NL Publicatieblad van de Europese Unie L 25/6

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2018/140 VAN DE COMMISSIE

van 29 januari 2018

tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde gietijzeren producten van oorsprong uit de Volksrepubliek China en tot beëindiging van het onderzoek naar de invoer van bepaalde gietijzeren producten van oorsprong uit India

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) („de basisverordening”), en met name artikel 9, lid 2, en lid 4,

Na raadpleging van de lidstaten,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDUREREGELS

1.1. Voorlopige maatregelen

(1) Op 16 augustus 2017 heeft de Europese Commissie („de Commissie”) op grond van haar Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1480 (2) („de voorlopige verordening”) een voorlopig antidumpingrecht in de Europese Unie („de Unie”) ingesteld op bepaalde producten van gietijzer met bladvormig grafiet (ook bekend als grijs gietijzer) of gietijzer met bolgrafiet (ook bekend als nodulair gietijzer) en delen daarvan van oorsprong uit de Volksrepubliek China („de VRC”).

(2) Op 10 december 2016 heeft de Commissie door bekendmaking van een bericht van opening in het Publicatieblad van de Europese Unie („het bericht van opening”) het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 31 oktober 2016 was ingediend door zeven producenten in de Unie, namelijk Fondatel Lecompte SA, Ulefos Niemisen Valimo Oy Ltd, Saint-Gobain PAM SA, Fonderies Dechaumont SA, Heinrich Meier Eisengießerei GmbH & Co. KG, Saint-Gobain Construction Products UK Ltd en Fundiciones de Odena SA („de klagers”), die samen meer dan 40 % van de totale productie van bepaalde producten van gietijzer in de Unie vertegenwoordigen.

(3) Zoals in overweging 33 van de voorlopige verordening vermeld, had het onderzoek naar dumping en schade betrekking op de periode van 1 oktober 2015 tot en met 30 september 2016 („het onderzoektijdvak”). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die voor de schadebeoordeling relevant zijn, had betrekking op de periode van 1 januari 2013 tot het einde van het onderzoektijdvak („de beoordelingsperiode”).

1.2. Vervolg van de procedure

(4) Na de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan een voorlopig antidumpingrecht is ingesteld („de mededeling van de voorlopige bevindingen”) hebben de klagers, de Chinese Kamer van koophandel voor de in- en uitvoer van machines en elektronische producten („de CCCME”), de ad-hocvereniging van niet-verbonden importeurs Free Castings Imports („FCI”), twee niet-verbonden importeurs, de Indiase producenten-exporteurs en zeven Chinese producenten-exporteurs schriftelijk opmerkingen ingediend waarin zij hun standpunt over de voorlopige bevindingen kenbaar maakten.

(5) De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Er vonden hoorzittingen plaats met de CCCME, FCI, en de klagers. Er zijn twee hoorzittingen met de CCCME gehouden, voorgezeten door de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

(6) De Commissie nam de opmerkingen van de belanghebbenden in overweging en behandelde ze hieronder.

(7) De Commissie heeft vervolgens alle gegevens verzameld en gecontroleerd die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte. Om de antwoorden van niet-verbonden importeurs op de vragenlijsten te controleren, werden controlebezoeken uitgevoerd in de gebouwen van de volgende partijen: — Hydrotec Technologies AG, Wildeshausen, Duitsland — Mario Cirino Pomicino S.p.A., Napels, Italië

(8) De Commissie heeft alle partijen in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan zij voornemens was een definitief antidumpingrecht in te stellen op de invoer in de Unie van gietijzeren producten van oorsprong uit de VRC, en de uit hoofde van het voorlopige recht als zekerheid gestelde bedragen definitief te innen, en het onderzoek naar de invoer in de Unie van gietijzeren producten van oorsprong uit India te beëindigen („mededeling van de definitieve bevindingen”).

(9) Alle partijen konden binnen een bepaalde termijn opmerkingen indienen over de mededeling van de definitieve bevindingen. De CCCME, FCI, de bedrijfstak van de Unie en drie producenten-exporteurs dienden hun opmerkingen schriftelijk in na de mededeling van de definitieve bevindingen en tijdens hoorzittingen. De opmerkingen van de belanghebbenden zijn onderzocht en in aanmerking genomen.

1.3. Mededeling van de voorlopige bevindingen

(10) De CCCME en Botou City Wangwu Town Tianlong Casting Factory voerden aan dat de mededeling van de voorlopige bevindingen van de Commissie ontoereikend was, waardoor hun recht van verweer werd aangetast, en verzochten de Commissie om nadere toelichting en openbaarmaking.

(11) Voor wat betreft de berekening van dumping, hebben deze partijen verzocht om aanvullende informatie over de specifieke methode voor elke productsoort, de normale waarde die wordt verkregen op basis van deze methoden per productsoort, de uit de verschillende methoden voortvloeiende dumpingmarges, de gebruikte bedragen voor VAA-kosten en winst en de verkoophoeveelheden van de verschillende productsoorten die op de Indiase markt verkocht zijn met het aandeel van de winstgevende transacties.

(12) De CCCME heeft de Commissie tevens gevraagd om een lijst van productsoorten te verstrekken met de totale uitvoerhoeveelheden door alle in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs per productsoort en het totale volume van de binnenlandse verkoop door de Indiase producenten.

(13) Daarnaast voerde de CCCME aan dat de Commissie geen informatie over de specifieke productsoorten van de producenten in het referentieland heeft openbaargemaakt en dat de Chinese producenten-exporteurs en de CCCME niet in staat waren om vast te stellen of er verschillen waren die een aanpassing rechtvaardigden, aangezien zij niet wisten wat voor soort producten er gebruikt waren om de normale waarde vast te stellen.

(14) De methode die werd gevolgd voor het berekenen van de dumpingmarge werd gedetailleerd beschreven in de overwegingen 61 tot en met 98 van de voorlopige verordening. Om de commercieel gevoelige informatie van de medewerkende Indiase producenten en de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs te beschermen, zijn gedetailleerde dumpingberekeningen alleen bekendgemaakt aan de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, met inbegrip van de methode die gebruikt is voor het berekenen van de normale waarde voor elke productsoort.

(15) Doordat de gegevens die gebruikt zijn voor de vaststelling van de normale waarden betrekking hadden op slechts twee groepen bedrijven in het referentieland, was het echter niet mogelijk om geaggregeerde cijfers over de normale waarde te verstrekken zonder commercieel gevoelige gegevens met betrekking tot deze partijen openbaar te maken. De normale waarde werd bijgevolg openbaargemaakt in orden van grootte.

(16) De Commissie heeft geen algemene geaggregeerde berekeningen per door alle in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs verkochte productsoort gemaakt. In plaats daarvan heeft de Commissie berekeningen per productsoort per producent-exporteur gemaakt. Bovendien bevatten de door de CCCME gevraagde geaggregeerde gegevens voor alle in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs en de Indiase producenten in het referentieland over de verkochte hoeveelheden per productsoort commercieel gevoelige informatie in de zin van artikel 19 van de basisverordening. Daarom heeft de Commissie dit verzoek verworpen.

(17) Niettemin werd voorafgaand aan de mededeling van de voorlopige bevindingen in het niet-vertrouwelijke dossier een document opgenomen met daarin de technische kenmerken van het volledige assortiment van de productsoorten die op de markt van het referentieland en op de markt van de Unie werden verkocht door de in de steekproef opgenomen Indiase producenten.

(18) Ter ondersteuning van haar verzoek om verdere openbaarmaking, trok de CCCME de consistentie van de in de voorlopige verordening bekendgemaakte prijsonderbiedings- en dumpingmarges in twijfel en herhaalde zij dezelfde bezwaren na de mededeling van de definitieve bevindingen. De CCCME beweerde dat, aangezien India als referentieland was gekozen en Chinese en Indiase producenten-exporteurs soortgelijke prijsonderbiedingsmarges hadden, het een logisch uitvloeisel was dat de producenten-exporteurs van beide landen ook soortgelijke dumpingmarges zouden moeten hebben. De CCCME voerde aan dat de informatie waarover zij beschikte onvoldoende was om de bevindingen van de Commissie in dat opzicht te begrijpen en er opmerkingen over in te dienen.

(19) De Commissie merkte op dat, zoals uitgelegd in overweging 179 van de voorlopige verordening, de verschillen tussen de prijsonderbiedingsmarges van de Indiase en de Chinese producenten-exporteurs worden verklaard door het feit dat de productmix van de Chinese en Indiase uitvoer naar de Unie verschilt. De Commissie wees erop dat de prijsonderbiedingsmarges voortvloeien uit een vergelijking van de producten die worden uitgevoerd door Chinese producenten-exporteurs met soortgelijke producten die door de bedrijfstak van de Unie worden verkocht, terwijl de dumpingmarges van de Chinese producenten-exporteurs resulteren uit de vergelijking van de producten die vanuit de VRC naar de Unie worden uitgevoerd, met soortgelijke producten die op de Indiase binnenlandse markt worden verkocht. Als zodanig en zoals erkend door de CCCME zelf, kan er een verschil tussen deze twee marges bestaan.

(20) Bovendien heeft de Commissie tijdens de door de raadadviseur-auditeur voorgezeten hoorzitting met de CCCME op 8 september 2017 uitgelegd waarom de voor de Chinese producenten-exporteurs vastgestelde correctie voor niet-terugbetaalbare btw op de dumpingmarge van invloed was op de vergelijking van de Indiase en Chinese resultaten. Met betrekking tot deze correctie zijn ook opmerkingen door de CCCME ingediend die hierna worden genoemd.

(21) Voor wat betreft de schadeberekeningen voerde de CCCME aan dat de Commissie het verzoek van CCCME om volledige toegang tot de berekeningen van hoeveelheden en prijseffecten, de schademarge en schade-indicatoren en andere vertrouwelijke informatie waarop deze berekeningen zijn gebaseerd buiten beschouwing heeft gelaten. De CCCME heeft in dat opzicht verklaard dat de verplichting van de Commissie om vertrouwelijkheid in acht te nemen niet absoluut is en moeten worden afgewogen tegen het recht van verweer van de belanghebbenden. De CCCME voerde als voorbeeld daarvan aan dat de Commissie de productkenmerken die gebruikt werden om prijzen te vergelijken aan de kant van de bedrijfstak van de Unie niet aan hem bekendgemaakt heeft.

(22) De CCCME stelde voorts manieren voor waarop de Commissie het volgens hem vereiste evenwicht tussen vertrouwelijkheid en het recht van verweer zou kunnen vinden. Daaronder vielen bijvoorbeeld voorstellen om „geaggregeerde openbaarmakingen” te verstrekken onder. De CCCME stelde voor dat de Commissie de berekening van de prijsonderbieding zou kunnen verstrekken met de geconsolideerde gegevens van alle in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs en de geconsolideerde gegevens van alle in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. De CCCME was van mening dat de Commissie de vertrouwelijkheid van de onderliggende gegevens naar behoren in acht zou nemen door dergelijke samengestelde gegevens te verstrekken aan belanghebbenden die zelf niet als marktdeelnemers actief zijn op de markt.

(23) De CCCME bekritiseerde het feit dat de Commissie vertrouwelijkheid steeds prioriteit gaf boven het recht van verweer van de CCCME, zonder de specifieke omstandigheden en het standpunt van de CCCME ten aanzien van de informatie in het geding te beoordelen en, meer in het algemeen, zonder op de juiste wijze aandacht te besteden aan het belang van het recht van verweer.

(24) De Commissie was het niet eens met deze beoordeling. Zij heeft elk stukje informatie waarom de CCCME had verzocht afzonderlijk beoordeeld en op 25 augustus 2017 alle informatie aan de CCCME doen toekomen, met uitzondering van informatie die niet voorhanden was, geen deel uitmaakte van het dossier, of vertrouwelijk was. Wanneer informatie geen deel uitmaakte van het dossier of vertrouwelijk was, maakte de Commissie op passende wijze de redenen kenbaar om de informatie niet openbaar te maken. De Commissie maakte in het bijzonder geen algemene geaggregeerde prijsonderbiedingsberekeningen en geen prijsonderbiedingsberekeningen per productcontrolenummer („PCN” of „productsoort”). In plaats daarvan maakte zij prijsonderbiedingsberekeningen per productsoort per producent-exporteur. Bijgevolg is er geen geaggregeerde informatie gebruikt in het onderzoek en maakte die ook geen deel uit van het dossier.

