VERORDENING (EG) Nr. 1384/95 VAN DE COMMISSIE van 19 juni 1995 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3665/87 in verband met de tenuitvoerlegging van de Overeenkomst inzake de landbouw in het kader van de Uruguay-Ronde

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 3290/94 van de Raad van 22 december 1994 inzake de aanpassingen en de overgangsmaatregelen in de landbouwsector voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomsten in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguay-Ronde (1), en met name op artikel 4, lid 1,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen (2), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden en bij Verordening (EG) nr. 3290/94, en met name op artikel 13, lid 11, alsmede op de overeenkomstige bepalingen van de overige verordeningen houdende een gemeenschappelijke ordening der markten voor landbouwprodukten,

Overwegende dat de tenuitvoerlegging van de Overeenkomst inzake de landbouw in het kader van de Uruguay-Ronde belangrijke wijzigingen in de regeling inzake uitvoerrestituties meebrengt, met name in die zin dat moet worden bepaald dat voor de toekenning van restituties als regel een uitvoercertificaat moet worden overgelegd waarin de restitutie vooraf is vastgesteld; dat het echter bij leveranties in de Gemeenschap voor proviandering, leveranties aan internationale organisaties en strijdkrachten, en uitvoer van kleine hoeveelheden gaat om leveringen van zeer specifieke aard die economisch van ondergeschikt belang zijn; dat daarom een specifieke regeling zonder uitvoercertificaat is ingevoerd, zodat enerzijds deze uitvoer wordt vergemakkelijkt en anderzijds nodeloze administratie voor het bedrijfsleven en de betrokken overheidsinstanties wordt voorkomen; dat voor bovengenoemde leveringen deze specifieke regeling moet worden gehandhaafd, waarbij wordt voorkomen dat de verplichting wordt opgelegd, een uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van de restitutie over te leggen; dat de specifieke procedure dan wel moet inhouden, dat korte termijnen worden opgelegd voor de mededeling van de hoeveelheden die in het kader van de Overeenkomst van de Uruguay-Ronde moeten worden geboekt;

Overwegende dat, wanneer de restitutie afhankelijk is van de bestemming en de bestemming wordt gewijzigd, de restitutie voor de werkelijke bestemming van de goederen moet worden betaald, maar nooit meer dan de restitutie voor de vooraf vastgestelde bestemming; dat, om het misbruik tegen te gaan dat erin bestaat systematisch de restitutie te laten vaststellen voor de bestemming waarvoor de hoogste restitutie geldt, een sanctie moet worden ingevoerd wanneer in geval van wijziging van bestemming de restitutie voor de werkelijke bestemming lager is dan die voor de vooraf vastgestelde bestemming; dat deze nieuwe bepaling consequenties heeft voor de berekening van het deel van de restitutie dat mag worden betaald, zodra de exporteur het bewijs levert dat het produkt het douanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten;

Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 331/95 (4), derhalve moet worden gewijzigd;

Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van de betrokken comités van beheer,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EEG) nr. 3665/87 wordt als volgt gewijzigd:

1. Artikel 1 komt als volgt te luiden:

"Artikel 1

Onverminderd afwijkende bepalingen in bijzondere Gemeenschapsregelingen voor bepaalde produkten worden in deze verordening voor het stelsel van restituties bij uitvoer, hierna te noemen "restituties", dat bij:

- artikel 3 van Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad (*1) (oliën en vetten),

- artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad (*2) (melk en zuivelprodukten),

- artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad (*3) (rundvlees),

- artikel 26 van Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad (*4) (groenten en fruit),

- artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad (*5) (suiker, isoglucose, inulinestroop),

- artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 2759/75 van de Raad (*6) (varkensvlees),

- artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2771/75 van de Raad (*7) (eieren),

- artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 2777/75 van de Raad (*8) (slachtpluimvee),

- artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 1418/76 van de Raad (*9) (rijst),

- de artikelen 13, 14 en 14bis van Verordening (EEG) nr. 426/86 van de Raad (*10) (op basis van groenten en fruit verwerkte produkten),

- de artikelen 55 en 56 van Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad (*11) (wijn),

- artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad (*12) (granen),

is ingevoerd, gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen vastgesteld.

