Richtlijn van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bietenzaad

De Richtlijn nr. 66/400/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bietenzaad (PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2290/66) alsmede de wijzigingen voortvloeiende uit de volgende rechtsakten:

(1) Richtlijn nr. 69/61/EEG (PB nr. L 48 van 26. 2. 1969, blz. 4);

(2) Richtlijn nr. 71/162/EEG (PB nr. L 87 van 17. 4. 1971, blz. 24);

(3) Richtlijn nr. 72/274/EEG (PB nr. L 171 van 29. 7. 1972, blz. 37);

(4) Richtlijn nr. 72/418/EEG (PB nr. L 287 van 26. 12. 1972, blz. 22);

(5) de Toetredingsakte (PB nr. L 73 van 27. 3. 1972, blz. 14) en het besluit van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 1 januari 1973 houdende aanpassing van de documenten betreffende de toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Europese Gemeenschappen (PB nr. L 2 van 1. 1. 1973, blz. 1);

(6) Richtlijn nr. 73/438/EEG (PB nr. L 356 van 27. 12. 1973, blz. 79);

worden gecoördineerd in deze uitgave.

Deze coördinatie heeft geen enkele juridische waarde. Derhalve zijn de aanhalingen en overwegingen achterwege gelaten.

De verwijzingen tussen haakjes achter sommige artikelen stemmen met de voormelde nummering overeen en verwijzen naar de laatste wijziging van de oorspronkelijke richtlijn.

Richtlijn van de Raad

van 14 juni 1966

betreffende het in de handel brengen van bietenzaad

(66/400/EEG)

Artikel 1

Deze richtlijn heeft betrekking op bietenzaad dat binnen de Gemeenschap in de handel wordt gebracht.

Artikel 2 (1)

1. In deze richtlijn wordt verstaan onder:

A. Bieten: suikerbieten en voederbieten van de soort Beta vulgaris L.

B. Basiszaad: zaad,

a) dat is voortgebracht onder de verantwoordelijkheid van de kweker volgens strenge selectievoorschriften ten aanzien van het ras,

b) dat is bestemd voor de voortbrenging van zaadvan de categorie gecertificeerd zaad,

c) dat, behoudens het bepaalde in artikel 4, voldoet aan de in bijlage I voor basiszaad opgesomde voorwaarden en

d) waarvan bij een officieel onderzoek is gebleken dat bovenbedoelde voorwaarden zijn vervuld.

C. Gecertificeerd zaad: zaad,

a) dat rechtstreeks afkomstig is van basiszaad,

b) dat is bestemd voor de voortbrenging van bieten,

c) dat, behoudens het bepaalde in artikel 4, sub b) voldoet aan de in bijlage I voor gecertificeerd zaad opgesomde voorwaarden en

d) waarvan bij een officieel onderzoek is gebleken dat bovenbedoelde voorwaarden zijn vervuld.

D. Eenkiemig zaad: genetisch eenkiemig zaad.

E. Precisiezaad: zaad dat bestemd is voor precisiezaaimachines en dat overeenkomstig het bepaalde in bijlage I, deel B, punt 3, sub b), sub bb), slechts één zaadkiem geeft.

F. Officiële maatregelen: maatregelen die genomen zijn

a) door autoriteiten van een staat of

b) onder verantwoordelijkheid van een staat, door publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersonen of

c) voor hulpwerkzaamheden, eveneens onder toezicht van een staat door beëdigde natuurlijke personen,

mits de personen, genoemd onder b) en c), geen bijzonder voordeel ontlenen aan het resultaat van deze maatregelen.

2. In afwijking van lid 1, alinea C, kunnen de Lid-Staten, gedurende een overgangsperiode van ten hoogste vier jaar na de inwerkingtreding van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die noodzakelijk zijn ten einde zich naar deze richtlijn te voegen, als gecertificeerd zaad goedkeuren, zaad dat rechtstreeks afkomstig is van zaad, dat in een Lid-Staat volgens het tot nu toe geldende stelsel officieel werd gecontroleerd en dat dezelfde waarborgen biedt als het overeenkomstig de beginselen van deze richtlijn goedgekeurde basiszaad [1].

