31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 1 
I 
(Mededelingen) 
REKENKAMER 
VERSLAG 
over het dienstjaar 1979 
vergezeld van 
de antwoorden van de Instellingen 
voorgelegd aan 
de decharge verlenende autoriteit 
en aan 
de andere Instellingen 
op 28 november 1980 
overeenkomstig artikel 84 van het Financieel Reglement van 21 december 1977 
.31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3 
Inhoudsopgave 
Bladzijde 
Inleiding 5 
Deel I 7 
Hoofdstuk 1 — Algemene opmerkingen 7 
Hoofdstuk 2 — Boekhouding 21 
Hoofdstuk 3 — Ontvangsten 31 
Hoofdstuk 4 — Het EOGFL, afdeling „Garantie" 44 
Hoofdstuk 5 — Het EOGFL, afdeling „Oriëntatie" 79 
Hoofdstuk 6 — Financiële steun van de Gemeenschap aan de sociale 
sector ... 92 
Hoofdstuk 7 — Europees Regionaal Fonds 112 
Hoofdstuk 8 — Energie, onderzoek en investering ...- 125 
Hoofdstuk 9 — Samenwerking met ontwikkelingslanden en derde lan­
den (titel 9 van de algemene begroting) 141 
Hoofdstuk 10 — Personeelsuitgaven 157 
Hoofdstuk 11 — Huishoudelijke uitgaven 171 
Hoofdstuk 12 — Samenvatting van verslagen over externe instellingen 176 
Deel II — De Europese Ontwikkelingsfondsen 181 
Bijlage 1 — Statistieken 209 
Bijlage II — Antwoorden van het Europese Parlement 245 
Bijlage III — Antwoorden van de Raad 247 
Bijlage IV — Antwoorden van de Commissie 248 
Bijlage V .— Antwoorden van het Hof van Justitie 313 
Bijlage VI — Antwoorden van het Economisch en Sociaal Comité 314 
31.12.80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 5 
Inleiding 
1. Dit is het derde jaarverslag van de Europese 
Rekenkamer. Het behandelt de rekeningen over het 
dienstjaar 1979 (J) van alle Instellingen die onder de 
controleverantwoordelijkheid van de Rekenkamer 
vallen, doch niet de financiële transacties van de 
EGKS, waarover de Kamer een afzonderlijk verslag 
uitbrengt. Tevens worden aan de decharge 
verlenende autoriteiten afzonderlijke verslagen uit­
gebracht over de rekeningen van JET (Joint Euro­
pean Torus), het Europees Centrum voor de ontwik­
keling van de beroepsopleiding (Berlijn), de Euro­
pese Stichting voor de verbetering van'de levens- en 
arbeidsomstandigheden (Dublin), de Europese 
scholen en het Voorzieningsagentschap van Eura­
tom. Samenvattingen van de opmerkingen van de 
Rekenkamer in al deze afzonderlijke versjagen, met 
uitzondering van dat betreffende JET, zijn opgeno­
men in Hoofdstuk 12 van dit jaarverslag. Een 
samenvatting van het JET-verslag treft men aan in 
Hoofdstuk 8. 
Presentatie van het verslag 
2. Het jaarverslag bestaat uit twee delen. Deel I 
bevat opmerkingen over de rekeningen van de Alge­
mene Begroting van de Gemeenschappen, met inbe­
grip van de begrotingen van het Europese Parle­
ment, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, 
het Economisch en Sociaal Comité, het Bureau voor 
officiële publikaties en de administratieve begroting 
van de EGKS. 
3. Deel II van het verslag handelt over de vier 
Europese Ontwikkelingsfondsen. Deze Fondsen, die 
steun verlenen aan ontwikkelingslanden, worden 
beheerd door de Commissie, doch vallen niet onder 
de Algemene Begroting van de Gemeenschappen. 
4. Hoofdstuk 1 van het verslag omvat algemene 
opmerkingen naar aanleiding van de werkzaamhe­
den van de Rekenkamer alsmede een samenvatting 
van de in verschillende begrotingsafdelingen gere­
zen budgettaire en boekingsproblemen. Hierop 
wordt dieper ingegaan in de afzonderlijke hoofd­
stukken waarin bepaalde sectoren van de begroting 
worden behandeld. 5. Bijlage I geeft een statistisch overzicht van 
financiële gegevens met betrekking tot de Algemene 
Begroting van de Gemeenschappen en de Europese 
Ontwikkelingsfondsen. 
Het uitbrengen van het jaarverslag 
6. Het jaarverslag van de.Rekenkamer wordt uit­
gebracht overeenkomstig artikel 206 bis van het Ver­
drag tot oprichting van de Europese Economische 
Gemeenschap en artikel 83 van het Financieel Re­
glement (2). 
7. Overeenkomstig het Financieel Reglement 
werden de opmerkingen van de Rekenkamer op 15 
juli 1980 toegezonden aan de Instellingen. Aan de 
Commissie werden de volledige delen I en II gezon­
den. De Hoofdstukken 1, 10 en 11 van deel I wer­
den tevens toegezonden aan het Europese Parle­
ment, de Raad, het Hof van Justitie en het Econo­
misch en Sociaal Comité. 
8. De definitieve tekst van dit verslag werd opge­
steld na ontvangst van de antwoorden van de Instel­
lingen ; deze antwoorden zijn gepubliceerd in de bij­
lagen II tot en met VI. Het eventuele commentaar 
van de Rekenkamer op deze antwoorden is cursief 
gedrukt, onder het punt in het verslag, waarop het 
betrekking heeft. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie öp punt 6 
De Commissie blijkt nog steeds niet het verschil te 
kunnen zien tussen enerzijds de Opmerkingen van de 
Rekenkamer, die ieder jaar op 15 juli aan de Instellin­
gen worden toegezonden en die bedoeld zijn om ant­
woorden uit te lokken, en anderzijds het Verslag van 
de Rekenkamer, dat in het Publikatieblad wordt gepu­
bliceerd en wordt opgesteld in het licht van deze ant­
woorden. 
(') Voor de Europese Scholen de rekeningen over 1978. (2) PB L 356 van 31. 12. 1977, blz. 20. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7 
Deel I 
HOOFDSTUK 1 — ALGEMENE OPMERKINGEN 
INHOUDSOVERZICHT Paragrafen 
Overzicht van de voornaamste opmerkingen 1.0 
Indiening van de rekeningen: 
De staat van baten en lasten van de algemene 
begroting voor het dienstjaar dat op 31 december 
1979 werd afgesloten 1.1 t/m 1,5 
De rekeningen van de vier Europese Ontwikke­
lingsfondsen voor het dienstjaar dat op 31 decem­
ber 1979 werd afgesloten - 1.6 en 1.7 
Uitvoering van de begroting voor 1979 1.8 t/m 1.12 
Onderuitputting van begrotingsmiddelen 1.13 t/m 1.25 
Overgedragen middelen 1.26 en. 1.27 
Problemen met de financiële verantwoording voor de 1 
afdeling Garantie van het EOGFL 1.28 t/m 1.31 
Jaarsaldo 1.32 
Ontwikkelingen op juridisch vlak 1.33 en 1.3*4 
Rentesubsidies 1.35 
Problematiek van financiële verslaglegging 1.36 t/m 1.40 
Grondslagen van de verantwoording. 1.41 t/m 1.48 
Door de Rekenkamer in de loop van het jaar uitge­
brachte verslagen en adviezen , 1.49 
Overzicht van de voornaamste opmerkingen 
Paragrafen 
1.0. De voornaamste opmerkingen in dit hoofdstuk 
zijn: 
a) Per 1 juni konden voor de rekeningen van de 
algemene begroting en de vier Europese Ontwik­
kelingsfondsen slechts voorlopige rekeningen 
worden overgelegd. 1.2 t/m 1.7 
b) Er werden begrotingsmiddelen ten belope van 30 
miljoen ERE overgeboekt van de begroting-1978 
naar de begroting-1979, waardoor de door de 
begrotingsautoriteiten goedgekeurde definitieve 
begrotingsbedragen werden overschreden. 1.10 t/m 1.11 
8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
c) De begroting voor gesplitste betalingskredieten 
was opmerkelijk hoger dan het bedrag dat tijdens 
het jaar kon worden besteed. Een bedrag van 
1 095 miljoen ERE, overgedragen naar 1980, werd 
daarom gefinancierd uit ontvangsten voor 1979, 
ofschoon dit bedrag pas in 1980 zal worden 
betaald. 
d) Op de rekeningen van het Europese Parlement 
kwamen overdrachten voor waarvoor geen toe­
stemming was verleend. 
e) De opgave van het jaarsaldo is onjuist. 
0 Bij het afsluiten van de rekeningen treedt nog 
steeds grote vertraging op. 
g) Leemten in administratieve bepalingen. 
INDIENING VAN DE REKENINGEN 
I 
DE STAAT VAN BATEN EN LASTEN VAN DE 
ALGEMENE BEGROTING VOOR HET 
DIENSTJAAR DAT OP 31 DECEMBER 1979 WERD 
AFGESLOTEN 
II 
DE REKENINGEN VAN DE VIER EUROPESE 
ONTWIKKELINGSFONDSEN VOOR HET 
DIENSTJAAR DAT OP 31 DECEMBER 1979 WERD 
AFGESLOTEN 
1.1. Op bladzijde 288 van deel II van de rekenin­
gen van ontvangsten en uitgaven en balansen in ver­
band met de begrotingsuitvoering voor het dienst­
jaar 1979, document COM (80) 233, uitgebracht op 
1 juni 1980 door de Commissie, bevindt zich een 
overzicht met als opschrift: staat van baten en lasten 
van de algemene begroting voor het dienstjaar dat 
op 31 december 1979 werd afgesloten, document 
COM (80) 233, gepubliceerd door de Commissie op 
1 juni 1980. Deze rekeningen werden gewijzigd in 
document COM (80) 565 FR „Aanpassingen op de 
rekeningen van ontvangsten en uitgaven en de 
belansen over 1979", dat de Commissie op 20 okto­
ber 1980 toezond aan de Rekenkamer. Uit deze 
gewijzigde rekeningen blijkt een jaarsaldo van 
455 906 430,98 ERE, zijnde een surplus dat naar 
1980 moet worden overgedragen. Alle in dit verslag 
voorkomende opmerkingen over de algemene 
begroting houden verband met de financiële gege­
vens uit de voormelde gewijzigde rekeningen. In 
punt 1.4 wordt aangegeven hoe de oorspronkelijke 
en de gewijzigde rekeningen met elkaar in overeen­
stemming werden gebracht. 
Per 1 juni 1980 uitgebrachte voorlopige rekeningen 
1.2. Overeenkomstig artikel 6, lid 3 van het 
Financieel Reglement (•) dient de Commissie de 
behoorlijk gemotiveerde verzoeken van alle Instel­
lingen tot niet-automatische overdracht van begro­
tingsmiddelen naar het volgende dienstjaar, uiterlijk 
(') Gewijzigd bij verordening 1252/79 van 25 juni 1979, 
PB L 160 van 28.6. 1979, blz. 1. 1.18 t/m 1.22 
1.27 
1.32 
1.36 
1.37 t/m 1.40 
op 21 april voor te leggen aan de Raad en toe te zen­
den aan het Europese Parlement. Zodra de Raad het 
verzoek tot overdracht van begrotingsmiddelen 
heeft ontvangen, dient hij het Europese Parlement 
te raadplegen, dat gewoonlijk binnen vier weken na 
ontvangst van het verzoek advies uitbrengt. 
Tenzij de Raad binnen zes weken na ontvangst van 
het verzoek tot de overdracht van middelen een 
andersluidend besluit neemt, wordt deze geacht te 
zijn goedgekeurd. 
1.3. De uiterlijke datum waarop de Raad een 
negatief advies kan uitbrengen over verzoeken tot 
overdracht is derhalve normaliter 2 juni, een dag 
later dan de datum waarop de Commissie de reke­
ningen van de algemene begroting moet opstel­
len (2). Bij het opstellen van de rekeningen neemt de 
Commissie alle verzoeken tot niet-automatische 
overdracht, die zij namens de Instellingen aan de 
Raad heeft voorgelegd, op als uitgaven zodat later 
de rekeningen gewijzigd moeten worden om de 
overdrachten waarvoor de Raad geen toestemming 
geeft, te schrappen. 
1.4. Bij het opstellen, per 1 juni 1980, van de 
rekeningen over 1979 was het de Commissie onmo­
gelijk voor twee door de Raad verworpen over­
drachten ten belope van 2 458 600 ERE de nodige 
correcties aan te brengen. 
Tabel 1 (ERE) 
Afdeling III: Commissie 
Hoofdstuk 25, post 2550: 
Door de Instelling georganiseerde 
conferenties, congressen en vergade­
ringen 58 600 
Hoofdstuk 100, artikel 940: 
Uitgaven voortvloeiend uit de tussen 
de EEG en de UNRWA gesloten 
overeenkomst 2 400 000 
2 458 600 
(2) Artikel 73 van het Financieel Reglement, PB L 356 
van 31. 12. 1977, blz. 18. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 9 
sen moeten de rekeningen over ieder jaar op 
31 maart van het volgende jaar worden ingediend. 
Op 1 juni 1980 had de Commissie voor deze vier 
Fondsen slechts een aantal voorlopige rekeningen 
opgesteld voor het jaar dat op 31 december 1979 
werd afgesloten. 
1.7. De Rekenkamer vindt het onbevredigend dat 
zowel de rekeningen voor de algemene begroting als 
die voor de Europese Ontwikkelingsfondsen pas op 
15 juli, de datum waarop de Rekenkamer haar 
opmerkingen aan de Instellingen moet voorleggen, 
in voorlopige vorm beschikbaar waren. Aangezien 
voor de goedkeuring van de overdrachten van het 
Parlement, waarvan sprake in punt 1.27 het besluit 
van de begrotingsautoriteit wordt afgewacht, 
tekende de Commissie in de gewijzigde versie van 
de rekeningen aan dat deze overdrachten slechts 
voorlopig zijn geboekt. Bij de opstelling van dit 
verslag waren de rekeningen dus niet definitief afge­
sloten. 
UITVOERING VAN DE BEGROTING VOOR 1979 
Definitieve begrotingsbedragen 
1.8. Het totaal van de middelen die ten laste 
mochten worden gebracht van de begrotingsrekenin­
gen, beliep in 1979 14 488 miljoen ERE, tegenover 
14 447 miljoen ERE waarvoor toestemming was 
gegeven in de gewijzigde en aanvullende begroting 
nr. 3 (zie onderstaande tabel). 
Tabel 2 — Definitieve begrotingsmiddelen voor 1979 
(miljoen ERE) 
Gewijzigde 
begroting 3 Bijkomende 
middelen Uiteindelijke be­
schikbare begro­
tingsmiddelen 
Commissie 14 168 41 14 209 
Parlement 144 — 144 
Raad 103 — 103 
Hof van Justitie 19 — 19 
Rekenkamer 13 — 13 
14 447 41 14 488 In de op 1 juni 1980 ingediende rekeningen waren 
de naar 1980 overgedragen begrotingsmiddelen dus 
voor 2 458 600 ERE te hoog opgenomen, terwijl het 
surplus voor het jaar voor hetzelfde bedrag te laag 
was verantwoord. Deze post werd in de gewijzigde 
versie van de rekeningen die de Rekenkamer op 
20 oktober 1980 werden toegezonden, gerectificeerd. 
(ERE) 
Jaarsaldo (surplus) zoals dit 
voorkomt in de op 1 juni inge­
diende rekeningen 453 447 830,98 
Te vermeerderen met: Overge­
dragen begrotingsbedragen 
waarover de Raad eén negatief 
advies heeft uitgebracht 2 458 600,00 
Gewijzigd jaarsaldo (surplus) 455 906 430,98 
1.5. Toen de Commissie op 1 juni 1980 de reke­
ningen indiende verklaarde zij dat, wegens ontbre­
ken van een besluit van de begrotingsautoriteit ten 
tijde van het opstellen van de rekeningen over 1979, 
de gegeven cijfers voor niet-automatische over­
drachten van begrotingsmiddelen voorlopig waren 
en dat er naderhand een corrigendum op de reke­
ningen zou worden uitgebracht. De Rekenkamer 
beveelt aan dat het tijdschema voor de begroting 
wordt gewijzigd, opdat in de rekeningen die door de 
Commissie op de afgesproken datum worden opge­
steld, rekening kan worden gehouden met besluiten 
van de Raad inzake naar het volgende dienstjaar 
over te dragen begrotingsmiddelen. 
1.6. Overeenkomstig artikel 64 van het Financieel 
Reglement inzake de Europese Ontwikkelingsfond-
1.9. Het totaal van de bijkomende middelen ten 
belope van 41 miljoen ERE (zie tabel 2) bestaan uit 
11 miljoen ERE ingevolge inkomsten uit werk voor 
derden (*) en 30 miljoen ERE die zijn overgeboekt 
van uit 1978 overgedragen begrotingsmiddelen. 
(>) Artikel 91, lid 2 van het Financieel Reglement, gewij­
zigd bij verordening 1252/79, PB L 160 van 28.6. 
1979, blz. 2. Overboeking van middelen uit de begroting-1978 naar 
de begroting-1979 
1.10. Het bedrag van 30 miljoen ERE werd over­
geboekt van gesplitste betalingskredieten die waren 
overgedragen van de begroting-1978 (hoofdstuk 96: 
Samenwerking met derde landen) en toegevoegd 
aan de niet-gesplitste kredieten van de begroting-
10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
1979 (hoofdstuk 95: Incidentele maatregelen ten 
behoeve van ontwikkelingslanden en derde landen). 
Ofschoon krachtens artikel 21 van het Financieel 
Reglement (J1) overschrijvingen tussen titels en 
hoofdstukken van de begroting geoorloofd zijn, vor­
men deze geen verhoging van het begrotingstotaal. 
De overschrijving van 30 miljoen ERE van de 
begrotingsmiddelen uit 1978 naar de definitieve 
middelen voor 1979 had echter tot gevolg, dat het 
totaal van de goedgekeurde uitgaven in de begroting 
1979, het totaal aangegeven in de laatst vastgestelde 
begroting met 30 miljoen ERE overschreed. 
1.11. De Rekenkamer is van mening dat de over­
schrijving van uit de begroting 1978 overgedragen 
middelen om deze toe te voegen aan de begroting 
1979 in strijd is met het beginsel van periodetoereke-
ning en tot gevolg heeft dat het maximum van de bij 
begroting 1979 goedgekeurde jaarlast wordt over­
schreden. Het algemene' beginsel van dergelijke 
overschrijvingen is tevens strijdig met bepalingen 
van artikel 6, lid 2 (b) van het Financieel Regle­
ment (2) volgens dewelke ongebruikte betalingskre­
dieten van rechtswege uitsluitend naar het volgende 
begrotingsjaar mogen worden overgedragen. Het 
overschrijven van middelen van het ene begrotings­
jaar naar het volgende heeft derhalve een verlenging 
van de geldigheid van de toewijzing met nog een 
jaar tot gevolg. De Rekenkamer beveelt aan dat de 
overdracht van middelen naar navolgende begro­
tingsjaren wordt tegengegaan. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 1.11 
Na bestudering van het antwoord van de Commissie 
geeft de Rekenkamer toe dat in dit speciale geval de moeilijkheid waarop zij de aandacht vestigde, was 
omzeild. Zij is echter van mening dat deze werkwijze 
over het algemeen in de toekomst moet worden verme­
den. 
Gebruik van definitieve begrotingsmiddelen voor 1979 
1.12. Het totaal van de voor 1979 goedgekeurde 
begrotingsbedragen omvatte verplichtingen voor 
gesplitste kredieten ten belope van 3 682 miljoen 
ERE. 
Gesplitste kredieten worden gebruikt voor de uit­
voering van meerjarige werkzaamheden en zij 
bestaan uit vastleggingskredieten en betalingskre­
dieten. Vastleggingskredieten dekken, in het 
lopende dienstjaar, de totale kosten van de juridi­
sche verplichtingen, aangegaan voor werkzaamhe­
den waarvan de uitvoering meer tijd in beslag neemt 
dan één dienstjaar. Betalingskredieten dekken uitga­
ven voortvloeiend uit in de lopende en/of voor­
gaande jaren aangegane verplichtingen, tot een 
maximum van het in de begroting opgenomen 
bedrag (3). Slechts het totaal van het in het lopende 
jaar betaalde bedrag en het overgedragen bedrag 
wordt ten laste gebracht van de rekening van baten 
en lasten van het dienstjaar. 
Het gebruik van zowel gesplitste als niet-gesplitste 
kredieten van de begroting-1979 is weergegeven in 
tabel 3. 
(') PB L 356 van 31. 12. 1977, blz. 9. 
(2) PB L 356 van 31. 12. 1977, blz. 4. (3) Artikel 1 van het Financieel Reglement, PB L 356 van 
31. 12. 1977, blz. 2. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 11 
Tabel 3 — Gebruik van de begrotingsmiddelen van 1979 
A. Op de staat van baten en lasten opgevoerde bedragen van de definitieve begrotingsmiddelen (miljoen ERE) 
Definitieve 
begrotings­
middelen Verrichte 
betalingen Betalingen 
in % van 
de middelen Naar 1980 
overgedragen 
begrotings­
middelen Totaal van de 
op 
de staat van 
baten 
en lasten van 
1979 
opgevoerde 
bedragen Totaal van de 
opgevoerde 
bedragen in % 
van 
definitieve 
middelen 
Commissie 
Niet-gesplitste kredieten 12 368 11 996 97,0 329 12 325 99,6 
Gesplitste kredieten: 
Betalingskredieten 1 841 726 39,4 1 095 1 821 98,9 
14 209 12 722 1 424 14 148 
i 99,5 
Niet-gesplitste kredieten 
Parlement 144 98 68,0 17 115 79,9 
Raad (incl. Economisch en Sociaal 
Comité) 103 80 77,7 8 88 85,4 
Hof van Justitie 19 16 84,2 1 17 89,5 
Rekenkamer 13 9 69,2 1 10 76,9 
14 488 12 925 1 451 14 376 
B. Gesplitste kredieten: betalingsverplichtingen 
Definitieve 
middelen Aangegane 
verplichtingen Betalings­
verplichtingen in 
% 
van begrotings­
middelen Geannuleerde 
begrotings­
middelen Overgedragen , 
begrotings­
middelen 
Commissie 3 682 2 897 78,7 154 631 
bepaalde beleidsvormen minder begrotingsmiddelen 
nodig bleken dan was geraamd, is dit verheugend in 
geval er voor het bereiken van bepaalde doelstellin­
gen economischer te werk is gegaan. Veel gevallen 
van onderuitputting van in de algemene begroting 
opgenomen middelen duiden echter op een 
onnauwkeurige raming van de uitgaven en doen 
tevens veronderstellen dat het effect van de door de 
begrotingsautoriteiten goedgekeurde projecten van 
de Gemeenschap aanmerkelijk kleiner was dan 
voorzien. 
1.15. Eén der gevolgen van beduidende onderuit­
putting van de middelen uit de algemene begroting 
is dat er begrotingsmiddelen worden toegewezen 
aan sectoren waarin zij niet volledig worden 
gebruikt, terwijl andere sectoren met,tekorten kun­
nen kampen. Nog een ander gevolg is dat de ont­
vangsten van de Gemeenschap in 1979 veel hoger 
lagen dan voor de werkelijke betalingen in het jaar 
noodzakelijk was. 
Commissie ONDERUITPUTTING VAN 
BEGROTINGSMIDDELEN 
1.13. Onderuitputting van begrotingsmiddelen is 
een ernstige zaak, aangezien dit twijfels oproept 
zowel aan de grondslagen van de begrotingsraming 
als aan het financiële beheer van de begroting. 
Onderuitputting duidt vaak ook op langzame tenuit­
voerlegging van de in de begroting goedgekeurde 
beleidsvormen van de Gemeenschap. De tabellen 3, 
4 , 5 en 6 illustreren het gebruik van de begrotings­
middelen door alle Instellingen volgens de rekenin­
gen die de Commissie op 1 juni 1980 (!) heeft opge­
steld, gewijzigd door de aanpassingen die in oktober 
1980 aan de Rekenkamer werden toegezonden (2). 
Verdere details over de benutting van middelen in 
elke sector van de algemene begroting zijn opgeno­
men in de daarop bétrekking hebbende hoofdstuk­
ken van dit verslag. 
1.14. Het is onvermijdbaar dat het bedrag van de 
op de begroting opgenomen toewijzingen over het 
algemeen niet volledig wordt gebruikt. Indien voor 
(') COM (80) 233. 
(2) COM (80) 565 FR. 1.16. Het gebruik van begrotingsmiddelen 1979 
wordt weergegeven in de tabellen 4 en 5. 
12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
E C 
u z 
c 
§ 2 
c5 "o 
«O <u 
sS > T3 
2 o 
2 > 
co 0) 
£ a 
4> ON 
*o — 
C c 
cd cd 
> > 
si *•" A ® cd 2 o o 2> o > Cd ^ /-» _ö #-.r> 
L. Cd <L> «Q r" > Go w O0 0> 
i>^i= «-ss g 
ëc-ë.aS'i-
•- — 0i) 
= i 2 ï C 
o-ü'-SJo-* SJ 
S3 « 2 p a.a 
O •* S.E"13 
S>- M 
^'•5 5= SO M 00 O 00 0 VO O O 
Tt* r- 00 O Os 0 Os O O 
Os Os Os O Os 0 Os O O 
fO fO (N -rf Os in Tt Tf 
00 r- <N <N fn Os O O 
m r- ^t* <N r^t 
n n x 
oo r- m 
m — i/^ rt^ 
Os <N 
Os 00 
so O 
tJ- rn —- <N 
ir> O 
fN m 
m CN 
*> _ 
00 c 
cd 
•0<j 
01) "O 
»B ^ tO 
O 00 
O £ 00 W 
0 o 
1 öb 
s* 
z I 2 
<N r-
CN <N 
rf 
S " a 2 c 
o.5J'-ö^iS -5J !!««%« 
O •* 5 .E 73 I I ^ 
&- « c 
u — « ü 
z 8"-* 
<n 
r» rf v© 
ro — — O O 
O vo 
CO — m — 
r- o o\ 
— •*!• 
00 t> ' u, 
0> Jxi c ^•ó 
.b E 1> 
u JD c c 
CL) Cd 
00 > •0 O — 
v©" <N «O 00^ O 
p-" r*T cT 
I I 3; 
= EE« 
«-> g #- O ro OV O 
ro p-" o" 
00 >0 
vo m 
ON O 
Os fS 
x> 
3 
a 
£ 
O 
Ui 
O 
O 
> 
3 >/-> 00 v© 
o P- <N 
Tj" — N© Tj-
O 
<N Tf ON ON 
o r-
<N rs 
:= E 
v= C 
IU . _ 
Ü o a.22 "5 £1 'u, <-
u M u 00 Si 
O ^ S .E 
Si 8 4 
Z <*•* «/"> 00 — 
o r~ 
Tir — 
c N 
c: <D 
> 
•« 
SP c 
<U 
O c 
u 
p '3 '5b u. V) 
O 
h V V M ciO C 
; <u C 
CO 
> :3 Q0 13 j»r C 
CO 
> 
•O (U <1> ICC 3 
O O 
CJ 3 
O x: C/1 OJ 
10 x: C/1 T3 CA 
l> <3 
CM 3 C CA 
l> <3 
CM 3C O OU T3 
C .2 \© 
T> "? 
C O 
O 
•s fill J 
H — — 1/1 
5 U fl "O 
u. 2 -2 O o -o o 5 
O c 0 J= 
> C C/5 O T5 ^ 
C O 
O 
U« tri — >/i 
03 
C 
O 2 
'Sb g 
« 2 
ai S > 
c 
'c (/3 --V 
1 S ^ 
ü fTj . 
j?t! ts 
cd ^ O 
jS Ü o 
2 Ë£ a 
"5 c 
c ^ :5 0O 
•C Ó 
O 00 
•J to 
PU T3 
O O 
0 ? 
w S P c 
Eu r- .5 ™ 00 — 5 eb « 
c 00 £ 
sê 
u S 
2 ö 
2 « ca •— 
a > 
QJ rti 
CQ *0 V 
- M 
£ * <D 
'g " N M 
5 "ö 13 "ö> "S 
O 'P P H H V© o 
_ o _ 
<U J= 1> 2 rï oü 
•SB'E 
£0 o 
a> a> 
H H cd 
-2 
o 
H 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13 
Tabel 5 — Gebruik van de definitieve begrotingsmiddelen voor 1979 
Commissie: Gesplitste vastleggingskredieten 
(miljoen ERE) 
Definitieve 
begrotings­
middelen Aangegane 
verplichtingen 
Geannu­ Overgedra­Definitieve 
begrotings­
middelen 
Bedrag Verplich­
tingen in % 
van de be-
grotings- . 
middelen leerde be­
grotings­
middelen gen begro­
tingsmid­
delen 
Titel 3: Research, energie, enz. 512 334 65,2 45 133 
Titel 5: Sociaal Fonds 
(hoofdstukken 50-53) 824 775 94,1 49 
' Regionaal Fonds 
(hoofdstukken 55,56) 1 010 962 95,3 ' 48 
Titel 8: EOGFL-Oriëntatie 
(hoofdstukken 80-86) 666 460 69,1 23 183 
Specifieke maatregelen 
in de visserijsector 
(hoofdstuk 87) 56 22 39,3 34 
Titel 9: Ontwikkelingshulp 576 344 59,7 48 184 
Titel 10: Overige uitgaven 38 — 0,0 38 — 
3 682 2 897 78,7 154 631 
14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
"S 
Ml Q> O 
Os 
o\ 
O 
I 
©\ r-o\ 
•9 
1 <» 
66 g s 
8 § Wc/5 13 -Si <u - S <= c cd ~ "O cd -ó w ü ^ c cl 3 - -(2 > o m &T3 2 op w öj)u^ r> 
s s a >2 §-o| a > «J — > 
c •> 6 iii , • — > j- oo2 «.a Sf = 2ü Q-J5-E 
2 2~ S?) " ^ "'•B r «; §£ Ï3 *o c > "ei -a oo Ê?tj <u 
(2 a# »-si{-= Ë~ 
"= <U w S <= C •O (QiC U V 1 êiic^ss; |ll 5 
c«i 
<— 00 r> "O (U • -j D •- — Q - xs - e 
S u "O 2 .5 5 *7; > 6 J) ®2 
g |fe-ë c 2-S.s 
f2 O oj> &£«,•* s-sc' w c -i n .L u '•" w 1» ü u 00c C > X) •- 00 c V 
a^ 4S e £ - e 
S^ri «5 £Sc0,U'"Sc «gïT32 üS'^a'-i:F, OSo.SCCwS°|O.s1?b1I (2 5 o «> « « j2 o 
C«ói,« ._ > u. Cln3 c •s « ff c ."2 « r\ ~ _o'-- P 
<u -o 2 .S 5 "ij " è "Ï.TJ <Ü "O C > T3 •- 00 c'TS S-o « w>p „/S W.S-5 ~ gÜ T3 6= T3 • r° O O Np fli ' f- ° >^i oo.g &>§>:§J 
•8 cJ5- i 
(2|§-s|Sj>2:&|ia 
ë w ó A « > tv (jo!2 M .2 'g1 "= ü X - «•:: c 
« & "O g -E 5 is > è "k-a r-
o c£ c >-l3-S 00c-a « fio^js a# «-si- e~ 
'ë D i A J2 _ ._ > i- ao3 e •5 « opc.-2i> r( - £ - P 
•S è-s siÉ > ê Jk-é e 
1 U "O C > "O •- 00 c?"0 u 1 o « «J vo w .ti u .= •= — > X) ooa^ .g c -1 E — , O • e w & "o 2 oo •-o o. j2 o 
s-f-ssi s ë <=£ i|| g 
,21 §•§! sj5 2 g-gi a 
•E > ès»!c •s « g> C .-2 « 
D " -eE 5 
<u c v > eö 00 0> 00 c CU 
*3 C 
O 13 <•5 .<o ts 0) a c 
o C/3 a> *o "o> o > .t: a> *o 
-o c 3 c <D > •o CQ O c <D > c > J= c cd .ï c CD ö0 '5 a> 3 
X > C« 00 rn 5 o 
"> cd O > C« 00 13 
H "33 
P c <u > ca oo 
'3 
<u oo •c <u > 
O 
I 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15 
1.17. Uit de tabellen 3 en 4 blijkt dat, ofschoon in 
1979 99,5 % van het totaal van de beschikbare mid­
delen ten laste werd gebracht van de rekening van 
baten en lasten van de Commissie, slechts 39,4 % 
van de gesplitste betalingskredieten ten belope van 
1 841 miljoen ERE werkelijk werd betaald in dat 
jaar. Er was een surplus van 1 095 miljoen ERE, dat 
werd overgedragen naar 1980. 
Gesplitste kredieten 
1.18. De bedoeling van de in paragraaf 1.12 
omschreven procedures is dat de gesplitste kredieten 
die jaarlijks in de begroting worden opgenomen, 
kunnen worden beperkt tot het voor de betaalbaar 
wordende Verplichtingen noodzakelijke minimum, 
zonder dat de Commissie de mogelijkheid wordt 
ontnomen om vóór het gehele in de begroting goed­
gekeurde bedrag verplichtingen aan te gaan in het 
kader van meerjarige projecten. De begroting voor 
de betalingskredieten bestaat derhalve eenvoudig 
uit een voorafgaande raming van betalingen die in 
de loop van het jaar moeten worden verricht voor 
een programma van meerjarige projecten waarvoor 
reeds verplichtingen op lange termijn zijn aange­
gaan. 
1.19. De voornaamste sectoren van de begroting 
voor welke gesplitste kredieten zijn ingevoerd, zijn de 
research-sector (onder titel 3), het Sociaal en het 
Regionaal Fonds (onder titel 5), EÓGFL-Oriëntatie 
(onder titel 8) en steun aan ontwikkelingslanden 
(onder titel 9). 
1.20. De tabellen 4 en 5 tonen duidelijk aan dat 
het gebruik van vastleggingskredieten voor meerja­
renprojecten aanzienlijk hoger was dan het gebruik 
van betalingskredieten. Ofschoon de Commissie in 
staat was verplichtingen aan te gaan voor projecten 
waarvan de uitvoering zich over meerdere jaren uit­
strekt, konden in 1979 voor dezelfde projecten niet 
zoveel betalingen worden verricht als in de begro­
ting was voorzien. Bij de werkelijke tenuitvoerleg­
ging van deze projecten is derhalve slechts lang­
zaam voortgang gemaakt. 
Besteding van gesplitste kredieten 
(0/0) 
Betalingen Verplichtingen 
Research , 51,2 65,2 
Sociaal Fonds 56,0 94,1 
Regionaal Fonds 32,1 95,3 
EOGFL-Oriëntatie 29,9 69,1 
Ontwikkelingshulp 13,8 59,7 1.21. Er zij aan herinnerd dat de Commissie in 
1979 een schema invoerde voor betaling van 
speciale voorschotten aan Lid-Staten ter versnelling 
van de tenuitvoerlegging van projecten in het kader 
van het Sociaal Fonds, het Regionaal Fonds en het 
EOGFL-Oriëntatie; ondanks dat zijn, getuige 
bovenstaande tabel, de betalingspercentages laag 
gebleven. 
1.22. De Rekenkamer ziet in dat de oorzaken van 
vertragingen in het gebruik van middelen uit hoofde 
van deze fondsen wellicht niet zozeer gezocht moe­
ten worden in de ambtelijke diensten van de Com­
missie als wel bij praktische moeilijkheden waarmee 
men in de Lid-Staten wordt geconfronteerd. Alles 
moet in het werk worden gesteld om deze proble­
men, te overwinnen. Ondertussen dient de raming 
van de betalingskredieten een getrouwer beeld te 
geven van de omvang der betalingen die naar ver­
wachting in de loop van het jaar zullen worden ver­
richt. 
In 1979 leidde een te hoge raming van de gesplitste 
kredieten tot een abnormale situatie. Daar de begro­
ting sluitend moet zijn, moet bij een te hoge raming 
van de in het jaar te besteden betalingsmiddelen een 
overeénkomstig bedrag aan ontvangsten uit de eigen 
middelen van de Gemeenschap worden uitgetrok­
ken. Deze ontvangsten worden beschikbaar gesteld 
ondanks het feit dat het teveel aan betalingsmidde­
len op zijn vroegst pas in het volgende jaar kan wor­
den besteed. In 1979 werd een bedrag van 1 095 mil­
joen ERE uitgetrokken ter dekking van overgedra­
gen betalingsmiddelen die pas in 1980 konden 
worden besteed, terwijl tegelijkertijd op de derde 
aanvullende begroting een bedrag van 731 miljoen 
ERE aan extra ontvangsten werd uitgetrokken ter 
dekking van uitgaven in 1979. Indien de raming van 
de betalingskredieten de feitelijke betalingen in het 
jaar dichter had benaderd, zouden de totale ont­
vangsten dié in 1979 beschikbaar moesten worden 
gesteld, dienovereenkomstig zijn beperkt. 
Niet-gesplitste kredieten 
1.23. Het gebruik van niet-gesplitste kredieten 
was over het algemeen hoger dan dat van-de gesplit­
ste kredieten. Een traag betalingstempo werd aange­
troffen bij de research, het Sociaal Fonds en de ont­
wikkelingshulp voor welke sectoren in de loop van 
het jaar respectievelijk slechts 39 %, 60 % en 57,9 % 
van de op de begroting voor 1979 beschikbare mid­
delen werd betaald en het merendeel van het saldo 
naar 1980 werd overgedragen. 
1.24. Op de benutting van de begrotingsmiddelen 
wordt in de respectieve hoofdstukken van dit ver­
slag nog dieper ingegaan. 
16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Andere Instellingen 
1.25. Het gebruik van de begrotingsmiddelen 
door de andere Instellingen is weergegeven in 
tabel 6. In hoofdstuk 10 (Personeelsuitgaven) en 
hoofdstuk 11 (Huishoudelijke uitgaven) van dit ver­
slag treft men meer details aan over de rekeningen 
van deze Instellingen. 
OVERGEDRAGEN MIDDELEN 
1.26. In hoofdstuk 2 (punt 2.9) wordt een over­
zicht gegeven van het gebruik van de overgedragen 
begrotingsmiddelen in de jaren 1973 tot en met 
1978. 
Overgedragen middelen in de rekeningen van het 
Europese Parlement 
1.27. In de rekeningen van het Europese Parle­
ment komen naar 1980 overgedragen begrotingsmid­
delen voor ten belope van 2 681 000 ERE. Deze 
overdrachten hadden volgens de procedure 
omschreven in bovenstaande paragraaf 1.2 door de 
Raad moeten worden goedgekeurd. Aangezien er op 
de vastgestelde datum, 21 april, nog geen officieel 
verzoek aan de Raad was voorgelegd, is de Reken­
kamer van mening dat de overdracht van deze mid­
delen niet formeel is goedgekeurd. Het totaal van de 
overgedragen middelen is derhalve te hoog voorge­
steld en het overschot voor het jaar dat op de staat 
van baten en lasten van de algemene begroting 
wordt verantwoord is daardoor 2 681 000 ERE te 
laag. De betrokken begrotingsposten zijn de 
volgende: 
Post ERE 
1301 Dienstreizen, personeel 1 200 000 
1420 Restaurants en cantines 25 000 
2220 Technisch materieel en installaties 1 400 000 
2253 Abonnementen op persagent­
schappen 21 000' 
2941 Studiebeurzen voor de voortgezet­
te opleiding van conferentietolken 35 000 
2 681 000 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van het 
Europese Parlement op punt 1.27 
De procedure waarnaar in het antwoord van het 
Europese Parlement wordt verwezen, is vastgelegd in artikel 6, lid 3 van het Financieel Reglement; hierin 
wordt bepaald dat verzoeken tot deze overdrachten 
i) dienen te worden ingediend bij de Commissie, die 
ze op haar beurt voorlegt aan de Raad en het 
Europese Parlement, en dat zij 
ii) worden geacht te zijn goedgekeurd indien de 
Raad binnen zes weken geen negatief advies heeft 
gegeven. 
De resolutie van de Raad, waarnaar het Parlement 
verwijst, maakt geen melding van de procedure voor 
het goedkeuren van overdrachten. De Rekenkamer 
concludeert derhalve dat overdrachten uitsluitend 
kunnen worden geacht te zijn goedgekeurd, indien de 
bepalingen van artikel 6, lid 3 van het Financieel Re­
glement in acht zijn genomen. 
PROBLEMEN MET DE FINANCIËLE 
VERANTWOORDING VOOR DE AFDELING 
GARANTIE VAN HET EOGFL 
1.28. In 1979 hebben zich bij het functioneren 
van het EOGFL, afdeling Garantie, belangrijke pro­
blemen met de financiële verantwoording voorge­
daan (zie tevens hoofdstuk 4). 
1.29. Op de per 1 juni 1980 voorgelegde staten 
van baten en lasten komen uitgaven ten belope van 
203,5 miljoen ERE uit november en december 1979 
niet voor; deze overschreden de begrotingsmiddelen 
van het jaar en zijn als uitgaven voor 1979 ten laste 
gebracht van de begroting-1980. De Rekenkamer is 
van mening dat de rekeningen zoals die per 1 juni 
1980 zijn opgesteld, geen juist beeld geven van de 
uitgaven voor 1979. Bovendien had de voorspelling 
van het teveel aan uitgaven voor dat jaar moeten 
worden opgenomen en formeel moeten worden 
vastgesteld in de aanvullende en gewijzigde begro­
ting nr. 3 die pas op 13 december 1979 werd goedge­
keurd. 
Commentaar van de Kamer op de antwoorden van de 
Commissie op de punten 1.29 en 4.14 t/m 4.18 
De Rekenkamer neemt nota van de verklaring van de. 
Commissie dat de uitgaaf ten belope van 203,5 mil­
joen ERE betrekking heeft op het dienstjaar 1979, 
doch ten laste is gebracht van de begrotingsbedragen 
voor 1980. De Rekenkamer is dan ook van mening 
dat de totale uitgaven van de algemene begroting voor 
1979 te laag in de rekeningen is opgenomen voor een 
bedrag van 203,5 miljoen ERE. Zij beveelt aan dat de 
decharge verlenende autoriteit verlangt dat dit bedrag 
bij uitzondering wordt geboekt als uitgave in de reke­
ningen voor het begrotingsjaar, dat per 31 december 
1979 werd afgesloten. 
1.30. In 1978 werd 306,2 miljoen ERE ten laste 
gebracht van de rekeningen als vervroegde afschrij­
ving op de waarde van per 31 december 1978 opge-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 17 
slagen interventievoorraden. Dit bedrag benadert 
het saldo van onbenutte middelen aan het eind van 
het jaar. In 1979 is van een dergelijke afschrijving in 
de rekeningen geen sprake geweest. Volgens de 
Rekenkamer kunnen er geen deugdejijke rekeningen 
worden opgesteld van de uitgaven indien de admini­
stratieve grondslagen niet stelselmatig worden aan­
gehouden. 
1.31. Krachtens de huidige voorschriften worden 
bepaalde soorten ontvangsten steeds opgenomen als 
negatieve uitgaven. Dit is een ongewenste handel­
wijze omdat aldus het werkelijke bedrag van de uit­
gaven niet tot uiting komt (zie paragraaf 4.36). 
JAARSALDO 
1.32. Het jaarsaldo beloopt volgens de gewijzigde 
rekeningen 455,9 miljoen ERE. In werkelijkheid is 
de situatie echter als volgt: 
(miljoen ERE) 
Verantwoord saldo (surplus) 455,9 
Te verminderen met: 
ten laste van 1980 gebrachte uitgaven van 
het EOGFL-Garantie over 1980 
(zie punt 1.29) 203,5 
> 
. 252,4 
Te vermeerderen met: 
teveel aan middelen dat is overgedragen 
naar 1980 Parlement (punt 1.27) 2,6 
255,0 
Afgezien van de bovenstaande aanpassingen was de 
afschrijving op de waarde van de interventievoorra­
den ten belope van 306 miljoen ERE in december 
1978 geboekt. Deze boeking had ofwel plaats moe­
ten vinden in 1979 bij het te gelde maken van de 
voorraden, ofwel zou een stelselmatige gedragslijn 
geresulteerd hebben in een dergelijke boeking in 
verband met de op 31 december 1979 aanwezige 
voorraden. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 1.32 king hebben op '1979, niet op de staat van baten en 
lasten voor dat jaar, terwijl de in 1978 en 1979 
gevoerde financiële administratie inconsequent was. 
De Rekenkamer kan dan ook het standpunt van de 
Commissie dat het jaarsaldo is berekend ,,in overeen­
stemming met een correcte toepassing van de boek­
houdkundige beginselen ter zake", niet aanvaarden. 
ONTWIKKELINGEN OP JURIDISCH VLAK 
Het arrest van het Hof van Justitie in de Como-
affaire 
1.33. In januari 1980 wees het Hof van Justitie 
een belangrijk arrest in verband met de controle van 
de ontvangsten van de Gemeenschappen in de Lid­
staten, dat grote gevolgen heeft voor de controle 
van de communautaire fondsen. Het arrest van het 
Hof van Justitie in de Como-affaire (!) verhelderde 
bepaalde aspecten van de controlebevoegdheden 
van de Commissie over de eigen middelen van de 
Gemeenschappen. De zaak ontstond uit een geschil 
tussen de Commissie en de Italiaanse regering over 
het recht van de Commissie haar onderzoek voort te 
zetten naar aanzienlijke fraudes met grote hoeveel­
heden geïmporteerde boter waarvoor geen land-
bouwheffingen waren betaald en die op onregelma-, 
tige wijze voor rechtstreekse consumptie werden 
bestemd. In Italië werd destijds naar de betrokken 
gebeurtenissen een gerechtelijk vooronderzoek inge­
steld en derhalve waren bepaalde documenten die 
essentieel waren voor het onderzoek van de Commis­
sie onder het geheim van de instructie geplaatst. 
Bovendien bestreed de Italiaanse regerihg het recht 
van de Commissie controles uit te voeren alvorens 
de eigen middelen door de Lid-Staten behoorlijk 
waren vastgesteld. 
1.34. Het Hof van Justitie verdedigde in het 
onderhavige geval de rechtelijke beslissing van het 
geheim van de instructie, doch bevestigde de 
bevoegdheid van de Commissie om in alle stadia 
van de procedure van het ter beschikking stellen van 
de eigen middelen van de Gemeenschappen met 
inbegrip van middelen, ontstaan vóór de dag van 
vaststelling, documenten en voorvallen aan een 
onderzoek te onderwerpen. De Rekenkamer is ver­
heugd over dit aspect van het arrest dat voor de 
Commissie een aanmoediging zou moeten zijn tot 
voortvarendheid op het gebied van doelmatig 
onderzoek naar fraudes en onregelmatigheden. Er 
zij echter opgemerkt dat de uitspraak alleen betrek­
king heeft op de door de Commissie uitgevoerde 
controles en niet op de bevoegdheden van de 
Rekenkamer, neergelegd in het Verdrag van 1975. 
In de door de Commissie overgelegde rekeningen ver­
schijnt 203,5 miljoen ERE aan uitgaven, die betrek-('). Arrest van 10. 1. 1980, zaak 267/78, Commissie versus 
Italiaanse Republiek. 
18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
RENTESUBSIDIES 
1.35. In het kader van het Regionaal Fonds en de 
Europese Ontwikkelingsfondsen worden rentesubsi­
dies verleend op door de Europese Investeringsbank 
verstrekte leningen. Gewoonlijk betaalt de Commis­
sie op het moment dat de lening wordt verstrekt, de 
Bank de hele subsidie over de volledige looptijd van 
de lening. Het te betalen bedtag wordt verlaagd ter 
compensatie van de contante waarde van betalingen 
die normaal gesproken zouden geschieden over de 
volledige looptijd van de lening. De Rekenkamer 
verzoekt de Commissie te onderzoeken of het voor­
deliger is de rentesubsidies op de jaarlijkse verval­
dag te betalen in plaats van vaste voorafgaande 
betalingen te verrichten zoals dat nu gebeurt. 
PROBLEMATIEK VAN FINANCIËLE 
VERSLAGLEGGING 
Vertraging bij het afsluiten van dé rekeningen 
1.36. Bij de definitieve afsluiting van de rekenin-
,gen treedt nog steeds aanzienlijke vertraging op. De 
Rekenkamer beveelt aan dat er aanvullende maatre­
gelen worden getroffen om de rekeningen sneller te 
kunnen afsluiten. Op 1 juni 1980 waren de meest 
recente rekeningen van de verschillende'sectoren 
die nog moesten worden afgesloten de volgende : 
— EOGFL-Garantie: 1973 
Tot 
dusver 
zijn 
geen 
reke- v 
ningen 
afgeslo­
ten — Sociaal Fonds: 1973 
— Eerste Europese Ontwikkelings­
fonds (1959-1964): 
— Tweede Europese Ontwikke­
lingsfonds (1964-1970): 
— Derde Europese Ontwikkelings­
fonds (1970-1975): 
— Vierde Europese Ontwikkelings­
fonds (1976-1980); 
Leemten in administratieve bepalingen 
1.37. Ofschoon er op 31 december 1977 een 
nieuw Financieel Reglement werd goedgekeurd, 
werden er geen nieuwe uitvoeringsbepalingen uitge­
vaardigd. Momenteel wordt het Financieel Regle­
ment van 1977 toegepast met gebruikmaking van 
het Reglement van 29 juni 1975 (1) dat betrekking 
heeft op de uitvoering van het Financieel Reglement 
van 25 april 1973 (2). Op 5 augustus 1980 legde de Commissie ter raadpleging aan alle Instellingen 
voorstellen voor inzake nieuwe uitvoeringsbepalin­
gen voor het Financieel Reglement van 21 december 
1977. 
1.38. Sinds 1 januari 1978 zijn de begroting en de 
rekeningen van de algemene begroting uitgedrukt in 
ERE. In 1976 heeft de Commissie de Raad een 
voorstel voorgelegd inzake een procedure voor toe­
passing van de Europese rekeneenheid (ERE) op 
door de Instellingen van de Europese Gemeen­
schappen genomen rechtsbesluiten. Sindsdien zijn 
er geen voorschriften goedgekeurd, ofschoon de 
ERE op 1 januari 1978 voor de algemene begroting 
van de Gemeenschappen werd ingevoerd. Sinds die 
datum zijn voorlopige bepalingen ingevoerd voor 
omrekeningen tussen nationale valuta's en ERE's 
en voor het opstellen van de rekeningen. 
1.39. De Rekenkamer vindt het onbevredigend 
dat er noch uitvoeringsbepalingen voor het Finan­
cieel Reglement, noch een formele regeling ter zake 
van de toepassing van de ERE zijn aangenomen. Bij 
afwezigheid van formele voorschriften hebben de 
Instellingen voorlopige maatregelen genomen. 
1.40. In overeenstemming met artikel 107 van het 
Financieel Reglement (3) bestuderen het Europese 
Parlement en de Raad elke drie jaar het Financieel 
Reglement in het licht van een voorstel van de 
Commissie. Krachtens artikel 209 van het Verdrag 
dient de Raad zich over alle voorstellen voor finan­
ciële reglementen door de Rekenkamer te laten 
adviseren. De volgende herziening moet plaatsvin­
den in 1980. De Rekenkamer beveelt aan dat de 
Commissie, tegelijkertijd met wijzigingsvoorstellen 
voor het Financieel Reglement, ook voorstellen doet 
voor herziening van de uitvoeringsbepalingen en 
voor bepalingen inzake de toepassing van de ERE 
op de algemene begroting van de Gemeenschappen. 
GRONDSLAGEN VAN DE VERANTWOORDING 
1.41. Verantwoordingsgrondslagen omvatten de 
beginselen, de gebruiken, de regels en procedures 
die worden toegepast bij het opbouwen en presente­
ren van financiële gegevens.. Ten einde de lezer het 
begrip van de in de rekeningen opgenomen gege­
vens te .vereenvoudigen, wordt onderstaand een 
overzicht gegeven van de belangrijkste grondslagen 
die worden toegepast bij het opstellen van de begro­
tingsrekeningen van de Gemeenschappen. In hoofd­
stuk 2 van dit verslag worden over bepaalde grond­
slagen van de verantwoording enige opmerkingen 
gemaakt. 
(') PB L 170 van 1.7. 1975, blz. 1. 
(2) PB L 116 van 1.5. 1973, blz. 1. 0 PB L 356 van 31. 12. 1977, blz. 27. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 19 
Eigen middelen 
1.42. Eigen middelen en financiële bijdragen 
worden in de rekeningen opgenomen aan de hand 
van bedragen die in de loop van het jaar daadwerke­
lijk zijn gecrediteerd op de rekeningen die door de 
hiermee belaste nationale autoriteiten in naam van 
de Commissie worden gehouden (zie tevens para­
graaf 3.18). 
1.43. Het verschil tussen het bedrag van eigen 
middelen uit BTW plus de financiële bijdragen die 
in de begroting zijn voorzien en het werkelijk te ont­
vangen bedrag met betrekking tot elk jaar, wordt uit­
gerekend per 1 juli van het volgende jaar. Het ver­
schil wordt dan opgevoerd als een aanpassing in een 
aanvullende begroting van dat jaar. 
Andere ontvangsten 
1.44. Andere ontvangsten worden opgenomen 
aan de hand van bedragen die in de loop van het 
jaar inderdaad zijn ontvangen. 
Omrekening in ERE 
1.45. Eigen middelen in financiële bijdragen wor­
den naar ERE omgerekend tegen de wisselkoers van 
de vervaldag van betaling. Andere ontvangsten- en 
uitgavenposten werden omgerekend tegen een vaste 
wisselkoers voor de maand waarin de bedragen wer­
den ontvangen of betaald. Winsten en verliezen op 
wisselkoersen worden opgenomen op rekening 951 
„koerswinst" (1). 
Betalingsverplichtingen 
1.46. De betalingsverplichtingen worden geboekt 
aan de hand van de betalingsverplichtingen die tot 
en met 31 december zijn aangegaan.('). 
Betalingen 
1.47. Betalingen met betrekking tot een dienstjaar 
worden in de rekeningen opgenomen aan de hand 
van posten waarvoor de betalingsopdrachten uiter-
(') Voor het EOGFL afdeling Garantie gelden echter spe­
ciale bepalingen. lijk op 31 december in het bezit zijn van de finan­
cieel controleur en de betaling uiterlijk op 15 januari 
van het volgende jaar door de rekenplichtige is uit­
gevoerd (') (2). 
Balans 
1.48. Zie hoofdstuk 2. 
DOOR DE REKENKAMER IN DE LOOP VAN 
HET JAAR UITGEBRACHTE VERSLAGEN EN 
ADVIEZEN 
1.49. a) Tussen 1 december 1979 en 30 december 
1980 heeft de Rekenkamer de volgende speciale ver­
slagen en adviezen gepubliceerd. 
PB C 84 van 3. 4. 1980 
Advies van de Rekenkamer over een voorschot voor 
een verordening houdende wijziging van het Finan­
cieel Reglement van 21 december 1977 en over de 
met dit voorstel samenhangende wijzigingsvoorstel­
len, c. q. -ontwerp. 
PBVC 165 van 5. 7. 1980 
Advies van de Rekenkamer over het voorstel voor 
een Raadsverordening inzake de monetaire com­
penserende bedragen. 
Advies van de Rekenkamer betreffende het voorstel 
voor een Raadsverordening inzake de waarde van 
de rekeneenheid en de omrekeningskoersen die in 
het kader van het gemeenschappelijk landbouwbe­
leid moeten worden toegepast. 
PB C 233 van 11.9.'1980 
Advies van de Rekenkamer over een voorstel voor 
een verordening van de Raad tot wijziging van ver­
ordening (EEG) nr. 1172/76 van 17 mei 1976 hou­
dende instelling van een financieel mechanisme. 
Advies ter zake van een voorstel voor een verorde­
ning van de Raad houdende invoering van aanvul­
lende maatregelen ten behoeve van het Verenigd 
Koninkrijk. 
PB C 258 van 6. 10. 1980 
Speciaal verslag inzake een aantal maatregelen 
betreffende het beheer van het EOGFL-Garantie. 
(2) Financieel Reglement, PB L 356 van 31. 12. 1977, 
blz. 1. 
20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen „ 31. 12. 80 
b) Tussen 1 december 1979 en 30 november 1980 
heeft de Rekenkamer de volgende verslagen, etc., 
goedgekeurd, die nog niet zijn gepubliceerd: 
Advies over het voorstel voor een verordening van 
de Raad tot vaststelling van de algemene voorschrif­
ten betreffende de levering van andere produkten 
dan graan, magere-melkpoeder en butteroil in het 
kader van de voedselhulp aan bepaalde ontwikke­
lingslanden en aan bepaalde gespecialiseerde instel­
lingen. 
Speciaal verslag over voedselhulp van de Gemeen­
schap. Speciaal verslag over de aanschaf van een controle 
op kantoorbenodigheden en apparatuur, gebruikt 
door de Instellingen van de Europese Gemeen­
schappen. 
Opmerkingen over het eerste financiële overzicht 
van het Rekencentrum van de Europese Gemeen­
schappen. 
Speciaal verslag over de toepassing van richtlijn 
75/68 van de Raad betreffende de landbouw in 
bergstreken en in sommige probleemgebieden. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21 
HOOFDSTUK 2 — BOEKHOUDING 
INHOUDSOVERZICHT Paragrafen 
Overzicht van de voornaamste opmerkingen 2.0 
Onderzoek naar rekening- en controlestelsels van de 
Commissie 2.1 t/m 2.2 
Bepaling van de stand van de activa en passiva van 
de Instellingen 2.3 t/m 2.11 
Opstelling van de financiële overzichten 2.12 t/m 2.18 
Toelichting op de financiële overzichten 2.15 t/m 2.17 
Beknopte baten- en lastenrekening van de 
Gemeenschappen 2.18 
Conclusie 2.19 
Overzicht van de voornaamste opmerkingen 
Paragrafen 
2.0. 
zijn: De voornaamste opmerkingen in dit hoofdstuk 
a) De algemene boekhouding, zoals deze door de 
Commissie is gevoerd en de balans van de 
Gemeenschappen, die door de Commissie is 
opgesteld, beantwoorden nog steeds niet aan de 
ter zake geldende voorschriften. 
b) De in de balans opgenomen post „overgeboekte 
kredieten" is een begrip uit de begrotingsboek­
houding. Om deze post in de balans op te nemen, 
moet deze in diverse categorieën verplichtingen 
worden onderverdeeld. 
c) Het overschotaspect dat in de overgeboekte kre­
dieten ligt opgesloten moet zoveel mogelijk wor­
den weggewerkt; voor zover dit nog bestaat moet 
er evenwel duidelijk op worden gewezen. 
d) De financiële overzichten moeten vergezeld gaan 
van een toelichting waarin de beginselen die hier­
aan ten grondslag liggen nader worden omschre­
ven en waarin aanvullende gegevens zijn vervat 
die niet in de balans of de baten- en lastenreke­
ning zijn opgenomen. 
e) Met een beknopte, geconsolideerde baten- en las­
tenrekening, vergezeld van een beknopte gecon­
solideerde balans en toelichting zou het inzicht in 
de financiële situatie van de Gemeenschappen 
aanzienlijk worden vergroot. Een voorbeeld van 
een dergelijke baten- en lastenrekening is hier bij­
gevoegd. 2.3 t/m 2.11 
2.8 
2.9 t/m 2.10 
- 2.12 t/m 2.17 
2.12 t/m 2.14 
en 2.18 
22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
0 De Rekenkamer heeft zich er niet van kunnen 
overtuigen dat de balans van de Gemeenschap­
pen op 31 december '1979 op adëquate wijze de 
activa en passiva weergeeft, zoals overeenkomstig 
de ter zake financiële voorschriften is vereist. 2.19 
ONDERZOEK VAN REKENING- EN 
CONTROLESTELSELS VAN DE COMMISSIE 
'2.1. Gedurende de eerste twee jaren van de werk­
zaamheden van de Rekenkamer werden rekening­
en controlestelsels in de gecontroleerde organen 
door de diverse desbetreffende diensten van de 
Rekenkamer voor de verschillende gebieden onder­
zocht. 
I let onderzoek van de stelsels vormt een fundamen­
teel aspect van de methoden welke door de Reken­
kamer in beginsel bij haar controlerende werkzaam­
heden wordt gevolgd. Deze methode is gebaseerd op 
de opvatting dat de interne administratie over een 
eigen controle moet beschikken en daartoe moeten 
bij deze controle alle aspecten van de interne admi­
nistratie worden vastgesteld en geëvalueerd, die te 
zamen de procedures van het machtigen, het regis­
treren en controleren van financiële operaties vor­
men. 
Tijdens de afgelopen twee jaar vond het onderzoek 
van elk gebied noodzakelijkerwijze op selectieve 
basis plaats: de omvang van de controle van de stel­
sels, met name de rekeningstelsels, en van de stuk­
ken hingen af van de voor de controle beschikbare 
middelen. 
In 1978 heeft de Rekenkamer het algemene boek­
houdsysteem laten onderzoeken en hierover een ver­
slag laten voorbereiden. 
De begrotingsprocedures en -boekhouding werden 
gedurende de eerste twee jaar sinds het bestaan van 
de Rekenkamer tot op zekere hoogte onderzocht 
door de desbetreffende controlerende diensten. 
2.2. Eind 1979 besloot de Rekenkamer dat de 
resultaten van het op elk gebied afzonderlijk ver­
richte onderzoek moesten worden geconsolideerd en 
aangevuld. In grote lijnen was het doel hiervan een 
basis te leggen voor de toekomstige werkzaamheden 
van de Rekenkamer op alle gebieden. Een 
bijzondere werkgroep werd in het leven geroepen 
om dit onderzoek ten uitvoer te leggen. Met de 
wèrkzaamheden werd in januari 1980 begonnen en 
deze zullen in de loop van het jaar worden voltooid. Daar dit onderzoek nog steeds aan de gang is terwijl 
deze opmerkingen over de boekhouding van 1979 
worden opgesteld, zal de Rekenkamer in het onder­
havige jaarverslag geen algemene opmerkingen 
maken over de stelsels en de daarmede verband 
houdende controleaspecten. 
BEPALING VAN DE STAND VAN ACTIVA EN 
PASSIVA VAN DE INSTELLINGEN 
2.3. De Rekenkamer geeft in haar jaarverslag 
over de rekeningen van 1978 een gedetailleerde spe­
cificatie van de in het Financiële Reglement en de 
Uitvoeringsvoorschriften betreffende de algemene 
boekhouding en de balans neergelegde bepalingen. 
Na onderzoek van de algemene boekhouding van 
de Commissie en de balans van de Gemeenschap­
pen, zoals deze door de Commissie is opgesteld, is 
de Rekenkamer tot de conclusie gekomen dat deze 
niet voldoen aan de in de verordeningen 
neergelegde eisen, dat namelijk de algemene boek­
houding het mogelijk moet maken de stand van de 
activa en passiva der Instellingen vast te stellen en 
dat de activa en passiva in de balans van de 
Gemeenschappen tot uiting moeten komen. Gecon­
stateerd werd dat de algemene boekhouding van de 
Commissie „niet is afgestemd op het in de'desbe­
treffende reglementering vastgelegde doel, maar 
hoofdzakelijk dient tot registratie van mutaties". 
Deze gang van zaken heeft twee consequenties: „In 
de balans van de Commissie zijn vele posten opge­
nomen, die noch activa noch passiva zijn" en 
„bepaalde activa en passiva van de Gemeenschap­
pen zijn in hét geheel niet in de algemene boekhou­
ding verwerkt en bijgevolg niet in de balans opgeno­
men". 
De Commissie heeft hierop geantwoord dat zij 
bereid is aan dé verzoeken van de Rekenkamer te 
voldoen, mits de problemen in verband met de 
interne organisatie aan een nauwkeurig onderzoek 
worden onderworpen en zij kan beschikken over het 
hiervoor noodzakelijke .personeel. 
2.4. De Rekenkamer stelt met voldoening vast 
dat in dit opzicht bepaalde verbeteringen zijn aan­
gebracht: 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 23 
— vaste activa zijn in de balans opgenomen (maar 
alleen die van de Commissie); 
— leningen voor migrerende werknemers zijn niet 
in de balans opgenomen (hoewel de te vorderen 
terugbetaling met betrekking tot deze leningen 
' ten onrechte onder verstrekte leningen is opge­
nomen, in plaats van onder „kapitaal"). 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 2.4 
In de door de Commissie in oktober gepubliceerde 
gewijzigde versie van de balans worden de vastgelegde 
waarden van de Rekenkamer afzonderlijk tegenover 
die,van de Commissie gesteld. De Kamer betreurt dat 
dit niet eveneens voor de andere Instellingen kon wor­
den gedaan. 
2.5. Deze verbeteringen zijn evenwel niet vol­
doende om de algemene boekhouding en de balans 
hun in de geldende verordeningen vereiste karakter 
te verlenen. Er blijft nog veel te doen; bij voorbeeld: 
— de activa op de balans omvatten nog steeds pos­
ten die voorkomen in tussenrekeningen (bij voor­
beeld' uitgaven van een dienstjaar die niet zijn 
verrekend en derhalve als activa zijn geboekt). 
Een dergelijke belangrijke post op de balans 
van dit jaar is de 203,5 miljoen ERE die in 1979 
voor het EOGFL zijn uitgegeven. Uit de balans 
blijkt dat deze post ten laste komt van de baten­
en lastenrekening van 1980. (Alle begrotingskre­
dieten voor 1979 waren uitgeput en daarom 
moesten de bijkomende betalingen die boven 
het begrotingsplafond werden verricht, op de 
debetzijde van de balans worden opgenomen, 
zie hoofdstuk 1 en 4). 
\ 
In paragraaf 11:7 van het verslag over de reke­
ningen van 1978 oefende de Rekenkamer kritiek 
óp het feit dat de algemene boekhouding wordt 
gebruikt om de in dit geval jaarlijkse controle 
van het begrotingsboekhoudsysteem te omzei­
len, 
— vorderingen en schulden worden nog steeds niet 
systematisch geregistreerd. Als een specifieke 
vorderingenpQst worden de bedragen van terug-
vorderbare BTW niet in de algemene boekhou­
ding verwerkt en komen derhalve niet als activa 
op de balans voor en 
— de waarden van sommige voorraden zijn nog 
steeds niet geregistreerd (zoals kantoor- en 
schrijfmateriaal en officiële publikaties). Tussen november 1979 en juli 1980 heeft de Reken­
kamer over deze en andere boekhoudkundige kwes­
ties 'geen uitvoerig overleg met de Commissie 
gepleegd. Maar bij de voltooiing van het onderzoek 
naar de systemen, waarover in de paragrafen 2.1 en 
2.2 is gesproken, is de Rekenkamer er van overtuigd 
dat zij de Commissie ter zake zou kunnen bijstaan. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 2.5 
l 
De Kamer is van mening dat de Commissie als enige 
verantwoordelijk is voor de wijze waarop zij haar 
financiële administratie inricht en bijhoudt en dus ook 
voor het aanbrengen van wijzigingen daarin. Vanzelf­
sprekend zóu de Kamer assistentie hebben verleend bij 
het aanbrengen van dergelijke wijzigingen in 1979 als 
de Commissie haar daarom had gevraagd. 
Wat het bedrag van 203,5 miljoen ERE betreft, welke 
uitgavenpost, hoewel hij betrekking had op een in 
1979 verrichte betaling, niet was opgenomen onder de 
ten laste van het begrotingsjaar gebrachte uitgaven en 
via de balans was overgedragen naar 1980, wil de 
Kamer er met klem op wijzen dat de in dit punt door 
haar gemaakte opmerking over deze post los moet 
worden gezien van haar opmerkingen in de punten 
1.29 en 4.14 t/m 4.18 van dit verslag. Deze specifieke 
opmerking heeft namelijk betrekking op de wijze van 
verslaglegging in de vorm van jaarstukken en niet op 
de door de begroting wettelijk opgelegde beperkingen. 
In het onderhavige geval acht de Kamer het onjuist 
dat een uitgavenpost ten laste van een begrotingsjaar, 
die in het jaar geëffectueerd is, aan het einde van dat 
zelfde jaar onder de activa op de balans wordt opge­
nomen. 
De Kamer wijst er tevens op dat de Commissie in 
haar antwoorden de kwestie van het salderen van de 
tussenrekeningen verwart met dié van het op de 
balans opnemen van bedragen die niet aan boekings­
pos ten, maar aan schattingen zijn ontleend. Dit zijn 
afzonderlijke kwesties, die met elkaar gemeen hebben 
dat zij twijfel wekken aan de doeltreffendheid van de 
interne controle en het financieel beheer. 
Verbeteringen in de administratie van bepaalde voor­
raden staan geheel los van een wijziging van het 
Financieel Reglement. 
De omvang en de waarde van voorraden zou kunnen 
worden vastgesteld door op oordeelkundige wijze 
automatische gegevensverwerking toe te passen, het­
geen niet gepaard hoeft te gaan met buitensporig 
extra werk en een wijziging van het Financieel Regle­
ment, waarvan de uitvoeringsverordening (l) in arti­
kel 76, sub 3 bepaalt dat voorraadrekeningen moeten 
worden bijgehouden. 
2.6. De Rekenkamer wil voorts de aandacht vesti­
gen op nog een belangrijk element van de balans, 
(') PB L 170 van 1.7. 1975. 
N 24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
namelijk de post „overgeboekte begrotingskredie­
ten, welke ongeveer 50% van het totaal van de 
balans van 4 600 miljoen ERE omvat. In feite 
bestaat de post overgeboekte begrotingskredieten 
uit: 
— verplichtingen ten aanzien van niet-gedifferen-
tieerde begrotingsbedragen, 
— bepaaldevniet-gedifferentieerde begrotingsbedra­
gen ten aanzien waarvan aan het eind van het 
jaar geen verplichtingen zijn aangegaan, en 
— uit gedifferentieerde begrotingsbedragen voort­
vloeiende betalingen die niet zijn gedaan. 
Deze posten komen ten laste van de baten- en las-
tenrekening van het jaar en worden op de balans als 
passiva geregistreerd. Betalingen die in hel: volgende 
jaar in verband met deze posten plaatsvinden, 
komen ten laste van deze balansrekening. Indien 
aan het einde van het jaar posten op deze rekening 
blijven staan, worden zij opgeheven en in de ont­
vangsten opgenomen. 
2.7. Om deze balansrekening, die gebaseerd is op 
de bepalingen van artikel 6 van het Financiële Re­
glement, volledig te begrijpen, is het nodig te weten 
dat deze een belangrijke uitzondering vormt op het 
in artikel 5 genoemde beginsel, dat namelijk ont­
vangsten/uitgaven in de rekening behoren te worden 
verantwoord aan de hand van de in dat jaar geïnde/ 
uitgegeven bedragen. De enige andere uitzondering 
wordt in artikel 5, laatste paragraaf, zelf gemaakt 
voor uitgaven die na 31 december, maar uiterlijk op 
15 januari zijn gedaan, mits deze uitgaven op 
31 december door de financieel controleur zijn 
goedgekeurd en in zijn bezit zijn (nog af te wikkelen 
betalingen). 
Behalve laatstgenoemde post „overgeboekte kredie­
ten", zoals bedoeld in paragraaf 2.6, worden de 
enige bedragen die zich nog op rekeningniveau 
bevinden door het boekhoudsysteem erkend, zoals 
dit in de geldende reglementering is omschreven. 
Andere verhogingen van de begroting zijn in begin­
sel uitgesloten en komen derhalve niet op de balans 
voor, hoewel uitzonderingen mogelijk zijn, zoals het 
bedrag van de ontvangsten die voortvloeien uit de 
derde herziening van de begroting in 1979, die in 
1980 werd ontvangen, maar in de ontvangsten van 
1979 werd opgenomen (op de balans op 31 decem­
ber 1979 geboekt onder „Lid-Staten", ten bedrage 
van 397 miljoen ERE: zie paragraaf 3.18). 2.8. De post „nog af te wikkelen betalingen" is 
geen probleem voor de opmaak van de balans. Ver­
wacht kan worden dat dit werkelijke, opvorderbare 
passiva zijn. De post „overgedragen begrotingskre­
dieten" is evenwel wat de opmaak van de balans 
betreft, ingewikkelder. Dit komt voornamelijk 
omdat deze rechtstreeks, op grond van het begro-
tingsboekhoudsysteem wordt opgesteld en derhalve 
niet automatisch als passiva geldt, zoals voor opne­
ming in de balans noodzakelijk is. Ten behoeve van 
de balans moet deze post in beginsel aan het einde 
van het jaar in de volgende drie hoofdcategorieën 
van passiva, plus in een vierde, waarvan de omvang 
wordt bepaald op grond van de bij de uitvoering 
van eerdere begrotingen opgedane ervaring: 
1. kredieten voor uitgaven, waarbij de contract­
voorwaarden zijn vervuld (crediteuren), 
2. kredieten voor uitgaven ter uitvoering van pro­
jecten waarvoor wel reeds een contract is geslo­
ten, maar nog niet uitgevoerd (lopende verplich­
tingen), 
3. kredieten waarvoor geen bindende verplichtin­
gen tegenover derden zijn aangegaan maar 
waarbij redelijkerwijze kan worden aangeno­
men dat de kredieten in het volgende begro­
tingsjaar zullen worden uitgegeven (verwachte 
verplichtingen), en 
4. overgedragen kredieten op grond van een histo­
rische analyse (zie punt 2.9 hieronder) die uit­
wijst dat aanzienlijke bedragen aan het eind van 
hun geldigheidsperiode onbesteed zullen blijven 
(overschotelement). 
De categorieën 1 en 2 kunnen.in beginsel gemakke­
lijk worden onderscheiden, zowel van elkaar als van 
de andere twee categorieën. Om te onderscheiden 
tussen de categorieën 3 en 4 kan men niet volstaan 
met een beoordeling van de afzonderlijke verrichtin­
gen; er dient een ruwe schatting te worden gemaakt 
van het bedrag dat beschikbaar zal blijven, zodat de 
overgedragen kredieten daadwerkelijk zijn gebruikt. 
Deze raming moet gebaseerd zijn op vroegere gege­
vens en op de informatie die op het ogenblik dat de 
balans wordt opgemaakt, beschikbaar is. 
2.9. De Rekenkamer heeft over de afgelopen zes 
jaar een overzicht opgesteld van de overgedragen 
kredieten die gedurende het volgende begrotingsjaar 
onbesteed blijven. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25 
Tabel 1 — Overzicht van de annuleringen van kredieten die naar het volgende begrotingsjaar zijn 
overgedragen 
(alle Instellingen) 
Totaal overge­
dragen naar 
Volgende 
begrotingsjaar 
(miljoen ERE) Waarvan betrek­
king hebben op 
het voorafgaande 
jaar . 
(miljoen ERE) Balans 
(miljoen ERE) Waarvan gean­
nuleerd tijdens 
het daaropvol­
gende jaar 
(miljoen ERE) % geannuleerd 
1973 1 980 748 1 232 91 7 
1974 2 323 634 , 1 689 29 2 
1975 2 124 886 1 238 291 24 
1976 2 827 801 2 026 455 22 ' 
1977 2 565 894 1 671 
opnieuw 
geschat 2 007 759 1 248 167 13 
1978 2 129 601 1 528 199(') 13 
(') Dit bedrag kan als volgt worden uitgesplitst (miljoen ERE): 
Commissie 185 
Andere Instellingen 6 
Annuleringen als gevolg van opwaardering ERE op 1. 1. 1978 8 
199 
Uit deze tabel blijkt dat aan het eind van ieder 
begrotingsjaar kredieten worden overgedragen, die 
aan het einde van het volgende begrotingsjaar nog 
steeds niet helemaal zullen zijn besteed. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op de punten 2.6 t/m 2.9 
In bovengenoemde punten gaf de Kamer als haar 
mening te kennen dat de aan het eind van het jaar 
opgestelde balans de feitelijke situatie van dat 
moment dient weer te geven. De passiva van de 
Gemeenschappen moeten daartoe worden uitgesplitst 
in categorieën naar hun aard en niet eenvoudig op 
grond van het criterium hoe zij volgens de 
budgettaire regels worden behandeld. Zo gezien mag 
men niet stellen dat de artikelen 5 en 6 van het Finan­
cieel Reglement bepalen dat het totaal der overgedra­
gen uitgavenramingen van een begrotingsjaar als 
zodanig onder de passiva dienen te worden opgeno­
men. In het antwoord van de Commissie wordt voorts 
gesteld dat de presentatie die de Kamer voor ogen 
staat, incoherent zou zijn als zijnde niet verenigbaar 
met de motiveringen van de aanvragen voor niet-auto-
matische overdrachten. In dit verband wijst de Kamer 
er op dat eind 1979 de annuleringen van bedragen 
afkomstig uit niet-automatische overdrachten van de 
Commissie van het begrotingsjaar 1978 naar 1979 
4,3 miljoen ERE bedroegen en dus slechts ongeveer 
2 °/o uitmaakten van het totaal der annuleringen van 
de voor betalingen in het begrotingsjaar uitgetrokken 
bedragen (185 miljoen ERE). De Kamer ziet dus geen 
werkelijke inconsequentie tussen de uitsplitsing van de 
over te dragen begrotingsbedragen en de motiveringen 
van de aanvragen voor niet-automatische overdrach­ten. De Kamer is van mening dat de Commissie in de 
toekomst meer aandacht behoort te besteden aan de 
resterende 98 °/o, bestaande uit annuleringen ten laste 
van automatische overdrachten, De uitsplitsing van 
deze overdrachten, die nodig is om de daarmee 
gemoeid zijnde bedragen afzonderlijk onder de 
passiva op de balans te kunnen opnemen, zou na ver­
loop van tijd leiden tot het verdwijnen van deze cate­
gorie waarvan het bestaan te wijten is aan het toepas­
sen van slecht doordachte begrotingsprocedures. 
2.10. Met betrekking tot deze onbestede overge­
dragen kredieten kunnen twee opmerkingen worden 
gemaakt. In de eerste plaats moet bij een groot aan­
tal onbestede kredieten worden getwijfeld aan de 
efficiëntie van het financiële beheer. (De juistheid 
van de procedures voor toekenning van de begro­
tingskredieten moet in twijfel worden getrokken als 
de kredieten niet naar verwachting worden besteed, 
en, de manier waarop aan het eind van het jaar 
wordt bepaald wat voor overdracht in aanm'erking 
komt, is ook allesbehalve doordacht. De tweede 
opmerking is dat men dan toch minstens uit de 
balans moet kunnen aflezen dat een deel van de 
overdrachten uiteindelijk ongebruikt zal blijven. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 2.10 
De Kamer meent er op te moeten wijzen dat haar 
opmerking doelt op overdrachten naar het volgende 
begrotingsjaar, terwijl het antwoord van de Commis­
sie doelt op overdrachten van het voorafgaande jaar. 
26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
2.11. De Rekenkamer wijst er nogmaals met klem 
op dat fundamentele maatregelen nodig zijn om de 
algemene boekhouding en de balans aan de eisen 
van de geldende wetgeving aan te passen. De 
bovengemaakte opmerkingen zijn gebaseerd op dé 
huidige wettelijke regelingen en de Rekenkamer 
onthoudt zich van ieder commentaar ter zake, aan­
gezien de systemen nog worden bestudeerd, waarop 
in de paragrafen 2.1 en 2.2 is gewezen en het Finan­
ciële Reglement zal worden herzien. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 2.11 
De Kamer is van mening dat de vorm van de 
financiële verslaglegging (in tegenstelling tot de admi­
nistratieve procedures, die in dit hoofdstifk slechts zij­
delings worden besproken) onverwijld door de Com­
missie zouden kunnen worden verbeterd zonder dat dit 
een onoverkomelijke hoeveelheid werk meebrengt en 
zonder dat de geldende reglementering behoeft te wor­
den veranderd. De eerste voorwaarde voor deze verbe­
teringen is een betere samenwerking tussen de betrok­
ken organisatieenheden van de Commissie. 
OPMAAK VAN DE FINANCIËLE OVERZICHTEN 
2.12. In het verslag over het begrotingsjaar 1978 
had de Rekenkamer beklemtoond dat de gepubli­
ceerde Financiële overzichten van de Gemeenschap­
pen de lezer geen juist inzicht geven in de financiële 
situatie van de Gemeenschappen; De Kamer wees 
erop dat in de Financiële overzichten geen toelich­
ting wordt verstrekt omtrent de grondslagen van de 
administratieve verantwoording, terwijl voorts de 
ophelderingen die nodig zijn voor een goed begrip 
van de gepresenteerde cijfers, ,ontbreken. De Kamer 
was tevens van oordeel dat het de informatie ook 
ten goede zou komen indien, in overeenstemming 
met de voor de administratieve verantwoording 
algemeen aanvaarde normen, behalve de cijfers van 
het verslagjaar ook de overeenkomstige cijfers 
betreffende het vorige jaar werden gepresenteerd, 
voorzien van een toelichting in die gevallen waar de 
grondslagen zijn gewijzigd. 
2.13. Bij het formuleren van deze opmerkingen 
over de door de Gemeenschap gepubliceerde Finan­
ciële overzichten ging het de Rekenkamer vooral om 
het algemene beeld de Financiële situatie van de 
Gemeenschappen, zoals deze uit de staat van baten 
en lasten (Jaarrekening") en de balans blijkt. 
Gezien de omvang, de gedetailleerdheid en de inge­
wikkeldheid van de staat van baten en lasten zoals 
deze thans door de Commissie wordt opgesteld, 
merkte de Kamer op dat het zeer gewenst zou zijn 
om, zij het in gecomprimeerde vorm, een geconsoli­
deerde staat van baten en lasten van'de Gemeen­
schappen samen te stellen, waarin de ontvangsten 
en uitgaven op relevante wijze zijn onderverdeeld. 2.14. De Kamer blijft erop aandringen dat er toe­
lichtingen en een beknopte geconsolideerde staat 
van baten en lasten worden opgesteld. Naast een 
beknopte geconsolideerde balans zou er op die-
manier een volledig gamma jaarrekeningen beschik­
baar zijn die, indien daarin ook de cijfers van het 
vorige jaar worden gepresenteerd, de lezer een meer 
onmiddellijk en globaal inzicht zullen geven in de 
Financiële situatie van de Gemeenschappen, met 
andere woorden in de in de loop van het jaar 
geboekte ontvangsten en verrichte uitgaven en in de 
Financiële positie aan het einde van het jaar. 
Omdat de Rekenkamer veel belang hecht aan het 
inzicht dat deze Financiële overzichten geven aan 
diëgenen die rechtens een globale informatie beho­
ren te ontvangen, acht zij het wenselijk in dit jaar­
verslag nader op deze twee punten in te gaan. Wat 
het punt van de toelichtingen betreft, heeft de Com­
missie geen enkel gevolg gegeven aan de opmerking 
die vorig jaar was gemaakt. Met betrekking tot de 
' beknopte geconsolideerde staat van baten en lasten 
is er echter een tabel toegevoegd, waarin voor titel 1 
en 2 een overzicht wordt gegeven met een optelling 
van de totalen per Instelling en per hoofdstuk voor 
beide titels. — 
Toelichtingen bij de financiële overzichten 
2.15. In wezen bestaan er twee soorten toelichtin­
gen: enerzijds toelichtingen omtrent de grondslagen 
van de Financiële verantwoording op grond waarvan 
de kwestieuze Financiële overzichten zijn opgemaakt 
en anderzijds Financiële toelichtingen waarin bijko­
mende Financiële' informatie wordt verstrekt welke 
in de balans of in de staat van baten en lasten niet 
voorkomt. Deze twee soorten toelichtingen worden 
rëspectievelijk verder besproken in paragraaf 2.16 en 
2.17. 
2.16. Toelichtingen omtrent de grondslagen van 
de Financiële verantwoording zijn vooral van belang 
om de lezer in staat te stellen een grondig inzicht te 
verwerven in de Financiële overzichten van de 
Gemeenschappen, vooral omdat deze uitgaan van 
de voorschriften van het Financiële Reglement 
waarin een aantal vrij speciFieke begrippen en deFi-
nities is vervat. Een niet-geïnformeerd lezer, bij 
voorbeeld, die vertrouwd is met het lezen van Finan­
ciële overzichten die conform de algemeen 
aanvaarde boekhoudbeginselen zijn opgesteld, moet 
attent worden gemaakt op de speciFieke begrippen 
waarop de berekening van baten en lasten stoelt, 
zoals in paragraaf 2.7 reeds is uiteengezet. De cijfers 
van de balans alsmede dé berekening van overschot 
of tekort worden hierdoor natuurlijk in aanzienlijke 
mate beïnvloed. Andere voorbeelden: 
— vastgelegde waarden: de lezer behoort te weten 
dat het bedrag dat voorkomt in de balans, de in 
de loop der jaren gecumuleerde kosten verte­
genwoordigt van alle vastgelegde waarden die 
op 31 december 1979 eigendom waren van de 
Commissie; 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 27 
— vast kapitaal: verduidelijkt moet worden dat 
deze post in dit geval de uitgaven ten laste van 
vorige jaren vertegenwoordigt voor de aankoop 
van vastgelegde waarden; 
— nog af te wikkelen betalingen: deze post zal pas 
duidelijk worden indien ook de bepaling van 
het laatste lid van artikel 5 van het Financiële 
Reglement wordt vermeld (zie paragraaf 2.7); 
— koersverschillen: aangegeven moet worden op 
welke grondslag de verschillende valuta's in d,e 
diverse posten van de staat van baten en lasten 
en de balans in ERE worden omgerekend. Een 
en ander is vooral van belang voor de balans 
van de Europese Gemeenschappen per 
31 december 1979 , omdat de daarin 
voorkomende cijfers op de koersen van 
1 december 1979 zijn gebaseerd (met uitzonde­
ring van de cijfers van de Rekenkamer, die in de 
geconsolideerde balans zijn opgenomen tegen 
de op 31 december 1979 geldende koersen). De 
Rekenkamer, zoals zij in haar verslag over het 
begrotingsjaar 1978 reeds heeft beklemtoond, is 
het met deze handelwijze niet eens. Hoewel het 
om interne operationele redenen handig kan 
zijn in het boekhoudsysteem voor valutaomre­
keningen maandkoersen toe te passen, mag 
deze handelwijze en echter niet toe leiden de 
activa en passiva van de Gemeenschappen op 
31 december op te stellen op basis van koersen 
geldend op 1 december. Een wijziging van het 
systeem, waarbij de valutakoersen op de laatste 
dag van het jaar worden veranderd, zal zeker 
geen grote technische moeilijkheid betekenen, 
aangezien de conversie plaatsvindt op 1 januari 
van het daaropvolgende jaar. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 2.16 
Naar het oordeel van de Kamer is er geen scherpe 
scheiding tussen de gehanteerde omrekeningskoersen 
voor de slotbalansen van het ene dienstjaar en de ope­
ningsbalansen van het volgende dienstjaar. Zij zijn 
slechts van elkaar gescheiden door een fictief tijdver­
schil, dat, behalve in uitzonderlijke gevallen (wijziging 
van de koers waarin de rekeningen zijn uitgedrukt) 
geen wijziging in de financiële positie veroorzaakt. Bij 
de opstelling van de jaarbalans kunnen dan ook de 
aan het begin van het volgende dienstjaar geldende 
omrekeningskoersen worden gehanteerd. 
Wat de bewering betreft dat het hanteren van de op de 
balansdatum geldende omrekeningskoersen zou lei­
den tot overschrijdingen, merkt de Kamer op dat de 
Commissie omrekening van de financiële positie tegen 
de koers op de balansdatum verwart met omrekening 
van de bedragen der begrotingsverrichtingen in de 
laatste maand van het jaar. 2.17. Toelichtingen waarin bijkomende financiële 
informatie wordt verschaft die in de balans of in de 
staat van baten en lasten niet kan worden opgeno­
men, maar die nodig is om een volledig inzicht te 
krijgen in de financiële situatie van de Gemeen­
schappen, zijn momenteel in de gepubliceerde 
financiële overzichten nergens te vinden. Hieronder 
volgen enkele voorbeelden van bijkomende infor­
matie die zou kunnen worden verstrekt: 
— mogelijke verliezen in het kader van interventie-
voorraden: één categorie van uitgaven in het 
kader van het gemeenschappelijk landbouwbe­
leid betreft de door de Gemeenschap aan de 
Lid-Staten verrichte terugbetaling van verliezen 
op de verkoop van goederen uit door de Lid-
Staten aangelegde interventievoorraden. Bij het 
einde van het jaar bestaan er grote interventie-
voorraden waarop in de loop van het (de) vol­
gende jaar (jaren) aanzienlijke verliezen zullen 
worden geleden. Om een goed inzicht te hebben 
in de financiële situatie van de Gemeenschap-, 
pen op dat moment, moet men ook weten welke 
bedragen daarmee gemoeid zijn, voor zover niet 
met alle verliezen rekening is gehouden; 
— analyse van de voornaamste balansposten: de -
'invoering van toelichtingen bij de financiële 
overzichten biedt ook het voordeel dat bepaalde 
details, zoals bijvoorbeeld een analyse per deel 
of onderdeel van de begroting, van de balans 
naar de toelichting kunnen worden overgehe­
veld^ waardoor het algemeen overzicht wordt 
bevorderd zonder dat er belangrijke details ver­
loren gaan; 
— vastleggingen in het kader van meerjarencon-
tracten: de Gemeenschappen hebben ook meer-
jarencontracten lopen. Er worden in de begro­
ting ramingen van de ten behoeve van deze 
contracten te verrichten vastleggingen gegeven. 
Behalve voor het lopende jaar worden er echter 
nergens-gegevens over het totaalbedrag van 
deze vastleggingen verstrekt. Het zou voor de 
lezer van de financiële overzichten echter nuttig 
zijn indien er ook een toelichting zou worden 
verstrekt waarin tevens het verwachte bedrag 
aan vastleggingen werd vermeld; 
— aan derden gegeven garanties: de Gemeen­
schappen geven garanties op leningen die door 
banken en regeringen zijn verstrekt en ontvan­
gen zelf ook garanties van Lid-Staten en andere 
regeringen. Om een volledig inzicht te krijgen in 
de financiële situatie van de Gemeenschappen 
dienen er ook gegevens te worden verstrekt over 
het totaalbedrag dat met deze garanties is 
gemoeid; 
— mogelijk toekomstig tekort inzake pensioen­
rechten: pensioenaanspraken worden bij de 
Gemeenschappen over een betrekkelijk lange 
tijdsperiode verkregen en worden gevestigd via 
inhouding van een vast salarispercentage, in 
beginsel vermeerderd met twee maal hetzelfde 
28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
bedrag ten laste van de Gemeenschappen, zon­
der dat er evenwel een fonds wordt aangelegd. 
Bij een bepaalde personeelssterkte in de loop 
der jaren is het natuurlijk mogelijk dat er een 
aanzienlijk tekort of overschot ontsl:aat tussen 
de voor pensioenen toegewezen gelden en de 
uitbetalingen. Dit zou onder meer het géval 
kunnen zijn indien de personeelssterkte van de 
Gemeenschappen zich, na een periode van 
groei, zou gaan stabiliseren. Het is immers 
mogelijk dat middelen, die oorspronkelijk vol­
doende waren, dit later niet meer zijn. Het even­
tuele obligo moet daarom volgens een actuariële 
methode worden berekend en indien het tekort 
aanzienlijk mocht blijken, dient zulks te worden 
medegedeeld. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 2.17 
Het bestaan van interventievoorraden ftoudt 
potentiële uitgaven in ten laste van de begrotingen van 
de Gemeenschap voor volgende jaren omdat de 
Gemeenschap verplicht is het verschil tussen de inven-
tariswaarde en de marktwaarde van deze voorraden 
bij te passen. De Kamer meent dat het de 
informatieve waarde van de jaarstukken ten goede 
zou komen indien in de toelichtingen daarbij gewag 
wordt gemaakt van deze potentiële uitgavenposten. 
Daar de Commissie de begrotingsvoorstellen dienaan­
gaande voorbereidt, beschikt zij over het hiervoor 
nodige materiaal. 
Wat het pensioenstelsel betreft, merkt de Kamer op 
dat juist omdat er geen pensioenfonds bestaat en er 
voor de verwerking in de comptabiliteit geen evaluatie 
van de verkregen pensioenaanspraken plaatsvindt, de 
toekomstige ontwikkeling van het pensioenstelsel op 
de een of andere manier moet kunnen worden 
getaxeerd. En als dan mocht blijken dat op middel­
lange of lange termijn ernstige financiële consequen­
ties voor de Gemeenschap moeten worden verwacht, 
zou dit in de financiële verslaglegging tot uiting moe­
ten komen, opdat degenen die dit aangaat, hiervan 
tijdig kennis kunnen 'nemen. 
Gecomprimeerde staat van baten en lasten van de 
Gemeenschappen 
\ 
2.18. In verband met het in het vorige jaarverslag 
gedane verzoek om een geconsolideerde staat van 
baten en lasten in gecomprimeerde vorm op te stel­
len en gezien ook de talrijke aanmaningen tot ver­
hoging van de budgettaire doorzichtigheid en bijge­
volg van het inzicht in de financiële situatie van de 
Gemeenschappen, welke aan de hand van de finan­
ciële overzichten moet worden bewerkstelligd, acht 
de Rekenkamer het nuttig bij wijze van illustratie 
een voorbeeld van een overzicht van de financiële verrichtingen van de Gemeenschappen voor een 
bepaald begrotingsjaar te geven. 
Het overzicht is opgesteld aan de hand van cijfers 
die vervat zijn in de op 1 juni 1980 door de Com­
missie gepubliceerde financiële overzichten. Het feit 
dat van deze cijfers gebruik wordt gemaakt, impli­
ceert niet dat deze door de Rekenkamer worden 
bekrachtigd. 
Er moet tevens worden beklemtoond dat de 
gevolgde opmaak niet de enig mogelijke is en dat de 
Kamer ook zekér niet wil pretenderen dat deze de 
beste is. 
De Kamer wil alleen een praktische bijdrage leveren 
ter bevordering van de „doorzichtigheid" van de 
rekeningen, en laat het aan de lezer over te beoorde­
len of het gegeven overzicht het inzicht in de finan­
ciële situatie van de Gemeenschappen bevordert (zie 
tabel 2). 
CONCLUSIE 
2.19. Gelet op de fundamentele tekortkomingen 
die met betrekking tot de boekhouding en de finan­
ciële verslaglegging aan de orde zijn gesteld en 
gezien ook de stand van zaken wat de verbetering 
van voornoemde punten betreft, heeft de Rekenka-, 
mer, hoewel zij zich bewust is van de moeilijkheden 
waarmee de Commissie te kampen heeft, er zich nog 
steeds niet van kunnen overtuigen dat de balans van 
de Gemeenschappen per 31 december 1979, waar­
van een beknopt overzicht als bijlage is gevoegd 
(tabel 3), een juiste weergave is van de activa en 
passiva van de Gemeenschappen, als bedoeld in de 
ter zake geldende financiële reglementen. De Kamer 
drukt de hoop uit dat de boekhouding en de finan­
ciële verslaglegging van de Commissie in de nabije 
toekomst conform dé hierboven en in vorige jaarver­
slagen geschetste lijnen grondig zullen worden ver­
beterd. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 2.19 
Na bestudering van de jaarstukken in hun gewijzigde 
versie betreffende de uitvoering van de begroting 
1979, bekrachtigt de Kamer haar conclusies 
aangaande de haar op 1 juni 1980, overeenkomstig 
artikel 77 van het Financieel Reglement van 
21 december 1977 (i), overgelegde stukken. 
(!) PB L 356 van 31. 12. 1977. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen / 
29 
Tabel 2 — Geconsolideerde staat van baten en lasten van d? Europese Gemeenschappen ultimo 1979 
(in 1 000 ERE) 
Begroting 
1979 (») 1979 werkelijke 
cijfers 1978 werkelijke 
cijfers 
Ontvangsten 
Eigen middelen 11 950 863 12 070 305 6 674 219 
Bijdrajgen 2 310 570 2 312 988 5 340 297 
Eigen ontvangsten 149 943 172 749 162 150 
EGKS-heffingen 5 000 5 000 5000 
Overschrijving van overgedragen kredieten 30 000 — — 
Overschot van vorig begrotingsjaar 41 618 41 618 
14 487 994 14 602 660 12 181 666 
Uitgaven naar titel 
1 Personeel 581 759 536 014 473 942 
2 Administratie . 239 211 237 868 213 563 
3 Specifieke projecten 305 183 334 305 334 672 
4 Vergoedingen aan Lid-Staten 721 130 721 130 668 763(2) 
5 Sociaal en Regionaal Fonds, inclusief 
EMS 1 006 500 1 278 373 - 1 067 539 
6-7 EOGFL-Garantie 10 384 100 10 387 088 8 679 251 (2) 
8 EOGFL-Oriëntatie en Visserij 355 600 342 389 444 500 
9 Samenwerking met ontwikkelings­
landen en derde landen 524 936 538 805 379 339 
10 Overige uitgaven 369 575 — — 
14 487 994 14 375 972 12 261 569 
Overschot (tekort) — 226 688 (79 903) 
Overschot vorige begrotingsjaren 
ten gevolge van annulering van over­
gedragen begrotingskredieten 199 219 166 582 
Buitengewone posten 
Omrekeningsverschil RE-ERE — (45 061) 
Overschrijving van overgedragen kredieten 30 000 
Gecumuleerd overgedragen overschot 
(= saldo begrotingsjaar) — 455 907 41 618 
(') Definitieve begroting nr. 3 voor het begrotingsjaar 1979 inclusief additionele kredieten maar 
met uitsluiting van overschrijvingen tussen de diverse titels. 
(2) Aanpassing ten gevolge van de permutatie in de begroting van landbouwuitgaven. 
30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
00 ^ 
vo — 
— */"> ON r-O —< v*i 3 — oo ON O f"ï m \o c*> 
— */*> On ^ 
sO r-VO 00 O m vö Os Tf O • r-» l/ï <N co Tf — 
^ O J 2 C 00 « 13 •o C "O c0 • — > E .5 c o i u « 60 T3 u -a 
"S e 60 _ 'C g O 60 
> ca _ k> 
« <u > 60 <u 
iZ & 
'C 60 u O > Z O' 
1 ^ 1 ro m so —• 00 Tf ir> <N 00 r-O 
I 2 <> <N Os > Os <N O 
O O u-i iri <N Os <N oo r-— tj-
m so w> ro 00 SO 
v© <N Os — m Tf <N sc? «N -<:r <N ei —. <n O > <N 00 <N O On Oo t/-| «•»< o-> O 1"^ 00 Os <N . \o SO 0o "*}• Oo ">•* 
60 C > V C 0) 03 55 
•ó J C c U ka cd cd 3 w c ."tS a> X) Cü O -o J2 O 00 C/5 *c O <ü O > 
> O 3 J=> zi <u - -a -o • C/3 
cd 4= O C/2 &> 
T3 
!S c V oo .s 'c <U C/3 cd O & U « l. 60 Q W 
E '= 1 | 
a 2 <u u a a C O 4> ** «S J? ca c 
~ 'J2 c ^ 0> <u 
II cd w X> u 
c E 
> c <u c g o 5 ' 03 
2* 1/5 Xi 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31 
HOOFDSTUK 3 — ONTVANGSTEN 
Paragrafen 
Samenvatting van de belangrijkste opmerkingen 3.0 
Ontwikkelingen in 1979 3.1 
Opmerkingen naar aanleiding van de rekeningen: 
Gerealiseerde ontvangsten in 1979 3.2 t/m 3.3 
Artikel 131 van de Toetredingsakte 3.4 t/m 3.6 
Belasting over de toegevoegde waarde en 
financiële bijdragen 3.7 t/m 3.13 
Saldo van 1978 3.14 
Gevolgen van de gewijzigde en aanvullende begro­
ting nr. 1 3.15 t/m 3.17 
Gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3 3.18 
I 
Opmerkingen naar aanleiding van de controles ter 
plaatse: 
Algemeen 3.19 
Landbouwheffingen 3.20 
Complexiteit van het heffingenstelsel 3.21 
Boeking van heffingen en mcb's 3.22 t/m 3.23 
Stortgoed 3.24 t/m 3.25 
Interventiebureau's 3.26 t/m 3.33 
Unilaterale vrijstellingen van douanerechten 3.24 t/m 3.37 
Arbeidsconflicten 3.38 
Interduitse handel 3.39 t/m 3.47 
Stelsel van het communautair douanevervoer 
— wegverkeer: 
Doel van het stelsel 3.48 
Procedures 3.49 t/m 3.51 
Borgstellingen 3.52 
Verordeningen 3.53 
Kritische kanttekeningen en aanbevelingen 3.54 t/m 3.61 
Samenvatting van de belangrijkste opmerkingen 
3.0. De belangrijkste opmerkingen in dit hoofdstuk 
zijn: 
a) het ontbreken van gedetailleerde uitvoeringsbepa­
lingen betreffende artikel 131 van de Toetredings­
akte 3.4 t/m 3.6 
32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
b) de complexiteit van het landbouwheffingenstel-
sel, de gevaren die hiermee samenhangen en de 
noodzaak om in dit opzicht tot een herziening te 
komen van het functioneren van de nationale 
interventiebureau's 3.21 t/m 3.33 
c) de controles die uitgevoerd zijn in verband met de 
Interduitse handel en de mogelijke gevaren voor 
de eigen middelen 3.39 t/m 3.47 
d) conflicten die voortkomen uit de tweeslachtigheid 
van het stelsel van het communautair douanever­
voer en suggesties om het te verbeteren 3.54 t/m 3.61 
ONTWIKKELINGEN IN 1979 
3.1. In 1979 bestonden de begrotingsontvangsten 
van de Gemeenschappen uit douanerechten en hef­
fingen (inclusief bijdragen, die in het kader van de 
gemeenschappelijke ordening der markten in de sec­
tor suiker zijn vastgesteld, ontvangsten afkomstig uit 
de belasting over de toegevoegde waarde, financiële 
bijdragen van de Lid-Staten en diverse ontvangsten, 
zoals inhoudingen op de bezoldiging vari het perso­
neel, boetes enz.... Het jaar werd gekenmerkt door 
de invoering, na enige jaren vertraging, van de ont­
vangsten uit de belasting over de toegevoegde 
waarde (BTW) als aanvulling op de reeds bestaande 
eigen middelen. Het is de bedoeling dat deze ont­
vangsten de financiële bijdragen, gebaseerd op het 
bruto nationaal produkt.(BNP), gaan vervangen. In 
dit opzicht moet 1979 echter als een overgangsjaar 
worden gezien, omdat drie Lid-Staten (Duitsland, Ierland en Luxemburg) de nodige voorzieningen ter 
tenuitvoerlegging van de communautaire voorschrif­
ten inzake de BTW nog niet hadden getroffen en 
dus BNP-bijdragen bleven betajen. Dit gemengde 
systeem zal in 1980 niet meer toepassing vinden, 
omdat dan alle Lid-Staten ontvangsten uit de BTW 
zullen afdragen. 
OPMERKINGEN NAAR AANLEIDING VAN DE 
REKENINGEN 
Gerealiseerde ontvangsten in 1979 
3.2. De onderstaande tabel vergelijkt de begro­
tingsontvangsten van de Gemeenschappen van 1978 
en 1979, zoals deze blijken uit de rekeningen: 
Tabel 1 — Totaal van de ontvangsten 1978 en 1979 
(miljoen ERE) / 
1978 
Gerealiseerde 
ontvangsten 1979 
1978 
Gerealiseerde 
ontvangsten Definitieve 
begroting Gerealiseerde 
ontvangsten 
Douanerechten 4 390,9 5 045,5 5 189,1 
Landbouwheffingen 1 872,7 1 706,0 1 678,6 
Suikerheffingen 410,6 459,8 464,9 
BTW-bedragen — 4 739,6 4 737,7 
Financiële bijdragen (BNP) 5 329,7 2 299,7 2 302,1 
Diverse ontvangsten (inclusief EGKS- en 
Euratombijdragen) 177,8 154,8 188,7 
Saldo vorig jaar — 41,6 41,6 
Totaal 12 181,7 14 447,0 14 602,7 
31. 12. 80 Publikatieblad van dé Europese Gemeenschappen 33 
3.3. Het totaal van de ontvangsten (14 602,7 mil­
joen ERE) lag dus zeer dicht bij de eindraming, ver­
vat in de gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3 
(die pas op 13 december 1979 werd vastgesteld). 
Vergeleken met de oorspronkelijke begrotingsra­
ming (13 494,4 miljoen ÉRE) zien de cijfers betref­
fende de werkelijke ontvangsten er echter als volgt 
uit: 
— een stijging met 9,3 % van de invoerrechten, die 
voornamelijk is toe te schrijven aan een onvoor­
zien sterke stijging van de invoer die onderwor­
pen is aan het Gemeenschappelijk Douanetarief 
(GDT), 
— een daling met 1,6 % van de landbouwheffingen 
ten gevolge van een teruglopende invoer van de 
belangrijkste graanprodukten en stijgende 
wereldprijzen, die in de tweede helft van het 
jaar tot een verlaging van de heffingspercenta­
ges leidden. 
Er was een verhoging met circa 9,6 % van de 
afdracht van de BTW-bedragen en de financiële bij­
dragen nodig om de extra uitgaven, toegestaan bij 
de gewijzigde en aanvullende begroting te dekken. 
Dit impliceerde dat het communautaire BTW-per-
centage van 0,7196% in de oorspronkelijke begro­
ting moest worden opgetrokken tot uiteindelijk 
0,7889 %. 
j 
Artikel 131 van de Toetredingsakte 
3.4. Zoals de Rekenkamer heeft beschreven in de 
paragrafen 12.3 t/m 12.9 van deel I van haar verslag 
over 1978, moeten de bedragen die door de Lid-Sta-
ten verschuldigd zijn, volledig worden betaald, met uitzondering van Denemarken, Ierland en het Ver­
enigd Koninkrijk, waaraan voor 1978 en 1979, over­
eenkomstig artikel 131 van de Toetredingsakte, 
reducties konden worden toegekend. Te dien aan­
zien werd in 1979 vrijwel dezelfde gedragslijn 
gevolgd als in 1978, dat wil zeggen dat de begroting 
werd vastgesteld en uitgevoerd zonder toepassing 
van artikel 131. Dit artikel, zoals gewijzigd door 
regelingen, goedgekeurd door de Europese Raad op 
6 december 1977, werd toen ten uitvoer gelegd via 
financiële compensaties tussen de Lid-Staten buiten 
de begroting om. In overeenstemming met een ver­
klaring van de Raad en de Commissie, vastgelegd in 
de notulen van de Raadszitting waarin Raadsveror-
dening (EEG) nr. 1736/79 (') werd aangenomen, 
werden deze bijstellingen niet toegepast op de 
financiering van verrichtingen die voortvloeiden uit 
de invoering van-het Europese Monetaire Stelsel 
(245 373 000 ERE, hoofdstuk 57 van de begroting). 
In plaats hiervan werd aan het Verenigd Koninkrijk, 
dat niet volledig deelnam aan het stelsel en dus 
geen voordelen daaraan kon ontlenen, zijn aandeel 
in de financiering ervan terugbetaald. 
3.5. Met betrekking tot de verrichtingen ex artikel 
131 acht de Rekenkamer het wederom noodzakelijk 
dezelfde bedenkingen te uiten als in de paragrafen 
12.10 t/m 12.11 van deel I van haar verslag over 
1978, in het bijzonder die omtrent het achterwege 
blijven van gepubliceerde besluiten van de Raad of 
de Commissie, waarin de voor de toepassing van 
dat artikel overeengekomen regels nauwkeurig zijn 
omschreven. De Rekenkamer kan wederom niet ver­
klaren dat ten aanzien van alle aan de Gemeen­
schappen toekomende ontvangsten rechtmatig werd 
gehandeld, aangezien artikel 131 niet in acht is 
genomen. 
3.6. De buiten de begroting om verrichte finan­
ciële compensaties ter uitvoering van artikel 131, 
zijn weergegeven in de volgende tabel. 
(') PB nr. L 200 van 8. 8. 1979, blz. 1. 
34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel 2 — Artikel 131: Compensaties buiten de begroting om 
(in duizenden ERE) 
Vereffening , 
Lid-Staat Interpretatie van 
artikel 131 door 
de Commissie: 
restituties aan 
Lid-Staten Bedragen voor re­
kening van elke 
Lid-Staat Door Lid-Staten 
gefourneerde 
bedragen Door Lid-Staten 
ontvangen 
bedragen 
België — 40 693 40 693 — 
Denemarken (') — — — '— 
Duitsland — 165 061 165 061 — 
Frankrijk — 163 001 - 163 001 — 
Ierland 6 400 4 193 — 2 207 
Italië — 91 868 91 868 — 
Luxemburg — 554 554 . — 
Nederland — 53 913 53 913 — 
Verenigd Koninkrijk 625 501 112618 — 512 883 
Totaal 631 901 631 901 515 090 515 090 
(') In tegenstelling tot Ierland en het Verenigd Koninkrijk was, vóór de toepassing van 
artikel 131, het aandeel van Denemarken in de dekking van de begroting kleiner dan de vol­
gens één van de geboden interpretatiemogelijkheden te berekenen bovengrens. 
BTW en financiële bijdragen 
3.7. Artikel 4 van het Besluit van de Raad van 
21 april 1970 (het zgn. Eigen Middelen Besluit) 
bepaalt dat de door elke Lid-Staat aan BTW-inkom-
sten aan de Gemeenschappen af de dragen bedra­
gen moeten worden berekend door op een voor alle 
Lid-Staten op uniforme wijze vastgestelde belasting­
grondslag een percentage toe te passen dat 1 % niet 
mag overschrijden. Dit percentage wordt in het 
kader van de begrotingsprocedure vastgesteld. De te 
treffen voorzieningen om te komen tot een uniforme 
grondslag zijn vastgelegd in de Richtlijn van dè 
Raad 77/388/EEG ('). Tot dusverre heeft deze 
richtlijn nog niet geresulteerd in de vaststelling van 
een volledig uniforme belastinggrondslag. Sommige 
verschillen zijn blijven bestaan tussen de Lid-Staten 
en, in overeenstemming met Verordening van de 
Raad (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2892/77 (2), zal 
het nog enige tijd noodzakelijk zijn de nationale 
grondslagen aan te passen en op één lijn te brengen 
met de theoretische uniforme belastinggrondslag. 
3.8. Krachtens deze verordening mogen de Lid-
Staten een keuze maken uit twee methoden om de 
belastinggrondslag te berekenen. De eerste is recht­
streeks gebaseerd op de BTW-aangiften van de 
belastingplichtigen en de tweede houdt in dat wordt uitgegaan van de aan de nationale rekeningen ont­
leende gegevens betreffende de netto BTW-
opbrengst. 
3.9.. Het resultaat van het toepassen van de ene of 
de andere van deze methodes kan pas na het eind 
van het betrokken jaar bekend zijn. Gedurende het 
begrotingsjaar zelf moeten de Lid-Staten op de eer­
ste werkdag van elke maand één twaalfde van het 
door hen volgens de begrotingsraming aan BTW-
inkomsten af te dragen bedrag aan de Gemeen­
schappen overmaken. Krachtens genoemde verorde­
ning moeten de aanpassingen die nodig zijn om 
deze betalingen op één lijn te brengen met die beta­
lingen welke gebaseerd zijn op de werkelijke ont­
vangsten, in het volgende jaar worden geboekt, 
nadat de Lid-Staten de daartoe nodige gegevens 
hebben overgelegd. Een gevolg hiervan is weer dat 
een correctie moet worden aangebracht in de finan­
ciële bijdragen van die Lid-Staten die. nog niet 
waren overgegaan tot toepassing van het BTW-stel-
sel, om aldus het oorspronkelijke evenwicht, zoals 
vastgelegd in de begroting, tussen inkomsten uit 
BTW en financiële bijdragen weer te herstellen. 
Daar de vereiste compensatiebetalingen (3) niet voor 
1 augustus hoeven te worden gedaan, kunnen de 
Rekenkamer en de decharge verlenende autoriteiten 
pas na deze datum kennis nemen van de 
gerealiseerde ontvangsten. 
(') PB nr. L 145 van 13.6. 1977, blz. 1. 
O PB nr. L 336 van 27. 12. 1977, blz. 8. (3) JDe compensatiebetalingen worden dan opgenomen in 
een gewijzigde begroting. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 35 
3.10. Omdat 1979 het eerste jaar was waarin de 
Gemeenschappen bedragen uit de BTW-inkomsten 
ontvingen, was er geen aanpassing voor het vooraf­
gaande jaar en de in de rekeningen van 1979 gecre­
diteerde bedragen bleven, afgezien van hetgeen hier­
onder wordt opgemerkt, beperkt tot die van het 
desbetreffende begrotingscijfer voor dat jaar. Het 
verschil (een tekort) van 1,9 miljoen ERE (zie tabel 
1 hierboven) tussen de twee cijfers is toe te schrijven 
aan het feit dat de maandelijks door de Commissie 
opgevraagde bedragen worden omgerekend in 
nationale valuta tegen de koers van de eerste werk­
dag na de vijftiende dag van de voorafgaande 
maand, terwijl deze op hun beurt, om in de 
financiële administratie te kunnen worden verwerkt, 
worden teruggerekend in ERE tegen de laatst geno­
teerde koers van de eerste werkdag van de maand 
waarin de betaling dient te geschieden. Dezelfde 
verklaring geldt voor het verschil (een overschot) 
van 2,4 miljoen ERE tussen de in' de begroting 
geraamde financiële bijdragen en de uit dien hoofde 
gerealiseerde ontvangsten. 
3.11. Het netto-overschot van 0,5 miljoen ERE 
bestaat uit verschillen in de bedragen van de afzon­
derlijke Lid-Staten, variërend van —1,8 miljoen 
ERE tot +2,4 miljoen ERE. 
3.12. Dezelfde kwestie werd reeds met betrekking 
tot de financiële bijdrage aangestipt in de paragra­
fen 12.18 t/m 12.20 van deel I van het verslag van 
de Rekenkamer over 1978. Daar werd aanbevolen 
dit euvel te verhelpen door wisselkoersen te hante­
ren, zoals die gelden op. de vervaldag van de 
bijdrage. De Rekenkamer is er niet van- overtuigd 
dat de administratieve problemen waarop sommige 
Lid-Staten zich beriepen (waarvan de Commissie in 
haar antwoord op deze opmerking melding maakte) 
onoverkomelijk zijn en verzoekt de Commissie de 
zaak opnieuw te onderzoeken. 
3.13. Omdat de in de rekeningen voor 1979 opge­
nomen BTW-middelen slechts op ramingen waren 
gebaseerd, zijn ter zake door de Rekenkamer geen 
controles ter plaatse uitgevoerd in 1979. Zij werkte 
evenwel een programma van informatiebezoeken 
aan de Lid-Staten af, om bekend te raken met de 
toegepaste werkmethodes en om de volledige verifi­
catie in 1980 van de definitieve cijfers betreffende 
1979 voor te bereiden. 
Saldo van 1978 
3.14. Vóór 1978 werd de begroting sluitend 
gemaakt door financiële bijdragen, die werden aan­
gepast aan de hand van de definitieve financierings­
behoeften. Voor 1978 en de volgende jaren zijn de 
financiële bijdragen en de BTW-middelen die daar­
voor in de plaats komen, vastgelegd in de begroting 
en als gevolg daarvan kan elke verandering in de 
andere onderdelen van de begroting een overschot of tekort veroorzaken. Het overschot in 1978 was 
41,6 miljoen ERE. Overeenkomstig artikel 27 van 
het Financieel Reglement van 21 december 1977 
werd deze som onder de ontvangsten in de begro­
ting vóór 1979 opgenomen. 
Gevolgen van de gewijzigde en aanvullende begroting 
nr. 1 
3.15. Naar aanleiding van het tussen de Raad en 
het Parlement gerezen meningsverschil over de 
aanneming op 14 december 1978 van de 
oorspronkelijke begroting voor 1979 beperkten 3 
Lid-Staten (Frankrijk, Denemarken en het Verenigd 
Koninkrijk) hun afdracht aan BTW-inkomsten voor 
februari en maart tot die welke in de ontwerp-begro-
ting waren opgenomen. Deze'procedure wordt elk 
jaar automatisch toegepast voor de betalingen over 
januari. Het tekort dat hierdoor optrad, werd op 
1 april 1979, vooruitlopend op de vaststelling óp 
25 april 1979 van de gewijzigde en- aanvullende 
begroting nr. 1, aangezuiverd. 
3.16. De Financieel Controleur van de Commis­
sie weigerde akkoord te gaan met het voorstel van 
de ordonnateur om af te zien van het renteverlies ten 
bedrage van 550 468 ERE dat hierdoor was geleden. 
Met een beroep op het Financieel Reglement legde 
de Commissie echter de beslissing van de Financieel 
Controleur op de volgende gronden naast zich neer 
— het begrotingsconflict had juridische problemen 
doen rijzen, die pas werden opgelost met de 
vaststelling van de gewijzigde en de 
aanvullende begroting nr. 1 en 
— de aanzuivering van het tekort had plaats 
gevonden voor de vaststelling van de 
aanvullende begroting. 
3.17. Na de vaststelling van de gewijzigde en 
aanvullende begroting nr. 1 op 25 april 1979 hadden 
de Lid-Staten op 1 mei hun BTW-afdrachten of 
BNP-bijdragen hiermee in overeenstemming moeten 
brengen. Vijf Lid-Staten waren te laat met het aan­
zuiveren van deze tekorten. Zij gaven hiervoor als 
motief op dat hun te weinig tijd was vergund om de 
nodige bestuursrechtelijke procedures te voltooien. 
De vertragingen als gevolg hiervan liepen op tot 30 
dagen. Er werd afgezien van de verschuldigde rente 
voor te late betaling (ongeveer 108 000 ERE). De 
Rekenkamer zou graag vernemen op welke gronden 
dit geschiedde. 
Gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3 
3.18. Na de vaststelling op 13 december 1979 van 
de gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3, die de 
BTW-afdrachten en BNP-bijdragen verhoogde met 
36 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
een totaal van 396,9 miljoen ERE, betaalden 7 Lid­
staten op of na de vervaldatum, 2 januari 1980, aan­
passingsbedragen (in totaal 197,1 miljoen ERE). 
Twee Lid-Staten hadden vóór de vervaldatum 
betaald. . ( . 
Het totaal van 396,9 miljoen ERE werd door de 
Commissie in haar financiële administratie toegere­
kend aan het dienstjaar 1979. Bij een strikte toepas­
sing van artikel 5 van het Financieel Reglement 
hadden de op of na 1 januari ontvangen bedragen 
aan het dienstjaar 1980 moeten worden toegerekend. 
Dit zou echter geleid hebben tot een ernstige versto­
ring van het evenwicht van zowel de begroting 1979 
als die van 1980, hetgeen kennelijk in strijd zou zijn 
geweest met de bedoelingen van de begrotingsauto­
riteiten. Gezien deze situatie, is er voor de Rekenka­
mer geen aanleiding aanpassing van de rekeningen 
aan te bevelen. Zij beveelt echter wel aan dat, zodra 
zich daartoe de gelegenheid voordoet, de desbetref­
fende verordeningen worden gewijzigd in dier voege 
dat de aanpassingen in de ontvangsten, veroorzaakt 
door gewijzigde en aanvullende begrotingen die in 
december zijn vastgesteld, mogen worden verdis­
conteerd in de rekeningen van het jaar waarvoor 
deze begrotingen zijn vastgesteld. 
OPMERKINGEN NAAR AANLEIDING VAN DE 
CONTROLES TER PLAATSE 
Algemeen 
3.19. In het kader van een reeks met betrekking 
tot de rekeningen van 1979 in de Lid-Staten uitge­
voerde controles ter plaatse werden de systemen van 
vaststelling en centralisatie van de eigen middelen 
aan een nader onderzoek onderworpen. Dit onder­
zoek betrof, zoals dat voor het vorige jaar wel het 
geval was, niet alleen maar de invoerrechten maar 
ook de landbouwheffingen (inclusief die in de sec­
tor suiker). 
Landbouwheffingen 
3.20. Deze heffingen zijn bedoeld om de produk-
ten uit de landen van de Gemeenschap bescherming 
te verschaffen door de prijzen van ingevoerde land-
bouwprodukten te brengen op het algemeen in de 
Gemeenschap geldende peil. In sectoren en Lid-Sta­
ten waar de in het kader van het gemeenschappelijk 
landbouwbeleid toegepaste representatieve wissel­
koersen in belangrijke mate verschillen van de 
marktnoteringen wordt de heffing verhoogd of ver­
laagd door toepassing van positieve, respectievelijk 
negatieve monetaire compenserende bedragen 
(mcb's). Dat stelsel wordt in het geval van handel 
met derde landen aangevuld door op de heffingen 
nog een monetaire coëfficiënt toe te passen. Hef­fingspercentages en mcb's veranderen vaak overeen­
komstig de fluctuaties van de wereldmarktprijzen en 
de wisselkoersen. Om hen die van plan zijn gedu­
rende langere tijd landbouwprodukten in te voeren 
een bepaalde mate van zekerheid te verschaffen, 
kunnen regelingen worden getroffen tot het vooraf 
vaststellen van de heffingspercentages en de mcb's. 
Niettemin kan deze tariefstelling op het ogenblik 
van de invoer, om rekening te houden met speciale 
marktvoorwaarden, onderworpen zijn aan een inge­
wikkelde reeks aanpassingen. 
Complexiteit van het heffingenstelsel 
3.21. Het heffingenstelsel dat in de Lid-Staten 
uitgevoerd dient te worden door de eigen douane­
diensten en interventiebureau's, die doorgaans met 
deze taak zijn belast, is uiterst ingewikkeld. De ter 
zake geldende bepalingen zijn vervat in een commu­
nautaire reglementering die een moeilijk te verteren 
materie vormt. Het is wellicht niet verbazingwek­
kend dat de ter zake geldende specifieke uitvoe­
ringsvoorschriften zoals die zijn uitgewerkt in natio­
nale reglementeringen in het algemeen onderling 
verschillen. Naast dit eerste obstakel op de weg naar 
een geharmoniseerde aanpak van deze materie is er 
nog een extra hindernis doordat de heffingspercen-
tages veelvuldig gewijzigd worden. Sommige daar­
van veranderen reeds na enkele dagen en worden 
pas vlak voor de datum dat ze toepasselijk worden, 
aangekondigd. Soms worden deze wijzigingen zelfs 
pas bekendgemaakt nadat zij reeds zijn ingegaan. 
Deze situatie werkt vergissingen in de hand en 
bemoeilijkt de taak van de betrokken nationale 
overheidsdiensten in hoge mate. Afgezien van de 
opmerkingen die hierondèr volgen, meende de 
Kamer te kunnen vaststellen dat onder de gegeven 
omstandigheden de op nationaal niveau getroffen 
voorzieningen over het algemeen reden tot tevreden­
heid gaven. Weliswaar werden fouten in de bereke­
ningen geconstateerd maar het betrof hier geen sy­
stematische fouten. Niettemin is de Kamer van 
mening dat de risico's die inherent zijn aan de inge­
wikkeldheid van het heffingstelsel ernstig zijn en 
adviseert zij derhalve de Commissie dat zij, zonder 
afbreuk te doen aan de economische en financiële 
hoofddoelen van het gemeenschappelijk landbouw­
beleid, een zo groot mogelijke vereenvoudiging van 
de structuur van de thans zo ingewikkelde reglemen­
teringen nastreeft. 
Boeking van heffingen en mcb's 
3.22. Overeenkomstig het Eigen Middelen Besluit 
van 21 april 1970, dienen de met betrekking tot het 
handelsverkeer met derde landen geheven land­
bouwheffingen en mcb's tot de eigen middelen van 
de Gemeenschappen te worden gerekend. Het is op 
het ogenblik gebruik in de Gemeenschap dat (door 
bepaalde Lid-Staten waarvan de valuta gedepre-
cieerd is) de bij de invoer toegekende mcb's worden 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 37 
afgetrokken v&n de heffingsbedragen en dat alleen 
het aldus resterende bedrag aan de eigen middelen 
wordt toegekend. Zo worden eveneens de door die 
Lid-Staten bij uitvoer geheven mcb's afgetrokken 
van de te betalen exportrestituties, en wordt aldus 
alleen het saldo als exportrestituties in de boeken 
opgenomen. De Rekenkamer meent dat hiermee 
van de algemeen aanvaarde boekhoudkundige prin­
cipes wordt afgeweken en wel omdat de hieruit 
resulterende boekingen een vertekend beeld geven 
van de totale ontvangsten en uitgaven en hun classi­
ficatie versluieren. Zij dringt er sterk op aan dat de 
betrokken communautaire regelingen worden gewij­
zigd (zie ook hoofdstuk 4 van dit verslag). 
3.23. In Nederland en in de Bondsrepubliek 
Duitsland werden zwakke plekken in de boekhou­
ding aangetroffen die er in resulteerden dat mcb's in 
plaats van te worden behandeld als eigen middelen, 
in de boeken werden verwerkt als „negatieve" 
EOGFL-uitgaven. Dit leidde verder tot een foutieve 
berekening van de 10% van de afgedragen invoer­
rechten enz., die aan de Lid-Staten bij wijze van for-% 
faitaire vergoeding van de inningskosten wordt 
gerestitueerd. De genoemde Lid-Staten hebben 
sindsdien stappen ondernomen om deze situatie 
recht te trekken. 
Stortgoed 
3.24. De Rekenkamer heeft de speciale proble­
men onderzocht die verbonden zijn aan de toepas­
sing van landbouwheffingen op stortgoed, zoals 
graan. De heffing wordt in dergelijke gevallen 
gewoonlijk gebaseerd op het gewicht. Daarom is het 
belangrijk dat, aangezien in bepaalde gevallen de 
heffingen 1 miljoen ERE op één vracht te boven 
kunnen gaan, bijzondere aandacht apn de controle 
van het gewicht wordt besteed. In de onderzochte 
gevallen bleek dat de installaties voor het wegen en 
de opslag op de kade deugdelijk waren en dat de 
weegwerktuigen regelmatig werden nagekeken. De 
exploitanten van deze installaties (meestal de 
havenautoriteiten) hebben er uit zakelijk oogpunt 
belang bij dat de weging correct wordt uitgevoerd, 
daar immers het aan hen te betalen weegloon afhan­
kelijk is van de hoeveelheden die door de silo's 
gaan. Hiermee is dus een gemeenschappelijk belang 
van hen en de douane gediend. Maar de Rekenka­
mer is echter van mening dat er door de douaneau­
toriteiten te veel op dit gemeenschappelijke belang 
wordt vertrouwd, wat tot gevolg kan hebben dat de 
verschillende controleverrichtingen niet goed op 
elkaar aansluiten. 
3.25. In twee havens (in het Verenigd Koninkrijk 
en Italië) die door functionarissen van de Rekenka­
mer werden bezocht, bleek bij voorbeeld dat de 
douaneprocedures voor het vergelijken van het 
manifest en de douaneaangifte met de werkelijke hoeveelheid ontscheept graan als iets bijkomstigs 
werd beschouwd en in sommige gevallen was men 
daarmee zelfs meer dan een jaar achter. In één van 
deze havens, in Italië, waar de daadwerkelijke con­
trole op de overslag in de havengebieden normaal 
niet door de douaneautoriteiten wordt uitgevoerd, 
maar door een afzonderlijke onder het Ministerie 
van Financiën ressorterende dienst, werd de defini­
tieve inklaring verder belemmerd door gebrek aan 
coördinatie tussen de betrokken instanties. 
Interventiebureau's 
3.26. De structuur eii het functioneren van de 
nationale interventiebureau's die betrokken zijn bij 
het administratieve beheer van de eigen middelen, 
verkregen uit handel in landbouwprodukten, zijn 
duidelijk verschillend van Lid-Staat tot Lid-Staat. 
In sommige ' gevallen zijn het . zuiver 
publiekrechtelijke organen, in andere gevallen zijn 
het particulier opgezette ondernemingen met wier 
verrichtingen de overheid echter wel bemoeienis 
heeft omdat deze aan het publiek recht zijn onder­
worpen. Omdat er geen communautaire voorschrif­
ten zijn voor inning en invordering, is het aan de 
Lid-Staten deze interventiebureau's de nodige wet­
telijke bevoegdheden te geven om de financiële 
belangen van de Gemeenschap naar behoren te 
kunnen behartigen. 
3.27. Bij een inspectiebezoek in Frankrijk bleek 
dat daar het interventiebureau voor de sector suiker 
niet beschikte over een wettelijk geregelde bevoegd­
heid tot invordering. In gevallen dat het nodig is een 
betaling af te dwingen, moet dit bureau terugvallen 
op de gewone procedures van het handelsrecht. Bij 
het onderzoeken van de boeken van dit bureau 
bleek dat bepaalde aan opslagbijdrage suiker vast­
gestelde rechten waren afgetrokken van het totaal 
der bedragen, dat in de periode mei 1979—juli 1980 
aan de Commissie ter beschikking werd gesteld. 
Deze aldus achtergehouden bedragen (circa 166 000 
ERE) waren de opslagbijdragen die bepaalde sui­
kerfabrikanten nagelaten hebben te voldoen aan het 
bureau. De functionarissen van het betrokken 
bureau waren op de hoogte van het communautaire 
voorschrift dat de Lid-Staten verplicht zijn de vast­
gestelde eigen middelen, met uitzondering van 
bedragen die door overmacht niet geïnd kunnen 
worden, aan de Gemeenschappen over te maken. 
Ter verklaring van deze handelwijze wezen zij er 
echter op dat het bureau niet beschikte over de 
nodige financiële middelen die voor overmaking op 
de rekening van de Commissie konden worden vrij­
gemaakt. 
3.28. Na een verzoek van de Commissie aan de 
Franse autoriteiten werd het bedrag in kwestie op 
5 augustus 1980 overgemaakt. De Kamer rekent er 
op dat de betrokken Lid-Staat maatregelen zal tref­
fen om te voorkomen dat in de toekomst institutio-
38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
nele problemen van deze aard een hindernis vormen 
voor tijdige afdracht van bedragen aan eigen midde­
len, daar immers de verantwoordelijkheid daarvoor 
bij de Lid-Staat zelf ligt en niet bij zijn afzonderlijke 
organen. 
3.29. In België heeft het interventiebureau tot 
taak de landbouwheffingen vast te stellen en te 
innen aan de hand van informatie, verstrekt door de 
douanedienst van de haven waar de goederen wor­
den ingevoerd. Enige jaren geleden ontdekten de 
inspectiediensten van de Commissie, handelend in 
samenwerking met die van de betrokken Lid-Staat, 
tekortkomingen in de dagelijkse administratieve 
controle van het bureau. Deze tekortkomingen wer­
den verergerd door een ernstig gebrek aan coördina­
tie tussen de werkzaamheden van het interventiebu­
reau en die van de douanediensten, waardoor 
onzorgvuldigheden betreffende detailpunten in de 
gegevens die door de douanediensten werden ver­
strekt, vaak onopgemerkt bleven. 
3.30. Na verscherping van de controleprocedures, 
verzocht de Commissie het verantwoordelijke minis­
terie een nauwkeurige verificatie over de periode 
1971-1975 uit te voeren. Dit resulteerde in supple­
tiebetalingen aan de Gemeenschap tot een waarde 
van ongeveer 4 miljoen ERE. Op het ogenblik wordt 
door de Belgische autoriteiten een uitgebreide verifi­
catie uitgevoerd over de volgende periodes, maar 
het is niet waarschijnlijk dat deze vóór 1980 haar 
beslag krijgt. 
3.31. De Rekenkamer bestudeerde de sinds 1978 
verbeterde werkwijze van het Bureau en heeft voor­
gesteld deze op bepaalde punten nog te verbeteren. 
3.32. Het verantwoordelijke ministerie deelde de 
Rekenkamer mede dat vanaf 1 januari 1980 een 
computersysteem was ingevoerd, waardoor de con­
troles nog verder zouden worden verbeterd en dat 
het in de bedoeling lag deze binnen korte tijd aan te 
vullen met een systeem van geprogrammeerde con­
troles achteraf. De Rekenkamer zal de ontwikkeling 
van deze zaak blijven volgen. 
3.33. ' De punten waarop in de paragrafen 3.19 en 
volgende werd geattendeerd, kenschetsen de proble-
mën die kunnen ontstaan bij een deling van de ver­
antwoordelijkheid tussen interventiebureau's en 
douanediensten. Hoewel men in het algemeen kan 
stellen dat een betere coördinatie, op korte termijn 
kan bijdragen tot een oplossing van deze proble­
men, is de Rekenkamer van mening dat door de 
Commissie en de Lid-Staten een meer fundamenteel 
onderzoek zou moeten worden ingesteld naar de 
organisatiestructuur en de functies van de verschil­
lende bij deze zaak betrokken instanties ten einde 
standaardprocedures en administratieve normen tot 
stand te brengen, die door alle Lid-Staten zouden 
kunnen worden gevolgd. Unilaterale vrijstellingen van invoerrechten 
3.34. In haar verslag over 1977 (Deel I, paragra­
fen 12.15 t/m 12.17) maakte de Rekenkamer mel­
ding van bepaalde eenzijdige vrijstellingen van de 
toepassing van het GDT (Gemeenschappelijk 
Douanetarief). Nu de Commissie hiertegen in actie 
is gekomen, zijn de meeste van deze vrijstellingen, 
afgezien van die betreffende militair materieel en 
andere legerbehoeften, die hieronder aan de orde 
worden gesteld, ingetrokken of zal zulks binnenkort 
geschieden. 
3.35. Het belangrijkste probleem, namelijk dat 
inzake de door Lid-Staten verleende vrijstellingen 
van invoerrechten voor bepaalde militaire goederen, 
is echter nog niet opgelost. In het verslag over 1977 
werd er op gewezen dat de Lid-Staten ter rechtvaar­
diging van deze- vrijstellingen zich beroepen op het 
eerste lid, alinea b) van artikel 223 van het EEG-
Verdrag (bescherming van de veiligheid der Lid-Sta­
ten). Zij verwerpen het standpunt van de Commissie 
dat inning van invoerrechten de bescherming van de 
essentiële, belangen van hun nationale veiligheid 
niet in gevaar zou brengen. 
3.36. Verzoeken van functionarissen van de 
Rekenkamer om inzage te krijgen in invoerdocu-
menten betreffende deze goederen werden door de 
betrokken nationale instanties om redenen van 
nationale veiligheid afgewezen. Het was de Reken­
kamer daarom niet mogelijk de omvang te bepalen 
van de aanzienlijke bedragen die waarschijnlijk 
' hiermee gemoeid zijn en evenmin kon zij recht­
streeks nagaan wat de aard was van het materieel en 
de andere legerbehoeften waarvoor de vrijstellingen 
gelden. Het is echter gebleken dat deze ontsnap­
pingsclausule in Italië wordt toegepast op een zeer 
breed scala van goederen die ten behoeve van de 
krijgsmacht worden ingevoerd, ja zelfs transport­
middelen en communicatieapparatuur bestemd voor 
de Guardia di Finanzia, die volgens de Italiaanse 
wet niet de status heeft van een krijgsmachtonder­
deel. In sommige andere landen wordt deze clausule 
in engere zin uitgelegd. 
3.37. Artikel 223, lid 1 b), is echter niet het 
geschiktste instrument om vrijstellingen van deze 
aard op te baseren, aangezien zulks het derven van 
aanzienlijke bedragen aan eigen middelen impli­
ceert. Het is zowel in het belang van de Gemeen­
schap als van de afzonderlijke Lid-Staten dat hier­
voor een betere oplossing wordt gevonden die, zon­
der de nationale veiligheidsbelangen aan te tasten, 
toepassing-van het geldende tarief mogelijk zouden 
maken, dan wel, als alternatief, deze vrijstellingen 
op een hechtere communautaire leest te schoeien. 
Hoewel het niet aan de Rekenkamer is 'zich uit te 
spreken voor één dezer beide mogelijkheden, hul­
digt zij toch de opvatting, dat de verleende vrijstel­
lingen in ieder geval beperkt dienen te blijven tot 
strategische goederen en dus niet zouden mogen 
gelden voor goederen als bedoeld onder paragraaf 
3.36. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 39 
Arbeidsconflicten 
3.38. Gedurende het verslagjaar hadden Ierland 
en het Verenigd Koninkrijk te kampen met 
langdurige arbeidsconflicten, die hun weerslag had­
den op de douanerechten en de landbouwheffingen. 
In het geval van Ierland ging het om een staking bij 
de posterijen. Gebleken is dat de centralisatie en de 
afdracht van reeds vastgestelde bedragen aan eigen 
middelen hiervan geen nadelige gevolgen ondervon­
den. Het was echter onvermijdelijk dat hierdoor 
— niet precies te becijferen — vertragingen optra­
den bij het afhandelen van de correspondentie en 
procedures, hetgeen tot gevolg had dat het vaststel­
len van de eigen middelen te laat geschiedde. In het 
geval van het Verenigd Koninkrijk leidde de arbeids­
onrust tot het lamleggen van de informatieverwer­
king bij het centrale administratiekantoor. Daardoor 
was het, hoewel de vaststelling van de rechten nor­
maal doorging, gedurende het grootste deel van het 
jaar niet mogelijk aan de hand van de door het 
administratiekantoor te verwerken gegevens nauw­
keurige opgaven van de maandelijkse totaalbedra­
gen te verkrijgen. Zo moesten de maandelijkse 
afdrachten van deze Lid-Staat worden gebaseerd op 
schattingen, die na afloop van het arbeidsconflict 
werden bijgesteld. Door de opgelopen achterstand 
konden de afdrachten betreffende de laatste maan­
den van het dienstjaar niet meer voor het einde 
daarvan worden rechtgetrokken. Toen de afdrachten 
eenmaal waren aangepast, bleek dat, terwijl voor de 
hele .periode de ramingen tamelijk betrouwbaar 
waren, in zeven afzonderlijke gevallen de 
voorlopige maandelijkse ramingen aan de lage kant 
waren geweest, soms zelfs aanzienlijk lager waren 
geweest dan de cijfers van de definitieve opgaven 
en dat in drie gevallen deze ramingen hoger waren. 
De achterstand bij het corrigeren van de voorlopige 
cijfers liep op tot drie maanden. De Commissie 
heeft op grond van artikel 11 van de Raadsverorde-
ning (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2891/77 (') rente 
voor te late betaling geëist. 
Interduitse handel 
3.39. Eigen middelen verkregen uit invoerrechten 
en landbouwheffingen komen rechtstreeks voort uit 
het handelsverkeer tussen Lid-Staten en derde lan­
den. Hieruit volgt dat de invoer van alle goederen 
die de Gemeenschap binnenkomen uit derde lan­
den, eigen middelen dient op te leveren, tenzij deze 
goederen zijn vrijgesteld van invoerrechten en/of 
heffingen op grond van een hiervoor geldend nulta­
rief, dan wel op grond van een handelsovereen­
komst of een autonome schorsing van de rechten 
door de Gemeenschap. 
3.40. Er zijn echter nog andere gevallen waarin 
goederen uit derde landen met vrijdom van rechten 
of heffingen de Gemeenschap kunnen binnenko­
men. Een aantal protocollen bij het Verdrag van Rome voorzien in uitzonderingsbepalingen voor 
goederen die onder bepaalde omstandigheden in de 
Gemeenschap worden ingevoerd. Zo is er bij voor­
beeld een protocol dat onder meer voorziet in een 
speciale regeling voor goederen die in Frankrijk 
worden ingevoerd uit Marokko en Tunesië en het 
„protocol betreffende de binnenlandse handel van 
Duitsland". In het eerste geval bepaalt het protocol 
expliciet dat de betrokken goederen die in Frankrijk 
zijn ingevoerd, niet in' het vrije verkeer van de 
Gemeenschap kunnen worden gebracht wanneer ze 
weer uit Frankrijk geëxporteerd worden naar een 
andere Lid-Staat. Maar een dergelijk voorschrift is 
niet expliciet opgenomen in het „protocol 
betreffende de binnenlandse handel van 
Duitsland", en als gevolg daarvan kunnen goederen 
die uit de Diiitse Democratische Republiek (DDR) 
in de Bondsrepubliek Duitsland (BRD) zijn inge­
voerd volgens het formele recht worden geacht in de 
landen van de Gemeenschap in het vrije verkeer te 
zijn gebracht. Hieruit kan de abnormale situatie ont­
staan dat goederen uit de DDR die rechtstreeks 
door een andere Lid-Staat dan de Bondsrepubliek 
worden ingevoerd, wél onderworpen zijn aan 
invoerrechten en/of landbouwheffingen, terwijl 
wanneer dezelfde goederen eerst in de Bondsrepu­
bliek en vervolgens in een andere Lid-Staat worden 
ingevoerd, zij daaraan niet zouden zijn onderworpen. 
Het „protocol betreffende de binnenlandse handel 
met Duitsland" bergt dus het potentiële gevaar in 
zich van derving van eigen middelen door de 
Gemeenschap. Er zijn echter voorzieningen getrof­
fen om de wederuitvoer van uit de DDR afkomstige 
goederen uit de Bondsrepubliek naar andere Lid-Sta­
ten tegen te gaan. Deze voorzieningen zijn door de 
Rekenkamer aan een onderzoek onderworpen. 
3.41. De betrokken instanties van de Bondsrepu­
bliek houden nauwlettend toezicht op de Interduitse 
handel. Goederen uit de Duitse Demokratische 
Republiek kunnen de Bondsrepubliek niet binnen­
komen zonder dat daarvoor een invoervergunning is 
afgegeven. Deze vergunningen worden door de 
autoriteiten van de Bondsrepubliek pas verleend 
nadat zij het contract betreffende de aankoop van 
de goederen aan een kritisch onderzoek hebben 
onderworpen en zich er van hebben vergewist dat de 
goederen zullen worden verkocht tegen een prijs die 
overeenkomt met het op de binnenlandse markt van 
de BRD geldende prijspeil. De aankoop van 
bepaalde goederen die licht tot marktbederf kunnen 
leiden, is verder aan een contingenteringsstelsel 
onderworpen. De contingenten worden of in bedra­
gen of in hoeveelheden uitgedrukt. Bij de vaststel­
ling van de contingenten wordt door de autoriteiten 
van de BRD rekening gehouden met de nationale 
economische situatie, de marktprognoses en de 
belangen van het bedrijfsleven, dat zij verplicht zijn 
te raadplegen. Voorbeelden van goederen die onder 
zo'n contingenteringsmaatregel vallen zijn: 
— landbouwprodukten, 
(') PB nr. L 336 van 27. 12. 1977, blz. 1 — ijzer- en staalprodukten, 
40 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
— aluminium, 
— aardewerk, porselein en glaswaren, 
— kleding en textiel. 
Ongeveer 30 % van alle goederen die uit de DDR 
komen, vallen onder contingenteringsmaatregelen. 
3.42. Als de goederen uit de DDR in de Bondsre­
publiek binnenkomen, worden ze aan inklaringspro­
cedures onderworpen, die in brede trekken gelijk 
zijn aan die welke worden toegepast op goederen uit 
andere derde landen. De goederen worden aangege­
ven bij de douane en deze controleert of hiervoor 
een geldige invoervergunning is afgegeven en, 
indien van toepassing, of het voor de betrokken goe­
deren geldende contingent nog niet is uitgeput. De 
douanebehandeling aan de grens wordt aangevuld 
met verdere controles aan de hand van de boekhou­
ding van de firma's die betrokken zijn bij de Inter-
duitse handel. Transito-goederen die de Elondsrepu-
bliek binnenkomen (bij voorbeeld voor doorvoer 
naar een land buiten de Gemeenschap) worden of 
volgens het nationale stelsel van het douanevervoer 
of, wat steeds vaker gebeurt, volgens het stelsel van 
het communautaire douanevervoer gecontroleerd. 
Opslag van goederen komende uit de DDR is 
gewoonlijk niet toegestaan en als al, dan meestal 
alleen voor goederen die bestemd zijn voor uitvoer 
naar een land buiten de Gemeenschap. Goederen 
die worden aangegeven voor rechtstreeks gebruik 
in de BRD, kunnen, na inklaring, worden onderwor­
pen aan bepaalde controles op hun eindbestem­
ming. Goederen komende uit de DDR worden in de 
BRD onderworpen aan een BTW-heffing, maar een 
speciale korting wordt toegekend ter compensatie 
van de in de DDR geheven verbruiksbelasting, die 
niet aan de grens wordt terugbetaald. moeten attenderen dat het controleren van de oor­
sprong een aspect is van de regelingen inzake de 
Interduitse handel, waaraan de autoriteiten van de 
BRD best wat nreer aandacht zouden mogen beste­
den. 
3.44. Over het algemeen blijven leveranties uit de 
DDR naar de Bondsrepubliek op de markt van de 
Bondsrepubliek. Dit komt gedeeltelijk doordat de 
aankopen uitdrukkelijk voor de binnenlandse markt 
worden gedaan en gedeeltelijk doordat hierop con­
trolemaatregelen en andere maatregelen worden toe­
gepast die de wederuitvoer naar andere Lid-Staten 
tegengaan. Deze belemmeringen zijn van drieërlei 
soort: ten eerste moeten de goederen tegen binnen­
landse prijzen worden verkocht, ten tweede geldt 
voor een aantal .goederen een uitvoerverbod, en ten 
derde moeten de Westduitse handelaren bij weder­
uitvoer uit de Bondsrepubliek dat deel van de BTW 
aanzuiveren, waarvan de goederen bij invoer in de 
Bondsrepubliek waren vrijgesteld. 
3.45. Daarenboven is het de Lid-Staten uit 
hoofde van het aan het Verdrag van Rome gehechte 
protocol toegestaan maatregelen te treffen, ten einde 
te verhinderen dat voor-hen moeilijkheden ontstaan 
uit de Interduitse handel. Deze bepaling kan wor­
den geïnterpreteerd als een rechtsgrond om goede­
ren uit de DDR, die via de Bondsrepubliek andere 
Lid-Staten binnenkomen, aan rechten en heffingen 
te onderwerpen. Uit het ter zake door de Rekenka­
mer ingesteld onderzoek blijkt dat alleen Frankrijk 
systematisch gebruik maakt van de hier geboden 
mogelijkheid om beschermende maatregelen te 
nemen. Er kon niet duidelijk worden vastgesteld of 
de bevoegde autoriteiten in de andere Lid-Staten er 
van op de hoogte waren dat er zich op dit gebied 
moeilijkheden zouden kunnen voordoen en dat het 
Verdrag hun de mogelijkheid biedt zich daartegen te 
vrijwaren. 
3.43. Er zijn geen regelingen op grond waarvan 
de autoriteiten van de BRD en die van de DDR 
elkaar assistentie dienen te verlenen bij het controle­
ren van de juistheid van de aangifte of de oorsprong 
van de goederen. Ook is het niet gebruikelijk in de 
Bondsrepubliek dat overlegging van certificaten 
van oorsprong wordt verlangd voor goederen die 
onder de regelingen inzake de Interduitse handel 
vallen. Ernstige fraudegevallen hebben zich voorge­
daan doordat goederen die niet uit de DDR kwa­
men als zodanig bij de douane werden aangegeven 
om aldus te profiteren van de speciale faciliteiten 
waarin de regelingen inzake de Interduitse handel 
voorzien. De autoriteiten van de BRD hebben daar­
om hun controles op goederen, in het bijzonder die 
op fraudegevoelige soorten (bij voorbeeld textiel) 
verscherpt, maar de Rekenkamer meent er op te 3.46. De waarde van de goederen die op grond 
van de regelingen inzake de Interduitse handel de 
Bondsrepubliek Duitsland binnenkomen, is vrij 
aanzienlijk. In 1978 bedroeg de waarde van deze 
goederen 1 527 miljoen ERE 0) en vertegenwoor­
digde bijna 1,6% van de totale invoer van de BRD 
en 25 % van haar invoer uit de Oosteuropese landen. 
Dit bedrag was voor dat jaar ook gelijk aan 0,8 % 
van het totaalbedrag van het intracommunautaire 
handelsverkeer. In datzelfde jaar werden via de 
BRD leveranties uit de DDR ter waarde van DM 44 
(') Bron: Eurostat, maandbulletin van de buitenlandse 
handel, nr. 3 van 1979. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 41 
miljoen (=17 miljoen ERE) naar andere Lid-Staten 
van de Gemeenschap uitgevoerd ('). 
3.47. Uit deze laatste statistische opgave valt op 
te merken dat de belemmeringen tegen de doorver­
koop van goederen die in het kader van de Inter-
duitse handel de BRD zijn binnengekomen, redelijk 
effectief zijn, aangezien deze goederen amper 1 % 
uitmaken van de totale invoer van de Bondsrepu­
bliek uit de DDR. Niettemin is er reden tot bezorgd­
heid, omdat in dit bedrag een potentieel verlies aan 
eigen middelen schuilt. Voorts zouden deze maatre­
gelen, die immers in ruime mate afhangen van de 
schommelingen in de marktsituatie, aan effectiviteit 
kunnen inboeten, zodra zich belangrijke verschui­
vingen zouden voordoen in de economische positie 
van de Lid-Staten ten opzichte van elkaar. In dat 
geval zouden de Lid-Staten hun toevlucht moeten 
nemen tot de vrijwaringsmaatregelen waarin het 
Protocol voorziet, ten einde de nadelen voor hun 
economie en voor de. begroting van de Gemeen­
schap zo veel mogelijk te beperken. Procedures 
3.49. De controle van goederen die onder het stel­
sel van het communautair douanevervoer vallen, 
geschiedt zowel aan de hand van documenten als 
door opneming van de goederen. Een stel „T"-for-
mulieren begeleidt de goederen van het douanekan­
toor waar de procedure begint (kantoor van vertrek), 
naar het kantoor waar deze eindigt (kantoor van 
bestemming). Formulieren die goederen begeleiden 
onder de externe procedure, krijgen het stempel Tl 
en die welke voor de interne procedure worden 
gebruikt, worden voorzien van het stempel T2. 
Degene die verantwoordelijk is voor het vervullen 
van deze douaneformaliteiten, of diens vertegen­
woordiger, vult het vereiste stel T-formulieren in en 
biedt ze met de goederen aan bij het douanekantoor 
van vertrek. De douanebeamten voeren bij wijze 
van steekproef alle nodig geachte daadwerkelijke 
controles op de goederen uit en stempelen de T-for­
mulieren af, waarbij ze het bovenste exemplaar, 
inhouden (de overige begeleiden de goederen). De 
goederen kunnen worden verzegeld. 
HET STELSEL VAN HET COMMUNAUTAIR 
DOUANEVERVOER — WEGVERKEER 
Doel van het stelsel 
3.48. Het doel van . het stelsel communautair 
douanevervoer is het mogelijk te maken dat goede­
ren die de binnengrenzen van de Gemeenschap 
overschrijden, met een minimum aan formaliteiten 
en zonder betaling van invoerrechten of andere 
rechten hun plaats van bestemming bereiken. Dit 
stelsel is van toepassing op alle goederen. Er 
bestaan twee versies van dit stelsel (2), de „interne" 
en de „externe" procedure: De eerste is van toepas­
sing op in de Gemeenschap in het vrije verkeer 
gebrachte goederen, waarop geen invoerrechten 
worden geheven (ofschoon deze wel aan andere 
rechten, bij voorbeeld BTW of mcb's kunnen zijn 
onderworpen). De tweede bestrijkt alle goederen die 
niet in het vrije verkeer zijn gebracht, alsmede 
bepaalde goederen die, ofschoon wél in het vrije 
verkeer gebracht, bestemd zijn voor uitvoer waar­
voor exportrestituties worden verleend. 3.50. Wanneer de goederen een communautaire 
binnengrens (3) passeren, brengt de vrachtrijder de 
goederen en de T-formulieren bij de douane aan en 
geeft daarbij een kennisgeving van doorgang af 
(deze wordt gebruikt om vast te stellen in welk land 
de goederen verdwenen zijn voor het geval dat ze 
niet het kantoor van bestemming bereiken). De goe­
deren worden niet opgenomen, tenzij er onregelma­
tigheden worden vermoed (bij voorbeeld omdat de 
verzegeling verbroken is). 
3.51. Bij aankomst van de goederen bij het kan­
toor van bestemming wordt de procedure van het 
communautaire douanevervoer voltooid. De goede­
ren kunnen dan een andere douanebehandeling 
ondergaan (bij voorbeeld aangifte ten invoer van 
goederen om in het vrije verkeer te worden gebracht 
tot rechtstreeks gebruik, tot opslag enz.). Alle te 
betalen rechten worden in dit stadium in de boeken 
verantwoord. De douane vermeldt de aankomst op 
de T-formulieren, stempelt ze af, houdt het tweede 
exemplaar in en stuurt het derde naar het kantoor 
van vertrek. Als het derde exemplaar daar ontvan­
gen is, kan de douanebehandeling formeel worden 
afgesloten en kan de borgstelling worden vrijgege­
ven (zie volgende paragraaf), hoewel de aangever 
verantwoordelijk blijft voor elke onregelmatigheid 
die later zou worden ontdekt. 
(') Bron: schriftelijke vraag 283/79, PB C 105 van 28.4. 
1980, biz. I. 
(2) Deze opmerkingen betreffen, alleen de standaardpro­
cedures die gelden voor goederen die over de weg 
worden vervoerd; de gewijzigde regelingen 
betreffende zee-, lucht- en railvervoer zijn hier buiten 
beschouwing gelaten. (3) Op grond, van met Oostenrijk en Zwitserland gesloten 
overeenkomsten kan • het stelsel van het commu­
nautaire douanevervoer, zij het met een aantal kleine 
wijzigingen, ook in die landen worden toegepast. In 
de praktijk worden dus de grenzen met Oostenrijk en 
Zwitserland ook als binnengrenzen beschouwd. 
42 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Borgstellingen 
3.52. Zolang de douanebehandeling nog niet vol­
ledig is afgewikkeld, wordt de betaling van de rech­
ten en andere heffingen waaraan de goederen 
onderhevig zijn, door of vanwege de aangever'gega­
randeerd door borgstelling. Deze kan geschieden 
voor elke aangifte afzonderlijk of doorlopend voor 
een reeks van aangiften. In het eerste geval wordt de 
zekerheid bij het kantoor van vertrek gesteld en 
geeft dezg zekerheid onbeperkte dekking. In het 
tweede geval wordt de zekerheid gesteld bij een 
daarvoor aangewezen kantoor van zekerheidstelling', 
ten bewijze waarvan bij het begin van iedere aangif­
teprocedure een certificaat van borgtocht wordt, 
overgelegd; voor de berekening van 'een 
doorlopende zekerheidstelling is bepalend de 
omvang en de aard van de goederen waarop de 
transacties van de aangever betrekking hebben. 
Deze zekerheidstellingen dekkén doorgaans een 
vast deel van de over een bepaalde periode 
opeisbare rechten of andere heffingsbedragen. 
Douane-agentschappen die als borg optreden, ver­
strekken ook bewijzen van zekerheidstelling tot een 
vast bedrag, welke door de douanediensten van de 
Lid-Staten voor afzonderlijke aangiften kunnen 
worden aanvaard; de in deze gevallen te eisen 
zekerheid is gebonden aan een maximum van 5 000 
ERE (7 000 ERE vanaf 1 juli 1980). 
Verordeningen 
3.53. De algemene regels inzake het stelsel.van 
communautair 'douanevervoer zijn vastgelegd in 
twee basisverordeningen('). Deze verordeningen 
zijn rechtstreeks van toepassing in de Lid-Staten, die 
zelf belast zijn met het ter zake regelen van de dage­
lijkse aangelegenheden. Daartoe geeft elke Lid-
Staat aan zijn douanediensten voorschriften waarin 
alle aspecten van de toepassing van het stelsel tot in 
bijzonderheden zijn uitgewerkt. De Rekenkamer 
heeft deze voorschriften onderzocht en heeft tijdens 
inspectiebezoeken aan een aantal douanekantoren 
aan de hand van steekproeven nagegaan hoe deze 
voorschriften in de Lid-Staten in praktijk worden 
gebracht. Haar bevindingen ter zake geven aanlei­
ding tot de volgende kritische kanttekeningen en 
aanbevelingen. 
Kritische kanttekeningen en aanbevelingen 
3.54. Met het stelsel van het communautaire 
douanevervoer worden twee onderscheiden doelein­
den beoogd, namelijk: a) het bevorderen van het 
vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap 
(') Raadsverordening (EEG) nr. 222/77 en Commissie­
verordening (EEG) nr. 223/77 (PB L 38 van .9. 2. 1977, 
blz. 1), waarbij de eerste verordeningen zijn ingetrok­
ken. door alle grensformaliteiten zo veel mogelijk te ver­
eenvoudigen en b) het waarborgen van de inning 
der rechten en andere heffingen (inclusief de eigen 
middelen Van de Gemeenschappen) op de goederen 
die onder dit stelsel vallen. Omdat dit stelsel öp 
twee gedachten hinkt, ligt hierin de volgende tegen­
strijdigheid besloten: enerzijds impliceert het vrijer 
maken van het goederenverkeer — door bij voor­
beeld binnen de Gemeenschap alle handelsbelem­
meringen op te heffen — een versoepeling van de 
grenscontroles en anderzijds komt door deze versoe­
peling van de controle op het verkeer van goederen 
,die onderworpen zijn aan de heffing van rechten en 
andere bedragen die aan de Gemeenschappen toe­
komen, behalve indien deze de opheffing van louter 
formaliteiten beoogt, de inning en de afdracht daar­
van in het gedrang. Aldus kan men stellen dat het 
nastreven van het ene doel van de Gemeenschap, 
namelijk de totstandbrenging van een volledige 
douane-unie, op gespannen voet staat met het 
andere doel: de financiering van de begroting van 
de Gemeenschappen uit eigen middelen. 
3.55. Dat dit probleem zich voordoet meent de 
Kamer te moeten wijten aan het feit dat met het stel­
sel van het douanevervoer beoogd wordt binnen één 
en hetzelfde kader een regeling te vatten voor twee 
verschillende zaken, die van nature niet verenigbaar 
zijn: a) die van de intracommunautaire handel van 
die goederen in het vrije verkeer, waarbij de inkom­
sten van de Gemeenschappen niet in het geding 
zijn, en b) die van het handelsverkeer dat controle 
behoeft totdat de douanerechten zijn geheven dan 
wel, in voorkomend geval, de uitvoerrestituties 
en/of mcb's zijn betaald. De Rekenkamer is er zich 
van bewust dat het moeilijk is een evenwicht te 
scheppen tussen deze beide aspecten van het stelsel, 
-maar wenst te attenderen óp de risico's die verbon­
den zijn aan het streven naar handelsfaciliteiten die 
een nadelige uitwerking kunnen hebben op het vei­
lig stellen van de ontvangsten. Er lijkt veel voor te 
pleiten dat een duidelijke scheiding tussen de beide 
doelstellingen en een gedifferentieerde douanebe­
handeling van de goederen van de ene en de andere 
categorie (zie punt 3.61 hieronder) als voorwaarden 
worden gesteld voor een verdere versoepeling van 
de controles op het intracommunautaire handelsver­
keer. 
3.56. Los van deze algemene opmerking wenst de 
Rekenkamer nog te attenderen op enkele kenmer­
ken van het stelsel van het communautaire douane­
vervoer, zoals dat momenteel functioneert, waarvoor 
een herwaardering wellicht aanbeveling verdient. 
3.57. Het werkelijk aanwezig zijn van de aange­
geven goederen wordt hoofdzakelijk gewaarborgd 
door opneming daarvan bij het kantoor van vertrek 
en bij het kantoor van bestemming en door verzege­
ling zolang ze hun bestemming nog niet hebben 
bereikt. Artikel 18 van Raadsverordening (EEG) 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 43 
nr. 222/77 bepaalt echter slechts dat de goederen 
„in de regel" worden verzegeld. In de praktijk wordt 
deze bepaling dan ook in de Lid-Staten op zeer 
uiteenlopende wijze geïnterpreteerd. Hoewel de 
Rekenkamer inziet dat verzegeling niet in alle geval­
len mogelijk is (omdat het bij voorbeeld mogelijk is 
dat de constructie van bepaalde voertuigen zich 
daarvoor niet leent), is zij toch van mening dat het 
aanbeveling verdient meer systematisch gebruik te 
maken van dit belangrijke hulpmiddel om de juist­
heid van de in de bescheiden vervatte inlichtingen 
te controleren, daar dit de harmonisatie ten goede 
zou komen. 
3.58. Een essentieel onderdeel van het stelsel is 
het terugsturen van exemplaar nr. 3 van het T-for-
mulier naar het kantoor van vertrek, ten einde dit in 
staat te stellen de douanebehandeling af te sluiten 
en de zekerheid vrij te geven. De Rekenkamer heeft 
geconstateerd dat het retourneren van dit document 
vaak onverantwoord lang op zich laat wachten. De 
redenen van het niet tijdig retourneren van dit for­
mulier variëren van vertragingen bij de posterijen tot 
en met het volledig teloorgaan van de zending 
onderweg. Zonder te beschikken over een exem­
plaar nr. 3 kan het kantoor van vertrek niet weten of 
de zending veilig- aangekomen is of niet. Door de 
kantoren van vertrek wordt niet altijd systematisch 
navraag gedaan naar niet-geretourneerde exemplaren 
nr. 3 en wordt dit zelfs zonder meer achterwege gela­
ten. Wanneer de kantoren van bestemming meer 
zorg zouden besteden aan het retourneren van 
exemplaar nr. 3 en wanneer sommige Lid-Staten op 
meer systematische wijze navraag zouden doen naar 
niet-toegekomen exemplaren, zou dit veel kunnen 
bijdragen tot verbetering van deze situatie. De 
Rekenkamer zou graag vernemen of het opzetten 
van een centraal administratiekantoor, waar ver­
stuurde en ontvangen exemplaren nr. 3 worden 
geregistreerd (zoals dat in enkele Lid-Staten het 
geval is) deze situatie heeft verbeterd en of de Com­
missie voornemens is te bevorderen dat zulke kanto­
ren in alle landen van de Gemeenschap worden 
opgericht. 
3.59. De juiste toepassing van het stelsel is in 
sterke mate afhankelijk van het gebruik dat wordt 
gemaakt van douanestempels om de T-formulieren 
te waarmerken. Het behoeft geen betoog dat frau­
deurs zich grote voordelen kunnen verschaffen door 
het gebruik van gestolen of vervalste stempels. De 
Rekenkamer heeft met voldoening vastgesteld,, dat in de meeste Lid-Staten de uiterste zorg wordt 
besteed aan het veilig bewaren en opbergen van 
deze stempels. Niettemin doen zich fraudegevallen 
voor en het lijkt waarschijnlijk dat op langere ter­
mijn moet worden gezocht naar een andere methode 
van waarmerking. 
3.60. De borgstellingen dekken niet steeds het 
volledige bedrag aan rechten en andere heffingen, 
dat met een bepaalde zending is gemoeid. Ofschoon 
dit strikt genomen geen nadelige gevolgen behoeft 
te impliceren voor de ontvangsten aan eigen midde­
len, daar deze bedragen immers op basis van de 
vaststellingen en niet op basis van de 
daadwerkelijke inningen worden afgedragen, stellen 
sommige landen zich op het standpunt dat in 
betwiste gevallen de eigen middelen niet behoeven 
te worden vastgesteld voordat volledige kwijting 
van de betrokken bedragen is geschied (zie para­
graaf 12.39, sub b) van deel I van het Jaarverslag 
1978 van de Rekenkamer). De Kamer zou gaarne 
van de Commissie vernemen welke opvattingen zij 
ter zake huldigt. 
3.61. In aansluiting op hetgeen reeds in paragraaf 
3.55 werd opgevmerkt, zij er hier nog op gewezen dat 
voor zowel de externe als de interne procedures het­
zelfde formulier wordt gebezigd en dat het enige 
onderscheid dat bij de invulling van djt formulier 
wordt gemaakt, is dat het in het ene geval wordt 
voorzien van het opschrift Tl en in het andere geval 
van het opschrift T2. Het verontrust de Kamer dat 
de ontvangsten aan eigen middelen gevaar lopen 
doordat bij de invulling van deze formulieren 
daarop soms een foutief opschrift wordt aange­
bracht. De Kamer wordt in dit vermoeden gesterkt 
door de indrukken die zij ter zake heeft opgedaan 
bij ter plaatse uitgevoerde controles in de Lid-Sta-
ten. De Kamer ziet dit als een voorbeeld van geval­
len waarin stroomlijning van de douaneformalitei­
ten ten koste gaat van de ontvangsten aan eigen 
middelen: zij stelt dan ook voor Tl - en T2-formulie-
ren duidelijker van elkaar te onderscheiden (door 
deze bij voorbeeld te drukken op papier van ver­
schillende kleur). Wellicht dient het ook aanbeve­
ling dat op de formulieren een waarschuwing wordt 
gedrukt waardoor de vrachtrijders worden herinnerd 
aan hun verplithting de goederen bij het kantoor 
van bestemming aan te brengen; onderzoek heeft 
aangetoond dat sommige gebruikers van het stelsel 
deze verplichting niet kennen. 
44 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
HOOFDSTUK 4 — EUROPEES ORIËNTATIE- EN 
GARANTIEFONDS VOOR DE LANDBOUW, AFDELING 
„GARANTIE" 
INHOUDSOVERZICHT Paragrafen 
Samenvatting van de belangrijkste opmerkingen 4.00 
Algemeen: 4.01 t/m 4.09 
Het systeem van het begrotingsbeheer van het 
EOGFL, Afdeling „Garantie" 4.01 t/m 4.03 
Monetaire eenheden 4.04 t/m 4.05 
Begrotingsnomenclatuur 4.06 t/m 4.07 
De rekeningen van het dienstjaar 4.08 t/m '4.09 
Voorschottenbeleid 4.10 t/m 4.30 
Vaststelling van de begrotingskredieten 4.10 
Eerste fase: gebruik en uitputting van de oorspron­
kelijk vastgestelde kredieten 4.11 t/m 4.13 
Tweede fase: vooruitlopend gebruik van de kredie­
ten van 1980 4.14 t/m 4.15 
Derde fase: gebruik van de aanvullende kredieten 
van 1979 4.16 t/m 4.17 
Vierde fase: vaststelling van de overschrijding van 
de begrotingskredieten 1979 en overdracht van het 
tekort naar het dienstjaar 1980 4.18 
Gebruilppercentage van de communautaire fond­
sen door de Lid-Staten 4.19 t/m 4.22 
Verschillen tussen de rekeningen van de Commis­
sie en die van de Lid-Staten 4.23 t/m 4.25 
Opmerkingen betreffende de procedure die 
gevolgd wordt bij het verlenen van voorschotten 4.26 t/m 4.50 
Besteding van de bedragen voor specifieke doelein­
den 4.31 t/m 4.44 
Aanpassing van de afzonderlijke bedragen 4.31 t/m 4.33 
Verplichtingen per begrotingsonderdeel en aanwij­
zingen op de begroting 4.34 
Kwestie van de goedkeuring „onder voorbehoud" 4.35 
Negatieve kredieten en vastgestelde uitgaven 4.36 t/m 4.37 
• Beleid van de heffing en het programma van 
medeverantwoordelijkheid 4.38 t/m 4.42 
Veranderingen van artikel 628 „Financiële deelne­
ming van de producenten" 4.39 
Veranderingen van artikel 629 „Uitgaven bestemd 
om de verruiming van de markt voor zuivelproduk-
ten te bevorderen" 4.40 t/m 4.42 
Olijventeeltregister 4.43 t/m 4.44 
Samenvatting van de lasten van het dienstjaar 4.45 
Goedkeuring van de rekeningen 4.46 t/m 4.55 
Besluiten in het dienstjaar 1979 4.46 t/m 4.47 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 45 
Verloop van de goedkeuring van de rekeningen 
Gevaar voor vergissingen door vertraging 
Het nadeel van het niet-definitieve karakter der 
goedkeuringsbesluiten 
Reikwijdte van de begrotingsautoriteiten van de 
Commissie ten aanzien van de goedkeuring 
Noodzaak om tot een consequente aanpak van de 
controle op de begrotingsuitvoering te komen 
Fraudes en onregelmatigheden 
Toepassing van Verordening (EEG) nr. 283/72 in 
1979 
Uitvoering van Richtlijn 77/435 van 27 juni 1977 
met betrekking tot controle van de handelsdocu­
menten 
Communautaire preferenties in de sector citrusvruch­
ten 
Bijzondere maatregelen voor de afzet van zuivelpro-
dukten — distributie van melk op scholen 
Bijzondere maatregelen voor de afzet van zuivelpro-
dukten — levering van boter aan de strijdkrachten 
Magere-melkpoederbeleid in 1979 
Samenvatting van de belangrijkste opmerkingen 
Paragrafen 
4.00. De controle van het EOGFL, afdelingv 
„Garantie" had enerzijds betrekking op het begro­
tingsbeheer over het dienstjaar 1979 en de gevolgen in 
het afgelopen jaar van vroeger beheer ten gevolge van 
de goedkeuringsprocedures en anderzijds op bepaalde 
aspecten van de interventiemaatregelen in de zuivel- ' 
produktensector. 
a) Begrotingsbeheer 1979 4.48 
4.49 
4.50 t/m 4.51 
4.52 t/m 4.53 
4.54 t/m 4.55 
4.56 t/m 4.66 
4.56 t/m 4.62 
4.63 t/m 4.66 
4.67 t/m 4.72 
4.73 t/m 4.79 
4.80 t/m 4.86 
4.87 t/m 4.96 
1) de tweeslachtigheid van het begrotingsbeheer 
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, 
waarbij de voorschotten globaal en de uitga­
ven gedetailleerd worden behandeld, is in 
overeenstemming met het specialiteits­
principe, doch mag niet afwijken van het 
jaarbasisprincipe 4,01 t/m 4.03 
2) de begroting en de rekeningen voor 1979 
geven nog steeds blijk van instabiliteit van 
de munteenheden en van ondoorzichtigheid 
van de nomenclatuur 4.04 t/m 4.09 
3) de begrotingskredieten van het dienstjaar 
1979 werden laat gewijzigd, waren onvol­
doende om alle lasten te dekken en wijzen 
een tekort aan van 203,5 miljoen ERE 4.10 t/m 4.13 
en 4.18 
46 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
4) de begrotingskredieten van het dienstjaar 
1980 zijn ten onrechte gebruikt om tijdelijk 
(799,6 miljoen ERE) of definitief (203,5 mil­
joen ERE) de lasten van 1979 te dekken 4.14 t/m 4.18 
5) de Lid-Staten maakten te weinig of te veel 
gebruik van voorschotten; dit laatste bete­
kende een financiering door de Lid-Staten 4.19 t/m 4.21 
6) de rekeningen van de kaspositie van de 
Commissie en van de Lid-Staten zijn niet > 
aan elkaar aangepast 4.23 t/m 4.25 
7) de huidige procedure voor het verlenen van 
voorschotten kan tot verwarring tussen de 
dienstjaren leiden en aanleiding geven tot 
het overschrijden van begrotingskredieten 4.26 t/m 4.30 
8) de aanpassipg van de kredieten door over­
schrijving wordt laat gedaan; per begrotings­
onderdeel gespecificeerde verplichtingen en 
aanwijzingen op de begroting worden over-
, legd en goedgekeurd zonder dat voldoende 
kredieten beschikbaar zijn - 4.31 t/m 4.35 
9) vanwege de praktijk van d$ negatieve kredie­
ten en het verrekenen van uitgaven met ont­
vangsten geeft de rekening geen duidelijk 
beeld van de uitgaven voor de afdeling 
Garantie , 4.36 en 4.37 
10) de medeverantwoordelijkheidsheffing kon in 
1979 de verplichtingen in verband met het 
ontwikkelingsprogramma voor de zuivel-
markt niet dekken en het verantwoorden van 
deze verplichtingen zal in de toekomst de 
• nodige moeilijkheden geven 4.38 t/m 4.42 
11) de manier waarop de inhoudingen ter finan­
ciering van het olijventeeltregister in de 
begrotingsboekhouding worden verwerkt, 
vormt een inbreuk op de principes van niet-
toewijzen en niet-verrekenen 4.43 en 4.44 
12) rekening houdend met de geanticipeerde en 
overgedragen lasten, overschrijden de uitga­
ven die ten laste van het dienstjaar komen, 
het bedrag op de jaarrekening 4.45 
b) Goedkeuring van de rekeningen 
1) de in 1979 genomen besluiten en de lopende 
werkzaamheden houden geenszins in dat de 
reeds gesignaleerde achterstand zal worden 
weggewerkt 4.46 t/m 4.48 
2) de wijze van verificatie en het besluitvor­
mingsproces veroorzaken dat de rekeningen 
met vertraging worden goedgekeurd en een 
voorlopig karakter hebben " 4.49 t/m 4.51 
3) er is niet voldoende aandacht besteed aan het 
uitzonderlijke karakter van het accepteren 
van nieuwe uitgaven ten laste van de 
Gemeenschappen 4.52 en 4.53 
4) de samenhang die het goedkeuringssysteem 
in eerste instantie had is niet volgehouden 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4.7 
zodat het dechargebesluit grotendeels zonder 
betekenis geworden is 
c) Fraudes en onregelmatigheden 
1) de toepassing van de verordening betreffende 
het voorkomen en bestrijden van fraudes en 
onregelmatigheden alsmede de terugvorde­
ring van ten onrechte betaalde gelden, levert 
geen betere resultaten op dan voorheen 
2) ondanks de belangrijke rol die bij het voorko­
men van fraudes daaraan wordt toegekend, 
zijn de nationale controles, voorgeschreven in 
Richtlijn 77/435, grotendeels uitgesteld 
d) Communautaire preferenties in de sector citrus­
vruchten 
Hoewel door het mechanisme van de communau­
taire preferenties de prijs van de ingevoerde pro-
dukten op een aangepast niveau kon worden 
gehouden, kon niet worden voorkomen dat in 
Zuid-Europa produkten uit de markt werden 
genomen, waarschijnlijk om redenen van markt­
structuur 
e) Melksectorbeleid 
1) het distributieprogramma van melk aan scho­
len en verkoopmaatregelen van. boter tegen 
gereduceerde prijs aan de strijdkrachten 
wordt in de diverse Lid-Staten aarzelend uit­
gevoerd en de resultaten ervan zijn nog niet 
uitgewerkt 
2) de maatregelen voor het afzetten van 
magere-melkpoeder op de binnenlandse 
markt en voor de export ervan zijn te laat 
aangepast aan de werkelijke ontwikkeling op 
de markt, hetgeen hoge kosten meebrengt ten 
laste van 1979 4.54 en 4.55 
4.56 t/m 4.62 
4.63 t/m 4.66 
4.67 t/m 4.72 
4.73 t/m 4.86 
4.87 t/m 4.96 
ALGEMEEN / 
Het systeem van het begrotingsbeheer van het 
EOGFL, afdeling „Garantie" 
4.01. Het systeem, ingevoerd met de verordening 
van 21 april 1980 betreffende de financiering van 
het gemeenschappelijke landbouwbeleid (!), is van 
een specifiek karakter dat sterk afwijkt van de regels 
voor de algemene begroting. Met betrekking tot de 
Garantie zijn deze bijzondere bepalingen in hoofd­
zaak opgenomen in een speciale titel van het Finan­
ciële Reglement, van toepassing op de algemene 
begroting (titel VIII), welke bepalingen zijn aange­
vuld met uitvoeringsverordeningen. 
