SPECIAAL VERSLAG NR. 5/97 over het beheer van de communautaire graanhandel waarbij sprake is van uitvoerrestituties, bijzondere invoerregelingen en regionale steunregelingen, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (vastgesteld krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede alinea, van het EG-Verdrag) (97/C 159/01)

INHOUD

Paragaaf Bladijde

1. INLEIDING . 1.1-1.3 3

2. VASTSTELLING VAN HET RESTITUTIEBEDRAG VOOR BEPAALDE HOOFDPRODUCTEN . 2.1-2.8 3

Algemeen . 2.1 3

Herziening van coëfficiënten . 2.2-2.7 3

Meel van zachte tarwe . 2.3-2.4 3

Meel van durumtarwe . 2.5 4

Mout . 2.6-2.7 4

Slotopmerkingen . 2.8 4

3. UITVOERRESTITUTIES VOOR MOUT EN MENGVOEDERS . 3.1-3.8 4

Mout . 3.1-3.5 4

Algemeen . 3.1-3.2 4

Aanpassing van de restitutie . 3.3 4

Controle op de uitvoering van de aanpassingsregeling . 3.4-3.5 5

Mengvoeders . 3.6-3.7 5

Slotopmerkingen . 3.8 5

Paragaaf Bladijde

4. KWALITEIT VAN FYSIEKE CONTROLES OP UITGEVOERDE GRANEN . 4.1-4.12 6

Algemeen . 4.1 6

Haven van Vlissingen/Nederland . 4.2-4.4 6

Havens van Hull en Ipswich/Verenigd Koninkrijk . 4.5 6

Havens van Rouen en Duinkerken/Frankrijk . 4.6-4.7 6

Andalusië/Spanje . 4.8-4.11 7

Slotopmerkingen . 4.12 7

5. CONTROLE VAN DE HANDELSDOCUMENTEN VAN ONDERNEMINGEN . 5.1-5.5 7

Algemeen . 5.1 7

Cooerdinatie van de controles . 5.2 7

Specifieke problemen bij het bepalen van de juiste hoeveelheden voor de betaling van restituties . 5.3-5.4 8

Slotopmerkingen . 5.5 8

6. BIJZONDERE INVOERREGELINGEN VOOR MAÏS EN SORGHUM IN SPANJE EN PORTUGAL . 6.1-6.10 8

Algemeen . 6.1-6.7 8

Rechtstreekse aankopen op de wereldmarkt . 6.8-6.9 9

Slotopmerkingen . 6.10 9

7. LEVERING VAN GRANEN KRACHTENS HET POSEIMA-PROGRAMMA . 7.1-7.9 9

Algemeen . 7.1 9

Ramingsbalans . 7.2-7.3 10

Koppeling tussen steun- en restitutiebedragen . 7.4-7.5 10

Het doorgeven van voordelen aan eindgebruikers . 7.6-7.7 10

Interinsulaire vervoerkosten . 7.8 11

Slotopmerkingen . 7.9 11

8. ALGEMENE CONCLUSIE . 8.1 11

Tabel 1 . 12

Antwoorden van de Commissie . 13

1. INLEIDING

1.1. De hoofdmoot van dit verslag heeft betrekking op uitvoerrestituties, ten vervolge op de controlewerkzaamheden van de Kamer inzake de werking van het uitvoerrestitutiesysteem in de grote marktsectoren (zie de speciale verslagen 2/90 (1), 2/92 (2) and 7/93 (3) en de desbetreffende opmerkingen in het jaarverslag over 1995). In de vier begrotingsjaren 1991-1994 werd een totaalbedrag van 11 043 Mio ECU aan uitvoerrestituties voor naar derde landen geëxporteerde granen betaald. In de begrotingsposten met betrekking tot uitvoerrestituties voor granen (onder artikel B1-100) worden bepaalde graansoorten en aanverwante producten tezamen opgenomen met het oog op de uitgaven. Volledige bijzonderheden over de per graanproduct betaalde bedragen waren bij de Commissie niet beschikbaar. Tabel 1 (zie bijlage) bevat gegevens die slechts de hoeveelheden van dergelijke producten aangeven met het oog op restituties in de graansector.

1.2. De Kamer heeft de volgende aspecten van de werking van het uitvoerrestitutiesysteem voor granen onderzocht:

a) de vaststelling van de restitutiebedragen voor graanproducten van eerste verwerking (b.v. bloem, griesmeel en mout);

b) de werking van het restitutiesysteem zoals toegepast op de uitvoer van gespecialiseerde graanproducten, te weten mout en mengvoeder;

c) de kwaliteit van fysieke controles op exporten die krachtens Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari 1990 (4) op het tijdstip van de export worden verricht;

d) de kwaliteit van de krachtens Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad (5) uitgevoerde controles achteraf, waarbij specifieke problemen bij de controles in de Lid-Staten werden aangetroffen.

1.3. Naast de restituties behandelt het verslag ook twee specifieke regelingen met betrekking tot de graanhandel:

a) de invoer van maïs en sorghum in Spanje en Portugal in het kader van de GATT; en

b) de levering van granen aan de Azoren krachtens het POSEIMA-programma.

2. VASTSTELLING VAN HET RESTITUTIEBEDRAG VOOR BEPAALDE HOOFDPRODUCTEN

Algemeen

2.1. De uitvoer van producten die een hoofdbewerking hebben ondergaan (met name meel van zachte tarwe, meel van durumtarwe en mout) aan derde landen is van groot commercieel belang en dus ook van grote betekenis voor de restitutie-uitgaven. De restitutie voor deze hoofdproducten is gebaseerd op de hoeveelheid graan die als grondstof benodigd is voor de vervaardiging van een bepaalde hoeveelheid van dat product. Daarom wordt er een verwerkingscoëfficiënt toegepast op de hoeveelheid van het verwerkte product. Zo betekent een coëfficiënt van 1,51 dat voor 1 000 kg van een bepaald verwerkt product 1 510 kg ruw graan benodigd is. Vanaf 1991 wordt de restitutiecoëfficiënt bepaald door in de verwerkingscoëfficiënt de voordelen te verdisconteren van de verkoop van waardevolle bijproducten op de communautaire markt of op de markten van derde landen. Hoe groter de coëfficiënt, des te hoger het restitutiebedrag.

Herziening van coëfficiënten

2.2. In speciaal verslag 2/90 (paragrafen 2.65 en 2.66) besprak de Kamer de basisrestitutietarieven en de praktijk om bijzondere restitutietarieven toe te kennen als tegenwicht tegen de exportsubsidies van concurrerende leveranciers, waaronder bijvoorbeeld de Verenigde Staten. Deze bijzondere restitutietarieven verschilden van de bedragen die in de bepalingen van de desbetreffende verordeningen waren vastgesteld. De Commissie vermeldde in haar antwoord dat zij de basiscoëfficiënten, die sinds 1967 ongewijzigd waren gebleven, zou wijzigen, mede om rekening te houden met de nieuwe opbrengsten bij verwerking.

Meel van zachte tarwe

2.3. De verwerkingscoëfficiënt voor de hoogste kwaliteit meel bedroeg van 1967 tot 1982 onveranderlijk 1,51, waarna een aanpassing tot 1,40 volgde. Deze waarde bleef van kracht tot 1 oktober 1991, toen er - na een onderzoek van alle verwerkingscoëfficiënten - een verdere verlaging volgde tot 1,37. Op grond van de door de Lid-Staten opgegeven geraamde opbrengsten voor het malen tot meel en van andere factoren, deed de Commissie ten aanzien van deze verlaging het volgende voorstel:

a) een verwerkingscoëfficiënt van 1,38 voor de hoogste kwaliteit meel;

b) een verlaging van deze coëfficiënt tot 1,35 voor restitutiedoeleinden, waarbij de waarde van bijproducten in aanmerking is genomen;

c) evenredige wijzigingen in de restitutiecoëfficiënten voor meel van lagere kwaliteit.

2.4. De Commissie wijzigde het oorspronkelijke voorstel van 1,35 echter in 1,37, met overeenkomstige aanpassingen voor de andere categorieën. Dit herziene voorstel werd aanvaard door het Comité van beheer voor granen (bestaande uit vertegenwoordigers van de Commissie en de Lid-Staten) en kreeg gestalte in Verordening (EEG) nr. 2849/91 van de Commissie (6), hetgeen leidde tot een stijging van de desbetreffende restitutietarieven met circa 1,5 % en van de daarmee gemoeide begrotingskosten voor het tijdvak oktober 1991 - december 1994 met ongeveer 13 Mio ECU. Het in het dossier van de Commissie opgenomen bewijs tot staving van deze wijziging was moeilijk te volgen.

Meel van durumtarwe

2.5. De Commissie besloot de verwerkingscoëfficiënten voor meel van durumtarwe te herzien en de nieuwe tarieven te baseren op meel van doorsneekwaliteit. De Commissie stelde aanvankelijk voor, de coëfficiënten voor de drie nieuwe categorieën (afhankelijk van het asgehalte) te verlagen tot 1,45, 1,30 en 1,20. Deze voorgestelde waarden werden ten behoeve van de exporteurs weer veranderd in 1,50, 1,34, and 1,26 tijdens dezelfde bijeenkomst van het Comité van beheer (zie paragraaf 2.4) en overgenomen in Verordening (EEG) nr. 2849/91 van de Commissie, hetgeen gepaard ging met extra begrotingskosten van circa 20 Mio ECU voor het tijdvak oktober 1991 - december 1994. Wederom was het in het dossier van de Commissie opgenomen bewijs moeilijk te volgen.