(25) Voor wat betreft vertrouwelijke informatie wees de Commissie erop dat zij verplicht was om dergelijke informatie te beschermen op grond van artikel 19 van de basisverordening. Voorts was de Commissie van mening dat het niet-vertrouwelijke dossier van de zaak dat ter beschikking was gesteld van de partijen, met inbegrip van de CCCME, alle gegevens bevatte die relevant waren voor de presentatie van hun gevallen en gebruikt waren in het onderzoek. Als de informatie als vertrouwelijk werd beschouwd, bevatte het niet-vertrouwelijke dossier zinvolle samenvattingen daarvan. Alle belanghebbenden, met inbegrip van de CCCME, hadden toegang tot het niet-vertrouwelijke dossier en konden het raadplegen. Met betrekking tot de CCCME merkte de Commissie op dat, hoewel de kamer onder meer de Chinese bedrijfstak van de gietstukken vertegenwoordigt, zij van geen enkele individuele in de steekproef opgenomen producent-exporteur toestemming had om toegang te verkrijgen tot de vertrouwelijke informatie daarvan. Derhalve kon de vertrouwelijke informatie die naar de individuele in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs was toegestuurd, niet aan de CCCME worden verstrekt.

(26) De Commissie was in het licht van het bovenstaande van mening dat de CCCME en de producent-exporteur de mogelijkheid hadden gekregen om hun recht van verweer ten volle uit te oefenen en verwierp hun argumenten.

(27) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de CCCME haar stelling dat zij niet de mogelijkheid had gekregen om haar recht van verweer ten volle uit te oefenen. De CCCME verzocht niet om nieuwe informatie en evenmin voerde zij nieuwe argumenten aan. De CCCME antwoordde met name niet op de informatiebrief waarin de Commissie in detail inging op de vragen die de CCCME op 15 september 2017 bij de raadadviseur-auditeur had ingediend. De Commissie verwierp deze stelling aangezien zij, zoals toegelicht in overwegingen 10 tot en met 26 van deze verordening, de CCCME volledige toegang verschafte tot niet-vertrouwelijke informatie en terdege de weigering rechtvaardigde om vertrouwelijke informatie of informatie die geen deel uitmaakt van het dossier vrij te geven.

1.4. Steekproeven

(28) De lijst van Chinese producenten-exporteurs in de bijlage bij deze verordening werd gewijzigd om de namen erin op te nemen van twee producenten-exporteurs die in de voorlopige verordening ofwel waren weggelaten of verkeerd gespeld.

(29) Tijdens het onderzoek heeft een niet in de steekproef opgenomen Chinese producent-exporteur de Commissie laten weten dat hij zijn naam had veranderd. De Commissie was tevreden met het verstrekte bewijsmateriaal. De lijst van Chinese producenten-exporteurs werd dienovereenkomstig gewijzigd.

1.5. Individueel onderzoek

(30) De CCCME heeft de Commissie verzocht om individueel onderzoek toe te staan voor de achttien niet-in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs die formeel om een dergelijk onderzoek hadden verzocht overeenkomstig artikel 17, lid 3, van de basisverordening.

(31) Zoals uiteengezet in overweging 27 van de voorlopige verordening zou het onderzoeken van een zo groot aantal verzoeken te belastend zijn en niet kunnen worden voltooid binnen de in de basisverordening vastgestelde tijd. De Commissie heeft dan ook geen verzoeken om een individueel onderzoek ingewilligd.

1.6. Behandeling als marktgerichte onderneming („BMO”)

(32) De CCCME en de twee Chinese producenten-exporteurs herhaalden tijdens dit onderzoek de stelling dat aangezien de geldigheid van afdeling 15 van het Protocol inzake de toetreding van de VRC tot de WTO na 11 december 2016 was verstreken, de keuze van een referentieland niet langer gerechtvaardigd was en het bestaan van dumping vastgesteld zou moeten worden op basis van de binnenlandse prijzen en kosten van de Chinese producenten-exporteurs.

(33) De Commissie heeft de thans geldende wetgeving ten uitvoer gelegd. Artikel 2, lid 7, onder a) en b), van de basisverordening voorziet in de toepassing van een referentielandmethode voor het vaststellen van de normale waarde in geval van producenten-exporteurs in de VRC.

1.7. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(34) FCI voerde opnieuw aan dat de beoordelingsperiode te kort is om een zinvolle bepaling te maken, met name van het invoervolume uit de VRC, en dat een periode van minder dan vier jaar ingaat tegen de vaste praktijk van de Commissie, die doorgaans een periode van ten minste vier jaar selecteert.

(35) De Commissie merkte op dat de beoordelingsperiode bij de opening van het onderzoek werd vastgesteld in overeenstemming met de vaste praktijk van de Commissie. Zoals uiteengezet in overweging 35 van de voorlopige verordening bestrijkt de beoordelingsperiode drie volledige kalenderjaren en het onderzoektijdvak. De Commissie had geen reden om af te wijken van haar vaste praktijk en een ander tijdvak te kiezen. Het argument werd derhalve afgewezen.

(36) In ieder geval zou het invoervolume uit de VRC, zelfs als de Commissie FCI zou volgen en 2012 zou opnemen in de schadeanalyse, nog steeds een stijging van ongeveer 10 % over de gehele periode laten zien.

(37) Aangezien er geen andere opmerkingen over het onderzoektijdvak en de beoordelingsperiode werden ontvangen, wordt overweging 33 van de voorlopige verordening bevestigd.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

Argumenten betreffende de productomschrijving

(38) Overweging 36 van de voorlopige verordening bevat een voorlopige definitie van het betrokken product.

(39) In de overwegingen 39 tot en met 60 van de voorlopige verordening worden de argumenten van de Indiase producenten-exporteurs, één Chinese producent-exporteur, FCI, en twee afzonderlijke, niet-verbonden importeurs en de beoordeling ervan door de Commissie met betrekking tot de productomschrijving uiteengezet.

(40) Na de instelling van voorlopige maatregelen hebben de twee niet-verbonden importeurs en FCI verzoeken om opheldering en verdere argumenten ingediend waarin zij aanvoerden dat bepaalde productsoorten van de productomschrijving zouden moeten worden uitgesloten. De verzoeken om uitsluiting hadden betrekking op de volgende productsoorten: — gegoten deksels die onder de norm EN 1433 vallen, — klimbeugels en hijssleutels, — Gatic-onderdelen met een vrije opening van meer dan 1 000 mm, — straatpotten, — putafdekkingen die onder de norm EN 1563 vallen, alsmede — gegoten roosters die onder de norm EN 124 vallen.

(41) Voor wat betreft het verzoek van een importeur om te bevestigen dat gegoten deksels en roosters voor afwateringsgoten die onder de norm EN 1433 vallen worden uitgesloten, heeft de Commissie bevestigd dat roosters voor afwateringsgoten onder de norm EN 1433 vallen en dus van het betrokken product worden uitgesloten in overeenstemming met de overwegingen 44 en 60 van de voorlopige verordening. Met betrekking tot gegoten deksels merkte de Commissie op dat zij dezelfde fysieke kenmerken en toepassingen hebben en onder dezelfde norm vallen als roosters voor afwateringsgoten. Om die reden heeft de Commissie gegoten deksels uitgesloten van het betrokken product.

(42) Met betrekking tot het verzoek van FCI om te bevestigen dat klimbeugels en hijssleutels worden uitgesloten, heeft de Commissie vastgesteld dat deze metalen beugels en hijssleutels niet worden beschouwd als onderdeel van de productomschrijving van dit onderzoek, omdat zij een andere functie hebben dan die welke worden beschreven in de definitie van het betrokken product. Het zijn accessoires bij het betrokken product, maar hebben niet dezelfde technische kenmerken als het betrokken product of de delen ervan. Klimbeugels en hijssleutels worden namelijk niet gebruikt voor het afdekken van installaties op of onder de grond of het toegankelijk maken van of zicht mogelijk te maken in installaties op of onder de grond.

(43) De in overweging 41 genoemde importeur heeft aanvullende informatie verstrekt met betrekking tot zijn verzoek om uitsluiting als bedoeld in de overwegingen 45 tot en met 53 van de voorlopige verordening betreffende Gatic-onderdelen met een vrije opening van meer dan 1 000 mm. Deze onderdelen vallen niet binnen het toepassingsgebied van de norm EN 124 en zijn meer dan twee keer zo duur als traditionele mangatdeksels.

(44) Aangezien onderdelen met een vrije opening van minder dan 1 000 mm deel kunnen uitmaken van een product met een vrije opening van meer dan 1 000 mm, kunnen ze niet worden onderscheiden van het betrokken product in ongeacht welke van de fysieke en technische kenmerken van het product. De Commissie heeft zich hier reeds over gebogen in de overwegingen 51 tot en met 53 van de voorlopige verordening. Het verschil in de prijs van het product is daarom niet relevant.

(45) Na de mededeling van de definitieve bevindingen handhaafde Gatic zijn stelling dat toegangsdekselonderdelen met een individuele vrije opening/vrije zone van meer dan 1 000 mm moeten worden uitgesloten van de productomschrijving, omdat dergelijke grote onderdelen niet binnen het toepassingsgebied van norm EN 124 vallen. De douaneautoriteiten van de lidstaten kunnen bovendien gemakkelijk onderdelen met een vrije opening van meer dan 1 000 mm (niet aan maatregelen onderworpen) onderscheiden van onderdelen met een vrije opening van minder dan 1 000 mm (aan maatregelen onderworpen). Er is dus geen geldige reden om onderdelen met een vrije opening van meer dan 1 000 mm niet van het toepassingsgebied van de maatregelen uit te sluiten.

(46) Overwegingen 52 en 53 van de voorlopige verordening bepalen dat alle fysische en technische kenmerken van het betrokken product ook van toepassing zijn op Gatic-onderdelen, ongeacht de omvang van de vrije opening van het product. Deze kenmerken worden niet gewijzigd door het feit dat Gatic-onderdelen met een individuele vrije opening van meer dan 1 000 mm niet binnen het toepassingsgebied van norm EN 124 vallen. Het betrokken product wordt niet door de norm gedefinieerd en omvat een ruimer scala aan productsoorten dan deze die binnen het toepassingsgebied van norm EN 124 vallen. De Commissie wees dit argument derhalve af.

(47) Een andere importeur heeft een verzoek ingediend om de betrokken producten die onder de norm EN 1253 vallen uitdrukkelijk van het product uit te sluiten.

(48) De Commissie heeft om de redenen zoals uiteengezet in de overwegingen 54 tot en met 56 van de voorlopige verordening bevestigd dat deze producten geen deel uitmaken van de productomschrijving van dit onderzoek en de productomschrijving dienovereenkomstig aangepast in het dispositief.

(49) FCI voerde aan dat er geen productie van straatpotten overeenkomstig Duitse normen in de Unie plaatsvindt en dat nodulaire straatpotten niet langer beschikbaar zullen zijn in de Unie als er definitieve antidumpingmaatregelen zouden worden ingesteld op de invoer van straatpotten vanuit de VRC.

(50) De Commissie merkte op dat er productie van straatpotten plaatsvindt, ook in overeenstemming met Duitse normen, door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie.

(51) De Commissie wees er voorts op dat definitieve antidumpingmaatregelen niet worden ingesteld om de markt voor het betrokken product af te sluiten voor invoer uit de VRC. Als er geen productie van bepaalde soorten straatpotten overeenkomstig Duitse normen plaatsvindt in de Unie, hebben de gebruikers nog steeds de mogelijkheid om dit product uit derde landen in te voeren, waaronder de VRC.

(52) FCI heeft een verzoek ingediend tot uitsluiting van putafdekkingen, aangezien zij niet vallen onder de norm EN 124, maar onderworpen zijn aan de norm EN 1563. Putafdekkingen vormen een categorie die onder straatpotten valt. Voor deze laatste was reeds een verzoek om uitsluiting ingediend dat werd afgewezen in overweging 59 van de voorlopige verordening. Derhalve heeft de Commissie ook het verzoek om putafdekkingen uit te sluiten van het betrokken product afgewezen.

