VERORDENING (EG) Nr. 2414/95 VAN DE COMMISSIE van 13 oktober 1995 tot instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van rijwielen van oorsprong uit Indonesië, Maleisië en Thailand

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 3283/94 van de Raad van 22 december 1994 inzake beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1251/95 van 29 mei 1995 (2), inzonderheid op artikel 23,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 522/94 (4) inzonderheid op artikel 11,

Na overleg in het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) In februari 1994 kondigde de Commissie door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (5) de inleiding aan van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van rijwielen van oorsprong uit Indonesië, Maleisië en Thailand en opende zij een onderzoek.

(2) De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht van de European Bicycle Manufacturers Association (EBMA) namens producenten die een groot deel van de totale produktie van rijwielen in de Europese Gemeenschap voor hun rekening zouden nemen. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal inzake dumping van dit produkt en daaruit voortvloeiende schade werd voldoende geacht om een procedure in te leiden.

(3) De onderhavige procedure volgt op een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van rijwielen uit Taiwan en de Volksrepubliek China, naar aanleiding waarvan bij Verordening (EEG) nr. 2474/93 van de Raad (6) een anti-dumpingrecht van 30,6 % op de invoer van rijwielen uit de Volksrepubliek China werd ingesteld. Daar de dumpingmarge bij de invoer van rijwielen uit Taiwan als te verwaarlozen werd beschouwd, werd de anti-dumpingprocedure ten aanzien van deze rijwielen bij Besluit 93/485/EEG van de Commissie (7) beëindigd.

(4) De Commissie stelde de haar bekende betrokken producenten, exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van de exportlanden en de indieners van de klacht officieel van de inleiding van de procedure in kennis. De rechtstreeks betrokken partijen werden in de gelegenheid gesteld, hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord.

(5) Vertegenwoordigers van de exporteurs, de klagers, enkele importeurs en organisaties van exporteurs hebben hun standpunt schriftelijk kenbaar gemaakt. De Indonesische, Maleisische en Thaise exporteurs werden op hun verzoek gehoord.

(6) Gezien het grote aantal gemeenschapsproducenten dat de klacht uitdrukkelijk ondersteunde, zond de Commissie zoals in overweging 73 uiteengezet, vragenlijsten toe aan een representatieve selectie gemeenschapsproducenten en ontving zij van hen gedetailleerde informatie.

(7) Voorts zond de Commissie vragenlijsten toe aan de haar bekende betrokken partijen. Zij ontving van vijf Indonesische producenten en van één met een Indonesische producent verbonden Japanse exporteur, van vijf Maleisische en vier Thaise producenten een antwoord op de vragenlijst.

(8) De Commissie verzamelde en verifieerde alle gegevens die zij voor haar voorlopige bevindingen noodzakelijk achtte. Voorts stelde zij bij de volgende ondernemingen een onderzoek ter plaatse in:

1. Gemeenschapsproducenten:

- Cycleurope International, Neuilly sur Seine, Frankrijk - Derby Cycle Werke GmbH, Cloppenburg, Duitsland - Kynast AG, Quakenbrueck, Duitsland - Aurelia Dino SpA., Cuneo, Italië - F.I.V. Bianchi SpA., Treviglio, Italië - Vivi Bikes Srl, Pontevico, Italië - Koninklijke Gazelle BV., Dieren, Nederland - Bicicletas de Alava SA, Vitoria, Spanje - Falcon Cycles Ltd, Brigg, Verenigd Koninkrijk - Raleigh Industries Ltd, Nottingham, Verenigd Koninkrijk - Townsend Cycles Ltd, Leigh, Verenigd Koninkrijk 2. Importeurs in de Gemeenschap:

- Quantum International SA, Parijs, Frankrijk - Carrefour France SNC, Evry, Frankrijk - Veleclair SA, Dreux, Frankrijk - E. Reece, London, Verenigd Koninkrijk - Universal Cycles plc, Rayleigh, Verenigd Koninkrijk Deze importeurs waren niet verbonden met exporteurs in Indonesië, Maleisië of Thailand.

3. Producenten in Indonesië:

- PT Insera Sena, Sidoarjo - PT Jawa Perdana Bicycle Industry, Tangerang - PT Wijaya Indonesia Makmur Bicycle Industries, Soerabaja 4. Verbonden exporteur in Japan:

- JBI Japan Inc., Kobe 5. Producenten in Maleisië:

- Akoko Sdn Bhd, Klang - Berjaya Cycles Sdn Bhd, Kulim - Greenworld Systems Sdn Bhd, Kuala Lumpur (voorheen Fairly Toraya Sdn Bhd) - Lerun Group Industries Berhad, Petaling Jaya - Rolls Rally Sdn Bhd, Pelabuhan Kelang 6. Producenten in Thailand:

- Bangkok Cycle Industrial Co. Ltd, Bangkok - Siam Cycle MFG Co. Ltd, Samuthprakarn - Thai Bicycle Industry Co. Ltd, Samuthprakarn - Victory Cycle Co. Ltd, Samuthprakarn (9) Het dumpingonderzoek had betrekking op de periode van 1 januari 1993 tot en met 31 december 1993 (het "onderzoektijdvak").

(10) Gezien de grote hoeveelheid gegevens en de complexiteit van het onderzoek en met name de vele rijwielmodellen en de verscheidenheid aan technische specificaties, heeft de procedure langer geduurd dan de in artikel 7, lid 9, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 (hierna "basisverordening" genoemd) genoemde normale periode van één jaar.

B. ONDERZOCHT PRODUKT EN SOORTGELIJK PRODUKT

(11) De klacht en de procedure hebben betrekking op alle typen rijwielen, al dan niet voorzien van kogellagers, die vallen onder GN-code 8712 00.

(12) Het produkt is uiterst heterogeen. Er bestaan verscheidene duizenden rijwielmodellen die op grond van talrijke bijzondere kenmerken kunnen worden onderscheiden. Ondanks al deze verschillen moet worden opgemerkt, dat de verschillende typen die thans op de markt zijn alle dezelfde fysieke basiskenmerken vertonen. Binnen de produktsoort in zijn geheel kunnen de rijwielen in vijf hoofdgroepen worden ingedeeld (terreinfietsen, sport-/racefietsen, toerfietsen, kinderfietsen en andere rijwielen). Tussen aan elkaar grenzende groepen kunnen echter geen duidelijke lijnen worden getrokken en de verschillende produktsegmenten overlappen elkaar. In een aantal gevallen kan een rijwieltype in twee of meer groepen worden ingedeeld. Bovendien worden rijwielen van een bepaalde groep voor velerlei doeleinden aangewend.

(13) De conclusie van het onderzoek was, dat alle op de gemeenschappelijke markt verkochte rijwieltypen van oorsprong uit Indonesië, Maleisië en Thailand tot de hierboven omschreven produktsoorten behoren. In het kader van deze procedure worden ze derhalve als een enkel produkt beschouwd.

(14) Vastgesteld werd, dat de door de gemeenschapsproducenten op de gemeenschappelijke markt verkochte modellen en de in Indonesië, Maleisië en Thailand geproduceerde en aldaar verkochte modellen soortgelijk waren en dat de technische en fysische basiskenmerken van deze rijwielen gelijk waren aan die van de uit Indonesië, Maleisië en Thailand naar de Gemeenschap uitgevoerde rijwielen. De Commissie heeft deze rijwielen derhalve als een soortgelijk produkt beschouwd in de zin van artikel 2, lid 12, van de basisverordening.

