreefd naar volledige eerbiediging van de menselijke waardigheid, het recht op leven, het recht op vrijheid en veiligheid, het recht op de bescherming van persoonsgegevens, het recht op asiel, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, de rechten van het kind, het verbod van foltering en onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing en het verbod van mensenhandel. Deze verordening streeft ook naar de bevordering van de toepassing van de beginselen van non-discriminatie en non-refoulement.

(50) Bij deze verordening moet een klachtenregeling voor het Agentschap worden ingesteld, in samenwerking met de grondrechtenfunctionaris, teneinde de eerbiediging van de grondrechten bij alle activiteiten van het Agentschap te vrijwaren. Deze regeling dient te bestaan uit een bestuurlijk mechanisme waarbij de grondrechtenfunctionaris wordt belast met de behandeling van door het Agentschap ontvangen klachten, overeenkomstig het recht op behoorlijk bestuur. De grondrechtenfunctionaris dient de ontvankelijkheid van een klacht te onderzoeken, ontvankelijke klachten te registreren, alle geregistreerde klachten door te zenden aan de uitvoerend directeur, klachten betreffende teamleden door te zenden aan de lidstaat van herkomst en het gevolg dat het Agentschap of die lidstaat aan de klacht geeft, te registreren. Dit mechanisme moet doeltreffend zijn en een degelijke follow-up van klachten waarborgen. Het klachtenmechanisme moet de mogelijkheid om administratief beroep of beroep in rechte in te stellen onverlet laten, en vormt geen verplichte tussenstap om een dergelijke vorm van beroep te kunnen instellen. Strafrechtelijke onderzoeken dienen te worden uitgevoerd door de lidstaten. Om de transparantie en de verantwoordingsplicht te vergroten, neemt het Agentschap in zijn jaarverslag informatie op over het klachtenmechanisme. Met name bevat het het aantal ontvangen klachten, de soorten schendingen van de grondrechten, de betreffende operaties en, waar mogelijk, de follow-upmaatregelen die het Agentschap en de lidstaten hebben genomen.

(51) Het Agentschap moet met betrekking tot technische en operationele aangelegenheden onafhankelijk zijn en juridisch, bestuurlijk en financieel autonoom zijn. Te dien einde is het noodzakelijk en gepast dat het Agentschap een orgaan van de Unie is dat rechtspersoonlijkheid bezit en de uitvoeringsbevoegdheden uitoefent die hem bij deze verordening worden toegekend.

(52) De Commissie en de lidstaten moeten in een raad van bestuur vertegenwoordigd zijn met het oog op de uitoefening van toezicht op het Agentschap. Voor zover mogelijk moet de raad van bestuur bestaan uit de operationele hoofden van de nationale diensten die belast zijn met het grensbewakingsbeheer, of hun vertegenwoordigers. Alle partijen vertegenwoordigd in de raad van bestuur moeten proberen het verloop van hun vertegenwoordigers te beperken teneinde de continuïteit van de werkzaamheden van de raad van bestuur te verzekeren. De raad van bestuur moet beschikken over de noodzakelijke bevoegdheden om de begroting van het Agentschap vast te stellen, de uitvoering van die begroting te verifiëren, een passende financiële regeling vast te stellen, transparante werkprocedures voor de besluitvorming door het Agentschap tot stand te brengen en de uitvoerend directeur en de plaatsvervangend uitvoerend directeur te benoemen. Het bestuur en de werking van het Agentschap moeten rekening houden met de beginselen van de gemeenschappelijke aanpak voor de gedecentraliseerde agentschappen van de Europese Unie, die op 19 juli 2012 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie is goedgekeurd.

(53) Om de autonomie van het Agentschap te waarborgen, moet aan het Agentschap een aparte begroting worden toegekend die hoofdzakelijk wordt bekostigd met een bijdrage van de Unie. Op de bijdrage van de Unie en andere subsidies die ten laste komen van de algemene begroting van de Unie moet de begrotingsprocedure van de Unie van toepassing zijn. De controle van de rekeningen dient te worden uitgevoerd door de Europese Rekenkamer.

(54) Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9) moet zonder beperkingen van toepassing zijn op het Agentschap, dat moet toetreden tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (10).

(55) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (11) moet op het Agentschap van toepassing zijn. Zonder daarmee de verwezenlijking van de doelstelling van operaties in gevaar te brengen, moet het Agentschap over zijn activiteiten zo transparant mogelijk zijn. Het Agentschap moet informatie over al zijn activiteiten openbaar maken. Het moet eveneens zorgen voor snelle informatieverstrekking over zijn werkzaamheden aan het publiek en alle belanghebbende partijen.

(56) Het Agentschap moet ook integraal verslag uitbrengen over zijn activiteiten aan het Europees Parlement en de Raad.

(57) Elke verwerking van persoonsgegevens door het Agentschap in het kader van deze verordening moet voldoen aan Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (12).

(58) Bij elke verwerking van persoonsgegevens door lidstaten in het kader van deze verordening moet worden voldaan aan Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (13). Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad (14) is van toepassing wanneer de verwerking van gegevens in de eerste plaats ten doel heeft binnen de Unie een hoog niveau van interne veiligheid te garanderen, met name in het kader van acties met betrekking tot de monitoring van migratiestromen en risicoanalyse, de verwerking van persoonsgegevens die werden verzameld tijdens gezamenlijke operaties, proefprojecten en snelle grensinterventies en door ondersteuningsteams voor migratiebeheer, of de samenwerking met instellingen, organen en instanties van de Unie, en met internationale organisaties. Bij de verwerking van persoonsgegevens moeten de beginselen van noodzakelijkheid en evenredigheid in acht worden genomen.

(59) Daar de doelstellingen van deze verordening, namelijk de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van een stelsel van geïntegreerd beheer van de buitengrenzen om te zorgen voor de goede werking van het Schengengebied, niet voldoende kunnen worden verwezenlijkt door de zonder coördinatie optredende lidstaten, maar vanwege de afwezigheid van controles aan de binnengrenzen, de aanzienlijke uitdagingen aan de buitengrenzen op het vlak van migratie en de noodzaak om het overschrijden van de buitengrenzen op efficiënte wijze te bewaken en daarmee bij te dragen aan een hoog niveau van interne veiligheid binnen de Unie, beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen nemen overeenkomstig het in artikel 5 VEU neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(60) De in deze verordening bedoelde buitengrenzen zijn die waarop de bepalingen van titel II van Verordening (EU) 2016/399 van toepassing zijn, inclusief de buitengrenzen van Schengenlanden overeenkomstig Protocol nr. 19 betreffende het Schengenacquis dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie, dat is gehecht aan het VEU en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).

(61) Wat IJsland en Noorwegen betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (15), die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad (16). De Regeling tussen de Europese Gemeenschap enerzijds en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen anderzijds inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (17) voorziet in regels betreffende de deelname van die landen aan de werkzaamheden van het Agentschap, met inbegrip van bepalingen inzake financiële bijdragen en personeel.

(62) Wat Zwitserland betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (18), die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van Besluit 1999/437/EG, in samenhang met artikel 3 van Besluit 2008/146/EG van de Raad (19).

(63) Wat Liechtenstein betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (20), die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van Besluit 1999/437/EG, in samenhang met artikel 3 van Besluit 2011/350/EU van de Raad (21).

(64) De Regeling tussen enerzijds de Europese Gemeenschap en anderzijds de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein inzake de wijze waarop deze staten worden betrokken bij het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (22) voorziet in regels betreffende de deelname van die landen aan de werkzaamheden van het Agentschap, met inbegrip van bepalingen inzake financiële bijdragen en personeel.

(65) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het VEU en het VWEU gehechte Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze verordening en is deze derhalve niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. Aangezien deze verordening voortbouwt op het Schengenacquis, beslist Denemarken overeenkomstig artikel 4 van dit protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad deze verordening heeft vastgesteld, of het deze in zijn nationale recht zal omzetten.

(66) Deze verordening vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad (23); het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van deze verordening, die niet bindend is voor, noch van toepassing is op deze lidstaat.

(67) Deze verordening vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad (24); Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van deze verordening, die niet bindend is voor, noch van toepassing is op deze lidstaat.

