*****

VERORDENING (EEG) Nr. 2409/87 VAN DE COMMISSIE

van 6 augustus 1987

houdende instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer van ferrosilicium van oorsprong uit Brazilië en aanvaarding van verbintenissen die zijn aangeboden door Italmagnésio SA, Brazilië en Promsyrio-Import, USSR

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1761/87 (2), inzonderheid de artikelen 10 en 11,

Na overleg in het Raadgevend Comité overeenkomstig genoemde verordening,

Overwegende hetgeen volgt:

A. Procedure

(1) In juni 1986 en september 1986 heeft de Commissie klachten ontvangen die door het Verbindingscomité van de industrieën van ijzerlegeringen van de Europese Economische Gemeenschap werden ingediend namens Franse, Duitse, Italiaanse, Portugese en Spaanse producenten van ferrosilicium die gezamenlijk vrijwel de gehele communautaire produktie van het betrokken produkt verzorgen. De klacht bevatte bewijsmateriaal inzake dumping en daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade, dat voldoende werd geacht voor het inleiden van een procedure. De Commissie heeft derhalve door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de inleiding aangekondigd van een antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van ferrosilicium, vallende onder post 73.02 C van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code 73.02-30, van oorsprong uit Brazilië en de USSR en is met een onderzoek begonnen.

(2) De Commissie heeft de, voor zover haar bekend, betrokken exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van Brazilië en de indieners van de klacht hiervan officieel in kennis gesteld en de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid gegeven hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en desgevraagd mondeling toe te lichten.

(3) Alle producenten in de Gemeenschap, drie Braziliaanse exporteurs en de exporteur uit de USSR alsmede twee van de drie importeurs in de Gemeenschap van ferrosilicium uit de USSR, hebben hun standpunt schriftelijk medegedeeld. Geen van de importeurs van Braziliaans ferrosilicium heeft aan de procedure medewerking verleend. Enkele partijen werden op hun verzoek door de Commissie gehoord. Eén importeur verzocht, na afloop van de termijn die in het bericht van inleiding was gesteld, om te mogen worden gehoord; dit verzoek werd geweigerd omdat het te laat was ingediend.

Eén Braziliaanse exporteur van wie bekend was dat hij gedurende het onderzoektijdvak uitvoer had verricht, weigerde samen te werken.

(4) Eén importeur verzocht in de gelegenheid te worden gesteld de indieners van de klacht te ontmoeten ten einde hun wederzijdse opvattingen uiteen te zetten. De Commissie was bereid op dit verzoek in te gaan maar de indieners van de klacht weigerden deel te nemen aan een bijeenkomst en het was derhalve niet mogelijk een ontmoeting tot stand te brengen.

Door kopers van ferrosilicium in de Gemeenschap werden geen opmerkingen ingediend.

De Commissie heeft alle gegevens die zij met het oog op een voorlopige vaststelling nodig achtte verzameld en geverifieerd en een onderzoek ingesteld ten kantore van:

EEG-producenten

- Péchiney Electrométallurgie SA, Parijs, Frankrijk,

- Ferroaleaciones del Norte Ferronor SA, Mataporquera, Spanje,

- Sociedad Española de Funderciones Eléctricas SA, Bilbao, Spanje.

Exporteurs

- Companhia Brasileira Carbureto de Calcio CBCC SA, Rio de Janeiro, Brazilië,

- Italmagnésio SA, São Paulo, Brazilië,

- Electrometalur SA Indústria e Comércio, Belo Horizonte, Brazilië.

Importeurs

- Société anonyme des Minerais, Luxemburg,

- Eisen und Metall AG, Gelsenkirchen, Bondsrepubliek Duitsland.

De Commissie heeft op haar verzoek gedetailleerde schriftelijke gegevens ontvangen van de klagende communautaire producenten, vier exporteurs en twee importeurs, en deze gegevens voor zover zulks nodig werd geacht geverifieerd.

Het dumpingonderzoek had betrekking op het tijdvak 1 september 1985 tot en met 30 augustus 1986 wat Brazilië betreft en 1 maart 1986 tot en met 28 februari 1987 ten aanzien van de USSR.

