ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 94/1

ADVIES VAN DE COMMISSIE

van 13 april 2010

overeenkomstig artikel 37 van het Euratom-Verdrag betreffende het plan voor de lozing van radioactieve afvalstoffen van Quotient Bioresearch (Radiochemicals) Ltd op de locatie Trident Park in Cardiff in het Verenigd Koninkrijk

(Alleen de Engelse tekst is authentiek)

2010/C 94/01

Op 13 november 2009 heeft de Europese Commissie overeenkomstig artikel 37 van het Euratom-Verdrag van de Britse regering algemene gegevens ontvangen betreffende het plan voor de lozing van radioactieve afvalstoffen van Quotient Bioresearch (Radiochemicals) Ltd op de locatie Trident Park in Cardiff in het Verenigd Koninkrijk.

Op basis van deze algemene gegevens en de aanvullende door de Commissie op 30 november 2009 opgevraagde en door de Britse autoriteiten op 4 januari 2010 verstrekte informatie brengt de Commissie, na raadpleging van de groep van deskundigen, het volgende advies uit:

1. de afstanden tussen de faciliteit en het meest nabije punt in een andere lidstaat bedraagt 210 km voor Frankrijk en 230 km voor Ierland;

2. bij een normale exploitatie veroorzaakt de geplande lozing van gasvormige en vloeibare radioactieve effluenten voor inwoners van andere lidstaten geen voor de volksgezondheid significante blootstelling aan straling;

3. vaste radioactieve afvalstoffen worden tijdelijk op de locatie opgeslagen alvorens te worden overgebracht naar een behandelings- of opslagfaciliteit binnen het Verenigd Koninkrijk waarvoor door de regering vergunning is verleend;

4. in het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, resulteren de in een andere lidstaat ontvangen stralingsdoses naar verwachting niet in schadelijke effecten voor de volksgezondheid.

Concluderend is de Commissie van mening dat de uitvoering van het plan voor de verwijdering van radioactieve afvalstoffen, in welke vorm ook, van Quotient Bioresearch (Radiochemicals) Ltd op de locatie Trident Park in Cardiff in het Verenigd Koninkrijk zowel bij normale bedrijfsvoering als bij een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, niet het risico doet ontstaan van radioactieve besmetting van het water, de bodem of het luchtruim van een andere lidstaat.
4.

in het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de oorspronkelijke algemene gegevens, zijn de door de bevolking in andere lidstaten opgelopen stralingsdoses naar verwachting onbetekenend voor de volksgezondheid.
4.

in het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, resulteren de in een andere lidstaat ontvangen stralingsdoses naar verwachting niet in schadelijke effecten voor de volksgezondheid.
4.

In het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, zullen de stralingsdoses die in een andere lidstaat worden ontvangen, naar verwachting geen effect kunnen hebben op de volksgezondheid.
(4)

