UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2018/1579 VAN DE COMMISSIE

van 18 oktober 2018

tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde nieuwe of van een nieuw loopvlak voorziene luchtbanden van rubber, van de soort gebruikt voor autobussen of vrachtwagens, met een belastingsindex van meer dan 121, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, en tot intrekking van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/163

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1), en met name artikel 9, lid 4,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Voorlopige maatregelen

(1) Op 4 mei 2018 heeft de Europese Commissie („de Commissie”) Uitvoeringsverordening (EU) 2018/683 (2) („de voorlopige verordening”) tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer in de Europese Unie („de Unie”) van bepaalde nieuwe of van een nieuw loopvlak voorziene luchtbanden van rubber, van de soort gebruikt voor autobussen of vrachtwagens, met een belastingsindex van meer dan 121 („het betrokken product”) van oorsprong uit de Volksrepubliek China („VRC”) vastgesteld.

(2) De Commissie had het onderzoek op 11 augustus 2017 geopend door in het Publicatieblad van de Europese Unie een bericht van opening („het bericht van opening”) bekend te maken naar aanleiding van een klacht die op 30 juni 2017 door de coalitie tegen de oneerlijke invoer van banden („de klager”) was ingediend namens producenten die meer dan 25 % van de totale productie in de Unie van nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden voor autobussen of vrachtwagens voor hun rekening nemen.

(3) De Commissie heeft bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/163 van de Commissie (3) de invoer van het betrokken product van oorsprong uit de VRC aan registratie onderworpen. De registratie van de invoer is gestopt met de inwerkingtreding van de voorlopige maatregelen op 8 mei 2018.

1.2. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(4) Zoals in overweging 10 van de voorlopige verordening vermeld, had het onderzoek naar dumping en schade betrekking op de periode van 1 juli 2016 tot en met 30 juni 2017 („het onderzoektijdvak”). Het onderzoek van ontwikkelingen die voor de schadebeoordeling relevant zijn, had betrekking op de periode van 1 januari 2014 tot het einde van het onderzoektijdvak („de beoordelingsperiode”).

1.3. Vervolg van de procedure

(5) Na de instelling van voorlopige antidumpingrechten hebben de klager, de China Chamber of Commerce of Metals, Minerals & Chemicals Importers and Exporters („CCCMC”), de China Rubber Industry Association („CRIA”), vijf Chinese producenten-exporteurs, vijf niet-verbonden importeurs, l'Association Française des Importateurs de Pneumatiques („AFIP”, een vereniging van importeurs in de Unie), en één leverancier in de Unie („Kraiburg”) schriftelijke opmerkingen over de voorlopige bevindingen gemaakt.

(6) Eén belanghebbende, Hämmerling The Tyre Company GmbH („Hämmerling”), heeft op 2 juli 2018, d.w.z. ruim na de termijn voor het indienen van opmerkingen over de mededeling van de voorlopige bevindingen, aanvullende opmerkingen over de voorlopige bevindingen ingediend. De Commissie heeft ze samen met andere ontvangen opmerkingen over het algemene informatiedocument in het definitieve stadium behandeld.

(7) De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Er hebben hoorzittingen plaatsgevonden met de CCCMC en de CRIA; alle in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs: Aeolus Group (4), Pirelli Tyre Co., Ltd („Pirelli”) en de verbonden importeur Prometeon Tyre Group S.r.l. („Prometeon”), Giti Group (5), Hankook Group (6) en Xingyuan Group (7); twee niet-verbonden importeurs en producenten in de Unie, verenigingen alsmede loopvlakleveranciers en leveranciers van reparatiemateriaal in de Unie die de maatregelen steunen.

(8) De Commissie heeft de door de belanghebbenden ingediende opmerkingen in overweging genomen en geanalyseerd, en heeft de voorlopige bevindingen waar nodig gewijzigd.

(9) De Commissie is vervolgens doorgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte. Ter controle van de antwoorden op de vragenlijsten die in het voorlopige stadium van de procedure niet waren gecontroleerd, zijn controlebezoeken uitgevoerd bij de volgende partijen: a) Niet-verbonden importeurs in de Unie: — Heuver Bandengroothandel B.V, Nederland („Heuver”) — Hämmerling The Tyre Company GmbH, Duitsland b) Verbonden importeurs in de Unie: — Hankook Tire Italia S.r.l. — Hankook España S.A. — Prometeon Tyre Group S.r.l. — Prometeon Tyre Group España y Portugal, S.L.U. — Pneumobil Reifen und KFZ-Technik GmbH — Prometeon Tyre Deutschland GmbH

(10) Na de mededeling van de definitieve bevindingen werd een controlebezoek verricht in de gebouwen van een producent in de Unie, namelijk Roline N.V. in Nederland.

(11) De Commissie heeft alle belanghebbenden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan zij voornemens was een definitief antidumpingrecht op bepaalde banden voor autobussen en vrachtwagens in te stellen („de mededeling van de definitieve bevindingen”) en de uit hoofde van het voorlopige recht als zekerheid gestelde bedragen definitief te innen.

(12) Alle partijen konden binnen een bepaalde termijn opmerkingen indienen over de mededeling van de definitieve bevindingen. De klager, de Chinese producenten-exporteurs (Aeolus Hankook Giti Group, Hankook Group, Pirelli en zijn verbonden importeur Prometeon), brancheorganisaties (CRIA, CCCMC, Associazione Italiana Ricostruttori Pneumatici, Assoiaçao Nacional de Industriais de Recauchtagem de Pneus, Bipaver, Bundesverband Reifenhandel und Vulkaniseur-Handwerk, Czech Retread Tire Manufacturers Association, Retread Manufacturing Association), importeurs (Hämmerling en Kirkby Tyres Ltd), een loopvlakvernieuwingsbedrijf (Rula-BRW) en leveranciers van grondstoffen aan loopvlakvernieuwingsbedrijven (Vipal, Kraiburg, RemaTipTop), heeft schriftelijke opmerkingen ingediend.

(13) Na de mededeling van de definitieve bevindingen werden hoorzittingen gehouden met CRIA en de CCCMC, de Aeolus Giti Group, de Giti Group, Prometeon, de klager en Bipaver.

(14) De raadadviseur-auditeur heeft hoorzittingen georganiseerd op 16 augustus 2018 op verzoek van de Hankook Group en op 29 augustus 2018 op verzoek van Hämmerling.

(15) Op 10 september 2018 heeft de Commissie aan alle betrokken partijen een aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen beperkt tot de specifieke kwestie van het niveau van de streefwinst van segment 3 overgemaakt.

(16) Alle betrokken partijen konden binnen een termijn van drie dagen opmerkingen indienen over de aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen. De klager, de Chinese producenten-exporteurs (Aeolus Group, Giti Group, Pirelli en zijn verbonden importeur Prometeon, Xingyuan), brancheorganisaties (CRIA, CCCMC, Associazione Italiana Ricostruttori Pneumatici, Bipaver, Bundesverband Reifenhandel und Vulkaniseur-Handwerk, Czech Retread Tire Manufacturers Association, ITMA Europe, Retread Manufacturing Association), importeurs (Hämmerling, Heuver en Kirkby Tyres Ltd), een loopvlakvernieuwingsbedrijf (Rula-BRW), een gebruikersvereniging (Lithuanian National Road Carriers” Association LINAVA) en een leverancier van grondstoffen aan loopvlakvernieuwingsbedrijven (Kraiburg) hebben schriftelijke opmerkingen ingediend.

(17) Na de aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen werd op 14 september 2018 een hoorzitting gehouden met Prometeon.

(18) De opmerkingen van de belanghebbenden werden onderzocht en in voorkomend geval in aanmerking genomen.

1.4. Rectificatie

(19) Na de bekendmaking van de voorlopige verordening heeft Pirelli erop gewezen dat Pirelli Tyre Co., Ltd geen dochteronderneming van Aeolus Group was, zoals onjuist vermeld in overweging 119 van de voorlopige verordening. Pirelli heeft uitgelegd dat Pirelli Tyre Co., Ltd een onderneming is die onafhankelijk is van Aeolus Tyre Co., Ltd en Aeolus Group.

(20) De Commissie heeft deze fout erkend en op 10 juli 2018 een rectificatie bekendgemaakt (8).

(21) Wat de verwijzing naar Aeolus Group betreft, heeft de Commissie opgemerkt dat haar onderzoek betrekking heeft op ondernemingen of groepen van verbonden ondernemingen. De relatie tussen exporterende ondernemingen wordt geanalyseerd overeenkomstig artikel 127 van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (9). Derhalve worden Pirelli Tyre Co., Ltd en Aeolus Tyre Co., Ltd in het kader van dit onderzoek geacht verbonden te zijn, aangezien beide ondernemingen in het onderzoektijdvak een gemeenschappelijke aandeelhouder hadden, namelijk China National Tire & Rubber Co., Ltd („CNRC”). Het gebruik van de verkorte vorm „Aeolus Group” was bedoeld om in de voorlopige verordening gemakkelijk naar verbonden ondernemingen te kunnen verwijzen. De verkorte vorm „Aeolus Group” is gekozen omdat Aeolus Tyre Co., Ltd van alle verbonden ondernemingen de grootste producerende entiteit is. Ondanks het gebruik van de verkorte vorm Aeolus Group in de voorlopige verordening, is de dumpingmarge voor elke verbonden producent-exporteur afzonderlijk berekend, waarna voor alle verbonden ondernemingen een enkele gewogen gemiddelde dumpingmarge is vastgesteld.

(22) Na de mededeling van de definitieve bevindingen argumenteerde Pirelli dat het niet kon worden beschouwd als verbonden onderneming van CNRC en Aeolus Group. Pirelli was het niet eens met de toepassing van artikel 127 van Verordening (EU) 2015/2447 voor de berekening van een gewogen gemiddelde dumpingmarge voor de verbonden ondernemingen. Pirelli heeft voorgesteld om gebruik te maken van artikel 4 van Verordening (EU) 2016/1036 („de basisverordening”) om de relatie tussen ondernemingen vast te stellen.

(23) De Commissie herinnerde eraan dat artikel 4 van de basisverordening betrekking heeft op de definitie van de bedrijfstak van de Unie en de relatie van producenten in de Unie met producenten-exporteurs. In dat verband wordt een producent in de Unie niet beschouwd als deel van de bedrijfstak van de Unie indien hij wordt gecontroleerd door een producent-exporteur (10). Artikel 2, lid 1, van de basisverordening verwijst echter uitdrukkelijk naar artikel 127 van Verordening (EU) 2015/2447 om vast te stellen of twee partijen verbonden zijn voor de vaststelling van de dumpingmarge. Onderzoeken of partijen verbonden zijn, zorgt ervoor dat antidumpingmaatregelen doeltreffend gehandhaafd worden. Met name wordt vermeden dat wordt uitgevoerd via een verbonden onderneming waarop een lager antidumpingrecht van toepassing is. Daarnaast verwees het bericht van inleiding (11) duidelijk naar artikel 127 van Verordening (EU) 2015/2447 in het begin van de procedure.

(24) Artikel 127, onder d), van Verordening (EU) 2015/2447 bepaalt dat twee personen geacht worden te zijn verbonden indien: een derde partij 5 % of meer van het stemgerechtigde uitstaande kapitaal of de aandelen van beiden direct of indirect bezit, houdt of daarover zeggenschap heeft. CNRC is de grootste aandeelhouder van Pirelli. Gedurende het onderzoektijdvak bezat CNRC 65 % van de aandelen van Pirelli. In september 2018 had het nog steeds 46 % van de aandelen van Pirelli in bezit. Daarom worden Pirelli en Aeolus Group in het kader van dit onderzoek geacht te zijn verbonden via een gemeenschappelijke ouderonderneming (CNRC). Pirelli's bewering dat het niet kon worden beschouwd als verbonden onderneming van CNRC of Aeolus Group werd derhalve afgewezen.

(25) Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Pirelli verder aan dat het slechts kan worden beschouwd als een medewerkende partij en niet als producent-exporteur aangezien de onderneming gestopt is met de productie van het betrokken product in november 2017.

(26) De Commissie stelde vast dat Pirelli een producent-exporteur was tijdens de onderzochte periode. Het feit dat Pirelli vervolgens de productie stopzette, verandert niets aan dit feit. Dit argument werd daarom afgewezen.

1.5. Mededeling van de voorlopige bevindingen

(27) Meerdere belanghebbenden hebben beweerd dat de mededeling van de voorlopige bevindingen van de Commissie ontoereikend was, waardoor hun rechten van verdediging zijn aangetast, en hebben de Commissie om verduidelijking en openbaarmaking verzocht en na de mededeling van de definitieve bevindingen dezelfde bezorgdheden herhaald.

