*****

RICHTLIJN VAN DE RAAD

van 9 oktober 1990

tot wijziging van Richtlijn 79/695/EEG inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen

(90/504/EEG)

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

In samenwerking met het Europese Parlement (2),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),

Overwegende dat, voor wat betreft de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen, Richtlijn 79/695/EEG (4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 4046/89 (5), in titel II bijzondere regelingen behelst die met name in de rubrieken A, B en C bepalingen bevatten die betrekking hebben op de vrijstelling van schriftelijke aangifte, de opstelling van algemene, periodieke of samenvattende aangiften en het vrijgeven van goederen vóór de indiening van de daarop betrekking hebbende aangifte;

Overwegende dat bij die bepalingen is vastgesteld op welke wijze en onder welke voorwaarden de bevoegde autoriteiten vereenvoudigde procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen kunnen toestaan;

Overwegende dat zo nauwkeurig mogelijk dient te worden vastgesteld onder welke voorwaarden de importeurs het recht hebben van deze procedures gebruik te maken; dat er een onderscheid dient te worden gemaakt tussen twee types van procedure, te weten de procedure tot vrijmaking op de plaats van bestemming en de procedure van de vereenvoudigde aangifte;

Overwegende dat, wanneer de goederen in het vrije verkeer worden gebracht na onder een economische douaneregeling te zijn geplaatst, specifieke communautaire bepalingen van toepassing zijn;

Overwegende dat de vereenvoudigde procedures voor het in het vrije verkeer brengen van aanzienlijk economisch belang zijn voor de douane-unie en voor de interne markt; dat de importeurs in een eengemaakte markt in aanmerking moeten kunnen komen voor dezelfde faciliteiten, ongeacht de plaats waar het in het vrije verkeer brengen van goederen plaatsvindt;

Overwegende dat Richtlijn 79/695/EEG dienovereenkomstig dient te worden gewijzigd,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Richtlijn 79/695/EEG wordt als volgt gewijzigd:

1. de artikelen 16 tot en met 20 worden vervangen door:

»Artikel 16

Tenzij in de artikelen 16 bis tot en met 22 anders is bepaald, is titel I van toepassing op de bijzondere procedures van deze artikelen.

Artikel 16 bis

Onverminderd de bijzondere bepalingen betreffende briefpostzendingen en pakketpostzendingen, en behalve in de gevallen dat een invoervergunning, -consent of -certificaat moet worden overgelegd, behoeft in de volgens de procedure van artikel 26, leden 2 en 3, vast te stellen gevallen en onder de volgens diezelfde procedure vast te stellen voorwaarden geen schriftelijke aangifte te worden gedaan voor goederen die worden ingevoerd zonder handelsoogmerk alsmede voor goederen van geringe waarde.

Artikel 17

1. Op grond van de procedure tot vrijmaking op de plaats van bestemming kunnen goederen in de onderneming van de belanghebbende of op andere door de bevoegde autoriteiten aangewezen of goedgekeurde plaatsen, in het vrije verkeer worden gebracht.

Op grond van de vereenvoudigde aangifteprocedure kunnen goederen, na overlegging van een vereenvoudigde aangifte, in het vrije verkeer worden gebracht, waarbij dan later een aanvullende aangifte wordt overgelegd die in voorkomend geval een algemeen, periodiek of samenvattend karakter heeft.

2. De in lid 1 genoemde procedures zijn van toepassing overeenkomstig de artikelen 18 tot en met 20 bis en vormen geen beletsel voor de douane om alle controles te verrichten welke zij nodig acht om de regelmatigheid van de handelingen te verzekeren.

DOMICILIËRINGSPROCEDURE

Artikel 18

Een vergunning om gebruik te maken van de procedure tot vrijmaking op de plaats van bestemming

wordt onder de voorwaarden en volgens de bepalingen van de artikelen 18 bis, 18 ter en 18 quater verleend aan een ieder die in zijn onderneming of op andere door de bevoegde autoriteiten aangewezen of goedgekeurde plaatsen goederen in het vrije verkeer wil brengen, en die daartoe bij deze autoriteiten een schriftelijke aanvraag indient, welke alle voor het verlenen van de vergunning benodigde gegevens bevat:

- met betrekking tot goederen die onder de regeling voor communautair douanevervoer vallen en waarvoor bovenbedoelde persoon in aanmerking komt voor vereenvoudiging van de aan het kantoor van bestemming te verrichten formaliteiten, overeenkomstig de artikelen 71 tot en met 77 van Verordening (EEG) nr. 1062/87 van de Commissie (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1159/89 (2);

- met betrekking tot goederen die vooraf onder een economische douaneregeling waren geplaatst, onverminderd de ter zake geldende specifieke bepalingen;

- met betrekking tot goederen die na hun aanbieding bij de douane overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 4151/88 (3), naar de bovengenoemde ondernemingen of plaatsen worden vervoerd volgens een andere dan de in het eerste streepje bedoelde doorvoerregeling;

- met betrekking tot goederen die het douanegebied van de Gemeenschap zijn binnengebracht zonder bij een douanekantoor te zijn aangeboden overeenkomstig artikel 6, onder b), van Verordening (EEG) nr. 4151/88.

