ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(9)

Er zijn onaanvaardbare milieurisico’s gesignaleerd bij het gebruik van met koper(II)oxide, koper(II)hydroxide of basiskopercarbonaat behandeld hout in constructies in de openlucht nabij of boven water (gebruiksklasse 3 als gedefinieerd door de OESO (3) in het scenario „brug over vijver”). Voor basiskopercarbonaat en koper(II)oxide zijn tevens onaanvaardbare risico’s gesignaleerd bij gebruik van behandeld hout dat in contact is met zoet water (gebruiksklasse 4b als gedefinieerd door de OESO). Het is bijgevolg passend te eisen dat producten alleen worden toegelaten voor de behandeling van hout dat voor dergelijke vormen van gebruik is bedoeld, wanneer gegevens zijn overgelegd die aantonen dat het product aan de eisen van artikel 5 en bijlage VI van Richtlijn 98/8/EG zal voldoen, indien nodig door toepassing van passende risicobeperkende maatregelen. Voor koper(II)oxide is hout in contact met zoet water niet beoordeeld en uit de eis waarnaar wordt verwezen in overweging 6 volgt, dat producten slechts voor een dergelijk gebruik kunnen worden toegelaten wanneer die door de toelatingverlenende lidstaat is beoordeeld.
(1)

Uit recente informatie en studies van de lidstaten is gebleken dat het nodig is een drempelwaarde in te voeren voor de aanwezigheid van met Fusarium fujikuroi besmette planten op velden waar zaad van Oryza sativa wordt geproduceerd, aangezien Fusarium fujikuroi schade toebrengt aan de rijst en niet gevoelig is voor een efficiënte behandeling met de beschikbare gewasbeschermingsmiddelen. Uit die studies is ook gebleken dat het nodig is de aanwezigheid van wilde planten of planten met rode zaden te verminderen op velden waar zaad van Oryza sativa wordt geproduceerd, aangezien de opbrengst en de kwaliteit van rijstzaad in het kader van de huidige drempelwaarde aanzienlijk afnemen.
“4.

Tot 1 januari 2017 mag een lidstaat die ook partij is bij de Certification of Able Seamen Convention, 1946 (nr. 74) van de Internationale Arbeidsorganisatie vaarbevoegdheidsbewijzen en officiële verklaringen blijven vernieuwen en de geldigheid ervan blijven verlengen in overeenstemming met het genoemde verdrag.”,
(2)

De vervanging van lood in op PZT gebaseerde diëlektrische keramische materialen voor condensatoren die onderdeel zijn van geïntegreerde schakelingen of discrete halfgeleiders is technisch gezien nog steeds niet haalbaar. Het gebruik van lood in die materialen moet daarom van het verbod worden vrijgesteld.
(5)

Wat de trekkers van categorie T3 betreft, is de norm is alleen van toepassing indien de trekker is uitgerust met een aftakas zoals gespecificeerd in die norm. Andere categorieën voertuigen, zoals die van T2 en bepaalde kleine T1-trekkers, kunnen echter worden uitgerust met speciale typen aftakassen die niet onder de norm vallen. Bijgevolg moet de vrijstelling van de voorschriften van norm ISO 8759-1:1998 worden uitgebreid naar de trekkercategorieën T1 en T2.
(1)

Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (2) brengt een modern, risicogebaseerd toezicht- en regelgevingskader voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen in de Unie tot stand. Dat systeem is van essentieel belang voor het garanderen van een veilige en solide verzekeringssector die duurzame verzekeringsproducten kan aanbieden en die de reële economie kan ondersteunen door middel van het aanmoedigen van investeringen op lange termijn en via het bieden van extra stabiliteit.
(8)

Er zijn onaanvaardbare risico’s voor het milieu gesignaleerd bij het gebruik van hout dat door middel van onderdompeling in DDA-carbonaat was behandeld en dat permanent aan de weersomstandigheden was blootgesteld of vaak nat was geworden (gebruiksklasse 3 als gedefinieerd door de OESO (2)) en bij het gebruik van met DDA-carbonaat behandeld hout in constructies in de openlucht nabij of boven water (gebruiksklasse 3 als gedefinieerd door de OESO (3), in het scenario „brug over vijver”) of in contact stond met zoet water (gebruiksklasse 4b als gedefinieerd door de OESO (4)). Het is bijgevolg passend te eisen dat producten alleen worden toegelaten voor de behandeling van hout dat voor dergelijke vormen van gebruik is bedoeld, wanneer gegevens zijn overgelegd die aantonen dat het product aan de eisen van artikel 5 en bijlage VI bij Richtlijn 98/8/EG zal voldoen, indien nodig door toepassing van passende risicobeperkende maatregelen.
(7)

