NL Publicatieblad van de Europese Unie L 350/1

VERORDENING (EG) Nr. 1580/2007 VAN DE COMMISSIE

van 21 december 2007

tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de Verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (1), en met name op artikel 1, lid 3,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit (2), en met name op artikel 1, lid 3,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1182/2007 van de Raad van 26 september 2007 tot vaststelling van specifieke voorschriften voor de sector groenten en fruit, tot wijziging van de Richtlijnen 2001/112/EG en 2001/113/EG en de Verordeningen (EEG) nr. 827/68, (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96, (EG) nr. 2826/2000, (EG) nr. 1782/2003 en (EG) nr. 318/2006 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2202/96 (3), en met name op artikel 42,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Verordening (EG) nr. 1182/2007 voorziet in de wijziging van de vorige regeling voor de sector groenten en fruit, die is vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 2200/96, Verordening (EG) nr. 2201/96 en Verordening (EG) nr. 2202/96 van de Raad van 28 oktober 1996 tot invoering van een steunregeling voor telers van bepaalde citrussoorten (4).

(2) De bestaande uitvoeringsbepalingen voor de sector groenten en fruit zijn vastgesteld in een groot aantal verordeningen, waarvan meerdere inmiddels meermaals zijn gewijzigd. Als gevolg van de bij Verordening (EG) nr. 1182/2007 vastgestelde wijzigingen van de regeling voor de sector groenten en fruit en gezien de opgedane ervaring moeten de betrokken uitvoeringsbepalingen worden veranderd. Er moeten echter zoveel veranderingen worden aangebracht dat het in het belang van de duidelijkheid noodzakelijk is al deze bepalingen in een nieuwe, aparte verordening onder te brengen.

(3) De volgende verordeningen van de Commissie moeten daarom worden ingetrokken: — Verordening (EG) nr. 3223/94 van de Commissie van 21 december 1994 houdende uitvoeringsbepalingen van de invoerregeling voor groenten en fruit (5), — Verordening (EG) nr. 1555/96 van de Commissie van 30 juli 1996 houdende uitvoeringsbepalingen van de regeling met betrekking tot de aanvullende invoerrechten in de sector groenten en fruit (6), — Verordening (EG) nr. 961/1999 van de Commissie van 6 mei 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen inzake het voor derden verbindend verklaren van de door telersverenigingen voor groenten en fruit vastgestelde regels (7), — Verordening (EG) nr. 544/2001 van de Commissie van 20 maart 2001 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad wat betreft extra financiële steun voor actiefondsen (8), — Verordening (EG) nr. 1148/2001 van de Commissie van 12 juni 2001 betreffende de handelsnormcontroles voor verse groenten en fruit (9), — Verordening (EG) nr. 2590/2001 van de Commissie van 21 december 2001 houdende erkenning van de in Zwitserland verrichte, aan invoer in de Europese Gemeenschap voorafgaande handelsnormcontroles inzake verse groenten en fruit (10), — Verordening (EG) nr. 1791/2002 van de Commissie van 9 oktober 2002 houdende erkenning van de in Marokko verrichte, aan invoer in de Europese Gemeenschap voorafgaande handelsnormcontroles inzake verse groenten en fruit (11), — Verordening (EG) nr. 2103/2002 van de Commissie van 28 november 2002 houdende erkenning van de in Zuid-Afrika verrichte, aan invoer in de Gemeenschap voorafgaande handelsnormcontroles inzake verse groenten en fruit (12), — Verordening (EG) nr. 48/2003 van de Commissie van 10 januari 2003 tot vaststelling van regels voor de mengsels van verschillende soorten verse groenten en fruit in eenzelfde verkoopverpakking (13), — Verordening (EG) nr. 606/2003 van de Commissie van 2 april 2003 houdende erkenning van de in Israël verrichte, aan invoer in de Gemeenschap voorafgaande handelsnormcontroles inzake verse groenten en fruit (14), — Verordening (EG) nr. 761/2003 van de Commissie van 30 april 2003 houdende erkenning van de in India verrichte, aan invoer in de Gemeenschap voorafgaande handelsnormcontroles inzake verse groenten en fruit (15), — Verordening (EG) nr. 1432/2003 van de Commissie van 11 augustus 2003 tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad met betrekking tot de erkenning van telersverenigingen en de voorlopige erkenning van telersgroepen (16), — Verordening (EG) nr. 1433/2003 van de Commissie van 11 augustus 2003 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad voor wat de actiefondsen, de operationele programma's en de toekenning van financiële steun betreft (17), — Verordening (EG) nr. 1943/2003 van de Commissie van 3 november 2003 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad inzake de steun aan voorlopig erkende telersgroepen (18), — Verordening (EG) nr. 103/2004 van de Commissie van 21 januari 2004 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad met betrekking tot de regeling inzake interventie en het uit de markt nemen van producten in de sector groenten en fruit (19), — Verordening (EG) nr. 1557/2004 van de Commissie van 1 september 2004 houdende erkenning van de in Nieuw-Zeeland verrichte, aan invoer in de Gemeenschap voorafgaande handelsnormcontroles inzake bepaalde soorten vers fruit (20), — Verordening (EG) nr. 179/2006 van de Commissie van 1 februari 2006 houdende vaststelling van een stelsel van invoercertificaten voor uit derde landen ingevoerde appelen (21), — Verordening (EG) nr. 430/2006 van de Commissie van 15 maart 2006 houdende erkenning van de in Senegal verrichte, aan invoer in de Gemeenschap voorafgaande handelsnormcontroles inzake bepaalde soorten verse groenten en fruit (22), — Verordening (EG) nr. 431/2006 van de Commissie van 15 maart 2006 houdende erkenning, wat verse groenten en fruit betreft, van de in Kenia vóór invoer in de Gemeenschap verrichte handelsnormcontroles (23), — Verordening (EG) nr. 1790/2006 van de Commissie van 5 december 2006 houdende erkenning, wat verse groenten en fruit betreft, van de in Turkije vóór invoer in de Gemeenschap verrichte handelsnormcontroles (24).

(4) Er moeten bepalingen voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1182/2007 worden vastgesteld.

(5) Er moeten verkoopseizoenen voor verwerkte groenten en fruit worden vastgesteld. Aangezien voor de sector geen steunregelingen meer gelden die op de oogstcyclus van de betrokken producten zijn afgestemd, kunnen alle verkoopseizoenen gelijklopen met het kalenderjaar.

(6) Verordening (EG) nr. 1182/2007 geeft de Commissie de bevoegdheid om handelsnormen voor verwerkte groenten en fruit vast te stellen en stelt in artikel 2, lid 7, dat de op grond van aparte, bestaande verordeningen vastgestelde handelsnormen van toepassing blijven totdat nieuwe handelsnormen zijn vastgesteld.

(7) Voor sommige weinig gebruikelijke en/of zeer specifieke transacties, voor sommige acties aan het begin van de afzetketen of voor producten die bestemd zijn om te worden verwerkt, dienen uitzonderingen op en vrijstellingen van de toepassing van de handelsnormen te worden vastgesteld.

(8) De op grond van de handelsnormen vereiste aanduidingen moeten duidelijk op de verpakking/het etiket worden aangebracht.

(9) Naar aanleiding van de vraag van bepaalde verbruikers verschijnen op de markt steeds meer verpakkingen met verschillende soorten groenten en fruit. Loyale handel houdt in dat in dezelfde verpakking verkochte verse groenten en fruit van homogene kwaliteit zijn. Voor producten waarvoor geen communautaire normen zijn vastgesteld, kan deze homogeniteit worden verzekerd aan de hand van algemene voorschriften. Voor verpakkingen met verschillende soorten groenten en fruit moeten etiketteringsvoorschriften worden vastgesteld. Deze moeten, met name om rekening te houden met de beschikbare ruimte op het etiket, minder streng zijn dan die van de handelsnormen.

(10) Elke lidstaat moet de controle-instanties aanwijzen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de normcontroles in alle stadia van de afzet. Een van deze instanties moet verantwoordelijk zijn voor de contacten en de coördinatie tussen alle andere aangewezen instanties.

(11) Aangezien de lidstaten hun analyse slechts kunnen verrichten indien zij over informatie betreffende de marktdeelnemers en de belangrijkste kenmerken van de marktdeelnemers beschikken, is het van essentieel belang dat in elke lidstaat een gegevensbank betreffende de marktdeelnemers in de sector verse groenten en fruit wordt opgezet.

(12) De normcontroles moeten op basis van monsterneming plaatsvinden en moeten vooral worden gericht op de marktdeelnemers bij wie het risico dat goederen worden aangetroffen die niet aan de normen voldoen, het grootst is. Naargelang van de kenmerken van de nationale markt dienen de lidstaten regels vast te stellen om te bepalen welke categorie marktdeelnemers prioritair moet worden gecontroleerd. Met het oog op de transparantie moeten deze regels aan de Commissie worden meegedeeld.

(13) De lidstaten moeten erop toezien dat de uitvoer van verse groenten en fruit naar derde landen voldoet aan de handelsnormen en moeten de naleving ervan certificeren overeenkomstig het in het kader van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties gesloten Protocol van Genève inzake de standaardisatie van verse groenten en fruit en droge en gedroogde vruchten, en de OESO-regeling inzake de toepassing van internationale normen voor groenten en fruit.

(14) Uit derde landen ingevoerde verse groenten en fruit moeten voldoen aan de handelsnormen of aan daaraan gelijkwaardige normen. Derhalve moet een normcontrole plaatsvinden voordat dergelijke goederen het douanegebied van de Gemeenschap worden binnengebracht, behalve wanneer het kleine partijen betreft waarvoor de controle-instanties het risico dat de goederen niet aan de normen voldoen, als gering beschouwen. Derde landen die voldoende kunnen garanderen dat aan de normen wordt voldaan, mogen de controles voorafgaand aan de uitvoer door hun eigen controle-instanties laten uitvoeren. In dat geval moeten de lidstaten regelmatig nagaan of de door de controle-instanties van deze derde landen uitgevoerde controles voorafgaand aan de uitvoer doeltreffend/deugdelijk zijn, en dienen zij de Commissie in kennis te stellen van de resultaten van deze verificatie.

(15) Gewaarborgd moet worden dat voor industriële verwerking bestemde producten, die niet aan de handelsnormen hoeven te voldoen, niet op de markt voor verse producten worden verkocht. Dergelijke producten moeten adequaat worden geëtiketteerd en dienen in bepaalde gevallen/waar mogelijk vergezeld te gaan van een certificaat van industriële bestemming waaruit het uiteindelijke gebruik van de producten moet blijken en aan de hand waarvan controles kunnen worden verricht.

(16) Voor groenten en fruit waarvoor normcontroles gelden, dient in alle afzetstadia één en dezelfde soort controles te worden toegepast. Hiervoor dienen de inspectierichtsnoeren te worden toegepast die worden aanbevolen door de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties en die voldoen aan de aanbevelingen van de OESO op dit gebied. Het is evenwel noodzakelijk specifieke bepalingen vast te stellen voor de controles bij verkoop in de detailhandel.

(17) Er dient te worden voorzien in de erkenning van producentenorganisaties voor de producten waarvoor deze een aanvraag indienen. Wordt een dergelijke erkenning aangevraagd voor producten die uitsluitend voor industriële verwerking bestemd zijn, dan dient erop te worden toegezien dat zij ook daadwerkelijk voor industriële verwerking worden geleverd.

(18) Om bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de regeling voor groenten en fruit en om ervoor te zorgen dat de producentenorganisaties hun werk op een duurzame en doeltreffende wijze kunnen uitvoeren, moet een optimale stabiliteit binnen de producentenorganisatie worden gewaarborgd. Daarom moet een minimumperiode voor het lidmaatschap van een producentenorganisatie worden vastgesteld. De opzegtermijnen en de data waarop de beëindiging van het lidmaatschap van kracht wordt, moeten door de lidstaten worden vastgesteld.