(68) Het Agentschap dient de organisatie te vergemakkelijken van specifieke activiteiten waarbij de lidstaten gebruik kunnen maken van de expertise en faciliteiten die Ierland en het Verenigd Koninkrijk eventueel bereid zijn aan te bieden, overeenkomstig nadere voorwaarden die per geval door de raad van bestuur worden vastgelegd. Daartoe kunnen vertegenwoordigers van Ierland en het Verenigd Koninkrijk voor vergaderingen van de raad van bestuur worden uitgenodigd, zodat zij volledig kunnen deelnemen aan de voorbereiding van dergelijke specifieke activiteiten.

(69) Er bestaat een controverse tussen het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk over de afbakening van de grenzen van Gibraltar.

(70) De opschorting van de toepasselijkheid van deze verordening op de grenzen van Gibraltar betekent niet dat de respectieve standpunten van de betrokken staten gewijzigd zijn.

(71) De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd overeenkomstig artikel 28, lid 2, van Verordening (EG) nr. 45/2001 en heeft op 18 maart 2016 advies uitgebracht (25).

(72) Deze verordening strekt tot wijziging en uitbreiding van de bepalingen van Verordeningen (EG) nr. 2007/2004 en (EG) nr. 863/2007 van het Europees Parlement en de Raad (26) en Beschikking 2005/267/EG van de Raad (27). Aangezien de aan te brengen wijzigingen talrijk en ingrijpend zijn, moeten die handelingen omwille van de duidelijkheid worden vervangen en ingetrokken,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

Europese grens- en kustwacht

Artikel 1

Onderwerp

Bij deze verordening wordt een Europese grens- en kustwacht opgericht, teneinde te zorgen voor een Europees geïntegreerd beheer van de buitengrenzen, met het oog op een doeltreffend beheer van het overschrijden van de buitengrenzen. Dit omvat de aanpak van uitdagingen op het gebied van migratie en mogelijke toekomstige dreigingen aan die grenzen, waarbij op die manier wordt bijgedragen aan de bestrijding van zware criminaliteit met een grensoverschrijdende dimensie, teneinde een hoog niveau van interne veiligheid in de Unie te waarborgen met volledige eerbiediging van de grondrechten en waarborging van het vrije verkeer van personen in de Unie.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

1. „buitengrenzen”: buitengrenzen in de zin van artikel 2, punt 2, van Verordening (EU) 2016/399, waarop titel II van die verordening van toepassing is;

2. „grenstoezicht”: grenstoezicht in de zin van artikel 2, punt 10, van Verordening (EU) 2016/399;

3. „grenswachter”: grenswachter in de zin van artikel 2, punt 14, van Verordening (EU) 2016/399;

4. „Europese grens- en kustwachtteams”: teams bestaande uit grenswachters en ander relevant personeel van deelnemende lidstaten, onder wie grenswachters en andere relevante personeelsleden die door de lidstaten als nationale deskundigen naar het Europees Grens- en kustwachtagentschap zijn gedetacheerd, die bij gezamenlijke operaties, snelle grensinterventies en in het kader van ondersteuningsteams voor migratiebeheer worden ingezet;

5. „ontvangende lidstaat”: een lidstaat waarin een gezamenlijke operatie, een snelle grensinterventie, een terugkeeroperatie of een terugkeerinterventie plaatsvindt of die dient als uitvalsbasis hiervoor of waarin een ondersteuningsteam voor migratiebeheer wordt ingezet;

6. „lidstaat van herkomst”: de lidstaat waarvan een lid van de Europese grens- en kustwachtteams grenswachter of ander relevant personeelslid is;

7. „deelnemende lidstaat”: een lidstaat die deelneemt aan een gezamenlijke operatie, een snelle grensinterventie, een terugkeeroperatie, een terugkeerinterventie of de inzet van een ondersteuningsteam voor migratiebeheer, door technische uitrusting, grenswachters en andere relevante personeelsleden ter beschikking te stellen om te worden ingezet in het kader van een Europees grens- en kustwachtteam, alsook een lidstaat die deelneemt aan een terugkeeroperatie of terugkeerinterventie door technische uitrusting of personeel ter beschikking te stellen, maar die geen ontvangende lidstaat is;

8. „teamlid”: een lid van de Europese grens- en kustwachtteams of van teams van bij met terugkeer verband houdende taken betrokken personeelsleden die aan terugkeeroperaties of terugkeerinterventies deelnemen;

9. „ondersteuningsteam voor migratiebeheer”: een team van deskundigen die de lidstaten technische en operationele versterking bieden in hotspotgebieden; de leden ervan zijn deskundigen die vanuit de lidstaten door het Europees Grens- en kustwachtagentschap en door het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken worden ingezet en deskundigen van het Agentschap, Europol en andere relevante agentschappen van de Unie;

10. „hotspotgebied”: een gebied waar de ontvangende lidstaat, de Commissie, de bevoegde agentschappen van de Unie en de deelnemende lidstaten samenwerken teneinde een bestaande of potentiële onevenredig grote uitdaging op het gebied van migratie te beheren die wordt gekenmerkt door een aanzienlijke toename van het aantal binnenkomende migranten aan de buitengrenzen;

11. „terugkeer”: terugkeer zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 3, van Richtlijn 2008/115/EG;

12. „terugkeerbesluit”: een administratieve of rechterlijke beslissing of handeling waarbij wordt vastgesteld of verklaard dat het verblijf van een onderdaan van een derde land illegaal is en een terugkeerverplichting wordt opgelegd, met inachtneming van de bepalingen van Richtlijn 2008/115/EG;

13. „terugkeerder”: een illegaal verblijvende onderdaan van een derde land ten aanzien van wie door een lidstaat een terugkeerbesluit is uitgevaardigd;

14. „terugkeeroperatie”: een operatie die door het Europees Grens- en kustwachtagentschap wordt gecoördineerd en door een of meer lidstaten verstrekte technische en operationele steun behelst, waarbij terugkeerders vanuit een of meer lidstaten gedwongen of vrijwillig terugkeren;

15. „terugkeerinterventie”: een actie van het Europees Grens- en kustwachtagentschap waarbij de lidstaten versterkte technische en operationele bijstand wordt verstrekt, bestaande uit de inzet van Europese terugkeerinterventieteams in lidstaten en de organisatie van terugkeeroperaties;

16. „grensoverschrijdende criminaliteit”: een vorm van ernstige criminaliteit met een grensoverschrijdende dimensie gepleegd aan of langs de buitengrenzen of die met de buitengrenzen verband houdt.

Artikel 3

Europese grens- en kustwacht

1. Het Europees Grens- en kustwachtagentschap (het Agentschap) en de nationale autoriteiten van de lidstaten die met het grensbeheer zijn belast, inclusief de kustwachten voor zover deze taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren, vormen samen de Europese grens- en kustwacht.

2. Het Agentschap stelt bij besluit van de raad van bestuur op basis van een voorstel van de uitvoerend directeur een technische en operationele strategie voor Europees geïntegreerd grensbeheer op. Het Agentschap houdt hierbij, waar dit gerechtvaardigd is, rekening met de specifieke situatie van de lidstaten, met name hun geografische ligging. Deze strategie moet in overeenstemming zijn met artikel 4. Het Agentschap bevordert en ondersteunt de uitvoering van het Europees geïntegreerd grensbeheer in alle lidstaten.

3. De nationale autoriteiten die met het grensbeheer zijn belast, inclusief de kustwachten voor zover deze taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren, stellen hun nationale strategie voor geïntegreerd grensbeheer op. De nationale strategieën zijn in overeenstemming met artikel 4 en met de in lid 2 van dit artikel genoemde strategie.

