NL Publicatieblad van de Europese Unie L 272/33

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/1778 VAN DE COMMISSIE

van 6 oktober 2016

tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde warmgewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of van ander gelegeerd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1), en met name artikel 7, lid 4,

Na raadpleging van de lidstaten,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Inleiding

(1) Op 4 januari 2016 diende de European Steel Association („Eurofer” of „de klager”) een klacht in namens producenten die samen meer dan 90 % van de totale productie van bepaalde warmgewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of van ander gelegeerd staal in de Unie voor hun rekening nemen. Het bij de klacht gevoegde bewijs van dumping en dreigende aanmerkelijke schade als gevolg daarvan volstond om de opening van een onderzoek te rechtvaardigen.

(2) Naar aanleiding van deze klacht opende de Europese Commissie („de Commissie”) op 13 februari 2016 een antidumpingonderzoek met betrekking tot de invoer in de Unie van bepaalde warmgewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of van ander gelegeerd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek („de VRC” of „het betrokken land”) op basis van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (2) („de basisverordening”). De Commissie publiceerde een bericht van inleiding in het Publicatieblad van de Europese Unie (3) („het bericht van inleiding”).

(3) Daarna opende de Commissie ook de volgende twee onderzoeken: a) Op 13 mei 2016 (4) een antisubsidieonderzoek naar de invoer van hetzelfde product van oorsprong uit de VRC; b) Op 7 juli 2016 (5) een antidumpingonderzoek naar de invoer van hetzelfde product van oorsprong uit Brazilië, Iran, Oekraïne, Rusland en Servië.

1.2. Registratie

(4) Op 5 april 2016 diende de klager een verzoek om registratie van de invoer van het betrokken product vanuit de VRC in. Op 2 juni 2016 werkte de klager het verzoek bij door meer recente financiële gegevens te verstrekken, maar op 11 augustus 2016 trok hij het in.

1.3. Belanghebbenden

(5) In het bericht van inleiding nodigde de Commissie de belanghebbenden uit om contact op te nemen teneinde aan het onderzoek mee te werken. Ze bracht de klager, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs, de Chinese autoriteiten, haar bekende betrokken importeurs, leveranciers en gebruikers, handelaren en verenigingen specifiek op de hoogte van de opening van het onderzoek en nodigde hen uit daaraan mee te werken.

(6) De belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken om een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures. Alle belanghebbenden die daar met opgave van redenen om hadden verzocht, werden gehoord.

1.4. Samenstelling van een steekproef

(7) In het bericht van inleiding deelde de Commissie mee dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zou samenstellen in overeenstemming met artikel 17 van de basisverordening.

1.4.1. Steekproef van producenten in de Unie

(8) In het bericht van inleiding deelde de Commissie mee dat zij, gezien het grote aantal producenten in de Unie, een steekproef zou samenstellen. Vervolgens stelde de Commissie een steekproef samen op basis van de grootste representatieve productie- en verkoopvolumes en rekening houdend met de geografische spreiding. Zij informeerde deze voorlopig geselecteerde ondernemingen en de klager hierover. De Commissie nodigde de belanghebbenden uit om opmerkingen over de voorlopige steekproef te formuleren.

(9) Eén voorlopig geselecteerde producent in de Unie deelde de Commissie mee dat hij niet zou kunnen meewerken. Daarnaast merkten zowel de federatie van Italiaanse ijzer- en staalbedrijven (Federacciai) als Eurofer op dat Zuid-Europa niet in de voorlopige steekproef was vertegenwoordigd. Met het oog op een betere geografische spreiding verving de Commissie de producent in de Unie die besloot om niet mee te werken door een producent in de Unie uit Zuid-Europa.

(10) Hierdoor bestond de uiteindelijke steekproef uit vijf producenten in de Unie die in vijf verschillende lidstaten waren gevestigd. De in de uiteindelijke steekproef opgenomen producenten nemen meer dan 45 % van de productie in de Unie voor hun rekening.

1.4.2. Steekproef van niet-verbonden importeurs

(11) De Commissie verzocht niet-verbonden importeurs om de in het bericht van inleiding gespecificeerde informatie te verstrekken om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, een steekproef te kunnen samenstellen.

(12) Vier importeurs verstrekten de gevraagde informatie. Bijgevolg was geen steekproef nodig en kreeg elk van hen een vragenlijst voor importeurs toegestuurd.

(13) Hoewel de Commissie contact met hen opnam om relevante informatie te verzamelen, verstrekte geen van de niet-verbonden importeurs een volledig antwoord op de vragenlijst in het kader van dit onderzoek.

1.4.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de VRC

(14) Om te kunnen beslissen of een steekproef voor de VRC noodzakelijk was en, zo ja, deze te kunnen samenstellen, verzocht de Commissie producenten-exporteurs in de VRC om de in het bericht van inleiding gespecificeerde informatie te verstrekken. Daarnaast verzocht de Commissie de vertegenwoordiging van de VRC bij de Europese Unie om producenten-exporteurs die in deelname aan het onderzoek geïnteresseerd konden zijn te identificeren en/of contact met hen op te nemen.

(15) Dertien groepen producenten-exporteurs in de VRC verstrekten de gevraagde informatie en gingen akkoord om in de steekproef te worden opgenomen. De Commissie stelde een steekproef van drie groepen ondernemingen voor op basis van het grootste representatieve volume van de uitvoer naar de Unie dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. Ze nodigde alle haar bekende betrokken producenten-exporteurs en de autoriteiten van de VRC uit om opmerkingen over de voorgestelde steekproef te formuleren.

(16) Eén producent-exporteur, Jiangsu Tiangong Tools Company Limited („Tiangong Tools”), betoogde dat hij in de steekproef moest worden opgenomen omdat hij, in tegenstelling tot de geselecteerde producenten-exporteurs, gereedschapsstaal en sneldraaistaal produceert. Hij voerde aan dat als zijn product als betrokken product wordt beschouwd, de steekproef representatiever zou moeten zijn en zijn product zou moeten bevatten.

(17) Dit verzoek werd afgewezen. Tiangong Tools exporteerde slechts kleine hoeveelheden van een bepaald soort product naar de Unie. De opname van deze producent-exporteur in de steekproef zou de steekproef dus niet representatiever hebben gemaakt. De Commissie onderzocht de kwestie van representativiteit verder binnen de context van de omvang van de productie.

(18) Bijgevolg besloot de Commissie om de voorgestelde steekproef van drie groepen producenten-exporteurs te behouden. De in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs vertegenwoordigen 57 % van de totale invoer van het betrokken product vanuit de VRC in de Unie en 58 % van de totale invoer van het betrokken product van Chinese medewerkende producenten-exporteurs in de Unie.

1.5. Individueel onderzoek

(19) Slechts één producent-exporteur, Tiangong Tools, verzocht om een individueel onderzoek op grond van artikel 17, lid 3, van de basisverordening en diende daartoe een ingevulde vragenlijst in. De Commissie aanvaardde dit verzoek voorlopig en controleerde de verstrekte informatie ter plaatse.

(20) Het onderzoek wees echter uit dat deze onderneming alleen gereedschapsstaal en sneldraaistaal produceert en naar de Unie exporteert. Gezien het voorlopige besluit van de Commissie om gereedschapsstaal en sneldraaistaal niet in dit onderzoek op te nemen, zoals toegelicht in de overwegingen 29 tot en met 35, is er geen voorlopige dumpingmarge vastgesteld voor Tiangong Tools. Mocht de Commissie haar besluit met betrekking tot de productomschrijving in het definitieve stadium wijzigen, zou het verzoek om een individueel onderzoek van deze producent-exporteur echter worden heroverwogen.

1.6. Antwoorden op de vragenlijst

(21) De Commissie verstuurde vragenlijsten naar alle haar bekende betrokken partijen en naar alle andere ondernemingen die zich binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijnen meldden. Er werden antwoorden op de vragenlijsten ontvangen van Eurofer, vijf producenten in de Unie en hun verbonden staalservicebedrijven, één gebruiker, drie groepen producenten-exporteurs in de VRC en één producent in een referentieland.

1.7. Controlebezoeken

(22) De Commissie verzamelde en controleerde alle gegevens die zij voor de voorlopige vaststelling van dumping, de dreigende schade als gevolg daarvan en het belang van de Unie nodig achtte. Krachtens artikel 16 van de basisverordening werden bij de volgende ondernemingen/vereniging controlebezoeken ter plaatse verricht: Vereniging van producenten in de Unie: — Eurofer, Brussel, België Producenten in de Unie: — ThyssenKrupp Steel Europe AG, Duisburg, Duitsland — Tata Steel IJmuiden BV, Velsen-Noord, Nederland — Tata Steel UK Limited, Port Talbot, South Wales, Verenigd Koninkrijk — ArcelorMittal France S.A., Frankrijk, dat de volgende dochterondernemingen bezit: — ArcelorMittal Mediterranee SAS, Fos-sur-Mer, Frankrijk — ArcelorMittal Atlantique Et Lorraine, Duinkerke, Frankrijk — ArcelorMittal España SA, Gozón, Spanje Gebruiker: — Marcegaglia Carbon Steel Spa, Gazoldo degli Ippoliti, Italië Producenten-exporteurs in de VRC en verbonden handelaren: — Benxi Iron & Steel Group: — Bengang Steel Plates Co., Ltd, Benxi, provincie Liaoning, VRC — Benxi Iron & Steel Hong Kong Limited, Hongkong — Jiangsu Shagang Group Co., Ltd.: — Zhangjiagang Hongchang Plate Co., Ltd., Jinfeng Town, Zhangjiagang City, provincie Jiangsu, VRC — Zhangjiagang GTA Plate Co., Ltd., Jinfeng Town, Zhangjiagang City, provincie Jiangsu, VRC — Jiangsu Shagang International Trade Co., Ltd., Jinfeng Town, Zhangjiagang City, provincie Jiangsu, VRC — Shagang South-Asia Trading Co., Hongkong — Xinsha International PTE. Ltd., Singapore — Hebei Iron and Steel Group (HBIS): — Handan Iron & Steel Group Han-Bao Co., Ltd., Handan City, provincie Hebei, VRC — Hebei Iron & Steel Co., Ltd. Tangshan Branch, Tangshan City, provincie Hebei, VRC — Hebei Iron & Steel Co., Ltd. Chengde Branch, Chengde City, provincie Hebei, VRC — Handan Iron and Steel Group Import and Export Co Ltd, Handan City, provincie Hebei, VRC — Hebei Iron and Steel (Singapore) PTE Ltd, Handan City, provincie Hebei, VRC — Hebei Iron and Steel (Hong Kong) International Trade Co Ltd, Handan City, provincie Hebei, VRC — Hebei Iron and Steel Group (Shanghai) International Trade Co Ltd, Handan City en Chengde City, provincie Hebei, VRC — Tangshan Iron and Steel Group Co Ltd, Tangshan City, provincie Hebei, VRC — Sinobiz Holdings Limited (British Virgin Islands), Tangshan City, provincie Hebei, VRC — Chengde Steel Logistics Co Ltd, Chengde City, provincie Hebei, VRC — Duferco SA, Lugano, Zwitserland — Jiangsu Tiangong Tools Company Limited: — Tiangong Aihe Company Limited, Danbei County, Danyang City, provincie Jiangsu, VRC Verbonden importeurs in de Unie: — Benxi Iron and Steel Group Europe GmbH, Düsseldorf, Duitsland — Duferco Commerciale, SPA, Genua, Italië Producent in het referentieland: — ArcelorMittal USA, Chicago, Verenigde Staten

1.8. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(23) Het onderzoek naar dumping en schade had betrekking op de periode van 1 januari 2015 tot en met 31 december 2015 („het onderzoektijdvak”). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die voor de schadebeoordeling relevant zijn, had betrekking op de periode van 1 januari 2012 tot het einde van het onderzoektijdvak („de beoordelingsperiode”).

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(24) Het betrokken product betreft bepaalde gewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of van ander gelegeerd staal, ook indien opgerold (waaronder op maat gesneden producten en producten uit „bandstaal”), niet verder bewerkt dan warmgewalst, en niet geplateerd noch bekleed. Het betrokken product omvat geen: — producten van roestvrij staal en siliciumstaal met georiënteerde korrel, — producten van gereedschapsstaal en sneldraaistaal (6), — producten, niet opgerold, zonder in reliëf gewalste motieven, met een dikte van meer dan 10 mm en een breedte van minimaal 600 mm, en — producten, niet opgerold, zonder in reliëf gewalste motieven, met een dikte van minimaal 4,75 mm en maximaal 10 mm en een breedte van minimaal 2 050 mm. Het betrokken product wordt momenteel ingedeeld onder de GN-codes 7208 10 00, 7208 25 00, 7208 26 00, 7208 27 00, 7208 36 00, 7208 37 00, 7208 38 00, 7208 39 00, 7208 40 00, 7208 52 10, 7208 52 99, 7208 53 10, 7208 53 90, 7208 54 00, 7211 13 00, 7211 14 00, 7211 19 00, ex 7225 19 10, 7225 30 90, ex 7225 40 60, 7225 40 90, ex 7226 19 10, 7226 91 91 en 7226 91 99 en is van oorsprong uit de VRC.