In het macro-economische basisscenario dat in het programma als referentie wordt genomen om de begrotingsprognoses te beoordelen, wordt ervan uitgegaan dat de groei van het reële bbp verbetert van – 5 % in 2009 tot 0,3 % in 2010. Vervolgens zou het groeitempo versnellen tot gemiddeld 4¼% over de rest van de programmaperiode. Op grond van de thans beschikbare informatie (3) lijkt het scenario op enigszins optimistische groeihypothesen te zijn gebaseerd, omdat zowel de voor 2010 geraamde groei als de ontwikkeling ervan op middellange termijn aan de bovenkant van de huidige prognosemarges liggen. De in 2009 gestarte vermindering van de onevenwichtigheden zal zich naar verwachting in de programmaperiode voortzetten. Aangenomen wordt dat de inflatie in de periode 2010-2012 gematigd zal blijven. De inflatieprognoses lijken realistisch en lijken grotendeels in de lijn te liggen van de najaarsprognoses 2009 van de diensten van de Commissie. Ook de externe rekeningen zouden verder verbeteren. Hoewel die dynamiek in 2009 werd gevoed door een invoer die sneller daalde dan de uitvoer, zal de correctie op middellange termijn het resultaat zijn van een uitvoer die sneller en eerder aantrekt dan de invoer. Hoewel het basisscenario slechts iets optimistischer lijkt dan de najaarsprognoses van de diensten van de Commissie, hangt de aannemelijkheid ervan, op basis van de meest recente beschikbare informatie, grotendeels af van de hypothese dat de groei duurzaam evenwichtig wordt, hoofdzakelijk aangezwengeld door de uitvoer. Het programma bevat ook een „pessimistisch” en een „optimistisch” scenario. Die scenario's verschillen vooral van het basisscenario wat de aannamen over het inzetten van het economisch herstel en de dynamiek van de uitvoer betreft. In het pessimistische scenario wordt ervan uitgegaan dat het reële bbp in 2010 nog met 2 % zal krimpen als gevolg van een verdere daling van de uitvoer, en wordt aangenomen dat herstel pas in 2011 zal optreden. Volgens het optimistische scenario zou een sneller mondiaal herstel in een ¾ procentpunt hogere bbp-groei over de gehele programmaperiode resulteren.
De internationale financiële en economische crisis heeft de Oostenrijkse economie in de diepste recessie in de naoorlogse geschiedenis gestort. De neergang die Oostenrijk heeft getroffen, was voornamelijk te wijten aan een dalende uitvoer als gevolg van de ingestorte wereldhandel, alsook aan de krimpende investering in vaste activa wegens een teruglopende vraag en striktere voorwaarden op de kredietmarkt. Volgens de meest recente officiële ramingen daalde het bbp in 2009 in totaal met circa 3,6 % (2). De sterk op de uitvoer gerichte industriesector werd het zwaarst getroffen.

De groei van de particuliere consumptie, die veel lager uitviel dan in de voorbije jaren, is niettemin een stabiliserende factor gebleken. De consumentenprijzen stegen in 2009 met slechts 0,4 %, voornamelijk dankzij sterke basiseffecten als gevolg van dalende brandstoffen- en stookolieprijzen en dankzij de neerwaartse druk op de winstmarges door de achterblijvende vraag. De recessie, die op de arbeidsmarkt haar tol begon te eisen, veroorzaakte in 2009 een daling van de werkgelegenheid met 1,4 %, waardoor de werkloosheid van 3,8 % in het voorgaande jaar opliep tot 5,0 %. In reactie op de crisis heeft de Oostenrijkse regering in overeenstemming met het Europees economisch herstelplan een omvangrijk pakket budgettaire stimuleringsmaatregelen genomen. Als gevolg van de stimuleringsmaatregelen en de werking van de automatische stabilisatoren is de situatie van de overheidsfinanciën snel verslechterd. Het overheidstekort kwam in 2009 uit op 3,5 % van het bbp (tegen 0,4 % van het bbp in 2008) en de overheidsschuld steeg tot 66,5 % van het bbp. Op 2 december 2009 heeft de Raad vastgesteld dat in Oostenrijk een buitensporig tekort bestond en aanbevolen om het tekort uiterlijk in 2013 te corrigeren. Hoewel Oostenrijk de crisis inging met een begrotingssituatie die vrijwel in evenwicht was, vraagt de aanzienlijke verslechtering van de overheidsfinanciën om omvangrijke consolidatiemaatregelen.
4.

in het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, resulteren de in een andere lidstaat of in buurlanden ontvangen stralingsdoses naar verwachting niet in schadelijke effecten voor de volksgezondheid.
3.

vaste radioactieve afvalstoffen worden tijdelijk op de locatie opgeslagen alvorens te worden overgebracht naar een opslagplaats waarvoor door de regering vergunning is verleend. Niet-radioactieve vaste afvalstoffen of resten die worden vrijgegeven van regelgevend toezicht worden vrijgegeven voor storting als conventionele afvalstoffen of voor hergebruik of recycling overeenkomstig de criteria van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid (Richtlijn 96/29/Euratom);
4.

