ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
De doelstelling van de begrotingsstrategie die in het convergentieprogramma 2014 is opgenomen, is het behalen van de middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van – 1 % van het bbp in 2015, wat een weerspiegeling is van het vereiste van het stabiliteits- en groeipact, en dit ook daarna te handhaven. Roemenië geniet in 2014 de mogelijkheid van een tijdelijke afwijking van het aanpassingstraject ter verwezenlijking van de middellangetermijndoelstelling, die voor gezamenlijk gefinancierde projecten wordt toegestaan. De tijdelijke afwijking moet in het volgende jaar worden gecompenseerd. Het programma plant een stabilisatie van het (herberekende) structurele saldo in 2014 en een verbetering van 0,8 % van het bbp in 2015. De uitgaven zullen naar verwachting groeien in een tempo dat strookt met de uitgavennorm in 2014 en 2015. De schuldquote zal naar verwachting oplopen tot 40 % in 2015 en dalen in 2016‐2017. Globaal genomen is de in het convergentieprogramma uitgestippelde begrotingsstrategie in overeenstemming met de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is aannemelijk. Het is grotendeels in overeenstemming met de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissie. De potentiële bbp‐raming die aan het convergentieprogramma ten grondslag ligt, is echter lichtjes hoger, voornamelijk als gevolg van optimistischere vooruitzichten voor de arbeidsmarkt. Er zijn neerwaartse risico's voor de begrotingsplannen 2014 als gevolg van uitgavenbeheersing en lager uitgevallen belastinginning. Voorts zijn voor 2015 en daarna de maatregelen die aan het voorgestelde begrotingstraject ten grondslag liggen, nog niet gespecificeerd.

Ondanks een kleine verslechtering in het structurele saldo in 2014, leeft Roemenië volgens de prognoses van de Commissie in 2014 de eisen van het stabiliteits- en groeipact na, rekening houdend met de tijdelijke afwijking die voor gezamenlijk gefinancierde projecten is toegestaan. Voor 2015 bestaat er een risico van een significante afwijking van de vereiste structurele aanpassing, wanneer rekening wordt gehouden met de nodige compensatie voor de tijdelijke afwijking die voor gezamenlijk gefinancierde projecten is toegestaan. Voorts wordt verwacht dat Roemenië in 2015 van de uitgavennorm zal afwijken. Op basis van zijn beoordeling van het programma en de prognoses van de Commissie is de Raad overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van mening dat het programma het risico inhoudt van een significante afwijking van de eisen van het preventieve deel in 2015.
(8)

Met de in het convergentieprogramma 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie wordt beoogd de middellangetermijndoelstelling in 2015 te bereiken en bij het einde van het convergentieprogramma in 2017 op een structureel overschot van 0,9 % van het bbp uit te komen. Het convergentieprogramma bevestigt de eerdere middellangetermijndoelstelling van een tekort van 1 % van het bbp, wat een weerspiegeling is van de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Op basis van het (herberekende) structurele begrotingssaldo beloopt de jaarlijkse vooruitgang in de richting van de middellangetermijndoelstelling in 2014 en 2015 ten minste 0,5 % van het bbp. Tegelijkertijd bestaat er het risico dat in 2015 wordt afgeweken van de uitgavenbenchmark. Al met al is het aanpassingstraject om de middellangetermijndoelstelling te verwezenlijken goeddeels in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Volgens het convergentieprogramma moet de schuld tijdens de programmaperiode aanzienlijk teruglopen, namelijk tot circa 35 % in 2017. Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses van het convergentieprogramma ten grondslag ligt, is over het algemeen aannemelijk. De in 2015‐2017 te nemen consolidatiemaatregelen moeten echter nog worden vastgesteld. Volgens de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissiediensten zal de structurele aanpassing in 2014 en 2015 respectievelijk 0,2 % en 0,6 % van het bbp belopen, wat voor 2014 0,3 procentpunt van het bbp minder is dan de vereiste vooruitgang van 0,5 % van het bbp. Er is bovendien het risico van een aanzienlijke afwijking van de uitgavenbenchmark in 2014 gevolgd door nog een, zij het beperktere, afwijking in 2015. In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad verrichte evaluatie van het convergentieprogramma en de prognoses van de Commissie is de Raad van oordeel dat in 2014 een aanzienlijke afwijking van het aanpassingstraject naar de middellangetermijndoelstelling wordt geriskeerd.
(9)