C. DUMPING

1. Normale waarde

a) Indonesië (15) Voor de vaststelling van de normale waarde voor de Indonesische producenten heeft de Commissie eerst voor elke producent vastgesteld of zijn totale verkoop van rijwielen op de binnenlandse markt representatief was in vergelijking met zijn totale uitvoer van rijwielen naar de Gemeenschap.

(16) De drie bij deze procedure betrokken Indonesische producenten die volledige medewerking verleenden, hebben alle drie tijdens het onderzoektijdvak rijwielen op de binnenlandse markt verkocht. De totale binnenlandse verkoop van elk bedrijf was meer dan 5 % van zijn totale uitvoerverkoop. De verkoop op de binnenlandse markt werd derhalve als representatief beschouwd.

(17) De Commissie heeft vervolgens onderzocht, of de door deze drie bedrijven op de binnenlandse markt verkochte rijwielmodellen als identiek of rechtstreeks vergelijkbaar met de voor uitvoer naar de Gemeenschap verkochte rijwielmodellen konden worden beschouwd.

(18) Zoals bij de vroegere anti-dumpingprocedure betreffende rijwielen uit de Volksrepubliek China en Taiwan, was dit uiterst moeilijk te beoordelen, gezien de grote verscheidenheid aan fysische kenmerken die deze rijwielen bezitten en combinaties van extra's waarvan ze zijn voorzien. Gezien de verscheidenheid van de voor de thuismarkt en voor uitvoer naar de Gemeenschap bestemde modellen zou de vaststelling van normale waarden door een vergelijking van de binnenlandse prijzen met de uitvoerprijzen in de meeste gevallen buitengewoon ingewikkelde berekeningen en correcties hebben gevergd. Daarom werden modellen ten behoeve van de vaststelling van de normale waarde vergelijkbaar geacht wanneer de betrokken producenten duidelijk stelden, en dit met bewijsmateriaal staafden, dat de modellen vergelijkbaar waren en slechts kleine correcties nodig waren voor verschillen in kenmerken of extra's.

(19) Voor elk door de drie Indonesische bedrijven op de binnenlandse markt verkocht model dat vergelijkbaar met het naar de Gemeenschap uitgevoerde model werd geacht, heeft de Commissie vastgesteld of de binnenlandse verkoop voldoende representatief was.

(20) De binnenlandse verkoop van een bepaald model werd als voldoende representatief beschouwd in de zin van artikel 2, lid 3, van de basisverordening, wanneer het aantal rijwielen van dit model dat in het onderzoektijdvak in Indonesië was verkocht ten minste 5 % bedroeg van het aantal rijwielen van het vergelijkbare model dat voor uitvoer naar de Gemeenschap was verkocht.

(21) Tenslotte heeft de Commissie onderzocht, of de binnenlandse verkoop van elk model in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden; zij ging daartoe na welk aandeel van de verkoop van het betrokken model winstgevend was.

(22) Wanneer meer dan 80 % van de rijwielen verkocht was tegen een nettoprijs die ten minste gelijk was aan de berekende produktiekosten, werd de binnenlandse prijs van dit model op het gewogen gemiddelde van de totale, al dan niet winstgevende, binnenlandse verkoop in het onderzoektijdvak gebaseerd. Wanneer minder dan 80 % maar meer dan 10 % van de rijwielen verkocht was tegen een nettoprijs die ten minste gelijk was aan de berekende produktiekosten, werd de binnenlandse prijs van dit model gebaseerd op het gewogen gemiddelde van uitsluitend de winstgevende binnenlandse verkoop. Wanneer minder dan 10 % van de rijwielen verkocht was tegen een nettoprijs die ten minste gelijk was aan de berekende produktiekosten, werd aangenomen dat er geen sprake was van normale handelstransacties en dat de normale waarde niet aan de hand van de binnenlandse prijs kon worden vastgesteld.

(23) Na toepassing van de in de overwegingen 17 tot en met 22 uiteengezette criteria bleek dat de normale waarde slechts voor enkele door de Indonesische bedrijven op de binnenlandse markt verkochte modellen op de werkelijke binnenlandse prijs van vergelijkbare modellen kon worden gebaseerd, zoals in artikel 2, lid 3, onder a) van de basisverordening is bepaald, daar de in Indonesië verkochte modellen in technisch opzicht te verschillend waren, of niet in voldoende hoeveelheden of met verlies waren verkocht.

(24) De normale waarde van de meeste rijwielmodellen die door de medewerkende Indonesische bedrijven voor de uitvoer naar de Gemeenschap waren verkocht, moest derhalve, overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b), ii), van de basisverordening worden aangenomen.

(25) De aangenomen waarde werd bepaald door de produktiekosten van de uitgevoerde modellen te nemen en daaraan een redelijk percentage voor verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (hierna "VAA-kosten" genoemd) en een redelijk bedrag voor winst toe te voegen.

(26) De Commissie heeft hiertoe onderzocht, of de VAA-kosten en winst van elk van de betrokken producenten op de binnenlandse markt betrouwbare gegevens waren in de zin van artikel 2, lid 3, onder b), ii), van de basisverordening. De werkelijke binnenlandse VAA-kosten werden als betrouwbaar beschouwd wanneer de binnenlandse verkoop van het bedrijf als representatief kon worden beschouwd (zie overweging 16). Dit was voor elk van de drie bedrijven het geval. De werkelijke binnenlandse winstmarge werd als betrouwbaar beschouwd wanneer voldoende rijwielen tegen een nettoprijs waren verkocht die boven de berekende produktiekosten lag. Dit was ook voor elk van de drie bedrijven het geval.

(27) De aangenomen waarde van alle Indonesische rijwielmodellen waarvoor een dergelijke berekening noodzakelijk was, werd bijgevolg vastgesteld aan de hand van de werkelijke VAA-kosten en de winstcijfers van de betrokken bedrijven.

(28) Twee Indonesische bedrijven hebben onvoldoende medewerking verleend, waardoor het niet mogelijk was de nodige gegevens te verkrijgen of te verifiëren. Bij één bedrijf kon de Commissie de gegevens niet verifiëren, omdat ze op de dag van het controlebezoek geen inzage in de boekhouding kon krijgen. Het andere bedrijf heeft zich niet aan de termijnen gehouden om essentiële gegevens te verstrekken over binnenlandse verkooptransacties en produktiekosten, waardoor de Commissie geen zinvolle verificatie kon verrichten. De voorlopige dumpingbevindingen betreffende deze twee bedrijven zijn derhalve, overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van de basisverordening gebaseerd op de beschikbare gegevens.

b) Maleisië (29) Tijdens het onderzoek bleek dat twee van de vijf Maleisische produktiebedrijven tot dezelfde groep ondernemingen behoorden, waarvan het ene tijdens het onderzoektijdvak rijwielen naar de Gemeenschap uitvoerde, maar ze niet in het binnenland verkocht, terwijl het andere daarentegen veel rijwielen in het binnenland verkocht, maar niet naar de Gemeenschap uitvoerde. Hoewel de produktieactiviteiten van deze twee bedrijven gescheiden waren, werd het in het kader van de voorlopige dumpingbevindingen dienstig geacht ze als één exporterende producent te beschouwen.

(30) Slechts één Maleisische exporteur heeft in het onderzoektijdvak representatieve hoeveelheden op de binnenlandse markt verkocht, d.w.z. dat de binnenlandse verkoop meer dan 5 % bedroeg van de totale uitvoerverkoop.