Artikel 4

Europees geïntegreerd grensbeheer

Het Europees geïntegreerd grensbeheer omvat de volgende onderdelen:

a) grenstoezicht, met inbegrip van maatregelen om legale grensoverschrijdingen te vergemakkelijken en, waar passend, maatregelen op het gebied van het voorkomen en opsporen van grensoverschrijdende criminaliteit, zoals het smokkelen van migranten, mensenhandel en terrorisme, en maatregelen in verband met de doorverwijzing van mensen die internationale bescherming behoeven of wensen aan te vragen;

b) opsporings- en reddingsoperaties voor personen in nood op zee opgezet en uitgevoerd overeenkomstig Verordening (EU) nr. 656/2014 van het Europees Parlement en de Raad (28) en het internationaal recht, die plaatsvinden in situaties die zich kunnen voordoen tijdens grensbewakingsoperaties op zee;

c) analyse van de risico's voor de interne veiligheid en van de dreigingen die de werking of de veiligheid van de buitengrenzen kunnen aantasten;

d) samenwerking tussen de lidstaten, ondersteund en gecoördineerd door het Agentschap;

e) samenwerking tussen de nationale autoriteiten die in de lidstaten belast zijn met het grenstoezicht of andere grenstaken, en tussen de betrokken instellingen, organen en instanties van de Unie, met inbegrip van regelmatige uitwisseling van informatie met behulp van de daarvoor bestaande instrumenten, zoals het bij Verordening (EU) nr. 1052/2013 van het Europees Parlement en de Raad (29) ingestelde Europees grensbewakingssysteem (Eurosur);

f) samenwerking met derde landen op gebieden die onder deze verordening vallen, waarbij aandacht voor met name naburige landen en derde landen die volgens de risicoanalyse land van herkomst en/of doorreis zijn voor illegale immigratie;

g) technische en operationele maatregelen binnen het Schengengebied die samenhangen met grenstoezicht en bedoeld zijn om illegale immigratie beter aan te pakken en grensoverschrijdende criminaliteit te bestrijden;

h) terugkeer van onderdanen van derde landen voor wie een door een lidstaat uitgevaardigd terugkeerbesluit geldt;

i) gebruik van geavanceerde technologie, inclusief grootschalige informatiesystemen;

j) een mechanisme voor kwaliteitscontrole, met name het Schengenevaluatiemechanisme en eventuele nationale mechanismen, dat de tenuitvoerlegging van de Uniewetgeving inzake grensbeheer moet waarborgen;

k) solidariteitsmechanismen, met name financieringsinstrumenten van de Unie.

Artikel 5

Gedeelde verantwoordelijkheid

1. De Europese grens- en kustwacht voert het Europees geïntegreerd grensbeheer uit als gezamenlijke verantwoordelijkheid van het Agentschap en de nationale autoriteiten die met het grensbeheer zijn belast, inclusief de kustwachten voor zover deze grensbewakingsoperaties op zee en andere taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren. De lidstaten behouden de primaire verantwoordelijkheid voor het beheer van hun delen van de buitengrenzen.

2. De lidstaten dragen, in hun eigen belang en in het gemeenschappelijk belang van alle lidstaten, zorg voor het beheer van hun buitengrenzen, met volledige inachtneming van het Unierecht, in overeenstemming met de in artikel 3, lid 2, genoemde technische en operationele strategie en in nauwe samenwerking met het Agentschap.

3. Het Agentschap ondersteunt de toepassing van Uniemaatregelen in verband met het beheer van de buitengrenzen door de acties van de lidstaten ter uitvoering van deze maatregelen en op het gebied van terugkeer te versterken, te beoordelen en te coördineren.

HOOFDSTUK II

Europees Grens- en kustwachtagentschap

Afdeling 1

Taken van het Europees Grens- en kustwachtagentschap

Artikel 6

Europees Grens- en kustwachtagentschap

1. Het Europees Grens- en kustwachtagentschap is de nieuwe naam van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, dat is opgericht bij Verordening (EG) nr. 2007/2004. De activiteiten van het Agentschap worden geregeld door deze verordening.

2. Teneinde in een samenhangend Europees geïntegreerd grensbeheer te voorzien, vergemakkelijkt het Agentschap de toepassing van de bestaande en toekomstige maatregelen van de Unie in verband met het beheer van de buitengrenzen, in het bijzonder de bij Verordening (EU) 2016/399 vastgestelde Schengengrenscode, en maakt het deze effectiever.

3. Het Agentschap draagt bij aan een continue en uniforme toepassing van het Unierecht, waaronder het acquis van de Unie inzake grondrechten, aan alle buitengrenzen. Deze bijdrage gebeurt onder meer via de uitwisseling van goede praktijken.

Artikel 7

Verantwoordingsplicht

Het Agentschap legt verantwoording af aan het Europees Parlement en de Raad, overeenkomstig deze verordening.

Artikel 8

Taken

1. Als bijdrage aan een doelmatig, hoog en uniform niveau van grenstoezicht en terugkeer van migranten verricht het Agentschap de volgende taken:

a) het monitort migratiestromen en voert risicoanalyses uit die alle aspecten van het geïntegreerd grensbeheer bestrijken;

b) het verricht een kwetsbaarheidsbeoordeling, waaronder een inschatting van de capaciteit en de paraatheid van de lidstaten om het hoofd te bieden aan dreigingen en uitdagingen aan de buitengrenzen;

c) het monitort het beheer van de buitengrenzen via verbindingsfunctionarissen van het Agentschap in de lidstaten;

d) het verleent, met inachtneming van het Unierecht en het internationaal recht, bijstand aan de lidstaten in omstandigheden die extra technische en operationele bijstand aan de buitengrenzen vergen door de coördinatie en organisatie van gezamenlijke operaties, in overweging nemend dat in dit kader soms sprake is van humanitaire noodsituaties en reddingsacties op zee;

e) het verleent, met inachtneming van het Unierecht en het internationaal recht, bijstand aan de lidstaten in omstandigheden die extra technische en operationele bijstand aan de buitengrenzen vergen door snelle grensinterventies op te zetten aan de buitengrenzen van lidstaten die geconfronteerd worden met specifieke en onevenredig grote uitdagingen, in overweging nemend dat in dit kader soms sprake is van humanitaire noodsituaties en reddingsacties op zee;

f) het verleent, overeenkomstig Verordening (EU) nr. 656/2014 en het internationaal recht, technische en operationele bijstand aan lidstaten en derde landen ter ondersteuning van opsporings- en reddingsoperaties voor personen die op zee in nood verkeren, welke soms moeten worden ondernomen tijdens grensbewakingsoperaties op zee;

g) het zorgt voor het opzetten en uitzenden van Europese grens- en kustwachtteams, met inbegrip van een snel inzetbare pool, die bij gezamenlijke operaties en snelle grensinterventies en in het kader van de ondersteuningsteams voor migratiebeheer worden ingezet;

h) het zorgt voor het opzetten van een pool van technische uitrusting die kan worden ingezet bij gezamenlijke operaties, bij snelle grensinterventies en in het kader van de ondersteuningsteams voor migratiebeheer, alsmede bij terugkeeroperaties en terugkeerinterventies;

i) in het kader van de ondersteuningsteams voor migratiebeheer in hotspotgebieden: i) het zorgt voor het inzetten van Europese grens- en kustwachtteams en technische uitrusting voor de verlening van bijstand bij de screening, debriefing, identificatie en het nemen van vingerafdrukken; ii) het stelt in samenwerking met het Europees ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) en de nationale autoriteiten een procedure vast voor het doorverwijzen van, en het verstrekken van initiële informatie aan, personen die internationale bescherming behoeven of wensen aan te vragen;

j) het ondersteunt de ontwikkeling van technische normen voor uitrusting, met name voor tactische bevelvoering, controle en communicatie, alsmede technisch toezicht op de interoperabiliteit op nationaal en Unieniveau;

k) het zorgt voor de inzet van de nodige uitrusting, grenswachters en het andere relevante personeel voor de snel inzetbare pool voor de praktische uitvoering van de maatregelen die noodzakelijk zijn in een situatie aan de buitengrenzen die dringend optreden vereist;

l) het verleent bijstand aan de lidstaten in omstandigheden die extra technische en operationele bijstand vergen voor de uitvoering van de verplichting om terugkeerders te doen terugkeren, onder meer door de coördinatie en organisatie van terugkeeroperaties;

m) het werkt binnen de respectieve mandaten van de betrokken agentschappen samen met Europol en Eurojust, en verleent steun aan de lidstaten in omstandigheden die extra technische en operationele bijstand aan de buitengrenzen vergen in de strijd tegen georganiseerde grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme;

n) het zorgt voor het opzetten van pools van toezichthouders en begeleiders voor gedwongen terugkeer en terugkeerspecialisten;

o) het zorgt voor het instellen en inzetten van Europese terugkeerinterventieteams bij terugkeerinterventies;

