VERORDENING (EEG) Nr. 2474/93 VAN DE RAAD van 8 september 1993 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer in de Gemeenschap van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van het voorlopige anti-dumpingrecht

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 12,

Gelet op het door de Commissie, na overleg in het bij bovenstaande verordening ingestelde raadgevend comité, ingediende voorstel,

Overwegende hetgeen volgt:

A. Voorlopige maatregelen (1) Bij Verordening (EEG) nr. 550/93 (2) stelde de Commissie een voorlopig anti-dumpingrecht in op de invoer in de Gemeenschap van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China en ingedeeld onder GN-code 8712 00. Bij Verordening (EEG) nr. 1607/93 (3) verlengde de Raad de geldigheid van dit recht met een periode van ten hoogste twee maanden.

B. Vervolg van de procedure (2) Na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht dienden de volgende partijen schriftelijke opmerkingen in:

Exporteurs in de Volksrepubliek China

- Guangzhou Five Rams Bicycle Industry Corporation

- Shanghai Bicycle Group

- Qingdao Bicycle Industrial Corporation

- Ghangzhou Golden Lion Bicycle Manufacturing & Trading Corp.

- Xiamen Bicycle Company

- Anyang Bicycle Industry Company

- China Henan Light Industrial Products Imp./Exp. Corp.

- Tianjin Bicycle Imp. & Exp. Corporation

- Hubei Provincial International Trade Corporation

- China North Industry Corporation

- China Bicycles Company (Holdings) Limited

- Asia Bicycles Co. Ltd

- Catic Bicycle Co. Ltd

- Sino-Danish Enterprises Co. Ltd

- Hanji Town Waimanly Manufactory

Producenten in de Gemeenschap

- Hawk Cycles Ltd

- Derby Cycle Werke GmbH

- Cycleurope

- Raleigh Industries Limited

- Bicicletas de Alava SA

- Gazelle BV

Onafhankelijke importeurs en handelaren

- Scott (Europe) SA, Zwitserland

- Chung Wai Manufactory Limited, Hong-Kong

- Halfords Ltd, Verenigd Koninkrijk.

De partijen die hierom verzochten, werden in de gelegenheid gesteld door de Commissie te worden gehoord.

(3) De partijen werden in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op basis waarvan werd beoogd de instelling van definitieve anti-dumpingmaatregelen aan te bevelen en de als zekerheid gestelde bedragen van het voorlopige recht definitief te innen. Ook konden zij na de bekendmaking binnen een zekere periode nog opmerkingen indienen.

(4) Het commentaar van de partijen werd bestudeerd en de Commissie wijzigde haar bevindingen voor zover dit passend werd geacht.

(5) Het onderzoek overschreed de normale duur van één jaar als neergelegd in artikel 7, lid 9, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 wegens de complexiteit van het onderzoek, vooral gezien de talrijke modellen rijwielen en de uiteenlopende technische specificaties.

C. Onderzocht produkt; soortgelijk produkt (6) Zoals uiteengezet in Verordening (EEG) nr. 550/93 (zie de punten 9 tot en met 11) stelde de Commissie vast dat alle typen rijwielen dienden te worden beschouwd als één enkel produkt in de zin van artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

(7) Enige exporteurs bleven beweren dat verscheidene categorieën rijwielen als afzonderlijke produkten moesten worden beschouwd aangezien de specifieke toepassingen en het gebruik van de rijwielen in de onderscheiden categorieën door de markt als verschillend worden aangemerkt. Meer in het bijzonder voerden zij aan dat de mountainbike duidelijk een afzonderlijk produkt is wat gebruikte onderdelen, prijs en zienswijze van de gemiddelde koper betreft.

(8) In de punten 9 tot en met 11 van Verordening (EEG) nr. 550/93 heeft de Commissie de meeste door de exporteurs naar voren gebrachte argumenten reeds beantwoord en geconcludeerd dat alle rijwielen één enkel produkt vormden.

Wat de specifieke toepassing, het gebruik en het oordeel van de consument betreft, zij allereerst opgemerkt dat alle rijwielen dezelfde basistoepassing hebben en in wezen dezelfde functie verrichten. Wat het oordeel van de consument ten aanzien van de rijwielen betreft is het in dit verband waar dat de onderscheidene categorieën in beginsel bestemd zijn aan uiteenlopende vereisten van de eindgebruiker te beantwoorden. De eindgebruikers zullen echter regelmatig een rijwiel van een bepaalde categorie voor velerlei doeleinden en toepassingen bestemmen. Een mountainbike, gebruikt voor terreinvervoer, kan door de consumenten gemakkelijk als normale tourfiets worden gebruikt. Mountainbikes zijn soms uitgerust met toebehoren dat voor gebruik op de weg is ontworpen. Bovendien is er een trend om rijwielen te gebruiken die bestemd zijn voor meer dan één specifieke toepassing. Het hybride rijwiel, dat een kruising kan zijn tussen een mountainbike en een racefiets of tussen een mountainbike en een tourfiets, is hier een voorbeeld van. Door deze trend wordt de uitwisselbaarheid tussen verscheidene categorieën rijwielen nog verhoogd en derhalve ook de concurrentie tussen de elkaar overlappende gebieden.

Er bestaat bijgevolg geen duidelijke scheidingslijn gebaseerd op de toepassing door de eindgebruikers en het oordeel van de consument over de verschillende categorieën.

De Commissie heeft eveneens vastgesteld dat de fabrikanten zelf dikwijls geen onderscheid maken tussen hun in verschillende categorieën ingedeelde rijwielen, wat produktie, distributie of kostenraming betreft. Zowel de communautaire als de Chinese fabrikanten hebben voor al hun verschillende categorieën rijwielen gelijksoortige vervaardigingsmethoden. Bovendien worden voor alle categorieën rijwielen bijna altijd dezelfde distributiekanalen gebruikt.

