++++

ACHTSTE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE

van 15 juni 1978

houdende vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders

( 78/633/EEG )

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,

Gelet op de Richtlijn 70/373/EEG van de Raad van 20 juli 1970 betreffende de invoering van gemeenschappelijke bemonsterings - en analysemethoden voor de officiële controle van veevoeders ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte inzonderheid op artikel 2 ,

Overwegende dat bovenbedoelde richtlijn bepaalt dat de officiële controle van diervoeders , welke ertoe strekt na te gaan of aan de op grond van de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen inzake de kwaliteit en de samenstelling van diervoeders gestelde eisen is voldaan , geschiedt volgens communautaire bemonsterings - en analysemethoden ;

Overwegende dat bij de volgende Richtlijnen van de Commissie 71/250/EEG van 15 juni 1971 ( 2 ) , 71/393/EEG van 18 november 1971 ( 3 ) , 72/199/EEG van 27 april 1972 ( 4 ) , 73/46/EEG van 5 december 1972 ( 5 ) , 74/203/EEG van 25 maart 1974 ( 6 ) , 75/84/EEG van 20 december 1974 ( 7 ) en 76/372/EEG van 1 maart 1976 ( 8 ) reeds een zeker aantal gemeenschappelijke analysemethoden is vastgesteld ; dat het gezien de vorderingen welke de werkzaamheden sindsdien hebben gemaakt , dienstig is een achtste reeks methoden vast te stellen ;

Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor diervoeders ,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :

Artikel 1

1 . De Lid-Staten schrijven voor dat de analysen voor de officiële controle van diervoeders ten aanzien van hun gehalte aan zinkbacitracine , flavofosfolipol , ijzer , koper , mangan en zink geschieden volgens de in de bijlage van deze richtlijn omschreven methoden .

2 . De algemene bepalingen van deel 1 " Inleiding " van de bijlage van de Eerste Richtlijn 71/250/EEG , met uitzondering van het gedeelte betreffende de voorbereiding van het analysemonster , zijn toepasselijk op de in de bijlage van deze richtlijn beschreven methoden .

Artikel 2

De Lid-Staten doen op 1 januari 1979 de nodige wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden , die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .

Artikel 3

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .

Gedaan te Brussel , 15 juni 1978 .

Voor de Commissie

De Vice-Voorzitter

Finn GUNDELACH

( 1 ) PB nr . L 170 van 3 . 8 . 1970 , blz . 2 .

( 2 ) PB nr . L 155 van 12 . 7 . 1971 , blz . 13 .

( 3 ) PB nr . L 279 van 20 . 12 . 1971 , blz . 7 .

( 4 ) PB nr . L 123 van 29 . 5 . 1972 , blz . 6 .

( 5 ) PB nr . L 83 van 30 . 3 . 1973 , blz . 21 .

( 6 ) PB nr . L 108 van 22 . 4 . 1974 , blz . 7 .

( 7 ) PB nr . L 32 van 5 . 2 . 1975 , blz . 26 .

( 8 ) PB nr . L 102 van 15 . 4 . 1976 , blz . 8 .

BIJLAGE

1 . BEPALING VAN ZINKBACITRACINE - DOOR MIDDEL VAN AGARDIFFUSIE

1 . DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED

Met deze methode kan zinkbacitracine in diervoeders , concentraten en voormengsels worden bepaald . De ondergrens van de bepaling ligt bij 5 mg/kg ( 5 ppm ) ( 1 ) . De methode is ongeldig indien storende stoffen aanwezig zijn , in het bijzonder grote hoeveelheden koper of acorbinezuur .

2 . PRINCIPE

Het monster wordt bij pH 2 geëxtraheerd met een mengsel van methanol , water en zoutzuur . Het extract wordt op pH 6,5 gebracht , zonodig geconcentreerd en ( eventueel daarna ) verdund . Hierna wordt de antibiotische activiteit bepaald door meting van de diffusie van zinkbacitracine in een agarvoedingsbodem , die geënt is met Micrococcus luteus ( Syn . : M . flavus ) . De diffusie wordt zichtbaar door de vorming van groeiremmingszones van het microorganisme . De diameter van deze remzones wordt geacht recht evenredig te zijn met de logarithme van de antibioticumconcentratie binnen het gebruikte concentratiegebied .

3 . MICROOERGANISME : MICROCOCCUS LUTEUS ATCC 10240

3.1 . Bewaren van de stam

Buizen met schuingestolde voedingsbodem ( 4.1 ) worden geënt met Micrococcus luteus , en na 24 uur bebroeden bij 30 - 37 * C bewaard in de koelkast bij ca . 4 * C . Alle twee weken wordt opnieuw overgeënt .

3.2 . Bereiding van de entsuspensie ( 2 )

Een vers bereide cultuur in een agarbuisje ( 3.1 ) wordt gesuspendeerd in 2 à 3 ml zoutoplossing ( 4.3 ) . Met deze suspensie wordt het oppervlak beënt van 250 ml in een Roux-fles gestolde voedingsbodem ( 4.1 ) , die daarna 18 - 20 uur bebroed wordt bij 30 - 37 * C . Neem de cultuur op in 25 ml zoutoplossing ( 4.3 ) en homogeniseer . Verdun de suspensie op 1/10 met zoutoplossing ( 4.3 ) . De lichttransmissie van de suspensie moet ongeveer 75 % zijn , wanneer bij 650 nm in een cuvet van 1 cm gemeten wordt in vergelijking met zoutoplossing ( 4.3 ) .

4 . VOEDINGSBODEMS EN REAGENTIA

4.1 . Voedingsbodem voor het voortkweken van de stam ( 3 )

Pepton uit vlees 6,0 g

Trypton 4,0 g

Gistextract 3,0 g

Vleesextract 1,5 g

Glucose 1,0 g

Agar-agar 15,0 g

Water 1 000 ml

pH 6,5 - 6,6 ( na sterilisatie ) .

4.2 . Voedingsbodem voor de metingen ( 3 )

Trypton 10,0 g

Gistextract 3,0 g

Vleesextract 1,5 g

Glucose 1,0 g

Agar-agar 20,0 g

Tween 80 1 ml

Water 1 000 ml

pH 6,5 ( na sterilisatie ) .

4.3 . Zoutoplossing 0,8 % ( g/v ) : los 8 g natriumchloride p.a . op in water , verdun tot 1 000 ml en steriliseer .