(53) FCI heeft een verzoek ingediend om voorts roosters die onder de norm EN 124 vallen uit te sluiten, aangezien deze precies dezelfde functies hebben als roosters voor afwateringsgoten die onder de norm EN 1433 vallen. Ze vallen onder verschillende normen omdat roosters voor afwateringsgoten die onder de norm EN 1433 vallen samen met de onderliggende afwateringsgoot worden getest, terwijl roosters die onder de norm EN 124 vallen op zichzelf staand worden getest, evenals rioolgatdeksels en mangatdeksels.

(54) De Commissie merkte op dat de technische kenmerken van dergelijke roosters en straatkolkdeksels en mangatdeksels hetzelfde zijn, aangezien zij allemaal onder de norm EN 124 vallen. Zij zijn niet gemakkelijk en rechtstreeks te onderscheiden van andere soorten van het betrokken product en derhalve werd het verzoek om roosters die onder de norm EN 124 vallen uit te sluiten van het betrokken product afgewezen.

(55) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft FCI opnieuw aangevoerd dat de roosteronderdelen van afwateringsgoten die aan norm EN 1433 zijn onderworpen en de roosters die aan norm EN 124 zijn onderworpen dezelfde fysische en materiële kenmerken en hetzelfde productieproces hebben. Zij zijn dus in feite identieke producten. Bovendien heeft FCI aangevoerd dat de bewering van de Commissie dat op zichzelf staande roosters voor afwateringsgoten niet rechtstreeks en gemakkelijk kunnen worden onderscheiden van andere soorten van het betrokken product duidelijk wordt tegengesproken door de feiten van de zaak.

(56) De Commissie merkte op dat het toepassingsgebied van norm EN 124 beperkt is tot deksels voor mangaten en rioolgaten. Aan norm EN 124 onderworpen roosters worden dus geacht deel uit te maken van deze producten. De roosteronderdelen van afwateringsgoten die aan norm EN 1433 zijn onderworpen en de roosters die aan norm EN 124 zijn onderworpen kunnen dus niet als identieke producten worden beschouwd.

(57) Toen de Commissie stelde dat dergelijke aan norm EN 124 onderworpen roosters niet gemakkelijk visueel kunnen worden onderscheiden van andere soorten van het betrokken product, bedoelde zij dat dergelijke roosters niet gemakkelijk visueel te onderscheiden zijn van roosters die worden gebruikt als deksel voor een mangat of een rioolgat, waarlangs water in het rioolgat of het mangat kan stromen, en die onder het betrokken product vallen als een deel daarvan. Het argument werd daarom afgewezen.

3. DUMPING

3.1. De VRC

3.1.1. Referentieland

(58) De klagers herhaalden hun bezwaar tegen de keuze van India als referentieland vanwege verstoringen die voortvloeien uit uitvoersubsidies, een uitvoerheffing en een tweeledig vervoersbeleid die de prijs van ijzererts beïnvloeden.

(59) De Commissie heeft zich over deze argumenten gebogen in de overwegingen 80 en 81 van de voorlopige verordening. Er werd geen nieuw argument naar voren gebracht en daarom werd dit argument afgewezen.

3.1.2. Normale waarde

(60) Zoals uiteengezet in overweging 88 van de voorlopige verordening, werd voor het berekenen van de normale waarde voor de voorlopige dumpingmarges voor elke productsoort die door de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs werd uitgevoerd eerst een normale waarde vastgesteld voor elke Indiase producent in het referentieland, waarna deze normale waarden per productsoort samen werden gewogen op basis van de door elke Indiase producent geproduceerde hoeveelheid.

(61) Na de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft de Commissie opmerkingen ontvangen van diverse belanghebbenden, waarin werd aangevoerd dat het gebruik van berekende waarden de in het referentieland vastgestelde normale waarde mogelijk heeft opgedreven.

(62) De CCCME voerde in het bijzonder aan dat de Commissie discretionaire bevoegdheid had bij het berekenen van de normale waarde in een referentieland voor wat betreft het niveau van „voldoende hoeveelheden” in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening.

(63) De CCCME merkte ook op dat als één Chinese producent-exporteur de representativiteitstest doorstond, dezelfde op prijs gebaseerde normale waarde dan gebruikt zou moeten worden voor alle andere Chinese producenten-exporteurs voor dezelfde productsoort.

(64) De Commissie heeft de beide technische argumenten met betrekking tot de test betreffende voldoende hoeveelheden en het gebruik van de op prijs gebaseerde normale waarde aanvaard en de berekening van de normale waarde dienovereenkomstig herzien.

(65) Gezien het feit dat meer dan één in de steekproef opgenomen producent in het referentieland zijn medewerking had verleend aan het onderzoek, heeft de Commissie de vaststelling van de normale waarde herzien om het gebruik van berekende normale waarden zo veel mogelijk te beperken.

(66) Waar in dit verband sprake was van een normale waarde die gebaseerd was op de prijs van de binnenlandse verkoop in India in het kader van normale handelstransacties en in voldoende hoeveelheden, werd deze prijs gebruikt in plaats van een gemiddelde normale waarde die van deze prijs is afgeleid en een door berekening vastgestelde waarde van andere producenten. Dit is in overeenstemming met artikel 2, lid 7, op grond waarvan de normale waarde bij voorkeur moet worden berekend op basis van de binnenlandse prijzen van het soortgelijke product in het referentieland.

(67) Wanneer een productsoort niet op de binnenlandse markt werd verkocht door een van de in de steekproef opgenomen Indiase producenten, maar wel geproduceerd werd door ten minste één in de steekproef opgenomen Indiase producent, werd de normale waarde berekend aan de hand van de productiekosten, vermeerderd met de VAA-kosten en winst van de binnenlandse verkoop in het kader van normale handelstransacties, door deze Indiase producent. Uitgedrukt als percentage van de omzet lag de som van de VAA-kosten en winst die in deze gevallen werden gebruikt in een orde van grootte tussen de 1 % en 10 % voor producten van grijs gietijzer en tussen de 10 % en 20 % voor producten van nodulair gietijzer.

(68) Als er geen match was op het niveau van de productsoort, gebruikte de Commissie een normale waarde die gebaseerd was op de binnenlandse verkoop in het kader van normale handelstransacties van alle productsoorten waarvoor dezelfde grondstoffen waren gebruikt. Voor vier van de vijf in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs gold de betreffende situatie voor minder dan 1,2 % van de totale omvang van de uitvoer. Voor één in de steekproef opgenomen Chinese exporteur kwam dat overeen met meer dan 50 % van de omvang van de uitvoer. Deze Chinese exporteur verkocht relatief dure nicheproducten die niet kon worden vergeleken met de productsoorten die werden vervaardigd en verkocht door de in de steekproef opgenomen producenten in het referentieland en waarvoor het niet mogelijk was om een opwaartse correctie tot de normale waarde te becijferen. Het gebruik van een gemiddelde normale waarde van alle productsoorten van dezelfde grondstoffen heeft niet geleid tot een stijging van de dumpingmarge van deze producent-exporteur.

(69) De CCCME en Botou City Wangwu Town Tianlong Casting Factory waren het niet eens met de door de Commissie gebruikte methode voor de berekening van de normale waarde voor productsoorten die in onvoldoende hoeveelheden waren verkocht. Na de in de overwegingen 64 tot en met 68 vermelde veranderingen, was dit argument niet langer relevant aangezien zich geen vergelijkbare situatie om de normale waarde vast te stellen heeft voorgedaan.

(70) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de CCCME aangevoerd dat de Commissie bij de berekening van de normale waarde gebruik moest maken van de VAA-kosten en de winst van de binnenlandse verkoop in het kader van normale handelstransacties door alle Indiase producenten.

(71) In de omstandigheden beschreven in overweging 67 en krachtens de duidelijke bewoordingen van artikel 2, lid 6, van de basisverordening was de Commissie verplicht gebruik te maken van de bedragen voor de VAA-kosten en de winst van de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het kader van normale handelstransacties door de Indiase producent die de productsoort in kwestie vervaardigde.

(72) Het argument van de CCCME dat de Commissie de VAA-kosten en de winst van verscheidene andere ondernemingen die niet de betrokken productsoort vervaardigen zou moeten selecteren en daar op zekere wijze een gemiddelde van zou moeten berekenen, werd daarom van de hand gewezen.

(73) De CCCME heeft de Commissie na de mededeling van de definitieve bevindingen verzocht te bevestigen dat indirecte belastingen niet zijn opgenomen in de productiekosten van Indiase producenten, geen gevolgen hadden voor de winstgevendheidstest en niet zijn inbegrepen in de binnenlandse prijzen die zijn gebruikt om de normale waarde vast te stellen.

(74) De Commissie bevestigde dat noch de prijzen, noch de kosten die werden gebruikt om de normale waarde vast te stellen indirecte belastingen behelsden en dat indirecte belastingen geen effect hebben gehad op de winstgevendheidstest.

3.1.3. Uitvoerprijs

(75) Aangezien er geen opmerkingen over de uitvoerprijs werden ontvangen, werd overweging 89 van de voorlopige verordening bevestigd.

3.1.4. Vergelijking

(76) Eén producent-exporteur voerde aan dat de normale waarde moet worden gecorrigeerd op grond van artikel 2, lid 10, van de basisverordening om aan te geven dat de Chinese producenten-exporteurs het betrokken product niet hebben ontworpen. Het ontwerp werd bepaald door de niet-verbonden importeur.

(77) Aangezien de in de steekproef opgenomen Indiase producenten het soortgelijke product dat op hun binnenlandse markt wordt verkocht hebben ontworpen, heeft de Commissie dit argument aanvaard. De relatieve kwantitatieve bepaling van de correctie werd berekend op basis van relevante gegevens van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie.

(78) De CCCME voerde aan dat de correctie voor indirecte belastingen onwettig was en niet vermeld werd in overweging 91 van de voorlopige verordening in de correcties die werden toegepast overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening. De CCCME beweerde dat de correctie voor de gedeeltelijke terugbetaling van de btw gebaseerd is op de beoordeling door de Commissie van de niet op markteconomie gebaseerde status van de VRC.

(79) De Commissie heeft die argumenten afgewezen. De Commissie heeft op grond van artikel 2, lid 10, onder b), een correctie toegepast voor het verschil in indirecte belastingen tussen de uitvoer uit de VRC naar de Unie (waar een belasting van 17 % op uitvoer wordt geheven en 5 % daarvan weer wordt terugbetaald) en de indirecte belastingen op de binnenlandse verkoop in India (waar de binnenlandse prijs geen belastingen omvat). Deze correctie staat op geen enkele wijze in verband met de toepassing van de referentielandmethode op de VRC. In overweging 91 van de voorlopige verordening wordt geen melding gemaakt van deze correctie, die bij vergissing werd weggelaten. De correctie werd echter vermeld in de specifieke mededeling van de voorlopige bevindingen die aan de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs werd gedaan. Geen van hen heeft opmerkingen over deze correctie ingediend.

(80) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de CCCME haar bezwaar tegen het feit dat de Commissie gebruik heeft gemaakt van artikel 2, lid 10, onder b), van de basisverordening teneinde te zorgen voor vergelijkbaarheid tussen de prijs bij uitvoer uit de VRC en de normale waarde uit India. De CCCME voerde aan dat aangezien het uitvoer-btw-stelsel een van de redenen is waarom de VRC geen land met een markteconomie is, dit stelsel niet kan worden gebruikt om een correctie voor de prijsvergelijking door te voeren. Dit argument werd verworpen. Artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening bepaalt dat de Commissie een alternatieve bron van normale waarde moet vinden wanneer een land geen markteconomie is en wanneer een onderneming niet beweert een behandeling als marktgerichte onderneming („BMO”) te hebben genoten. Wanneer de normale waarde is bepaald, is de Commissie verplicht te zorgen voor een billijke en redelijke vergelijking, in overeenstemming met de bepalingen van artikel 2, lid 10, van de basisverordening.

(81) Zoals vermeld in overweging 79, is de uitvoer van gietstukken uit de Volksrepubliek China onderworpen aan een gedeeltelijk terugbetaalbare btw bij uitvoer, terwijl bij verkoop op de binnenlandse markt in India alle belastingen worden terugbetaald. Om een billijke vergelijking te garanderen en in overeenstemming met de vaste rechtspraak (3), was de Commissie derhalve verplicht om de normale waarde te corrigeren op grond van artikel 2, lid 10, onder b), van de basisverordening, zoals de Commissie ook heeft gedaan voor andere verschillen die van invloed waren op de vergelijking uit hoofde van andere bepalingen van artikel 2, lid 10, van de basisverordening.