Mout

2.6. Hier was vanaf 1967 een verwerkingscoëfficiënt van 1,33 van toepassing. De Commissie was voornemens deze coëfficiënt in september 1991 te wijzigen van 1,33 in 1,30, een verlaging van slechts 2,3 % na een periode van bijna 25 jaar. Het enige bewijs van de invoering van de herziene coëfficiënt voor mout is een verwijzing in het interne weekverslag van de Commissie. Verordening (EEG) nr. 468/92 van de Commissie (7), waarmee deze verandering rechtsgeldig werd, trad in werking in maart 1992, ofwel 5 maanden later dan de voor bloem en meel van durumtarwe ingevoerde wijzigingen. De Commissie was niet bij machte het dossier betreffende de herziening van de coëfficiënt en de vaststelling van de nieuwe opbrengstnormen over te leggen.

2.7. Euromalt, het werkcomité van de mouterijen in de EG, beval de Commissie aan, een coëfficiënt van 1,33 aan te houden. Doch uit gegevens die door vertegenwoordigers van de moutproducerende bedrijven zelf uit meerdere Lid-Staten aan de Kamer zijn voorgelegd, blijkt dat de bereikte technische vooruitgang had kunnen resulteren in coëfficiënten variërend van 1,26 tot 1,20, ofwel een vermindering van 5,3 à 9,8 %. Een vermindering van 3 procentpunten (toepassing van 5,3 % in plaats van 2,3 %) in het tijdvak 1992-1994 had een begrotingsbesparing van 16 Mio ECU kunnen opleveren.

Slotopmerkingen

2.8. De Kamer concludeert het volgende:

a) afgezien van de tussentijdse herziening die in 1982 voor meel plaatsvond, hadden de in 1967 vastgestelde forfaitaire verwerkingscoëfficiënten met veel kleinere tussenpozen onder de loep moeten worden genomen en herzien dan de 25 jaar die er tussen 1967 en 1991 zijn verstreken;

b) voorts had men in de jaren vóór 1991 rekening moeten houden met de waarde van de bijproducten, teneinde de mogelijkheid uit te sluiten dat exporteurs een dubbele restitutie of vergoeding ontvangen, namelijk één voor het hoofdproduct en één voor bijproducten (zie paragraaf 2.1);

c) het door de Commissie beschikbaar gestelde magere bewijs tot staving van de wijziging van haar oorspronkelijke voorstellen ten gunste van de herziene en uiteindelijk (in 1991 en 1992) vastgestelde coëfficiënten is moeilijk te volgen. Deze wijzigingen kwamen de handelsbelangen ten goede tegen meerkosten voor de begroting van circa 49 Mio ECU (zie de paragrafen 2.4, 2.5 en 2.7).

3. UITVOERRESTITUTIES VOOR MOUT EN MENGVOEDERS

Mout

Algemeen

3.1. De export van mout bestaat bijna geheel uit niet-gebrande gerstsoorten en is bestemd voor de bierbrouwerij of de bereiding van gedistilleerd op basis van graan. Van 1991 tot 1994 keerde de Commissie uitvoerrestituties uit ten bedrage van 3 031 Mio ECU voor exporten van gerst en van uit gerst vervaardigd mout, hetgeen 27 % van de totale voor granen betaalde restituties in dat tijdvak uitmaakte.

3.2. Het leeuwendeel van de exportvergunningen voor mout wordt elk jaar in de maanden oktober en november verstrekt en is geldig tot 30 september van het daaropvolgende jaar. Deze lange geldigheidsduur wordt gehanteerd om rekening te houden met de specifieke kenmerken van het product en de markt. De restitutiebedragen worden normaliter vooraf vastgesteld op het tijdstip dat de vergunningen worden verleend.

Aanpassing van de restitutie

3.3. In Verordening (EEG) nr. 1680/78 van de Commissie van 17 juli 1978 (8) wordt voorzien in de aanpassing van de uitvoerrestitutie voor mout dat vervaardigd is uit gerst die aan het einde van het verkoopseizoen in voorraad is, of voor mout waarvan aan het einde van het verkoopseizoen (eind juni) een voorraad wordt aangehouden en dat wordt uitgevoerd of aan uitvoercontrole onderworpen gedurende de eerste drie maanden van het volgende verkoopseizoen (juli, augustus, september). Het effect van deze bepaling is dat de restitutie tegen het geprefixeerde tarief wordt betaald (meestal vooraf vastgesteld door de moutproducerende sector in oktober van het voorgaande jaar) en aangepast door middel van maandelijkse verhogingen tot het juiste bedrag - tot en met juni van het volgende jaar. Het restitutiebedrag dat vanaf de aanvang van het nieuwe verkoopseizoen (juli) wordt gehanteerd, is altijd lager geweest dan het geprefixeerde en (via de maandelijkse verhogingen) aangepaste bedrag van het voorgaande jaar vanwege de verlaging van de door de Commissie vastgestelde drempelprijs.

Controle op de uitvoering van de aanpassingsregeling

3.4. In artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 1680/78 van de Commissie wordt bepaald dat alleen het mout van de eind juni aangehouden voorraden (ofwel van de oude oogst) in aanmerking komt. Vervanging hiervan door mout van de nieuwe oogst met gebruikmaking van de geprefixeerde certificaten uit het vorige jaar zou kunnen leiden tot commerciële voordelen voor de exporteur als exporteurs contractueel verplicht zijn hun klanten mout van de nieuwe oogst te leveren.

a) In Frankrijk leidden twijfels omtrent de interpretatie van deze verordening wat betreft de identiteit van het geëxporteerde mout ertoe dat de douanecontroles tussen juli 1993 en februari 1994 werden opgeschort. De onzekerheid gold de vraag of mout van de nieuwe oogst gebruikt kan worden ter vervanging van het mout dat volgens de aangifte aan het einde van het voorgaande verkoopseizoen (eind juni) in voorraad was. De "Commission interministérielle de Coordination des Contrôles" te Parijs was in februari 1994 van oordeel dat beheer op substitutiebasis toelaatbaar was, mits de ondernemers binnen de grenzen bleven van de voorraden van het voorgaande jaar, volgens de boekhoudgegevens per 30 juni. Aangezien dit het geval was, werd de Franse douaneautoriteiten door de "Commission Interministérielle de Coordination des Contrôles" medegedeeld dat er geen grond was om aan te nemen dat er een onregelmatigheid was begaan toen er voor mout en gerst van het nieuwe jaar een restitutie tegen het verhoogde tarief van het oude jaar werd betaald, mits de voor het voorgaande jaar geldende bedragen, volgens de boekhoudgegevens per 30 juni, niet waren overschreden;

b) in het Verenigd Koninkrijk wordt de herkomst van het mout dat krachtens deze regeling is aangegeven niet geverifieerd tijdens de controle achteraf van uitvoertransacties. In mei 1994 werden er onregelmatigheden ontdekt waarmee naar schatting een bedrag was gemoeid van 3,3 Mio ECU aan - van 1991 tot 1993 - voorgefinancierde restituties voor mout. In juni 1996 werd er naar aanleiding hiervan een juridische procedure over mogelijke criminele activiteiten gestart, maar tot dusver heeft er nog geen terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen plaatsgehad;

c) Duitsland huldigde het beginsel dat de voor uitvoer krachtens de aangepaste restitutie aangegeven moutvoorraden afkomstig moesten zijn van de aan het einde van het verkoopseizoen opgegeven voorraden. Daarom resulteerde de strikte toepassing van de voorschriften betreffende de status tijdens de verevening van de rekeningen over 1988 in een terugvordering van 6,1 Mio ECU.

3.5. De Commissie heeft de Kamer medegedeeld dat mout van de nieuwe oogst niet die van de oude oogst mag vervangen (zie ook de paragrafen 3.3 en 3.4). Gelet op dit duidelijke standpunt is de situatie met betrekking tot de controles in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk onbevredigend. Het is zeer zorgwekkend dat deze onbevredigende situatie, die gemakkelijk tot een verstoring van de concurrentie in de Lid-Staten kan leiden, 18 jaar lang kon voortwoekeren. De Kamer verzoekt de Commissie onverwijld stappen te ondernemen om de juistheid van de betalingen te laten verifiëren en in voorkomend geval onverschuldigd betaalde bedragen terug te vorderen.

Mengvoeders

3.6. De restitutie is gebaseerd op het graangehalte dat het product bevat. Volgens de definitie van "graangehalte van het product" in de restitutienomenclatuur, vallen maalresten, b.v. plantaardig afval, plantaardige resten en bijproducten van het malen er buiten. De Kamer onderzocht transacties waarmee in 1992 en 1993 restitutiebetalingen van circa 3,6 Mio ECU waren gemoeid ten behoeve van een Duitse begunstigde voor exporten van een gemengd diervoeder met gemalen maïs als hoofdbestanddeel. Er werden restituties betaald tegen het hoogste tarief wegens het - volgens de aangifte - hoge graangehalte. In de verslagen die krachtens Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad door de inspectiedienst van de Duitse douane waren opgesteld werd gewezen op problemen bij de controle op de verwerking van mengvoeders. Er was sprake van een meningsverschil tussen de douanelaboratoria in Hamburg en Berlijn over de voor de restitutie te hanteren indeling van de afzonderlijke bestanddelen van het geëxporteerde product. De Kamer maakte uit deze onzekere situatie op dat er twijfels omtrent de indeling bestonden.

3.7. Wegens de ingewikkelde nomenclatuur en voorschriften betreffende restituties en douanetarieven en de moeilijkheden bij de toepassing van deze voorschriften op de specifieke fabricageprocédé's is het in casu onmogelijk zeker te zijn dat de restituties correct werden uitbetaald. Deze problemen werden onder de aandacht van de Commissie gebracht. De Commissie heeft zich in haar antwoord beperkt tot een uiteenzetting die hoofdzakelijk is gebaseerd op de officiële onderzoeksresultaten die de verklaring van de exporteur ondersteunen, maar zij heeft geen mening gegeven over de door de Kamer naar voren gebrachte geschil- en knelpunten, noch een verklaring over de vraag of het uitgevoerde product in aanmerking kwam voor de daadwerkelijk gehanteerde tarieven.

