ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 131/66

BESLUIT (EU) 2016/783 VAN DE RAAD

van 12 mei 2016

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst, betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden (Begrotingsonderdeel 12 02 01)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) („de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan, onder meer, Protocol 31 bij de EER-overeenkomst („Protocol 31”) bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Protocol 31 bevat bepalingen betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden.

(4) Het is wenselijk om de samenwerking voort te zetten tussen de partijen bij de EER-overeenkomst bij uit de algemene begroting van de Europese Unie gefinancierde Unieacties met betrekking tot de tenuitvoerlegging en de ontwikkeling van de interne markt voor financiële diensten.

(5) Protocol 31 moet derhalve worden gewijzigd, teneinde voortzetting van deze uitgebreide samenwerking na 31 december 2015 mogelijk te maken.

(6) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER moet derhalve worden gebaseerd op het hieraan gehechte ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst, betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden, wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 12 mei 2016. Voor de Raad De voorzitter F. MOGHERINI

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.
(4)

In beide gevallen leidde de benchmark die werd berekend op basis van de ingediende aanvragen ertoe dat de jaarlijkse toewijzing per tonkilometer hoger lag dan de jaarlijkse toewijzing per tonkilometer aan onder artikel 3 sexies, lid 4, van Richtlijn 2003/87/EG vallende vliegtuigexploitanten. De benchmark overeenkomstig artikel 3 sexies, lid 3, onder e), van Richtlijn 2003/87/EG, zoals vastgesteld bij Besluit 2011/638/EU van de Commissie (3), is eveneens van toepassing op de bijkomende bijzondere reserve die is ingesteld overeenkomstig artikel 5 van Uitvoeringsbesluit 2014/389/EU teneinde rekening te houden met de toetreding van Kroatië tot de Unie krachtens punt ix) van sectie 10, titel I, deel 1, onder a), van bijlage V bij de Akte van toetreding van Kroatië.
(2)

Nieuw-Zeeland is in staat voldoende materiaal van de desbetreffende soort, dat is bestemd voor de productie van plantgoed, te leveren. Dat zaad voldoet echter niet aan de identificatie- en etiketteringsvoorschriften van Richtlijn 1999/105/EG. Het materiaal is met name niet ingedeeld volgens de bij Richtlijn 1999/105/EG vastgestelde categorieën voor het in de handel brengen.
(10)

Overeenkomstig artikel 54, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 kunnen de lidstaten in behoorlijk gemotiveerde gevallen besluiten de terugvordering niet voort te zetten. Een dergelijk besluit kan alleen worden genomen indien het totaal van de reeds gemaakte en de nog te verwachten terugvorderingskosten hoger is dan het te innen bedrag of indien de inning onmogelijk blijkt als gevolg van de overeenkomstig het nationale recht geconstateerde en erkende insolventie van de debiteur of van de personen die juridisch aansprakelijk zijn voor de onregelmatigheid. Als dat besluit is genomen binnen vier jaar na de datum van het eerste administratieve of gerechtelijke proces-verbaal, of binnen acht jaar na die datum indien over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank, worden de financiële gevolgen van de niet-inning voor 100 % door de begroting van de Unie gedragen. Indien een lidstaat besluit de terugvordering niet voort te zetten, moeten de desbetreffende bedragen en de redenen voor dat besluit worden vermeld in het samenvattend verslag als bedoeld in artikel 54, lid 4, in samenhang met artikel 102, lid 1, onder c), iv), van Verordening (EU) nr. 1306/2013. Deze bedragen mogen niet ten laste van de betrokken lidstaten worden gebracht en worden dus gedragen door de begroting van de Unie.
(10)