(1) PB nr. L 107 van 22. 4. 1987, blz. 1.

(2) PB nr. L 119 van 29. 4. 1989, blz. 1.

(3) PB nr. L 367 van 31. 12. 1988, blz. 1.

Artikel 18 bis

1. De in artikel 18 bedoelde vergunning wordt verleend:

- voor zover de administratie van de aanvrager de douaneautoriteiten in staat stelt een doeltreffende controle te verrichten, met name een controle achteraf;

- voor zover een doeltreffende controle op invoerverboden of -beperkingen of op naleving van andere op het in het vrije verkeer brengen van toepassing zijnde bepalingen is verzekerd.

2. De vergunning wordt in beginsel geweigerd wanneer de aanvrager:

- een zware overtreding of herhaalde overtredingen van de douanevoorschriften heeft begaan;

- slechts incidenteel goederen in het vrije verkeer brengt.

3. De vergunning wordt ingetrokken indien

a) een voorwaarde voor de verlening niet of niet meer is vervuld,

of

b) de vergunninghouder niet aan een uit hoofde van de regeling op hem rustende verplichting voldoet.

De douaneautoriteit kan evenwel afzien van intrekking van de vergunning indien:

- de vergunninghouder binnen een eventueel door de douaneautoriteit vastgestelde termijn aan zijn verplichtingen voldoet,

of indien

- het niet voldoen aan een voorwaarde of verplichting geen daadwerkelijk gevolg heeft gehad voor de goede werking van de regeling.

4. De vergunning wordt in beginsel eveneens ingetrokken wanneer het in lid 2, eerste streepje, bedoelde geval zich voordoet.

5. De vergunning kan worden ingetrokken wanneer het in lid 2, tweede streepje, bedoelde geval zich voordoet.

6. De besluiten tot weigering of intrekking worden door de douaneautoriteiten met redenen omkleed.

Artikel 18 ter

1. Ten einde de bevoegde autoriteiten in staat te stellen zich van de regelmatigheid van de handelingen te vergewissen, is de houder van de in artikel 18 bedoelde vergunning gehouden, zodra de goederen in de daartoe aangewezen plaatsen zijn aangekomen:

a) de bevoegde autoriteiten in de vorm en op de wijze die door hen zijn vastgesteld van deze aankomst kennis te geven ten einde het vrijgeven van de goederen te verkrijgen;

b) de goederen in zijn administratie in te schrijven. Deze inschrijving kan worden vervangen door iedere andere door de bevoegde autoriteiten vastgestelde formaliteit die overeenkomstige waarborgen biedt. De inschrijving moet de datum waarop zij plaatsvindt, alsmede de voor de identificatie van de goederen noodzakelijke vermeldingen bevatten. De inschrijving of de handeling die in de plaats daarvan komt, heeft dezelfde juridische waarde als de aanvaarding van de in artikel 3 bedoelde aangifte;

c) voor de bevoegde autoriteiten alle documenten beschikbaar te houden die in voorkomend geval moeten worden overgelegd als voorwaarde voor de toepassing van de communautaire bepalingen die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen.

2. Voor zover zulks geen gevolgen heeft voor de controle van de regelmatigheid van de handelingen, kunnen de bevoegde autoriteiten:

a) toestaan dat de in lid 1, onder a), bedoelde kennisgeving wordt gedaan zodra de aankomst van de goederen wordt verwacht; b) in bepaalde, door de aard van de betrokken goederen en het snelle tempo van de invoerhandelingen gerechtvaardigde bijzondere omstandigheden, de vergunninghouder ontslaan van de verplichting iedere aankomst van goederen ter kennis te brengen van het bevoegde douanekantoor, mits hij aan dit kantoor alle inlichtingen verstrekt die het noodzakelijk acht om in voorkomend geval zijn recht om de goederen aan een onderzoek te onderwerpen, te kunnen uitoefenen. In dat geval worden de goederen geacht te zijn vrijgegeven zodra zij in de administratie van de belanghebbende zijn ingeschreven.

