AANBEVELINGEN  
AANBEVELING VAN DE COMMISSIE  
van 22 januari 2014  
betreffende de minimumbeginselen voor de exploratie en productie van koolwaterstoffen (zoals 
schaliegas) met gebruikmaking van grootvolumehydrofracturering  
(2014/70/EU)  
DE EUROPESE COMMISSIE,  
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese 
Unie, en met name artikel 292,  
Overwegende hetgeen volgt:  
(1) De lidstaten hebben het recht om de voorwaarden voor 
de exploitatie van hun energiebronnen vast te stellen, 
zolang zij de noodzaak van behoud, bescherming en ver ­
betering van de kwaliteit van het milieu eerbiedigen.  
(2) In de huidige stand van de technologische ontwikkeling 
vereist de exploratie en productie van koolwaterstoffen, 
zoals schaliegas, het gecombineerde gebruik van groot ­
volumehydrofracturering en gericht (vooral horizontaal) 
boren op een schaal en met een intensiteit waarmee in de 
Unie slechts beperkte ervaring is opgedaan. De techniek 
van hydrofracturering creëert specifieke uitdagingen, met 
name voor de gezondheid en het milieu.  
(3) In zijn resoluties van 21 november 2012 heeft het Euro ­
pees Parlement gewezen op de aanzienlijke potentiële 
voordelen van de productie van schaliegas en -olie, en 
heeft het de Commissie verzocht om een EU-breed kader 
voor risicobeheer in te voeren voor de exploratie en 
winning van onconventionele fossiele brandstoffen, opdat 
de bepalingen voor de bescherming van de volksgezond ­
heid en het milieu binnen alle lidstaten worden gehar ­
moniseerd.  
(4) In zijn conclusies van 22 mei 2013 heeft de Europese 
Raad benadrukt dat het nodig is Europa’s energievoor ­
ziening te diversifiëren en de eigen energiebronnen in 
Europa verder te ontwikkelen, teneinde de voorzienings ­
zekerheid te garanderen, de EU minder afhankelijk te 
maken van externe energie en economische groei te sti ­
muleren. Hij nam kennis van het voornemen van de 
Commissie om een systematischer toepassing van de ei ­
gen energiebronnen te evalueren met het oog op de 
veilige, duurzame en kosteneffectieve exploitatie daarvan, 
waarbij de door lidstaten gekozen energiemix wordt ge ­
respecteerd.  
(5) In haar mededeling aan de Raad en het Europees Parle ­
ment betreffende de exploratie en productie van kool ­
waterstoffen (zoals schaliegas) met gebruikmaking van grootvolumehydrofracturering in de EU (  1 ), heeft de 
Commissie de potentiële nieuwe mogelijkheden en uit ­
dagingen met betrekking tot de niet-conventionele win ­
ning van koolwaterstoffen in de Unie uiteengezet, als ­
mede de belangrijkste elementen die zij nodig acht om 
te waarborgen dat deze techniek veilig is. In de medede ­
ling werd geconcludeerd dat er behoefte is aan een aan ­
beveling met minimumbeginselen die de lidstaten steun 
bieden bij de exploratie en productie van aardgas uit 
schalieformaties en ervoor zorgen dat het klimaat en 
het milieu worden gevrijwaard, middelen efficiënt worden 
ingezet, en het publiek wordt geïnformeerd.  
(6) Op internationaal niveau heeft het Internationaal Energie ­
agentschap aanbevelingen voor de veilige ontwikkeling 
van niet-conventioneel gas opgesteld. Deze „gouden re ­
gels” schrijven een solide en adequate regelgeving, een 
zorgvuldige keuze van locaties, adequate planning van 
projecten, karakterisering van het ondergrondse risico, 
solide regels voor het boorputontwerp, transparantie bij 
de werkzaamheden en toezicht op de gevolgen daarvan, 
goed water- en afvalstoffenbeheer en beperking van de 
uitstoot in de lucht van verontreinigende stoffen en 
broeikasgassen voor.  
(7) Op de exploratie en productie van koolwaterstoffen met 
gebruikmaking van grootvolumehydrofracturering is de 
algemene en milieuwetgeving van de Unie van toepas ­
sing. Met name bevat Richtlijn 89/391/EEG van de 
Raad (  2 ) houdende bepalingen betreffende de veiligheid 
en de gezondheid van werknemers maatregelen ter be ­
vordering van de verbetering van de veiligheid en de 
gezondheid van werknemers op het werk; Richtlijn 
92/91/EEG van de Raad (  3 ), die bepalingen betreffende 
de winning van delfstoffen met behulp van boringen 
bevat, stelt minimumvoorschriften vast ter bescherming 
van de veiligheid en de gezondheid van werknemers in 
de winningsindustrieën die delfstoffen winnen met be ­
hulp van boringen; Richtlijn 94/22/EG van het EuropeesNL L 39/72 Publicatieblad van de Europese Unie 8.2.2014  
( 1 ) COM(2014) 23)  
( 2 ) Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de 
tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbete ­
ring van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het 
werk (PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1).  