(19) De voornaamste en wezenlijke activiteiten van een producentenorganisatie moeten verband houden met de concentratie van het aanbod en de afzet. De producentenorganisaties moet evenwel worden toegestaan andere, al dan niet commerciële, activiteiten te ontplooien. Samenwerking tussen producentenorganisaties dient te worden bevorderd door noch bij de berekening van de hoofdactiviteit, noch bij de berekening van andere activiteiten rekening te houden met de afzet van groenten en fruit die exclusief van een andere erkende producentenorganisatie zijn gekocht. Wat het ter beschikking stellen van technische hulpmiddelen betreft, moet de extra mogelijkheid worden ingeruimd deze hulpmiddelen door leden van een producentenorganisatie ter beschikking te laten stellen.

(20) Producentenorganisaties mogen participaties hebben in dochterondernemingen die bijdragen tot de verhoging van de toegevoegde waarde van de productie van hun leden. Er moeten regels worden vastgesteld voor de berekening van de waarde van deze in de handel gebrachte productie. Na een overgangsperiode die de betrokkenen in staat moet stellen zich aan te passen, dienen de hoofdactiviteiten van deze dochterondernemingen dezelfde te zijn als die van de producentenorganisatie.

(21) Er moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld voor de erkenning en de werking van de in Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde unies van producentenorganisaties, transnationale producentenorganisaties en transnationale unies van producentenorganisaties. In het belang van de coherentie moeten deze uitvoeringsbepalingen een zo getrouw mogelijke weerspiegeling zijn van de desbetreffende bepalingen inzake producentenorganisaties.

(22) Om concentratie van het aanbod te vergemakkelijken moet de fusie van bestaande producentenorganisaties tot nieuwe producentenorganisaties worden bevorderd door regels vast te stellen voor het fuseren van de operationele programma's van de gefuseerde producentenorganisaties.

(23) Met inachtneming van het beginsel dat een producentenorganisatie op initiatief van de producenten moet worden opgericht en door hen moet worden gecontroleerd, moet het aan de lidstaten worden overgelaten de voorwaarden vast te stellen voor de aanvaarding van andere natuurlijke of rechtspersonen als lid van een producentenorganisatie en/of een unie van producentenorganisaties.

(24) Om ervoor te zorgen dat de producentenorganisaties werkelijk een minimumaantal producenten vertegenwoordigen, dienen de lidstaten maatregelen te nemen om te voorkomen dat een minderheid van de leden die eventueel het grootste deel van de productie van de betrokken producentenorganisatie voor haar rekening neemt, een overheersende positie inneemt waarvan ten aanzien van het beheer en het functioneren van de producentenorganisatie misbruik kan worden gemaakt.

(25) Gezien de uiteenlopende nationale productie- en afzetomstandigheden in de Gemeenschap moeten de lidstaten voorwaarden vaststellen voor de voorlopige erkenning van producentengroeperingen die een erkenningsprogramma indienen.

(26) Ter bevordering van de oprichting van stabiele producentenorganisaties die op een duurzame wijze tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de regeling voor groenten en fruit kunnen bijdragen, mag een voorlopige erkenning slechts worden verleend aan producentengroeperingen die kunnen aantonen dat zij in staat zijn om binnen een bepaalde periode aan alle erkenningsvoorwaarden te voldoen.

(27) Er dient te worden vastgesteld welke gegevens de producentengroeperingen in het erkenningprogramma moeten verstrekken. Om het producentengroeperingen mogelijk te maken beter aan de erkenningsvoorwaarden te voldoen, moet het aanbrengen van wijzigingen in het erkenningsprogramma worden toegestaan. Daartoe dient te worden bepaald dat de lidstaat de producentengroepering om correctiemaatregelen kan verzoeken met het doel de uitvoering van het programma te waarborgen.

(28) Het is mogelijk dat de producentengroepering reeds vóór de afronding van het erkenningsprogramma aan de erkenningsvoorwaarden voldoet. Daarom dient te worden bepaald dat een dergelijke groepering samen met de erkenningsaanvraag een ontwerp van operationeel programma mag indienen. Omwille van de coherentie moeten, zodra een dergelijke producentengroepering als producentenorganisatie is erkend, het betrokken erkenningsprogramma en de daarmee gepaard gaande steunverlening worden stopgezet. In verband met de meerjarige financiering van investeringen moet echter de mogelijkheid worden geboden om investeringen die voor investeringssteun in aanmerking komen, over te dragen naar de operationele programma's.

(29) Om een correcte toepassing van de steunregeling ter dekking van de oprichtingskosten en de kosten van de administratieve werking van producentengroeperingen te vergemakkelĳken, dient de betrokken steun op forfaitaire basis te worden toegekend. In verband met de beperkte begrotingsmiddelen moet voor deze forfaitaire steun een maximum gelden. Om rekening te houden met de uiteenlopende financiële behoeften van producentengroeperingen van verschillende omvang, moet dit maximum bovendien worden gedifferentieerd naargelang van de verhandelbare productie van de producentengroeperingen.

(30) In het belang van de coherentie en de vlotte overgang naar de status van producentenorganisatie, moeten voor de producentengroeperingen dezelfde regels inzake hoofdactiviteiten en waarde van de in de handel gebrachte producten gelden als voor de producentenorganisaties.

(31) Bĳ een fusie van producentengroeperingen moet de steun kunnen worden verleend aan de uit de fusie voortgekomen producentengroepering om rekening te houden met de financiële behoeften van deze nieuwe producentengroepering en om de correcte toepassing van de steunregeling te garanderen.

(32) Om de toepassing van de regeling inzake steun voor operationele programma's te vergemakkelijken, moet de in de handel gebrachte productie van de producentenorganisaties nauwkeurig worden omschreven, waarbij tevens moet worden aangegeven welke producten in aanmerking komen en in welk afzetstadium de waarde van de productie moet worden berekend. Bij jaarlijkse schommelingen of onvoldoende gegevens moeten ook nog andere methoden voor de berekening van de verhandelbare productie worden toegestaan. Om misbruik van de regeling te voorkomen, moet worden voorgeschreven dat de producentenorganisaties de referentieperioden normaliter niet mogen wijzigen gedurende de looptijd van een operationeel programma.

(33) Met het oog op een correct gebruik van de steun moeten regels worden vastgesteld voor het beheer van de actiefondsen en de financiële bijdragen van de leden daarin, waarbij zoveel mogelijk ruimte voor flexibiliteit moet worden gelaten op voorwaarde dat alle producenten gebruik kunnen maken van het actiefonds en democratisch kunnen deelnemen aan de besluitvorming over het gebruik ervan.

(34) Er moeten bepalingen worden vastgesteld inzake de werkingssfeer en de structuur van de nationale strategie voor duurzame operationele programma's en het nationale kader voor milieuacties. Doel daarvan is de toewijzing van financiële middelen te optimaliseren en de kwaliteit van de strategie te verbeteren.

(35) Met het oog op een deugdelijk beheer moeten procedures voor de indiening en goedkeuring van operationele programma's, onder meer de termijnen hiervoor, worden vastgesteld teneinde een adequate beoordeling van de gegevens door de bevoegde autoriteiten mogelijk te maken, en moet ook worden bepaald welke maatregelen en activiteiten de programma's moeten, respectievelijk niet mogen, bevatten. Aangezien de programma's op jaarbasis worden beheerd, moet worden bepaald dat de vóór een bepaalde datum nog niet goedgekeurde programma's met één jaar worden uitgesteld.

(36) Er moet worden voorzien in een procedure voor de jaarlijkse wĳziging van de operationele programma's voor het daaropvolgende jaar zodat deze programma's kunnen worden aangepast aan nieuwe omstandigheden die bĳ de indiening ervan niet konden worden voorzien. Bovendien moet het mogelijk zijn maatregelen en bedragen van het actiefonds te wijzigen in de loop van elk uitvoeringsjaar van het programma. Om te garanderen dat geen afbreuk wordt gedaan aan de algemene doelen van de goedgekeurde programma's, dienen voor al die wĳzigingen bepaalde door de lidstaten vast te stellen grenzen en voorwaarden te gelden, onder meer de voorwaarde dat de wijzigingen aan de bevoegde autoriteiten moeten worden gemeld.

(37) Met het oog op financiële en rechtszekerheid moet een lijst worden opgesteld van acties en uitgaven die niet in een operationeel programma mogen worden opgenomen.

(38) Wat investeringen op individuele landbouwbedrĳven betreft dienen, ter voorkoming van ongerechtvaardigde verrĳking door een particuliere partĳ die gedurende de nuttige levensduur van een dergelĳke investering haar banden met de producentenorganisatie heeft verbroken, bepalingen te worden vastgesteld om het de producentenorganisatie mogelĳk te maken de restwaarde van de investering te recupereren, ongeacht of deze het eigendom van het lid dan wel van de producentenorganisatie is.

(39) Voor een correcte toepassing van de regeling moet worden vastgesteld welke informatie in de steunaanvragen moet worden opgenomen en welke procedures gelden voor de betaling van de steun. Om liquiditeitsproblemen te voorkomen, moet ten behoeve van de producentenorganisaties een systeem van voorschotten met bĳbehorende zekerheid worden toegepast. Om soortgelijke redenen moet kunnen worden gekozen voor een ander systeem voor de vergoeding van reeds gedane uitgaven.

(40) Er moeten uitvoeringsbepalingen inzake de werkingssfeer en de toepassing van maatregelen voor crisisbeheer en crisispreventie worden vastgesteld. Deze bepalingen moeten met het oog op de flexibiliteit en de snelle toepassing van dergelijke maatregelen in crisissituaties zo zijn opgezet dat de besluitvorming wordt overgelaten aan de lidstaten en de producentenorganisaties. De bepalingen dienen evenwel misbruik te voorkomen en te voorzien in beperkingen op het gebruik van bepaalde maatregelen, ook op financieel vlak. Voorts moeten zij de naleving van de fytosanitaire en milieuvoorschriften garanderen.

(41) Wat het uit de markt nemen van producten betreft, moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld waarin rekening wordt gehouden met het potentiële belang van een dergelijke maatregel. Met name moeten bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de regeling inzake verhoogde steun voor uit de markt genomen groenten en fruit die door liefdadigheidsinstellingen en bepaalde andere instellingen gratis als humanitaire hulp worden uitgereikt. Bovendien moeten maximale steunniveaus voor uit de markt genomen producten worden vastgesteld om te voorkomen dat het uit de markt nemen van producten als permanente afzetmogelijkheid in de plaats komt van het op de markt brengen van producten. In dit verband dienen op de in bijlage V bij Verordening (EG) nr. 2200/96 opgenomen producten de aldaar vastgestelde maximale communautaire ophoudvergoedingen verder te worden toegepast, weliswaar verhoogd aangezien deze transacties voor het uit de markt nemen tegenwoordig worden gecofinancierd. Voor andere producten die tot dusverre niet onderhevig zijn gebleken aan het gevaar van excessieve transacties voor het uit de markt nemen, moeten de lidstaten de mogelijkheid krijgen om maximale steunniveaus vast te stellen. In elk geval dient echter om soortgelijke redenen per product en per producentenorganisatie een maximumaantal transacties voor het uit de markt nemen te worden vastgesteld.

(42) Inzake de nationale financiële steun die de lidstaten mogen verlenen in gebieden van de Gemeenschap waar de producenten bijzonder zwak georganiseerd zijn, moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld, met inbegrip van een omschrijving van wat wordt verstaan onder „bijzonder zwak georganiseerd”. Er moet worden voorzien in procedures voor de goedkeuring van deze soort van nationale steun, voor de goedkeuring en de vaststelling van het bedrag van de vergoeding van de steun door de Gemeenschap en voor de vaststelling van het vergoedingsniveau, die de vigerende bepalingen weerspiegelen.

(43) Er moeten uitvoeringsbepalingen, met name op het gebied van procedures, worden vastgesteld met betrekking tot de voorwaarden krachtens welke de voorschriften die de producentenorganisaties of unies van producentenorganisaties in de groente- en fruitsector hebben aangenomen, bindend kunnen worden verklaard voor alle producenten die in een bepaalde economische regio zijn gevestigd. Bij verkoop van producten op stam moet bovendien worden gepreciseerd welke voorschriften bindend moeten worden verklaard ten aanzien van, respectievelijk, de producenten en de kopers.

