NL Publicatieblad van de Europese Unie L 148/17

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 7 juni 2007

betreffende nationale bepalingen inzake het gebruik van kortketenige gechloreerde paraffines waarvan het Koninkrijk der Nederlanden overeenkomstig artikel 95, lid 4, van het EG-Verdrag kennis heeft gegeven

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2007) 2361)

(Slechts de tekst in de Nederlandse taal is authentiek)

(Voor de EER relevante tekst)

(2007/395/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, lid 6,

Overwegende hetgeen volgt:

I. FEITEN

(1) Bij brief van de Permanente Vertegenwoordiging van het Koninkrijk der Nederlanden aan de Europese Unie van 8 december 2006 stelde de Nederlandse regering, onder verwijzing naar artikel 95, lid 4, van het Verdrag, de Commissie in kennis van de nationale bepalingen inzake het gebruik van kortketenige gechloreerde paraffines (hierna „KKCP’s” genoemd) die haars inziens na de goedkeuring van Richtlijn 2002/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 tot twintigste wijziging van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (gechloreerde paraffines met een korte keten) (1) gehandhaafd moeten worden.

(2) De kennisgeving van 8 december 2006 is de tweede kennisgeving van het Koninkrijk der Nederlanden betreffende uitzonderingen op de bepalingen van Richtlijn 2002/45/EG. Een eerste verzoek betreffende de handhaving van bepaalde nationale bepalingen werd ingediend op 17 januari 2003. In Beschikking 2004/1/EG (2) besloot de Commissie dat Nederland zijn nationale bepalingen gedeeltelijk kon handhaven tot 31 december 2006.

1. Artikel 95, leden 4 en 6, van het Verdrag

(3) Artikel 95, leden 4 en 6, van het Verdrag bepaalt: „4. Wanneer een lidstaat het, nadat de Raad of de Commissie een harmonisatiemaatregel heeft genomen, noodzakelijk acht nationale bepalingen te handhaven die hun rechtvaardiging vinden in gewichtige eisen als bedoeld in artikel 30 of verband houdend met de bescherming van het milieu of het arbeidsmilieu, geeft hij zowel van die bepalingen als van de redenen voor het handhaven ervan, kennis aan de Commissie. […] 6. Binnen zes maanden na de kennisgeving keurt de Commissie de betrokken nationale bepalingen goed of wijst die af, nadat zij heeft nagegaan of zij al dan niet een middel tot willekeurige discriminatie, een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten of een hinderpaal voor de werking van de interne markt vormen.”.

2. Richtlijn 2002/45/EG en de nationale bepalingen

2.1. Richtlijn 2002/45/EG

(4) Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (3), zoals gewijzigd, bevat regels die het op de markt brengen en het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten beperken. Overeenkomstig artikel 1, lid 1, is de richtlijn van toepassing op de in bijlage I genoemde gevaarlijke stoffen en preparaten.

(5) Bij Richtlijn 2002/45/EG, aangenomen op basis van artikel 95 van het Verdrag, is aan bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG een nieuw punt 42 toegevoegd over alkanen, C10-C13, chloor (KKCP’s), waarin regels worden vastgesteld voor het op de markt brengen en het gebruik van deze stoffen. Overeenkomstig punt 42.1 mogen kortketenige gechloreerde paraffines niet op de markt worden gebracht om in een hogere concentratie dan 1 % te worden gebruikt als stof of als bestanddeel van andere stoffen of preparaten: — bij metaalbewerking, — voor het „vetten” van leer.

(6) Punt 42.2 luidt: „Voor 1 januari 2003 zal de Commissie in samenwerking met de lidstaten en de OSPAR-commissie alle overige toepassingen van KKCP’s opnieuw onderzoeken in het licht van eventuele relevante nieuwe wetenschappelijke gegevens over de gezondheids- en milieurisico’s van KKCP’s. Het Europees Parlement wordt op de hoogte gesteld van de resultaten van dit onderzoek.”.

(7) Artikel 2, lid 1, bepaalt dat de lidstaten de maatregelen ter omzetting van de richtlijn uiterlijk met ingang van 6 januari 2004 moeten toepassen.

(8) Richtlijn 76/769/EEG zal op 1 juni 2009 worden ingetrokken en vervangen door Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (4) inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH). KKCP’s worden genoemd onder punt 42 van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006, met dezelfde beperkingen als bepaald in Richtlijn 2002/45/EG.