( 3 ) Richtlijn 92/91/EEG van de Raad van 3 november 1992 betreffende 
minimumvoorschriften ter verbetering van de bescherming van de 
veiligheid en de gezondheid van werknemers in de winningsindu ­
strieën die delfstoffen winnen met behulp van boringen (elfde bij ­
zondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 
89/391/EEG) (PB L 348 van 28.11.1992, blz. 9).
Parlement en de Raad (  1 ) betreffende de voorwaarden 
voor het verlenen en het gebruikmaken van vergunnin ­
gen voor de prospectie, de exploratie en de productie van 
koolwaterstoffen bepaalt dat vergunningen op een niet- 
discriminerende wijze worden verleend; Richtlijn 
2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (  2 ) 
tot vaststelling van een kader voor het waterbeleid be ­
paalt dat exploitanten voor wateronttrekking toestem ­
ming nodig hebben en verbiedt de directe lozing van 
verontreinigende stoffen in het grondwater; Richtlijn 
2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad (  3 ), 
die bepalingen inzake de strategische milieubeoordeling 
bevat, vereist een beoordeling van plannen en program ­
ma’s op het gebied van energie, industrie, afvalstoffenbe ­
heer, waterbeheer, vervoer of grondgebruik; Richtlijn 
2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad (  4 ) 
betreffende milieuaansprakelijkheid is van toepassing op 
beroepsactiviteiten, waaronder afvalbeheer en wateront ­
trekking; Richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parle ­
ment en de Raad (  5 ), die bepalingen inzake mijnbouw ­
afval bevat, regelt het beheer van ondergronds en opper ­
vlakteafval dat afkomstig is van de exploratie en produc ­
tie van koolwaterstoffen met gebruikmaking van groot ­
volumehydrofracturering; Richtlijn 2006/118/EG van het 
Europees Parlement en de Raad (  6 ) betreffende grond ­
water verplicht de lidstaten maatregelen te nemen om 
de inbreng van verontreinigende stoffen in het grond ­
water te voorkomen of te beperken; Verordening (EG) 
nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de 
Raad (  7 ) inzake de registratie en beoordeling van en de 
autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), en Verordening (EU) nr. 528/2012 van 
het Europees Parlement en de Raad (  8 ) betreffende het op 
de markt aanbieden en het gebruik van biociden zijn van 
toepassing op het gebruik van chemische stoffen en bio ­
ciden die kunnen worden gebruikt voor fracturering; 
Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en 
de Raad (  9 ) houdende een kader inzake afvalstoffen bevat 
de voorwaarden voor het hergebruik van de vloeistoffen 
die tijdens grootvolumehydrofracturering en tijdens de 
productie aan de oppervlakte komen; Verordening (EU) 
nr. 525/2013 van het Europees Parlement en de Raad (  10 ) 
betreffende een bewakings- en rapportagesysteem voor 
de uitstoot van broeikasgassen en Beschikking nr. 
406/2009/EG van het Europees Parlement en de 
Raad (  11 ) inzake de inspanningen van de lidstaten om 
tegen 2020 hun broeikasgasemissies te verminderen, 
zijn van toepassing op de uitstoot van ontsnapt methaan; 
Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de 
Raad (  12 ), die bepalingen inzake industriële emissies be ­
vat, is van toepassing op installaties waar de in bijlage I 
bij die richtlijn bedoelde activiteiten worden verricht; 
Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en 
de Raad (  13 ), die bepalingen inzake milieueffectbeoor ­
delingen bevat, vereist een milieueffectbeoordeling voor 
projecten inzake de commerciële winning van aardolie en 
aardgas wanneer de gewonnen hoeveelheid meer dan 
500 t aardolie per dag of meer dan 500 000 m  3 aardgas 
per dag bedraagt, en een screening van diepboringen en 
oppervlakte-installaties voor de winning van aardolie en 
aardgas; Richtlijn 96/82/EG van de Raad (  14 ) betreffende 
de beheersing van de gevaren van zware ongevallen 
waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, en, vanaf 
1 juni 2015, Richtlijn 2012/18/EU van het Europees 
Parlement en de Raad (  15 ), verplichten de exploitantenNL 8.2.2014 Publicatieblad van de Europese Unie L 39/73  
( 1 ) Richtlijn 94/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 
30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het verlenen en 
het gebruikmaken van vergunningen voor de prospectie, de explo ­
ratie en de productie van koolwaterstoffen (PB L 164 van 
30.6.1994, blz. 3).  
