NL Publicatieblad van de Europese Unie L 116/1

REGLEMENT

Zevende zittingsperiode

Maart 2011

Inleidende opmerking:

Overeenkomstig de beslissingen van het Parlement aangaande sekseneutraal taalgebruik in zijn documenten, is het Reglement aangepast teneinde rekening te houden met de dienaangaande door de Groep op hoog niveau inzake gendergelijkheid en diversiteit op 13 februari 2008 goedgekeurde en door het Bureau op 19 mei 2008 bekrachtigde richtsnoeren.

De cursief gedrukte teksten zijn interpretaties (cf. artikel 211).

INHOUD

TITEL I LEDEN, ORGANEN VAN HET PARLEMENT EN FRACTIES

HOOFDSTUK 1 LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

Artikel 1 Europees Parlement

Artikel 2 Ongebonden mandaat

Artikel 3 Onderzoek van de geloofsbrieven

Artikel 4 Duur van het mandaat

Artikel 5 Voorrechten en immuniteiten

Artikel 6 Opheffing van de immuniteit

Artikel 7 Immuniteitsprocedures

Artikel 8 Tenuitvoerlegging van het Statuut van de leden

Artikel 9 Financiële belangen van de leden, gedragsregels en toegang tot het Parlement

Artikel 10 Interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)

Artikel 11 Waarnemers

HOOFDSTUK 2 AMBTSDRAGERS IN HET PARLEMENT

Artikel 12 Voorlopig voorzitterschap

Artikel 13 Voordracht van kandidaten en algemene bepalingen

Artikel 14 Verkiezing van de Voorzitter — Openingstoespraak

Artikel 15 Verkiezing van de ondervoorzitters

Artikel 16 Verkiezing van de quaestoren

Artikel 17 Ambtstermijn

Artikel 18 Vacatures

Artikel 19 Voortijdige ambtsontheffing

HOOFDSTUK 3 ORGANEN EN TAKEN

Artikel 20 Taken van de Voorzitter

Artikel 21 Taken van de ondervoorzitters

Artikel 22 Samenstelling van het Bureau

Artikel 23 Taken van het Bureau

Artikel 24 Samenstelling van de Conferentie van voorzitters

Artikel 25 Taken van de Conferentie van voorzitters

Artikel 26 Taken van de quaestoren

Artikel 27 Conferentie van commissievoorzitters

Artikel 28 Conferentie van delegatievoorzitters

Artikel 29 Informatieplicht van het Bureau en de Conferentie van voorzitters

HOOFDSTUK 4 FRACTIES

Artikel 30 Oprichting van fracties

Artikel 31 Activiteiten en rechtspositie van de fracties

Artikel 32 Interfractiewerkgroepen

Artikel 33 Niet-ingeschrevenen

Artikel 34 Toewijzing van plaatsen in de vergaderzaal

TITEL II WETGEVING, BEGROTING EN OVERIGE PROCEDURES

HOOFDSTUK 1 WETGEVINGSPROCEDURES ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 35 Werkprogramma van de Commissie

Artikel 36 Eerbiediging van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

Artikel 37 Controle rechtsgrond

Artikel 37 bis Delegatie van wetgevingsbevoegdheden

Artikel 38 Toetsing van de financiële verenigbaarheid

Artikel 38 bis Verificatie van de eerbiediging van het beginsel van subsidiariteit

Artikel 39 Informatieverstrekking aan het Parlement en toegang van het Parlement tot documenten

Artikel 40 Vertegenwoordiging van het Parlement op zittingen van de Raad

Artikel 41 Recht van initiatief dat het Parlement krachtens de Verdragen is toegekend

Artikel 42 Initiatief in de zin van artikel 225 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie

Artikel 43 Behandeling van wetgevingsdocumenten

Artikel 44 Wetgevingsprocedures inzake initiatieven van lidstaten

HOOFDSTUK 2 PROCEDURES IN DE COMMISSIES

Artikel 45 Wetgevingsverslagen

Artikel 46 Vereenvoudigde procedure

Artikel 47 Verslagen van niet-wetgevende aard

Artikel 48 Initiatiefverslagen

Artikel 49 Adviezen van commissies

Artikel 50 Medeverantwoordelijke commissies

Artikel 51 Procedure met gezamenlijke commissievergaderingen

Artikel 52 Opstelling van verslagen

HOOFDSTUK 3 EERSTE LEZING

Behandeling in de commissie

Artikel 53 Wijziging van een ontwerp van wetgevingshandeling

Artikel 54 Standpunt van de Commissie en van de Raad inzake amendementen

Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 55 Beëindiging van de eerste lezing

Artikel 56 Verwerping van een voorstel van de Commissie

Artikel 57 Aanneming van amendementen op een voorstel van de Commissie

Gegeven uitvoering

Artikel 58 Aan het standpunt van het Parlement gegeven uitvoering

Artikel 59 Hernieuwde voorlegging aan het Parlement

Artikel 60 (geschrapt)

HOOFDSTUK 4 TWEEDE LEZING

Behandeling in de commissie

Artikel 61 Mededeling van het standpunt van de Raad

Artikel 62 Verlenging van de termijnen

Artikel 63 Verwijzing naar en procedure in de bevoegde commissie

Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 64 Beëindiging van de tweede lezing

Artikel 65 Verwerping van het standpunt van de Raad

Artikel 66 Amendementen op het standpunt van de Raad

HOOFDSTUK 5 DERDE LEZING

Bemiddeling

Artikel 67 Bijeenroeping van het Bemiddelingscomité

Artikel 68 Delegatie in het Bemiddelingscomité

Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 69 Gemeenschappelijke ontwerptekst

HOOFDSTUK 6 BEËINDIGING VAN DE WETGEVINGSPROCEDURE

Artikel 70 Interinstitutionele onderhandelingen bij wetgevingsprocedures

Artikel 71 Goedkeuring in eerste lezing

Artikel 72 Goedkeuring in tweede lezing

Artikel 73 Vereisten voor de formulering van wetgevingsbesluiten

Artikel 74 Ondertekening van aangenomen besluiten

HOOFDSTUK 6 bis CONSTITUTIONELE AANGELEGENHEDEN

Artikel 74 bis Gewone Verdragsherziening

Artikel 74 ter Vereenvoudigde Verdragsherziening

Artikel 74 quater Toetredingsverdragen

Artikel 74 quinquies Terugtrekking uit de Unie

Artikel 74 sexies Schending van de fundamentele beginselen door een lidstaat

Artikel 74 septies Samenstelling van het Parlement

Artikel 74 octies Nauwere samenwerking tussen lidstaten

HOOFDSTUK 7 BEGROTINGSPROCEDURES

Artikel 75 Meerjarig financieel kader

Artikel 75 bis Werkdocumenten

Artikel 75 ter Behandeling van de ontwerpbegroting — Eerste fase

Artikel 75 quater Financieel driehoeksoverleg

Artikel 75 quinquies Begrotingsbemiddeling

Artikel 75 sexies Definitieve vaststelling van de begroting

Artikel 75 septies Regeling van de voorlopige twaalfden

Artikel 76 Verlening van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de begroting

Artikel 77 Overige kwijtingsprocedures

Artikel 78 Controle van het Parlement op de uitvoering van de begroting

HOOFDSTUK 8 INTERNE BEGROTINGSPROCEDURES

Artikel 79 Raming van het Parlement

Artikel 79 bis Procedure voor de vaststelling van de raming van het Parlement

Artikel 80 Bevoegdheid tot het aangaan van betalingsverplichtingen en het verstrekken van betalingsopdrachten

HOOFDSTUK 9 GOEDKEURINGSPROCEDURE

Artikel 81 Goedkeuringsprocedure

HOOFDSTUK 10 (GESCHRAPT)

Artikel 82 (geschrapt)

HOOFDSTUK 11 OVERIGE PROCEDURES

Artikel 83 Procedure voor het uitbrengen van advies in de zin van artikel 140 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie

Artikel 84 Procedures met betrekking tot de dialoog tussen de sociale partners

Artikel 85 Procedures in verband met onderzoek van vrijwillige overeenkomsten

Artikel 86 Codificatie

Artikel 87 Herschikking

Artikel 87 bis Gedelegeerde handelingen

Artikel 88 Uitvoeringsmaatregelen

TITEL II bis EXTERNE BETREKKINGEN

HOOFDSTUK 12 INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN

Artikel 89 (geschrapt)

Artikel 90 Internationale overeenkomsten

Artikel 91 Procedures uit hoofde van artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie voor voorlopige toepassing of opschorting van internationale akkoorden of voor het bepalen van de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een bij een internationaal akkoord opgericht orgaan

HOOFDSTUK 13 EXTERNE VERTEGENWOORDIGING VAN DE UNIE EN GEMEENSCHAPPELIJK BUITENLANDS EN VEILIGHEIDSBELEID

Artikel 92 (geschrapt)

Artikel 93 Speciale vertegenwoordigers

Artikel 94 (geschrapt)

Artikel 95 Internationale vertegenwoordiging

Artikel 96 Raadpleging van en informatieverstrekking aan het Parlement in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid

Artikel 97 Aanbevelingen in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid

Artikel 98 Schending van de mensenrechten

HOOFDSTUK 14 (GESCHRAPT)

Artikel 99 (geschrapt)

Artikel 100 (geschrapt)

Artikel 101 (geschrapt)

HOOFDSTUK 15 (GESCHRAPT)

Artikel 102 (geschrapt)

TITEL III TRANSPARANTIE VAN DE WERKZAAMHEDEN

Artikel 103 Transparantie van de werkzaamheden van het Parlement

Artikel 104 Toegang van het publiek tot documenten

TITEL IV BETREKKINGEN MET DE ANDERE INSTELLINGEN EN ORGANEN

HOOFDSTUK 1 BENOEMINGEN

Artikel 105 Verkiezing van de voorzitter van de Commissie

Artikel 106 Verkiezing van de Commissie

Artikel 107 Motie van afkeuring jegens de Commissie

Artikel 107 bis Benoeming van rechters en advocaten-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Unie

Artikel 108 Benoeming van de leden van de Rekenkamer

Artikel 109 Benoeming van de directieleden van de Europese Centrale Bank

HOOFDSTUK 2 VERKLARINGEN

Artikel 110 Verklaringen van Commissie, Raad en Europese Raad

Artikel 111 Toelichting van de Commissie op haar besluiten

Artikel 112 Verklaringen van de Rekenkamer

Artikel 113 Verklaringen van de Europese Centrale Bank

Artikel 114 Aanbeveling betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid

HOOFDSTUK 3 PARLEMENTAIRE VRAGEN

Artikel 115 Vragen met verzoek om mondeling antwoord gevolgd door een debat

Artikel 116 Vragenuur

Artikel 117 Vragen met verzoek om schriftelijk antwoord

Artikel 118 Vragen met verzoek om schriftelijk antwoord aan de Europese Centrale Bank

HOOFDSTUK 4 VERSLAGEN VAN ANDERE INSTELLINGEN

Artikel 119 Jaarverslagen en andersoortige verslagen van andere instellingen

HOOFDSTUK 5 RESOLUTIES EN AANBEVELINGEN

Artikel 120 Ontwerpresoluties

Artikel 121 Aanbevelingen aan de Raad

Artikel 122 Debatten over gevallen van schending van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat

Artikel 123 Schriftelijke verklaringen

Artikel 124 Raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Artikel 125 Raadpleging van het Comité van de Regio's

Artikel 126 Verzoeken aan Europese agentschappen

HOOFDSTUK 6 INTERINSTITUTIONELE AKKOORDEN

Artikel 127 Interinstitutionele akkoorden

HOOFDSTUK 7 AANHANGIGMAKING BIJ HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE UNIE

Artikel 128 Procedures bij het Hof van Justitie van de Europese Unie

Artikel 129 (geschrapt)

TITEL V BETREKKINGEN MET DE NATIONALE PARLEMENTEN

Artikel 130 Informatie-uitwisseling, wederzijdse contacten en faciliteiten

Artikel 131 Conferentie van in communautaire aangelegenheden gespecialiseerde organen (COSAC)

Artikel 132 Conferentie van parlementen

TITEL VI ZITTINGEN

HOOFDSTUK 1 ZITTINGEN VAN HET PARLEMENT

Artikel 133 Zittingsperioden, zittingen, vergaderperioden, plenaire vergaderingen

Artikel 134 Bijeenroeping van het Parlement

Artikel 135 Plaats der vergaderingen

Artikel 136 Deelneming aan vergaderingen

HOOFDSTUK 2 REGELING VAN DE WERKZAAMHEDEN VAN HET PARLEMENT

Artikel 137 Ontwerpagenda

Artikel 138 Procedure ter plenaire vergadering zonder amendementen en zonder debat