De risicobeoordeling op het niveau van de Unie van flufenoxuron dat in houtconserveringsmiddelen wordt gebruikt, had alleen betrekking op de behandeling van hout bestemd voor gebruik binnenshuis (gebruiksklassen 1 en 2 als gedefinieerd door de OESO (5)) of hout bestemd voor gebruik in de openlucht dat niet bedekt wordt en niet in contact staat met de grond en hetzij permanent aan de weersomstandigheden wordt blootgesteld, hetzij van de weersomstandigheden wordt afgeschermd maar vaak nat kan worden (gebruiksklasse 3 als gedefinieerd door de OESO (6)), dat niet wordt gebruikt voor de toepassing in dierverblijven en niet in contact komt met voedings- of voedermiddelen. Er zijn onaanvaardbare milieurisico’s gesignaleerd bij de in situ behandeling van hout in de openlucht, alsmede in verschillende scenario’s voor het gebruik in de openlucht van behandeld hout. Vanwege de kenmerken van flufenoxuron dienen alleen de toepassings- en blootstellingsscenario's te worden toegestaan die bij de risicobeoordeling op EU-niveau op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen en waarvoor geen onaanvaardbare risico is aangetoond.
Aan artikel 1 worden de volgende leden toegevoegd:

„3. De in artikel 2, lid 1, bedoelde akten en gegevens worden voor het publiek beschikbaar gesteld via het systeem van gekoppelde centrale, handels- en vennoot-schapsregisters dat is ingesteld overeenkomstig artikel 4 bis, lid 2, van Richtlijn 2009/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 54 van het Verdrag om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (14) („het systeem van gekoppelde registers”). Artikel 3 ter en artikel 3 quater, lid 1, van die richtlijn zijn van overeenkomstige toepassing.

4. De lidstaten zorgen ervoor dat bijkantoren een unieke identificatiecode krijgen waardoor zij eenduidig kunnen worden geïdentificeerd in de communicatie tussen registers via het systeem van gekoppelde registers. Die unieke identificatiecode omvat ten minste elementen die het mogelijk maken om de lidstaat van het register, het nationale register van oorsprong en het nummer van het bijkantoor in dat register te bepalen, en, indien nodig, kenmerken om identificatiefouten te vermijden.
(1)

In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden (2) bedoelde tienjarige werkprogramma is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB bij Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Zoutzuur is in die lijst opgenomen.
(1)

In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB bij Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Methylnonylketon is in die lijst opgenomen.
(1)

In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden (2) bedoelde tienjarige werkprogramma is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB bij Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Margosa extract is in deze lijst opgenomen.
(2)

In het verleden zijn slechts sporadische uitbraken van bepaalde serotypes van het bluetonguevirus in de Unie geregistreerd. Die uitbraken kwamen voornamelijk voor in de zuidelijke delen van de Unie. Sinds de vaststelling van Richtlijn 2000/75/EG en met name sinds de insleep in de Unie van de bluetonguevirusserotypes 1 en 8 in 2006 en 2007 heeft het bluetonguevirus zich echter meer in de Unie verspreid met het risico dat het in bepaalde gebieden endemisch wordt. Daarom is het moeilijk geworden de verspreiding van dat virus te bestrijden.
(5)

Op grond van artikel 9, lid 2, van Richtlijn 2001/37/EG moet de Commissie zorgen voor aanpassing van de in bĳlage I bij die richtlijn vermelde waarschuwingen aan de wetenschappelĳke en technische vooruitgang. Bovendien wordt in de richtsnoeren voor de verpakking en etikettering van tabak (2), die in november 2008 zijn aangenomen door de derde conferentie der partijen bij de Kaderovereenkomst van de WHO voor de bestrijding van tabaksgebruik (Framework Convention on Tobacco Control), aanbevolen dat wettelijke maatregelen voor de verpakking en etikettering van tabaksproducten periodiek moeten worden herzien en bijgewerkt omdat er nieuwe informatie beschikbaar komt en omdat specifieke waarschuwingen en berichten op het gebied van gezondheid hun werkzaamheid verliezen.
(1)