4.4 . Mengsel van zuivere methanol/water/zoutzuur p.a . ( d : 1,18 - 1,19 ) : 80/17,5/2,5 ( v/v/v ) .

4.5 . Fosfaatbuffer , pH 6,5

Dikaliumfosfaat K2HPO4 p.a . 22,15 g

Monokaliumfosfaat KH2PO4 p.a . 27,85 g

Water tot 1 000 ml .

4.6 . Zoutzuur p.a . , s.g . : 1,18 - 1,19 .

4.7 . Zoutzuur p.a . 0,1 N .

4.8 . Natriumhydroxyde p.a . 1 N .

4.9 . 0,04 % broomkresolpurperoplossing ( w/v ) : los 0,1 g broomkresolpurper op in 18,5 ml 0,01 N natriumhydroxyde . Vul aan tot 250 ml met water en meng goed .

4.10 . Standaard : zinkbacitracine met bekende activiteit ( in IE ) .

5 . STANDAARDOPLOSSINGEN

Weeg een hoeveelheid zinkbacitracine standaard ( 4.10 ) af , die overeenkomt met 1 050 IE ( volgens het aangegeven gehalte ) . Voeg 5 ml 0,1 N zoutzuur ( 4.7 ) toe en laat 15 minuten staan . Voeg 30 ml water toe , breng de pH op 4,5 met fosfaatbuffer pH 6,5 ( 4.5 ) ( ca . 4 ml ) , vul aan tot 50 ml met water en meng goed ( 1 ml = 21 IE ) .

Bereid , door verder verdunnen van deze oplossing en door successief verdunnen met fosfaatbuffer pH 6,5 ( 4.5 ) de volgende oplossingen :

S8 * 0,42 * IE/ml *

S4 * 0,21 * IE/ml *

S2 * 0,105 * IE/ml *

S1 * 0,0525 * IE/ml . *

6 . BEREIDING VAN HET EXTRACT

6.1 . Extractie

6.1.1 . Concentraten , voormengsels en mineraalmengsels

Weeg een hoeveelheid monster van 2,0 tot 5,0 g af , voeg 30 ml mengsel ( 4.4 ) toe en schud kort . Controleer pH ( moet ongeveer 2 zijn ) . Schud 10 minuten , voeg 30 ml fosfaatbuffer pH 6,5 ( 4.5 ) toe en schud 15 minuten . Verdun met fosfaatbuffer ( 4.5 ) tot een aangenomen gehalte van 0,42 IE/ml is verkregen ( = U8 ) .

6.1.2 . Eiwitconcentraten

Weeg een hoeveelheid monster van 10,0 g af , voeg 50 ml mengsel ( 4.4 ) toe en schud kort . Controleer of de pH ca . 2 is . Schud 10 minuten , voeg 50 ml fosfaatbuffer pH 6,5 ( 4.5 ) toe en schud 15 minuten . Verdun met fosfaatbuffer ( 4.5 ) tot een aangenomen zinkbacitracinegehalte van 0,42 IE/ml verkregen is ( = U8 ) .

6.1.3 . Andere voeders

Weeg een hoeveelheid monster van 10,0 g af ( 20,0 g bij een aangenomen gehalte aan zinkbacitracine van 5 mg/kg ) , voeg 25 ml mengsel ( 4.4 ) toe en homogeniseer gedurende ongeveer 10 minuten . Voeg 25 ml fosfaatbuffer pH 6,5 ( 4.5 ) toe , schud 15 minuten en centrifugeer . Neem 20,0 ml van de bovenstaande vloeistof en breng de pH op 6,5 met 1 N natriumhydroxyde ( 4.8 ) met broomkresolpurperoplossing ( 4.9 ) als indicator . Damp tot ca . 4 ml in , in een rotatieverdamper bij een temperatuur van ten hoogste 35 * C . Verdun het residu met water tot een aangenomen zinkbacitracinegehalte van 0,42 IE/ml bereikt is ( = U8 ) .

6.2 . Verdunningen van het extract

Bereid , uitgaande van U8 , door successieve verdunningen ( 1 + 1 ) met fosfaatbuffer ( 4.5 ) , de oplossingen U4 ( aangenomen gehalte 0,21 IE/ml ) , U2 ( aangenomen gehalte 0,105 IE/ml ) en U1 ( aangenomen gehalte 0,0525 IE/ml ) .

7 . Uitvoering van de bepaling

7.1 . Enten van de voedingsbodem

Beënt bij ca . 50 * C de voedingsbodem ( 4.2 ) met de bacteriesuspensie ( 3.2 ) . Door voorproeven met platen met voedingsbodem ( 4.2 ) dient men de hoeveelheid bacteriesuspensie te bepalen die bij de verschillende concentraties zinkbacitracine zo groot mogelijke remzones geeft , die toch nog scherp zijn .

7.2 . Gereedmaken van de platen

De agardiffusie vindt plaats in platen waarop de vier standaard concentraties ( S8 , S4 , S2 en S1 ) voorkomen en de vier extractconcentraties ( U8 , U4 , U2 en U1 ) . Elke plaat moet beslist alle vier concentraties van standaard en extract bevatten . Daarom moet de afmeting van de platen zo gekozen worden dat men in de agarvoedingsbodem ten minste 8 gaatjes kan ponsen van 10 tot 13 mm diameter , waarvan de middelpunten niet minder dan 30 mm van elkaar verwijderd zijn . Als platen kan men vlakke glazen platen gebruiken , waarop aluminium of plastic ringen van 200 mm diameter en 20 mm hoogte gezet worden .

Giet in de platen een hoeveelheid voedingsbodem ( 4.2 ) , die geënt is als aangegeven in 7.1 , die een laagdikte van ca . 2 mm geeft ( 50 ml voor een plaat van 200 mm diameter ) . Laat de voedingsbodem stollen , pons er de gaatjes in en plaats er de exact afgemeten hoeveelheden van standaard en extract in ( 0,10 tot 0,15 ml per gaatje afhankelijk van de diameter ) .

Breng iedere concentratie ten minste in viervoud aan , zodat iedere bepaling als grondslag voor de berekening 32 remzones heeft .

7.3 . Bebroeding

Bebroed de platen 16 - 18 uur bij ca 30 * C .