Artikel 3

1. De Lid-Staten schrijven voor dat bietenzaad slechts in de handel mag worden gebracht, indien het officieel is goedgekeurd als basiszaad of gecertificeerd zaad en voldoet aan de voorwaarden vervat in bijlage 1. deel B.

2. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat het officiële zaadonderzoek plaatsvindt volgens de gebruikelijke internationale methoden, voor zover die methoden bestaan.

3. De Lid-Staten mogen afwijkingen van lid 1 voorzien voor:

a) kwekerszaad van generaties die aan het basiszaad voorafgaan;

b) experimenten of wetenschappelijke doeleinden;

c) kweekdoeleinden;

d) niet bewerkt zaad dat in de handel wordt gebrachtmet het oog op de bewerking, voor zover de identiteit van dit zaad wordt gewaarborgd.

Artikel 4

De Lid-Staten mogen echter, in afwijking van artikel 3, machtiging verlenen tot

a) officiële goedkeuring en het in de handel brengen van basiszaad dat niet voldoet aan de in bijlage I opgesomde voorwaarden met betrekking tot de kiemkracht; daartoe worden alle dienstige maatregelen getroffen, opdat de leverancier een bepaalde kiemkracht waarborgt die hij bij het in de handel brengen vermeldt op een speciaal etiket met zijn naam en adres en het nummer van de partij;

b) officiële goedkeuring en het in de handel brengen tot en met de eerste commerciële afnemer, in het belang van een snelle voorziening met zaad, van basiszaad of gecertificeerd zaad, waarbij het officiële onderzoek in verband met de in bijlage I opgesomde voorwaarden met betrekking tot de kiemkracht nog niet is voltooid. De goedkeuring geschiedt uitsluitend, indien een verslag van de voorlopige analyse van het zaad wordt overgelegd en indien de naam en het adres van de eerste afnemer worden vermeld; alle dienstige maatregelen worden getroffen, opdat de leverancier de kiemkracht waarborgt die is vastgesteld bij de voorlopige analyse; de aanduiding van deze kiemkracht moet bij het in de handel brengen voorkomen op een speciaal etiket met de naam en het adres van de leverancier en het nummer van de partij.

Deze bepalingen zijn niet van toepassing op zaad dat wordt ingevoerd uit derde landen, behoudens in de gevallen bedoeld in artikel 15 betreffende de vermeerdering buiten de Gemeenschap.

Artikel 5

De Lid-Staten mogen, voor wat de in bijlage I opgesomde voorwaarden betreft, aanvullende voorwaarden of strengere voorwaarden voor de goedkeuring van hun eigen produktie vaststellen.

Artikel 6 (2)

De Lid-Staten schrijven voor, dat de eventueel vereiste beschrijving van de genealogische bestanddelen op verzoek van de kweker geheim wordt gehouden.

Artikel 7 (1)

1. De Lid-Staten schrijven voor dat bij de uitoefening van de controle van de rassen en bij het onderzoek van het zaad met het oog op de goedkeuring, de bemonstering officieel geschiedt volgens geschikte methoden.

2. Bij het onderzoek van het zaad voor de goedkeuring geschiedt de bemonstering uit homogene partijen; het maximumgewicht van een partij en het minimumgewicht van een monster worden in bijlage II vermeld.

Artikel 8 (1)

(Ingetrokken).

Artikel 9 (1)

1. De Lid-Staten schrijven voor dat basiszaad en gecertificeerd zaad slechts in de handel gebracht mogen worden in voldoende homogene partijen en in een gesloten verpakking, die overeenkomstig de artikelen 10 en 11 is voorzien van een sluitings systeem en een aanduiding.

2. De Lid-Staten mogen afwijkingen van lid 1 voorzien voor het in de handel brengen van kleine hoeveelheden ten behoeve van de laatste gebruiker voor wat betreft verpakking, sluitingssysteem en aanduiding.

Artikel 10 (1)

1. De Lid-Staten schrijven voor dat de verpakkingen van basiszaad en gecertificeerd zaad officieel zodanig worden gesloten dat bij het openen van de verpakking het sluitingssysteem wordt verbroken en niet meer opnieuw kan worden aangebracht.

