REGLEMENT (1)

Inleidende opmerking:

De cursief gedrukte teksten zijn interpretaties (cf. artikel 162 van onderhavig Reglement)

INHOUD

Bladzijde

HOOFDSTUK I - LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

Artikel 1 - Het Europees Parlement . 8

Artikel 2 - Ongebonden mandaat . 8

Artikel 3 - Voorrechten en immuniteiten . 8

Artikel 4 - Deelneming aan vergaderingen en stemmingen . 8

Artikel 5 - Kosten en vergoedingen . 8

Artikel 6 - Opheffing van de immuniteit . 8

Artikel 7 - Onderzoek van de geloofsbrieven . 9

Artikel 8 - Duur van het mandaat . 9

Artikel 9 - Gedragsregels . 10

HOOFDSTUK II - ZITTINGEN VAN HET PARLEMENT

Artikel 10 - Bijeenroeping van het Parlement . 11

Artikel 11 - Plaats der vergaderingen . 11

HOOFDSTUK III - AMBTSDRAGERS IN HET PARLEMENT

Artikel 12 - Oudste lid in jaren . 11

Artikel 13 - Voordracht van kandidaten en algemene bepalingen . 11

Artikel 14 - Verkiezing van de Voorzitter - Openingstoespraak . 12

Artikel 15 - Verkiezing van de ondervoorzitters . 12

Artikel 16 - Verkiezing van de quaestoren . 12

Artikel 17 - Ambtstermijn . 12

Artikel 18 - Vacatures . 12

Artikel 19 - Taken van de Voorzitter . 12

Artikel 20 - Taken van de ondervoorzitters . 13

HOOFDSTUK IV - ORGANEN VAN HET PARLEMENT

Artikel 21 - Samenstelling van het Bureau . 13

Artikel 22 - Taken van het Bureau . 13

Artikel 23 - Samenstelling van de Conferentie van voorzitters . 13

Artikel 24 - Taken van de Conferentie van voorzitters . 14

Artikel 25 - Taken van de quaestoren . 14

Artikel 26 - Conferentie van commissievoorzitters . 14

Artikel 27 - Conferentie van delegatievoorzitters . 14

Artikel 28 - Informatieplicht van het Bureau, de Conferentie van voorzitters en de quaestoren . 14

HOOFDSTUK V - FRACTIES

Artikel 29 - Oprichting van fracties . 15

Artikel 30 - Niet-ingeschrevenen . 15

Artikel 31 - Toewijzing van plaatsen in de vergaderzaal . 15

Bladzijde

HOOFDSTUK VI - BETREKKINGEN MET DE ANDERE INSTELLINGEN

Benoemingen

Artikel 32 - Benoeming van de voorzitter van de Commissie . 15

Artikel 33 - Stemming ter goedkeuring van de Commissie . 15

Artikel 34 - Motie van afkeuring jegens de Commissie . 16

Artikel 35 - Benoeming van de leden van de Rekenkamer . 16

Artikel 36 - Europese Centrale Bank (Europees Monetair Instituut) . 16

Verklaringen

Artikel 37 - Verklaringen van Commissie, Raad en Europese Raad . 16

Artikel 38 - Verklaringen van de Rekenkamer . 17

Artikel 39 - Verklaringen van de Europese Centrale Bank (Europees Monetair Instituut) . 17

Vragen aan de Raad en de Commissie

Artikel 40 - Vragen voor mondeling antwoord . 17

Artikel 41 - Vragenuur . 17

Artikel 42 - Schriftelijk te beantwoorden vragen . 18

Verslagen

Artikel 43 - Jaarlijks algemeen verslag van de Commissie . 18

Artikel 44 - Jaarlijks verslag van de Commissie over de toepassing van het Gemeenschapsrecht . 18

Resoluties en aanbevelingen

Artikel 45 - Ontwerp-resoluties . 18

Artikel 46 - Aanbevelingen aan de Raad . 19

Artikel 47 - Debatten over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties . 19

Artikel 48 - Schriftelijke verklaringen . 20

HOOFDSTUK VII - WETGEVINGSPROCEDURES

Algemene bepalingen

Artikel 49 - Jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden . 20

Artikel 50 - Wetgevingsinitiatief . 20

Artikel 51 - Behandeling van wetgevingsdocumenten . 21

Artikel 52 - Overdracht van beslissingsbevoegdheid aan een commissie . 21

Eerste lezing - Behandeling in de commissie

Artikel 53 - Controle rechtsgrondslag . 22

Artikel 54 - Subsidiariteit, grondrechten, financiële middelen . 22

Artikel 55 - Doorzichtigheid van het wetgevingsproces . 22

Artikel 56 - Wijziging van een voorstel van de Commissie . 22

Artikel 57 - Standpunt van de Commissie inzake amendementen . 23

Eerste lezing - Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 58 - Beëindiging van de eerste lezing . 23

Artikel 59 - Verwerping van een voorstel van de Commissie . 23

Artikel 60 - Aanneming van amendementen op een voorstel van de Commissie . 23

Bladzijde

Eerste lezing - Gegeven uitvoering

Artikel 61 - Aan het advies van het Parlement gegeven uitvoering . 24

Artikel 62 - Hernieuwde raadpleging . 24

Artikel 63 - Procedure van overleg . 24

Tweede lezing - Behandeling in de commissie

Artikel 64 - Mededeling van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad . 25

Artikel 65 - Termijnen . 25

Artikel 66 - Verwijzing naar en procedure in de bevoegde commissie . 25

Tweede lezing - Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 67 - Beëindiging van de tweede lezing . 25

Artikel 68 - Ongeamendeerde goedkeuring van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad . 26

Artikel 69 - Voornemen het gemeenschappelijk standpunt van de Raad te verwerpen . 26

Artikel 70 - Bemiddeling tijdens tweede lezing . 26

Artikel 71 - Verwerping van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad . 26

Artikel 72 - Amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad . 26

Artikel 73 - Gevolgen van het niet overnemen door de Commissie van de amendementen van het Parlement in haar opnieuw behandelde voorstel . 27

Derde lezing - Bemiddeling

Artikel 74 - Bijeenroepen van het bemiddelingscomité . 27

Artikel 75 - Delegatie in het bemiddelingscomité . 27

Artikel 76 - Termijnen . 27

Derde lezing - Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 77 - Gemeenschappelijke ontwerp-tekst . 28

Artikel 78 - Tekst van de Raad . 28

Artikel 79 - Ondertekening van aangenomen besluiten . 28

Instemmingsprocedure

Artikel 80 - Beëindiging van de instemmingsprocedure . 28

Controlebevoegdheden

Artikel 81 - Uitvoeringsbepalingen . 28

Artikel 82 - Officiële codificatie van de communautaire wetgeving . 29

Artikel 83 - Gevolgen van een verzuim van de Raad om na goedkeuring van zijn gemeenschappelijk standpunt een besluit te nemen . 29

Artikel 84 - Beroep bij het Hof van Justitie . 29

HOOFDSTUK VIII - BEGROTINGSPROCEDURES

Artikel 85 - Algemene begroting . 29

Artikel 86 - Verlening van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de begroting . 29

Artikel 87 - Controle van het Parlement op de uitvoering van de begroting . 29

HOOFDSTUK IX - VERDRAGEN EN INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN

Artikel 88 - Wijziging van het EGKS-Verdrag . 30

Artikel 89 - Toetredingsverdragen . 30

Artikel 90 - Internationale overeenkomsten . 30

Bladzijde

HOOFDSTUK X - GEMEENSCHAPPELIJK BUITENLANDS EN VEILIGHEIDSBELEID

Artikel 91 - Raadpleging van en informatieverstrekking aan het Parlement in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid . 31

Artikel 92 - Aanbevelingen in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid . 31

HOOFDSTUK XI - SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN JUSTITIE EN BINNENLANDSE ZAKEN

Artikel 93 - Raadpleging van en informatieverstrekking aan het Parlement op het gebied van justitie en binnenlandse zaken . 32

Artikel 94 - Aanbevelingen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken . 32

HOOFDSTUK XII - REGELING VAN DE WERKZAAMHEDEN VAN HET PARLEMENT

Artikel 95 - Ontwerp-agenda . 32

Artikel 96 - Aanneming en wijziging van de agenda . 32

Artikel 97 - Urgentverklaring . 33

Artikel 98 - Gecombineerde behandeling . 33

Artikel 99 - Procedure zonder debat . 33

Artikel 100 - Termijnen . 33

HOOFDSTUK XIII - ALGEMENE REGELS VOOR HET VERLOOP VAN DE VERGADERINGEN

Artikel 101 - Toegang tot de vergaderzaal . 34

Artikel 102 - Gebruik van talen . 34

Artikel 103 - Ronddeling van documenten . 34

Artikel 104 - Openbaarheid van de vergaderingen . 34

Artikel 105 - Verlening van het woord en onderwerp van de uiteenzetting . 34

Artikel 106 - Verdeling van de spreektijd . 34

Artikel 107 - Sprekerslijst . 35

Artikel 108 - Persoonlijke feiten . 35

Artikel 109 - Handhaving van de orde in de vergadering . 35

Artikel 110 - Uitsluiting van leden . 35

Artikel 111 - Ordeverstoring . 35

HOOFDSTUK XIV - QUORUM EN STEMMINGEN

Artikel 112 - Quorum . 36

Artikel 113 - Stemprocedure . 36

Artikel 113 bis. - Staking van stemmen . 36

Artikel 114 - Uitgangspunten bij de stemming . 37

Artikel 115 - Volgorde van de stemming over amendementen . 37

Artikel 116 - Stemming in onderdelen . 38

Artikel 117 - Stemrecht . 38

Artikel 118 - Stemming . 38

Artikel 119 - Hoofdelijke stemming . 38

Artikel 120 - Elektronische stemming . 38

Artikel 121 - Geheime stemming . 38

Artikel 122 - Stemverklaringen . 39

Bladzijde

Artikel 123 - Betwisting van de stemming . 39

Artikel 124 - Indiening en toelichting van amendementen . 39

Artikel 125 - Ontvankelijkheid van amendementen . 39

HOOFDSTUK XV - MOTIES VAN ORDE

Artikel 126 - Voorstellen van orde . 40

Artikel 127 - Beroep op het Reglement . 40

Artikel 128 - Exceptie van onbevoegdheid wegens niet-ontvankelijkheid . 40

Artikel 129 - Terugverwijzing naar een Commissie . 40

Artikel 130 - Sluiting van de beraadslaging . 41

Artikel 131 - Uitstel van de beraadslaging . 41

Artikel 132 - Schorsing of sluiting van de vergadering . 41

HOOFDSTUK XVI - PUBLICATIE VAN DE WERKZAAMHEDEN

Artikel 133 - Notulen . 41

Artikel 134 - Volledig verslag . 41

HOOFDSTUK XVII - COMMISSIES

Artikel 135 - Instelling van commissies . 42

Artikel 136 - Tijdelijke enquêtecommissies . 42

Artikel 137 - Samenstelling van de commissies . 43

Artikel 138 - Plaatsvervangers . 44

Artikel 139 - Taken van de commissies . 44

Artikel 140 - Commissie belast met het onderzoek van de geloofsbrieven . 45

Artikel 141 - Subcommissies . 45

Artikel 142 - Bureau van de commissies . 45

Artikel 143 - Procedure zonder verslag, vereenvoudigde procedure . 45

Artikel 144 - Verslagen van commissies in geval van raadpleging . 45

Artikel 145 - Verslagen van niet-wetgevende aard . 46

Artikel 146 - Toelichtingen en termijnen . 46

Artikel 147 - Adviezen van commissies . 46

Artikel 148 - Initiatiefverslagen . 46

Artikel 149 - Vragenuur in de commissies . 47

Artikel 150 - Werkwijze van de commissies . 47

Artikel 151 - Commissievergaderingen . 47

Artikel 152 - Notulen van de commissievergaderingen . 48

HOOFDSTUK XVIII - INTERPARLEMENTAIRE DELEGATIES

Artikel 153 - Instelling en taken van interparlementaire delegaties . 48

Artikel 154 - Verslag ter attentie van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa . 48

Artikel 155 - Gemengde parlementaire commissies . 48

Bladzijde

HOOFDSTUK XIX - VERZOEKSCHRIFTEN

Artikel 156 - Petitierecht . 49

Artikel 157 - Behandeling van verzoekschriften . 49

Artikel 158 - Mededelingen over verzoekschriften . 50

HOOFDSTUK XX - OMBUDSMAN

Artikel 159 - Benoeming van de ombudsman . 50

Artikel 160 - Ontheffing van de ombudsman van zijn ambt . 50

Artikel 161 - Werkzaamheden van de ombudsman . 51

HOOFDSTUK XXI - TOEPASSING EN WIJZIGING VAN HET REGLEMENT

Artikel 162 - Toepassing van het Reglement . 51

Artikel 163 - Wijziging van het Reglement . 51

HOOFDSTUK XXII - SECRETARIAAT-GENERAAL VAN HET PARLEMENT - COMPTABILITEIT

Artikel 164 - Secretariaat-generaal . 52

Artikel 165 - Raming van het Parlement . 52

Artikel 166 - Bevoegdheden inzake het aangaan van betalingsverplichtingen en verstrekking van betalingsopdrachten . 52

HOOFDSTUK XXIII - DIVERSE BEPALINGEN

Artikel 167 - Onafgedane zaken . 52

BIJLAGE I - Bepalingen ter uitvoering van artikel 9, lid 1 - Transparantie inzake de financiële belangen van de leden . 53

BIJLAGE II - Regeling van het vragenuur overeenkomstig artikel 41 . 54

A. Richtlijnen . 54

B. Aanbevelingen (Uittreksel uit de resolutie van het Parlement van 13 november 1986) . 55

BIJLAGE III - Richtlijnen en algemene criteria voor de keuze van de onderwerpen voor het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties, als bedoeld in artikel 47 . 56

BIJLAGE IV - Uitvoeringsvoorschriften voor de behandeling van de algemene begroting van de Europese Unie en de aanvullende begrotingen . 57

BIJLAGE V - Procedure voor de behandeling en aanneming van de besluiten inzake de verlening van kwijting . 61

BIJLAGE VI - Bevoegdheden van de vaste parlementaire commissies . 63

BIJLAGE VII - Procedure voor de behandeling van vertrouwelijke stukken die aan het Europees Parlement zijn overgelegd . 73

BIJLAGE VIII - Wijze van uitoefening van het enquêterecht van het Europees Parlement . 74

BIJLAGE IX - Bepalingen ter uitvoering van artikel 9, lid 2 - Belangengroepen bij het Europees Parlement . 76

HOOFDSTUK I LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

Artikel 1 Europees Parlement

1. Het Europees Parlement is de op grond van de Verdragen, de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen en de ter uitvoering van de Verdragen uitgevaardigde nationale wetten gekozen Vergadering.

