*****

VERORDENING (EEG) Nr. 3799/86 VAN DE COMMISSIE

van 12 december 1986

tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van de artikelen 4 bis, 6 bis, 11 bis en 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979 betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3069/86 (2), inzonderheid op artikel 25, lid 2,

Overwegende dat in Verordening (EEG) nr. 1575/80 van de Commissie (3) de uitvoeringsbepalingen zijn vastgesteld van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/79; dat die uitvoeringsbepalingen in hoofdzaak bestaan uit procedureregels betreffende de toezending van verzoeken om terugbetaling of kwijtschelding door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten aan de Commissie en de behandeling daarvan door deze laatste; dat in alle gevallen een beschikking van de Commissie is vereist;

Overwegende dat uit de opgedane ervaring is gebleken dat in een aantal welbepaalde bijzondere situaties de voorwaarden voor de toekenning van de terugbetaling of de kwijtschelding van de rechten altijd zijn vervuld; dat daarentegen andere situaties op zichzelf niet kunnen worden beschouwd als bijzondere situaties die deze terugbetaling of kwijtschelding mogelijk maken;

Overwegende dat de nauwkeurige definitie van deze verschillende situaties de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten in staat moet stellen om, telkens wanneer zij worden geconfronteerd met een van deze situaties, zelf te beslissen of de rechten al dan niet moeten worden terugbetaald of kwijtgescholden; dat daarentegen de uniforme toepassing van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/79 vereist dat alle andere gevallen nog steeds aan de Commissie worden voorgelegd;

Overwegende dat de voor de toepassing van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/79 genomen maatregelen dienovereenkomstig moeten worden aangepast;

Overwegende voorts dat bij Verordening (EEG) nr. 3069/86 onder meer in Verordening (EEG) nr. 1430/79 een artikel 4 bis, een artikel 6 bis en een artikel 11 bis zijn ingevoegd waarin wordt vastgesteld onder welke voorwaarden toch tot terugbetaling of kwijtschelding van de invoerrechten kan worden overgegaan wanneer de respectievelijk in artikel 4, artikel 6 en artikel 11 van die verordening bedoelde procedurevoorschriften niet in acht zijn genomen; dat, met het oog op het waarborgen van een uniforme toepassing van die nieuwe artikelen in de gehele Gemeenschap, bepaalde begrippen waarnaar in die artikelen wordt verwezen, nader moeten worden omschreven;

Overwgende dat het wenselijk is, ter wille van de duidelijkheid, in een nieuwe verordening alle bepalingen op te nemen die voortaan van toepassing zijn voor de praktische tenuitvoerlegging van artikel 4 bis, artikel 6 bis, artikel 11 bis en artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/79 en bijgevolg Verordening (EEG) nr. 1575/80 in te trekken;

Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité douanevrijstellingen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

1. In deze verordening worden de uitvoeringsbepalingen vastgesteld van de artikelen 4 bis, 6 bis, 11 bis en 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/79, hierna te noemen »basisverordening".

2. In de zin van deze verordening wordt verstaan onder »beschikkende autoriteit" de autoriteit van de Lid-Staat waarin de in- of uitvoerrechten om terugbetaling of kwijtschelding waarvan wordt verzocht, zijn geboekt en die bevoegd is op genoemd verzoek te beschikken.

TITEL I

TERUGBETALING OF KWIJTSCHELDING VAN INVOERRECHTEN

A. Specifieke uitvoeringsbepalingen voor de artikelen 4 bis, 6 bis en 11 bis van de basisverordening

Artikel 2

Voor de toepassing van artikel 4 bis, lid 1, onder b), van artikel 6 bis, lid 1, onder b), en van artikel 11 bis, lid 1, onder b), van de basisverordening:

a) wordt verstaan onder »betrokkene" de persoon bedoeld in artikel 15, eerste alinea, van de basisverordening, evenals, in voorkomend geval, elke andere persoon die handelend is opgetreden bij de vervulling van de douaneformaliteiten met betrekking tot de betrokken goederen of die de voor de vervulling van die formaliteiten noodzakelijke instructies heeft gegeven;

b) wordt aangenomen dat er sprake is van »ernstige nalatigheid van de zijde van de betrokkene" wanneer deze niet de procedurevoorschriften in acht heeft genomen welke in beginsel moeten worden nageleefd om de toekenning van de terugbetaling of de kwijtschelding te verkrijgen, hoewel hij van hun bestaan niet onkundig kon zijn.

