NL Publicatieblad van de Europese Unie L 128/1

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 451/2011 VAN DE RAAD

van 6 mei 2011

tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op gestreken fijn papier van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) („de basisverordening”), en met name artikel 9 en artikel 14, lid 1,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie („de Commissie”), ingediend na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

1. VOORLOPIGE MAATREGELEN

(1) De Commissie heeft bij Verordening (EU) nr. 1042/2010 (2) („de voorlopige verordening”) een voorlopig antidumpingrecht („de voorlopige maatregelen”) ingesteld op gestreken fijn papier van oorsprong uit de Volksrepubliek China („VRC”).

(2) De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht die op 4 januari 2010 was ingediend door Cepifine, de Europese vereniging van fabrikanten van fijn papier („de klager”) namens producenten die een groot deel, in dit geval meer dan 25 %, van de totale productie van gestreken fijn papier in de Unie voor hun rekening nemen. Het bij de klacht gevoegde voorlopige bewijsmateriaal betreffende de dumping van het product en de daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade werd voldoende geacht om een antidumpingprocedure in te leiden.

2. VERVOLG VAN DE PROCEDURE

(3) Na de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan was besloten voorlopige antidumpingmaatregelen in te stellen („mededeling van de voorlopige bevindingen”) hebben verscheidene belanghebbenden schriftelijk opmerkingen over de voorlopige bevindingen gemaakt. De partijen die verzochten te worden gehoord, zagen hun verzoek ingewilligd.

(4) De Commissie is voortgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte.

(5) Eén groep van medewerkende Chinese producenten-exporteurs („de producent-exporteur”) voerde aan dat zij gehoord had moeten worden voordat voorlopige maatregelen werden ingesteld, aangezien volgens die groep een voorlopige verordening een individuele maatregel in de zin van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (3) is.

(6) Ten aanzien van dit argument zijn de volgende punten van belang. De basisverordening geeft aan wat de rechten van de partijen zijn in het kader van de antidumpingprocedures, en wat deze specifieke kwestie betreft, wordt in artikel 7 uiteengezet wat de stappen van de procedure voor de instelling van voorlopige maatregelen zijn. Artikel 7 van de basisverordening bepaalt onder andere dat eventuele voorlopige maatregelen uiterlijk negen maanden na inleiding van de procedure kunnen worden ingesteld. In de onderhavige procedure heeft de Commissie haar onderzoek verricht overeenkomstig de bepalingen van artikel 6 van de basisverordening en heeft zij voorlopige maatregelen ingesteld overeenkomstig de bepalingen van artikel 7 van de basisverordening, waarbij alle belanghebbenden die daarom hadden verzocht, zijn gehoord en voldoende mogelijkheden hadden om informatie in te zenden en opmerkingen te maken. Het Hof van Justitie heeft zich altijd op het standpunt gesteld dat „al aangenomen dat het beginsel van de eerbiediging van de rechten van de verdediging vereist dat de exporteurs in kennis worden gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan wordt overwogen voorlopige rechten in te stellen (…), dan nog kan het niet eerbiedigen van deze rechten als zodanig niet tot gevolg hebben, dat de verordening waarbij de definitieve rechten worden ingesteld, ongeldig is. (…) Wanneer bij de vaststelling van de verordening tot instelling van een definitief recht een gebrek in de procedure tot vaststelling van de overeenkomstige verordening tot instelling van een voorlopig recht is hersteld, leidt de onwettigheid van laatstbedoelde verordening niet tot onwettigheid van de verordening tot instelling van het definitieve recht (4)”. In het onderhavige geval heeft de Commissie voldaan aan haar verplichtingen tot mededeling van feiten en overwegingen ingevolge de basisverordening, terwijl het recht van de producent-exporteur om serieus gehoord te worden in acht genomen is in de loop van de procedure die tot vaststelling van deze verordening heeft geleid.

(7) De voorlopige aard van ingevolge artikel 7 van de basisverordening aangenomen maatregelen komt onder andere tot uitdrukking in de maximale duur van zes maanden waarvoor zij kunnen worden ingesteld, en in het feit dat voorlopige rechten alleen door een zekerheid gewaarborgd worden. Bovendien heeft de Commissie de betrokken partijen niet belet verzoeken in te dienen om aanvullende hoorzittingen te houden vóór het verstrijken van de wettelijke termijn van negen maanden voor instelling van voorlopige maatregelen, mochten zij van mening zijn geweest dat zij in dat stadium nogmaals gehoord hadden moeten worden.

(8) De producent-exporteur verzocht om inzage in de gebruikte gegevens afkomstig van de enige onderneming in de Verenigde Staten van Amerika („VS”) die overeenkomstig de bepalingen van artikel 2, lid 7, onder a), informatie voor de vaststelling van de normale waarde heeft verstrekt. Geargumenteerd werd dat de betrokken partij anders geen inzage zou hebben in het bewijsmateriaal op basis waarvan voorlopige maatregelen werden ingesteld, wat een inbreuk op het recht van verweer van die partij betekende en strijdig was met de beginselen van behoorlijk bestuur. Deze zelfde partij stelde dat vertrouwelijke gegevens betreffende specifieke partijen ter inzage zouden kunnen worden gegeven aan de juridische vertegenwoordigers van de producent-exporteur. Deze juridische vertegenwoordigers zouden dan de vertrouwelijkheid van de bedrijfsgeheimen van de betreffende onderneming garanderen. Dit voorstel werd onderbouwd door verwijzingen naar de Amerikaanse en Canadese rechtsstelsels, en naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie in G.J. Dokter e.a. vs. Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.

(9) Deze verzoeken moesten worden afgewezen. Het verzoek van de producent-exporteur betrof vertrouwelijke gegevens over prijzen die door de bovengenoemde onderneming uit de VS waren verstrekt. De Commissie kon geen inzage geven in dergelijke vertrouwelijke gedetailleerde zakelijke informatie. Toegang verlenen tot dergelijke gegevens zou in strijd zijn met de wetgeving van de Unie, met name met artikel 19 van de basisverordening, aangezien dat bekendmaking van specifieke en gevoelige zakelijke gegevens zonder toestemming van de partij die de gegevens heeft verstrekt, in dit geval de onderneming in de VS, zou betekenen. Wat de voorgestelde aanpak betreft, namelijk advocaten van andere belanghebbenden inzage geven in bedrijfsgeheimen: in een dergelijke mogelijkheid is inderdaad voorzien in de rechtsstelsels van de VS en Canada, maar niet in de basisverordening. Dit idee past dus duidelijk niet in het bestaande wettelijke kader van de EU voor antidumpingprocedures. Afgezien daarvan kan aan de bovengenoemde jurisprudentie geen recht op toegang tot vertrouwelijke informatie ontleend worden. Het arrest verwijst ook naar bepaalde inherente beperkingen van het (beginsel van het) recht van verweer.

(10) De producent-exporteur verzocht ook om inzage in bewijsmateriaal met betrekking tot: rollen voor gebruik in rotatiepersen geproduceerd door de producenten in de Unie, gedetailleerde informatie over de rechtsvorm van een representatieve producent in de Unie, de activiteiten en financiële gegevens van bepaalde fabrieken, gedetailleerde gegevens betreffende de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie, en productcontrolenummers van de producten van representatieve producenten in de Unie. Een deel van de verlangde informatie viel buiten de werkingssfeer van het onderzoek, aangezien die betrekking had op producten die niet werden onderzocht, of op andere activiteiten van producenten in de Unie dan de productie van gestreken fijn papier. Wat de andere verlangde informatie betreft, kon de Commissie geen inzage geven, aangezien dat volgens artikel 19 van de basisverordening ongeoorloofde bekendmaking van vertrouwelijke bedrijfsgeheimen zou betekenen.

(11) Dezelfde producenten-exporteurs verzochten ook om mededeling van de namen van de ondernemingen die zich tegen het onderzoek verzet hadden en niet om vertrouwelijke behandeling hadden verzocht. Een dergelijke bekendmaking zou ook de identiteit en het standpunt onthuld hebben van producenten die wel om vertrouwelijkheid hadden verzocht; het was dan ook niet mogelijk deze informatie te verstrekken.

(12) De mededeling van de voorlopige bevindingen was zo gedetailleerd mogelijk zonder vertrouwelijke informatie te onthullen, en vormde dus geen inbreuk op de grondrechten van de producenten-exporteurs, het recht van verweer of het beginsel van behoorlijk bestuur.

(13) De verrichte schadeanalyses in het kader van het onderhavige antidumpingonderzoek en het parallelle antisubsidieonderzoek zijn identiek, aangezien de definitie van de bedrijfstak van de Unie, de representatieve producenten in de Unie en het onderzoektijdvak voor beide onderzoeken gelijk zijn. Om die reden is in beide procedures rekening gehouden met opmerkingen over schadeaspecten die in het kader van een van beide procedures zijn gemaakt.

2.1. Onderzoektijdvak

(14) Er wordt aan herinnerd dat, zoals in overweging 13 van de voorlopige verordening is vermeld, het onderzoek naar de dumping en de schade betrekking had op de periode van 1 januari 2009 tot en met 31 december 2009 („het onderzoektijdvak” of „het OT”). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2006 tot het eind van het OT („de beoordelingsperiode”).

3. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

3.1. Betrokken product

(15) Na de instelling van de voorlopige maatregelen hebben de producent-exporteur en de klager verdere opmerkingen met betrekking tot de productomschrijving ingediend. Enkele daarvan waren een herhaling van de opmerkingen waarop al in de voorlopige verordening is gereageerd.

(16) De producent-exporteur herhaalde dat er geen wezenlijk verschil is, wat de basiskenmerken betreft, tussen gestreken fijn papier in bladen en rollen voor gebruik in vellenpersen (het betrokken product) en rollen voor gebruik in rotatiepersen, en dat derhalve gestreken fijn papier voor rotatiepersen niet van de productomschrijving uitgezonderd had moeten worden. De betrokken partij voerde verder aan dat de bevinding van de Commissie dat deze producten niet verwisselbaar zijn, niet gefundeerd is.

(17) Er zij aan herinnerd dat uit het onderzoek gebleken is dat gestreken fijn papier voor gebruik in rotatiepersen en dat voor gebruik in vellenpersen twee verschillende productgroepen zijn, en niet onderling verwisselbaar, zoals aangegeven in de overwegingen 18 en 20 van de voorlopige verordening. De producent-exporteur heeft ook zelf toegegeven dat deze producten niet volledig verwisselbaar zijn.

(18) Verder zij erop gewezen dat gedurende de beoordelingsperiode geen rollen voor gebruik in rotatiepersen uit China werden ingevoerd. Het is ook niet waarschijnlijk dat deze producten in de toekomst wel zullen worden geïmporteerd, aangezien het, om de in overweging 20 van de voorlopige verordening genoemde redenen, economisch gezien niet zinvol is die van ver weg te betrekken.

(19) Verder beweerde de producent-exporteur dat het in overweging 16 van de voorlopige verordening aangegeven criterium, namelijk het technische kenmerk van plukvastheid, niet geëigend is om onderscheid te maken tussen gestreken fijn papier voor gebruik in rotatiepersen en gestreken fijn papier voor gebruik in vellenpersen. Ook werd aangevoerd dat de uitsluiting van rollen voor rotatiepersen willekeurig was en dat dergelijke door de producenten in de Unie geproduceerde rollen niet voldoen aan het in overweging 16 van de voorlopige verordening bepaalde criterium ten aanzien van plukvastheid.