Slotopmerkingen

3.8. De Kamer concludeert het volgende:

a) in twee Lid-Staten werd verzuimd, na te gaan of het geëxporteerde mout in aanmerking kwam voor de bijzondere, aangepaste restituties (zie de paragrafen 3.1-3.5);

b) ten aanzien van restituties die aan een bepaalde begunstigde werden betaald, is het de Kamer niet gelukt een duidelijke verklaring van de Commissie te verkrijgen inzake de juistheid van de voor het diervoeder gehanteerde restitutietarieven (zie de paragrafen 3.6 en 3.7).

4. KWALITEIT VAN FYSIEKE CONTROLES OP UITGEVOERDE GRANEN

Algemeen

4.1. In Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad en andere uitvoeringsverordeningen werden bepalingen ingevoerd ter verscherping van de fysieke controle op de export van producten waarvoor restituties worden toegekend. Gezien het belang van fysieke controles omvatte de controle van de Kamer een onderzoek naar de doeltreffendheid ervan in vijf geselecteerde zeehavens in Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk in 1993 en op opslag- en exportlocaties in verband met voorfinanciering in Spanje in 1994. De zeehavens en exportlocaties werden geselecteerd overeenkomstig hun belang voor de graanhandel.

Haven van Vlissingen/Nederland

4.2. Een groot gedeelte van de uit het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk afkomstige graanexporten werd via de haven van Vlissingen (Nederland) naar Rusland en andere republieken van de voormalige Sovjet-Unie vervoerd. Deze scheepsladingen werden onder exportcontrole geplaatst - niet in de laadhaven maar in Vlissingen - op weg naar de bestemming. Tijdens het korte verblijf te Vlissingen bleef het graan aan boord van het schip.

4.3. Aangezien het graan reeds was geladen, behelsden de door de Nederlandse douane uitgevoerde controles het nemen van steekproeven uit het scheepsruim en het laten berekenen van de geëxporteerde hoeveelheid door middel van een techniek om de diepgang te meten (een speciale techniek om de aan boord van een schip aanwezige hoeveelheid te meten). De nauwkeurigheid van deze methode hangt af van een breed scala van technische factoren, en leidt slechts tot een schatting van de geladen hoeveelheid. De Kamer was van oordeel dat de in Vlissingen verrichte controles niet aan de eisen voldeden, en wel om de volgende redenen:

a) de exportgoederen waren niet toegankelijk voor een goede inspectie, en het nemen van representatieve steekproeven voor onderzoek werd aanzienlijk belemmerd door de ongelegen en korte ligtijden van de schepen;

b) de diepgangmeting verschafte slechts een schatting van het gewicht van de lading;

c) deze handelswijze strookt niet met de normale controleprocedures, volgens welke het graan dat onder exportcontrole is geplaatst voor douane-inspectie beschikbaar moet worden gesteld voordat het schip geladen wordt, en de douaneautoriteiten de gelegenheid hebben, gedurende het laden op elk moment controles uit te voeren.

4.4. De voorschriften betreffende de fysieke controles die moeten worden verricht op exporttransacties waarvoor restituties worden betaald, zouden in principe moeten uitsluiten dat dergelijke goederen voor exportcontrole in een doorvoerhaven mogen worden aangeboden wanneer zij reeds in het exporterende schip zijn geladen. Dit gebruik om controles te verrichten op goederen aan boord van exporterende schepen werd reeds gekritiseerd in speciaal verslag 2/90 van de Kamer (paragraaf 3.33 (m)).

Havens van Hull en Ipswich/Verenigd Koninkrijk

4.5. In het Verenigd Koninkrijk werden twee zeehavens bezocht om na te gaan hoe de controles verlopen met betrekking tot de verscheping van geselecteerde graanexporten waarvoor restituties waren betaald. De aflevering van het graan (tarwe) bij het exporterende schip en de laadwerkzaamheden waren gewoonlijk over meerdere dagen verspreid. De volgende zwakke punten werden geconstateerd:

a) de beschikbaarheid van de goederen op het tijdstip van de aanvaarding van de aangifte ten uitvoer werd zelden geverifieerd wanneer werd vermeld dat het graan ver van het exportkantoor van de douane lag opgeslagen. In de haven van Hull werd geen aandacht besteed aan het controleren van de bescheiden in de silo's, ook al was de silo dichtbij het exportkantoor gelegen;

b) er bestond geen aansluiting van de geladen hoeveelheden op de hoeveelheden waarvan geregistreerd stond dat zij van de opslagsilo aan het exporterende schip waren geleverd. Zo was er in Ipswich onvoldoende bewijs dat de douane toezicht hield bij de graanterminal of de weegbruggen tijdens de laadwerkzaamheden. Bij deze graanterminal wordt het graan langs een circuit door de weegbrug geleid. Zodoende bestond het risico dat er ook weegbriefjes werden geproduceerd en voor exportdoeleinden werden aangeboden voor graan dat alleen binnen de silo circuleerde;

c) in het algemeen dienen er vaker grondige fysieke controles te worden verricht met betrekking tot de operaties en activiteiten die van invloed zijn op de herkomst, de kwantiteit en de omschrijving van het voor export geladen graan. Daarnaast bestond de noodzaak, het bestaan van de onder exportcontrole geplaatste voorraden op het relevante tijdstip te verifiëren.

Havens van Rouen en Duinkerken/Frankrijk

4.6. De graansilo's in de haven van Rouen vormen een van de grootste groepen opslag- en pakhuisfaciliteiten voor graanexporten in de Gemeenschap. Er worden grote voorraden graan voor de open markt, interventiegraan en voorgefinancierd graan in deze silo's in opslag gehouden om vervolgens rechtstreeks in oceaanschepen te worden geladen. Het is bijzonder belangrijk open-marktvoorraden te onderscheiden van interventievoorraden die normaal geen of een verlaagde restitutie opleveren.

4.7. Zowel bij interventie- als bij openmarktvoorraden werd de fysieke opslaglocatie niet nader gespecificeerd dan de silo. Elk silocomplex bevat een groot aantal kokervormige afdelingen die 4 000 tot 6 000 ton graan kunnen bevatten. Deze "kokers" worden afwisselend aangewend voor de opslag van openmarkt- of interventiegraan, naar gelang van de vraag naar opslag, en vormen met het oog op de voorraadcontrole de opslageenheden die worden gebruikt voor het localiseren van bepaalde voorraden. Aangezien de exacte locatie van voorraden met een verschillende status niet op "koker"-niveau wordt aangegeven in de silodocumenten, wordt er afgegaan op de kennis van plaatselijke silo-opzichters. Hierdoor kan men zich onvoldoende indekken tegen het risico dat graan waarvoor restituties zijn bedongen, vervangen wordt door interventiegraan van gelijke of mindere kwaliteit (cf. Verordening (EEG) nr. 1776/92 van de Commissie van 30 juni 1992). Dezelfde algemene situatie werd aangetroffen bij de silo's te Duinkerken.

Andalusië/Spanje

4.8. Er werd een onderzoek ingesteld naar de controles die in Andalusië werden verricht met betrekking tot een representatieve begunstigde van de voorfinancieringsregeling. Zij omvatten in wezen twee fasen:

a) het aanwijzen van het verantwoordelijke douanekantoor; en

b) het regelen van controlebezoeken aan verschillende bedrijfspanden ter verificatie van het bestaan van de aangegeven voorraad.

4.9. Door de vertragingen bij de praktische organisatie hiervan werd een tijdige uitvoering van de controlebezoeken bemoeilijkt, gezien de korte tijd tussen de melding van het voornemen van de begunstigde om de granen onder controle te plaatsen en de aanvangsdatum van de voorfinancieringsprocedure. Bijgevolg vonden de controlebezoeken te laat plaats om het bestaan van de aangegeven voorraad op de datum van indiening van de voorfinancieringsaangifte door de plaatselijke autoriteiten te laten verifiëren.

4.10. Deze begunstigde verkreeg een voorfixatiecertificaat voor de export van 29 000 ton meel van durumtarwe voor het bijzondere restitutiebedrag van 210 ECU/ton. Dit in september 1992 vastgestelde tarief was ongeveer 70 ECU/ton hoger dan het gemiddelde restitutiebedrag voor dit product in het jaar 1993. De begunstigde in kwestie stelde het voornoemde tarief vooraf vast op 4 september 1992 en plaatste voorts 25 637 ton onder voorfinancieringscontrole (9) op de laatste dag van de geldigheidsduur van het voorfixatiecertificaat. Ofschoon dit niet in strijd was met de regelgeving, hadden deze transacties onder deze omstandigheden geselecteerd moeten worden voor een toetsing aan de criteria van een risico-analyse. Doch zoals bij alle andere in 1993 voorgefinancierde aangiften die door deze begunstigde werden ingediend, werden er vóór de export geen fysieke controles op voorgefinancierde voorraden verricht, en werd er in 1992 en 1994 slechts één fysieke controle verricht. Gelet op de restitutiebedragen waarom het gaat (circa 5,4 Mio ECU), werd er onvoldoende toezicht uitgeoefend.

4.11. In oktober 1995 deelde de Kamer de Spaanse autoriteiten per brief de volgende bevindingen naar aanleiding van een bezoek aan dezelfde exporteur mee:

a) een verschil van ongeveer 385 ton durumtarwe tussen de hoeveelheid die voor voorfinanciering was aangegeven en de hoeveelheid die op dezelfde datum in de handelsvoorraadadministratie van de exporteur was geboekt;

b) de vervanging van voorraden die voordien onder de voorfinancieringsregeling waren geplaatst door ruim 5 000 ton durumtarwe en zachte tarwe van de open markt zonder de hiervoor benodigde toestemming van de bevoegde autoriteiten.