in het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de oorspronkelijke algemene gegevens, resulteren de in een andere lidstaat ontvangen stralingsdoses naar verwachting niet in schadelijke effecten voor de volksgezondheid.
Hoewel in het programma plannen zijn opgenomen voor een begrotingsconsolidatie vanaf 2010/11, wordt in de actualisering geen middellangetermijndoelstelling voor de begrotingssituatie gepresenteerd die de overheidsfinanciën houdbaarder moet maken (3). Dit is niet in overeenstemming met de voorschriften van het stabiliteits- en groeipact. De in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie op middellange termijn is veel minder ambitieus dan de Raad op 2 december 2009 op grond van artikel 126, lid 7, heeft aanbevolen en is niet in overeenstemming met de aanbeveling om het tekort uiterlijk in 2014/2015 tot minder dan 3 % van het bbp terug te dringen.

Meer in het bijzonder verwacht het programma voor 2014/2015 — de termijn die de Raad in zijn aanbeveling heeft vastgesteld om het tekort tot minder dan 3% van het bbp te reduceren – een overheidstekort van 4,7 % van het bbp. De jaarlijkse gemiddelde verbetering van het structurele tekort tussen 2010/2011 en 2014/2015, zoals herberekend door de diensten van de Commissie volgens de algemeen aanvaarde methode, wordt op slechts 1,0 % van het bbp geraamd of — procentpunt minder dan de Raad in december 2009 heeft aanbevolen. Circa 60% van de vermindering met 7½ procentpunten van het overheidstekort tussen 2011/2012 en 2014/2015 is het gevolg van de geplande geringere uitgavengroei. Volgens de plannen zullen de primaire overheidsuitgaven in deze jaren een gemiddelde jaarlijkse stijging met circa 1½ % te zien geven, hetgeen neerkomt op een reële daling met gemiddeld ¾ % per jaar. Bijna een kwart van de daling van de uitgavenquote tussen 2011/2012 en 2014/2015 is toe te schrijven aan een vermindering van de investeringsuitgaven. Inkomstenverhogende discretionaire maatregelen, onder meer een extra belastingschijf voor topinkomens en vanaf april 2011 een geplande verhoging van de premies voor de sociale zekerheid, zijn vanaf 2011/2012 goed voor circa 10 % van de verwachte vermindering van het begrotingstekort, terwijl ongeveer 30 % van de verbetering van het nominale tekort aan het in het programma verwachte conjunctuurherstel is toe te schrijven. In de begroting voor 2010, die op 24 maart 2010 werd ingediend, wordt voor 2009/2010 een tekort geraamd dat ½ % van het bbp lager ligt dan geraamd in het programma. Mede door dit beter dan verwachte resultaat zal er de volgende jaren een lager tekort zijn. In de begroting zijn nieuwe budgettaire besparingen opgenomen van 0,1 % van het bbp voor de gehele programmaperiode. Het tekort voor 2014/2015 wordt op 4,2 % van het bbp geraamd.
Na meer dan een decennium van krachtige bbp-groei heeft Spanje in 2009 een diepe recessie doorgemaakt. Die neergang werd veroorzaakt door een scherpe daling van de binnenlandse vraag als gevolg van de afnemende macro-economische onevenwichtigheden die tijdens de hoogconjunctuur werden opgebouwd, en werd verergerd door de mondiale financiële crisis. Er is met name een einde gekomen aan de ruime kredietverlening en daarnaast is de spaarquote van de particuliere sector snel gestegen; de uit zijn voegen gegroeide huizenmarkt is gekrompen, waarbij zowel de prijzen als de activiteiten zijn teruggelopen; het externe tekort is afgenomen van de eerder hoge niveaus; en de inflatoire druk is teruggelopen.