( 2 ) Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 
23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire 
maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327 van 22.12.2000, 
blz. 1).  
( 3 ) Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 
27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het 
milieu van bepaalde plannen en programma’s (PB L 197 van 
21.7.2001, blz. 30).  
( 4 ) Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 
21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking 
tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (PB L 143 van 
30.4.2004, blz. 56).  
( 5 ) Richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 
15 maart 2006 betreffende het beheer van afval van winningsindu ­
strieën en houdende wijziging van Richtlijn 2004/35/EG (PB L 102 
van 11.4.2006, blz. 15).  
( 6 ) Richtlijn 2006/118/EG van het Europees Parlement en de Raad van 
12 december 2006 betreffende de bescherming van het grondwater 
tegen verontreiniging en achteruitgang van de toestand (PB L 372 
van 27.12.2006, blz. 19).  
( 7 ) Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de 
Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling 
van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische 
stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap 
voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 
1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 
793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Com ­
missie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 
91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Com ­
missie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).  ( 8 ) Verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de 
Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en 
het gebruik van biociden (PB L 167 van 27.6.2012, blz. 1).  
( 9 ) Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 
19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van 
een aantal richtlijnen (PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3).  
( 10 ) Verordening (EU) nr. 525/2013 van het Europees Parlement en de 
Raad van 21 mei 2013 betreffende een bewakings- en rapportage ­
systeem voor de uitstoot van broeikasgassen en een rapportageme ­
chanisme voor overige informatie op nationaal niveau en op het 
niveau van de Unie met betrekking tot klimaatverandering, en tot 
intrekking van Beschikking nr. 280/2004/EG (PB L 165 van 
18.6.2013, blz. 13).  
( 11 ) Beschikking nr. 406/2009/EG van het Europees Parlement en de 
Raad van 23 april 2009 inzake de inspanningen van de lidstaten 
om hun broeikasgasemissies te verminderen om aan de verbinte ­
nissen van de Gemeenschap op het gebied van het verminderen van 
broeikasgassen tot 2020 te voldoen (PB L 140 van 5.6.2009, 
blz. 136).  
( 12 ) Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 
24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde pre ­
ventie en bestrijding van verontreiniging) (PB L 334 van 
17.12.2010, blz. 17).  
( 13 ) Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 
13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van be ­
paalde openbare en particuliere projecten (PB L 26 van 28.1.2012, 
blz. 1).  
( 14 ) Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende 
de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaar ­
lijke stoffen zijn betrokken (PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13).  
( 15 ) Richtlijn 2012/18/EU van het Europees Parlement en de Raad van 
4 juli 2012 betreffende de beheersing van de gevaren van zware 
ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, houdende 
wijziging en vervolgens intrekking van Richtlijn 96/82/EG van de 
Raad (PB L 197 van 24.7.2012, blz. 1).
van bedrijven waar gevaarlijke stoffen aanwezig zijn in 
hoeveelheden hoger dan de in bijlage I bij deze richt ­
lijnen omschreven drempels alle nodige maatregelen te 
nemen om zware ongevallen te voorkomen en de gevol ­
gen daarvan voor de gezondheid van de mens en het 
milieu te beperken. Dit geldt onder meer voor chemische 
en thermische verwerkingsactiviteiten en de daarmee ver ­
bonden opslag in het kader van de exploitatie van delf ­
stoffen in mijnen en groeven en op onshore onder ­
grondse gasopslag.  
(8) De milieuwetgeving van de Unie is echter ontwikkeld in 
een tijd toen grootvolumehydrofracturering in Europa 
nog niet werd gebruikt. Daarom komen bepaalde milieu ­
aspecten in verband met de exploratie en de productie 
van koolwaterstoffen via deze praktijk in de huidige wet ­
geving van de Unie niet volledig aan bod, met name wat 
strategische planning, beoordeling van het ondergrondse 
risico, boorputintegriteit, onderzoek van de uitgangssitu ­
atie en toezicht op de werkzaamheden, het vastleggen 
van methaanemissies en de openbaarmaking van infor ­
matie over de in elke boorput gebruikte chemische stof ­
fen betreft.  
(9) Daarom moeten minimumbeginselen worden vastgelegd 
die de lidstaten in acht zouden moeten nemen wanneer 
zij hun regelgeving inzake activiteiten die grootvolume ­
hydrofracturering impliceren, toepassen of aanpassen. 
