ADVIES VAN DE RAAD

van 15 maart 1999

inzake het stabiliteitsprogramma van België, 1999 - 2002

(1999/C 124/04)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid(1), inzonderheid artikel 5, leden 1 en 2,

Gezien de aanbeveling van de Commissie,

Na raadpleging van het Economisch en Financieel Comité,

HEEFT HET VOLGENDE ADVIES UITGEBRACHT:

Op 15 maart 1999 heeft de Raad zich gebogen over het stabiliteitsprogramma van België, dat betrekking heeft op het tijdvak 1999 - 2002. De Raad heeft er nota van genomen dat het programma gericht is op een verdere reductie van het begrotingstekort van de totale overheid en van de overheidsschuld in procenten van het BBP door de inspanningen tot begrotingsconsolidatie van het tweede convergentieprogramma onverminderd voort te zetten. De Raad is voorts van oordeel dat het programma in overeenstemming is met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid.

De Raad merkt op dat de begrotingsvoorspellingen van het programma gebaseerd zijn op een behoedzaam macro-economisch scenario waarin wordt uitgegaan van een reële BBP-groei van 2,4 % in 1999 en van 2,3 % per jaar in de periode 2000 - 2002. Volgens dit scenario zal het begrotingstekort van de totale overheid in 2002 gedaald zijn tot 0,3 % van het BBP en zal de schuldquote tussen 1998 en 2002 met circa 11 procentpunten afnemen. Gelet op de aanmerkelijke verbetering van de marco-economische resultaten in België in de afgelopen jaren, welke zich kenmerken door een lage inflatie, dalende rentetarieven, loonmatiging en goede exportresultaten, wordt verwacht dat de voorspelde groei haalbaar is.

De Raad is verheugd over de belangrijke plaats die in het programma is ingeruimd voor de handhaving van de jaarlijkse primaire overschotten op 6 % van het BBP als kern van de strategie om te komen tot begrotingsconsolidatie en tekortreductie; de hoge primaire overschotten vormen de afgelopen jaren de hoeksteen van het Belgische begrotingsbeleid en de bijdrage ervan tot verdere begrotingsconsolidatie, in het bijzonder de gestage afname van de overheidsschuld, zal op middellange termijn van doorslaggevend belang zijn. De Raad merkt op dat het stabiliteitsprogramma aanvullende discretionaire maatregelen niet nodig acht om deze doelstelling te halen, ervan uitgaande dat de reeds goedgekeurde maatregelen van duurzame aard voldoende begrotingsmiddelen blijven genereren; de Raad acht dit een plausibele beleidskeuze.

De Raad is van oordeel dat de onderliggende begrotingsontwikkelingen waarbij het tekort in 2002 uitkomt op 0,3 % van het BBP, een voldoende veiligheidsmarge biedt om te voorkomen dat het tekort onder invloed van normale conjunctuurschommelingen de drempel van 3 % van het BBP overschrijdt. Derhalve is de begrotingsdoelstelling voor de middellange termijn van België in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. België dient echter eveneens voort de gaan met de begrotingsconsolidatie om de schuldquote verder te doen dalen en ruimte te creëren voor langetermijnontwikkelingen, in het bijzonder in verband met de vergrijzing van de bevolking.

De Raad heeft met tevredenheid kennisgenomen van de vastberadenheid van de Belgische regering om corrigerende maatregelen te treffen indien van de norm voor het primaire overschot wordt afgeweken. Ook heeft hij geconstateerd dat het stabiliteitsprogramma een realistisch richtsnoer vaststelt voor een versnelling van de tekortreductie in geval van meevallende groei. Hij dringt er bij de Belgische autoriteiten op aan nauwlettend toe te zien op de situatie van de overheidsfinanciën en alle noodzakelijke maatregelen te nemen teneinde te verzekeren dat de doelstellingen op zowel federaal als gewestelijk niveau gehaald worden.

De Raad merkt met tevredenheid op dat de geplande inspanningen tot begrotingsconsolidatie vergezeld zullen gaan van maatregelen om de totale belastingdruk en de arbeidskosten te verlagen door middel van indexering van de belastingschijven van de inkomstenbelasting en door verlaging van de socialezekerheidsbijdragen van de werkgevers. De Raad is echter van mening dat deze inspanningen moeten worden voortgezet om de belastingdruk in België verder te verlichten.

Tevens constateert hij dat het stabiliteitsprogramma voorziet in ruimte voor een jaarlijkse toename van de reële primaire uitgaven van 1,50 %. Hij is van oordeel dat het potentieel van de Belgische economie zou kunnen worden vergroot door deze financiële ruimte te benutten om het huidige lage niveau van de overheidsinvesteringen te verhogen. Hij moedigt de Belgische autoriteiten aan voort te gaan met de invoering en tenuitvoerlegging van de noodzakelijke structurele hervormingen om de werking van de arbeids- en productmarkten alsmede de kwaliteit van de overheidsuitgaven te verbeteren.

De Raad merkt op dat de succesvolle tenuitvoerlegging van het stabiliteitsprogramma staat of valt met een goede onderlinge afstemming van de maatregelen op het niveau van de verschillende overheden. Hij moedigt de Belgische autoriteiten hiertoe aan hun nauwe samenwerking voort te zetten.

(1) PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1.