(31) Bij toepassing van de in de overwegingen 17 tot en met 22 uiteengezette criteria bleek dat de normale waarde voor geen van de door dit bedrijf op de binnenlandse markt verkochte modellen overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder a), van de basisverordening op de werkelijke binnenlandse prijs van vergelijkbare modellen kon worden gebaserd, daar de in Maleisië verkochte modellen in technisch opzicht te verschillend waren of niet in voldoende hoeveelheden of met verlies waren verkocht.

(32) De normale waarde van alle door de Maleisische exporteurs verkochte modellen moest derhalve, overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b), ii), van de basisverordening worden aangenomen.

(33) Daar slechts één producerende exporteur tijdens het onderzoektijdvak representatieve hoeveelheden op de binnenlandse markt had verkocht (zie overweging 30), waren de VAA-kosten en de winst van dit bedrijf op de binnenlandse markt de enige gegevens die voor dit doel in Maleisië beschikbaar waren.

(34) De Commissie heeft onderzocht, of de binnenlandse winstmarge van dit bedrijf als betrouwbaar kon worden beschouwd; zij ging daartoe na, of er voldoende rijwielen tegen een prijs waren verkocht die boven de berekende produktiekosten lag. Dit was het geval.

(35) De aangenomen waarde van alle modellen die voor export naar de Gemeenschap waren verkocht, werd derhalve vastgesteld door de produktiekosten van de uitgevoerde modellen te nemen en daaraan de VAA-kosten en winstcijfers toe te voegen van de enige producerende exporteur die op de binnenlandse markt verkocht.

c) Thailand (36) Drie van de vier bij deze procedure betrokken Thaise exporteurs hebben in het onderzoektijdvak rijwielen op de binnenlandse markt verkocht. De totale binnenlandse verkoop van elk bedrijf bedroeg meer dan 5 % van de totale exportverkoop en kon derhalve als representatief worden beschouwd in de zin van artikel 2, lid 3, van de basisverordening.

(37) Voor slechts één Thais bedrijf echter kon de normale waarde voor alle voor uitvoer naar de Gemeenschap verkochte modellen op de werkelijke binnenlandse prijs van vergelijkbare modellen worden gebaseerd.

(38) Na toepassing van de in de overwegingen 17 tot en met 22 uiteengezette criteria bleek dat de normale waarde slechts voor enkele door de twee andere producenten op de binnenlandse markt verkochte modellen overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder a), van de basisverordening op de werkelijke binnenlandse prijs van vergelijkbare modellen kon worden gebaseerd, daar de in Thailand verkochte modellen in technisch opzicht te verschillend waren of niet in voldoende hoeveelheden of met verlies waren verkocht.

(39) De normale waarde van de meeste rijwielmodellen die door de drie andere Thaise bedrijven voor de uitvoer naar de Gemeenschap waren verkocht, moest, overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b), ii), van de basisverordening, worden aangenomen.

(40) De aangenomen waarde werd bepaald door de produktiekosten van de geëxporteerde modellen te nemen en daaraan een redelijk percentage voor VAA-kosten en een redelijk bedrag voor winst toe te voegen.

(41) De Commissie heeft hiertoe onderzocht, of de VAA-kosten en winst van elk van de betrokken producenten op de binnenlandse markt betrouwbare gegevens waren in de zin van de basisverordening. De werkelijke binnenlandse VAA-kosten werden als betrouwbaar beschouwd wanneer de binnenlandse verkoop van het bedrijf als representatief kon worden beschouwd (zie overweging 36). Dit was voor alle drie de bedrijven die in het binnenland verkochten het geval. De werkelijke binnenlandse winstmarge werd als betrouwbaar beschouwd wanneer het aantal rijwielen dat was verkocht tegen een boven de berekende produktiekosten liggende prijs, representatief was. Dit was voor twee van de drie bedrijven die op de binnenlandse markt verkochten het geval.

(42) Voor het ene bedrijf, dat zowel in het binnenland verkocht als betrouwbare VAA-kosten en winst had, werden de werkelijke cijfers aangehouden. Voor een ander bedrijf, dat op de binnenlandse markt verkocht, maar dat slechts betrouwbare VAA-kosten had, werd als winstmarge de gewogen gemiddelde winstmarge van de twee andere bedrijven met binnenlandse verkopen aangehouden. Voor een derde bedrijf, waarvoor de normale waarde moest worden aangenomen en dat niet op de binnenlandse markt verkocht, werden als VAA-kosten de gewogen gemiddelde VAA-kosten van de drie andere bedrijven genomen en als winstmarge de gewogen gemiddelde winstmarge van de twee bedrijven met betrouwbare winstcijfers.

2. Prijs bij uitvoer

a) Indonesië (43) De uitvoer van twee Indonesische bedrijven naar de Gemeenschap verliep langs onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap. De prijs bij uitvoer van deze bedrijven werd derhalve vastgesteld aan de hand van de aan deze bedrijven werkelijk betaalde of te betalen prijzen (artikel 2, lid 8, van de basisverordening).

(44) Een Indonesisch bedrijf voerde onrechtstreeks, via een verbonden handelsmaatschappij in Japan, uit naar de Gemeenschap. De verkoop tussen de twee bedrijven werd intern verrekend. Voorlopig werd aangenomen dat de uitvoerprijs van dit bedrijf diende te worden gebaseerd op de aan deze verbonden handelsmaatschappij in Japan werkelijk betaalde of te betalen prijs. Of dit een passende werkwijze is, zal in het kader van de definitieve bevindingen opnieuw worden onderzocht.

b) Maleisië (45) Drie Maleisische producenten voerden rechtstreeks uit naar onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap. Een deel van de uitvoerverkoop van een vierde Maleisische onderneming verliep via een onafhankelijke handelsmaatschappij in Japan. In beide gevallen werd de uitvoerprijs van de betrokken bedrijven gebaseerd op de aan de Maleisische exporteurs werkelijk betaalde of te betalen prijs (artikel 2, lid 8, van de basisverordening).

(46) Tijdens het controlebezoek bij een Maleisisch bedrijf bleek dat een deel van de rijwielen die volgens dit bedrijf rechtstreeks aan onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap waren verkocht, in werkelijkheid aan een verbonden bedrijf in Taiwan waren verkocht dat ze vervolgens aan de betrokken importeurs had doorverkocht. De Commissie heeft besloten de prijzen voor dergelijke transacties, omdat dit interne verrekenprijzen zijn, buiten beschouwing te laten. Daar dit bedrijf duidelijk misleidende informatie had verstrekt, was de Commissie van oordeel, dat de dumpingmarge voor deze verkooptransacties ingevolge artikel 7, lid 7, onder b), van de basisverordening aan de hand van de beschikbare gegevens moest worden vastgesteld.

(47) Te dien eine werd de hoogste marge die voor een door dit bedrijf aan niet verbonden afnemers verkocht model was vastgesteld, aan bedoelde verkooptransacties toegekend.

c) Thailand (48) Alle rijwielen van de Thaise producenten werden via onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap naar de Gemeenschap uitgevoerd. De uitvoerprijs van deze bedrijven werd bijgevolg gebaseerd op de aan deze bedrijven voor de rijwielen werkelijk betaalde of te betalen prijzen (artikel 2, lid 8, van de basisverordening).

