GEMEENSCHAPPELIJK OPTREDEN van 29 juni 1998 door de Raad aangenomen op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzake goede praktijken bij wederzijdse rechtshulp in strafzaken (98/427/JBZ)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid op artikel K.3, lid 2, onder b),

Gezien het verslag van de groep op hoog niveau Georganiseerde Criminaliteit (1) dat door de Europese Raad van Amsterdam van 16 en 17 juni 1997 is goedgekeurd, inzonderheid aanbeveling 16 daarvan,

Gezien de bevindingen van het seminar over "De verbetering van de justitiële samenwerking en de bescherming van de mensenrechten" in Luxemburg van 1 en 2 oktober 1997,

Rekening houdend met Gemeenschappelijk Optreden 98/428/JBZ van 29 juni 1998, door de Raad aangenomen op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzake de oprichting van een Europees justitieel netwerk (2), inzonderheid de artikelen 4 en 5,

Gelet op het Europees Verdrag aangaande de wederzijdse rechtshulp in strafzaken van 20 april 1959, andere overeenkomsten die op dit gebied van kracht zijn en de ontwerp-overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie,

Overwegende dat de rechtshulp tussen de lidstaten van de Europese Unie in de praktijk verbeterd moet worden, met name ter bestrijding van de ernstige criminaliteit,

Na bestudering van de opvattingen van het Europees Parlement (3) naar aanleiding van de door het voorzitterschap overeenkomstig artikel K.6 van het Verdrag verrichte raadpleging,

HEEFT HET VOLGENDE GEMEENSCHAPPELIJK OPTREDEN AANGENOMEN:

Artikel 1

Goedepraktijkverklaringen

1. Elke lidstaat legt binnen twaalf maanden na de inwerkingtreding van dit gemeenschappelijk optreden bij het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie een verklaring neer van goede praktijken bij de uitvoering - waaronder begrepen de toezending van de resultaten - van verzoeken om rechtshulp in strafzaken afkomstig van andere lidstaten en bij het verzenden van dergelijke verzoeken.

2. Het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie vertaalt de in dit artikel bedoelde verklaringen in de officiële talen van de instellingen van de Europese Gemeenschap en zendt deze vertalingen naar de lidstaten.

3. Onverminderd de bepalingen van de ontwerp-overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie, bevat de in lid 1 bedoelde verklaring van iedere lidstaat, onder voorbehoud van de aan dit gemeenschappelijk optreden gehechte verklaring, verbintenissen om overeenkomstig de nationale wetgeving en wettelijke procedures de volgende praktijken te bevorderen:

a) indien de verzoekende lidstaat zulks verlangt, de ontvangst van alle verzoeken om bijstand en van schriftelijke vragen over de uitvoering van dergelijke verzoeken, bevestigen tenzij er spoedig een inhoudelijk antwoord wordt gezonden; de verzoekende lidstaat mag alleen bevestiging verlangen als hij zijn verzoek als "dringend" heeft aangemerkt of als bevestiging zijns inziens noodzakelijk is gezien de omstandigheden van het geval;

b) bij ontvangstbevestiging van de in dit lid bedoelde verzoeken en vragen, de naam van de instantie en zo mogelijk van de persoon die verantwoordelijk is voor de uitvoering van het verzoek, alsmede details over de wijze waarop contact kan worden opgenomen, waaronder telefoon- en faxnummers, meedelen aan de verzoekende instanties;

c) voorzover zulks niet strijdig is met de wetgeving van de aangezochte lidstaat, prioriteit geven aan verzoeken die door de verzoekende instanties duidelijk met "dringend" zijn gemerkt, en verzoeken, al dan niet als "dringend" aangemerkt, niet minder gunstig behandelen dan vergelijkbare verzoeken die in de aangezochte lidstaat zijn gedaan door de eigen instanties van die lidstaat;

d) indien de gevraagde hulp geheel of gedeeltelijk niet kan worden verschaft, schriftelijk of mondeling verslag uitbrengen aan de verzoekende instanties om uit te leggen wat de problemen zijn, en zo mogelijk aanbieden om gezamenlijk met de verzoekende instanties te onderzoeken hoe deze kunnen worden opgelost;