4.02. Het belangrijkste kenmerk van dit systeem 
is het invoeren van een begrotingsbeheer op twee 
niveaus: het globale niveau en het gespecificeerde 
niveau. Het globale begrotingsbeheer wordt uitgevoerd bin­
nen het raam van de kredieten van de afdeling 
„Garantie", opgenomen in de titels 6 en 7 van de 
begroting, alsmede in hoofdstuk 88 betreffende de 
visserij. Binnen de grenzen van deze kredieten 
beslist de Commissie over aan de Lid-Staten te ver­
strekken voorschotten in de nationale valuta, blok­
keert zij de overeenkomstige kredieten in begro-
tings-ERE door middel van een voorlopige globale 
verplichting en zorgt zij voor de betaling door over­
schrijving op de voor dit doel geopende rekening bij 
het Ministerie van Financiën of een andere 
financiële instelling. De zodoende aan de Lid-Sta­
ten ter beschikking gestelde gelden, stellen deze in 
staat de uitgaven te betalen die door de afdeling 
„Garantie" zijn gefinancierd, in overeenstemming 
met de regelingen en beheersbeslissingen die op 
elke gemeenschappelijke organisatie van de 
markt (2) van toepassing zijn. 
(') Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21.4. 
1970, PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13. (2) Verordening nr. 380/78 van de Commissie van 30. 1. 
1978, PB nr. L 56 van 27. 2. 1978, blz. 1. 
48 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Het per onderdeel gespecificeerde begrotingsbeheer 
vloeit voort uit de maandelijks door de Lid-Staten 
gedane opgaven die worden opgesplitst per soort 
uitgave, volgens de nomenclatuur van de begro­
ting. Deze uitgaven, omgezet in begrotingsrekeneen-
heden (ERE), worden dan per hoofdstuk, artikel en 
post behandeld binnen de twee maanden volgend 
op de opgave, evenals de aanwijzing tot betaling in 
principe binnen dezelfde termijn. De vereiste aan­
passingen tussen de betreffende hoofdstukken en 
artikelen zijn binnen de afdeling „Garantie" aan 
een speciale overschrijvingsprocedure onderworpen 
ingevolge artikel 101 van het Financiële Regle­
ment ('). Deze overschrijvingen, die worden gedaan 
zonder tussenkomst van de begrotingsautoriteit als 
ze van invloed zijn op de artikelen en met de goed­
keuring van de Raad alleen als ze betrekking heb­
ben op de hoofdstukken, kunnen tot de uiterste slui­
tingsdatum van de rekeningen van de afdeling 
„Garantie", namelijk 31 maart volgend op het einde 
van het dienstjaar, worden uitgevoerd. 
4.03. Dit systeem stelt grote eisen aan de begro­
tingsregel om te specificeren, wat geen invloed heeft 
op de toestemming, omdat de betalende dienst of 
het organisme handelt binnen de perken van het 
voorschieten van middelen met globaal karakter. 
Deze regel wordt pas toegepast als de betaling al 
gedaan is en ten laste van de begroting is geboekt. 
Daarentegen wordt de regel van het per jaar begro­
ten zowel op het algemene als op het 
gespecificeerde begrotingsbeheer toegepast, wat 
meebrengt dat deze twee vormen van beheer moeten 
overeenstemmen met de rekeningen van het dienst­
jaar vastgesteld op basis van door de betalende 
diensten of organismen tot 31 december verrichte 
betalingen. 
Monetaire eenheden 
4.04. Wat de landbouw betreft, wordt het dienst­
jaar 1979 gekenmerkt door het gebruik van drie ver­
schillende monetaire eenheden: de rekeneenheid 
(RE) om te rekenen volgens de „groene tarieven" 
voor de toepassing van het gemeenschappelijke 
landbouwbeleid, opgevolgd door' de Ecu vanaf 
9 april 1979; en de Europese rekeneenheid (ERE) 
die gebruikt wordt voor de begroting. De uitgaven 
die door de Lid-Staten in nationale valuta zijn ver­
richt, kunnen worden berekend door de bedragen 
gebruikt voor de toepassing van het gemeenschap­
pelijke landbouwbeleid om te rekenen volgens de 
groene tarieven van de RE of de Ecu. Deze uitga­
ven worden dan omgerekend in ERE wanneer ze 
ten laste van de begroting worden gebracht, omdat 
de kredieten van het EOGFL, afdeling „Garantie" 
worden uitgedrukt in ERE. 
4.05. Het gebruik van deze verschillende eenhe­
den maakt het noodzakelijk precies te weten welke 
(') .Financieel Reglement van 21. 12. 1977, PB nr. L 356 
van 31. 12. 1977. invloed dit heeft op de begroting, dat wil zeggen 
welke verschillen, negatief of positief, het gevolg 
zijn van het gebruik van deze verschillende wissel­
koersen. Evenwel werd juist het dienstjaar 1979, 
toen de diversiteit in toegepaste monetaire eenhe­
den groter was dan ooit, het goede moment geacht 
om het hoofdstuk betreffende „de financiële gevol­
gen van de verschillende omrekeningskoersen" uit 
de begrotingsnomenclatuur weg te laten, zodat deze 
gevolgen voortaan niet meer te meten zijn. De 
Kamer betreurt dit. In haar advies van 22 mei 1980 
op het voorstel voor een verordening van de Raad 
met betrekking tot de waarde van de rekeneenheid 
en de omrekeningskoersen in het kader van het 
gemeenschappelijk landbouwbeleid, spreekt zij zich 
uit voor het isoleren van deze financiële gevolgen. 
Begrotingsnomenclatuur 
4.06. De begrotingsnomenclatuur moet 
voldoende duidelijk en consequent zijn, opdat de 
loop van de begrotingsuitgaven- gevolgd kan wor­
den, zodat de begrotingsautoriteiten en later de con­
trole-instanties nauwkeurig kunnen nagaan voor 
welk doel deze uitgaven waren bestemd. Dit is 
helaas niet het geval bij het EOGFL, afdeling 
„Garantie". 
De nog weer eens aangebrachte wijzigingen in de 
begroting van het dienstjaar 1979 in de hoofdstuk­
ken 62, 68, 69, 71 en 78 getuigen van een 
hardnekkige neiging tot inconsequentie en beteke­
nen nog geenszins een grotere duidelijkheid der 
rubrieken. 
4.07. Zo is het vaak onmogelijk de bestemming 
van bepaalde kredieten zonder mèer uit de rekenin­
gen af te lezen. De post 6200 bijvoorbeeld „restitu­
ties voor melk en zuivelprodukten" betreffende 
export naar derde landen van verschillende soorten 
zuivelprodukten, is bedeeld met een definitief 
bedrag van 1 808 miljoen ERE. Uit de verschillende 
documenten die betrekking hebben op de begro­
tingsuitvoering blijkt niet hoe deze aanzienlijke som, 
(bijna 1/5 van het EOGFL, afdeling „Garantie") 
precies besteed werd met betrekking tot elk produkt 
dat zij verondersteld wordt te betreffen en die toch 
door verschillende verordeningen zijn geregeld. 
Voorts is het niet mogelijk aan de hand van de 
post 6217 „openbare voorraad en speciale maatrege­
len voor de afzet van magere-melkpoeder" de uitga­
ven met betrekking tot deze beide soorten maatrege­
len, die van verschillende aard zijn, afzonderlijk te 
waarderen. Onder deze post vindt men met name de 
uitgaven betreffende de vérkoop voor export naar 
derde landen van magere-melkpoeder die is aange­
kocht van de interventiebureaus en is bestemd voor 
vervoer; deze uitgaven zouden eerder moeten vallen 
onder de categorie „restituties". Hetzelfde geldt 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 49 
voor post 6221 „openbare voorraad en speciale 
maatregelen voor de afzet van iri voorraad zijnde 
boter". 
Onder de titel „kosten die het gevolg zijn van de 
toepassing van verschillende omrekeningskoersen" 
was het in de begrotingen van de dienstjaren 1977 
en 1978 mogelijk om de uitgaven vast te stellen die 
voortkwamen uit het bestaan van groene tarieven en 
verschillende begrotingstarieven, die in 1978 
153,2 miljoen ERE bedroegen. In 1979 werd deze 
post weggelaten. Weliswaar is het verschil tussen de 
twee tarieven minder geworden doordat vanaf 
9 april de Ecu op het gemeenschappelijk land­
bouwbeleid wordt toegepast, doch er kunnen nog 
steeds begrotingsuitgaven hiervan ten laste worden 
gebracht. 
Deze inconsequente nomenclatuur heeft bovendien 
het nadeel dat de vereffening van de rekeningen na 
goedkeuring vaak gebeurt op basis van een andere 
nomenclatuur dan die in het lopende dienstjaar. 
De rekeningen van het dienstjaar 
4.08. De Rekenkamer heeft alle bewijsstukken 
met betrekking tot het begrotingsbeheer onderzocht, te weten: het voorschottenbeleid, de boeking daar­
van op de begroting, de per onderdeel 
gespecificeerde verplichtingen en de aanwijzingen 
tot betaling. Een controle ter plaatse bij de diensten 
van de Commissie bleek noodzakelijk omdat de 
stukken die vojgens artikel 79 van het Financiële 
Reglement per kwartaal moeten worden overgelegd, 
niet allemaal originelen waren. Voortaan moet de 
Kamer kunnen beschikken over bewijsstukken met 
al de fiatteringen, handtekeningen en stempels die 
hun bewijskracht verlenen. 
4.09. Zoals de Kamer in haar vorig jaarverslag 
heeft aangetoond, was het dienstjaar 1978 geken­
merkt door een teveel aan beschikbare kredieten die 
kunstmatig werden opgemaakt aan het eind van het 
jaar door middel van vooruitlopende waardevermin­
dering van de voorraden om te voorkomen dat deze 
kredieten zouden worden overgedragen of geannu­
leerd. Het dienstjaar 1979 wordt daarentegen geken­
merkt door een tekort aan kredieten, die de begro­
tingsinstanties door verschillende, soms 
aanvechtbare maatregelen hebben trachten aan te 
vullen. 
De volgende tabel, gemaakt door de Rekenkamer, 
geeft een algemeen overzicht van de rekeningen van 
het EOGFL 1979, kredieten, voorschotten, uitgaven 
van de Lid-Staten en betalingstoewijzingen, op 
basis van de titels 6 en 7 van de algemene begroting 
en van hoofdstuk 88 betreffende visserijprodukten. 
50 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel I — Algemene tabel der rekeningen 1979 
(in miljoen ERE) 
Posten van het dienstjaar 
begroting 
Aanvullende en gewij­
zigde begroting nr. 3 9 602,1 
802,0 Kasposities van de 
Lid-Staten op 
1. 1. 1979 
Voorschotten aan Lid-
Staten voor: 
Begrotingstotaal 1979 10 404,1 
Kredieten van het voor­
afgaande jaar 
Niet-automatische over­
dracht van begrotings­
kredieten 30,4 27,8 
— januari 928,3 
— februari 827,6 
— maart 829,5 
— april 857,0 
— mei 992,7 
— juni 1 036,4 
— juli 959,2 
— augustus 955.1 
— september 1 032,0 
— oktober 755,7 
— november 242,4 
9 415,9 
Bijzondere voorschot­
ten voor: 
— april Nederland 44,3 
— april België 20,2 
— mei België 21,9 
— mei Denemarken 14,3 
— mei Italië 44,1 
— juni Nederland 4 32,8 
— september 
Denemarken 9,6 
187,2 
Totaal toewijzingen 
(kaspositie + voor­
schotten) 9 630,9 
Correctie van de voor­
schotten als gevolg van 
koersverschillen op de 
saldi 4,0 Uitgaven opgevoerd 
door de Lid-Staten 
voor: 
januari 
februari 
maart 
april 
mei 
juni 
juli 
augustus 
september 
oktober 
november 
december 
2e categorie (de­
cember en correc­
tie op 20. 12. 1980) 778,0 
802,2 
925.4 
813,0 
1 129,1 
1 013,7 
1 025,5 
868.5 
693,7 
869,7 
699,9 
809,7 
215,7 
Totaal uitgaven opge­
voerd door de Lid-Sta-
ten 
Correcties met betrek­
king tot de goedkeu­
ring van de rekeningen 
— 1971/1972 
— 1973 10 644,1 
(+11,9) 
(-32,3) 
( + 14,3) 
- 6,1 Aanwijzingen tot beta­
ling voor: 
januari 
februari 
maart 
april 
mei 
juni 
juli 
augustus 
september 
oktober 
november 
december 
2e categorie (de­
cember en correc­
tie op 20. 12. 1980) 778,0 
802,2 
916,7 
807.4 
1 120,9 
1 007,6 
1 023,7 
868.5 
693,7 
869,7 
699,9 
606,2 
215,7 
Correcties met betrek­
king tot de goedkeu­
ring van de rekeningen 
— 1971/1972 
— 1973 
Totaal aanwijzingen 
tot betaling op kredie­
ten van het dienstjaar 
Aanwijzingen tot beta­
ling op de kredieten van 
het voorafgaande jaar 
— maart 
— april 
— mei 
— juni 
— juli 10 410,2 
(+11,9) 
(-32,3) 
( + 14,3) 
-6,1 
10 404,1 
8.7 
5,6 
8,2 
6,1 
1.8 
Totaal toewijzingen 10 434,5 Globale betalingsver­
plichtingen 9 634,9 Totaal uitgaven van de 
Lid-Staten 10 638,0 Totaal aanwijzingen 
op de begroting 30,4 
10 434,5 
Verschil: 799,6 
Globale voorlopige 
verplichting van 
20. 12. 1979 Verschil: 203,5 
Tekort geboekt op het 
dienstjaar 1980 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 51 
VOORSCHOTTEN BELEID 
Vaststelling van de kredieten 
4.10. Samen met de niet-automatische krediet-
overdracht van het dienstjaar 1978 ('), werd in 1979 
een totaal van 10 434,5 miljoen ERE aangewezen 
voor de uitgaven van de afdeling „Garantie". Het 
gebruik van deze kredieten in de loop van het 
dienstjaar werd gekenmerkt door vier hieronder 
beschreven fasen, welke resulteerden in een over­
schrijding van de begrotingskredieten. 
Eerste fase: gebruik en uitputting 
van de oorspronkelijk vastgestelde 
kredieten 
4.11. De beschikbare kasmiddelen van de Lid­
staten bedroegen op 1 januari 1979 27,8 miljoen 
ERE. Dit bedrag is globaal aangewezen op de 
begroting van het dienstjaar, zonder dat de Commis­
sie het eerst had kunnen opheffen, zoals vereist vol­
gens artikel 100, paragraaf 2 van het Financiële Re­
glement. De maandelijkse voorschotten werden eraan 
toegevoegd, afhankelijk van de oorspronkelijk 
beschikbare kredieten, voor een bedrag van 9 603,1 
miljoen ERE. 
Direct in het begin van het dienstjaar werden twee 
dingen duidelijk. (1) Al in januari was de omvang 
van elk voorschot hoger, vaak aanzienlijk hoger, 
dan eentwaalfde van de begrotingskredieten. Dit 
hoge tempo kon uiteraard niet tot aan het eind van 
het jaar worden volgehouden. (2) De uitgaven in de 
Lid-Staten over de eerste zes maanden kwamen glo­
baal overeen met de verstrekte voorschotten, en de 
beschikbare kredieten bedroegen niet meer dan 
4 171,1 miljoen ERE, dat wil zeggen 43,4% van het 
totaal. 
Alles wees er dus op dat er aan het eind van het jaar 
onvoldoende kredieten zouden zijn, gezien de stij­
ging van de prijzen en de hoge kosten van de maat­
regelen voor het afzetten van de voorraden zuivel-
produkten. 
(') De overdracht van 30,4 miljoen ERE op post 6240 
„deelneming van de afdeling .Garantie' aan premies 
voor het niet in de handel brengen van melk en pre­
mies voor omschakeling" is helemaal gebruikt, in het 
dienstjaar 1979 voor de betaling van premies. Deze 
werden voor 60 % gefinancierd door de afdeling 
„Garantie" en voor 40 % door de afdeling „Oriënta­
tie" en omdat de vrije, niet-vastgelegde kredieten van 
de afdeling „Oriëntatie" beschikbaar waren voor het 
volgende dienstjaar werd tot een niet-automatische 
overdracht besloten van de niet-vastgelegde kredieten 
van de afdeling „Garantie" in 1978. Er zijn geen over­
drachten naar het dienstjaar 1980. 4.12. Deze situatie had de Commissie er al in juli 
toe moeten brengen om een verzoek tot een aanvul­
lende begroting in te dienen. Want het tekort aan 
kredieten werd veel te laat gemeld, namelijk op 
12 oktober 1979, op de 202e vergadering van het 
EOGFL-comité, toen de beschikbare kredieten al 
verminderd waren tot 244 miljoen ERE, het verschil 
tussen de oorspronkelijk vastgestelde kredieten en 
de verstrekte voorschotten. Deze bedragen waren 
duidelijk onvoldoende om de behoeften tot aan het 
eind van het jaar te dekken. 1 
Een van de aangegeven redenen was „de onvoor­
zien hoge uitgaven op de uitvoer van zuivelproduk­
ten". De zwakheid van dit argument had de leden 
van het comité moeten opvallen. Hoewel er inder­
daad uitgaven zijn die niet verminderd kunnen wor­
den,"zijn er toch ook andere die door besluiten van 
de Commissie beïnvloed kunnen worden. De resti­
tuties op de export van zuivelprodukten vallen 
onder deze categorie; de Commissie kan door de 
juiste toepassing der tarieven deze soort van uitvoer 
aanmoedigen of vertragen. 
De Commissie heeft dit impliciet erkend: in het 
dienstjaar 1979 verklaarde haar vertegenwoordiger 
in hét bevoegde beheerscomité dat de export van 
zuivelprodukten was begunstigd om het teveel aan 
voorraden te verminderen. Het voorbeeld van de 
melkpoeder (zie de paragrafen 4.87 tot en met 4.96 
van dit verslag) doet vermoeden dat deze verhoogde 
uitgaven voor de export niet noodzakelijkerwijs een 
bevredigende besteding van de communautaire 
fondsen betekende. 
4.13. De Commissie heeft op 16 oktober 1979 een 
voorontwerp voor een aanvullende begroting aan de 
begrotingsautoriteiten voorgelegd, dus na de uiterste 
datum van 1 september, als vastgelegd in artikel 1, 
laatste paragraaf van het Financiële Reglement. Het 
besluit over de voorschotten los van de premies (2) 
over de maand november, genomen op 17 oktober 
1979, stelde vast dat op de financieringsbehoeften 
geraamd op 654,15 miljoen ERE, een bedrag van 
239,3 miljoen ERE aan de Lid-Staten ter beschik­
king zou worden gesteld. Dit bedrag verhoogd met 
3,1 miljoen ERE voor de voorschotten voor pre­
mies (2), dus 242,4 miljoen ERE, putte de laatste 
beschikbare begrotingsgelden bijna geheel uit. 
De rest moest later worden betaald, na goedkeuring 
van de aanvullende begroting. 
Er moest dus worden gevreesd voQr liquiditeitspro­
blemen in de Lid-Staten, gezien de benodigde tijd 
voor het tot een goed einde brengen van de proce­
dure voor de aanvullende begroting. Op de 204e 
vergadering van het EOGFL-comité op 13 novem-
(2) Premies voor het niet in de handel brengen van melk 
en de omschakelingspremies, apart berekend. 
52 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
ber 1979 werd verklaard dat de behoeften van de 
Lid-Staten „zouden worden gedekt naar evenredig­
heid met de kredieten die nog beschikbaar zouden 
komen". Het in gebreke blijven van de Commissie 
moest er dus wel toe leiden dat het begrotingsbeheer 
zich de laatste maanden van het jaar onder abnor­
male omstandigheden afspeelde. 
In dit stadium bedroeg het totaal aan de Lid-Staten 
vérstrekte voorschotten 9 630,9 miljoen ERE, terwijl 
de beschikbare kredieten 9 632,5 miljoen ERE 
bedroegen', er restten dus nog 1,6 miljoen ERE aan 
kredieten. Bij het berekenen van het bedrag aan 
werkelijke uitgaven, dat wil zeggen rekening hou­
dend met de koersverschillen die in 1979 niet eerder 
geboekt werden dan aan het eind van het dienstjaar, 
bedroeg de totale last 9 634,9 miljoen ERE. In de 
maand november was de feitelijke overschrijding 
dus al 2,4 miljoen ERE. 
Tweede fase: vooruitlopend ge­
bruik van de kredieten 19 80 
4.14. Omdat de aanvullende begroting lang op 
zich liet wachten, heeft de Commissie besloten een 
voorschot toe te staan van 2 126,3 miljoen ERE, om 
aan de schaarste aan begrotingsgelden tegemoet te 
komen, zich baserend op artikel 7, alinea 2 van het 
Financiële Reglement. Dit voorschot was „bestemd 
om de uitgaven te dekken van de betalende diensten 
en organismen tot aan het eind van de maand 
januari 1980". Dit voorschot werd geboekt op de 
kredieten van het boekjaar 1980. 
Op basis van deze formulering hebben de Lid-Sta­
ten de aldus te hunner beschikking gestelde kredie­
ten van het komende dienstjaar gebruikt om urgente 
of lopende betalingen te doen die onder het dienst­
jaar 1979 vallen. Zo bevond de Commissie zich in 
de tegenstrijdige positie dat zij het uitvoeren van 
aanvullende betalingen aanmoedigde op een moment 
dat er geen kredieten beschikbaar waren en de goed­
keuring van de aanvullende begroting niet zeker 
was. De Lid-Staten van hun kant hadden goede 
grond om de betalingen voor 1979 niet te staken, 
daar hun immers geen enkele beperking was opge­
legd. 
4.15. De procedure die gevolgd werd om dit voor­
schot te verstrekken, lijkt twijfelachtig. Het besluit 
van de Commissie dateert van 5 december, evenals 
het voorstel tot het aangaan van een globale verplich­
ting en de betalingsopdracht. Deze opdracht werd 
op 6 december door dè financiële controleur goed­
gekeurd, maar het voorstel tot het aangaan van de 
verplichting pas op 11 januari 1980. Het voorschot 
werd op 10 december aan de Lid-Staten ter beschik­
king gesteld. De Rekenkamer vraagt zich ;if of onder 
deze omstandigheden de gedane betaling rechtsgel­
dig was. Derde fase: gebruik van de aanvul­
lende kredieten van 1979 
4.16. Op 13 december 1979 werd de gewijzigde en 
aanvullende begroting nr. 3 voor het dienstjaar 1979 
vastgesteld waarbij de bedragen van de afdeling 
„Garantie" verhoogd werden met 802 miljoen ERE. 
-Het werd dus in principe mogelijk de situatie op 
basis van de kredieten van het dienstjaar recht te 
trekken. Dit gebeurde alleen binnen de diensten van 
de Gemeenschap, zonder dat de Lid-Staten hierover 
werden geïnformeerd en wel op de volgende 
manier: op 20 december 1979 werd er een voorstel 
inzake een reeks stelposten gedaan van 803,6 mil­
joen ERE. De goedkeuring van de financiële con­
troleur kwam op 28 december 1979 af. Aldus was 
het totaal aan aanvullende kredieten (802 miljoen 
ERE) en resterende bedragen (1,6 miljoen ERE) glo­
baal vastgelegd voor 1979; deze konden dus worden 
aangewezen als gespecificeerde betaling tot 
31 maart 1980. Terzelfdertijd maakte de Commissie 
van het voorschot dat verstrekt was op de kredieten 
voor 1980 een bedrag vrij overeenkomend met de 
eerdere vastlegging, namelijk 803,6 miljoen ERE. 
De goedkeuring van de financiële controleur werd 
gegeven op 11 januari 1980. Deze procedure toont 
aan dat het besluit tot het verstrekken van voor­
schotten voor de maand januari 1980 wel degelijk 
bestemd was om ten dele de financiële behoeften 
van de maanden november en december 1979 te 
dekken. 
4.17. De Kamer betwijfelt de rechtsgeldigheid 
van deze gang van zaken, waarbij eerst een eerder 
genomen voorschotbesluit wordt gewijzigd en ver­
volgens èen nieuw wordt genomen op basis van kre­
dieten ten laste van een ander dienstjaar, zonder 
dezelfde vormen in acht te nemen, met name zonder 
het EOGFL-comité te raadplegen. Omdat er geen 
formeel besluit van de Commissie is om een voor­
schot te verlenen, kan het aan het laatste voorschot 
van het dienstjaar gelijkgestelde bedrag 0) van 799,6 
miljoen ERE worden geacht aan de Lid-Staten ter 
beschikking te zijn gesteld volgens een procedure 
die in strijd is met de bepalingen van het Financiële 
Reglement en van verordening nr. 729/70. Hetzelfde 
geldt voor de latere gespecificeerde betalingsaanwij­
zingen voor hetzelfde bedrag. 
Bovendien lijkt het bedrag van 1,6 miljoen ERE dat 
overeenkomt met de resterende bedragen van het 
dienstjaar 1979, ten onrechte te zijn vrijgemaakt. 
De betalingsopdracht voor het voorschot van 
2 126,3 miljoen ERE van 10 december daaraan 
voorafgaande verwees namelijk alleen naar het 
(') Van de 803,6 miljoen ERE waarvoor globaal beta­
lingsverplichtingen werden aangegaan, werd 4 mil­
joen ERE gereserveerd voor het dekken van de gecu­
muleerde koersverschillen die aan het einde van het 
dienstjaar geboekt werden. Er bleef slechts 799,6 mil­
joen ERE beschikbaar voor de uitgaven van de Lid-
Staten. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 53 
dienstjaar 1980. Het bedrag van 1,6 miljoen ERE 
viel niet daaronder en had dus niet mogen worden 
vrijgemaakt. 
Het gevolg van bovenstaande was dat de Lid-Staten 
niet verder zijn gekomen dan de op 10 december 
aan hen voorgeschoten bedragen, gedekt door de 
kredieten van het dienstjaar 1980, die ze zonder 
onderscheid gebruikten ter betaling van hun uitga­
ven in de dienstjaren 1979 (november en december) 
en 1980 (januari). Commentaar van de > Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op de punten 4.14 t/m 4.18. 
De artikelen 5 en 7 van het Financieel Reglement 
waarop de Commissie zich in de paragrafen c) en e) 
van haar antwoord beroept, geven haar niet het recht 
zich te onttrekken aan de verplichtingen die voort­
vloeien uit het begrotingsrecht. Zoals zijzelf opmerkt 
,,moeten op grond van het begrotingsrecht de uitgaven 
worden beperkt tot het bedrag van de beschikbare kre­
dieten" en ,,het bedrag aan beschikbare begrotings­
middelen is een maximum voor de uitkering van voor­
schotten voor een bepaald begrotingsjaar". 
Vierde fase: vaststelling van de 
overschrijding van de begrotings­
kredieten van het dienstjaar 1979 
en overdracht van het tekort naar 
hetdienstjaarl980 
4.18. Bij het afsluiten van de rekeningen van het 
dienstjaar werden de consequenties van dit beleid 
getrokken. Het totaal aan uitgaven van de Lid-Sta-
ten bedroeg 10 638 miljoen ERE. Het totaal aan in 
het dienstjaar beschikbare kredieten en 
gedetailleerde betalingsaanwijzingen bedroeg 
10 434,5 miljoen ERE. Het verschil van 203,5 mil­
joen ERE is het bedrag waarmee de begrotingskre­
dieten werden overschreden. Er werd een betalings­
opdracht gemaakt voor dit bedrag, dat wil, zeggen 
voor precies 203 483 472,63 miljoen ERE, om de 
overschrijdingen van het dienstjaar 1979 te boeken 
op de begroting van het dienstjaar 1980 onder post 
6200 (exportrestituties van zuivelprodukten). Het is een bedrieglijk argument om in dit geval tegen­
over deze fundamentele verplichting een andere te 
stellen, die zou voortvloeien uit ,,de voorschriften van 
het gemeenschappelijk landbouwbeleid, krachtens 
welke aanspraak kan worden gemaakt op betaling 
van bepaalde bedragen voor verrichtingen in het kader 
van dat beleid". Nog afgezien van de institutionele 
kwestie van het coördineren van de besluiten terzake 
van de begroting en het landbouwbeleid, zij opgemerkt 
dat de Commissie in het kader van haar eigen 
bevoegdheden beschikt over het recht tot initiatief en 
over een beleidsmarge, waardoor zij in staat is op 
doeltreffende wijze bij te dragen aan het beperken van 
de kosten van het beleid. Indien-zij een ander beleid 
had gevoerd inzake de afzetmaatregelen voor de voor­
raden magere-melkpoeder, had zij in 1979 de begro­
tingsmiddelen niet behoeven te overschrijden (zie 
tevens de punten 4.87 t/m 4.96). 
Dit besluit is in strijd met artikel 203 van het Ver­
drag tot instelling van de Europese Economische 
Gemeenschap dat voorschrijft dat er jaarlijks een 
begroting moet zijn, en met artikel 205 dat preciseert 
dat „de Commissie de begroting uitvoert... onder 
eigen verantwoordelijkheid en binnen de grenzen 
van de toegestane bedragen". In het kader van het 
voorschottenbeheer zijn deze voorschriften even­
goed van toepassing op globale voorlopige verplich­
tingen, die volgens artikel 96 van het Financiële 
Reglement binnen de grenzen van de kredieten voor 
de afdeling „Garantie" moeten blijven, als op de 
betalingen die het gevolg daarvan zijn en die vol­
gens artikel 4, paragraaf 2 van verordening nr. 729/ 
70 kredieten vertegenwoordigen die aan de Lid-Sta­
ten ter beschikking worden gesteld. Dat de uitgaven, 
die met deze kredieten moeten worden gedekt, 
beschouwd worden dwingend voort te vloeien uit 
het Verdrag of de op grond daarvan vastgestelde 
besluiten, betekent niet dat die uitgaven de door de 
begrotingsautoriteit gestelde grenzen mogen over­
schrijden. Gebruikspercentage van de communautaire fondsen 
door de Lid-Staten 
4.19. De verrichtingen in de communautaire reke­
ningen waren terug te vinden in de boekhouding 
van elke Lid-Staat. 
Met behulp van de onderstaande tabel, opgesteld 
door de Kamer, kunnen deze repercussies worden 
geanalyseerd evenals de manier waarop de bepaling 
in artikel 4, paragraaf 2 van verordening nr. 729/70 
wordt uitgevoerd, die voorschrijft dat de Lid-Staten 
ervoor dienen te zorgen dat de bedragen zonder uit­
stel en uitsluitend voor het bestemde doel worden 
gebruikt. 
54 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel 2 — Gebruikspercentage van de voorschotten 
Maandgemiddelde per jaar Per 31. 12. 1979 
Lid-Staten Gemiddeld voor een 
maand beschikbare , 
fondsen Gemiddeld saldo na de 
uitgaven van de maand Gemiddeld gebruiks­
percentage (') Totaal ter 
beschik­
king 
gestelde 
voor­
schotten O Opgege­
ven uitga­
ven Gebruiks­
percenta­
ge per 
31. 12. 
1979 
MERE Nationale 
valuta 
x 1 000 MERE Nationale 
valuta 
x 1 000 % 
(D-(3) 
~nr % 
MERE MERE % • 
_[8L 
(7) 
(1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) 
België 86,3 3 457,5 19,7 793,6 77,0 77,2 790,4 800,9 101,3 
Denemarken 62,6 444,1 - 1,7 - 12,4 102,7 102,7 767,7 780,9 101,7 
Duitsland 256,4 580,3 50,8 128,2 80,2 77,9 2 462,9 2 512,8 102,0 
Frankrijk 242 1 407,9 33,6 195,1 86,1 86,1 2 458,1 2 516,6 102,4 
Ierland 53,2 ' 35,6 4,0 2,7 92,5 92,4 573,9 591,7 103,1 
Italië 175,8 199,2(2) 65,8 74,5(2) 62,6 62,6 1 305,7 1 321,2 101,2 
Luxemburg • 1,9 77,6 0,8 33,2 57,9 57,2 13,5 13,6 100,7 
Nederland . 118,5 325,5 -12,0 - 32,3 110,1 109,9 1 542,5 1 570,7 101,9 
Verenigd Koninkrijk 59,7 39 16,0 10,6 73,2 72,8 525,9- 535,7 101,9 
Totaal 1 056,4 177,0 83,2 10 440,6 10 644,1 101,9 
(') Er kunnen bepaalde afwijkingen bestaan tussen de twee percentages door koersverschillen. 
(2) Miljarden. 
(3) Inbegrepen de verplichting van 799,6 miljoen ERE en het resultaat van de goedkeuring der rekeningen van 6,1 miljoen 
ERE. 
4.20. Vergelijking van het gemiddelde gebruiks­
percentage van de communautaire fondsen met dat 
van het voorafgaande jaar (vgl. jaarverslag 1978, 
punt 2.16) laat een wijziging zien in de onderschei­
den situatie in elke Lid-Staat. Hoewel als algemeen 
gemiddelde het maandelijkse gebruikspercentage 
der voorschotten van 77 % in het vorige jaar steeg 
tot 83,2 %, vertoont het aantal Lid-Staten dat perma­
nent een positief kassaldo had door de fondsen van 
het EOGFL, een aanzienlijke stijging. Twee Lid-Sta-
ten in plaats van één, zoals tot nog toe, moesten 
meerdere malen hogere uitgaven doen dan de hun 
ter beschikking gestelde fondsen toelieten. Dit is 
een abnormale situatie en draagt ertoe bij dat het 
algemeen gemiddelde stijgt. In de overige Lid-Sta-
ten varieert het gebruikspercentage tussen 57,9 en 
92,5. Deze cijfers weerspiegelen waarschijnlijk de 
tendens van de Lid-Staten om hun vraag naar voor­
schotten kunstmatig op te drijven in de maanden 
voorafgaand aan de schaarste aan begrotingskredie­
ten. 
Deze situatie over het geheel genomen, betekent 
niet dat deze of gene Lid-Staat op bepaalde momen­ten geen negatieve kassaldi had: Duitsland per 
1 januari, Frankrijk in juli, Ierland in juli, augustus 
en oktober, Italië in maart eri april, Luxemburg in 
juli, het Verenigd Koninkrijk in augustus, Neder­
land en Denemarken vaker. 
4.21. Alle gebruikspercentages zijn per 31 decem­
ber, in tegenstelling tot het vorige jaar, hoger dan 
100. Deze abnormale situatie is het gevolg van het 
tekort dat er aan het einde van het dienstjaar bleek 
, te bestaan en geeft weer dat de Lid-Staten, welis­
waar op verschillende manieren, de uitgaven van 
het dienstjaar 1979 hebben gedekt met kredieten van 
het dienstjaar 1980. 
4.22. Deze omstandigheden zouden de Commis­
sie ertoe moeten bewegen om de werkelijke behoef­
ten der Lid-Staten tot aan het einde van het dienst­
jaar periodiek opnieuw te ramen, aan de hand van 
de gedane uitgaven. Deze methode zou een goede 
basis, verschaffen voor een rechtvaardiger afwegen 
van de nog te verschaffen voorschotten. Juist in 
1979 zou een dergelijke methode zeer nuttig zijn 
geweest. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 55 
Verschillen tussen de rekeningen van de Commissie en 
die van de Lid-Staten 
4.23. Bij controles ter plaatse van de rekeningen 
van de Commissie bleek dat de door de Lid-Staten 
verstrekte gegevens over de stand van hun kasposi-
tie, gevoegd bij de maandelijkse verzoeken om voor­schotten, verschilden van die welke de Commissie 
voor elke Lid-Staat berekende. 
Bij wijze van voorbeeld toont onderstaande tabel 
voor het kassaldo per 31 december 1979 de cijfers 
verstrekt door de Lid-Staten respectievelijk die 
welke in de rekeningen van de Commissie zijn 
opgevoerd. 
Tabel 3 — Verschil tussen de kasposities geboekt door de Liil-Staten en door de Commissie 
(in miljoenen nationale valuta) 
Pér.31 december 1978 Per 31 december 1979 
Lid-Staten Kaspositie 
volgens de 
Lid-Staten (')-Kaspositie 
volgens de 
Commissie Verschil Kaspositie 
volgens de 
Lid-Staten (') Kaspositie 
volgens de 
Commissie Verschil 
België 163,7 169,2 - 5,5 -417,2 - 417,2 0 
Denemarken 85,3 61,4 + 23,9 ' - 66,2 - 90,0 + 23,8 
Duitsland - 7,1 - 38,0 + 30,9 -128,9 - 146,4 + 17,5 
Frankrijk (2) 237,3 (2) . -364,5 - 340,2 -24,3 
Ierland 2,8 3,3 - 0,5 - 11,9 - 11,8 - 0,1 
Italië (2) -8 895,7 (2) (2) -1 813,6 (2) 
Luxemburg 119,2 2,4 + 116,8 38,1 5,2 + 43,3 
Nederland -52,8 - 50,4 - 2,4 - 78,1 - 76,0 - 2,1 
Verenigd Koninkrijk 0,3 0,9 - 0,6 - 6,4 6,1 - 0,3 1 
(}) Het voorschot voor januari van het volgende jaar niet inbegrepen en rekening houdend met de door de Commissie 
gedane correcties. 
(2) Sommige Lid-Staten hebben geen korte samenvatting van de stand van hun kaspositie gestuurd. 
4.24. De oorzaken van dit verschijnsel zijn com­
plex en maken een onderzoek over verscheidene 
voorafgaande dienstjaren noodzakelijk. 
Een der oorzaken bestaat erin dat met sommige cor­
recties van de rekeningen van een dienstjaar, die 
door de Commissie zijn uitgevoerd en omstreeks 
mei de Lid-Staten schriftelijk zijn medegedeeld, 
door de laatste niet altijd rekening wordt gehouden. 
Gedurende deze uitwisseling van gegevens worden 
de bewuste sommen op een voorlopige rekening 
gezet. 
Aan de andere kant wordt door de Commissie geen 
rekening gehouden met sommige correcties die door 
de Lid-Staten zijn aangebracht. Dat is dit jaar het 
geval met Italië. Zoals gewoonlijk stuurde deze Lid-Staat in november 1979 een gewijzigde staat 
van uitgaven over het vorig dienstjaar (i. c. 1978). 
De Commissie kan hiermee geen rekening houden, 
ten gevolge van de nieuwe bepalingen in verorde­
ning nr. 380/78. 
Zoals de Kamer in haar vorige verslag (jaarverslag 
1978, paragraaf 2.9) opmerkte, is het exacte bedrag 
van de door Italië gedane uitgaven altijd pas een 
jaar later békend. De geldende nationale comptabi-
liteitsregels eisen een definitieve goedkeuringspro­
cedure. Om verschillende redenen kan die 
procedure'niet eerder dan in het laatste kwartaal van 
het volgende jaar voltooid worden, gebaseerd op 
een kasrekeningstaat opgemaakt door de 
provinciale thesaurieën uitgaande van de werkelijk 
verrichte betalingen. Deze nationale procedure heeft 
dan ook tot gevolg dat Italië, ondanks de bepalin-
56 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
gen van verordening nr. 380/70, een gewijzigde staat 
van uitgaven stuurde die pas bij de goedkeuring van 
de rekeningen in aanmerking kon worden genomen. 
4.25. De verschillen tussen de nationale en de 
communautaire rekeningen die aldus naar voren 
komen ten aanzien van de kaspositie,-zouden in 
principe niet gecorrigeerd moeten worden bij de 
goedkeuringsbesluiten. De laatste betreffen alleen 
de controle of de uitgaven van het afgelopen dienst­
jaar en passen in de begroting, en niet de controle 
op de opgaven van de kaspositie en worden boven­
dien veel later uitgevoerd. 
Aan de andere kant kan, voor zover het gewettigd is 
thans de consequenties te trekken van vroeger 
gemaakte fouten, dat wil zeggen de kasmiddelen 
terug te vorderen of alsnog uit te betalen die eerder 
ten opzichte van de nieuwe goedgekeurde rekenin­
gen te veel of te weinig waren uitbetaald, de goed­
keuringsoperatie ten grondslag liggen aan een deel 
der geconstateerde verschillen, zoals hieronder in 
paragraaf 4.49 zal worden uiteengezet. 
In het algemeen lijkt het onaanvaardbaar dat er tot 
in het oneindige verschillen blijven bestaan tussen 
de rekeningen van elke Lid-Staat die de Commissie 
in de centrale boekhouding bijhoudt en die rekening 
die in dezelfde Lid-Staat is geopend op grond van 
artikel 1 van verordening nr. 380/78. Hei: is aan de 
Commissie om, in overleg met de betrokken natio­
nale administraties, adequate maatregelen te nemen. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op de punten 4.23 t/m 4.25. 
Zolang het goedkeuringsbesluit niet is genomen, 
beschikt de Commissie over geen enkele doeltreffende 
methode om controle uit te oefenen op, respectievelijk 
wijzigingen aan te brengen in, de door de Lid-Staten 
geopende rekeningen waarop de gelden moeten wor­
den gestort, die bestemd zijn ter dekking van de 
garantie-uitgaven. In dat opzicht lijken de bepalingen 
aangaande de rekening als bedoeld in artikel 1 van 
verordening 380/78, ontoereikend. 
Opmerkingen betreffende de procedure die gevolgd 
wordt bij het verlenen van voorschotten 
4.26. De opeenvolging van fouten die in de loop 
van 1979 werden geconstateerd: te late aanpassing 
van de begrotingskredieten, door elkaar halen van 
voorschotten over twee opeenvolgende dienstjaren, 
overdracht van de 203,5 miljoen ERE naar 1980, 
doet de vraag rijzen of het voorschottensysteem zelf, gebaseerd op de verordeningen nrs. 729/70 van de 
Raad en 380/78 van de Commissie, wel werkt. 
4.27. a) De Lid-Staten worden geacht de te hun­
ner beschikking gestelde communautaire financiële 
middelen goed te beheren en ervoor zorg te dragen 
dat de desbetreffende kredieten onverwijld en uit­
sluitend voor de voorziene doeleinden zullen wor­
den gebruikt. Zij moeten hun kredietaanvragen sta­
ven met opgaven van hun kasposities en ramingen 
van hun financiële behoeften, ingediend als bedoeld 
in artikel 3 van verordening nr. 380/78. Dit zou aan 
de ene kant moeten inhouden dat de Lid-Staten for­
meel moeten instaan voor de gegevens die aan hun 
aanvragen ten grondslag liggen en aan de andere 
kant dat de Commissie in de gelegenheid wordt 
gesteld te controleren of deze gewettigd zijn en er 
eventueel vragen over te stellen. Daarna is de beslis­
sing van de Commissie de fondsen te verstrekken 
definitief, als deel van haar algemene verantwoorde­
lijkheid bij de uitvoering van de begroting. In de 
praktijk schijnt er echter een overdreven soepelheid 
bij het indienen van de aanvragen hetgeen dikwijls 
op het laatste moment in het EOGFL-comité 
geschiedt en een verwerpelijk automatisme bij het 
verstrekken van de fondsen te worden betracht. Dit 
kwam, met name in de tijd dat de financiën krap 
waren, tot uiting in een verhoudingsgewijze vermin­
dering van alle ingediende aanvragen. 
4.28. b) De interne controle heeft harerzijds niet 
bijgedragen tot een betere regeling van het voor­
schottensysteem en men kan zich afvragen hoe dat 
komt. De eerste keer dat de financiële controleur 
eraan te pas komt, is gewoonlijk na de beslissing 
van de ordonnateur over het voorstel tot het aan­
gaan van verplichtingen. Het doel van zijn fiat 
wordt in algemene termen beschreven in artikel 34 
van het Financiële Reglement maar, voor wat het 
EOGFL, afdeling „Garantie" betreft, wordt hij door 
artikel 96 beperkt tot het constateren dat de globale 
verplichtingen overeenkomen met het bedrag aan 
voorschotten waartoe door de Commissie is beslo­
ten en dat ze binnen de grenzen blijven van het 
totale kredietbedrag dat de afdeling ter beschikking 
staat. In feite geeft de financiële controleur een 
„voorafgaande goedkeuring" op de vergadering van 
het EOGFL-comité en dus vóór het door de Com­
missie te nemen besluit om een voorschot te ver­
strekken. Het voorbeeld van 1979 toont aan dat deze 
praktijk ertoe leidt dat de financiële controleur te 
vroeg wordt ingeschakeld, waardoor de zuiver for­
mele goedkeuring van de voorstellen tot het aan­
gaan van verplichtingen en de daaruit 
voortvloeiende betalingsopdrachten van elke bete­
kenis wordt ontdaan. 
4.29. c) De ingewikkeldheid, en op bepaalde 
punten de dubbelzinnigheid, van de bepalingen, 
heeft de Commissie ertoe verleid deze zo eenvoudig 
mogelijk te interpreteren en zeker niet op de meest 
strikte manier. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 57 
Volgens artikel 5, paragraaf 2, van verordening 
nr. 729/70 van de Raad beslist de Commissie „aan 
het begin van het jaar" over een voorschot gelijk 
aan maximaal eenderde van de op de begroting ver­
melde kredieten. Artikel 7 van het Financiële Regle­
ment zegt echter dat over de voorschotten voor de 
financiering van de afdeling „Garantie" niet alleen 
kan worden beslist en beschikt, maar dat ze ook 
vanaf 10 december „gestort" kunnen worden, dit als 
uitzondering op de algemene regel dat de kredieten 
pas kunnen worden vastgelegd nadat de begroting 
definitief is vastgesteld en pas per 1 januari kunnen 
worden gebruikt. 
Het is niet duidelijk hoe deze twee teksten met 
elkaar te verenigen zijn, noch ten aanzien van de 
data, noch wat de situaties betreft waarop ze betrek­
king hebben, of de begroting wel of niet definitief is 
vastgesteld. In ieder geval kunnen ze niet zo worden 
gelezen dat voorschotten voor het komende dienst­
jaar zouden kunnen worden gebruikt om de uitga­
ven van het lopende dienstjaar te dekken. 
De mogelijkheid tot een dergelijke verwarring ont­
stond door de gewijzigde verordening nr. 2697/70 
0), vervangen door verordening nr. 380/78 (verorde­
ningen van de Commissie), die een systeem 
invoerde om de Lid-Staten doorlopend voor ten 
minste 1 maand van kasmiddelen te voorzien, op 
basis van verwachte uitgaven over de komende 
3 maanden, zonder de voorzorg te nemen tijdig 
onderscheid te maken tussen de voorschotten ten 
laste van het ene of het andere dienstjaar. 
Zelfs in de terminologie van de beslissingen over 
voorschotten is deze verwarring verankerd, door te 
stellen dat ze „bestemd zijn om de financiële 
behoeften van de betalende diensten en organismen 
te dekken tot het einde van het kwartaal als bedoeld 
in artikel 3, paragraaf 2, sub b) tweede streepje van 
verordening nr. 380/78". Zo geeft de beslissing over 
voorschotten die gewoonlijk in december genomen 
wordt, steunend op artikel 7 van het Financiële Re­
glement, zonder meer aan dat het gaat om het „dek­
ken van de uitgaven door de betalende diensten en 
Organismen tot eind januari". De kennisgeving aan 
de Lid-Staten per telex is ook al niet nauwkeuriger. 
De voorstellen tot het aangaan van globale verplich­
tingen en de betalingsopdrachten, maatregelen van 
de ordonnateur die de beslissing over voorschotten 
in begrotingstermen vertaalt, hebben daarentegen 
noodzakelijkerwijs betrekking op het dienstjaar 
waarin ze aangewezen worden. Die maatregelen 
welke gevolgd zijn op de beslissing van 5 december 
1979, uitvoerbaar vanaf de tiende, hebben uitdruk­
kelijk betrekking op het dienstjaar 1980, hoewel ze 
betrekking hadden op een bedrag waarvan het voor 
(') PB nr. L 285 van 31. 12. 1970, blz. 63. iedereen duidelijk was dat het gedeeltelijk bestemd 
was om uitgaven van 1979 te dekken. 
Het gebruikte mechanisme, waardoor in de praktijk 
als kasmiddelvoorschotten worden beschouwd het­
geen in werkelijkheid het toekennen van een globaal 
krediet ten laste van een zeer bepaald dienstjaar is, 
bergt aldus het gevaar in zich dat de middelen wor­
den overschreden, hetgeen in 1979 dan ook inder­
daad gebeurde. 
4.30. Ten slotte kan de Kamer niet sterk genoeg 
de nadruk leggen op de noodzaak de verordenings­
bepalingen te herzien die het voorschottenbeheer 
regelen dat immers het centrale systeem voor de 
financiering van de afdeling „Garantie" vormt. 
Welke oplossing de Commissie ook voor ogen moge 
staan — en zij moet het initiatief nemen om orde op 
zaken te stellen — het gaat erom dat voortaan een 
daadwerkelijke controle op de in de Lid-Staten 
beschikbare communautaire kasmiddelen mogelijk 
is, zodat de gewenste continuïteit bij het verschaffen 
der financieringsfondsen verenigbaar wordt met de 
dwingende noodzaak binnen de grenzen van de 
begroting te blijven. 
BESTEDING VAN DE KREDIETEN VOOR 
SPECIFIEKE DOELEINDEN 
Aanpassing van de afzonderlijke kredieten 
4.31. Met de overschrijvingen waartoe de Com­
missie en dé Raad krachtens artikel 101 van het 
Financiële Reglement hebben besloten, is een 
bedrag gemoeid van in totaal 1 022,4 miljoen ERE 
ofwel 9,8 % van het aan het EOGFL, afdeling 
„Garantie", toegewezen bedrag. Deze overschrijvin­
gen ten bedrage van 170,5 miljoen ERE hebben 
slechts voor een deel gevolgen gehad voor de verde­
ling van de per hoofdstuk, dus per markt toegewe­
zen bedragen. Naast deze wijzigingen werden er ook 
begrotingswijzigingen aangebracht via de in decem­
ber 1979 vastgestelde aanvullende begoting, hetgeen 
aan het einde van het dienstjaar resulteerde in een 
nieuwe verdeling van de per markt toegewezen uit­
gaven; 
Onderstaande overzichtstabel geeft de verschuivin­
gen in grote lijnen weer: 
58 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel 4 — Overschrijvingen 
Hoofdstuk Oorspronkelijke 
kredieten Aanvullende 
kredieten Kredieten waarin 
aan­
vullende begroting 
is verwerkt Overschrijvingen Definitieve 
kredieten 
Graan 1 874,2 -300,0' l'574,2 - 8,6 1 565,6 
Rijst 41,4 0 41,4 + 1,3 42,7 
Melk en zuivelprodukten 3 717,6 + 742,0 4 459,6 + 31,4 4 491,0 
Oliën en vetten 522,9 + 70,0 592,9 + 13,4 606,3 
Suiker 1 004,6 0 1 004,6 -64,8 939,8 
Rund- en kalfsvlees 488,3 + 220,0 708,3 + 39,5 747,8 
Varkensvlees 84,9 + 10,0 94,9 + 9,4 104,3 
Eieren en pluimvee 41,2 + 25,0 66,2 + 13,3 79,5 
Groenten en fruit 326,5 + 90,0 416,5 + 25,0 441,5 
Wijn 119,4 - 25,0 94,4 -33,1 61,3 
Tabak 262,0 - 50,0 212,0 + 13,5 225,5 
Visserijprodukten 20,0 0 20,0 - 3,0 17,0 
Andere produkten niet vallen­
de ondereen GMO 112,5 0 112,5 + 1,7 120,2 
Produkten niet vallende onder 
bijlage 2 176,2 + 60,0 236,2 + 16,0 252,2 
CBT 1,2 0 1,2 - 0,1 1,1 
MCB 809,2 . - 40,0 769,2 -60,9 708,3 
Totaal 9 602,1 802,0 10 404,1 0 10 404,1 
NB: In deze tabel zijn de uit het dienstjaar 1978 overgedragen kredieten niet verwerkt. 
GMO = gemeenschappelijke marktordening. 
CBT = compenserende bedragen toetreding. 
MCB = monetaire compenserende bedragen. 
4.32. . De Commissie heeft een voorontwerp van 
aanvullende begroting ingediend met verwijzing 
naar de oorspronkelijk voor 1979 vastgestelde 
begroting. De uitsplitsing van deze kredieten over 
de verschillende begrotingsonderdelen was echter 
gewijzigd door eerder besloten overschrijvingen. 
Een dergelijke inrichting van de begroting valt niet 
te rijmen met artikel 1, lid 5, van het Financiële Re­
glement. Op grond van deze bepalingen moet de aan-
vullendë begroting in dezelfde vorm en volgens 
dezelfde procedure worden aangenomen als de oor­
spronkelijke begroting en vergezeld gaan van een 
motivering die aansluit bij de toelichting op de 
onderdelen van de oorspronkelijke begroting. 
Zelfs als men aanneemt dat de begrotingsautoriteit 
overeenkomstig artikel 101 tijdig in kennis is gesteld 
van de reeds vastgestelde overschrijvingen, valt hier 
toch een fout te constateren, daar artikel 12, waarin 
de vormvoorschriften van het voorontwerp van een 
oorspronkelijke begroting zijn vervat, vereist dat een 
nauwkeurige en bijgewerkte staat van uitgaven aan 
de begrotingsautoriteit wordt voorgelegd, opdat 
deze zich met kennis van zaken hierover kan uit­
spreken. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 4.32. Het is juist dat de begrotingsautoriteit bij het goed­
keuren van een aanvullende of gewijzigde begroting 
rekening moet houden met de oorspronkelijke begro­
tingsbedragen, doch voor de motivering van de aange­
vraagde bedragen moeten de reeds gedane overschrij­
vingen in aanmerking worden genomen. Doorgaan 
met de huidige praktijk komt erop neer dat men de 
begrotingsautoriteit in het kader van de begroting 
bedragen laat vaststellen, die reeds zijn vervallen. 
4.33. Andermaal moet de Kamer constateren dat 
ten aanzien van deze overschrijvingen de Commis­
sie artikel 101 van het Financiële Reglement niet in 
acht heeft genomen en daardoor de Raad niet de 
gelegenheid heeft gegeven om voor de gestelde 
einddatum — 31 maart — ter zake formele besluiten 
te nemen. 
Deze handelwijze is niet alleen onrechtmatig, maar 
houdt het ernstige bezwaar in dat er rechtsonzeker­
heid ontstond rond de exacte verdeling van de kre­
dietbedragen over de verschillende posten. Zo een 
rechtsonzekerheid blijft steeds voortbestaan zolang 
de Raad de situatie niet via vaststelling of afwijzing 
van de overschrijvingen heeft geregeld, dan wel 
zolang de Commissie niet uitdrukkelijk de conse­
quenties uit het uitblijven van een door de Raad ter 
zake genomen beslissing trekt. 
31. 12. 80 . I Publikatiéblad van de Europese Gemeenschappen 59 
In haar antwoord op een gelijksoortige opmerking 
van de Kamer in het jaarverslag 1978 (1), zie para­
graaf 2.5., heeft de Commissie erkend dat het 
gebruik van de, begrotingskredieten haar pas bekend 
'is wanneer ze de opgaven van de Lid-Staten, die 
uiterlijk 20 februari binnen moeten zijn, heeft ont­
vangen en dat het derhalve uiterst moeilijk voor 
haar zou zijn de in artikel 101 van het Financiële 
Reglement voorgeschreven termijnen in acht te 
nemen. Er zij echter op geattendeerd dat de Com­
missie zelf de termijn voor de indiening van rectifi­
caties inzake uitgaven van de tweede categorie, 
zoals zij. die heeft vastgesteld in haar verordening 
nr. 380/78, in overeenstemming dient te brengen 
met de ter zake geldende voorschriften van het 
Financiële Reglement. 
Verplichtingen per begrotingsonderdeel en aanwijzin­
gen op de begroting 
4.34. De ter zake uitgevoerde controles hebben de 
volgende tekortkomingen aan het licht gebracht: 
a) Terwijl artikel 97 van het Financiële Reglement 
bepaalt dat de verplichtingen per begrotingson­
derdeel moeten worden uitgevoerd binnen een 
termijn van twee maanden en dat de aanwijzin­
gen op de begroting in principe binnen dezelfde 
termijn moeten plaatsvinden, na ontvangst van 
de maandelijkse opgaven van gedane uitgaven 
van de Lid-Staten, is geconstateerd dat 
bepaalde operaties binnen termijnen schomme­
lend tussen 67 en 174 dagen werden uitgevoerd. 
Het tijdsverschil tussen de in aanmerking geno­
men operaties is zelfs nog groter als gevolg van 
de constante vertraging waarmee de Lid-Staten 
hun maandelijkse opgaven verstrekken en in 
sommige gevallen corrigeren. De Kamer zou 
gaarne de reden van deze vertragingen willen 
kennen. 
b) Hoewel er onvoldoende begrotingsgelden 
beschikbaar waren, zijn desondanks op talrijke 
posten verplichtingen per begrotingsonderdeel 
en aanwijzingen op de begroting ingevoerd. Bij 
het rechtzetten van deze situatie, het vrijmaken 
van aanvullende kredieten voor de 
desbetreffende onderdelen, moet een onder­
scheid gemaakt worden: 
— wat betreft overschrijvingen binnen hoofd­
stukken: in dit geval is een besluit van de 
Commissie voldoende; de onregelmatigheid 
had dus weinig te betekenen; 
— wat betreft overschrijvingen van het ene 
hoofdstuk naar het andere: in dit geval is 
een beslissing van de Raad nodig; de onre­gelmatigheid was veel ernstiger omdat voor­
uitgelopen werd op de beslissing van een 
andere autoriteit. 
De betrokken bedragen waren in het eerste geval 
849,8 miljoen ERE, in het tweede geval 770,2 mil­
joen ERE, dus 1 620 miljoen ERE in totaal. De dui­
delijkste voorbeelden zijn de posten 6200 (restituties 
voor melk en zuivelprodukten) met respectievelijk 
337,8 miljoen ERE en 220,1 miljoen ERE, 6500 (res­
tituties voor rund- en kalfsvlees) met 70,8 miljoen 
ERE en 24,3 miljoen ERE en 6822 (premies voor het 
kweken van groenten en fruit) met 163 miljoen ERE 
en 20,2 miljoen ERE. 
«Kwestie van de goedkeuring „onder Voorbehoud" 
4.35. Omdat er te weinig gelden beschikbaar 
waren, had de financiële controleur in bovenge­
noemde gevallen zijn goedkeuring moeten weigeren. 
Met betrekking tot de verplichtingen per begrotings­
onderdeel en de aanwijzingen op de begroting voor 
de maanden, janukri, februari, oktober, november en 
december wist hij dat de begroting overschreden 
was en hij gaf zijn goedkeuring onder voorbehoud. 
Door zijn eigen controle voorwaardelijk te maken, 
werd het absolute karakter eraan ontnomen. 
Deze praktijken zijn in strijd met de artikelen 34 en 
43 van het Financiële Reglement, die vereisen dat 
de financiële controleur de regelmatigheid van de 
voorstellen tot het aangaan van verplichtingen en 
betalingsopdrachten onderzoekt en nagaat of ze 
overeenkomen met de toepasselijke bepalingen en 
een behoorlijk financieel bestuur. De artikelen 35 en 
44 van hetzelfde Reglement behandelen het ontbre­
ken van voldoende begrotingsgelden als een apart 
geval, omdat dit een geval is waarin de financiële 
controleur zijn goedkeuring absoluut moet weige­
ren, waaraan niet voorbij kan worden gegaan. 
Het is waar dat de aan de operaties voor het aan­
gaan van verplichtingen en aanwijzingen per begro­
tingsonderdeel met betrekking tot het EOGFL, afde­
ling „Garantie" gegeven goedkeuringen niet 
hetzelfde gewicht hebben als in het algemene geval 
voorzien in het Financiële Reglement, daar het bij 
bedoelde operaties immers gaat om het achteraf 
registreren van reeds gedane uitgaven. Deze situatie 
toont opnieuw dat het Financiële Reglement op 
meerdere punten niet goed aansluit op de specifieke 
regels van de garantiefinanciering. Maar het is niet 
aan de financiële controleur om regels van zodanig 
absolute strekking op zijn eigen manier te interpre­
teren, doch het ligt op de weg van de Commissie om 
voorstellen te doen voor de noodzakelijke aanpas­
singen. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 4.35. '. 
(') PB nr. L 326 van 31. 12. 1979, blz. 11. Het feit dat er in het stadium van de globale voor­
schotten aan de Lid-Staten reeds een visum is gege-
60 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
ven, doet niets af aan de verplichting van het visum in 
het stadium van de gedetailleerde operaties terzake 
van verplichtingen en betalingen. Voorts bevat het 
Financieel Reglement geen enkel artikel op grond 
waarvan het ,,viseren onder voorbehoud" toelaatbaar 
is. Ingeval de begrotingsmiddelen ontoereikend zijn 
en in afwachting van een overschrijving om hierin te 
voorzien, dient het visum te worden geweigerd 
vanwege het feit dat de begrotingsmiddelen ontoerei­
kend zijn en mag het niet worden verleend onder voor­
behoud dat de ontbrekende middelen worden vrijge­
maakt door middel van overschrijving of op andere 
wijze. Bij overschrijving van het ene hoofdstuk' naar 
het andere komt laatstgenoemde praktijk er op neer 
dat vooruit wordt gelopen op een besluit van de Raad. 
Negatieve kredieten en vastgestelde uitgaven 
4.36. De begrotingsregel van universaliteit is in 
principe toepasselijk op de algemene begroting van 
de Gemeenschappen; artikel 3 van het Financiële 
Reglement stelt in betrekking hiermee: ,.,het geheel 
van de inkomsten zal worden gebruikt ter dekking 
van alle uitgaven." Deze regel wordt gevolgd door 
nog twee: de regel tegen samenvoeging die eist dat 
alle inkomsten en uitgaven integraal in de begroting 
en de rekeningen worden genoemd; de regel tegen 
bestemming die uitsluit dat bepaalde inkomsten 
worden bestemd om specifieke uitgaven te dekken. 
De uitzonderingen op deze principes, die voort­
vloeien uit de tekst zelf van de verdragen, zijn limi­
tatief opgesomd in artikel 22 van het Financiële 
Reglement (FR). 1 
4.37. Met betrekking tot het EOGFL, afdeling 
„Garantie" wijkt een aantal geldende voorzieningen 
van deze regels af. Het gaat om het innen van ont­
vangsten die niet als zodanig worden geboekt, maar 
die Op een of ander niveau worden gekoppeld aan 
uitgaven, waardoor ze meteen weer kunnen worden 
gebruikt voor een andere bestemming. Dit is van 
toepassing op: 
(a) verzamelde compenserende monetaire bedra­
gen, 
(b) de medeverantwoordelijkheidsheffing, 
(c) inning van ten onrechte betaalde sommen, 
(d) garanties die verschuldigd blijven door het niet 
tot stand komen van gegarandeerde transacties, 
(e) correcties die op te vatten zijn als onderuitput­
ting bij de goedkeuring van de rekeningen. 
Sommige van deze boekhoudkundige operaties zijn 
uitdrukkelijk voorzien in het Financiële Reglement: 
(e) in artikel 99, of (c) in artikel 22, paragrafen 1/b 
en 2/a. Andere worden slechts genoemd in de begro­tingsnomenclatuur of in andere verordeningen van 
de Raad: (a), (b) en (d). 
Soms verschijnen de werkelijke bedragen van 
inkomsten als negatieve kredieten (geraamde 
inkomsten) en als.negatieve uitgaven (inkomsten) in 
afzonderlijke titels op de begroting en in de rekenin­
gen: dit is het geval met de medeverantwoordelijk­
heidsheffing. Soms komen negatieve bedragen 
onder een dergelijke titel op de begroting, maar deze 
zijn zelf het saldo van samenvoegingen in een eer­
dere fase: dit is het geval bij de monetaire compen­
serende bedragen. Ten slotte worden samenvoegin­
gen soms alleen door de Lid-Staten gedaan en deze 
verschijnen niet in hun opgaven van uitgaven: bij­
voorbeeld de terugvorderingen en de geïncasseerde 
garanties. 
Het belangrijkste resultaat van deze praktijken is dat 
het werkelijke bedrag aan uitgaven van het EOGFL, 
afdeling „Garantie" voor een gegeven dienstjaar 
wordt verminderd, terwijl het tegelijkertijd de 
opstelling van een volledige rekening van de Garan­
tie-uitgaven vrijwel onmogelijk maakt. 
Beheer van de heffing en het programma van mede­
verantwoordelijkheid 
4.38. De financiële deelneming van de zuivelpro-
ducenten, voorzien in verordening nr. 1079/77 (•) 
van 17 mei 1977, respectievelijk de uitgaven ter ver­
ruiming van de markten in de sector melk- en zui­
velproducten ex artikel 4 van dezelfde verordening, 
zijn opgenomen onder de artikelen 628 en 629 van 
de begroting. Krachtens dit artikel vormen de 
gebruiksprogramma's het onderwerp van periodieke 
mededelingen van de Commissie aan de Raad. 
De toewijzingen op de begroting 1979 in eerste aan­
leg waren als volgt: 
artikel 628 Financiële deelneming 
van de zuivelproducen-
ten -30,9 MERE 
artikel 629 Maatregelen ter verrui­
ming van de markt + 30,9 MERE 
De opzet van de begroting lijkt een compensatie in 
te houden tussen deze twee artikelen binnen hoofd­
stuk 62. De begrotingsbewegingen in de loop van 
het jaar 1979 hebben dit aanvankelijke evenwicht 
niet bevestigd. 
(') PB nr. L 131 van 26. 5. 1977, blz. 6. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 61 
4.39. Veranderingen van artikel 628 „financiële deelneming van de producenten". 
Tabel 5 — Veranderingen van artikel 628: financiële deelneming van de producenten 
(miljoen ERE) 
Oorspronke­
lijke 
begfoting 
15. 12. 1978 Overschrijving 
toegestaan op 
1. 10. 1979 G en AB 
nr. 3 (») 
13. 12. 1979 Situatie 
van de 
begrotings­
kredieten voor 
aanpassing 
9. 4.1980 Overschrijving 
toegestaan op 
9. 4. 1980 
Basis -30,9 -30,9 -30,9 - 96 -136 
Verandering -40 -65,1 - 40 + 41,8 
Nieuw bedrag -70,9 -96,0 —136 - 94,2 
(*) Gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3. 
De Commissie heeft de inkomsten van artikel 628 
van de begroting geëvalueerd op basis van het 
bedrag van de heffing van 0,5 % van de melkricht-
prijs geldend voor het melkprijsjaar 1978/79, dat wil 
zeggen in theorie tot maart 1979. Gezien de door 
verordening nr. 1001/78 van de Raad (') van 12 mei 
1978 ingevoerde mogelijkheid om het heffingsbe­
drag vast te stellen tussen 0 en 4%, achtte de Com­
missie zich niet gemachtigd rekening te houden met 
inkomsten ter zake na 31 maart 1979. Daardoor 
moest de handhaving van de heffing van 0,5 % voor 
het melkprijsjaar 1979/80 — verordend op 25 juni 
1979 (2) — wel leiden tot een herwaardering van de 
inkomsten. De eerste op 1 oktober 1979 verrichte 
overschrijving van —40 miljoen ERE geeft een ritme aan inkomsten te zien van zo een 8 miljoen 
ERE per maand, en heeft het begrotingskrediet op 
— 70,9 miljoen ERE gebracht. 
De gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3 van 
13 december 1979 heeft het krediet op — 96 miljoen 
ERE vastgesteld. Door dit te doen, en zoals reeds 
beschreven in paragraaf 4.32, werd er geen rekening 
gehouden met de al eerder aangevraagde overschrij­
ving. Deze abnormale gang van zaken leidde in een 
bepaald geval tot een aanzienlijke overwaardering 
van de kredieten, die moesten worden gecorrigeerd 
door de overschrijving van 9 april 1980 om rekening 
te houden met het werkelijke bedrag aan inkomsten, 
namelijk — 94,2 miljoen ERE. 
(') PB nr. L 130 van 18. 5. 1978, biz. II. 
(') Verordening 1271/79 van 25. 6. 1979, PB nr. L 161 van 
29. 6. 1979, blz. 11.. 4.40. Veranderingen van artikel 629 „Uitgaven 
bestemd om de verruiming van de markt voor zuivel-
produkten te bevorderen". 
Tabel 6 — Veranderingen van artikel 629: uitgaven bestemd om de verruiming van de markt voor 
zuivelprodukten te bevorderen 
(in miljoen ERE) 
Oorspronke­
lijke 
begroting Overschrijving 
toegestaan op 
1. 10. 1979 G en AB 
nr. 3 (') 
13. 12. 1979 Situatie 
van de 
begrotings­
kredieten voor 
aanpassing 
9. 4. 1980 Overschrijving 
toegestaan op 
9. 4. 1980 
Basis 
Verandering + 30,9 + 30,9 
+ 40 + 30,9 
+ 116,1 + 147 
+ 40 + 187 
- 76,7 
Nieuw bedrag + 70,9 + 147,0 + 187 + 110,3 
(!) Gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3. 
62 Publikatieblad van de Europese Genfeenschappen 31. 12. 80 
De aanvankelijke raming van artikel 629 was gelijk 
aan het bedrag dat als inkomsten vermeld stond. De 
Commissie had echter ten tijde van het opstellen 
van deze begrotingsprognose al twee mededelin­
gen (') (2) aan de Raad gestuurd over „het gebruiks-
programma van het medeverantwoordelijkheids­
fonds" tot 31 maart 1979. De uitgaven van het melk­
prijsjaar 1978/79 die niet ten laste van het dienstjaar 
1978 waren geboekt, moesten normaliter worden 
gedekt door de kredieten van het dienstjaar 1979: 
het programma nu dat de Commissie aan de Raad 
zond, voorzag in uitgaven van ongeveer 200 miljoen 
ERE en volgens haar raming van destijds was min­
der dan 45 miljoen ERE ten laste van 1978 geboekt. 
Men kan zich afvragen wat de betekenis is van een 
programma waarvan niet zeker is dat het door de 
begroting wordt gedekt. 
De derde mededeling van 16 maart 1979 (3) beves­
tigde de tenuitvoerlegging van dit programma en 
voorzag in een aanvullend programma voor het 
geval dat de heffing na 30 maart 1979 zou blijven 
worden geïnd — wat het geval bleek te zijn ten 
gevolge van de verordening van 25 juni 1979. 
Maar de overschrijving van 1 oktober, die geheel 
gelijk was aan die ex artikel 628, heeft evenmin 
rekening gehouden met de bestanddelen van het. 
programma uit de derde mededeling. Pas na de aan­
vullende en gewijzigde begroting kon door een aan­
zienlijke kredietverhoging, voortvloeiend uit de 
samenvoeging met de overschrijving van 40 miljoen 
ERE van 1 oktober 1979, het beschikbare krediet op 
187 miljoen ERE worden gebracht. Op 13 december 
echter, juist toen het kredietbedrag theoretisch het 
niveau der verplichtingen volgens het programma 
kon dekken, was al te voorzien dat de werkelijke uit­
gaven lager zouden zijn. Er was dan ook een nieuwe 
overschrijving nodig op 9 april 1980 om de aanwij­
zingen op de begroting op het werkelijke peil der 
uitgaven te brengen, namelijk 110,3 miljoen ERE. 
4.41. Uit het onderzoek van de veranderingen der 
artikelen 628 en 629 in de loop van het dienstjaar 
1979 blijkt dat ze na de gewijzigde en aanvullende 
begroting nr. 3 niet meer gelijk lopen: de uitgaven 
ter verruiming van de markt zijn voor hei: dienstjaar 
1979 hoger dan.de ontvangsten uit de financiële 
deelname van de producent. De indruk van de 
Kamer over het antwoord van de Commissie op 
punt 2.20 van het jaarverslag 1978 wordt dus beves­
tigd: de lasten van het programma zijn overgedra­
gen naar de volgende dienstjaren. 
(') le mededeling van 4. 11. 1977, doe. SEC(77) 3912. 
(2) 2e mededeling van 25. 4. 1978, doe. COM(78) 182 def. 
(3) 3e mededeling van 16. 3. 1979, doe. COM(79) 113 def. 4.42. De kredieten van artikel 629 kunnen in twee 
groepen worden verdeeld naar de aard van de acties 
die erdoor gefinancierd worden. De eerste bestaan 
gewoon in een aanvulling op de reeds bestaande 
maatregelen (distributie van melk op scholen, post 
6292 (4); speciale maatregelen voor het wegwerken 
van botervetten, post 6293). De tweede groep blijkt 
uit werkelijk nieuwe maatregelen te bestaan (acties 
ter ontwikkeling van de markt, promotie, reclame, 
uitbreiding van de markt, marktonderzoek, post 
6291; verbetering van de melkkwaliteit, post 6294). 
De verordeningen van de Commissie waarbij deze 
laatste maatregelen worden ingesteld, schrijven voor 
dat ze in de vorm van contracten, gesloten tussen de 
begunstigde en de Commissie, moeten worden uit­
gevoerd. In dit geval vloeit de uitgave onmiddellijk 
voort uit het tekenen van het contract, hetgeen een 
onafhankelijke handeling vormt die geen uitgave 
kan meebrengen die „verplicht voortvloeit uit het 
verdrag" in de zin van artikel 203. Dit neemt niet 
weg dat de Commissie door te tekenen, de commu­
nautaire financiën vastlegt en dat moet worden 
gecontroleerd of er kredieten beschikbaar zijn. Het 
blijkt niet dat de circa 400 reeds afgesloten contrac­
ten het gevolg waren van voorstellen tot het aan­
gaan van afzonderlijke verplichtingen en ook niet 
dat deze door de financiële controleur zijn goedge­
keurd. 
Deze hechtte zijn goedkeuring gewoonweg aan 
typecontracten. Geen enkel mechanisme garandeert 
dan ook dat de door de Commissie aangegane ver­
plichtingen inderdaad kunnen worden gedekt door 
de begroting, zelfs niet dat ze geboekt worden. De 
verordeningen die op deze maatregelen betrekking 
hebben, laten vervolgens de zorg voor het uitvoeren 
van de aanbetaling over aan de interventiebureaus, 
daarna wordt het saldo gestort na vaststelling van de 
werkelijke prestatie. De Kamer vraagt zich naar aan­
leiding hiervan af wat de reikwijdte is van de con­
troles die de Commissie moet uitvoeren ten tijde 
van de goedkeuring. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op de punten 4.38 t/m 4.42. 
Het principe van de medeverantwoordelijkheidsheffing 
is juist. Doch volgens het huidige begrotings- en finan­
cieel recht kan de heffing niet worden verantwoord als 
negatieve uitgave (zie Speciaal verslag van de Reken­
kamer, paragrafen 26 en 27, PB nr. C 258 van 6 okto­
ber 1980). 
De nieuwe presentatie van het begrotingshoofdstuk 
betreffende de uitgaven van de zuivelsector gaat in de 
richting van een betere transparantie van de begroting 
doordat de medeverantwoordelijkheidsheffing apart 
wordt geboekt alvorens op het totaal der uitgaven van 
deze sector in mindering te worden gebracht. 
(4) Zie paragraaf 4.77.-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 63 
Olijventeeltregister 
4.43. De berekening van de uitgaven met betrek­
king tot het vaststellen van de, capaciteit van de olij-
venkwekerijen in Italië en Frankrijk, bekend als 
„olijventeeltregister", is onderhevig aan specifieke 
moeilijkheden. In verordening nr. 154/75 ('), gewij­
zigd door de verordeningen nrs. 984/76 (2), 646/ 
77 (3), 1794/79 en 2276/79 (4), wordt vastgelegd dat 
het olijventeeltregister zal worden gefinancierd uit 
een inhouding op het bedrag dat aan de olijvenpro-
ducenten wordt betaald als produktiesteun (bijvoor­
beeld: de inhouding was 1 % voor het olijvenjaar 
1973/74 en 1,47% voor 1979/80). Verder moesten 
binnen elke betrokken Lid-Staat de ingehouden 
bedragen worden gebruikt voor de financiering van 
het plaatselijke olijventeeltregister. Zijn er te weinig 
financiën dan moet de Raad het percentage of de 
percentages vaststellen van de steun die aan de res­
terende uitgaven wordt toegewezen. Ten slotte moet 
er gefinancierd worden volgens de procedures van 
verordening nr. 729/70 betreffende de uitgaven van 
de afdeling „Garantie". 
De inhoudingen die op 31 december 1979, 7,43 mil­
jard lire en 250 000 FF bedroegen en waarvan 
slechts 130 miljoen lire was gestort (proef om de 
methode te kiezen voor het instellen van een olij­
venteeltregister in Italië), werden echter niet in 
reserve gehouden. Zij werden als niet-gerealiseerde 
uitgaven beschouwd en het was de bedoeling in de 
volgende begrotingen bedragen weer op te nemen 
die overeenkomen met de niet-bestede inhoudingen. 
Begin 1979 ging dit om een bedrag van 6,5 miljoen 
ERE, geboekt op post 6310. 
4.44. Het is de bedoeling dat het systeem van het 
olijventeeltregister in principe een zelfde resultaat 
heeft als de medeverantwoordelijkheidsheffing: een 
deel van de lasten van het gemeenschappelijke 
landbouwbeleid op de schouders van de producen­
ten leggen. Dit systeem omvat daarom ook dezelfde 
uitzonderingen op de principes van niet-toewijzing 
en niet-aanpassing. 
De opneming hiervan onder het EOGFL, afdeling 
„Garantie" is evenwel aan . kritiek onderhevig, 
vooral gezien het beoogde doel. 
Het doel van het olijventeeltregister is namelijk om 
door de administratiekosten te financieren, de sta­
tistische kennis en de controle in de olijfoliesector te 
verbeteren. Het gaat dus niet om interventie-uitga-
ven, de enige die gewoonlijk ten laste van het 
EOGFL, afdeling „Garantie" komen. Als de 
Gemeenschap deze uitgaven wil blijven financiëren, 
zal zij andere wegen moeten zoeken. 
(') PB nr. L 19 van 24. 1. 1975, blz. 1. 
(2) PB nr. L 113 van 30. 4. 1976, blz. 21. 
(3) PB nr. L 81 van 30. 3. 1977, blz. 12. 
(4) PB nr. L 262 van 18. 10. 1979, blz. 11 SAMENVATTING VAN DE LASTEN VAN HET 
DIENSTJAAR 
4.45. Volgens de jaarrekening opgesteld op 1 juni 
1980 bedroeg het totaal aan uitgaven van de af­
deling „Garantie" 10 434,5 miljoen ERE 
(10 434 530 739,03 ERE), waarbij rekening is gehou­
den met de correcties bij goedkeuring die geboekt 
werden op dit dienstjaar. Dit is 72,6 % van het 
totaal van de algemene begroting, inclusief de uitga­
ven op overdrachten. 
Dit totale bedrag aan uitgaven komt precies overeen 
met de definitieve bedragen van de gewijzigde en 
aanvullende begroting nr. 3 en geeft dus geen aan­
leiding tot annuleringen of overdrachten. 
Wil men echter de kosten van het dienstjaar samen­
vatten, dan moeten daaraan de uitgaven worden 
toegevoegd, die normaliter onder het begrotingsbe­
heer van 1979 zouden hebben geressorteerd als ze 
niet: 
— vervroegd waren verricht om de kredieten van 
het voorafgaande dienstjaar op te maken (voor­
uitlopende waardevermindering van de voorra­
den, uitgevoerd in 1978 en niet weer opgevoerd 
in 1979, voor 306,2 miljoen ERE); 
— of waren overgedragen naar het volgende 
dienstjaar (teveel aan uitgaven door de Lid-Sta-
ten ten laste van 1979, ten bedrage van 203,5 
miljoen ERE). 
GOEDKEURING VAN DE REKENINGEN 
Beschikkingen in het dienstjaar 1979 
4.46. In de loop van 1979 werden door de Com­
missie twee verschillende soorten beschikkingen 
getroffen met betrekking tot de goedkeuringsopera­
ties en deze werden in de rekeningen overgeschre­
ven. 
In de eerste plaats de beschikking nr. 79/886 van 
12 oktober 1979 (5) die een bedrag van 11,9 miljoen 
ERE ten laste van de Gemeenschap bracht voor de 
dienstjaren 1971 en 1972 waarvan de rekeningen in 
1975 waren gesloten. Deze beschikking was een 
gevolg van het arrest van het Hof van Justitie van 
7 februari 1979 (6) waarbij de beschikkingen van de 
O PB nr. L 272 van 30. 10. 1979, blz. 34. 
(6) Arrest van 7 februari 1979, zaak 18/78, Bondsrepubliek 
Duitsland tegen de Commissie, vernietiging van de 
Beschikkingen 76/141 en 76/147 van de Commissie 
(of. jaarverslag van de Rekenkamer 1978, para­
graaf 2.25). 
64 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Commissie met betrekking tot de goedkeuring van 
de rekeningen van de jaren 1971 en 1972 
betreffende de Bondsrepubliek Duitsland werden 
vernietigd voor zover zij de bedragen van 17,93 en 
12,05 miljoen Duitse mark voor een boteirtransactie 
(sociale boter) ten laste van deze Lid-Staat lieten. 
Het bedrag 11,9 miljoen ERE werd aangewezen op 
de post 6223 (speciale maatregelen voor het wegwer­
ken van het teveel aan botervetten) volgens- het 
tarief voor 20 augustus (tariefmaand n-2) en is aan 
de Duitse autoriteiten ter beschikking gesteld. 4.47. In de tweede plaats werden op 12 oktober 
1979 (') nieuwe beschikkingen door de Commissie 
genomen voor de goedkeuring van de rekeningen 
van de Lid-Staten voor het dienstjaar 1973, waarmee 
een vertraging van vijf jaar, vergeleken met de 
datum die in artikel 5, paragraaf 2, alinea b), van 
verordening nr. 729/70 was vastgesteld, werd gewet­
tigd. Dit artikel geeft als termijn uiterlijk het eind 
van het jaar volgend op een bepaald dienstjaar. De 
bedragen zijn als volgt, verdeeld per Lid-Staat: 
Tabel 7 — Verdeling per Lid-Staat van de goedkeuringsbesluiten 
België Dene­
marken Bondsrepu­
bliek 
Duitsland Frankrijk Ierland Italië Luxemburg Nederland Verenigd 
Koninkrijk Totaal EEG 
+ 0,031 
-0,989 + 0,468 
-0,028 + 6,233 
-7,401 + 4,702 
— 12,807 + 0,748 
-0,778 + 2,595 
-2,083 + 0,058 + 1,249 
-9,578 + 2,032 
-2,464 + 18,116 
-36,129 
-0,958 + 0,440 -1,168 -8,105 -0,030 + 0,512 + 0,058 -8,329 -0,432 -18,013 
De Commissie heeft dus op het dienstjaar 1979 een 
totaal bedrag van —18 miljoen ERE geboekt vol­
gens het tarief van de maand augustus (tarief van de 
maand n-2 ten opzichte van de goedkeuringsbe­
schikking) om te voldoen aan de correcties die deze 
beschikkingen inhielden. Zij heeft de boekingshan­
deling uitgevoerd met inachtneming van de begro-
tingstitels. Wanneer dat nodig was heeft zij een her­
indeling van titels gemaakt: bijvoorbeeld sommige 
titels van het dienstjaar 1973 werden in twee of meer 
begrotingstitels gesplitst vanaf een van de volgende 
dienstjaren. 
Deze correcties, zowel die voor 1971/1972 als die 
voor 1973, werden, zonder dat ze afzonderlijk her­
kenbaar waren, opgenomen op elke post geboekte 
bedragen van de jaarrekening die per 1 juni 1980 
werd gepubliceerd. Alleen onderaan pagina 101 
wordt een verwijzing naar de correcties gegeven, 
maar hier worden alleen de saldi genoemd. De 
Kamer staat erop dat de bijzonderheden van de 
gemaakte correcties en de reconstructie van de goed­
gekeurde rekeningen van dienstjaren als bijlage ver­
schijnen bij de jaarrekening. Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 4.47. 
Het is niet voldoende de bijzonderheden van de rectifi­
caties en de reconstructie van de rekeningen van de 
goedgekeurde begrotingsjaren op te nemen in het 
financieel verslag betreffende het EOGFL-Garantie 
over het jaar waarin het goedkeuringsbesluit wordt 
genomen. 
Deze gegevens moeten voorkomen in de toelichtingen 
bij de jaarstukken, welke worden toegevoegd aan de 
balans en de ,,beheerrekening" (zie ook punt 2.17). 
Verloop van de goedkeuring van de rekeningen 
4.48. De voortgang van de goedkeuringswerk­
zaamheden met betrekking tot de dienstjaren na 
1973 is schematisch weergegeven in de volgende 
tabel: 
(') Beschikkingen 79/893 tot 79/901, PB nr. L 278 van 
7. 11. 1979, blz. 9 tot 25. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 65 
Tabel 8 — Stand van zaken van de goedkeuringswerkzaamheden 
Dienstjaar Data van de goedkeuringsfasen 
Vermoede­
lijke slui­
tingsdatum Voorziene 
vertraging Dienstjaar Eind van het voor­
bereidende werk en 
de controles ter 
plaatse Correspondentie 
met de Lid-Staten Samenvattend 
document Vermoede­
lijke slui­
tingsdatum Voorziene 
vertraging 
1974-1975 
1976-1977 
1978-1979 Juli 1979 
Eind 1980 
2e kwartaal 1981 le kwartaal 1980 
le kwartaal 1981 
Eind 1981 Eind 1980 
2e kwartaal 1981 
2e kwartaal 1982 Eind 1980 
Eind 1981 
Eind 1982 5 en 4 jaar 
4 en 3 jaar 
3 en 2 jaar 
Uit deze tabel blijkt dat de voor goedkeuring beno­
digde tijd buitensporig lang blijft. De door de 
Commissie aangekondigde periodieke inhaalactie 
is nog steeds niet uitgevoerd. om een reeks correcties op sinds lang afgesloten 
rekeningen te boeken, wat het gevolg is van de 
opeenhoping der vertragingen. 
Gevaar voor vergissingen door vertraging 
4.49. Deze weinig bevredigende situatie brengt in 
de eerste plaats een groeiend risico mee van fouten 
bij de berekening van de in de Lid-Staten beschik­
bare fondsen. Zo sluiten de rekeningen van het 
dienstjaar 1973 van de Bondsrepubliek Duitsland, 
goedgekeurd door Beschikking nr. 79/895, niet meer 
aan op die van het dienstjaar 1972 nu de rekeningen 
van 1972 gewijzigd zijn door Beschikking nr. 79/ 
886. De Commissie heeft in deze beschikking nage­
laten de consequenties uit de wijziging van. één 
bepaalde begrotingspost voor alle rekeningen van 
1971 en 1972 te trekken. Deze fout (van 
DM 29 982 138,4) heeft zijn weerslag op het globale 
bedrag beschikbaar na goedkeuring van de rekenin­
gen van het dienstjaar 1973. 
In de tweede plaats wordt de betekenis van de bepa­
lingen van artikel 8, sub b), van verordening 1723/ 
72 van 26 juli 1972 (') aanzienlijk verkleind, volgens 
welke de goedkeuringsbeschikkingen van de Com­
missie de „bepaling behelzen van het bedrag aan 
financiële middelen welke aan het eind van het 
betrokken jaar in iedere Lid-Staat beschikbaar blij­
ven". 
De bedoeling van dit artikel is namelijk de juiste 
rekeningen van een bepaald dienstjaar te herstellen 
zodra het volgende dienstjaar ten einde is, en niet 
(') PB nr. L 186 van 16. 8. 1972, blz. 1. Nadeel van het niet-definitieve karakter van de goed­
keuringsbeschikkingen 
4.50. Uit het onderzoek van de door de Commis­
sie gegeven beschikkingen blijkt dat de goedkeu­
ringsoperatie die, eenmaal voltooid zijnde, tot de 
exacte kennis zou moeten leiden van wat de bedra­
gen zijn die ten laste komen aan de Gemeenschap, 
soms niet meer is dan een fase in een proces dat in 
theorie oneindig is. 
Een goedkeuringsbeschikking is, zoals alle beschik­
kingen, onmiddellijk onderhevig aan beroep door 
degenen die zij aangaat (de Lid-Staten). De goed­
keuringen met betrekking tot de dienstjaren 1971 en 
1972 werden dan ook door drie Lid-Staten betwist. 
Het Hof van Justitie besliste ten gunste van één van 
hen en de Commissie moest daarom haar beschik­
king ten aanzien van de rekeningen van deze Lid-
Staat wijzigen. Op dit moment vormt de beschikking 
met betrekking tot de rekeningen van het dienstjaar 
1973 het onderwerp van drie directe geschillen van 
de kant van de Bondsrepubliek Duitsland (2), Bel­
gië (3) en Italië (4). 
Een goedkeuringsbeschikking kan ook op indirecte 
wijze weer ongedaan worden gemaakt door een 
arrest van het Hof van Justitie, en zelfs door een 
arrest van de nationale rechtbank kan de geldigheid 
van een element van het begrotingsbeheer van het 
desbetreffende dienstjaar worden aangetast (voor­
schriften, administratieve handelingen ...). Met 
betrekking tot de dienstjaren 1971 en 1972 heeft de 
(2) Zaak 819/79. 
(3) Zaak 820/79. 
(4) Zaak 1251/79. 
66 Publikatieb'lad van de Europese Gemeenschappen 31. "12. 80 
Commissie op 28 juli 1978 (Beschikking nr. 78/710/ 
EEG) (') de consequenties moeten trekken uit een 
arrest van het Hof dat een administratieve hande­
ling van de Commissie ongeldig verklaarde. 
4.51. • • Maar afgezien van deze noodzakelijke cor­
recties is het veel ernstiger te moeten constateren dat 
talrijke beschikkingen door de Commissie onder 
voorbehoud worden gegeven. Dat is het geval 
geweest bij vier (2) van de negen goedkeuringsbe­
schikkingen met betrekking tot het dienstjaar 1973. 
In sommige gevallen heeft de Commissie, voor wat 
betreft het verwerpen van bepaalde sommen, slechts 
definitief stelling genomen ten aanzien van een deel 
der bedragen waar het om gaat, terwijl het andere 
deel voorlopig is geweigerd omdat dit „in dit sta­
dium niet kan worden behandeld daar eerst een 
aanvullend onderzoek noodzakelijk is". Voor de 
overige gevallen heeft de Commissie haar beschik­
king zodanig gegeven „dat deze niet vooruitloopt op 
de resultaten van de lopende onderzoeken" in 
bepaalde sectoren (met name de sector groenten en 
fruit). 
Een dergelijke situatie is onverenigbaar met het 
goedkeuringsprincipe zelf, die een nadere herzie­
ning uitsluit. Hieruit vloeien in het bijzonder gevol­
gen voort voor de uiterste datum tot waaraan de 
bewijsstukken moeten worden bewaard, welke 
datum door artikel 4 van verordening nr. 1723/72 is 
vastgesteld op 31 december van het begrotingsjaar 
volgende op dat waarin een goedkeuringsbeschik­
king is gegeven. 
Reikwijdte van de begrotingsbevoegdheid van de Com­
missie ten aanzien van de goedkeuring 
4.52. De goedkeuringsbeschikkingen komen 
meestal tot uiting in de weigering om bepaalde glo­
bale bedragen ten laste van de Gemeenschap te 
brengen. Deze bedragen zijn opgesplitst in vele cor­
recties per begrotingsonderdeel en kunnen als ver­
mindering dan wel als verhoging in de 
desbetreffende begrotingstitels worden aangebracht. 
Men dient evenwel voor ogen te houden dat grote 
verhogingen tot de uitzonderingen zouden moeten 
behoren. 
Hoewel uitdrukkelijk voorzien in artikel 99 van het 
Financiële Reglement dat zowel de onderuitputting 
en de overbesteding behandelt, houden deze laatste 
een afwijking in van de bepalingen van artikel 202 
van het Verdrag tot oprichting van de EEG, volgens 
welke de toegewezen kredieten slechts mogen wor­
den gebruikt voor het dekken van uitgaven die op 
(') PB nr. L 238 van 30. 8. 1978, blz. 25. 
(2) Beschikkingen 79/893/EEG, 79/896/EEG, 79/898/ 
EEG en 79/900/EEG. regelmatige wijze zijn vastgelegd en zijn betaald uit 
hoofde van het dienstjaar waarvoor ze zijn toege­
staan. De voor deze uitgaven geldende voorschriften 
moeten strikt worden geïnterpreteerd en toegepast. 
4.53. Volgens artikel 5, lid 2, sub b) van verorde­
ning nr. 729/70 keurt de Commissie de rekeningen 
goed op basis van de jaarrekeningen van de uitbeta­
lende diensten en organen. Artikel 1, lid 1 en 2 van 
verordening nr. 1723/72 die deze verordening in 
toepassing brengt, schrijft voor dat de genoemde 
documenten uiterlijk op 31 maart van het jaar vol­
gend op het betrokken dienstjaar in het bezit van de 
Commissie moeten zijn en omschrijft deze zeer 
gedetailleerd. 
Het zou derhalve in het goedkeuringsproces slechts 
mogelijk moeten zijn bedragen naar boven te corri­
geren en daarmee uitgaven van een eerder dienstjaar 
ten laste van de begrotingsgelden van een ander 
dienstjaar te brengen, indien de bedragen duidelijk 
en expliciet voortkomen uit het vergelijken tussen 
de gegevens die leidden tot boeking in het oorspron­
kelijke dienstjaar (maandelijkse opgaven door de 
Lid-Staten) en die welke regelmatig door de Lid­
staten worden verstrekt in de vorm en binnen de 
termijn die verordening nr. 1723/72 voorschrijft. 
Iedere correctie naar boven die niet steunt op deze 
elementen maar het gevolg is van bijvoorbeeld 
latere constateringen en inzichten van de Commis­
sie bij haar controles en die zou leiden tot het ten 
laste van de Gemeenschap brengen van uitgaven die 
niet blijken uit de rekeningen die tijdig door de 
Lid-Staten zijn overgelegd, moet als onregelmatig en 
als in strijd met hét principe van een begroting op 
jaarbasis worden beschouwd. Voor zover de Kamer 
bekend, zijn de goedkeuringsbeschikkingen met 
betrekking tot het dienstjaar 1973 niet allemaal bin­
nen de grenzen van deze restrictieve interpretatie 
gebleven. 
Noodzaak om tot een consequente aanpak van de con­
trole van de begrotingsuitvoering te komen 
4.54. In haar vorig jaarverslag heeft de Kamer 
reeds de mogelijkheden aangegeven voor een 
nieuwe opzet van de goedkeuringsmethoden, ten 
einde de goedkeuringsbeschikking, die immers een 
soevereine handeling is van de Commissie binnen 
het raam van haar verantwoordelijkheid voor de uit­
voering van de begroting, haar volle betekenis terug 
te geven. 
Zij vraagt opnieuw wat in de weg zou kunnen staan 
aan het instellen van controles die eventueel kunnèn 
aanvangen vanaf het stadium waarop de uitgave een 
feit is, in ieder geval vanaf het tijdstip waarop de 
normale termijn voor het zenden van de documen-
i ten met het oog op de goedkeuring is verlopen. 
Deze procedure zou drie voordelen hebben: 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 67 
— het baseren van de controle of verificaties, waar­
onder de controle op de oorzaak van de uitgave, 
zelfs indien, wat niet anders kan, dergelijke con­
troles bij wijze van steekproef zouden worden 
uitgevoerd; 
— het versnellen van het proces, omdat de boek­
houdkundige vergelijkingen tussen de gegevens 
die ter plaatse zijn gecontroleerd en de door de 
Lid-Staten opgegeven bedragen achteraf kun­
nen plaatsvinden, wanneer alle gegevens 
beschikbaar zijn; 
— en het verkrijgen van een betere bereikbaarheid 
der bewijsstukken, daar deze wel eens verstopt 
zitten tussen de interne en externe nationale 
controleprocedures en moeilijk zijn op te sporen 
als er een bepaalde tijd is verstreken. 
De daaruit voortvloeiende versnelling van de goed­
keuringsprocedure zou het de Lid-Staten mogelijk 
maken hun houding sneller aan te passen en aldus 
vermijden dat fouten of verschillen in beheer blijven 
voortduren. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op de punten 4.48 t/m 4.54. 
Daar het voor iedereen duidelijk is dat de goedkeu­
ring van de rekeningen zo snel mogelijk moet gebeu­
ren, dient de Commissie ervoor te zorgen dat de 
betrokken diensten over de nodige middelen, voorna­
melijk qua personeel, beschikken om aan deze eis te 
voldoen. 
4.55. Verbeteringen in de aangegeven richting 
zijn absoluut noodzakelijk indien men de samen­
hangende controle op de uitvoering van de begro­
ting wenst te herstellen door terug te keren tot een 
logische opeenvolging van de fasen van het opstel­
len der jaarrekeningen, de goedkeuring van deze 
rekeningen en de décharge. De décharge op de uit­
voering van de door het Parlement goedgekeurde 
begroting zou een definitieve handeling moeten vor­
men waardoor rekeningen van een dienstjaar uitein­
delijk worden vastgesteld en waarmede de Commis­
sie al of niet kwijting van haar beheer wordt gege­
ven op basis van de jaarrekening, de resultaten van 
de goedkeuring en de opmerkingen van de Reken­
kamer 
FRAUDES EN ONREGELMATIGHEDEN 
Toepassing van verordening (EEG) nr. 283/72 (') in 
1979 
4.56. Het voorkomen en tegengaan van fraudes 
en onregelmatigheden is gebaseerd op de toepassing 
(') PB nr. L 36 van 10. 2. 1972, blz. 1. van verordening (EEG) nr. 283/72 van 7 februari 
1972, die het aan de Lid-Staten overlaat de vereiste 
reglementaire maatregelen te nemen, onder voorbe­
houd dat ze de Commissie daarvan op de hoogte 
stellen alsmede van de ontdekte onregelmatigheden, 
in gang gezette procedures en de verkregen resulta­
ten. 
De rol van de Commissie bestaat er dus in de eerste 
plaats in na te gaan of de Lid-Staten de gegevens op 
de juiste wijze hebben doorgestuurd. Zij kan 
speciale onderzoeken verlangen. Zij moet in staat 
zijn eventuele onregelmatigheden of nalatigheden 
van nationale administraties te beoordelen om te 
voorkomen dat onregelmatige betalingen ten laste 
van de Gemeenschap-worden geboekt. Aan de hand 
van het onderzoek naar de financiële resultaten van 
de toepassing van deze verordening zou dan het 
meten van de doelmatigheid ervan mogelijk zijn. 
4.57. De Commissie wordt niet volledig geïnfor­
meerd over de nationale regelingen als voorzien in 
artikel 2 van verordening (EEG) nr. 283/72: uit het 
bestuderen van de mededelingen die door de Lid-
Staten aan de Commissie worden gezonden, blijkt 
dat de gegevens niet altijd zijn bijgewerkt. De Com­
missie moet echter de bevoegde nationale instanties 
en de toepasselijke nationale procedures kennen om 
te kunnen beoordelen of de nationale systemen 
geschikt zijn om de fraudes en onregelmatigheden te 
kunnen opsporen en voorkomen. Op dezelfde 
opmerkingen van de Kamer in haar jaarverslag 1978 
had de Commissie geantwoord dat „deze omvang­
rijke werkzaamheden nog niet hadden kunnen worden 
aangevat omdat andere activiteiten om de onregel­
matigheden te bestrijden de voorrang verdienden". 
Niettemin acht de Kamer de grondige kennis van de 
nationale stelsels een noodzakelijke voorwaarde 
voor een doeltreffende bestrijding van onregelma­
tigheden. Zij vraagt de Commissie daarom nog eens 
welke maatregelen zij heeft genomen om haar docu­
mentatie systematisch bij te werken en te verwerken. 
4.58. In het jaarverslag 1978 merkte de Kamer al 
op dat de informatie die per kwartaal moet worden 
ingezonden volgens de artikelen 3 en 5 van verorde­
ning (EEG) nr. 283/72, te laat en onvoldoende was; 
intussen is deze situatie nog erger geworden: er zijn 
vertragingen van meer dan drie maanden geconsta­
teerd en één Lid-Staat, namelijk België, heeft in het 
geheel niets binnen de gestelde termijn ingezonden. 
De Kamer wenst te weten of de Commissie stappen 
bij de Lid-Staten heeft ondernomen om deze drie­
maandelijkse rapporten te verkrijgen en om de 
oorzaken van deze vertragingen weg te nemen. 
4.59. Het aantal (116) én het bedrag in miljoen 
ERE (2094) van de in 1979 gesignaleerde onregel­
matigheden zijn vergelijkbaar met die in 1978. 
68 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel 9 — Gesignaleerde onregelmatigheden en uitgevoerde 
invorderingen 
(in miljoen ERE) 
Gesignaleerde gevallen Invorderingen 
Aantal Bedrag Aantal Bedrag 
1973 51 1 307 40 654 
1974 89 4 361 71 977 
1975 130 3 037 99 1 284 
1976 226 5 331 127 2 277 
1977 150 1 8 322 67 2 042 
1978 113 2 173 61 988 
1979 116, 2 094 61 1 210 
Meer dan eenderde van de dossiers heeft betrekking 
op de uitgaven voor premies voor het niet in de han­
del brengen van melk en voor omschakelingspre­
mies, die zowel betrekking hebben op de afdeling 
„Garantie" als op de afdeling „Oriëntatie". Dit 
weerspiegelt ongetwijfeld de moeilijkheden die 
sommige landbouwers hebben met het nakomen 
van een meerjarenplan. Het aantal onregelmatighe­
den dat uitsluitend de afdeling „Garantie" betreft, is 
aanzienlijk verminderd. De gesignaleerde onregel­
matigheden betreffen hoofdzakelijk zuivelproduk-
ten, rund- en kalfsvlees en varkensvlees. De verde­
ling per land is als volgt: 
Tabel 10 — Aantal gesignaleerde onregelmatigheden 
Lid-Staat 1978 1979 
België 0 1 
Denemarken 11 11 
BR'Duitsland 48 36 
Frankrijk 9 32 
Ierland 1 2 
Italië 1 3 
Luxemburg 0 0 
Nederland 3 6 
Verenigd Koninkrijk 40 25 
EEG 113 116 
De kwaliteit van de bij de Commissie beschikbare 
gegevens is helaas niet voldoende om de omvang 
van deze bevindingen te analyseren: ongelijke fre­
quentie der onregelmatigheden, ongelijke doeltref­
fendheid van de nationale controlesystemen of 
ongelijk beroep op de communautaire informatie­
procedures. 
4.60. Dezelfde onzekerheid heerst bij het volgen 
van de terugvorderingsprocedures die door de Lid­
staten zijn aangespannen. De Commissie gaat hier­
bij niet stelselmatig te werk. Ook in dit opzicht is zij niet in staat zich een oordeel te vormen over de 
doeltreffendheid en de voortvarendheid der Lid-Sta-
ten. 
Deze miskenning van de situatie maakt het de Com­
missie onmogelijk de voorschriften van artikel 8, 
lid 2, van verordening (EEG) nr. 729/70, met betrek­
king tot het verdelen van de verantwoordelijkheid 
tussen de Lid-Staten en de Gemeenschap, op de 
juiste wijze toe te passen. Zelfs indien zij al over de 
vereiste gegevens zou beschikken, zou er toch nog 
een nauwkeurige interpretatie van dit artikel moeten 
worden gevonden. In antwoord op de opmerkingen 
van de Kamer in 1979 had de Commissie „bevestigd 
dat het in haar bedoeling lag de bestudering van dit 
probleem te hervatten zodra de administratieve 
voorwaarden zulks mogelijk maakten". Sindsdien 
schijnt deze bedoeling geen praktisch gevolg te heb­
ben gehad. 
4.61. Nog een interpretatiemoeilijkheid dient 
genoemd te worden: een Lid-Staat die in de mening 
verkeerde dat verordening (EEG) nr. 283/72 formeel 
betrekking had op betalingen en uitgaven, heeft 
geen melding gemaakt van de onregelmatigheden in 
verband met de heffing van intra-communautaire 
monetaire compenserende bedragen. De Commissie 
ontdekte deze moeilijkheid verscheidene jaren na 
het ontstaan ervan. De Kamer betreurt dat dit feit zo 
laat werd ontdekt. Het zou interessant zijn te verne­
men welke stappen de Commissie heeft onderno­
men om deze moeilijkheid op te heffen. 
4.62. Samenvattend stelt de Kamer dat de toepas­
sing door de Commissie van verordening (EEG) 
nr. 283/72 het de Commissie niet mogelijk maakt te 
oordelen over de omvang der onregelmatigheden, 
noch over de doeltreffendheid van de verordening 
om deze op te sporen en tegen te gaan. Een 
dergelijke instelling heeft uiteraard een negatieve 
weerslag op de financiën van de Gemeenschap. 
Uitvoering van Richtlijn 435/77 van 27 juni 1977 (J) 
met betrekking tot controle van de handelsdocumen­
ten 
4.63. Door de toepassing van verordening (EEG) 
nr. 283/72 werd snel duidelijk dat veel onregelma­
tigheden aan het licht komen, dank zij de controle 
van de handelsdocumenten van de ondernemingen: 
boekhouding, correspondentie en andere documen­
ten die met hun commerciële activiteit te maken 
hebben. De Lid-Staten die beschikken over een sys­
teem ter controle van de handelsdocumenten signa­
leren naar verhouding meer onregelmatigheden dan 
de andere. Daarom verlangde Richtlijn nr. 435/77 
van 27 juni 1977 van alle Lid-Staten om maatrege­
len te nemen met het oog op de controle van de 
handelsdocumenten van ondernemingen die gelden 
ontvangen van of betalen aan het EOGFL, afdeling 
„Garantie". 
(') PB nr. L 172 van 12. 7. 1977, blz. 17. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 69 
De Lid-Staten moeten een representatief monster 
van de ondernemingen betrokken bij het EOGFL, 
afdeling „Garantie", controleren, gelijk aan ten min­
ste de helft van de ondernemingen waarvan de ont­
vangsten of verschuldigde bedragen uit hoofde van 
het EOGFL, afdeling „Garantie" hoger zijn dan 
100 000 ERE per jaar. Er zijn bepalingen om de 
controle achteraf te vergemakkelijken: het bewaren 
van de handelsdocumenten gedurende 3 jaar, het 
overleggen van stukken en uittreksels aan de contro­
leurs, het in beslag nemen der documenten bij ver­
denking van onregelmatigheden. 
Deze maatregelen hadden in iedere Lid-Staat vóór 
1 juli 1979 ingesteld moeten zijn en de Commissie 
had er onmiddellijk van in kennis moeten worden 
gesteld. De meeste Lid-Staten echter hebben de 
Commissie niet op de hoogte gebracht. Of er nu een 
vertraging bij het uitwerken van de nationale bepa­
lingen is of dat is nagelaten deze aan de Commissie 
mede te delen, in ieder geval is de richtlijn niet 
nagekomen. De Kamer vraagt de Commissie welke 
initiatieven zij heeft genomen om hier wat aan te 
doen. 
4.64. Richtlijn 435/77 is van toepassing op 
ondernemingen die crediteur of debiteur van het 
EOGFL, afdeling „Garantie" zijn. De volgende 
ondernemingen vallen dus buiten de daardoor inge­
stelde controles: ondernemingen die deel uitmaken 
van een producentenorganisatie; degenen wier 
bevoorrading via tussenpersonen loopt; degenen die 
de produkten verwerken en ze doorverkopen aan 
een exportbedrijf dat uitvoerrestituties ontvangt. De 
Kamer begrijpt dat het nodig is het onderzoekveld 
af te bakenen, 'maar zij hoopt dat zulks niet tot 
gevolg heeft dat de werkelijk begunstigden die zich 
achter een mantelorganisatie verschuilen buiten de 
controle vallen. De Kamer vraagt welk standpunt de 
Commissie hierover inneemt. 
4.65. De Lid-Staten moeten niet de door andere 
verordeningen voorgeschreven controles, bijvoor­
beeld verordening (EEG) nr. 1725/79 van 26 juli 
1979 (') met betrekking tot magere-melkpoeder, 
opnemen in die, vereist door de onderhavige richt­
lijn. De Kamer vraagt de Commissie welke aanwij­
zingen zij hiertoe aan de Lid-Staten heeft gegeven. 
4.66. Dat de Commissie in kennis wordt gesteld 
van de uitvoering van de richtlijn, wordt verkregen 
door het inlassen van een speciaal hoofdstuk in het 
jaarverslag, als voorzien in artikel 4, lid 3 van veror­
dening (EEG) nr. 729/70, alsmede door regelmatige 
gedachtenwisselingen met de Lid-Staten. Een juiste 
toepassing van de richtlijn brengt dan ook mee dat 
de Commissie op de hoogte moet zijn van de uit­
voering van de controleprogramma's in de Lid-Sta-
ten. De Kamer vraagt de Commissie welke maatre­
gelen zij heeft genomen om deze gegevens te verkrij­
gen. 
(') PB nr. L 199 van 7. 8. 1979, biz. I. COMMUNAUTAIRE PREFERENTIES IN DE 
SECTOR CITRUSVRUCHTEN 
4.67. In de sector citrusvruchten zou het protec-
tiestelsel (2) aan de buitengrenzen van de Gemeen­
schap, gecombineerd met het premiestelsel (3) voor 
de afzet van Europese produkten tot een werkelijke 
voorkeur voor communautaire produkten moeten 
leiden en voorkomen dat te vaak wordt overgegaan 
tot het uit de markt nemen van produkten. 
De Rekenkamer stelde vast dat, tijdens de verkoop­
seizoenen 1977/1978 en 1978/1979, tussen 
15 januari 1979 en 15 februari 1979 de grootste hoe­
veelheden produkten uit de markt waren genomen; 
dit betrof zowel de citrussoorten met grote vrucht 
(sinaasappelen als die met kleine vrucht (clementi­
nes, mandarijnen, satsumas). Zij heeft haar studie 
derhalve geconcentreerd op het beheer van de ci-
trusvruchtenmarkt tijdens deze periode. De analyse 
berust vooral op wekelijkse gegevens, en ook op 
enige daggegevens (prijzen, noteringen). 
4.68. De studie wees uit dat: 
— in Italië vrij grote hoeveelheden citrusvruchten 
uit de markt werden genomen; 
— daarnaast in Frankrijk en Nederland produkten 
werden ingevoerd de bijna uitsluitend (99%) 
afkomstig waren uit derde landen, 
— op de invoermarkten van beide laatste landen 
de noteringen betrekkelijk vast bleven (ruim­
schoots boven de referentieprijs voor citrussoor­
ten met kleine vrucht, resp. voor sinaasappelen, 
ofschoon men enkele malen, voor 
onbeduidende hoeveelheden sinaasappels uit 
bepaalde derde landen, een daling onder de 
referentieprijs heeft geconstateerd, 
— nadat was vastgesteld dat de marktnoteringen 
onder de referentieprijs waren gedaald, compen­
serende heffingen zijn vastgesteld die weer wer­
den ingetrokken toen bleek dat de noteringen 
waren opgelopen; telkens verstreken er enige 
dagen door traagheid van het ambtelijk appa­
raat. 
(2) Protectie aan de grenzen (verordening nr. 1035/72, 
art. 23 e.v.): jaarlijkse vaststelling van een referentie­
prijs. Produkten van herkomst uit derde landen die 
goedkoper zijn, kunnen slechts worden ingevoerd 
indien er een compenserende heffing voor is betaald, 
die van kracht blijft zolang de invoerprijzen 
gedurende een bepaalde tijd niet hoger liggen dan de 
referentieprijs. 
(3) Intracommunautaire afzetpremies (verordening 
nr. 2511/69, art. 6 en 7): jaarlijkse vaststelling van een 
premie voor intracommunautaire uitvoer van sinaas­
appelen, mandarijnen, clementines en citroenen uit de 
Gemeenschap (in 1979: 5 tot 9 RE/100 kg en, gemid­
deld, 7 RE/100 kg). 
70 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Zoals blijkt uit onderstaande tabel leidde de studie 
eveneens tot de conclusie dat, ook bij de meest 
ongunstige hypothese (laagste verkoopprijzen — zie 
tabel, punt 7 —), de citrusvruchten uit Italië op de 
Noordeuropese markt hadden kunnen worden afge-. 
zet tegen brutoprijzen (verkoopprijs + afzetpremie 
— zie tabel, punt 9 —) die hoger waren dan die waartegen het merendeel van de op deze markt gere­
gistreerde transacties plaatsvond (zie tabel, punt 6). 
4.69. De gegevens waarop deze conclusies berus­
ten, zijn terug te vinden in onderstaande tabel (glo­
bale gegevens). 
Tabel 11 — Vergelijkend overzicht citrusvruchten 
' Januari Februari 
Sinaasappelen Citrussoorten 
met kleine 
vrucht Sinaasappelen Citrussoorten 
met kleine 
vrucht 
Uit de markt gehaald 
1 — Gemiddelde prijs in 
RE/100 kg 11,59 14,97 11,91 14,53 
2— Hoeveelheid Italië 16 713 t 36 495 t 34 000 t 8 053 t 
Invoer -
3 — Hoeveelheid Frankrijk 
+ Nederland 99 000 t 75 441 t 95 0001 63 000 t 
4— Hoeveelheid Frankrijk 71 000t 58 000 t 69 000 t 50 000 t 
5— Hoeveelheid Nederland 28 000 t 17 441 t 26 0001 13 000 t 
6— Gemiddelde prijsnote­
ring Rotterdam 
RE/100 kg 25 30 25 35 
7 — Gemiddelde van de 
laagste prijsnoteringen 
Rotterdam RE/100 kg 20 25 20 30 
8 — Referentieprijs 
RE/100 kg 16,28 19,74 16,28 19,74 
9— Penetratiepremie 
RE/100 kg 7 7 7 7 
4.70. Uit deze bevindingen concludeert de 
Rekenkamer dat: 
— het protectiestelsel aan de buitengrenzen van de 
Gemeenschap goed heeft gefunctioneerd; inge­
val van lage invoerprijzen zijn er betrekkelijk 
snel compenserende heffingen ingevoerd die 
voor een aantrekken van de noteringen op de 
invoermarkten zorgden; 
— de binnenlandse markt daarentegen niet nor­
maal heeft gereageerd aangezien de stabiele 
vraag in sommige streken van de Gemeenschap 
waar nog steeds werd ingevoerd — dus een 
behoefte bleef bestaan — tegen lonende prijzen, 
niet genoeg invloed heeft uitgeoefend op het 
binnenlandse aanbod, dat kennelijk overvloedig 
was in andere streken, waar men, ondanks een 
mechanisme ter neutralisering van de kosten 
van aanvoer naar de verschillende markten in 
de Gemeenschap, produkten uit de markt nam, 
welke actie door de Gemeenschap moet worden 
gefinancierd. 4.71. Volgens de Rekenkamer had de geconsta­
teerde tekortkoming in het systeem niet kunnen 
worden verholpen met een wijziging van het peil 
van de referentieprijzen of van de prijzen voor het 
uit de markt nemen van produkten. 
Het verhogen van de referentieprijzen brengt altijd 
het risico mee dat de prijzen op de invoermarkten 
gaan oplopen, en men bedenke dat de regelmatige 
bevoorrading op gunstige voorwaarden van de in 
grote moeilijkheden verkerende citrusvruchten-
markt, grotendeels afhankelijk is van produkten uit 
derde landen. 
De prijzen voor uit de markt genomen produkten 
kunnen niet te sterk worden verlaagd, daar zij een 
garantie vormen voor het inkomen van de produ­
centen. 
Objectief gezien vormt de afzetpremie, op haar hui­
dige niveau, een op zichzelf aantrekkelijk financieel 
element. De prijzen die op de Noordeuropese mark-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 71 
ten worden ontvangen, zijn reeds hoog en deze bij­
komende premie zou derhalve de producenten, die 
de keuze hebben tussen het tegen een lage prijs uit 
de markt nemen of tegen zeer hoge prijs in Noord-
Europa afzetten, moeten aansporen te kiezen voor 
laatstgenoemde oplossing, en de noodzakelijke 
transportkosten voor hun rekening nemen, die uiter­
aard niet hoger kunnen zijn dan die van hun con­
currenten uit derde landen. 
4.72. Daarentegen vraagt de Rekenkamer zich af 
of de interne marktonevenwichtigheid niet eerder 
een gevolg is van structurele verschijnselen die er, 
door gecombineerde effecten, toe bijdragen dat de 
communautaire markt naar binnen wordt afge­
schermd, en de Noordeuropese markten voor de Ita­
liaanse produkten ontoegankelijk worden gemaakt. 
Er zou bovendien gebleken zijn dat de afzetnormen 
minder strikt worden toegepast op de produkten die 
het Italiaanse grondgebied niet verlaten (') en dat er, 
in de gevallen dat de binnenlandse markt de pro­
dukten niet meer afneemt, al gauw de neiging 
bestaat om de produkten die niet altijd aan de 
EEG-normen beantwoorden, uit de markt te nemen 
in plaats van ze uit te voeren. , 
Mocht dit inderdaad zo zijn, dan zou men maatrege­
len ter verbetering van de huidige situatie vooral óp 
structureel niveau moeten zoeken (zie de 
punten 5.25 t/m 5.31). 
BIJZONDERE MAATREGELEN VOOR DE AFZET 
VAN ZU1VELPRODUKTEN 
DISTRIBUTIE VAN MELK OP SCHOLEN 4.74. Het doel van dit programma, dat een onder­
deel vormt van de maatregelen voor het wegwerken 
van zuivelprodukten, is, volgens de terminologie 
van de voorontwerp-begroting voor 1979, het ver­
krijgen van een extra consumptie van 300 000 ton 
melk. De communautaire subsidie vult de bestaande 
nationale programma's aan om deze te bundelen tot 
een communautaire actie. Het aandeel van de 
Gemeenschap, oorspronkelijk gefinancierd door een 
normaal programma, komt nu, sedert een besluit 
van de Commissie van 25 juli 1978, voor tweederde 
uit de ontvangsten van de medeverantwoordelijk­
heidsheffing van de zuivelproducenten. De kosten 
van het programma bedragen 18,319 miljoen ERE 
(ongeveer 22 miljoen Ecu) in 1978; voor 1979 wor­
den ze op 48,85 miljoen Ecu geschat en voor 1980 
op 59,70 miljoen Ecu. De communautaire bijdrage 
voor volle melk bedroeg 8,674 RE/100 kg (± 10,5 
Ecu) in het melkprijsjaar 1977-1978 en 13 RE/100 
kg (± 15,7 Ecu) voor het melkprijsjaar 1979-1980. 
Het financiële aandeel van de Lid-Staten moest 
voor het melkprijsjaar 1977-1978 ten minste gelijk 
zijn aan 50%, voor 1978-1979 gelijk aan 33% en 
voor 1979-1980 aan 25 %. 
4.75. De door de Kamer in 1979 uitgevoerde con­
troles hebben een aantal onregelmatigheden of 
afwijkende opvattingen aan het licht gebracht die 
blijk geven van onzekere of verkeerde interpretaties 
van communautaire voorschriften. Vanuit dit oog­
punt moeten diverse opmerkingen worden gemaakt 
over: de afbakening van de door het programma 
begunstigde leerlingen; de hoeveelheid en de kwali­
teit van de te verstrekken produkten en de controles 
waaraan zij moeten worden onderworpen; het vast­
stellen van de verstrekkingsprijs en de economische 
invloed van het niveau van de communautaire sub­
sidie; en ten slotte de moeilijkheden ten aanzien 
van het aanwijzen op de begroting en de financie­
ring van het communautaire aandeel. 
4.73. Door verordening nr. 1080/77 (2) van1 de 
Raad en verordening nr. 1598/77 van de Commis­
sie (3) werd het programma voor het verstrekken van 
melk en bepaalde zuivelprodukten tegen verlaagde 
prijzen aan leerlingen van onderwijsinstellingen 
ingesteld. Alle Lid-Staten, ook Italië sedert het 
schooljaar 1979-1980, hebben de mogelijkheid die 
hun aldus werd geboden, aangegrepen om op scho­
len meer melk, yoghurt of kaas te verstrekken. De 
begunstigden kunnen leerlingen zijn van verschil­
lende soorten onderwijs. De keus tussen de verschil­
lende categorieën zuivelprodukten en tussen de ver­
schillende onderwijsinstellingen die van deze distri­
butie kunnen profiteren, wordt door de Lid-Staten 
gedaan (artikel 1, lid 2, en artikel 2, lid 2, van veror­
dening nr. 1598/77). 
(') Speciaal verslag van de Rekenkamer, verschenen in 
PB nr. C 258 van 6. 10. 1980, punt 49. 
(2) PB nr. L 131 van 26. 5. 1977, blz 8. 
(3) PB nr. L 177 van 16. 7. 1977, blz. 22. 4.76. De Kamer constateert een duidelijke onze­
kerheid ten aanzien van het aantal en vooral de 
kwaliteit van degenen die van het programma moe­
ten profiteren. Verordening nr. 1598/77 bestempelt 
als eventuele begunstigden „alle leerlingen die een 
onderwijsinstelling bezoeken van de verschillende 
soorten onderwijs, inclusief het kleuteronderwijs" 
(artikel 1, lid 1). Het was echter niet mogelijk precies 
na te gaan hoe de keuze tussen de mogelijke begun­
stigden door de verschillende Lid-Staten is uitgeval­
len. 
Dit bewijst dat de huidige mogelijkheden om de 
toepassing van het programma te controleren bij­
zonder klein zijn. Jaarlijkse numerieke staten per 
categorie begunstigden vormen de basis van iedere 
verificatie; deze zouden door de Lid-Staten verstrekt 
moeten worden. Het is jammer dat verordening 
nr. 1598/77 hun geen énkele verplichting ter zake 
oplegt. 
72 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
4.77. Volgens verordening nr. 1080/77, artikel 2, 
lid 4, bedraagt de hoeveelheid uit te delen melk 
0,25 liter per leerling en per schooldag. De afwezig­
heid van een nadere aanduiding lijkt tolt gevolg te 
hebben gehad dat er in de Lid-Staten verschillende 
berekeningen worden toegepast: sommige zien dit 
quantum als een strikt plafond, andere beschouwen 
het als een gemiddelde. 
De bijlage bij verordening nr. 1598/77 bevat een 
lijst met hoeveelheden melk en zuivelprodukten die 
in dit programma mogen worden opgenomen. 
Iedere Lid-Staat kan naar goeddunken de produk-
ten kiezen die aan de leerlingen van de betrokken 
scholen moeten worden verstrekt naar gelang van 
smaak en lokale distributiestructuren. Sommige van 
deze produkten moeten een minimumaandeel van 
hun gewicht aan volle melk bevatten, wat een tech­
nische controle noodzakelijk zou maken, die de 
Kamer niet steeds heeft kunnen vaststellen. 
Waar de voorschriften geen houvast bieden, loopt 
voorts de praktijk bij de toepassing in de Lid-Staten 
nogal uiteen, namelijk ten aanzien van de vraag of 
de zuivelprodukten door de begunstigden genuttigd 
moeten worden in de vorm beschreven in de 
bijlage bij verordening nr. 1598/77 of dat ze 
mogen worden verwerkt in de door de schoolkanti­
nes te verstrekken maaltijden, bijvoorbeeld in de 
vorm van omeletten of kaas. 
In de door de Kamer bezochte Lid-Staten heeft zij 
geconstateerd — en de Commissie, erkent dit — 
dat de uitgevoerde controles op scholen weinig tal­
rijk en nogal vluchtig waren, zodat tot riu toe geen 
goed beeld van de uitvoering van het programma 
kon worden verkregen. Het is duidelijk dat 
dergelijke controles extra werk betekenen voor 
diensten die al een veelheid aan activiteiten uitoefe­
nen en niet altijd over het nodige personeel beschik­
ken. Verordening nr. 1598/77 eist niettemin in arti­
kel 6 dat de Lid-Staten controle moeten uitoefenen 
op de verstrekte hoeveelheden en moeten voorko­
men dat deze produkten aan hun bestemming wor­
den onttrokken. 
4.78. Wat betreft de verstrekte hoeveelheden 
waarover de Commissie driemaandelijks door de 
Lid-Staten wordt ingelicht krachtens artikel 5 van 
verordening nr. 1598/77, is het noodzakelijk dat 
deze informatie regelmatig wordt verstrekt en dat 
een enkele geconstateerde vertraging verdwijnt. Het 
is namelijk zeer wenselijk dat een controle op de 
resultaten van dit afzetprogramma kort na afloop 
van het schooljaar kan worden gedaan. Maar om de 
doeltreffendheid van het programma te kunnen 
beoordelen, is het ook noodzakelijk te weten waar­
uit de verstrekkingsprijs bestaat, of er nationale sub­
sidies op zijn gegeven en of de leerling nog iets 
moet betalen: artikel 5 van verordening nr. 1598/77 
verplicht de Lid-Staten bok deze informatie te ver­strekken. Er blijkt evenwel niet dat gegevens tot nog 
toe zijn doorgegeven. 
De Commissie moet dan ook aan het einde van 
ieder schooljaar alle noodzakelijke gegevens van de 
Lid-Staten ontvangen, ten einde de doeltreffendheid 
van het beheerssysteem, de verkregen resultaten en 
de kosten van het programma te kunnen beoorde­
len. 
Alleen onder deze omstandigheden zal het mogelijk 
zijn om met kennis van zaken de toekomstige beslis­
singen met betrekking tot dit programma te nemen. 
Het is absoluut noodzakelijk dat na driejaar uitvoe­
ring van het programma, een dergelijke beoordeling 
niet langer wordt uitgesteld. 
Vanuit dit oogpunt beschouwd, zou de goedkeu­
ringsprocedure, die in verband met de gebruikelijke 
vertragingen nog niet aan deze categorie uitgaven is 
toegekomen, hoe dan ook slechts achteraf een ver­
keerde toepassing van de voorschriften kunnen 
sanktioneren en volstrekt geen gegevens kunnen 
verstrekken ter beoordeling van de resultaten van de 
maatregel. Het is daarom onjuist als de diensten van 
de Commissie zich uitsluitend verlaten op dit admi­
nistratieve en boekhoudkundige aspect van de uit­
voering van het programma. 
4.79. Voor de duidelijkheid van de begroting is 
het niet bevredigend dat het aandeel van de 
Gemeenschap in de kosten op twee plaatsen op de 
begroting wordt aangewezen, verdeeld over de 
gewone kredieten (post 6231) en de ontvangsten uit 
de medeverantwoordelijkheidsheffing (post 6292). 
Een aanwijzing op één post zou te prefereren zijn, 
zelfs als de financiering afkomstig is uit twee bron­
nen. Overigens lijkt deze dubbele financiering, die 
in 1978 is ingesteld met 2/3 van de ontvangsten uit 
de medeverantwoordelijkheidsheffing en 1/3 uit 
normale kredieten, niet blijvend nodig. Er is geen 
enkele reden waarom met het overdragen van deze 
lasten op de fondsen uit de medeverantwoordelijk­
heidsheffing niet tot 100 % zou worden doorgegaan; 
deze heffing is er nu juist om de afzet van zuivelpro­
dukten te vergemakkelijken. 
BIJZONDERE MAATREGELEN VOOR DE AFZET 
VAN ZUIVELPRODUKTEN: 
LEVERING VAN BOTER AAN DE 
STRIJDKRACHTEN 
4.80. Een verdere bijzondere maatregel voor de 
afzet van zuivelprodukten, de levering van boter aan 
de strijdkrachten, wordt ten uitvoer gelegd door: 
— verordening nr. 1282/72 van 21 juni 1972 ('), die 
levering van boter tegen verlaagde prijs uit 
openbare voorraden toestaat; 
(!) PB nr. L 142 van 22. 6. 1972, blz. 14. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
— verordening nr. 192/75 van 17 januari 1975 ('),. 
die voorziet in het verlenen van exportrestituties 
voor boter die op de vrije markt gekocht is door 
de strijdkrachten van een Lid-Staat die in een 
andere Lid-Staat zijn gestationeerd. 
Doeltreffendheid van de levering van boter tegen ver­
laagde prijs uit openbare voorraden 
4.81. De diensten van de Commissie hebben 
berekend, zich daarbij baserend op een vervangings­
percentage van 5, dat de levering van interventiebo-
ter aan "de strijdkrachten, te zamen met een 
dergelijke hulp aan sociale instellingen, het goed­
koopste middel is om de interventieboter weg te 
werken. 
Bij het nagaan van de globale doeltreffendheid van 
de maatregel, moet er rekening worden gehouden 
met enige bijkomende kosten die bij de eigenlijke 
kosten voor de hulp moeten worden geteld (141 RE 
per 100 kg, dit is 1 410 RE per'ton). 
Deze kosten kunrien bijvoorbeeld op de volgende 
manier worden berekend: 
Tabel 12 — Levering van boter uit openbare voorraden: 
berekening van de bijkomende kosten 
Artikel Beschrijving van de kosten (1978/79) RE/ton 
1 Betaling aan de Lid-Staat van de 
kosten voor opneming in de 
voorraad 9,95 
2 Betaling aan de Lid-Staat van de 
kosten voor onttrekking uit de 
voorraad 4,55 
3 0) Betaling aan de Lid-Staat van de 
opslagkosten (0,276 x 60 dagen) 16,56 
4 0 Financiering (interventieprijs 
2 357,2 RE per ton è 8 % voor 2 
maanden) 31,43 
Totaal per ton voor 2 maanden (') 62,49 
(') Hoewel de duur van de opslag afhangt van de hoeveel­
heid beschikbare boter en de betrokken Lid-Staat, is 
een periode van 2 maanden in opslag als voorbeeld ge­
nomen. 
Deze tabel houdt geen rekening met eventuele 
financiële waardevermindering. 
Bovenstaande berekeningen geven aan dat het ter 
beschikking stellen van één ton „verse" (hier 
(') PBiir. L25 van 31. 1. 1975, blz. 1. 2 maanden oude) interventieboter aan de strijd­
krachten 62,49 RE kost. Daar in 1979 de hoeveel­
heid boter die op deze manier geleverd is 8 584 ton 
was, künnen de bijkomende kosten op 536 414 RE 
worden geschat. Het gaat hier om een orde van 
grootte, niet om een bedrag dat op cijfers is geba­
seerd. 
Gezien het permanente boteroverschot en de duide­
lijke bedoeling van de Commissie en van de meeste 
Lid-Staten om de boter zo vers mogelijk te leveren, 
ten einde de directe consumptie te steunen, vraagt 
de Kamer zich af of de bijkomende kosten wel ver­
antwoord zijn. Zij stelt de Commissie voor te onder­
zoeken of de instelling van directe hulp voor aanko­
pen op de vrije markt niet lonender zou zijn. Een 
dergelijke vorm van hulp bestaat al, namelijk het 
verlenen van exportrestituties op aankopen door 
legereenheden die in een andere Lid-Staat gestatio­
neerd zijn (verordening nr. 192/75). Bovendien is de 
begunstigde van de hulp (de strijdkrachten) 
gewoonlijk aan strenge interne controles onderwor­
pen. 
De situatie van de botermarkt, waar geregeld aan­
biedingen voor interventie zijn, doet de gedachte 
post vatten dat een directe hulp voor de genoemde 
hoeveelheden de produktie niet zal stimuleren. 
Onder deze omstandigheden zou het grootste deel 
van de bijkomende kosten worden uitgespaard. 
Controle door de interventiebureaus op het gebruik 
van boter door de strijdkrachten 
4.82. Noch verordening nr. 1282/72, noch ook 
verordening nr. 192/75 legt de nationale autoriteiten 
de verplichting op het gebruik van boter door de 
strijdkrachten te controleren en na te gaan of ze er 
niet op onregelmatige wijze over beschikken. In de 
praktijk laten de interventiebureaus het aan de mili­
taire instanties over deze controles uit te voeren. 
Wat de aard van de interne controles ook zij, niets 
'garandeert dat de interventiebureaus worden inge­
licht over eventuele door de militaire instanties ont­
dekte onregelmatigheden. De Kamer meent dat het 
bewijs zou moeten worden geleverd dat de boter 
terecht door de strijdkrachten wordt gebruikt. Dit 
zou kunnen gebeuren door middel van een jaarlijkse 
verklaring door de verantwoordelijke militaire admi­
nistratie of het controlelichaam, 'onder opgave van 
de aangekochte hoeveelheden boter, zowel in voor­
raad als gebruikt. 
Overdracht van de ene Lid-Staat naar een andere van 
boter tegen verlaagde prijs uit openbare voorraad 
4.83. Artikel 8 van verordening nr. 1282/72 voor­
ziet voor deze overdrachten in de toepassing van 
74 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
monetaire compenserende bedragen tegen verlaagd 
tarief. Sommige Lid-Staten passen de MCB's echter 
niet toe op boter die door de strijdkrachten zelf van 
de ene staat haar de andere wordt vervoerd. Ze wor­
den daarentegen wel toegepast als de boter door een 
lasthebber van het leger wordt vervoerd. Daar de 
MCB's niet in alle gevallen worden toegepast, is het 
niet mogelijk de verschillende in elke Lid-Staat toe­
gepaste verkoopprijzen op één lijn te stellen; de 
interventieprijs verminderd met het steunbedrag 
(141 RE/100 kg) is namelijk niet dezelfde indien 
uitgedrukt in nationale valuta. Zo zijn er dus ver­
schillende boterprijzen binnen dezelfde Lid-Staat. 
Hoewel de hoeveelheden boter waar het om gaat 
niet groot zijn, zou de Commissie deze kwestie toch 
eens moeten bestuderen en de Lid-Staten moeten 
aangeven welke interpretatie van artikel 8 zij zouden 
moeten aanhouden. 
4.84. Het NAVO-Verdrag (') heeft ook invloed op 
de betaling van MCB's. Krachtens artikel XI (4) van 
dit verdrag kunnen de landen die lid,zijn van deze 
organisatie leveranties voor hun strijdkrachten, gele­
verd op het grondgebied van een mede-lid belas­
tingvrij invoeren. Als de MCB's als belasting in de 
zin van artikel XI (4) worden beschouwd, dan zou 
een militaire eenheid kunnen verzoeken de 
eventuele MCB's te innen; maar zij kunnen zich 
beroepen op dit artikel om te vermijden deze bedra­
gen in een andere Lid-Staat te moeten betalen. Een 
dergelijke interpretatie zou een negatieve invloed 
hebben op de communautaire financiën. De Kamer 
meent dat, zelfs wanneer er geen belangrijke finan­
ciële consequenties van deze goederenoverdrachten 
te verwachten zijn, het toch nuttig zou zijn als de 
Commissie deze kwestie bestudeert en de Lid-Staten 
mededeelt hoe ze de MCB's moeten toepassen bij 
in-en uitvoer van landbouwprodukten door de 
strijdkrachten van NAVO-landen. 
Garanties voor het vooraf vaststellen van restituties 
4.85. De exportrestituties kunnen worden betaald 
voor de levering van boter aan de strijdkrachten van 
een Lid-Staat die in een andere Lid-Staat gelegerd 
zijn. Voor deze levering is geen exportvergunning 
vereist: Wanneer echter het restitutiepercéntage van 
te voren is vastgesteld door een vaststellingscertifi­
caat, is er een garantie nodig vóór afgifte van het cer­
tificaat. De strijdkrachten gaan gewoonlijk tot hun 
aankopen over via een uitschrijving voor een 
geschatte hoeveelheid, die op een vaste periode 
(gewoonlijk een jaar) wordt gesteld. Volgens arti­kel 10 van verordening nr. 2044/75 (2) van 25 juli 
1975 moet deze schatting, of „richthoeveelheid" 
worden genoteerd. Wanneer de hoeveelheid binnen 
de betrokken periode wordt overschreden, worden 
er aanvullende certificaten uitgegeven tegen 
hetzelfde restitutiepercentage als het oorspronkelijk 
vastgestelde. Wanneer de „richthoeveelheid" niet 
wordt bereikt, wordt er toch geen beroep gedaan op 
de garantie. De Kamer ziet in dit bijzondere geval 
het nut van het garantiesysteem niet in en nodigt de 
Commissie uit deze zaak in de toekomst opnieuw te 
bestuderen. 
Wisselwerking van de verordeningen nrs. 1282/72 en 
192/75 
4.86. Het is theoretisch niet uitgesloten dat door 
de strijdkrachten krachtens verordening nr. 1282/72 
tegen verlaagde interventieprijs gekochte boter ver­
volgens wordt geëxporteerd, waarna krachtens ver­
ordening nr. 192/75 een exportrestitutie genoten 
wordt. Deze procedure zou alleen door de militaire 
administratie kunnen worden toegepast en de ont­
vangsten zouden in dat geval door de centrale auto­
riteiten worden geïnd. De Kamer is van mening dat, 
hoewel het risico klein is dat van deze leemte mis­
bruik wordt gemaakt, de Commissie deze toch zou 
moeten trachten aan te vullen wanneer de verorde­
ningen worden herzien. ' 
MAGERE-MELKPOEDER-BEHEER ,IN 1979 
4.87. Het hoofdkenmerk van de organisatie van 
de markt voor magere-melkpoeder is een interven­
tieprijs die de produktieprijs garandeert en automa­
tisch de aankopen door het publiek, en dus de 
opslag bepaalt; restituties verstrekt bij export die het 
verschil tussen de prijs op de binnenmarkt van de 
Gemeenschap en de wereldmarktprijzen aanzuive­
ren en die op aanvraag van de belanghebbenden 
voor een periode van ten hoogste negen maanden 
kunnen worden vastgelegd; premies voor denatura-
tie van verse melkpoeder geconsumeerd op de 
interne markt, verleend tegen percentages die varië­
ren al naar gelang het gebruik waarvoor ze bedoeld 
zijn; het wegwerken tegen een gereduceerde prijs 
van de voorraden, ten voordele van de gebruikers 
op de interne markt, waardoor prijsverlagingen ont­
staan die samenhangen met de voor verse melkpoe­
der aangeboden premies. In 1979 waren de kosten 
(') NAVO: Noordatla.ntische Verdragsorganisatie. (2) PB nr. L 213 van 11.8. 1975. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 75 
per eenheid voor het wegwerken 80% van de inter­
ventieprijs voor produkten bestemd voor varkens-
en pluimveevoer; 60% van dezelfde prijs voor pro­
dukten bestemd voor de export en 50 % voor de pro­
dukten bestemd voor gebruik als voer voor kalveren. 
4.88. Het volume van de openbare voorraden liet 
in 1979 een aanzienlijke vermindering zien: 
Tabel 13 — Openbare voorraden 
(in ton) 
Voorraden per . 
1 januari 
720 858 
Aankopen van 1 januari Verkopen van 1 januari 
tot 31 december tot 31 december 
178 992 684 880 
Verliezen 
112 
Voorraden per 
31 december 
214 858 
Totaal 899 850 . 899 850 De vermindering bedraagt dus 506 000 ton. Het is 
interessant om deze met de resultaten van 
voorgaande jaren te vergelijken: 
1976:+ 80 0001 (Beginvoorraad: 1050 0001 
Eindvoorraad: 1 130 000 t) 
1977 : - 160 000 t (Beginvoorraad: 
Eindvoorraad: 130 000 t 
970 000 t) 
1978: —25Ö 000 t (Beginvoorraad: 970 000 t 
Eindvoorraad: 720 000 t) 
Er moet bovendien aandacht geschonken worden 
aan de sterke verstoring van het evenwicht in de 
geografische verdeling van de openbare voorraden 
"in de loop van 1979..Er bevonden zich namelijk van 
de 214 858 ton die nog per 31 december in voorraad 
waren 200 934 ton in de Bondsrepubliek Duits­
land. Deze situatie kan slechts het gebrek aan even­
wicht op het niveau van de aankopen weerspiege­
len: 144 979 ton op de 178 992 die voor interventie 
in aanmerking kwamen, bevonden zich in de 
Bondsrepubliek Duitsland. 
4.89. De kosten van de diverse interventiemaatre­
gelen waren in 1979 als volgt: 
Tabel 14 — Interventiemaatregelen 
Kosten (ERE) Tonnage 
Premies voor verse melkpoeder 
Kalvervoer 703 852 419 1 305 000 
Varkens-en pluimveevoer 93 342 127 97 248 
Afzetmaatregelen 
Nettoverkopen (prijsverlagingen ten opzichte 
van verkopen tegen normale prijzèn) 
Kalvervoer 250 
Varkens- en pluimveevoer . 326 395 526(') 378 011 ('•) 
Gewone restituties 372 000 000(') 465 000 (^) 
Totaal 1 494 590 072 2 245 509 
te vergelijken met een raming van 1 305 000 000(') 1 900 000 
(') Geschatte cijfers door de diensten van de Rekenkamer: de nomenclatuur is niet specifiek 
genoeg om sommige gegevens, hoewel ze essentieel zijn, zonder meer te beoordelen. 
(2) Omvang van de handelsexport zoals deze blijkt uit de verwerking door de Rekenkamer van 
de statistische gegevens van de Commissie. Hierbij komen nog 175 000 ton geëxporteerd in 
de vorm van voedselhulp. De totale uitvoer beloopt dus 640 000 ton. 
76 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
De beoordeling door de Kamer van het goede 
beheer in 1979 door de Commissie der aldus 
gebruikte financiële fondsen, is gebaseerd op het 
onderzoek van de beschikkingen die week na week 
door de Commissie werden gegeven na raadpleging 
van het Beheerscomité voor zuivelprodukten. Dit 
onderzoek richtte zich op de kritiek op de voor de 
premies gekozen niveaus en de prijzen die de 
diverse afnemers moeten betalen alsmede voor de 
exportrestituties, ten einde te kunnen vaststellen of 
het financiële beheer optimaal is geweest of dat 
daarentegen het gebruik van de fondsen niet oor­
deelkundiger had kunnen zijn. 4.90. Aan het begin van het jaar waren de com­
munautaire voorraden ontegenzeggelijk nog zeer 
hoog. Magere-melkpoeder kan echter zonder veel 
kosten worden opgeslagen: zij hoeft immers niet 
gekoeld te worden. 
Op diezelfde datum nu was de produktietendens in 
de Gemeenschap niet meer fundamenteel op een 
stijging gericht. Al in maart-april waren de eerste 
produktieverwachtingen voor het lopende jaar 
beschikbaar. Vergeleken met de gegevens over de 
voorafgaande jaren lieten zij duidelijk een 
afnemende groei zien (die bevestigd wordt door de 
verwachtingen die nu voor 1980 zijn opgesteld). 
(I 000 ton) 
I960' 1965 1970 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 (') 
323 775 1356 1655 1771 1753 1941 2001 1969 ' 2143 2076 2075 
(') Schatting bij wijze van indicatie. 
Bron: Commissie 
Deze zwakke ombuiging, bijzonder treffend in het 
land dat de grootste producent is, wórdt voorname­
lijk verklaard door een nieuwe oriëntatie van het 
produktieproces, die bij een constante hoeveelheid 
melk leidt tot het stimuleren van de fabricage van 
zuivelprodukten met hoge toegevoegde waarde, 
zoals kaassoorten en andere produkten op basis van 
melk, ten nadele van melkpoeder. Het is interessant 
te zien dat men bij de voornaamste concurrent van 
de Gemeenschap, Nieuw-Zeeland, hetzelfde ver­
schijnsel kon waarnemen. Daarom wordt 1979 op de 
wereldmarkt gekenmerkt door een continu stijgende 
prijs, te meer daar de vraag sterk blijft. 4.91. Ondanks deze situatie ging de Commissie 
evenals in 1977 en 1978, onvermoeid door met het 
opmaken van de voorraden door het aanmoedige/i 
van de consumptie van verse melkpoeder op de 
interne markt zowel voor export als door het weg­
werken van de opgeslagen hoeveelheden zelf. Pas 
op 19 oktober 1979 is zij gestopt met de afzet van 
melkpoeder ten gunste van varkens- en pluimvee-
voer, ondanks de hoge kosten die deze maatregel 
met zich mee bracht. \ 
Tabel 15 —Afzet van melkpoeder 
(I 000 ton) 
Kwartaal 1978 1979 
Kwartaal 
1 II III IV I II III IV 
Verkopen op de binnenmarkt 
Kalvervoer 
Varkens- en pluimveevoer (') 
Export 109 1 
144 74 
158 177 144 1 3 
156 05 
190 0 Verkopen op de binnenmarkt 
Kalvervoer 
Varkens- en pluimveevoer (') 
Export 90 100 105 110 130 180 170 160 
(') Deze gegevens verschillen lichtelijk van die van tabel 13, in verband met het financieringssys­
teem voor de uitgaven uit hoofde van het EOGFL, afdeling „Garantie". 
/ 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 77 
Deze beleidsoriëntatie was misschien aan het begin 
van het jaar gerechtvaardigd door de omvang van de 
voorraden, óndanks hun constante vermindering 
sedert 2 jaar en hun toenemende concentratie in de 
Bondsrepubliek Duitsland. Men kan zich evenwel 
niet aan de gedachte onttrekken dat dit afzetbeleid 
te sterk en te lang is voortgezet zonder voldoende 
aandacht te besteden aan de begrotingskosten. Het 
is ook te betreuren dat er plotseling een eind aan 
werd gemaakt, want een inconsequent beheer ver­
oorzaakt dikwijls verstoringen van de markt. 
4.92. Twee factoren doen vermoeden dat de aan 
het begin van het jaar toegepaste maatregelen inder­
daad te sterk en te lang zijn doorgezet: 
a) Het buitengewoon hoge volume van de betrok­
ken produkten als gevolg van de in de zomer 
van 1979 door de handelaren ingediende aan­
vragen tot vaststelling van exportrestituties voor 
een periode van 9 maanden. Op dat tijdstip 
hadden de sinds het begin van het jaar toege­
kende vaststellingscertificaten betrekking op 
een hoeveelheid van meer dan 50Ó 000 ton 
magere-melkpoeder, waarvan ah minstens , 
300 000 ton was geëxporteerd naar derde lan­
den, terwijl normaal het jaarvolume van de uit­
voer ongeveer 400 000 ton bedroeg. 
Dat betekent dat vanaf de zomer de handelaren 
overtuigd waren van een stijging van de wereld-
prijzen en dat vanaf dat moment het restitutiebe­
drag, dat 804,4 Ecu/t bedroeg, aanzienlijk had 
kunnen worden verlaagd. De eerste door de 
Commissie gegeven beschikkingen, op 17 juni 
(765 Ecu's) en op 3 augustus (735 Ecu's) waren 
echter te aarzelend en vormden in feite een aan­
sporing om de restituties nog langer te voren te 
doen vastleggen. Pas op 12 oktober (665 Ecu's) 
had de vermindering voldoende uitwerking. 
b) De op de binnenmarkt van de Gemeenschap 
geconstateerde spanning, waar gedurende een 
zekere tijd (van september 1979 tot 
februari 1980) de prijzen tussen de 7 en 8% 
boven de interventieprijs lagen, wijst op schaar­
ste, althans op vrees voor schaarste. Deze vrees 
wordt bevestigd door verschillende zuivere aan­
wijzingen en versterkt door de wetenschap dat 
er geen evenwicht bestaat tussen de openbare 
voorraden in de verschillende Lid-Staten. 
De Commissie zou deze stand van zaken zelf 
erkennen, want haar verordening van 19 oktober 
1979 (x) beogend opschorting van de verkoop 
van magere-melkpoeder voor vervoedering aan 
andere dieren dan jonge kalveren, was gemoti­
veerd door: „de vermindering van de openbare 
voorraden van magere-melkpoeder en de 
huidige algemene marktsituatie voor verse 
magere-melkpoeder, gekenmerkt door spannin­
gen op het gebied van de prijzen". 
(')' Verordening (EEG) nr. 2306/79 van 19. 10. 1979, 
PB nr. L 264 van 20. 10. 1979, blz. 19. Dit betekent dat reeds vóór die datum de gebrui­
kelijke afnemers van magere-melkpoeder (kal-
vervoer) hun aankopen duurder hebben betaald, 
hetgeen niet in overeenstemming is met het pre­
miebeleid voor dezelfde afnemers, en niet alleen 
voor hen, maar ook voor de minder traditionele 
afnemers (fokkers van varkens en pluimvee). 
Dit is ook niet in overeenstemming met het 
beleid om de melkproduktie te beheersen door 
middel van het remmen van de inkomsten der 
producenten. 
Dit kon alleen maar het fokken van kalveren en 
het gebruik van voer voor kalveren op basis van 
magere-melkpoeder ontmoedigen. Er is geen 
vervangingsmiddel voor magere-melkpoeder 
voor de fokker die jonge kalveren of kalveren 
met blank vlees wenst te produceren om aan de 
wensen van een deel der consumenten tegemoet 
te komen. Het goedkoopste afzetgebied voor de 
communautaire financiën werd op deze manier 
niet benut. 
4.93. Men kan zich dan ook afvragen of de Com­
missie de exportrestituties niet wat sneller en sterker 
had kunnen verlagen. De reducties waartoe in juni 
en augustus werd besloten, waren gering. Te voren 
waren de restituties op de zeer hoge niveaus gehand­
haafd die in 1977 en 1978 waren vastgesteld. De 
Commissie heeft niet eerder dan in oktober 1979 een 
tariefverlaging van enige betekenis doorgevoerd, dat 
wil zeggen drie maanden nadat de bovenvermelde 
ontwikkeling begon, in de loop waarvan de hande­
laren een zeer groot aantal vaststellingscertifïcaten 
hadden verkregen. 
De Kamer heeft onderzocht wat de financiële 
balans voor het EOGFL had kunnen zijn als reeds 
in juni 1979 de restituties een belangrijke verlaging 
hadden ondergaan. Het resultaat zou een verminde­
ring in de uitgaven van de Gemeenschap gedurende 
een periode van twee jaar in de orde van grootte van 
100 miljoen ERE zijn geweest. 
4.94. Men kan zich afvragen of de Commissie 
niet ruim vóór 19 oktober 1979 op de interne markt 
een andere houding had moeten aannemen, door de 
verkoopprijzen te verhogen (verordeningen nr. 368/ 
77 en nr. 443/77) en de hulp ten gunste van de 
gebruikers van magere-melkpoeder voor vervoede­
ring aan varkens en pluimvee aanzienlijk te vermin­
deren (verordening nr. 1844/77) of eventueel de ver­
kopen en de verdeling van premies aan de afnemers 
te staken. De kosten van het beheer waren namelijk 
circa 80 % van de interventieprijs, terwijl op 
datzelfde moment de marktprijs aanzienlijk boven 
deze prijs gestegen was. (cf. punt 4.72 b)). 
'78 Pubïikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Aannemende dat dit zou hebben betekend dat nog 
eens 200 000 ton op het jaar 1980 zou zijn overge­
dragen door het stoppen van het gebruik van 
magere-melkpoeder als varkens- en pluimveevoer 
vanaf het 2è kwartaal 1979, dan zou de voorraad 
aan het eind van het jaar nog slechts 400 000 ton 
zijn geweest O). Het financiële resultaat voor het 
EOGFL zou er dan veel gunstiger hebben uitgezien. 
De Kamer heeft uitgerekend dat een besparing van 
zo een 85 miljoen ERE in twee jaar had kunnen 
worden verkregen. 
Waarschijnlijk was er in de loop van 1980 wel een 
manier gevonden om de voorraden af te zetten bij 
de handel in kalvervoer, dan wel om deze desnoods 
te exporteren. De stijging van de verkopen tegen een 
normale prijs (de interventieprijs verhoogd met 
2 Ecu/100 kg) aan het eind van 1979 en in het begin 
van 1980 bevestigt deze mogelijkheid. Onder deze 
omstandigheden werd namelijk 58 000 ton verkocht 
in de loop van het oktober-december-kwartaal 
van 1979, terwijl in het hele jaar 1978 slechts 
52 000 ton was verkocht. Bovendien zijn de vooruit­
zichten voor de produktie van magere-melkpoeder 
dusdanig (cf. punt 4.90) dat te verwachten was dat 
alleen het gebruik ervan als kalvervoer op de interne 
markt op betrekkelijk korte termijn tót een daling 
van de voorraden zou leiden. Administratieve maat­
regelen om het gebruik van magere-melkpoeder in 
het kalvervoer te stimuleren zou deze tendens ver­
snellen: stabiliteit van de marktprijzen op het 
niveau van de interventieprijs: eventueel verhoging 
van de premie en verlaging van de overdrachtprijs 
van openbare voorraden in zodanig beperkte mate 
dat zulks voor de communautaire financiën van 
voordeel zou zijn. Hoewel het verbruik van magere-
melkpoeder voor het,fokken van kalveren op korte 
termijn niet kan worden gestuurd, 'kan dit op 
langere termijn door structurele factoren beïnvloed 
worden. Het betreft hier namelijk een gebied 
waarop de investeringen vrij hoog en de winstmar­
ges zeer gering zijn. Zodoende kan iedere verande­
ring in de kosten van de noodzakelijke basisproduk-
ten, zoals magere-melkpoeder, waarvan de gevolgen 
op korte termijn niet zijn te vermijden, over een lan­
gere periode een belemmering betekenen, dan wel 
in bepaalde gevallen een aanmoediging voor het 
fokken van kalveren. 
4.95. Voor de hier bekritiseerde gang van zaken is 
de Commissie alleen verantwoordelijk. Zij heeft op geen enkel moment tegenwerking gehad van het 
Beheerscomité met betrekking tot de maatregelen 
die zij voorstelde. Er is dus geen enkele reden om 
aan te nemen dat het Comité de maatregelen zou 
hebben geweigerd als ze eerder waren voorgesteld. 
Integendeel, sommige delegaties wezen eind 1978 
en begin 1979 al op de nadelen van de te hoge sub­
sidies voor varkens- en pluimveevoer. 
Een goede uitoefening van de bevoegdheden van de 
Commissie houdt in, dat zij, zonder zich te bekom­
meren om andere overwegingen, aan het Beheersco­
mité de technisch en budgettair beste oplossing voor 
de Gemeenschap voorlegt, zo nodig met het risico 
dat de Raad deze oplossing afwijst, maar zo wordt 
ieder verplicht de verantwoordelijkheden duidelijk 
aan te geven. 
4.96. Niet over het dagelijkse beheer, maar wel 
over de organisatie van de markt wenst de Kamer in 
het huidige stadium enige opmerkingen te maken 
betreffende de vaststelling vooraf van de restituties. 
Deze vaststelling vooraf is een noodzaak voor de 
internationale handel. De Kamer wil dus niet het 
principe ervan ter discussie stellen. Maar zij veroor­
looft zich enige modaliteiten te onderzoeken in hun 
toepassing op de markt voor magere-melkpoeder en 
op de conjunctuur van 1979. 
Zo kan men zich afvragen of de goede afloop van 
dp transactie voldoende gewaarborgd is; of de gel­
digheidsduur van de vaststellingscertificaten van 
mei tot oktober 1979 niet, bij wijze van uitzonde­
ring, had kunnen worden verkort, om rekening te 
houden met een waarschijnlijke stijging van de 
wereldkoersen; en of er geen contingenten hadden 
kunnen worden gereserveerd voor de producenten 
en exporteurs die gewoonlijk op de markt opereren, 
om zo weinig mogelijk manoeuvreermarge te laten 
aan hen die zich de certificaten verschaffen met als 
enig doel speculatieve winsten te maken door ze op 
het gunstigste moment aan dezelfde handelaren 
weer te verkopen. 
De Kamer is getroffen door het gevoel van rust en 
voldoening dat de diensten van de Commissie ten 
toon spreiden als de bestaande mechanismen en de 
werking ervan ter sprake worden gebracht. Zij vraagt 
zich af of een permanente bereidheid van hun kant 
om de van kracht zijnde systemen en procedures te 
heroverwegen niet een passender geestesgesteldheid 
zou zijn. 
(') Pér 1 juni 1980 bedroeg de voorraad 150 000 ton, 25 % 
minder dan de 200 000 ton op 1 januari 1980. Deze 
150 000 ton bevonden zich vrijwel geheel in de Bonds­
republiek Duitsland. 
31. 12. 80 Publikatie(blad van de Europese Gemeenschappen 79 
HOOFDSTUK 5 — HET EÖGFL — AFDELING ORIËNTATIE 
SAMENVATTING Paragraaf 
Samenvatting van de belangrijkste opmerkingen 5.0 
Inleiding 5 1 
In 1979 beschikbare vastleggingskredieten en hun 
gebruik 5.2 tot 5.8 
In 1979 verrichte betalingen 5.9 tot 5.14 
Controles van de Rekenkamer in 1979 5.15 en 5.16 
Selectie van de voor steun in aanmerking komende 
projecten 5.17 tot 5.20 
Uitvoering van de projecten 5.21 tot 5.24 
Verbetering van de sector citrusvruchten 5.25 tot 5.31 
Steun aan de producentengroeperingen 5.32 tot 5.36 
Premies voor het niet in de handel brengen van melk 
en zuivelprodukten en voor de omschakeling van het 
melkveebestand 5.37 tot 5.39 
Samenvatting van de belangrijkste opmerkingen 
Paragraaf 
5.0 De belangrijkste opmerkingen in dit hoofdstuk 
hebben betrekking op: 
a) Onvolledige besteding van de vastleggingskredie­
ten en overschrijvingen naar andere titels van de 
begroting > 5.2 en 5.3 
b) Noodzakelijke verbetering van de budgettaire 
ramingen 5.5 tot 5.8 
c) Onvolledige besteding van de betalingskredieten 
en de gebrekkige werking van het systeem van de 
gescheiden kredieten 5.9 tot 5.12 
d) Verleende subsidies voor de bouw van vissersbo­
ten: noodzakelijke betere coördinatie met andere 
communautaire interventies 5.17 tot 5.19 
e) Vertraging en moeilijkheden bij het verrichten of 
het gebruik van investeringen met name in de sec­
tor van de zuidvruchten 5.25 tot 5.31 
0 Moeilijkheden bij de rechtvaardiging van uitga­
ven voor steun aan producentengroeperingen 5.32 tot 5.36 
g) Moeilijkheden bij dé toepassing van en de con­
trole op beschikkingen met betrekking tot de pre­
mies voor het niet in de handel brengen van melk 
en zuivelprodukten en voor de omschakeling van 
het melkveebestand 5.37 tot 5.39 
80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
INLEIDING 
5.1. In het begrotingsjaar 1979 wordt het systeem 
van de jaarlijkse toewijzing zoals bepaald in artikel 
6 van Verordening EEG 729/70 van de Raad voor 
het laatst toegepast. Vanaf 1980 wordt ingevolge 
Verordening EEG 929/79 van de Raad tot wijziging 
van Verordening (EEG) 729/70 de volledige finan­
ciële steun die ten laste van de Afdeling „Oriënta­
tie" kan komen door de Raad voor perioden van 
vijf jaar bepaald (3 600 miljoen ERE voor de 
periode 1980-1984). Het bedrag van de kredieten die 
jaarlijks in de begroting worden opgenomen, is 
afhankelijk van de te financieren uitgaven voor de 
gemeenschappelijke acties en de bijzondere maatre­
gelen. 
Met betrekking tot een reserve van ongeveer 531 
miljoen ERE bestaande uit het niet-gebruikte 
gedeelte van de jaarlijkse toewijzingen tijdens de 
begrotingsjaren 1969-1977 werd ten slotte een beslis­
sing genomen in Verordening EEG nr. 3309/75 van 
de Raad van 16 december 1975. Zij werd gedeelte­
lijk in 1978 en 1979 gebruikt om kredieten die naast 
de jaarlijkse toewijzing werden toegekend te dekken 
en het saldo of de 133 miljoen ERE die op het eind 
van 1979 nog ter beschikking waren, werden inge­
trokken. IN 1979 BESCHIKBARE 
VASTLEGGINGSKREDIETEN EN HUN GEBRUIK 
5.2. De vastleggingskredieten die in de begroting 
van het lopende begrotingsjaar voor de Afdeling 
Oriëntatie van het EOGFL waren opgenomen 
1 bedroegen 525,4 miljoen ERE. Door overdrachten 
en andere mutaties tijdens het begrotingsjaar zijn de 
werkelijk beschikbare kredieten in 1979 opgelopen 
tot 711,6 miljoen ERE, zoals blijkt uit tabel nr. 1. 
Laatstgenoemde tabel toont eveneens het gedeelte 
dat werd gebruikt. 
Deze mutaties waren vaak wederopnemingen van 
kredieten onder andere titels door overschrijvingen 
of door een gewijzigde en aanvullende begroting en 
bij bepaalde artikels was meer dan de helft van de 
oorspronkelijk uitgetrokken kredieten hierbij betrok­
ken. Uiteindelijk hadden deze mutaties tot gevolg 
dat het totaal van de vastleggingskredieten van de 
Afdeling Oriëntatie, hoofdzakelijk ten bate van de 
Afdeling Garantie, met 97 miljoen ERE werd ver­
minderd. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 81 
Tabel 1 — In 1979 beschikbare vastleggingskredieten en hun gebruik 
(MERE) 
Post of 
hoofd­
stuk . 'Titel Oorspron­
kelijke 
begroting Aanvullende 
begroting (2) 
en over­
schrijvingen Resterende 
kredieten Totaal be­
schikbare 
kredieten Vast­
leggings­
kredieten Overgedra­
gen 
kredieten Vervallen 
kredieten 
80 
8210 
8211 
8600 A. Acties afzonderl. projecten 
V.17/64 
V. 355/77 
V.1361/78 
V. 1852/78 kustvisserij p.m. 
80 — 
42 — 
p.m. + 15,— 117,5 (') 
1,5 
19,5 
5,— 117,5 
81,5 
61,5 
20,— 115,5 
79.4 
53.5 
4,9 2,1 
8 — 
15,— 2,1 
Totaal groep A 122,— + 15,— 143,5 280,5 (3) 253,3 25,1(3) 2,1 
8100 
8110 
8120 
8130 B. Algemene sociaal-
structurele acties 
R. 72/159 
72/160 
72/161 
75/268 81,1 
1,7 
3,1 
99,5 - 0,1 
- 0,5 
- 1,4 
- 12 — 6,9 
0,4 
2,9 
26,7 87,9 
1,6 
4,6 
114,2 54,3 
0,3 
3,9 
82,5 33.6 
1,2 
0,7 
31.7 0,1 
Totaal groep B 185,4 - 14 — 36,9 * 208,3 - 141,— 67,2 0,1 
8190 
8400 
8410 
8420 
8440 C. Regionale acties 
V. 2395/79 actie overzeese 
depart, t. g. v. cyclonen 
V. 1362/78 irrigatie Mezzo-
giorno 
V. 1760/78 verbetering van de 
infrastructuur 
R. 78/627 omschakeling wijn­
bouw Languedoc-Roussillon 
R. 78/628 drainering Ierland 26,7 
25,— 
21,7 
3,5 + 12,1 
- 9 — 
-13,6 
+ 0,4 — 12,1 
17,7 
25 — 
8,1 
3,9 12,1 
3,8 17,7 
25 — 
8,1 
0,1 — 
Totaal groep C 76,9 -10,1 — 66,8 15,9 50,9 — 
8200 
8201 
8310 
8322 
8350 
8360 
8370 
8500 
8520 
8530 
8620 D. Acties die op de organisatie 
van de markt zijn gericht 
V. 1360/78 producentengroe­
peringen en unies daarvan 
V. 1696/71 groeperingen van 
hopproducenten 
V. 1353/73 omschakeling 
rundvlees 
V. 794/76 sanering fruitpro-
duktie 
V. 1163/76 omschakeling wijn­
bouw 
V. 1078/77 niet in de handel 
- brengen van melk 
R. 77/391 runderziekten 
V. 1035/72 groeperingen van 
groente-en fruittelers 
V. 2517/69 rooien van fruit­
bomen 
V. 2511/69 omschakeling 
sector citrusvruchten 
V. 100/76 producentengroepe­
ringen in de visserijsector 3,7 
0,4 
4,5 
4 
31,5 
73,4 
20 — 
3,5 
p.m. 
p.m. 
0,1 - 3,7 
+ 1,2 
-22,1 
-50,4 
-12,9 
- 0,006 
• + 0,006 0,6 
9 — 
0.9 
6,2 
65,9 
2,3 
17,7 
0,2 2,2 
13.5 
4,9 
15.6 
88,9 
7,1 
5,8 
0,006 
17.7 
0,3 2,1 
10,8 
0,6 
9,7 
59,5 
7,1 , 
0,8 
0,006 
4,9 
0,2 0,1 
2,6 
4,— 
5,9 
23,— 
3,5 
0,1 0,3 
6.4 
1.5 
12,8 
Totaal groep D 141,1 -87,9 102,8 156,— 95,8 39,2 21 — 
Algemeen Totaal 525,4 -97,— (2) 283,2 711,6 506 182,4 23,2 
('.) Waarvan 45,7 MERE vrijgemaakt en opnieuw bruikbaar ingevolge Verordening EEG nr. 3171/75 van de Raad. 
(2) -81,7 MERE voortvloeiend uit de gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3 en - 15,3 MERE uit overschrijvingen. 
(3) Na aanpassing van de wisselkoersen. 
82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tevens moet worden opgemerkt dat van de 43,83 
MERE vastleggingskredieten die voorlopig, in 
hoofdstuk 100 van de begroting, voor de Afdeling 
Oriëntatie waren opgenomen, 5 MERE naar deze 
afdeling werden overgeschreven, 23,3 MERE voor 
de Afdeling Garantie werden gebruikt en het saldo 
verviel. 
