BIJLAGE

PROJECTDOCUMENT

Project ter ondersteuning van de universalisering, uitvoering en versterking van het Verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens die geacht kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te hebben (CWV) – HR(2021) 124

MOTIVERING EN ACHTERGROND

Het Verdrag van 1980 inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens die geacht kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te hebben, beter bekend als het Conventionelewapensverdrag (CWV), is op 2 december 1983 in werking getreden. De secretaris-generaal van de Verenigde Naties is depositaris van het verdrag en van de daaraan gehechte protocollen.

Het CWV is een belangrijk instrument van internationaal humanitair recht dat bestaat uit een overkoepelend verdrag waarin het algemene toepassingsgebied en de regels inzake de werking ervan uiteen worden gezet, en vijf daaraan gehechte protocollen waarin steeds een specifiek soort wapen wordt verboden of gereguleerd. Elk protocol is een opzichzelfstaand rechtsinstrument met eigen lidmaatschap en met, in bepaalde gevallen, eigen uitvoeringsmechanismen.

Het verdrag is een flexibel mechanisme gebleken waarmee kan worden ingespeeld op een breed scala aan nieuwe uitdagingen met betrekking tot de middelen en methoden van oorlogsvoering. Op deze manier draagt het verdrag bij aan de codificatie en geleidelijke ontwikkeling van het internationaal humanitair recht (IHR). Dankzij deze flexibiliteit konden met name nieuwe protocollen aan het verdrag worden gehecht (in 1996 Protocol IV inzake blindmakende laserwapens en in 2003 Protocol V inzake ontplofbare oorlogsresten), naast de drie oorspronkelijke protocollen die zijn aangenomen in 1980. Verder werd in 2001 het toepassingsgebied van het verdrag en de protocollen uitgebreid tot gewapende conflicten van niet-internationale aard. Daarnaast worden diverse kwesties die niet aan bod komen in de protocollen, besproken in de Groep van regeringsdeskundigen. Meest recentelijk heeft deze groep gesproken over opkomende technologieën op het gebied van dodelijke autonome wapensystemen.

1. PROJECTEN

1.1. Project 1: Voorbereiding op en follow-up van de zesde toetsingsconferentie

1.1.1. Doel van het project

De zesde toetsingsconferentie van het CWV zal plaatsvinden in december 2021 en stelt de Hoge Verdragsluitende Partijen in de gelegenheid om de werking en status van het verdrag en de protocollen grondig te evalueren, en na te gaan hoeveel vooruitgang er is geboekt bij de uitvoering van onlangs genomen besluiten. Van de Hoge Verdragsluitende Partijen wordt tevens verwacht dat ze de prioriteiten voor de komende jaren bepalen, evenals de strategieën en mechanismen om werk te maken van deze prioriteiten. Velen zien 2021 als een beslissend jaar, waarin de koers voor het CWV kan worden bepaald.

Aangezien er slechts een beperkt aantal dagen wordt vrijgemaakt voor de vergadering van het voorbereidend comité en de conferentie zelf, er een breed scala is aan onderwerpen die relevant zijn voor het verdrag en besproken kunnen worden tijdens de conferentie, en het vanwege de COVID-19-pandemie niet mogelijk is om het normale raadplegingsproces ter voorbereiding van een dergelijke belangrijke mijlpaal als deze toetsingsconferentie aan te houden, is het des te belangrijker dat de omvangrijke voorbereidingswerkzaamheden voor de conferentie, ter aanvulling van het formele proces, worden ondersteund. Wil de toetsingsconferentie van betekenis zijn, is het bovendien, gezien de grote verscheidenheid aan sectoren (militair, humanitair, diplomatiek, wetenschappelijk) die betrokken zijn bij het waarborgen van de naleving van het CWV, niet enkel gewenst maar ook noodzakelijk dat er voorafgaand aan de conferentie dialogen plaatsvinden met meerdere belanghebbenden die deskundigheid op nationaal en regionaal niveau inbrengen.