(82) Indien een onderneming in de VRC een BMO had verkregen, dan zou dezelfde correctie op de normale waarde zijn toegepast, aangezien hetzelfde verschil in belasting zou zijn gevonden.

(83) De CCCME en twee Chinese producenten-exporteurs voerden aan dat de Commissie meer openheid van zaken moet geven over de redenen voor het gebruik van de ingekorte PCN's ter identificatie van de verschillende productsoorten voor de berekeningen en de impact ervan op een billijke vergelijking.

(84) De Commissie merkte in dit verband op dat zij heeft voldaan aan haar verplichting om een billijke vergelijking te waarborgen en dat de ingekorte PCN's haar in staat stelden om de totale omvang van de uitvoer te vergelijken met de meest gelijkende soorten van het soortgelijke product, rekening houdend met hun fysieke basiskenmerken. De Commissie heeft geen verschil vastgesteld in de marktwaarde van de productkenmerken die in de ingekorte PCN's zijn weggelaten. Voorts heeft geen enkele Chinese producent-exporteur een gekwantificeerd verzoek om een correctie ingediend voor verschillen in de fysieke kenmerken.

(85) Na de mededeling van de definitieve bevindingen hebben de CCCME en twee Chinese producenten-exporteurs herhaald dat de Commissie de vergelijkbaarheid van de prijzen niet heeft gegarandeerd. De CCCME voerde aan dat de Commissie correcties moet doorvoeren voor verschillen in producten die al dan niet weerspiegeld worden door de oorspronkelijke PCN-kenmerken. De CCCME voerde aan dat zij geen toegang had tot de technische kenmerken van het door de Indiase producenten verkochte product en dat de openbaarmaking van het volledige PCN van het door de Indiase producenten vervaardigde product niet voldoende was.

(86) De Commissie heeft die argumenten afgewezen. De Commissie herinnerde eraan dat zij in juni 2017 de classificatie van de in het referentieland vervaardigde producten volgens de vijftien technische kenmerken van het oorspronkelijke PCN ter beschikking heeft gesteld van alle belanghebbenden. Buiten productencatalogi, die de Indiase producenten niet hadden, beschikte de Commissie niet over een alternatieve bron van technische informatie die niet vertrouwelijk van aard was of op een zinvolle manier kon worden samengevat voor controle door andere belanghebbenden.

(87) Daarnaast is het zo dat terwijl de CCCME volledig op de hoogte was van de vijftien kenmerken van het door de Indiase producenten vervaardigde product, zij geen specifieke stelling innam met betrekking tot welk soort correctie zou moeten worden toegepast, en dit niet alleen buiten, maar zelfs binnen het PCN. Bovendien heeft de Commissie tijdens haar controlebezoeken de noodzaak voor een dergelijke correctie niet vastgesteld. Er zij op gewezen dat de CCCME zelf in haar opmerkingen van 22 december 2016 met betrekking tot de keuze van het referentieland benadrukte dat „het gebruik van India ook kwesties met betrekking tot overeenkomstige productsoorten zou aanpakken, wederom aangezien de gegevens representatiever zouden zijn […]. Door India te kiezen als referentieland zullen er aanzienlijk meer brongegevens zijn en is het veel waarschijnlijker dat de Commissie over voldoende gegevens beschikt om overeenkomende productsoorten te vinden.” Het argument werd daarom afgewezen.

(88) De CCCME voerde aan dat de Commissie correctie zou moeten toepassen voor de productiekosten van de Indiase producenten voor vermeende onregelmatigheden die voortvloeien uit de geringe productiehoeveelheden van producten van nodulair gietijzer. De CCCME heeft geen bewijsmateriaal verstrekt ter staving van deze verklaring.

(89) Aangezien de verkoop van producten van nodulair gietijzer in India representatief werden geacht, stelde de Commissie vast dat een dergelijke correctie niet gegrond was. In elk geval moest dit argument worden afgewezen omdat het niet onderbouwd was.

(90) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de CCCME dit argument en voerde aan dat zij aan de Commissie had uiteengezet dat de vermeende onregelmatigheden hadden geleid tot onredelijk hoge productiekosten. De CCCME heeft hieraan toegevoegd dat aangezien de kosteninformatie van de Indiase producenten niet openbaar werd gemaakt, zij niet in staat was om een met bewijsmateriaal ondersteund correctieverzoek in te dienen.

(91) De Commissie ontving geen gedetailleerde uitleg met betrekking tot dit argument. In haar opmerkingen over de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft de CCCME aangevoerd dat „er sprake kan zijn van een onregelmatigheid in de productie of overconsumptie van verschillende kostenelementen die resulteert in productiekosten per eenheid die ten onrechte hoog zijn”. De CCCME bleef vaag of stil over welke productiekosten werden getroffen, de benchmark waartegen de vermeende onregelmatigheid zou moeten worden vastgesteld en hoe de aanpassing zou moeten worden berekend.

(92) De Commissie is het er niet mee eens dat een dergelijk correctieverzoek niet kon worden ingediend omdat de kosteninformatie van de Indiase producenten niet openbaar werd gemaakt.

(93) Ten eerste waren de kostengegevens van de Indiase producenten vertrouwelijk van aard en konden zij niet worden samengevat voor inzage door andere belanghebbenden op een manier die zowel zinvol is voor de doeleinden van de CCCME als de commercieel gevoelige gegevens van de Indiase producenten beschermt.

(94) Ten tweede zijn de productieprocessen in India en de VRC zeer vergelijkbaar. Dit werd bevestigd in overweging 79 van de voorlopige verordening en in de opmerkingen die de CCCME op 22 december 2016 indiende betreffende de keuze van India als referentieland. De CCCME stelde daarin dat „het merendeel van de Chinese producenten kleine gieterijen zijn en het productieproces niet geautomatiseerd is, maar meer handmatig”. Zij stelde daarnaast ook dat „het algemeen geweten is dat India en China gelijkaardig zijn wat betreft hun niveau van ontwikkeling en grootte” en dat de VRC en India „met betrekking tot andere elementen die de kosten en de prijzen beïnvloeden gelijkaardiger zijn in vergelijking met elkaar dan China in vergelijking met eender welk ander land”. De CCCME, die beweert een groot aantal Chinese producenten van alle bedrijfsgroottes te vertegenwoordigen, had dus haar correctieverzoek kunnen indienen zonder daarbij toegang nodig te hebben tot de vertrouwelijke gegevens van de Indiase producenten. Op basis van haar eigen kennis van de sector moet zij in staat zijn geweest de productiepatronen en -ratio's die leidden tot de vermeende onredelijke productiekosten per eenheid te specificeren en de gevraagde correctie te staven.

(95) De Commissie vond geen elementen die aanleiding zouden geven tot een aanpassing aan de productiekosten van de Indiase producenten met betrekking tot de vaststelling van de normale waarde in het referentieland. Overwegende dat de omvang van de verkoop van de Indiase producenten representatief bleek en bij gebrek aan een specifiek en met redenen omkleed verzoek van de CCCME, heeft de Commissie het argument afgewezen dat de productiekosten van de Indiase producenten moeten worden aangepast.

(96) Eén Chinese producent-exporteur voerde aan dat de Commissie ten onrechte zijn uitvoerprijzen voor kredietkosten had gecorrigeerd, aangezien hij dergelijke kosten niet had gemaakt.

(97) De Commissie heeft dit argument afgewezen. Om een billijke vergelijking van de prijzen te waarborgen, werden vergoedingen voor kredietkosten toegepast op de uitvoerprijs van alle Chinese producenten-exporteurs die hun afnemers betalingsvoorwaarden gaven, omdat elk verleend krediet een factor is waar rekening mee moet worden gehouden bij de vaststelling van de in rekening gebrachte prijzen. Deze producent-exporteur bleek krediet te verlenen aan zijn klanten en derhalve was een correctie voor kredietkosten gegrond, hoewel het bedrijf geen geld had geleend om de periode tussen de verzending en de betaling door de klant te overbruggen.

(98) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de CCCME aangevoerd dat de Commissie een correctie van de normale waarde moet doorvoeren wanneer deze is gebaseerd op prijzen, om rekening te houden met de indirecte belastingen op materialen die fysiek in het soortgelijke product zijn verwerkt.

(99) Gezien het feit dat in het onderhavige geval op de in het soortgelijke product verwerkte materialen geen invoerheffingen of niet-terugbetaalde belastingen van toepassing waren, was de suggestie van de CCCME dat een prijscorrectie gerechtvaardigd was irrelevant.

3.1.5. Dumpingmarges

(100) Zoals beschreven in de voorgaande overwegingen, heeft de Commissie rekening gehouden met bepaalde opmerkingen van belanghebbenden en de dumpingmarge van de Chinese producenten-exporteurs opnieuw berekend.

(101) De definitieve dumpingmarges, uitgedrukt als een percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, zijn als volgt: Tabel 1 Definitieve dumpingmarges Onderneming Definitieve dumpingmarge Botou City Wangwu Town Tianlong Casting Factory 15,5 % Botou Lisheng Casting Industry Co., Ltd 31,5 % Fengtai (Handan) Alloy Casting Co., Ltd 38,1 % Hong Guang Handan Cast Foundry Co., Ltd 21,3 % Shijiazhuang Transun Metal Products Co., Ltd 25,0 % Andere medewerkende ondernemingen 25,4 % Alle andere ondernemingen 38,1 %

3.2. India

(102) Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de Commissie geen andere opmerkingen met betrekking tot India ontvangen.

(103) De Commissie heeft derhalve haar voorlopige bevindingen inzake de vaststelling van geen dumping voor de in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs in India bevestigd.

(104) Daarom heeft de Commissie in overeenstemming met artikel 9, lid 6, van de basisverordening bevestigd dat zij geen dumping heeft vastgesteld voor de medewerkende producenten-exporteurs die geen deel uitmaken van de steekproef en evenmin voor alle andere producenten-exporteurs in India, aangezien de uitvoer van de Indiase medewerkende producenten-exporteurs een zeer hoog volume (ongeveer 85 %) van de totale Indiase uitvoer naar de Unie vertegenwoordigt.

4. SCHADE

4.1. Definitie van de bedrijfstak van de Unie en de productie in de Unie

(105) Aangezien er geen opmerkingen over de bedrijfstak van de Unie en de productie in de Unie werden ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 108 tot en met 111 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.2. Verbruik in de Unie

(106) Aangezien er geen opmerkingen over het verbruik in de Unie werden ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 112 tot en met 114 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.3. Invoer uit de VRC

(107) De CCCME heeft nogmaals de bezwaren herhaald uit haar ingediende opmerking van 23 januari 2017 met betrekking tot de betrouwbaarheid van de gegevens over de invoer van het betrokken product. Zij zette vraagtekens bij de methode die door de klagers werd gebruikt om tot de invoergegevens die beperkt zijn tot het betrokken product te komen met behulp van gecorrigeerde en door de Commissie aanvaarde Eurostatgegevens, en voerde aan dat de Commissie haar onderzoek naar schade op objectieve wijze moet baseren op positief bewijsmateriaal en niet op niet-onderbouwde veronderstellingen van de klagers. De CCCME beweerde voorts dat de last om betrouwbare invoergegevens te verkrijgen bij de Commissie berust.

(108) Ter ondersteuning van haar stelling dat de door de Commissie gebruikte invoergegevens niet betrouwbaar waren en niet konden worden aangemerkt als positief bewijsmateriaal, diende de CCCME op 6 november 2017 voor het eerst cijfers in over de omvang van de uitvoer van het betrokken product uit de VRC, die volgens haar waren gebaseerd op uitvoerstatistieken van de Chinese douaneautoriteiten voor het betrokken product die transactie per transactie en op vertrouwelijke basis zouden zijn verzameld. De CCCME voerde verder aan dat zij op basis van de productomschrijving kon uitmaken welke producten niet onder het betrokken product vielen en dat zij, als gevolg daarvan, het werkelijke volume van de uitvoer van het betrokken product uit de VRC kon berekenen.