2. De voor het Europees Parlement gekozen vertegenwoordigers worden aangeduid als

"Medlemmer af Europa-Parlamentet"

in de Deense taal,

"Mitglieder des Europäischen Parlaments"

in de Duitse taal,

"ÂïõëåõôÝò ôïõ Åõñùðáúêïý Êïéíïâïõëßïõ"

in de Griekse taal,

"Members of the European Parliament"

in de Engelse taal,

"Diputados al Parlamento europeo"

in de Spaanse taal,

"Euroopan parlamentin jäsenet"

in de Finse taal,

"Députés au Parlement européen"

in de Franse taal,

"Deputati al Parlamento europeo"

in de Italiaanse taal,

"Leden van het Europees Parlement"

in de Nederlandse taal,

"Deputados ao Parlamento europeu"

in de Portugese taal,

"Ledamöter av Europaparlamentet"

in de Zweedse taal.

Artikel 2 Ongebonden mandaat

De leden van het Europees Parlement oefenen hun mandaat vrij uit. Zij mogen niet gebonden zijn door instructies en geen bindend mandaat aanvaarden.

Artikel 3 Voorrechten en immuniteiten

1. De leden genieten voorrechten en immuniteiten overeenkomstig het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, dat is gehecht aan het Verdrag van 8 april 1965 tot instelling van één Raad en één Commissie welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben.

2. Het laissez-passer waarmede het lid zich vrij in de lid-staten kan bewegen, wordt hem verstrekt door de Voorzitter van het Parlement, zodra deze van diens verkiezing in kennis is gesteld.

3. De leden hebben recht op inzage van alle stukken die in het bezit zijn van het Parlement of van een commissie. De inzage van persoonlijke stukken en afrekeningen is voorbehouden aan het betrokken lid.

Artikel 4 Deelneming aan vergaderingen en stemmingen

1. Op iedere vergadering wordt een presentielijst gereed gelegd ter ondertekening door de leden.

2. De namen van de aanwezige leden, als blijkende uit de presentielijst, worden in de notulen van elke vergadering opgenomen.

3. In geval van hoofdelijke stemming wordt in de notulen vermeld welke leden aan de stemming hebben deelgenomen en hoe zij hebben gestemd.

Artikel 5 Kosten en vergoedingen

Het Bureau regelt de kosten en vergoedingen van de leden.

Artikel 6 Opheffing van de immuniteit

1. Ieder door de daartoe bevoegde autoriteit van een lid-staat tot de Voorzitter gericht verzoek om opheffing van de immuniteit van een lid, wordt ter vergadering medegedeeld en verwezen naar de bevoegde commissie.

2. De bevoegde commissie onderzoekt de verzoeken onverwijld in volgorde van binnenkomst.

3. De commissie kan de autoriteit die het verzoek heeft ingediend, om informatie of opheldering verzoeken die zij nodig acht om zich een oordeel te vormen over de wenselijkheid van opheffing van de immuniteit. Het betrokken lid wordt op diens verzoek gehoord en kan alle documenten of andere schriftelijke bewijsstukken overleggen die het voor het vormen van bovengenoemd oordeel nodig acht. Het kan zich doen vertegenwoordigen door een ander lid.

4. Het verslag van de commissie bevat een ontwerp-besluit dat zich beperkt tot de aanbeveling het verzoek om opheffing van de immuniteit aan te nemen of te verwerpen. Indien het verzoek om opheffing echter op verscheidene punten van beschuldiging berust, kan elk van deze punten in een apart ontwerp-besluit worden behandeld. Het verslag van de commissie kan bij wijze van uitzondering het voorstel bevatten dat de opheffing van de immuniteit uitsluitend betrekking heeft op de strafrechtelijke vervolging, zonder dat het lid, zolang geen definitief vonnis is geveld, kan worden aangehouden of gevangengezet of tegen hem enige andere maatregel kan worden genomen die de uitoefening van zijn mandaat in de weg staat.

Wanneer het verzoek om opheffing van de immuniteit de mogelijkheid inhoudt dat het lid wordt verplicht als getuige of deskundige te verschijnen en hem daarmede zijn vrijheid wordt ontnomen, wordt door de commissie:

- vooraleer een voorstel te doen tot opheffing van de immuniteit, onderzocht of het lid niet wordt verplicht om op een zodanig tijdstip te verschijnen dat de uitvoering van zijn parlementaire werkzaamheden wordt belemmerd of bemoeilijkt, en of de verklaring schriftelijk of in een andere vorm kan worden afgelegd, zodat de vervulling van zijn parlementaire verplichtingen niet wordt bemoeilijkt;

- nadere informatie ingewonnen over het doel van de verklaring teneinde te voorkomen dat het lid wordt verplicht verklaringen af te leggen over onderwerpen waarover hij op grond van zijn functie vertrouwelijke informatie heeft verkregen, die hij meent niet openbaar te moeten maken.

5. De commissie spreekt zich in geen geval uit over de vraag of het betrokken lid al dan niet schuldig is, noch over de wenselijkheid het betrokken lid wegens de meningen of handelingen die het worden verweten, strafrechtelijk te vervolgen, zelfs indien de commissie door de behandeling van het verzoek uitgebreide kennis van de zaak krijgt.

6. Zodra het verslag van de commissie bij het Parlement is ingediend, wordt het als eerste punt op de agenda van de eerstvolgende vergadering geplaatst. Amendementen op het (de) ontwerp-besluit(en) zijn niet ontvankelijk.

De beraadslaging heeft slechts betrekking op de argumenten vóór of tegen elk van de ontwerp-besluiten inzake de opheffing of handhaving van de immuniteit.

Het (De) in het verslag vervatte ontwerp-besluit(en) wordt (worden) tijdens de eerstvolgende stemming na het debat in stemming gebracht.

Na de behandeling door het Parlement vindt slechts één stemming plaats over elk van de in het verslag vervatte ontwerp-besluiten. Bij verwerping van een ontwerp-besluit wordt het tegengestelde besluit geacht te zijn aangenomen.

7. De Voorzitter stelt onmiddellijk de bevoegde autoriteit van de lid-staat die hierbij betrokken is, van het besluit van het Parlement in kennis met het verzoek om hem in geval van opheffing van de immuniteit in kennis te stellen van de gerechtelijke besluiten die dientengevolge zijn genomen. Zodra de Voorzitter deze inlichtingen ontvangt, deelt hij deze aan het Parlement mede in de door hem meest geschikt geachte vorm.

8. Ingeval een lid wordt gearresteerd of vervolgd wegens ontdekking op heterdaad, kan ieder ander lid een verzoek indienen om schorsing van de ingestelde vervolging of van de gevangenhouding.

De Voorzitter ziet erop toe dat van dit recht gebruik wordt gemaakt wanneer de arrestatie of de vervolging tot doel heeft het lid tegen zijn wil als getuige of deskundige te doen verschijnen, zonder dat eerst zijn immuniteit is opgeheven.

Artikel 7 Onderzoek van de geloofsbrieven

1. Aan de hand van een verslag van de bevoegde commissie gaat het Parlement onverwijld over tot onderzoek van de geloofsbrieven en beslist het over de geldigheid van het mandaat van elk der nieuwgekozen leden, alsmede over eventuele bezwaren, ingebracht overeenkomstig het bepaalde in de Akte van 20 september 1976, met uitzondering van die welke gebaseerd zijn op de nationale kieswetten.

2. Het verslag van de bevoegde commissie stoelt op de officiële bekendmaking door elke lid-staat van de volledige verkiezingsuitslag, onder vermelding van de namen van de gekozen kandidaten en van die van hun eventuele vervangers in de uit de verkiezingsuitslag blijkende volgorde.

3. De bevoegde commissie ziet erop toe dat alle voor de uitoefening van het mandaat van een lid van het Europees Parlement of voor de volgorde der vervangers relevante gegevens onverwijld door de autoriteiten van de lid-staten of de Unie ter kennis van het Parlement worden gebracht en dat in geval van een benoeming daarbij de datum waarop de benoeming van kracht wordt, wordt vermeld.

4. Zolang de geloofsbrieven van een lid nog niet zijn onderzocht of over ingebrachte bezwaren nog niet is beslist, neemt betrokkene met volledige rechten zitting in het Parlement en zijn organen.

Artikel 8 Duur van het mandaat

1. Het mandaat begint en eindigt overeenkomstig het bepaalde in de Akte van 20 september 1976. Het eindigt ook bij overlijden of bij ontslagneming.

2. Ieder lid blijft in functie tot aan de opening van de eerste vergadering van het Parlement na de verkiezingen.

3. Elk demissionair lid deelt de Voorzitter schriftelijk zijn ontslagneming mede. Van deze mededeling wordt in aanwezigheid van de secretaris-generaal of zijn vertegenwoordiger een proces-verbaal opgemaakt, dat door laatstgenoemde alsmede door het betrokken lid ondertekend wordt en onverwijld wordt voorgelegd aan de bevoegde commissie, die het op de agenda voor haar eerste vergadering volgend op de ontvangst van dit document plaatst.

Indien de bevoegde commissie van oordeel is dat de ontslagneming niet strookt met de letter en de geest van de Akte van 20 september 1976, deelt zij dat aan het Parlement mede, zodat het kan besluiten al dan niet te constateren dat de zetel vacant is.

Is dat niet het geval, dan wordt automatisch geconstateerd dat de zetel vacant is, tenzij het demissionaire lid een latere datum aangeeft. Er wordt hierover niet door het Parlement gestemd.

Voor uitzonderlijke omstandigheden, met name wanneer één of meerdere vergaderperioden plaatsvinden tussen de data waarop de ontslagneming ingaat en de eerste vergadering van de bevoegde commissie, waardoor de fractie waarbij het demissionaire lid is aangesloten de mogelijkheid wordt ontnomen het desbetreffende lid gedurende genoemde vergaderperioden te vervangen omdat niet is geconstateerd dat de zetel vacant is, wordt een vereenvoudigde procedure ingesteld. Krachtens deze procedure wordt de voor deze aangelegenheden verantwoordelijke rapporteur van de bevoegde commissie opdracht gegeven elke naar behoren ingediende ontslagneming onverwijld te bestuderen en de kwestie aan de voorzitter van de Commissie Reglement, onderzoek geloofsbrieven en immuniteiten voor te leggen, mocht enige voor een fractie nadelige vorm van vertraging optreden, opdat deze overeenkomstig het bepaalde in lid 3:

- ofwel de Voorzitter van het Europees Parlement namens deze commissie ervan in kennis stelt dat kan worden geconstateerd dat de zetel vacant is,

- ofwel een buitengewone vergadering van diens commissie bijeenroept teneinde de door de rapporteur naar voren gebrachte moeilijkheden te bestuderen.

4. Onverenigbaarheden die voortvloeien uit de nationale wetgevingen worden ter kennis gebracht van het Parlement, dat hiervan akte neemt.

Wanneer de bevoegde autoriteiten van de lid-staten of de Unie aan de Voorzitter mededeling doen van benoemingen in functies die onverenigbaar zijn met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement, deelt de Voorzitter dat mede aan het Parlement, dat constateert dat de zetel vacant is.

5. Als datum voor het einde van een mandaat en de aanvang van een vacature moet worden beschouwd

- bij ontslagneming: de datum waarop het Parlement heeft geconstateerd dat de zetel vacant is, de datum waarop de Voorzitter de brief van ontslagneming ontvangt of een door het demissionaire lid in deze brief aangegeven latere (maar niet eerdere) datum,

- bij benoeming in functies die onverenigbaar zijn met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement, hetzij op grond van de nationale kieswet, hetzij op grond van artikel 6 van de Akte van 20 september 1976: de door de bevoegde autoriteiten van de lid-staten of de Unie medegedeelde datum.