8 . METING EN BEREKENING

Meet de diameter van de remzones tot 0,1 mm nauwkeurig . Zet voor elke concentratie de gemiddelde waarden op semilogarithmisch papier uit , zodanig dat de logarithme van de concentraties tegen de diameter van de remzones komt te staan . Trek de best passende lijnen voor standaard en extract en ga daarbij , bij voorbeeld , als volgt te werk .

Bepaal het meest passende punt voor de laagste standaardwaarde ( SL ) volgens de formule :

( a ) SL = 7 S1 + 4 S2 + S4 - 2 S8/10

Bepaal het meest passende punt voor de hoogste standaardwaarde ( SH ) volgens de formule :

( b ) SH = 7 S8 + 4 S4 + S2 - 2 S1/10

Bepaal op dezelfde wijze de meest passende punten voor de laagste extractwaarde ( UL ) en de hoogste extractwaarde ( UH ) door in bovenstaande formules S1 , S2 , S4 en S8 door U1 , U2 , U4 en U8 te vervangen .

Vul de waarden SL en SH in dezelfde grafiek in . Door deze twee punten te verbinden krijgt men de meest passende rechte voor de standaardoplossing . Op dezelfde wijze verkrijgt men met UL en UH de meest passende rechte voor het extract .

Wanneer er geen enkele storing , is , moeten de rechten evenwijdig zijn . In de praktijk kunnen de rechten als evenwijdig worden beschouwd wanneer ( SH - SL ) en ( UH - UL ) niet meer van elkaar verschillen dan 10 % van hun gemiddelde .

Als de rechten niet evenwijdig zijn , kan men hetzij U1 en S1 , hetzij U8 en S8 uitsluiten . De waarden SL , SH , UL en UH waarmee men dan de meest passende rechten kan trekken worden dan berekendvolgens de volgende formules :

( a' ) SL = 5 S1 + 2 S2 - S4/6 of 5 S2 + 2 S4 - S8/6

( b' ) SH = 5 S4 + 2 S2 - S1/6 of 5 S8 + 2 S4 - S2/6

en analoge formules voor UL en UH . De met deze alternatieve formules getrokken rechten moeten ook op evenwijdigheid onderzocht worden , zoals boven aangegeven . Wanneer het resultaat uit drie niveaus berekend is moet dit op het analysecertificaat vermeld worden .

Wanneer de rechten als evenwijdig beschouwd kunnen worden , wordt de logarithme van de relatieve activiteit ( log A ) berekend volgens een van de volgende formules :

Voor 4 niveaus

( c ) log A = ( U1 + U2 + U4 + U8 - S1 - S2 - S4 - S8 ) maal 0,602/U4 + U8 + S4 + S8 - U1 - U2 - S1 - S2

Voor 3 niveaus

( d ) log A ( U1 + U2 + U4 - S1 - S2 - S4 ) maal 0,401/U4 + S4 - U1 - S1

of

( d ) log A ( U2 + U4 + U8 - S2 - S4 - S8 ) maal 0,401/U8 + S8 - U2 - S2

Werkelijke activiteit = aangenomen activiteit maal relatieve activiteit .

Wanneer de rechten niet als evenwijdig beschouwd kunnen worden , moet men de bepaling herhalen . Wanneer het dan nog steeds niet lukt evenwijdige rechten te verkrijgen , moet men de logarithme van de relatieve activiteit ( log A ) berekenen met formule ( c ) . Het resultaat moet dan echter beschouwd worden als een benadering en dat moet op het analysecertificaat vermeld worden .

9 . HERHAALBAARHEID

Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen op hetzelfde monster uitgevoerd door dezelfde analyst zou niet groter mogen zijn dan :

20 % van de hoogste waarde voor zinkbacitracinegehaltes van 5 tot 25 mg/kg ,

5 mg/kg , in absolute waarde , voor gehaltes boven 25 mg/kg en tot 50 mg/kg ,

10 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 50 mg/kg .

2 . BEPALING VAN FLAVOFOSFOLIPOL - DOOR MIDDEL VAN AGARDIFFUSIE

1 . DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED

Met deze methode kan flavofosfolipol in diervoeders , concentraten en voormengsels worden bepaald . De ondergrens van de bepaling ligt bij 1 mg/kg ( 1 ppm ) .

2 . PRINCIPE

Het monster wordt geëxtraheerd door koken met verdunde methanol onder een terugvloeikoeler . Na centrifugeren wordt het extract zo nodig gezuiverd met een ionenwisselaar en verdund . Hierna wordt de antibiotische activiteit bepaald door meting van de diffusie van flavofosfolipol in een agarvoedingsbodem , die geënt is met Staphyloccocus aureus . De diffussie wordt zichtbaar door de vorming van groeiremmingszones van het microorganisme . De diameter van deze remzones wordt geacht evenredig te zijn met de logarithme van de antibioticumconcentratie binnen het gebruikte concentratiegebied .

3 . MICROOERGANISME : STAPHYLOCOCCUS AUREUS ATCC 6538 P

3.1 . Bewaren van de stam

Buizen met schuingestolde voedingsbodem ( 4.1 ) worden geënt met Staphylococcus aureus , en na 24 uur bebroeden bij 37 * C bewaard in de koelkast bij ca . 4 * C . Elke maand wordt opnieuw overgeënt .

3.2 . Bereiding van de entsuspensie ( 4 )

Wekelijks worden twee buizen met schuingestolde voedingsbodem uit de stamcultuur ( 3.1 ) geënt en na 24 uur bebroeden bij 37 * C in de koelkast bij ca . 4 * C bewaard .

24 uur voor de bepaling worden met deze cultuur 2 tot 4 schuine buizen met voedingsbodem ( 4.1 ) geënt en 16 - 18 uur bij 37 * C bebroed . Daarna wordt de cultuur opgenomen in zoutoplossing ( 4.3 )

en daarmee verdund tot de lichttransmissie bij 578 nm en 1 cm laagdikte ca . 40 % is .

4 . VOEDINGSBODEMS EN REAGENTIA

4.1 . Voedingsbodems voor het voortkweken van de stam ( 5 )

Pepton uit vlees 6,0 g

Trypton 4,0 g

Gistextract 3,0 g

Vleesextract 1,5 g

Glucose 1,0 g

Agar-agar 15,0 g

Water 1 000 ml

pH 6,5 ( na sterilisatie ) .