(109) De Commissie merkte op dat de CCCME het uitgevoerde volume van het betrokken product zelf heeft berekend, zelfs transactie per transactie, aan de hand van Chinese douanegegevens, waardoor sommige productbeschrijvingen werden uitgesloten. De Commissie onderzocht de uitvoergegevens van de CCCME en constateerde dat die gegevens niet afdoen aan haar bevindingen over de ontwikkelingen van het marktaandeel, de omvang van de invoer en het verbruik in de Unie tijdens de beoordelingsperiode. Verder heeft de Commissie opgemerkt dat de CCCME geen bewijzen heeft verstrekt over de volledigheid en nauwkeurigheid van de door haar verzamelde gegevens. Ook heeft de Commissie opgemerkt dat de CCCME niet heeft gepreciseerd welke officiële databank van de Chinese douaneautoriteiten zij had gebruikt die het mogelijk zou hebben gemaakt transactie per transactie gegevens te verzamelen en de productomschrijving te verifiëren. Ten slotte merkte de Commissie op dat de uitvoerstatistieken van de VRC niet noodzakelijkerwijs identiek zijn aan de door Eurostat verzamelde invoerstatistieken vanwege de tijd die verstrijkt tussen de uitvoer uit de VRC en de werkelijke invoer in de Unie. De Commissie onderzocht de uitvoergegevens van de CCCME en constateerde dat die gegevens niet afdoen aan haar bevindingen over de ontwikkelingen van het marktaandeel, de omvang van de invoer en het verbruik in de Unie tijdens de beoordelingsperiode. Bijgevolg heeft de Commissie het argument verworpen dat de door haar gebruikte gegevens onbetrouwbaar waren.

(110) De Commissie merkte op dat de door de klagers gebruikte methode om tijdens de beoordelingsperiode tot de invoergegevens in verband met het betrokken product te komen op Eurostatgegevens was gebaseerd. In deze methode waren voor 2013 de totalen van de GN-codes 7325 10 50 en 7325 10 92, een percentage van 30 % van GN-code 7325 10 99, en GN-code 7325 99 10 verminderd met een vast volume opgenomen. Na een wijziging van de GN-codes gebruikten de klagers voor de periode van 2014 tot en met het onderzoektijdvak een percentage van 60 % van GN-code 7325 10 00 met betrekking tot de invoer vanuit de VRC en GN-code 7325 99 10, verminderd met een vast volume.

(111) Aangezien de Commissie geen andere alternatieve informatiebron heeft gevonden die de invoergegevens voor het betrokken product nauwkeuriger zou weerspiegelen, was zij van mening dat de op Eurostatgegevens gebaseerde methode de meest geschikte is. Derhalve heeft zij het argument van de CCCME verworpen.

(112) Zowel FCI als de CCCME voerden aan dat de methodologie die gebruikt is voor de beoordeling van de invoer uit de VRC ten onrechte alle producten bevatte die ingevoerd werden onder GN-code 7325 99 10, verminderd met een vast volume, zoals voorgesteld door de klagers, aangezien deze code doorgaans niet gebruikt werd voor het betrokken product voordat de antidumpingmaatregelen in 2005 werden ingesteld en de klagers niet hebben aangetoond dat deze GN-code gebruikt werd voor de invoer van het betrokken product na 2009. Derhalve heeft FCI verzocht om uitsluiting of FCI of om rekening te houden met een verhouding van deze GN-code voor de berekening van het invoervolume van het betrokken product.

(113) De Commissie merkte op dat een analyse van de invoer onder deze GN-code sinds de instelling van voorlopige maatregelen tot begin oktober 2017 duidde op een aanzienlijke invoerhoeveelheid van 6 796 ton onder Taric-code 7325991051 vanuit de VRC, die uitsluitend betrekking heeft op het betrokken product. Daardoor is het duidelijk dat het betrokken product ook onder GN-code 7325 99 10 werd ingevoerd. De Commissie had echter geen bewijs dat de invoer van andere producten onder deze GN-code dezelfde ontwikkeling als het betrokken product hebben doorgemaakt sinds 2005. Bijgevolg zou het gebruik van een percentage over de beoordelingsperiode onbetrouwbaar zijn.

(114) Derhalve besloot de Commissie om het volume van de invoer uit de VRC niet te corrigeren. De Commissie merkte voorts op dat, zelfs als zij deze GN-code van haar analyse zou uitsluiten, de omvang van de invoer nog steeds een vergelijkbare stijging van het marktaandeel over de beoordelingsperiode zou laten zien.

(115) De CCCME voerde aan dat noch de klagers, noch de Commissie een verklaring heeft gegeven voor het geraamde percentage van het invoervolume van het betrokken product onder de GN-codes 7325 10 99 en de reden waarom het percentage van het invoervolume onder code 7325 10 99 tijdens de beoordelingsperiode stabiel is gebleven.

(116) Zoals besproken in overweging 122 van de voorlopige verordening heeft de Commissie het invoervolume van het betrokken product uit de VRC vastgesteld op basis van de door de klagers voorgestelde methode, omdat zij deze als betrouwbaar en objectief beschouwde. Er zijn geen andere, betrouwbaardere methoden voorgesteld door welke partij dan ook. Voor de uitsluiting van roosters voor afwateringsgoten is de Commissie uitgegaan van de gemiddelde verkoop van roosters voor afwateringsgoten van de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs in het onderzoektijdvak, bij elkaar 10 % van de totale invoer. Dit percentage is gebruikt voor de beoordelingsperiode. Aangezien de CCCME geen alternatieve gegevens heeft verstrekt voor het invoervolume van roosters voor afwateringsgoten uit de VRC, werd het argument afgewezen.

(117) FCI voerde aan dat er in dit geval geen significante toename van de invoer kan worden vastgesteld, aangezien de invoer in alle jaren na het vervallen van de antidumpingmaatregelen in 2010 alleen toenam tussen 2013 en 2014 en in het onderzoektijdvak dan wel boven het niveau van 2013 lag, maar veel lager was dan de invoer van 2010 en 2011.

(118) De Commissie beschouwde de beoordelingsperiode als redelijk en in overeenstemming met de standaardpraktijk van de Commissie om de ontwikkelingen te bestuderen die relevant zijn voor de beoordeling van de schade. Zij heeft derhalve geen rekening gehouden met de jaren daarvoor, zoals door FCI werd voorgesteld.

(119) Met betrekking tot onderbieding, voerde FCI aan dat de voorlopige berekeningen misleidend waren, aangezien hiervoor de prijzen van de door de Chinese gieterijen aan importeurs in de Unie verkochte producten vergeleken werden met die van producten die door de bedrijfstak van de Unie aan eindafnemers werden verkocht, en geen rekening werd gehouden met de kosten die uitsluitend door de niet-verbonden importeurs werden gedragen. Deze kosten omvatten onder meer kosten voor onderzoek en ontwikkeling, kosten voor de vervaardiging van patronen en prototypen, certificeringskosten, homologatiekosten, kwaliteitscontroles en conformiteitstests, opslagkosten, en verkoopkosten.

(120) De Commissie heeft deze gegevens geverifieerd en heeft besloten de onderbiedingsmarges voor dergelijke kosten aan te passen. De prijzen af fabriek van de bedrijfstak van de Unie werden naar beneden bijgesteld op basis van de gemiddelde O&O-kosten van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie die alle relevante in de vorige overweging vermelde kosten behelsden. De correctie bedroeg 2,2 % van de omzet van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie.

(121) Voorts werd een correctie van ongeveer 33 EUR per ton toegepast op de invoerprijs voor invoerkosten op basis van de gegevens van de twee niet-verbonden importeurs die na de instelling van de voorlopige maatregelen werden gecontroleerd.

(122) De CCCME heeft verzocht om meer informatie over de prijsonderbiedingsmarges per in de steekproef opgenomen producent-exporteur. Voor de vaststelling van de schade wordt het effect van de invoer met dumping op de prijzen geanalyseerd als een van de schade-indicatoren en moet de prijsonderbieding overeenkomstig artikel 3, lid 3, van de basisverordening aanzienlijk zijn. In dit geval kon de prijsonderbieding in de orde van grootte van 31,6 % tot 39,2 % als aanzienlijk worden beschouwd. Voor een dergelijke bevinding is het niet noodzakelijk dat elke afzonderlijke transactie onderboden is. Dat is zo omdat het effect en de gevolgen van de invoer met dumping op en voor de bedrijfstak van de Unie als geheel worden geanalyseerd; dit omvat tevens de prijsonderbieding door invoer met dumping. In elk geval zijn de prijsonderbiedingsmarges van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs ter informatie als volgt: Tabel 2 Prijsonderbiedingsmarges Onderneming Prijsonderbiedingsmarge Botou City Wangwu Town Tianlong Casting Factory 35,9 % Botou Lisheng Casting Industry Co., Ltd 31,6 % Fengtai (Handan) Alloy Casting Co., Ltd 39,2 % Hong Guang Handan Cast Foundry Co., Ltd 38,4 % Shijiazhuang Transun Metal Products Co., Ltd 37,0 %

(123) Na de mededeling van de definitieve bevindingen maakten de klagers bezwaar tegen de methode van de Commissie om hun prijzen af fabriek naar beneden aan te passen in plaats van de invoerprijzen naar boven aan te passen, terwijl de meeste O&O-kosten helemaal niet door importeurs worden gedragen, maar ten laste komen van de producenten in de VRC. De klagers waren voorts van mening dat de kosten na invoer te hoog waren en dat ze mogelijk kosten omvatten die verband houden met de invoer van roosters voor afwateringsgoten en een onjuist invoerrecht van 2,7 % in plaats van 1,7 % voor alle producten van nodulair gietijzer.

(124) De aanpassing van de O&O-kosten aan de prijsonderbiedingsmarge en de schademarge was enerzijds gebaseerd op gecontroleerde gegevens van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, en anderzijds tijdens de controlebezoeken aan de niet-verbonden importeurs gevonden bewijzen dat zij dergelijke kosten maken voor de productie van het betrokken product in de VRC. Aangezien de klagers geen bewijzen hebben voorgelegd voor hun bewering dat deze kosten niet ten laste komen van de niet-verbonden importeurs heeft de Commissie hun verzoek afgewezen.

(125) De berekening van de kosten na invoer is gebaseerd op gecontroleerde gegevens van de twee in de steekproef opgenomen niet-verbonden importeurs. Deze gegevens waren uitsluitend voor het betrokken product, dus niet voor uitgesloten producten (bijv. roosters voor afwateringsgoten). Derhalve verwerpt de Commissie dit argument.

(126) Wat de correctie voor invoerrechten betreft, heeft de Commissie gebruikgemaakt van het douanerecht dat van toepassing is op invoer van producten van nodulair gietijzer. Zij hield daarbij geen rekening met mogelijke foute aangiften die werden ingediend om te vermijden de correcte invoerrechten te moeten betalen. Dit argument werd derhalve eveneens afgewezen.

(127) Na de mededeling van de definitieve bevindingen verstrekte FCI de resultaten van twee recente, door Italiaanse overheidsinstanties uitgeschreven aanbestedingen, die gewonnen werden door (een wederverkoper van) producenten in de Unie, door het soortgelijke product aan te bieden aan een lagere prijs dan de niet-verbonden importeurs voor het betrokken product die veel lager was dan hetgeen werd aangegeven door de klagers en werd vermeld in de voorlopige verordening.

(128) De Commissie merkte op dat dergelijke recente anekdotische bewijzen niet volstaan om te concluderen dat haar gecontroleerde gegevens voor het onderzoektijdvak als onbetrouwbaar moeten worden beschouwd. Voorts wijkt de productmix van deze aanbestedingen af van de gemiddelde productmix van de productie en de bijbehorende productiekosten. Derhalve verwerpt de Commissie dit argument.

(129) Aangezien er geen andere opmerkingen met betrekking tot de invoer uit de VRC zijn ontvangen en naar aanleiding van de herziening van de prijsonderbiedingsberekeningen als bedoeld in de overwegingen 119 tot en met 122, heeft de Commissie alle andere conclusies in de overwegingen 115 tot en met 128 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.4. Economische situatie van de bedrijfstak van de Unie

4.4.1. Algemene opmerkingen

(130) De CCCME merkte op dat de Commissie haar analyse van macro-economische gegevens baseerde op feitelijke gegevens met betrekking tot de klagers en de bedrijfstak die de klacht ondersteunde, en op door de klagers aangeleverde ramingen voor de rest van de bedrijfstak van de Unie. Zij voerde aan dat deze ramingen niet als positief bewijsmateriaal kon worden beschouwd, aangezien de belanghebbende partijen geen inzage hadden in de bedragen en de bronnen. Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de CCCMC haar argument weer ter tafel gebracht.