(28) De Commissie was van oordeel dat het niet-vertrouwelijke dossier en de voorlopige verordening reeds voldoende gegevens bevatten om alle belanghebbenden in staat te stellen hun rechten van verdediging ten volle uit te oefenen. Niettemin is vóór de mededeling van de definitieve bevindingen een dossiernotitie (12) met een verduidelijking van de voorlopige verordening in het open dossier opgenomen en werden aanvullende verduidelijkingen met betrekking tot de gegevens die de basis vormen voor de individuele dumpingberekeningen gegeven aan twee producenten-exporteurs.

(29) De Commissie heeft er nota van genomen dat de CRIA en de CCCMC hebben verklaard dat de Commissie hen en de Chinese exporteurs geen gedetailleerde informatie over de berekeningen van de prijsonderbieding en het prijsbederf heeft verstrekt, waardoor zij niet in staat waren om te controleren of de Commissie eventueel fouten had gemaakt of om opmerkingen over bepaalde aspecten van deze berekeningen te maken.

(30) De CRIA, de CCCMC en de Chinese exporteurs hebben alle informatie ontvangen, waarmee hun procedurele rechten zijn gerespecteerd. De in de steekproef opgenomen Chinese exporteurs hebben de lijst van de verkochte productcontrolenummers (PCN's), de verkoopprijs per eenheid en een orde van grootte (13) van het totale betrokken verkoopvolume ontvangen. Zoals in de overwegingen 45 tot en met 49 vermeld, mag de Commissie zonder de uitdrukkelijke toestemming van degene die de informatie heeft verstrekt geen gegevens bekendmaken die als vertrouwelijk worden beschouwd nadat daar geldige redenen voor zijn opgegeven.

(31) Aeolus Group argumenteerde dat voor de toepassing van artikel VI van de GATT 1994 de vaststelling van schade moet worden gebaseerd op positief bewijsmateriaal en een objectief onderzoek moet inhouden van a) de omvang van de invoer met dumping en de gevolgen daarvan voor de prijzen van het soortgelijke product op de binnenlandse markt, en b) de gevolgen van deze invoer voor de binnenlandse producenten van deze producten. Aeolus Group was van oordeel dat de Commissie haar besluiten niet mag baseren op vage elementen of op vertrouwelijke gegevens die door de partijen waren verstrekt, maar dat ze haar besluiten op alle beschikbare informatie en objectieve feiten moet baseren. De eis van een „objectief onderzoek” houdt in dat de binnenlandse bedrijfstak en de gevolgen van de invoer met dumping onbevooroordeeld moeten worden onderzocht, zonder een bij het onderzoek betrokken belanghebbende of groep belanghebbenden te bevoordelen (14). Volgens Aeolus Group zijn de meeste gegevens in de procedure vertrouwelijk gebleven, wat de uitoefening van de rechten van verdediging door belanghebbenden heeft belemmerd. Aeolus Group beweerde echter dat de opening van het onderzoek duidelijk was bedoeld om de belangen van een specifiek segment van de bedrijfstak van de Unie (namelijk de loopvlakvernieuwingsindustrie) te beschermen, zonder er rekening mee te houden dat de meeste grote Europese bandenfabrikanten het betrokken product ook uit de VRC invoeren en op de markt van de Unie doorverkopen.

(32) In haar antwoord op die opmerkingen heeft de Commissie erop gewezen dat in artikel 19 van de basisverordening specifiek is bepaald dat belanghebbenden informatie op vertrouwelijke basis kunnen verstrekken indien daar geldige redenen voor zijn opgegeven. Bovendien is een zinvolle samenvatting van de vertrouwelijke informatie opgenomen in het open dossier dat belanghebbenden kunnen inzien. Het feit dat de identiteit van bepaalde medewerkende producenten in de Unie vertrouwelijk is gehouden, heeft de Commissie er niet van weerhouden een objectief onderzoek van de feiten uit te voeren en heeft de belanghebbenden niet verhinderd om hun rechten van verdediging uit te oefenen. Bovendien zijn, zoals in overweging 37 uiteengezet, de rechten van verdediging van de belanghebbenden gewaarborgd door de inschakeling van de raadadviseur-auditeur.

1.6. Steekproef

(33) De CRIA en de CCCMC hebben beweerd dat Chinese kleine en middelgrote (kmo's) producenten zijn gediscrimineerd ten opzichte van kmo-producenten in de Unie, omdat kmo's in de Unie het recht hadden een minder gedetailleerde (en dus minder betrouwbare) vragenlijst in te vullen. Deze partijen hebben aangevoerd dat Chinese kmo-producenten mogelijk gedemotiveerd waren om aan het onderzoek deel te nemen omdat het invullen van een volledige vragenlijst een aanzienlijke last betekent.

(34) Voorts hebben de CRIA en de CCCMC aangevoerd dat, aangezien de Commissie haar vaststelling van de schade (beweerdelijk ten onrechte) hoofdzakelijk op de gegevens over het kleine verkoopvolume van kmo's heeft gebaseerd, de ondervertegenwoordiging van Chinese kmo-producenten nog is verergerd door het feit dat kmo-producenten in de Unie een minder volledig en dus minder betrouwbaar antwoord konden geven. Een gelijkaardig argument is na de mededeling van de definitieve bevindingen opnieuw aangevoerd. Bovendien hebben de CRIA en de CCCMC de Commissie verzocht de specifieke gegevens over de samenstelling van de steekproef van producenten in de Unie bekend te maken, met name om te kunnen controleren in welke mate de steekproef van de bedrijfstak van de Unie voor zowel nieuwe banden als van een nieuw loopvlak voorziene banden representatief is. Dit argument is na de mededeling van de definitieve bevindingen opnieuw aangevoerd.

(35) De bewering dat de vaststelling van de schade hoofdzakelijk op de gegevens van kmo-producenten in de Unie is gebaseerd, is onjuist, aangezien de Commissie een representatieve steekproef heeft samengesteld om de schade van de producenten in de Unie nauwkeurig te analyseren. De Commissie heeft de verkoop in de Unie gewogen met het oog op een passende vertegenwoordiging van de verkoop van kmo's op de markt van de Unie. Bovendien is het de vaste praktijk van de Commissie om kmo-producenten in de Unie een vereenvoudigde vragenlijst te sturen, hetgeen echter geen gevolgen heeft voor de juistheid van de verstrekte gegevens noch voor de grondigheid van het onderzoek. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(36) Zoals in overweging 15 van de voorlopige verordening vermeld, hebben twee producenten-exporteurs aangevoerd dat zij wegens de vertrouwelijkheid niet konden controleren of de klager meer dan 25 % van de totale productie in de Unie vertegenwoordigde. Zij hebben ook gesteld dat zij niet konden controleren of de steekproef voor de bedrijfstak van de Unie voldoende representatief was.

(37) De diensten van de Commissie hebben verzocht de raadadviseur-auditeur in te schakelen om de rechten van verdediging van de belanghebbenden in het licht van deze argumenten te waarborgen. Bij nota van 12 juli 2018 heeft de raadadviseur-auditeur een nota aan het niet-vertrouwelijke dossier toegevoegd met de volgende twee bevindingen: „1. De gegevens in het vertrouwelijke dossier staven de conclusie dat de diensten van de Commissie de ontvangen gegevens correct hebben weergegeven in de berekening van de representativiteitsvereisten. De klager, waaronder de twee producenten in de Unie die om anonimiteit hebben verzocht, vertegenwoordigt meer dan 25 % van de totale productie van het onderzochte product in de Unie. 2. De gegevens in het vertrouwelijke dossier staven de conclusie dat de steekproef door de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie nauwkeurig is beschreven in hun desbetreffende dossiernotitie van 18 oktober 2017 betreffende de steekproeftrekking — deze dossiernotitie is opgenomen in het dossier dat de belanghebbenden kunnen inzien. ” ( 15 ).

(38) De Commissie was derhalve van oordeel dat de rechten van verdediging van de belanghebbenden zijn gerespecteerd.

(39) Ten slotte hebben sommige producenten-exporteurs beweerd dat het gebrek aan kennis over mogelijke banden tussen anonieme klagers en Chinese producenten-exporteurs afbreuk heeft gedaan aan hun rechten van verdediging. Er is echter niet onderbouwd hoe kennis over dergelijke mogelijke banden hen zou helpen bij het verdedigen van hun zaak. Zelfs indien er hypothetisch gezien een band zou bestaan tussen een of meer anonieme producenten in de Unie en een of meer Chinese producenten-exporteurs, zou dit geen aanmerkelijke gevolgen hebben voor de analyse van de dumping en de schade.

(40) Giti Group heeft betoogd dat de Commissie bij de samenstelling van de steekproef van producenten in de Unie rekening had moeten houden met het aandeel van elk segment in de totale verkoop in de Unie. Een dergelijke aanpak was objectiever geweest dan de huidige aanpak waarbij de gegevens van segment 3 dat het meeste schade heeft geleden volgens Giti Group te zwaar doorwegen.

(41) Zoals in overweging 24 van de voorlopige verordening uiteengezet, heeft de Commissie bij de samenstelling van de steekproef van producenten in de Unie rekening gehouden met de segmenten. Daarnaast bevatten de voorlopige verordening in de overwegingen 157 en 158 en de verduidelijkingen in de in overweging 28 van deze verordening vermelde dossiernotitie een grondige toelichting van de methode die is gebruikt om ervoor te zorgen dat in de micro-economische indicatoren passend rekening wordt gehouden met alle segmenten (zie punt 4.5.1.2).

1.7. Inzage in informatie

(42) De CRIA en de CCCMC hebben verzocht hun wettelijke vertegenwoordigers volledige inzage te geven in de door de Commissie uitgevoerde berekeningen van de dumpingmarge, de schademarge en de gevolgen voor de prijzen, inclusief inzage in alle vertrouwelijke informatie van andere belanghebbenden waarop die berekeningen zijn gebaseerd (behoudens geldende geheimhoudingsverplichtingen). De CRIA en de CCCMC hebben erop gewezen dat de vereisten van artikel 19 van de basisverordening moeten worden afgewogen tegen de rechten van verdediging, die door artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden gewaarborgd.

(43) De CRIA en de CCCMC hebben aangevoerd dat de advocaten die inzage zouden krijgen, bij een Europese orde van advocaten zijn ingeschreven en zich aan strenge regels voor de advocatuur moeten houden, en dat het onthullen van vertrouwelijke informatie aan hun cliënten zou leiden tot strenge disciplinaire maatregelen, waaronder schrapping als lid van de balie en mogelijk strafrechtelijke vervolging. Derhalve hebben de CRIA en de CCCMC betoogd dat de inzage in het vertrouwelijke dossier niet in strijd zou zijn met de verplichting van de Commissie om vertrouwelijke informatie te beschermen noch de daadwerkelijke uitoefening van de rechten van verdediging in de weg zou staan. Bovendien waren deze partijen van mening dat de inschakeling van de raadadviseur-auditeur om de vertrouwelijke informatie in te zien en zijn conclusie aan de belanghebbenden mee te delen, niet als een alternatief voor de controle van deze berekeningen kon worden beschouwd.

(44) Tijdens de hoorzitting met de raadadviseur-auditeur op 16 augustus 2018 voerde Hankook Group aan dat de Commissie haar rechten van verdediging had geschonden door toegang te weigeren tot de gegevens die Hankook Group als onterecht vertrouwelijk beschouwde. Hankook Group deed een algemeen verzoek voor een wijziging van het beleid ten aanzien van de behandeling van vertrouwelijke gegevens en verzocht de diensten van de Commissie om de huidige praktijk inzake de bekendmaking van de berekeningen te wijzigen en in de toekomst de wettelijke vertegenwoordigers van de belanghebbenden de mogelijkheid te geven volledige toegang te krijgen tot de berekeningen. Volgens Hankook Group zou de bescherming van vertrouwelijke gegevens alleen van toepassing mogen zijn voor zover deze bescherming nodig is om mogelijke schade voor de betrokken ondernemingen te voorkomen. Dergelijke schade zou niet ontstaan indien de wettelijke vertegenwoordigers op grond van een vertrouwelijkheidsovereenkomst met de diensten van de Commissie zouden werken. In verband met het lopende onderzoek, heeft Hankook Group voor hun juridische vertegenwoordigers ook om toegang verzocht tot alle dumping- en schademargeberekeningen, met inbegrip van de volledige gegevens betreffende de normale waarde.