Artikel 18 quater

In de in artikel 18 bedoelde vergunning worden de toepassingsbepalingen voor de procedure vastgesteld en worden met name bepaald:

- de goederen waarop de procedure van toepassing is;

- de vorm van de in artikel 18 ter bedoelde verplichtingen alsmede de gegevens omtrent de door de belanghebbende te stellen zekerheid;

- het tijdstip waarop de goederen worden vrijgegeven;

- de termijn waarbinnen de in artikel 3 bedoelde aangifte, die in voorkomend geval een algemeen, periodiek of samenvattend karakter kan hebben, moet worden ingediend bij het daartoe aangewezen bevoegde douanekantoor;

- de voorwaarden waaronder in voorkomend geval algemene, periodieke of samenvattende aangiften met betrekking tot de goederen worden ingediend.

VEREENVOUDIGDE AANGIFTEPROCEDURE

Artikel 19

1. Aan de aangever wordt, op zijn verzoek, overeenkomstig de voorwaarden en nadere bepalingen van de artikelen 20 en 20 bis vergunning verleend om de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen in vereenvoudigde vorm in te dienen wanneer goederen bij de douane worden aangeboden met het oog op het in het vrije verkeer brengen ervan.

De vereenvoudigde aangifte kan de vorm hebben:

- hetzij van een onvolledige aangifte als bedoeld in artikel 6;

- hetzij van een administratief of handelsdocument dat de voor de identificatie van de goederen noodzakelijke vermeldingen bevat.

Bij de vereenvoudigde aangifte moeten alle documenten worden gevoegd die in voorkomend geval moeten worden overgelegd als voorwaarde voor het in het vrije verkeer brengen van de betrokken goederen.

2. Het in lid 1 bedoelde verzoek dient schriftelijk te worden ingediend en alle voor de verlening van de vergunning noodzakelijke gegevens te bevatten.

3. De gegevens van de aanvullende aangiften worden geacht, samen met de gegevens van de aangiften waarop zij betrekking hebben, één enkele en ondeelbare akte te vormen, die geldig is vanaf de datum van aanvaarding van de oorspronkelijke aangifte.

4. Dit artikel is van toepassing onverminderd de specifieke bepalingen die van toepassing zijn wanneer onder een economische douaneregeling geplaatste goederen in het vrije verkeer worden gebracht.

Artikel 20

1. De in artikel 19 bedoelde vergunning wordt verleend aan de persoon op of uit wiens naam de aangifte voor het in het vrije verkeer brengen is gedaan, voor zover een doeltreffende controle op invoerverboden of -beperkingen of op de naleving van andere op het in het vrije verkeer brengen van toepassing zijnde bepalingen is verzekerd.

2. De vergunning wordt in beginsel geweigerd wanneer de aanvrager:

- een zware overtreding of herhaalde overtredingen van de douanevoorschriften heeft begaan;

- slechts incidenteel goederen in het vrije verkeer brengt.

Zij kan worden geweigerd wanneer de bovenbedoelde persoon voor rekening handelt van een andere persoon die slechts incidenteel goederen in het vrije verkeer brengt.

3. De vergunning wordt ingetrokken wanneer niet langer aan een van de in lid 1 bedoelde voorwaarden wordt voldaan. Zij kan tevens worden ingetrokken wanneer de in lid 2 bedoelde gevallen zich voordoen.

4. De besluiten tot weigering of intrekking worden door de douaneautoriteiten met redenen omkleed.

Artikel 20 bis

In de in artikel 19 bedoelde vergunning:

- wordt het douanekantoor of worden de douanekantoren aangewezen die de vereenvoudigde aangiften aanvaarden,

- worden de vorm en de inhoud van de vereenvoudigde aangiften bepaald,

- worden de goederen bepaald waarop zij van toepassing is alsmede de gegevens die ter identificatie van de goederen op de vereenvoudigde aangifte moeten voorkomen,

- en worden de gegevens omtrent de door de belanghebbende te stellen zekerheid vermeld.

In de vergunning worden tevens de vorm en de inhoud vermeld van de aanvullende aangiften die in voorkomend geval een algemeen, periodiek of samenvattend karakter kunnen hebben, alsmede de termijnen waarbinnen deze bij de aan te wijzen bevoegde autoriteiten moeten worden ingediend."; 2. in de opschriften boven de artikelen 21 en 22 worden de letters »D" en »E" geschrapt;

3. in artikel 26 wordt lid 1 vervangen door:

»1. De bepalingen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van deze richtlijn worden vastgesteld volgens de procedure van de leden 2 en 3.".

Artikel 2

De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om vóór 1 januari 1993 aan deze richtlijn te voldoen.

De Lid-Staten stellen de Commissie van deze maatregelen in kennis.

Artikel 3

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Luxemburg, 9 oktober 1990.

Voor de Raad

De Voorzitter

P. ROMITA

(1) PB nr. C 235 van 13. 9. 1989, blz. 16.

(2) PB nr. C 38 van 19. 2. 1990, blz. 49, en

PB nr. C 260 van 15. 10. 1990.

(3) PB nr. C 62 van 12. 3. 1990, blz. 5.

(4) PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19.

(5) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989, blz. 24.