De Raad oordeelt derhalve dat de gelijke kenmerken van alle categorieën rijwielen, zowel wat hun technische en fysieke hoedanigheden als hun toepassing en eindgebruik betreft, voor de doeleinden van deze procedure zwaarder wegen dan eventuele verschillen.

D. Bedrijfstak van de Gemeenschap (9) Het onderzoek wees uit dat de producenten van de Gemeenschap die volledig aan dit onderzoek hebben meegewerkt 54,3 % van de totale rijwielproduktie in de Gemeenschap voor hun rekening nemen. Andere producenten, die 10 % van de produktie in de Gemeenschap vertegenwoordigen, verstrekten enige basisinformatie over hun produktie en betuigden hun instemming met de klacht.

(10) Aangezien er zakelijke bindingen bestaan tussen sommige producenten van de Gemeenschap en de Chinese exporteurs voor de aankoop van onderdelen, verlangde één exporteur dat de bedrijfstak van de Gemeenschap alleen zou bestaan uit producenten die dergelijke bindingen niet hebben.

(11) Met slechts weinige uitzonderingen werd vastgesteld dat de door de producenten van de Gemeenschap verkochte rijwielen werkelijk in de Gemeenschap waren vervaardigd uit onderdelen die hoofdzakelijk van oorsprong uit de Gemeenschap waren, hoewel enige onderdelen waren ingevoerd uit Japan, Singapore, Taiwan en de Volksrepubliek China. Bovendien voorziet artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 alleen in een eventuele uitsluiting van producenten in de Gemeenschap wanneer zij zelf importeurs zijn van de in het onderzoek begrepen produkten en niet, zoals door deze exporteur gesuggereerd, wanneer zij alleen maar bepaalde onderdelen invoeren uit een land dat ook het betrokken eindprodukt uitvoert.

(12) Ten aanzien van de producenten van de Gemeenschap die rijwielen hadden ingevoerd uit Taiwan en de Volksrepubliek China, werd geen nieuw bewijsmateriaal ingediend en de Raad bevestigt derhalve de conclusie van punt 13 van Verordening (EEG) nr. 550/93.

(13) Eén exporteur voerde aan dat de producenten van de Gemeenschap die volledige medewerking verleenden door de vragenlijsten van de Commissie te beantwoorden, niet representatief waren en dat de producenten aan wie in een later stadium van de procedure vragenlijsten waren gezonden, van de bedrijfstak van de Gemeenschap hadden moeten worden uitgesloten.

(14) Ten eerste zij opgemerkt dat de Commissie aanvankelijk alleen vragenlijsten had gezonden aan de Gemeenschapsproducenten die als klagende partijen van de anti-dumpingklacht genoteerd stonden. Pas na ontvangst van de antwoorden op de oorspronkelijke vragenlijsten bleek dat de ondernemingen van de Gemeenschap die op de vragenlijst hadden geantwoord, ongeveer 40 % van de totale produktie van rijwielen in de Gemeenschap vertegenwoordigden. De Commissie verzond nog meer vragenlijsten om de basis van het onderzoek naar de schade te verruimen. Door deze maatregel kon de Commissie, zonder het onderzoek onnodig te vertragen, haar bevindingen baseren op een deel van de bedrijfstak van de Gemeenschap dat nu het merendeel van de communautaire ondernemingen omvat. Er is geen reden om de producenten die in een later stadium om informatie werden benaderd uit te sluiten.

E. Methoden 1. Afzonderlijke behandeling

(15) In de punten 34 tot en met 36 van Verordening (EEG) nr. 550/93 vermeldde de Commissie dat zij het vraagstuk van afzonderlijke behandeling voor Chinese exporteurs in dit geval verder zou onderzoeken.

(16) Hoewel aan bepaalde exporteurs in de Volksrepubliek China in enige voorafgaande anti-dumpingzaken een afzonderlijke behandeling werd verleend, vooral wanneer zij konden aantonen dat zij bij het voeren van hun uitvoerbeleid en bij het vaststellen van hun uitvoerprijzen niet afhankelijk waren van de Staat, is de Commissie in de loop van de procedure tot de conclusie gekomen, die door de Raad wordt gedeeld, dat om onderstaande redenen in deze aangelegenheid de grootste voorzichtigheid vereist is.

(17) Ten eerste moet voor ogen worden gehouden dat in Verordening (EEG) nr. 2423/88 alleen maar wordt verlangd dat in de anti-dumpingverordeningen het land en het produkt ten aanzien waarvan het recht wordt ingesteld, worden gespecificeerd. Afzonderlijke behandeling is derhalve geen vereiste van die verordening en is alleen dan op zijn plaats wanneer hierdoor een evenrediger en effectievere remedie tegen schadelijke dumping tot stand wordt gebracht dan door één enkel recht voor het gehele land.

(18) Ten tweede is het in het geval van de landen waarnaar in artikel 2, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 wordt verwezen (waaronder de Volksrepubliek China) niet mogelijk rekening te houden met de efficiency of het comparatieve voordeel van afzonderlijke exporteurs bij het vaststellen van de normale waarde, aangezien deze verplicht moet worden vastgesteld op basis van prijzen of kosten in landen met markteconomie. De exporteurs in deze landen zouden alleen dan een afzonderlijke behandeling kunnen verkrijgen wanneer hun individuele exportprijzen in aanmerking worden genomen. Over het algemeen zou dit kunnen leiden tot verwrongen en daardoor onjuiste afzonderlijke resultaten aangezien geen rekening zou worden gehouden met eventuele, hoewel onmogelijk nauwkeurig vast te stellen, comparatieve voordelen of de kenmerken van de produkten van afzonderlijke exporteurs.