p) het verleent bijstand aan de lidstaten bij het opleiden van nationale grenswachters, ander relevant personeel en terugkeerdeskundigen, met inbegrip van de vaststelling van gemeenschappelijke opleidingsnormen;

q) het neemt deel aan de ontwikkeling en het beheer van onderzoeks- en innovatieactiviteiten die voor het toezicht op en de bewaking van de buitengrenzen relevant zijn, onder meer met betrekking tot het gebruik van geavanceerde grensbewakingstechnologie, en de ontwikkeling van proefprojecten op terreinen die onder deze verordening vallen;

r) het ontwikkelt en beheert, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 45/2001 en Kaderbesluit 2008/977/JBZ, informatiesystemen waarmee informatie over nieuwe risico's bij het beheer van de buitengrenzen, over illegale immigratie en over terugkeer snel en betrouwbaar kan worden uitgewisseld, zulks in nauwe samenwerking met de Commissie, organen en instanties van de Unie en het bij Beschikking 2008/381/EG van de Raad (30) opgezette Europees migratienetwerk;

s) het verleent de nodige steun voor de ontwikkeling en het beheer van Eurosur en zo nodig voor de ontwikkeling van een gemeenschappelijke structuur voor informatie-uitwisseling, met inbegrip van interoperabiliteit tussen systemen, met name door middel van de ontwikkeling, instandhouding en coördinatie van het Eurosur-kader overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1052/2013;

t) het werkt samen met het Europees Bureau voor visserijcontrole en het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, elk binnen zijn mandaat, ter ondersteuning van de nationale autoriteiten die kustwachttaken als beschreven in artikel 53 uitvoeren, door diensten te verlenen, informatie te verstrekken, uitrusting te leveren en opleiding te verzorgen en operaties met meerdere doelen te coördineren;

u) het verleent bijstand aan lidstaten en derde landen in het kader van de onderlinge technische en operationele samenwerking op de gebieden die onder deze verordening vallen.

2. De lidstaten kunnen de samenwerking op operationeel niveau met andere lidstaten en/of derde landen voortzetten, indien die samenwerking verenigbaar is met de taken van het Agentschap. De lidstaten onthouden zich van alle activiteiten die de werking van het Agentschap of de verwezenlijking van de doelstellingen ervan in gevaar kunnen brengen. De lidstaten brengen over die operationele samenwerking met andere lidstaten en/of derde landen aan de buitengrenzen en op het gebied van terugkeer verslag uit aan het Agentschap. De uitvoerend directeur informeert de raad van bestuur geregeld over die aangelegenheden en ten minste eenmaal per jaar.

3. Het Agentschap ontplooit op eigen initiatief communicatieactiviteiten over aangelegenheden die binnen zijn mandaat vallen. Het maakt accurate en omvattende gegevens openbaar over zijn activiteiten.

De communicatieactiviteiten mogen geen afbreuk doen aan de in lid 1 bedoelde taken; met name mogen geen operationele gegevens worden prijsgegeven die, eenmaal openbaar, de verwezenlijking van de doelstelling van de operaties in gevaar zouden brengen. De communicatieactiviteiten worden uitgevoerd zonder afbreuk te doen aan artikel 50 en in overeenstemming met de relevante communicatie- en verspreidingsplannen die de raad van bestuur heeft vastgesteld.

Afdeling 2

Monitoring en crisispreventie

Artikel 9

Verplichting tot samenwerking te goeder trouw

Voor het Agentschap en de nationale autoriteiten die met het grensbeheer en het terugkeerbeleid zijn belast, inclusief de kustwachten voor zover deze taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren, gelden een verplichting tot samenwerking te goeder trouw en een verplichting tot uitwisseling van informatie.

Artikel 10

Verplichting tot uitwisseling van informatie

Om de hen bij deze verordening opgedragen taken te vervullen, met name voor het Agentschap het monitoren van de migratiestromen naar en binnen de Unie, het verrichten van risicoanalyses en het uitvoeren van de kwetsbaarheidsbeoordeling, delen het Agentschap en de nationale autoriteiten die met het grensbeheer en het terugkeerbeleid zijn belast, inclusief de kustwachten voor zover deze taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren, tijdig en accuraat alle noodzakelijke informatie overeenkomstig deze verordening en het andere toepasselijke Unie- en nationale recht betreffende de uitwisseling van alle noodzakelijke informatie.

Artikel 11

Monitoring van de migratiestromen en risicoanalyse

1. Het Agentschap monitort migratiestromen naar en binnen de Unie, trends en andere mogelijke uitdagingen aan de buitengrenzen van de Unie. Het Agentschap stelt daartoe bij besluit van de raad van bestuur op basis van een voorstel van de uitvoerend directeur een gemeenschappelijk geïntegreerd risicoanalysemodel vast, dat door het Agentschap en de lidstaten wordt toegepast. Het verricht ook de kwetsbaarheidsbeoordeling overeenkomstig artikel 13.

2. Het Agentschap stelt algemene risicoanalyses op, die bij het Europees Parlement, de Raad en de Commissie worden ingediend overeenkomstig artikel 50, en op maat gemaakte risicoanalyses voor operationele activiteiten.

3. De door het Agentschap op te stellen risicoanalyses bestrijken alle voor Europees geïntegreerd grensbeheer relevante aspecten, met als doel het ontwikkelen van een mechanisme voor vroegtijdige waarschuwing.

4. De lidstaten verstrekken het Agentschap alle nodige informatie over de situatie, over trends en mogelijke dreigingen aan de buitengrenzen en op het gebied van terugkeer. De lidstaten verstrekken het Agentschap regelmatig, of op zijn verzoek, alle relevante informatie, zoals statistische en operationele gegevens die tijdens de uitvoering van het Schengenacquis zijn verzameld, alsmede informatie afgeleid uit de analyselaag van het overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1052/2013 opgestelde nationale situatiebeeld.

5. De resultaten van de risicoanalyse worden tijdig en op nauwgezette wijze aan de raad van bestuur voorgelegd.

6. De lidstaten houden met de resultaten van de risicoanalyse rekening bij het plannen van hun operaties en activiteiten aan de buitengrenzen en hun activiteiten op het gebied van terugkeer.

7. Het Agentschap verwerkt de resultaten van het gemeenschappelijk geïntegreerd risicoanalysemodel bij de ontwikkeling van gemeenschappelijke basisinhoud voor de opleiding van grenswachters en bij met terugkeer verband houdende taken betrokken personeel.

Artikel 12

Verbindingsfunctionarissen in lidstaten

1. Het Agentschap zorgt voor regelmatige monitoring van het beheer door alle lidstaten van de buitengrenzen door verbindingsfunctionarissen van het Agentschap.

Het Agentschap kan besluiten dat een verbindingsfunctionaris maximaal vier geografisch dicht bij elkaar gelegen lidstaten bestrijkt.

2. De uitvoerend directeur wijst uit het personeel van het Agentschap deskundigen aan die als verbindingsfunctionarissen worden ingezet. De uitvoerend directeur presenteert, op basis van een risicoanalyse en in overleg met de betrokken lidstaten, een voorstel betreffende de aard en de nadere voorwaarden van de inzet, de lidstaat of regio waar de verbindingsfunctionaris wordt ingezet en de mogelijke taken die niet onder lid 3 vallen. Het voorstel van de uitvoerend directeur moet door de raad van bestuur worden goedgekeurd. De uitvoerend directeur stelt de betrokken lidstaat in kennis van de aanwijzing van de verbindingsfunctionaris en bepaalt samen met de lidstaat op welke locatie de betrokkene wordt ingezet.