Artikel 139 Korte presentatie

Artikel 140 Aanneming en wijziging van de agenda

Artikel 141 Buitengewoon debat

Artikel 142 Urgentverklaring

Artikel 143 Gecombineerde behandeling

Artikel 144 Termijnen

HOOFDSTUK 3 ALGEMENE REGELS VOOR HET VERLOOP VAN DE VERGADERINGEN

Artikel 145 Toegang tot de vergaderzaal

Artikel 146 Talen

Artikel 147 Overgangsbepaling

Artikel 148 Ronddeling van documenten

Artikel 149 Verdeling van de spreektijd en sprekerslijst

Artikel 150 Spreektijd van één minuut

Artikel 151 Persoonlijke feiten

HOOFDSTUK 4 MAATREGELEN IN GEVAL VAN NIET-NALEVING VAN DE GEDRAGSREGELS

Artikel 152 Onmiddellijke maatregelen

Artikel 153 Sancties

Artikel 154 Interne beroepsmogelijkheden

HOOFDSTUK 5 QUORUM EN STEMMINGEN

Artikel 155 Quorum

Artikel 156 Indiening en toelichting van amendementen

Artikel 157 Ontvankelijkheid van amendementen

Artikel 158 Stemprocedure

Artikel 159 Staking van stemmen

Artikel 160 Uitgangspunten bij de stemming

Artikel 161 Volgorde van stemming over amendementen

Artikel 162 Behandeling in de commissie van voor de plenaire vergadering ingediende amendementen

Artikel 163 Stemming in onderdelen

Artikel 164 Stemrecht

Artikel 165 Stemming

Artikel 166 Eindstemming

Artikel 167 Hoofdelijke stemming

Artikel 168 Elektronische stemming

Artikel 169 Geheime stemming

Artikel 170 Stemverklaringen

Artikel 171 Betwisting van de stemming

HOOFDSTUK 6 MOTIES VAN ORDE

Artikel 172 Moties van orde

Artikel 173 Beroep op het Reglement

Artikel 174 Prealabele kwestie

Artikel 175 Terugverwijzing naar de commissie

Artikel 176 Sluiting van de beraadslaging

Artikel 177 Uitstel van de beraadslaging en van de stemming

Artikel 178 Onderbreking of sluiting van de vergadering

HOOFDSTUK 7 OPENBAARHEID VAN DE WERKZAAMHEDEN

Artikel 179 Notulen

Artikel 180 Aangenomen teksten

Artikel 181 Volledig verslag

Artikel 182 Audiovisueel verslag van de vergaderingen

TITEL VII COMMISSIES EN DELEGATIES

HOOFDSTUK 1 COMMISSIES — INSTELLINGEN EN TAKEN

Artikel 183 Instelling van vaste commissies

Artikel 184 Instelling van bijzondere commissies

Artikel 185 Enquêtecommissies

Artikel 186 Samenstelling van de commissies

Artikel 187 Plaatsvervangers

Artikel 188 Taken van de commissies

Artikel 189 Commissie belast met het onderzoek van de geloofsbrieven

Artikel 190 Subcommissies

Artikel 191 Bureau van de commissies

Artikel 192 Commissiecoördinatoren en schaduwrapporteurs

HOOFDSTUK 2 COMMISSIES — WERKWIJZE

Artikel 193 Commissievergaderingen

Artikel 194 Notulen van de commissievergaderingen

Artikel 195 Stemming in de commissie

Artikel 196 Bepalingen betreffende de plenaire vergadering die ook van toepassing zijn op de commissievergaderingen

Artikel 197 Vragenuur in de commissies

HOOFDSTUK 3 INTERPARLEMENTAIRE DELEGATIES

Artikel 198 Instelling en taken van interparlementaire delegaties

Artikel 199 Samenwerking met de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa

Artikel 200 Gemengde parlementaire commissies

TITEL VIII VERZOEKSCHRIFTEN

Artikel 201 Petitierecht

Artikel 202 Behandeling van verzoekschriften

Artikel 203 Bekendmaking van gegevens betreffende verzoekschriften

TITEL IX EUROPESE OMBUDSMAN

Artikel 204 Verkiezing van de Europese Ombudsman

Artikel 205 Werkzaamheden van de Ombudsman

Artikel 206 Ontheffing van de Ombudsman van het ambt

TITEL X SECRETARIAAT-GENERAAL VAN HET PARLEMENT

Artikel 207 Secretariaat-generaal

TITEL XI BEVOEGDHEDEN MET BETREKKING TOT POLITIEKE PARTIJEN OP EUROPEES NIVEAU

Artikel 208 Bevoegdheden van de Voorzitter

Artikel 209 Bevoegdheden van het Bureau

Artikel 210 Bevoegdheden van de bevoegde commissie en van het Parlement in plenaire vergadering bijeen

TITEL XII TOEPASSING EN WIJZIGING VAN HET REGLEMENT

Artikel 211 Toepassing van het Reglement

Artikel 212 Wijziging van het Reglement

TITEL XIII DIVERSE BEPALINGEN

Artikel 213 De symbolen van de Unie

Artikel 214 Onafgedane zaken

Artikel 215 Indeling van de bijlagen

Artikel 216 Rectificaties

BIJLAGE I Bepalingen ter uitvoering van artikel 9, lid 1 — Transparantie inzake de financiële belangen van de leden

BIJLAGE II Regeling van het vragenuur overeenkomstig artikel 116

BIJLAGE III Richtsnoeren voor vragen met verzoek om schriftelijk antwoord overeenkomstig de artikelen 117 en 118

BIJLAGE IV Richtsnoeren en algemene criteria voor de keuze van de onderwerpen voor het debat over gevallen van schending van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat, als bedoeld in artikel 122

BIJLAGE V (geschrapt)

BIJLAGE VI Procedure voor de behandeling en aanneming van besluiten inzake de verlening van kwijting

BIJLAGE VII Bevoegdheden van de parlementaire commissies

BIJLAGE VIII Vertrouwelijke en gevoelige documenten en gegevens

BIJLAGE IX Wijze van uitoefening van het enquêterecht van het Europees Parlement

BIJLAGE X Bepalingen ter uitvoering van artikel 9, lid 4 — Belangengroepen bij het Europees Parlement

BIJLAGE XI Uitoefening van de werkzaamheden van de Ombudsman

BIJLAGE XII Bestrijding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit die schadelijk is voor de belangen van de Gemeenschappen

BIJLAGE XIII Akkoord tussen het Europees Parlement en de Commissie betreffende de wĳze van toepassing van Besluit 1999/468/EG van de Raad tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden, gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG

BIJLAGE XIV Kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie

BIJLAGE XV Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten

BIJLAGE XVI Richtsnoeren voor de interpretatie van de voor de leden geldende gedragsregels

BIJLAGE XVII Richtsnoeren voor de goedkeuring van de Commissie

BIJLAGE XVIII Procedure inzake het verlenen van toestemming voor het opstellen van initiatiefverslagen

BIJLAGE XIX Communiceren over Europa in partnerschap

BIJLAGE XX Gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 13 juni 2007 over de wijze van uitvoering van de medebeslissingsprocedure (artikel 251 van het EG-Verdrag)

BIJLAGE XXI Gedragscode voor onderhandelingen over dossiers volgens de gewone wetgevingsprocedure

TITEL I

LEDEN, ORGANEN VAN HET PARLEMENT EN FRACTIES

HOOFDSTUK 1

Leden van het Europees Parlement

Artikel 1

Europees Parlement

1. Het Europees Parlement is de op grond van de Verdragen, de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen en de ter uitvoering van de Verdragen uitgevaardigde nationale wetten gekozen Vergadering.

2. De voor het Europees Parlement gekozen vertegenwoordigers worden aangeduid als „Членове на Европейския парламент” in de Bulgaarse taal, „Diputados al Parlamento Europeo” in de Spaanse taal, „Poslanci Evropského parlamentu” in de Tsjechische taal, „Medlemmer af Europa-Parlamentet” in de Deense taal, „Mitglieder des Europäischen Parlaments” in de Duitse taal, „Euroopa Parlamendi liikmed” in de Estse taal, „Βoυλευτές τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoιvoβoυλίoυ” in de Griekse taal, „Members of the European Parliament” in de Engelse taal, „Députés au Parlement européen” in de Franse taal, „Feisirí de Pharlaimint na hEorpa” in de Ierse taal, „Deputati al Parlamento europeo” in de Italiaanse taal, „Eiropas Parlamenta deputāti” in de Letse taal, „Europos Parlamento nariai” in de Litouwse taal, „Európai Parlamenti Képviselők” in de Hongaarse taal, „Membri tal-Parlament Ewropew” in de Maltese taal, „Leden van het Europees Parlement” in de Nederlandse taal, „Posłowie do Parlamentu Europejskiego” in de Poolse taal, „Deputados ao Parlamento europeu” in de Portugese taal, „Deputați în Parlamentul European” in de Roemeense taal, „Poslanci Európskeho parlamentu” in de Slowaakse taal, „Poslanci Evropskega parlamenta” in de Sloveense taal, „Euroopan parlamentin jäsenet” in de Finse taal, „Ledamöter av Europaparlamentet” in de Zweedse taal.

Artikel 2

Ongebonden mandaat

De leden van het Europees Parlement oefenen hun mandaat vrij uit. Zij mogen niet gebonden zijn door instructies en geen bindend mandaat aanvaarden.

Artikel 3

Onderzoek van de geloofsbrieven

1. Na de verkiezingen voor het Europees Parlement verzoekt de Voorzitter de bevoegde autoriteiten van de lidstaten het Parlement onverwijld de namen van de gekozen leden mede te delen zodat alle leden vanaf de opening van de eerste vergadering na de verkiezingen daadwerkelijk in het Parlement zitting kunnen nemen. Tegelijkertijd vestigt de Voorzitter de aandacht van deze autoriteiten op de desbetreffende bepalingen van de Akte van 20 september 1976 en verzoekt hen de nodige maatregelen te treffen teneinde elke vorm van onverenigbaarheid met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement te voorkomen.

2. De leden van wier verkiezing aan het Parlement mededeling is gedaan, leggen, alvorens in het Parlement zitting te nemen, schriftelijk een verklaring af dat zij geen functie bekleden die onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement in de zin van artikel 7, leden 1 en 2, van de Akte van 20 september 1976. Na de algemene verkiezingen wordt deze verklaring zo mogelijk niet later dan zes dagen voor de constituerende vergadering van het Parlement afgelegd. Zolang de geloofsbrieven nog niet zijn onderzocht of over ingebrachte bezwaren nog niet is beslist, nemen de betrokkenen met volledige rechten zitting in het Parlement en zijn organen, mits zij de bovengenoemde schriftelijke verklaring hebben ondertekend. Wanneer aan de hand van uit publiek toegankelijke bronnen te verifiëren feiten wordt vastgesteld dat een lid een functie bekleedt die onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement in de zin van artikel 7, leden 1 en 2, van de Akte van 20 september 1976, constateert het Parlement, op basis van de door zijn Voorzitter verstrekte informatie, dat de zetel vacant is.

3. Aan de hand van een verslag van de voor het onderzoek van de geloofsbrieven bevoegde commissie gaat het Parlement onverwijld over tot onderzoek van de geloofsbrieven en beslist het over de geldigheid van het mandaat van elk der nieuwgekozen leden, alsmede over eventuele bezwaren, ingebracht overeenkomstig het bepaalde in de Akte van 20 september 1976, met uitzondering van die welke gebaseerd zijn op de nationale kieswetten.

4. Het verslag van de bevoegde commissie stoelt op de officiële bekendmaking door elke lidstaat van de volledige verkiezingsuitslag, onder vermelding van de namen van de gekozen kandidaten en van die van hun eventuele vervangers in de uit de verkiezingsuitslag blijkende volgorde. Het mandaat van een lid kan slechts geldig worden verklaard; als de door dit artikel alsmede bijlage I van het Reglement vereiste schriftelijke verklaringen zijn opgesteld. Het Parlement kan zich op grond van een verslag van zijn bevoegde commissie op elk tijdstip uitspreken over eventuele bezwaren omtrent de geldigheid van het mandaat van een lid.

5. Indien de benoeming van een lid voortvloeit uit het feit dat kandidaten van dezelfde lijst afzien van benoeming, ziet de bevoegde commissie erop toe dat niet-aanvaarding van het mandaat strookt met de letter en de geest van de Akte van 20 september 1976 en met artikel 4, lid 3, van het Reglement.

6. De bevoegde commissie ziet erop toe dat alle voor de uitoefening van het mandaat van een lid of voor de volgorde der vervangers relevante gegevens onverwijld door de autoriteiten van de lidstaten of de Unie ter kennis van het Parlement worden gebracht en dat in geval van een benoeming daarbij de datum waarop de benoeming van kracht wordt, wordt vermeld. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaten ten aanzien van een lid een procedure openen op grond waarvan het mandaat van dit lid vervallen zou kunnen worden verklaard, verzoekt de Voorzitter deze autoriteiten hem regelmatig op de hoogte te stellen van de voortgang van de procedure. Hij verwijst de zaak naar de bevoegde commissie, op voorstel waarvan het Parlement zich over de zaak kan uitspreken.