(25) Warmgewalste platte staalproducten worden geproduceerd door middel van warm walsen; dit is een proces voor het vormen van metaal waarbij heet metaal door een of meer paren hete rollen wordt gevoerd om het metaal dunner te maken en een uniforme dikte te verkrijgen en waarbij de temperatuur van het metaal hoger ligt dan zijn rekristallisatietemperatuur. Deze kunnen in verschillende vormen worden geleverd: opgerold (geolied of niet geolied, gebeitst of niet gebeitst), op lengte gesneden (als plaat) of als smalle banden.

(26) Warmgewalste platte staalproducten hebben twee belangrijke toepassingen. Ten eerste zijn ze het basismateriaal voor de productie van verschillende downstream staalproducten met een toegevoegde waarde, te beginnen met koudgewalste (7) platte en beklede staalproducten. Ten tweede worden ze gebruikt als industrieel basismateriaal dat eindgebruikers aankopen voor diverse toepassingen, onder meer in de bouwsector (productie van stalen buizen), scheepsbouw, gascontainers, auto's, drukvaten en energiepijpleidingen.

2.2. Soortgelijk product

(27) Uit het onderzoek bleek dat de volgende producten dezelfde fysieke basiskenmerken en dezelfde basistoepassingen hebben: a) het betrokken product; b) het op de binnenlandse markt van de VRC en de VS geproduceerde en verkochte product; c) het product dat de bedrijfstak van de Unie in de Unie produceert en verkoopt.

(28) De Commissie besloot in dit stadium dat deze producten soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

2.3. Argumenten betreffende de productomschrijving

(29) Ten eerste verzochten één producent-exporteur (Jiangsu Tiangong Tools Company Limited) en één importeur die verbonden is met een andere Chinese producent-exporteur (Duferco S.A.) om bepaalde soorten warmgewalste platte staalproducten die in de sector gereedschapsstaal en sneldraaistaal worden genoemd uit te sluiten van de productomschrijving. Zij stelden dat de eigenschappen en prijzen van gereedschapsstaal en sneldraaistaal aanzienlijk verschillen en dat deze twee soorten staal andere specificaties en toepassingen hebben.

(30) Op 21 april 2016 vond een hoorzitting met deze Chinese producent-exporteur plaats in aanwezigheid van de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures. Daarnaast werd op 22 juni 2016 een hoorzitting met de importeur gehouden over zijn verzoek om uitsluiting van producten.

(31) De klager was van oordeel dat deze argumenten niet gegrond waren en dat er een risico op ontwijking bestond, mocht de Commissie deze argumenten aanvaarden.

(32) De Commissie was van oordeel dat er inderdaad grote fysische en chemische verschillen bestaan tussen enerzijds andere soorten van het betrokken product dan gereedschapsstaal en sneldraaistaal en anderzijds gereedschapsstaal en sneldraaistaal. Er zijn verschillende chemische elementen (8) inherent aanwezig in gereedschapsstaal en sneldraaistaal die niet te vinden zijn in het betrokken product.

(33) Voorts zijn er verschillen in het productieproces, verschillende toepassingen en aanzienlijke prijsverschillen tussen enerzijds gereedschapsstaal en sneldraaistaal en anderzijds de andere soorten van het betrokken product. Zo worden gereedschapsstaal en sneldraaistaal, in tegenstelling tot andere soorten van het betrokken product, gebruikt om andere materialen te bewerken, machinaal te bewerken, te extruderen, te snijden, te stampen en te ponsen, wat niet de conventionele toepassingen van de andere soorten van het betrokken product zijn. Verder volgt de productie van gereedschapsstaal een ander productieproces, waarbij de specifieke eigenschappen worden bereikt tijdens alle stadia van het productieproces. Dit verschil in productieproces maakt de productie van gereedschapsstaal en sneldraaistaal duurder, wat tot op zekere hoogte ook het verschil in verkoopprijs met andere soorten van het betrokken product verklaart.

(34) In termen van volume vertegenwoordigde de invoer van gereedschapsstaal en sneldraaistaal ongeveer 1,25 % van de totale Chinese invoer in 2015. Gereedschapsstaal en sneldraaistaal worden ook onder andere, specifieke GN-codes ingedeeld.

(35) Daarom sloot de Commissie gereedschapsstaal en sneldraaistaal voorlopig uit en waarschuwde zij de nationale douaneautoriteiten voor mogelijke risico's van ontwijking.

(36) Ten tweede stelde één Italiaanse gebruiker, Marcegaglia Carbon Steel Spa, op 5 augustus 2016 dat de volgende soorten van het betrokken product moesten worden uitgesloten van de productomschrijving: IF-staal, tweefasenstaal, staal met een hoog koolstofgehalte en staal met niet-georiënteerde korrels. De belangrijkste redenen voor het verzoek om uitsluiting van deze soorten waren: d) de eigenschappen, toepassingen en prijzen van deze soorten producten verschillen aanzienlijk van die van alle andere soorten van het betrokken product; e) deze producten zijn niet uitwisselbaar met andere soorten van het betrokken product.

(37) Dezelfde gebruiker verzocht ook om de voor koudwalsen gebruikte productsoorten uit te sluiten op basis van hun verdere gebruik verderop in de keten.

(38) Wat betreft het verzoek om uitsluiting van de staalsoorten IF-staal, tweefasenstaal, staal met een hoog koolstofgehalte en staal met niet-georiënteerde korrels van het betrokken product, was de Commissie van oordeel dat niet was aangetoond dat deze producten andere eigenschappen en toepassingen hebben. Bovendien werd het uiteindelijke gedetailleerde verzoek om uitsluiting van producten zeer laat ingediend. Daarom wees de Commissie dit verzoek in dit stadium af. Wel zal zij deze argumentatie verder onderzoeken.

(39) Wat betreft de productsoorten die voor herwalsing worden gebruikt, is dit een van de belangrijkste toepassingen van het betrokken product, zoals vermeld in overweging 26. Een andere toepassing is op zich geen reden voor uitsluiting. Bovendien zou de uitsluiting van deze productsoorten leiden tot de uitsluiting van het merendeel van alle geïmporteerde soorten van het betrokken product, om nog maar te zwijgen over het complexe, zo niet onmogelijke administratieve toezicht om het betrokken product te onderscheiden van de producten die voor herwalsing worden gebruikt en die welke niet voor herwalsing worden gebruikt. Daarom wees de Commissie in dit stadium ook dit verzoek af.

3. DUMPING

3.1. Normale waarde

(40) Krachtens artikel 2, lid 7, onder b), van de basisverordening bepaalt de Commissie in overeenstemming met artikel 2, leden 1 tot en met 6, van de basisverordening de normale waarde voor producenten-exporteurs in de VRC die voldoen aan de criteria van artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening en in aanmerking komen voor een behandeling als marktgerichte onderneming. Geen van de medewerkende producenten-exporteurs verzocht echter om een dergelijke behandeling.

(41) Daarom moest overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening de normale waarde worden bepaald op basis van de prijzen of berekende normale waarde in een geschikt derde land met een markteconomie (het „referentieland”).

(42) In het bericht van inleiding stelde de Commissie voor om een derde land met een markteconomie („referentieland”) in de zin van artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening te gebruiken. De Commissie verstuurde vragenlijsten naar alle haar bekende producenten in de 11 landen met een markteconomie die in het bericht van inleiding zijn vermeld (9) en naar acht andere landen waar er indicaties voor de productie en verkoop van het soortgelijke product waren, namelijk Argentinië, Australië, Egypte, Iran, Japan, de Republiek Korea, Taiwan en Zuid-Afrika. In totaal werd met 62 producenten in 19 potentiële referentielanden contact opgenomen. Slechts één bedrijf in de VS (ArcelorMittal USA) verklaarde zich echter bereid om mee te werken — en diende een antwoord op de vragenlijst in.

(43) De VS wordt beschouwd als een geschikte referentiemarkt omdat de Amerikaanse markt een open markt is, met tien binnenlandse producenten van het soortgelijke product en invoer uit andere landen die goed is voor tot meer dan 10 % van het totale verbruik. Daarom, en omdat slechts één producent uit de VS zich bereid verklaarde om mee te werken, werd de VS voorlopig gekozen als een geschikt referentieland.

(44) De belanghebbenden werden uitgenodigd om opmerkingen te formuleren over deze keuze. Aangezien geen opmerkingen werden ontvangen, werd de VS als referentieland gekozen.

(45) In overeenstemming met artikel 2, lid 2, van de basisverordening onderzocht de Commissie eerst of de verkoop van het soortgelijke product in de VS aan onafhankelijke afnemers representatief was. De verkoop door de medewerkende producent van het soortgelijke product op de binnenlandse markt werd qua hoeveelheid representatief geacht in vergelijking met de uitvoer van het betrokken product naar de Unie door de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs.

(46) De Commissie onderzocht vervolgens of deze verkoop overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening kon worden beschouwd als verkoop die in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden. Dit werd gedaan door het aandeel van de winstgevende verkoop aan onafhankelijke afnemers vast te stellen. De verkooptransacties werden als winstgevend beschouwd als de eenheidsprijs gelijk was aan of hoger was dan de productiekosten. Derhalve werden de productiekosten van de Amerikaanse producent tijdens het onderzoektijdvak bepaald.

(47) Voor productsoorten waarvan meer dan 80 % van de op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheid werd verkocht tegen prijzen die hoger waren dan de kostprijs en waarvan de gewogen gemiddelde verkoopprijs gelijk was aan of hoger was dan de productiekosten per eenheid, werd de normale waarde per productsoort berekend als het gewogen gemiddelde van de werkelijke binnenlandse prijzen van alle verkopen van de soort in kwestie, ongeacht of die verkopen winstgevend waren.

(48) Indien het volume van de winstgevende verkoop van een productsoort 80 % of minder van het totale verkoopvolume van die soort vertegenwoordigde, of indien de gewogen gemiddelde prijs van die soort lager was dan de productiekosten per eenheid, werd de normale waarde gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs, berekend als de gewogen gemiddelde prijs van alleen de winstgevende binnenlandse verkoop van die soort tijdens het onderzoektijdvak.

(49) Wat betreft de productsoorten die niet winstgevend waren, werd de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening berekend aan de hand van de productiekosten van de Amerikaanse producent plus verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten en winst voor productsoorten van de Amerikaanse producent die winstgevend zijn.

(50) Sommige in het referentieland geproduceerde productsoorten konden niet worden gematcht met de productsoorten die vanuit de VRC naar de Unie worden geëxporteerd, omdat ze niet door de Amerikaanse producent worden verkocht. Daarom moest de normale waarde voor die productsoorten overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening worden berekend op basis van de productiekosten van de producent in het referentieland. De Commissie nam de kosten van het meest overeenkomende product en corrigeerde deze voor de kosten van de aanpassingswerkzaamheden (insnijden of snijden) die nodig zijn om een billĳke vergelijking mogelijk te maken. Vervolgens voegde de Commissie een redelijk bedrag voor verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (7 %-13 %) toe op basis van feitelijke gegevens met betrekking tot de productie en verkoop, als bepaald in artikel 2, lid 6, van de basisverordening. Tot slot voegde zij een redelijk winstbedrag (10 %-15 %) toe op basis van de gemiddelde winstmarge op de verkoop van de winstgevende producten.

3.2. Uitvoerprijzen

(51) De export van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs naar de Unie verliep zowel rechtstreeks naar onafhankelijke afnemers als via verbonden ondernemingen.

(52) Voor de directe verkoop werden de uitvoerprijzen gebaseerd op de voor het betrokken product werkelijk betaalde of te betalen prijzen, in overeenstemming met artikel 2, lid 8, van de basisverordening.

(53) Voor de transacties waarbij de producenten-exporteurs het betrokken product via als importeur optredende verbonden ondernemingen naar de Unie exporteren, werd de uitvoerprijs in overeenstemming met artikel 2, lid 9, van de basisverordening vastgesteld op basis van de prijs waartegen het ingevoerde product voor het eerst aan onafhankelijke afnemers in de Unie werd doorverkocht. In dat geval werd de prijs gecorrigeerd voor alle tussen invoer en wederverkoop gemaakte kosten.

3.3. Vergelijking

(54) De normale waarde en de uitvoerprijs werden vergeleken af fabriek. De dumpingmarges werden vastgesteld door de individuele prijzen af fabriek van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs al naargelang het geval te vergelijken met de binnenlandse verkoopprijzen van de producent in het referentieland of met de berekende normale waarde.

(55) Om een billijke vergelijking tussen de normale waarde en de uitvoerprijs mogelijk te maken, werden overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening correcties toegepast voor verschillen die van invloed waren op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen.

(56) Op basis hiervan werden indien nodig correcties toegepast voor de kosten van vervoer, verzekering, op- en overslag, laden en aanverwante kosten (4 %), bankkosten (0,02 %), kredietkosten (0,05 %), commissies (0,6 %) en indirecte belastingen (4 %).