Tot nu toe is er nog geen antwoord van de Spaanse nationale autoriteiten binnengekomen.

Slotopmerkingen

4.12. Uit een selectief onderzoek van de fysieke controles op belangrijke exportlocaties bleek dat de organisatie van de controles en de methoden die gebruikt worden om de feitelijke status en de hoeveelheid van de geëxporteerde goederen te verifiëren ernstige gebreken vertoonden (zie de paragrafen 4.1-4.11).

5. CONTROLE VAN DE HANDELSDOCUMENTEN VAN ONDERNEMINGEN

Algemeen

5.1. In haar speciaal verslag 7/93 over controles van fraude en onregelmatigheden in de landbouwsector werd door de Kamer kritiek uitgeoefend op de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 4045/89 door de Lid-Staten. Tijdens de onderhavige controle is geconstateerd dat een aantal zwakke punten, die in het speciaal verslag worden vermeld, nog steeds bestaan.

Cooerdinatie van de controles

5.2. Het gebrek aan cooerdinatie van de controles bij het moederbedrijf en die bij de in andere Lid-Staten gevestigde dochterondernemingen doet afbreuk aan de doeltreffendheid ervan. De controles bij de dochterondernemingen hebben noodgedwongen een beperkte draagwijdte omdat zij niet alle aspecten van de transacties met andere bedrijven kunnen bestrijken. In gevallen waarin sprake is van complexe transacties binnen een multinationale bedrijfsstructuur, zouden de controles door de betrokken nationale instanties gezamenlijk gepland en uitgevoerd moeten worden met behulp van passende cooerdinatiemiddelen, zoals die waarin artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 4045/89 voor informatieuitwisseling voorziet. Dit artikel is door de controle-instanties in de betrokken landen (Frankrijk, Nederland en het Verenigd Koninkrijk) echter zeer weinig toegepast.

Specifieke problemen bij het bepalen van de juiste hoeveelheden voor de betaling van restituties

5.3. Bij een onderzoek van restituties ten behoeve van een belangrijke in Nederland gevestigde begunstigde voor graanexporten naar de voormalige Sovjet-Unie, bleek dat de koper regelmatig voor een bedrag gecrediteerd werd voor gewichtstekorten die naar verluidt bij de loshaven waren geconstateerd. Deze verschillen beliepen tussen de 0,5 en 1,0 % van de gefactureerde en voor restitutie aangegeven hoeveelheden. Hoewel het manco per schip relatief gering was, ging uiteindelijk praktisch elke scheepslading met een creditclaim gepaard. Alle vorderingen werden door de exporteur zonder meer volledig betaald. De exporteur had besloten omwille van de goodwill deze koers te varen en niet omdat er zich daadwerkelijk manco's bij de aflevering hadden voorgedaan. De uitvoerrestitutie, die wordt betaald op basis van het gewicht, werd echter niet aangepast voor deze met bewijsstukken gestaafde tekorten. Dit aspect van de graanexporten naar de voormalige Sovjet-Unie werd niet alleen in Nederland maar ook in België, Duitsland en Frankrijk aangetroffen.

5.4. De autoriteiten van de Lid-Staten brachten het probleem onder de aandacht van de Commissie. In haar antwoord van 7 april 1993 adviseerde de Commissie dat de restitutie in geval van gewichtsverschillen alleen verschuldigd is voor de hoeveelheid die de markt van bestemming bereikt, tenzij de verschillen aan natuurlijke oorzaken kunnen worden toegeschreven. Het eigenlijke probleem betrof echter het in te nemen standpunt ten aanzien van de terugvordering van restituties in het licht van de door de exporteurs verstrekte creditnota's wegens manco's. Helaas werd er geen duidelijke leidraad hieromtrent gegeven en werden er geen verdere stappen ondernomen. De Commissie had zich er meer voor moeten inzetten om te bepalen welke gevolgen deze creditnota's voor de restituties zouden hebben en ervoor te zorgen dat de Lid-Staten een juiste en uniforme aanpak zouden kiezen voor de terugvordering van eventuele invorderbare restituties.

Slotopmerkingen

5.5. Samengevat merkt de Kamer het volgende op:

a) er bestaat behoefte aan een gezamenlijke controleaanpak van de Lid-Staten jegens multinationale begunstigden (zie paragraaf 5.2);

b) er is geen bevredigende oplossing gezocht en gevonden voor de kwestie van de creditnota's als vergoeding voor manco's (zie de paragrafen 5.3 en 5.4).

6. BIJZONDERE INVOERREGELINGEN VOOR MAÏS EN SORGHUM IN SPANJE EN PORTUGAL

Algemeen

6.1. Teneinde een oplossing te vinden voor het handelsgeschil tussen de Gemeenschap en de Verenigde Staten naar aanleiding van de uitbreiding van de Gemeenschap met Spanje en Portugal, werd er bij Besluit 87/224/EEG van de Raad van 30 januari 1987 een Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Verenigde Staten van Amerika goedgekeurd betreffende de afsluiting van de onderhandelingen uit hoofde van artikel XXIV.6 van de GATT. Krachtens deze Overeenkomst verplichtte de Gemeenschap zich ertoe jaarlijks minimaal 2 Mio ton maïs en 300 000 ton sorghum in Spanje in te voeren. Deze verplichting gold aanvankelijk voor het tijdvak 1987-1990, maar werd sinds 1990 van jaar tot jaar verlengd, omdat dit dienstig werd geacht. Tevens is bepaald dat deze globale contingenten verminderd kunnen worden met de hoeveelheden van bepaalde in het desbetreffende jaar ingevoerde graansubstituten. De granen kunnen rechtstreeks door het interventiebureau op de wereldmarkt worden aangekocht of door handelsondernemingen worden ingevoerd met een verlaagde invoerheffing, berekend op basis van een forfaitair bedrag of een bedrag bij inschrijving. Bijna alle importen werden verricht door handelsondernemingen via inschrijvingsprocedures.

6.2. In dezelfde context stemde de Gemeenschap er ook mee in (Besluit 93/355/EEG van de Raad) om met ingang van het verkoopseizoen 1993/1994 onder dezelfde voorwaarden een jaarlijks contingent voor de invoer van 500 000 ton maïs in Portugal toe te kennen. Hierbij werd echter niets bepaald over een vervanging door ingevoerde graansubstituten.

6.3. Een essentiële voorwaarde voor het functioneren van deze bijzondere regelingen is dat de importen de nationale of communautaire graanmarkten niet mogen verstoren. De Commissie doet een voorstel betreffende de maximale heffingverlaging die door het Comité van beheer (zie paragraaf 2.4) wordt vastgesteld op een bedrag dat in elk geval boven de interventieprijs ligt. De Kamer heeft getracht te achterhalen hoe de maximale heffingverlaging was bepaald bij geselecteerde aanbestedingen, waarbij de uiteindelijk toegekende verlaging aanmerkelijk hoger was dan die welke aanvankelijk door de Commissie was berekend. Verzocht werd, de bescheiden te leveren met de criteria die door het Comité van beheer waren gehanteerd, maar deze konden niet overgelegd worden. Daarom kon er geen controle worden uitgevoerd op de door het Comité in aanmerking genomen criteria.

6.4. De verantwoordelijkheid voor het centrale beheer van de regeling berust bij de Commissie die zich ervoor inzet om aan het einde van elk jaar aan de streefgetallen te voldoen. De Commissie heeft praktische problemen ondervonden bij het beheer van de Spaanse regeling door de onnauwkeurigheid van de door de Spaanse autoriteiten verstrekte gegevens over maïs- en sorghumimporten. Deze problemen vloeiden voort uit het feit dat de hoeveelheden waarvoor aanbestedingsprocedures worden gestart, gebaseerd zijn op de actuele ramingen van de nog te importeren resthoeveelheid. Er bestonden grote verschillen tussen de door de Spaanse autoriteiten aan de Kamer voorgelegde invoergegevens voor deze granen betreffende het tijdvak 1992-1994 en de gegevens die voordien aan de Commissie waren toegezonden en waarmee zij gewerkt heeft. Bovendien waren er vertragingen ontstaan bij de terbeschikkingstelling van de gegevens. Zo werden de gegevens over de maanden januari - april 1993 pas op 1 oktober 1993 naar de Commissie gezonden, en die over de periode juli - september 1993 eerst op 3 februari 1994.

6.5. Een ander knelpunt betreft de vervanging van granen uit het globale contingent door bepaalde graansubstituten (te weten maïsgluten, brouwersgraan en citruspulp). Deze producten vertegenwoordigden in 1993 ongeveer 30 % en in 1994 40 % van het graancontingent. Evenals de voor maïs en sorghum verstrekte importgegevens bleken de gegevens die voor de substituten waren verzameld en gemeld, fouten en herzieningen te bevatten.

6.6. Het huidige systeem, waarbij gebruik wordt gemaakt van maandelijkse importgegevens, is vatbaar voor fouten en onnauwkeurigheden. Het feit dat door het tijdsverloop bij de correctie van de importgegevens de definitieve hoeveelheden pas na de afsluiting van de desbetreffende jaarlijkse procedure door de nationale autoriteiten kunnen worden verstrekt, vormt een ernstige tekortkoming in het systeem.

6.7. Een betrouwbaardere methode zou zijn, uit te gaan van de toegekende hoeveelheden die vermeld staan in de voor elke specifieke inschrijving gebruikte invoercertificaten. Deze hoeveelheden vertegenwoordigen daadwerkelijke importen en worden gecontroleerd door de douane. Het aantal vergunningen is te overzien omdat er normaliter slechts ongeveer 10 importfirma's bij deze handel betrokken zijn. Bovendien kunnen de aan deze bron ontleende hoeveelheden via de invoercertificaten aan de specifieke door de Commissie uitgeschreven aanbesteding worden gekoppeld. Wat de gegevens betreffende geïmporteerde graansubstituten betreft, zou er nog steeds gebruik moeten worden gemaakt van de gegevens van handelsstatistieken, omdat een vergunningenstelsel voor deze producten ontbreekt. In het algemeen zou de voorgestelde methode de betrouwbaarheid en tijdigheid van de gegevens echter verbeteren.