Artikel 4

Duur van het mandaat

1. Het mandaat begint en eindigt overeenkomstig het bepaalde in de Akte van 20 september 1976. Het eindigt ook bij overlijden of bij ontslagneming.

2. De leden blijven in functie tot aan de opening van de eerste vergadering van het Parlement na de verkiezingen.

3. Een demissionair lid deelt de Voorzitter zijn ontslagneming alsook de datum van ingang daarvan mede. Deze datum moet binnen een termijn van drie maanden na de mededeling vallen. Van deze mededeling wordt in aanwezigheid van de secretaris-generaal of zijn vertegenwoordiger een proces-verbaal opgemaakt, dat door deze alsmede door het betrokken lid ondertekend wordt en onverwijld wordt voorgelegd aan de bevoegde commissie, die het op de agenda voor haar eerste vergadering volgend op de ontvangst van dit document plaatst. Indien de bevoegde commissie van oordeel is dat de ontslagneming niet strookt met de letter en de geest van de Akte van 20 september 1976, deelt zij dat aan het Parlement mede, zodat het kan besluiten al dan niet te constateren dat de zetel vacant is. Is dat niet het geval, dan wordt geconstateerd dat de zetel vacant is met ingang van de datum die door het demissionaire lid in het proces-verbaal van ontslagneming is aangegeven. Er wordt hierover niet door het Parlement gestemd. Voor uitzonderlijke omstandigheden, met name wanneer één of meerdere vergaderperioden plaatsvinden tussen de data waarop de ontslagneming ingaat en de eerste vergadering van de bevoegde commissie, waardoor de fractie waarbij het demissionaire lid is aangesloten de mogelijkheid wordt ontnomen het desbetreffende lid gedurende genoemde vergaderperioden te vervangen omdat niet is geconstateerd dat de zetel vacant is, wordt een vereenvoudigde procedure ingesteld. Krachtens deze procedure wordt de voor deze aangelegenheden verantwoordelijke rapporteur van de bevoegde commissie opdracht gegeven elke naar behoren ingediende ontslagneming onverwijld te bestuderen en de kwestie aan de voorzitter van de bevoegde commissie voor te leggen, mocht enige voor een fractie nadelige vorm van vertraging optreden, opdat deze overeenkomstig het bepaalde in lid 3: — ofwel de Voorzitter van het Parlement namens deze commissie ervan in kennis stelt dat kan worden geconstateerd dat de zetel vacant is, — ofwel een buitengewone vergadering van diens commissie bijeenroept teneinde de door de rapporteur naar voren gebrachte moeilijkheden te bestuderen.

4. Indien door de bevoegde autoriteiten van een lidstaat aan de Voorzitter mededeling wordt gedaan van het einde van het mandaat van een lid van het Europees Parlement overeenkomstig de wetgeving van die lidstaat, hetzij wegens onverenigbaarheden in de zin van artikel 7, lid 3, van de Akte van 20 september 1976, hetzij wegens het vervallen van het mandaat overeenkomstig artikel 13, lid 3, van die Akte, stelt de Voorzitter het Parlement ervan op de hoogte dat het mandaat is beëindigd op de door de lidstaat medegedeelde datum en verzoekt hij de lidstaat de vacante zetel onverwijld te doen bezetten. Wanneer door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten of de Unie dan wel door het betrokken lid aan de Voorzitter mededeling wordt gedaan van een benoeming of verkiezing in een functie die in de zin van artikel 7, leden 1 en 2, van de Akte van 20 september 1976 onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement, deelt de Voorzitter dat mede aan het Parlement, dat constateert dat de zetel vacant is.

5. De autoriteiten van de lidstaten of de Unie stellen de Voorzitter in kennis van elke taak die zij een lid willen toevertrouwen. De Voorzitter legt de bevoegde commissie de vraag voor of de beoogde taak strookt met de letter en de geest van de Akte van 20 september 1976. De Voorzitter stelt het Parlement, het betrokken lid en de betrokken autoriteiten in kennis van de conclusies van deze commissie.

6. Als datum voor het einde van een mandaat en de aanvang van een vacature moet worden beschouwd: — bij ontslagneming: de datum waarop het Parlement heeft geconstateerd dat de zetel vacant is overeenkomstig het proces-verbaal van ontslagneming, — bij benoeming of verkiezing in functies die onverenigbaar zijn met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement, in de zin van artikel 7, leden 1 en 2, van de Akte van 20 september 1976: de door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten of de Unie dan wel de door het betrokken lid medegedeelde datum.

7. Ingeval het Parlement constateert dat een zetel vacant is, brengt het de betrokken lidstaat ervan op de hoogte en verzoekt het deze de zetel onverwijld te doen bezetten.

8. Betwistingen met betrekking tot de geldigheid van het mandaat van een lid wiens geloofsbrieven zijn onderzocht, worden verwezen naar de bevoegde commissie, die onverwijld, doch uiterlijk bij het begin van de eerstvolgende vergaderperiode verslag uitbrengt aan het Parlement.

9. Ingeval bij het aanvaarden of het afzien van het mandaat kennelijk sprake is geweest van feitelijke onjuistheden of van wilsgebrek, behoudt het Parlement zich het recht voor het desbetreffende mandaat ongeldig te verklaren, c.q. te weigeren te constateren dat de zetel vacant is.

Artikel 5

Voorrechten en immuniteiten

1. De leden genieten voorrechten en immuniteiten overeenkomstig het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie.

2. Het laissez passer waarmede het lid zich vrij in de lidstaten kan bewegen, wordt hem verstrekt door de Voorzitter, zodra deze van diens verkiezing in kennis is gesteld.

3. De leden hebben recht op inzage van alle stukken die in het bezit zijn van het Parlement of van een commissie. De inzage van persoonlijke stukken en afrekeningen is voorbehouden aan het betrokken lid. Uitzonderingen op dit beginsel voor de omgang met documenten waarvan de toegang voor het publiek kan worden geweigerd op grond van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, zijn in bijlage VIII bij dit Reglement geregeld.

Artikel 6

Opheffing van de immuniteit

1. Bij de uitoefening van zijn bevoegdheden met betrekking tot voorrechten en immuniteiten streeft het Parlement in de eerste plaats naar handhaving van zijn integriteit als democratische wetgevende vergadering en naar waarborging van de onafhankelijkheid van zijn leden bij de uitvoering van hun taken.

2. Ieder door een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat tot de Voorzitter gericht verzoek om opheffing van de immuniteit van een lid, wordt ter plenaire vergadering medegedeeld en verwezen naar de bevoegde commissie.

3. Ieder door een lid of voormalig lid tot de Voorzitter gericht verzoek om verdediging van de immuniteit en de voorrechten wordt ter plenaire vergadering medegedeeld en verwezen naar de bevoegde commissie. Het lid of voormalig lid kan worden vertegenwoordigd door een ander lid. Het verzoek kan niet door een ander lid worden gedaan zonder toestemming van het betrokken lid.

4. Indien een lid wordt aangehouden of van zijn bewegingsvrijheid wordt beroofd en daarbij sprake is van een vermoedelijke schending van zijn voorrechten en immuniteiten, kan de Voorzitter in dringende gevallen, na raadpleging van de voorzitter en rapporteur van de bevoegde commissie, het initiatief nemen om de voorrechten en immuniteiten van het betrokken lid te bevestigen. De Voorzitter stelt de commissie en het Parlement van zijn maatregel in kennis.

Artikel 7

Immuniteitsprocedures

1. De bevoegde commissie behandelt de verzoeken om opheffing van de immuniteit of om verdediging van de immuniteit en voorrechten onverwijld in volgorde van binnenkomst.

2. De commissie stelt een met redenen omkleed ontwerpbesluit op waarin wordt aanbevolen het verzoek om opheffing van de immuniteit of om verdediging van de immuniteit en voorrechten in te willigen dan wel af te wijzen.

3. De commissie kan de betrokken autoriteit om informatie of opheldering verzoeken die zij nodig acht om zich een oordeel te vormen over de wenselijkheid van opheffing of verdediging van de immuniteit. Het betrokken lid krijgt de gelegenheid te worden gehoord en kan alle documenten of andere schriftelijke bewijsstukken overleggen die het voor het vormen van bovengenoemd oordeel nodig acht. Het betrokken lid kan zich doen vertegenwoordigen door een ander lid.

4. Indien het verzoek om opheffing op verscheidene punten van beschuldiging berust, kan elk van deze punten in een apart besluit worden behandeld. Het verslag van de commissie kan bij wijze van uitzondering het voorstel bevatten dat de opheffing van de immuniteit uitsluitend betrekking heeft op de strafrechtelijke vervolging, zonder dat het lid, zolang geen definitief vonnis is geveld, kan worden aangehouden of gevangengezet of tegen hem enige andere maatregel kan worden genomen die de uitoefening van zijn mandaat in de weg staat.

5. Wanneer een lid wordt verplicht als getuige of deskundige te verschijnen, is een verzoek om opheffing van de immuniteit niet noodzakelijk, mits: — het lid niet wordt verplicht om op een zodanig tijdstip te verschijnen dat de uitvoering van zijn parlementaire werkzaamheden wordt belemmerd of bemoeilijkt, of mits het lid een verklaring schriftelijk of in een andere vorm kan afleggen, zodat de vervulling van zijn parlementaire verplichtingen niet wordt bemoeilijkt; — het lid niet wordt verplicht verklaringen af te leggen over onderwerpen waarover het op grond van zijn functie vertrouwelijke informatie heeft verkregen, die het meent niet openbaar te moeten maken.

6. In geval van verdediging van een voorrecht of de immuniteit geeft de commissie aan of de omstandigheden een bestuursrechtelijke of andersoortige beperking vormen van de bewegingsvrijheid van de leden op hun reizen naar en van de plaats van bijeenkomst van het Parlement, dan wel van een mening die is geuit of een stem die is uitgebracht tijdens de uitoefening van hun ambt, ofwel onder bepaalde aspecten vallen van artikel 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten die niet onder het nationale recht vallen, en stelt zij een voorstel op om de betrokken autoriteit te verzoeken de nodige conclusies te trekken.

7. De commissie kan een met redenen omkleed advies uitbrengen over de bevoegdheid ter zake van de desbetreffende autoriteit en over de ontvankelijkheid van het verzoek, maar spreekt zich in geen geval uit over de vraag of het betrokken lid al dan niet schuldig is, noch over de wenselijkheid het betrokken lid wegens de meningen of handelingen die het lid worden verweten, strafrechtelijk te vervolgen, zelfs indien de commissie door de behandeling van het verzoek uitgebreide kennis van de zaak krijgt.

8. Zodra het verslag van de commissie bij het Parlement is ingediend, wordt het als eerste punt op de agenda van de eerstvolgende vergadering geplaatst. Amendementen op het (de) ontwerpbesluit(en) zijn niet ontvankelijk. Het debat heeft slechts betrekking op de argumenten vóór en tegen elk van de ontwerpbesluiten inzake opheffing of handhaving van de immuniteit, dan wel verdediging van een voorrecht of de immuniteit. Onverminderd het bepaalde in artikel 151 mag het lid om wiens voorrechten of immuniteiten het gaat tijdens het debat niet het woord voeren. Het (De) in het verslag vervatte ontwerpbesluit(en) wordt (worden) bij de eerstvolgende stemming na het debat in stemming gebracht. Na de behandeling door het Parlement vindt over elk van de in het verslag vervatte ontwerpbesluiten een aparte stemming plaats. Bij verwerping van een ontwerpbesluit wordt het tegengestelde besluit geacht te zijn aangenomen.

9. De Voorzitter stelt het lid in kwestie en de bevoegde autoriteit van de lidstaat die hierbij betrokken is, onverwijld van het besluit van het Parlement in kennis met het verzoek om de Voorzitter in kennis te stellen van alle ontwikkelingen in de desbetreffende zaak en van de gerechtelijke besluiten die dientengevolge zijn genomen. Zodra de Voorzitter deze inlichtingen ontvangt, deelt hij deze aan het Parlement mede in de door hem meest geschikt geachte vorm, zo nodig na raadpleging van de bevoegde commissie.

10. Indien de Voorzitter gebruikmaakt van zijn bevoegdheden krachtens artikel 6, lid 4, neemt de bevoegde commissie kennis van het initiatief van de Voorzitter op de eerstvolgende vergadering. Indien de commissie zulks noodzakelijk acht, kan zij een verslag opstellen dat aan het Parlement wordt voorgelegd.

11. De commissie behandelt de zaak en de ontvangen documenten met de grootste vertrouwelijkheid.

12. De commissie kan na raadpleging van de lidstaten een indicatieve lijst van autoriteiten van de lidstaten opstellen die bevoegd zijn tot indiening van een verzoek om opheffing van de immuniteit van een lid.

13. Elk door een bevoegde autoriteit ingediend verzoek om informatie over de reikwijdte van de voorrechten en immuniteiten van de leden wordt behandeld volgens bovenstaande bepalingen.