3. De verbindingsfunctionarissen treden op namens het Agentschap en hun rol is het bevorderen van de samenwerking en de dialoog tussen het Agentschap en de nationale autoriteiten die met het grensbeheer en het terugkeerbeleid zijn belast, inclusief de kustwachten voor zover deze taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren. De verbindingsfunctionarissen hebben met name tot taak:

a) op te treden als contactpersoon tussen het Agentschap en de nationale autoriteiten die met het grensbeheer en het terugkeerbeleid zijn belast, inclusief de kustwachten voor zover deze taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren;

b) steun te verlenen aan het verzamelen van de informatie die het Agentschap nodig heeft voor monitoring van illegale migratie en risicoanalyse als bedoeld in artikel 11;

c) steun te verlenen aan het verzamelen van de in artikel 13 bedoelde informatie die het Agentschap nodig heeft voor het verrichten van de kwetsbaarheidsbeoordeling;

d) de maatregelen te monitoren die de lidstaat uitvoert bij grenssegmenten waarvoor een hoog impactniveau is vastgesteld overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1052/2013;

e) bij te dragen tot het bevorderen van de toepassing van het acquis van de Unie inzake het beheer van de buitengrenzen, met inbegrip van de eerbiediging van de grondrechten;

f) de lidstaten waar mogelijk bijstand te verlenen bij het opstellen van hun noodplannen inzake grensbeheer;

g) de communicatie tussen de lidstaten en het Agentschap te bevorderen en relevante informatie van het Agentschap te delen met de lidstaat, waaronder informatie over lopende operaties;

h) regelmatig verslag uit te brengen aan de uitvoerend directeur over de situatie aan de buitengrenzen en het vermogen van de betrokken lidstaat om de situatie aan de buitengrenzen doeltreffend het hoofd te bieden, en over de uitvoering van terugkeeroperaties naar relevante derde landen;

i) de maatregelen te monitoren die de lidstaat uitvoert ten aanzien van een situatie aan de buitengrenzen die dringend optreden vereist, als bedoeld in artikel 19.

Indien het onder h) bedoelde verslag van de verbindingsfunctionaris aanleiding geeft tot bezorgdheid over een of meer van deze aspecten die voor de betrokken lidstaat relevant zijn, wordt deze laatste onverwijld door de uitvoerend directeur daarvan op de hoogte gebracht.

4. Voor de toepassing van lid 3 moet de verbindingsfunctionaris overeenkomstig de nationale en Unievoorschriften inzake beveiliging en gegevensbescherming:

a) informatie krijgen van het nationale coördinatiecentrum en van het nationale situatiebeeld dat overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1052/2013 is opgesteld;

b) regelmatig contact onderhouden met de nationale autoriteiten die met het grensbeheer zijn belast, inclusief de kustwachten voor zover deze taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren, en een door de betrokken lidstaat aan te wijzen aanspreekpunt.

5. Het verslag van de verbindingsfunctionaris maakt deel uit van de in artikel 13 bedoelde kwetsbaarheidsbeoordeling. Het verslag wordt toegezonden aan de betrokken lidstaat.

6. Bij de uitvoering van zijn taken aanvaardt de verbindingsfunctionaris uitsluitend instructies van het Agentschap.

Artikel 13

Kwetsbaarheidsbeoordeling

1. Bij besluit van de raad van bestuur op basis van een voorstel van de uitvoerend directeur werkt het Agentschap een gemeenschappelijke kwetsbaarheidsbeoordelingsmethode uit. Deze bevat objectieve criteria aan de hand waarvan het Agentschap de kwetsbaarheidsbeoordeling uitvoert, de frequentie van zulke beoordelingen en de wijze waarop opeenvolgende kwetsbaarheidsbeoordelingen van lidstaten moeten worden uitgevoerd.

2. Het Agentschap zal de beschikbaarheid van de technische uitrusting controleren en beoordelen, alsook de systemen, de vermogens, de middelen, de infrastructuur en adequaat geschoold en opgeleid personeel van de lidstaten die nodig zijn voor het grenstoezicht. Het zal dit doen als voorzorgsmaatregel op basis van de overeenkomstig artikel 11, lid 3, opgestelde risicoanalyse. Het Agentschap doet deze controle en beoordeling ten minste eenmaal per jaar tenzij de uitvoerend directeur, op basis van risicoanalyses of een voorgaande kwetsbaarheidsbeoordeling, anders besluit.

3. De lidstaten verstrekken op verzoek van het Agentschap informatie over hun technische uitrusting en de personele en, voor zover mogelijk, financiële middelen die op nationaal niveau voor de uitvoering van het grenstoezicht beschikbaar zijn. De lidstaten verstrekken op verzoek van het Agentschap ook informatie over hun noodplannen inzake grensbeheer.

4. De kwetsbaarheidsbeoordeling houdt in dat het Agentschap een beoordeling verricht van het vermogen en de paraatheid van de lidstaten om toekomstige uitdagingen het hoofd te bieden, waaronder de huidige en toekomstige dreigingen en uitdagingen aan de buitengrenzen; dat het Agentschap, met name voor lidstaten die specifieke en onevenredig grote uitdagingen ondervinden, mogelijke onmiddellijke gevolgen aan de buitengrenzen en latere gevolgen voor de werking van het Schengengebied in kaart brengt; en dat het Agentschap hun vermogen beoordeelt om bij te dragen aan de in artikel 20, lid 5, genoemde snel inzetbare pool. Deze beoordeling laat het Schengenevaluatiemechanisme onverlet.

Bij deze beoordeling houdt het Agentschap rekening met de capaciteit van de lidstaten om alle grensbeheertaken uit te voeren, met inbegrip van hun vermogen om in te spelen op de komst van een groot aantal personen op hun grondgebied.

5. De resultaten van de kwetsbaarheidsbeoordeling worden voorgelegd aan de betrokken lidstaten. De betrokken lidstaten kunnen opmerkingen formuleren over die beoordeling.

6. Indien nodig doet de uitvoerend directeur in overleg met de betrokken lidstaat een aanbeveling inzake de maatregelen die de betrokken lidstaat moet nemen, waarin tevens de termijn is aangegeven waarbinnen de maatregelen moeten worden genomen. De uitvoerend directeur verzoekt de betrokken lidstaten om de nodige maatregelen te treffen.

7. De uitvoerend directeur baseert de maatregelen die aan de betrokken lidstaten worden aanbevolen op de resultaten van de kwetsbaarheidsbeoordeling, waarbij rekening wordt gehouden met de risicoanalyse van het Agentschap, de opmerkingen van de betrokken lidstaat en de resultaten van het Schengenevaluatiemechanisme.

De maatregelen moeten gericht zijn op het wegwerken van de in de beoordeling vastgestelde kwetsbaarheden opdat de lidstaten hun paraatheid ten aanzien van aankomende problemen zouden verhogen door het versterken of verbeteren van hun vermogens, technische uitrusting, systemen, middelen en noodplannen.

8. Indien een lidstaat nalaat binnen de in lid 6 van dit artikel gestelde termijn de nodige maatregelen van de aanbeveling uit te voeren, legt de uitvoerend directeur de zaak voor aan de raad van bestuur en stelt hij de Commissie daarvan in kennis. Op voorstel van de uitvoerend directeur stelt de raad van bestuur een besluit vast inzake de nodige maatregelen die de betrokken lidstaat moet nemen en de termijn waarbinnen die maatregelen moeten worden uitgevoerd. Het besluit van de raad van bestuur is voor de betrokken lidstaat bindend. Indien de lidstaat nalaat binnen de in dat besluit gestelde termijn de maatregelen uit te voeren, stelt de raad van bestuur de Raad en de Commissie daarvan in kennis en kunnen overeenkomstig artikel 19 verdere maatregelen worden genomen.

9. De resultaten van kwetsbaarheidsbeoordelingen worden overeenkomstig artikel 50 regelmatig en ten minste eenmaal per jaar doorgegeven aan het Europees Parlement, aan de Raad en aan de Commissie.

Afdeling 3

Beheer van de buitengrenzen

Artikel 14

Maatregelen van het Agentschap aan de buitengrenzen

1. Een lidstaat kan het agentschap om bijstand vragen bij de uitvoering van zijn verplichtingen inzake het toezicht op de buitengrenzen. Het Agentschap voert tevens maatregelen uit overeenkomstig artikel 19.