3.4. Dumpingmarge

(57) Voor de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs werd de gewogen gemiddelde normale waarde van elke soort van het soortgelijke product in de VS vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs van de overeenkomstige productsoort, als bepaald in artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening.

(58) De dumpingmarge voor de medewerkende producenten-exporteurs die niet in de steekproef waren opgenomen, werd vastgesteld in overeenstemming met de bepalingen van artikel 9, lid 6, van de basisverordening. Deze marge werd berekend als een gewogen gemiddelde op basis van de marges die voor de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs waren vastgesteld.

(59) Wat alle andere producenten-exporteurs in de VRC betreft, bepaalde de Commissie de mate van medewerking in de VRC. Deze werd gemeten door het bepalen van het aandeel van het volume van de uitvoer van de medewerkende producenten naar de Unie in het totale volume van de uitvoer van het betrokken land naar de Unie.

(60) De mate van medewerking is hoog. Op deze basis werd de voor alle andere producenten-exporteurs in de VRC geldende residuele dumpingmarge voorlopig vastgesteld op een niveau dat overeenkomt met de hoogste dumpingmarge die voor de in de steekproef opgenomen medewerkende producenten-exporteurs werd vastgesteld.

(61) De voorlopige dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, zijn in onderstaande tabel vermeld: Tabel 1 Dumpingmarges, VRC Onderneming Voorlopige dumpingmarge Bengang Steel Plates Co., Ltd. 96,5 % Hebei Iron & Steel Group 95,0 % Jiangsu Shagang Group 106,9 % Andere medewerkende ondernemingen 100,1 % Alle andere ondernemingen 106,9 %

4. SCHADE

4.1. Definitie van de bedrijfstak van de Unie en de productie in de Unie

(62) Binnen de Unie verstrekten 17 ondernemingen in het kader van de permanente procedure productie- en verkoopgegevens en gaven zij aan dat zij tijdens het onderzoektijdvak het soortgelijke product produceerden. Op basis van de beschikbare informatie uit de klacht vertegenwoordigen deze 17 ondernemingen ongeveer 90 % van de productie van het soortgelijke product in de Unie.

(63) Afgezien van deze 17 ondernemingen waren er vijf andere ondernemingen die het soortgelijke product tijdens het onderzoektijdvak produceerden.

(64) De totale productie in de Unie tijdens het onderzoektijdvak werd vastgesteld op ongeveer 74,7 miljoen ton. De Commissie bepaalde dit cijfer op basis van alle beschikbare informatie met betrekking tot de bedrijfstak van de Unie, zoals informatie afkomstig van de klager en van alle haar bekende producenten in de Unie. Zoals vermeld in overweging 10, werd een steekproef van vijf producenten in de Unie samengesteld die 45 % van de totale productie van het soortgelijke product in de Unie vertegenwoordigden. Dit is een representatieve steekproef.

(65) De producenten in de Unie die samen de totale productie in de Unie voor hun rekening nemen, vormen de bedrijfstak van de Unie in de zin van artikel 4, lid 1, van de basisverordening en worden de „bedrijfstak van de Unie” genoemd.

(66) Het bedrijfsmodel van de producenten in de Unie en hun mate van verticale integratie verschillen. Toch kan de bedrijfstak van de Unie over het algemeen worden gekarakteriseerd als een sector met een hoge mate van verticale integratie, zoals nader uiteengezet in overweging 68.

4.2. Verbruik in de Unie

(67) Zoals vermeld in overweging 24, wordt het betrokken product ingedeeld onder een aantal GN-codes, waaronder bepaalde ex-codes. Om het verbruik in de Unie niet te onderschatten, en gezien het kennelijk marginale effect van dergelijke codes op het totale verbruik, is de invoer van producten met een GN-ex-code volledig meegeteld bij de berekening van het verbruik in de Unie.

(68) Aangezien de bedrijfstak van de Unie grotendeels verticaal geïntegreerd is en het betrokken product wordt beschouwd als basismateriaal voor de productie van verschillende downstreamproducten met een toegevoegde waarde, te beginnen met koudgewalste producten, werden het interne verbruik en het verbruik op de vrije markt apart geanalyseerd.

(69) Het onderscheid tussen de markt voor intern verbruik en de vrije markt is relevant voor de schadeanalyse, omdat de producten bestemd voor intern gebruik niet rechtstreeks concurreren met de invoer en de verrekenprijzen binnen de groepen worden vastgesteld volgens uiteenlopende prijsbeleidsstrategieën. De productie voor de verkoop op de vrije markt concurreert daarentegen rechtstreeks met het ingevoerde betrokken product, en de prijzen zijn vrijemarktprijzen.

(70) Om een zo volledig mogelijk beeld van de bedrijfstak van de Unie te verkrijgen, verzamelde de Commissie gegevens over de volledige activiteit van het soortgelijke product en bepaalde zij of de productie voor intern gebruik dan wel voor de vrije markt bestemd was. De Commissie stelde vast dat ongeveer 60 % van de totale productie van de producenten in de Unie voor intern gebruik bestemd was.

4.2.1. Intern verbruik op de markt van de Unie

(71) De Commissie stelde het interne verbruik in de Unie vast op basis van het interne gebruik en de interne verkopen op de markt van de Unie van alle bekende producenten in de Unie. Het aldus vastgestelde interne verbruik in de Unie ontwikkelde zich als volgt: Tabel 2 Intern verbruik op de markt van de Unie (ton) 2012 2013 2014 OT Intern verbruik 40 775 889 42 418 062 42 887 175 42 271 071 Index (2012 = 100) 100 104 105 104 Bron: Antwoord van Eurofer op de vragenlijst

(72) Tijdens de beoordelingsperiode steeg het interne verbruik op de markt van de Unie met ongeveer 4 %. Deze stijging is vooral toe te schrijven aan de groei van de markten voor intern gebruik, met inbegrip van de productie van onderdelen zoals voor de automobielindustrie.

4.2.2. Verbruik op de vrije markt van de Unie

(73) De Commissie stelde het verbruik op de vrije markt van de Unie vast op basis van a) de verkoop op de markt van de Unie van alle bekende producenten in de Unie en b) de invoer in de Unie uit alle derde landen zoals gerapporteerd door Eurostat; zij hield daarbij tevens rekening met de gegevens die door de medewerkende producenten-exporteurs in het betrokken land werden ingediend. Het aldus vastgestelde verbruik op de vrije markt van de Unie ontwikkelde zich als volgt: Tabel 3 Verbruik op de vrije markt (ton) 2012 2013 2014 OT Verbruik op de vrije markt 31 405 157 32 292 192 33 139 474 35 156 318 Index (2012 = 100) 100 103 106 112 Bron: Antwoord van Eurofer op de vragenlijst

(74) Tijdens de beoordelingsperiode steeg het verbruik op de vrije markt van de Unie met ongeveer 12 %. De stijging is vooral toe te schrijven aan het economische herstel van de verwerkende industrie.

4.3. Invoer uit het betrokken land

4.3.1. Volume en marktaandeel van de invoer uit het betrokken land

(75) De Commissie stelde het invoervolume vast op basis van de databank van Eurostat. Het marktaandeel van de invoer werd vastgesteld door vergelijking van het invoervolume met het verbruik op de vrije markt van de Unie zoals vermeld in tabel 73.

(76) De invoer in de Unie uit de VRC ontwikkelde zich als volgt: Tabel 4 Invoervolume (ton) en marktaandeel 2012 2013 2014 OT Volume van de invoer uit de VRC 246 720 336 028 592 104 1 519 304 Index (2012 = 100) 100 136 240 616 Marktaandeel van de VRC 0,79 % 1,04 % 1,79 % 4,32 % Index (2012 = 100) 100 132 227 550 Bron: Eurostat

(77) Uit bovenstaande tabel blijkt dat de invoer uit het betrokken land in absolute cijfers aanzienlijk steeg tijdens de beoordelingsperiode. Tegelijkertijd steeg het totale marktaandeel van de Chinese invoer in de Unie met meer dan 500 % tijdens de beoordelingsperiode.

4.3.2. Prijzen van de invoer uit het betrokken land en prijsonderbieding

(78) De Commissie stelde de prijzen van de invoer vast op basis van gegevens van Eurostat. De gewogen gemiddelde prijs van de invoer in de Unie uit het betrokken land ontwikkelde zich als volgt: Tabel 5 Invoerprijzen (EUR/ton) 2012 2013 2014 OT Gemiddelde prijs van de invoer met dumping 600 505 463 404 Index (2012 = 100) 100 84 77 67 Bron: Eurostat

(79) De gemiddelde prijzen van de invoer daalden van 600 EUR/ton in 2012 tot 404 EUR/ton tijdens het onderzoektijdvak. Tijdens de beoordelingsperiode daalde de gemiddelde eenheidsprijs van de invoer met dumping met ongeveer 33 %.

(80) De Commissie beoordeelde de prijsonderbieding tijdens het onderzoektijdvak aan de hand van een vergelijking van: — de gewogen gemiddelde verkoopprijzen per productsoort van de vijf producenten in de Unie die werden aangerekend aan niet-verbonden afnemers op de vrije markt van de Unie, gecorrigeerd tot het niveau af fabriek; en — de overeenkomstige gewogen gemiddelde cif-prijzen, grens Unie, per productsoort van de invoer van de medewerkende producenten uit het betrokken land die werden aangerekend aan de eerste onafhankelijke afnemer op de markt van de Unie, met de nodige correcties voor kosten na invoer.

(81) De prijzen werden per productsoort vergeleken voor transacties op hetzelfde handelsniveau, indien nodig naar behoren gecorrigeerd, en na aftrek van rabatten en kortingen. Het resultaat van de vergelijking werd uitgedrukt als een percentage van de omzet van de producenten in de Unie tijdens het onderzoektijdvak. De belangrijkste correcties hadden betrekking op de leveringskosten (variërend van 2,7 % tot 6,3 % per in de steekproef opgenomen producent in de Unie) en kortingen (variërend van 0,1 % tot 19,5 %). Aangezien er zich in dit geval geen enkele niet-verbonden importeur meldde, werden kosten na invoer van 7 EUR per ton toegevoegd, zijnde de correctie die werd aangebracht in het onderzoek met betrekking tot bepaalde koudgewalste platte staalproducten (10). Dit werd als de meest geschikte methode beschouwd omdat het betrokken product van het huidige onderzoek in veel opzichten vergelijkbaar is met bepaalde koudgewalste platte staalproducten, zoals toegelicht in overweging 221.

(82) Op basis van het bovenstaande werd vastgesteld dat de Chinese invoer met dumping de prijzen van de bedrijfstak van de Unie onderbood met 2,7 % tot 5,6 %.

4.4. Economische situatie van de bedrijfstak van de Unie

4.4.1. Algemene opmerkingen

(83) In overeenstemming met artikel 3, lid 5, van de basisverordening omvatte het onderzoek naar de gevolgen van de invoer met dumping voor de bedrijfstak van de Unie een evaluatie van alle economische indicatoren die van invloed waren op de situatie van de bedrijfstak van de Unie tijdens de beoordelingsperiode.

(84) De macro-economische indicatoren (productie, productiecapaciteit, bezettingsgraad, verkoopvolume, voorraad, groei, marktaandeel, werkgelegenheid, productiviteit en hoogte van de dumpingmarges) werden op het niveau van de gehele bedrijfstak van de Unie beoordeeld. De beoordeling werd gebaseerd op de door de klager verstrekte informatie, die werd getoetst aan de door producenten in de Unie verstrekte gegevens en aan de beschikbare officiële statistische informatie (Eurostat).

(85) De micro-economische indicatoren (verkoopprijzen, winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement van investeringen, vermogen om kapitaal aan te trekken, lonen en productiekosten) werden geanalyseerd op het niveau van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. De beoordeling werd gebaseerd op hun naar behoren gecontroleerde informatie.

(86) Om een zo volledig mogelijk beeld van de bedrijfstak van de Unie te verkrijgen, verzamelde de Commissie gegevens over de volledige productie van het betrokken product en bepaalde zij of de productie voor intern gebruik dan wel voor de vrije markt bestemd was. Voor sommige schade-indicatoren met betrekking tot de bedrijfstak van de Unie analyseerde de Commissie gegevens betreffende de vrije markt en de markt voor intern gebruik afzonderlijk en maakte zij een vergelijkende analyse. Deze factoren zijn: verkoop, marktaandeel, eenheidsprijzen, kosten per eenheid, winstgevendheid en kasstroom. Andere economische indicatoren zouden echter slechts zinvol kunnen worden onderzocht in het kader van de gehele activiteit, inclusief het interne gebruik van de bedrijfstak van de Unie, aangezien deze afhankelijk zijn van de gehele activiteit, ongeacht of de productie bestemd is voor intern gebruik dan wel voor verkoop op de vrije markt. Deze factoren zijn: productie, capaciteit, bezettingsgraad, investeringen, rendement van investeringen, werkgelegenheid, productiviteit, voorraden en loonkosten. Voor deze factoren is een analyse van de gehele bedrijfstak van de Unie vereist om een volledig schadebeeld van de bedrijfstak van de Unie vast te stellen, aangezien de gegevens in kwestie niet kunnen worden uitgesplitst naar verkoop voor intern gebruik en verkoop op de vrije markt.