Artikel 8

Tenuitvoerlegging van het Statuut van de leden

Het Parlement stelt het Statuut van de leden van het Europees Parlement en eventuele wijzigingen hierop vast op basis van een voorstel van de ter zake bevoegde commissie. Het bepaalde in artikel 138, lid 1, is mutatis mutandis van toepassing. Het Bureau is bevoegd voor de toepassing van deze voorschriften en beslist over het financieel kader op basis van de jaarlijkse begroting.

Artikel 9

Financiële belangen van de leden, gedragsregels en toegang tot het Parlement

1. Het Parlement stelt transparantieregels inzake de financiële belangen van zijn leden vast, die als bijlage bij dit Reglement gevoegd zijn (1). Deze regels mogen op generlei wijze een belemmering noch beperking vormen voor de uitoefening van het mandaat en daarmee samenhangende politieke of andere activiteiten.

2. Het gedrag van de leden wordt ingegeven door onderling respect, berust op de waarden en beginselen zoals vastgelegd in de basisteksten van de Europese Unie, doet geen afbreuk aan de waardigheid van het Parlement en mag het goede verloop van de werkzaamheden van het Parlement niet in gevaar brengen, noch de rust in de gebouwen van het Parlement verstoren. De leden nemen de voorschriften van het Parlement in acht met betrekking tot de behandeling van vertrouwelijke informatie. Niet-naleving van deze grondbeginselen en voorschriften kan leiden tot het nemen van maatregelen overeenkomstig de artikelen 152, 153 en 154.

3. De toepassing van dit artikel doet op generlei wijze afbreuk aan de levendigheid van de parlementaire debatten noch aan de vrijheid van spreken van de leden. Zij is gebaseerd op de volledige inachtneming van de prerogatieven van de leden, zoals vastgelegd in het primaire recht en het Statuut van de leden. Zij berust op het beginsel van transparantie en waarborgt dat elke bepaling ter zake ter kennis wordt gebracht van de leden, die persoonlijk van hun rechten en plichten in kennis worden gesteld.

4. De quaestoren zijn verantwoordelijk voor het verstrekken van een op naam gesteld laissez passer, dat maximaal één jaar geldig is, aan personen die ten behoeve van zichzelf of van derden frequent toegang tot de gebouwen van het Parlement wensen met het oog op de informatieverstrekking aan de leden in het kader van hun parlementair mandaat. Als tegenprestatie dienen deze personen: — de in een bijlage bij dit Reglement (2) opgenomen gedragscode na te leven; — zich in te schrijven in een register dat door de quaestoren wordt bijgehouden. Dit register wordt op verzoek in alle vergaderplaatsen van het Parlement en in de door de quaestoren vastgestelde vorm bij zijn voorlichtingsbureaus in de lidstaten ter beschikking van het publiek gesteld. De bepalingen ter uitvoering van dit lid worden nader omschreven in een bijlage bij dit Reglement (3).

5. De gedragsregels, rechten en voorrechten van de oud-leden worden vastgesteld bij besluit van het Bureau. Er wordt geen onderscheid gemaakt in de behandeling van oud-leden.

Artikel 10

Interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)

De in het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) vervatte gemeenschappelijke regeling houdende maatregelen ter bevordering van een goed verloop van de onderzoeken van het Bureau is binnen het Parlement van toepassing, overeenkomstig het besluit van het Parlement, dat als bijlage (4) bij dit Reglement gaat.

Artikel 11

Waarnemers

1. Wanneer er een verdrag betreffende de toetreding van een staat tot de Europese Unie is ondertekend, kan de Voorzitter met de instemming van de Conferentie van voorzitters het parlement van de toetredende staat uitnodigen uit zijn midden een aantal waarnemers aan te wijzen dat gelijk is aan het toekomstig aantal zetels van die staat in het Europees Parlement.

2. Deze waarnemers nemen deel aan de werkzaamheden van het Parlement totdat het toetredingsverdrag in werking treedt, en hebben spreekrecht in commissies en fracties. Zij hebben geen stemrecht en zijn niet verkiesbaar voor functies in het Parlement. Hun deelname heeft geen rechtsgevolgen voor de werkzaamheden van het Parlement.

3. Zij krijgen dezelfde behandeling als een lid van het Parlement wat betreft het gebruik van de faciliteiten van het Parlement en de vergoeding van de kosten die met hun functie van waarnemer verband houden.

4. Lid 1 is van overeenkomstige toepassing tot aan de inwerkingtreding van de regeling (5) volgens welke het aantal Parlementsleden van bepaalde lidstaten tot het einde van de zevende zittingsperiode wordt verhoogd. De betrokken lidstaten worden uitgenodigd in overeenstemming met hun nationale wetgeving waarnemers aan te wijzen.

HOOFDSTUK 2

Ambtsdragers in het Parlement

Artikel 12

Voorlopig voorzitterschap

1. In de vergadering, als bedoeld in artikel 134, lid 2, alsmede in elke andere vergadering die gewijd is aan de verkiezing van de Voorzitter en van het Bureau, neemt de oud-voorzitter, of bij diens afwezigheid, een van de oud-ondervoorzitters in volgorde van rangorde, of bij hun afwezigheid, het langst zittende lid, het ambt van voorzitter waar, totdat de Voorzitter voor gekozen is verklaard.

2. Alleen beraadslagingen die betrekking hebben op de verkiezing van de Voorzitter of het onderzoek van de geloofsbrieven kunnen plaatsvinden onder voorzitterschap van het lid dat overeenkomstig lid 1 voorlopig het ambt van voorzitter uitoefent. Het lid dat overeenkomstig lid 1 voorlopig het ambt van voorzitter uitoefent, oefent de bevoegdheden uit van de Voorzitter als bedoeld in artikel 3, lid 2, tweede alinea. Alle andere kwesties die in verband met het onderzoek van de geloofsbrieven worden opgeworpen onder diens voorzitterschap, worden verwezen naar de commissie belast met het onderzoek van de geloofsbrieven.

Artikel 13

Voordracht van kandidaten en algemene bepalingen

1. De Voorzitter, de ondervoorzitters en de quaestoren worden bij geheime stemming gekozen, overeenkomstig de bepalingen van artikel 169. Voordrachten geschieden met instemming van de betrokkenen, en wel door een fractie of ten minste veertig leden. Wanneer het aantal voorgedragen kandidaten niet groter is dan het aantal te vervullen zetels, kunnen zij bij acclamatie worden gekozen.

2. Bij de verkiezing van de Voorzitter, de ondervoorzitters en de quaestoren dient over het geheel genomen rekening te worden gehouden met een billijke vertegenwoordiging van de lidstaten en van de politieke stromingen.

Artikel 14

Verkiezing van de Voorzitter — Openingstoespraak

1. Eerst wordt overgegaan tot de verkiezing van de Voorzitter. De voordrachten moeten, vóór iedere stemming, worden medegedeeld aan het lid dat overeenkomstig artikel 12 voorlopig het ambt van voorzitter uitoefent, dat daarvan kennis geeft aan het Parlement. Indien na drie stemrondes geen kandidaat de volstrekte meerderheid der uitgebrachte stemmen heeft behaald, kunnen bij de vierde stemronde alleen kandidaat zijn de twee leden die bij de derde stemronde het grootste aantal stemmen hebben behaald. Bij staking van stemmen wordt de kandidaat met de hoogste leeftijd voor gekozen verklaard.

2. Zodra de Voorzitter is gekozen, draagt het lid dat overeenkomstig artikel 12 voorlopig het ambt van voorzitter uitoefent, het voorzitterschap over. Alleen de gekozen Voorzitter kan een openingstoespraak houden.

Artikel 15

Verkiezing van de ondervoorzitters

1. Vervolgens wordt overgegaan tot de verkiezing van de ondervoorzitters, en wel met behulp van één stembriefje. In de eerste stemronde zijn, tot een maximumaantal van veertien en in de volgorde van het aantal behaalde stemmen, diegenen gekozen die de volstrekte meerderheid der uitgebrachte stemmen hebben behaald. Indien het aantal aldus gekozen kandidaten kleiner is dan het aantal te vervullen zetels, wordt op dezelfde wijze overgegaan tot een tweede stemronde voor de resterende zetels. Indien een derde stemronde nodig is, is een gewone meerderheid voor de nog te vervullen zetels voldoende. Bij staking van stemmen worden de kandidaten met de hoogste leeftijd voor gekozen verklaard. Ofschoon bij de verkiezing van de ondervoorzitters anders dan in artikel 14, lid 1, niet uitdrukkelijk gewag wordt gemaakt van de voordracht van nieuwe kandidaten tussen de verschillende stemrondes, is zulks rechtmatig wegens de soevereiniteit van het Parlement, dat over iedere mogelijke kandidaat moet kunnen beslissen, te meer daar zonder deze mogelijkheid afbreuk zou kunnen worden gedaan aan het goede verloop van de verkiezing.

2. Behoudens het bepaalde in artikel 18, lid 1, wordt de rangorde der ondervoorzitters bepaald door de volgorde waarin zij zijn gekozen, en, bij staking van stemmen, door hun leeftijd. Wanneer de verkiezing niet bij geheime stemming geschiedt, stemt de rangorde overeen met de volgorde waarin de namen door de Voorzitter worden afgeroepen.

Artikel 16

Verkiezing van de quaestoren

Na de verkiezing van de ondervoorzitters gaat het Parlement over tot de verkiezing van vijf quaestoren.

Zij worden op dezelfde wijze gekozen als de ondervoorzitters.

Artikel 17

Ambtstermijn

1. De ambtstermijn van de Voorzitter, ondervoorzitters en quaestoren bedraagt tweeënhalf jaar. Een lid dat van fractie verandert, behoudt voor de resterende duur van zijn ambtstermijn van tweeënhalf jaar zijn zetel in het Bureau of College van quaestoren.

2. Indien vóór het verstrijken van deze termijn in een vacature moet worden voorzien, vervult het hiervoor gekozen lid deze functie slechts voor de resterende duur van de ambtstermijn van zijn voorganger.

Artikel 18

Vacatures

1. Indien de Voorzitter, een ondervoorzitter of een quaestor moet worden vervangen, wordt overeenkomstig de bovenstaande bepalingen overgegaan tot de verkiezing van een opvolger. De nieuwe ondervoorzitter neemt de rangorde van de voorganger over.

2. Valt het ambt van de Voorzitter open, dan wordt het waargenomen door de eerste ondervoorzitter tot de verkiezing van de nieuwe Voorzitter.

Artikel 19

Voortijdige ambtsontheffing

De Conferentie van voorzitters kan met een meerderheid van drie vijfde van de uitgebrachte stemmen die ten minste drie fracties vertegenwoordigt, het Parlement een voorstel doen de Voorzitter van het Parlement, een ondervoorzitter van het Parlement, een quaestor, een voorzitter of ondervoorzitter van een commissie, een voorzitter of ondervoorzitter van een interparlementaire delegatie, dan wel enige andere ambtsdrager in het Parlement uit diens ambt te ontheffen, wanneer de Conferentie van voorzitters van oordeel is dat het lid in kwestie op ernstige wijze is tekortgeschoten. Een dergelijk voorstel is aangenomen indien het Parlement het goedkeurt met een meerderheid van twee derde van de uitgebrachte stemmen die de meerderheid van de leden van het Parlement vertegenwoordigt.

HOOFDSTUK 3

Organen en taken

Artikel 20

Taken van de Voorzitter

1. De Voorzitter geeft overeenkomstig de bepalingen van het Reglement leiding aan alle werkzaamheden van het Parlement en zijn organen. Hij beschikt over alle bevoegdheden om de beraadslagingen van het Parlement te leiden en voor het goede verloop ervan zorg te dragen. De krachtens deze bepaling verleende bevoegdheden houden ook de bevoegdheid in om een halt toe te roepen aan de excessieve indiening van moties, zoals beroepen op het Reglement, moties van orde, stemverklaringen en verzoeken om aparte stemming, stemming in onderdelen of hoofdelijke stemming, wanneer de Voorzitter ervan overtuigd is dat deze moties duidelijk bedoeld zijn om de procedures in het Parlement langdurig en ernstig te verstoren of afbreuk te doen aan de rechten van andere leden. Tot de krachtens deze bepaling verleende bevoegdheden van de Voorzitter behoort ook de bevoegdheid teksten in stemming te brengen in een andere volgorde dan die in het document waarover wordt gestemd. Naar analogie van het bepaalde in artikel 161, lid 7, kan de Voorzitter de instemming van het Parlement vragen alvorens daartoe over te gaan.

2. De Voorzitter opent, schorst en sluit de vergaderingen. Hij beslist over de ontvankelijkheid van amendementen, over vragen aan de Raad en de Commissie alsmede over de conformiteit van verslagen met de bepalingen van het Reglement. Hij ziet toe op de naleving van het Reglement, handhaaft de orde, verleent het woord, verklaart de beraadslagingen voor gesloten, brengt de voorstellen in stemming en maakt de uitslag van de stemmingen bekend. Hij doet de commissies de mededelingen die deze aangaan.

