BESCHIKKING VAN DE RAAD van 14 juni 1993 houdende wijziging van Richtlijn 80/217/EEG tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke varkenspest

(93/384/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Europees Parlement (2),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),

Overwegende dat bij Richtlijn 80/217/EEG (4) gemeenschappelijke maatregelen voor de bestrijding van klassieke varkenspest zijn ingesteld;

Overwegende dat krachtens die richtlijn de laboratoriummethoden en -technieken voor de diagnose van klassieke varkenspest moeten worden geharmoniseerd;

Overwegende dat de antigenen en de verschillende produkten die nodig zijn voor de diagnose, in alle nationale laboratoria dezelfde eigenschappen moeten hebben;

Overwegende dat de zorg voor de contacten tussen de in de Lid-Staten met de diagnose van klassieke varkenspest belaste laboratoria bij Beschikking 81/859/EEG van de Raad van 19 oktober 1981 betreffende de aanwijzing en de wijze van functioneren van een cooerdinatielaboratorium inzake klassieke varkenspest (5) is toevertrouwd aan het "Institut fuer Virologie der Tieraerztlichen Hochschule Hannover", Duitsland;

Overwegende dat krachtens artikel 5 van Beschikking 81/859/EEG de cooerdinatietaak beperkt is tot vijf jaar;

Overwegende dat de looptijd van de bij Beschikking 81/859/EEG ingestelde maatregelen bij Beschikking 87/65/EEG (6) met vijf jaar is verlengd;

Overwegende dat deze maatregelen in februari 1993 aflopen;

Overwegende dat, om de continuïteit inzake de cooerdinatie van de onder auspiciën van de verantwoordelijke nationale laboratoria uitgevoerde diagnosewerkzaamheden te garanderen, een communautair referentielaboratorium moet worden aangewezen; dat de taken en bevoegdheden van dat laboratorium moeten worden vastgelegd;

Overwegende dat het, in het licht van de opgedane ervaring wenselijk is het "Institut fuer Virologie der Tieraerztlichen Hochschule Hannover" aan te wijzen als communautair referentielaboratorium, aangezien dit laboratorium reeds enkele jaren de hem toevertrouwde taken op efficiënte wijze heeft uitgevoerd;

Overwegende dat artikel 28 van Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (7) van toepassing is op de toekenning van communautaire steun aan cooerdinatie- en referentielaboratoria;

Overwegende dat de voorwaarden voor de behandeling van vlees van vrij wild afkomstig uit jachtgebieden die wegens het uitbreken van een epidemische veeziekte onder controle staan, worden geregeld bij Richtlijn 92/45/EEG van de Raad van 16 juni 1992 betreffende de gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voorschriften voor het doden van vrij wild en het in de handel brengen van vlees van vrij wild (8); dat de bij deze richtlijn vastgestelde bepalingen in aanmerking moeten worden genomen,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:

Artikel 1

Richtlijn 80/217/EEG wordt als volgt gewijzigd:

1. artikel 11 wordt als volgt gewijzigd:

- lid 1, derde streepje, wordt geschrapt;

- lid 2 wordt vervangen door:

"2. De in lid 1, tweede streepje, bedoelde nationale laboratoria onderhouden contacten met het in bijlage VI genoemde communautaire referentielaboratorium. Onverminderd het bepaalde in Beschikking 90/424/EEG, en met name in artikel 28, worden de taken en bevoegdheden van het laboratorium in genoemde bijlage vastgesteld.";

2. de volgende bijlage wordt toegevoegd:

BIJLAGE " VI

COMMUNAUTAIR REFERENTIELABORATORIUM VOOR KLASSIEKE VARKENSPEST

Naam van het laboratorium:

Institut fuer Virologie der Tieraerztlichen Hochschule Hannover

Bischofsholer Damm 15

D-3000 Hannover 1.