(131) De Commissie benadrukte dat zij haar analyse van de bedrijfstak van de Unie niet had onderverdeeld in klagers tegenover niet-klagers en merkte op dat zij de bedrijfstak van de Unie om de macro-economische gegevens had verzocht en deze gegevens, die zij in het onderzoek heeft gebruikt, beschikbaar heeft gesteld in het dossier dat de belanghebbende partijen kunnen inzien. Zoals vermeld in overweging 32 van de voorlopige verordening had zij tevens ter plaatse bij de klagers de bronnen en het door hen gevolgde proces voor het opstellen van de gegevens voor de rest van de bedrijfstak gecontroleerd. Bovendien waren de gecontroleerde gegevens die afkomstig zijn van de in de steekproef opgenomen ondernemingen van toepassing op een aanzienlijk deel van de algemene macro-economische gegevens, namelijk 48 % van de totale productie en 43 % van de totale verkoop van de bedrijfstak van de Unie. Derhalve heeft de Commissie het argument van de CCCME afgewezen.

(132) Na de mededeling van de definitieve bevindingen betoogde FCI dat de Commissie zichzelf tegenspreekt, aangezien in overweging 132 van de voorlopige verordening is vermeld dat de Commissie macro-economische indicatoren beoordeelde die betrekking hadden op alle producenten in de Unie. In overweging 131 is echter gepreciseerd dat de macro-economische gegevens zijn gebaseerd op gecontroleerde gegevens van de in de steekproef opgenomen ondernemingen die instaan voor 48 % van het totale productievolume en 43 % van de totale verkoop van de bedrijfstak van de Unie. Gegevens die betrekking hebben op minder dan 50 % van de totale output zijn duidelijk niet representatief voor de bedrijfstak van de Unie als geheel. Op basis van het voorgaande zijn de bevindingen van de Commissie inzake de macro-economische indicatoren gebaseerd op onvolledige en misleidende gegevens die niet tot een degelijke beoordeling van de algehele situatie van de bedrijfstak van de Unie aanleiding kunnen geven.

(133) De Commissie merkte op dat zij de macro-economische gegevens met betrekking tot de hele bedrijfstak van de Unie ter plaatse bij de klagers heeft gecontroleerd. Bovendien heeft de Commissie de in de steekproef opgenomen ondernemingen, die instaan voor een groot deel van het productievolume van de bedrijfstak van de Unie, grondig gecontroleerd. De macro-economische gegevens zijn dus niet uitsluitend op de in de steekproef opgenomen ondernemingen gebaseerd.

(134) Bovendien heeft FCI aangevoerd dat de gegevens inzake de macro-economische indicatoren problematisch zijn, zoals blijkt uit het feit dat de Commissie de oorspronkelijke bronnen van de gegevens meermaals bij de advocaten van de klagers ter plaatse heeft moeten controleren. Voorts dienden de klagers verschillende versies in van de gegevens inzake de macro-economische indicatoren, telkens met verschillende cijfers. Dit feit alleen al toont aan dat de door de klagers gevolgde methode onherstelbaar gebrekkig is.

(135) Daarnaast stelde FCI dat de gegevens waarop de bevindingen van de Commissie zijn gebaseerd, onvolledig zijn. De gegevens hebben alleen betrekking op de klagers en slechts één van de twee aanhangers. De gegevens behelzen in totaal minder dan 50 % van de totale productie van het soortgelijke product in de Unie.

(136) Na de mededeling van de definitieve bevindingen hebben de klagers tevens verduidelijkt dat zij om de gegevens samen te stellen gedetailleerde schade-indicatoren op basis van antwoorden op vragenlijsten gebruikten, ondertekend door de verantwoordelijke functionarissen binnen de betrokken ondernemingen, die werden verstrekt door de klagers en één van de producenten die de klacht steunen en deze vervolgens hebben geactualiseerd in functie van het onderzoektijdvak. Voor de gegevens betreffende de andere producenten in de Unie hebben de klagers ramingen gemaakt op basis van hun marktinformatie. Bij gebrek aan harde gegevens met betrekking tot een aantal van de producenten in de Unie hebben de klagers voor een conservatieve aanpak gekozen, waarbij zij uitgingen van een bezettingsgraad van 100 % en een constante omzet gedurende de gehele beoordelingsperiode.

(137) Het feit dat de klagers de macro-economische gegevens tijdens het onderzoek hebben geactualiseerd, heeft geen gevolgen gehad voor de betrouwbaarheid van de definitieve gegevens die zij samenstelden. De definitieve de gegevens zijn door de Commissie gecontroleerd en betrouwbaar bevonden. Daarom wees de Commissie dit argument van FCI af.

(138) De CCCME voerde ook aan dat de Commissie heeft nagelaten per lidstaat een analyse per segment uit te voeren, waardoor een opsplitsing ontstond tussen lidstaten met voornamelijk markten van nodulair gietijzer en lidstaten met voornamelijk markten van grijs gietijzer.

(139) De Commissie verwees naar overweging 199 van de voorlopige verordening, waarin zij benadrukt dat de markt van de Unie een eengemaakte markt is en nodulaire producten en producten van grijs gietijzer onderling uitwisselbare producten zijn. Derhalve heeft zij het argument van de CCCME verworpen.

(140) De CCCME voerde allereerst aan dat de invoergegevens voor het jaar 2013 niet konden worden vergeleken met de gegevens voor de daaropvolgende jaren en het onderzoektijdvak vanwege veranderingen in de douanecodes voor het betrokken product die in 2014 werden doorgevoerd. De CCCME beweerde ten tweede dat het gebruik van verzamelingen niet-vergelijkbare gegevens de Commissie niet toestaat om conclusies te trekken uit de ontwikkeling van de ingevoerde hoeveelheden. De CCCME voerde ten slotte aan dat als de Commissie de volume-effecten zou hebben geanalyseerd voor wat betreft de gegevens op basis van dezelfde methode, d.w.z. voor de periode van 2014 tot en met het onderzoektijdvak, zij tot de conclusie zou zijn gekomen dat er geen sprake is van een stijging van de invoer.

(141) De Commissie merkte op dat het tijdvak voor het onderzoek naar voor de schadebeoordeling relevante ontwikkelingen de periode van 2013 tot het onderzoektijdvak betrof. De Commissie heeft voor haar analyse van de ontwikkeling van de invoer de methode van de klagers aanvaard om tot de invoergegevens van het betrokken product te komen met gebruikmaking van Eurostatgegevens die zij heeft gecontroleerd en als redelijk heeft aanvaard. Er waren geen alternatieve informatiebronnen beschikbaar. De Commissie heeft het argument van de CCCME derhalve afgewezen.

4.4.2. Macro-economische indicatoren

4.4.2.1. Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad

(142) FCI en de CCCME voerden aan dat de bevinding van de Commissie in overweging 139 van de voorlopige verordening niet door de feiten wordt gestaafd, aangezien de omvang van de invoer van het betrokken product uit de VRC daalde tussen 2014 en het onderzoektijdvak, in tegenstelling tot wat wordt beweerd in overweging 139 van de voorlopige verordening.

(143) De Commissie aanvaardde deze argumenten. De daling van het productievolume tussen 2014 en het onderzoektijdvak was voornamelijk terug te voeren op de daling van het verbruik, zoals vermeld in tabel 3 in overweging 113 van de voorlopige verordening. Tijdens de beoordelingsperiode steeg de invoer met dumping uit de VRC echter met 16 % en daalde het productievolume van de bedrijfstak van de Unie met 4 %, hoewel het verbruik met 8 % daalde.

(144) FCI voerde aan dat de klagers hun bezettingsgraad hadden berekend als vermeld in tabel 6 van overweging 137 van de voorlopige verordening op basis van drie ploegen. Volgens FCI is het op de markt voor gietijzeren producten algemeen bekend dat een gieterij het goed doet als deze met twee ploegen werkt, terwijl een derde productieploeg duur is en met een lagere productiecapaciteit werkt.

(145) Het argument van FCI werd niet gestaafd door enig bewijsmateriaal en sloot de mogelijkheid van een derde ploeg in ieder geval niet uit. De Commissie merkte ook op dat, hoewel de bezettingsgraad berekend moet worden op basis van twee ploegen, de ontwikkeling dezelfde zou blijven als vermeld in tabel 6 van de voorlopige verordening en er een substantiële onbenutte capaciteit zou overblijven. Ervan uitgaande dat de productie voor alle ploegen stabiel blijft, zou de bezettingsgraad op basis van twee ploegen neerkomen op ongeveer 80 %.

(146) Bij het uitblijven van andere opmerkingen met betrekking tot de productie, de productiecapaciteit en de bezettingsgraad en met betrekking tot de correctie van overweging 139 van de voorlopige verordening als uiteengezet in de overwegingen 142 en 143, heeft de Commissie alle andere conclusies in de overwegingen 137 tot en met 142 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.4.2.2. Verkoopvolume en marktaandeel

(147) FCI en de CCCME voerden aan dat de bevinding in overweging 145 van de voorlopige verordening niet door de feiten wordt gestaafd, aangezien de omvang van de invoer van het betrokken product uit de VRC daalde tussen 2014 en het onderzoektijdvak, in tegenstelling tot wat wordt beweerd in overweging 145 van de voorlopige verordening.

(148) De Commissie aanvaardt de onjuiste verwijzing naar stijgende invoer tussen 2014 en het onderzoektijdvak in overweging 145 van de voorlopige verordening en merkt op dat de daling van de verkoop plaatsvond tijdens de gehele beoordelingsperiode en derhalve kan worden toegeschreven aan de daling van het verbruik als vermeld in tabel 3 van overweging 113 van de voorlopige verordening, alsook aan de toenemende omvang van de invoer met dumping uit de VRC in de gehele beoordelingsperiode. Tijdens de beoordelingsperiode daalde het verbruik met 8 %, maar steeg de invoer met dumping uit de VRC niettemin met 16 %, wat resulteerde in een veel grotere toename van het marktaandeel van de VRC, namelijk met 26 %.

(149) Bij het uitblijven van andere opmerkingen met betrekking tot de verkochte hoeveelheden en het marktaandeel en met betrekking tot de correctie in overweging 145 van de voorlopige verordening als uiteengezet in de overwegingen 147 en 148, heeft de Commissie alle andere conclusies in de overwegingen 143 tot en met 146 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.4.2.3. Groei

(150) Aangezien er geen opmerkingen over de groei werden ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in overweging 147 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.4.2.4. Werkgelegenheid en productiviteit

(151) FCI voerde aan dat de bevinding in overweging 149 van de voorlopige verordening niet door de feiten wordt gestaafd, aangezien het lage niveau van werkgelegenheid niet gekoppeld kan worden aan de toenemende omvang van de invoer uit de VRC, omdat in het enige jaar waarin de invoer steeg (van 2013 tot en met 2014), de werkgelegenheid van de bedrijfstak van de Unie ook toenam. In de jaren dat de werkgelegenheid daalde, nam de invoer uit de VRC ook af.

(152) De Commissie merkte op dat in de gehele beoordelingsperiode een afgenomen aantal werknemers te zien was, wat hoofdzakelijk het gevolg was van de afgenomen productie. De daling van de productie was op zijn beurt te wijten aan de afgenomen verkoop in de Unie als gevolg van de afgenomen vraag en de toegenomen invoer met dumping in de beoordelingsperiode. Deze opeenvolging van gebeurtenissen komt tot uiting in de analyse van de gehele beoordelingsperiode en niet door de ontwikkelingen van jaar tot jaar te vergelijken. Het argument van FCI kon derhalve niet worden aanvaard.

(153) FCI voerde aan dat de niveaus van werkgelegenheid en productiviteit een bevinding van aanmerkelijke schade niet steunen. De werkgelegenheid bleef vrij stabiel, zeker gezien het feit dat vier ondernemingen in de beoordelingsperiode zijn gestopt met de productie van het onderzochte product. De productiviteit nam toe.

(154) De Commissie merkte op dat de daling van de werkgelegenheid voorts kan worden toegeschreven aan de inspanningen van de bedrijfstak van de Unie om de productiekosten te verlagen en de efficiëntie te verhogen in het licht van de toenemende concurrentie van invoer met dumping uit de VRC. Deze efficiëntieverhogingen hebben de productiviteit doen toenemen met 3 %. Derhalve werd het argument van FCI afgewezen.