(*1) PB nr. 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66.

(*2) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 13.

(*3) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 24.

(*4) PB nr. L 118 van 20. 5. 1972, blz. 1.

(*5) PB nr. L 177 van 1. 7. 1981, blz. 4.

(*6) PB nr. L 282 van 1. 11. 1975, blz. 1.

(*7) PB nr. L 282 van 1. 11. 1975, blz. 49.

(*8) PB nr. L 282 van 1. 11. 1975, blz. 77.

(*9) PB nr. L 166 van 25. 6. 1976, blz. 1.

(*10) PB nr. L 49 van 27. 2. 1986, blz. 1.

(*11) PB nr. L 84 van 27. 3. 1987, blz. 1.

(*12) PB nr. L 181 van 1. 7. 1992, blz. 21.".

2. In artikel 2, lid 1, onder b), worden de woorden "de landbouwheffingen en" geschrapt.

3. In hoofdstuk 1 wordt het volgende artikel ingevoegd:

"Artikel 2 bis

Behalve voor de uitvoer van landbouwprodukten in de vorm van goederen die niet onder bijlage II van het Verdrag vallen, en de uitvoer in verband met voedselhulptransacties in de zin van artikel 10, lid 4, van de Overeenkomst inzake de landbouw in het kader van de Uruguay-Ronde, ontstaat het recht op restitutie pas na overlegging van een uitvoercertificaat waarin de restitutie vooraf is vastgesteld.

Er is evenwel geen certificaat vereist:

- wanneer het restitutiebedrag per uitvoeraangifte niet hoger is dan 60 ecu; wanneer een aangifte ten uitvoer verschillende codes van de restitutienomenclatuur of de gecombineerde nomenclatuur bevat, worden de vermeldingen bij elk van die codes geacht een afzonderlijke aangifte te vormen;

- in de gevallen als bedoeld in de artikelen 3 bis, 34, 38, 42, 43 en 44, lid 1.".

4. Artikel 10, lid 2, tweede alinea, wordt geschrapt.

5. In artikel 11, lid 1, zevende alinea, wordt "artikel 48" vervangen door "artikel 33, lid 2, of artikel 48".

6. Artikel 20 komt als volgt te luiden:

"Artikel 20

1. In afwijking van het bepaalde in artikel 16 wordt, onverminderd het bepaalde in artikel 5, een deel van de restitutie betaald, zodra het bewijs is geleverd dat het produkt het douanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten.

Wanneer het uit te betalen bedrag niet groter is dan 1 000 ecu, kan de Lid-Staat de betaling van dat bedrag tot de betaling van het totale bedrag van de restitutie uitstellen, behalve ingeval de betrokken exporteur verklaart dat hij met betrekking tot deze transactie geen aanspraak op betaling van een aanvullend bedrag zal maken.

2. Het in lid 1 bedoelde deel van de restitutie is gelijk aan de restitutie die de exporteur zou ontvangen ingeval zijn produkt een bestemming zou bereiken waarvoor de laagste restitutie is vastgesteld, met dien verstande dat een bestemming waarvoor geen restitutie is vastgesteld, als de bestemming met de laagste restitutie wordt beschouwd.

Het in lid 1 bedoelde deel van de restitutie is gelijk aan het laagste bedrag op grond van lid 3.