2.2. Nationale bepalingen

(9) De nationale bepalingen waarvan Nederland kennisgeving heeft gedaan, werden ingevoerd bij besluit van 3 november 1999 houdende regels inzake het beperken van het gebruik van kortketenige gechloreerde paraffines (Besluit gechloreerde paraffines WMS) — (Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden, jaargang 1999, 478).

(10) Artikel 1 bepaalt dat het besluit van toepassing is op gechloreerde alkanen met een keten van 10 tot en met 13 koolstofatomen en 48 of meer gewichtsprocent chloor. Krachtens artikel 2, lid 1, is het verboden de in artikel 1 bedoelde kortketenige gechloreerde paraffines toe te passen: a) als weekmaker in verven, coatings of hechtmiddelen; b) in oliën ten behoeve van de bewerking van metalen; c) als vlamvertrager in rubber, kunststof of textiel.

3. Achtergrondinformatie over KKCP’s

(11) Deel I.4 van Beschikking 2004/1/EG bevat een gedetailleerde beschrijving van KKCP’s, het gebruik daarvan en het resultaat van de risicobeoordeling die is uitgevoerd in het kader van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico’s van bestaande stoffen (5). In dit deel wordt alleen nieuwe informatie die sinds januari 2004 beschikbaar is gekomen, besproken.

(12) Op basis van het resultaat van de eerste risicobeoordeling, en de herziene versies daarvan, door het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu (WCTEM), heeft de Commissie, uit hoofde van artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 793/93, Verordening (EG) nr. 642/2005 van de Commissie (6) betreffende het opleggen van eisen inzake onderzoek en informatie aan de importeurs of fabrikanten van bepaalde prioriteitstoffen goedgekeurd. Deze verordening verplicht de bedrijfstak om aanvullende informatie te verstrekken over blootstelling van het milieu en biologische afbreekbaarheidstesten uit te voeren ter bepaling van de halveringstijd in het mariene milieu; deze eisen werden noodzakelijk geacht met het oog op een meer betrouwbare risicobeoordeling.

(13) De betreffende branchevereniging (Euro Chlor) heeft in 2004 informatie verstrekt die erop wijst dat sinds 2001 het gebruik van KKCP’s voor alle toepassingen verder is afgenomen. Het verbruik in de Europese Unie voor textiel en rubber was in 2003 geslonken tot een derde van het peil van 2001, en in 2004 deden zich verdere dalingen voor (met name van het verbruik in textiel, verven, hechtmiddelen en kleefmiddelen). Het verbruik in verven en hechtmiddelen/kleefstoffen nam in diezelfde periode met 50 % af. In 2003 werden nog KKCP’s gebruikt voor de bewerking van metalen, maar dit gebruik is geheel gestaakt in 2004 toen Richtlijn 2002/45/EG van kracht werd. De totale voor alle toepassingen gebruikte hoeveelheid kortketenige gechloreerde paraffines bedroeg minder dan 1 000 t in 2003 en minder dan 600 t in 2004 (7). Naar aanleiding van Verordening (EG) nr. 642/2005 heeft de bedrijfstak aanvullende analytische laboratoriumtesten uitgevoerd. De voorlopige resultaten van deze analyse lijken erop te wijzen dat KKCP’s zouden kunnen voldoen aan de criteria om als Persistente Bioaccumulatieve en Toxische stoffen (PBT’s) te gelden. Het definitieve testrapport zal aan de Britse autoriteiten, die overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 793/93 als rapporteur optreden, worden voorgelegd zodra de definitieve resultaten door het laboratorium bevestigd zijn.

(14) Het Verenigd Koninkrijk, dat als rapporteur voor KKCP’s optreedt, heeft in augustus 2005 een bijgewerkte versie van de milieurisicobeoordeling van KKCP’s (hierna „de bijgewerkte risicobeoordeling” genoemd) opgesteld, die besproken en goedgekeurd is op een vergadering van het 3e Technische Comité voor nieuwe en bestaande stoffen 2005 (TCNES III 2005). Voor enkele van de scenario’s werden de eerder bereikte conclusies gewijzigd en er werden voor bepaalde milieu-eindpunten nieuwe risico’s geïdentificeerd voor toepassingen als vlamvertrager bij de backcoating van textiel, industrieel gebruik van verven en coatings, en gecombineerde compounding en conversie van rubber. De nadere uitwerking van deze beoordeling, op basis van het verbruik van KKCP’s in 2004, heeft echter alleen geleid tot aanpassingen van de conclusies die een risico aangeven voor backcoating van textiel en de compounding/conversie van rubber. De Commissie zal de goedgekeurde bijgewerkte risicobeoordeling binnenkort publiceren. De bijgewerkte risicobeoordeling zal indien dat zinvol lijkt in de tweede helft van 2007 ter evaluatie worden voorgelegd aan het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico’s (WCGM).