(20) De producent-exporteur argumenteerde verder dat de Commissie niet voldaan had aan haar verplichting het door hem vóór de vaststelling van de voorlopige verordening aan de diensten van de Commissie voorgelegde bewijsmateriaal objectief te onderzoeken, met name wat betreft de resultaten van de tests in het eigen laboratorium van de producent-exporteur voor meting van de plukvastheid van rollen voor rotatiepersen geproduceerd door de producenten in de Unie.

(21) De door de producent-exporteur voorgelegde testresultaten bestonden uit een samenvatting van de resultaten van in het eigen laboratorium uitgevoerde tests. Een belangrijk punt was dat de resultaten niet voor verificatie en commentaar ter beschikking werden gesteld van andere belanghebbenden, met name de bedrijfstak van de Unie, noch heeft de producent-exporteur een bruikbare niet-vertrouwelijke samenvatting ingediend, ondanks herhaalde verzoeken.

(22) Er zij aan herinnerd dat de Commissie al in de voorlopige verordening had geconcludeerd dat de objectiviteit en betrouwbaarheid van deze tests als onvoldoende moesten worden beschouwd om er conclusies op te baseren. De producent-exporteur heeft geen verdere informatie verstrekt met behulp waarvan de betrouwbaarheid van de tests beter beoordeeld zou kunnen worden. Aangezien er geen niet-vertrouwelijke versie van de testresultaten is verstrekt, waren de ondernemingen waarvan de rollen voor rotatiepersen getest zouden zijn niet in staat op de conclusies te reageren. De Commissie kon dus niet objectief vaststellen of de voorgelegde testresultaten juist en betrouwbaar waren en als bewijsmateriaal voor het onderzoek konden dienen. Op basis van de feitelijke gegevens waarover de Commissie beschikt, is er geen aanleiding om de conclusies in de voorlopige verordening betreffende de objectiviteit en betrouwbaarheid van bovenbedoelde tests te heroverwegen, aangezien de als vertrouwelijk ingediende informatie niet kon worden getoetst aan gegevens uit betrouwbare andere bronnen.

(23) Na de instelling van de voorlopige maatregelen presenteerde de producent-exporteur de resultaten van een volgende test, waartoe hij een extern testlaboratorium opdracht had gegeven, en herhaalde dat gestreken fijn papier voor gebruik in rotatiepersen ten onrechte was uitgesloten van het onderzoek. Volgens de testrapporten was de plukvastheid gemeten van 25 monsters van rollen voor rotatiepersen, die door de producent-exporteur aan het laboratorium waren verstrekt en volgens hem geproduceerd waren door producenten in de Unie. Volgens dit rapport voldeed geen van die monsters aan beide in overweging 16 van de voorlopige verordening genoemde criteria.

(24) Bij bestudering van het testrapport bleek om te beginnen dat het hoofdzakelijk betrekking had op producten die in dit verband irrelevant zijn, aangezien de meeste geteste monsters in feite geen rollen voor rotatiepersen waren; in de tweede plaats waren die producten onvoldoende geïdentificeerd, aangezien uit het testrapport niet duidelijk werd of het geteste papier voor vellenpersen of voor rotatiepersen bedoeld was; beide soorten zijn verkrijgbaar onder de in het rapport genoemde merknaam. Bovendien bleek uit het testrapport niet duidelijk dat de genoemde rollen ook inderdaad de rollen waren die getest zijn.

(25) Als reactie op dit testrapport van een extern laboratorium verstrekte de klager de resultaten van tests die door een van de producenten in de Unie zijn verricht op dezelfde rollen voor rotatiepersen als het externe laboratorium beweerde getest te hebben. Deze tests leidden tot andere resultaten. De klager schreef deze verschillen toe aan mogelijk andere testomstandigheden, hetgeen betekent dat wellicht niet voldaan werd aan de norm ISO 3783:2006, d.w.z. de ISO-testnorm aan de hand waarvan de plukvastheid gemeten dient te worden, zoals aangegeven in overweging 16 van de voorlopige verordening.

(26) Na de mededeling van de definitieve bevindingen trok de producent-exporteur de objectiviteit van de Commissie in twijfel wat de verwerping van de testresultaten van het externe laboratorium betreft. De producent-exporteur beweerde dat de tests blind waren verricht door de onafhankelijke deskundige, en overeenkomstig de relevante ISO-norm. Hij diende een beëdigde verklaring van zijn manager in waarin uitgelegd werd hoe de geteste monsters geselecteerd waren, teneinde aan te tonen dat de tests onafhankelijk, correct en representatief waren.

(27) In de eerste plaats heeft de Commissie de objectiviteit van het testrapport van het externe laboratorium nooit in twijfel getrokken, en het is dus verder niet relevant of de tests blind werden uitgevoerd. Er bestonden wel twijfels over de verzekeringen met betrekking tot de selectie en oorsprong van de geteste monsters, maar niet over de tests als zodanig. De argumenten van de producent-exporteur konden deze twijfels niet wegnemen, aangezien die onvolledig en in verschillende opzichten onduidelijk waren; zo werd bijvoorbeeld beweerd dat het feit dat ook andere producten dan rollen voor rotatiepersen bij de tests betrokken waren, te wijten was aan administratieve fouten, of aan leveranciers die mogelijk verkeerde monsters hadden geleverd.

(28) Aangezien zowel het exacte type als de oorsprong van de geteste producten niet duidelijk was en de resultaten van de in opdracht van de verschillende partijen uitgevoerde tests tegenstrijdig waren, was de Commissie van mening dat het ingediende testrapport van het externe laboratorium dat in opdracht van de Chinese producent-exporteur tests had verricht, niet duidelijk aantoonde dat de plukvastheidstest niet geëigend was om onderscheid te maken tussen gestreken fijn papier voor gebruik in rotatiepersen en gestreken fijn papier voor gebruik in vellenpersen. Uit dit testrapport bleek dus niet dat gestreken fijn papier voor gebruik in rotatiepersen ten onrechte was uitgesloten van de werkingssfeer van het onderzoek.

(29) Wat de relevantie van de plukvastheid als criterium voor het onderscheiden van rollen voor rotatiepersen betreft, zij eraan herinnerd dat in de productomschrijving de twee productgroepen van elkaar onderscheiden worden op basis van onder andere het gebruik, dus of het product geschikt is voor gebruik in rotatiepersen of vellenpersen, op basis van de technische vereisten van de verschillende typen drukmachines, en dat dit onder andere bepaald wordt aan de hand van het criterium van plukvastheid. Verder zij erop gewezen dat plukvastheid slechts één van de kenmerken is die gestreken fijn papier voor gebruik in rotatiepersen onderscheiden van gestreken fijn papier voor gebruik in vellenpersen; in de overwegingen 16 en 18 van de voorlopige verordening zijn aanvullende criteria aangegeven, die de producent-exporteur niet heeft betwist. De producent-exporteur stelde dat de vochtigheidsgraad, zoals bedoeld in overweging 18 van de voorlopige verordening, geen duidelijke basiseigenschap is op basis waarvan producten van elkaar onderscheiden kunnen worden. In de loop van het onderzoek hebben andere partijen echter andere verklaringen afgelegd met betrekking tot dit punt. Hoe dan ook, gebleken is dat stijfheid en plukvastheid de meest relevante factoren zijn.

(30) In zijn reactie heeft de klager toegegeven dat het mogelijk is dat er rollen bestaan die niet volledig voldoen aan alle in de voorlopige verordening aangegeven criteria inzake plukvastheid maar die toch in rotatiepersen gebruikt kunnen worden. Hij bleef echter bij zijn standpunt dat plukvastheid de enige test is waarmee met zekerheid kan worden vastgesteld dat een rol inderdaad geschikt is voor gebruik in rotatiepersen, m.a.w. als een rol voldoet aan de plukvastheidscriteria in overweging 16 van de voorlopige verordening, dan is het in ieder geval een rol voor rotatiepersen.

(31) Ter onderbouwing van bovenstaande beweringen met betrekking tot plukvastheid verwees de producent-exporteur naar de door een van de klagende producenten in de Unie aangevoerde argumenten in de context van antidumping- en antisubsidieonderzoeken in de VS, waarin de betreffende producent toegegeven zou hebben dat rollen voor rotatiepersen niet van andere rollen onderscheiden kunnen worden op basis van een plukvastheidstest of enige andere meting.

(32) De klager betwistte deze beweringen van de producent-exporteur en stelde dat uit de procedures in de VS juist gebleken is dat er een duidelijk onderscheid bestaat tussen rollen gestreken fijn papier voor rotatiepersen en ander gestreken fijn papier.

(33) In de eerste plaats werden de verklaringen waar de producent-exporteur naar verwijst, gedaan in de context van onderzoeken in andere jurisdicties en door andere betroken partijen dan die in de onderhavige procedure; zij zijn dus niet relevant. In de tweede plaats hebben de Amerikaanse autoriteiten in de genoemde onderzoeken geconcludeerd dat er een duidelijk onderscheid bestond tussen gestreken fijn papier voor gebruik in vellenpersen enerzijds en rollen voor gebruik in rotatiepersen anderzijds. Rollen voor vellenpersen werden beschouwd als halfafgewerkte producten terwijl rollen voor rotatiepersen niet als het betrokken product werden beschouwd. De autoriteiten in de VS hebben in hun productomschrijving geen definitie van rollen voor rotatiepersen gegeven. Om die reden was het criterium van plukvastheid niet relevant voor de productomschrijving in de genoemde onderzoeken.

(34) Op basis van bovengenoemde opmerkingen werd bevestigd dat het technische kenmerk plukvastheid een betrouwbaar criterium is voor het definiëren van gestreken fijn papier voor gebruik in rotatiepersen.

(35) Uit de gemaakte opmerkingen is echter ook gebleken dat er rollen bestaan die niet volledig voldoen aan de criteria inzake plukvastheid en toch in rotatiepersen kunnen worden gebruikt. Om die reden werd het noodzakelijk geacht de definitie van rollen voor gebruik in rotatiepersen verder te verfijnen.

(36) De klager stelde voor om als aanvullend criterium voor het onderscheiden van rollen voor rotatiepersen die niet geheel voldoen aan de criteria inzake plukvastheid, ook rollen die niet door de plukvastheidstest komen maar een kerndiameter van minder dan 80 mm hebben als rollen voor rotatiepersen te beschouwen.

(37) De regering van de VRC en de producent-exporteur stelden dat de toevoeging van de kerndiameter als nieuw element van de productomschrijving een herziening van de definitie van rollen voor rotatiepersen en dus van de definitie van het betrokken product betekende. Verder beweerden zij dat de kerndiameter geen passend criterium is, aangezien er rollen voor rotatiepersen bestaan met een kerndiameter van meer dan 80 mm en rollen voor vellenpersen met een kerndiameter van minder dan 80 mm.