(44) De appelproducenten in de Gemeenschap hebben sedert enige tijd af te rekenen met problemen die onder meer zijn toe te schrijven aan een aanzienlijke stijging van de invoer van appelen uit bepaalde derde landen van het zuidelijke halfrond. De controle op de invoer van appelen moet derhalve worden verbeterd. Dit doel kan het beste worden bereikt aan de hand van een regeling die is gebaseerd op de afgifte van invoercertificaten, gekoppeld aan de verplichting een zekerheid te stellen die moet garanderen dat de transacties waarvoor een invoercertificaat wordt aangevraagd, ook werkelijk plaatsvinden. Verordening (EG) nr. 1291/2000 van de Commissie van 9 juni 2000 houdende gemeenschappelĳke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor landbouwproducten (25) en Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli 1985 tot vaststelling van gemeenschappelĳke uitvoeringsbepalingen inzake de regeling voor het stellen van zekerheden voor landbouwproducten (26) moeten in dit verband van toepassing zijn.

(45) Er moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld met betrekking tot het invoerprijssysteem voor groenten en fruit. Het feit dat de betrokken, bederfelijke soorten groenten en fruit grotendeels in consignatie worden geleverd, maakt het bijzonder moeilijk de waarde ervan te bepalen. Bepaald moet worden welke methoden mogen worden toegepast voor het berekenen van de invoerprijs op basis waarvan de ingevoerde producten in het gemeenschappelijk douanetarief worden ingedeeld. Met name moeten forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld op basis van het gewogen gemiddelde van de gemiddelde prijzen van de producten en moet worden voorzien in een werkwijze voor gevallen waarin voor producten van een bepaalde oorsprong geen prijzen beschikbaar zijn. Met het oog op een correcte toepassing van de regeling dient in bepaalde omstandigheden te worden voorzien in het stellen van een zekerheid.

(46) Er moeten uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld met betrekking tot het invoerrecht dat bovenop het in het gemeenschappelijk douanetarief vastgestelde invoerrecht kan worden geheven over bepaalde producten. Het aanvullende recht kan worden opgelegd indien de invoerhoeveelheden van het betrokken product bepaalde, per product en per toepassingsperiode vastgestelde drempelhoeveelheden overschrijden. Aangezien goederen die op weg zijn naar de Gemeenschap, vrijgesteld zijn van aanvullende rechten, moeten voor deze goederen specifieke bepalingen worden vastgesteld.

(47) Om zowel de producentenorganisaties als de lidstaten in staat te stellen de doeltreffendheid en de efficiënte werking van de lopende programma's en regelingen te beoordelen, dient te worden voorzien in voldoende toezicht en evaluatie.

(48) Er moeten maatregelen/bepalingen worden vastgesteld inzake de soort, het formaat en de wijze van verstrekking van de mededelingen die voor de toepassing van deze verordening worden vereist. Deze dienen met name betrekking te hebben op de mededelingen van de producenten en producentenorganisaties aan de lidstaten, de mededelingen van de lidstaten aan de Commissie en de gevolgen die verbonden zijn aan te late of onnauwkeurige mededelingen.

(49) Er moeten maatregelen worden vastgesteld inzake de controles die vereist zijn voor een correcte toepassing van deze verordening en van Verordening (EG) nr. 1182/2007, alsmede passende sancties voor geconstateerde onregelmatigheden. Hieronder vallen zowel de specifieke controles en sancties die op Gemeenschapsniveau zijn vastgesteld, als aanvullende nationale controles en sancties. De controles en sancties moeten ontradend, doeltreffend en evenredig zijn. Met het oog op een eerlijke behandeling van de producenten moeten bepalingen worden vastgesteld voor de oplossing van gevallen waarin sprake is van een kennelijke fout, overmacht of andere uitzonderlijke omstandigheden. Om te voorkomen dat voordeel wordt gehaald uit kunstmatig gecreëerde situaties, dienen ook voor dergelijke situaties bepalingen te worden vastgesteld.

(50) Er moeten bepalingen worden vastgesteld voor een soepele overschakeling van de vorige regeling naar de bij deze verordening vastgestelde regeling, alsmede voor de toepassing van de in artikel 55 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 opgenomen overgangsbepalingen.

(51) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor groenten en fruit,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TITEL I

INLEIDENDE BEPALINGEN

Artikel 1

Werkingssfeer en gebruik van termen

1. Bij de onderhavige verordening worden bepalingen ter uitvoering van de Verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 vastgesteld.

2. Termen in de in lid 1 genoemde verordeningen hebben in de onderhavige verordening dezelfde betekenis, tenzij in de onderhavige verordening anders is bepaald.

Artikel 2

Verkoopseizoenen

De verkoopseizoenen voor de in artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2200/96 en artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2201/96 vermelde producten lopen telkens van 1 januari tot en met 31 december.

TITEL II

INDELING VAN PRODUCTEN

HOOFDSTUK I

Algemene bepalingen

Artikel 3

Uitzonderingen op en vrijstellingen van de toepassing van de handelsnormen

1. In afwijking van artikel 2, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 hoeven de volgende producten niet aan de handelsnormen te voldoen:

a) producten die naar verwerkingsbedrijven worden vervoerd, behalve wanneer in de onderhavige verordening minimumkwaliteitscriteria betreffende voor industriële verwerking bestemde producten zijn vastgesteld;

b) producten die door de producent op zijn bedrijf aan de consument voor diens persoonlijk gebruik worden geleverd; en

c) ingevolge een besluit van de Commissie dat op verzoek van een lidstaat wordt genomen volgens de in artikel 46 van Verordening (EG) nr. 2200/96 bedoelde procedure, producten uit een bepaald gebied die door de detailhandel van dat gebied worden verkocht omdat zij aan een algemeen bekende lokale verbruikstraditie beantwoorden.

2. In afwijking van artikel 2, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 hoeven de volgende producten binnen een bepaald productiegebied niet aan de handelsnormen te voldoen:

a) producten die door de producent worden verkocht of geleverd aan pakstations of bewaarinrichtingen, of die van het bedrijf van de producent naar deze inrichtingen worden vervoerd; en

b) producten die van de bewaarinrichtingen naar de pakstations worden vervoerd.

3. In afwijking van artikel 2, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 mogen lidstaten de volgende producten vrijstellen van de eis aan de handelsnormen of een aantal in de handelsnormen vastgestelde bepalingen te voldoen:

a) producten die door de producent worden uitgestald of aangeboden voor verkoop, verkocht, geleverd of op enige andere wijze verhandeld in de in het productiegebied gelegen groothandelscentra, met name op de producentenmarkten; en

b) producten die van deze groothandelscentra naar in hetzelfde productiegebied gelegen pakstations of bewaarinrichtingen worden vervoerd.

Bij toepassing van de eerste alinea stelt de betrokken lidstaat de Commissie in kennis van de getroffen maatregelen.

4. Aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat moet het bewijs moet worden geleverd dat de in lid 1, onder a), en in lid 2 bedoelde producten aan de vastgestelde voorwaarden voldoen, met name ten aanzien van hun bestemming.

Artikel 4

Aanduidingen

1. De aanduidingen die in de op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 vastgestelde handelsnormen zijn voorgeschreven, moeten duidelijk leesbaar en zichtbaar op een van de zijkanten van de verpakking worden aangebracht door directe en onuitwisbare opdruk of door middel van een in de verpakkingseenheid geïntegreerd of stevig daarop bevestigd etiket.

2. Voor los verzonden goederen die rechtstreeks in een vervoermiddel worden geladen, moeten de in lid 1 bedoelde aanduidingen voorkomen op een begeleidend document of op een notitie die goed zichtbaar in het vervoermiddel is aangebracht.

Artikel 5

Aanduidingen in het detailhandelstadium

Met betrekking tot verpakte producten die in de detailhandel verkrijgbaar zijn, moeten de aanduidingen die in de op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 vastgestelde handelsnormen zijn voorgeschreven, duidelijk leesbaar en zichtbaar zijn.

Bij voorverpakte producten in de zin van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad (27) wordt naast alle in de handelsnormen voorgeschreven gegevens ook het nettogewicht aangegeven. Op producten die gewoonlijk per aantal stuks worden verkocht, is de verplichting om het nettogewicht aan te geven evenwel niet van toepassing indien het aantal stuks vanaf de buitenkant duidelijk zichtbaar is en gemakkelijk kan worden geteld of indien dit aantal op het etiket is vermeld.

Producten mogen onverpakt worden aangeboden, op voorwaarde dat de detailhandelaar bij de te koop aangeboden producten een kaart plaatst met duidelijke en leesbare aanduidingen betreffende variëteit, land van oorsprong en klasse van het product, zoals voorgeschreven in de handelsnormen en in artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1182/2007.

Artikel 6

Verkoopverpakkingen

1. Verkoopverpakkingen met verse groenten en fruit en met een nettogewicht van niet meer dan 3 kg mogen een mengsel van verschillende soorten verse groenten en fruit bevatten, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de producten zijn homogeen van kwaliteit en beantwoorden, voor elke soort, aan de in lid 2 vastgestelde normen;

b) op de verpakking zijn passende aanduidingen aangebracht overeenkomstig lid 3, en

c) het mengsel kan de consument niet misleiden.

2. Alle producten in de in lid 1 bedoelde verpakkingen moeten behoren tot één en dezelfde van de in bijlage I opgenomen kwaliteitsklassen.

Wanneer het mengsel groente- en fruitsoorten bevat waarvoor geen communautaire handelsnormen gelden, moeten deze soorten in overeenstemming met bijlage I in dezelfde klasse worden ingedeeld.

3. De aanduidingen op de in lid 1 bedoelde verkoopverpakking en/of op elke eenheid van deze verpakkingen omvatten ten minste de volgende gegevens:

a) de naam en het adres van de verpakker en/of de verzender. Deze vermelding mag worden vervangen: i) voor alle verpakkingen behalve voorverpakkingen, door de door een officiële dienst afgegeven of goedgekeurde code van de verpakker en/of de verzender, die vlak bij de vermelding „Verpakker en/of Verzender” (of een gelijkwaardige vermelding) wordt aangebracht; ii) uitsluitend voor voorverpakkingen, door de naam en het adres van een in de Gemeenschap gevestigde verkoper, die vlak bij de vermelding „Verpakt voor:” (of een gelijkwaardige vermelding) worden aangebracht. In dat geval moet de etikettering tevens een code van de verpakker en/of de verzender bevatten. De verkoper verstrekt alle door de controle-instantie noodzakelijk geachte inlichtingen over de betekenis van die code;

b) de benaming van elk product/elke soort in de verpakking;

c) de naam van de variëteit of van het handelstype van elk van de producten in het mengsel, wanneer dit voor het niet-gemengde product is voorgeschreven in de communautaire handelsnorm;

d) het land van oorsprong van elk betrokken product, naast de naam van het corresponderende product; en

e) de klasse.

Voor groenten en fruit die onder communautaire handelsnormen vallen, komen deze gegevens in de plaats van de in die normen vastgestelde aanduidingen.

HOOFDSTUK II

Handelsnormcontroles

Afdeling 1

Algemene bepalingen

Artikel 7

Werkingssfeer

In dit hoofdstuk worden de voorschriften vastgesteld die de lidstaten in acht moeten nemen bij het uitvoeren, in alle afzetstadia, van de normcontroles betreffende de op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 vastgestelde handelsnormen.

Artikel 8

Bevoegde instanties

1. Elke lidstaat gaat over tot het aanwijzen van:

a) een enkele bevoegde autoriteit, hierna „de coördinerende autoriteit” genoemd, die verantwoordelijk is voor de coördinatie en de contacten met betrekking tot het bepaalde in deze afdeling, en

b) een of meer controle-instanties, hierna „de controle-instanties” genoemd, die verantwoordelijk zijn voor de toepassing van artikel 2, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1182/2007.

2. De lidstaten delen aan de Commissie het volgende mee:

a) de naam, het postadres en het e-mailadres van de op grond van lid 1 aangewezen coördinerende autoriteit,

b) de naam, het postadres en het e-mailadres van de op grond van lid 1 aangewezen controle-instanties,

c) de precieze omschrijving van de bevoegdheden van de door hen aangewezen controle-instanties.