6. Ingeval het Parlement constateert dat een zetel vacant is, brengt het de betrokken lid-staat ervan op de hoogte.

7. Betwistingen met betrekking tot de geldigheid van het mandaat van een lid wiens geloofsbrieven zijn onderzocht, worden verwezen naar de bevoegde commissie, die onverwijld, doch uiterlijk bij het begin van de eerstvolgende vergaderperiode verslag uitbrengt aan het Parlement.

8. Ingeval bij het aanvaarden of het afzien van het mandaat kennelijk sprake is geweest van feitelijke onjuistheden of van wilsgebrek behoudt het Parlement zich het recht voor het desbetreffende mandaat ongeldig te verklaren, c.q. te weigeren te constateren dat de zetel vacant is.

Artikel 9 Gedragsregels

1. Het Parlement kan gedragsregels voor zijn leden vaststellen. Zij worden overeenkomstig artikel 163, lid 2 vastgesteld en als bijlage bij dit Reglement gevoegd (2).

Deze gedragsregels kunnen op generlei wijze afbreuk doen aan de uitoefening van het mandaat en van daarmee samenhangende politieke of andere activiteiten of deze beperken.

2. De quaestoren zijn verantwoordelijk voor het verstrekken van een op naam gesteld laissez-passer, dat maximaal één jaar geldig is, aan personen die ten behoeve van zichzelf of van derden frequent toegang tot de gebouwen van het Parlement wensen met het oog op de informatieverstrekking aan de leden in het kader van hun parlementair mandaat.

Als tegenprestatie dienen deze personen:

- de in de bijlage bij het Reglement opgenomen gedragscode na te leven (3);

- zich in te schrijven in een register dat door de quaestoren wordt bijgehouden.

Dit register wordt op verzoek ter beschikking van het publiek gesteld in alle vergaderplaatsen van het Parlement en - in de door de quaestoren vastgestelde vorm - bij zijn voorlichtingsbureaus in de lid-staten.

De bepalingen ter uitvoering van dit lid worden in een bijlage (4) bij het Reglement vastgesteld.

HOOFDSTUK II ZITTINGEN VAN HET PARLEMENT

Artikel 10 Bijeenroeping van het Parlement

1. De zittingsperiode is de in de Akte van 20 september 1976 bepaalde duur van het mandaat van de leden.

De zitting is de jaarlijkse periode, zoals die in voornoemde Akte en de Verdragen is vastgesteld.

De vergaderperiode is de in de regel iedere maand plaatsvindende bijeenkomst van het Parlement, die uit afzonderlijke vergaderingen bestaat.

De plenaire vergaderingen van het Parlement die op dezelfde dag worden gehouden, worden als één vergadering beschouwd.

2. Het Parlement komt van rechtswege bijeen op de tweede dinsdag in maart van elk jaar en beslist zelfstandig over de duur van de onderbrekingen der zitting.

3. Het Parlement komt bovendien van rechtswege bijeen op de eerste dinsdag na het verstrijken van een termijn van één maand, te rekenen vanaf het einde van de in artikel 9, lid 1 van de Akte van 20 september 1976 bedoelde periode.

4. De Conferentie van voorzitters kan de duur van de overeenkomstig lid 2 vastgestelde onderbrekingen der zitting wijzigen bij een met redenen omkleed besluit, dat ten minste twee weken vóór de tevoren door het Parlement voor de hervatting van de zitting vastgestelde datum wordt genomen, met dien verstande dat deze datum niet meer dan twee weken mag worden uitgesteld.

5. Bij uitzondering roept de Voorzitter, na de Conferentie van voorzitters te hebben geraadpleegd, het Parlement bijeen op verzoek van de meerderheid van zijn leden of op verzoek van de Commissie of van de Raad.

Bovendien kan de Voorzitter, in overeenstemming met de Conferentie van voorzitters, het Parlement bij uitzondering bijeenroepen op verzoek van een derde van zijn leden.

Artikel 11 Plaats der vergaderingen

1. De vergaderingen van het Parlement en van zijn commissies worden gehouden in de plaats waar zijn zetel ingevolge de bepalingen van de Verdragen is gevestigd.

2. Het Parlement kan echter bij uitzondering en krachtens een door de meerderheid van zijn leden aangenomen resolutie besluiten een of meer van zijn plenaire vergaderingen buiten zijn zetel te houden.

Voor voorstellen inzake bijkomende vergaderperioden in Brussel en eventuele wijzigingen daarop is slechts de gewone meerderheid van stemmen vereist.

3. Iedere commissie kan op grond van een desbetreffend besluit verzoeken een of meer vergaderingen buiten genoemde zetel te houden. Dit verzoek wordt met redenen omkleed toegezonden aan de Voorzitter van het Parlement, die het voorlegt aan het Bureau. In spoedeisende gevallen kan de Voorzitter zelf de beslissing nemen. Afwijzende beslissingen van het Bureau of van de Voorzitter dienen met redenen te worden omkleed.

HOOFDSTUK III AMBTSDRAGERS IN HET PARLEMENT

Artikel 12 Oudste lid in jaren

1. In de vergadering, als bedoeld in artikel 10, lid 3, alsmede in elke andere vergadering die gewijd is aan de verkiezing van de Voorzitter en van het Bureau, neemt het oudste lid in jaren van de aanwezige leden het ambt van voorzitter waar, totdat de Voorzitter voor gekozen is verklaard.

2. Alleen beraadslagingen die betrekking hebben op de verkiezing van de Voorzitter of het onderzoek van de geloofsbrieven kunnen plaatsvinden onder voorzitterschap van het oudste lid in jaren.

Wanneer een kwestie in verband met het onderzoek van de geloofsbrieven wordt opgeworpen onder voorzitterschap van het oudste lid in jaren, verwijst deze de kwestie naar de commissie belast met het onderzoek van de geloofsbrieven.

Artikel 13 Voordracht van kandidaten en algemene bepalingen

1. De Voorzitter, de ondervoorzitters en de quaestoren worden bij geheime stemming gekozen. Voordrachten geschieden met instemming van de betrokkenen, en wel door een fractie of ten minste negenentwintig leden. Wanneer het aantal voorgedragen kandidaten niet groter is dan het aantal te vervullen zetels, kunnen zij bij acclamatie worden gekozen.

2. Bij geheime stemming wordt de telling van de stemmen verricht door vier bij loting onder de leden aangewezen stemopnemers. De kandidaten mogen niet als stemopnemer optreden.

3. Bij de verkiezing van de Voorzitter, de ondervoorzitters en de quaestoren dient over het geheel genomen rekening te worden gehouden met een rechtvaardige vertegenwoordiging van de lid-staten en van de politieke richtingen.

Artikel 14 Verkiezing van de Voorzitter - Openingstoespraak

1. Eerst wordt overgegaan tot de verkiezing van de Voorzitter. De voordrachten moeten, vóór iedere stemming, worden medegedeeld aan het oudste lid in jaren, dat daarvan kennis geeft aan het Parlement. Indien na drie stemmingen geen der kandidaten de volstrekte meerderheid der uitgebrachte stemmen heeft behaald, kunnen bij de vierde stemming alleen kandidaat zijn de twee leden die bij de derde stemming het grootste aantal stemmen hebben behaald; bij staking van stemmen wordt de in jaren oudste kandidaat voor gekozen verklaard.

2. Zodra de Voorzitter is gekozen, draagt het oudste lid in jaren het voorzitterschap over. Alleen de gekozen Voorzitter kan een openingstoespraak houden.

Artikel 15 Verkiezing van de ondervoorzitters

1. Vervolgens wordt overgegaan tot de verkiezing van de ondervoorzitters, en wel op één stembriefje. Bij de eerste stemming zijn, tot een maximum aantal van veertien en in de volgorde van het aantal behaalde stemmen, diegenen gekozen die de volstrekte meerderheid der uitgebrachte stemmen hebben behaald. Indien het aantal aldus gekozen kandidaten kleiner is dan het aantal te vervullen zetels, wordt op dezelfde wijze overgegaan tot een tweede stemming voor de nog openstaande zetels. Indien een derde stemming nodig is, geschiedt de verkiezing bij relatieve meerderheid voor de nog te vervullen zetels. Bij staking van stemmen worden de in jaren oudste kandidaten voor gekozen verklaard.

Ofschoon bij de verkiezing van de ondervoorzitters anders dan in artikel 14, lid 1 niet uitdrukkelijk gewag wordt gemaakt van de voordracht van nieuwe kandidaten tussen de verschillende stemmingen, is zulks rechtmatig wegens de soevereiniteit van het Parlement, dat over iedere mogelijke kandidaat moet kunnen beslissen, te meer daar zonder deze mogelijkheid afbreuk zou kunnen worden gedaan aan het goede verloop van de verkiezing.

2. Behoudens het bepaalde in artikel 18, lid 1 wordt de rangorde der ondervoorzitters bepaald door de volgorde waarin zij zijn gekozen, en, bij staking van stemmen, door hun leeftijd.

Wanneer de verkiezing niet bij geheime stemming geschiedt, stemt de rangorde overeen met de volgorde waarin de namen door de Voorzitter worden afgeroepen.

Artikel 16 Verkiezing van de quaestoren

Na de verkiezing van de ondervoorzitters gaat het Parlement over tot de verkiezing van vijf quaestoren.

Zij worden op dezelfde wijze gekozen als de ondervoorzitters.

Artikel 17 Ambtstermijn

1. De ambtstermijn van de Voorzitter, ondervoorzitters en quaestoren bedraagt twee en een half jaar.

Wanneer een lid van fractie verandert, behoudt hij voor de resterende duur van zijn ambtstermijn van twee en een half jaar zijn eventuele zetel in het Bureau of College van quaestoren.

2. Indien vóór het verstrijken van deze termijn in een vacature moet worden voorzien, vervult het hiervoor gekozen lid deze functie slechts voor de resterende duur van de ambtstermijn van zijn voorganger.

Artikel 18 Vacatures

1. Indien de Voorzitter, een ondervoorzitter of een quaestor moet worden vervangen, wordt overeenkomstig de bovenstaande bepalingen overgegaan tot de verkiezing van zijn opvolger.

De nieuwe ondervoorzitter neemt de rangorde van zijn voorganger over.

2. Valt het ambt van de Voorzitter open, dan wordt het waargenomen door de eerste ondervoorzitter tot de verkiezing van de nieuwe Voorzitter.

Artikel 19 Taken van de Voorzitter

1. De Voorzitter geeft overeenkomstig de bepalingen van het Reglement leiding aan alle werkzaamheden van het Parlement en zijn organen. Hij beschikt over alle bevoegdheden om de beraadslagingen van het Parlement te leiden en voor het goede verloop ervan zorg te dragen.

Tot de bevoegdheden van de Voorzitter om voor het goede verloop van de beraadslagingen zorg te dragen, overeenkomstig artikel 19, lid 1 van het Reglement, behoort ook de bevoegdheid teksten in stemming te brengen in een andere volgorde dan die in het document waarover wordt gestemd. Naar analogie van het bepaalde in artikel 115, leden 5 en 6, kan de Voorzitter de instemming van het Parlement vragen alvorens daartoe over te gaan.

2. De Voorzitter opent, schorst en sluit de vergaderingen. Hij zorgt voor de naleving van het Reglement, handhaaft de orde, verleent het woord, verklaart de beraadslagingen voor gesloten, brengt de voorstellen in stemming en maakt de uitslag van de stemmingen bekend. Hij doet de commissies de mededelingen die deze aangaan.

3. De Voorzitter mag bij een beraadslaging alleen het woord voeren om de stand van zaken vast te stellen en de spreker tot het onderwerp terug te brengen; indien hij zelf aan de beraadslagingen wil deelnemen, verlaat hij de voorzitterszetel en neemt deze niet weder in voordat de beraadslaging over het onderwerp is geëindigd.

4. In zijn internationale betrekkingen, bij plechtigheden en bij administratieve, juridische en financiële handelingen wordt het Parlement vertegenwoordigd door zijn Voorzitter, die deze bevoegdheden kan delegeren.

Artikel 20 Taken van de ondervoorzitters

De Voorzitter wordt bij afwezigheid of verhindering of indien hij overeenkomstig artikel 19, lid 3 aan de beraadslagingen wil deelnemen, vervangen door één van de ondervoorzitters, met inachtneming van het bepaalde in artikel 15, lid 2.

HOOFDSTUK IV ORGANEN VAN HET PARLEMENT

Artikel 21 Samenstelling van het Bureau

1. Het Bureau bestaat uit de Voorzitter en de veertien ondervoorzitters van het Parlement.

2. De quaestoren zijn lid van het Bureau met raadgevende stem.

3. Bij staking van stemmen in het Bureau geeft de stem van de Voorzitter de doorslag.

Artikel 22 Taken van het Bureau

1. Het Bureau vervult de het door het Reglement opgedragen taken.

2. Het Bureau neemt besluiten van financiële, organisatorische en administratieve aard over aangelegenheden die de leden, de interne organisatie van het Parlement, zijn secretariaat en zijn organen betreffen.