(38) De Commissie heeft getracht de definitie van rollen voor gebruik in rotatiepersen verder te verfijnen en een en ander nader te verduidelijken, teneinde nog duidelijker onderscheid te kunnen maken tussen het betrokken product en andere producten, mede om de ontwijkingsmogelijkheden zoveel mogelijk te beperken. Uit het ingediende bewijsmateriaal met betrekking tot de bruikbaarheid van de kerndiameter als alternatief criterium voor de productomschrijving is echter gebleken dat dit criterium zou leiden tot de mogelijke uitsluiting van producten die als het betrokken product moeten worden beschouwd, namelijk rollen voor vellenpersen (cutter rolls) met een kerndiameter van minder dan 80 mm. Daarom is voor het bepalen van de definitie van rollen voor rotatiepersen afgezien van dit criterium.

(39) Het bovenstaande doet niets af aan de betrouwbaarheid van de methode op basis waarvan rollen voor gebruik in rotatiepersen van het onderzoek zijn uitgesloten, zoals de Chinese groep van producenten-exporteurs beweerde.

(40) Er waren geen verdere opmerkingen betreffende de uitsluiting van meerlagig papier en karton van de productomschrijving van het onderzoek.

(41) Op basis van het bovenstaande worden de overwegingen 14 tot en met 26 van de voorlopige verordening bevestigd.

3.2. Soortgelijk product

(42) Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen met betrekking tot de conclusies in overweging 27 van de voorlopige verordening, worden de voorlopige bevindingen met betrekking tot het soortgelijk product bevestigd.

4. STEEKPROEVEN

(43) Aangezien er geen opmerkingen met betrekking tot de steekproeven werden ontvangen, worden de overwegingen 28 tot en met 30 van de voorlopige verordening bevestigd.

(44) De in overweging 29 van de voorlopige verordening bedoelde vier producenten die geacht werden representatief te zijn voor de bedrijfstak van de Unie zoals gedefinieerd in overweging 77 van de voorlopige verordening, worden hierna aangeduid als „representatieve producenten in de Unie”.

5. DUMPING

(45) Slechts één Chinese medewerkende groep (APP, de producent-exporteur) heeft opmerkingen over dumping ingediend naar aanleiding van de instelling van de voorlopige maatregelen.

5.1. Behandeling als marktgerichte onderneming (BMO)

(46) Ten aanzien van criterium 1 stelde APP dat de argumenten van de Commissie uitsluitend berustten op de beweerde onmogelijkheid betalingen te controleren. Ook hield de groep staande dat de gebruikte boekhoudkundige methoden in overeenstemming waren met de internationale standaarden voor jaarrekeningen (IAS).

(47) Dit argument moest van de hand worden gewezen. Uit het onderzoek bleek dat het niet mogelijk was vast te stellen of er betalingen hadden plaatsgevonden voor de overdracht van aandelen en voor de levering van aanzienlijke hoeveelheden grondstoffen. Wat de gebruikte boekhoudkundige methoden betreft, is het duidelijk dat die niet in overeenstemming waren met de IAS (saldering en openbaarmaking van zakelijke banden).

(48) Met betrekking tot de criteria 1 en 2 voerde APP aan dat de Commissie de opinie van een welbekende firma van accountants-adviseurs naast zich had neergelegd omdat die irrelevant zou zijn. Dat zou een ontoelaatbare verwerping van een verklaring van een onafhankelijke getuige zijn, en daarmee een schending van het recht van APP op een eerlijke behandeling. APP voerde aan dat zijn accountants-adviseurs hadden vastgesteld dat de analyse van de Commissie van de boekhoudkundige procedures en principes op bepaalde punten aanvechtbaar was, en dat enkele van de punten waarop de Commissie gewezen had volgens die adviseurs niet relevant waren.

(49) Deze beweringen van APP werden op geen enkele manier onderbouwd en moesten van de hand worden gewezen. Er zij overigens op gewezen dat de in bovengenoemde overweging genoemde accountants-adviseurs kennelijk niet de bij het onderzoek vastgestelde feiten in twijfel willen trekken, maar eerder een alternatieve analyse trachten te presenteren van bepaalde boekhoudkundige basisbeginselen, met name de beginselen van prudentie, registratie op transactiebasis, getrouwe weergave en materialiteit. Ook waren deze accountants-adviseurs niet aanwezig bij de controles ter plaatse die de Commissie in de VRC verricht heeft, en waarbij zij uit de eerste hand inzicht kreeg in de voor de BMO-beoordeling relevante werkelijke praktijken van APP. De Commissie heeft de betrokken partij in detail en schriftelijk uitgelegd welke tekortkomingen zij had geconstateerd en hoe die zich verhielden tot de IAS-beginselen. De interpretatie van deze beginselen door de accountantsfirma werd niet voldoende onderbouwd geacht en was ook niet in overeenstemming met de vastgestelde feiten. Uit het verzamelde bewijsmateriaal bleek dat de genoemde boekhoudkundige beginselen niet in acht werden genomen.

(50) APP voerde aan dat inbreuk werd gemaakt op zijn grondrechten. Het argument was dat de Commissie de betrokken partij een onevenredig zware bewijslast oplegde bij het BMO-onderzoek.

(51) Dit argument moest van de hand worden gewezen. De Commissie had APP volledig geïnformeerd over de ten behoeve van het BMO-onderzoek te verstrekken informatie, en heeft in iedere fase van de procedure getracht deze informatie te controleren. Het feit dat de door de betrokken partij verstrekte informatie niet bevestigt dat de boekhoudkundige praktijken van die partij aan de IAS voldoen, betekent niet dat de bewijslast onevenredig zwaar is. BMO vormt een uitzondering op de normale regeling voor ondernemingen in landen zonder markteconomie, en de partijen wordt in dergelijke gevallen verzocht aan te tonen dat zij voldoen aan de in artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening aangegeven criteria. Het niet voldoen aan een van deze criteria is voldoende reden voor weigering van een BMO. In de onderhavige procedure was APP niet in staat aan te tonen dat de groep voldeed aan de vereisten van criterium 2.

(52) APP voerde ook aan dat de BMO-beoordeling niet objectief was. Volgens APP heeft de Commissie zich bij de BMO-beslissing mogelijk laten beïnvloeden door het effect van de weigering van een BMO op de dumpingmarge van de groep.

(53) Deze argumenten werden verder niet onderbouwd en moesten dus van de hand gewezen worden. Er is geen reden om aan te nemen dat de Commissie zich bij de beslissing inzake BMO heeft laten beïnvloeden door het effect van de weigering van een BMO op de dumpingmarge van de groep. De BMO-analyse is een technische analyse betreffende de vraag of voldaan wordt aan de vijf duidelijke criteria van artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening; de door de Commissie gepresenteerde BMO-analyse is verricht op basis van de BMO-criteria en zonder rekening te houden met het effect van het resultaat van die analyse op de eventuele dumpingmarge van de producent-exporteur. In dit verband zij eraan herinnerd dat de tijdsplanning van de verschillende onderdelen van de controles ter plaatse en de verschillende parallel lopende procedures en termijnen (BMO-aanvraagformulieren, antidumpingvragenlijsten, gegevens betreffende het referentieland, uitvoer via verbonden partijen in de Unie) in combinatie met de perioden waarin partijen reacties en wijzigingen van eerder ingediende gegevens inzonden, duidelijk maken dat de Commissie niet in staat was het effect van een BMO-beslissing op de eventuele dumpingmarge van de betrokken partij in te schatten op het moment dat die BMO-beslissing bekendgemaakt werd. Ten slotte bleef APP tot in een laat stadium nieuwe informatie indienen, ook ter vervanging van eerder ingediende informatie; het is dus duidelijk dat de Commissie niet in staat was dumpingmarges te berekenen op basis van informatie die zij niet had.

(54) APP argumenteerde ook nog dat de Commissie op basis van de gegevens in de door de betrokken partij ingevulde antidumpingvragenlijst een gedetailleerd beeld kreeg, ook zonder die antwoorden volledig te controleren, en dat daarom kon worden aangenomen dat de Commissie over alle noodzakelijke gegevens beschikte om een dumpingmarge te berekenen.

(55) Dit argument moest worden afgewezen. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 16 van de basisverordening heeft de Commissie alle door belanghebbenden ingediende informatie gecontroleerd om tot een representatieve conclusie te komen. De bevindingen van het onderzoek waren gebaseerd op in de loop van een periode van vier maanden gecontroleerde feiten, en niet op vermoedens of niet-gecontroleerde verklaringen of beweringen.

(56) APP stelde dat de groep aan de BMO-criteria getoetst zou moeten worden in het licht van zijn doelstelling te waarborgen dat de prijzen het resultaat zijn van normale marktwerkingen. Er zij op gewezen dat het doel van de BMO-criteria duidelijk is aangegeven in artikel 2, lid 7, van de basisverordening, en de Commissie heeft deze eenduidige regels toegepast bij het analyseren van de BMO-aanvraag van APP.

(57) APP beweerde verder dat de BMO-beoordeling tekortkomingen vertoonde, aangezien de verificatie van de antwoorden op de antidumpingvragenlijst geleid had tot vaststelling van „betrouwbare” productiekosten, terwijl in de BMO-beoordeling gesteld wordt dat het niet mogelijk was vast te stellen of en hoeveel er betaald was voor bepaalde inputs.

(58) Deze interpretatie van de bevindingen moet als onjuist van de hand gewezen worden. De basisverordening bepaalt expliciet dat een voorwaarde voor de toekenning van BMO, en daarmee voor het aanvaarden van de betrouwbaarheid van de eigen gegevens van een producent-exporteur inzake prijzen en kosten en het gebruiken van die gegevens voor de vaststelling van de normale waarde, is dat de onderneming kan aantonen te voldoen aan de vereisten van artikel 2, lid 7, onder c). Als dit argument van APP aanvaard wordt, zou dat betekenen dat de bevindingen van de BMO-beoordeling en de bepalingen van artikel 2, lid 7, onder c), simpelweg omzeild zouden kunnen worden door het gebruik van informatie van een ander type die voor andere doeleinden verzameld is. Dit is niet in overeenstemming met de bepalingen van de basisverordening.

(59) Er zij aan herinnerd dat voor APP twee van de vier verbonden producenten-exporteurs alleen meerlagig papier en karton bleken te produceren. Aangezien meerlagig papier en karton is uitgesloten van de productomschrijving, zoals bevestigd in de overwegingen 40 en 41 hierboven, moet geconcludeerd worden dat de BMO-bevindingen ten aanzien van de twee verbonden producenten-exporteurs die binnen de APP-groep alleen meerlagig papier en karton produceren, voor deze procedure niet relevant zijn.

(60) Aangezien er geen andere opmerkingen over de BMO werden ontvangen, worden de overwegingen 31 tot en met 51 van de voorlopige verordening bevestigd.

5.2. Individuele behandeling (IB)

(61) Aangezien er geen andere opmerkingen over een IB werden ontvangen, worden de overwegingen 52 tot en met 55 van de voorlopige verordening bevestigd.

5.3. Normale waarde

5.3.1. Referentieland

(62) Geen van de partijen betwistte de keuze van de VS als referentieland voor de definitieve vaststelling.