3. Vergelijking

(49) De normale waarde van elk model werd met de uitvoerprijs vergeleken op het niveau af fabriek, per transactie.

(50) Met het oog op een deugdelijke vergelijking van de normale waarde en de uitvoerprijs werd naar behoren rekening gehouden met de verschillen die op de vergelijkbaarheid van de prijzen van invloed waren (artikel 2, leden 9 en 10, van de basisverordening).

a) Indonesië (51) Een bedrijf had een aanvraag om aanpassingen ingediend voor verschillen in fysische kenmerken tussen bepaalde exportmodellen en vergelijkbare binnenlandse modellen en had daarbij het nodige bewijsmateriaal gevoegd. Voor deze verschillen werden de nodige aanpassingen toegepast.

(52) Waar nodig werden aanpassingen van de normale waarde toegepast ter compensatie van invoerrechten op in de rijwielen verwerkte materialen, voor zover deze heffingen bij uitvoer naar de Gemeenschap niet werden terugbetaald of kwijtgescholden.

(53) Waar nodig werden ook aanpassingen toegepast voor vervoer, verzekering, lading, overlading en lossing en bijkomende kosten. Voor verpakking werden geen aanpassingen toegestaan, daar er tussen de verpakking voor uitvoer en voor binnenlandse verkoop geen verschillen werden opgemerkt die op de vergelijkbaarheid van de prijzen van invloed waren. De drie medewerkende Indonesische bedrijven hadden om een aanpassing van de normale waarde voor kredietkosten verzocht. Dit verzoek moest worden afgewezen, daar geen van de bedrijven kon aantonen dat het krediet deel uitmaakte van de voorwaarden die met de kopers bij de verkoop waren overeengekomen. De Commissie was van oordeel, dat dit krediet geen invloed op de in het binnenland betaalde of te betalen prijzen kon hebben gehad.

(54) Voor twee bedrijven werd een aanpassing van de normale waarde toegestaan voor salarissen van verkopers.

(55) Elk van de drie bedrijven had om aanpassing van de normale waarde verzocht voor verkoopbevorderings- en reclamekosten. Dit verzoek werd echter afgewezen, omdat deze kosten onder de algemene kosten vallen waarvoor gewoonlijk geen aanpassingen worden toegestaan.

(56) Tenslotte werden verscheidene verzoeken om aanpassing wegens de te geringe omvang ervan afgewezen (bijv. aanpassingen met een ad-valorem-effect van minder dan 0,5 %).

b) Maleisië (57) Daar de ter vaststelling van de aangenomen normale waarde gebruikte binnenlandse VAA-kosten ook rechtstreekse verkoopkosten omvatten, moesten aanpassingen worden toegepast om deze kosten uit te sluiten. Hoewel in dit verband om verscheidene aanpassingen werd verzocht, werd slechts een aftrek van binnenlandse vervoerskosten die met het nodige bewijsmateriaal was gestaafd, gegrond geacht.

(58) Afhankelijk van de Maleisische exporteur werden aanpassingen van de uitvoerprijs toegepast voor een of meer van de volgende verkoopkosten: kosten voor vervoer, verzekering, lading, overlading en lossing en bijkomende kosten, krediet- en bankkosten, garanties, commissies voor agenten en salarissen voor verkopers.

c) Thailand (59) Een bedrijf heeft om een correctie verzocht voor verschillen in fysische kenmerken tussen de exportmodellen en vergelijkbare binnenlandse modellen en zijn aanvraag met het nodige bewijsmateriaal gestaafd. Voor deze verschillen werden aanpassingen toegepast.

(60) Ook werden zo nodig aanpassingen toegepast voor kosten voor vervoer, verzekering, lading, overlading en lossing en bijkomende kosten.

(61) In twee gevallen waarin werd vastgesteld, dat de verpakkingskosten voor uitvoer aanmerkelijk hoger waren dan die voor de binnenlandse verkoop, werden aanpassingen voor verpakkingskosten toegepast.

(62) Ingeval kon worden vastgesteld dat de verleende kredieten deel uitmaakten van de bij de verkoop met de kopers overeengekomen verkoopvoorwaarden, werden voor deze kredietkosten correcties op de normale waarde en de exportprijs toegepast. In een aantal gevallen waren verzoeken om aanpassing van de normale waarde echter niet met voldoende bewijsmateriaal gestaafd en moesten ze dus buiten beschouwing worden gelaten.

(63) In twee gevallen werd de normale waarde met de kosten van garanties en soortgelijke diensten verminderd.

(64) De normale waarde en de uitvoerprijs werden ook aangepast om rekening te houden met de salarissen van verkopers.

(65) Tenslotte moest een aantal verzoeken om aanpassing wegens de te geringe omvang ervan worden afgewezen (bijv. aanpassingen met een ad-valorem-effect van minder dan 0,5 %).

4. Dumpingmarges

(66) Bij vergelijking van de normale waarde met de prijs bij uitvoer bleek dat alle Indonesische, Maleisische en Thaise producenten die volledig aan het onderzoek hebben medegewerkt, zich aan dumping schuldig hadden gemaakt. De voorlopige vastgestelde gewogen gemiddelde dumpingmarges voor elk van deze producenten in procenten van de franco-prijs grens Gemeenschap zijn de volgende:

a) Indonesië >RUIMTE VOOR DE TABEL>

b) Maleisië >RUIMTE VOOR DE TABEL>

c) Thailand >RUIMTE VOOR DE TABEL>

d) Indonesische bedrijven die onvoldoende medewerking verleenden (67) Voor de twee Indonesische producenten die niet volledig aan het onderzoek medewerkten (overweging 28), moest de voorlopige dumpingmarge op grond van de beschikbare gegevens worden vastgesteld.

(68) Om te voorkomen dat onvoldoende medewerking wordt beloond, werd besloten dat de voorlopige dumpingmarge voor deze bedrijven hoger moest zijn dan de hoogste dumpingmarge voor de Indonesische producenten die wel medewerking hadden verleend (overweging 66). Er moest echter wel rekening worden gehouden met het feit dat de twee betrokken bedrijven de moeite hadden genomen, gegevens te verzamelen en de vragenlijst te beantwoorden. De marge voor deze bedrijven diende dus lager te zijn dan het residuele recht (overweging 71) voor Indonesische exporteurs die in het geheel geen medewerking verleenden. Op grond van deze twee aspecten werd als voorlopige dumpingmarge voor de twee betrokken bedrijven het rekenkundig gemiddelde aangehouden tussen de hoogste dumpingmarge voor een medewerkende Indonesische producent (overweging 66) en het hogere residuele recht (overweging 71). In procenten van de cif-importprijs grens Gemeenschap is deze marge de volgende:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

e) Residueel recht (69) Voor producenten in de betrokken landen die de vragenlijst van de Commissie niet hebben beantwoord of die zich niet bij de Commissie hebben aangemeld, werd de dumpingmarge, overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van de basisverordening aan de hand van de beschikbare gegevens vastgesteld.

(70) De Commissie merkte op dat de invoer in de Gemeenschap van rijwielen uit de drie betrokken landen die niet voor rekening van de medewerkende producenten komt, ongeveer 10 % bedraagt van de totale invoer van rijwielen uit die landen in de Gemeenschap.