(155) Aangezien er geen andere opmerkingen over werkgelegenheid en productiviteit werden ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in overweging 149 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.4.2.5. Hoogte van de dumpingmarge en herstel van eerdere dumping

(156) FCI voerde aan dat de situatie van de bedrijfstak van de Unie tijdens het onderzoektijdvak vergelijkbaar is met de situatie op het moment dat de maatregelen ten aanzien van bepaalde gietstukken van oorsprong uit de VRC in 2011 werden ingetrokken, omdat de bouwsector zich nog niet hersteld heeft van de economische crisis en meerdere lidstaten in de Unie hun begroting voor infrastructuurprojecten aanzienlijk hebben teruggebracht.

(157) FCI verwijst echter naar Eurostatstatistieken die deze argumenten niet staven. De statistieken van de productie in de bouw- en infrastructuursector laten een stijging in de beoordelingsperiode zien. Het verbruik van gietijzeren producten in de Unie heeft niet van deze groei geprofiteerd, zoals blijkt uit tabel 3 van de voorlopige verordening. De Commissie wijst derhalve dit argument af. Het argument van FCI kon derhalve niet worden aanvaard.

(158) Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelde FCI dat in overweging 157 onterecht geconcludeerd werd dat uit de statistieken inzake de bouwnijverheid en de weg- en waterbouw een stijging blijkt sinds de antidumpingmaatregelen in 2011 werden ingetrokken. Op basis van de ontwikkelingen in de bouwnijverheid sinds het einde van het tijdvak van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen medio 2010 beweert FCI dat deze sector nog niet hersteld is van de economische crisis van 2008/2009.

(159) De Commissie merkte op dat de bouwnijverheid en de weg- en waterbouw een opwaartse trend vertonen sinds 2013, wat wijst op een traag herstel na de voorafgaande neerwaartse trend. Dit is in tegenspraak met de stelling van FCI dat de huidige situatie van de bedrijfstak van de Unie dezelfde is als die tot 2011, aangezien de bouwnijverheid en de weg- en waterbouw een neerwaartse trend vertoonden in die periode. Het argument werd derhalve afgewezen.

(160) Aangezien er geen andere opmerkingen over de omvang van de dumping en het herstel van eerdere dumping zijn ontvangen, bevestigt de Commissie haar conclusies in de overwegingen 150 en 151 van de voorlopige verordening.

4.4.3. Micro-economische indicatoren

4.4.3.1. Prijzen en factoren die de prijzen beïnvloeden

(161) FCI voerde aan dat er geen significante daling van de verkoopprijzen te vinden is wanneer er rekening worden gehouden met de daling van de productiekosten en bijgevolg kan de daling van de verkoopprijs niet worden beschouwd als een teken van aanmerkelijke schade.

(162) Zoals vermeld in overweging 153 van de voorlopige verordening, zijn de gemiddelde verkoopprijzen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie tijdens de beoordelingsperiode onafgebroken gedaald met in totaal 5 %, terwijl de gemiddelde productiekosten per eenheid daalden met in totaal slechts 3 %. Aangezien de prijsdaling groter was dan de daling van de productiekosten, werd dit argument afgewezen.

4.4.3.2. Loonkosten

(163) Na de instelling van voorlopige maatregelen werden geen opmerkingen over de loonkosten van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie ingediend.

4.4.3.3. Voorraden

(164) Na de instelling van voorlopige maatregelen werden geen opmerkingen over de voorraden van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie ingediend.

4.4.3.4. Winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement van investeringen en vermogen om kapitaal aan te trekken

(165) De CCCME trok de conclusie van de Commissie dat de winstgevendheid sinds 2006 geleidelijk daalt in twijfel door te verwijzen naar het verzoek om een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen van 2010.

(166) De Commissie heeft bevestigd dat haar conclusie zoals uiteengezet in overweging 162 van de voorlopige verordening op basis van door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie verstrekte en in het dossier beschikbare gecontroleerde gegevens juist is. Derhalve heeft de Commissie het argument van de CCCME verworpen.

(167) Aangezien er geen andere opmerkingen over de micro-economische indicatoren zijn ontvangen, worden de conclusies in de overwegingen 152 tot en met 166 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.4.4. Conclusie inzake schade

(168) De CCCME voerde aan dat de Commissie de situatie van producenten in de Unie in het centrale en oostelijke deel van Europa niet onderzocht heeft en dus geen conclusies kon trekken over de schade voor de bedrijfstak van de Unie als geheel.

(169) De Commissie verwierp dit argument aangezien zij de gehele markt van de Unie heeft onderzocht voor wat betreft de macro-economische schade-indicatoren. De Commissie is van mening dat de steekproef van producenten in de Unie voldoende representatief is met het oog op haar schadeanalyse van de micro-economische indicatoren en bevestigt het bestaan van handel in het soortgelijke product binnen de Unie.

(170) Aangezien geen andere opmerkingen werden ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 167 tot en met 170 van de voorlopige verordening bevestigd.

5. OORZAKELIJK VERBAND

5.1. Gevolgen van de invoer met dumping

(171) FCI voerde aan dat in de voorlopige verordening niet naar voren komt dat de omvang van de invoer uit de VRC in eerste instantie steeg en vervolgens voortdurend daalde van 2014 tot het onderzoektijdvak, terwijl de verkoop in de Unie tijdens de gehele beoordelingsperiode daalde en het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie stabiel bleef.

(172) De Commissie merkte op dat, hoewel het verkoopvolume en het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie in de beoordelingsperiode daalden met respectievelijk 11 % en 3 %, het volume en het marktaandeel van de invoer uit de VRC in dezelfde periode met 16 % en met 26 % stegen. Dit wijst op een duidelijk verband tussen een stijging van de invoer uit de VRC en een afgenomen marktaandeel voor de bedrijfstak van de Unie. Derhalve verwerpt de Commissie dit argument.

(173) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft FCI de Commissie gevraagd de uiteenlopende trends tussen de daling met 8 % van de invoer uit de VRC (met stijgende prijzen) tussen 2014 en het einde van het onderzoektijdvak en de dalende verkoop van de bedrijfstak van de Unie, zelfs in die periode.

(174) Hoewel het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie in de beoordelingsperiode geen parallelle ontwikkeling vertoont met het invoervolume uit de VRC, zijn er wel gelijkaardige trends op het vlak van marktaandelen. Bovendien ontwikkelde het productievolume van de bedrijfstak van de Unie zich in overeenstemming met het invoervolume uit de VRC, met een stijging van 2013 tot 2014 en vervolgens een daling. Dit toont aan dat de bedrijfstak van de Unie de trend van de Chinese invoer volgde. Bovendien ondersteunen de ontwikkelingen over de gehele beoordelingsperiode genomen het bestaan van een oorzakelijk verband, zowel wat betreft volume als wat betreft marktaandeel. De Commissie heeft dan ook geconcludeerd dat er over het algemeen sprake was van een tijdsverband tussen de toename van de Chinese invoer en de afname van de schade-indicatoren met betrekking tot de bedrijfstak van de Unie.

(175) FCI voerde aan dat de verkoopprijzen van de producenten in de Unie tussen 2013 en het onderzoektijdvak voortdurend daalden, zelfs toen de prijzen van Chinese invoer tussen 2013 en het onderzoektijdvak met 4 % stegen. De twee cijfers lopen duidelijk uiteen en als gevolg daarvan kan geen effect op de verkoopprijzen van de producenten in de Unie worden toegeschreven aan de prijsstellingsstrategie van de Chinese producenten-exporteurs.

(176) Bovendien voerde FCI aan dat het feit dat de producenten in de Unie hun verkoop niet winstgevender hebben gemaakt terwijl de prijzen voor Chinese producten stegen duidelijk laat zien dat alle aanmerkelijke schade in de beoordelingsperiode niet kan worden toegeschreven aan invoer uit de VRC.

(177) De Commissie heeft deze opmerkingen verworpen, omdat de invoer met dumping uit de VRC, zelfs na de prijsstijging in de beoordelingsperiode, de prijzen van de producenten in de Unie aanzienlijk onderbood en daardoor aanmerkelijke schade aan de bedrijfstak van de Unie berokkende.

(178) Na de mededeling van de definitieve bevindingen kwam FCI terug op deze kwestie FCI door de Commissie te verzoeken het causaal verband te verklaren ondanks uiteenlopende ontwikkelingen vanaf 2014, waarbij de invoer uit de VRC daalde (– 8 %), terwijl de prijzen voor producten uit China stegen (+ 1 %) en het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie stabiel bleef (58,8 %).

(179) De Commissie stelde dat zij de gehele beoordelingsperiode bekijkt om ontwikkelingen vast te stellen, teneinde de gevolgen van normale economische fluctuaties te vermijden. Zelfs bij een dalende tendens van het verbruik in de Unie tijdens de beoordelingsperiode vertoonde het marktaandeel van de invoer uit de VRC een stijging.

(180) De CCCME beweerde dat de Commissie de vergelijkbaarheid van de prijzen niet heeft gewaarborgd in haar analyse inzake prijsonderbieding door geen rekening te houden met bepaalde kenmerken van het betrokken product. Zij voerde verder aan dat de Commissie verschillende productkenmerken in aanmerking heeft genomen voor het vaststellen van de dumpingmarge.

(181) De Commissie heeft benadrukt dat zij de voornaamste kenmerken van het onderzochte product in aanmerking had genomen in haar prijsvergelijking en vergelijkbaarheid van het betrokken product met het soortgelijke product in de Unie mogelijk heeft gemaakt op basis van de beschikbare informatie. Het argument van de CCCME werd derhalve afgewezen.

(182) De CCCME voerde aan dat noch de CCCME, noch de Chinese producenten-exporteurs de mogelijkheid hebben gehad om verschillen vast te stellen tussen de uitgevoerde Chinese producten en de door de producenten in de Unie verkochte producten die van invloed zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen, en om aanspraak te maken op correcties voor het vaststellen van de prijsonderbieding.

(183) De Commissie merkte op dat zij de specifieke prijsonderbiedingsberekeningen en de gebruikte methode openbaargemaakt heeft aan de Chinese producenten-exporteurs en bevestigde dat zij op basis van de voornaamste kenmerken van het onderzochte product voor vergelijkbaarheid tussen het betrokken product en het in de Unie geproduceerde en verkochte soortgelijke producten had gezorgd. Er was geen noodzaak voor een specifieke correctie voor verschillen in fysieke kenmerken aangetoond. Het argument van de CCCME werd derhalve afgewezen.

(184) Na de mededeling van de definitieve bevindingen beweerde de CCCME dat de Chinese producenten-exporteurs en zij niet de mogelijkheid hadden gehad om de berekening van de Commissie van het volume en de waarde van de verkoop per PCN door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie na te zien, en dus niet konden beoordelen of er fouten waren gemaakt in dit opzicht. De CCCME voerde derhalve aan dat de feitelijke grondslag voor de analyse van de prijsonderbieding twijfelachtig is, en geen positief bewijsmateriaal vormt.

(185) De Commissie merkte op dat zij in de mededeling van de definitieve bevindingen aan de CCCME heeft uitgelegd waarom deze gegevens vertrouwelijk moeten worden behandeld. Derhalve heeft zij het argument van de CCCME verworpen.

(186) De CCCME voerde aan dat de Commissie verzuimd heeft om het belang te beoordelen van de prijsonderbieding in verband met de verhouding van de binnenlandse verkoop van de in de steekproef opgenomen producenten waarbij geen prijsonderbieding werd vastgesteld en trok daarom de objectiviteit van de Commissie bij haar onderzoek van het effect van de invoer met dumping op de verkoopprijzen van de producenten in de Unie in twijfel. De CCCME herhaalde haar verzoek na de mededeling van de definitieve bevindingen.

(187) De Commissie stelde vast dat 62,6 % van de totale verkoop in de Unie van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie werd onderboden door de invoer met dumping van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs uit de VRC. De Commissie heeft vastgesteld dat alle ingevoerde productsoorten vergelijkbaar waren met productsoorten die door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie werden verkocht. De Commissie merkte voorts op dat de prijzen van alle ingevoerde productsoorten de verkoopprijzen van de vergelijkbare soorten die door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie werden verkocht, onderboden. De Commissie heeft derhalve besloten dat dit in voldoende mate de schadelijke effecten van Chinese invoerprijzen op de verkoop van de bedrijfstak van de Unie aantoont.