(19) Ten derde is het in de praktijk buitengewoon moeilijk om in het geval van een land als de Volksrepubliek China vast te stellen of een onderneming werkelijk wettelijk en feitelijk onafhankelijk is van de Staat en vooral of een onderneming, al lijkt het of zij op een gegeven ogenblik onafhankelijkheid geniet, werkelijk doorlopend onafhankelijk is. De economie van de Volksrepubliek China gaat langzamerhand van een volledig door de Staat gecontroleerde economie over naar een gedeeltelijk marktgerichte economie. De Staat blijft zeer vele aspecten van het economische leven controleren en de wetgeving en instellingen voor het functioneren van een markteconomie zijn niet voldoende ontwikkeld. Bovendien zijn de economische subjecten en ambtenaren hiermee niet voldoende vertrouwd. Men kan er derhalve onmogelijk zeker van zijn dat contracten en ogenschijnlijk wettelijke garanties effectief zullen zijn en dat het optreden van de exporteurs niet wordt belemmerd door overheidsbemoeienis. Het is namelijk duidelijk dat de invloed van de Staat op alle economische activiteiten in China nog steeds overheersend is. De Staat kan te allen tijde de op de werkgelegenheid en beloning van werknemers toepasselijke voorschriften veranderen, hij controleert de energievoorziening en kan de convertibiliteit en de overmaking van valuta's beperken.

(20) Ten vierde is de Commissie thans niet in staat de verklaringen van de exporteurs ter plaatse in China te verifiëren, voornamelijk omdat het voor landen die geen markteconomie hebben moeilijk is feiten vast te stellen die niet aan twijfel onderhevig zijn. Het is in het bijzonder buitengewoon moeilijk voor de Commissie uit te maken of bepaalde regelingen, die ogenschijnlijk wat het uitvoerbeleid betreft een zekere onafhankelijkheid van de Staat waarborgen, echt zijn of alleen maar een voorwendsel, vooral wanneer dergelijke regelingen zijn getroffen toen bekend was geworden dat er anti-dumpingmaatregelen zouden kunnen worden genomen.

(21) Aangezien de verlening van een afzonderlijke behandeling ertoe kan leiden dat de niveaus van het in te stellen recht niet juist zijn en de Staat de gelegenheid krijgt anti-dumpingmaatregelen te ontduiken door de uitvoer te kanaliseren via, of de uitvoer te concentreren bij, de exporteur met het laagste recht, zijn de Commissie en de Raad tot de gevolgtrekking gekomen dat afwijkingen van de algemene regel dat één enkel anti-dumpingrecht wordt vastgesteld voor landen met staatshandel alleen moeten worden toegestaan wanneer zij er volledig van overtuigd zijn dat de bovenstaand geschetste moeilijkheden zich niet voordoen.

(22) In het onderhavige geval waren de meeste bekende betrokken exportondernemingen volledig of grotendeels eigendom van de Staat.

(23) Twee exporteurs beweerden dat hun een afzonderlijke behandeling zou moeten worden toegekend die aan de exportondernemingen in staatseigendom zou moeten worden onthouden.

(24) Eén van deze exporteurs, een onderneming uit Hong-Kong, verzocht om afzonderlijke behandeling wegens het feit dat zij rijwielen van een Chinees staatsbedrijf uit China exporteerde. Deze exporteur was voornemens zijn verzoek om afzonderlijke behandeling in te trekken. De Commissie was van mening dat afzonderlijke behandeling in elk geval voor een dergelijke situatie niet aangewezen was aangezien de onderneming uit Hong-Kong haar bevoorradingsbron zou kunnen wijzigen.

(25) Een andere exporteur, een Chinese fabrikant, beweerde dat zijn onderneming onlangs een gemengde aandelenvennootschap was geworden en dat het aandeel van de nog steeds in overheidsbezit zijnde aandelen na een reeks gecompliceerde en onduidelijke transacties nu zodanig gewijzigd was dat de Staat nog slechts over een minderheid beschikte. De Commissie was er niet van overtuigd dat deze onderneming nu niet meer door de Staat werd gecontroleerd. Zelfs als minderheidsaandeelhouder kan de Staat belangrijke invloed uitoefenen op het beheer van een onderneming, vooral indien gecombineerd met alle andere beïnvloedingsmethoden die de Staat in China tot zijn beschikking heeft. In elk geval kon de nieuwe structuur van de onderneming niet als stabiel of gevestigd worden omschreven.

(26) Bovendien verklaarde een vertegenwoordiger van de Chinese Regering, die beweerde dat hij alle rijwielfabrikanten met aandelenbezit van de Chinese Staat vertegenwoordigde, jegens de Commissie eveneens dat de Chinese Staat de activiteiten van alle rijwielfabrikanten in China cooerdineerde.

(27) Om deze en andere redenen vermeld in de punten 15 tot en met 21 concludeert de Raad dat er nu geen aanleiding is voor een afzonderlijke behandeling.

2. Steekproeven

(28) Gezien het grote aantal modellen en exporteurs was de Commissie genoopt haar gevolgtrekkingen ter zake van dumping op een representatieve steekproef te baseren. Hiertoe gebruikte de Commissie de door een representatieve selectie van fabrikanten vervaardigde modellen. Onder deze selectie vielen twee overheidsorganisaties, twee "joint ventures" en een onderneming die via een onderneming in Hong-Kong verkocht. Ter vergroting van de representativiteit van haar steekproef nam de Commissie hierin voor haar eindconclusie de volledig in buitenlands bezit zijnde onderneming op die qua omvang van de uitvoer het belangrijkst is. De zes ondernemingen die thans in de steekproef zijn begrepen, vertegenwoordigen 88 % van de gehele uitvoer naar de Gemeenschap van de ondernemingen die op de vragenlijst hebben geantwoord.