5.3. In 1979 liepen de betalingsverplichtingen op 
tot 506 MERE (71,1 % van de definitieve kredieten) 
hetgeen in vergelijking met de betalingsverplichtin­
gen van het begrotingsjaar 1978 die 279,2 MERE 
bedroegen (52,3 % van de definitieve kredieten) een 
stijging betekent. Indien men echter rekening houdt 
met de oorspronkelijk in 1979 uitgetrokken kredie­
ten (dit wil zeggen met de 97 MERE die later onder 
andere titels van de begroting werden opgenomen), 
bedraagt het gebruikte percentage nog slechts 62,6. 
Voor een gedetailleerder onderzoek van de beta­
lingsverplichtingen per begrotingspost gelieve men 
de jaarrekening van het begrotingsjaar te raadple­
gen. 
Ingevolge artikel 2 van Verordening EEG nr. 929/79 
van de Raad van 8 mei 1979 zullen de vastleggings­
kredieten die in de begroting van 1979 werden opge­
nomen, waarvoor op het eind van het begrotingsjaar 
nog geen betalingsverplichting werd aangegaan en 
die naar 1980 werden overgedragen vari het bedrag 
voor financiële steun voor de periode van vijf jaar 
die op 1 januari 1980, begint worden afgetrokken. 
5.4. Voor de projecten ter verbetering van de 
landbouwstructuren die in verordening 17/64 in het 
vooruitzicht werden gesteld, werd in de begroting 
van 1979 geen enkel vastleggingskrediet meer opge­
nomen. In werkelijkheid was er in 1979 door over­
drachten en door kredieten die ingevolge Verorde­
ning 3171/75 vrijgekomen en opnieuw bruikbaar 
waren een toewijzing van 117,5 MERE beschikbaar 
voor de projecten van Verordening 17/64 en deze 
werd overeenkomstig Verordening nr. 2992/78 van 
de Raad aangewend voor nieuwe steun. 5.5. Aan de hand van tabel nr. 2 kan het gebruik 
van de vastleggingskredieten tijdens de laatste drie 
begrotingsjaren worden vergeleken. Onder de acties 
„projecten" vallen de afzonderlijke projecten en de 
regionale projecten waarvoor door de Lid-Staten 
collectieve projecten of programma's werden inge­
diend. Onder de acties „terugbetaling", zijn de alge­
mene sociaal-structurele acties ondergebracht en de 
acties die met de organisatiè van de markt verband 
houden waarvoor het aangaan van de betalingsver­
plichtingen en de betaling in de communautaire 
boekhouding gelijktijdig worden geboekt. 
5.6. Wat de acties „terugbetaling" (hoofdzakelijk 
gemeenschappelijke acties) betreft, lagen de schat­
tingen van de Lid-Staten die door de Commissie 
werden overgenomen steeds te hoog. Tot en met 
1977 kon dank zij artikel 6, paragraaf 4, alinea 2 van 
Verordening nr. 729/70 van de Raad het gedeelte 
van de kredieten voor gemeenschappelijke acties 
dat niet werd gebruikt tijdens het begrotingsjaar 
naar de acties „projecten" (afzonderlijke projecten 
van verordening 17/64) worden overgeschreven. 
In 1978 werden ondanks twee overschrijvingen van 
70 MERE en 42 MERE ten bate van de acties „pro­
jecten" (respectievelijk van verordening 17/64 en 
van verordening 355/77) voor slechts 50,8 % van de 
definitieve beschikbare kredieten voor de acties 
„terugbetaling" (324,1 MERE) betalingsverplichtin­
gen aangegaan en voor het geheel van de Afdeling 
Oriëntatie bedroegen de overdrachten naar het vol­
gende begrotingsjaar 250,2 MERE. In 1979 bedroe­
gen de ongebruikte kredieten aan het einde van het 
begrotingsjaar, ondanks de wederopneming van in 
totaal 97 MERE onder andere titels van de begro­
ting, nog 205,6 MERE, waarvan 182,4 MERE naar 
1980 werden overgeschreven en 23,2 MERE werden 
ingetrokken. Vooral voor de omschakeling in de sec­
tor citrusvruchten (post 8530) werden kredieten 
ingetrokken; 79% van deze kredieten waren uit 
1978 naar 1979 overgeschreven en vervielen dan 
grotendeels aan het eind van dit begrotingsjaar. 
Voor de toekomst is niet meer voorzien in het aldus 
via hergebruik van vrijgekomen kredieten toewijzen 
van nieuwe middelen ter uitvoering van de in Veror­
dening 17/64 bedoelde projecten, aangezien de 
betrokken projecten voortaan uitsluitend worden 
gefinancierd uit hoofde van Verordening 355/77. 
Anderzijds zou uit de rekeningen duidelijker moe­
ten blijken voor welke kredieten ingevolge Verorde­
ning 3171/75 oppieuw een betalingsverplichting 
werd aangegaan met name om te vermijden dat 
tegenstrijdige bedragen worden aangegeven zoals 
nu op bladzijde 133 van de jaarrekening van 1979 
en op bladzijde 138 van de analyse van het 
financiële beleid van hetzelfde begrotingsjaar. 5.7. Een betere raming lijkt evenwel mogelijk. 
Voor de uitroeiing van runderziekten (post 8370), de 
irrigatiewerkzaamheden in de Mezzogiorno (post 
8400), de verbetering van de infrastructuur (post 
8410), dé omschakeling van de wijnbouw in het 
gebied Languedoc-Roussillon (post 8420), wordt in 
de communautaire verordeningen vereist dat plan­
nen of programma's vooraf door de Commissie wor­
den goedgekeurd; rekening houdend met de termijn 
voor het van kracht worden van de maatregelen, kon 
bijgevolg worden voorzien dat de Gemeenschap in 
het eerste begrotingsjaar na de goedkeuring van 
deze verordeningen geen verplichtingen zou moeten 
aangaan. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 83 
Tabel 2 — Gebruik van de vastleggingskredieten in 1977,1978 en 1979 
(MERE) 
Uit het 
vorige 
begrotings 
jaar over­
gedragen 
kredieten Vrijgeko­
men kre­
dieten 
V 3171/75 Oorspron­
kelijke 
begroting Gewijzigde 
begroting 
en over­
schrijvin­
gen Beschik-
' bare 
kredieten 
voor het 
begrotings 
jaar Vastleg­
gings-
kredieten Over te 
dragen 
kredieten Vervallen 
kredieten 
1977 (MERE) 
Acties „projecten" 
Acties „terugbetaling" 
Totaal 0,6 
21,6 25,6 186,2 
138,8 + 35,5 
-35,5 247,9 
124,9 247,3 
100,7 23,5 (') 0,6 
0,7 1977 (MERE) 
Acties „projecten" 
Acties „terugbetaling" 
Totaal 22,2 25,6 325,— — 372,8 348,— 23,5 1,3 
1978 (MERE) 
Acties „projecten" 
Acties „terugbetaling" 
Totaal 26,6(') 12,— 80,— 
393,5 + 117,— 
- 96,— 209,— 
324,1 114,5 
164,8 94,5 
155,7 3,6 1978 (MERE) 
Acties „projecten" 
Acties „terugbetaling" 
Totaal 26,6 12,— 473,5 + 21,— 533,1 279,3 250,2(2) 3,6 
1979 (MERE) 
Acties „projecten" 
Acties „terugbetaling" 
Totaal 97,8 
139,7 45,7 198,9 
326,5 + 4,9 
-101,9 347,3 
364,3 269,2 
236,8 76,-e) 
106,4 2,1 
21,1 1979 (MERE) 
Acties „projecten" 
Acties „terugbetaling" 
Totaal 237,5(2) 45,7 525,4 - 97,-C) 711,6 506,0 182,4 23,2 
(1) Het verschil is te wijten aan de overschakeling van RE op ERE. 
(2) Het verschil is ontstaan door — 16 MERE van de kredieten voor de oude post 8303 (controle visserijzone) en die in 1979 
niet onder de titel „EOGFL Oriëntatie" werden opgenomen en +3,3 MERE van de aanpassing van de wisselkoersen. 
(3) Na aanpassing van de wisselkoersen. 
(4) Waarvan —81,7 MERE uit de gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3 voor het begrotingsjaar 1979 en - 15,3 MERE 
uit overschrijvingen. 
De verordening die de steun aan producentengroe­
peringen en unies daarvan (post 8200) in het leven 
heeft geroepen, werd in juni 1978 gepubliceerd. 
Vanaf 1977 was evenwel een krediet van 0,5 MERE 
in de begroting opgenomen dat door overschrijving 
met 4,614 MERE werd verhoogd. Een begrotings­
post „pro memorie" zou evenwel hebben volstaan 
want zelfs indien de verordening vroeger was goed­
gekeurd, zouden de verzoeken om terugbetaling pas 
in 1978 zijn ingediend. De kredieten, die naar 1978 
werden overgedragen, werden in hun geheel inge­
trokken en in 1979 werden de kredieten van dat 
begrotingsjaar volledig overgeschreven om andere 
uitgaven te financieren. begrotings­
jaar geraamde kredieten gebruikte kredieten 
1973 25,— 
1974 15,— — 
1975 66,5 1,7 
1976 91 — 47,1 
1977 98,3 77,— 
1978 155,3 65,4 
1979 185,4 141,— 
- 636,5 332,2 
5.8. Voor de sociaal-structurele richtlijnen (pos­
ten >8100, 8110, 8120, 8130) worden de kredieten 
sedert 1973 voortdurend te hoog geraamd zoals 
blijkt uit de onderstaande vergelijking tussen de in 
de begroting opgenomen kredieten en de gebruikte 
kredieten (in MRE of MERE): Realistischer ramingen waren evenwel noodzakelijk 
omdat, enerzijds de besluiten tot akkoordverklaring 
van de Commissie met betrekking tot de nationale 
84 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappèn 31. 12. 80 
reglementering voor de toepassing van de richtlijnen 
over verschillende begrotingsjaren zijn gespreid en 
nog niet allemaal zijn aangenomen en anderzijds de 
Commissie in 1976, 1977 en 1979 voorstellen tot wij­
ziging van de basisteksten heeft ingediend, die 
momenteel nog worden onderzocht en die ten doel 
hebben een ruimere toepassing van de maatregelen 
van de richtlijnen mogelijk te maken. IN 1979 VERRICHTE BETALINGEN 
5.9. Het gebruik van de betalingskredieten in 
1979 wordt weergegeven in tabel 3 waarin een 
onderscheid wordt gemaakt tussen de betalingskre­
dieten van het begrotingsjaar enerzijds en de overge­
dragen gesplitste en niet-gesplitste kredieten ander­
zijds. 
Tabel 3 — Betalingen in 1979 
A) — Gebruik van de kredieten van het begrotingsjaar 1979 
Beschikbare 
kredieten Betalingen % Over te 
dragen 
kredieten % 
Acties „afzonderlijke projecten" 49,— , — — 49,— 100,— 
Algemene sociaal-structurele acties 134,7 76,— 56,4 58,7 43,6 
Regionale acties 50,— 11,8 23,6 38,2 76,4 
Acties die betrekking hebben op de 
marktordening 70,5 3,4 4,8 67,1 95,2 
Totaal 304,2 91,2 30,— 
t 213,— 70,— 
B) — Gebruik van de overgedragen kredieten 
— gesplitste kredieten 
Uit 1978 
overgedragen 
kredieten Betalingen % Vervallen 
kredieten % 
Acties „afzonderlijke projecten" 
Algemene sociaal-structurele acties 
Acties die betrekking hebben op de 
marktordening 63,— 
65,1 
158,6 26,5 
65,— 
- 92,4 42,— 
99,8 
58,2 36,5 
0,1 
66,2 58,— 
0,2 
41,8 
Totaal 286,7 183,9 64,1 102,8 35,8 
— niet-gesplitste kredieten 
Overgedragen 
kredieten Betalingen % Over te 
dragen 
kredieten Vervallen 
kredieten 
Acties „afzonderlijke projecten" 571,9 128,3 22,4 435,4 8,2(0 
(') Waarvan 6,7 miljoen ERE wegens nodige aanpassingen van de saldi der betalingsverplichtingen als gevolg van schom­
melingen in de ERE-koers. 
Het totaal van de betalingen bedraagt 403,4 MERE 
in 1979 vergeleken met 323,6 MERE in 1978. Zelfs 
indien de niet-gesplitste kredieten buiten beschou­
wing worden gelaten, kan niet worden ontkend dat 
de gebruikte betalingskredieten slechts 30,1 % van 
de t9ewijzing voor het begrotingsjaar en 64 % van de 
uit 1978 overgedragen betalingskredieten uitmaken. 5.10. Het stelsel van de gescheiden kredieten, dat 
sedert 1977 onder titel 8 van de begroting wordt toe­
gepast en dat ten doel had de ramingen in de begro­
tingen zowel van de vastleggingskredieten als van 
de betalingskredieten meer in overeenstemming te 
brengen met de werkelijke behoeften van ieder 
begrotingsjaar, blijkt dus niet de verwachte resulta-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 85 
ten te hebben opgeleverd gezien een aanzienlijk 
deel van de toewijzingen nog steeds ongebruikt 
blijft. 
5.11. Er moet trouwens worden opgemerkt dat bij 
talrijke acties van de Afdeling „Oriëntatie" de ver­
richtingen -voor het aangaan van betalingsverplich­
tingen en voor de betalingen in de communautaire 
boekhouding gelijktijdig gebeuren (acties met 
betrekking tot de marktordeningen en algemene 
sociaal-structurele acties). Wat de betrokken acties betreft (zie tabel 4) bestaan 
er evenwel verschillen, tussen de bedragen voor de 
betalingsverplichtingen en voor de betalingen zowel 
in de overschrijvingen van 1978 en 1979 als in de 
begroting van 1979 (oorspronkelijke begroting en 
gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3). Deze 
verschillen hebben betrekking op steun ingevolge de 
Richtlijnen 72/159, 72/161, 75/268, de Verordening 
nr. 1163/76, de Richtlijn 77/391 en zij zijn niet 
gerechtvaardigd omdat het hier gaat om verrichtin­
gen waarbij de bedragen waarvoor betalingsver­
plichtingen werden aangegaan en de bedragen die 
werden betaald gelijk zijn. 
Tabel 4 — Verschillen tussen de betalingsverplichtingen en de betalingen voor de acties „terugbetaling" tussen 1977,1978 en 1979 
Overgedragen 
kredieten Oorspronke­
lijke 
begroting Overschrij­
ving 
en gewijzigde 
begroting Beschikbare 
kredieten Over te 
dragen 
kredieten Vervallen 
kredieten 
1977 in MERE 
Betalingsverplichtingen 19 138,8 - 35,5 122,4 23,5 0,2 
Betalingen 19 (') 138,8 - 35,5 122,4 23,5(') 0,2 
1978 in MERE 
Betalingsverplichtingen 26,6 393,5 . — 112 308,1 139,7 3,6 
Betalingen 26,6(0 393,5 - 28 392,1 223,8 3,6 
1979 in MERE 
Betalingsverplichtingen 139,7 326,5 -101,9 364,3 106,4 21,1 
Betalingen 223,8 , , 287,5 - 82,2 429,1 125,8 66,4 
(') Door de toepassing van de ERE op 1 januari 1978 stemmen de 23,5 MERE die eind 1977 moeten worden overgedragen 
,overeen met de naar 1978 overgedragen 26,6 MERE. 
(2) Er werd in 1977 geen rekening gehouden met de kredieten voor de statistische enquête 75. 
5.12. Wat de algemene sociaal-structurele acties 
betreft, en in tegenstelling tot de tot aan het einde 
van het begrotingsjaar 1979 door de Commissie toe­
gepaste procedure, zouden de geboekte betalings­
verplichtingen de volledige bedragen van verzoeken 
om terugbetaling van de Lid-Staten moeten dekken 
en zich dus niet mogen beperken tot het effectief in 
de vorm van een voorschot of saldo betaalde 
gedeelte. 
5.13. Tot in 1977 gebeurde de betaling van de 
steun door het Fonds in de vorm van een terugbeta­
ling aan de begunstigden (of de Lid-Staten) van een 
gedeelte van de uitgaven die zij zelf hadden gedaan. 
Alleen het stelsel van de forfaitaire steun aan Italië 
en Luxemburg waardoor middelen bij wijze van 
voorschot ter beschikking werden gesteld vormde 
hierop een uitzondering. < 
De sociaal-structurele richtlijnen brachten slechts 
geringe wijzigingen in de procedure door te bepalen dat een voorschot van 75 % van de verlangde terug­
betaling voor zover kan worden toegekend mits 
hiertoe een verzoek wordt ingediend. 
Een stelsel van voorschotten om met bijzondere 
omstandigheden rekening te houden was anderzijds 
in 1976 door verordening 3108/76 met betrekking 
tot de vergoeding van de schade veroorzaakt door 
de aardbeving in Friuli in het leven geroepen. 
5.14. Sedert 1978 voorzien de meeste nieuwe 
maatregelen (Verordeningen nrs.vl 362/78, 1760/78, 
269/79, 270/79, Richtlijnen 627/78, 628/78, 173/78, 
174/79, 197/79, 359/79); om de interventies van het 
Fonds te bespoedigen, in het storten van voorschot­
ten. Er wordt op gewezen dat het hier gaat om maat­
regelen die van belang'zijn voor gebieden met bij­
zondere structurele problemen en dat het stelsel van 
de voorschotten niet is bedoeld voor de steunverle­
ning die van toepassing is op de totaliteit van de 
Lid-Staten. 
86 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Alhoewel geen algemene regeling met betrekking tot 
de administratieve regeling voor de toekenning van 
voorschotten werd goedgekeurd heeft de Commissie 
met betrekking tot de voorwaarden voor het betalen 
van voorschotten in bijzondere sectoren (drainering 
in Ierland, omschakeling van de wijnbouw in Lan-
guedoc-Roussillon en in les Charentes) enkele 
besluiten aangenomen. Deze besluiten waarmee 
zowel de snellere tussenkomst van het Fonds als de 
noodzakelijke controle op de goéde aanwending 
van de steungelden wordt beoogd, komen hoofdza­
kelijk neer op een verplichting om jaarlijks bij de 
Commissie een verslag in te dienen waarin het 
gebruik van de voorschotten wordt gerechtvaardigd. 
De toenemende toepassing van vooruitbetalingen 
zou gepaard moeten gaan met meer controle ter 
plaatse aan de hand van dossiers door de diensten 
van het Fonds; ondanks de aanmerkelijke stijging 
van de uitgaven valt hiervan echter momenteel nog 
niets te bespeuren. 
CONTROLE VAN DE REKENKAMER IN 1979 
5.15. De controle van de Rekenkamer was voor­
namelijk gericht op het onderzoek van op commu­
nautair vlak toegepaste systemen om de werking 
van het Fonds te verzekeren. 
De controle had in de eerste plaats betrekking op de 
door de beheerdiensten in de Lid-Staten doorge­
voerde verificaties waarvan het aantal zeer beperkt 
is gebleven: 17 bezoeken in 1979 waarvan 7 betrek­
king hadden op een afzonderlijk project en 10 op 
gemeenschappelijke acties. 
5.16. De Rekenkamer was bij vier van deze verifi­
caties aanwezig (twee die betrekking hadden op 
afzonderlijke projecten en twee op gemeenschappe­
lijke acties). De Rekenkamer heeft eveneens tijdens 
het begrotingsjaar 15 autonome controles in de Lid-
Staten gehouden (een in België, drie in Duitsland, 
een in Frankrijk, een in Ierland, vier in Italië, een in 
Luxemburg en, vier in het Verenigd Koninkrijk). 
Twaalf autonome controles hadden betrekking op 
gemeenschappelijke acties en drie,op afzonderlijke 
projecten. Een verificatie met betrekking tot de pre­
mies voor het niet in de handel brengen van melk en 
zuivelprodukten en de omschakeling van het melk­
veebestand, werd samen met de Rekenkamer van de 
Bondsrepubliek Duitsland verricht. 
Sommige autonome controles hadden betrekking op 
de toepassing van de Richtlijn van de Raad nr. 75/ 268 van 28 april 1975 over de landbouw in bergstre­
ken en bepaalde benadeelde gebieden. De resulta­
ten daarvan zijn, vergezeld van het antwoord van de 
Commissie, weergegeven in een Speciaal verslag, 
met de publikatie waarvan de Kamer thans doende 
is. 
De belangrijkste opmerkingen die het gevolg zijn van 
de andere controles, zijn opgenomen in de hierna­
volgende nummers die betrekking hebben op de 
selectie van de te subsidiëren projecten, de uitvoe­
ring van de projecten, de verbetering van de sector 
citrusvruchten, de steun aan producentengroeperin­
gen, de premies voor het niet in de handel brengen 
van melk en zuivelprodukten en de omschakeling 
van het melkveebestand. 
SELECTIE VAN DE VOOR STEUN IN AANMERKING 
KOMENDE PROJECTEN 
5.17. Van 1971 tot 1979 werd in het kader van de 
in de Verodening EEG 17/64 in het vooruitzicht 
gestelde financiering van afzonderlijke projecten 
door de^ Afdeling Oriëntatie financiële steun ver­
leend voor aanschaf of modernisering van 609 vis­
sersschepen, waarvan 271 in het Verenigd Konink­
rijk (77 in Engeland en Wales, 154 in Schotland en 
40 in Noord-Ierland). Een gedeelte van deze uitrus­
ting was vooral bestemd voor de haringvangst. 
Anderzijds was de Gemeenschap genoodzaakt om 
in het kader van de maatregelen voor de bescher­
ming en het beheer van de visvoorraden diverse ver­
ordeningen vast te stellen waardoor voor de haring­
vangst maximale vangstquota werden vastgelegd en 
het vangen van deze vis in bepaalde zones zelfs tij­
delijk volledig was verboden. 
5.18. Uit een controle tijdens het begrotingsjaar 
waarbij niet alleen een dértigtal dossiers werd 
onderzocht, maar oók,van 17 tot 27 september 1979 
een bezoek werd gebracht aan Schotland, is geble­
ken dat ten gevolge van de vangstbeperkingen, de 
vangstmogelijkheden voor de met steun gebouwde 
boten gering waren. 
Om de nadejige gevolgen vari de niet-optimale 
benutting van de uitrusting te verminderen, hebben 
de eigenaars hun boten met hoge kosten omge­
bouwd om te kunnen overschakelen op de vangst 
van andere soorten, met name de makreel of om ze 
te kunnen gebruiken voor de zeevisserij in plaats 
van de kustvisserij. 
Volgens de „Scottish sea fisheries statistical tables'-' 
van 1979 is de Schotse makreelproduktie, in miljoen 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 87 
ton uitgedrukt, tijdens de laatste jaren als volgt 
- gestegen (tussen haakjes de ontwikkeling van de 
haringproduktie): 
1974 9(129) 
1975 17 (99) 
1976 30 (73) 
1977 54- (38) 
1978 107 (14) 
1979 108 (2) 
5.19. Om buitensporige vangsten te vermijden 
moesten vanaf 1978 ook voor makreel maximale 
vangstquota worden vastgelegd waardoor de 
gebruiksmogelijkheden van de gebouwde boten nog 
meer worden beperkt. 
Het feit dat steun werd verleend voor de bouw van 
zovele schepen, ook al maken deze slechts een klein 
deel van de vissersvloot uit, terwijl gezien de nood­
zaak de visvoorraden in-stand te houden, kon wor­
den vermoed dat quota's zouden moeten worden 
toegepast om de vangst te beperken, legt eens te 
meer de nadruk op de behoefte aan een betere coör­
dinatie tussen het beheer van de steunverlening en 
de in de visserijsector toegepaste maatregelen. 
Er blijkt ook uit dat bij de selectie van de projecten 
>'• duidelijker en bruikbaarder criteria moeten worden 
toegepast. 
5.20. Anderzijds wordt een gedeelte van de ma­
kreelvangst ten gevolge van het lage gebruik in de 
Gemeenschap naar derde landen uitgevoerd (of Fis­
heries of Scotland report for 1978, bladzijde 9), 
waardoor restituties moeten worden betaald; een 
ander gedeelte van de vangst wordt uit de markt 
genomen. Deze maatregelen vallen ten laste van de 
Afdeling Garantie van het EOGFL. De kosten daar­
van worden aangewezen op respectievelijk artikel 
880 en 8810 van de begroting van de Gemeenschap. 
Volgens de gegevens van de nationale instanties 
beliepen de bedragen die in 1978 en 1979 ten laste 
kwamen van de begroting van de Gemeenschap uit 
hoofde van de door het Verenigd Koninkrijk 
betaalde restituties op de export van makreel, res­
pectievelijk 1 342 523 en 1 694 792 pond sterling. 
UITVOERING VAN DE PROJECTEN 
5.21. Wat de projecten voor de constructie van 
oliefabrieken en de herstructurering van de olijven-
teelt in de provincies Catanzaro en de Reggio Cala­
bria (Italië) betreft, is uit het onderzoek van de dos­
siers en de bezoeken ter plaatse gebleken, dat de verwezenlijking van de voorgenomen investeringen 
moeilijkheden oplevert. 
Van tien projecten voor de bouw van oliefabrieken 
zijn er vier geschrapt; slechts twee waren er opera­
tioneel en de vier andere zijn niet voltooid of had­
den nooit gewerkt. 
Bij twee van de geschrapte projecten bleven de 
opeenvolgende aanbestedingen (twee aanbestedin­
gen voor elk van de projecten) waarvoor een vijftig­
tal ondernemingen was uitgenodigd, onbeantwoord; 
geen enkele van de gecontacteerde ondernemingen 
deed een aanbod.,Voor twee andere oliefabrieken 
kon geen bouwterrein worden gevonden, terwijl de 
in overweging genomen terreinen later een andere 
bestemming kregen. 
5.22. Volgens de nationale autoriteiten is deze 
situatie te wijten aan de stijging van de kosten ten 
gevolge van de inflatie en aan moeilijkheden bij de 
aanneming van de werken. 
Dat voltooide installaties niet in gebruik worden 
genomen, is hoofdzakelijk te wijten aan het feit dat 
de coöperaties die ze zouden moeten beheren nog 
niet zijn opgericht, hetgeen op zijn minst wijst op 
een gebrek aan aanmoediging en coördinatie van de 
bevoegde nationale instanties. Tevens zij hier gewe­
zen op de verantwoordelijkheid van* de communau­
taire instanties, die het zover lieten komen. 
5.23. Ten gevolge van de aardbeving van mei 
1976 in de streek van Friuli-Venetië Giulia werden 
door de Gemeenschap maatregelen voor spoedhulp 
goedgekeurd, die in de aanvullende begroting nr. 1 
van 1976 (PB nr. L 205/1976) werden opgenomen. 
Zo werd onder hoofdstuk 58 met als titel „Steun van 
de Gemeenschap aan het rampgebied Friuli" een 
krediet van in totaal 60 miljoen ERE opgenomen en 
werden voor projecten ter verbetering van de land­
bouwstructuren en voor projecten ter verbetering 
van de algemene infrastructuur respectievelijk voor 
45 miljoen ERE en voor 15 miljoen ERE betalings­
verplichtingen aangegaan. 
t 
De controle met betrekking tot deze projecten was 
aan het eind van het begrotingsjaar nog niet beëin­
digd. Er werden evenwel belangrijke vertragingen 
vastgesteld die met name te wijten zijn aan de goed­
keuringsprocedure die gemiddeld 19 maanden 
duurt. 
5.24. Ondanks zowel nationale als com­
munautaire maatregelen ter bespoediging van de 
uitvoering van de investeringen was einde 1979 
slechts een van de 19 gefinancierde projecten ter 
88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
verbetering van de landbouwstructuren voltooid en 
was slechts ongeveer 15 % van de toegewezen steun 
door de Commissie betaald. De nationale autoritei­
ten hebben erop gewezen dat wat deze investeringen 
betreft, naar schatting ongeveer 50 % van de werken 
was voltooid. 
Wat de algemene infrastructuur betreft (11 projecten 
in totaal), is de verwezenlijking van de projecten 
verder gevorderd en werd 75 % van de steun uitbe­
taald. 
VERBETERING VAN DE SECTOR 
CITRUSVRUCHTEN 
5.25. De Raad keurde op 9 december 1969-Veror­
dening EEG 2511/69 goed waarin voor de verbete­
ring van de Italiaanse cultuur van citrusvruchten 
maatregelen in het vooruitzicht werden gesteld die 
vóór 31 december 1976 zouden worden toegepast en 
aan een in overleg met de Commissie uitgewerkt 
plan moesten beantwoorden. 
Het Italiaanse plan dat op basis van deze verorde­
ning werd uitgewerkt, werd in 1970 bij de Commis­
sie ingediend. Nadat in 1971 een wijziging werd 
ingediend, werd het plan door de Commissie in 
februari 1973 goedgekeurd en in juni 1974 in het Ita­
liaanse parlement aangenomen. Het plan omvatte 
de volgende maatregelen, waarvan de Lid-Staat en 
de Afdeling Oriëntatie van het EOGFL elk 50% 
zouden financieren: 
— de totale terugbetaling van de uitgaven voor 
omschakeling van de plantages waarvan de 
oppervlakte op 42 740 hectare werd geschat; 
— een bijkomende steun die onder bepaalde voor­
waarden, gedurende 5 jaar, kon worden toege­
kend aan kleine bedrijven om het verlies van 
inkomen dat door de werkzaamheden voor de 
omschakeling wordt veroorzaakt te compense­
ren; 
— de totale terugbetaling van de uitgaven voor de 
aanleg of modernisering van boomkwekerijen; 
— de terugbetaling tot een maximum van 70 % van 
de kosten voor investeringen voor de bouw, ver­
betering of uitbreiding van centra voor de ver­
pakking van citrusvruchten of ondernemingen 
voor de verwerking van citrusvruchten. 
Ter aanvulling nog andere acties met name met 
betrekking tot de ontginning, de voorbereiding en 
de irrigatie van de terreinen en met betrekking tot 
leningen voor de voorfinanciering van de werk­
zaamheden voor de omschakeling die ten laste zou­
den vallen van nationale of regionale instellingen. 5.26. Met de werkzaamheden werd pas echt 
begonnen in 1975 of 5 jaar na de goedkeuring van 
de Verordening van de Raad EEG 2511/69 waar­
aan, sedert zij van kracht werd, twee wijzigingen 
werden aangebracht waarvan de ene ten doel heeft 
de voorwaarden voor het toekennen van 
bijkomende hulp te versoepelen (Verordening van 
de Raad EEG 340/77, PB L 48/77) en de andere de 
termijn voor de verwezenlijking van het plan op 
voorwaarde dat met de acties een aanvang wordt 
gemaakt voor het eind van 1983 tot 31 december 
1986 te verlengen (Verordening van de Raad EEG 
2226/76, PB 257/79). 
In tabel 5 worden de ramingen en de verwezenlij­
kingen van het plan voor citrusvruchten aan het 
eind van 1978 met elkaar vergeleken. De totale beta­
lingen van 27 614 miljoen lire zijn als volgt over de 
begrotingsjaren verdeeld: 2 307 in 1975, 3 595 in 
1976, 10 268 in 1977 en 11 444 in 1978. 
5.27. Zoals hierboven werd vermeld, voorzag het 
plan in de omschakeling van 42 740 hectaren plan­
tages (waarvan de helft ook voor bijkomende hulp 
in aanmerking kwam). Op 31 december 1978 kon 
het totaal aantal verzoeken om terugbetaling zowel 
de verzoeken waarvoor betalingsverrichtingen waren 
aangegaan als de verzoeken waarvoor de betaling 
reeds was geschied als volgt worden ingedeeld: 
— ingediende verzoeken: 3 119, voor in totaal 
6 392 ha of ongeveer 15 % van de ramingen; 
— verzoeken waarvoor betalingsverplichtingen 
werden aangegaan: 1 944 voor een totaal van 
3 394 ha of ongeveer 8 % van de ramingen; 
— verzoeken waarbij de betaling was verricht: 636, 
voor 1 120 ha of ongeveer 3 % van de ramingen. 
5.28. De controles ter plaatse hebben bepaalde 
leemten bij de toepassing van de omschakelings­
maatregelen aan het licht gebracht. Desgevraagd 
legden de nationale autoriteiten verklaringen af die 
de tijdens de bezoeken gedane constateringen gro­
tendeels bevestigden. 
De bedragen van de Steunverlening werden niet tij­
dig aangepast om de gevolgen van de muntontwaar-
ding voldoende te compenseren. 
De inkomstenderving welke de omschakeling gedu­
rende ten minste drie jaar veroorzaakt, kan slechts 
gedeeltelijk worden gecompenseerd door de bijko­
mende steun (die na beëindiging van de werkzaam­
heden wordt uitgekeerd) of door toekenning van 
leningen (waarbij ingewikkelde procedures moeten 
worden gevolgd). De moeilijkheden treffen vooral 
de kleine exploitanten die niet over liquide midde­
len beschikken, vaak schulden hebben en weinig 
mogelijkheden hebben om een gedeelte van de hui­
dige produktie van hun plantages op te geven. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 89 
Tabel 5 — Plan citrusvruchten: ramingen op 31 december 1978 
Ramingen van de totale 
uitgaven (') Aangegane betalingsverplich­
tingen op 31 december 1978 Betalingen 
op 31 december 1978 
(miljoen lire) (duizend RE) (miljoen lire) (% van de 
ramingen) (miljoen lire) (% van de 
ramingen) 
Omschakeling van de plantages 
— steun 72 420 115 872 8 116 11,2 • 1 765 2,4 
— bijkomende steun 60 360 96 576 4 357 7,2 917 1,5 
Boomkwekerijen 3 100 4 960 3 643 117 1 842 59,4 
Centra voor verpakking en bedrijven 
voor de verwerking ' 44 750 71 600 57 007 127 23 090 • 51,6 
180 630 289 008 73 123 40,5 27 614 15,3 
(') Waarvan 50 % ten laste van Italië en 50 % ten laste van het EOGFL, Afdeling Oriëntatie. 
Andere moeilijkheden kunnen voortvloeien uit het 
sociaal-culturele milieu en uit de invloed der 
gewoonten bij de oudere exploitanten. 
Hoe het ook zij, de doelstellingen van het plan had­
den beter kunnen worden verwezenlijkt indien ze op 
juistere ramingen waren gebaseerd en het bedrag 
voor de hulpverlening op de juiste wijze aan de 
monetaire evolutie was aangepast. 
5.29. Daarentegen hadden de maatregelen voor 
de boomkwekerijen en voor de centra voor verpak­
king en de bedrijven voor de verwerking meer suc­
ces aangezien de betalingsverplichtingen de ramin­
gen overtreffen. 
Maar ook bij de beoordeling van dit succes moet 
rekening worden gehouden met de niet-omgescha-
kélde plantages. 
Doordat deze omschakeling niet gebeurde, bestaat 
het gevaar dat de boomkwekerijen en de nieuwe 
planten die zij kweken weinig worden gebruikt en in 
ieder geval de kleine bedrijven slechts weinig inte­
resseren. 
De verpakkingscentra en de bedrijven voor de ver­
werking (vooral die die door de coöperaties werden 
opgericht) zullen, ook al betekent hun bouw dan 
een modernisering van de installaties, in het gun­
stigste geval, een produktie verwerken waarvan de 
handelswaarde niet werd verbeterd en die groten­
deels uit vruchtesappen en vruchtextracten zal 
bestaan. 
5.30. Hetgeen tijdens de controle op de toepas­
sing van de omschakelingsmaatregelen werd vastge­
steld,bevestigt dus de waarnemingen die zijn uiteen­
gezet in hoofdstuk 4 van dit verslag betreffende het niet voldoende „in acht nemen van de communau­
taire preferenties in de sector van de citrusvruchten" 
en de noodzaak van een betere aanpassing van de 
eigenschappen van de produkten aan de smaak van 
de Europese consument. 
5.31. Artikel 4 van verordening EEG 2511/69 van 
de Raad, gewijzigd bij verordening EEG 340/77 van 
de Raad bepaalt de voorwaarden voor de toeken­
ning van bijkomende steun aan kleine exploitanten 
om een gedeelte van de inkomstenderving ten 
gevolge van de omschakeling van hun plantages te 
compenseren, (cf. consideransen van de verorde­
ning). 
Opdat de steun uitsluitend aan de kleine exploitan­
ten ten goede zou komen, bepaalt artikel 4 dat het 
inkomen uit het bedrijf niet groter mag zijn dan het 
inkomen verkregen uit vier hectaren sinaasappelbo­
men en mandarijnbomen. Uit de controle is geble­
ken dat het eigenlijke inkomen berekend werd na de 
omschakelingswerkzaamheden waardoor de voor­
waarde dat het inkomen kleiner moet zijn dan het 
inkomen verkregen uit vier hectaren sinaasappelbo­
men en mandarijnbomen steeds wordt geverifieerd. 
Anderzijds maken de nationale instanties de toeken­
ning van de steun afhankelijk van een andere voor­
waarde die in de nationale wetgeving is opgeno­
men: het maximum aantal werkdagen vo<?r de 
exploitatie van het bedrijf mag niet meer bedragen 
dan 1 500 per jaar waardoor een groter aantal 
begunstigden dan bij de communautaire beschikkin­
gen in aanmerking komt. 
STEUN AAN DE PRODUCENTENGROEPERINGEN 
5.32. Om de oprichting van producentengroepe­
ringen in diverse landbouwsectoren aan te moedi-
90 Publikatiebiad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
gen en hun werking te vergemakkelijken, voorzien 
de communautaire verordeningen in steun tijdens 
de aanloopperiode van die groeperingen die vol­
doende waarborgen kunnen bieden met betrekking 
tot hun duur en hun doeltreffendheid. 
De werkzaamheden van de Rekenkamer tijdens het 
begrotingsjaar 1979 hadden in een eerste stadium 
betrekking op de manier waarop in enkele Lid-Sta-
ten de verordeningen van de Raad nr. EEG 1035/72 
van 18 mei 1972 (fruit- en groentetelers), nr. EEG 
1696/71 van 26 juli 1971 (hopproducenten) en nr. 
EEG 100/76 van 19 januari 1976 (producenten in 
de visserijsector) worden toegepast. 
Zij hebben geleid tot de hiernavolgende constaterin­
gen met betrekking tot de waarde van de bescheiden 
voor de rechtvaardiging van de uitgaven en 
gegrondheid van de steunverlening aan groeperin­
gen die in naam weliswaar kortgeleden werden 
opgericht, maar in feite slechts de bedrijvigheid van 
vroegere groeperingen voortzetten. 
5.33. Onder de groeperingen van fruit- en groen­
tetelers wordt momenteel op verzoek van de Com­
missie door de nationale instanties een onderzoek 
verricht naar het naleven van de voorwaarden van 
Verordening nr. 1035/72. In afwachting van het 
resultaat van de enquête worden de vérzoeken om 
terugbetaling sedert 1975 van Frankrijk en sedert 
1976 van Italië door het EOGFL uitgesteld. 
De Commissie werd om de resultaten van dit onder­
zoek verzocht. Zij zijn zowel voor de Afdeling 
Oriëntatie als voor de Afdeling Garantie van het 
EOGFL van belang. Dit onderzoek was immers een 
van de redenen waarom de Commissie bepaalde 
van haar besluiten ter goedkeuring met betrekking 
tot het betalen van de uitgaven voor het uit de han­
del nemen van fruit en groenten in 1979 (cf. para­
graaf 4.51) onder voorbehoud heeft genomen. 
5.34. Aan het verzoek van België om terugbeta­
ling van steun die in 1975 aan een groepering van 
fruit- en groentetelers was uitgekeerd, werd in 
december 1976 in een besluit van de Commissie 
gevolg gegeven. 
In 1977 verzocht de Commissie de Lid-Staat deze 
steun terug te betalen. Gebleken was dat de organi­
satie die de steun had ontvangen, was opgericht 
door de fusie van twee eerder bestaande coöperatie­
ven die voor hun activiteit vroeger reeds nationale 
financiële compensaties hadden gekregen (artikel 18 
van Verordening nr. 1035/72) waaruit bleek dat zij 
,zich helemaal niet in de aanloopperiode bevonden. 5.35. Daaruit ontstond een geschil met de Lid-
Staat dat gedeeltelijk te wijten was aan de dubbel­
zinnigheid van de bepalingen der verordeningen 
volgens welke steun kan worden verleend zonder 
rekening te houden met de kosten die de 
begunstigde werkelijk heeft gedragen. In 1978 werd 
Verordening nr. 1035/72 dan ook gewijzigd door 
Verordening EEG nr. 1154/78 van de Raad, ten 
einde in de toekomst dergelijke interpretatiemoei­
lijkheden te vermijden. 
De betaalde steun bleef vóór de Lid-Staat evenwel 
verworven, hetgeen de vraag doet rijzen of dit wel 
conform was met de eisen van een goed financieel 
beheer. Een dergelijke uitgave had waarschijnlijk 
kunnen worden vermeden, indien de Commissie 
voor de betaling over duidelijker criteria voor de 
beoordeling van het verzoek om steun had beschikt. 
5.36. . Zoals in de andere sectoren wordt de hulp 
die door de Lid-Staten in de sector visserij aan pro­
ducentengroeperingen wordt toegekend tot 50 % 
door de Afdeling Oriëntatie terugbetaald. Deze 
steun wordt gestort gedurende de drie jaar die vol­
gen op de datum van de erkenning van de groepe­
ring en het bedrag is beperkt tot een degressief 
gedeelte van zijn beheerskosten (60 % het eerste jaar, 
vervolgens 40 %, vervolgens 20 %). ' 
) 
Een plaatselijke controle in september 1979 bij een 
producentengroepering in de visserijsector in Aber­
deen (Verenigd Koninkrijk) heeft uitgewezen dat de 
uitgaven van deze groepering globaal en forfaitair 
waren bepaald op 33 % van de uitgaven van een 
overkoepelende groepering van scheepseigenaars. 
De huidige activiteiten van de producentenvereni­
ging werden voordien reeds grotendeels door de groe­
pering van scheepseigenaars verricht. Op de vraag 
weike nieuwe diensten in de praktijk door de erken­
ning van de nieuwe organisatie aan de belangheb­
bende producenten konden worden verleend, heb­
ben de nationale instanties geantwoord dat deze 
hoofdzakelijk werkzaamheden betreffen ter uitvoe­
ring van Verordening (EEG) nr. 100/76 en daarmee 
in nauw verband staande bepalingen (bodemprij­
zen, categorisering enz ...). 
PREMIES VOOR HET NIET IN DE HANDEL 
BRENGEN VAN MELK EN ZUIVELPRODUKTEN EN 
DE OMSCHAKELING VAN HET 
MELKVEEBESTAND 
5.37. Met de federale Duitse rekenkamer werd in 
augustus 1979 in Neder-Saksen een gezamenlijke 
controle uitgeoefend met betrekking tot de toepas-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 91 
sing van de beschikkingen van de EEG-Verordening 
1078/77 van de Raad van 17 mei 1977 (gewijzigd 
door Verordening EEG nr. 1041/78 van de Raad 
van 22 mei 1978). De controle gebeurde zowel bij de 
administratieve diensten als bij de begunstigde 
landbouwers en had betrekking op de begeleidende 
administratieve actie op het toezicht op de toepas­
sing door de betrokken diensten en op de naleving 
door de begunstigde van de in de communautaire 
verordeningen vastgelegde verplichtingen. Op grond 
van de gedane constateringen wordt thans reeds de 
aandacht gevestigd op de volgende punten: 
5.38. De onnauwkeurigheden en lacunes in de 
teksten van de verordeningen zijn de oorzaak van 
de moeilijkheden die zich drie jaar na de uitvaardi­
ging van de maatregel nog steeds bij de toepassing 
voordoen. De opëenvolgende interpretaties van de 
communautaire teksten die de Commissie ten 
behoeve van de nationale diensten heeft gegeven, 
konden de situatie niet werkelijk verbeteren. 
a) Zo kunnen de melkproducenten, koeien die zeer 
veel melk geven, verkopen en vervangen door. 
dieren van minder goede kwaliteit en enige tijd 
later hun premie aanvragen. 
Voor de toepassing van de maatregel worden de 
dieren namelijk slechts geïdentificeerd op het 
ogenblik waarop de aanvraag wordt ingediend, 
omdat in de verordening slechts wordt verlangd 
dat een bepaald aantal dieren in,het bedrijf aan­
wezig is. 
b) In de communautaire verordeningen met 
betrekking tot het niet in de handel brengen van 
melk werd niet gedacht aan het geval van de 
. begunstigde die zijn weiden geheel of gedeelte­
lijk afstaat of vrijmaakt alvorens zijn aanvraag 
in te dienen. Zulke gevallen zijn meer dan een­
maal ontdekt en remmen natuurlijk de melkpro-
duktie niet af omdat de zo vrij gemaakte gron­
den door andere veehouders weer voor de melk-
produktie zullen worden gebruikt. De Commissie die herhaalde malen door de Lid-
Staat werd gewaarschuwd, beperkte zich ertoe te 
antwoorden dat de overdracht van gronden vóór de 
indiening van het verzoek de premie niet 
beïnvloedde. 
5.39. De registratiekaarten overeenkomstig 
bijlage van Verordening 1391/78 van 23 juni 1978, 
die als bewijs dienen voor de slachting of de uitvoer 
van het dier, zijn niet voorzien van een stempel of 
dragen een stempel dat niet door het slachthuis, is 
aangebracht; zij zijn getekend door personen die 
hiertoe niet bevoegd zijn en zijn onvolledig inge­
vuld. 
De metalen merktekens die in de oren van de 
koeien worden vastgemaakt, kunnen gemakkelijk 
worden losgemaakt en door andere worden vervan­
gen; deze merktekens zijn voor particulieren vrij te 
koop. Gevallen van fraude, waarbij met name ver­
valste merktekens worden gebruikt, zijn niet zeld­
zaam. 
De overheid van het gecontroleerde land treedt hier 
op via de Kamers voor de Landbouw. Deze zijn 
onder andere belast met de formaliteiten met betrek­
king tot het indienen van het verzoek (registratie van 
de gronden en markering van de dieren) en verlan­
gen hiervoor van de begunstigden een honorarium. 
In de praktijk wordt dit honorarium van de toege­
kende premies afgetrokken en het gevaar bestaat dat 
deze hierdoor minder aantrekkelijk worden. De 
betaling van de controle door de begunstigden van 
de- premies is ten slotte ook niet bevorderlijk voor de 
goede toepassing van de maatregel. 
Na al deze overwegingen gaat men zich afvragen of 
in het land dat door ons werd bezocht de middelen 
ter controle van de betrokken premies wel doeltref­
fend zijn. 
92 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
HOOFDSTUK 6— FINANCIËLE STEUN VAN DE GEMEENSCHAP 
AAN DE SOCIALE SECTOR 
INHOUDSOVERZICHT Paragrafen 
Algemeen overzicht en korte samenvatting van de 
voornaamste opmerkingen en conclusies van het 
hoofdstuk 6.1. t/m 6.4 
Europees Sociaal Fonds 6.5. t/m 6.27 
Kort overzicht van de uitvoering van de begroting 6.5. t/m 6.9 
Betalingsverplichtingen 6.5. t/m 6.8 
Betalingen 6.9. 
Opmerkingen naar aanleiding van de analyse van 
de begrotingsuitvoering 6.10.t/m 6.14 
Opmerkingen over het beheer 6.15.t/m 6.27 
Opmerkingen over de nationale beheerssyste­
men 6.15.t/m 6.16 
Opmerkingen over het toezicht op de gecofi-
nancierde projecten van de Commissie 6.17.t/m 6.26 
Hiaten in de voorschriften 6.17.t/m 6.18 
Opmerkingen over de in 1979 uitgevoerde controles ter 
plaatse 
De controles ter plaatse, uitgevoerd 
door het Europees Sociaal Fonds 
De controles ter plaatse, uitgevoerd 
door de financiële controle 
Wijzigingen in de benadering van de 
door het Europees Sociaal Fonds uitge­
voerde controles ter plaatse in de loop 
van het dienstjaar 1979 
Opmerkingen over de regelmatigheid bij het 
verrichten van de betalingen 
Hulp aan slachtoffers van rampen in de Gemeen­
schap 
Diverse acties op sociaal gebied 
ALGEMEEN OVERZICHT EN KORTE 
SAMENVATTING VAN DE VOORNAAMSTE 
OPMERKINGEN EN CONCLUSIES UIT HET 
HOOFDSTUK 
6.1. In de navolgende tabel 1, onderverdeeld in 
„gesplitste" en „niet-gesplitste begrotingsbedragen", 
wordt een overzicht gegeven van de Financiële acti­
viteiten van de Gemeenschap in de sociale sector, 6.19.t/m 6.23 
6.19.t/m 6.22 
6.23. 
6.24. t/m 6.26 
6.27. 
6.28.t/m 6.30 
6.31. 
welke vallen onder de begrotingshoofdstukken 30 
(„uitgaven op sociaal gebied"), 35 („uitgaven met 
betrekking tot de bescherming van de mens en zijn 
milieu"), 50 tot en met 53 („Europees Sociaal 
Fonds") en 59 („hulp aan slachtoffers van rampen 
in de Gemeenschap"). 
6.2. De belangrijkste elementen van de begro­
tingsuitvoering zijn de invoering van een annule-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 93 
ringsstelsel voor verplichtingen die als definitief 
vervallen worden beschouwd, en het streven om de 
betalingen te versnellen. De Rekenkamer consta­
teert echter dat de resultaten van land tot land sterk 
uiteenlopen, hetgeen er op wijst dat de Commissie 
voor een betere voorlichting dient te zorgen ten 
einde aan te tonen dat annuleringsbesluiten in een 
zodanig vroeg stadium dienen te worden genomen 
dat de betrokken bedragen op optimale wijze 
opnieuw kunnen worden gebruikt, en tevens om er 
voor te zorgen dat het stelsel van voorschotten ten 
volle aan zijn doel beantwoordt. 
6.3. De Rekenkamer heeft in alle Lid-Staten con­
trolebezoeken ter plaatse uitgevoerd, met als voor­
naamste doel op de hoogte te raken met de 
nationale beheersprocedures en -systemen in ver­
band met de gedeeltelijk door de Gemeenschap 
gefinancierde projecten. De voorlopige conclusie is 
dat de Commissie concreet dient aan te geven welke 
regels en principes moeten gelden voor de nationale beheersprocedures en -systemen betreffende de door 
de Gemeenschap gecofinancierde projecten. Aldus 
zal zij gemakkelijker toezicht kunnen houden op de 
door de Gemeenschap gecofinancierde projecten en 
kunnen beoordelen of zij al dan niet in aanmerking 
komen voor subsidie, alsook uit het oogpunt van 
doeltreffendheid en kosten. Deze richtlijnen zouden 
de Lid-Staten er eveneens toe moeten aansporen 
deugdelijke methoden toe te passen ter beoordeling 
— zowel a priori als a posteriori — en controle van 
de projecten. 
6.4. Ofschoon de doelstellingen, de methoden en 
de opzet van de controles ter plaatse nog geen fun­
damentele wijzigingen hebben ondergaan, heeft de 
Commissie aan het eind van het jaar een nieuw sys­
teem ingevoerd, waarmee zij in de toekomst de 
planning en de uitvoering van de controles hoopt te 
verbeteren. Aangezien dit systeem pas in werking is 
getreden, moeten de resultaten ervan nauwlettend 
worden gevolgd. 
94 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
«sp cd , 
0s u un c"0 00 
(Ü c 
- 00--; c 
5 « 2 22 
£5 8>8 
S w -O Q. 
5 73 e 
V C V 
00 (O 60 •> 
u. CB « e 
> <D 
lags 
SJSP| 
— v v E 
— 00 w 
2 - u o U u 
co ü > oo 
5^ <ü f \ C (y 
* S?T 5(2 «2 ** 
£t3 1 < « g 
U U — . o ï ' 
<u pa\ 'Ö E 
> c J 
c «"8 
•S.ajj 
w C 
C -C « 
1=2 =3 
5 £•« « 
.5 > c-
3-S 5 
c c 
Cd 0) 
> oo ca 
u > 
> r 03 
> O 4CÖ 
c s ts 
c 00 h 
C c .2 
. — 1) Tl 
Cd ^ w 
SJ= a 
I-s > a 
•S c:ï c 
Z 5-='N 
u ' c:? 
frc-S M «•=^2 
S —.i, 
«ca 
• Sue 
£ - u 
.1 5^ 
•&§>£ 0> Mc 
.> c ca 
3 > 
* «J 
(ü -C , 
O U a 
•- c r-
\ tO^ 00 
00 to" *o" 
T 00 On 
ON 
—< \o 00 O 
<N 00 
ro O 
—< VO 
oo oo 
— f* 
ir> oo 
0\ ON 
PO f> 
— 00, 
—" oo" 
o\ oo 
r» O 
Ov O 
m m ui — 
<N Tl-
"O 
B 
O 
M 
00 
ON O 
f- rf O 
r- © 
•<t t © 
r- — o 
<n <o oo 
't m (N 8 
O 
0N — 
Ós oo" SO 
ON O* in 
O <N O 
r-» m o 
<n oo o 
oo vo oo 
no r~ <N 
O O O 
O O O 
O O O 
O <N O 
<N ON O 
oo r» O 4J (N C 
00 c \ <5 U — 
<l> 4> > 4) ^ O r-CO sO Os 4J (N C 
00 c \ <5 U — 
<l> 4> > 4) ^ cT (N 
r-T <N 
sO oo" Os sO 
r-" 
5 op _j -5J- -J3 <= 
» « LS r U 
-S-oCgg § E 
o <U c <U 
4J 00 r- C *,-• TV • TJ- O Os co 5 op _j -5J- -J3 <= 
» « LS r U 
-S-oCgg § E 
o <U c <U 
4J 00 r- C *,-• TV 00 Os co 5 op _j -5J- -J3 <= 
» « LS r U 
-S-oCgg § E 
o <U c <U 
4J 00 r- C *,-• TV O 00 00 00 5 op _j -5J- -J3 <= 
» « LS r U 
-S-oCgg § E 
o <U c <U 
4J 00 r- C *,-• TV m ON 0\ co CO to 
£- ilz c n LL. 00 
c > oo ca s tc rf sO 
m co 
<N SO 
co co £- ilz c n LL. 00 
c > oo ca s tc o> <N co £- ilz c n LL. 00 
c > oo ca s tc 
— <N 
O 
' ^ > 
C'Z 5 ' 
•" oo r->' 
c E c \ 
flj CM • — 
oo a> N 00 co i/ï L CT3-
II SC vo" cT sO *o so" 
— a> ^ 
S 4J 
w O 5T sO lO 
w c -
CO rs 
4> £ C 
4> u ^ u o SO m r-4> £ C 
4> u ^ u sO r*^ *o <N <N 4> £ C 
4> u ^ u aC sO rn o" <N" 
!u ^ 2 00 ON O oo SO o > u. cd 
E > ü o"^ /—>v — 00 O rs SO 00 
Jd ^ O o 00 .SD ' ir> SO 00 
c — c w ^ c <N O O sO sO Tf 
O 
oo 
c cd ei-o C uo 00 — CO 00 O 
oo 
c cd e _ 
SJs S 60 ro 
<N co so 
OS 
"cd h2E <N 
0> 
X O O o O O O 
u «feu. O O O O O O 
O 2§S 
a> ^ •"? O O O O O O 
> 2§S 
a> ^ •"? O O O O O 
> C w SO O O O O O c 
D «ü <u c r-r-O to uo O O 
00 
cd 'AJ 00U 
• — r- • — rf ir> r-CS co O 00 
cd C "O 00 <N co 
-o 
o> 
X) 
C/5 tr* N w 
u:^«J 
Q ^ <N lO 
00 
c 
. c O ka 
oo 
4> 
00 <u JU 
C Hu 
c 
MO'Ê S oo <u JU 
C Hu 
c 
MO'Ê IT) O Os O O Os" 
.S.§ c T O Os O O I Os 
«cS) 
ü S5 cd CQ > U 
w -o 1 
«cS) 
ü S5 cd CQ > U 
w -o 
• 1 » m SO Tf *o CO 
u c «-o 1 S^ 00 (N^ co^ 
> 5 S.-a^i 5-gs 
c — JJËvOTt c Ji uo sO r-" o" I > 5 S.-a^i 5-gs 
c — JJËvOTt c Ji r-» O Os SO 1 SO > 5 S.-a^i 5-gs 
c — JJËvOTt c Ji IT) co Tf On ü W ÖO _ , \ fl P 
= E HSS.il in o r-Tf On O ü W ÖO _ , \ fl P 
= E HSS.il 00 TJ-00 <N sO 
••=£•2 eu. g) 
u'C'S'O 
co J» &-sO (N Os 00 ••=£•2 eu. g) 
u'C'S'O 
co J» &-sO 00 ••=£•2 eu. g) 
u'C'S'O 
co J» &-O Os On 
CN 
i i c S w m Os -rt iO 00 
i i c S w rn CO Os 
4> obü aa JJ-5 9 crT o" I es" 
A ^ ^ I 4> H r-» 00 ON sO 1 Tf o X) *o c •- ü a\ CO 00 Van 1978 
gedragen 
tingsmid 
(Art. 6/2 -
88/4 va 
Financ 
Reglerr 5" O On r-Van 1978 
gedragen 
tingsmid 
(Art. 6/2 -
88/4 va 
Financ 
Reglerr 00 00 <N CN Van 1978 
gedragen 
tingsmid 
(Art. 6/2 -
88/4 va 
Financ 
Reglerr m m 
r-<N Os to 
On Van 1978 
gedragen 
tingsmid 
(Art. 6/2 -
88/4 va 
Financ 
Reglerr O Os On 
<N 
c 
C . IU < \ v A oo x: \ 
00 w c o 
.E^'N'"S C 
^ L7 4> 
•ge'j?? \ 
I I .E^'N'"S C 
^ L7 4> 
•ge'j?? <N sO ro^ 1^ 
• — Cd > .E || oC r*"T co oo" oo" Tf" 
"o. 5* 2 fe w 
uTvP "-1 O 
«ox u o 
> .S-3 > m 00 Os Os os Os ON "o. 5* 2 fe w 
uTvP "-1 O 
«ox u o 
> .S-3 > 
c 
oo &> . 
- £PJ= Tf 00 <N r-- OO 
c &> . 
- £PJ= vo^ — Os —i CO to 
•y E o öT oo" co co" o" 
o m sO (N <N so 
^ Q. C 
23 U. U u c m u op m 00 co <N r-
"o. ^ Q. C 
23 U. U u c m u op CN Os 00 On <N 
0> 
> «J ca > c s-^ SO oo <N r-sO to 0> 
> Tj* CO O lO rt 
p g s 
.Z 00 
*o ' O co CO O O 
O 
> p g s 
.Z 00 
*o ' - O Os co r-
r-
c 
CJ 00 O co-On CN 00 c 00 (N 00 CO cd i-i •£,£ s trT in o <N" 
*o 
<U 
X> > > 00 
'ü O c Os (N O co O SO *o 
<U 
X> > > 00 
'ü O c <N r-(N rf O co 
ob O §-— Tj* O r-ob w > -C m ro ON co O to 
.E ° .2 00 sO Os — O r-
o 2 Sa 00 On co <N CO 
00 flj 
QQ o ÖO fS r- <N 00 flj 
QQ H ro Tf 00 00 flj 
QQ 
3 
2' 
o . 
o O 
— 
CO CO 
to 
£ • 
O O (N CO CO C/5 
2? £ \ CO *r> H x: £ \ 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 95 
EUROPEES SOCIAAL FONDS 
(Hoofdstukken 50, 51, 52, en 53) 
Kort overzicht van de uitvoering van de begroting 
De betalingsverplichtingen 
6.5. Tabel 5 aan het eind van dit hoofdstuk geeft 
voor het dienstjaar 1979 een gedetailleerd overzicht 
van de voor betalingsverplichtingen uitgetrokken 
bedragen en de aanwending daarvan. 
6.6. De beschikkingen tot goedkeuring van de 
Commissie — die de basis vormen van de betalings­
verplichtingen — werden getroffen in drie series. 
Van de eerste serie dd. 15 juni, werden de Lid-Staten 
op 9 juli in kennis gesteld; deze had betrekking op 
154,07 miljoen ERE. De tweede en verreweg belang­
rijkste serie (631,64 miljoen ERE) dateert van 
19 oktober en werd op 28 november officieel 
bekendgemaakt. De derde serie dd. 20 december 
was hoofdzakelijk bedoeld voor bijstand aan vrou­
wen (11,29 miljoen ERE) en werd op 24januari 1980 bekendgemaakt. Van het totaal van de door de 
Lid-Staten aangevraagde I 316 miljoen ERE heeft 
de Commissie iets meer dan de helft goedgekeurd 
(797 miljoen ERE) ('). 
6.7. Ejen bedrag van 72 miljoen ERE werd over­
geschreven naar hoofdstuk 53 en is bestemd voor 
een nieuwe actie ter stimulering van de tewerkstel­
ling van jongeren krachtens Raadsverordening 
nr. 3039/78 van 18 december 1978, welke op 
,1 januari 1979 van kracht werd. Een andere over­
schrijving van 5 miljoen ERE dient ter aanvulling 
van artikel 512 (gevolgen van de industriële omscha­
keling). 
6.8. Kolom 7 betreffende annuleringen is dit 
dienstjaar van belang wegens de invoering van een 
logischer systeem voor het afwikkelen van de ver­
plichtingen. Met dit stelsel worden, na overleg met 
de betrokken Lid-Staat, de nog resterende saldi na 
de financiële afwikkeling van een project plus het 
gedeelte van de betalingsverplichtingen die door de 
begunstigde Lid-Staat in de loop. van het jaar zijn 
herroepen, geannuleerd. Tabel 2 geeft de verdere 
afhandeling van de annuleringen. 
Tabel 2 — Annuleringen tijdens het dienstjaar 1979 
Land Van de betalingsver­
plichtingen over 1979: 
beschikbaar gekomen 
bedragen Van de betalingsver­
plichtingen over 1978: 
beschikbaar gekomen 
bedragen Van de betalingsver­
plichtingen van dienstja­
ren vóór 1978: afgeschre­
ven bedragen 
Frankrijk 99 247,80 447 053,12 
België 74 309,30 2 407 739,79 525 558,76 
Nederland — -182 236,33 76 006,29 
Bondsrepubliek 
Duitsland 187 415,93 4 283 328,88 
Italië 1 693 270,49 7 960 093,13 5 791004,90 -
Verenigd 
Koninkrijk 3 489 360,45 11 407 911,37 1 907 177,31 
Ierland 623 412,74 10 762 984,31 690 543,09 
Denemarken — 1 261 661,70 . — 
Luxemburg — — — 
Totaal 6 067 768,91 38 365 203,31 9 437 343,47 
Het blijkt dat het grootste gedeelte van de annule­
ringen over de periode van vóór 1978, ongeveer 
60 %, betrekking had op betalingsverplichtingen ten 
gunste van Italië en voor ongeveer 20 % op beta­
lingsverplichtingen ten gunste van het Verenigd 
Koninkrijk. ! Debetalingen 
6.9. Tabel 7 geeft in detail het gebruik weer van 
de voor betalingen uitgetrokken bedragen. Zoals 
(') Koers van de ERE op het moment van de beschikkin­
gen. 
96 Publikatieblad van de Europese-Gemeenschappen 31. 12. 80 
ook het geval was voor de bedragen, uitgetrokken 
voor de verplichtingen, werden artikel 512 en hoofd­
stuk 53, door middel van overschrijvingen, voorzien 
van de benodigde middelen ten bedrage van respec­
tievelijk 2,5 miljoen ERE en 25 miljoen ERE. 
Zowel voor het dienstjaar 1979 alleen als voor het 
totaal der beschikbare fondsen, gaven de betalingen 
een aanzienlijke toeneming te zien. 
De betalingen ten laste van middelen van het dienst­
jaar bedroegen namelijk 56 % in 1979 tegen 44% in 
1978, terwijl de betalingen ten laste van alle 
beschikbare fondsen in 1979 72% bedroegen tegen 
49 % in het jaar daarvoor. Desondanks moet nog 
een bedrag van 233 miljoen ERE naar het dienstjaar 
1980 worden overgedragen, hetgeen in absolute ter­
men neerkomt op een geringe vermindering. 
Opmerkingen naar aanleiding van de analyse van de 
begrotingsuitvoering 
6.10. De overschrijving van 5 miljoen ERE naar 
artikel 512 (gevolgen van de industriële omschake­
ling) lijkt niet te rijmen met een goed financieel 
beheer. Deze overschrijving gebeurde namelijk toen 
de nieuwe activiteit die onder dit artikel valt, nog 
slechts in het stadium verkeerde van een voorstel 
voor een Raadsverordening dd. 31 oktober 1978. De 
overschrijving is blijkens de begeleidende motive­
ring door de begrotingsautoriteit aanvaard om annu­
lering van gelden aan het eind van het dienstjaar te 
voorkomen. Het was dus gezien het late tijdstip van 
deze overschrijving, namelijk 17 december 1979, 
reeds bij voorbaat duidelijk dat men het bedrag aan 
het einde van het jaar in zijn geheel moest overdra­
gen. Normaliter wordt een dergelijk bedrag aange­
wezen op het dienstjaar waarin de verordening van 
kracht wordt. 
6.11. Een analyse van de eerste resultaten van het 
stelsel van het voor het hergebruik annuleren van de 
voor de verplichtingen op de begroting opgevoerde 
bedragen die niet worden gebruikt, geeft aanleiding 
tot de volgende opmerkingen: 
— de aanvankelijke begrotingsbedragen geven een 
toeneming te zien, van iets meer dan 5%, het­
geen niet aanzienlijk is. 
— Het voornaamste doel van de Commissie, name­
lijk zo spoedig mogelijk in . het jaar waarin de 
verplichtingen werden aangegaan en in het 
daaropvolgende jaar de aldus vrijgekomen 
begrotingsbedragen opnieuw te gebruiken, werd 
trouwens niet geheel bereikt., De Rekenkamer 
merkt in dit verband op dat, wil men deze aan­
vullende middelen zo doeltreffend mogelijk 
gebruiken, zij uiterlijk op het moment van de beslissing over de laatste tranche van het jaar 
beschikbaar moeten zijn, opdat men dan tevens 
het totaal van de nog over te dragen fondsen 
kan beperken. Indien op dat moment de annu­
leringen bekend zijn, kan daarmee rekening 
worden gehouden bij het bepalen van de nood­
zakelijke reducties op de steunaanvragen, ten 
einde deze in overeenstemming te brengen met 
de beschikbare begrotingsmiddelen. Die eerste 
besluiten tot annulering werden echter pas 
genomen op het moment van de tweede 
beschikking tot goedkeuring, dat was dus op 
19 oktober. 
— Door het vaststellen van een uiterste termijn 
voor de indiening van verzoeken om betaling 
zou tevens de situatie van de nog resterende ver­
plichtingen uit vroegere dienstjaren kun­
nen worden gesaneerd om zodoende het werke­
lijk nog uitstaande bedrag te kunnen vaststellen. 
De Commissie heeft de sluitingsdatum voor de 
indiening van verzoeken om betaling be­
treffende verrichtingen die normaliter ultimo 
1977 hadden moeten zijn afgesloten, verschoven 
naar 31. 12. 1979. Maar zoals blijkt uit tabel 6, is 
deze operatie nog lang niet voltooid. Overigens 
valt op dat de annuleringen zijn geconcentreerd 
in een aantal landen, terwijl andere landen, 
ondanks grote overschotten, geen noemens­
waardig gebruik van deze procedure schijnen te 
hebben gemaakt. Vergelijkt men voorts het 
totaal der betalingen en annuleringen met de 
nog uit vroegere dienstjaren resterende ver­
plichtingen, dan blijkt dat de situties van voor 
1979 nog steeds een zeer groot kwantitatief pro­
bleem vormen. In een poging om in deze vroe­
gere acties klaarheid te brengen, heeft de Com­
missie 31 december 1979 vastgesteld als slui­
tingsdatum voor het indienen van verzoeken om 
betaling met betrekking tot projecten die nor­
maliter per 31 december 1978 moesten zijn afge­
sloten. 
6.12. De gemaakte vorderingen met betrekking 
tot de betalingen zijn voornamelijk te danken aan 
het feit dat de Commissie in de loop van het tweede 
halfjaar poogde de begunstigden te bewegen hun 
aanvragen in te dienen. Dit verklaart de concentra­
tie van betalingen aan het eind van het jaar (zie 
tabel 8). Het resultaat van deze pogingen toont aan 
hoe noodzakelijk het is dat de begunstigden naar 
behoren worden voorgelicht, vooral bij invoering 
van nieuwe technieken door de Gemeenschap. 
6.13. Het valt ook op dat er veel meer dan voor­
heen gebruik is gemaakt van het systeem van de 
voorschotten. De betalingen voor tijdens het dienst­
jaar aangegane verplichtingen (tabel 3), die veel gro­
ter zijn dan tijdens het vorige dienstjaar, zijn vrijwel 
uitsluitend voorschotten; dit komt vooral doordat 
de besluiten voor betalingsverplichtingen in 1979 
vroeger in het jaar werden genomen dan in 1978. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 97 
Tabel 3 — Betalingen ten laste van betalingsverplichtingen van het dienstjaar, naar land 
(in miljoen ERE) 
Land Betalingsverplich­
tingen van het 
dienstjaar, naar 
land (') Betalingen, ver­
richt in 1979 ten 
laste van de ver­
plichtingen van 
1979 Betalingen, ver­
richt in 1979 ten 
laste van de ver­
plichtingen van 
1979 
% Betalingen, ver­
richt in 1978 ten 
laste van de ver­
plichtingen van 
1978 
% 
Frankrijk 135,676 4,762 3,51 
België 17,230 0,082 0,47 — 
Nederland 19,296 7,286 37,76 — 
Bondsrepubliek 
Duitsland 57,851' 10,267 17,75 18,04 
Italië 270,353 ' 16,871 6,24 — 
Verenigd Koninkrijk 199,126 84,333 42,35 2,71 
Ierland 58,278 24,788 42,53 27,58 
Denemarken 15,001 8,360 55,73 16,42 
Luxemburg 1,149 — — — 
Totaal 773 960 156 749 20,25 4,92 
(') Hierbij is geen rekening gehouden met aanpassingen als gevolg van fluctuaties van de ERE. 
Uit tabel 4, welke een overzicht geeft van de mate 
waarin gebruik is gemaakt van de verschillende vor­
men van betaling volgens de huidige systemen, kan 
men eveneens afleiden dat het systeem van de voor­
uitbetalingen nu goed op gang is. 
6.14. Ondanks het feit dat de situatie op het stuk 
van de betalingen over het algemeen is verbeterd, 
geeft zij toch niet voor alle sectoren, landen en vor­
men van betaling een gunstig beeld te zien. Immers, 
uit tabel 7 blijkt dat de op de artikelen 500 en 505 
aangewezen begrotingsmiddelen in hun geheel 
moesten worden overgedragen en dat zelfs enkele 
van deze overdrachten moesten worden geannu­
leerd. Hetzelfde geldt voor artikel 512, hetgeen te 
verklaren is door de speciale motivering van de 
overschrijving waarvan reeds eerder sprake was. 
Voor hoofdstuk 53 geldt dat, hoewel de betalings­
verplichtingen 98 % van de toewijzingen bedroegen, 
slechts voor 1,9% van deze verplichtingen betalin­
gen werden verricht, waardoor de beschikbare mid­
delen bijna in hun geheel moesten worden overge­
dragen. Wat de Lid-Staten betreft, wordt uit tabel 3 duidelijk dat de situatie ten aanzien van de betalin­
gen uit hoofde van de verplichtingen van het dienst­
jaar voor sommige landen weliswaar is verbeterd, 
zulks dank zij de versnelde afwikkeling zowel bij het 
gebruik maken van de voorschotten als bij de uit­
voering van de projecten, doch dit neemt niet weg 
dat sommige landen, die tot de meest begunstigden 
behoren, slechts symbolische betalingspercentages 
bereiken in verhouding tot hun verplichtingen. 
Uit tabel 4 valt af te lezen'dat na de definitieve 
afwikkeling van de bedragen welke zijn opgevraagd 
op grond van het stelsel van de versnelde voorschot­
ten, de ter zake door de Rekenkamer in haar verslag 
over 1978 (J) geformuleerde conclusies onvermin­
derd gelden. 
Er zij tevens op gewezen dat de betalingen voor 
modelprojecten (hoofdstuk 52) nog steeds geschie­
den volgens het systeem van voorschotten en defini­
tieve afrekening; slechts 10% werd afgewikkeld als 
definitieve afrekening. 
(') PB C 326 van 31. 12. 1979, blz. 56, sub 4.9. 
98 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel 4 — Betalingen naar aard en naar land, uitgedrukt in procenten 
Land Vooruitbeta­
ling 
O Voorschot 
(2) Versneld 
uitbetaald 
voorschot 
(3) Aanvullende 
betaling 
C') Definitieve 
betaling 
(5) Totaal Totaal van de 
betaalde be­
dragen in 
min. ERE 
Frankrijk .17,63 33,80 1,61 1,98 44,98 100 93,52 
België ' 12,40 5,63 0,61 9,74 71,62 100 7,47 
Nederland 98,58 . 0,34 — — 1,08 100 11,06 
Bondsrepubliek 
3,45 37,42 100 61,34 Duitsland 57,68 1,45 — 3,45 37,42 100 61,34 
Italië 76,72 10,96 — 1,78 10,54 100 156,05 
Verënigd Koninkrijk 73,16 1,02 3,70 13,09 9,03 100 201,81 
Ierland 81,40 9,72 0,24 0,53 ' 8,11 100 38,66 
Denemarken 59,14 0,06 — 28,22 12,58 100 24,44 
Luxemburg 25,43 •23,24 — • 19,84 31,49 100 0,25 
Gemiddelde voor de 
Gemeenschap 63,41 9,41 1,53 6,90 18,75 100 594,60 
(') Vooruitbetaling: Geldt voor de projecten die na 1. 1. 78 zijn gestart. Eerste vooruitbetaling van 30 % bij aanvang van het 
project en tweede vooruitbetaling van 30 % wanneer het project voor de helft is voltooid. Bevestiging, door de Lid-Staat, 
van de feitelijke en boekhoudkundige juistheid van de gegevens. 
(2) Voorschot: Projecten, voltooid vóór 1.1. 78. Voorschot ten belope van 85 % van de bedragen, vermeld in de aanvraag, na 
indiening van een gedetailleerde staat van uitgaven. . . . 
P) Versneld uitbetaald voorschot: Overgangssi:elsel voor projecten die vóór 1. 1. 78 zijn gerealiseerd, in werking getreden op 
1. 1. 78. Voorschot ten belope van 85 % van de in de aanvraag opgegeven bedragen. Bevestiging door de Lid-Staten van 
de feitelijke en boekhoudkundige juistheid van de gegevens. De aanvragen moeten worden ingediend: voor projecten 
daterend van vóór 1977: vóór 1. 1. 1978 en voor projecten, aangevangen in de loop van 1977: vóór 1. 1. 79. • 
C) Aanvullende betaling: Stelsel dat op 1. 1. 78 in werking is getreden. Saldo van een tranche in het geval van meerjarenpro­
gramma's. Na indiening van een staat van uitgaven plus een rapport. Bevestiging, door de Lid-Staat, van dé feitelijke en 
boekhoudkundige juistheid van de gegevens. 
(5) Definitieve betaling: — Stelsel dat dateert van vóór 1978: na indiening van een staat van uitgaven en van bewijsstukken. 
Stelsel dat van kracht is geworden op 1. 1. 78: na indiening van een staat van uitgaven plus een rapport. Bevestiging, 
door de Lid-Staat, van de feitelijke en boekhoudkundige juistheid van de gegevens 
Opmerkingen over het beheer 
Opmerkingen over de nationale 
beheersystemen 
6.15. De doelstellingen van iedere serieuze con­
trole die de Rekenkamer uitvoert bij de diensten van 
de Instellingen en in de Lid-Staten, zijn: 
— nagaan of er communautaire procedures en sys­
temen voor het beheer bestaan en of deze cor­
rect worden toegepast; 
— opsporen van de sterke en zwakke punten in 
deze procedures en systemen, gezien uit het 
oogpunt van rechtmatigheid en goed financieel 
beheer; 
— beoordelen van het effect van deze zwakke pun­
ten; 
— trachten de geconstateerde sterke punten beves­
tigd te krijgen. Wegens de verdeling van de verantwoordelijkheden 
tussen de Gemeenschap en de Lid-Staten en in het 
in hoofdzaak nationale karakter van het gecofinan-
cierde beleid — met name wat betreft de algemene 
opzet ervan en de structuur van de individuele 
acties — is het niettemin voor de Rekenkamer vol­
strekt noodzakelijk om met betrekking tot het Euro­
pees Sociaal Fonds van tevoren een studie te maken 
van zowel de procedures en systemen van de 
Gemeenschap als van de Lid-Staten, en de relatie 
daartussen te analyseren. 
6.16. De Rekenkamer heeft een eerste programma 
van controlebezoeken ter plaatse opgesteld, die 
bedoeld zijn om aan de hand van één bepaald type 
actie (in casu die ten gunste van de jongeren) een 
inzicht te krijgen in de nationale systemen en proce­
dures van beheer bij de door het Europees Sociaal 
Fonds gefinancierde acties in iedere Lid-Staat. 
Tegelijkertijd heeft zij de mogelijkheden onderzocht 
om gegevens te verzamelen over de stand van de 
gecofinancierde projecten, de aard, de draagwijdte 
en de betekenis van de communautaire steun. Dit 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 99 
werk vereist uiteraard nadere contacten met de 
nationale vertegenwoordigers, maar enkele 
inleidende opmerkingen kunnen reeds thans wor­
den gemaakt. 
— De sociale behoeften en de nationale beleids­
maatregelen op sociaal gebied, met hun over het 
algemeen zeer ingewikkelde structuur, zijn vaak 
moeilijk te beoordelen. Wat het Europees 
Sociaal Fonds betreft, is de betekenis van de 
communautaire steun moeilijk quantificeerhaar 
op een vergelijkbaar niveau (als men bedenkt 
dat deze, bij voorbeeld in het geval van steun 
aan de jongeren, tussen 1 en 50 % van de totale 
activiteit per Lid-Staat kan uitmaken). Voorts zij 
er op gewezen dat de Lid-Staten geen waar­
deoordeel geven omtrent de resultaten van de 
door het Fonds gecofinancierde projecten. De 
Commissie 'dient zich te vergewissen of en in 
hoeverre er evaluatieprocedures in de Lid-Sta-
ten bestaan; is dit niet het geval, dan moet naar 
andere geschikte evaluatiemethoden worden 
gezocht. 
— De methoden voor het vaststellen van de ele­
menten van de nationale uitgaven die voor het 
Europees Sociaal Fonds in aanmerking komen, 
lopen van Lid-Staat tot Lid-Staat en zelfs bin­
nen éénzelfde Lid-Staat sterk uiteen en zijn niet 
zonder lacunes; het zou wenselijk zijn relatief 
uniforme administratieve werkwijzen op dit 
gebied in te voeren. 
— Voor steun uit het Europees Sociaal Fonds komt 
slechts een gedeelte van de gezamenlijke natio­
nale activiteiten in aanmerking. De staat van 
uitgaven wordt opgesteld op grond van de wer­
kelijke kosten van de in aanmerking komende 
projecten: vandaar de noodzaak om, ter 
controle van de juistheid ervan, inzicht te krij­
gen in de nationale systemen — waarvoor de 
controleverantwoordelijkheid berust bij de 
nationale organen — en de voor de berekening 
van het communautaire aandeel onmisbare 
gegevens gemakkelijk uit de administratie van 
de begunstigden te kunnen aflezen. Het is dus 
van belang dat voor de verschillende controle­
stadia — waarvoor dezelfde eisen gelden — de 
begunstigden door de Commissie worden ver­
zocht het cijfermateriaal te bewaren dat zij in 
ieder geval hebben moeten verzamelen voor het 
opstellen van de bij de betalingsaanvraag 
gevoegde afrekening. Hierdoor zou ook bij 
eventuele besprekingen over bepaaldè gevallen 
het werk van de betrokken diensten aanzienlijk 
worden verlicht. 
— De nationale interne en externe controlesyste­
men verschaffen niet alle gegevens die de Com­
missie nodig heeft om zich een beeld te vormen 
van de doeltreffendheid van de communautaire 
beleidsmaatregelen, en zijn van' weinig belang 
bij een rechtstreekse controle van dat deel van 
de uitgaven dat in aanmerking komt voor steun uit het Europees Sociaal Fonds. De Commissie 
moet meer rekening houden met deze factoren 
bij het opstellen van haar controledoelstellingen 
en -methoden enerzijds en bij de toepassing van 
. de controlemethoden anderzijds. 
— De budgettaire bepalingen dwingen niet alleën 
tot een gewogen reducering, maar ook tot het 
jaarlijks bijstellen van de „richtlijnen voor het 
beheer van het Europees Sociaal Fonds", het­
geen resulteert in een wijziging van de toeken­
ningscriteria, die mogelijk niet past in het 
strakke schema van de behoeften waaraan het 
Fonds wil voldoen. 
Opmerkingen over het toezicht op de gecofinancierde 
projecten door de Commissie 
Hiaten in de voorschriften 
6.17. De Raad heeft de Commissie uitdrukkelijk 
opgedragen om „in nauwe samenwerking met de 
bevoegde instanties van de Lid-Staten zorg te dra­
gen* voor het toezicht op het gebruik van de toege­
wezen gelden". (Verordening nr. 2396/71 van de 
Raad van 8 november 1971, artikel 11) (J). ïn veror­
dening nr. 858/72 van de Raad van 24 april 1972 (2) 
wordt deze taak nader omschreven: .. De Lid-Sta- , 
ten verstrekken aan de Commissie alle inlichtingen 
die voor de goede werking van het Fonds nodig zijn. 
Zij nemen alle maatregelen die kunnen dienen ter 
vergemakkelijking van de controles die de Commis­
sie doelmatig acht in het kader van het beheer van 
het Fonds ..'. De door de Commissie voor de verifi­
caties ter plaatse gemachtigde functionarissen krij­
gen inzage in de boeken en alle andere documenten 
betreffende door het Fonds gefinancierde uitgaven. 
Zij kunnen met name nagaan: 
— of de adminstratievie werkwijzen in overeen­
stemming zijn met de communautaire voor­
schriften; 
— of de nodige bewijsstukken voorhanden zijn en 
of deze in overeenstemming zijn met de door 
het Fonds gefinancierde activiteiten; 
— op welke wijze de door het Fonds gefinancierde 
activiteiten worden uitgevoerd en geverifieerd." 
(') PB L 249 van 10. 11. 1971. 
(2) 'PB L 101 van 28. 4. 1972. 
100 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Er zij op gewezen dat de Raad het weliswaar aan de 
Commissie overlaat te beoordelen of het uitvoeren 
van dergelijke controles nodig is, doch dat hij de 
Commissie niet ontslaat van haar verplichting tot 
het verrichten van systematische controles, ofschoon 
de omvang daarvan niet scherp is afgebakend. 
6.18. Overigens heeft Verordening nr. 2894/77 (•) 
tot wijziging van Verordening nr. 858/72 geleid tot 
een vermindering van de omvang van de aan de 
hand van bewijsstukken bij de diensten uitgevoerde 
controle van de verzoeken om aanvullende betalin­
gen dan wel om storting van het saldo van door het 
Europees Sociaal Fonds verleende steun. 
Volgens het oude stelsel — van toepassing op de" 
vóór 1 januari 1978 voltooide projecten — wordt het 
saldo gestort na ontvangst van een algemene staat 
van uitgaven, welke bij afsluiting van een project 
wordt opgesteld, vergezeld van bewijsstukken. 
Krachtens de gewijzigde verordening moet het ver­
zoek om betaling vergezeld gaan van een verslag 
over de uitvoering van de betrokken tranche of van 
het project als geheel; in geval de steun is verleend 
op basis van de werkelijke kosten, wordt een alge­
mene staat van uitgaven bij het verslag gevoegd. De 
Lid-Staat is ontslagen van de verplichting bewijs­
stukken over te leggen en bevestigt in plaats daar­
van de feitelijke en boekhoudkundige juistheid van 
de gegevens, vervat in het verzoek om betaling. 
Ofschoon overeenkomstig de gewijzigde verorde- v 
ning de aanvrager verplicht is bepaalde gegevens 
voor de uitvoering van het project te verstrekken, 
betekent dit in feite dat de verantwoordelijkheid 
voor het verifiëren van de feitelijke en boekhoud­
kundige juistheid van de uitgaven waarvoor de 
steun van het fonds wordt aangevraagd, wordt ver­
schoven naar de Lid-Staten ('). 
Deze wijziging van de verordening, waarmee tevens 
wordt beoogd de betalingen te bespoedigen, houdt 
een aantal risico's in. De Commissie moet er abso­
luut op toezien dat de betrokken organen van de 
Lid-Staten hun verplichtingen ter zake van het 
indienen van verzoeken om betaling volledig nako­
men en dat het. verklaren van de juistheid van de 
opgaven niet slechts een blote formaliteit is. Voorts 
heeft het feit dat de Lid-Staten ontslagen zijn van de 
verplichting om bij hun verzoeken om betaling van 
saldi bewijsstukken over te leggen, tot gevolg dat 
het desbetreffende onderzoek aan de hand van de 
stukken minder houvast biedt als dit niét gepaard 
met veelvuldige controles ter plaatse. 
(') PB L 337 van 27. 12. 1977. Opmerkingen over de in 1979 uitgevoerde controles 
ter plaatse 
De controles ter plaatse, uitge­
voerd door het Europees Sociaal 
Fonds 
6.19. De controles ter plaatse vielen onder de ver­
antwoordelijkheid van de instanties die in actie 
komen zodra de beschikking tot steunverlening van 
kracht is. Hun planning (keuze van de te controle­
ren begunstigden, voorbereiding van deze controles 
wat betreft de omschrijving van de doelstellingen en 
vaststelling van de toe te passen methoden en tech­
nieken, vaststelling van de data van de controlebe­
zoeken) was niet gecoördineerd, noch binnen de 
directie van het Europees Sociaal Fonds, noch met 
de financiële controle. 
Allèen in Ierland, Italië en het Verenigd Koninkrijk 
werden controles ter plaatse v.erricht. 
De controlebezoeken werden gemiddeld een maand 
vooruit vastgesteld en de Rekenkamer werd er over 
het algemeen vooraf van in kennis gesteld. 
6.20. Uit een analyse van de verslagen van de 
controlebezoeken kunnen ten aanzien van de doel­
stellingen en de gebezigde methoden de volgende 
conclusies worden getrokken: 
6.21. De controles ter plaatse in Italië (16 contro­
lebezoeken (2), totale duur 86 dagen, 66 betalingen 
gecontroleerd) hadden betrekking op de betaling 
van de saldi van projecten uit de periode 1972 t/m 
1977; hierbij kan een groot aantal saldi worden 
afgewikkeld. De gebezigde methode was echter aan­
vechtbaar. Ten eerste werden de systemen en proce­
dures niet rechtstreeks onderzocht; er werd uitslui­
tend nagegaan of de aangevraagde bedragen voor 
betaling in aanmerking kwamen, waarbij men zich 
dus beperkt tot het zuiver feitelijke aspect. 
Ten tweede werd steeds de volgende techniek toege­
past: steekproeven op de uitgavenposten en toepas­
sing van foutenpercentages op de overeenkomstige 
uitgaventotalen. 
Ten slotte: voor de projecten, gerealiseerd door 
publiekrechtelijke organisaties, heeft de systemati­
sche toepassing door de controleur van een 
Italiaanse collectieve overeenkomst waarbij het 
maximum van de uitgaven voor administratief per­
soneel wordt gesteld op 40% van de uitgaven voor 
onderwijzend personeel een discriminerend karak­
ter, aangezien een dergelijke regel niet door de 
andere Lid-Staten wordt toegepast voor analoge uit­
gaven. 
(2) Bij één van deze bezoeken was een functionaris van 
de Rekenkamer aanwezig. 
/ 
31, 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 101 
6.22. De controles ter plaatse in het Verenigd 
Koninkrijk en Ierland (7 controlebezoeken, duur 8 
dagen, 11 betalingen gecontroleerd) hadden in 
hoofdzaak een tweeledig doël. 
Het eerste was het verzamelen van informatie, regel­
matig aangevuld en bijgewerkt, over de begunstigde 
organisaties en over het functioneren van bepaalde 
systemen die voor deze organisaties kenmerkend 
zijn: juridische systemen, procedures voor de 
besluitvorming, financierings- en boekhoudsyste­
men, kostenberekeningsmethoden, interne en 
externe controlesystemen. Hierbij werd bijzondere 
aandacht besteed aan de systemen voor het toewij­
zen van de verschillende soorten uitgaven aan de 
programma's, en voor het bepalen van het deel van 
de uitgaven dat voor vergoeding uit het Europees 
Sociaal Fonds in aanmerking komt. In dit kader 
werden niet alleen de grote begunstigde organisa­
ties, maar ook de minder belangrijke (voornamelijk 
serni-overheids- en particuliere instellingen) gecon­
troleerd. 
Het tweede doel was het verifiëren van de bewijs­
stukken waarop de verzoeken om betaling steunen. 
Dank zij deze verificatie konden verschillende 
geclaimde bedragen worden gerectificeerd. 
Deze doeleinden worden bereikt zowel door middel 
van vraaggesprekken als met behulp van steekproef-
en verificatietechnieken. Dit systeem van controles 
ter plaatse heeft wel bepaalde kwaliteiten, maar 
moet nog verder worden uitgebreid om het nog 
doeltreffender te maken. 
De controles ter plaatse, uitge­
voerd door de financiële controle 
6.23. Uit een analyse van de verslagen 
betreffende vier controles ter plaatse (één controle­
bezoek in Frankrijk, één in Italië, één in het Ver­
enigd Koninkrijk en één in Ierland) kunnen de vol­
gende conclusies worden getrokken. 
Het besluit tot het houden van controles ter plaatse 
werd genomen los van het voor het volgen van de 
door het Europees Sociaal Fonds gesteunde projec­
ten en de daarmee verkregen resultaten. De keuze 
van de begunstigden en van de ter plaatse te contro­
leren onderwerpen berustte niet op een breed opge­
zette planning, maar op een voorkeur voor 
specifieke problemen. 
De aandacht ging daarbij vooral uit naar de syste­
men voor toerekenen van de uitgaven aan de projec­
ten, de methode om vast te stellen wie in aanmer­
king komen voor steun uit het Europees Sociaal 
Fonds (bij voorbeeld jongeren die een eerste betrek­king zoeken), en de financieringssystemen, in het 
bijzonder dat van deelneming van de nationale 
overheden. 
Uit het verslag over het bezoek aan het „Centre 
d'études et de.formation des assistants techniques 
en gestion industrielles" (Parijs) valt af te leiden dat 
het ter zake door de Commissie aan de hand van de 
stukken ingestelde onderzoek slechts oppervlakkig 
was. 
Er zij tevens op gewezen dat de Rekenkamer over 
het algemeen niet van tevoren van deze controlebe­
zoeken in kennis is gesteld. 
Wijziging in de benadering van de 
door het Europees Sociaal Fonds 
uitgevoerde controles ter plaatse 
in de loop van het dienstjaar 1979 
6.24. Deze wijziging is het gevolg van het streven 
van het Europees Sociaal Fonds naar een versnelde 
afwikkeling van de betalingsprocedure, met als uit­
vloeisel daarvan een herziening van de principes en 
methoden van de controles ter plaatse. Dit streven 
heeft geleid tot de samenstelling van een groep per­
sonen die op directieniveau verantwoordelijk is 
enerzijds voor alle maatregelen ter versnelling van 
de betalingen (bij voorbeeld „organisatiebezoeken" 
aan de Lid-Staten, die ten doel hebben bekendheid 
te geven aan het Europees Sociaal Fonds en aan de 
behoefte van het Fonds om over de nodige gegevens 
te beschikken voor de behandeling van de verzoe­
ken om betaling), anderzijds voor bepaalde aspecten 
van de controles ter plaatse en ten slotte voor de 
betrekkingen met de financieel controleur, wiens 
benadering in 1979 eveneens ingrijpend is gewij­
zigd. 
6.25. Deze groep verzorgt, op directieniveau, de 
planning en coördinering van de programma's voor 
de controles ter plaatse. In overleg met de operatio­
nele afdelingen bepaalt zij voor het volgende dienst­
jaar de onderwerpen, doelstellingen en methoden 
van de controle ter plaatse, alsmede de perioden 
waarin deze controlebezoeken zullen plaatsvinden. 
Het programma van de controles ter plaatse voor 
1980, dat deel uitmaakt van een strategie op langere 
termijn (om de 2 a 3 jaar controlebezoeken aan de 
grote begunstigde organisaties) is op deze wijze 
reeds in 1979 voorbereid. De coördinatie van de 
controles ter plaatse door de directie van het Euro­
pees Sociaal Fonds is nauwkeurig afgestemd op de 
meer algemene coördinatie van de financieel con­
troleur. 
De groep is tevens belast met het uitwerken van een 
nieuwe opzet van de controle ter plaatse. De hoofd­
lijnen die in de loop van de tweede helft van 1979 
zijn goedgekeurd en die de basis vormden voor de 
102 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
voorbereiding van het programma van controles ter 
plaatse voor 1980, behelzen enerzijds het onderzoek 
van de systemen van financiering en beheer, met 
name van de grote begunstigden, en anderzijds de 
klassieke controle van de dossiers, welke meer 
gericht is op het boekhoudkundige aspect en op het 
verzamelen van aanvullendè gegevens en ten slotte 
een zodanige uitbreiding van de controles ter 
plaatse dat daaronder ook vallen de doeltreffend­
heid van de projecten en van de nationale systemen 
voor het kritisch volgen en evalueren daarvan. 
De groep is ten slotte tegenover de directie van het 
Europees Sociaal Fonds verantwoordelijk voor de 
opleiding van de controleurs; in het kader van een 
werkgroep „opleiding van de controleurs", waarbij 
alle diensten zijn betrokken, werkt zij mee aan de 
analyses van de opleidingseisen voor controleurs en 
aan het uitwerken van ad hoc-opleidings 
programma's. 
6.26. Dit streven naar een grondige herziening, op 
diverse niveaus, van de methoden van controle ter 
plaatse dient wat betreft de ontwikkeling en de 
praktische toepasing daarvan door de Rekenkamer 
nauwlettend te worden gevolgd. Eén der belangrijk­
ste problemen op het gebied van het sociale beleid 
is namelijk het afwikkelen van de oude dossiers en 
het opzetten van een deugdelijke interne controle, 
daar deze tot dusver duidelijk in gebreke is geble­
ven. 
Opmerkingen over de regelmatigheid bij hiet verrich­
ten van de betalingen 
6.27. Ter beoordeling hiervan heeft de Rekenka­
mer een controle uitgevoerd op 175 betalingsop­
drachten (in 1979 waren er meer dan 2 000). In een 
twintigtal gevallen waarbij onverklaarbare vertragin­
gen werden geconstateerd, werden de dossiers 
geraadpleegd bij de betrokken diensten. Dit gaf aan­
leiding tot de volgende opmerkingen: 
— er komen nog steeds vertragingen voor bij de 
vooruitbetalingen, ondanks het feit dat dit sys­
teem juist bedoeld is om deze vertragingen te 
elimineren; in de dossiers is echter gèen spoor 
van moeilijkheden te vinden. De twee ernstigste 
gevallen waren: in één geval lag er ruim een 
maand tussen het verzoek om betaling en het 
verstrekken van de betalingsopdracht en in het 
tweede geval verliepen er zelfs drie maanden 
tussen deze beide stadia; 
— wat betreft de voorschotten en de saldi valt op 
te merken dat ook al zijn de vertragingen hier' 
gewoonlijk eerder verklaarbaar door het gecom­
pliceerde karakter van de behandelings­
procedure, er tussen het verzoek om betaling 
en de uitvoering daarvan vaak lange tijd 
verloopt, waarin absoluut niets gebeurt. Zo verliepen in één geval twee jaar tussen het ver­
zoek om betaling en de betalingsopdracht, en vier 
maanden tussen de betalingsopdracht en het visum 
van de financieel controleur, alles zonder duidelijk 
motief. In een ander geval waren er vertragingen 
van respectievelijk 1 jaar en 4 maanden. Indien in 
onverschillig welk stadium van het beheer abnor­
maal lange vertragingen zijn, dient dit ten minste in 
het dossier te worden toegelicht. 
HULP AAN SLACHTOFFERS VAN RAMPEN IN DE 
GEEMEENSCHAP 
(Hoofdstuk 59) 
6.28. Evenals in 1978 is op de begroting een 
bedrag van 5 miljoen ERE uitgetrokken voor hulp­
verlening aan slachtoffers van rampen. In verband 
hiermee heeft de Commissie in 1979 de volgende 
beschikkingen getroffen: 
— 4 september 1979: 
Frankrijk 
Martinique en Guadeloupe 
(tornado) 1 miljoen ERE 
— 3 oktober 1979: 
Italië 
Umbria (aardbeving) 1 miljoen ERE 
— 24 oktober 1979: 
Italië 
Lazio — provincia di Rieti '0,2 miljoen ERE 
Marche — provincia di Ma-
cerata e Ascoli 
Piceno 0,1 miljoen ERE 
(aardbeving) 
— 5 december 1979: 
Verenigd Koninkrijk 
Orkney, Shetland en de 
Western Isles (buitengewoon 
slechte weersomstandigheden 
tijdens de winter 1978-1979) 0,5 miljoen ERE 
2,8 miljoen ERE 
Tijdens het dienstjaar 1979 zijn dus voor 2,8 miljoen 
ERE verplichtingen aangegaan en betalingen ver­
richt. Deze beschikkingen zijn ter kennis gebracht 
van de Lid-Staten respectievelijk op 6 september, 
3 oktober, 24 oktober en 7 december. 
6.29. Zoals de Rekenkamer in haar vórig verslag 
heeft opgemerkt, zijn de kennisgevingen aan de 
betrokken Lid-Staten van groot belang, want bij die 
gelegenheid kan de Commissie zodanige richtlijnen 
geven dat van de communautaire steun een maxi­
maal gebruik wordt gemaakt. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 103 
Dit jaar zijn aan de kennisgevingen echter weinig 
belangrijke elementen toegevoegd. Daarentegen 
heeft de Commissie ter plaatse een contact geves­
tigd zodra het principe van de communautaire steun 
was aanvaard. 
6.30. In oktober 1979 heeft de Commissie een 
controle ter plaatse verricht in verband met de steun 
van 500 000 ERE aan de slachtoffers van de olie­
ramp aan de kusten van Bretagne veroorzaakt door 
de schipbreuk van de Amoco Cadiz in de nacht van 
16 op 17 maart 1978. 
Het controleverslag bevat een analyse van de voor­
naamste vertragingen die uit het dossier blijken: 
— Het desbetreffende besluit werd op 22 maart 
1978 genomen, doch de fondsen kwamen pas 
op 24 april beschikbaar doordat bepaalde 
inlichtingen niet rechtstreeks waren doorgege­
ven; 
<— de Commissie heeft verschillende keren moeten 
manen om een rapport te krijgen, dat zij pas op 
27 juni 1979 heeft- ontvangen in de vorm van 
een beknopte nota. Door al deze vertragingen 
werd het mét deze actie beoogde doel, namelijk 
het spoedig beschikbaar zijn van de hulpgelden, 
niet bereikt. Ook hebben deze vertragingen een 
uiterst slechte indruk gemaakt op de getroffen 
bevolking en gezorgd voor negatieve publiciteit. 
In het licht van deze opmerkingen wijst de 
Rekenkamer evenals in haar verslag over het 
dienstjaar 1978, op het feit dat men moet kun­
nen beschikken over de nodige faciliteiten om 
ervoor te zorgen dat de hulpgelden zo snel 
mogelijk ter plaatse zijn. 
DIVERSE ACTIES OP SOCIAAL GEBIED 
(Hoofdstukken 30 en 35) 
6.31 Uit de tabellen 9 („gescheiden kredieten") 
en 10 „niet-gescheiden kredieten") blijkt de uitvoe­ring van de begroting wat de hoofdstukken 30 en 35 
betreft. 
„Gescheiden kredieten", de oorsprongkelijk voor 
betalingsverplichtingen uitgetrokken bedragen, zijn 
ten opzichte van het dienstjaar 1978 met iets meer 
dan 10% verhoogd. Van artikel 306 (modelonder­
zoek inzake armoedebestrijding) is een bedrag van 
bijna 5 miljoen ERE overgedragen van het voor­
gaande dienstjaar, hetgeen het totale bedrag voor 
verplichtingen, op meer dan 10 miijoeri ERE brengt, 
waarvan voor 88 % verplichtingen zijn aangegaan. 
De middelen beschikbaar voor betaling zijn voor 
87 % besteed ten behoeve van artikel 306 en slechts 
voor 54% ten behoeve van artikel 303 naar welk 
artikel in 1978 reeds bijna het totaal aan middelen 
was overgedragen. 
De andere artikelen van hoofdstuk 30, die beheerd 
worden volgens het stelsel van de „niet-gescheiden 
kredieten", zijn opgenomen in tabel 10. 
De aanvankelijke begrotingsbedragen, ten belope 
van 6 170 000 ERE, zijn aangevuld met 650 000 
ERE, overgeschreven van hoofdstuk 100 naar artikel 
302 (riieuw programma ter bevordering van de uit­
wisseling van jeugdige werknemers). Voor bijna het 
gehele bedrag werden verplichtingen aangegaan, 
doch slechts voor 62,7 % van deze verplichtingen 
werden betalingen verricht, tegen 80% in 1978. De 
begrotingsbedragen die aan het eind van dit dienst­
jaar moesten worden overgedragen, waren aanzien­
lijk hoger dan aan het eind van 1978. Voor 85 % van 
de uit 1978 overgedragen begrotingsmiddelen wer­
den in de loop van het dienstjaar betalingen ver­
richt. Voor bijna het gehele bedravg van hoofdstuk 
35, 7 792 000 ERE, werden betalingsverplichtingen 
aangegaan. 
Hiervan werden slechts voor 45 % betalingen ver­
richt, tegen bijna 50 % in 1978, terwijl de betalingen 
ten laste van overgedragen middelen 95,7 % van het 
totaal bedroegen. Onder artikel 356 (organisatie en 
humanisering van de arbeid) werd geen enkele beta­
ling verricht voor de verplichtingen van het dienst­
jaar, terwijl slechts 72 % van de overgedragen mid­
delen werd besteed. 
104 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
(N OO ON Os Tf Tf SO^ <N ON <N I •—* ON (N <N Tf 6 'Z (N OO ON Os Tf Tf SO^ . o_ <N vO_ Os VO sO <N 00 3 (N ^ i> oT Tt^ rt — 00 U0 — o" sO •«t" oT (N u i_ — Os ON ON — — m lO r}- PO O r- r- O ON O "2 a • — 00 00 vo « Tf • 00 (— PO O O f» r- 00 SO ON * esterei agen p mo 31 1979 II SO SO — m <N <N ov r- o r^ r~- r- Tfr <N o\ esterei agen p mo 31 1979 *r> vo m sO r> oo o SO PO Tf in O irï esterei agen p mo 31 1979 w O OO — r- co r- oo o O w-1 SO so ' Tf (N Os en 
ON irï 
06 -a <N <N <N Tf 
c^È <u 
<u cu-ë 00 \ Os O Tf 00 so r- PO Tf IA 1 . 1 «-X 
Ü&J--00 c c 0).- (ü C 00 \ Os co 0\ so^ »n — in sO I„ (N <D Ü&J--00 c c 0).- (ü C || 00 Tf* © Os* Os PO Tt' oo" o ro oo" rf" 00 Ü&J--00 c c 0).- (ü C ("*•» Os ON ON as ON Os ON Os ON Os Os 1 
2\2*° £ co .ü S cd w 
<Q.5-° 
u 00 00 O M 00 rt 00 <N r- 00 O B C O 1» « > 2P & r- oo */"> o — <N VO^ ON^ PO^ in O B C O 1» « > 2P & —T — I o" oT po" o" oo" I 00^ ' wo" rn 0s f k c H ü> ca ii 60 in —« | \o m vo 00 Tt 1 (N <N Tf SO k c H ü> ca ii 60 r- vo co — oo ON — — <N <N in r- o Jts w 00 Tf 00 Tf ON PN Os .5 cd ca "q. a ca ire 
£ >N r- On n oo oo ON PN CM VO r- r- ON .5 cd ca "q. a ca ire 
£ >N O os Os Tf TT PO ON m in co O ON .5 cd ca "q. a ca ire 
£ >N so O — 00 t- PO ON ro O m Tj-.5 cd ca "q. a ca ire 
£ >N M ro m O PO U0 ON r- r- r-.5 cd ca "q. a ca ire 
£ >N <N PO PO f^J r-
O sO Os Os so O PO O 1 ro 1 ro Os (N .* e •- u •c oo in Os On^ ^ <N lo PO 1^ °°^ 1 O fn .* e •- u •c oo + oC —Tf ^ o" uo o" o" o" in (N a 5 O Ti* — — r*- r- (N <N 00 O O O (N m so | (/) U "O II + vö n h» ^ «A r~- r- Tt o <N O os m XI S 00 ^ — oo — m so — t VOO O CN Tfr r- O 
le O w + 
+ m >n <n ^ ^ PO f- — O ON O (N O le O w + 
+ — 00 — ON ^ en rt — oo m Tt — VO oo — 00 O Tt o WO Os Os O CS so O m r-m p w + 
+ — 00 — ON ^ en rt — oo m Tt — <N ir> vo r- <N CA p <N PO PO 00 00 
e — ON m PO — , 
•8 « ë & sO^ CD ON^ rn OV — (N rn rn 
"O c cP rj^ | —K in vo' Tt-" <N I so" 1 rn 1 rn « C ' «T3 — ca — TJ- — 1 m O (Tv m in I O 1 O 1 O « C ' «T3 — ca — (N O SO Tf fN U0 PO ON <N <N SO e M J C « C 2 3 « * r- IT) Tf OO (N O r- r- Tt ir> SO. e M J C « C 2 3 « * O 00 — 00 Os Tt (N r- so sO ca -o uU 00 O ON vo r- m 
r^.O c S m (N r- OV O 00 00 O-® Q. S O (N 
r» fO ON «*Ï VO (N — O — . <N ccC U M ™ 1> O 00 > > "O G <N rn PO PO VO^ Os <N CD <N ccC U M ™ 1> O 00 > > "O G —" in Tf <N~ o" o' PO ON" I (N 1 rn <N oil ^ ^ Si '5-S.ïoé 2 ra vO u-i — <N m Tf 00 — 1 O 1 rj" Tf • 00 oil ^ ^ Si '5-S.ïoé 2 ra m <n r- Tf r» vo t- r- lo <N O <4 O w m > (fl > n pflr; D. 4) 3 O - r sO r- rt — oo <n in rj- r- in r- 00 vo iT) m rn <4 O w m > (fl > n pflr; D. 4) 3 O - r r- rt — oo <n in rj- r- in fN ON — |ao3^ o g 2 J£ 3 > T3 r~ vo — | — <N vo PO O r- r-r-O r-O 
"" •-
A-iS <n Tt oo r- __ Ov ON 00 ON r^ SO A-iS 00 . <N^ r-^ Ov O, rf Tf rn <» 
f 32 <N~ — I </•>" TJ-" PO" oo" oo" 1 so" 1 cT rn rn w L- Tl" | VO fT) 00 00 O 1 ON 1 00 ON r-*C &<N O O (N t r- PO Tt (N 00 sO 
f Os O rn — PO OO <N o Tt 00 <N •- c • w t> ^ to 00f^ vo n •—• PO VO fO Tt o" •- c • w t> ^ to 00f^ «O — ro O <n so o cd o (N * £ Ë 
O I I O I . 1 O O O O O - O 1 O c O 1 1 O 1 1 O O O O O O 1 O O O O O O O O O O .ÏL, O O O O O O • O O O O O ON ON O O O O O -C d> O O PO PO O O O O O rn • ^ 00 CTN as — — m <N r- • oC t« 0> > 1 + + 1 r- r- r-oC 
O 
<u O O I O O O O O I O 1 O O o <u O O 1 O O O O O 1 O O O O ^ 00 O O O O O O O O O O O ' — c jS N O O O O O O O 'o O O O ro ' — c jS N O O O O O O O O O O O ro 
C m O O O O O O O O O m 
S * w l/~l O <*>00 vo. vo — r- <N 00 •> 4> m fi <N — O <N VO 00 os Os 00 C O cd w < <N PO PO NO SO C O cd w < 
O "rt cd «O _4) ü </} in "rt cd "S _4) ü 2 + O u "rt cd 
00 e > X a c C/3 
2 J= c « (/) 
2 JZ - 00 
k-4> 73 •g O H + <u TD (2 
J: fS + -^ a 13 « <u 60 D..S 2 ï 1 73 •g O H O in O E O 
E O is 5 c 3 C •- Ü C o i> "O e « ^ fc = 1 g O (-
Regio's 
Gehandica 
Omschakel O H 1 
S T3 fc 'S 73 •g O H c CD co 0> c C 2?^ & 2 c C « .ï O 
Regio's 
Gehandica 
Omschakel 00 4= c c O u —) 00 D 55 <L> O 
"5> 
C/3 C/5 e w O — <N PO «O O — <N .2 2 O O O O O JU m X <N in 1/1 in 1/1 m m m JU m X 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 105 
N® 
0s-
m Os ON 
<N ^t 
O 
<N r-
r-
O r-
m rj* 
r- m 
<N CN 
r-
<N 
Tt o 
Tt m o 
O <N 
<N <N oo 
O 
<N 
o <n 
u N OO 
(N o — — 
PO co 
00 
•<t ^ ^ 
\o 
O Tt SO 
r-» 
r-
v—« 
I 
5o 1 <N 
<N NP 0s V® 
0s 
(N . r-
<N <N 
O cT 
iO 
O 
<N 
-a 
r-
00 
SO 
00 ^ 
1 00 
1 O 
Os ' O Os ' 
+ <N 
<N 
( o^ 
O no 2 
rn 
lo <N 
O 
00 
SO 
ON r-» 
to 
<N vO 0s-
SO m O 
^t ON — 
O Tt O 
— + V® Ov 
co O ^t 
O Tt 
u~> O 
+• N® 
0s ov v° 
T 
<N NO Cd 
SO O 
00 o" 
m 
« .5 r-
*n 
00 
ON 00 
ON sO r- so 
O r- —* O 
rg 00 VO 
rT 
r-* 2? 
Q N Cl ° rf r-i 
g vO O 
O 0s 0s-
— 00 ON 
<n Os ro 
<N m <N 
+ (N 
cn 0s-vO 
0s 
<N Os (N 
sO^ ro 
scT rn (N 
Tf — -i-5 
(N NO 
0s V? 0s 
ON r- (N <N ON sO r-
00 m O ^t vO 
0s-S° 
0s -p 
0s 
ro SO 
Os O 
00 uo Tf O Ü r- Tt 
ro co 
00 rf 00 ro 
Os" 
ro 
fn ^ 00 ^ 
m — 
00 ~ 
I I m o 
Os SO 
00 (N 
Tl- O 
ir> 
O <N 
r- sO ir> #x - O 
r-* 
i/-) 2 
s® 
<N 
Tt m * vO 
m 0s-
oo , 
£.1 
<N ^ 
I I I I <N 
u-f ^ ^ 
<n r-
O O 
® °" s 
ON 
OO 
2 M «O 
O O 
S PO o' -P 0s NP ON 
fl O O 
sO uo in 
00 O •O 
(N ir> 
(N V° N® 
<n ON 
o O 00 
O O 
sO Np 
Os Tf sO 
Os 00 Tfr 
O O 
Tf 
ON 
r~ 
co w - oo 
ö. c C C 
<u a> 
oo op 
C .£ 
•C <« 
m « co _ co 4> <u c e S <u 
oo oo 
«= .S 
t/3 
' c -ï 
! •§ | c c w 
c2ffl<«W -§ Os 
•as; 
en — O. Ü ^ CO 
c C w 
. = 13 <ö c § * 
Q c/3 CQ < <C u O — 
"O 2 £ 
CO ON 
C/3 — ON 
vo r~ 
5^ — c <= 
53 4j 
~~ _ 00 60 
h c C C co h a> .5 •— en V frf) Lm c/3 
•3 o. c « !5 
5 2 3 § gg » fl w c ^ o* 
Q C/3 00 < < UQ a. 
-o ON 
* s; 
C/3 — 9 C 
4) 
C 00 
CO C 
CS ' — — C *•> 
-C» 
u- aj _ • 
<u SÓ'C 
c ü 
3 
_ *. r~ -= « g 
ü u 0\ o ü O. -§ co c W 
£2£m<<uJ O. 
2 £ 
CO ON 
C/3 — 
106 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
N è-èv 
2 - O 
O ^ 
so 
m 
m 00 o"" 0s 
°S5 
8 2 " 
NO NO * vO vO V) 0s" 0s-
00 •-* 00 
00 00 
irT co o" 
m 
<N 
<N 
On 
<N ^ O ON 
00 O 
00 cT 0s-NO <N 
00 r-00 
co rf co oo" ON vP Np 
r-
ON co , m r-
ON On (N 
Tf 
O Tf* <N O 
rf ^ 
2 ^ r-
m -jT 
<N S 
00 ^ 
rn <N 
ON 
CD ^ 
ON oq ON °® I VO 
NO 
^ r-" lO NO 
CN "vO vO ir> ^ 
oo oo On 
O ^ 
g32 OO 
^ ^ v/~i 
— ^ 
v= --P 
0s 0s 0s 
(N 00 Tf 
m O O 
<N — O 
+ s? vO 0s 0s 0s" 
m m r-
O 
oo" <N <D 
+ N® 0s 0s-
O (N 
<N Tf — 
ff cT r«") + 00 
r-
0s 0s 0s 
00 tr> 00 
NO NO O 
<N 00 o"1 
<N + 
NO 
«•>.5 
' ^ 5 > ° vO 0s vP 0s 
on 00 cr> m 
ON O IT) + (N 0s o"-V® 0s-vO 0s-
Tf r-
fn TJ-
o" •rf 
+ vO 0s vP 0s- 0s 
<N 
— — NO^ 
C-f NO rn IT) + 
N® NO 0s- 0s-nO Ov 
Tf — 00 
r- o 
— O vO 0s-vp 0s-vO 0s-
00 <N 
NO un 
NO Tf O 
Os 
NO 
<N 
<N -P 0s-N° 0s-nO 0s-
ON 00 
CN 
o" fn 
Tt V® 0s-V° 0s-
Tf <N in 
r-; rf (N 
rn 
m 
O, 
ü.3 V5 ^ 
•§Q 
co ON 
2 °o 
O * VO ^ 
8 <* 0s 
O ON On 
00 in 
ro 00 
+ ro <N — 
vo 2? ^ 
S °" 
On 0s-N? 0s-vO 0s-
NO m <*•> 
c» 
so o" 00 0s* 0s-
5 
1° 
O I O — V-) 
NO 
O 
NO ON 
ON 
On O 
On <N 
«— <N * i i oC NO vO 
•^t rf <N NO 
O Os ON 
On <N 
r^ ON 
Tf OO O 
(N Tf 
• * vO vO 00 0s 0s 
o ° ° ° On «n 
3 r ^ ^ m — 
co <N 
NO Vp N© 0s 0s-
<N m On 00 o Tf 
NO O O CN in <N 
NO vo 
ON vo ^ 
NO 
f*) 
1 m 
Tf 
<N 
rn 5 2" O 
u-i <N 
NO . 00 
r-O ^ ^ 
Z! m — 
£ "-'o 
On 
VO O 
00 
<N 
NO 
m IT) r- m NO 
m a> m 
<N 
NO 00 <N o O 
NO 
m 
Os 
r- r-
i"**- — g 
2 ~ g S 
t. — c ÖO op 
h <u .S -S 
ffl ï MC M 
'Z? O. c ®> 
S o = 3 
u2 2 = to 
S 2 3 S e w 
•- (I) I) C 14 05 
Q cn OQ <C < w a 
2 £ 
« 0\ (/3 — 2 c " e 
g > « 
» 5 SP c cö c 
.5 C3 "3 
OD oo Je 
'5 £ 73 j: «'-— c = 
S t> 
- _ oo eo 
i- (u ,E -5 
v oo C ^ 
a B » 8 
o — 3 a, U « Q.OO'ö (J é c U 
«5 s « s j* > — C/3 CQ <! < UJ cu 
a 
-§ Ov 
13 £ 
C/3 — O 
c e (O <D 
00 ÖO 
C C i- — c u a> .b 
« JJ M i-
O. c U 
ï ° = 3 
S3 2 c 
'f CO V C I.U hM 
O C/3 CQ <! <t! UJ c* o. 
•§ ON 
"rt ON 
C/3 — <L> 
a 
O 
2 
"w cn 
— ON cd r»» 
2 O ~" w C A K 
H - CQ < < UJ c e S 0) 
_ 00 op 
5 = .s 
oo E w 
c « S 
3 O. 
C £?W 
C rt Oi a 
•Q Os 
C/3 — 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
Os r-> sO Tf NO | r- SO ON m <N 0) Tt^ 0\ r- r-in 1 <N (N £i oo" *n oC vcT ^s o" vO oT oo" sO jy C ON (N 00 rf Os O O O O Os 
5 SP 00 r*» oo 00 <n 
00 ON m O oo ON O r-sO (N r~-O O Os f> ro . 00 m r- O 
J-o II oo. r- r~~ NO Tj* O Ov m Os CT) (N J-o O O o <N «O 00 <*•> iri VO so . Tf 00 u 00 Tf O Tf 00 fN <N Cl c-> ''MM <N m Oi m CO MM ON Os CS fO r**i m CO ' ON CN <N 
e.-ïra « x: 5 • oo o 2 ro O 00 ro 00 OS O — «r> 00 « x: 5 • oo o 2 \ rn in in 00 PO r- oo^ <N Os O 00 .s SS 2 oo co o" so" r-' 'O vo' irT M-" (N MM" 
«•° != (I ir» 00 On r-» r- r-r-- t~» r- m r-«—• . CO « > ed ON 00 X> 
Tt 00 5. V© vO r- Tf <N sO 00 5. sq^ sO m <N 00 r-^ c (U 00 c 00 en sO en ro oT 1 <z> o" Tt MM" sO c (U 00 c r- co lO ON <N vO 1 0\ oo SO SO ' fN c (U 00 c s oo m Os r-Os ON <N <N VO SO 00 00 O ir> On _ CS r-m O r- fN C3 r-TJ* co r-(N m 00 O O vO O ON O "S QQ O ON — r-ro O m . sO O r- "S QQ o O <N f^i __ 00 MM rn in — Tf MM 
TJ- <N (N <N cn r* vO ro ON <r> ON 
m 00 r-I ON iT) 1 Tl" I 00 ON Tf l„ oo^ 1 (N 1 sq^ ro 'JE S* o" —r ^-T <z> irT w-T o' r-' o' CN o" (N O S* so O O 00 m VO O Os O 00 sO Tf <2 c3 <3 + r-— 00 <^ï O Os Os •*r O O c*> Tj- 00 <2 c3 <3 v> Os 00 O m m o O O 00 Os r-
2 II O O Tt O m >n O oo O ' Os <N (N 
2 r- fN r-«O m sO vO v~> r~ O O Tt 
o w 00 Tf <N 5 (N <N O iri <N oo iy-i so ro Os f- r-00 5 <N <N in r» fN (N fN f- 5 m Tt 00 00 
& c .o <u Ci 00 r^ I Os co ON m in 00 & c .o <u in ON 1 m 00 sO Os 
53 cT O i^T —T lO 1 r-" I <N o" fN 
li so o O 00 m. VO 1 Os 1 00 SO Tt 
li r-MM 00 O os Os Tf m m - 00 
li O ON 00 — O O 00 Os r-O 00 ' O O Tf O m «O 00 ON <N fN 
2? c fN ro iri sO VO <N i/") Os V) 
<U '5 O Os MM Tt <N r- lo — 00 Os > 2 o r- Os ON ON 
Oob ~ (N fN 
<u O O O O O O O O O O O O O O <u o O O O O O O O O O O O O O O w c ^-S O O O O O O O O O O O O O O V 4> rj-o o O O O O O O O O , O O O O > 00 s + O O O O O O O' O O O 1 O O O O > 00 s m O O so ^t O O O O m m O m *T) O •— 'N II oo O O m O <N t- in r- rN O 
ë'z O Q co Tf oo fN fN <*•> 
ë'z O Q <N (N <N ë'z O Q 
c 1 O 1 O 1 | | 1 O O O O 1 O •Ü 00 c 1 O 1 • O 1 1 1 1 O O O O 1 O •Ü 00 c O O O O O O O 
o O- O O O O O O O O O O O O 'C Tf O O <o O ir> Y"> JC w 1/-) <N fN </-> r- r-</ï fN CN fN QJ > 1 + 
O 
u o O O O O O O O i O I O O O u O O O O O O O O i O 1 O O O 
iir 00 O O O O O O O O O O O O — c J5 N O O O O O O O O O O O O — c J5 N O O O O O O O O O O O O c • J m O O sO O O O O O ,© vn 
2 ?» "w' 00 o KTi O *r> O </-> O <N fN Tf •*t oo O O C O cd w <N <N » <N 
< 
' 
O m m lO in *o 
-1- + C/5 
2 tA 
2 T3 fN in J= •C '5 + + 
oo c "cd cd o "rt 
cd 
O c V 00 O 
C/3 
2 c QJ 
O + '> 
*ö3 H H u 13 O 
C/3 
2 'o u O 
J2 o C/i 
Ë fN >< <u c <u c u 00 00 •J* k> <u ï 
1 c SI 
"rt cd a 15 "O o C/3 
2 j= 
O + 
* 3 e a cd O c 0> e D. ed O _c 
"03 00 •J* k> <u ï 
1 c Ë c a> 15 2 o O X) "O c cd J 
Jongerei *o c cd •C 0> O c cd öb 
ü 
Vrouwei 
Regio's '•5 c « s: <L> 
O 03 
x: O (/I 
E O 0) <u 00 c O •—> C/3 
a> 
3 55 H 
<N ü m 
C/3 
2 C/3 
2 < W O (N ro o __ fN C/3 
2 C/3 
2 O •O O O O X ac ir> ir> </-> m m in X ac 
108 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
co 00 CD WO CN ro* CN CN w-f on* CN w> 
* . 
so w~> co co 00 Tj-CN sO 00 r-co — cn so 00 SO co f-; en sq^ CD in co" oo* — ©* ^•* co* oo* ^•* oC oo* wf —T — co 
Os Tf rn r-sO Os r-© 00 SO SO 
Tf r*l Oi (N 00 ©^ lO CN Os^ 
CN* w-T oC oC irT cn cn *r>* so" ON ro so Os ON m r-Os Tt sO CN cd Tf 00 ro Tf SO Os 00 sO ro 00 © w CN sO sO (N Os <N sO CN 00 CN © £ co un OO r-00 *n Tfr © r- 00 -- r-Os 00 <N SO CN CN 00 r-00 ers ON Tf r-(N ON 00 «r> © r-Tf (N (N Tf CN CO 00 ON 
UO 
00 O r- Os 00 Tf 3 cn 00 co^ X3 I I I I OO I I I I CN* «-T r-* 
E 1 1 1 1 © 1 1 1 1 00 uo ©^ 
<u •er © SO r- 00 o* X cn <N "<fr sO v-> 1 ro m SO CN uo l-J CN 
sO r- (N SO TT ON SO sO c Tf rn rn Tf ro os ON CO SO 00 (U 
£6 I | ©" Os I (N sO* 00 ©* r^* fO ©* ON* 1 I Tt 1 © SO IT) CN CN © © cd sO ,^t i/ï ON Os IT) CN Tf 00 E r- sÓ 00 -rt CN ~T< CO WO 4> m <N r-ir> SO CO r- / Tf c <u 00 <N r^ sO SO Tt 
a CM (N sO CO 00 TJ-CN 
vO r-Os en — © Os (N 00 so r-—* ro so^ — sO^ i/~> — co ©^ 
so" w-f (N Tt sO* r^* uo TT* T5 co © r-Os sO ^t r— Tf CN CN 00 C cd —< © «Ti Os © ro CN r-Tf co J"T ON cn Os Tt <N r-Tf © r-CN sO ro Os V so os (N ro ON Os ir> © ON SO WO sO 
SO © CN <N — ON © r^» sO 
SO — m CN — so 00 co * 
r-© sO ON 00 sO 00 SO Tt Os 00 SO Th rn SO^ Os^ iO O^ co °°* 
JMS "O CN* r* sO* ro irT ©* 00* sO* _r 00* 00 irf Ofl'u co oo © Os r-© SO © CN 00 r- ON — 
' '£•* — c> rf © r^i © 00 sO ro r- sO © On g c r-ro © IT) © r-00 (N fO sO so h £ Os O 00 © 00 00 sO CN Tf TJ- rf co 
> ° Os 00 sO r- ON so (N r-CO sO Os co 
Tf sO © r> m (N 4 SO © CN 
cn sO 00 V~) © © Os © Os ro^ 0N in ro ©^ 00^ in WO 00 CN Tf ©* ro r-^ CN r-* <N* sO* *rT CN* ro © 00 ir> r-4 Tf © OO . 
uo 00 ON Os m un © <N Os ON © N 
CN 2 co CN 00 so ir> sO so CN Os Os WO Tf */*) r-sO uo m so m r-CN CO CN SO w^> cn sO m r-IT) sO CN CN Os co CN 
so ro (N © © ro Os Os SO —" r^ V"> 
<N 00 00 r-r- IT) 00 ON 00 , ; * SO^ sO Tf Tt ©. 00^ rn ON 00 ©^ 
3 2 scT —" ©" rn Os* rn* lO SO* CN* r-* 00* 0«'2 W~) Tl* 00 © sO © © rf sO © « Q "c Tf «5 m r-© r^i ro 00 ^t co^ Tf 0<5 Tf (N Os CN 00 Tf o* M C Q) sO ON © © r-•^t •<* ON ON O 'J3 CN r4 Tf © © Tf co 00 -O CO 00 —« — — sO so Tt ON so 
i/"> <N SO Os 00 — 00 «D C» sO SO ©^ Os r-"O I irf ^* '©* r^* r-* ©* ©* 1 ON r-CN CN 00 r- SO 
"C r- <N r^i r- SO 
0> C4 <N Tf ON CN r-T? V) m © r-^t © wo U "7 IT) sO •—• */"> © z~ m 
— 
Os 00 OO Tf 00 r-uo co CM SO SO ©^ ro CN co 
:«U Tf ©" ©* ©* ©* sO* r-«* ©* r^-* :«U 00 On r- 00 00 CN Os sO co SO 'Jp 00 r4 — 00 *r> — r-sO sO r-* r- co "o 00 rj © CN Os CN 00 00 Os sO CD co O m rn CN r- r-<N Tf «r> ^t © r-CN co i r-
O *r> sO r-Tj-m «n © ON SO Os © "^V 00 sO NO^ ©^ rn sO 00 — CN — 
00 ©* sO* rn <N* ri ON* ©* r-* ©* ! ZT1 so r- (N sO r-00 CN sO r- wo CO ro r--SO ON Tf ON sO SO 00 r-© Os © C ON r-00 © ir> m Os © sO 00 WO cd 00 Os r-<N Os Tf r-rf ir\ © ft, ro —• © ir> m Tf f^l SO 00 00 r-Cs) — Tf m CN rn Os ro CN — Os 
ciï 
§ ? ^ 3 Ê? cd 5 -s 5 B. u. S < (U XI 
6 <u 
Cd a ^ - s 3 « O ^ 5-•= - 60 * " > O 5 *3 3 s* O 4> ^ 2, < £ O z Q <3 <Ü 
" "E "i 
f I ! ~ 0>. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 109 
T3 C 
c 
> cd ÖO e-0> > 00 SO Tf 0> SO CN "O c c O so" v? (N o> 00 1 IT) 
U Cd 
55 "5 m ^. 00 Os U Cd 
55 "5 m ON Tt 
1-T 00 r- sO 
1-2 -CN . 
C/5 00 00 O r-^ <N 
ov rn 
c 2 \ <N 00 oC "O c ON 00 OO 
w CJ t/5 *-4> (U II w CJ t/5 *-4> (U CÜ O. 
, *r> ON 
£ s en <N sO 
0> 00 c c Cd •— 00 *> *n oo.2 c — rn sO* ON 0> 00 c c Cd •— 00 *> *n oo.2 c — ? Os 00 
r- Os 0> 00 c c Cd •— 00 *> *n oo.2 c — m SO 0> 00 c c Cd •— 00 *> *n oo.2 c — Tf tn « Q. 
< Os O 
c ju 13 •o •o en VO 00 13 •o •o Os °V «» 
E <N E co O CN CN 
S co m Tt *o CN m <N SO 00 cd 
2 — O — 
O •M 
H 
cd 
"O e r^i io 00 
al U flJ Os^ 
oC ON °°* 
<N 3 ON 
fs O <N CN 
00 E co rf 00 E <n so 00 £ c 00 00 — O W oo Tt 
5 
0> O O O O 
a> 
."ÏL oo c O O O a> 
."ÏL oo c O O O a> 
."ÏL oo c O O O 
Sl O iT) ir> 
Sl c CN r- Os 
§'* sO 
> 
c cd < 
' 
<u TD 00 c "cd 
•2 
C cd *-5 t2 
> u :E 00 <u C/5 4> •S Ë C/5 4> C <u X) Ü c a> 
aJ ^ "O 
00 c 
*> •8 « u ? 
<5 -a a> O 
cd 
a> JC O <S ^ .2 > ^ . cd N E t3 <u c O cd '<S . 
ë 2 ë 2 <D 
O 
2 'K ^5 (/) 3 g> 
c .5 B 
T3 e 
2 ^ _o E « "a> 
Ë 22 O 3 O J= T3 O 
s 
"a> 
< 
303 
306 03 c 75 
4» 5 
•O c 
W -O 
:£ 
K c O K SO Tf O °\ — 
sO rn o" 00 •^t r-> TJ- 00 00 — <N ro *n so — 
— 
O Tf ^ ""ï. •«r" r-" in oo 
r- vo «/-> V© cT Tt o ro </-> (N <N Tt — ON vo po 
>/-> ON <N — — O 
PO vO 
O O PO PO 
110 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
• C £ cQ <L) C ^ ® a a > gp&g.s 2 c a u «o s -W t/i > .£? e C 0Q ao c3 O t u SO ON Os m r-so r- O Os sO SO 
in so ir> O Os O Os oo vO 00 00 
u"> ON On — r- m •— OS r- Tf 
00 ro r-* 00 (N O sO ITï O m r-m O sO (N SO 
(N O .O O • Os O r- CN CS ir> so 00 <N <N 
Tt ' O sO ^ I — — SO • 00 I 
r- r- ro uo o O sO r-r- o r- Tt —• Os m o 
00 (N O O 00 00 O O <N CT) — 5? 
~ > c c c Q v u U OOT. 
c § 2^ •z: > "^ .U 
3 « 8>E ü V) 
CD « 
Is S-<gi 
i3^g\.E®C 
•sspi-igu^g 
- > E cOcpSt.H ™ Ü 1) *" r V h Ü > so oo^2.U «j 
O o ro t 00 <N r- Os Os 1 
00 i/ï O SO Os sO Os • co m 
ro m rn 
sO Kn 
•— O <N r-(N m Os SO — S «IS 
3-5 5 
4> wJ 4> .2 w CO J= 
oc 
Z-° g 
=g SS - • O i ™ w w u 
Pc3>S^>>üC2 s C g^-a-a. 
® Sé a. öo ^ 5 
Os in r<% <N Ov I IT) CO 
c S S *-ü {B • ^ L O rn c S S *-ü {B oo'' n-T oo' in o" oo" Os 
oor e « <N (N t— O 00 O m r-~ 
•S£ «'51 
«•- > c <N <N 
00 •<* 00 
m CO O 
<N O •*t 
vo Tf 
2 u Ü S SO 
<N vo fN «O O r-
M sjj'-S ro 
<N rf «n co (N 
• 
C C Os in VO o 1 ir> vO 
asl ffl io . vo O. 1^ O Tf 
asl ffl sO —T rf' 
5 in o' oo" o" •E C _ « 00 Ov 5 <N O in r-w BJ 5-n . 
. *5 GO > c m r-
ON r- Ov r- o 
r- o rt 
VO <N 
'•5.&Ü.I u C <3 -O iu cfl ^ r- Tj- Tt' PO rf <n O '•5.&Ü.I u C <3 -O iu cfl ^ SO m vO CTv m CO oo '•5.&Ü.I u C <3 -O iu cfl ^ ro vo > « vo 
> s O O O o o O O > s O O O O O O O > s 
ITi O O O O O O 
'c ^ rO rn O O O O O VO O ' r- <r> in m O fN 
s f U O sO ro vO Os «/-> rn oo s f U O m VO 
, O O O o O | O O O O O o O 1 O O pm C •C rt) o So O O O O ir> O pm C •C rt) o So (N so O O O O VO O u C in m "«t >r> <r> 
Sf > | VO I VO 
O 
^ B •—> 4) ^ 00 O O 1 O O O O O ^ B •—> 4) ^ 00 O O 1 O O O O O a> c O O O O O O O 
O O O O O O O 
>T <N O O . o «n O r» 
>T r- ro . f) O «n CO — 
S 8 — VO 
< ~ O 
•S 
"9 -3 
-o 
öo 
"5 a c o ca <u 
</> •— 
«3 •;= öp a $ 13 £) < <U 
E jc t> 0) c 
N S, 
<U li 
.2 ï 
o-ë 1/5 c «* s T3 i-> 
2 "O e 
•g M 
öo.S «- *o <u ~o 
1 a> O -o 
• ë c 
<U • -J= JL> 
a & O 'O 
•* a 5 « 3 o — ca 
> > a> oc 
2-g 
ï M U . 5 C TJ 
£ S o O W > 
1! -£ ° 4> > £ ~ <u -O C 
H c 5 
3 '2 e M 
Ë § 
£ 
C/3 £ .22 u 
B Ë c g 
0 o 
U C > ca <u > 
2 eo 
« .5 
"2 Ë C <u c ü rt cd .C 
'§ 8 2 c <u a> o T3 a 
<u a> 
•5 O 2 cd •— 
C cd «> <U jO 
4> <U <U — "O 
3 u 
< TS C 4) i. .S « 
UTI ü " 60 Q l/l 
S A U 60 > > 
J4 
S <u u «'SC ^ = c 
<U O 3 ^ D. 73 _ as a> ^ X> C 3 cd 3 > C in <U 
VI 
C <L> 
Sr c a> C/1 O O Jxi TJ JS O Jxi 
O £> u cd <u T3 
M C W IU > •o c c/) c cd cd IU IU c cd cd OJ c cd cd cd a. c cd cd > o u. <u k. 3 3 at) 
c a 
cd cd 
00 e 
c <L> 
k-(U > c 3 <L) 
!/) 
c <u 
O c u <u <u N ui IU 
cd ï 
UJ I CO 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 111 
C Si 4) C Ü° • • ^ QD V «n C *72 w UT 00.2 • — 2 c o) «.12 -^ ^ "5 c ® ÖQ 00 c3 O ^ C 4> II 00 
2§ ir> ó es V~) 
CN *r> r- so CN o On <N 00 00 CS OO ON 00 Os On ON r--
w > c c C o u ^ 4> 00"7t g>§ s| •j3 > TJ .U 2ÏÏ&E V CO OQ « *o CN Os vO O so I ON r- NO r-> CN 00 , r- 1 O vO o CN 00 r- oo o sO <N CN 00 so r-» Os 
ON Os O 00 CN ^ «/"> 00 00 Os m r-O sO ' r- 00 so 00 Tt -Os SO <N m <N 00 — CN 
S-U t=6Ö^. 
•g tfllsis g 
u -j- o E E ° C'ü U c.ï " O in « U OD OD^ \J W Tj- 00 Tf 00 r-- 00 CN 00 — 00 . O CN rf O CN NO CN NO 00 Os 00 OS ON m oo m Tf .•*t r- 00 O Os r- Os r- O m sO m oo oo On so m m — 
M C C 'w 4J 
ca jc ':=>e 5 so r- I m CN Tf so Tt 1 00 On Tf CN 00 On iT) so CN 00 SO 00 — 00 CN O O *r> ^ — On O O — r- r-r-» rf o — 
c o c £ «i • - O i '5 ® u bi t. 
2 _ £ o c s: V « ü - rtl VS oo gj O. 00 II S CN CN — NO —« 
sO SO CN O Tf "** m 
o & SU c <u «_ S-C c5 c 4> ÖOw E= -•S •£ § '£? •5. a > c 2 c <o g 
m g S'-S . — CN 
5 
g c -&2ïu 
•c «9 « tS u M> e 
'•a&s! r- 00 00 r- 1 • ON ON rn *n 1 *n I o" CN o" m 1 Tf CN m vo O r- ON oo O sO , SO Os ' '00 — O 00 O ^ r- On Tf O •— 00 — CN CN 
O O O O O O 
Q- V O 
— 00 «u C ^ T, cg -;r > £ O O O O O O v"> O r— oo 00 
1) cd 
V3 ü 
§ = 60 C 
- w C •- o :1 — to '5b 
u n x QJ 
C/3 UJ aj C/3 
O — *r> m m so Os IT) m m 
112 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12: 80 
HOOFDSTUK 7 — EUROPEES REGIONAAL FONDS 
INHOUDSOVERZICHT Paragrafen 
Overzicht van de voornaamste opmerkingen 7.0 
Inleiding 7.1 
In 1979 beschikbare bedragen voor verplichtingen en 
de besteding daarvan 7.2 en 7.3 
Verdeling van de betalingsverplichtingen naar soort 
en bedrag van de investeringen 7.4 en 7.5 
In 1979 voor betalingen beschikbare bedragen en de 
besteding daarvan 7.6 t/m 7.10 
Nog niet afgehandelde betalingsverplichtingen per 
ultimo 1979 7.11 t/m 7.13 
De controles van de Rekenkamer in 1979 7.14 t/m 7.16 
De selectie van de gesubsidieerde investeringen 7.17 t/m 7.21 
Vaststelling van het voor de investeringen in aanmer­
king komende bedrag 7.22 t/m 7.26 
Wijze van betaling van. de bijstand 7.27 t/m 7.29 
Uitvoeringstermijnen en overeenstemming van de 
projecten met de verwachtingen 7.30 t/m 7.37 
Uitwerking van de bijstand op de regionale ontwikke­
ling 7.38 t/m 7.42 
Samenvatting van de voornaamste opmerkingen 
Paragrafen 
7.0. De voornaamste opmerkingen in dit hoofdstuk 
betreffen: 
a) Besteding van de voor verplichtingen beschikbaar 
gestelde bedragen en boeking van betalingen ten 
laste van niet-toegewezen middelen 7.2 t/m 7.13 
b) Noodzaak van hef: vastleggen van criteria voor de 
bestudering en selectie van de gesubsidieerde pro­
jecten 7.17 t/m 7.21 
c) Noodzaak van een betere wijze van vaststelling 
van het voor de investeringen in aanmerking 
komende bedrag 7.22 t/m 7.26 
d) Problemen in verband met de betaling van de bij­
stand 7.27 t/m 7.29 
e) Discrepantie tussen uitvoering en gebruik van de 
projecten en de daarvan verwachte resultaten 7.30 t/m 7.37 
f) Moeilijkheden bij de beoordeling van het effect 
van de toegekende steun 7.38 t/m 7.42 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 113 
INLEIDING 
7.1. 1979 was het eerste dienstjaar dat verliep 
sinds de goedkeuring van verordening (EEG) 214/ 
79 van de Raad van 6 februari 1979 houdende wijzi­
ging van verordening (EEG) 724/75 van de Raad 
van 18 maart 1975, houdende oprichting van het 
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling. Het 
is dus het eerste dienstjaar waarin de nieuwe bepa­
lingen voor het beheer konden worden,toegepast. 
De toewijzingen voor de oorspronkelijke begroting 
van het dienstjaar, die op 15 december 1978 werd 
vastgesteld, hebben veranderingen ondergaan in de 
gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1 van 
25 april 1979. 
IN 1979 BESCHIKBARE BEDRAGEN VOOR 
VERPLICHTINGEN EN DE BESTEDING 
DAARVAN 
7.2. De financieringen van het EFRO zijn 
bestemd voor: 
1) communautaire acties ter ondersteuning van de 
door de Lid-Staten vastgestelde maatregelen ter 
zake van het regionaal beleid. Dit is verreweg 
het belangrijkste aandeel van de steunverlening 
van het Fonds, overeenkomend met 95 % van de 
middelen van het Fonds. Deze gelden moeten 
over de Lid-Staten worden verdeeld volgens de 
verdeelsleutel, vastgelegd in artikel 2 van de 
gewijzigde verordening inzake de oprichting 
van het EFRO, welke in overeenstemming met 
de verklaringen, neergelegd in de notulen van 
de vergadering van de Raad van 6 februari 1979, 
van kracht blijft gedurende een periode van 
3 jaar (van 1978 tot en met 1980). 
Voor verplichtingen uit hoofde van deze acties 
waren in 1979 de volgende bedragen beschik­
baar: 
— aangewezen op de begro­
ting van 1979 (hoofd­
stuk 55) 900,00 min. ERE 
— overgedragen van 1978 
(waarvan 29,05 min. ERE 
voor acties buiten quotum, 
niet gebruikt in 1978) 43,48 min. ERE 
— beschikbaar gekomen uit 
vrijgekomen middelen of 
als gevolg van fluctuaties 
van de ERE 21,85 min. ERE 
965,33 min. ERE 2) specifieke communautaire acties voor regionale 
ontwikkeling, waarvoor 5 % van de middelen 
van het Fonds beschikbaar is en die gewoonlijk 
worden aangeduid met „acties buiten quotum", 
omdat hierop de verdeling tussen de Lid-Staten 
niet van toepassing is. 
Voor verplichtingen uit hoofde van deze acties 
waren in 1979 volgende bedragen beschikbaar 
— opgenomen onder hoofdstuk 56 van de 
begroting voor 1979 —45 min. ERE. 
De bedragen ter dekking van verplichtingen voort­
vloeiend uit het beheer van het EFRO in 1979, 
beliepen derhalve in totaal 1 010,33 min. ERE, 
waarvan een bedrag van 962 105 136,15 ERE, zijnde 
95,25 % (in 1978: 92,75 %) werd gebruikt. De bedra­
gen voor betalingen, welke uitsluitend betrekking 
hebben op de onder punt 1) hierboven genoemde 
acties, zijn, naar soort van investering, verdeeld als 
aangegeven in tabel 1. 
Afgezien van de toewijzingen „buiten quotum" zijn 
de op de begroting van 1979 aangewezen bedragen 
(hoofdstuk 55 — 900 min. ERE) voor 99,64 % 
besteed. Daartegenover stond een percentage van 
97,38 in 1978, 97,86 in 1977, 99,98 in 1976 en 99,94 
in 1975. Het niet-bestede gedeelte van deze bedra­
gen ter dekking van verplichtingen blijft beschik­
baar voor het dienstjaar 1980, overeenkomstig arti­
kel 6 van het Financieel Reglement van 21 decem­
ber 1977. 
7.3. Voor het tweede achtereenvolgende jaar zijn 
de toewijzingen voor de specifieke communautaire 
acties daarentegen geheel ongebruikt gebleven. 
Volgens artikel 13 van de gewijzigde verordening 
inzake de oprichting van het Fonds 
(verordening 214/79) stelt de Raad met eenparig­
heid van stemmen, op voorstel van de Commissie 
en na raadpleging van het Europese Parlement, in 
de vorm van een speciaal programma de voornaam­
ste kenmerken van elk der te voeren acties vast. 
Voorstellen voor verordeningen tot invoering van 
vijf specifieke communautaire acties zijn op 
16 oktober door de Commissie aan de Raad voorge­
legd. De verordeningen van de Raad zijn op 7 okto­
ber 1980 vastgesteld (verordeningen (EEG) 2615 
t/m 2619/80, PB L 271 van 15 oktober 1980). 
114 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
eo a •c 4» 
00'"* "O S £ 2 3 -5 
> e 
3 C •O» IS T3 CC 
<- UJ 
5 UJ • -o oi 
u UJ ON O ' O SO SO ON Os CO CM O 00 Tf co O 
*r vO v© sO Os co O 
Tj-so Tj-r-r-co 00 00 co Os — ro O * 
O NO sO so O O — r-» (N 
CM CM <N O Tf c-co in 
oo 00 <N 00 Tf co c^ in co" r-" 00 co" sO co Os ON 00 O Os co NO rn 
co 00 ON 00 O 00 in —* 
<N Os co co ro 00 r-ON vO VO 00 co Tt* 00 c-O fO O O O ro CM o 00 m O — 
Os — ON ON CM 00 — (N *n SO 00 NO NO ro CM ON 
O O O CM CO co CM^ <o Tf O <N I I oo'' CM" oT 1 I 00 o" O 1 Os 00 1 1 O • sO ON Tf sO ON 'SO O 00 «• •-M Tj-CM 00 Os O m CO in Tj-00 co 00 O co CM (N 
co Os 00 r-^r r*» so CM O CM^ o\ <o rn in 'O^ co" aT co" so" scT r-" CD sd 
00 ON O r- ON r- in 
Tf c^ 00 NO ON 00 o (N in O r-CM sO (N 00 CN NO O r-Os Os O — <N CM 00 Os Os O <N 00 v r-co NO *o r- co TJ-CM Tj- F— sO *"* »—« co 
O in Os ro 4^ CM (N CM rn CM I O I CM" ON Tt" 1 r-" oC cm" 1 r-1 so Tf SO 1 CM m CM r- ir> CO 00 r-so Os O CM 00 CM r-ON co sO 00 00 vO O 00 in O m Os ON O Tf ON co Os 00 ir> r- SO O «M co 
O co r-in O O NO CM in s so^ ©^ 
scT ei 1 I CM" SO-
00 r-wo O 1 1 00 in 
CM co CM Os r-sO co co r-— NO r- so CM CM CM co r- in in 
VT> ON m' u-i Tf Os co Tf 00 CM O ^n in 
in O 
00 co °\ in 
00^ 3 3 rf 
ON O O 1 \ O Tf SO 00 £ 1 CN 1 3 r-• cT Os Os CO 
O O 
in ON Os VO Cl o\ CO in <N r-O r-r-~ CM 5 VO O r-CO • sO 
c ^ 
2 I I- « ^ 
60 C « % co Q £ £ S Ê? 7D 3 C >D CO E j-:ü 1) 4> •z: x ^3 a 3 4> J Z 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
De sitüatie van de begrotingsmiddelen ten behoeve 
van acties buiten quotum — één van de belangrijk­
ste vernieuwingen van de raadsverordening 214/79 
— is dus als volgt: 
— op de begroting van 1978 aangewezen bedragen, 
die onbesteed zijn gebleven wegeens de ver­
traagde goedkeuring van verordening 214/79 
29,05 min ERE. 
Deze bedragen zijn overgedragen naar 1979 ten 
behoeve van „quotum"-acties onder voorbehoud 
dat in 1980 een overdracht in omgekeerde richting 
plaatsvindt. 
— Op de begroting van 1979 aangewezen bedra­
gen, die onbesteed zijn gebleven in afwachting 
van de goedkeuring van speciale programma's 
45,Q0 min ERE 
Deze bedragen blijven beschikbaar voor het dienst­
jaar 1980 (artikel 6 van het Financieel Reglement van 
21 december 1977). 
Artikel 2, sub b) van verordening 214/79 bepaalt dat 
de middelen die niet tijdig voor acties „buiten-quo­
tum" kunnen worden besteed, worden bestemd voor 
de andere ste,unacties. Aangezien de quota geldig 
zijn voor de periode 1978 tot en met 1980, dienen de 
bepalingen betreffende het gébruik van de bedragen 115 
„buiten quotum" ten spoedigste te worden goedge­
keurd. 
VERDELING VAN DE 
BETALINGSVERPLICHTINGEN NAAR SOORT EN , 
BEDRAG VAN DE INVESTERINGEN 
7.4. De in 1979 aangegane betalingsverplichtin­
gen geven een verhoging te zien van het aandeel 
bestemd voor investeringen ten behoeve van de 
infrastructuur, namelijk van 63,6 % van de bijstand 
in 1978 tot 69,8% in 1979. Sedert het van kracht 
worden van verordening 214/70 mag dit aandeel 
gedurende een periode van drie jaar 70 % van de bij­
stand van het Fonds niet te boven gaan, behoudens 
een andersluidend besluit van de Raad op voorstel 
van de Commissie (artikel 4, lid 4, sub b) van veror­
deningen 214/79). 
De verdeling naar soort van investering is van land 
tot land zeer verschillend, zoals blijkt uit tabel 2, 
waarin voor de dienstjaren 1978 en 1979 de percen­
tages van de bijstand voor elke soort van investering 
per land zijn samengevat. 
Tabel 2 — Verdeling van de steun naar soort van investering 
Steun 1978 Steun 1979 
% A % B %C % A % B %C 
België 22,6 77,4 61,0 22,3 16,7 
Denemarken — 100,0 — 17,3 82,7 — 
BR Duitsland 52,1 47,9 — 71,0 29,0 — 
Frankrijk 35,9 54,1 10,0 39,8 59,2 1,0 
Ierland 42,5' 47,7 9,8 47,4 49,6 3,0 
Italië 22,3 - 75,6 2,1 13,0 83,6 3,4 
Luxemburg 100,0 — — 100,0 — 
Nederland' 67,5 32,5 — — 100,0 — 
Verenigd Koninkrijk 38,5 59,6 1,9 29,2 69,7 1,1 
Totaal 33,0 63,6 3,4 28,0 69,8 2,2, 
(A = industrie, ambacht en dienstverlening) 
(B = infrastructuurvoorzieningen) 
(C = agrarische zones in berggebieden) 
116 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Voor elk van de eerste drie jaren dat het Fonds func- ERE of meer, welke aanvragen de Lid-Staten bij 
tioneerde, waren de overeenkomstige totale percen- voorrang moeten indienen (artikel 7, lid 5 van veror-
tages als volgt: • dening 724/75). 
% A % B %C 
dienstjaar 1975 40,0 55,1 4,9 
dienstjaar 1976 24,9 70,2 4,9 
dienstjaar 1977 41,3 53,4 5,3 
De eerste verordening houdende oprichting van het 
Fonds (724/75) stond slechts financiering van infra­
structuurvoorzieningen toe, voor zover deze recht­
streeks verband hielden met de ontwikkeling van 
activiteiten op het.gebied van industrie, ambacht of 
dienstverlening. Door de wijzigingen krachtens ver­
ordeningen 214/79 zijn de voorwaarden voor het in 
aanmerking komen van bijstand uit het Fonds uitge­
breid tot infrastructuurvoorzieningen die bijdragen 
tot de ontwikkeling van de regio of de streek waarin 
zij gelegen zijn. 
7.5: De verdeling van de steun volgens het bedrag 
van de investeringen in percentage van de totale 
jaarlijkse financieringen geeft sedert het 
dienstjaar 1975 de volgende ontwikkeling te zien: 
Investerin­
gen van 
10 miljoen 
ERE of 
meer Investerin­
gen van 
minder dan 
10 miljoen 
ERE Investerin­
gen t. b. v. 
agrarische 
zones in 
berg­
gebieden 
dienstjaar 1975 43,4 51,7 4,9 
dienstjaar 1976 53,0 42,1 4,9 
dienstjaar 1977 43,7 51,0 5,3 
dienstjaar 1978 52,3 44,3 3,4 
dienstjaar 1979 49,1 48,7 2,2 
Bijna de helft van de toegekende steun betreft aan­
vragen om bijstand voor investeringen van 10 min. IN 1979 VOOR BETALINGEN BESCHIKBARE 
BEDRAGEN EN DE BESTEDING DAARVAN 
7.6. Uit dien hoofde beschikte het Fonds in 1979 
over een totaal bedrag van 852 191 484,02 ERE, als 
volgt verdeeld: 
1) communautaire acties voor 
steun aan regionale beleids­
maatregelen van de Lid-
Staten 
— overgedragen van 1978 353 191 484,02 ERE 
— aangewezen op de 
begroting van 1979 
(hoofdstuk 55) 483 000 000,00 ERE 
2) specifieke communautaire 
acties 
— aangewezen op de 
begroting van 1979 
(hoofdstuk 56) 16 000 000,00 ERE 
In 1979 zijn uitsluitend betalingen verricht voor de 
acties onder het bovengenoemde punt 1) tot een 
totaal van 513 147 831,68 ERE. Tabel 3 geeft de ver­
deling per Lid-Staat van de hiervoor uitgetrokken 
bedragen, met in de laatste kolom het bedrag dat 
naar 1980 is overgedragen. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen • V _ ; 117 
Tabel 3 — Besteding van de in 1979 voor betalingen beschikbare bedragen 
Overgedragen van 1978 en in 1979 
besteed voor betaling van verplichtin­
gen, aangegaan in de loop van 
De dienstjaren 
vóór 1979 Het dienstjaar 
1979 Aangewezen op de begroting van 1979 
Besteed in 1979 
voor betaling van 
verplichtingen van 
het dienstjaar Overgedragen 
naar 1980 
België 3 095 970,64 
Denemarken 7 257 414,67 
BR Duitsland 23 373 342,55 
Frankrijk 55 275 273,85 
Ierland 18 187 943,78 
Italië 99 676 443,92 
Luxemburg 296 869,93 
Nederland 8 644 909,52 
Verenigd Koninkrijk 67 120713,40 70 262 601,86 1 870 364,14 
22 654 874,36 
48 334 361,25 
14 698 743,20 
44 049 512,30 
28 348 492,41 
282 928 882,16 70 262 601,86 
353 191 484,02 159 956 347,66 323 043 652,34 
483 000 000,00 
7.7. De totale betalingen bedragen: 
353 191 484,02 ERE 
+ 159 956 347,66 ERE 
513 147 831,68 ERE voor de betalingen bestemde bedragen de uitgaven 
dekken voortvloeiend uit verplichtingen die „in het 
begrotingsjaar en/of in vorige begrotingsjaren zijn 
aangegaan", en wel tot een maximum van het in de 
begroting opgenomen bedrag. 
tegen 254 891 818,52 ERE in 1978, hetgeen overeen­
komt met een stijging van meer dan 100%. Er zij 
echter op gewezen dat, zelfs afgezien van de „acties 
buiten quotum", het gebruik van de op de begroting 
van 1979 voor betalingen aangewezen bedragen in 
de loop van het dienstjaar beperkt is gebleven: 
slechts 33,1 % hiervan werd in 1969 besteed en het 
saldo is overgedragen. De overeenkomstige percen­
tages waren: 60,5 in 1975, 72,7 in 1976, 72,6 in 1977 
en 32,7 in 1978. 
7.8. In 1978 niet-bestede en overgedragen gelden 
hebben overigens, om annulering te voorkomen, in 
1979 dienst gedaan om aan verplichtingen te vol­
doen, die waren aangegaan ten laste van de toewij­
zingen voor- laatstgenoemd dienstjaar 
(70 262 602 ERE), terwijl een groot deel van de gel­
den voor 1979 onbesteed is gebleven en naar 1980 is 
overgedragen. 
De regelmatigheid van een dergelijke procedure is 
twijfelachtig, vooral in het licht van artikel 1, lid 3 
van het Financieel Reglement, dat bepaalt dat de Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 7.8. 
De overdracht naar het volgende dienstjaar heeft tot 
gevolg dat de geldigheid van de desbetreffende bedra­
gen wordt verlengd, doch niet dat de overgedragen 
gelden in ieder opzicht mogen worden gelijkgesteld 
aan die welke zijn uitgetrokken op de begroting van 
het dienstjaar naar hetwelk de overdracht plaatsvindt. 
7.9. Artikel 8, lid 3 van verordening 214/79 voor­
ziet, sedert het begrotingsjaar 1979, in de mogelijk­
heid om de door de Lid-Staten gedane betalingen 
volgens een versnelde procedure uit het Fonds te 
restitueren. Deze „versnelde" betalingen mogen 
75 % van de totale bijstand bedragen, op voorwaarde 
dat ten minste 30 % van de betalingen waarvoor de 
bijstand uit het Fonds wordt berekend, heeft plaats­
gevonden. 
118 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
De Commissie heeft de Rekenkamer geen overzicht 
kunnen geven van de versnelde betalingen omdat 
deze gegevens, ofschoon ze wel beschikbaar zijn, 
niet systematisch kunnen worden uitgewerkt, het­
geen vooral te wijten is aan het ontbreken van een 
computersysteem voor het financieel beheer van het 
EFRO. 
De overzichten die de Rekenkamer aan de hand van 
de boekhoudbescheiden heeft opgesteld, tonen aan 
dat ten minste de helft van de betalingen in het 
Tabel 4 — Verdeling van de jaarlijkse betalingen per Lid-Staat 
% van de verrichte betalingen in 
1975 1976. 1977 1978 1979 
België 0 1,66 0,76 2,34 0,60 
Denemarken 1,71 1,51 1,55 0,54 1,78 
BR Duitsland 0 3,63 6,69 16,55 8,97 
Frankrijk 17,79 12,23 12,30 1.5,95" 20,20 
Ierland 7,72 6,80 , 5,93 8,03 6,41 
Italië 48,86 42,71 40,14 30,81 28,00 ' 
Luxemburg 0,25 ' 0,17 0,03 0,08 0,06 
Nederland 3,14 2,26 0,75 2,54 . 1,68 
Verenigd Koninkrijk 20,53 29,05 31,85 23,16 32,30 
100,— 100,— 100,— 100,— • 100,— 
ultimo 1'979, grotendeels als gevolg van het betrek­
kelijk hoge bedrag aan betalingsverplichtingen die 
tijdens het afgelopen dienstjaar werden aangegaan. 
De betalingsverplichtingen die bij afsluiting van het 
dienstjaar 1978 niet waren afgewikkeld, bedragen 
2,68 maal het totaal van de in 1978 verrichte betalin­
gen. Bij afsluiting van het dienstjaar 1979 was deze 
verhouding iets gunstiger: 2,20 maal het totaal van 
de betalingen in 1979. 
7.12. Om een overzicht te krijgen van de stand 
van de projecten aan het einde van het dienstjaar en 
met name van de nog niet afgesloten projecten, wer­
den de diensten van het Fonds verzocht staten over 
te leggen, waaruit per jaar de financieel-administra-
tieve situatie van de projecten en met name hun 
geografische spreiding blijkt. 
In antwoord op dit verzoek verklaarden de diensten 
van het Fonds dat alle systematische gegevens met 
betrekking tot het EFRO, waarover het betrokken begrotingsjaar uit versnelde betalingen bestond. Na 
aftrek van de restituties, die normaliter hadden moe­
ten plaatsvinden, zelfs als het stelsel van de 
versnelde betalingen niet had bestaan, schat de 
Commissie het netto-effect van dit stelsel in 1979 op 
ongeveer 150 MERE (zie jaarverslag 1979 van het 
EFRO, punt 134). 
7.10. Tabel 4 geeft de verdeling per Lid-Staat van 
de jaarlijkse betalingen van het EFRO sinds 1975 
(in %). 
Er valt een constante daling te constateren voor Ita­
lië, voor welk land het verdelingsquotum (40 % voor 
het tijdvak 1975 tot en met 1977) momenteel is vast­
gesteld op 39,39 %. De redenen van deze daling, die 
verband houden met het feit dat sommige projecten 
vertraging hebben opgelopen bij de, uitvoering of bij 
de afsluiting, konden niet nauwkeurig worden vast­
gesteld. 
NOG NIET AFGEHANDELDE 
BETALINGSVERPLICHTINGEN PER ULTIMO 1979 
7.11. Tabel 5 geeft een overzicht van de betalings­
verplichtingen die aan het eind van het dienstjaar 
1979 nog niet waren afgewikkeld. 
Deze verplichtingen zijn gestegen van 683 908 689,34 
ERE per ultimo 1978 tot 1 132 865 993,81 ERE per 
T ' 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Eüropese Gemeenschappen 119 
directoraat-generaal beschikt, voorkomen in het 
jaarverslag van het Fonds, dat binnenkort zou wor­
den verzonden. Bovendien worden in de analyse 
van het financieel beheer met betrekking tot de jaar­
rekening van de Gemeenschappen, welk document 
ieder jaar wordt opgesteld overeenkomstig artikel 75 
van het Financieel Reglement van 21 december 
1977, de analytische gegevens over het eigenlijke 
financiële beheer van het EFRO verschaft. 
z' 
7.13. De Rekenkamer kan slechts wijzen op het 
uiterst summiere karakter van de beschikbare gege­
vens, zelfs van zuiver boekhoudkundige aard, over 
het beheer van het Fonds. Met name kan zij moeilijk 
aanvaarden dat,er van de gesubsidieerde investerin­
gen geen enkel overzicht per regio is opgesteld. 
DE CONTROLES VAN DE REKENKAMER IN 1979 
7.14. Naast het onderzoek van de boekhoudbe-
scheiden en financiële dossiers, die nu eenmaal vrij 
beknopte gegevens bevatten, werden in 1979 vooral 
de op communautair niveau gehanteerde'systemen 
voor het functioneren van het Fonds geanalyseerd. 
De controles hadden betrekking op aantal en 
omvang van de in de Lid-Staten door de beheers-
diensten van het Fonds uitgevoerde verificaties. De diensten van het Fonds voegen hieraan toe dat 
momenteel geen verdere financieel-administratieve 
gegevens aan de Rekenkamer kunnen worden ver­
strekt. Het uitwerken daarvan aan de hand van 
gegevens, die weliswaar beschikbaar zijn, doch niet 
noodzakelijkerwijze in systematische en integrale 
vorm, wordt vooral belemmerd door het ontbreken 
van een computer-systeem voor het financieel 
beheer van het EFRO. 
Deze diensten hebben in 1979 twintig controlebe­
zoeken ter plaatse uitgevoerd (waarbij 181 projecten 
betrokken waren, namelijk 84 projecten in de indu­
striële, ambachtelijke en dienstverlenende sector en 
97 infrastructuurprojecten); deze controles bestrij­
ken uiteraard slechts een; klein deel van de door het 
EFRO gefinancierde objecten en vormen een 
bescheiden steekproef uit het geheel der gesubsi­
dieerde investeringen. 
7.15. De Rekenkamer was aanwezig bij vier door 
de Commissie gehouden controles ter plaatse van 
EFRO-projecten; voorts heeft zij twaalf eigen con­
troles uitgevoerd in de Lid-Staten (twee in België, 
één in Denemarken, twee in Duitsland, één in 
Frankrijk, één in Ierland, drie in Italië, één in 
Nederland, en één in het Verenigd Koninkrijk) 
waarbij 77 projecten betrokken waren, namelijk 
21 industriële en 56 infrastructuurprojecten. 
De Rekenkamer merkte in haar vorige Jaarverslag 
op dat de bevoegde nationale autoriteiten de Com-Tabel 5 — Stand nog niet afgewikkelde betalingsverplichtingen eind dienstjaar 1979 
(in ERE) 
Lid-Staten Nog niet afgewik­
kelde verplichtin­
gen eind dienst­
jaar 1978 (!) Verplichtingen 
aangegaan in 1979 Betalingen in 1979 Mog niet afgewik­
kelde verplichtin­
gen eind dienst­
jaar 1979 
België 13 006 050,65 9 Ö82 335,82 3 095 970,64 18 992 415,83 
Denemarken 9 417 225,78 11 139 839,01 9 127 778,81 11 429 339,98 
BR Duitsland 50 919 693,69 59 043 197,82 46 028 216,91 63 934 674,60 
Frankrijk 139 933 789,08 159 383 987,24 103 609 635,10 195 708 141,22 
Ierland 36 482 205,25 62 213 818,82 32 886 686,98 65 809 337,09 
Italië 249 172 668,24 388 078 003,40 143 725 956,22 493 524 715,42 
Luxemburg 959 117,07 807 494,34 296 869,83 1 469 741,58 
Nederland 15 833 336,11 11 339 837,97 8 644 909,52 18 528 264,56 
Verenigd Koninkrijk 168 184 603,47 261 016 567,73 165 731 807,67 263 469 363,53 
Totaal 683 908 689,34 962 105 136,15 513 147 831,68 1 132 865 993,81 
(') Dit bedrag ondergaat geregeld wijzigingen als gevolg van fluctuaties in de koersen van de 
ERE en wegens geannuleerde verplichtingen. 
120 . Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
missie weigerden om in het kader van de controles 
van industriële projecten in Frankrijk de gesubsi­
dieerde investeringen te bezoeken. 
In 1979 werd dit de Rekenkamer eveneens gewei­
gerd, en zij heeft haar controles van industriële pro­
jecten in Frankrijk dan ook moeten beperken tot 
gedachtenwisselingen met de centrale of plaatselijke 
administratieve diensten aan de hand van het 
onderzoek van een deel van de documenten die zich 
in het dossier van de gesubsidieerde projecten 
bevonden, zonder dat echter controles ter plaatse bij 
de begunstigde ondernemingen mogelijk waren. 
Hier is duidelijk sprake van een abnormale situatie, 
die zelfs discriminerend is ten opzichte van de in de 
andere landen van de Gemeenschap uitgevoerde 
controles. 
7.16. De belangrijkste opmerkingen waartoe de 
.controles tijdens het dienstjaar aanleiding gaven, 
worden uiteengezet in de hierna volgende hoofd­
stukken, welke handelen over de selectie van de 
gesubsidieerde investeringen, de-vaststelling van het 
voor de investeringen in aanmerking komende 
bedrag, de wijze van betaling van de bijstand, de 
termijn van uitvoering en de overeenstemming van 
de projecten met de ramingen, alsmede over het 
effect van de bijstand op de regionale ontwikkeling. 
DE SELECTIE VAN DE GESUBSIDIEERDE 
INVESTERINGEN 
7.17. Eén van de belangrijkste aspecten van het 
onderzoek naar het functioneren van het Fonds is 
het te hanteren selectiecriterium voor de voor bij­
stand in aanmerking komende investeringen, vooral 
in het licht van de te verwachten uitwerking op de 
economische ontwikkeling van de. betrokken gebie­
den en op de bedrijvigheid van de betrokken secto­
ren. 
Dit is één van de essentiële aspecten van het finan­
cieel beheer, waarvoor echter vrijwel geen nauwkeu­
rige en gedocumenteerde gegevens beschikbaar zijn. 
7.18. In artikel 5 en volgende van ver­
ordening 724/79 wordt bepaald dat de beslissing 
van de Commissie omtrent het verlenen van bij­
stand uit het Fonds afhangt van het min of meer 
ernstige gebrek aan economisch evenwicht waarmee 
de betrokken regio heeft te kampen, en van de 
directe of indirecte uitwerking van de investering op 
de werkgelegenheid. De Commissie onderzoekt in het bijzonder in hoeverre de investering past in het 
geheel van maatregelen die de betrokken Lid-Staat 
ten gunste van deze regio heeft genomen, een en 
. ander blijkend uit de door de Lid-Staten verstrekte 
gegevens in de documenten waarvan de toezending 
is voorgeschreven in de verordening houdende 
oprichting van het Fonds; in deze verordening 
wordt tevens een aantal factoren genoemd, waarmee 
rekening dient te worden gehouden. 
De door de Lid-Staten over te leggen documenten, 
met name de programma's voor regionale ontwikke­
ling, zijn over het algemeen te vaag om van prak­
tisch nut te zijn voor de selectie van de projecten. 
Hiervoor zijn nauwkeuriger gegevens vereist, die 
aangeven hoe de grote lijnen van het plan vaste 
vorm aannemen in de afzonderlijke projecten en 
hoe de in dit stadium gekozen alternatieven zijn 
gemotiveerd. 
7.19. In antwoord op vragen over de wijze van 
toekenning van de steun en de daarbij geldende cri­
teria heeft de Commissie, zich beroepend op de 
EFRO-verordening en met name op de artikelen 5, 6 
en 7, verklaard dat „de bestudering van de aanvra­
gen om bijstand, waarbij wordt nagegaan of deze in 
overeenstemming zijn met de bepalingen van arti­
kel 7, par. 2 en 3 van de EFRO-verordening, alsook 
de voor deze aanvragen voorgeschreven raadple­
gingsprocedures, betekenen dat een en ander wordt 
getoetst aan de criteria, neergelegd in de artikelen 5 
en 6". 
De Rekenkamer is van mening dat een bruikbare 
procedure voor het selecteren van de projecten en 
het achteraf controleren van de verkregen resultaten 
slechts kan steunen op een geheel van criteria en 
rangorden van prioriteiten overeenkomstig de arti­
kelen 5, 6 en 7 van de verordening van het Fonds. 
7.20. Zelfs het opnemen in de programma's van 
specifieke gegevens over de te verwezenlijken pro­
jecten ontslaat de Commissie niet van de plicht na 
te gaan of de gedane investeringen ook inderdaad 
gegrond zijn»; dit onderzoek schijnt bij drie projec­
ten (installaties en materieel voor de verwerking van 
afval in West-Berlijn) niet grondig genoeg te zijn 
geweest. 
Ondanks de zeer hoge installatie- en bedrijfskosten 
en ondanks de zware lasten voor de toekomst, bete­
kenen deze projecten, vooral door de concentratie 
van vrachtauto's, een belasting van het milieu; 
voorts zijn er nagenoeg geen voorzieningen getrof­
fen voor het recupereren van bijprodukten (met 
name in de vorm van energie voor verwarming of 
opwekking van elektriciteit), terwijl in enkele grote 
agglomeraties dank zij deze bijprodukten soms wel 
50 % van de exploitatiekosten van de verwerkingsin­
stallaties wordt teruggewonnen. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen, 121 
Deze gevallen tonen zeer duidelijk aan dat men ' 
voor een beoordeling op goed financieel beheer moet 
kunnen beschikken over een breed gamma van 
onderzoek- en selectiecriteria, ten einde te komen 
tot een betere benadering bij de uiteindelijke keuze 
van de projecten. 7.23. Uit een in Ierland uitgevoerde controle van 
een industrieel project is gebleken dat ongeveer 
twee derde van de. investeringskosten (in totaal 
11 448 000 Ierse ponden) betrekking had op installa­
ties die werden gefinancierd met teasingcontracten 
met een looptijd van drie tot vijf jaar of langer. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 7.20. 