3. Het Bureau neemt besluiten inzake het verloop der vergaderingen.

4. Het Bureau stelt de in artikel 30 bedoelde bepalingen vast betreffende de niet-ingeschrevenen.

5. Het Bureau stelt het organigram van het secretariaat-generaal op, alsmede de regelingen betreffende de administratieve en financiële positie van de ambtenaren en andere personeelsleden.

6. Het Bureau stelt het voorontwerp van raming van het Parlement op.

7. Het Bureau stelt overeenkomstig artikel 25 de richtlijnen voor de quaestoren vast.

8. Het Bureau is het bevoegde orgaan voor het verlenen van toestemming voor het houden van commissievergaderingen buiten de gewone vergaderplaatsen, hoorzittingen en studie- en informatiereizen.

9. Het Bureau benoemt de secretaris-generaal overeenkomstig artikel 164.

10. De Voorzitter en/of het Bureau kunnen aan een of meer leden van het Bureau algemene of specifieke taken die tot de bevoegdheden van de Voorzitter en/of het Bureau behoren, opdragen. Tegelijkertijd wordt bepaald op welke wijze deze taken moeten worden uitgevoerd.

11. Bij nieuwe verkiezingen voor het Parlement blijft het aftredende Bureau aan tot de eerste vergadering van het nieuwgekozen Parlement.

Artikel 23 Samenstelling van de Conferentie van voorzitters

1. De Conferentie van voorzitters bestaat uit de Voorzitter van het Parlement en de fractievoorzitters. Een fractievoorzitter kan zich laten vertegenwoordigen door een lid van zijn fractie.

2. De niet-ingeschrevenen vaardigen twee van hen af naar de vergaderingen van de Conferentie van voorzitters, waaraan zij zonder stemrecht deelnemen.

3. De Conferentie van voorzitters tracht consensus te bereiken in zaken die aan haar zijn voorgelegd.

Wanneer geen consensus kan worden bereikt, vindt stemming plaats waarbij de stemmen worden gewogen naar gelang van de sterkte van elke fractie.

Artikel 24 Taken van de Conferentie van voorzitters

1. De Conferentie van voorzitters vervult de haar door het Reglement opgedragen taken.

2. De Conferentie van voorzitters beslist over de organisatie van de werkzaamheden van het Parlement en vraagstukken betreffende het wetgevingsprogramma.

3. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor vraagstukken betreffende de betrekkingen met de andere instellingen en organen van de Europese Unie en met de nationale parlementen van de lid-staten.

4. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor vraagstukken betreffende de betrekkingen met niet tot de Europese Unie behorende landen, instellingen en organisaties.

5. De Conferentie van voorzitters stelt de ontwerp-agenda voor de vergaderperioden op.

6. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor samenstelling en bevoegdheden van de commissies, tijdelijke enquêtecommissies, gemengde parlementaire commissies en vaste en tijdelijke delegaties.

7. De Conferentie van voorzitters beslist over de toewijzing van de plaatsen in de vergaderzaal, overeenkomstig artikel 31.

8. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor het verlenen van toestemming voor het opstellen van initiatiefverslagen.

9. De Conferentie van voorzitters doet het Bureau voorstellen met betrekking tot administratieve en budgettaire vraagstukken van de fracties.

Artikel 25 Taken van de quaestoren

De quaestoren vervullen, overeenkomstig door het Bureau vastgestelde richtlijnen, administratieve en financiële taken die rechtstreeks betrekking hebben op de leden.

Artikel 26 Conferentie van commissievoorzitters

1. De Conferentie van commissievoorzitters bestaat uit de voorzitters van alle vaste en tijdelijke commissies en kiest haar voorzitter.

2. De Conferentie van commissievoorzitters kan de Conferentie van voorzitters aanbevelingen doen voor de commissiewerkzaamheden en de opstelling van de agenda voor de vergaderperioden.

3. Het Bureau en de Conferentie van voorzitters kunnen bepaalde taken delegeren aan de Conferentie van commissievoorzitters.

Artikel 27 Conferentie van delegatievoorzitters

1. De Conferentie van delegatievoorzitters bestaat uit de voorzitters van alle vaste interparlementaire delegaties en kiest haar voorzitter.

2. De Conferentie van delegatievoorzitters kan de Conferentie van voorzitters aanbevelingen doen voor de delegatiewerkzaamheden.

3. Het Bureau en de Conferentie van voorzitters kunnen bepaalde taken delegeren aan de Conferentie van delegatievoorzitters.

Artikel 28 Informatieplicht van het Bureau, de Conferentie van voorzitters en de quaestoren

1. De notulen van het Bureau en de Conferentie van voorzitters worden in de officiële talen vertaald, vermenigvuldigd en rondgedeeld aan alle leden, tenzij het Bureau of de Conferentie van voorzitters bij uitzondering, wanneer het vertrouwelijke aangelegenheden betreft, anders beslist.

2. Ieder lid kan vragen stellen over de werkzaamheden van het Bureau, de Conferentie van voorzitters en de quaestoren. Dergelijke vragen moeten schriftelijk worden ingediend bij de Voorzitter; zij worden, met de antwoorden, binnen een termijn van 30 dagen na de indiening ervan in het Bulletin van het Parlement gepubliceerd.

HOOFDSTUK V FRACTIES

Artikel 29 Oprichting van fracties

1. De leden van het Parlement kunnen fracties oprichten naar politieke gezindheid.

2. Het voor de oprichting van een fractie vereiste aantal leden bedraagt ten minste negenentwintig leden uit één lid-staat, drieëntwintig uit twee, achttien uit drie en veertien uit vier of meer lid-staten.

3. Een lid van het Parlement kan slechts lid zijn van één fractie.

4. De oprichting van een fractie moet in een verklaring aan de Voorzitter worden meegedeeld. In deze verklaring moeten de naam van de fractie, de namen van haar leden en de samenstelling van haar bureau worden vermeld.

5. De verklaring van de oprichting van een fractie wordt gepubliceerd in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 30 Niet-ingeschrevenen

1. Leden van het Parlement die niet tot een fractie behoren, staat een secretariaat ter beschikking. Nadere bijzonderheden worden door het Bureau, op voorstel van de secretaris-generaal, geregeld.

2. Rechtspositie en parlementaire rechten van deze leden worden door het Bureau geregeld.

Artikel 31 Toewijzing van plaatsen in de vergaderzaal

De Conferentie van voorzitters beslist over de toewijzing van de plaatsen in de vergaderzaal aan de fracties, de niet-ingeschrevenen en de instellingen van de Europese Unie.

HOOFDSTUK VI BETREKKINGEN MET DE ANDERE INSTELLINGEN

BENOEMINGEN

Artikel 32 Benoeming van de voorzitter van de Commissie

1. Wanneer de regeringen van de lid-staten een akkoord hebben bereikt over de voordracht van een kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie, verzoekt de Voorzitter de voorgedragen kandidaat een verklaring af te leggen voor het Parlement. De verklaring wordt gevolgd door een debat.

De Raad wordt uitgenodigd aan het debat deel te nemen.

2. Het Parlement keurt de voordracht goed of verwerpt deze bij meerderheid van de uitgebrachte stemmen.

Er wordt hoofdelijk gestemd.

3. De Voorzitter doet de uitslag van de stemming als het advies van het Parlement toekomen aan de voorzitter van de Europese Raad en aan de regeringen van de lid-staten.

4. Indien het Parlement een negatief advies uitbrengt over de voorgedragen kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie, verzoekt de Voorzitter de regeringen van de lid-staten de voordracht in te trekken en het Parlement een nieuwe voordracht voor te leggen.

Artikel 33 Stemming ter goedkeuring van de Commissie

1. Wanneer de regeringen van de lid-staten een akkoord hebben bereikt over de andere personen die zij voornemens zijn tot lid van de Commissie te benoemen, verzoekt de Voorzitter, na overleg met de voor benoeming tot voorzitter van de Commissie voorgedragen persoon, de kandidaten te verschijnen voor de voor hun vermoedelijke werkgebied bevoegde commissie.

2. Elke commissie kan de voorgedragen kandidaat verzoeken een verklaring af te leggen en vragen te beantwoorden. Deze commissie brengt de Voorzitter op de hoogte van haar bevindingen.

3. De voorgedragen voorzitter licht het programma van de voorgedragen Commissie toe tijdens een vergadering van het Parlement waarvoor alle leden van de Raad zijn uitgenodigd. De verklaring wordt gevolgd door een debat.

4. Tot besluit van het debat kunnen fracties een ontwerp-resolutie indienen waarin wordt verklaard dat:

a) het Parlement de voorgedragen Commissie goedkeurt, dan wel

b) het Parlement de voorgedragen Commissie afwijst, dan wel

c) het Parlement de stemming uitstelt tot de volgende plenaire vergadering, opdat nader op het door het Parlement tijdens het debat gemaakte voorbehoud kan worden ingegaan.

5. Het Parlement spreekt zijn goedkeuring over de Commissie bij meerderheid van de uitgebrachte stemmen uit.

Er wordt hoofdelijk gestemd.

6. Indien het Parlement de voorgedragen Commissie goedkeurt, deelt de Voorzitter de regeringen van de lid-staten mede dat de benoeming van de Commissie kan plaatsvinden.

Artikel 34 Motie van afkeuring jegens de Commissie

1. Een tiende van de leden van het Parlement kan bij de Voorzitter van het Parlement een motie van afkeuring indienen, gericht tegen de Commissie.

2. De motie van afkeuring moet het opschrift "motie van afkeuring" dragen en met redenen zijn omkleed. Zij wordt toegezonden aan de Commissie.

3. De Voorzitter doet de leden onverwijld mededeling van de indiening van de motie.

4. Het debat over de motie vindt niet eerder dan 24 uur na de mededeling aan de leden plaats.

5. De stemming over de motie is hoofdelijk en vindt niet eerder dan 48 uur na de opening van het debat plaats.

6. Het debat en de stemming vinden uiterlijk tijdens de vergaderperiode die volgt op de indiening van de motie plaats.

7. De motie wordt aangenomen met een meerderheid van twee derde van de uitgebrachte stemmen en de meerderheid van de leden van het Parlement. De uitslag van de stemming wordt ter kennis gebracht van de voorzitter van de Raad en van de voorzitter van de Commissie.

Artikel 35 Benoeming van de leden van de Rekenkamer

1. De voor benoeming tot lid van de Rekenkamer voorgedragen kandidaten worden verzocht een verklaring af te leggen voor de bevoegde commissie en vragen van de leden te beantwoorden.

2. De bevoegde commissie doet het Parlement een aanbeveling inzake de benoeming van de voorgedragen kandidaten.

3. De stemming vindt plaats binnen twee maanden na ontvangst van de voordracht, tenzij het Parlement op verzoek van de bevoegde commissie, een fractie of ten minste negenentwintig leden anders besluit.

4. Indien het Parlement een negatief advies uitbrengt, verzoekt de Voorzitter de Raad de voordracht in te trekken en het Parlement een nieuwe voordracht voor te leggen.

Artikel 36 Europese Centrale Bank (Europees Monetair Instituut)

1. De voor benoeming tot president van de Europese Centrale Bank voorgedragen kandidaat wordt verzocht voor de bevoegde commissie een verklaring af te leggen en vragen van de leden te beantwoorden.

2. De bevoegde commissie doet het Parlement een aanbeveling inzake de goedkeuring dan wel afwijzing van de voorgedragen kandidaat.

3. De stemming vindt plaats binnen twee maanden na ontvangst van de voordracht, tenzij het Parlement op verzoek van de bevoegde commissie, een fractie of ten minste negenentwintig leden anders besluit.

4. Indien het Parlement een negatief advies uitbrengt, verzoekt de Voorzitter de Raad zijn voordracht in te trekken en het Parlement een nieuwe voordracht voor te leggen.

5. Dezelfde procedure is van toepassing op kandidaten voor het vice-presidentschap en voor de leden van de directie van de Europese Centrale Bank alsook voor de president van het Europees Monetair Instituut.

VERKLARINGEN

Artikel 37 Verklaringen van Commissie, Raad en Europese Raad

1. De leden van de Commissie, de Raad en de Europese Raad kunnen de Voorzitter te allen tijde verzoeken hun het woord te verlenen voor een verklaring. De Voorzitter besluit wanneer deze verklaring kan worden afgelegd. Een dergelijke verklaring kan worden gevolgd door een debat.

2. Een commissie, fractie of ten minste negenentwintig leden kunnen een ontwerp-resolutie indienen.

3. De ontwerp-resoluties worden nog dezelfde dag in stemming gebracht. Over eventuele uitzonderingen op deze regel beslist de Voorzitter. Stemverklaringen zijn toegestaan.

4. Gezamenlijke ontwerp-resoluties vervangen de eerder door de ondertekenaars ingediende ontwerp-resoluties, maar niet die welke door andere commissies, fracties of leden zijn ingediend.

5. Wanneer een ontwerp-resolutie wordt aangenomen, kunnen geen andere ontwerp-resoluties meer in stemming worden gebracht, tenzij de Voorzitter bij uitzondering anders beslist.