De voornaamste doelstellingen van de in het stabiliteitsprogramma 2014 geschetste begrotingsstrategie zijn het corrigeren, uiterlijk in 2015, van het buitensporige tekort en het bereiken, uiterlijk in 2018, van de middellangetermijndoelstelling. Het stabiliteitsprogramma beoogt een tekort van minder dan 3 % van het bbp in 2015 in overeenstemming met de aanbeveling in het kader van de buitensporigtekortprocedure. Het stabiliteitsprogramma bevestigt de middellangetermijndoelstelling van een begrotingssituatie die structureel in evenwicht is, hetgeen overeenstemt met de voorschriften van het stabiliteits- en groeipact. Na 2015 beoogt het stabiliteitsprogramma een vermindering van het nominaal overheidstekort met ongeveer 1 procentpunt van het bbp per jaar in de periode 2016-2018. Het is de bedoeling de schuldenlast te verlagen van ongeveer 124 % van het bbp in 2013 tot 107 % van het bbp in 2018. Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses in het stabiliteitsprogramma ten grondslag ligt, is door een onafhankelijk orgaan (de Ierse „Fiscal Advisory Council”) goedgekeurd als „vallend binnen de toepasselijke prognoses”. Het is in ruime mate in overeenstemming met de prognose van de Commissie voor 2014 en 2015, afgezien van een aantal verschillen in de bijdragen van de vraagcomponenten. De prognoses van de autoriteiten voor de latere jaren van het stabiliteitsprogramma zijn evenwel optimistisch. Bovendien wordt het bereiken van de begrotingsdoelstellingen niet onderbouwd door voldoende uitgewerkte maatregelen voor 2015. Bijgevolg ligt de prognose van het tekort voor 2015 van de Commissie hoger dan de door de Raad aanbevolen doelstelling. In het licht van zijn evaluatie van het stabiliteitsprogramma en de prognose van de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad, is de Raad van oordeel dat de doelstellingen van het stabiliteitsprogramma in overeenstemming zijn met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact, maar ondersteund moeten worden door specifieke maatregelen vanaf 2015. Er zijn belangrijke stappen gezet om belangrijke aspecten van het Ierse begrotingskader alsook de kwaliteit en de tijdige verstrekking van gegevens te verbeteren. De huidige regels voor de uitgavenplafonds op de middellange termijn maken discretionaire wijzigingen door de regering mogelijk die niet beperkt zijn tot vooraf vastgelegde onvoorziene uitgaven.
(8)