(45) Volgens artikel 19 van de basisverordening mag de Commissie zonder de uitdrukkelijke toestemming van degene die de informatie heeft verstrekt geen gegevens bekendmaken die door hun aard vertrouwelijk zijn of die door de partijen op vertrouwelijke basis zijn verstrekt en waarvoor een geldige reden is opgegeven. In artikel 19 is niet voorzien dat een andere partij, ook niet bij een Europese orde van advocaten ingeschreven advocaten, inzage wordt verleend. Er moet ook worden opgemerkt dat de CRIA en de CCCMC op 9 januari 2018 volmachten hebben ingediend die door medewerkende en in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs waren ondertekend. De Commissie heeft vastgesteld dat sommige van de volmachten die door in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs aan de CRIA en de CCCMC waren verleend geen betrekking hadden op inzage in vertrouwelijke informatie, maar alleen op het bijwonen van hoorzittingen en het indienen van opmerkingen.

(46) Voorts heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat de bescherming van de rechten van verdediging waar nodig verenigbaar moet zijn met het vertrouwelijkheidsbeginsel, dat specifiek is neergelegd in artikel 19 van de basisverordening. In dit specifieke geval is hiervoor een geldige reden opgegeven omdat meerdere belanghebbenden hebben verzocht hun naam vertrouwelijk te houden uit vrees voor vergeldingsacties van afnemers of concurrenten. De Commissie heeft deze argumenten onderzocht en gegrond geacht. Zij heeft derhalve geconcludeerd dat de bekendmaking van dergelijke vertrouwelijke informatie aanzienlijke nadelige gevolgen zou hebben voor deze partijen.

(47) Deze afstemming maakt het mogelijk niet-vertrouwelijke samenvattingen van vertrouwelijke informatie (bijvoorbeeld in de vorm van orden van grootte en/of geïndexeerde informatie-elementen) te ontvangen mits die niet-vertrouwelijke informatie niet tot de onthulling van bedrijfsgeheimen zou leiden. De volledige bekendmaking van vertrouwelijke informatie is echter niet verenigbaar geacht met de verplichting om dergelijke informatie te beschermen. Omdat de wetgever van de Unie in de basisverordening niet in een dergelijke uitzondering heeft voorzien, was de Commissie in dezelfde geest van oordeel dat het feit dat de bij een Europese orde van advocaten ingeschreven advocaten onderworpen zijn aan strikte regels voor de advocatuur en bij overtreding van die regels sancties riskeren de Commissie niet toestaat om in strijd met de geldende wetgeving inzage te geven in vertrouwelijke informatie. De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat advocaten die bij een Europese orde van advocaten zijn ingeschreven geen inzage in vertrouwelijke informatie kon worden verleend. In ieder geval is een bijkomend element ter bescherming van de rechten van verdediging van de belanghebbenden de mogelijkheid om in het kader van handelsprocedures een beroep te doen op de raadadviseur-auditeur overeenkomstig artikel 15 van het besluit van de voorzitter van de Europese Commissie van 29 februari 2012 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde handelsprocedures (16). Aangezien de belanghebbenden de raadadviseur-auditeur niet om zijn standpunt daarover hebben gevraagd, moet dat argument worden afgewezen.

(48) Voorts was de Commissie van oordeel dat het voor de belanghebbenden, waaronder de CRIA, de CCCMC en de Hankook Group, toegankelijke niet-vertrouwelijke dossier alle relevante informatie bevatte die in het onderzoek is gebruikt. Als de informatie als vertrouwelijk werd beschouwd, bevatte het niet-vertrouwelijke dossier zinvolle samenvattingen daarvan. Alle belanghebbenden, met inbegrip van de CRIA en de CCCMC, hadden inzage in het niet-vertrouwelijke dossier en konden het raadplegen.

(49) In het licht van bovenstaande overwegingen heeft de Commissie geoordeeld dat de gegevens in de informatiedocumenten en in het niet-vertrouwelijke dossier toereikend waren om de rechten van verdediging van alle belanghebbenden te waarborgen. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen. Na de hoorzitting met de raadadviseur-auditeur deelde de Commissie echter bepaalde aanvullende gegevens over de berekening van de dumping en de schade, zoals uiteengezet in de overwegingen 77 en 178.

(50) Hämmerling verzocht om een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur om juridische kwesties in verband met het huidige onderzoek en bepaalde horizontale kwesties betreffende gegevensbescherming van vertrouwelijke en niet-vertrouwelijke informatie als opgenomen in de TRON TDI-databank en de huidige praktijk van het toekennen van toegang tot niet-vertrouwelijke dossiers aan betrokken partijen buiten het grondgebied van de Unie middels die databank.

(51) De Commissie merkte op dat de nieuwe algemene verordening gegevensbescherming (17) niet van toepassing is op dit geval. Bovendien bevestigde Hämmerling dat de kwestie inzake de bescherming van persoonsgegevens niet rechtstreeks verband houdt met een eventuele specifieke belemmering van haar rechten van verdediging op grond van de EU-wetgeving inzake handelsbescherming. De Commissie heeft derhalve geconcludeerd dat de individuele situatie van Hämmerling in de procedure en het recht van verdediging ervan niet rechtstreeks zijn getroffen door de nieuwe Algemene Verordening Gegevensbescherming.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Argumenten inzake de indeling van de bandenmarkt van de Unie in segmenten

(52) Meerdere belanghebbenden hebben hun argument herhaald dat nieuwe banden en van een nieuw loopvlak voorziene banden niet als een enkel betrokken product kunnen worden beschouwd of tot een enkel segment kunnen worden gerekend. Bovendien hebben meerdere belanghebbenden gesteld dat de markt van de Unie in ten minste vier segmenten moet worden ingedeeld: drie segmenten voor nieuwe banden en één nieuwe categorie voor van een nieuw loopvlak voorziene banden. Als alternatief zou een nieuw segment voor goedkope ingevoerde banden moeten worden gecreëerd. De CRIA en de CCCMC hebben ook gesteld dat extra segmenten moeten worden gecreëerd voor banden voor eerste uitrusting en vervangingsbanden.

(53) Zoals in de overwegingen 72 tot en met 74 van de voorlopige verordening vermeld, verschillen de technische eigenschappen en andere fysische of chemische basiseigenschappen van nieuwe banden (al dan niet geschikt voor loopvlakvernieuwing) niet van die van banden die van een nieuw loopvlak zijn voorzien. Na de mededeling van de voorlopige bevindingen hebben de belanghebbenden geen aanvullend bewijs van het tegendeel verstrekt. De Commissie heeft daarom het argument van de CRIA en de CCCMC dat nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden niet hetzelfde betrokken product kunnen zijn, afgewezen. Wat betreft het verzoek om een vierde segment voor van een nieuw loopvlak voorziene banden te creëren, heeft de Commissie benadrukt dat nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden dezelfde basiseigenschappen hebben en grotendeels onderling uitwisselbaar zijn. Zoals in de overwegingen 55 tot en met 57 van de voorlopige verordening vermeld, worden van een nieuw loopvlak voorziene banden meestal in segment 3 ingedeeld. Het is dus niet nodig om er een vierde segment voor te creëren. Daarom heeft de Commissie ook dit argument afgewezen.

(54) Aeolus Group heeft gesteld dat de Commissie nieuwe banden van het onderzoek moet uitsluiten. Aeolus Group heeft verwezen naar het verslag van de WTO-beroepsinstantie in de zaak European Communities — Measures Affecting Asbestos and Products Containing Asbestos (18), waarin wordt gesteld dat de vaststelling of twee producten soortgelijk zijn in wezen een vaststelling is of de producten met elkaar concurreren. Aeolus Group heeft betoogd dat de Commissie deze benadering in aanmerking moet nemen bij het bepalen of twee producten al dan niet als soortgelijke producten mogen worden beschouwd.

(55) De Commissie was van oordeel dat er een concurrentieverhouding bestaat tussen nieuwe banden en van een nieuw loopvlak voorziene banden. Zoals hieronder in punt 4.6 bij de analyse van de interconnectie tussen de segmenten aangetoond, concurreren ingevoerde (nieuwe) banden van segment 3 met banden die in de Unie van een nieuw loopvlak zijn voorzien en veroveren ze momenteel marktaandeel op in segment 3 ingedeelde banden die van een nieuw loopvlak zijn voorzien. Dat heeft op zijn beurt een „omgekeerd cascade-effect” op banden van de segmenten 2 en 1 en heeft zo de concurrentiepositie van fabrikanten van in de segmenten 1 en 2 ingedeelde banden in de Unie aangetast. Dit argument werd daarom afgewezen.

(56) Hankook Group heeft aangevoerd dat banden van zijn merk Hankook in segment 2 moeten worden ingedeeld, aangezien alle drie door de Commissie gehanteerde criteria tot hetzelfde resultaat leiden: i) merkbekendheid; ii)geschiktheid voor loopvlakvernieuwing, en iii) de rechtstreekse verkoop van banden aan constructeurs van bussen en vrachtwagens (zogenaamde verkoop voor eerste uitrusting).

(57) Wat het eerste criterium betreft, merkbekendheid, heeft Hankook Group gesteld dat het merk Hankook niet alleen door ETRMA (in zijn verslagen van 2017 en 2018), maar ook door Global Tire Intelligence (in zijn verslag van juni 2016) en de United States International Trade Commission (in maart 2016) als een merk van segment 2 wordt behandeld (19). De Commissie was het ermee eens dat de erkenning van Hankook in de vier verslagen erop wees dat Hankook een merk van segment 2 is. Tegelijkertijd zet Hankook Group zichzelf op zijn website in de markt als een A-merk. Zoals in overweging 63 van de voorlopige verordening al is vermeld, gaf het interne document van de onderneming dat tijdens het controlebezoek aan de Commissie is verstrekt aan dat het merk naar segment 1 is opgeschoven. De Commissie was derhalve van oordeel dat de marktperceptie en de zelfperceptie van Hankook Group niet volledig overeenkomen.

(58) Hankook Group heeft ook vertrouwelijke interne onderzoeken naar banden voor personenwagens gepresenteerd die in 2017 voor het Global Marketing Strategy Team van Hankook in het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Spanje en Italië zijn uitgevoerd. Volgens de onderneming blijkt uit deze documenten dat andere merken van segment 1 een grotere merkbekendheid hebben bij klanten in deze landen. De Commissie was van oordeel dat uit deze gegevens twee hoofdconclusies konden worden getrokken. Ten eerste heeft Hankook Group zelf erkend dat de indeling van merken in segmenten een dynamisch concept is voor alle merken. In het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld wordt een van zijn concurrenten beschouwd als een merk van segment 2, terwijl dezelfde concurrent in Duitsland, Spanje en Italië tot de „topspelers” of segment 1 behoort. Ten tweede lijkt Hankook Group volgens de perceptie van de klant „tussen” de twee segmenten in te zitten wat banden voor personenwagens betreft: De geholpen merkbekendheid (20) was voor Hankook over het algemeen kleiner dan voor merken van segment 1, terwijl de spontane merkbekendheid (21) — uitgezonderd in het Verenigd Koninkrijk — op hetzelfde niveau lag of zelfs iets groter was dan voor concurrerende merken die door de Commissie tot segment 1 worden gerekend.

(59) Vervolgens heeft de Commissie het tweede criterium behandeld. De Commissie heeft eraan herinnerd dat banden van segment 1 geschikt zijn voor loopvlakvernieuwing („multi-life”-banden), waardoor de aanzienlijk hogere kilometrage van het oorspronkelijke product (tot drie loopvlakvernieuwingen bij normaal gebruik) nog hoger wordt, zoals in overweging 55 van de voorlopige verordening uiteengezet. Hankook Group heeft in dit verband aangevoerd dat het contractueel garandeert dat Hankook-banden niet meer dan één keer van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien en dat het marktaandeel van Alphatread, zijn eigen merk van banden die van een nieuw loopvlak zijn voorzien, verwaarloosbaar is en afneemt. Bovendien zijn zijn behuizingen goedkoper dan die van de marktleiders.

(60) De Commissie heeft enerzijds nota genomen van de positie van Alphatread op de markt, maar is anderzijds tot de bevinding gekomen dat dit feit mogelijk eerder een kwestie is van het besluit van de onderneming om al dan niet zelf een verticaal geïntegreerde loopvlakvernieuwingsactiviteit te exploiteren. De Commissie heeft ook aanvaard dat de wettelijke garantie voor Hankook-banden slechts één loopvlakvernieuwing dekt. Anderzijds hangt de geschiktheid voor loopvlakvernieuwing niet alleen af van de loopvlakvernieuwing van Alphatread of van een door Hankook Group verleende wettelijke garantie, die op grond van de aard ervan aan de voorzichtige kant is. Voor de indeling is het veeleer van belang hoe vaak de banden in de praktijk effectief van een nieuw loopvlak worden voorzien en dus met andere banden van segment 1 concurreren.

