Beschikking van de Commissie

van 28 november 2001

betreffende de door Duitsland ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van de staalonderneming Georgsmarienhütte Holding GmbH

(kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 3734)

Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek

(Voor de EER relevante tekst)

(2002/259/EG, EGKS)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 88, lid 1,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, en met name op artikel 4, onder c),

Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a), juncto Protocol nr. 14,

Gelet op Beschikking nr. 2496/96/EGKS van de Commissie van 18 december 1996 houdende communautaire regels voor steun aan de ijzer- en staalindustrie(1),

Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken(2),

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

(1) Bij schrijven van 23 juli 1999 heeft Duitsland de Commissie meegedeeld dat een beheersovereenkomst was gesloten tussen de Duitse overheidsinstantie "Bundesanstalt für Vereinigungsbedingte Sonderaufgaben" (hierna: BvS), de staalonderneming Gröditzer Stahlwerke GmbH en de dochterondernemingen daarvan enerzijds en Georgsmarienhütte Holding GmbH anderzijds.

(2) Bij brief van 29 juli 2000 heeft de Commissie Duitsland in kennis gesteld de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag en artikel 6, lid 5, van Beschikking nr. 2496/96/EGKS van de Commissie (hierna: "staalsteuncode") in te leiden ten aanzien van de bovengenoemde steunmaatregel. Het besluit van de Commissie tot inleiding van de procedure werd bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen(3). De Commissie heeft de belanghebbenden verzocht hun opmerkingen over de betrokken steunmaatregel te maken.

(3) De Commissie heeft van de belanghebbenden geen opmerkingen terzake ontvangen.

(4) Bij schrijven van 11 oktober 2000, 6 februari 2001, 6 juni 2001 en 22 augustus 2001 heeft Duitsland gereageerd op het inleiden van de procedure en op brieven van de Commissie van 11 december 2000, 12 april 2001 en 14 juli 2001.

2. GEDETAILLEERDE BESCHRIJVING VAN DE STEUNMAATREGEL

(5) Gröditzer Stahlwerke GmbH en haar dochterondernemingen(4) (hierna: "Gröditzer") zijn gevestigd in Saksen. Sinds 1990 is Gröditzer in handen van de Treuhandanstalt (THA) en de overheidslichamen die de THA hebben opgevolgd, respectievelijk EREL Verwaltungs GmbH und Co. Management KG (EREL), Beteiligungs-Management-Gesellschaft mbH (BMGB), en - ten slotte - BvS.

(6) Op 25 februari 1997 sloot BMGB een "Kauf und Abtretungsvertrag über Geschäftsanteile" (hierna: "privatiseringsovereenkomst") met de groep Georgsmarienhütte(5) om Gröditzer in geprivatiseerde vorm bij laatstgenoemde onder te brengen.

(7) Gedurende de jaren vóór haar privatisering ontving Gröditzer, hoofdzakelijk van THA en de opvolgers daarvan, aanzienlijke bedragen aan staatssteun in de vorm van garanties en aandeelhoudersleningen. In het kader van de privatiseringsovereenkomst is er opnieuw steun betaald. Volgens de privatiseringsovereenkomst zou Gröditzer derhalve pas juridisch eigendom van GMH worden indien de Commissie goedkeuring zou verlenen voor aan Gröditzer betaalde en te betalen staatssteun. Artikel 17 van de privatiseringsovereenkomst bevatte echter de bepaling dat GMH in afwachting van de overdracht van het juridisch eigendom het recht had de zaken van Gröditzer te beheren.

(8) Krachtens artikel 17 van de privatiseringsovereenkomst ontving GMH een jaarlijkse participatievergoeding van 232000 DEM voor haar beheersdiensten. Bij deze vergoeding waren de kosten in verband met de detachering van haar beheerders bij Gröditzer niet inbegrepen.

(9) Op 8 juli 1999 stelde de Commissie Beschikking 1999/720/EG, EGKS betreffende de staatssteun aan Gröditzer Stahlwerke GmbH en haar dochteronderneming Walzwerk Burg GmbH vast(6). De Commissie besloot onder meer dat een bedrag van 239 miljoen DEM aan staatssteun onverenigbaar met het EGKS- en EG-Verdrag was en diende te worden teruggevorderd.