(63) Aangezien er geen opmerkingen over het referentieland werden ontvangen, worden de overwegingen 56 tot en met 63 van de voorlopige verordening bevestigd.

5.3.2. Vaststelling van de normale waarde

(64) Er zij aan herinnerd dat de normale waarde was berekend op basis van de gegevens die waren verschaft door de enige medewerkende producent in het referentieland (de VS). De normale waarde werd vastgesteld op basis van de prijzen van de binnenlandse verkoop van één producent in de VS van het in de VS geproduceerde soortgelijke product. Deze producent produceerde en verkocht gedurende het OT op de Amerikaanse markt de grote meerderheid van de soorten van het soortgelijke product.

(65) APP voerde aan dat de Commissie verzuimd had noodzakelijke gegevens betreffende de normale waarde in het referentieland te verstrekken, zoals de vergelijkbaarheid van de producten, de representativiteit, de kostenstructuur, de gebruikte methode voor faire vergelijking en correcties.

(66) Deze argumenten moesten worden afgewezen. Zoals uitgelegd in overweging 9 hierboven heeft de Commissie de betreffende partij alle relevante informatie betreffende de voor de berekening van de normale waarde gebruikte gegevens verstrekt die zij kon vrijgeven zonder de bepalingen van artikel 19 van de basisverordening te overtreden, hetgeen betekent dat zij tegelijkertijd moest waarborgen dat de door de enige producent in de VS verstrekte vertrouwelijke gegevens ook als zodanig behandeld werden en niet doorgegeven werden aan andere partijen. De aan de producent-exporteur verstrekte informatie was relevant en stelde hem in staat, overeenkomstig de bepalingen van artikel 2 van de basisverordening, de gebruikte methodologie te begrijpen.

(67) Aangezien geen andere opmerkingen werden ontvangen, worden de overwegingen 64 tot en met 67 van de voorlopige verordening bevestigd.

5.4. Uitvoerprijs

(68) APP voerde aan dat de uitvoer van een van zijn met het onderzoek meewerkende ondernemingen meegerekend had moeten worden bij de berekening van de dumpingmarge, ook al betreft die uitvoer niet soortgelijke producten. Verder werd aangevoerd dat deze onderneming geen geringe maar aanzienlijke hoeveelheden uitvoerde.

(69) Wat deze argumenten betreft, zij erop gewezen dat de verkoopwaarde van de transacties in kwestie in aanmerking werd genomen bij de vaststelling van de uitvoerprijzen, maar er kon geen normale waarde worden vastgesteld voor deze transacties aangezien er geen vergelijkbare productsoorten waren in het referentieland, zodat er geen vergelijking mogelijk was. De omvang van de uitvoer van de betreffende onderneming vertegenwoordigde slechts een klein deel van de totale uitvoer van APP en de prijsniveaus waren kennelijk in overeenstemming met de algemene uitvoerprijsniveaus van APP. Ten slotte zij erop gewezen dat de grote meerderheid van de uitvoertransacties wel gebruikt werd om vast te stellen of er sprake was van uitvoer met dumping, namelijk die transacties die een rechtstreekse vergelijking met de normale waarde in het referentieland mogelijk maakten. De argumenten van APP met betrekking tot uitvoerprijzen moesten dus van de hand gewezen worden, aangezien die niets afdoen aan de bevinding dat er sprake was van schade veroorzakende dumping, omdat de basis voor de berekening duidelijk representatief was. Het feit dat niet voor alle uitvoertransacties een vergelijkbare normale waarde in het referentieland bestaat, is inherent aan de procedure.

(70) APP voerde verder aan dat de genoemde uitvoer meegerekend had moeten worden bij de berekening van de dumpingmarge, aangezien de onderzoekende autoriteit de mogelijkheid heeft vergelijkbare productsoorten die voor de berekening van de normale waarde gebruikt zijn te identificeren, de uitvoerprijs voor de normale waarde te corrigeren, of een normale waarde te berekenen om die met de genoemde uitvoer te vergelijken.

(71) Deze argumenten moesten worden afgewezen aangezien er in het referentieland geen productsoorten waren die sterk genoeg op de uitgevoerde producten leken om de verschillen te ondervangen door een correctie voor verschillen in fysieke kenmerken. Ook was het niet mogelijk een normale waarde voor dergelijke productsoorten te berekenen. Er konden geen vergelijkbare productsoorten in andere voor de normale waarde gebruikte transacties geïdentificeerd worden, en er was ook geen basis voor correcties of voor het op een andere manier berekenen van een normale waarde op basis van veronderstellingen inzake verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten, en winsten.

(72) APP verzocht om verduidelijkingen met betrekking tot de redelijke winstmarge op basis waarvan de uitvoerprijs berekend was, overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening.

(73) De Commissie heeft dit punt opnieuw bestudeerd naar aanleiding van nieuwe ontwikkelingen. Zoals uiteengezet in overweging 71 van de voorlopige verordening werd een redelijke winstmarge gehanteerd die veel lager was dan het streefwinstniveau voor de bedrijfstak van de Unie. De Commissie heeft de beschikbare gegevens opnieuw bestudeerd en de voor de berekening van de uitvoerprijs gebruikte winstmarge verlaagd tot een percentage gelijk aan het gewogen gemiddelde van de door een reeks niet-verbonden importeurs van het betrokken product in de Unie aangegeven percentages, namelijk 4,5 %.

(74) Aangezien er geen andere opmerkingen werden ontvangen, worden de overwegingen 68 tot en met 71 van de voorlopige verordening, in de hierboven aangegeven gewijzigde vorm, bevestigd.

5.5. Vergelijking

(75) APP beweerde niet te begrijpen op welke basis bepaalde correcties van de normale waarde (met name het type correcties en het effect daarvan op de normale waarde) en de uitvoerprijs (met name de gebruikte methodologie en de berekeningen die tot verschillende verhoudingscijfers leidden) berekend waren.

(76) Wat de correcties van de normale waarde betreft, heeft de Commissie, zoals uiteengezet in de overwegingen 9 en 66 hierboven, APP alle relevante gegevens verstrekt die zij kon verstrekken, gelet op de bepalingen van de basisverordening inzake vertrouwelijkheid. Bovendien heeft de Commissie met de medewerkende partij in het referentieland overlegd of het mogelijk was meer informatie met betrekking tot de correcties bekend te maken, teneinde de transparantie te verbeteren. Nadat de producent in het referentieland daarmee ingestemd had, heeft de Commissie APP na de mededeling van de voorlopige bevindingen inderdaad meer gedetailleerde informatie verstrekt met betrekking tot de correcties van de normale waarde.

(77) Wat de correcties van de uitvoerprijs betreft, heeft APP alle mogelijke informatie ontvangen. Vervolgens heeft de Commissie, na de mededeling van de voorlopige bevindingen, APP op verzoek nog verdere verduidelijkingen hierover verstrekt.

(78) Aangezien geen andere opmerkingen werden ontvangen, worden de overwegingen 72 en 73 van de voorlopige verordening bevestigd.

5.6. Dumpingmarge

(79) Er zijn geen relevante opmerkingen met betrekking tot de dumpingmarge ingediend. Aangezien hierover geen andere opmerkingen werden ontvangen, wordt overweging 74 van de voorlopige verordening bevestigd.

(80) Rekening houdende met de herziene winstmarge voor de berekening van de uitvoerprijs voor APP, en op basis van de in de overwegingen 31 tot en met 73 van de voorlopige verordening uiteengezette methodologie, zijn de definitieve dumpingmarges, uitgedrukt als een percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, als volgt: Producent-exporteur Dumpingmarge Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, Zhenjiang City, Jiangsu Province, VRC 43,5 % Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, Suzhou City, Jiangsu Province, VRC 43,5 % Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, Shouguang City, Shandong Province, VRC 63 % Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, Shouguang City, Shandong Province, VRC 63 %

(81) Op basis van de in overweging 76 van de voorlopige verordening aangegeven feiten werd de definitieve dumpingmarge voor de gehele VRC vastgesteld op basis van de definitieve dumpingmarge voor de medewerkende ondernemingen met het hoogste individuele recht, namelijk 63 %. Aangezien hierover geen andere opmerkingen werden ontvangen, wordt overweging 76 van de voorlopige verordening bevestigd.

6. PRODUCENTEN IN DE UNIE

(82) De regering van de VRC merkte op dat een van de representatieve producenten verbonden was aan een Chinese onderneming en daarom niet onder de bedrijfstak van de Unie zou moeten vallen. Uit het onderzoek bleek echter dat de producten van de Chinese onderneming in kwestie niet het betrokken product zijn. De zakelijke relatie is dus niet van invloed op de analyse van de schade of op de opneming van de producent in kwestie in de bedrijfstak van de Unie.

(83) Aangezien geen verdere opmerkingen over de productie in de Unie werden ontvangen, worden de overwegingen 77 tot en met 79 van de voorlopige verordening bevestigd.

7. SCHADE

7.1. Verbruik in de Unie

(84) Aangezien er geen opmerkingen over het verbruik in de Unie werden ontvangen, worden de overwegingen 80 tot en met 82 van de voorlopige verordening bevestigd.

7.2. Invoer in de Unie vanuit de VRC

(85) Aangezien er geen opmerkingen over de omvang van de invoer in de Unie vanuit de VRC werden ontvangen, worden de overwegingen 83 en 84 van de voorlopige verordening bevestigd.

7.2.1. Prijsonderbieding

(86) Om te waarborgen dat de berekeningen betreffende dumping, prijsonderbieding en prijsbederf een coherente aanpak volgen, en om de in de overwegingen 68 tot en met 71 genoemde redenen, is de berekening van de prijsonderbieding herzien door binnen de groep van een van de medewerkende producenten-exporteurs de uitvoer van een onderneming uit te sluiten.

(87) Op basis van de aldus aangepaste gegevensreeks voor de berekening, en een kleine correctie van de berekening zelf, is de in overweging 87 aangegeven onderbiedingmarge licht aangepast. De invoer met dumping onderbood in het OT de verkoopprijzen van de producenten in de Unie met gemiddeld 7,6 %.

7.3. Economische situatie van de bedrijfstak van de Unie en de representatieve producenten in de Unie

7.3.1. Voorafgaande opmerkingen

(88) Eén van de medewerkende Chinese producenten-exporteurs (APP) stelde dat de analyse van de schade een juist gedefinieerde bedrijfstak van de Unie zou moeten betreffen, en beperkt zou moeten blijven tot die producenten in de Unie die de klacht ondersteunen en meewerken met het onderzoek. Die producent suggereert dat de conclusies met betrekking tot aanmerkelijke schade anders zouden uitvallen indien bepaalde indicatoren, zoals marktaandeel, voor een dergelijke juist gedefinieerde bedrijfstak van de Unie vastgesteld zouden worden. De Chinese regering merkte op dat bij de schadeanalyse niet op coherente wijze en volledig rekening werd gehouden met alle schade-indicatoren voor de klagers en voor de bedrijfstak van de Unie als geheel.

(89) Om te beginnen zij opgemerkt dat de verklaringen van die producent kennelijk gebaseerd zijn op indicatoren die zijn berekend op basis van andere gegevens en informatie dan de gegevens die bij het onderzoek zijn vastgesteld en die hieronder en in de voorlopige verordening worden gepresenteerd. Deze conclusies zijn dan ook feitelijk onjuist en irrelevant.