2. Het Agentschap organiseert passende technische en operationele bijstand voor de ontvangende lidstaat en kan met inachtneming van het toepasselijke Unierecht en internationale recht, met inbegrip van het beginsel van non-refoulement, een of meer van de volgende maatregelen nemen:

a) coördinatie van gezamenlijke operaties ten behoeve van een of meer lidstaten en inzet van Europese grens- en kustwachtteams;

b) organisatie van snelle grensinterventies en inzet van Europese grens- en kustwachtteams uit de snel inzetbare pool en indien nodig inzet van extra Europese grens- en kustwachtteams;

c) coördinatie van activiteiten ten behoeve van een of meer lidstaten en derde landen aan de buitengrenzen, waaronder gezamenlijke operaties met naburige derde landen;

d) inzet van Europese grens- en kustwachtteams in het kader van de ondersteuningsteams voor migratiebeheer in hotspotgebieden;

e) in het kader van de in dit lid, onder a), b) en c), vermelde operaties en overeenkomstig Verordening (EU) nr. 656/2014 en het internationale recht, verlening van technische en operationele bijstand aan lidstaten en derde landen ter ondersteuning van opsporings- en reddingsoperaties voor personen die op zee in nood verkeren, welke soms moeten worden ondernomen tijdens grensbewakingsoperaties op zee;

f) inzet van de eigen deskundigen en teamleden die door de lidstaten bij het Agentschap zijn gedetacheerd om de bevoegde nationale autoriteiten van de betrokken lidstaten gedurende een passende periode te ondersteunen;

g) inzet van technische uitrusting.

3. Het Agentschap financiert of medefinanciert de in lid 2 bedoelde activiteiten uit zijn begroting overeenkomstig de voor het Agentschap geldende financiële regeling.

4. Indien het Agentschap op grond van de situatie aan de buitengrenzen behoefte heeft aan aanzienlijk meer financiële middelen, stelt het Agentschap het Europees Parlement, de Raad en de Commissie hiervan onverwijld in kennis.

Artikel 15

Gezamenlijke operaties en snelle grensinterventies aan de buitengrenzen

1. Een lidstaat kan het Agentschap verzoeken gezamenlijke operaties op te zetten om toekomstige uitdagingen het hoofd te kunnen bieden, waaronder illegale immigratie, huidige of toekomstige dreigingen aan zijn buitengrenzen of grensoverschrijdende criminaliteit, of uitgebreidere technische en operationele bijstand te verlenen met het oog op de uitvoering van hun verplichtingen ten aanzien van het toezicht op de buitengrenzen.

2. Op verzoek van een lidstaat die geconfronteerd wordt met een situatie van specifieke en onevenredig grote uitdagingen, in het bijzonder de toestroom op bepaalde punten aan de buitengrenzen van grote aantallen onderdanen van derde landen die trachten onrechtmatig het grondgebied van die lidstaat binnen te komen, kan het Agentschap voor een beperkte periode een snelle grensinterventie opzetten op het grondgebied van die ontvangende lidstaat.

3. Voor de evaluatie, de goedkeuring en de coördinatie van voorstellen van lidstaten voor gezamenlijke operaties is de uitvoerend directeur bevoegd. Voorafgaand aan gezamenlijke operaties en snelle grensinterventies wordt een grondige, betrouwbare en actuele risicoanalyse verricht, zodat het Agentschap de prioriteit van de voorgestelde gezamenlijke operatie of snelle grensinterventie kan vaststellen, rekening houdend met de effecten voor de buitengrenssegmenten overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1052/2013 en de beschikbaarheid van middelen.

4. De uitvoerend directeur doet op basis van de resultaten van de kwetsbaarheidsbeoordeling en rekening houdend met de door het Agentschap verrichte risicoanalyse en de analyselaag van het overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1052/2013 opgestelde Europese situatiebeeld, een aanbeveling aan de betrokken lidstaat voor het initiëren van gezamenlijke acties of snelle grensinterventies. Het Agentschap stelt zijn technische uitrusting ter beschikking van de ontvangende lidstaat of de deelnemende lidstaten.

5. De doelstellingen van een gezamenlijke operatie of snelle grensinterventie kunnen worden verwezenlijkt in het kader van een operatie met meerdere doelen. Die operaties kunnen zich uitstrekken tot kustwachttaken en het voorkomen van grensoverschrijdende criminaliteit, waaronder het bestrijden van migrantensmokkel of mensenhandel, en migratiebeheer, zoals identificatie, registratie, debriefing en terugkeer.

Artikel 16

Operationeel plan voor gezamenlijke operaties

1. Ter voorbereiding van een gezamenlijke operatie stelt de uitvoerend directeur in samenwerking met de ontvangende lidstaat een lijst van vereiste technische uitrusting en personeel op, rekening houdend met de middelen waarover de ontvangende lidstaat beschikt. Aan de hand van deze gegevens stelt het Agentschap een pakket samen van in het operationeel plan op te nemen activiteiten op het gebied van technische en operationele versterking en capaciteitsopbouw.

2. De uitvoerend directeur stelt een operationeel plan op voor gezamenlijke operaties aan de buitengrenzen. De uitvoerend directeur en de ontvangende lidstaat stellen in overleg met de deelnemende lidstaten het operationeel plan vast waarin de organisatorische en procedurele aspecten van de gezamenlijke operatie worden opgenomen.

3. Het operationeel plan is bindend voor het Agentschap, de ontvangende lidstaat en de deelnemende lidstaten. Het bestrijkt alle aspecten die voor de uitvoering van de gezamenlijke operatie nodig worden geacht, met inbegrip van:

a) een beschrijving van de situatie, met de modus operandi en de doelstellingen van de inzet, inclusief het operationele doel;

b) de te verwachten duur van de gezamenlijke operatie;

c) het geografisch gebied waarin de gezamenlijke operatie zal plaatsvinden;

d) een beschrijving van de taken en verantwoordelijkheden, ook in verband met de eerbiediging van de grondrechten, en speciale instructies voor de Europese grens- en kustwachtteams, onder meer over de vraag welke gegevensbanken in de ontvangende lidstaat mogen worden geraadpleegd en welke dienstwapens, munitie en uitrusting in de ontvangende lidstaat mogen worden gebruikt;

e) de samenstelling van de Europese grens- en kustwachtteams en de inzet van ander relevant personeel;

f) voorschriften inzake bevelvoering en aansturing, waaronder de naam en rang van de grenswachters van de ontvangende lidstaat die verantwoordelijk zijn voor de samenwerking met de teamleden en het Agentschap, in het bijzonder van de grenswachters die tijdens de duur van de inzet het bevel voeren, alsook de plaats van de teamleden in de bevelstructuur;

g) de bij de gezamenlijke operatie in te zetten technische uitrusting, met inbegrip van specifieke vereisten, zoals gebruiksvoorwaarden, benodigd personeel, vervoer en andere logistieke aspecten, en financiële voorzieningen;

h) nauwkeurige bepalingen over onverwijlde rapportage van incidenten door het Agentschap aan de raad van bestuur en de bevoegde nationale instanties;

i) een meldings- en evaluatieregeling met ijkpunten voor het evaluatieverslag, onder meer inzake de bescherming van de grondrechten, en de uiterste datum voor het indienen van het definitieve evaluatieverslag;

j) wat operaties op zee betreft, specifieke informatie betreffende de toepassing van de relevante rechtsbevoegdheid en wetgeving in het geografisch gebied waarin de gezamenlijke operatie plaatsvindt, met inbegrip van verwijzingen naar het nationaal, het internationaal en het Unierecht inzake onderschepping, reddingsacties op zee en ontscheping. In dit opzicht wordt het operationele plan vastgesteld overeenkomstig Verordening (EU) nr. 656/2014;

k) de nadere voorwaarden voor samenwerking met derde landen, andere organen en instanties van de Unie of internationale organisaties;

l) procedures waarmee personen die internationale bescherming nodig hebben, slachtoffers van mensenhandel, niet-begeleide minderjarigen en personen in een kwetsbare situatie worden verwezen naar de bevoegde nationale autoriteiten die passende bijstand kunnen verlenen;

m) procedures ter bepaling van een mechanisme voor de ontvangst en doorzending naar het Agentschap van klachten tegen alle personen die deelnemen aan een gezamenlijke operatie of een snelle grensinterventie, waaronder grenswachters of andere relevante personeelsleden van de ontvangende lidstaat en leden van de Europese grens- en kustwachtteams, over vermeende inbreuken op de grondrechten in het kader van hun deelname aan een gezamenlijke operatie of snelle grensinterventie;

n) logistieke regelingen, waaronder informatie over de werkomstandigheden en de omgeving van de gebieden waar de gezamenlijke operatie is gepland.

4. Voor wijzigingen of aanpassingen van het operationele plan is de instemming van de uitvoerend directeur en de ontvangende lidstaat vereist, na raadpleging van de deelnemende lidstaten. Het Agentschap zendt onmiddellijk een afschrift van het gewijzigde of aangepaste operationele plan aan de deelnemende lidstaten.