6. Indien er geen debat plaatsvindt, kunnen de leden gedurende in totaal dertig minuten beknopte en nauwkeurig geformuleerde vragen stellen.

Artikel 38 Verklaringen van de Rekenkamer

1. De voorzitter van de Rekenkamer kan in het kader van de kwijtingsprocedure of van activiteiten van het Parlement in verband met de begrotingscontrole, verzocht worden het woord te voeren om de opmerkingen in het jaarverslag, in speciale verslagen of in adviezen van de Rekenkamer, alsook om het werkprogramma van de Rekenkamer toe te lichten.

2. Het Parlement kan besluiten tot een apart debat, waaraan wordt deelgenomen door de Commissie en de Raad, over iedere kwestie die in deze verklaringen aan de orde is gekomen.

Artikel 39 Verklaringen van de Europese Centrale Bank (Europees Monetair Instituut)

1. De president van de Europese Centrale Bank licht het jaarverslag van de bank in het Parlement toe.

2. Het Parlement kan besluiten deze toelichting te laten volgen door een debat.

3. De president van de Europese Centrale Bank en andere leden van de directie kunnen worden verzocht een vergadering van de bevoegde commissie bij te wonen om een verklaring af te leggen en vragen te beantwoorden. De president van de Bank woont dergelijke vergaderingen tweemaal per jaar bij. Hij kan worden verzocht andere vergaderingen bij te wonen indien de bevoegde commissie van mening is dat de omstandigheden daartoe aanleiding geven en zulks door de Conferentie van voorzitters wordt bevestigd.

4. Dezelfde procedure is voor de gehele duur van het bestaan van het Europees Monetair Instituut op de president ervan van toepassing.

VRAGEN AAN DE RAAD EN DE COMMISSIE

Artikel 40 Vragen voor mondeling antwoord

1. Een commissie, fractie of ten minste negenentwintig leden kunnen de Raad of de Commissie vragen stellen met het verzoek deze op de agenda van het Parlement in te schrijven.

De vragen worden schriftelijk ingediend bij de Voorzitter, die deze onverwijld aan de Conferentie van voorzitters voorlegt.

De Conferentie van voorzitters beslist of en in welke volgorde deze vragen op de agenda worden ingeschreven.

2. Een vraag aan de Commissie moet ten minste één week, een vraag aan de Raad ten minste drie weken vóór de vergadering waarin zij moet worden behandeld, aan de betrokken instelling zijn toegezonden.

3. De in lid 2 van dit artikel vermelde termijn is echter niet van toepassing op de in de artikelen J.7 en K.6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie bedoelde aangelegenheden. De Raad antwoordt binnen de termijn die nodig is om het Parlement op passende wijze op de hoogte te houden.

4. Een van de vraagstellers beschikt over vijf minuten om de vraag toe te lichten. Een lid van de betrokken instelling geeft antwoord.

De vraagsteller heeft het recht genoemde spreektijd volledig te benutten.

5. Voor het overige is artikel 37, leden 2, 3, 4 en 5 dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 41 Vragenuur

1. Tijdens iedere vergaderperiode wordt een vragenuur voor vragen aan de Raad en de Commissie gehouden, en wel op door het Parlement op voorstel van de Conferentie van voorzitters vast te stellen tijdstippen. Daarbij kan tijd worden uitgetrokken voor vragen aan de voorzitter en de onderscheiden leden van de Commissie.

2. Tijdens een vergaderperiode kan een lid slechts één vraag stellen aan de Raad en de Commissie.

3. De vragen worden schriftelijk ingediend bij de Voorzitter, die beslist over de ontvankelijkheid en de volgorde waarin zij worden behandeld. Deze beslissing wordt onverwijld aan de respectieve vraagstellers medegedeeld.

4. Het vragenuur wordt nader geregeld bij richtlijnen (5).

Artikel 42 Schriftelijk te beantwoorden vragen

1. Ieder lid kan aan de Raad of de Commissie schriftelijk te beantwoorden vragen stellen.

2. De vragen worden schriftelijk ingediend bij de Voorzitter, die ze aan de betrokken instelling doet toekomen.

3. De vragen worden met de antwoorden gepubliceerd in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

4. Kan een vraag niet binnen de gestelde termijn worden beantwoord, dan wordt zij op verzoek van de steller ervan op de agenda van de volgende vergadering van de bevoegde commissie geplaatst. Artikel 41 is dienovereenkomstig van toepassing.

5. Vragen die een onmiddellijke beantwoording maar geen grondig onderzoek vergen (vragen met voorrang), worden binnen drie weken beantwoord. Ieder lid kan één keer per maand een dergelijke vraag met voorrang stellen.

6. De overige vragen (vragen zonder voorrang) worden binnen zes weken beantwoord.

7. De leden geven aan om welke soort vraag het gaat. De Voorzitter beslist ter zake.

VERSLAGEN

Artikel 43 Jaarlijks algemeen verslag van de Commissie

Het jaarlijks algemeen verslag van de Commissie over de werkzaamheden van de Europese Unie wordt naar de commissies verwezen, die overeenkomstig de bestaande procedures bepaalde specifieke en fundamentele vraagstukken ter plenaire vergadering aan de orde kunnen stellen.

Artikel 44 Jaarlijks verslag van de Commissie over de toepassing van het Gemeenschapsrecht

1. Het jaarlijks verslag van de Commissie over de toepassing van het Gemeenschapsrecht in de lid-staten wordt aan de betrokken commissies toegezonden. Elk van deze commissies kan haar advies doen toekomen aan de voor juridische zaken bevoegde commissie, welke de plenaire vergadering een verslag voorlegt.

2. De door het Parlement ter plenaire vergadering aangenomen resolutie en het verslag van de ter zake bevoegde commissie worden toegezonden aan de Raad en de Commissie alsmede aan de regeringen en parlementen van de lid-staten.

RESOLUTIES EN AANBEVELINGEN

Artikel 45 Ontwerp-resoluties

1. Ieder lid kan een ontwerp-resolutie indienen over een onderwerp dat binnen het kader van de werkzaamheden van de Europese Unie valt.

Een dergelijke ontwerp-resolutie omvat maximaal 200 woorden.

2. De bevoegde commissie besluit over de procedure.

Zij kan de ontwerp-resolutie combineren met andere ontwerp-resoluties of verslagen.

Zij kan besluiten een advies, eventueel in briefvorm, op te stellen.

Zij kan besluiten een verslag op te stellen, waarvoor toestemming van de Conferentie van voorzitters nodig is.

3. De indiener van een ontwerp-resolutie wordt van de besluiten van de commissie en de Conferentie van voorzitters op de hoogte gesteld.

4. De tekst van de ingediende ontwerp-resolutie wordt opgenomen in het verslag.

5. Adviezen in de vorm van een brief aan andere instellingen van de Europese Unie worden door de Voorzitter verzonden.

6. Een ontwerp-resolutie, ingediend krachtens artikel 37, lid 2, artikel 40, lid 5 of artikel 47, lid 1 kan door de indiener(s) ervan vóór de eindstemming worden ingetrokken.

7. Een ontwerp-resolutie ingediend krachtens lid 1 kan door de indiener(s) of de eerste ondertekenaar ervan worden ingetrokken voordat de bevoegde commissie krachtens lid 2 heeft besloten hierover een verslag op te stellen.

Zodra de ontwerp-resolutie als zodanig door de commissie is overgenomen, kan alleen zij deze, tot de opening van de eindstemming, intrekken.

8. Een ingetrokken ontwerp-resolutie kan onmiddellijk worden overgenomen en opnieuw worden ingediend door een fractie, een commissie dan wel hetzelfde aantal leden als vereist is voor de indiening ervan.

De commissies dragen er zorg voor dat aan ontwerp-resoluties uit hoofde van dit artikel die beantwoorden aan de gestelde eisen, gevolg wordt gegeven en dat zij in de documenten die naar aanleiding hiervan worden opgesteld, naar behoren worden vermeld.

Artikel 46 Aanbevelingen aan de Raad

1. Ten minste negenentwintig leden of een fractie kunnen een ontwerp-aanbeveling aan de Raad indienen met betrekking tot de in de Titels V en VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie behandelde onderwerpen.

2. Deze ontwerp-aanbevelingen worden voor behandeling naar de bevoegde commissie verwezen.

In voorkomend geval legt de bevoegde commissie overeenkomstig de daartoe in het Reglement bepaalde procedures de zaak aan het Parlement voor.

3. Wanneer zij verslag uitbrengt, legt de bevoegde commissie in een verslag aan het Parlement een ontwerp-aanbeveling aan de Raad voor, tezamen met een korte toelichting en in voorkomend geval de adviezen van de geraadpleegde commissies.

4. In geval van urgentie zijn de bepalingen van de artikelen 92 en 94 van toepassing.

Artikel 47 Debatten over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties

1. Een fractie of ten minste negenentwintig leden kunnen de Voorzitter schriftelijk verzoeken over een actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwestie een debat te houden (artikel 95, lid 3). Een dergelijk verzoek moet verbonden zijn met een ontwerp-resolutie. De Voorzitter stelt het Parlement onmiddellijk van ieder verzoek in kennis.

2. De Conferentie van voorzitters stelt, op basis van de in lid 1 bedoelde verzoeken en overeenkomstig de in bijlage III bepaalde modaliteiten, een lijst van onderwerpen voor de agenda van het eerstvolgende debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties op. Er mogen in totaal niet meer dan vijf onderwerpen op de agenda worden ingeschreven. Uiterlijk des namiddags bij de hervatting van de vergadering stelt de Voorzitter het Parlement van deze lijst in kennis.

Een fractie of ten minste negenentwintig leden kunnen dezelfde dag tot aan het einde van de vergadering tegen deze beslissing schriftelijk met opgave van redenen bezwaar maken en het Parlement verzoeken te besluiten dat een voor het debat op genoemde lijst opgenomen onderwerp wordt geschrapt en/of een niet opgenomen onderwerp eraan wordt toegevoegd, waarbij het in dit artikel vastgestelde maximum aantal onderwerpen niet mag worden overschreden. De Voorzitter besluit over de ontvankelijkheid van het ingediende bezwaar. Over een dergelijk bezwaar wordt de volgende dag aan het begin van de vergadering zonder debat gestemd.

3. In het kader van de totale tijdsduur van de debatten van ten hoogste drie uur per vergaderperiode, wordt de totale spreektijd voor de fracties en de niet-ingeschrevenen verdeeld overeenkomstig artikel 106, leden 2 en 3.

De spreektijd die overblijft na aftrek van de voor de toelichting van de ontwerp-resoluties en de stemmingen benodigde tijd alsmede van de tijd die is overeengekomen voor eventuele uiteenzettingen van de Commissie en de Raad, wordt verdeeld tussen de fracties en de niet-ingeschrevenen.

4. Aan het einde van het debat wordt onmiddellijk gestemd. Artikel 122 vindt daarbij geen toepassing.

De stemmingen in toepassing van artikel 47 mogen worden gebundeld, in het kader van de verantwoordelijkheid van de Voorzitter en de Conferentie van voorzitters.

5. Indien over hetzelfde onderwerp twee of meer ontwerp-resoluties zijn ingediend, wordt de in artikel 37, lid 4 bedoelde procedure toegepast.

6. De Voorzitter en de fractievoorzitters kunnen beslissen dat over een ontwerp-resolutie zonder debat wordt gestemd. Voor een dergelijk besluit is eenstemmigheid van alle fractievoorzitters vereist.

Het bepaalde in de artikelen 128, 129 en 131 is niet van toepassing op ontwerp-resoluties die op de agenda voor een debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties zijn ingeschreven.

De overeenkomstig lid 1 voor een debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties ingediende ontwerp-resoluties die niet worden opgenomen op de overeenkomstig lid 2 opgestelde lijst van onderwerpen voor de agenda van dit debat of die, al zijn zij op die lijst opgenomen, in het voor dit debat uitgetrokken tijdsbestek niet kunnen worden behandeld, komen te vervallen. Voorts vervallen de ontwerp-resoluties ten aanzien waarvan ingevolge een verzoek overeenkomstig artikel 112, lid 3 werd vastgesteld dat het quorum niet werd bereikt. De leden hebben uiteraard het recht deze ontwerp-resoluties opnieuw in te dienen om overeenkomstig artikel 45 voor behandeling naar een commissie te worden verwezen, dan wel om op de agenda voor het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties van de volgende vergaderperiode te worden ingeschreven.

Een overeenkomstig lid 1 ingediende ontwerp-resolutie kan niet op de agenda van het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties worden ingeschreven indien het onderwerp van deze ontwerp-resolutie reeds op de agenda van deze vergaderperiode staat.

Het Reglement voorziet niet in de mogelijkheid van een gecombineerde behandeling van een overeenkomstig lid 1 ingediende ontwerp-resolutie en een commissieverslag over hetzelfde onderwerp.

***

Wanneer overeenkomstig artikel 112, lid 3 om vaststelling van het quorum wordt verzocht, geldt dit verzoek slechts voor de in stemming te brengen ontwerp-resolutie en niet voor de volgende.