Rechtstreekse aankopen op de wereldmarkt

6.8. Een afwijking van de in Spanje gevolgde praktijk dat de Commissie de maximale heffingverlaging vaststelt, was het compromis dat in december 1993 in de Raad met Portugal werd gesloten (10), waarbij de rechtstreeks door het INGA, het Portugese interventiebureau, op de wereldmarkt aangekochte 250 000 ton maïs, tegen de interventieprijs op de binnenlandse markt verkocht mocht worden. In de jaren 1994 en 1995 werd door het INGA de helft van het Portugese importcontingent voor maïs - in totaal 500 000 ton - rechtstreeks op de wereldmarkt aangekocht. Deze aankopen werden behandeld als interventiemaatregelen en de daaruit voortvloeiende uitgaven werden gefinancierd uit de communautaire middelen. Deze importen worden op de Portugese markt verkocht tegen de geldende interventieprijs die aanzienlijk lager ligt dan de prijs op de open markt, terwijl de verlaagde invoerheffing door het INGA wordt betaald. Dit strekt tot voordeel van de Portugese veevoederverwerkingsbedrijven en andere commerciële inkopers (maar tot nadeel van de maïsproducenten) doordat het betalen van de heffing wordt verlegd van de importeurs naar de communautaire begroting en de maïs tegen de interventieprijs wordt verkocht. Hierdoor kan maïs uit derde landen tegen de interventieprijs op de Portugese markt worden aangeboden, waardoor dergelijke importen een prijsvoordeel genieten boven soortgelijke communautaire goederen.

6.9. Er is een taxatie gemaakt van de kosten van de communautaire financiering over het jaar 1994. De gemiddelde aankoopkosten ad 119,8 ECU/t enerzijds en de gemiddelde verkoopopbrengsten ad 82,4 ECU/t anderzijds resulteerden in verliezen ad 37,4 ECU/t. Uitgedrukt in het jaarcontingent van 250 000 ton komt dit neer op circa 9,3 Mio ECU, heffingen inbegrepen. Dit tekort vloeit hoofdzakelijk voort uit het feit dat enerzijds het INGA de kosten van de invoerheffing op zich neemt en anderzijds de maïs tegen het lage interventieprijspeil wordt verkocht.

Slotopmerkingen

6.10. De Kamer concludeert het volgende:

a) wegens het niet beschikbaar zijn van essentiële documenten kon de Kamer de criteria voor het bepalen van de toe te kennen maximale heffingverlaging niet controleren (zie paragraaf 6.3);

b) onnauwkeurigheden in en vertragingen bij de importgegevens die met het oog op de uitvoering van deze GATT-Overeenkomst aan de Commissie zijn verstrekt, leidden tot ernstige problemen bij het beheer van de regeling (zie de paragrafen 6.4-6.7);

c) het feit dat geïmporteerde maïs rechtstreeks op de wereldmarkt werd aangekocht, maar tegen de interventieprijs op de Portugese markt werd verkocht, bracht extra begrotingskosten met zich en is in strijd met de beginselen van goed financieel beheer (zie de paragrafen 6.8 en 6.9).

7. LEVERING VAN GRANEN KRACHTENS HET POSEIMA-PROGRAMMA

Algemeen

7.1. De steunprogramma's van POSEI (Programma van speciaal op een afgelegen en insulair karakter afgestemde maatregelen) zijn bedoeld om voor de toelevering van specifieke landbouwproducten, de uitzonderlijke geografische ligging van bepaalde afgelegen eilandgebieden te ondervangen (11).

Ramingsbalans

7.2. Overeenkomstig basisverordening (EEG) nr. 1600/92 van de Raad (12) wordt jaarlijks voor elk in aanmerking komend product een ramingsbalans opgesteld voor landbouwproducten die van essentieel belang zijn voor de voeding en de verwerkende industrie. Binnen de gestelde kwantitatieve limiet kunnen deze producten in het betrokken gebied worden geïmporteerd zonder invoerheffingen (producten van oorsprong uit derde landen) of met een steunbedrag dat een gelijkwaardig prijsvoordeel oplevert (producten uit de Gemeenschap).

7.3. De balans van graanleveringen aan de Azoren beliep gedurende het eerste jaar dat het programma werd uitgevoerd (1992/1993) 150 000 ton - deze hoeveelheid werd vervolgens overeengekomen voor de jaren 1993/1994 en 1994/1995. De Commissie kon echter niet met bewijsstukken staven hoe de oorspronkelijke hoeveelheid tot stand was gekomen en dat de vaststelling ervan was goedgekeurd.

Koppeling tussen steun- en restitutiebedragen

7.4. Bijna alle graanleveranties die naar de Azoren verscheept worden zijn afkomstig uit de Gemeenschap (hoofdzakelijk Franse maïs voor diervoeder). De hoogte van de steun is doorgaans gelijk aan het uitvoerrestitutietarief dat voor dezelfde producten geldt op het tijdstip van de afgifte van de steuncertificaten. Dit mechanisme heeft geleid tot:

a) maandelijkse schommelingen in de steunbedragen;

b) een gestage verlaging van de bedragen van 1992 tot 1994 en een meer abrupte daling in het verkoopseizoen 1995/1996 vanwege de daling van de restitutietarieven voor granen (13); door de koppeling aan de restituties is het onvermijdelijk dat factoren die in geen enkel verband staan met de specifieke vereisten van het POSEI-programma de steunbedragen zullen bepalen.

Met deze onbestendigheid van de steunbedragen zijn de doeleinden van het POSEIMA-bevoorradingsprogramma niet gediend, daar dit erop gericht is bepaalde structurele nadelen op lange termijn van de betrokken regio te verhelpen. Meer in het algemeen kan gesteld worden dat de toepassing van een aan het product gerelateerde subsidie ongeschikt was en een inefficiënte besteding van communautaire middelen ten gevolge heeft gehad.

7.5. Bovendien ontdekte de Kamer dat er een discrepantie bestond tussen het in oktober 1993 voor maïs vastgestelde steunbedrag (105 ECU/ton) en de voor diezelfde maand geldende uitvoerrestitutie (35 ECU/ton). Het steuntarief werd pas een maand later evenredig aan het restitutietarief verlaagd (tot 43 ECU/ton). De Commissie verklaarde dat het voor oktober 1993 geldende steunbedrag hoger was geweest dan onder de gegeven omstandigheden strikt noodzakelijk was. Feitelijk had het bedrag voor oktober ongeveer gelijk moeten zijn aan dat voor november, te weten 43 ECU/ton, en was het daarom 62 ECU/ton te hoog. De krachtens de voor oktober geldende steuncertificiaten geïmporteerde hoeveelheid beliep 42 660 ton voor POSEIMA en 34 427 ton voor het POSEIDOM-programma (Franse overzeese departementen). De kosten van dit buitensporige steuntarief voor de communautaire begroting worden op 2,6 Mio ECU voor POSEIMA en 2,1 Mio ECU voor POSEIDOM geschat. Een betere remedie tegen de bevoorradingsnadelen van de POSEI-gebieden zou zijn, de extra vervoerkosten die de handel met het vasteland van de Unie met zich meebrengt, te compenseren met een jaarlijkse subsidie.

Het doorgeven van voordelen aan eindgebruikers

7.6. Het doorgeven van de steunvoordelen aan de eindgebruiker is een belangrijk vereiste van de bevoorradingsregeling. Zoals in alle POSEI-programma's zijn de bevoegde nationale autoriteiten verplicht alle noodzakelijke maatregelen te treffen om te verzekeren dat de steunvoordelen worden doorberekend, en de voordelen terug te vorderen ingeval dit niet is geschied. Uit de boekhouding van de bezochte import- en verwerkingsbedrijven is echter niet duidelijk geworden in hoeverre de voordelen zijn doorberekend. Hoewel het steunbedrag bij de berekening van de verkoopprijs in mindering wordt gebracht, kan deze mindering door de winstmarge weer worden goedgemaakt.

7.7. Bij 21 geselecteerde transacties betreffende verkopen van geïmporteerd graan die de belangrijkste importeur van de Azoren tussen 1992 en 1994 heeft verricht, varieerde het winstopslagpercentage (het procentuele verschil tussen de netto invoerkosten - na aftrek van het steunbedrag - en de gefactureerde verkoopprijs) van 12,1 tot 41,7 % voor verkopen aan een grote afnemer die de opslagkosten voor eigen rekening nam, en van 29,3 tot 81,8 % voor ander afnemers. Het feit dat de percentages sterk uiteenlopen kan voor een deel worden toegeschreven aan de schommelingen in de steunbedragen. Wanneer het steunbedrag relatief hoog is in verhouding tot de aankoopprijs heeft de eerste verkoper op de Azoren de gelegenheid om een hogere winst te behalen bij een gelijk blijvende verkoopprijs. In het algemeen is het doorgeven van het steunvoordeel dan ook niet doorzichtig bij de verkoop van granen door importeurs en wordt dit voordeel slechts gedeeltelijk doorberekend in de verkoopprijzen. Gelet op de overheersende positie van deze belangrijkste importeur was het opmerkelijk dat er geen actieve controle door de regionale autoriteiten werd verricht.