Er is met name sprake van een »ernstige nalatigheid van de zijde van de betrokkene":

- wanneer iemand die niet het beroep van douane-expediteur uitoefent niet de procedurevoorschriften in acht heeft genomen welke in principe moeten worden nageleefd om de toekenning van de terugbetaling of van de kwijtschelding te verkrijgen, terwijl hij zich reeds eerder in een soortgelijke situatie heeft bevonden en hij bijgevolg op de hoogte was van de voor het verkrijgen van deze terugbetaling of kwijtschelding in aanmerking te nemen voorgeschreven stappen;

- wanneer iemand die het beroep van douane-expediteur uitoefent, en die de persoon vertegenwoordigt namens wie om terugbetaling of kwijtschelding wordt verzocht, de hem door deze persoon gegeven opdracht om bij de douaneautoriteiten de ter zake voorgeschreven stappen te ondernemen ten einde deze terugbetaling of kwijtschelding te verkrijgen, niet heeft uitgevoerd.

Artikel 3

1. Voor de toepassing van artikel 4 bis, lid 2, onder a), van artikel 6 bis, lid 2, onder a), en van artikel 11 bis, lid 2, onder a), van de basisverordening

a) moeten de door de belanghebbende in te dienen bewijsstukken die de bevoegde autoriteiten nodig hebben om zich ervan te kunnen vergewissen dat de goederen, waarvoor om terugbetaling of kwijtschelding van de rechten wordt verzocht, wel degelijk uit het douanegebied van de Gemeenschap zijn wederuitgevoerd, bestaan uit:

- het origineel of een voor conform gewaarmerkte kopie van de aangifte ten uitvoer van de goederen uit het douanegebied van de Gemeenschap en

- een verklaring van het douanekantoor via hetwelk de daadwerkelijke uitvoer van de goederen uit het douanegebied van de Gemeenschap heeft plaatsgevonden.

Wanneer een dergelijke verklaring niet kan worden overgelegd, kan het bewijs van uitvoer van de goederen uit het douanegebied van de Gemeenschap worden geleverd door middel van:

- hetzij een verklaring van het douanekantoor dat de aankomst van de goederen in het derde land van bestemming heeft vastgesteld;

- hetzij het origineel of een voor conform gewaarmerkte kopie van de douaneaangifte van de goederen in het derde land van bestemming.

Bij deze bescheiden dienen de administratieve en commerciële stukken gevoegd te worden waardoor de douaneautoriteiten bij wie het verzoek tot terugbetaling of kwijtschelding aanhangig is, kunnen controleren dat de goederen die uit het douanegebied van de Gemeenschap zijn uitgevoerd dezelfde zijn als die welke voor het vrije verkeer waren aangegeven, te weten:

- het origineel of een voor conform gewaarmerkte kopie van de aangifte voor het vrije verkeer en

- voor zover door de douaneautoriteiten noodzakelijk geacht, handels- en administratieve bescheiden (zoals fakturen, gedetailleerde lijsten, vervoersdocumenten, gezondheidscertificaten) met een nauwkeurige beschrijving van de goederen (handelsbenaming, hoeveelheden, merktekens en andere opschriften waarvan ze kunnen zijn voorzien) die enerzijds bij de aangifte voor het vrije verkeer waren gevoegd en anderzijds bij de aangifte ten uitvoer uit het douanegebied van de Gemeenschap of, al naar gelang van het geval, bij de douaneaangifte van de goederen in het derde land van bestemming;

b) moeten de door de belanghebbende in te dienen bewijsstukken die de bevoegde autoriteiten nodig hebben om zich ervan te kunnen vergewissen dat de goederen, waarvoor om terugbetaling of kwijtschelding van de rechten wordt verzocht, wel degelijk zijn vernietigd onder toezicht van de autoriteiten of van personen die bevoegd zijn dit officieel vast te stellen, bestaan uit:

- hetzij het proces-verbaal of de verklaring van vernietiging die door de officiële autoriteiten onder wier controle deze vernietiging heeft plaatsgevonden, is afgegeven, of een als conform gewaarmerkte kopie;

- hetzij een certificaat opgesteld door de persoon die bevoegd is de vernietiging vast te stellen, vergezeld van de gegevens waaruit deze bevoegdheid blijkt.