(71) Gezien die niet onbelangrijke mate van niet-medewerking in de drie betrokken landen, wordt het passend geacht, dat het residuele recht voor bedrijven die niet aan de procedure hebben medegewerkt of tijdens het onderzoektijdvak niet naar de Gemeenschap hadden uitgevoerd, niet gelijk kan zijn aan de hoogste dumpingmarge voor een medewerkende producent, omdat dit een onaanvaardbare beloning voor niet-medewerking zou betekenen en discriminatie van de producenten die wel medewerkten. Ter vaststelling van het residuele recht heeft de Commissie voor elk van de drie landen het gewogen gemiddelde genomen van de hoogste dumpingmarges voor naar de Gemeenschap uitgevoerde rijwielmodellen. De Commissie heeft haar berekening op twee rijwielmodellen in elke categorie gebaseerd, die als voldoende representatief werden beschouwd voor elke volledige medewerkende producent in het betrokken land. Op deze basis zijn de rechten 29,0 % voor Indonesië, 41,5 % voor Maleisië en 48,8 % voor Thailand.

D. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP

(72) De gemeenschapsproducenten die de klacht uitdrukkelijk steunden, nemen 55,3 % van de produktie van rijwielen in de Gemeenschap voor hun rekening en zijn daarom een groot deel van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de zin van artikel 4, lid 5, van de basisverordening.

(73) Gezien het grote aantal gemeenschapsproducenten dat de klacht uitdrukkelijk steunde, kon de Commissie niet alle gegevens van al deze producenten controleren, daar het onderzoek dan extreem lang zou duren, wat met het doel van een anti-dumpingprocedure strijdig is. De Commissie heeft derhalve besloten een representatieve selectie van de producenten te maken op basis van de grootte en de plaats van het bedrijf. Vragenlijsten werden toegezonden aan twintig bedrijven in zes Lid-Staten, welke keuze de produktieomvang in de Lid-Staten weerspiegelde. Met het oog op een zo groot mogelijke representativiteit en om te voorkomen dat kleinere bedrijven te zwaar zouden worden belast, werden bedrijven gekozen die bovenaan een naar bedrijfsgrootte en plaats gerangschikte lijst stonden. Daarom werden voornamelijk grote producenten ondervraagd. De EBMA werd van deze selectie in kennis gesteld en heeft daartegen geen bezwaar gemaakt.

(74) Naar produktieomvang leveren de bedrijven die volledige medewerking verleenden, 80,1 % van de produktie van de bedrijven die werden geselecteerd. Zij kunnen dus als representatief worden beschouwd.

E. SCHADE

1. Cumulatie

(75) De Commissie heeft onderzocht, of de invoer van rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand cumulatief kon worden beoordeeld. Het is vaste praktijk van de Instellingen van de Gemeenschap, de invoer uit verschillende landen te cumuleren indien aan bepaalde criteria wordt voldaan, met name wanneer de produkten uit de betrokken landen onderling verwisselbaar zijn, langs soortgelijke verkoopkanalen worden verkocht, de prijsontwikkeling ongeveer gelijk verloopt, de produkten met elkaar en de gemeenschapsprodukten concurreren en de invoer uit de afzonderlijke landen niet onbetekenend is.

(76) De Commissie was van oordeel, dat de gevolgen van de invoer uit Indonesië, Maleisië en Thailand tezamen moet worden bezien. De produkten uit elk betrokken land waren soortgelijk, onderling verwisselbaar, en werden in de Gemeenschap binnen een vergelijkbare periode langs vergelijkbare verkoopkanalen op de markt gebracht, waar ze met elkaar en met in de Gemeenschap geproduceerde rijwielen concurreerden. De omvang van de invoer uit de drie landen vertoonde in absolute en relatieve termen ongeveer dezelfde ontwikkelingen. In 1993 had elk van de drie landen een marktaandeel van ongeveer 2 tot 3 %, hetgeen dus niet onbetekenend was.

(77) De exporteurs uit Indonesië en Thailand stelden dat de invoer uit hun land niet met die uit de andere landen kon worden gecumuleerd, daar deze tussen 1992 en 1993 was gedaald.

(78) De invoer uit Indonesië is in feite gestegen van 150 138 stuks in 1990 tot 359 621 stuks in 1992 en vervolgens in 1993 gedaald met 48 540 stuks ( P13,4 % ten opzichte van 1992) tot 311 081 stuks. Van 1990 tot 1993 is de invoer uit Indonesië echter met 107,2 % gestegen. De invoer uit Thailand vertoonde een soortgelijke ontwikkeling. Deze steeg van 194 474 stuks in 1990 tot 521 851 stuks in 1992, om vervolgens in 1993 met 103 514 stuks te dalen ( P19,8 % ten opzichte van 1992) tot 418 337 stuks in 1993. In de periode 1990 tot 1993 is de invoer uit Thailand niettemin met 115,1 % gestegen.

(79) De Commissie concludeerde dat, ondanks het feit dat de invoer uit Indonesië en Thailand in 1993 ten opzichte van 1992 is gedaald, uit de algemene ontwikkeling nog steeds een substantiële stijging van de invoer blijkt. De daling in 1993 ten opzichte van 1992 is van ondergeschikt belang en kan niet als een dusdanige wijziging in handelsstromen of -tendensen worden beschouwd, dat de schade als gevolg van de invoer uit deze landen daarom niet mag worden gecumuleerd.

2. Verbruik in de Gemeenschap, hoeveelheden en marktaandeel van de met dumping ingevoerde produkten

(80) Het zichtbare verbruik van rijwielen in de Gemeenschap is gestegen van 17,3 miljoen stuks in 1990 tot 18 miljoen stuks in 1993, d.w.z. met 4 %.

(81) In de periode 1990-1993 is de totale invoer van rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand met 190,6 % gestegen, van 418 946 tot 1 217 631 stuks. Het marktaandeel van de rijwielen uit deze landen is met 4,4 % gestegen, tot 6,8 % in 1993. Van de totale invoer van rijwielen in de Gemeenschap steeg het aandeel van de invoer uit Indonesië, Maleisië en Thailand van 8,2 % in 1990, tot 21,7 % in 1993.

3. Prijzen van het met dumping ingevoerde produkt

(82) Bij de vergelijking van de modellen heeft de Commissie dezelfde werkwijze gevolgd als bij de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van rijwielen uit Taiwan en de Volksrepubliek China. De rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand en de in de Gemeenschap geproduceerde rijwielen werden in meer dan 200 verschillende groepen ingedeeld. De indeling was gebaseerd op:

- de categorie van het rijwiel;

- het materiaal waaruit het frame was vervaardigd;

- de kwaliteit van de versnellingen (waaronder het aantal versnellingen).

(83) De cif-prijs grens Gemeenschap, vóór inklaring, van de ingevoerde rijwielen werd vergeleken met de prijs af fabriek van de gemeenschapsrijwielen en in de overeenkomstige groep ingedeeld. De prijzen van de ingevoerde en van de gemeenschapsrijwielen werden, zo nodig, tot een vergelijkbaar handelsniveau aangepast. Aanpassingen werden toegepast voor de uitvoerverkoop naar de Gemeenschap en voor de verkoop van de gemeenschapsproducenten aan andere afnemers dan distributeurs. De fob-prijzen voor uitvoer naar de Gemeenschap werden op cif-niveau gebracht. Voor iedere producent/exporteur en rijwielgroep werden gewogen gemiddelde prijzen berekend en vergeleken met de gewogen gemiddelde prijzen van de gemeenschapsrijwielen in dezelfde groep.