(15) Afgezien van de bovengenoemde communautaire maatregelen en acties is ook andere Gemeenschapswetgeving van toepassing op KKCP’s. In Beschikking nr. 2455/2001/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2001 tot vaststelling van de lĳst van prioritaire stoffen op het gebied van het waterbeleid en tot wĳziging van Richtlĳn 2000/60/EG (8) werden KKCP’s opgenomen in de lijst van prioritaire gevaarlijke stoffen in de zin van artikel 16, lid 3, van de Kaderrichtlijn Water. Ingevolge de Kaderrichtlijn Water dient de Commissie voorstellen in te dienen voor controlemaatregelen met het oog op de stopzetting of geleidelijke beëindiging van lozingen, emissies en verliezen binnen 20 jaar na de vaststelling van die maatregelen, alsmede voorstellen voor kwaliteitsnormen voor concentraties in oppervlaktewateren, sedimenten, en flora en fauna.

(16) Op 17 juli 2006 heeft de Commissie een voorstel goedgekeurd voor een richtlijn inzake milieukwaliteitsnormen op het gebied van het waterbeleid, en tot wijziging van Richtlijn 2000/60/EG. Dit voorstel handhaaft de classificatie van KKCP’s als prioritaire gevaarlijke stoffen en bepaalt milieukwaliteitsnormen voor de concentraties van deze stoffen in oppervlaktewater. Het voorstel omvat geen specifieke controlemaatregelen voor prioritaire stoffen, aangezien vele milieubeschermingsmaatregelen onder andere bestaande communautaire wetgeving vallen, en aangezien het kosteneffectiever en meer in verhouding is wanneer de lidstaten, waar dat noodzakelijk is en in aanvulling op de tenuitvoerlegging van bestaande communautaire wetgeving, passende controlemaatregelen opnemen in de programma’s van maatregelen die overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 2000/60/EG voor alle stroomgebieden van rivieren ontwikkeld dienen te worden.

(17) Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen en tot wijziging van Richtlijn 79/117/EEG (9) legt de bepalingen van twee internationale instrumenten met betrekking tot dergelijke stoffen (Persistent Organic Pollutants, POP’s) ten uitvoer: het Protocol inzake POP’s (10) van 1998 bij het UNECE-Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand en het Verdrag van Stockholm inzake POP’s (11). Deze verordening is in werking getreden op 20 mei 2004. De verordening gaat verder dan de internationale overeenkomsten en benadrukt dat het doel is een einde te maken aan de productie en het gebruik van de internationaal erkende POP’s.

(18) Noch Verordening (EG) nr. 850/2004, noch de twee internationale verdragen bevatten specifieke voorschriften met betrekking tot KKCP’s. Beide verdragen voorzien echter in mechanismen om meer stoffen in de lijst op te nemen en in procedures om daarvoor voorgestelde stoffen te beoordelen.

(19) De Commissie heeft, namens de Europese Gemeenschap en samen met de lidstaten die partij zijn bij het POP-Protocol, op 9 september 2005 voorgesteld om KKCP’s op te nemen in bijlage II bij het protocol. De ingevolge het protocol opgerichte taskforce die tot taak heeft voorstellen voor het toevoegen van stoffen te bestuderen, heeft op een vergadering in september 2006 ingestemd met de conclusie van het ingediende dossier dat KKCP’s als POP’s beschouwd zouden moeten worden in de context van het protocol en dat het risicoprofiel voldoende informatie bevatte die aantoonde dat bij KKCP’s sprake kan zijn van grensoverschrijdende verplaatsing door de lucht over lange afstand (Long-Range Transboundary Atmospheric Transport, LRAT). De taskforce kwam tot de conclusie dat de gevarenkenmerken, in combinatie met de monitoringinformatie, wezen op potentiële milieueffecten door LRAT. De informatie in het „track B review” (opties voor risicobeheersing) van KKCP’s werd door de taskforce als accuraat beschouwd, hoewel aanvullende informatie vereist was voor een aantal aspecten van een sociaaleconomische evaluatie van verschillende risicomanagementacties. In december 2006 hebben de partijen bij het protocol nota genomen van de door de taskforce voorgestelde conclusies betreffende de technische inhoud van het dossier over KKCP’s en ermee ingestemd dat deze stof als POP in de zin van het protocol moest worden bechouwd, en hebben zij de taskforce verzocht voort te gaan met het „track B review” van KKCP’s en een mogelijke risicobeheersingsstrategie te ontwikkelen.