Richtlijn 2009/48/EG stelt grenswaarden vast voor cadmium, gebaseerd op de aanbevelingen die het Nederlandse Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) heeft gedaan in zijn verslag uit 2008 getiteld "Chemicals in Toys. A general methodology for assessment of chemical safety of toys with a focus on elements". De aanbevelingen van het RIVM gaan uit van de veronderstelling dat de blootstelling van kinderen aan chemische stoffen in speelgoed een bepaald niveau, de zogenaamde "toelaatbare dagelijkse inname" niet mag overschrijden. Aangezien kinderen ook worden blootgesteld aan chemische stoffen uit andere bronnen dan speelgoed, mag slechts een percentage van de toelaatbare dagelijkse inname aan speelgoed worden toegekend. Het Wetenschappelijk Comité voor toxiciteit, ecotoxiciteit en milieu (CSTEE) is geraadpleegd en heeft in een verslag van 2004 aanbevolen maximaal 10 % van de toelaatbare dagelijkse inname aan speelgoed toe te kennen. Voor cadmium en andere bijzonder giftige chemische stoffen wordt echter aanbevolen dat niet meer dan 5 % van de toelaatbare dagelijkse inname van speelgoed afkomstig mag zijn, om ervoor te zorgen dat alleen sporen aanwezig zijn die verenigbaar zijn met een goede fabricagepraktijk.
3)

De artikelen 9 en 10 komen als volgt te luiden: „Artikel 9 Primers en boosters Wat primers — andere dan die bedoeld in artikel 2 — en boosters betreft, wordt de unieke identificatie in de vorm van een zelfklevend etiket aangebracht, of rechtstreeks op deze primers en boosters gedrukt. Op elke doos van dergelijke primers of boosters wordt een corresponderend etiket aangebracht. Daarnaast mogen ondernemingen ook op elke primer of booster een passief, inert elektronisch merk aanbrengen en op elke doos primers of boosters een corresponderend elektronisch merk aanbrengen. Artikel 10 Slagsnoeren Wat slagsnoeren betreft, wordt de unieke identificatie in de vorm van een zelfklevend etiket op de haspel aangebracht of rechtstreeks op de haspel gedrukt. De unieke identificatie wordt om de vijf meter aangebracht op het buitenste omhulsel van het snoer of op het geëxtrudeerde plastic binnenste omhulsel net onder de buitenlaag van het snoer. Op elke doos slagsnoeren wordt een corresponderend etiket aangebracht. Daarnaast mogen ondernemingen ook in het snoer een passief, inert elektronisch merk inbrengen en op elke doos snoeren een corresponderend elektronisch merk aanbrengen.”.
(6)

Op EU-niveau zijn niet alle mogelijke toepassingen beoordeeld. Bij de beoordeling is bijvoorbeeld alleen het professionele gebruik getoetst en niet de rechtstreekse toepassing op de bodem of de toepassing op voedings- of voedermiddelen of op oppervlakken die in contact komen met voedings- of voedermiddelen. Daarom is het passend dat de lidstaten de toepassings- of blootstellingsscenario's en de risico's beoordelen voor bevolkingsgroepen en milieucompartimenten die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen, en dat zij er bij de verlening van toelatingen voor producten zorg voor dragen dat passende maatregelen worden genomen of specifieke voorwaarden worden opgelegd om de gesignaleerde risico's tot een aanvaardbaar niveau te beperken.
(1)

In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 inzake de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB bij Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Waterstofcyanide is in die lijst opgenomen.
(2)

Nederland heeft de Commissie medegedeeld dat het CAS-nummer voor de pentahydraatvorm in het oorspronkelijke verslag incorrect was en heeft bij de Commissie een herzien verslag ingediend waarin stond dat het correcte CAS-nummer voor deze vorm 12179-04-3 is. Het herziene verslag is op 25 mei 2012 door het Permanent Comité voor biociden goedgekeurd.
(3)

De „incidentie” meet het optreden van nieuwe gevallen van een ziekte of een aandoening, terwijl „prevalentie” het aandeel van de bevolking is dat op een specifiek tijdstip door een bepaalde ziekte is getroffen. In de praktijk zijn gegevens voor prevalentie meer beschikbaar dan gegevens over incidentie. Bovendien is de prevalentie een meer relevante maatstaf dan de incidentie voor het beoordelen van het effect van een chronische ziekte binnen een gemeenschap en om de verdere behoeften vast te stellen. Het is daarom dienstig dat de verwijzingen naar hoge incidentie worden vervangen door verwijzingen naar hoge prevalentie om te zorgen voor een meer consistente uitvoering van de HTLV I-testvoorschriften in de lidstaten.
(7)