Artikel 17

Procedure voor het starten van een snelle grensinterventie

1. Een verzoek van een lidstaat om een snelle grensinterventie te starten, gaat vergezeld van een beschrijving van de situatie, de mogelijke doelen en de te verwachten behoeften. Indien nodig kan de uitvoerend directeur onmiddellijk deskundigen van het Agentschap sturen om de situatie aan de buitengrenzen van de betrokken lidstaat te beoordelen.

2. De uitvoerend directeur stelt de raad van bestuur onmiddellijk in kennis van een verzoek van een lidstaat om een snelle grensinterventie te starten.

3. Bij de beslissing over het verzoek van een lidstaat houdt de uitvoerend directeur rekening met de resultaten van de door het Agentschap verrichte risicoanalyses, de analyselaag van het overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1052/2013 opgestelde Europese situatiebeeld en de resultaten van de in artikel 13 bedoelde kwetsbaarheidsbeoordeling, alsook alle andere relevante informatie die door de betrokken lidstaat of een andere lidstaat is verstrekt.

4. De uitvoerend directeur neemt uiterlijk twee werkdagen na de datum van ontvangst van het verzoek een beslissing over het verzoek om een snelle grensinterventie te starten. De uitvoerend directeur stelt de betrokken lidstaat en de raad van bestuur gelijktijdig schriftelijk in kennis van zijn beslissing. In deze beslissing worden de voornaamste redenen vermeld waarop zij is gebaseerd.

5. Indien de uitvoerend directeur beslist een snelle grensinterventie te starten, zet hij Europese grens- en kustwachtteams in uit de snel inzetbare pool overeenkomstig artikel 20, lid 5, en de snel inzetbare uitrustingspool overeenkomstig artikel 39, lid 7, en beslist hij zo nodig over de onmiddellijke versterking door een of meer Europese grens- en kustwachtteams overeenkomstig artikel 20, lid 8.

6. De uitvoerend directeur stelt samen met de ontvangende lidstaat onmiddellijk of in ieder geval uiterlijk drie werkdagen na de datum van de beslissing een operationeel plan op als bedoeld in artikel 16, lid 3.

7. Zodra het operationele plan is goedgekeurd en aan de lidstaten is verstrekt, verzoekt de uitvoerend directeur de lidstaten schriftelijk om onmiddellijk de grenswachters en de andere relevante personeelsleden in te zetten die deel uitmaken van de snel inzetbare pool. De uitvoerend directeur geeft aan hoeveel van de in de snel inzetbare pool opgenomen grenswachters en andere relevante personeelsleden elke lidstaat wordt gevraagd in te zetten en aan welk profiel deze moeten voldoen.

8. Gelijktijdig met de in lid 7 bedoelde inzet stelt de uitvoerend directeur, teneinde te voorzien in de onmiddellijke versterking van de Europese grens- en kustwachtteams die uit de snel inzetbare pool worden ingezet, indien dat noodzakelijk is, de lidstaten in kennis van het gevraagde aantal en het gewenste profiel van de grenswachters en andere relevante personeelsleden die als aanvulling worden ingezet. Deze kennisgevingen worden schriftelijk verstrekt aan de nationale contactpunten onder vermelding van de voor het inzetten van de teams geplande datum. Er wordt hun tevens een kopie van het operationele plan verstrekt.

9. De lidstaten zien erop toe dat de aantallen en de profielen van de aan de snel inzetbare pool toegewezen grenswachters en andere relevante personeelsleden onmiddellijk ter beschikking van het Agentschap worden gesteld, om volledige inzetbaarheid te waarborgen overeenkomstig artikel 20, leden 5 en 7. De lidstaten stellen tevens extra grenswachters en andere relevante personeelsleden ter beschikking uit de nationale pool, overeenkomstig artikel 20, lid 8.

10. De teams uit de snel inzetbare pool worden ingezet uiterlijk vijf werkdagen na de datum waarop de uitvoerend directeur en de ontvangende lidstaat overeenstemming hebben bereikt over het operationele plan. Extra Europese grens- en kustwachtteams worden indien nodig ingezet binnen zeven werkdagen na de inzet van de teams uit de snel inzetbare pool.

11. Indien teams uit de snel inzetbare pool worden ingezet, onderzoekt de uitvoerend directeur in overleg met de raad van bestuur onverwijld de prioriteiten ten aanzien van de lopende en geplande gezamenlijke operaties van het Agentschap aan andere buitengrenzen, teneinde te voorzien in een eventuele herverdeling van de middelen ten gunste van de delen van de buitengrenzen waar een versterkte inzet het meest nodig is.

Artikel 18

Ondersteuningsteams voor migratiebeheer

1. Indien een lidstaat zich op bepaalde hotspotgebieden aan zijn buitengrenzen geconfronteerd ziet met onevenredig grote uitdagingen op het gebied van migratie als gevolg van een sterke, gemengde instroom van migranten, kan die lidstaat verzoeken om technische en operationele versterking door ondersteuningsteams voor migratiebeheer. De betrokken lidstaat dient een verzoek om versterking en een raming van zijn behoeften in bij het Agentschap en andere relevante agentschappen van de Unie, in het bijzonder het EASO en Europol.

2. De uitvoerend directeur beoordeelt in coördinatie met andere relevante agentschappen van de Unie het verzoek om versterking van een lidstaat en de raming van de behoeften van die lidstaat, met het oog op de vaststelling van een breed versterkingspakket bestaande uit diverse door de relevante agentschappen van de Unie gecoördineerde activiteiten waarmee de betrokken lidstaat moet instemmen.

3. De Commissie bepaalt, in samenwerking met de ontvangende lidstaat en de relevante agentschappen, de nadere voorwaarden voor samenwerking in het hotspotgebied en is verantwoordelijk voor de coördinatie van de activiteiten van de ondersteuningsteams voor migratiebeheer.

4. De technische en operationele versterking die in het kader van de ondersteuningsteams voor migratiebeheer wordt geboden door de Europese grens- en kustwachtteams, de Europese terugkeerinterventieteams en de deskundigen uit het personeel van het Agentschap, kan omvatten:

a) het bieden van ondersteuning, met volledige inachtneming van de grondrechten, bij het screenen van onderdanen van derde landen die aan de buitengrenzen aankomen, wat mede inhoudt de identificatie, registratie en debriefing van die onderdanen van derde landen en, indien de lidstaat daarom verzoekt, het nemen van hun vingerafdrukken, en het verstrekken van informatie over het doel van deze procedures;

b) de verstrekking van initiële informatie aan personen die internationale bescherming wensen aan te vragen, en hun doorverwijzing naar de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat of het EASO;

c) het verlenen van technische en operationele bijstand op het gebied van terugkeer, met inbegrip van het voorbereiden en organiseren van terugkeeroperaties.

5. Ondersteuningsteams voor migratiebeheer bestaan, indien nodig, onder meer uit medewerkers met expertise op het gebied van kinderbescherming, mensenhandel, bescherming tegen vervolging op grond van geslacht, en/of grondrechten.

Artikel 19

Situaties aan de buitengrenzen die dringend optreden vereisen

1. Wanneer het toezicht op de buitengrenzen zodanig onwerkzaam wordt dat het functioneren van het Schengengebied in het gedrang dreigt te komen omdat:

a) een lidstaat nalaat de nodige maatregelen te treffen overeenkomstig een beslissing van de raad van bestuur als bedoeld in artikel 13, lid 8; of

b) een lidstaat geconfronteerd wordt met specifieke en onevenredig grote uitdagingen aan de buitengrenzen en de lidstaat het Agentschap niet om voldoende steun heeft verzocht op grond van de artikelen 15, 17, of 18, of niet de nodige stappen onderneemt om op te treden op grond van die artikelen,

kan de Raad, op basis van een voorstel van de Commissie, onverwijld door middel van een uitvoeringshandeling een besluit nemen tot vaststelling van de door het Agentschap uit te voeren maatregelen die deze risico's moeten beperken, waarbij de betrokken lidstaat wordt verplicht medewerking te verlenen aan het Agentschap bij de uitvoering van die maatregelen. De Commissie raadpleegt het Agentschap voordat zij een voorstel indient.