Om de vaart erin te houden bij de omvangrijke voorbereiding op de zesde toetsingsconferentie wordt met dit project beoogd, in nauwe samenwerking met de CWV-functionarissen in Genève, de balans op te maken van het werk dat de afgelopen jaren is verzet, met aandacht voor de geboekte vooruitgang en de onopgeloste kwesties. Activiteiten die hierop gericht zijn kunnen de Hoge Verdragsluitende Partijen helpen om: i) actuele kennis te vergaren over ontwikkelingen die van belang zijn voor het verdrag en de protocollen, ii) lacunes en problemen bij de uitvoering van het CWV in kaart te brengen, evenals oplossingen hiervoor, iii) tijdig te bepalen welke onderwerpen kunnen worden besproken tijdens de toetsingsconferentie, en iv) nationale en regionale standpunten op dit gebied te ontwikkelen, alsook mogelijke voorstellen die ter overweging kunnen worden voorgelegd tijdens de conferentie. Het is de bedoeling er zoveel mogelijk voor te zorgen dat beter onderbouwde en diepgaande besprekingen kunnen worden gevoerd, opdat tijdens deze zesde toetsingsconferentie substantiële resultaten worden bereikt.

Daarnaast biedt de toetsingsconferentie ook gelegenheid tot het evalueren en verder ontwikkelen van bestaande instrumenten, informatiebronnen en mechanismen voor de uitvoering van het CWV, zoals de nationale jaarverslagen over het gehele verdrag, gewijzigd protocol II en protocol V. In het besef dat deze verslagen waardevolle informatie bieden over nationale beleidsmaatregelen en acties, alsmede over internationale samenwerking en bijstand, kregen tijdens de vijfde toetsingsconferentie in 2016 de voorzitters van de jaarlijkse vergaderingen van de Hoge Verdragsluitende Partijen de opdracht om hogere verslagleggingspercentages te stimuleren. Deze percentages liggen doorgaans echter onder de 60 % en een systematische en kwalitatieve analyse van de verslagen ontbreekt nog. Een ander voorbeeld is de strategie ter bevordering van internationale technische bijstand en ter versterking van de nationale capaciteit voor de bestrijding van de dreigingen die uitgaan van geïmproviseerde explosieven (IED's). Deze strategie omvatte een vrijwillige vragenlijst uit 2015, die in 2021 opnieuw zal worden voorgelegd in een herziene versie, en een verklaring inzake IED's uit 2016, waarin de focus ligt op preventie, informatie-uitwisseling, mitigatie van dreigingen en risicovoorlichting.

Na afloop van de toetsingsconferentie zullen, in nauwe samenwerking met de CWV-functionarissen, besprekingen plaatsvinden tijdens welke strategieën en vervolgacties worden uitgewerkt om de tijdens de conferentie genomen besluiten uit te voeren. Deze besprekingen zullen erop gericht zijn de Hoge Verdragsluitende Partijen te ondersteunen bij het vinden van een praktische manier om de nationale en regionale uitvoeringsinspanningen voor de komende vijf jaar, tot de zevende toetsingsconferentie, te monitoren.

1.1.2. Verwachte resultaten van het project

a) Dialogen met meerdere belanghebbenden om een breed scala aan standpunten over de naleving van het CWV uit te wisselen.

b) Bewerkstelligen dat de Hoge Verdragsluitende Partijen een gemeenschappelijke kijk hebben op de prioritaire thema's voor de voorbereiding van de toetsingsconferentie.

c) Meer bewustzijn creëren en bijdragen van nationale CWV-deskundigen inwinnen.

d) Beter inzicht bij CWV-afgevaardigden in de problemen bij de uitvoering op nationaal en regionaal niveau en de oplossingen voor deze problemen.

e) Mogelijkheden voor de Hoge Verdragsluitende Partijen om voorstellen voor de zesde toetsingsconferentie te ontwikkelen en toe te lichten.

f) Functionarissen ondersteunen bij de omvangrijke voorbereiding op de zesde toetsingsconferentie en de uitvoering van de besluiten van de conferentie.

1.1.3. Projectbeschrijving

Vóór en na de zesde toetsingsconferentie zullen er maximaal vier thematische vergaderingen worden gehouden over:

i) kwesties die zijn besproken sinds de vorige toetsingsconferentie in 2016 en die nader geanalyseerd moeten worden;

ii) recente ontwikkelingen die van belang zijn voor de belangrijkste artikelen en de vijf protocollen van het CWV;

iii) mogelijkheden om functionarissen te helpen bij de uitvoering van de besluiten die tijdens de zesde toetsingsconferentie worden genomen.