Een geheel van regels zou de concurrentievoorwaarden 
voor exploitanten gelijktrekken, het vertrouwen van in ­
vesteerders vergroten en de werking van de interne ener ­
giemarkt ten goede komen. Duidelijke en transparante 
regels zouden ook de bezorgdheid van de burgers, en 
eventueel verzet tegen de ontwikkeling van schaliegas 
kunnen verminderen. Dit geheel van regels houdt niet 
in dat de lidstaten verplicht zijn tot exploratie of exploi ­
tatie met gebruikmaking van grootvolumehydrofracture ­
ring wanneer zij ervoor kiezen dat niet te doen, noch dat 
de lidstaten worden belet meer gedetailleerde maatregelen 
te handhaven of te treffen die beantwoorden aan de 
specifieke nationale, regionale of plaatselijke omstandig ­
heden.  
(10) Er is in de Unie nog geen ervaring opgedaan met het 
toestaan van de productie van koolwaterstoffen met ge ­
bruikmaking van grootvolumehydrofracturering, en 
slechts beperkte ervaring met het toestaan van exploratie. 
Daarom moet toezicht worden gehouden op de toepas ­
sing van de wetgeving van de Unie en van deze aan ­
beveling in de lidstaten. Een bijwerking van deze aan ­
beveling of de ontwikkeling van juridisch bindende be ­
palingen kan nodig blijken in het licht van de technische 
vooruitgang, de noodzaak om de risico’s en de weerslag 
van de productie van koolwaterstoffen met gebruikma ­
king van andere technieken dan grootvolumehydrofrac ­
turering aan te pakken, onverwachte problemen bij de 
toepassing van de wetgeving van de Unie of de exploratie 
en productie van koolwaterstoffen met gebruikmaking 
van grootvolumehydrofracturering tijdens offshoreope ­
raties.  
(11) Daarom is deze aanbeveling, met minimumbeginselen die 
moeten worden toegepast als een gemeenschappelijke basis voor de exploratie of productie van koolwaterstof ­
fen met gebruikmaking van grootvolumehydrofracture ­
ring, thans noodzakelijk. Zij vormt een aanvulling op 
de bestaande wetgeving van de Unie die van toepassing 
is op projecten waarmee grootvolumehydrofracturering 
gemoeid is, en zij zou door de lidstaten binnen een 
termijn van zes maanden moeten worden uitgevoerd.  
(12) Deze aanbeveling eerbiedigt de grondrechten en de be ­
ginselen die zijn erkend in het Handvest van de grond ­
rechten van de Europese Unie, en met name het recht op 
leven en het recht op menselijke integriteit, de vrijheid 
van meningsuiting en informatie, het recht van onderne ­
merschap, het recht op eigendom, en het hoge niveau 
van bescherming van de gezondheid en het milieu. Deze 
aanbeveling moet worden toegepast overeenkomstig deze 
rechten en beginselen,  
HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:  
1. DOEL EN ONDERWERP  
1.1. Deze aanbeveling bevat de minimumbeginselen die no ­
dig zijn om de lidstaten die koolwaterstoffen wensen te 
exploreren en produceren met gebruikmaking van groot ­
volumehydrofracturering te ondersteunen, maar er tege ­
lijkertijd voor te zorgen dat de volksgezondheid, het 
klimaat en het milieu worden gevrijwaard, middelen ef ­
ficiënt worden ingezet, en het publiek wordt geïnfor ­
meerd.  
1.2. De lidstaten worden aangemoedigd om, wanneer zij hun 
bestaande bepalingen ter uitvoering van de desbetref ­
fende wetgeving van de Unie toepassen op of aanpassen 
aan de behoeften en specifieke kenmerken van de explo ­
ratie en de productie van koolwaterstoffen met gebruik ­
making van grootvolumehydrofracturering, deze begin ­
selen toe te passen, die betrekking hebben op de plan ­
ning, de beoordeling van installaties, vergunningen, ope ­
rationele en milieuprestaties en sluiting, de participatie 
van het publiek en de verspreiding van informatie.  
2. DEFINITIES  
Voor de toepassing van deze aanbeveling:  
a) wordt onder „grootvolumehydrofracturering” ver ­
staan: de injectie in een boorput van 1 000 m  3 of 
meer water per fractureringsfase of van 10 000 m  3 
of meer water tijdens het hele fractureringsproces;  
b) omvat een „installatie” alle ondergrondse structuren 
voor de exploratie of productie van koolwaterstoffen 
met gebruikmaking van grootvolumehydrofracture ­
ring.NL L 39/74 Publicatieblad van de Europese Unie 8.2.2014
3. STRATEGISCHE PLANNING EN MILIEUEFFECTBEOOR ­
DELING  
3.1. Alvorens lidstaten vergunningen verlenen voor de explo ­
ratie en/of de productie van koolwaterstoffen die kan 
leiden tot het gebruik van grootvolumehydrofracturering, 
zouden zij een strategische milieubeoordeling moeten 
uitvoeren teneinde gevolgen en risico’s voor de mense ­
lijke gezondheid en het milieu te voorkomen, te beheer ­
sen en te verminderen. Die beoordeling zou moeten 
worden uitgevoerd overeenkomstig de voorschriften 
van Richtlijn 2001/42/EG.  