(20) Verder heeft de Commissie, namens de Europese Gemeenschap en samen met de lidstaten die partij zijn bij het Verdrag van Stockholm, op 29 juni 2006 voorgesteld om de desbetreffende bijlagen bij het Verdrag aan te passen door KKCP’s toe te voegen. Tijdens zijn tweede vergadering op 6-10 november 2006 concludeerde het POP Review Committee dat KKCP’s voldoen aan de screeningcriteria in bijlage D bij het Verdrag, zoals uiteengezet in Besluit POPRC-2/8 (12). In dit besluit werd eveneens aanbevolen een ontwerp-risicoprofiel op te stellen overeenkomstig bijlage E bij het verdrag.

(21) Wanneer KKCP’s inderdaad in een van de relevante bijlagen bij het Verdrag van Stockholm worden opgenomen, zal de Commissie overeenkomstige maatregelen voorstellen, hetzij in het kader van Richtlijn 76/769/EEG of van Verordening (EG) nr. 850/2004, om de bestaande beperkingen verder aan te scherpen.

II. PROCEDURE

(22) De procedurele stappen in verband met de eerste kennisgeving van het Koninkrijk der Nederlanden van 17 januari 2003, overeenkomstig artikel 95, lid 4, van het Verdrag, staan beschreven in deel II van Beschikking 2004/1/EG.

(23) Op 16 december 2003 heeft de Commissie, uit hoofde van artikel 95, lid 6, het Koninkrijk der Nederlanden op de hoogte gesteld van haar Beschikking 2004/1/EG van diezelfde datum, waarin zij de door Nederland op 21 januari 2003 gemelde nationale bepalingen inzake KKCP’s goedkeurde, voor zover die bepalingen niet van toepassing waren op het gebruik van KKCP’s als bestanddelen van andere stoffen en preparaten in concentraties van minder dan 1 %, bedoeld voor gebruik als weekmaker in verven, coatings en hechtmiddelen, en als vlamvertrager in rubber of textiel. Deze uitzondering gold tot en met 31 december 2006.

(24) Na de goedkeuring van Beschikking 2004/1/EG, waarbij Nederland werd toegestaan zijn nationale bepalingen gedeeltelijk te handhaven, heeft Nederland deze nationale maatregelen niet aangepast aan de bepalingen van die beschikking.

(25) In plaats daarvan heeft Nederland het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap verzocht Beschikking 2004/1/EG te annuleren, op basis van artikel 230 van het Verdrag (referentie T-234/04, ex-zaak C-103/04), en deze zaak is nog in behadeling bij het Gerecht van eerste aanleg. Nederland betwist in zijn verzoek dat goedkeuring vereist is voor de tenuitvoerlegging van nationale maatregelen betreffende toepassingen van KKCP’s die in Richtlijn 2002/45/EG niet genoemd worden.

(26) In een brief van de Permanente Vertegenwoordiging van het Koninkrijk der Nederlanden aan de Europese Unie van 8 december 2006 heeft de Nederlandse regering, onder verwijzing naar artikel 95, lid 4, van het Verdrag, de Commissie voor de tweede maal in kennis gesteld van haar nationale bepalingen inzake het gebruik van KKCP’s die zij na de goedkeuring van Richtlijn 2002/45/EG wenst te handhaven.

(27) De kennisgeving van 8 december 2006 betreft hetzelfde onderwerp als de kennisgeving van 17 januari 2003, namelijk de goedkeuring van de bepalingen van het Besluit gechloreerde paraffines van de Wet Milieugevaarlijke Stoffen. Aangezien Nederland in zijn kennisgeving geen nieuwe nationale bepalingen heeft aangegeven, gaat de Commissie ervan uit dat deze kennisgeving betrekking heeft op dezelfde nationale maatregel als de kennisgeving van januari 2003, te weten: het Besluit van 3 november 1999 houdende regels inzake het beperken van het gebruik van kortketenige gechloreerde paraffines (Besluit gechloreerde paraffines WMS) — (Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden, jaargang 1999, 478).

(28) Bij schrijven van 15 en van 20 december 2006 heeft de Commissie de Nederlandse regering gemeld dat zij de kennisgeving krachtens artikel 95, lid 4, van het Verdrag had ontvangen en dat de periode van zes maanden voor het onderzoek ervan krachtens artikel 95, lid 6, is ingegaan op 9 december 2006, de dag volgend op de dag van ontvangst van de kennisgeving.