3. De coördinerende autoriteit kan tevens de controle-instantie of één van de controle-instanties of een andere, op grond van lid 1 aangewezen instantie zijn.

4. De Commissie maakt de lijst van de door de lidstaten aangewezen coördinerende autoriteiten bekend op de door haar geschikt geachte wijze.

Artikel 9

Gegevensbank betreffende de marktdeelnemers

1. De lidstaten stellen een gegevensbank betreffende de marktdeelnemers in de sector groenten en fruit samen, waarin onder de in dit artikel vermelde voorwaarden de marktdeelnemers worden opgenomen die betrokken zijn bij de afzet van verse groenten en fruit waarvoor op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 normen zijn vastgesteld.

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt onder „marktdeelnemer” verstaan iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon die verse groenten en fruit waarvoor handelsnormen gelden, in zijn bezit heeft met de bedoeling deze voor eigen rekening of voor rekening van een derde op het grondgebied van de Gemeenschap uit te stallen of aan te bieden voor verkoop, te verkopen of anderszins af te zetten, en/of naar derde landen uit te voeren.

2. De lidstaten bepalen onder welke voorwaarden de volgende marktdeelnemers al dan niet in de gegevensbank worden opgenomen:

a) marktdeelnemers wier activiteiten op grond van artikel 3 zijn vrijgesteld van de verplichting om aan de handelsnormen te voldoen, en

b) natuurlijke personen of rechtspersonen wier activiteiten in de sector groenten en fruit beperkt zijn tot het vervoer van goederen of tot de verkoop van kleine hoeveelheden in het detailhandelstadium.

3. Wanneer de gegevensbank uit verschillende afzonderlijke elementen bestaat, ziet de coördinerende autoriteit erop toe dat de gegevensbank en de verschillende elementen ervan een homogeen geheel vormen en op uniforme wijze worden bijgewerkt. Met name de controle-instanties werken de gegevensbank bij op basis van de informatie die zij tijdens de controles in alle afzetstadia verzamelen.

4. Deze gegevensbank bevat voor iedere marktdeelnemer het registratienummer, de naam, het adres, de informatie die vereist is om hem onder te brengen in één van de in artikel 10 vermelde categorieën, met name zijn plaats in de afzetketen, gegevens over het belang van de marktdeelnemer, gegevens over de uitkomsten van eerdere controles bij die marktdeelnemer en alle overige voor controledoeleinden noodzakelijk geachte gegevens.

5. De marktdeelnemers verstrekken de gegevens die de lidstaten noodzakelijk achten voor de samenstelling en bijwerking van de gegevensbank. De lidstaten bepalen volgens welke voorwaarden marktdeelnemers die niet op hun grondgebied zijn gevestigd maar er wel een handelsactiviteit uitoefenen, in de gegevensbank worden opgenomen.

Afdeling 2

Controles op de interne markt

Artikel 10

Normcontroles op de interne markt

1. De lidstaten voeren een regeling in om, op basis van monsterneming, in alle afzetstadia te controleren of de producten die marktdeelnemers in hun bezit hebben, aan de handelsnormen voldoen.

In het kader van die regeling stellen de lidstaten op basis van een analyse van het risico dat een marktdeelnemer producten op de markt brengt die niet aan de handelsnormen voldoen, de frequentie vast van de door de controle-instanties te verrichten controles. De controlefrequentie moet voor elke categorie marktdeelnemers die de lidstaten vooraf hebben vastgesteld, toereikend zijn om de naleving van de communautaire regelgeving te waarborgen.

De risicoanalyse heeft met name betrekking op het belang van de marktdeelnemers, hun positie in de afzetketen, uitkomsten van vorige controles en eventuele andere door de lidstaten vast te stellen parameters.

Marktdeelnemers die groenten en fruit verkoopklaar maken en verpakken, met name in het productiegebied, worden frequenter gecontroleerd dan andere categorieën marktdeelnemers. De controles kunnen ook tijdens het vervoer worden uitgevoerd.

Als bij controles significante onregelmatigheden aan het licht komen, verhogen de controle-instanties de frequentie van de controles bij de betrokken marktdeelnemers.

2. De marktdeelnemers stellen de controle-instanties in kennis van alle gegevens die deze instanties noodzakelijk achten voor de organisatie en uitvoering van de controles.

3. De lidstaten kunnen aan bij de verzending betrokken marktdeelnemers die voldoende garanties bieden dat constant een hoog percentage van de verzonden groenten en fruit waarvoor handelsnormen gelden, aan die normen voldoet, toestemming verlenen om op elke verzonden verpakking een strook volgens het model in bijlage II aan te brengen. Deze toestemming wordt voor drie jaar verleend en kan worden verlengd.

Om deze stroken te mogen gebruiken, moeten de marktdeelnemers:

a) beschikken over controlepersoneel dat een door de lidstaat erkende opleiding heeft gevolgd,

b) over het nodige materieel beschikken om de producten verkoopklaar te maken en te verpakken;

c) zich ertoe verbinden een normcontrole te verrichten van de goederen die zij verzenden, en over een register beschikken waarin alle door hen uitgevoerde controleactiviteiten worden genoteerd.

Wanneer een marktdeelnemer niet meer kan garanderen dat een hoog percentage producten constant aan de normen voldoet, of wanneer één van de in de tweede alinea opgenomen voorwaarden niet meer is vervuld, gaat de lidstaat over tot intrekking van de aan de marktdeelnemer gegeven toestemming om op elke verzonden verpakking de strook volgens het model in bijlage II aan te brengen.

4. De coördinerende autoriteit deelt de bepalingen van de in lid 1 bedoelde controleregeling mee aan de Commissie. In die mededeling worden met name de vastgestelde categorieën marktdeelnemers en de voor elke categorie vastgestelde controlefrequentie vermeld, alsmede, in voorkomend geval, de specifieke voorwaarden voor de toepassing van lid 3, de specifieke voorwaarden voor de toepassing van artikel 11, lid 1, met inbegrip van het voor de verschillende betrokken marktdeelnemers te controleren minimumpercentage. Alle latere wijzigingen van het controlesysteem worden door de coördinerende autoriteit onverwijld ter kennis van de Commissie gebracht.

5. Indien de controle-instanties van een lidstaat op het grondgebied van die lidstaat een partij goederen uit een andere lidstaat niet conform de normen bevindt omdat de producten gebreken of afwijkingen vertonen die reeds tijdens de verpakking ervan hadden kunnen worden vastgesteld, stellen deze controle-instanties de autoriteiten van de lidstaten die daarmee te maken kunnen krijgen, in kennis van dergelijke gevallen van niet-conformiteit die in alle stadia tot in de groothandel, met inbegrip van de distributiecentra, zijn geconstateerd.

Artikel 11

Normcontroles op de plaats van uitvoer

1. Alvorens voor uitvoer naar derde landen bestemde producten het douanegebied van de Gemeenschap verlaten, controleert de bevoegde controle-instantie op de plaats van uitvoer of die producten aan de handelsnormen voldoen.

De exporteurs stellen de controle-instanties in kennis van alle gegevens die deze instanties noodzakelijk achten voor de organisatie en uitvoering van de controles.

2. Voor elke betrokken categorie marktdeelnemers kunnen de lidstaten op basis van een risicoanalyse bepalen op welk minimumpercentage van de zendingen en hoeveelheden de bevoegde controle-instantie op de plaats van uitvoer een normcontrole moet verrichten. Dit percentage moet hoog genoeg zijn om te kunnen nagaan of de communautaire regelgeving in acht wordt genomen. Als bij deze controles significante onregelmatigheden aan het licht komen, verhogen de controle-instanties het te controleren percentage zendingen voor de betrokken marktdeelnemers.

De lidstaten mogen de in de eerste alinea bedoelde bepalingen toepassen op marktdeelnemers die aan de volgende voorwaarden voldoen:

a) zij bieden voor door hen afgezette groenten en fruit voldoende garanties voor een constant hoog peil van normhandhaving;

b) zij beschikken over controlepersoneel dat een door de lidstaat erkende opleiding heeft gevolgd;

c) zij verbinden zich ertoe om op de door hen afgezette goederen een normcontrole te verrichten; en

d) zij verbinden zich ertoe een register van alle door hen uitgevoerde controles bij te houden.

3. Wanneer de in lid 1 bedoelde controles zijn uitgevoerd, geeft de controle-instantie een normcontrolecertificaat volgens het model in bijlage III af voor elke voor uitvoer bestemde partij die zij conform de handelsnormen heeft bevonden. Wanneer een voor uitvoer bestemde zending uit verschillende partijen bestaat, mag voor deze partijen een gezamenlijk normcontrolecertificaat worden afgegeven, mits de uitgevoerde partijen afzonderlijk op het certificaat worden vermeld.

Wanneer de bevoegde controle-instantie op de plaats van uitvoer de partijen waarop het normcontrolecertificaat betrekking heeft, niet overeenkomstig lid 2 heeft gecontroleerd, moet in vak 13 (opmerkingen) van het certificaat de vermelding „interne controle (artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 0000/2007” worden aangebracht.

4. De bevoegde douaneautoriteit aanvaardt de aangifte ten uitvoer alleen als:

a) de goederen vergezeld gaan van het in lid 3 bedoelde certificaat, dan wel van het in artikel 19, lid 2, bedoelde certificaat, of

b) de bevoegde controle-instantie de douaneautoriteit op passende wijze heeft gemeld dat voor de betrokken partijen één van deze certificaten is afgegeven.

Artikel 12

Normcontroles op de plaats van invoer

1. Producten uit derde landen worden, alvorens zij in het vrije verkeer worden gebracht, aan een handelsnormcontrole onderworpen.

De importeurs stellen de controle-instanties in kennis van alle gegevens die deze instanties noodzakelijk achten voor de organisatie en uitvoering van de in lid 2 en in artikel 16, lid 1, vermelde controles.

2. Onverminderd afdeling 3 verricht de bevoegde controle-instantie op de plaats van invoer voor elke ingevoerde partij een normcontrole en geeft zij, indien de producten aan de normen voldoen, een normcontrolecertificaat volgens het model in bijlage III af. Wanneer een voor invoer bestemde zending uit verschillende partijen bestaat, mag voor deze partijen een gezamenlijk normcontrolecertificaat worden afgegeven, mits de ingevoerde partijen afzonderlijk op het certificaat worden vermeld.

3. De douaneautoriteit geeft slechts dan toestemming om de goederen in het vrije verkeer te brengen:

a) als de goederen vergezeld gaan van het in lid 2 bedoelde certificaat, het in artikel 14, lid 1, bedoelde certificaat of het in artikel 19, lid 2, bedoelde certificaat, of

b) als de bevoegde controle-instantie de douaneautoriteit op passende wijze heeft gemeld dat voor de betrokken partijen één van deze certificaten is afgegeven.

4. In afwijking van de leden 1, 2 en 3, hoeft de bevoegde controle-instantie op de plaats van invoer bepaalde partijen niet te controleren als zij het risico gering acht dat deze partijen niet aan de normen voldoen. Zij doet de douaneautoriteit hieromtrent een van haar stempel voorziene verklaring toekomen of informeert de douaneautoriteit op enigerlei andere manier, waarna de laatstgenoemde autoriteit de goederen kan inklaren.

Voor de toepassing van de eerste alinea stelt de controle-instantie vooraf de criteria vast aan de hand waarvan het risico dat partijen niet aan de normen voldoen, kan worden beoordeeld, en stelt zij op basis van een risicoanalyse voor elke door die instantie omschreven soort invoer vast op welke minimumpercentages van de zendingen en hoeveelheden de bevoegde controle-instantie op de plaats van invoer een normcontrole moet verrichten. In ieder geval moet elk op grond van dit lid vastgesteld percentage aanzienlijk hoger zijn dan de op grond van artikel 16, lid 1, toegepaste percentages.