3. De Voorzitter mag bij een beraadslaging alleen het woord voeren om de stand van zaken vast te stellen en de spreker tot het onderwerp terug te brengen; indien hij zelf aan de beraadslagingen wil deelnemen, verlaat hij de voorzittersstoel en neemt deze pas weer in nadat de beraadslaging over het onderwerp is gesloten.

4. De Voorzitter vertegenwoordigt het Parlement in de internationale betrekkingen, bij plechtigheden en bij administratieve, juridische en financiële handelingen; hij kan deze bevoegdheid delegeren.

Artikel 21

Taken van de ondervoorzitters

1. De Voorzitter wordt bij afwezigheid of verhindering of indien hij overeenkomstig artikel 20, lid 3, aan de beraadslagingen wil deelnemen, vervangen door een van de ondervoorzitters, met inachtneming van het bepaalde in artikel 15, lid 2.

2. Daarnaast vervullen de ondervoorzitters de hun overeenkomstig de artikelen 23, 25, leden 3 en 5, en 68, lid 3, toebedeelde taken.

3. De Voorzitter kan taken delegeren aan de ondervoorzitters, zoals vertegenwoordiging van het Parlement bij bepaalde plechtigheden of handelingen. Met name kan de Voorzitter een ondervoorzitter aanwijzen ter vervulling van de taken die overeenkomstig de artikelen 116, lid 3, en 117, lid 2, aan de Voorzitter zijn toebedeeld.

Artikel 22

Samenstelling van het Bureau

1. Het Bureau bestaat uit de Voorzitter en de veertien ondervoorzitters van het Parlement.

2. De quaestoren zijn lid van het Bureau met raadgevende stem.

3. Bij staking van stemmen in het Bureau geeft de stem van de Voorzitter de doorslag.

Artikel 23

Taken van het Bureau

1. Het Bureau vervult de taken die het Bureau volgens het Reglement zijn toegewezen.

2. Het Bureau neemt besluiten van financiële, organisatorische en administratieve aard over aangelegenheden die de interne organisatie van het Parlement, zijn secretariaat en zijn organen betreffen.

3. Het Bureau neemt op voorstel van de secretaris-generaal of een fractie besluiten van financiële, organisatorische en administratieve aard over aangelegenheden die de leden betreffen.

4. Het Bureau regelt het verloop der vergaderingen. De term „verloop der vergaderingen” heeft ook betrekking op kwesties in verband met het gedrag van de leden in de gebouwen van het Parlement.

5. Het Bureau stelt de in artikel 33 bedoelde bepalingen betreffende de niet-ingeschrevenen vast.

6. Het Bureau stelt het organigram van het secretariaat-generaal vast, alsmede de regelingen betreffende de administratieve en financiële positie van de ambtenaren en andere personeelsleden.

7. Het Bureau stelt het voorontwerp van begrotingsraming van het Parlement op.

8. Het Bureau stelt overeenkomstig artikel 26 de richtlijnen voor de quaestoren vast.

9. Het Bureau is bevoegd toestemming te verlenen voor het houden van commissievergaderingen buiten de gewone vergaderplaatsen, hoorzittingen en studie- en informatiereizen. Als voor dergelijke vergaderingen of bijeenkomsten toestemming is verleend, wordt de daarvoor geldende talenregeling vastgesteld op basis van de door de leden en plaatsvervangers van de betreffende commissie gebruikte en verlangde officiële talen. Bij delegaties wordt op dezelfde wijze te werk gegaan, mits de betrokken leden en plaatsvervangers hiermee akkoord gaan.

10. Het Bureau benoemt de secretaris-generaal overeenkomstig artikel 207.

11. Het Bureau stelt de uitvoeringsbepalingen vast van Verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau en vervult in het kader van de tenuitvoerlegging van deze verordening de taken die het Bureau volgens het Reglement zijn toegewezen.

12. Het Bureau stelt regels vast inzake de behandeling van vertrouwelijke informatie door het Parlement en zijn organen, functionarissen en andere leden, en houdt daarbij rekening met alle interinstitutionele akkoorden die met betrekking tot dergelijke kwesties zijn gesloten. Deze regels worden gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie en als bijlage bij dit Reglement gevoegd.

13. De Voorzitter en/of het Bureau kunnen aan één of meer leden van het Bureau algemene of specifieke taken opdragen die tot de bevoegdheden van de Voorzitter en/of het Bureau behoren. Tegelijkertijd wordt bepaald op welke wijze deze taken moeten worden uitgevoerd.

14. Het Bureau benoemt twee ondervoorzitters, die worden belast met het onderhouden van de betrekkingen met de nationale parlementen. Zij brengen de Conferentie van voorzitters regelmatig verslag uit over hun werkzaamheden dienaangaande.

15. Bij nieuwe verkiezingen voor het Parlement blijft het aftredende Bureau aan tot de eerste vergadering van het nieuwgekozen Parlement.

Artikel 24

Samenstelling van de Conferentie van voorzitters

1. De Conferentie van voorzitters bestaat uit de Voorzitter van het Parlement en de fractievoorzitters. Een fractievoorzitter kan zich laten vertegenwoordigen door een lid van zijn fractie.

2. De Voorzitter van het Parlement nodigt een van de niet-ingeschrevenen uit om zonder stemrecht aan de vergaderingen van de Conferentie van voorzitters deel te nemen.

3. De Conferentie van voorzitters tracht consensus te bereiken in zaken die aan haar zijn voorgelegd. Wanneer geen consensus kan worden bereikt, vindt stemming plaats waarbij de stemmen worden gewogen naargelang van het ledental van elke fractie.

Artikel 25

Taken van de Conferentie van voorzitters

1. De Conferentie van voorzitters vervult de taken die haar volgens het Reglement zijn toegewezen.

2. De Conferentie van voorzitters beslist over de organisatie van de werkzaamheden van het Parlement en vraagstukken betreffende het wetgevingsprogramma.

3. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor vraagstukken betreffende de betrekkingen met de andere instellingen en organen van de Europese Unie en met de nationale parlementen van de lidstaten.

4. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor vraagstukken betreffende de betrekkingen met niet tot de Europese Unie behorende landen, instellingen en organisaties.

5. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor het organiseren van een gestructureerde dialoog met het Europees maatschappelijk middenveld over hoofdpunten van beleid. Deze dialoog kan de vorm aannemen van openbare debatten over onderwerpen van algemeen Europees belang, waaraan door geïnteresseerde burgers kan worden deelgenomen. Het Bureau wijst een ondervoorzitter aan die wordt belast met de organisatie van deze dialoog en daarover aan de Conferentie van voorzitters verslag uitbrengt.

6. De Conferentie van voorzitters stelt de ontwerpagenda voor de vergaderperioden op.

7. De Conferentie van voorzitters besluit over de samenstelling en bevoegdheden van de commissies, enquêtecommissies, gemengde parlementaire commissies en vaste en tijdelijke delegaties.

8. De Conferentie van voorzitters beslist over de toewijzing van de plaatsen in de vergaderzaal overeenkomstig artikel 34.

9. De Conferentie van voorzitters is bevoegd toestemming te verlenen voor het opstellen van initiatiefverslagen.

10. De Conferentie van voorzitters doet het Bureau voorstellen met betrekking tot administratieve en budgettaire vraagstukken van de fracties.

Artikel 26

Taken van de quaestoren

De quaestoren vervullen, overeenkomstig door het Bureau vastgestelde richtlijnen, administratieve en financiële taken die rechtstreeks betrekking hebben op de leden.

Artikel 27

Conferentie van commissievoorzitters

1. De Conferentie van commissievoorzitters bestaat uit voorzitters van alle vaste en bijzondere commissies. Zij kiest haar voorzitter. Bij afwezigheid van de voorzitter wordt de vergadering voorgezeten door het oudste lid in jaren of, bij diens verhindering, door het oudste aanwezige lid.

2. De Conferentie van commissievoorzitters kan de Conferentie van voorzitters aanbevelingen doen inzake commissiewerkzaamheden en de agenda voor de vergaderperioden.

3. Het Bureau en de Conferentie van voorzitters kunnen bepaalde taken overdragen aan de Conferentie van commissievoorzitters.

Artikel 28

Conferentie van delegatievoorzitters

1. De Conferentie van delegatievoorzitters bestaat uit de voorzitters van alle vaste interparlementaire delegaties. Zij kiest haar voorzitter. Bij afwezigheid van de voorzitter wordt de vergadering voorgezeten door het oudste lid in jaren of, bij diens verhindering, door het oudste aanwezige lid.

2. De Conferentie van delegatievoorzitters kan de Conferentie van voorzitters aanbevelingen doen inzake delegatiewerkzaamheden.

3. Het Bureau en de Conferentie van voorzitters kunnen bepaalde taken overdragen aan de Conferentie van delegatievoorzitters.

Artikel 29

Informatieplicht van het Bureau en de Conferentie van voorzitters

1. De notulen van het Bureau en de Conferentie van voorzitters worden in de officiële talen vertaald, vermenigvuldigd en aan alle leden rondgedeeld en zijn voor het publiek toegankelijk, tenzij het Bureau of de Conferentie van voorzitters bij uitzondering, wanneer het vertrouwelijke aangelegenheden betreft, op grond van artikel 4, leden 1 t/m 4, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad ten aanzien van bepaalde punten van de notulen anders beslist.

2. Ieder lid kan vragen stellen over de werkzaamheden van het Bureau, de Conferentie van voorzitters en de quaestoren. Dergelijke vragen moeten schriftelijk worden ingediend bij de Voorzitter; zij worden aan de leden bekendgemaakt en met de antwoorden binnen een termijn van dertig dagen na de indiening op de website van het Parlement gepubliceerd.

HOOFDSTUK 4

Fracties

Artikel 30

Oprichting van fracties

1. De leden kunnen fracties oprichten naar politieke gezindheid. Normaal gesproken behoeft het Parlement de politieke verwantschap van leden van een fractie niet te beoordelen. De leden die overeenkomstig dit artikel een fractie oprichten, accepteren per definitie dat er sprake is van onderlinge politieke verwantschap. Alleen indien de leden zulks ontkennen, dient het Parlement na te gaan of de fractie is opgericht in overeenstemming met het Reglement.

2. Een fractie bestaat uit leden uit ten minste een vierde van de lidstaten. Het voor de oprichting van een fractie vereiste aantal leden bedraagt ten minste vijfentwintig.

3. Indien een fractie niet meer het vereiste minimumaantal telt, kan de Voorzitter met instemming van de Conferentie van voorzitters toestaan dat zij blijft voortbestaan tot de volgende constituerende vergadering van het Parlement, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan: — de leden vertegenwoordigen nog steeds ten minste een vijfde van de lidstaten; — de fractie bestaat reeds sinds meer dan een jaar. De Voorzitter staat dit niet toe wanneer er voldoende redenen zijn om aan te nemen dat men er misbruik van wil maken.

4. Een lid kan slechts tot één fractie behoren.

5. De oprichting van een fractie moet in een verklaring aan de Voorzitter worden meegedeeld. In deze verklaring moeten de naam van de fractie, de namen van haar leden en de samenstelling van haar bureau worden vermeld.

6. De verklaring van de oprichting van een fractie wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 31

Activiteiten en rechtspositie van de fracties

1. De fracties oefenen hun functie uit in het kader van de activiteiten van de Unie, met inbegrip van de taken die volgens het Reglement aan de fracties zijn toegewezen. De fracties beschikken, in het kader van het organigram van het secretariaat-generaal, over een secretariaat, administratieve faciliteiten en kredieten die in de begroting van het Parlement opgenomen zijn.

2. Het Bureau stelt de regelingen vast voor de terbeschikkingstelling en het gebruik van, respectievelijk de controle op deze faciliteiten en kredieten, alsook voor de dienovereenkomstige overdracht van bevoegdheden voor de uitvoering van de begroting.

3. Deze regelingen bevatten voorschriften inzake de administratieve en financiële consequenties van de ontbinding van een fractie.

Artikel 32

Interfractiewerkgroepen

1. Afzonderlijke leden kunnen interfractiewerkgroepen of andere niet-officiële groeperingen van leden vormen om informeel van gedachten te wisselen over specifieke onderwerpen over de scheidslijnen tussen fracties en commissies heen en om het contact tussen parlementsleden en maatschappij te bevorderen.

2. Dergelijke groeperingen mogen geen activiteiten ontplooien die tot verwarring kunnen leiden voor wat betreft de officiële activiteiten van het Parlement en zijn organen. Mits voldaan is aan de voorwaarden van de door het Bureau vastgestelde regeling inzake de oprichting van die groeperingen, kunnen de fracties de activiteiten ervan faciliteren door verlening van logistieke steun. Dergelijke groeperingen doen opgave van eventuele steun van buiten overeenkomstig het bepaalde in bijlage I.