Overeenkomstig artikel 54, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 kunnen de lidstaten in behoorlijk gemotiveerde gevallen besluiten de terugvordering niet voort te zetten. Een dergelijk besluit kan alleen worden genomen indien het totaal van de reeds gemaakte en de nog te verwachten terugvorderingskosten hoger is dan het te innen bedrag of indien de inning onmogelijk blijkt als gevolg van de overeenkomstig het nationale recht geconstateerde en erkende insolventie van de debiteur of van de personen die juridisch aansprakelijk zijn voor de onregelmatigheid. Als het besluit is genomen binnen vier jaar na de datum van de terugvordering of binnen acht jaar na die datum indien over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank, worden de financiële gevolgen van de niet-inning voor 100 % door de begroting van de Unie gedragen. Indien een lidstaat besluit de terugvordering niet voort te zetten, moeten de desbetreffende bedragen en de redenen voor dat besluit worden vermeld in het samenvattend verslag als bedoeld in artikel 54, lid 4, in samenhang met artikel 102, lid 1, onder c), iv), van Verordening (EU) nr. 1306/2013. Deze bedragen mogen niet ten laste van de betrokken lidstaten worden gebracht en worden dus gedragen door de begroting van de Unie.
(3)

Met de overeenkomst wordt beoogd een alomvattend kader vast te stellen van beginselen en waarborgen op het gebied van gegevensbescherming in het geval van doorgifte van persoonlijke informatie met het oog op strafrechtshandhaving tussen de Verenigde Staten, enerzijds, en de Europese Unie of haar lidstaten, anderzijds. De doelstelling bestaat erin te zorgen voor een hoog niveau van gegevensbescherming en daarmee de samenwerking tussen de partijen te verbeteren. Hoewel de overeenkomst niet zelf de rechtsgrondslag vormt voor doorgifte van persoonlijke informatie aan de Verenigde Staten, vormt zij, waar nodig, een aanvulling op de waarborgen op het gebied van gegevensbescherming in bestaande en toekomstige overeenkomsten over de doorgifte van gegevens of op nationale bepalingen op grond waarvan dergelijke doorgiften zijn toegestaan.
(3)

De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie is opgericht bij het Verdrag van Chicago inzake de internationale burgerluchtvaart van 1944. De lidstaten van de Unie zijn partij bij dat verdrag en lid van de ICAO en de Unie heeft de status van waarnemer in bepaalde ICAO-vergaderingen, zoals de driejaarlijkse Algemene Vergadering van de ICAO. De Unie en haar lidstaten zijn partij bij het Protocol van Kyoto van 1997, waarin bepaald is dat zij moeten streven naar een beperking van de broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart in het kader van de ICAO. In Besluit 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) is een oproep gedaan om specifieke maatregelen ter beperking van broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart vast te stellen en uit te voeren indien daarover in 2002 binnen de ICAO nog geen overeenstemming was bereikt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 153/35

BESLUIT (EU) 2016/916 VAN DE RAAD

van 6 juni 2016

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst, betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden (Begrotingsonderdeel 02 03 01)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) („de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan onder meer Protocol 31 bij de EER-overeenkomst („Protocol 31”) bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Protocol 31 bevat bepalingen en regelingen betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden.

(4) Het is wenselijk om de samenwerking tussen de partijen bij de EER-overeenkomst bij uit de algemene begroting van de Europese Unie gefinancierde acties met betrekking tot de werking en ontwikkeling van de interne markt voor goederen en diensten voort te zetten.

(5) Protocol 31 moet derhalve worden gewijzigd om de voortzetting van deze uitgebreide samenwerking na 31 december 2015 mogelijk te maken.

(6) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER moet worden gebaseerd op het hieraan gehechte ontwerpbesluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van Protocol 31 bij de EER-overeenkomst, betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden, wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 6 juni 2016. Voor de Raad De voorzitter H.G.J. KAMP

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.
(1)

In het kader van een aanvraag volgens de in artikel 41 van Verordening (EU) nr. 528/2012 bedoelde procedure voor een toelating van de Unie heeft Duitsland de Commissie op 3 december 2015 verzocht krachtens artikel 3, lid 3, van die verordening een besluit te nemen over de vraag of een groep gebruiksklare propaan-2-ol bevattende producten („de producten”) die in de handel worden gebracht voor handendesinfectie, in dit geval met inbegrip van handendesinfectie voor chirurgische doeleinden, en waarvoor een toelating dient te worden verleend als biocidefamilie zoals gedefinieerd in artikel 3, lid 1, onder s), van die verordening, biociden zijn.
(8)