4.2 . Voedingsbodem voor de metingen

4.2.1 . Onderste laag ( 6 )

Pepton uit vlees 6,0 g

Gistextract 3,0 g

Vleesextract 1,5 g

Agar-agar 10,0 g

Water 1 000 ml

pH 6,5 ( na sterilisatie ) .

4.2.2 . Te beënten laag

Voedingsbodem ( 4.1 ) met de toevoeging van 2,0 g siliconen-antischuimemulsie ( 7 ) .

4.3 . Zoutoplossing 0,4 % ( g/v ) : los 4 g natriumchloride p.a . op in water , verdun tot 1 000 ml en steriliseer .

4.4 . Methanol , zuiver .

4.5 . Methanol 50 % ( v/v ) : meng 500 ml methanol ( 4.4 ) met 500 ml water .

4.6 . Methanol 80 % ( v/v ) : meng 800 ml methanol ( 4.4 ) met 200 ml water .

4.7 . Tris(hydroxymethyl ) aminomethaan p.a .

4.8 . Kaliumchlorideoplossing in methanol , 1,5 % : los 1,5 g kaliumchloride p.a . op in 20 ml water , en breng op 100 ml met methanol ( 4.4 ) .

4.9 . Kationenwisselaar : Dowex 50 WX8 , 20 - 50 mesh , Na-vorm ( Serva catalogus nr . 41600 ) of gelijkwaardig .

4.10 . Anionenwisselaar : Dowex 1X2 , 50 - 100 mesh , Cl-vorm ( Serva catalogus nr . 41010 ) of gelijkwaardig . Voor het gebruik het produkt 12 tot 14 uur in 80 % methanol ( 4.6 ) bewaren .

4.11 . Glaswol .

4.12 . pH-indicatorpapier ( pH 6,6 - 8,1 ) .

4.13 . Ascorbinezuur .

4.14 . Standaard : flavofosfolipol met bekende activiteit .

5 . APPARATUUR

5.1 . Glazen chromatografiekolom , binnendiameter 9 mm , lengte 150 - 200 mm , met een kraan aan de onderzijde en boven een slijpstuk ( voor het opzetten van een druppeltrechter 5.2 . ) .

5.2 . Druppeltrechter 250 ml , met kraan en slijpstuk .

5.3 . Erlenmeyer 250 ml met slijpstuk .

5.4 . Terugvloeikoeler met slijpstuk ( passend op 5.3 ) .

6 . STANDAARDOPLOSSINGEN

Los een nauwkeurig afgewogen hoeveelheid standaard ( 4.14 ) op in 50 % methanol ( 4.5 ) , en verdun tot een voorraadoplossing van 100 mg flavofosfolipol per ml . Deze kan in gesloten kolven 2 maanden bij 4 * C bewaard worden .

Met deze voorraadoplossing worden door successieve verdunning met 50 % methanol ( 4.5 ) de volgende oplossingen bereid :

S8 * 0,2 * mg/ml *

S4 * 0,1 * mg/ml *

S2 * 0,05 * mg/ml *

S1 * 0,025 * mg/ml . *

7 . BEREIDING VAN HET EXTRACT

7.1 . Extractie

7.1.1 . Concentraten , voormengsels en mineraalmengsels

Aan een afgewogen hoeveelheid van 2,0 tot 5,0 g van het monster wordt ongeveer 150 mg ascorbinezuur ( 4.13 ) toegevoegd , en daarna in een erlenmeyer ( 5.3 ) met 150 ml 50 % methanol ( 4.5 ) gemengd ) . De pH wordt met ca . 400 mg tris(hydroxymethyl ) aminomethaan op 8,1 - 8,2 gebracht , wat met indicatorpapier ( 4.12 ) gecontroleerd wordt . Na 15 minuten wordt de pH met Tris ( 4.7 ) opnieuw op 8,1-8,2 gebracht en daarna wordt 10 minuten onder voortdurend roeren gekookt onder de terugvloeikoeler . Na afkoelen wordt gecentrifugeerd en het extract afgegoten .

7.1.2 . Overige voeders

Weeg een hoeveelheid monster af van 5,0 tot 30,0 g , zodanig dat deze ten minste 30 mg flavofosfolipol bevat . Meng deze hoeveelheid in een erlenmeyer ( 5.3 ) met 150 ml 50 % methanol ( 4.5 ) en breng de pH op 8,1 - 8,2 met ca . 400 mg Tris ( 4.7 ) . Controleer de pH met indicatorpapier ( 4.12 ) . Breng na 15 minuten de pH opnieuw met Tris ( 4.7 ) op 8,1 - 8,2 en kook 10 minuten onder de terugvloeikoeler ( 5.4 ) onder voortdurend roeren . Na afkoelen wordt gecentrifugeerd en het extract afgegoten .

7.2 . Zuivering ( bij concentraten , voormengsels en mineralenmengsels niet nodig )

Aan 110 ml van het extract wordt 11 g kationenwisselaar ( 4.9 ) toegevoegd waarna 1 minuut onder voortdurend roeren onder de terugvloeikoeler gekookt wordt . Na afscheiden van de kationenwisselaar door centrifugeren of filteren wordt aan 100 ml extract 150 ml methanol ( 4.4 ) toegevoegd en dit mengsel daarna 12 - 15 uur bij 4 * C bewaard . Het daarbij uitgevlokte materiaal wordt door filteren onder koeling verwijderd .

Een glaswolprop ( 4.11 ) wordt in het ondereind van een kolom ( 5.1 ) aangebracht waarna 5 ml anionenwisselaar ( 4.10 ) in de kolom wordt gegoten en met 100 ml 80 % methanol ( 4.6 ) gewassen . Met behulp van de druppeltrechter ( 5.2 ) wordt ten minste 100 ml filtraat , waarin ten minste 16 mg flavofosfolipol aanwezig moet zijn , op de kolom gebracht ( 200 ml bij 30 g voedermonster met 1 mg per kg ) . Indien nodig , wordt het filtraat van tevoren met 80 % methanol ( 4.6 ) verdund tot een verwacht gehalte van 16 mg per 100 ml . De doorloopsnelheid wordt geregeld op ca . 2 ml per minuut , en de doorgelopen vloeistof weggegooid . De kolom wordt dan met 50 ml 80 % methanol ( 4.6 ) gewassen en doorgelopen vloeistof weggegooid .