(29) In een brief van 30 januari 2007 heeft de Commissie de andere lidstaten op de hoogte gebracht van de kennisgeving van Nederland. De Commissie heeft ook een mededeling betreffende de kennisgeving gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (13) om andere belanghebbenden te informeren over de nationale bepalingen die Nederland wenst te handhaven en de redenen die het land daarvoor inroept. Aan het einde van de daarvoor voorziene periode (30 dagen na publicatie) had geen lidstaat of andere betrokken partij opmerkingen ingediend.

III. BEOORDELING

1. Ontvankelijkheid

(30) In de overwegingen 38 en 39 van Beschikking 2004/1/EG concludeerde de Commissie dat het door het Koninkrijk der Nederlanden ingediende verzoek ontvankelijk is. Met het oog op onderhavige beschikking wordt naar bovengenoemde beschikking verwezen. Het is echter nuttig nogmaals te wijzen op de aspecten waarin de nationale maatregelen waarvan kennisgeving is gedaan, onverenigbaar zijn met de eisen van Richtlijn 2002/45/EG.

(31) Kort samengevat wijken de nationale bepalingen waarvan kennis is gegeven, op de volgende punten af van de eisen van Richtlijn 2002/45/EG: — het gebruik van KKCP’s met 48 of meer gewichtsprocent chloor als weekmaker in verven, coatings of hechtmiddelen en als vlamvertrager in rubber, kunststof of textiel, waarvoor de richtlijn geen beperkingen inzake het op de markt brengen en het gebruik oplegt, is in Nederland verboden; — stoffen en preparaten waarin KKCP’s met 48 of meer gewichtsprocent chloor als bestanddeel aanwezig zijn, waarvoor de richtlijn geen beperkingen inzake het op de markt brengen en het gebruik oplegt als de concentratie van KKCP’s minder dan 1 % bedraagt, mogen in Nederland niet in metaalbewerkingsvloeistoffen worden gebruikt.

2. Inhoudelijke beoordeling

(32) Overeenkomstig artikel 95, lid 4, en lid 6, eerste alinea, van het Verdrag moet de Commissie nagaan of is voldaan aan alle in dat artikel genoemde voorwaarden die een lidstaat in staat stellen nationale bepalingen te handhaven die afwijken van een communautaire harmonisatiemaatregel.

(33) De Commissie moet met name beoordelen of de nationale bepalingen al dan niet worden gerechtvaardigd door gewichtige eisen als bedoeld in artikel 30 van het Verdrag of verband houden met de bescherming van het milieu of het arbeidsmilieu en niet verder gaan dan wat nodig is om de nagestreefde legitieme doelstelling te bereiken. Bovendien moet de Commissie, wanneer zij van mening is dat de nationale bepalingen aan voornoemde voorwaarden voldoen, ingevolge artikel 95, lid 6, van het Verdrag nagaan of zij al dan niet een middel tot willekeurige discriminatie, een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten of een hinderpaal voor de werking van de interne markt vormen.

(34) Binnen de in artikel 95, lid 6, van het Verdrag genoemde termijn moet de Commissie nagaan of de nationale maatregelen waarvan krachtens artikel 95, lid 4, van het Verdrag kennisgeving is gedaan, gerechtvaardigd zijn, waarbij zij moet uitgaan van de door de kennisgevende lidstaat aangevoerde redenen. Volgens het EG-Verdrag moet de lidstaat die het verzoek indient dus het bewijs leveren dat de handhaving van de nationale maatregelen gerechtvaardigd is. Gezien de procedurele regeling van artikel 95, leden 4 en 6, van het EG-Verdrag, die met name een strikte termijn oplegt voor de vaststelling van een beschikking, moet de Commissie zich gewoonlijk beperken tot een onderzoek van de relevantie van de gegevens die worden aangedragen door de lidstaat die het verzoek indient, zonder zelf te zoeken naar een mogelijke rechtvaardiging.

(35) Wanneer de Commissie in het bezit is van informatie in het licht waarvan de communautaire harmonisatiemaatregel waarvan de ter kennis gegeven nationale maatregelen afwijken, kan moeten worden herzien, kan zij dergelijke informatie in aanmerking nemen bij de beoordeling van de nationale bepalingen waarvan kennisgeving is gedaan.