5. Om de uniforme toepassing van lid 4 in de lidstaten te bevorderen, stelt de Commissie gemeenschappelijke richtsnoeren voor de toepassing van dat lid vast. De coördinerende autoriteit stelt de Commissie onverwijld in kennis van de voorschriften voor de toepassing van lid 4, met inbegrip van de in lid 4, tweede alinea, bedoelde criteria en minimumpercentages, alsmede van elke latere wijziging van die voorschriften.

6. Wanneer bij invoer uit een derde land een partij goederen niet conform de normen wordt bevonden, stelt de coördinerende autoriteit van de betrokken lidstaat de Commissie en de coördinerende autoriteiten van de lidstaten die daarmee te maken kunnen krijgen, onverwijld daarvan in kennis en deze laatste autoriteiten zorgen op hun grondgebied voor de nodige verspreiding van de informatie. Kennisgeving aan de Commissie vindt plaats via het door de Commissie bepaalde elektronische systeem.

Afdeling 3

Door derde landen verrichte controles

Artikel 13

Erkenning van door derde landen vóór de invoer in de Gemeenschap verrichte controles

1. Op verzoek van een derde land kunnen de normcontroles die dat derde land vóór de invoer in de Gemeenschap verricht, door de Commissie worden erkend volgens de in artikel 46 van Verordening (EG) nr. 2200/96 bedoelde procedure.

2. De in lid 1 bedoelde erkenning kan worden verleend aan derde landen die daarom verzoeken en op het grondgebied waarvan de voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemde producten voldoen aan de communautaire handelsnormen of aan ten minste daaraan gelijkwaardige normen.

In de erkenning wordt de officiële autoriteit in het derde land vermeld die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de in lid 1 bedoelde controles. Deze autoriteit is verantwoordelijk voor de contacten met de Gemeenschap. In de erkenning worden ook de controle-instanties vermeld die belast zijn met de uitvoering van de controles, hierna „de controle-instanties van het derde land” genoemd.

De erkenning heeft uitsluitend betrekking op producten van oorsprong uit het betrokken derde land en kan tot bepaalde producten worden beperkt.

3. De controle-instanties van het derde land moeten officiële of officieel door de in lid 2 bedoelde autoriteit erkende instanties zijn die voldoende garanties bieden dat de controles volgens de in artikel 20, lid 1, bedoelde methoden of gelijkwaardige methoden worden verricht, en daartoe over het nodige personeel en materieel en de nodige installaties beschikken.

4. De lijst van derde landen waarvan de normcontroles op grond van dit artikel zijn erkend, en van de betrokken producten is opgenomen in deel A van bijlage IV. Deel B van die bijlage bevat gegevens over de officiële autoriteiten en de controle-instanties van deze landen, en de modellen voor de in lid 14 bedoelde certificaten zijn vastgesteld in deel C van die bijlage.

Artikel 14

Certificaten

1. Voor iedere partij die wordt gecontroleerd alvorens in het douanegebied van de Gemeenschap te worden binnengebracht, stellen de controle-instanties van het derde land een normcontrolecertificaat volgens het model in bijlage III op, dan wel een ander tussen de Commissie en het betrokken derde land overeengekomen formulier. Wanneer een voor invoer bestemde zending uit verschillende partijen bestaat, mag voor deze partijen een gezamenlijk normcontrolecertificaat worden afgegeven, mits de ingevoerde partijen afzonderlijk op het certificaat worden vermeld.

De modellen voor het formulier waarop de in de eerste alinea bedoelde certificaten worden opgesteld, worden vastgesteld in het kader van de in lid 13, lid 1, bedoelde erkenning.

2. Het certificaat moet de vermelding „origineel” bevatten. Indien extra exemplaren nodig zijn, moet daarop een stempel met de vermelding „kopie” worden aangebracht. De bevoegde autoriteiten in de Gemeenschap aanvaarden alleen het origineel van het certificaat als geldig.

De afmetingen van het formulier zijn 210 × 297 mm; voor de lengte is een afwijking tussen 5 mm minder en 8 mm meer toegestaan. Het te gebruiken papier is wit, houtvrij, zodanig gelijmd dat het goed te beschrijven valt, en weegt ten minste 40 g/m2.

De formulieren moeten in één van de officiële talen van de Gemeenschap worden gedrukt en ingevuld.

De formulieren moeten door middel van een mechanografisch of een soortgelijk procedé worden ingevuld.

Op het certificaat mogen geen doorhalingen of overschrijvingen voorkomen. Eventuele wijzigingen worden aangebracht door de onjuiste gegevens door te halen en, in voorkomend geval, de gewenste gegevens toe te voegen. Iedere aldus aangebrachte wijziging dient te worden geparafeerd door degene die deze heeft aangebracht, en te worden geviseerd door de autoriteit van afgifte.

Elk certificaat moet zijn voorzien van een individueel volgnummer en moet het stempel van de autoriteit van afgifte en de handtekening van de tot ondertekening ervan gemachtigde persoon of personen dragen.

De autoriteit van afgifte bewaart een kopie van elk certificaat dat zij afgeeft.

Artikel 15

Schorsing van de erkenning

De erkenning kan door de Commissie worden geschorst indien, voor een significant aantal partijen en/of hoeveelheden, wordt geconstateerd dat de goederen niet beantwoorden aan de gegevens op de normcontrolecertificaten die door de controle-instanties van het derde land zijn afgegeven, of indien niet op bevredigende wijze wordt ingegaan op de in artikel 16, lid 2, bedoelde verzoeken om controles achteraf.

Artikel 16

Aanvullende controles door de lidstaten

1. De lidstaten verrichten op de plaats van invoer fysieke controles om na te gaan of de overeenkomstig deze afdeling ingevoerde producten aan de normen voldoen, door voor ieder betrokken derde land een normcontrole te verrichten bij een significant percentage van de onder deze voorwaarden ingevoerde zendingen en hoeveelheden. Dat percentage moet groot genoeg zijn om te kunnen nagaan of de communautaire regelgeving door de controle-instanties van het derde land in acht is genomen. De lidstaten zorgen ervoor dat de in artikel 20, lid 3, vastgestelde maatregelen worden toegepast op de aldus gecontroleerde partijen die niet aan de handelsnormen voldoen.

Als bij controles significante onregelmatigheden aan het licht komen, stellen de lidstaten de Commissie daarvan onverwijld in kennis en verhogen de controle-instanties het overeenkomstig dit artikel te controleren percentage zendingen en hoeveelheden.

Wanneer de lidstaat een retributie heft om de kosten van de in dit lid bedoelde controles te dekken, dient uit het vastgestelde retributieniveau te blijken dat het percentage van de aan deze controles onderworpen zendingen en hoeveelheden lager is dan dat van de in artikel 12 vermelde controles.

2. Telkens wanneer twijfel rijst over de echtheid van een in artikel 14, lid 1, eerste alinea, bedoeld certificaat of over de juistheid van de daarop aangebrachte vermeldingen, wordt een controle achteraf verricht.

De bevoegde autoriteit in de Gemeenschap zendt het certificaat of de kopie ervan terug aan de in lid 13, lid 2, tweede alinea, bedoelde officiële autoriteit van het derde land onder opgave van, in voorkomend geval, de redenen voor het instellen van een onderzoek en alle verkregen gegevens die het vermoeden doen rijzen dat het certificaat niet echt is of dat de vermeldingen op het certificaat onjuist zijn. Verzoeken om een controle achteraf en de resultaten ervan worden zo spoedig mogelijk ter kennis van de Commissie gebracht.

Wanneer om een controle achteraf wordt verzocht, kan de importeur van de betrokken producten de bevoegde controle-instanties verzoeken een in artikel 12 bedoelde normcontrole te verrichten.

Artikel 17

Verplichting tot informatieverstrekking

1. De coördinerende autoriteit deelt de Commissie elk kwartaal, uiterlijk vóór het einde van het daaropvolgende kwartaal, per derde land en per product een aantal gegevens mee, namelijk het aantal partijen en de totale hoeveelheden die overeenkomstig artikel 13 zijn ingevoerd, het aantal partijen en de hoeveelheden waarop een in artikel 16, lid 1, bedoelde normcontrole is uitgevoerd, en, met betrekking tot de partijen die de controle-instanties niet conform de gegevens op het door de controle-instantie van het derde land afgegeven normcontrolecertificaat hebben bevonden, de betrokken hoeveelheid per partij en de aard van de geconstateerde anomalieën.

2. De douaneautoriteiten werken nauw samen met de coördinerende autoriteit en/of de controle-instanties, met name wat de toepassing van artikel 16, leden 1 en 2, betreft, en verstrekken alle nodige gegevens aan de coördinerende autoriteit en/of de controle-instanties.

Artikel 18

Administratieve samenwerking

1. Deze afdeling kan slechts worden toegepast indien een procedure voor administratieve samenwerking tussen de Gemeenschap en elk betrokken derde land is vastgesteld.

Om gebruik te kunnen maken van deze procedure, zenden de betrokken derde landen de Commissie alle nuttige gegevens over de controleactiviteiten toe, met name specimens van de afdrukken van de stempels die door de controle-instanties van het derde land worden gebruikt, en stellen zij haar onverwijld in kennis van elke eventuele wijziging van deze gegevens. Deze gegevens en de latere wijzigingen ervan worden door de Commissie doorgegeven aan de coördinerende autoriteiten van de lidstaten, die deze informatie op hun beurt meedelen aan de douaneautoriteiten en de overige bevoegde autoriteiten.

Zodra de administratieve samenwerking is opgezet en telkens wanneer een belangrijke wijziging is aangebracht in de gegevens die een derde land heeft meegedeeld hetzij in het kader van deze administratieve samenwerking, hetzij wat de naam en het adres van de officiële autoriteit en van de controle-instanties betreft, maakt de Commissie een desbetreffend bericht bekend op een door haar passend geachte manier.

2. De erkenning van de in artikel 13, lid 4, bedoelde derde landen gaat in op de datum waarop het in lid 1 van het onderhavige artikel bedoelde bericht inzake het opzetten van de administratieve samenwerking tussen de Gemeenschap en het betrokken derde land door de Commissie wordt bekendgemaakt.

Afdeling 4

Voor industriële verwerking bestemde producten

Artikel 19

Voor industriële verwerking bestemde producten

1. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder voor industriële verwerking bestemde producten verstaan verse groenten en fruit waarvoor handelsnormen gelden en die naar verwerkingsbedrijven worden vervoerd voor verwerking tot producten waarvan de code van de gecombineerde nomenclatuur verschilt van die van het oorspronkelijke verse product.

2. De bevoegde controle-instanties geven een certificaat van industriële bestemming volgens het model in bijlage V af voor naar derde landen uit te voeren, respectievelijk in de Gemeenschap ingevoerde producten die bestemd zijn voor industriële verwerking en die derhalve, overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder a), niet aan de handelsnormen hoeven te voldoen. De bevoegde controle-instanties zien erop toe dat de speciale etiketteringsvoorschriften van lid 4 van het onderhavige artikel worden nageleefd.

3. Bij invoer verstrekt de bevoegde controle-instantie, nadat zij het in lid 2 bedoelde certificaat heeft afgegeven, de coördinerende autoriteit van de lidstaat waar de industriële verwerking zal plaatsvinden, onverwijld een kopie van dit certificaat, alsmede alle gegevens die voor een eventuele controle van de industriële verwerking nodig zijn. Na de industriële verwerking zendt het verwerkingsbedrijf het certificaat terug aan de bevoegde controle-instantie, die zich ervan vergewist dat de producten daadwerkelijk industrieel zijn verwerkt.

4. De verpakker brengt op verpakkingen van voor industriële verwerking bestemde producten een duidelijk zichtbaar etiket aan met de vermelding „bestemd voor industriële verwerking” of een andere gelijkwaardige vermelding. In het geval van onverpakte goederen die rechtstreeks op een vervoermiddel worden geladen, wordt deze vermelding aangegeven op een document dat de goederen vergezelt of op een notitie die op een zichtbare plaats in het vervoermiddel is aangebracht.

5. De lidstaten treffen de nodige maatregelen, met name inzake samenwerking met de andere betrokken lidstaten, om te voorkomen dat producten die voor de verse markt bestemd zijn, uit het productiegebied worden verzonden in de vorm van voor industriële verwerking bestemde producten.

