ADVIES VAN DE RAAD

van 15 maart 1999

inzake het stabiliteitsprogramma van Frankrijk, 1999 - 2002

(1999/C 124/02)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid(1), inzonderheid artikel 5, leden 1 en 2,

Gezien de aanbeveling van de Commissie,

Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,

HEEFT HET VOLGENDE ADVIES UITGEBRACHT:

Op 15 maart 1999 heeft de Raad zich gebogen over het stabiliteitsprogramma van Frankrijk, dat betrekking heeft op het tijdvak 1999 - 2002. De Raad neemt er formeel nota van dat de Franse autoriteiten hun "programme pluriannuel de finances publiques" als hun stabiliteitsprogramma hebben gepresenteerd. De Raad stelt vast dat het programma erop gericht is het totale begrotingstekort van de overheid verder terug te dringen, alsmede een dalend verloop van de schulquote te bewerkstelligen en ervoor te zorgen dat deze onder de referentiewaarde van 60 % van het BBP blijft. De Raad is voorts van oordeel dat het programma in overeenstemming is met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid.

Het stabiliteitsprogramma bevat twee macro-economische scenario's voor de periode 1999 - 2002. In het optimistische scenario wordt een prognose gemaakt waarin het groeipercentage van het BBP stijgt van de voor 1999 verwachte 2,7 % naar gemiddeld 3 % in de periode 2000 - 2002. In het behoedzame scenario daalt het groeipercentage naar 2,4 % in 1999 en bedraagt het gemiddeld 2,5 % in de periode 2000 - 2002. Het totale begrotingstekort van de overheid zal volgens de prognoses aan het eind van 2002 gedaald zijn tot 0,8 % van het BBP in het optimistische scenario en tot 1,2 % in het behoedzame scenario. De schuldquote zal in de twee scenario's naar verwachting afnemen tot resepctievelijk 57,1 % of 58,3 % van het BBP.

De Raad is van oordeel dat de macro-economische ontwikkelingen in Frankrijk van de afgelopen jaren, die zich kenmerkten door gezonde onderliggende economische ontwikkelingen, een krachtige binnenlandse vraag in een context van priijsstabiliteit en afnemende werkloosheid, het vermogen van de economie om te voldoen aan de doelstellingen van het stabiliteitsprogramma hebben vergroot. De Raad merkt op dat het behoedzame macroeconoische scenario uitgaat van realistische veronderstellingen met betrekking tot de BBP-groei die dichtbij het groeipotentieel en de resultaten in het verleden liggen. De door het optimistische scenario voorspelde BBP-groei kan worden beschouwd als de bovengrens van een reeks van groeiverwachtingen.

De Raad verheugt zich erover dat de reductie van het begrotingstekort in de periode die onder het stabiliteitsprogramma valt, geheel is toe te schrijven aan de verwachte vermindering van de overheidsuitgaven. Dit betekent dat het probleem van de bijzonder hoge Franse overheidsuitgaven, met name de lopende primaire uitgaven, wordt aangepakt. De Raad heeft voorts met instemming kennisgenomen van de invoering van een plafond voor de stijging van de reële overheidsuitgaven als de hoeksteen van de begrotingsconsolidatie; de reële uitgaven van de overheid mogen in totaal niet meer dan 1 % stijgen, de uitgavenstijging van de centrale overheid mag ten hoogste 0,3 % bedragen en de uitgaven voor de sociale zekerheid en die van de plaatselijke overheden zijn aan een maximale stijging van 1,5 % gebonden. Een op uitgavenplafonds gebaseerde strategie vereist, om succesvol te zijn, een efficiënt mechanisme om de uitgaven in toom te houden zodra een ontsporing wordt vastgesteld.

De Raad verheugt zich erover dat de noodzaak van een dergelijk mechanisme in het programma is erkend. De Raad is van mening dat de eerbiediging van de uitgavenplafonds van cruciaal belang is voor de verwezenlijking van de doelstelling van de regering inzake het begrotingstekort. De Raad dringt er bij de Franse regering op aan wegen te vinden om strikt de hand te houden aan deze plafonds, ook in het geval dat de inflatie lager zou uitvallen dan in het programma is voorzien.

De Raad neemt er nota van dat het aandeel van de overheidsinvesteringen in het BBP boven het Europese gemiddelde ligt. Hij is niettemin van oordeel dat een krachtiger oriëntering van uitgaven naar investeringen gunstig zou zijn voor de potentiële groei en het concurrentievermogen, mits dit de begrotingsdoeleinden van het programma niet in gevaar brengt.

De Raad stelt met instemming vast dat een belangrijke doelstelling van het stabiliteitsprogramma, parallel met de begrotingsconsolidatie, bestaat in een verlichting van de belastingdruk, met name van de belastingen op arbeid, teneinde de werkgelegenheid te bevorderen.

De Raad merkt op dat het onderliggende begrotingstekort voor het jaar 2002 in beide macro-economische scenario's zorgt voor een veiligheidsmarge die Frankrijk bij een normale conjuncturele neergang in staat zal stellen de automatische stabilisatoren hun werk te laten doen, zonder dat er grote gevaren op het overschrijden van de referentiewaarde van 3 % van het BBP ontstaan. In dit opzicht is de Raad van mening dat de begrotingssituatie op de middellange termijn van het stabiliteitsprogramma strookt met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. De Raad is daarentegen van oordeel dat de veiligheidsmarge in de voorspellingen van het stabiliteitsprogramma verruimd moet worden om in de komende jaren het hoofd te kunnen bieden aan onvoorziene ontwikkelingen, zoals bijvoorbeeld de onzekere begrotingsgevolgen van belangrijke structurele hervormingen. Daarom verwelkomt de Raad de verbintenis van de Franse autoriteiten om de doelstellingen met betrekking tot de overheidsuitgaven zo rigoureus mogelijk na te streven en alle noodzakelijke maatregelen te treffen om een verslechtering van de in het programma aangekondigde consolidatie te voorkomen of te corrigeren.

De Raad verwelkomt de invoering van maatregelen gericht op het creëren van gunstige voorwaarden voor de werkgelegenheid en de verbetering van de efficiëntie van de economie door het stimuleren van innovatie, het nemen van risico's en de modernisering van de overheidssector. Hij moedigt de Franse regering aan voort te gaan met het ten uitvoer leggen van de benodigde hervormingen, teneinde de economische resultaten te verbeteren.

(1) PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.