(84) Voor enkele rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand bestond geen overeenkomstige groep gemeenschapsrijwielen, zodat geen rechtstreekse vergelijking mogelijk was. In de meeste van deze gevallen was het aantal rijwielen uit respectievelijk Indonesië, Maleisië en Thailand waarvoor geen rechtstreekse vergelijking kon worden gemaakt, voldoende representatief. Voor twee exporteurs was dit echter niet het geval. Om de onderbiedingsberekening in deze gevallen representatiever te maken, werden de rijwielen van deze bedrijven waarvoor geen rechtstreekse vergelijking mogelijk was, vergeleken met de gemeenschapsrijwielen in de meest gelijkende groep met mindere specificaties.

(85) Op deze grondslag werden aanzienlijke prijsonderbiedingsmarges vastgesteld. De onderbiedingsmarges van de volledig medewerkende producenten varieerden, in procenten van de prijzen van de gemeenschapsproducenten vóór levering aan distributeurs van 18,2 % tot 41,4 % voor Indonesië, van 29,7 % tot 38,3 % voor Maleisië en van 15,3 % tot 30,6 % voor Thailand.

(86) De rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand kwamen in het onderzoektijdvak op grond van het stelsel van algemene tariefpreferenties voor preferentiële douanerechten in aanmerking. De normale douanerechten werden echter weer ingesteld:

- voor Indonesië en Thailand bij Verordening (EG) nr. 3303/93 van de Commissie (1) met ingang van 5 december 1993, en - voor Maleisië bij Verordening (EG) nr. 3251/93 van de Commissie (2), met ingang van 30 november 1993.

De wijziging van de douanerechten had nauwelijks gevolgen voor de berekening van de onderbiedingsmarges, daar in december 1993 slechts 10 437 rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand werden ingevoerd, hetgeen neerkomt op 0,8 % van de totale invoer van rijwielen uit deze landen in 1993. Deze wijziging werd dus buiten beschouwing gelaten.

4. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

a) Kwetsbaarheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap (87) Zoals bij de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van rijwielen uit Taiwan en de Volksrepubliek China (1988-1991) bleek, was de bedrijfstak van de Gemeenschap reeds eerder getroffen door de invoer van onbillijk laag geprijsde rijwielen uit de Volksrepubliek China, waardoor aanmerkelijke schade was ontstaan. De verkoop van de gemeenschapsproducenten stagneerde op een groeiende markt, waardoor hun marktaandeel en winstgevendheid achteruitgingen (Verordening (EEG) nr. 2474/93, overweging 71). De bedrijfstak van de Gemeenschap bevond zich daardoor reeds in een kwetsbare positie.

b) Resultaten van de bedrijfstak van de Gemeenschap Verkoop, marktaandeel, omzet (88) In de periode 1990-1993 is de verkoop van de bedrijfstak van de Gemeenschap met 16,9 % gedaald van 7 228 231 tot 6 004 839 rijwielen. Als gevolg hiervan daalde het marktaandeel met 8,5 % van 42 % in 1990 tot 33,5 % in 1993.

(89) De achteruitgang van de verkoopcijfers van de bedrijfstak van de Gemeenschap kwam tot uiting in het omzetcijfer dat in dezelfde periode met 6,2 % daalde, van 971 061 miljoen ecu tot 910 433 miljoen ecu.

Produktie, bezettingsgraad, voorraden (90) In de periode 1990-1993 daalde de produktie van de bedrijfstak van de Gemeenschap met 20,2 % van 7 492 140 tot 5 981 772 rijwielen. In dezelfde periode daalde de totale capaciteit van genoemde bedrijfstak met 2,9 %, van 8 131 446 tot 7 895 689 rijwielen.

(91) De bezettingsgraad daalde met 12,6 % en de voorraden met 5,7 % (1990-1993).

Werkgelegenheid, Winstgevendheid, Investeringen (92) De werkgelegenheid in de bedrijfstak van de Gemeenschap daalde met 9,6 % ofwel met ongeveer 800 arbeidsplaatsen, van 7 922 tot 7 159 arbeidsplaatsen (1990-1993).

(93) In dezelfde periode daalden de winsten van de gemeenschapsproducenten met 65,7 %, totdat de gemiddelde winstmarge in 1993 1,77 % van de omzet bedroeg. De precaire situatie van deze producenten bleek ook uit het feit dat drie bedrijven, die samen goed waren voor ongeveer 6 % van de produktie in de Gemeenschap, tijdens het onderzoek failliet gingen of onder het beheer van een curator werden gesteld.

(94) In de periode 1990-1993 namen de investeringen met 125 % toe.

5. Conclusie inzake schade

(95) In tegenstelling tot de positieve verwachtingen over een herstel van de bedrijfstak van de Gemeenschap na de daling van de invoer van rijwielen uit de Volksrepubliek China, blijkt uit een beoordeling van de bedrijfstak in zijn geheel dat verkoop, omzet en produktie aanzienlijk zijn gedaald, wat tot een kleiner marktaandeel, een lagere bezettingsgraad, minder arbeidsplaatsen en een verminderde rentabiliteit heeft geleid.

(96) De voorlopige conclusie van de Commissie is derhalve, dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 4, lid 1, van de basisverordening.

F. OORZAAK VAN DE SCHADE

1. Gevolgen van de invoer met dumping

(97) Terwijl het marktaandeel van de Chinese rijwielen in de periode 1990-1993 met 5,3 % achteruitging, nam het marktaandeel van de rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand in dezelfde periode met 4,4 % toe. De gemeenschapsproducenten hebben dus niet van de dalende invoer uit China geprofiteerd. Hun marktaandeel is daarentegen met 8,5 % achteruitgegaan.

(98) Bij de invoer uit Indonesië, Maleisië en Thailand vond een aanzienlijke onderbieding plaats van de prijzen van de rijwielen uit de Gemeenschap. Het is duidelijk, dat deze prijsonderbieding een grote druk op de prijsgevoelige rijwielmarkt veroorzaakte en zeer nadelige gevolgen voor het prijsniveau in de Gemeenschap heeft gehad. De verkoopcijfers van de gemeenschapsproducenten gingen achteruit, evenals de produktie en de werkgelegenheid in hun bedrijven, terwijl de winsten zodanig daalden, dat de bedrijven nauwelijks meer konden worden voortgezet.

2. Andere factoren

(99) De Commissie heeft onderzocht of andere factoren dan de invoer met dumping uit de betrokken landen schade kon hebben veroorzaakt of tot die schade kon hebben bijgedragen. De exporteurs uit de drie betrokken landen voerden aan, dat de invoer uit India, Vietnam of Zuid-Korea ook schade veroorzaakte.

(100) De invoer van rijwielen uit India is gestegen van 9601 stuks in 1990 tot 373 901 stuks in 1993, die uit Zuid-Korea van 78 369 stuks in 1990 tot 189 514 stuks in 1993 en die uit Vietnam van nihil in 1990 tot 295 366 stuks in 1993. In 1993 werden uit deze landen in totaal 858 781 rijwielen in de Gemeenschap ingevoerd, terwijl vanuit Indonesië, Maleisië en Thailand in dat jaar 1 217 631 rijwielen werden ingevoerd. In de periode 1990-1993 steeg het marktaandeel van eerstgenoemde drie landen tezamen met 4,2 % tot 4,7 %.