4.4.2. Macro-economische indicatoren

4.4.2.1. Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad

(87) De totale productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad in de Unie ontwikkelden zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt: Tabel 6 Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad 2012 2013 2014 OT Productievolume (ton) 73 050 974 74 588 182 75 509 517 74 718 189 Index (2012 = 100) 100 102 103 102 Productiecapaciteit (ton) 102 247 218 100 667 836 100 040 917 98 093 841 Index (2012 = 100) 100 99 98 96 Bezettingsgraad 71,4 % 74,1 % 75,5 % 76,2 % Bron: Antwoord van Eurofer op de vragenlijst

(88) Tijdens de beoordelingsperiode steeg het productievolume van de bedrijfstak van de Unie met 2 %, ondanks het feit dat één Italiaanse producent in de Unie zijn productie in dezelfde periode aanzienlijk terugschroefde (– 3 miljoen ton).

(89) De gerapporteerde cijfers hebben betrekking op technische capaciteit, hetgeen inhoudt dat in de bedrijfstak als standaard beschouwde correcties voor opstarttijden, onderhoud, knelpunten en andere normale onderbrekingen in aanmerking zijn genomen. De productiecapaciteit nam tijdens de beoordelingsperiode af als gevolg van de stopzetting van de productie in België en Italië.

(90) De stijging van de bezettingsgraad was het gevolg van een lichte toename van het productievolume, vooral onder invloed van de stijging van het interne verbruik (+ 4 %) en het verbruik op de vrije markt (+ 12 %), en dit ondanks de aanzienlijke vermindering van het productievolume door hoofdzakelijk één Italiaanse producent in de Unie.

4.4.2.2. Verkoopvolume en marktaandeel

(91) Het verkoopvolume en marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie op de vrije markt ontwikkelden zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt: Tabel 7 Verkoopvolume en marktaandeel (vrije markt) 2012 2013 2014 OT Verkoopvolume (ton) 27 273 319 27 468 243 27 910 748 27 327 906 Index (2012 = 100) 100 101 102 100 Marktaandeel 86,8 % 85,1 % 84,2 % 77,7 % Index (2012 = 100) 100 98 97 90 Bron: Antwoord van Eurofer op de vragenlijst en Eurostat

(92) Het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie bleef relatief stabiel tijdens de beoordelingsperiode, namelijk tussen 27 en 28 miljoen ton.

(93) Tijdens de beoordelingsperiode kromp het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie in termen van het verbruik in de Unie met meer dan 9 procentpunten, namelijk van 86,8 % tot 77,7 %. De daling van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie was aanzienlijk sterker dan de lichte stijging van zijn verkoop op de vrije markt van de Unie.

(94) Wat de markt van de Unie voor intern gebruik betreft, ontwikkelden het volume van het interne gebruik en het marktaandeel zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt: Tabel 8 Volume van het interne gebruik op de markt van de Unie en marktaandeel 2012 2013 2014 OT Volume van het interne gebruik op de markt van de Unie (ton) 40 775 889 42 418 062 42 887 175 42 271 071 Index (2012 = 100) 100 104 105 104 Totale productie van de bedrijfstak van de Unie (ton) 73 050 974 74 588 182 75 509 517 74 718 189 % van het volume van het interne gebruik ten opzichte van de totale productie 55,7 % 56,7 % 56,6 % 56,4 % Bron: Antwoord van Eurofer op de vragenlijst en Eurostat

(95) Het volume van het interne gebruik van de bedrijfstak van de Unie (de som van het interne gebruik en de interne verkoop op de markt van de Unie) op de markt van de Unie steeg tijdens de beoordelingsperiode met 4 %, van ongeveer 40,7 miljoen ton in 2011 tot 42,2 miljoen ton tijdens het onderzoektijdvak.

(96) Het aandeel van de bedrijfstak van de Unie in de markt voor intern gebruik (uitgedrukt als percentage van de totale productie) bleef stabiel tijdens de beoordelingsperiode, variërend tussen 55,7 % en 56,7 %.

4.4.2.3. Werkgelegenheid en productiviteit

(97) De werkgelegenheid werd berekend op basis van alleen de werknemers die rechtstreeks werken voor het soortgelijke product in de verschillende staalfabrieken van de producenten in de Unie. Deze methode verschaft nauwkeurige gegevens die relatief eenvoudig te bepalen zijn.

(98) De werkgelegenheid en productiviteit ontwikkelden zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt: Tabel 9 Werkgelegenheid en productiviteit 2012 2013 2014 OT Aantal werknemers (voltijds equivalent/werknemer) 18 729 18 632 17 739 17 829 Index (2012 = 100) 100 99 95 95 Productiviteit (ton/werknemer) 3 900 4 003 4 257 4 191 Index (2012 = 100) 100 103 109 107 Bron: Antwoord van Eurofer op de vragenlijst

(99) Het niveau van de werkgelegenheid in de bedrijfstak van de Unie werd tijdens de beoordelingsperiode gereduceerd om de productiekosten te verlagen en de efficiëntie te verhogen in het licht van de toenemende concurrentie van Chinese en andere invoer op de markt. Dit leidde tot een vermindering van het aantal werknemers met 5 % tijdens de beoordelingsperiode, zonder rekening te houden met de indirecte werkgelegenheid. Als gevolg hiervan en gezien de lichte stijging van het productievolume (+ 2 %) tijdens de beoordelingsperiode steeg de productiviteit van de bedrijfstak van de Unie, uitgedrukt in productie per werknemer per jaar, veel sterker (+ 7 %) dan de feitelijke productie. Dit toont aan dat de bedrijfstak van de Unie bereid was zich aan te passen aan de veranderende marktomstandigheden om concurrerend te blijven.

4.4.2.4. Voorraden

(100) De voorraden van de producenten in de Unie ontwikkelden zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt: Tabel 10 Voorraden 2012 2013 2014 OT Eindvoorraden (ton) 2 908 745 2 646 989 2 653 224 2 798 420 Index (2012 = 100) 100 91 91 96 Eindvoorraden als een percentage van de productie 4,0 % 3,5 % 3,5 % 3,7 % Index (2012 = 100) 100 89 88 94 Bron: Antwoord van Eurofer op de vragenlijst

(101) Tijdens de beoordelingsperiode nam het niveau van de eindvoorraden licht af. De meeste soorten van het soortgelijke product worden door de bedrijfstak van de Unie geproduceerd op basis van specifieke bestellingen van de gebruikers. Dit betekent dat voorraden niet als een belangrijke schade-indicator voor deze bedrijfstak worden beschouwd. Dit wordt ook bevestigd door de analyse van de ontwikkeling van de eindvoorraden als een percentage van de productie. Zoals hierboven te zien is, bleef deze indicator relatief stabiel op ca. 3,5 % tot 4 % van het productievolume.

4.4.2.5. Hoogte van de dumpingmarge

(102) Alle dumpingmarges lagen aanzienlijk boven het de minimis-niveau. De gevolgen van de hoogte van de werkelijke hoge dumpingmarges voor de bedrijfstak van de Unie waren niet verwaarloosbaar, gezien het volume en de prijzen van de invoer uit het betrokken land.

4.4.2.6. Groei

(103) Het verbruik in de Unie (vrije markt) steeg tijdens de beoordelingsperiode met ongeveer 12 %, terwijl het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie stabiel bleef. De bedrijfstak van de Unie verloor dus marktaandeel, in tegenstelling tot de invoer uit het betrokken land, waarvan het marktaandeel tijdens de beoordelingsperiode aanzienlijk toenam.

4.4.3. Micro-economische indicatoren

4.4.3.1. Prijzen en factoren die de prijzen beïnvloeden

(104) De gewogen gemiddelde verkoopprijzen per eenheid van de producenten in de Unie op de vrije markt in de Unie ontwikkelden zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt: Tabel 11 Verkoopprijzen op de vrije markt in de Unie 2012 2013 2014 OT Verkoopprijs (EUR/ton) 553 498 471 427 Index (2012 = 100) 100 90 85 77 Productiekosten per eenheid (EUR/ton) 572 511 469 431 Index (2012 = 100) 100 89 82 75 Bron: Antwoord van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst

(105) Bovenstaande tabel toont de ontwikkeling van de verkoopprijs per eenheid op de vrije markt van de Unie in vergelijking met de overeenkomstige productiekosten. De verkoopprijzen waren gemiddeld lager dan de productiekosten per eenheid, met uitzondering van 2014, toen de markt begon op te leven en het marktaandeel van de Chinese invoer kleiner was dan in het onderzoektijdvak.

(106) In 2012 en 2013 werden de prestaties van de bedrijfstak van de Unie negatief beïnvloed door de nasleep van de schuldencrisis in de eurozone boven op de afnemende vraag naar staal in 2012. In 2014 en ook in de eerste helft van 2015 begon de bedrijfstak van de Unie zich te herstellen dankzij extra inspanningen om concurrerend te blijven, met name door het verhogen van de productiviteit van de werknemers van de bedrijfstak van de Unie, zoals uiteengezet in overweging 99, wat resulteerde in productiviteitswinsten en een hogere bezettingsgraad.

(107) Ondanks deze inspanningen bleven de productiekosten algemeen hoger dan de dalende verkoopprijzen. Om het verlies aan marktaandeel te beperken, volgden de producenten in de Unie de neerwaartse prijsspiraal en verlaagden zij hun verkoopprijs aanzienlijk, met name in 2015. Omdat het betrokken product een basisproduct is, moesten producenten in de Unie de dalende prijsspiraal volgen.

(108) Tussen de in de steekproef opgenomen producenten werden bepaalde warmgewalste platte producten van ijzer, van niet-gelegeerd staal of van ander gelegeerd staal voor intern verbruik overgedragen of tegen verrekenprijzen geleverd voor verdere verwerking, waarbij uiteenlopende prijsbeleidsstrategieën (kostprijs, kostprijs plus, marktprijs) werden gevolgd. Daarom kan geen zinvolle conclusie worden getrokken uit de ontwikkeling van de prijs bij verkoop voor intern verbruik.

4.4.3.2. Loonkosten

(109) De gemiddelde loonkosten van de producenten in de Unie ontwikkelden zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt: Tabel 12 Gemiddelde loonkosten per werknemer 2012 2013 2014 OT Gemiddelde loonkosten per werknemer (EUR) 63 722 63 374 66 039 66 023 Index (2011 = 100) 100 99 104 104 Bron: Antwoord van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst

(110) Tijdens de beoordelingsperiode steeg het gemiddelde loon per werknemer met 4 %.

4.4.3.3. Winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement op investeringen en vermogen om kapitaal aan te trekken

(111) De winstgevendheid, de kasstroom, de investeringen en het rendement van investeringen van de producenten in de Unie ontwikkelden zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt: Tabel 13 Winstgevendheid, kasstroom, investeringen en rendement van investeringen 2012 2013 2014 OT Winstgevendheid van de verkoop in de Unie op de vrije markt (% van omzet) – 3,3 % – 2,7 % 0,4 % – 0,8 % Kasstroom (× 1 000 EUR) 150 190 139 285 221 982 122 723 Index (2012 = 100) 100 93 148 82 Investeringen (× 1 000 EUR) 334 789 256 013 289 581 291 771 Index (2012 = 100) 100 76 86 87 Rendement van investeringen – 4,5 % – 3,5 % 0,5 % – 1,0 % Bron: Antwoord van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst

(112) De Commissie stelde de winstgevendheid van de producenten in de Unie vast door het nettoverlies vóór belastingen van de verkoop van het soortgelijke product op de vrije markt in de Unie uit te drukken als een percentage van de omzet uit die verkoop.

(113) De winstgevendheid ontwikkelde zich negatief tijdens de beoordelingsperiode: er werden verliezen geleden tijdens elk van de drie jaren, met uitzondering van 2014. De verliezen in de jaren 2012 en 2013 hielden deels verband met de nasleep van de schuldencrisis in de eurozone (boven op de dalende vraag naar staal in 2012). In 2014 en de eerste helft van 2015 konden de producenten in de Unie zich gedeeltelijk herstellen.

(114) De nettokasstroom is het vermogen van de producenten in de Unie om hun activiteiten zelf te financieren. De ontwikkeling van de nettokasstroom varieerde sterk tijdens de beoordelingsperiode, maar bleef over het algemeen grotendeels positief, vooral als gevolg van niet-geldelijke kosten zoals afschrijvingen.

(115) Omdat het rendement van investeringen over het geheel genomen negatief bleef tijdens elk van de jaren, met uitzondering van 2014, verlaagde de bedrijfstak van de Unie het niveau van zijn investeringen met 13 % tussen 2012 en 2015. Het vermogen om kapitaal aan te trekken werd beïnvloed door de tijdens de beoordelingsperiode geleden verliezen, zoals blijkt uit de daling van de investeringen.