3.2. De lidstaten zouden duidelijke regels moeten uitvaardi ­
gen over eventuele beperkingen van de activiteiten, bij ­
voorbeeld in beschermde, overstromings- of aardbevings ­
gevoelige gebieden, en over de minimumafstanden tus ­
sen toegestane werkzaamheden en woon- en waterwin ­
gebieden. Zij zouden ook minimale diepteverschillen tus ­
sen het te fractureren gebied en het grondwater moeten 
vaststellen.  
3.3. De lidstaten zouden de nodige maatregelen moeten tref ­
fen om ervoor te zorgen dat een milieueffectbeoordeling 
overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 
2011/92/EU wordt uitgevoerd.  
3.4. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat het be ­
trokken publiek in een vroeg stadium reële mogelijkhe ­
den tot inspraak krijgt bij de ontwikkeling van een stra ­
tegie als bedoeld in punt 3.1 en de effectbeoordeling 
bedoeld in punt 3.3.  
4. EXPLORATIE- EN PRODUCTIEVERGUNNINGEN  
De lidstaten zouden erop moeten toezien dat de voor ­
waarden en procedures voor het verkrijgen van een ver ­
gunning overeenkomstig de toepasselijke wetgeving van 
de Unie ten volle worden gecoördineerd wanneer:  
a) voor de benodigde vergunning(en) meer dan één be ­
voegde instantie verantwoordelijk is;  
b) meer dan één exploitant erbij betrokken is;  
c) voor een bepaalde fase van het project meer dan één 
vergunning nodig is;  
d) krachtens de nationale wetgeving of de wetgeving van 
de Unie meer dan één vergunning vereist is.  
5. SELECTIE VAN DE EXPLORATIE- EN PRODUCTIELOCA ­
TIE 
5.1. De lidstaten zouden de nodige maatregelen moeten tref ­
fen om zich ervan te vergewissen dat de geologische 
formatie van een locatie geschikt is voor de exploratie of de productie van koolwaterstoffen met gebruikmaking 
van grootvolumehydrofracturering. Zij zouden ervoor 
moeten zorgen dat exploitanten een karakterisering en 
risicobeoordeling van de potentiële locatie en de omge ­
ving (oppervlakte en ondergrond) verrichten.  
5.2. De risicobeoordeling zou moeten worden gebaseerd op 
voldoende gegevens om het mogelijk te maken de po ­
tentiële exploratie- en productielocatie vast te stellen en 
alle potentiële blootstellingsroutes in kaart te brengen. 
Dit zou het mogelijk maken om het risico van lekkage 
of migratie van boorvloeistoffen, hydrofractureringsvloei ­
stoffen, van nature voorkomende materialen, koolwater ­
stoffen en gas uit de bron of de doelformatie, en van 
geïnduceerde aardbevingen te beoordelen.  
5.3. De risicobeoordeling zou moeten:  
a) zijn gebaseerd op de beste beschikbare technieken en 
rekening houden met de relevante resultaten van de 
door de Commissie georganiseerde informatie-uitwis ­
seling tussen de lidstaten, de betrokken bedrijfstakken 
en niet-gouvernementele organisaties die zich inzetten 
voor milieubescherming;  
b) anticiperen op het veranderende gedrag van de doel ­
formatie, de geologische lagen tussen het reservoir en 
het grondwater en bestaande boorputten of andere 
door de mens geconstrueerde structuren die zijn 
blootgesteld aan de hoge injectiedruk die bij groot ­
volumehydrofracturering wordt gebruikt en de hoe ­
veelheden geïnjecteerde vloeistoffen;  
c) een minimale verticale scheidingsafstand tussen de te 
fractureren zone en het grondwater eerbiedigen;  
d) tijdens de werkzaamheden worden bijgewerkt wan ­
neer nieuwe gegevens worden verzameld.  
5.4. Een locatie zou pas mogen worden gekozen als de over ­
eenkomstig de punten 5.1, 5.2 en 5.3 uitgevoerde risico ­
beoordeling uitwijst dat de grootvolumehydrofracture ­
ring niet zal leiden tot een rechtstreekse lozing van ver ­
ontreinigende stoffen in het grondwater en dat geen 
schade wordt berokkend aan andere activiteiten rond 
de installatie.  