Er zal vóór de vergaderingen worden overlegd met CWV-functionarissen en de Hoge Verdragsluitende Partijen om het thema van elke vergadering te bepalen. De vergaderingen hebben tot doel de dialoog tussen de Hoge Verdragsluitende Partijen te bevorderen. Tijdens de vergaderingen zullen deskundigen presentaties geven en kunnen vertegenwoordigers van verschillende sectoren, waaronder overheden, maatschappelijke organisaties en de academische wereld, van gedachten wisselen. Met name zullen vergaderingen over de tweede reeks onderwerpen de Hoge Verdragsluitende Partijen helpen bij de voorbereiding van de herziening van elk artikel en protocol van het verdrag tijdens de toetsingsconferentie. Meer concreet zullen de Hoge Verdragsluitende Partijen de elementen krijgen om te bepalen of een artikel van of protocol bij het verdrag in het licht van de huidige trends en uitdagingen gebaat is bij nadere toetsing, vervolgstappen of wijziging. Na elke vergadering wordt een samenvatting van de besprekingen opgesteld.

Indien er vóór de toetsingsconferentie voldoende tijd is, worden er regionale of subregionale workshops georganiseerd waar nationale vakmensen in kleinere groepen verder kunnen praten over de bevindingen van de thematische vergaderingen. De doelgroep bestaat uit diplomaten, vertegenwoordigers uit de defensiesector en nationale mijnbestrijdingsinstanties van de Hoge Verdragsluitende Partijen. Ook regionale organisaties en ondertekenende staten worden uitgenodigd. Vooral Hoge Verdragsluitende Partijen die niet hebben deelgenomen aan recente CWV-processen zullen worden benaderd, zodat er zoveel mogelijk verschillende standpunten aan bod komen en er meer inzicht is in de uitdagingen waarmee deze staten te maken hebben. De workshops moeten gemeenschappelijke standpunten over belangrijke kwesties bevorderen en zorgen voor informatie-uitwisseling over nationale en regionale inspanningen voor de uitvoering van het CWV, om zo tot voorstellen te komen voor de toetsingsconferentie (1).

Ook kunnen de workshops de Hoge Verdragsluitende Partijen helpen bij het beoordelen van de efficiëntie van bestaande instrumenten of richtsnoeren voor de uitvoering van het CWV, en bij het bepalen van de behoefte aan nieuwe instrumenten om de nationale inspanningen – waaronder een actievere informatie-uitwisseling tussen staten – te ondersteunen. Zo kunnen er bijeenkomsten worden gewijd aan de raakvlakken en trends in de nationale jaarverslagen over de naleving van het CWV, gewijzigde protocol II en protocol V, en kunnen ze helpen om staten die technische bijstand nodig hebben en staten die dat kunnen bieden met elkaar in contact te brengen. Op basis van de uitdagingen die in kaart zijn gebracht op het gebied van nationale en regionale regelgeving, de paraatheid en de capaciteit om de dreigingen van IED's aan te pakken, kunnen tegelijkertijd de doeltreffendheid en eventuele lacunes in de strategie ter bestrijding van IED's in CWV-kader worden geëvalueerd. Dit project streeft ernaar het systematiseren en digitaliseren van standaardinformatie in nationale verslagen te verbeteren, voor een betere toegankelijkheid van informatie, meer transparantie, gegevensgebaseerde analyses en besluitvorming.

1.2. Project 2: Steun voor universalisering

1.2.1. Doel van het project

Het CWV bestaat uit 125 Hoge Verdragsluitende Partijen, en vier staten (Egypte, Nigeria, Sudan en Vietnam) die het verdrag ondertekend, maar niet geratificeerd hebben. Ondanks het aanpassingsvermogen en de relevantie ervan voor een breed scala van dringende mondiale vraagstukken, is het universaliseringspercentage van het CWV in bepaalde regio's lager dan 50 %. Dit beperkt de geografische reikwijdte van de naleving en is van invloed op de inclusiviteit en diversiteit van perspectieven in belangrijke discussies.

Het door de derde toetsingsconferentie aangenomen actieplan ter bevordering van de universaliteit van het CWV werd met succes ondersteund door Gemeenschappelijk Optreden 2007/528/GBVB van de EU van 23 juli 2007. Het aantal Hoge Verdragsluitende Partijen bij het CWV steeg van 100 in 2006 tot 110 in 2009. (2) Op de vijfde toetsingsconferentie in 2016 erkenden de Hoge Verdragsluitende Partijen van het CWV dat universalisering cruciaal is voor het welslagen van het verdrag en droegen zij de functionarissen op de opstelling van een nieuw actieplan te overwegen (CCW/CONF.V/10). Dit project moet staten die geen partij zijn helpen een diepgaander inzicht te verwerven in het doel en de werking van het verdrag en in de voordelen van toetreding, en hen motiveren meer betrokken te raken bij vergaderingen en andere activiteiten van het CWV. Het wil de uitdagingen om de universaliteit van het Verdrag te bevorderen analyseren, en functionarissen en staten helpen om op gecoördineerde, duurzame en innovatieve wijze voorlichting te verzorgen. Voorts is de verwachting dat het netwerk van deskundigen en vakmensen op nationaal niveau door dit project zal groeien en sterker zal worden, en ook na de projectcyclus bij de CWV-gemeenschap betrokken zal blijven. Zij kunnen dan in regionale en binnenlandse fora de bekendheid met en kennis over het CWV vergroten en de mogelijkheid benutten dat niet-Hoge Verdragsluitende Partijen tot het verdrag toetreden. Daarnaast groeit met zo'n netwerk de pool van sprekers waaruit geput kan worden voor deskundigenvergaderingen van het CWV.