(116) Tot slot bevat onderstaande tabel een uitsplitsing van 2015 naar kwartaal, omdat de klager in zijn klacht beweerde dat er een aanzienlijke verslechtering was in de tweede helft van 2015. De gegevens in de tabel bevestigen inderdaad een aanzienlijke verslechtering van de winstgevendheid en netto-omzet in de tweede helft van 2015 als gevolg van de verdere daling van de verkoopprijzen op de vrije markt van de Unie. Tabel 14 Winstgevendheid per kwartaal van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie Kwartaal van 2015 Winstgevendheid (Verlieslatendheid) van de ondernemingen per kwartaal (in miljoenen euro's) Nettoverkoopprijs per ton Netto– omzet op de vrije markt (in miljoenen euro's) Winstgevendheidspercentage Eerste 37,98 444,71 1 073,34 3,5 % Tweede 22,78 436,19 1 001,60 2,3 % Derde – 22,92 426,36 857,49 – 2,7 % Vierde – 69,80 392,92 699,47 – 10,0 % Totaal – 31,9 427,2 3 631,9 – 0,8 % Bron: Antwoord van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst

4.4.4. Conclusie inzake aanmerkelijke schade

(117) Enerzijds kon de bedrijfstak van de Unie als geheel zijn productievolumes licht verhogen (ondanks de aanzienlijke vermindering van de productie door hoofdzakelijk één grote Italiaanse producent) en zijn bezettingsgraad verbeteren dankzij de toename van het interne verbruik en het verbruik op de vrije markt. Er waren ook concrete maatregelen nodig om de efficiëntie te verbeteren door de productiekosten (voornamelijk grondstoffen) goed onder controle te houden en de productie per werknemer te verhogen. Het resultaat was dat de productiekosten met 25 % daalden. Bovendien bleef de kasstroom van de bedrijfstak van de Unie positief tijdens de gehele beoordelingsperiode. De in de steekproef opgenomen producenten in de Unie konden tijdens de beoordelingsperiode nog steeds 250 tot 330 miljoen EUR per jaar investeren.

(118) Anderzijds — en ondanks de inspanningen van de bedrijfstak van de Unie tijdens de beoordelingsperiode om zijn algemene prestaties te verbeteren — wijzen andere schade-indicatoren op een verslechtering van de situatie op de vrije markt: met uitzondering van 2014 en begin 2015, toen de bedrijfstak van de Unie zich licht begon te herstellen, werden gedurende de gehele beoordelingsperiode verliezen geleden die in de tweede helft van 2015 onhoudbare niveaus bereikten. Ondanks het feit dat de verkoopvolumes relatief stabiel bleven op de vrije markt van de Unie, verloor de bedrijfstak van de Unie marktaandeel en moest hij de investeringen beperken gezien het negatieve rendement van investeringen.

(119) In het licht van het voorgaande luidt de conclusie in deze fase dat uit de bovenstaande gegevens blijkt dat de bedrijfstak van de Unie aan het eind van het onderzoektijdvak in een zwakke situatie verkeerde, maar niet in die mate dat hij tijdens de beoordelingsperiode aanmerkelijke schade leed in de zin van artikel 3, lid 5, van de basisverordening.

5. DREIGING VAN SCHADE

5.1. Inleiding

(120) Bij de analyse van een dreiging van aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Unie wordt hieronder — in overeenstemming met artikel 3, lid 9, tweede alinea, van de basisverordening — rekening gehouden met factoren als: i) een aanzienlijke toename van de invoer met dumping op de markt van de Unie waardoor de invoer waarschijnlijk nog aanzienlijk zal toenemen; ii) voldoende vrij beschikbare capaciteit van de producent-exporteur of een ophanden zijnde en aanmerkelijke toename van die capaciteit waardoor de uitvoer met dumping naar de Unie waarschijnlijk nog aanzienlijk zal toenemen, waarbij rekening wordt gehouden met de beschikbaarheid van andere exportmarkten om extra uitvoer te absorberen; iii) of de producten worden ingevoerd tegen prijzen die een aanzienlijke prijsdruk zouden uitoefenen of die een obstakel zijn voor prijsverhogingen die anders wel zouden hebben plaatsgevonden en die de invoervraag waarschijnlijk nog zouden doen toenemen, en; iv) het niveau van voorraden.

(121) Zoals het woord „zoals” in artikel 3, lid 9, tweede alinea, aangeeft, kunnen naast deze vier factoren ook andere factoren worden onderzocht om te bepalen of er sprake is van een dreiging van schade. De Commissie onderzocht met name ook factoren zoals winstgevendheid en orderontvangsten, waarvoor zij beschikte over zowel gegevens voor het onderzoektijdvak als gegevens voor de periode na het onderzoektijdvak.

(122) Wat de beoordelingsperiode betreft, analyseerde de Commissie opnieuw de voor de periode 2012-2015 verzamelde gegevens, omdat een goed begrip van de huidige situatie van de bedrijfstak van de Unie noodzakelijk is om te kunnen bepalen of er sprake is van een dreiging van schade voor de bedrijfstak van de Unie (11). Vervolgens voerde zij voor alle factoren een prospectieve analyse uit. Daarnaast kon zij gegevens verzamelen over de invoer met dumping, de Chinese capaciteit en de invoerprijzen voor de periode januari–juni 2016 om de prognoses te bevestigen of te ontkrachten, zoals vereist door het Hof (12). Voor de winstgevendheid en orderontvangsten waren echter geen uitgebreide gegevens beschikbaar voor de periode januari-juni 2016 en slechts gedeeltelijke gegevens tot einde maart 2016. Wat de voorraadniveaus betreft, konden geen uitgebreide gegevens worden gevonden tot einde juni 2016, in het bijzonder voor de bedrijfstak van de Unie. Toch zullen deze gegevens worden bijgewerkt na de publicatie van deze Verordening en zullen indien mogelijk ook andere factoren worden onderzocht. In deze fase waren de gegevens voor de winstgevendheid, de orderontvangsten en de voorraadniveaus de beste beschikbare gegevens.

(123) Ten slotte vereist artikel 3, lid 9, eerste alinea, tweede zin, van de basisverordening dat de verandering van omstandigheden duidelijk te voorzien moet zijn en ophanden moet zijn.

5.2. Dreiging van schade

5.2.1. Aanzienlijke toename van de invoer met dumping op de markt van de Unie waardoor de invoer waarschijnlijk nog aanzienlijk zal toenemen

(124) Tussen 2012 en het onderzoektijdvak steeg de invoer uit het betrokken land aanzienlijk van 246 720 tot 1 519 304 ton, zoals blijkt uit de tabel in overweging 76. Deze invoer vond consistent plaats tegen continu dalende prijzen. De aanzienlijke stijging van het marktaandeel van deze Chinese invoer met dumping (+ 550 %) bevestigt dat de ontwikkeling van deze invoer niet alleen het gevolg van een toename van de vraag (+ 12 %) was. De Chinese producenten-exporteurs penetreren een nieuwe markt en winnen marktaandelen met laaggeprijsde invoer ten koste van de andere economische actoren, waaronder producenten in de Unie. Het volume van de invoer uit de VRC nam in de eerste helft van 2016 verder toe (met 8,5 % tot 773 275 ton) (bron: Eurostat) in vergelijking met de eerste helft van 2015 (712 390 ton). Uit de beschikbare gegevens blijkt niet alleen dat de Chinese invoer met dumping aanzienlijk steeg tijdens de beoordelingsperiode, maar ook dat deze trend niet werd gestopt of omgekeerd tijdens de periode na het onderzoektijdvak.

5.2.2. Voldoende vrij beschikbare capaciteit

5.2.2.1. Capaciteit in de VRC (ruwstaal en het soortgelijke product)

(125) Wat de Chinese ruwstaalcapaciteit betreft, geeft de beschikbare informatie aan dat de Chinese staalcapaciteit al geruime tijd snel stijgt. Het aandeel van de VRC in de totale wereldproductie van ruwstaal steeg van 25,6 % in 2004 (13) tot 50,3 % in 2015, wat betekent dat de feitelijke productie van de VRC in die periode bijna verdubbelde. In dit verband stelde de Commissie in haar Staalcommunicatie het volgende: „… de reserveproductiecapaciteit in bepaalde derde landen, met name in de VRC, is sterk toegenomen. Volgens ramingen heeft alleen al de VRC een overcapaciteit van ongeveer 350 miljoen ton, bijna het dubbele van de jaarlijkse productie van de Unie (14).”

(126) In dit verband schatte de OESO de totale Chinese staalproductiecapaciteit op 1 140 miljoen ton (15) in 2014, terwijl de werkelijke Chinese productie werd berekend op 822,8 miljoen ton (16). De beschikbare Chinese overcapaciteit bedraagt dus zeker meer dan 300 miljoen ton.

(127) Deze overcapaciteit van staal is ook niet in lijn met de vraag naar het soortgelijke product in de VRC of in andere landen. In feite vertraagt de groei van de vraag in de wereldwijde markten en wordt de kloof tussen capaciteit en vraag breder, volgens een recente studie van de OESO (17).

(128) Dat het betrokken land een enorme overcapaciteit van staal heeft, wordt niet betwist door de Chinese autoriteiten: Ten eerste publiceerde de Chinese Staatsraad op 1 februari 2016 een „Advies voor de staalindustrie om de overcapaciteit op te lossen” , waarin de globale Chinese benadering voor een resolutere aanpak van de overcapaciteit in de Chinese staalindustrie wordt uiteengezet. De maatregelen zouden onder meer bestaan uit een vermindering van de ruwstaalcapaciteit met 100 tot 150 miljoen ton over een periode van vijf jaar en een strikt verbod op nieuwe productiecapaciteit. Ten tweede vermeldde de China Iron & Steel Association (CISA) in haar ingediende verklaring ook dat „de Chinese regering en de Chinese staalfederatie de afgelopen jaren doeltreffende maatregelen hebben genomen … Sinds 2011 heeft de VRC verouderde capaciteit actief geëlimineerd en energiebesparende maatregelen versterkt (18).”

(129) Recentelijk zijn echter tegenstrijdigheden gemeld tussen de bovenvermelde Chinese aankondiging van capaciteitsreducties in de periode na het onderzoektijdvak en de feitelijke situatie: — Er zijn berichten dat het betrokken land lijdt aan het fenomeen van „zombiestaalfabrieken” (19): dit zijn fabrieken waarvan voortdurend wordt gezegd dat ze gaan verdwijnen, maar die in werkelijkheid nooit verdwijnen. — Een andere bron meldde ook dat 41 hoogovens zijn heropend, en recentere rapporten geven zelfs aan dat sinds begin 2016 meer dan 50 miljoen ton staalcapaciteit is heropgestart in de VRC (20). — De World Steel Association stelt het volgende over de wereldproductie van ruwstaal in de eerste 6 maanden van 2016: „De wereldproductie van ruwstaal in de eerste zes maanden van 2016 bedroeg 794,8 miljoen ton, of 1,9 % minder dan in de eerste helft van 2015 […] De productie van ruwstaal […] daalde met 6,1 % in de EU 28 […] China produceerde in juni 2016 69,5 miljoen ton ruwstaal, of 1,7 % meer dan in juni 2015 […] (21)”

(130) Tot slot onderzocht de Commissie de beloften en verbintenissen van de Chinese autoriteiten zoals vermeld in overweging 128. Ondanks deze aankondigingen begin 2016 zijn ze nog niet verwezenlijkt.

(131) Bijgevolg wordt aangenomen dat het probleem van overcapaciteit in de staalsector in de VRC alom bekend is en ook door de Chinese autoriteiten wordt erkend.

(132) Het soortgelijke product vertegenwoordigt naar schatting een groot deel van de totale productie van ruwstaal om de volgende reden: terwijl de totale Chinese productie van ruwstaal in 2013 en 2014 respectievelijk 822 000 miljoen ton en 822 698 miljoen ton bedroeg, bedroeg de totale Chinese productie van warmgewalste platte producten 311 564 miljoen ton (of ongeveer 37,9 % van de totale productie van ruwstaal) en 317 387 miljoen ton (of ongeveer 38,6 % van de totale productie van ruwstaal) in respectievelijk 2013 en 2014 (22). De bovenstaande gegevens over ruwstaal geven dus ook een goede indicatie van de overcapaciteit van het soortgelijke product in de VRC.

(133) Ten tweede wordt verwezen naar de tabel in overweging 185, waar de feitelijke productie van het soortgelijke product van de VRC wordt vergeleken met de feitelijke productie van andere landen voor de jaren 2014 en 2013. Uit deze tabel blijkt bijvoorbeeld dat de feitelijke productie van het soortgelijke product in de VRC in 2014 (317,4 miljoen ton) ongeveer vijfmaal groter was dan de totale productie van Brazilië, Iran, Oekraïne en Rusland gecombineerd (57,4 miljoen ton). Dit is een indicatie van de enorme productiecapaciteit van het soortgelijke product in de VRC.