Afdeling 5

Controlemethoden

Artikel 20

Controlemethoden

1. Tenzij in deze verordening anders is bepaald, worden de in dit hoofdstuk vastgestelde normcontroles, met uitzondering van de controles bij de verkoop in de detailhandel aan de eindverbruiker, uitgevoerd volgens de in bijlage VI opgenomen methoden.

De lidstaten stellen specifieke uitvoeringsbepalingen vast voor de normcontroles bij de verkoop in de detailhandel aan de eindverbruiker.

2. Indien de controleurs constateren dat de goederen aan de handelsnormen voldoen, kan de controle-instantie een normcontrolecertificaat volgens het model in bijlage III afgeven. Dit certificaat moet in ieder geval op de plaats van invoer of uitvoer worden afgegeven.

3. Indien de goederen niet aan de normen voldoen, stelt de controle-instantie een verklaring van niet-conformiteit op voor de marktdeelnemer of diens vertegenwoordiger. Goederen waarvoor een verklaring van niet-conformiteit is afgegeven, mogen niet worden vervoerd zonder toestemming van de controle-instantie die deze verklaring heeft afgegeven. Voor die toestemming kan als voorwaarde worden gesteld dat aan de door de controle-instantie vastgestelde eisen moet worden voldaan.

Marktdeelnemers mogen de goederen of een gedeelte ervan met de normen in overeenstemming brengen. Dergelijke met de normen in overeenstemming gebrachte goederen mogen niet worden afgezet voordat de bevoegde controle-instantie er zich met alle passende middelen van heeft vergewist dat de goederen daadwerkelijk met de normen in overeenstemming zijn gebracht. De controle-instantie geeft in voorkomend geval slechts een normcontrolecertificaat volgens het model in bijlage III af voor de partijen of delen ervan die met de normen in overeenstemming zijn gebracht.

Wanneer een controle-instantie ingaat op het verzoek van een marktdeelnemer om de goederen met de normen in overeenstemming te brengen in een andere lidstaat dan die waar de niet-conformiteit bij de controle is geconstateerd, nemen de betrokken lidstaten alle door hen noodzakelijk geachte maatregelen, met name inzake onderlinge samenwerking, om zich ervan te vergewissen dat de goederen daadwerkelijk met de normen in overeenstemming zijn gebracht.

Wanneer de goederen niet met de normen in overeenstemming kunnen worden gebracht, en ook niet voor diervoeding, industriële verwerking of een ander gebruik dan voeding kunnen worden bestemd, kan de controle-instantie de marktdeelnemers desnoods verzoeken de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de producten niet in de handel worden gebracht.

De marktdeelnemers verstrekken alle gegevens die de lidstaten voor de toepassing van dit lid nodig achten.

4. Voor de toepassing van dit hoofdstuk moeten voor de betrokken producten de kwaliteitsklasse, het land van oorsprong en, in voorkomend geval, het feit dat deze voor industriële verwerking bestemd zijn, worden aangegeven op de facturen en de begeleidende documenten. Deze verplichting geldt niet voor de verkoop in de detailhandel aan de eindverbruiker.

TITEL III

PRODUCENTENORGANISATIES

HOOFDSTUK I

Eisen en erkenning

Afdeling 1

Definities

Artikel 21

Definities

1. Voor de toepassing van deze titel wordt verstaan onder:

a) „producent”: een landbouwer als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 1182/2007;

b) „dochteronderneming”: een onderneming waarin één of meer producentenorganisaties of unies daarvan een participatie hebben, en die bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de producentenorganisatie of de unie van producentenorganisaties;

c) „transnationale producentenorganisatie”: elke organisatie waarvan ten minste één aangesloten producentenbedrijf in een andere lidstaat ligt dan die waar de hoofdzetel van de organisatie is gevestigd;

d) „transnationale unie van producentenorganisaties”: elke unie van producentenorganisaties waarvan tenminste één van de aangesloten organisaties haar hoofdzetel in een andere lidstaat heeft dan die waar de hoofdzetel van de unie is gevestigd;

e) „convergentiedoelstelling”: de doelstelling van het optreden ten behoeve van de minst ontwikkelde lidstaten en gebieden overeenkomstig de communautaire wetgeving inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds voor het tijdvak 1 januari 2007 tot en met 31 december 2013;

f) „maatregel”: één van de volgende: i) op productieplanning gerichte acties, inclusief de verwerving van vaste activa, ii) op verbetering of handhaving van de productkwaliteit gerichte acties, inclusief de verwerving van vaste activa, iii) op afzetverbetering gerichte acties, inclusief de verwerving van vaste activa, alsook afzetbevorderings- en communicatieactiviteiten, andere dan onder vi) vallende afzetbevorderings- en communicatieactiviteiten, iv) onderzoek en experimentele productie, inclusief de verwerving van vaste activa, v) opleidingsacties, andere dan die welke onder vi) vallen, en acties ter bevordering van de toegang tot adviesdiensten, vi) één van de zes in artikel 9, lid 2, eerste alinea, onder a) tot en met f), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 genoemde acties voor crisispreventie en crisisbeheer, vii) milieuacties als bedoeld in artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1182/2007, inclusief de verwerving van vaste activa, viii) andere acties, inclusief de verwerving van vaste activa, met uitzondering van de onder i), ii), iii), iv) en vii), vallende acties, die overeenstemmen met één of meer van de in artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 vermelde doelen;

g) „actie”: een specifieke activiteit of een specifiek instrument ter verwezenlijking van een bepaald operationeel doel als bijdrage tot één of meer van de in artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 vermelde doelen;

h) „bijproduct”: een product dat resulteert uit de bereiding en/of verwerking van een groente- of fruitproduct en dat een positieve economische waarde heeft, doch niet het belangrijkste beoogde resultaat van de bereiding en/of verwerking is;

i) „eerste verwerking”: verwerking van een groente- of fruitproduct tot een ander in bijlage I bij het EG-Verdrag genoemd product. Reinigen, snĳden, opmaken, drogen en verpakken van verse producten met het oog op de afzet ervan worden niet als eerste verwerking beschouwd;

j) „maatregelen van samenwerkende branches in een bedrijfskolom” als bedoeld in artikel 10, lid 3, onder b), van Verordening (EG) nr. 1182/2007: één of meer in artikel 20, onder c), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 genoemde activiteiten, die zijn goedgekeurd door de lidstaat en gezamenlijk worden beheerd door een producentenorganisatie of een unie van producentenorganisaties en ten minste één andere marktdeelnemer in de voedselverwerkings- en/of distributieketen;

k) „uitgangssituatie-indicator”: een indicator die de toestand of tendens aan het begin van een programmeringsperiode aangeeft en informatie kan geven die van nut is: i) bij de analyse van de uitgangssituatie, met het oog op de vaststelling van een nationale strategie voor duurzame operationele programma's, of van een operationeel programma, ii) als referentie waaraan de resultaten en de impact van een nationale strategie of een operationeel programma kunnen worden getoetst, en/of iii) bij de interpretatie van de resultaten en de impact van een nationale strategie of een operationeel programma.

2. De lidstaten omschrijven in het licht van hun nationale juridische en administratieve structuren de rechtspersonen die op hun grondgebied betrokken zijn bij de toepassing van artikel 3, lid 1, en artikel 7, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1182/2007. In voorkomend geval stellen zij ook bepalingen vast inzake een duidelijke omschrijving van onderdelen van rechtspersonen voor de toepassing van deze artikelen.

Afdeling 2

Voor producentenorganisaties geldende eisen

Artikel 22

Bestreken producten

1. Overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 erkennen de lidstaten een producentenorganisatie voor het product of de groep producten zoals vermeld in de erkenningsaanvraag door middel van een besluit op grond van artikel 4, lid 1, onder c), van die verordening.

2. Met betrekking tot uitsluitend voor industriële verwerking bestemde producten worden producentenorganisaties slechts door de lidstaten erkend wanneer zij via een systeem van leveringscontracten of anderszins kunnen garanderen dat deze producten voor industriële verwerking worden geleverd.

Artikel 23

Minimumaantal leden

Bij de vaststelling van het minimumaantal leden van een producentenorganisatie overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 kunnen de lidstaten bepalen dat, wanneer de aanvrager van een erkenning geheel of gedeeltelijk bestaat uit leden die op hun beurt uit producenten samengestelde rechtspersonen of duidelijk omschreven onderdelen van rechtspersonen zijn, het minimumaantal producenten kan worden berekend op basis van het aantal producenten dat is aangesloten bij elke rechtspersoon of elk duidelijk omschreven onderdeel van een rechtspersoon.

Artikel 24

Minimumduur van het lidmaatschap

1. De minimumduur van het lidmaatschap van een producent mag niet minder dan één jaar bedragen.

2. De opzegging van het lidmaatschap moet schriftelijk aan de producentenorganisatie worden meegedeeld. De lidstaten bepalen de opzegtermijnen, die niet meer dan zes maanden mogen bedragen, en de data waarop de beëindiging van het lidmaatschap van kracht wordt.

Artikel 25

Structuur en activiteiten van de producentenorganisaties

De lidstaten vergewissen zich ervan dat de producentenorganisaties beschikken over het personeel, de infrastructuur en de uitrusting die nodig zijn voor de naleving van de eisen van artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 en voor de vervulling van hun belangrijkste functies, met name op het gebied van:

a) kennis van de productie van hun leden,

b) ophaling, sortering, opslag en verpakking van de productie van hun leden,

c) commercieel en budgettair beheer, en

d) gecentraliseerde boekhouding en een factureringssysteem.

Artikel 26

Waarde of hoeveelheid van de verhandelbare productie

Voor de toepassing van artikel 4, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 wordt de waarde of de hoeveelheid van de verhandelbare productie berekend op dezelfde basis als de in de artikelen 52 en 53 van de onderhavige verordening vastgestelde waarde van de in de handel gebrachte productie.

Artikel 27

Terbeschikkingstelling van technische hulpmiddelen

Overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder e), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 wordt ervan uitgegaan dat een producentenorganisatie die wordt erkend voor een product waarvoor technische hulpmiddelen beschikbaar moeten worden gesteld, haar verplichting nakomt wanneer zij zelf of via haar leden, dan wel via dochterondernemingen of door middel van uitbesteding, een adequaat niveau aan technische hulpmiddelen ter beschikking stelt.

Artikel 28

Hoofdactiviteiten van de producentenorganisaties

1. De hoofdactiviteit van een producentenorganisatie betreft de concentratie van het aanbod en de afzet van de producten van haar leden waarvoor zij is erkend.

2. De waarde van de door een producentenorganisatie in de handel gebrachte productie van de eigen leden en van leden van andere producentenorganisaties moet meer bedragen dan de waarde van de andere door haar in de handel gebrachte en verkochte productie.

Deze berekening mag alleen gebaseerd zijn op producten waarvoor de producentenorganisatie is erkend.

3. In geval van toepassing van artikel 52, lid 7, is lid 2 van het onderhavige artikel met ingang van 1 januari 2012 van overeenkomstige toepassing op de betrokken dochterondernemingen.

Artikel 29

Uitbesteding

Uitbesteding van een activiteit van een producentenorganisatie betekent dat de producentenorganisatie voor de uitvoering van de betrokken activiteit een commerciële regeling treft met een andere entiteit, zoals één van haar leden of een dochteronderneming. De producentenorganisatie blijft evenwel verantwoordelijk voor de uitvoering van die activiteit en voor de algemene beheerscontrole en het toezicht op de hiertoe getroffen commerciële regeling.

De eerste alinea is van overeenkomstige toepassing wanneer een unie van producentenorganisaties een activiteit uitbesteedt.

Artikel 30

Transnationale producentenorganisaties

1. De hoofdzetel van een transnationale producentenorganisatie is gevestigd in de lidstaat waar de producentenorganisatie over belangrijke bedrijfsinstallaties of over een belangrijk aantal leden beschikt en/of een belangrijk deel van de in de handel gebrachte productie realiseert.