(61) De Commissie heeft daarom bij loopvlakvernieuwingsbedrijven in de Unie geïnformeerd of Hankook-banden slechts één keer, twee keer of meer dan twee keer van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien. De vereniging van loopvlakvernieuwingsbedrijven BIPAVER heeft de Commissie meegedeeld dat elk van de zeven geraadpleegde loopvlakvernieuwingsbedrijven (drie uit Duitsland, een uit Portugal, een uit Spanje, een uit Italië en een uit het Verenigd Koninkrijk) heeft geantwoord dat Hankook-banden twee keer van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien. Bovendien kunnen Hankook-banden van een bepaalde maat zelfs meer dan twee keer van een nieuw loopvlak worden voorzien door de geraadpleegde loopvlakvernieuwingsbedrijven in Portugal, Spanje en het VK die BIPAVER hebben geantwoord. Een ander loopvlakvernieuwingsbedrijf uit Italië heeft afzonderlijk geantwoord dat Hankook-banden met een kleine hoogte-breedteverhouding slechts één keer van een nieuw loopvlak worden voorzien, maar dat Hankook-banden met een grotere hoogte-breedteverhouding twee keer van een nieuw loopvlak worden voorzien. Een Frans loopvlakvernieuwingsbedrijf heeft afzonderlijk geantwoord dat Hankook-banden twee keer of meer dan twee keer van een nieuw loopvlak worden voorzien. Een ander Spaans loopvlakvernieuwingsbedrijf heeft meegedeeld dat de behuizingen van Hankook van dezelfde kwaliteit zijn als die van banden van A-merken als Michelin, Continental, Goodyear en Bridgestone. Tegen deze achtergrond heeft de Commissie vastgesteld dat Hankook-banden in de Unie meestal twee keer van een nieuw loopvlak worden voorzien, en dat de behuizingen van Hankook kwalitatief zo goed zijn dat banden van bepaalde maten zelfs meer dan twee keer van een nieuw loopvlak kunnen worden voorzien.

(62) Wat het derde criterium betreft, heeft Hankook Group geargumenteerd dat zijn verkoop voor eerste uitrusting in de Unie in 2017 slechts 1,6 % van alle verkoop voor eerste uitrusting uitmaakte. Een dergelijk klein marktaandeel is niet voldoende om ze in segment 1 in te delen. De Commissie was het niet eens met deze beoordeling. De Commissie heeft opgemerkt dat de trend van verkoop voor eerste uitrusting bij Hankook in stijgende lijn gaat. Hoewel Hankook Group in 2014 geen contracten voor verkoop voor eerste uitrusting had, zijn zijn activiteiten omtrent verkoop voor eerste uitrusting tot 2017 van jaar tot jaar gegroeid. Het marktaandeel van 1,6 % lijkt in absolute termen klein, maar omvat wel een groter aandeel van [7 - 12] % bij een van de grootste vrachtwagenfabrikanten in Europa. Alleen al het feit dat deze belangrijke vrachtwagenfabrikant vertrouwt op de topkwaliteit van het merk Hankook, is volgens de Commissie veelzeggend. Tijdens een hoorzitting op 20 juni 2018 heeft Hankook Group verder aangevoerd dat de banden voor verkoop voor eerste uitrusting niet uit de VRC maar uit Zuid-Korea werden geleverd. De verkoop voor eerste uitrusting kon dus niet worden toegeschreven aan uit de VRC uitgevoerde banden. De Commissie verifieerde deze verklaring niet. Maar zelfs als dit feitelijk juist is, verklaart het niet waarom Hankook Group niet in staat zou zijn zijn knowhow ook in de Chinese productievestigingen toe te passen en in de nabije toekomst de in de VRC geproduceerde banden te verkopen voor eerste uitrusting. De Commissie heeft derhalve vastgesteld dat Hankook Group in staat was om met bekende Europese vrachtwagenfabrikanten verkoop voor eerste uitrusting te organiseren die in de nabije toekomst zouden kunnen worden uitgebreid.

(63) In het licht van alle drie de criteria heeft de Commissie haar bevinding in het voorlopige stadium dat het merk Hankook niet langer in segment 2 maar in segment 1 moet worden ingedeeld, bevestigd. Hoewel het merk Hankook op basis van de merkbekendheid op de voornaamste markt nog steeds tot segment 2 behoort, blijkt uit twee tijdens het onderzoek vastgestelde elementen van de zelfbeoordeling van Hankook Group en uit een analyse van de brandingonderzoeken dat Hankook-banden veeleer tot segment 1 behoren. Vandaar de perceptie dat Hankook Group tussen de twee segmenten in zit. Uit de antwoorden van de loopvlakvernieuwingsbedrijven blijkt echter dat Hankook-banden tegenwoordig ten minste twee keer van een nieuw loopvlak worden voorzien in de Unie en dat Hankook dankzij de kwaliteit van zijn banden ook verkoop voor eerste uitrusting heeft kunnen organiseren met bekende Europese vrachtwagenconstructeurs. De Commissie heeft Hankook Group daarom in het kader van dit onderzoek als een producent van segment 1 ingedeeld.

(64) Hankook Group heeft ook gesteld dat zijn merk Aurora in segment 3 moet worden ingedeeld. Aangezien het verschil tussen de merken Aurora en Hankook niet zo groot is en de Commissie haar indeling van Hankook als een merk van segment 1 heeft bevestigd, heeft de Commissie ook haar indeling van Aurora als een merk van segment 2 gehandhaafd.

(65) Giti Group heeft de Commissie verzocht om zijn merk Primewell in segment 3 in te delen. De Commissie heeft dit verzoek ingewilligd omdat het merk Primewell aan de criteria van segment 3 voldeed: het is een merk van lagere kwaliteit, de banden zijn in zeer beperkte mate geschikt voor loopvlakvernieuwing en er is geen verkoop voor eerste uitrusting van dit merk.

2.2. Verzoeken tot uitsluiting van producten

(66) Meerdere belanghebbenden hebben gesteld dat de in de overwegingen 68 tot en met 83 van de voorlopige verordening genoemde mededingingszaken en de door derde landen uitgevoerde onderzoeken niet mogen worden genegeerd en voerden na de mededeling van de definitieve bevindingen dezelfde bezorgdheden aan. In plaats van deze besluiten om procedurele redenen buiten beschouwing te laten, had de Commissie de bevindingen daarin inhoudelijk moeten onderzoeken. Deze partijen hebben herhaald dat de door de VS, India, de Euraziatische Economische Commissie en Egypte uitgevoerde onderzoeken in aanmerking moeten worden genomen en dat de in mei 1996 ingeleide mededingingsprocedure relevant was voor de huidige procedure (22). Bovendien hebben de CRIA en de CCCMC aangevoerd dat de Commissie niet zomaar haar eigen bevinding in een concentratiezaak (23), namelijk dat goedkope nieuwe vervangingsbanden geen alternatief zijn voor van een nieuw loopvlak voorziene banden, kan negeren. Deze partijen waren van oordeel dat deze bevindingen zeer relevant waren voor de indeling in segmenten door de Commissie en, meer in het algemeen, voor de schadeanalyse.

(67) In verband met deze argumenten heeft de Commissie herhaald dat mededingings- en antidumpingonderzoeken aanzienlijk verschillen wat de omschrijving van het betrokken product betreft. Bovendien beschikken de leden krachtens de WTO-antidumpingovereenkomst over een ruime discretionaire bevoegdheid bij de omschrijving van het betrokken product en het soortgelijke product. Daarom zijn noch de mededingingszaken, noch andere antidumpingzaken in derde landen rechtstreeks toepasselijk op het huidige onderzoek. Bijgevolg heeft de Commissie deze verzoeken afgewezen.

(68) Meerdere belanghebbenden hebben aangevoerd dat er tussen nieuwe banden en van een nieuw loopvlak voorziene banden verschillen zijn wat betreft de fysische, chemische en technische basiseigenschappen, de toepassingen en de verkoopkanalen, en voerden na de mededeling van de definitieve bevindingen een gelijkaardige bewering aan. Volgens hen zouden de grondstoffen voor de productie van nieuwe banden sterk verschillen van die welke nodig zijn voor de productie van banden die van een nieuw loopvlak zijn voorzien. Banden die geschikt zijn voor loopvlakvernieuwing of „multi-life”-banden moeten daarom van de omschrijving van het betrokken product worden uitgesloten.

(69) Zoals in overweging 72 van de voorlopige verordening vermeld, hebben van een nieuw loopvlak voorziene banden dezelfde technische kenmerken, onderdelen en structuur als een nieuwe band. De behuizingen die in de loopvlakvernieuwingsindustrie worden gebruikt, zijn die van een nieuwe band. Het loopvlak is vergelijkbaar met dat van een nieuwe band. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(70) Bovendien hebben de CCCMC en de CRIA aangevoerd dat van een nieuw loopvlak voorziene banden en nieuwe banden niet dezelfde toepassingen hebben, omdat de veiligheidsprestaties van banden die van een nieuw loopvlak zijn voorzien aanzienlijk slechter zijn dan die van nieuwe banden, en zij voerden na de mededeling van de definitieve bevindingen dezelfde bezorgdheden aan. Als bewijs hebben zij een citaat uit het Amerikaanse recht aangehaald (24). Bovendien hebben zij aangevoerd dat de instellingen van de Unie van mening zijn dat van een nieuw loopvlak voorziene banden ook op andere punten verschillen van nieuwe banden. Verordening (EG) nr. 1222/2009 van het Europees Parlement en de Raad (25). In tegenstelling tot wat in overweging 75 van de voorlopige verordening wordt gesuggereerd, zouden zij dus niet aan dezelfde wetgeving onderworpen zijn.

(71) De Commissie heeft dit argument afgewezen. In overweging 73 van de voorlopige verordening heeft de Commissie uiteengezet hoe de veiligheidsprestaties van banden worden gepercipieerd, waarbij zij tot de conclusie is gekomen dat er tussen twee nieuwe banden van verschillende segmenten precies dezelfde verschillen in de perceptie van technische eigenschappen, kwaliteit en veiligheidsprestaties bestaan. Daarnaast is in het Besluit van de Raad van 13 maart 2006 tot wijziging van de Besluiten 2001/507/EG en 2001/509/EG om de Reglementen nrs. 109 en 108 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) inzake coverbanden verplicht te stellen (26) bepaald dat de voorschriften van de Reglementen nrs. 108 en 109 van de VN/ECE van toepassing zijn als verplichte voorwaarde om van een nieuw loopvlak voorziene banden in de Unie in de handel te mogen brengen, teneinde te waarborgen dat van een nieuw loopvlak voorziene banden aan dezelfde veiligheids- en kwaliteitseisen voldoen als nieuwe banden (27).

(72) Na de mededeling van de definitieve bevindingen beweerden de CCCMC en de CRIA dat het productieproces van nieuwe banden wezenlijk verschilt van de procedure voor van een nieuw loopvlak voorziene banden. Hoewel de Commissie het met deze partijen eens is dat het productieproces verschillend is, is het gebruik van nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden hetzelfde — zij zijn gemonteerd op de wielen van autobussen of vrachtwagens met het oog op een zacht contact met het wegdek. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

2.3. Soortgelijk product

(73) Alle in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs, de CRIA en de CCCMC hebben de Commissie verzocht meer informatie te verstrekken over de bandensoorten die voor vergelijkingsdoeleinden zijn gebruikt. Zij hebben gesteld dat het zeer waarschijnlijk was dat bepaalde verschillen niet in de PCN's/productsoorten zijn weerspiegeld en dat correcties moeten worden aangebracht. De Chinese exporteurs, de CCCMC en de CRIA hebben aangevoerd dat zij die verschillen niet konden vaststellen omdat zij geen informatie hadden over de producten die door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie werden verkocht. Deze partijen hebben soortgelijke argumenten herhaald na de mededeling van de definitieve bevindingen.