Artikel 33

Niet-ingeschrevenen

1. De leden die niet tot een fractie behoren staat een secretariaat ter beschikking. Nadere bijzonderheden worden op voorstel van de secretaris-generaal door het Bureau geregeld.

2. Rechtspositie en parlementaire rechten van deze leden worden door het Bureau geregeld.

3. Het Bureau stelt de regelingen vast inzake de terbeschikkingstelling en het gebruik van, respectievelijk de controle op in de begroting van het Parlement opgenomen kredieten ter dekking van de secretariaatsuitgaven en administratieve faciliteiten van de niet-ingeschrevenen.

Artikel 34

Toewijzing van plaatsen in de vergaderzaal

De Conferentie van voorzitters beslist over de toewijzing van de plaatsen in de vergaderzaal aan de fracties, de niet-ingeschrevenen en de instellingen van de Europese Unie.

TITEL II

WETGEVING, BEGROTING EN OVERIGE PROCEDURES

HOOFDSTUK 1

Wetgevingsprocedures algemene bepalingen

Artikel 35

Werkprogramma van de Commissie

1. Het Parlement stelt samen met de Commissie en de Raad de planning van de wetgevende werkzaamheden van de Europese Unie vast. Het Parlement en de Commissie werken samen bij de voorbereiding van het werkprogramma van de Commissie — dat de bijdrage van de Commissie vormt aan de jaar- en meerjarenprogramma's van de Unie — volgens een tijdschema en regels die door de beide instellingen zijn overeengekomen en die zijn opgenomen als bijlage (6).

2. In geval van dringende en onvoorziene omstandigheden kan een instelling op eigen initiatief een wetgevende maatregel voorstellen, overeenkomstig de in de Verdragen vastgelegde procedures en in aanvulling op de in het werkprogramma van de Commissie voorgestelde maatregelen.

3. De Voorzitter doet de door het Parlement aangenomen resolutie toekomen aan de andere instellingen die deelnemen aan de wetgevingsprocedures van de Europese Unie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten. De Voorzitter verzoekt de Raad advies uit te brengen over het werkprogramma van de Commissie, alsook over de resolutie van het Parlement.

4. Indien een instelling het vastgestelde tijdschema niet in acht kan nemen, stelt het de andere instellingen in kennis van de redenen voor de vertraging en stelt zij een nieuw tijdschema voor.

Artikel 36

Eerbiediging van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

1. Het Parlement eerbiedigt bij al zijn werkzaamheden ten volle de grondrechten zoals verankerd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Het Parlement eerbiedigt tevens ten volle de rechten en beginselen zoals neergelegd in artikel 2 en artikel 6, leden 2 en 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie.

2. Indien de ten principale bevoegde commissie, een fractie of ten minste veertig leden van oordeel zijn dat een ontwerp van wetgevingshandeling of delen daarvan strijdig zijn met rechten die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerd zijn, wordt de zaak op hun verzoek verwezen naar de commissie die bevoegd is voor de interpretatie van het Handvest. Het advies van die commissie wordt als bijlage bij het verslag van de ten principale bevoegde commissie gevoegd.

Artikel 37

Controle rechtsgrond

1. Ten aanzien van alle ontwerpen van wetgevingshandeling en andere documenten van wetgevende aard controleert de ten principale bevoegde commissie eerst de rechtsgrond.

2. Indien die commissie de geldigheid of de juistheid van de rechtsgrond betwist dit geldt ook voor de toetsing overeenkomstig artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, verzoekt zij de voor juridische zaken bevoegde commissie om advies.

3. De voor juridische zaken bevoegde commissie kan ook op eigen initiatief vraagstukken betreffende de rechtsgrond van ontwerpen van wetgevingshandeling in behandeling nemen. In dat geval stelt zij de ten principale bevoegde commissie daarvan naar behoren in kennis.

4. Indien de voor juridische zaken bevoegde commissie besluit de geldigheid of de juistheid van de rechtsgrond te betwisten, deelt zij haar conclusies aan het Parlement mede. Het Parlement stemt hierover alvorens over te gaan tot stemming over de inhoud van het ontwerp zelf.

5. Amendementen tot wijziging van de rechtsgrond die ter plenaire vergadering worden ingediend, zonder dat de bevoegde commissie of de voor juridische zaken bevoegde commissie de geldigheid of juistheid van de rechtsgrond betwist, zijn niet ontvankelijk.

6. Indien de Commissie haar ontwerp niet wenst te wijzigen om het in overeenstemming te brengen met de door het Parlement goedgekeurde rechtsgrond, kan de rapporteur of de voorzitter van de voor juridische zaken bevoegde commissie of van de ten principale bevoegde commissie voorstellen de stemming over de inhoud van het ontwerp tot een volgende vergadering uit te stellen.

Artikel 37 bis

Delegatie van wetgevingsbevoegdheden

1. Bij de behandeling van een ontwerp van wetgevingshandeling waarbij overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bevoegdheden aan de Commissie worden gedelegeerd, let het Parlement met name op de doelstellingen, de inhoud, de reikwijdte en de duur van de delegatie, alsook op de hieraan verbonden voorwaarden.

2. De ter zake bevoegde commissie kan te allen tijde het advies inwinnen van de voor de interpretatie en toepassing van het recht van de Europese Unie bevoegde commissie.

3. De voor de interpretatie en toepassing van het recht van de Europese Unie bevoegde commissie kan ook op eigen initiatief aangelegenheden betreffende de delegatie van wetgevingsbevoegdheden in behandeling nemen. In dat geval stelt zij de ter zake bevoegde commissie daarvan naar behoren in kennis.

Artikel 38

Toetsing van de financiële verenigbaarheid

1. In geval van een ontwerp van wetgevingshandeling met financiële gevolgen gaat het Parlement na of in voldoende financiële middelen voorzien is.

2. Elk ontwerp van wetgevingshandeling of elk ander document van wetgevende aard wordt door de ten principale bevoegde commissie, onverminderd het bepaalde in artikel 43, getoetst op verenigbaarheid met het meerjarig financieel kader.

3. Indien de ten principale bevoegde commissie het bedrag van de voor het desbetreffende besluit toegewezen middelen wijzigt, verzoekt zij de voor begrotingszaken bevoegde commissie om advies.

4. De voor begrotingszaken bevoegde commissie kan ook op eigen initiatief ontwerpen van wetgevingshandeling op financiële verenigbaarheid toetsen. In dat geval stelt zij de ten principale bevoegde commissie daarvan naar behoren in kennis.

5. Indien de voor begrotingszaken bevoegde commissie besluit de financiële verenigbaarheid van het ontwerp te betwisten, deelt zij haar conclusies mede aan het Parlement, dat deze in stemming brengt.

6. Het Parlement kan een besluit dat niet verenigbaar is verklaard, aannemen onder voorbehoud van de besluiten van de begrotingsautoriteit.

Artikel 38 bis

Verificatie van de eerbiediging van het beginsel van subsidiariteit

1. Het Parlement besteedt bij de behandeling van een ontwerp van wetgevingshandeling met name aandacht aan de eerbiediging van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid.

2. De commissie die bevoegd is voor de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel kan aanbevelingen doen aan de commissie die bevoegd is voor het ontwerp van wetgevingshandeling.

3. Indien een nationaal parlement de Voorzitter overeenkomstig artikel 3 van het Protocol betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie en artikel 6 van het Protocol betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid een met redenen omkleed advies toezendt, wordt dat document naar de ten principale bevoegde commissie verwezen en ter informatie toegezonden aan de commissie die bevoegd is voor de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel.

4. Uitgezonderd in spoedeisende gevallen als bedoeld in artikel 4 van het Protocol betreffende de rol van de nationale parlementen, gaat de ten principale bevoegde commissie niet over tot haar definitieve stemming vóór het verstrijken van de in artikel 6 van het Protocol betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid bedoelde termijn van acht weken.

5. Indien gemotiveerde adviezen waarin wordt gesteld dat een ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, ten minste een derde vertegenwoordigen van alle stemmen die aan de nationale parlementen zijn toegedeeld, dan wel een vierde indien het van een op grond van artikel 76 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ingediend ontwerp van wetgevingshandeling betreft, neemt het Parlement geen besluit alvorens de indiener van het ontwerp te kennen heeft gegeven hoe hij verder te werk wil gaan.

6. Indien, in het kader van de gewone wetgevingsprocedure, gemotiveerde adviezen waarin wordt gesteld dat een voorstel voor een wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, ten minste een gewone meerderheid vertegenwoordigen van alle stemmen die aan de nationale parlementen zijn toegedeeld, kan de ten principale bevoegde commissie, na inoverwegingneming van de gemotiveerde adviezen van de nationale parlementen en de Commissie en na raadpleging van de commissie die bevoegd is voor de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel, het Parlement ofwel de aanbeveling het ontwerp te verwerpen omdat het niet met het subsidiariteitsbeginsel strookt, ofwel een andere aanbeveling doen, die voorstellen tot amendering in verband met de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel kan inhouden. Het advies van de commissie die bevoegd is voor de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel wordt aan een eventuele aanbeveling tot verwerping gehecht. De aanbeveling wordt in het Parlement in een debat behandeld en in stemming gebracht. Indien een aanbeveling tot verwerping met een meerderheid van de uitgebrachte stemmen wordt aangenomen, verklaart de Voorzitter de procedure voor beëindigd. Wanneer het Parlement het ontwerp niet verwerpt, wordt de procedure voortgezet met inachtneming van de door het Parlement aangenomen aanbevelingen.

Artikel 39

Informatieverstrekking aan het Parlement en toegang van het Parlement tot documenten

1. Gedurende de gehele wetgevingsprocedure verlangen het Parlement en zijn commissies onder dezelfde voorwaarden als de Raad en zijn werkgroepen toegang tot alle documenten die verband houden met de ontwerpen van wetgevingshandeling.

2. Tijdens de behandeling van een specifiek ontwerp van wetgevingshandeling verzoekt de bevoegde commissie de Commissie en de Raad haar op de hoogte te houden van de voortgang bij de behandeling van dit ontwerp in de Raad en zijn werkgroepen, in het bijzonder van eventuele compromissen waardoor het oorspronkelijk ontwerp ingrijpend zou worden gewijzigd, of van het voornemen van de indiener het ontwerp in te trekken.

Artikel 40

Vertegenwoordiging van het Parlement op zittingen van de Raad

Wanneer de Raad het Parlement uitnodigt tot deelneming aan een zitting van de Raad waarbij deze als wetgever optreedt, verzoekt de Voorzitter de voorzitter of rapporteur van de bevoegde commissie of een ander door de bevoegde commissie aangewezen lid het Parlement aldaar te vertegenwoordigen.

Artikel 41

Recht van initiatief dat het Parlement krachtens de Verdragen is toegekend

In de gevallen waarin het Parlement krachtens de Verdragen het recht van initiatief is toegekend, kan de bevoegde commissie besluiten een initiatiefverslag op te stellen.

Het verslag omvat:

a) een ontwerpresolutie;

b) in voorkomend geval, een ontwerpbesluit of ontwerpvoorstel;

c) een toelichting, in voorkomend geval vergezeld van een financieel memorandum.

Indien voor de aanneming van een besluit door het Parlement de goedkeuring of de instemming van de Raad en het advies of de instemming van de Commissie vereist is, kan het Parlement na de stemming over het voorgestelde besluit, en op voorstel van de rapporteur, besluiten de stemming over de ontwerpresolutie uit te stellen, totdat de Raad of de Commissie hun standpunt kenbaar hebben gemaakt.

Artikel 42

Initiatief in de zin van artikel 225 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie

1. Overeenkomstig artikel 225 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie kan het Parlement door het aannemen van een resolutie op basis van een overeenkomstig artikel 48 opgesteld initiatiefverslag van de bevoegde commissie de Commissie verzoeken het Parlement passende ontwerpen tot vaststelling van nieuwe of tot wijziging van bestaande besluiten voor te leggen. De resolutie wordt bij de eindstemming aangenomen bij meerderheid van de leden van het Parlement. Tegelijkertijd kan het Parlement een termijn vaststellen voor de indiening van het voorstel.

2. Elk lid kan een voorstel voor een besluit van de Unie uit hoofde van het initiatiefrecht van het Parlement in de zin van artikel 225 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie indienen.

3. Het voorstel wordt ingediend bij de Voorzitter, die het ter behandeling naar de bevoegde commissie verwijst. Voorafgaand aan de verwijzing wordt het voorstel in die officiële talen vertaald die de voorzitter van de desbetreffende commissie voor een summiere behandeling noodzakelijk acht. De commissie besluit binnen drie maanden na de verwijzing en na de indiener van het voorstel te hebben gehoord, over het verdere verloop van de procedure. Besluit de commissie het voorstel overeenkomstig de procedure van artikel 48 aan het Parlement voor te leggen, dan wordt de indiener van het voorstel in de titel van het verslag genoemd.

