GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2021/1423 VAN DE COMMISSIE

van 21 mei 2021

tot vaststelling van de gedetailleerde regelingen overeenkomstig Richtlijn (EU) 2021/555 van het Europees Parlement en de Raad voor de systematische elektronische uitwisseling van informatie met betrekking tot de weigering om vergunningen voor de verwerving of het voorhanden hebben van vuurwapens te verlenen

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn (EU) 2021/555 van het Europees Parlement en de Raad van 24 maart 2021 inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens (1), en met name artikel 18, lid 5, tweede alinea,

Overwegende hetgeen volgt:

De artikelen 9 en 10 van Richtlijn (EU) 2021/555 voorzien in het verlenen van vergunningen voor het verwerven of het voorhanden hebben van in categorie A of categorie B ingedeelde vuurwapens, met inbegrip van het verlenen van vergunningen door een bestaande vergunning te bevestigen, vernieuwen of verlengen. Hoofdstuk 2 van die richtlijn voorziet ook in de herziening op gezette tijden van dergelijke vergunningen en in de intrekking ervan.

Op grond van artikel 18, lid 4, van Richtlijn (EU) 2021/555 moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op elektronische wijze informatie uitwisselen over de weigering om overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van die richtlijn vergunningen te verlenen op grond van veiligheidsoverwegingen of in verband met de betrouwbaarheid van de betrokken persoon. Aangezien Richtlijn (EU) 2021/555 geen definitie bevat van de begrippen op grond van veiligheidsoverwegingen of in verband met de betrouwbaarheid van de betrokken persoon, moeten de lidstaten bij de uitlegging van deze begrippen rekening houden met de doelstellingen van Richtlijn (EU) 2021/555, en met name met artikel 6, lid 1, punt b).

De verplichting uit hoofde van artikel 18, lid 4, van Richtlijn (EU) 2021/555 met betrekking tot de weigering om vergunningen te verlenen wordt geacht betrekking te hebben op elk administratief of rechterlijk besluit van een overheidsinstantie van een lidstaat dat ertoe strekt of tot gevolg heeft uit te sluiten dat een persoon een vuurwapen als bedoeld in artikel 9 of 10 van die richtlijn verwerft of voorhanden heeft, al dan niet na een verzoek om vergunning, ongeacht of het besluit op specifieke vuurwapens betrekking heeft en ongeacht of dat besluit overeenkomstig de bij die richtlijn vastgestelde specifieke bevoegdheden is genomen. Zo heeft de verplichting betrekking op een algemeen verbod op de verwerving of het voorhanden hebben van vuurwapens door een bepaalde persoon, ongeacht of die persoon een vergunning had aangevraagd. De verplichting heeft ook betrekking op alle administratieve of rechterlijke besluiten tot intrekking van een bestaande vergunning of tot weigering van het bevestigen, vernieuwen of verlengen daarvan. Op grond van artikel 18, lid 4, van Richtlijn (EU) 2021/555 moeten de bevoegde autoriteiten informatie uitwisselen over deze verschillende typen besluiten, mits het besluit is genomen op grond van veiligheidsoverwegingen of in verband met de betrouwbaarheid van de betrokken persoon.

Op grond van artikel 18, lid 5, van Richtlijn (EU) 2021/555 moet de Commissie voorzien in een systeem voor de uitwisseling van de in dat artikel vermelde informatie. De Commissie moet derhalve onder andere een systeem opzetten voor de uitwisseling van de in lid 4 van dat artikel bedoelde informatie betreffende de weigering om vergunningen te verlenen.

De bepalingen inzake administratieve samenwerking van artikel 18 van Richtlijn (EU) 2021/555 betreffende de overbrenging van vuurwapens van de ene naar de andere lidstaat zijn het onderwerp van een proefproject uit hoofde van artikel 4 van Verordening (EU) nr. 1024/2012 van het Europees Parlement en de Raad (2) . Het bij die verordening ingestelde Informatiesysteem interne markt zou ook een doeltreffend instrument kunnen zijn voor de uitvoering van de in artikel 18, lid 4, van Richtlijn (EU) 2021/555 vastgestelde bepaling over administratieve samenwerking met betrekking tot de weigering om vergunningen te verlenen. Derhalve moet op grond van Uitvoeringsbesluit (EU) 2021/1427van de Commissie (3) die bepaling worden opgenomen in een uit hoofde van artikel 4 van Verordening (EU) nr. 1024/2012 opgezet proefproject. Met het oog op de bescherming van de persoonsgegevens van personen en hun recht op privacy is in dat uitvoeringsbesluit bepaald dat het voor de nationale autoriteiten in het Informatiesysteem interne markt alleen mogelijk mag zijn na te gaan of informatie over een bepaalde persoon in het Informatiesysteem interne markt is opgenomen, en niet te zoeken op basis van meer algemene criteria. Verordening (EU) nr. 1024/2012 bevat ook specifieke waarborgen voor de toegang tot en de verwerking van persoonsgegevens in het Informatiesysteem interne markt, bijvoorbeeld de regels in artikel 9, lid 4, op grond waarvan toegang uitsluitend op een “need-to-know”-basis is toestaan. Het is derhalve dienstig het Informatiesysteem interne markt aan te merken als het systeem dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten moeten gebruiken voor de uitwisseling van informatie over de weigering om vergunningen te verlenen, en gedetailleerde regelingen voor dergelijke informatie-uitwisseling vast te leggen.