(74) De Commissie was van oordeel dat het niet-vertrouwelijke dossier reeds voldoende informatie bevatte met betrekking tot de omschrijving van de PCN's/productsoorten. De omschrijving van de productsoort is vrij complex en omvat zeven kenmerken: de sectiebreedte, de hoogte-breedteverhouding, het constructietype, de velg-/wieldiameter, de bandpositie, winterband (ja of neen) en band zonder binnenband (ja of nee). De Commissie heeft bijgevolg geconcludeerd dat de PCN-kenmerken gedetailleerd genoeg waren om rekening te houden met alle productkenmerken die op de markt van de Unie worden aangetroffen. Geen enkele andere belanghebbende heeft aangevoerd dat in de PCN's niet alle verschillen tussen de verschillende productsoorten tot uitdrukking zouden komen, en dat een in de Unie geproduceerde productsoort verschilde van dezelfde in de VRC geproduceerde productsoort. Evenmin heeft een belanghebbende informatie verstrekt over welke andere kenmerken nodig zouden zijn om een vergelijking tussen ingevoerde en binnenlandse soorten van het betrokken product nog vollediger of beter te maken. De Commissie is derhalve bij haar bevinding gebleven dat de kenmerken van de PCN's gedetailleerd genoeg waren om alle relevante verschillen tussen de verschillende productsoorten weer te geven, zodat een correcte vergelijking van de producten (en prijzen) mogelijk was. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(75) De CRIA en de CCCMC hebben gesteld dat het onduidelijk was of de begrippen productsoorten en PCN's verschillen en heeft de Commissie verzocht om hier duidelijkheid over te scheppen. De Commissie heeft bevestigd dat de twee begrippen in het kader van deze procedure onderling verwisselbaar zijn.

3. DUMPING

(76) De CCCMC en de CRIA, Aeolus Group en Pirelli, Hankook Group en Giti Group hebben bezwaar gemaakt tegen het feit dat de identiteit van de producent in het referentieland alsook de gedetailleerde berekeningen van de normale waarde vertrouwelijk zijn gehouden. Zij hebben aangevoerd dat dit het voor hen onmogelijk heeft gemaakt om hun recht op een eerlijke rechtsbedeling uit te oefenen en zinvolle opmerkingen over de berekening van de normale waarde in te dienen. Giti Group en Hankook Group herhaalden dit argument na de mededeling van de definitieve bevindingen.

(77) De Commissie bracht in herinnering dat de producent in het referentieland heeft verzocht om zijn identiteit vertrouwelijk te houden en dat verzoek met redenen heeft omkleed. De Commissie heeft de gegrondheid van het verzoek om anonimiteit onderzocht, heeft vastgesteld dat er aanwijzingen waren dat de kans op vergelding aanzienlijk was en heeft aanvaard dat de naam van de onderneming niet mag worden bekendgemaakt. Daarnaast heeft de producent in het referentieland bewijsmateriaal verstrekt waaruit bleek dat zijn concurrenten aan de hand van zijn verkoop- en kostengegevens, met name zijn verkoop per segment, in staat zouden zijn om zijn identiteit te achterhalen en zouden kunnen dreigen met vergeldingsacties bij voortzetting van de samenwerking. De Commissie was het derhalve met de producent eens dat de gedetailleerde berekeningen van de normale waarde vertrouwelijk moesten blijven of in orden van grootte moesten worden weergegeven. Na de hoorzitting met de raadadviseur-auditeur genoemd in overweging 14 heeft de Commissie aanvullende informatie verstrekt over de productiekosten en de algemene en administratieve kosten van de producent in het referentieland.

3.1. Normale waarde

3.1.1. Behandeling als marktgerichte onderneming („BMO”)

(78) Na de mededeling van de voorlopige bevindingen hebben Giti Group, de CRIA en de CCCMC aangevoerd dat de aanpak van de Commissie om artikel 2, lid 7, van de basisverordening te blijven toepassen (vóór de op 19 december 2017 aangenomen wijziging (28)) een schending vormde van de verbintenissen van de Unie in het protocol inzake de toetreding van de VRC tot de WTO en bijgevolg onwettig was. In dit verband was Giti Group het niet eens met het argument van de Commissie dat de bewijslast bij Giti Group ligt. Giti Group heeft als laatste punt opgemerkt dat niets de Commissie er juridisch van weerhoudt om de normale waarde vast te stellen op basis van Giti Group's eigen gegevens over kosten en (binnenlandse) verkoop.

(79) Zoals in overweging 88 van de voorlopige verordening vermeld, heeft de Commissie bij haar onderzoek het recht gevolgd dat ten tijde van het onderzoek van toepassing was, met inbegrip van artikel 2, lid 7, onder b) en c), van de basisverordening. In dit verband is de bewering dat de bewijslast niet op Giti Group rust niet verzoenbaar met het toepasselijke artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening waarin het volgende is bepaald: „De onder b) bedoelde verzoeken moeten schriftelijk worden ingediend en voldoende bewijs bevatten van het feit dat de producenten op marktvoorwaarden opereren …”. Bovendien is in artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening bepaald dat de normale waarde kan worden vastgesteld „aan de hand van de prijs of de berekende waarde in een land met markteconomie of aan de hand van de prijs bij uitvoer uit een dergelijk derde land naar andere landen, waaronder de Unie ….”.

(80) Na de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft Giti Group ook beweerd dat de Commissie zijn rechten van verdediging op twee manieren had geschonden door zijn verzoek om behandeling als marktgerichte onderneming („BMO”) af te wijzen: a) Giti Group had te weinig tijd gekregen om zinvolle opmerkingen over de mededeling van feiten en overwegingen met betrekking tot de BMO in te dienen, aangezien de termijn voor het indienen van opmerkingen over die mededeling ontoereikend en onredelijk was, en b) de Commissie heeft haar verslag over de BMO-verificatie pas (op 3 mei 2018) bekendgemaakt, of ongeveer één maand nadat het definitieve BMO-besluit was genomen (op 9 april 2018).

(81) De Commissie was het om de volgende redenen niet eens met deze beweringen: a) De Commissie heeft haar BMO-beoordeling op 15 maart 2018 bekendgemaakt, waarbij opmerkingen konden worden ingediend tot 27 maart 2018, einde werkdag. Deze termijn van twaalf dagen is redelijk en heeft Giti Group in staat gesteld zijn belangen naar behoren te verdedigen. b) Het BMO-informatiedocument van 15 maart 2018 bevatte niet alleen de belangrijkste feiten, maar ook de resultaten van het onderzoek ter plaatse. In dit specifieke document hebben de diensten van de Commissie op transparante wijze alle relevante elementen gedetailleerd, waardoor Giti Group zijn belangen met betrekking tot de BMO-beoordeling kon verdedigen. Bovendien hebben er bij Giti Group gedurende een periode van drie weken controlebezoeken plaatsgevonden, waarbij ten minste één juridisch adviseur van Giti Group aanwezig was. Tijdens de controlebezoeken hebben de diensten van de Commissie de vertegenwoordigers van de onderneming zowel mondeling als per e-mail op de hoogte gehouden van de informatie die met succes was gecontroleerd en de informatie die nog moest worden gecontroleerd of verstrekt. Aan het eind van elk controlebezoek heeft de juridisch adviseur van Giti Group een identieke lijst ontvangen van alle bewijsstukken die tijdens de controle waren verzameld. Zelfs zonder een verslag van een controlebezoek, waarin alleen de feitelijke bevindingen worden vermeld die al in het BMO-informatiedocument waren bekendgemaakt, was Giti Group dus ruimschoots in de gelegenheid om opmerkingen te maken over de belangrijkste overwegingen voor de BMO-beoordeling.

(82) Concluderend kan worden gesteld dat de feitelijke bevindingen na de mededeling van de voorlopige bevindingen niet ter discussie zijn gesteld in de opmerkingen over de BMO, en dat die opmerkingen niet van dien aard waren dat zij de BMO-bevindingen van de Commissie konden wijzigen. Overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening heeft de Commissie — binnen zeven maanden maar in ieder geval niet later dan acht maanden na de opening van het onderzoek — vastgesteld of Giti Group aan de BMO-criteria voldeed nadat de bedrijfstak van de Unie in de gelegenheid was gesteld opmerkingen te maken. Bijgevolg was de Commissie van oordeel dat de rechten van verdediging van Giti Group volledig zijn gerespecteerd wat haar BMO-bevindingen betreft.

3.1.2. Referentieland

(83) In de voorlopige verordening heeft de Commissie Brazilië gekozen als referentieland in overeenstemming met artikel 2, lid 7, van de basisverordening.

(84) Na de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft Giti Group gesteld dat Brazilië geen geschikt referentieland was omdat: 1) de voorwaarden voor toegang tot grondstoffen in Brazilië minder gunstig zijn omdat de VRC een grotere producent van natuurlijk rubber is en dichter bij de belangrijkste productiebronnen in Zuidoost-Azië ligt; 2) Brazilië ten aanzien van verschillende landen antidumpingrechten heeft ingesteld; 3) Brazilië hoge gewone invoerrechten van 16 % op bepaalde autobus- en vrachtwagenbanden heeft.

(85) De Commissie heeft eraan herinnerd dat Brazilië een concurrerende markt is waar vijf grote ondernemingen autobus- en vrachtwagenbanden produceren. Brazilië is een grote markt wat verbruik betreft, en ondanks de antidumpingrechten en de normale douanerechten die er zijn ingesteld, worden er aanzienlijke hoeveelheden in- en uitgevoerd. De Commissie heeft er ook aan herinnerd dat zij geen enkel haalbaar alternatief had. De enige Thaise producent die bereid was mee te werken, was alleen actief op het gebied van banden met binnenband, waardoor hij niet geschikt was aangezien meer dan 95 % van de uitvoer naar de Unie bestaat uit banden zonder binnenband. Ten slotte was Zuid-Afrika veel kleiner in termen van productie en verbruik en had het nog hogere gewone antidumpingrechten, waardoor het minder geschikt was dan Brazilië. De Commissie heeft derhalve bevestigd dat Brazilië van alle voorgestelde alternatieven het meest geschikte referentieland was.

(86) De Commissie heeft ook de kosten van natuurlijk rubber in de productiekosten van de producent in het referentieland grondig onderzocht. Per kilo door de producent in het referentieland geproduceerde bus- en vrachtwagenbanden bedroegen de kosten van natuurlijk rubber [4,1 - 4,5] RMB, hetgeen in overeenstemming was met de kosten van de Chinese producenten-exporteurs die in hun antwoord op de vragenlijst waren vermeld. Alles tezamen zijn de productiekosten per kg product van de producent in het referentieland hoger dan die van de Chinese producenten-exporteurs. Het grootste verschil in de hoogte van de productiekosten in Brazilië is echter het gevolg van de hogere arbeidskosten, directe afschrijvingskosten en andere directe en indirecte productiekosten. Daarom heeft de Commissie het verzoek om een correctie voor het verschil in prijs van de grondstoffen in het referentieland en in de VRC afgewezen.

(87) Na de mededeling van de voorlopige bevindingen hebben Giti Group, Hankook Group, Aeolus Group en Pirelli betoogd dat voor het grootste deel van hun verkoopvolume naar de Unie de normale waarde door berekening moest worden vastgesteld en dat dit ernstige twijfel deed rijzen over de vergelijkbaarheid van de productsoorten die op de binnenlandse markt van het referentieland worden verkocht. Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Giti Group haar argument weer ter tafel gebracht.

(88) Het betrokken product omvat een breed scala aan productsoorten met veel verschillende maten en andere kenmerken. Het feit dat bepaalde bandmaten en bandensoorten niet in Brazilië werden geproduceerd, betekent niet dat de Braziliaanse productsoorten niet vergelijkbaar waren. De door de Braziliaanse producent geproduceerde productsoorten behoren inderdaad tot dezelfde productgroep en konden tot op zekere hoogte worden gekoppeld aan vergelijkbare productsoorten die door de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs naar de Unie worden uitgevoerd. Bijgevolg heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(89) Aangezien er geen andere opmerkingen over de geschiktheid van het referentieland zijn ontvangen, wordt de voorlopige conclusie van de Commissie in overweging 112 van de voorlopige verordening, namelijk dat Brazilië als referentieland moet worden gebruikt, bevestigd.

3.1.3. Normale waarde

(90) De details van de berekening van de normale waarde zijn uiteengezet in de overwegingen 113 tot en met 115 van de voorlopige verordening.

(91) Alle in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs hebben gesteld dat de door de Commissie in het voorlopige stadium toegepaste methode voor de berekening van de normale waarde tot buitengewoon hoge dumpingmarges heeft geleid en resultaten heeft opgeleverd die niet met de werkelijkheid leken te stroken, namelijk het feit dat de normale waarde niet daalde voor segment 2 en segment 3, hoewel banden van die segmenten in werkelijkheid altijd goedkoper zijn. De producenten-exporteurs hebben er bij de Commissie op aangedrongen de normale waarde dusdanig te corrigeren dat rekening wordt gehouden met de dalende productiekosten voor banden van de segmenten 2 en 3. Giti Group heeft ook verzocht om een correctie die de lagere productiekosten van banden met een grotere sectiebreedte zou weerspiegelen.