Interinsulaire vervoerkosten

7.8. In het huidige steunprogramma wordt geen rekening gehouden met de interinsulaire vervoerkosten bij de distributie van granen naar de kleinere eilanden van de Azorische archipel die niet over de havenfaciliteiten beschikken om directe bulkimporten te verwerken. Hoewel in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1727/92 van de Commissie (14) is bepaald hoe de graanleveranties over de afzonderlijke eilanden van de Azoren moesten worden verdeeld, bleken er plaatselijke problemen te zijn ontstaan ten aanzien van de interinsulaire distributiediensten en afleveringskosten. Het moge duidelijk zijn dat een steunprogramma dat een onderdeel bevat ter dekking van de interinsulaire vervoerkosten beter aan de behoeften voldoet.

Slotopmerkingen

7.9. De Kamer merkt het volgende op:

a) het gebruik van uitvoerrestituties als basis voor de bepaling van steunbedragen heeft geleid tot grote schommelingen in de steunbetalingen en sinds 1995 praktisch tot het verdwijnen van steun voor granen (zie de paragrafen 7.4 en 7.5);

b) de controles die moesten verzekeren dat de prijsvoordelen aan de eindgebruiker worden doorberekend waren ontoereikend, waardoor enkele graanimporteurs hoge winstmarges konden opstrijken (zie de paragrafen 7.6 en 7.7);

c) het gebruik van aan het product gerelateerde subsidies blijkt geen goede basis te zijn voor de steunverlening ter compensatie van de geografische en andere nadelen van de POSEIMA-regio's - met name het specifieke aspect van de interinsulaire kosten van vervoer naar de kleinere eilanden van de Azoren die niet over geschikte havenfaciliteiten beschikken (zie paragraaf 7.8).

8. ALGEMENE CONCLUSIE

8.1. Uitgaande van de controlebevindingen komt de Kamer tot de volgende conclusie:

a) het feit dat de Commissie pas na 25 jaar is overgegaan tot een herziening van de verwerkingscoëfficiënten, op basis waarvan de restituties voor hoofdproducten van graan worden uitgekeerd, heeft geresulteerd in betalingen van restituties die hoger zijn dan de bedragen die op grond van de werkelijke productieopbrengsten gerechtvaardigd zijn (zie de paragrafen 2.1-2.7);

b) doordat bepaalde documenten niet beschikbaar waren en de besluitvormingsprocedures moeilijk te volgen waren ontstonden er problemen bij de afronding van de controle van bepaalde aspecten van de graanhandel (zie de paragrafen 2.4, 2.5, 2.7 en 6.3);

c) er bestaan ernstige gebreken in de controle op de krachtens de bijzondere regeling voor mout verrichte betalingen van aangepaste restituties (zie de paragrafen 3.4 en 3.5);

d) de voorschriften betreffende de betaling van restituties voor mengvoeders zijn ontoereikend om te verzekeren dat er alleen voor het subsidiabele graangehalte restituties worden betaald (zie de paragrafen 3.6 en 3.7);

e) de organisatie en uitvoering van fysieke controles door de Lid-Staten moet worden verbeterd, zodat de juistheid van de status, de omschrijving en de hoeveelheid van de uitgevoerde granen gewaarborgd is (zie de paragrafen 4.1-4.11);

f) de controles van multinationale begunstigden zouden gecooerdineerd moeten verlopen (zie paragraaf 5.2);

g) bij de tenuitvoerlegging van de bijzondere invoerregeling voor maïs en sorghum in Spanje dient de kwaliteit van de importgegevens, die de basis vormen voor de uitvoering van de verplichting, drastisch te worden verbeterd (zie de paragrafen 6.4-6.7);

h) de extra begrotingskosten die gepaard gaan met de verkoop van geïmporteerde maïs op de Portugese markt tegen de interventieprijs kunnen niet gerechtvaardigd worden (zie de paragrafen 6.8-6.9);

i) de levering van granen krachtens het POSEIMA-steunprogramma is behept met een aantal ernstige gebreken, met name de koppeling van de steunbedragen aan de uitvoerrestitutiebedragen (dit geldt ook voor de andere POSEI-programma's). De bevoorradingsnadelen van de POSEI-regio's zouden kunnen worden ondervangen door een jaarlijkse subsidie ter compensatie van de extra kosten van het vervoer tussen deze regio's en het vasteland van de Unie (zie de paragrafen 7.4-7.8).

Dit verslag werd door de Rekenkamer te Luxemburg vastgesteld te harer zitting van 10 april 1997.

Voor de Rekenkamer

Bernhard FRIEDMANN

President

TABEL 1

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(1) PB nr. C 133 van 31. 5. 1990.

(2) PB nr. C 101 van 22. 4. 1992.

(3) PB nr. C 53 van 19. 2. 1994.

(4) PB nr. L 42 van 16. 2. 1990.

(5) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989.

(6) PB nr. L 272 van 28. 9. 1991.

(7) PB nr. L 53 van 28. 2. 1992.

(8) PB nr. L 193 van 18. 7. 1978.

(9) Mits er financiële garanties worden geboden, bestaat er een voorziening voor de vooruitbetaling van de restitutie waarbij de restitutie vóór de uitvoer wordt betaald op het tijdstip dat de voor de uitvoer bestemde producten (of grondstoffen) met het oog op opslag of verwerking onder douanecontrole worden geplaatst.

(10) PB nr. L 83 van 26. 3. 1994, blz. 26.

(11) Er bestaan in totaal drie POSEI-steunprogramma's voor ultraperifere gebieden, te weten:

- POSEICAN: het programma voor de Spaanse Canarische eilanden;

- POSEIDOM: het programma voor de Franse overzeese departementen;

- POSEIMA: het programma voor de Portugese Azoren en Madeira.

(12) PB nr. L 173 van 27. 6. 1992.

(13) Voor maïs: van circa 100 ECU/ton in 1992/1993 tot circa 70 ECU/ton in 1994/1995; voor zachte tarwe: van circa 73 ECU/ton in 1992/1993 tot circa 44 ECU/ton in 1994/1995.

(14) PB nr. L 179 van 1. 7. 1992.

Antwoorden van de Commissie

1. INLEIDING

1.1 Bijzonderheden over de bedragen die als uitvoerrestitutie voor graanproducten zijn betaald per code van de gecombineerde nomenclatuur, zijn bij de Commissie beschikbaar voor de uitvoer uit de belangrijkste exporterende landen. De gegevens zijn evenwel niet volledig aangezien de betaalorganen van sommige Lid-Staten deze bijzonderheden niet registreren.

2. VASTSTELLING VAN HET RESTITUTIEBEDRAG VOOR BEPAALDE HOOFDPRODUCTEN

2.1 en 2.8 b) De bij Verordening (EEG) nr. 2849/91 vastgestelde coëfficiënten betekenen reeds een aanzienlijke verbetering ten opzichte van de verwerkingscoëfficiënten die waren vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 162/67. In de nieuwe coëfficiënten is op forfaitaire wijze rekening gehouden met onder andere het element "bijproduct" (bijvoorbeeld zemelen). Voor deze aanpak is gekozen omdat de waarde die aan een bijproduct wordt toegekend, zeer sterk kan variëren in de tijd en naargelang van de Lid-Staat.

Indien de waarde van de bijproducten zeer nauwkeurig in aanmerking zou worden genomen, zou dat tot gevolg hebben dat ook rekening moet worden gehouden met de voor het te verwerken product geconstateerde prijsverschillen naargelang van de Lid-Staat, de ligging van elk bedrijf en de daarmee samenhangende kosten voor aanvoer en voor intern vervoer, enz. Dat zou zowel het beheer als de controle sterk bemoeilijken en zou ongetwijfeld leiden tot concurrentiedistorties en aanzienlijke kosten voor de begroting, aangezien het absoluut onmogelijk is om al deze gegevens vanuit Brussel regelmatig te controleren.

Een forfaitaire aanpak was aangewezen aangezien dat de enige manier was om de nodige duidelijkheid en doorzichtigheid bij de toepassing van de restitutieregeling te garanderen.

Met betrekking tot de waardebepaling van de bijproducten moet erop worden gewezen dat niet voor alle bijproducten noodzakelijkerwijs een restitutie wordt toegepast en dat bijvoorbeeld voor meel van zachte tarwe het lichte voordeel dat communautaire handelaren hadden, heeft geleid tot een overeenkomstige verlaging van de verwerkingscoëfficiënt van 1,39 tot 1,37. Naargelang van de prijzen op de internationale markt kan dit voordeel misschien ooit een nadeel worden.

Herziening van de coëfficiënten

2.4-2.6 De verwerkingscoëfficiënten worden telkens vastgesteld na overleg in het kader van het Comité van beheer voor granen op basis van de meest adequate technische gegevens waarover de Commissie en de Lid-Staten op dat moment beschikken; dat verklaart waarom het oorspronkelijke voorstel van de Commissie van 4. 7. 1991 niet is gehandhaafd en waarom de verwerkingscoëfficiënten enigermate zijn verhoogd ten opzichte van het oorspronkelijke voorstel.

De verschillen tussen de diverse voorstellen van de Commissie zijn het gevolg van de in elke Lid-Staat verrichte studies. In het eerste voorstel van januari 1991 werden de bij Verordening (EEG) nr. 162/67 vastgestelde coëfficiënten verlaagd. Dat voorstel had alleen ten doel reacties uit te lokken van de Lid-Staten en de betrokken bedrijfssectoren teneinde een zo nauwkeurig mogelijk beeld te krijgen van de situatie op technisch en economisch gebied.

De in de Gemeenschap gevestigde bedrijven werken niet allemaal even efficiënt (er zijn moderne en minder moderne bedrijven), en ook qua omvang en capaciteit zijn er aanzienlijke verschillen wat dan weer resulteert in sterk uiteenlopende schaalvoordelen. De kwaliteit van de verwerkte grondstoffen kan sterk verschillen naargelang van het verkoopseizoen of naargelang van de streek en bijgevolg is ook het technische rendement zeer variabel. Deze aspecten zijn uiterst belangrijk voor mout die wordt vervaardigd van sterk uiteenlopende soorten rogge.