2. Een, eventueel herhaalde, nieuwe sluiting mag slechts officieel geschieden. In dat geval wordt op het in artikel 11, lid 1, voorgeschreven etiket ook melding gemaakt van de laatste nieuwe sluiting, van de datum daarvan en van de dienst die haar heeft verricht.

Artikel 11 (1) (2) (4)

1. De Lid-Staten schrijven voor dat de verpakkingen van basiszaad en gecertificeerd zaad

a) aan de buitenkant worden voorzien van een officieel etiket dat beantwoordt aan de vereisten van bijlage III en gesteld is in een van de officiële talen van de Gemeenschap; dit etiket wordt vastgehecht door middel van het officiële sluitingssysteem; de kleur van het etiket is wit voor het basiszaad en blauw voor het gecertificeerde zaad; het gebruik van gegomde etiketten is toegestaan; deze etiketten kunnen als officieel sluitingssysteem worden gebruikt; voor de handel tussen de Lid-Staten vermeldt het etiket de datum van de officiële sluiting; indien, in het geval bedoeld in artikel 4, sub a), het basiszaad niet voldoet aan de in bijlage I opgesomde voorwaarden met betrekking tot de kiemkracht, wordt dit op het etiket vermeld;

b) binnenin een officieel certificaat bevatten in de kleur van het etiket en met de in bijlage III, deel A, punten 3, 4, 5, 10 en 11, voor het etiket voorgeschreven gegevens; dit certificaat is niet vereist wanneer deze gegevens onuitwisbaar op de verpakking zijn aangebracht, of wanneer een kleef etiket overeenkomstig de bepalingen van alinea a) is gebruikt.

2. De Lid-Staten mogen:

a) voorschrijven dat het etiket in elk geval de datum van de officiële sluiting vermeldt;

b) afwijkingen van lid 1 voorzien voor kleine verpakkingen.

Artikel 12

De Lid-Staten behouden het recht om voor te schrijven dat de verpakkingen van basiszaad of gecertificeerd zaad van eigen produktie of ingevoerd, met het oog op het in de handel brengen op hun grondgebied in andere dan de in artikel 4 bedoelde gevallen van een etiket van de leverancier worden voorzien.

Artikel 13

De Lid-Staten schrijven voor dat, in geval van een chemische behandeling van het basiszaad of van het gecertificeerde zaad, hiervan op het officiële etiket dan wel op een etiket van de leverancier, alsmede op of in de verpakking melding wordt gemaakt.

Artikel 14 (1) (4)

1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat het basiszaad en het gecertificeerde zaad dat overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn officieel werd goedgekeurd en waarvan de verpakking officieel van een aanduiding werd voorzien en gesloten, slechts wordt onderworpen aan de beperkingen voor het in de handel brengen bij deze richtlijn voorzien met betrekking tot de eigenschappen van het zaad, het onderzoek, de aanduiding eri de sluiting.

2. De Lid-Staten mogen:

a) het in de handel brengen van bietenzaad beperken tot zaad van rassen die voorkomen op een nationale lijst die is gebaseerd op de cultuur- en gebruikswaarde voor hun grondgebied tot op het moment waarop een gemeenschappelijke rassenlijst kan worden toegepast, met dien verstande dat deze toepassing uiterlijk op 1 januari 1970 moet plaatsvinden; voor opneming in bedoelde lijst gelden voor de rassen afkomstig uit andere Lid-Staten dezelfde voorwaarden als voor de nationale rassen;

b) voorschrijven dat bietenzaad slechts in de handel mag worden gebracht als het overeenkomt met bepaalde kalibers;

c) voor precisiezaad de minima verhogen die in bijlage I, deel B, punt 3, sub b), sub bb), zijn vastgesteld voor kluwens die slechts één zaadkiem geven.

3. De Lid-Staten die overeenkomstig artikel 3, lid 3, sub a), uitzonderingen hebben vastgesteld, dragen er zorg voor dat kwekerszaad van generaties die aan het basiszaad voorafgaan, voor wat betreft zijn eigenschappen, de voorschriften voor onderzoek, de aanduiding en de sluiting aan geen enkele beperking ten aanzien van het in de handel brengen wordt onderworpen,

a) indien het door een tot keuring bevoegde dienst volgens de voor de keuring van basiszaad geldende voorschriften officieel is onderzocht,

b) indien het wordt aangeboden in verpakkingen die overeenstemmen met de bepalingen van deze richtlijn, en

c) indien deze verpakkingen zijn voorzien van een officieel etiket, waarop ten minste de volgende gegevens voorkomen:

- keuringsdienst en Lid-Staat of desbetreffend kenteken,

- partijnummer,

- soort,

- ras,

- aanduiding "pre-basiszaad",

- aantal generaties dat aan het zaad van de categorie "gecertificeerd zaad" voorafgaat.