De Raad stemt in met deze methode.

F. Dumping 1. Normale waarde

(29) Voor de vaststelling van het voorlopige recht concludeerde de Commissie dat Taiwan een passend soortgelijk land was voor de bepaling van de normale waarde van de Chinese uitvoer naar de Gemeenschap, en de normale waarde werd bijgevolg vastgesteld op basis van artikel 2, lid 5, letter a), onder i), van Verordening (EEG) nr. 2423/88, d.w.z. de prijzen voor rijwielen die door de Taiwanese fabrikanten op hun nationale markt werden verkocht.

(30) Eén exporteur voerde aan dat de Volksrepubliek China een land met een markteconomie was gezien de economische hervorming die in dat land had plaatsgevonden. De onderneming stelde dat, wat de rijwielsector betreft, de voorschriften voor markteconomie van toepassing waren. Zij verzocht daarom dat de normale waarde zou worden gebaseerd op een aangenomen waarde in de Volksrepubliek China.

(31) De Commissie verwierp dit argument waarvoor geen bewijsmateriaal werd verstrekt. De Volksrepubliek China wordt overeenkomstig artikel 2, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 en Verordening (EEG) nr. 1766/82 (4) aangemerkt als land zonder markteconomie.

(32) Eén exporteur verzocht de Commissie haar keuze van Taiwan als soortgelijk land te herzien op grond van het feit dat het BNP "per capita" en de nationale arbeidsverdeling niet in aanmerking waren genomen.

(33) In punt 20 van Verordening (EEG) nr. 550/93 concludeerde de Commissie dat, gezien de mate van concurrentie op de Taiwanese markt en de vergelijkbaarheid van de modellen en de produktieschaal in Taiwan, haar keuze van soortgelijk land juist en niet onredelijk was. Het feit dat het BNP "per capita" en de nationale arbeidsverdeling niet in de criteria van de Commissie waren opgenomen, maakt de keuze van Taiwan niet ongeldig. Deze criteria zijn niet relevant, aangezien er geen rechtstreeks verband tussen die criteria en de produktiekosten bestaat. Ten tweede zijn de cijfers voor het bruto nationaal produkt van een land met staatshandel en van een markteconomie niet vergelijkbaar. In elk geval heeft de Commissie alle voorstellen van de exporteurs aan een grondig onderzoek onderworpen en contact gezocht met de voornaamste fabrikanten in de vier voorgestelde landen, doch zij kreeg van hen geen samenwerking. Bovendien heeft de Commissie geen enkel ander voorstel ontvangen dat, zelfs wanneer zij rekening zou houden met de door de exporteur voorgestelde aanvullende criteria, passender zou zijn geweest dan Taiwan.

(34) De normale waarde voor de Volksrepubliek China is ten behoeve van de voorlopige vaststelling vastgesteld op basis van artikel 2, lid 5, letter a), onder i), van Verordening (EEG) nr. 2423/88, d.w.z. op basis van de binnenlandse prijzen in Taiwan. Zoals uiteengezet in punt 20 van Verordening (EEG) nr. 550/93 concludeerde de Commissie dat de op de Taiwanese markt verkochte rijwielen grotendeels vergelijkbaar waren met de in de steekproef opgenomen Chinese modellen. De prijzen in Taiwan die in het normale handelsverkeer werden aangerekend, vormden bijgevolg een adequate basis voor de normale waarde ten aanzien van de Volksrepubliek China. Ten einde de representativiteit van haar dumpingberekening te vergroten, besloot de Commissie echter haar aanvankelijke dumpingberekening aan te vullen door toevoeging van enige Chinese modellen, waarvoor aangenomen waarden voor vergelijkbare modellen rijwielen die door Taiwanese fabrikanten naar de Gemeenschap werden geëxporteerd, beschikbaar waren.

(35) Eén exporteur beweerde dat de Taiwanese exporteurs een gunstigere behandeling kregen dan de Chinese exporteurs, aangezien de normale waarde voor Taiwan gebaseerd was op een aangenomen waarde, terwijl de normale waarde voor de Volksrepubliek China voor de toepassing van Verordening (EEG) nr. 550/93 op de prijzen in Taiwan was gebaseerd.

(36) De Commissie verwerpt dit argument. Wat de modellen rijwielen die door de Taiwanese exporteurs naar de Gemeenschap worden uitgevoerd betreft, stelde de Commissie vast dat er aanzienlijke verschillen bestonden tussen deze modellen en de modellen die op de Taiwanese binnenlandse markt werden verkocht. Zoals uiteengezet in punt 16 van Verordening (EEG) nr. 550/93 konden de binnenlandse prijzen derhalve niet worden gebruikt wegens het feit dat de correcties die in een dergelijk geval op de prijs moeten worden toegepast, dermate belangrijk zouden zijn dat deze prijs eigenlijk zinloos zou worden. In het geval van de Volksrepubliek China kon dezelfde methode niet worden toegepast aangezien er geen betrouwbare gegevens over de produktiekosten beschikbaar zijn. Het gebruik van reële Taiwanese prijzen heeft ten opzichte van de Volksrepubliek China echter geen discriminatoir effect. De exporteur zou met zijn aanspraak willen suggereren dat de normale waarden, die werden berekend aan de hand van de aangenomen waarde, lager waren dan de reële prijzen in Taiwan, doch dit was niet het geval aangezien de componenten van de aangenomen waarde waren gebaseerd op reële prijzen. In feite heeft de Chinese exporteur hoogstwaarschijnlijk voordeel gehad van het gebruik van de prijzen op de Taiwanese markt aangezien - zoals uiteengezet in punt 29 van Verordening (EEG) nr. 550/93 - de Commissie heeft geprobeerd Taiwanese modellen met minder voorzieningen dan het vergelijkbare Chinese model te gebruiken.