De neergang heeft tot een spectaculair verlies van arbeidsplaatsen en spectaculaire werkloosheidspercentages geleid. De huidige crisis eist ook een zware tol van de Spaanse overheidsfinanciën. De begrotingsontwikkelingen vloeien niet alleen voort uit afnemende bedrijvigheid, maar ook uit het accommoderende beleid in de vorm van omvangrijke stimuleringsmaatregelen. Al in 2008 lag het begrotingstekort hoger dan 3 % van het bbp en op grond daarvan werd in maart 2009 een buitensporigtekortprocedure gestart. De meest recente stap in die procedure was dat de Raad in december 2009 een gewijzigde aanbeveling heeft uitgebracht overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), waarin Spanje wordt opgeroepen uiterlijk in 2013 een einde aan deze buitensporigtekortsituatie te maken. De voornaamste opgaven waar het land voor staat, zijn de voortzetting van de aanpassingen, zoals onder meer het terugdringen van het externe tekort en een herbalancering van de bbp-groei waardoor deze minder afhankelijk wordt van de binnenlandse vraag, met name de huizenmarkt, en meer van het buitenland. Dat zal niet alleen hervormingen vereisen om de productiviteit en de potentiële bbp-groei te stimuleren, maar ook om duurzame werkgelegenheid te scheppen. Tegelijkertijd moet de concurrentiekracht worden vergroot, mede door een passend kostenverminderend beleid te voeren, wat inhoudt dat de loonstijgingen en de handelsmarges beperkt worden gehouden ten opzichte van die bij de handelspartners. Die structurele concurrentieproblemen, in combinatie met conjuncturele factoren in de vorm van een krachtiger economische groei dan bij de voornaamste handelspartners, hebben een aanzienlijk tekort op de lopende rekening veroorzaakt. Dat tekort is de afgelopen tien jaar snel toegenomen en bereikte in 2007 een hoogtepunt van meer dan 10 %, waarna het weer is afgenomen tot medio 2009. Ten slotte is er geen ruimte meer om de scherpe krimp in de particuliere sector nog langer door de overheidssector te laten opvangen zonder dat de houdbaarheid van de begrotingssituatie verder in het gedrang komt. De voornaamste opdracht voor de komende jaren bestaat er derhalve in een geloofwaardige en volgehouden budgettaire consolidatiestrategie te volgen.
Het hoofddoel van de begrotingsstrategie is het overheidstekort terug te dringen tot onder de referentiewaarde van 3 % van het bbp (nadat het in 2010 tot 3,4 % van het bbp is opgelopen) en het op een sterk neerwaarts pad te houden. De begrotingsprognoses zijn gebaseerd op de veronderstelling dat het beleid in de periode na 2010 ongewijzigd blijft en gaan uit van een geleidelijke daling van het nominale overheidstekort van 3,4 % van het bbp in 2010 tot 2,1 % van het bbp in 2011 en 1,1 % van het bbp in 2012. Verwacht wordt dat het primaire saldo een soortgelijk verloop zal kennen: het tekort van 2,2 % van het bbp in 2010 zou afnemen tot 0,8 % in 2011 en in 2012 omslaan in een overschot van 0,4 % van het bbp. Dit is een vrij significante verbetering, vooral omdat geen rekening wordt gehouden met consolidatiemaatregelen en er zich in de periode 2011-2012 geen krachtig herstel zal voordoen van het aantal gewerkte uren — een belangrijke belastinggrondslag voor de inkomstenbelasting. Daartegenover staat vast dat wordt aangenomen dat het volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele saldo zal verslechteren, waarbij het tekort zou oplopen van 1,3 % van het bbp in 2010 tot 1,5 % van het bbp in 2011 en 2,1 % van het bbp in 2012.

Een onderschatting van het structurele saldo valt evenwel niet uit te sluiten, aangezien er vertragingen zijn in de conjuncturele ontwikkeling van het overheidssaldo die niet volledig in de correctie voor conjunctuurinvloeden zijn meegenomen. De MTD van Zweden is over de hele conjunctuurcyclus een overschot van 1 % van het bbp tot stand te brengen. Gezien de jongste prognoses en het schuldniveau sluit de MTD meer dan voldoende aan bij de doelstellingen van het pact. In de actualisering van het convergentieprogramma wordt er evenwel niet naar gestreefd om de begrotingsdoelstelling voor de middellange termijn binnen de programmaperiode te verwezenlijken.
(8)