Doel van de in het begrotingsstrategisch document voor 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie is in 2015 een duurzame correctie van het buitensporige tekort te realiseren en in 2017 de middellangetermijndoelstelling te halen. Met de strategie wordt erop gemikt het overheidstekort terug te brengen tot 4,0 % van het bbp in 2014 en het verder te verlagen tot 2,5 % van het bbp in 2015, overeenkomstig de doelstellingen die zijn vastgesteld in de aanbeveling van 21 juni 2013 in het kader van de buitensporigtekortprocedure en die opnieuw zijn bevestigd bij de twaalfde toetsing van het macro-economisch aanpassingsprogramma. Op 30 mei 2014 heeft het Grondwettelijk Hof evenwel consolidatiemaatregelen nietig verklaard waarvan het effect op de begrotingsresultaten voor 2014 op ongeveer 0,4 % van het bbp wordt geraamd, met mogelijke overloopeffecten in 2015. Om de afgesproken doelstellingen te verwezenlijken, moet de regering vervangingsmaatregelen van vergelijkbare omvang nemen. In twee zaken heeft het Grondwettelijk Hof evenwel nog geen uitspraak gedaan, waardoor de te nemen maatregelen nog niet volledig kunnen worden gekwantificeerd. Aangezien de tijd dringt, zou de regering zich verplicht kunnen zien haar toevlucht te nemen tot minder groeivriendelijke maatregelen, in het bijzonder aan de ontvangstenzijde. Voor de periode na 2015 wordt in de strategie het streven bevestigd om tegen 2017 de middellangetermijndoelstelling te halen door een structurele inspanning van 0,5 % van het bbp in 2016 te leveren en een structureel tekort van 0,5 % in 2017 te boeken. In de strategie wordt ervan uitgegaan dat de bruto overheidsschuld in 2014 een piek van ongeveer 130,2 % van het bbp zal bereiken en vanaf 2015 geleidelijk zal beginnen te dalen. Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses van de strategie ten grondslag ligt, is in overeenstemming met de voorjaarsprognoses van de Commissie en wordt geanalyseerd door de raad voor de overheidsfinanciën. Ingevolge de uitspraak van het Grondwettelijk Hof zal de begrotingsstrategie in 2014 moeten worden herzien opdat de tekortdoelstelling van 4 % van het bbp kan worden gehaald. Er blijven evenwel neerwaartse risico's aan de doelstelling verbonden, met name als gevolg van de rechtsonzekerheid en de statistische impact van transacties om een efficiënter beheer van de overmatige schuldenlast van sommige overheidsbedrijven tot stand te brengen. De begrotingsaanpassing voor 2015 wordt onderbouwd door budgettaire consolidatiemaatregelen ten belope van 0,8 % van het bbp, hetgeen voldoende wordt geacht om de doelstelling van 2,5 % van het bbp te bereiken. Op basis van de evaluatie van de begrotingsstrategie van de regeringen en de prognoses van de Commissie is de Raad overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van oordeel dat de doelstellingen van de strategie in overeenstemming zijn met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact.
(8)

Met de in het stabiliteitsprogramma 2014 geschetste begrotingsstrategie wordt beoogd het nominale overheidstekort geleidelijk terug te dringen en een structureel saldo te behouden dat in overeenstemming is met de middellangetermijndoelstelling, rekening houdend met de toegestane tijdelijke afwijking van de middellangetermijndoelstelling in verband met het effect van de hervorming van het pensioenstelsel. Het stabiliteitsprogramma heeft de middellangetermijndoelstelling gewijzigd van ‐ 0,5 % in - 1,0 %; deze nieuwe middellangetermijndoelstelling is in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Volgens het geplande traject voor het nominale saldo waarin het stabiliteitsprogramma voorziet, zal het (herberekende) structurele saldo geleidelijk verslechteren, maar gebeurt dat binnen de marges die de uitvoering van de pensioenhervorming toelaat. Rekening houdend met de toegestane afwijking van de middellangetermijndoelstelling voldoet het geplande structurele tekort aan de vereisten van het stabiliteits- en groeipact tot 2016. Als gevolg van de geplande stijging van het herberekende structurele tekort in 2017 wordt echter afgeweken van het vereiste aanpassingstraject naar de middellangetermijndoelstelling. Al met al is de in het programma geschetste begrotingsstrategie goeddeels in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Het ziet ernaar uit dat de overheidsschuld gedurende de hele programmeringsperiode ruim onder de 60 % van het bbp zal blijven en tegen 2017 tot 31 % van het bbp zal terugvallen. Het macro-economische scenario dat ten grondslag ligt aan de begrotingsprognoses in het stabiliteitsprogramma, dat nog niet formeel is goedgekeurd door een onafhankelijke instelling, is plausibel. De economische groei zal gedurende de programmaperiode naar verwachting rond 4 % per jaar blijven, terwijl slechts bescheiden prijsstijgingen worden verwacht.
(9)