4. De resolutie van het Parlement vermeldt wat de rechtsgrond moet zijn en gaat vergezeld van gedetailleerde aanbevelingen betreffende de inhoud van het verlangde ontwerp, dat in overeenstemming moet zijn met de grondrechten en het subsidiariteitsbeginsel.

5. Indien het verlangde ontwerp financiële gevolgen heeft, wordt door het Parlement aangegeven hoe voldoende financiële dekking kan worden gevonden.

6. De bevoegde commissie ziet toe op de voortgang van de voorbereiding van elk ontwerp van wetgevingshandeling dat op verzoek van het Parlement wordt uitgewerkt.

Artikel 43

Behandeling van wetgevingsdocumenten

1. Ontwerpen van wetgevingshandeling en andere documenten van wetgevende aard worden door de Voorzitter ter behandeling naar de bevoegde commissie verwezen. Bij twijfel kan de Voorzitter artikel 188, lid 2, toepassen vóór kennisgeving van de verwijzing naar de bevoegde commissie ter plenaire vergadering. Indien een ontwerp in het werkprogramma van de Commissie opgenomen is, kan de bevoegde commissie besluiten een rapporteur te benoemen teneinde de opstelling van het voorstel te volgen. Raadplegingen door de Raad of verzoeken om advies van de zijde van de Commissie worden door de Voorzitter verwezen naar de commissie die bevoegd is voor de behandeling van het bedoelde ontwerp. De in de artikelen 36 t/m 42, 53 t/m 59 en 71 vervatte bepalingen voor de eerste lezing zijn van toepassing op ontwerpen van wetgevingshandeling, ongeacht of daarvoor één, twee of drie lezingen vereist zijn.

2. Standpunten van de Raad worden ter behandeling verwezen naar de in eerste lezing bevoegde commissie. De in de artikelen 61 t/m 66 en 72 vervatte bepalingen voor de tweede lezing zijn van toepassing op standpunten van de Raad.

3. Tijdens de procedure van bemiddeling tussen Parlement en Raad na de tweede lezing vindt geen terugverwijzing naar een commissie plaats. De in de artikelen 67, 68 en 69 vervatte bepalingen voor de derde lezing zijn van toepassing op de bemiddelingsprocedure.

4. De artikelen 45, 46, 49, 55, leden 1 en 3, 56, 57 en 175 zijn niet van toepassing op de tweede en derde lezing.

5. In geval van tegenstrijdigheid tussen een bepaling van het Reglement inzake de tweede en derde lezing en enige andere bepaling van het Reglement heeft de bepaling inzake de tweede en derde lezing voorrang.

Artikel 44

Wetgevingsprocedures inzake initiatieven van lidstaten

1. Initiatieven van lidstaten overeenkomstig artikel 76 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie worden behandeld overeenkomstig het bepaalde in onderhavig artikel en de artikelen 36 tot en met 39, 43 en 55 van het Reglement.

2. De bevoegde commissie kan vertegenwoordigers van de betrokken lidstaten verzoeken het initiatief voor de commissie toe te lichten. Deze vertegenwoordigers kunnen vergezeld worden door de voorzitter van de Raad.

3. Alvorens de bevoegde commissie tot stemming overgaat, vraagt zij de Commissie of die een advies inzake het initiatief voorbereidt. Indien dit het geval is, keurt de bevoegde commissie haar verslag niet goed voordat zij het advies van de Commissie heeft ontvangen.

4. Wanneer twee of meer voorstellen van de Commissie en/of de lidstaten met eenzelfde wetgevingsoogmerk gelijktijdig of binnen een kort tijdsbestek aan het Parlement worden voorgelegd, behandelt het Parlement deze teksten in een enkel verslag. In haar verslag geeft de bevoegde commissie aan op welke tekst zij amendementen heeft ingediend en in de wetgevingsresolutie verwijst zij naar alle andere teksten.

HOOFDSTUK 2

Procedures in de commissies

Artikel 45

Wetgevingsverslagen

1. De voorzitter van de commissie waarnaar het ontwerp van wetgevingshandeling is verwezen, doet aan zijn commissie een voorstel inzake de te volgen procedure.

2. Nadat het besluit over de te volgen procedure is genomen en indien artikel 46 niet van toepassing is, benoemt de commissie een van haar leden of een van de vaste plaatsvervangers tot rapporteur voor het ontwerp van wetgevingshandeling, voor zover dit niet reeds is geschied naar aanleiding van het krachtens artikel 35 overeengekomen werkprogramma van de Commissie.

3. Het verslag van de commissie omvat: a) eventuele amendementen op het ontwerp, die desgewenst vergezeld kunnen gaan van korte motiveringen. Deze motiveringen vallen onder de verantwoordelijkheid van de rapporteur en worden niet in stemming gebracht; b) een ontwerpwetgevingsresolutie overeenkomstig artikel 55, lid 2; c) eventueel een toelichting, met inbegrip van een financieel memorandum, waarin de omvang van de eventuele financiële gevolgen van het verslag en de verenigbaarheid ervan met het meerjarig financieel kader worden aangegeven.

Artikel 46

Vereenvoudigde procedure

1. Na een eerste beraadslaging over een ontwerp van wetgevingshandeling kan de voorzitter voorstellen het ontwerp zonder amendementen goed te keuren. Tenzij ten minste een tiende van de commissieleden daartegen bezwaar maakt, legt de voorzitter het Parlement een verslag voor ter goedkeuring van het ontwerp. Artikel 138, lid 1, tweede alinea, en leden 2 en 4, zijn van toepassing.

2. Als alternatief kan de voorzitter voorstellen dat hij of de rapporteur een aantal amendementen formuleert waarin de beraadslaging in de commissie tot uitdrukking komt. Indien de commissie hiermee instemt, worden deze amendementen aan de leden van de commissie toegezonden. Tenzij binnen een termijn van ten minste 21 dagen na verzending ten minste een tiende van de leden van de commissie bezwaar maakt, wordt het verslag geacht door de commissie te zijn goedgekeurd. In dat geval worden de ontwerpwetgevingsresolutie en de amendementen overeenkomstig artikel 138, lid 1, tweede alinea, en leden 2 en 4, aan het Parlement voorgelegd voor behandeling zonder debat.

3. Indien door ten minste een tiende van de commissieleden bezwaar wordt gemaakt, worden de amendementen op de volgende commissievergadering in stemming gebracht.

4. Lid 1, eerste en tweede zin, lid 2, eerste, tweede en derde zin, en lid 3 zijn mutatis mutandis van toepassing op adviezen van de commissies overeenkomstig artikel 49.

Artikel 47

Verslagen van niet-wetgevende aard

1. Als een commissie een verslag van niet-wetgevende aard opstelt, benoemt zij een van haar leden of een van de vaste plaatsvervangers tot rapporteur.

2. De rapporteur heeft tot taak het verslag van de commissie op te stellen en namens deze aan het Parlement voor te leggen.

3. Het verslag van de commissie omvat: a) een ontwerpresolutie; b) een toelichting, met inbegrip van een financieel memorandum, waarin de omvang van de eventuele financiële gevolgen van het verslag en de verenigbaarheid ervan met het meerjarig financieel kader worden aangegeven; c) de tekst van eventuele ontwerpresoluties die hierin overeenkomstig artikel 120, lid 4, moeten worden opgenomen.

Artikel 48

Initiatiefverslagen

1. Wanneer een commissie, zonder dat haar overeenkomstig artikel 188, lid 1, een raadpleging of een verzoek om advies ter behandeling is voorgelegd, voornemens is over een onder haar bevoegdheid vallend onderwerp verslag uit te brengen en hierover aan het Parlement een ontwerpresolutie voor te leggen, heeft zij daarvoor de toestemming van de Conferentie van voorzitters nodig. Een weigering van deze toestemming moet steeds met redenen worden omkleed. Betreft het een verslag naar aanleiding van een voorstel dat door een lid overeenkomstig artikel 42, lid 2, is ingediend, dan kan toestemming alleen worden geweigerd als niet aan de voorwaarden in artikel 5 van het Statuut van de leden en artikel 225 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is voldaan. De Conferentie van voorzitters neemt een besluit over de verzoeken om toestemming voor het opstellen van een verslag in de zin van lid 1, overeenkomstig door haarzelf vastgestelde uitvoeringsvoorschriften. Mocht de bevoegdheid van een commissie die om toestemming voor het opstellen van een verslag heeft verzocht, worden betwist, dan neemt de Conferentie van voorzitters binnen een termijn van zes weken een besluit op basis van een aanbeveling van de Conferentie van commissievoorzitters of, bij ontstentenis, van de voorzitter van laatstgenoemde. Indien de Conferentie van voorzitters binnen deze termijn geen besluit heeft genomen, wordt de aanbeveling geacht te zijn aangenomen.

2. Het Parlement behandelt in initiatiefverslagen neergelegde ontwerpresoluties volgens de kortepresentatieprocedure als uiteengezet in artikel 139. Amendementen op deze ontwerpresoluties zijn slechts ontvankelijk voor behandeling ter plenaire vergadering indien zij worden ingediend door de rapporteur om rekening te houden met nieuwe informatie, of door ten minste een tiende van de leden van het Parlement. Fracties kunnen overeenkomstig artikel 157, lid 4, alternatieve ontwerpresoluties indienen. Dit lid is niet van toepassing, wanneer het onderwerp van het verslag in het kader van een debat van prioritair belang ter plenaire vergadering wordt behandeld, wanneer het verslag overeenkomstig het initiatiefrecht uit hoofde van artikel 41 of 42 wordt opgesteld, of wanneer het verslag kan worden aangemerkt als een beleidsverslag overeenkomstig de door de Conferentie van voorzitters vastgestelde criteria (7).

3. Indien het onderwerp van het verslag onder het in artikel 41 bedoelde initiatiefrecht valt, kan toestemming uitsluitend worden geweigerd op grond van het feit dat niet aan de voorwaarden in de Verdragen is voldaan.

4. In de in de artikelen 41 en 42 bedoelde gevallen neemt de Conferentie van voorzitters binnen twee maanden een besluit.

Artikel 49

Adviezen van commissies

1. Indien de in eerste instantie met de behandeling van een vraagstuk belaste commissie het advies van een andere commissie wenst in te winnen of indien een andere commissie uit eigen beweging haar advies wenst uit te brengen ten aanzien van het verslag van de in eerste instantie met de behandeling van een vraagstuk belaste commissie, kunnen deze commissies de Voorzitter van het Parlement verzoeken overeenkomstig artikel 188, lid 3, de ene commissie als ten principale bevoegde commissie en de andere als medeadviserende commissie aan te wijzen.

2. In het geval van documenten van wetgevende aard in de zin van artikel 43, lid 1, bevat het advies ontwerpamendementen op de aan de medeadviserende commissie voorgelegde tekst, die desgewenst vergezeld kunnen gaan van korte motiveringen. Deze motiveringen vallen onder de verantwoordelijkheid van de rapporteur voor advies en worden niet in stemming gebracht. Zo nodig kan de medeadviserende commissie het advies als geheel in het kort schriftelijk motiveren. In het geval van niet-wetgevingsteksten bevat het advies suggesties voor de ontwerpresolutie van de ten principale bevoegde commissie. De ten principale bevoegde commissie brengt deze ontwerpamendementen of suggesties in stemming. In een advies worden uitsluitend zaken behandeld die onder de bevoegdheid van de medeadviserende commissie vallen.

3. De ten principale bevoegde commissie stelt een termijn vast waarbinnen de medeadviserende commissie advies moet uitbrengen, wil het door de ten principale bevoegde commissie in aanmerking worden genomen. Alle wijzigingen op het aangekondigde tijdschema worden onverwijld door de ten principale bevoegde commissie aan de medeadviserende commissie(s) medegedeeld. De ten principale bevoegde commissie trekt haar definitieve conclusies pas wanneer deze termijn is verstreken.

4. Alle aangenomen adviezen worden als bijlage bij het verslag van de ten principale bevoegde commissie gevoegd.

5. De ten principale bevoegde commissie is de enige commissie die ter plenaire vergadering amendementen kan indienen.

6. De voorzitter en de rapporteur van de medeadviserende commissie worden uitgenodigd met raadgevende stem deel te nemen aan de vergaderingen van de ten principale bevoegde commissie, voor zover deze op het gemeenschappelijk vraagstuk betrekking hebben.