Artikel 48 Schriftelijke verklaringen

1. Ieder lid kan een schriftelijke verklaring indienen van ten hoogste 200 woorden over een onderwerp dat valt binnen het kader van de werkzaamheden van de Europese Unie. De schriftelijke verklaringen worden in de officiële talen gedrukt, rondgedeeld en in een register ingeschreven.

2. Ieder lid kan een in het register ingeschreven schriftelijke verklaring medeondertekenen.

3. Aan het einde van iedere vergaderperiode deelt de Voorzitter mede hoeveel handtekeningen onder de in het register ingeschreven verklaringen zijn geplaatst.

4. Zodra een in het register ingeschreven schriftelijke verklaring is ondertekend door ten minste de helft van de leden van het Parlement, wordt zij aan de door de opsteller aangegeven instellingen toegezonden met vermelding van de namen van de ondertekenaars. De Voorzitter stelt de leden hiervan in kennis tijdens de eerstvolgende vergadering; de tekst van de verklaring alsmede de namen van de ondertekenaars worden als bijlage bij de notulen van deze vergadering opgenomen. Door deze kennisgeving is de ondertekening in het register gesloten.

5. Een schriftelijke verklaring die meer dan twee maanden lang in het register heeft gestaan en niet door ten minste de helft van de leden van het Parlement is ondertekend, vervalt.

HOOFDSTUK VII WETGEVINGSPROCEDURES

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 49 Jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden

1. Het Parlement stelt samen met de Commissie en de Raad de planning van de wetgevende werkzaamheden van de Europese Unie vast.

2. De Commissie dient in oktober haar jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden in, tezamen met een beoordeling van het desbetreffende programma van het voorgaande jaar.

3. Het jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden heeft betrekking op:

a) alle voorstellen van wetgevende aard,

b) overeenkomsten met derde landen

Het programma heeft tevens betrekking op eventuele wetgevingsvoorstellen en -documenten die de Commissie op verzoek van Parlement of Raad heeft toegezegd te zullen voorleggen.

Elk voorstel dat in het programma van de wetgevende werkzaamheden wordt opgenomen moet de rechtsgrondslag en het tijdschema voor de aanneming ervan vermelden.

4. Het Parlement neemt vóór het einde van elk jaar een resolutie aan waarin het de politieke prioriteiten vaststelt met betrekking tot het programma van de wetgevende werkzaamheden.

5. In geval van dringende en onvoorziene omstandigheden kan een instelling op eigen initiatief een wetgevende maatregel voorstellen, overeenkomstig de in de Verdragen vastgelegde procedures en in aanvulling op de in het programma van de wetgevende werkzaamheden voorgestelde maatregelen.

6. De Voorzitter doet de door het Parlement aangenomen resolutie toekomen aan de andere instellingen die deelnemen aan de wetgevingsprocedures van de Europese Unie, alsmede aan de parlementen van de lid-staten.

De Voorzitter verzoekt de Raad advies uit te brengen over het jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden van de Commissie, alsook over de resolutie van het Parlement.

7. Indien een instelling het vastgestelde tijdschema niet in acht kan nemen, stelt het de andere instelling in kennis van de redenen voor de vertraging en stelt zij een nieuw tijdschema voor.

8. Het Parlement evalueert om de zes maanden de voortgang bij de uitvoering van het jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden.

Het programma kan aan het begin van het tweede halfjaar worden herzien.

Artikel 50 Wetgevingsinitiatief

1. Overeenkomstig artikel 138 B, tweede alinea van het EG-Verdrag kan het Parlement door het aannemen van een resolutie op basis van een initiatiefverslag van de bevoegde commissie, voor de opstelling waarvan overeenkomstig artikel 148 toestemming is verleend, de Commissie verzoeken het passende wetgevingsvoorstellen voor te leggen. De resolutie wordt aangenomen met de meerderheid van de leden van het Parlement. Tegelijkertijd kan het Parlement een termijn vaststellen voor de indiening van het voorstel.

2. Alvorens de procedure van artikel 148 op gang te brengen, vergewist de bevoegde commissie zich ervan dat een dergelijk voorstel om één van de volgende redenen niet in voorbereiding is:

a) een dergelijk voorstel is niet opgenomen in het jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden;

b) de voorbereidingen voor de opstelling van een dergelijk voorstel zijn niet begonnen of hebben te veel vertraging opgelopen;

c) de Commissie heeft niet positief gereageerd op eerdere verzoeken van de zijde van de bevoegde commissie of vervat in door het Parlement met gewone meerderheid aangenomen resoluties.

3. De resolutie van het Parlement vermeldt wat de rechtsgrondslag moet zijn en gaat vergezeld van gedetailleerde aanbevelingen betreffende de inhoud van het verlangde voorstel, dat in overeenstemming moet zijn met het subsidiariteitsbeginsel en de grondrechten van de burger.

4. Indien het verlangde voorstel financiële gevolgen heeft, wordt door het Parlement aangegeven hoe voldoende financiële dekking kan worden gevonden.

5. De bevoegde commissie ziet toe op de voortgang van de voorbereiding van elk wetgevingsvoorstel dat wordt uitgewerkt op verzoek van het Parlement zelf.

6. Het bepaalde in dit artikel is dienovereenkomstig van toepassing in de gevallen waarin de Verdragen het Parlement het recht van initiatief toekennen.

De vereiste meerderheid is de in het betrokken artikel van het Verdrag in kwestie genoemde meerderheid.

Artikel 51 Behandeling van wetgevingsdocumenten

1. Voorstellen van de Commissie en andere documenten van wetgevende aard worden door de Voorzitter ter behandeling naar de bevoegde commissie verwezen.

Indien een voorstel is opgenomen in het jaarlijks programma van de wetgevende werkzaamheden kan de bevoegde commissie besluiten een rapporteur te benoemen teneinde de opstelling van het voorstel te volgen.

Raadplegingen door de Raad of verzoeken om advies van de zijde van de Commissie worden door de Voorzitter verwezen naar de commissie die bevoegd is voor de behandeling van het bedoelde voorstel.

De in de artikelen 53 t/m 63 vervatte bepalingen voor de eerste lezing zijn van toepassing op wetgevingsvoorstellen, ongeacht of daarvoor één, twee of drie lezingen vereist zijn.

2. Gemeenschappelijke standpunten van de Raad worden ter behandeling verwezen naar de in eerste lezing bevoegde commissie.

De in de artikelen 64 t/m 73 vervatte bepalingen voor de tweede lezing zijn van toepassing op gemeenschappelijke standpunten.

3. Tijdens de procedure van bemiddeling tussen Parlement en Raad na de tweede lezing vindt geen terugverwijzing naar een commissie plaats.

De in de artikelen 74 t/m 78 vervatte bepalingen voor de derde lezing zijn van toepassing op de bemiddelingsprocedure.

4. De artikelen 52, 58, leden 1 en 3, 59, 60, 129, 143, 144 en 147 zijn niet van toepassing op de tweede en derde lezing.

5. In geval van tegenstrijdigheid tussen een bepaling van het Reglement inzake de tweede en derde lezing en enige andere bepaling van het Reglement heeft de bepaling inzake de tweede en derde lezing voorrang.

Artikel 52 Overdracht van beslissingsbevoegdheid aan een commissie

1. De Conferentie van voorzitters kan een raadpleging, een verzoek om advies, een initiatiefverslag ex artikel 148 of een verslag naar aanleiding van een ontwerp-resolutie overeenkomstig artikel 45, leden 1 t/m 5 ter beslissing naar de bevoegde commissie verwijzen.

2. Indien, nadat overeenkomstig lid 1 een verwijzing ter beslissing naar de commissie heeft plaatsgevonden, een derde van het feitelijk aantal leden van de commissie verzoekt om teruggave van de beslissingsbevoegdheid aan de plenaire vergadering, wordt voor de debatten en amendementen op dezelfde wijze te werk gegaan als bij de behandeling van commissieverslagen ter plenaire vergadering.

3. De vergadering waarin de commissie een beslissing neemt, is openbaar.

4. De termijn voor de indiening van amendementen wordt in het Bulletin van het Parlement gepubliceerd.

5. Zodra de commissie haar verslag heeft goedgekeurd en is voldaan aan het bepaalde in de artikelen 102, lid 1, en 103, plaatst de Voorzitter het op de agenda van de eerstvolgende vergaderperiode. De resolutie en eventuele amendementen van de commissie worden geacht te zijn aangenomen en worden opgenomen in de notulen, tenzij vóór het begin van de tweede dag van de vergaderperiode een tiende van de leden van het Parlement dat tot ten minste drie fracties behoort, schriftelijk hiertegen bezwaar heeft gemaakt. De Voorzitter geeft aan het begin van de tweede vergadering van de vergaderperiode kennis van de ontvangst van dit bezwaar; het verslag van de commissie wordt dan op de agenda van dezelfde of de volgende vergaderperiode geplaatst en volgens de gebruikelijke procedure behandeld. De Voorzitter stelt de termijn voor de indiening van amendementen vast.

(01).1

Het verzoek van een derde van het feitelijk aantal leden van een commissie om teruggave van de beslissingsbevoegdheid aan de plenaire vergadering kan schriftelijk, buiten een commissievergadering om, worden gedaan mits het wordt ingediend vóór de datum van de vergadering waarin de commissie de rapporteur benoemt voor de aangelegenheid waarop het verzoek om teruggave van beslissingsbevoegdheid aan de plenaire vergadering betrekking heeft.

***

De voor de indiening van amendementen in aanmerking komende bepalingen van het Reglement zijn die van artikel 124, lid 1, artikel 150, lid 4 waarin wordt verwezen naar artikel 124, en artikel 52, in het bijzonder lid 4, krachtens hetwelk de eventuele termijn voor de indiening van amendementen in het Bulletin van het Parlement moet worden gepubliceerd; overeenkomstig artikel 124, lid 1 van het Reglement mogen de leden in alle commissies amendementen indienen; deze regel geldt a fortiori als de commissie aangelegenheden behandelt die overeenkomstig artikel 52 naar haar zijn verwezen.

EERSTE LEZING - BEHANDELING IN DE COMMISSIE

Artikel 53 Controle rechtsgrondslag

1. Ten aanzien van alle voorstellen van de Commissie en andere documenten van wetgevende aard controleert de bevoegde commissie eerst de geldigheid en de juistheid van de gekozen rechtsgrondslag.

2. Indien de bevoegde commissie de geldigheid of de juistheid van de rechtsgrondslag betwist, raadpleegt zij de voor juridische zaken bevoegde commissie.

3. De voor juridische zaken bevoegde commissie kan ook op eigen initiatief vraagstukken betreffende de rechtsgrondslag van door de Commissie ingediende voorstellen in behandeling nemen. In dergelijke gevallen stelt zij de bevoegde commissie naar behoren daarvan in kennis.

4. Indien de voor juridische zaken bevoegde commissie besluit de geldigheid of de juistheid van de rechtsgrondslag te betwisten, deelt zij haar conclusies mee aan het Parlement.

5. Wanneer ter plenaire vergadering amendementen worden ingediend tot wijziging van de rechtsgrondslag, zonder dat de commissie ten principale de geldigheid of juistheid van de rechtsgrondslag betwist, moet de voor juridische zaken bevoegde commissie zich over de ingediende amendementen uitspreken alvorens deze in stemming worden gebracht.

Artikel 54 Subsidiariteit, grondrechten, financiële middelen

1. Het Parlement besteedt bij de behandeling van een wetgevingsvoorstel met name aandacht aan de vraag of het voorstel in overeenstemming is met het subsidiariteitsbeginsel en de grondrechten van de burger. In geval van een voorstel met financiële gevolgen gaat het Parlement na of in voldoende financiële middelen is voorzien.

2. Indien het Parlement concludeert dat het subsidiariteitsbeginsel niet naar behoren wordt gerespecteerd, de grondrechten van de burger niet toereikend in acht worden genomen, of de financiële middelen niet toereikend zijn, verzoekt het Parlement de Commissie de nodige wijzigingen in haar voorstel aan te brengen.

Artikel 55 Doorzichtigheid van het wetgevingsproces

1. Gedurende de gehele wetgevingsprocedure verlangen het Parlement en zijn commissies onder dezelfde voorwaarden als de Raad en zijn werkgroepen toegang tot alle documenten die verband houden met de voorstellen van de Commissie.

2. Tijdens de behandeling van een specifiek voorstel van de Commissie verzoekt de bevoegde commissie de Commissie en de Raad haar op de hoogte te houden van de voortgang bij de behandeling van dit voorstel in de Raad en zijn werkgroepen, in het bijzonder van eventuele compromissen waardoor het oorspronkelijk voorstel van de Commissie ingrijpend zou worden gewijzigd, of van het voornemen van de Commissie haar voorstel in te trekken.

Artikel 56 Wijziging van een voorstel van de Commissie

1. Indien de bevoegde commissie tijdens de behandeling van een voorstel van de Commissie verneemt dat de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in dit voorstel, vraagt zij de Commissie officieel of zij voornemens is haar voorstel te wijzigen.

