BIJLAGE V

METHODE OM DE EMISSIEREDUCTIE DOOR KOOLSTOFACCUMULATIE IN DE BODEM ALS GEVOLG VAN VERBETERD LANDBOUWBEHEER VAST TE STELLEN

Marktdeelnemers die emissiereductie door koolstofaccumulatie in de bodem als gevolg van verbeterd landbouwbeheer (esca ) met betrekking tot g CO2eq/MJ willen claimen, moeten de volgende formule gebruiken om de feitelijke waarden te berekenen:

L1682022NL6510120220617NL0003.0001671671ONTWERPBESLUIT Nr. .../2022 van het EPO-comité dat is opgericht bij de tijdelijke economische partnerschapsovereenkomst tussen Ghana, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds,van …met betrekking tot de vaststelling van het reglement van orde voor geschillenbeslechtingHET EPO-COMITÉ,Gezien de Tijdelijke Economische Partnerschapsovereenkomst tussen Ghana, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijdsPB EU L 287 van 21.10.2016, blz. 3. (de overeenkomst), ondertekend te Brussel op 28 juli 2016, en met name artikel 59,Overwegende dat in artikel 59, lid 1, van de overeenkomst is bepaald dat de procedures voor de beslechting van geschillen worden geregeld in het reglement van orde, dat het EPO-comité drie maanden na zijn instelling vaststelt, en dat in artikel 64, lid 2, van de overeenkomst wordt vermeld dat de gedragscode aan dat reglement van orde wordt gehecht,HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:Artikel 1Het reglement van orde voor geschillenbeslechting, zoals opgenomen in de bijlage bij dit besluit, wordt hierbij vastgesteld.Artikel 2Dit besluit treedt in werking op de datum van de vaststelling ervan.

waarbij:

CSR de massa koolstofvoorraad in de bodem per landeenheid van de teeltmethode in Mg C per ha is; CSA de massa geraamde koolstofvoorraad in de bodem per landeenheid van de feitelijke teeltmethoden na minstens tien jaar van toepassing in Mg C per ha is; 3,664 het resultaat van de deling van het moleculair gewicht van CO2 (44,010 g/mol) door het moleculair gewicht van koolstof (12,011 g/mol) in g CO2eq/g C is; n de termijn (in jaren) van de teelt van het gewas in kwestie is; P de productiviteit van het gewas (gemeten als energie van de biobrandstof of vloeibare biomassa in MJ per ha per jaar) is; ef emissies ten gevolge van het toegenomen gebruik van kunstmest of herbicide zijn.

Verbeterde landbouwbeheerspraktijken die worden aanvaard om emissiereductie door koolstofaccumulatie in de bodem te bereiken, omvatten een verschuiving naar zaaien met beperkte of geen grondbewerking, betere wisselteelt, het gebruik van bodembedekkers, met inbegrip van het beheer van residuen van landbouwgewassen, en het gebruik van biologische bodemverbeteraars (bv. compost, mestfermentatiedigestaat, digestaat, biohoutskool enz.).

De berekening van de feitelijke waarden van CSR en CSA wordt gebaseerd op metingen van koolstofvoorraad in de bodem. De meting van CSR wordt uitgevoerd op landbouwbedrijfsniveau voorafgaand aan de gewijzigde beheerspraktijk om een basis van te stellen, en daarna wordt CSA gemeten met regelmatige intervallen van niet meer dan vijf jaar.

Het gehele gebied waarvoor de koolstofvoorraden worden berekend, moet dezelfde klimatologische omstandigheden of bodemgesteldheid en een vergelijkbare beheersgeschiedenis ten aanzien van grondbewerking en koolstofinput in de bodem kennen. Indien de verbeterde beheerspraktijken slechts op een deel van het landbouwbedrijf worden toegepast, kan de broeikasgasemissiereductie alleen worden geclaimd voor dat deel. Indien binnen een enkel landbouwbedrijf verschillende verbeterde beheerspraktijken worden toegepast, wordt een claim voor broeikasgasemissiereductie individueel berekend en geclaimd per esca praktijk.

Om de jaarlijkse fluctuaties in de gemeten koolstofvoorraden en de bijbehorende fouten te beperken, kunnen akkers met dezelfde klimatologische omstandigheden of bodemgesteldheid, een vergelijkbare beheersgeschiedenis ten aanzien van grondbewerking en koolstofinput in de bodem en onderworpen aan dezelfde verbeterde beheerspraktijk, worden gegroepeerd, met inbegrip van akkers van verschillende landbouwers.

Na de initiële meting van de basis kan de toename in koolstof in de bodem worden geraamd op basis van representatieve proeven of bodemmodellen, voordat een tweede meting van de toename van koolstofvoorraad wordt uitgevoerd. Vanaf de tweede meting vormen de metingen de definitieve basis om de feitelijke waarden van de toename in koolstofvoorraad in de bodem te bepalen.

