RESOLUTIE VAN HET RAADGEVEND COMITÉ VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL betreffende de mededeling van de Commissie aan de Raad over een strategie van de Gemeenschap voor de beperking van de emissie van kooldioxide en de verhoging van het energierendement (CO2/energieheffing) (92/C 127/02)

(Goedgekeurd tijdens de 298e zitting van 3 april 1992, bij één stemonthouding)

HET RAADGEVEND COMITÉ VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL,

- kennis genomen hebbende van de door de Commissie in haar bovengenoemde mededeling aan de Raad voorgestelde strategie,

- gehoord hebbende de uitleg en toelichijting die gedurende de zitting van 28 januari 1992 door de vertegenwoordiger van de Commissie zijn gegeven,

- tevens vernomen hebbende dat de Commissie een nieuw document over dit zelfde onderwerp voorbereidt,

wenst, gezien het dringende karakter van dit probleem, reeds thans zijn standpunt in dezen bekend te maken, in afwachting van de gelegenheid over de eventuele nieuwe elementen in het in voorbereiding zijnde document van gedachten te kunnen wisselen, voordat hiervan gebruik wordt gemaakt tijdens internationale onderhandelingen.

Dit standpunt luidt als volgt:

Het Raadgevend Comité,

1. DEELT de bezorgdheid van de Commissie met betrekking tot de risico's die voor de komende generaties zouden kunnen voortvloeien uit de concentratie van gassen met een "broeikaseffect" in de atmosfeer;

2. WIJST EROP, dat er, gezien de nog heersende onzekerheid en de twijfels omtrent de oorzaken en gevolgen van het toenemende "broeikaseffect", in wetenschappelijke kringen verdeeldheid bestaat. Derhalve dient in de te nemen maatregelen van het type "verzekering" rekening te worden gehouden met deze onzekerheden en voorrang te worden verleend aan een meer diepgaande studie van dit verschijnsel;

3. MERKT OP dat het hier gaat om een wereldomvattend probleem en legt de nadruk op de noodzaak, een algemene strategie uit te werken die betrekking heeft op alle menselijke activiteiten die het klimaat beïnvloeden en die niet alleen is gericht op de CO2-|?np,1>uitstoot. Dit vraagstuk kan niet door maatregelen van de Europese Gemeenschap alleen worden opgelost.

Het aandeel van Europa in de mondiale produktie van CO2 bedraagt slechts ± 13 %, terwijl het resterende percentage als volgt is verdeeld:

Verenigde Staten van Amerika: 23 %

Japan: 5 %

Oosteuropese landen:25 %

Rest van de wereld:34 %.

De Verenigde Staten en Japan zijn tegen het principe van een heffing. Bovendien staat vast dat de toename van de emissies van kooldioxide in de toekomst voornamelijk te wijten zal zijn aan de ontwikkelingslanden en aan de landen van Oost-Europa; het is duidelijk dat de heffing van een dergelijke belasting in die landen ondenkbaar is. Het antwoord van de Verenigde Staten op deze uitdaging blijft onveranderlijk: "clean coal technology";

4. WIJST EROP dat de ijzer- en staalsector onderworpen is aan een wereldwijde concurrentie en dat de Europese markt volledig open staat, ook voor de ondernemingen en landen die de regels van de markteconomie niet in acht nemen.

Bovendien hebben de ondernemingen van de EGKS-sector extra lasten te dragen, zoals de EGKS-heffing, die door de ondernemingen van de derde landen niet wordt betaald;

5. ONDERSTREEPT het onvermijdelijke verlies aan concurrentievermogen - en dus van arbeidsplaatsen - voor de Europese economie, dat zou voortvloeien uit de verplaatsing van activiteiten ten gunste van de al dan niet geïndustrialiseerde landen die een dergelijke heffing niet overwegen.

Daar komt nog bij dat deze activiteiten zouden worden verplaatst naar landen waar de anti-vervuilingsvoorschriften minder stringent zijn, hetgeen op middellange termijn zou leiden tot een toename van het "broeikaseffect", dat wil zeggen tot een resultaat dat het omgekeerde is van wat er met dit type belasting wordt beoogd;

6. STELT VAST dat de door de Commissie ingediende berekeningen een stijging van de kolenprijzen met 58 % tot gevolg zouden hebben, terwijl de prijzen van de motorbrandstoffen slechts met 6 % zouden toenemen.