2. De lidstaat waar de hoofdzetel van de transnationale producentenorganisatie is gevestigd, is verantwoordelijk voor:

a) de erkenning van de transnationale producentenorganisatie;

b) de goedkeuring van het operationele programma van de transnationale producentenorganisatie;

c) de totstandbrenging van de nodige administratieve samenwerking met de andere lidstaten waar leden gevestigd zijn, op het vlak van de naleving van de erkenningsvoorwaarden en de controle- en sanctieregeling. Deze andere lidstaten zijn verplicht de nodige bijstand te verlenen aan de lidstaat waar de hoofdzetel is gevestigd; en

d) de verstrekking, op verzoek van andere lidstaten, van alle relevante documentatie, inclusief beschikbare geldende regelgeving, aan de andere lidstaten waar leden gevestigd zijn, vertaald in een officiële taal van de daarom verzoekende lidstaten.

Artikel 31

Fusies van producentenorganisaties

1. Gefuseerde producentenorganisaties die voordien afzonderlijke operationele programma's hadden, mogen die programma's parallel en afzonderlijk uitvoeren tot 1 januari van het jaar na de fusie. In dergelijke gevallen vragen de betrokken producentenorganisaties de fusie van hun operationele programma's aan via een wijziging overeenkomstig artikel 66. In de overige gevallen vragen de betrokken producentenorganisaties onverwijld de fusie van deze operationele programma's aan via een wijziging overeenkomstig artikel 67.

2. In afwijking van lid 1 kunnen de lidstaten producentenorganisaties die daar om naar behoren gemotiveerde redenen om verzoeken, toestaan de afzonderlijke operationele programma's parallel uit te voeren tot het einde van de normale looptijd.

Artikel 32

Niet-producerende leden

1. De lidstaten kunnen bepalen of en onder welke voorwaarden natuurlijke personen of rechtspersonen die geen producenten zijn, als lid van een producentenorganisatie kunnen worden aanvaard.

2. Bij de vaststelling van de in lid 1 bedoelde voorwaarden zien de lidstaten er met name op toe dat het bepaalde in artikel 3, lid 1, onder a), en lid 4, onder c), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 in acht wordt genomen.

3. De in lid 1 bedoelde natuurlijke personen of rechtspersonen mogen niet:

a) in aanmerking worden genomen voor de erkenningscriteria,

b) rechtstreeks baat hebben bij de door de Gemeenschap gefinancierde maatregelen.

De lidstaten kunnen, met inachtneming van de in lid 2 vastgestelde voorwaarden, het recht van deze personen om deel te nemen aan de stemming over besluiten inzake het actiefonds, beperken of verbieden.

Artikel 33

Democratische controle op de producentenorganisaties

De lidstaten nemen alle door hen noodzakelijk geachte maatregelen om te voorkomen dat één of meer leden van een producentenorganisatie misbruik maken van hun macht of invloed uitoefenen ten aanzien van het beheer en het functioneren van een producentenorganisatie, onder meer op het gebied van het recht om deel te nemen aan stemmingen.

Afdeling 3

Unies van producentenorganisaties

Artikel 34

Erkenning van unies van producentenorganisaties

1. De lidstaten erkennen unies van producentenorganisaties in de zin van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 slechts voor de activiteiten met betrekking tot het product of de producten zoals vermeld in de erkenningsaanvraag.

2. Een unie van producentenorganisaties kan worden erkend op grond van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 en dus activiteiten van een producentenorganisatie uitoefenen, zelfs wanneer de betrokken producten nog steeds door de bij haar aangesloten leden in de handel wordt gebracht.

Artikel 35

Hoofdactiviteiten van unies van producentenorganisaties

Het bepaalde in artikel 28, leden 2 en 3, is van overeenkomstige toepassing op unies van producentenorganisaties.

Artikel 36

Leden van unies van producentenorganisaties, die geen producentenorganisatie zijn

1. De lidstaten kunnen bepalen of en onder welke voorwaarden natuurlijke personen of rechtspersonen die geen erkende producentenorganisatie zijn, als lid van een unie van producentenorganisaties kunnen worden aanvaard.

2. Leden van een erkende unie van producentenorganisaties, die geen erkende producentenorganisatie zijn, mogen niet:

a) in aanmerking worden genomen voor de erkenningscriteria,

b) stemmen over besluiten inzake actiefondsen,

c) rechtstreeks baat hebben bij de door de Gemeenschap gefinancierde maatregelen.

Artikel 37

Transnationale unie van producentenorganisaties

1. De hoofdzetel van de transnationale unie van producentenorganisaties is gevestigd in de lidstaat waar deze unie over een belangrijk aantal aangesloten organisaties beschikt en/of waar de aangesloten organisaties een belangrijk deel van de in de handel gebrachte productie realiseren.

2. De lidstaat waar de hoofdzetel van de transnationale unie van producentenorganisaties is gevestigd, is verantwoordelijk voor:

a) de erkenning van de unie;

b) in voorkomend geval, de goedkeuring van het operationele programma van de unie;

c) de totstandbrenging van de nodige administratieve samenwerking met de andere lidstaten waar aangesloten organisaties gevestigd zijn, op het vlak van de naleving van de erkenningsvoorwaarden en de controle- en sanctieregeling. Deze andere lidstaten zijn verplicht de nodige bijstand te verlenen aan de lidstaat waar de hoofdzetel is gevestigd; en

d) de verstrekking, op verzoek van andere lidstaten, van alle relevante documentatie, inclusief beschikbare geldende regelgeving, aan de andere lidstaten waar leden gevestigd zijn, vertaald in een officiële taal van de daarom verzoekende lidstaten.

Afdeling 4

Producentengroeperingen

Artikel 38

Indiening van het erkenningsprogramma

1. Een rechtspersoon of een duidelijk omschreven onderdeel van een rechtspersoon dient het in artikel 7, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde erkenningsprogramma in bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de hoofdzetel van de rechtspersoon is gevestigd.

2. De lidstaten stellen het volgende vast:

a) de minimumcriteria waaraan de rechtspersoon of het duidelijk omschreven onderdeel van een rechtspersoon moet beantwoorden om een erkenningsprogramma te kunnen indienen,

b) de regels voor de opstelling, de inhoud en de uitvoering van de erkenningsprogramma's,

c) de periode die moet verstrijken voordat een voormalig lid van een producentenorganisatie zich mag aansluiten bij een producentengroepering voor de producten waarvoor de betrokken producentenorganisatie was erkend, en

d) de administratieve procedures voor de goedkeuring van, de controle op en de afronding van de erkenningsprogramma's.

Artikel 39

Inhoud van het erkenningsprogramma

Het ontwerp van erkenningsprogramma omvat ten minste:

a) een beschrijving van de uitgangssituatie, met name wat betreft het aantal aangesloten producenten, met volledige gegevens over leden, productie, inclusief de waarde van de in de handel gebrachte productie, afzet en infrastructuur, inclusief infrastructuur in het bezit van individuele leden van de producentengroepering wanneer deze zal worden gebruikt door de producentengroepering zelf;

b) de voorgestelde datum waarop met de uitvoering van het programma wordt begonnen, en de looptijd van het programma, die niet meer dan vijf jaar mag bedragen; en

c) de activiteiten die moeten worden uitgevoerd om de erkenning te kunnen verkrijgen.

Artikel 40

Goedkeuring van het erkenningsprogramma

1. De bevoegde nationale autoriteit neemt binnen drie maanden na ontvangst van het ontwerp van erkenningsprogramma, waarbij alle bewijsstukken moeten zijn gevoegd, een besluit over dit ontwerp.

2. Na de in artikel 113 bedoelde controles kan de bevoegde nationale autoriteit in voorkomend geval:

a) het programma aanvaarden en een voorlopige erkenning verlenen;

b) verzoeken om het programma te wijzigen;

c) het programma afwijzen.

In voorkomend geval wordt het programma slechts aanvaard indien de overeenkomstig punt b) gevraagde wijzigingen in het programma zijn opgenomen.

De bevoegde nationale autoriteit stelt de rechtspersoon of het duidelijk omschreven onderdeel van een rechtspersoon in kennis van haar besluit.

Artikel 41

Uitvoering van het erkenningsprogramma

1. Het erkenningsprogramma wordt uitgevoerd in jaarperioden die ingaan op 1 januari. De lidstaten mogen de producentengroeperingen toestaan deze jaarperioden op te splitsen in halfjaarperioden.

Het erkenningsprogramma gaat, overeenkomstig de in artikel 39, onder b), bedoelde voorgestelde datum, van start:

a) op 1 januari na de datum van aanvaarding van het erkenningsprogramma door de bevoegde nationale autoriteit, of

b) onmiddellijk na de datum van aanvaarding van het erkenningsprogramma.

2. De lidstaten stellen de voorwaarden vast waaronder de producentengroeperingen kunnen verzoeken het programma tijdens de uitvoering ervan te wijzigen. Bij deze verzoeken moeten alle nodige bewijsstukken worden gevoegd.

3. De bevoegde nationale autoriteit neemt binnen drie maanden na ontvangst van het verzoek tot wijziging en na de verstrekte bewijsstukken te hebben onderzocht, een besluit over de aangevraagde wijziging van het programma. Elk verzoek tot wijziging waarover binnen die termijn geen besluit is genomen, wordt als afgewezen beschouwd.

Artikel 42

Aanvragen tot erkenning als producentenorganisatie

Producentengroeperingen die een erkenningsprogramma uitvoeren, kunnen te allen tijde een aanvraag tot erkenning op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 indienen. Dergelijke aanvragen moeten in elk geval vóór het einde van de in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde overgangsperiode worden ingediend.

Vanaf de datum van indiening van de aanvraag kan de betrokken producentengroepering, onder de in artikel 64 vastgestelde voorwaarden, een ontwerp van operationeel programma indienen.

Artikel 43

Hoofdactiviteiten van de producentengroeperingen

Het bepaalde in artikel 28 is van overeenkomstige toepassing op productengroeperingen.

Artikel 44

Waarde van de in de handel gebrachte productie

1. Het bepaalde in artikel 52 is van overeenkomstige toepassing op productengroeperingen.

2. Bĳ een waardevermindering van de in de handel gebrachte productie wegens ten genoegen van de lidstaat naar behoren gemotiveerde redenen die buiten de verantwoordelĳkheid en de bevoegdheid van de producentengroepering vallen, mag de waarde van de in de handel gebrachte productie niet minder bedragen dan 65 % van de waarde die is opgegeven in de vorige, door de lidstaat gecontroleerde steunaanvraag of steunaanvragen voor de recentste jaarperiode, en bij ontstentenis daarvan, van de oorspronkelijk in het goedgekeurde erkenningsprogramma opgegeven waarde.

Artikel 45

Financiering van het erkenningsprogramma

1. De in artikel 7, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde steunpercentages worden gehalveerd voor het gedeelte van de waarde van de in de handel gebrachte productie boven 1 000 000 EUR.

2. Voor de in artikel 7, lid 3, onder a), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde steun geldt een maximum van 100 000 EUR per producentengroepering en per jaarperiode.

3. Wanneer een uitvoeringsperiode geen heel kalenderjaar bestrijkt, wordt het in lid 2 bedoelde maximum evenredig verlaagd.

4. De in artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde steun wordt uitbetaald:

a) in jaar- of halfjaartranches aan het eind van elke jaar- of halfjaarperiode voor de uitvoering van het erkenningsprogramma, of

b) in tranches die een deel van een jaarperiode bestrijken wanneer het programma in de loop van een jaarperiode van start gaat of wanneer de erkenning op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1182/2007 vóór het einde van een jaarperiode plaatsvindt.

Voor de berekening van de tranches mogen de lidstaten, wanneer dit voor controledoeleinden noodzakelĳk is, uitgaan van de in de handel gebrachte productie in een andere periode dan die waarvoor de tranche wordt uitbetaald. Het verschil tussen de perioden moet kleiner zijn dan de duur van de betrokken periode.

5. De wisselkoers die geldt voor de in de leden 1 en 2 vermelde bedragen, is de meest recente wisselkoers die de Europese Centrale Bank heeft bekendgemaakt vóór de eerste dag van de periode waarvoor de betrokken steun wordt toegekend.