Aangezien staten bij toetreding tot het verdrag door ten minste twee protocollen gebonden moeten zijn, is het lidmaatschap van elk protocol anders en zal dit project ook de universalisering van de protocollen bij het verdrag ondersteunen (3).

1.2.2. Verwachte resultaten van het project

a) Bijdrage aan een gecoördineerde, strategische aanpak van de universalisering, die door functionarissen en de Hoge Verdragsluitende Partijen wordt gevolgd.

b) Een beter begrip van het CWV bij de bevoegde nationale autoriteiten en deskundigen.

c) Oprichting van een netwerk van deskundigen en vakmensen voor blijvende betrokkenheid bij de universaliserings- en nalevingsinspanningen van het CWV op nationaal of regionaal niveau.

d) Een hoger aantal niet-Hoge Verdragsluitende Partijen die tot het CWV wil toetreden en wil deelnemen aan activiteiten in het kader van het CWV.

e) Een geografisch evenwichtiger verdeling van landen die bij het CWV en zijn protocollen zijn aangesloten.

f) Ontwikkeling van elementen die functionarissen in overweging kunnen nemen voor een eventueel geactualiseerd actieplan voor universalisering.

1.2.3. Projectbeschrijving

Er zullen tot zes subregionale workshops over universalisering worden gehouden. Overeenkomstig het meest recente actieplan voor universalisering (4) wordt voorrang gegeven aan staten die geen partij zijn en die last hebben van mijnen en explosieve overblijfselen van oorlogshandelingen, alsmede aan regio's waar weinig landen aangesloten zijn, zoals hieronder wordt voorgesteld:

Regio Beoogde subregio's Afrika Alle Azië en de Stille Oceaan Zuidoost-Azië de Stille Oceaan Oost-Europa Kaukasus Latijns-Amerika en Caribisch gebied Caribisch gebied

De duur en inhoud van de workshops word afgestemd op de subregionale context, prioriteiten en capaciteit, en de invloed van verschillende soorten wapens die onder de bevoegdheid van het CWV vallen. Bij de uitvoering van het project zal nauw worden samengewerkt met de drie regionale centra van Unoda in Afrika, Azië en de Stille Oceaan en Latijns-Amerika en het Caribisch gebied.

Gezien het belang van militaire expertise en humanitaire actie voor de naleving van het verdrag worden naast diplomatieke beleidsdeskundigen ook vertegenwoordigers uit de defensiesector en van nationale instanties op het gebied van mijnopruiming en explosieven uitgenodigd. Ook Hoge Verdragsluitende Partijen van het CWV uit de betrokken regio zullen worden uitgenodigd voor een peer-to-peeruitwisseling, net als vertegenwoordigers van regionale organisaties. Waar mogelijk worden CWV-functionarissen en in Genève gestationeerde afgevaardigden van de staten die geen partij zijn uitgenodigd.

Voor niet-Hoge Verdragsluitende Partijen die tijdens de subregionale workshops blijk geven van belangstelling om tot het CWV toe te treden, kan een landspecifieke dialoog worden georganiseerd met een grotere groep belanghebbenden. Aan het eind van het project zal opnieuw contact worden opgenomen met alle deelnemers aan de workshops voor feedback en om de voortgang te evalueren.

Daarnaast zullen kleine groepsdiscussies worden georganiseerd tussen Hoge Verdragsluitende Partijen bij een bepaald protocol en partijen bij het verdrag die nog niet tot dat protocol zijn toegetreden, waar eerstgenoemden kunnen reageren op zorgen en vragen over de uitvoering en naleving op nationaal niveau. Dit bevordert niet alleen de universalisering van het CWV in zijn geheel, maar ook van de protocollen.