(134) Ten derde bevestigde het onderzoek dat tijdens het onderzoektijdvak de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs een capaciteitsbezettingsgraad van gemiddeld 65 % hadden. Dit komt neer op meer dan 14 miljoen ton vrij beschikbare capaciteit van het betrokken product bij slechts drie ondernemingen. Dit is een andere indicatie van de reservecapaciteit van het soortgelijke product. In de veronderstelling dat de ratio's van andere Chinese producenten van warmgewalste platte staalproducten vergelijkbaar zijn, kan worden geconcludeerd dat de totale reservecapaciteit van warmgewalste platte staalproducten in de VRC groot is.

(135) Verder is de markt van de Unie een open markt met veel invoer uit verschillende landen, zoals blijkt uit de tabel in overweging 177. Zoals weergegeven in tabel 4 in overweging 76, exporteren de Chinese producenten-exporteurs vooral sinds 2012 naar de markt van de Unie en winnen zij snel marktaandeel met laaggeprijsde invoer ten koste van andere economische actoren, waaronder producenten in de Unie. Dit bewijst dat de marktpenetratie door de Chinese producenten-exporteurs relatief eenvoudig bleek te gaan en zeer succesvol was tijdens de beoordelingsperiode, wat als zodanig een indicatie is van de aantrekkelijkheid van de markt van de Unie voor Chinese en andere producenten-exporteurs.

5.2.2.2. Absorptiecapaciteit van derde landen

(136) In overeenstemming met artikel 3, lid 9, tweede alinea, punt b), van de basisverordening onderzocht de Commissie de beschikbaarheid van andere exportmarkten voor de Chinese producenten-exporteurs om extra uitvoer te absorberen.

(137) Sommige (grote) exporterende markten zijn steeds moeilijker toegankelijk voor de Chinese producenten-exporteurs als gevolg van handelsbeschermende maatregelen (landen zoals India, Maleisië, Mexico en de Verenigde Staten) en/of onderzoeken (landen zoals Thailand) of verhoogde douanerechten (Zuid-Afrika).

(138) Uit statistische uitvoergegevens — voor 2015 en voor de eerste zes maanden van 2016 — voor een steekproef (23) van GN-codes met betrekking tot het soortgelijke product, blijkt echter een status quo in de volumes van de Chinese uitvoer naar de rest van de wereld.

(139) Ten eerste exporteerde het betrokken land ongeveer dezelfde volumes gedurende de eerste zes maanden van 2016 indien deze cijfers werden geannualiseerd en vergeleken met 2015. Toch lag de gemiddelde verkoopprijs per eenheid in de eerste zes maanden van 2016 lager in vergelijking met 2015. Ten tweede werd het verlies aan marktaandeel in sommige landen (zoals Indonesië en Vietnam) gedurende de eerste zes maanden van 2016 ten opzichte van 2015 gecompenseerd door een toename van het marktaandeel in andere landen (zoals Bangladesh en de Democratische Volksrepubliek Korea). De Commissie heeft daarom geconcludeerd dat het onwaarschijnlijk is dat derde landen op zichzelf de enorme hoeveelheid vrij beschikbare Chinese capaciteit zouden absorberen. Zelfs al is er momenteel een status quo in de Chinese uitvoer naar andere derde landen, zal de aantrekkelijke markt van de Unie, zoals vermeld in overweging 135, waarschijnlijk een van de belangrijkste doelen van de Chinese uitvoer met dumping blijven.

5.2.2.3. Absorptiecapaciteit van de VRC

(140) Er is ook niet voldoende absorptiecapaciteit in de VRC. De vraag naar staal in de VRC vertraagt: volgens de World Steel Association werd verwacht dat de vraag naar staal in de VRC, die in 2013 zijn piek bereikte, in 2015 zou teruglopen met 3,5 %, gevolgd door een daling van 2,0 % in 2016 (24). Deze cijfers werden achteraf echter als volgt gecorrigeerd door dezelfde organisatie: „verwacht wordt dat de vraag naar staal in de VRC zal dalen met 4,0 % in 2016, gevolgd door een daling van 3,0 % in 2017. Dit wijst op een vraag van 626,1 miljoen ton staal (15 % minder dan in 2013) voor 2017, een krimp tot 41,9 % van het wereldwijde staalverbruik, versus 47,9 % in 2009 en 44,8 % in 2015” (25).

5.2.2.4. Conclusie betreffende de capaciteit

(141) Concluderend is het waarschijnlijk dat aanzienlijke hoeveelheden van de bestaande enorme overcapaciteit van staal, inclusief het soortgelijke product, naar de markt van de Unie blijven gaan. De huidige overcapaciteit en de ontoereikende absorptiecapaciteit van derde landen of de VRC zelf geven aan dat de Chinese uitvoer naar de Unie, waar de marktpenetratie relatief gemakkelijk bleek te gaan en zeer succesvol was tijdens de beoordelingsperiode, waarschijnlijk nog aanzienlijk zal toenemen.

5.2.3. Prijsniveau van de invoer

(142) Zoals uiteengezet in overweging 78, daalden de gemiddelde prijzen van de invoer uit het betrokken land tijdens de beoordelingsperiode met 33 %, van 600 EUR/ton in 2012 tot 404 EUR/ton in 2015.

(143) In de onderstaande tabel worden de gemiddelde Chinese invoerprijzen per eenheid vergeleken met de verkoopprijzen per eenheid van de vijf in de steekproef opgenomen producenten in de Unie: Tabel 15 Verkoopprijzen op de vrije markt in de Unie vergeleken met Chinese invoerprijzen tijdens de beoordelingsperiode Zie overweging 2012 2013 2014 OT Verkoopprijs van de vijf in de steekproef opgenomen producenten in de Unie (EUR/ton) (104) 553 498 471 427 Gemiddelde prijs van de Chinese invoer volgens Eurostat (EUR/ton) (78) 600 505 463 404 Verschil (EUR/ton) – 47 – 7 + 8 + 23 Bron: Antwoord op de vragenlijst van in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en producenten– exporteurs, en Eurostat

(144) De gemiddelde Chinese prijzen waren aanzienlijk hoger dan de prijzen van de producenten in de Unie in 2012. In 2015 werden de prijzen van de Chinese invoer echter aanzienlijk lager (404 EUR/ton) dan de prijzen van de bedrijfstak van de Unie (427 EUR/ton). Dit wordt bevestigd door de analyse van de prijsonderbieding in overweging 82.

(145) De volgende tabel toont een verdere aanhoudende daling van de Chinese eenheidsprijzen tijdens de periode na het onderzoektijdvak januari–juni 2016 bij het betreden van de markt van de Unie. Tabel 16 Chinese invoerprijzen tijdens de periode na het onderzoektijdvak Gemiddelde invoerprijzen van de Chinese invoer (EUR/ton) Januari 2016 Februari 2016 Maart 2016 April 2016 Mei 2016 Juni 2016 326 318 313 303 299 308 Bron: Eurostat

(146) Het negatieve effect van de lage prijzen van de Chinese invoer blijkt tweeledig te zijn: i) enerzijds zal het aanzienlijke prijsverschil waarschijnlijk leiden tot een (verdere) verschuiving naar deze invoer met dumping omdat de kans groter is dat gebruikers steeds grotere hoeveelheden laaggeprijsde goederen zullen kopen; ii) anderzijds zullen kopers het bestaan van deze lage prijzen op de markt waarschijnlijk gebruiken als een onderhandelingsargument om de prijzen die worden aangeboden door producenten in de Unie en andere bronnen te drukken, waardoor niet alleen de volumes zullen afnemen maar ook de prijzen zullen dalen. Hoewel deze gevolgen in vraag kunnen worden gesteld in situaties waarin de prijsverschillen niet substantieel zijn, zal, in het onderhavige geval en gezien de vastgestelde prijsonderbieding, de resulterende schade voor de bedrijfstak van de Unie naar verwachting ernstig zijn.

5.2.4. Voorraadniveaus

(147) De Commissie oordeelde dat deze factor niet van bijzondere betekenis is voor de analyse omdat voorraden normaal worden aangehouden door handelaren (voorraadhouders) en niet zozeer door producenten. Bovendien produceren producenten in de Unie vooral op bestelling, zodat zij hun voorraden zo klein mogelijk kunnen houden. Toch analyseerde de Commissie deze factor die uitdrukkelijk wordt genoemd in artikel 3, lid 9, tweede alinea, van de basisverordening (zie overweging 120).

(148) Aan het eind van het onderzoektijdvak werd vastgesteld dat de voorraadniveaus afnamen in zowel de VRC als de markt van de Unie (26). Dit is misschien te verklaren door de prijsdalingen in 2015 en 2016: als een producent of handelaar prijsstijgingen verwacht, doet hij er goed aan zijn voorraden snel uit te breiden in de hoop proportioneel meer winst te maken wanneer de prijzen stijgen.

(149) De Commissie kon geen uitgebreide voorraadgegevens voor de periode na het onderzoektijdvak vinden, ondanks verzoeken en eigen onderzoek. Ze vond het niettemin waarschijnlijk dat de voorraadniveaus van het betrokken product in de Unie begin 2016 nog steeds vrij laag waren: bijvoorbeeld „volgens Bundesverband Deutscher Stahlhandel (BDS, federatie van de Duitse staalhandel) daalden de voorraden van platstaal in Duitsland eind vorig jaar tot het laagste niveau sinds december 2003. Uit de recentste gegevens bleek enige verbetering, maar in februari 2016 bleven de voorraden van platstaal met 1,4 miljoen ton 7 % onder het niveau van februari 2015. (27)”

(150) In de VRC daalden de staalvoorraden in de magazijnen van 40 grote Chinese steden naar verluidt van 12,86 ton eind juni 2015 tot 9,47 ton eind mei 2016 tot 8,86 ton eind juni 2016. In mei 2016 bedroegen de staalvoorraden van 80 grote Chinese fabrieken 14,17 ton, in vergelijking met 16,71 ton eind mei 2015 (28).

(151) Concluderend daalden de staalvoorraden zowel aan het eind van het onderzoektijdvak als in de periode daarna. Hoewel deze factor niet doorslaggevend is in de analyse, kan hij een indicatie van een mogelijke verdere daling van de prijzen zijn, wat de dreiging van schade versterkt.

5.2.5. Andere elementen: winstgevendheid en orderontvangsten in de Unie door de bedrijfstak van de Unie

(152) De bedrijfstak van de Unie heeft duurzame winsten nodig. Daarom is deze schade-indicator zeer belangrijk. Orderontvangsten zijn bevestigde verbintenissen van afnemers en geven de ontwikkeling van de verkoop van de bedrijfstak van de Unie in de komende maanden aan. De Commissie kon gegevens over winsten en orderontvangsten voor het onderzoektijdvak en de periode daarna verzamelen en analyseren.

(153) Zoals uiteengezet in overweging 113, begon de winstgevendheid van de producenten in de Unie in 2014 en in de eerste twee kwartalen van 2015 licht te verbeteren. Zoals uiteengezet in overweging 116, werd de bedrijfstak van de Unie in de tweede helft van 2015 verlieslatend en bereikten de verliezen in het vierde kwartaal van het onderzoektijdvak het onhoudbare niveau van — 10 %.

(154) Voor de periode na het onderzoektijdvak waren nog geen winstgevendheidscijfers voor de gehele bedrijfstak van de Unie beschikbaar. Er werden echter winstgevendheidscijfers verzameld voor de klagers, die ongeveer 90 % van de totale productie van de bedrijfstak van de Unie vertegenwoordigen, zoals vermeld in overweging 62. Deze gegevens zullen worden bijgewerkt na de publicatie van deze Verordening en indien mogelijk zullen ook andere factoren worden onderzocht. In deze fase van het onderzoek waren de gegevens voor winstgevendheid en orderontvangsten de beste beschikbare gegevens.

(155) Zoals blijkt uit de tabel in overweging 145, bleven de Chinese exportprijzen in de eerste helft van 2016 dalen en lagen ze onder de productiekosten van de producenten in de Unie. Dit wijst op een agressieve Chinese prijsstelling op de markt van de Unie, wat in de toekomst niet vol te houden is voor de producenten in de Unie. Dit wordt bevestigd door de onderstaande tabel, die informatie geeft over de winstgevendheid van de klagers. Uit het onderzoek bleek een verdere verslechtering van de winstgevendheid van de klagers. Tabel 17 Ontwikkeling van de winstgevendheid en orderontvangsten van de klagers Beschrijving 2012 2013 2014 2015 April 2015 — maart 2016 Winstgevendheid – 1,31 % – 4,86 % – 1,28 % – 3 tot – 5 % – 5 tot – 7 % Orderontvangsten 16 763 734 16 631 630 16 677 099 15 529 155 15 636 444 Bron: Eurofer

5.2.6. Te voorziene en ophanden zijnde verandering van omstandigheden

(156) Artikel 3, lid 9, van de basisverordening stelt het volgende: „… de verandering van omstandigheden waardoor een situatie zou ontstaan waarin dumping schade veroorzaakt, moet duidelijk zijn te voorzien en moet ophanden zijn.”