6. ONDERZOEK VAN DE UITGANGSSITUATIE  
6.1. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat, alvorens 
grootvolumehydrofracturering begint:  
a) de exploitant de milieutoestand (uitgangssituatie) van 
de locatie van de installatie en de potentieel door de 
activiteiten getroffen omliggende gebieden en onder ­
grond vaststelt;NL 8.2.2014 Publicatieblad van de Europese Unie L 39/75
b) de uitgangssituatie voor het begin van de werkzaam ­
heden adequaat is beschreven en gerapporteerd aan 
de bevoegde autoriteit.  
6.2. Een uitgangssituatie zou moeten worden vastgesteld 
voor:  
a) de kwaliteit en de stromingskenmerken van het op ­
pervlakte- en grondwater;  
b) de waterkwaliteit op drinkwateronttrekkingspunten;  
c) de luchtkwaliteit;  
d) de bodemgesteldheid;  
e) de aanwezigheid van methaan en andere vluchtige 
organische stoffen in het water;  
f) de seismische activiteit;  
g) het bodemgebruik;  
h) de biodiversiteit;  
i) de toestand van de infrastructuur en de gebouwen;  
j) de bestaande putten en stilgelegde structuren.  
7. ONTWERP EN BOUW VAN DE INSTALLATIE  
De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de instal ­
latie aldus wordt gebouwd dat mogelijke lekken aan de 
oppervlakte en lozingen op de bodem, in het water of in 
de lucht worden vermeden.  
8. INFRASTRUCTUUR VAN EEN PRODUCTIEGEBIED  
De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat:  
a) exploitanten of groepen exploitanten de ontwikkeling 
van een productiegebied geïntegreerd benaderen ten ­
einde gevolgen en risico’s voor het milieu en de ge ­
zondheid, zowel voor werknemers als het grote pu ­
bliek, te voorkomen en te verminderen;  
b) voordat de productie van start gaat, adequate eisen 
worden gesteld aan de infrastructuur voor het onder ­
houd van de installatie. Indien een installatie als pri ­
mair doel heeft aardolie te produceren met gebruik ­
making van grootvolumehydrofracturering, zou moe ­
ten worden voorzien in een specifieke infrastructuur 
die het daarbij vrijkomende aardgas opvangt en af ­
voert.  
9. VOORSCHRIFTEN VOOR DE EXPLOITATIE  
9.1. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de ex ­
ploitanten de beste beschikbare technieken gebruiken die 
rekening houden met de relevante resultaten van de door 
de Commissie georganiseerde informatie-uitwisseling tus ­
sen de lidstaten, de betrokken bedrijfstakken en niet-gou ­
vernementele organisaties die zich inzetten voor milieu ­
bescherming, alsmede goede industriële praktijken ter 
voorkoming, beheersing en vermindering van de impact 
van en risico’s die zijn verbonden aan projecten voor de 
exploratie en de productie van koolwaterstoffen.  9.2. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de ex ­
ploitanten:  
a) projectspecifieke waterbeheersplannen opstellen om 
ervoor te zorgen dat water gedurende het gehele pro ­
ject op doelmatige wijze wordt gebruikt. De exploi ­
tanten zouden moeten zorgen voor de traceerbaar ­
heid van de waterstromen. Het waterbeheersplan 
zou rekening moeten houden met de seizoenschom ­
melingen in de beschikbaarheid van water en zou het 
gebruik van zwaar belaste watervoorraden moeten 
voorkomen;  
b) vervoerbeheersplannen opstellen teneinde emissies in 
de lucht in het algemeen en de impact ervan op 
plaatselijke gemeenschappen en de biodiversiteit in 
het bijzonder zo veel mogelijk te beperken;  
c) gassen opvangen voor later gebruik, het affakkelen zo 
veel mogelijk beperken en afblazen vermijden. Met 
name zouden de exploitanten maatregelen moeten 
nemen om ervoor te zorgen dat de uitstoot in de 
lucht in de exploratie- en productiefase wordt beperkt 
door gassen op te vangen en later te gebruiken. Het 
afblazen van methaan en andere luchtverontreini ­
gende stoffen zou moeten worden beperkt tot de 
meest uitzonderlijke en om veiligheidsredenen ge ­
rechtvaardigde operationele omstandigheden;  
d) de grootvolumehydrofracturering uitvoeren op gecon ­
troleerde wijze en met een passend drukbeheer, ten ­
einde de breuken tot het reservoir te beperken en 
geïnduceerde aardbevingen te voorkomen;  
e) de integriteit van de boorput waarborgen door het 
ontwerp en de bouw ervan en door integriteitstests. 