(90) In de tweede plaats is het de normale praktijk van de Commissie de macro-economische factoren voor de vaststelling van de geleden schade op het niveau van de bedrijfstak van de Unie als geheel te beoordelen, zoals uiteengezet in overweging 89 van de voorlopige verordening. In het onderhavige onderzoek werd de bedrijfstak van de Unie gedefinieerd als de producenten in de Unie die de totale EU-productie vertegenwoordigen (overweging 77 van de voorlopige verordening), ongeacht of die producenten de klacht ondersteunden of meewerkten aan het onderzoek. Gelet op deze brede definitie wordt het argument van de producent-exporteur dat de bedrijfstak van de Unie niet juist gedefinieerd was, afgewezen.

(91) Micro-economische factoren worden geanalyseerd voor de representatieve producenten in de Unie, ongeacht of zij de klacht ondersteunen. De representatieve producenten vertegenwoordigden 58 % van de productie in de Unie. Geen van de andere producenten in de Unie heeft beweerd dat de conclusies van de Commissie met betrekking tot micro-economische factoren onbetrouwbaar of niet onderbouwd zouden zijn. Er zijn dan ook geen redenen om de bevindingen op basis van de alleen door de representatieve producenten in de Unie verstrekte informatie in twijfel te trekken.

(92) Er zijn ook nog andere opmerkingen over de mate van medewerking door een van de representatieve producenten in de Unie ontvangen.

(93) Beweerd werd dat een van de representatieve producenten in de Unie slechts gedeeltelijk meewerkte, aangezien hij verbonden zou zijn met een andere producent die niet meewerkte met het onderzoek. Deze ondernemingen zouden verbonden zijn als gevolg van overgangsovereenkomsten bij de overname door de medewerkende producent in de Unie van het productsegment gestreken fijn papier van de andere producent. Beweerd werd dat door deze overgangsovereenkomsten de medewerkende producent in de Unie zeggenschap heeft gekregen over bepaalde fabrieken die eigendom bleven van de gedeeltelijk overgenomen producent. Ter ondersteuning van zijn bewering verwees de producent-exporteur naar een besluit van de Commissie (5), die ten tijde van de overname heeft onderzocht of de transactie beschouwd moest worden als een overname in de zin van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de EG-concentratieverordening) (6).

(94) Op deze bewering is in overweging 91 van de voorlopige verordening al ingegaan. Er zij aan herinnerd dat de bedoelde overeenkomsten geen aanleiding gaven om te veronderstellen dat de relatie tussen de ondernemingen verder ging dan normale zakelijke betrekkingen tussen koper en verkoper. Meer in het bijzonder betreffen de overeenkomsten de verkoopadministratie voor gestreken fijn papier gedurende een overgangsperiode, en daarbij treedt de producent in de Unie gedurende die tijd alleen op als een soort verkoopagent. Bovendien heeft deze producent in zijn geconsolideerde gecontroleerde rekeningen en in zijn antwoorden op de vragenlijst commissies gemeld die hij ontvangen heeft voor zijn activiteiten als agent voor de betreffende fabrieken; van eigendom en kosten heeft de betreffende producent in de Unie geen melding gemaakt.

(95) Volgens het bovengenoemde besluit van de Commissie werd de transactie tussen de ondernemingen beschouwd als een overname door de producent in de Unie van een deel van de activiteiten van de andere onderneming, niet een overname van de onderneming als zodanig. Het besluit suggereert niet dat de ondernemingen na de overname als één geheel beschouwd zouden moeten worden; er is met name geen sprake van een joint venture. Verder zij opgemerkt dat bovengenoemd besluit de hele EER bestrijkt en niet de EU. Ook heeft de Commissie in dat besluit niet de relatie tussen de ondernemingen in kwestie in de zin van artikel 143 van de uitvoeringsbepalingen van het communautair douanewetboek (7) geanalyseerd.

(96) Er zijn dus geen redenen voor heroverweging van de voorlopige conclusies, namelijk dat de twee ondernemingen niet verbonden zijn in de zin van artikel 143 van de uitvoeringsbepalingen van het communautair douanewetboek en dat de producent in de Unie in kwestie volledig met het onderzoek heeft meegewerkt.

(97) De producent-exporteur stelde verder dat elke met een groepsvennootschap van de producenten in de Unie verbonden onderneming eigenlijk een aparte vragenlijst had moeten invullen, aangezien het om aparte rechtspersonen ging. Volgens de producent-exporteur was er sprake van discriminatie aangezien zij wel een aparte BMO-aanvraag moesten indienen voor elke onderneming binnen de groep.

(98) Er zij op gewezen dat bij BMO-aanvragen een groep van ondernemingen verplicht is aan te tonen dat alle ondernemingen in de groep aan de BMO-criteria voldoen, aangezien het besluit of BMO al dan niet wordt toegekend de gehele groep betreft. De vragenlijsten voor producenten in de Unie zijn bedoeld om vast te stellen of de bedrijfstak van de Unie (als geheel) aanmerkelijke schade heeft geleden tijdens het OT. De bewering dat er sprake is van discriminatie gaat dus voorbij aan het duidelijke verschil tussen de doelstellingen van een schadeonderzoek en die van een BMO-onderzoek.

(99) In ieder geval was de Commissie in het geval van de producent in de Unie in kwestie van mening dat één enkele vragenlijst voldoende was voor een bruikbaar antwoord en een analyse van de schadeaspecten. Het antwoord bevatte ook een gedetailleerde opsplitsing van de informatie voor afzonderlijke papierfabrieken, terwijl ook alle noodzakelijke gegevens betreffende alle verbonden producenten/verkopers van het soortgelijke product gedurende de controlebezoeken konden worden gecontroleerd.

(100) Later beweerde de producent-exporteur ook dat diezelfde onderneming niet volledig had meegewerkt, aangezien die haar vragenlijst had ingevuld namens een niet bestaande entiteit, en dat de gecontroleerde rekeningen van de onderneming niet overeenkomen met de in antwoord op de vragenlijst verstrekte gegevens. De conclusies in de voorafgaande overweging zijn ook in dit verband van toepassing.

(101) De conclusies in de overwegingen 88 tot en met 91 blijven dus onaangetast.

7.3.2. Gegevens betreffende de bedrijfstak van de Unie (macro-economische indicatoren)

(102) De regering van de VRC voerde aan dat de voor de analyse gebruikte macro-economische gegevens onvolledig en onjuist zijn en dus geen positief bewijs voor aanmerkelijke schade vormen.

(103) De controles ter plaatse bij de klager bevestigden dat de voor de vaststelling van de macro-economische indicatoren gebruikte gegevens rechtstreeks afkomstig zijn van producenten in de Unie die ongeveer 98 % van de totale productie van de Unie vertegenwoordigen, en voldoende gedetailleerd zijn om informatie over het betrokken product te kunnen identificeren. De gebruikte veronderstellingen en/of schattingen berustten op een redelijke en verdedigbare basis; zo werden rollen voor vellenpersen bijvoorbeeld niet in aanmerking genomen aangezien het duidelijk om onbetekenende hoeveelheden gaat, zoals blijkt uit het aandeel daarvan in het totale verkoopvolume van de representatieve producenten in de Unie. Dit argument moest dus worden afgewezen.

(104) De producent-exporteur voerde aan dat het marktaandeel van de producenten in de Unie ook de invoer vanuit Zwitserland zou moeten omvatten, aangezien die afkomstig is van een fabriek die eigendom is van een van de representatieve producenten in de Unie.

(105) De geografische reikwijdte van antidumpingonderzoeken blijft beperkt tot de Europese Unie. Dit argument moest daarom worden afgewezen.

(106) Verder werd beweerd dat het marktaandeel van de klager opmerkelijk was toegenomen gedurende de beoordelingsperiode.

(107) Marktaandeel is een macro-indicator die geanalyseerd wordt voor de gehele bedrijfstak van de Unie en niet alleen voor de klagers. In de tweede plaats was de verklaring betreffende het marktaandeel van de klager feitelijk onjuist.

(108) Aangezien er geen verdere opmerkingen ter zake werden ontvangen, worden de voorlopige bevindingen in de overwegingen 92 tot en met 98 van de voorlopige verordening bevestigd.

7.3.3. Gegevens betreffende de representatieve producenten in de Unie (micro-economische indicatoren)

(109) De producent-exporteur merkte op dat de analyse van de schade niet juist was aangezien informatie over de door de in overweging 93 genoemde producent in de Unie verworven papierfabrieken niet verwerkt was in de analyse van de micro-economische indicatoren voor de jaren 2006-2008.

(110) Naar aanleiding van de door deze partij aangevoerde argumenten zijn de micro-economische indicatoren gecorrigeerd door de informatie over de verworven fabrieken voor alle onderzochte jaren buiten beschouwing te laten, zodat die indicatoren nu een volledig vergelijkbare trend over de jaren heen presenteren.

(111) Na aanpassing van de voor de analyse van de economische situatie van de representatieve producenten in de Unie gebruikte gegevens, zoals uiteengezet in de vorige overweging, worden de micro-economische indicatoren definitief als volgt vastgesteld:

7.3.3.1. Gemiddelde prijzen per eenheid van de representatieve producenten in de Unie

(112) Ondanks de licht aangepaste cijfers worden de onderliggende trends en de bevindingen in overweging 99 van de voorlopige verordening, waarin wordt geconcludeerd dat de prijzen van gestreken fijn papier over de jaren heen stabiel zijn gebleven, bevestigd. Tabel 5 Prijzen van de producenten in de Unie Prijzen van de producenten in de Unie 2006 2007 2008 2009/OT Gemiddelde prijs (EUR/ton) 692 717 691 699 Index 100 104 100 101 Bron: Gecontroleerde antwoorden op de vragenlijst.

7.3.3.2. Voorraden

(113) De voorraden vertegenwoordigden ongeveer 10 % van het productievolume in het OT. De representatieve producenten in de Unie verhoogden het niveau van hun voorraden in de loop van de beoordelingsperiode, met name in 2006-2007 en later tussen 2008 en het OT, met 10 %. Het valt op dat deze verhoging samenviel met de sterke stijging van de laaggeprijsde invoer met dumping vanuit de VRC. Tabel 6 Voorraden Voorraden 2006 2007 2008 2009/OT Voorraden (ton) 278 265 298 547 296 387 306 588 Index 100 107 107 110 Bron: Gecontroleerde antwoorden op de vragenlijst.

7.3.3.3. Werkgelegenheid, lonen en productiviteit

Tabel 7

Werkgelegenheid

Werkgelegenheid 2006 2007 2008 2009/OT Werkgelegenheid - voltijds equivalent (VTE) 7 756 7 487 7 207 6 197 Index 100 97 93 80 Arbeidskosten (EUR/VTE) 54 053 54 948 57 026 58 485 Index 100 102 105 108 Productiviteit (eenheden/VTE) 453 478 486 484 Index 100 106 107 107 Bron: Gecontroleerde antwoorden op de vragenlijst.