Het dossier dat de Rekenkamer ter controle werd 
voorgelegd, bevatte geen deugdelijke motiveringen 
voor de uiteindelijke keuze van de projecten. 
7.21. Wat dit laatste betreft, werd voorts gecon­
stateerd dat voor de bouw van een fabriek te 
Aubange (België), aan een publiekrechtelijk lichaam 
(„Intercommunale") overheidssteun werd toege­
kend in de vorm van rentesubsidies op een lening 
met een lage rente. 
„Intercommunale" heeft vijftig jaar recht van opstal 
op het terrein, dat eigendom is van een industrie­
onderneming, en nadat „Intercommunale" de 
fabriek had gebouwd, stond zij deze voor een tijd­
vak van twintig jaar op leasingbasis af aan de 
betrokken onderneming. 
De nationale autoriteiten (die nog niet hebben 
geantwoord) is verzocht mede te delen of een derge­
lijk project wel in aanmerking kan komen voor 
steun. Immers, de begunstigde is geen industrieon­
derneming en kan dus geen aanspraak maken op 
bijstand die bedoeld is voor investeringen in de 
industriële, ambachtelijke of dienstverlenende sec­
tor, zoals bepaald is in de verordening houdende 
oprichting van het EFRO. Bovendien kan „Inter­
communale", als houder van het recht van opstal, 
geen definitieve rechten doen gelden op het voor het 
project bestemde terrein. 
VASTSTELLING VAN HET VOOR DE 
INVESTERINGEN IN AANMERKING KOMENDE 
BEDRAG 
7.22. Overeenkomstig artikel 4, lid 2 van verorde­
ning 724/75 neemt het Fonds voor investeringen in 
de industriële sector 20 % van de investeringskosten 
voor zijn rekening. Het begrip „investeringskosten" 
is overigens niet nader omschreven. De overheidssteun moet worden terugbetaald indien 
het project wordt gestopt, met dien verstande dat de 
verplichting tot terugbetaling wordt verdeeld tussen 
de lessor en de lessee naar gelang het stadium van 
het contract en evenredig met het uitgevoerde 
gedeelte ervan. 
Er werd bevestigd dat de lessor gedurende de hele 
looptijd van het contract eigenaar van de installaties 
zou blijven. Bij afloop van het contract wordt 
gewoonlijk een tweede overeenkomst gesloten, die 
in de praktijk de rest van de periode waarin het 
betrokken materieel wordt gebruikt, kan bestrijken. 
De bijstand uit het Fonds werd derhalve toegekend 
voor investeringen die niet eigendom zijn van de 
begunstigde, maar die in feite voor een bepaalde 
periode zijn gehuurd. 
7.24. De Rekenkamer is ten eerste van mening 
dat als voor de projecten gebruik wordt gemaakt van 
via leasing verkregen materieel, dit duidelijk moet 
worden vermeld in de aan de Commissie 
overgelegde documenten, hetgeen momenteel niet 
het geval is. 
Voorts doet zich de vraag voor hoe bij een leasing­
contract de waarde van de goederen in kwestie kan 
worden bepaald als grondslag voor de investerings­
kosten die voor communautaire steun in aanmer­
king komen. 
7.25. Het onderzoek naar diverse investeringen in 
Groenland, waarvoor het Fonds restituties heeft 
betaald, wees uit dat voor alle projecten een subsi­
die ten bedrage van 20 tot 25 % van de directe uitga­
ven werd toegekend als aandeel in de bedrijfskosten 
van de met het beheer van de projecten belaste tech­
nische organisatie van Groenland. 
Dit aandeel, bepaald volgens een methode die de 
nationale autoriteiten uitvoerig hebben uiteengezet, 
dekt de kosten van: het opstellen van het bestek, het 
voorontwerp en het definitieve project, het vaststel­
len van de werkindeling, de aanbestedingen en 
overheidsopdrachten, het uitwerken van de contrac­
ten, het toezicht op de werkzaamheden en de eigen­
domsoverdracht, alsmede de kosten van voorstudies 
en administratieve kosten. 
122 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
7.26. In Duitsland en Nederland werden verge­
lijkbare gevallen geconstateerd. Volgens de Neder­
landse autoriteiten is het gebruikelijk dat de kosten 
van het personeel van met de uitvoering van het 
project belaste overheids- of semi-overheiidsorganen 
worden vergoed, mits deze kosten zijn gemaakt voor 
het opstellen van het bestek en niet meer bédragen 
dan 85 % van de honoraria die een onafhankelijk 
ingenieursbureau in rekening zou brengen voor 
dezelfde diensten. 
WIJZE VAN BETALING VAN DE BIJSTAND 
7.27. Het onderzoek naar de wijze van restitutie 
voor verleende steun heeft uitgewezen dat er proble­
men rijzen vanwege het niet-definitieve karakter van 
de uitgaven die door sommige nationale diensten in 
hun restitutieaanvragen bij de Commissie worden 
gedeclareerd. 
Het is namelijk inherent aan het beheer van de 
nationale diensten dat, ook nadat de restitutieaan­
vragen bij het Fonds zijn ingediend, de dossiers van 
de projecten nog verder worden onderworpen aan 
verificaties of andere controles, die er toe kunnen 
leiden dat eerder gedane betalingen achteraf nog, 
weliswaar geringe, wijzigingen ondergaan. 
7.28. De huidige voorschriften terzake bepalen 
dat de diensten van het Fonds van dergelijke wijzi­
gingen achteraf in kennis moeten worden gesteld, 
hetgeen ten tijde van het controlebezoek ter plaatse 
aan diverse projecten in Duitsland niet was 
geschied. 
Het lijkt wenselijk regels op te stellen betreffende 
het afsluiten van de dossiers, voor zover dit de uit­
wisseling van gegevens tussen de Lid-Staten en de 
beheersdiensten van het Fonds kan bevorderen. 
7.29. De Rekenkamër heeft eveneens geconsta­
teerd dat het in Italië usance is om bij de betaling 
van de nationale steun 5 % in te houden bij wijze 
van garantie, welk bedrag dan later bij de 
definitieve afrekening wordt verrekend. De aan het 
EFRO voorgelegde restitutieaanvragen zijn echter 
inclusief het ingehouden garantiebedrag. De inhou­
ding kan dus gedeeltelijk reeds worden vergoed aan 
de nationale autoriteiten, voordat deze dit bedrag 
zelf aan de uitvoerder van het project hebben 
betaald. UITVOERINGSTERMIJNEN EN 
OVEREENSTEMMING VAN. DE PROJECTEN MET 
DE VERWACHTINGEN 
7.30. De uitvoering van de projecten en de over­
eenstemming daarvan met de verwachtingen verdie­
nen eveneens de nodige aandacht, waarbij vooral 
rekening dient te worden gehouden met één van de 
dwingende bepalingen van de huidige voorschrif­
ten: het scheppen of in stand houden van arbeids­
plaatsen. De bijstand uit het Fonds voor investerin­
gen in de industriële, ambachtelijke of dienstverle­
nende sector kan namelijk slechts worden toege­
kend ónder voorbehoud van het creëren of in stand 
houden van ten minste tien arbeidsplaatsen., 
7.31. In de loop van het dienstjaar is bij onder­
zoek van acht industriële projecten in Schotland 
gebleken dat de verwachtingen ten aanzien van het 
aantal te creëren arbeidsplaatsen, als vervat in de 
door de nationale autoriteiten ingediende aanvragen 
om bijstand, weinig 'realistisch waren. Er werden 
aanzienlijke verschillen geconstateerd tussen het 
geschatte en het daadwerkelijke aantal gecreëerde 
arbeidsplaatsen; voor zeven afgesloten projecten 
bleek dit in totaal slechts 766 te zijn, in plaats van 
de geschatte 1 564. 
Voorts was voor een aantal projecten, waarvan som­
mige al sinds twee jaar waren afgesloten, de natio­
nale steun intussen geheel betaald, terwijl op het 
moment van het controlebezoek ter plaatse de over­
eenkomstige communautaire bijstand nog steeds 
niet was aangevraagd. 
De moeilijkheden als gevolg van het verschil tussen 
de verwachte en de werkelijke resultaten worden 
nog vergroot door het feit dat het afsluiten van de 
dossiers buitensporig lang duurt vanwege de restitu­
ties van de kant van de Gemeenschap. 
7.32. Voor de aanleg en uitbreiding van de Eems-
haven in Nederland is bijstand uit het Fonds toege-. 
kend voor twee projecten die het bouwrijp maken 
van een industrieterrein, de aanleg van een kade en 
de aansluiting op het wegennet omvatten. 
Ten tijde van het controlebezoek van de Rekenka­
mer in maart 1979 waren de projecten nagenoeg vol­
tooid, doch het gebruik ervan was nog beneden de 
verwachtingen; het industrieterrein was onbezet en 
er was maar weinig havenverkeer. Volgens de natio­
nale autoriteiten is de ontwikkeling van de bedrij­
vigheid en van de behoefte aan haventerreinen afge­
remd door de algemene stagnering van de economi­
sche ontwikkeling sinds de oliecrisis. 
Men heeft dan ook moeten besluiten aan de investe­
ring een andere bestemming te geven, en er werden 
voorbereidingen getroffen voor het verlenen van 
concessies voor terreinen, bestemd voor het lossen 
van vloeibaar aardgas. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 123 
7.33. In 1976 werd steun toegekend voor een pro­
ject betreffende de bouw van een industriecomplex 
in Pace del Mela (Sicilië), bestaande uit een staal-
• gieterij en een walserij, alsmede een losplaats voor 
het aanlanden en verzenden van goederen. Het 
geheel zou begin 1979 gereed moeten zijn. 
Tijdens het controlebezoek ter plaatse aan het eind 
van het dienstjaar bleek dat de bouw van de staal-
gieterij tot een later tijdstip was uitgesteld. De wal­
serij is gereed, doch werkt slechts met één enkele 
ploeg. Gezien de vervoersinfrastructuur (in hoofd­
zaak het spoorwegstation) is het overigens onmoge­
lijk om de aanvoer op te voeren en de losplaats is 
niet gebouwd. 
Het geschatte aantal met dit project te creëren 
arbeidsplaatsen is tot dusver slechts voor een gering 
gedeelte gerealiseerd. Door dergelijke verschillen 
tussen de verwachte én de werkelijke resultaten wor­
den de economische gegevens van het project ingrij­
pend gewijzigd, te meer daar de kosten van het vol­
tooide gedeelte van het industriecomplex aanzien­
lijk hoger zijn dan was geraamd. 
7.34. Voor de uitbreiding van het industriepark 
van Frameries (België) werd een project opgezet, dat 
gesubsidieerd werd door het Fonds en dat voorzag in 
de vestiging van een aantal bedrijven, waardoor een 
duizendtal arbeidsplaatsen beschikbaar zou komen. 
Het gedeelte waarmee het industriepark was uitge­
breid, is echter, bijna twee jaar na de voltooiing, nog 
steeds geheel ongebruikt. Aan de nationale autori­
teiten is derhalve gevraagd (het antwoord is nog niet 
binnen) of er voor het realiseren van sorpmige 
industrieparken wel voldoende behoefte bestaat van 
de kant van de gebruikers, dan wel of deze niet is 
gebaseerd op weinig gefundeerde ramingen. Bij een 
ander project behelzende de uitbreiding van een 
industriepark in Tessenderloo-Paal (België), was op 
het moment van het controlebezoek, dat wil zeggen 
twee jaar na het besluit tot het verlenen van bijstand 
uit het Fonds, nog steeds geen aanvang gemaakt 
met de werkzaamheden. 
7.35. Uit het overleg dat in de loop van het dienst­
jaar in Frankrijk is gevoerd, is in de eerste plaats 
gebleken dat in het bestaande systeem tot stimule­
ring van de werkgelegenheid een aantal selectieve 
elementen ontbreekt, die de ontwikkeling van de 
bedrijvigheid in bepaalde sectoren een extra stimu­
lans geven ten opzichte van andere sectoren. De 
premies gelden zonder onderscheid voor alle soor­
ten bedrijven, terwijl de voorwaarden voor het ver­
krijgen van de steun en de hoogte daarvan in alle 
gevallen gelijk zijn. 
Naar aanleiding hiervan hebben de nationale auto­
riteiten verklaard dat er in alle industriële sectoren ontwikkelingsmogelijkheden bestaan, die bedrijven 
met een goed concurrentievermogen in staat stellen 
te zorgen voor de nodige arbeidsplaatsen en dat het 
daarom niet gerechtvaardigd zou zijn deze of gene 
sector a priori van regionale steun uit te sluiten. 
7.36. Hieruit volgt tevens dat het scheppen van 
arbeidsplaatsen per onderneming niet hoeft te lei­
den tot verbetering van de werkgelegenheid in een 
bepaalde streek of gebied als geheel. Het subsidiëren 
van investeringen kan tot gevolg hebben dat bedrij­
vigheid wordt'verplaatst van de ene regio naar de 
andere of van het ene bedrijf naar het andere in 
dezelfde regio, met eventueel een verbetering van de 
produktieomstandigheden, doch zonder een 
algemene gunstige uitwerking op de werkgelegen­
heid. Dit is met name het geval wanneer het gevaar 
bestaat dat de uitbreiding van de bedrijvigheid 
geschiedt door het overnemen van taken of ten 
koste van werk dat voorheen door andere bedrijven 
werd verricht. 
De nationale autoriteiten zijn op dit punt van 
mening dat de regionale steun is~ bedoeld om 
arbeidsplaatsen vrij te maken ten gunste van de 
meest achtergebleven gebieden of van die gebieden 
die het meest te kampen hebben met werkloosheid 
of met omschakelingsproblemen. 
7.37. Zelfs als men meegaat met de opvatting van 
de nationale autoriteiten dat de gesubsidieerde 
investeringen in alle gevallen leiden tot uitbreiding 
of modernisering van de produktiecapaciteit van de 
regio, dan blijft het toch twijfelachtig of door het 
overhevelen van arbeidsplaatsen van het ene bedrijf 
naar het andere zonder een algemene verruiming 
van de werkgelegenheid in het betrokken gebied, 
wordt voldaan aan de eis van creëren of in stand 
houden van arbeidsplaatsen, als bedoeld in de ter 
zake geldende bepalingen. 
UITWERKING VAN DE BIJSTAND OP DE 
REGIONALE ONTWIKKELING 
7.38. Een essentieel, zoniet het voornaamste, 
aspect van de controle op het beheer van het Fonds 
is na te gaan of de bestaande programma's voor 
regionale steun inderdaad een positieve uitwerking 
hebben gehad op de ontwikkeling van de betrokken 
gebieden. 
Met name moet worden vastgesteld of dank zij de 
bijstand uit het Fonds een aanzienlijk beter of groter 
effect kan worden bereikt dan zonder deze bijstand, 
en of deze resultaten zijn verkregen met een mini­
mum aan kosten en andere lasten, dat wil zeggen 
door gebruikmaking van de meest geschikte econo­
mische middelen. 
124 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
7.39. Een en ander is moeilijk te beoordelen los 
van een geheel van economische factoren en ont­
wikkelingen die elkaar wederzijds beïnvloeden. Een 
gedegen oordeel kan slechts de vrucht zijn van lang­
durige arbeid, verfijnde analysemethoden en een 
grotere uniformiteit in de planning- en beheers-
methoden van de Lid-Staten. Desgevraagd heeft de 
Commissie verklaard dat zij haar controles ter 
plaatse, behalve op de louter technisch-financiële 
aspecten, sinds 1979 meer en systematischer dan jn 
het verleden begon te richten op de sociaal-econo­
mische aspecten van de gecontroleerde investerin­
gen. • 
7.40. De Commissie is er zich weliswaar van 
bewust dat het uiteindelijke effect van de door het 
EFRO gesubsidieerde projecten op de ontwikkeling 
van de regio's uiterst moeilijk te beoordelen is, doch 
voegt hieraan toe dat zij tracht de feitelijke bijdrage 
van de gesubsidieerde projecten te toetsen aan de 
richtlijnen van de programma's voor regionale ont­
wikkeling. Zij meent dat het onder de huidige eco­
nomische omstandigheden niet verwonderlijk is dat 
de analyse van de sociaal-economische aspecten 
van de aan een controle ter plaatse onderworpen 
investeringen duidelijk aantoont hoe moeilijk het is 
het oorspronkelijk geplande aantal arbeidsplaatsen 
ook inderdaad te realiseren. 
7.41. De Commissie wijst er echter op dat een 
doeltreffende controle van de resultaten van de 
regionale steunactie nog lang niet in zicht is; immers, deze controle dient niet alleen een evaluatie 
te omvatten van de graad van ontwikkeling van het 
betrokken gebied, waarvan de werkgelegenheid 
slechts één onderdeel vormt, maar ook een beoorde­
ling van de economische doeltreffendheid van de 
maatregelen voor regionale ontwikkeling. 
De Commissie verklaart dat zij haar pogingen om te 
komen tot betere resultaten op dit gebied zal voort­
zetten en wijst er op dat de statistische overzichten, 
bedoeld in lid 6, artikel 6 van de EFRO-verordening 
een waardevol instrument vormen. Zij is er zich ter­
dege van bewust dat, zoals de ervaringen in de Lid-
Staten hebben uitgewezen, een dergelijke controle 
niet gemakkelijk is toe te passen, vooral omdat op 
communautair niveau een methode voor het contro­
leren van de resultaten nog moet worden uitgewerkt. 
7.42. Dit antwoord onderstreept het belang van 
de statistische overzichten. Het overleggen daarvan 
vormt vrijwel .de enige verbetering in de gewijzigde 
verordening betreffende het Fonds, bedoeld om een 
overzicht te krijgen van de resultaten van de regio­
nale ontwikkelingshulp. 
Een verbetering van de controle op de doeltreffend­
heid van de regionale steunmaatregelen waarbij het 
vooral gaat om beproefde methoden voor het eva­
lueren van de met het subsidiebeleid verkregen 
resultaten, is ten slotte slechts mogelijk indien men 
kan beschikken over deugdelijke statistische instru­
menten. 
/ 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 125 
HOOFDSTUK 8 — ENERGIE, ONDERZOEKEN EN 
INVESTERING 
(hoofdstukken 32 en 33 van de algemene begroting) 
INHOUDSOVERZICHT Paragrafen 
Overzicht van de voornaamste opmerkingen 8.0 
Hoofdstuk 32 — Uitgaven in het kader van het ener­
giebeleid 
Stand van zaken 8.1 
Inleiding 8.2 
Gebruik van betalingskredieten 8.3 t/m 8.5 
Uitvoering van de begroting 1979 8.6 
Begrotingsvoorstellen 1979 8.7 t/m 8.9 
Terugbetaling van financiële steun 8.10 t/m 8.12 
Hoofdstuk 33 — Uitgaven voor onderzoek en inves­
teringen 
(Gemeenschappelijk Centrum voor 
Onderzoek GCO) 
Stand van zaken 8.13 
Resultaat van de opmerkingen van de Rekenkamer 8.14 t/m 8.16 
Bouwactiviteiten van het GCO 8.17 t/m 8.24 
Hoofdstuk 33 — Uitgaven voor onderzoek en inves­
teringen (indirecte actie) 
Stand van zaken 8.25 
Resultaat van de opmerkingen van de Rekenkamer 8.26 t/m 8.31 
Uitvoering van onderzoekcontracten 8.32 t/m 8.34 
Opmaak van de financiële informatie 8.35 t/m 8.38 
Joint European Torus (JET) Joint Undertaking 8.39 
Overzicht van de voornaamste opmerkingen 
Paragrafen 
8.0. De voornaamste opmerkingen in dit hoofdstuk 
betreffen: 
a) in het kader van de uitgaven voor het energiebe­
leid: 
de geringe besteding van betalingskredieten, 
tekortkomingen in de begrotingsvoorstellen voor 
het jaar 1979, alsmede in de procedure voor de 
terugbetaling van financiële steun. 8.3 t/m 8.12 
126 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
b) in het kader van het .Gemeenschappelijk Centrum 
' voorOnderzoek: 
— het resultaat van de door de Rekenkamer in 
haar verslag over het jaar 1978 geformuleerde 
opmerkingen; 
— tekortkomingen in de procedures inzake 
bouwactiviteiten. 8.14 t/m 8.24 
c) in het kader van de indirecte actie: 
tekortkomingen op het gebied van de uitvoering 
van onderzoekcontracten en bij de presentatie 
van de financiële informatie 8.32 t/m 8.38 
HOOFDSTUK 32 —UITGAVEN IN HET KADER 
VAN HET ENERGIEBELEID 
8.1. Stand van zaken op het gebied van de uitvoe­
ring van het actieprogramma in het kader van het 
energiebeleid: 
Vastleggingen 
in min ERE Betalingen in 
min ERE 
Uitgaven 1978 43 19 
Kredieten'1979 
Begroting 1979 57 51 
Overgedragen van 1978 67 46 
Totaal beschikbaar 124 97 
. Uitgaven 1979 69 29 
Inleiiling 
8.2. In haar verslagen over het begrotingsjaar 
1977 en 1978 heeft de Rekenkamer reeds de aan­
dacht gevestigd op het lage bestedingspercentage van 
de in de begroting uitgetrokken kredieten ter finan­
ciering van diverse actieprogramma's in het kader 
van het energiebeleid van de Gemeenschappen. De 
Rekenkamer heeft een onderzoek gewijd aan de 
besteding van de betalingskredieten vanaf de aan­
vang van deze actieprogramma's in 1974, aan het 
begrotingsresultaat voor het jaar 1979 alsmede aan 
de procedures voor de opstelling van de begrotings­
voorstellen op het gebied van betalingskredieten 
voor het jaar 1979. 
De Rekenkamer heeft ook de procedures voor de 
terugbetaling van door de Commissie toegekende 
financiële steun onderzocht. De toekenning van 
steun vormt immers een speciaal facet van de actie­
programma's in het kader van het energiebeleid. Gebruik van betalingskredieten van 1974 tot 1979 
Annulering van betaling s kredieten 
8.3. Betalingskredieten worden geannuleerd 
indien zij in de loop van het jaar waarvoor zij in de 
begroting zijn uitgetrokken of in het daarop 
volgende jaar niet zijn opgebruikt. Tijdens de 
periode 1974 tot en met 1979 zijn er ten aanzien van 
actieprogramma's in het kader van het energiebeleid 
voor 57,7 miljoen ERE-I-RE aan betalingskredieten 
geannuleerd of met andere woordeh 27 % van het 
totaalbedrag aan betalingskredieten ten belope van 
210,8 miljoen ERE+ RE dat over de betrokken jaren 
onder hoofdstuk 32 van de begroting is uitgetrok­
ken. Het feit dat het totaalbedrag aan geannuleerde 
kredieten hoger is dan de 50,5 miljoen ERE aan 
betalingskredieten die in de begroting voor 1979 
onder dit hoofdstuk zijn 'uitgetrokken, toont duide­
lijk aan hoe omvangrijk deze annuleringen waren. 
Betalingskredieten die niet zijn 
gebruikt in de loop.van het begro­
tingsjaar waarvoor zij zijn uitge­
trokken 
8.4. De onder hoofdstuk 32 uitgetrokken beta­
lingskredieten zijn slechts zelden gebruikt in de loop 
van het begrotingsjaar waarvoor zij waren bedoeld. 
Het begrotingsjaar dat uit dit oogpunt nog het beste 
kan worden genoemd is het jaar 1977, hoewel er 
slechts 2,7 miljoen rekeneenheden (8 %) op een 
totaal van 34 miljoen die op de begroting waren uit­
getrokken, zijn aangewend. 
Begrotingspost 3200 — Technolo­
gische ontwikkeling in de sector 
koolwaterstoffen 
8.5. De zoeven in verband met hoofdstuk 32 
beschreven situatie geldt evenzeer voor begrotings­
post 3200, welke betrekking heeft op een actie­
programma dat qua looptijd het langste en qua kos­
ten ook het duurste is. Voor deze post zijn er in de 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 127 
loop van de periode 1974 tot 1979 41,7 miljoen 
ERE + RE betalingskredieten geannuleerd, m. a. w. 
26% van een totaalbedrag van 160 miljoen ERE of 
RE dat voor de betrokken jaren op de begroting is 
uitgetrokken (zie tabel 1). 
In haar verslag over het jaar 1978 wees de Rekenka­
mer er op dat het lage gebruikspercentage van de 
onder post 3200 uitgetrokken middelen onder meer 
te wijten is aan de uiterst traag verlopende 
procedure voor het sluiten van overeenkomsten. Het 
spreekt vanzelf dat vertragingen bij het sluiten van 
de overeenkomsten een aanzienlijke terugslag kun­
nen hebben op het gebruikspercentage van de vast­
leggingskredieten. Tijdrovende procedures en ver­
tragingen kunnen echter moeilijk de enige reden 
zijn voor het lage gebruikspercentage van de beta­
lingskredieten, aangezien een groot deel hiervan 
bedoeld is ter nakoming van- verplichtingen die 
reeds waren aangegaan op het ogenblik dat de 
begrotingsvoorstellen zijn opgesteld. 
Uitvoering van de begroting 1979 
8.6. In 1979 valt weliswaar enige verbetering te 
bespeuren op het gebied van de besteding van de in 
1979 beschikbare vastleggingskredieten (56% op 
124 miljoen ERE in 1979 tegen 32 % op 134 miljoen 
ERE in 1978). De situatie op het gebied van de beta­
lingskredieten daarentegen is, vergeleken met 1978, 
slechts weinig verbeterd. Van het totaalbedrag van 
96,7 miljoen ERE aan betalingskredieten dat in 
1979 beschikbaar was, is er in 1979 weliswaar 30% 
uitbetaald, maar het gebruikspercentage van de 
50,5 miljoen ERE in 1979 nieuw uitgetrokken beta­
lingskredieten bedroeg amper 3 % (0% in 1978) (zie 
tabel 2). Opvallend is ook dat het gebruiks­
percentage van alle in 1979 onder begrotingspost 
3200 (technologische ontwikkeling in de sector kool­
waterstoffen) beschikbare betalingskredieten in rela­
tieve cijfers is gedaald, namelijk van 34% op 48,1 
miljoen ERE in 1978 tot 30% op 59,9 miljoen ERE 
in 1979. Evenmin als in 1978 zijn er in 1979 nieuwe 
betalingskredieten aangesproken die onder deze 
post op de begroting waren uitgetrokken. 
Begrotingsvoorstellen 1979 
8.7. Het aanhoudende lage gebruikspercentage 
voor betalingskredieten was voor de Rekenkamer 
aanleiding een onderzoek in te stellen naar de pro­cedures die bij de voorbereiding van de begrotings­
voorstellen yoór 1979 ten aanzien van deze kredie­
ten zijn gevolgd. Het onderzoek van de Kamer bij 
de diensten van de Commissie werd vooral toege­
spitst op begrotingspost 3200, die betrekking heeft 
op de projecten inzake technologische ontwikkeling 
in de sector koolwaterstoffen. In de loop van de 
periode februari — mei 1978 zijn er door de dien­
sten van de Commissie ramingen opgesteld van de 
diverse bedragen aan betalingskredietén die in de 
loop van verschillende jaren nodig zouden kunnen 
zijn om verplichtingen na te komen die reeds waren 
aangegaan of tot 31 december 1979 waren begroot, 
hetgeen heeft geleid tot de opstelling van een „indi­
catief tijdschema voor de betalingen" (') dat voor­
komt in het door de Commissie bij de Raad inge­
diende'voorontwerp van begroting voor 1979. 
De voorstellen van de Commissie (zie onderstaande 
tabel) zijn uiteindelijk overgenomen in een equiva­
lent schema dat voorkomt in de toelichting bij de in 
december 1978 goedgekeurde definitieve begroting 
voor het begrotingsjaar 1979 (2). 
(in miljoen ERE) 
Betalingen 
Vastleggingen 
1978 1979 1980 1981 
enz. 
Betalingsverplichtingen 
aangegaan voor 1 januari 
en op die datum nog niet 
nagekomen 
Minus: verplichtingen ge­
dekt door van 1977 riaar 
1978 overgedragen beta­
lingskredieten 43 
-20 
23 15 4 . 4 
Van 1977 naar 1978 over­
gedragen vastleggings­
kredieten 31 11 20 
Vastleggingskredieten 
begroting 1978 
Vastleggingskredieten 
begroting 1979 35 
20 15 10 
6 10 
7 7 
Totaal 109 30 . 31 41 7 
Dit schema vormde ook de grondslag voor de 
31 miljoen ERE betalingskredieten die ten behoeve 
van post 3200 voor het begrotingsjaar 1979 waren 
aangevraagd en die in 1979 in het geheel niet zijn 
aangesproken. 
(') Deze benaming komt ook voor boven het schema in 
de definitieve begroting voor het jaar ,1979 (2). 
(2) PB L 23 van 31. 1. 1979, blz. 261. S. 
128 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
8.8. Het ontbreken van bewijsstukken ter verdui­
delijking van de calculaties of hypotheses waarvan 
bij de raming van de bétalingskredieteri is uitge­
gaan, bracht de Kamer tot de conclusie dat 
bepaalde procedurefouten tot een te hoge raming 
van de voor 1979 benodigde betalingskredieten kun­
nen hebben geleid. 
De Commissie was uitgegaan van de algemene ver­
onderstelling dat de vastleggingen aan het einde van 
het tweede jaar volgend op dat waarin zij werden 
verricht, integraal zouden zijn vereffend. Deze ver­
onderstelling blijkt trouwens ook duidelijk uit het 
indicatief tijdschema voor de betalingen in de 
begroting voor 1979 (zie hierboven). De ervaring 
heeft echter geleerd dat saldobetalingen voor de 
meeste contracten meestal niet plaatsvinden vóór 
het derde jaar volgend op dat waarin de vastlegging 
is verricht. 
De ramingen voor te verrichten betalingen ten 
behoeve van verplichtingen die op het ogenblik dat 
de begrotingsvoorstellen voor 1979 werden uitge­
werkt, reeds waren aangegaan, zijn globaal opge­
steld en niet voor ieder contract afzonderlijk, hoe­
wel een afzonderlijke raming mogelijk was voor de 
43 miljoen rekeneenheden aan verbintenissen die 
reeds voor 1978 waren aangegaan en voor ongeveer 
18 miljoen ERE van de 31 miljoen rekeneenheden 
aan vastleggingskredieten die van 1977 zijn overge­
dragen, waarop tot en met 1978 verbintenissen zijn 
aangegaan. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op de punten 8.7 en 8.8. 
Het antwoord van de Commissie op de punten 8.7 en 
8.8 zou de indruk kunnen wekken dat de Kamer de 
grenzen van haar bevoegdheid heeft overschreden 
door commentaar te leveren op de toegepaste metho­
den en procedures voor het vaststellen van het niveau 
van de begrotingskredieten. 
De Rekenkamer wijst er in dit verband op dat zij ter 
uitvoering van de taak die haar door de Verdragen is 
opgelegd, moet beoordelen of een goed financieel 
beheer is gewaarborgd door adequate methoden en 
procedures. 
Hieruit volgt dat de controle door de Rekenkamer van 
de uitvoering van de begroting ook een onderzoek 
achteraf kan insluiten van de methoden en procedures 
die verband houden met de voorbereiding van de 
begroting. 
De Rekenkamer blijft bij haar mening dat verbeterin­
gen in de procedure voor de voorbereiding van begro­
tingsvoorstellen zouden kunnen leiden tot nauwkeu­
riger ramingen voor betalingskredieten. Deze ziens­
wijze wordt gesteund door de verklaring van de 
Commissie in haar antwoord op punt 8.9 dat voor het 
begrotingsjaar 1981 verbeteringen zijn ingevoerd. Conclusie 
8.9. Rekenkamer is van oordeel dat de in de 
begroting voor het jaar 1979 onder post 3200 aange­
vraagde betalingskredieten onvoldoende gefundeerd 
zijn. De Kamer verzoekt de Commissie de procedu­
res in te voeren die kunnen bijdragen tot een verho­
ging van de nauwkeurigheid van de ramingen van 
de benodigde betalingskredieten, met name door de 
opstelling van ramingen op contractbasis in alle 
gevallen waarin zulks mogelijk is. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 8.9. 
Wat de behandeling van de begrotingsvoorstellen 
betreft, verwijst de Rekenkamer naar haar commen­
taar op het antwoord van de Commissie op punt 8.7 
en 8.8. 
Met betrekking tot de laatste zin merkt de Rekenka­
mer op dat zij zich het recht voorbehoudt de onderwer­
pen te selecteren, waarover zij in haar Jaarverslag 
opmerkingen maakt. 
Terugbetaling van de financiële steun 
Inleiding 
8.10. De actieprogramma's in het kader van het 
energiebeleid onder hoofdstuk 32 beogen de toeken­
ning van financiële steun die door de Commissie 
wordt verleend voor projecten in de energiesector, 
welke in hoofdzaak door handelsondernemingen in 
de diverse Lid-Staten worden uitgevoerd. De door 
de Commissie verleende financiële steun vertegen­
woordigt een bepaald aandeel, gewoonlijk 30 a 
40 %, van de projectkosten. 
Overeenkomstig de ter zake geldende Raadsverorde-
ningen moet de steun die aan de contractanten in 
het kader van vier begrotingsposten van 
hoofdstuk 32 is uitbetaald, bij een eventuele com­
merciële exploitatie van de resultaten van het 
gesteunde project worden terugbetaald. Dit is onder 
meer bepaald in de typecontracten die door de 
Commissie worden gesloten bij de financiële onder­
steuning van projecten op het gebied van koolwater-
stoffentechnologie, koolwaterstoffenexploratie, 
energiebesparing en nieuwe energiebronnen. De 
contractant is tevens verplicht alle gegevens betref­
fende de commerciële exploitatie van de resultaten 
aan de Commissie mede te delen. Indien de resulta­
ten niet of slechts gedeeltelijk commercieel worden 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 129 
geëxploiteerd, kan de Gemeenschap de contractant 
volledig of gedeeltelijk van de terugbetaling van de 
«toegekende financiële steun'vrijstellen. Alleen het 
actieprogramma op het gebied van de technologi­
sche ontwikkeling in de sector koolwaterstoffen 
(begrotingspost 3200) loopt reeds zo lang dat er 
sprake kan zijn geweest van terugbetalingen in het 
kader van de ter zake in de contracten opgenomen 
clausules. De Kamer heeft daarom haar controle 
over de procedures en het onderzoek van een steek­
proef van reeds beëindigde contracten tot voor­
noemd actieprogramma beperkt. 
Beschrijving van de procedure 
8.11. De diensten van de Commissie hebben de 
volgende procedure uitgewerkt om gevallen van 
commerciële exploitatie op te sporen en er tevens 
zeker van te zijn dat deze gevallen haar ter kennis 
worden gebracht en ook de nodige maatregelen wor­
den genomen met het oog op de terugbetaling van 
de verleende steun. 
Tijdens de looptijd van het contract gaan de techni­
sche deskundigen van de Commissie bij controlebe­
zoeken aan de contractanten na of er geen indiciën 
zijn die op commerciële exploitatie wijzen. Deze 
inlichtingen moeten ook worden opgenomen in de 
verslagen waarin de resultaten van deze controlebe­
zoeken worden gerapporteerd. Technische deskun­
digen van de Commissie doorzoeken ook industriële 
publikaties om na te gaan of er geen sporen van een 
commerciële exploitatie te vinden zijn. 
Indien de diensten van de Commissie over inlich­
tingen beschikken die op een mogelijke 
commerciële exploitatie wijzen, wordt de contrac­
tant aangeschreven met het verzoek zijn standpunt 
uiteen te zetten en een voorstel te doen met het oog 
op de terugbetaling van de betrokken financiële 
steun. 
De diensten van de Commissie zenden iedere con­
tractant na de saldobetaling van de steun ook een 
schrijven waarin hem op zijn verdere contractuele 
verplichtingen en met name op de meldingsplicht 
van een eventuele commerciële exploitatie wordt 
gewezen. Om de twee of drie maanden houden de 
diensten van de Commissie ook interne vergaderin­
gen (die tot dusver niet officieel worden genotu­
leerd) om alle lopende of beëindigde contracten de 
revue te laten passeren. Deze vergaderingen kunnen 
ook tot acties leiden op het gebied van de controle 
van de commerciële exploitatie. 
Zodra de contractant de Commissie meldt dat de 
resultaten commercieel worden geëxploiteerd, wor­den er besprekingen gehouden ten einde een over­
eenkomst te bereiken over het bedrag van de toelage 
dat overeenstemt met het gedeelte van het werkpro­
gramma dat commercieel wordt geëxploiteerd, over 
de datum waarop de commerciële exploitatie is 
begonnen, over de vanaf die datum eventueel te 
betalen rentevoet alsmede over het tijdschema voor 
de terugbetaling. De terugbetalingsmodaliteiten 
worden tussen de Commissie en de contractant 
schriftelijk vastgelegd. 
Ingeval de diensten van de Commissie geen kennis 
krijgen van een eventuele commerciële exploitatie, 
wordt de contractant verder aangeschreven om hem 
aan zijn contractuele verplichtingen te herinneren. 
Conclusie 
8.12. „ Tot ultimo 1979 is er door de Commissie 
een totaalbedrag van 39,3 miljoen ERE (tegen de op 
1 december 1979 geldende pariteiten) aan financiële 
steun uitbetaald voor 33 contracten in het kader van 
de koolwaterstofprojecten voor 1975 en 1976, waar­
voor tot dusver in tien gévallen in totaal 13,3 mil­
joen ERE is teruggevorderd. Deze procedure is vrij 
doeltreffend gebleken om gevallen van commerciële 
exploitatie op te sporen voor alle eind 1979 
voltooide contracten. 
Er mag in de toekomst echter een aanzienlijke toe­
name van het aantal voltooide contracten worden 
verwacht die dan ook uit het oogpunt van een mo­
gelijke commerciële exploitatie van nabij zullen 
moeten worden gevolgd, aangezien er tot 31 decem­
ber alleen al in het kader van het programma „tech­
nologische ontwikkelingen in de sector koolwater­
stoffen" 139 contracten waren gesloten waarmee 
een bedrag van circa 150 miljoen ERE is gemoeid. 
De Rekenkamer verzoekt de Commissie daarom de 
invoering van projectevaluaties te willen overwegen 
die moeten worden opgesteld op het ogenblik dat 
het eindrapport van de contractant wordt goedge­
keurd en het saldo van de steun wordt overgemaakt. 
In de evaluatie dient met name aandacht te worden 
geschonken aan de volgende punten: technisch suc­
ces of mislukking van het project, de eventuele bij­
drage tot de verwezenlijking van de algemene doel­
stelling van het actieprogramma, de kansen op een 
eventuele commerciële exploitatie van alle of 
bepaalde specifieke aspecten van de bereikte resul­
taten en de vooruitzichten inzaké de terugbetaling 
van de financiële steun. 
130 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Deze evaluaties, waarin ook rekening moet worden 
gehouden met latere ontwikkelingen, zullen ook 
een meer systematische grondslag vormen voor de 
follow up van de commerciële exploitatie dan 
momenteel bij de huidige procedure het geval is, 
met name bij projecten waarvoor slechts een gedeel­
telijke exploitatie is gerapporteerd of nog geen gege­
vens over de commerciële exploitatie aan de Com­
missie zijn medegedeeld. 
Op grond van deze evaluaties zal het bovendien 
mogelijk zijn een algemene evaluatie van de resulta­
ten van de actieprogramma's op te stellen (kosten/ 
batenanalyse). 
Tot besluit dient ook te worden overwogen of het 
niet wenselijk is een clausule in het typecontract op 
te nemen op grond waarvan de contractant er toe 
verplicht is binnen een bepaalde periode een attest 
van een onafhankelijke accountant voor te leggen, 
waarin de stand van de commerciële exploitatie van 
de resultaten van het gesteunde project vanuit 
financieel oogpunt wordt beschreven. 
HOOFDSTUK 33 — ONDERZOEK EN 
INVESTERING (GEMEENSCHAPPELIJK 
CENTRUM VOOR ONDERZOEK — GCO) 
8.13. Stand van zaken op het gebied van de 
directe steun in het kader van hoofdstuk 33 van de 
begroting. 
Vastleggingen 
in min ERE Betalingen in 
min ERE 
Uitgaven 1978 110 104 
Kredieten 1979 
Begroting 1979 
Overgedragen van 1978 
Overschrijvingen 115 
26' 
11 114 
40 
7 
Totaal beschikbaar 152 161 
Uitgaven 1979 134 . 120 
Resultaat van de in de jaarverslagen van de Rekenka-
mer gemaakte opmerkingen over het gedrag van de 
Commissie 
Inleiding 
8.14. De Rekenkamer heeft de resultaten van de 
door haar geleverde commentaar onderzocht, met 
name van die opmerkingen die de Commissie tij­dens besprekingen met de Rekenkamer als gegrond 
had erkend, hetgeen in haar antwoorden op deze 
opmerkingen in het jaarverslag wordt bevestigd. 
8.15. Wat de inventarislijsten en voorraadreke-
ningen betreft, heeft de Commissie naar aanleiding 
van vroegere opmerkingen van de Rekenkamer over 
dit onderwerp nauwkeurige voorschriften voor de 
GCO-inrichtingen gegeven betreffende procedures 
voor het schatten van voorraden en inventarissen, 
overeenkomstig artikel 59 van het Financieel Regle­
ment van 21 december 1977. De Rekenkamer neemt 
met genoegdoening kennis van deze verbetering. 
8.16. In het kader van diensten verricht voor der­
den werden onderstaande doelstellingen niet verwe­
zenlijkt: 
— nauwkeurige vaststelling van alle verrichtingen 
van werkzaamheden voor derden, ten einde 
deze^ duidelijk te onderscheiden van de verrich­
tingen die verband houden met de doelstellin­
gen van het meerjarenprogramma; 
— individueel toezicht op de financiële positie van 
iedere overeenkomst; 
— vergelijking van de prognose met de stand van 
uitvoeringen,' ten einde een bevredigende voort­
gang van het werk te verzekeren; 
— controle op alle ontvangsten die de Commissie 
contractueel toekomen, met name door het ana­
lyseren van prijzen en verleende reducties. 
De Rekenkamer neemt er nota van dat de Commis­
sie reeds de nodige instructies heeft gegeven, die de 
basis zouden kunnen vormen voor het bereiken van 
deze doeleinden. De Rekenkamer zal te zijner tijd 
de uitvoering van deze maatregelen controleren. 
Er dient op te worden gewezen dat de Commissie 
zelf de mening was toegedaan dat „het personeel 
van het GCO nu niet verder mag worden besnoeid, 
aangezien anders de personeelsbezetting... niet 
langer in staat zou zijn ,de werkzaamheden met de 
gewenste doeltreffendheid uit te voeren" ('). 
Hieruit volgt dat alle krachten benodigd zijn voor de 
tenuitvoerlegging van het meerjarenprogramma en 
er geen reserves beschikbaar zijn om nog werk voor 
derden uit te voeren. Een en ander doet echter de 
vraag rijzen of het in het algemeen wel mogelijk is 
werk voor derden uit te voeren zonder de doelstel­
lingen van het meerjarenprogramma in gevaar të 
brengen. 
(') COM (79) 121 def. van 19.3. 1979 — Meerjarenpro­
gramma van het Gemeenschappelijk Centrum voor 
Onderzoek (door de Commissie bij de Raad inge­
diend), blz. 24. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 131 
Bouwactiviteiten van het GCO 
Inleiding 
8.17. De GCÓ-inrichtingen van Geel (België), 
Ispra (Italië), Karlsruhe (Duitsland) en Petten 
(Nederland) zijn ondergebracht in 279 gebouwen, 
op een totale oppervlakte van circa 280 ha gepacht 
land. De waarde hiervan wordt samen met de tech­
nische installaties op ongeveer 150 miljoen ERE 
geraamd (bijzonderheden van de toegepaste ramings­
methode worden hieronder verstrekt). De meeste 
gebouwen van de GC.O-inrichtingen zijn ouder dan 
tien jaar. 
Onderhoud van de gebouwen 
8.18. Het onderhoud van gebouwen en installa­
ties (elektriciteit, watervoorziening, riolering, aircon­
ditioning) brengt — vooral wegens de uitgestrekt­
heid van de netten — aanzienlijke uitgaven mede. 
Volgens het financieringsplan (•) voor de begroting 
1979 gaat het om „uitgaven voor het onderhoud van 
de gebouwen, wegen en installaties, uitgaven in ver­
band met de arbeidsveiligheid en de kosten van 
steunverlening door nationale instellingen". 
Aan de hand van de daarin verstrekte omschrijving 
en opmerkingen kan echter onmogelijk worden 
nagegaan of de voor het onderhoud van de gebou­
wen bestemde kredieten wel in verhouding staan tot 
de waarde daarvan. voor onderzoek 1977-1980 voorzag daarentegen in 
een actief bouwprogramma. 
In het bebouwingsplan van de vestiging was voor 
ongeveer 7 miljoen ERE aan bouwwerken gepland. 
Behalve 400 000 ERE voor contracten met architek-
ten waren in dit bedrag ook de kosten begrepen 
voor de oprichting van een gebouw voor elektronen­
techniek, een climatronhal en een gebouw voor een 
versneller, alsmede een bedrag van ongeveer 1,3 mil­
joen ERE aan vastleggingskredieten voor de oprich­
ting van een administratiegebouw. Hoewel de 
oprichting van een conferentiegebouw te Geel, 
waarvan de kosten op 424 000 ERE waren geraamd, 
en de uitbreiding van een gebouw ter vervanging 
van voorlopige paviljoenen te Petten (290 000 ERE) 
niet in dit plan voorkwamen, zijn deze werkzaamhe­
den inmiddels reeds beëindigd. 
Het spreekt vanzelf dat bouwprojecten steeds 
gepland moeten worden vooral indien er voor de 
bouw ook nog begrotingskredieten gevraagd zijn. 
Een belangrijke lacune is ook het feit dat noch het 
meerjarenprogramma 1977-1980, noch de algemene 
begroting 1978-1979 en de desbetreffende financie­
ringsplannen waarin de kredieten beschikbaar wor­
den gesteld (voor 1978-1979 circa 7 miljoen ERE) 
enige informatie over bouwprojecten verstrekken. 
Een uitzondering op deze regel vormt de toelichting 
in de technische bijlage van het meerjaren­
programma 1977-1980 van het Gemeenschappelijk 
Centrum voor Onderzoek (2): „speciale kredieten 
boven de normale toewijzingen moeten de volgende 
verbouwingen mogelijk maken: vervanging van de 
tijdelijke paviljoenen door uitbreiding van het 
bestaande gebouw". 
Artikel 16 (3) bc) van het Financieel Reglement 
bepaalt echter duidelijk dat in de begroting ten aan­
zien van de staat van uitgaven „voor elke Instelling 
in de desbetreffende afdeling een passende toelich­
ting bij elke onderverdeling" moet worden opgeno­
men. 
Oprichting van gebouwen 
Planning 
8.19. Vóór 1977 was het om diverse redenen 
onmogelijk de laboratoria en andere gebouwen van 
het Researchcentrum te Ispra systematisch uit te 
breiden en te vernieuwen. Het meerjarenprogramma Aanbestedingen 
8.20. Overeenkomstig artikel 54 van het Finan­
cieel Reglement van 21 december 1977 (4) moeten 
(') (Financieringsplan 1978, deel II, bijlage bij de verza-
melrekening 1.20, blz. 5, Algemene Diensten — Cate­
gorie 30). (2) Gedetailleerde technische voorstellen — COM (76) 
171 def/2, blz. E-I-10/13, Duits versie. 
(3) PB L 356 van 31. 12. 1977, blz. 7 en 8. 
(4) PB L 356 van 31. 12. 1977, blz., 15. 
132 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
overeenkomsten inzake openbare werken met ver­
zoek om advies worden voorgelegd aan een raadge­
vende commissie (RCAO-GCO), alvorens de ordon-
nateur een besluit neemt. 
De raadgevende commissie heeft in de loop van zijn 
werkzaamheden een document (') gepubliceerd met 
het doel de diensten zo volledig mogelijk over de 
geldende voorschriften in te lichten en de toepas­
sing daarvan zo nodig door toelichtingen te verge­
makkelijken. 
In dit 62 bladzijden tellende document kan men 
onder meer het volgende lezen: „Dit vademecum 
onderzoekt in hoofdzaiak de procedure van aanbe­
steding met voorafgaande selectie, d. w. z. uitnodi­
gingen tot inschrijving aan leveranciers die men 
besloten heeft te raadplegen". 
In hoofdzaak komen de uitzonderingsgevallen aan 
de orde. Krachtens het Financieel Reglement van 
21 december 1977 (artikel 51) (2) zijn aanbestedin­
gen met voorafgaande selectie alleen in bepaalde 
gevallen toegestaan. De algemene regel luidt immers 
als volgt: 
„Uitnodigingen tot inschrijving worden in beginsel 
gedaan in alle landen van de Gemeenschappen, en, 
voor zover daartoe aanleiding bestaat, in derde lan­
den mits zulks verenigbaar is met de ontwikkeling 
van de industrieën in de Gemeenschappen 
(artikel 50(2) van het Financieel Reglement van 
21 december i977) (')". 
Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek 
richt zich in de praktijk, zoals kon worden verwacht, 
naar de voorschriften van het RCAO-GCO-Vademe-
cum: de uitzondering is de regel geworden; geen 
enkel van de bouw- of verbouwingsprojecten van 
het GCO met een totale waarde van 7 miljoen ERE 
is in alle Lid-Staten van de Gemeenschap bekend­
gemaakt. 
Deze uitgesproken voorkeur voor aanbestedingen 
met voorafgaande selectie moet worden gewraakt 
omdat deze een inbreuk vormt op het principe dat is 
vastgelegd in de richtlijn van de Raad 71/305/EEG 
van 26 juli 1971 (3) betreffende de coördinatie van 
dé procedures voor de gunning van overheidsop­
drachten, verder aangevuld door de richtlijn van 
de Raad 72/277/EEG van 26juli 1972 (4) (zie 
tevens het advies van de Rekenkamer inzake arti­
kel 50.2) (5). 
(') Vademecum voor aankopen en overeenkomsten, 
opgesteld door de Raadgevende Commissie voor aan­
kopen en overeenkomsten van het Gemeenschappe­
lijk Centrum voor Onderzoek. 
(2) PB L 356 van 31. 12. 1977, blz. 15. 
(>) PB L 185 van 16. 8. 1971, blz. 5 tot 13. 
(<) PB L 176 van 3.8. 197.2, blz.. 12 tot 13. 
(5) PB C 139 van 5. 6. 1979. „Overwegende dat het, voor de ontwikkeling van 
een daadwerkelijke mededinging op het gebied van 
overheidsopdrachten, noodzakelijk is dat de door de 
aanbestedende diensten van de Lid-Staten op­
gestelde aankondigingen van opdrachten op com­
munautair niveau beleend worden gemaakt; dat het 
doel van de in deze aankondigingen voorkomende 
inlichtingen is, de aannemers van de Gemeenschap 
in staat te stellen uit te maken of de voorgenomen 
opdrachten voor hen van belang zijn; dat zij te dien 
einde voldoende ingelicht dienen te worden over de 
te leveren prestaties en de bijbehorende voorwaar­
den; ..." (3). 
Om deze redenen dient de Raadgevende Commissie 
er op toe te zien dat overeenkomsten voor openbare 
werken in de toekomst in overeenstemming met de 
bepalingen van het Financiële Reglement van 
,21 december 1977 (2) tenminste in alle Lid-Staten 
bekend worden gemaakt en dat er alleen in uitzon­
derlijke gevallen afwijkingen worden toegestaan 
indien er schriftelijk aanvaardbare redenen kunnen 
worden gegeven. 
De Rekenkamer is verder van oordeel dat de over­
eenkomsten moeten worden gesloten tegen de voor­
waarden die aan de raadgevende commissie als 
resultaat van de aanbesteding zijn medegedeeld (in 
een bepaald geval ging het bij voorbeeld om een 
bedrag van 600 miljoen lire). Zinnen als „Het ver­
dient aanbeveling het bedrag met ongeveer 10% te 
verhogen om rekening te houden met de noodzaak 
van eventuele aanpassingen", waardoor het resul­
taat van de aanbesteding in voormeld geval werd 
gewijzigd (het contract werd uiteindelijk gesloten 
voor 615 miljoen lire) moeten ten stelligste worden 
vermeden. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van, de 
Commissie op punt 8.20. 
\ 
De Commissie verzuimt te verwijzen naar artikel 50, 
lid 2 van het Financieel Reglement van 21 december 
1977 (2), waarin duidelijk wordt gesteld dat:,.uitnodi­
gingen tot inschrijving worden in beginsel gedaan in 
alle landen van de Gemeenschappen". 
De Rekenkamer is het niet eens met de Commissie 
dat bij voorbeeld een administratiegebouw of een con­
ferentiezaal in hoge mate gespecialiseerd zijn en dat 
deze gebouwen daarom alleen kunnen worden uitge­
voerd door aannemers met ,,bijzondere kwalificatie" 
in de zin van artikel 51, lid 2 van het Financieel Re­
glement van 21 december 1977 (2). 
Voorts is de Rekenkamer van mening dat de 
procedure die door de Commissie wordt aangeduid als 
,,manoeuvreerruimte"-techniek, niet in overeenstem­
ming is met het beginsel van goed financieel beheer. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 133 
Oprichting van gebouwen (vergun­
ningen en oplevering) 
8.21. Voor de oprichting van nieuwe gebouwen 
en verbouwingen is in de Lid-Staten normaliter een 
officiële vergunning vereist. Een dergelijke vergun­
ning is ook nodig voor de oplevering van gebouwen 
waardoor toestemming wordt gegeven om het 
gebouw in gebruik te nemen. 
Ten gevolge van de specifieke aard van de GCO-
inrichtingen (gebouwen op gepachte grond, voor­
rechten en vrijstellingen) verschilt de procedure ook 
naar gelang van de centra. 
Het GCO te Ispra en de Italiaanse autoriteiten ver­
schillen van mening over de vraag wie verantwoor­
delijk is voor de bouwvergunningen en de opleve­
ring. 
Er bleken ook geen globale handleidingen betref­
fende de afgifte van vergunningen en de oplevering 
te bestaan. ïn verband met de aansprakelijkheid bij 
eventuele schade van constructieve aard is het van 
belang dat er niet alleen een procedure voor de 
afgifte van vergunningen en de oplevering van 
gebouwen komt maar — in geval de verantwoorde­
lijkheid bij het GCO berust — dat ook de verant­
woordelijkheid en de vereiste kwalificaties van de 
met de afgifte van vergunningen en opleveringen 
belaste amtenaren schriftelijk zijn vastgelegd. 
De Rekenkamer hecht er waarde aan dat dit punt, 
namelijk de verantwoordelijkheid, zo spoedig moge­
lijk wordt verduidelijkt en dat de verschillende sta­
dia van de procedure inzake vergunningen en ople­
vering schriftelijk worden vastgelegd. Een contract met een Italiaanse verzekeringsmaat­
schappij ter dekking van brand- en andere risico's 
voor de gebouwen en installaties te Ispra dateert 
reeds van 1967. Hoewel dit in 1977 had kunnen wor­
den opgezegd is er nog altijd geen aanbesteding 
gehouden voor het sluiten van een nieuwe verzeke­
ring. 
De Rekenkamer is van oordeel dat men via een ten­
minste in alle Lid-Staten gehouden openbare aanbe­
steding (zie artikel 50 van het Financieel Reglement 
van 21 december 1977) (2) een gunstiger verzeke­
ringspremie en een besparing aan begrotingsmidde­
len had kunnen bereiken. De Rekenkamer acht het 
in dit verband noodzakelijk dat er zo spoedig moge­
lijk taxatiecriteria worden opgesteld en toegepast. 
Gebruik 
8.23. Gebouwen of gedeelten van gebouwen van 
het GCO te Ispra worden reeds meer dan tien jaar 
verhuurd aan derden, onder meer aan een bank en 
een reisagentschap. De contracten voorzien echter 
niet in de betaling van een redelijk huurbedrag en er 
werden ook geen kosten aangerekend voor verwar­
ming, water en schoonmaak. 
Op grond van het beginsel van een zuinig budgettair 
beheer is het onaanvaardbaar dat er gedurende bijna 
vijftien jaar wordt afgezien van begrotingsinkom­
sten zoals huren, onderhoudskosten en vergoeding 
voor verwarming en water. 
De Rekenkamer is van oordeel dat men, ingeval er 
gebouwen of kamers ter beschikking worden gesteld 
aan derden, moet nagaan welk bedrag daarvoor 
moet worden aangerekend en welke gevolgen de 
verhuring kan hebben op de toepassing van 
bepaalde arbeidsregelingen. 
Waarde van de gebouwen en verzekering 
8.22. Overeenkomstig artikel 59 en 76 van het 
Financieel Reglement van 21 december 1977 (1) 
moet er bij voltooiing van de gebouwen of beëindi­
ging van de bouwactiviteiten een eigendomsinven­
taris worden bijgehouden. Een jaarlijkse taxatie van 
gebouwen en installaties is ook nodig voor verzeke­
ringsdoeleinden. 
In het GCO Ispra is de laatste taxatie uitgevoerd in 
1976 door de afdeling dienstverlening. Samenvatting 
8.24. De tekortkomingen die door de Rekenka­
mer zijn gelaakt, moeten onverwijld worden rechtge­
zet. 
De verontschuldiging dat er niet voldoende perso­
neel beschikbaar is, kan niet langer worden aan­
vaard. 
(') PB L 356 van 31.. 12. 1977, blz. 16 en 19. (2) PB L 356 van 31. 12. 1977, blz. 15. 
134 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Het aantrekken van hulppersoneel en het uitbeste­
den van werk zijn in het algemeen ook geen aan­
vaardbare methoden om een tekort aan personeel 
op te vangen. 
De Commissie moet snel in staat zijn om 
soortgelijke tekorten met eigen middelen op te van­
gen: de Commissie beschikt over 537 admini­
stratieve betrekkingen voor onderzoek en investe­
ring, waarvan 461 voor het Gemeenschappelijk Cen­
trum voor Onderzoek ('). 
HOOFDSTUK 33 — ONDERZOEK EN 
INVESTERING (INDIRECTE ACTIE) 
8.25. Stand van zaken op het gebied van de uit­
voering van de onderzoekprogramma's in het kader 
van de indirecte actie. 
, Aangegane 
betalingsver- ' 
plichtingen in 
min ERE Betalingen in 
min ERE 
Uitgaven 1978 66 69 
1979 
Kredieten 1979 27 83 
Van het begrotingsjaar 1978 
overgedragen kredieten 130 60 
Overschrijvingen 21 14 
Totaal beschikbaar 178 157 ' 
Uitgaven 1979 115 105 
Resultaat van de door de Rekenkamer in haar jaarver­
slag over het begrotingsjaar 1978 gemaakte opmer­
kingen 
Inleiding 
8.26. In haar antwoorden op de door de Reken­
kamer in haar jaarverslag over het begrotingsjaar 
1978 gemaakte opmerkingen heeft de Commissie er 
op gewezen dat zij op het gebied van de indirecte 
onderzoekacties bereid was de mogelijkheden te 
onderzoeken om de interne controle op drie ver­
schillende gebieden te versterken: 
(') PB L 23 van 31. 1. 1979, blz. 49 en 50. — op het gebied van de keuze van het deelne-^ 
mingspercentage van de Gemeenschap in de 
uitgaven voor onderzoekingen op contractbasis; 
— op het gebied van de regels voor de berekening 
van het aan de contractanten uitbetaald bedrag 
aan voorschotten en de wijze van aanrekening 
daarvan op de aangegeven uitgaven; 
— op het gebied van de produktiviteit van de 
administratieve werkzaamheden die door een 
aanpassing van de contractuele bepalingen zou 
kunnen worden verbeterd. 
De Rekenkamer werd er van op de hoogte gebracht 
dat de afdeling „contracten" van het directoraat-
generaal Onderzoek, wetenschap en onderwijs 
diverse studies over deze drie gebieden heeft onder­
nomen. 
/ 
De studie betreffende de produktiviteit van adminis­
tratieve werkzaamheden is inmiddels reeds aan de 
Rekenkamer toegezonden; zij wordt besproken in 
punt 8.29 hieronder. 
Conformiteitsverklaringen 
8.27. Als antwoord op de opmerkingen van de 
Rekenkamer (2) heeft de Commissie verklaard dat er 
bij wijze van compensatie voor het ontbreken van 
oorspronkelijke bewijsstukken conformiteitsverkla­
ringen konden worden overgelegd. 
Om elk misverstand te voorkomen, wenst de Reken­
kamer te onderstrepen dat deze conformiteitsverkla­
ringen op zichzelf niet volstaan om de regelmatig­
heid en de conformiteit van de uitgaven met de 
bepalingen van de financiële bijlagen van de con­
tracten te bewijzen. Er wordt momenteel algemeen 
erkend dat de verificatie van de uitgaven van de 
contractanten in het kader van de huidige organisa­
tie van het onderzoek op grond van indirecte acties 
de hoeksteen vormt van het financiële aspect van de 
interne controle. De conformiteitsverklaringen die 
in het kader van deze controle worden verstrekt, 
mogen alleen maar worden afgegeven door onaf 
hankelijke accountants (nationale controleorganen 
of particuliere accountants) en in geen geval door de 
contractanten zelf. 
Commentar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 8.27. 
De Commissie wijst er op dat rond twee derde van de 
fondsen voor indirecte actie betrekking heeft op con-
(2) PB C 326 van 31. 12. 1979, blz. 95, 97 en 98. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 135 
tracten met openbare instellingen. Het moet dus voor 
de Commissie betrekkelijk eenvoudig zijn na te gaan 
in hoeverre het mogelijk is het voorstel van de Reken­
kamer over te nemen dat voor dergelijke contracten 
conformiteitsverklaringen worden voorgelegd door 
nationale controleorganen. De resterende contracten 
zouden kunnen worden afgehandeld doordat de Com­
missie eist dat conformiteitsverklaringen wórden voor­
gelegd door particuliere accountants of door het uit­
voeren van controles ter plaatse. 
Controles ter plaatse bij de contractanten 
8.28. Zolang er geen conformiteitsverklaringen, 
afgegeven door particuliere deskundigen of 
nationale controleorganen, beschikbaar zijn, moeten 
de controles ter plaatse verder door de diensten van 
de Commissie worden uitgevoerd. De Commissie 
heeft in de loop van het begrotingsjaar 1979 slechts 
drie controles ter plaatse verricht, ondanks het feit 
dat in de loop van het begrotingsjaar 1978 een totaal 
van 36 controles reeds onvoldoende was bevonden. 
Aangaande de wijze waarop deze controles ter 
plaatse concreet worden georganiseerd, had de 
Commissie anderzijds in antwoord op de opmerkin­
gen van de Rekenkamer verklaard dat zij „voor de 
uitvoering van de verificatie van de uitgaven 
gebruik maakt van een gedetailleerde vragenlijst" 
(1). De Rekenkamer heeft echter vastgesteld dat deze 
vragenlijst in 1978 en in 1979 helemaal niet werd 
gebruikt. De Kamer heeft bovendien vastgesteld dat 
er naar aanleiding van deze controles geen inspec­
tierapporten zijn opgesteld en dat de notities van de 
controleurs ofwel over verschillende dossiers ver­
spreid waren, ofwel na opstelling van de verslagen, 
waarvan de tekortkomingen reeds zijn gesignali-
seerd, waren vernietigd. 
De Kamer is van oordeel dat het ontbreken van dos­
siers en notities betreffende deze verificaties de 
doeltreffendheid van de controles ter plaatse kan 
schaden. 
Produktiviteit van de administratieve werkzaamheden. 
8.29. In haar verslag over het begrotingsjaar 1978 
had de Rekenkamer er op gewezen dat (2) „voordat 
een uitbreiding van het personeel van de gespeciali­
seerde afdeling „contracten" wordt overwogen 
het aanbeveling zou verdienen een studie uit te voe­
ren om vast te stellen in hoeverre het door een ver­
andering van werkwijze mogelijk zou zijn de interne 
controle té versterken, zonder dat dit tot een over­
eenkomstige toeneming van de hoeveelheid werk 
zou leiden". 
(') PB C 326 van 31. 12. 1979, blz. 98. 
(2) PB C 326 van 31. 12. 1979, blz. 99, 6.57. De Commissie verstrekte hierop het volgende ant­
woord (3): „Wat betreft de suggestie in verband met 
de herstructurering van de procedure die een verster­
king van de interne controle mogelijk zou maken 
zonder dat zulks gepaard gaat met meer werk, kan 
de Commissie mededelen dat zij aan een 
particuliere firma een studie heeft toevertrouwd met 
het oog op de reorganisatie Van de administratieve 
diensten van DG XII en meer in het bijzonder van 
de procedures voor interne en externe controle, aan 
de hand van objectieve criteria en met name op een 
wijze die rekening houdt met de werkelijke eisen". 
8.30. De opzet van deze studie was echter 
beperkt, aangezien alleen het directoraat-generaal 
Onderzoek, wetenschap en onderwijs er bij werd 
betrokken. Geen enkel ander directoraat-generaal 
dat voor andere interventieuitgaven verantwoorde­
lijk is en met dezelfde problemen op het gebied van 
het beheer der contracten te kampen heeft, is hierbij 
immers geraadpleegd; opmerkelijk is dat zelfs het 
directoraat-generaal Energie over het hoofd is 
gezien waar het aantal contracten juist sterk toe­
neemt. 
Ter wille van de doelmatigheid zouden ook-andere 
directoraten-generaal moeten worden geraadpleegd, 
wanneer deze moeilijkheden bij het beheer van con­
tracten (DG GCO; DG XIX; DG XX (4) ondervin­
den. 
De studie werd bovendien ondernomen zonder dat 
de afdeling „Management en organisatie, perso­
neelsbezetting" van het directoraat-generaal Perso­
neelszaken en algemeen beheer daarbij werd betrok­
ken, hoewel het mogelijk was de conclusies behalve 
in DG XII ook in andere directoraten-generaal toe 
te passen. 
Aan het einde van het begrotingsjaar had de Com­
missie op grond van deze studie nog geen enkele 
beslissing genomen. 
Bestaan van gegevens over de uitvoering van de onder­
zoekprogramma's 
8.31. In 1978 had de Rekenkamer in verband met 
het kernonderzoek er reeds op gewezen dat artikel 7 
van het Euratom-Verdrag de Commissie er toe ver­
plicht jaarlijks aan de Raad een verslag over de uit­
voering van elk onderzoekprogramma voor te leg­
gen. Op andere gebieden (niet-kernonderzoek) is 
deze verplichting tot voorlegging van een verslag 
(3) PB C 326 van 31. 12. 1979, blz. 99 en 100. 
(4) DG GCO: Directoraat-generaal Gemeenschappelijk . 
Centrum voor Onderzoek. 
DG XIX: Directoraat-generaal Begrotingen. 
DG XX: Directoraat-generaal Financiële controle. 
136 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
vervat in de voor ieder programma genomen beslui­
ten van de Raad. 
De Rekenkamer heeft verzocht haar de verslagen 
voor de vijftien in het kader van de directe actie nog 
lopende programma's mede te delen. Zij heeft de 
volgende verslagen ontvangen: 
1976: Milieu; onderzoek en ontwikkeling in de 
energiesector; 
1977: Biologie en bescherming van de gezondheid; 
milieu; terugvoer van plutonium in lióht-
waterreactoren; beheer en opslag van 
radioactieve afvalstoffen; onderzoek en ont­
wikkeling in de energiesector; 
1978: Biologie en bescherming van de gezondheid; 
milieu; terugvoer van plutonium in licht­
waterreactoren; onderzoek en ontwikkeling 
in de energiesector; 
1979: Biologie en bescherming van de gezondheid; 
Communautair Referentiebureau; terugvoer 
van plutonium in licht-waterreactoren. 
Verschillende verslagen hebben ook betrekking op 
periodes langer dan één jaar, hoewel in de basistek­
sten eèn jaarlijkse publikatie is voorgeschreven. 
De Rekenkamer beschouwt deze rapporten over de 
voortgang van de programma's als een van de voor­
naamste instrumenten voor het uitoefenen van een 
politieke controle over de wetenschappelijke en 
financiële uitvoering van de onderzoek­
programma's. De Kamer betwijfelt dat er bij on­
tstentenis van deze controlerapporten een normale 
controle kan worden uitgeoefend. De Kamer 
beklemtoont verder dat het Gemeenschappelijk 
Centrum voor Onderzoek in het kader van de 
directe actie geregeld voortgangsrapporten voor de 
verschillende programma's publiceert. De Rekenka­
mer is ook van oordeel dat het principe van een 
jaarlijkse publicatie van de rapporten moet worden 
geëerbiedigd ten einde de continuïteit in de uitoefe­
ning van de controle te waarborgen. 
Uitvoering van de research-contracten in liet kader 
van de indirecte actie. 
Controle 
8.32. Nadat de Rekenkamer zich in de loop van 
het begrotingsjaar 1978 op de controle van de admi­
nistratieve en boekhoudkundige procedures betref­
fende het beheer van de research-contracten in het 
kader van de indirecte actie had toegelegd, waarbij 
bepaalde lacunes van structurele aard in cle interne 
controle werden blootgelegd, heeft zij zich in de 
loop van het begrotingsjaar 1979 beziggehouden 
met een steekproefsgewijze controle van de finan­
ciële uitvoering van deze contracten. Uitgaande van de rekeningen per 30 september 1979 
heeft de Kamer getracht de redenen te achterhalen 
waarom er voor bepaalde contracten, waarvoor 
reeds voor 1 januari 1979 kredieten waren vastge­
legd, in de loop van de eerste negen maanden van 
het begrotingsjaar 1979 geen enkele verrichting is 
uitgevoerd. 
Dit geldt onder meer voor 488 gevallen op een 
totaal van ongeveer 1 350 contracten die op voor­
noemde datum in de rekeningen voorkwamen. 
Het gecumuleerde saldo voor deze contracten 
bedroeg ongeveer 170 240 000 ERE. Van dit totaal 
werden er 217 contracten waarvoor er nog een 
bedrag van ongeveer 9 095 000 ERE aan verplichtin­
gen uitstond, aan een controle onderworpen. 
Begrotingsjaar waarin de con­
tracten zijn afgesloten Aantal 
contracten Waarde van de 
per 30 septem­
ber 1979 nog na 
te komen ver­
plichtingen 
(in 1 000 ERE) 
Voor 1976 7 35 
1976 39 1 968 
1977 91 4 356 
1978 80 2 736 
Totaal 217 9 095 
Met deze 217 contracten was oorspronkelijk een 
totaalbedrag gemoeid van 16 065 000 ERE (') als 
deelneming van de Gemeenschap in de researchuit-
gaven. 
Resultaten van de controlewerk­
zaamheden 
8.33. Deze steekproef heeft — kort samengevat — 
tot de volgende resultaten geleid. (Er zij op gewezen 
dat een en hetzelfde contract meerdere tekortkomin­
gen kan vertonen; in dat geval zal het even vaak 
worden vermeld als de daarin geconstateerde tekort­
komingen): 
— 26 verplichtingen ter hoogte van ongeveer 
668 000 ERE waren op het ogenblik van de con­
trole niet meer gerechtvaardigd, 
— voor 71 contracten zijn alleen voorschotten 
betaald zonder dat een staat van uitgaven door 
de contractanten is toegezonden; van deze 71 
contracten waren er 38 reeds beëindigd, 
— in 67 gevallen was de Commissie genoodzaakt 
haar betalingen op te schorten; in 19 gevallen 
omdat de bewijsstukken voor de uitgaven van 
(') Koers ERE I. 10. 1979. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen ,137 
de contractanten niet in overeenstemming 
waren met de bepalingen van de financiële bij­
lagen; in 15 gevallen omdat de 
wetenschappelijke verslagen niet werden toege­
zonden of niet voldeden, terwijl in 33 gevallen 
in de administratieve dossiers geen bijzondere 
redenen konden worden gevonden die een 
opschorting van de betalingen rechtvaardigden; 
— in 61 gevallen waren de contracten reeds beëin­
digd, maar nog steeds niet gesaldeerd op het 
ogenblik dat de steekproef is verricht. Van deze 
61 contracten waren er 29 reeds vóór 1 januari 
1979 beëindigd, waarvoor nog ongeveer 800 000 
ERE verplichtingen dienden te worden nageko­
men; 
— in 9 gevallen werden er door de Commissie 
bedragen betaald hoger dan die waarin in de 
contracten was voorzien. Deze onrechtmatig 
betaalde bedragen vertegenwoordigden in totaal 
ongeveer 407 000 ERE; 
— in 69 gevallen werd de contractuele clausule op 
v grond waarvan de contractanten verplicht zijn 
halfjaarlijkse staten van uitgaven toe te zenden, 
niet geëerbiedigd; dit feit mag niet worden 
onderschat als een van de oorzaken voor het 
lage bestedingspercentage van de betalingskre­
dieten voor bepaalde programma's; 
— in 76 gevallen werden de voorschotten die de 
contractant in staat moeten stellen zijn eerste 
uitgaven te dekken, zes maanden na de datum 
van aanvang van de research-werkzaamheden 
uitbetaald; 
— in 67 gevallen werden de contracten meer dan 
zes maanden na de begindatum van de werk­
zaamheden ondertekend; 
— in 4 gevallen werd de einddatum verschoven op 
grond van een bijvoegsel dat meer dan zes 
maanden na de einddatum van het basiscon­
tract werd ondertekend; 
— in 26 gevallen werd de looptijd van de contrac­
ten met een jaar en meer verlengd, zonder dat 
enige wijziging in de aard der werkzaamheden 
was opgetreden. 
8.34. Afgezien van de opmerkingen die in 1978 
zijn gemaakt, bewijst deze opeenstapeling van fou­
ten de dringende noodzakelijkheid om de controle­
procedures in verband met de uitvoering van de 
contracten zowel zit financieel als uit wetenschappe­
lijk oogpunt te versterken. Zoals uit bovenstaande 
vaststellingen blijkt, zijn de vertragingen die zich 
voordoen niet louter aan administratieve oorzaken 
te wijten. 
De Rekenkamer wijst daarom op de absolute nood­
zaak om bij voorrang de moeilijkheden op het 
gebied van het beheer van de contracten op te los­
sen en snel van het stadium van studie en overleg 
over te stappen naar de praktische tenuitvoerlegging 
van de hervormingen. Opmaak van de financiële informatie 
Analyse van de nog na te komen 
verplichtingen 
8.35. Op grond van de interne regels van de Com­
missie (') moeten, de nog na te komen verplichtin­
gen onderworpen worden aan een jaarlijkse controle 
die het visum moet krijgen van de financiële contro­
leur. De wijze waarop deze controle in het kader van 
de indirecte actie in 1977 en in 1978 is verricht, kan 
niet serieus worden genoemd. Bij een beperkte 
steekproef werd voor beide begrotingsjaren op 
30 september 1979 een totaalbedrag van ongeveer 
668 000 ERE ongerechtvaardigde verplichtingen 
geconstateerd (zie 8.33 hierboven). 
De vertraging bij het aanbrengen van de nodige cor­
recties in de boekingen heeft twee belangrijke gevol­
gen: 
— zij vervalst de jaarrekening en geeft een onjuist 
beeld van de stand van zaken op het gebied van 
de besteding van de kredieten, 
— zij leidt tot een kunstmatige bevriezing van kre­
dieten die nuttig zouden kunnen worden 
besteed voor diverse researchacties. 
De Kamer is in dit verband van oordeel dat er een 
programma moet worden opgezet ter controle van 
de rekeningen in het kader van de indirecte actie. 
Dit programma moet door de ordonnateur bij het 
begin van ieder begrotingsjaar regelmatig worden 
uitgevoerd, zodat de boekhouding altijd is bijge­
werkt en de geldende voorschriften steeds nauwgé-
zet kunnen worden toegepast. 
Coherentie van de boekhoudkundige verrichtingen 
tussen directe en indirecte actie 
8.36. Het Financieel Reglement (2) behandelt de 
onderzoek- en investeringskredieten onder titel VII 
als een coherent geheel dat onderworpen is» aan 
dezelfde regels. In de praktijk bestaan er echter ver­
schillen tussen de directe en de indirecte actie op 
het gebied van de toepassing van de basisvoorschrif­
ten. De onderstaande voorbeelden zijn slechts enun­
tiatief: 
— de personeelskredieten in het kader van de indi­
recte actie worden voor de volledige duur van 
de programma's vastgesteld, terwijl die van de 
directe actie elk jaar opnieuw worden geraamd, 
niettegenstaande het in beide gevallen om ambte-
(') Interne regels betreffende de uitvoering van de alge­
mene begroting van de Europese Gemeenschappen, 
afdeling Commissie, 5e editie, bijlage III, artikel 10, 
paragraaf 2, blz. 76. 
(2) PB L356 van 31. 12. 1977, gewijzigd door verordening 
van de Raad 1252/79 van 25.6. 1979, PB L 160 van 
28.6. 1979. 
138 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
narensalarissen gaat die aan dezelfde evolutie 
onderhevig zijn; 
— de personeelsuitgaven worden in het kader van 
de indirecte actie op de onderzoekdoelstellingen 
aangerekend voor een bedrag dat afhankelijk js 
van de categorie van ieder personeelslid, terwijl 
in het kader van de directe actie voor alle cate­
gorieën tezamen een gemiddelde wordt bere­
kend van de totale kosten van alle in de 
research werkzame personeelsleden; dit gemid­
delde wordt berekend aan de hand van de ver-
zamelrekening „wetenschappelijke afdelingen"; 
een en ander heeft echter tot gevolg dat kosten­
verschillen, die te wijten zijn aan een verschil in 
categorie van de in het kader van de onderzoek­
doelstellingen werkzame personeelsleden niet 
langer aan het licht komen; onderzoekdoelstel­
lingen waarvoor een beroep wordt gedaan op 
gekwalificeerd personeel, zijn bijgevolg bevoor­
deeld ten opzichte van andere waarvoor perso­
neel met een lagere kwalificatie wordt gebruikt; 
— de kosten voor dienstreizen worden in het kader 
van de indirecte actie als specifieke uitgaven ten 
laste van de onderzoekdoelstellingen 
beschouwd, terwijl zij in de directe actie worden 
gelijkgesteld met algemene administratieve uit­
gaven; bijgevolg worden de kosten voor 
bepaalde acties in dit geval over het geheel der 
werkzaamheden gespreid; 
— in de directe actie vallen de huishoudelijke uit­
gaven van het directoraat-generaal niet ten laste 
van de onderzoekdoelstellingen, terwijl dit in 
het kader van de directe actie wel het geval is. 
Van de 445 ambten van het directoraat-generaal 
Onderzoek komen er slechts 346 ten laste van 
de begroting voor onderzoek. De Rekenkamer is 
van oordeel dat de Raadsbesluiten krachtens 
welke de onderzoekprogramma's worden vast­
gesteld — in tegenstelling tot wat dooir de Com­
missie wordt bèweerd — geen voldoende reden 
vormen' om een dergelijke verdraaiing van de 
informatie te rechtvaardigen ('); 
— de uitgayen die verband houden met de voorbe­
reiding van nieuwe programma's op het gebied 
van de indirecte actie worden niet iten lasten 
gebracht van de begroting voor onderzoek, het­
geen in de directe actie wel het geval is. 
De Kamer is van oordeel dat deze verschillen in de 
boekhoudkundige verwerking een vergelijking tus­
sen directe en indirecte actie bemoeilijken en het ter 
wille van een getrouwere weergave van de financiële 
informatie wenselijk is dat er op deze twee gebieden 
een coherentere aanpak komt, 
Wijziging van de boekhoudkundige methodes 
8.37. De wijzigingen die van begrotingsjaar tot 
begrotingsjaar in dë boekhoudkundige methodes 
(') PB C 326 van 31. 12. 1979, blz. 84. worden aangebracht, kunnen een belangrijke terug­
slag hebben op de presentatie van de financiële 
informatie. Een en ander kah aan de hand van het 
volgende voorbeeld worden verduidelijkt. 
De Commissie heeft haar deelneming aan de 
gemeenschappelijke onderneming Joint European 
Torus (JET) geboekt op basis van de JET-begroting 
die was opgesteld in betalingskredieten. Dit 
gebeurde zowel voor de vastleggingskredieten als 
voor de betalingskredieten in het kader van post 
3351 van de algemene begroting. 
In 1979 heeft de Commissie voor haar betalingskre­
dieten dezelfde lijn gevolgd, maar een nieuwe me­
thode gebruikt ,voor de vastleggingskredieten, aange­
zien zij haar deelneming heeft geboekt op basis van 
de JET-begroting, die was opgesteld in vastleggings­
kredieten. 
Indien voor deze vastleggingskredieten in 1979 
dezelfde methode als in 1978 was toegepast, zouden 
deze verplichtingen in 1979 slechts 32 miljoen ERE 
en geen 60,8 miljoen ERE hebben belopen, hetgeen 
een verschil vertegenwoordigt van 28,8 miljoen 
ERE. Door deze verandering van methode wilde de 
Commissie de begrotingsautoriteit een beter resul­
taat op het gebied van de besteding van de vastleg­
gingskredieten voor het JET-project voorleggen. 
Deze verrichtingen vonden plaats in mei 1979. Het 
driemaandelijks verslag over de financiële situatie 
van de Gemeenschap tijdens het tweede kwartaal, 
dat krachtens artikel 29 van het Financieel Régie-
ment 'ten behoeve van de begrotingsautoriteiten 
moet worden opgesteld, maakt van deze verande­
ring in methode echter geen melding. Soortgelijke 
praktijken doen ernstig afbreuk aan het algemeen 
aanvaard boekhoudkundig principe volgens hetwelk 
de boekhoudmethodes van boekjaar tot boekjaar 
constant moeten blijven. Uiteraard wordt hierdoor 
de geloofwaardigheid van de aan de begrotingsauto­
riteit voorgelegde rekeningen geschaad. 
Deze verandering van methode zonder 
uitdrukkelijke kennisgeving aan derden is in strijd 
met de geest van de vierde richtlijn van de Raad van 
25 juli 1978 (2). 
ƒ 
8.38. De Kamer is van oordeel dat alle verande­
ringen van methodes die noodzakelijk zijn om een 
getrouwere weergave van de werkelijkheid van de 
rekeningen te verkrijgen, steeds aan de begrotings­
autoriteit moetén worden medegedeeld en dat de 
uitwerking ervan duidelijk moet worden aangetoond 
aan de hand van de resultaten die zowel volgens de 
oude als volgens de nieuwe methode moeten wor­
den voorgesteld. 
(2) PB L 222 van 14. 8. 1978 „Vierde richtlijn van de Raad 
van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, 
sub g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening 
van bepaalde vennootschapsvormen". Artikel 3, 31-1-
b, 31-2. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 139 
JOINT EUROPEAN TORUS (JET) 
8.39. Blijkens de ter controle voorgelegde finan­
ciële staten van JET over het begrotingsjaar 1979 
beliepen de uitgaven van de gemeenschappelijke 
onderneming in de loop van het op 31 december 
1979 geëindigde jaar iets meer dan 30 miljoen ERE, 
waarvan 80 % voor rekening was van de Commissie. 
In het kader van de controle van deze financiële sta­
ten hebben ambtenaren van de Rekenkamer het pro­
ject bij diverse gelegenheden bezocht om de finan­
ciële procedures en boekhoudsystemen te controle­ren alsmede ook om de stukken en verrichtingen 
aan de nodige steekproefcontroles te onderwerpen. 
Na afloop van dit onderzoek heeft de Rekenkamer 
een controleverslag opgesteld waarin wordt gecon­
cludeerd dat de ter controle voorgelegde financiële 
stukken van JET over het jaar 1979 een getrouw 
beeld geven van de financiële positie van de 
gemeenschappelijke onderneming op 31 december 
1979, alsmede van alle in de loop van het op die 
datum verstreken jaar verrichte ontvangsten en uit­
gaven. In het controleverslag worden evenwel 
bepaalde aanbevelingen gedaan inzake het finan­
cieel beheer van de gemeenschappelijke onderne­
ming. 
Tabel 1 — Energieactieprogramma's — Gebruik van betalingskredieten 1974-1979 
Post 3200 — Koolwaterstoffen — Technologische ontwikkeling 
Betalingskredieten 
Soorten 
kredieten (') Jaar Valuta Van het vori­
ge jaar over­
gedragen 
middelen Begroting van 
het lopende' 
jaar Totaal be­
schikbaar in 
de loop van 
het jaar Gebruiksper-
centage (in de 
loop van het 
jaar verrichte 
betalingen) Annuleringen Overdrachten 
naar volgend 
begrotings-
• jaar 
NGK 1974 MRE 0 25 25 - 0 0 25 
NGK 1975 MRE 25 25 50 25,5 0 24,5 
NGK 1976 MRE 24,5 • 28 . 52,5 15,7 8,8 28 
GK 1977 MRE 28 23 51 11,9 18,8 20,3 (3) 
GK 1978 MERE 18,1 (3) 30 48,1 16,3 1,8 30 
GK 1979 MERE 30 29,9 (2) 59,9 • 17,7 12,3 29,9 
1974 
tot 1979 MRE + 
MERE 160,9 87,1 41,7 
(') NGK = „niet-gesplitste" kredieten; GK == „gesplitste" kredieten. 
(2) Oorspronkelijke begroting 31 MERE, verminderd met een bedrag van 1,1 MERE aan overschrijvingen. 
(3) Het verschil tussen de in 1977 naar het volgende begrotingsjaar overgedragen kredieten en de overdrachten van het vorige 
begrotingsjaar in 1978 is te wijten aan de omrekening van RE in ERE. 
140 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31, 12. 80 
Tabel 2 — Energie-actieprogramma's — Gebruik van betalingskredieten in 1979 
(MERE) 
Onder­Betalingskredieten Betaald 
in 1979 Gebruikspercentage 
deel van 
de begro­
ting Programma 
Begroting 
1979 Over­
schrijvin­
gen Overge­
dragen 
van 1978 Totaal van de 
totale 
kredieten van de 
kredieten 
voor 
1979 (') 
Program­
ma's met 
juridische 
basis in 
1979 3200 
3201 
321 
3240 
3241 Technologische ontwikkeling 
sector koolwaterstoffen 
Exploratie koolwaterstoffen 
Uraniumprospectie 
Programma energiebesparing 
Nieuwe energiebronnen 31 
p.m. 
3 
7 
9,5 -1,1 30 
5 
5,2 
2 
4 59,9 
5 
8,2 
9 
13,5 17,7 
1,0 
6,2 
0,4 
3,1 30 
20 
76 
• 5 
23 0 
33 
0 
0 
Subtotaal 50,5 . -1,1 46,2 95,6 28,4 30 2 
Program­
ma's zon­
der juridi­
sche basis 
in 1979 3230 
3231 
3232 Gebruik van steenkool in 
elektrische centrales 
Steun voor de opslag van 
steenkool 
Subsidies handelsverkeer in 
steenkool voor elektriciteits­
centrales p.m. 
p.m. 
p.m. — 
— 0 
0 
0 0 
0 
0 — — 
Subtotaal 323 Maatregelen in de steenkool­
sector — — — 0 0 — — -
Studies 328 Studies in de energiesector p.m. 1,1 — 1,1 0,4 36 36 
32 Totaal 50,5 0 46,2 96,7 28,8 30 3 
(') In 1979 verrichte betalingen, onder aftrek van de van 1978 overgedragen en in 1979 gebruikte kredieten, in percentage 
van de kredieten in de begroting 1979. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 141 
HOOFDSTUK 9 — SAMENWERKING MET 
ONTWIKKELINGSLANDEN EN DERDE LANDEN 
(titel 9 van de begroting) 
INHOUDSOVERZICHT i 
Algemene financiële gegevens 
Voedselhulp 
Financiële en technische samenwerking met 
niet-geassocieerde ontwikkelingslanden 
Specifieke samenwerkingsprojecten 
— De overeenkomsten met de UNRWA 
— Europese Associatie voor samenwerking 
— Samenwerkingsprojecten uitgevoerd door 
niet-gouvernementele organisaties 
Spoedhulp 
Samenwerking met derde landen Paragrafen 
9.1 t/m 9.3 
9.4 t/m 9.15 
9.16 t/m 9.18 
9.19 t/m 9.22 
9.23 t/m 9.25 
9.26 t/m 9.31 
9.32 t/m 9.42 
9.43 t/m 9.49 
ALGEMENE FINANCIËLE GEGEVENS 
9.1. Voor het dienstjaar 1979 bedroegen de onder titel 9 „Samenwerking met ont­
wikkelingslanden en derde landen" beschikbare betalingskredieten en de ten 
laste van deze kredieten verrichte betalingen: 
Beschikbare betalingskredieten en betalingen 
(Titel 9) 
(in miljoen ERE). 
Betalingskredieten 
overgedra­
gen van 
1978 voor het 
dienstjaar 
1979C) in totaal in 
1979 be­
schikbare 
betalings­
kredieten Betalingen 
in 1979 Gebruiks-
percentage 
Voedselhulp (hoofdstuk 92) 100,07 296,04 396,11 259,00 65,4 
Financiële en technische samen­
werking met niet-geassocieerde 
ontwikkelingslanden 
(hoofdstuk 93) 40,66 59,62 100,28 23,11 23,1 
Specifieke samenwerkingsprojec­
ten met ontwikkelingslanden 
(hoofdstuk 94) 2,61 12,69 15,30 13,97 91,3 
Incidentele maatregelen ten be­
hoeve van ontwikkelingslanden 
en derde landen (hoofdstuk 95) 42,00 42,00 38,50 91,7 
Samenwerking met derde landen 
(Portugal, Middellandse-Zeelan-
den, de Maghreb- en Machrek-
landen) (hoofdstuk 96) 97,50 131,29 228,79 70,80 30,9 
Totaal 240,84 541,64 ' 782,48 405,38 51,8 
(') Met inbegrip van de kredietoverschrijvingen. 
142 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
VOEDSELHULP 
Opmerkingen naar aanleiding van een analyse van de 
rekeningen 
9.4. Naar aanleiding van de opmerkingen en de 
kritiek die de afgelopen jaren over de afwikkeling 
van de betalingsverrichtingen op het gebied van de 
voedselhulp naar voren zijn gebracht, heeft het 
Europese Parlement op 18 april 1979 de Rekenka­
mer verzocht hem een apart verslag over de voedsel­
hulp voor te leggen. 
In dit verslag, dat onlangs aan het Europese Parle­
ment is voorgelegd worden de verschillende stadia 
in de uitvoering van de communautaire voedselhulp 
vanaf de beginperiode tot 1979 geanalyseerd en geë­
valueerd. Het onderhavig jaarverslag zal zich dus 
met name bezighouden met de financiële uitvoering 
tijdens het dienstjaar 1979 en met de vaststellingen 
die op stukken en ter plaatse met betrekking tot de 
uitvoering van hetvoedselhulpgrogramma 1979 zijn 
gedaan. 
In het algemeen is het beheer van de voedselhulp 
slechts weinig verbeterd, met name omdat de Raad 
nog steeds geen beslissing heeft genomen over de in 
januari 1979 door de Commissie voorgelegde ont-
werp-verordening houdende wijziging van het voed-
selhulpbeleid en -beheer. 
9.3. De totale financiële bijdrage (in de vorm van Het beheer van de begrotingsmid-
betalingen) van de Gemeenschap aan ontwikke- delen en.de goedkeuring van het 
lings- en derde landen bedroeg in het dienstjaar jaarlijkse programma' 
1979 dus circa I 168 miljoen ERE, waarbij de in de 
.vorige paragraaf genoemde voorschotten niet zijn 9.5. De oorsponkelijk in de begroting 1979 opge-
meegerekend. nomen kredieten geven het volgende beeld te zien: 
(in miljoen ERE) 
Kredieten Kredieten 
Produkt Programma's titel 6 restitutie titel'9 Totaal 
voedselhulp voedselhulp 
Granen a) vóór 1979 \ 
3,60 4,82 8,42 
b) 1979 53,80 96,12 149,92 
Magere-melk- a) vóór 1979 31,60 22,27 53,87 
poeder b) 1979 125,00 87,94 212,94 
Butteroil a) vóór 1979 22,00 , 11,99 33,99 
b) 1979 114,10 62,25 176,35 
Suiker a,) vóór 1979 p.m. p.m. p.m. 
b) 1979 1,70 1,45 3,15 
Overige produkten — p.m. p.m. p.m. 
Diversen — — 0,50 0,50 
Totaal 351,80 . 287,34 639,14 
9.6. Zoals uit onderstaande tabel blijkt, was de raming in titel 6 van de begroting 
(gedeelte voedselhulp) volkomen irrationeel: 9.2. Titel 9 van de begroting omvat echter lang 
niet alle uitgaven van de Gemeenschap in 1979 op 
het. gebied van de ontwikkelingssamenwerking. Om 
een overzicht te krijgen moet tevens rekening wor­
den gehouden met: 
— de buiten begrotingsverband verrichte betalin­
gen uit hoofde van de Europese Ontwikkelings­
fondsen (462,28 miljoen ERE). 
Deze uitgaven worden opgesplitst en geanaly­
seerd in het gedeelte. van het jaarverslag dat 
betrekking heeft op het EOF; 
— de restituties bij uitvoer van voedselhulp welke 
ten laste worden gebracht van het EOGFL afde­
ling Garantie (300,69 miljoen ERE). 
Er moet'eventueel tevens rekening worden gehou­
den met de aan de Lid-Staten verstrekte voorschot­
ten voor de uitvoering van voedselhulpprojecten, 
welke bij de afsluiting van het dienstjaar nog niet 
teh laste van de begroting zijn gebracht (32,28 mil­
joen ERE). 
/ 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 143 
(in miljoen ERE) 
Oorspron­
kelijk uitge­
trokken kre­
dieten 1979 Reëel ge­
bruik in 
1979 Bested ings: 
percentage 
Vroegere , 
programma's 
Programma 1979 57,20 
294,60 233,80 
66,90 408,7 % 
22,7 % 
Totaal 351,80 300,70 85,5 % 9.7. Hetzelfde gold voor de, kredieten in hoofd­
stuk 92, die 287,34 miljoen rekeneenheden beliepen, 
afgezien van de van 1978 overgedragen kredieten 
ten bedrage van 100,07 miljoen rekeneenheden en 
de overschrijvingen van andere begrotingsposten 
ten bedrage van 8,7 miljoen rekeneenheden; de 
totale kredieten bedroegen dus 396,11 miljoen 
rekeneenheden, waarvan 137,11 miljoen rekeneen­
heden, dat wil zeggen 34,6 % opnieuw naar 1980 zijn 
overgedragen. 
Rekening houdende met de van het dienstjaar 1978 
overgedragen kredieten ontstaat met betrekking tot 
hoofdstuk 92 van de begroting de volgende situatie: 
Produkt Programma's Van 1978 
overge­
dragen 
kredieten Kredieten 
1979 Overschrij­
vingen Totale 
kredieten Totale be­
talingen Naar 1980 
ovérge-
d ragen 
kredieten 
Granen a) vóór 1979 
b) 1979 14,44 . 4,82 
96,12 + 9,63 
- 4,80 28,89 
91,32 28,89 
59,52 31,80 
Magere-
melkpoeder a) vóór 1979 
b) 1979 46,83 .22,27 
87,94 + 0,33 
- 2,33 69,43 
85,61 69,43 
25,31 60,30 
Butteroil a) vóór 1979 
b) 1979 38,61 11,99 
62,25 + 11,08 
-11,08 61,68 
51,17 61,68 
13,48 37,69 
Suiker a) vóór 1979 
b) 1979 0,09 p. m. 
1,45 + 0,17 0,26 
1,45 0,26 
1,45 
Overige protiukten 
Overige uitgaven 0,10 0,50 + 5,70 5,70 
0,60 0,27 
0,16 5,43 
0,44 
Totaal 100,07 287,34 + 8,70(') 396,11 259,00 137,11 
Vergroting van de overschrijvingen uit andere hoofdstukken van de titels 8 en 9. 
9.8. Bovendien moesten de kredieten, die voor de 
programma's van vóór 1979 in de aanvankelijke 
begroting op 39,08 miljoen ERE werden geraamd, 
met 54 % (21,2 miljoen ERE) worden verhoogd door 
opneming van de kredieten van het programma 
1979. 
Tot slot worden twee verschillende methoden toege­
past om de kredieten voor hetzelfde begrotingsarti­
kel te bereken: 
— voor de programma's van vóór 1979 worden de 
aangevraagde kredieten berekend op basis van 
de hoeveelheden die de Commissie verwacht te 
kunnen leveren, 
— voor het programma 1979 wordt bij de bereke­
ning van de kredieten van het totaal der in het 
programma opgenomen hoeveelheden uitge­
gaan, hoewel het duidelijk is dat een gedeelte 
van de hulp niet tijdens het dienstjaar zal kun­
nen worden geleverd. De Rekenkamer is opnieuw van mening dat een 
meer realistische begroting alleen kan worden 
bereikt door de invoering van gescheiden middelen, 
te meer daar de Gemeenschap in de praktijk reeds 
voor verscheidene jaren verplichtingen op het 
gebied van de voedselhulp is aangegaan, bij voor­
beeld in het kader van het voedselhulpverdrag en 
het Flood II programma ten behoeve van India. 
9.9. De in de begroting 1979 opgenomen kredie­
ten waren bestemd voor de levering van 720 500 ton 
granen, 150 000 ton magere-melkpoeder en 45 000 
ton butteroil aan verschillende landen en organisa­
ties, alsmede de verstrekking van 6 153 ton suiker 
ten behoeve van de Palestijnse vluchtelingen. 
De toewijzing van deze leveringen werd als volgt 
verdeeld: 
144 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
(in t) 
Begunstigden Granen M age re-
melkpoeder Butteroil 
Landen 
Bangladesh 100 000 — 3 000 
Egypte 90 000 5 000 2 800 
Vietnam 86 000 15 000 4 000 
Pakistan 50 000 — 1400 
Sri Lanka 19 000 — 200 
Mozambique 16 500 1 000 250 
Madagascar 14 000 500 — 
India — 31 000 12 700 
Sahel 66 500 5 930 1 755 
Midden-Oosten 11 000 2 295 1 975 
Overige landen • 82 000 17 700 3 640 
Organisaties 
Internationale 137 500 41 800 13 200 . 
Niet-gouvernemen-
tele — 25 000 — 
Reserve voor nood­
toestanden 48 000 4 775 480 
Aantal tonnen 720 500 150 000 45 000 
De verdeling van deze hoeveelheden onder de ver­
schillende begunstigde landen en instellingen werd 
pas op 8 mei 1979 door de Raad goedgekeurd, ter­
wijl het voorstel van de Commissie hem op 16 maart 
1979 was voorgelegd. 
Door de late goedkeuring van het programma wordt 
de doeltreffendheid van de voedselhulp sterk ver­
minderd, aangezien in ieder geval een gedeelte hier­
van wordt geleverd op het ogenblik dat in de ont­
vangende landen ook de oogst wordt binnenge­
haald. Onder normale omstandigheden geeft de 
plaatselijke bevolking er meestal de voorkeur aan om ter plaatse geproduceerde levensmiddelen te 
verbruiken, omdat deze beter met hun voedingsge­
woonten overeenkomen. Alleen in tijden van 
schaarste of bij rampen en gedurende de overbrug­
gingsperiode tussen twee oogsten heeft de interna­
tionale voedselhulp enig succes (in de Sahellanden 
duurt deze periode bij voorbeeld van juni tot okto­
ber/november). 
Mede in verband met de seizoenschommelingen 
waaraan de importhandel onderhevig is, is in het 
algemeen ook de tijd die onmiddellijk voorafgaat 
aan de overbruggingsperiode, een gunstig moment 
voor de verdeling van de voedselhulp, aangezien in 
een groot aantal landen de wegen daarna maanden­
lang door de regen onberijdbaar zijn en het zeer 
moeilijk is om de meest afgelegen gebieden, die in 
het algemeen juist de meeste steun behoeven, te 
bevoorraden. 
Door op het juiste ogenblik voedselhulp te verstrek­
ken, wordt niet alleen in een periode van levensmid-
delenschaarste een aanzienlijke bijdrage geleverd op 
het gebied van de voeding, maar is het tevens moge­
lijk de plotselinge stijging van de prijzen te voorko­
men waardoor deze periode van schaarste systema­
tisch wordt gekenmerkt. Om ondanks deze prijsstij­
ging te kunnen overleven zijn de boeren dikwijls 
gedwongen hun toekomstige oogsten voor een lage 
prijs te verpanden. 
De Rekenkamer adviseert het tijdstip van levering 
voortaan onmiddellijk in overleg met de 
ontvangende landen vast te stellen en dit expliciet 
in de met deze landen gesloten overeenkomsten op 
te nemen, hetgeen met name betekent dat het jaar­
lijkse programma onmiddellijk na de vaststelling 
van de begroting wordt goedgekeurd. 
9.10. In de onderstaande tabel zijn de landen 
opgenomen waarin door firma's ten laste van de 
communautaire begroting voedselhulpprojecten zijn 
uitgevoerd: 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 145 
(in miljoen ERE) 
Lid-Staat Granen Magere-melk-
poeder Butteroil (') Overige pro­
dukten Totaal 
BR Duitsland 10,32 121,97 86,41 218,70 
Frankrijk 62,55 4,53 33,12 — 100,20 
Italië 21,42 — — — 21,42 
Nederland 6,91 11,46 24,00 — 42,37 
België 13,02 58,69 37,25 — 108,96 
Luxemburg — 3,89 2,94 — 6,83 
Verenigd Koninkrijk 0,09 1,20 2,34 — 3,63 
Ierland — 17,96 3,92 — 21,88 
Denemarken — 2,58 15,12 — 17,70 
Totale betalingen via de 
Lid-Staten 114,31 222,28 205,10 541,69 
Rechtstreekse betalingen 
door de Commissie 8,36 7,07 1,88 0,69 18,00 
Totale betalingen 122,67 229,35 206,98 0,69 559,69 
Afgeboekt van: 
titel 6 34,26 134,61 131,82 300,69 
titel 9 88,41 94,74 75,16 0,69 259,00 
(') De butteroil kan door een leverancier van een ander land zijn verwerkt. 
9.11. Overeenkomstig artikel 102 van het Finan­
ciële Reglement van toepassing op de algemene 
begroting der Europese Gemeenschappen wordt 
voor elk voedselhulpprogramma, zodra het door de 
Raad is goedgekeurd, een voorstel tot het aangaan 
van een betalingsverplichting gedaan. 
Volgens de Rekenkamer dient dit artikel 102 in die 
zin te worden geïnterpreteerd dat het de Commissie 
niet ontheft van het aangaan van een afzonderlijke 
betalingsverplichting, telkens wanneer er tussen de 
Commissie en een ontvangend land een overeen­
komst over de levering van voedselhulp is onderte­
kend. Hierdoor zal het mogelijk zijn_een beter over­
zicht te hebben van het gebruik van de middelen en 
om alle aanbestedingen, waarvan sommige een uit­
gave van 50 miljoen ERE vertegenwoordigen en 
momenteel niet op deze wijze worden gecontro­
leerd, vooraf door de financieel controleur te laten 
goedkeuren. 
Dezelfde redenering geldt des te meer wanneer de 
Commissie besluit een voedselhulpproject uit te 
voeren waarvan de produkten in derde landen wor­
den gekocht en daarbinnen worden vervoerd. 
\ 
Bij de aankoop van voor Zambia bestemd maïs in 
Kenia heeft de financieel controleur van de Com­
missie, aangezien vooraf geen afzonderlijke beta­lingsverplichting was aangegaan, besloten om voor­
lopig geen goedkeuring te hechten aan de beta­
lingsopdracht betreffende deze aankoop, zodat deze 
transactie enkele maanden later moest worden gean­
nuleerd, hoewel hiervoor met Kenia een definitieve 
overeenkomst was ondertekend. 
De Rekenkamer wil er eveneens op wijzen dat in het 
begrotingsjaar 1979 aan Denemarken een bedrag 
van 17,7 miljoen , Europese rekeneenheden werd 
terugbetaald dat van hoofdstuk 92 werd afgeboekt. 
Die bedrag omvatte 10,5 miljoen Europese reken-
eenheden aan restituties die Denemarken niet 
gescheiden had opgegeven en die eigenlijk van 
titel 6 hadden moeten worden afgeboekt. 
Uit een dergelijke vergissing blijkt dat beheer en 
controle van deze uitgaven een gevaarlijke leemte 
vertonen. Het is tevens betreurenswaardig dat de 
besluiten tot goedkeuring van de uitgaven voor 
voedselhulp steeds zo lang op zich laten wachten. 
De laatste besluiten ter zake hebben namelijk 
betrekking op het begrotingsjaar 1974. 
9.12. Uit het op 22 februari 1980 door de Com­
missie aan de begrotingsautoriteit voorgelegde pro­
gramma voor 1980, blijkt dat voor het voedselhulp­
programma 1979 de volgende hoeveelheden gelden 
(in tonnen): 
146 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Produkt Nog uit le voeren 
op 31. 12. 1978 Programma 1979 Uitgevoerd of in' 
uitvoering in 
1979 Nog uit te voeren 
op 15. 1. 1980 
Granen 86913 720 500 662 863 144 550 
Magere-melkpoeder 138 735 150 000 210311 78 424 
Butteroil 36 280 45 000 70 852 10 428 
Suiker — 6 153 — 6 153 
Aangezien geen afzonderlijke betalingsverplichtin­
gen zijn geboekt, is het niet mogelijk om hoe dan 
ook de uit het programma ontleende cijfers en de 
begrotingsboekhouding met elkaar te vergelijken. 
De begrotingsboekhouding geeft andere cijfers, 
namelijk dat op 31 december 1979 wat de voedsel­
hulp betreft, nog circa 300 700 ton granen, 138 600 
ton melkpoeder, 34 800 ton butteroil en 6 153 ton 
suiker moesten worden geleverd (deze hoeveelheden 
moeten worden vergeleken met de laatste kolom 
van bovenstaande tabel). 
\ 
De Rekenkamer acht het onaanvaardbaar dat de 
Commissie de begrotingsautoriteit uiteenlopende 
cijfers voorlegt, naar gelang van de dienst die deze 
heeft uitgewerkt. 
Opmerkingen naar aanleiding van de controles ter 
plaatse 
9.13. Naar aanleiding van haar controles aan de 
hand van bescheiden, alsook van drie missies in de 
inschepingshavens van de Gemeenschap en twee 
controlemissies die uitsluitend de voedselhulp aan 
India en Egypte betroffen, alsmede bij haar missies 
in het kader van het Europese Ontwikkelingsfonds 
in Rwanda, Madagascar, Niger en Boven-Volta, 
heeft de Rekenkamer met name de volgende consta­
teringen kunnen doen: 
— verschillende leveringen van in totaal aanzien­
lijk meer dan 5 000 ton rijst die voor de slacht­
offers van rampen waren bestemd, waren niet 
voor menselijke consumptie geschikt. Bij de 
momenteel toegepaste bepalingen lijkt het niet 
mogelijk om met zekerheid vast te stellen wie 
hiervoor verantwoordelijk is; 
— het met de aankoop en het bijeenbrengen van 
de geleverde produkten belaste interventiebu­
reau heeft een firma die in het verleden ver­
scheidene leveringen, (van in totaal meer dan 
5 000 ton) van twijfelachtige kwaliteit had uitge­
voerd, toch leveringscontracten toegewezen, 
hoewel het directoraat-generaal Ontwikkeling 
van de Commissie hiertegen bezwaar had 
gemaakt en het directoraat-generaal Landbouw 
hiervan in kennis was gesteld; — 1 500 ton melkpoeder die oorspronkelijk voor 
Kambodja was bestemd, is uiteindelijk naar 
Somalië verzonden zonder dat het met de aan­
koop en het bijeenbrengen van de geleverde 
produkten belaste orgaan hiervan op de hoogte 
was gesteld. Op de zakken die in Somalië zijn 
aangekomen, stond vermeld „Gift of the 
E. E. C. to the Kampuchean populations". 
Bovendien was de term „E. E. .C." niet in over­
eenstemming met de uitgeschreven aanbeste­
ding waarin de term „European Economic 
Community" was vastgesteld; 
— een aantal leveringen werd uitgevoerd op een 
tijdstip waarop de steun niet meer noodzakelijk 
was; 
— een groot gedeelte van de communautaire steun 
wordt nog steeds vervoerd op schepen die noch 
onder de vlag van een Lid-Staat van de 
Gemeenschap, noch onder die van het ontvan­
gende land varen. Bovendien wordt geen enkele 
controle uitgeoefend op het land onder welks 
vlag het vervoerende schip vaart; 
— een levering van melkpoeder aan Nicaragua 
waarom op 14 juni 1979 door een niet-gouver-
nementele organisatie met spoed was verzocht, 
werd op 12 september 1979 per vliegtuig uitge­
voerd. De betrokken organisatie wees de Com­
missie erop dat zij begin september van een 
andere schenker reeds een levering per schip 
van 2 000 ton melkpoeder had ontvangen; 
— een gedeelte van de voedselhulp die gratis zou 
worden uitgedeeld, moest door een ontvangend 
land weer worden verkocht, omdat hét niet ,in 
staat was de noodzakelijke middelen voor de 
gratis distributie vrij te maken; 
— op de zakken melkpoeder staat geen enkele 
gebruiksaanwijzing, noch de datum van produk-
tie (tenzij in de vorm van een code); 
— op de zakken gevitamineerde melkpoeder wordt 
de uiterste verbruiksdatum van de vitamines 
niet vermeld (in principe zes maanden na de 
produktiedatum); 
— in een land werd gevitamineerd melkpoeder 
gebruikt voor dè vervaardiging van kaas. Bij 
deze verwerking gaan de vitamines uiteraard 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 147 
verloren, zodat de kosten van het vitamineren, 
dat wil zeggen 100 ERE per ton, als zuiver ver­
lies moeten worden gerekend; 
— de gevitamineerde melkpoeder wordt dikwijls in 
te grote zakken verpakt (zakken van 25 kg zon­
der onderverdeling in kleinere hoeveelheden), 
terwijl ook kritiek bestaat op de kwaliteit van de 
verpakking. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 9.13, laatste streepje 
Gevitamineerde melkpoeder, die om technische rede­
nen uit verse melk wordt gefabriceerd, is bestemd voor 
rechtstreekse menselijke consumptie; hierop slaat dus 
niet het eerste gedeelte van het antwoord van de Com­
missie, want daar is slechts sprake van gewone melk­
poeder. De Kamer heeft niet geconstateerd dat grote 
hoeveelheden gevitamineerde melkpoeder in kleine 
verpakkingen zijn geleverd; zij heeft de indruk dat aan 
het bestaan van deze mogelijkheid niet voldoende 
bekendheid is gegeven. 
Problemen betreffende door de 
begunstigde landen aangegane ver­
plichtingen 
9.14. Dit vraagstuk wordt uitvoerig behandeld in 
het bijzondere verslag van de Rekenkamer die hier 
desalniettemin zijn belangrijkste opmerkingen wil 
samenvatten. 
De Gemeenschap legt de landen die voedselhulp 
ontvangen een reeks verplichtingen op die in de 
praktijk dikwijls niet worden nagekomen of die in 
sommige gevallen zelfs tegen het doel van de voed­
selhulp indruisen. 
De Rekenkamer adviseert de Commissie de begun­
stigde landen voortaan geen standaardvoorwaarden 
meer op te leggen, maar de voorwaarden, alsook het 
ogenblik waarop de steun het betrokken land moet 
bereiken, afzonderlijk vast te stellen en aan te pas­
sen aan de mogelijkheden en reële behoeften van de 
betrokken landen. 
Zodra deze verplichtingen zijn aangegaan, moet de 
Commissie er streng op toezien dat zij ook worden 
nageleefd. 
Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van de Commissie op punt 9.14 
De Kamer heeft geconstateerd dat sommige ontvan­
gende landen en vooral de allerarmsten onder hen. wanneer zij zich in een noodsituatie bevinden, de nei­
ging hebben hun handtekening te zetten onder iedere 
verplichting, ook al weten zij reeds op dat moment 
heel goed dat zij daaraan nooit zullen kunnen vol­
doen. 
Conclusies 
9.15. Tijdens het dienstjaar 1979 heeft de voedsel­
hulp tot een begrotingsuitgave van 559,69 miljoen 
ERE geleid (259 miljoen rekeneenheden onder 
titel 9 en 300,69 miljoen rekeneenheden onder 
titel 6). Ondanks de hierboven genoemde onvol­
maaktheden is het hierdoor niet alleen mogelijk 
.geweest om aan zeer vele behoeftigen een aanzien­
lijke hoeveelheid voedsel te verstrekken, maar ook 
om talrijke landen in staat te stellen tientallen mil­
joenen ERE in deviezen te besparen, die anders 
voor aankoop van essentiële levensmiddelen beno­
digd waren geweest en zo een nadelige invloed zou­
den hebben gehad op de betalingsbalans van deze 
landen. 
De opmerkingen van de Rekenkamer hebben tot 
doel de Commissie er toe aan te sporen alle aspec­
ten van het beheer van de voedselhulp te verbeteren, 
met name door hiervoor het nodige personeel 
beschikbaar te stellen. 
FINANCIËLE EN TECHNISCHE 
SAMENWERKING MET NI ET-GEASSOCIEERDE 
ONTWIKKELINGSLANDEN . 
(hoofdstuk 93) 
9.16. Naar aanleiding van een resolutie van de 
Raad van 16 juli 1974 heeft de Commissie een pro­
gramma voor de jaren 1976 tot 1980 betreffende de 
financiële en technische bijstand aan niet-geasso-
cieerde ontwikkelingslanden voorgesteld. Deze 
steun, die in de vorm van schenkingen wordt toege­
kend, is met name bestemd voor projecten ter ont­
wikkeling van de landbouw en de voedselvoorzie­
ning in de armste landen van Latijns-Amerika en 
Azië, alsmede voor die Afrikaanse landen die niet 
met de Gemeenschap zijn geassocieerd. 
In de begrotingen van 1976 tot 1979 werd respectie­
velijk 20 miljoen ERE, 45 miljoen ERE, 70 miljoen 
ERE en 110 miljoen ERE voor deze programma's 
uitgetrokken, waarvan 75 % ten goede kwam aan 
Azië, 20% aan Latijns-Amerika en 4% aan Afrika; 
2,5 % werd bestemd voor uitgaven die buiten het 
kader van projecten vallen waaronder met name de 
honoraria van deskundigen een belangrijke plaats 
innemen. 
148 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
De op de begrotingen van 1976 t/m 1978 uitgetrok­
ken bedragen werden volledig uitgeput. Voor de eer­
ste twee van deze dienstjaren vloeien de aangegane 
verplichtingen voort uit financieringsovereenkom­
sten waarvan de bedragen in US-dollar :zijn uitge­
drukt. Als gevolg van de sindsdien opgetreden 
koersfluctuaties wijst de in Europese rekerieenheden 
uitgedrukte boekhouding ter zake een batig saldo aan van respectievelijk 1,6 miljoen ERE en 7,9 mil­
joen ERE. 
9.17. Onderstaande tabel geeft een overzicht van 
de betalingsverplichtingen en betalingen op 
31 december 1979. 
(in miljoen ERE) 
Programma 1976 1977 1978 1979 Totaal 
Begrotingstoewijzing 20 (') 45 (') 70 110 245 
Gedeelte van de begrotingstoe­
wijzing waarvoor betalingsver­
plichtingen zijn aangegaan 18,4 37,1 70 77,6 203,1 
Aantal gefinancierde projecten 8 21 37 29 95 
Geheel der betalingen per pro­
gramma op 31 december 1979 12,9 11,3 9 0,2 33,4 
Nog te betalen: 
miljoen ERE 5,5 25,8 61 77,4 169,7 
% 29,9 69,5 87,1 99,7 83 
(') inmilj. ERE 
Hieruit blijkt dat in zeer geringe mate gebruik is 
gemaakt van de beschikbare betalingskredieten. Het 
zou nuttig zijn indien de Commissie nader toelicht 
waarom dit zo is. 
Op 31 december 1979 waren slechts twee van de 
acht projecten van het programma 1976, vier van de 
21 projecten van het programma 1977, vier van de 
37 projecten van het programma 1978 en geen enkel 
project van het programma 1979 afgesloten. Het 
merendeel der afgesloten projecten bestreft subsi­
dies ten behoeve van onderzoekprogramma's die 
reeds vóór de toekenning van steun door de 
Gemeenschap een vergevorderd stadium hadden 
bereikt. 
Na de vaststelling van de begroting 1979 duurde het 
negen maanden voordat de lijst met goedgekeurde 
projecten was uitgewerkt en daarna nogmaals drie 
tot zes maanden voordat de financieringsovereen­
komsten werden ondertekend. De grootste vertra­
gingen treden echter op, als de uitvoering aan de 
ontvangende landen of aan medefinancierders 
wordt opgedragen, zonder dat door de Gemeen­
schap ter plaatse personeel hiertoe wordt aangewe­
zen of toezicht wordt uitgeoefend. Een andere factor die tot de vertragingen heeft bij­
gedragen is het feit dat de Commissie bij gebrek aan 
een basisverordening betreffende de steun aan niet-
geassocieerde ontwikkelingslanden in het algemeen 
de toestemming van de Raad over de lijst met te 
financieren projecten heeft afgewacht en dat deze 
toestemming pas aan het einde van het begrotings­
jaar is gegeven. 
Financiële controle 
9.18. De Commissie aanvaardt ieder verzoek om 
betaling waarvoor medefinancierder of de ambassa­
deur van het begunstigde land zich garant stellen, 
zonder de toewijzing van de leveringscontracten, de 
berekening van de voorschotten en het financiële 
beheer van het gefinancierde project te verifiëren. 
Ten einde te waarborgen dat de aan de begunstig­
den opgedragen controles goed worden uitgevoerd, 
zou het de voorkeur verdienen als alleen betalingen 
worden verricht indien regelmatig ter zake dienende 
certificaten die door de nationale controleorganen 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 149 
van het begunstigde land of een andere onafhanke­
lijke controle-instelling worden uitgegeven, worden 
toegezonden. 
UITGAVEN VOORTVLOEIENDE UIT DE TUSSEN 
DE EEG EN EN UNRWA GESLOTEN 
OVEREENKOMSTEN 
(artikel 940 van de begroting) 
Uitvoering van de overeenkomsten 
9.19. In het kader van haar programma ter onder­
steuning van de Palestijnse vluchtelingen in de lan­
den van het Nabije Oosten heeft de Gemeenschap 
een reeks akkoorden gesloten met het United 
Nations Relief and Works Agency for Palestine 
Refugees in the Near East (UNRWA — VN-Bureau 
voor hulp aan Palestijnse vluchtelingen). 
In 1972 werd voor drie jaar een eerste overeenkomst 
gesloten, die vervolgens tot 1978 werd verlengd. 
De geldelijke bijdragen voor de jaren 1977 
(2 602 978 ERE) en 1978 (2 307 195 ERE) werden 
pas aan het eind van 1978 door de Commissie aan 
de UNRWA uitbetaald. 
In 1979 vond geen enkele geldelijke overschrijving 
ten behoeve van de UNRWA plaats, omdat de 
nieuwe overeenkomst voor de jaren 1979 en 1980 
pas op 21 april 1980 werd ondertekend. 
9.20. In het kader van het algemene voedselhulp­
programma van de Gemeenschap van 8 mei 1979 
daarentegen werden aan de UNRWA wel levens-
middèlen geleverd die bestemd waren om voor het 
programma betreffende de basisrantsoenen te wor­
den gebruikt. In dit verband werd 27 593 ton meel 
geleverd, hetgeen gelijk staat met 36 700 ton graan 
en 3 200 ton butteroil. 
Controle 
9.21. In haar verslag betreffende het begrotings­
jaar 1978 heeft de Rekenkamer geconstateerd dat 
in de achtereenvolgens door de Commissie met de 
UNRWA gesloten overeenkomsten geen enkele be­
paling is opgenomen óver een communautaire con­
trole op het gebruik van de door de Gemeenschap 
toegekende steun. Naar aanleiding van deze opmer­
king had de Commissie verklaard dat zij zou voor­
stellen in alle toekomstige overeenkomsten een 
bepaling op te nemen betreffende een controle over­eenkomstig de in artikel 82 van het Financiële Reg­
lement vastgestelde vereisten. 
9.22. In artikel VII van de nieuwe overeenkomst, 
die op 21 april 1980 werd ondertekend, wordt het 
volgende bepaald: „de UNRWA verleent de nodige 
faciliteiten aan iedere persoon die door de Gemeen­
schap zal zijn aangewezen, teneinde toe te zien op 
de ontvangst, de opslag en de verdeling van de 
steun van de Gemeenschap door het agentschap. 
UNRWA levert eveneens alle aanvullende inlichtin­
gen die redelijkerwijze door de aangeduide persoon 
kunnen gevraagd worden". 
Op een in het Parlement aan de Commissie gestelde 
vraag of zij kan garanderen dat zij bij de nieuwe 
overeenkomst deze middelen op passende wijze zal 
kunnen controleren, heeft een vice-voorzitter van de 
Commissie in hoofdzaak geantwoord dat de Reken­
kamer vanzelfsprekend eveneens een volledige con­
trole zal uitoefenen. 
De Rekenkamer zal voortaan dus haar in het Ver­
drag en in het Financiële Reglement vastgestelde 
rechten kunnen uitoefenen. 
SUBSIDIE VAN DE EEG VOOR DE 
HUISHOUDELIJKE UITGAVEN VAN DE 
EUROPESE ASSOCIATIE VOOR SAMENWERKING 
(EAS) 
(artikel 943 van de begroting) 
De kredieten die in het dienstjaar 1979 voor de huis­
houdelijke uitgaven van de EAS zijn gebruikt, kun­
nen als volgt worden onderverdeeld: 
— Oorspronkelijk uitgetrokken 
kredieten: 2,72 miljoen ERE 
— Betalingsverplichtingen: 2,57 miljoen ERE 
— Betalingen: 2,54 miljoen ERE 
Voorschotten 
9.23. Naast de voorschotten uit de EOF-fondsen 
ontvangt de EAS ook voorschotten die ten laste 
komen van de algemene begroting van de Commis­
sie, ten einde haar in staat te stellen een aantal 
maatregelen uit te voeren. In de rekeningen van de 
EAS zijn voor de verschillende activiteiten de vol­
gende uitgaven geboekt: 
150 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
a) huishoudelijke uitgaven van het hoofdbureau 
van de EAS in Brussel en met name de bezoldi­
ging van de 53 personeelsleden (2,45 miljoen 
ERE); 
b) voor de Maghreb- en Machraklanden 
— huishoudelijke uitgaven van de delegaties 
van de Commissie (1,16 miljoen ERE), 
— technische bijstand aan de gesubsidieerde 
projecten (0,09 miljoen ERE), 
— studiebeurzen voor inwoners van deze lan­
den (0,03 miljoen ERÉ); 
c) niet-geassocieerde ontwikkelingslanden (0,03 
miljoen ERE); 
— bezoldiging van bepaalde personeelsleden 
van de delegaties van de Commissie, 
— en kosten voor stagiaires. 
In totaal geboekte uitgaven: 3,76 miljoen ERE. 
Opmerkingen naar aanleiding van de analyse van de 
rekeningen 
9.24. Voor iedere maatregel, of dat nu de aanwer­
ving van een personeelslid of de toekenning van een 
studiebeurs is, wordt een afzonderlijk voorschot 
gegeven, waardoor het financiële beheer van de 
EAS bijzonder wordt bemoeilijkt, te meer daar 
gedeeltelijke voorschotten worden gegeven die 
regelmatig moeten worden aangevuld. Geen van 
deze voorschotten was op 31 december 1979 in de 
rekeningen van de Commissie geregulariseerd en er 
is geen enkele poping ondernomen om deze reke­
ningen en die van de EAS met elkaar in overeen­
stemming te brengen. Zo kon bij voorbeeld worden 
vastgesteld dat in de rekeningen van dé Commissie 
onder artikel 969 van de begroting 1979 betalingen 
van 1,5 miljoen ERE zijn geboekt voor de huishou­
delijke uitgaven van de delegaties in de Maghreb-
en Machraklanden, terwijl in de rekeningen van de 
EAS voor deze post een uitgave van 1,16 miljoen 
ERE staat geboekt. 
Het zou beter zijn geweest als na toezending van de 
bescheiden waaruit de uitgaven blijken, een volledig 
voorschot op een voorschottenrekening was 
geboekt, en maandelijks uitbetaald. 
Bankrenten 
9.25. De op de rekeningen van de EAS ontvan­
gen bankrente alsook de koerswinsten en -verliezen 
zouden in de boekhouding van de EAS onder de ontvangsten moeten zijn opgenomen in de plaats 
van uit de rekeningen te verdwijnen, wanneer de 
EAS deze rente weer aan de Commissie afdraagt. 
. DEELNEMING VAN DE GEMEENSCHAP AAN 
DE DOOR NIET-GOUVERNEMENTELE 
ORGANISATIES (NGO's) UITGEVOERDE 
MAATREGELEN TEN BEHOEVE VAN 
. ONTWIKKELINGSLANDEN 
(artikel 945 van de begroting) 
9.26. Dit type communautaire maatregelen werd "• 
voor het eerst in 1976 in de begroting opgenomen. 
Bij de toekenning van de subsidies gaat men uit van 
de volgende hoofdcriteria: 
— het medefinancieringsproject moet zijn voorge­
legd door een erkende en in één van de Lid-Sta-
ten van de Gemeenschap gevestigde niet-gouver-
nementele organisatie; 
— de communautaire bijdrage bedraagt maximaal 
50 % van de totale kosten van het project (in 
sommige specifieke uitzonderingen maximaal 
75%); 
— de communautaire bijdrage bedraagt maximaal 
300 000 rekeneenheden per project, onderver­
deeld in tranches van 100 000 ERE per jaar 
(3 jaar). 
9.27. De sinds 1976 in de begrotingen opgeno­
men vastleggingskredieten en het aantal medegefi­
nancierde projecten zijn in de loop de tijd als volgt 
gegroeid: 
— in 1976: 2 500 000 RE voor 76 projecten 
— in 1977: 4 000 000 RE voor 113 projecten 
— in 1978: 12 000 000 ERE voor 175 projecten 
— in 1979: 12 000 000 ERE voor 152 projecten 
Zowel de vastleggingskredieten (12 miljoen ERE) 
als de betalingskredieten (7,5 miljoen ERE) zijn in 
het dienstjaar 1979 volledig gebruikt. 
9.28. Het grote voordeel van de aan de NGO toe­
gekende steun is dat het hierdoor theoretisch moge­
lijk is om alle ontwikkelingslanden bij te staan. In 
1979 heeft de Commissie op deze wijze bijgedragen/ 
tot de financiering van projecten ten behoeve van 
63 landen. Deze projecten kunnen geografisch als 
volgt worden ingedeeld: 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 151 
1976 1977 1978 1979 Totaal 
Afrika 1 145 740 1 855 145 6 593 042 5 608 899 15 202 826 
Azië 634 704 1 523 099 3 251 321 2 464 364 7 873 488 
Midden- en Zuid-Ame-
rika 719 556 506 453 1 796 033 3 397 548 6 419 590 
Nabije Oosten — 115 303 221 343 444 352 780 998 
2 500 000 4 000 000 11 861 739 11 915 163(») 30 276 902 
(') De gemeenschappelijk gedane uitgaven zijn niet meegerekend. 
9.29. De indeling van de in 1979 gecofinancierde projecten naar de verschillende 
sectoren is als volgt: (') 
Sector Aantal betrokken 
projecten Bedrag in ERE % ' 
Landbouw 41 3 808 072 33 , 
Onderwijs 55 3 248 713 28 
Gezondheidszorg 33 1 660 211 14 . 
Economie 21 866 830 8 
Verkeer en middelen van vervoer 13 415 287 4 
Migranten en vluchtelingen 3 99 187 1 
Sociale sector 24 1 310 257 11 
Diversen 2 138 491 1 
Totaal (>) 192 11 547 048 100 
(') Deze cijfers omvatten niet alle schenkingen, die alleen aan de hand van de verschillende 
uitvoeringsverslagen zouden kunnen worden ingedeeld. 
Controle 
9.30. Daar de door de NGO met behulp van de 
(Gemeenschap uitgevoerde projecten geografisch bij­
zonder verspreid zijn en aangezien de bedragen 
waarvoor betalingsverplichtingen zijn aangegaan in 
het algemeen vrij gering zijn, oefent de Commissie 
geen regelmatige controle op de uitvoering van deze 
projecten uit, hetgeen uiteraard zeer duur zou zijn. 
Tijdens haar missies ter plaatse heeft de Rekenka­
mer zeven door de NGO uitgevoerde projecten kun­
nen bezoeken. Op twee uitzonderingen na kunnen 
de geïnspecteerde projecten als goed en zelfs uitste­
kend worden beoordeeld. 
De goede projecten hebben een rechtstreekse 
gunstige uitwerking op de betrokken bevolking (waterleidingen, vakopleiding, tewerkstelling van 
gehandicapten, enzovoort). 
De Rekenkamer zou desalniettemin willen wijzen 
op twee projecten waarvan het eerste van een ver­
keerde gedachte uitgaat en waarvan het tweede een 
gebrek aan toezicht bij de uitvoering vertoont: 
a) Het eerste project betrof de bouw van een dorp 
waarin circa 140 wezen moesten worden onder­
gebracht. Het omvat de bouw van tien gezinswo­
ningen met alle moderne comfort, een gemeen­
schappelijk hoofdgebouw en een school (kosten: 
837 000 ERE waarvan 297 000 ERE ten laste van 
de Gemeenschap). Met dit dorp wordt in feite 
een in Europa bestaand type project naar Afrika 
getransponeerd, zonder dat het ook maar enigs­
zins wordt aangepast aan de plaatselijke gewoon­
ten en gebruiken. 
152 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
De omstandigheden waarin de in dit dorp onder­
gebrachte wezen zullen opgroeien, zal hen in een 
bevoorrechte positie plaatsen, waardoor het dus 
moeilijk zal worden hen later weer in het 
normale sociale milieu te integreren. Dit is 
derhalve een duur project dat niet geschikt is 
voor een land waarin drie miljoen kinderen leven 
en waar wezen gewoonlijk door naaste of verre 
familieleden worden grootgebracht. 
b) Het tweede project had tot doel om met behulp 
van vier geheel onervaren Europese vrijwilligers 
de landbouwontwikkeling te bevorderen door 
middel van de bouw, uitrusting en exploitatie 
van drie modelboerderijen (totale kosten: 95 000 
ERE waarvan 45 000 ten laste van de Gemeen­
schap). De missie heeft één van de drie 
boerderijen bezocht. Deze is onvoltooid, 
ondanks de aanwezigheid van een deskundige 
erbarmelijk slecht gebouwd en sindsdien verla­
ten. Deze boerderij is een zeer ongunstig voor­
beeld voor het betrokken dorp waarvan de bevol­
king zonder vergoeding aan bepaalde werkzaam­
heden heeft moeten deelnemen. 
9.31. Ten slotte attendeert de Kamer op drie pun­
ten betreffende het goed beheer van de door de 
NGO'ten behoeve van de ontwikkelingslanden uit­
gevoerde hulpacties: 
a) thans vergewist de Commissie zich niet systema­
tisch ervan dat de NGO haar bijdrage levert, met 
name wanneer zij personeel, een terrein of 
bestaande gebouwen ter beschikking stelt; 
b) de Commissie vergewist zich er niet van dat ook 
een plaatselijke NGO, die door een Esuropese 
NGO wordt vertegenwoordigd, voldoet aan de 
door de Commissie voor toekenning van een 
Subsidie vastgestelde criteria; 
c) wanneer sommige NGO's in strijd met de door 
hen aangegane verplichtingen, niet voor ieder 
project afzonderlijk een boekhouding voeren, is 
de Gemeenschap niet in staat na te gaan welk 
gebruik van haar eigen subsidie is gemaakt. 
SPOEDHULP 
(Artikel 950 van de begroting en artikel 59 van de 
Conventie van Lomé) 
9.32. De steunmaatregelen ten behoeve van derde 
landen waartoe de Gemeenschap in het kader van 
de spoedhulp besluit, worden geboekt: 
a) onder de middelen van het Europese Ontwikke­
lingsfonds, krachtens artikel 59 van de Conven­
tie van Lomé ï, waarin wordt bepaald dat „uit­
zonderlijke hulp kan worden toegekend aan ACS-staten die het hoofd moeten bieden aan 
ernstige moeilijkheden ten gevolge van natuur­
rampen of vergelijkbare buitengewone omstan­
digheden"; 
b) of onder artikel 950 van de algemene begroting 
van de Europese Gemeenschappen, getiteld 
„communautaire steunverlening aan slachtof­
fers van rampen in ontwikkelingslanden en in 
derde landen". 
9.33. Aangezien de omstandigheden die het 
gebruik van deze beide financieringswijzen recht­
vaardigen een sterke overeenkomst met elkaar verto­
nen en daar ook de inhoud en het concrete doel van 
de steun in hoge mate met elkaar vergelijkbaar zijn, 
heeft de Rekenkamer er de voorkeur aan gegeven 
deze beide financieringsbronnen in dit hoofdstuk 
samen te behandelen. 
De beschikbare financiële middelen en hun gebruik 
Onder artikel 950 van de begroting 
vallende steunmaatregelen 
9.34. De kredieten van artikel 950 zijn niet-
gesplitste kredieten. Zij waren in 1979 als volgt 
samengesteld: 
— oorspronkelijk uitgetrokken 
kredieten 3 miljoen ERE 
— verhoging van de kredieten van 
artikel 950 door middel van kre­
dietoverschrijvingen 39 miljoen ERE 
Totaal 42 miljoen ERE 
Een gedeelte van de overgeschreven kredieten was 
afkomstig van het begrotingsjaar zelf en een ander 
gedeelte zelfs van de uit het begrotingsjaar 1978 
naar het begrotingsjaar 1979 overgedragen gesplitste 
kredieten (hoofdstuk 96). 
Voor al deze kredieten zijn betalingsverplichtingen 
aangegaan en er zijn voor een bedrag van 38,5 mil­
joen ERE betalingen verricht. Het saldo ten bedrage 
van 3,5 miljoen ERE is een bedrag dat in reserve 
werd gehouden voor de financiering van een even­
tuele luchtbrug die deel zal uitmaken van de laatste 
spoedhulpactie ten behoeve van Kambodja. 
Steunmaatregelen die krachtens 
artikel 59 van de Conventie van 
Lomé I z i j n g e f i n a n c i e r d ( E O F) 
9.35. Wat deze steunmaatregelen betreft, is de 
Commissie niet gebonden door het budgettaire 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 153 
tijdsbestek van één jaar, zodat met de uitvoering van 
deze maatregelen veel meer tijd gemoeid is. Wat de 
benodigde tijd betreft, kunnen deze steunmaatrege­
len in vier categorieën worden onderverdeeld. Onderstaande tabel geeft aan dat de uitgaven voor 
maatregelen die over twee en zelfs drie begrotingsja­
ren zijn uitgesmeerd, een belangrijke plaats inne­
men. 
(in ERE) 
Categorieën maatregelen Aantal acties In totaal aange­
gane betalings­
verplichtingen Uitgaven in 
1979 
a) maatregelen die in '79 zijn begonnen en 
voltooid 10 4 008.246 3 808 245 
b) maatregelen die vóór 1. 1. 79 zijn begonnen 
en in '79 zijn voltooid 5 8 125 207 5 630 876 
c) maatregelen die in '79 zijn begonnen en eind 
'79 nog niet waren voltooid 20 23 027 653 7 645 578 
d) maatregelen die vóór 1. 1. 79 zijn begonnen 
en eind '79 nog niet waren voltooid 23 55 617 000 12 999 588 
Totaal 58 90 778 106 30 084 287 
Slechts 4,4% van de in totaal in het begrotingsjaar 
1979 aangegane betalingsverplichtingen voor 
58 projecten heeft betrekking op de tien projecten 
die in 1979 werden begonnen en voltooid; 95,6% 
betreft dus de 48 projecten die over minstens twee 
dienstjaren waren uitgesmeerd, waarvan weer 61,3 % 
waren bestemd voor de 23 projecten die over ten 
minste drie dienstjaren waren verdeeld. 
Gebrek aan centralisatie van de 
dossiers over de spoedhulp 
9.36. De analyse van de dossiers over de spoed­
hulp wordt met name bemoeilijkt door het feit dat 
de documenten in door de verschillende diensten 
Van de Commissie beheerde of bewaarde dossiers 
over vele diensten zijn verspreid. De verschillende, 
procedures leiden er namelijk toe dat men in soms 
vier verschillende diensten dossiers moet inzien om 
een algemeen overzicht van een lopend project te 
krijgen, hetgeen noch de controle noch het beheer 
van de dossiers vergemakkelijkt. 
Constateringen van de Rekenkamer aan de hand van 
bescheiden of ter plaatse in de begunstigde landen 
9.37. De steun is in sommige gevallen niet meer 
doeltreffend, omdat de projecten de traag worden 
uitgevoerd, hetgeen uit de volgende voorbeelden 
blijkt: 
a) in maart 1979, dat wil zeggen bijna twee jaar 
nadat het verzoek om steun was ingediend, wer­den vijftien benzinetankwagens geleverd om de 
tanks van de hoofdstad, die door onlusten in 
een buurland met een benzinetekort te kampen 
had, opnieuw te vullen; 
b) twee ziekenhuiscentra in een ACS-land, die uit 
de middelen van het EOF werden gefinancierd 
en waarvan één in december 1978 en het ander 
in april 1979 werden voltooid, kunnen nog niet 
worden gebruikt omdat er geen aansluiting op 
de waterleiding en het elektriciteitsnet is en 
omdat de centra nog niet zijn ingericht; het ont­
vangende land verzuimde namelijk deze voor­
zieningen te treffen en te financieren; 
c) een steunbedrag van het EOF ter hoogte van 
2 735 000 ERE, dat krachtens een financierings­
overeenkomst van 23 mei 1978 werden toege­
kend om het hoofd te bieden aan de gevolgen 
van de droogte en dat zowel de levering van 
zaad, veterinaire vaccins en 70 tankwagens, als 
kredieten voor het verdiepen van lOOdorpsput-
ten omvatte, was begin 1980 nog steeds niet vol­
ledig uitgekeerd. 
9.38. De Rekenkamer stelt vast dat de Commissie 
steeds meer de neiging vertoont om projecten die 
bepaalde werkzaamheden omvatten niet meer in het 
kader van de spoedhulp uit te voeren, aangezien de 
bijna onvermijdelijke vertragingen bij de uitvoering, 
deze steunmaatregelen in de meeste gevallen het 
karakter van traditionele investeringsprojecten 
geven. De levering van goederen en de verlening 
van diensten kunnen, zoals in spoedgevallen nood­
zakelijk is, zeer snel worden uitgevoerd. Bijgevolg 
worden vele maatregelen nu met grote snelheid ten 
uitvoer gelegd: 
a) Naar aanleiding van de vulkaanuitbarstingen, 
die op 12 april 1979 waren begonnen, werd door 
154 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
de regering van het getroffen land op 30 april 
een verzoek om steun ingediend; op 9 mei 1979 
nam de Commissie het besluit om aan de rege­
ring.in kwestie 300 000 ERE ter beschikking te 
stellen voor de aankoop van levensmiddelen en 
voor de hygiëne noodzakelijke produkten ten 
behoeve van de slachtoffers van de ramp. De 
éerste goederen zijn op 16 mei en de laatste in 
juli 1979 aangekomen. 
b) Op 26 oktober 1979 werd voor de ontzanding 
van een haven na een cycloon een steun van 
100 000 ERE (artikel 950) verleend; op 
15 januari 1980 waren de werkzaamheden reeds 
beëindigd, hetgeen des te opmerkelijker is, 
omdat het hier om een infrastructureel project 
ging. 
c) Een steunmaatregel van het EOF betreffende de 
aankoop van aardnotenzaad waardoor het sterk 
gedaalde produktieniveau moest worden her­
steld, werd binnen drie maanden, van maart tot 
juni 1976, uitgevoerd. 
d) De aankoop van vaccins tegen cholera en het 
vervoer daarvan naar de hoofdstad van een 
enclave, waarvoor door het EOF op 5 maart 
1979 55 000 ERE werd uitgetrokken, waren op 
16 maart 1979 reeds beëindigd. 
9.39. Een buitengewone steunmaatregel ten 
bedrage van 2 000 000 ERE, waartoe de Commissie 
in 1976 had besloten, en die tot doel had de door 
drie achtereenvolgende cyclonen veroorzaakte 
schade te herstellen, is gedeeltelijk voor andere 
doeleinden gebruikt dan in het aan het Comité van 
het EOF voorgelegde voorstel was aangegeven. 
675 000 ERE werden namelijk gebruikt voor het her­
stel van een door het EOF gefinancierde brug die in 
1974 was ingestort. Het aan het Comité van het EOF 
voorgelegde financieringsvoorstel bevatte boven­
dien ernstige specifieke fouten en verkeerde ramin­
gen. 
9.40. In het kader van een in 1976 toegekende 
steunmaatregel van het EOF ten behoeve van een 
door andere landen omringd ACS-land werd een 
bestelling van vijftien tankwagens betaald in Ameri­
kaanse dollars. Eveneens werd 505 ton bonen die uit 
Mozambique afkomstig waren en in Lissabon waren 
gekocht op 20 december 1979 in Amerikaansé dol­
lars betaald, in overeenstemming met een in deze 
munteenheid opgesteld contract en een met het 
visum van de financiële controleur voorziene beta­
lingsopdracht. 
Desalniettemin had de financieel controleur naar 
aanleiding van het visum op een voorstel tot het 
aangaan van een betalingsverplichting met betrek­
king tot een soortgelijk contract (verschillende hoe­
veelheid, maar hezelfde produkt, hetzelfde land van 
herkomst, dezelfde leverancier en in het kader van 
dezelfde steunmaatregel van het EOF) op 5 septem­
ber 1979 de diensten van de Commissie eraan herin­
nerd dat de betaling in dollars in dit geval niet was 
toegestaan. In artikel 45 van het Financiële Regle­ment van het vierde EOF wordt immers bepaald dat 
de leveringscontracten alleen in Europese rekeneen-
heden of in de munteenheid van het begunstigde 
land of van het leverende of producerende land 
kunnen worden opgesteld en betaald. 
De US-dollar was in het geval in kwestie niet één 
van te toegestane munteenheden. 
9.41. De Commissie heeft niet voldoende infor­
matie ontvangen over de uitvoering van 
verscheidene in het kader van de spoedhulp getrof­
fen steunmaatregelen, hoewel dit in de overeenkom­
sten wel werd vereist. 
De Rekenkamer is in dit verband van mening dat de 
vrij dikwijls toegepaste methode, waarbij de ontvan­
ger van de steun of eventueel de door de Commissie 
met het beheer van de steun belaste persoon „op 
verzoek van de Commissie" informatie moet ver­
schaffen over de uitvoering van de steunmaatregel, 
niet bevredigend is. Er zou een principiële verplich­
ting moeten komen om de Commissie op de hoogte 
te houden en om de vereiste gegevens nader toe te 
lichten. 
9.42'. In verscheidene gevallen bestaat de door de 
Gemeenschap verleende steun in de levering van 
produkten die ter plaatse moeten worden verkocht. 
De opbrengst van de verkoop moet op een speciale 
rekening worden geboekt waarvan het gebruik hetzij 
is vastgelegd, hetzij in ieder geval in grote lijnen in 
het contract is aangegeven. De middelen op deze 
rekening moeten in overleg met en in ieder geval 
met medeweten van de Commissie worden gebruikt. 
Sómmige dossiers bevatten geen enkele informatie 
uit het ontvangende land over het gebruik van deze 
middelen. Dat geldt met name voor: 
— de steunmaatregel van het EOF van 16 maart en 
23 april 1979 bestaande in de levering van 
essentiële produkten aan een ACS-land (met 
name brandstof); 
— de steunmaatregel in het kader van het EOF van 
17 augustus 1979 bestaande in de aankoop van 
rijst, vis, vlees en gecondenseerde melk ten 
behoeve van een ACS-land (300 000 ERE); 
— de steunmaatregel in het kader van het EOF van 
27 juni 1979 bestaande in de levering van bonen 
aan een ACS-land (1 200 000 ERE); 
— de steunmaatregel van 27 augustus 1979 
bestaande in de levering van zaad via de FAO 
aan een derde land (artikel 950) (250 000 ERE). 
SAMENWERKING MET DERDE LANDEN 
(hoofdstuk 96) 
9.43. Overeenkomstig de samenwerkingsovereen­
komsten zijn tussen de Gemeenschap en het meren-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 155 
deel der Middellandse-Zeelanden (Algerije, Cyprus, 
Egypte, Griekenland, Jordanië, Libanon, Malta, 
Marokko, Syrië, Tunesië, Turkije) en Portugal finan­
ciële protocollen ondertekend, voor de tenuitvoer­
legging waarvan de volgende bedragen op de begro­
tingen 1978 en 1979 zijn opgenomen: 12 miljoen 
ERE niet-gesplitste kredieten, 409,3 miljoen ERE 
vastleggingskredieten en 212,1. miljoen ERE beta­
lingskredieten. Deze kredieten zijn bestemd om het­
zij als rentesubsidies voor door de Europese Investe­
ringsbank verstrekte leningen, hetzij in de vorm van 
niet-terugvorderbare subsidies ,of leningen tegen 
speciale voorwaarden te worden gebruikt. Tijdens 
de geldigheidsduur van de protocollen die voor alle 
landen behalve Cyprus op 31 oktober 1981 afloopt 
— voor dit laatste land vervalt het protocol op 
31 december 1980 — zullen ten aanzien van de kre­
dieten zo regelmatig mogelijk betalingsverplichtin­
gen moeten worden aangegaan. 9.44. Bij gebrek aan een toepassingsverordening, 
die nog steeds moet worden aangenomen, wordt 
ieder fïnancieringsvoorstel voor door de Commissie 
geleide acties aan een ad hoe Comité van de Raad 
voorgelegd. 
9.45. Het gebruik van de kredieten is zo traag ver­
lopen dat 30 miljoen ERE van de in 1978 
toegekende kredieten naar 1979 zijn overgedragen 
en vervolgens zijn overgeschreven voor spoedhulp 
aan vluchtelingen in Zuidoost-Azië en dat voorts 
47,38 miljoen ERE van de vastleggingskredieten en 
16,97 miljoen ERE van de betalingskredieten op 
31 december 1979 zijn komen te vervallen: 
a) de situatie met betrekking tot de (gesplitste) kre­
dieten kon op 31 december 1979 als volgt wor­
den samengevat: 
(in miljoen ERE) 
Vastleggingskredieten 
' 1978 en 1979 
Land 
Oorspronke­
lijk uitgetrok­
ken kredieten Overschrij­
vingen of 
vervallen kre­
dieten Kredieten 
waarvoor be­
talingsver­
plichtingen 
zijn aange­
gaan of die 
van rechtswe­
ge zijn over­
gedragen Betalingsver­
plichtingen 
op 31 decem­
ber 1979 Betalingen 
Malta 10,00 2,14 7,86 5,36 0,36 
Griekenland 38,50 — 38,50 25,78 15,78 
Turkije 132,00 — 132,00 121,00 ~ 31,92 
Cyprus 7,00 3,00 4,00 — — 
Maghreb: 
— Algerije 31,70 17,20 14,50 0,40 — 
— Marokko 53,30 12,27 41,03 17,33 0,05 
— Tunesië 38,90 15,48 23,42 6,12 3,11 
Machrak: 
— Egypte 55,40 19,84 35,56 10,96 7,09 
— Jordanië 15,80 2,20 13,60 6,60 0,82 
— Libanon 8,00 3,85 4,15 1,15 0,00 
— Syrië 18,70 1,40 17,30 13,31 2,11 
Totaal 409,30 77,38 331,92 208,01 61,24 
Van het totaal aantal betalingen ten bedrage 
van 61,24 miljoen ERE (dat wil zeggen 28,9% 
van de 212,1 miljoen ERE die in totaal aan 
betalingskredieten beschikbaar waren) werd 
slechts 0,417 miljoen ERE betaald voor recht­
streeks van de Commissie zelf uitgaande acties. 
Het overige gedeelte — dat wil zeggen 
28,76 miljoen ERE voor rentesubsidies voor door de Europese Investeringsbank verstrekte 
leningen en 32,06 miljoen ERE-voor tegen spe­
ciale voorwaarden verstrekte leningen — 
bestaat uit door de Europese Investeringsbank 
beheerde kredieten. 
b) Van de (niet-gesplitste) kredieten die waren uit­
getrokken voor rentesubsidies voor Portugal met 
156 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
betrekking tot door de Europese Investerings­
bank verstrekte leningen zijn de kredieten van 
het dienstjaar 1978 (6 miljoen ERE) naar 1979 
overgedragen en hiervoor zijn betalingsverplich­
tingen aangegaan en betalingen verricht. Daar­
entegen zijn voor 4,1 miljoen ERE van de 6 mil­
joen ERE die in de begroting 1979 waren opge­
nomen, geen betalingsverplichtingen aange­
gaan. 
9.46. De EIB onderzoekt de aanvragen en voert 
de controle uit met betrekking tot de projecten 
waarvoor speciale leningen worden verstrekt 
(behalve bij twee leningen voor landbouwprojecten 
in de Maghreb — Machreklanden) alsmede ten aan­
zien van de projecten waarvoor een rentesubsidie 
wordt toegekend. De Commissie beperkt zich ertoe 
om op verzoek van de Europese Investeringsbank 
de vereiste middelen naar dit orgaan over te maken 
en houdt zich verder op geen enkele wijze bezig met 
het beheer van een groot gedeelte van de kredieten 
die in het kader van de samenwerking met deze lan­
den zijn uitgetrokken. 
9.47. Het directoraat-generaal Ontwikkeling heeft 
bevoegdheid tot het verstrekken van betalingsop­
drachten voor projecten die door de Commissie 
worden beheerd (landbouwprojecten, opleidingscur­
sussen en technische bijstand). Deze projecten kun­
nen geografisch in twee verschillende groepen wor­
den onderverdeeld: 
a) de Maghreb- en Machreklanden, waar een dele­
gatie van de Commissie is gevestigd die iedere 
betalingsverrichting goedkeurt; 
b) Malta, Griekenland, Turkije en Cyprus: in deze 
landen is geen delegatie van de Commissie 
gevestigd en bestaat dus geen communautaire 
controle ter plaatse.. 
De controlebevoegdheid van de Rekenkamer vloeit 
impliciet voort uit de financieringsovereenkomsten die tussen de Commissie en het begunstigde land 
zijn gesloten, waarbij men zich baseert op de finan­
ciële reglementen die echter niet altijd bij de over­
eenkomst zijn gevoegd. 
De Rekenkamer herinnert aan haar advies van 
23 mei 1978 (PB C 139 van 5 juni 1979) waarin zij 
erom verzoekt dat in de toepassingsvoorschriften 
van de overeenkomsten en in de algemene bepalin­
gen van iedere financieringsovereenkomst uitdruk­
kelijk wordt verwezen naar haar controlebevoegd­
heid. 
9.48. De rentesubsidies die worden toegekend 
voor leningen die uit de eigen middelen van de 
Europese Investeringsbank worden gefinancierd, 
zouden gedurende de looptijd van de lening ieder 
jaar door de Commissie aan de Europese Investe­
ringsbank kunnen worden uitbetaald. Om het 
beheer hiervan te vergemakkelijken worden deze 
subsidies twee maanden na ondertekening van de 
leningsovereenkomst door de Commissie in één 
keer uitbetaald op basis van de lopende waarde van 
de in totaal per jaar toegekende rentesubsidies. Om 
de huidige waarde van dit bedrag te berekenen, gaat 
de Europese Investeringsbank uit van een rentevoet 
die driekwart bedraagt van de rentevoet die zij aan 
de geldnemer berekent. 
De Rekenkamer verzoekt de Commissie haar mede 
te delen waarom zij het actualiseren van de rente­
subsidies op deze basis heeft aanvaard en de ver­
enigbaarheid hiervan met de algemene regel van de 
eenjarige begroting aan te tonen. 
9.49. De voorschotten die door de Commissie 
zijn uitbetaald aan de organen die het beheér over 
de studiebeurzen voeren, worden als uitgaven 
geboekt en niet in afwachting van de voorlegging 
van de verrekende bedragen op de voorschottenre-
kening opgenomen. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 157 
HOOFDSTUK 10 — PERSONEELSUITGAVEN 
INHOUDSOVERZICHT Paragrafen 
Inleiding 10.0 
Algemene opmerkingen 10.1 en 10.2 
Opmerkingen naar aanleiding van controles van 
rekeningen over voorgaande jaren .10.3 t/m 10.8 
Personeelsuitgaven van het Gemeenschappelijk 
Centrum voor Onderzoek van de Europese 
Gemeenschappen 10.9 t/m 10.20 
Het systeem van de uitbetaling der salarissen 10.10 en 10.11 
Het beheer van de posten 10.12 
De toepassing van bijzondere bepalingen van 
het Statuut 10.13 t/m 10.20 
Met ten laste komende kinderen gelijkgestelde 
personen 10.21 t/m 10.26 
Overmakingen van gelden 10.27 t/m 10.33 
Overmakingen in juni 1979 10.27 t/m 10.30 
Overmakingen aan het Beamtenheimstatten-
werk 10.31 t/m 10.33 
Het systeem van de inrichtingvergoeding 10.34 t/m 10.37 
Kandidatuur en verkiezing voor een openbaar 
ambt 10.38 t/m 10.43 
Het in acht nemen van de financiële voorschrif­
ten 10.44 en 10.45 
INLEIDING 
10.0. Hoofdstuk 10 behandelt de controleopmer­
kingen over de onderdelen van de personeelsuitga­
ven waarop de controles werden geconcentreerd. 
Na een algemeen overzicht van het personeelsbe­
stand en de stand van de begrotingsmiddelen (pun­
ten 10.1 en 10.2) komen opmerkingen aan de orde 
over de controle van rekeningen over voorgaande 
jaren, waarop van de Instellingen nog steeds geen 
bevredigend antwoord werd ontvangen (punt 10.3 
tot 10.8). 
Bij de controle van de personeelsuitgaven bij het 
Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek kwa­
men tekortkomingen aan het licht, zowel in het sys­
teem van de uitbetaling der salarissen (punten 10.10 
en 10.11), als bij het beheer van de posten 
(posten 10.12) en het toepassen van de bijzondere 
bepalingen van het Statuut (punt 10.13 tot 10.20). Ook de controle op de toepassing der bepalingen 
inzake met ten laste komende kinderen gelijkgestelde 
personen (punt 10.21 tot 10.26) en de overschrijving 
van inkomsten (punt 10.27 tot 10.33) heeft aanlei­
ding gegeven tot opmerkingen. 
Uit de controle van het systeem van de inrichting-
vergoeding is gebleken dat volgens de huidige bepa­
lingen de vergoeding ook wordt betaald in gevallen, 
waarin van kosten in het geheel geen sprake was 
(punt 10.34 tot 10.37). 
De toepassing van het Statuut bij kandidaatstelling 
voor en verkiezing in een openbaar ambt geeft aan­
leiding tot opmerkingen (punt 10.38 tot 10.43). 
Bij verlening van humanitaire steun is inbreuk 
gemaakt op de bepalingen van de Verdragen en van 
het Financieel Reglement (punten 10.44 en 10.45). 
158 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
ALGEMENE OPMERKINGEN 
Personeelsbestand 
10.1. Ultimo 1979 beschikten de instellingen voor 
het begrotingsjaar 1979 over 16 097 posten in totaal 
tegen 15 410 in het begrotingsjaar 1978. De toename bedroeg dus 687 posten, hetgeen overeenkomt met 
4,46%. Daarentegen waren er per 31 december 1979 
in werkelijkheid 15 113 functionarissen (ambtenaren 
en tijdelijke functionarissen) in dienst, tegen 14 513 
op 31 december 1978. De toename bedroeg dus 
600 functionarissen, hetgeen overeenkomt met 
4,13 %. De verdeling over de verschillende instellin­
gen ziet er als volgt uit: 
Tabel 1 — Ambtenaren en tijdelijke functionarissen 
1978 1979 Mutaties 1978/1979 
Instellingen Toegewe­
zen perso­
neelsfor­
matie Personeels­
bezetting 
op 31 de­
cember Kolom (a) 
minus ko­
lom (b) Toegewe­
zen perso­
neelsfor­
matie Personeels­
bezetting . 
op 31 de­
cember Kolom (d) 
minus ko­
lom (e) In de toe- . 
gewezen 
personeels­
formatie — 
kolom (d) 
minus ko­
lom (a) In de per­
soneelsbe­
zetting— 
kolom (e) 
minus ko­
lom (b) 
(a) (b) (c) (d) (e) (f) (g) (h) 
Parlement 1 709 (2) 1 597 112 2 1120 1 799 313 + 403 + 202 
Raad 1 517 1 382 135 1 547 1 419 128 + 30 + 37 
Economisch en Sociaal 
Comité 314 303 11 325 320 5 + 11 + 17 
Commissie (') 
— Algemene diensten exclu­
sief het Bureauvoor offi­
ciële publikaties 8 378 8 021 357 8 580 ' 8 231 349 + 202 + 210 
— Bureau voor officiële pu­
blikaties 224 207 17 237 217 20 + 13 + 10 
— Onderzoek en ontwikke­
lingswerk („Onderzoek en 
investeringen"): Eigen 
werkzaamheden 2 320 2 267 53 2 300 2 265 35 - 20 - 2 
— Onderzoek en ontwikke­
lingswerk: Werkzaamhe­
den door derden(4) 496 330 166 471 396 75 - 25 + 66 
Hof van Justitie 288 2}7 31 3110 293 18 + 23 + 36 
Rekenkamer 164 149 15 214 173 41 + 50 + 24 
Totaal 15410 14 513 897 16 097 15 113 984 + 687 + 600 
Met het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, en de Europese Stichting tot verbetering van 
de levens- en arbeidsomstandigheden is in de gegevens geen rekening gehouden. 
Een reserve van 23 is goedgekeurd voor afvaardiging van personeel naar.de fracties.. 
Een reserve van 35 is goedgekeurd voor afvaardiging van personeel naar de fracties. 
Inclusief JET en FAST. 
Tot en met 30. 6. 1979 in totaal 315. O 
(2) 
(3) 
(4) 
(5) 
In de oorspronkelijke begroting was het aantal pos­
ten voor het Parlement voor 1979 vastgesteld op 
1 995. Krachtens de tweede aanvullende begroting 
van 2 mei 1979 (Publikatieblad L 157 van 25 juni 
1975) werd dit aantal met 117 verhoogd tot 2 112. Behalve het personeel dat een in de begroting toege­
wezen post bezet, zijn er nog 1 120 hulpfunctionaris­
sen, plaatselijke functionarissen en bijzondere advi­
seurs in dienst, die als volgt over de verschillende 
instellingen zijn verdeeld: 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 159 
Tabel 2 — Hulpfunctionarissen, plaatselijke functionarissen en bijzondere adviseurs 
Instellingen 31. 12. 1978 
Hulpfunc­
tionaris­
sen Plaatselij­
ke func­
tionaris­
sen (') Bijzonde­
re advi-
, seurs Totaal 31. 12. 1979 
Hulpfunc­
tionaris­
sen Plaatselij­
ke func­
tionaris­
sen (') Bijzonde­
re advi­
seurs Totaal 
Parlement 
Raad 
Economisch en Sociaal Comité 
Commissie: 
— Algemene diensten 
— Onderzoek en ontwikkelings­
werk 
Hof van Justitie 
Rekenkamer 56 
1 
.6 
72 
46 
16 
7 53 
80 
6 
717 25 109 
81 
12 
814 
46 
24 
13 83 
3 
1'6 
65 
49 
22 
12 33 
70 
11 
709 
Totaal 204 869 26 099 250 838 31 
32 116 
73 
27 
805 
49 
31 
19 
1 120 
(•) Met inbegrip van de plaatselijke functionarissen die buiten de begroting om worden bezoldigd (restaurants, kinderdag­
verblijven, enz.). 
Personeelsuitgaven 
10.2. De onder titel 1 van de begroting aangewezen bedragen zijn uitsluitend bestemd 
voor de personeelsuitgaven van de Instellingen. Daarnaast zijn er personeelsuitgaven 
die ten laste komen van de onder titel 3 van de begroting van de Commissie aange­
wezen bedragen voor onderzoek en investeringen. 
Onder titel 1 aangewezen bedragen 
Tabel 3 — Verdeling van de begrotingsmiddelen naar Hoofdstuk 
(in ERE) 
Hoofdstuk Oorspronkelijke 
toewijzing Definitieve toe­
wijzing Betalingsver­
plichtingen % van de beta­
lingsverplichtin­
gen voor defini­
tieve toewijzing % van de beta li-
gen voor de beta­
lingsverplichtin­
gen 
10. Leden van de Instelling 14 052 850 23 865 650 18 485 829 77,4 99,9 
11. Personeel 525 870 487 523 128 487 485 606 174 92,8 99,4 
12. Vergoedingen en kosten in ver­
band met indiensttreding, beëin­
diging van de dienst en overplaat­
sing 18 964 650 20 224 650 16 295 572 80,5 95,1 
13. Kosten van dienstreizen en overig 
vervoer . 15 687 880 17 218 880 14 734 824 85,5 81,7 
14. Uitgaven van sociale aard 2 769 420 4 639 920 4 445 631 95,8 87,1 
15. Kosten voor stages en voortgezet­
te beroepsopleiding van het per­
soneel 2 756 100 2 775 300 2 620 796 94,4 79,5 
Totaal 580 101 387 591 852 887 542 188 826 91,6 98,6 
160 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel 4 — Verdeling van de begrotingsmiddelen naar Instelling 
(in ERE) 
Instelling Oorspronkelijke 
toewijzing Definitieve toe­
wijzing Betalingsver­
plichtingen % van de beta­
lingsverplichtin­
gen voor defini­
tieve toewijzing % van de betalin­
gen voor de beta­
lingsverplichtin­
gen 
Parlement 74 (576 327 90 766 527 75 031 362 82,6 98,4 
Raad 52 547 700 52 547 700 46 148 389 87,8 99,2 
Economisch en Sociaal Comité 10 795 900 10 818 900 10 654 287 98,4 98,9 
Commissie (') 417 562 800 413 132 800 390 036 390 94,4 98,5 
Hof van Justitie 14 593 940 14 593 940 12 575 674 86,1 99,7 
Rekenkamer 9 924 720 9 993 020 7 742 724 77,4 " 98,0 
Totaal 580 101 387 591 852 887 542 188 826 91,6 98,6 
(') Inclusief het Bureau voor officiële publikaties. 
Onder titel 3 aangewezen bedragen 
Tabel 5 — Eigen werkzaamheden en werkzaamheden door derden 
(in ERE) 
Betalingen 
) Oorspronkelijke 
toewijzing voor 
1979 Definitieve 
toewijzing voor 
1979 Bedrag % van de begro­
tingsmiddelen 
Eigen werkzaamheden 70 160 366 72 014 960 67 110715 93,2 
Werkzaamheden door der­
den 15 176 800 14 988 099 14 522 266 96,9 
OPMERKINGEN NAAR AANLEIDING VAN 
CONTROLES VAN REKENINGEN OVER 
VOORGAANDE JAREN 
Overuren- en forfaitaire vergoedingen van de cauf-
feurs 
10.3. In het Jaarverslag over 1977 werd opge­
merkt dat de berekening van overuren- en forfaitaire 
vergoedingen voor de chauffeurs, onafhankelijk van 
hun rang, op twee maxima wordt gebaseerd. Ten 
eerste op het volgens artikel 56 van het Statuut 
maximal toegestane aantal overuren van 150 per halfjaar en ten tweede op de hoogste salaristrap van 
categorie D, d. w. z. op de bezoldiging van een amb­
tenaar van rang D 1, salaristrap 8. 
De Commissie stelde zich hierbij op het standpunt 
het niet billijk te achten een onderscheid aan te 
brengen in de forfaitaire vergoeding voor ambtena­
ren in verschillende salaristrappen of categorieën. 
De Rekenkamer heeft hierop geantwoord dat het 
besluit van de Commissie in strijd is met het 
principe van goed financieel beheer. Desondanks is 
de Commissie tot op heden niet bereid gevonden 
haar besluit te wijzigen. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 161 
Geregelde toeslagen op reiskosten 
/ 
10.4. In het Jaarverslag over 1978 werd er 
bezwaar tegen gemaakt dat het Europese Parlement 
haar amtenaren, die op dienstreis naar Brussel, 
Luxemburg of Straatsburg waren geweest, regelma­
tig toeslagen heeft toegekend op de in het Statuut 
vastgestelde dagvergoedingen. 1 
In zijn antwoord hierop heeft het Parlement aange­
voerd dat het met het oog op het aantal ambtenaren 
dat dienstreizen onderneemt, de frequentie van deze 
reizen en het feit dat het grootste deel van deze 
ambtenaren behoort tot de lagere bezoldigingsgroe-
pen, als voorlopige oplossing, de bedragen van de 
dagvergoedingen moest aanpassen aan de reële 
kosten van hotels en restaurants. Een definitieve 
oplossing van dit probleem is alleen mogelijk door 
een wijziging van de tot dusverre door de Raad 
gevolgde procedure voor de aanpassing van de for­
faitaire dienstreisvergoedingen aan de werkelijk 
gemaakte kosten. 
Een recent onderzoek van de Rekenkamer wees uit 
dat het Parlement nog steeds toeslagen toekent. De 
weerlegging van het Parlement dat het overwegend 
ambtenaren betreft behorend tot de lagere bezoldi-
gingsgroepen kan niet worden geaccepteerd. Boven­
dien zij er op gewezen dat de toekenning van toesla­
gen aan ambtenaren van het Parlement op dienstreis 
in strijd is met het principe van gelijke behandeling 
van het personeel van alle Instellingen. Overigens 
heeft de Raad, in het kader van zijn aanbeveling de 
Commissie decharge te verlenen voor het dienstjaar 
1978, verklaard „dat de bepalingen van het Statuut 
voor alle Instellingen der Gemeenschap gelden en 
dat deze op . geen enkele voorwaarde door één der 
Instellingen mogen worden genegeerd". 
Dienstreizenbeleid bij de Commissie 
10.5. Voorts werd in het Jaarverslag over 1978 
vastgesteld dat het bij de Commissie gevoerde 
beleid inzake dienstreizen voor verbetering vatbaar 
is. Het ontbreekt zowel aan een goede coördinatie 
als aan een modern informatieverwerkend Systeem 
voor de afrekening. 
De Commissie heeft ten aanzien van de-coördinatie 
geantwoord dat zij maatregelen neemt voor een 
beter overleg inzake dienstreizen naar landen buiten 
Europa. De Rekenkamer stelde in haar commentaar 
hierop, dat dit overleg slechts een deel van de dienstreizenproblematiek bestrijkt en dat zij een 
coördinatie van alle dienstreizen noodzakelijk acht. 
Deze coördinatie is door de Commissie echter nog 
steeds niet tot stand gebracht. 
Ten aanzien van de invoering van een modern 
informatieverwerkend systeem voor de afrekeningen 
voerde de Commissie de moeilijkheden bij het 
opstellen van een computerprogramma aan voor de 
intussen reeds jarenlang durende vertraging. Deze 
moeilijkheden zijn tot op heden niet overwonnen. 
Internationale organisaties 
10.6. In het Jaarverslag over 1978 werd eveneens 
kritiek geleverd op het feit dat bij de toekenning van 
ontheemdingstoelagen het begrip „internationale 
organisatie", op grond van een besluit van de Hoof­
den van Administratie uit 1974, te ruim werd geïn­
terpreteerd, omdat in de definitie behalve de inter­
nationale publiekrechtelijke organisaties ook de pri­
vaatrechtelijke organisaties werden betrokken.' 
De Commissie heeft geantwoord de opmerkingen 
van de Rekenkamer aan de Hoofden van Admini­
stratie te zullen voorleggen, opdat de Instellingen in 
gezamenlijk overleg kunnen onderzoeken hoe het 
begrip „internationale organisatie" precies dient te 
worden geïnterpreteerd. 
Na overleg besloten de Hoofden van Administratie 
de hand te houden aan de tot dusver gebruikelijke 
extensieve interpretatie, omdat de gelijkstelling van 
privaatrechtelijke internationale organisaties met de 
publiekrechtelijke in de praktijk steeds verder wordt 
doorgevoerd. 
De Rekenkamer kan deze mening niet onderschrij­
ven aangezien in artikel 4, lid 1 van bijlage VII van 
het Statuut, de diensten, verricht voor een interna­
tionale organisatie gelijkgesteld worden met die 
voor een staat. Bijgevolg kunnen onder deze defini­
tie wel rijksambtenaren en ambtenaren van een 
internationale publiekrechtelijke organisatie vallen, 
doch geen personeel van privaatrechtelijke vereni­
gingen of groeperingen. Overigens ging ook de juri­
dische dienst van de Commissie van dit standpunt 
uit. Deze dienst had in een eerder door de Hoofden 
van Administratie verzocht advies verklaard, dat het 
begrip „internationale organisatie" ongetwijfeld 
restrictief moest worden geïnterpreteerd en dat daar­
onder geen privaatrechtelijke internationale organi­
saties kunnen worden verstaan. 
.162 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Sociale instellingen in het belang van het personeel 
10.7. In het Jaarverslag over 1978 werd ten slotte, 
met betrekking tot rekeningen buiten het begrotings-
verband, kritiek geleverd op het feit dat de sociale 
instellingen, opgericht in het belang van het perso­
neel en hun gezinnen, niet beschikken over een 
deugdelijk rekeningstelsel, dat voldoet aan de eisen, 
van een goed financieel beheer. De Rekenkamer 
heeft voorgesteld op interinstitutioneel vlak een juri­
disch, financieel en boekhoudkundig kader te vor­
men, met behulp waarvan men algemene uitvoe­
ringsbepalingen voor artikel 9, lid 3 van het Statuut 
zou kunnen opstellen. 
De verschillende Instellingen hebben zich in hun 
antwoorden in principe akkord verklaard met de 
voorstellen van de Rekenkamer voor een interinsti­
tutionele oplossing. 