Meel van zachte tarwe en meel van durumtarwe

2.4-2.5 Uit het werkdocument van 11. 7. 1991 betreffende het voorstel voor een coëfficiënt van 1,37 voor meel van zachte tarwe blijkt dat de Lid-Staten sterk uiteenlopende coëfficiënten hebben medegedeeld, variërend van 1,32 tot 1,43. De belangrijkste meelexporterende landen (Frankrijk, Italië, Spanje, België, Nederland), waar ook de efficiëntste verwerkers te vinden zijn, geven coëfficiënten op van meer dan 1,37 en op grond van hun argumenten heeft de Commissie haar oorspronkelijke standpunt herzien.

Het is ook nuttig erop te wijzen dat de Verenigde Staten van Amerika, een belangrijke concurrent van de Europese Unie op de wereldmarkt, voor meel dezelfde coëfficiënt aanhouden als de Gemeenschap (1,37) en voor griesmeel van durumtarwe een aanzienlijk hogere coëfficiënt (1,723).

Mout

2.6 De vertraging van 5 maanden bij de bekendmaking van de Verordening heeft geen financiële consequenties gehad. De nieuwe coëfficiënten (1,3 voor mout van rogge en 1,52 voor gebrande mout) zijn gebruikt voor de vaststelling van de restitutie "mout" vanaf het verkoopseizoen 1991/1992.

De Commissie beschikt niet over archiefstukken terzake, het enige document waarin sprake is van de herziening van de coëfficiënt voor mout is het wekelijkse verslag "granen" nr. 6 (week van 9 tot en met 13 september 1991).

2.7 In juli 1991 is de Commissie er door Euromout officieel van in kennis gesteld dat de coëfficiënt 1,33 diende te worden gehandhaafd. De meeste Lid-Staten hebben overigens het voorstel van Euromout gesteund.

Het is inderdaad mogelijk dat in een aantal moderne en goed gelegen mouterijen een hoger rendement kan worden bereikt, maar de vraag blijft in welke mate die mouterijen representatief zijn en op welke schaal zij werken? De Commissie zou het zeer op prijs stellen eventuele gecontroleerde informatie waarover de Rekenkamer beschikt, te mogen ontvangen.

Slotopmerkingen

2.8 a) en b) De in 1967 vastgestelde verwerkingscoëfficiënten dienden hoofdzakelijk een technisch doel. Op grond van de ontwikkelingen in de verwerkende industrie van de Gemeenschap na 1967 en van de toegenomen vraag naar diervoeders (en bijgevolg naar bijproducten) heeft de Commissie besloten de verwerkingscoëfficiënten te herzien. In haar antwoord op de opmerkingen van de Rekenkamer aangaande de herziening van de verwerkingscoëfficiënten voor meel van zachte tarwe, voor meel van durumtarwe en voor mout, heeft de Commissie getracht de achtergrond te schetsen van de ingewikkelde problemen die met een dergelijke herziening gepaard gaan.

Per product wordt één enkele coëfficiënt toegepast, aangezien de beheerskosten die verbonden zijn aan een differentiatie van de coëfficiënten naargelang van de verwerker en van het product, gelet op de zeer grote verschillen, de baten daarvan ver zouden overtreffen. Eén enkele coëfficiënt kan uiteraard slechts bij benadering overeenstemmen met de gemiddelde opbrengst en kan niet geregeld worden bijgesteld.

c) Het eerste voorstel van de Commissie werd aangepast op grond van de door de Lid-Staten aangedragen bewijsstukken in het comité van beheer, en over het daaruit voortvloeiende cijfer hebben alle technische deskundigen overeenstemming bereikt. De Commissie heeft de Rekenkamer alle bewijsstukken ter hand gesteld waarover zij zelf beschikt.

3. UITVOERRESTITUTIES VOOR MOUT EN MENGVOEDER

Controle op de uitvoering van de aanpassingsregeling

3.4-3.5 De Commissie bevestigt dat de aanpassing van de uitvoerrestitutie (Verordening (EEG) nr. 1680/78) voor gerst die tot mout moet worden verwerkt of voor mout die in voorraad is en naar het nieuwe verkoopseizoen moet worden overgedragen, alleen mag worden toegestaan voor producten van het vorige verkoopseizoen. Vervanging door producten van het nieuwe verkoopseizoen is niet mogelijk, tenzij de voorwaarden gelden betreffende de gelijkwaardigheid in het kader van de prefinanciering, in welk geval evenwel het voor het nieuwe verkoopseizoen vastgestelde percentage moet worden toegepast.

Mengvoeders

3.6-3.7. De Commissie bevestigt dat:

a) de restitutie voor de uitvoer van de betrokken mengvoeders wordt verleend op basis van het werkelijke gehalte aan graanproducten. De als graanproducten in aanmerking te nemen producten zijn duidelijk omschreven in de voetnoot die is opgenomen in de onderstaande verordeningen:

- de algemene verordening nr. 3846/87, laatstelijk gewijzigd bij Verordening 2230/96, tot vaststelling van de landbouwproductennomenclatuur voor de uitvoerrestituties;

- de maandelijkse verordeningen tot vaststelling van de restitutiebedragen voor mengvoeders op basis van granen;

b) de definitie van de betrokken graanproducten met name gebaseerd is op de toelichtingen bij het geharmoniseerd systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen.

In punt 3.6 verwijst de Kamer naar een bijzonder geval waarin een restitutie is verleend voor een mengsel van producten, waaronder zemelen van post 2302 van het douanetarief. De Commissie is van oordeel dat dit mengsel niet valt onder een van de codes voor producten waarvoor een restitutie kan worden uitgekeerd: het betrokken graanproduct waarvoor de restititie wordt gevraagd, valt onder post 1104. Uit de toelichting bij deze post blijkt duidelijk dat resten van post 2302 uitgesloten zijn.

Er lijken zich moeilijkheden voor te doen met betrekking tot de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur en de Commissie zal dit probleem nader bekijken.

Slotopmerkingen

3.8. Antwoord met betrekking tot de conclusies van de Kamer:

a) de financiële consequenties van elk - volgens de Kamer bewezen - verzuim inzake het nagaan of de aanspraken op uitvoerrestituties terecht zijn, worden besproken bij de goedkeuring van de rekeningen;

b) de Commissie is van oordeel dat de verordeningen zeer duidelijk zijn ten aanzien van de aard van de producten die in aanmerking komen voor restitutie. Zij is bereid de Lid-Staten in geval van twijfel aangaande de interpretatie van de regels, de nodige toelichting te verstrekken.

4. KWALITEIT VAN FYSIEKE CONTROLES OP UITGEVOERDE GRANEN

4.2.-4.11. De Commissie heeft met veel belangstelling kennis genomen van de bevindingen van de Kamer. Die conclusies bevestigen de door de Commissie in het kader van de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL gedane constateringen met betrekking tot de huidige controleprogramma's, waarbij is gebleken dat vooral aandacht wordt besteed aan de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 386/90 (fysieke controle) en aan het beheer en de controle, door de douane, van de voorfinancieringsregelingen (opslag zowel als verwerking).

Met inachtneming van deze bevindingen worden nu initiatieven genomen om de voorschriften betreffende de plaats waar de uitvoeraangifte moet worden ingediend, aan te scherpen. Momenteel worden besprekingen gevoerd over ontwerpen betreffende de codificatie van de horizontale verordening inzake uitvoerrestituties (Verordening (EEG) nr. 3665/87) in het kader van de groep van deskundigen "Regeling van het handelsverkeer".

De Commissie heeft financiële consequenties voorgesteld voor Nederland (4.2 tot en met 4.4) en Frankrijk (4.6-4.7) betreffende de voorfinanciering van granen voor de boekjaren 1993 en 1994 van het EOGFL. Het voorfinancieringsonderzoek wordt momenteel voortgezet in het Verenigd Koninkrijk (4.5) en Spanje (4.8-4.10).

5. CONTROLE VAN DE HANDELSDOCUMENTEN VAN ONDERNEMINGEN

Cooerdinatie van de controles

5.2. De Commissie is het helemaal eens met de Kamer over de noodzaak aan cooerdinatie van de controles bij internationale bedrijven, via onderlinge bijstand tussen de verschillende controlediensten van de Lid-Staten (zowel binnen de Lid-Staat als tussen Lid-Staten) met het oog op het uitvoeren van controles voorafgaand aan en volgend op de betrokken transacties, vooral bij internationale handelaren die geen territoriale grenzen kennen. Dat geldt zeker voor de uitvoer van granen.

Bij al haar controlebezoeken aan de Lid-Staten en in alle vergaderingen van de werkgroep inzake controles achteraf, wijst de Commissie op de noodzaak aan intensivering van de onderlinge bijstand. Concrete regelingen zijn voorgesteld aan alle Lid-Staten en de Commissie zal het effect ervan evalueren.

Specifieke problemen bij het bepalen van de juiste hoeveelheden voor de betaling van restituties

5.3.-5.4. Met betrekking tot de opmerkingen van de Kamer inzake de uitvoer van granen in bulk naar Republieken van de voormalige Sovjetunie, en met name inzake het probleem van de kredietnota's, gaat de Commissie ervan uit dat zij in haar schrijven van 7 april 1993 de Lid-Staten duidelijke instructies heeft gegeven. De Lid-Staten werd ook verzocht bijzondere aandacht te besteden aan dit aspect van de graanhandel in het kader van het onderzoek op grond van Verordening 4045/89. In het kader van de goedkeuring van de rekeningen heeft de Commissie om controles terzake verzocht en zij verzamelt momenteel de resultaten van de controles die door de Lid-Staten zijn verricht.