De Raad bevestigt de conclusies ten aanzien van de normale waarde.

2. Prijs bij uitvoer

(37) Eén exporteur stelde dat de door de Commissie bij haar dumpingberekening gebruikte uitgevoerde hoeveelheden ontoereikend en niet representatief waren.

(38) Voor haar voorlopige vaststelling werd de dumpingberekening van de Commissie gebaseerd op die Chinese modellen waarvoor vergelijkbare modellen in Taiwan werden verkocht, in het normale handelsverkeer en in voldoende grote hoeveelheden. Het was niet mogelijk het aantal in de dumpingberekening opgenomen rijwielen uit te breiden aangezien alle vergelijkbare in Taiwan verkochte modellen waren gebruikt. Zoals uiteengezet in punt 34 besloot de Commissie, na alle mogelijkheden voor een op de prijzen in Taiwan gebaseerde normale waarde te hebben aangewend, haar aanvankelijke dumpingberekening aan te vullen door toevoeging van meer Chinese modellen, waarvoor aangenomen waarden voor vergelijkbare modellen rijwielen die door Taiwanese fabrikanten naar de Gemeenschap waren uitgevoerd, beschikbaar waren. Deze methode werd toegepast op alle in de steekproef begrepen ondernemingen en resulteerde in een verhouding van 63 % van het aantal in de dumpingberekening opgenomen rijwielen in vergelijking met de totale uitvoer, hetgeen, volgens de Commissie, wat de representativiteitsvereisten betreft meer dan voldoende is.

(39) De prijzen bij uitvoer werden vastgesteld op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor het produkt dat voor uitvoer naar de Gemeenschap werd verkocht.

(40) Voor haar voorlopige vaststelling berekende de Commissie, voor één exporteur die via een gelieerde onderneming in Hong-Kong naar de Gemeenschap had verkocht, de prijs bij uitvoer overeenkomstig artikel 2, lid 8, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2423/88. De Commissie heeft deze aangelegenheid thans aan een nieuw onderzoek onderworpen en besloot dat, aangezien geen prijzen bij uitvoer uit de Volksrepubliek China beschikbaar waren, de Chinese prijs bij uitvoer alleen kon worden vastgesteld door samenstelling op basis van de prijs waartegen het desbetreffende produkt door de exporteur uit Hong-Kong aan onafhankelijke cliënten in de Gemeenschap werd doorverkocht, overeenkomstig artikel 2, lid 8, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88. Er werd een geraamde marge van 5 % ingeruimd om rekening te houden met het feit dat de verkopen via Hong-Kong plaatsvonden. Deze methode leek redelijk en de enige juiste behandeling voor de specifieke situatie te zijn.

De Raad bevestigt deze benadering.

3. Vergelijking

(41) Eén exporteur verlangde dat, waar passend, correcties zouden worden aangebracht voor verschillen in kosten voor vracht, verlaagde rechten, commissies en lonen voor verkopers. De Commissie aanvaardde dit argument en bracht, in aanvulling op de in punt 28 van Verordening (EEG) nr. 550/93 vermelde correcties, eveneens correcties aan voor verschillen in kosten voor vracht, verlaagde rechten, commissies en lonen van verkopers.

(42) Verscheidene exporteurs beweerden nog steeds dat de Commissie in onvoldoende mate rekening had gehouden met de kwaliteit van Chinese rijwielen in vergelijking met die uit Taiwan, door de criteria voor het onderscheid te beperken tot de categorie rijwiel, het materiaal van het frame en het aantal versnellingen. Zij voerden aan dat er andere factoren waren die correcties vereisten, welke factoren door één exporteur werden geraamd op een verdere vermindering met 5 % van de normale waarde. Anderzijds beweerde een importeur dat de door hem uit de Volksrepubliek China ingevoerde rijwielen van een dusdanige hoge kwaliteit waren dat zij niet concurreerden met door de bedrijfstak van de Gemeenschap vervaardigde rijwielen.

(43) Hoewel de argumenten van de diverse partijen tegenstrijdig waren wat de kwaliteit van de uitgevoerde produkten betreft, heeft de Commissie inmiddels de criteria om vast te stellen welke modellen vergelijkbaar waren dusdanig uitgebreid dat hier ook de constructie en de aard van de versnellingsapparatuur, het kettingwiel, de versnellingshandels, de remvoorzieningen en de naven onder vallen; de kwaliteit van een rijwiel wordt immers door deze componenten bepaald. Bovendien werd reeds in zekere mate rekening gehouden met kwaliteitsverschillen door voor vergelijking een minder goed uitgerust Taiwanees rijwiel te kiezen, zoals uiteengezet in punt 29 van Verordening (EEG) nr. 550/93. De Commissie heeft dus rekening gehouden met de voornaamste criteria waardoor de kwaliteit van een rijwiel wordt bepaald.