Het hoofddoel van de middellangetermijnstrategie in het convergentieprogramma is een verlaging van het tekort tot onder de referentiewaarde van 3 % van het bbp in 2012. Dit strookt met de aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 overeenkomstig artikel 126, lid 7. Het programma volgt een geleidelijk traject voor de verlaging van het nominale tekort: van 6,3 % van het bbp in 2010 naar 4,4 % van het bbp in 2011 en 3,0 % van het bbp in 2012. Het primaire saldo volgt een soortgelijke trend. Het (herberekende) structurele saldo vertoont vooral een aanpassing in het begin van de programmaperiode. Volgens het programma bedraagt de gemiddelde jaarlijkse begrotingsinspanning in de jaren 2010-2012 circa 1,75 % van het bbp, hetgeen strookt met de aanbeveling van de Raad in het kader van de buitensporigtekortprocedure. De aanpassing vindt grotendeels aan de uitgavenzijde plaats, waarbij de primaire uitgaven geleidelijk teruglopen van 37,6 % van het bbp in 2009 naar 33,3 % van het bbp in 2012. De overheidsontvangsten stijgen van 31,1 % van het bbp in 2009 naar 31,7 % van het bbp in 2010 en vlakken daarna af. De structurele consolidatiemaatregelen die zijn genomen om het begrotingsdoel voor 2010 te halen, zullen ook meehelpen om de begrotingsdoelen voor 2011 en 2012 te halen. Zoals door de autoriteiten is meegedeeld, is de middellangetermijndoelstelling (MTD) van Roemenië een structureel tekort van 0,7 % van het bbp. Gezien de laatste prognoses en het schuldniveau sluit de MTD aan bij de doelstellingen van het pact. De MTD wordt in de programmaperiode niet gehaald.
Met een gemiddelde reële bbp-groei van ruim 7 % over de periode 2003-2008 was Slowakije een van de best presterende EU-landen tijdens de fase van hoogconjunctuur. Doordat in die periode een gedegen macro-economisch beleid werd gevoerd, konden grote macro-economische onevenwichtigheden worden voorkomen, waardoor Slowakije in januari 2009 de euro kon invoeren. Door de grote openheid voor handel werd de Slowaakse economie echter hard geraakt door de crisis. Het reële bbp is naar schatting met 4,7 % gedaald in 2009 en de depreciatie van de valuta's van de buurlanden impliceerde een verdere appreciatie van de reële effectieve wisselkoers van de Slowaakse munt. Om de effecten van de crisis in te dammen, lieten de autoriteiten de automatische stabilisatoren ongehinderd hun werk doen.

Tevens heeft het land, in overeenstemming met het Europees economisch herstelplan, in november 2008 en februari 2009 crisismaatregelen aangenomen (goed voor 0,5 % van het bbp in zowel 2009 als 2010). Aangezien in 2009 een overheidstekort van circa 6 % van het bbp werd verwacht, besloot de Raad op 2 december 2009 dat er een buitensporig tekort bestond en deed hij aanbevelingen om dat tekort uiterlijk in 2013 te corrigeren. Gezien de verzwakking van de buitenlandse concurrentiekracht van Slowakije wegens de tijdelijke depreciatie van de valuta's van de buurlanden en de toenemende begrotingsonevenwichtigheden tijdens de crisis zou een geloofwaardige en houdbare vermindering van het begrotingstekort de komende jaren een kernelement in de strategie van de regering moeten vormen.
In de aan de crisis voorafgaande jaren maakte Slovenië een solide economische groei door onder invloed van een stijgende uitvoer en toenemende investeringen. De snelle expansie eindigde in het laatste kwartaal van 2008, toen de Sloveense economie hard en vrij plotseling door de mondiale crisis werd getroffen, vooral, wegens de grote openheid van de economie, via de handel. De economische neergang na een fase van dreigende oververhitting en verlies aan concurrentievermogen brengt veranderingen in de economie teweeg: sinds eind 2008 zijn het inflatieverschil ten opzichte van het eurogebied en het externe tekort geleidelijk afgenomen; het tekort is in 2009 zelfs bijna weggewerkt.