(92) De Commissie heeft het argument aanvaard dat in de methode die zij voorlopig heeft gebruikt om de normale waarde voor niet-overeenstemmende PCN's te berekenen wellicht niet voldoende rekening is gehouden met de indeling in segmenten. De Commissie heeft de productsoorten die de producent in het referentieland in alle drie de segmenten produceerde onderzocht en heeft vastgesteld dat de productiekosten per eenheid van segment 2 gemiddeld [83 - 87] % van de productiekosten per eenheid van segment 1 bedroegen en dat de productiekosten per eenheid van segment 3 gemiddeld [77 - 82] % van de productiekosten per eenheid van segment 1 bedroegen. De Commissie heeft derhalve besloten de methode voor de berekening van de normale waarde te verfijnen om als volgt rekening te houden met deze verschillen in de productiekosten per eenheid voor elk segment. Eerst heeft zij de gemiddelde productiekosten per kg berekend voor alle banden van segment 1 die door de producent in het referentieland worden geproduceerd: [19 - 21] RMB per kg. Ten tweede heeft zij de bij de berekening van de normale waarde gebruikte productiekosten per kg van segment 2 verlaagd met het gemiddelde verschil in productiekosten per eenheid tussen segment 1 en segment 2, namelijk [83 - 87] %, wat resulteerde in de volgende productiekosten per kg van niveau 2: [16 - 18] RMB/kg; de productiekosten per kilogram van segment 3 zijn verlaagd met het gemiddelde verschil in productiekosten per eenheid tussen segment 1 en segment 3, namelijk [77 - 82] %, wat resulteerde in [15-17] RMB per eenheid. De productsoorten die de producent in het referentieland in alle drie de segmenten produceerde, vertegenwoordigden [70 - 80] % van het productievolume van het referentieland en werden daarom representatief geacht om als basis voor de correctie te worden gebruikt.

(93) De Commissie heeft de normale waarde van elke door de Chinese producenten uitgevoerde niet-overeenstemmende productsoort berekend door het gewicht ervan te vermenigvuldigen met de desbetreffende productiekosten per kg voor elk segment. Vervolgens heeft de Commissie voor elke productsoort een redelijk bedrag aan verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten („VAA-kosten”) en een redelijk bedrag aan winst toegevoegd.

(94) Op basis van bovenstaande correcties heeft de Commissie de normale waarde voor de niet-overeenstemmende productsoorten („PCN's”) berekend, rekening houdend met de vastgestelde verschillen in productiekosten tussen de drie segmenten.

(95) Naar aanleiding van de bewering dat de VAA-kosten van de producent in het referentieland onredelijk hoog zijn, heeft de Commissie de VAA-kosten van de producent nogmaals grondig onderzocht, waarbij zij heeft vastgesteld dat de binnenlandse vervoerskosten in het voorlopige stadium dubbel waren geteld. Bijgevolg heeft de Commissie deze kosten bij de berekening van de normale waarde buiten beschouwing gelaten, waardoor de voor de berekening van de normale waarde gebruikte VAA-kosten daalden van [35 - 45 %] tot [20 - 30 %] van de productiekosten van de producent in het referentieland. Deze herziening heeft geen gevolgen voor de hoogte van de voorlopige rechten omdat de voorlopige dumpingmarge hierdoor niet daalde tot onder de schademarge. De herziene VAA-kosten zijn in overeenstemming met de gemiddelde VAA-kosten van de bedrijfstak van de Unie voor alle in de steekproef opgenomen producenten in alle drie de segmenten. De Commissie achtte deze herziening van de VAA-kosten derhalve redelijk.

(96) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Giti Group aangevoerd dat de Commissie geen correcties heeft doorgevoerd voor het feit dat producenten uit segment 1 in de regel veel hogere marketingkosten hebben (bij de vaststelling van de VAA-kosten) en dat de winstgevendheid van producenten uit segment 1 veel hoger is dan voor producenten uit segment 2 en segment 3 (bij het vaststellen van de winst). Giti Group stelde derhalve dat de Commissie bij de berekening van de normale waarde gebruik moet maken van een lagere winstmarge voor banden van segment 2 dan voor banden van segment 1 en een nog lagere winstmarge voor banden van segment 3.

(97) De Commissie herinnerde eraan dat zij na de voorlopige fase haar methode had herzien om rekening te houden met de verschillen tussen de segmenten bij de berekening van de normale waarde (zie overweging 92). De gegevens van de producent in het referentieland vormden geen aanleiding voor verdere correcties. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(98) Wat betreft het verzoek om de normale waarde dusdanig te corrigeren dat rekening wordt gehouden met de lagere productiekosten voor grotere banden, heeft de Commissie erop gewezen dat Giti Group geen gedetailleerde analyse heeft verstrekt waarin wordt gekwantificeerd in welke mate de productie van grotere banden goedkoper is en waaruit blijkt dat de daling van de productiekosten een duidelijk patroon vertoont. Tot slot heeft Giti Group geen mogelijke methode voor het toepassen van een dergelijke correctie voorgesteld. Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Giti Group aan dat zij geen voldoende gegevens had ontvangen om een mogelijke methode voor bandenmaatcorrecties voor te stellen. De Commissie was van oordeel dat Giti Group gebruik kon maken van haar eigen gegevens om aan te tonen dat er sprake is van aanzienlijke verschillen in de productiekosten voor grotere en kleinere bandenmaten en op deze basis een methode voor correctie voor te stellen. Dit werd echter niet gedaan. Daarom heeft de Commissie deze argumenten afgewezen.

(99) Giti Group heeft er ook op gewezen dat de door de Braziliaanse centrale bank gepubliceerde rentetarieven in het onderzoektijdvak varieerden van 14,25 % tot 11,25 %, terwijl het door de People's Bank of China gepubliceerde rentetarief in dezelfde periode 4,35 % bedroeg. Giti Group heeft gesteld dat als een groot deel van de VAA-kosten verband hield met financiële kosten, deze kosten naar beneden moeten worden bijgesteld om rekening te houden met feit dat de rentetarieven voor leningen hoger zijn in Brazilië dan in de VRC.

(100) De Commissie heeft eraan herinnerd dat zij gebruik moest maken van de kosten van het referentieland wegens de belangrijke concurrentieverstoringen in de VRC als gevolg van de sterke staatsinmenging. Aangezien de toegang van Chinese ondernemingen tot bankfinanciering een van deze concurrentieverstoringen is, heeft de Commissie het passend geacht het rentetarief in het referentieland te gebruiken. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(101) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Giti Group opnieuw aangevoerd dat de Commissie een correctie moet doorvoeren voor het verschil in financieringskosten in de VRC en Brazilië, namelijk tussen de rentevoet van de People's Bank of China en de rentevoet van de Centrale Bank van Brazilië. Giti Group heeft ook een verzoek ingediend om neerwaartse correcties aan de productiekosten van de producent uit het referentieland te maken ter compensatie van de hogere algemene kosten en VAA-kosten ter compensatie van andere kosten en hogere belastingen.

(102) De Commissie heeft eraan herinnerd dat de normale waarde van de invoer uit de VRC krachtens artikel 2, lid 7, onder a) en b), van de basisverordening moet worden vastgesteld op basis van de prijs of de berekende normale waarde in een derde land met een markteconomie. Zoals aangegeven in overweging 100 zijn er belangrijke concurrentieverstoringen in de VRC die gevolgen hebben voor de Chinese financieringskosten. Het feit dat er verschillen kunnen zijn in de financieringskosten tussen de VRC en het referentieland vormt derhalve geen rechtvaardiging voor de gevraagde correctie. Wat de bijkomende bewering betreft als zouden de productiekosten van de producenten in het referentieland naar beneden moeten worden bijgesteld om hogere algemene kosten en belastingen in Brazilië te compenseren, herinnerde de Commissie eraan dat zij het BMO-verzoek van Giti Group had afgewezen. Eén reden voor deze afwijzing was dat de boekhouding van Giti Group niet terdege de volledige VAA-kosten weerspiegelde. De Commissie kon derhalve niet vertrouwen op de ondernemingsspecifieke kostengegevens van Giti Group en heeft ze noch gebruikt, noch geverifieerd. Bijgevolg kon de Commissie ook geen vergelijking maken met de beweerdelijk hogere algemene kosten en belastingen in Brazilië. Aangezien het aanvaarden van de voorgestelde bijstelling hetzelfde effect zou hebben gehad als het reïntroduceren van dergelijke onbetrouwbare Chinese gegevens heeft de Commissie ook dit argument afgewezen.

3.2. Uitvoerprijs

(103) De details van de berekening van de uitvoerprijs zijn uiteengezet in de overwegingen 116 tot en met 119 van de voorlopige verordening.

(104) Hankook Group heeft aangevoerd dat het als een enkele economische eenheid moet worden behandeld en dat bijgevolg geen correcties op grond van artikel 2, lid 9, van de basisverordening nodig of anderszins gerechtvaardigd zijn. Hankook Group heeft betoogd dat het buiten beschouwing laten van de VAA-kosten en de winst van de verbonden ondernemingen in de Unie uit hoofde van artikel 2, lid 9, van de basisverordening tot gevolg heeft gehad dat alle kosten en uitgaven van een uitvoerafdeling alsmede een deel van de winst niet langer in de uitvoerprijs worden opgenomen. Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Hankook Group opnieuw aangevoerd dat het een enkele economische eenheid is en de Commissie volgens haar de VAA-kosten noch de winst van de verbonden handelaren in de Unie moet aanpassen. In plaats daarvan moet de Commissie gebruikmaken van de prijs voor de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie, aangezien deze prijs volgens haar betrouwbaar is.

(105) Wat de berekening van de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening betreft, is het vaste rechtspraak dat het bestaan van een enkele economische eenheid op zich de Commissie niet belet om de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 9, te berekenen (29). Overeenkomstig artikel 2, lid 9, alinea's 1 en 2, van de basisverordening is de Commissie gerechtigd de uitvoerprijs door berekening vast te stellen als blijkt dat de uitvoerprijs onbetrouwbaar is doordat de exporteur en importeur verbonden zijn. In die gevallen wordt voor alle tussen de invoer en wederverkoop gemaakte kosten, met inbegrip van rechten en heffingen, en voor winst een correctie toegepast, teneinde een betrouwbare uitvoerprijs franco grens Unie vast te stellen. Overeenkomstig artikel 2, lid 9, derde alinea, van de basisverordening moeten de items waarvoor correcties worden doorgevoerd de items bevatten die gewoonlijk door een importeur worden gedragen doch door eender welke partij betaald worden, met inbegrip van een redelijke marge voor VAA-kosten en winst. In de onderhavige zaak heeft de Commissie vastgesteld dat de producenten-exporteurs en de importeurs verbonden zijn omdat ze tot dezelfde groep ondernemingen, namelijk Hankook Group, behoren. Derhalve is de Commissie gerechtigd om correcties voor de VAA-kosten en de winst van de verbonden importeurs van Hankook Group door te voeren. Volgens de Commissie vormt de geverifieerde winst van meewerkende niet-verbonden importeurs ook een redelijke basis voor de vaststelling van de uitvoerprijs. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(106) Hankook Group heeft gesteld dat indien de Commissie zijn verzoek om geen correcties in de zin van artikel 2, lid 9, van de basisverordening door te voeren ten aanzien van de uitvoerprijs van Hankook Group afwees, de Commissie de normale waarde van de producent in het referentieland had moeten corrigeren door de verkoopkosten en redelijke winst in mindering te brengen overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder d), van de basisverordening. Volgens Hankook Group wordt door de verkoopkosten en de winstmarge van de producent in het referentieland in rekening te brengen een asymmetrie gecreëerd die van invloed is op de vergelijkbaarheid van de prijzen en die moet worden aangepast. Na de aanvullende mededeling heeft Hankook Group de correcties gekwantificeerd die volgens haar aan de VAA-kosten en de winst van de producent uit het referentieland moesten worden aangebracht om de asymmetrie die van invloed was op de vergelijkbaarheid van de prijzen weg te nemen.

(107) De Commissie heeft toegelicht dat het doel van de correcties overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening is te komen tot een betrouwbare uitvoerprijs die niet is verstoord door de verbinding tussen de exporteur en de importeur in de Unie zoals vermeld in overweging 105. Tevens heeft het Hof geoordeeld dat de vaststelling van de normale waarde en de vaststelling van de uitvoerprijs gebeuren volgens verschillende regels en dat derhalve VAA-kosten in beide gevallen noodzakelijkerwijs op gelijke wijze moeten worden behandeld (30). De Commissie herhaalde haar standpunt dat de definitieve verkoopprijs van de producent in het referentieland is teruggebracht tot hetzelfde handelsstadium af fabriek door deze te corrigeren met de naar behoren geverifieerde correcties die in zijn transactie-per-transactietabel waren vermeld. Bijgevolg heeft de Commissie dit argument afgewezen.