2.1. Rechtvaardiging op grond van gewichtige eisen

(36) De eventuele rechtvaardiging van de nationale bepalingen op grond van gewichtige eisen is uitvoerig besproken in deel III.2 van Beschikking 2004/1/EG. Volgens de bevindingen van die beschikking (overwegingen 55 en 56) kunnen de nationale bepalingen, voor zover zij het gebruik van KKCP’s als bestanddeel van andere stoffen en preparaten in de metaalbewerking verbieden, gerechtvaardigd worden door de noodzaak het milieu te beschermen. Bij gebrek aan verdere informatie waaruit blijkt dat het nagestreefde legitieme doel kan worden bereikt door minder restrictieve maatregelen, zoals met name een lagere concentratiegrenswaarde voor KKCP’s als bestanddeel van andere stoffen en preparaten, is geconcludeerd dat de nationale bepalingen niet verder lijken te gaan dan wat noodzakelijk is om dat doel te bereiken.

(37) Verder concludeerde de Commissie in overweging 66 van Beschikking 2004/1/EG wat de resterende toepassingen van KKCP’s als stoffen betrof dat, rekening houdend met het voorzorgsbeginsel, de nationale bepalingen, voor zover zij de resterende toepassingen van KKCP’s verbieden, gedurende een beperkte periode kunnen worden gehandhaafd om niet de toepassing te onderbreken van bestaande maatregelen die in het licht van een komende risicobeoordeling gerechtvaardigd kunnen blijken.

(38) In overweging 68 van Beschikking 2004/1/EG concludeerde de Commissie met betrekking tot het verbod op het gebruik van KKCP’s als bestanddeel van andere stoffen en preparaten op basis van het advies van het WCTEM van 3 oktober 2003 dat de nationale bepalingen niet gerechtvaardigd waren, met uitzondering van het gebruik in kunststoffen, waar zich problemen zouden kunnen voordoen.

(39) Kort samengevat stond Beschikking 2004/1/EG de nationale bepalingen toe, voor zover zij niet van toepassing waren op het gebruik van KKCP’s als bestanddeel van andere stoffen en preparaten in concentraties van minder dan 1 %, bedoeld voor gebruik als weekmaker in verven, coatings of hechtmiddelen en als vlamvertrager in rubber of textiel. Deze beschikking was gebaseerd op de stand van de wetenschap op dat moment en op het voorzorgsbeginsel.

(40) In het nieuwe verzoek verstrekt Nederland geen nieuwe informatie vergeleken met het verzoek van 2003.

(41) Anderzijds hebben zich op Europees niveau nieuwe ontwikkelingen voorgedaan waardoor het kennisniveau op dit terrein is toegenomen. De resultaten van de ingevolge Verordening (EG) nr. 642/2005 vereiste biologische afbreekbaarheidstesten wijzen erop dat de mineralisatie zo langzaam verloopt dat aan het persistentiecriterium voor PBT-stoffen voldaan wordt.

(42) De door de Britse autoriteiten op de TCNES III-vergadering in 2005 gepresenteerde bijgewerkte ontwerp-risicobeoordeling gaf aan dat voor bepaalde toepassingen nieuwe risico’s waren geïdentificeerd, mede op basis van de meest recente gegevens over het verbruik van KKCP’s. De Britse rapporteur heeft met name nieuwe risico’s geïdentificeerd in verband met het gebruik van KKCP’s in backcoating van textiel en de compounding/conversie van rubber. De bijgewerkte risicobeoordeling is per schriftelijke procedure goedgekeurd en zal binnenkort door de Commissie worden gepubliceerd. De beoordeling zal indien nodig ter bestudering aan het WCGM worden voorgelegd.

(43) Indien naar aanleiding van de nieuwe geïdentificeerde risico’s aanvullende risicobeheersingsmaatregelen nodig blijken te zijn voor bepaalde andere toepassingen van KKCP’s dan metaalbewerking en het „vetten” van leer, zal de Commissie nieuwe risicobeperkingsmaatregelen goedkeuren ter aanvulling op die van Richtlijn 2002/45/EG. Het is nog niet duidelijk hoe ver deze aanvullende beperkingen zouden moeten gaan. Bovendien is het denkbaar dat de lopende evaluaties van de voorstellen van de Gemeenschap om KKCP’s op te nemen in het POP-protocol van UNECE en in het Verdrag van Stockholm over POP’s, en de mogelijke opneming van de stoffen in een van of beide internationale overeenkomsten, ook tot verdere beperkingen zullen leiden in het kader van Verordening (EG) nr. 850/2004.

(44) Het is in ieder geval mogelijk dat dergelijke verdere beperkingen ook toepassingen zullen betreffen die momenteel nog toegestaan zijn onder de communautaire wetgeving, maar al wel verboden zijn onder de Nederlandse nationale wetgeving.