(44) Enige exporteurs voerden aan dat een aantal vergelijkingen dat door de Commissie werd gemaakt tussen de uit de Volksrepubliek China uitgevoerde modellen en het in Taiwan verkochte vergelijkbare model niet nauwkeurig was en dat de door de Commissie geselecteerde Taiwanese modellen niet altijd minder goed waren uitgerust zoals wordt vermeld in punt 29 van Verordening (EEG) nr. 550/93. De bedrijfstak van de Gemeenschap beweerde echter dat de Commissie in vele gevallen, bij haar selectie van Taiwanese modellen voor de normale waarde, ten gunste van de Chinese exporteurs had gediscrimineerd. Men beweerde dat de werkelijke marge van dumping feitelijk veel groter was.

(45) De Commissie heeft de door alle partijen ten aanzien van de modellenvergelijking gemaakte opmerkingen geverifieerd en heeft de vergelijking aangepast door andere criteria toe te voegen zoals uiteengezet in punt 43 en, waar mogelijk, door de modellen te vervangen via de in punt 29 van Verordening (EEG) nr. 550/93 uiteengezette methoden. De dumpingberekening is dienovereenkomstig aangepast.

(46) Eén exporteur verzocht om een correctie voor uitgaven voor verkoop, administratie en andere algemene uitgaven van een fabrikant in Taiwan wiens binnenlandse verkopen via een gelieerd verkoopfiliaal hadden plaatsgevonden.

(47) De Commissie bestudeerde dit argument en kwam tot de gevolgtrekking dat het feit dat verkopen hadden plaatsgevonden via een verkoopfiliaal niet van invloed was op de vergelijkbaarheid van de prijzen.

(48) Eén exporteur beweerde dat, aangezien zijn uitvoer naar de Gemeenschap bestond uit OEM (Original Equipment Manufacture)-verkopen, d.w.z. verkopen aan een importeur die in de Gemeenschap doorverkocht onder zijn eigen merknaam, en deze vergeleken werden met een normale waarde gebaseerd op Taiwanese verkopen als "verkopen onder eigen merk" aan kleinhandelaars, een aanpassing zou moeten worden aangebracht voor verschillen in handelsniveau.

(49) Dit argument kan door de Commissie niet worden aanvaard. Afgezien van het feit dat het verzoek niet was gestaafd, stelde de Commissie, zoals uiteengezet in punt 27 van Verordening (EEG) nr. 550/93, vast dat het niet juist was een correctie aan te brengen aangezien de prijzen, kosten en winsten voor OEM-verkopen in Taiwan niet aanzienlijk afweken van die voor verkopen onder het label "eigen merk".

De Raad bevestigt deze conclusies.

4. Marges van dumping

(50) De ondernemingen die op de vragenlijst van de Commissie hebben geantwoord, vertegenwoordigden slechts 73 % van de totale uitvoer van de Volksrepubliek China. De Chinese autoriteiten hebben de mogelijkheid gehad de namen en adressen van de andere fabrikanten in China bekend te maken zodat ook aan hen vragenlijsten konden worden gezonden, doch de Chinese autoriteiten hebben dit achterwege gelaten. Bijgevolg moet worden aangenomen dat de dumping door deze niet samenwerkende fabrikanten op zijn minst even groot is als die van de samenwerkende exporteurs ten aanzien van wie werd vastgesteld dat zij dumping in de hoogste mate toepasten. De marge van dumping wordt daarom vastgesteld op basis van het gewogen gemiddelde per soort marge van dumping van de zes ondernemingen die in de steekproef zijn opgenomen en voor de resterende 27 % niet samenwerkende exporteurs, van wie geen antwoord op de vragenlijst werd ontvangen, op basis van artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88. De Commissie was in dit verband van mening dat de dumpingmarges van de modellen van de onderneming in de steekproeftrekking met de hoogste marge de best beschikbare feiten vormden. Op grond hiervan is de dumpingmarge voor de Volksrepubliek China, uitgedrukt als percentage van de cif-waarde, thans 30,6 %.

De Raad bevestigt de bevindingen van de Commissie inzake dumping.

G. Schade 1. Totale omvang van het verbruik en marktaandelen van de invoer met dumping

(51) Na een nieuw onderzoek naar het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap werd geconstateerd dat de in de voorlopige vaststelling van het recht vermelde cijfers aanpassing vereisten. De gewijzigde cijfers tonen aan dat het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap van 37,8 % in 1989 daalde tot 30,2 % tijdens de periode van onderzoek. Voor het overige worden de punten 38 en 39 van Verordening (EEG) nr. 550/93 bevestigd.

2. Prijzen van de invoer met dumping

(52) Enige exporteurs beweerden dat de in de punten 40 tot en met 44 van Verordening (EEG) nr. 550/93 uiteengezette methoden voor de berekening van het niveau van prijsonderbieding niet voldoende nauwkeurig waren en dat hierbij niet genoeg rekening werd gehouden met de kwaliteit van de rijwielen.

(53) De Commissie heeft de argumenten van de exporteurs in aanmerking genomen en een nieuwe berekening van de prijsonderbieding gemaakt door de in de punten 40 tot en met 44 van Verordening (EEG) nr. 550/93 geschetste methoden uit te breiden. Dit werd gedaan door elk van de honderd verschillende groepen rijwielen die werden gevormd op basis van de categorie van het rijwiel, het materiaal van het frame en het aantal versnellingen, in drie andere segmenten uit te splitsen. Deze drie segmenten vertegenwoordigen verschillende kwaliteitsniveaus van het rijwiel (hoog, gemiddeld en laag) die werden vastgesteld op basis van het versnellingssysteem.

(54) Eén onderneming voerde aan dat de berekening van de prijsonderbieding niet representatief was, aangezien hierin niet voldoende uitvoer naar de Gemeenschap was opgenomen en in de berekening niet voldoende verkopen door bepaalde fabrikanten van de Gemeenschap waren begrepen.