Deze bescheiden moeten een voldoende nauwkeurige beschrijving van de vernietigde goederen bevatten (handelsbenaming, hoeveelheden, merktekens en andere opschriften waarvan ze kunnen zijn voorzien) zodat de douaneautoriteiten, door vergelijking met de vermeldingen in de bijgevoegde aangifte voor het vrije verkeer en handelsbescheiden (zoals fakturen, gedetailleerde lijsten), zich ervan kunnen vergewissen dat de vernietigde goederen dezelfde zijn als die welke voor het vrije verkeer waren aangegeven.

2. De in lid 1 bedoelde bewijsstukken moeten, voor zover zij onvoldoende blijken voor de douaneautoriteiten om zich over het geval dat aan hen is voorgelegd met volledige kennis van zaken uit te spreken, of wanneer bepaalde bewijsstukken niet kunnen worden overgelegd, worden aangevuld met of worden vervangen door alle andere documenten die door de genoemde autoriteiten noodzakelijk worden geacht. B. Specifieke uitvoeringsbepalingen voor artikel 13 van de basisverordening

I. Bijzondere situaties op grond waarvan de terugbetaling of kwijtschelding van de invoerrechten al dan niet kan worden toegestaan

Artikel 4

In de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening en onverminderd andere situaties die naar gelang van het geval moeten worden beoordeeld in het kader van de in de artikelen 6 tot en met 10 neergelegde procedure:

1. is er sprake van een bijzondere situatie die het gevolg is van omstandigheden die geen manipulatie of klaarblijkelijke nalatigheid van de zijde van de betrokkene inhouden:

a) wanneer gestolen niet-communautaire goederen die onder een douaneregeling waren geplaatst die een volledige of gedeeltelijke vrijstelling van invoerrechten inhoudt, of die in het vrije verkeer waren gebracht met toepassing van een gunstige tariefregeling in verband met hun bijzondere bestemming, binnen korte tijd worden teruggevonden en in de staat waarin zij zich op het ogenblik van de diefstal bevonden opnieuw onder hun oorspronkelijke douaneregeling worden geplaatst;

b) wanneer niet-communautaire goederen die bij vergissing waren onttrokken aan de douaneregeling met volledige of gedeeltelijke vrijstelling van invoerrechten waaronder zij waren geplaatst, zodra de vergissing wordt vastgesteld, onder de oorspronkelijke douaneregeling worden geplaatst in de staat waarin zij zich bevonden op het ogenblik dat zij aan de regeling werden onttrokken;

c) wanneer eerder in het vrije verkeer gebrachte goederen die, doordat het openingssysteem van het transportmiddel niet functioneert, bij aankomst te bestemder plaatse niet kunnen worden gelost, onmiddellijk, onder toezicht van de douane-autoriteiten, uit het douanegebied van de Gemeenschap worden wederuitgevoerd;

d) wanneer de leverancier in een derde land van oorspronkelijk in de Gemeenschap in het vrije verkeer gebrachte goederen, die onder de regeling passieve veredeling naar hem zijn teruggezonden met de bedoeling dat hij kosteloos hetzij voor de vrijgave reeds bestaande gebreken herstelt (zelfs indien deze gebreken na de vrijgave zijn geconstateerd), hetzij dat hij deze goederen in overeenstemming brengt met de bepalingen van de overeenkomst op grond waarvan genoemde goederen in het vrije verkeer waren gebracht, beslist de goederen definitief te houden omdat hij niets aan de situatie kan doen of omdat hij dit niet op economisch aanvaardbare voorwaarden kan doen;