Aangezien i) hinderlijke insecten in de omgeving van het paard niet schadelijk zijn voor de deken zelf; ii) de concentratie van permethrine in de deken vergelijkbaar is met die in biociden en hoger dan de concentratie gebruikt bij de bestrijding van textielparasieten die zich voeden met keratine (3); iii) de werking van de permethrine in de deken identiek is aan die van een biocide; iv) er meer nadruk wordt gelegd op en belang gehecht aan de biocidale functie van het bestrijden van insecten dan aan andere functies van de paardendeken (meer bepaald het beschermen tegen koude of UV-protectie), kan de primaire werking van de paardendeken beschouwd worden als een biocidale werking en voldoet de deken aan de definitie van een biocide zoals bepaald in artikel 3, lid 1, onder a), van Verordening (EU) nr. 528/2012.
(14)

Ondanks de aanzienlijke vooruitgang konden niet alle vastgestelde gebreken adequaat en grondig worden aangepakt binnen de in artikel 21, lid 3, van Verordening (EU) 2016/399 vastgestelde termijn van drie maanden. Het beheer van de buitengrenzen vertoont nog steeds enkele ernstige gebreken, die de algemene werking van de ruimte zonder toezicht aan de binnengrenzen in gevaar brengen. Het gaat daarbij met name om structurele tekortkomingen in de controle van de buitengrenzen in verband met het algemene systeem van grensbeheer, grensbewaking en situatiekennis, die nog niet zijn verholpen. Daarnaast is er een aantal niet-geregistreerde personen die irregulier op het Griekse grondgebied verblijven en mogelijk zullen proberen irregulier naar andere lidstaten te reizen. Dit risico van secundaire bewegingen is bijzonder groot voor irreguliere migranten die niet in passende opvangfaciliteiten zijn ondergebracht. Hoewel de Raad Griekenland had aanbevolen passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat aan alle buitengrenzen toezicht wordt uitgevoerd en dat het toezicht in overeenstemming wordt gebracht met het Schengenacquis, voldoet de grensbewaking aan de grens met de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië momenteel niet volledig aan de Schengengrenscode. Hierdoor wordt het risico op secundaire bewegingen van migranten naar andere lidstaten nog groter.
Als in een vergadering van de gemengde commissie een besluit moet worden genomen over wijzigingen van het protocol als bedoeld in punt 1, wordt het nodige gedaan om ervoor te zorgen dat het namens de Unie in te nemen standpunt rekening houdt met de meest recente statistische, biologische en andere relevante gegevens die aan de Commissie zijn toegezonden.

Daartoe zenden de diensten van de Commissie op basis van die gegevens, en lang genoeg vóór de betrokken vergadering van de gemengde commissie, een document met de nadere bijzonderheden van het voorgestelde standpunt van de Unie ter bespreking en goedkeuring toe aan de Raad of zijn voorbereidende instanties.

Met betrekking tot de in punt 1, onder a), bedoelde aspecten is voor de goedkeuring van het beoogde Uniestandpunt door de Raad een gekwalificeerde meerderheid van stemmen vereist. In de andere gevallen wordt het beoogde Uniestandpunt in het voorbereidende document geacht te zijn goedgekeurd, tenzij een aantal lidstaten die een blokkerende minderheid vormen, daartegen bezwaar maken tijdens een vergadering van de voorbereidende instantie van de Raad of binnen 20 dagen na ontvangst van het voorbereidende document, naargelang welk tijdstip het vroegste is. Indien bezwaren worden gemaakt, wordt de zaak naar de Raad terugverwezen.

Indien tijdens latere vergaderingen, ook ter plaatse, geen overeenstemming kan worden bereikt over het verwerken van nieuwe elementen in het namens de Unie in te nemen standpunt, wordt de zaak voorgelegd aan de Raad of zijn voorbereidende instanties.
(1)

De Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds (1) („de overeenkomst”), is op 17 juni 2002 in Luxemburg ondertekend en op 1 april 2006 in werking getreden.
(4)

Op 14 september 2012 heeft de Raad de Commissie gemachtigd tot het openen van onderhandelingen met het oog op de aanpassing van de tussen de Unie, of de Europese Unie en haar lidstaten, en een of meer derde landen of internationale organisaties gesloten of ondertekende overeenkomsten in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Unie.
(4)