Recentelijk is geconstateerd dat enige Instellingen 
ook reeds voorstellen hebben uitgewerkt. Het is echt 
tot dusver niet gekomen tot een interinstitutionele 
regeling. 
10.8. De Rekenkamer gaat er van u:it dat de 
Instellingen rekening houden met haar opmerkin­
gen uit vroegere jaren. 
PERSONEELSUITGAVEN VAN HET 
GEMEENSCHAPPELIJK CENTRUM VOOR 
ONDERZOEK VAN DE EUROPESE 
GEMEENSCHAPPEN 
10.9. De toewijzing voor personeelsuitgaven van 
het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek 
van de Europese Gemeenschappen (inrichtingen 
Ispra, Karlsruhe, Geel en Petten) wordt gefinancierd 
uit de artikelen 330 tot en met 333 van afdeling III 
van de algemene begroting der Gemeenschappen en 
beheerd door de inrichting te Ispra. In het dienstjaar 
1979 zijn voor onderzoek en investeringen in totaal 
120 miljoen ERE voor eigen onderzoekwerkzaamhe­
den uitgegeven. Daarvan beliepen de personeelsuit­
gaven meer dan 68 miljoen ERE, hetgeen overeen­
komt met rond 57 % van het bégrotingstotaal. 
De controle van de personeelsuitgaven geschiedde 
bij de inrichting te Ispra en, voor zover noodzake­
lijk, bij de Commissie te Brussel. De controle had 
vooral betrekking op: 
— het systeem van de uitbetaling der salarissen, 
— het beheer van de posten, 
— de toepassing van bijzondere bepalingen van 
het Statuut. Voor de afzonderlijke punten werd het volgende 
geconstateerd: 
Het systeem van de uitbetaling ^ler salarissen 
(i) Problemen op organisatorisch 
gebied 
10.10. De verwerking van de salarissen voor het 
personeel van het Gemeenschappelijk Centrum 
voor Onderzoek is verdeeld tussen de inrichting te 
Ispra en de Commissie te Brussel. 
De salarislijsten voor alle ambtenaren en tijdelijke 
functionarissen van de categorieën A en B worden 
in Brussel, die van de tijdelijke functionarissen van 
de categorieën C en D te Ispra opgesteld. Er is daar­
entegen bij het beheer van de persoonsdossiers, die 
de basisgegevens voor de berekening van het salaris 
bevatten, geen scheiding ingevoerd tussen de res­
pectieve groepen. Deze dossiers worden centraal bij­
gehouden en bewaard door de inrichting te Ispra. 
Dit organisatiepatroon bemoeilijkt aanzienlijk de 
noodzakelijke interne controles. Het is noch de 
financieel controleur, noch de ordonnateur mogelijk 
vanuit Brussel hun controletaak ten aanzien van de 
hier verwerkte salarislijsten efficiënt uit te voeren, 
aangezien alle bewijsstukken voor de wijzigingen in 
salarissen zich in de personeelsregisters in de inrich­
ting te Ispra bevinden en de verzending van deze 
originelen om voor de hand liggende redenen niet 
mogelijk is. 
Bovendien vertraagt dit systeem het verwerkingspro­
ces, aangeziën bij iedere verandering in de persoon­
lijke situatie van ambtenaren en tijdelijke functiona­
rissen de kennisgevingen van verandering en de 
salarisafrekeningen tussen Ispra en Brussel moeten 
worden uitgewisseld. 
De Rekenkamer acht het daarom ook wenselijk dat 
de verwerking van de salarissen van al het personeel 
op één en dezelfde plaats geschiedt. 
(ii) Problemen met de controlepro­
cedure 
10.11. De volgende punten geven aanleiding tot 
kritiek: 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 163 
a) Bij de voorbereiding van de maandelijkse sala­
rislijsten moet rekening worden gehouden met 
de veranderingen, die zich hebben voorgedaan 
in de persoonlijke situatie van de ambtenaren. 
De opstelling (lijst) van deze voor de bepaling 
van het uit te betalen bedrag essentiële „kennis­
gevingen van veranderingen" geschiedt bijvoor­
beeld, voor het personeel van de categorieën C 
en D, door eén ambtenaar van het betaalbureau 
in Ispra, zonder dat dit door een andere ambte­
naar terdege wordt gecontroleerd. 
b) De ondertekening van de betalingsopdracht 
door de ordonnateur wordt niet voorafgegaan 
door een controle der salarislijsten, aan de hand 
waarvan men zich er van zou kunnen vergewis­
sen dat alle op de lijst voorkomende gegevens 
juist en volledig zijn. 
c) De financiële controle ontvangt niet regelmatig 
copieën van de kennisgevingen van verande­
ring, aan de hand waarvan zij de in de salaris­
lijsten opgenomen veranderingen zou kunnen 
controleren. 
d) In het computerprogramma voor de verwerking 
der. salarissen is geen waarschijnlijkheidscon-
. trole opgenomen, met behulp waarvan ernstige 
fouten tijdig aan het licht zouden kunnen komen. 
De Rekenkamer stelt zich op het standpunt dat de 
controleprocedure voor een zo belangrijke zaak als 
de salarisuitbetaling niet geheel bevredigend is. Dit 
komt doordat er met betrekking tot voorbereiding, 
betaling en boeking geen duidelijke bepalingen 
bestaan voor de afwikkeling van de procedure der 
salarisuitbetaling, waardoor de werkwijze voor een 
zeer groot deel aan individuele ambtenaren wordt 
overgelaten. Regelingen inzake de toe te passen 
controleprocedures, zowel op het gebied van beheer 
als op dat van de financiële controle, die duidelijke 
aanwijzingen geven over de wijze, omvang, frequen­
tie en de noodzakelijkheid van de controle, ontbre­
ken eveneens. 
De Commissie zal de betreffende diensten moeten ' 
opdragen in het vervolg de voor het systeem van de 
salarisuitbetaling voorgestelde controle uit te voe­
ren. Daarnaast dienen er duidelijke bepalingen te 
worden opgesteld inzake de procedure,van de sala­
risuitbetaling en vaste regels voor de controleproce­
dure. 
Het beheer van de posten van de inrichtingen voor 
onderzoek 
10.12. Er wordt momenteel van de bij de inrich­
tingen voor onderzoek bestaande posten geen inventaris met gegevens bijgehouden. Daardoor is 
het vrijwel ook niet mogelijk een overzicht op te 
stellen van alle belangrijke gegevens voor de afzon­
derlijke posten, zoals oorspronkelijke toewijzingen 
door de Commissie, toewijzing aan de diensten, 
duur van de bezetting of niet-bezetting en eventuele 
teruggave aan de Commissie. 
Overigens is van de met de verschillende posten 
overeenkomende arbeidsplaatsen noch de aard van 
de werkzaamheden, noch de moeilijkheidsgraad 
duidelijk omschrevèn. Deze omschrijvingen zijn 
echter juist op het gebied van de research van 
wezenlijk belang, aangezien dit gespecialiseerde 
arbeidsplaatsen zijn, waarvan de noodzaak, de 
bezetting en de juiste waarde niet voldoende beoor­
deeld kunnen worden bij het ontbreken van een 
specificatie van de werkzaamheden en vereiste kwa­
lificaties van de werknemers. 
De Rekenkamer stelt zich op het standpunt dat een 
deugdelijk beheer van de posten en een economisch 
verantwoorde personeelsbezetting in de regel slechts 
mogelijk zijn, indien men voor beslissingen ten aan­
zien van personeel te allen tijde beschikt over alle 
voorhanden zijnde gegevens en inlichtingen betref­
fende een post en de daarmee overeenkomende 
arbeidsplaats. 
De Commissie dient er derhalve voor te zorgen dat 
de inrichtingen voor onderzoek voortaan onbeperkt 
kunnen beschikken over de bedoelde aantekenin­
gen. 
De toepassing van bijzondere bepalingen van het Sta­
tuut 
bij artikel 92 
10.13. In overeenstemming met de bepalingen 
van de artikelen 92 e. v. van het Statuut worden aan 
personeel in de categorie „wetenschap en techniek" 
bijkomende financiële voordelen toegekend. Slechts 
deze personeelsleden hebben recht op de bedoelde 
premies en vergoedingen zoals 
a) premies voor uitvindingen (artikel 94), 
b) premies voor buitengewone diensten (artikel 99), 
c) vergoedingen voor bijzonder bezwaarlijke werk­
zaamheden (artikel 100). 
164 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Artikel 92 bepaalt dwingend dat het begrip „catego­
rie wetenschap en techniek" beperkt moet worden 
tot functies op het gebied van de kernenergie. Bij de 
inrichting de Ispra waren per 31 oktober 1979 van 
de 1 682 ambtenaren en tijdelijke functionarissen 
(hierna personeelsleden genoemd) 1 310 ingedeeld 
in de categorie „wetenschap en techniek" (een ver­
houding van 78 %). s 
Volgens het besluit van de Raad van 18 juli 1977 
(77/488/EEG, Euratom) kunnen van de voor­
noemde 1 310 personeelsleden slechts ongeveer 600 
een ambt bekleden op het gebied van de kernener­
gie. Ongeveer 450 personeelsleden hebben een func­
tie in het overige researchwerk, dat niet onder arti­
kel 7 van het Euratom-Verdrag, doch onder 
artikel 235 van het EEG-Verdrag valt. 250 andere 
personeelsleden hebben een functie bij de infra­
structuur of bij het Rekencentrum. 
10.14. -De Rekenkamer ontkent niet dat deze 
situatie historische achtergronden heeft. Het 
Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek was 
oorspronkelijk uitsluitend belast met research op het 
gebied van de kernenergie, doch haar werkzaamhe­
den zijn sedert 1973 uitgebreid tot het niet-nucleaire 
vlak. De Rekenkamer is ook op de hoogte van de 
werkzaamheden van de werkgroep der Commissie 
ter controle van de indeling bij het Gemeenschappe­
lijk Centrum voor Onderzoek die tot de conclusie 
leidden dat 50 personeelsleden verkeerd zouden zijn 
ingeschaald. De Rekenkamer is echter de mening 
toegedaan dat historische redenen de omschreven 
situatie niet kunnen rechtvaardigen en dat het lager 
inschalen van slechts 50 personeelsleden veel te wei­
nig is. 
10.15. Naar aanleiding van haar controles op de 
toepassing van de artikelen 94,99 en 100 (betalin­
gen hiervoor bedroegen in 1978 in totaal ongeveer 
18 miljoen Belgische frank) zou de Rekenkamer een 
serie opmerkingen willen maken over betalingen 
aan personeel, dat niet op het gebied van de kern­
energie werkzaam is. Indien men deze personeels­
leden anders indeelt, zouden veel van de bezwaren 
komen te vervallen. Afgezien van de kwestie der 
inschaling zijn de volgende punten belangrijk: 
Premies voor uitvindingen (arti­
kel 94) 
10.16. Van de in totaal 97 functionarissen die 
in 1977, 1978 en 1979 een premie (van in totaal 
ongeveer 0,4 miljoen Belgische frank) voor geoctrooieerde uitvindingen ontvingen, bekleedde 
slechts ongeveer de helft een ambt op het gebied 
van de kernenergie. 
In andere gevallen werd aan functionarissen een 
premie toegekend, voordat de in artikel 94 vereiste 
verlening van het octrooi had plaatsgevonden. 
Voorts is geconstateerd dat artikel 2 van de uitvoe­
ringsbepalingen niet overeenstemt met artikel 94, 
omdat volgens artikel 2 de premie reeds kan worden 
toegekend zodra de octrooiaanvrage is ingediend. 
Premies voor buitengewone diensten 
(artikel 99) 
10.17. In het dienstjaar 1978 hebben in totaal 
98 personeelsleden een premie ontvangen van in 
totaal ongeveer 3 miljoen Belgische frank, terwijl 
slechts ongeveer de helft daarvan een ambt 
bekleedde op het gebied van de kernenergie. Meer 
dan een kwart van de premieontvangers waren per­
soneelsleden werkzaam bij de infrastructuur of op 
het gebied van de informatica en bijna een kwart 
was werkzaam in ander researchwerk. Beide groepen 
voldoen echter geenszins aan de in artikel 92 
gestelde voorwaarden. 
Ook de controle van de ingewilligde premieaanvra-
gen heeft uitgewezen dat artikel 99 en haar uitvoe­
ringsbepalingen vaak zeer ruim werden geïnterpre­
teerd. Zo werden bijvoorbeeld premies betaald voor 
sneeuwruimen. Sneeuwruimen kan moeilijk worden 
beschouwd als buitengewone dienst in de zin van de 
uitvoeringsbepalingen. Bovendien zijn aan de 
betrokken personeelsleden naast de premie aanvul­
lende toeslagen voor werkzaamheden met bezwaar­
lijk karakter en overuren toegekend. 
/ 
In andere gevallen werden premies toegekend wan­
neer er bijvoorbeeld tijdens een serie proefnemingen 
transportschade ontstond, die snel moest worden 
hersteld. In werkelijkheid ging het hier om louter 
routinewerk en niet om buitengewone diensten. ' 
Voorts staat de hoogte van de premie (momenteel 
50 000 Belgische frank, vroeger 30 000 Belgische 
frank) dikwijls nauwelijks in een realistische ver­
houding tot de verrichte „buitengewone diensten" 
Ter verduidelijking hiervan zij er op gewezen dat 
een personeelslid, werkzaam op het gebied van de 
research, in 1978 en 1979 bijvoorbeeld voor een uit­
vinding slechts een premie van 2 500 Belgische 
frank, doch een personeelslid in de infrastructuur 
voor sneeuwruimen een premie van 30 000 Belgi­
sche frank heeft ontvangen. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 165 
Toeslagen voor werkzaamheden 
met een bezwaarlijk karakter (arti­
kel 10 0) 
10.18. Van de 550 personeelsleden, die momen­
teel een toeslag ontvangen voor bezwaarlijke werk­
zaamheden, bekleden slechts ongeveer 250 een ambt 
op het gebied van de kernenergie. Derhalve bestaat 
er in 300 gevallen geen wettige reden voor de toe­
kenning van de toeslag. 
Afgezien van deze principiële kwestie werden ook 
bij de praktische toepassing van de bepalingen 
betreffende de toekenning en de hoogte der toesla­
gen (Verordening nr. 1799/92 van de Raad van 
18 augustus 1972) tekortkomingen geconstateerd. 
10.19. Zo berekende men bijvoorbeeld de forfai­
taire toeslag van een pyrotechnicus voor „werk­
zaamheden met explosieven" op basis van 6,5 uur 
per werkdag, ofschoon er gemiddeld maar eens in 
de vier weken springladingen tot ontploffing wor­
den gebracht. Dit komt echter overeen met een bere­
keningsgrondslag van hoogstens 1 uur per werkdag. 
Voorts werd aan 8 personeelsleden (technici en 
mecaniciens) een forfaitaire toeslag toegekend 
krachtens de bijzondere arbeidsvoorwaarden 
„behandelen van of werken met bepaalde produk-
ten onder bezwaarlijke omstandigheden" berekend 
op 6,5 uur per werkdag, terwijl deze personeelsleden 
de onder de genoemde verordening van de Raad 
vallende bepaalde produkten niet behandelen of 
ermee werken onder bezwaarlijke omstandigheden. 
De voor deze dienst verantwoordelijke ambtenaren 
hebben voor deze ongebruikelijke handelwijze aan­
gevoerd de berekeningsgrondslag voor de pyrotech­
nicus onafhankelijk van de reële werktijd te hebben 
verhoogd om rekening te kunnen houden met bij­
zondere gevaren bij het werk met explosieven, die in 
de verordening van de Raad niet zijn opgenomen. 
Ook aan technici en mecaniciens heeft men op 
eigen initiatief een toeslag moeten toekennen, aan­
gezien deze zich door explosies op hetzelfde terrein 
aan grote nerveuze spanningen voelen blootgesteld. 
Dergelijke tekortkomingen werden ook bij andere 
diensten aangetroffen. 
10.20. De Commissie dient absoluut de nodige 
maatregelen te nemen, opdat in de toekomst de bij­
zondere bepalingen van het Statuut, met name die 
ten aanzien van artikel 92, correct worden toegepast. 
Met het oog daarop is het eveneens noodzakelijk de uitvoeringsbepalingen bij artikel 94 dienovereen­
komstig te wijzigen en de uitvoeringsbepalingen bij 
artikel 99'restrictief toe te passen. Voorts dient het 
bedrag van de premie voor buitengewone dienst 
nader te worden bekeken ten einde dit te kunnen 
aanpassen aan het bedrag van de premie voor geoc­
trooieerde uitvindingen. 
MET TEN LASTE KOMENDE KINDEREN 
GELIJKGESTELDE PERSONEN 
10.21. De voorschriften inzake de met ten laste 
komende kinderen gelijkgestelde personen zijn 
neergelegd in artikel 2, lid 4 van bijlage VII van het 
Statuut van de ambtenaren. De toepassing van de 
hiertoe uitgevaardigde algemene uitvoeringsbepalin­
gen werd door de Rekenkamer bij alle Instellingen 
gecontroleerd. Volgens deze bepalingen worden 
momenteel meer dan 800 toeslagen toegekend, 
waarvoor in het dienstjaar 1979 ongeveer 40 miljoen 
Belgische frank werd uitgegeven. Daarbij werd vast­
gesteld dat belangrijke bepalingen niet altijd for­
meel werden toegepast. 
10.22. Zo schrijft artikel 8 van de uitvoeringsbe­
palingen bijvoorbeeld dwingend voor, dat zowel 
voor de persoon voor wie de gelijkstelling is aange­
vraagd, alsook voor de personen die wettelijke 
onderhoudsplichten tegenover deze persoon hebben 
„inkomsten van ongeacht welke aard" in aanmer­
king moeten worden genomen. Dit geldt met name 
voor toelagen en pensioenen, doch ook voor de 
gebruikswaarde van eigen woningen. Hierbij dienen 
eveneens inkomsten uit land- en bosbouw, nijver­
heid, vrije beroepen, landerijen, onroerend goed, 
banktegoeden en beleggingen gerekend te worden. 
Zoals bleek uit de controle van ongeveer 50 afzon­
derlijke gevallen bij het Gemeenschappelijk Cen­
trum voor Onderzoek, werden in de bewijsstukken 
bij de aanvraag voor gelijkstelling in de regel slechts 
het salaris of het pensioen van de te onderhouden 
persoon en eventueel de gebruikswaarde van de 
eigen woniflg van deze persoon opgegeven. De 
gebruikswaarde van de eigen woning van de 
onderhoudsplichtige alsmede andere inkomsten van 
bovengenoemde aard werden bij de berekening 
daarentegen in geen enkel geval in aanmerking 
genomen. Veel aanvragers bezitten echter in werke­
lijkheid ook woningen. Doch er bestaan ook nog 
andere inkomsten, bijvoorbeeld uit bouwspaarte-
goeden. Er werd namelijk vastgesteld dat deze func­
tionarissen een groot deel van hun inkomen over-
166 Publikatieblad van de'Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
maken aan het „Beamtenheimstattenwerk" en dat 
het hier niet alleen gaat om de aflossing van een 
bouwlening. 
Ook bij controles ter plaatse bij alle andere Instel­
lingen kon zulks worden vastgesteld. 
10.23. De Rekenkamer weet heel goed dat de 
vaststelling van de werkelijke „inkomsten van 
ongeacht welke aard" de administraties van de 
Instellingen voor grote problemen stelt. Desondanks 
moeten alle mogelijkheden tot bepaling der inkom­
sten volledig worden benut. 
Zo kan men bijvoorbeeld de aanvrager een vragen­
lijst voorleggen, waarop alle denkbare bronnen van 
inkomsten van zowel de gelijk te stellen persoon als 
van de onderhoudsplichtige vöorkomen en waarop 
de werkelijke inkomsten naar waarheid worden 
opgegeven. 
10.24. Artikel 11 van de Uitvoeringsbepalingen 
schrijft ook voor dat op de in de artikelen 4 tot en 
met 8 bedoelde bedragen de aanpassingscoëfficiën­
ten moeten worden toegepast, die zijn vastgesteld 
voor het land van tewerkstelling van de ambtenaar, 
respectievelijk voor de woonplaats van de overige 
betrokken personen. 
De controles ter plaatse hebben uitgewezen dat de 
met ingang van 1 april 1979 geldende en deels aan­
zienlijk gewijzigde aanpassingscoëfficiëmten bij de 
Raad, het Economisch en Sociaal Comité alsook bij 
het Hof van Justitie worden toegepast. Daarentegen 
is bij het Parlement en de Commissie de bijstelling 
van de aanpassingscoëfficiënt in de gevallen, waarin 
de toeslag bij de toepassing van de nieuwe coëffi­
ciënt zou komen te vervallen; niet uitgevoerd. Het 
Bureau van het Parlement heeft in zijn hoedanig­
heid van tot aanstelling bevoegd gezag bepaald dat 
de „status quo", dat wil zeggen de berekening vol­
gens de oude aanpassingscoëfficiënt zou worden 
gehandhaafd, totdat er op interinstitutioneel niveau 
behoorlijke regelingen zijn uitgewerkt. 
De administratie van de Commissie te Brussel heeft 
voor het geval van personen, die op 31 maart 1979 
recht hadden op een toeslag, besloten om de daar­
voor in aanmerking komende uitgaven en de daaruit 
voortvloeiende waarden vanaf 1 april 1979 voor een 
overgangstijd van 5 jaren te bevriezen op de bedra­
gen, die op het genoemde tijdstip golden voor de 
landen, waar de in aanmerking komende uitgaven 
verminderen. De financiële controle heeft niet 
geweigerd hiervoor haar visum te verlenen. 
10.25. De Rekenkamer vindt het onbegrijpelijk 
waarom het Parlement en de Commissie niet net als de andere Instellingen de nieuwe aanpassingscoëffi­
ciënten toepassen. In het belang van de gelijke 
behandeling van het gehele personeel van de 
Gemeenschappen zou een dergelijke handelwijze 
toch dringend noodzakelijk zijn. * 
Er bestaat geen rechtsgrond voor het niet toepassen 
van de nieuwe aanpassingscoëfficiënt omdat'er geen 
formele procedure tot wijziging van artikel 11 is toe­
gepast. 
In dit verband zij ook herinnerd aan het antwoord 
van de Coqimissie op een opmerking van de Reken­
kamer over het begrotingsjaar 1977 met betrekking 
tot het bedrag van deze onderhoudstoeslag, waarin 
zij zegt dat „de kwestie van het bedrag van de ver­
onderstelde lasten tot een oplossing wordt gebracht 
door de invoering van de Europese rekeneenheid". 
Ofschoon de aanpassingscoëfficiënten nu de moge-
v lijkheid scheppen tot het terugdringen van de uitga­
ven, heeft de Commissie daarvan tot dusver geen 
gebruik gemaakt. 
10.26. De Rekenkamer vraagt zich af of 
artikel 110 van het Statuut niet in zoverre moet wor­
den aangevuld, dat in principe voor alle bepalingen 
ter uitvoering van artikelen van het Statuut, die 
financiële gevolgen hebben, het gemeenschappelijk 
overleg van de Instellingen moet worden vereist. 
De Rekenkamer stelt zich op het standpunt dat het 
Parlement en de Commissie onmiddellijk moeten 
overgaan tot het toepassen van de nieuwe aanpas-
singscoëfficiënten. 
OVERMAKING VAN GELDEN 
Ovërmakingen in juni 1979 
10.27. De Commissie heeft op 20 maart 1979 
besloten de „regeling inzake de overmaking van een 
deel van de inkomsten van de ambtenaren" — over­
eenkomstig artikel 117, lid 2 van bijlage VII van het 
Stauut — met ingang van 1 april 1979 voorlopig van 
kracht te laten worden. Daarbij ging zij er van uit 
dat vóór deze regeling het door het Statuut voorge­
schreven gemeenschappelijk overleg van de Instel­
lingen zal worden ingevoerd. 
Volgens artikel 5 van deze regeling was onder meer 
bepaald dat de ambtenaar op zijn verzoek één maal 
per jaar in juni het gehele bedrag van zijn nettosala­
ris onder aftrek van de regelmatige overmakingen 
door de Instelling kan laten overmaken in de valuta 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 167 
van zijn land van herkomst of in de valuta van het 
land waar de Instelling, waarbij hij is tewerkgesteld, 
is gevestigd. 
Deze regeling heeft in de praktijk ten gevolge dat er 
één maal per jaar bij de salarisberekening geen reke­
ning behoeft te worden gehouden met de aanpas­
singscoëfficiënt. Dit leidt tot aanzienlijke financiële 
voordelen voor die ambtenaren, die tewerkgesteld 
zijn in een land als Ierland, Italië of Groot-Brittan-
nië waar, vergeleken met België en Luxemburg, zeer 
lage coëfficiënten gelden (!). makingen van nettosalarissen in wezen geen wettige 
reden was en dat die er achteraf ook niet gekomen 
is. 
10.30. Door de handelwijze van de Commissie 
hebben de Gemeenschappen een aanzienlijke finan­
ciële schade geleden, die alleen al door de overma­
kingen voor de ambtenaren van de inrichtingen voor 
onderzoek in de orde van grootte van ongeveer 
40 miljoen Belgische frank zou liggen. 
10.28. Ten gevolge van deze regeling hebben 
ambtenaren van de inrichting te Ispra in Italië voor­
gesteld, dat hun salaris voor juni 1979 door het uit­
betalingsbureau te Brussel in Belgische franken uit­
gedrukt en tegen de dagkoers in lire omgerekend, 
naar een bankrekening in Italië zou worden overge­
maakt. 
De financieel controleur heeft voor deze overmakin­
gen zijn visum geweigerd, aangezien hij dit een 
inbreuk achtte op de bepalingen van het Statuut. Hij 
voerde hiervoor met name de reden aan dat reeds de 
mogelijkheid op zichzelf om het volledige bedrag 
van het salaris van juni over te maken niet door de 
bepalingen van voornoemd artikel 17 werd gedekt. 
Bovendien zou niet blijken in hoeverre een overma­
king van salarissen in Italiaanse munt werkelijk 
nodig was voor betaling van verplichtingen buiten 
Italië. En per slot van rekening zou er bij overma­
kingen in de zin van artikel 17 normaliter slechts 
sprake kunnen zijn van geldbewegingen vanuit een 
standplaats in een ander land, doch niet vanuit de 
zetel van de Instelling naar een standplaats. 
10.29. De Commissie heeft, met een besluit, de 
weigering van de financieel controleur genegeerd. 
Daarbij beroept zij zich uitsluitend op artikel 5 van 
de door haar slechts voorlopig in werking gestelde, 
„Regeling inzake de overmaking van een deel van 
de inkomsten". Hierbij zij opgemerkt dat de Instel­
lingen over het gedeelte van artikel 5 waarop de 
Commissie zich beroept, gezien de tegenstrijdigheid 
met artikel 17, geen overeenstemming konden berei­
ken en dat dit gedeelte dus ook niet in de definitieve 
versie van de regeling werd opgenomen. Dit bete­
kent, dat voor de door de Commissie verrichte over-
(') Ambtenaar, getrouwd, 2 kinderen, tewerkgesteld in 
' Italië, rang A 4, hoogste salaristrap, ontheemdingstoe-
lage. Nettosalaris juni 1979: 
met aanpassingscoëfficiënt: 126913 BFR 
zonder aanpassingscoëfficiënt: 170 811 BFR 
verschil: + 43 898 BFR Overmakingen aan het „Beamtenheimstattenwerk" 
10.31 Volgens artikel 17, lid 2 van bijlage VII van 
het Statuut (de laatste keer gewijzigd op 21 decem­
ber 1978) kan de ambtenaar regelmatig door de 
Instelling een gedeelte van zijn salaris laten overma­
ken voor zover dit bestemd is voor de bestrijding 
van uitgaven, die verband houden met règelmatig 
terugkerende en met bewijzen gestaafde lasten, die 
de ambtenaar buiten het land waar hij zijn functie 
uitoefent draagt. 
Ter uitvoering van deze bepalingen hebben de 
Instellingen in onderling overleg, met ingang van 
1 april 1979, de „Regeling inzake de overmaking 
van een deel van de inkomsten" uitgevaardigd. Vol­
gens deze regeling kunnen als uitgaven, die 
dergelijke overmakingen rechtvaardigen, onder meer 
worden beschouwd: 
— na overlegging van de notariële akte en de 
hypotheekakte, rente- en aflossing van een hypo­
theek met een looptijd van ten minste 7 jaar 
voor de aankoop van een bouwterrein voor par­
ticuliere bouw dan wel voor de bouw, de aan­
koop of de verbouwing van een eerste woning 
of'eventueel van een tweede woning in een land 
van de Gemeenschap; 
— na overlegging van de notariële akte, lijfrenten, 
en na overlegging van de overeenkomst, betalin­
gen voor levens- en invaliditeitsverzekeringen of 
. spaarovereenkomsten welke verband houden 
met de hierboven bedoelde verwerving van 
onroerende goederen. 
Afgezien daarvan kunnen overmakingen worden 
aangevraagd voor kosten voor school en universi­
teit,%teun aan familieleden en bijdragen voor 
bejaardenzorg. Alle overmakingen tezamen mogen 
niet meer bedragen dan 35 % van het nettomaandsa­
laris; in bepaalde gevallen kan hiervan gedurende 
een overgangstijd worden afgeweken. 
168 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
10.32. De controle op de praktische toepassing 
van deze bepalingen bij alle Instellingen heeft uitge­
wezen, dat momenteel niet wordt gecontroleerd of 
het bouwspaarsaldo ook inderdaad voor onroerend 
goed wordt gebruikt. Een controle zou met name 
vereist zijn in de gevallen waarin ambtenaren, 
tewerkgesteld in een land met een veel lagere 
aanpassingscoëfficiënt dan die voor de Bondsrepu­
bliek, bouwspaarovereenkomsten hebben afgesloten 
met het „Beamtenheimstattenwerk". het principiële „recht op vergoeding van kosten" bij 
indiensttreding, overplaatsing of beëindiging van de 
dienst, alsmede bij de uitoefening van de functie, 
vastgelegd, terwijl in'artikel 5 van de bijlage de 
"voorwaarden voor de toekenning van deze inrich­
tingvergoeding zijn opgenomen. Volgens dit artikel 
ontvangt de ambtenaar een inrichtingvergoeding, 
indien hij aan één van de twee volgende vereisten 
voldoet: 
Vanwege de verschillende aanpassingscoëfficiënten 
hoeft zo'n ambtenaar bijvoorbeeld voor een maan­
delijkse bouwspaarpremie van DM 1 000 zelf slechts 
ongeveer DM 700 te betalen, terwijl ongeveer 
DM 300 door de Gemeenschappen wordt betaald. 
Bij het overmaken van het spaartegoed komt de 
aanpassingscoëfficiënt daarentegen niet in aanmer­
king, hetgeen betekent dat de ambtenaar 100% 
terugkrijgt. 
Met het oog op deze procedure is het begrijpelijk 
dat vooral de in Ierland, Italië en Groot-Brittannië 
tewerkgestelde ambtenaren de 35 %-grens enkel met 
overmakingen aan het „Beamtenheimstattenwerk" 
reeds bereiken of zelfs tijdelijk, in het kader van de 
overgangsbepalingen, aanzienlijk overschrijden, 
waarbij sommigen verplichtingen zijn aangegaan 
voor maandelijkse bouwspaarpremies in een orde 
van grootte van meer dan DM 6 000. In vele van 
deze gevallen moet echter worden betwijfeld of de 
betalingen ook inderdaad worden gebruikt voor de 
in de regeling bepaalde doeleinden. Het ligt veel 
meer voor de hand dat men slechts een financieel 
voordeel voor ogen heeft, zonder dat er ooit serieus 
een onroerend goed-transactie voor een eigen 
woning in de bedoeling ligt. 
10.33. In verband met het bovenstaande dient in 
de toekomst in ieder afzonderlijk geval te worden 
bewezen dat de bouwspaarpremies worden gebruikt 
voor het vooropgestelde doel. In het tegenoverge­
stelde geval zou het door de Gmeenschappen 
betaalde aandeel in beginsel moeten worden terug­
betaald. Vereiste a) 
De ambtenaar moet bewijzen dat hij aan de voor­
waarden voldoet voor de betaling van de ontheem-
dingstoelage, dat wil zeggen: 
— dat hij de nationaliteit van de staat, op welks 
grondgebied hij zijn functie uitoefent, niet bezit 
en ook nooit heeft bezeten; 
— dat hij gedurende een periode van 5 jaar, eindi­
gende 6 maanden voor zijn indiensttreding, niet 
regelmatig woonachtig is geweest of zijn voor­
naamste beroepsbezigheden heeft uitgeoefend 
op het grondgebied in Europa van bedoelde 
staat. Buiten beschouwing blijven hierbij 
omstandigheden die voortvloeien uit de dien­
sten, verricht voor een andere staat of een inter­
nationale organisatie: 
— dat hij de nationaliteit van de staat op welks 
grondgebied hij zijn functie uitoefent, bezit of 
bezeten heeft, maar gedurende een periode van 
10 jaar, eindigend op het ogenblik van zijn 
indiensttreding, regelmatig woonachtig is 
geweest buiten het grondgebied in Europa van 
deze staat en wel om een andere reden dan het 
uitoefenen van een functie in dienst van een 
staat of van een internationale organisatie. 
Vereiste b) 
De ambtenaar bewijst dat hij ter nakoming van de 
verplichtingen van artikel 20 van het Statuut (resi­
dentieplicht) van woonplaats moest veranderen. 
HET SYSTEEM VAN DE 
INRICHTINGVERGOEDING 
10.34. De bepalingen inzake de toekenning van 
een inrichtingvergoeding — waarvoor in het dienst­
jaar 1979 ongeveer 140 miljoen Belgische frank op de 
begroting werden toegewezen — zijn vastgelegd in 
artikel 71 van het Statuut en in artikel 5 van de daar­
mee verband houdende bijlage VII. In artikel 71 is De inrichtingvergoeding kan derhalve in principe 
worden toegekend in twee volkomen verschillende 
gevallen. Terwijl men er in het tweede geval van uit 
kan gaan dat de ambtenaar bij zijn indiensttreding 
op kosten wordt gejaagd, omdat hij noodzakelijker­
wijze van woonplaats moet veranderen, kan dit in 
het eerste geval niet automatisch worden aangeno­
men, omdat de aanspraak op de ontheemdingstoe-
lage niet afhankelijk' is van een verandering van 
woonplaats bij indiensttreding. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 169 
10.35. De Rekenkamer heeft in verband hiermee 
het systeem van de inrichtingvergoeding aan een 
onderzoek onderworpen en vervolgens gecontro­
leerd hoe de verschillende Instellingen, in de prak­
tijk te werk gaan. De resultaten van dit onderzoek 
wezen uit, dat de bepaling van artikel 5 van 
bijlage VII van het Statuut tot dusver woordelijk is 
opgevat en dat. de inrichtingvergoeding niet alleen 
in geval van daadwerkelijke verandering van woon­
plaats, doch ook alleen al op grond van de toeken­
ning van de ontheemdingstoelage werd toegekend 
aan de volgende personen: 
— alle ambtenaren die voor hun aanstelling min­
der dat 5 jaar in de toekomstige standplaats 
woonachtig waren, ^ 
— alle ambtenaren die voor hun aanstelling meer 
dan 5 jaar woonachtig waren in de plaats waar 
zij tewerkgesteld werden, indien zij daar werk­
zaam waren voor een overheidsdienst of een 
dienst van een internationale organisatie, 
— ambtenaren die voor hun indiensttreding altijd 
of zeer lange tijd woonachtig waren in het land 
van de plaats waar zij tewerkgesteld werden, 
doch wier verblijf aldaar gedurende een periode 
van 5 jaar, eindigende 6 maanden voor indienst­
treding, onderbroken is geweest, , 
— ambtenaren die werden aangesteld in een nabij 
gelegen plaats en derhalve niet van woonplaats 
behoefden te veranderen om aan de bepalingen 
van artikel 20 van het Statuut te voldoen en 
— de kinderen van ambtenaren van de Gemeen­
schappen, van een staat of van een internatio­
nale organisatie, die door een Instelling van de 
Gemeenschap werden aangesteld en voor wie 
de op het domicilie betrekking hebbende 
periode (5 jaar) pas ingaat met het bereiken van 
de wettelijke meerderjarigheid of het tijdstip 
van opnemen van een winstgevende beroepsbe­
zigheid. 
De voornoemde gevallen tonen aan dat er .niet per 
definitie sprake was van een verandering van woon­
plaats met de gewoonlijk daaraan verbonden bij­
zondere kosten. Niettemin voorzien de bepalingen 
van het Statuut ook in deze gevallen in de betaling 
van de inrichtingvergoeding en derhalve een ver­
goeding van kosten, die de ambtenaar niet heeft 
gemaakt. 
10.36. De Rekenkamer stelt zich op het standpunt 
dat de huidige versie van artikel 5 van bijlage VII 
van het Statuut inzake het toekennen van de inrich­
tingvergoeding op grond van de betaling der 
ontheemdingstoelage, in de praktijk een handel­
wijze mogelijk maakt die juridisch weliswaar niet 
aanvechtbaar, doch in feite ongemotiveerd is, 
omdat aldus regelmatig betalingen worden verricht 
zonder dat de ambtenaren in werkelijkheid kosten 
hebben moeten maken. Er kan derhalve geen sprake 
zijn van een werkelijke vergoeding van kosten over­
eenkomstig artikel 71 van het Statuut. 10.37. De Rekenkamer is van mening dat over­
wogen zou moeten worden of niet de eerste voor­
waarde voor de toekenning van de inrichtingver­
goeding, te weten de betaling van de ontheemdings­
toelage, kan worden geëlimineerd zonder dat daar­
voor iets in de plaats wordt gesteld. 
KANDIDATUUR EN VERKIEZING VOOR EEN 
OPENBAAR AMBT 
10.38. Ambtenaren van de Europese Gemeen­
schappen kunnen voor een openbaar ambt worden 
verkozen. Overeenkomstig artikel 15 van het Statuut 
moet 
— een ambtenaar, die zich kandidaat wil stellen 
voor een openbaar ambt, verlof om redenen van 
persoonlijke aard aanvragen en wel voor 'ten 
hoogste 3 maanden, 
10.39. In 1979 hebben 21 functionarissen van de 
Europese Gemeenschappen zich kandidaat gesteld 
voor een ambt, dat door middel van verkiezing 
wordt verkregen, en hebben 20 van hen een verlof 
om redenen van persoonlijke aard aangevraagd, dat 
ook werd ingewilligd. Van de 7 gekozen ambtenaren 
is aan 6 een verlof om persoonlijke redenen voor de 
duur van de verkiezingsperiode toegestaan. 
10.40. Het Bureau van het vroegere Europese Par­
lement had enige maanden voor de verkiezing 
besloten op één ambtenaar artikel 50 van het Statuut 
toe te passen. Volgens dit artikel kunnen — ambte-
' naren die een ambt bekleden in de rangen A 1 en 
A 2 om redenen van dienstbelang uit hun ambt wor­
den ontheven. 
Overeenkomstig artikel 47 van het Statuut treden 
deze functionarissen definitief uit dienst, hetgeen in 
het onderhavig geval inderdaad op 31 mei 1979 
geschiedde. 
10.41. Het Bureau van het vroegere Europese Par­
lement heeft als reden voor de ontheffing uit de 
dienst om redenen van dienstbelang aangevoerd, 
„dat het voor het Parlement van belang is vrij over 
de post van Secretaris-generaal te kunnen beschik-— het tot aanstelling bevoegde gezag oordelen 
over de positie van de ambtenaar en beslissen of 
deze met het oog op het gewicht van het ambt 
en de verplichtingen welke daaruit voor de 
ambtsdrager voortvloeien, in actieve dienst kan , 
worden gehandhaafd, dan wel verlof om rede­
nen van persoonlijke aard moet aanvragen. 
170 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
ken." Deze reden overtuigt niet, omdat de beschik­
baarheid, ook bij toepassing van de bepalingen van 
artikel 15 — toestaan van verlof om redenen van 
persoonlijke aard — verzekerd is, aangezien 
artikel 40 lid 4, sub c) van het Statuut bepaalt dat de 
post van een ambtenaar, aan wie een verlof om per­
soonlijke redenen wordt toegestaan, opnieuw kan 
worden bezet. 
10.42. De Rekenkamer constateert dat de toepas­
sing van aritkel 15 praktisch geen financiële lasten 
met zich meebrengt. Daarentegen heeft de beslissing 
van het Europese Parlement tot ambtsontheffing 
overeenkomstig artikel 50 van het Statuut zeer hoge 
kosten met zich meegebracht. 
10.43. De Rekenkamer vroeg zich af waarom het 
Bureau van het Europese Parlement in het ondèrha-
vige geval artikel 50 in plaats van artikel 15 van het 
Statuut heeft toegepast. Volgens de bindende toelichting op post 1490 van 
afdeling I (Europees Parlement) zijn de hier toege­
wezen bedragen uitsluitend bedoeld voor uitkerin­
gen en toelagen aan ambtenaren en hun gezinnen. 
Een overmaking ten laste van deze post aan de 
Hoge Commissaris had derhalve niet mogen 
geschieden. Bovendien bestaat er ook. anderszins 
geen mogelijkheid om deze kosten ten laste te bren­
gen van afdeling I, omdat voor dergelijke uitgaven 
geen middelen zijn toegewezen en ook niet mogen 
worden toegewezen. Dit valt onder meer af te leiden 
uit de bepalingen van artikel 205 van het EEG-Ver-
drag, volgens hetwelk uitsluitend de Commissie ver­
antwoordelijk is voor de uitvoering van de begro­
ting. De afzonderlijke Instellingen zijn daarbij 
slechts betrokken als het om hun eigen uitgaven 
gaat. 
10.45. Het-Parlement heeft met deze handelwijze 
ernstig inbreuk gemaakt zowel op de bepalingen 
van het EEG-Verdrag (artikel 205) als óp die van het 
Financieel Reglement (artikel 5) en derhalve op het 
beginsel van de rechtmatigheid. 
HET IN ACHT. NEMEN VAN DE FINANCIËLE 
VOORSCHRIFTEN 
10.44. Het Europese Parlement heeft tijdens de 
plenaire vergadering op 19 juli 1979 besloten een 
bedrag van 1 miljoen ERE over te maken aan de 
Hoge Commissaris van de Verenigde Naties vöor 
vluchtelingen, ter bndersteuning van zijn actie voor 
de redding van bootvluchtelingen uit Indo-China. 
De hiervoor benodigde bedragen zijn onttrokken 
aan de voorlopige toewijzingen voor het Parlement 
onder artikel 1 000 en overgedragen naar post 1490. Commentaar van de Rekenkamer op het antwoord 
van het Parlement op de punten 10.44 en 10.45. 
Het Parlement motiveert zijn handelwijze met de grote 
'urgentie van de hulpmaatregelen. 
Desalniettemin ziet de Rekenkamer geen aanleiding 
om haar in punt 10.45 gegeven beoordeling van deze 
aangelegenheid te wijzigen. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 171 
HOOFDSTUK 11 — HUISHOUDELIJKE UITGAVEN 
INHOUDSOVERZICHT Paragrafen 
\ 
Inleiding 11.1 t/m 11.4 
Nog niet afgehandelde zaken van vorige jaren 11.5 
Zaken die aan de orde kwamen in het verslagjaar 1979 
Aanschaf van kantoorbenodigdheden e. d. en de con­
trole daarop ,11.6 en 11.7 
Verzekering 11.8 en 11.9 
Rekencentrum 11.10 en 11.11 
Werkzaamheden op publikatiegebied 11.12 
Uitgaven voor rechtstreekse verkiezingen 11.13 t/m 11.19 
INLEIDING 
11.1. Uitgaven voor gebouwen, materieel en 
diverse administratieve werkzaamheden komen ten 
laste van Titel 2 van de begroting. Onder deze titel 
valt derhalve het merendeel,van de huishoudelijke 
uitgaven van de Instellingen van de Gemeenschap­
pen met uitzondering van de personeelsuitgaven, 
die geboekt worden 1.1. v. Titel 1 (Hoofdstuk 10 van 
dit Verslag). Titel 2 omvat tevens uitgaven voor ver­
gaderingen, studies, publikaties en voorlichting en bepaalde subsidies — met inbegrip van die aan de 
externe instellingen welke aan de orde komen in 
Hoofdstuk 12 van dit Verslag. * 
11.2. Ten laste van het dienstjaar 1979 werd 
onder Titel 2 een totaal bedrag van 235 979 331,06 
ERE aangewezen, terwijl het oorspronkelijk op de 
begroting uitgetrokken bedrag 234 776 178 ERE. 
beliep en de uitgaven in 1978 213 503 266,52 ERE 
bedroegen. De onderstaande tabellen geven een 
overzicht van de begrotingstransacties in 1979, inge­
deeld naar begrotingshoofdstuk en naar Instelling. 
172 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel 1 — Titel 2: Begrotingsbedragen, ingedeeld naar Hoofdstuk , 
(ERE) 
Hoofdstuk Oorspronkelijke 
begroting Definitieve toewij­
zingen Totaal der beta­
lingsverplichtingen Percentage beta­
lingsverplichtingen 
op de definitieve 
toewijzingen Percentage 
der betalin­
gen op het 
totaal der be­
(a) (b) (c) (c) van (b) talingsver­
plichtingen 
20. Investering in onroerende goe­
deren 
21. Huur van gebouwen en bijko­
mende kosten 
22. Roerende goederen en bijko­
mende kosten 
23. Lopende administratieve uit­
gaven 
24. Ontvangst- en representatie­
kosten 
25. Uitgaven voor vergaderingen 
en andere bijeenkomsten 
26. Uitgaven voorstudies, enquê­
tes en adviezen 
27. Uitgaven voor publikaties en 
voorlichting 
28. Subsidies ter verzekering van 
het begrotingsevenwicht (') 
29. Subsidies en deelnemingen 622 000 
67 985 570 
24 620 868 
32 301 340 
1 197 030 
19 370 360 
12 792 100 
29 322 030 
43 143 700 
, 3 421 180 1 132 000 
71 478 935 
34 660 913 
33 290 730 
1 392 030 
19 656 360 
14 892 100 
32 471 530 
43 143 700 
3 970 180 833 091,72 
68 345 236,29 
30 096 427,39 
28 021 839,05 
1 145 601,04 
15 994 422,50 
14 662 801,64 
32 025 120,54 
41 341 828,98 
3 512 961,91 73,59 
95.62 
86,83 
84,17. 
82,30 
,81,37 
98,46 
98.63 
95,82 
88,48 29,22 
85,98 
74,07 
78,56 
76,68 
85,17 
36,63 
69,32 
98,82 
74,73 
Totaal i 234 776 178 256 088 478 235 979 331,06 92,15 80,03 
(') Met inbegrip van de totaaluitgaven voor het Bureau voor officiële publikaties, die eveneens zijn opgenomen in Tabellen 3 
en 4 van hoofdstuk 10. 
Tabel 2 — Titel 2: Toewijzingen voor de afzonderlijke Instellingen 
(ERE) 
Hoofdstuk Oorspronkelijke 
begroting Definitieve toewij­
zingen Totaal der beta­
lingsverplichtingen Percentage beta­
lingsverplichtingen 
van de definitieve 
toewijzingen Percentage der be­
talingen op het to­
taal der betalings­
verplichtingen (a) (b) (c) (c) van (b) Percentage der be­
talingen op het to­
taal der betalings­
verplichtingen 
Parlement 20 169 838 33 890 738 26 763 556,72 78,97 52,20 
Raad 30 665 300 31 130 300 25 536 701,56 82,03 73,49 
Commissie 171 649 040 178 253 040 172 460 674,73 96,75 85,16 
Hof van Justitie 4 758 140 4 758 140 4 349 614,12 91,41 72,02 
Economisch en Sociaal 
Comité 5 540 000 5 725 000 4 999 920,44 83,33 94,64 
Rekenkamer 1 993 860 2 331 260 1 868 863,49 80,17 74,10 
Totaal 234 776 178 256 088 478 235 979 331,06 92,15 80,03 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 173 
11.3. De verschillen tussen de cijfers voor de oor­
spronkelijke en de definitieve begroting vloeien 
voort uit in de loop van het jaar krachtens bepalin­
gen van het Financieel Reglement verrichte over­
schrijvingen binnen de titel, uit een verruiming met 
4 434 900 ERE van de toewijzingen voor het Euro­
pese Parlement op grond van de aanvullende begro­
ting nr. 2 (') en uit overschrijvingen uit andere titels 
met inbegrip van Titel 10: voorzieningen en reser­
ves. 
11.4. In de loop van 1979 zijn de Instellingen 
voor gemiddeld 92,15% van de onder Titel 2 
beschikbare toewijzingen betalingsverplichtingen 
aangegaan en de betalingen ter nakoming hiervan 
bedroegen 80,03 %. Uit bovenstaande Tabel 2 blijkt 
echter dat voor het Europese Parlement het percen­
tage van de betalingen ten opzichte van de verplich­
tingen aanzienlijk lager was. Dit was met name het 
geval onder de hoofdstukken 21 en 22 en was hoofd­
zakelijk te wijten aan vertragingen bij de planning 
van gebouwen in Brussel en Straatsburg. Het onder­
zoek van de Rekenkamer wees uit dat de noodzake­
lijke juridische verplichtingen wel degelijk in de loop 
van het jaar waren aangegaan, waardoor deze toch 
ten laste konden worden gebracht van de toewijzingen 
voor 1979, ondanks het feit dat, wegens de vertra­
ging bij de voltooiing der gebouwen, de betalingen 
moesten worden overgeboekt naar het dienstjaar 
1980. schaf van kantoorbenodigdheden en de controle 
daarop. Uit inventaris- en voorraadlijsten bleken deze 
activa op 1 januari 1979 een aanschaffingswaarde 
van 38,9 miljoen ERE te vertegenwoordigen, terwijl 
in de loop van 1979 aankopen voor een totaal van 
14,3 miljoen ERE grotendeels ten laste van Hoofd­
stuk 22 waren gebracht. Een beknopt overzicht van 
de bevindingen en de opmerkingen van de Reken­
kamer inzake dit onderwerp werd op 2 juni 1980 ter 
beantwoording aan de Instellingen gezonden. 
11.7. De opmerkingen hadden onder meer betrek­
king op het ontbreken van gemeenschappelijke 
kwaliteits- en prijsnormen en bevatten de aanbeve­
ling dat de Instellingen meer moeite doen om hun 
aanschaffingsbeleid te coördineren. De meest voor­
komende benodigdheden dienen zoveel mogelijk 
door middel van centraal afgesloten contracten te 
worden aangekocht en er dient te worden overwo­
gen een Centrale adviescommissie voor aanschaf en 
contracten samen te stellen. Er werd eveneens kri­
tiek uitgeoefend op de huidige voorraad- en inven­
tarislijsten, aangezien tekortkomingen daarin ernstig 
afbreuk doen aan het voeren van een goed financieel 
beheer door de . Instellingen omdat inventarisatie en 
schatting van de activa erdoor bemoeilijkt worden. 
NOG NIET AFGEHANDELDE ZAKEN VAN, VORIGE 
JAREN 
11.5. De Rekenkamer heeft met de Instellingen 
en met name met de Commissie voor Begrotings­
controle van het Europese Parlement de dialoog 
over nog niet afgehandelde zaken uit vroegere ver­
slagen voortgezet. Zij was verheugd over het initia­
tief van de Hoofden van Administratie om een 
interinstitutionele werkgroep in het leven te roepen, 
welke zich zal buigen over enkele aanbevelingen uit 
het Speciale Verslag van de Rekenkamer inzake het 
Huisvestingsbeleid van de Instellingen (2). 
ZAKEN DIE AAN DE ORDE KWAMEN IN HET 
VERSLAGJAAR 1979 
Aanschaf van kantoorbenodigdheden e. d. en de 
controle daarop 
11.6. In de loop van het jaar maakte de Rekenka­
mer een speciale studie van de procedures voor aan-
(') PB L 157 van 25. 6. 1979. 
(2) PB C 221 van 3. 9. 1979. Verzekering 
11.8. De Rekenkamer heeft zich met de Commis­
sie gebogen over het al dan niet verzekeren van de 
activa. De Commissie was weliswaar van mening 
dat verliesrisico's over het algemeen gedekt moeten 
zijn door een verzekering doch zij wenste een onder­
scheid aan te brengen tussen de verschillende risico­
categorieën. Zij heeft derhalve besloten geen verze­
keringen af te sluiten tegen breken van ramen of 
diefstal van meubilair, aangezien zij de premies 
daarvoor veel te hoog achtte in verhouding tot de te 
verwachten verliezen. -
11.9. In 1978 had de Commissie 310 verzekerin­
gen lopen op 143 polissen ter dekking van risico's 
van brand- en waterschade, verliezen tijdens ver­
voer, speciale risico's voor bepaalde installaties of 
voor werkzaamheden op korte termijn. De Rekenka­
mer constateerde dat in 1979 uitsluitend voor verze­
keringen tegen brand- en waterschade van gebou­
wen, waarin diensten van de Commissie zijn geves­
tigd, en van het zich daarin bevindende materiaal 
ongeveer 175 000 ERE ten laste werden gebracht 
van Hoofdstuk 21. In hetzelfde jaar stond daar 
slechts een bedrag van 29 708 ERE (12 500 ERE in 
1978) aan claims tegenover. Ofschoon er nooit een 
onderzoek is ingesteld naar het voordeel van derge­
lijke verzekeringen en de enige grote claims in de 
174 Publikatieblad van de. Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
afgelopen jaren één van 460 000 ERE in 1974 en één 
van 6(7 500 ERE in 1973 waren, was de Commissie 
van mening dat zij dergelijke bezittingen niet onver­
zekerd kon laten. Zij had'nooit overwogen zelf hét 
risico te dragen, ofschoon dit bij de overheidsinstel­
lingen van vele Lid-Staten gebruikelijk is. De 
Rekenkamer beveelt aan deze kwestie grondig te 
onderzoeken en een kostenberekening te maken en 
aan de hand van de resultaten van deze studies een 
'beleid inzake verzekeringen uit te stippelen. 
Rekencentrum 
11.10. In 1976 koos de Commissie voor haar 
Rekencentrum aan de hand vin een internationale 
aanbestedingsprocedure het 2980 systeem van Inter­
national Computers Ltd. (een Britse firma). In de 
contracten was bepaald dat het proefdraaien voor 
de oplevering in februari 1979 zou plaatsvinden, 
doch uiteindelijk werden er pas in juni/juli 1979 
voorlopige proeven genomen, waarbij enkele tekort­
komingen aan de dag traden. Hoewel men in decem­
ber 1979 opnieuw begon met proefdraaien, was er 
in april 1980 nog steeds geen besluit genomen over 
de aanvaardbaarheid van het systeem. Eind 1979 
werden de 14 miljoen ERE belopende kosten voor 
het uiterst ingewikkelde werk van installering en 
inwerkingstelling van de computer en het aanpassen 
aan het gebruik door de Commissie, ten laste ge­
bracht van Hoofdstuk 22. " 
11.11. Op 14 mei 1980 stelde de Rèkenkamer de 
Commissie een aantal vragen, waaronder: 
— Of het van een goed financieel beheer getuigt en 
zo ja, op grond waarvan, om de computer te 
huren in plaats van te kopen en of ar wel een 
kostenstudie was gemaakt. De Rekenkamer 
merkte met name op, dat volgens het contract 
130 terminals zouden worden gehuurd voor een 
periode van minimaal 60 maanden tegen een 
bedrag van 55 300 ERE per maand; de aan­
schaffingsprijs is gelijk aan 45 maanden huur 
tegen dit bedrag. 
— Of de Commissie recht had op een schadeloos­
stelling voor overschrijding van de térmijn, 
vooral met hét oog op het feit dat er zich bijko­
mende kosten hadden voorgedaan (de Rekenka­
mer kon een bedrag vaststellen van 2,3 miljoen 
ERE). 
— Hoe de Commissie een betaling aari ICL van 
. 5% op alle sub-contracten kon rechtvaardigen 
en hoeveel de totale schuld bedraagt. 
— Onder welke voorwaarden uiteindelijk een over­
eenkomst werd bereikt en of de technische i 
capaciteit eri de prijsopgaven wel goed tegen 
elkaar waren afgewogen. — Wanneer de dienst planning computerbeheer 
van de Commissie volledig operationeel zou 
zijn. 
— In hoeverre de betaling van 4,0 miljoen ERE 
voor de contractuele tewerkstelling van externe 
computertechnici een economisch verantwoorde 
oplossing was voor een personeelsprobleem. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op de punten 11.10 en 11.11. 
De bevindingen, en opmerkingen van de Rekenkamer 
betreffende deze en andere daarmee verband 
houdende aspecten, samengevat in het licht van de 
antwoorden van de Commissie, werden op 6 november 
1980 volgens artikel 206a van het EEG-Verdrag door 
de Rekenkamer goedgekeurd en in november 1980 in 
een brief van de president aan de Instellingen toege­
zonden. 
Werkzaamheden op publikatiegebied 
11.12. In de loop van het jaar maakte de Reken­
kamer tevens een speciale studie van de werkzaam­
heden van de Gemeenschappen op het gebied van 
publiceren, drukken en reproduceren. De studie 
wees uit dat deze werkzaamheden per jaar ongeveer 
45 miljoen ERE kosten. Deze zijn onder tè brengen 
in drie grote categorieën: 
Miljoen 
ERE Hoofd­
stukken 
19 Buitenshuis gedrukte publikaties 
met inbegrip van 10 miljoen ERE 
voor het Publikatieblad Meestal 
27 
10 Exploitatiekosten van het Bureau 
voor officiële publikaties (meren­
deels publikaties) 28 
10 , Exploitatiekosten van de drukke­
rijen van de Instellingen zelf 
(merendeels interne documenten) 11,21, 
22 en 23 
De produktie, berekend in bladzijden van het for­
maat A4, bedroeg 1 887 miljoen bladen, waarvan 
1 193 miljoen voor extern beschikbare publikaties. 
Op 24 april 1980 zond de Rekenkamer de Instellin-
i gen een schrijven met haar nauwkeurige bevindin­
gen inzake dit onderwerp; hun antwoorden worden 
momenteel bestudeerd. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 175 
Uitgaven voor rechtstreekse verkiezingen 
11.13. In alle Lid-Staten vond in juni 1979 de 
stemming plaats voor de rechtstreekse verkiezingen 
van de leden van het Europese Parlement. De 
Commissie en het Europese Parlement gaven hier­
voor ongeveer 26,8 miljoen ERE uit, onderverdeeld 
in drie grote categorieën: 
Met inbe­
Miljoen grip van 
ERE betalingen 
in 1979 van 
a) organisatie van niet-politieke 
campagnes in de Lid-Staten 
voor voorlichting en sensibi­
lisering 8,43 7,78 
b) bijdragen aan externe organi­
saties die hetzelfde doel na­
streefden 2,76 1,00 
c) bijdragen in de kosten van de 
verkiezingscampagnes van 
de fractiës 15,53 8,15 
Totaal 26,72 16,93 
11.14. De door de Rekenkamer uitgevoerde steek­
proefcontroles inzake de uitgaven onder a) hebben 
geen aanleiding gegeven tot speciale opmerkingen. 
11.15. In antwoord op paragraaf 9.35 van het 
Jaarverslag van de Rekenkamer over 1978, 
verklaarde de Commissie een „herinneringsbrief" te 
hebben gezonden aan alle organisaties, die nog geen 
verantwoording hadden afgelegd over het gebruik 
van de subsidies ten bedrage van 1 256 719,81 ERE, 
die de Commissie verleende onder b). De Rekenka­
mer heeft vervolgens geconstateerd dat, ofschoon de 
Commissie in de meeste gevallen een verslag heeft 
ontvangen van de gesubsidieerde werkzaamheden, 
daarin maar zelden voldoende werd aangetoond dat 
de bedragen werkelijk waren besteed voor het doel 
waarvoor ze bestemd waren. De Rekenkamer 
benadrukt dat de Commissie voor deze uitgaven absoluut bevredigende bewijsstukken dient te ont­
vangen of bij ontbreken daarvan tot terugvordering 
moet overgaan. 
11.16. Het onder c) genoemde bedrag van 15,53 
miljoen ERE werd door het Europese Parlement 
betaald ter financiering van de voorlichtingscam­
pagnes van de fracties over de rechtstreekse verkie­
zing van het Parlement. De Rekenkamer heeft de 
Voorzitter van het Europese Parlement bij schrijven 
van 16 maart 1979 om de gecontroleerde rekeningen 
van de fracties inzake deze uitgaven en om de con­
troleverslagen gevraagd. Op 29 januari 1980 vernam 
de Kamer dat de fracties tot op die dag geen verant­
woording voor deze subsidies hadden afgelegd. Zij 
heeft toen aan de voorzitter van de Begrotingscom­
missie'opnieuw om deze documenten verzocht, als 1 
gevolg waarvan haar rechtstreeks inzage werd ver­
leend in de boeken van de fracties. 
11.17. Afgezien van een aantal nog niet afgehan­
delde kwesties van ondergeschikt belang betreffende 
door de Rekenkamer opgevraagde decumentatie, die 
echter nog niet is ontvangen, kan de controle op deze 
uitgaven als afgesloten worden beschouwd. Door de 
fracties werden uiteenlopende en in sommige gevallen 
nogal primitieve boekhoudsystemen toegepast, maar 
in het algemeen is de Rekenkamer gebleken dat de 
bedragen die door de fracties werden bésteed aan de 
voorlichtingscampagnes voor de rechtstreekse ver­
kiezingen, behoorlijk waren gedocumenteerd. 
11.18. Uit de eindafrekeningen van de- fracties 
blijkt dat een bedrag van ongeveer 5 miljoen BF 
(123 000 ERE) onbesteed is gebleven. De Kamer 
betreurt het dat door het Parlement geen besluit 
werd genomen tot terugvordering van dit surplus, 
dat in de boeken betreffende 1979 had moeten wor­
den verantwoord, en zij adviseert dat alsnog wordt 
besloten de betrokken bedragen als vordering op te 
nemen in de financiële administratie van het Parle­
ment betreffende 1980. 
11.19. Ook adviseert de Kamer dat uniforme 
regels worden vastgesteld voor de wijze waarop de 
fracties de van het Parlement ontvangen subsidies 
dienen te verantwoorden. 
176 Publikatieblad van d,e Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
HOOFDSTUK 12 — SAMENVATTING VAN VERSLAGEN OVER 
EXTERNE INSTELLINGEN 
INHOUDSOVERZICHT Paragarafen 
Overzicht van de voornaamste opmerkingen 
Achtergrondinformatie 
Samenvatting van financiële gegevens 
Opmerkingen naar aanleiding van de rekeningen 
Aanbevelingen uit voorgaande jaren, die nog niet 
volledig zijn opgevolgd 
Opmerkingen naar aanleiding van het onderzoek 
van de boeken in 1979 
Financieel beheer van de externe instellingen 
Conclusies 12.0 
12.1 en 12.2 
12.3 
12.4 t/m 12.7 
12.8 t/m 12.12 
12.13 t/m 12.21 
12.22 en 12.23 
12.24 
Overzicht van de voornaamste opmerkingen 
Paragrafen 
12.0 De voornaamste opmerkingen uit dit 
hoofdstuk zijn: 
a) Er is geen verandering gekomen in het kapi­
taal van het Voorzieningsagentschap van 
Euratom, dat 303 163,89 ERE bedraagt en 
niet volledig wordt gebruikt 
b) Voor het Voorzieningsagentschap van Eura­
tom is nog steeds geen financieel reglement 
opgesteld 
c) Bij de Europese Scholen is nog steeds geen 
bevredigend systeem van interne controle 
ingevoerd 12.4 
12.8 
12.12 en 12.22 
ACHTERGRONDINFORMATIE 
12.1. Naast haar controleverantwoordelijkheid 
voor de rekeningen van alle ontvangsten en uitga­
ven van de Gemeenschappen, is de Rekenkamer 
verantwoordelijk voor de controle van de rekenin­
gen van alle door de Gemeenschappen ingestelde 
organen, voor zover het Instellingsbesluit dit onder­
zoek niet uitsluit. Dientengevolge worden er jaar­lijkse controles uitgevoerd bij de volgende door de 
Gemeenschappen ingestelde organen: 
— het Voorzieningsagentschap van Euratom, 
— het Europese Centrum voor de ontwikkeling 
van de beroepsopleiding (Berlijn), 
— de Europese Stichting tot verbetering van de 
levens- en arbeidsomstandigheden (Dublin), 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 177 
— de Europese Scholen (9 scholen) (J) en het 
secretariaat van de Raad van Bestuur van de 
Europese Scholen. 
12.2. De Rekenkamer stelt over elk van deze 
organen een afzonderlijk jaarverslag op en zendt dat 
toe aan de desbevoegde decharge verlenende autori­
teiten of bestuurslichamen. Haar opmerkingen zendt 
zij toe aan de betrokken organen en bij opstelling 
van haar definitieve verslag houdt zij rekening met 
hun antwoorden. Dit hoofdstuk bevat een samen­
vatting van de voornaamste punten uit deze versla­
gen. Tevens komen er kwesties aan de orde, die de 
Rekenkamer vooral onder de aandacht wenst te 
brengen van de Commissie, daar deze, door middel 
van subsidies uit hoofde van de titels 2 en 3 van 
haar begroting, de werkzaamheden van deze orga­
nen grotendeels financiert. 
SAMENVATTING VAN FINANCIËLE GEGEVENS 
12.3. Tabel 1 geeft voor elk van de instellingen 
waarover de Rekenkamer een verslag heeft opge­
steld, een overzicht van het gebruik van de begro­
tingsmiddelen in 1979 (voor de Europese Scholen: 
1978). 
OPMERKINGEN NAAR AANLEIDING VAN DE 
REKENINGEN 
Het Voorzieningsagentschap van Euratom 
12.4. De Rekenkamer wees er op dat het Agent­
schap, naast haar jaarlijkse subsidie van de Com­
missie, beschikt over een kapitaal van 303 163,89 
ERE. Dit kapitaal is nooit gebruikt, omdat het 
Agentschap in de praktijk niet is belast met de uit­
voering van een aantal belangrijke werkzaamheden, 
waarin krachtens het Instellingsbesluit was voor­
zien, bij voorbeeld het optreden als bemiddelings­
agentschap voor ertsen, grondstoffen en bijzondere 
splijtstoffen. Het Europese Centrum voor de ontwikkeling van de 
beroepsopleiding (Berlijn) 
12.5. Onjuiste verantwoording van kosten van 
dienstreizen had tot gevolg dat bepaalde uitgaven 
voor 1978 (4 364 ERE) ten laste werden gebracht 
van de begroting van 1979. Bovendien werd de 
toewijzing van een gedeelte van dit bedrag aan het 
jaar 1978. gewijzigd zonder de goedkeuring van de 
financieel controleur. 
De Europese Stichting voor de verbetering van de 
levens- en arbeidsomstandigheden (Dublin) 
12.6. Evenals in voorgaande jaren was de begro­
tingspost voor personeelsuitgaven duidelijk te hoog, 
gezien het feit dat slechts voor 69 % van de 
definitieve begrotingsbedragen betalingsverplich­
tingen werden aangegaan. Ofschoon dit een hoger 
bestedingspercentage is dan in voorgaande jaren, is 
de Rekenkamer van mening dat nogmaals de aan­
dacht moet worden gevestigd op een dergelijke nog 
veel te hoge begrotingspost, die nog verder moet 
kunnen worden teruggebracht. 
Europese Scholen 
12.7. Ofschoon het laatste verslag van de Reken­
kamer betrekking heeft op de rekeningen van 1978, 
zijn er aanzienlijke vorderingen gemaakt met het 
wegwerken van de achterstand in de financiële 
controle van de Europese Scholen, die naar ver­
wachting tegen ultimo 1980 geheel bij zal zijn. 
AANBEVELINGEN UIT VOORGAANDE JAREN, 
DIE NOG NIET VOLLEDIG ZIJN OPGEVOLGD 
In haar verslag over 1978 deed de Rekenkamer de 
volgende aanbevelingen, die tot dusver nog niet zijn 
opgevolgd. 
Het Voorzieningsagentschap van Euratom 
(') De Europese Scholen zijn: Bergen, Brussel I, 
Brussel II, Culham, Karlsruhe, Luxemburg, Mol, 
München en Varese. 12.8. In het Statuut van het Agentschap zijn de 
wijzigingen die noodzakelijk zijn in verband met de 
invoering van de ERE, nog niet aangebracht. 
Bovendien is er nog geen financieel reglement voor 
het Agentschap opgesteld. Dit dient zo spoedig 
mogelijk te gebeuren. 
178 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Het Europese Centrum voor de ontwikkeling van de 
beroepsopleiding (Berlijn) 
12.9. In 1979 is men er niet in geslaagd de kosten 
van het. bulletin „Beroepsopleiding" te drukken. 
Ofschoon voor 1981 wordt gestreefd, naar een verla­
ging met 25 %, blijven de totale kosten waarschijn­
lijk onaanvaardbaar hoog. De Rekenkamer heeft het 
Centrum verzocht de mogelijkheden voor een 
verdere kostenverlaging te onderzoeken en gaf aan 
welke punten hiervoor in aanmerking komen. 
De Europese Stichting voor de verbeteriing van de 
levens- en arbeidsomstandigheden (Dublin) 
12.10. De aanvullende groepsverzekering, waar­
voor de financieel controleur zijn visum weigerde, 
hetgeen door de Rekenkamer in haar verslag over 
1978 werd onderschreven, doch die door de Raad 
van Bestuur van de Stichting was goedgekèurd, 
werk ook in 1979 voortgezet. 
12.11. De Stichting werd in het leven geroepen 
om te onderzoeken hoe het leef- en arbeidsklimaat 
kan worden verbeterd. Tot dusver heeft zij slechts 
werk ter hand genomen op het gebied van het 
arbeidsklimaat. 
Europese Scholen 
12.12. Evenals in voorgaande jaren constateerde 
de Rekenkamer voor het betrokken dienstjaar een 
totaal gebrek aan interne controle bij de Europese 
Scholen. Op dit punt wordl nader ingegaan in 
paragraaf 12.22. 
OPMERKINGEN NAAR AANLEIDING VAN HET 
ONDERZOEK VAN DE BOEKEN IN 1979 
Het voorzieningsagentschap van Euratom 
12.13. Tijdens haar controle verzocht de Reken­
kamer het Agentschap haar bankiers instructie te 
geven de Rekenkamer rechtstreeks alle inlichtingen 
te verstrekken, die zij nodig had voor het uitvoeren 
van haar controle. De directeur-generaal van het 
Agentschap antwoordde dat hij „van de diensten yan .de Commissie had vernomen dat zulks niet pas­
send zou zijn", aangezien artikel 180 bis, lid 3 van 
het Èuratom-Verdrag slechts bepaalt dat de Instel­
lingen van de Gemeenschap de Rekenkamer op 
haar verzoek alle bescheiden en inlichtingen ver­
strekken, die nodig zijn voor de vervulling van haar 
taak en dat het de Rekenkamer niet veroorlooft 
rechtstreeks in contact te treden met derden ... 
Het Agentschap is derhalve niet bereid haar ban­
kiers toe te staan de Rekenkamer bepaalde 
financiële gegevens te verstrekken, doch stelt daar­
entegen voor dat zij zelf haar bankiers om de speci­
fieke gegevens voor de Rekenkamer verzoekt en 
deze dan aan de Kamer voorlegt. Een dergelijke 
gang van zaken is voor de Rekenkamer echter 
onaanvaardbaar. De onafhankelijke verificatie van 
banksaldi door verantwoordelijke derden is een 
essentiële controleprocedure. Alleen rechtstreekse 
toezending van de gewenste informatie garandeert 
dat deze volledig en authentiek is. 
De Rekenkamer is van mening dat artikel 180 bis, 
lid 3 van het Euratom-Verdrag niet zodanig mag 
worden geïnterpreteerd dat onafhankelijke controle 
door verantwoordelijke derden is uitgesloten. Zij is 
ernstig bezorgd over de weigering van het Agent­
schap (op advies van de Commissie) om op dit ver­
zoek in te gaan. De Rekenkamer zou gaarne verne­
men waarom ,de Commissie meent dat een 
dergelijke bevestiging van de banksaldi niet mag 
worden verkregen. 
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de 
beroepsopleiding (Berlijn) 
12.14. Er bestaat geen systeem voor het standaar­
diseren van de controledossiers van de projecten, 
noch een gestandaardiseerd registratiesysteem voor 
de werkzaamheden van degenen die belast zijn met 
het toezicht op de projecten. Deze personen hebben 
een grote vrijheid van handelen en zijn nauwelijks 
gebonden aan financiële richtlijnen. Er wordt niet 
systematisch getracht een kostenraming te krijgen 
van de diensten overeenkomstig de contracten, de 
opgegeven kosten te vergelijken met de standaard­
kosten of een maximumresultaat te bereiken met 
minimale kosten. De Rekenkamer heeft het Cen­
trum verzocht het nodige te doen óm hierin verbete­
ring te brengen. 
De Europese Stichting voor de verbetering van de 
levens- en arbeidsomstandigheden (Dublin) 
12.15. De,Rekenkamer constateerde dat de Stich­
ting, ter vereenvoudiging van haar administratie, de 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 179 
werknemersbijdrage uit hoofde van diverse conti­
nentale stelsels van sociale voorzieningen recht­
streeks betaalde aan de personeelsleden, die deze 
bedragen vervolgens overmaken aan de betrokken 
instellingen van sociale voorzieningen. De Reken­
kamer heeft de Stichting herinnerd aan haar ver­
plichting de socïale-voorzieningspremies in te hou­
den op de salarissen van het personeel en samen 
met de werkgeversbijdrage rechtstreeks over te 
maken aan de betrokken organen. 
12.16. De Rekenkamer constateerde dat de Stich­
ting een vrij ingewikkeld systeem toepast voor het 
goedkeuren van de onderzoekcontracten alvorens 
deze te ondertekenen, terwijl bij de raming van de 
kosten van de in de voorgestelde contracten opge­
nomen diensten, geen enkele systematische poging 
wordt ondernomen om een maximumresultaat te 
verkrijgen tegen minimumkosten. De Rekenkamer 
beval aan voor toekomstige onderzoekcontracten 
wel een dergelijke,kostenraming te maken. 
12.17. Uit haar onderzoek van de administratie 
van de tot dusver door de Stichting gedane kapitaal­
uitgaven trok de Rekenkamer de conclusie dat deze 
administratie niet gedetailleerd genoeg is om een 
deugdelijke financiële controle, hetzij door de Stich­
ting, hetzij door de Commissie, mogelijk te maken. 
De Rekenkamer deed de aanbeveling dat de Stich­
ting een behoorlijk gedetailleerde administratie 
inricht voor toekomstige kapitaalgoederentransac­
ties. De Commissie dient toe te zien op de invoering 
van deze administratie. 
Europese Scholen 
12.18. De Rekenkamer constateerde dat de scho­
len van Bergen, Varese en Brussel I geen inkomsten­
belasting en premies voor sociale voorzieningen 
hadden ingehouden op de salarissen van plaatselijk 
personeel en dat er bij de school Brussel I sinds 
1961 een part-time leraar in dienst was zonder 
arbeidscontract. De Rekenkamer beval aan hier 
onverwijld orde op zaken te stellen. 
12.19. Eveneens bij de school Brussel I consta­
teerde de Rekenkamer dat er niets werd onderno­
men in de kwestie van de langdurige arbeidsonge­
schiktheid van een leraar, en met name dat de natio­
nale autoriteiten die deze leerkracht hadden gedeta­
cheerd, niet op de hoogte waren gesteld. De 
Rekenkamer beval de invoering van standaardpro­
cedures aan om in de toekomst soortgelijke gevallen 
te kunnen behandelen. 
12.20. Bij verschillende scholen werd geconsta­
teerd dat er te veel was betaald aan salarissen en toelagen. De Rekenkamer is er van overtuigd dat 
deze en andere fouten en frauduleuze praktijken 
niet zouden zijn voorgekomen indien er een deug­
delijke interne controle had bestaan. 
12.21. De Rekenkamer is van mening dat in het 
algemeen alles in het werk moet worden gesteld om 
de te veel betaalde bedragen terug te vorderen en 
dat hiervan slechts kan worden afgezien na een met 
redenen omkleed besluit van de Raad van .Bestuur, 
en niet van het schoolbestuur. 
FINANCIEEL BEHEER VAN DE EXTERNE 
INSTELLINGEN 
12.22. De grootste lacune in het financiële 
beheer, die de Rekenkamer op grond van haar 
onderzoek naar de systemen en de rekeningen van 
de externe instellingen vaststelde, was het ontbreken 
van een deugdelijke interne controle bij de 
Europese Scholen. In haar verslag heeft de Reken­
kamer verklaard dat het aanstellen van een gekwali­
ficeerde accountant, die verslag uitbrengt aan de 
vertegenwoordiger van de Raad van bestuur, nood-' 
zakelijk is. Deze dient te worden belast met: 
(i) het opstellen van nauwkeurige instructies voor 
door alle scholen te volgen procedures voor het 
uitvoeren van de begroting, het realiseren en 
registreren van financiële transacties en het 
opstellen van de rekeningen. 
(ii) het voortdurend uitvoeren van interne-controle-
verificaties van boekhoud- en administratiesys­
temen en de praktische toepassing daarvan in 
iedere school, ten einde aldus te komen tot con­
sequente methoden van financiële verantwoor­
ding bij het interpreteren en toepassen van de 
voorschriften en om te geraken tot consequente 
oplossingen voor de administratieve problemen. 
De Rekenkamer is van mening dat zo lang in deze 
functie niet is voorzien, de Raad van bestuur de 
scholen geen decharge dient te verlenen zonder 
tevens het nodige te doen om te komen tot aanstelling 
van bedoelde accountant. De Rekenkamer vindt dat 
de Commissie, al$ voornaamste financieringsbron 
van de Europese Scholen, dient aan te dringen op 
de invoering van deze controlefunctie. Het 
Europese Parlement heeft in zijn resolutie bij het 
dechargebesluit inzake de uitvoering van de 
algemene begroting voor het dienstjaar 1978 zijn uit­
drukkelijk voorbehoud kenbaar gemaakt met betrek­
king tot de decharge voor de Europese Scholen en 
verklaard dat het de kwestie verder zal bestuderen in 
het licht van een verslag van de Commissie voor 
begrotingscontrole. 
180 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
12.23. De Rekenkamer is onlangs begonnen aan 
een cost-benefit-analyse van het Centrum te Berlijn 
en de Stichting te Dublin. 
CONCLUSIES 
12.24. De Rekenkamer heeft geconstateerd dat er 
in.bepaalde gevallen niet genoeg spoed is gezet ach­ter de maatregelen om een eind te maken aan de 
tekortkomingen waarop zij in haar verslagen over de 
diverse externe instellingen heeft gewezen. 
De betrekkelijke onafhankelijkheid van deze instel­
lingen en het feit dat zij op grote afstand liggen van 
de besluitvormingscentra van de Gemeenschappen, 
mogen hierbij geen beletsel vormen, vooral daar de 
Commissie niet alleen subsidie verleent, doch ook 
de financiële controle uitoefent. 
Tabel 1 — Gebruik van de begrotingsmiddelen 
(in ERE) 
Externe instelling Definitieve be­
grotingsmidde­
len Betalingen Overgedragen 
naar het vol­
gendejaar % van de over­
drachten (') Geannuleerde 
begrotingsmid­
delen % van de over­
drachten (') 
1979 . * . 
' 
Voorzieningsagentschap Eu­
ratom 995 600 724 668 28 072 2,8 242 860 24,4 
Centrum Berlijn 3 220 000 2 308 397 734 073 22,8 177530 5,5 
Stichting Dublin 2 590 000 1 261 742 884 116 34,1 444 142 17,1 
Totaal 6 805 600 4 294 807 1 646 261 24,2 864 532 12,7 
1978 
Europese Scholen (2) 39 231 286 37 582 314 146 868 0,4 1 502 104 3,8 
(') % van de definitieve begrotingsmiddelen. 
(2) Gehanteerde koers: 1 ERE = 39,6543 BFR{de rekeningen zijn opgesteld in BFR). 
31. 12. 80 Piiblikatieblad van de Europese Gemeenschappen 181 
Deel II 
DE EUROPESE ONTWIKKELINGSFONDSEN 
INHOUDSOVERZICHT Paragrafen 
Inleiding 
Opmerkingen over de verschillende vormen van 
hulpverlening 0.1 t/m 0.11 
Afdeling I — Investeringsprojecten 
A. Landbouw- en agro-industriële projecten 1.1 t/m 1.18 
B. Projecten op het gebied van de infrastructuur 1.19 t/m 1.25 
C. Projecten op het gebied van de gezondheids­
zorg en sociale voorzieningen 1.26 t/m 1.34 
D. Projecten voor de bouw van scholen 1.35 t/m 1.41 
E. Industriële projecten 1.42 t/m 1.46 
Sectie 2 — Microprojecten 2.1 t/m 2.5 
Sectie 3 — Algemene technische samenwerking 
A. Opleidingsprogramma's 3.1 t/m 3.3 
B. Bevordering van de handel 3.4 t/m 3.7 
Sectie 4 — Technische supervisie en gedele­
geerde financiële controle 4.1 t/m 4.11 
Sectie 5 — Buitengewone hulp 5.1 t/m 5.2 
Sectie 6 — Stabilisatie van de opbrengsten uit 
de export (Stabex) 6.1 t/m 6.12 
Sectie 7 — Industriële samenwerking 7.1 t/m 7.3 
Sectie 8 — Analyse van de rekeningen van de 
Europese Ontwikkelingsfondsen 8.1 
A. De eerste drie Europese Ontwikkelingsfond­
sen 8.2 t/m 8.3 
B. Het vierde Europese Ontwikkelingsfonds 8.4 t/m 8.12 
INLEIDING — controle aan de hand van bewijsstukken van de 
afgesloten of nog lopende projecten; 
Opmerkingen over de verschillende vormen van hulp- — aanvullende controle ter plaatse in vier begun-
verlening stigde ACS-staten. 
0.1. Evenals voor het vorige dienstjaar heeft de 
Rekenkamer de hierna volgende opmerkingen geba- Er werden controles ter plaatse uitgevoerd op een 
seerd op controles van tweeërlei type: hondertal projecten, verdeeld over de vier fondsen, 
182 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
waarmee een bedrag van bijna 500 miljoen ERE was 
gemoeid. Het percentage van. de gecontroleerde 
investeringen varieerde, naar gelang van het land, 
van 48 % tot 65 % van de totale steun die deze lan­
den uit hoofde van dé Europese Ontwikkelings­
fondsen hebben ontvangen. 
Pe Rekenkamer heeft nog geen controles uitgevoerd 
in de landen die pas sedert de Overeenkomst van 
Lomé met de Gemeenschap zijn geassocieerd, 
omdat het aantal en het uitvoeringsstadium yan de 
projecten nog niet zodanig was dat een grondige 
analyse kon worden gemaakt, die een voldoende 
lange periode bestreek. 
Tijdens haar controlebezoeken ter plaatse onder­
zoekt de Rekenkamer, niet alleen de investeringspro­
jecten, maar ook de andere activiteiten op het 
gebied van de ontwikkelingshulp, zoals de Stabex, 
de opleiding, de noodhulp en de voedselhulp. Zij 
bestudeert tevens voorschotregelingen ten behoeve 
van de delegaties van de Commissie ter plaatse en 
voor bepaalde projecten die in het kader van het 
EOF worden uitgevoerd. 
0.2. De Rekenkamer merkt met voldoening op 
dat haar accountants in de dopr hen bezochte ACS-
landen door de regeringsinstanties en de plaatselijke 
autoriteiten uitstekend zijn ontvangen. 
Voorts verklaart zij met nadruk dat de diensten van 
de Commissie haar op loyale en doeltreffende wijze 
hebben bijgestaan. 
0.3. Na afloop van ieder controlebezoek werden 
de resultaten van de controles neergelegd in gede­
tailleerde verslagen; deze werden voorgelegd aan de 
bevoegde diensten van de Commissie, die.vervol­
gens hun opmerkingen konden toezenden aan de 
diensten van de Rekenkamer. In het verdeire verloop 
van dit verslag tracht de Rekenkamer in grote lijnen 
de situatie te schetsen, zoals deze naar voren komt 
uit de door haar geconstateerde feiten, aan de hand 
van bewijsstukken en ter plaatse, waarbij zij de door 
het EOF gefinancierde activiteiten rangschikt naar 
hun aard. 
0.4. Over het algemeen zijn de door het EOF gefi­
nancierde projecten bevredigend en worden ze door 
de plaatselijke autoriteiten en de bevolking hogelijk 
gewaardeerd. De serieuze en deskundige werkwijze 
van de Commissiedelegaties ter plaatse worden even­
eens erkend, met name door andere, kapitaalver­
schaffers dan de Gemeenschap, die in geval van 
co-financiering niet aarzelen de Commissiedelega­
ties het beheer en de controle van een heel project 
toe te vertrouwen. 
Voorts heeft de Rekenkamer in de hieronder 
volgende passages er van afgezien de landen en de 
projecten die aan een controlebezoek ter plaatse 
werden onderworpen, met name te noemen. 
Immers, het aantal bezochte landen is in verhouding 
tot het totale aantal geassocieerde landen uiteraard klein en de beschreven situaties zouden zich even­
goed elders kunnen voordoen. 
Het doel dat de Rekenkamer zich heeft gesteld, is 
op systematische wijze een aantal tekortkomingen te 
signaleren, die niet toevallig zijn, doch vrij alge­
meen gelden voor een groot aantal projecten, en die 
afbreuk doen aan de doeltreffendheid en het rende­
ment van deze projecten, met als gevolg: 
— vertragingen; 
— overschrijding van de geraamde kosten; 
— beperking van de programma's. 
Aan de hieronder genoemde punten dienen de ver­
antwoordelijke autoriteiten bijzondere aandacht te 
besteden, en wel reeds vanaf het eerste ontwerp van 
een project, tijdens de hele uitvoering ervan en bij 
de definitieve overdracht aan de plaatselijke autori­
teiten. Vooral bij het opmaken van de financierings­
overeenkomst moet de Commissie meer dan in het 
verleden trachten rekening te houden met de lessen 
uit het verleden, zowel wat betreft de mislukkingen 
als het welslagen van de tot dusver voltooide projec­
ten. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 0.4. 
Over het algemeen acht de Rekenkamer het overbodig 
commentaar te leveren op de zeer uitgebreide ant­
woorden van de Commissie behalve in sommige geval­
len waarin het antwoord van dien aard is dat het om 
een wederwoord vraagt. 
De Rekenkamer is overigens van mening dat bij lezing 
van haar opmerkingen en van de antwoorden van de 
Commissie duidelijk genoeg blijkt in hoeverre deze 
antwoorden de opmerkingen van de Rekenkamer in 
twijfel trekken, verzachten of, in de meeste gevallen, 
bevestigen. De Rekenkamer heeft namelijk de indruk 
dat in een groot aantal antwoorden van de Commis­
sie, ook al zijn ze omslachtig, uiteindelijk toch het 
standpunt van de Rekenkamer wordt bevestigd. 
Overschatting van de mogelijkheden van de 
begunstigde landen op humanitair, financieel of admi­
nistratief gebied 
0.5. Onder deze rubriek valt een reeks oorzaken 
van verschillende aard, die in het verleden een 
ongunstige invloed hebben gehad op verschillende 
projecten: 
a) Problemen in verband met de grondeigendom. 
Bij talrijke agrarische projecten doen zich moei­
lijkheden voor omdat de plaatselijke autoritei­
ten alvorens met de werkzaamheden te begin­
nen, de problemen in verband met de grondei­
gendom niet hebben geregeld, vooral doordat 
de vroegere bewoners van de grond niet scha-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 183 
deloos weren gesteld en het eigendomsrecht 
van de nieuwe boeren niet werd geregeld. 
De Rekenkamer is van mening dat als zich proble­
men van deze aard kunnen voordoen, daarvan in de 
financieringsovereenkomst melding moet worden 
gemaakt en dat pas met een project mag worden 
begonnen nadat door de begunstigde staat een bin­
dend programma ter regeling van deze problemen is 
voorgelegd. 
b) Het niet nakomen van contractuele verplichtin­
gen, neergelegd in de financiële overeenkom­
sten. Heel vaak kunnen of willen de plaatselijke 
autoriteiten de in de overeenkomst opgenomen 
verplichtingen niet nakomen, waardoor het 
produktief maken van de investeringen van het 
EÖF kan worden vertraagd of verhinderd. Over 
het algemeen zijn de mogelijkheden van de 
begunstigde staten tot het verlenen van mede­
werking op technisch en financieel gebied aan­
vankelijk overschat. 
Onvoldoende kwaliteit van de voorstudies 
0.6. Zowel de algemene studies die voorafgaan 
aan het financieringsbesluit, als de gedetailleerde 
studies die voorafgaan aan de uitvoering van een 
project, zijn bepalend voor de kwaliteit en de 
levensduur daarvan. 
Bij studies voor een bepaald project wordt vaak niet 
genoeg aandacht besteed aan de mogelijkheden van 
het begunstigde land om zijn deel bij te dragen (zie 
opder 0.5 (a)). Bovendien constateert de Rekenka­
mer dat bij infrastructuurwerkzaamheden de 
bodemgesteldheid, de omvang van het grondwerk 
en zelfs het tracé van de wegen bij de uitvoering 
maar al te vaak afwijken van de prognoses in de stu­
die. 
Bij de meeste gecontroleerde gebouwen en installa­
ties constateerde de Rekenkamer dat apparatuur die. 
ook maar enigszins ingewikkeld is (en dus duurder), 
over het algemeen buiten gebruik is. 
Niet-aangepast zijn van de projecten aan de 
plaatselijke omstandigheden 
0.7. De ontwerpers van de projecten geven er bij 
de architecturele opzet van de gebouwen vaak blijk 
van onbekend te zijn met de klimatologische 
omstandigheden en met de vereisten die besloten 
liggen in de tradities van de begunstigde landen, ter-; 
wijl anderzijds de afwerking soms onnodig luxueus 
is en contrasteert met de omgeving. 
De architectenbureaus en de diensten van het EOF 
zijn er tot dusver kennelijk niet in geslaagd vast te 
stellen aan welke eisen sommige gebouwen of 
installaties moeten voldoen om te beantwoorden aan de plaatselijke behoeften. De waterdichtheid 
van daken en ramen, de ventilatie en de thermische 
isolatie van de vertrekken, de sanitaire installaties, 
de robuustheid van de elektrische circuits leveren in 
al te veel bezochte gebouwen problemen op. Het 
systeem van op zichzelf staande studies, waarbij 
geen lering wordt getrokken uit de ervaringen van 
het verleden, leidt tot een groot aantal mislukkingen 
en dus tot verspilling op grote schaal. 
Gevolgen van de prijzenpolitiek tegenover de produ­
centen 
0.8. Bij verschillende agrarische projecten heeft 
de Rekenkamer geconstateerd dat de officiële prijs 
die aan de boeren wordt betaald voor hun land-
bouwprodukten, te laag is in verhouding tot de reële 
marktprijzen, hetgeen er in bepaalde gevallen toe 
leidt dat de verbouw van bepaalde gewassen, vooral 
de industriële, geleidelijk wordt opgeofferd aan 
andere meer lucratieve gewassen. In andere gevallen 
worden de landbouwprodukten afgezet op een bui­
tenlandse parallelle markt waar dezelfde soorten pro-
clukten betere prijzen opbrengen. De Rekenkamer 
wijst op het verband dat soms bestaat tussen een 
politiek van kunstmatig lage prijzen, het teruglopen 
van de produktie of clandestiene uitvoer en even­
tuele Stabex-transfers. 
0.9. Problemen in verband met de technische bij­
stand en het plaatselijk kaderpersoneel 
a) De rol van de technische hulp van buitenaf 
blijft voor de meeste projecten van doorslagge­
vende betekenis. 
b) Het plaatselijk kaderpersoneel vormt een per­
manent en zorgwekkend probleem, waarvoor in 
de naaste toekomst geen enkele oplossing in 
zicht is. Het probleem vertoont verschillende 
facetten: 
— een overvloed van personeel in dienst van 
nationale instanties die belast zijn met het 
beheer van de projecten; 
— instabiliteit van het kaderpersoneel: goede 
plaatselijke krachten blijven over het alge­
meen maar kort bij eenzelfde project, aan­
gezien deze mensen snel worden bevorderd 
in hun ambtelijk apparaat of overstappen 
naar de particuliere sector; 
— voor hetzelfde werk liggen de lonen van het 
plaatselijk leidinggevend personeel ver 
onder die van de buitenlandse technici. 
Overbodige risico's als gevolg van een verkeerd stre­
ven naar zuinigheid, 
,0.10. De functionarissen van de Rekenkamer 
hebben meer dan eens vastgesteld dat het uitputten 
184 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
van de aan een project toegewezen bedragen of de 
wens om binnen een bepaalde limiet te blijven, 
funeste gevolgen heeft gehad. 
In ditzelfde verband kan het streven worden gezien 
om een, vaak marginaal, deel van een project over te 
laten aan de plaatselijke autoriteiten, waardoor in 
sommige gevallen wordt verhinderd dat het project 
operationeel wordt. 
0.11. Laksheid van de Commissie bij hei innen van 
vorderingen van ACS-landen op Europese onderne­
mingen 
a) Door het instorten van een brug en de weigering 
van de voor de bouw verantwoordelijke, ohder-
neming om maatregelen te nemen, heeft de 
Hoge Raad van een begunstigd land, voorname­
lijk steunend op de expertise van een inge­
nieursbureau dat regelmatig voor het EOF 
werkt, de Europese onderneming die met de 
bouw was belast, veroordeeld tot betaling van 
- 90 % van de kosten van herbouw. 
b) Een plaatselijk orgaan heeft een Europese bank 
ten onrechte opheffing verleend voor garanties 
tot een aanzienlijk bedrag. 
In beide gevallen hebben de diensten van de Com­
missie het betrokken land niet genoeg gesteund bij 
het innen van deze vordering omdat zij van mening 
was dat zij ter zake geen bevoegdheid had. AFDELING 1 — INVESTERINGSPROJECTEN 
A. Landbouw- en agro-industriële projecten 
1.1. Achttien grote agrarische projecten, waarmee 
een investering van meer dan 121 miljoen Europese 
rekeneenheden is gemoeid, werden ter plaatse aan 
de hand van bewijsstukken gecontroleerd. Zij heb­
ben betrekking op het in cultuur brengen van meer 
dan 110 000 ha landbouwgronden, die voornamelijk 
waren bestemd voor het aanleggen van weidegrond 
(22 000 ha), rijstvelden (26 000 ha), kokospalmaan-
plantingen (5 500 ha), theeplantages (4 300 ha), sui-
kerrietaanplanting (3 500 ha), pyretrum (2 350 ha), 
koffieplantage (2 000 ha); de rest was bestemd voor 
diverse cultures, voornamelijk voedingsmiddelen. 
De tekortkomingen in de tenuitvoerlegging van de 
projecten komen voornamelijk tot uiting in drie fac­
toren: vertragingen, overschrijding van de geraamde 
kosten en beperking van de programma's. 
Vertragingen 
1.2. De uitvoering van verschillende projecten 
liep vertragingen op. Zo is het overbrengen van een 
slecht gesitueerd rijstveld naar een nieuwe produk-
tiezone nog steeds niet gerealiseerd, ofschoon het 
besluit reeds in 1974 was genomen en het project in 
1976 door het EOF was gefinancierd. Een proefsta­
tion voor thee, dat was opgericht voor de aanleg van 
een theeplantage, was reeds acht jaar in bedrijf 
voordat met de eigenlijke aanplant werd begonnen. 
De Rekenkamer stelt zich op het standpunt dat de 
Commissie ernstig dient té overwegen of zij in de 
betalingsovereenkomsten substitutieclausules kan 
opnemen, die haar in staat stellen om op verzoek 
van de begunstigde staten namens deze bepaalde 
vorderingen te innen of althans gebruik te maken 
van de mogelijkheden waarover zij beschikt om de 
nodige druk uit te oefenen. 
Commentaar van'de Kamer op hel antwoord van de 
Commissie op punt 0.11. 
De dossiers met de briefwisseling die aan de Reken­
kamer zijn voorgelegd, bevatten geen enkel document 
waaruit kan worden opgemaakt dat de Commissie al 
het mogelijke heeft gedaan om de Europese Investe­
ringsbank er toe te bewegen de gestelde borgtochten 
terug te storten. Overschrijden van de kostenramin­
gen 
1.3. Een overschrijding van 15,7% van de 
geraamde kosten deed zich voor bij een bevloeiings-
project en 27 % bij een ander (ofwel 18,6 % per ha, 
indien men rekening houdt met een iets groter ont­
gonnen areaal dan was gepland). De overschrijding 
van de kostenraming bij een project voor de ver­
bouw van pyretrum (waarvan de gedroogde blade­
ren een natuurlijk insectenpoeder leveren) daterend 
uit 1967 wordt opgevangen door een niewe financie­
ring uit 1973. 
Beperking van programma's 
1.4. In andere gevallen Werd een deel van het 
project halverwege opgegeven. Een programma 
voor een theeaanplant van 500 ha werd gereduceerd 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 185 
tot 300 ha; in verband daarmee werd van de voorge­
nomen uitbreiding in het kader van het vierde EOF 
afgezien. 
1.5. Overigens bestaat er vaak een nauw verband 
tussen vertragingen, overschrijding van de geraamde 
kosten en beperking van programma's, hetgeen doet 
veronderstellen dat er voor de drie verschijnselen 
gemeenschappelijke oorzaken bestaan. 
Een vetweiderijproject, waarbij de drie negatieve 
verschijnselen samenkomen, dreigt op deze manier 
geheel te mislukken. Deze drie handicaps traden 
eveneens in combinatie op bij de aanleg van een 
reservoir voor een irrigatiesysteem. Bij een project 
voor een theéaanplant was er zowel een overschrij­
ding van de uitgaven met 6,8 % als een inkrimping 
van het areaal met 20,6 % vergeleken bij de ramin­
gen. 
1.6. In talrijke gevallen is dit rendementsverlies te 
wijten an een totaal onvoldoende planning en een 
gebrek aan coördinatie tussen de verschillende toe­
gepaste methoden. In één land moest een deel van 
de verse theeoogst worden vernietigd en was het 
werk van honderden arbeiders of families gedeelte­
lijk verloren omdat de capaciteit van de theefabrie­
ken niet even snel was gegroeid als het areaal van de 
plantages en de theeproduktie. De bij de aanleg van 
een andere theeplantage en bij de uitbreiding van 
een project voor de verbouw van noten opgelopen 
vertraging was er de oorzaak van dat de zaailingen 
te oud waren geworden op het moment waarop er 
uiteindelijk gebruik van had kunnen worden 
gemaakt. 
Ontoereikend vooronderzoek 
1.7. Een andere oorzaak van ondoeltreffendheid 
is gelegen in het onvoldoende of slecht uitgevoerd 
vooronderzoek. Bij een spaarbekken voor irrigatie­
doeleinden waren de ontoereikendheid van het 
vooronderzoek en improvisatie tijdens de uitvoe­
ring, met name in de keuze van de plaatsen voor de 
te bouwen dammen, er de oorzaak van dat de kos­
ten abnormaal hoog opliepen en^het programma 
moest worden beperkt. 
Het theeproject, waarbij de zaailingen niet op tijd 
konden worden gebruikt, is slecht opgezet zowel wat 
betreft de plantages (plaats, aandeel van de dorps-
en industriële plantages) als de fabriek, waarvan de 
capaciteit werd vastgesteld zonder dat rekening 
werd gehouden met het feit dat de jaarlijkse aanvoer 
van geplukte thee sterk afhankelijk is van het sei­
zoen. 
1.8. In het geval van één land waar controles wer­
den uitgevoerd, dient te worden erkend dat het van 
de grond komen van de projecten soms wordt 
belemmerd door tegenstrijdige- belangen van 
bepaalde vooraanstaande personein en zelfs van ambtelijke autoriteiten. Dit was het geval met een 
groenteteeltproject, waarvan de produkten slechts 
met grote moeite konden worden afgezet vanwege 
concurrerende belangen, die werden gesteund door 
de plaatselijke onderprefect. Daarentegen zijn de 
opmerkelijke resultaten van een rijstveldgebied, dat 
volledig wordt geïrrigeerd, voor een groot deel te 
danken aan het degelijke beheer door de verant­
woordelijke personen ter plaatse en aan de goed 
opgezette boekhouding van het project, nog afge­
zien van de objectieve redenen die verband houden 
met het technisch hoge peil van de ontginning. 
Fouten bij de opzet 
1.9. In verschillende gevallen zijn technische fou­
ten gemaakt bij de opzet van het project. Zo bleek 
de keuze van een model voor een copra-oven, die 
was voorgeschreven door het onderzoekinstituut dat 
belast was met het beheer van een kokospalmpro­
ject, zowel qua kosten als qua technische kwaliteiten 
van de oven weinig doordacht en het had weinig 
gescheeld of er was een hele oogst door verloren 
gegaan. Om de oogst te redden, was een initiatief 
nodig van de plaatselijke beheerder, die er op het 
laatste moment in slaagde om, zonder tekeningen, 
een bekend ovenmodel na te maken dat tegelijker­
tijd eenvoudig en goedkoop was. 
Bij een bevloeiingsproject was de hoofddam zo 
onsolide dat hij bezweek bij het onder water zetten 
van de velden, waardoor de irrigatiekanalen het 
water niét konden verwerken. Het project moest 
voorlopig worden opgegeven in afwachting van een 
aantal fundamentele verbeteringen, waarmee bin­
nenkort een begin wordt gemaakt. 
Het installatieplatform van een op zonneënergie 
werkende pomp dreigt te bezwijken bij een buiten­
gewoon sterke was van d& rivier op welks oever het 
platform is gebouwd. 
Menselijke factoren 
1.10. In bepaalde landen worden de menselijke 
factoren al te vaak verwaarloosd en werden degenen 
die voor de ontginning rechten hadden op de grond 
van een gepland project, van hun bezit beroofd, 
zonder billijke schadeloosstelling. Branden op een 
suikerrietplantage, die toebehoort aan een 
gemengde onderneming, moeten waarschijnlijk wor­
den beschouwd als represailles vdn de honderden 
boeren aan wie hun land werd ontnomen zonder 
enige schadeloosstelling. 
Bij een ander project werd op anarchistische wijze te 
werk gegaan bij het ontginnen en verdelen van de 
grond, hetgeen er toe heeft geleid dat een handvoj 
personen zich er van meester maakte en dat een 
toch al bedenkelijk deelbouwstelsel op nog grotere 
schaal wordt toegepast. Bij sommige kleine boeren-
186 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
bedrijvén hebben de meeste instructeurs — die 
betaald werden, al verdienden ze maar weinig — 
zich een of soms twee stukken grond toegeëigend en 
betalen arbeidskrachten om deze te bebouwen. 
Ontoereikende menselijke en 
financiële hulpbronnen 
1.11. In de ontwikkelingslanden ontbreekt het 
vaak aan regelmatige begrotingsmiddelen en gekwa­
lificeerd personeel. Een regionale ontwikkelingsin­
stantie functioneert louter dank zij de steun van bui­
ten, onder andere van het EOF. 
Deze landen hebben dan ook grote problemen om 
het technologisch zeer geavanceerde materiaal dat 
hun wordt verschaft, behoorlijk te onderhouden. 
Een van de drie generatoren van 180 KV/ van een 
pompstation voor een landbouwproject is sinds 
december 1978 defect wegens gebrek aan onder­
delen. Door het uitvallen van een tweede generator 
zou een hele rijstoogst in gevaar komen. Afkeurens­
waardig is ook een onnodig gebruik van ingevoerde 
en/of kostbare materialen, bij voorbeeld buitenspo­
rig veel cement voor scholen en medische consulta­
tiebureaus (aanplant van pyretrum), overdreven 
grote afmetingen van bepaalde voorzieningen 
(wegenstelsel in een landbouwnederzetting), een 
topzwaar administratief en leidinggevend, apparaat 
(zelfde project). 
Een project dat te veel schaarse hulpbronnen voor 
zich opeist — financiële middelen, gekwalificeerd 
personeel, vruchtbare grond, water, enz. ...— treft 
het verwijt geen vormende waarde te hebben, aange­
zien het niet reproduceerbaar is en er zeker geen 
algemene conclusies uit kunnen worden getrokken. 
Dit is het geval met een ontginningsproject waarbij 
van een gebied van ongeveer 20 000 vierkante kilo­
meter dat theoretisch ontginbaar is, in de zes jaar 
dat het project bestaat slechts enkele tientallen vier­
kante kilometer daadwerkelijk in cultuur zijn 
gebracht. Bovendien wordt dit project, dat in 1979 
was opgezet voor de vestiging van 590 boerengezin­
nen, beheerd door een plaatselijk apparaat, 
bestaande uit ongeveer 1 000 personen, waarvan de 
helft is gevestigd in de hoofdstad, die ver van het 
project verwijderd ligt. 
1.12. Het welslagen van vele projecten schijnt 
nauw samen te hangen met de lijfelijke aanwezig­
heid van de technische adviseurs (het hiervoor 
genoemde ontginningsproject en bevloeiingsprojec-
ten). Met een project voor de aanplant van pyretrum 
en een project voor regionale ontwikkeling ging het 
bergafwaarts zodra de technische adviseurs zich 
hadden teruggetrokken. De Rekenkamer heeft opge­
merkt dat in sommige landen de technische advi­
seurs niet voldoende hebben begrepen dat zij hiërar­
chisch ressorteren onder de nationale autoriteiten. In een bepaald land is bij twee verschillende pro­
jecten (het aanleggen van een reservoir en een aan­
plant van kokospalmen) zelfs een open conflict uit­
gebroken tussen de technische adviseurs van buiten 
en de plaatselijke leiders van het project. Dit anta­
gonisme is vooral merkbaar wanneer een technisch 
adviseur van buiten die een aantal jaren verant­
woordelijk is geweest voor een goed beheerd pro­
ject, wordt vervangen door een plaatselijke leider 
die minder efficiënt is. Het tegenovergestelde komt 
eveneens voor: een project dat slecht wordt beheerd 
door een technisch adviseur en de komst van een 
dynamische plaatselijke leider. 
Externe financiering 
1.13. Ten einde de landbouwprojecten een lange 
levensduur te garanderen, zouden zij in het alge­
meen extern moeten worden gefinancierd tijdens 
een periode die lang genoeg is om een volledige 
financiële cyclus te bestrijken en de wederaanvul-
ling van het bedrijfskapitaal mogelijk te maken. 
Zolang de eerste gebruikers van op krediet gekocht 
materiaal dit niet volledig hebben terugbetaald, kan 
een landbouwproject van dit type niet worden 
beschouwd als „gestart" en autonoom. Het gebrek 
aan bedrijfskapitaal van een organisatie voor de 
afzet van landbouwprodukten, met name rijst, staat 
de adequate .financiering van een land-
bouwcampagne in de weg en verklaart dat de vroe­
gere tussenpersonen opnieuw ten tonele verschij­
nen. Bij een regionaal project verkopen de boeren 
hun oogst te velde aan woekeraars bij gebrek aan 
een adequate organisatie voor het verlenen van 
landbouwkredieten. 
Het is inderdaad zo dat in sommige gevallen de 
beheerders van de projecten, ondanks een aanvan­
kelijk voldoende financiering, hun bedrijfskapitaal 
opgebruiken om de lopende huishoudelijke uitga­
ven te dekken. 
1.14. Voorts zijn de onderhouds- en bedrijfskos­
ten lager naarmate de investeringskosten hoger zijn. 
De vraag of bij de investering al of niet voor relatief 
kostbare oplossingen moet worden gekozen om de 
periodiek terugkerende kosten die op het land druk­
ken, te verlichten, dient bij ieder financieringsvoor-
stel te worden bestudeerd. 
Steeds meer wordt de voorkeur gegeven aan 
bevloeiingsprojecten waarbij het water volledig 
onder, controle kan worden gehouden, en aan irriga­
tiekanalen bekleed met beton, dié zeker kostbaarder 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 187 
zijn dan bevloeiingssystemen waarbij men het land 
eenvoudig onder water zet. Aangezien de investe­
ringsuitgaven echter nooit ten laste komen van de 
boer, is voor deze de eerstgenoemde oplossing veel 
aantrekkelijker en rendabeler dan de tweede. 
Prijs die aan de producenten'wordt 
betaald 
1.15. De prijzen die aan de producenten worden 
betaald, zijn vaak te laag vergeleken bij reële markt­
prijzen, met als gevolg dat de produktie ofwel sterk 
terugloopt (katoen, pyretrum ofwel dat zij haar weg 
vindt naar parallèlle afzetmarkten (rijst). Daarente­
gen' hebben hoge prijzen in een land geleid tot een 
aanzienlijke stijging van de produktie van niébé 
(een bonensoort die in die streek wordt gegeten). 
1.16. De actieve deelneming van de boeren aan 
de aanleg en het beheer van de bevloeiingssystemen 
voor de rijstvelden, een goede opleiding van de 
bevolking van een nederzetting in een ontginnings­
project, het inschakelen van de plaatselijke 
ambachtslieden voor de fabricage van het 
benodigde materiaal vergroten de mogelijkheden 
van de betrokken bevolking om de ontwikkeling uit­
eindelijk voor hun rekening te nemen. Omgekeerd 
dreigen de resultaten van een belangrijk ontgin­
ningsproject in een droge streek in gevaar te komen 
bij gebrek aan opleiding en voldoende inzicht van 
de boeren in het belang van het werk dat daar onder 
hun handen groeit. 
1.17. Bij een groot project voor een suikerriet­
plantage, waarvoor door het EOF steun wérd ver­
leend in de vorm van subsidies, een speciale lening 
en risicodragend kapitaal, en door de Europese 
Investeringsbank in de vorm van een lening uit haar 
eigen middelen, kan uit de dossiers van de Commis­
sie niet worden opgemaakt dat de Bank de Commis­
sie de gegevens heeft verstrekt, waartoe zij verplicht 
was uit hoofde van het van de Commissie ontvan­
gen mandaat voor het beheer van de lening op spe­
ciale voorwaarden. 
Over het project in kwestie hebben de Commissie en 
de delegatie ter plaatse vrijwel geen dossier. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 1.17. 
De ,,jaarverslagen" die de Europese Investeringsbank 
over Het onderhavige project zou voorleggen, zijn 
uitermate beknopt. Zo bestaat dat van 1978 uit één 
pagina, waarin aan bekende basisgegevens wordt her­
innerd, plus slechts enkele regels met werkelijk nieuwe 
informatie. 
1.18. Ondanks de voorgaande opmerkingen is de 
balans van de door het EOF gefinancierde land­
bouwprojecten globaal gezien toch overwegend 
positief. De Rekenkamer heeft , met name kennis genomen 
van de technische en agronomische waarde van ver­
schillende ruimtelijke-ordeningsprojecten (ontgin­
ning van woeste gronden, acties tegen erosie, stuw­
dammen) een aantal beslissende successen op speci­
fieke gebieden (uitroeiing van de tsee tsee-vlieg) het 
wonder van waterbouwkundige projecten in de tro­
pen, waardoor voorheen dorre gebieden weer groen 
en vruchtbaar zijn geworden (irrigatie, putten voor 
de groenteteelt, stuwdammen); het belang van 
bebossing, de pogingen die er enerzijds op gericht 
waren de landbouwers voor te lichten om de resulta­
ten te consolideren van een project (winning van 
nieuwe landbouwgronden) dan wel de socio-econo-
mische activiteiten te diversifiëren (zelfde project), 
en anderzijds beoogden het administratieif-economi-
sche beheer van de projecten te versoepelen (regio­
nale ontwikkelingsstructuur). 
De Rekenkamer heeft met grote belangstelling ken­
nis genomen van de operaties ter bevordering van 
de geïntegreerde ontwikkeling, waarbij een grondige 
kennis van de verschillende componenten van de 
regionale context heeft geleid tot tal van 
aanvullende acties (oprichting van veefokkerijen in 
een agrarisch gebied, vaccinatie-campagnes en ras-
veredeling, ontwikkeling van bebouwing met behulp 
van dierlijke tractie, aanleg van rijstvelden en irriga­
tie daarvan, graven van putten, opleiding van jonge 
landbouwers, voorlichting van de vrouwelijke 
bevolking, enz. ...). 
Bij de meeste van deze projecten heeft de dynami­
sche aanpak van de delegaties ter plaatse een zeer 
positief effect gehad. 
B. Projecten op het gebied van wegeninfrastructuur 
1.19. Acht wegenbouwprojecten en verschillende 
bruggen in vier verschillende landen werden gecon­
troleerd aan de hand van bewijsstukken en ter 
plaatse. Zij vertegenwoordigen een investering van 
rond 155 miljoen rekeneenheden en omvatten de 
aanleg, inclusief bruggenbouw, van ongeveer 
1 800 km asfaltweg van in het algemeen ongeveer 
6 meter breedte. 
1.20. De gecontroleerde wegenbouwprojecten 
zijn technisch van uitstekende kwaliteit; sommige 
wegen zijn al meer dan tien jaar oud en verkeren 
nog steeds in zeer goede staat. 
1.21. Wat het nut van de wegen betreft, was de 
aanleg in de meeste gevallen zeer zeker urgent; 
immers, de vier landen in kwestie hebben geen uit­
weg naar zee of zijn eilanden. Helaas moet worden 
gezegd dat sommige wegen meer een uiting zijn van 
de politieke wil om over een wegennet te beschik­
ken dan het resultaat van onderzoek naar de écono­
mische rentabiliteit. 
188 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
De Wereldbank heeft de financiering van een van 
deze wegen geweigerd, aangezien het verkeer daar­
over vermoedelijk de rentabiliteitsgrens van 250 
auto's per dag niet zal bereiken, terwijl de Commis­
sie de aanleg van de weg wel heeft gefinancierd, 
omdat zij er terecht van uitging dat hierdoor een 
tweede mogelijkheid werd geschapen om twee lan­
den, die meer dan 1 500 km van een zeehaven waren 
verwijderd en die tot dusverre, althans in het regen­
seizoen, slechts over één enkele uitweg naar zee 
beschikten, uit hun isolement te halen. 
1.22. Voor de meeste wegenbouwprojecten gel­
den de volgende opmerkingen: 
a) Overschrijding van de in de aanvankelijke pro­
gnoses van de overeenkomsten voorziene uit­
voeringstermijnen: Bij de uitvoering van drie 
wegenbouwprojecten ontstond een vertraging 
van respectievelijk 2, 4 en 8 jaar vergeleken bij 
de prognoses. In het laatste geval is het dossier 
vanwege een conflict met de aannemer sedert 
1977 nog steeds niet afgesloten. Met'de aanleg 
van de weg was begonnen in 1963; 
b) Overschrijding van de kostenramingen: een weg 
die 5 miljoen ERE zou kosten, heeft uiteindelijk 
11,2 miljoen ERE gekost en de kosten van een 
andere weg beliepen 10 miljoen ERE in plaats 
van 7,7 miljoen ERE, zoals aanvankelijk 
geraamd. In de door het EOF gefinancierde stu­
die vöor een derde weg waren de kosten 
geraamd op 3,8 miljoen ERE; uiteindelijk heeft 
deze weg aan andere kapitaalverschaffers 16 
miljoen ERE gekost. 
1.23. De drie voornaamste oorzaken van deze 
overschrijdingen: 
a) In de loop van de laatste 10 jaar is de 
gemiddelde kostprijs per kilometer weg geste­
gen met 140%, voornamelijk als gevolg van de 
plotselinge scherpe stijging van de olieprijzen. 
De prijs van het asfalt bij voorbeeld is in de 
loop van de laatste zes jaar verviervoudigd. 
b) De onvoldoende kwaliteit van de voorstudies, 
die vaak tot uiting komt in een foutieve beoor­
deling van de benodigde hoeveelheden, van de 
bodemgesteldheid, van het tracé, enz... In één 
geval werd het tracé van een weg bepaald naar 
gelang van het voortschrijden van de bouwma-
chines. 
c) Tijdens de uitvoering wordt soms besloten tot 
wijzigingen, voornamelijk op initiatief van de 
plaatselijke autoriteiten: veranderingen in het 
wegdek, in het tracé, in de kunstwerken, enz ... 
Dergelijke wijzigingen, waarvan de aannemers 
soms op een juridisch aanvechtbare wijze in 
kennis werden gesteld, leiden niet alleen tot een 
enorme stijging van de prijzen, doch zijn her­
haaldelijk oorzaak geweest van geschillen. In 
het geval van één land heeft de Commissie zich bereid verklaard deel te nemen in de 
aanvullende financiering van een brug in een 
weg, die in het vlakke veld over een weinig 
gebruikte spoorlijn loopt, die even later een 
naburige stad doorsnijdt; de straten waar deze 
spoorlijn doorheen loopt, zijn niet beveiligd met 
spoorbomen. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 1.23. 
De Rekenkamer vindt dat geenszins is aangetoond 
dat deze investering noodzakelijk was. 
1.24. In andere gevallen is de Commissie in haar 
streven om de geraamde kosten van een project niet 
te overschrijden, overgegaan tot onbeduidende 
besparingen, die de algeméne rentabiliteit van het 
project en het image van de Gemeenschap schaden: 
a) De verschillende bruggen in een weg met twee 
rijstroken zijn gebouwd met één rijbaan, zowel 
op de rechte stukken als bij het naderen van de 
bochten. 
b) Doordat de middelen waren uitgeput, zijn de 
laatste 11 kilometer van een weg van 147 kilo­
meter niet afgewerkt met de bovenste asfaltlaag, 
hetgeen een uitgave had vertegenwoordigd van 
rond 1,5 % van de totale kosten van de weg. 
Hierdoor gaat de toestand van dit weggedeelte 
in snel tempo achteruit. 
c) Voor de aanleg van een weg, waarvan de kosten 
uiteindelijk 29,3 % boven de ramingen bleken té 
liggen, aanvaardde de Commissie de offerte van 
de goedkoopste aannemer, onder het voorwend­
sel dat deze als enige binnen de grenzen van de 
beschikbare 'middelen bleef. Het ingenieursbu­
reau en de plaatselijke autoriteiten die belast 
waren met het toezicht, achtten deze offerte niet 
reëel en het contract met de aannemer moest 
worden opgezegd, terwijl het in uitvoering was. 
d) In 1962 heeft de Commissie de bouw van een 
boogbrug gefinancierd, gelegen aan de kust van 
een land dat vaak te lijden heeft van cyclonen. 
De centrale pijler van de brug stond uit het cen­
trum om hem te kunnen laten steunen op een 
rotsachtige onderbouw aan het wateroppervlak 
en zodoende de kosten van diepe fundamenten 
in de rivierbedding te kunnen uitsparen. Deze 
brug is in 1974 ingestort, hetgeen te wijten was 
aan het feit dat voor een boogbrug werd geko­
zen in een gebied waar cyclonen voorkomen, 
aan het onvermogen van het plaatselijke perso­
neel om deze brug, met een zeer geavanceerde 
techniek, te onderhouden — overigens de enige 
in heel Afrika — en aan de plaatsing, uit zuinig­
heidsoverwegingen, van de centrale pijler uit 
het centrum. De uitgaven voor de herbouw 
beliepen meer dan 1,4 miljoen ERE, waarvan 
675 000 ERE ten onrechte ten laste zijn gebracht 
van de middelen voor buitengewone steun. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 189 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 1.24. 
a) De Rekenkamer ziet niet in welke traditie zich zou 
kunnen verzetten tegen de bouw van bruggen met 
twee rijbanen. 
c) De Rekenkamer blijft er bij dat het irreële karak­
ter van de offerte van de aannemer voldoende 
was aangetoond door de grondige vergelijkende 
studie van de prijzen der verschillende offertes, 
welke studie was uitgevoerd door het ingenieurs­
bureau en waaruit het abnormale karakter van 
sommige prijzen van de betrokken aannemer 
bleek. 
De diensten van de Commissie waren toen zelf 
van mening dat ,,te voorzien" was dat de brug het 
zou begeven, immers in een interne nota van het 
EOF van 20 maart 1978 wordt gesproken 'van 
,,enorme risico's". 
d) Naar aanleiding van eerder door de Rekenkamer 
ter gelegenheid van een controlebezoek ter plaatse 
aan de diensten van de Commissie gestelde vra­
gen hadden deze echter opgemerkt: ,,De brug is 
bezweken als gevolg van een constructiefout in de 
brugpijlers en door gebrek aan toezicht". 
1.25. Over het algemeen was het lopende onder­
houd van de door de Rekenkamer gecontroleerde 
wegen door de plaatselijke autoriteiten behoorlijk 
goed verzorgd, doch het werkelijke probleem doet 
zich voor 8 a 10 jaar na ingebruikneming van de 
weg, wanneer deze een algehele onderhoudsbeurt 
nodig heeft, waarvoor de financiële en technische 
capaciteiten van het betrokken land vaak niet toerei­
kend zijn. Zowel voor de wegen als voor de land­
bouwprojecten moet in het financieringsvoorstel de 
relatie tussen de kosten van de aanvankelijke inves­
tering en de latere onderhoudskosten duidelijk te 
zien zijn. 
C. Projecten op het gebied van de gezondheidszorg en 
sociale voorzieningen 
1.26. De Rekenkamer heeft een controle uitge­
voerd op een aantal projecten in de sectoren 
gezondheidszorg en sociale voorzieningen, welke 
een investering vertegenwoordigen van rond 
45 343 miljoen ERE. Deze projecten omvatten infra­
structuren en uitrusting voor ziekenhuizen (18 866 
miljoen ERE), watertoevoerleidingen en putten 
(23 324 miljoen ERE) en een verkavelingsproject 
van 67 hectare, bestemd voor sociale woningbouw 
(3 153 miljoen ERE). Het verkavelingsproject geeft 
geen aanleiding tot bijzondere opmerkingen; 
onderstaand wordt daarom alleen aandacht besteed 
aan de investeringen in het belang van de gezond­
heidszorg en de watervoorziening voor sociale en 
gezondheidsdoeleinden. 
Infrastructuren en uitrusting voor 
ziekenhuizen 
1.27. Vijfentwintig ziekenhuizen en dertig medi­
sche consultatiebureaus in drie landen, die een investering vertegenwoordigen van 18,9 miljoen 
ERE, werden gecontroleerd aan de hand van 
bewijsstukken; hiervan werden drie ziekenhuizen en 
vier consultatiebureaus ter plaatse gecontroleerd. 
De bijdrage van de Gemeenschap aan de ontwikke­
ling van de volksgezondheid in deze drie landen 
bestond uit de financiering van infrastructuren voor 
ziekenhuizen (13 211 671 miljoen ERE), medische 
uitrusting en materieel (4 823 430 miljoen ERE) en 
technische bijstand (studies en toezicht op de werk­
zaamheden — 791 762 ERE). 
Onderstaande voorbeelden vormen een illustratie 
van het gamma van door het EOF gefinancierde 
infrastructuren: 
Oppervlakte Kosten-totaal Bed­
den 
Universitair zieken­
huis 31 000m2 8 409 000 ERE 710 
Ziekenhuiscomplex 400 m2 48 000 ERE 10 
Medisch consultatie­
bureau 100 m2 37 649 ERE 2 
1.28. De door de Rekenkamer gecontroleerde 
projecten aan de hand van bewijsstukken en ter 
plaatse geeft aanleiding tot de volgende opmerkin­
gen: 
a) Er bestaat een tendens om kleine infrastruc­
turen te veronachtzamen ten gunste van grote. 
In één land wachten twee geheel voltooide con­
sultatiebureaus, die gefinancierd zijn met midde­
len voor buitengewone steun, op hun in 
gebruikneming omdat de Commissie had 
gemeend de financiering van de aansluiting op 
de water- en elektriciteitvoorziening alsmede de 
levering van een aantal bedden over te laten aan 
de plaatselijke autoriteiten, wier financiële 
moeilijkheden algemeen bekend zijn. De Com­
missie verklaarde zich echter wel bereid om in 
hetzelfde land de financiering op zich te nemen 
van het universitair ziekenhuis, waarvan de 
totale kosten 8 409 miljoen rekeneenheden 
beliepen. Dit ziekenhuis, met een ultra-moderne 
uitrusting, die 3 235 miljoen rekeneenheden 
heeft gekost, is sedert de voltooiing in 1973 
goeddeels ongebruikt gebleven. Het is schrij­
nend te moeten constateren dat naast dit ultra­
moderne gebouw, waarvan vrijwel geen gebruik 
wordt gemaakt, een vijftig jaar oud ziekenhuis 
staat, waar 1 600 zieken opeengepakt liggen 
omdat er voor iedere drie patiënten maar twee 
bedden beschikbaar zijn. Ondanks het feit dat 
het nieuwe ziekenhuis niet wordt gebruikt, 
wordt het, met inbegrip van de uitrusting, 
momenteel geheel in orde gebracht op kosten 
van het EOF. 
190 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
b) De bedrijfskosten van het universitaire zieken­
huis, die ten laste komen van het begunstigde 
land, zijn onvoldoende bestudeerd en door de 
Commissie onderschat. 
Het financieringsvoorstel voor het ziekenhuis 
wijdde slechts een tiental regels van de vijftien 
pagina's aan een raming van de bedrijfskosten 
en de conclusie was dat deze binnen de budget­
taire mogelijkheden van het land zouden vallen. 
Nu blijkt echter dat als het ziekenhuis in 
gebruik zou zijn, de kosten momenteel niet min­
der dan 300 000 ERE per jaar zouden bedragen 
ofwel bijna een vierde van het nationale budget 
voor de gezondheidszorg. Het begunstigde land 
kan deze kosten niet opbrengen, zodat dit ultra­
moderne ziekenhuis voor 90 % onbezet blijft. 
, In een ander land verklaart de delegatie van de 
Commissie zelf dat de „gebruikelijke bedrijfs­
kosten aandachtig moeten worden bestudeerd; 
immers, de bedragen die hiervoor door de natio­
nale begroting worden toegewezen, zijn duide­
lijk onvoldoende". 
In een ander land werd wegens geldgebrek afge­
zien van de aansluiting op de water- en elektri-
citeitsvoórziening voor zestien consultatiebu­
reaus. . 
c) Het gebrek aan medisch personeel, dat bestaat 
bij de goedkeuring van de projecten, duurt ook 
daarna nog voort. 
Zo werden in een districtsziekerihuis de afdeling 
chirurgie en vooral de operatiezaal slechts' twee 
keer per maand gebruikt door de chirurg die ver­
bonden is aan het ziekenhuis in een andere stad. 
De afdeling chirurgie van een ander gezond­
heidscentrum omvat twee operatiezalen, terwijl 
hier slechts één chirurg werkzaam is. In de lan­
den die de ambtenaren van de Rekenkamer tot 
dusver hebben bezocht, werd geconstateerd dat 
er in theorie slechts één arts beschikbaar is voor 
meer dan 50 000 inwoners. Gezien het feit dat 
de meeste artsen hun praktijk uitoefenen in de 
hoofdstad, is deze verhouding op het platteland 
nog ongunstiger. 
Bij alle gecontroleerde projecten bleek het para­
medische personeel ontoereikend, hetgeen 
afbreuk doet aan de doeltreffendheid van de 
consultatiebureaus en ziekenhuizen. 
d) Het voorhanden zijn van defect materieel of 
zelfs van materieel dat verscheidene jaren na 
levering nog steeds niet is geïnstalleerd, wijst op 
een algemeen gebrek aan vakbekwame technici, t 
slechte service van de kant van de leveranciers 
of een tekort aan gespecialiseerd medisch perso-
' neel. Een voorbeeld hiervan is het geval van een 
klein ziekenhuis, waar de generatoren en de 
pomp Van de waterput defect waren, de w. c.'s, 
de wastafels en de air-conditioning buiten 
gebruik waren, de röntgenuitrusting nog niet was geïnstalleerd, autoclaaf-sterilisatoren, twee 
microscopen, laboratoriuminrichting en analyse-
apparatuur niet werden gebruikt, hetzij omdat 
er te veel van was of omdat men het nut ervan 
niet inzag. 
e) De veel te grote afmetingen en het niet-aange* 
past zijn van de gebouwen , aan klimaat en 
omgeving zijn een gevolg van het feit dat de 
Europese architecten te veel vrijheid wordt gela­
ten. 
De diensten van de Commissie schreven in juli 
1964 dat men zich bij de planning van het (uni­
versitaire) ziekenhuis in geen geval kon uitspre­
ken over de bouwkundige opzet. Hierbij dient 
aan de architect alle vrijheid te worden gelaten 
wat betreft plaatsing, functionele voorzieningen 
en keuze van de bouwvorm. Dit „laissez-faire" 
werd ook in andere gevallen geconstateerd waar 
het heeft geleid tot gebouwen die slecht bestand 
zijn tegen het heersende klimaat ter plaatse 
(slechte weersomstandigheden, buitengewone 
hitte, stof). 
Een afgevaardigde van de Commissie heeft zich 
eveneens met dit probleem beziggehouden. In een 
recent verslag aan de Commissie zegt hij dat de 
„meeste opmerkingen en kritieken aan ons adres 
gerechtvaardigd zijn omdat er bij het ontwerpen van 
de gebouwen inderdaad ernstige fouten zijn 
gemaakt. Een architect die op de hoogte was 
geweest van de klimatologische omstandigheden, 
had nooit een dergelijke opzet, gekozen ... en dit 
had nooit door de administratieve diensten en door 
de Commissie mogen worden goedgekeurd. Bij het 
ontwerpen van gebouwen is het raadzaam gebruik te 
maken van de deskundigheid van mensen die het 
land kennen." 
In twee gevallen heeft het EOF de extra kosten, ver­
oorzaakt door het slechte ontwerp van de gebou­
wen, voor zijn rekening genomen. Hierbij ging het 
om herstelwerkzaamheden voor een bedrag van 
280 000 ERE, terwijl 130 000 ERE werd toegewezen 
voor de aanschaf van air conditioning en ventilato­
ren — die overigens bij de controlebezoeken van de 
Rekenkamer defect bleken. 
1.29. Al met al kan man stellen dat de Gemeen­
schap een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de 
gezondheidszorg in deze drie landen. Doch de 
financiering van een ziekenhuis in de geest van een 
Europees universitair ziekenhuis betekent bedrijfs­
kosten die de begunstigde landen niet kunnen, 
opbrengen. Bovendien vereist een dergelijk zieken­
huis een medisch, para-medisch en technisch perso­
neel dat in deze landen gewoonlijk ontbreekt. 
Men kan zich dan ook afvragen of de financiële 
steun niet beter kan worden geconcentreerd op een 
minder kostbare, gedecentraliseerde medische hulp 
van overwegend profilactische en voorlichtende 
aard, die meer personen zou bereiken en dus renda­
beler zou zijn omdat dan iets kan worden gedaan 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 191 
tegen de chronische ziekten in deze landen (malaria, 
bilharziose) en vooral tegen de slechte voedingsge­
woonten. Ten slotte: bij de financiering van infra­
structuren dienen de studies van de architecten kriti­
scher te worden bekeken. 
Watervoorziening voor sociale en 
gezondheidsdoeleinden 
1.30. Vier samenhangende watervoorzienings- en 
saneringsprojecten en een project van 964 putten, 
welke tezamen een investering vertegenwoordigen 
van 23,32 miljoen ERE, werden in twee landen 
gecontrpleerd aan de hand van bewijsstukken en ter 
plaatse. 
1.31. De financieringen van het EOF vonden hun 
neerslag in een breed gamma van infrastructuren, 
vanaf een watertoren, opvang- en zuiveringsinstalla­
ties tot putten, drinkfonteinen en drinkplaatsen voor 
het vee. Deze financieringen hebben in belangrijke 
mate bijgedragen tot de kwantitatieve en 
kwalitatieve verbetering van de watervoorziening 
van de bevolking. 
1.32.. De controle van de projecten aan de hand 
van bewijsstukken en ter plaatse geeft de Rekenka­
mer aanleiding tot de volgende opmerkingen: 
a) In tegenstelling tot de meeste projecten van het 
EQF is het onderhoud hier niet het grootste pro­
bleem. 
In de beide landen wordt dit correct uitgevoerd 
door de beheersorganen die belast zijn met de 
exploitatie van het net. In een project voor 
water- en elektriciteitsvoorziening werken de 
door het eerste EOF gefinancierde installaties 
nog steeds; het materieel is operationeel en 
werkt tot tevredenheid, met uitzondering van de 
meeste afstandsbedieningen, die defect zijn bij 
gebrek aan vakbekwaam personeel en onder­
delen. 
Bij een ander project functioneren de vijftien 
jaar oude installaties voor de watervoorziening 
van de stad nog steeds goed. 
b) Wat de studies betreft, zijn voor vier projecten 
de schattingen van de bevolkingsaanwas onjuist 
gebleken. Twee gevallen van te hoge schatting 
van de bevolkingsgroei hebben geleid tot het 
geheel of gedeeltelijk ongebruikt blijven van 
bepaalde installaties (particuliere aansluitingen, 
drinkfonteinen). In twee andere gevallen moe­
ten als gevolg van een te lage schatting van de 
bevolkingsaanwas in de nabije toekomst de 
installaties worden uitgebreid. 
Deze schattingen zijn uiteraard moeilijk: de 
nauwkeurigheid ervan is afhankelijk van de 
betrouwbaarheid en de graad van actualisering van de volkstellingen en de statistieken van de 
begunstigde landen. 
c) De aan de verbruikers berekende prijs vormt het 
grootste probleem van de waterdistributie. In 
drie dorpen in een zelfde land worden de drink­
plaatsen waar voor het water moet worden 
' betaald, niet meer door de nomaden gebruikt, 
omdat zij er de voorkeur aan geven hun water 
kostenloos te betrekken uit de traditionele put­
ten, niettegenstaande de soms twijfelachtige 
kwaliteit van het water. 
In hetzelfde land zijn de tarieven in de kleinere 
plaatsen bijna tweemaal zo hoog ajs in de 
hoofdstad, met als gevolg dat van de openbare 
watervoorziening praktisch geen gebruik wordt 
gemaakt; zo worden in één plaats negen van de 
twaalf drinkfonteinen niet gebruikt. 
In een ander land aarzelen de gebruikers water 1 
te tappen aan de drinkfonteinen, waar de prijs 
die de officiële waterverkoper berekent, vier­
maal zo hoog is als de prijs van de concessie­
houder (0,25 ERE per kubieke meter). 
1.33. In twee Sahel-landen heeft het EOF de 
bouw gefinancierd van meer dan duidend waterput­
ten, met een zeer laag mislukkingspercentage 
(5,5 %). De voorziening in deze elementaire 
behoefte wordt door de bevolking, die voorheen ver­
scheidene kilometers moest lopen om water te krij­
gen, hogelijk gewaardeerd. De putten worden door 
de plaatselijke autoriteiten op bevredigende wijze 
onderhouden, maar toch worden zij bij geregeld 
gebruik vaak troebel en vuil doordat de emmers en 
dergelijke waarmee water wordt geput, niet altijd 
schoon zijn en doordat er vee in de buurt graast. 
In een dorp in de Sahel heeft het controleteam van 
de Rekenkamer geconstateerd dat een deel van de 
bevolking nog steeds met de hand diepe putten 
graaft in de zanderige bodem zonder de wanden 
behoorlijk te stutten.. Deze putten geven vrijwel 
geen water, maar de dorpsbewoners gebruiken ze 
toch liever, naar het schijnt omdat zij er dichter bij 
wonen dan bij de moderne put, die overvloedig 
water geeft. 
In een door het EOF gefinancierde landbouwneder­
zetting heeft men moeten besluiten voor iedere boer 
een aparte waterput te graven omdat de boeren wei­
gerden een put met één of twee anderen te delen. 
1.34. Al met al kan men stellen dat de werkzaamhe­
den voor de watervoorziening technisch goed zijn 
uitgevoerd en dat bij watertoevoer via buisleidingen 
de voornaamste moeilijkheid ligt in de prijs van het 
water, waardoor dit voor de armsten bijna onbetaal­
baar is, terwijl bij gebruik van putten eeuwenoude 
gewoonten een rol spelen, die moeilijk te verande­
ren zijn. 
192 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
D. PROJECTEN VOOR DE BOUW VAN 
SCHOLEN 
1.35. Talrijke projecten voor de bouw van scho-
ien, te weten lagere en middelbare scholen, pedagogi­
sche academies, centra voor technisch onderwijs en 
een medische faculteit, gefinancierd door de EOF's 
voor een bedrag van 25 400 000 ERE, werden ge­
controleerd aan de hand van bewijsstukken en ter 
plaatse. 
1.36. Het ontwerp van de projecten geeft aanlei­
ding tot enkele opmerkingen over de voorstudies, de 
architectuur van de projecten, de gebruikte materia­
len en het inschakelen van plaatselijke bedrijven. 
a) Bouw en inrichting van de scholen geschiedt 
gewoonlijk volgens een techniek van Europees 
type. De lokale gemeenschappen zijn vaak niet 
bereid zich te baseren op eigen tradities en 
gebruiken of materialen te gebruiken, die 
geschikt zijn om de lopende onderhoudskosten 
te beperken. Bakstenen van lateriet en de steen­
soorten van het land worden helaas maar al te 
vaak buiten beschouwing gelaten en in plaats 
daarvan wordt liever beton gebruikt. 
b) In één geval zijn er wegens verandering van de 
plaats van vestiging talrijke voorstudies 
gemaakt. In een ander geval waren de2.e wat de 
beschrijving van de installaties betreft, onvolle­
dig. 
c) De schoolgebouwen passen vaak in het geheel 
niet in hun klimatologische en socio-culturele 
milieu. De isolering tegen de hitte wordt gedeel­
telijk te niet gedaan door het vele glas van ven­
sters en deuren. In sommige gevallen vormen 
mozaïeken en paneelschilderingen een triest con­
trast met de vrijwel algemene armoede van de 
omgeving. 
Bij de herstelwerkzaamheden aan een aantal 
lagere scholen werden de vensters vervangen 
door jaloezieën met metalen latten, die beter 
zijn aangepast aan de plaatselijke omstandighe­
den. 
d) De sanitaire installaties zijn vaak uitgerust met 
te nauwe afvoerbuizen. Een groot aantal van 
deze installaties (toiletten en gootstenen) is 
voortdurend verstopt. Het verlichtingssysteem is 
slecht berschermd tegen allerlei vormen van 
aantasting. Vaak worden deze gebreken en 
gevallen van slecht werk gesignaleerd in de rap­
porten van de voorlopige of definitieve opleve­
ring. Helaas worden deze vermeldingen niet 
steeds gevolgd door maatregelen. 
1.37. Wat de uitvoering van de projecten betreft, 
geven de coördinatie van de werkzaamheden, de 
vertragingen bij de uitvoering, de zorg die aan de 
afwerking wordt besteed, de uitrusting van de 
gebouwen, het in acht nemen van de beheersproce-
dures van het EOF en het voeren van een goed 
financieel beheer aanleiding tot een aantal opmer­
kingen: a) In één geval veroorzaakte de tijd die een natio­
naal bedrijf nodig had om de bouwplaats op het 
elekriciteitsnet aan te sluiten, een aanzienlijke 
vertraging in de uitvoering van de werkzaamhe­
den. In een ander geval werden er waterpompen 
en drukverhogers geïnstalleerd in schoolgebou­
wen, hetgeen overbodig was omdat de waterto­
ren in aanbouw was. 
b) Niet alle werkzaamheden worden met de nodige 
zorgvuldigheid uitgevoerd. Lekkende daken is 
een algemeen voorkomend euvel. Een lagere 
school is ingestort, kennelijk doordat de funda­
menten niet voldoende waren beschermd. In 
één land moeten aan alle lagere scholen, tien 
jaar na de ingebruikneming van de gebouwen, 
grote reparaties worden uitgevoerd. 
c) De functionele en didactische uitrusting voldoet 
niet aan de eisen. Alle ultra-moderne installaties 
(inrichting van de keukens) worden bij het eer-
. ste defect — dat vaak al in de eerste maanden 
optreedt — niet meer gebruikt. Iedere reparatie 
is problematisch wegens het gebrek aan finan­
ciële middelen, door moeilijkheden met de leve­
ring van de meest elementaire onderdelen en 
vooral door het gebrek aan deskundig personeel 
dat de reparaties kan uitvoeren. In één geval 
was 70 % van het nieuwe naterieel dat door een 
Europese firma was geleverd voor de uitrusting, 
van een technische werkplaats, reeds bij de leve­
ring defect. 
Van andere apparatuur is nooit gebruik gemaakt 
omdat er niet echt behoefte aan is (laborato­
rium-autoclaaf). Sommige gereedschapswerktui­
gen die gebruikt worden bij het technisch onder­
wijs, zijn de enige in hun soort die in het land 
zijn geïnstalleerd. Anderzijds ontbreekt het aan 
elementaire apparaten, zoals microscopen. 
d) In één land is de afwerking van verscheidene 
opleidingscentra er geheel bij ingeschoten door­
dat de financiële middelen warpn uitgeput: de 
deuren en ramen bestaan uit golfplaat, versterkt 
door een ruw houten raamwerk, draaiend op 
vastgespijkerde scharnieren. Het geheel heeft 
eén zeer slecht pedagogisch effect. 
1.38. De beheersprocedures van het EOF worden 
niet steeds in acht genomen: 
a) Voor een voorschot(± 1 600 ERE) aan een 
architectenbureau werd geen borgsom gestort, 
hetgeen in strijd is met de bepalingen van het 
algemene bestek. Alle belastingen en heffingen 
(±8 000 miljoen ERE) die door dit bureau in de 
ACS-landen zijn betaald, worden door de Com­
missie gerestitueerd, ondanks de andersluidende 
bepalingen van het contract dat tussen het 
architectenbureau en de Commissie is onderte­
kend. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 193 
b) In een ander land hebben de administratieve 
diensten die ingehouden garantiesom bij de 
voorlopige oplevering aan de aannemers 
betaald, terwijl zij deze hadden moeten blokke­
ren totdat de gebreken geheel waren verholpen. 
De aannemers moesten worden bedreigd met 
uitsluiting van de aanbestedingen van het EOF 
om hen te bewegen de gebreken die bij de voor­
lopige opleveringen waren geconstateerd, te ver­
helpen. Bij sommige scholen is de tijd die ligt 
tussen de voorlopige en de definitieve opleve­
ring, opgelopen tot vijf jaar. 
1.39. Wat het gebruik van de projecten betreft, 
dient in het kort te worden ingegaan op de bezet­
tingsgraad van de scholen en het nut van de investe­
ring. 
Op twee uitzonderingen na zijn de schoolgebouwen 
groot genoeg voor het verwachte aantal leerlingen, 
en soms zelfs nog meer. 
In de meeste gevallen worden de gebouwen goed 
onderhouden. In de resterende gevallen zijn de 
gebouwen langzamerhand vervallen bij gebrek aan 
financiële middelen en deskundig personeel voor 
het onderhoud. » 
1.40. In alle gevallen waarin het onderwijzend 
personeel en de administratie van de school kan 
beschikken over voldoende technische adviseurs, 
functioneert de school bevredigend. In verscheidene 
scholen beschikken de technische assistenten, die 
zijn uitgezonden in het kader van bilaterale steun­
verlening, ook over een huishoudelijke begroting, 
die uit dezelfde bron wordt gefinancierd, hetgeen 
het functioneren van het geheel vergemakkelijkt. 
1.41. Al met al kan men stellen dat alle door het 
EOF gefinancierde projecten aan hun doel beant­
woorden, ondanks sommige fouten bij de uitvoering 
en zelfs sommige gevallen van verspilling. Het kriti­
sche punt is dat voor de schoolgebouwen gebruik is 
gemaakt van te ingewikkelde technieken, waardoor 
de plaatselijke bedrijven het periodieke onderhoud 
niet kunnen uitvoeren. Sommige onderwijsinstellin­
gen kunnen slechts functioneren dankzij de techni­
sche assistentie. 
E. Industriële projecten 
1.42. Behalve de agro-industriële projecten, die 
besproken werden onder de punten 3.1 en volgende, 
werden aan de hand van bewijsstukken en ter 
plaatse controles uitgevoerd bij twee abattoirs, ver­
scheidene elektrische centrales en stroomnetten, een 
industriepark en een installatie voor de opwekking 
van zonneënergie, welke tezamen een investering 
vertegenwoordigen van rond 48 miljoen ERE. 1.43. Abattoirs 
a) De gebouwen van de beide abattoirs zijn bevre­
digend, zowel qua opzet als qua uitvoering. 
b) Voor één abattoir werden echter drie voorstu­
dies uitgewerkt, die elkaar gedeeltelijk overlap­
ten, terwijl het architectenbureau, belast met het 
andere abattoir, zeer middelmatige studies 
opstelde, onder één hoedje speelde met een 
potentiële inschrijver en het toezicht op de 
werkzaamheden verwaarloosde. 
Men kan zich afvragen hoe het mogelijk is dat 
een Europese technische assistent van 23 jaar, 
afgestudeerd in de rechten, door een architec­
tenbureau wefrd uitgezonden in het kader van 
een door het EOF gefinancierd contract in ant­
woord op een verzoek om „een functionaris van 
zeer hoog niveau met grondige ervaring" voor 
het uitvoeren van een studie over het functione­
ren van dit project. 
c) Bij het andere abattoir is het materieel gedeelte­
lijk defect, hetzij omdat het te geavanceerd is, 
hetzij omdat het niet werd onderhouden bij 
gebrek aan financiële middelen. Dit laatste is 
voornamelijk te wijten aan het ontbreken van 
enigerlei vorm van boekhouding, hetgeen een 
twijfelachtig beheer in de hand heeft gewerkt, 
ofschoon het abattoir gedurende de eerste jaren 
dat het in gebruik was, de beschikking had over 
drie technische assistenten, die 335 000 
Europese rekeneenheden hebben gekost. 
Bovendien werkt het abattoir slechts op halve 
capaciteit omdat de boeren hun vee liever clan­
destien slachten, waardoor zij de slachtheffing 
kunnen ontduiken en een prijs kunnen maken, 
die soms tweemaal zo hoog ligt als de officiële 
prijs van de administratie. 
d) De bevloering (tegels) van dit abattoir is, even­
als in andere abattoirs, niet bestand gebleken 
tegen de schokken die in dergelijke bedrijven nu 
eenmaal onvermijdelijk zijn, en de talrijke gaten 
die hierdoor zijn ontstaan, bemoeilijken het 
afvloeien van het vuile water. 
Elektriciteit 
1.44. In een land in Centraal-Afrika heeft het 
EOF het grootste deel van het hoogspanningsnet 
gefinancierd, terwijl het momenteel een grote elek­
trische centrale co-financiert voor een bedrag van 
bijna 40 miljoen ERE — een derde van de totale 
steun die het EOF sinds 1958 aan dit land heeft ver­
leend. 
De Commissie heeft er eveneens voor gezorgd dat 
het elektriciteitsnet van dit land werd aangesloten 
194 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
op dat van twee buurlanden. Dank zij dit project 
kan dit land, waarvan de economie zo vaak wordt 
getroffen door storingen, in de voorziening, zijn 
mijnindustrie tot ontwikkeling brengen, gebruik 
maken van zijn hydro-elektrische hulpbronnen en 
zijn olie-invoer aanzienlijk beperken. 
a) Door de diensten van de Commissie werden de 
studies voor de hydro-elektrische centrale mid­
delmatig genoemd, maar daar de aanbesteding 
voor de deur stond, leek het de Commissie niet 
zinvol de studies helemaal om te werken. De 
zwakke punten in de geologische studies heb­
ben de lokale gemeenschappen er toe gebracht 
om een abnormaal grote afwijkingsmarge voor 
het bestek te accepteren, hetgeen kostbare con­
sequenties kan hebben. Deze ruirne marge 
beschermt de aannemer namelijk tegen iedere 
geologische en hydrologische verrassing, die 
zich kan voordoen bij het graven van een 2 700 
meter lange gang met een doorsnede van 2,5 
meter. 
b) Als gevolg van een meningsverschil tussen de 
diensten van de Commissie en de lokale 
gemeenschappen over een verschil van 50 000 
ERE tussen twee inschrijvingen werd de aanbe­
steding van het elektriciteitsnet rnet zeven 
maanden vertraagd. 
Uiteindelijk hebben de twee concurrende 
inschrijvers de kwestie geregeld door zich te 
associëren. 
De Commissie ging hiermee akkoord, ten einde 
nieuwe vertragingen en een nog grotere kosten­
stijging te voorkomen en heeft een contract 
afgesloten voor een bedrag dat 1,5 miljoen ERE 
hoger lag dan dat van de aanvankelijke offerte. 
c) Het elektriciteitsnet en de bezochte centrale 
posten functioneerden normaal en leken uitste­
kend te zijn onderhouden. andere contracten in de wacht had gesleept — 
geen monopoliepositie mocht krijgen. 
b) Volgens de afgevaardigde van de. Commissie 
beschikte het bureau dat belast was met het toe­
zicht, niet over de vereiste ervaring. 
c) Het industriepark had al in 1973 moeten zijn 
voltooid, maar was pas klaar in 1977. Daarna 
zijn echter nog studies gemaakt over de bodem­
gesteldheid om eventuele geïnteresseerden 
gerust te stellen. In 1978 werd een nieuwe finan­
ciering toegekend voor een laatste schoonmaak­
beurt. 
d) Uiteindelijk heeft zich pas in juli 1979 een twin­
tigtal kleine bedrijven in het industriepark 
gevestigd, waarvan bijna de helft autoreparatie-
werkplaatsen, tegen een uiterst voordelige huur 
van 0,05 ERE/m2. 
Zónneënergie 
1.46. Het EOF heeft voor een bedrag van 550 000 
ERE twee door zónneënergie aangedreven pompen 
gefinancierd, die werken volgens het thermo-dynami-
sche principe. De eerste experimentele pomp werkt 
op twee derde van haar theoretische rendement. 
Aangezien het hier ging om experimenten, kan men 
zich afvragen of het wel wenselijk was om dadelijk 
twee pompen te financieren, als men constateert dat 
de tweede pomp, die door de fabriek in maart 1979 
werd opgeleverd, nog steeds geen gebruiker heeft 
gevonden. 
SECTIE 2 — MICROPROJECTEN 
Algemeen overzicht 
Industriepark 
1.45 In 1969 werd een financieringsovereenkomst 
getekend voor de aanleg van een industriepark groot 
32 ha, geschikt voor de Vestiging van een vijftigtal 
bedrijven. Het project heeft ongeveer 1 600 000 ERE 
gekost, waarvan 290 000 voor de studie en het toe­
zicht op de werkzaamheden. 
a) Pas in september 1972 werd het werk gegund 
aan een bouwonderneming wier offerte 12% 
boven de laagste inschrijving lag. De diensten 
van de Commissie zijn, in strijd met de ter zake 
geldende procedures, gezwicht voor het argu­
ment van de lokale gemeenschappen, dat de 
laagste inschrijver — die kort tevoren een aantal 2.1. Krachtens de Overeenkomst van Lomé kan 
een bedrag von 20 miljoen rekeneenhedén worden 
geput uit de normale subsidies van het EOF voor de 
financiering van microprojecten. Het initiatief voor 
déze acties moet worden genomen door de betrok­
ken lokale gemeenschappen; de financiering moet, 
naast de bijdrage van het EOF, eveneens worden 
verzekerd door de lokale gemeenschappen en door 
de staat, het land of het gebiedsdeel in kwestie. Het 
onderhoud van de projecten is ten laste van de 
lokale gemeenschappen. 
De microprojecten worden door de ACS-staten 
ingediend in het kader van jaarprogramma's, die in 
de praktijk 1 tot 180 microprojecten omvatten. Om 
de snelheid en doeltreffendheid te bevorderen, zijn 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 195 
de procedures voor besluitvorming en financiering 
op het niveau van de Commissie aanzienlijk versoe­
peld: de jaarprogramma's worden niet meer voorge­
legd aan het Comité van het Fonds, maar ressorte­
ren rechtstreeks onder de Commissie. De goedkeu­
ring van de Commissie voor de financiering van de 
afzonderlijke microprojecten binnen de grenzen van 
het jaarprogramma wordt in de praktijk gegeven 
door de afgevaardigde van de Commissie in de 
ACS-staat na indiening door het plaatselijk bestuur 
van een kostenraming voor alle microprojecten teza­
men. Vervolgens wordt een voorschot van 80 % 
betaald aan de supervisors van het project na over­
legging van een gedetailleerde kostenraming voor de 
werkzaamheden; ten slotte wordt het saldo uitbe­
taald bij de oplevering van het project tegen over­
legging van de bewijsstukken. 
Situatie per 31 december 1979 
2.2. In de loop van 1979 werden twintig nieuwe 
programma's goedgekeurd (achttien in de ACS-lan-
den en twee in de LGO) voor een totaalbedrag van 
6 030 min ERE. Er werden kostenramingen voorge­
legd voor een totaal van 4 898 min ERE en voor­
schotten verstrekt ten belope van 1 542 min ÉRE. 
Per 31 december 1979 waren 49 programma's in uit­
voering in 32 landen, die tezamen een bedrag verte­
genwoordigden van 16 485 min ERE; hiervan waren 
uitgaven gedaan resp. voorschotten verstrekt tot een 
totaal van 7 412 min ERE. 
Opmerkingen 
2.3. In de praktijk is het begrip jaarprogramma 
fictief. Immers, van de 13 jaarprogramma's die in 
1976 en in 1977 werden goedgekeurd, was er in 
december 1979 nog geen enkele afgesloten. De 
afsluiting van een eerste jaarprogramma is geen 
voorwaarde voor de financiering van een tweede en 
zelfs een derde programma in hetzelfde land. Op 
een totaal van 32 staten, landen of gebiedsdelen 
hebben 14 ontvangers van deze vorm van EOF-
steun twee of drie jaarprogramma's voor micropro­
jecten in uitvoering. 
De boekhouding geeft geen getrouw beeld van de 
werkelijkheid: de geboekte betalingen omvatten 
namelijk zowel de voorschotten als de definitieve 
betalingen (vereffende voorschotten). In verschei­
dene landen zijn alleen maar voorschotten betaald, 
zonder dat daarvan één enkel bewijsstuk is over­
gelegd. In enkele landen zijn naast het voorschot 
aan de beheerder ook nog aanvullende beta­
lingen verricht aan de hand van bewijsstukken, in 
plaats van deze betalingen in mindering te brengen van het voorschot. In andere landen werd het saldo 
van 20% aan de beheerders van gelden ter goede 
rekening voor enkele microprojecten betaald, terwijl 
deze nog niet waren voltooid en er geen bewijsstuk­
ken waren overgelegd, hetgeen in strijd is met de 
voorwaarden van de financieringsovereenkomsten. 
Controles door de Rekenkamer 
2.4. De Rekenkamer heeft in tien verschillende 
landen 14 microprogramma's aan de hand .van 
bewijsstukken en in twee ACS-landen microprojec­
ten ter plaatse gecontroleerd. 
Deze controles geven aanleiding tot de volgende 
opmerkingen: 
a) Het streven van dé Commissie naar snélheid en 
doeltreffendheid werd tegengewerkt door de 
traagheid van de nationale regeringen bij het 
indienen van de offertes. Zo is voor vijf micro­
programma's die één of meer jaren geleden zijn 
opgesteld, nog steeds geen gedetailleerde offerte 
ingediend. Dit verklaart dat tot op heden nog 
maar weinig micro projecten zijn voltooid. 
Afgaande op de laatste officiële verslagen waar­
over de Commissie beschikt, zijn in Opper-
Volta slechts vier van de twaalf in juli 1977 
goedgekeurde microprojecten definitief afgeslo­
ten, in Senegal 12 van de 14, op Madagaskar 25 
van de 180, in Gambia 0 van de 6, in Salomon 0 
van de 18, in Kenia 0 van de 10 en in Kame­
roen 16 van de 21. 
b) Drie landen hebben bij wijze van offerte slechts 
dé min of meer verbeterde bijlagen van de 
financieringsovereenkomst voorgelegd. In vele 
offertes worden de kosten te laag geraamd, ten 
einde binnen de grenzen van het voor het pro­
ject uitgetrokken bedrag te blijven en het fiat 
van de Commissie te verkrijgen. 
c) In het geval van vier landen zijn de programma's 
te ambitieus. Het aantal projecten is te groot en 
de spreiding ervan over het hele grondgebied 
maakt assistentie en controle door de delegaties 
onmogelijk. 
In twee landen beantwoorden de goedgekeurde 
programma's niet aan de beschrijving van micro­
projecten, namelijk acties op kleine schaal, die 
snel worden uitgevoerd, met deelneming van de 
plaatselijke collectiviteiten in de werkzaamheden 
en het onderhoud. Zo zijn in één land de gekozen 
projecten (bruggen, dijken) technisch te moeilijk 
uitvoerbaar door niet-gekwalifïceerde arbeiders: 
in een ander land deden zich bij de bouw 
van een brug die bestand moet zijn tegen 
overspoeling, dezelfde moeilijkheden voor. 
196 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
d) De delegaties van de Commissie dienen de 
offertes voor de microprojecten en de Commis­
sie zelf de offertes voor de jaarprogramma's aan 
een veel strengere controle te onderwerpen, te 
meer daar een voorschot van 80 % wordt betaald 
aan de beheerder van gelden ter goede rekening 
en de terugvordering van voorschotten bij niet-
uitvoering van het project problematisch is. 
Ook op de uitvoering van de microprojecten is 
een veel strengere controle noodzakelijk, zelfs 
alleen maar door middel van steekproeven. 
Deze wordt echter bemoeilijkt door de spreiding 
en het grote aantal van deze projecten. In één 
land had het verdwijnen van een projectontwik­
kelaar en een verduistering van gelden ten 
bedrage van ongeveer 16 500 ERE zeer waar­
schijnlijk kunnen worden voorkomen of had 
althans de opdracht tot terugvordering veel 
vroeger kunnen worden gegeven. 
. De Commissie te Brussel vraagt de periodieke 
verslagen die in sommige financieringsovereen­
komsten worden verèist, niet op en stelt zich 
tevreden met die verslagen die haar vrijwillig 
worden toegezonden. De meeste verslagen 
waarover zij«beschikt, zijn meer dan een jaar 
oud. 
e) De door de plaatselijke collectiviteiten te leve­
ren bijdragen in natura of in geld doen soms 
problemen rijzen. Zo hebben in twee landen 
sommige plaatselijke collectiviteiten de bijdra­
gen die zij moesten leveren, aangevochten 
omdat zij soortgelijke financieringsovereenkom­
sten hadden met andere kapitaalverschaffers die 
geen deelneming in de financiering verlangen. SECTIE 3 — ALGEMENE TECHNISCHE 
SAMENWERKING . 
A. Opleidingsprogramma's 
3.1. De opleiding maakt deel uit van maatregelen 
in het kader van de technische en financiële samen­
werking, als bedoeld in titel IV van de Overeen­
komst van Lomé I. De verschillende opleidingspro­
gramma's omvatten de toekenning van studiebeur­
zen en stagebeurzen, het zenden van instructeurs, 
het organiseren van studiedagen en diverse andere 
acties. 
Per 31 december 1979 bedroegen de uitgaven voor 
opleiding in het kader van het vierde EOF 
'107 747 642 ERE. De acties waarvoor definitieve 
betalingsverplichtingen zijn aangegaan, belopen 
60 846 147 ERE ofwel 56,5 % van de samenvattende 
betalingsverplichtingen. De betalingsopdrachten ten 
belope van 19 293 001 ERE vertegenwoordigen nau-
welijkes 20 % van de totale betalingsverplichtingen. 
De samenvattende betalingsverplichtingen die zijn 
aangegaan ten gunste van een twaalftal ACS-lan-
den, vormen, in waarde uitgedrukt, de helft van het 
totaal aan financieringsbesluiten. 
De'uitgaven voor opleidingsacties kunnen worden 
uitgesplitst in beurzen (85 %), specifieke projecten 
voor beroepsopleiding (9 %) en uitgaven voor oplei­
ding in meer algemene zin (6 %). 
f) In twee landen is het initiatief van dè 
plaatselijke collectiviteiten twijfelachtig. In één 
van die landen heeft de Commissiedelegatie 
geconstateerd dat verscheidene van deze collec­
tiviteiten vijandig staan tegenover de micropro­
jecten. Dit is evenwel uitzondering. 
2.5. Over het algemeen kan echter worden gesteld 
dat de microprojecten door de plaatselijke collecti­
viteiten zeer gunstig worden onthaald. Een afvaardi­
ging van de Rekenkamer heeft ter plaatse het daad­
werkelijke welslagen van de projecten en de voldoe­
ning van de begunstigde bevolking kunnen consta­
teren. Het is inderdaad zo dat de microprojecten zo 
succesvol zijn, omdat zij ten goede komen aan de 
meest behoeftigen, omdat ze beantwoorden aan 
werkelijke prioritaire behoeften en omdat de delega­
ties van de Commissie het verloop van de werk­
zaamheden kunnen stimuleren en controleren. Beheersorganen 
3.2. Tijdens het dienstjaar 1979 hebben de Euror 
pese organen die belast zijn met het beheer van de 
EOF-beurzen, voorschotten verrekend voor een 
bedrag van 9 888 536 ERE. Het saldo van de voor­
schotten die nog moeten worden gemotiveerd, 
bedraagt 10 898 729 ERE. De diensten van de Com­
missie hadden begin mei 1980 slechts voor twee van 
de acht beheersorganen de afrekeningen gecontro­
leerd betreffende de voorschotten over de periode 
1978— 1979; de andere beheersorganen hadden hun 
afrekeningen op de overeengekomen data niet inge­
diend. 
Voor sommige uitgaven zijn er geen bewijsstukken. 
Verscheidene gedane betalingen zijn slechts voor 
een deel verschuldigd. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 197 
Opmerkingen naar aanleiding van 
de controlebezoeken 
3.3. De selectie van de beursstudenten is in han­
den van de administratieve diensten van de begun­
stigde landen. In deze fase van de procedure is de 
delegatie in het geheel niet bij de selectie betrokken. 
In één van de ACS-landen heeft de delegatie overi­
gens duidelijk laten blijken te twijfelen aan de gede­
genheid en de verdiensten van sommige kandidaten. 
De beurzen worden aan de studenten uitbetaald 
door de onderwijsinstellingen die zij regelmatig 
bezoeken. Deze ontvangen daartoe driemaan­
delijkse, halfjaarlijkse en zelfs jaarlijkse voorschot­
ten. De aan één van de onderwijsinstellingen te 
betalen voorschotten zijn geblokkeerd vanwege de 
ondoorzichtigheid van haar boeken. Controle op het 
gebruik van de subsidies van het EOF werd de 
diensten van de Commissie geweigerd. 
Voor het meerjarige opleidingsprogramma van een 
ACS-land zijn enkele maanden vóór de afloop van 
de overeenkomst van Lomé I niet eens voor 50 % 
verplichtingen aangegaan. Andere uitgaven voor 
technische assistentie, die geen enkel verband hou­
Algemene uitgaven 
Specifieke projecten 
Beurzen 
Stages 
Totaal 
B. Bevordering van de handel 
3.4. Per 31 december 1979 hébben de financie­
ringsbesluiten ten laste van het vierde EOF voor 
acties ter bevordering van de handel geleid tot 
samenvattende betalingsverplichtingen ten belope 
van 32 000 288 ERE, waarvan de definitieve beta­
lingsverplichtingen voortvloeiend uit het sluiten van 
contracten en overeenkomsten 16 277 642 ERE 
beliepen. Enkele maanden voor afloop van de Over­
eenkomst van Lomé I zijn betalingsopdrachten ver­
strekt voor 8 619 891 ERE zijnde 27% van de 
samenvattende en 53 % van de definitieve betalings­
verplichtingen. De steunverlening geschiedt in de 
vorm van subsidies, met uitzondering van een 
bedrag van 1,7 miljoen ERE, dat uit twee speciale 
leningen bestaat. den met de opleiding, zijn ten laste gebracht van dit 
programma. 
In een ander ACS-land restitueert het EOF ziekte­
kosten aan beursstudenten die zijn ingeschreven bij 
een onderwijsinstelling die onder twee landen valt, 
terwijl dit niet wordt gedaan voor beursstudenten bij 
andere, louter nationale, onderwijsinstellingen. Er 
bestaat namelijk geen voorschrift dat bepaalt in 
welk geval de ziektekosten door het EOF worden 
betaald. De gevallen waarin het EOF de ziektekos­
ten voor zijn rekening neemt, worden steeds talrijker 
voor studenten uit ACS-landen die studeren in een 
ander ACS-land dan hun land van herkomst. 
Voor studenten die studeren in hun land van her­
komst, worden de beurzen van het EOF aangepast 
aan de nationale beurzen. Voor in Europa studeren­
den zijn de EOF-beurzen, die op hetzelfde niveau 
liggen als de beurzen die worden toegekend in het 
kader van de bilaterale steun van de lid-staten, over 
het algemeen ruimer dan de beurzen die de ACS-
landen toekennen aan hun studenten in Europa. 
Voor studenten die in Afrika studeren in een ander 
land dan hun land van herkomst, bestaat er even­
eens vaak een verschil tussen de EOF-beurzen en 
de nationale beurzen. 
(ERE) 
Betalingsopdrachten 
484 959,76 
1 465 735,58 
17 242 305,70 
100 000,00 
19 293 001,04 
3.5. De samenvattende betalingsverplichtingen 
voor de acties ter bevordering van de handel varië­
ren sterk naargelang van het ACS-land. Zo ontvangt 
één ACS-land steun ter bevordering van de handel 
in verschillende vormen voor een totaal bedrag van 
2,8 miljoen ERE ofwel 8,9 % van het totaal aan 
samenvattende betalingsverplichtingen voor deze 
vorm van steun. 
Voor het indicatieve programma voor de jaren 1979 
en 1980 betreffende deelneming aan internationale 
handelsevenemenfen voor alle ACS-landen zijn 
betalingsverplichtingen aangegaan voor een totaal 
bedrag van 6 402 000 ERE. Dit programma is ver­
deeld in vijf verschillende secties, te weten: jaar­
markten en tentoonstellingen (3 549 000 ERE); stu­
diedagen (440 000 ERE); voorlichting en reclame Opleidingsacties — Uitgaven per 31 december 1979 
Samenvattende beta­
lingsverplichtingen Definitieve betalingsver­
plichtingen 
6 038 500,00 
'9921 142,00 
91 688 000,00 
100 000,00 
107 747 642,00 2 765 859,76 
3 781 662,65 
54 198 624,83 
100 000,00 
60 846 147,24 
198 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
(975 000 ERE); handelsmissies (825 000 ERE); 
coördinatie en beheer van het programma (613 000 
ERE). 
De definitieve betalingsverplichtingen voor het pro­
gramma belopen 2 511256 ERE of 39 % van de 
samenvattende betalingsverplichtingen. De betalin­
gen belopen 951999 ERE, of 15% van het 
programma. De definitieve betalingsverplichtingen 
worden halfjaarlijks geboékt op basis van het besluit 
om deel te nemen aan de handelseveriementen; 
voor ten minste drie jaarbeurzen is het besluit echter 
pas na de opening van de jaarbeurs genomen. 
3.6. In 1979 heeft het EOF 151 deelnemingen 
gefinancierd aan 22 gespecialiseerde jaarbeurzen en 
salons ten gunste van 42 ACS-landen en van twee 
economische groeperingen. Het EOF heeft de kos­
ten van een tot tien deelnemingen per ACS-land 
voor zijn rekening genomen. 
In de 18 jaarbeurzen die in de Lid-Staten worden 
georganiseerd, betaalt het EOF de installatie van de 
stands. De plaatsen worden door de Lid-Staten gra­
tis ter beschikking gesteld. Voor vier in Afrika geor­
ganiseerde jaarbeurzen neemt het EOF, behalve in één geval, ook de plaatshuur voor zijn rekening. De 
inrichting van de stands geschiedt telkens bij aanbe­
steding na een oproep tot beperkte inschrijving. 
Deze inschrijving wordt geopend op 19 januari 1979 
voor alle internationale evenementen op handelsge­
bied, waaraan de ACS-landen of andere begunstig­
den in 1979 op kosten Blitz van de Gemeenschap 
konden deelnemen. De inschrijvingsprocedure 
bepaalt dat voor elke jaarbeurs een afzonderlijke 
offerte moet worden voorgelegd. Aldus ontving de 
Commissie voor iedere jaarbeurs een tiental offertes 
en soms meer. Eén onderneming kreeg het contract 
voor twaalf jaarbeurzen tot een waarde van 0,3 mil­
joen ERE, dat is ron 45 % van de uitgaven voor deze 
post van het project. Een tweede firma werd belast 
met de wèrkzaamheden voor zes jaarbeurzen of 23 % 
van bedoelde uitgaven. 
3.7. De uitgaven voor coördinatie en beheer 
bedragen 10 % van het programma voor 1979, doch 
20% van de in 1979 verrichte betalingen voor het 
programma als geheel. Deze uitgaven hebben uit­
sluitend betrekking op de salarissen van vijf perso­
nen, die door de Europese Associatie voor Samen­
werking (EAS) in dienst zijn genomen en ter 
beschikking van de Commissie zijn gesteld voor eén 
full-time betrekking in haar diensten, welke niet uit­
sluitend in het belang is van de ACS-landen. 
Bevordering van de handel — uitgaven per 31 december 1979 
(ERE) 
' Samenvattende beta­
lingsverplichtingen Definitieve betalingsver­
plichtingen Betalingsopdrachten 
Algemene uitgaven 
Handelsstructuren 
Jaarmarkten en tentoon­
stellingen 
Marketing 14 023 799,34 
1 868 400,00 
14 950 088,17 
1 160 000,00 • 5 424 592,57 
1 127 981,33 
9 675 068,03 
50 000,00 1 811 684,44 
750 257,67 
6 031 062,14 
26 851,20 
Totaal 32 002 287,51 16 277 641,93 8 619 855,45 
SECTIE 4 —TECHNISCHE SUPERVISIE EN 
GEDELEGEERDE FINANCIËLE CONTROLE 
A — Europese Associatie voor Samenwerking (EAS) zen dat deze rekeningen niet de uitgaven omvatten, 
gedaan in december 1979 in het kader van de voor­
schotregeling voor overzeese gebieden. 