e) indien te voorzien valt dat de gevraagde hulp niet of niet geheel kan worden verschaft binnen de door de verzoekende lidstaat vastgestelde termijnen en dit de acties in de verzoekende lidstaat zal schaden, prompt schriftelijk of mondeling verslag uitbrengen aan diens instanties, dan wel op elke andere door hen gewenste wijze rapporteren wanneer de hulp naar alle waarschijnlijkheid zal worden verschaft;

f) verzoeken om hulp indienen zodra precies bekend is aan welke hulp behoefte bestaat, en indien een verzoek als "dringend" is aangemerkt of een termijn is aangegeven, de redenen voor de urgentie of de termijn toelichten; de verklaring bevat een verbintenis om minder belangrijke verzoeken niet als "dringend" aan te merken;

g) ervoor zorgen dat verzoeken conform het toepasselijke verdrag of andere internationale regelingen worden ingediend;

h) bij de indiening van verzoeken om hulp de naam van de instanties en zo mogelijk van de persoon die verantwoordelijk is voor de indiening van het verzoek, alsmede details over de wijze waarop contact kan worden opgenomen, waaronder telefoon- en faxnummers, meedelen aan de aangezochte instanties.

4. Iedere lidstaat brengt zijn verklaring ter kennis van zijn rechterlijke of bevoegde instanties en verzoekt hun de binnen hun bevoegdheid vallende maatregelen te bevorderen die nodig mochten zijn voor de uitvoering ervan.

5. Elke overeenkomstig dit artikel ingediende verklaring kan, onverminderd lid 3, op elk moment door de verzoekende lidstaat worden gewijzigd door een nadere, bij het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie neergelegde verklaring. Dergelijke nadere verklaringen zijn gericht op verdere verbetering van de goede praktijken bij de uitvoering van verzoeken om rechtshulp in strafzaken.

Artikel 2

Evaluatie van de prestaties

Onverminderd het mechanisme voor evaluatie van de uitvoering en toepassing op nationaal niveau van de internationale verbintenissen inzake de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit, dat is ingesteld bij Gemeenschappelijk Optreden 97/827/JBZ (4), evalueert elke lidstaat periodiek in hoeverre hij zijn verklaringen krachtens artikel 1 nakomt. Elke lidstaat bepaalt zelf, met inachtneming van zijn regelingen voor rechtshulp in strafzaken, welk evaluatiemechanisme hij daartoe gebruikt.

Artikel 3

Europees justitieel netwerk

Het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie stelt de in artikel 1 bedoelde verklaringen onmiddellijk na indiening beschikbaar aan het Europees justitieel netwerk als bedoeld in aanbeveling 21 van het actieplan van de groep op hoog niveau Georganiseerde Criminaliteit. Het netwerk beoordeelt de verklaringen in het licht van zijn eigen bevoegdheden en ervaring, en kan naar eigen goeddunken voorstellen doen om de wederzijdse rechtshulp in strafzaken te verbeteren, onder meer door het vinden van gemeenschappelijke methoden om de prestaties te evalueren.

Artikel 4

Herziening

De Raad herziet dit gemeenschappelijk optreden in het licht van de resultaten van de werking van het mechanisme voor de evaluatie van de uitvoering en toepassing op nationaal niveau van de internationale verbintenissen inzake de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit, dat is ingesteld bij Gemeenschappelijk Optreden 97/827/JBZ.

Artikel 5

Inwerkingtreding

Dit gemeenschappelijk optreden treedt in werking op de dag waarop het wordt bekendgemaakt.

Artikel 6

Publicatie

Dit gemeenschappelijk optreden wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad.

Gedaan te Luxemburg, 29 juni 1998.

Voor de Raad

De Voorzitter

R. COOK

(1) PB C 251 van 15. 8. 1997, blz. 1.

(2) Zie bladzijde 4 van dit Publicatieblad.

(3) Advies uitgebracht op 3 april 1998 (PB C 138 van 4. 5. 1998).

(4) PB L 344 van 15. 12. 1997, blz. 7.

BIJLAGE

VERKLARING VAN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND

De Bondsrepubliek Duitsland verklaart dat de Duitse autoriteiten bevestigingen overeenkomstig artikel 1, lid 3, onder a) en b), van het gemeenschappelijk optreden inzake goede praktijken bij wederzijdse rechtshulp in strafzaken zullen afgeven als zij van gevoelen zijn dat zulks dienstig is om de afwikkeling van het betreffende verzoek of de schriftelijke vraag te bespoedigen.