Taken en bevoegdheden van het communautaire referentielaboratorium voor klassieke varkenspest:

1. het cooerdineren, in overleg met de Commissie, van de in de Lid-Staten toegepaste methoden voor de diagnose van klassieke varkenspest, met name door:

a) het opslaan en leveren van celculturen voor diagnosedoeleinden;

b) het specificeren, opslaan en leveren van virusstammen van klassieke varkenspest voor gebruik bij serologisch onderzoek en bij de bereiding van antisera;

c) het leveren van gestandaardiseerde sera, geconjugeerde sera en andere referentieagentia aan de nationale laboratoria met het oog op standaardisering van de in de Lid-Staten gebruikte tests en reagentia;

d) het aanleggen en instandhouden van een verzameling klassieke-varkenspestvirussen;

e) het geregeld organiseren van vergelijkende communautaire proeven van de diagnoseprocedures;

f) het verzamelen en vergelijken van gegevens en informatie inzake de toegepaste diagnosemethoden en de resultaten van de uitgevoerde tests;

g) het karakteriseren van isolaten van het virus met behulp van de meest geavanceerde methoden om een beter inzicht te krijgen in de epizooetiologie van klassieke varkenspest;

h) het volgen van de ontwikkelingen over de gehele wereld op het gebied van het toezicht op en de epizooetiologie en de preventie van klassieke varkenspest;

i) het op peil houden van de vakkennis met betrekking tot het klassieke-varkenspestvirus en andere betrokken virussen ten einde een snelle differentiële diagnose mogelijk te maken;

j) het verwerven van gedegen kennis over de aanmaak en het gebruik van immunologische diergeneesmiddelen voor de uitroeiing en de bestrijding van klassieke varkenspest;

2. het treffen van de nodige maatregelen voor de opleiding alsmede de na- en bijscholing van deskundigen op het gebied van laboratoriumdiagnose met het oog op de harmonisatie van de diagnosetechnieken;

3. het beschikbaar stellen van getraind personeel voor noodsituatie in de Gemeenschap;

4. het verrichten van onderzoek en, waar mogelijk, het cooerdineren van onderzoek dat is gericht op betere bestrijding van klassieke varkenspest.".

Artikel 2

1. in artikel 6 bis wordt het volgende lid ingevoegd:

"2 bis. Zodra de besmetting van wilde varkens officieel is bevestigd, zorgt de bevoegde autoriteit er bovendien voor dat alle in het afgebakende besmette gebied geschoten of dood aangetroffen wilde varkens worden onderzocht op klassieke varkenspest, zoals omschreven in artikel 11 van onderhavige richtlijn. Alle positief bevonden dieren worden behandeld als hoog-risicomateriaal, zoals omschreven in artikel 3 van Richtlijn 90/667/EEG.";

2. artikel 6 bis, lid 5, onder f), wordt vervangen door:

"f) De methode om doodgeschoten of dood aangetroffen wilde varkens op te ruimen. In de eerste fase (uitroeiingsfase) is de opruiming gebaseerd op:

i) de in het kader van Richtlijn 90/667/EEG omschreven behandeling voor hoog-risicomateriaal, of

ii) inspectie door de officiële dierenarts en laboratoriumtests als omschreven in artikel 11 van onderhavige richtlijn. Wanneer deze tests, wat de klassieke varkenspest betreft, negatief blijken te zijn, passen de Lid-Staten de maatregelen toe die worden genoemd in artikel 11, lid 2, van Richtlijn 92/45/EEG van de Raad van 16 juni 1992 betreffende de gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voorschriften voor het doden van vrij wild en het in de handel brengen van vlees van vrij wild (*). Niet voor menselijke consumptie bestemde delen worden onder toezicht van de bevoegde autoriteit vernietigd.

In de tweede fase (toezichtsperiode) vindt de opruiming plaats overeenkomstig de daartoe door de bevoegde autoriteit vastgestelde voorschriften.

(*) PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 35. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/116/EEG (PB nr. L 63 van 15. 3. 1993, blz. 1).".

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Luxemburg, 14 juni 1993.

Voor de Raad

De Voorzitter

B. WESTH

(1) PB nr. C 301 van 18. 11. 1992, blz. 13.

(2) PB nr. C 21 van 25. 1. 1993, blz. 502.

(3) PB nr. C 73 van 15. 3. 1993, blz. 28.

(4) PB nr. L 47 van 21. 2. 1980, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/685/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 1).

(5) PB nr. L 319 van 7. 11. 1981, blz. 20.

(6) PB nr. L 34 van 5. 2. 1987, blz. 54.

(7) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/117/EEG (PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 38).

(8) PB nr. L 268 van 14. 9. 1992, blz. 35. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/116/EEG (PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 1).