B. Normale waarde

(5) Brazilië

De normale waarde werd voorlopig vastgesteld op basis van de binnenlandse prijzen van de producenten die naar de Gemeenschap exporteerden en die voldoende bewijsmateriaal leverden.

(6) USSR

Ten einde vast te stellen of de invoer uit de USSR met dumping plaatsvond, diende de Commissie rekening te houden met het feit dat de USSR geen markteconomie heeft. De Commissie moest derhalve haar vaststellingen gronden op de normale waarde in een land met markteconomie. In dit verband hadden de indieners van de klacht de Braziliaanse markt voorgesteld. Tegen dit voorstel werd geen bezwaar gemaakt.

De Commissie heeft zich ervan vergewist dat de produkten uit deze twee landen in wezen identiek zijn, dat er geen buitengewone verschillen bestaan tussen de produktieprocessen in de USSR en Brazilië en dat er een vergelijkbaar niveau van ontwikkeling is. Bovendien waarborgen de omvang van de produktie in Brazilië en een hoge graad van binnenlandse mededinging van een zestal binnenlandse Braziliaanse producenten dat de prijsniveaus in redelijke verhouding tot de produktiekosten staan.

De Commissie kwam derhalve tot de gevolgtrekking dat het passend en niet onredelijk zou zijn de normale waarde op de grondslag van de binnenlandse prijzen in Brazilië vast te stellen.

C. Prijs bij uitvoer

(7) De prijzen bij uitvoer werden voor elk geval vastgesteld op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor de produkten die met het oog op uitvoer naar de Gemeenschap werden verkocht.

D. Vergelijking

(8) Bij het vergelijken van de normale waarde met de exportprijzen heeft de Commissie zo nodig rekening gehouden met verschillen die van invloed kunnen zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen. De exporteurs stelden en konden aantonen dat dergelijke verschillen bestonden met betrekking tot betalingsvoorwaarden, kosten van lading, omlading en lossen, belastingen, kosten van vervoer en verpakking, en aan derden betaalde provisies.

Alle vergelijkingen werden gemaakt in het stadium af-fabriek.

E. Marges

(9) Uit het bovenstaande voorafgaande onderzoek van de feiten blijkt het bestaan van dumping met betrekking tot slechts één van de Braziliaanse exporteurs, Italmagnésio SA, en met betrekking tot de exporteur uit de USSR, waarbij de dumpingmarges gelijk waren aan het bedrag dat de vastgestelde normale waarden hoger waren dan de prijzen bij uitvoer naar de Gemeenschap. De marges variëren naar gelang van de zending van het betrokken materiaal. De geconstateerde gewogen gemiddelde dumpingmarges waren:

- Brazilië

- Italmagnésio SA: 10,6 %,

- Companhia Brasileira Carbureto de Calcio CBCC SA: geen dumping,

- Electrometalur SA: geen dumping.

Voor de exporteurs die niet hebben gereageerd op de vragenlijst van de Commissie noch zich anderszins in de loop van het voorlopig onderzoek bekend hebben gemaakt, werd op basis van de beschikbare feiten nagegaan of dumping had plaatsgevonden. In dit verband leek het de Commissie dat de uitkomsten van haar onderzoek de beste grondslag vormden voor het vaststellen van de dumpingmarge en dat het zou neerkomen op het belonen van het niet verlenen van medewerking en het bieden van gelegenheid tot ontlopen van het recht, indien ervan werd uitgegaan dat de dumpingmarge voor deze exporteurs lager was dan de hoogste dumpingmarge van 10,6 %, geconstateerd met betrekking tot een exporteur die wel medewerking aan het onderzoek had verleend. Om deze redenen wordt het passend geacht de laatste dumpingmarge voor deze groep exporteurs aan te houden.

- USSR

Promsyrio-Import, Moskou, USSR: 10,7 %.

F. Schade

(10) In Besluit 83/93/EEG (1) is reeds vastgesteld dat de bedrijfstak van de Gemeenschap door gedumpte invoer schade is berokkend. De Commissie steunt in het bestek van deze verordening op het in de klacht naar voren gebrachte bewijsmateriaal. Door de partijen werd gedurende het onderzoek geen geldig bewijsmateriaal overgelegd dat de gevolgtrekking gewettigd zou hebben dat de bedrijfstak van de Gemeenschap niet langer in een zorgwekkende toestand verkeert.