(55) De Commissie hield rekening met dit argument door meer modellen in haar berekeningen op te nemen. De berekening heeft derhalve thans betrekking op meer dan 75 % van de rijwielen die door alle in de steekproef opgenomen exporteurs zijn verkocht. De Commissie verhoogde in haar berekening eveneens het aantal modellen en het aantal fabrikanten in de Gemeenschap.

(56) Eén onderneming voerde aan dat de door de Commissie in punt 42 van Verordening (EEG) nr. 550/93 gemaakte correctie voor verschillen in het distributieniveau ontoereikend was. De onderneming verstrekte twee voorbeelden die, naar zij beweerde, een grotere correctie rechtvaardigden.

(57) De Commissie onderzocht de door de onderneming in kwestie verstrekte voorbeelden en stelde vast dat één onderneming een marge had die niet belangrijk afweek van de door de Commissie gebruikte marge, terwijl de andere onderneming in een verschillend handelsstadium verkocht en de cijfers daarvan dus niet konden worden gebruikt. De Commissie verrichtte enig nader onderzoek naar de antwoorden van de importeurs op haar vragenlijsten en kwam tot de gevolgtrekking dat haar aanpassing voor verschillen in distributieniveau, zoals uiteengezet in punt 42 van Verordening (EEG) nr. 550/93, juist was.

(58) De Commissie heeft derhalve haar berekening van prijsonderbieding, zoals omschreven in de punten 56 en 58 van Verordening (EEG) nr. 550/93, herzien. De gewogen gemiddelde marge van onderbieding voor de uitvoer uit de Volksrepubliek China werd op 59 % vastgesteld.

3. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(59) Verscheidene exporteurs zetten vraagtekens achter de voorlopige bevindingen van de Commissie wat de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap betreft. Zij voerden aan dat de bedrijfstak van de Gemeenschap grotere winsten heeft gemaakt en volledig profijt heeft kunnen trekken van het toegenomen gebruik in de vorm van grotere produktie, verkoop en marktaandeel.

(60) De Commissie heeft daarna alle details betreffende de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap aan een nieuw onderzoek onderworpen en enige fabrikanten van de Gemeenschap om verdere details verzocht. Het resultaat van dit onderzoek is dat de bevindingen van de Commissie ten aanzien van produktie, capaciteit, gebruiksgraad, voorraden, verkopen, marktaandelen, prijsontwikkeling, winstmogelijkheden en investeringen marginaal zijn gewijzigd doch dat de algemene trend, die voorlopig werd vastgesteld in Verordening (EEG) nr. 550/93, duidelijk wordt bevestigd.

a) Produktie, capaciteit, gebruiksgraad en voorraden

(61) De produktie van de desbetreffende bedrijfstak van de Gemeenschap nam van 5 334 000 eenheden in 1988 toe tot 5 876 000 eenheden in 1989 en tot 6 620 000 eenheden in 1990. De produktie daalde tijdens de periode van onderzoek tot 6 190 000 eenheden.

(62) De produktiecapaciteit nam van 7 620 000 eenheden in 1988 toe tot 8 161 000 eenheden in 1989 en tot 8 758 000 in 1990. Zij bleef tijdens de periode van onderzoek op hetzelfde niveau. De capaciteitsbenutting nam van 70 % in 1988 toe tot 72 % in 1989 en 76 % in 1990. Tijdens de periode van onderzoek deed zich een daling tot 71 % voor.

(63) De omvang van de bedrijfstak nam van 288 000 eenheden in 1988 toe tot 395 000 eenheden in 1989, doch daalde vervolgens tot 330 000 eenheden in 1990 en nam tenslotte weer toe tot 419 000 eenheden tijdens de periode van onderzoek.

b) Verkopen en marktaandelen

(64) Van 1988 tot 1989 nam het gebruik van rijwielen in de Gemeenschap met 18,5 % toe, terwijl de verkopen van de bedrijfstak van de Gemeenschap slechts met 11,4 % stegen. Van 1989 tot 1990 nam het gebruik verder toe met 21,1 %, terwijl de verkopen van de bedrijfstak slechts met 10,4 % toenamen. Het gebruik vanaf 1990 tot de periode van onderzoek nam met 9,2 % toe, terwijl de verkopen van de bedrijfstak van de Gemeenschap feitelijk met 4,2 % afnamen.

(65) Het marktaandeel van de desbetreffende bedrijfstak van de Gemeenschap daalde doorlopend van 40,2 % in 1988 tot 37,8 % in 1989, tot 34,4 % in 1990 en tenslotte tot 30,2 % tijdens de periode van onderzoek.

c) Prijsontwikkeling

(66) De Commissie kwam met het oog op haar bevindingen voor voorlopige maatregelen tot de gevolgtrekking dat, hoewel het niet mogelijk was de juiste prijsontwikkeling voor de talrijke modellen met voldoende nauwkeurigheid vast te stellen, de prijzen van rijwielen geen gelijke tred hadden gehouden met de verbeterde specificaties.

(67) Enige exporteurs beweerden dat de prijzen van rijwielen in de Gemeenschap wel degelijk sterk zijn gestegen.