(45) Onder die omstandigheden, en rekening houdend met het voorzorgsbeginsel, kunnen de nationale bepalingen van Nederland in hun geheel als gerechtvaardigd worden beschouwd totdat nieuwe communautaire maatregelen op basis van de nieuwste wetenschappelijke gegevens zullen worden goedgekeurd in het kader van Richtlijn 76/769/EEG, dan wel van Verordening (EG) nr. 850/2004.

2.2. Ontbreken van willekeurige discriminatie, van elke verkapte beperking van de handel tussen lidstaten en van elke hinderpaal voor de werking van de interne markt

2.2.1. Geen willekeurige discriminatie

(46) Uit hoofde van artikel 95, lid 6, moet de Commissie nagaan of de beoogde maatregelen geen middel tot willekeurige discriminatie vormen. Opdat er geen discriminatie plaatsvindt, mogen overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof van Justitie soortgelijke situaties niet op verschillende wijzen worden behandeld en mogen verschillende situaties niet op dezelfde wijze worden behandeld.

(47) De nationale bepalingen zijn algemeen en zijn van toepassing op het gebruik van KKCP’s, ongeacht of de stoffen in Nederland worden vervaardigd of uit andere lidstaten worden ingevoerd. Bij gebrek aan enig bewijs van het tegendeel kan worden geconcludeerd dat de nationale bepalingen geen middel van willekeurige discriminatie zijn.

2.2.2. Geen verkapte handelsbeperking

(48) Nationale maatregelen die het gebruik van producten meer beperken dan een richtlijn van de Gemeenschap, vormen gewoonlijk een belemmering voor de handel, voor zover producten die in de rest van de Gemeenschap wettig in de handel mogen worden gebracht en gebruikt, in de betrokken lidstaat niet in de handel mogen worden gebracht. De in artikel 95, lid 6, vermelde voorwaarden zijn bedoeld om te voorkomen dat beperkingen op basis van de criteria van de leden 4 en 5 van dit artikel om onjuiste redenen worden gehanteerd en in feite economische maatregelen vormen die gericht zijn op belemmering van de invoer van producten uit andere lidstaten en dus een middel vormen om de nationale productie indirect te beschermen.

(49) Zoals reeds aangegeven, is het feitelijke doel van de nationale bepalingen de bescherming van het milieu tegen de risico’s in verband met het gebruik van KKCP’s. Bij gebrek aan bewijs dat de nationale bepalingen in feite een maatregel vormen om de nationale productie te beschermen, kan worden geconcludeerd dat zij geen verkapte beperking van de handel tussen lidstaten zijn.

2.2.3. Geen hinderpaal voor de werking van de interne markt

(50) Deze voorwaarde kan niet zodanig worden uitgelegd dat geen enkele nationale maatregel die gevolgen kan hebben voor de totstandkoming van de interne markt kan worden goedgekeurd. Elke nationale maatregel die afwijkt van een harmonisatiemaatregel met het oog op de totstandkoming en de werking van de interne markt, is namelijk in wezen een maatregel die gevolgen kan hebben voor de interne markt. Om de procedure, als vastgelegd in artikel 95 van het EG-Verdrag, op een zinvolle wijze te kunnen gebruiken, moet het begrip „hinderpaal voor de werking van de interne markt” in de context van artikel 95, lid 6, dan ook worden opgevat als een vergeleken met de doelstelling onevenredig effect.

(51) Er is vastgesteld dat de nationale bepalingen tijdelijk kunnen worden gehandhaafd om redenen in verband met de bescherming van het milieu en dat zij op grond van de beschikbare informatie de enige beschikbare maatregel lijken te vormen om te zorgen voor het door Nederland nagestreefde hoge niveau van bescherming. De Commissie is daarom van mening dat zij in afwachting van de vaststelling van passende risicobeperkingsmaatregelen kan concluderen dat wordt voldaan aan de voorwaarde in verband met de afwezigheid van obstakels voor de werking van de interne markt.

IV. CONCLUSIE

(52) Zoals vermeld in deel I.3 van deze beschikking is er op communautair niveau een aantal initiatieven genomen om de nodige informatie te verzamelen met het oog op het wegnemen of beperken van de onzekerheden rond de risicobeoordeling van KKCP’s die bestonden toen Beschikking 2004/1/EG werd goedgekeurd. De resultaten van de bijgewerkte risicobeoordeling wijzen erop dat er meer risico’s bestaan dan voorheen bekend was, en dat de Commissie daarom waarschijnlijk passende risicobeheersingsmaatregelen zal moeten goedkeuren.