e) wanneer, op het tijdstip waarop de douane-autoriteiten beslissen over te gaan tot navordering van de invoerrechten die betrekking hebben op goederen die oorspronkelijk met volledige vrijstelling van deze rechten in het vrije verkeer waren gebracht, wordt vastgesteld dat deze goederen uit het douanegebied van de Gemeenschap zonder toezicht van de douaneautoriteiten zijn wederuitgevoerd en zodra wordt vastgesteld dat de in de basisverordening vermelde materiële voorwaarden voor de terugbetaling of de kwijtschelding van het betrokken bedrag aan invoerrechten op het tijdstip van de wederuitvoer daadwerkelijk zouden zijn vervuld, indien dit bedrag bij het in het vrije verkeer brengen van de goederen was geïnd;

f) wanneer door een rechterlijke instantie een verbod wordt uitgesproken tot het in de handel brengen van een goed dat vooraf door de betrokkene op regelmatige wijze in het vrije verkeer was gebracht en vervolgens uit het douanegebied van de Gemeenschap wordt wederuitgevoerd of onder toezicht van de bevoegde autoriteiten wordt vernietigd, zodra wordt vastgesteld dat het betrokken goed daadwerkelijk niet in de Gemeenschap is gebruikt;

2. is er op zichzelf geen sprake van een bijzondere situatie die het gevolg is van omstandigheden die geen manipulatie of klaarblijkelijke nalatigheid van de zijde van de betrokkene inhouden:

a) wanneer eerder in het vrije verkeer gebrachte goederen uit het douanegebied van de Gemeenschap worden wederuitgevoerd om andere redenen dan die welke zijn bedoeld onder de titels B, C en D van de basisverordening, en met name omdat zij niet zijn verkocht;

b) wanneer, behalve in gevallen waarin uitdrukkelijk bij communautaire voorschriften is voorzien, goederen die voor het vrije verkeer werden aangegeven nadat zij door de bevoegde autoriteiten waren vrijgegeven, door ongeacht welke oorzaak zijn vernietigd;

c) wanneer, met het oog op het verkrijgen van een preferentiële tariefregeling voor voor het vrije verkeer aangegeven goederen, zelfs indien dit te goeder trouw geschiedt, bescheiden worden overgelegd waarvan naderhand wordt vastgesteld dat zij vals, vervalst of voor het verkrijgen van deze preferentiële tariefregeling ongeldig waren.

II. Procedurevoorschriften

1. Door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten te nemen besluiten

Artikel 5

1. Wanneer de bevoegde autoriteit van een Lid-Staat, waaraan het in artikel 13, lid 2, van de basisverordening bedoelde verzoek wordt voorgelegd, constateert dat de feiten en omstandigheden waarop dat verzoek is gebaseerd, overeenstemmen met een van de in artikel 4, lid 1, beschreven situaties, gaat zij over tot de terugbetaling of kwijtschelding van het bedrag van de betrokken invoerrechten. 2. Wanneer de bevoegde autoriteit van een Lid-Staat, waaraan het in artikel 13, lid 2, van de basisverordening bedoelde verzoek wordt voorgelegd, constateert dat feiten en omstandigheden waarop dat verzoek is gebaseerd, overeenstemmen met een van de in artikel 4, lid 2, beschreven situaties, gaat zij niet over tot de terugbetaling of kwijtschelding van het bedrag van de betrokken invoerrechten.

2. Door de Commissie te geven beschikkingen

Artikel 6

1. Wanneer de bevoegde autoriteit van een Lid-Staat, waaraan uit hoofde van artikel 13, lid 2, van de basisverordening een verzoek om terugbetaling of kwijtschelding wordt voorgelegd, niet in staat is aan de hand van het bepaalde in artikel 4 te beslissen of deze terugbetaling of kwijtschelding al dan niet moet worden toegekend, wijst zij het verzoek af indien daarbij geen bewijsstukken worden overgelegd waarmee het bestaan kan worden aangetoond van een bijzondere situatie die het gevolg is van omstandigheden die geen manipulatie of klaarblijkelijke nalatigheid van de zijde van de betrokkene inhouden.

In alle overige gevallen legt zij het dossier voor aan de Commissie om overeenkomstig de in de artikelen 7 tot en met 10 bedoelde procedure te worden behandeld. Het aan de Commissie voorgelegde dossier moet alle elementen bevatten die nodig zijn voor een volledig onderzoek van het voorgelegde geval.