(157) Alle hierboven genoemde factoren werden onderzocht en geverifieerd met betrekking tot het onderzoektijdvak. Met name de winstgevendheid van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie bereikte het onhoudbare niveau van – 10 % in het vierde kwartaal van 2015, toen de Chinese druk op de prijzen het hardst werd gevoeld. Verder bleek uit de gegevens voor de periode na het onderzoektijdvak dat deze negatieve trend, die in de tweede helft van 2015 begon, niet werd omgebogen in de eerste helft van 2016. Als deze trend zich doorzet, zal de fragiele situatie van de bedrijfstak van de Unie weldra resulteren in aanmerkelijke schade. Op basis van de gegevens voor het onderzoektijdvak concludeerde de Commissie dus dat er sprake was van een duidelijk te voorziene en ophanden zijnde verandering van omstandigheden aan het eind van het onderzoektijdvak, wat zal leiden tot een situatie waarin de dumping schade zal veroorzaken.

5.3. Conclusie betreffende de dreiging van schade

(158) De bedrijfstak van de Unie was herstellende in 2014 en in de eerste twee kwartalen van 2015, maar in de tweede helft van 2015 begonnen bijna alle schade-indicatoren drastisch te verslechteren. Uit het onderzoek bleek dat deze negatieve trend, die in de tweede helft van 2015 begon, niet werd omgebogen in de eerste helft van 2016. De prognose van de bedrijfstak van de Unie met betrekking tot de toekomstige winstgevendheid en toekomstige verkoop is negatief en kon worden bevestigd (zie tabel 17 in overweging 155). De teruglopende verkoop en de lagere/negatieve marges zullen hoogstwaarschijnlijk leiden tot zware verliezen, gemiste orders en banenverlies. Alle in het kader van artikel 3, lid 9, van de basisverordening beoordeelde factoren, in het bijzonder de aanzienlijke toename van de invoer met dumping in 2015 (die zich doorzette in 2016) tegen prijzen die bleven dalen, de enorme overcapaciteit in de VRC en de negatieve ontwikkeling van de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie, wijzen dus in dezelfde richting.

(159) In het licht van deze analyse kwam de Commissie in deze fase tot de conclusie dat er aan het eind van het onderzoektijdvak sprake was van een dreiging van duidelijk te voorziene en ophanden zijnde schade voor de bedrijfstak van de Unie.

6. CAUSAAL VERBAND

(160) In overeenstemming met artikel 3, lid 6, van de basisverordening onderzocht de Commissie of de dreiging van aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Unie werd veroorzaakt door de bestaande invoer met dumping uit het betrokken land. In overeenstemming met artikel 3, lid 7, van de basisverordening onderzocht de Commissie eveneens of de bedrijfstak van de Unie in dezelfde periode door andere bekende factoren schade had kunnen lijden. De Commissie zag erop toe dat elke mogelijke dreiging van schade veroorzaakt door andere factoren dan de invoer met dumping uit het VRC niet aan de invoer met dumping werd toegeschreven. Deze factoren zijn: de economische crisis en de daling van de vraag naar staal, de grondstofkosten die de verkoopprijzen doen dalen, de invoer uit andere derde landen, de uitvoerprestaties door de producenten in de Unie, en de bewering dat één producent in de Unie op zich de bedrijfstak van de Unie schade toebrengt.

6.1. Gevolgen van de invoer met dumping

(161) De verkoopprijzen van de Chinese producenten-exporteurs daalden gemiddeld van 600 EUR/ton in 2012 tot 404 EUR/ton tijdens het onderzoektijdvak (-33 %). Door tijdens de beoordelingsperiode hun verkoopprijs per eenheid voortdurend te verlagen, en zoals uiteengezet in overweging 76, wisten de Chinese producenten-exporteurs hun marktaandeel aanzienlijk te vergroten tussen 2012 (0,79 %) en het einde van het onderzoektijdvak (4,32 %). Vooral tijdens het onderzoektijdvak steeg de Chinese invoer aanzienlijk in vergelijking met de voorgaande jaren.

(162) Hoewel de daling van de vraag naar staal en de nasleep van de schuldencrisis in de eurozone ten koste gingen van de prestaties van de bedrijfstak van de Unie in 2012 en 2013, slaagde de bedrijfstak van de Unie erin om zich in 2014 licht te herstellen. Met name vanaf de tweede helft van 2015 had de voortdurende stijging van de invoer met prijsonderbieding uit het betrokken land een duidelijk negatief effect op de prestaties van de bedrijfstak van de Unie. Terwijl de bedrijfstak van de Unie zijn kosten in 2015 verlaagde door productiviteitswinsten te realiseren, onder meer door personeelsinkrimping en dankzij de daling van de grondstofprijzen, bleef de invoer met dumping toenemen. Hierdoor zag de bedrijfstak van de Unie zich genoodzaakt zijn verkoopprijzen in de Unie nog meer te verlagen om zijn verlies van marktaandeel te beperken. Bijgevolg, en ondanks het feit dat de bedrijfstak van de Unie zijn winstgevendheid enigszins wist te verbeteren door het beperken van de verliezen in 2014 en in de eerste helft van 2015, keerde de trend volledig om vanaf de tweede helft van 2015: het volume van de Chinese invoer bleef stijgen en de Chinese prijzen zakten nog meer, terwijl de prijzen en winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie verder daalden.

(163) Aangezien de voortdurende toename van de invoer met dumping tegen steeds lagere prijzen samenviel met het verlies aan marktaandeel en de neerwaartse prijsdruk waarmee de bedrijfstak van de Unie werd geconfronteerd, wat tot verdere verliezen leidde, vooral vanaf de tweede helft van 2015, concludeerde de Commissie dat de invoer met dumping negatieve gevolgen had voor de situatie van de bedrijfstak van de Unie.

(164) Bovendien heeft de geleidelijke vertraging van de Chinese economische groei en de zeer aanzienlijke overcapaciteit van de Chinese staalindustrie de Chinese staalproducenten ertoe aangezet om hun productieoverschot te richten op exportmarkten, waarbij de markt van de Unie een aantrekkelijke exportbestemming is. Enkele andere van oudsher belangrijke exportmarkten stelden maatregelen in tegen Chinese staalproducten, waaronder warmgewalste platte staalproducten.

(165) Nu over de hele wereld meer en meer handelsbeschermende maatregelen worden ingesteld, is het waarschijnlijk dat de markt van de Unie een van de meest aantrekkelijke bestemmingen voor Chinese invoer met dumping van het betrokken product is geworden, met alle nadelige gevolgen van dien voor de bedrijfstak van de Unie. Deze conclusie wordt bevestigd door: — de invoerstatistieken van Eurostat, waaruit blijkt dat het niveau van de Chinese invoer na het einde van het onderzoektijdvak aanzienlijk blijft; — de verzwakte Chinese binnenlandse vraag naar staal.

6.2. Gevolgen van andere factoren

6.2.1. De economische crisis

(166) De daling van de vraag naar staal in vooral 2012 en de nasleep van de schuldencrisis in de eurozone wogen op de prestaties van de staalindustrie in de Unie in 2012 en 2013. Zoals vermeld in overweging 106, erkent de Commissie het negatieve effect. Ze stelde echter ook vast dat de bedrijfstak van de Unie zich in 2014 en 2015 begon te herstellen.

(167) Daarom is het enerzijds zo dat hoewel de bedrijfstak van de Unie werd getroffen door de schuldencrisis in de eurozone, met name in 2012 en 2013, de markt zich licht herstelde van de gevolgen ervan dankzij een relatief stabiele, zelfs groeiende marktvraag in de Unie vanaf 2013. De bedrijfstak van de Unie had bijgevolg in 2014 en 2015 meer kunnen profiteren van het herstel van de markt, maar werd daartoe verhinderd door een sterke stijging van de invoer uit de VRC. De laaggeprijsde invoer uit de VRC nam geleidelijk toe en veroverde marktaandeel ten koste van de bedrijfstak van de Unie. De niet-aflatende druk van de invoer werd volledig gevoeld vanaf de tweede helft van 2015.

(168) De Commissie concludeerde dus in deze fase dat de schuldencrisis in de eurozone een negatief effect had gehad, vooral tijdens de jaren 2012 en 2013 van de beoordelingsperiode en vóór het onderzoektijdvak. Die crisis droeg echter niet bij aan de eind 2015 vastgestelde dreiging van schade.

6.2.2. Daling van de kosten van de belangrijkste grondstoffen (ijzererts, cokeskool en schroot) van het betrokken product/soortgelijke product

(169) Een belanghebbende voerde aan dat de prijzen van het betrokken product en het soortgelijke product één wereldwijde prijstrend zouden volgen en eigenlijk de dalende prijzen van ijzererts weerspiegelen. Derhalve was het niet de Chinese export maar een wereldwijde trend waarvan de prijsdruk uitging en waardoor de dreiging van schade werd veroorzaakt.

(170) De Commissie onderzocht de ontwikkelingen van de grondstofprijzen voor warmgewalste platte staalproducten in de beoordelingsperiode.

(171) Ten eerste concurreren binnenlandse producenten in gevestigde staalmarkten, zoals de markt van de Unie, met een groot aantal importeurs, zoals weergegeven in tabel 18 in overweging 177, wat leidt tot een toenemende prijsdruk en bijgevolg prijserosie.

(172) Ten tweede is het zo dat de VRC een aanzienlijke overcapaciteit heeft, ondanks het feit dat het land de grootste staalverbruiker ter wereld is. De Chinese producenten worden dus gestimuleerd om hun productieoverschot tegen lage prijzen te exporteren naar de voor hen meest aantrekkelijke markten, waartoe de markt van de Unie behoort. De ontwikkeling van de grondstofprijzen is dus niet de enige factor die van invloed is op de wereldwijde prijzen.

(173) Ten derde wordt echter erkend dat de prijzen van de belangrijkste grondstoffen (ijzererts, cokeskool en schroot) voor de productie van warmgewalste platte staalproducten aanzienlijk daalden tussen 2012 en 2015: — de prijs van ijzererts daalde van ongeveer 141 USD/ton tot 56 USD/ton, of een daling met 60 %; — de prijs van afbraakschroot daalde van ongeveer 327 EUR/ton tot 159 EUR/ton, of een daling met 51 %; — de prijs van cokeskool daalde van ongeveer 252 USD/ton tot 121 USD/ton (– 52 %).

(174) Bij de analyse van de productiekosten van de grootste in de steekproef opgenomen producent in de Unie blijkt echter dat het effect van deze dalende grondstofprijzen veel kleiner is dan de vermelde prijsontwikkeling. De ontwikkeling gaat over gemiddelden en weerspiegelt niet de kosten voor de producenten in de Unie, die ook afhankelijk zijn van de kwaliteit, kwantiteit en contractuele relaties. Bijvoorbeeld de drie hierboven genoemde grondstoffen vertegenwoordigden ongeveer 60 % van de totale productiekosten van een bepaalde grote producent in 2012, maar nog slechts 50 % van zijn totale productiekosten in 2015. Dit toont aan dat er geen direct verband is tussen de daling van de grondstofprijzen en de daling van de productiekosten voor warmgewalste platte staalproducten.

(175) Verder daalden de productiekosten binnen de bedrijfstak van de Unie in totaal met 25 % tijdens de beoordelingsperiode (zie overweging 104). Deze daling was niet alleen het gevolg van de lagere grondstofkosten, maar hield ook verband met efficiëntieverbeteringen die door producenten in de Unie werden gerealiseerd. Daarnaast daalden de gemiddelde invoerprijzen met een hoger percentage, namelijk met 33 % tijdens dezelfde periode (zie de overwegingen 78 en 79).

(176) In billijke marktomstandigheden had de bedrijfstak van de Unie zijn verkoopprijzen kunnen handhaven om de vruchten te plukken van een kostenverlaging en weer winstgevend te worden. De producenten in de Unie moesten echter de neerwaartse trend van de prijzen op de markt van de Unie volgen. Tijdens het onderzoektijdvak zagen de producenten in de Unie zich zelfs genoodzaakt om te verkopen tegen prijzen die onder de kostprijs lagen, ondanks het feit dat zij hun productiekosten al aanzienlijk hadden weten te verlagen.