(53) KKCP’s worden momenteel onderzocht in het kader van zowel het Verdrag van Stockholm als het UNECE-protocol betreffende persistente organische verontreinigende stoffen (POP’s), hetgeen mogelijk zal leiden tot opneming van KKCP’s in deze internationale instrumenten. Dit zou aanleiding zijn tot communautaire maatregelen in het kader van Verordening (EG) nr. 850/2004.

(54) Aangezien het goed mogelijk is dat dergelijke op communautair niveau goed te keuren nieuwe maatregelen ook toepassingen van KKCP’s zullen betreffen die op dit moment nog toegestaan zijn onder Richtlijn 76/769/EEG, maar al verboden zijn onder de Nederlandse nationale wetgeving, en rekening houdend met het voorzorgsbeginsel, kan geconcludeerd worden dat de nationale bepalingen tijdelijk gehandhaafd kunnen worden om redenen van milieubescherming, en dat zij niet verder gaan dan noodzakelijk is om het gestelde doel te bereiken, voor zover zij het gebruik van KKCP’s als bestanddeel van andere stoffen en preparaten in metaalbewerkingsvloeistoffen, als vlamvertrager in rubber, kunststoffen en textiel, en als weekmaker in verven, coatings of hechtmiddelen verbieden. Een uitzondering dient daarom te worden toegestaan voor het geheel van deze nationale bepalingen.

(55) Bovendien zijn de nationale bepalingen, voor zover zij tijdelijk kunnen worden gehandhaafd, geen middel van willekeurige discriminatie of verkapte beperking van de handel tussen lidstaten en vormen zij geen hinderpaal voor de werking van de interne markt.

(56) De Commissie is daarom van mening dat de nationale bepalingen, in de hierboven aangegeven omvang, kunnen worden goedgekeurd. De Commissie is echter van mening dat deze goedkeuring dient te vervallen zodra communautaire maatregelen met betrekking tot KKCP’s worden goedgekeurd, hetzij in het kader van Richtlijn 76/769/EEG of onder Verordening (EG) nr. 850/2004, al naargelang welk instrument het meest geëigend blijkt te zijn,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De nationale bepalingen inzake KKCP’s waarvan Nederland op 8 december 2006 kennisgeving heeft gedaan overeenkomstig artikel 95, lid 4, worden goedgekeurd.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk der Nederlanden en is van toepassing tot het eerstkomende van de volgende twee tijdstippen:

— de inwerkingtreding van een richtlijn van de Commissie houdende aanpassing, ten aanzien van KKCP’s, van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG;

— het van kracht worden van een verordening tot wijziging, ten aanzien van KKCP’s, van Verordening (EG) nr. 850/2004.

Gedaan te Brussel, 7 juni 2007. Voor de Commissie Günter VERHEUGEN Vicevoorzitter

(1) PB L 177 van 6.7.2002, blz. 21.

(2) PB L 1 van 3.1.2004, blz. 20.

(3) PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/139/EG van de Commissie (PB L 384 van 29.12.2006, blz. 94).

(4) PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1.

(5) PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

(6) PB L 107 van 28.4.2005, blz. 14.

(7) Gegevens ontleend aan het ontwerp van het herziene risicobeoordelingsrapport betreffende KKCP’s, augustus 2005.

(8) PB L 331 van 15.12.2001, blz. 1.

(9) PB L 158 van 30.4.2004, blz. 7, gerectificeerd in PB L 229 van 29.6.2004, blz. 5. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 323/2007 (PB L 85 van 27.3.2007, blz. 3).

(10) Het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand, waarin milieuproblemen van de UNECE-regio worden aangepakt door wetenschappelijke samenwerking en coördinatie van het beleid, is aangevuld met acht protocollen waarin specifieke maatregelen zijn vastgelegd die de partijen dienen te nemen om de emissies van luchtverontreinigende stoffen terug te dringen. Het Protocol inzake persistente organische verontreinigende stoffen (POP’s), dat in 1998 is ondertekend, is op 23 oktober 2003 van kracht geworden. Dit protocol is op 30 april 2004 door de Europese Gemeenschap geratificeerd.

(11) Het Verdrag van Stockholm van 22 mei 2001 is een wereldwijd verdrag dat gericht is op het beëindigen of reduceren van het vrijkomen van persistente organische verontreinigende stoffen (POP’s) in het milieu. Dit Verdrag trad op 17 mei 2004 in werking. De Europese Gemeenschap heeft dit verdrag op 16 november 2004 geratificeerd.

(12) Beschikbaar op: http://www.POP’s.int/documents/meetings/poprc_2/meeting_docs/report/default.htm

(13) PB C 21 van 30.1.2007, blz. 5.