(188) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde FCI dat de cijfers inzake werkgelegenheid en productiviteit de vaststelling van het bestaan van aanmerkelijke schade door invoer uit de VRC niet ondersteunen. Daarnaast zijn door de toenemende efficiëntie van geautomatiseerde productielijnen een dalend aantal arbeidseenheden vereist.

(189) De Commissie merkte op dat de daling van de werkgelegenheid kan worden toegeschreven aan de afname van het productievolume, die te wijten is aan toenemende hoeveelheden invoer met dumping uit de VRC gedurende de beoordelingsperiode en de inspanningen van de bedrijfstak van de Unie om de productiekosten te verlagen en de efficiëntie te verhogen in het licht van de toenemende concurrentie van invoer met dumping uit de VRC. De daling van de werkgelegenheid is groter dan de toename van de productiviteit, wat wijst op schade, veroorzaakt door de invoer uit de VRC.

(190) Aangezien geen andere opmerkingen werden ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 173 en 174 van de voorlopige verordening bevestigd.

5.2. Gevolgen van andere factoren

5.2.1. Invoer uit derde landen

(191) Zoals de Commissie in de overwegingen 179 en 180 van de voorlopige verordening had vermeld, heeft de invoer uit India het oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping uit de VRC en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade niet verbroken en kon die niet meer dan een marginaal effect hebben gehad op de schade voor de bedrijfstak van de Unie.

(192) De CCCME beweerde echter dat de invoer uit India het oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping uit de VRC en de schade die is geleden door de bedrijfstak van de Unie kan verbreken, aangezien de Commissie geen bewijsbasis heeft om te concluderen dat producenten-exporteurs uit de VRC marktaandeel hebben veroverd op de bedrijfstak van de Unie, de respectieve stijging en daling van de markt van India en de Unie hetzelfde is, de ontwikkeling vanaf 2014 tot het onderzoektijdvak van de omvang van de invoer uit India zich meer in overeenstemming met de ontwikkeling van de productie-en verkoophoeveelheden van de bedrijfstak van de Unie heeft ontwikkeld dan de omvang van het volume uit de VRC, en de prijsonderbieding vanuit India hoger is dan de prijsonderbieding vanuit de VRC, waaruit bleek dat eventuele prijseffecten waarschijnlijk eerder een gevolg zouden zijn van de invoer uit India dan van de invoer uit de VRC.

(193) De CCCME voerde voorts aan dat de Commissie alle verschillende effecten van de invoer uit India uitvoerig van elkaar zou moeten scheiden en onderscheiden, en elk van deze effecten zou moeten scheiden van de vermeende schadelijke effecten van invoer uit de VRC door middel van een gesegmenteerde analyse per lidstaat en per grijs gietijzer, het Indiase product, en nodulair gietijzer, het Chinese product.

(194) De Commissie was van mening dat het om de redenen die reeds uiteengezet zijn in overweging 199 van de voorlopige verordening niet nodig is om een gesegmenteerde analyse uit te voeren voor het onderzoek of de invoer met dumping uit de VRC aanmerkelijke schade aan de bedrijfstak van de Unie heeft berokkend.

(195) De Commissie merkte op dat de relatieve stijging van het aandeel in de markt van de Unie van invoer uit India iets hoger is dan voor invoer uit de VRC in de beoordelingsperiode, maar dat het invoervolume en het marktaandeel van India in absolute termen aanzienlijk lager zijn dan het invoervolume en het marktaandeel van de VRC in dezelfde periode en in het onderzoektijdvak.

(196) De Commissie stelde dat zij op basis van de absolute volumes niet kan concluderen dat de daling van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie volledig toe te schrijven is aan de stijging van het marktaandeel van de invoer uit India.

(197) De Commissie merkte voorts op dat het argument van de CCCME met betrekking tot de ontwikkeling van het invoervolume van 2014 tot het onderzoektijdvak wordt tegengesproken door de feiten. De invoer uit India en de VRC heeft zich op dezelfde wijze ontwikkeld als de ontwikkeling van de productie- en verkoophoeveelheden van de bedrijfstak van de Unie.

(198) De Commissie heeft daarnaast de prijsonderbieding vanuit India erkend en in overweging 179 van de voorlopige verordening haar conclusie bevestigd dat gemiddelde prijsverschillen niet indicatief zijn, omdat de productmix tussen de invoer uit India en de VRC verschilde.

(199) Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de CCCME aan dat zij niet over informatie beschikte op grond waarvan zij opmerkingen zou kunnen maken over de prijsverschillen die volgens de Commissie indicatief waren en derhalve het niet eens was met de conclusie van de Commissie.

(200) De Commissie heeft bevestigd dat bij het overwegen van de ontwikkeling van de ingevoerde hoeveelheden, marktaandeel en prijzen, de invoer uit India kan hebben bijgedragen tot de schade die is geleden door de bedrijfstak van de Unie. Er kan echter niet worden aangenomen dat de invoer uit India de enige oorzaak is geweest van de verslechterende situatie van de bedrijfstak van de Unie. Als het effect van de invoer uit India hypothetisch beëindigd zou moeten worden, zou de invoer uit de VRC zelf nog steeds een onafhankelijke oorzaak van de schade zijn. In het bijzonder is het niveau van de invoer uit de VRC in het onderzoektijdvak veel hoger (meer dan drie keer zo hoog) dan het niveau van de invoer uit India in dezelfde periode.

(201) Derhalve heeft de Commissie geconcludeerd dat het waarschijnlijk is dat de invoer uit India heeft bijgedragen tot de aanmerkelijke schade die is geleden door de bedrijfstak van de Unie. Deze invoer heeft het oorzakelijke verband tussen de schade die is geleden door de bedrijfstak van de Unie en de invoer met dumping uit de VRC echter niet verbroken vanwege hun lagere volumes en marktaandeel. Bovendien heeft de Commissie opgemerkt dat eventuele effecten van de invoer uit India niet worden toegeschreven aan de VRC, aangezien met de schademarge die berekend is voor de uitvoering van de regel van het laagste recht alleen rekening is gehouden met de effecten van de invoer met dumping uit de VRC.

(202) De Commissie heeft haar conclusies in de overwegingen 175 tot en met 182 van de voorlopige verordening bevestigd om de hierboven genoemde redenen en wijst hierbij het argumenten van de CCCME af.

5.2.2. Uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie

(203) FCI voerde aan dat de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie negatief beïnvloed werd door de toegenomen uitvoer van de bedrijfstak van de Unie naar derde landen tegen prijzen die lager zijn dan hun productiekosten per eenheid.

(204) De Commissie merkte op dat de uitvoer naar derde landen slechts ongeveer 10 % van de verkoop van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie uitmaakte in de beoordelingsperiode. De Commissie concludeerde derhalve dat de uitvoer naar derde landen alleen een marginaal effect kon hebben gehad op de schade die door de bedrijfstak van de Unie tijdens het onderzoektijdvak werd geleden, en daardoor het oorzakelijk verband tussen de Chinese invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade niet had kunnen verbreken.

(205) Na de mededeling van de definitieve bevindingen verzocht FCI om een toelichting van de Commissie over de vraag waarom de combinatie van toegenomen uitvoer en zeer lage prijzen niet volstaat om het oorzakelijk verband tussen de vermeende schade voor de bedrijfstak van de Unie en de invoer van het betrokken product uit de VRC te weerleggen. FCI voerde aan dat indien de bedrijfstak van de Unie zijn producten niet zou hebben verkocht aan derde markten en in plaats daarvan dat deel van de output op de binnenlandse markt zou hebben verkocht, hij zijn winst met 17,20 % had kunnen optrekken.

(206) De Commissie merkte op dat de aanname van FCI dat de producenten in de Unie de door hen geëxporteerde producten op de markt van de Unie hadden kunnen verkopen tegen dezelfde prijs waartegen zij verkopen in de Unie niet is gebaseerd op enig bewijs en louter speculatie betreft. Ten eerste staan de prijzen in de bedrijfstak van de Unie onder druk als gevolg van de invoer met dumping uit de VRC. Ten tweede zal een toename van het aanbod overeenkomstig de fundamentele economische wet van vraag en aanbod de prijs van het product verlagen. Bovendien kan de productmix van de door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie uitgevoerde producten afwijken van hun gemiddelde productie en de overeenkomstige productiekosten. Bijgevolg heeft de Commissie de bewering van FCI dat de producenten in de Unie hun winstmarge hadden kunnen verbeteren door hun uitvoer op de markt van de Unie te verkopen, verworpen.

5.2.3. Teruglopende vraag

(207) FCI legde bewijsmateriaal voor volgens welke de sluiting van de in overweging 190 van de voorlopige verordening genoemde gieterijen moet worden toegeschreven aan andere factoren dan de stijging van de invoer van het betrokken product uit de VRC.

(208) De Commissie merkt op dat met betrekking tot ACO uit openbaar beschikbare informatie is gebleken dat de prijsdruk en mededinging van de PRC een van de redenen was om de gieterij in de Unie te sluiten. Met betrekking tot de andere sluitingen heeft FCI geen overtuigende bewijzen verstrekt over de redenen voor de sluiting. Het zijn in elk geval niet deze sluitingen die neerwaartse druk hebben uitgeoefend op de verkoopprijzen en de winstgevendheid van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, aangezien zij een verlies aan concurrentie op de markt binnen de Unie weerspiegelen. De Commissie verwerpt derhalve dit argument en blijft van mening dat deze sluitingen samenvielen met de door de Unie geleden schade en derhalve het oorzakelijke verband tussen de invoer met dumping uit de VRC en de aanmerkelijke schade die wordt geleden door de bedrijfstak van de Unie niet verbreken.

(209) De CCCME voerde aan dat de Commissie het schadelijke effect van de daling van het verbruik had moeten scheiden en onderscheiden van de vermeende schadelijke effecten van de invoer uit de VRC, aangezien het duidelijk is dat bij het overwegen van de ontwikkeling van de verkoop- en productiehoeveelheden van de bedrijfstak van de Unie deze daling niet kan worden toegeschreven aan invoer uit de VRC.

(210) Voorts beweerde de CCCME dat aangezien de stijging van de invoer uit de VRC niet samenvalt met de dalende verkoophoeveelheden van de bedrijfstak van de Unie, er geen feitelijke basis is voor de bewering van de Commissie dat, aangezien de toename van de invoer uit de VRC groter is dan de daling van het verbruik en de verkoophoeveelheden van de bedrijfstak van de Unie, de daling van de vraag het oorzakelijke verband tussen de invoer met dumping uit de VRC en de aanmerkelijke schade die wordt geleden door de bedrijfstak van de Unie niet kan verbreken.

(211) De Commissie merkt op dat, in tegenstelling tot wat de CCCME heeft beweerd, de stijging van de invoer uit de VRC niet samenvalt met de afnemende verkoophoeveelheden van de bedrijfstak van de Unie wanneer de gehele periode voor de beoordeling van schade in aanmerking wordt genomen.

(212) De Commissie wijst derhalve dit argument af en bevestigt haar conclusies als uiteengezet in de overwegingen 189 tot en met 191 van de voorlopige verordening.

5.2.4. Segmentatie van de markt van de Unie

(213) FCI voerde aan dat de nationale normen en verschillende eisen op het niveau van de lidstaten de Unie onderverdelen in verschillende nationale markten voor gietijzeren producten.

(214) De Commissie merkte op dat ondanks de geldende nationale normen voor verschillende productsoorten, zowel producenten als producenten-exporteurs in de Unie aan deze nationale normen met betrekking tot productcertificering kunnen voldoen. Dit argument werd daarom afgewezen.

5.2.5. Technische ontwikkeling van het onderzochte product

(215) FCI voerde voorts aan dat het gewicht van de verkochte stuks is afgenomen en dat daardoor een vergelijkbaar productievolume in ton duidt op een groter aantal verkochte stuks. Volgens FCI moet een uitblijvende stijging van de winst en het marktaandeel worden toegeschreven aan een structurele verandering van de technologie en de productieprocessen en niet aan de mededinging met producten die in de VRC wordt geproduceerd.

(216) De Commissie merkt op dat zij op basis van de gegevens van de in