(10) Ten gevolge van deze beschikking beëindigden GMH en BvS, de rechtsopvolger van de oorspronkelijke overeenkomstsluitende partij BMGB, de privatiseringsovereenkomst, die derhalve ophield te bestaan.

(11) Tegelijk nam BvS stappen om de onverenigbare steun van Gröditzer terug te vorderen. Aangezien dit grote schulden voor Gröditzer meebracht, vroeg BvS als voornaamste schuldeiser het faillissement aan. De faillissementsrechtbank van Dresden verklaarde Gröditzer Stahlwerke GmbH op 20 september 1999 voorlopig failliet en op 17 januari 2000 failliet. Op dezelfde datum werd het voorlopig faillissement over haar dochterondernemingen Stahlwerke Gröditz GmbH en Edelstahl Gröditz GmbH uitgesproken.

(12) Op 23 juli 1999 deelden de Duitse autoriteiten de Commissie mee dat in verband met de beëindiging van de privatiseringsovereenkomst, als gevolg waarvan Gröditzer haar beheerders- en groepsinfrastructuur verloor, een nieuwe beheersovereenkomst was gesloten tussen BvS, Gröditzer en GMH. De beheersovereenkomst trad (met terugwerkende kracht) op 1 juli 1999 in werking.

(13) Krachtens de beheersovereenkomst verleende GMH een aantal beheersdiensten, zoals integratie in haar verkoop-, aankoop,- en distributienetwerk, verzekering en beschikbaarstelling van knowhow. In dit kader

a) detacheerde GMH drie beheerders bij Gröditzer. Hieraan waren maandelijks 80000 DEM personeelskosten verbonden en ongeveer 20000 DEM overige kosten;

b) bestond de volledige vergoeding voor de beheersdiensten van GMH uit nog twee componenten:

i) Krachtens § 12, punt 2, van de beheersovereenkomst ontving GMH een vergoeding van 1 % van de omzet van Gröditzer;

ii) GMH ontving een vergoeding berekend op basis van de verbetering van het bedrijfsresultaat van Gröditzer (§ 12, punt 3, van de beheersovereenkomst): GMH ontving 15 % van de verbeteringen tot maximaal 1 miljoen DEM en 30 % van eventuele verdere verbeteringen;

c) stemde BvS in met een aantal aanvullende verplichtingen: een hoofdelijke en afzonderlijke aansprakelijkheid voor het totaal van de krachtens de beheersovereenkomst door Gröditzer aan GMH te betalen vergoedingen (§ 12, punt 5, van de overeenkomst);

d) § 18 van de beheersovereenkomst bevatte voorts de bepaling dat BvS de vergoedingen voor nog eens drie maanden zou betalen indien de curator uit hoofde van artikel 103 van de Duitse faillissementswet, de overeenkomst zou beëindigen;

e) BvS verplichtte zich er tevens toe de curator van het faillissement van Gröditzer ter voortzetting van de beheersovereenkomst een insolventielening aan te bieden indien de curator de overeenkomst om financiële redenen zou willen beëindigen (§ 19 van de overeenkomst).

(14) De tussen 1 juli en 31 december 1999 door Gröditzer betaalde vergoedingen bedroegen in totaal 1,7 miljoen DEM. Deze bestonden uit 520000 DEM voor de detachering van drie beheerders, de vergoeding van 1 % van de omzet ten bedrage van 738000 DEM en de resultaatgebonden vergoeding van 445000 DEM.

(15) Van 1 januari tot 31 maart 2000 werd in totaal voor 685000 DEM aan vergoedingen betaald. Deze omvatten 240000 DEM voor de detachering van de drie beheerders en de vergoeding van 1 % van de omzet ten bedrage van 445000 DEM. De curatoren en GMH kwamen overeen dat de resultaatgebonden vergoeding in deze periode niet hoefde te worden betaald, aangezien uit hoofde van § 183 van het Sociaal Wetboek, derde wetboek (SGB III) een insolventievergoeding werd betaald(7).