Om onevenredige administratieve lasten voor de lidstaten te vermijden, moeten de bij deze verordening vastgestelde regelingen voor de uitwisseling van informatie via het Informatiesysteem interne markt uitsluitend van toepassing zijn op weigeringsbesluiten die nationale administratieve of gerechtelijke autoriteiten op of na de datum van toepassing van deze verordening hebben genomen.

Om de gegevensbeschermingsrechten van de betrokken personen te eerbiedigen, moet door een bevoegde autoriteit in het Informatiesysteem interne markt in te voeren informatie worden beperkt tot het minimum dat nodig is om de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten in staat te stellen na te gaan of tegen een bepaalde persoon een weigeringsbesluit is genomen op grond van veiligheidsoverwegingen of in verband de betrouwbaarheid van de betrokken persoon. De informatie mag derhalve alleen persoonsgegevens omvatten als de naam, de geboorteplaats en het geboorteland en de nationaliteit van een persoon.

Om de persoonsgegevens van personen en hun recht op privacy te beschermen, mag informatie over de specifieke redenen waarom een weigeringsbesluit is genomen, niet in het Informatiesysteem interne markt worden geregistreerd. Er mag met name geen informatie over het strafregister of over de medische of psychologische toestand van een persoon in het Informatiesysteem interne markt worden ingevoerd. Wanneer een bevoegde autoriteit in een lidstaat nadere informatie nodig heeft over de reden van een weigeringsbesluit dat in een andere lidstaat is genomen, kan die bevoegde autoriteit contact opnemen met de desbetreffende autoriteit van die andere lidstaat via andere passende communicatiemiddelen dan het Informatiesysteem interne markt en met inachtneming van de desbetreffende wetgeving inzake gegevensbescherming. De lidstaten moeten hiertoe bij de registratie van een weigeringsbesluit in het Informatiesysteem interne markt de naam en de contactgegevens vermelden van de administratieve of gerechtelijke autoriteit die het weigeringsbesluit heeft genomen en, indien dat een andere autoriteit is, de naam en de contactgegevens van de autoriteit waarmee de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten contact kunnen opnemen wanneer zij nadere informatie over het weigeringsbesluit wensen.

Weigeringsbesluiten moeten ook in het Informatiesysteem interne markt worden geregistreerd wanneer een administratief of gerechtelijk beroep tegen het besluit kan worden ingesteld. Indien in het Informatiesysteem interne markt informatie is ingevoerd over een weigeringsbesluit dat later nietig of anderszins ongeldig wordt verklaard, moet de betrokken autoriteit worden verplicht om de gegevens betreffende dat weigeringsbesluit uiterlijk dertig kalenderdagen nadat het weigeringsbesluit nietig of ongeldig is verklaard, te verwijderen.

Om ervoor te zorgen dat de informatie in het Informatiesysteem interne markt voortdurend juist en volledig is, moeten de lidstaten worden verplicht die gegevens bij elke relevante wijziging bij te werken. Als bijvoorbeeld een verbod van vijf jaar wordt teruggebracht tot drie jaar, moet de lidstaat de gegevens bijwerken en de nieuwe einddatum van het verbod vermelden. In het geval van een verbod van meer dan tien jaar, met inbegrip van verboden voor onbepaalde tijd, moeten de lidstaten ook worden verplicht de gegevens ten minste om de tien jaar te herzien en te bevestigen dat het verbod geldig blijft (of het dienovereenkomstig bij te werken).

Het is noodzakelijk de termijn vast te stellen gedurende welke de lidstaten toegang moeten kunnen hebben tot informatie in het Informatiesysteem interne markt over een bepaalde weigering. Hiervoor moet worden gezocht naar een evenwicht tussen de noodzaak om het informatie-uitwisselingssysteem zo doeltreffend en nuttig mogelijk te maken voor de lidstaten, en de noodzaak om de persoonsgegevens van personen en hun recht op privacy te beschermen. Een weigering zou een eenvoudig, eenmalig besluit kunnen zijn waarbij een verzoek om vergunning wordt afgewezen en de verzoeker op elk moment in de toekomst opnieuw een vergunning kan aanvragen, of een besluit met een doorlopende werking, zoals een afwijzend besluit dat direct of indirect tot gevolg heeft dat de verzoeker gedurende een bepaalde tijd niet opnieuw een vergunning kan aanvragen, of een besluit op grond waarvan een persoon voor bepaalde of onbepaalde tijd geen vuurwapens voorhanden mag hebben. Rekening houdend met de huidige praktijken in de lidstaten voor de verschillende soorten weigeringsbesluiten, is het passend in deze verordening te bepalen dat informatie over een weigeringsbesluit in het Informatiesysteem interne markt toegankelijk moet blijven gedurende tien jaar nadat het weigeringsbesluit is genomen in het geval van eenvoudige, eenmalige besluiten, of gedurende tien jaar nadat de geldigheidsduur van het weigeringsbesluit is verstreken in het geval van besluiten met een doorlopende werking.

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Toepassingsgebied

Deze verordening is van toepassing op de uitwisseling via het in artikel 18, lid 5, van Richtlijn (EU) 2021/555 bedoelde systeem van informatie over de weigering om overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van die richtlijn vergunningen te verlenen op grond van veiligheidsoverwegingen of in verband met de betrouwbaarheid van de betrokken persoon.

Een weigering valt alleen binnen het toepassingsgebied van deze verordening indien het administratieve of rechterlijke besluit op grond waarvan de betrokken persoon is uitgesloten van het verwerven en voorhanden hebben van de desbetreffende vuurwapens (in deze verordening “het weigeringsbesluit” genoemd), op of na de datum van toepassing van deze verordening werd genomen.