2. Indien de Commissie verklaart dat zij voornemens is haar voorstel te wijzigen, stelt de bevoegde commissie de behandeling van dit voorstel uit, totdat zij op de hoogte is gesteld van het nieuwe voorstel of de door de Commissie aangebrachte wijzigingen.

3. Tijdens de behandeling van een voorstel van de Commissie in de bevoegde commissie kan de Commissie ook op eigen initiatief rechtstreeks amendementen op haar voorstel in de commissie indienen.

4. Indien de Commissie naar aanleiding van een verzoek overeenkomstig lid 1 hierboven verklaart dat zij niet voornemens is haar voorstel te wijzigen, zet de bevoegde commissie de behandeling van het voorstel voort. De verklaring van de Commissie wordt als bijlage bij het verslag opgenomen en wordt door het Parlement als bindend voor de Commissie beschouwd, ook na de voltooiing van de eerste lezing.

5. Indien de Raad, na een verklaring van de Commissie overeenkomstig lid 4 en ongeacht het standpunt van de Commissie, een besluit neemt waarbij het oorspronkelijke voorstel van de Commissie ingrijpend wordt gewijzigd, herinnert de Voorzitter de Raad aan zijn verplichting het Parlement opnieuw te raadplegen.

Artikel 57 Standpunt van de Commissie inzake amendementen

1. Alvorens de bevoegde commissie overgaat tot de eindstemming over een voorstel van de Commissie verzoekt zij de Commissie haar standpunt kenbaar te maken inzake alle amendementen op dat voorstel die door de bevoegde commissie zijn goedgekeurd.

2. Indien het de Commissie niet mogelijk is haar standpunt kenbaar te maken of wanneer de Commissie verklaart dat zij niet bereid is alle door de commissie goedgekeurde amendementen te aanvaarden, kan de bevoegde commissie de eindstemming uitstellen.

3. Het standpunt van de Commissie wordt in het verslag opgenomen.

EERSTE LEZING - BEHANDELING TER PLENAIRE VERGADERING

Artikel 58 Beëindiging van de eerste lezing

1. Onverminderd de toepassing van de artikelen 52, 99 en 143, lid 1, behandelt het Parlement het wetgevingsvoorstel aan de hand van het door de bevoegde commissie overeenkomstig artikel 144 opgestelde verslag.

2. Het Parlement stemt allereerst over de amendementen op het voorstel waarop het verslag van de bevoegde commissie betrekking heeft, vervolgens over het eventueel gewijzigde voorstel, daarna over de amendementen op de ontwerp-wetgevingsresolutie en ten slotte over de ontwerp-wetgevingsresolutie in haar geheel, welke uitsluitend een verklaring dat het Parlement het voorstel van de Commissie goedkeurt, verwerpt of hierop wijzigingen voorstelt, alsmede verzoeken van procedurele aard bevat.

De raadplegingsprocedure is beëindigd als de ontwerp-wetgevingsresolutie wordt aangenomen.

Een in het kader van de wetgevingsprocedure ingediend verslag dient conform het bepaalde in de artikelen 51, 53 en 144 te zijn. De indiening van een resolutie van niet-wetgevende aard door een commissie dient te geschieden in het kader van een specifieke aanhangigmaking als bepaald in de artikelen 139 of 148.

3. De tekst van het voorstel in de door het Parlement goedgekeurde versie en de desbetreffende resolutie worden door de Voorzitter als advies van het Parlement aan de Raad en de Commissie toegezonden.

Artikel 59 Verwerping van een voorstel van de Commissie

1. Indien een voorstel van de Commissie niet de meerderheid van de uitgebrachte stemmen verkrijgt, verzoekt de Voorzitter de Commissie, alvorens het Parlement over de ontwerp-wetgevingsresolutie stemt, haar voorstel in te trekken.

2. Doet de Commissie dat, dan stelt de Voorzitter vast dat voortzetting van de raadplegingsprocedure met betrekking tot dit voorstel overbodig is geworden en stelt hij de Raad hiervan in kennis.

3. Indien de Commissie haar voorstel niet intrekt, verwijst het Parlement de zaak terug naar de bevoegde commissie zonder over de ontwerp-wetgevingsresolutie te stemmen.

In dit geval brengt deze commissie binnen een door het Parlement vastgestelde termijn van ten hoogste twee maanden mondeling of schriftelijk aan het Parlement verslag uit.

Deze procedure is slechts eenmaal van toepassing. Bij het tweede verslag dient derhalve óók over de ontwerp-wetgevingsresolutie te worden gestemd.

4. Indien de bevoegde commissie de termijn niet kan respecteren, dient zij om terugverwijzing naar de commissie te verzoeken op grond van artikel 129, lid 1. Indien noodzakelijk, kan het Parlement een nieuwe termijn stellen op grond van artikel 129, lid 4. Wordt het verzoek van de commissie niet ingewilligd, dan gaat het Parlement over tot stemming over de ontwerp-wetgevingsresolutie.

Artikel 60 Aanneming van amendementen op een voorstel van de Commissie

1. Wanneer het voorstel van de Commissie in zijn geheel, doch met amendementen, wordt goedgekeurd, wordt de stemming over de ontwerp-wetgevingsresolutie uitgesteld totdat de Commissie haar standpunt ten aanzien van elk van de amendementen van het Parlement kenbaar heeft gemaakt.

Indien het de Commissie, nadat het Parlement over haar voorstel heeft gestemd, niet mogelijk is haar standpunt kenbaar te maken, deelt zij de Voorzitter of de bevoegde commissie het tijdstip mede waarop dit haar wel mogelijk zal zijn; het voorstel zal dan op de ontwerp-agenda van de eerstvolgende vergaderperiode na dit tijdstip worden ingeschreven.

2. Wanneer de Commissie aankondigt dat zij niet voornemens is alle amendementen van het Parlement over te nemen, dient de rapporteur of subsidiair de voorzitter van de bevoegde commissie bij het Parlement een formeel voorstel in over de wenselijkheid om over de ontwerp-wetgevingsresolutie te stemmen. Alvorens dit voorstel te doen, kan de rapporteur of de voorzitter van de bevoegde commissie de Voorzitter verzoeken de beraadslaging te onderbreken.

Indien het Parlement besluit de stemming uit te stellen, wordt de zaak geacht voor een nieuwe behandeling naar de bevoegde commissie te zijn terugverwezen.

In dat geval brengt deze commissie binnen een door het Parlement vastgestelde termijn van ten hoogste twee maanden mondeling of schriftelijk opnieuw aan het Parlement verslag uit.

Indien de bevoegde commissie de termijn niet kan respecteren, wordt de procedure als bedoeld in artikel 59, lid 4 toegepast.

In dit stadium zijn slechts amendementen ontvankelijk die door de bevoegde commissie worden ingediend en die een compromis met de Commissie beogen te bereiken.

3. De toepassing van lid 2 sluit echter niet uit dat elk ander lid ingevolge artikel 129 een verzoek om terugverwijzing kan doen.

Een commissie waarnaar een zaak op grond van artikel 60, lid 2 is terugverwezen, is gehouden, volgens de aan deze terugverwijzing verbonden voorwaarden, binnen de gestelde termijn verslag uit te brengen en zo nodig amendementen in te dienen die een compromis met de Commissie beogen te bereiken, zonder dat zij echter de reeds door het Parlement aangenomen bepalingen opnieuw in hun geheel moet behandelen.

Vanwege het opschortend effect van de terugverwijzing heeft zij echter wat dit betreft de grootst mogelijke vrijheid, en wanneer zij zulks voor het bereiken van een compromis noodzakelijk acht, kan zij voorstellen terug te komen op bepalingen die bij een stemming ter plenaire vergadering reeds zijn goedgekeurd.

Aangezien alleen compromisamendementen van de commissie ontvankelijk zijn en de soevereiniteit van het Parlement niet mag worden aangetast, dient in dat geval het in artikel 60, lid 2, bedoelde verslag duidelijk aan te geven welke eerder goedgekeurde bepalingen in geval van aanneming van het voorgestelde amendement of de voorgestelde amendementen, moeten komen te vervallen.

EERSTE LEZING - GEGEVEN UITVOERING

Artikel 61 Aan het advies van het Parlement gegeven uitvoering

1. In de periode na de aanneming door het Parlement van zijn advies inzake een voorstel van de Commissie volgen de voorzitter en de rapporteur van de bevoegde commissie het verloop van de procedure die leidt tot de goedkeuring van dit voorstel door de Raad, teneinde erop toe te zien dat de toezeggingen die de Commissie met betrekking tot de amendementen aan het Parlement heeft gedaan, naar behoren in acht worden genomen.

2. In deze periode verstrekt de Raad, of zo nodig de Commissie, de bevoegde commissie ten minste eenmaal in de drie maanden alle benodigde informatie.

3. De bevoegde commissie brengt in het bijzonder alle mogelijke of feitelijke inbreuken op de door de Commissie aan het Parlement gedane toezeggingen onder de aandacht van het Parlement.

4. De bevoegde commissie kan, indien zij dit noodzakelijk acht, op elk moment van de in dit artikel bedoelde procedure een ontwerp-resolutie indienen waarin het Parlement wordt verzocht:

- de Commissie te verzoeken haar voorstel in te trekken, of

- de Raad te verzoeken een procedure van overleg met het Parlement overeenkomstig artikel 63 op gang te brengen, of

- de Raad te verzoeken het Parlement overeenkomstig artikel 62 opnieuw te raadplegen, of

- te besluiten elke andere stap te ondernemen die het noodzakelijk acht.

Deze ontwerp-resolutie wordt ingeschreven op de ontwerp-agenda van de vergaderperiode volgend op het besluit van de commissie.

Artikel 62 Hernieuwde raadpleging

De Voorzitter vraagt op verzoek van de bevoegde commissie de Raad het Parlement opnieuw te raadplegen:

- indien de Commissie haar oorspronkelijke voorstel intrekt nadat het Parlement zijn advies heeft uitgebracht, teneinde dit te vervangen door een andere tekst, of

- indien de Commissie of de Raad ingrijpende wijzigingen aanbrengen of voornemens zijn aan te brengen in het voorstel ter zake waarvan het Parlement oorspronkelijk advies heeft uitgebracht, of

- indien de aard van het probleem waarop het voorstel betrekking heeft in de loop van de tijd of door gewijzigde omstandigheden, ingrijpend is gewijzigd.

De Voorzitter verzoekt tevens om hernieuwde raadpleging in de in dit artikel genoemde gevallen, indien het Parlement hiertoe besluit op voorstel van een fractie of ten minste negenentwintig leden.

Artikel 63 Procedure van overleg

1. Voor bepaalde belangrijke communautaire besluiten kan het Parlement bij het uitbrengen van zijn advies met actieve medewerking van de Commissie een procedure van overleg met de Raad op gang brengen, wanneer deze voornemens is af te wijken van het advies van het Parlement.

2. Deze procedure wordt op gang gebracht door het Parlement, op eigen initiatief of op initiatief van de Raad.

3. Voor de samenstelling en werkwijze van de delegatie in het comité van overleg is het bepaalde in artikel 75, leden 1 t/m 7 van toepassing.

4. Over de resultaten van het overleg brengt de bevoegde commissie een verslag uit dat ter beraadslaging en goedkeuring aan het Parlement wordt voorgelegd.

TWEEDE LEZING - BEHANDELING IN DE COMMISSIE

Artikel 64 Mededeling van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

1. Mededeling van het gemeenschappelijk standpunt in de zin van de artikelen 189 B en 189 C van het EG-Verdrag vindt plaats wanneer de Voorzitter dit standpunt ter plenaire vergadering bekendmaakt. Op de dag van de bekendmaking dient de Voorzitter te beschikken over de stukken met het gemeenschappelijk standpunt zelf, een uiteenzetting van de redenen die de Raad hebben geleid tot het vaststellen van dit gemeenschappelijk standpunt, alsmede het standpunt van de Commissie, een en ander vertaald in de officiële talen van de Europese Unie. De Voorzitter doet deze bekendmaking tijdens de eerstvolgende vergaderperiode na de ontvangst van de genoemde documenten.

Alvorens tot de bekendmaking over te gaan, verifieert de Voorzitter, in overleg met de voorzitter van de bevoegde commissie, dat de hem toegezonden tekst inderdaad het karakter draagt van een gemeenschappelijk standpunt en dat de in artikel 62 genoemde omstandigheden niet bestaan. In het tegengestelde geval zoekt de Voorzitter, in overleg met de bevoegde commissie en zo mogelijk in overeenstemming met de Raad, een passende oplossing.

2. Een lijst van deze mededelingen wordt met vermelding van de bevoegde commissie in de notulen van de vergaderingen van het Parlement gepubliceerd.

Artikel 65 Termijnen

1. Indien de voorzitter of de rapporteur van de bevoegde commissie hierom verzoeken, vraagt de Voorzitter de Raad om toestemming om de termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de mededeling van het gemeenschappelijk standpunt aan het Parlement of vanaf de indiening van het opnieuw behandelde voorstel van de Commissie, met maximaal één maand te verlengen.

2. De Voorzitter kan, na raadpleging van de voorzitter en de rapporteur van de bevoegde commissie, namens het Parlement toestemmen in een verzoek van de Raad om de termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de mededeling van het gemeenschappelijk standpunt aan het Parlement of vanaf de indiening van het opnieuw behandelde voorstel van de Commissie, met maximaal één maand te verlengen.