4.1. De balans, de jaarrekening en de balans van 
de rekeningen van de EAS werden de Rekenkamer 
toegezonden op 23 april 1980, dus na 31 maart, de 
uiterste datum die in het financieel reglement van 
het vierde EOF voor de toezending is vastgesteld. 
Ofschoon dit een aanzienlijke verbetering betekent 
vergeleken bij het vorige dienstjaar, zij er op gewe­Opmerkingen naar aanleiding van 
derekeningen 
4.2. De door de EAS verrichte betalingen voor 
rekening van het Europese Ontwikkelingsfonds 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 199 
beliepen voor het dienstjaar 1979 34,65 miljoen 
ERE. Deze betalingen omvatten de huishoudelijke 
uitgaven van de delegaties van de Commissie in 
de ACS-landen en in de Franse overzeese ge­
biedsdelen, de personeelsuitgaven van deze dele­
gaties en van de technische adviseurs voor de 
EOF-projecten, • alsmede van de samenwerkings-
functionarissen en van het personeel op speciale 
contracten, werkzaam in Europa. Bovendien betaalt 
de EAS de beurzen aan de in België studerenden. 
4.3. Noch door de Commissie, noch door de EAS 
is bij het afsluiten van de rekeningen een vegelijking 
gemaakt tussen het bedrag dat verschuldigd is aan 
het EOF volgens de boeken van de EAS (5,68 mil­
joen ERE) en het bedrag dat de EAS verschuldigd is 
volgens de boeken van het EOF (25,63 miljoen 
ERE). Deze lacune in de interne controle is onaan­
vaardbaar en staat het opsporen van eventuele 
fouten in de weg. . 
Zo heeft de EAS in de rekeningen per 31 december 
1979 niet tijdig melding gemaakt van de boeking 
van een voorschot van het EOF van 467 625 ERE 
onder koersverschillen, hetgeen ten gevolge had dat 
dit bedrag werd geboekt onder de uitgaven die 
ultimo 1979 moesten worden geregulariseerd op de 
balans van hét vierde EOF. Deze ontbrekende con­
trole op de operaties komt eveneens tot uiting in het 
feit dat bij voorbeeld eenvoudige overboekingen 
van gelden van de ene bankrekening naar een 
andere al meer dan een jaar op regularisatie wach­
ten, terwijl deze operaties onmiddellijk na de over­
boeking definitief in de boekhouding hadden moe­
ten worden verwerkt. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 4.3. 
— Wat betreft het voorschot van het EOF van 
467 625 ERE, blijft de Rekenkamer er bij dat, 
ook al is de boekingsfout in de rekeningen, van de 
ACS ontdekt en gecorrigeerd, deze fout in de 
rekeningen van het EOF, per 31 december 1979 
nog steeds bestond; 
— Naar aanleiding van de opmerking dat er geen 
verrichtingen op regularisatie wachten, het vol­
gende: in de ,,situatie van de ontvangsten en uit­
gaven van het EOF per 31 december 1979", opge­
steld door de ACS, komt een bedrag voor van 
ongeveer 1,94 miljoen ERE, omschreven als ,,uit­
gaven in afwachting van controle en regularisa­
tie". (Vergelijk hiervoor tevens de tweede alinea 
van het antwoord van de Commissie zelf op 
punt 4.4). 
— Wat betreft de definitieve boeking van iedere 
overboeking na ontvangst van het bericht van de 
Bank dat de overboeking is geschied: de Reken­
kamer kan tegen deze bewering aanvoeren dat een overboeking van 50 000 Keniaanse shillingen, 
die plaatsvond in januari 1978, op de balans van 
de ACS per 31 december 1979 nog steeds voor­
kwam onder dé nog te regulariseren uitgaven. 
4.4. Sommige uitgaven van de delegaties in het 
kader van het beheer van gelden ter goede rekening 
staan na meer dan een jaar en soms nog langer nog 
steeds open. Het is absoluut noodzakelijk dat de 
nog open staande uitgaven regelmatig worden 
gecontroleerd en dat na een bepaalde tijd de terug­
vordering aanhangig wordt gemaakt. 
4.5. In ten minste twee gevallen zijn de voor­
schotten aan in overzeese gebieden werkende func­
tionarissen voor de aankoop van hun voertuig met 
grote vertraging teruggevorderd. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op de eerste alinea van punt 4.5. 
De voertuigen worden niet alleen gebruikt in het 
belang van de dienst, maar ook voor privé-doeleinden. 
4.6. De financieel controleur van de EAS is 
ondergeschikt aan een directeur-generaal van de 
Commissie, die optreedt als voorzitter van de raad 
van bestuur van de EAS, en aan eén directeur van 
de. Commissie, die tevens gedelegeerd administra­
teur van de EAS is. Deze hiërarchische onderge­
schiktheid lijkt niet in overeenstemming met de 
vereiste onafhankelijkheid van een financieel con­
troleur. 
Opmerkingen over het personeels­
beleid 
4.7. Op 31 december 1979 waren bij de 42 delega­
ties van de Commissie in de ACS-staten en in de 
landen en gebieden overzee (LGO) 221 functionaris­
sen werkzaam op een contract met de EAS en 911 
personen met het statuut van plaatselijk functiona­
ris. Onder de 221 personen die een contract hadden 
met de EAS, bevonden zich 42 gedelegeerden en 
179 adviseurs of attachés, waarvan 48 werkten als 
agronoom, 31 als econoom, 72 als technicus en 28 
als administratief employé. Voor het aantrekken van 
deze personeelsleden, zou de EAS aan de vacatures 
in alle Lid-Staten een brede publicitèit moeten 
geven. Deze opmerking geldt tevens voor de techni­
sche assistenten voor overzeese gebieden (74 perso­
nen) en voor de andere deskundigen die zijn aange­
steld op een contract voor een bepaalde duur. Wat 
de laatstgenoemden betreft, had de EAS 34 perso-
200 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
nen in dienst op een „speciaal contract" en 11 op 
een „contract voor samenwerkingsfunctionarissen". 
Alle functionarissen op speciale contracten en een 
gedeelte van de samenwerkingsfunctionarissen wer­
ken bij de diensten van het DG VIII van de Com­
missie en verrichten werkzaamheden die vergelijk­
baar zijn met die van de ambtenaren. De uitgaven 
voor deze functionarissen worden geboekt onder de 
uitgaven van het EOF, ofschoon zij gedeeltelijk 
werkzaamheden verrichten, die verband'houden met 
niet-geassocieerde landen. 
Ofschoon de Commissie in 1967 heeft beloofd 
voortaan geen personeel meer op deze wijze te 
recruteren, werden in juli 1979 en in januari 1980 
toch weer twee nieuwe contracten getekend. 
B — Beheer van gelden ter goede rekening 
4.8. In de vier bezochte landen heeft de afvaardi­
ging van de Rekenkamer een nader onderzoek inge­
steld naar het beheer van gelden ter goede rekening, 
waarin de huishoudelijke uitgaven van elke delega­
tie zijn omschreven, alsook naar het beheer van deze 
gelden voor vier landbouwprojecten. 
4.9. De controle van de bewijsstukken van de 
betreffende huishoudelijke uitgaven van de delega­
ties alsmede van de kasregisters, bank-, telex-, tele­
foon- en zegelkosten was geheel bevredigend, met 
het volgende voorbehoud: 
— de verplichting om de voorafgaande goedkeu­
ring van de diensten van de EAS te Brussel te 
vragen voor diverse categorieën van uitgaven 
zodra deze een zeer laag gehouden maximum te 
boven gaan (200 of 300 ERE, naar gelang de 
categorie) dient te worden versoepeld om te 
voorkomen dat, zoals reeds is voorgekomen, de 
telexkosten voor het vragen van de goedkeuring 
20 % bedragen van het bedrag van de betrokken 
uitgaaf. 
— Ten einde besparingen mogelijk te maken, dient 
het interne voorschrift dat bepaalt dat voor een 
zeer beperkt aantal kleine uitgaven geen fotoco-
pieën van de bewijsstukken naar Brussel behoe­
ven te worden gezonden, soepeler te worden 
gehanteerd en uitgebreid tot andere kleine 
onderhouds- en huishoudelijke uitgaven en 
nogmaals onder de aandacht te worden 
gebracht van de delegaties die dit voorschrift in 
de meeste gevallen niét toepassen. 
— De Commissie moet ten spoedigste voorschrif­
ten uitwerken betreffende het bijhouden en 
administreren van de inventaris van roerende 
goederen bij de delegaties en deze voorschriften 
aan de delegaties toezenden. — Het beleid van de Commissie ten aanzien van 
het wagenpark is er op gericht om binnen een­
zelfde delegatie te streven naar evenwicht tussen 
de verschillende Europese automerken; dit lijkt 
echter uit het oogpunt van goed financieel 
beheer noch rationeel noch economisch. Het 
wagenpark van de delegatie van een staat in het 
* binnenland bevatte vijf auto's van een merk dat 
in dat land vrijwel onbekend is; het modél auto 
van de gedelegeerde zelf was één van de twee of 
drie exemplaren van dit type. In een ander land 
had de delegatie voor eigen gebruik een landro­
ver gehouden van een niet-communautair merk, 
die door het EOF was gefinancierd en dus bij 
voltooiing van het project waarvoor het voertuig 
was aangeschaft, aan de plaatselijke autoriteiten 
had moeten worden teruggegeven. 
— Bij deze zelfde delegatie is voor elke plaatselijke 
functionaris een theroretisch jaarlijks maximum 
vastgesteld voor de restitutie van ziektekosten 
(50 tot 70 ERE per jaar). Wanneer dit maximum 
is bereikt, behoudt de afgevaardigde zich het 
recht voor om, na bestudering van het medisch 
dossier van de betrokkene, machtiging te verle­
nen tot overschrijding van het maximum. In een 
aangrenzend land past de afgevaardigde een 
soortgelijk systeem toe, maar nog soepeler en 
met een maximum dat tien keer zo hoog ligt als 
in het vorige geval. 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op de laatste alinea van punt 4.9. 
De Rekenkamer kan moeilijk geloven dat een auto 
waarvan er in het hele land maar één exemplaar, is 
gekozen ,,vooral met het oog op de service". 
4.10. De Rekenkamer is van mening dat besluiten 
zoals die, waarvan sprake in de laatste alinea van 
punt 4.9, in sociaal opzicht willekeurig zijn en dat 
het absoluut noodzakelijk is dat de Commissie ten 
spoedigste consequente voorschriften uitwerkt zowel 
voor de vergoeding van ziektekosten als voor de 
restitutie van kosten van dienstreizen van plaatselijke 
functionarissen. 
4.11. Het onderzoek naar het beheer van gelden 
ter goede rekening voor twee van de vier gecontro­
leerde landbouwprojecten geven de Rekenkamer 
aanleiding tot het maken van een zeer ernstig voor­
behoud: 
— In het eerste geval hebben talrijke restituties 
plaatsgevonden aan de hand van rekeningen, 
die absoluut niet als bewijsstukken in de gebrui-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 201 
kelijke zin kunnen gelden. Het betreft hier 
nota's die zijn uitgeschreven door de supervisor 
van het project ter verkrijging van restitutie van 
de kosten voor benzine en onderdelen, van reis-
en verblijfkosten, enz. In dit verband heeft de 
Rekenkamer opgemerkt dat de dagelijkse reis­
kostenvergoeding van de plaatselijke projectlei­
der 22,3 ERE bedraagt en die van zijn chauffeur 
2,2 ERE en dat de verhouding dezelfde is voor 
de kosten van maaltijden (resp. 5 ERE en 
0,5 ERE). 
In 1977 werd een bedrag van 27 000 dollar 
gestort op een Zwitserse bankrekening ten gun­
ste van een deskundige, verbonden aan dit pro­
ject, hetgeen in strijd is met de geldende voor­
schriften. 
— In het tweede geval is de rechtmatigheid van 
verscheidene bewijsstukken al even twijfelach­
tig als bij het vorige project. De bedrijfskosten 
voor voertuigen en machines blijken te zijn 
gerestitueerd aan de hand van rekeningen, maar 
daarnaast ook op basis van een vast bedrag per 
kilometer, vastgesteld op grond van een raming 
van deze kosten. 
Om een herhaling van dergelijke situaties in de toe­
komst te voorkomen, beveelt de Rekenkamer de 
Commissie aan om iedere beheerder van gelden ter 
goede rekening een vademecum ter beschikking te 
stellen met een. omschrijving van de kenmerken 
waaraan een bewijsstuk moet voldoen om als zoda­
nig te worden aangemerkt. • • 
Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 4.11 
De Rekenkamer is van mening dat de door de Com­
missie genoemde documenten geen enkele garantie 
bieden voor de rechtmatigheid van de uitgaven die zij 
geacht werden te motiveren. 
SECTIE 5 — BUITENGEWONE HULP 
5.1. Gezien de grote overeenkomst met de nood­
hulp, gefinancierd ten laste van artikel 950 van de 
algemene begroting van de Gemeenschappen, is de 
„buitengewone hulp ten gunste van ACS-landen die 
met ernstige problemen te kampen hebben als 
gevolg van natuurrampen of vergelijkbare uitzon­
derlijke omstandigheden" volgens de definitie van 
artikel 59 van de Overeenkomst van Lomé I, tevens 
behandeld onder de punten 9.32 tot en met 9.42 van 
deel I van het onderhavige verslag. 
5.2. De Rekenkamer meende dat door de beide 
vormen van noodhulp die verleend worden onder dezelfde omstandigheden, naast elkaar te stellen de 
punten die zij gemeen hebben, doch ook de kenmer­
kende verschillen tussen beide vormen van hulp, 
beter tot uiting zouden komen. 
SECTIE 6 — STABILISATIE VAN DE 
OPBRENGSTEN UIT DE EXPORT (STABEX) 
6.1. Per 31 december 1979 waren ten gunste van 
37 ACS-landen en landen en gebiedsdelen overzee 
(LGO) uit hoofde van de vier toepassingsjaren 1975, 
1976, 1977 en 1978 106 transferbesluiten genomen 
met betrekking tot 23 verschillende produkten voor 
een totaal van 323 804 068 ERE. 
I 
6.2. De transferbesluiten betreffende het jaar 
1978 belopen voor de ACS-landen 163 960 618 ERE 
en voor de LGO 268 323 ERE (»). 
Voor de vier toepassingsjaren vertegenwoordigen de 
transfers a fonds perdu 62 % van de transfers ten 
gunste van de ACS-landen. 
Voor de LGO is dit percentage 55 % van de trans­
fers. 
Voor de transfers waarvoor de door het begunstigde 
ACS-land verschafte exportstatistieken moeten wor­
den vergeleken met de invoerstatistieken van de 
EEG, werd in een derde van de gevallen uitgegaan 
van de esportstatistieken van de ACS-landen. Voor 
een ander derde werd gebruik gemaakt van de 
invoerstatistieken van de EEG, omgerekend in fob-
waarden; het resterende derde bestaat uit tussenvor­
men. 
6.3. Op 31 oktober 1979 heeft de Raad van minis­
ters, ingevolge artikel 18, lid 2 van de Overeenkomst 
van Lomé, besloten het vervroegde gebruik van een 
gedeelte van de jaarlijkse tranche voor het toepas­
singsjaar 1979 goed te keuren en dit gedeelte voor 
het toepassingsjaar 1978 te gebruiken. 
Het saldo van de totale per 31 december 1979 
beschikbare toewijzing voor het laatste toepassings­
jaar van de Overeenkpmst van Lomé (1979) be­
loopt 67 519 935 ERE voor de ACS-landen, inclu­
sief een bedrag voor aanvulling van het fonds 
(terugbetalingen van sommige begunstigde landen) 
van 2 332 097 ERE en kan als volgt worden uitge­
splitst: 
(') Met inbegrip van de ACS-landen die zijn toegetreden 
tot de Overeenkomst van Lomé, maar die voordien 
behoorden tot de LGO. 
202 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Stabex 
Financieel beloop van het Stabex 
(in ÉRE) 
' 1975 (') 1976 (') 1977 (') 1978 O . 
Beschikbare toewijzing (1) 375 000 000 295 014 123 257 878 187 229 148 456 
Verhoging van de toewij­
zing O (2) l , 5 000 000 
Aanvulling van de toewij­
zing (3) _ _ 2 332 097 
Beschikbaar bedrag vóór 
transfers (4) 
(4) = (1) + (2) + (3) 375 000 000 295 014 123 262 878 187 231 480 553 
Transfers (5) 79 985 877 37 135 936 33 729.731 163 960 618 
Over te boeken saldo (6) 
(6) = (4) - (5) 295 014 123 257 878 187 229 148 456 \ 
67 519 935 
(') Toepassingsjaar. 
(2) Besluit van de Raad. 
Doeking van de Stabex-transfers 
(in ERE) 
19,75 (') 1976 O ' 1977 0 1978 O 
Gecumuleerde overgedra­
gen saldi (1) — — 32 878 187 75 815 123 
Jaarlijkse tranche (2) 75 000 000 70 014 123 76 666 667 76 666 667 
Vervroegde opname (3) 4 985 877 — — 11 478 828 
Transfers (4) 79 985 877 37 135 936 ' 33 729 731 163 960 618 
Over te boeken saldo (5) 
(5) = (1) 4- (2) 4- (3) - (4) — 32 878 187 75 815 123 — 
(') Toepassingsjaar. 
N. B. De jaarlijkse tranche is gelijk aan een vijfde van de toewijzing, eventueel verminderd met 
de vervroegde opname van het voorgaande jaar. De laatste jaarlijkse tranche vertegen­
woordigt het saldo van de beschikbare toewijzing, rekening houdend met eventuele aan­
vullingen. 
Voor de LGO beloopt het saldo van de totaal 
beschikbare toewijzing per 31 december 1979 
11784 661 ERE, waarvan' 776 565 ERE wordt 
gevormd door aanvullingen. 
V 
6.4. Ten gunste van twee ACS-landen werd in 
1979 besloten tot het verstrekken van voorschotten 
krachtens artikel 19, lid 6 van de Overeenkomst van 
Lomé voor een totaal bedrag van 6 172 000 ERE. 
6.5. Voor het toepassingsjaar 1978 ontvingen 
twee ACS-landen 98 501 237 ERE, ofwel 60 % van 
de totale transfer voor dat jaar. t 6.6. Bij een transfer van 7 586 943 ERE hield de 
Commissie rekening met de daling van de ontvang­
sten uit de export van ijzerertspellets, welk produkt 
niet voorkomt op de Stabexlijst. In artikel 17, lid 1 
van de Overeenkomst van Lomé is sprake van ijzer­
erts en geroosterde pyrites. Ijzerertspellets echter, 
die een ander afgeleid produkt vormen, worden niet 
genoemd. 
Ijzerertspellets worden wel genoemd als een nieuw 
produkt in . het kader van het mijnindustriestelsel 
van de tweede Overeenkomst van Lomé. In plaats 
van deze Overeenkomst strikt te interpreteren heeft 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 203 
de Commissie gezocht naar een politiek compromis 
door deze transfers bij uitzondering en alleen voor 
het toepassingsjaar 1978 goed te keuren. 
Een te ruime interpretatie van de bepalingen van de 
Overeenkomst met betrekking tot Stabex dreigt de 
correcte toepassing ervan in de toekomst in de weg 
te staan. Behalve het bovengenoemde voorbeeld 
zijn er nog de gevallen die reeds zijn vermeld in 
vorige jaarverslagen van de Rekenkamer, te weten: 
— het optellen van de ontvangsten uit de export 
van een aantal produkten voor het berekenen 
van de afhankelijkheidsdrempel van een pro-
dukt; 
— de keuze van bepaalde referentiejaren die niet 
gelijk zijn aan de vier jaren voorafgaande aan 
het toepassingsjaar; a) het prijsbeleid en het marketingsysteem voor 
aardnoten ontmoedigen de producenten en 
brengen hen er toe zich bij voorkeur te richten 
op de voedingsmiddelenproduktie of de katoen­
teelt. Een gevolg hiervan is een massale fraudu­
leuze export van aardnoten naar de buurlanden. 
b) De sterke daling van de exportcijfers van dit 
land na de jaren 1974-1975 is niet uitsluitend te 
wijten aan natuurlijke oorzaken of aan de wis­
selvalligheden van de wereldmarkt, doch vooral 
aan het sluiten van exclusiviteitscontracten met 
internationale ondernemingen, die hun zetel in 
het buitenland hebben. De transfer waartoe de 
Commissie in dit geval heeft besloten, is vóór 
alles een poging van haar kant om deze netelige 
kwestie uit de wereld te helpen. 
— het aanvaarden van vertraagd ingediende aan­
vragen. 
6.7. De Rekenkamer heeft ter plaatse geconsta­
teerd dat een Stabex-correspondent niet kon uitleg­
gen hoe de exportstatistieken worden opgesteld, en 
dat de transfers die twee jaar eerder waren uitge­
voerd, nog steeds niet waren gebruikt. De 
plaatselijke autoriteiten wisten niet goed wat zij met 
deze gelden konden doen en gaven er de voorkeur 
aan ze zolang te bevriezen tot(zij er zeker van waren 
dat zij ze niet behoefden aan te vullen. Commentaar van de Kamer op het antwoord van de 
Commissie op punt 6.9, sub a) en sub b) 
De opmerkingen van de Commissie vormen geen ant­
woord op de kritiek van de Rekenkamer: 
6.8. In een tweede ACS-land dat door de delega­
tie van de Rekenkamer werd bezocht, treden negen 
ondernemingen met verschillende juridische status 
op als Stabex-correspondent. Vijf van deze onder­
nemingen waren de ontvangers van 55 % van de Sta-
bex-transfers ten gunste van dat land. Het verzame­
len van statistische gegevens over de export en de 
toezending daarvan door de Stabex-corresponden-
ten aan de Commissie gaf grote moeilijkheden en 
sommige statistische gegevens zijn in de diensten 
van de Commissie niet beschikbaar. 
Door een vergissing bij het overnemen van de cijfers 
die bij de onderlinge vergelijking van de statistiekèn 
werden gehanteerd, kwam de transfer voor het toe­
passingsjaar 1977 106 000 ERE te hoog te liggen, 
welk bedrag dus door de Commissie moet worden 
teruggevorderd. 
6.9. In een derde ACS-land waar door de Reken­
kamer een controle werd uitgevoerd, werkte het Sta-
bex-systeem wel bevredigend voor katoen, maar zeer 
onbevredigend voor aardnoten. De toezending van 
maand- of jaarstatistieken ging met grote problemen 
gepaard. Voor de tegenslagen met aardnoten zijn 
vermoedelijk twee factoren aan te wijzen: 6.10. De Nieuwe Hebriden (een gedeeld Frans-
Brits gebiedsdeel) moeten een bedrag van 1 430 863 
ERE aanvullen, waarvan 1 103 499 ERE uit hoofde 
van de transfer voor het jaar 1975 en 327 364 ERE 
uit hoofde van de transfer voor het jaar 1976. Alleen 
de Britse autoriteiten hebben 50 % van het 
gevraagde bedrag aangevuld, maar door de Franse 
autoriteiten is geen enkele terugbetaling gedaan. 
6.11. De jaarverslagen over het gebruik van de 
Stabex-fondsen, welke aan de Commissie moeten 
worden toegezonden door de landen die Stabex-
transfers ontvangen (artikel 20 van de Overeen­
komst van Lomé) worden nog steeds vertraagd en 
onvolledig verzonden. 
6.12. Na afsluiting van de operaties in het kader 
van de Overeenkomst van Lomé dient de Commis­
sie algemene conclusies te trekken ten aanzien van 
het totaaleffect van het Stabex-systeem op de ont­
wikkeling van de economieën van de ACS-landen. 
204 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
ACS-landen dié Stabex-transfers ontvangen 
ACS-land 
Senegal 
Mauretanië 
Niger 
Tanzania 
Benin 
Ivoorkust 
Ethiopië 
Oeganda 
Soedan 
Swaziland 
Guinee-Bissau 
Liberia 
Kongo 
Opper-Volta 
Gabon 
Mali 
Ghana 
Tsjaad 
Kameroen 
Centraalafrikaans 
Keizerrijk 
Sierra Leone 
Togo 
Madagaskar 
Samoa 
Gambia 
Fidji 
Somalia 
Boeroendi 
Tonga 
Kaapverdië 
Rwanda 
Totaal ACS 
Totaal LGO (') (miljoen ERE) 
Totaal Generaal 1978 
65,10 
33,40 
5,47 
4,61 
7,01 
9,32 
5,49 
3,60 
7,59 
5,23 
3,89 
4,67 
3,08 
0,95 
0,78 
2,49' 
0,24 
0,43-
0,61 
163,96 
0,27 
164,23 Totaal voor 
1975 t/m 
1978 
65,10 
37,00 
22,65 
20,70 
20,02 
15,00. 
14,42 
13,70 
11,95 
8,86 
8,81 
7,59 
7,36 
7,26 
6,70 
5,89 
5,18 
4,67 
4,07 
3,98 
3,97 
3,62 
2,90. 
2,84 
2,49 
2,12 
1,93 
1,49 
1,15 
0,78 
0,61 
314,81 
8,99 
323,80(2) % kolom 
totaal 
20,68 
11,75 
7,20 
6,58 
6,36 
4,76 
4,58 
4,35 
3.80 
.2,81 
2.81 
2,41 
2,34 
2,31 
2,13 
1,87 
1,65 
1,48 
1,29 
1,27 
1,26 
1,15 
0,92 
0,90 
0,79 
0,67 
0,61 
0,47 
0,37 
0,25 
0,19 
100,00 
(') Overgenomen van de eerste tabel van de volgende 
bladzijde 
(2) Waarvan betaald vóór 31. 12. 1979: 296,63 ERE 
betaald na 31. 12. 1979: 27,17 ERE 
Totaal 323,80 ERE LGO of vroegere LGO die Stabex-transfers ontvangen 
(Cumulatieve cijfers voor de toepassingsjaren 1975 t/m 
1978) 
(miljoen ERE) 
Ontvangend land 1978 Totaal 
1975 t/m 
1978 % totaal 
Kiribati 2,28 25,40 
Salomonseilanden 2,17 24,17. 
Comoren 0,22 1,90 21,08 
Nieuwe Hebriden 1,43 15,91 
Djibouti 0,69 7,69 
Belize 0,34 3,81 
Toevaloe 0,05 0,18 1,94 
Totaal 0,27 8,99 100,00 
Stabex-transfers, naar produkten 
(Cumulatieve cijfers voor de toepassingsjaren 1975 t/m 
1978) 
(miljoen ERE) 
Produkten Totaal % totaal 
Grondnoten, grondno- ï 
tenolie en perskoeken | 
van grondnoten ' 118,36 36,55 
Ijzererts 57,42 17,73. 
Hout, ruw en gezaagd 40,00 12,35 
Katoen 32,69 10,10 
Sisal 20,58 6,36 
Koffie 14,50 4,48 
Leer en huiden 9,09 2,81 
Palmolie en palmpitten-
olie 7,80 2,41 
Thee 5,28 1,63 
Kopra en kokosnoten­
olie 10,57 3,26 
Bananen 2,49 0,77 
Cacao en cacaopasta 1,52 0,47 
Kruidnagelen 1,87 0,58 
Arabische gom 0,85 0,26 
Pyretrum 0,61 0,19 
Ylang-ylang 0,17 0,05 
Totaal 323,80 100,00 
SECTIE 7 — INDUSTRIËLE SAMENWERKÏNG 
7.1. In het kader van haar verificatie- en controle­
taak heeft de Rekenkamer eveneens onderzocht 
welk gebruik is gemaakt van de subsidie die voor 
het begrotingsjaar 1979 ten laste van het vierde EOF 
werd verleend aan het Centrum voor Industriële 
Ontwikkeling ACS-EEG (CIO)., 7.2. Het totaal van de voor 1979 beschikbare 
begrotingsmiddelen beloopt 3 560 605 ERE 
bestaande uit middelen van het begrotingsjaar 1979 
ten bedrage van 2 729 446 ERE plus de overdrach­
ten van middelen van het voorgaande begrotingsjaar 
ten belope van 831 159 ERE, ofwel 35% van de 
begroting van het overeenkomstige jaar. Ten laste 
van de begrotingsmiddelen voor 1979 en van de 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 205 
overdrachten van 1978 werden betalingen verricht 
voor respectievelijk 59 % en 65 %. De betalingen van 
in totaal 398 263 ERE ten laste van de interventie­
middelen van de begroting van 1979 belopen 34% 
van de begrotingsmiddelen. Bij de definitieve afslui­
ting van het begrotingsjaar 1978 31 december 1979 
en na gebruik van de overdrachten komen middelen 
ten bedrage van 285 304 ERE te vervallen, zijnde 
12 % van de oorspronkelijke begroting van het over­
eenkomstige jaar. Uit de controle is gebleken dat 
alle begrotingsmiddelen waarvoor geen betalingen 
zijn verricht, ongeacht of er al dan niet betalingsver­
plichtingen voor zijn aangegaan, worden overgedra­
gen naar het volgende begrotingsjaar. De jaarreke­
ning geeft geen inzicht in de situatie wat de ont­
vangsten betreft. Er is namelijk geen begrotingson­
derdeel voor de diverse ontvangsten. De diverse 
ontvangsten in de begrotingsjaren 1977 en 1978 
wachten nog steeds op hun toewijzing. 
7.3. De Rekenkamer constateert dat de admini­
stratieve en boekhoudcontrole van, onder andere, de 
afrekeningen van dienstreizenkosten niet streng 
genoeg is. 
In 1979 heeft het CIO zich gebogen over de afreke­
ningen die door sommige deskundigenorganisaties 
waren ingediend ter staving van het gebruik van de 
voorschotten, ontvangen in het kader van de niet het 
CIO gesloten contracten. Hierbij werden onvol­
doende gestaafde uigavenposten uit de afrekenin­
gen geschrapt. Om in de toekomst iedere discussie 
met de deskundigenorganisaties over de motivering 
van de uitgaven te voorkomen, heeft het CIO beslo; 
ten om de kosten die voor restitutie in aanmerking 
komen, als een forfaitair bedrag in de contracten 
vast te leggen. Deze maatregel mag interessant zijn 
uit administratief oogpunt, maar niet uit het oog­
punt van goed financieel beheer en controle. begroting van de Gemeenschappen. Overeenkom­
stig het Financieel Reglement van 27 juli 1976, van 
toepassing op het vierde Europese Ontwikkelings­
fonds 0), moeten de balansen en de jaarrekeningen 
van de fondsen, Vastgesteld per 31 december, uiter­
lijk op 31 maart 1978 aan de Rekenkamer worden 
toegezonden. Deze toezending vond pas plaats op 
29 mei 1980, en dan nog officieus, zoals dit ook 
reeds in 1978 het geval was. De documenten waren 
op de datum waarop dit verslag werd afgesloten, 
nog niet door de Commissie goedgekeurd. 
Het is te betreuren dat de Rekenkamer haar oordeel 
moet baseren op rekeningen die met grote vertraging 
worden ingediend en dan nog niet eens definitief 
zijn. 
Voorts zijn inhoud en presentatie van de balansen 
en de jaarrekeningen van de vier EOF's niet con­
form de bepalingen van de financiële reglementen 
die daarop van toepassing zijn. Immers, noch de 
balans van de EOF's per 31 december 1979, noch de 
jaarrekeningen waarin de ontvangsten en uitgaven 
met betrekking tot het begrotingsjaar 1979 zijn 
geboekt, zijn behoorlijk gepresenteerd. 
A — De eerste drie Europese Ontwikkelingsfondsen 
SECTIE 8 — ANALYSE VAN DE REKENINGEN 
VAN DE EUROPESE ONTWIKKELINGSFONDSEN 
8.1. Het beheer van de Europese Ontwikkelings­
fondsen (EOF) geschiedt nog steeds buiten de 8.2. De overeenkomsten met betrekking tot de 
eerste drie EOF's bestreken de periode 1959 tot 
1975. Van geen van deze fondsen zijn de boeken 
echter reeds afgesloten. Onderstaande tabel geeft 
een overzicht van de huidige stand van de eerste 
drie, Europese Ontwikkelingsfondsen. 
(•) PB L 229 van 20. 8. 1976, blz. 9. 
206 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Onitwikkeling van de eerste drie l£OF 
(totaaloverzicht per 31 december 1979) 
(miljoen ERE) 
Eerste EOF 
1959-1964 Tweede EOF 
1964-1970 Derde EOF 
1970-1975 Totaal 
A. Beschikbare middelen: 
Oorspronkelijke toewijzin­
gen 581,25 730,00 905,00 " 2 216,25 
Overdracht van de saldi 
van het eerste EOF -11,58 11,15 0,43 — 
van het tweede EOF — -6,75 6,75 — 
Diverse ontvangsten zon­
der bepaalde bestemming p. m. 0,08 0,22 0,30 . 
Totaal (a) 569,67 734,48 
• 912,40 2 216,55 
B. Gebruik van de fondsen: 
Financieringsbesluiten (sa­
menvattende betalingsver­
plichtingen) 569,64 733,24 894,06 2 196,94 
Gesloten overeenkomsten 
' óf contracten (definitieve 
betalingsverplichtingen) 569,29 729,44 854,27 2 153,00 
Betalingen (b) 568,70 726,44 801,35 2 096,49 
C. Nog niet gebruikte toewij­
zingen (a)-(b) 0,97 8,04 111,04 120,06 
8.3. Per 31 december 1979 beliepen de nog niet 
gebruikte toewijzingen 120,06 min ERE, tegen 
172,06 min ERE aan het einde van het voorgaande 
begrotingsjaar; 356 projecten waren nog niet afge­
sloten, waarvan 7 in het kader van het eerste EOF, 
58 uit hoofde van het tweede en 291 van het derde 
EOF, tegen 478 per 31 december 1978. 
In 1979 werden in het kader'van het tweede en het 
derde EOF nog 7 nieuwe financieringsbesluiten 
goedgekeurd, te weten één project voor het tweede 
en 6 projecten voor het derde EOF. 
Zoals zij al verscheidene jaren heeft gedaan — tot 
dusver echter vergeefs — kan de Rekenkamer 
slechts nogmaals'aanbevelen dat de nog lopende 
projecten in het kader van het eerste EOF worden 
afgesloten en dat geen enkel nieuw financieringsbe­
sluit meer wordt genomen uit hoofde van het 
tweede EOF. 
B — Het vierde Europese Ontwikkelingsfonds 
8.4. De vierde Associatieovereenkomst, de „Over­
eenkomst van Lomé", die op 28 februari 1975 werd ondertekend, trad in werking op 1 april 1976. De 
Overeenkomst loopt af op 1 maart 1980, 5 jaar na de 
ondertekening. Deze associatie . bestond op 
31 december 1979 uit de negen Lid-Staten van de 
Europese Gemeenschap en 58 staten in Afrika, het 
Caribische gebied en de Stille Zuidzee (AGS). 
8.5. • De Overeenkomst voorziet in samenwerking 
tussen de ondertekenaars op handels-, industrieel, 
financieel en technisch gébied en voor dit laatstge­
noemde doel werd een Europees Ontwikkelings­
fonds (het vierde EOF) opgericht, waarin aanvanke­
lijk een bedrag van 3 000 min ERE werd gestort, 
bestemd voor de ACS-landen, . vermeerderd met 
150 min ERE, bestemd voor de overzeese landen en 
gebiedsdelen van de Lid-Staten van de Europese 
Gemeenschap (LGO). Voorts heeft de Europese 
Investeringsbank (EIB) zich verplicht uit eigen mid­
delen 400 min ERE te fourneren in de vorm van 
leningen, waarvan 10 min ERE zijn gereserveerd 
voor de LGO. 
8.6. Bij de afsluiting van het begrotingsjaar 1979 
gaven de toewijzingen van het vierde EOF ten 
behoeve van de ACS-landen het volgende verloop 
te zien: 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 207 
wegens overgang van voormalige LGO ,naar het 
stelsel voor de ACS-landen: + 58,3 min ERE, 
wegens toetreding van nieuwe ACS-landen: .+ 
9,5 min ERE. Voorts ontvingen de Franse overzeese departemen­
ten een extra toewijzing van 2 min ERE. 
Verdeling van de toewijzingen van het vierde EOF per 31 december 1979, 
volgens de rekeningen van de Commissie 
(miljoen ERE) 
ACS LGO Totaal % 
Subsidies 2 145,2 ' 41,6 2 186,8 69 
Speciale leningen 445,6 28,1 473,7 ' 15 
Risicodragend kapitaal 97 4 101 3 
Stabex 380 20 400 13 
Toewijzingen 3 067,8 93,7 3 161,5 100 
Het laatste besluit van de Raad, nr. 79/309/EEG 
van 19 maart 1979, bepaalt dat een toewijzing van 
12,126 min ERE in reserve zal worden gehouden ten 
gunste van de LGO; hierbij komt nog een niet ver­
deelde extra toewijzing van 2 min ERE ten behoeve 
van de Franse overzeese departementen. Dit totaal 
van 14,126 min ERE werd in de boeken van de 
Commissie als volgt verdeeld: 9,9 min ERE voor 
subsidies aan de LGO en 4,2 min ERE yoor speciale 
leningen aan de LGO; een besluit van de Raad 
dienaangaande ontbrak. fondsen. Deze ontvangsten beliepen per 31 december 
1979 16,7 mlm ERE, welk bedrag voor de ACS-
landen werd bestemd. 
8.8. Met het vierde EOF verschenen nieuwe vor­
men van hulpverlening, in het bijzonder het systeem 
dat de stabilisatie van de exportopbrengsten moet 
garanderen (Stabex), de stimulering van de 
regionale samenwerking (300 min ERE) en de 
microprojecten (20 min ERE). 
8.7. De in het kader van het vierde EOF beheerde 
middelen omvatten voorts de renté op gedeponeerde 8.9. Voor het begrotingsjaar 1979 het volume van 
de acties, gevoerd in het kader van het vierde EOF, 
per categorie als volgt worden samengevat: 
208 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Financieel volume van de acties gedurende het begrotingsjaar 1979 
Aard van de hulp Financieringsbe­
sluiten (samenvat­
tende betalingsver­
plichtingen Contracten of over­
eenkomsten (defi­
nitieve betalings­
verplichtingen Betalingen 
Diverse subsidies 332 270 205 
Buitengewone hulp 25 21 30 
Rentevergoedingen 11 11 12 
Speciale leningen 62 83 43 
Risicodragend kapitaal 16 20 12 
Stabex 123 123 118(?) 
Totaal 1979 569 528 420 
Totaal 1978 564 535 ' 326 
(') De aanvullingen van Stabex-transfers ten belope van 3,11 min ERE zijn afgetrokken van de 
betalingen in de jaarrekeningen. 
Per 31 december 1979, twee maanden vóór afloop 
van de Overeenkomst, is het gebruik van de toewij­
zingen als vojgt: 
Gebruik van de toewijzingen van het vierde EOF per 
31 december 1979 
Miljoen 
ERE % 
A. Totaal der toewijzingen 
waarvan nog niet toegewezen 
aan de ontvangende landen 
B. In totaal toegewezen aan de 
ontvangende landen 
waarvan nog niet toegekend op 
grond van financieringsbeslui­
ten 
. Toegekend op grond .van finan­
cieringsbesluiten 
waarvan nog geen contractuele 
verplichtingen aangegaan 
Bedrag waarvoor contractuele 
verplichtingen zijn aangegaan 
waarvan nog niet betaald 
C. Bedrag, betaald voor.leveran­
ties, werkzaamheden of dien­
sten 3 161 
' 238 100 
8 A. Totaal der toewijzingen 
waarvan nog niet toegewezen 
aan de ontvangende landen 
B. In totaal toegewezen aan de 
ontvangende landen 
waarvan nog niet toegekend op 
grond van financieringsbeslui­
ten 
. Toegekend op grond .van finan­
cieringsbesluiten 
waarvan nog geen contractuele 
verplichtingen aangegaan 
Bedrag waarvoor contractuele 
verplichtingen zijn aangegaan 
waarvan nog niet betaald 
C. Bedrag, betaald voor.leveran­
ties, werkzaamheden of dien­
sten 2 923 
700 92 
22 A. Totaal der toewijzingen 
waarvan nog niet toegewezen 
aan de ontvangende landen 
B. In totaal toegewezen aan de 
ontvangende landen 
waarvan nog niet toegekend op 
grond van financieringsbeslui­
ten 
. Toegekend op grond .van finan­
cieringsbesluiten 
waarvan nog geen contractuele 
verplichtingen aangegaan 
Bedrag waarvoor contractuele 
verplichtingen zijn aangegaan 
waarvan nog niet betaald 
C. Bedrag, betaald voor.leveran­
ties, werkzaamheden of dien­
sten 2 223 
710 70 
22 A. Totaal der toewijzingen 
waarvan nog niet toegewezen 
aan de ontvangende landen 
B. In totaal toegewezen aan de 
ontvangende landen 
waarvan nog niet toegekend op 
grond van financieringsbeslui­
ten 
. Toegekend op grond .van finan­
cieringsbesluiten 
waarvan nog geen contractuele 
verplichtingen aangegaan 
Bedrag waarvoor contractuele 
verplichtingen zijn aangegaan 
waarvan nog niet betaald 
C. Bedrag, betaald voor.leveran­
ties, werkzaamheden of dien­
sten 1 513 
521 48 
17 A. Totaal der toewijzingen 
waarvan nog niet toegewezen 
aan de ontvangende landen 
B. In totaal toegewezen aan de 
ontvangende landen 
waarvan nog niet toegekend op 
grond van financieringsbeslui­
ten 
. Toegekend op grond .van finan­
cieringsbesluiten 
waarvan nog geen contractuele 
verplichtingen aangegaan 
Bedrag waarvoor contractuele 
verplichtingen zijn aangegaan 
waarvan nog niet betaald 
C. Bedrag, betaald voor.leveran­
ties, werkzaamheden of dien­
sten 992(') 31 
(') De aanvullingen van Stabex-transfers ten belope van 
3,11 MERE zijn afgetrokken van de betalingen in de 
jaarrekeningen. Ofschoon er wel een zekere versnelling van het 
tempo der betalingen valt waar te nemen, (420 min 
ERE in 1979, tegen 326 min ERE in 1978), zijn voor 
20 landen de betalingen nog steeds minder dan 25 % 
van hun toewijzingen; hiertoe behoren 6 landen 
waaraan, overeenkomstig artikel 48 van de Overeen­
komst van Lomé, bijzondere aandacht wordt 
besteed. 
8.10. De aanvullingen van de Stabex-fondsen ten 
bedrage van 3,11 miljoen ERE zijn in de jaarreke­
ningen van het begrotingsjaar 1979 in mindering 
gebracht van de desbetreffende betalingen. Deze 
verrekening van ontvangsten en betalingen is in 
strijd met artikel 40 van het Financieel Reglement. 
8.11.. Overeenkomstig het besluit van de Raad 
van 29 juni 1976 en de goedkeuring van de Raad 
van 28 maart 1977 werd de toewijzing van het vierde 
EOF verhoogd met 9,4385 min ERE. Dit bedrag had 
op verzoek van de Commissie door de Europese 
Investeringsbank aan haar moeten worden betaald. 
Deze betaling had moeten geschieden uit de 
betaalde rente, de aflossingen van leningen op spe­
ciale voorwaarden en het risicodragend kapitaal, dat 
werd toegekend in het kader van de drie vorige 
Fondsen en dat door de Europese Investeringsbank 
ter beschikking van de Commissie werd gehouden. 
Dit bedrag beliep op 31 december 1979 12,11 min 
ERE. Op die datum had de Commissie deze beta­
ling nog steeds niet gereclameerd. 
8.12. De gecomputeriseerde boekhouding van het 
EOF behoeft dringend verbetering, ten einde de sys­
tematische vertragingen bij het opstellen van de 
periodieke rekeningen te beperken en de soms grote 
fouten bij het afdrukken van de balansen te vermij­
den. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 209 
BIJLAGE I 
Gegevens en statistieken betreffende de algemene begroting van 
de Europese Gemeenschappen 
en 
de Europese Ontwikkelingsfondsen 
210 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Inleidende opmerkingen 
1. Bron van de financiële gegevens 
De financiële gegevens van deze bijlage zijn ontleend aan de jaarrekeningen (1) en de balansen van de Europese 
Gemeenschappen en van de Europese Ontwikkelingsfondsen, alsmede aan andere door de Commissie 
verstrekte gedetailleerde financiële staten. 
2. Wijziging van de munteenheid 
De onderhavige bijlage geeft niet alleen de situatie weer van het dienstjaar 1979, doch schetst tevens een reeks 
historische ontwikkelingen. 
De invoering van de Europese rekeneenheid (ERE) in de algemene begroting is niet geheel zonder moeilijkheden 
verlopen. 1977 was het laatste dienstjaar waarin de begroting werd opgesteld in rekeneenheden van het IMF 
(r. e.). Met ingang van 1978 is de algemene begroting opgesteld en uitgevoerd in ERE. Deze twee eenheden zijn 
op verschillende bases berekend en zijn dus niet rechtstreeks vergelijkbaar. Met het oog hierop zijn in de statis­
tieken betreffende de algemene begroting de bedragen voor de aan 1978 voorafgaande dienstjaren niet omgere­
kend, doch blijven in r. e., terwijl de bedragen voor de dienstjaren 1978 en 1979 in ERE zijn uitgedrukt. 
Voor de Europese Ontwikkelingsfondsen is dit probleem als volgt opgelost: na de invoering van de ERE in het 
vierde Fonds werd overeengekomen om voor de eerste drie Fondsen, die aanvankelijk in r. e. waren opgesteld, 
als omrekeningskoers 1 r. e. = 1 ERE te hanteren. Aldus kan de reeks historische vergelijkingen voor alle Fond­
sen worden weergegeven in ERE. 
3. Weergave van de financiële gegevens 
De financiële gegevens zijn uitgedrukt in miljoen r. e. (tot en met 1977) of in miljoen ERE (vanaf 1978). De cijfers 
zijn afgerond op 1/io miljoen. ; 
Als gevolg van deze afronding komen de in de tabellen gegeven totalen niet steeds nauwkeurig overeen met de 
som van de bedragen in de tabellen, zodat in de optellingen kleine verschillen kunnen voorkomen. 
(1) Voor het dienstjaar 1979: jaarrekening en balans van de begroting 1979 (document COM (80) 233) en de wijzigingen daarop (document 
COM (80) 565). 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 211 
4. Afkorfingen en tekens 
EG Europese Gemeenschap(pen) 
EGKS Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal 
EEG Europese Economische Gemeenschap 
EGA of Euratom Europese Gemeenschap voor Atoomenergie 
EOGFL Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw 
BNP Bruto nationaal produkt 
BTW Belasting over de toegevoegde waarde 
FC Financiële compensatie 
DM Duitse mark 
FF Franse frank 
LIT Italiaanse lire 
HFL Nederlandse gulden 
BFR Belgische frank 
LFR Luxemburgse frank 
UKL Pond sterling 
IRL Ierse pond 
DKR Deense kroon 
r. e. Rekeneenheid 
m. r. e. Miljoen rekeneenheden 
ERE Europese rekeneenheid 
MERE Miljoen Europese rekeneenheden 
IMF Internationaal Monetair Fonds 
EMS Europees Monetair Stelsel 
MCB Monetaire compenserende bedragen 
GK Gesplitste kredieten 
NGK Niet-gesplitste kredieten 
VK Vastleggingskredieten 
BK Betalingskredieten 
KW Kredieten voor vastleggingen 
KVB Kredieten voor betalingen 
OR Overdrachten van rechtswege 
NAO Niet-automatische overdrachten 
D Duitsland 
F Frankrijk 
1 Italië 
NL Nederland 
B België 
L Luxemburg 
UK Verenigd Koninkrijk 
IRL Ierland 
DK Denemarken 
EUR 9 Alle 9 Lid-Staten van de Europese Gemeenschap te zamen 
EOF Europees Ontwikkelingsfonds 
GASM Geassocieerde Afrikaanse Staten en Madagaskar 
ACS Staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan 
LGO Landen en gebieden overzee 
FOD Franse overzeese departementen 
Stabex Stabilisatie van de exportopbrengsten 
FR Financieel Reglement van 21 december 1977 
PB Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
A Begrotingsafdeling 
T Begrotingsti'tel 
H Begrotingshoofdstuk 
0,0 
o/o Nihil 
Tussen nul en 0,05 
Percentage 
212 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Inhoudsopgave 
Deel I. Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
1. Basisgegevens betreffende de algemene begroting Samenvatting 214 
/ 
Het dienstjaar 1979: begroting en uitkomsten 
2. Algemene begroting 1979: geraamde ontvangsten Diagram nr. 1 218 
3. Algemene begroting 1979: geraamde uitgaven — Diagram nr. 2 219 
kredieten voor betalingen 
4. Algemene begroting 1979: kredieten voor vastleggingen Diagram nr. 3 220 
5. Geraamde en werkelijke ontvangsten in 1979 Tabel I 221 
6. Kredieten voor vastleggingen voor 1979 en het gebruik ervan Tabel II 222 
7. Kredieten voor betalingen voor 1979 en het gebruik ervan Tabel III 223 
8. Overzicht van het gebruik van de voor 1979 beschikbare kredieten Diagram nr. 4 224 
9. Gebruik van de voor 1979 beschikbare kredieten — per sector Diagram nr. 5 225 
10. Effectieve eigen middelen in 1979 — per Lid-Staat Diagram nr. 6 226 
11. Overzicht van ontvangsten en uitgaven en het saldo van het dienstjaar Diagram nr. 7 227 
1979 
12. De in 1979 verrichte betalingen — per sector en per ontvangende Diagram nr. 8 228 
Lid-Staat 
13. Structuurverbeteringsfondsen: in 1979 aangegane vastleggingen en Diagram nr. 9 229 
verrichte betalingen — per ontvangende Lid-Staat 
Historische gegevens over de uitvoering van de algemene begroting 
14. Gebruik van de kredieten voor betalingen in de periode 1973-1979 Tabel IV 230 
(voornaamste sectoren) 
15. Gebruikspercentages van de kredieten voor betalingen in de periode Diagram nr. 10 231 
1973 t/m 1979 (voornaamste sectoren) 
16. Beloop van de jaarlijkse betalingen per sector (1973 t/m 1979) Tabel V 232 
17. Ontwikkeling van de verhouding tussen de „jaarlijkse betalingen per Diagram nr. 11 233 
sector" en het „totaal van de jaarlijkse betalingen in het kader van de 
begroting" (1973 t/m 1979) 
18. Jaarlijkse betalingen aan de Lid-Staten, per sector (1976 t/m 1979) Tabel VI 234 
19. Effectieve eigen middelen per Lid-Staat (1973 t/m 1979) Tabel VII 235 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 213 
Deel II: de Europese Ontwikkelingsfondsen (EOF's) (situatie ultimo 1979) 
20. Algemene gegevens over de vier Fondsen 
21. De vier Fondsen: oorspronkelijke toewijzingen — financiering, aard 
van de steun, bestedingspercentages 
22. De vier Fondsen: beloop van de beschikbare middelen en de beste­
ding ervan 
23. De vier Fondsen: beloop van de jaarlijkse betalingen 
24. De vier Fondsen: uitsplitsing van de gecumuleerde globale vastleggin­
gen en gecumuleerde betalingen per ontvangend land 
25. De vier Fondsen: uitsplitsing van de gecumuleerde globale vastleggin­
gen en gecumuleerde betalingen per ontvangend land 
26. De vier Fondsen: besteding van de beschikbare middelen — per aard 
van de steun en per project 
27. De vier Fondsen: besteding van de beschikbare middelen — per eco­
nomische sector 
28. Het vierde Fonds — Stabex: gecumuleerde betalingen per ontvan­
gend land en per produkt Samenvatting 236 
Diagram nr. 12 237 
Tabel VIII 238 
Diagram nr. 13 239 
Tabel IX 240 
Diagram nr. 14 241 
Diagram nr. 15 242 
Diagram nr. 16 243 
Diagram nr. 17 244 
214 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Deel I: Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
1. Basisgegevens betreffende de algemene begroting 
Samenvatting 
1.1. Ontstaan van de algemene begroting 
De algemene begroting werd ingesteld bij het Fusieverdrag (1) (artikel 20) en kwam op 1 januari 1968 in de plaats van de drie 
afzonderlijke EG-begrotingen die voordien bestonden: de raming van de administratieve uitgaven van de EGKS, de begroting 
van de EEG en de administratieve begroting van Euratom. In 1971 werd ook de Euratom-begroting voor onderzoek en inves­
teringen in de algemene begroting ondergebracht. 
1.2. Rechtsgrondlag 
Voor de algemene begroting gelden de financiële bepalingen van de Verdragen van Parijs (2) (artikel 78 EGKS) en Rome (3) 
(4) (de artikelen 199 t/m 209 EEG en de artikelen 171 t/m 183 Euratom) alsmede de wijzigingen voortvloeiend uit het Fusie­
verdrag (1), het besluit van de Raad over de eigen middelen (5), het Verdrag van Luxemburg (6), het Toetredingsverdrag (7) 
en het Verdrag van Brussel (8). 
Een Financieel Reglement (9) bevat nauwkeurige voorschriften betreffende de opstelling en de uitvoering van de begroting en 
de rekening en verantwoording en het nazien van de rekeningen. Voorts bevat het Financieel Reglement specifieke bepalin­
gen over de details van de begrotingsuitvoering. 
1.3. Voornaamste begrotingsprincipes, neergelegd in de Verdragen en in het Financieel Reglement 
De begroting wordt vooraf goedgekeurd voor één dienstjaar (jaarbasis). De ingediende begroting moet sluitend zijn. Ont­
vangsten uit hoofde van de begroting moeten zonder onderscheid worden gebruikt ter financiering van alle in de begroting 
opgenomen uitgaven (niet-bestemmingsprincipe). Alle ontvangsten en uitgaven van de Gemeenschap moeten in de begro­
ting worden opgenomen (eenheidsprincipe). Alle ontvangsten en uitgaven worden voor het volle bedrag in de begroting en in 
de rekeningen opgenomen, zonder enige vorm van verrekening (brutoprincipe). Op deze algemene regels bestaan enkele 
uitzonderingen. 
1.4. Financiering van de begroting 
In de periode van 1968 tot en met 1979 werd de algemene begroting naast bepaalde andere ontvangsten (waaronder de 
EGKS-bijdragen) gefinancierd door bijdragen van de Lid-Staten, volgens een vaste verdeelsleutel. 
Vanaf 1 januari 1971 zouden ingevolge het besluit van de Raad inzake de eigen middelen (5) de financiële bijdragen volgens 
een vaste verdeelsleutel geleidelijk vervangen worden door eigen middelen (douanerechten, landbouwheffingen, heffingen op 
suiker en BTW, tot een maximum van 1 o/o van een uniforme EEG-grondslag). Tot een tijdstip waarop de uniforme BTW-
grondslag kon worden toegepast, zouden de Lid-Staten doorgaan met het betalen van financiële bijdragen. Vanaf 1975 zou­
den deze worden berekend op basis van het BNP (bruto nationaal produkt) — aandeel van de Lid-Staten. In 1979 omvatten 
de eigen middelen voor het eerst ook de BTW. Deze was verschuldigd door alle Lid-Staten, behalve door Duitsland, Ierland 
en Luxemburg, die doorgingen met het betalen van financiële bijdragen op basis van het BNP. 
Gedurende de periode 1971 t/m 1977 werd de jaarlijkse schommeling van het totale aandeel van iedere Lid-Staat beperkt 
door een stelsel van ,,dynamic brakes" (10). 
In 1978 en 1979 werd een speciaal mechanisme, als bepaald in het Toetredingsverdrag (artikel 131) toegepast, ten einde de 
verhoging van het aandeel van het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Denemarken te beperken. Dit werd tot stand gebracht door 
middel van een financiële compensatie tussen de Lid-Staten onderling buiten begrotingsverband. 
1.5. Inhoud en structuur van de begroting 
De algemene begroting omvat de administratieve uitgaven van de EGKS en de daarmee overeenkomende ontvangsten, de 
ontvangsten en uitgaven van de EEG en van Euratom. 
De begroting bestaat uit vijf afzonderlijke afdelingen, onderverdeeld in staten van (geraamde) ontvangsten, en uitgaven: 
(I) Parlement, (II) Raad (waarmee verbonden het Economisch en Sociaal Comité), (III) Commissie, (VI) Hof van Justitie, (V) 
Rekenkamer. 
Binnen elke afdeling worden de ontvangsten en uitgaven naar hun aard of bestemming ondergebracht onder begrotingson­
derdelen (titels, hoofdstukken, artikelenen posten) (11). 
(1) Fusieverdrag (8 april 1965): Verdrag tot instelling van één Raad en één Commissie welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben. 
(2) Verdrag van Parijs (18 april 1951): Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS). 
(3) Verdrag van Rome (25 maart 1957): Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG). 
(") Verdrag van Rome (25 maart 1957): Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom). 
(5) Besluit 70/243/EGKS, EEG, Euratom van de Raad van 21 april 1970 betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de Lid-Staten door eigen 
middelen van de Gemeenschappen (PB L 94 van 28. 4. 1970). 
(6) Verdrag van Luxemburg (22 april 1970): Verdrag houdende wijziging van een aantal budgettaire bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Euro­
pese Gemeenschappen en van het Fusieverdrag. 
(7) Toetredingsverdrag (22 januari 1972): Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing der Verdragen. 
(8) Verdrag van Brussel (22 juli 1975): Verdrag houdende wijziging van een aantal financiële bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Europese 
Gemeenschappen en van het Fusieverdrag. 
(9) Vanaf 1. 1. 1978 is van kracht: het Financieel Reglement van 21. 12. 1977 (PB L 356 van 31. 12. 1977) gewijzigd door verordening nr. 1252/79 van de Raad 
van 25 juni 1979 (PB L 160 van 28. 6. 1979). 
(10) zie de artikelen 3 (3) en 4 (1) van het besluit van de Raad 70/243 van 21. 4. 1970 inzake de eigen middelen. 
(11) Ten behoeve van deze bijlage is een speciale nomenclatuur ingevoerd voor het classeren van de uitgaven naar sector (zie de diagrammen nr. 2 en 3 en 
de tabellen II en III van deze bijlage). 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 215 
1.6 De verschillende soorten kredieten 
In de begroting kunnen de volgende soorten kredieten worden onderscheiden: 
a) Gesplitste kredieten (GK) worden aangewend ter financiering van meerjarige activiteiten in bepaalde sectoren. Zij omvat­
ten vastleggingskredieten en betalingskredieten: 
— Vastleggingskredieten (VK) dekken in het lopende dienstjaar de juridische verplichtingen die worden aangegaan voor 
werkzaamheden waarvan de uitvoering zich uitstrekt over een aantal dienstjaren. Zij gaan vergezeld van een schema 
waaruit blijkt welke financiële gevolgen zijn verbonden met de uitgaven die gepland zijn voor de betrokken jaren. 
— Betalingskredieten (BK) dekken uitgaven voortvloeiend uit verplichtingen die zijn aangegaan in het lopende dienstjaar 
en/of in vorige dienstjaren. 
b) Niet-gesplitste kredieten (NGK) dekken voor jaarlijkse activiteiten zowel vastleggingen als betalingen in hetzelfde dienst­
jaar 
Aldus krijgt men de volgende twee totalen: 
— het totaal van de kredieten voor vastleggingen (KW) = niet-gesplitste kredieten (NGK) 
+ vastleggings kredieten (VK) (1) 
— het totaal van de kredieten voor betalingen (KVB) = niet-gesplitste kredieten (NGK) 
+ betalingskredieten (BK) (1). 
De ontvangsten die op de begroting worden opgevoerd, dienen ter dekking van de kredieten voor betalingen. Vastleggings­
kredieten worden pas gefinancierd als de overeenkomstige betalingskredieten op de begroting zijn opgevoerd. 
Uit onderstaand vereenvoudigd schema (met fictieve bedragen) blijkt in welke mate deze verschillende soorten begrotings­
kredieten van invloed zijn in ieder dienstjaar: 
Kredieten voor vastleggingen: Bedra­
gen. aangewezen op de begrotingen van 
de jaren 1. 2 en 3 voor vastleggingen in 
deze jaren 
Toelichting: 
Kredieten 
voor vast-P Vastleggings­
kredieten (VK) 
leggingen /( I Niet-gesplitste 
(KW) | kredieten (NGK) 
dienstjaar 1: 
dienstjaar 2: 
dienstjaar 3: KW 
150 
KW 
180 
KW: 
215 Vastleggings­
kredieten 
van vorige 
jaren 
Samenvatting van alle soorten kredieten: 
\ II \ I 
? \ o \ 
? \ CE \ Gesplitste 
Kredieten (GKI \ II \ I 
? \ o \ 
? \ CE \ *§ £ z 
S ® 
otï 
iS Z Jt o>> 
?! 1! > j* 2 m 
</) c O) Q) £ <D 
1! a . > 
* 
li i 5 £ 
II S 75 \ II \ I 
? \ o \ 
? \ CE \ ID 
dienst­
jaar 1 100 50 27 150 127 
dienst­
jaar 2 120 60 38 180 158 
dienst-
taar 3 150 65 75 215 225 Tijdschema: Dit schema laat zien in welk jaar de gedeelten van 
de KW toegewezen voor de jaren 1, 2 en 3. moeten worden 
gefinancierd NGK worden gefinancierd in het jaar waarvoor zij 
zijn toegewezen: de VK worden gefinancierd in tranches, gespreid 
over een aantal jaren 
Bedragen (tranches), gefinancierd in: 
dienstjaar 
T 
I 100 10 dienstjaar 
2 
T 
I 
01 dienstjaar 
2 
T 
3 
I 
Ül ] 
1 
A 
De vertikale totalen in dit schema geven voor ieder jaar de kre­
dieten voor betalingen (KVB) aan nodig ter financiering van de 
lundische verplichtingen, die voor dit jaar voortvloeien uit de 
toegewezen KW Voor ieder jaar heeft men KVB NGK . beta-
lingskredieten (BK), aangezien de BK van het jaar het totaal vor­
men van alle tranches van VK die in dat jaar moeten worden 
gefinancierd 
Kredieten voor betalingen: 
dienstjaar 1 dienstjaar 2 dienstjaar 3 
SS 
Toelichting: 
kredieten 
voor be­
talingen 
(KVB) Betalingskredieten 
(BK) 
Niet-gesplitste 
kredieten (NGK) 
(1) NB Gewezen zij op het verschil tussen kredieten voor vastleggingen en vastleggingskredieten en tussen kredieten voor betalingen en betalingskredie-
ten De beide termen vastleggingskredieten en betalingskredieten worden uitsluitend gebruikt in verband met gesplitste kredieten 
216 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
1.7. De munteenheid 
Tot eind 1977 werd de begroting opgesteld en uitgevoerd in IMF-rekeneenheden (r.e.): 1 r.e. = 0,88867088 g goud (= 1 VS 
dollar tussen 1934 en 1972). 
Sinds 1978 wordt de begroting opgesteld en uitgevoerd in Europese rekeneenheden (ERE); 1 ERE komt overeen met het 
totaal der bedragen van de valuta's van de EG-Lid-Staten als volgt: 
0,828 DM + 0,0885 UKL + 1,15 FF + 109 LIT + 0,2.86 HFL + 3,66 BFR + 0,14 LFR + 0,217 DKR + 0,00759 IRL. 
1.8. De opstelling van de begroting 
Voor elk dienstjaar (dat loopt van 1 januari tot en met 31 december) stelt iedere instelling, vóór 1 juli van het jaar voorafgaand 
aan dat waarin de begroting moet worden uitgevoerd, ramingen van haar uitgaven op. De Commissie brengt deze ramingen 
onder in een voorontwerp van begroting en legt dit uiterlijk 1 september van hetzelfde jaar voor aan de Raad, die, te zamen 
met het Parlement, de begrotingsautoriteit vormt. De Raad stelt de ontwerp-begroting op en zendt deze uiterlijk 5 oktober van 
hetzelfde jaar toe aan het Parlement. Het Parlement kan voor de verplichte uitgaven (1) wijzigingen op de ontwerp-begroting 
voorstellen en voor de niet-verplichte uitgaven (2) amendementen indienen; deze wijzigingen en amehdementen worden voor­
gelegd aan de Raad. Voor de verplichte uitgaven beslist de Raad in laatste instantie. Voor de niet-verplichte uitgaven kan het 
Parlement, binnen de grenzen van een maximumstijgingspercentage, als laatste instantie zijn recht van amendement uitoefe­
nen. De voorzitter van het Parlement verklaart dat de begroting definitief is vastgesteld (3). Het Parlement kan de ontwerp-be­
groting echter verwerpen en verzoeken dat een nieuw ontwerp wordt voorgelegd. 
Indien de begroting aan het begin van een dienstjaar nog niet is goedgekeurd, moeten speciale bepalingen van de Verdragen 
en het Financieel Reglement met betrekking tot de goedkeuring van uitgaven worden toegepast (4). 
Gewijzigde begrotingen (waardoor het totale bedrag van de jaarlijkse begroting niet wordt gewijzigd) of. aanvullende begrotin­
gen (waardoor het totale bedrag wél wordt gewijzigd) kunnen door de begrotingsautoriteit worden goedgekeurd volgens de­
zelfde algemene procedure als voor de jaarlijkse begroting (5). 
De definitieve begrotingstoewijzing aan een bepaald begrotingsonderdeel kan worden gewijzigd door overschrijvingen (6) (vi-
rement) van andere begrotingsonderdelen. 
1.9. Uitvoering van de begroting 
1.9.1. Verantwoordelijkheid voor de uitvoering 
De Commissie voert de begroting onder haar eigen verantwoordelijkheid uit overeenkomstig het Financieel Reglement en 
binnen de grenzen van de toegewezen begrotingskredieten. De Commissie verleent de andere Instellingen de nodige be­
voegdheden voor de uitvoering van die begrotingsafdelingen die op hen betrekking hebben. 
1.9.2. Inning van de ontvangsten 
Dit omvat de vaststelling van de rechten en de inning van de aan de Gemeenschappen verschuldigde ontvangsten (eigen 
middelen en andere ontvangsten). 
1.9.3. Uitgaven 
a) Kredieten voor vastleggingen. 
— de kredieten voor vastleggingen die in de oorspronkelijke begroting zijn toegewezen, kunnen bepaalde wijzigingen on­
dergaan totdat de definitieve kredieten voor vastleggingen zijn verkregen: 
definitieve kredieten voor vastleggingen = oorspronkelijke begroting (NGK en VK) ± gewijzigde en aanvullende begro­
tingen (5) 4- bijkomende ontvangsten (7) ± overschrijvingen (6) + resterende vastleggingskredieten van het 
voorgaande dienstjaar (8) + niet-automatische overdrachten (9) van het voorgaande dienstjaar (NGK waarvoor geen 
vastleggingen zijn aangegaan) + vrijgemaaktve vastleggingskedieten van voorgaande dienstjaren. 
— De definitieve kredieten voor vastleggingen kunnen tijdens het dienstjaar worden gebruikt voor aangegane vastleggin­
gen. 
— Niet-besteding tijdens het dienstjaar: niet-gesplitste kredieten waarvoor geen vastleggingen zijn aangegaan, kunnen 
niet automatisch worden overgedragen naar het volgende dienstjaar (9). Niet-gebruikte vastleggingskredieten (die bij 
afsluiting van het dienstjaar nog resteren) blijven beschikbaar voor het volgende dienstjaar (8). 
— Kredieten die niet zullen worden gebruikt, worden geannuleerd. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 217 
b) Kredieten voor betalingen tijdens het dienstjaar. 
— Deze ondergaan, evenals de kredieten voor vastleggingen, wijzigingen die leiden tot de definitieve kredieten voor beta­
lingen: 
definitieve kredieten voor betalingen = oorspronkelijke begroting (NGK en BK) ± gewijzigde en aanvullende begrotin­
gen (5) + bijkomende ontvangsten (?) ± overschrijvingen (6). 
— De definitieve kredieten voor betalingen kunnen tijdens het dienstjaar worden gebruikt voor betalingen. 
— Niet-gebruik tijdens het dienstjaar: niet-gebruikte kredieten kunnen worden overgedragen naar het volgende dienstjaar 
in de vorm van overdrachten van rechtswege (10) of niet-automatische overdrachten (9). 
— Kredieten die niet zullen worden gebruikt, worden geannuleerd. 
c) Kredieten voor betalingen, overgedragen uit het voorgaande dienstjaar (overdrachten van rechtswege en niet-automati­
sche overdrachten). 
— In ieder dienstjaar kunnen kredieten (na eventuele overschrijvingen) tevens worden gebruikt voor betalingen (11). 
— kredieten die na overdracht niet voor betalingen zijn gebruikt, worden geannuleerd, behalve in bepaalde gevallen waarin 
overdrachten kunnen worden herhaald (12). 
1.9.4. Overzicht van ontvangsten en uitgaven en bepaling van het saldo van het dienstjaar 
Na afsluiting van elk dienstjaar wordt het overzicht van ontvangsten en uitgaven opgesteld en wordt het saldo van het jaar, dat 
moet worden overgedragen en opgenomen in de begroting van het volgende dienstjaar, bepaald (13). 
1.10. Indiening van de rekeningen 
De Commissie legt uiterlijk op 1 juni van het jaar dat volgt op het betrokken dienstjaar, aan het Parlement, de Raad en de 
Rekenkamer de rekeningen voor, waaruit de uitvoering van de begroting blijkt; de rekeningen omvatten de jaarrekening en de 
balansen moeten vergezeld gaan van een analyse van het financieel beheer (H). 
1.11. Externe controle 
Vóór 1977 was de externe controle in handen van de Controlecommissie van de Europese Gemeenschappen. 
Sinds 1977 wordt de externe controle van de algemene begroting uitgevoerd door de Rekenkamer (is). Deze verifieert de 
staten van ontvangsten en uitgaven van de algemene begroting, onderzoekt de rechtmatigheid van de ontvangsten en uitga­
ven en gaat tevens na of een goed financieel beheer werd gevoerd. De controles kunnen worden uitgevoerd vóór afsluiting 
van het betrokken dienstjaar, en wel ter plaatse bij de Instellingen en in de Lid-Staten. De resultaten van het onderzoek van de 
Rekenkamer worden neergelegd in een jaarverslag en in afzonderlijke opmerkingen en adviezen. 
1.12. Decharge en „follow up" 
Sinds 1977 zijn de volgende bepalingen van toepassing (16). Op aanbeveling van de Raad verleent het Parlement de Commis­
sie uiterlijk 30 april van het tweede jaar dat volgt op het betrokken dienstjaar, decharge voor de uitvoering van de begroting. 
Te dien einde onderzoeken de Raad en het Parlement achtereenvolgens de door de Commissie ingediende rekeningen en het 
jaarverslag van de Rekenkamer. 
De Instellingen dienen de nodige maatregelen te nemen naar aanleiding van de opmerkingen in de dechargebesluiten en moe­
ten van deze maatregelen verslag uitbrengen (17). 
(1) Verplichte uitgaven zijn die welke automatisch voortvloeien uit de Verdragen of uit op grond daarvan genomen rechtsbesluiten. 
(2) Andere dan verplichte uitgaven. 
(3) Zie voor bijzonderheden omtrent de begrotingsprocedure de artikelen 78 van het EGKS-Verdrag, 203 van het EEG-Verdrag en 177 van het Euratom-Ver-
drag. 
(4) Zie artikel 8 van het Financieel Reglement. 
(5) Zie artikeM (5) van het Financieel Reglement. 
(6) Zie artikel 21 van het Financieel Reglement. 
(7) Zie artikel 87 van het Financieel Reglement en artikel 91 (2) van het gewijzigd Financieel Reglement. 
(8) Zie de artikelen 6 (2) (a) en 88 (3) van het Financieel Reglement. 
(9) Zie artikel 6 (1) (b) van het Financieel Reglement. 
(10) Zie de artikelen 6 (1) (c), 6 (2) (b) en 88 (4) van het Financieel Reglement. 
(11) In de volgende tabellen en diagrammen wordt het totaal van de betalingen ten laste van de kredieten voor betalingen van het dienstjaar plus de betalingen 
ten laste van uit het voorgaande dienstjaar overgedragen kredieten voor betalingen aangeduid als jaarlijkse betalingen. 
(12) Zie de artikelen 108 (3) (a,b) van het Financieel Reglement. 
(13) Zie artikel 27 van het Financieel Reglement en artikel 15 van de Verordening van de Raad (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2891/77 (PB L 336 van 27. 12. 1977). 
De berekenjng van het saldo van 1979 blijkt uit diagram nr. 7 van deze bijlage. 
(14) Zie de artikelen 73 t/m 77 van het Financieel Reglement. 
(15) Zie de artikelen 78 sexies en septies van het EGKS-Verdrag, 206 en 206 bis van het EEG-Verdrag, 180 en 180 bis van het Euratom-Verdrag en de artikelen 
78 t/m 84 van het Financieel Reglement. 
(16) Zie de artikelen 78 octies van het EGKS-Verdrag, 206 ter van het EEG-Verdrag, 180 ter van het Euratom-Verdrag. 
(17) Zie artikel 85 van het Financieel Reglement. 
218 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Diagram nr. 1 
2. Algemene begroting 1979: raming der ontvangsten 
(na aanvullende en gewijzigde begrotingen: zie ook Tabel I) 
1 640.6 
MERE 
(11.5%) Raming der 
ontvangsten, 
totaal: 
14 447,0 
MERE 
Toelichting: 
Totaal eigen middelen (per Lid-Staat) 
• Douanerechten 
"D Landbouwhelfingen 
I /cz Ui 1^8131 
nz Bijdragen suiker 
BTW 
Financiële bijdragen (BNP) 
Overige ontvangsten 
D c Bondsrepubliek Duitsland L = Luxemburg 
F = Frankrijk UK = Verenigd Koninkrijk 
I = Italië IRL = Ierland 
NL = Nederland DK = Denemarken 
B = België Bijdragen suiker: 
459,8 MERE (3.2 %) 
Landbouwheffingen: 
1 706.0 MERE (11.8%) Andere ontvangsten: 
— Overschot van 1978: 
— EGKS-bijdrage 
(volgens art. 20 
Fusieverdrag): 
— Bijdragen van de 
Lid-Staten aan de 
aanvullende 
EGA-programma's: 196 4 MERE 
(1,4%) 
41,6 MERE 
5,0 MERE 
10,9 MERE 
— Inhoudingen op de bezoldi­
ging van het personeel: 111 
— Diverse ontvangsten 27 8 MERE 
1 MERE Financiële bijdragen (BNP): 
2 299,7 MERE (15.9%) 
BTW (0,7889 % van 
de unilorme 
EG-grondslag): 
4 739.6 MERE 
(32,8 %) 
Douanerechten: 
5 045.5 MERE (34.9 %) 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 219 
Diagram nr. 2 
3. Algemene begroting 1979: uitgavenraming — kredieten voor betalingen 
(na aanvullende en gewijzigde begrotingen: zie Tabel III, kolom 2) 
Totaalraming 
uitgaven. 
Kredieten voor 
betalingen: 
14 447,0 (') 
MERE 
(') Som van de niet-
gesplitste kredieten 
(12 591.5 MERE) en de 
betalingskredieten 
(1 855.5 MERE) Voorzieningen en reserve: 333,5 MERE (2,3 %) (waarvan 259,5 MERE NGK) 
Restituties aan de Lid-Staten: 721,1 MERE (5,0 %) 
Overige sectoren: 64,9 MERE (0.4 %) (waarvan 39,6 MERE NGK) 
Ontwikkelingssamenwerking: 494,9 MERE (3.4 %) (waarvan 306,7 MERE NGK) 
Onderzoek, investeringen en energie: 246,9 MERE (1,7 %) 
Regionaal Fonds: 499.0 MERE (3.5 %) 
Sociaal Fonds: 502,5 MERE (3,5 %) 
EOGFL-Oriëntatie: 319.6 MERE (2,2 %) 
2.10. Agro-monetaire maatregelen: 770,4 MERE (5,3 %) 
2.9. Diversen: 434,9 MERE (3,0 %) 
2.8 Tabak: 212,0 MERE (1.5 %) 
2.7. Wijn: 94,4 MERE (0,7 %) 
2.6. Groenten en fruit: 416,5 MERE (2,9 %) 
2.5. Rund-, kalis- en varkensvlees: 803.2 MERE (5.5 %) 
2 4 Suiker 1 004.6 MERE (6,9 %) 
2.3. Oliën en vetten: 592.9 MERE (4,1 %) 
2 2 Melk en zuivelprodukten: 4 459,6 MERE (30,9 %) 
2.1. Granen en rijst: 1 615,6 MERE (11.2%) 
1 Huishoudelijke uitgaven (alle Instellingen): 860,5 MERE (6.0 %) 
Overige Instellingen: 279,3 MERE (1,9 %) 
— Parlement 144,2 MERE 
— Raad 102.8 MERE 
— Hol van Justitie 19,6 MERE 
— Rekenkamer 12,7 MERE Toelichting: 
• Niet-gesplitste kredieten (NGK) 
Sectoren met gesplitste kredieten: 
betalingskredieten 
Kredieten ter beschikking van de 
Commisie 
Kredieten ter beschikking van de 
overige Instellingen 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 220 
Diagram nr. 3 
4. Algemene begroting 1979: kredieten voor vastleggingen 
(na aanvullende en gewijzigde begrotingen: zie Tabel II, kolom 2) 
I l Som van de niet-gephtste kredieten 
(12 591.5 MERE) en vastleggingskredieten 
(2 831.7 MERE) Kredieten voor 
vastleggingen. 
Totaal: 
15 423,2 
MERE (1) 10. Voorzieningen en reserve: 420.9 MERE (2,7 %) (waarvan 259.5 MERE NGK) 
9. Restituties aan de Lid-Staten: 721.1 MERE (4,7 %) 
8. Overige sectoren: 88,2 MERE (0,6 %) (waarvan 39,6 MERE NGK) 
7 Ontwikkelingssamenwerking: 644,8 MERE (4,2 °/«) (waarvan 306.7 MERE NGK) 
6 Onderzoek, investering en energie: 199,4 MERE (1,3 %) 
5. Regionaal Fonds: 945.0 MERE (6,1 %) 
4. Sociaal Fonds: 695,5 MERE (4,5 %) 
3. EOGFL-Orientatie: 443,7 MERE (2,9 %) 
NB: Voor de sectoren waaraan gesplitste kredieten zijn toege­
wezen, geeft dit diagram de vasfleggingskredieten aan en niet 
de betalingskredieten als in diagram nr. 2, aangezien de bedra­
gen van de niet-gesplitste kredieten en hun grafische voor­
stelling hetzelfde zijn. 
De totale kredieten voor vastleggingen zijn niet in evenwicht met 
de begrotingsontvangsten voor 1979. aangezien de vastleg­
gingskredieten tevens bedragen omvatten, die worden gefinan­
cierd uit begrotingsontvangsten van volgende jaren (zie para­
graaf 1.6.). 
EOGFL-Garantie: 10 404,1 MERE (67,4 %) 
(zie voor de verdeling van deze posten over de verschillende 
produkten diagram nr. 2) 
1. Huishoudelijke uitgaven (alle Instellingen): 860.5 MERE (5,6 %) 
(zie voor de verdeling van deze posten over de Instellingen diagram nr. 2) 
Toelichting: 
Niet-gesplitste kredieten (NGK) 
Sectoren met gesplitste kredieten: 
vastleggingskredieten 
221 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel I 
5. Geraamde en werkelijke ontvangsten in 1979 
A. Overzicht van de ontvangsten 
Geraamde ontvangsten begroting 1979 
(na aanvullende en gewijzigde begrotingen) Werkelijke ontvangsten 
in 1979 
MERE % MERE % 
1. Eigen middelen 14 250,6 98,6 14 372,4 98,4 
— Douanerechten 5 045,5 34,9 5 189,1 35,5 
— Landbouwheffingen 1 706,0 11,8 1 678,6 11,5 
— Bijdragen suiker 459,8 3,2 464,9 3,2 
— BTW (0,7889 % van de uniforme 
grondslag) 4 739,6 32,8 4 737,7 32,4 
— Financiële bijdragen (BNP) 2 299,7 15,9 2 302,1 15,8 
2. Overige ontvangsten 196,4 1,4 230,2 1,6 
— Overschot van 1978 41,6 41,6 
— EGKS-bijdrage 
(art. 20 Fusieverdrag) 5,0 5,0 
— Bijdragen van de Lid-Staten aan 
de aanvullende EGA-programma's 10,9 10,9 
— Inhoudingen op de bezoldiging 
van het personeel 111,8 107,9 
— Diverse ontvangsten 27,1 64,8 
Ontvangsten totaal 14 447,0 100 14 602,7 100 
B. Geraamde eigen middelen begroting 1979, per Lid-Staat 
(na aanvullende en gewijzigde begrotingen) 
(MERE) 
~~~ Lid-Staat 
Middelen Bondsrep. 
Düits-
land Frank­
rijk Italië Neder­
land België Luxem­
burg Verenigd 
Konink­
rijk Ierland Dene­
marken EUR 9 
Geraamde eigen middelen, 
totaal 4 257,3 
(29,9 %) 2 707,0 
(19,0%) 1 640,6 
(11,5 %) 1 288,6 
(9,0 %) 887,4 
(6,2 %) 18,9 
(0,1 %) 2 988,7 
(21,0%) 111,3 
(0,8 %) 350,8 
(2,5 %) 14 250,6 
(100%) 
C. Werkelijke eigen middelen per Lid-Staat 
' Lid-Staat 
Middelen Bondsrep. 
Duits­
land Frank­
rijk Italië Neder­
land België Luxem­
burg Verenigd 
Konink­
rijk Ierland Dene­
marken EUR 9 
Douanerechten 1 586,6 754,2 497,2 485,6 335,7 3,8 1 344,6 57,1 124,3 5 189,1 
Landbouwheffingen 263,7 96,5 410,6 313,2 229,7 0,1 353,2 3,6 8,0 1 678,6 
Bijdragen suiker 146,3 152,3 45,9 37,8 30,9 — 26,1 4,6 21,1 464,9 
BTW — 1 720,4 747,7 453,6 329,6 — 1 302,6 — 183,9 4 737,7 
Financiële bijdragen (BNP) 2 245,6 — — — — 14,9 — 41,6 — 2 302,1 
Werkelijke eigen middelen, 
totaal 4 242,2 
(29,5 %) 2 723,5 
(19,0%) 1 701,4 
(11,8 %) 1 290,2 
(9,0 %) 925,8 
(6,4 %) 18,8 
(0,1 %) 3 026,4 
(21,1 %) 106,9 
(0,7 %) 337,4 
(2,4 %) 14 372,4 
(100%) 
Financiële compensatie (1) + 165,1 + 163,0 + 91,9 + 53,9 + 40,7 + 0,6 - 512,9 - 2,2 — — 
Werkelijk aandeel na 4 407,2 2 886,5 1 793,2 1 344,1 966,5 19,4 2 513,5 104,6 337,4 14 372,4 
financiële compensatie (30,7 %) (20,1 %) (12,5 %) (9,3 %) (6,7 %) (0,1 %) (17,5 %) (0,7 %) (2,4 %) (100%) 
(1) Financiële compensatie tussen de Lid-Staten, buiten begrotingsverband (Art. 131 van de Toetredingsakte). 
222 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel II 6. In 1979 beschikbare kredieten voor vastleggingen en het gebruik daarvan 
(MERE) 
Gebruik van de 
kredieten 
Sector 
(de overeenkomstige 
begrotingsonderdelen 
zijn tussen haakjes 
aangegeven: afdeling (A), 
titel (T). hoofdstuk (H)) * 
O ZJ 
c > 
2 c ® a> "O Q) 0) •£ 
Q) V) SI - r ö) TO — c a> Q- -k- co Oï j*: O) O) CT 0) 
o r, üÓ o cc c/} z > 
(1) O) Q) 
® 0) c = ai O) D O) 
ê êi O <0 O 
(2) o> 
.£ 6 c o Q) ^ 0) c ~ Q) 
2 E 'w .E c a; v' •O , 5 C 0) 
c « S E <D 5 o ^ E ^ CO O 
H O) (D 
O) C :ir a> 5 >-m —' > 
•- cc .E & 
CO 
o S > Q) ® 
_ V) * 
r. a>> 
w ro ® 
> T3 
(3) <D c ^ CC CO O a> c O) CD 
m °> 
m C 
01 a> ai N- Q) 
(4) Overdrachten naar 1980 
ra o>® 
o o r 
(5) 0) O) C\J er sz O CO IL CO 
O) r 0> 
> h". < O) cr> 
Y c co 
m > J co 0) co 
e/) co c_ 00 CD 
CD *o 0) a> 
(6) (7)= 
(5)+(6) 
1. Huishoudelijke uitgaven (alle instellingen) 
1.1. Commissie (A III: T 1 en 2) 
1.2. Parlement (A I) 
1.3. Raad (A II) 
1.4. Hof van Justitie (A IV) 
1.5. Rekenkamer (A V) NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 860,5 
581,2 
144,2 
102,8 
19.6 
12.7 862.7 
583,4 
144,2 
102.8 
19.6 
12.7 781.7 
555,1 
112.8 
87,3 
16,9 
9,6 3,2 
0,1 
2,7 
0,4 3,2 
0,1 
2,7 
0,4 
EOGFL-Garantie 
(A III, T 6 en 7, H 88) 
2.1. Granen en rijst (H 60 en 61) 
2.2. Melk en zuivelprodukten (H 62) 
2.3. Oliën en vetten (H 63) 
2.4. Suiker (H 64) 
2.5. Rund-, kalfs- en varkensvlees 
(H 65 en 66) 
2.6. Groenten en fruit (H 68) 
2.7. Wijn (H 69) 
2.8. Tabak (H 70) 
2.9. Andere produkten 
(67, 73, 74, 88) 
2.10. Agro-monetaire 
maatregelen (H 75, 78) NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 10 404,1 
1 615,6 
4 459,6 
592,9 
1 004,6 
803,2 
416,5 
94,4 
212,0 
434,9 
770,4 10 404,1 
1 608,3 
4 491,0 
606.3 
939.8 
852,1 
441,5 
61,3 
225,5 
468.9 
709.4 10 404,1 
1 608,3 
4 491,0 
606.3 
939.8 
852,1 
441,5 
61,3 
225,5 
468.9 
709.4 
3. EOGFL-Oriëntatie(A III: H 80t/m 86) VK 443,7 665,9 (1) 460,3 (') 182,4 182,4 
4. Sociaal Fonds (A III: H 50 t/m 53) VK 695,5 823,9 774,5 49,3 49,3 
5. Regionaal Fonds (A III: H 55 en 56) VK 945,0 1 010,3 962,1 48,2 48,2 
Onderzoek, investering en energie 
(A III. H 32, 33) 
6.1. Onderzoekeninvestering(H33) 
6.2. Energie (H 32) NGK+VK 
VK 
NGK 
VK 199,4 
142,4 
57,0 454,4 
330,6 (") 
1,0 
122,9 317,8 
248,5 
1,0 
68,3 111,8 
78,7 
33,1 111,8 
78,7 
33,1 
7. Ontwikkelingssamenwerking (A lil: T 9) 
7.1. Voedselhulp (H 92) 
7.2. Financiële steun (H93t/m96) NGK+VK 
NGK 
NGK 
VK 644,8 
287,3 
19,4 
338,1 929.4 
296,0 
57,9 
575.5 691,1 
296,0 
51,1 
344,0 4,0 
4,0 184,1 
184,1 188,1 
4,0 
184,1 
8. Overige sectoren 
(A III: H 30, 31, 34, 35, 36, 37, 39, 
47, 58, 59, 87, 89) NGK+VK 
NGK 
VK 88,2 
39,6 
48,6 165,2 
50,6 
114,6 82,8 
43,5 
39,3 2,8 
2,8 55,2 
55,2 58,0 
2,8 
55,2 
9. Restituties aan de Lid-Staten 
(A III: H 40, 57) 
9.1. 10 % van de eigen middelen 
(H 40) 
9.2. Subsidies en compensaties 
EMS (H 57) NGK 
NGK 
NGK 721,1 
721,1 966,5 
721,1 
245,4 966,5 
721,1 
245,4 
10. Voorzieningen en reserves 
(A III: T 10) NGK+VK 
NGK 
VK 420,9 
259,5 
161,4 46,4 
8,2 
38,2 
To­
taal Niet-gesplitste kredieten 
Vastleggingskredieten 
Kredieten voor vastleggingen NGK 
VK 
NGK+VK 12 591,5 
2 831,7 
15 423,2 12 647,0 (2) 
3 681,8 
16 328,8 (4) 12 543,9 (3) 
2 897,0 
15 440,9 9,9 
9,9 630,9 
630,9 9,9 
630,9 
640,8 
(1) Niet inbegrepen een bedrag van 44,9 MERE, dat overeenkomt met het opnieuw gebruiken van vrijgekomen bedragen ingevolge Raadsverordening (EEG) 
nr. 3171/75: dit bedrag is opgenomen in Tabel III, „kredieten voor betalingen, overgedragen van 1978". 
(2) Niet inbegrepen de niet-automatische overdrachten van 1978, die ook beschikbaar zijn voor vastleggingen. 
(3) Niet inbegrepen de vastleggingen die zijn aangegaan ten laste van niet-automatische overdrachten van 1978. 
(4) Inclusief 14,1 MERE bestaande uit bijkomende ontvangsten uit hoofde van dienstverrichtingen voor rekening van derden. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 223 
Tabel 111 7. in 1979 beschikbare kredieten voor betalingen en het gebruik daarvan (MERE) 
\ Gebruik van de 
\ kredieten 
Sector \ 
(zie Tabel II \ 
voor de tussen \ 
haakjes aangegeven \ 
begrotings- \ 
onderdelen) \ 
Soort kredieten: 
Niet-gesplitste kredieten (NGK), 
Betalingskredieten (BK) A) Kredieten voor betalingen 
op de begroting 1979 B) Kredieten voor betalingen, 
overgedragen uit 1978 
C) Totaal 
van de 
in 1979 
verrichte 
beta­
lingen \ Gebruik van de 
\ kredieten 
Sector \ 
(zie Tabel II \ 
voor de tussen \ 
haakjes aangegeven \ 
begrotings- \ 
onderdelen) \ 
Soort kredieten: 
Niet-gesplitste kredieten (NGK), 
Betalingskredieten (BK) c © o> c c 
®'o 
£ -ë o> & c o> 
?! T3 •I C S> O <0 N tO 
•I's ® co o> 
Definitieve kredieten in 1979 
(na aanpassingen door over­schrijvingen en bijkomende ontvangsten) C <D O) c 
2 Q> X) 
0) 
JZ 
O 
a> > 
O) I--CT) 
c Overdrachten naar 1980 
c <D Ui 
c 
O 
D C C < 
Overdrachten van rechtswege 
en niet-automatische over­drachten (na overschrijvingen) C 0) o> c 
75 
o 
n 
0) 
I: o 
O > 
O) 
h-CT> 
c cc LL 
O | 00 -C o> C *- (0 
cc ^ 
(0 £3 
c . 
c S 0) ^ 
"O *-
a> ~ ' 
o< C 0) O) c 
a> 
3 C C < C) Totaal 
van de 
in 1979 
verrichte 
beta­
lingen \ Gebruik van de 
\ kredieten 
Sector \ 
(zie Tabel II \ 
voor de tussen \ 
haakjes aangegeven \ 
begrotings- \ 
onderdelen) \ 
Soort kredieten: 
Niet-gesplitste kredieten (NGK), 
Betalingskredieten (BK) c © o> c c 
®'o 
£ -ë o> & c o> 
?! T3 •I C S> O <0 N tO 
•I's ® co o> 
Definitieve kredieten in 1979 
(na aanpassingen door over­schrijvingen en bijkomende ontvangsten) C <D O) c 
2 Q> X) 
0) 
JZ 
O 
a> > 
O) I--CT) 
c , -O (f> —-
£ C\J O —' Q> to 
ra ü£" > 
ra < ra 
ï 0) o> — 
os» ir LL 
05 0) c 
C. C o ra • •- > 
to <ü ]Q 
olp 
3 2 -ra -o to 
a! G) t: 
z S< <0 (0 
O 
c 
£ 2: O co 
•o 
<D 
O c <D Ui 
c 
O 
D C C < 
Overdrachten van rechtswege 
en niet-automatische over­drachten (na overschrijvingen) C 0) o> c 
75 
o 
n 
0) 
I: o 
O > 
O) 
h-CT> 
c cc LL 
O | 00 -C o> C *- (0 
cc ^ 
(0 £3 
c . 
c S 0) ^ 
"O *-
a> ~ ' 
o< C 0) O) c 
a> 
3 C C < C) Totaal 
van de 
in 1979 
verrichte 
beta­
lingen \ Gebruik van de 
\ kredieten 
Sector \ 
(zie Tabel II \ 
voor de tussen \ 
haakjes aangegeven \ 
begrotings- \ 
onderdelen) \ (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7)= 
(5)+(6> (8)= 
<3)-<4) 
-(7) (9) (10) (11) (12)= 
(9)-(10) 
-(11) (13)= 
(4)+ (10) 
1. Huishoudelijke uitga­
ven (alle Instellingen) 
1.1. Commissie 
1.2. Parlement 
1.3. Raad 
1.4. Hof van Justitie 
1.5. Rekenkamer NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 860,5 
581,2 
144,2 
102,8 
19.6 
12.7 862.7 
583,4 
144,2 
102.8 
19.6 
12.7 727,2 
524,0 
98.7 
79.8 
15,7 
9,0 54,6 3,2 57,7 
31,1 0,1 31,2 
14,1 2,7 16,8 
7,5 0,4 7,9 
1,2 — 1,2 
0,6 — 0,6 77,8 
28,2 
28,7 
15,1 
2,7 
3,1 53,9 
29,8 
14,5 . 
8,5 
0,7 
0,3 45.8 
27.9 
10,4 
6,7 
0,6 
0,2 -8,1 
1,9 
4,2 
1,9 
0,1 
0,1 772,9 
551,9 
109,0 
86,5 
16,3 
9,2 
2. EOGFL-Garantie 
2.1. Granen 
en rijst 
2.2. Melk en zuivel-
produkten 
2.3. Oliën en vetten 
2.4. Suiker 
2.5. Rund-, kalfs- en 
varkensvlees 
2.6. Groenten 
en fruit 
2.7. Wijn 
2.8. Tabak 
2.9. Andere produkten 
2.10. Agro-monetaire 
maatregelen NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 10 404,1 
1 615,6 
4 459,6 
592,9 
1 004,6 
803,2 
416,5 
94,4 
212,0 
434,9 
770,4 10 404,1 
1 608,3 
4 491,0 
606.3 
939.8 
852,1 
441,5 
61,3 
225,5 
468.9 
709.4 10 404,1 
1 608,3 
4 491,0 
606.3 
939.8 
852,1 
441,5 
61,3 
225,5 
468.9 
709.4 — — — -30,4 
30,4 30,4 
30,4 — 
— 10 434,5 
1 608,3 
4 521,4 (7) 
606.3 
939.8 
852,1 
441,5 
61,3 
225,5 
468.9 
709.4 
3. EOGFL-Oriëntatie . NGK+BK 
NGK 
BK 319,6 
319,6 304,2 
304,2 91,2 
91,2 213,0 — 213,0 
213,0 — 213,0 — 858.6 
571,9 
286.7 312.2 
128.3 
183,9 435,4 
435,4 111,1 
8,2 (5) 
102,9 403,4 
128,3 
275,1 
4. Sociaal Fonds BK 502,5 530,0 296,8 233,2 — 233,2 — 299,5 298,8 — 0,7 595,7 
5. Regionaal Fonds BK 499,0 499,0 160,0 339,0 — 339,0 — 353,2 353,2 — — 513,1 
6. Onderzoek, investering 
en energie 
6.1. Onderzoek 
investering 
6.2. Energie NGK+BK 
BK 
NGK 
BK 246,9 
196,4 
50,5 267,9 
217,4 (') 
1,0 
49,5 141,9 
140,5 
0,3 
1,1 125,6 — 125,6 
76,5 — 76,5 
0,7 — 0,7 
48,4 — 48,4 0,4 
0,4 
0,0 146,9 
100,7 
46,2 112,0 
84,6 
27,4 -34,9 
16,1 («J 
18,8 253,9 
225,1 
0,3 
28,5 
7. Ontwikkelingssamen­
werking 
7.1. Voedselhulp 
7.2. Financiële steun NGK+BK 
NGK 
NGK 
BK 494,9 
287,3 
19,4 
188,2 541.6 
296,0 
57,9 (2) 
187.7 230,7 
158,9 
45,8 
26,0 304,1 4,0 308,1 
137,1 — 137,1 
5,3 4,0 9,3 
161,7 — 161,7 2,8 
2,8 210,8 
100,1 
6,4 
104,3 r 174,7 
100,1 
6,2 
68,4 — 36,1 
0,2 
35,9 405,4 
259,0 
52,0 
94,4 
8. Overige sectoren NGK +BK 
NGK 
BK 64,9 
39,6 
25,3 85,4 
50,6 
34,8 34,1 
23,1 
11,0 44,2 2,8 47,0 
20,4 2,8 23,2 
23,8 — 23,8 4,3 
4,3 84.6 
60,9 
23.7 54,2 
33,5 
20,7 22,5 
22,5 7,9 
4,9 (5) 
3,0 88,3 
56.6 
31.7 
9. Restituties aan 
de Lid-Staten 
9.1. 10% van de 
eigen middelen 
9.2. Subsidies 
en compen­
saties EMS NGK 
NGK 
NGK 721,1 
721,1 966,5 
721,1 
245,4 839,4 
666,1 
173,3 127,0 — 127,0 
55,0 — 55,0 
72,0 — 72,0 -60,8 
60,8 60,4 
60,4 — 0,4 
0,4 899,9 
726,6 
173,3 
10. Voorzieningen 
en reserve NGK+BK 
NGK 
BK 333,5 
259,5 
74,0. 27,0 
8,2 
18,8 - _ _ _ 27,0 
8,2 
18,8 — - — — -
To­
taal Niet-gesplitste 
kredieten 
Betalings­
kredieten 
Kredieten voor 
betalingen NGK 
BK 
NGK+BK 12 591,5 
1 855,5 
14 447,0 12 647,0 
1 841,3 
O (*) 
14 488,3 12 198,8 
726,5 
(3) 
12 925,3 345,1 9,9 355,0 
1 095,7 — 1 095,7 
1 440,8 9,9 1 450,7 93,2 
19,2 
112,4 884,5 
1 214,4 
(4) 
2 098,9 404.8 
1 037,0 
1 441,8 457,9 
457,9 21,8 
177,4 
H 
199,2 12 603,6 
1 763,5 
14 367,1 
(1) Inclusief 11,3 MERE aan bijkomende ontvangsten uit hoofde van dienstverrichtingen voor rekening van derden. 
(2) Inclusief een ,,overschrijving" van 30,0 MERE uit overdrachten van 1978 ,.Financiële steun (BK)". 
(3) De betalingen tussen de Instellingen onderling zijn niet in mindering gebracht op de totale betalingen. 
(4) Na een „overschrijving" van 30,0 MERE naar de voor 1979 uitgetrokken bedragen voor,,Financiële steun (NGK)". 
(5) Inclusief aanpassingen van saldi van vastleggingen als gevolg van koersschommelingen van de ERE: 6,7 MERE voor ,,EOGFL-Oriëntatie" en 1,3 MERE 
voor „Overige sectoren" (Hfdst. 58). 
(6) Inclusief een vermindering van overdrachten van 1978 (0,2 MERE), die niet gedekt zijn door ontvangsten uit hoofde van dienstverrichtingen voor rekening 
van derden. 
(7) Verdere betalingen van 203,5 MERE ter dekking van uitgaven met betrekking tot 1979 zijn ten laste gebracht van de kredieten van 1980; zie de toelichtin­
gen in Hoofdstuk 4 van het Jaarverslag. 
224 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31.12.80 
Diagram nr. 4 
8. Overzicht van het gebruik van de voor 1979 beschikbare kredieten 
(alle Instellingen, alle sectoren) 
Soort 
kredieten Voor 1979 beschikbare kredieten Gebruik van de voor 1979 / on 
beschikbare kredieten \ NA0 overdrachten van rechtswege) 
niet-automatische overdrachten 
Definitieve vastleggingskredieten: 
Se 
I! I « t > O 
I2 » — 
£ a • ra 3 681,8 
MERE 
D Vastleggingen: 
2 897,0 MERE 
Definitieve niet-gesplitste kredieten: 
V 12 647,0 
MERE Totaal van de in 
1979 aangegane 
vastleggingen: 
15 440,9 MERE 
D Vastleggingen: 
12 543,9 MERE 4.2 % Bi) afsluiting van het 
dienstjaar 1979 reste­
rende kredieten die be­
schikbaar blijven voor 
1980 (FR: Art 6 (2) (a) 
en 88 (3)): 630.9 MERE 
Annuleringen: 
153.9 MERE 
NAO naar 1980 
(FR: Art 6(1) (b>>: 
9.9 MERE 
0,7 % Annuleringen: 
•*"93,2 MERE 
at 
r-at 
O) 
c 
« A 
•S a> 
Q.E o x 
gco 
O» c 
C 0) 
II W. O 
o 
O 
IE • ra Definitieve betalingskredieten: 
1 841.3 MERE 
0 1.0% 
Betalingen 
726,5 MERE OR naar 1980 
(FR: Art. 6 (2) (b) 
en 88 (4)): 
1 096.7 MERE 
Annuleringen: 
19,2 MERE 
Definitieve niet-gesplitste kredieten: 
r 
2 3 12 647.0 
MERE 
0 Betalingen: 
12 198,8 
MERE 
«O» S> > n 
• C <° 
> 0> 
° ® ® W 
2 =5 —o» 
o» O) c c 
JsP 
= -O a E 
s ° Overdrachten: 2 098.9 MERE 
Betalings­
kredieten: 
1 214,4 
MERE Totaal der betalingen 
in 1979: 
14 367.1 MERE 
Niet-
gesplitste 
kredieten: 
884,5 
MERE D Betalingen: 
1 441,8 MERE 9,5 % 
68.7 r OR naar 1980 
(FR: Art. 6(1) (C)) 
345.1 MERE 
.1 % NAO naar 1980 
(FR: Art. 6(1) (b)) 
9.9 MERE 
,0.7 % 
Annuleringen: 
93.2 MERE 
OR en NAO naar 1980 
(FR: Art 108(3) (a. b(): 
457,9 MERE 
Annuleringen: 
199.2 MERE 
[Dit bedrag is beschikbaar 
voor de financiering van het 
dienstjaar 1979, zie diagram 
nr. 7) 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 225 
Diagram nr. 5 
9. Gebruik van de in 1979 beschikbare kredieten, per sector 
Toelichting: 
Definitieve kredieten voor de sector (in MERE) 
L % | In 1979 aangegane vastleggingen (In % van de detinitieve kredieten) 
In 1979 verrichte betalingen (in % van de detinitieve kredieten) 
1^1 Bij afsluiting van het dienstjaar 1979 resterende vastleggingskredieten, die beschikbaar zijn voor 1980 
(in % van de definitieve kredieten) 
Overdrachten van rechtswege en niet-automatische overdrachten naar 1980 (in % van de definitieve kredieten) 
Annuleringen 
I. Gebruik 
(zie Tabel I van de in 1979 beschikbare kredieten voor vastleggingen: 
I. kolommen 3 t/m 8 
Sector . Niet-gesplitste kredieten Vastleggingskredieten _i_ 
823.9 
1 010.3 I 
MERE I 665.9 MERE ^27.4 % | 
MERE I 69.1 % 
95,2 % 
453.5 MERE 
575,5 MERE TFT 69.9 % 
32.0 % | 59.8 % 
114,6 MERE TTI 1. Huishoudelijke 
uitgaven 
2 EOGFL-Garantie 
3. EOGFL-
Onsntalip 
4 Sociaal Fonds 
5. Regionaal Fonds 
6. Onderzoek, in-
vestenng. energie 
7. Ontwikkehngs-
tampnworkino 
8 Overige 
sectoren 
9 Restitutie al 
gp I iQ-Staten 
38.2 MERE 110 Voorzieningen 
en reserve 90,6 % 
100% 
1.0 MERE 
98.1 % 353,9 MERE 
50,6 MERE 
100% 
8.2 MERE 862,7 MERE 
10 404,1 
MERE 
I 966,5 MERE 
II. Gebruik van de kredieten voor betalingen van de begroting 1979: 
(zie Tabel III, kolommen 3 t/m 8) 
Betalingskredieten 
304.2 MERE 
530,0 MERE 
499,0 MERE Sector Niet-gesplitste kredieten 
1 Huishoudelijke 
uitoaven 862,7 MERE 84,3 % 
? FOGFl-Garantie 100 1 • 
3 EOGFL-
Onentat 
4 Sociaal Fonds 70.0 % 
44,0 % 56.0 % 
5 Regionaal Fonds 67,9 % 
6 Onderzoek, m-
estennfl. ene'g 266,9 MERE 53,0% 1.0 MERE 
57,8% fn.4%1 353.9 MERE 187,7 MERE 186.1 % 7 Ontwikkeimgs-
samenwerking 
8 Overige 
sectoren 50.6 MERE 34,8 MERE 
9 Restitutie al 
ae Lid-Sl 86.9 % 
10 Voorzieningen 8.2 MERE Y | 10 404.1 
MERE 
pjjT'l 966,5 MERE 
18.8 MERE 
III. Gebruik van de van 1978 overgedragen kredieten voor betalingen: 
(zie Tabel III, kolommen 9 t/m 12) 
Betalingskredieten Sector Niet-gesplitste kredieten 
286,7 MERE 
299,5 MERE 
353.2 MERE ff 64,1 % 
99,8 % 
100 % 
146.9 MERE ^6,2% 
104,3 MERE 
23,7 MERE 1 Huishoudelijke 
uitgaven 
2 EOGFL-Garantie 
3 EOGFL-
nriOntatio ?2.4%B 76/T% J 571,9 MERE 
4 Sociaal Fonds 
5 Regionaal Fonds 
Onderzoek, in-
uPMarinn eneroifi 
Ontwikkelings-
MmftnwflrKinQ 
Overige 
9 Restitutie a/ 
ge L.d-Staten | 53.9 MERE 
30,4 MERE 
106,5 MERE 
60,9 MERE 
60.8 MERE 
226 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
5 
t-
m 
UJ o cc o 
^ © C O — c C CO 
I»11 ZÓ " Ü ®U = CD U. 
£ I I IO 
O 2 -= C 
® d> o o> S "o-?5Z iis£ 
II c £ co © -J c. * C © 5? = ffl © SF 
lëël ai c (o E > co c o > co ^ ü 
© 
2 © 
m « 
O J UJ 
> cc ' UJ 
:SE 
5 5 
Is : t CC UJ 
5 UJ 
cc UJ tr UJ 
5 
gi uj M co (0 * O c © « UJ UJ 
a: a: UJ UJ 
55 O) K n S to co t _ : tt ^ c c\j u © a> . J. O O) 
Hl? Hl -CD to CD U. £J CD ë « >£ 
© co 
lc. CO yi UJ 
C c c cc CO © O UJ 
05 * a 2 
i^c/) Ê O *7. 
55 O 75 M 
w _J © r> 
$ T3 O o 
co 
(0 •* (/) 
"ö 
»? 
O- 0) 
o> •§ N •* O) tl) 
'n 
<0 
B C 
c 
® 
a> 
•o •o 
E | 
£ 8 O) 0) - -O a> aj 
4, a 
5 8 
o 
ai c lil 
VS s 
7 Q -O a> c 
5 2 "O » c .tr O 3 CD O 
to 
c c 
E 
2 o> .<0 
Q (aines6u!paj|80i ap uba iel UV) 
puBqj0As8u(iOj69q ueiinq aiiesuedwoo 9|e|0UBU|| ep bu u81BlS"Pn af> ueA leepuBE >|li|8>tJaM 
uaiappiw U0618 apiBBiaq uaieiS'PH ->°op 3>|(!|3>IJ3M 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 227 
Diagram nr. 7 
11. Overzicht van ontvangsten en uitgaven en het saldo van het dienstjaar 1979 
(toepassing van artikel 15 van de Raadsverordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2891/77) 
Ontvangsten: 
Voor de financiering van het 
dienstjaar 1979 effectiet 
beschikbare bedragen, totaal. 
Totaal: 
14 831,9 MERE Uitgaven: 
In 1979 gefinancierde 
bedragen 
Totaal: 
14 831,9 MERE 
Annuleringen van over­
drachten van 1978 
(zie Tabel III, kolom 12) 
Overige werkelijke 
ontvangsten 
(zie Tabel l-A) 
Overdrachten van 1978. 
"overgeschreven" naar 
de kredieten voor 1979 
(zie Tabel lil. 
voetnoten 2 en 4) 
Werkelijke eigen middelen, 
totaal: . 
14 372.4 MERE "S 
(zie Tabel l-A) 199,2 MERE (1) 
230.2 MERE 455,9 MERE 
30,0 MERE 
Financiële 
bijdragen (BNP) 
2 302,1 MERE 
BTW: 
4 737.7 MERE 
464.9 MERE 
Landbouw-
heffingen: 
1 678.6 MERE 
V-Douanerechten: 
5 189.1 MERE / 
/ 1 450.7 MERE 
12 925,3 MERE 
Bijdragen 
suiker 
r Saldo van 1979, 
overgedragen naar 1980 
Kredieten voor betalingen, 
overgedragen naar 1980 
(zie Tabel III. kolom 7) 
In 1979 verrichte betalingen 
ten laste van kredieten van 
de begroting 1979 
(zie Tabel III. kolom 4) 
(1) Dit bedrag van 199 2 MERE werd reeds gefinancierd in voorgaande dienstjaren Door de annulering van dit bedrag (na niet-besteding) komt het 
beschikbaar voor de definitieve financiering van het dienstjaar 1979 
228 t 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Diagram nr. 8 
12. In 1979 verrichte betalingen, per sector en per ontvangende Lid-Staat 
NB: In 1979 verrichte betalingen = betalingen ten laste van kredieten voor 1979 « betalingen ten laste van 
overdrachten van 1978. 
A) Per sector: 
(voor gedetailleerde cijfers 
zie Tabel III. kolom 13) 
Totaal 
betalingen 
MERE 
B) Per ontvangende Lid-Staat: 
(zie voor gedetailleerde cijfers 
Tabel VI. jaar 1979) 1. Huishoudelijke uitgaven 
(alle Instellingen) 772.9 MERE (5.4 %) 
6. Onderzoek, investering en energie 253.9 MERE 1,8%) 
7. Ontwikkelingssamenwerking 405.4 MERE (2,8 %) 
8. Overige sectoren 88.3 MERE (0,6%) 
Betalingen aan de Lid-Slalen: 
9. Restituties aan de Lid-Staten 899,9 MERE (6,3%) 
5. Regionaal Fonds 
4 Sociaal Fonds 
3. EOGFL-Orientatie 
2. EOGFL-Garantie 513.1 MERE (3.6%) 
595.7 MERE (4,1 %) 
403,4 MERE (2,8 %) 
10 434,5 MERE (72,6 %) 
Totaal 12 846,6 MERE (89,4 %) 
Voor de verdeling van deze betalingen over de Lid-Staten 
zie hieronder 
Restituties aan de 
Lid-Staten 
Structuurverbete­
ringsfondsen (2 
EOGFL-Garantie (') 
Lid-
Sector Slaat D F 1 NL B L UK IRL DK EUR 9 
EOGFL-Garantie (') 2 329.8 2 252,9 1 642,6 1 416.9 756,1 13.6 925.7 457,0 639,9 10 434,5 
Structuurverbe-
tenngstondsen ( ) 225,9 296,7 335,1 45,0 28,0 1.2 431,8 99.9 48,7 1 512,2 
Restituties aan 
de Lid-Staten 197,5 98,9 168,4 84,9 58,8 0,4 183,6 72,4 14,9 899,9 
Totaal 2 753,2 2 648,5 2 166,1 1 546,8 842,9 15,2 1 541,1 629,3 703,5 12 846,6 
(21,4%) (20.6 %) (16.9%) (12,0%) (6.6 %) (0.1 %) (12,0%) 14,9 %) (5,5 %) (100 %) 
I1) De hier aangegeven beialingen uit hoofde van het EOGFL-Garantie omvatten ..aangepaste monetaire compenserende bedragen" (zie Tabel VI. 
NB I en voetnoot 3). 
O Structuurverbeterinqsfondsen EOGFL-Oriëntatie. Sociaal Fonds. Regionaal Fonds 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 229 
Diagram nr. 9 
13. Structuurverbeteringsfondsen: In 1979 aangegane vastleggingen 
en verrichte betalingen, per ontvangende Lid-Staat 
NB: 
Voor de structuurverbeteringsfondsen (EOGFL-Orientatie. Sociaal Fonds. 
Regionaal Fonds) worden gesplitste kredieten toegewezen ('), die zowel vast­
leggings - als betalingskredieten omvatten, met verschillende financiële gevol­
gen (zie paragraaf 1.6.). De in 1979 aangegane vastleggingen nebben betrek­
king op meerjarige projecten, die worden gefinancierd in 1979 en volgende 
jaren; de in 1979 verrichte betalingen hebben betrekking op vastleggingen 
die in 1979 en voorgaande jaren zijn aangegaan. 
I1) Met als enige uitzondering dat overdrachten van het EOGFL-Oriéntatie uit 
voorgaande jaren tevens niet-gesplitste kredieten omvatten. 
EOGFL-Orientatie 
(a) Vastleggingen 
(b) Betalingen 118,5 
4 Sociaal Fonds 
(a) Vastleggingen 
(b) Betalingen 134.8 
93,7 281.2 
156,3 196,5 
201,9 
5. Regionaal Fonds 
(a) Vastleggingen 
(b) Betalingen 159,4 
103.6 388,1 
143 7 261,0 
165,7 
Totaal 
(a) Vastleggingen 
(b) Betalingen 57,8 46,7 
(2.6 %) (2.1 •/.) 
45,0 28,0 
(3,0%) (1,9%) 4,6 
(0.2 %) 
1.2 
(0.1 %) 527,0 
(24,0 %) 
431,8 
(28.5 %) 153,3 
(7,0 %) 
99,9 
(6,6 %) 42,2 
(1.9%) 
48,7 
(3,2 %) 2 196,9 
(100%) IRL DK EUR 9 
460,3 
403.4 
774,5 
595,7 
962.1 
513,1 
205,1 
(9,4 %) 
225,9 
(14,9 %) 404,3 
(16,4 %) 
296,7 
(19,6 %) (34.4 
335,1 
(22,2 %) Regionaal Fonds-» 
Sociaal Fonds-* 
EOGFL-Orientatie 
230 Publikatiebladl van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel IV 14. Gebruik van de kredieten voor betalingen voor de periode 1973 t/m 1979 
(voornaamste sectoren) 
1. Begrotingsposten voor het dienstjaar II. Overdrachten van het voorgaande dienstjaar III. Begroting (na 
aanvullende en gewijzigde begrotingen) 
Definitieve kredieten (na bijkomende ontvangsten en overschrijvin­gen) c Q) O) c 
s <5 m c J. <ü J. (/> p O C O > ~ 
2 aS -O -c a> "D ï w c m X «0 © m O c 01.5L C . © 
i? C B c 
s, s» 
s ®| 
(D 
£ C O O >3- (O c 0) O) c 
« <5 m fl)i (fl £ O c O > ® 
2 Q) "o u sz o *- k- "O ? tö c 1: > 03 QJ 5 O c 01.S5, C i © 
§1 
I* a) c (O <B _ JÉ O) (0 i= .E « 
cö "có O 
(1) (2) (3) (4) (5)= 
(2)—(3)—(4) (6) (7) (8) (9)= 
(6)-(7)-(8) (10)= 
(3)+(7) Igemene egroting 
totaal -1973 
1974 
1975 
1976 
1977 ai 
E 5 134,5 
5 225,0 
6 268,3 
8 470,6 
9 584,3 • 5 134,5 
5 225,0 
6 268,3 
8 470,6 
9 584,3 3 533,9 
3 440,4 
5 004,7 
6 257,2 
7 227,3 1 402,4 
1 687,6 
1 238,2 
1 986,7 
1 670,5 198,1 
97,0 
25,4 
226,7 
686,5 1 330,1 
1 980,3 
2 322,9 
2 123,8 
2 787,4 470,7 
1 076,0 
1 406,6 
1 030,4 
1 477,6 577,9 
635.3 
885.6 
800.7 
894.4 281,6 
269,0 
30,7 
292,7 
415,3 4 004,6 
4 516,4 
6 411,2 
7 287,6 
8 704,9 
< .o i 
1978 
1979 LU CC 
LU 2 12 362,7 
14 447,0 12 377,5 
14 488,30 10 733,8 
12 925,3 1 527,7 
1 450,7 115,9 
112,4 2 007,0 
2 098,9 (2) 1 239,2 
1 441,8 601,2 
457,9 166,6 
199,2 11 973,1 
14 367,1 
-J a> . u- = 
O c 
o 2 uj ra . . O CM 1973 
1974 
1975 
1976 
1977 ai 
Ë 3 806,5 
3 513,1 
4 240,5 
5 877,7 
7 101,6 3 833,2 
3 443,6 
4 336,3 
5 835,3 
7 103,1 2 978,3 
2 641,8 
4 003,5 
5 040,8 
5 571,0 854.8 
797,0 
332.9 
677,7 
1 022,8 0,0 
4,7 
116,7 
509,4 410,3 
854.8 
827,3 (3) 
332.9 
677,7 195,9 
636,0 
818,0 
324,2 
595,9 — 214,4 
218,8 
9,4 
8,6 
81,9 3 174,2 
3 277,9 
4 821,5 
5 365,0 
6 166,8 -J a> . u- = 
O c 
o 2 uj ra . . O CM 1978 
1979 LU CC 
LU 
5 8 695,3 
10 404,1 8 679,3 
10 404,1 8 648,8 
10 404,1 30,4 
— 633,8 
30,4 629,8 
30,4 — 4,0 9 278,6 
10 434,5 
1973 350,0 350,0 4,8 178,0 167,2 716,0 118,9 577,9 19,1 123,7 
1974 325,0 325,0 18,0 245,6 61,5 755,9 110,4 635,3(4) 10,2 128,4 
-i .£ 1975 325,0 262,5 38,4 223,8 0,3 880,9 (4) 145,9 730,8 4,2 184,3 
1976 E 325,0 325,0 67,4 257,6 0,0 954,6 150,8 800,7 3,1 218,2 
o:g uj.2 1977 157,8 157,8 79,9 77,9 — 1 058,3 216,8 838,7 2,8 296,7 
«o 1978 ai er 423,5 444,5 141,8 302,7 — 801,2 181,8 571,9 47,5 323,6 
1979 LU 
2 319,6 304,2 91,2 213,0 — 858,6 (5) 312,2 435,4 111,1 403,4 
1973 283,0 283,0 21,0 262,0 0,0 42,7 29,0 13,7 49,9 
1974 ai 327,8 327,8 10,1 315,2 2,5 262,0 227,4 — 34,6 237,5 
CO (0 <0 1975 366,1 366,1 8,0 354,0 4,2 284,9 (6) 128,3 154,8 1,7 136,3 
'Sc 1976 E 441,0 443,0 10,2 429,2 3,6 508,8 246,1 — 262,7 256,3 
«£ 1977 172,4 172,4 115,4 57,1 — 429,2 201,5 — 227,7 316,9 
1978 UJ cc 538,8 538,8 239,3 299,5 — 45,5 45,5 — — 284,8 
1979 2 502,5 530,0 296,8 233,2 — 299,5 298,8 — 0,7 595,7 
1973 _ _ Regionaal 
Fonds 1974 
1975 
1976 
1977 ai 
E 150,0 
300,0 
400,0 150,0 
300,0 
400,0 90,7 
218,0 
290,5 59,3 
82,0 
109,5 — 
59,3 
82,0 59,3 
82,0 — — 90,7 
277,3 
372,5 
uS 1978 
1979 LU 
CE 
LU 
2 525,0 
499,0 525,0 
499,0 171,8 
160,0 353,2 
339,0 — 83,1 
353,1 83,1 
353,2 — — 254,9 
513,1 
1973 74,7 74,7 60,8 9,1 4,8 12,3 11,5 0,8 72,3 
a> • 1974 109,1 110,6 69,7 39,2 1,7 9,1 8,0 — 1,1 77,7 
o o) a> 1975 121,0 126,2 77,9 46,9 1.4 39,2 38,4 — 0,8 116,3 
C .§ o» 0) *- w 1976 E 165,2 165,2 84,1 63,4 17,7 46,9 34,0 — 12,9 118,1 TJ ® ® 
C • S 1977 217,3 214,9 106,0 101,8 7,1 63,4 37,3 — 26,1 143,2 
O ® 
1978 . Lil 
CC 235,3 271,1 123,5 146,9 0,6 103,3 68,2 — 35,1 191,7 
1979 ' LU 
246,9 267,9 141,9 125,6 0,4 146,9 112,0 — 34,9 253,9 
<n — 1973 111,1 61,1 52,8 8,1 0,3 82,8 52,0 30,8 104,8 o> c .E 1974 282,7 325,6 160,8 163,5 1,2 8,1 7,9 — 0,2 168,7 
— 
a> •- 1975 288,1 252,8 171,5 81,0 0,3 163,5 152,7 — 10,8 324,2 x a> S 1976 ' E 301,4 320,3 57,5 214,9 47,9 81,0 79,3 — 1,7 136,8 
1 s 1977 255,2 257,4 70,6 179,9 6,9 214,9 145,3 — 69,5 215,9 
1978 LU 
(£ 380,6 381,7 138,5 240,8 2,4 184,5 126,7 — 57,8 265,2 . o f» 1979 2 494,9 541,6(1) 230,7 308,1 2,8 210,8 (2) 174,7 — 36,1 405,4 
(1) Inclusief een „overschrijving" van 30,0 MERE afkomstig van overdrachten van 1978 „Ontwikkelingssamenwerking". 
(2) Na een „overschrijving" van 30,0 MEREnaar de begrotingsposten voor 1979 „Ontwikkelingssamenwerking". 
(3) inclusief een overschrijving ten laste van overdrachten van 30,3 m. r. e. uit het Sociaal Fonds. 
(<) Deze cijfers zijn gecorrigeerd ten opzichte van de jaarrekening om een bedrag van 0,9 m. r. e. (post 8 200) te kunnen verdisconteren, dat in 1974 in feite 
niet werd geannuleerd, doch overgedragen naar 1975. 
(5) Na aftrek van 16,0 MERE (hfdst. 87), welk bedrag in 1979 verschijnt onder „overige sectoren". 
(6) Na een overschrijving van 30,3 m. r. e. naar het EOGFL-Garantie. 
31.12.80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 231 
Diagram nr. 10 
15. Gebruikspercentages van de kredieten voor betalingen in de periode 1973 t/m 1979 
(voornaamste sectoren) 
Toelichting: l_ Betalingen 
% Overdrachten 
naar het 
volgende jaar 
% Annu­
leringen 
% 
I. Kredieten voor het dienstjaar 
(definitieve kredieten = 100 %) II. Overdrachten van het voorgaande dienstjaar 
(overgedragen kredieten = 100 %) 
£?-£ 8 ro E O « 
< S3 I Zie voor basiscijfers Tabel IV 
1973 68.8 % 27.3 % • 1973 35.4 % % 
1974 65.8 % 32,3 % 1974 54,3 % 32,1 % 
1975 79,8 % 19.8% 1 1975 60,6 % L 38,1 % 
1976 73,9 % • 23.5% 1976 48,5 % 37,7 % 
1977 75.4 % 17 4»/. H 1977 53.0 % a? 1 % • 
1978 86,7 % 112,3 ld 1978 61,7% 30,0 % 
1979 89.2 % To.o3 1979 68.7 % L 21.8% • 
1973 
Jj * 1974 
u. -s 1975 
g m 1976 
lij <0 1977 
1978 
1979 oi ° 1978 77,7 % | 22,3% 1 
76.7 % | 23,1 % I 
92.3 % 7,7% 
86.4 % |11.6 °/J 
78,4 % l 14.4 %• 
99,6% |i 
8 
* 1973 
1974 
1975 
1976 
1977 
0,4 1978 
•/. 1979 
" ai ui ~ 
ri O 1973 
1974 
1975 
1976 
1977 
1978 
1979 h*-1,4 % 50.9 
-j-5,5 % 
14.6 %| 
20.7 % 79,3 % 
50.6 % T 49.4 % 
31,9% 68.1 % 
30,0 % 70.0 % 1973 16.6% • 
1974 14.6 %• 84,0 % 
1975 16.5 % J 83,0 % 
1976 15.8 %• 83.9% 
1977 20.5 % 79,3 % 
1978 22.7 % 71,4% • 
19/9 36.4 % 50,7 % 
II 1973 
1974 
1975 
1976 
1977 
1978 
1979 74% 
f3,1 % 96,2 % 
«- 2,2 % 96,7 % 
2,3 % 96,9 % 
66.S % 33,1 % 
44,4 % •• 55,6 % 
56.0 % 44,0 % 1973 
1974 
1975 
1976 
1977 
1978 
1979 67.9 % 
86.8 % 
45.0 % 
48,4 % 
46,9 % 
100 % 
99,8 % 54,4 % 
<ö 1975 
o -8 1976 
g>0 1977 
CC "• 1978 
ui 1979 60.5 % 39,5 % 
72,7 % 27,3 % 
72,6 % 27,4 % 
32,7 % 67,3 % 
32,1 % 67,9 % 1976 100% 
1977 100% 
1978 100% 
1979 100% 
$ ® 
2f| 
•ê £ | 
<6 £ 1973 
1974 
1975 
1976 
1977 
1978 
1979 81,4 % 12.2 %i^ 
63,0 % 35.4 % 
61,7 % 37.2 % 
50,9 % 38.4 % 
49,3 % 47.4 % 
45.6 % 54,2 % 
53,0 % 46.9 % 1973 
1974 
1975 
1976 
1977 
1978 
1979 93,5 % 
87.9 % 
98.0 % 
72,5 % 
58.8 % 
66.0 % 
76.2 % 
o> °> 1973 
je 1974 
j t a> 1975 
Jt ï 1976 
i ® 
= I 1977 
1978 
« 1979 N 86.4 % 13,3 • 
49,4 % 50,2 % 
67.8 % 32.0 % 
18.0 %| % IH| 
27.4 % 69.9 % 
36.3 % 63,1 % n 
42,6 % 1 56.9% | 1973 
1974 
1975 
1976 
1977 
1978 
1979 62.8 % 
97,5 % 
93,4 % 
97,9 % 
67.6 % 
68.7 % 
82,9 % 
232 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel V 
16. Beloop van de jaarlijkse betalingen (1), per sector (1973 t/m 1979) 
Jaar 
Sector 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 Jaar 
Sector m.r.e. % m.r.e. % m.r.e. % m.r.e. % m.r.e. % MERE % MERE % 
1. Huishoudelijke 
uitgaven 
1.1. Commissie 
1.2. Parlement 
1.3. Raad 
1.4. Hof van 
Justitie 
1.5. Rekenkamer 239,4 6,0 
163,8 4,6 
22,6 0,6 
27,6 0,7 
5,4 0,1 336,7 7,5 
262,2 5,8 
30,7 0,7 
36,5 0,8 
7,2 0,2 375,0 5,8 
282,7 4,4 
38,9 0,6 
45,2 0,7 
8,1 0,1 419,7 5,8 
313,9 4„4 
44,6 0,6 
52,0 0,7 
9,2 0,1 497,0 5,7 
366,5 4,2 
58,5 0,7 
61,0 0,7 
10,7 0,1 
0,3 0,0 676,7 5,7 
492,0 4,1 
84,1 0,7 
79,0 0,7 
14,7 0,1 
7,0 0,1 772,9 5,4 
551,9 3,8 
109,0 0,8 
86,5 0,6 
16,3 0,1 
9,2 0,1 
2. EOGFL-Garantie 
2.1. Granen 
en rijst 
2.2. Zuivel-
produkten 
„2.3. Oliën en vetten 
2.4. Suiker 
2.5. Rund-, 
kalfs- en 
varkensvlees 
2.6. Groenten 
en fruit 
2.7. Wijn 
2.8. Tabak 
2.9. Overige 
produkten 
2.10. Agro-monetaire 
maatregelen 3 174,2 79,3 
846,6 21,1 
1 508,3 37,7 
49,4 1,2 
127.5 3,2 
103,0 2,6 
6,5 0,2 
3,1 0,1 
57,3 1,4 
67,9 1,7 
404.6 10,1 3 277,9 72,6 
475.3 10,5 
1 251,7 27,7 
289.5 6,4 
108.4 2,4 
371,9 8,3 
51,6 1,1 
49,8 1,1 
133.6 3,0 
67,6 1,5 
478.5 10,6 4 821,5 75,2 
697.8 10,9 
1 116,0 17,4 
333,4 5,2 
301.9 4,7 
1 051,7 16,4 
79,2 1,2 
111,4 1,7 
210,0 3,3 
96,7 1,5 
823,4 12,9 5 365,0 73,6 
631,0 8,6 
2 052,6 28,2 
307,0 4,2 
234,7 3,2 
691.7 9,5 
144.8 2,0 
62,1 0,9 
213,3 2,9 
163,2 2,2 
864,6 11,9 6166,8 70,9 
425.3 4,9 
2 603,9 29,9 
98,8 1,1 
536,7 6,2 
396.4 4,5 
199.6 2,3 
187.7 2,2 
241,0 2,8 
205.8 2,4 
1 271,6 14,6 9 278,6 77,5 
1 196,6 10,0 
3 381,6 28,3 
543.1 4,5 
770.2 6,4 
661.7 5,5 
227,4 1,9 
89,0 0,8 
313.8 2,6 
315,6 2,6 
1 779,6 14,9 10 434,5 72,6 
1 608,3 11,2 
4 521,4 31,5 
606.3 4,2 
939.8 6,5 
852,1 5,9 
441,5 3,1 
61,3 0,4 
225,5 1,6 
468.9 3,3 
709.4 4,9 
3. EOGFL-Oriëntatie 123,7 3,1 128,4 2,8 184,3 2,9 218,2 3,0 296,7 3,4 323,6 2,7 403,4 2,8 
4. Sociaal Fonds 49,9 1,2 237,5 5,3 136,3 2,1 256,3 3,5 316,9 3,6 284,8 2,4 595,7 4,1 
5. Regionaal Fonds — — — — 90,7 1,4 277,3 3,8 372,5 4,3 254,9 2,1 513,1 3,6 
6. Onderzoek, inves­
tering en energie 
6.1. Onderzoek, 
investeringen 
6.2. Energie 72,3 1,8 
72,3 1,8 77,7 1,7 
77,7 1,7 116,3 1,8 
90,8 1,4 
25,5 0,4 118,1 1,6 
102,4 1,4 
15,7 0,2 143,2 1,6 
129,8 1,5 
13,4 0,1 191,7 1,6 
173,1 1,4 
18,6 0,2 253,9 1,8 
225,1 1,6 
28,8 0,2 
7. Ontwikkelings­
samenwerking 
7.1. Voedselhulp 
7.2. Financiële 
steun 104,8 2,6 
104,8 2,6 168,7 3,7 
106,4 2,3 
62,3 1,4 324,2 5,1 
191,8 3,0 
132,4 2,1 136,8 1,9 
116,0 1,6 
20,8 0,3 215,9 2,5 
187,4 2,2 
28,5 0,3 265,2 2,2 
236,0 2,0 
29,2 0,21 405,4 2,8 
259,0 1,8 
146,4 1,0 
8. Overige sectoren O 
r» 
co 5,5 0,1 «N 
O 
CO 00 23,8 0,3 30,9 0,4 35,5 0,3 88,3 0,6 
9. Restituties aan 
de Lid-Staten 
9.1. 10% van de 
eigen middelen 
9.2. Subsidies 
en compen­
saties EMS 236,5 5,9 
236,5 5,9 284,0 6,3 
284,0 6,3 354,2 5,5 
354,2 5,5 472,3 6,5 
472,3 6,5 665,0 7,6 
665,0 7,6 662,1 5,5 
662,1 5,5 899,9 6,3 
726,6 5,1 
173,3 1,2 
Totaal (2) 4 004,6 100 4 516,4 100 6 411,2 100 7 287,6 100 8 704,9 100 11 973,1 100 14 367,1 100 
(1) Jaarlijkse betalingen = betalingen ten laste van kredieten van het dienstjaar plus betalingen ten laste van overdrachten van het voorgaande dienstjaar. 
(2) Betalingen tussen de Instellingen onderling zijn niet in mindering gebracht. 
31.12.80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 233 
Totaal van de jaarlijkse begrotingsbetalingen 100 % Diagram nr. 11 
17. Ontwikkeling van de verhouding tussen de „jaarlijkse betalingen per sector" 
en het „totaal van de jaarlijkse begrotingsbetalingen" (1973 t/m 1979) 
(voor gedetailleerde cijfers, zie Tabel V) 
A) Algemene begroting (alle sectoren): 
10% 
5% 
1 % 
0,5 % 9. Restituties aan de Lid-Staten 
1. Huishoudelijke uitgaven 
(alle Instellingen) 
4. Sociaal Fonds 
5. Regionaal Fonds 
3. EOGFL-Orientatie 
7. Ontwikkelingssamenwerking 
6. Onderzoek, investering en energie 
8. Overige sectoren 
10% 
5% 
1 % 
0,5 % 2.1. Granen en rijst 
2.4. Suiker 
2.5. Rund-, kalfs- en varkensvlees 
2.10. Agro-monetaire maatregelen 
2.3. Olièn en vetten 
2.9. Overige produkten 
2.6. Groenten en Iruit 
2.8. Tabak 
2.7. Wijn 
0,1 % 
1973 1974 1978 1979 2. EOGFl-Garantie 
50% 
0,1 % 
1973 1974 1975 
B) EOGFL-Garantie (alle produkten): 
100% 1976 
50% 
2.2. Melk en melkprodukten 100% Totaal van de jaarlijkse begrotingsbetalingen = 100 % 
234 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Tabel VI 
18. Jaarlijkse betalingen aan de Lid-Staten, per sector (1976 t/m 1979) 
NB: 
1. Deze tabel geeft een samenvatting van de jaarlijkse betalingen aan de Lid-Staten voor de voornaamste sectoren. Jaarlijkse betalingen = betalingen ten 
laste van kredieten voor het dienstjaar plus betalingen ten laste van overdrachten van het voorgaande jaar. 
2. Betalingen aan de Lid-Staten uit hoofde van het EOGFL-Garantie worden in de tabel aangegeven onder twee hoofdjes: 
(a) betalingen inclusief de ,,niet-aangepaste monetaire compenserende bedragen (MCB's)"; 
(b) betalingen inclusief de ,,aangepaste MCB's". 
Het verschil tussen de beide begrippen vloeit voort uit de toepassing van artikel 2 bis van de Raadsverordening (EEG) nr. 974/71 van 12. 5. 1971, op grond 
waarvan exporterende Lid-Staten zelf rechtstreeks de MCB's betalen, die in sommige importerende Lid-Staten (Verenigd Koninkrijk, Italië) bij de invoer 
verschuldigd zijn. De aanpassing bestaat in de toekenning aan genoemde landen van de bedragen die te hunnen laste komen. 
Bondsrep. 
Duitsland Frankrijk Italië Neder­
land België Luxem­
burg Verenigd 
Konink­
rijk Ierland Dene­
marken EUR 9 
2. EOGFL-
Garantie (a) Niet-aangepaste MCB's 
(b) Aangepaste MCB's 880,0 
850,2 1 417,6 
1 375,3 819,7 
876,2 756,8 
696,1 337,2 
327,4 8,1 
8,1 468,2 
689,4 245,0 
186,4 432,4 
355,9 5 365,0 
5 365,0 
3. EOGFL-Oriëntatie 49,9 44,7 37,9 14,9 11,1 0,4 43,5 9,3 6,5 218,2 
ai 4. Sociaal Fonds 59,5 29,8 37,6 12,9 9,3 0,0 66,2 11,2 20,0 246,4 (1) 
5. Regionaal Fonds 13,3 28,9 112,9 5,4 6,1 0,4 88,3 18,0 • 4,0 277,3 
(O r». O) 9.1. Restitutie van 10 % van de 
eigen middelen 114,9' 69,5 82,3 52,1 32,4 0,3 106,8 3,4 10,5 472,3 
Totaal (a) Niet-aangepaste MCB's 
(b) Aangepaste MCB's 1 117,6 
(17,0%) 
1 087,8 
(16,5 %) 1 590,5 
(24,2 %) 
1 548,2 
(23,5 %) 1 090,4 
(16,6%) 
1 146,9 
(17,4%) 842,1 
(12,8 %) 
781,4 
(11,9%) 396,1 
(6,0 %) 
386,3 
(5,9 %) 9,2 
(0,1 %) 
9,2 
(0,1 %) 773,0 
(11,7 %) 
994,2 
(15,1 %) 286,9 
(4,4 %) 
228,3 
(3,5 %) 473,4 
(7,2 %) 
396,9 
(6,1 %) 6 579,2 (1) 
(100%) 
6 579,2 (') 
(100%) 
2. EOGFL-
Garantie (a) Niet-aangepaste MCB's 
(b) Aangepaste MCB's 1 245,9 
1 112,6 1 572,4 
1 310,3 470,2 
785,4 887,3 
723,9 418,6 
377,8 8,1 
8,0 351,4 
1 020,7 588,1 
400,1 624,8 
428,0 6 166,8 
6 166,8 
3. EOGFL-Oriëntatie 69,7 . 59,3 34,3 19,9 16,6 2,2 65,4 14,8 14,5 296,7 
a> 4. Sociaal Fonds 38,0 35,6 89,6 8,1 6,6 0,0 102,3 26,4 9,7 316,2 (2) 
5. Regionaal Fonds 24,9 45,8 149,5 2,8 2,8 0,1 118,6 22,1 5,8 372,5 
E 
r-. 9.1. Restitutie van 10 % van de 
eigen middelen 130,1 85,2 130,0 68,5 47,7 0,3 183,1 5,8 14,3 665,0 
Totaal (a) Niet-aangepaste MCB's 
(b) Aangepaste MCB's 1 508,6 
(19,3%) 
1 375,3 
(17,6%) 1 798,3 
(23,0 %) 
1 536,2 
(19,7 %) 873,6 
(11,2 %) 
1 188,8 
(15,2 %) 986,6 
(12,6%) 
823,2 
(10,5 %) 492,3 
(6,3 %) 
451,5 
(5,8 %) 10,7 
(0,1 %) 
10,6 
(0,1 %) 820,8 
(10,5 %) 
1 490,1 
(19,1 %) 657,2 
(8,4 %) 
469,2 
(6,0 %) 669,1 
(8,6 %) 
472,3 
(6,0 %) 7 817,2 (2) 
(100 %) 
7 817,2 (2) 
(100 %) 
2. EOGFL-
Garantie (a) Niet-aangepaste MCB's 
(b) Aangepaste MCB's 2 489,0 
2 316,1 1 739,4 
1 450,9 1 353,0 
1 771,5 1 273,9 
1 094,9 601,8 
558,8 23,9 
23,9 439,1 
1.153,4 552.2 
341.3 806,3 
567,8 9 278,er 
9 278,6 
3. EOGFL-Oriëntatie 125,1 60,5 31,3 16,3 15,7 1,4 40,5 16,8 16,0 323,6 
LU 4. Sociaal Fonds 52,7 52,2 29,0 14,6 12,0 0,1 89,5 30,9 3,7 284,8 
LU 5. Regionaal Fonds 42,2 40,6 78,5 6,5 6,0 0,2 59,0 20,5 1,4 254,9 
00 K 
O) 9.1. Restitutie van 10 % van de 
eigen middelen 180,3 90,8 96,1 86,5 51,0 0,3 138,1 5,4 13,6 662,1 
Totaal (a) Niet-aangepaste MCB's 
(b) Aangepaste MCB's 2 889,3 
(26,7 %) 
2 716,4 
(25,1 %) 1 983,5 
(18,4 %) 
1 695,0 
(15,7%) 1 587,9 
(14,7 %) 
2 006,4 
(18,6%) 1 397,8 
(12,9%) 
1 218,8 
(11,3%) 686,5 
(6,4 %) 
643,5 
(6,0 %) 25,9 
(0,2 %) 
25,9 
(0,2 %) 766,2 
(7,1 %) 
1 480,5 
(13,7 %) 625.8 
(5,8 %) 
414.9 
(3,8 %) 841,0 
(7,8 %) 
602,5 
(5,6 %) 10 804,0 
(100 %) 
10 804,0 
(100%) 
2. EOGFL-
Garantie (a) Niet-aangepaste MCB's 
(b) Aangepaste MCB's 2 473,6 
2 329,8 2 450,0 
2 252,9 1 306,2 
1 642,6 1 534,2 
1 416,9 789,4 
756,1 13,6 
13,6 525,5 
925,7 573,9 
457,0 768,1 
639,9 10 434,5 (3) 
10 434,5 (3) 
3. EOGFL-Oriëntatie 118,5 99,4 35,1 25,3 17,1 0,6 64,2 28,2 15,1 403,4 
4. Sociaal Fonds 61,4 93,7 156,3 11,1 7,8 0,3 201,9 38,8 24,5 595,7 
LIJ 5. Regionaal Fonds 46,0 103,6 143,7 8,6 3,1 0,3 165,7 32,9 9,1 513,1 
LU 9.1. Restitutie van 10 % van de 
eigen middelen 197,5 98,9 96,2 84,9 58,8 0,4 168,6 6,3 14,9 726,6 
CT) 
K 
O) 9.2. Subsidies en compen­
saties EMS - - 92,2 — — - 15,0 66,1 — 173,3 
Totaal (a) Niet-aangepaste MCB's 
(b) Aangepaste MCB's 2 897,0 
(22,6 %) 
2 753,2 
(21,4%) 2 845,6 
(22,1 %) 
2 640,5 
(20,6 %) 1 829,7 
(14,2%) 
2 166,1 
(16,9%) 1 664,1 
(13,0%) 
1 546,8 
(12,0%) 876,2 
(6,8 %) 
842,9 
(6,6 %) 15,2 
(0,1 %) 
15,2 
(0,1 %) 1 140,9 
(8,9 %) 
1 541,1 
(12,0%) 746.2 
(5,8 %) 
629.3 
(4,9 %) 831,7 
(6,5 %) 
703,5 
(5,5 %) 12 846,6 
(100 %) 
12 846,6 
(100%) 
(1) Niet inbegrepen de betalingen tot een bedrag van 9,9 m. r. e. (Sociaal Fonds); de vaststelling van de verdeling hiervan per Lid-Staat zou onverantwoord 
veel tijd kosten. 
(2) Niet inbegrepen de betalingen tot een bedrag van 0,7 m. r. e. (Sociaal Fonds); de vaststelling van de verdeling hiervan per Lid-Staat zou onverantwoord 
veel tijd kosten. 
(3) Voor 1979 zijn de jaarlijkse betalingen uit hoofde van het EOGFL-Garantie uitgesplitst op basis van de aan de Lid-Staten betaalde voorschotten. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 235 
Tabel VII 
19. Effectieve eigen middelen per Lid-Staat (1973 t/m 1979) 
Aard van de eigen middelen 
(I) = douanerechten, iandbouwheffingen, bijdragen suiker 
(II) = BTW, financiële bijdragen (BNP) 
Lid-Staat 1973 1974 1975 1976 1977 1978 0 1979 (') 
Lid-Staat 
m.r.e. % m.r.e. % m.r.e. % m.r.e. % m.r.e. % MERE % MERE % 
Bondsrep. 
Duitsland 
I 
II 
Totaal 731.2 
600.3 
1 331,5 29,0 861,4 
554,6 
1 416,0 28,5 992,4 
662,1 
1 654,5 28,1 1 187,0 
920,8 
2 107,8 27,3 1 090,7 
1 028,2 
2 118,9 25,8 1 811,4 
1 716,1 
(A) 3 527,4 29,4 
(B) 3 737,6 31,1 1 996,6 
2 245,6 
(A) 4 242,2 29,5 
(B) 4 407,2 30,7 
Frankrijk 
I 
II 
Totaal 448.7 
686.8 
1 135,5 24,8 562,0 
630,2 
1 192,3 24,0 595,4 
750,6 
1 346,0 22,8 742,4 
909,8 
1 652,2 21,4 707,3 
954,1 
1 661,4 20,3 909,2 
1 275,4 
(A) 2 184,6 18,2 
(B) 2 315,0 19,3 1 003,0 
1 720,4 
(A) 2 723,5 19,0 
(B) 2 886,5 20,1 
Italië 
I 
II 
Totaal 403,5 
468,7 
872,2 19,0 508,0 
405,7 
913,7 18,4 580,6 
449,9 
1 030,5 17,5 934.3 
382.4 
1 316,6 17,1 1 191,5 
176,8 
1 368,3 16,7 954,9 
700,3 
(A) 1 655,1 13,8 
(B) 1 734,5 14,4 953,7 
747,7 
(A) 1701,4 11,8 
(B) 1 793,2 12,5 
Nederland 
1 
11 
Totaal 280,6 
152,2 
432,8 9,4 297,9 
154,3 
452,2 9,1 403,8 
124,5 
528,3 9,0 586,4 
88,6 
675,0 8,8 564,5 
136,9 
701,5 8,6 872,8 
320,4 
(A) 1 193,2 9,9 
(B) 1 238,1 10,3 836,6 
453,6 
(A) 1 290,2 9,0 
(B) 1 344,1 9,3 
België 
1 
II 
Totaal 175,7 
161,6 
337,3 7,4 215.4 
137.5 
352,9 7,1 268,2 
129,3 
397,5 6,7 371,4 
126,6 
498,0 6,5 400,6 
116,9 
517,5 6,3 502,3 
239,8 
(A) 742,1 6,2 
(B) 776,2 6,5 596,3 
329,6 
'(A) 925,8 6,4 
(B) 966,5 6,7 
Luxemburg 
1 
II 
Totaal 3,0 
5,2 
8,2 0,2 4.5 
4,1 
8.6 0,2 3,5 
6,2 
9,7 0,2 3.4 
8.5 
11,9 0,1 2,6 
9,3 
11,9 0,1 3,7 
9,5 
(A) 13,3 0,1 
(B) 14,2 0,1 3,9 
14,9 
(A) 18,8 0,1 
(B) 19,4 0,1 
Verenigd 
Koninkrijk 
1 
II 
Totaal 402,5 
402,5 8,8 548,7 
548,7 11,0 799,6 
799,6 13,6 1 250,2 
1 250,2 16,2 1 577,8 
1 577,8 19,2 1 427,5 
897,7 
(A) 2 325,2 19,4 
(B) 1 843,8 15,4 1 723,9 
1 302,6 
(A) 3 026,4 21,1 
(B) 2 513,5 17,5 
Ierland 
1 
II 
Totaal 12,7 
12,7 0,3 17,3 
17,3 0,3 25,2 
25,2 0,4 39,4 
39,4 0,5 49,8 
49,8 0,6 55,4 
32,2 
(A) 87,7 0,7 
(B) 69,3 0,6 65,3 
41,6 
(A) 106,9 0,7 
(B) 104,6 0,7 
Denemarken 
1 
II 
Totaal 38,6 
12,6 
51,3 1,1 52,6 
17,3 
69,9 1,4 72,4 
29,4 
101,8 1,7 113,8 
45,4 
159,2 2,1 120,7 
72,4 
193,0 2,4 137,0 
138,2 
(A) 275,2 2,3 
(B) 275,2 2,3 153,4 
183,9 
(A) 337,4 2,4 
(B) 337,4 2,4 
EUR 9 
1 
II 
Totaal 2 496,6 
2 087,3 
4 583,9 100 3 067,7 
1 903,8 
4 971,5 100 3 741,1 
2 152,0 
5 893,1 100 5 228,2 
2 482,1 
7 710,3 100 5 705,7 
2 494,5 
8 200,2 100 6 674,2 
5 329,7 
(A) 12 003,9 100 
(B) 12 003,9 100 7 332,6 
7 039,8 
(A) 14 372,4 100 
(B) 14 372,4 100 
(1) Voor 1978 en 1979 worden twee totalen gegeven, (A) en (B): (A) vormt het totaal aan eigen middelen (I + II), (B) het werkelijke aandeel van de Lid-Staten 
na de financiële compensatie buiten begrotingsverband (Art. 131 van de Toetredingsakte). 
236 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Deel II: De Europese Ontwikkelingsfondsen (EOF's) (situatie ultimo 1979) 
20. Basisgegevens betreffende de vier Fondsen 
Résumé 
1e EOF 2® EOF 3® EOF 4e EOF 
a) Rechtsgrondslag Toepassingsovereen­
komst bedoeld in 
artikel 136 van het 
Verdrag van Rome (EEG) 
en daaraan gehecht Associatieovereen­
komst van Jaoende I 
van 20 juli 1963 
(PB nr. 93 van 
11.6.1964) Associatieovereen­
komst van Jaoende II 
van 29 juli 1969 
(PB nr. L 282 van 
28. 12. 1970) — Overeenkomst van 
Lomé van 28 februari 
1975 (PB nr. L 25 
van 30. 1. 1976) 
— Raadsbesluit 76/568/ 
EEG van 29 juni 1976 
(PB nr. L 176 
van 1. 7. 1976) 
b) Financiële regle­
menten en andere 
financiële 
bepalingen — Verordening nr. 5 van 
de Raad (PB nr. 33 
van 31. 12. 1958) 
— Verordening nr. 6 
van de Raad (PB nr. 33 
van 31. 12. 1958) 
— Verordening nr. 7 
van de Commissie 
(PB nr. 12 van 
25. 2. 1959) 
— Verordening nr. 123 
van de Commissie 
(PB nr. 79 van 
30. 8. 1962) — Intern Akkoord 
(PB nr. 93 van 
11. 6. 1964) 
— Financieel Regle­
ment van de Raad 
64/356/EEG 
(PB nr. 93 van 
11. 6. 1964) 
— Verordening (EEG) 
nr. 62/65 van de 
Commissie 
(PB nr. 81 van 
11. 5. 1965) — Financieel Regle­
ment van de Raad 
71/68/EEG 
(PB nr. L 31 van 
8. 2. 1971) 
— Intern Akkoord 
(PB nr. L 31 van 
8. 2. 1971) 
— Verordening (EEG) 
nr. 2798/73 van de 
Raad van 14 mei 
1973 (PB nr. L 288 
van 15. 10. 1973) — Financieel Reglement 
76/647/EEG van 27 juli 
1976 (PB nr. L 229 
van 20. 8. 1976) 
— Intern Akkoord van 
11 juli 1975 (PB nr. L 25 
van 30. 1. 1976), 
laatstelijk gewijzigd op 
19 maart 1979 (PB nr. 
L 72 van 23. 3. 1979) 
— Besluit 75/250/EEG 
van de Raad van 21 april 
1975 (PB nr. L 104 
"van 24. 4. 1975) 
c) Oorspronkelijke 
toewijzingen 581,3 m.r.e. = 
581,3 MERE (1) 730,0 m.r.e. = 
730,0 MERE (1) 900,0 m.r.e. = 
900,0 MERE (1) 3 150,0 MERE (1) 
d) Financiering van 
de oorspronkelijke 
toewijzingen (zie 
ook diagram nr. 12) Door bijdragen van de zes Lid-Staten van de Europese Gemeenschap 
(vóór de uitbreiding) Door bijdragen van de negen 
Lid-Staten van de EG 
(na de uitbreiding) 
e) Vastgestelde 
looptijd 5 jaar: 1959-1964 5 jaar + verlenging: 
1964-1970 5 jaar + verlenging: 
1971-1976 5 jaar: 1976-1980 
f) Aard van de 
hulpverleningen 
(zie ook diagram 
nr. 12) Subsidies Subsidies en speciale 
leningen Subsidies en speciale 
leningen Subsidies, speciale leningen, 
risicodragend kapitaal, 
Stabex 
g) Ontvangende 
landen en gebieden 
(zie ook tabel IX) Met de Gemeenschap geassocieerde Afrikaanse Staten en 
Madagaskar (GASM), landen en gebieden overzee (LGO) 
en Franse overzeese departementen (FOD) Landen in Afrika, het Cari­
bische gebied en de Stille 
Oceaan (ACS) en LGO-FOD 
h) Uitvoering van 
de EOF's Door de Commissie van de Europese Gemeenschappen 
i) Controle T/m 1976 door de Controlecommissie; vanaf begrotingsjaar 1977 door de Rekenkamer van de EG 
j) Decharge-verlenen-
de autoriteit De Raad De Raad De Raad Het Parlement op aanbe­
veling van de Raad 
k) Financiële steun 
van de Europese 
Investeringsbank, 
verleend in het 
kader van de EOF-
overeenkomsten Leningen: 70 m.r.e. Leningen: 100 m.r.e. Leningen: 400 MERE 
(1) De Europese rekeneenheid (ERE) werd ingevoerd in het kader van de Overeenkomst van Lomé. Na de invoering van de ERE in het 4e Fonds werd over­
eengekomen om voor de eerste drie fondsen de omrekeningskoers 1 r. e. = 1 ERE aan te houden. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 237 
Diagram nr. 12 21. De vier Fondsen: Oorspronkelijke toewijzingen en de financiering daarvan, 
aard van de steun, bestedingspercentages 
Financiering door 
de EG-Lid-Staten Aard van de steun Ontwikkeling van het gebruik van de beschikbare middelen: 
Percentages van globale vastleggingen, definitieve vastleggingen en betalingen. 
Beschikbare middelen in leder jaar 100 %. Voor basisgegevens, zie Tabel VIII. 
O 
UJ Oorspronkelijke toewijzing: 581.3 MERE 
L: 0.22 •/.-
100% 
50% 
10% 
Ml 1959 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 
O 
UI 
O 
UJ Oorspronkelijke toewijzing: 730,0 MERE 
L: 0.27 %-
6 8°°-* ^Speciale 
leningen 100 % 
50% 
10% " 99,8 % 
:99.3% 
98,9 % 
1965 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 
Oorspronkelijke toewijzing: 900,0 MERE 
L: 0.26 % * 
SubW' 
F-d*es 
33% 90.0* 100% 
50% 
10% 
„Speciale 
leningen t - 98,0 % 
" 93.6 % 
" 87.8 % 
1971 72 73 74 75 76 77 78 79 
O 
UJ Oorspronkelijke toewijzing: 3 150,0 MERE 
2,40 • 
0 60 % 
0 21) M 
RISICO 
dragend 
3,2 % Toelichting: 
H Bijdragen van de 
Lid-Staten v/d EG 
Subsidies 
1 Speciale leningen I ^ 
CZI Risicodragend kapitaal 
Stabex 
D Bondsrep. Duitsland 
F Frankrijk 
I Italië 
NL Nederland 
B België 
L Luxemburg 
UK Verenigd Koninkrijk 
IRL Ierland 
DK Denemarken 0! 
• Cumulatieve 
percentages 
van de 
globale vast­
leggingen 
Cumulatieve 
percentages 
van de defi­
nitieve vast­
leggingen 
Cumulatieve 
percentages 
van de 
betalingen 100% 
50% 
10% J 70.0 % 
47,7 % 
31.3 % 
1976 77 78 79 
238 
Tabe, 
LU 
CC LU 
5 
1959 
1960 
1961 
1962 
1963 
1964 
1965 
1966 
1967 
1968 
1969 
1970 
1971 
1972 
1973 
1974 
1975 
1976 
1977 
1978 
1979 
(%) 
(1) De Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
22. De vier Fondsen: Ontwikkeling van de beschikbare middelen en het gebruik 
daarvan 
1e EOF 2e EOF 3e EOF 
Oorspronkelijke 
toewijzing 
581,3 MERE 
A O O), 
51,2 
114,7 
286.7 
449.0 
504.5 
539.6 
576.1 
577.8 
577.9 
574.6 
574.3 
574,5 
573.8 
573.2 
570.9 
569,9 
570.7 
570.0 
570.1 
569,9 
569.4 
(99,9%) - c C Q) 
*7 O c 
'cn 0 
T3 ^ 
0 O) 
O) > 
w to co 
u > 
i> 
O ® 
5,1 
13,5 
66,7 
130.4 
233.6 
344.7 
414,7 
481.5 
502.2 
523,5 
534,0 
543.7 
550,0 
558.3 
564.8 
567.4 
569.0 
568.5 
569.1 
568,8 
569,3 
(99,9%) 0 
0 c = 0) to O) 
Ei => 0) 
O n 
3,4 
19,1 
72,5 
137,7 
221,1 
306,0 
382,7 
444.4 
483.0 
508.7 
524.8 
536.2 
546.3 
556.2 
561,7 
564.1 
567,0 
567.5 
568.3 
568,7 
(99,8%) Oorspronkelijke 
toewijzing 
730,0 MIERE Oorspronkelijke 
toewijzing 
900,0 MERE 
a> ~ 
jmulatieve globale 
istleggingen c 0 0 > O) 0 c 
— O) D 0 
1 w 
Cumulatieve 
betalingen Cu -~ 
jmulatieve globale 
istleggingen 
Cumulatieve defini­tieve vastleggingen 
Cumulatieve betalingen A C jc 0) 
O "O (/> "O O, --
m E 
jmulatieve globale 
istleggingen c 0 0 > O) 0 c 
— O) D 0 
1 w 
Cumulatieve 
betalingen n c 0 
!c 0 O -O CO -rj 0 -CD E 
jmulatieve globale 
istleggingen 
Cumulatieve defini­tieve vastleggingen 
Cumulatieve betalingen A C jc 0) 
O "O (/> "O O, --
m E o 2 o 5! 
Cumulatieve 
betalingen n c 0 
!c 0 O -O CO -rj 0 -CD E Ö 2 
Cumulatieve defini­
tieve vastleggingen 
Cumulatieve betalingen 
730,0 
730,0 212,3 48,6 21,9 
730,0 368,1 91,6 53,5 
730,0 474,0 150,0 96,4 
730,0 595,1 259,0 164,2 
731,2 699,8 395,9 253,6 
731,5 710,3 534,9 383,1 
733,0 713,6 602,3 503,6 900,0 232,8 37,2 22,5 
733,6 720,8 645,9 582,2 900,3 438,3 136,2 65,3 
742,5 717,7 667,1 631,7 905,6 ' 637,7 321,4 163,8 
740,0 721,3 686,9 657,5 907,4 790,4 498,9 304,4 
740,0 726,5 697,4 680,9 909,4 856,5 640,6 487,1 
740,6 734,8 709,0 698,1 909,7 875,8 744,0 618,1 
740,8 734,1 723,6 714,4 905,2 875,8 807,8 697,9 
735,0 733,9 728,5 722,3 911,5 893,2 831,1 763,9 
734,5 733,2 729,4 726,4 912,4 894,0 854,3 801,3 
(100%) (99,8%) (99,3%) (98,9%) (100 %) (98,0 %) (93,6 %) (87,8 %) 
irschillen tussen de oorspronkelijke toewijzingen en de beschikbare middelen veroorzaakt door: overschrijvingen ' 
5 onderling, aanvullende toewijzingen, Stabex-aanvullingen en diverse ontvangsten. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 239 
Diagram nr. 13 
MERE 
I 
400 
300 H 23. De vier Fondsen: Beloop van de jaarlijkse betalingen 
Toelichting: 
Jaarlijkse betalingen 
4e EOF 
Jaarlijkse betalingen 
3® EOF 
Jaarlijkse betalingen 
2® EOF 
Jaarlijkse betalingen 
1® EOF 
Totaal EOF \ 
1® EOF 
2® EOF Cumula* 
leve beta-
lingen 
726.4 
801,3 
240 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
h-T lO co" CM" o> 00 CO CM o" 
T-T-COh-h-C\JCOCOh-
CO CM CM O Oi 
o" ö o" o" ö O f» 
Ö O 
N oq n in o o) o s 
co in Tf CM co" CM" O" O" | 
CVS(DO0)0)ID(D 
O) TJ-" co" Tf" CM" O" O" O" 
O) w O) ^ O 
co" -tf" CD CM" 1-" Tl-" co" I I 
;0> 
'c O CO ' <D "DC O.Q, ® « 3 3 M C:© 
c o o"O (ij 'w 
,2#ci ® c -O ~ 5 </> C 3 (0 u 3 C > 2 O 3 co O co ö 
$5 CÜ^ZlLO. a> C T3 O c 
<D J5 
lig 
s ® 2 
c O ^ 
® aS O 0) O x 
t"- <D •2 <d g Q. = 3 ^ (0 O 
w 5 z c 0) 
c 
< 0) V) 
x> <0 c O ra c «n (i) •n 0) 0) tj 7 u> 
5 co o" o" co" O O O ö 
1^ CO CM 1-
| o o o" o" 
N CO CJ 1-
| o" o" o" o" 
lllll 
llllll 
lllll 
x: a> _ -C .E o a) ra 
'a> w c O 0) O T3 
CO V 
O C C 
ra to 
(D 
E I 
a> 
5 ra 03 
~ ^ D ï 
S ra - m ~ 
••S cooi 
CQ <0 (J) co 
N C 
Q) O 
m 2 CD 
C "O 
ra 5 
li « <0 O LL. CD CL C0 
a: _ Lu 
51 S 5 
(0 «0 i £§>|lo 3 ® > .£ _ LU 
8-•£ S«® 
o82f t-_ co in o> in o) CM_ o o o in o> CM CO •»- n-
CO" r^" ö co in co co CM" cd 1-" oo r^-" o" CM* CO" a>" o" co oaeoincoNNinconmT-ncMi-i-cMi-t<q «* 
N." in iC T-_ r-~inTj-cocomc\jcoi-
m" od co" ««f co" CM" CM" CM" O^tN OCVI 
CM" t-" o" CM" O" 
> 
c o 
c 3 0) 
« 
•DU. 
go 
~ UI 
3 o 
M * 
•5| 
a> — ss*f®° « — 13 O) _ W COOOOOOCOOOJCO-r-OOOOOOOJh-h-OiCOCM CM t- o 
•«t Tl"" TJ-" co T- fs._ in m co co o in 
co" co" cm" cm" cm" cm cm" cm" O O in ^ co cm cm 
o" o" o" O O* 
u. T3 3 'c ~ — > m ® « S- ra n Ë -2 ® 
I— LU * N 0) c 
Tl O ra a> 
ra r T3 c ra ra ra a) ra 'N _i 
ra 
ra C7) 0) co JC Q) ±J D 5 0) .2 ° 
ra t; 
i_i0 <i: TO co 
£ ii O J, "O m ir 5 0=«Eoo>-C«0® 
r®mll)®?s»,r='D®üOaCO'D--rï(B'Dmn™Et0®-c3|-'nmm(®(0 c(üOe-roQ.o)oX1po_l'-orarac> - rj) cl — c >. ra E'o — o ra 3 c 3 ra o ra ra 0) ozQ-üi-ü^i-co^mw c JZ ra Q) O) c 
3 
O 
ra ra ra •o 0 
n ra •o O 
ra m ra c > 3 ci) a) C7 o LU CD t— ra J* 
o c 
E 51 'g| £ 
o <j>o=>2 
o - "SS > O) T- oo Tf co_ cq O) <o_ co N in o co in s ^ 
T-" co* co" in" rv." o" co" h-" in CM" n." a>" t" co o>" ffl^CMrCOOOininCMOCMCMOr 
CMCMCMCMCMCMCMT— T— T- T— T—T— T— T— NIOIOO) cooinior-
•—' to "—'jo o co o> *-
oi in oq s n m n i-_ T-_ o_ o o o °o cq 
tt" n." t-" of co c\j oo" ö o" co cd inooooi^r^cococMi-ooooooo CMCNJl— T— T— T— T-T— T-T— 
CM Tj- 00 O) Tl" CO 
T— | O) CM CM CO CO Oi CO CM toon 
o" r»" T-" 1-" 10 0)0) 
t" t" •»-" 
in o co o co in s in ^ cm_ o a r-_ n oo o m •>- o r- r». w 
| co" co" T-" oo ^L: 
o r*-_ CM_ T- co_ h- e» o_ T- CM oo Tt co oo 
T-" oo t" o>" O) T-" co" T-" co" oo" CM" CM" CM" O r^." COCOiniOI^COCOCOCOi-CMCMCMCMCM Si-OCM 
h-" T-" T-" co" CM CM CM 1-
CM t CM |v._ O T- CO in TT CO T- CO cq 00 
co co CM" o> od T-" CM" o» oo" in m" ö iri of Tf m in CO T- CO CM CM T- CM CM i-h- o in o) 
co" in" !*«." co" co co 
in co" CM CM y-
I ^ 
O) •Q 
.«J ra 
-S e?- o? c _ o ra e £ .E > CO J P (Ö r © w ra o ra -S1 ® o 'w j5 o 5 a> ra c 
— m ï W o 5,2 3 
°>ra a, ^ •D E O 2 03 — = X rn m a> 
w :0) ra 
O) c O o "O _ ~ <D -Q CD i: o ra ^."i^rc — ^ow^oscuoo (D^oras 5^ >NZ5CDl-5^DCDDh03 CXCOOW ~ o -t; 3-T CU 0) 
_ O 
V E O) o o — 
- u ~ Cu ^ 
< ü 2 O § 3 ^ 
C/3 « , "O c c ra 0) 
a> '5 T3 » c ra 3 > 0) 
ra -o ra c o V 1- "O a> O) LL 
12 
Z3 £• «0 
B ^ o 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 241 
Diagram nr. 14 
25. De vier Fondsen: Uitsplitsing van de gecumuleerde globale vastleggingen 
en gecumuleerde betalingen per ontvangend land (situatie ultimo 1979) 
(voor gedetailleerde cijfers, zie Tabel IX) 
Ontvangend land. 
UJ 
cc 
UJ 
2 MERE 
Senegal 
Madagaskar 
Kameroen 
Ivoorkust 
Zaïre 
Boven-volta 
Tsjaad 
Mauritanië 
Kongo 
Rwanda 
Benin 
Somalië 
Centraai-Afrika 
Boeroendi 
Gabon 
Suriname 
Andere landen 
bteun aan verscneiaene 
landen 
Tanzania 
Ethiopië 
Kema 
Toelichting: 
Globale vastleggingen van de 4 EOF's Zambia 
Malaw 
Soedan 
Guinee-Bissau 
Ghana 
Oeganda 
Liberia 
Guinea 
Swaziland 
Sierra Leone 
Botswana 
Jamaica 
Lesotho 
Gambia 
LGO-FOD MERE 
242 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Diagram nr. 15 
26. De vier Fondsen: Gebruik van de beschikbare middelen, naar aard van de steun en naar project 
(situatie ultimo 1979) 
3 200 
3 000 
2 800 
2 600 
2 400 
2 200 
2 000 
1 800 
1 600 
1 400 
1 200 
1 000 
800 
600 
400 
200 Toelichting: 
— Gebruiksstadia: 
I. Cumulatieve globale vastleggingen 
(linancieringsbesluiten) 
II. Cumulatieve definitieve vastleggingen 
(gesloten overeenkomsten of contracten) 
III. Cumulatieve betalingen 
— Bestede bedragen (I, II, III): 
A Investeringen 
B m Toezicht op de projecten 
C - Buitengewone steun 
D £ Opleiding 
E J) Overige subsidies 
! ~F 1 Speciale leningen 
| O | Risiscodragend kapitaal 
Stabex 
— Nog niet bestede bedragen (I, II, III): 
• Hl 
£ J 
1' EOF 
Beschikbare middelen 
569,7 MERE 2® EOF 
Beschikbare middelen 
734,5 MERE 3® EOF 
Beschikbare middelen 
912,4 MERE 
1 II III 
(A) Investeringen 559.9 559.8 559.2 
(B) Toezicht op de 
projecten 9,5 9.5 9.5 
(C) Buitengewone steun — — 
(D) Opleiding — — — 
(E) Overige subsidies — — 
(F) Speciale leningen — 
(G) Risicodragend kapitaal — — 
(ST) Stabex — — — 
T otaal 569,4 569.3 568,7 1 II III 1 II III 
619,0 615,2 612,3 672.8 636.6 608,6 
20.6 20.6 20,6 37.3 37,3 37,3 
— — — 30.3 30,3 30,3 
26,7 26.7 26,7 44,2 41,4 37.4 
16,9 16,9 16.9 21.2 20.5 20,3 
50.0 50.0 49.9 88.2 88.2 67.4 
733,2 729,4 728,4 894.0 854,3 801,3 4® EOF 
Beschikbare middelen 
3 181,3 MERE 
ST 
ST ST 
1 II III 
1 086.6 569.8 318.6 
94.7 94.4 70.5 
110,9 103.5 88,5 LU 
99,7 58.7 19.7 CC UI 
134.9 95.6 79,6 
331,3 207,7 78.0 
66,6 65,5 43.7 
301.2 301,2 296.6 
2 225.9 1 516,4 995,2 
31.12.80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 243 
Diagram nr. 16 
27. De vier Fondsen: Gebruik van de beschikbare middelen per economische sector 
(situatie ultimo 1979) 
3 200 
3 000 
2 800 
2 600 
2 400 
2 200 
2 000 
1 800 
1 600 
1 400 
1 200 
1 000 
800 
600 
400 
200 Toelichting: 
— Gebruiksstadia: 
I. Cumulatieve globale vastleggingen 
(financieringsbesluiten) 
II. Cumulatieve definitieve vastleggingen 
(gesloten overeenkomsten of contracten) 
III. Cumulatieve betalingen 
— Bestede bedragen (I, II, III): 
m Transport en verkeer 
f~F~l Plattelandsproduktie 
•1 Onderwijs, opleiding 
•• Industrialisatie 
Gezondheidszorg, waterwerken 
•• Diversen 
| STJ Stabex 
— Nog niet bestede bedragen (1, II, III): 
• III 
3* EOF 
Beschikbare middelen 
912,4 MERE 
2* EOF 
Beschikbare middelen 
734,5 MERE 
1* EOF 
Beschikbare middelen 
569,7 MERE 
l II III 
(a) Transport en verkeer 248.3 248,3 248,3 
(b) Plattelandsproduktie 94,1 94.1 94.1 
(c) Onderwijs, opleiding 110,5 110,5 110,2 
(d) Industrialisatie 4,1 4,1 4,1 
(e) Gezondheidszorg. 
waterwerken 98.4 98,3 98.0 
(f) Diversen 14.0 14.0 14,0 
(ST) Stabe* — — — 
Totaal 569,4 569 3 568.7 1 II III 
245,9 245.4 245.0 
271.1 269.6 268.4 
65.4 64.4 64,3 
42.3 42,3 42,2 
79.1 78.3 77,1 
29.4 29.4 29,4 
733.2 729.4 726,4 1 II III 
334,9 333.6 313.0 
236.4 219,5 208.2 
99,7 92.0 81,1 
55,1 54,9 52,5 
83.0 70,2 62,8 
84,9 84,1 83.7 
894.0 854,3 801.3 4e EOF 
Beschikbare middelen 
3 181,3 MERE 
ST 
ST ST 
1 II III 
463,6 280.7 139.0 
518.3 280.0 137.0 
208.8 94.4 34.7 
320,9 252,9 167,9 UJ 
UJ 
129.0 60.9 33.0 :> 
284,1 246.3 187,0 
301.2 301,2 296.6 
2 225.9 1 516,4 995,2 
244 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Diagram nr. 17 
28. Het vierde Fonds: Geannuleerde betalingen per ontvangend land en per produkt 
(situatie ultimo 1979) 
Benin 
15,4 
Tanzania 
20.7 
Totaal 
van de 
Stabex-
betalingen: 
296,6 MERE Mauretanie 
37,0 
Senegal 
65,1 
erskoekerJ Koffie 
16,6 I 14.5 
Grondnoten 
92,4 Totaal 
Stabex-
betalingen: 
296,6 MERE Kopra 0,7 
Leer en huiden 8,9 
Ijzererts 
44,5 
Toelichting: 
Produkten die te lijden 
hebben gehad van plaatse-
L-— lijke omstandigheden 
f~ Produkten die te lijden 
Vhebben gehad van conjunc-
tuurverschijnselen Toelichting: 
A fonds perdu 
Te restitueren 
Overige lenden: 
- Somalië 
- Comoren 
- Boeroendi 
- Tonga 
- Centraal-Afrika 
- Kaapverdie 
- Djibouti 
- Rwanda 
- Toevaloe 1.9 
1,9 
1,5 
1,1 
0,9 
0.8 
0.7 
0.6 
0.2 
Katoen 10,2 Guinee Bissau 8,8 
Boven-Volta 7,2 
Mali 5.9 
Togo 3.6 
Swaziland 3.4 
West-Samoa 2,8 
Soedan 2.6 
Gambia 2.5 
Salomon's eilanden 2.2 
b) Betalingen per produkt: 
(Bedragen in MERE) Belize 0.3 
Nieuwe Hebriden 1.4 
Fidji 2.1 
Kiribati 2.3 
Madagaskar 2,9 
Sierra Leone 4,0 
Kameroen 4,1 
Ghana 5,2 
Gabon 6,7 
Kongo 7,4 
Liberia 7,6 
Ivoorkust 15,0 
Katoen 13,9 
Kopra 7,8 
Sisal 5,5 Ethiopië 14,4 
Oeganda 13.7 
Ijzererts 7,4 
Overige produkten: 
- Kruidnagelen 1,8 
- Cacao 1,5 
- Arabische gom 0,8 
- Hout 0,6 
- Pyretrum 0,6 
- Ylang-ylang 0,2 
- Leer en huiden 0,2 
Sisal 15.1 a) Betalingen per land: 
(Bedragen in MERE) 
Thee 5.3 
Palmprodukten 4.1 
Bananen 2.5 
Kokosnoot 2,1 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 245 
BIJLAGE II 
EUROPEES PARLEMENT 
Voorlopig antwoord van het Europese Parlement op de hem betreffende opmerkingen in 
het verslag vande Rekenkamer over het begrotingsjaar 1979 
Opm. 1.27: De overdracht van bepaalde kredieten 
had, volgens de daarvoor geldende pro­
cedure, door de Raad moeten worden 
goedgekeurd. 