Artikel 46

Steun voor met het oog op erkenning vereiste investeringen

Indien de uitvoering van een erkenningsprogramma investeringen op grond van artikel 39, onder c), van de onderhavige verordening vergt waarvoor steun wordt verleend op grond van artikel 7, lid 3, onder b), van Verordening (EG) nr. 1182/2007, geldt het volgende:

a) investeringen die op het gebied van de andere economische activiteiten van de organisatie tot vervalsing van de mededinging kunnen leiden, zĳn van deze steun uitgesloten, en

b) investeringen die direct of indirect dergelijke maatregelen ten goede komen, worden gefinancierd naar evenredigheid van de mate waarin zij worden gebruikt voor de sectoren of producten waarvoor de voorlopige erkenning wordt verleend.

Artikel 47

Steunaanvraag

1. Een producentengroepering dient voor de in artikel 7, lid 3, onder a) en b), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde steun één enkele aanvraag in binnen drie maanden na afloop van elke in artikel 45, lid 4, van de onderhavige verordening bedoelde jaarperiode of halfjaarperiode. De aanvraag bevat een opgave van de waarde van de in de handel gebrachte productie voor de periode waarvoor de steun wordt aangevraagd.

2. Steunaanvragen voor halfjaarperioden kunnen slechts worden ingediend wanneer het erkenningsprogramma is opgesplitst in halfjaarperioden als bedoeld in artikel 41, lid 1. Elke steunaanvraag gaat vergezeld van een schriftelĳke verklaring van de producentengroepering waarin staat dat zij:

a) Verordening (EG) nr. 1182/2007 en de onderhavige verordening naleeft en verder zal naleven; en

b) direct noch indirect overlappende financiering uit communautaire dan wel nationale bron heeft ontvangen, ontvangt noch zal ontvangen voor in het kader van haar erkenningsprogramma uitgevoerde acties waarvoor op grond van de onderhavige verordening communautaire steun wordt verleend.

3. De lidstaten stellen de termijn voor de betaling van de steun vast, die in geen geval langer mag zijn dan zes maanden, te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de aanvraag.

Artikel 48

Subsidiabiliteit

De lidstaten beoordelen of de producentengroeperingen in aanmerking komen voor steun uit hoofde van de onderhavige verordening om zich ervan te vergewissen dat de toekenning van steun gerechtvaardigd is, rekening houdend met de voorwaarden en de datum van eventuele vroegere overheidssteun aan de producentenorganisaties of producentengroeperingen waarvan de leden van de betrokken producentengroepering afkomstig zĳn, alsmede met de eventuele overgang van leden tussen producentenorganisaties en producentengroeperingen.

Artikel 49

Bĳdrage van de Gemeenschap

1. De bijdrage van de Gemeenschap in de financiering van de in artikel 7, lid 3, onder a), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde steun bedraagt:

a) 75 % van de subsidiabele overheidsuitgaven in de regio's die in aanmerking komen uit hoofde van de convergentiedoelstelling, en

b) 50 % van de subsidiabele overheidsuitgaven in andere regio's.

2. De bijdrage van de Gemeenschap in de financiering van de in artikel 7, lid 3, onder b), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde steun, uitgedrukt in kapitaalsubsidie of kapitaalsubsidie-equivalent, mag in verhouding tot de subsidiabele investeringskosten niet meer bedragen dan:

a) 50 % in de regio's die in aanmerking komen uit hoofde van de convergentiedoelstelling, en

b) 30 % in andere regio's.

De betrokken lidstaten verbinden zich ertoe voor ten minste 5 % deel te nemen in de subsidiabele investeringskosten.

De bijdrage van de begunstigden in de subsidiabele investeringskosten bedraagt ten minste:

a) 25 % in de regio's die in aanmerking komen uit hoofde van de convergentiedoelstelling, en

b) 45 % in andere regio's.

Artikel 50

Fusies

1. De in artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde steun kan worden toegekend of verder worden toegekend aan voorlopig erkende producentengroeperingen die zijn ontstaan door de fusie van twee of meer voorlopig erkende producentengroeperingen.

2. Voor de berekening van het bedrag van de in lid 1 bedoelde steun treedt de door de fusie ontstane producentengroepering in de plaats van de fuserende groeperingen.

3. Wanneer twee of meer producentengroeperingen fuseren, neemt de nieuwe entiteit de rechten en plichten over van de producentengroepering die het eerst een voorlopige erkenning kreeg.

4. Wanneer een voorlopig erkende producentengroepering fuseert met een erkende producentenorganisatie, komt de resulterende entiteit niet langer in aanmerking voor een voorlopige erkenning als producentengroepering, noch voor de in artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde steun. De resulterende entiteit wordt verder als erkende producentenorganisatie behandeld, mits zij aan de geldende voorschriften voldoet. Zo nodig verzoekt de producentenorganisatie om wijziging van haar operationele programma en hiertoe is artikel 31 van overeenkomstige toepassing.

Door producentengroeperingen vóór een dergelijke fusie uitgevoerde acties komen evenwel verder in aanmerking voor steun onder de in het erkenningsprogramma vastgestelde voorwaarden.

Artikel 51

Gevolgen van de erkenning

1. Na verlening van de erkenning wordt de in artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde steun niet langer toegekend.

2. Bij de indiening van een operationeel programma overeenkomstig de onderhavige verordening ziet de betrokken lidstaat erop toe dat voor de in het kader van het erkenningsprogramma gefinancierde maatregelen geen overlappende steun wordt toegekend.

3. Investeringen die in aanmerking komen voor steun voor de in artikel 7, lid 3, onder b), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde kosten, kunnen worden overgedragen naar de operationele programma's op voorwaarde dat de aard ervan strookt met de voorschriften van de onderhavige verordening.

4. De lidstaten stellen de na de uitvoering van het erkenningsprogramma ingaande termijn vast waarbinnen de producentengroepering moet worden erkend als producentenorganisatie. Deze termijn mag niet meer dan vier maanden bedragen.

HOOFDSTUK II

Actiefondsen en operationele programma's

Afdeling 1

Waarde van de in de handel gebrachte productie

Artikel 52

Grondslag voor de berekening

1. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt de waarde van de door een producentenorganisatie in de handel gebrachte productie berekend op basis van de productie van de leden van de producentenorganisatie, waarvoor deze producentenorganisatie is erkend.

2. De waarde van de in de handel gebrachte productie omvat de productie van leden die tot de producentenorganisatie toetreden, respectievelijk deze verlaten. De lidstaten stellen voorwaarden vast om dubbeltelling te voorkomen.

3. De lidstaten mogen de producentenorganisaties toestaan de waarde van de bijproducten te verrekenen in de waarde van de in de handel gebrachte productie.

4. De waarde van de in de handel gebrachte productie omvat de waarde van de uit de markt genomen en overeenkomstig artikel 10, lid 4, onder a) en b), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 weggewerkte producten, die wordt geschat op basis van de gemiddelde prijs waartegen de producentenorganisatie deze producten het voorafgaande jaar heeft afgezet.

5. Slechts de productie van de leden van de producentenorganisatie die door de producentenorganisatie zelf of overeenkomstig artikel 3, lid 3, onder b) en c), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 in de handel is gebracht, wordt verrekend in de waarde van de in de handel gebrachte productie.

6. De in de handel gebrachte productie moet worden gefactureerd in het stadium „af producentenorganisatie”:

a) in voorkomend geval, als verpakt of bereid product of als product dat een eerste verwerking heeft ondergaan;

b) exclusief BTW; en

c) exclusief kosten voor intern transport wanneer de verzamel- of verpakkingscentra van de producentenorganisatie op een aanzienlijke afstand van haar distributiecentrum gelegen zijn. De lidstaten bepalen welke verlagingen moeten worden toegepast op de factuurwaarde van producten die in verschillende stadia van verwerking, levering of vervoer zijn gefactureerd.

7. De waarde van de in de handel gebrachte productie kan ook worden berekend in het stadium „af dochteronderneming”, op dezelfde grondslag als is vastgesteld in lid 6, op voorwaarde dat ten minste 90 % van het kapitaal van de dochteronderneming in handen is:

a) van de producentenorganisatie of de unie van producentenorganisaties, of

b) mits goedgekeurd door de lidstaat, van bij de producentenorganisaties of unies van producentenorganisaties aangesloten coöperaties, indien zo wordt bijgedragen tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 1, onder b) en c), van Verordening (EG) nr. 1182/2007 opgenomen doelstellingen.

8. Wanneer als gevolg van weersomstandigheden, dier- of plantenziekten of plagen een vermindering van de productie optreedt, mogen de op grond daarvan door de verzekering uitgekeerde vergoedingen in het kader van oogstverzekeringsmaatregelen uit hoofde van hoofdstuk III, afdeling 6, of door de producentenorganisatie beheerde gelijkwaardige maatregelen worden opgenomen in de waarde van de in de handel gebrachte productie.

Artikel 53

Referentieperiode

1. Het in artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 bedoelde maximum van de steun wordt elk jaar berekend op basis van de waarde van de productie die in een door de lidstaten vast te stellen referentieperiode van twaalf maanden in de handel is gebracht.

2. De referentieperiode wordt door de lidstaten voor elke producentenorganisatie vastgesteld als:

a) een periode van twaalf maanden die niet eerder begint dan op 1 januari drie jaar vóór het jaar waarin het operationele programma wordt uitgevoerd, en uiterlijk afloopt op 1 augustus van dat jaar, of

b) de gemiddelde waarde over drie opeenvolgende perioden van twaalf maanden die niet eerder beginnen dan op 1 januari vijf jaar vóór het jaar waarin het operationele programma wordt uitgevoerd, en uiterlijk eindigen op 1 augustus van dat jaar.

3. De periode van 12 maanden is de boekingsperiode van de betrokken producentenorganisatie.

De referentieperiode mag gedurende de looptĳd van een operationeel programma niet worden gewĳzigd, tenzĳ daarvoor gegronde redenen worden aangevoerd.

4. Bij een waardevermindering van een product om ten genoegen van de lidstaat naar behoren gemotiveerde redenen die buiten de verantwoordelijkheid en de bevoegdheid van de producentenorganisatie vallen, mag de in lid 1 bedoelde waarde van de in de handel gebrachte productie niet minder bedragen dan 65 % van de waarde van het betrokken product in de voorafgaande referentieperiode.

De in de eerste alinea bedoelde redenen dienen naar behoren te worden gemotiveerd.

5. Wanneer recentelijk erkende producentenorganisaties over onvoldoende historische gegevens betreffende de in de handel gebrachte productie beschikken voor de toepassing van lid 2, kan de waarde van de verhandelbare productie die de producentenorganisatie met het oog op haar erkenning heeft opgegeven, worden beschouwd als waarde van de in de handel gebrachte productie. Deze waarde wordt berekend als de gemiddelde waarde van de in de drie voorafgaande jaren in de handel gebrachte productie van alle producenten die op het ogenblik van de indiening van de erkenningsaanvraag lid zijn van de producentenorganisatie.

6. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om gegevens te verzamelen over de waarde van de in de handel gebrachte productie van producentenorganisaties die geen operationeel programma hebben ingediend.

7. In afwijking van het bepaalde in de leden 1 tot en met 6 vindt de berekening van de waarde van de in de handel gebrachte productie voor de referentieperiode plaats conform de in die referentieperiode geldende wetgeving.

Afdeling 2

Actiefondsen

Artikel 54

Beheer

De lidstaten zorgen ervoor dat de actiefondsen zo worden beheerd dat de uitgaven en inkomsten ervan jaarlijks door externe accountants kunnen worden geïdentificeerd, gecontroleerd en gecertificeerd.

Artikel 55

Financiering van de actiefondsen

De financiële bijdragen in het actiefonds als bedoeld in artikel 8, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1182/2007 worden vastgesteld door de producentenorganisatie.

Alle producenten hebben de gelegenheid om gebruik te maken van het actiefonds en op democratische wĳze deel te nemen aan de besluitvorming over het gebruik van de financiële middelen van de producentenorganisatie en over de financiële bĳdragen in de actiefondsen.

Artikel 56

Mededeling van het geraamde bedrag

De producentenorganisa