(16) De beheersovereenkomst met Gröditzer Stahlwerke GmbH werd in januari 2000 beëindigd bij het inleiden van de faillissementsprocedure en ten aanzien van de dochterondernemingen van het bedrijf op 1 april 2001 bij het inleiden van hun faillissementsprocedures.

(17) Tegelijk sloten de curatoren een nieuwe beheersovereenkomst met GMH, die een vergoeding van in totaal 100000 DEM voor de detachering van drie beheerders omvatte. Deze overeenkomst was van kracht tot 30 juni 2000. Inmiddels werd deze verlengd tot 31 december 2001.

3. DE ONDERZOEKSPROCEDURE

(18) De formele onderzoeksprocedure werd ingeleid omdat de Commissie betwijfelde of BvS en Gröditzer de beheersovereenkomst tegen marktvoorwaarden hadden gesloten. Deze twijfels betroffen in het bijzonder de vergoedingen, die tienmaal zo hoog waren als de krachtens de privatiseringsovereenkomst door Gröditzer aan GMH betaalde vergoeding. De Commissie betwijfelde derhalve of de bepalingen in de beheersovereenkomst geen staatssteun aan GMH omvatten en of dergelijke steun met de EG- en EGKS-Verdragen verenigbaar was.

4. OPMERKINGEN VAN DUITSLAND EN ANDERE BELANGHEBBENDEN

(19) In zijn reactie op het inleiden van de procedure herhaalde Duitsland zijn reeds in het vooronderzoek kenbaar gemaakte standpunt, dat de BvS de bepalingen van de beheersovereenkomst tegen marktvoorwaarden was overeengekomen. De omstandigheden rechtvaardigden dat de beheersovereenkomst zonder aanbestedingsprocedure voor tussentijds beheer werd gesloten: snel handelen was geboden, omdat het bedrijf door de beëindiging van de privatiseringsovereenkomst zonder beheer verkeerde. Aangezien het moeilijk was interim-beheer te vinden dat vergelijkbare diensten verleende, bestond het enige alternatief voor de overeenkomst in sluiting en liquidatie van de onderneming in de faillissementsprocedure. Dit alternatief zou hebben geleid tot een lagere omzet, en derhalve tot een lagere uitkering aan de schuldeisers, met inbegrip van BvS(8).

(20) Duitsland verstrekte tevens informatie waaruit bleek dat de bepalingen in de beheersovereenkomst niet kunnen worden vergeleken met die in de privatiseringsovereenkomst. De privatiseringsovereenkomst werd ondertekend in de verwachting dat GMH juridisch eigendom in Gröditzer zou verwerven. Kosten voor de detachering van beheerders waren niet inbegrepen. De eerdere vergoeding was derhalve niet gebaseerd op feitelijke kosten. Verwacht werd dat verbeterde bedrijfsresultaten van Gröditzer zouden leiden tot een aanvullende uitkering. De beheersovereenkomst werd gesloten na de beëindiging van de privatiseringovereenkomst. GMH kon niet voorzien of zij Gröditzer in een latere fase zou kunnen overnemen. Over de vergoedingen werd derhalve tegen marktvoorwaarden onderhandeld. De vergoeding diende in het belang van alle betrokkenen een bonus voor resultaat- en omzetverbetering te bevatten.

(21) Bovendien onderzochten deskundigen op verzoek van GMH of een particuliere investeerder onder vergelijkbare omstandigheden zou hebben ingestemd met de beheersovereenkomst. De deskundigen bevestigden in hun onderzoeksrapport dat na de beëindiging van de privatiseringsovereenkomst een tussentijds beheer noodzakelijk was teneinde te voorkomen dat de waarde van de onderneming zou dalen. Zij kwamen tot de slotsom dat de beheersovereenkomst met GMH de beste oplossing was die BvS ter beschikking stond. Met betrekking tot de vergoedingen en aanvullende verplichtingen meenden de deskundigen dat de totale beloning van GMH, met inbegrip van de resultaatgebonden vergoeding, vergelijkbaar is met de beloning van andere tussentijdse beheerders in dezelfde sector(9).