(114) Door de sluiting van papierfabrieken en de consolidering van de representatieve producenten in de Unie nam het aantal werknemers gedurende de beoordelingsperiode aanzienlijk af, met 20 % (bijna 1 600 banen). Het rendement is verbeterd doordat de productiviteit van de werknemers verhoogd en op een hoger niveau gehandhaafd kon worden, ook in een periode waarin veel ontslagen vielen. De arbeidskosten namen gestaag toe, in totaal met 8 % in de loop van de beoordelingsperiode.

(115) De conclusies in overweging 102 van de voorlopige verordening worden dus nog steeds ondersteund door de licht aangepaste cijfers.

7.3.3.4. Winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement op investeringen

Tabel 8

Winstgevendheid

2006 2007 2008 2009/OT Winstgevendheid –1,08 % –0,20 % –2,49 % 2,88 % Verandering (100=2006) +0,88 % –1,41 % +3,95 % Kasstroom (× 1000 EUR) 260 047 211 036 172 570 336 753 Index 100 81 66 129 Investeringen (× 1000 EUR) 151 900 151 027 127 845 87 875 Index 100 99 84 58 Rendement van investeringen –0,73 % –0,54 % –2,73 % 0,39 % Verandering (100=2006) +0,19 % –2,00 % +1,12 % Bron: Gecontroleerde antwoorden op de vragenlijst.

(116) Het winstgevendheidspercentage in de loop van de beoordelingsperiode is gecorrigeerd om het feitelijke niveau van winstgevendheid nauwkeuriger weer te geven. De onderliggende trend van de winstgevendheid blijft echter onaangetast door die wijziging. De representatieve producenten in de Unie leden verliezen in de jaren 2006-2008 en kwamen pas weer uit de rode cijfers toen in 2009 de wereldprijs van pulp, de voornaamste grondstof, aanzienlijk daalde als gevolg van de economische teruggang. De daling van de prijs van pulp (-19 %) werd beschouwd als een abnormaal sterke daling die rechtstreeks bijdroeg tot de verbetering van de financiële situatie in het OT. Daarbij moet worden opgemerkt dat sinds het OT de prijzen van pulp zijn teruggekeerd naar het niveau van voor het OT.

(117) Onder voorbehoud van de lichte aanpassing van de cijfers worden de bevindingen met betrekking tot de kasstroom, de investeringen en het rendement van investeringen in de overwegingen 104 en 105 van de voorlopige verordening bevestigd.

(118) De producent-exporteur stelde dat de verbetering van de winstgevendheid niet beschouwd moest worden als een voorbijgaand verschijnsel, veroorzaakt door een uitzonderlijke daling van de kosten van grondstoffen, zoals uiteengezet in overweging 107 van de voorlopige verordening. Beide zijden profiteerden van de daling van de kosten: alle lokale en Chinese producenten, niet alleen de klagers, en daaruit zou blijken dat de verbetering van de winstgevendheid niet uitsluitend het gevolg was van dalende kosten, maar veeleer van een wijziging van het prijsbeleid van de klagers.

(119) Bovendien beweerde de producent-exporteur dat de winstgevendheid wordt bepaald door de prijzen van gestreken fijn papier en niet zozeer door de prijs van pulp. Het bleek echter dat toen de prijzen van pulp sterk daalden in 2009, de prijzen van gestreken fijn papier stabiel bleven, waardoor de winsten konden stijgen. Aangezien de prijzen dus stabiel bleven, kan geen correlatie worden aangetoond tussen de ontwikkeling van de prijzen en die van de winstgevendheid in dit specifieke tijdvak.

(120) De winstgevendheid is een indicator die geanalyseerd wordt op het niveau van de representatieve producenten in de Unie en niet alleen voor de klager, zoals de betreffende partij suggereerde. Uit analyse van de verzamelde informatie bleek een direct verband tussen de uitzonderlijke daling van de prijzen van pulp, de voornaamste grondstof, en de toegenomen winstgevendheid, zodat de stabiele prijzen van de eindproducten inderdaad een rol speelden bij de verbetering van de winstgevendheid. Hoewel dit waarschijnlijk ook gold voor andere producenten op de markt, is dit niet van invloed op de conclusie dat deze tijdelijke verbetering van de winstgevendheid toe te schrijven is aan de uitzonderlijke daling van de prijzen van grondstoffen in het OT.

7.3.3.5. Vermogen om kapitaal aan te trekken

(121) De bevindingen betreffende het vermogen van de representatieve producenten om kapitaal aan te trekken, zoals gepresenteerd in overweging 106 van de voorlopige verordening, worden bevestigd.

7.4. Conclusie inzake schade

(122) Eén producent-exporteur en de regering van de VRC beweerden dat er geen positief bewijs was dat de klagende producenten in de Unie aanmerkelijke schade hadden geleden. Integendeel, zij hadden in het OT over het algemeen stabiele economische resultaten bereikt en hun winstgevendheid kunnen verhogen.

(123) Om te beginnen wordt de toestand van de bedrijfstak van de Unie geanalyseerd op het niveau van de representatieve producenten in de Unie, en niet alleen op het niveau van de klagers zoals de genoemde partijen suggereerden.

(124) In de tweede plaats, zoals al aangegeven in de overwegingen 89 en 107 hierboven, zijn de conclusies van deze partijen kennelijk gebaseerd op indicatoren die zijn berekend op basis van andere gegevens en informatie dan de gegevens die bij het onderzoek zijn vastgesteld en die in het bovenstaande en in de voorlopige verordening worden gepresenteerd. Deze conclusies zijn dan ook feitelijk onjuist. Bovendien was de analyse van deze partijen inconsistent omdat zij twee verschillende gegevensreeksen gebruikten voor de macro- en de micro-indicatoren.

(125) Verder werd beweerd dat de verbetering van de winstgevendheid mede beschouwd moest worden als een gevolg van de herstructureringsinspanningen van de bedrijfstak, waaronder productieverlaging, vermindering van het aantal arbeidsplaatsen en verhoging van de productiviteit. In dat geval kunnen laatstgenoemde factoren niet als de enige schade-indicatoren beschouwd worden en moeten alle schade-indicatoren tezamen bekeken worden.

(126) Artikel 3, lid 5, van de basisverordening bevat een lijst van de economische factoren en indicatoren die geëvalueerd dienen te worden bij een onderzoek naar het effect van invoer met dumping op de bedrijfstak van de Unie. Artikel 3, lid 5, bepaalt uitdrukkelijk dat deze lijst van factoren niet uitputtend is en dat geen van deze factoren noodzakelijkerwijs doorslaggevend is. Met andere woorden, de indicatoren dienen wel apart beoordeeld te worden, maar conclusies moeten gebaseerd zijn op een analyse van alle factoren.

(127) Alles bij elkaar genomen, zijn de bovengenoemde beweringen van de producent-exporteur en de regering van de VRC niet van invloed op de in het voorlopige stadium getrokken conclusie, die dan ook hierbij bevestigd wordt, namelijk dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade in de zin van artikel 3, lid 5, van de basisverordening heeft geleden.

(128) Verschillende partijen wezen ook herhaaldelijk op de dreiging van verdere aanmerkelijke schade, door de enorme capaciteitsopbouw van de Chinese producenten, die ondersteund worden door beleid en subsidies van de staat. Het onderzoek had betrekking op het bestaan van aanmerkelijke schade en niet op de dreiging van verdere aanmerkelijke schade. Deze opmerkingen konden dus niet van invloed zijn op de bevindingen en er kon geen rekening mee worden gehouden.

(129) Op grond hiervan worden de voorlopige bevindingen in de overwegingen 107 tot en met 111 van de voorlopige verordening bevestigd.

8. OORZAKELIJK VERBAND

(130) De Commissie heeft een aantal opmerkingen ontvangen over de voorlopige bevindingen met betrekking tot het oorzakelijk verband tussen dumping en schade.

8.1. Gevolgen van de invoer met dumping

(131) De voorlopige bevindingen met betrekking tot de gevolgen van de invoer met dumping werden door verschillende partijen betwist. Het voornaamste aangevoerde argument was dat de invoer uit China geen wezenlijk effect had in termen van volume en prijzen. Men stelde dat er geen plotselinge sterke toename van de invoer uit China was geweest, maar alleen een geleidelijke toename in de loop van de jaren, en dat het effect daarvan dus zeer beperkt was en niet overdreven moest worden bij de vaststelling van de schade. Verder werd aangevoerd dat de Chinese prijzen, ook al waren die lager dan de prijzen van de Unie, geen effect hebben gehad op de relatief stabiele prijzen van de bedrijfstak van de Unie. Eén van de medewerkende Chinese producenten-exporteurs betwistte de bevinding van de Commissie dat de invoer uit China een verhoging van de prijzen verhinderde. Hij wees erop dat in 2009, toen de Chinese prijzen verder daalden, de prijzen van de bedrijfstak van de Unie niet alleen stegen maar de bedrijfstak van de Unie ook nog in staat stelden winst te maken.

(132) De ontwikkeling van de invoer uit China is in detail geanalyseerd in de overwegingen 84 en 114 van de voorlopige verordening. Het bleek dat die invoer bijna verdrievoudigde in de beoordelingsperiode, met name in de jaren 2006-2007 (+118 %) en van 2008 tot het OT (+81 %). De toename van het volume kan dus niet als onbetekenend worden beschouwd.

(133) In termen van prijzen onderbood de invoer uit China de prijzen van de representatieve producenten in de Unie met 7,6 %, een wezenlijk verschil in een markt met een hoge prijstransparantie. Zoals geschetst in overweging 112, bleven de prijzen van de representatieve producenten in de Unie inderdaad stabiel, met een uitzonderlijke stijging in 2007, het jaar waarin de Chinese export niet toenam. In 2009 konden de producenten in de Unie hun prijzen stabiel houden, maar ten koste van verder verlies van marktaandeel, en hun winstgevendheid vloeide voort uit de combinatie van deze stabiele prijzen en de lagere kosten van grondstoffen.

(134) De producent-exporteur beweerde dat de invoer van gestreken fijn papier vanuit de VRC geen effect heeft op de prijzen van de bedrijfstak van de Unie, aangezien die invoer niet te vergelijken is met het door de representatieve producenten in de Unie geproduceerde en verkochte gestreken fijn papier, overwegende dat slechts 10 % van de verkoop van de representatieve producenten van de Unie vergeleken werd bij de vaststelling van de prijsonderbieding en het geen schade veroorzakende prijsniveau. Er zij op gewezen dat deze vaststellingen plaatsvinden op basis van volledig vergelijkbare producten waarvan alle kenmerken overeenkomen, zodat een eerlijke vergelijking mogelijk is. Gestreken fijn papier van Chinese producenten en dergelijk papier van producenten in de Unie zijn over het algemeen vergelijkbare producten, zoals uiteengezet in overweging 42, en concurreren dus rechtstreeks met elkaar op de markt van de Unie.

(135) Verder werd beweerd dat de bevinding dat gestreken fijn papier een basisproduct is waarvan de markt gekenmerkt wordt door een hoog niveau van transparantie onjuist is, aangezien de producenten in de Unie ongeveer de helft van hun producten rechtstreeks aan eindgebruikers verkopen. In feite was het zo dat de representatieve producenten in de Unie het grootste deel van hun producten via handelaren verkochten, hetzij direct of indirect (zogenaamde „indent sales” waarbij producten rechtstreeks aan de klant worden gezonden maar bestellingen en factureringen via handelaren lopen). Deze handelaren spelen een essentiële rol, zowel wat de beschikbaarheid van producten als de bevordering van transparante prijzen betreft.