Gezien de verschillende soorten grondstoffen en energiedragers die noodzakelijkerwijs in de ijzer- en staalindustrie worden gebruikt, vormt deze stijging een ernstige bedreiging voor de levensvatbaarheid van de ijzer- en staalsector in de Gemeenschap;

7. VESTIGT DE AANDACHT van de Commissie OP het feit dat, aangezien de voornaamste afzetmogelijkheid voor steenkool meer en meer wordt gevormd door de elektrische centrales, het verschil in impact van de geplande heffing al naar gelang van het type brandstof onaanvaardbaar is voor de gehele kolenindustrie, maar vooral voor de Europese kolenindustrie;

8. WIJST EROP, dat deze heffing, zoals die door de Commissie wordt gewenst, op zeer ernstige praktische moeilijkheden zou stuiten, waardoor de verschillen in fiscaliteit tussen de Lid-Staten eerder zouden toenemen dan verminderen.

Bovendien zal deze heffing, met het oog op het in theorie neutrale karakter en de geplande vrijstellingen, de verbruikers met lage inkomens in de Gemeenschap harder treffen. Gezien de bedragen die hier in het spel zijn zouden de ondernemingen met praktisch onoverwinnelijke moeilijkheden worden geconfronteerd en nog meer aan concurrentievermogen inboeten;

9. LEGT DE NADRUK OP het feit dat een CO2-heffing de verbreking tot gevolg zou hebben van het evenwicht tussen de energiedragers, dat door de landen in het kader van hun energiebeleid tot stand is gebracht, en tot onaanvaardbare vervalsingen van de concurrentie tussen de Lid-Staten zou leiden.

Voor de ijzer- en staalindustrie zou de voorgestelde heffing discriminerende gevolgen hebben al naar gelang van het toegepaste procédé: geïntegreerd of elektrisch, aangezien koolstof een onontbeerlijk middel is voor de reductie van ijzererts;

10. ONDERSTREEPT dat de invoering van een CO2/energieheffing tot een verstoring van het evenwicht tussen de verschillende brandstoffen zou leiden, waardoor de zekerheid van de energievoorziening van de Gemeenschap in gevaar zou kunnen worden gebracht.

Bovendien zou een dergelijke heffing de onontbeerlijke investeringsbeslissingen ten behoeve van een "schoon" en meer doelmatig gebruik van vaste brandstoffen afremmen;

11. HERINNERT ERAAN dat de kolenproduktie in de Gemeenschap reeds aanzienlijk is ingekrompen. Door deze daling is steenkool thans de enige energiedrager die bijdraagt tot de vermindering van de uitstoot van CO2 met het oog op de door de Commissie voor het jaar 2000 nagestreefde stabilisering.

In de loop van de laatste 30 jaren heeft de ijzer- en staalindustrie de voor 1 ton gewalste produkten verbruikte energie met ongeveer 50 % teruggebracht. Ten einde concurrerend te blijven zal zij maatregelen blijven nemen die tot doel hebben haar energierendement te optimaliseren. Om het nagestreefde doel te bereiken hebben belastingmaatregelen geen enkele zin. In de komende tien jaren zullen de CO2-emissies in de ijzer- en staalindustrie aanzienlijk afnemen als gevolg van de te verwachten stijging van de staalproduktie volgens het elektrische procédé;

12. VERZOEKT de Commissie derhalve haar project voor een CO2/energieheffing te herzien en te vervangen door een communautair actieprogramma voor de beperking van de emissie van alle gassen met een "broeikaseffect" en niet alleen van CO2;

13. DRINGT ER BIJ DE COMMISSIE OP AAN dat de onderzoekprogramma's inzake het "schone" gebruik van steenkool in de ijzer- en staalindustrie en in de elektrische centrales de nodige financiële steun ontvangen en dat de resultaten ervan ter beschikking worden gesteld van alle steenkoolproducerende en -verbruikende landen met het oog op de verbetering van het milieu in het algemeen en van het energierendement. Bij de verspreiding van de resultaten van dit onderzoek dient de Commissie een vooraanstaande rol te spelen;

14. VERKLAART ZICH VOLKOMEN AKKOORD met de Commissie ten aanzien van de doelstellingen van het Verdrag van Maastricht, die gericht zijn op de versterking van het concurrentievermogen van de ondernemingen, een noodzakelijke voorwaarde, wil Europa een leidende rol blijven spelen bij de bestrijding van de verontreiniging.

Het Raadgevend Comité is van oordeel dat - wat de onder zijn bevoegdheid vallende domeinen betreft - deze strijd tegen de verontreiniging vooral door de volgende maatregelen moet worden voortgezet:

- verbetering van het energierendement;

-bescherming van de bossen in het algemeen en toekenning van economische compensaties aan de ontwikkelingslanden die bereid zijn hun bossen te behouden;

-snelle ontwikkeling van de nieuwe toepassingen op het gebied van "clean coal technology". Steenkool is en blijft een onontbeerlijke factor voor het welzijn van Europa en van de wereld. Derhalve is een niet vervuilend gebruik ervan op lange termijn de enige doeltreffende manier om ons milieu te beschermen.