Artikel 66 Verwijzing naar en procedure in de bevoegde commissie

1. Op de dag van mededeling aan het Parlement overeenkomstig artikel 64, lid 1 wordt het gemeenschappelijk standpunt geacht te zijn verwezen naar de voor de eerste lezing ten principale bevoegde en medeadviserende commissies.

2. Het gemeenschappelijk standpunt wordt als eerste punt op de agenda van de eerstvolgende vergadering van de ten principale bevoegde commissie na de dag van mededeling geplaatst.

3. Tenzij anders wordt beslist, is de rapporteur voor de eerste lezing tevens rapporteur voor de tweede lezing.

4. De bepalingen in de artikelen 69, lid 1, 71, lid 1, 72, leden 2 en 4 inzake de tweede lezing door het Parlement zijn van toepassing op de behandeling in de bevoegde commissie; alleen gewone leden van die commissie of hun vaste plaatsvervangers kunnen voorstellen tot verwerping en amendementen indienen. De commissie besluit met een meerderheid van de uitgebrachte stemmen.

5. De bevoegde commissie kan om een dialoog met de Raad vragen om een compromis te bereiken (6).

6. De bevoegde commissie legt een "aanbeveling voor de tweede lezing" voor met betrekking tot het door het Parlement te nemen besluit inzake het door de Raad vastgestelde gemeenschappelijk standpunt. Deze aanbeveling bevat een korte motivering van het voorgestelde besluit.

7. Indien het gemeenschappelijk standpunt ongeamendeerd wordt goedgekeurd, kan de aanbeveling in briefvorm worden opgesteld.

TWEEDE LEZING - BEHANDELING TER PLENAIRE VERGADERING

Artikel 67 Beëindiging van de tweede lezing

1. Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad en de eventuele aanbeveling voor de tweede lezing van de bevoegde commissie worden ingeschreven op de ontwerp-agenda van de vergaderperiode waarvan de woensdag voorafgaat aan en het dichtst ligt bij de datum waarop de termijn van drie of, in geval van verlenging overeenkomstig artikel 65, vier maanden verstrijkt, tenzij het punt reeds in een eerdere vergaderperiode is behandeld.

Aangezien de door de parlementaire commissies ingediende aanbevelingen voor de tweede lezing teksten zijn die gelijkgesteld kunnen worden met een toelichting waarin de parlementaire commissie haar standpunt met betrekking tot het gemeenschappelijk standpunt van de Raad motiveert, wordt er over deze teksten niet gestemd.

2. De tweede lezing is beëindigd wanneer het Parlement binnen de in de artikelen 189 B en 189 C van het EG-Verdrag vastgestelde termijnen en overeenkomstig de bepalingen daarvan het gemeenschappelijk standpunt goedkeurt, verwerpt of wijzigt.

Artikel 68 Ongeamendeerde goedkeuring van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

Indien overeenkomstig de artikelen 71 en 72 geen voorstel tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt of geen amendementen op het gemeenschappelijk standpunt binnen de in de artikelen 189 B en 189 C van het EG-Verdrag vastgestelde termijnen worden aangenomen, verklaart de Voorzitter dat het gemeenschappelijk standpunt zonder stemming is goedgekeurd, tenzij het Parlement, met meerderheid van stemmen, aan dit standpunt zijn goedkeuring heeft gehecht.

Artikel 69 Voornemen het gemeenschappelijk standpunt van de Raad te verwerpen

1. Ten aanzien van wetgevingsvoorstellen die vallen onder artikel 189 B van het EG-Verdrag kunnen een commissie, een fractie of ten minste negenentwintig leden schriftelijk en binnen een door de Voorzitter vastgestelde termijn een voorstel indienen voor een intentieverklaring tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad. Voor aanneming van een dergelijk voorstel zijn de stemmen van de meerderheid van de leden van het Parlement vereist. Een voorstel voor een intentieverklaring tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt wordt vóór eventuele amendementen in stemming gebracht.

2. Indien het voorstel voor een intentieverklaring tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt wordt aangenomen, vraagt de Voorzitter de Raad of hij voornemens is het bemiddelingscomité bijeen te roepen. Indien de Raad niet voornemens is het bemiddelingscomité bijeen te roepen, deelt de Voorzitter het Parlement mee dat de procedure is beëindigd. Het voorgestelde besluit wordt daarmee geacht niet te zijn aangenomen.

3. Voor de samenstelling en werkwijze van de delegatie in het bemiddelingscomité is artikel 75 van toepassing.

Artikel 70 Bemiddeling tijdens tweede lezing

1. In het licht van de conclusies van het overeenkomstig artikel 69, lid 2 bijeengeroepen bemiddelingscomité kan de delegatie van het Parlement aanbevelen dat het Parlement zijn verwerping van het gemeenschappelijk standpunt met de meerderheid van de leden van het Parlement in een aparte stemming bekrachtigt. Ingeval het Parlement de verwerping bekrachtigt, verklaart de Voorzitter de wetgevingsprocedure te zijn beëindigd.

Indien het Parlement de verwerping niet met de vereiste meerderheid bekrachtigt, zet het de behandeling van het gemeenschappelijk standpunt en eventuele daarop ingediende amendementen voort.

2. In het licht van de conclusies van het bemiddelingscomité kan de delegatie van het Parlement de hervatting van de behandeling van het gemeenschappelijk standpunt en eventuele daarop ingediende amendementen aanbevelen of in overleg met de bevoegde commissie overeenkomstig artikel 72 nieuwe amendementen aan het Parlement ter behandeling voorleggen.

De delegatie kan voor de stemming over de amendementen de toepassing aanbevelen van artikel 115, lid 5.

Artikel 71 Verwerping van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

1. De bevoegde commissie, een fractie of ten minste negenentwintig leden kunnen binnen een door de Voorzitter vastgestelde termijn, schriftelijk een voorstel tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad indienen. Voor aanneming van een dergelijk voorstel zijn de stemmen van de meerderheid van de leden van het Parlement vereist. Een voorstel tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt wordt vóór eventuele amendementen in stemming gebracht.

2. Het Parlement kan, ook al heeft het een dergelijk voorstel verworpen, na de stemming over de amendementen en na overeenkomstig artikel 72, lid 4 het standpunt van de Commissie gehoord te hebben, op aanbeveling van de rapporteur een nieuw voorstel tot verwerping van het gemeenschappelijk standpunt in behandeling nemen.

3. Indien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad wordt verworpen, verzoekt de Voorzitter de Commissie haar voorstel in te trekken.

4. Indien de Commissie zulks doet, stelt de Voorzitter vast dat voortzetting van de samenwerkingsprocedure met betrekking tot dit voorstel overbodig is geworden en stelt hij de Raad hiervan in kennis.

Artikel 72 Amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad

1. De ten principale bevoegde commissie, een fractie of ten minste negenentwintig leden kunnen amendementen op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad indienen ter behandeling ter plenaire vergadering.

2. Een amendement op het gemeenschappelijk standpunt is slechts ontvankelijk als het voldoet aan het bepaalde in de artikelen 124 en 125, en:

a) beoogt het door het Parlement in eerste lezing aangenomen standpunt geheel of gedeeltelijk te herstellen; dan wel

b) een compromisamendement is als uitvloeisel van een akkoord tussen de Raad en het Parlement; dan wel

c) wijziging beoogt van een tekstgedeelte van het gemeenschappelijk standpunt, dat in het voor de eerste lezing ingediende voorstel niet of met andere inhoud voorkwam en dat geen ingrijpende wijziging betekent in de zin van artikel 62.

Tegen het besluit van de Voorzitter om een amendement al dan niet ontvankelijk te verklaren is geen beroep mogelijk.

3. Een amendement kan slechts worden aangenomen met een meerderheid van de leden van het Parlement.

4. Indien één of meer amendementen worden aangenomen, vraagt de rapporteur, of subsidiair de voorzitter van de bevoegde commissie, de Commissie haar standpunt kenbaar te maken.

Artikel 73 Gevolgen van het niet overnemen door de Commissie van de amendementen van het Parlement in haar opnieuw behandelde voorstel

1. Ten aanzien van wetgevingsvoorstellen die vallen onder artikel 189 C van het EG-Verdrag schrijft de Conferentie van voorzitters het opnieuw behandelde voorstel van de Commissie in op de ontwerp-agenda van de eerstvolgende vergaderperiode na de goedkeuring daarvan; de Voorzitter verzoekt de Commissie het Parlement de redenen uiteen te zetten die haar ertoe hebben gebracht de amendementen van het Parlement niet over te nemen.

2. Het Parlement kan met een meerderheid van zijn leden de Commissie verzoeken haar voorstel in te trekken.

DERDE LEZING - BEMIDDELING

Artikel 74 Bijeenroepen van het bemiddelingscomité

Indien de Raad niet akkoord kan gaan met alle amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt, kan de Voorzitter, na overleg met de fractievoorzitters en de voorzitter en de rapporteur van de bevoegde commissie, instemmen met een tijd en plaats voor een eerste vergadering van het bemiddelingscomité. De uiterste termijn van zes weken die het bemiddelingscomité heeft om overeenstemming te bereiken over een gemeenschappelijke ontwerp-tekst, loopt vanaf de datum van de eerste vergadering van het comité.

Artikel 75 Delegatie in het bemiddelingscomité

1. De delegatie van het Parlement in het bemiddelingscomité bestaat uit een even groot aantal leden als de delegatie van de Raad.

2. De politieke samenstelling van de delegatie is in overeenstemming met de verdeling van de leden van het Parlement over de verschillende fracties. De Conferentie van voorzitters stelt het exacte aantal per fractie te delegeren leden vast.

3. De leden van de delegatie worden voor elke afzonderlijke bemiddelingskwestie benoemd door de fracties, bij voorkeur uit de leden van de betrokken commissies, behalve drie leden die als vaste leden van de opeenvolgende delegaties worden benoemd voor een periode van twaalf maanden. De drie vaste leden worden door de fracties uit de ondervoorzitters gekozen en vertegenwoordigen ten minste twee verschillende fracties. De voorzitter en de rapporteur van de bevoegde commissie maken in elk geval deel uit van de delegatie.

4. De in de delegatie vertegenwoordigde fracties kunnen plaatsvervangers benoemen die alleen aan de werkzaamheden van het bemiddelingscomité kunnen deelnemen wanneer het eigenlijke lid gedurende de gehele vergadering afwezig is.

5. Niet in de delegatie vertegenwoordigde fracties kunnen elk één vertegenwoordiger sturen naar elke interne voorbereidende vergadering van de delegatie.

6. De delegatie wordt voorgezeten door de Voorzitter of door een van de drie vaste leden.

7. De delegatie besluit met meerderheid van haar leden. De beraadslagingen in de delegatie zijn niet openbaar.

De Conferentie van voorzitters kan verdere procedurele richtlijnen vaststellen voor de werkzaamheden van de delegatie in het bemiddelingscomité.

8. Over de resultaten van de bemiddeling, alsmede over eventueel ingediende amendementen of compromisvoorstellen, wordt door de delegatie tijdig verslag aan het Parlement uitgebracht teneinde het Parlement in staat te stellen overeenkomstig de bepalingen van het EG-Verdrag eventuele verdere procedurele stappen te doen.

Artikel 76 Termijnen

1. Op verzoek van de delegatie vraagt de Voorzitter de Raad ermee in te stemmen dat de termijnen van zes weken die zijn toegestaan voor de werkzaamheden van het bemiddelingscomité, alsmede voor de goedkeuring van een gemeenschappelijke ontwerp-tekst of de verwerping van de tekst van de Raad, met maximaal twee weken worden verlengd.

2. De Voorzitter kan, na overleg met de delegatie, namens het Parlement instemmen met een verzoek van de Raad om de in lid 1 bedoelde termijnen van zes weken met maximaal twee weken te verlengen.

DERDE LEZING - BEHANDELING TER PLENAIRE VERGADERING

Artikel 77 Gemeenschappelijke ontwerp-tekst

1. Indien in het bemiddelingscomité overeenstemming wordt bereikt over een gemeenschappelijke ontwerp-tekst, wordt deze kwestie op de agenda geplaatst van de laatste vergaderperiode binnen zes weken of, bij verlenging, acht weken na de datum van goedkeuring van deze tekst door het bemiddelingscomité, tenzij de kwestie eerder is behandeld.

2. Het Parlement bespreekt de gemeenschappelijke ontwerp-tekst op basis van een verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité.

3. Op de gemeenschappelijke ontwerp-tekst kunnen geen amendementen worden ingediend.

4. De gemeenschappelijke ontwerp-tekst wordt in zijn geheel in één keer in stemming gebracht. Deze wordt goedgekeurd met de meerderheid van de uitgebrachte stemmen.

Artikel 78 Tekst van de Raad

1. Indien in het bemiddelingscomité over een gemeenschappelijke ontwerp-tekst geen overeenstemming wordt bereikt, verzoekt de Voorzitter de Commissie haar voorstel in te trekken en verzoekt hij de Raad in geen geval een standpunt als bedoeld in artikel 189