Op 14 september 2012 heeft de Raad de Commissie gemachtigd tot het openen van onderhandelingen met het oog op de aanpassing van de tussen de Unie, of de Unie en haar lidstaten, en een of meer derde landen of internationale organisaties gesloten of ondertekende overeenkomsten in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Unie.
(4)

Op grond van artikel 218, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie kan de Raad de Commissie machtigen om wijzigingen in de overeenkomst goed te keuren die worden vastgesteld door het Associatiecomité in de samenstelling voor handelsvraagstukken, als beschreven in artikel 408, lid 4, van de overeenkomst, op voorstel van het op grond van artikel 179 van de overeenkomst opgerichte subcomité geografische aanduidingen.
(4)

Op grond van artikel 218, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie kan de Raad de Commissie machtigen om wijzigingen in de overeenkomst goed te keuren die worden vastgesteld door het Associatiecomité in de samenstelling voor handelsvraagstukken, als beschreven in artikel 438, lid 4, van de overeenkomst, op voorstel van het op grond van artikel 306 van de overeenkomst opgerichte subcomité geografische aanduidingen.
(2)

Op 7 oktober 2013 heeft de Raad de Commissie gemachtigd onderhandelingen te openen met IJsland, het Vorstendom Liechtenstein en het Koninkrijk Noorwegen over een overeenkomst inzake de toekomstige financiële bijdragen van de EER-EVA-staten aan de economische en sociale cohesie in de Europese Economische Ruimte. De Commissie heeft namens de Unie onderhandeld over een Overeenkomst tussen de Europese Unie, IJsland, het Vorstendom Liechtenstein en het Koninkrijk Noorwegen betreffende een financieel mechanisme van de EER voor de periode 2014-2021. Dit financieel mechanisme wordt opgenomen in een nieuw Protocol 38 quater bij de EER-overeenkomst. De Commissie heeft ook namens de Unie onderhandeld over een Overeenkomst tussen het Koninkrijk Noorwegen en de Europese Unie betreffende een financieel mechanisme van Noorwegen voor de periode 2014-2021.
(3)

Opdat een markt van een derde land als gelijkwaardig aan een gereglementeerde markt kan worden beschouwd in de zin van Richtlijn 2004/39/EG, dient het concrete resultaat van de toepasselijke juridisch bindende vereisten en toezicht- en handhavingsregelingen gelijkwaardig te zijn aan Unievereisten wat de regelgevingsdoelstellingen betreft die zij bereiken. Het doel van onderhavige gelijkwaardigheidsbeoordeling is bijgevolg na te gaan of de juridisch bindende vereisten die van toepassing zijn op designated contract markets (DCM's) in de Verenigde Staten van Amerika (VS) gelijkwaardig zijn aan de vereisten neergelegd in titel III van Richtlijn 2004/39/EG en of die markten doorlopend onderworpen zijn aan effectief toezicht en effectieve handhaving. Markten waaraan op de datum van vaststelling van dit besluit een vergunning is verleend als DCM, moeten bijgevolg worden aangewezen als markten die als gelijkwaardig beschouwd worden aan een gereglementeerde markt in de zin van Richtlijn 2004/39/EG.
(7)

De Commissie was van oordeel dat de antidumpingprocedure moet worden beëindigd, daar bij het onderzoek uit niets is gebleken dat beëindiging van de procedure in strijd met het belang van de Unie zou zijn. De belanghebbenden zijn hiervan op de hoogte gebracht en in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken. De Commissie heeft geen opmerkingen ontvangen die tot de conclusie zouden leiden dat beëindiging van de procedure indruist tegen het belang van de Unie.
3.