Antwoord 
Deze overdracht vond plaats volgens de 
interne procedure van het Parlement, 
vastgesteld in de zin van resolutie nr. 1 
van de Raad, welke is opgenomen in de 
notulen van zijn zitting van 22 april 
1970. Deze resolutie betreft de wijze 
waarop het Parlemènt artikel 6, lid 3 
(rev.) van het Financieel Reglement toe­
past. 
Opm. 10.4.: De instelling houdt zich niet aan de sta­
tutaire bepalingen betreffende de bijzon­
dere kosten van dienstreizen van zijn 
ambtenaren, door hen stelselmatig der­
gelijke kosten voor hun dienstreizen 
naar Straatsburg, Brussel en Luxemburg 
te vergoeden. 
Antwoord 
Dit toont aan dat hier een werkelijk pro­
bleem ligt dat alleen duurzaam kan wor­
den opgelost wanneer de Raad besluit 
de dienstreisvergoedingen aan te passen. 
Opm. 10.24 Wat betreft het onderzoek naar de rech-
t/m 10.26: ten van de ambtenaar op de 
gezinstoelage voor een persoon die met een ten laste komend kind kan worden 
gelijkgesteld, heeft het Parlement de 
aanpassingscoëfficiënt die voor de bere­
kening van deze toelage wordt gehan­
teerd, niet op dezelfde wijze als de 
overige instellingen aangepast. 
Antwoord 
Zo lang er nog geen voor alle instellin­
gen geldende gemeenschappelijke rege­
ling is vastgesteld, blijft het Parlement 
voor oud-ambtenaren de aanpassings­
coëfficiënt hanteren die in hun geval 
van toepassing was, wanneer de nieuwe 
coëfficiënt het verlies van deze toelage 
tot gevolg zou hebben gehad. Het Parle­
ment is van mening dat deze „status 
quo" verantwoord is, gezien het sociale 
karakter van de toelage en het feit dat 
deze slechts in uitzonderlijke gevallen 
wordt toegekend. 
Opm. 10.40 Het Bureau van het vorige Parlement 
t/m 10.43: heeft besloten artikel 50 van het Statuut 
„Ontheffing van het ambt om redenen 
van dienstbelang" toe te passen op zijn 
secretaris-generaal, opdat het nieuwe, 
gekozen Parlement naar eigen goeddun­
ken in deze post kan voorzien. 
In plaats van artikel 50 had het Bureau 
beter artikel 15 van het Statuut „Verlof 
om redenen van persoonlijke aard voor 
de duur van het parlementaire mandaat" 
van de 'secretaris-generaal (mei 1979) 
kunnen toepassen. 
246 Publikatiebladl van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Antwoord 
1) Hoewel artikel 40, lid 4, sub c), van, 
het Statuut bepaalt dat de ambte­
naar, die verlof om redenen van per­
soonlijke aard geniet, op zijn ver­
zoek in zijn ambt kan worden ver­
vangen, bepaalt artikel 4, sub d), 
van dit zelfde artikel dat deze amb­
tenaar ook op zijn verzoek moet 
worden herplaatst in elke vacante 
post die met zijn rang overeenkomt. 
Daar de post van secretaris- generaal 
de enige in die rang is, heeft het 
Bureau van het oude Parlement 
gemeend dat het in het belang van 
de dienst geen afbreuk mocht doen 
. aan de vrijheid van het nieuwe Par­
lement om zijn secretaris-generaal te 
kiezen of in deze post te voorzien op 
de wijze en op het tijdstip waarop 
het dat opportuun achtte. Het 
besloot derhalve de betrokken amb­
tenaar — met onmiddellijke ingang 
en definitief — van zijn ambt te ont­
heffen en wel geruime tijd voor de 
Europese verkiezingen. 
2) De vraag of in dit geval artikel 50 en 
niet artikel 40 van het Statuut had 
moeten worden toegepast, is voorge­
legd aan de bevoegde commissie 
van het nieuwe Parlement. De rap­
porteur van deze commissie heeft, 
na grondige bestudering van dit 
vraagstuk, een aantal conclusies 
voorgelegd op grond waarvan de 
commissie uit volle overtuiging kon 
verklaren dat het Bureau in dit geval 
de juiste statutaire bepalingen had 
toegepast. Antwoord 
Het Parlement nam deze beslissing in 
zijn plenaire vergadering van 10 juli 
1979, daar het van mening was dat het 
bij uitstek humanitaire karakter van deze 
hulp en de grote spoed die hierbij gebo­
den was, prevaleerde boven de letter van 
de door de Rekenkamer genoemde reg­
lementaire bepalingen. Het Parlement 
heeft de Rekenkamer reeds geantwoord 
in zijn brieven van 16 april en 5 juni 
1980. 
Opm. 11.12: De Rekenkamer merkt op dat met de 
publikaties van de Gemeenschap een 
bedrag van 45 miljoen ERE per jaar is 
gemoeid. Twee derde hiervan is voor 
externe publikaties bestemd. Zij heeft de 
instellingen de resultaten medegedeeld 
van de studie die zij hieraan heeft 
gewijd. 
Antwoord 
Het Parlement zal zich hierover in het 
kader van de kwijtingsprocedure uitspre­
ken. Uiteraard kan alleen op initiatief of 
door bemiddeling van het Bureau voor 
officiële publikaties een gecoördineerd 
beleid inzake de publikaties van de 
Gemeenschap worden gevoerd. 
Opm. 10.44 Het Europese Parlement, wetend dat 
en 10.45: ' zijn huishoudelijke begroting een zuiver 
administratief karakter draagt en niet de 
post omvatte waarvan de Commissie 
gebruik kon maken, heeft artikel 205 van 
het EEG-Verdrag overtreden door uit 
zijn begroting een bedrag toe te kennen 
voor steun aan de Indo-Chinese schip­
breukelingen. Opm. 11.16: ter informatie 
Wat de besteding van de aan de fracties 
toegekende „verkiezings-"gelden betreft, 
is de Kamer de mogelijkheid geboden 
' hiervan rechtstreeks bij de fracties ken­
nis te nemen. Zij is thans nog doende 
deze stukken te controleren.. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 247 
BIJLAGE III 
RAAD 
Antwoorden van de Raad op de opmerkingen van de Rekenkamer betreffende het 
begrotingsjaar 1979 
OPMERKING VOORAF: 
De Raad spreekt nogmaals de wens uit dat de 
opmerkingen van de Rekenkamer betreffende elk 
der Instellingen in een afzonderlijk deel van het ver­
slag van de Rekenkamer worden samengevoegd. sie, teneinde haar in staat te stellen de 
definitieve tekst van de door alle Instel­
lingen toe te passen uitvoeringsvoor­
schriften vast te stellen. 
Punt 10.6. Het begrip internationale organisatie 
HOOFDSTUK 1 VAN DE OPMERKINGEN De Raad neemt er nota van dat de Reken­
kamer het in dezen op 21 maart 1980 door 
de Hoofden van Administratie ingeno­
men standpunt niet deelt. 
Het ontbreken van boekhoudkundige voorschriften 
Punt 1.37. Uitvoeringsvoorschriften voor het Finan­
cieel Reglement 
Artikel 106 van het Financieel Reglement 
bepaalt dat de Commissie, in overleg met 
het Europese Parlement en de Raad, de 
uitvoeringsvoorschriften voor het Finan­
cieel Reglement vaststelt. 
Met een brief van 5 augustus 1980 die op 
16 september 1980 bij de Raad is binnen­
gekomen, heeft de Commissie de Raad de 
ontwerp-verordening met deze uitvoe­
ringsbepalingen doen toekomen, en de 
Raad verzocht de overlegprocedure te 
openen. 
De Raad zal zijn conclusies zo spoedig 
mogelijk bekend maken aan de Commis-De Raad verzoekt de Hoofden van Admi­
nistratie dit vraagstuk opnieuw te bezien, 
met inachtneming van de opmerkingen 
van de Rekenkamer. 
Punt 11.7. Het ontbreken van gemeenschappelijke 
kwaliteits- en prijsnormen voor de aanschaf 
van kantoorbenodigdheden, kapitaalgoede­
ren, enzovoort 
De Raad merkt op dat er sedert verschei­
dene jaren een inter-institutionele groep 
voor de harmonisatie van de aanschafpro-
cedures bestaat. 
Hij behoudt zich voor om met de verte­
genwoordigers van de andere Instellingen 
na te gaan of het wenselijk is om naast 
deze inter-institutionele groep ook een 
Centrale Adviescommissie voor aanschaf 
van contracten samen te stellen, zoals de 
Rekenkamer voorstelt. 
248 Publikatieblnd van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
BIJLAGE IV 
COMMISSIE 
Antwoorden op de opmerkingen van de Rekenkamer betreffende het dienstjaar 1979 
(artikelen 78 septies/EGKS, 206 bis/EEG, 180 bis/Euratom) 
31 oktober 1980 
INHOUDSOPGAVE 
Inleiding 249 
DEEL I 
Hoofdstuk 1 — Algemene opmerkingen 249 
Hoofdstuk 2 — Algemene boekhouding 251 
Hoofdstuk 3 — Ontvangsten 253 
Hoofdstuk 4 — EOGFL., afdeling Garantie 255 
Hoofdstuk 5 — EOGFL., afdeling Oriëntatie 268 
Hoofdstuk 6 — De sociale sector 273 
Hoofdstuk 7 — Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling 276 
Hoofdstuk 8 — Energie, onderzoek en investeringen ... 279 
Hoofdstuk 9 — Samenwerking met ontwikkelingslanden en derde landen 285 
Hoofdstuk 10 — Personeelsuitgaven 290 
Hoofdstuk 11 — Huishoudelijke uitgaven 294 
Hoofdstuk 12 — Samenvatting van verslagen over externe Instellingen 297 
DEEL II 
De Europese Ontwikkelingsfondsen . 297 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 249 
INLEIDING 
2 en 3. De Commissie betreurt het dat de Reken­
kamer haar streven om de uitvoering van de begro­
ting te verbeteren, niet wat meer heeft geapprecieerd 
en zich maar al te dikwijls tot kritiek heeft beperkt. 
De Commissie acht een evenwichtiger benadering 
gewenst in het verslag van de Rekenkamer, die haar 
werkzaamheden meer van de negatieve dan van de 
positieve kant beziet en aldus tot een voor de com­
munautaire integratie ongunstig resultaat komt. -
6. De Commissie heeft geconstateerd dat de 
Rekenkamer heeft gemeend in sommige gedeelten 
van haar verslag betreffende het begrotingsjaar 1978 
de antwoorden van de instellingen op de opmerkin­
gen in het in juli 1979 vastgestelde ontwerp-verslag 
van commentaar te kunnen voorzien. 
De Commissie is echter van mening dat een derge­
lijke praktijk strijdig is met de artikelen 78 septies/ 
EGKS, 206 bis/EEG en 180/EGA. In lid 4 van deze 
artikelen wordt bepaald dat het jaarverslag van de 
Rekenkamer „wordt toegezonden aan de instellin­
gen van de Gemeenschap en te zamen met de ant­
woorden van deze instellingen op de opmerkingen 
van de Rekenkamer, in het Publikatieblad van de 
Europese Gemeenschappen gepubliceerd". Volgens 
de Commissie mogen in het Publikatieblad dus 
slechts het jaarverslag van de Rekenkamer en\de 
antwoorden van de instellingen zonder meer wor­
den gepubliceerd. 
HOOFDSTUK 1 — ALGEMENE OPMERKINGEN 
1.4. en 1.5. De Commissie heeft de jaarrekening 
gewijzigd overeenkomstig het besluit van de Raad. 
Deze wijziging werd op 20 oktober 1980 aan de 
begrotingsautoriteit en de Rekenkamer medege­
deeld. 
1.6. De Commissie verwijst naar haar antwoord 
op punt 8.1. van deel II van het verslag van de 
Rekenkamer. 
1.10. en 1.11. De Commissie, die de door de 
Rekenkamer gewraakte overschrijving heeft voorge­steld, alsmede de Raad en het Parlement, die ertoe 
hebben besloten, achten deze verrichting geoor­
loofd. 
Het beginsel van de eenjarige begroting komt niet in 
het geding, want de vastleggingen en de betalingen 
zijn geheel verricht gedurende het begrotingsjaar in 
kwestie, namelijk 1979. 
1.13. t/m 1.15. De Commissie heeft evenals de 
Rekenkamer opgemerkt dat de resultaten van het 
begrotingsjaar 1979 nog niet bevredigend zijn, 
althans voor wat de gesplitste kredieten betreft, 
maar zij heeft niettemin geconstateerd dat sommige 
sectoren een aanmerkelijke verbetering te zien geven 
als men de percentages betreffende het gebruik van 
de beschikbare kredieten voor de begrotingsjaren 
1978 en 1979 vergelijkt. Dit geldt voor de in 1979 
voor de drie structurele fondsen beschikbare beta­
lingskredieten, waar de cijfers betreffende het 
gebruik in 1979 en 1978 als volgt luiden: Sociaal 
Fonds (71,8 %/48,7 %); Regionaal Fonds (60%/ 
42 %);. EOGFL, afdeling Oriëntatie (48 %/34 %). Uit 
deze tendens spreken de positieve resultaten die de 
op initiatief van de Commissie in overleg met de 
Lid-Staten genomen maatregelen hebben opgele­
verd. Er is een studie in uitvoering betreffende de 
middelen waarmee de betalingsprocedures kunnen 
worden bespoedigd ten einde het gebruik van de 
fondsen voortdurend te verbeteren. 
De uitvoering van de gesplitste kredieten met uit­
zondering van de van rechtswege overgedragen 
betalingskredieten geeft inderdaad een minder 
bevredigend beeld te zien. Dit wordt met name ver­
klaard door de omvang van de kredietoverdrachten 
van het begrotingsjaar 1978, waarvan bijna 30% bij 
voorrang is aangewend — om te vermijden dat de 
kredieten zouden komen te vervallen — voor de 
afwikkeling van tijdens het begrotingsjaar 
aangegane betalingsverplichtingen. Aangezien zulke 
grote bedragen moesten worden overgedragen ten 
gevolge van niet met de werkelijkheid overeenstem­
mende ramingen, heeft de Commissie een aantal 
van de ramingsmethoden voor de uitgaven aan een 
nieuw onderzoek onderworpen, hetgeen voor het 
begrotingsjaar 1980 heeft geleid tot een verminde­
ring met 3,48 % van de betalingskredieten 
betreffende de niet-verplichte uitgaven, die de-
hoofdmoot van de ongesplitste kredieten vormen. 
De Commissie herinnert eraan dat in vele gevallen 
het tempo waarin de kredieten worden gebruikt, gro­
tendeels aan haar invloed ontsnapt en in de eerste 
plaats afhangt van de Lid-Staten waarvoor deze kre­
dieten zijn bestemd. 
250 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
1.21. De situatie van de betalingen uit ongesplit­
ste kredieten betreffende het begrotingsjaar 1979 
vertoont een aanzienlijke vooruitgang ten opzichte 
van het voorgaande begrotingsjaar. De procedures 
ter bespoediging van de betalingen in het kader van 
het Sociaal Fonds, het Regionaal Fonds en het 
EOGFL-afdeling Oriëntatie zijn niet vreemd aan 
deze verbetering, ook al bleven de resultaten bene­
den de verwachtingen. In de meeste gevallen kan 
1979 trouwens worden beschouwd als het eerste jaar 
waarin het stelsel functioneert, zodat de resultaten 
pas vanaf het begrotingsjaar 1980 werkelijk kunnen 
worden beoordeeld. 
1.22. De gewijzigde en aanvullende begroting 
nr. 3/1979 was noodzakelijk om te voorzien in de 
extra behoefte aan kredieten van de afdeling Garan­
tie van het EOGFL als gevolg van de belangrijke 
ontwikkeling op bepaalde landbouwmarkten en van 
het effect op de uitgaven van de besluiten van de 
Raad van 22 juni 1979 betreffende de landbouwprij­
zen en aanverwante maatregelen. 
De bij deze aanvullende begroting beschikbaar 
gestelde kredieten konden pas laat worden gebruikt 
doordat de begrotingsprocedure pas op 13 december 
1979 werd afgesloten, hoewel het door de Commis­
sie in beginsel op 26 september 1979 vastgestelde 
voorontwerp reeds op 16 oktober aan de begrotings­
autoriteit werd toegezonden. Evenals de Commissie 
oordeelde deze de aanvullende begroting noodzake­
lijk. Een achteraf geformuleerde afwijkende appre­
ciatie kan niets afdoen aan de waarde van het oor­
deel van drie instellingen, zoals dat toentertijd werd 
gevormd op grond van de toen bekende gegevens. 
1.29. Het bedrag van 203,5 miljoen ERE staat op 
de geconsolideerde balans en op de financiële 
balans, die op 31 december 1979 zijn opgesteld. 
De Commissie deelt de mening van de Rekenkamer 
niet en verwijst voor meer details naar haar ant­
woord op de punten 4.14 t/m 4.18. 
1.30. De Commissie verwijst naar haair antwoord 
op de punten 2.12 t/m 2.17 en 4.45. 
1.31. De Commissie verwijst naar haar antwoord 
op de punten 4.36 en 4.37. 
1.32. Meer in het bijzonder met betrekking tot de 
op het begrotingsjaar 1980 aangewezen uitgaven van 
het EOGFL (203 miljoen ERE) merkt de Commissie 
op dat het in overeenstemming met een correcte toe­
passing van de boekhoudkundige beginselen ter 
zake is om het bedrag in kwestie niet van het saldo 
van het begrotingsjaar af te trekken. 
Ten aanzien van de aanpassingen betreffende de 
waardevermindering van de interventievoorraden verwijst de Commissie naar haar antwoord op de 
punten 2.12 t/m 2.17 en 4.45. 
1.35. 1. In de storting ineens van het geactuali­
seerde bedrag van de rentesubsidies door de Com­
missie wordt in de beide door de Rekenkamer geci­
teerde. gevallen voorzien door de desbetreffende 
regeling. 
Ten aanzien van het Europees Fonds voor 
Regionale Ontwikkeling (EFRO) wordt in artikel 
4 b, laatste alinea van Verordening (EEG) nr. 724/ 
75 van de Raad van 18 maart 1975 houdende 
oprichting van een Europees Fonds voor Regionale 
Ontwikkeling (PB L 73 van 21.3.1975, blz. 1), 
gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 214/79 (PB L 
35 van 9. 2. 1979, blz. 1), het volgende bepaald: „De 
bijstand uit het Fonds kan geheel of gedeeltelijk de 
vorm aannemen van een rentesubsidie van drie pun­
ten op de krachtens artikel 130, sub a) en b), van het 
Verdrag door de EIB toegekende leningen ten 
behoeve van de in artikel 3 van deze verordening 
bedoelde regio's en zones. In dat geval geschiedt de 
betaling van de bijdrage uit het Fonds ineens, aan 
de Bank, waarbij de rentesubsidie wordt, geactuali­
seerd en uitgedrukt in een percentage van de inves­
tering." 
Met betrekking tot het EOF wordt in artikel 5, lid 4, 
van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de 
financiële en technische samenwerking van de op 28 
februari 1975 ondertekende ACS-EEG-Overeen-
komst van Lomé (PB L 25 van 30. 1. 1976, blz. 104) 
het volgende bepaald: „De waarde van het totaalbe­
drag van de rentesubsidies, berekend op het tijdstip 
waarop de lening wordt aangegaan tegen een per­
centage en volgens regels, vast te stellen door de 
Gemeenschap, wordt in mindering gebracht op het 
bedrag aan subsidies als vermeld in artikel 42, punt 
1, sub a), eerste streepje van de Overeenkomst; het 
wordt rechtstreeks aan de Bank overgemaakt." 
2. De afwikkeling van een over verscheidene jaren 
te betalen bedrag door de storting ineens van een 
geactualiseerd bedrag is een algemeen aanvaarde 
techniek in het bankwezen, die met name door de 
Europese Investeringsbank wordt toegepast. Deze 
techniek heeft het voordeel dat geen achtereenvol­
gende gedetailleerde berekeningen en jaarlijkse 
afwikkelingsoperaties behoeven te worden verricht 
en dat geen middelen behoeven te worden gereser­
veerd voor de afwikkeling van de betalingen in de 
volgende jaren. De wijze van berekening van de 
overmakingen door de Commissie wordt nauwkeu­
rig omschreven in de overeenkomsten tussen haar 
en de EIB. 
In dit verband zij opgemerkt dat de wijze van over­
making van de rente-subsidies aan de behoeften van 
de investeerders moet voldoen. Sommigen geven er 
de voorkeur aan onmiddellijk over een aanvullende 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 251 
financiële inbreng te beschikken, ook al blijft dan 
gedurende de gehele looptijd van de lening het oor­
spronkelijke rentetarief gelden; anderen kiezen 
daarentegen voor een vermindering van de rentelast 
op lange termijn. 
De keuze wordt opzettelijk aan de investeerders 
gelaten en de Commissie heeft geen belangrijke 
redenen om het ene of het andere stelsel verplicht te 
stellen. Het gaat erom dat de uitvoering van de 
aldus gesubsidieerde investeringsprojecten wordt 
gestimuleerd. 
Aangezien de EIÈ belast is met het beheer van de 
rentesubsidies en rechtstreekse onderhandelingen 
met de investeerders voert, i's het praktischer geble­
ken de keuze van het stelsel aan de betrokkenen 
over te laten en de budgettaire neutraliteit te bewa­
ren door in alle gevallen systematisch de geactuali­
seerde waarde van elke rentesubsidie aan de Bank 
over te maken. 
1.37. De Commissie had de bijwerking van de 
verordening betreffende de uitvoeringsvoorschriften 
tot op heden uitgesteld in afwachting van een 
besluit van de Raad over verscheidene door de 
Commissie ingediende voorstellen die betrekking 
hebben op het financieel reglement (met name op het 
gebied van de leningsactiviteit en de toepassing 
van cle ERE). 
Wegens de aanzienlijke vertraging hierbij heeft de' 
Commissie besloten niet langer met deze bijwerking 
te wachten en op 5 augustus 1980 het ontwerp van 
de door haar vast. te stellen tekst aan alle instellin­
gen voor overleg toegezonden. De tekst zal worden 
vastgesteld zodra de overlegprocedure is voltooid. 
1.38. en 1.39. De Commissie deelt de mening van 
de Rekenkamer en wenst dat de Raad en het 
Parlement de behandeling van haar voorstel kun­
nen voortzetten en kunnen komen tot de vast­
stelling van de verordening houdende toepassing 
van de ERE. Intussen heeft de Commissie besloten 
een reeks bepalingen van technische en boekhoud­
kundige aard op te nemen in de bovenbedoelde ont­
werptekst voor de verordening houdende uitvoe­
ringsvoorschriften betreffende het financieel regle­
ment. 
1.40. De Commissie zal spoedig overeenkomstig 
artikel 107 van het financieel reglement haar 
voorsteel tot herziening van deze tekst indienen. 
Zij merkt op dat het nauwelijks denkbaar is tegelij­
kertijd de aanpassingen van de verordening hou­
dende uitvoeringsvoorschriften betreffende het 
financieel reglement uit te werken. Het nieuwe 
financieel reglement moet namelijk eerst zijn vastge­
steld, zodat men weet welke nieuwe of gewijzigde bepalingen de uitwerking van nieuwe of gewijzigde 
uitvoeringsvoorschriften ter vervanging van de in 
punt 1.37 hierboven vermelde bijgewerkte voor­
schriften vereisen. 
Bovendien is de besluitvormingsprocedure niet 
hetzelfde voor het financieel reglement en voor de 
uitvoeringsvoorschriften daarbij. De uitvoerings­
voorschriften worden namelijk vastgesteld door de 
Commissie in overleg op het Europese Parlement en 
de Raad en na advies van de overige instellingen, 
terwijl het financieel reglement wordt vastgesteld 
door de Raad in overleg met het Europese Parle­
ment en na advies van de Rekenkamer. 
HOOFDSTUK 2 — ALGEMENE BOEKHOUDING 
2.1. en 2.2. De Commissie neemt akte van het feit 
dat de Rekenkamer veel belang hecht aan de studie 
over de rekeningstelsels en controleprocedures van 
de Commissie, waaraan zij bezig is en die zij reeds 
aan het Europese Parlement heeft aangekondigd. 
De Commissie zal de eventueel uit deze studie te 
trekken conclusies aan een grondig onderzoek 
onderwerpen. 
De huidige mechanismen op dit gebied vormen het 
resultaat van een langdurige samenwerking tussen 
de Commissie en de vroegere controlecommissie 
van de Europese Gemeenschappen. De Commissie 
ziet er slechts voordeel in deze samenwerking met 
de Rekenkamer voort te zetten. 
2.3. en 2.4. Het doet de Commissie genoegen dat 
de Rekenkamer uiting heeft gegeven aan haar vol­
doening over de in 1979 gemaakte vorderingen en 
aldus de bereidheid van de Commissie erkent om 
zoveel mogelijk rekening te houden met de opmer­
kingen en voorstellen van de Rekenkamer. Het is 
trouwens essentieel over bovenbedoelde studie te 
kunnen beschikken voor het vervolg, een feit dat 
losstaat van het aan de opmerkingen in het jaarver­
slag van de Rekenkamer gegeven gevolg. Gevreesd 
moet echter worden dat de Commissie niet in staat 
zal zijn het noodzakelijke extra personeel ter 
beschikking van de betrokken dienst te stellen ten 
gevolge van het restrictieve personeelsbeleid van de 
begrotingsautoriteit alsmede wegens andere priori­
taire behoeften. 
Het corrigendum om de jaarrekening — dat dit jaar 
werd opgesteld omdat de gegevens betreffende de 
niet-automatische overdrachten nog niet beschik­
baar waren ten tijde van de opstelling van de jaarre­
kening — vormde een gelegenheid om de wensen 
van de Rekenkamer reeds nu in te willigen op pun­
ten waar zulks mogelijk leek. 
252 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Bij die gelegenheid heeft de Commissie de leningen 
voor migrerende werknemers onder dé rubriek 
„kapitaal" ingedeeld, zoals de Rekenkamer had 
gevraagd in haar op 15juli 1980 aan de Commissie 
toegezonden opmerkingen betreffende het begro­
tingsjaar 1979. 
Bij dezelfde gelegenheid heeft de Commissie een 
beknopte geconsolideerde jaarrekening opgesteld, 
zoals de Rekenkamer had gevraagd. 
Zij heeft tevens de mededeling van de Rekenkamer 
in aanmerking genomen waarin na de opstelling van 
de jaarrekening de vastgelegde waarden van de 
Rekenkamer zelf werden opgegeven. 
2.5. Zoals zij zelf verklaart, heeft de Rekenkamer 
sedert het vorige verslag geen uitvoerige besprekin­
gen met de Commissie gevoerd over de in punt 2:5 
aan de orde gestelde vraagstukken. De Commissie 
betreurt dit. Zij is ervan overtuigd dat, indien derge­
lijke besprekingen wel hadden plaatsgevonden, ver­
scheidene opmerkingen achterwege hadden kunnen 
worden gelaten. 
v Met betrekking tot de kritiek ter zake van de 203,5 
miljoen ERE betreffende het EOGFL-Garantie is de 
Commissie het niet met de Rekenkamer eens 
wegens de redenen die zijn uiteengezet in de ant­
woorden op de punten 4.14 tot en met 4.18. 
Wat betreft de goedkeuring van de tussenrekeningen, 
waarbij het om geringe bedragen gaat, merkt de 
Commissie op dat zij momenteel niet over de midde­
len beschikt die noodzakelijk zijn om bepaalde details 
aan de actiefzijde van de balans te kunnen opne­
men op grond van min of meer ruwe berekeningen, 
hoewel haar diensten de ontwikkeling van bepaalde 
situaties, die niet op zuiver boekhoudkundig terrein 
liggen, op de voet volgen; dit geldt voor de waarde 
van sommige voorraden en zelfs voor de van de 
Lid-Staten te innen belasting over de toegevoegde 
waarde. 
Bovendien zou de registratie van de waarde van 
bepaalde voorraden, met name voor wat betreft 
papierwaren, een hoeveelheid werk vereisen die 
gezien het willekeurige karakter van de schattingen 
moeilijk te rechtvaardigen is. 
De Commissie is echter wel bereid ermee akkoord te 
gaan dat deze gegevens in haar rekeningstelsel wor­
den opgenomen naarmate dit door de middelen en 
de materiële uitrusting mogelijk wordt gemaakt. Zij 
stelt verscheidene wijzigingen van het financieel regle­
ment voor. 
2.6. tot en met 2.9. De opneming van het geheel 
van de overgedragen kredieten aan de passiefzijde 
van de balans vloeit voort uit de artikelen 5 en 6 van 
het financieel reglement. De Commissie is niet in staat tot differentiaties en 
schattingen van de overgedragen kredieten zoals 
door de Rekenkamer wordt voorgesteld. Deze zou­
den in verscheidene gevallen een hypothetisch en 
twijfelachtig karakter hebben en derhalve geen 
enkele zin hebben. Bovendien zou een dergelijke 
handelwijze volgens dé Commissie incoherent zijn 
want zij zou niet kunnen worden verenigd met de 
toelichtingen die, ter staving van de aanvragen tot 
niet-automatische overdrachten worden gegeven. 
Uit tabel 1 punt 2.9 blijkt duidelijk het onzekere 
karakter van een dergelijke berekening. 
De Commissie merkt op dat de niet-automatische 
overdrachten voortaan zullen worden onderzocht 
door het Europese Parlement, waar de Commissie 
reeds heeft verklaard dat zij in de volgende jaarreke­
ning de details betreffende de kredietoverdrachten 
in het kader van het EOGFL — afdeling Oriëntatie, 
duidelijk zal doen uitkomen. 
2.10. De door de Rekenkamer geuite twijfels ten 
aanzien van de efficiëntie van het financiële beheer 
sluiten aan op de bezorgdheid waaraan de Commis-
< sie zelf herhaaldelijk uiting heeft gegeven. 
Enerzijds is de Commissie maar al te vaak afhanke­
lijk van de Lid-Staten, met name voor de betalingen 
in het kader van het Sociaal Fonds, het Regionaal 
Fonds en het. EOGFL — afdeling Oriëntatie, waar 
de Commissie veel moeite heeft gedaan om het 
beheer efficiënter te maken. 
Anderzijds bevatten de financiële regelingen ter 
zake procedures die om politieke en institutionele 
redenen tot niet te voorspellen vertragingen kunnen 
leiden. 
Een bijkomende vertraging wordt tenslotte veroor­
zaakt door het feit dat een eventueël ter plaatse te 
verrichten controle vooraf dient plaats te vinden. 
De door de Rekenkamer gewenste inlichtingen over 
het gebruik van de overgedragen kredieten staan in 
de jaarrekening en in de analyse van het financieel 
beheer, die bij de jaarrekening wordt gevoegd en te 
- zamen daarmee aan de begrotingsautoriteit en de 
Rekenkamer wordt toegezonden. Het is niet moge­
lijk de gegevens betreffende de ongebruikte kredie­
ten in de balans op te nemen. 
2.11. De Commissie acht het redelijk in afwach­
ting van de studie van de Rekenkamer (op grond 
waarvan de Rekenkamer wellicht haar mening over 
de geldende regeling zal geven) de huidige procedu­
res niet reeds nu te wijzigen en daardoor het vervolg 
niet voorbarig aan te nemen. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 253 
2.3. tot en met 2.11. Uit het geheel van de opmer­
kingen in de punten 2.3 tot en met 2.11 concludeert 
de Commissie dat door de opmerkingen en voorstel­
len van de Rekenkamer de door de Commissie toe­
gepaste boekhoudmethóden niet in het geding wor­
den gebracht. 
2.12. tot en met 2.17. De Commissie is bereid in 
de financiële staten van het volgende begrotingsjaar 
beknopte toelichtingen op te nemen om de lezing 
van de balans te vergemakkelijken ten einde aan de 
wensen van de Rekenkamer tegemoet te komen. Het 
mag hierbij niet gaan om informatie die ook reeds 
voorkomt in de "analyse van het financieel beheer, 
die tegelijkertijd met de jaarrekening wordt opge­
steld en de begrotingsautoriteit in staat moet stellen 
zich een gedegen oordeel over de uitvoering van de 
begroting te vormen. 
Met betrekking tot meer in het bijzonder punt 2.14 
merkt de Commissie op dat de geconsolideerde 
balans bij de opstelling van de financiële staten van 
1979 is verstrekt en dat een geconsolideerde jaarre­
kening onlangs volgens het door de Rekenkamer 
opgestelde schema in het corrigendum bij de jaarre­
kening is opgenomen. Zij is het niet eens met de 
argumenten achter het laatste streepje van punt 2.16 
en merkt op dat een omrekening volgens de wissel­
koersen van de laatste dag van het jaar niet van 
technische moeilijkheden gespeend zou zijn, want 
dit zou niet alleen dubbel werk betekenen — want 
de eerste balans van het nieuwe jaar moet opnieuw 
worden berekend volgens de koersen per 1 januari 
— maar bovendien zou hierdoor het bedrag van de 
over te dragen kredieten kunnen worden gewijzigd 
en zouden deze kredieten kunnen worden over­
schreden. Een dergelijk werk zou geen enkel voor de 
controle nuttig bijkomend gegeven opleveren. 
De Commissie is bovendien van mening dat een 
.raming van de toekomstige verliezen ten gevolge 
van het bestaan van interventievoorraden (punt 
2.17, eerste streepje) niet in de financiële staten 
thuishoort. 
De kredieten voor de interventievoorraden worden 
vastgesteld door deze voorraden aan het begin en 
het einde van het begrotingsjaar te evalueren tegen 
een inventariswaarde, die praktisch gelijk is aan de 
aankoopwaarde, eventueel verminderd met een 
zeker waardeverlies. 
De verschillen tussen de inventariswaarde aan het 
einde van het begrotingsjaar en de verkoopwaarde 
vormen voor de Gemeenschap potentiële kosten. De 
verkoopwaarde varieert sterk naargelang van de 
marktsituatie en de raming van de kosten heeft dus 
een onzeker karakter. 
Bovendien wordt de aankoop van de voorraden niet 
door het EOGFL gefinancierd en worden hiervoor dus geen. financiële middelen van de Gemeenschap 
vastgelegd; dit gebeurt pas bij verkoop door de 
Lid-Staten, om het verschil tussen inventariswaarde 
en verkoopwaarde te financieren. 
Ten aanzien van punt 2.17, vijfde streepje, ziet de 
Commissie niet hoe de vermelding van een even­
tueel actuarieel tekort van het pensioenstelsel kan 
thuishoren in de financiële staten die zij aan het 
einde van het begrotingsjaar publiceert, aangezien 
dit niets met de boekhouding te maken heeft. Er zij 
aan herinnerd dat er geen pensioenfonds bestaat. 
2.18. De door de Rekenkamer opgestelde tabel 
nr. 2 is met enkele aanpassingen overgenomen in 
het reeds genoemde corrigendum. 
2.19. De Commissie verklaart dat de op 31 
december 1979 opgestelde balans van de Gemeen­
schappen in haar gewijzigde versie, die op 20 okto­
ber 1979 aan het Europese Parlement, de Raad en 
de Rekenkamer werd toegezonden, op adequate 
wijze de stand van de activa en de passiva weerspie­
gelt zoals door het financieel reglement wordt 
vereist, en waarheidsgetrouw is. 
De Commissie bevestigt dat zij bereid is alle moge­
lijke verbeteringen aan te brengen in de zin van de 
antwoorden die zij op de verschillende punten van 
hoofdstuk 2 heeft gegeven. Zij benadrukt dat voor­
uitgang op deze weg slechts mogelijk is indien de 
middelen en de technische uitrusting van haar 
diensten worden uitgebreid. 
Zij waardeert het dat de Rekenkamer met voldoe­
ning kennis heeft genomen van de vorderingen die 
reeds werden gemaakt ondanks de moeilijkheden 
waarop de Commissie is gestuit. Zij zal haar streven 
voortzetten in dezelfde geest van samenwerking met 
de Rekenkamer. 
HOOFDSTUK 3 — ONTVANGSTEN 
3.12. Indien de aanbeveling van de Rekenkamer 
wordt gevolgd, kunnen de nationale controle-orga-
nen de in nationale valuta's luidende opdrachten tot 
storting op de Gemeenschapsbegroting niet meer 
vóór de uitvoering ervan controleren. Zij zullen 
slechts de in ERE luidende stortingsopdrachten 
kunnen controleren; de met de uitvoering belaste 
organen zullen deze bedragen derhalve op de dag 
van de uitvoering in nationale valuta moeten omre­
kenen. 
Aangezien de wisselkoersen van de ERE dagelijks 
pas omstreeks 15.30 uur worden vastgesteld, zullen 
de controle-organen geen tijd hebben om de omre-
254 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
kening te controleren vóór de uitvoering van de 
storting; het is zelfs mogelijk dat de betalingsorga­
nen moeilijkheden zullen hebben om de stortingen 
binnen de voorgeschreven termijnen uit te voeren. 
In ieder geval zal de Commissie deze kwestie 
opnieuw met de bevoegde nationale overheidsdien­
sten bespreken. 
3.17. De gewijzigde en aanvullende begroting 
nr. 1 werd pas op 25 april 1979 vastgesteld. Gezien 
de administratieve moeilijkheden die een zo korte 
termijn van zeven dagen voor sommige. Lid-Staten 
en hun nationale controle-organen met zich mee­
bracht, heeft de Commissie deze Lid-Staten voorge­
steld de aanpassing op 1 juni in plaats van op 1 of 2 
mei te verrichten. 
De Commissie zal dit vraagstuk opnieuw in overwe­
ging nemen bij de volgende herziening van Verorde­
ning nr. 2891/77. Intussen neemt zij alle in de prak­
tijk noodzakelijke initiatieven om ervoor te zorgen 
dat de voorgeschreven termijnen worden nageleefd. 
3.18. Het door de Rekenkamer aan de orde 
gestelde vraagstuk zal worden behandeld bij de vol­
gende herziening van het financieel reglement, die 
momenteel door de Commissie wordt voorbereid. 
3.21. De Commissie is zich ervan bewust dat het 
heffingenstelsel ingewikkeld is.. Dit vloeit echter 
voort uit de noodzaak de feitelijke omstandigheden 
in de economie en de handel zoveel mogelijk in 
aanmerking te nemen. Wanneer de normale ontwik­
keling van de markten dit toeliet, heeft de Commis­
sie vereenvoudigingen ingevoerd. Zo is de frequen­
tie waarmee de heffingen in de zuivelsector worden 
vastgesteld, teruggebracht van tweemaal per maand 
tot sléchts eenmaal. De Commissie zal blijven wer­
ken aan de vereenvoudiging van het stelsel, maar 
men mag niet uit het oog verliezen dat in vele secto­
ren van het gemeenschappelijk landbouwbeleid de 
marktvoorwaarden snel veranderen. 
Vereenvoudigingen uit zuiver administratieve over­
wegingen zijn af te raden. Een bijeenvoeging van 
tariefposten kan namelijk tot concurrentiedistorsies 
leiden en een onvoldoende aanpassing van de hef­
fingen aan de prijsschommelingen op de wereld--
markt kan tot speculaties leiden, want de economi­
sche subjecten streven er uiteraard naar onder zo 
gunstig mogelijke voorwaarden in te voeren. 
i 
3.22. Het is waar dat de afschaffing van 
dergelijke samentrekkingen de boekhouding duide­
lijker zou maken voor de financiële analyse, maar 
dit zou moeilijk gaan wegens de bepalingen van de 
Toetredingsverdragen, de sedert 1973 ingevoerde 
wijzigingen op het gebied van de mcb's en de nog grotere complexiteit voor zowel de economische 
subjecten als de administratieve diensten. 
In het Toetredingsverdrag voor het Verenigd Ko­
ninkrijk, Denemarken en Ierland werd namelijk 
bepaald dat de compenserende bedragen „toetre­
ding" (die van 1/973 tot 1978 werden toegepast) 
moestèn worden afgetrokken van de heffingen en 
restituties. Op deze compenserende bedragen „toe­
treding" werden in voorkomend geval dezelfde 
monetaire coëfficiënten toegepast als op de heffin­
gen en restituties. 
Om het stelsel niet al te ingewikkeld te maken werd 
bij Verordening nr. 974/71 van de Raad een regeling 
vastgesteld volgens welke de heffingen en restituties 
eveneens voor de mcb's worden gecorrigeerd, 
zodat de economische subjecten slechts één bedrag 
behoeven te betalen of te ontvangen dat alle correc­
ties van monetaire aard en in verband met de toetre­
ding omvat. Het Toetredingsverdrag voor Grieken­
land bevat een soortgelijke bepaling als bij de eerste 
uitbreiding van de Gemeenschap. 
Overigens wijst de Commissie erop dat het ernstige 
probleem van de mcb's geleidelijk verdwijnt en dat 
het effect ervan op de begroting vermindert. 
3.24 en 3.25. Er is geen reden tot bezorgdheid 
over het feit dat de achtereenvolgende wegingen van 
per schip ingevoerd stortgoed, zoals tarwe, in het 
algemeen aan de havenautoriteiten worden toever­
trouwd. Behalve het in het verslag van de Rekenka­
mer genoemde gemeenschappelijk belang van deze 
autoriteiten en de douane, is een andere geruststel­
lende factor het algemene toezicht van de douane 
bij deze wegingen. De onvermijdelijke vertragingen 
welke bij dergelijke handelingen optreden, doen 
zich in het algemeen slechts bij de laatste partijen 
voor wanneer negatieve of positieve verschillen ten 
opzichte van de in het manifest opgegeven hoeveel­
heden worden geregistreerd. De Commissie eist 
evenwel normaliter dat de nationale autoriteiten 
medewerken om deze vertragingen binnen de per­
ken te houden. 
De Commissie zal in het kader van haar normale 
controles, in het bijzonder wat de eigen middelen 
betreft, bijzondere aandacht besteden aan de opmer­
kingen van de Rekenkamer. 
3.33. In artikel 1 van Verordening nr. 2891/77 
van de Raad van 19 december 1977 houdende toe­
passing van het besluit van 21 april 1970 
betreffende de vervanging van de financiële bijdra­
gen van de Lid-Staten door eigen middelen van de 
Gemeenschappen is bepaald dat de eigen middelen 
door de Lid-Staten overeenkomstig hun wettelijke 
en bestuursrechtelijke bepalingen worden vastge­
steld. 
31. 12. 80 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 255 
Het stelsel van de eigen middelen berust derhalve in 
aanzienlijke mate op uiteenlopende nationale pro­
cedures die het resultaat zijn van verschillende 
administratieve structuren in de Lid-Staten. De 
Commissie kan deze structuren niet ter discussie 
stellen indien de enige reden daarvoor de eenma­
king van de procedures is. Zij tracht niettemin 
voortdurend de gevallen op te sporen waarin de 
rechten van de Gemeenschap of de gelijke behande­
ling van belastingschuldigen in het gedrang komen, 
ten einde deze problemen door passende maatrege­
len te verhelpen. 
3.34. t/m 3.37. In haar antwoord op de opmerkin­
gen van de Rekenkamer betreffende het begrotings­
jaar 1977 verklaarde de Commissie dat zij met de 
vertegenwoordigers van de Lid-Staten besprekingen 
was begonnen ten einde duidelijkheid te brengen in 
de juridische situatie en ervoor te zorgen dat het 
gemeenschapsrecht volledig wordt nageleefd. 
Ofschoon de sedertdien verrichte werkzaamheden 
nog geen concrete resultaten hebben opgeleverd, 
hebben zij niettemin tot een beter inzicht in de pro­
blematiek geleid en is het streven er thans op gericht 
een oplossing tot stand te brengen die, rekening 
houdend met de nationale politiek op het gebied 
van de defensie, verenigbaar blijft met de funda­
mentele doelstellingen van de Gemeenschap. Zoals 
de Commissie reeds in haar antwoord op 
schriftelijke vraag nr. 277/80 van de heer Radoux 
mededeelde, streeft zij momenteel in samenwerking 
met de Lid-Staten „naar een dergelijke oplossing, 
welke onder inachtneming van het bepaalde in het 
EEG-Verdrag met betrekking tot de wijzigingen 
inzake de schorsing van de rechten van het gemeen­
schappelijk douanetarief, daadwerkelijk leidt tot 
toepassing van een uniforme regeling in de gehele 
Gemeenschap" O)-
De Commissie zal deze ingewikkelde en moeilijke 
werkzaamheden voortzetten ten einde de bovenom­
schreven oplossing zo spoedig mogelijk werkelijk­
heid te doen worden. 
3.58. De Commissie is van mening dat de oprich­
ting van centrale administratiekantoren in alle Lid-
Staten de terugzending van het exemplaar nr. 3 van 
de T-documenten zou kunnen bespoedigen en dat 
uitbreiding van de bevoegdheden van deze kantoren 
niet alleen zou bijdragen tot een betere werking van 
de procedures inzake communautair douanevervoer, 
doch bovendien een factor in de fraudebestrijding 
zou zijn. 
Opgemerkt zij evenwel dat.de aan de centrale admi­
nistratiekantoren toegewezen taken naargelang de 
infrastructuur van de douanediensten van de ene 
Lid-Staat tot de andere verschillen. Reeds in het ve,rieden heëft de Commissie geen 
enkele gelegenheid laten voorbijgaan om de Lid-
Staten te overtuigen van haar opvattingen met 
betrekking tot de instelling van centrale administra­
tiekantoren, met dien verstande dat alleen de Lid-
Staten bevoegd zijn deze ideeën in praktijk te bren­
gen (vgl. artikel 16 van Verordening EEG nr. 223/77 
van de Commissie). 
3.60. De door de Commissie ingestelde gemeen­
schappelijke groep heeft zijn rapport inzake de vast­
stelling van rechten voorgelegd. Dit rapport beves­
tigt met name het bestaan van belangrijke verschil­
len tussen de Lid-Staten wat betreft het bepalen van 
het ogenblik waarop de eigen middelen worden 
vastgesteld en, derhalve, voor de Gemeenschap wor­
den ingevorderd. De conclusie luidt dat er behoefte 
is aan maatregelen van de Commissie met het oog 
op een verdere harmonisatie van de procedures in 
verband met de vaststelling en terbeschikkingstel­
ling van de eigen middelen. In die zin werden een 
aantal voorstellen uitgewerkt. 
3.61. De Rekenkamer stelt voor naargelang de 
toegepaste procedure van doorvoer verschillende 
T-formulieren te gebruiken. De voorschriften met 
betrekking tot het communautair douanevervoer 
voorzagen van bij de aanvang in een dergelijk sy­
steem, dat overigens gedurende een aantal jaren van 
toepassing was. Gebleken is evenwel dat de nood­
zaak om al naargelang.de douanestatus van de goe­
deren van het ene type document op het andere over 
te gaan, steeds minder in overeenstemming te bren­
gen was met de systemen op het gebied van de 
informatica die voor de opmaak van documenten 
worden gebruikt, hetgeen de Commissie aanleiding 
gaf een eenvorming en polyvalent formulier in te 
voeren. De keuze van een dergelijk formulier past 
overigens in het kader van een evolutie van de in 
het internationale handelsverkeer toegepaste metho­
den die door de overheidsinstanties en gespeciali­
seerde beroepsgroepen wordt gesteund en waarbij 
de Gemeenschap zich derhalve niet afzijdig kan 
houden. 
De Commissie heeft de Lid-Staten bovendien voor­
stellen voorgelegd die erop gericht zijn een regeling 
in te voeren die de aandacht van de economische 
subjecten moet vestigen op de noodzaak de goede­
ren bij het kantoor van bestemming aan te brengen. 
HOOFDSTUK 4 — EOGFL, AFDELING GARANTIE 
4.05. De Rekenkamer betreurt het schrappen van 
de begrotingslijn voor de „dubbele omrekenings­
koers" in de begroting 1979 
I 
(') PB C 198 van 4. 8. 1980, blz. 39. Door de invoering van de ERE voor de begroting is 
deze rekeneenheid de „gemeenschappelijke noe-
256 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
mer" geworden voor de algemene begroting van de 
Gemeenschappen. Elke uitgave ten laste van deze 
begroting moet dus in ERE worden geraamd en bij 
de uitvoering van de begroting in ERE worden 
geboekt. Dit geldt voor alle uitgaven, ook die van het 
EÓGFL-Garantie. Wie de huidige begroting wil 
inzien of wie ermee moet werken — en dat zijn niet 
alleen de diensten van de Commissie die met het 
beheer en de boekhouding belast zijn, maar ook 
diverse personen en instanties van buiten af 
(politici, bedrijfsleven, universiteiten, enz.) — moet 
namelijk in staat zijn om rechtstreeks de reële finan­
ciële omvang te bepalen van het krediet dat op de 
betrokken begrotingslijn voor het EOGFL-Garantie 
is ingeschreven. 
Sinds de invoering van de ERE voor de begroting 
en de Ecu voor het gemeenschappelijk landbouw­
beleid heeft het effect van de dubbele omrekenings­
koers niet meer dezelfde betekenis als vóór 1978 en 
is dit effect qua financiële omvang veel beperkter. 
De Commissie moet bij de voorbereidende werk­
zaamheden het effect van de dubbele omrekenings­
koers berekenen en voor 1981 raamt zij dit effect op 
ongeveer 230 miljoen ERE, d. w. z. 1,8% van het 
totale voor het EOGFL-Garantie voorgestelde kre­
diet. 
Het is de bedoeling dit effect zoveel mogelijk weg te 
werken door de representatieve koersen voor de 
landbouw bij te stellen. 
Bovendien is gebleken dat het apart opvoeren van 
het effect van de dubbele omrekeningskoers veel 
administratief werk vergde. 
Om al deze redenen acht de Commissie het niet 
opportuun de aparte begrotingslijn voor het effect 
van de dubbele omrekeningskoers weer in te voeren. 
4.06. De begrotingsnomenclatuur mag niet teveel' 
worden gewijzigd 
De Commissie moet aan de begrotingsautoriteit 
aanpassingen van de begrotingsnomenclatuur voor­
stellen in verband met door de Raad vastgestelde 
nieuwe maatregelen (bijvoorbeeld voor schapevlees) 
of om posten uit te splitsen, ten einde de begroting 
doorzichtiger te maken. Zo zijn op verzoek van het 
Europese Parlement de interventie-uitgaven uitge­
splitst in drie posten, namelijk de rentekosten, de 
opslagkosten en de overige kosten. 
Voor de begroting 1979 zijn 13 nieuwe begrotingslij­
nen gecreëerd, acht in verband met de invoering van 
nieuwe maatregelen, vijf door splitsingen; boven­dien is voor vijf maatregelen het nummer van de 
begrotingspost gewijzigd. Van deze 18 begrotingslij­
nen — op een totaal aantal van 119 in de begroting 
— hebben er tien betrekking op de zuivelsector, de 
sector waar de uitgaven verreweg het hoogst liggen. 
De Commissie is van oordeel dat uit een en ander 
moeilijk kan worden geconcludeerd dat de begro­
tingsnomenclatuur zoveel wordt gewijzigd dat de 
begroting er minder hanteerbaar door wordt. 
De wijzigingen leveren over het algemeen geen pro­
blemen op voor het vergelijken van de uitgaven, 
aangezien de Commissie de correcties aangeeft in 
de voorontwerpen van de begroting in de kolom 
„uitgaven en kredieten van het vorige begrotings­
jaar" en ze ook vermeldt in haar financiële versla­
gen. 
De Commissie is zich ervan bewust dat dé huidige 
begrotingsnomenclatuur moet worden aangepast om 
het de begrotingsautoriteiten gemakkelijker te 
maken de begrotingsuitgaven na te trekken en te 
controleren. 
Daarom is de-Commissie, zoals zij in de raming 
voor het begrotingsjaar 1981 (COM(80)210/2) heeft 
aangegeven, voornemens om, te beginnen met de 
begroting 1982, de nomenclatuur systematisch te 
herzien, ten einde de begroting doorzichtiger te 
maken. 
4.07. Geopperde bezwaren omtrent het feit dat de 
uitgaven voor uitvoerrestituties in de zuivelsector niet 
naar produkt worden gespecificeerd 
De Commissie heeft de Lid-Staten verzocht om met 
ingang van 1980 aparte maandelijkse aangiften in te 
dienen voor boter, melkpoeder en de overige pro-
dukten, opdat deze uitgaven beter kunnen worden 
nagetrokken. 
4.07. De Rekenkamer betreurt dat voor de 
openbare opslag het deel dat na de verkoop wordt 
geëxporteerd en het deel dat op de interne markt blijft 
niet afzonderlijk worden opgevoerd 
Hoeveel de bijzondere maatregelen voor de afzet 
binnen en buiten de Gemeenschap kosten is bij 
benadering bekend. Het zou interessant zijn deze 
kosten boekhoudkundig te kunnen kwantificeren, 
maar daarvoor zijn aanpassingen op administratief 
gebied en eventueel ook wijzigingen van de voor­
schriften nodig. Deze kwestie zal grondig worden 
onderzocht. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 257 
4.07. De wijzigingen in de nomenclatuur zouden 
de goedkeuring van de rekeningen bemoeilijken 
Dank zij de door de Commissie voorgestelde invoe­
ring van een bijzonder hoofdstuk (hoofdstuk 7.9., 
lijn 7.9.1.) waarop het totale financieel effect van de 
beschikkingen tot goedkeuring van de rekeningen 
zal worden opgevoerd, zal afzonderlijk de omvang 
kunnen worden bepaald van enerzijds de uitgaven 
voor het lopende begrotingsjaar en anderzijds de 
correcties in verband met de beschikkingen tot 
goedkeuring van de rekeningen. 
4.08. Bewijsstukken 
De Commissie zal al het mogelijke doen om tege­
moet te komen aan de wensen van de Rekenkamer 
inzake het beschikbaar stellen van de originele 
bewijsstukken. 
4.10. Gebruik van de kredieten 
De Commissie heeft geen enekele betaling verricht 
boven het beschikbare begrotingskrediet. 
4.11. (1 e deel) De aan het einde van het begrotings­
jaar beschikbare kasmiddelen hadden moeten worden 
' geannuleerd voordat er nieuwe betalingsverplichtingen 
mee werden aangegaan 
De door de boekhoudkundige diensten van de 
Commissie toegepaste procedures houden in dat uit 
begrotingskredieten geen nieuwe betalingsverplich­
tingen kunnen worden aangegaan voor deze kredie­
ten zijn vrijgemaakt. 
Overeenkomstig deze procedure zijn de betrokken 
kredieten voor het begrotingsjaar 1978 vrijgemaakt 
voordat ten aanzien daarvan ten laste van de begro­
ting 1979 nieuwe betalingsverplichtingen werden 
aangegaan. 
Duidelijkheidshalve zullen de desbetreffende bepa­
lingen van artikel 100 explicieter worden geformu­
leerd in het kader van de herziening van het finan­
cieel reglement die momenteel aan de gang is. 4.11. (2e deel) 4.12., 4.13. De Commissie heeft te 
laat een aanvullende begroting ingediend 
Het indienen van een aanvullende begroting is een 
belangrijke aangelegenheid. Daarom moet de Com­
missie zoveel mogelijk voorzorgen nemen, met 
name bij het bepalen van de omvang van de aanvul­
lende kredieten. A priori zou de aanvullende begro­
ting beter in juli zijn ingediend, maar die zou dan 
onvermijdelijk te hoog of ontoereikend zijn geweest, 
met name omdat toen nog niet viel te voorspellen of 
het herstel op de wereldmarkt voor graan van duur­
zame aard was en of de uitvoer van zuivelprodukten 
in een hoog tempo zou blijven verlopen. Toen in 
september bleek dat het tekort in de zuivelsector 
niet kon worden gedekt met een overschot in de 
graansector, besloot de Commissie een aanvullende 
begroting in te dienen. 
De voorschotten en maandelijkse uitgaven verschil­
len aanzienlijk en deze verschillen zijn niet elk jaar 
even groot; dit houdt verband met het feit dat zo 
veel verschillende factoren ter zake van invloed zijn. 
Daarom kan niet gewoon met een extrapolatie van 
de boekhoudgegevens worden volstaan om te voor­
spellen of en in hoeverre de kredieten ontoereikend 
zullen zijn; daarvoor is een grondige analyse nodig 
omtrent de-ontwikkeling van de belangrijkste mark­
ten waarvoor er een marktordening is en inzake de 
specifieke factoren die het betalingstempo voor 
bepaalde uitgaven beïnvloeden. 
Gebleken is dat de uitgaven niet snel kunnen wor­
den verlaagd door een aanpassing van het beleid, 
omdat enerzijds bepaalde betalingen het gevolg zijn 
van reeds afgesloten verrichtingen (steun voor de 
produktie en de verwerking) en anderzijds de aan­
passing van de bedragen (b. v. restitutiebedragen) 
eerst na een zekere tijd — in bepaalde gevallen ver­
schillende maanden — doorwerkt. Bovendien kan 
een verlaging van de restitutiebedragen leiden tot 
een toeneming van de interventievoorraden en dus 
de opslag- en afzetkosten doen stijgen. 
Om in de mate van het mogelijke vooraf te bepalen 
in hoeverre met een tekort moet worden gerekend en 
adequate maatregelen te kunnen treffen, zowel ten 
aanzien van het beheer van de markten als uit finan­
cieel oogpunt, heeft de Commissie in 1980 het toe­
zicht op het verbruik van de kredieten aanzienlijk 
verscherpt. 
Tot slot is de Commissie van oordeel dat artikel 1, 
laatste lid, van het financieel reglement geen 
absolute regel inhoudt wat de termijn voor het 
indienen van het voorontwerp van aanvullende 
begroting betreft. Volgens dat artikel moet een voor­
ontwerp van aanvullende begroting „in het alge­
meen" uiterlijk op de datum voor het indienen van 
de begroting voor het volgende begrotingsjaar wor­
den ingediend bij de Raad. 
258 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
4.13. (in fine) Koersverschillen 
De opmerking is juist, maar de bedragen waren niet 
te bepaleri toen op 12 oktober 1979 in het comité 
van het Fonds de voorschotten voor de maand 
november werden vastgelegd. Toen waren alleen de 
koersverschillen voor de uitgaven tot en met 
,31 augustus bekend en werden in verband daarmee 
de voorschotten in ERE met 0,2 miljoen verlaagd. 
Bijgevolg kan men niet stellen dat de begrotingskre­
dieten reeds met 2,4 miljoen ERE waren overschre­
den. 
4.15. De financiële controle heeft het voorstel 
„ voor het aangaan van betalingsverplichtingen geve­
rifieerd toen de betalingsopdracht werd geviseerd. 
Dat de visering vertraging heeft opgelopen houdt 
verband met louter technische factoren. Er zijn, 
maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat de 
visa'voortaan tijdig op de voorstellen voor het aan­
gaan van betalingsverplichtigen worden aange­
bracht. 
4.14. t/m 4.18. Bijzondere situatie als gevolg van 
een schorsing van de betalingen 
a) Met haar voorschotbeschikking van 17 oktober 
1979 kon de Commissie niet volledig voorzien 
in de financiële behoeften van de Lid-Staten 
voor de uitgaven tot en met 30 november. Met 
de resterende kredieten stelde zij namelijk onge­
veer 37 % beschikbaar van het bedrag dat nodig 
was en zij was voornemens de overige 63 % uit 
te keren zodra de aanvullende begroting zou 
zijn goedgekeurd, wat naar zij hoopte mediö 
november zou gebeuren. 
b) Het in de Lid-Staten vóór eind november 
geconstateerde gebrek aan geldmiddelen uit de 
communautaire begroting leidde tot dringende 
verzoeken van de Lid-Staten aan de Commissie, 
wat met name te maken heeft met het feit dat 
particulieren financiële aanspraken kunnen 
doen gelden wanneer zij bepaalde verrichtingen 
hebben uitgevoerd overeenkomstig de land­
bouwvoorschriften. 
De Commissie stond dus voor een tweevoudig 
probleem. Aangezien enerzijds op grond van het 
begrotingsrecht de uitgaven moeten worden 
beperkt tot het bedrag van de beschikbare kre­
dieten en anderzijds krachtens de voorschriften 
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid 
aanspraak kan worden gemaakt op betaling van 
bepaalde bedragen voor verrichtingen in het 
kader van dat beleid. Zij heeft alle mogelijkhe­
den onderzocht om deze toen als tijdelijk aan­gemerkte moeilijkheden te verhelpen en heeft 
daarbij de oplossing gekozen waarin artikel 7 
van het financieel reglement voorziet. 
c) Het bedrag aan beschikbare begrotingsmiddelen 
is namelijk een maximum voor de uitkering van 
voorschotten voor een bepaald begrotingsjaar. 
Artikel 7 van het financieel reglement voorziet 
evenwel in de mogelijkheid om met ingang van 
10 december voorschotten uit het EOGFL-
Garantie te betalen, zodat de financiering van 
de maatregelen in de landbouw niet hoeft te 
worden onderbroken. 
Zo heeft de Commissie op 10 december aan de 
Lid-Staten de communautaire middelen kunnen 
verstrekken die nodig waren om te voorzien in 
huri behoeften tot eind januari. 
Er dient op te worden gewezen dat de Commis­
sie de Lid-Staten elk jaar in december de voor­
schotten voor januari van het volgende begro­
tingsjaar dient uit te keren op grond van 
artikel 7 van het financieel reglement. 
d) In verband met de. schorsing van de betalingen, 
die dreigde algemeen te worden, werden de 
Lid-Staten geconfronteerd met hoge financiële 
behoeften en hebben zij betalingen verricht 
waarbij ruimschoots gebruik werd gemaakt van 
de voorschotten die door de Commissie waren 
toegekend. Het gevolg daarvan was dat de beta­
lingen in de Lid-Staten de beschikbare kredie­
ten in totaal met 203,5 miljoen ERE overtroffen, 
welke overschrijding overigens veel geringer zou 
zijn geweest als de begrotingsautoriteit het niet 
wenselijk had geacht de aanvullende begroting 
en de kredietoverschrijving op een lager bedrag 
vast te stellen dan de Commissie had voorge­
steld. 
e) De bedragen die de Lid-Staten hadden betaald 
uit voorschotten konden maximaal voor het res­
terende begrotingskrediet worden aangemerkt 
als betalingen ten laste van de begroting van de 
Gemeenschap. Het verschil is aangewezen op 
de begroting 1980, overeenkomstig artikel 5, 
lid 3, van het financieel reglement. Uit een oog­
punt van begrotingsrecht is er dus geen sprake 
van overschrijding van de begrotingskredieten. 
0 Overigens moest, in verband met het feit dat de 
uitgaven voor garantie onontkoombaar zijn, het 
bedrag van 203,5 miljoen ERE toch in 1980 
worden betaald, hoewel het feit waardoor de 
uitgaven verschuldigd werden in 1979 had 
plaatsgevonden. 
4.20. Percentage van besteding van de voorschotten 
De verstrekking van kasmiddelen aan de Lid-Staten 
is zo opgevat dat de voorschottenregeling voldoende' 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 259 
soepel kan blijven functioneren. Dat in de loop van 
het jaar negatieve saldi ontstaan hoeft niet te bete­
kenen dat het systeem niet goed werkt, maar heeft te 
maken met het feit dat .de Commissie ernaar streeft 
het aantal buitengewone voorschotten te beperken 
en met het feit dat de interventie-uitgaven van 
„tweede categorie" specifieke uitgaven zijn. De 
interventiebureaus kunnen de omvang van deze uit­
gaven eerst bepalen na registratie van alle transac­
ties met interventieprodukten in de betrokken 
maand. 
De Commissie is zich ervan bewust dat de uitgaven­
ramingen van bepaalde betaalorganen nauwkeuriger 
zouden zijn en streeft op dit punt voortdurend naar 
verbetering. Zij kan evenwel niet voorbijgaan aan 
het feit dat deze uitgaven bijzonder moeilijk te 
ramen zijn omdat zoveel factoren erop van invloed 
zijn, al krijgt men achteraf in sommige gevallen de 
indruk dat de Lid-Staten bij het aanvragen van 
voorschotten hebben overdreven. Invloed van de te late goedkeuring van de rekeningen 
op de kaspositie 
Het valt zeker te betreuren dat de beschikkingen tot 
geodkeuring van de rekeningen met aanzienlijke 
vertraging worden vastgesteld. De Commissie is 
evenwel van mening dat de Lid-Staten verplicht zijn 
om het hun voor de rest van het jaar resterende 
bedrag aan financiële middelen te bepalen overeen­
komstig de rekeningen die door haar bij beschikking 
worden goedgekeurd, tenzij het Hof van Justitie er 
anders over beslist. 
Voorts heeft de Commissie, met name in verband 
met de. opgelopen vertraging bij de vaststelling van 
de goedkeuringsbeschikkingen, elk jaar na het 
afsluiten van de rekeningen van het vorige begro­
tingsjaar aan de Lid-Staten de saldi medegedeeld 
die nog beschikbaar waren en hen verzocht de cor­
recties te verifiëren en hun kasrekeningen dienover­
eenkomstig aan te passen. 
4.22. Moet op gezette tijden een balans worden 
gemaakt? 
Zoals is aangegeven in het antwoord op punt 4.11 
tot en met 4.13 heeft de Commissie het toezicht op 
het verbruik van de kredieten in 1980 verscherpt 
zoals de Rekenkamer wenst. Zo gaat zij iedere 
maand na wat de Lid-Staten hebben uitgegeven en 
onderzoekt zij de uitgavenramingen voor drie maan­
den. Sedert het einde van het eerste halfjaar 1980 
worden op gezette tijden de uitgaven tot aan het 
eind van het begrotingsjaar geraamd en daarmee 
wordt rekening gehouden bij het marktbeheer. 4.24. Rectificatie van bepaalde aangiften en conse­
quenties daarvan 
De Commissie is van oordeel dat Italië zich dient te 
houden aan de voorschriften van Verordening 
(EEG) nr. 380/78. 
4.26. t/m 4.30. Opmerkingen over de procedure 
voor het toekennen van de voorschotten 
4,23. t/m 4.25. en 4.49. Gebrek aan overeenstem­
ming tussen de rekeningen van de Commissie en die , 
van de Lid-Staten 
Dat de door de nationale diensten opgestelde kas-
staten niet overeenkomen met de boekhouding van 
de Commissie is een kwestie die de aandacht van de 
Commissie gaande houdt. De in dit verband nodige 
controles in de Lid-Staten en bij de betaalorganen, 
die tot hiertoe niet vlot genoeg konden verlopen 
wegens gebrek aan personeel, zijn begonnen en zul­
len worden veralgemeend zodra door de automatise­
ring van de boekhouding van het EOGFL, afdeling 
Garantie, het nodige personeel vrijkomt. De Commissie is van oordeel dat de uitzonderlijk 
moeilijke situatie aan het eind van het jaar 1979 
geen reden kan zijn om het hele voorschottenstelsel 
op de helling te zetten. 
Wat de wijze van toekenning van de voorschotten 
betreft, is de Commissie de mening toegedaan dat 
de aanvragen van de Lid-Staten niet volledig mogen 
worden ingewilligd wanneer het gevaar bestaat dat 
de kredieten globaal ontoereikend zijn of wanneer 
de voorschriften op dit punt beperkingen inhouden, 
wat het geval was toen de regel van de voorlopige 
twaalfden werd toegepast. Als de Commissie zich 
niet in een dergelijke positie bevindt, verdient het de 
voorkeur de aanvragen van de Lid-Staten in te willi­
gen, omdat anders de buitengewone voorschotten te 
hoog zouden kunnen oplopen, behalve wanneer de 
260 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Commissie van oordeel is dat de ramingen de reële 
behoeften overtreffen. 
Het systeem is bovendien zo opgezet dat wanneer 
eventueel een kasoverschot blijkt, dit overschot 
automatisch in mindering wordt gebracht bij de vol­
gende voorschotbeschikking. 
Wat de overgang naar een volgend begrotingsjaar 
betreft onderzoekt de Commissie momenteel welke 
maatregelen zij zou kunnen nemen of aan de Raad 
voorstellen om te voorkomen dat in de Lid-Staten 
betalingen worden verricht waarvoor geen kredieten 
beschikbaar zijn. 
Ten aanzien van de rol van de financiële controle 
dient erop te worden gewezen dat de voorschriften 
die de Rekenkamer vermeldt in geen opzicht zo 
kunnen worden geïnterpreteerd dat de controle niet 
mag plaatsvinden in de fase waarin de vergadering 
van het comité van het EOGFL plaatsvindt. Door 
deze werkwijze wordt juist de met de voorafgaande 
controle belaste instantie nauwer betrokken bij de 
procedure voor de betaling van de voorschotten. De 
gegevens om te oordelen over het financieel beheer 
en de beschikbaarheid van kredieten zijn namelijk 
wanneer de vergadering van het EOGFL wordt 
gehouden evenzeer bekend als bij ontvangst van de 
boekhoudbescheiden. Goedkeuring door de finan­
ciële controle, vóór de beschikking van de Commis­
sie wordt vastgesteld, moet dus worden gezien als 
een interne garantie die in principe wordt bevestigd 
met het visum op de later ingediende boekltiouddo-
cumenten. Dat visum houdt in dat de betrokken 
documenten in overeenstemming zijn met de 
beschikking en dat de bedragen in nationale valuta 
juist zijn omgerekend in ERE. 
4.32. Opstelling van de gewijzigde en/of 
aanvullende begroting 
De Commissie neemt het bepaalde in artikel 1 en 
artikel 12 van het financieel reglement in acht. In 
artikel 1, lid 5, is bepaald: „Deze begrotingen 
(d. w. z. de aanvullende of gewijzigde begrotingen) 
worden in dezelfde vorm en volgens dezelfde proce­
dure ingediend, behandeld, opgesteld en definitief 
vastgesteld als de begroting waarvan de ramingen 
worden gewijzigd. Deze voorontwerpen moeten ver­
gezeld gaan van een motivering onder verwijzing 
naar laatstbedoelde begroting." 
De opstelling van deze begrotingen moet dus geba­
seerd zijn op de begroting die wordt gewijzigd. 
Zulks belet niet dat aan de begrotingsautoriteit 
mededeling wordt gedaan van de ontwikkeling ten 
aanzien van de kredieten sedert de jaarlijkse begro­
ting is vastgesteld. Deze mededeling, overeenkom­
stig artikel 104 van het financieel reglement, heeft 
altijd plaatsgehad. 4.35. Probleem inzake het viseren onder voorbe­
houd 
Allereerst dient erop te worden gewezen dat het 
„viseren onder voorbehoud" plaatsvindt aan het 
einde van het begrotingsjaar, wanneer de uitgaven 
reeds zijn verricht in de Lid-Staten en vaststaat dat 
de begrotingsmiddelen globaal toereikend zijn. 
Dit „visum" is namelijk een strikt bepaald voor­
waardelijk besluit waarmee de financiële controle 
tegenover de ordonnateur en de boekhouding een 
tijdgebonden oordeel uitspreekt over de situatie die 
zal voortvloeien uit de eventuele goedkeuring van 
de overschrijvingsvoorstellen die bij de Raad in 
behandeling zijn. 
Daarbij wordt de ordonnateur en de boekhouding 
ter kennis gebracht dat, afgezien van de ontoerei­
kendheid van bepaalde kredieten die zal worden 
verholpen door de goedkeuring van het voorstel tot 
kredietoverschrijving, aan alle voorwaarden is vol­
daan om de betrokken uitgaven' ten laste van de 
begroting te brengen. Uiteraard hoeft hiervoor niet 
per se gebruik te worden gemaakt van een voor­
waardelijk visum, maar kan het ook gebeuren door 
middel van een nota van de financiële controle aan 
de ordonnateur en de boekhouding. De tot hiertoe 
gevolgde werkwijze werd administratief gezien de 
meest doeltreffende geacht en was volgens de finan­
ciële controle niet in strijd met de letter of de geest 
van het financieel reglement. 
4.36. en 4.37. Negatieve kredieten en gecompen­
seerde uitgaven 
Om een oplossing te vinden voor de problemen in 
het kader van het gemeenschappelijk landbouwbe­
leid heeft men zijn toevlucht genomen tot op de 
interventieregeling aansluitende maatregelen waar­
bij op de interne markt heffingen worden toegepast, 
zoals de monetaire compenserende bedragen (mcb) 
en de medeverantwoordelijkheidsheffing. 
Wat de in het handelsverkeer met derde landen 
geheven en toegekende monetaire compenserende 
bédragen betreft, met name voor de Lid-Staten met 
een in waarde gedaalde valuta (zie antwoord op 
3.22) heeft men op de begroting de toegekende of 
geheven nettobedragen moeten aanwijzen. Voor de 
monetaire compenserende bedragen in het intra­
communautaire handelsverkeer is het evenwel mate­
rieel mogelijk de geïnde bedragen en de toegekende 
bedragen apart op de begroting aan te wijzen, het­
geen een aanpassing van de begrotingsnomencla­
tuur impliceert. 
De ontvangsten in het kader van de medeverant­
woordelijkheidsheffing zijn volgens de begrotings­
nomenclatuur altijd apart op de begroting aangewe­
zen. Om.de landbouwers te sensibiliseren voor de 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 261 
overschotten in hun sector is het van essentieel 
belang dat deze ontvangsten bij het EOGFL kunnen 
worden geboekt en in mindering worden gebracht 
op de uitgaven in de betrokken sector. 
Aangezien de waarborg een maatregel is om te ga­
randeren dat een bepaalde transactie plaatsvindt 
heeft de Commissie het wenselijk geoordeeld voor 
te stellen om het eventuele effect daarvan, dus het 
na terugvordering ontvangen bedrag, rechtstreeks te 
koppelen aan de uitgave. Verordening nr. 352/78 
van de Raad bevat een bepaling in die zin. 
Rectificaties nadat de beschikkingen tot goedkeu­
ring van de rekeningen zijn vastgesteld houden over 
het algemeen een verlaging van de uitgaven in, maar 
in sommige gevallen ook een verhoging. De Com­
missie vindt het logischer dat alle rectificaties bij het 
EOGFL worden opgevoerd, zodat volledig bekend 
is wat het gemeenschappelijk landbouwbeleid kost. besteding van de opbrengst van de medeverant­
woordelijkheidsheffing tot en met 31 maart 1979 
kwamen namelijk overeen met de ontvangsten 
van de melkprijsjaren 1977/1978 en 1978/1979. 
3. In verband met de vaststelling van de medever­
antwoordelijkheidsheffing op 0,5 % van de melk-
richtprijs voor het melkprijsjaar 1979/1980 en 
het besluit om de in 1978 niet-gebruikte ont­
vangsten uit de medeverantwoordelijkheidshef­
fing niet over te dragen naar het begrotingsjaar 
1979 werden de ontvangsten en de uitgaven 
voor het begrotingsjaar 1979 opnieuw geraamd 
en met deze situatie is rekening gehouden voor 
de gewijzigde en aanvullende begroting 
nr. 3/79. 
4. Ten aanzien van het in aanmerking nemen van 
de tevoren gevraagde kredietoverschrijving in 
gewijzigde en aanvullende begroting nr. 3, ver­
wijst de Commissie naar haar antwoord op punt 
4.32. De begrotingsautoriteit is daarvan in ken­
nis gesteld voor zij haar besluit over gewijzigde 
en aanvullende begroting nr. 3 nam. 
4.38. t/m 4.40. Beheer van de medeverantwoorde­
lijkheidsheffing en het medeverantwoordelijkheids-
programma 
1. Bij de vaststelling van de begroting 1979 werd 
de opbrengst van de medeverantwoordelijk­
heidsheffing tot en met 31 maart 1979 geëva­
lueerd op basis van de heffing voor het melk­
prijsjaar 1978/1979. 
In Verordening nr. 1079/77 van de Raad werd 
bepaald dat in de periode van 16 september 
1977 tot aan het einde van het melkprijsjaar 
1979/1980. een heffing zou worden toegepast, 
maar deze verordening bevatten geen hypothese 
omtrent de hoogte van de heffing voor het 
melkprijsjaar 1979/1980. 
Bij Verordening nr. 1001/78 van dé Raad werd 
namelijk de marge waarbinnen de medeverant­
woordelijkheidsheffing moest worden vastge­
steld, gewijzigd: in plaats van 1,5 tot 4% werd 
de marge 0 tot 4%; bovendien werd de heffing 
van 1,5 %, het percentage dat gold sinds 16 sep­
tember 1977, vastgesteld op 0,5% voor de 
periode tot aan het eind van het melkprijsjaar 
1978/1979. 
2. Voor artikel 629 zijn de op de oorspronkelijke 
begroting 1979 ingeschreven uitgaven afgestemd 
op de ingeschreven ontvangsten, waarbij is uit-
gegaan van de mogelijkheid om de niet-
gebruikte ontvangsten van het begrotingsjaar 
1978 over te dragen naar 1979, zoals voor het 
begrotingsjaar 1978 gebeurde. 
De uitgaven volgens de mededelingen aan de 
Raad nrs. 1 en 2 inzake het programma voor de 4.41. Niet-parallel lopen van ontvangsten en uitga­
ven in het kader van de medeverantwoordelijkheidsre­
geling 
Bij de vaststelling van de voorschriften in de Raad 
was overeengekomen dat een programma zou wor­
den opgezet om de afzet te verruimen, welk pro­
gramma gekoppeld zou worden aan de ontvangsten 
uit de medeverantwoordelijkheidsheffing. Omdat 
het uitwerken van de maatregelen enige tijd vergde 
konden in de beginfase ontvangsten en uitgaven 
niet volledig parallel lopen. 
In verband met de toepassing van een stringentere 
medeverantwoordelijkheidsregeling in 1980 heeft de 
Commissie voor 1981 ten aanzien van de begroting 
een andere aanpak voorgesteld, waarbij de ontvang­
sten uit de medeverantwoordelijkheidsheffing in 
mindering worden gebracht op de totale uitgaven, 
aangezien de heffing bedoeld is als bijdrage in de 
financiering van de overschotten. Dat voorstel is 
door de Raad goedgekeurd. 
4.42. Voor de contracten hadden afzonderlijke 
betalingsverplichtingen moeten worden aangegaan 
Aangezien het uitgaven van het EOGFL, afdeling 
Garantie, betreft, geldt ten aanzien van de financiële 
afwikkeling hetzelfde als voor de overige uitgaven 
van de afdeling Garantie, namelijk dat de interven­
tiebureaus van de Lid-Staten de controles verrichten 
en de betalingen uitvoeren. Momenteel zijn de 
262 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
diensten van de Commissie namelijk zo gestructu­
reerd dat de Commissie de betalingen voor deze 
contracten niet rechtstreeks kan verrichten. 
Ten aanzien van het aangaan van betalingsverplich­
tingen en de uitvoering van betalingen op dit gebied 
houdt de Commissie zich aan de voorschriften van 
de artikelen 95 e. v. van het financieel reglement van 
21 december 1977, welke artikelen specifiek van toe­
passing zijn op de titels 6 en 7 van de begroting. 
Hoe het ook zij, dg Commissie gaat de 
samenvattende voorlopige betalingsverplichting aan 
wanneer zij de voorschotbeschikking ten behoeve 
van de Lid-Staten geeft (artikel 96 van het financieel 
reglement). 
Voor de door de Rekenkamer bedoelde uitgaven 
voor de 400 gesloten contracten werd dus v/el dege­
lijk de in het bovenstaande beschreven procedure 
toegepast ten aanzien van de betalingsverplichtin­
gen en de visa van de financiële controle. Zodra de 
eerste maatregelen in werking traden werd boven­
dien een interne controle toegepast: alvorens con­
tracten worden ondertekend wordt nagegaan of de 
totale uitgaven voor elke maatregel binnen de voor 
het programma beschikbare ruimte blijft. komstig artikel,5 van het financieel reglement op het 
begrotingsjaar 1980 geboekt en de op grond van 
artikel 8 van Verordening 1883/78 bepaalde waarde­
vermindering van de voorraden werd op het begro­
tingsjaar 1978 geboekt. 
4.47. De bijzonderheden betreffende de verrichte 
rectificaties en de reconstructie van de rekeningen van 
de goedgekeurde begrotingsjaren zouden moeten wor­
den aangegeven in een bijlage bij de beheerrekening 
De rectificaties welke voortvloeien uit de goedkeu­
ringsbesluiten voor de begrotingsjaren 1971/1972 en 
1973 werden in overeenstemming met artikel 99 van 
het financieel reglement geboekt als meer- of min-
deruitgaven van het begrotingsjaar 1977. De bewijs­
stukken van deze boekingen werden overeenkom­
stig de geldende voorschriften toegezonden aan de 
Rekenkamer. 
De Commissie zal de bijzonderheden betreffende 
toekomstige rectificaties en de reconstructie van de 
rekeningen van de betrokken begrotingsjaren opne­
men in het financieel verslag betreffende het 
EOGFL, afdeling Garantie over het jaar waarin het 
goedkeuringsbesluit wordt genomen. 
4.43. en 4.44. Olijfoliekadaster 
a) De ingehouden bedragen worden niet als 
reserve geboekt. Aangezien de invoering van het 
olijfoliekadaster een operatie is clie ver­
scheidene jaren duurt en het financieringsstelsel 
van de afdeling Garantie van het EOGFL'niet 
voorziet in de mogelijkheid tot het creëren van 
reserves, is de enige manier dé betrokken bedra­
gen weer op de begroting te boeken. 
b) Op de aan de producenten betaalde steun die 
door het EOGFL afdeling Garantie wordt gefi­
nancierd, wordt een bedrag ingehouden dat 
dient voor de financiering van het olijfolieka­
daster. 
De Commissie geeft toe dat een andere oplos­
sing denkbaar zou zijn, maar zij is van mening 
dat er geen aanleiding is om wijzigingen aan te 
brengen in de verordeningsbepalirigen die door 
de Raad op haar voorstel en na advies van het 
Europese Parlement zijn vastgesteld. 
4.45. Kosten van het prijsbeleid 
De Commissie heeft in overeenstemming met de 
financiële en landbouwvoorschriften gehandeld. 
Zoals aangegeven in de punten 4.14 tot 4.18, is het 
bedrag van 203,5 miljoen ERE derhalve overeen­4.48. De achterstand is nog steeds niet ingehaald 
De procedure voor de goedkeuring van de rekenin­
gen omvat twee afzonderlijke fasen: 
De uitvoering van het programma voor de con­
trole aan de hand van bewijsstukken en ter 
plaatse, die wordt afgesloten met de toezending 
van brieven aan de Lid-Staten om deze in ken­
nis te stellen van de bevindingen van de Com­
missie. 
De dialoog tussen de Commissie en de Lid-Sta­
ten ten einde laatstgenoemden in staat te stellen 
een standpunt te bepalen ten aanzien van deze 
bevindingen en ter staving daarvan aanvullende 
bewijsstukken of de nodige nadere gegevens 
voor te leggen en anderzijds de financiële gevol­
gen te bepalen. Deze tweede fase, die erop 
gericht is geschillen zoveel mogelijk te regelen, 
eindigt met het opstellen van het samenvattende 
document waarin de Commissie de conclusies 
trekt uit haar controles, onder vermelding van 
de financiële gevolgen; dit document vormt de 
grondslag voor de goedkeuringsbesluiten. 
De voor de uitvoering van de eerste fase benodigde 
termijn hangt geheel af van de Commissie maar dit 
is niet het geval met de duur van de overlegfase. 
Voor de duur van de overlegprocedure is de Com­
missie immers afhankelijk van de tijd die de Lid-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 263 
Staten nodig hebben om haar aanvullende bewijs­
stukken en gegevens voor te leggen die nodig zijn 
voor de uiteindelijke rectificaties. Deze duur hangt 
derhalve af van de ingewikkeldheid en omvang van 
de gerezen problemen. De Commissie is zich ervan 
bewust dat. de goedkeuringsbesluiten goed gefun­
deerd en het onderwerp van degelijk overleg moeten 
zijn om zo definitief mogelijk te zijn, zowel ten aan­
zien van de erkende uitgaven als van die waaraan 
de financiering wordt aangehouden. 
De Commissie is van mening dat de goedkeuring en 
daarmee samenhangende taken een belangrijke 
daad vormen in het kader van haar verantwoorde­
lijkheden inzake de uitvoering van de begroting en 
heeft daarom gestreefd naar een aanzienlijke uit­
breiding van het personeel in deze sector. 
Wegens de budgettaire beperkingen ten aanzien van 
dë toewijzing van extraposten en de momenteel in 
studie zijnde plannen voor herindeling van het 
beschikbare personeelsbestand, kon deze uitbrei­
ding tot dusverre niet worden bewerkstelligd. 
Niettemin hebben de diensten van de Commissie 
dank zij uitzonderlijke inspanningen in oktober 
1979, in overeenstemming met het in­
haalprogramma, de eerste fase van de goedkeuring 
van de rekeningen van de begrotingsjaren 1974 en 
1975 kunnen afsluiten. 
4.51. Veel besluiten worden door de Commissie 
onder voorbehoud genomen, hetgeen onverenigbaar is 
met het eigenlijke begrip goedkeuring 
Evenals de Rekenkamer is de Commissie van 
mening dat het niet zo zou mogen zijn dat de goed­
keuringsbesluiten later nog eens worden herzien. In 
bepaalde omstandigheden heeft echter, wel herzie­
ning kunnen plaatsvinden. Het Hof van Justitie 
heeft in zijn arrest van 7 februari 1979 in de zaken 
nrs. 15 en 16/76 zelfs uitdrukkelijk voorzien in de 
mogelijkheid om bepaalde reeds goedgekeurde uit­
gaven opnieuw te bezien. 
Indien echter alle gegevens waarop de erkenning 
van de uitgaven berust aldus vóór de vaststelling 
van de besluiten zouden moeten worden voorge­
legd, zou het gestelde doel, het op zo kort mogelijke 
termijn goedkeuren van de rekeningen, in het 
gedrang kunnen komen. 
Met betrekking tot de goedkeuringsbesluiten van 
1973 moet erop worden gewezen dat het minder 
wenselijk zou zijn geweest deze nog verder uit te 
stellen omdat de financierbaarheid van een zeer 
gering deel van de aangegeven uitgaven, zijnde 2,6 miljoen op 3,6 miljard rekeneenheden of wel 0,7 %, 
niet duidelijk vaststond. 
Bovendien vormt in sommige gevallen de 
voorlopige en algehele weigering van bepaalde uit­
gaven, voor det EOGFL een middel om de haar nog 
ontbrekende gegevens voor het bepalen van de in 
aanmerking komende uitgaven te verkrijgen. De 
Commissie zal de Lid-Staten in beginsel verplichten 
dergelijke geschilkwesties binnen een termijn van 
maximaal één jaar te regelen. 
4.53. De goedkeuringsbesluiten van 1973 zouden 
niet alle binnen de grenzen van deze restrictieve inter­
pretatie zijn gebleven 
De Commissie is eveneens uitgegaan van het door 
de Rekenkamer voorgestane beginsel dat elke recti­
ficatie naar boven gebaseerd moet zijn op op regel­
matige wijze door de Lid-Staten voorgelegde gege­
vens. Zij wil erop wijzen dat zij, zoals ook door det 
Hof van Justitie in zijn arrest van 7 februari 1979 in 
dé zaken 15 en 16/76 werd bevestigd, de mogelijk­
heid heeft bepaalde uitgaven in de loop van een 
ander begrotingsjaar ten laste van het EOGFL te 
brengen. De goedkeuringsbesluiten van 1973 vol­
doen geheel aan deze twee aspecten. 
4.54. Zodanige organisatie van de controles dat 
deze reeds in het stadium van verwezenlijking van de 
uitgaven kunnen beginnen en in elk geval vanaf het 
verstrijken van de normale termijn voor de toezending 
van de documenten 
In de huidige periode van inhalen van achterstan­
den is de kwestie van het aanpassen van de goed­
keuringsmethoden in de zin van een vervroeging 
van het begin van de controle niet aan de orde. De 
Commissie is echter voornemens de methoden voor 
de goedkeuring van de regelingen opnieuw te bezien 
wanneer de ten doel gestelde inhaling vrijwel zal zijn 
verwezenlijkt; als het zóver is zal zij nagaan of de 
door de Kamer voorgestelde maatregelen uitvoer­
baar zijn. 
4.57. Maatregelen van de Commissie voor een sy­
stematische bewerking van de op grond van artikel 2 
van Verordening 283/72 van de Lid-Staten verkregen 
gegevens 
De situatie met betrekking tot de keuze van de prio­
riteiten bij de uit de toepassing van Verordening 283/ 
72 voortvloeiende taken is nog niet veranderd ten 
opzichte van de voorgaande jaren. 
264 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Een systematische, doorlopende analyse van alle 
door de Lid-Staten verstrekte gegevens i$ van groot 
belang en de Commissie tracht deze gegevens zoveel 
mogelijk up to date te houden. 
De doeltreffendheid van de in de Lid-Staten inge­
voerde systemen wordt echter meer vanuit een prak­
tisch dan vanuit een theoretisch oogpunt onderzocht 
in het kader van de analyse van de regelmatig door 
de Lid-Staten aan de Commissie ter kennis 
gebrachte concrete gevallen van onregelmatigheden. 
Bij deze onderzoeken konden leemten en zwakten 
in de nationale systemen worden aangewezen waar­
van niet met zekerheid kan worden gesteld dat zij 
bij een academische studie van de nationale bepa­
lingen aan het licht zouden zijn gebracht. 
De eventueel bij het onderzoek ontbrekende gege­
vens over de nationale systemen worden onmiddel­
lijk aangevuld. Op basis van deze gegevens zijn ove­
rigens documenten opgesteld betreffende de natio­
nale stelsels voor controle en verificatie, alsmede 
inzake de voorschriften betreffende schorsing of uit­
stel van de betalingen, voorts is een volledige lijst 
van de nationale diensten opgesteld onder vermel­
ding van hun bevoegdheden en rechtsgrondslag. 
4.58. Achterstand in de toezending van gegevens 
door de Lid-Staten op grond van de artikelen 3 en 5 
van Verordening 283/72 en getroffen maatregelen ter 
verbetering van de situatie 
Bepaalde Lid-Staten ondervinden soms interne 
moeilijkheden bij de inachtneming van de voorge­
schreven termijnen voor de driemaandelijkse opga­
ven, met name in de gevallen waarin de gegevens 
van een groot aantal buitendiensten moeten komen. 
Wanneer de termijn met vier è vijf weken is over­
schreden zendt de Commissie een rappel dat in het 
algemeen het gewenste resultaat oplevert. Indien 
nodig worden verdere maatregelen genomen, die 
zelfs kunnen gaan tot het inleiden van een 
procedure wegens inbreuk op de voorschriften. 
Het door de Rekenkamer bedoelde geval 
betreffende België heeft geleid tot verscheidene con­
tacten met de verantwoordelijke nationale functio­
narissen, waarvan de resultaten begin 1980 positief 
zijn gebleken. 
4.59. Oorzaken van de daling van het aantal onre­
gelmatigheden in 1979 ten opzichte van 1978 voor de 
afdeling Garantie 
De Commissie herhaalt haar reeds, voor het jaar 
1978 ontwikkelde zienswijze dat de statistische resultaten van een afzonderlijk jaar slechts van zeer 
beperkte waarde zijn voor het bepalen van de doel­
treffendheid van het werk van de opsporingsdiens­
ten. Zo zijn de cijfers die bekend zijn voor het eerste 
halfjaar 1980 bijvoorbeeld alleen al veel hoger dan 
het totaal voor het gehele jaar 1979. 
De ongelijke frequentie van de gevallen van onre­
gelmatigheden in de verschillende Lid-Staten moet 
noodzakelijkerwijze ook worden bezien met inacht­
neming van de omvang van de uitgaven en de geo­
grafische spreiding. Een analyse van dergelijke aard 
levert een representatievere uitkomst op, zoals in 
bijzonderheden blijkt uit het financieel verslag van 
het EOGFL over het jaar 1979. Bovendien moet 
rekening worden gehouden met de verschillende 
gebruikte controletechnieken, die afhankelijk zijn 
van de administratieve structuur van de betrokken 
Lid-Staat. Een achteraf aan de hand van bewijsstuk­
ken verrichte controle, zoals deze door drie landen 
wordt uitgeoefend, levert noodzakelijkerwijze een 
ander aantal gevallen van onregelmatigheden op 
dan een systeem dat meer het accent legt op een 
fysieke controle van de betrokken verrichting vóór 
de betaling. 
Het is ook mogelijk dat een interpretatie die afwijkt 
van die welke met de Lid-Staten werd opgesteld bij 
de inwerkingtreding van de verordening, of een 
beperkende administratieve hantering van het 
begrip „onregelmatigheid" eveneens bijdraagt tot 
dit „gebrek aan evenwicht". Het EOGFL bestudeert 
deze kwestie dan ook bilateraal met de Lid-Staten. 
Meer in het bijzonder met betrekking tot de daling 
van het aantal gevallen in het Verenigd Koninkrijk 
moet worden opgemerkt dat een twintigtal gevallen 
van 1978 nog het gevolg zijn van tekortkomingen in 
het stelsel van inning van de mcb in Groot-Brittan-
nië die sinds 1977 zijn verholpen. 
4.60. De Kamer meent met name dat de Commissie 
niet systematisch zorg draagt voor het toezicht op het 
verloop van de door de Lid-Staten aangevangen terug­
vorderingsprocedures 
In de èerste plaats moet worden opgemerkt dat de 
terugvorderingsprocedures lang duren, met name in 
de gevallen waarin de betrokkene de betaling wei­
gert en de zaak voor de rechter brengt. Wanneer de 
gerechtelijke procedure eenmaal is ingeleid wordt 
de gedwongen terugvordering gewoonlijk uitgesteld 
tot het eind van de procedure; noch de nationale 
overheidsdiensten, noch de Commissie kunnen de 
werkzaamheden van de rechtbanken bespoedigen. 
Wanneer de termijn van terugvordering buitensporig 
lang lijkt wordt de betrokken Lid-Staten wel 
gevraagd de Commissie in kennis te stellen van de 
oorzaken van de vertraging. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 265 
Aan de hand van de inhoud van de dossiers bepaalt 
de Commissie de gevallen waarvoor definitief ver­
lies waarschijnlijk lijkt en zij vraagt de Lid-Staten 
hun standpunt ten aanzien van deze gevallen te 
bepalen. 
Het in artikel 8, lid 2, van Verordening 729/70 
bedoelde probleem met betrekking tot de boeking 
van de definitief ten gevolge van onregelmatigheden 
verloren bedragen is in 1979 niet opgelost, omdat de 
administratieve omstandigheden die de Commissie 
verhinderden deze kwestie in 1978 ter hand te 
nemen, nog steeds bestaan. 
4.61. Problemen inzake de interpretatie van Veror­
dening 283/72 van de Raad 
Het is voor de Commissie moeilijk — en materieel 
zelfs onmogelijk — alle gevallen te voorzien waarin 
een verkeerdé interpretatie zou kunnen plaatsvin­
den. 
In dit geval beperkte deze zich niet alleen tot de 
bepalingen van Verordening 283/72. Het is de 
gewoonte dat de Lid-Staat die twijfel heeft over de 
aan een bepaald begrip of voorschrift te geven inter­
pretatie een verzoek om uitlegging aan de Commis­
sie zendt. Het door de Rekenkamer aangehaalde 
geval is nooit door de betrokken Lid-Staat ter sprake 
gebracht, noch schriftelijk noch op de vele vergade­
ringen waarin alle onregelmatigheden met betrek­
king tot „negatieve uitgaven" werden besproken. 
Deze kwestie wordt momenteel door de Commissie 
bestudeerd. Deze regel is sinds juli 1979 aangevuld bij Richtlijn 
77/435/EEG. 
Het is van belang hierbij te onderstrepen dat Veror­
dening 283/72 voornamelijk strekt tot het instellen 
van een wederzijdse samenwerking en informatie; 
het is noodzakelijk dat er tussen de Lid-Staten en de 
Commissie een intensieve en op vertrouwen berus­
tende samenwerking bestaat. 
4.63. De datum van tenuitvoerlegging van Richtlijn 
77/435 werd door vele Lid-Staten niet in acht geno­
men 
\ 
De niet-inachtneming van de bepalingen van de 
richtlijn is voor de Commissie aanleiding geweest 
tegen deze Lid-Staten de procedure wegens inbreuk 
op het Verdrag in te leiden. 
4.64. Bepaalde ondernemingen kunnen aan de bij 
de richtlijn ingestelde controle ontsnappen 
De Commissie heeft de Lid-Staten laten weten dat 
alleen de firma's die door het EOGFL gefinancierde 
subsidies ontvangen onder de richtlijn zouden moe­
ten vallen. De Commissie zal erop toezien dat deze 
afbakening geen negatieve effecten van de door de 
Rekenkamer bedoelde aard zal hebben. 
4.62. De wijze van toepassing van Verordening 
283/72 door de Commissie maakt het niet mogelijk de 
omvang van de onregelmatigheden te beoordelen, noch 
de doeltreffendheid van de verordening wat betreft de 
opsporing en bestraffing daarvan 4.65. De Rekenkamer is van mening dat de krach­
tens de specifieke verordeningen voorgeschreven con­
troles los moeten worden gezien van het door de richt­
lijn bewerkstelligde aantal controles 
De Commissie deelt de zienswijze van ,de Kamer. 
De aangelegenheid wordt momenteel met de Lid-
Staten besproken. 
De Commissie kan zich niet met deze conclusie 
inzake de toepassing van Verordening (EEG) 
nr. 283/72 verenigen. Het door deze tekst ten 
dienste van de Commissie gestelde instrument ver­
leent haar immers niet de verantwoordelijkheid voor 
het opsporen en bestraffen van de onregelmatighe­
den. Er zij aan herinnerd dat deze verantwoordelijk­
heid in de eerste plaats berust bij Lid-Staten, die 
zich van deze verplichting moeten kwijten op basis 
van hun eigen wettelijke en bestuursrechtelijke 
voorschriften (artikel 8 van Verordening 729/70). , 4.66. De Kamer is van mening dat de Commissie op 
grond van de richtlijn nauwkeurig in kennis moet wor­
den gesteld van de in de Lid-Staten ingevoerde contro­
les 
In samenwerking met de Lid-Staten zijn momenteel 
voorbereidende werkzaamheden gaande ten einde 
266 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
de inhoud te bepalen van het bijzondere hoofdstuk 
dat moet worden opgenomen in de jaarlijkse versla­
gen die de aangiften van de Lid-Staten voor de 
goedkeuring van de rekeningen vergezellen en dat 
de toepassing van de richtlijn behandelt. 
4.67. tot 4.72. Reactie van de Commissie op de stu­
die van de Rekenkamer over de citrussector 
Het is een onbetwistbaar feit dat, wat de campagnes 
1977/78 en 1978/79 betreft, de conclusies van de 
studie een getrouw beeld geven van de bestaande 
situatie. Niettemin is het van belang aandacht te 
schenken aan een aantal kenmerkende elementen 
van deze produktie: het communautaire aanbod 
concentreert zich op een relatief korteré periode dan 
in de derde landen; sommige variëteiten, met name 
sinaasappelen, beantwoorden niet geheel aan de 
smaak en de gewoonten van de Noordeuropese con­
sument; de afzetpremie geldt alleen voor de kwali­
teiten „extra en I". De minst gevraagde variëteiten 
of de inferieure kwaliteiten blijven dan ook in de 
produktiegebieden en worden in geval van over­
schotten als eerste uit de markt genomen. Voorts zij 
opgemerkt dat het percentage uit de markt genomen 
hoeveelheden gezien op de totale produktie, en wel 
over een vrij lange periode, nagenoeg gelijk is voor 
citrusfruit en voor appelen en peren, namelijk onge­
veer 3 %. 
De Commissie deelt de mening van de Rekenkamer 
dat een verruiming van de communautaire preferen­
tie of een verhoging van de afzetpremie geen funda­
mentele verbetering zou brengen in de bestaande 
situatie. 
Het lijkt echter onbetwistbaar dat een zorgvuldige 
toepassing van de diverse communautaire maatre­
gelen, met name van de bepalingen van' Verorde­
ning (EEG) nr. 2511/69 betreffende steunverlening 
aan maatregelen, gericht op overschakeling van de 
producenten op bepaalde variëteiten en op verbete­
ring van de commercialisatie-omstandigheden, reeds 
thans hun invloed op de markt zouden doen gevoe­
len. 
Dit geheel van maatregelen zal echter slechts werke­
lijk effect kunnen sorteren indien deze communau­
taire sector blijk geeft van een dynamisme dat verge­
lijkbaar is met dat van de concurrerende derde lan­
den.-
4.73. tot 4.79. Distributie van schoolmelk 
In de basisverordening in deze sector is bepaald dat 
het gaat om nationale programma's voor de distri­
butie van melk aan scholieren waarvoor is voorzien 
in een bijdrage van gemeenschapszijde. Deze bijdrage wordt toegekend onder de in de uitvoe­
ringsverordeningen vervatte voorwaarden. In deze 
zin onderscheidt deze maatregel zich fundamenteel 
van andere communautaire maatregelen. Gezien de 
nogal uiteenlopende schoolsystemen in de Lid-Sta-
ten heeft men niet alle bijzonderheden willen of 
kunnen regelen. Het behoeft dan ook geen verwon­
dering te wekken dat de Kamer heeft geconstateerd 
dat de toepassing in de verschillende Lid-Staten niet 
geheel homogeen was. De Commissie is echter niet 
van mening dat de opmerkingen van de Rekenka­
mer systematische onregelmatigheden aan het licht 
brengen. 
Voor de controle berust de verantwoordelijkheid in 
de eerste plaats bij de Lid-Staten. In dit vlak moet 
een modus vivendi worden gevonden tussen wat 
moet en wat kan. Hierbij mag evenwel niet uit het 
oog worden verloren dat de deelneming aan dit pro­
gramma vooral afhangt van de scholen zelf en met 
name van het van de zijde van de schoolleiding te 
verrichten distributiewerk, dat een extra belasting 
vormt. Het opleggen van te stringente en 
bewerkelijke administratieve taken kan een ontmoe­
digend effect hebben. De Commissie zal dienaan­
gaande besprekingen voeren met de vertegenwoor­
digers van de Lid-Staten. Als resultaat van de aan­
maningen van de Commissie ontvangt zij de drie­
maandelijkse opgaven van de Lid-Staten nu vrij 
regelmatig. De Lid-Staten ondervinden daarentegen 
enkele moeilijkheden bij het verzamelen van gede­
tailleerde gegevens met betrekking tot de verkoop­
prijs van de melk en het eventuele door de leerling 
betaalde aandeel. De Commissie heeft de Lid-Sta­
ten inmiddels gewezen op de verplichting haar deze 
gegevens mede te delen, omdat aan de hand daar­
van een beter oordeel kan worden gevormd over de 
doeltreffendheid van de operatie. De Commissie is 
niet van mening dat de wijze waarop de Lid-Staten 
hun aangiften met het oog op de goedkeuring van 
de rekeningen moeten voorleggen geen positief 
effect heeft gehad op de controle en op het verloop 
van de maatregel. Bij de voorbereiding van het 
memorandum waarin deze bijzonderheden zijn 
opgenomen zijn namelijk verschillende problemen 
aan de orde gekomen die zijn opgelost in de zin van 
een zo uniform mogelijke toepassing. 
Ten aanzien van de boeking op de begroting heeft 
de Commissie voor de begroting 1981 een andere 
presentatie van de kredieten voorgesteld, waardoor 
de uitgaven voor steun voor schoolmelk op één-
enkele begrotingslijn kunnen worden gegroepeerd, 
zoals de Kamer wenst. 
4.80. tot 4.86. Levering van boter aan de strijd­
krachten 
1. Twijfel omtrent de doeltreffendheid van de 
levering van boter tegen verlaagde prijs uit 
openbare voorraden (4.81) 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 267 
a) De Commissie merkt op dat er een vrij 
belangrijk verschil bestaat tussen Verorde­
ning 1282/72 (levering van boter tegefn ver­
laagde prijs uit openbare voorraden, met 
name aan strijdkrachten) en Verordening 
192/75 (restitutie voor boter bestemd voor 
strijdkrachten van een Lid-Staat welke zijn 
gestationeerd in een andere Lid-Staat). In 
laatstgenoemd geval kunnen de strijdkrach­
ten boter betrekken tegen de wereldmarkt­
prijs en deze restitutie werd vooral ingesteld 
om redenen van evenwicht ten opzichte van 
de communautaire boter. 
b) De verkoop van boter uit openbare voorra­
den aan de strijdkrachten is opgezet als 
maatregel voor de afzet van de openbare 
voorraad. Te zamen met de. soortgelijke 
steun voor sociale instellingen vormt dit 
namelijk de minst kostbare wijzp van afzet 
van deze voorraden. De Commissie erkent 
dat een directe steun voor de aankoop op 
de vrije markt het voordeel zou hebben dat 
bepaalde aan de opslag verbonden kosten 
zouden worden bespaard. Echter zou, afge­
zien van de eventuele controleproblemen, 
een directe steun de gemiddelde kosten 
voor afzet uit openbare voorraden vergro­
ten, aangezien het moeilijk zou zijn andere 
minder dure afzetmogelijkheden te vinden. 
2. Controle op het gebruik van de boter (4.82 tot 
4.86) 
Uit een oogpunt van controle meent de Com­
missie dat de huidige voorschriften een bevredi­
gende uitvoering verzekeren. De stabiliteit van 
de jaarlijks verkochte hoeveelheid, die overigens 
vrij beperkt is, getuigt hiervan en lijkt geen spe­
cifieke bepalingen in verordeningen noodzake­
lijk te maken, die er bijvoorbeeld op gericht 
zouden zijn de ene autoriteit door de andere te 
laten controleren, te meer omdat de ontvanger 
van de steun (de strijdkrachten) gewoonlijk aan 
een enge interne controle onderworpen is. 
Hetzelfde geldt voor de toepassing van de 
monetaire compenserende bedragen op dit 
gebied. Gezien de geringe omvang van de 
betrokken operaties zijn de kosten en bezwaren 
verbonden aan het ontwerpen en uitvoeren van 
verfijnde procedures moeilijk te rechtvaardigen, 
vooral wanneer het gaat om het controleren van 
militaire convooien aan de grens. 
Het garantie- of waarborgstelsel (punt 4.85) 
heeft als voornaamste doel het aantrekken van 
serieuze gegadigden voor transacties, hetgeen 
noodzakelijk is om de ontwikkeling van de 
markt te kunnen volgen. De Commissie is daar­
om van mening dat de waarborg niet kan wor­
den afgeschaft. Tenslotte veronderstelt het theo­
retische risico dat de betrokken boter later (4.86) 
met een restitutie wordt uitgevoerd, dat de 
nationale en militaire autoriteiten de voorschrif­
ten doelbewust ontduiken. Het valt de Commis­sie moeilijk een dergelijke houding als waar­
schijnlijk te beschouwen. 
4.87. tot 4.96. Beheer magere-melkpoeder 
1. De Commissie onderstreept dat de melkproduk-
tie een, overschot te zien blijft geven en blijft 
toenemen. Hoewel de produktie van melkpoe­
der zich in 1979 en 1980 inderdaad heeft gesta­
biliseerd, kan zij zodoende gemakkelijk 
opnieuw gaan stijgen, een verschijnsel dat in 
1977 kon worden waargenomen. Deze mogelijk­
heid is des te groter omdat de melkpoederpro-
duktie toeneemt terwijl er geen andere meer ren­
dabele afzetmogelijkheden bestaan. 
2. Aankoop door de interventiebureaus is een 
marktondersteuningsmaatregel die in vergelij­
king met andere als bijzonderheid heeft dat hij 
niets oplost ten aanzien van de definitieve afzet 
van het produkt. Na opslag door de Gemeen­
schap (voor 120 ERE/t/jaar, inclusief financie­
ringskosten), is het immers noodzakelijk het 
produkt af te zetten. Bovendien moet worden 
vermeden dat er een permanente situatie ont­
staat waarin de interventievoorraden een regel­
matige bron van voorziening voor bepaalde ver­
bruikers worden, omdat zij dan de plaats van de 
normale voorraden van deze verbruiker zouden 
gaan innemen op kosten van de Gemeenschap. 
3. Sinds verscheidene jaren bevond de Gemeen­
schap zich in de volgende situatie: 
— grote voorraden, in de orde van 1 miljoen 
ton, 
— een vrij lage wereldmarktprijs en hoge resti­
tuties; deze situatie werd in stand gehouden 
door het feit dat de Gemeenschap als groot­
ste exporteur een openbare voorraad bezat 
die op een gegeven moment tweemaal zo 
groot was als het volume van de wereldhan­
del, 
— regelmatige voorziening van bepaalde 
bestemmingen uit interventievoorraden. 
De interventievoorraden vormden in feite 
een uiterst zware druk, die een negatieve 
invloed had op het gedrag vari de interne 
markt en de wereldmarkt, eri voorts een 
belemmering vormen voor de terugkeer tot 
een gezond beheer van de interventieme-
( chanismen. 
4. Het was in 1979 mogelijk uit deze moeilijke 
situatie te geraken, voornamelijk dank zij 'de 
volgende factoren: 
— stabilisatie en zelfs een zekere vermindering 
van de melkpoederproduktie, 
— toename van de verkoop op de interne 
markt van melkpoeder bestemd voor 
dierlijke voeding, in het bijzonder voor kal-
268 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
veren; de omvang van deze verkoop is met 
11 % toegenomen tot 1 300 000 ton, 
— extra mogelijkheden voor de afzet op de 
wereldmarkt met een hoog restitutiepercen­
tage. 
De steun voor het voor dierlijke voeding 
bestemde poeder werd gehandhaafd tot de 
voorraden een draaglijk niveau hadden 
bereikt. De laatst openbare inschrijving 
voor deze steun vond namelijk plaats in 
september en eind september bedroeg de 
openbare voorraad magere-melkpoeder 
365 000 ton (dit is 20 % van de jaarlijkse 
produktie). Zulks paste overigens in een 
reeds restrictief beleid, met name gericht op 
verlaging van de uitvoerrestituties, vermin­
dering van de steun voor vloeibare magere 
melk bestemd voor dierlijke voeding en van 
die voor de verwerking tot caseïne. 
5. De wereldmarkt heeft zeer gunstig op deze ont­
wikkeling gereageerd, hetgeen het naderhand 
mogelijk heeft gemaakt de restituties aanzienlijk 
te verlagen. Ook de interne markt reageerde 
gunstig, door minder aan de interventiebureaus 
te leveren. Tegen eind 1979 lagen de marktprij­
zen namelijk 7 a 8 % boven de interventieprij­
zen. Dit houdt verband met een technische 
reactie van de markt, als gevolg van het feit dat 
bepaalde verbruikers zich ten dele beroofd 
zagen van hun regelmatige voorziening uit een 
interventievoorraad van 1 miljoen ton en een 
eigen reservevoorraad moesten gaan aanleggen. 
Sindsdien hebben de prijzen zich hersteld op 
een niveau dat enigszins boven de interventie­
prijs ligt. 
6. De Rekenkamer verwijt de Commissie dat zij 
enerzijds de restituties te lang op een hoog 
niveau heeft gehouden en anderzijds de steun 
voor de voeding van varkens heeft gehand­
haafd. Volgens de Kamer had men hier meer 
dan 100 miljoen rekeneenheden kunnen bespa­
ren. 
Het oordeel van de Kamer berust op berekenin­
gen die achteraf zijn gemaakt, op een tijdstip 
waarop de markt niet meer onder de druk stond 
van buitensporig grote communautaire voorra­
den. Indien deze belangrijke vermindering van 
de voorraden zich echter niet had voorgedaan, 
zouden de marktverhoudingen en de wereld­
marktprijzen sterk hebben verschild van die in 
de huidige situatie. Het is helaas niet mogelijk 
een en ander met voldoende nauwkeurigheid en 
zekerheid na te gaan. Hierdoor hebben de ach­
teraf door de Kamer gemaakte berekeningen 
onvermijdelijk en theoretisch en onzeker karak­
ter. 
7. Hoewel men zich lang heeft afgevraagd hoe de 
grote hoeveelheden bij de interventiebureaus 
opgeslagen melkpoeder, die in 1976 waren opgelopen tot 1 350 000 ton, zouden kunnen 
worden afgezet, is de vermindering van deze 
voorraden volgens de Commissie succesvol ver­
lopen. In het kader van het begrotingsjaar 1979 
was het mogelijk het voorraadpeil van 722 000 
ton aan het begin van het jaar terug te brengen 
tot 215 000 ton aan hét eind van het jaar. Hieruit 
zijn weliswaar in 1979 hoge kosten voortge­
vloeid, maar het is geenszins bewezen dat het 
door de Kamer voorgestelde alternatieve beleid 
over verscheidene jaren genomen tot lagere uit­
gaven zou hebben geleid. 
8. De Commissie is van mening dat de oorsprong 
van de problemen met het beheer van de zuivel-
markt in de overproduktie van melk gelegen is. 
De laatste jaren heeft zij ter zake herhaaldelijk 
voorstellen aan de Raad gedaan, die echter 
slechts ten dele en met een zekere vertraging 
zijn opgevolgd. Bovendien heeft de Commissie 
tal van nieuwe maatregelen genomen. In 
afwachting van een oplossing van het basispro­
bleem heeft de Commissie zich echter genood­
zaakt gezien voor de toenemende hoeveelheden 
melk afzetmogelijkheden te vinden. 
HOOFDSTUK 5 — EOGFL, AFDELING 
ORIËNTATIE 
Men dient de gevolgen te onderkennen die aan de 
door het EOGFL — afdeling Oriëntatie toegepaste 
financieringsmethoden verbonden zijn voor de 
besteding van de kredieten. De Lid-Staten moeten 
vrijwel alle maatregelen voor een deel zelf financie­
ren, aangezien de bijdrage van de Gemeenschap 
slechts een gedeelte van de kosten dekt. 
In veel gevallen kan een nieuwe maatregel eerst 
worden toegepast wanneer de Lid-Staat nationale 
uitvoeringsbepalingen heeft vastgesteld of een pro­
gramma heeft ingediend. 
Meestal zijn de voorschriften betreffende de land­
bouwstructuur niet automatisch van toepassing 
omdat de gegadigde zelf een initiatief moet nemen 
om voor steun in aanmerking te komen, waarbij nog 
dient te worden onderstreept dat de financiële steun 
niet de enige factor is die van invloed is op de keuze 
die de betrokkene maakt. 
5.1. en 5.2. Onvolledig gebruik van vastleggings­
kredieten en overschrijving naar andere titels van de 
begroting 
De Commissie erkent dat het EOGFL — afdeling 
Oriëntatie zijn kredieten voor 1979 niet geheel heeft 
opgebruikt. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 269 
Dit is voor een deel toe te schrijven aan de optimis­
tische ramingen van de Lid-Staten. Voorts is bij de 
tenuitvoerlegging van een aantal nieuwe maatrege­
len vertraging opgelopen, doordat de Lid-Staten de 
desbetreffende programma's aan de Commissie te 
laat hebben voorgelegd. 
De kredieten van hoofdstuk 100 voor bepaalde 
voorstellen met betrekking tot dringende maatrege­
len die bij de Raad in behandeling waren, werden 
eerst overgeschreven, toen duidelijk werd dat deze 
kredieten door het uitblijven van de goedkeuring 
van de voorstellen in de Raad niet voor de betrok­
ken maatregelen zouden kunnen worden gebruikt. 
5.4. Voortgezette toepassing van Verordening 
17/64 en opnieuw aanwenden van kredieten 
Artikel 19, lid 4, van Verordening 355/77 is de 
rechtsgrond voor het opnieuw aanwenden, in het 
kader van Verordening 355/77, van kredieten die bij 
Verordening 3171/75 waren vrijgemaakt in verband 
met het vervallen van Verordening 17/64. Dat in 
1979 kredieten opnieuw konden worden aangewend 
in het kader van Verordening 17/64 vindt zijn ver­
klaring in Verordening 2992/78, waarbij Verorde­
ning 17/64 voor 1978 en 1979 van toepassing werd 
verklaard. 
De Commissie is zich terdege bewust van de proble­
men ten aanzien van de wijze waarop de kredieten 
waarvoor betalingsverplichtingen zijn aangegaan op 
de rekeningen worden opgevoerd. De zaken worden 
nog gecompliceerder door het feit dat de bij Veror­
dening 3171/75 beschikbaar gestelde middelen of 
wel niet-gesplitste kredieten zijn — wanneer het 
gaat om bedragen die afkomstig zijn van projecten 
waarvoor betalingsverplichtingen zijn aangegaan 
vóór 1977 — of wel gesplitste kredieten. De Com­
missie zal trachten in de toekomst een duidelijker 
opstelling te maken. 
5.5. tot en met 5.8. Nauwkeuriger begrotingsra­
mingen 
De Commissie erkent dat voor deze sector nauw­
keuriger begrotingsramingen nodig. zijn. Er zijn 
reeds een aantal maatregelen genomen om ter zake 
tot een betere besteding te komen en de eerste 
gevolgen hiervan zijn reeds merkbaar. 
Uitgaande van de in 1980 door de Lid-Staten inge­
diende betalingsaanvragen kan de Commissie stel­len dat de kredieten van de afdeling Oriëntatie in 
1980 voor een veel groter deel zullen zijn besteed. 
De Commissie past nu een verbeterde methode toe 
voor het evalueren van de uitgavenramingen van de 
Lid-Staten, waarbij vooral wordt uitgegaan van de 
accuratesse van vroegere ramingen en naar behoren 
rekening wordt gehouden met het tijdsverschil tus­
sen het moment waarop de maatregel door de Raad 
wordt vastgesteld en dat waarop het EOGFL de eer­
ste uitgaven doet. Dat deze ramingsmethode nauw­
keuriger werkt zal reeds blijken uit de besteding van 
de kredieten van de begroting 1980. 
Voorts heeft de Commissie in maart 1980 (beschik­
king 80/427) besloten de uitgekeerde voorschotten 
te verhogen van 75 % tot 100%. Normaal zal dit tot 
gevolg hebben dat in 1980 de kredieten voor de vier 
sociaalstructurele richtlijnen, betreffende respectie­
velijk de modernisering van landbouwbedrijven, de 
bedrijfsbeëindiging in de landbouw en de aanwen­
ding van de grond voor structuurverbetering, de 
sociaal-economische voorlichting en de scholing en 
de landbouw in bergstreken en in sommige pro­
bleemgebieden, in mindere mate ongebruikt blijven. 
5.9. tot en met 5.11. Onvolledige besteding van 
betalingskredieten 
Voor andere maatregelen dan die van het type „pro­
jecten" zijn de vastleggingskredieten gelijk aan de 
betalingskredieten. 
De opmerkingen in de punten 5.2 en 5.3 met 
betrekking tot de vastleggingskredieten gelden ook 
voor de betalingskredieten voor deze maatregelen. 
De betalingskredieten voor maatregelen van het 
„projecttype" hangen af van de snelheid waarmee 
de projecten worden uitgevoerd en het tempo 
waarin, na Uitvoering van de projecten de betalings­
aanvragen worden ingediend. Het tempo van uit­
voering van de projecten varieert aanzienlijk naar 
sector en Lid-Staat. 
Dikwijls kan het marktverloop voor het betrokken 
produkt of een verandering in de rentestand voor 
overbruggingskredieten tot gevolg hebben dat de 
uitvoering van het project sneller of langzamer gaat 
verlopen. Vlottere afwikkeling van de 
administratieve procedures in de Lid-Staten en stij­
gende inflatie kunnen vaak tot gevolg hebben dat 
de projecten sneller worden uitgevoerd. 
De vaststelling van Verordening 3171/75 heeft tot 
gevolg gehad dat sneller met de uitvoering van de 
270 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
projecten werd begonnen, maar heeft uiteindelijk de 
totale uitvoeringstermijn niet merkbaar verkort. 
Een en ander heeft tot gevolg dat de behoefte aan 
betalingskredieten niet gemakkelijk te ramen is en 
dat men zich ter zake in ruime mate moet baseren 
op de ervaring die is opgedaan. 
5.12. Onbevredigend functioneren van het systeem 
van gesplitste kredieten 
De opmerking van de Rekenkamer betreffende het 
beperken van de betalingsverplichtingen tot de 
bedragen die in het kader van de vier sociaai-struc-
turele richtlijnen werkelijk zijn betaald gaat vanaf 
1980 niet meer op, omdat bij beschikking 80/427 de 
voorschotten zijn opgetrokken van 75% tot 100%. 
Daardoor zullen in de toëkomst de betalingsver­
plichtingen de volledige door de Lid-Staten aange­
vraagde vergoedingen omvatten. 
5.14. Horizontale regeling met betrekking tot de 
administratieve bepalingen voor de teokenning van 
voorschotten 
De Commissie heeft voor elke actie specifieke uit­
voeringsbepalingen vastgesteld omdat: 
— de acties aanzienlijk verschillen qua structureel 
doel en financieringsmethode; 
— met het oog op een zo vlot mogelijke afwikke­
ling van de aanvragen zoveel mogelijk gebruik 
wordt gemaakt van specifieke formulieren; 
— in de basisyoorschriften is bepaald dat de uitke­
ring van voorschotten afhankelijk is van de 
financieringsregeling die in nationaaj verband 
geldt en deze regeling meestal eerst bekend is 
wanneer de nationale programma's worden 
ingediend. 
Derhalve is de Commissie niet voornemens een 
algemene regeling vast te stellen voor de voorschot­
ten. 
5.18. en 5.19. Keuze van de te financieren projecten 
Wat de keuze betreft van de projecten die, voor bij­
stand uit het Fonds in aanmerking zijn genomen, schijnt het de Rekenkamer te verwonderen dat in 
het tijdvak 1972-1979 voor zo veel vissersvaartuigen 
subsidies zijn verstrekt; terwijl toch vanaf 1977 voor 
bepaalde soorten de vangstmogelijkheden in de 
Gemeenschap moesten worden beperkt om overbe-
vissing te voorkomen. 
De Commissie vestigt in de eerste plaats de aandacht 
van de Rekenkamer op de aard van de verordenin­
gen die voorzien in de verlening van bijstand uit het 
EOGFL op het betrokken gebied, namelijk Verorde­
ning 17/64, een horizontale verordening die geen 
specifieke criteria voor vissersvaartuigen bevat, en 
Verordening 1852/78 die daarentegen bepaalde 
richtsnoeren bevat ten aanzien van de keuze van de 
investeringsprojecten. 
De Rekenkamer schijnt namelijk niet te betwijfelen 
dat de bedoelde projecten, met name bepaalde pro­
jecten in het Verenigd Koninkrijk aan de voorschrif­
ten van voornoemde verordeningen voldoen, en dus 
mochten worden gefinancierd; in haar kritiek lijkt 
zij daarentegen deze projecten op hun merites te 
beoordelen in het licht van haar interpretatie van het 
algemene beleid dat de Commissie in de visserijsec­
tor voert. 
Het spreekt vanzelf dat de Commissie het over het 
geheel genomen eens is met de zienswijze van de 
Rekenkamer, namelijk dat de ontwikkeling van de 
vangstcapaciteit in de visserij afgestemd dient te 
worden op de reële vanstmógelijkheden; dit begin­
sel ligt overigens ten grondslag aan de voorstellen 
die de Commissie sinds 1975 bij de Raad heeft inge-
dient en het is ook overgenomen in de nieuwe struc-
tuurvoorstellen (COM 420 def. van 18 juli 1980). 
Wat de Commissie echter, gelet op het feit dat de 
structuurproblemen in deze sector zo ingewikkeld 
zijn, wel verwondert is dat zo snel verbanden wor­
den gelegd tussen de oorzaken en de gevolgen van 
bepaalde besluiten die volgens de Rekenkamer 
bevestigen dat het beheer van de steun en de in de 
visserijsector toegepaste maatregelen beter moeten 
worden gecoördineerd. 
Er dient met name op te worden gewezen dat in de 
noordelijke gebieden van het Verenigd Koninkrijk 
zo veel projecten zijn gefinancierd omdat de Com­
missie de visserij wil stimuleren in die gebieden van 
de Gemeenschap die economisch sterk afhankelijk 
zijn van de visserij en de aanverwante sectoren. 
Deze sinds 1973 door de Commissie gevolgde 
beleidslijn is op 3 november 1976 door de Raad uit­
drukkelijk bevestigd in een resolutie (de resolutie 
van Den Haag) welke bepaalt dat bij de toewijzing 
van de vangstquota met de vitale behoeften van de 
bevolking in de betrokken gebieden rekening moet 
worden gehouden. Daartoe moest tegelijk het pro-
duktie-apparaat in structureel opzicht worden verbe­
terd, zodat in de driejarige periode 1977-1979 het 
aantal gefinancierde projecten in de bedoelde gebie­
den relatief gezien is gestegen (bijlage 1). 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 271 
Een en ander neemt niet weg dat volgens de statis­
tieken inzake de vissersvloot in het tijdvak 1972-
1979 voor niet meer dan 0,8 % van het totale aantal 
vissersvaartuigen waarmee in de Gemeenschap 
wordt gevist, financiële steun is. verleend. 
In het Verenigd Koninkrijk, het enige land waarnaar 
in het najaar van 1979 de aandacht van de Rekenka­
mer is uitgegaan, maken de '242 in zeven jaar tijd 
door het EOGFL gefinancierde vaartuigen samen 
3 % uit van de totale vissersvloot. 
In dezelfde periode is, ondanks de bouw van deze 
nieuwe vaartuigen, de totale tonnage van de vissers­
vloot voor de EEG met 5,5 % en voor het Verenigd 
Koninkrijk met 25% gedaald; in het Verenigd Ko­
ninkrijk zijn, vooral wat de vaartuigen met een 
lengte van meer dan 24 m betreft, in de betrokken 
periode 61 nieuwe schepen te water gelaten en daar­entegen 314 vaartuigen uit de vaart genomen, wat 
dus een negatief saldo van 253 % oplevert. 
Deze weinige cijfers maken duidelijk dat vernieu­
wing en modernisering van de vaartuigen niet alleen 
wenselijk, maar ook noodzakelijk is om de vissers­
vloot aan te passen aan de nieuwe eisen die worden 
gesteld in verband met de instandhoudingsmaatre­
gelen. Met betrekking tot de bijstand uit het 
EOGFL is het probleem niet dat te veel investerin­
gen worden gefinancierd, maar integendeel dat er te 
weinig geld is om de verbetering van de produktie-
structuur in de visserij binnen de EEG echt binnen 
goede banen te leiden. . 
Wat de modernisering van de vissersvloot betreft is 
het volkomen normaal dat zelfs vrij nieuwe schepen, 
die met bijstand uit het EOGFL zijn gebouwd, op 
bepaalde punten moeten worden aangepast aan de 
gewijzigde vangstmogelijkheden. 
Projecten inzake aankoop of modernisering van vissersvaartuigen waarvoor bijstand is verleend uit het EOGFL 
(periode 1971-1979) 
Lid-Staat 1971-1976 1977-1979 1971-1979 
Lid-Staat 
% Projecten Vaart (') % Projecten Vaart 0) % Projecten Vaart (') 
Duitsland 5,3 13 13 6,8 16 16 6,0 29 29 
België 2,0 5 5 0,4 2 1 1,3 6 6 
Denemarken 0,8 2 2 4,7 11 34 2,7 13 36 
Frankrijk ' 7,4 18 49 2,1 .. 5 30 4,8 23 79 
Ierland • 14,7 36 54 22,4 53 53 18,5 89 107 
Italië 2,0 5 5 20,8 49 53 11,2 54 58 
Noord-Italië 0,4 ' 1 1 10,6 25 27 5,4 26 28 
Zuid-Italië 
> 1,6 4 4 10,2 24 26 5,8 28 30 
Nederland 4,9 12 12 4,7 11 11 4,8 23 23 
Ver. Koninkrijk 62,9 154 178 38,1 90 93 50,7 244 271 
Engeland + Wales 15,5 38 55 8,0 19 22 11,8 57 77 
Schotland 40,8 100 107 19,9 47 47 30,6 147 154 
Noord-Ierland 6,6 16 16 10,2 24 24 8,3 40 40 
Totaal 100,— 245 318 100,— 236 291 100,— 481 609 
(i) Aantal vaartuigen waarop de projecten betrekking hebben. 
272 Publikatieblacl van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
5.21. en 5.22. Uitvoering van de projecten 
Wat de Rekenkamer ter zake constateert rechtvaar­
digt niet de conclusie dat de communautaire instan­
ties enige schuld treft, omdat zij deze situatie heb­
ben laten ontstaan. 
Het is overigens niet duidelijk hoe de 
communautaire instanties hadden kunqen voorko­
men dat een dergelijke situatie ontstond. De com­
munautaire instanties beschikken namelijk noch 
over regionale organen, noch over voldoende amb­
tenaren om de uitvoering van de projecten ter 
plaatse te volgen nadat de verzoeken om bijstand 
zijn goedgekeurd. De diensten van de Commissie 
kunnen in feite eerst ingrijpen wanneer na verloop 
van tijd de werkzaamheden niet zijn begonnen of 
uit de betalingsaanvragen blijkt dat er problemen 
zijn. 
Voor het overige moet de Commissie zich verlaten 
op de nationale administratie, wat overigens ook in 
voorschriften staat. 
Bovendien is het een feit dat de voortgang van de 
werkzaamheden in mindere mate van de nationale 
overheid afhangt dan van de algemene economische 
ontwikkeling, het marktverloop, en het initiatief van 
de betrokkenen. 
5.24. Trage uitvoering van de projecten voor Friuli 
Het is juist dat de uitvoering van deze projecten te 
langzaam verloopt, met name gelet op de uitvoe­
ringsbepalingen, die zelfs in de mogelijkheid voor­
zien om voorschotten toe te kennen. Eind juni 1980 
was ca. 23 % van de bijstand uitgekeerd, wat op een 
verbetering wijst. Niettemin is de Italiaanse over­
heid gevraagd waarom zij geen betalingsaanvragen 
indient als de werkzaamheden inderdaad voor 50% 
zijn uitgevoerd, zoals zij aan de Rekenkamer heeft 
medegedeeld. 
5.25. tot en met 5.31. Vertraging en moeilijkheden 
bij de uitvoering of de aanwending van investeringen, 
met name in de sector citrusvruchten 
De Commissie, evenals overigens de bevoegde over­
heid van de betrokken Lid-Staat, is zich ervan 
bewust dat de maatregelen niet de verwachte resul­taten hebben opgeleverd. Zoals de Rekenkamer zelf 
ook aangeeft ligt dit aan verschillende factoren. 
Wat evenwel het effect van de inflatie en de aanpas­
sing van het premiebedrag in verband met de 
valuta-ontwikkeling (punt 5.28) betreft, dient erop te 
worden gewezen dat in de verordening de premie is 
vastgesteld in rekeneenheden en dat dank zij de wij­
zigingen van de voor het gemeenschappelijk land­
bouwbeleid gehanteerde representatieve koers 
sedert de inwerkingtreding van de verordening, de 
waarde van deze premie in nationale valuta is ver­
dubbeld. Voor de premie is het inflatie-effect dus 
niet even groot als de Italiaanse inflatievoet. 
5.32. tot en met 5.35. Moeilijkheden inzake het 
staven van de uitgaven voor steun aan producenten­
organisaties 
Dat de uitgekeerde steun niet van de Lid-Staat is 
teruggevorderd betekent niet dat in strijd met de 
regels van een gezond financieel beheer is gehan­
deld. 
De conclusie van een grondig juridisch onderzoek 
van de kwestie was namelijk dat overeenkomstig 
Verordening (EEG) nr. 1035/72 de Lid-Staat recht 
had op de steun en de Commissie deze steun dus 
niet kon weigeren of intrekken op basis van beoor­
delingscriteria. Zoals de Rekenkamer daarentegen 
terecht opmerkt, heeft de Commissie daaruit 
onmiddellijk conclusies getrokken en voorgesteld de 
voorschriften op bepaalde punten te wijzigen, het­
geen door de Raad werd geaccepteerd (Verordening 
(EEG) nr. 1154/78); bij Verordening (EEG) nr. 850/ 
80 is Verordening (EEG) nr. 2264/69 betreffende de 
verzoeken om vergoeding van door de Lid-Staten 
toegekende steun zodanig gewijzigd dat nu beter 
kan worden beoordeeld of de steunaanvragen bij 
fusie van reeds erkende producentenorganisaties 
gegrond zijn. 
5.38. Algemene opmerking betreffende zoge­
naamde onjuistheden en leemten 
De voorschriften van de Gemeenschap zouden bere­
kend moeten zijn op de zeer sterk verschillende 
situaties van de individuele melkveehouderijen in 
de Gemeenschap. Op grond van de verschillen in 
situatie en omdat zich ter zake voor elk individueel 
bedrijf nog wijzigingen kunnen voordoen in de 
periode van niet-levering of omschakeling, moesten 
de regelingen in sommige opzichten beperkt blijven 
tot algemene bepalingen die het mogelijk maken 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 273 
een adequate oplossing uit te werken voor gevallen 
die bij het vaststellen van de voorschriften niet te 
voorzien waren. 
De Commissie heeft deze door de Lid-Staten 
gemelde moeilijkheden ten aanzien van de toepas­
sing van de voorschriften verholpen door haar Ver­
ordening nr. 1307/77 te vervangen door Verorde­
ning nr. 1391/78 en door de laatstgenoemde veror­
dening te wijzigen bij de Verordeningen nr. 2962/78 
en nr. 1799/79. 
Bij de vaststelling van Verordening (EEG) nr. 1078/ 
77 heeft de Commissie de volgende problemen 
evenwel niet kunnen oplossen: 
— de identificatie van het melkkoeienbestand van 
een bedrijf op het ogenblik van de premie-aan­
vraag en de vergelijking van dat bestand met het 
bestand op een bepaalde referentiedatum in het 
verleden; 
— de vaststelling van communautaire criteria 
inzake het minimale voederareaal dat elke pre-
mie-aanvrager nog had moeten bezitten op het 
tijdstip van de aanvraag, zulks gelet op de sterk 
verschillende structuur van de melkvee­
houderijen in de Gemeenschap, 
— het opstellen van voor de gehele Gemeenschap 
uniforme regels ten aanzien van de afwijkingen 
dje hadden moeten worden toegestaan bij toe­
passing van de principes waarvan de Rekenka­
mer voorstander is (afstand van koeien of voe­
derareaal, in de vastgestelde periode vóór het 
indienen van de aanvraag, als gevolg van met 
name overmacht of om andere redenen die niet 
in verband kunnen worden gebracht met de 
later ingediende premie-aanvraag). 
In de tweede helft van 1979 en begin 1980 hebben 
de diensten van de Commissie in verschillende Lid-
Staten de uitgaven gecontroleerd in het kader van 
de goedkeuring van de rekeningen. In andere Lid-
Staten zullen binnenkort soortgelijke verificaties 
plaatshebben. 
De onderstaande tabel bevat statistische gegevens 
over de tot hiertoe gemelde gevallen: 
Premie Totale aan­
tal gevallen Vrijwillige 
terugbeta­
ling door de 
landbouwer Bij contro­
les ter 
plaatse of 
andere con­
troles ont­
dekte geval­
len 
Niet-levering 20 4 16 
Omschakeling 33 17 16 
Totaal 53 '21 32 De bovenstaande cijfers en het feit dat de premies 
momenteel in de meeste gevallen zonder problemen 
worden teruggevorderd, wijzen erop hoe intensief in 
de Lid-Staten wordt gecontroleerd. In de Lid-Staat 
waarop de Rekenkamer doelt hebben met betrek­
king tot deze premies nog geen controles plaatsge­
vonden, maar dat zal binnenkort gebeuren. 
De Commissie deelt de mening van de Rekenkamer 
dat enig gevaar voor fraude bestaat bij gebruik van 
metalen oormerken bij runderen, maar zij is van 
oordeel dat dit gevaar zeer gering is, omdat er nog 
andere controles bestaan. 
In antwoord op de opmerking inzake de registratie-
kaarten kan erop worden gewezen dat krachtens de 
voorschriften de premie moet worden teruggevor­
derd telkens wanneer een registratiekaart onvolledig 
is of niet naar behoren is gecertificeerd. 
De Commissie heeft akte genomen van de opmer­
king van de Rekenkamer met betrekking tot het feit 
dat op de premie de honoraria in mindering moeten 
worden gebracht. 
Deze kwestie wordt momenteel grondig onderzocht. 
HOOFDSTUK 6 — DE SOCIALE SECTOR 
6.3. Het in de tweede zin van dezê paragraaf aan­
gesneden punt is een Vraag van interpretatie van 
artikel 123 van het Verdrag van Rome; impliciet 
wordt hetzelfde punt opnieuw aangesneden in 6.16. 
De Commissie is van mening dat de bestaande 
richtsnoeren en formulieren voor het aanvragen van 
bijstand c. q. uitbetaling een voldoende mate van 
controle bieden op de verschillende in de Lid-Staten 
geldende systemen. 
6.10. De Commissie die de door de Rekenkamer 
gecritiseerde overschrijving voorstelde en de Raad 
en het Parlement die daaraan hun goedkeuring 
hechten, achten deze handelwijze geoorloofd. 
6.11. Bij de eerste soort annuleringsprocedure 
(tweede streepje) is het, zoals de Kamer terecht stelt, 
een feit dat de mededeling binnen de aangegeven 
tijd dat begrotingsbedragen ongebruikt blijven tot 
gevolg heeft dat deze bedragen vrijkomen om 
opnieuw gebruikt te worden>De Commissie heeft in 
de hand willen werken deze mededeling zo vroeg 
274 Publikatieblacl van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
mogelijk in het jaar te krijgen, zodat de niet-
gebruikte bedragen gebruikt kunnen worden bij de 
laatste tranche goedkeuringen van het jaar en de 
gewogen reductie tot een minimum beperkt kan 
worden. De informatie over de voortgang van pro­
jecten en mogelijke besparingen van kredieten komt 
pas beschikbaar als het jaar verstrijkt en men exacte 
aanwijzingen krijgt over de uiteindelijke kosten. Bij­
gevolg verkeert een Lid-Staat pas laat in het jaar in 
de mogelijkheid mededeling Van de uitkomsten te 
doen aan de Commissie. Er wordt alles aan gedaan 
om de mededeling dat begrotingsbedragen onge­
bruikt blijven vroeger te krijgen en de Commissie 
hoopt dat de Lid-Staten, eenmaal vertrouwd met het 
systeem, in staat zullen zijn op een eerder tijdstip 
hieromtrent mededeling te doen, doch dit zal ook 
afhankelijk zijn van de omvang van de nationale 
controle op de verschillende niveaus van het betrok­
ken project. Bovendien bevatten de richtsnoeren 
voor het beheer van het Fonds 1981-1983 een voor­
ziening die erop gericht is de Lid-Staten ervan af te 
houden pas op een' dusdanig tijdstip aan de Com­
missie mededeling te doen dat gebruik van niet-
gebruikte kredieten onmogelijk is. 
De bij het derde streepje bedoelde annuleringspro­
cedure betekent de onherroepelijke annulering van 
bedragen die niet gebruikt zijn of waarvoor geen 
aanvraag om uitbetaling is ingediend als het gaat 
om voor 1 januari 1977 uitgevoerde projecten (toen 
er nog geen mogelijkheid bestond niet-gebruikte 
kredieten opnieuw te gebruiken) of om na 1 januari 
1977 uitgevoerde projecten, waarbij te laat werd 
medegedeeld dat bedragen ongebruikt bleven om 
nog hergebruik mogelijk te makèn. Pas wanneer de 
laatste verzoeken om uitbetaling zijn ontvangen 
kunnen nog beschikbare kredieten worden geannu­
leerd, en dan nog slechts na mededeling daarvan 
aan de Lid-Staat (die daarbij voldoende tijd voor 
antwoord gelaten wordt). 
6.16 (eerste streepje) De voorschriften van het 
Fonds werden opgesteld om te voorzien in de meest 
dringende behoeften van de Gemeenschap, zoals 
die weerspiegeld worden op de arbeidsmarkt die zelf 
onderhevig is aan een proces van voortdurende ver­
andering. De omvang van de betekenis van de steun 
van de Gemeenschap hangt samen met de mate 
waarin door de Lid-Staten ingediende programma's 
niet alleen vallen onder de voorschriften van het 
Fonds doch ook onder de in de richtsnoeren voor 
het beheer van het Fonds vastgelegde prioriteiten — 
welke prioriteiten geformuleerd werden om te voor­
zien in de wisselende behoeften van de arbeids­
markt zoals deze door de Gemeenschap worden 
gezien. 
In de opmerkingen werd geen aandacht geschonken 
aan het feit dat de Lid-Staten elk jaar een verslag 
moeten uitbrengen overeenkomstig artikel 5 van de 
beschikking 78/706/EEG van de Commissie van 27 juli 1978, dat luidt: „op basis van een door de Com­
missie opgesteld en aan de Lid-Staten voor 1 januari 
overgelegd schema, brengen de Lid-Staten aan de 
Commissie uiterlijk op 31 maart van hetzelfde jaar 
een samenvattend verslag uit over de resultaten van 
de activiteiten die met de bijstand van het Europees 
Sociaal Fonds in het voorgaande begrotingsjaar zijn 
uitgevoerd." De verslagen van de Lid-Staten over 
1979 zijn in voorbereiding voor publikatie als 
bijlage bij het jaarverslag over 1979. 
6.16. (tweede streepje) Het Sociaal Fonds is 
gebaseerd op de Financiering van specifieke projec­
ten die moeten vallen onder de voorschriften van 
het Fonds en waaraan prioriteit moet zijn toegekend 
in overeenstemming met de richtsnoeren. De toere­
kening van de uitgaven, nationaal of anderszins, zal 
van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen. 
Op grond van het besluit van de Raad nr. 71/66/ 
EEG van 1 februari 1971 betreffende de hervorming 
van het Europees Sociaal Fonds zoals gewijzigd bij 
besluit 77/801/EEG (PB L 28 van 4. 2. 1971 en PB 
L 337 van 27. 12. 1977) dienen de gegeven adminis­
tratieve structuren in de Lid-Staten te worden aan-
, vaard. 
6.16. (derde streepje) De Lid-Staten weten dat 
aanvragen om uitbetaling voor goedgekeurde pro­
jecten onderworpen kunnen worden aan verificatie 
ter plaatse door de Commissie en het is courante 
praktijk dat de Lid-Staten de documenten nog enige 
tijd na de voltooiing van een project bewaren. 
6.16. (vierde streepje) De Commissie kan de 
doeltreffendheid van het nationaal arbeidsmarktbe­
leid slechts beoordelen in het kader van de door de 
Lid-Staten gegeven overzichten voor het jaarlijks 
sociaal verslag van de Commissie, De controle van 
de Commissie met betrekking' tot het Europees 
Sociaal Fonds heeft ten doel ervoor te zorgen, dat 
de beleidsvoornemens van de Gemeenschap worden 
uitgevoerd, dat de voor deze beleidsvoornemens 
door de Commissie toegewezen gelden juist worden 
besteed in overeenstemming met de door de Com­
missie gestelde voorwaarden en dat de beleidsdoel­
stellingen van de Gemeenschap worden bereikt. 
6.16. (vijfde streepje) De richtsnoeren werden 
opgesteld en worden jaarlijks aangepast om de 
meest dringende problemen van de arbeidsmarkt op 
Gemeenschapsniveau te ondervangen. Beperkingen 
uit hoofde van de begroting vindt men weerspiegeld 
in de toepassing van de gewogen reductie, doch zij 
spelen geen overwegende rol bij de vaststelling van 
de prioriteiten van de richtsnoeren. 
6.17. De Commissie heeft nu reeds enkele jaren 
systematische controles verricht in het kader van het 
Europees Sociaal Fonds. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 275 
6.18. Het nieuwe door de Raad goedgekeurde 
systeem van behandeling van de aanvragen om uit­
betaling voor na 1 januari 1978 voltooide projecten 
werd ontworpen om meer administratieve verant­
woordelijkheid over te dragen aan de Lid-Staat, en 
ook al is het nog te vroeg om te stellen dat de 
behandeling van de verzoeken om betaling niet 
doeltreffender is, zal alles worden gedaan om in 
deze richting voort te gaan. 
De ervaring tot nu toe heeft uitgewezen dat dege­
nen, die door de Lid-Staten belast zijn met de verifi­
catie van de feitelijke en boekhoudkundige juistheid 
van de in de verzoeken om betaling verstrekte gege­
vens, hun verantwoordelijkheden zeer ernstig 
nemen. 
6.19. Vanwege de invoering van de nieuwe beta­
lingssystemen in 1978 werden de verificaties ter 
plaatse geconcentreerd op de drie Lid-Staten 
waarop het merendeel van de verbintenissen betrek­
king heeft, doch zij zullen geleidelijk worden uitge­
breid tot alle Lid-Staten, zoals voorgeschreven in het 
nieuwe systeem van coördinatie van de communau­
taire controle. De kritiek van de Rekenkamer dat de 
planning van de verificatie ter plaatse niet was 
gecoördineerd, noch binnen de directie Van het 
Europees Sociaal Fonds, noch met 'de financiële 
controle, moet worden afgewezen. 
6.21. De voor de verificatie van de uitgaven gebe­
zigde methodes verschillen in grote mate van land 
tot land om rekening te houden met de verschillen 
in administratieve en boekhoudkundige systemen. 
In de derde alinea wordt gesproken over het toege­
staan percentage van de kosten in verband met 
administratief personeel bij het goedkeuren van de 
uitgaven voor subsidiabele projecten. Dit systeem 
werd opgesteld met de Italiaanse overheid en door 
de Commissie aanvaard met het oog op de speciale 
administratieve structuur in Italië. 
In andere Lid-Staten is de structuur anders en wor­
den dus andere methodes gebezigd. Daarom is het 
gebruik van de zinsnede „een discriminerend karak­
ter" moeilijk te begrijpen. Dit neemt niet weg dat de 
Commissie veel aandacht schenkt aan deze materie, 
vooral in het licht van de invoering van eenheids-
kosten zoals deze in voorbereiding is. 
6.23. In 1979 werden weinig controles ter plaatse 
door de financiële controle uitgevoerd en wanneer 
men deze afzonderlijk analyseert kan men moeilijk 
het perspectief zien waarin ze gezien moeten wor­
den. Sedert de inwerkingtreding van de hervorming 
van het Fonds wil men bereiken dat met de contro­
les uiteindelijk het merendeel van de verschillende 
nationale systemen en werkwijzen bestreken wordt. 
In 1980 werd een analyse gemaakt van de sectoriële 
controlemethodes met als doel tot een evenwichtiger taakverdeling te komen met een groter accent op de 
bezoeken ter plaatse en dit dan binnen een tijd van 
vijf jaar. 
De coördinatie van de controles is ook een voortdu­
rende zorg van de financiële controle, die hiermee 
op 11 juli 1979 formeel door de Commissie werd 
belast. 
Blijft dat de financiële controle soms genoopt is 
controles te verrichten om tot een eindoordeel te 
kunnen komen over betwiste dossiers, waarvoor dit 
'vóór de machtiging niet aan de hand van bewijs­
stukken en evenmin door bezoeken' ter plaatse 
mogelijk was. Het door de Rekenkamer aange­
haalde geval in Frankrijk is een zeer opvallend 
voorbeeld, omdat bij het betrokken orgaan een con­
trole werd ingesteld door de diensten van het Fonds 
en naderhand door een nationale dienst, zonder dat 
een antwoord werd verkregen 'op de gestelde vragen. 
Het bezoek aan Italië houdt verband met een alge­
meen fundamenteel probleem, te weten de toepas­
sing van artikel 8 van het besluit van de Raad van 1 
februari 1971 dat de bijdrage uit het Fonds bij de 
uitvoering van activiteiten door privaatrechtelijke 
organen of lichamen beperkt tot de door de over­
heid gedragen uitgaven. 
Het bezoek aan het Verenigd Koninkrijk maakte 
onderdeel uit van het onderzoek in de verschillende 
landen naar de methodes die worden toegepast om 
vast te stellen of men zich gehouden heeft aan het 
criterium van Jongeren" in de zin van de commu­
nautaire voorschriften. 
Tenslotte is de financiële controle van mening dat 
de bestudering van de bij deze controles 
onderzochte systemen in het algemeen alle systemen 
bestrijkt die verband houden met het Fonds. 
6.26. De Commissie kan niet aanvaarden dat de 
procedures voor interne controle tot nu toe duidelijk 
onbevredigend waren, doch aanvaardt wel dat de 
snelle groei in omvang van het Fonds het noodzake­
lijk maakt de werkwijzen voortdurend te herzien; 
het bewijs hiervan vindt men in de schets van de 
nieuwe controleprocedures zoals gegeven in de 
paragrafen 6.24 en 6.25. 
6.27. Veel aandacht werd geschonken aan het 
vermijden van een langdurig tijdsverloop (vooral bij 
voorschotten) tussen de ontvangst van de aanvragen 
en de uitbetaling. De behandeling van de aanvragen 
om uitbetaling wordt doorlopend gevolgd. Opge­
merkt zij echter, dat het personeel dat de uitbetalin­
gen behandelt ook de aanvragen om bijstand behan­
delt (deze geïntegreerde structuur werd ingevoerd 
om een deugdelijk beheer te waarborgen). Bij het 
indienen en behandelen van de aanvragen om bij­
stand is men gebonden aan zeer korte termijnen. 
Daarom komt het voor dat men genoodzaakt is 
wegens personeelstekort prioriteiten te stellen. 
276 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Diverse acties op sociaal gebied 
6.31. (2e alinea in fine) In verband met het feit 
dat de betalingsmiddelen voor artikel 303 slechts 
voor 54% werden besteed wil de Commissie erop 
wijzen, dat de beslissingen tot honorering van 
nieuwe aanvragen pas het laatste kwartaal worden 
genomen, omdat men op die wijze alle gedurende 
het jaar ingediende dossiers kan vergelijken. Het 
gevolg hiervan is, dat de betalingen uit hoofde van 
deze beslissing pas in het begin van het volgende 
dienstjaar geschieden. De tijd die nodig was voor 
het onderhandelen over leningscontracten (post 3031) 
noopte ertoe de voor betalingsverplichtingen uitge­
trokken bedragen volledig over te dragen. Raad inderdaad krachtens artikel 13, lid 3 van de 
EFRO-verordening voor elk van de acties een reeks 
aanwijzingen vaststelt maar dat het de Commissie 
en niet de Raad is die krachtens de verordening tot 
instelling van deze acties na raadpleging van het 
comité van het EFRO bedoelde programma's goed­
keurt. 
Voor de besteding van de middelen voor de „quota-
vrije" afdeling zal de Commissie te gelegener tijd de 
nodige maatregelen voorstellen opdat de kredieten 
voor 1979 niet worden geannuleerd. 
6.31. (4e alinea) De verhoging in vergelijking 
met het voorgaande dienstjaar van de over te dragen 
kredieten in het kader van artikel 302 „aan de instel­
ling toevertrouwde taken ter bevordering van de uit­
wisseling van jeugdige werknemers" wordt ver­
klaard door het feit, dat in het laatste kwartaal 
contracten werden gesloten voor het nieuwe pro­
gramma ter bevordering van de uitwisseling van 
jeugdige werknemers in aansluiting op de over­
schrijving van 650 000 ERE van hoofdstuk 100 naar 
artikel 302. 
6.31. (5e alinea — laatste zin) De twee onder 
artikel 356 ingeschreven projecten werden pas aan 
het eind van het jaar in uitvoering genomen als 
gevolg van een wijziging van het beleid in de richting 
van een meer algemene benadering van het arbeids­
milieu. 
Wat de overgedragen begrotingsmiddelen betreft zij 
opgemerkt dat het noodzakelijk was het experimen­
teerterrein van een onderzoekactie met betrekking 
tot de economische waardering van de sociale kos­
ten die verbonden zijn aan de praktijk van de nacht­
arbeid in te krimpen vanwege in het veld ontmoete 
bezwaren bij het bedrijsleven tegen een communau­
taire actie op dit terrein. Het werkelijk betaalde 
bedrag beliep slechts 50 % van het geraamde bedrag. 
HOOFDSTUK 7 — EUROPEES FONDS VOOR 
REGIONALE ONTWIKKELING 
I. In 1979 beschikbare vastleggings- en betalingskre­
dieten en besteding daarvan (punten 7.2 tot 7.13) 
Beschikbare vastleggingskredieten en besteding 
daarvan 
7.3. Met betrekking tot de procedure voor de 
goedkeuring van de speciale programma's voor spe­
cifieke communautaire acties zij opgemerkt dat de Beschikbare betalingskredieten en besteding daarvan 
7.7. In verband met de beoordeling van de beta­
lingskredieten verwijst de Commissie naar het com­
mentaar betreffende het uitzonderlijke karakter van 
de vertraging bij de betalingen in 1978, dat werd 
gegeven in antwoord op punten 5.9 tot 5.11 van het 
rapport van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 
1978 en waaruit blijkt dat de niet te voorziene over-, 
dracht van 353,19 miljöen ERE van het begrotings­
jaar 1978 naar het begrotingsjaar 1979 in hoofdzaak 
te wijten is aan andere oorzaken dan een te hoge 
raming van de vereiste betalingskredieten. 
De raming van de voor het begrotingsjaar 1979 
vereiste betalingskredieten heeft overeenkomstig de 
normale begrotingsprocedure plaatsgevonden in het 
eerste halfjaar 1978, dit wil zeggen op een tijdstip 
waarop men zich nog geen idee kon vormen van de 
bestedingsgraad van de batalingskredieten 1978; bij­
gevolg kon bij deze raming geen rekening worden 
gehouden met de vertraging van de betalingen in 
1978 en zijn deze kredieten vastgesteld uitgaande 
van de veronderstelling dat de betalingen van het 
EFRO in 1978 een normaal verloop zouden kennen. 
Zoals de Commissie had verwacht (zie punt 92 van 
het vierde jaarverslag 1978 van het EFRO) is de uit­
zonderlijke overdracht van 1978 in 1979 niet opge­
bruikt, ondanks de zeer duidelijke verbetering van 
de betalingen in 1979, die meer dan tweemaal zo 
hoog lagen als in 1978. In 1979 hebben de verrichte 
betalingen (513,15 miljoen ERE) het bedrag van de 
op de begroting 1979 aangewezen betalingskredie­
ten (483 miljoen ERE) overschreden; dit betekent 
dat 61,4% van de voor 1979 beschikbare betalings­
kredieten (483 miljoen ERE + 353,19 miljoen ERE 
= 863,19 miljoen ERE) zijn besteed. Ten einde de 
nasleep van de uitzonderlijke toestand van 1978 
definitief weg te werken, zijn de op de begroting 
1980 aangewezen betalingskredieten intussen op een 
begin 1980 door de Commissie geformuleerd voor­
stel, in het nieuwe begrotingsvoorstel 1980 vermin-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 277 
derd tot 400 miljoen ERE vergeleken met het oor­
spronkelijk in het voorontwerp van de begroting 
1980 opgenomen bedrag van 600 miljoen ERE. 
7.8. De bepalingen van artikel 1, lid 3, 3e alinea 
van het financieel reglement, mogen niet los worden 
beschouwd van die van artikel 6, lid 2b) dat bepaalt 
dat betalingskredieten die niet zijn gebruikt, aan het 
eind van het begrotingsjaar waarvoor zij zijn opge­
nomen, „van rechtswege" naar het volgende begro­
tingsjaar worden overgedragen. Hierop geldt slechts 
één beperkin-g, namelijk dat niet-bestede betalings­
kredieten slechts eenmaal kunnen worden overge­
dragen. Dit houdt in dat de betalingskredieten die 
van 1978 naar 1979 zijn overgedragen, een integre­
rend deel vormen van de beschikbare betalingskre­
dieten en dus in de loop van het begrotings­
jaar 1979 kunnen worden besteed. Hoewel in dè 
praktijk de overgedragen kredieten effectief bij 
voorrang worden besteed ter dekking van uitgaven 
in verband met de tenuitvoerlegging van verbinte­
nissen die in de voorgaande begrotingsjaren zijn 
aangegaan, bestaat er geen enkele juridische ver­
plichting om ze tot deze uitgaven te beperken indien 
deze een kleiner bedrag dan de kredieten vertegen­
woordigen. De Commissie is van oordeel dat zij met 
deze handelswijze de beginselen van een goed 
financieel beheer naleeft. 
7.9. In verband met de impact van de versnelde 
betalingen op de betalingsresultaten in 1979 verwijst 
de Commissie naar de gegevens die zij onder punt 
134 van het vijfde jaarverslag (1979) van het EFRO 
heeft verstrekt en waaruit blijkt dat het gedeelte ver­
snelde betalingen in 1979, het jaar waarin het stelsel 
is gestart, minder beliep dan een derde van alle ver­
richte betalingen. 
I n verband met het overzicht van de versnelde beta­
lingen beklemtoont de Commissie dat zij wegens 
het ontbreken van een computersysteem in de dienst 
financieel beheer van het EFRO, de gegevens niet in 
de door de Rekenkamer gewenste vorm heeft kun­
nen verstrekken (zie ook het antwoord van de Com­
missie op punt 7.12). In jeder geval zou de Commissie verheugd zijn 
indien zij mee kon profiteren van de lering die de 
Rekenkamer uit haar eigen onderzoek op dit gebied 
schijnt te hebben getrokken. 
Nog niet afgehandelde betalingsverplichtingen 
7.12. en 7.13. De Commissie merkt in de eerste 
plaats op dat de Rekenkamer niet alleen kan 
beschikken over de systematische gegevens in de 
jaarverslagen van het EFRO en in de jaarlijkse ana­
lyses van het financieel beheer betreffende de jaar­
rekening van de Gemeenschappen en over de rap­
porten van de door de Commissie verrichte controle­
missies, maar daarnaast ook nog over alle docu­
menten betreffende het financieel beheer van de 
EFRO-dossiers (met name over de besluiten tot bij­
standsverlening, de betalingsverplichtingen, de beta­
lingsopdrachten en de weer beschikbaar gestelde 
kredieten). Voorts heeft zij toegang tot de dossiers 
van de met het financieel beheer belaste dienst. 
Hierdoor heeft de Rekenkamer kennis van alle 
beschikbare financiële en boekhoudkundige gege­
vens, aan de hand waarvan zij alle overzichten of 
staten kan opstellen die zij voor controledoeleinden 
nodig acht. 
De Commissie geeft de Rekenkamer de formele ver­
zekering dat de dienst die met het financieel beheer 
van het EFRO is belast, geen andere boekhoudkun­
dige of financiële overzichten of staten bezit. 
Wegens het ontbreken van een computersysteem 
zou de verwerking in de door de r Rekenkamer 
gewenste vorm een bijkomende belasting meebren­
gen die de werking van de betrokken dienst zou 
belemmeren, gezien het kleine aantal personeelsle­
den waarover deze voor het gehele financiële beheer 
van het EFRO, controles inbegrepen, beschikt. De 
eisen van de door de Rekenkamer verrichte contro­
les moeten worden afgewogen tegen de noodzaak 
om iedere verstoring of vertraging van de lopende 
werkzaamheden binnen die dienst te voorkomen. 
7.10. De Commissie is er zich van bewust dat het 
peil van de besteding van de EFRO-bijstand door 
Italië duidelijk beneden het communautaire gemid­
delde ligt. Zij wijst er in dit verband op dat zij 
krachtens de EFRO-verordening bij haar betalingen 
afhankelijk is van het tempo waarin de Lid-Staten 
zelf hun betalingsaanvragen indienen. Desondanks 
heeft de Commissie er bij de Italiaanse autoriteiten 
meermaals op aangedrongen deze toestand te ver­
helpen. De Commissie meent te weten dat de Ita­
liaanse autoriteiten de oorzaken van de achterstand 
van hun land bij de betalingen door alle commu­
nautaire fondsen hebben onderzocht. De resultaten 
zijn evenwel nog niet ter kennis van de Commissie 
gebracht. II. Controles van de Rekenkamer in 1979 (punten 
7.14. tot 7.37.) 
7.14. In het verleden heeft de Commissie ernaar 
gestreefd ieder jaar een zodanig aantal projecten ter 
plaatse te controleren dat het gecumuleerde aantal 
controles circa 10% vertegenwoordigt van alle pro­
jecten die tijdens de voorgaande jaren bijstand van 
het EFRO hebben ontvangen. Gezien het beperkte 
personeelsaantal van de dienst die met het finan-
278 Publikatieblad; van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
cieel beheer en de controles is belast, staat het nu 
reeds vast dat de uitvoering van deze kwantitatieve 
doelstelling zeer binnenkort op materiële beperkin­
gen zal stuiten, aangezien de Commissie in geen 
geval de kwaliteit van de controles aan puur kwanti­
tatieve doelstellingen kan opofferen. 
Selectie van de gesubsidieerde investeringen 
7.17. tot 7.21. In verband met de wijze van selec­
tie van de EFRO-projecten beklemtoont de Com­
missie eerst en vooral dat zij bij alle besluiten inzake 
het verlenen van EFRO-bijstand, de desbetreffende 
bepalingen van de EFRO-verordening strikt naleeft. 
Bij het onderzoek van de bijstandsaan­
vragen wordt nagegaan of deze aanvragen met de 
bepalingen van de EFRO-verordening in overeen­
stemming zijn, worden de voorgeschreven procedu­
res voor intern overleg betreffende deze aanvragen 
gevolgd en worden de projecten beoordeeld in het 
licht van de criteria op grond waarvan wordt 
bepaald of een project voor EFRO-bijstand in aan­
merking komt. De Commissie kan de juistheid van 
de investeringskeuzen volledig verantwoorden ten 
overstaan van de begrotingsautoriteit. Het dossier 
betreffende de installaties voor afvalverwerking te 
Berlijn is door de Commissie grondig bestudeerd, 
waarbij ook het ontbreken van voorzieningen vor de 
terugwinning van bijprodukten en de milieu-effec­
ten van het project in aanmerking zijn genomen. 
Gezien de bijzondere omstandigheden in verband 
met de ligging van de stad heeft de Commissie het 
wenselijk geacht de financiering van dit-project aan 
te nemen. De bouw van een fabriek te Aubange 
(België) is in overeenstemming met de bepalingen 
van de EFRO-verordening betreffende het verrich­
ten van investeringen. De Commissie is bijgevolg 
van oordeel dat het antwoord 'op de vraag naar de 
juridische eigendom van de investering niet door­
slaggevend is (zie ook het antwoord op punten 7.22 
tot 7.26). 
Vaststelling van het voor, steun in aanmerking ko­
mende investeringsbedrag 
7.22. tot 7.26. Bij de vaststelling van het investe­
ringsbedrag dat voor EFRO-bijstand in aanmerking 
komt, leeft de Commissie de dèsbetreffende voor­
schriften van de EFRO-verordening strikt: na. Zij 
voegt hieraan toe dat het ook hier een aspect betreft 
dat per definitie verband houdt met de voorbereiding 
van de besluiten van de Commissie, waarvoor zij 
alleen verantwoordelijk is. 
Onder voorbehoud van het voorgaande wijst de 
Commissie op de volgende aspecten: — met betrekking tot de met leasingcontracten 
gefinancierde installaties, waarvan de Rekenka­
mer overigens de ontvankelijkheid niet betwist, 
is de Commissie het met de Kamer eens dat de 
opneming in EFRO-projecten van met leasing 
verkregen installaties uitdrukkelijk moet worden 
vermeld in de bijstandsaanvragen aan de Com­
missie. Er zijn trouwens, besprekingen met de 
Lid-Staten aan de gang om dergelijke nalatighe­
den in de toekomst te voorkomen; 
— voor wat de door de Rekenkamer vermelde kos­
ten in verband met investeringen in Groenland, 
de Bondsrepubliek Duitsland en Nederland 
betreft, is na grondig onderzoek de conclusie 
getroffen dat deze een integrerend deel van de 
betrokken investeringen vormen. 
Wijze van betaling van de bijstand 
7.27. tot 7.29. Doordat de EFRO-projecten 
betrekking hebben op investeringsramingen en dus 
op geraamde overheidsuitgaven is het vanzelfspre­
kend dat het uiteindelijke bedrag van de aan de 
Commissie gedeclareerde overheidsuitgaven van het 
geraamde bedrag kan verschillen. De rectificaties 
van de gedeclareerde overheidsuitgaven die de Lid-
Staten na hun eigen verificaties opstellen, worden, 
voor zover de Commissie bekend, regelmatig aan 
haar medegedeeld, waarna zij eventueel tot de 
nodige terugvorderingen overgaat. 
Met betrekking tot de door Italië toegepaste inhou­
ding van 5 % bij wijze van garantie zijn besprekin­
gen aan de gang ten einde ervoor te zorgen dat de 
EFRO-verordening ,op dit gebied correct wordt toe­
gepast. 
De Commissie merkt in dit verband op dat zij van 
de resultaten van de autonome controles van de 
Rekenkamer slechts kennis heeft genomen via de 
eerder beknopte opmerkingen die in dit verband in 
het jaarverslag van de Rekenkamer zijn vermeld, 
zonder uitvoerige beschrijving van het betrokken 
project. 
In deze opmerkingen worden de antwoorden van de 
Lid-Staten slechts zeer kort aangehaald. De Commis­
sie acht het wenselijk dat de Rekenkamer haar, zoals 
zij trouwens op andere gebieden doet, in kennis stelt 
van de resultaten van haar controlebezoeken en van 
de eventuele vaststellingen aan de hand van de 
briefwisseling met de nationale overheidsdiensten. 
En dergelijke informatie zou waardevol zijn en 
ongetwijfeld tot een beter beheer van de begrotings­
kredieten bijdragen. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 279 
Uitvoeringstermijnen en overeenstemming van de 
projecten met de verwachtingen 
7.30. tot 7.37. Bij haar uiteenzetting over het ver­
schil tussen de verwachtingen en de reële resultaten, 
met name inzake de uitvoeringstermijnen van de 
projecten en het creëren van werkgelegenheid, legt 
de Rekenkamer de vinger op een zorgwekkend eco­
nomisch probleem waarmee de gehele Gemeen­
schap wordt geconfronteerd. Onder de huidige eco­
nomische omstandigheden wekt hét geen verbazing 
dat de bedrijfsvestigingen in een trager tempo 
plaatsvinden dan oorspronkelijk verwacht, en hoe­
wel de daadwerkelijk verrichte investeringen zeer 
vaak de oorspronkelijke ramingen overschrijden,^ is 
dit niet steeds het geval voor het reële aantal nieuwe 
arbeidsplaatsen. Voor de uiteindelijke afwikkeling 
van een dossier vergewist de Commissie er zich van 
vanzelfsprekend aan de hand van de door de Lid­
staten verstrekte verklaringen dat het desbetreffende 
project in overeenstemming met de EFRO-voor-
schriften is uitgevoerd. De geconstateerde ver­
schillen hebben evenwel geen weerslag op de toe­
gekende EFRO-bijstand indien de in de EFRO-ver-
ordening vastgestelde grenzen daadwerkelijk zijn 
nageleefd. 