Het etiket is wit van kleur en heeft een diagonaal lopende paarse streep.

Artikel 15 (1)

De Lid-Staten schrijven voor dat bietenzaad dat rechtstreeks afkomstig is van basiszaad, goedgekeurd in een Lid-Staat, en dat in een andere Lid-Staat of in een derde land is geoogst, kan worden goedgekeurd in de Staat waar het basiszaad werd gewonnen, indien dit bietenzaad op het vermeerderingsperceel werd onderworpen aan een veldkeuring die voldoet aan de in bijlage I, deel A, opgesomde voorwaarden, en indien bij een officieel onderzoek is vastgesteld dat het zaad voldoet aan de voorwaarden die in bijlage I, deel B, voor gecertificeerd zaad zijn gesteld.

Artikel 16 (3) (6)

1. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen vast:

a) of, in het geval bedoeld in artikel 15, de veldkeu ring in een derde land voldoet aan de in bijlage I, deel A, opgesomde voorwaarden;

b) of het in een derde land geoogste bietenzaad, dat dezelfde waarborgen biedt ten aanzien van de eigenschappen daarvan alsmede van de toepassing van de maatregelen betreffende het onderzoek, de verzekering van de identiteit, de aanduiding en decontrole, in dit opzicht gelijkwaardig is aan basiszaad of gecertificeerd zaad dat in de Gemeenschap is geoogst en voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn.

2. De Lid-Staten kunnen de in lid 1 bedoelde vaststellingen met betrekking tot een derde land zelf verrichten, voor zover de Raad zich nog niet met betrekking tot dit land in het kader van deze richtlijn heeft uitgesproken. Dit recht vervalt op 1 juli 1975.

3. De leden 1 en 2 vinden eveneens toepassing op iedere nieuwe Lid-Staat gedurende de periode vanaf zijn toetreding tot het tijdstip waarop hij de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking moet doen treden, ten einde aan de bepalingen van deze richtlijn te voldoen.

Artikel 17 (1)(4)

1. Ten einde tijdelijke moeilijkheden op te heffen die zich bij de algemene voorziening met basiszaad of gecertificeerd zaad in ten minste één Lid-Staat voordoen en die niet binnen de Gemeenschap kunnen worden overwonnen, kunnen één of meer Lid-Staten overeenkomstig de procedure van artikel 21 worden gemachtigd, voor een bepaalde tijd zaad tot de handel toe te laten van een categorie waaraan minder strenge eisen zijn gesteld, of zaad van rassen die noch in de "Gemeenschappelijke rassenlijst voor landbouwgewassen" noch in een rassenlijst van de betrokken Lid-Staten voorkomen.

2. Wanneer het een categorie zaad van een bepaald ras betreft, is de kleur van het officiële etiket die welke voor de overeenkomstige categorie is vastgesteld, en in alle andere gevallen is de kleur bruin. In elk geval wordt op het etiket vermeld dat het zaad betreft dat tot een categorie behoort waaraan minder strenge eisen zijn gesteld.

Artikel 18

Deze richtlijn geldt niet voor bietenzaad waarvan is aangetoond dat het is bestemd voor uitvoer naar derde landen.

Artikel 19 (4)

1. De Lid-Staten treffen alle dienstige maatregelen om ten minste door steekproeven officieel te kunnen nagaan of het in de handel gebrachte bietenzaad beantwoordt aan de in deze richtlijn vervatte voorwaarden.

2. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen opdat bij het in de handel brengen van hoeveelheden zaad van meer dan 2 kg, afkomstig uit een andere Lid-Staat of een derde land, de volgende gegevens worden vermeld:

a) soort,

b) ras,

c) categorie,

d) producerend land en officiële keuringsdienst,

e) land van verzending,

f) importeur,

g) hoeveelheid zaad.