3.3. Vergelijking

(108) In de overwegingen 120 en 121 van de voorlopige verordening wordt uitgelegd hoe de vergelijking tussen de normale waarde en de uitvoerprijs is gemaakt.

(109) In hun opmerkingen over de voorlopige en definitieve bevindingen hebben Giti Group, Hankook Group, de CCCMC en de CRIA hebben de methode voor de btw-correctie op verschillende gronden betwist, zoals uiteengezet in de overwegingen 110 tot en met 117.

(110) Deze partijen waren van oordeel dat de Commissie, na de Chinese prijzen en kosten voor de vaststelling van de normale waarde te hebben afgewezen, de Chinese btw-tarieven opnieuw in de berekening van de normale waarde had opgenomen. Daarnaast hebben deze partijen aangevoerd dat de toegepaste methode geleid heeft tot een te hoge dumpingmarge, met name omdat de correctie niet op de uitvoerprijs maar op de normale waarde is toegepast.

(111) De Commissie heeft die argumenten afgewezen. Het doel van correcties krachtens artikel 2, lid 10, van de basisverordening is ervoor te zorgen dat de dumpingmarge is vastgesteld op basis van een billijke vergelijking tussen de normale waarde en de uitvoerprijs. Deze vereiste geldt ongeacht de gegevens waarop de normale waarde is gebaseerd, ook wanneer de normale waarde is vastgesteld in een referentieland in situaties waarin ondernemingen geen BMO wordt toegekend. Wat betreft de correctie krachtens artikel 2, lid 10, onder b), heeft de Commissie verzekerd dat de normale waarde en de uitvoerprijs werden vergeleken op hetzelfde niveau van belastingheffing, zoals in overwegingen 115 en 116 verder wordt toegelicht in overeenstemming met vaste rechtspraak (31).

(112) Giti Group voerde aan dat, naar hun mening, de situatie in de door de Commissie aangehaalde jurisprudentie, d.i. het arrest Dashiqiao (32), verschilde van de situatie van Giti Group aangezien de bij dat arrest betrokken onderneming een BMO heeft verkregen en geen correctie werd doorgevoerd overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder b), van de basisverordening.

(113) De Commissie erkende dat de omstandigheden in het onderzoek onderzocht in het arrest Dashiqiao verschillend waren. In die zaak werd de uitvoer onderworpen aan een het volledige btw-tarief van 17 % tijdens het onderzoektijdvak en derhalve was geen correctie op de normale waarde noodzakelijk voor een billijke vergelijking met de normale waarde onder hetzelfde btw-tarief. In het huidige onderzoek daarentegen werd de uitvoer onderworpen aan een verlaagd btw-tarief en een correctie was derhalve noodzakelijk om de prijs van de normale waarde incl. Btw tot hetzelfde belastingsniveau terug te brengen als hetgene dat van toepassing is op de uitvoer. Zoals uiteengezet in overweging 111 is het niet relevant of een Chinese producent-exporteur al dan niet BMO wordt toegekend. Wat relevant is, is de vraag of de normale waarde en de uitvoerprijs zijn vergeleken op hetzelfde niveau van belastingheffing, om een billijke prijsvergelijking te waarborgen.

(114) Giti Group voerde ook aan dat de bewijslast voor de noodzaak van een correctie bij de Commissie ligt. Hankook Group benadrukte dat geen btw werd geheven op de uitvoer overeenkomstig de Chinese wetgeving en dat derhalve geen correctie nodig was. Daarnaast beweerde Hankook Group dat zelfs indien een btw-correctie nodig was, de correctie moet worden doorgevoerd op de uitvoerprijs en niet op de normale waarde. Giti Group voerde ook aan dat een correctie van de verschuldigde btw veeleer moet worden verricht ter compensatie van het eventuele verschil in uiteindelijk door de groep betaalde btw na verrekening van de betaalde btw of andere belastingen op de aankoop van grondstoffen en andere inputs met de verschuldigde btw op de uitvoer en binnenlandse verkoop respectievelijk. Met andere woorden heeft Giti aangevoerd dat bij een eventuele btw-correctie rekening moet worden gehouden met het verschil in kosten tussen geëxporteerde en in eigen land verkochte materialen.

(115) De argumenten van Giti Group en Hankook Group zijn gebaseerd op een verkeerd begrip van de onderbouwing van de correctie voor btw. Wat in de eerste plaats de gegrondheid van een correctie betreft, bestrijden beide partijen niet het feit dat de uitvoer van het betrokken product een btw-schuld voor de producent-exporteur met zich meebrengt. De partijen hebben betoogd dat de correctie moeten worden toegepast op de uitvoerprijs of dat de correctie moet worden toegepast ter compensatie van het verschil in kosten tussen de binnenlandse verkoop en uitvoer (d.w.z. de kosten die voortvloeien uit het onvermogen om alle btw betaald op de aankoop van grondstoffen of andere input te recupereren door de btw-schuld die ontstaat door de uitvoer van het betrokken product). De Commissie was het niet eens met deze argumenten om de in de overwegingen 116 en 117 uiteengezette redenen en merkt op dat deze argumenten bevestigen dat de uitvoer leidt tot een verschuldigdheid van btw (in tegenstelling tot wat de groep Hankook ook stelde) die gelijk is aan het zogenaamde „niet-terugvorderbare tarief” op uitvoer, d.w.z. een vast percentage dat wordt toegepast op de fob-uitvoerprijs van het betrokken product. Wat in de tweede plaats de correctie zelf betreft, herhaalde de Commissie dat het doel van de correctie is om ervoor te zorgen dat de normale waarde en de uitvoerprijs worden vergeleken op hetzelfde niveau qua btw-tarief.

(116) Op die basis stelde de Commissie eerst een normale waarde vast op basis van een bedrag inclusief btw tegen een tarief van 17 %, hetgeen het normale btw-tarief is voor de verkoop op de binnenlandse markt in de VRC. Vervolgens heeft de Commissie de normale waarde naar beneden aangepast in overeenstemming met het lagere btw-tarief voor uitvoer van het betrokken product (d.w.z. het zogenaamde niet-terugvorderbare tarief). Hierdoor werd gezorgd voor de vereiste symmetrie tussen de normale waarde en de prijzen bij uitvoer voor het niveau van indirecte belastingheffing. Als antwoord op de argumenten van Hankook Group dat de correctie moet worden toegepast op de uitvoerprijs, heeft de Commissie opgemerkt dat uit artikel 2, lid 10, onder b), van de basisverordening blijkt dat een eventueel verschil in het niveau van de indirecte belastingen een kwestie is die moet worden aangepakt in de normale waarde, en niet in de uitvoerprijs.

(117) Met betrekking tot het argument dat de correctie moet worden toegepast om een eventueel verschil in de kosten van de grondstoffen of inputs tussen uitvoer en binnenlandse verkoop als gevolg van de resterende verschuldigde btw op deze kostenposten, herinnerde de Commissie eraan dat het doel van de in dit verband uitgevoerde correctie er niet in bestaat eventuele beweerde verschillen in kosten van grondstoffen of andere inputs aan te pakken. De correctie garandeert daarentegen hetzelfde niveau van belastingheffing voor de in de vergelijking gebruikte prijzen. Wat ten slotte het argument van Giti Group over de bewijslast betreft, heeft de Commissie eraan herinnerd dat het feit dat de uitvoer van het betrokken product een btw-schuld met zich meebrengt als een feit werd vastgesteld in het onderzoek en in werkelijkheid niet wordt aangevochten door eender welke groep, maar dat zij een andere benadering voorstellen om met dit feit om te gaan (correctie van de uitvoerprijs of correcties voor verschillen in kosten). Deze argumenten werden derhalve afgewezen.

(118) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Hankook Group dat zij één enkele economische entiteit vormt en dat de Commissie dus geen correcties moet uitvoeren voor de commissies overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder i), van de basisverordening.

(119) De Commissie bleef bij haar standpunt dat overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder i), van de basisverordening zij het recht heeft om correcties door te voeren voor commissies die in verband met de verkoop van de betrokken producten worden betaald. In casu heeft de Commissie vastgesteld dat de commissies werden vastgelegd in een contract tussen de partijen en de facto betaald zijn door de producenten-exporteurs aan de verbonden partijen. De betalingen zijn gemeld, door de producent-exporteur erkend en tijdens het onderzoek geverifieerd. Zij bleken van invloed te zijn op de prijsvergelijking. De Commissie was derhalve verplicht om correcties voor de commissies door te voeren ongeacht of de vennootschappen één enkele economische eenheid vormden of niet. De Commissie herinnerde er ook aan dat het concept van één enkele economische eenheid in de context van correcties krachtens artikel 2, lid 10, van de basisverordening werd ontwikkeld in de jurisprudentie van het Hof inzake „notionele commissies” (33) (met inbegrip de marge van een handelaar) als bedoeld in de tweede alinea van artikel 2, lid 10, onder i), en niet voor situaties waarin de daadwerkelijke commissies duidelijk zijn omschreven en de facto betaald. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(120) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Hankook groep haar argument herhaald dat de aan het Koreaanse hoofdkantoor betaalde royalty's voor het gebruik van het merk en de technologie van Hankook niet mogen worden afgetrokken van de uitvoerprijs. De Commissie heeft de bewering opnieuw onderzocht, stelde vast dat het argument gerechtvaardigd was en herberekende de dumpingmarge dienovereenkomstig.

3.4. Dumpingmarge

(121) Zoals in de punten 3.1 tot en met 3.3 uiteengezet, heeft de Commissie rekening gehouden met een aantal na de mededeling van de voorlopige bevindingen ontvangen opmerkingen van belanghebbenden en heeft ze de dumpingmarges van alle in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs herberekend. Dit heeft geleid tot een daling van de voorlopig vastgestelde dumpingmarges. Deze wijziging had ook gevolgen voor de dumpingmarge van alle andere medewerkende en niet-medewerkende ondernemingen, aangezien deze marges zijn gebaseerd op de marges van de in de steekproef opgenomen ondernemingen.

(122) Onderstaande tabel bevat de definitieve dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring: Tabel 1 Definitieve dumpingmarges Onderneming Definitieve dumpingmarge Xingyuan Group 106,7 % Giti Group 56,8 % Aeolus Group en Pirelli 85 % Hankook Group 60,1 % Andere medewerkende ondernemingen 71,5 % Alle andere ondernemingen 106,7 %

4. SCHADE

4.1. Definitie van de bedrijfstak van de Unie

(123) Zoals beschreven in de voorlopige verordening, namelijk in de overwegingen 127 tot en met 129, werd het soortgelijke product vervaardigd door meer dan 380 producenten in de Unie, die zowel nieuwe als van een nieuw loopvlak voorziene banden produceren. Zij zijn samen omschreven als de bedrijfstak van de Unie.

(124) Na de mededeling van de definitieve bevindingen beweerden de CCCMC en CRIA dat de loopvlakvernieuwingsbedrijven die al dan niet onder de tolregelingen opereren geen deel kunnen uitmaken van de bedrijfstak van de Unie. Zij waren van mening dat de markt voor loopvlakvernieuwing een markt voor nadiensten is die niet kan worden beschermd door antidumpingmaatregelen aangezien loopvlakvernieuwingsbedrijven een bestaande band die gedeeltelijk versleten is, herverwerken zodat hij kan worden gebruikt. Daarenboven kunnen loopvlakvernieuwingsbedrijven die onder een tolregeling werken de behuizing niet bezitten. De klanten behouden het eigendom van de behuizing terwijl de behuizing de behandeling ondergaat en een nieuw loopvlak wordt aangebracht op een versleten band voor hij aan de eigenaar wordt terugbezorgd.

(125) De Commissie merkte op dat de loopvlakvernieuwingsindustrie de behuizing van een versleten band een tweede leven geeft (of nog meer levens, aangezien dezelfde behuizing meermaals van een nieuw loopvlak kan worden voorzien). Een versleten band is niet langer veilig om op de openbare weg te gebruiken en kan niet terug in het verkeer worden gebracht. Zonder het loopvlakvernieuwingsproces is bestaat het lot van een versleten band er enkel nog in op de vuilnisbelt te belanden; hoewel een deel van de versleten band kan worden gepyrolyseerd om er uit banden gewonnen brandstof mee te produceren. Zoals uiteengezet in overweging 49 van de voorlopige verordening is loopvlakvernieuwing in wezen een recyclageproces waarbij versleten banden worden vernieuwd door het loopvlak op een oude behuizing te vervangen. Loopvlakvernieuwing is derhalve niet alleen een dienst, maar een productieproces. Ongeacht de eigendomsstructuur zijn de loopvlakvernieuwingsondernemingen producenten in de Unie waarvan het productieproces begint met een behuizing en die een band produceren.