De resultaten van de integriteitstests zouden door een 
onafhankelijke en gekwalificeerde derde moeten wor ­
den beoordeeld teneinde de operationele prestaties 
van de boorput en de veiligheid ervan vanuit milieu- 
en gezondheidsoogpunt in alle stadia van de ontwik ­
keling van het project en na afsluiting van de boorput 
te waarborgen;  
f) risicobeheersplannen opstellen en voorzien in de no ­
dige maatregelen om mogelijke gevolgen te voor ­
komen en/of te beperken, alsmede in de maatregelen 
die nodig zijn om te reageren;  
g) de werkzaamheden stoppen en zo spoedig mogelijk 
alle noodzakelijke corrigerende maatregelen nemen 
wanneer de integriteit van de boorput geschonden 
wordt of verontreinigende stoffen per ongeluk zijn 
geloosd in het grondwater;  
h) in geval van enig incident of ongeval dat gevolgen 
heeft voor de volksgezondheid of het milieu, onmid ­
dellijk verslag uitbrengen aan de bevoegde autoriteit. 
Het verslag moet de oorzaken van het incident of 
ongeval, de gevolgen ervan en de genomen corrige ­
rende maatregelen vermelden. Het overeenkomstig de 
punten 6.1 en 6.2 vereiste onderzoek van de uit ­
gangssituatie zou als referentie moeten worden ge ­
bruikt.NL L 39/76 Publicatieblad van de Europese Unie 8.2.2014
9.3. De lidstaten zouden een verantwoorde omgang met wa ­
ter bij grootvolumehydrofracturering moeten bevorderen.  
10. GEBRUIK VAN CHEMISCHE STOFFEN EN WATER BIJ 
GROOTVOLUMEHYDROFRACTURERING  
10.1. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat:  
a) de producenten, importeurs en downstreamgebruikers 
van chemische stoffen die worden gebruikt bij hydro ­
fracturering, „hydrofracturering” vermelden wanneer 
zij voldoen aan hun verplichtingen uit hoofde van 
Verordening (EG) nr. 1907/2006;  
b) het gebruik van chemische stoffen in grootvolume ­
hydrofracturering zo veel mogelijk wordt beperkt;  
c) bij de selectie van de te gebruiken chemische stoffen 
rekening wordt gehouden met de mogelijkheid om 
vloeistoffen die na grootvolumehydrofracturering 
aan de oppervlakte komen, te behandelen.  
10.2. De lidstaten zouden exploitanten moeten aanmoedigen 
om, waar dit technisch haalbaar is en vanuit het oogpunt 
van de menselijke gezondheid, het milieu en het klimaat 
verdedigbaar is, hydrofractureringstechnieken te gebrui ­
ken die het watergebruik en afvalstromen zoveel moge ­
lijk beperken en geen gebruikmaken van gevaarlijke che ­
mische stoffen.  
11. EISEN INZAKE TOEZICHT  
11.1. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de ex ­
ploitant regelmatig toezicht houdt op de installatie en de 
omliggende bodem en ondergrond die tijdens de explo ­
ratie- en productiefase door de werkzaamheden kunnen 
worden beïnvloed, met name vóór, tijdens en na de 
grootvolumehydrofracturering.  
11.2. Het overeenkomstig de punten 6.1 en 6.2 vereiste onder ­
zoek van de uitgangssituatie zou als referentie voor het 
latere toezicht moeten dienen.  
11.3. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de ex ­
ploitant naast de in de studie van de uitgangssituatie 
vastgestelde milieuparameters ook de volgende bedrijfs ­
parameters controleert:  
a) de precieze samenstelling van de voor elke boorput 
gebruikte fractureringsvloeistof;  
b) de hoeveelheid water die wordt gebruikt voor het 
fractureren van elke boorput;  
c) de druk tijdens grootvolumehydrofracturering;  
d) de vloeistoffen die na grootvolumehydrofracturering 
aan de oppervlakte komen: terugvloeipercentage, volumes, kenmerken, hergebruikte en/of behandelde 
hoeveelheden voor elke boorput;  
e) uitstoot in de lucht van methaan, andere vluchtige 
organische stoffen en andere gassen die waarschijnlijk 
schadelijke gevolgen hebben voor de menselijke ge ­
zondheid en/of het milieu.  
11.4. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de ex ­
ploitanten controleren wat de effecten zijn van groot ­
volumehydrofracturering op de integriteit van boorput ­
ten en andere door de mens geconstrueerde structuren in 
de potentieel door de activiteiten getroffen omliggende 
bodem en ondergrond.  
11.5. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de resul ­
taten van het toezicht ter kennis van de bevoegde au ­
toriteiten worden gebracht.  
12. AANSPRAKELIJKHEID VOOR MILIEUSCHADE EN FI ­
NANCIËLE GARANTIE  
12.1. De lidstaten zouden de bepalingen betreffende milieu ­
aansprakelijkheid moeten toepassen op alle werkzaamhe ­
den die worden verricht op een installatie, inclusief die 
welke momenteel niet binnen het toepassingsgebied van 
Richtlijn 2004/35/EG vallen.  