Het flavofosfolipol wordt geëlueerd met KCL-methanol ( 4.8 ) met een doorloopsnelheid van ca . 2 ml/minuut . 50 ml van dit eluaat wordt in een maatcylinder opgevangen en met 30 ml water gemengd . Deze oplossing moet naar verwachting 0,2 mg/ml ( = U8 ) bevatten .

7.3 . Verdunningen van het extract

Indien nodig ( d.w.z . wanneer geen zuivering plaatsgehad heeft ) wordt het in 7.1.1 verkregen extract met 50 % methanol ( 4.5 ) verdund tot een verwacht flavofosfolipolgehalte van 0,2 mg/ml ( = U8 ) .

Van de oplossing U8 worden de oplossingen U4 ( verwacht gehalte 0,1 mg/ml ) , U2 ( verwacht gehalte 0,05 mg/ml ) en U1 ( verwacht gehalte 0,025 mg/ml ) door successieve verdunning ( 1 + 1 ) met 50 % methanol ( 4.5 ) bereid .

8 . UITVOERING VAN DE BEPALING

8.1 . Enten van de voedingsbodem

De te beënten voedinsbodem ( 4.2.2 ) wordt bij ca . 50 * C met de entsuspensie ( 3.2 ) geënt . Door voorproeven met voedingsbodem ( 4.2.2 ) dient men de hoeveelheid entsuspensie te bepalen die bij de verschillende concentraties flavofosfolipol zo groot mogelijke remzones geeft , die toch nog scherp zijn ( ongeveer 30 ml per liter ) .

8.2 . Gereedmaken van de platen

De agardiffussie vindt plaats in platen waarop de vier standaardconcentraties ( S8 , S4 , S2 en S1 ) voorkomen en de vier extractconcentraties ( U8 , U4 , U2 en U1 ) . Elke plaat moet beslist alle vier concentraties van standaard en extract bevatten . Daarom moet de afmeting van de platen zo gekozen worden dat men in de agarvoedingsbodem tenminste 8 gaatjes kan ponsen van 10 tot 13 mm diameter , waarvan de middelpunten niet minder dan 30 mm van elkaar verwijderd zijn . Als platen kan men vlakke glazen platen gebruiken , waarop aluminium of plastic ringen van 200 mm diameter en 20 mm hoogte gezet worden .

In de platen wordt een hoeveelheid onderlaagvoedingsbodem ( 4.2.1 ) gegoten die een laagdikte van 1,5 mm geeft ( 45 ml voor een plaat van 200 mm diameter ) . Nadat deze laag vast geworden is wordt een hoeveelheid voedingsbodem ( 4.2.2 ) , beënt als onder 8.1 beschreven , over de vastgeworden laag heen gegoten , voldoende om een laag van 1 mm dikte te krijgen ( 30 ml voor een plaat van 200 mm diameter ) . Nadat ook deze laag vast geworden is worden de gaatjes geponst en exact afgemeten hoeveelheden van standaard - en extractverdunningen ingepipetteerd ( 0,10 tot 0,15 ml per gaatje , afhankelijk van de diameter van de gaatjes ) .

Iedere concentratie moet ten minste in viervoud opgebracht worden , zodat iedere bepaling 32 remzones als grondslag voor de berekening heeft .

8.3 . Bebroeding

Bebroed de platen 16 tot 18 uur bij 28 - 30 * C .

9 . METING EN BEREKENING

Meet de diameter van de remzones tot 0,1 mm nauwkeurig . Zet voor elke concentratie de gemiddelde waarden op semilogarithmisch papier uit , zodanig dat de logarithme van de concentraties tegen de diameter van de remzones komt te staan . Trek de best passende lijnen voor standaard en extracten , ga daarbij bij voorbeeld als volgt te werk .

Bepaal het meest passende punt voor de laagste standaardwaarde ( SL ) volgens de formule :

( a ) SL = 7 S1 + 4 S2 + S4 - 2 S8/10

Bepaal het meest passende punt voor de hoogste standaardwaarde ( SH ) volgens de formule :

( b ) SH = 7 S8 + 4 S4 + S2 - 2 S1/10

Bepaal op dezelfde wijze de meest passende punten voor de laagste extractwaarde ( UL ) en de hoogste extractwaarde ( UH ) door in bovenstaande formules S1 , S2 , S4 en S8 door U1 , U2 , U4 en U8 te vervangen .

Vul de waarden SL en SH in dezelfde grafiek in . Door deze twee punten te verbinden krijgt men de meest passende rechte voor de standaardoplossing . Op dezelfde wijze verkrijgt men met UL en UH de meest passende rechte voor het extract .

Wanner er geen enkele storing is , moeten de rechten evenwijdig zijn . In de praktijk kunnen de rechten als evenwijdig worden beschouwd wanneer ( SH - SL ) en ( UH - UL ) niet meer van elkaar verschillen dan 10 % van hun gemiddelde .

Als de rechten niet evenwijdig zijn , kan men hetzij U1 en S1 , hetzij U8 en S8 uitsluiten . De waarden SL , SH , UL en UH waarmee men dan de meest passende rechten kan trekken worden dan berekend volgens de volgende formules :

( a' ) SL = 5 S1 + 2 S2 - S4/6 of 5 S2 + 2 S4 - S8/6

( b' ) SH = 5 S4 + 2 S2 - S1/6 of 5 S8 + 2 S4 - S2/6

en analoge formules voor UL en UH . De met deze alternatieve formules getrokken rechten moeten ook op evenwijdigheid onderzocht worden , zoals boven aangegeven . Wanneer het resultaat uit drie niveaus berekend is moet dit op het analysecertificaat vermeld worden .

Wanneer de rechten als evenwijdig beschouwd kunnen worden , wordt de logarithme van de relatieve activiteit ( log A ) berekend volgens een van de volgende formules :

Voor 4 niveaus

( c ) log A = ( U1 + U2 + U4 + U8 - S1 - S2 - S4 - S8 ) maal 0,602/U4 + U8 + S4 + S8 - U1 - U2 - S1 - S2

Voor 3 niveaus

( d ) log A = ( U1 + U2 + U4 - S1 - S2 - S4 ) maal 0,401/U4 + S4 - U1 - S1

of

( d ) log A = ( U2 + U4 + U8 - S2 - S4 - S8 ) maal 0,401/U8 + S8 - U2 - S2

Werkelijke activiteit = aangenomen activiteit maal relatieve activiteit .