De in het convergentieprogramma 2014 geschetste begrotingsstrategie heeft tot doel te zorgen voor een overheidsoverschot van gemiddeld 1 % van het bbp gedurende de conjunctuurcyclus, zoals vastgesteld in het Zweedse begrotingskader. Het convergentieprogramma bevestigt de in het vorige convergentieprogramma vastgestelde middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van 1 % van het bbp, hetgeen een adequate weerspiegeling is van de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Uitgaande van het (herberekende) structurele saldo, beoogt het convergentieprogramma een resultaat dat de middellangetermijndoelstelling gedurende de gehele programmaperiode overtreft. Volgens het convergentieprogramma zal de overheidsschuld, die ruim onder de referentiewaarde van 60 % van het bbp blijft, van 41,5 % van het bbp in 2014 dalen tot 35 % in 2017. In het algemeen is de in het convergentieprogramma uitgestippelde begrotingsstrategie in overeenstemming met de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. Het aan de begrotingsprognoses van het convergentieprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario is aannemelijk. Wat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn betreft, wordt een hoog percentage van het bbp aan langdurige zorg besteed en wordt een significante stijging van de uitgaven op lange termijn verwacht om voldoende rekening te houden met de vergrijzing, waardoor de uitgaven in Zweden in 2060 tot 6,4 % van het bbp zullen oplopen. Zweden moet dit aanpakken door voldoende hoge primaire overschotten te realiseren en de toename van de leeftijdsgerelateerde uitgaven verder in te dammen om de langetermijnhoudbaarheid van de begroting veilig te stellen. In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het convergentieprogramma 2014 en de prognoses van de Commissie is de Raad van oordeel dat het convergentieprogramma van Zweden in overeenstemming is met de regels van het stabiliteits- en groeipact en de risico's voor de begrotingsdoelstellingen beperkt zijn.
De doelstelling van de begrotingsstrategie die in het stabiliteitsprogramma van 2014 is opgenomen, is uiterlijk in 2016 de middellangetermijndoelstelling van een structureel tekort van niet meer dan 0,45 % van het bbp te behalen, wat een weerspiegeling is van de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Het overheidstekort werd in 2013 op duurzame wijze tot onder de 3 % van het bbp teruggedrongen. Volgens de plannen zou het (herberekende) structurele saldo in 2014 constant blijven en met 0,3 procentpunt van het bbp verbeteren in 2015, waarmee het in beide jaren ver achterblijft bij de vereiste aanpassing. Ook de uitgavengroei zal zowel in 2014 als in 2015 aanzienlijk afwijken van de uitgavenbenchmark. Op 12 mei 2014 heeft Oostenrijk een reeks aanvullende inkomsten- en uitgavenmaatregelen aangekondigd. Als deze maatregelen onverkort en tijdig ten uitvoer worden gelegd, houdt de begrotingsstrategie van Oostenrijk niet langer in dat in 2014 naar verwachting significant van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling wordt afgeweken. Tegelijk houdt het geplande aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling nog steeds risico's in wat betreft de naleving van de eisen van het stabiliteits- en groeipact. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de bruto overheidsschuld aanzienlijk stijgen van bijna 74,5 % van het bbp in 2013 tot 79 % van het bbp in 2014, wegens het effect van het opzetten van een liquidatie-entiteit voor de activa van Hypo Alpe Adria, terwijl de schuld vanaf 2015 zal beginnen te dalen.

Het aan de begrotingsprognoses van het stabiliteitsprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario is aannemelijk en werd opgesteld door een onafhankelijke instantie, het Oostenrijkse Instituut voor economisch onderzoek (WIFO). Volgens de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissiediensten blijft het tekort in 2014 en 2015 onder de 3 %. Volgens die prognoses zal het structurele saldo in 2014 achteruitgaan en in 2015 met slechts 0,1 % van het bbp verbeteren. In het licht van zijn overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte beoordeling van het stabiliteitsprogramma, van de prognoses van de Commissie en van de op 12 mei aangekondigde extra maatregelen is de Raad van oordeel dat Oostenrijk zijn buitensporig tekort op houdbare wijze heeft gecorrigeerd, maar het risico blijft lopen om in 2014 en 2015 significant af te wijken van het aanpassingstraject richting middellangetermijndoelstelling.
(8)