12.2. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de ex ­
ploitant vóór de aanvang van activiteiten die grootvolu ­
mehydrofracturering impliceren, een financiële of gelijk ­
waardige garantie stelt tot dekking van de bepalingen 
van de vergunning en de potentiële aansprakelijkheid 
voor milieuschade.  
13. BESTUURLIJKE CAPACITEIT  
13.1. De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat de be ­
voegde autoriteiten over voldoende menselijke, tech ­
nische en financiële middelen beschikken om hun taken 
uit te voeren.  
13.2. De lidstaten zouden belangenconflicten tussen de regel ­
gevende functie van de bevoegde autoriteiten en hun 
functie met betrekking tot de economische ontwikkeling 
van de hulpbronnen moeten voorkomen.  
14. VERPLICHTINGEN BIJ SLUITING  
De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat na de 
sluiting van elke installatie een onderzoek wordt uitge ­
voerd om de milieutoestand van de installatie en de 
potentieel door de activiteiten getroffen omliggende bo ­
dem en ondergrond te vergelijken met de bij het onder ­
zoek van de uitgangssituatie beschreven toestand vóór de 
aanvang van de werkzaamheden.NL 8.2.2014 Publicatieblad van de Europese Unie L 39/77
15. VERSPREIDING VAN INFORMATIE  
De lidstaten zouden ervoor moeten zorgen dat:  
a) de exploitant het publiek voorlicht over de chemische 
stoffen en de hoeveelheden water die hij wil gebrui ­
ken en die uiteindelijk zijn gebruikt bij de grootvolu ­
mehydrofracturering van elke boorput. Deze informa ­
tie moet de naam en het Chemical Abstracts Service 
(CAS)-nummer van alle stoffen, een veiligheidsinfor ­
matieblad, indien beschikbaar, en de maximale con ­
centratie van de stof in de fractureringsvloeistof be ­
vatten;  
b) de bevoegde autoriteiten binnen zes maanden na de 
bekendmaking van deze aanbeveling en met tussen ­
pozen van niet meer dan twaalf maanden op een 
publiek toegankelijke website de volgende informatie 
publiceren:  
i) het aantal voltooide boorputten en het aantal ge ­
plande projecten die grootvolumehydrofracture ­
ring impliceren;  
ii) het aantal verleende vergunningen, de naam van 
de betrokken exploitanten en de vergunnings ­
voorwaarden;  
iii) het overeenkomstig de punten 6.1 en 6.2 ver ­
richte onderzoek van de uitgangssituatie en de 
bevindingen van het toezicht op grond van de 
punten 11.1, 11.2 en 11.3, onder b) tot en met 
e); 
c) de bevoegde autoriteiten zouden het publiek ook on ­
verwijld op de hoogte moeten brengen van:  
i) incidenten en ongevallen als bedoeld in punt 9.2, 
onder f);  
ii) de resultaten van inspecties, gevallen van niet-na ­
leving en sancties.  16. EVALUATIE  
16.1. De lidstaten die ervoor hebben gekozen koolwaterstoffen 
te exploreren of te exploiteren met gebruikmaking van 
grootvolumehydrofracturering wordt verzocht uiterlijk 
28 juli 2014 uitvoering te geven aan de in deze aan ­
beveling vervatte minimumbeginselen en de Commissie 
jaarlijks, en voor het eerst uiterlijk in december 2014, 
informatie te verstrekken over de maatregelen die zij in 
reactie op deze aanbeveling hebben getroffen.  
16.2. De Commissie zal nauwlettend toezien op de toepassing 
van de aanbeveling aan de hand van een vergelijking van 
de situatie in de lidstaten in een openbaar toegankelijke 
scorebord.  
16.3. 18 maanden na de bekendmaking van de aanbeveling 
zal de Commissie de doeltreffendheid ervan evalueren.  
16.4. De evaluatie zal een beoordeling van de toepassing van 
de aanbeveling bevatten, en zal de vooruitgang bij de 
informatie-uitwisseling inzake beste beschikbare technie ­
ken en de toepassing van de relevante BBT-referentiedo ­
cumenten, alsmede de eventuele behoefte aan bijwerking 
van de bepalingen van de aanbeveling in aanmerking 
nemen. De Commissie zal beslissen of het nodig is wet ­
gevingsvoorstellen in te dienen met juridisch bindende 
voorschriften inzake de exploratie en de productie van 
koolwaterstoffen met gebruikmaking van grootvolume ­
hydrofracturering.  
Gedaan te Brussel, 22 januari 2014.  
Voor de Commissie  
Janez POTO ČNIK 
Lid van de CommissieNL L 39/78 Publicatieblad van de Europese Unie 8.2.2014