Na de tweede meting kan modelleren om marktdeelnemers de jaarlijkse toename in koolstofvoorraad in de bodem te laten schatten, alleen worden toegestaan tot de volgende meting indien de gebruikte modellen geijkt zijn op basis van de werkelijk gemeten waarden. Marktdeelnemers mogen uitsluitend modellen gebruiken die door de vrijwillige systemen zijn goedgekeurd. Vrijwillige systemen moeten de marktdeelnemers en de namens hen audits uitvoerende certificeringsorganen inlichten over de modellen die zij voor dat doel hebben goedgekeurd.

De modellen houden rekening met de verschillen in bodem, klimaat en landbeheersgeschiedenis om de koolstofdynamiek in de bodem te simuleren. Het vrijwillige systeem moet een gedetailleerd verslag van de gevalideerde modelleringsmethode en de onderliggende aannames opstellen. De betreffende definitieve feitelijke waarden die op basis van de bodemmetingsresultaten zijn bepaald, worden gebruikt om de jaarlijkse emissiereductieclaims voor koolstofaccumulatie in de bodem als gevolg van verbeterd landbouwbeheer (esca) op basis van de modellen aan te passen.

Om emissiereductie voor koolstofaccumulatie in de bodem als gevolg van verbeterd landbouwbeheer (esca) te claimen, worden metingen van koolstofvoorraad in de bodem uitgevoerd door gecertificeerde laboratoria en worden de monsters met het oog op audits ten minste vijf jaar bewaard.

Vrijwillige systemen verlangen dat de landbouwer of marktdeelnemer er zich voor een langere termijn van ten minste tien jaar toe verbindt om de verbeterde beheerspraktijk te blijven toepassen teneinde de broeikasgasemissiereductie in aanmerking te kunnen nemen. Die verbintenis kan worden uitgevoerd als een vijfjarige hernieuwbare verbintenis.

Als er niet aan deze verbintenis wordt voldaan, worden alle esca-waarden voor het lopende jaar van de landbouwer of marktdeelnemer toegevoegd als emissies aan de algehele broeikasgasemissies ten gevolge van de geleverde energiegewassen en niet afgetrokken als broeikasgasemissiereductie, en volgt een verbod om een esca-waarde in de broeikasgasberekeningen over vijf jaar op te nemen, ongeacht welk certificeringssysteem wordt gebruikt. Indien een verbintenis is ondertekend in naam van een marktdeelnemer namens verscheidene landbouwers, en een van die landbouwers trekt zich voortijdig terug, dan gelden de bovengenoemde sancties alleen voor die landbouwer en niet voor de verbintenissen van de marktdeelnemer. Het vrijwillige systeem dat het certificaat heeft afgegeven, moet de sancties handhaven en andere vrijwillige systemen in kennis stellen, en deze informatie op zijn website publiceren en in zijn bij de Commissie in te dienen jaarlijkse activiteitenverslag opnemen.

Verder moet de verbeterde beheerspraktijk ten minste drie jaar aaneengesloten worden toegepast alvorens een claim kan worden gedaan.

De maximale totale waarde van de jaarlijkse emissiereductieclaim door koolstofaccumulatie in de bodem als gevolg van verbeterd landbouwbeheer (esca) wordt begrensd op 45 g CO2eq/MJ biobrandstof of vloeibare biomassa voor de gehele periode waarin de esca-praktijk wordt toegepast, indien biohoutskool wordt gebruikt als biologische bodemverbeteraar, alleen of in combinatie met andere in aanmerking komende esca-praktijken. In andere gevallen wordt de hierboven genoemde grens gesteld op 25 g CO2eq/MJ biobrandstof voor de gehele periode waarin de esca-praktijken worden toegepast.

Primaire producenten of marktdeelnemers die al in aanmerking komende esca-praktijken toepassen en voorafgaand aan de inwerkingtreding van deze uitvoeringsverordening de respectieve esca-claims hebben gedaan, kunnen tijdens een overgangsperiode een grens van 45 g CO2eq/MJ biobrandstof of vloeibare biomassa toepassen tot de eerste meting van de toegenomen koolstofvoorraad na vijf jaar. In dat geval wordt de gemeten koolstofvoorraadtoename na vijf jaar een grens voor de jaarlijkse claims voor de volgende periode van vijf jaar. Indien de eerste meting van de koolstofvoorraadtoename na vijf jaar een hogere totale jaarlijkse koolstofvoorraadtoename aangeeft dan de jaarlijkse claims, mogen primaire producenten of marktdeelnemers de volgende jaren het jaarlijkse verschil claimen ter compensatie van de lagere koolstofvoorraadtoename. Indien de eerste meting van de koolstofvoorraadtoename in de bodem na vijf jaar daarentegen een lagere totale jaarlijkse koolstofvoorraadtoename aangeeft dan de jaarlijkse claims, moeten landbouwers of marktdeelnemers de volgende vijf jaar dienovereenkomstig het jaarlijkse verschil van hun claims aftrekken.