HOOFDSTUK 8 — ENERGIE, ONDERZOEK 
EN INVESTERINGEN 
Uitgaven in verband met het energiebeleid 
8.3. 1. De betalingskredieten ten bedrage van 
57,7 miljoen ERE (respectievelijk miljoen RE) die 
werden geannuleerd tijdens de periode 1974 tot 
1979 kunnen als volgt over de posten van hoofdstuk 
32 worden verdeeld: 
— 41,7 miljoen ERE (respectievelijk miljoen RE) 
voor post 3200 (koolwaterstoffen-ontwikkelings­
project), 
— 13,5 miljoen ERE (respectievelijk miljoen RE) 
voor post 3201 (koolwaterstoffen-exploratiepro­
jecten), 
— 1,5 miljoen ERE voor post 3240 (energiebespa­
ringsprojecten), 
— 1,0 miljoen ERE voor post 3241 (ontwikkeling 
van nieuwe energiebronnen) (voor meer details 
zie tabel 1, blz. 281). 
2. De redenen voor deze annulaties zijn: 
— de in 1977, 1978 en 1979 voor de exploratie van 
koolwaterstoffen (post 3201) toegekende bedra­gen werden geannuleerd omdat de Raad van 
Ministers niet tot een overeenkomst kon komen 
over de voorstellen van de Commissie; 
— voor posten 3240 en 3241 waren de annulaties 
in 1979 (2,5 miljoen ERE) te wijten aan onver­
mijdelijke vertraging bij het uitwerken van een 
nieuwe procedure voor de toekenning van steun 
aan energiebesparingsprojecten en projecten 
voor de ontwikkeling van nieuwe energiebron­
nen; 
— voor post 3200 (koolwaterstoffen-ontwikkelings­
projecten) waren de annulaties in 19.76 en 1977 
het gevolg van het feit dat 5 projecten, die een 
bedrag van 8,8 miljoen ERE vertegenwoordig­
den en 7 projecten, ten bedrage van 15,7 mil­
joen ERE, tijdens deze jaren na besluit van de 
Raad door hun ipitiatiefnemers werden inge­
trokken. Voorts werden de vastleggings- en 
betalingskredieten tot 1976 „niet gedifferen­
tieerd", hetgen betekent dat in deze jaren de 
Commissie niet minder betalingskredieten dan 
vastleggingskredieten kon vragen. 
De annulaties in 1978 van de andere betalingskre­
dieten waren te wijten aan onvoorzienbare vertra­
ging die de initiatiefnemers opliepen bij de tenuit­
voerlegging van hun projecten. 
8.4. De Commissie erkent dat het benuttingsper-
centage van de betalingskredieten in het begro­
tingsjaar vrij laag ligt. 
Dit houdt vooral verband met het feit dat het 
Raadsbesluit inzake de toekenning van steun aan 
gemeenschapsprojecten normaal tijdens het laatste 
trimester van het jaar wordt genomen, waarbij 
slechts weinig tijd wordt gelaten voor het sluiten 
van contracten, het vastleggen van geld en het uit­
voeren van de betalingen. Bovendien wordt priori­
teit gegeven aan de betaling van de kredieten die 
van het vorige jaar zijn overgeboekt. 
8.5. en 8.6. 1. Voor een betere beoordeling van de 
problemen die verband houden met het beheer van 
de koolwaterstoffen-ontwikkelingsprojecten (naast 
de verklaringen die reeds werden gegeven onder 
punt 8.3.2 betreffende annulaties) is het noodzake­
lijk rekening te houden met het normale tijdschema 
voor de voorbereiding van de begroting en met het 
jaarlijks schema voor koolwaterstofprojecten. 
Aan het eind van elk jaar neemt de Raad een besluit 
over de begroting voor het volgende jaar vóór de 
niéuwe reeks van koolwaterstofprojecten voor dat 
jaar wordt gelanceerd door de publikatie in het 
Publikatieblad van een uitnodiging tot indiening 
van projecten. De projecten moeten binnen de drie 
maanden worden ingediend. De beoordeling neemt 
vier maanden in beslag, de besluitneming van de 
/ 
280 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Raad twee maanden en de onderhandelingen over 
de projecten met de ondernemingen kunnen zes 
maanden duren. De volledige tijdspanne die nood­
zakelijk is om met de projecten te beginnen, nadat 
de ontwerp-begroting van de Commissie is uitge­
werkt, bedraagt ongeveer anderhalf jaar. Er kan 
ongeveer drie jaar gewerkt worden aan elk project 
en het tempo van de betalingen is afhankelijk van 
de vooruitgang van de werkzaamheden en van het 
verifiëren van de uitvoering van de overeenkomst. 8.9. De Rekenkamer is van mening dat „het 
bedrag van de voor post 3200 van de begroting 1979 
gevraagde betalingskredieten, slecht is geraamd". 
De Commissie maakt in verband met punten 8.7 en 
8.8 opnieuw de reeds hierboven vermelde opmer­
king, namelijk dat de beoordeling van de begro­
tingsvoorstellen onder de uitsluitende bevoegdheid 
van de begrotingsinstanties valt, namelijk de Raad 
en het Europese Parlement. 
2. Deze aanzienlijke tijdspanne tussen de eerste 
begrotingsramingen en de eigenlijke betalingen gaf 
aanleiding tot steeds grotere moeilijkheden in ver­
band met betrouwbare ramingen. Toch meent de 
Commissie dat men in de jaren na 1977 minder 
optimisme aan de dag had moeten leggen wat 
betreft de tijd die nodig is om te onderhandelen 
over contracten en om betalingen te verrichten. 
3. Naast de reeds vermelde moeilijkheden komen 
die welke het resultaat zijn van een tekort aan perso­
neel dat de Commissie de financiële en technische 
controle van de ten uitvoer gelegde projecten kan 
opdragen. 
8.7. en 8.8. Na kennis te hebben genomen van de 
opmerkingen van de Rekenkamer wijst de Commis­
sie erop dat het onderzoek van de begrotingsvoor­
stellen onder de uitsluitende bevoegdheid van de 
begrotingsinstanties valt, namelijk de Raad en het 
Europese Parlement: de Commissie rechtvaardigt 
haar voorstellen ten aanzien van deze instanties en 
geeft uitleg over haar ramingen en de toegepaste 
berekeningsmethode. 
De Rekenkamer is ten onrechte van mening dat 
tekortkomingen in de procedure aanleiding kunnen 
geven tot overschatting van de betalingskredieten. 
Bij de berekening wordt uitgegaan van de in de con­
tractuele clausules opgenomen betalingstermijnen, 
waarbij een normaal verloop van de verschillende 
uitvoeringsfasen van de projecten als basis wordt 
genomen. De prognoses in het hader van de projec­
ten voor technologische ontwikkeling in de sector 
van de koolwaterstoffen, zijn voorts afhankelijk van 
moeilijk becijferbare wisselvallige factoren zoals bij­
voorbeeld 
— een nieuwe beoordeling door de contractant van 
zijn werkprogramma, 
— technische fouten, 
— slechte milieu-omstandigheden voor offshore­
proefnemingen, 
— financiële moeilijkheden van de contractanten, 
— het intrekken, opgeven en versmelten van pro­
jecten. Zij voegt hieraan toe dat het advies van de Reken­
kamer gebaseerd is op een beoordeling achteraf van 
feiten, die bij de uitwerking van de prognoses, totaal 
verschillend blijken te moeten zijn. 
Ten einde een meer nauwkeurig evenwicht te ver­
krijgen tussen prognoses en betalingen heeft de 
Commissie voor het begrotingsjaar 1981 de bedra­
gen die het resultaat zijn van een contract-per-con-
tract-analyse van de behoeften aan betalingskredie­
ten voor post 3200, met ongeveer 80 % tot slechts 5 
miljoen ERE verminderd. 
De Commissie wijst erop dat niet uit het oog mag 
worden verloren dat een hoog benuttingspercéntage 
van de betalingskredieten op zichzelf niet eeh vol­
doende criteria is voor een goed beheer van finan­
ciële middelen. Er zal steeds vertraging zijn bij het 
beheer van contracten aangezien voorzorgsmaatre­
gelen worden genomen om te garanderen dat het 
geld goed wordt besteed. 
Tenslotte stelt de Commissie met genoegen vast dat 
de Rekenkamer geen opmerkingen heeft over haar 
uitgaven. 
8.10., 8.11. en 8.12. De Commissie is het over het 
algemeen eens met de opmerkingen van de Reken­
kamer, waarin een goede omschrijving wordt gege­
ven van de. procedures die de Commissie toepast bij 
de terugbetaling van financiële steun. < 
De Commissie is bereid een systeem in te voeren 
voor de evaluatie van het technisch succes of de 
mislukking van projecten en de waarschijnlijkheid 
dat de resultaten ervan commercieel zullen worden 
geëxploiteerd overeenkomstig de door de Rekenka­
mer gesuggereerde richtlijnen en de contractanten te 
verzoeken in de daarvoor in aanmerking komende 
gevallen formeel te verklaren dat zij de resultaten 
van de gemeenschapsprojecten niet gedeeltelijk of 
volledig exploiteren. De Commissie zal de door de 
Rekenkamer voorgestelde procedure in overweging 
nemen, namelijk dat onafhankelijke controleurs der­
gelijke verklaringen certifiëren, maar. het is voor 
controleurs niet steeds gemakkelijk technische' 
aspecten te controleren, in die zin dat de specifieke 
inkomsten van een onderneming moeten worden 
afgestemd op een specifieke koolwaterstoffenpro-
ject. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 281 
Tabel 1 — Analyse van de betalingskredieten die in hoofdstuk 32 zijn geannuleerd tijdens de periode 
1974 tot 1979 
(miljoen ERE + respectievelijk miljoen RE) 
Posten 
. Jaren 3200 
Koolwaterstof-
fenontwikke-
lingsprojecten 3201 
Koolwaterstof-
fenexploratie-
projecten 3240 
Energiebespa­
ringsprojecten 3241 
Ontwikke­
ling van 
nieuwe 
energie­
bronnen Totaal 
1974 en 1975 
1976 
0° 
oo — — . — 
OO 
oo 
1977 18,8 0,5 — — 19,3 
1978 1,8 9,0 — — 10,8 
1979 12,3 4,0 1,5 1»° 18,8 
Totaal 41,7 13,5 1,5 1,0 57,7 
Uitgaven voor onderzoek en investeringen Gemeen­
schappelijk centrum voor onderzoek (GCO) 
8.16. Wat betreft het gebruik van personeel en 
middelen van het GCO voor dienstverrichtingen 
voor rekening van derden, dient erop te worden 
gewezen dat de Raad steeds deze activiteiten heeft 
goedgekeurd op voorwaarde dat hiermee een 
beperkt aantal personeelsleden gemoeid is en dat 
alleen materieel wordt gebruikt dat reeds aanwezig 
is en betrekking heeft op onderzoekwerkzaamheden 
die verband houden met de lopende programma's. 
8.18. De gebruikte middelen zijn een noodzake­
lijk minimum om te voorkomen dat de gebou­
wen vroegtijdig verouderen en om de goede werking 
te garanderen van de gebouweninfrastructuur van 
het GCO. 
8.19. Het „plan tot inrichting van de vestigings­
plaats" werd uitgewerkt door de directie van de 
instelling van Ispra en heeft alleen betrekking op 
deze instelling. Het gaat in feite om een instrument 
voor interne ordening. 
Dit is niet op zijn plaats in de onderzoek­
programma's, waarin alleen de onderzoek-
doelstellingen moeten worden vermeld en niet 
de materiële middelen die noodzakelijk zijn voor de 
tenuitvoerlegging ervan. Wat de begroting betreft, 
diént te worden geconstateerd dat noch de begroting 
noch het financieel plan een duidelijke lijn bevatten 
voor bouwkosten. Deze uitgaven zijn opgenomen in 
de categorieën 40 „investeringen" van het finan­
cieel plan. De details worden overigens tijdens de 
begrotingsbesprekingen aan de begrotingsinstanties voorgelegd. In het financieel plan 1979 wordt echter 
een aanwijzing gegeven over de moderniserings­
maatregelen die voor de infrastructuur van het GCO 
in overweging worden genomen. 
8.20. De terminologie die door de Rekenkamer 
wordt gebruikt voor de begrippen die voorko­
men in het financieel reglement, titel IV, hoofdstuk 
1, over het plaatsen van overheidsopdrachten, kan 
aanleiding geven tot verwarring. 
In artikel 50, lid 1, van genoemd reglement wordt 
een onderscheid gemaakt tussen aanbesteding en 
gevraagde offertes. In dit artikel worden deze twee 
procedures waarvan het verschil wordt vastgesteld 
in artikel 51, leden 1 en 2, op voet van gelijkheid 
geplaatst. 
Aanbesteding is een procedure die van de zijde van 
de Commissie impliceert dat zij vooraf de verbinte­
nis aangaat de inschrijving met het' laagste bod aan 
te houden, hetgeen de samenstelling veronderstelt 
van een uiterst nauwkeurig bestek waarin vooraf 
alle details van de opdracht worden vastgesteld en 
voor de inschrijver elke mogelijkheid om een alter­
natief voorstel te doen, wordt uitgesloten. 
Over het algemeen wordt de procedure voor aanvra­
gen van aanbiedingen verkozen boven die van de 
aanbesteding omdat hierdoor de aanbieding kan 
worden gekozen die het meest beantwoordt aan de 
behoeften van de diensten: hierbij wordt, naast de 
prijzen, rekening gehouden met de desbetreffende 
gebruikskosten, de technische waarde,, de uitvoe­
ringstermijn, alsmede de professionele en financiële 
garanties van de verschillende inschrijvers. 
282 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
In artikel 51, lid 2, tweede alinea wordt nog een 
onderscheid gemaakt wat betreft de aard van de 
aanvragen van aanbiedingen: hierin wordt onder­
scheid gemaakt tussen openbare of open aanvragen 
van aanbiedingen en besloten aanvragen van aan­
biedingen, waarbij aan deze laatsten echter geen uit­
zonderlijk karakter wordt verleend. Deze laatste pro­
cedure is mogelijk telkens wanneer wegens het 
bedrag of de aard van de dienstverrichting eeri alge­
mene uitnodiging tot inschrijving geen zin zou heb­
ben. 
Uit de ervaring is gebleken dat voor de onderzoek­
werkzaamheden in de meeste gevallen eisen gesteld 
worden die wegens dé kostprijs of de aard ervan 
(geavanceerde technologie) in ruime mate besloten 
aanvragen van aanbiedingen rechtvaardigen. In het 
algemeen zijn de werkzaamheden of leveranties zeer 
specifiek. De onderzoekers beschikken over een 
goede marktkennis waardoor zij over het algemeen 
kunnen weten welke ondernemingen — en het aan­
tal ervan is v&ak zeer beperkt — technisch in aan­
merking komen. Door een besloten aanvraag van 
aanbiedingen kunnen deze worden bereikt., waarbij 
ook de concurrentie wordt gestimuleerd en boven­
dien een versnippering van tijd en taken wordt ver­
meden (behandeling en bestudering van niet-con-
forme offertes) die noodzakelijkerwijze zou ontstaan 
bij een openbare aanvraag van aanbiedingen. 
Het is derhalve normaal dat in het vademecum — 
waarin overigens opnieuw wordt gewezen op de vol­
ledige reglementering ter zake — meer gedetailleerde 
procedures worden behandelt die werkelijk beant­
woorden aan de behoeften van de gebruikers. 
Daarom ook wordt in het vademecum weinig com­
mentaar geleverd op de aanbestedingsprocedure; de 
procedure inzake aanvragen van aanbiedingen daar­
entegen, en in het bijzonder de procedure inzake 
besloten aanvragen van aanbiedingen, wordt veel 
uitvoerigèr besproken. Daardoor vormt het vademe­
cum geenszins de uitzondering op de regel. 
Voorts merkt de Commissie op dat het vademecum 
een werkdocument is en dat de inleiding hierover 
geen enkele twijfel laat bestaan. Het spreekt vanzelf 
dat de toepasselijkheid van de volledige reglemente­
ring die hierin is opgenomen, hierdoor niet is gewij­
zigd en zelfs niet is verzwakt; het belangrijkste doel 
van het vademecum is het vergemakkelijken van de 
toepassing van de regels door de ordonnateurs. 
De Commissie bereidt thans instructies voor om te 
garanderen dat de door de Rekenkamer genoemde 
richtlijnen en de richtlijn van de Raad van 
21 december 1976 betreffende de coördinatie van de 
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach­
ten voor leveringen (77/62/EEG) (PB L 13 van 15. 1. 
1977) door alle diensten correct worden toegepast. In verband met de 'opimerkingen van de Rekenka­
mer wijst de Commissie er echter op dat in de door 
de Kamer genoemde richlijnen uitzonderingen zijn 
vermeld wat betreft de gebouwen voor onderzoekin-
stallaties. 1 
In de laatste alinea van deze opmerkingen, onder 
punt 8.20., heeft de Rekenkamer kritiek op de tech­
niek. van wat men zou kunnen noemen manoeu­
vreerruimte. 
De gebouwen en de uitrusting worden in dit geval 
echter gebruikt in een onderzoekmilieu waar de 
behoeften zeer snel evolueren. Aanpassingen blijken 
vaak noodzakelijk tijdens de tenuitvoerlegging. 
Door de manoeuvreerruimte kan rekening worden 
gehouden met deze onvermijdelijke wijzigingen 
zonder dat opnieuw moet worden begonnen met 
een procedure voor toekenning van het contract, die 
in deze hypothese slechts een formele betekenis zou 
hebben. De uitvoering van de wijzigingen geschiedt 
trouwens tegen dezelfde eenheidsprijzen als voor de 
oorspronkelijke opdracht: de voorwaarden van de 
oorspronkelijke keuze van de leverancier worden 
derhalve niet gewijzigd en de concurrentie tussen de 
verschillende potentiële leveranciers wordt geeszins 
beïnvloed. 
8.21. In de inrichtingen van Geel, Karlsruhe en 
Petten, wordt de bouwvergunning afgegeven en 
worden de gebouwen goedgekeurd door de over­
heidsinstanties van het gastland. Wat betreft de 
inrichting van Ispra, dient elk contructieproject in 
overeenstemming te zijn met de desbetreffende Ita­
liaanse nationale wetgeving. De enige moeilijkheid 
had betrekking op de administratieve procedures 
inzake vergunning en afnamekeuring waarvoor de 
directie van de inrichting overeenkomstig de Ita­
liaanse wetgeving, heeft doen gelden dat de gemeen­
telijke autoriteiten dienaangaande niet bevoegd zijn. 
Sedertdien werd op geen enkel niveau onenigheid 
hieromtrent vastgesteld. De Commissie erkent dan 
ook het nut van een betere bepaling van de interne 
procedures betreffende de vergunning en de afna­
mekeuring. 
8.23. De Commissie zal rekening houden met de 
opmerking van de Rekenkamer. 
8.24. De Commissie heeft steeds zeer veel belang 
gehecht aan de opmerkingen van de Rekenkamer. 
/ 
Maar zij blijft er bij dat de verbetering van het 
beheer, in de zin van een strengere controle zoals de 
Rekenkamer dit suggereert, meer gekwalificeerd per­
soneel vereist in de overeenkomstige sectoren. 
Thans behoren op de 461 administratieve posten 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 283 
van het GCO slechts 145 posten tot de categorie A 
en B, waarbij de rest tot categorie C behoort. Boven­
dien moet rekening worden gehouden met het feit 
dat het GCO bestaat uit vier inrichtingen waarvan 
elk een afzonderlijke administratieve infrastructuur 
vereist. Deze twee aspecten plaatsen het aantal 
administratieve posten in zijn reële context. geld op basis van in het contract gespecificeerde cri­
teria, na indiening van periodieke overzichten en de 
Commissie houdt zich het recht tot controle ter 
plaatse voor. 
Werkzaamheden onder contract 
8.26. In feite werd naar aanleiding van de in het 
jaarverslag van de Rekenkamer voor het begro­
tingsjaar 1978 opgenomen opmerkingen onmiddel­
lijk met de werkzaamheden begonnen. 
Eerste gebied: vaststelling van het percentage van de 
deelneming aan de onderzoekcontracten: 
Een ontwerp-reglement werd uitgewerkt en zal 
weldra van toepassing zijn. 
Tweede gebied: regels om het bedrag van de aan de 
contractanten uitbetaalde voorschotten te bepalen: 
Er werd in overleg met de financieel controleur een 
reglement uitgewerkt dat thans reeds van kracht is. 
Derde gebied: de produktiviteit van het administra­
tief werk vergroten door de contractuele clausules 
doeltreffender te maken: 
Rekening houdend met het steeds toenemend aantal 
onderzoekcontracten voor gemeenschappelijke reke­
ning, heeft de Commissie besloten drie'soorten con­
tracten te onderscheiden, namelijk: forfaitaire parti­
cipatie van minder dan of gelijk aan 20 000 ERE; 
dit financieel contract is van het forfaitaire type, 
hetgeen impliceert dat de Commissie geen 
financiële controle a posteriori uitoefent. De moti­
vering van de kostprijs van het onderzoek dient te 
worden verstrekt voor het sluiten van het contract. 
Gemeenschapsparticipatie van meer dan 20 000 
ERE en minder dan of gelijk aan 50 000 ERE: de 
participatie van de Commissie wordt geregeld door 
vaste betalingen die, naargelang van de indiening 
van de wetenschappelijke rapporten, regejmatig 
worden uitgevoerd: de laatste betaling vindt plaats 
na de indiening van een gedetailleerd overzicht en 
de Commissie' behoudt zich het recht tot controle ter 
plaatse voor. 
Gemeenschapsparticipatie van meer dan 50 000 
ERE: de participatie van de Commissie wordt gere­8.27. Gelijkvormigheidsattesten 
Zonder de nadruk te leggen op de effecten voor de 
begroting die een systematische inschakeling van 
onafhankelijke revisoren met zich zou brengen, acht 
de Commissie het redelijk om van de goede trouw 
van de contractanten uit te gaan en dit zo nodig te 
controleren. In feite wordt in de contracten voor 
gemeenschappelijke rekening, waarbij meer dan 
20 000 ERE zijn betrokken, gestipuleerd dat de 
Commissie ter plaatse controle „kan" uitoefenen. 
Zoals kan worden'uitgemaakt uit de onderstaande 
tabel betreffende sedert 1976 gesloten contracten, 
zijn meer dan twee derden van de kredieten toege­
kend aan overheidinstellingen waarvan het beheer 
zelf reeds door nationale controle-instellingen wordt 
gecontroleerd. 
Aard van de contracterende 
instelling Aantal con­
tracten in % Toegekende 
kredieten in 
% 
Universiteiten 27,40 10,70 
Overheidsinstellingen 37,50 66,50 
Verenigingen/stichtingen 9,60 6,50 
Deskundigen 5,60 1,00 
Industrieën 18,50 12,70 
Gemengd 1,40 2,60 
100,00 100,00 
8.28. Door de Commissie ter plaatse uitgeoefende 
controle van de contractanten 
Meer frequente controle ter plaatse stelt het pro­
bleem van het uiterst beperkt aantal beschikbare 
personeelsleden. In 1981 zal de Commissie beslissen 
of zij zich voor deze controle tot externe firma's 
moet wenden. 
284 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
De Commissie zou het ten zeerste op prijs stellen 
indien de Rekenkamer dergelijke controles bij de 
contractanten zou verrichten. 
Wat betreft de opmerkingen van de Kamer over de 
inhoud van de controle ter plaatse, hadden de in 
1980 met deelneming van de financiële controle 
uitgeoefende verificaties vooral betrekking op de 
boekhoudkundige systemen en de interne controle 
van de begunstigde instellingen. Door belangrijke 
begunstigden te kiezen wilden de diensten een groot 
aantal contracten controleren en meer 
desbetreffende kennis opdoen die nuttig is voor toe­
komstige contracten. 
8.30. De aan een externe firma toevertrouwde 
studie had uitsluitend betrekking op het geval van 
het directoraat-generaal Onderzoek, wetenschappen 
en opleiding en de conclusies werden met andere 
diensten van de Commissie besproken. 
Vervolgens werden de interne procedures verbeterd 
en er werden in het bijzonder drie categorieën con­
tracten bepaald om de produktiviteit van de diens­
ten te verbeteren (zie antwoord onder punt 8.26.). 
8.31. De Commissie zal erop toezien dat de in 
de programmabesluiten vermelde termijnen in acht 
worden genomen. Zij zal verder de periodieke 
rapporten over de stand van de programma's publi­
ceren. Daarbij controleert de Raad de wetenschap­
pelijke tenuitvoerlegging van de programma's dank 
zij het advies van raadgevende comités op het 
gebied van programmabeheer. Deze adviezen wor­
den na elke vergadering van deze comités die ten 
minste tweemaal per jaar bijeenkomen, aan de Raad 
voorgelegd. Bovendien wordt de controle door de 
Raad en het Europese Parlement uitgeoefend tij­
dens herzieningen van de in elk programmabesluit 
vastgestelde programma's: de Raad spreekt zich uit 
na het advies van het Europese Parlement te hebben 
ingewonnen. De Commissie heeft trouwens de 
onderzoekprogramma's geëvalueerd en er werd een 
eerste verslag opgesteld over de resultaten van deze 
evaluatie. 
De Commissie is dan ook van mening dat de Raad 
en het Europese Parlement politieke controle kun­
nen uitoefenen op de desbetreffende activiteit van 
de Commissie. 
8.32., 8.33. en 8.34. De kritiek van de Rekenkamer 
in verband met de interne controle over een be­
paald aantal contracten heeft betrekking op globale 
cijfers. 
Enkele toelichtingen hierop zijn echter wel aange­
wezen: ; 2e streepje — Voor 71 contracten, waarvan er 38 zijn 
beëindigd, werden geen overzichten van uitgaven 
ontvangen. Dit wordt vastgesteld maar hét is niet 
abnormaal. De Commissie is van mening dat het 
niet verplicht is rekeningen te eisen van de contrac­
tanten die nalaten deze aan ons toe te zenden. Maar 
er werden toch maatregelen genomen om de con­
tractanten hieraan te herinneren. 
3e streepje — Betalingen opschorten is geen onre­
gelmatigheid maar is een in de contracten opgeno­
men sanctie. 
4e streepje — In het geval van een afgelopen en nog 
niet afgewikkeld contract gaat het vooral om vertra­
ging van de contractant bij het voorleggen van over­
zichten van uitgaven of rapporten. 
5e streepje — De enkele buitensporige betalingen 
van de Commissie vinden waarschijnlijk hun verkla­
ring in een onvoorziene variatie van het tempo der 
uitgaven van de contractant; het bij de afsluiting 
van het contract geconstateerde verschil wordt aan 
de Commissie terugbetaald. 
6e streepje — Zie 2e streepje. 
7e streepje — Normaal gezien worden de voorschot­
ten betaald binnen de twee maanden na de onderte­
kening van de contracten. Het gebeurt dat een con­
tract ondertekend wordt met terugwerkende kracht, 
waarbij de contractant de werkzaamheden op eigen 
risico uitvoert. Dit is niet in strijd met de rechtsre­
gels en het is evident dat het voorschot pas na de 
ondertekening van hét contract kan worden uitbe­
taald. 
8e streepje — Er dient op gewezen te worden dat 
voor een contract de ondertekening noodzakelijk is 
alsmede het akkoord van de twee contracterende 
partijen en dat de procedures voor de voorbereiding 
van de technische en financiële bijlagen van de con­
tracten vaak moeilijk zijn en dat het voor de twee 
partijen dikwijls voordelig is de desbetreffende 
werkzaamheden zoveel mogelijk te bespoedigen. 
9e en 10e streepje — Verlenging van een contract 
zonder wijziging van het onderwerp van het onder­
zoek is niet abnormaal. Het gaat om onderzoekcon-
tracten die afhandelijk zijn van willekeurige 
omstandigheden welke inherent zijn aan het onder­
zoek en niet om gunningen voor leverantie van 
materiaal. 
8.35. Analyse van de nog uit te voeren betalingsver­
plichtingen 
De Commissie erkent dat in 1978 een fout is geslo­
pen in de betalingsverplichtingen ten bedrage van 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 285 
446 357 ERE: deze fout kon tijdens het volgende 
begrotingsjaar worden verbeterd. Deze verbetering 
had geen enkel gevolg voor de uitvoering van het 
overeenkomstige programma. 
8.36. Samengang van de boekhoudkundige verwer­
king van eigen werkzaamheden en werkzaamheden 
onder contract 
De vaststellingen van het Rekenhof vloeien of wel 
direct voort uit de besluiten genomen door de Com­
missie, na advies van het Europese Parlement op het 
gebied van onderzoekprogramma's, of wel uit de 
interne organisatie van de verantwoordelijke diensten 
van de Commissie. 
8.37. en 8.38. Wijziging van de boekhoudkundige 
methoden 
Het begrotingsjaar 1979 vormt een uitzondering. 
Vanaf 1980 heeft de Commissie haar standpunt her­
zien en heeft de betalingskredieten en de vastleg­
gingskredieten berekend in het licht van de beta­
lingskredieten van de JET-begroting overeenkom­
stig de statuten van de gemeenschappelijke onder­
neming JET waarin wordt voorgeschreven dat de 
bijdragen van de leden van de gemeenschappelijke 
onderneming gebaseerd zijn op in zijn begroting 
opgenomen betalingskredieten. 
HOOFDSTUK 9 — SAMENWERKING MET ONTWIKKE­
LINGSLANDEN EN DERDE LANDEN 
Voedselhulp 
9.5. tot 9.8. Het streven van de Commissie is de 
voedselhulpprogramma's uit te voeren tijdens de 
levensduur van de kredieten (dit is tijdens het jaar 
van opneming in de begroting of van overdracht 
van rechtswege). In het verleden hebben zich in dit 
opzicht ontegenzeglijk moeilijkheden voorgedaan, 
maar thans is de oplossing in zicht: in 1979 is men 
erin geslaagd de levering van ruim 180 000 ton (') 
melkpoeder en ruim 51 000 ton (') butteroil af te 
werken, dus meer dan een jaarlijks programma. 
(') Uitvoering in 1979, op fob-basis. Indien men dit uitvoeringstempo in de toekomst 
kan volhouden worden de kredieten die moeten 
worden opgevoerd voor de uitvoering van vroegere 
programma's dus vanzelf kleiner en komt er een 
eind aan de door de Rekenkamer gehekelde toestan­
den. Zoals de Rekenkamer terecht opmerkt, is het 
duidelijk dat een deel van de in het programma 
1979 toegezegde voedselhulp niet tijdens het boek­
jaar zal worden geleverd, maar hierbij moet worden 
opgemerkt dat hieruit geen begrotingsproblemen 
voortvloeien mits het programma vóór 31 december 
1980 wordt uitgevoerd, zodat het nog op de over­
drachten van rechtswege kan worden aangerekend. 
In ieder geval is er gezien het bovenstaande (ver­
mindering van de achterstand op de uitvoering) 
geen reden om de invoering van gesplitste kredieten 
voor de voedselhulp te overwegen zolang de voed­
selhulpverdragen of omvangrijke projecten zoals 
FLOOD II geen meerjarige verbintenissen behelzen. 
9.9. Het tijdstip van de levering van de hulp 
wordt altijd vooraf bepaald door onderhandeling 
met de ontvangende landen. 
Hierbij dient echter te worden aangetekend dat deze 
landen over het algemeen grote hoeveelheden 
levensmiddelen invoeren, zowel in het kader van de 
internationale bijstand als via de gewone handelska­
nalen. Het tijdstip van de levering van de commu­
nautaire bijstand wordt ingepast in het invoerpro­
gramma en de door de ontvangende landen 
bepaalde prioriteiten, die de Commissie zoveel 
mogelijk tracht te respecteren. 
9.11. De huidige reglementering voorziet niet in 
een systeem van individuele betalingsverplichtin­
gen. 
Indien het de Rekenkamer erom te doen is dat de 
dienst voor financiële controle de hulpacties stelsel­
matig in het oog kan houden, dan merken wij op dat 
die dienst automatisch van elke hulpactie in kennis 
wordt gesteld door een afschrift van iedere officiële 
brief betreffende de toekenning van hulp. De 
inhoud van deze brieven is gestandaardiseerd en 
dus bekend zodra de programma's door de Raad 
zijn vastgesteld. Bovendien vindt over elk uitzon­
derlijk geval van tevoren overleg plaats tussen het 
DG Ontwikkeling en de Financiële controle. Het 
door de Rekenkamer genoemde incident toont aan 
dat dit voorafgaande overleg noodzakelijk is. 
Hoewel de betalingsverplichtingen en bloc worden 
aangegaan kan de financiële controle het verloop 
van elke voedselhulpmaatregel op de voet volgen 
via de officiële brieven, de verordeningen, de aanbe-
stedingsberichten en in uitzonderlijke gevallen het 
voorafgaande overleg. 
286 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Uitgaven van Denemarken 
De Commissie. heeft de door de Rekenkamer 
bedoelde vergissing in 1980 rechtgezet. Bovendien 
heeft zij de Lid-Staat nog eens gewezen op de boek­
houdkundige voorschriften bij de vermelding van 
uitgaven, en met name dat de uitgaven voor voed­
selhulp moeten worden vermeld na aftrek van de 
restituties, die bij het EOGFL - afdeling Garantie 
moeten worden ingediend. 
Aanzuivering van de rekeningen 
De Commissie verwijst naar haar antwoord op punt 
4.48 van het eerste deel van het verslag van de 
Rekenkamer. * 
9.12. De cijfers die zijn vermeld in het 
programma dat de Commissie bij de begrotingsauto­
riteit heeft ingediend hebben betrekking op de hoe­
veelheden die per 31 december 1979 geleverd of 
onderweg waren. 
Vanuit dit oogpunt stemmen de cijfers van de ver­
schillende diensten van de Commissie met; elkaar 
overeen. De begrotingsboekhouding volgt de uitvoe­
ring van de acties op een afstand, omdat voor de 
administratieve verwerking nu eenmaal tijd nodig is. 
Het kan dus voorkomen dat zij andere cijfers ver­
meldt omdat zij achter dé feiten aanloopt. 
9.13. 
— Het is waar dat er aanmerkingen zijn gekomen 
op de kwaliteit van de rijst die aan sommige 
landen is geleverd; de betreffende leveringen 
zijn grondig onderzocht om de schuldige aan te 
kunnen wijzen. 
Om de uitvoering van de voedselhulp in graan 
beter te regelen heeft de Commissie een „raam-
verordening" vastgesteld, namelijk Verordening 
1974/80 van 22 juli 1980 (PB L 192 van 26.7. 
1980, blz. 11), waarin onder meer wordt bepaald 
dat bij de verscheping van de goederen een con- , 
tradictoire inspectie van hun kwaliteit word uit­
gevoerd door een daartoe bevoegde maatschap­
pij, in bijzijn van de leverancier, het interventie­
bureau en de vertegenwoordiger van het ontvan­
gende land. 
Wanneer de inspectie gunstig uitvalt geeft het 
interventiebureau dienaangaande een getuig­
schrift af. In het tegengestelde geval moet een 
tweede controle plaatsvinden en kunnen de 
goederen geweigerd worden; de leverancier is 
dan verplicht deze te vervangen. Bij levering fob en cif neemt de begunstigde de 
goederen in de haven van inlading in bezit, 
zodat men eenieders verantwoordelijkheden 
duidelijker kan afbakenen. Indien de kwaliteit 
bij aankomst te wensen overlaat, kan de begun­
stigde de vervoerder of de verzekeraar daarvoor 
aansprakelijk stellen. 
Nu in de begroting 1980 een krediet is opgeno­
men voor de kwaliteitscontrole kan de Commis­
sie haar taak in deze beter vervullen. 
— Het is waar dat overeenkomsten zijn gegund 
aan firma's die bij de hierboven bedoelde 
onderzoeken betrokken waren; door te weigeren 
hen tot de aanbestedingen toe te laten zou men . 
. zich namelijk juridische moeilijkheden op de 
hals kunnen halen. 
— Het besluit om de 1 500 ton magere-melkpoeder 
die oorspronkelijk voor distributie in Kambodja 
aan het UNHCR waren toegewezen, aan Soma­
lië te leveren, is genomen met toestemming van 
de Commissie. 
— Het is mogelijk dat men bij de uitvoering van de 
levering achterstand oploopt, hetzij omdat de 
leverancier zich niet aan de leveringstermijnen 
houdt, hetzij omdat zich op het laatste ogenblik 
in het ontvangende land moeilijkheden voor­
doen (vervoer- of opslagproblemen, enz.). In 
een bepaald geval waarbij de leverancier aan­
zienlijke vertraging had veroorzaakt, is hij daar­
voor beboet overeenkomstig de bepalingen van 
de voorwaarden met betrekking tot de levering 
van de hulp (intrekking van de waarborg). 
— De Gemeenschap moet zich houden aan de aan 
het voedselhulpverdrag van 1971 gehechte toe­
lichtingsnota, volgens welke zij er nauwlettend 
op moet toezien dat de nakoming van de ver­
plichtingen in het kader van de voedselhulp 
geen afbreuk doet aan de vrije uitoefening van 
een billijke concurrentie op het gebied van de 
zeevaart. Bovendien bevat de nieuwe verorde­
ning over de terbeschikkingstelling van graan 
minimumnormen voor het zeevervoer. 
— De levering van spoedhulp aan Nicaragua per 
vliegtuig in september 1979 was oorspronkelijk 
voor augustus gepland, maar het orgaan dat 
deze levering moest verzorgen bleek niet in staat 
om zich aan de gevraagde leveringstermijnen te 
houden. 
— De kredieten waarover de Commissie beschikt 
voor het vervoer van de voedselhulp zijn niet 
voldoende om daarmee ook alle kosten van los­
sen, laden of distributie te dekken, zelfs niet 
eens in de armste landen, dat wil zeggen onge­
veer 90 % van de landen die voedselhulp ont­
vangen. Dientengevolge kan de Commissie niet 
voorkomen dat sommige straatarme landen een 
deel van de hulp verkopen om de distributiekos-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 287 
ten te kunnen betalen; de Commissie overweegt 
voor elk geval afzonderlijk of zij de hiervoor 
noodzakelijke afwijkingen kan gedogen. 
— De verpakking van de magere-melkpoeder is 
zowel wat het gewicht als de zakken betreft con­
form de communautaire voorschriften voor de 
opslag van melk bij interventie. > 
Het gebruik van verpakkingen met kleinere hoe­
veelheden verdient zeker de voorkeur wanneer 
de melk bestemd is voor kosteloze distributie. 
De ontvangende landen die hierom verzoeken, 
hebben bij de Commissie altijd een willig oor 
gevonden. 
— De Commissie is zich bewust van het vraagstuk 
van de fabricagedatum en de levensduur van de 
vitaminen. Haar diensten onderzoeken' de 
mogelijkheden om de ontvangende landen hier­
over beter voor te lichten. 
— De levering van gevitamineerde melkpoeder die 
tot kaas was verwerkt was een onrechtstreekse 
actie en de. Commissie heeft de ontvangende 
instantie erop gewezen dat bij het verwerkings­
proces vitaminen verloren gaan. Sindsdien heeft 
de Commissie de levering van gevitamineerde 
melkpoeder voor dit project stopgezet. 
9.14. De voorwaarden, die door onderhandeling 
met de ontvangende landen worden vastgesteld, zijn' 
conform de algemene richtlijnen van de Raad. Zij 
beantwoorden aan de fundamentele eisen van de 
levering en het gebruik van de hulp. Van de landen 
die deze voorwaarden aanvaarden mag men ver­
wachten dat zij zich daaraan ook houden. De Com­
missie ziet er zoveel zij kan op toe dat de ontvan­
gende landen hun verplichtingen nakomen. De 
Commissie meent niet dat deze voorwaarden in 
strijd zijn met de doelstellingen van de hulp. 
Financiële en technische samenwerking met ontwikke­
lingslanden (Hoofdstuk 93) 
9.17. §1 
De besteding van de betalingskredieten verloopt nor­
maal, gezien de doelstellingen van deze vorm van 
communautaire bijstand en de aard van de betref­
fende maatregelen, namelijk vooral projecten voor 
plattelandsontwikkeling waarvan de uitvoering 
gemiddeld 5 a 6 jaar in beslag neemt. 
Per 31 december 1979 was de stand van de betalin­
gen als volgt: Programma 1976 
85 % (17,1 miljoen RE/20,0 miljoen RE) 
Programma 1977 1 
26 % (11,7 miljoen RE/45,0 miljoen RE) 
Programma 1978 
13 % (9,0 miljoen RE/70,0 miljoen RE) 
Programma 1979 
— (0,2 miljoen RE/110 miljoen RE) 
§2 
Het is waar dat op 31 december 1979 slechts ± 10 
projecten waren voltooid. Dit komt door de hierbo­
ven genoemde redenen en omdat het na de onderte­
kening van de financieringsovereenkomsten nog 6 a 
12 maanden (en bij medefinancieringen nog langer) 
duurt voordat men werkelijk met de uitvoering van 
een project kan beginnen. Een project van het pro­
gramma 1979 kon dus op 31 december 1979 onmo­
gelijk reeds voltooid zijn. 
§3 
Voor de uitvoering van de financiële en technische 
bijstand aan de nietgeassocieerde ontwikkelingslan­
den beschikken de diensten van de Commissie over 
veel te weinig personeel. 
Met de verhoging van de jaarlijkse kredieten van 
artikel 930 van de begroting (ook al is dit nog 
bijlange na niet voldoende indien men ook maar 
enigszins wil trachten de door deze hulp 
nagestreefde doeleinden te verzoenen met de • 
enorme behoeften) is de opstelling van een jaarlijks 
programma vart circa 30 projecten ten behoeve van 
ongeveer 20 ontvangende landen en/of organisaties 
binnen een termijn van 9 maanden en de afsluiting 
van de bijbehorende financieringsovereenkomsten 
tijdens de 3 a 6 daarop volgende maanden een fan­
tastische prestatie, vooral wanneer men bedenkt dat 
50 % van deze maatregelen samen met internationale 
organisaties worden gefinancierd, die er meestal 
nog langere procedures op nahouden dan de Com­
missie. 
Deze medefinancieringen met de Lid-Staten en/of 
internationale organisaties zijn volgens de ontwerp­
verordening verplicht voor een „aanzienlijk" deel 
van het programma. Behalve dat deze vorm van 
financiering ons in staat stelt van de ervaring van 
onze partners te profiteren, biedt zij het voordeel 
van een betere taakverdeling, omdat de Gemeen­
schap het beheer van haar bijdrage aan deze uitne­
mend bevoegde partners kan overlaten. Aan de 
andere kant duurt het hierdoor vaak langer voordat 
men met de uitvoering kan beginnen, want het is 
moeilijk de procedures van alle partners gelijk te 
288 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
laten lopen. Daarnaast kan de Commissie door het 
sluiten van een administratie-overeenkomst met de 
partner haar verantwoordelijkheden met betrekking 
tot de follow-up en de controle van het project aan 
deze overdragen. 
§4 
Het is duidelijk dat de moeizame afwikkeling van 
de ontwerp-verordening door de communautaire 
instanties en met name de Raad veel van de krach­
ten van de diensten van de Commissie heeft 
gevergd. De „ad hoc"-procedure waarmee men zich 
vooralsnog moet behelpen is zeker niet een van de 
vlotste; door sinds 1979 het programma in „achter­
eenvolgende gedeelten" in te dienen, is men er ech­
ter in geslaagd het tijdverlies te beperken. 
9.18. Ofschoon de diensten van de Commissie 
zwaar zijn overbelast, volgen zij de uitvoering van 
de projecten op de voet. Een controle zoals in de 
eerste alinea van § 9.18 wordt bedoeld kan echter 
alleen ter plaatse worden verricht. De diensten van 
de Commissie voeren dergelijke controles wel uit, 
maar moeten daarbij rekening houden met de 
beperkte middelen waarover zij beschikken. 
Het geregeld overleggen van door de nationale orga-
nisatie's afgegeven verklaringen zou inderdaad een 
nuttige aanvulling kunnen zijn op de thans gevolgde 
procedure. 
Subsidie voor hét werk van de Europese Associatie 
voor Samenwerking (EAS) artikel 943 van de begro-
ting) 
9.24. Het stelsel van algemene voorschotten 
wordt van oudsher gebruikt voor de financiering 
van de volgende uitgaven: 
— lopende uitgaven van het hoofdkantoor, 
— uitgaven voor de delegaties, technische bijstand 
en beurzen in de ACS-staten en de LGO, 
— uitgaven voor de delegaties in de zuidelijke 
Middellandse-Zeelanden. 
De regeling van afzonderlijke voorschotten per con­
tract geldt alleen voor technische bijstand of beur­
zen in de zuidelijke Middelandse-Zeelanden. Deze 
regeling heeft men bij wijze van proef en als veilig­heidsmaatregel ingevoerd. Ten eerste moest men 
ermee rekening houden dat: 
1. de betalingsverplichtingen worden aangerekend 
op per land gesplitste kredieten, 
2. voor het aangaan van betalingsverplichtingen 
en de betaling de bij de Commissie 
gebruikelijke procedure moet worden gevolgd. 
Voor de contracten en betalingsopdrachten is 
dus eerst een visum van de financiële controle 
nodig. 
Ten tweede hadden de diensten van de Commissie 
geen nauwkeurig idee van de omvang van de con­
tracten die zouden worden gesloten. 
Daarom leek het beter elk contract afzonderlijk te 
behandelen. Tot nu toe zijn dergelijke gevallen nog 
maar zeer weinig voorgekomen. Mocht de omvang 
van de contracten toenemen, dan spreekt het van­
zelf dat de diensten in overleg met de financiële 
controle de meest geschikte oplossing zullen zoeken 
om de vastlegging, betaling en verrekening te verge­
makkelijken en te bespoedigen. 
9.25. Bankrente 
Voortaan zal de Commissie de bankrente boeken 
zoals de Rekenkamer dat heeft gevraagd. 
Gemeenschapsbijdrage voor acties die ten behoeve van 
ontwikkelingslanden worden uitgevoerd door niet-gou-
vernementele organisaties (NGO's) 
(Artikel 945 van de begroting) 
a) De Commissie deelt de mening van de Reken­
kamer ten aanzien van project ONG/151/78-3 
(D) voor de opvang van wezen. Deze actie is 
inderdaad te duur en in ontwikkelingslanden 
niet voor herhaling vatbaar. Dergelijke projec­
ten zullen niet meer voor medefinanciering in 
aanmerking worden genomen. 
b) Het project ONG/83/77 (F) wordt door de 
betrokken NGO opnieuw ter hand genomen. 
Het zal volgens het oorspronkelijke plan wor­
den uitgevoerd, zonder aanvullende financie­
ring van de Commissie. 
De inhoud van de algemene opmerkingen van de 
Rekenkamer met betrekking tot de NGO's houdt 
ook de Commissie bezig en daarom is zij thans de 
„algemene voorwaarden" opnieuw aan het bezien. 
De diensten van de Commissie zullen met die 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 289 
opmerkingen zoveel mogelijk rekening houden, 
maar zij tekenen hierbij aan dat de controle op de 
boekhouding van de NGO's anders moet worden 
aangepakt dan bij EOF-projecten, want het gaat hier 
om medefinancieringen met organisaties die groten­
deels werken met particuliere bijdragen, welke 
natuurlijk niet onder de gemeenschapscontrole val­
len. 
Spoedhulp 
(Artikel 950 van de begroting en artikel 59 van de 
Overeenkomst van Lomé) 
9.35. Tijdens de eerste twee toepassingsjaren van 
de Overeenkomst van Lomé had de steun die krach­
tens artikel 59 werd toegekend meer weg van uitzon­
derlijke bijstand dan van spoedhulp. Soms waren 
deze acties echte wederopbouwprojecten van het­
zelfde soort als onder de indicatieve programma's 
worden gefinancierd en met even lange uitvoerings­
termijnen. Het is dus niet verwonderlijk dat de uit­
voering van sommige hulpmaatregelen meerdere 
jaren in beslag heeft genomen. Het overgrote deel 
van de op de tabel vermelde maatregelen was echter 
aan het eind van 1979 geheel of bijna voltooid. 
Sinds 1978 legt de Commissie in overeenstemming 
met de Lid-Staten de nadruk op het urgentie-aspect. 
In verband daarmee heeft zij een hele reeks maatre­
gelen genomen, met als belangrijkste de bepaling 
dat de kredieten binnen een termijn van in beginsel 
6 maanden moeten worden besteed. De gelden die 
daarna nog niet zijn vastgelegd moeten worden 
teruggestort in de EOF-reserve voor spoedhulp. Van 
de 32 spoedacties in het kader van artikel 59 waar­
toe in 1979 was besloten, waren op 30 juni 1980 dan 
ook slechts 7 nog niet geheel uitgevoerd, en dit 
waren dan vaak gevallen van overmacht. 
9.37. b) De aansluiting op het water- en elektrici­
teitsnet en de meubilering van de twee ziekenhuizen 
die de Rekenkamer heeft bezocht behoorden tot de 
bijdragen van de diensten voor gezondheidszorg en 
de gedecentraliseerde gemeenschappen van het ont­
vangende land. 
c) Van de 2 735 00Ö ERE die in de bewuste finan­
cieringsovereenkomst van 23 mei 1978 waren toege­
kend is slechts 335 000 ERE, of 13 % van het totaal, 
nog niet uitbetaald. Dit bedrag was bestemd voor 
het uitdiepen van dorpsputten. De oorzaak van deze 
vertraging is dat de overheid de grootste moeite 
heeft om een geschikte werkploeg bijeen te krijgen. 9.39. De kredieten die in financieringsovereen­
komst nr. 1218 voor de reconstructie van een brug 
waren uitgetrokken waren onvoldoende. Aangezien 
echter deze brug dringend noodzakelijk was om het 
verkeer over de gehele weg weer te herstellen (het 
versterken van een opgehoogde toerit was bij de 
spoedhulp inbegrepen) heeft de overheid het stand­
punt ingenomen dat de werkzaamheden voor de 
toerit en voor de brug bij elkaar horen en beide deel 
uitmaken van de herstelling van de verkeersweg die 
vroeger over deze brug liep. 
De nationale ordonnateur van het EOF en de 
gemachtigde van de Commissie kwamen dus over­
een (met inachtneming van artikel 11 van de over­
eenkomst) om het saldo van het krediet dat voor het 
herstel van de weg was uitgetrokken (hoofdstuk 2 A 
— eerste alinea van de overeenkomst) te gebruiken 
voor de reconstructie van deze brug. 
9.40. In het betreffende geval is de firma betaald 
in K. escudo's (muntsoort van het ontvangende 
land) voor de levering van 557 ton. Om de spoed­
hulp aan te vullen moest de Commissie zich tot 
andere handelaars wenden. Zo slaagde zij erin bij 
een Franse firma een bestelling te plaatsen voor 
3 879 881,25 FF en tenslotte kon zij via een 
Portugese tussenhandelaar .de hand leggen op een 
marginale, maar toch noodzakelijke hoeveelheid ter 
waarde van 416 120 USD, de valuta waarin de leve­
rancier betaald wenste te worden. Om de produkten 
onmiddellijk aan het ontvangende land te kunnen 
leveren heeft de Commissie deze eis van de leveran­
cier ingewilligd. 
Het zij ons vergund op te merken dat van de 
1 200 000 ERE die voor de spoedactie waren uitge­
trokken sléchts 290 993 ERE zijn uitbetaald in een 
andere geldsoort dan die van een van de Lid-Staten 
of van de ontvangende staat. 
9.41. Van 1976 tot en met 1978 luidden de bepa­
lingen over het algemeen dat de ontvangende lan­
den „op verzoek van de Commissie" inlichtingen 
moesten verstrekken over de uitvoering. Maar sinds 
1979 is in de overeenkomsten een nieuwe bepaling 
opgenomen waarin de inzending van dergelijke rap­
porten verplicht worden gesteld en de inhoud daar­
van in sommige gevallen zelfs wordt gepreciseerd. 
9.42. Soms is het moeilijk snel inlichtingen te ver­
krijgen over de tegenwaardefondsen die met de 
opbrengst van de verkoop van de als spoedhulp 
geleverde produkten worden aangelegd. Is dit het 
geval, dan laten de diensten van de Commissie niet 
na de overheid van het ontvangende land daarover 
aan te spreken. 
Meer in het bijzonder over de onder dit punt 
genoemde gevallen: het via de FAO verstrekte zaai-
290 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
zaad (hulpactie van 250 000 ERE — artikel 950 — 
27. 8. 1979) is kosteloos aan de boeren uitgereikt. 
Als resultaat van de bemoeienissen van haar 
gemachtigde is de Commissie thans in het bezit van 
gegevens over de tegenwaardefondsen van dè 
spoedhulp die zij aan het betrokken land had toege­
kend (besluit van 16. 3. en 23. 4. 1979). 
Met betrekking tot de hierna volgende spoedhulpac-
ties (1 200 000 ERE — besluit van 27.6. 1979 en 
300 000 ERE — besluit van 17. 8. 1979) zijn stappen 
ondernomen voor het inzamelen van de noodzake­
lijke gegevens. 
In de regel blijft de verkoop van de als spoedhulp 
geleverde produkten een uitzondering. 
Samenwerking met derde landen 
9.49. Vanaf het volgende academiejaar zal de 
procedure gewijzigd worden in de door de Rekenka­
mer gewénste zin. 
HOOFDSTUK 10 — PERSONEELSUITGAVEN. 
10.3. Overuren en forfaitaire vergoedingen van de 
chauffeurs 
De Commissie kan slechts het antwoord dat naar 
aanleiding van het jaarverslag over 1977 werd gege­
ven bevestigen. 
De overurencompensatie voor chauffeurs van de 
Commissie geschiedt door betaling van een forfai­
taire vergoeding overeenkomstig artikel 3 van 
bijlage VI van het statuut. ' 
Daar het hier om een forfaitaire vergoeding gaat, 
verklaart de Commissie opnieuw dat zij het terwille 
van de rechtvaardigheid ten opzichte van de betrok­
ken ambtenaren die identieke extra prestaties heb­
ben geleverd niet billijk heeft geacht om deze forfai­
taire vergoeding te differentiëren door een min of 
meer uitgebreide reeks bedragen vast te stellen. 
De berekening van de vergoeding is gebaseerd op 
de rang D 1, salaristrap 8, aangezien van de in totaal 
80 chauffeurs vrijwel de helft tot de rang D 1 behoort en er daarvan 23 salaristrap 8 hebben 
bereikt. 
De Commissie heeft voor de berekening van de for­
faitaire vergoeding het in artikel 56 van het statuut 
genoemde maximumaantal overuren, namelijk 150 
overuren per periode van zes maanden, aangehou­
den. In de meeste gevallen en ondanks de pogingen 
tot rationalisering ligt dit maximum vergeleken met 
de realiteit te laag. Het is dus niet mogelijk om voor 
de berekening van de vergoeding in kwestie uit te 
gaan van ,een lager aantal overuren dan het in het 
statuut genoemde maximum. 
De Commissie merkt op dat de meeste instellingen 
dezelfde criteria hanteren. 
10.5. Coördinatie 
De Commissie heeft de maatregelen die zij voor de 
Rekenkamer verleden jaar had aangekondigd, op 
11 december 1979 getroffen. Deze maatregelen wer­
den op 1 februari 1980 van kracht. Zo is op het 
gebied van dienstreizen van ambtenaren naar derde 
landen buiten Europa een coördinatie tussen de ver­
schillende diensten tot stand gebracht. 
Wat de administratie van de dienstreisopdrachten 
betreft heeft het bureau voor Dienstreizen te zamen 
met het officiële reisbureau systematisch de reserve­
ringen van vliegbiljetten en hotelkamers gegroe­
peerd, zodat zeer interessante groepstarieven kon­
den worden bedongen. 
Uit de vanuit informatica-oogpunt verrichte analyse 
van de dienstreizenadministratie is gebleken dat het 
niet doeltreffend zou zijn om alle administratieve 
verrichtingen integraal te computeriseren. Wel zou 
het nuttig zijn om bepaalde onderdelen van het 
administratief werk te automatiseren, zodat steeds 
têrugkerende en vervelende werkzaamheden weg­
vallen. 
Zodra het Rekencentrum voldoende personeel 
beschikbaar heeft zal een analist met de werkzaam­
heden voor deze gedeeltelijke computerisering wor­
den belast. 
De vanuit informatica-oogpunt verrichte studie 
heeft als onmiddellijk resultaat opgeleverd dat de 
werkzaamheden op het gebied van de dienstreizen 
werden vereenvoudigd en gedecentraliseerd, en dat 
er efficiënter kan worden gewerkt. 
10.6. Het begrip internationale organisatie i 
De interpretatie van het begrip „internationale orga­
nisatie" die door de Rekenkamer zo wordt aange-
M. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 291 
vallen is het resultaat'van een grondig onderzoek. 
De hoofden van administratie hebben, na een 
bespreking van de opmerking van de Rekenkamer 
in haar rapport over 1978, de interpretatie die tot nu 
toe aan het begrip „internationale organisatie" werd 
gegeven bevestigd. De Commissie voelt zich vanuit 
het oogpunt van gelijke behandeling van de ambte­
naren en andere personeelsleden van de instellingen 
aan deze interpretatie gebonden. Zij kan alleen vast­
stellen dat er een meningsverschil tussen de Reken­
kamer en de hoofden van administratie bestaat. 
10.10. Problemep op organisatorisch gebied 
De Commissie onderzoekt momenteel de mogelijk­
heid om de salarisadministratie voor het gehele per­
soneel van het GCO te centraliseren. 
10.11. Problemen met de controleprocedure 
De Commissie bestudeert momenteel de procedures 
die aanleiding hebben gegeven tot kritiek ten einde 
de nodige verbeteringen aan te brengen. 
10.12. Beheer van de posten van de inrichtingen 
voor onderzoek 
Van alle functies is een beschrijving te vinden in de 
vacatures en in de beoordelingsrapporten. 
Vanzelfsprekend zijn de inrichtingen van het GCO 
bereid alle gewenste informatie te verstrekken over 
de bezetting van de toegestane posten in de verschil­
lende rangen. 
10.13. t/m 10.15. De toepassing van bijzondere 
bepalingen van het statuut 
Het is inderdaad zo dat volgens de bepalingen in 
artikel 92, lid 1 van het statuut de ambtenaren welke 
aan de twee uitdrukkelijk in de tekst vermelde voor­
waarden voldoen, namelijk de ambtenaren die: 
— „op het gebied van de kernenergie een ambt 
bekleden waarvoor wetenschappelijke of techni­
sche bekwaamheden worden vereist, 
— en die bezoldigd worden uit kredieten voor de 
begroting voor onderzoek en investeringen" worden beschouwd als ambtenaren van de weten­
schappelijke en technische groepen der Gemeen­
schappen, waarop de in titel VIII van het statuut 
genoemde bijzondere bepalingen van toepassing 
zijn. 
Er zij echter op gewezen dat bij het opstellen van de 
bepalingen van het statuut het communautair 
onderzoek beperkt bleef tot de kernenergie'. Nu 
blijkt dat er momenteel in verband met de uitbrei­
ding van de activiteiten van het GCO tot andere 
onderzoekterreinen dan de kernenergie bepaalde 
personeelsleden, ambtenaren en tijdelijke functio­
narissen, die op andere gebieden dan de kernenergie 
werkzaam zijn maar die wel uit de kredieten van de 
begroting voor onderzoek worden bezoldigd en pos­
ten bezetten waarvoor wetenschappelijke of techni­
sche bekwaamheden worden vereist, toch worden 
beschouwd als personeelsleden van de wetenschap­
pelijke en technische groepen, en dat derhalve de 
bijzondere bepalingen van titel VIII van het statuut 
op hen van toepassing zijn. 
In dit verband kan worden aangevoerd dat deze 
situatie in de loop der jaren zo is gegroeid, en dat bij 
de beoordeling van de juistheid van de indeling van 
een personeelslid bij de wetenschappelijke en tech­
nische groepen het doorslaggevende criterium de 
aard van de uitgeoefende functie is; namelijk het 
deelnemen aan een onderzoekactiviteit welke al dan 
niet op de kernenergie betrekking heeft. Het bestaan 
van de wetenschappelijke en technische groepen 
wordt voornamelijk gerechtvaardigd door de aard 
en de omstandigheden van de onderzoekactivitei­
ten. Daarom is het trouwens mogelijk om één uni­
forme regeling toe te passen op alle bij het onder­
zoek betrokken personeelsleden, ongeacht of hun 
functie betrekking heeft op de kernenergie of niet, 
en dit op grond van het gelijkheidsbeginsel. 
De Commissie is evenwel bereid om op onbevoor­
oordeelde en constructieve wijze na te gaan welke 
maatregelen op dit gebied moeten worden getroffen. 
Behalve het probleem van de toepassing van arti­
kel 92 van het statuut op onderzoekpersoneel dat 
niet op het gebied van de kernenergie werkzaam is, 
zal de Commissie opnieuw het probleem van de-
indeling van de ambtenaren of andere personeelsle­
den van de wetenschappelijke en technische groe­
pen die ambten van het GCO bekleden welke niet 
rechtstreeks met onderzoek te maken hebben, 
onderzoeken. 
In dit verband wijst de Commissie erop dat er reeds 
een eerste onderzoek heeft plaatsgevonden, dat 
heeft geleid tot een voorstel in het voorontwerp van 
begroting 1981 tot verandering van de inschaling 
van een vijftigtal personeelsleden van het GCO. 
292 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
10.16. . Premies voor uitvindingen 
Wat de toekenning van de bedoelde premie aan per­
soneelsleden die geen ambt op het gebied van de 
kernenergie bekleden betreft verwijst de Commissie 
naar haar antwoord op de opmerkingen in punten 
10.13 tot en met 10.15. 
Alle personeelsleden die in 1977, 1978 en 1979 pre­
mies voor uitvindingen ontvingen behoren echter tot 
de wetenschappelijke en technische groepen en wer­
den bezoldigd uit de kredieten van de begroting 
voor onderzoek en investeringen. 
Ten aanzien van het niet overeenstemmen van arti­
kel 2 van de op 27 september 1973 door de Com­
missie vastgestelde uitvoeringsbepalingen op dit 
gebied en artikel 94 van het statuut zij erop gewezen 
dat bepaalde landen slechts octrooien verlenen 
nadat is onderzocht of de uitvinding wel octrooieer­
baar is (bijvoorbeeld Bondsrepubliek Duitsland, 
Nederland), terwijl in andere landen octrooien wor­
den verleend zonder voorafgaand onderzoek (bij­
voorbeeld Frankrijk, België, Luxemburg). 
Bovengenoemde uitvoeringsbepalingen van de 
Commissie hebben ten doel te vermijden dat een 
premie wordt toegekend voor een uitvinding die 
alleen in een land zonder vooronderzoek geoc­
trooieerd wordt, daarom worden het bestaan van 
octrooibescherming in verschillende landen en een 
gunstig resultaat van het onderzoek naar de voor­
rang als extra voorwaarden gesteld. 
De Commissie merkt op dat in alle gevallen waarin 
een premie werd toegekend voordat de uitvinding 
was geoctrooieerd, later inderdaad een octrooi werd 
verleend. Op die manier werd een eventuele formele 
fout a posteriori goedgemaakt. 
Verder mag niet uit het oog worden verloren dat er 
vaak heel wat tijd verloopt tussen het moment 
waarop de octrooi-aanvraag wordt ingediend en het 
ogenblik waarop het octrooi wordt verleend. Als de 
premie voor een onderzoekactiviteit pas lang na 
afsluiting van het onderzoek wordt toegekend wordt 
het eigenlijke doel, namelijk de motivering van de 
betrokkene, juist niet bereikt. 
De Commissie buigt zich momenteel over het pro­
bleem dat de Rekenkamer heeft aangesneden, én 
tracht een bevredigende oplossing hiervoor te vin­
den. 
10.17. Premies voor buitengewone diensten (arti­
kel 99) 
Overeenkomstig artikel 1 van de regeling van 
10 januari 1975, laatstelijk gewijzigd bij een besluit van 19 december 1979, worden er jaarlijks premies 
voor buitengewone diensten toegekend aan de in 
artikel 92 van het statuut bedoelde ambtenaren die 
individueel of in teamverband werken en die zich 
door hun zin voor initiatief, door hun dynamische 
manier van werken op het gebied van de weten­
schap of de techniek, alsmede door de prestaties die 
zij hebben geleverd en de resultaten die zij hebben 
bereikt het meest verdienstelijk hebben gemaakt. 
De Commissie heeft inmiddels in het bijzonder erop 
aangedrongen om voortaan bij het onderzoek naar 
het al dan niet in aanmerking komen voor premies 
voor buitengewone diensten strenger te zijn dan 
vroeger. Deze premies worden voortaan uitsluitend 
verleend bij wijze van beloning voor zeer opmerke­
lijke prestaties op zuiver wetenschappelijk of tech­
nisch gebied, of voor een bijzonder gedrag in 
bepaalde, overduidelijk zeer uitzonderlijke omstan­
digheden. 
Ten gevolge van deze maatregel lag het aantal voor 
1979 verleende premies aanzienlijk lager dan voor 
1978. Zo is bijvoorbeeld het aantal in punt 10.17 
bedoelde premies alleen al in de inrichting Ispra 
teruggebracht van 89 tot 41, dit is een vermindering 
met 55 %. Wat alle krachtens artikel 99 van het sta­
tuut verleende premies betreft is het aantal gedaald 
van 145 in 1978 tot 84 in 1979, dit is dus een vermin­
dering van 42 %. 
Ten einde ervoor zorg te dragen dat de premie iets 
bijzonders blijft, werd het bedrag op 50 000 Belgi­
sche frank gebracht zonder dat dit budgettaire con­
sequenties had. De Commissie merkt op dat het 
individuele bedrag van de premies zeer ver onder 
het statutaire maximum, namelijk driemaal het 
maandelijkse basissalaris blijft. 
Tenslotte wijst de Commissie erop dat artikel 99, 
lid 2 van het statuut van de ambtenaren van de 
Europese Gemeenschappen bepaalt dat het totale 
bedrag van de voor buitengewone diensten toege­
kende premies niet hoger mag zijn dan 3 % van het 
totale jaarlijkse bedrag der basissalarissen van het 
gehele wetenschappelijke en technische personeel. 
Het totale bedrag van de in 1979 verleende premies 
bedroeg echter minder dan 1 % van dit maximum. 
10.18. Toeslagen voor werkzaamheden met een 
bezwaarlijk karakter 
De Commissie verwijst naar haar antwoord op de 
opmerkingen in punt 10.13 tot en met 10.15. 
10.19. De Commissie heeft opdracht gegeven alle 
twijfelgevallen opnieuw te onderzoeken en de con-
/ 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 293 
cordantie tussen de verklaringen en de realiteit 
regelmatig te controleren. 
10.21. t/m 10.26. Met ten laste komende kinderen 
gelijkgestelde personen 
A. Inaanmerkingneming van de inkomsten van de 
persoon voor wie de gelijkstelling is aangevraagd 
en van de personen die onderhoudsverplichtingen 
jegens deze persoon hebben 
In de vragenlijst die door de diensten van Brussel 
werd voorgelegd aan de ambtenaren die om een toe­
slag verzochten voor met ten laste komende kinde­
ren gelijkgestelde personen, zijn gedetailleerde 
inlichtingen vereist inzake de inkomsten andere dan 
die welke uit zijn beroepsactiviteit voortkomen, als­
mede inzake de inkomsten van ongeacht welke aard 
van de personen voor wie de gelijkstelling is aange­
vraagd, welke inlichtingen door de ambtenaar op 
erewoord naar waarheid worden verstrekt. In deze 
zelfde vragenlijst moeten ook het beroepsinkomen 
en andere inkomsten der medeschuldenaars worden 
opgegeven. 
De administratie besluit per geval of de ambtenaar, 
naast de gewoonlijk vereiste bewijsstukken, op 
bepaalde punten aanvullende bewijsstukken moet 
voorleggen. De Commissie zal de nodige maatrege­
len nemen opdat het in de verschillende plaatsen 
van tewerkstelling gebruikte formulier in overeen­
stemming wordt gebracht met het door de diensten 
van Brussel gebruikte formulier. 
Wat meer in het bijzonder de huurwaarde van een 
woning betreft, moet deze volgens artikel 8 van de 
algemene uitvoeringsbepalingen alleen in aanmer­
king worden genomen voor de persoon waarvoor de 
gelijkstelling is aangevraagd. 
B. Blokkering van de vermeende onderhoüdslasten 
Wat betreft de blokkering van de vermeende onder­
hoüdslasten op grond van de per 31 maart 1979 van 
kracht zijnde aanpassingscoëfficiënten voor. dege­
nen die op dezelfde datum deze toeslag verkrijgen, 
dient te worden gepreciseerd dat de hoofden van 
administratie op hun vergadering van 5 juni 1978 
hadden besloten dat, indien de aanpassing van de 
wisselkoersen (Verordening 3085/78 van de Raad 
van 21. 12. 1978) oorzaak zou zijn van een verlaging 
van de onderhoudslast van een persoon ten opzichte 
van het in maart 1979 toegepaste bedrag, dit laatste 
bedrag van toepassing blijft zolang het uit de toe­
passing van de nieuwe wisselkoersen voortvloeiende bedrag niet het in maart 1979 geldende bedrag heeft 
bereikt, en wel voor een periode van ten hoogste 5 
jaar eindigende maart 1984. 
Het personeel is op 30 april 1979 officieel van deze 
overgangsmaatregelen op de hoogte gesteld. 
De administratie van de Commissie heeft op ver­
zoek van de financieel controleur vervolgens aan de 
hoofden van administratie een ontwerp-wijziging 
van artikel 11 van de algemene uitvoeringsbepalin­
gen inzake de gelijkstelling van een persoon met een 
ten laste komend kind doen toekomen, ten einde het 
besluit van 5 juni 1978 een juridische grondslag te 
geven. 
Tijdens de op 26 november 1979 en 31 maart 1980 
gehouden vergaderingen van de hoofden van admi­
nistratie hebben deze geen overeenstemming kun­
nen bereiken over het door de Commissie geformu­
leerde voorstel. 
Daar een visum van de financiële controle werd 
geweigerd, onderzoekt de Commissie momenteel de 
problemen in verband met de toelagen voor met 
kinderen ten laste gelijkgestelde personen. 
10.27. Overmakingen in juni 1979 
De Commissie vestigt de aandacht op het feit dat de 
overmakingen in juni 1979 bij gebrek aan het 
bestaan van een in gemeenschappelijk overleg door 
de instellingen vastgestelde regeling, zijn verricht op 
basis van een tijdelijke regeling, zulks na goedkeu­
ring van het comité voor het statuut. Ten aanzien 
van deze regeling was voor de tijdelijke toepassing 
ervan door de Commissie vooraf een gunstig advies 
uitgebracht door het comité voor het statuut. 
Inmiddels is de door de instellingen in gemeen­
schappelijk overleg vast te stellen regeling als neer­
gelegd in artikel 17, lid 2, van bijlage VII van het 
statuut, op 1 januari 1980 in werking getreden. 
Deze regeling voorziet niet meer in de mogelijkheid 
voor de ambtenaar om door bemiddeling van de 
instelling eenmaal per jaar in de maand juni het 
totale bedrag van zijn nettobezoldiging met aftrek 
van de regelmatige overmakingen te laten overma­
ken in de valuta van zijn land van herkomst of in de 
valuta van het land waar de instelling waarbij hij 
zijn functie uitoefent, is gevestigd. 
Sinds de datum van inwerkingtreding ervan past de 
Commissie deze nieuwe regeling derhalve strikt toe, 
zodat de overmakingen in de maand juni niet meer 
in 1980 hebben plaatsgevonden. 
294 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
10.31. Overmakingen aan het 
tenwerk" .Beamtenheimstat-
1. Sinds 1 april 1979 is geen enkele overschrijding 
van de grens van 35 % meer toegestaan, behalve 
overschrijdingen krachtens tijdelijke bepalingen 
die uitsluitend het gevolg zijn van de stijging 
van de wisselkoersen sinds die datum. 
2. Sinds dezelfde datum is het verschil tussen de 
door de Commissie toegepaste wisselkoers en 
de bankwisselkoers zeer gering wat betreft 'de 
Belgische frank ten opzichte van de Duitse 
mark; daarentegen maakt het verschil tussen de 
door de Commissie toegepaste wisselkoersen en 
die welke door de banken worden berekend, de 
overmakingen in Duitse marken van de in een 
zwakke valuta (bijvoorbeeld de lire) uitbetaalde 
bezoldigingen interessanter. 
3. De risico's voor fraudes op dit niveau zijn even­
wel zeer gering: 
a) volgens een door het Beamtenheimstatten-
werk zelf verrichte studie is geconstateerd 
dat slechts een te verwaarlozen aantal 
spaarders de gesloten contracten beëindigt 
en derhalve om terugstorting van de 
gespaarde bedragen verzoekt; 
b) de door het Beamtenheimstattenwerk ver­
strekte rente bedraagt slechts 3 %\ 
c) in het geval van eventuele annulering van-
het spaarcontract blijft de provisie van 1 % 
(op het globale bedrag van het gesloten con­
tract) het eigendom van het Beamtenheim­
stattenwerk. 
4. De Commissie zal het Beamtenheimstattenwerk 
verzoeken om op de formulieren van overdracht 
de aard van de transactie (sparen, voorfinancie­
ring of lening) te vermelden ten einde een beter 
toezicht op deze transacties mogelijk te maken 
en in de toekomst te kunnen beschikken over 
nauwkeurige gegevens inzake het aantal spaar-
contracten waarop werkelijk een onroerend 
goed-transactie is gevolgd. 
10.34. Inrichtingsvergoeding 
Het vraagstuk dat door de Rekenkamer in zijn ver­
slag aan de orde is gesteld betreffende de betaling 
van een inrichtingsvergoeding aan een persoon die 
de ontheemdingsvergoeding krijgt doch die niet 
gehouden is van woonplaats te veranderen, zulks 
ten einde te voldoen aan de verplichtingen van arti-
kelv20 van het statuut, is ingewikkelder dan uit de 
opmerkingen van de Rekenkamer blijkt. 
Het is namelijk niet duidelijk dat een persoon die 
reeds in zijn plaats van tewerkstelling verblijft, als gevolg van zijn aanwerving door de Europese 
Gemeenschappen geen kosten moet maken. Dit is 
met name het geval wanneer iemand die in een 
bepaalde plaats , wenst te werken, zich tijdelijk in 
deze plaats vestigt in afwachting van en in voorbe­
reiding van dergelijk werk. Indien hij. bijvoorbeeld 
om deze redenen een klein appartenjent huurt en 
zijn familie in zijn land van oorsprong achterlaat, is 
het duidelijk dat hij op het moment waarop hij zijn 
werk krijgt, inrichtingskosten maakt en besluit of 
verplicht is zich definitief in de plaats van tewerk­
stelling te vestigen. Met de in artikel 5 van bijlage 
VII van het statuut bedoelde vergoeding wordt nu 
juist beoogd deze kosten te dekken. 
10.37. Inrichtingsvergoeding 
Bij de,huidige stand van zaken zou het onmogelijk 
zijn om zonder ineer de voorwaarden af te schaffen 
die het recht op een inrichtingsvergoeding afhanke­
lijk maakt van de betaling van de ontheemdingsver­
goeding, aangezien het statuut uitdrukkelijk in deze 
voorwaarde voorziet. 
De enige manier om tot het door de Rekenkamer 
verlangde resultaat te komen zou een wijziging van 
het statuut zijn. 
De Commissie zal dit vraagstuk ter bestudering aan 
de andere instellingen voorleggen. 
HOOFDSTUK 11 — HUISHOUDELIJKE UITGAVEN 
11.6. en 11.7. 'De Commissie heeft op 11 decem­
ber 1979 uitvoerig op het door de Rekenkamer 
genoemde ontwerp-verslag gereageerd. Bij de ont­
vangst van het definitieve verslag heeft zij vastge­
steld dat de Rekenkamer in grote mate rekening 
heeft gehouden met de aangevoerde argumenten. 
Wat betreft het definitieve verslag heeft de Commis­
sie geantwoord dat zij de mening van de Rekenka­
mer deelt dat' ernaar moet worden gestreefd om wat 
betreft het aankoopbeleid een zo groot mogelijke 
doeltreffendheid bij de instellingen, en met name bij 
de Commissie, te bereiken. Wat betreft de algemene 
aanbevelingen van het verslag voor een verder doorj 
gevoerde centralisatie van de aankopen en de aan­
neming, voor zover dit mogelijk is, van gemeen­
schappelijke normen voor artikelen van gemeen­
schappelijk gebruik, is de Commissie bereid met de 
andere instellingen een spoedige tenuitvoerlegging 
daarvan te bespreken. De Commissie beseft dat een 
passende controle en de instandhouding van de 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 295 
goederen noodzakelijk is. Het is evenwel duidelijk 
dat voor een doelmatige controle een passende 
infrastructuur, zowel aan personeel als aan compu­
tersystemen, een eerste vereiste is. 
Hoe gewenst een dergelijke doelstelling ook mag 
zijn, zij dient eerst te worden vergeleken met de 
andere prioriteiten van de Commissie die eveneens 
* voor de verwezenlijking ervan aanvullende midde­
len noodzakelijk maken. Desalniettemin kan de 
Commissie,de Rekenkamer de verzekering geven 
dat 2ij de bestaande procedures in het licht van de 
in het verslag gemaakte opmerkingen onder de loep 
zal nemen ten einde na te gaan in hoeverre zij kun­
nen worden verbeterd. 
11.9. In de tweede alinea wordt verklaard dat de 
Commissie niet heeft overwogen om haar eigen ver­
zekeraar te zijn, hoewel dit bij de overheidsdiensten 
van de meeste Lid-Staten de gewoonte is. In tegen­
stelling tot hen is de Commissie, afgezien van 
enkele uitzonderingen, geen eigenaar, doch huurder 
van de gebouwen die zij betrokken heeft. In de 
huurcontracten wordt bepaald dat de Commissie 
een verzekering moet afsluiten zoals overigens regel 
is in de Lid-Stateri wanneer gebouwen worden 
gehuurd. 
Rekencentrum 
Punten 11.10. en 11.11. 
Aankoop of huur van materieel 
De Commissie had een keuze tussen: 
— aankoop, 
— huurkoop (zonder de mogelijkheid het materieel 
in de loop van de huurperiode te ruilen), 
— huur. . ' 
De Commissie liet haar keuze vallen op huur aange­
zien zij gedurende de periode van het vijfjarencon-
tract het oorspronkelijke materieel wenste in te rui­
len tegen moderner materieel met een sterkere capa­
citeit. 
De Commissie kan bijvoorbeeld het ICL 2980-
systeem inruilen tegen een tweeledige 2976 (wanneer 
zij grotere flexibiliteit nodig heeft) of een 2982 
(indien zij behoefte heeft aan een grotere capaciteit). Deze inruilmogelijkheid is eveneens van toepassing 
op terminals (zie de clausules 5.3.1 en 5.3.2 van con­
tract nr. H05). 
Gezien de moeilijkheid om de behoeften van de 
Commissie over een periode van vijf jaar te voor­
spellen en het tempo waarin de informaticatechno-
logie vorderingen maakt (veelvuldige introductie 
van materieel met een betere prijs/prestatie) besloot 
de Commissie dat het van essentieel belang was om 
veeleer soepele huurvoorwaarden te verkrijgen (met 
de mogelijkheid van inruil van materieel) dan zich 
voor vijf jaar of meer vast te leggen op een bepaald 
stuk materieel, zoals het geval zou zijn bij aankoop 
of huurkoop. 
De Commissie zou in staat zijn al het materieel of 
een gedeelte ervan te kopen indien zij hiertoe in de 
toekomst zou besluiten. ICL (en haar subcontrac­
tanten) zouden dit toejuichen, aangezien het hun 
het risico zou besparen om oud materiaal (bijvoor­
beeld een 2980 die thans niet langer op de markt is), 
dat nog niet is afbetaald en waarvoor het moeilijk is 
een andere klant te vinden, te moeten terugnemen. 
Financiële compensatie voor vertraging 
Wat betreft de tijdschema's moet worden onder­
streept dat de overbrenging van een omvangrijke 
hoeveelheid werk van eén IBM naar een andere 
computer (ten einde de annulering van IBM moge­
lijk te maken) waarschijnlijk een wereldpremière is. 
Het vraagstuk was zelfs nog ingewikkelder gemaakt 
omdat ICL werd verzocht een IBM-netwerk op een 
IBM-toestel met een gemengd netwerk (MITRA's, 
Nixdorf, Olivetti) over te brengen op een ICL-toe-
stel. 
Aan beide zijden bestond er derhalve geen vaste 
basis voor de vaststelling van een tijdschema waar­
van zij de naleving konden garanderen. 
Aan de zijde van de Commissie (en er zij aan herin­
nerd dat voor een dergelijke overbrenging een grote 
mate van samenwerking vereist is werd het pro­
bleem nog moeilijker door het feit dat er gedurende 
de overbrengingsperiode enerzijds een grote 
toename iri de vraag naar nieuwe toepassingen 
en/of uitbreidingen op bestaande toepassingen was, 
en dat anderzijds het personeel voor informatiever­
werking onvoldoende in aantal was om de situatie 
aan te kunnen (200 posten tegenover een noodzake­
lijk aantal van 344). 
De Commissie en ICL besloten derhalve in het con­
tract met het bureau Diensten en overbrenging een 
296 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
tijdschema op te stellen dat de druk die op' beide 
partijen werd uitgeoefend om tot de snelst 
mogelijke oplossing te komen, kon weerstaan. 
Onder dergelijke omstandigheden zou het bij een 
dergelijke onderneming ongepast zijn geweest om 
voor vertraging boetes op te leggen. 
Desalniettemin kon de Commissie niet accepteren 
dat de overbrenging tot in het oneindige zou voort­
duren. Om deze reden behield de Commissie zich 
het recht voor de reeks contracten te annuleren 
indien de oplevering voor elk der belangrijkste 
bestellingen niet op 31. 12. 1979 was geschied. 
Risico-element 
Het risico-element wordt naar behoren omschreven 
in clausule 7.7.5. van contract H05. 
Het wordt toegepast op materieel (bijvoorbeeld het 
MITRA/Olinix-netwerk) en op diensten (d. w. z. 
overbrenging) wanneer deze door subcontractanten 
worden verricht. 
ICL aanvaardde bepaalde risico's ten opzichte van 
de subcontractanten (die door de Commissie en niet 
door ICL werden gekozen) — Zie clausule 7.7.5. 
ICL heeft bij een aantal gelegenheden extra kosten 
gemaakt met betrekking tot deze subcontractanten. 
Bijvoorbeeld de MITRA 125 die door de MJ I-maat­
schappij was geleverd voor gebruik bij cle land-
bouwinterventiedienst van de Commissie, werd niet 
naar behoren door de subcontractant verzorgd en 
onderhouden en bleek ongeschikt te zijn voor het 
werk. Op verzoek van de Commissie hield ICL zich 
bezig met de verwijdering van de MITRA 125 en 
verving deze onmiddellijk door een ICL 2903 die 
gratis voor en aantal maanden werd verstrekt. — de ICL 1980, het netwerk en de voornaamste 
overgebrachte toepassingen (andere dan het 
Centrum voor informatie en documentair 
onderzoek van de Europese Gemeenschappen, 
CIRCE) per 16 december 1979 werden geaccep­
teerd; 
— de Commissie zal het CIRCE niet overbrengen 
naar ICL (het ECDOC (interne documentatie) 
gedeelte van het CIRCE zal blijven functione­
ren op CII-Honeywell Buil, het CELEX (infor­
matiebank inzake communautaire wetgeving) 
gedeelte zal worden overgebracht naar CII-
Honeywell Buil); 
— ICL zal 7 manjaren werktuigbouwkundig werk 
volgens het vrije systeem verschaffen (in plaats 
van de in het protocol van de voorlopige aan­
vaarding overeengekomen 4 manjaren); 
— ICL verstrekt voor de duur van het contract gra­
tis 5 van de 11 megaby-capaciteit op de 2980; 
— ICL verstrekt een tweede toestel (ICL 2976) 
bemand met ICL-personeel ten einde de toene­
mende werkzaamheden van de Commissie te 
verwerken. Het eerste jaar van gebruik is gratis 
(dit betekent voor de Commissie een besparing 
van ongeveer 135 miljoen BFR); 
— ICL zal voor 1980 of 1981 niet de 5 % indexatie 
op de huurlasten en belastingen op programma­
vergunningen van de ICL 2980 toepassen. 
Andere voorzieningen hebben betrekking op de 
bewaking van het functioneren van de magnetische 
band en de gratis verstrekking door ICL van een 
vierde ploeg tot alle van de 11 megaby-capaciteit 
zijn geïnstalleerd. 
De Commissie gelooft dat deze aanvaardingsvoor-
waarden resulteren in voldoende capaciteit tegen de 
geboden prijzen en terzelfder tijd de Commissie 
compensatie verschaffen voor uitgaven die zij onno­
dig heeft gemaakt (bijvoorbeeld door te trachten het 
CIRCE over te brengen op ICL). 
Definitieve aanvaarding van het systeem 
De proeven voor de definitieve aanvaarding van het 
systeem vonden in december 1979 plaats. Het resul­
taat van deze proeven werd gedurende de eerste 
helft van 1980 beoordeeld en op 2 augustus 1980 
werd een protocol van aanvaarding van het systeem 
(Addendum 21 bij contract EEG/H/07) onderte­
kend. 
In het protocol van aanvaarding van het systeem 
wordt verklaard dat: Dienst Planning computerbeheer 
Deze dienst zal beginnen te functioneren wanneer 
de begrotingsautoriteit de nodige posten beschik­
baar stelt. 
De geplande instelling van deze dienst omvat zes 
„A"-, 6 „B"- en 4 „C"-posten. De dienst heeft 
momenteel de volgende permanente posten (2 „A"-, 
2 „B"- en 3 ,,C"-posten). 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 297 
Er zij opgemerkt dat de informatieverwerkende 
diensten eind 1979 een tekort van 144 posten had­
den. Voor 1980 werden 50 extra posten aange­
vraagd; er werden 13 posten (5 „B" en 8 „C") toege­
kend. Deze worden momenteel tussen de verschil­
lende informatieverwerkende diensten verdeeld. 
Inschakelen van personeel van buitenaf 
\ 
De Commissie heeft dë begrotingsautoriteit er her­
haaldelijk op gewezen dat de kosten voor de 
Gemeenschap van een externe deskundige op het 
gebied van de informatieverwerking ongeveer twee­
maal zo hoog zijn dan de kosten van een dienover­
eenkomstige ambtenaar. 
Met een tekort van 144 posten had de Commissie 
evenwel geen keus doch zag zich wel gedwongen 
extra personeel in te schakelen. 
Afgezien van de kostenoverwegingen levert het 
gebruik van extern en tijdelijk personeel de Com­
missie ernstige problemen op. Dergelijk personeel is 
nuttig wanneer Eenmalige niet te herhalen taken 
moeten worden verricht (bijvoorbeeld overbren­
ging). Nu de overbrenging praktisch is voltooid, blij­
ven de Commissie alleen permanente taken over die 
continuïteit vereisen. Voor de handhaving van een 
systeem zoals CRONOS (databank van statische 
tijdreeksen) bijvoorbeeld, zijn voor een-periode van 
verscheidene jaren een of meer personen vereist. 
Het systeem is in gevaar gebracht doordat personeel 
op contract of tijdelijke functionarissen in dienst 
werden genomen met het bijkomende risico dat 
wanneer hun tewerkstelling wordt beëindigd, hun 
„know-how" met hen zal verdwijnen. dies. Wat betreft de nog niet afgesloten transacties 
— 7 in totaal — heeft de Commissie aan de begun­
stigden een rappel gestuurd en onderneemt thans 
nog verdere stappen om de ontbrekende bewijsstuk­
ken in haar bezit te krijgen. 
Wat betreft de" 34 subsidies waarvan het dossier 
gesloten is, zijn de meningsverschillen aan de dag 
getreden tussen de Commissie en de Rekenkamer 
die voor bepaalde gevallen wenst dat de gehele 
boekhouding van de begunstigde wordt overgelegd. 
Een dergelijke procedure is niet in de gesloten over­
eenkomsten voorzien: het gewenste doel zal even­
wel kunnen worden bereikt indien de Rekenkamer 
gebruik maakt van haar recht van verificatie bij de 
begunstigden. Dit recht staat uitdrukkelijk vermeld 
in de tekst van de met de betrokkenen gesloten 
overeenkomsten. 
Voor de andere door de Commissie gemaakte uitga­
ven betreffende de rechtstreekse verkiezing staan de 
nodige bewijsstukken de Rekenkamer ter beschik­
king. 
HOOFDSTUK 12 — SAMENVATTING VAN 
VERSLAGEN OVER EXTERNE INSTELLINGEN 
De Commissie gaat ervan uit dat de Rekenkamer 
van haar geen antwoord verwacht in het kader van 
het jaarverslag. 
De antwoorden zullen overeenkomstig de speciaal 
hiervoor vastgestelde procedures worden gegeven. 
Slotopmerkingen 
Het antwoord op de vragenlijst werd de Rekenka­
mer op 7 juli 1980 toegestuurd. 
11.12. De Commissie heeft op 18 juli 1980 de 
Rekenkamer haar antwoord doen toekomen. 
11.15. Sinds de controle van de Rekenkamer bij 
de diensten van de Commissie heeft deze nog bewijs­
stukken van begunstigden ontvangen die niet aan 
hun contractuele verplichting hadden voldaan. 
Tot op heden heeft de Commissie bewijsstukken 
ontvangen betreffende de aanwending van 34 subsi­DEEL TWEE 
EUROPESE ONTWIKKELINGSFONDSEN 
Inleiding 
0.4. (laatste paragraaf) Over het algemeen kan 
de Commissie akkoord gaan met de opmerkingen 
over de punten die volgens de Rekenkamer bepa­
lend zijn voor het welslagen of het mislukken van 
een ontwikkelingsproject. Hieronder wordt nader 
ingegaan op de ten aanzien van elk van deze punten 
gevolgde beleidslijnen. 
298 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
0.5. Overschatting van mogelijkheden van de 
begunstigde landen op humanitair, financieel en 
administratief gebied 
a) Problemen in verband met de grondeigendom 
Telkens wanneer bij het onderzoek van een project 
blijkt dat dergelijke problemen zich kunnen voor­
doen, schenkt de Commissie er de nodige aandacht 
aan. In de meeste gevallen wordt in de bijzondere 
voorwaarden van de voorstellen en financierings­
overeenkomsten bepaald dat voor het begin van de 
werkzaamheden een regeling moet worden gevon­
den in verband met de ontruiming van de 
onteigende gronden en de schadeloosstelling van de 
onteigende personen. De Commissie heeft evenwel 
ter zake slechts een beperkte bevoegdheid. Zij heeft 
geen vat op de oplossing die uiteindelijk aan de pro­
blemen gegeven wordt omdat zij zich uiteraard niet 
in de plaats van de administratie kan stellen wan­
neer deze in gebreke blijft. Men mag trouwens niet 
de ogen sluiten voor het feit dat aan de oplossing 
van de problemen in verband met de grondeigen­
dom, die tot de nationale soevereiniteit behoren, in 
talrijke gevallen uitgesproken politieke aspecten 
kunnen vastzitten. 
b) Het niet nakomen van contractuele verplichtingen 
neergelegd in de financiële overeenkomsten 
De uitgebrachte kritiek is juist en er zou een hele 
waslijst van tekortkomingen kunnen worden opge­
somd. Men moet zich evenwel realiseren dat de 
ACS-landen reeds de grootste moeite hebben om de 
lopende uitgaven uit de geringe eigen begrotings­
middelen te kunnen financieren. Het overnemen 
van de permanente onderhoudsuitgaven door de 
Ontwikkelingsfondsen zou geen uitkomst bieden, 
hoewel moet worden gezegd dat de Overeenkomst 
van Lomé II op dit punt enkele nuttige versoepelin­
gen aanbrengt. Nodig is een zorgvuldige afweging 
van de hulp van de Gemeenschap aan sectoren 
waarin weerkerende uitgaven het meest voorkomen 
(bijvoorbeeld sociale voorzieningen). Daarnaast 
moet de financiële basis worden gelegd voor het 
nemen van passende maatregelen (die - dikwijls 
slechts geringe kosten meebrengen), waardoor de 
opleiding van de met het onderhoud van de voorzie­
ningen belaste technici kan worden ter hand geno­
men of de levering van het voor het onderhoud 
noodzakelijke materieel kan worden verzekerd. 
Tenslotte dient onderstreept te worden dat de 
instanties van de ACS-staten erg gevoelig kunnen 
reageren wanneer op hun zwakke positie ter zake 
wordt gewezen. Bij de bespreking van het verslag 
van de Commissie voor het begrotingsjaar 1978 over 
de besteding van de hulp, zorgde een passage 
waarin een objectieve uiteenzetting werd gegeven 
van de problemen waarmede de ACS-staten te kam­
pen hebben als gevolg van de beperktheid van hun 
begrotingsmiddelen, alsmede van de kwalitatieve en 
kwantitatieve tekortkomingen van het met het 
onderhoud belaste kaderpersoneel, voor grote moei­lijkheden. Om een diplomatiek incident te vermij­
den diende de betrokken passage zelfs geschrapt te 
worden. 
f 
0.6. Onvoldoende kwaliteit van de voorstudies 
De Commissie wendt zich tot de landen die voor 
ontwikkelingshulp in aanmerking komen en het is 
uitzonderlijk dat zij reeds goed bestudeerde projec­
ten ontvangt. Dikwijls worden alleen denkbeelden 
over projecten naar voren gebracht. De Commissie 
verstrekt de betrokken landen de technische samen­
werking die nodig is voor de samenstelling van het 
uitvoeringsdossier en de controle achteraf. De Com­
missie kan hiervoor een beroep doen op een groot 
aantal adviesbureaus die de know how en de tech­
nologische rijkdom van de negen Lid-Staten verte­
genwoordigen. Het lijdt geen twijfel dat sommige 
van die bureaus, die niet voldoende vertrouwd zijn 
met de zeer aparte omstandigheden in tropisch 
Afrika, fouten hebben gemaakt en nog zullen 
maken. Over het algemeen gaat het evenwel om uit­
zonderingsgevallen. Wanneer de fout te flagrant is, 
aarzelt de Commissie overigens niet het studiebu­
reau op een „zwarte lijst" te plaatsen. 
0.7. Niet-aangepast zijn van de projecten aan de 
plaatselijke omstandigheden 
De door de Rekenkamer gemaakte opmerkingen 
mogen niet worden veralgemeend. Er zijn projecten 
waarop kritiek kan worden uitgebracht, maar daar­
naast zijn / er talrijke projecten die oordeelkundig 
zijn opgezet en ten volle beantwoorden aan de 
plaatselijke omstandigheden. 
De onvolkomenheden bij het opzetten en het uit­
voeren van de projecten, de onaangepastheid van de 
installaties en voorzieningen, alsmede de onvol­
doende toepassing van plaatselijke materialen zijn 
het gevolg van een combinatie van factoren die 
meestal van psychologische en sociologische aard 
zijn. Als voorbeelden kunnen worden genoemd: de 
wens dat „moderne" projecten worden uitgevoerd 
waarvóór in de industrielanden modellen aanwezig 
zijn; het afwijzen van de traditionele materialen die 
niet het aanzien en het prestige van de ingevoerde 
materialen genieten; het feit dat de traditionele 
materialen niet officieel aangenomen zijn, leidt tot 
moeilijkheden bij het opleveren van de werkzaam­
heden en verklaart waarom de ondernemingen er 
weinig voor voelen om een garantie van 10 jaar te 
geven; de invloed van buitenlandse technische advi­
seurs die somtijds aan de basis liggen van opbod; de 
laksheid van sommige Europese architecten die niet 
in conflict willen komen met hun opdrachtgevers, 
hetgeen kan leiden tot enorme betonnen construc­
ties. 
De diensten van de Commissie hebben die-lering uit 
de ervaringen van het verleden getrokken en hebben 
de partnerlanden attent gemaakt op de,gerezen pro­
blemen. Er zijn bepaalde acties aan de gang die 
gericht zijn op een betere aanpassing van de infra­
structuren aan het milieu, het gebruik van 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 299 
plaatselijke materialen en van de kennis van de 
kleine nationale ondernemingen. Men mag zich 
evenwel niet ontveinzen dat deze acties niet eenvou­
dig zijn; voor het behalen van resultaten zullen veel 
tijd en vrijwel permanente overredingskracht nodig 
zijn. 
Het ziet ernaar uit dat de inspanningen van de 
Commissie en van de instanties van de ACS-staten 
eindelijk een meer redelijk gefundeerde steun krij­
gen. In dit verband kan met voldoening worden 
gewezen op een van de punten van de resolutie van 
de Raad van Ministers ACS-EEG van 8 en 9 mei 
1980 te Nairobi, namelijk de aanbeveling „om 
ervoor te zorgen dat de meest geschikte instructies 
worden gegeven aan dé adviesbureaus om te bevor­
deren dat zoveel mogelijk gebruik wordt gemaakt 
van een passende technologie en dat mankracht en 
materiaal van de ACS-staten worden benut". Deze 
tekst, die in de lijn van de aanbevelingen van het 
Rekenhof ligt, werd op verzoek van de ACS-staten 
opgenomen. 
0.8. Gevolgen van de prijzenpolitiek tegenover de 
producenten 
Het is juist dat het systeem van lage producenten­
prijzen schadelijk is voor de goede ontwikkeling van 
bepaalde landbouwprojecten. De Commissie houdt 
zich met de zaak bezig en haar tussenkomsten heb­
ben in sommige gevallen geleid tot een verhoging 
van de prijzen die aan de producenten worden 
betaald. Ook in deze kwestie kan de dialoog met de 
regeringen evenwel delicaat zijn om politieke rede­
nen; aan de éne kant zijn deze regeringen geneigd 
zich op het standpunt te plaatsen dat de aangelegen­
heid tot hun bevoegdheid behoort, aan de andere 
kant aarzelen zij niet de Commissie erop te attende­
ren dat zij niet alleen de producenten op het platte­
land redelijke prijzen moeten garanderen, maar dat 
zij ook tot plicht hebben de consumentenprijzen in 
de steden onder controle te houden. Tenslotte hou­
den zij de Gemeenschap niet zonder reden voor dat 
de prijzen van de landbouwprodukten worden 
bepaald door de toestand op de wereldmarkten 
waarop zij geen enkele vat hebben. Het is dan ook 
niet verwonderlijk dat een poging van de Gemeen­
schap om tijdens de bespreking van het verslag 1978 
van de Commissie over de besteding van de hulp 
overeenstemming te bereiken over een gemeen­
schappelijke aanbeveling ten gunste van de vaststel­
ling van lonende landbouwprijzen, volledig de mist 
is ingegaan. Zulks betekent overigens niet dat de 
Commissie het bij die ene poging zal laten, want het 
betreft hier werkelijk een essentieel aspect van het 
onwikkelingsbeleid. 
0.9. Problemen in verband met de technische bij­
stand en het plaatselijk kaderpersoneel 
Iedere dag blijkt steeds duidelijker dat het welslagen 
van talrijke projecten afhankelijk is van de buiten­landse technische bijstand. Dit geldt zowel voor de 
uitvoering van de projecten als voor de goede func­
tionering van de voorzieningen. 
Het is echter niet altijd gemakkelijk om technische 
bijstand op hoog niveau te blijven verlenen, hetzij 
omdat ervaren personeel moeilijk te vinden is, hetzij 
omdat de ACS-staten erop staan dat de begeleiding 
na verloop van tijd wordt overgenomen door plaat­
selijke krachten. 
Andere factoren die een ongunstige invloed op de 
levensvatbaarheid van de projecten hebben, zijn de 
talrijke overplaatsingen, de overvloed van perso­
neel, de onvoldoende geschiktheid van het perso­
neel, alsmede het grote verschil tussen de salarissen 
van de Europese en de plaatselijke technici. 
Ook op dit gebied kan de Commissie evenwel niet 
soeverein beslissen. Zij moet dus samenwerken met 
de ACS-staten die bij de keuze van de deskundigen 
en de beèeleidende maatregelen het laatste woord 
hebben. 
0.10. Overbodige risico's als gevolg van een ver­
keerd streven naar zuinigheid 
De Commissie is het eens met het oordeel van de 
Rekenkamer. Er kunnen talrijke gevallen worden 
aangehaald, waarin uitgespaarde bedragen werden 
gebruikt voor de beëindiging van een project of een 
aanvullend krediet moest worden aangevraagd. Men 
mag evenwel niet uit hét oog verliezen dat men ter 
zake voorzichtig dient te werk te gaan, ten eerste in 
verband met het beschikbaar stellen van kredieten 
en ten tweede ten einde misbruiken in de aanvragen 
van de gebruikers te voorkomen. De Commissie 
beoordeelt de wenselijkheid van dergelijke maatre­
gelen dan ook in het kader van de bevoegdheid tot 
aanpassing van de hoofdordonnateur. 
Het is overigens jüist dat het overlaten van een mar­
ginaal deel van een project.aan de begunstigden 
dikwijls het operationeel maken van het project ver­
traagt. 
0.11. Laksheid van de Commissie bij het innen van 
vorderingen van ACS-landen op Europese onderne­
mingen 
De Commissie is het niet eens met het oordeel van 
de Rekenkamer dat „de diensten van de Commissie 
het betrokken land niet genoeg hebben gesteund bij 
het innen van deze vordering". 
300 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
In werkelijkheid heeft de Commissie al het 
mogelijke gedaan om de Europese bank ertoe te 
bewegen de ten waarborg gegeven bedragen terug te 
storten. Omdat de verzoeningsprocedure zonder 
resultaat is gebleven, heeft de Commissie gemeend 
dat zij als geldschieter niet buiten haar traditionele 
rol van „bemiddelaar" in geschillen mocht treden. 
Zoniet zou zij een gevaarlijk precedent hebben 
geschapen dat in strijd is met de geest van de Over­
eenkomst van Lomé. 
De Commissie staat dan ook gereserveerd ten 
opzichte van het voorstel van de Rekenkamer om 
„in de betalingsovereenkomsten substitutieclausules 
op te nemen, die haar in staat stellen om op verzoek 
van de begunstigde staten namens deze bepaalde 
vorderingen te innen". 
In de meeste gevallen geeft de pragmatische en soe­
pele procedure „van goede diensten" trouwens 
goede resultaten. 
SECTIE I — INVESTERINGSPROJECTEN 
A. Landbouw- en agro-industriële projecten 1.1 tot 
1.18) 
Uiteraard kan men bjj het uitvoeren van landbouw­
projecten, gezien de omvang en de over tal van 
jaren gespreide duur daarvan, stuiten op voor elk 
van die projecten specifieke moeilijkheden. In de 
meeste gevallen kunnen de aangehaalde moeilijkhe­
den of situaties worden toegeschreven aan politieke, 
technische, economische, sociaal-economische en 
menselijke redenen. 
Politieke redenen: De Commissie beschikt hier over 
beperkte actiemiddelen; verder dan het doen van 
aanbevelingen of suggesties kan zij namelijk nauwe­
lijks gaan, zonder daarmee overigens altijd een wij­
ziging van het standpunt van de overheden teweeg 
te brengen; voorbeelden: — het overbrengen van de 
rijstfabriek (1.2), het verwaarlozen van een deel van 
het areaal (1.5), de tegenstrijdige belangen van 
bepaalde vooraanstaande personen (1.8), de agrari­
sche hervorming (1.10), het prijsbeleid (1.15), het 
afzetbeleid (1.13) of de uitbreiding van de notenteelt 
(1.6). 
Technische redenen: Voor de landbouw en de agrari­
sche industrie gelden regels en principes die niet 
zomaar kunnen worden gewijzigd: de resultaten van 
het agronomisch onderzoek zijn pas na een over het 
algemeen vrij lange periode ( 6 a 12 maanden en 
soms meer (1.2)) bekend; bij de vaststelling van de 
verwerkingscapaciteit van een agro-industrieel com­
plex is altijd uitgegaan van de jaarlijkse piekpro-duktie; een stapsgewijze aanpak, afgestemd op de 
produktievooruitzichten, blijft echter, economisch 
gezien, noodzakelijk. 
Economische redenen: De uitvoering van projecten 
neemt meerdere jaren in beslag; bij de behandeling 
ervan kan moeilijk precies de economische evolutie, 
op zowel internationale als nationale schaal, worden 
aangegeven. 
Het laatste decennium wordt gekenmerkt door de 
oliecrisis, een stijging van de kosten van grondstof­
fen en produktiemiddelen en een verhoging van de 
nationale salarissen; in de meeste gevallen zijn dit 
de factoren geweest die tot overschrijdingen (1.3) en 
aanpassingen (1.4, 1.5) van projecten hebben geleid. 
Economische redenen, met name wat betreft de ren­
tabiliteit, vormen een verklaring voor het niet-ver-
werken van de produktie (1.6), de keuze van de 
technische opzet van een complex, waarvoor de ver­
houding investering/toegevoegde waarde (en zelfs 
de rentabiliteit) van doorslaggevend belang is (1.14), 
en de vervanging van dieselovens door turfovens 
(nieuwe financiering 1.3). 
Technische, economische en menselijke redenen: De 
vervanging van een betrouwbare en economische 
infrastructuur (hete luchtoven) door een minder 
goede oven (bekende Ceylanoven -t— 1.9) was nood­
zakelijk vanwege: 
— de lage produktiviteit van de plaatselijke 
arbeidskrachten, 
— het gebrek aan beschikbaar materiaal (cement, 
ijzer, plaat, enz.), 
— de noodzaak om de oogsten te verwerken (de 
Ceylanoven's zijn gemaakt van bouwblokken), 
— de gespannen verhouding tussen de technische 
deskundige en de nationaal verantwoordelijke 
persoon. 
Op de bekwaamheid van de technische deskundige 
kan in dit verband niets worden aangemerkt (1.12). 
De nationaal verantwoordelijke persoon die al bijna 
7 jaar werkzaam is en juist tot directeur van het pro­
ject was benoemd, kon moeilijk de sterke persoon­
lijkheid van de technische deskundige aanvaarden. 
Dit menselijke conflict heeft een negatieve invloed 
gehad op het verloop van dit project (1.6, 1.9) omdat 
de opmerkingen van de technische deskundige een­
voudigweg werden genegeerd. De nationaal verant­
woordelijke persoon heeft overigens verzocht de 
technische deskundige terug te roepen. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 301 
1.17. Voor het project betreffende het in de ACS-
staat gebouwde suikercomplex zijn de volgende 
financiële steunmaatregelen getroffen: 
— 2e Overeenkomst van Lomé (3e EOF): 5,04 mil­
joen RE (lening tegen speciale voorwaarden) 
— Lomé II (4e EOF): 3 miljoen RE (speciale 
lening ten laste van de voor risicodragend kapi­
taal beschikbare middelen) 
— Lomé I (4e EOF): 1,428 miljoen RE (onderge­
schikte lening ten laste van de voor risicodragend 
kapitaal beschikbare middelen voor de suiker­
onderneming) 
Daar het om een project in de industriesector gaat, 
heeft de Gemeenschap, overeenkomstig de bepalin­
gen van de tweede Overeenkomst van Jaoendé, de 
Europese Investeringsbank op 5 januari 1973 het 
ruimst mogelijke mandaat gegeven voor het beheer 
van de lening tegen speciale voorwaarden, met 
name wat betreft toezicht op de uitvoering van het 
project, het naleven van de door de ACS-staat en de 
suikeronderneming aangegane bijzondere verplich­
tingen en de financiële situatie van deze onderne­
ming. 
De bank heeft de Commissie sedert eind 1973 ieder 
jaar een verslag over dit project doen toekomen; 
ook is door beide partijen, waar nodig, van gedach­
ten gewisseld over onderwerpen van gemeenschap­
pelijk belang en heeft de bank de Commissie iedere 
nuttige informatie ter beschikking gehouden. 
Bovendien is de gemachtigde van de Commissie tel­
kens mondeling ingelicht over de resultaten van de 
door de bank in verband met dit project georgani­
seerde werkbezoeken. 
Wat de leningen ten laste van de voor risicodragend 
kapitaal beschikbare middelen aangaat, stuurt de 
bank de Commissie en de Raad regelmatig de jaar­
verslagen, bedoeld in lid 4 van artikel 31 van het 
intern akkoord van 11 juli 1975. 
B. Wegeninfrastructuurprojecten (1.19 en 1.25) 
1.22. a) Er moet onderscheid worden gemaakt 
tussen termijnoverschrijdingen en termijnverlengin­
gen. Tot deze laatste wordt indien zulks noodzake­
lijk blijkt door de opdrachtgever besloten. Over­
schrijdingen van termijnen die niet worden gerecht­
vaardigd door termijnverlengingen komen vrij zel­
den voor. Het geciteerde voorbeeld is niet kenmer­
kend. Men mag technische voltooiing niet met 
administratieve afronding verwarren. Dit laatste kan 
namelijk óm allerlei moeilijkheden die aan het 
einde van het contract kunnen ontstaan (twisten, 
ontheffing waarborgen en garanties, vereffeningen laatste betalingen, enz.) nogal wat tijd in beslag 
nemen. 
b) Alleen al uit het feit dat de door de inschrijvers 
voor een bepaald werk gemaakte offertes sterk uit­
een kunnen lopen (tot 100 %), blijkt hoe moeilijk het 
is op voorhand realistische ramingen te maken. De 
overschrijdingen die in geval van overeenkomsten al 
belangrijk kunnen zijn, kunnen nog. groter worden 
wanneer het gaat om werken in regie die uitsluitend 
op basis van kostenramingen worden uitgevoerd. 
1.23. De kwaliteit van bepaalde studies laat 
inderdaad te wensen over. Helaas worden deze 
tekortkomingen vaak pas bij de uitvoering van een 
project geconstateérd. Bepaalde studies of delen 
daarvan kunnen namelijk pas na een heruitvoering 
daarvan worden gecontroleerd (bijvoorbeeld labora­
toriumproeven). Daarentegen kan de berekening 
van de stabiliteit van een brug of de desbetreffende 
metermaat precies worden gecontroleerd). De beste 
garantie voor een studie van kwaliteit is het kiezen 
van een bekwaam studiebureau. 
Vele uitvoeringsstudies voor door de Commissie 
gefinancierde werken zijn door andere geldschieters 
bekostigd. Zelfs wanneer twijfel omtrent de kwali­
teit van dit soort studies bestaat, is het nog moeilijk 
om nieuwe verificaties en studies ten laste van de 
betrokken landen door te voeren. 
In de naar verhouding vrij zeldzame gevallen waarin 
tijdens de werken blijkt dat de studies gebreken ver­
tonen, is het nog het beste deze tekortkomingen te 
corrigeren zonder de werken stil te leggen, hetgeen 
nog duurder zou uitvallen. 
Het is overigens volkomen redelijk om tijdens de 
werken maatregelen te treffen die de kwaliteit van 
de investering kunnen verbeteren en waarvoor de 
mogelijkheden over het algemeen pas na het begin 
van de werken aan het licht komen (bijvoorbeeld 
ontdekking van nieuwe ertslagen). 
De bouw, tegen zeer interessante prijzen, van een 
kunstwerk waarbij de spoorwegmaatschappij voor 
50 % in de kosten bijdraagt, moet als een noodzake­
lijke investering worden gezien. 
1.24. De Commissie wil zeker niet op kleinighe­
den besparen, doch zij heeft constant te maken met 
kredietbeperkingen. 
a) Het verdient, op lange termijn gezien, ongetwij­
feld de voorkeur tweebaansbruggen te bouwen. De 
Commissie stuit echter zeer dikwijls op standpunten 
en tradities in de ACS-staten. Uiteindelijk is het het 
begunstigde land dat de technische opzet bepaalt. ^ 
302 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
Het verschil in kosten tussen een eenbaansbrug en 
een tweebaansbrug is in ieder géval groter dan de 
bedragen „die zouden kunnen vallen in de categorie 
geringe besparingen". 
b) Door gebrek aan middelen kon niet de gehele 
weg van een deklaag worden voorzien. Het 
bedoelde deel is dus een onverharde weg die om 
vernieling ervan te voorkomen op een andere 
manier moet worden onderhouden dan verharde 
wegen. 
c) De offerte van deze onderneming was niet 
onreëel. Helaas is dit concern zeer slecht geléid en 
kan moeilijk worden voorzien dat deze het zou laten 
afweten. Het in dergelijke omstandigheden door de 
studiebureaus ijlgenomen standpunt is niet altijd 
volkomen objectief doch wordt dikwijls ingegeven 
door een streven naar zo weinig mogelijk risico's en 
een handhaving van hun reputatie. 
d) Dat de genoemde brug is ingestort is niet aan de 
technische opzet doch aan het zich begeven van een 
kussenblok toe te schrijven. Deze brug, evenals het 
gehele kunstwerk, was berekend op zijn eigen 
gewicht, de gebruiksbelastingen en de wind. Er 
bestaan ter zake zeer strikte regels, die zeer zorgvul­
dig zijn toegepast te meer daar dit land bekend is 
om zijn hevige wervelstormen. 
1.25. Sedert tal van jaren worden in de financie-
ringsvoorstellen de onderhoudskosten gepreciseerd. 
C. Infrastructuurprojecten op het gebied van gezond­
heidszorg en sociale voorzieningen (1.26 tot 1.34) 
1.28.a) Dat met name in .de sector gezondheids­
zorg wordt gekozen voor bepaalde grote projecten in 
plaats van voor kleinere infrastructuurprojecten of 
projecten op het gebied van educatieve en preven­
tieve geneeskunde, is vooral toe te schrijven aan het 
feit dat de ACS-staten moderne projecten wensen 
zoals die in de industrielanden worden uitgevoerd 
en die van een bepaalde conceptie van de vooruit­
gang getuigen, zonder voldoende rekening te hou­
den met praktische argumenten op financieel en 
technisch vlak. 
b) en c) De na uitvoering van de projecten 
bestaande lopende kosten en het onderhoud van 
infrastructuur en uitrustingen zijn twee problemen 
die.de Commissiediensten blijven bezighouden aan­
gezien het welslagen van de projecten daarvan 
afhangt. 
De keuze van de nationale overheden wordt voor 
een groot deel bepaald door buitenlandse techni­sche adviseurs die soms de prijzen opdrijven en 
door de lakse houding van bepaalde Europese 
architecten die zich om een eventueel afwijken van 
hun opdrachten weinig zorgen maken. 
De voor het welslagen of mislukken van een maatre­
gel belangrijkste beleidslijnen en maatregelen zijn 
die waarop het EOF of iedere andere geldschieter 
het minst gemakkelijk invloed kan uitoefenen 
namelijk de armoede of het beheer van de openbare 
financiën van de ACS-staten, die ervoor zorgen dat 
de staatsinstellingen niet altijd regelmatig en over 
voldoende middelen ter dekking van de lopende 
kosten beschikken. Andersom zouden zelfs de 
gemakkelijkste maatregelen, zoals een bepaalde 
opzet, een betere aanpassing van de gebouwen en 
de uitrusting aan het milieu, de opleiding van perso­
neel en het de gebruikers bijbrengen van een respect 
voor het gebouwde kader, hoe belangrijk die ook 
zijn, op zich niet voldoende zijn om het probleem in 
verband met de werking afdoend te kunnen oplos­
sen. 
Op het gebied van onderhoud van infrastructuur en 
uitrustingen zijn en worden nog steeds maatregelen 
getroffen en inspanningen gedaan. Er bestaat echter 
geen wondermiddel waarmee de gebreken of tekort­
komingen iri de werking kunnen worden verholpen. 
1.29. De Commissiediensten hebben al eens de 
redenen waarom zij in het verleden enkele grotere 
ziekenhuiscomplexen hebben gefinancierd, uiteen­
gezet. 
Zij zijn zich bewust van de problemen die zich bij 
het onderhoud en de werking van grote ziekenhui­
zen hebben voorgedaan en nog voordoen. Ongetwij­
feld zou, zoals de Rekenkamer terecht opmerkt, het 
sectorieel beleid inzake gezondheidszorg meer moe­
ten worden afgestemd op preventieve en educatieve 
maatregelen. Dit neemt echter niet weg dat, hoe 
belangrijk deze maatregelen ook voor de gezond­
heidszorg als geheel zijn, bij een globaal gezond­
heidsbeleid niet de aspecten van de curatieve 
geneeskunde, en dus de ziekenhuizen, mogen wor­
den verwaarloosd. 
1.32. Watervoorziening ten behoeve van de 
gezondheidszorg en als sociale maatregel 
a) Wat het uitvallen van de apparatuur voor 
afstandsbediening betreft, kan alleen maar worden 
gehoopt op een snelle overdracht van kennis waar­
mee voortaan voor het onderhoud en het herstel van 
deze apparatuur kan worden gezorgd. 
b) Dat de bevolkingsaanwas te hoog of te laag is 
geraamd is respectievelijk toe te schrijven aan: 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 303 
— de moeilijk te beoordelen situatie in en de 
sociaal-economische vooruitzichten voor de ste­
den met een waterleiding (dank zij financiële 
hulp van de Gemeenschap). Dit soort situaties 
vormen een obstakel voor de hetzij natuurlijke 
aanwas het zij de migratiebewegingen vanuit het 
platteland naar de steden; , 
— het steeds op grotere schaal wegtrekken van de 
plattelandsbevolking, vooral in de perioden van 
droogte. 
c) Het zal beslist nog veel tijd in beslag nemen 
voordat de moeilijkheden in verband met het tarjef-
stelsel zullen zijn opgelost en op dat gebied een 
bevredigende situatie zal zijn ontstaan. Wel dient 
eraan te worden herinnerd dat het vereveningssys­
teem waarmee, dank zij de in de grote steden 
geboekte winst, de secundaire centra kunnen wor­
den gesubsidieerd nog maar sedert kort wordt toege­
past. 
De bevoegde diensten van de Commissie bevelen 
de toepassing aan van het principe dat voor elke 
dienst moet worden betaald; het ligt echter op de 
weg van de nationale overheden van de ACS-staten 
dit soort besluiten te nemen. 
Dat de waterbron niet altijd wordt gekozen op basis 
van de criteria „prijzen, kwaliteit en toegangsmoge­
lijkheden", houdt verband met voor onderontwikke­
ling kenmerkende feiten zoals: het zich niet bewust 
zijn van hygiënische kwaliteit van water, de smaak 
van het vervuilde water die dikwijls wordt geprefe­
reerd boven dat van het met chloor gesteriliseerde 
water, de monopolisering van de openbare kranen 
door de waterdragers, de vergeleken met de inko­
mens te hoge waterprijs, enz. 
1.33. Hoewel de uitvoering van een project over 
het algemeen wordt voorafgegaan door een onder­
zoek ter plaatse, vallen het gedrag en de zeden van 
de begunstigde bevolking soms moeilijk te voorspel­
len. Wat het graven van individuele puttén aangaat, 
kan men niet veel meer doen kan kennis daarvan te 
nemen en, via de plaatselijke collectiviteiten trach­
ten de bevolking verder voor te lichten en gunstig 
voor dit soort projecten te stemmen. 
D. Onderwijsvoorzieningen (1.35 tot 1.41) 
Op de algemene opmerkingen van de Rekenkamer, 
met name wat betreft de opzet van de projecten 
inzake scholenbouw en gezondheidszorg, is reeds 
geantwoord. 
Over de bijzondere kwesties in verband met enkele 
school- en industrieprojecten (abattoirs) kan het vol­
gende worden opgemerkt: 1.36.d. De sanitaire installaties zijn voorzien van 
afvoerleidingen die beantwoorden aan de interna­
tionale normen ter zake. Wel is het juist dat deze 
installaties dikwijls verstopt zijn doch dit is vaker 
een kwestie van gebruik of zelfs eenvoudigweg 
schoonhouden dan een kwestie van opzet of door­
snee van de leidingen. 
Wat de bescherming van de verlichtingssystemen 
aangaat, kan worden gezocht naar technische oplos-
singen waarmee bepaalde vormen van schade kun­
nen worden vermeden; een volledig verhinderen 
. daarvan is echter, indien in de school inderdaad een 
klimaat" van „laisser-aller" en „laisser-faire" heerst, 
onmogelijk. 
Tenslotte kunnen de technische oplossingen, of het 
nu om het onderhoud van de sanitaire installaties, 
de bescherming van de verlichtingssystemen of iets 
anders gaat, niet meer dan lapmiddelen voor dit 
soort problemen vormen aangezien een duurzaam 
effect alleen maar kan worden bereikt met een 
opleidingsactie die erop gericht is bij de bevolking 
respect voor het gebouwde kader bij te brengen. 
1,3.7.a) Het is duidelijk dat iedere vertraging bij 
een bouwproject in de eerste plaats door de Com­
missie zelf wordt betreurd, aangezien dit onvermij­
delijk tot een verhoging van de projectkosten leidt. 
Om te vermijden dat in het kader van het project 
ooll uitbreidingen van de stadsnetten voor water, 
elektriciteit, wegen en telefoon worden bekostigd, 
financiert de Commissie gewoonlijk niet de aanleg 
van wegen en netten buiten het terrein waarop het 
project wordt gebouwd. 
b) Het is mogelijk dat bepaalde daken van de 186 
met steun van de Gemeenschap gefinancierde 
schoolprojecten en vooral platte daken, bij hevig 
onweer lekken. Het is echter de vraag of uit dit 
kleine aantal individuele gevallen een algemene 
conclusie mag worden getrokken. 
c) De aan bepaalde scholen geleverde pedagogische 
uitrustingen zijn inderdaad niet altijd volledig aan 
de behoeften aangepast en de Commissie heeft al 
eens opgemerkt dat zij daaruit lering voor de toe­
komst zal trekken. 
E. Industrieprojecten (1.42 tot 1.46) 
1.43. Abattoirs 
b) Wat de studie van een abattoir aangaat zou het 
juister zijn te spreken van een samenloop van 
304 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
omstandigheden dan van medeplichtigheid. Het 
architectenbureau dat de studie van het abattoir 
heeft uitgevoerd had namelijk als technisch adviseur 
een deskundige van een fabrikant van materiaal 
voor abattoirs ingeschakeld. 
Met het oog op het naleven van de concurrentiere­
gels hebben de hierover ingelichte diensten van de 
Commissie deze firma, die ook had ingeschreven op 
de aanbesteding voor de uitrusting van dit abattoir, 
uitgeschakeld. 
c) De tussenkomst van technische deskundigen is 
vooral wanneer het om financieel beheer gaat, niet 
altijd makkelijk en soms zelfs onmogelijk. De Com­
missie deelt het standpunt van de Rekenkamer 
inzake de werking van dit abottoir, dat maar op 
50 % van zijn capaciteiten draait. Zij kan hier zelf 
echter niets aan doen, aangezien iedere op een 
financieel evenwicht gerichte maatregel afhangt van 
het beleid dat de regering op het gebied van prijzen 
en controle van clandestiene abattoirs volgt. 
1.44. Electriciteit 
Het bedrag van de offferte van de inschrijver met de 
meest gunstige offerte was het enige dat, gezien de 
voor de werken beschikbare middelen in aanmer­
king kwam. Deze offerte omvatte echter ook reser­
ves die de aannemer het recht verschaften om een 
herziening van de aannemingssom te vragen indien 
de reële geologische omstandigheden zouden ver­
schillen van die welke in aanmerking waren geno­
men bij de opstelling van zijn offerte. Als reactie op 
de verzoeken van de overheid om nadere gegevens 
omtrent de exacte inhoud van deze reserves eiste de 
inschrijver meerdere prijsverhogingen tot in totaal 
16,5 % van het oorspronkelijk bedrag van de offerte, 
zonder echter het bestaande voorbehoud in te trek­
ken. Tegenover de ombuigzame houding van de 
diensten van de Commissie en de overheid, heeft de 
aannemer uiteindelijk geaccepteerd de overeen­
komst volgens de oorspronkelijke prijzen van zijn 
offerte uit te voeren en het voorbehoud in te trekken 
doch heeft tegelijkertijd bij de overheid voor de tun­
nel een enigszins soepelere interpretatie van artikel 
90 van de algemene bepalingen voor de werken 
kunnen bewerkstelligen. De Commissiediensten 
hebben hiertegen formeel bezwaar gemaakt doch 
hebben terecht gemeend dat dit niet een met veel 
moeite door de overheid tot stand gebracht akkoord 
in gevaar moest brengen te meer daar enerzijds de 
uit zo'n akkoord vloeiende risico's zeker niet groter 
waren dan het gevaar dat met het uitschrijven van 
een nieuwe aanbesteding kon worden gelopen en 
anderzijds dit akkoord getuigde van een 
aanzienlijke matiging van de houding van de aanne­
mer en omdat bovendien'iedere verdere vertraging 
een onderbreking van de stroomwaarneming van het 
land zou hebben veroorzaaJc|. 1.45. Industriepark 
De aanleg van het industriepark was, bij de opzet 
ervan, ingegeven door een werkelijk bestaande 
behoefte. Door vertragingen bij de uitvoering van 
het project heeft een deel van de bedrijven zich ech­
ter elders moeten vestigen. Het park zal op den duur 
ongetwijfeld volgens de daarvoor gemaakte plan­
nen worden gebruikt. 
1.46. De twee zonnepompen vormen het eerste 
deel van het project „aanleg van zonnepompen en 
-motoren". Dit project betreft met name weten­
schappelijke samenwerking die de begunstigde 
ACS-staat in staat moet stellen een grondige kennis 
van deze technologie te krijgen. 
Om te vermijden dat alleen voor een onderzoekcen­
trum uitrustingen worden geïnstalleerd, heeft de 
Commissie de nationale overheid voorgesteld de 
uitrustingen op een plaats te installeren waar deze 
normaal worden gebruikt ten einde hun werking te 
kunnen vergelijken met die van klassiek materiaal, 
zonder echter de onderzoekaspecten te verwaarlo­
zen. Dit verklaart waarom de twee pompen voor het 
irrigeren van landbouwarealen zijn gebruikt. 
De eerste, medio juli 1979 in gebruik genomen 
pomp vormt, in de garantieperiode, het object van 
een technische perfectionering die vooral voor de bij 
dit project ingeschakelde nationale onderzoekers 
interessant zal zijn. 
De tweede pomp kon helaas niet worden geplaatst 
omdat de nationale overheid niet de door haar aan­
gegane verplichtingen is nagekomen wat betreft de 
inrichting van het terrein, die overigens op vrij korte 
termijn zou moeten plaatsvinden. 
SECTIE 2 — MICROPROJECTEN 
2.3. De nadere regelen voor de uitvoering van de 
Overeenkomst van Lomé ten aanzien van de 
microprojecten (doe. ACO-EEG/106-f/77) luiden 
dat de duur van de eigenlijke werkzaamheden zo 
kort mogelijk dient te zijn en in beginsel niet meer 
dan een jaar zou mogen bedragen. 
Door een samenloop van factoren neemt de uitvoe­
ring evenwel in het algemeen meer dan een jaar in 
beslag. In dit verband zij het volgende opgemerkt: 
— de tijd die nodig is voor het plaatsen van de 
bestellingen en het leveren van de materialen 
kan, al gaat het om weinig omvangrijke projec­
ten, niet worden ingekort; 
— het grondwerk, dat afhankelijk is van de 
beschikbaarheid van de plaatselijke gemeen­
schappen, moet buiten het regenseizoen gebeu­
ren; 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 305 
2.4. 
a) tijdelijke schaarste kan de werkzaamheden ver­
tragen ; 
een jaarprogramma omvat vaak vele projecten 
en als er daaronder zijn die maar moeilijk of 
langzaam kunnen worden uitgevoerd, lijdt het 
hele programma daaronder. 
In de ACS-staten waarin een bevoegde instantie 
de activiteiten coördineert, verlopen de opeen­
volgende werkzaamheden (indiening van de 
programma's, kostenramingen, uitvoering, con­
trole) veel gemakkelijker. De ACS-staten wor­
den zich daarvan bewust en beginnen 
aangepaste structuren in het leven te roepen. 
b) De rol van de delegaties is primordiaal, maar 
wordt door het aantal en de geografische sprei­
ding van de projecten beperkt. 
c) Een te lage kostenraming is zelden oorzaak van 
het opgeven van een project. Over een geheel 
programma genomen houden te lage en te hoge 
ramingen elkaar in het algemeen in evenwicht. 
Toch heeft er zich wel eens een flagrant geval 
van te lage raming voorgedaan wanneer een 
land, om snel een programma te kunnen indie­
nen, daarin projecten heeft opgenomen die al 
verscheidene jaren oud waren. 
Voorts is het normaal dat de kosten waarvan in 
de financieringsovereenkomst is uitgegaan aan­
passing behoeven, aangezien krachtens de Over­
eenkomst van Lomé het besluit op basis van de 
grote lijnen van het ontworpen programma 
wordt genomen. 
d) De autoriteiten van de ontvangende landen 
moeten pas na de uitvoering verslag uitbrengen, 
maar de halfjaarlijkse rapporten van de gemach­
tigden geven altijd al een beeld van de vorde­
ring van de projecten. De Commissie onder­
schrijft overigens de opvatting van de Rekenka­
mer dat de controle van dit soort geografisch 
zeer gespreide projecten alleen steekproefsge­
wijs kan geschieden. 
SECTIE 3 — ALGEMENE TECHNISCHE 
SAMENWERKING 
A. Opleidingsmaatregelen 
3.3. De selectie van de bursalen geschiedt op ver-
antwoordlijkheid van de begunstigde ACS-staten. De delegaties beschikken naargelang van de ACS-
staat over meer of minder armslag om na te gaan: 
1. of de gevraagde opleiding strookt met het meer­
jarenprogramma, 
2. of de kandidaat over de nodige kwalificaties 
voor de gewenste opleiding beschikt, 
3. of de benodigde financiële middelen beschikr 
baar zijn. 
De ziekteverzekering doet een probleem rijzen wan­
neer het bursalen betreft die een beurs voor een 
andere ACS-staat dan hun land van herkomst heb­
ben gekregen, en de zaken die hén betreffen door de 
gemachtigde van de Commissie worden beheerd. 
Aangezien er in verscheidene ACS-staten geen ziek­
teverzekeringsmaatschappij bestaat gaan de diens­
ten van de Commissie na of met een Europese ver­
zekeringsmaatschappij een verzekeringscontract kan 
worden gesloten om al dergelijke bursalen tegen de 
gevolgen van ziekten, ongevallen, overlijden en wet­
telijke aansprakelijkheid te verzekeren. Intussen 
hebben de gemachtigden plaatselijk tussentijdse 
verzekeringscontracten gesloten of, wanneer dat niet 
mogelijk is, betalen zij de door de bursalen werke­
lijk gemaakte kosten uit de middelen van de meerja­
renprogramma's. 
De bursalen in Europa zijn volledig verzekerd. 
De bursalen die een beurs hebben gekregen voor 
hun land van herkomst (onder beheer van nationale 
instanties), vallen onder dezelfde regeling als de 
nationale bursalen. 
De Commissie streeft ernaar om EOF-bursalen die 
in hun eigen land studeren, ten opzichte van de 
nationale bursalen niet te discrimineren, en om bur­
salen in opleiding in een andere ACS-staat en in 
Europa op passende wijze te verzekeren. 
Ten aanzien van de bursalen in Europa zij erop 
gewezen 
— dat de Commissie als algemene regel de hoogte 
van de beurzen en andere toelagen afstemt op 
het peil dat in het kader van de bilatere hulp 
geldt; 
— dat de beurzen die door sommige, met name 
Afrikaanse, ACS-staten worden toegekend klei­
ner zijn, hetgeen uiteraard grote moeilijkheden 
meebrengt voor de studenten, zoals het geval is 
in een bepaalde Lid-Staat, waar de beurs van 
sommige Afrikaanse studenten maar de helft of 
het twee derde deel bedraagt van het minimum 
van de beurs die door de bilaterale hulp van die 
staat wordt toegekend. Gezien de kosten van 
levensonderhoud zijn die studenten niet in staat 
hun opleiding met succes te volgen. 
306 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
SECTIE 4 — TECHNISCHE SUPERVISIE EN 
GEDELEGEERDE FINANCIËLE CONTROLE en het saldo van de 
voorschotten EAS 5 686 210,61 ERE 
A. Europese associatie voor samenwerking 
4.1. Zoals de Rekenkamer onderstreept betekent 
het feit dat de rekeningen van de EAS op 23 april 
1980 zijn toegezonden een aanzienlijke verbetering 
vergeleken bij de voorgaande jaren. Deze verbete­
ring is te danken aan nieuwe, in overeenstemming 
met de Commissie gegeven richtlijnen die met name 
inhouden — ten einde de afsluiting van de rekenin: 
gen te bespoedigen — dat de rekeningen over het 
beheer van gelden, ter goede rekening overzee op 
30 november worden afgesloten, zodat zij verzonden 
en door het hoofdkantoor nagezien kunnen worden 
tegen 15 februari. Gezien het aantal beheerders van 
gelden ter goede rekening en het feit dat deze over 
meer dan 40 landen zijn verspreid, lijkt het niet 
mogelijk op dit gebied nog sneller te werk te gaan. 
4.3. a) Volgens de op 31 december 1979 afgeslo­
ten boekhouding van het EOF zag het saldo van de 
aan de EAS verstrekte maar nog niet verantwoorde 
voorschotten er als volgt uit: 
voorschotten delegaties en 
technische bijstand (zie 
balans) 
voorschotten beurzen 22 570 520,02 ERE 
3 063 365,79 ERE 
25 633 885,81 ERE 
b) Volgens de op 31 december 1979 afgesloten 
boekhouding van de EAS zag de situatie er als,volgt 
uit:> 
189 526 952,12 ERE 
183 941 360,41 ERE totaal ontvangen 
voorschotten EAS 
verantwoorde bedragen 
nog te verantwoorden 
saldo (1) 5 585 591,71 ERE 
totaal voorschotten beurzen 8 151 858,68 ERE 
verantwoorde bedragen 8 051 239,78 ERE 
nog te verantwoorden 
saldo (2) 
c) Totaal nog te 
verantwoorden 
voorschotten (1 -I- 2) = 
overeenkomend met het 
door de Rekenkamer 
genoemde bedrag 
d) Het verschil tussen het 
saldo van de voorschotten 
EOF 100618,90 ERE 
5 686210,61 ERE 
25 633 885,81 ERE te weten 19 947 675,20 ERE ! 
komt overeen met de uitgaven die per 31 december 
1979 in de boekhouding van de EAS waren geboekt, 
maar die, omdat zij na de afsluiting van het boek­
jaar aan de Commissie ter goedkeuring waren door­
gezonden, op die datum in de boekhouding van het 
EOF nog niet waren geregistreerd. 
Om beide boekhoudingen gemakkelijker te kunnen 
vergelijken zal aan de balansen en jaarrekening 
voortaan een concordantietabel worden toegevoegd. 
Het EOF-voorschot van 18 500 000 BFR (467 625 
ERE) is effectief op de rekening „Wisselverschil" 
geboekt op 30 juni 1979. De EAS heeft deze 
foutieve boeking bij het nazien van de rekening 
geconstateerd en eind december 1979 gecorrigeerd. 
In elk geval zou de fout zijn ontdekt bij de vergelij­
king van de van het EOF ontvangen voorschotten 
met de boekhouding van het EOF, die vóór de 
afsluiting van de balans plaatsvindt. Een vergelij­
king van de ontvangsten vindt .namelijk sinds 1970 
geregeld aan het einde van het begrotingsjaar plaats. 
Er zij op gewezen dat alle verrichtingen van dag tot 
dag worden geboekt en dat nooit wordt gewacht tot 
de regularisatie heeft plaatsgevonden. 
Iedere overdracht van middelen van de ene bankre­
kening naar de andere wordt in de. boeken van de 
EAS eerst voorlopig (onder middelen onderweg) en 
vervolgens bij de ontvangst Van het bankbericht dat 
de overdracht is geschied definitief geboekt. De 
opmerking van de Rekenkamer lijkt niet gegrond. 
4.4. De regularisatie van de nog niet 
goedgekeurde uitgaven geschiedt naarmate de ant­
woorden van de beheerders van gelden ter goede 
rekening op de nota's van opmerkingen worden ont­
vangen, maar er is uiteraard tijd nodig voor het 
nazien, het verzenden en hjet terugzenden van de 
correspondentie met de beheerders van gelden ter 
goede rekening en de personeelsleden overzee of 
met de betrokken instellingen of organen. 
In vele gevallen worden dé uitgaven uiteindelijk 
goedgekeurd. Diegene die definitief worden afge­
keurd worden onmiddellijk teruggevorderd. 
Er zij op gewezen dat de na meer dan een jaar nog 
niet goedgekeurde uitgaven maar een zeer klein 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 307 
gedeelte van het totaal der aan het eind van het jaar 
nog te regulariseren uitgaven uitmaken. 
4.5. De aan sommige personeelsleden voor de 
aankoop van een voor de behoeften van de dienst te 
gebruiken voertuig verstrekte voorschotten worden 
met een aan het personeelslid toegekende kilometer­
vergoeding verrekend. 
Over het algemeen geschiedt de verrekening om de 
drie maanden door middel van een door het hoofd­
kantoor uitgeschreven en op de voorschottenreke-
ning geboekte betalingsopdracht. 
De twee door de Rekenkamer vermelde gevallen 
zijn uitzonderingen. De vertraging is te wijten aan 
het feit dat over de vaststelling van het aantal kilo­
meters een drukke correspondentie is gevoerd tussen 
de personeelsleden, de gemachtigde en het hoofd­
kantoor. Deze zaak wordt thans geregeld. De EAS 
heeft door deze vertraging geen schade geleden; de 
verrekening geschiedt door een boeking (debitering 
van de delegatie en creditering van de voorschotten-
rekening) zonder overdracht van middelen. 
4.6. De Commissie heeft reeds op dezelfde 
opmerkingen van de Rekenkamer voor het begro­
tingsjaar 1978 geantwoord. Het mandaat van finan-' 
cieel controleur is, krachtens het besluit van de 
Commissie van 13 maart 1968 betreffende de orga­
nisatie van de controle op de verrichtingen van het 
EOF door DG VIII en DG XX, toevertrouwd aan 
een ambtenaar van DG VIII die hiërarchisch ressor­
teert onder de directeur-generaal en de directeur, 
gedelegeerd commissaris van de EAS. Dit besluit is 
nog steeds van kracht. 
De door de Rekenkamer gereleveerde onverenig­
baarheid is veeleer theoretisch dan reëel, want in 
feite wordt de controle uitgeoefend door de enige 
dienst die dank zij zijn bevoegdheden in staat is om 
met behulp van de .documentatie waarover hij 
beschikt de boeken grondig na te zien. Met het 
nieuwe statuut van de EAS dat op het ogenblik met 
de Raad wordt besproken, zal het probleem van d.e 
scheiding van de functies van de ordonnateur en 
controleur automatisch zijn opgelost, aangezien alle 
verrichtingen van het agentschap vooraf aan de 
financiële controle zullen worden onderworpen. 
4.7. Voor de werving van EAS-personeel gelden 
nauwkeurige voorschriften. 
— Het maximale aantal personeelsleden dat in 
dienst mag worden genomen, wordt bepaald in 
de EAS-begroting, die ieder jaar aan het EOF-
comité wordt voorgelegd. 
— De EAS houdt een welvoorzien kaartsysteem bij 
van de sollicitaties die zij rechtstreeks of viai de gespecialiseerde organen van de Lid-Staten ont­
vangt. Indien nodig doet zij een beroep op 
gegadigden via advertenties in de pers. De kan­
didaten hebben gesprekken met een selectie-
groep, die hun beroepsbekwaamheid beoor­
deelt. Vervolgens worden zij door het comité 
voor delegatiepersoneel gerangschikt overeen­
komstig de voorschriften vervat in de verzame­
ling instructies van de EAS houdende algemene 
bepalingen en de administratieve regeling van 
toepassing op het personeel overzee. 
— Er zijn inderdaad twee nieuwe contracten gete­
kend, een in juli 1979 en een in januari 1980, 
om twee personeelsleden te vervangen die ont­
slag hadden genomen. 
4.9. Een voorafgaande goedkeuring voor iedere 
uitgave boven 200 ERE wordt door de EAS niet ver­
langd. Een dergelijke goedkeuring is volgens artikel 
11.7.3 van de verzameling instructies alleen vereist 
voor bepaalde uitgaven voor inventariseerbare aan­
kopen, schilderwerk en herstelling van kantoor- en 
woonruimte. Voor autoreparaties bedraagt de drem­
pel 300 ERE, behalve in spoedgevallen, waarin een 
aan het bewijsstuk gehechte verklarende nota van 
de gemachtigde voldoende is. 
Indien bovenvermelde grenzen door de gemach­
tigde in acht worden genomen, is het moeilijk 
of zelfs onmogelijk een telex te sturen waarvan 
de kosten 20 % van de uitgave bedragen. In het in 
het verslag bedoelde geval was de uitgave voor een 
autoreparatie lager dan 300 ERE en had de gemach­
tigde ten onrechte het initiatief genomen een telex 
naar de EAS te sturen. 
In de verzameling instructies van de EAS is al sedert 
lang bepaald dat bewijsstukken voor uitgaven bene­
den 20 ERE voor kosten van een auto, benzine, tele­
grammen, aangetekende brieven en bepaalde reis­
kosten ter plaatse moeten worden bewaard. De 
overwogen wijzigingen van de instructies voorzien 
in een versoepeling waardoor deze maatregel tot alle 
uitgaven beneden 20 ERE wordt uitgebreid. 
De richtlijnen inzake inventarisatie in paragraaf 
8.1.2 van de verzameling teksten en instructies voor 
het beheer van de contracten van personeelsleden 
overzee bepalen hoe de inventaris moet worden bij­
gehouden. Niet de opstelling maar wel de naleving 
van voorschriften moet ter sprake gebracht worden. 
De administratieve diensten maken de nodige 
opmerkingen aan de delegaties. 
Wat het autopark betreft wordt het merk van de 
auto's op voorstel van de gemachtigde gekozen op 
basis van de behoeften van de dienst (rimboe, stad, 
lange afstanden), de categorie die overeenkomt met 
308 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
de rang van het personeelslid, de leveringstermijn 
en vooral de service (onderhoud en reservedelen). 
Alleen deze factoren zijn bepalend voor de keuze 
van de wagens bij de delegaties. 
Voor zover mogelijk wordt voor alle delegaties te 
zamen gestreefd naar evenwicht tussen de verschil­
lende Europese automerken. 
4.10. Medische kosten van ter plaatse geworven 
personeelsleden 
Voor het ter plaatse geworven personeel is een rege­
ling voor de vergoeding van medische en farmaceu­
tische kosten opgesteld en in de verzameling teksten 
en instructies voor het beheer van de contracten van 
personeelsleden overzee (hoofdstuk 6.4) opgeno­
men. 
Deze regeling ziet er als volgt uit : 
De delegatie neemt alleen in landen waarin geen 
nationaal stelsel van sociale zekerheid bestaat alle 
medische en farmaceutische kosten van het plaatse­
lijke personeel voor haar rekening. 
In dit verband hebben sommige delegaties met een 
arts een overeenkomst voor medische verzorging 
van het plaatselijk personeel van de delegatie geslo­
ten. 
Om misbruik te voorkomen hebben sommige dele­
gaties het inderdaad nodig geacht maxima vast te 
stellen voor de vergoeding van ziektekosten. 
Deze maatregel wordt met name hierdoor gerecht­
vaardigd dat het moeilijk is om rekening te houden 
met de werkelijk ten laste van de kostwinner 
komende gezinsleden (verscheidene echtgenotes en 
talrijke kinderen) en dat bepaalde misbruiken die­
nen te worden voorkomen. 
4.11. Het is inderdaad zo dat een aantal bewijs­
stukken uit de jaren 1976, 1977 en 1978 niet in over­
eenstemming zijn met de gebruikelijke regels, 
ofschoon dit niets afdoet aan de regelmatigheid van 
de geaccepteerde uitgaven. Niettemin wordt de 
situatie thans rechtgetrokken. 
De hoogte van de aan de directeur van het project 
en zijn chauffeur betaalde vergoedingen is afge­
stemd op de hoogte van de vergoedingen die door 
de overheid van dit personeel worden betaald. 4.12. De betaling van 27 000 USD op een Zwit­
serse bankrekening is door de projectontwikkelaar 
rechtstreeks ten laste van de kostenbegroting 
gebracht voordat die diensten van de Commissie 
zijn opgetreden. 
SECTIE 6 — STABILISATIE VAN 
EXPORTOPBRENGSTEN (STABEX) 
6.5. De twee door de Rekenkamer, bedoelde 
transfers zijn het resultaat van de objectieve toepas­
sing van hoofdstuk I van titel II van de eerste Over­
eenkomst van Lomé, waarin is bepaald dat de trans­
fer in verhouding moet staan tot het verlies. 
De. twee betrokken ACS-staten werden getroffen 
door bijzonder zware calamiteiten die de oorzaak 
waren van aanzienlijke verliezen van inkomsten uit 
de export van een produkt dat voor hen van vitaal 
belang is. 
6.6. IJzerertspellets worden inderdaad niet uit­
drukkelijk genoemd in artikel 17, lid 1, m) van de 
Overeenkomst van Lomé. De juiste bewoordingen 
luiden als volgt: „Ijzererts en geroost ijzerkies". 
Deze bewoordingen zijn identiek aan die van 
rubriek 26.01 A van de goederennomertclatuur voor 
de statistieken van de buitenlandse handel van de 
Gemeenschap en van de handel tussen de Lid-Sta-
ten (Nimexe). Deze rubriek omvat de Nimexe-
onderverdelingen 26.01.12 t/m 26.01.19. IJzererts­
pellets maken deel uit van onderverdeling 26.01.19. 
In de Franse versie van de Overeenkomst luidt arti­
kel 17, lid 1, m), als volgt: „Minerais de fer et pyrites 
de fer grillées". Het is veelzeggend dat dit geen let­
terlijke vertaling is van de Engelse versie maar toch 
volkomen identiek is aan de Franse versie van post 
26.01 A van Nimexe. 
Het is dus zeer wel mogelijk dat het gebruik van de 
bewoordingen van het artikel 17, lid 1, m), ten doel 
had naar deze Nimexerubriek te verwijzen. Indien 
dit zo is, dan moeten pellets als een Stabex-produkt 
worden beschouwd. 
Gezien de onnauwkeurigheid van de tekst is het 
echter helaas onmogelijk gebleken tot een stringente 
interpretatie van het bewuste artikel te komen. 
/ 
Het juridisch advies luidde dat de enige weg om een 
definitieve uitspraak ter zake té verkrijgen een 
beroep op de procedure voor de regeling van 
geschillen als bepaald in artikel 81 van de Overeen­
komst zou zijn. Zulks zou echter twee nadelen heb-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 309 
ben gehad. In de eerste plaats zou de Gemeenschap 
formeel een geschil hebben gehad met een ACS-
staat terwijl de onderhandelingen over de nieuwe 
Overeenkomst liepen en in de tweede plaats zou de 
kwestie zeer waarschijnlijk in het voordeel van de 
ACS-staat worden beslist. 
Daarom werd getracht een pragmatische oplossing 
te vinden tijdens de heronderhandelingen, over de 
Overeenkomst van Lome, ten einde te komen tot 
een standpunt waarmede de beide ondertekenende 
partijen bij de Overeenkomst konden instemmen. 
Uiteindelijk werd overeengekomen dat de transfer-
aanvraag zou worden ingewilligd op voorwaarde dat 
voor alle toekomstige gevallen zou worden bepaald 
dat ijzerertspellets niet onder artikel 17,'lid 1, m) 
vallen en worden toegevoegd aan de lijst van mijn-
bouwprodukten die door het desbetreffende systeem 
van de nieuwe Overeenkomst van Lomé worden 
gedekt. 
6.6. (Laatste paragraaf) De Commissie beseft dat 
het automatisme, de objectiviteit en de neutraliteit 
van het Stabex-systeem een politieke waarde van de 
eerste orde vormen, welke zij voornemens is in de 
komende ja^en te verdedigen, zoals zij ook in het 
verleden heeft gedaan. 
De Commissie vindt niet dat de door de Rekenka­
mer aangehaalde voorbeelden de aantijging van 
een „te ruime" interpretatie van de bepalingen van 
de Overeenkomst wettigen. Omdat de Commissie 
dit vraagstuk zo belangrijk vindt, staat zij erop de 
door het Hof bedoelde gevallen in bijzonderheden 
toe te lichten: 
a) de samenvoeging van verschillende produkten 
om de afhankelijkheidsdrempel te bepalen is 
een mogelijkheid — overigens vreemd aan de 
strikte produktsgewijze benadering van het Sta­
bex-systeem —, ontstaan uit de onduidelijke 
formulering van artikel 17, die als volgt luidt: 
„Het systeem wordt op de opbrengsten van een 
ACS-staat toegepast indien de opbreng­
sten van de export van het produkt of de pro­
dukten ". Wordt dit letterlijk en strikt uit­
gelegd, dan kan men concluderen dat de 
opbrengsten uit de export van verschillende ver­
wante produkten (bijvoorbeeld: grondnoten in 
de dop of gedopt plus grondnotenolie plus pers­
koeken van grondnoten, of cacaobonen plus 
cacaopasta plus cacaoboter) mogen worden 
opgeteld om voor de groep produkten tot de 
afhankelijkheidsdrempel te komen. Volgens 
artikel 19, lid 1, is deze interpretatie niet moge­
lijk voor de berekening van de transfer. Enkele ACS-staten hebben op grond van artikel 17, 
lid 2, herhaaldelijk gepoogd de instemming van de 
Commissie te verkrijgen omtrent aldus samenge­
voegde verzoeken. Afgezien van twee uitzonderin­
gen is de Commissie niet op deze verzoeken inge­
gaan, waarmede zij dé Overeenkomst volgens de 
visie van de staten die het verzoek indienden uitleg­
den op een manier die niet met de letter overeen­
stemde. Voor de twee bedoelde gevallen werd een 
uitzondering gemaakt omdat de omstandigheden 
werkelijk uitzonderlijk waren: indien het systeem 
niet was toegepast om aan deze omstandigheden het 
hoofd te bieden, zou het niet aan zijn doel hebben 
beantwoord. 
— Het eerste geval betreft de gevolgen van een 
ernstige droogte. Daardoor was de gehele 
grondnotenoogst vernield met het gevolg' 
dat dè afhankelijkheidspercentages voor 
ieder onderprodukt abrupt tot beneden de 
drempel terugvielen. In deze catastrofale 
• situatie heeft de Commissie echter niet wil­
len beletten dat het systeem werd toegepast, 
' maar bij wijze van uitzondering een verzoek 
op basis van alle grondnootprodukten 
samen ingewilligd. 
— In het tweede geval zou de afwijzing van 
het samengevoegde verzoek de continuïteit 
van het nauwelijks op gang gekomen indus­
trialisatieproces in de cacaosector ernstig in 
gevaar hebben gebracht. Het getransfereerde 
bedrag werd overigens volledig terugbetaald 
in het volgende jaar. 
De twee bedoelde transfers samen vormen 1,6 % van 
het totaal van alle transfers. 
b) • Met haar opmerking over de keuze van andere 
referentiejaren dan de vier jaren die het toepas­
singsjaar voorafgaan wil de Rekenkamer onge­
twijfeld verwijzen naar de in de bijeenkomst 
van de ACS-EEG^Raad van Ministers in Fidji 
in 1977 afgelegde verklaring van de Gemeen­
schap: 
„Voor de toepassing van de bepalingen inzake 
de referentieperiode is de Gemeenschap bereid, 
indien een ACS-staat verklaart dat moeilijkhe­
den zijn gerezen tijdens een jaar waarin buiten­
gewone, door de internationale gemeenschap 
ernstig geachte omstandigheden hebben 
geheerst, om voor elk geval afzonderlijk in over­
leg met de betrokken ACS-staat een oplossing 
voor deze moeilijkheden te zoeken door een zo 
gunstig mogelijke interpretatie van de geldende' 
voorschriften." 
Deze verklaring werd toegepast in het geval van 
twee ACS-staten waarvoor de gestelde voor­
waarden zonder enige twijfel vervuld waren. In 
het ene geval omvatte de referentieperiode de 
laatste jaren van een bevrijdingsoorlog en in het 
310 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
andere een lange droogteperiode. De ernst van 
deze gebeurtenissen werd erkend in resoluties 
van de Verenigde Naties. Om de inhoud.van de 
verklaring te rijmen met artikel 19, lid 1, van de 
Overeenkomst, stelde de Commissie voor in 
overeenstemming met deze bepaling de waar­
den per eenheid van de vier jaren voor het toe­
passingsjaar te nemen en de kwantiteiten van de 
jaren die voorafgingen aan respectievelijk de 
oorlog en de genoemde droogteperiode; het 
staat namelijk buiten kijf dat de gegevens over 
deze jaren een juister beeld geven van de pro-
duktie- en exportmogelijkheden dan die betref­
fende de „normale" jaren. Om deze afwijking 
van de regel van artikel 19, lid 1, van de Over­
eenkomst zo spoedig mogelijk weer recht te 
trekken besloot de Commissie dat voor de bepa­
ling van het referentieniveau ieder jaar de gege­
vens over een „abnormaal" jaar van voor de 
oorlog of de droogte zouden wegvallen en wor­
den vervangen door de hoeveelheden van de 
referentieperiode volgens de definitie van arti­
kel 19, lid 1. 
Het totaal van de op deze grondslag toegekende 
transfers bedraagt 9 584 960 ERE, of 2,6 % van 
alle transfers. 
c) Over de aanvaarding van laattijdig ingediende 
aanvragen merkt de Commissie op dat haar 
aanvankelijk standpunt ten opzichte van de drie 
bedoelde transferaanvragen was gebaseerd op 
artikel 18, lid 3, van de Overeenkomst, waarin 
wordt bepaald dat alle middelen die aan het 
eind van elk van de eerste vier toepassingsjaren 
zijn overgebleven van rechtswege naar het vol­
gende jaar worden overgedragen. Hieruit volgt 
b. v. dat het saldo van de jaartranche 1975 per 
31 december 1976 naar de jaartranche 1976 
wordt overgedragen. Als gevolg hiervan waren 
er in 1977 geen middelen meer om te voldoen 
aan aanvragen die betrekking hadden op 1975. 
Deze interpretatie vond geen instemming bij de 
betrokken ACS-staten. Zij hebben verkregen dat 
een beroep werd gedaan op de procedure van 
goede diensten volgens artikel 81, lid 2. Deze 
procedure heeft ertoe geleid dat de Commissie 
werd verzocht bij wijze van uitzondering de 
genoemde aanvragen in behandeling te nemen, 
ondanks de laattijdige indiening. In twee van de 
drie genoemde gevallen is deze behandeling uit­
gelopen op de toekenning van een transfer, daar 
met zekerheid gebleken is dat de opbrengst uit 
de export naar de Gemeenschap gedaald is; de 
desbetreffende transfers zijn gelijk aan 1,9% 
van het totaal van de getransfereerde bedragen. 
De transfers waarvan de Rekenkamer meerit dat zij 
het resultaat zijn van een te ruime interpretatie, 
maar die alle verantwoord blijken, hetzij op grond 
van de geest van het stelsel, hetzij op grond van 
beslissingen van de instellingen, betreffen een 
bedrag van 20 miljoen ERE of 6,1 % van alle in vijf 
jaar gestorte transfers. (6.8.) 6.7. Het oordeel van de Rekenkamer over 
een Stabex-correspondent en de plaatselijke instan­
ties die zich met deze aangelegenheden bezighou­
den lijkt streng, wat ook de— onvermijdelijke 
— lacunes mogen zijn in de organisatie en de 
bekwaamheid van de bevoegde overheidsdiensten 
van de ontvangende staten. 
Ten aanzien van de methode die voor de uitwerking 
van de statistieken van de bewuste ACS-staat werd 
gebruikt,, kan de Commissie preciseren dat het hier 
gaat om de exportgegevens, opgesteld door de 
douane-autoriteiten en vergeleken met de gegevens 
van de bevoegde stabilisatiekassen. 
Tenslotte dient nogmaals te worden beklemtoond 
dat over de aanwending van de middelen door de 
ACS-staat wordt beslist (artikel 20 van de eerste 
Overeenkomst). Indien een niet in artikel 48 van 
deze Overeenkomst genoemde ACS-staat het diens­
tig acht de getransfereerde middelen niet uit te 
geven heeft hij daartoe het volste recht. Volgens de 
gegevens waarover de Commissie beschikt, hoe frag­
mentarisch ook, worden de opmerkingen van de 
Rekenkamer overigens in hun algemeenheid niet 
bjevestigd. Een aanzienlijk deel van de middelen is 
namelijk ten behoeve van ,de agrarische sector 
besteed. 
(6.9.) 6.8. Met betrekking tot de tweede zin van 
de eerste alinea wenst de Commissie op te merken 
dat zij nimmer transfers ter beschikking van een 
onderneming van welke status ook stelt. De trans­
fers worden altijd uitgekeerd aan de regering door 
storting op een van haar rekeningen in de Lid-Staat 
wiens valuta zij heeft gekozen; zodra de storting is 
geschied wordt artikel 20 van de Overeenkomst van 
toepassing. 
In haar verslag aan de Raad betreffende de werking 
van het stelsel tot stabilisatie van de exportopbreng­
sten in 1977 prees de Commissie zich gelukkig met 
het feit dat meer dan de helft van de naar het 
betrokken land getransfereerde middelen werden 
aangewend voor de ontwikkeling van de produktie 
van de goederen waarop de transfers betrekking 
hadden (58 % in het totaal voor de jaren 1975, 1976 
en 1977). 
De ondernemingen die als Stabex-correspondent 
optreden zijn van uiteenlopende status maar toch 
verloopt het verzamelen van de statistische gegevens 
naar behoren. 
Voor de administratie van het Stabex-stelsel heeft de 
Commissie een klein informatieverwerkingssysteem 
aangekocht, m£t een cassettelezer voor het opslaan 
van de gegevens. 
In het gebruik werden de bandjes van deze cassettes 
door het frequente veranderen van richting uitge-
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 311 
rekt, met het gevolg dat het apparaat andere gege­
vens dan de gezochte opleverde. 
In 1978 werd dan besloten de cassettelezer te ver­
vangen door een zeer betrouwbare disquettelezer. 
Dit gebeurde kort voor de aanvragen betreffende het 
toepassingsjaar 1977 in behandeling werden geno­
men, nadat de in de cassettes opgeslagen gegevens 
op de disquettes waren overgebracht door middel 
van een programma dat zonder enige bemoeienis 
van de Commissie werd opgesteld'en geleverd door 
de constructeur van het systeem. 
De enige mogelijke uitleg van het door de Rekenka­
mer geconstateerde verschijnsel is dat bij deze ope­
ratie een vergissing is gebeurd als gevolg van de 
gebrekkige kwaliteit van de cassette. 
In dit geval is er dus een betreurenswaardige fout 
gemaakt, maar de Commissie vindt niet dat er aan­
leiding bestaat tot terugstorting van het ten onrechte 
betaalde bedrag door de betrokken Lid-Staat, want 
deze heeft dit te goeder trouw in ontvangst geno­
men. 
(6.10.) 6.9. De betrokken ACS-staat heeft voor 
grondnoten jaarlijkse statistieken verschaft voor 
1976 en 1977. De export van grondnoten was nihil 
in 1978 en 1979. De statistische gegevens die na ver­
gelijking in aanmerking werden genomen zijn die 
van de Gemeenschap en er is dus geen sprake van 
een compromisregeling. 
a) In dit verband dient er evenwel te worden op 
gewezen dat het landbouwseizoen 1976/1977 geen 
goed seizoen is geweest, als gevolg van klimatologi­
sche oorzaken. Het heeft namelijk in augustus gedu­
rende twee weken niet geregend en de laattijdige 
regenperiode heeft abnormaal lang geduurd. Dit 
had nadelige gevolgen voor met name de aardnoot-
produktie, want het uitblijven van de regens heeft 
de groei- en rijpingsperiode verlengd en de over­
vloedige regens aan het eind van het seizoen waren 
niet alleen de oorzaak van het feit dat de vruchten 
in de grond rotten en opnieuw kiemden maar tevens 
van problemen van fytosanitaire aard. 
b) Gezien de bovenstaande toelichtingen 
betreffende de statistische gegevens en het land­
bouwseizoen 1976/1977 kan de Commissie zich niet 
verenigen met de bewering dat de transfer waartoe 
besloten werd in de eerste plaats een poging is om 
deze zaak te liquideren. Hier is eenvoudigweg 
sprake van de toepassing van de regels van het sys­
teem. (6.11.) 6.10. Ten aanzien van de teruggave van 
het Franse deel van de transfers aan de Nieuwe 
Hebriden beschikt de Commissie over de vaste toe­
zegging van de Franse minister van Buitenlandse 
Zaken. 
(6.12.) 6.11. De situatie met betrekking tot de rap­
porten over de aanwending van de getransfereerde 
middelen is aan het verbeteren, zij het vrij lang­
zaam. Blijkens de documenten in haar archief stelt 
de Commissie alles in het werk om te verkrijgen dat 
de verslagen binnen de gestelde termijnen worden 
ingediend. 
(6.23.) 6.12. De Commissie is.voornemens in 1981 
een economische studie te laten verrichten betref­
fende de invloed van het Stabex-stelsel op de ont­
wikkeling van de economieën van de betrokken 
ACS-staten. 
INDUSTRIËLE SAMENWERKING 
7.2. Ovefeenkomstig artikel 4 van het financieel 
reglement van het CIO kan de directeur van deze 
instelling zonder beperking de aan het eind van een 
begrotingsjaar niet aangewende kredieten zonder 
beperking naar het volgende begrotingsjaar overdra­
gen. Het is juist dat de directeur van deze mogelijk­
heid ruimschoots gebruik heeft gemaakt. 
7.3. Het comité voor industriële samenwerking, 
dat de werkzaamheden van het CIO moet sturen, 
superviseren en controleren, heeft de directeur al. 
geattendeerd op de noodzaak van een strikte 
controle op de administratie en de boekhouding, 
met name met betrekking tot de afrekening van de 
kosten van dienstreizen. 
SECTIE 8 — ANALYSE VAN DE REKENINGEN VAN 
DE EUROPESE ONTWIKKELINGSFONDEN 
8.1. Het is juist dat de voorlopige jaarrekeningen 
en balansen van het EOF, die nog niet formeel door 
de Commissie waren goedgekeurd, pas op 29 mei 
1980 aan de Rekenkamer konden worden toegezon­
den. 
Hiervoor kunnen twee oorzaken worden onderkend: 
a) de informaticadiensten van het Rekencentrum 
in Luxemburg, die de rekeningen van het EOF 
bijhouden, hebben de overzichten per eind 
begrotingsjaar eerst medio maart overgemaakt; 
312 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
b) de voor publikatie in het Publikatieblad van de 
Gemeenschappen bestemde documenten, zoals 
balansen en jaarrekeningen, kunnen pas door 
de Commissie worden goedgekeurd wanneer ze 
in de zes officiële talen van de Gemeenschap 
beschikbaar zijn. 
8.3. De door de Rekenkamer aangehaalde cijfers 
laten er geen twijfel over bestaan dat de Commissie 
niets onverlet laat om de projecten, in het bijzonder 
die voor het le en 2e EOF, zo spoedig mogelijk af te 
sluiten. 
Het le EOF zal in 1980 worden afgesloten. 
De Commissie heeft er reeds op gewezen dat de 
nieuwe besluiten uit hoofde van het 2e EOF in de 
meeste gevallen nodig zijn omdat projecten wegens 
kostenoverschrijding moeten worden aangepast of 
omdat een in uitvoering zijnd project moet worden 
aangevuld om het nut of de doeltreffendheid ervan 
te verhogen. De Commissie voert zodoende een 
beleid waarop door de Rekenkamer in de inleiding 
wordt aangedrongen. 
8.10. Het is juist dat de aanvullingen van Stabex-
fondsen sedert ongeveer een jaar in de boekhouding 
in mindering worden gebracht van de 
desbetreffende betalingen. Bepaalde ACS-staten 
hebben om deze louter formele wijziging verzocht 
omdat zij van oordeel zijn dat in de financiële over­
zichten van het EOF melding moet worden gemaakt 
van het nettobedrag van de transfers (na aftrek van 
de aanvullingen). 
8.11. De Commissie wijst erop dat het bedrag van 
9 438 500 ERE is samengesteld uit twee bedragen. 
Na de toetreding van drie nieuwe landen tot de 
ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé heeft de Raad 
beslist dat de Commissie de EIB kon verzoeken een 
bedrag van 7 438 500 ERE beschikbaar te stellen ter 
gedeeltelijke dekking van de bijdragen die de zes 
oorspronkelijke Lid-Staten aan de Commissie had­
den moeten storten overeenkomstig de tijdschema's 
voor de opvraging van bijdragen. Het saldo van 2 miljoen ERE is krachtens een 
besluit van de Raad van 29 juni 1976 gebruikt voor 
de financiering van projecten in de Franse overzeese 
gebieden. 
Gezien: 
1. het tempo van de vastleggingen en van de uit­
voering der projecten in zowel de drie nieuwe 
ACS-staten als de Franse overzeese gebieden, 
2. de omvang van de beschikbare kasmiddelen, 
heeft de Commissie, in volledige overeenstem­
ming met de bevoegde instanties van de Raad, 
het bij de laatste opvragingen van bijdragen 
noch nuttig noch dringend geoordeeld de EIB 
te verzoeken de" betrokken bedragen over te 
maken. 
Ter gelegenheid van de vaststelling, in overleg met 
de Lid-Staten, van het bedrag van de bijdragen voor 
het jaar 1981 zal de Commissie niet nalaten de wen­
selijkheid van de storting van een gedeelte van deze 
bijdrage door de Europese Investeringsbank aan een 
nieuw onderzoek te onderwerpen. 
Daarbij zal de overweging dat het dèpositobedrag 
van de EIB hoger ligt dan het te storten bedrag 
ongetwijfeld een belangrijke beoordelingsfactor 
zijn. 
8.12. De Commissie beijvert zich voortdurend om 
de gecomputeriseerde boekhouding van het EOF 
optimaal te laten functioneren en te perfectioneren. 
De bedoeling is dat de eindejaarsrekeningen zonder 
verdere bewerking uit de computer komen, waar­
door het foutenrisico zou verkleind worden en de-
goedkeuring van de balansen en jaarrekening zou 
worden bespoedigd. Deze doelstelling kon tot dus­
ver niet worden bereikt omdat in 1979 is overgescha­
keld op andere apparaten, hetgeen talrijke omscha­
kelingsverrichtingen noodzakelijk maakte. 
31. 12. 80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 313 
BIJLAGE V 
HOF VAN JUSTITIE 
Antwoord van het Hof van Justitie op de schriftelijke opmerkingen vervat in het 
jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1979 
Het Hof van Justitie, stelt vast dat geen enkele 
opmerking het financiële beheer van het Hof recht­
streeks raakt. 
Met betrekking tot de opmerkingen die voor alle 
gecontroleerde Instellingen gelden, zoals de vaste 
toelage voor overuren van de chauffeurs (paragraaf 
10.3), het begrip internationale organisatie, dat met 
het oog op de toekenning van de ontheemdingstoe-
lage opnieuw, zou moeten worden onderzocht 
(paragraaf 10.6), het in het belang van het personeel 
gevoerde beheer (paragraaf 10.7), is het Hof van Jus­
titie van mening dat door alle Instellingen eenvor­
mige regels zouden moeten worden gevolgd. 
Derhalve ben ik voornemens om, zoals wij al eerder 
hebben gedaan, deze vragen voor te leggen aan een 
volgende bijeenkomst van de Hoofden van Admini­
stratie. 10.34 tot 10.37. Stelsel van de inrichtingsvergoe­
ding 
Het Hof van Justitie deelt geheel de mening van de 
Rekenkamer met betrekking tot de toekenning van 
de inrichtingsvergoeding. 
Wat v de praktijk van de verschillende Instellingen 
betreft, willen wij erop wijzen dat bij het Hof van 
Justitie de inrichtingsvergoeding uitsluitend wordt 
uitgekeerd op vertoon van documenten waaruit de 
verandering van de woonplaats blijkt. 
314 Publikatiebladl van de Europese Gemeenschappen 31. 12. 80 
BIJLAGE VI 
ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Kanttekeningen bij een aantal punten van de „Opmerkingen van de Rekenkamer" met 
betrekking tot het begrotingsjaar 1979 (document van 15. 7. 80) 
10.7. Organen opgericht in het belang van het per­
soneel 
Het Comité heeft laten weten dat het akkoord gaat 
met het voorstel van de Rekenkamer om algemene, 
voor alle Instellingen geldende juridische, financiële 
en boekhoudkundige voorschriften uit te werken in 
de vorm van algemene bepalingen ter uitvoering 
van artikel 8; lid 3, van het.Statuut. De Rekenkamer verlangt terecht dat, zolang de hui­
dige voorschriften niet zijn gewijzigd, alle mogelijk­
heden die deze bieden ten volle worden benut, en 
dat bij de bestudering van een aanvraag met alle 
gegevens rekening wordt gehouden. 
Het Comité heeft het idee van de Rekenkamer, 
namelijk de aanvragen een zo volledig mogelijke 
vragenlijst te laten invullen,- overgenomen. 
In afwachting van de uitwerking, overeenkomstig de 
bepalingen van het Statuut, van dergelijke voor­
schriften, past het Comité ad-hoc-voorschriften toe. 10.33. Overmakingen 
Het Comité is het met de Rekenkamer eens, maar 
wijst erop dat het probleem in kwestie zich in ons 
secretariaat niet voordoet. 
10.21. e. v. Personen gelijkgesteld met ten laste 
van de ambtenaar komende kinderen 
Het Comité is nog steeds de mening toegedaan dat 
wijziging van het Statuut op dit gebied de enige juiste 
oplossing zoü zijn. 10.34. e. v. Inrichtingsvergoeding 
Het Comité is van oordeel dat het Statuut om de 
door de Rekenkamer aangevoerde redenen gewij­
zigd dient te worden.