Wanneer de rechten niet als evenwijdig beschouwd kunnen worden , moet men de bepaling herhalen . Wanneer het dan nog steeds niet lukt evenwijdige rechten te verkrijgen , moet men de logarithme van de relatieve activiteit ( log A ) berekenen met formule ( c ) . Het resultaat moet dan echter beschouwd worden als een benadering en dat moet op het analysecertificaat vermeld worden .

10 . HERHAALBAARHEID

Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen op hetzelfde monster uitgevoerd door dezelfde analyst mag niet groter zijn dan :

0,5 mg/kg , in absolute waarde , voor gehaltes aan flavofosfolipol van 1 tot 2 mg/kg ,

25 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 2 en tot 10 mg/kg ,

20 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 10 mg/kg en tot 25 mg/kg ,

5 mg/kg , in absolute waarde , voor gehaltes boven 25 mg/kg en tot 50 mg/kg ,

10 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 50 mg/kg .

3 . BEPALING VAN DE SPOREELEMENTEN IJZER , KOPER , MANGAAN EN ZINK

1 . DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED

Met deze methode kunnen de sporeëlementen ijzer , koper , mangaan en zink in veevoeder worden bepaald . De ondergrenzen van de bepalingen zijn :

ijzer ( Fe ) * 20 mg/kg *

koper ( Cu ) * 10 mg/kg *

mangaan ( Mn ) * 20 mg/kg *

zink ( Zn ) * 20 mg/kg . *

2 . PRINCIPE

Het monster wordt , na destructie van eventueel aanwezig organisch materiaal , in zoutzuur opgelost . De elementen ijzer , koper , mangaan en zink worden na gepaste verdunning bepaald door middel van atoomabsorptiespectometrie .

3 . REAGENTIA

Inleiding

Voor de bereiding van reagentia en analyse-oplossingen dient water te worden genomen waarin de te bepalen kationen niet voorkomen ; dit kan worden bereid door het water tweemaal te destilleren in een destilleerapparaat van boorsilicaatglas of kwarts , dan wel door het tweemaal te zuiveren met behulp van ionenwisselaars .

De zuiveringsgraad van reagentia dient ten minste p.a . te zijn . De afwezigheid van het te bepalen element moet worden gecontroleerd door een blanco bepaling . Zo nodig moeten de reagentia nog verder worden gezuiverd .

In plaats van de hieronder beschreven standaardoplossingen kunnen in de handel verkrijgbare standaardoplossingen worden gebruikt , waarvan de zuiverheid is gegarandeerd , en voor gebruik gecontroleerd .

3.1 . Zoutzuur p.a . , d : 1,19 .

3.2 . Zoutzuur p.a . , 6 N .

3.3 . Zoutzuur p.a . , 0,5 N .

3.4 . Fluorwaterstofzuur , 38 - 40 % ( v/v ) , met een ijzergehalte van minder dan 1 mg/l en een indamprest ( uitgedrukt als sulfaat ) van minder dan 10 mg/l .

3.5 . Zwavelzuur p.a . , d : 1,84 .

3.6 . Waterstofperoxyde p.a . , ongeveer 100 vol , zuurstof ( 30 gew . % ) .

3.7 . Standaardijzeroplossing ( 1 000 mg Fe/ml ) , als volgt bereid : los 1 g ijzerdraad p.a . op in 200 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) , voeg 16 ml waterstofperoxyde ( 3.6 ) toe en vul aan met water tot 1 l .

3.7.1 . Verdunde standaardijzeroplossing van ijzer ( 100 mg Fe/ml ) , bereid door de standaardoplossing ( 3.7 ) 1 + 9 met water te verdunnen .

3.8 . Standaardkoperoplossing ( 1 000 mg Cu/ml ) , als volgt bereid : los 1 g koperpoeder p.a . op in 25 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) , voeg 5 ml waterstofperoxyde ( 3.6 ) toe en vul aan met water tot 1 l .

3.8.1 . Verdunde standaardkoperoplossing ( 10 mg Cu/ml ) , bereid door de standaardoplossing ( 3.8 ) 1 + 9 met water te verdunnen en de aldus bereide oplossing wederom 1 + 9 met water te verdunnen .

3.9 . Standaardmangaanoplossing ( 1 000 mg Mn/ml ) , als volgt bereid : los 1 g mangaanpoeder p.a . op in 25 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) en vul aan met water tot 1 l .

3.9.1 . Verdunde standaardmangaanoplossing ( 10 mg Mn/ml ) , bereid door de standaardoplossing ( 3.9 ) 1 + 9 met water te verdunnen en de aldus bereide oplossing wederom 1 + 9 met water te verdunnen .

3.10 . Standaardzinkoplossing ( 1 000 mg Zn/ml ) , als volgt bereid : los 1 g zinkband of bladzink p.a . op in 25 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) en vul aan met water tot 1 l .

3.10.1 . Verdunde standaardzinkoplossing ( 10 mg Zn/ml ) , bereid door de standaardoplossing ( 3.10 ) 1 + 9 met water te verdunnen en de aldus bereide oplossing wederom 1 + 9 met water te verdunnen .

3.11 . Lathaancloride-oplossing , bereid als volgt : los 12 g lathaanoxyde op in 150 ml water , voeg 100 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) toe en vul aan met water tot 1 l .

4 . APPARATUUR

4.1 . Moffeloven met temperatuurregelaar en pyrometer .

4.2 . Glaswerk van resistent boorsilicaat . Aanbevolen wordt materiaal te gebruiken dat uitsluitend voor de bepaling van sporeëlementen wordt aangewend .

4.3 . Platinaschaal of eventueel een kwartsschaal .

4.4 . Atoomabsorptiespectrofotometer die qua gevoeligheid en nauwkeurigheid in het betreffende meetgebied voldoet aan de eisen die in verband met de methode worden gesteld .