Gezien de mogelijkheid van indirecte blootstelling van de mens door de consumptie van levensmiddelen ten gevolge van toepassingen die in het kader van de beoordeling zijn onderzocht, is het passend te bepalen dat in voorkomend geval moet worden nagegaan of nieuwe of gewijzigde maximumgehalten aan residuen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 470/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot vaststelling van communautaire procedures voor het vaststellen van grenswaarden voor residuen van farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (3) of Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (4). Er moeten maatregelen worden genomen om te garanderen dat de geldende maximumgehalten aan residuen niet worden overschreden.
9)

Artikel 6 wordt vervangen door: „Artikel 6 Monsterneming en analyse 1. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om door middel van monsternemingen te controleren of het zwavelgehalte van brandstoffen voldoet aan de artikelen 3, 3 bis, 4, 4 bis en 4 ter. Met het nemen van monsters wordt aangevangen op de datum waarop de toepasselijke grenswaarde voor het maximumzwavelgehalte van de brandstof van kracht wordt. Er worden op gezette tijden en frequent genoeg voldoende monsters genomen, en wel zo dat zij representatief zijn voor de gecontroleerde brandstof, en in het geval van scheepsbrandstoffen, voor de brandstof die door vaartuigen in de betrokken zeegebieden en havens wordt gebruikt. De monsters worden zonder onnodige vertraging geanalyseerd. 1 bis. De volgende wijzen van monsterneming, analyse en inspectie van scheepsbrandstoffen worden gebruikt: a) inspectie van het scheepslogboek en de brandstofleveringsnota's, alsmede, in voorkomend geval, de volgende wijzen van monsterneming en analyse: b) monsterneming van scheepsbrandstof voor verbranding aan boord, op het moment van de levering aan schepen, volgens de richtsnoeren voor de bemonstering van stookolie om te bepalen of deze in overeenstemming is met de herziene bijlage VI bij MARPOL aangenomen op 17 juli 2009 ingevolge Resolutie 182(59) van het Marine Environment Protection Committee (MEPC) van de IMO, en analyse van het zwavelgehalte ervan, of c) monsterneming en analyse van het zwavelgehalte van scheepsbrandstof voor verbranding aan boord in tanks, voor zover technisch en economisch haalbaar, en in verzegelde brandstofmonsters aan boord van schepen. 1 ter. De Commissie wordt de bevoegdheid verleend om uitvoeringshandelingen vast te stellen met betrekking tot: a) de frequentie van monsterneming; b) de methoden voor monsterneming; c) de definitie van een monster dat representatief is voor de onderzochte brandstof. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 9, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 2. De referentiemethode die is aangenomen voor vaststelling van het zwavelgehalte is ISO-methode 8754 (2003) of PrEN ISO 14596 (2007). Om te bepalen of de scheepsbrandstof die wordt geleverd aan en gebruikt op schepen voldoet aan de zwavelgrenswaarden als voorgeschreven in de artikelen 3 bis, 4, 4 bis en 4 ter, wordt de brandstofcontroleprocedure vastgelegd in aanhangsel VI van bijlage VI bij MARPOL gebruikt.”.
lid 2 wordt vervangen door:

„2. De houder van een vergunning voor het in de handel brengen is verplicht de betrokken lidstaten onverwijld in kennis te stellen van elke stap die door de houder is ondernomen om het in de handel brengen van een geneesmiddel op te schorten, een geneesmiddel uit te handel te nemen, te verzoeken om intrekking van een vergunning voor het in de handel brengen of geen aanvraag tot verlenging van een vergunning voor het in de handel brengen in te dienen, onder opgave van de redenen voor deze stap. De houder van de vergunning voor het in de handel brengen maakt in het bijzonder bekend of deze stap berust op een van de in artikel 116 of artikel 117, lid 1, vermelde gronden.

2 bis. De houder van een vergunning voor het in de handel brengen verricht ook de kennisgeving krachtens lid 2 van dit artikel in gevallen waarin de stap ondernomen is in een derde land en indien deze stap berust op een van de in artikel 116 of artikel 117, lid 1, vermelde gronden.

2 ter. De houder van een vergunning voor het in de handel brengen stelt bovendien het Bureau ervan in kennis wanneer de in lid 2 of lid 2 bis van dit artikel bedoelde stap ondernomen is op grond van een van de in artikel 116 of artikel 117, lid 1, vermelde gronden.