(136) Op grond hiervan worden de voorlopige bevindingen in de overwegingen 113 tot en met 117 van de voorlopige verordening bevestigd.

8.2. Gevolgen van andere factoren

8.2.1. Ontwikkeling van het verbruik op de markt van de Unie en de economische crisis

(137) Eén van de medewerkende Chinese producenten-exporteurs en de regering van de VRC beweerden dat de daling van de productie in de Unie het gevolg was van de wereldwijde financiële crisis en de sterke daling van het verbruik in de Unie, zoals bleek uit de negatieve trends van de binnenlandse verkoop van de producenten in de Unie, de bezettingsgraad, de werkgelegenheid en het peil van de voorraden, en dus niet mocht worden toegeschreven aan de invoer uit China.

(138) Ter ondersteuning van deze bewering citeerde de regering van de VRC uit een „Manifesto for Competitiveness and Employment” dat de papier- en pulpindustrie in juni 2009 gepubliceerd heeft („het manifest”). Dit document bestrijkt alle sectoren van de papier- en pulpindustrie en betreft het algemene beleid. Op basis van de informatie in dit document kunnen geen specifieke conclusies getrokken worden met betrekking tot de productie en verkoop van het betrokken product. Daarom kan ook niet vastgesteld worden of de verklaringen en bevindingen in dit manifest rechtstreeks en volledig van toepassing zijn op het betrokken product. Aangezien verder uit het onderzoek ook niet bleek dat er een duidelijk verband bestond tussen de financiële crisis en de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden, moest dit argument worden afgewezen.

8.2.2. Grondstoffenprijzen

(139) Er werden geen nieuwe argumenten aangevoerd met betrekking tot eventuele heroverweging van de conclusies in de overwegingen 120 tot en met 122 van de voorlopige verordening en in overweging 118 van deze verordening.

8.2.3. Uitvoerprestaties van de representatieve producenten van de Unie

(140) De herziening van de micro-economisch indicator, zoals uiteengezet in overweging 110, was van invloed op de analyse van de uitvoerprestaties van de representatieve producenten in de Unie, zodanig dat de daling van de uitvoer in de beoordelingsperiode nu op 16 % is vastgesteld. De uitvoer naar niet-verbonden partijen door deze ondernemingen vertegenwoordigde 26 % van hun totale verkoop.

(141) In tegenstelling tot wat een producent-exporteur beweerde, werd de ontwikkeling van de uitvoer van het betrokken product door de representatieve producenten in de Unie wel degelijk besproken in de voorlopige verordening, namelijk in de overwegingen 123 en 124. Bovengenoemde herziening is niet van invloed op deze in het voorlopige stadium getrokken conclusies.

(142) De aangevoerde argumenten en het ingediende bewijsmateriaal betreffende de gevolgen van de uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie waren dus geen aanleiding om de in het voorlopige stadium getrokken conclusies te wijzigen.

8.2.4. Invoer uit andere derde landen

(143) De aangevoerde argumenten met betrekking tot de gevolgen van invoer uit andere derde landen zijn al besproken in de overwegingen 125 tot en met 127 van de voorlopige verordening.

8.2.5. Structurele overcapaciteit

(144) Beweerd werd dat de door de producenten in de Unie geleden schade veroorzaakt werd door structurele overcapaciteit. Deze factor is al geanalyseerd in overweging 128 van de voorlopige verordening.

(145) Het voornaamste aangevoerde argument in dit verband is dat de herstructureringsinspanningen van de bedrijfstak van de Unie in 2009 werden voltooid door de consolidering van twee grote producenten, die leidde tot een onmiddellijke verbetering van de situatie van de bedrijfstak van de Unie. Zoals beschreven in overweging 93 van de voorlopige verordening, hebben herstructureringsinspanningen plaatsgevonden vanaf 2000 tot het OT. Het beweerde positieve effect van de genoemde consolidering had zich moeten weerspiegelen in een verbetering van de bezettingsgraad en een minstens stabiel verkoopvolume, maar in feite zijn beide indicatoren achteruitgegaan in het OT. Anderzijds is vastgesteld dat de verbetering van de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie in het OT primair en rechtstreeks toe te schrijven was aan de uitzonderlijke daling van de prijzen van pulp. De conclusies in overweging 128 van de voorlopige verordening, namelijk dat de herstructureringsinspanningen van de bedrijfstak ondermijnd werden door de invoer met dumping, blijven dus gehandhaafd.

8.3. Conclusie inzake het oorzakelijk verband

(146) Gelet op het bovenstaande blijven de voorlopige bevindingen, zoals uiteengezet in de overwegingen 129 tot en met 132 van de voorlopige verordening, dat de invoer met dumping vanuit de VRC aanmerkelijke schade aan de bedrijfstak van de Unie heeft toegebracht, in de zin van artikel 3, lid 6, van de basisverordening, gehandhaafd. De voorlopige bevindingen met betrekking tot de gevolgen van andere bekende factoren die eventueel schade aan de bedrijfstak van de Unie hadden kunnen toebrengen, worden eveneens bevestigd: deze factoren hebben geen zodanige rol gespeeld dat het geconstateerde oorzakelijke verband tussen de invoer met dumping vanuit de VRC en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade erdoor verbroken wordt.

9. BELANG VAN DE UNIE

9.1. Bedrijfstak van de Unie

(147) Er zijn geen verdere opmerkingen of gegevens ontvangen met betrekking tot het belang van de producenten in de Unie en de importeurs en handelaren. De voorlopige bevindingen in de overwegingen 134 tot en met 138 van de voorlopige verordening met betrekking tot het belang van deze groepen worden dan ook bevestigd.

9.2. Importeurs en handelaren

(148) Er zijn geen verdere opmerkingen of informatie ontvangen met betrekking tot het belang van de producenten in de Unie en de importeurs en handelaren. De voorlopige bevindingen in de overwegingen 139 tot en met 143 van de verordening met betrekking tot het belang van deze groepen worden dan ook bevestigd.

9.3. Gebruikers

(149) Na de publicatie van de voorlopige maatregelen meldden zich nog drie andere drukkers en een vereniging van Europese drukkers en uitgevers. Zij beweerden dat de maatregelen negatieve effecten zouden hebben op de verwerkende industrie, aangezien prijsstijgingen zouden kunnen leiden tot het vertrek van hun bedrijfstak uit de EU, waardoor de invoer van gedrukt materiaal zou toenemen. Deze bewering werd onderbouwd door de vaststelling dat de invoer van gedrukt materiaal vanuit de VRC de laatste jaren sterk is toegenomen en kennelijk een aanzienlijk marktaandeel heeft verworven op de Europese markt voor alle soorten drukwerk.

(150) Ook werd beweerd dat de maatregelen zouden leiden tot schaarste op de markt en langere leveringstijden voor gebruikers.

(151) Deze beweringen hadden voor het merendeel geen betrekking op specifieke ondernemingen en kwamen overeen met in het voorlopige stadium van het onderzoek gedane beweringen, die besproken zijn in de overwegingen 146 en 150 van de voorlopige verordening. Er zij aan herinnerd dat de medewerking van de drukkers beperkt bleef, en dat op basis van de ontvangen beperkte kwantitatieve informatie geconcludeerd werd dat drukkers vanwege hun winstgevendheidsniveau en het aandeel van gestreken fijn papier in hun kosten inderdaad gevoelig zijn voor prijsstijgingen. De meeste drukkers hadden echter direct geen of slechts kleine hoeveelheden Chinees papier gekocht in het OT, en de hoeveelheid door drukkers gebruikt Chinees papier is over het algemeen gering, zodat het rechtstreekse effect van het recht te verwaarlozen zou zijn. De meeste drukkers verklaarden ook dat zij behoefte hebben aan korte leveringstijden, zodat het aandeel van directe leveringen uit derde landen beperkt zal blijven.

(152) Wat de beweringen betreffende gedrukt materiaal uit de VRC betreft, zij erop gewezen dat de invoerstatistieken voor gedrukt materiaal een breed scala van producten bestrijken, waaronder ook drukwerk op ander dan gestreken fijn papier. Op basis van de beschikbare informatie kon niet beoordeeld worden hoeveel van de uit de VRC ingevoerde producten gedrukt zijn op het betrokken product, en hoeveel op andere soorten papier. Uit de ingediende informatie valt echter af te leiden dat drukwerk van oorsprong uit de VRC hoofdzakelijk bestaat uit bepaalde specifieke categorieën boeken, kinderboeken, kalenders, verpakkingen en wenskaarten. Meer „tijdgevoelige” producten zoals week- en maandbladen en andere nieuwsbladen komen minder in aanmerking voor invoer vanuit China omdat het vervoer tijd in beslag neemt. Het drukken van bepaalde producten zou eventueel naar buiten de Unie verplaatst kunnen worden, maar er zijn ook productsoorten waarvoor nabijheid en snelle dienstverlening essentieel zijn, en waarbij concurrentie van buiten de Unie dus geen rol speelt. Bovendien vormt papier weliswaar een belangrijke kostenpost voor de grafische industrie, maar het is ook een arbeidsintensieve bedrijfstak, en de arbeidskosten zullen dus mogelijk een grotere rol spelen bij eventuele beslissingen om naar buiten de EU te verhuizen. Kort samengevat: het kan niet worden uitgesloten dat de invoer van drukwerk op gestreken fijn papier zal toenemen, maar het is niet mogelijk om ook maar bij benadering te schatten hoe groot die stijging zal zijn, en in hoeverre dit van invloed zou zijn op het concurrentievermogen van drukkers en wat het rechtstreekse effect van prijsverhogingen op de verwerkende industrie in de Unie zou zijn.

(153) Uit de ingediende informatie blijkt ook dat de grafische industrie lijdt onder structurele overcapaciteit, die tot voortdurende herstructurering in de sector leidt. Een van de drijvende krachten achter deze herstructurering was ook de consolidering van de papierfabrikanten in de waardeketen. Dat de grafische industrie moeite heeft de prijzen te verhogen, wordt in belangrijke mate toegeschreven aan deze structurele overcapaciteit binnen de bedrijfstak zelf.

(154) De belanghebbende partijen die stelden dat er schaarste zou kunnen ontstaan, gaven geen cijfers of schattingen van de mogelijke tekorten. Deze beweringen worden niet ondersteund door de bezettingsgraad van de producenten in de Unie, die in het OT 83 % bedroeg, zodat er een onbenutte capaciteit van ongeveer één miljoen ton was. Gelet op dit feit is het niet waarschijnlijk dat er tekorten zullen ontstaan.

9.4. Conclusie inzake het belang van de Unie

(155) Gelet op het bovenstaande worden de voorlopige bevindingen met betrekking tot het belang van de Unie bevestigd, met andere woorden, er zijn geen dwingende redenen om geen definitieve maatregelen in te stellen op gestreken fijn papier van oorsprong uit de VRC.