Met de in het stabiliteitsprogramma 2014 uiteengezette begrotingsstrategie wordt ernaar gestreefd niet af te wijken van de middellangetermijndoelstelling die in het hele programma wordt aangehouden en voldoende budgettaire buffers op te bouwen voor economisch moeilijke tijden. In het stabiliteitsprogramma wordt de vorige middellangetermijndoelstelling van een structureel overschot bevestigd, hetgeen stringenter is dan wat het Stabiliteits- en groeipact vereist. Naar verwachting zal het herberekende structurele saldo in 2014 met 0,1 procentpunt verslechteren, waarmee wordt afgeweken van het vereiste aanpassingstraject, alvorens in 2015 met 0,4 procentpunt te verbeteren; voor 2016‐2017 wordt verwacht dat het saldo vrijwel in evenwicht zal zijn. Daarnaast wijst het stabiliteitsprogramma op het risico dat in 2014 wordt afgeweken en in 2015 significant wordt afgeweken van de uitgavennorm. In het algemeen houdt het geplande aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstellingrisico's in wat betreft de naleving van de eisen van het Stabiliteits- en groeipact.
(2)

De eurozone is meer dan louter de som van haar leden. De economische en financiële crisis heeft de nauwe onderlinge relaties in de eurozone duidelijk blootgelegd en laten zien dat sterkere coördinatie van het begrotings-, het financieel en het structureel beleid tussen de lidstaten van de eurozone nodig is om in de eurozone als geheel te komen tot een coherent beleidsstandpunt. Door de ondertekening van het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de economische en monetaire unie op 2 maart 2012 hebben de lidstaten van de eurozone zich verbonden tot het doorvoeren van een aantal ingrijpende‐ beleidshervormingen en tot beleidscoördinatie. Door de inwerkingtreding van de zogenaamde‐ twopack-verordeningen (3) („twopack”) in 2013 is de budgettaire en economische beleidscoördinatie binnen de eurozone verder verdiept. De lidstaten van de eurozone dragen een specifieke verantwoordelijkheid voor de effectieve uitvoering van het nieuwe bestuurskader. Dit vraagt om meer groepsdruk om de uitvoering van nationale hervormingen en een prudent begrotingsbeleid te ondersteunen, een ruimere beoordeling van nationale hervormingen vanuit het oogpunt van de eurozone, internalisering van potentiële overloopeffecten en het stimuleren van beleid dat van bijzonder belang is voor een goed werkende economische en monetaire unie. Dit vraagt ook om passende communicatie over de strategie voor de eurozone.
(8)