Volgens de procedure van artikel 21 kan de nadere regeling worden vastgesteld volgens welke deze gegevens moeten worden verstrekt.

Artikel 20 (2)

1. Binnen de Gemeenschap worden communautaire vergelijkingsproeven gedaan met het oog op een nacontrole door middel van steekproefsgewijs genomen monsters van gecertificeerd bietenzaad. Bij de nacontrole kunnen eveneens de voorwaarden worden onderzocht waaraan dit zaad moet voldoen. De organisatie van de proeven en de resultaten daarvan worden aan het in artikel 21 bedoelde Comité ter beoordeling voorgelegd.

2. In een eerste fase is het vergelijkend onderzoek bedoeld voor de harmonisatie van de technische keuringsmethoden, ten einde gelijkwaardigheid van de resultaten te bereiken. Zodra dit doel is bereikt, wordt over het vergelijkend onderzoek jaarlijks een verslag opgemaakt dat vertrouwelijk aan de Lid-Staten en aan de Commissie wordt toegezonden. De Commissie stelt overeenkomstig de procedure van artikel 21 de datum vast waarop het verslag voor de eerste maal wordt opgemaakt.

3. De Commissie stelt overeenkomstig de procedure van artikel 21 de bepalingen vast die nodig zijn voor de uitvoering van het vergelijkend onderzoek. Bietenzaad dat in derde landen is geoogst, kan eveneens bij het vergelijkend onderzoek worden betrokken.

Artikel 21 (5)

1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, leidt de voorzitter deze procedure in bij het bij besluit van de Raad van 14 juni 1966 ingestelde permanent comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw, hierna het "comité" genoemd, hetzij op zijn initiatief, hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat.

2. In het comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt geen deel aan de stemming.

3. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over deze maatregelen advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie der aan een onderzoek onderworpen vraagstukken. Het comité spreekt zich uit met een meerderheid van een en veertig stemmen.

4. De Commissie stelt maatregelen vast die onmiddellijk van toepassing zijn. Indien echter deze maatregelen niet in overeenstemming zijn met het door het comité uitgebrachte advies, worden zij door de Commissie onverwijld ter kennis van de Raad gebracht; in dat geval kan de Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe zij heeft besloten tot ten hoogste één maand na deze kennisgeving uitstellen.

De Raad kan binnen een maand met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluit nemen.

Artikel 21 bis (6)

De in verband met de ontwikkeling van de wetenschappelijke of technische kennis in de bijlagen aan te brengen wijzigingen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 21.

Artikel 22

Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de bepalingen van de nationale wetgevingen die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de bescherming van het leven en de gezondheid van personen, dieren of planten of ter bescherming van de industriële of commerciële eigendom.

Artikel 23 [2]

De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om het bepaalde in artikel 14, lid 1, uiterlijk op 1 juli 1968 en de overige bepalingen van deze richtlijn en van de bijlagen daarvan uiterlijk op 1 juli 1969 ten uitvoer te leggen. Zij stellen de Commissie daarvan onmiddellijk in kennis.

Artikel 24

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

[1] Bepalingen, gelijk aan die van artikel 2, lid 2, zijn ten opzichte van de nieuwe Lid-Staten tot en met 30 juni 1977 van toepassing.

[2] De data 1. 7. 1968 en 1. 7. 1969 waren voorzien in Richtlijn 66/400/EEG. De wijzigingen van deze richtlijn dienden of dienen nog het onderwerp uit te maken van nationale toepassingsmaatregelen, en wel binnen de volgende termijnen:Lid-Staten van de Gemeenschap in haar oorspronkelijke samenstelling:Nieuwe Lid-Staten :(5)De overeenkomstig het bepaalde in de betrokken richtlijn gewijzigde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zijn van toepassing:op 1 juli 1973 voor wat betreft de bepalingen nodig om te voldoen aan artikel 14, lid 1;op uiterlijk 1 juli 1974 ten aanzien van bepalingen die betrekking hebben op basiszaad;op 1 juli 1976 voor wat de overige bepalingen betreft.Lid-Staten van de uitgebreide Gemeenschap:

--------------------------------------------------

BIJLAGE 1 (1)

VOORWAARDEN VOOR GOEDKEURING

A. GEWAS

1. Het gewas moet voldoende rasecht en raszuiver zijn.

2. De zaad producent moet vermeerderingen van een bepaald ras aan de controle van de keuringsdienst onderwerpen.

3. Er dient ten minste één officiële veldkeuring plaats te vinden; voor basiszaad moeten ten minste twee officiële veldkeuringen plaatsvinden waarvan de ene betrekking heeft op de stekkelingen en de andere op de zaaddragende planten.