(11) Er is namelijk voorlopig vastgesteld dat de uitvoer uit Brazilië van vrijwel nihil is gestegen tot ongeveer 3 000 ton in 1985 en tot ongeveer 5 000 ton in de eerste negen maanden van 1986, terwijl de invoer uit de USSR min of meer gelijk gebleven

is op ongeveer 9 000 ton per jaar. Het gecombineerde marktaandeel van deze invoer is dus van ongeveer 2 % tot bijna 3 % gestegen. In dit verband wordt eraan herinnerd dat in het voorafgaande antidumpingonderzoek betreffende hetzelfde produkt werd geconstateerd dat de invoer afkomstig van alle tot op dat moment onderzochte bronnen ten aanzien waarvan dumping werd vastgesteld, een aandeel van ongeveer 45 % had van de markt van de Gemeenschap. Ondanks de in 1983 genomen antidumpingmaatregelen is in dat marktaandeel geen wezenlijke verandering waargenomen.

Ten aanzien van prijsonderbieding zij opgemerkt dat geen enkele importeur van Braziliaans ferrosilicium en slechts twee van de drie importeurs van ferrosilicium uit de USSR aan de procedure medewerking hebben verleend. De Commissie moest haar gevolgtrekking derhalve ten dele baseren op onvolledig bewijsmateriaal. Dit wijst uit dat het Braziliaanse produkt en het produkt uit de USSR op de markt van de Gemeenschap tegen onderscheidenlijk ongeveer 15 % en 10 % onder het prijsniveau van de EG-bedrijfstak werden verkocht.

(12) De Commissie heeft op voorlopige basis de winstsituatie nagegaan van de EG-bedrijfstak die door de invoer uit de betrokken twee landen het meest werd getroffen. Er werd geconstateerd dat in het referentietijdvak bij de verkoop van ferrosilicium op de markt van de Gemeenschap aanzienlijke verliezen werden geleden nadat in eedere jaren meer bevredigende resultaten waren geboekt. Deze verliezen hebben geleid tot de aankondiging van verdere sluitingen van produktie-eenheden en het ontslag van werknemers. Dientengevolge moest voorlopig worden geconcludeerd dat verdere beschermende maatregelen gerechtvaardigd zijn.

Na duidelijke tekenen van verbetering in 1984 en 1985 blijkt namelijk uit de resultaten van 1986, dat de verkopen van ferrosilicium op de communautaire markt plaatsvonden op een prijsniveau dat de kosten van de EG-bedrijfstak niet dekte. Als gevolg daarvan moest de sluiting van ten minste twee produktie-eenheden worden aangekondigd, met daaruit voortvloeiend verlies van werkgelegenheid.

G. Belang van de Gemeenschap

(13) Geen enkele verbruiker van ferrosilicium heeft de Commissie in de loop van het onderzoek opmerkingen voorgelegd.

Bij het nagaan van de belangen van de Gemeenschap heeft de Commissie rekening gehouden met het feit, dat de EG-bedrijfstak van ijzerlegeringen als geheel te lijden heeft van laaggeprijsde invoer van andere ijzerlegeringsprodukten en wel in die mate dat het de belangen van de Gemeenschap niet dient als de Commissie zou toestaan dat de bedrijfstak ook aan gedumpte invoer van dit produkt wordt blootgesteld.

Met het oog op de ernstige moeilijkheden waarvoor de EG-bedrijfstak van ijzerlegeringen wordt gesteld en het economische en strategische belang van deze industrie, is de Commissie tot de slotsom gekomen dat in het belang van de Gemeenschap moet worden opgetreden. Ten einde te voorkomen dat er gedurende de verdere procedure nog schade wordt toegebracht, dient de te treffen maatregel het instellen van een voorlopig antidumpingrecht in te houden.

H. Hoogte van het recht

(14) Rekening houdend met de omvang van de toegebrachte schade zou de hoogte van het op de invoer van ferrosilicium uit Brazilië en de USSR in te stellen recht overeen dienen te komen met de voorlopig geraamde dumpingmarge voor de enige Braziliaanse exporteur die verkoos mede te werken en bij wie dumping werd geconstateerd, en voor de enige exporteur in de USSR van het betrokken produkt.