(101) Overigens is uit een door de Commissie gecooerdineerd douaneonderzoek gebleken dat de rijwielen die volgens Eurostat uit Vietnam werden ingevoerd, in werkelijkheid uit de Volksrepubliek China afkomstig waren.

(102) Uit India en Zuid-Korea werden in 1993 minder rijwielen ingevoerd dan uit Indonesië, Maleisië en Thailand en het marktaandeel van de rijwielen uit eerstgenoemde landen is minder snel gestegen. Voorts konden de exporteurs niet aantonen, dat de rijwielen uit India en Zuid-Korea net zo laag geprijsd waren als de rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand. De prijzen konden niet uit de statistieken van Eurostat worden afgeleid, omdat die slechts twee onderverdelingen kennen, die de diversiteit van het rijwielaanbod en dientengevolge van de prijzen niet weerspiegelt.

(103) Onder deze omstandigheden kan niet duidelijk worden gesteld, dat de invoer uit India, Vietnam en Zuid-Korea ook schade heeft veroorzaakt. Evenmin kan worden uitgesloten, dat de invoer uit deze landen heeft bijgedragen tot de moeilijkheden waarin de bedrijfstak van de Gemeenschap verkeert.

(104) Voorts betoogden de exporteurs/producenten uit Indonesië, Maleisië en Thailand dat concurrentie binnen de Gemeenschap, en met name de verkoop van grote hoeveelheden Italiaanse rijwielen tegen lagere prijzen dan die van de ingevoerde rijwielen, schade had veroorzaakt.

(105) In de periode 1990-1993 is de verkoop van door niet-medewerkende Italiaanse bedrijven geproduceerde rijwielen naar raming gestegen van 1,62 miljoen in 1990 tot 3,28 miljoen in 1993 (+ 102,6 %), waardoor het marktaandeel van deze rijwielen met 8,9 % is gestegen, namelijk van 9,4 % in 1990, tot 18,3 % in 1993. In 1993 waren de niet-medewerkende Italiaanse rijwielproducenten goed voor 72 % van de verkoop van Italiaanse rijwielen in de Gemeenschap.

(106) De exporteurs konden echter niet aantonen, dat de prijzen van de Italiaanse rijwielen in het algemeen net zo laag waren als die van de ingevoerde rijwielen. Om de in overweging 102 uiteengezette redenen kan de prijsverhouding tussen Italiaanse en ingevoerde rijwielen niet uit de in de statistieken van Eurostat vermelde prijzen per stuk worden afgeleid. De ter beschikking van de Commissie staande gegevens over bepaalde modellen van Italiaanse producenten die geen klagers zijn, wees echter uit, dat de prijzen van deze modellen duidelijk hoger waren dan de gemiddelde prijzen van vergelijkbare ingevoerde rijwielen.

(107) Voorts heeft de Commissie de prijsonderbieding berekend aan de hand van informatie over de verkoopprijzen van drie Italiaanse bedrijven die de klacht inzake dumping ondersteunden en die goed zijn voor 24 % van de Italiaanse rijwielproduktie. Uit deze berekening, die op de in de overwegingen 82 en 83 uiteengezette wijze werd gemaakt, bleek een aanzienlijke prijsonderbieding bij de uit Indonesië, Maleisië en Thailand ingevoerde rijwielen.

(108) In deze omstandigheden is niet afdoende bewezen, dat Italiaanse rijwielproducenten de rest van de bedrijfstak van de Gemeenschap schade hebben toegebracht. Anderzijds kan niet worden uitgesloten, dat de verkopen van niet-medewerkende Italiaanse bedrijven hebben bijgedragen tot de moeilijkheden waarin de bedrijfstak van de Gemeenschap verkeert.

3. Conclusie

(109) Op grond van het voorgaande wordt geconcludeerd, dat de bedrijfstak van de Gemeenschap gezien de aanzienlijke toename van de invoer en de aanzienlijke prijsonderbieding op zich genomen een aanmerkelijke schade heeft geleden door de gecumuleerde invoer met dumping uit de drie bedoelde landen. Dat andere factoren dan invoer met dumping uit Indonesië, Maleisië en Thailand tot de moeilijkheden van de bedrijfstak kunnen hebben bijgedragen, doet aan deze conclusie niet af.

G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

(110) Bij het onderzoek of het belang van de Gemeenschap beschermende maatregelen noodzakelijk maakt, dient in het bijzonder te worden bedacht, dat opheffing van de marktverstorende gevolgen van schadeveroorzakende dumping en herstel van daadwerkelijke mededinging noodzakelijk zijn.

(111) De Commissie heeft vastgesteld, dat de bedrijfstak van de Gemeenschap zijn investeringen sinds 1990 elk jaar heeft verhoogd om door een verbetering van de efficiëntie zijn concurrentievermogen te behouden. Er werden aanzienlijke inspanningen gedaan om de produktie te rationaliseren. Hieruit blijkt, dat de rijwielindustrie vastbesloten is in bedrijf te blijven.

(112) Door de komst op de markt van met dumping ingevoerde rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand bleef de door de gemeenschapsproducenten sinds 1988 ondervonden schade voortduren en werd deze nog verergerd. Een voortzetting van de laag geprijsde invoer uit Indonesië, Maleisië en Thailand in de Gemeenschap zou de inspanningen van de gemeenschapsproducenten en met name de gedane investeringen teniet kunnen doen. Voortzetting van de invoer met dumping zal de positie van de rijwielindustrie van de Gemeenschap nog verzwakken en nog meer producenten zullen dan in hun voortbestaan worden bedreigd.

(113) Voortzetting van de invoer met dumping uit Indonesië, Maleisië en Thailand zou ook negatieve gevolgen hebben voor de werkgelegenheid in de Gemeenschap, daar de betrokken bedrijfstak aan ongeveer 8 000 mensen arbeid verschaft. De gevolgen zouden trouwens niet beperkt blijven tot de rijwielproducenten, maar zouden zich ook bij de toeleveranciers van onderdelen doen voelen.

(114) Wat de belangen van de consument betreft, is de Commissie zich ervan bewust dat de prijzen van rijwielen uit Indonesië, Maleisië en Thailand ten gevolge van antidumping-maatregelen kunnen stijgen. De gevolgen voor de consument zullen evenwel beperkt zijn, gezien het grote aantal concurrenten op de markt, waardoor de keuzemogelijkheden van de consument en de concurrentiestructuren in de Gemeenschap behouden zullen blijven. Dit zal in het voordeel zijn van de consument.

(115) Na afweging van de verschillende belangen is de Commissie van oordeel dat de instelling van voorlopige maatregelen in het onderhavige geval weer tot een herstel van de concurrentie zal leiden, omdat dan wordt voorkomen dat invoer met dumping uit Indonesië, Maleisië en Thailand verder schade veroorzaakt en de gemeenschapsproducenten weer in de gelegenheid worden gesteld op concurrerende voorwaarden verder te werken.

(116) Voorts zij erop gewezen, dat de Commissie onlangs, naar aanleiding van een antidumping-procedure betreffende de invoer van rijwielen uit de Volksrepubliek China, maatregelen heeft getroffen ter voorkoming van verdere schade als gevolg van deze invoer. Om niet te discrimineren dienen ook maatregelen te worden genomen tegen de invoer met dumping uit Indonesië, Maleisië en Thailand.

(117) Het wordt derhalve in het belang van de Gemeenschap geacht, anti-dumpingmaatregelen in de vorm van voorlopige rechten vast te stellen, om te voorkomen dat de hier bedoelde invoer met dumping tijdens de verdere duur van het onderzoek nog schade veroorzaakt.