Indien de toepassing van in aanmerking komende verbeterde landbouwbeheerpraktijken (esca) in het verleden is begonnen maar geen eerdere esca-claims zijn gedaan, mogen met terugwerkende kracht jaarlijkse esca-claims worden gedaan voor maximaal drie jaar voor het moment van de esca-certificering. De marktdeelnemer moet afdoende bewijsmateriaal verstrekken over de aanvang van de toepassing van de verbeterde landbouwpraktijken. In dat geval kan de raming van de waarde van CSR worden gebaseerd op een vergelijkende meting van een akker in de nabijheid of een andere akker met gelijksoortige klimatologische omstandigheden of bodemgesteldheid en een vergelijkbare beheersgeschiedenis. Indien er geen beschikbare gegevens van een dergelijke akker zijn, kan de geraamde waarde van CSR op modellen worden gebaseerd. In dat geval wordt de initiële meting meteen uitgevoerd, op het moment van de verbintenis. De volgende meting van koolstofvoorraadtoename moet vijf jaar later worden gedaan.

De uit het toegenomen gebruik van kunstmest of herbicide voortvloeiende toegenomen emissies vanwege de toepassing van verbeterde landbouwpraktijken worden in aanmerking genomen. Daartoe wordt passend bewijs verstrekt over het historische gebruik van meststoffen of herbicide die worden geteld als het gemiddelde van de drie jaar voor de toepassing van de nieuwe landbouwpraktijken. De bijdrage van stikstoffixatiegewassen om de behoefte aan extra meststoffen te verminderen, kan bij de berekening in aanmerking worden genomen.

Voor bemonstering gelden de volgende voorschriften:

1. Representatieve bemonsteringsmethode: a) van ieder gebied of iedere akker worden monsters genomen; b) er wordt ten minste één monster van 15 goed verdeelde submonsters genomen per vijf hectare of per akker, als die kleiner is (met inachtneming van de heterogeniteit van het koolstofgehalte van het gebied); c) kleinere akkers met dezelfde klimatologische omstandigheden, bodemgesteldheid, referentielandbouwpraktijken en esca praktijk kunnen worden gegroepeerd; d) bemonstering vindt plaats hetzij in het voorjaar voor de bewerking en bemesting van de grond, hetzij in het najaar, ten minste twee maanden na de oogst; e) rechtstreekse metingen van wijzigingen in koolstofvoorraad in de bodem worden genomen voor de bovenste 30 cm van de grond; f) de punten van de initiële bemonstering om de basis van koolstofvoorraad in de bodem te meten, worden onder identieke veldomstandigheden gebruikt (met name bodemvochtigheid); g) het bemonsteringsprotocol wordt goed gedocumenteerd.

2. Metingen van het koolstofgehalte in de bodem: a) bodemmonsters worden gedroogd, gezeefd en, indien nodig, gemalen; b) indien de verbrandingsmethode wordt gebruikt, wordt anorganische koolstof uitgesloten.

3. Bepaling van droge volumedichtheid: a) wijzigingen in volumedichtheid na verloop van tijd worden in aanmerking genomen; b) volumedichtheid moet worden gemeten via de boorgatmethode, dat wil zeggen door mechanisch een cilinder in de bodem te slaan, hetgeen het risico op fouten bij volumedichtheidmetingen aanzienlijk verkleint; c) indien de boorgatmethode niet mogelijk is, vooral bij zandbodems, moet een andere betrouwbare methode worden gebruikt; d) monsters moeten ovengedroogd worden alvorens ze te wegen.

De toepassing van de bovenstaande methode op esca en de berekening van de feitelijke broeikasgasemissiewaarden worden door certificeringsorganen gecontroleerd en in auditverslagen gedocumenteerd. Vrijwillige systemen moeten nadere richtsnoeren verstrekken over de toepassing van deze methode, met inbegrip van hun gevalideerde bodemmodellen, aan marktdeelnemers en certificeringsorganen en zij moeten hun auditors bij hun controletaken ondersteunen. Vrijwillige systemen moeten ook nadere statistische informatie en kwalitatieve feedback over de uitvoering van de esca-methode in hun bij de Commissie ingediende activiteitenverslagen opnemen.

De Commissie controleert de uitvoering van de esca-methode als onderdeel van haar controle van de activiteiten van het vrijwillige systeem, zoals:

— de uitvoering van het project, waarbij onder meer de verhouding tussen de modelleringsresultaten en de veldmetingen moet kunnen worden beoordeeld;

— een vergelijking tussen de claims en resultaten en de ramingen van verzadiging van organisch koolstof in de bodem, ter vaststelling van criteria en aanbevelingen, en mogelijk van vereisten voor onderhoud op lange termijn van een bepaald evenwicht om langetermijnresultaten te bewaken;

— de vaststelling van aanbevelingen en vereisten voor een passende modelselectie en -ijking, en betrouwbare indicatoren van de resultaten van het model.

De Commissie kan de in deze bijlage beschreven methodebenadering en de grenzen die op de jaarlijkse claims van koolstofvoorraadaccumulatie worden toegepast, herzien op basis van deze controle of om die aan te passen aan voortschrijdend inzicht of aan nieuwe wetgeving op dit gebied in de toekomst (te weten het EU-initiatief voor koolstoflandbouw).