5.5. Antwoord op de opmerkingen van de Kamer:

a) De Commissie is het met de Kamer eens over de behoefte aan een gemeenschappelijke controle door de Lid-Staten wanneer het gaat om multinationale begunstigden. Dit probleem is reeds in behandeling in de werkgroep betreffende Verordening 4045/89.

b) De Commissie is van oordeel dat zij in haar schrijven van 7 april 1993 duidelijke instructies heeft gegeven. De Commissie verzamelt momenteel de resultaten van de controles die door de Lid-Staten zijn verricht.

6. BIJZONDERE INVOERREGELINGEN VOOR MAÏS EN SORGHUM IN SPANJE EN PORTUGAL

Overeenkomst USA/EEG maïs/sorghum Spanje

6.3.-6.7. Bij het beheer van het contingent streeft de Commissie ernaar de Spaanse marktprijzen, en ten minste de interventieprijs in het productiegebied, alsmede de intracommunautaire handelsstromen in acht te nemen. Bovendien moet zij haar internationale invoerverbintenissen nakomen. Daartoe dient de invoer van het contingent maïs en sorghum uit economisch oogpunt interessant te zijn voor de gebruikers in Midden-Spanje. Dus moeten de voor de havengebieden berekende prijzen, vermeerderd met de kosten om de producten naar het binnenland te vervoeren, kunnen concurreren met de marktprijzen in het consumptiegebied.

Naargelang van het verkoopseizoen en van de inschrijving wordt het gestelde doel, namelijk invoer zonder het evenwicht op de interne markt van de Gemeenschap al te zeer te verstoren, met wisselend succes bereikt. De theoretische en mathematische berekeningen in het kader van de voorbereiding van elke wekelijkse inschrijving worden zoveel mogelijk bijgesteld aan de hand van de marktgegevens van die dag (maïsprijs VS, wisselkoers, vrachtprijs, invoerrecht, Spaanse prijzen, intern vervoer, Franse prijs voor maïs af Spanje, enz.). Toch moet de Commissie steeds uitgaan van de offertes die door de handelaren worden ingediend en waarin uiteraard een winstmarge is verrekend.

Deze internationale verbintenis tot invoer van een bepaald contingent is een minimumverbintenis (2 miljoen ton maïs + 300 000 ton sorghum, verminderd met de graansubstituten). Overschrijding van deze hoeveelheden is bijgevolg niet strijdig met de overeenkomst.

6.6. Bij de beoordeling van de ingevoerde hoeveelheden graansubstituten doen zich inderdaad geregeld praktische problemen voor. De Commissie is bij deze beoordeling afhankelijk van de gegevens die door de Spaanse autoriteiten (douane) worden medegedeeld. Tussen de Commissie en de Spaanse diensten is een nauwe samenwerking ontstaan en de situatie is aanzienlijk verbeterd sedert de periode waarin de Kamer haar constateringen heeft gedaan.

6.7. Ingevolge de aanbeveling van de Kamer houdt de Commissie bij de berekening van het nog in te voeren saldo, rekening met de toegewezen hoeveelheden die voorkomen op de invoercertificaten die zijn afgegeven voor de betrokken substitutieproducten en voor maïs en sorghum.

Rechtstreekse aankopen op de wereldmarkt

6.8.-6.9. De door Portugal aangegane verplichtingen betreffende de invoer van maïs zijn tot nu toe gedeeltelijk nagekomen via het INGA. Deze regeling heeft geleid tot opmerkingen van de Kamer betreffende de werkelijke begrotingskosten van de transactie. Opgemerkt moet worden dat dit systeem wordt gebruikt op uitdrukkelijk verzoek van Portugal en met de goedkeuring van de Raad. Van bij het begin heeft de Commissie geconstateerd dat hiermee distorsies gepaard gaan. Op basis van de opmerkingen van de Kamer zal de Commissie voor 1997 voorstellen de uitvoering door het INGA van deze internationale overeenkomst niet te verlengen.

Slotopmerkingen

6.10. Antwoord op de opmerkingen van de Kamer:

a) de redenen voor de besluiten die in het Comité van beheer worden genomen, worden vanaf nu bewaard in een archief dat ter beschikking staat van de Kamer;

b) de mededeling van gegevens door Spanje verloopt beter;

c) de regeling betreffende de invoer van maïs in Portugal, waarvan sprake in de opmerkingen, wordt voor 1997 niet meer voorgesteld.

7. LEVERING VAN GRANEN KRACHTENS HET POSEIMA-PROGRAMMA

7.3. De voorzieningsbalansen zijn de eerste keer (voor het verkoopseizoen 1992/1993) vastgesteld in het kader van de algemene onderhandelingen inzake deze programma's tussen de nationale autoriteiten en de Commissie, naargelang van de door de bevoegde nationale autoriteiten medegedeelde lokale consumptiebehoeften. Voor de daaropvolgende verkoopseizoenen is een meer technische procedure ingevoerd (indiening van aanvragen door de nationale autoriteiten met motivering, onderzoek door de Commissie, met name met inachtneming van de resultaten van het vorige verkoopseizoen). Deze procedure is voortdurend verbeterd. De Commissie werkt momenteel aan een rapport over de effecten van het programma volgens de beginselen van SEM 2000.

7.4., 7.5. en 7.9. Met betrekking tot de methode voor de berekening van de bevoorradingssteun en tot het gebruik van de uitvoerrestitutie als berekeningsbasis, heeft de Commissie in het kader van een gemeenschappelijke groep voor de ultraperifere regio's grondig nagedacht over de mogelijkheden om de regeling doeltreffender en stabieler te maken.

Het doorgeven van voordelen aan eindgebruikers

7.6.-7.7. Met betrekking tot het doorgeven van steunvoordelen aan de eindgebruiker heeft de Commissie bij herhaling de aandacht gevestigd op het probleem betreffende de controle op de manier waarop deze verplichting door de nationale autoriteiten wordt nagekomen. Zelfs de definitie van de eindgebruiker verschilt naargelang van het product en is niet altijd duidelijk. De regionale autoriteiten hebben een controleregeling uitgewerkt om te garanderen dat de bevoorradingssteun effectief doorwerkt in de consumentenprijs. Daartoe worden geregeld inspecties georganiseerd bij de verschillende invoerders en detailhandelaars. Deze controles worden door de Commissie van zeer nabij gevolgd.

Volgens de regionale autoriteiten van de Azoren heeft de totstandbrenging van een specifieke bevoorradingsregeling ertoe bijgedragen dat steeds meer handelaren betrokken worden bij de distributie van granen over de verschillende eilanden.

Interinsulaire vervoerkosten

7.8. Het aspect interinsulaire distributie zal worden besproken in de gemeenschappelijke groep. De door de Kamer gedane suggestie wordt door de Commissie onderzocht in het kader van de verdere ontwikkeling van het programma.

Slotopmerkingen

7.9. Antwoord betreffende de opmerkingen van de Kamer:

a) - c) De Commissie zal samen met de Portugese autoriteiten nagaan op welke wijze deze maatregel doeltreffender kan worden toegepast.

8. ALGEMENE CONCLUSIE

8.1. (a) In haar antwoord op de in hoofdstuk 2 genoemde punten heeft de Commissie vooral de aandacht willen vestigen op de redenen voor de herziening van de verwerkingscoëfficiënten in 1991 en op de redenen voor een eventuele herziening van deze coëfficiënten in de toekomst. Zij wijst evenwel op de problemen die gepaard gaan met een variabele coëfficiënt voor individuele uitvoer, aangezien dit inhoudt dat een coëfficiënt wordt vastgesteld voor elk bedrijf en aangezien de kwaliteit van het graan verschilt naargelang van streek en jaar. Een dergelijke regeling zou ook een zware controle vergen, waarvan de kosten niet worden gecompenseerd door besparingen op de begroting.

De Commissie blijft bereid de Kamer alle toelichtingen te verstrekken betreffende de geleverde bescheiden.

(c) De gevolgen van elk door de Kamer aangetoond verzuim inzake controle worden behandeld in het kader van de goedkeuring van de rekeningen.

(d) In haar antwoord op de punten 3.6.-3.7. heeft de Commissie getracht de door de Kamer aangehaalde problemen toe te lichten. De regels zijn duidelijk en elke twijfel omtrent de interpretatie ervan wordt ten behoeve van de Lid-Staten toegelicht.

(e) De Commissie heeft nota genomen van de bevindingen van de Kamer betreffende de organisatie en uitvoering van fysieke controles in de Lid-Staten. Aan de codificatie van Verordening (EEG) nr. 3665/87 wordt momenteel gewerkt in de groep van deskundigen "Regeling van het handelsverkeer". Elk verzuim op het gebied van de controle wordt behandeld in het kader van de goedkeuring van de rekeningen. Correcties zijn reeds toegepast in verband met gebrekkige controles op de voorfinancieringsregeling.

(f) De Commissie is het er met de Kamer over eens dat meer samenwerking vereist is met betrekking tot de controle op multinationale begunstigden. Dit probleem wordt samen met de Lid-Staten besproken in de werkgroep inzake Verordening (EEG) nr. 4045/89.

(g) De Commissie werkt nauw samen met de Spaanse autoriteiten om een oplossing te vinden voor de gebrekkige doorstroming van gegevens. De situatie is reeds verbeterd en verdere verbeteringen worden verwacht in het kader van het initiatief Customs 2000.

(h) De Commissie deelt de mening van de Kamer en overweegt een herziening van de huidige regeling in 1997.

(i) De controles op de verschillende maatregelen in het kader van het programma POSEIMA hebben aangetoond dat de regeling over het algemeen naar behoren functioneert. De Commissie heeft zich ten doel gesteld om, met inachtneming van de evaluatie die binnenkort zal plaatsvinden, het programma beter af te stemmen op de behoeften van de twee betrokken gebieden. Het voorstel van de Kamer betreffende de integratie van de kosten voor interinsulair vervoer wordt in aanmerking genomen bij de evaluatie van de regeling.