3. Indien de produkten de bestemming die is vermeld in vak 7 van het afgegeven certificaat met vaststelling vooraf van de restitutie niet hebben bereikt:

a) wordt de restitutie voor de in vak 7 vermelde bestemming toegepast, wanneer de restitutie voor de werkelijke bestemming gelijk is aan of hoger dan die voor de in vak 7 vermelde bestemming;

b) wordt, wanneer de restitutie voor de werkelijke bestemming lager is dan die voor de in vak 7 vermelde bestemming, een restitutie toegepast die gelijk is aan:

- de restitutie voor de werkelijke bestemming,

- welke restitutie, behoudens overmacht, wordt verminderd met 20 % van het verschil tussen de restitutie voor de in vak 7 vermelde bestemming en die voor de werkelijke bestemming.

Voor de toepassing van de eerste alinea wordt de restitutie in aanmerking genomen die geldt op de dag waarop de certificaataanvraag is ingediend.

Wanneer dit lid van toepassing is en wanneer ook artikel 11 op dezelfde uitvoertransactie van toepassing is, wordt het op grond van de eerste en tweede alinea toe te passen bedrag met de in artikel 11 bedoelde sanctie verminderd.

4. Wanneer een restitutie is vastgesteld in het kader van een inschrijving waarvoor een clausule van verplichte bestemming geldt, wordt de niet-vaststelling van een periodieke restitutie of de eventuele vaststelling van een periodieke restitutie voor deze verplichte bestemming, op de datum waarop de certificaataanvraag is ingediend of op de datum waarop de aangifte ten uitvoer is aanvaard, voor de bepaling van de laagste restitutie niet in aanmerking genomen.".

7. Artikel 21, lid 4, komt als volgt te luiden:

"4. Bij toepassing van lid 3 geldt de restitutie voor de reële bestemming; deze restitutie mag evenwel niet hoger zijn dan de restitutie voor de bestemming die is vermeld in vak 7 van het afgegeven certificaat met vaststelling vooraf van de restitutie.".

8. Aan artikel 33, lid 2, wordt de volgende zin toegevoegd:

"Het bepaalde in artikel 48, leden 4 en 6, is van overeenkomstige toepassing.".

9. In artikel 42, lid 2, eerste alinea, worden de woorden "in artikel 20 bedoelde" geschrapt.

10. Aan artikel 49 wordt het volgende streepje toegevoegd:

"- per code van elf cijfers, de hoeveelheden die in het kader van de in artikel 2 bis, tweede alinea, bedoelde gevallen zonder uitvoercertificaat met vaststelling vooraf van de restitutie zijn uitgevoerd, en met uitsplitsing van die hoeveelheden over elk van de in artikel 2 bis, tweede alinea, bedoelde gevallen. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de mededeling plaatsvindt uiterlijk de tweede maand na de maand waarin de douaneformaliteiten bij uitvoer zijn vervuld.".

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

De bepalingen van deze verordening zijn van toepassing op de aangiften ten uitvoer die vanaf 1 juli 1995 worden aanvaard.

De bepalingen van deze verordening zijn evenwel van toepassing

- voor de produkten van de sectoren rijst en wijn: op de aangiften ten uitvoer die vanaf 1 september 1995 worden aanvaard;

- voor de produkten van de sector suiker: op de aangiften ten uitvoer die vanaf 1 oktober 1995 worden aanvaard;

- voor de produkten van de sector olijfolie: op de aangiften ten uitvoer die vanaf 1 november 1995 worden aanvaard.

Het bepaalde in artikel 1, punten 5 en 8, is van toepassing op uitvoertransacties waarvoor de in artikel 3 of artikel 25 van Verordening (EEG) nr. 3665/87 bedoelde formaliteiten zijn of worden vervuld vanaf 1 april 1995.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 19 juni 1995.

Voor de Commissie

Franz FISCHLER

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 349 van 31. 12. 1994, blz. 105.

(2) PB nr. L 181 van 1. 7. 1992, blz. 21.

(3) PB nr. L 351 van 14. 12. 1987, blz. 1.

(4) PB nr. L 38 van 18. 2. 1995, blz. 1.