(22) Wat betreft de aanvullende verplichtingen die BvS op zich nam, bevestigden de deskundigen dat wanneer een onderneming zich voor faillissement gesteld ziet, een tussentijdse beheerder altijd een garantie van de aandeelhouder of de schuldeisers van de onderneming zal eisen. Het risico dat zijn diensten onbetaald blijven zou met het oog op het dreigende faillissement anders te groot zijn.

(23) Duitsland verklaarde voorts dat de overige aanvullende verplichtingen van BvS, in de vorm van een lening aan de curator en de betaling van een vergoeding voor nog eens drie maanden na beëindiging van de overeenkomst, niet ten gunste van GMH ten uitvoer zouden worden gelegd. Ook deelde de lidstaat de Commissie mee dat GMH op 18 oktober 2000 besloot geen beroep te zullen doen op de in § 12, punt 5, van de beheersovereenkomst vervatte hoofdelijke en afzonderlijke aansprakelijkheid, noch op enige andere in de beheersovereenkomst vastgelegde aanvullende verplichting van BvS(10).

(24) De Commissie heeft geen opmerkingen van andere belanghebbenden ontvangen.

5. BEOORDELING VAN DE STEUNMAATREGEL

(25) De Commissie meent dat GMH Holding GmbH geen staalonderneming is in de zin van het EGKS-Verdrag. Zij is enkel houdstermaatschappij van een groep waarvan de omzet wel grotendeels wordt gegenereerd door staalondernemingen in de zin van het EGKS-Verdrag. Het is niet uitgesloten dat de steunmaatregelen uiteindelijk ten goede komen aan staalondernemingen in de zin van het EGKS-Verdrag. De maatregel wordt derhalve beoordeeld overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag en artikel 6 van de staalsteuncode.

(26) BvS maakt als openbare instelling deel uit van de Duitse overheid. Zij ondertekende de beheersovereenkomst niet alleen als openbare aandeelhouder en vertegenwoordiger van Gröditzer, maar - ten tijde van de ondertekening - ook als grootste schuldeiser van Gröditzer. Bovendien was BvS ingevolge Beschikking 1999/720/EG, EGKS gehouden schulden van Gröditzer terug te vorderen.

(27) De vergoeding voor de krachtens de beheersovereenkomst door GMH verleende beheersdienst moest door Gröditzer worden voldaan. De Commissie stelt derhalve vast dat de vergoedingen uit staatsmiddelen worden bekostigd en bijgevolg een overdracht van staatsmiddelen naar GMH inhouden.

(28) In dit licht dient de Commissie te onderzoeken of de bepalingen van de beheersovereenkomst vergelijkbaar zijn met die van een overeenkomst in een markteconomie, of dat zij staatssteun ten gunste van GMH omvatten. Dit geldt zowel voor de vergoedingen als voor de aanvullende verplichtingen van BvS (de afzonderlijke aansprakelijkheid, alsook de verplichting om in het geval van faillissement nog eens drie maanden te betalen en ter voortzetting van de beheersovereenkomst een insolventielening toe te kennen).

(29) Met betrekking tot de reden voor het aangaan van de overeenkomst beweren de Duitse autoriteiten dat als gevolg van de beëindiging van de privatiseringsovereenkomst na vaststelling van Beschikking 1999/720/EG, EGKS snel een oplossing diende te worden gevonden om de zaken van Gröditzer voort te zetten. Door de moeilijke verkrijgbaarheid van tussentijds beheer en de noodzaak op korte termijn te beslissen moest de beheersovereenkomst wel worden aangegaan. Het enige alternatief zou sluiting en liquidatie van de onderneming zijn geweest.