(68) De Commissie heeft een nader onderzoek ingesteld ten einde de ontwikkeling van de door de bedrijfstak van de Gemeenschap aangerekende prijzen nauwkeuriger vast te stellen. Zij stelde vast dat vanaf 1990 tot aan de periode van onderzoek de prijzen van representatieve modellen, die tijdens een bepaald tijdsverloop voor de vier grootste fabrikanten van de Gemeenschap vrijwel ongewijzigd bleven, gemiddeld met 7,55 % daalden ondanks het feit dat de specificaties doorlopend werden verbeterd en de vraag naar rijwielen in de Gemeenschap steeds toenam.

d) Winstmogelijkheden

(69) De Commissie stelde vast dat ondanks de doorlopende stijging van de vraag tijdens de laatste vier jaar de winsten van de bedrijfstak van de Gemeenschap betrekkelijk laag bleven. Op grond van een verder onderzoek naar de financiële situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap stelde de Commissie vast dat de winsten van 2,58 % in 1988 toenamen tot 4 % in 1989 en tot 5,11 % in 1990. Tijdens de periode van onderzoek daalden de winsten tot 4,81 %.

e) Investeringen

(70) De investeringen van de bedrijfstak van de Gemeenschap namen van 16,5 miljoen ecu in 1988 toe tot 20,7 miljoen ecu in 1989 en verder tot 25,0 miljoen ecu in 1990 en 25,3 miljoen ecu tijdens de periode van onderzoek.

4. Beoordeling van de schade

(71) De Commissie bevestigt, gezien de uiteindelijke vaststelling van de schadefactoren in het bijzonder wat de stagnering van verkoop, het verlies aan marktaandeel en de ontoereikende winsten tijdens een periode van toegenomen vraag betreft, dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 4, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

De Raad bevestigt deze vaststelling en de bevindingen welke hiertoe hebben geleid.

H. Oorzaak van de schade a) Effect van de invoer met dumping

(72) De Commissie heeft in haar voorlopige gevolgtrekkingen het effect van de invoer met dumping op de bedrijfstak van de Gemeenschap in detail uiteengezet (punten 55 tot en met 57 van Verordening (EEG) nr. 550/93). Aangezien in dit verband geen nieuwe argumenten naar voren werden gebracht, bevestigt de Commissie haar gevolgtrekkingen.

b) Andere factoren

(73) Eén exporteur beweerde dat de oorzaak van eventueel verlies aan marktaandeel door de bedrijfstak van de Gemeenschap niet dumping was, doch het onvermogen rijwielen te leveren overeenkomstig de vraag, tengevolge van ontoereikende investering.

Gezien de bevindingen van de Commissie ten aanzien van capaciteitsbenutting, die uitwijzen dat de capaciteitsbenutting nooit meer dan 76 % bedroeg, zou de bedrijfstak van de Gemeenschap gemakkelijk meer rijwielen hebben kunnen leveren. Bovendien tonen de steeds grotere investeringen van de bedrijfstak van de Gemeenschap aan dat deze zich ten zeerste voor de rijwielindustrie heeft ingezet. Bovenstaand argument wordt bijgevolg verworpen.

(74) Wat de punten 58 tot en met 61 van Verordening (EEG) nr. 550/93 betreft, werd geen nieuw bewijsmateriaal ontvangen dat zou kunnen leiden tot een wijziging van de voorlopige bevindingen van de Commissie. De Commissie bevestigt derhalve haar conclusies.

De Raad bevestigt derhalve de bevindingen van de Commissie wat het effect van de invoer met dumping en andere factoren betreft.

I. Belang van de Gemeenschap (75) Zoals vermeld in punt 65 van Verordening (EEG) nr. 550/93 concludeerde de Commissie dat het in het belang van de Gemeenschap was maatregelen te nemen.

(76) Naderhand werd geen nieuwe informatie ontvangen. De Raad bevestigt bovenstaande conclusies.

J. Verbintenis (77) Eén Chinese exporteur heeft een prijsverbintenis aangeboden. De Commissie heeft deze verbintenis verworpen omdat de aanvaarding van een verbintenis van een exporteur uit een land zonder markteconomie een afzonderlijke behandeling van deze exporteur zou betekenen, hetgeen in het onderhavige geval niet kan worden toegestaan.

K. Definitief recht (78) Aangezien de schade groter is dan de dumpingmarge, zou het recht op basis van de dumpingmarge moeten worden vastgesteld.

(79) Eén exporteur verzocht de Commissie overeenkomstig artikel 13 van de anti-dumpingcode van de GATT rekening te houden met het feit dat de Volksrepubliek China een ontwikkelingsland is en te dien einde constructieve maatregelen toe te passen.

(80) Er zij op gewezen dat de Volksrepubliek China de anti-dumpingcode van de GATT niet heeft ondertekend.

L. Inning van voorlopige rechten (81) Gezien de vastgestelde dumpingmarges en de ernst van de aan de bedrijfstak van de Gemeenschap toegebrachte schade, acht de Raad het nodig dat de bij wijze van voorlopig anti-dumpingrecht als zekerheid gestelde bedragen definitief worden geïnd ten bedrage van het definitief ingestelde recht,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van rijwielen (bakfietsen daaronder begrepen) zonder motor, ingedeeld onder GN-code 8712 00, van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

2. Het recht, van toepassing op de nettoprijs, vrij grens Gemeenschap, vóór inklaring, bedraagt 30,6 %.

3. De bepalingen inzake douanerechten zijn van toepassing.

Artikel 2

De bedragen die krachtens Verordening (EEG) nr. 550/93 als zekerheid voor het voorlopige anti-dumpingrecht zijn gesteld, worden definitief geïnd naar rato van het definitieve recht. De tot zekerheid gestelde bedragen die het bedrag van het definitieve recht overschrijden worden vrijgegeven.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 8 september 1993.

Voor de Raad

De Voorzitter

W. CLAES

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 58 van 11. 3. 1993, blz. 12.

(3) PB nr. L 155 van 26. 6. 1993, blz. 1.

(4) PB nr. L 195 van 5. 7. 1982, blz. 21.