Als gevolg van de economische neergang in combinatie met de herstelmaatregelen die overeenkomstig het Europees economisch herstelplan zijn genomen, alsook de sterke intrinsieke dynamiek van de uitgaven is de Sloveense begrotingssituatie snel verslechterd. De forse stijging van het overheidstekort, van 1,8 % van het bbp in 2008 tot naar schatting 5,7 % in 2009, deed de Raad op 2 december 2009 besluiten dat er in Slovenië een buitensporig tekort bestaat, waarbij die situatie uiterlijk in 2013 moet zijn verholpen. Naast een terugkeer naar gezonde overheidsfinanciën, onder meer door verdere hervormingen van het pensioenstelsel, zijn de belangrijkste uitdagingen voor de Sloveense economie de versterking van haar veerkracht en het herstel van het concurrentievermogen om ten volle van het wereldwijde economische herstel te kunnen profiteren. Daartoe moeten de lonen beter op de productiviteitsontwikkeling worden afgestemd en moeten structurele hervormingen doorgevoerd worden.
(2)

De Portugese economie had al bijna een decennium van trage economische groei achter de rug toen zij door de mondiale crisis werd getroffen. De trage groei was een gevolg van structurele zwakheden, en met name een geringe groei van de productiviteit en van het potentieel bbp. Na een stagnatie in 2008 liep het reële bbp in 2009 met 2,7 % terug door een krimp van de binnenlandse vraag, die zich met name bij de investeringen en in mindere mate bij de particuliere consumptie voordeed, terwijl het effect van de netto handel op de groei min of meer neutraal was. De werkloosheid was eind 2009 opgelopen tot 10 %. Door een forse daling van de bedrijvigheid, door de uitvoering van een aantal stimuleringsmaatregelen, maar ook door bestaande zwakheden die tot uiting kwamen in de hoge, zij het dalende structurele tekorten in de jaren vóór de crisis, bereikte het overheidstekort in 2009 9,4 % van het bbp, tegen 2,8 % van het bbp in 2008. Op grond van een gepland overheidstekort van meer dan 3 % van het bbp voor 2009 en een toenemende schuld die meer dan 60 % van het bbp bedroeg, besloot de Raad in december 2009 dat in Portugal een buitensporig tekort bestond en dat dit uiterlijk in 2013 gecorrigeerd moest worden. Voorts blijven de externe onevenwichtigheden ondanks het slinkende bbp aan de hoge kant, met een netto financieringstekort ten opzichte van het buitenland van 9,5 % van het bbp en een negatieve netto buitenlandse investeringspositie van meer dan 110 % van het bbp eind 2009. De externe onevenwichtigheden hangen samen met een verminderd concurrentievermogen dat niet alleen te wijten is aan een geringe productiviteitsgroei, maar ook aan een ontoereikende aanpassing van de arbeidskosten in het licht van, ten eerste, de toegenomen concurrentie op de wereldmarkten, met name in de arbeidsintensieve sectoren waarin Portugal voorheen een comparatief voordeel had, en ten tweede de vrij gunstige financieringsvoorwaarden gedurende een aantal jaren. De financiële onrust tijdens de crisis is evenwel binnen de perken gebleven. Voor een duurzame verbetering van de economische resultaten zijn echter forse aanpassingen vereist. Op begrotingsgebied is een consolidatie van essentieel belang om een stijgende overheidsschuld, die de langetermijnhoudbaarheid ondermijnt, in de hand te houden. Tegelijk moet eerst en vooral worden ingezet op een verhoging van de potentiële bbp-groei door met name de productiviteit te bevorderen en duurzame werkgelegenheid te scheppen. Permanente inspanningen op dit gebied zouden ook leiden tot een vermindering van het omvangrijke tekort op de externe balans dat de komende jaren een zware wissel zal blijven trekken op het nationaal inkomen vanwege de verplichtingen die uit de hoge externe schuld voortvloeien. Om het tekort op de externe balans terug te dringen, zal het nodig zijn een sterkere bijdrage aan de groei van het bbp te doen uitgaan van de externe sector. Dit vergt een herstel van het concurrentievermogen door structurele hervormingen en een lagere loongroei in vergelijking met handelspartners.