(30) De Commissie stelt vast dat het aangaan van de beheersovereenkomst voor BvS en Gröditzer - vergeleken met het sluiten en liquideren van de onderneming - een gunstig alternatief was. Aangezien de beheersovereenkomst niet is aanbesteed, dient de Commissie evenwel te onderzoeken of zij marktconform is. Zowel de vergoedingen als de aanvullende verplichtingen van BvS dienen derhalve aan de staatssteunregels te worden getoetst.

5.1. Door BvS krachtens de beheersovereenkomst uitgekeerde vergoedingen

(31) Wat betreft de beloning van GMH voor haar beheersdiensten stelde de Commissie bij het inleiden van de procedure vast dat de vergoedingen tienmaal hoger leken dan de eerdere vergoeding uit de privatiseringsovereenkomst. Het was derhalve twijfelachtig of de vergoedingen aan de marktvoorwaarden voldeden.

(32) De twijfels van de Commissie hadden geen betrekking op de kosten van de detachering van de drie beheerders (§ 12, punt 1, van de beheersovereenkomst). Gelet op de grootte van de onderneming en de door de beheerders verleende diensten bleek dit deel van de vergoeding passend. De tijdens de onderzoeksprocedure verstrekte informatie bevestigde de marktconformiteit van deze vergoeding. De curatoren van Gröditzer bevestigden dit tevens door in april 2000 een nieuwe beheersovereenkomst met GMH te sluiten, die dezelfde vergoeding voor de detachering van de drie beheerders omvatte.

(33) De Commissie stelt vast dat de vergoeding voor de detachering van de drie beheerders marktconform blijkt te zijn.

(34) Uit de door Duitsland in de onderzoeksprocedure verstrekte informatie blijkt dat een vaste vergoeding van 1 % van de omzet vergelijkbaar is met de aan een verkoopkantoor in dezelfde sector te betalen vergoeding. Krachtens § 6 van de beheersovereenkomst diende GMH Gröditzer naast andere beheerstaken, toegang te verlenen tot haar koop-, verkoop- en distributiediensten. In dit opzicht vervulde GMH de functie van verkoopkantoor voor Gröditzer.

(35) Wat betreft de resultaatgebonden vergoeding, blijkt volgens § 12, punt 3, van de beheersovereenkomst uit de verstrekte informatie dat percentages tot 30 % van de jaarlijkse resultaatverbetering marktconform zijn. In totaal betaalde Gröditzer tussen juli en december 1999 445000 DEM, welk bedrag overeenkomt met 28 % van de resultaatverbetering in deze periode.

(36) De Commissie merkt op dat een resultaatgebonden vergoeding doorgaans wordt gebaseerd op het resultaat vóór interest, belasting, afschrijvingen en aflossingen, en niet - zoals in het onderhavige geval - uitsluitend op resultaatverbetering. Alleen over groei van de omzet zou anders een vergoeding verschuldigd zijn.

(37) De Commissie stelt tevens vast dat de resultaatgebonden vergoeding niet meer bedraagt dan wat in andere, vergelijkbare gevallen wordt betaald. Ook moet rekening worden gehouden met de moeilijkheden waarin de onderneming verkeerde toen de overeenkomst werd gesloten en met de onder het beheer van GMH gerealiseerde verbeteringen met betrekking tot de kasstroom en het resultaat vóór interest, belasting, afschrijvingen en aflossingen.

(38) De Commissie wijst er voorts op dat de eerdere situatie bij de privatiseringsovereenkomst verschilde van die bij de beheersovereenkomst. Volgens de privatiseringsovereenkomst zou GMH juridisch eigendom in Gröditzer verwerven. Bij de beheersvergoedingen waren de kosten verbonden aan de detachering van de GMH-beheerders bij Gröditzer niet inbegrepen. De participatievergoeding blijkt derhalve niet op de volledige kosten te zijn gebaseerd. Integendeel, Gröditzer dreigde ten tijde van het sluiten van de beheersovereenkomst failliet te gaan. GMH kon zeker niet voorzien of zij in een later stadium in staat zou zijn Gröditzer over te nemen. Volgens de beheersovereenkomst hoefde de onderneming niet te rekenen op aanvullende opbrengsten door het juridische eigendom van Gröditzer te verwerven. Deze eerdere vergoedingen kunnen derhalve niet worden gebruikt als ijkpunt voor de vergoedingen die Gröditzer krachtens de beheersovereenkomst betaalde.