De doelstelling van de in het convergentieprogramma 2014 uitgestippelde begrotingsstrategie is om het tekort in 2015 tot onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp terug te dringen en in 2018 de middellangetermijndoelstelling te halen. De middellangetermijndoelstelling (‐ 1 % van het bbp in structurele termen) is stringenter dan hetgeen op grond van het stabiliteits- en groeipact vereist is. De in het convergentieprogramma 2014 gepresenteerde doelstellingen voor het nominale tekort stroken met een tijdige correctie van het buitensporige tekort. Terwijl de (herberekende) structurele aanpassing in 2014 ook in overeenstemming is met de aanbeveling die de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure heeft gedaan, blijft deze achter bij de voor 2015 vereiste verbetering. In de jaren na de geplande correctie van het buitensporig tekort is de beoogde (herberekende) jaarlijkse vooruitgang richting de middellangetermijndoelstelling beperkter dan hetgeen op grond van het stabiliteits- en groeipact vereist is. Derhalve zijn de programmadoelstellingen slechts gedeeltelijk in overeenstemming met de eisen van het stabiliteits- en groeipact. De overheidsschuld zal in de programmaperiode naar verwachting onder de 60 % van het bbp blijven. De Poolse autoriteiten verwachten een scherpe daling van de schuld van 57,1 % van het bbp in 2013 naar 49,5 % in 2014, hetgeen vooral aan de grote, eenmalige overdracht van pensioenvermogen toe te schrijven is, en gaan ervan uit dat de schuld in 2015 op dit niveau blijft. Het aan de begrotingsprognoses van het convergentieprogramma ten grondslag liggende macro-economische scenario is voor 2014 aannemelijk en is voor 2015 optimistisch aangezien de reële bbp-groei van 3,8 % waarop voor dat jaar wordt gerekend, hoger is dan de 3,4 % in de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissie. In het licht van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 verrichte evaluatie van het convergentieprogramma en de prognoses van de Commissie is de Raad van oordeel dat Polen in 2014 naar verwachting onder het door de Raad aanbevolen maximale nominale tekort zal blijven, maar dat het gevaar bestaat dat het buitensporige tekort in 2015 niet duurzaam wordt gecorrigeerd en vervolgens van het aanpassingstraject richting de middellangetermijndoelstelling wordt afgeweken.
Doelstelling van de in het stabiliteitsprogramma uitgestippelde begrotingsstrategie is om tegen 2016 de middellangetermijndoelstelling te bereiken van een begrotingssituatie die structureel in evenwicht is, en tegelijk in de overgangsperiode 2013-2015 de schuldregel in acht te nemen. Het programma bevestigt de middellangetermijndoelstelling van een begrotingssituatie die structureel in evenwicht is, hetgeen een adequate weerspiegeling is van de in het stabiliteits- en groeipact gestelde eisen. De (herberekende) structurele aanpassing die voor de programmaperiode is voorgenomen, bedraagt 0,2 procentpunten van het bbp in 2014 en 0,4 procentpunten in 2015. Volgens het stabiliteitsprogramma is deze beperkte aanpassing in de richting van de middellangetermijndoelstelling verantwoord door het sterk verslechterde economische klimaat en door de inspanningen die nodig zijn om een ambitieus programma van structurele hervormingen door te voeren. Met name staan diverse structurele hervormingen gepland die positief zouden moeten uitwerken op de potentiële economische groei en die uiteindelijk de schuldquote de komende jaren zouden moeten verlagen. De structurele aanpassing waarmee in het stabiliteitsprogramma wordt gerekend, zou Italië in staat moeten stellen om de schuldreductiebenchmark voor de overgangsperiode 2013-2015 te bereiken, deels dankzij een ambitieus privatiseringsprogramma dat in de periode 2014-2017 moet worden doorgevoerd (goed voor 0,7 procentpunten van het bbp per jaar). Het macro-economische scenario dat aan de begrotingsprognoses van het (nog niet door een onafhankelijke instantie bekrachtigde) stabiliteitsprogramma ten grondslag ligt, is enigszins optimistisch, zeker voor de latere jaren in het programma.

In 2014 wordt een afwijking van het aanpassingstraject ter verwezenlijking van de middellangetermijndoelstelling verwacht; mocht deze zich het jaar nadien herhalen, zou deze als significant kunnen worden beoordeeld, mede op basis van de uitgavenbenchmark. Bovendien wordt het bereiken van de begrotingsdoelstellingen niet volledig onderbouwd door voldoende uitgewerkte maatregelen, zeker voor de periode vanaf 2015. In de voorjaarsprognoses 2014 van de Commissiediensten wordt erop gewezen dat de schuldreductiebenchmark in 2014 niet wordt gehaald, omdat de verwachte structurele aanpassing (slechts 0,1 procentpunten van het bbp) achterblijft bij de vereiste structurele aanpassing van 0,7 procentpunten van het bbp. Op basis van de beoordeling van het stabiliteitsprogramma en de prognoses van de Commissie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 is de Raad van mening dat er — ook in 2014 — extra inspanningen nodig zijn om aan de voorwaarden van het stabiliteits- en groeipact te voldoen.