4. De staat waarin het vermeerderingsveld zich bevindt en de stand van het gewas moeten een voldoende controle van de rasechtheid en de raszuiverheid mogelijk maken.

5. De minimum afstand tot in de buurt liggende gewassen die voor de zaadwinning bestemd zijn, bedraagt voor:

| Basiszaad | Gecertificeerd zaad |

a)Suikerbieten: | | |

naast suikerbieten van andere rassen | 500 m | 300 m |

naast voederbieten en andere subspecies van de soort Beta vulgaris | 1000 m | 600 m |

b)Voederbieten: | | |

naast voederbieten van andere rassen | 500 m | 300 m |

naast suikerbieten en andere subspecies van de soort Beta vulgaris | 1000 m | 600 m |

Deze minimumafstanden gelden eveneens ten opzichte van bietenplanten of percelen van bieten, die voor de produktie van bieten worden geteeld en die bloesem dragen tijdens de bloeiperiode van de kweekvelden voor de zaadwinning.

Deze afstanden behoeven niet in acht genomen te worden, wanneer er een voldoende bescherming tegen ongewenste vreemdbestuiving aanwezig is.

B. ZAAD

1. Het zaad moet voldoende rasecht en raszuiver zijn.

2. De aanwezigheid van ziekten die de waarde voor het gebruik als zaad verminderen, moet zoveel mogelijk beperkt zijn.

3. Het zaad moet bovendien aan de volgende voorwaarden voldoen:

| Mechanische minimum-zuiverheid ( % van het gewicht) | Minimum-kiemkracht ( % van de zuivere kluwens of zaden) | Maximum-vochtgehalte ( % van het gewicht) |

Suikerbieten en voederbieten | | | |

aa)Eenkiemig zaad, precisiezaad, natuurlijk zaad van rassen waarbij het percentage diploïde zaden meer dan 85 bedraagt | 97 | 73 | 15 |

bb)Ander zaad | 97 | 68 | 15 |

a) Het gewichtspercentage aan zaden van andere planten mag niet meer bedragen dan 0,3 waarvan ten hoogste 0,1 onkruidzaden. Daartoe wordt ten minste 200 gram van het monster onderzocht.

b) Aanvullende voorwaarden voor eenkiemig zaad en precisiezaad:

aa) Eenkiemig zaad:

ten minste 90 % van de gekiemde kluwens mogen slechts één zaadkiem geven.

bb) Precisiezaad:

Voor de rassen waarbij het percentage diploïde zaden meer bedraagt dan 85, mogen ten minste 58 % van de gekiemde kluwens slechts één zaadkiem geven; voor al het overige zaad mogen ten minste 63 % van de gekiemde kluwens slechts één zaadkiem geven. Het percentage kluwens met drie of meer kiemen mag niet meer dan vijf bedragen berekend op de gekiemde kluwens.

--------------------------------------------------

BIJLAGE II (1)

Maximumgewicht van een partij: | 20 ton |

Minimumgewicht van een monster: | 500 gram. |

--------------------------------------------------

BIJLAGE III (1) (4)

ETIKET

A. Te vermelden gegevens

1. "E.E.G.-systeem"

2. Keuringsdienst en Lid-Staat of desbetreffend kenteken

3. Partijnummer

4. Suikerbieten of voederbieten

5. Ras

6. Categorie

7. Producerend land

8. Opgegeven netto- of brutogewicht of opgegeven aantal zaden

9. (Ingetrokken)

10. Voor eenkiemig zaad, de vermelding: eenkiemig

11. Voor precisiezaad, de vermelding: precisiezaad.

B. Minimumafmetingen

110 × 67 mm.

--------------------------------------------------