Ten einde de doeltreffendheid van het recht te waarborgen, wordt het passend geacht het recht de vorm van een specifiek recht te geven.

I. Verbintenis

(15) Na de voltooiing van het voorlopig onderzoek hebben de Braziliaanse exporteur bij wie dumping was geconstateerd, namelijk Italmagnésio SA, en de exporteur in de USSR die dumping had toegepast, namelijk Promsyrio-Import, verbintenissen met betrekking tot de uitvoer van ferrosilicium naar de Gemeenschap aangeboden.

Als gevolg van deze verbintenissen zullen de prijzen van hun uitvoer dermate worden verhoogd dat de door de EG-bedrijfstak geleden schade wordt opgeheven. Op een juiste naleving van de verbintenissen lijkt doeltreffend te kunnen worden toegezien.

De aangeboden verbintenissen worden onder deze omstandigheden aanvaardbaar geacht. Italmagnésio SA en Promsyrio-Import kunnen derhalve worden uitgezonderd van de werkingssfeer van de rechten op de invoer van ferrosilicium van oorsprong uit Brazilië en de USSR.

Aangezien Promsyrio-Import de uitsluitende exporteur is van ferrosilicium uit de USSR en haar verbintenissen alle uitvoer van het produkt van oorsprong uit de USSR bestrijken, kan alle uitvoer van ferrosilicium van oorsprong uit de USSR van het recht worden uitgezonderd.

Ten aanzien van Brazilië is uit het onderzoek gebleken dat de ondernemingen die medewerking verleenden en onderzocht werden, niet de enige exporteurs waren. Het zou derhalve een beloning voor niet-medewerking zijn en ertoe uitnodigen uitvoer via andere kanalen te leiden, indien de uitsluiting van de toepassing van het recht van Italmagnésio SA tot andere Braziliaanse exporteurs zou worden uitgebreid. K. Procedure

(16) Het onderzoek met betrekking tot de twee bovengenoemde exporteurs kan derhalve worden beëindigd. Er dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen de betrokken partijen hun standpunten bekend kunnen maken en kunnen verzoeken te worden gehoord,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een voorlopig antidumpingrecht ingesteld op de invoer van ferrosilicium, vallende onder post 73.02 C van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code 73.02-30, van oorsprong uit Brazilië.

2. Het recht bedraagt 59 Ecu per ton netto.

3. Het recht is niet van toepassing op de produkten die worden vervaardigd en uitgevoerd door Companhia Carbureto de Calcio CBCC SA, Italmagnésio SA en Electrometalur SA Indústria e Comércio.

4. Het onderzoek met betrekking tot de uitvoer van ferrosilicium, van oorsprong uit de USSR, en de uitvoer door Italmagnésio SA, van oorsprong uit Brazilië, wordt hierbij beëindigd.

5. De voor douanerechten van kracht zijnde bepalingen zijn op dit recht van toepassing.

6. Het in het vrije verkeer brengen in de Gemeenschap van de in lid 1 bedoelde produkten is afhankelijk van het stellen van een waarborg gelijk aan het bedrag van het voorlopig recht.

Artikel 2

Onverminderd het bepaalde in artikel 7, lid 4, onder b) en c), van Verordening (EEG) nr. 2176/84 kunnen de betrokken partijen binnen een maand na de inwerkingtreding van deze verordening hun standpunt schriftelijk kenbaar maken en verzoeken door de Commissie te worden gehoord.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Onverminderd het bepaalde in de artikelen 11, 12 en 14 van Verordening (EEG) nr. 2176/84 is deze verordening van toepassing voor een periode van vier maanden of tot het tijdvak vóór het verstrijken van deze periode waarop de Raad definitieve maatregelen vaststelt.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 6 augustus 1987.

Voor de Commissie

Manuel MARÍN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1.

(2) PB nr. L 167 van 26. 6. 1987, blz. 9.

(3) PB nr. C 231 van 12. 9. 1986, blz. 4;

PB nr. C 77 van 24. 3. 1987, blz. 2.

(1) PB nr. L 57 van 4. 3. 1983, blz. 20.