Er zal educatief en informatief materiaal over het CWV worden samengesteld of ontwikkeld dat op de projectpagina van de Unoda-website beschikbaar zal zijn. Dit project zal voortbouwen op de successen en geleerde lessen van de universaliseringsactiviteiten in het kader van het gemeenschappelijk optreden van de Raad van de Europese Unie van 2007 ter ondersteuning van het CWV (2007/528/CFSP), en vergelijkbare inspanningen bij andere Geneefse ontwapeningsverdragen.

1.3. Project 3: Facilitering van besprekingen over onderbelichte, opkomende en horizontale kwesties die van belang zijn voor het CWV

1.3.1. Doel van het project

Dit project heeft tot doel onderbelichte, opkomende en horizontale kwesties die van belang zijn voor het CWV in kaart te brengen en te bespreken, in nauwe samenwerking met CWV-functionarissen. De activiteiten zullen de Hoge Verdragsluitende Partijen bij het CWV een informeel, in Genève gevestigd forum bieden waar ze op deze kwesties dieper kunnen ingaan door middel van een gedachtewisseling tussen diverse belanghebbenden, om zo beter inzicht te krijgen in de verbanden tussen de verschillende kwesties en ervoor te zorgen dat de inspanningen elkaar aanvullen op sectoraal en sectoroverschrijdend niveau.

1.3.2. Verwachte resultaten van het project

a. Brede en regio-overschrijdende dialogen met meerdere belanghebbenden over de follow-up van kwesties die tijdens CWV-vergaderingen en andere fora onderbelicht blijven.

b. Resultaten tonen en slotdocumenten opstellen met daarin de aan de orde gestelde en besproken onderwerpen, alsook in voorkomend geval doelstellingen en aanbevelingen voor verdere actie formuleren teneinde inhoudelijke input te leveren aan de CWV-vergaderingen, met name de vergaderingen van deskundigen.

c. Een netwerk van deskundigen, vakmensen, internationale en regionale organisaties, academici, maatschappelijke organisaties, bedrijven en jongeren opzetten dat kan deelnemen aan de CWV-besprekingen.

d. Initiatieven, evenementen en analytische bevindingen die verband houden met en van belang zijn voor het CWV onder de aandacht brengen van het netwerk en een breder publiek.

e. Streven naar meer genderdiversiteit onder de deskundigen die deelnemen aan CWV-vergaderingen en aanverwante besprekingen.

1.3.3. Projectbeschrijving

Een aantal activiteiten kan reeds worden geformuleerd, andere zullen in de loop van het project vorm krijgen op grond van de besluiten die tijdens de zesde toetsingsconferentie worden genomen. Daarbij zal worden nagegaan welke kwesties momenteel nog onderbelicht zijn maar verdere analyse en bespreking verdienen. De volgende stap is dat er vanuit de academische wereld en het bedrijfsleven een reeks hybride rondetafelgesprekken en seminars/webinars worden georganiseerd voor besprekingen tussen deskundigen en vakmensen om deze kwesties aan te kaarten en verder te verkennen. Er kan onder meer worden gesproken over: de ontwikkeling van het verdrag, innovatieve benaderingen om de doelstellingen van het verdrag en de protocollen te verwezenlijken, en de waardevolle bijdrage van vrouwen aan ontwapenings-, beleids- en programmeringsbesluiten. Daarnaast zullen over deze onderwerpen, indien mogelijk, nevenevenementen worden georganiseerd in Genève, in de marge van de CWV-vergaderingen.

Verder zullen belangrijke actoren in overheden, internationale en regionale organisaties, de academische wereld, maatschappelijke organisaties, jongerenorganisaties en het bedrijfsleven in kaart worden gebracht, evenals hun bestaande en geplande initiatieven die de besprekingen over het CWV kunnen verrijken, ten behoeve van toekomstige uitvoeringsinspanningen. Op basis hiervan zal informatie worden vergaard en verspreid over toekomstige evenementen en initiatieven van belangrijke actoren, en over de bevindingen en conclusies van studies en onderzoeken die van belang zijn voor het CWV.

De resultaten van alle activiteiten van dit project zullen bijeen worden gebracht, waar mogelijk worden vertaald indien dit nuttig wordt geacht, en openbaar worden gemaakt, onder meer om, op een geografisch en taalkundig inclusieve manier, nieuwe belanghebbenden bij het project te betrekken. Ten slotte zullen, indien mogelijk en gepast, follow-upactiviteiten worden opgezet, waarvoor belangrijke belanghebbenden, zoals huidige en vorige CWV-functionarissen, worden geraadpleegd.