De Commissie stelt de betrokken Lid-Staat onverwijld in kennis van de ontvangst van dit dossier.

Wanneer blijkt dat de door de Lid-Staat medegedeelde gegevens ontoereikend zijn om de Commissie in staat te stellen met volledige kennis van zaken over het haar voorgelegde geval uitspraak te doen, kan de Commissie om de mededeling van aanvullende gegevens verzoeken.

2. Zonder de afwikkeling van de in de artikelen 7 tot en met 10 bedoelde procedure af te wachten kan de beschikkende autoriteit op verzoek van de betrokkene toestaan dat de douaneformaliteiten betreffende de wederuitvoer van de goederen of betreffende hun vernietiging worden vervuld alvorens de Commissie over het betrokken geval een uitspraak heeft gedaan. Een dergelijke toestemming loopt geenszins vooruit op de definitieve beschikking over het betrokken geval.

Artikel 7

Binnen vijftien dagen volgende op de datum van ontvangst van het in artikel 6, lid 1, bedoelde dossier zendt de Commissie hiervan een afschrift toe aan de Lid-Staten.

De bespreking van dit dossier wordt zo spoedig mogelijk op de agenda van een vergadering van het Comité douanevrijstellingen geplaatst.

Artikel 8

Na overleg met een groep van deskundigen bestaande uit vertegenwoordigers van alle Lid-Staten die in het kader van het Comité douanevrijstellingen bijeenkomen om het betrokken geval te onderzoeken geeft de Commissie een beschikking waarbij wordt vastgesteld, hetzij dat de onderzochte bijzondere situatie de toekenning van de terugbetaling of van de kwijtschelding rechtvaardigt, hetzij dat deze zulks niet rechtvaardigt.

Deze beschikking dient te worden gegeven binnen een termijn van zes maanden te rekenen vanaf de datum van ontvangst door de Commissie van het in artikel 6, lid 1, bedoelde dossier. Wanneer de Commissie de Lid-Staat om aanvullende gegevens heeft moeten verzoeken om een uitspraak te kunnen doen, wordt de termijn van zes maanden verlengd met de tijd die is verstreken tussen de datum van verzending door de Commissie van het verzoek om aanvullende gegevens en de datum van ontvangst van deze gegevens door de Commissie.

Artikel 9

1. De kennisgeving van de in artikel 8 bedoelde beschikking aan de betrokken Lid-Staat dient onverwijld te geschieden en in elk geval binnen een termijn van dertig dagen te rekenen vanaf de datum waarop de in artikel 8 bedoelde termijn verstrijkt.

Een afschrift van deze beschikking wordt aan de overige Lid-Staten toegezonden.

2. Op grond van de beschikking van de Commissie waarvan overeenkomstig lid 1 is kennis gegeven, beslist de beschikkende autoriteit ten aanzien van het verzoek van de betrokkene.

Artikel 10

Indien de Commissie haar beschikking niet heeft gegeven binnen de in artikel 8 bedoelde termijn of van geen enkele beschikking aan de betrokken Lid-Staat kennis heeft gegeven binnen de in artikel 9 bedoelde termijn, willigt de beschikkende autoriteit het verzoek van de betrokkene in.

TITEL II

TERUGBETALING OF KWIJTSCHELDING VAN UITVOERRECHTEN

Artikel 11

Het bepaalde in deze verordening is van overeenkomstige toepassing wanneer een verzoek om terugbetaling of kwijtschelding van uitvoerrechten berust op het bestaan van een gelijksoortige bijzondere situatie als de in artikel 13 van de basisverordening bedoelde situaties.

TITEL III

SLOTBEPALINGEN

Artikel 12

Verordening (EEG) nr. 1575/80 wordt ingetrokken.

Artikel 13

Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1987. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 12 december 1986.

Voor de Commissie

COCKFIELD

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 175 van 12. 7. 1979, blz. 1.

(2) PB nr. L 286 van 9. 10. 1986, blz. 1.

(3) PB nr. L 161 van 26. 6. 1980, blz. 13.