6.2.3. Invoer uit derde landen

(177) Tijdens de beoordelingsperiode ontwikkelden het invoervolume en marktaandeel (in volume van de totale invoer) uit derde landen zich als volgt: Tabel 18 Volumes, eenheidsprijzen en marktaandelen uit derde landen 2012 2013 2014 OT BRAZILIË Volume van de invoer uit Brazilië 69 457 41 895 108 973 580 525 Index (2012 = 100) 100 60 157 836 Eenheidsprijzen van de invoer uit Brazilië 515 461 433 386 Index (2012 = 100) 100 89 84 75 Marktaandeel 0,22 % 0,13 % 0,33 % 1,65 % Aandeel in het totale volume van de invoer in de Unie 1,68 % 0,87 % 2,08 % 7,42 % IRAN Volume van de invoer uit Iran 96 505 125 202 527 161 1 015 088 Index (2012 = 100) 100 130 546 1 052 Eenheidsprijzen van de invoer uit Iran 499 454 415 369 Index (2012 = 100) 100 91 83 74 Marktaandeel 0,31 % 0,39 % 1,59 % 2,89 % Aandeel in het totale volume van de invoer in de Unie 2,34 % 2,60 % 10,08 % 12,97 % RUSLAND Volume van de invoer uit Rusland 1 341 666 1 334 322 1 376 412 1 714 880 Index (2012 = 100) 100 99 103 128 Eenheidsprijzen van de invoer uit Rusland 500 448 431 387 Index (2012 = 100) 100 90 86 77 Marktaandeel 4,27 % 4,13 % 4,15 % 4,88 % Aandeel in het totale volume van de invoer in de Unie 32,47 % 27,66 % 26,32 % 21,90 % SERVIË Volume van de invoer uit Servië 156 894 155 055 211 835 427 558 Index (2012 = 100) 100 99 135 273 Eenheidsprijzen van de invoer uit Servië 523 468 442 400 Index (2012 = 100) 100 89 84 77 Marktaandeel 0,50 % 0,48 % 0,64 % 1,22 % Aandeel in het totale volume van de invoer in de Unie 3,8 % 3,21 % 4,05 % 5,46 % OEKRAÏNE Volume van de invoer uit Oekraïne 906 872 905 397 939 545 1 084 477 Index (2012 = 100) 100 100 104 120 Eenheidsprijzen van de invoer uit Oekraïne 478 429 415 370 Index (2012 = 100) 100 90 87 78 Marktaandeel 2,89 % 2,81 % 2,84 % 3,08 % Aandeel in het totale volume van de invoer in de Unie 21,95 % 18,77 % 17,97 % 13,85 % Bron: Eurostat

(178) Zoals uiteengezet in de tabel in overweging 76, steeg de invoer uit de VRC met 516 % tijdens de beoordelingsperiode. Hoewel de groei tijdens de beoordelingsperiode nog hoger was voor Brazilië (736 %) en Iran (952 %), waren hun invoervolumes (respectievelijk 580 525 ton uit Brazilië en 1 015 088 ton uit Iran) in absolute cijfers veel lager dan het invoervolume uit de VRC (15 190 304 ton) tijdens het onderzoektijdvak.

(179) Verder werd bij het vergelijken van de absolute exportcijfers vastgesteld dat het betrokken land tijdens het onderzoektijdvak de op een na grootste exporteur naar de markt van de Unie was, na Rusland. De invoer uit Rusland (29) kan hebben bijgedragen tot de dreiging van schade, maar verbrak niet het oorzakelijke verband wegens de volgende overwegingen.

(180) Ten eerste is de groei van de VRC tijdens de beoordelingsperiode (+ 516 %) veel hoger dan die van Rusland (+ 28 %).

(181) Ten tweede dichtte de VRC de kloof met Rusland, dat slechts iets meer exporteerde, namelijk 773 686 ton (bron: Eurostat) in de eerste helft van 2016 tegenover een volume van 773 275 ton (bron: Eurostat) uit de VRC in dezelfde periode.

(182) Ten derde is de overcapaciteit van Rusland niet zo aanzienlijk als de overcapaciteit in de VRC, zoals blijkt uit onderstaande tabel: Tabel 19 Feitelijke productie van het soortgelijke product door derde landen (in duizenden tonnen) Land Ruwstaalcapaciteit geschat voor het jaar 2014 Ruwstaalproductie in 2013 Ruwstaalproductie in 2014 Feitelijke productie van warmgewalste platte staalproducten in 2013 Feitelijke productie van warmgewalste platte staalproducten in 2014 Rusland 89 000 69 008 71 461 26 140 26 996 VRC 1 140 000 822 000 822 698 311 564 317 387 Bron voor capaciteitsgegevens: OESO () Bron voor productiegegevens: World Steel Association, Steel Statistical Yearbook 2015 ()

(183) Ook al hebben de bovenstaande cijfers over capaciteit uitsluitend betrekking op ruwstaal, en zelfs in de zeer onwaarschijnlijke veronderstelling dat alle ruwstaal in Rusland zou worden gebruikt voor de productie van het soortgelijke product, ligt de overcapaciteit van Rusland zelfs in dat onwaarschijnlijke scenario ver onder de overcapaciteit van de VRC.

(184) Vervolgens onderzocht de Commissie de prijzen en marktaandelen van de invoer uit derde landen. Ze stelde vast dat de invoer van het soortgelijke product uit een aantal andere landen zoals Iran, Oekraïne en Rusland plaatsvond tegen prijzen die nog lager waren dan die van de invoer uit het betrokken land. Bij de analyse van de trends en invoervolumes bleek echter duidelijk dat het niveau van de invoer uit Iran tijdens het onderzoektijdvak veel lager was dan dat van de invoer uit de VRC, en dat de volumes van de invoer uit Oekraïne en Rusland weliswaar stegen tijdens de beoordelingsperiode, maar veel trager dan de invoer uit de VRC. Bovendien daalde het aandeel van de invoer uit Oekraïne en Rusland in het totale volume van de invoer in de Unie aanzienlijk tijdens de beoordelingsperiode, in tegenstelling tot het aandeel van de invoer uit de VRC.

(185) Ten slotte vergeleek de Commissie de feitelijke productie door derde landen met de productie van het betrokken land, waarbij bleek dat de VRC alle andere landen overtreft wat betreft zowel de productie van het soortgelijke product als de ruwstaalcapaciteit. Tabel 20 Feitelijke productie van het soortgelijke product door derde landen (in duizenden tonnen) Land Ruwstaalcapaciteit geschat voor het jaar 2014 (1) Ruwstaalproductie in 2013 Ruwstaalproductie in 2014 (2) Theoretische overcapaciteit in 2014 (1) Feitelijke productie van warmgewalste platte staalproducten in 2013 Feitelijke productie van warmgewalste platte staalproducten in 2014 Rusland 89 000 69 008 71 461 17 539 26 140 26 996 VRC 1 140 000 822 000 822 698 317 302 311 564 317 387 Oekraïne 42 500 32 771 27 170 15 330 8 929 7 867 Iran 27 000 15 422 16 331 10 669 8 250 8 276 Brazilië 48 000 34 163 33 897 14 103 15 014 14 229 Bron voor capaciteitsgegevens: OESO () Bron voor productiegegevens: World Steel Association, Steel Statistical Yearbook 2015 ()

(186) Uit de bovenstaande productiecijfers voor het soortgelijke product blijkt dat het betrokken land alle andere grote exporterende landen veruit overtreft. Verder geven de bovenstaande capaciteitscijfers voor ruwstaal ook aan dat alleen de VRC een dergelijke enorme overcapaciteit heeft.

(187) Bijgevolg oordeelde de Commissie dat de VRC de bedrijfstak van de Unie dreigt te schaden. Zoals eerder vermeld, is deze dreiging van schade nog realistischer geworden door het feit dat de Chinese vraag naar staal vertraagt en dat de toegang tot sommige andere Chinese exportmarkten geleidelijk moeilijker wordt. Bijgevolg is het waarschijnlijk dat een deel van de Chinese volumes in de nabije toekomst richting de Unie zal blijven gaan.

(188) Het is echter ook waarschijnlijk dat de invoer uit Brazilië, Iran, Oekraïne, Rusland en Servië heeft bijgedragen tot de dreiging van aanmerkelijke schade. Toch zijn de onderliggende productie, de invoertrends en de precieze invoervolumes in absolute cijfers niet van een dergelijke omvang dat ze het oorzakelijke verband tussen de alsmaar toenemende invoer met dumping tegen steeds lagere prijzen uit de VRC en de dreiging van schade voor de bedrijfstak van de Unie zouden verbreken.

6.2.4. Uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie

(189) Tijdens de beoordelingsperiode ontwikkelde het volume van de uitvoer van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie zich als volgt: Tabel 21 Volumes van de uitvoer naar niet-verbonden afnemers door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie 2012 2013 2014 OT Volume van de uitvoer naar niet-verbonden afnemers 2 344 463 2 379 035 2 777 446 2 409 721 Index (2012 = 100) 100 101 118 103 Gemiddelde prijs (EUR/ton) 516 463 459 391 Index (2011 = 100) 100 90 89 76 Bron: Antwoord van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst

(190) Tijdens het onderzoektijdvak steeg het volume van de uitvoer naar niet-verbonden afnemers met 3 %. De prijzen daalden aanzienlijk (– 24 %) tijdens de beoordelingsperiode.

(191) De uitvoer vertegenwoordigde niet meer dan 4 % van de totale productie in de Unie en 22 % van de totale verkoop aan niet-verbonden afnemers tijdens het onderzoektijdvak. De daling van de uitvoerprijzen volgde procentueel dezelfde trend als de verkoopprijzen van de producenten in de Unie op de markt van de Unie. Daarom concludeerde de Commissie in deze fase dat de uitvoerprestaties van de producenten in de Unie bijdroegen tot de zwakke situatie van de bedrijfstak. Deze factor verbrak echter evenmin het oorzakelijke verband tussen de invoer met dumping en de dreiging van aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Unie.

6.2.5. Specifieke situatie van één Italiaanse producent in de Unie

(192) Eén belanghebbende voerde aan dat één Italiaanse producent de bedrijfstak van de Unie mogelijk schade toebracht. Hij beweerde dat deze Italiaanse producent profiteert van onrechtmatige staatssteun ten nadele van de andere producenten in de Unie op de markt van de Unie, mogelijk „in die mate dat daardoor het oorzakelijke verband wordt verbroken …”. Hij beweerde ook dat de feitelijke productie van de Italiaanse producent aanzienlijk daalde tijdens de beoordelingsperiode.

(193) Ten eerste zijn de definitie en analyse van de bedrijfstak van de Unie gebaseerd op de gehele bedrijfstak van de Unie, met inbegrip van de Italiaanse producent. Ondanks het feit dat deze Italiaanse producent zijn productieniveau effectief aanzienlijk reduceerde tijdens de beoordelingsperiode, stegen de totale productieniveaus van de bedrijfstak van de Unie (zie overweging 87) met 2 %. Als gevolg daarvan verhoogden alle andere producenten in de Unie, per saldo, hun productie tijdens de beoordelingsperiode.

(194) Ten tweede wordt de bewering dat de Italiaanse producent profiteert van illegale staatssteun nog tot 2017 door de Commissie onderzocht. De opening van een onderzoek zegt niets over de uitkomst van de procedure. Bijgevolg kunnen nog geen conclusies worden getrokken met betrekking tot deze bewering. Niettemin merkte de Commissie op dat de verkoopprijzen van deze Italiaanse producent tijdens het onderzoektijdvak lager bleken te zijn dan de gemiddelde verkoopprijs in de Unie. Indien de Italiaanse producent een betekenisvolle invloed had op de verkoopprijzen in de Unie, had men kunnen verwachten dat de gemiddelde prijzen in de Unie na de terugschroeving van zijn productie zouden stijgen. Dit was echter niet het geval.

(195) Ten derde kan het feit dat bepaalde producenten in de Unie het beter doen op de markt van de Unie dan andere het gevolg zijn van diverse factoren, maar heeft het geen invloed op de voorlopige conclusie dat de bedrijfstak van de Unie als geheel lijdt onder de invoer met dumping.

(196) Derhalve concludeerde de Commissie in deze fase dat de specifieke situatie van één Italiaanse producent niet bijdroeg tot de zwakke situatie van de bedrijfstak van de Unie.

6.3. Conclusie inzake het oorzakelijke verband

(197) Voorlopig werd een oorzakelijk verband vastgesteld tussen de Chinese invoer met dumping en de dreiging van aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Unie. De sterke stijging van, in het bijzonder, het niveau van de invoer met dumping tegen continu dalende verkoopprijzen uit de VRC valt duidelijk samen met de verslechtering van de prestaties van de Unie, met name vanaf de tweede helft van 2015. De bedrijfstak van de Unie had geen andere keus dan het door de invoer met dumping bepaalde prijsniveau te volgen om een verdere inkrimping van zijn marktaandeel te voorkomen. Dit resulteerde in een verlieslatende situatie die waarschijnlijk verder zal verslechteren.

(198) De Commissie maakte een onderscheid tussen enerzijds de gevolgen van alle bekende factoren voor de situatie van de bedrijfstak van de Unie en anderzijds de schadelijke gevolgen van de invoer met dumping die de dreiging van aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Unie als geheel aan het eind van het onderzoektijdvak veroorzaakten. De situatie van de Italiaanse producent droeg niet bij tot de zwakke situatie van de bedrijfstak van de Unie. Van de andere geïdentificeerde factoren, zoals de economische crisis, de kosten van de grondstoffen, de invoer uit derde landen en de uitvoerprestaties van de producenten in de Unie, werd niet vastgesteld dat ze het oorzakelijke verband tussen de dreiging van aanmerkelijke schade en de Chinese invoer met dumping verbreken. Op basis van het bovenstaande concludeerde de Commissie in deze fase dat de invoer met dumping uit de VRC tijdens het onderzoektijdvak een dreiging van a