(39) Ter beoordeling van de vraag of de totale beloning van GMH marktconform is, vergelijkt de Commissie deze met de beloning van andere tussentijdse beheerders van een soortgelijke onderneming in een vergelijkbare positie.

(40) De Commissie stelt vast dat volgens de verstrekte expertise tussentijdse beheerders doorgaans een dagvergoeding, een vast totaalbedrag (vergelijkbaar met de beloning van een curator), of - zoals in het onderhavige geval - een combinatie van een omzet- en resultaatgebonden vergoeding ontvangen.

(41) De deskundigen stelden vast dat de beloning van GMH op basis van een dagvergoeding zou hebben geleid tot een vergoeding van ongeveer 2,8 miljoen DEM per jaar. Beloning op basis van een vaste vergoeding zou op hebben geleid tot een vergoeding van ten minste 3,6 miljoen DEM per jaar. De vergoeding van GMH op basis van de beheersovereenkomst bedroeg voor de periode van 1 juli tot 31 december 1999 1,7 miljoen DEM, hetgeen een vergoeding van 3,4 miljoen DEM per jaar inhoudt.

(42) De Commissie stelt vast dat een uitsluitend op een dagvergoeding gebaseerde beloning Gröditzer minder zou hebben gekost. Zij stelt evenwel tevens vast dat een vaste vergoeding geen bonus voor resultaat- en omzetverbetering zou hebben omvat.

(43) De Commissie stelt voorts vast dat GMH voor het beheer van Gröditzer een aantal aanvullende verplichtingen op zich nam. Zij diende beheerstaken uit te voeren voor Gröditzer, zoals planning, budgettering en toezicht. Ook moest zij knowhow, toegang tot haar aankoopnetwerk (met gunstiger voorwaarden voor Gröditzer) en verkoopondersteuning verschaffen. Verder diende zij voor Gröditzer als verkoopkantoor op te treden.

(44) Gelet op de verleende beheersdiensten, het dreigende faillissement van Gröditzer en de verbeterde resultaten beschouwt de Commissie de totale beloning van GMH krachtens de beheersovereenkomst als marktconform.

5.2. Bijkomende verplichtingen van BvS krachtens de beheersovereenkomst

(45) Bij het inleiden van de procedure deelde de Commissie mee dat haar twijfels tevens de aanvullende verplichtingen van BvS betroffen, aangezien de privatiseringsovereenkomst BvS niet verplichtte tot het garanderen van vergoedingen zoals de participatievergoeding. Bijgevolg viel te betwijfelen of een dermate zware verplichting tegen marktvoorwaarden werd aangegaan. Dezelfde redenering gold voor de verplichtingen van BvS krachtens § 18 van de beheersovereenkomst (om drie maanden vergoedingen uit te betalen na beëindiging van de overeenkomst door de curator, ingevolge § 103 van de Duitse faillissementswet) en voor de derde aanvullende verplichting van BvS krachtens § 19 van de beheersovereenkomst (het aanbieden van een insolventielening aan de curator voor de voortzetting van de overeenkomst, indien deze om financiële redenen zou besluiten tot beëindiging van de overeenkomst).

(46) De afzonderlijke aansprakelijkheid van BvS: de Commissie stelt vast dat GMH volledig heeft afgezien van haar recht BvS afzonderlijk aansprakelijk te stellen. Volgens de verklaring van GMH zal zij BvS niet aansprakelijk stellen voor onbetaalde bedragen ten gevolge van de beheersovereenkomst. De Commissie stelt derhalve op grond van de verstrekte informatie vast dat er geen betalingen zullen worden verricht uit hoofde van de afzonderlijke aansprakelijkheid van BvS.