10. DEFINITIEVE ANTIDUMPINGMAATREGELEN

10.1. Schademarge

(156) Eén groep van Chinese producenten-exporteurs verzocht om meer details betreffende de methode voor de berekening van de streefwinst van 8 % op basis waarvan de geen schade veroorzakende prijs werd berekend. Zij verwezen naar de klacht, waarin een lager winstdoel werd voorgesteld.

(157) De klager van zijn kant stelde voor de streefwinst op minimaal 10 % te bepalen en baseerde zich daarbij op de verwachte winstmarge die onafhankelijke ratingbureaus hanteren in hun classificatiemethodologie, en op de feitelijke winstgevendheid van een producent die andere soorten papier produceert die geen concurrentie van invoer uit China ondervinden.

(158) Ter verduidelijking: de in de klacht voorgestelde streefwinst is onderzocht op basis van de antwoorden op de vragenlijsten en controlebezoeken aan de representatieve producenten in de Unie. In het bijzonder is rekening gehouden met de kosten van investering in machines. De op die basis bepaalde streefwinst bleek een weerspiegeling te zijn van de noodzaak van aanzienlijke investeringen vooraf en het risico in deze kapitaalintensieve industrie, in afwezigheid van invoer met dumping en/of gesubsidieerde invoer. Een streefwinst van 8 % wordt daarom beschouwd als het niveau dat de bedrijfstak zou kunnen bereiken in afwezigheid van invoer met dumping. Zoals aangegeven in overweging 86 is de berekening van de schademarge herzien door uitsluiting van de uitvoer van een onderneming binnen de groep van de medewerkende Chinese producenten-exporteurs, om te waarborgen dat de berekeningen betreffende dumping, prijsonderbieding en prijsbederf een coherente aanpak volgen, en om de onder de overwegingen 68 tot en met 71 aangegeven redenen.

(159) Met betrekking tot alle andere aspecten worden de overwegingen 153 tot en met 161 van de voorlopige verordening bevestigd.

10.2. Definitieve maatregelen

(160) Gezien de conclusies inzake dumping, schade, oorzakelijk verband en belang van de Unie, moet overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening een definitief antidumpingrecht op gestreken fijn papier van oorsprong uit de VRC worden ingesteld op het niveau van de vastgestelde dumpingmarge, dan wel op het niveau van de vastgestelde schademarge indien deze lager is. In dit geval moet het recht bijgevolg worden vastgesteld op de schademarge.

(161) Parallel aan het antidumpingonderzoek naar de invoer van gestreken fijn papier van oorsprong uit de VRC werd een antisubsidieonderzoek uitgevoerd. Aangezien uit hoofde van artikel 14, lid 1, van de basisverordening en artikel 24, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (8) („de antisubsidiebasisverordening”) van geen enkel product met het doel het hoofd te bieden aan een en dezelfde situatie die door dumping of door de subsidiëring bij uitvoer ontstaat, zowel antidumpingrechten als compenserende rechten kunnen worden geheven, werd het noodzakelijk geacht vast stellen of, en zo ja in welke mate, de subsidiebedragen en de dumpingmarges uit dezelfde situatie voortvloeien.

(162) Wat betreft de subsidieregelingen die uitvoersubsidies in de zin van artikel 4, lid 4, onder a), van de antisubsidiebasisverordening vormen, is de definitieve dumpingmarge voor twee Chinese producenten-exporteurs gedeeltelijk (namelijk voor 0,05 %) bepaald op basis van het bestaan van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende uitvoersubsidies. Ten aanzien van andere subsidieregelingen werd het, gezien de in dit geval toegepaste regel van het laagste recht en de bij het parallel verrichte antisubsidieonderzoek geconstateerde subsidiebedragen, niet noodzakelijk geacht om verder te onderzoeken of en in welke mate dezelfde subsidies tweemaal gecompenseerd worden wanneer antidumpingrechten en compenserende rechten gelijktijdig op hetzelfde ingevoerde product worden ingesteld.

(163) Wat de voor het gehele land geldende definitieve dumping- en subsidieniveaus betreft, zij eraan herinnerd dat die zijn vastgesteld op basis van de definitieve dumpingmarge en de definitieve subsidiemarge voor de medewerkende Chinese producenten-exporteurs met de hoogste individuele rechten, namelijk 63 % voor de definitieve dumpingmarge en 16 % voor de definitieve subsidiemarge.

(164) Er zij verder aan herinnerd dat voor het antidumping- en het antisubsidieonderzoek dezelfde schademarge geldt. Deze schademarge is lager dan de definitieve dumpingmarges maar hoger dan de definitieve subsidiemarges. Het wordt daarom passend geacht een definitief compenserend recht in te stellen ter hoogte van de vastgestelde definitieve subsidiemarges en daarbovenop een definitief antidumpingrecht tot de betreffende schademarge.

(165) Op basis van het bovenstaande, en rekening gehouden met de bevindingen in Uitvoeringsverordening (EU) nr. 452/2011 van de Raad van 6 mei 2011 tot instelling van een definitief compenserend recht op gestreken fijn papier van oorsprong uit de Volksrepubliek China (9), alsmede in het licht van artikel 14, lid 1, laatste zin, van de basisverordening, zal dat recht niet in de vereiste mate worden ingesteld, teneinde aan de in die zin bepaalde regel te voldoen; het percentage van het definitieve antidumpingrecht voor de VRC en het percentage van het feitelijk in te stellen recht zijn als volgt: Onderneming Totale subsidiemarge Waarvan uitvoersubsidie Dumpingmarge Schademarge Definitief compenserend recht Definitief antidumpingrecht In te stellen definitief antidumpingrecht Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, Zhenjiang City, Jiangsu Province, PRC; Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, Suzhou City, Jiangsu Province, VRC 12 % 0,05 % 43,5 % 20 % 12 % 20 % 8 % Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, Shouguang City, Shandong Province, VRC; Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, Shouguang City, Shandong Province, VRC 4 % 0 % 63 % 39,1 % 4 % 39,1 % 35,1 % Alle andere ondernemingen 12 % 0,05 % 63 % 39,1 % 12 % 39,1 % 27,1 %

11. DEFINITIEVE INNING VAN HET VOORLOPIGE RECHT

(166) Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarge en de ernst van de schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden, en rekening houdende met het feit dat in het parallel lopende antisubsidieonderzoek geen voorlopige maatregelen zijn ingesteld, wordt het noodzakelijk geacht de bedragen die als zekerheid zijn gesteld uit hoofde van het bij de voorlopige verordening ingestelde voorlopige antidumpingrecht definitief te innen tot het bedrag van het ingestelde voorlopige recht.

(167) Eén van de medewerkende Chinese producenten-exporteurs beweerde dat de definitieve inning van het voorlopige recht volgens de percentages als bepaald in artikel 1, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1042/2010 strijdig zou zijn met artikel 10, lid 3, tweede zin, van de basisverordening. Zoals uiteengezet in die verordening, en met name in artikel 1, lid 2, is het bij deze verordening ingestelde definitieve recht echter hoger dan het eerder ingestelde voorlopige recht. Onder die omstandigheden dient het voorlopige recht volgens de in artikel 1, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1042/2010 bepaalde percentages definitief geïnd te worden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op gestreken fijn papier, namelijk papier of karton, aan een of aan beide zijden gestreken (met uitzondering van kraftpapier en kraftkarton), in bladen of op rollen, en met een gewicht van 70 g/m2 of meer, doch niet meer dan 400 g/m2, en met een helderheid van meer dan 84 (gemeten volgens ISO 2470-1), momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 4810 13 20, ex 4810 13 80, ex 4810 14 20, ex 4810 14 80, ex 4810 19 10, ex 4810 19 90, ex 4810 22 10, ex 4810 22 90, ex 4810 29 30, ex 4810 29 80, ex 4810 99 10, ex 4810 99 30 en ex 4810 99 90 (TARIC codes 4810132020, 4810138020, 4810142020, 4810148020, 4810191020, 4810199020, 4810221020, 4810229020, 4810293020, 4810298020, 4810991020, 4810993020 en 4810999020) en van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

Het definitieve antidumpingrecht geldt niet voor rollen die geschikt zijn voor gebruik op rotatiepersen. Rollen die geschikt zijn voor gebruik in rotatiepersen zijn rollen die, indien getest volgens de ISO-testnorm ISO 3783:2006 betreffende de bepaling van de plukvastheid met behulp van het IGT-proefdruktoestel (elektrisch model), een resultaat geven van minder dan 30 N/m bij meting in de dwarsrichting van het papier en van minder dan 50 N/m bij meting in de machinerichting. Het definitieve antidumpingrecht is ook niet van toepassing op meerlagig papier en meerlagig karton.

2. Het definitieve antidumpingrecht is als volgt:

Onderneming Antidumpingrecht Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, Zhenjiang City, Jiangsu Province, PRC; Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, Suzhou City, Jiangsu Province, VRC 20 % Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, Shouguang City, Shandong Province, VRC; Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, Shouguang City, Shandong Province, VRC 39,1 % Alle andere ondernemingen 39,1 %

3. Wat het in artikel 1, lid 2, bepaalde antidumpingrecht betreft, wordt niet geïnd: 12 % voor Gold East Paper (Jiangsu) Co. en Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., 4 % voor Shangdong Chenming Paper Holdings Limited en Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd en 12 % voor alle andere ondernemingen, voor zover een overeenkomstig bedrag wordt geïnd overeenkomstig Verordening (EU) nr. 452/2011.

4. In het licht van artikel 1, leden 2 en 3, is de hoogte van het definitieve antidumpingrecht, dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring, van de in lid 1 omschreven producten, vervaardigd door onderstaande ondernemingen, als volgt:

Onderneming Antidumpingrecht Aanvullende Taric-code Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, Zhenjiang City, Jiangsu Province, PRC; Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, Suzhou City, Jiangsu Province, VRC 8 % B001 Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, Shouguang City, Shandong Province, VRC; Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, Shouguang City, Shandong Province, VRC 35,1 % B013 Alle andere ondernemingen 27,1 % B999

5. Tenzij anders vermeld, zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

Artikel 2

De bedragen die uit hoofde van het voorlopige antidumpingrecht overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1042/2010 als zekerheid zijn gesteld voor de invoer van gestreken fijn papier van oorsprong uit de Volksrepubliek China, worden definitief geïnd tot het bedrag van het in artikel 1 van die verordening vastgestelde voorlopige recht.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 6 mei 2011. Voor de Raad De voorzitter MARTONYI J.

(1) PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.

(2) PB L 299 van 17.11.2010, blz. 7.

(3) PB C 364 van 18.12.2000, blz. 1.

(4) Arrest van 3 mei 2001, gevoegde zaken C-76/98 P en C-77/98 P, Ajinomoto, Jurispr. 2001, blz. 3233, paragraaf 67.

(5) Besluit van de Commissie van 31 oktober 2008 waarbij een concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt werd verklaard (Zaak nr. COMP/M.5283 - SAPPI / M-REAL) op grond van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (PB C 324 van 19.12.2008, blz. 8).

(6) PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

(7) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1).

(8) PB L 188 van 18.7.2009, blz. 93.

(9) Zie bladzijde 18 van dit Publicatieblad.