2 quater. Het Bureau zendt de kennisgevingen die het overeenkomstig lid 2 ter ontvangt, onverwijld naar alle lidstaten door.”;
(3)

Deel I van bijlage IV bij Richtlijn 2006/88/EG stelt de criteria vast voor de opneming van exotische en niet-exotische ziekten in deel II van die bijlage. Een van die criteria is dat exotische ziekten bij insleep in de Unie aanzienlijke economische consequenties kunnen hebben, hetzij door productieverliezen in de aquacultuur van de Unie, hetzij doordat de mogelijkheden voor de handel in aquacultuurdieren en de producten daarvan erdoor beperkt worden. Een ander criterium is dat zij bij insleep in de Unie schadelijke milieu-effecten kunnen hebben voor in het wild levende populaties van waterdieren van soorten die op grond van het recht van de Unie of internationale bepalingen als waardevol beschermd moeten worden.
(3)

In diezelfde periode hebben de Internationale Maritieme Organisatie en de Europese normalisatie-instellingen normen vastgesteld, waaronder gedetailleerde beproevingsnormen, voor bepaalde in bijlage A.2 van Richtlijn 96/98/EG opgesomde uitrusting of uitrusting die niet in de lijst is opgenomen maar relevant wordt geacht voor de toepassing van die richtlijn. Daarom moet deze uitrusting worden opgenomen in bijlage A.1, of van bijlage A.2 naar bijlage A.1 worden verplaatst, al naargelang van het geval.
(2)

De vervanging van cadmium in lichtgevoelige weerstanden voor analoge optische koppelaars die worden toegepast in professionele audioapparatuur is technisch gezien nog steeds niet haalbaar. Het gebruik van cadmium in die weerstanden moet daarom van het verbod worden vrijgesteld. Die vrijstelling moet evenwel in de tijd worden beperkt omdat bij het onderzoek naar cadmiumvrije technologie vorderingen worden gemaakt en er tegen eind 2013 vervangingsmiddelen beschikbaar kunnen komen.
(2)

Uit hoofde van artikel 11, lid 2, onder a), van Richtlijn 2011/24/EU moet de Commissie een niet-uitputtende lijst van op die recepten te vermelden gegevens opstellen. Die lijst moet de gezondheidswerker die de genees- of hulpmiddelen verstrekt in staat stellen te controleren of een recept echt is en of het verstrekt is door een daartoe wettig gemachtigd lid van een gereglementeerd beroep in de gezondheidszorg.
Rectificatie van Richtlijn 2013/51/Euratom van de Raad van 22 oktober 2013 tot vaststelling van voorschriften voor de bescherming van de volksgezondheid tegen radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water

( Publicatieblad van de Europese Unie L 296 van 7 november 2013 )

Bladzijde 14, artikel 2, punt 3:

in plaats van:

„3. „indicatieve dosis” of „ID”: de effectieve volgdosis voor één jaar ingestie ten gevolge van alle radionucliden waarvan de aanwezigheid in een voor menselijke consumptie bestemde watervoorziening is aangetoond, van natuurlijke en artificiële oorsprong, maar met uitzondering van tritium, kalium-40, radon en langlevende vervalproducten van radon;”
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 20/1

Rectificatie van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG

( Publicatieblad van de Europese Unie L 176 van 27 juni 2013 )

Bladzijde 375, artikel 67, lid 1, onder n):

in plaats van:

„… of in gevallen waarin dergelijke betalingen zijn verboden op grond van de artikelen 28, 51 of 63 van Verordening (EU) nr. 575/2013;”,

lezen:

„… of in gevallen waarin dergelijke betalingen zijn verboden op grond van de artikelen 28, 52 of 63 van Verordening (EU) nr. 575/2013;”.

Bladzijde 416, artikel 142, lid 1, tweede alinea:

in plaats van:

„De bevoegde autoriteiten verlenen dergelijke toelatingen enkel op basis van de individuele situatie van een kredietinstelling …”,

lezen:

„De bevoegde autoriteiten verlenen dergelijke toelatingen enkel op basis van de individuele situatie van een instelling …”.

Bladzijde 421, artikel 158, lid 5, eerste zin:

in plaats van:

„5. … uit hoofde van artikel 60 te vergemakkelijken.”,

lezen:
„iii)

bij andere medisch-radiologische handelingen die niet onder a) of b) vallen, wordt, waar passend, een medisch-fysisch deskundige betrokken voor raadpleging en advies over aangelegenheden betreffende stralingsbescherming in verband met medische blootstelling.”,
“e)

de verzoeker kennelijk inconsequente en tegenstrijdige, kennelijk valse of duidelijk onwaarschijnlijke verklaringen heeft afgelegd die tegenstrijdig zijn met voldoende geverifieerde informatie over het land van herkomst, waardoor zijn bewering alle overtuigingskracht wordt ontnomen met betrekking tot de vraag of hij in aanmerking komt voor erkenning als persoon die internationale bescherming geniet op grond van Richtlijn 2011/95/EU; of”.