5 . UITVOERING

5.1 . Monsters met organisch materiaal

5.1.1 . Verassen en bereiden van de oplossing voor de analyse ( 8 )

( i ) Breng een tot op 0,2 mg nauwkeurig afgewogen hoeveelheid monster van 5 tot 10 g in een schaal van kwarts of platina ( 4.3 ) ( zie opm . b ) , droog in de droogstof bij 105 * C en plaats de schaal in de koude moffeloven ( 4.1 ) Sluit de oven ( zie opm . c ) en breng de temperatuur in ongeveer 90 minuten geleidelijk op 450 - 475 * C . Handhaaf deze temperatuur gedurende 4 - 16 uur ( bij voorbeeld gedurende de nacht ten einde kooldeeltjes te verwijderen ; open vervolgens de moffeloven en laat afkoelen ( zie opm . d ) .

Bevochtig de inhoud van de schaal met water en breng deze over in een bekerglas van 250 ml . Spoel de schaal uit met in totaal ongeveer 5 ml zoutzuur ( 3.1 ) en voeg dit langzaam en voorzichtig toe aan de inhoud van het bekerglas ( de reactie kan hevig zijn doordat er CO2 ontstaat ) . Voeg onder roeren druppelgewijs meer zoutzuur ( 3.1 ) toe tot het bruisen ophoudt . Damp in tot droog onder nu en dan roeren met een glazen staaf .

Voeg vervolgens bij het residu 15 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) toe en daarna ongeveer 120 ml water . Roer met de glazen staaf , die in het bekerglas blijft en dek het bekerglas af met een horlogeglas . Breng de inhoud zachtjes aan de kook en houd aan de kook tot er geen as meer zichtbaar in de oplossing gaat . Filtreer over asvrij filtreerpapier en vang het filtraat op in een maatkolf van 250 ml . Was het bekerglas en het filtreerpapier uit met 5 ml heet zoutzuur 6 N ( 3.2 ) en tweemaal met kokend water . Koel af en vul aan met water tot de maatstreep ( de zoutzuurconcentratie is dan ongeveer 0,5 N ) .

( ii ) Indien het residu op het filtreerpapier zwart is ( koolstof ) breng het dan opnieuw in de moffeloven en veras weer bij 450 - 475 * C . Deze verassing , die slechts enkele uren duurt ( ongeveer 3 - 5 uur ) , is beëindigd zodra de as wit of bijna wit lijkt . Los het residu op met ongeveer 2 ml zoutzuur ( 3.1 ) , damp in tot droog en voeg 5 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) toe . Verwarm de oplossing en filtreer deze in de maatkolf ; koel af en vul aan met water tot de maatstreep . De zoutzuurconcentratie is dan ongeveer 0,5 N ) .

Opmerkingen :

a ) Bij de bepaling van sporeëlementen dient men bedacht te zijn op het gevaar van contaminatie , vooral door zink , koper en ijzer . Daarom mogen deze metalen niet voorkomen in het materiaal dat voor de bereiding van de monsters wordt gebruikt .

Ter beperking van het algemene besmettingsrisico dient te worden gewerkt in een stofvrije atmosfeer met uiterst schone apparatuur en zorgvuldig gewassen glaswerk . Vooral de zinkbepaling is gevoelig voor verschillende soorten besmetting , b.v . door glaswerk , reagentia , stof , enz .

b ) Het gewicht van het te verassen monster wordt berekend op grond van het te verwachten gehalte aan sporeëlementen in het veevoer , rekening houdende met de gevoeligheid van de te gebruiken spectrofotometer . Bij sommige voedermiddelen met een zeer laag gehalte aan sporeëlementen kan het wellicht noodzakelijk zijn te beginnen met 10 - 20 g analysemateriaal en de uiteindelijke oplossing aan te vullen tot slechts 100 ml .

c ) Het verassen dient te geschieden in een gesloten moffeloven zonder lucht - of zuurstofvoer .

d ) De op de pyrometer afgelezen temperatuur mag niet meer bedragen dan 475 * C .

5.1.2 . Spectrofotometrische bepaling

5.1.2.1 . Bereid voor ieder te bepalen element op basis van de verdunde standaardoplossingen 3.7.1 , 3.8.1 , 3.9.1 en 3.10.1 een reeks ijkoplossingen , elk met een zoutzuurconcentratie van ongeveer 0,5 N en ( bij ijzer , mangaan en zink ) een gehalte aan lanthaanchloride dat overeenkomt met 0,1 % La ( g/v ) . De gekozen gehaltes aan sporeëlementen dienen binnen het gevoeligheidsbereik van de te gebruiken spectrofotometer te liggen . In onderstaande tabellen zijn bij wijze van voorbeeld de samenstellingen opgegeven van typische reeksen ijkoplossingen ; naar gelang van het type en de gevoeligheid van de gebruikte spectrofotometer , kan het echter noodzakelijk zijn andere concentraties te kiezen .

IJzer

mg Fe/ml * 0 * 0,5 * 1 * 2 * 3 * 4 * 5 *

ml verdunde standaardoplossing ( 3.7.1 ) * * * * * * * *

( 1 ml = 100 mg Fe ) * 0 * 0,5 * 1 * 2 * 3 * 4 * 5 *

+ ml HCl 6 N ( 3.2 . ) * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 *

+ 10 ml lanthaanchloride-oplossing ( 3.11 ) en met water aanvullen tot 100 ml

Koper

mg Cu/ml * 0 * 0,1 * 0,2 * 0,4 * 0,6 * 0,8 * 0,1 *

ml verdunde standaardoplossing ( 3.8.1 ) * * * * * * * *

( 1 ml = 10 mg Cu ) * 0 * 1 * 2 * 4 * 6 * 8 * 10 *

+ ml HCl 6 N ( 3.2 ) * 8 * 8 * 8 * 8 * 8 * 8 * 8 *

met water aanvullen tot 100 ml

Mangaan

mg Mn/ml * 0 * 0,1 * 0,2 * 0,4 * 0,6 * 0,8 * 1,0 *

ml verdunde standaardoplossing ( 3.9.1 ) * * * * * * * *

( 1 ml = 10 mg Mn ) * 0 * 1 * 2 * 4 * 6 * 8 * 10 *

+ ml HCl 6 N ( 3.2 ) * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 *

10 ml lanthaanchloride-oplossing ( 3.11 ) en met water aanvullen tot 100 ml

Zink

mg Zn/ml * 0 * 0,05 * 0,1 * 0,2 * 0,4 * 0,6 * 0,8 *

ml verdunde standaardoplossing ( 3.10.1 ) * * * * * * * *

( 1 ml = 10 mg Zn ) * 0 * 0,5 * 1 * 2 * 4 * 6 * 8 *

+ ml HCl 6 N ( 3.2 ) * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 *

10 ml lanthaanchloride-oplossing ( 3.11 ) en met water aanvullen tot 100 ml

5.1.2.2 . Bereiding van de oplossingen voor de analyse

Voor de bepaling van koper kan de volgens 5.1.1 bereide oplossing in de regel rechtstreeks worden gebruikt . Indien het noodzakelijk is om het gehalte binnen de reeks van de ijkoplossingen te brengen , kan een aliquot deel van die oplossing worden gepipetteerd in een maatkolf van 100 ml welke daarna wordt aangevuld met zoutzuur 0,5 N ( 3.3 ) tot de maatstreep .