(47) Volgens Duitsland eiste GMH de garantie van BvS dat zij ten slotte beloond zou worden voor de krachtens de beheersovereenkomst verleende diensten. De garantie was derhalve alleen van invloed op het besluit van GMH om wel of niet in te stemmen met de beheersovereenkomst.

(48) Op grond van de verstrekte informatie stelt de Commissie vast dat een waarborg nodig was voor de eisen van GMH krachtens de beheersovereenkomst. In verband met het dreigende faillissement van Gröditzer op het moment dat de beheersovereenkomst werd gesloten, zou het risico dat betaling achterwege bleef zonder zekerheidsstelling zeer hoog geweest zijn. Een onderneming die in een dergelijke situatie haar eisen niet door een zekerheid dekt, loopt het risico beheersdiensten te verlenen zonder daarvoor betaald te worden.

(49) De Commissie stelt verder vast dat de overige bijkomende verplichtingen van BvS uiteindelijk niet ten gunste van GMH ten uitvoer werden gelegd.

(50) Mede gelet op de totale beloning en de specifieke omstandigheden waaronder de overeenkomst werd gesloten, komt de Commissie tot de slotsom dat de aanvullende verplichtingen van BvS geen begunstiging van GMH inhielden.

6. CONCLUSIE

(51) De Commissie meent dat de onderhavige maatregel geen staatssteun vormt in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag of van artikel 4, onder c), van het EGKS-Verdrag,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De steunmaatregel die Duitsland ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van Georgsmarienhütte Holding GmbH met betrekking tot de beheersovereenkomst met Gröditzer Stahlwerke GmbH en de dochterondernemingen daarvan, vormt geen staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag of van artikel 4, onder c), van het EGKS-Verdrag.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland.

Gedaan te Brussel, 28 november 2001.

Voor de Commissie

Mario Monti

Lid van de Commissie

(1) PB L 338 van 28.12.1996, blz. 42.

(2) PB C 3 van 6.1.2001, blz. 31.

(3) Zie voetnoot 2.

(4) Op 20 april 1999 verkocht Gröditzer Stahlwerke GmbH haar activa en passiva - en bijgevolg haar economische activiteiten - aan de onlangs opgerichte Edelstahl Gröditz GmbH en Stahlwerk Gröditz GmbH, dochterondernemingen van Stahl Gröditz Holding GmbH. De enige aandeelhouder van Stahl Gröditz Holding GmbH is BvS. Ondertussen heeft Stahl Gröditz GmbH de aandelen in deze twee dochterondernemingen aan Gröditzer Stahlwerke GmbH verkocht.

(5) Juridisch gezien waren de partners bij de overeenkomst Georgsmarienhütte GmbH en Georgsmarienhütte Verwaltungsgesellschaft mbH in Georgsmarienhütte, en Bladenhorster Grundstückverwaltungsgesellschaft mbH in Castrop-Rauxel. GMH Holding GmbH werd in 1998 opgericht als houdstermaatschappij na een interne herstructurering van de groep Georgsmarienhütte. De onderneming nam de algemene coördinerende taken van de groep Georgsmarienhütte over. In de context van de beheersovereenkomst heeft de term GMH betrekking op Georgsmarienhütte Holding GmbH.

(6) PB L 292 van 13.11.1999, blz. 27.

(7) Dit om te voorkomen dat de insolventievergoeding het resultaat verbeterde, hetgeen tot onnodige begunstiging van GMH zou hebben geleid, aldus Duitsland.

(8) Dit werd bevestigd door een expertise verricht in opdracht van de curator, die moest beslissen of hij de onderneming in haar geheel of in afzonderlijke delen zou verkopen. De waarde van de activa werd op 17 miljoen DEM geraamd, maar bij verkoop in hun geheel ("going-concern sale") vertegenwoordigden zij een waarde van 103 miljoen DEM.

(9) McKinsey & Company, 1 augustus 2001.

(10) Niettemin werden sommige vergoedingen pas na het inleiden van de faillissementsprocedure van Gröditzer aan GMH uitbetaald. Het betrof vergoedingen waarvoor GMH in de faillissementsprocedure vorderingen had ingediend.