2. Indien zich een situatie voordoet die dringend optreden vereist, wordt het Europees Parlement daarvan onverwijld in kennis gesteld, alsmede van alle verdere maatregelen en besluiten die in antwoord daarop genomen worden.

3. Om het risico dat het functioneren van het Schengengebied in het gedrang komt, te beperken, bepaalt het in lid 1 bedoelde besluit van de Raad dat het Agentschap een of meer van de volgende maatregelen neemt:

a) organisatie en coördinatie van snelle grensinterventies en inzet van Europese grens- en kustwachtteams uit de snel inzetbare pool en indien nodig inzet van extra Europese grens- en kustwachtteams;

b) inzet van Europese grens- en kustwachtteams in het kader van de ondersteuningsteams voor migratiebeheer in hotspotgebieden;

c) coördinatie van activiteiten ten behoeve van een of meer lidstaten en derde landen aan de buitengrenzen, waaronder gezamenlijke operaties met naburige derde landen;

d) inzet van technische uitrusting;

e) organisatie van terugkeerinterventies.

4. Binnen twee werkdagen na de datum waarop het in lid 1 bedoelde besluit van de Raad is vastgesteld:

a) bepaalt de uitvoerend directeur welke actie moet worden ondernomen voor de praktische uitvoering van de bij dat besluit vastgestelde maatregelen, alsmede welke technische uitrusting en hoeveel grenswachters met welk profiel en hoeveel andere relevante personeelsleden benodigd zijn om de doelstellingen van dat besluit te verwezenlijken;

b) stelt de uitvoerend directeur een operationeel plan op en dient hij dat bij de betrokken lidstaat in.

5. De uitvoerend directeur en de betrokken lidstaat stellen het operationele plan binnen drie werkdagen na de datum van indiening vast.

6. Voor de praktische uitvoering van de maatregelen vervat in het in lid 1 van dit artikel bedoelde besluit van de Raad zet het Agentschap onverwijld, doch uiterlijk binnen vijf dagen na de vaststelling van het operationele plan, het noodzakelijke personeel in uit de in artikel 20, lid 5, bedoelde snel inzetbare pool. Extra Europese grens- en kustwachtteams worden indien nodig ingezet in een tweede fase, uiterlijk zeven werkdagen na de inzet van de teams uit de snel inzetbare pool.

7. Het Agentschap zet onverwijld, en in elk geval binnen 10 werkdagen na de vaststelling van het operationeel plan, de nodige technische uitrusting in voor de praktische uitvoering van de maatregelen vervat in het in lid 1 bedoelde besluit van de Raad.

Aanvullende technische uitrusting wordt, voor zover nodig, ingezet in een tweede fase, overeenkomstig artikel 39.

8. De betrokken lidstaat leeft het in lid 1 bedoelde besluit van de Raad na. Met het oog daarop verleent hij onmiddellijk zijn medewerking aan het Agentschap en onderneemt hij de nodige actie ter vergemakkelijking van de uitvoering van dat besluit en de praktische uitvoering van de maatregelen die zijn vervat in dat besluit en het met de uitvoerend directeur overeengekomen operationele plan.

9. De lidstaten stellen de grenswachters en andere relevante personeelsleden of personeelsleden die bij met terugkeer verband houdende taken zijn betrokken, ter beschikking die de uitvoerend directeur overeenkomstig lid 4 van dit artikel nodig acht. De lidstaten kunnen zich niet beroepen op een situatie als bedoeld in artikel 20, leden 3 en 8.

10. Indien de betrokken lidstaat het in lid 1 bedoelde besluit van de Raad niet binnen 30 dagen naleeft en de medewerking met het Agentschap zoals voorzien in lid 8 van dit artikel, niet verleent, kan de Commissie de procedure van artikel 29 van Verordening (EU) 2016/399 inleiden.

Artikel 20

Samenstelling en inzet van Europese grens- en kustwachtteams

1. Het Agentschap zet grenswachters en andere relevante personeelsleden in als leden van de Europese grens- en kustwachtteams voor gezamenlijke operaties, snelle grensinterventies en in het kader van de ondersteuningsteams voor migratiebeheer. Het Agentschap kan ook deskundigen uit zijn eigen personeelsbestand inzetten.

2. Op basis van een voorstel van de uitvoerend directeur besluit de raad van bestuur bij absolute meerderheid van zijn stemgerechtigde leden over de profielen van en het totale aantal grenswachters en andere relevante personeelsleden dat aan de Europese grens- en kustwachtteams ter beschikking dient te worden gesteld. Dezelfde procedure geldt voor eventuele latere wijzigingen in de profielen en in de totale aantallen. De lidstaten dragen via een nationale pool die is opgebouwd op basis van de verschillende vastgestelde profielen bij aan de Europese grens- en kustwachtteams, door grenswachters en andere relevante personeelsleden aan te wijzen die beantwoorden aan de verlangde profielen.

3. De bijdrage van de lidstaten betreffende het inzetten van hun grenswachters voor specifieke gezamenlijke operaties in het komende jaar wordt gepland op basis van jaarlijkse bilaterale onderhandelingen en overeenkomsten tussen het Agentschap en de lidstaten. Conform deze overeenkomsten stellen de lidstaten de grenswachters op verzoek van het Agentschap ter beschikking voor inzet, tenzij ze geconfronteerd worden met een uitzonderlijke situatie waardoor de uitvoering van nationale taken aanzienlijk in het gedrang komt. Een dergelijk verzoek wordt ten minste 21 werkdagen voor de gewenste inzet ingediend. Indien een lidstaat zich beroept op een dergelijke uitzonderlijke situatie, deelt hij het Agentschap de gedetailleerde redenen daarvoor alsmede informatie over de situatie mee in een schrijven, waarvan de inhoud wordt opgenomen in het verslag bedoeld in lid 12.

4. Met betrekking tot snelle grensinterventies besluit de raad van bestuur op basis van een voorstel van de uitvoerend directeur met een meerderheid van driekwart van de stemmen over de profielen van en het minimumaantal aan grenswachters en andere relevante personeelsleden die aan die profielen beantwoorden en die aan de snel inzetbare pool van Europese grens- en kustwachtteams ter beschikking dienen te worden gesteld. Dezelfde procedure geldt voor eventuele navolgende wijzigingen in de profielen en in het totale aantal grenswachters en andere relevante personeelsleden van de snel inzetbare pool. De lidstaten dragen via een pool van nationale deskundigen opgebouwd op basis van de verschillende vastgestelde profielen bij tot de snel inzetbare pool, door grenswachters en andere relevante personeelsleden aan te wijzen die beantwoorden aan de verlangde profielen.

5. De snel inzetbare pool is een permanent instrument dat rechtstreeks ter beschikking staat van het Agentschap en uit iedere lidstaat kan worden ingezet binnen vijf werkdagen nadat tussen de uitvoerend directeur en de ontvangende lidstaat overeenstemming is bereikt over het operationele plan. Te dien einde stelt iedere lidstaat jaarlijks aan het Agentschap een aantal grenswachters en andere relevante personeelsleden ter beschikking. Hun profielen zijn vastgelegd in het besluit van de raad van bestuur. Het totaal aantal personeelsleden dat wordt beschikbaar gesteld door de lidstaten bedraagt minstens 1 500 grenswachters en andere relevante personeelsleden. Het Agentschap kan nagaan of de door de lidstaten voorgestelde grenswachters beantwoorden aan de vastgestelde profielen. Het Agentschap kan een lidstaat verzoeken om een grenswachter uit de pool te verwijderen in geval van wangedrag of een inbreuk op de geldende voorschriften.

6. Elke lidstaat is verantwoordelijk voor de bijdrage die hij overeenkomstig bijlage I moet leveren aan het in lid 5 bedoelde aantal grenswachters en andere relevante personeelsleden.

7. De lidstaten stellen de grenswachters en/of andere relevante personeelsleden uit de snel inzetbare pool ter beschikking voor inzet op verzoek van het Agentschap. Wanneer uit een risicoanalyse en, indien beschikbaar, een kwetsbaarheidsbeoordeling blijkt dat een lidstaat geconfronteerd wordt met een situatie waardoor de uitvoering van nationale taken aanzienlijk in het gedrang komt, beloopt de bijdrage van de betrokken lidstaat aan de inzet van de snelle g