H. VOORLOPIG RECHT

(118) Ingevolge artikel 13, lid 3, van de basisverordening dient het voorlopige recht gelijk te zijn aan de dumpingmarge of lager wanneer een lager recht voldoende is om de schade op te heffen.

(119) De individuele onderbiedingsmarges voor de volledig medewerkende producenten varieerden, in procenten van de prijs grens Gemeenschap, van 22,1 % tot 70,3 % voor Indonesië, van 42,0 % tot 61,9 % voor Maleisië en van 18 % tot 43,4 % voor Thailand. Voor alle bedrijven was de onderbiedingsmarge hoger dan de voorlopig vastgestelde dumpingmarge, die beide in procenten van de cif-prijs grens Gemeenschap werden uitgedrukt. Daarom behoefde geen schademarge te worden vastgesteld, die, gezien de precaire financiële situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap, nog hogere rechten nodig zou hebben gemaakt. De rechten dienen dus op de dumpingmarges te worden afgestemd.

(120) Voor één Indonesisch bedrijf werd geen recht vastgesteld, omdat de voorlopig berekende dumpingmarge minimaal was.

(121) Voor producenten in de drie betrokken landen die de vragenlijst van de Commissie niet hebben beantwoord of zich niet bij de Commissie hebben aangemeld, acht de Commissie het, om de in de overwegingen 69, 70 en 71 uiteengezette redenen, passend, een voorlopig recht in te stellen ter hoogte van het gewogen gemiddelde van de hoogste dumpingmarges die voor in representatieve hoeveelheden naar de Gemeenschap uitgevoerde rijwielmodellen werden vastgesteld.

I. ONTWIKKELINGEN SINDS HET ONDERZOEKTIJDVAK

(122) De producenten uit Indonesië en Thailand en de vertegenwoordigers van deze beide landen beweerden voorts, op basis van Eurostat-statistieken, dat zij de bedrijfstak van de Gemeenschap geen schade hadden toegebracht, daar de invoer in 1994 ten opzichte van 1993 verder was gedaald. De producenten uit Thailand en de vertegenwoordiger van Thailand voerden voorts aan, dat de stukprijzen van rijwielen uit Thailand, blijkens de Eurostat-statistieken, waren gestegen.

(123) In antwoord hierop merkt de Commissie op, dat volgens de vaste handelwijze van de gemeenschapsinstellingen, die door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is bevestigd, geen rekening wordt gehouden met ontwikkelingen na het onderzoektijdvak. Ingevolge de anti-dumpingwetgeving van de Gemeenschap (artikel 7, lid 1, onder c), van de basisverordening) zijn de conclusies van de anti-dumpingprocedures gebaseerd op de situatie gedurende het onderzoektijdvak, in het algemeen een periode van één jaar voorafgaande aan de officiële inleiding van de procedure.

(124) Door het onderzoek tot een vooraf vastgestelde periode te beperken, wordt gegarandeerd dat het diepgaande onderzoek, verificatie en analyse van de beweringen in de anti-dumpingklacht geschieden op basis van verifieerbare feiten. Zoals in overweging 102 is vermeld, zijn de Eurostat-statistieken inzake prijzen in dit geval een ontoereikende grondslag voor conclusies inzake de schade. Wanneer het onderzoek niet tot een bepaalde referentieperiode was beperkt, zou het blijven voortduren en zouden conclusies op basis van gecontroleerde gegevens onmogelijk zijn. Dit aspect is in de onderhavige situatie van bijzonder belang.

(125) De daling van de invoer uit landen die voorwerp zijn van een anti-dumpingprocedure, kan verschillende oorzaken hebben die zonder een diepgaand onderzoek van de onderliggende strategieën van de bedrijven in de exporterende landen en de Gemeenschap niet kunnen worden vastgesteld. Wanneer gegevens over periodes na de inleiding van de procedure in aanmerking moesten worden genomen, zou het resultaat van een anti-dumpingprocedure door dergelijke strategieën gemakkelijk kunnen worden beïnvloed.

J. RECHT VAN BELANGHEBBENDEN

(126) In het belang van een behoorlijk bestuur moet een termijn worden vastgesteld, waarbinnen de betrokken partijen hun standpunten kenbaar kunnen maken en kunnen verzoeken te worden gehoord. Voorts zij erop gewezen, dat alle bevindingen in het kader van deze verordening voorlopig zijn en kunnen worden heroverwogen met het oog op een eventueel door de Commissie voor te stellen definitief recht,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een voorlopig anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van rijwielen (bakfietsen daaronder begrepen), zonder motor, ingedeeld onder de GN-code 8712 00, van oorsprong uit Indonesië, Maleisië en Thailand.

2. Het voorlopige anti-dumpingrecht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, bedraagt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Tenzij anders bepaald zijn de bepalingen betreffende de douanerechten van toepassing.

4. De in lid 1 bedoelde produkten kunnen in de Gemeenschap uitsluitend in het vrije verkeer worden gebracht, nadat daarvoor een zekerheid is gesteld ter hoogte van het bedrag van het voorlopige recht.

Artikel 2

Onverminderd artikel 7, lid 4, onder b) en c), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 kunnen belanghebbenden binnen een maand na de inwerkingtreding van deze verordening schriftelijk opmerkingen maken en verzoeken door de Commissie te worden gehoord.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 13 oktober 1995.

Voor de Commissie Leon BRITTAN Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 349 van 31. 12. 1994, blz. 1.

(2) PB nr. L 122 van 2. 6. 1995, blz. 1.

(3) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 2.

(4) PB nr. L 66 van 10. 3. 1994, blz. 10.

(5) PB nr. C 35 van 3. 2. 1994, blz. 3.

(6) PB nr. L 228 van 9. 9. 1993, blz. 1.

(7) PB nr. L 227 van 8. 9. 1993, blz. 21.

(1) PB nr. L 297 van 2. 12. 1993, blz. 3.

(2) PB nr. L 293 van 27. 11. 1993, blz. 26.

(1) PB nr. L 297 van 2. 12. 1993, blz. 3.

(2) PB nr. L 293 van 27. 11. 1993, blz. 26.

(1) PB nr. L 349 van 31. 12. 1994, blz. 1.

(2) PB nr. L 122 van 2. 6. 1995, blz. 1.

(3) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 2.

(4) PB nr. L 66 van 10. 3. 1994, blz. 10.

(5) PB nr. C 35 van 3. 2. 1994, blz. 3.

(6) PB nr. L 228 van 9. 9. 1993, blz. 1.

(7) PB nr. L 227 van 8. 9. 1993, blz. 21.

(1) PB nr. L 297 van 2. 12. 1993, blz. 3.

(2) PB nr. L 293 van 27. 11. 1993, blz. 26.

(1) PB nr. L 349 van 31. 12. 1994, blz. 1.

(2) PB nr. L 122 van 2. 6. 1995, blz. 1.

(3) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 2.

(4) PB nr. L 66 van 10. 3. 1994, blz. 10.

(5) PB nr. C 35 van 3. 2. 1994, blz. 3.

(6) PB nr. L 228 van 9. 9. 1993, blz. 1.

(7) PB nr. L 227 van 8. 9. 1993, blz. 21.

(1) PB nr. L 297 van 2. 12. 1993, blz. 3.

(2) PB nr. L 293 van 27. 11. 1993, blz. 26.