2. METHODOLOGIE

De activiteiten van dit project zullen hoofdzakelijk online plaatsvinden en de materialen zullen digitaal worden ontwikkeld en verspreid. Een belangrijke uitzondering hierop vormen activiteiten waarbij fysieke aanwezigheid mogelijk is en deelname op afstand niet, of waarbij fysieke aanwezigheid kosteneffectiever is dan een virtueel evenement. Daarnaast zullen de samenvattingen van de thematische vergaderingen en besprekingen van deskundigen op de website van het project worden verzameld en beschikbaar gesteld voor de Hoge Verdragsluitende Partijen bij het CWV en andere geïnteresseerden.

3. VERSLAGLEGGING EN BEOORDELING

Unoda legt aan het eind van het project een financieel en inhoudelijk eindverslag voor aan de hoge vertegenwoordiger en de Commissie, met onder meer geleerde lessen, en om de zes maanden een kort verslag over de geboekte vooruitgang.

4. LOOPTIJD

De voorgestelde looptijd voor de uitvoering van het project is 24 maanden.

5. ZICHTBAARHEID VAN DE EU

Alle gepaste maatregelen worden genomen om bekend te maken dat de ondernomen activiteiten zijn gefinancierd door de Unie. Deze maatregelen worden getroffen in overeenstemming met de Communicatie- en zichtbaarheidshandleiding betreffende externe maatregelen van de Europese Unie, die de Europese Commissie heeft opgesteld en gepubliceerd. De zichtbaarheid van de Uniebijdrage zal worden gewaarborgd door middel van passende profilering en publiciteit, waarbij de rol van de Unie wordt benadrukt, de transparantie van haar optreden wordt gegarandeerd en bekendheid wordt gegeven aan de redenen voor het besluit, de steun van de Unie voor het besluit en de resultaten van die steun. Op het door de projecten geproduceerde materiaal is de vlag van de Unie duidelijk zichtbaar, overeenkomstig de richtsnoeren van de Unie voor het juiste gebruik en de juiste weergave van de vlag.

6. UITVOEREND AGENTSCHAP

Unoda zal dit project uitvoeren, overeenkomstig de te sluiten bijdrageovereenkomst tussen de Europese Commissie en Unoda.

Bij de uitvoering van het project zal nauw worden samengewerkt en gecoördineerd met de drie regionale centra van Unoda in Afrika, Azië en de Stille Oceaan en Latijns-Amerika en het Caribisch gebied. Er zal actief worden gekeken naar mogelijkheden voor gezamenlijke of follow-upactiviteiten met partners (zoals UNIDIR, ICRC en UNMAS) en andere betrokken organisaties om dubbel werk te voorkomen, de impact van de inspanningen te vergroten en de resultaten zo breed mogelijk onder de aandacht te brengen.

(1) Indien het niet lukt om vóór de toetsingsconferentie regionale of subregionale workshops te houden, zullen ze als activiteiten na de conferentie plaatsvinden om de follow-up van de uitvoering van de besluiten van de conferentie te bespreken. De conclusies en suggesties van de regionale besprekingen zullen worden gedeeld met de afgevaardigden in Genève, die deze kunnen gebruiken bij het ontwikkelen van een plan daarover.

(2) Vier landen uit Afrika, twee uit het Midden-Oosten en het Middellandse Zeegebied, een uit Centraal-Azië, een uit Latijns-Amerika en het Caribisch Gebied en twee uit Europa.

(3) Protocol I inzake niet-waarneembare deeltjes (118 Hoge Verdragsluitende Partijen), gewijzigd Protocol II inzake het verbod of de beperking van het gebruik van mijnen, valstrikmijnen en andere mechanismen, zoals gewijzigd op 3 mei 1996 (106 Hoge Verdragsluitende Partijen), Protocol III inzake het verbod of de beperking van het gebruik van brandwapens (115 Hoge Verdragsluitende Partijen); Protocol IV inzake blindmakende laserwapens (109 Hoge Verdragsluitende Partijen) en Protocol V inzake ontplofbare oorlogsresten (96 Hoge Verdragsluitende Partijen). Het oorspronkelijke protocol II uit 1980 is ook nog steeds van kracht, met 95 Hoge Verdragsluitende Partijen, waarvan enkele niet tot de gewijzigde versie zijn toegetreden.

(4) Versneld actieplan voor de universalisering van het Verdrag en zijn protocollen (CCW/CONF.IV/4/Add.1).