Voor de bepaling van ijzer , mangaan en zink dient een aliquot deel van de volgens 5.1.1 bereide oplossing te worden gepipetteerd in een maatkolf van 100 ml ; voeg 10 ml lanthaan choride-oplossing ( 3.11 ) toe en vul aan tot de maatstreep met zoutzuur 0,5 N ( 3.3 ) ( zie ook opmerking onder 8 ) .

5.1.2.3 . Blanco-proef

Bij de blanco-proef dient de volledige werkwijze te worden toegepast , echter zonder monstermateriaal .

De ijkoplossing " 0 " mag niet als blanco-proef worden gebruikt .

5.1.2.4 . Meting van de atoomabsorptie

Meet de atoomabsorptie van de ijkoplossingen en van de te analyseren oplossing met behulp van een oxyderende luchtacetyleen-vlam bij de volgende golflengten :

Fe * 248,3 nm *

Cu * 324,8 nm *

Mn * 279,5 nm *

Zn * 213,8 nm . *

Voer iedere meting viermaal uit .

5.2 . Mineraalvoeders

Indien het monster geen organisch materiaal bevat , is verassing vooraf overbodig . Handel dan als omschreven in 5.1.1 ( i ) , te beginnen met de tweede alinea . Indampen met fluorwaterstofzuur kan worden weggelaten .

6 . BEREKENING VAN DE RESULTATEN

Bereken het gehalte aan sporeëlementen in de te analyseren oplossing met behulp van een ijkgrafiek . Druk de resultaten uit in mg sporeëlement per kg monster ( ppm ) .

7 . HERHAALBAARHEID

Het verschil tussen de resultaten van twee parallel bepalingen in hetzelfde monster door dezelfde analyst , mag niet meer bedragen dan :

- 5 mg/kg absoluut , voor gehaltes aan het betrokken sporeëlement van maximaal 50 mg/kg ;

- 10 % van het hoogste resultaat , voor gehaltes aan het betrokken sporeëlement van 50 tot en met 100 mg/kg ;

- 10 mg/kg absoluut , voor gehaltes aan het betrokken sporeëlement van 100 tot en met 200 mg/kg ;

- 5 % van het hoogste resultaat , voor gehaltes aan het betrokken sporeëlement van meer dan 200 mg/kg .

8 . OPMERKING

De aanwezigheid van grote hoeveelheden fosfaten kan tot storingen leiden bij de bepaling van ijzer , mangaan en zink . Deze storing kan worden voorkomen door toevoeging van lanthaanchloride-oplossing ( 3.11 ) . Indien in het monster de gewichtsverhouding Ca + Mg/P groter is dan 2 , kan de toevoeging van lanthaanchloride-oplossing ( 3.11 ) aan de analyseoplossing en de ijkoplossingen vervallen .

( 1 ) 1 mg zinkbacitracine ( diervoederkwaliteit ) wordt gedefinieerd als een hoeveelheid die 42 internationale eenheden bevat ( IE ) .

( 2 ) Andere methoden kunnen gebruikt worden voor zover is bewezen dat zij overeenkomstige bacteriesuspensies geven .

( 3 ) Elke handelsvoedingsbodem van vergelijkbare samenstelling , die dezelfde resultaten geeft , kan gebruikt worden .

( 4 ) Andere methoden kunnen gebruikt worden voorzover is bewezen dat zij overeenkomstige bacteriesuspensies geven .

( 5 ) Elke handelsvoedingsbodem van vergelijkbare samenstelling , die dezelfde resultaten geeft , kan gebruikt worden , bv . Oxoid Antibiotic Medium 1 ( CM 327 ) met toevoeging van Oxoid agar nr . 3 ( L 13 ) .

( 6 ) Elke handelsvoedingsbodem van vergelijkbare samenstelling , die dezelfde resultaten geeft kan gebruikt worden , bv . Oxoid Antibiotic Medium 2 ( CM 335 ) met toevoeging van Oxoid agar nr . 3 ( L 13 ) .

( 7 ) Bv . SE 2 van Wacker Chemie GmbH , Muenchen .

( 8 ) Groenvoer ( vers of gedroogd ) bevat soms grote hoeveelheden organisch kiezelzuur dat moet worden verwijderd omdat deze sporeelementen kan vasthouden . Bij monsters van dergelijke voedermiddelen dient derhalve de volgende gewijzigde procedure te worden toegepast .

Ga te werk als in 5.1.1 ( i ) tot en met de filtratie . Was het filtreerpapier met het onoplosbare residu tweemaal uit met kokend water en breng het in een platinaschaal ( 4.3 ) . Veras in de moffeloven ( 4.1 ) bij een temperatuur van ten hoogste 550 * C tot alle koolstofhoudend materiaal is verdwenen . Voeg na afkoelen enige druppels water toe en dan 10 tot 15 ml fluorwaterstofzuur ( 3.4 ) . Damp in tot droog bij ongeveer 150 * C . Indien het residu nog steeds enig kiezelzuur bevat , los het dan opnieuw op in enkele ml fluorwaterstofzuur ( 3.4 ) en damp in tot droog . Voeg 5 druppels zwavelzuur ( 3.5 ) toe en verwarm tot er geen witte damp meer ontstaat . Voer vervolgens 5 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) en ongeveer 30 ml water toe , verwarm en filtreer de oplossing in een maatkolf van 250 ml ; koel af en vul aan met water tot de maatstreep . De zoetzuurconcentratie is dan ongeveer 0,5 N . Handel dan verder als beschreven in 5.1.3 .