Artikel 50

Medeverantwoordelijke commissies

Indien bij de Conferentie van voorzitters een competentieconflict aanhangig is gemaakt overeenkomstig artikel 188, lid 2, of artikel 48 en de Conferentie van voorzitters op grond van bijlage VII van het Reglement van mening is dat het vraagstuk bijna in gelijke mate onder de bevoegdheid van twee of meer commissies valt, of dat verschillende gedeelten van het vraagstuk onder de bevoegdheid van twee of meer commissies vallen, is artikel 49 van toepassing met de volgende aanvullende bepalingen:

— de betrokken commissies stellen het tijdschema in onderling overleg vast;

— de rapporteur en de rapporteurs voor advies houden elkaar op de hoogte en trachten het onderling eens te worden over de aan hun commissies voor te stellen teksten en over hun standpunt ten aanzien van amendementen;

— de voorzitters, de rapporteur en de rapporteurs voor advies gaan gezamenlijk na welke onderdelen van de tekst onder hun exclusieve of gezamenlijke bevoegdheid vallen en bereiken overeenstemming over de precieze voorwaarden van hun samenwerking. Ingeval er geen overeenstemming over de afbakening van de bevoegdheden wordt bereikt, wordt de zaak op verzoek van een van de betrokken commissies aan de Conferentie van voorzitters voorgelegd, die een uitspraak over de afbakening van de bevoegdheden kan doen of kan besluiten dat de procedure met gezamenlijke commissievergaderingen van artikel 51 moet worden toegepast; de tweede alinea van artikel 188, lid 2, is van overeenkomstige toepassing;

— de ten principale bevoegde commissie neemt de amendementen van een medeverantwoordelijke commissie zonder stemming over voor zover deze betrekking hebben op vraagstukken die onder de exclusieve bevoegdheid van de medeverantwoordelijke commissie vallen. Indien amendementen die betrekking hebben op vraagstukken die onder de gezamenlijke bevoegdheid van de ten principale bevoegde commissie en de medeverantwoordelijke commissie vallen, door eerstgenoemde commissie worden verworpen, kan laatstgenoemde commissie die amendementen ter plenaire vergadering indienen;

— ingeval er een bemiddelingsprocedure voor het voorstel komt, maakt de rapporteur van elke medeverantwoordelijke commissie deel uit van de delegatie van het Parlement.

De tekst van dit artikel stelt geen enkele limiet aan het toepassingsgebied ervan. Verzoeken om toepassing van de procedure met medeverantwoordelijke commissies ter zake van niet-wetgevingsverslagen op grond van artikel 48, lid 1, en artikel 119, leden 1 en 2, zijn ontvankelijk.

Bij toetsing van een internationale overeenkomst in de zin van artikel 90 van het Reglement geldt de procedure met medeverantwoordelijke commissies overeenkomstig dit artikel niet voor de goedkeuringsprocedure in de zin van artikel 81.

Het besluit van de Conferentie van voorzitters om de procedure met medeverantwoordelijke commissies toe te passen geldt voor alle stadia van de betreffende procedure.

De rechten die verbonden zijn aan de status van „bevoegde commissie” worden uitgeoefend door de ten principale bevoegde commissie. Bij de uitoefening van deze rechten moet de ten principale bevoegde commissie de prerogatieven van de medeverantwoordelijke commissie eerbiedigen, met name de verplichting om loyaal samen te werken bij het opstellen van het tijdschema en het recht van de medeverantwoordelijke commissie om te bepalen welke amendementen die onder haar exclusieve bevoegdheid vallen aan het Parlement worden voorgelegd.

In geval van niet-eerbiediging door de ten principale bevoegde commissie van de prerogatieven van de medeverantwoordelijke commissie, blijven de door de ten principale bevoegde commissie genomen besluiten geldig, maar kan de medeverantwoordelijke commissie rechtstreeks bij het Parlement amendementen indienen, voor zover deze onder haar exclusieve bevoegdheid vallen.

Artikel 51

Procedure met gezamenlijke commissievergaderingen

Indien voldaan is aan de in artikel 49, lid 1, en artikel 50 vermelde voorwaarden, kan de Conferentie van voorzitters, indien zij het vraagstuk bijzonder belangrijk acht, besluiten dat de procedure met gezamenlijke commissievergaderingen en gezamenlijke stemming van toepassing is. In dat geval stellen de respectieve rapporteurs een enkel ontwerpverslag op. De betrokken commissies behandelen dit en stemmen erover op gezamenlijke vergaderingen onder het gezamenlijk voorzitterschap van de betrokken voorzitters. De betrokken commissies kunnen intercommissiewerkgroepen instellen om de gezamenlijke vergaderingen en stemmingen voor te bereiden.

Artikel 52

Opstelling van verslagen

1. De toelichting wordt onder de verantwoordelijkheid van de rapporteur opgesteld en wordt niet in stemming gebracht. Wel moet de toelichting in overeenstemming zijn met de goedgekeurde ontwerpresolutie en met de eventueel door de commissie voorgestelde amendementen. Indien dit niet het geval is, kan de voorzitter van de commissie de toelichting schrappen.

2. Het verslag vermeldt de uitslag van de stemming over het verslag in zijn geheel. Voorts wordt, indien op het ogenblik van de stemming ten minste een derde van de aanwezige leden daarom verzoekt, in het verslag vermeld hoe elk der leden heeft gestemd.

3. Wanneer in de commissie geen eenstemmigheid heerst, worden in het verslag ook de minderheidsstandpunten weergegeven. Minderheidsstandpunten worden bij de stemming over de gehele tekst kenbaar gemaakt en kunnen op verzoek van de auteurs worden verwoord in een schriftelijke verklaring van ten hoogste 200 woorden, die bij de toelichting wordt gevoegd. De voorzitter beslecht de geschillen waartoe de toepassing van deze bepalingen zou kunnen leiden.

4. Een commissie kan, op voorstel van haar bureau, een termijn vaststellen waarbinnen haar rapporteur zijn ontwerpverslag aan haar dient voor te leggen. Deze termijn kan worden verlengd of er kan een nieuwe rapporteur worden benoemd.

5. Wanneer de termijn is verstreken, kan de commissie haar voorzitter gelasten om om inschrijving van de aangelegenheid met de behandeling waarvan zij is belast, op de agenda van een van de volgende vergaderingen van het Parlement te verzoeken. In dat geval kan aan de hand van een mondeling verslag van de betrokken commissie worden beraadslaagd.

HOOFDSTUK 3

Eerste lezing

Behandeling in de commissie

Artikel 53

Wijziging van een ontwerp van wetgevingshandeling

1. Indien de Commissie het Parlement mededeelt of indien de bevoegde commissie anderszins verneemt dat de Commissie voornemens is haar ontwerp te wijzigen, stelt de bevoegde commissie de behandeling van de zaak uit totdat zij het nieuwe ontwerp of de door de Commissie aangebrachte wijzigingen heeft ontvangen.

2. Indien de Raad het ontwerp van wetgevingshandeling ingrijpend wijzigt, zijn de bepalingen van artikel 59 van toepassing.

Artikel 54

Standpunt van de Commissie en van de Raad inzake amendementen

1. Alvorens tot eindstemming over een ontwerp van wetgevingshandeling over te gaan, verzoekt de bevoegde commissie de Commissie haar standpunt ten aanzien van alle door de bevoegde commissie goedgekeurde amendementen op dat voorstel kenbaar te maken, en verzoekt zij de Raad om commentaar.

2. Indien het de Commissie niet mogelijk is haar standpunt kenbaar te maken of wanneer de Commissie verklaart dat zij niet bereid is alle door de commissie goedgekeurde amendementen over te nemen, kan de bevoegde commissie de eindstemming uitstellen.

3. Het standpunt van de Commissie wordt eventueel in het verslag opgenomen.

Behandeling ter plenaire vergadering

Artikel 55

Beëindiging van de eerste lezing

1. Het Parlement behandelt het ontwerp van wetgevingshandeling aan de hand van het door de bevoegde commissie overeenkomstig artikel 45 opgestelde verslag.

2. Het Parlement stemt allereerst over de amendementen op het ontwerp waarop het verslag van de bevoegde commissie betrekking heeft, vervolgens over het eventueel gewijzigde ontwerp, daarna over de amendementen op de ontwerpwetgevingsresolutie en ten slotte over de ontwerpwetgevingsresolutie in haar geheel, welke uitsluitend vermeldt of het Parlement het ontwerp van wetgevingshandeling goedkeurt of verwerpt, dan wel er wijzigingen op voorstelt, alsmede verzoeken van procedurele aard bevat. Met de aanneming van de ontwerpwetgevingsresolutie is de eerste lezing beëindigd. Neemt het Parlement de ontwerpwetgevingsresolutie niet aan, dan wordt het ontwerp naar de bevoegde commissie terugverwezen. Een in het kader van de gewone wetgevingsprocedure ingediend verslag dient conform het bepaalde in de artikelen 37, 43 en 45 te zijn. De indiening van een resolutie van niet-wetgevende aard door een commissie dient te geschieden in het kader van een specifieke verwijzing als bedoeld in de artikelen 48 of 188.

3. De tekst van het ontwerp in de door het Parlement goedgekeurde versie en de desbetreffende resolutie worden door de Voorzitter als standpunt van het Parlement aan de Raad en de Commissie toegezonden.

Artikel 56

Verwerping van een voorstel van de Commissie

1. Wordt voor een voorstel van de Commissie niet de meerderheid van de uitgebrachte stemmen verkregen of wordt een door de bevoegde commissie of ten minste veertig leden ingediend voorstel tot verwerping aangenomen, dan verzoekt de Voorzitter de Commissie, alvorens het Parlement over de ontwerpwetgevingsresolutie stemt, haar voorstel in te trekken.

2. Indien de Commissie haar voorstel intrekt, dan verklaart de Voorzitter de procedure voor beëindigd en stelt hij de Raad hiervan in kennis.

3. Indien de Commissie haar voorstel niet intrekt, verwijst het Parlement de zaak terug naar de bevoegde commissie zonder over de ontwerpwetgevingsresolutie te stemmen, tenzij het Parlement op voorstel van de voorzitter of rapporteur van de bevoegde commissie, een fractie of ten minste veertig leden wel tot stemming overgaat. In geval van terugverwijzing besluit deze commissie over de te volgen procedure en brengt binnen een door het Parlement vastgestelde termijn van ten hoogste twee maanden mondeling of schriftelijk opnieuw aan het Parlement verslag uit. Na een terugverwijzing uit hoofde van lid 3 moet de ten principale bevoegde commissie, alvorens haar besluit te nemen over de procedure, een medeverantwoordelijke commissie overeenkomstig artikel 50 een keuze laten maken voor wat betreft de amendementen die onder haar exclusieve bevoegdheid vallen, en haar met name laten bepalen welke amendementen opnieuw aan het Parlement moeten worden voorgelegd. De in lid 3, tweede alinea, vastgestelde termijn geldt voor de mondelinge of schriftelijke indiening van het verslag van de bevoegde commissie. Het Parlement is niet gebonden aan deze termijn voor het bepalen van het geschikte tijdstip om de behandeling in het kader van de betreffende procedure voort te zetten.

4. Indien de bevoegde commissie de termijn niet kan aanhouden, dient zij overeenkomstig artikel 175, lid 1, om terugverwijzing naar de commissie te verzoeken. Indien noodzakelijk, kan het Parlement overeenkomstig artikel 175, lid 5, een nieuwe termijn vaststellen. Wordt het verzoek van de commissie niet ingewilligd, dan gaat het Parlement over tot stemming over de ontwerpwetgevingsresolutie.

Artikel 57

Aanneming van amendementen op een voorstel van de Commissie

1. Wanneer het voorstel van de Commissie in zijn geheel, doch met amendementen, wordt goedgekeurd, wordt de stemming over de ontwerpwetgevingsresolutie uitgesteld totdat de Commissie haar standpunt ten aanzien van elk van de amendementen van het Parlement kenbaar heeft gemaakt. Indien het de Commissie, nadat het Parlement over haar voorstel heeft gestemd, niet mogelijk is haar standpunt kenbaar te maken, deelt zij de Voorzitter of de bevoegde commissie het tijdstip mede waarop dit haar wel mogelijk zal zijn; het voorstel wordt dan op de ontwerpagenda van de eerste op dat tijdstip volgende vergaderperiode ingeschreven.

2. Wanneer de Commissie aankondigt dat zij niet voornemens is alle amendementen van het Parlement over te nemen, dient de rapporteur, subsidiair de voorzitter van de bevoegde commissie bij het Parlement een formeel voorstel in over de wenselijkheid om over de ontwerpwetgevingsresolutie te stemmen. Alvorens dit voorstel te doen, kan de rapporteur of de voorzitter van de bevoegde commissie de Voorzitter verzoeken de behandeling van dit punt op te schorten. Indien het Parlement besluit de stemming uit te stellen, wordt de zaak geacht voor een nieuwe behandeling naar de bevoegde commissie te zijn terugverwezen. In dat geval brengt deze commissie binnen een door het Parlement vastgestelde termijn van ten hoogste twee maanden mondeling of schriftelijk opnieuw aan het Parlement verslag uit. Indien de bevoegde commissie de termijn niet kan aanhouden, wordt de procedure als bedoeld in artikel 56, lid 4, toegepast. In dit stadium zijn slechts amendementen ontvankelijk die door de bevoegde commissie worden ingediend en die een compromis met de Commissie beogen te bereiken.

3. Ongeacht de toepassing van lid 2 kan elk ander lid een verzoek om terugverwijzing overeenkomstig artikel 175 indienen. Bij terug