Als er in een vergadering van de gemengde commissie een besluit moet worden genomen over wijzigingen van het protocol als bedoeld in punt 1, wordt het nodige gedaan om ervoor te zorgen dat het namens de Unie in te nemen standpunt rekening houdt met de meest recente statistische, biologische en andere relevante informatie die aan de Commissie is toegezonden. Daartoe zenden de diensten van de Commissie op basis van die informatie, en lang genoeg vóór de betrokken vergadering van de gemengde commissie, een document met de nadere bijzonderheden van het voorgestelde standpunt van de Unie ter bespreking en goedkeuring toe aan de Raad of zijn voorbereidende instanties. Met betrekking tot de in punt 1, onder a), bedoelde aspecten is voor de goedkeuring van het beoogde Uniestandpunt door de Raad een gekwalificeerde meerderheid van stemmen vereist. In de andere gevallen wordt het in het voorbereidende document vervatte Uniestandpunt geacht te zijn goedgekeurd, tenzij een aantal lidstaten, die een blokkerende minderheid vormen, daartegen bezwaar maken tijdens een vergadering van de voorbereidende instantie van de Raad of binnen 20 dagen na ontvangst van het voorbereidende document, al naargelang hetgeen zich het eerst voordoet. Indien bezwaren worden gemaakt, wordt de zaak aan de Raad voorgelegd. Indien tijdens latere vergaderingen, ook ter plaatse, geen overeenstemming kan worden bereikt over het verwerken van nieuwe elementen in het namens de Unie in te nemen standpunt, wordt de zaak voorgelegd aan de Raad of zijn voorbereidende instanties.
(2)

Uitvoeringsbesluit 2013/724/EU van de Commissie (4) voorziet in de toekenning van een financiële bijdrage van de Unie aan Cyprus in de kosten die deze lidstaat in 2013 heeft gemaakt voor overeenkomstig Beschikking 2009/470/EG van de Raad (5) genomen maatregelen ter bestrijding van de ziekte van Newcastle. Dienovereenkomstig werd aan die lidstaat een eerste tranche van 250 000 EUR betaald voor kosten die de lidstaat in 2013 heeft gemaakt, als onderdeel van de financiële bijdrage van de Unie. In Uitvoeringsbesluit 2013/724/EU is voorts bepaald dat het bedrag van de financiële bijdrage van de Unie wordt vastgesteld in een later besluit volgens de daarin bedoelde procedure.
(2)

Bij Verordening (EG) nr. 2007/2000 (1) is rechtenvrije of preferentiële behandeling ingevoerd van producten van oorsprong uit de Westelijke Balkan (Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kroatië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Kosovo (*), Montenegro en Servië); deze verordening is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd en is gecodificeerd bij Verordening (EG) nr. 1215/2009 van de Raad (2). Bij Verordening (EU) nr. 1336/2011 van het Europees Parlement en de Raad (3) van 13 december 2011 is de toekenning van de autonome handelspreferenties tot en met 31 december 2015 verlengd. Bij Verordening (EU) nr. 517/2013 van de Raad (4) werd Kroatië uit het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 1215/2009 geschrapt, na zijn toetreding tot de Europese Unie. Bij Verordening (EU) 2015/2423 van het Europees Parlement en de Raad (5) is de toekenning van de autonome handelspreferenties tot en met 31 december 2020 verlengd. Verordening (EG) nr. 1215/2009, als laatstelijk gewijzigd, voorziet in vrije toegang tot de markt van de Unie voor producten van oorsprong uit de landen en gebieden van de Westelijke Balkan, met uitzondering van bepaalde landbouwproducten waarvoor beperkte concessies zijn toegekend in de vorm van rechtenvrije tariefcontingenten.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 227/2

BESLUIT VAN DE RAAD

van 17 juni 2016

tot vaststelling van het standpunt van de Raad ten aanzien van het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2016

(2016/C 227/03)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 314, in samenhang met het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name artikel 106 bis,

Gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (1), en met name artikel 41,

Overwegende hetgeen volgt:

— De begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2016 is definitief vastgesteld op 25 november 2015 (2),

— De Commissie heeft op 15 april 2016 een voorstel ingediend met het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2 bij de algemene begroting voor het begrotingsjaar 2016,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel

Het standpunt van de Raad betreffende het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2016 is vastgesteld op 17 juni 2016.

De volledige tekst kan worden geraadpleegd op of gedownload van de website van de Raad: http://www.consilium.europa.eu/.

Gedaan te Luxemburg, 17 juni 2016. Voor de Raad De voorzitter J. R. V. A. DIJSSELBLOEM

(1) PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

(2) PB L 48 van 24.2.2016, blz. 1.