(126) Bovendien eindigt de levenscyclus van versleten banden op één van de volgende twee manieren: zij kunnen als afval worden weggegooid of als een goede behuizing worden gebruikt die van een nieuw loopvlak wordt voorzien. Indien de band als afval wordt beschouwd, is het mogelijk dat de eigenaar van de versleten band een vergoeding moet betalen om de versleten band als afval te deponeren. In het tweede scenario wordt de versleten band een bron van inkomsten. Loopvlakvernieuwers kunnen de versleten band van een garage kopen of een versleten band onder een tolregeling van een nieuw loopvlak voorzien. Alle geverifieerde loopvlakvernieuwers gebruiken twee bronnen voor de productie van banden, namelijk behuizingen op voorraad of tolregelingen. De aankoopprijs van een versleten band bedroeg gemiddeld ongeveer 10 % van de totale productiekosten van een band die van een nieuw loopvlak is voorzien. De Commissie was van oordeel dat het verschil in productiekosten of in de toegevoegde waarde tussen de twee wijzen van het van een nieuw loopvlak voorzien van behuizingen niet aanzienlijk was, en beschouwde deze als twee verschillende bedrijfsmodellen voor loopvlakvernieuwing. Derhalve heeft de Commissie geconcludeerd dat de loopvlakvernieuwers deel uitmaken van de bedrijfstak van de Unie.

(127) Het gevolg is dat de door de loopvlakvernieuwers ingediende en door de Commissie onderzochte gegevens (met inbegrip van werkelijke kosten en verkoopprijzen) werden gebruikt voor de vaststelling van de schade-indicatoren en de berekening van de schademarge.

4.2. Schadeanalyse per segment

(128) Zoals in overweging 162 van de voorlopige verordening uiteengezet, is de economische situatie van de bedrijfstak van de Unie geanalyseerd op geaggregeerde basis en, voor bepaalde micro-economische indicatoren, ook op het niveau van de segmenten gezien de indeling van de markt van de Unie in segmenten. Enkele belanghebbenden hebben na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaald dat bij de schadeanalyse per segment rekening moet worden gehouden met alle schade-indicatoren en indicatoren voor een oorzakelijk verband. Zij hebben verwezen naar het verslag van de WTO-beroepsinstantie in United States — Hot Rolled Steel Products from Japan (34). Bovendien hebben deze partijen de Commissie verzocht om ook een onderscheid te maken tussen nieuwe banden, van een nieuw loopvlak voorziene banden, banden voor eerste uitrusting en vervangingsbanden, aangezien de markt voor eerste uitrusting was afgeschermd van de Chinese concurrentie, opnieuw onder verwijzing naar het verslag van de WTO-beroepsinstantie in United States — Hot Rolled Steel Products from Japan (35). Het CRIA en de CCCMC herhaalden na de mededeling van de definitieve bevindingen dezelfde bezorgdheden.

(129) In bovenvermelde jurisprudentie is bepaald dat de onderzoekende autoriteiten die een onderdeel van een binnenlandse bedrijfstak onderzoeken, „in principe op soortgelijke wijze alle andere onderdelen van die bedrijfstak en ook de bedrijfstak als geheel moeten onderzoeken” (36). Het verslag van de WTO-beroepsinstantie verplicht de onderzoekende autoriteiten echter niet om alle schade-indicatoren per segment te verstrekken.

(130) Bovendien waren de feiten in die zaak anders. Volgens het verslag van de WTO-beroepsinstantie in United States — Hot Rolled Steel Products from Japan werd een aanzienlijk deel van de binnenlandse productie in de Verenigde Staten — de productie voor intern gebruik — door de structuur van de binnenlandse markt afgeschermd tegen rechtstreekse concurrentie van onderworpen producten. In die specifieke situatie heeft de WTO-beroepsinstantie zich gekant tegen een „vergelijkend onderzoek” van elk onderdeel van de binnenlandse markt — waarbij de handelsmarkt en de markt voor intern gebruik tegenover elkaar worden geplaatst. De WTO-beroepsinstantie was van mening dat de onderzoekende autoriteiten hierdoor beter in staat waren om een passend besluit te nemen over de situatie van de binnenlandse bedrijfstak als geheel. In het onderhavige geval is er echter geen bescherming van de segmenten 1 en 2 van de markt van de Unie. De invoer uit de VRC is vooral bestemd voor de vervangingsmarkt; dit is een feitelijke situatie die niet door de structuur van de markt van de Unie wordt opgelegd. Bovendien werd het betrokken product ook aan fabrikanten van originele uitrusting („original equipment manufacturers”) verkocht. Het argument dat de markt voor eerste uitrusting van de Unie afgeschermd is tegen de Chinese concurrentie en daarom afzonderlijk moet worden onderzocht, is afgewezen.

(131) Bovendien bevestigt de rechtspraak, zoals in overweging 160 van de voorlopige verordening opgemerkt, dat het onderzoek naar mogelijke schade voor de bedrijfstak van de Unie als geheel kan worden toegespitst op het segment dat het meest door de invoer met dumping wordt getroffen. In het onderhavige geval bestaat ongeveer 65 % van de invoer van banden uit de VRC uit banden van segment 3. Bij een correcte schadeanalyse kunnen de gevolgen van de invoer met dumping dan ook niet buiten beschouwing worden gelaten, met name in een marktsituatie waarin de verkoop van banden van segment 3 voortdurend toeneemt en alle segmenten waaruit de bandenmarkt van de Unie bestaat met elkaar verbonden zijn.

(132) Om die redenen heeft de Commissie besloten om de bedrijfstak als geheel aan een grondig onderzoek te onderwerpen.

4.3. Verbruik in de Unie

(133) Zoals in overweging 9 vermeld, heeft de Commissie bij twee niet-verbonden importeurs een controlebezoek uitgevoerd. De invoer van het betrokken product bleek in de beoordelingsperiode ook te zijn aangegeven onder de GN-codes 4011 90 00 en 4011 99 00. Deze invoer betrof banden van segment 3. Het was echter niet mogelijk om vast te stellen of er een systematisch probleem was met de aangifte van het betrokken product, dan wel of de kwestie beperkt was tot deze specifieke importeur.

(134) Daarnaast was de totale hoeveelheid die de medewerkende Chinese producenten-exporteurs tijdens het onderzoektijdvak hebben opgegeven groter dan de totale ingevoerde hoeveelheid van oorsprong uit de VRC (bron: Eurostat Comext). Aangezien deze producenten-exporteurs echter geen gegevens over de voorgaande jaren hebben verstrekt, heeft de Commissie voorzichtigheidshalve besloten om de omvang van de invoer uit de VRC niet te herzien.

(135) Na de mededeling van de voorlopige bevindingen is gebleken dat bij de vaststelling van het verbruik in de Unie geen rekening was gehouden met de verkoop van loopvlakleveranciers die niet bij ETRMA EUROPOOL waren aangesloten. Bijgevolg heeft de Commissie het verbruik in de Unie voor de beoordelingsperiode herzien.

(136) Het verbruik in de Unie (37) heeft zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld: Tabel 2 Verbruik in de Unie (in eenheden) 2014 2015 2016 Onderzoektijdvak Totaal verbruik in de Unie 20 499 603 20 962 782 21 600 223 21 748 781 Index (2014 = 100) 100 102,3 105,4 106,1 Bron: ETRMA en loopvlakleveranciers die niet bij ETRMA EUROPOOL waren aangesloten.

(137) Bijgevolg is het verbruik in de Unie tijdens de beoordelingsperiode toegenomen. Over de gehele beoordelingsperiode genomen, steeg het verbruik met 6,1 % van ongeveer 20,5 miljoen naar ongeveer 21,7 miljoen banden in het onderzoektijdvak.

4.4. Interconnectie tussen nieuwe banden en coverbanden

(138) Een aantal belanghebbenden hebben bezwaar gemaakt tegen de voorlopige bevindingen inzake de interconnectie tussen nieuwe banden en van een nieuw loopvlak voorziene banden en tussen de segmenten en herhaalden dezelfde bezorgdheden na de mededeling van de definitieve bevindingen. De Commissie heeft alle informatie over deze kwestie gebundeld in een dossiernotitie over interconnectie (38).

(139) In verband met overweging 140 van de voorlopige verordening hebben de CRIA en de CCCMC beweerd dat er aan banden van de segmenten 1 en 2 geen waarde is toegeschreven die voortvloeit uit het bestaan van de loopvlakvernieuwingsindustrie.

(140) Informatie over het belang van de loopvlakvernieuwingsindustrie is gemakkelijk te verkrijgen en is publiekelijk toegankelijk. Zoals in overweging 58 van de voorlopige verordening vermeld, produceren de producenten van nieuwe banden ook van een nieuw loopvlak voorziene banden. Sommige Chinese producenten-exporteurs hebben hun eigen merken voor banden die van een nieuw loopvlak zijn voorzien, zoals Hankook AlphaTread of Giti Genesis. Zoals in de dossiernotitie over interconnectie uiteengezet, heeft de Commissie vastgesteld dat de belangrijkste bandenfabrikanten, met inbegrip van de Chinese producenten-exporteurs, actief waren in de loopvlakvernieuwingsindustrie. Hankook werkt voor zijn loopvlakvernieuwingsactiviteit samen met loopvlakvernieuwingsbedrijven in de Unie, zoals Vacu-Lug in het Verenigd Koninkrijk of B.R.P. Pneumatici in Italië. Giti Genesis, voorheen bekend onder de naam GT Ree Tread, werkt samen met Vacu-Lug in het Verenigd Koninkrijk.

(141) Bovendien heeft Pirelli in 2009 met betrekking tot een met Marangoni (een loopvlakvernieuwingsbedrijf in de Unie) gesloten contract verklaard dat dit project, dat deel uitmaakt van de strategie om de dienstverlening door Pirelli Truck te versterken en uit te breiden, tot doel heeft waarde toe te voegen aan met name de nieuwe producten in de 88-reeks en de 01-reeks die in 2009 op de Europese markt zijn geïntroduceerd en die onder meer worden gekenmerkt door het feit dat ze zeer geschikt zijn voor loopvlakvernieuwing (39). Andere producenten maken ook reclame voor het feit dat hun banden geschikt zijn voor loopvlakvernieuwing, zoals de importeur van het merk Athos die stelt dat Athos-banden kunnen worden geherprofileerd en geschikt zijn voor koude en warme loopvlakvernieuwing, of Aeolus (40) (beide ingedeeld in segment 3). Dit geeft aan dat de geschiktheid voor loopvlakvernieuwing in zowel de Europese Unie als het betrokken land een belangrijke waardefactor is. Uit het onderzoek van de Commissie is immers gebleken dat producenten van de hogere segmenten in hoge mate afhankelijk zijn van het bestaan en de beschikbaarheid van een loopvlakvernieuwingsindustrie om hun banden in de markt te zetten als hoogwaardige producten en om hun klant- en bedrijfscontinuïteitsstrategieën te realiseren. Zoals ook blijkt uit de dossiernotitie over interconnectie, wordt de geschiktheid voor loopvlakvernieuwing door de productiesector in de Unie en het betrokken land beschouwd als niet louter een verkoopargument, maar een echte waardestuwer voor de hogere segmenten. De waarde en verkoopprijs van banden van de hogere segmenten zijn derhalve onlosmakelijk verbonden met een gezonde loopvlakvernieuwingsindustrie verderop in de keten. Om die redenen heeft de Commissie in overweging 140 van de voorlopige verordening verklaard dat „een groot deel van de waarde die wordt toegeschreven aan banden van de segmenten 1 en 2 in feite voortvloeit uit het bestaan van een loopvlakvernieuwingsindustrie in segment 3”.

(142) De Commissie heeft haar eerste bevindingen over de interconnectie tussen nieuwe banden en van een nieuw loopvlak voorziene banden en tussen de segmenten bevestigd.

(143) Wat overweging 141 van de voorlopige verordening betreft, waren de CRIA en de CCCMC van mening dat de Commissie niet heeft bekendgemaakt wat de bron is waaruit blijkt dat van een nieuw loopvlak voorziene banden in hoge mate onderling verwisselbaar zijn, wat er op zijn beurt toe leidt dat de prijs de bepalende factor is voor de beslissing van de consument om van een nieuw loopvlak voorziene banden dan wel nieuwe banden van segment 3 te kopen.

(144) De Commissie heeft dit argument aanvaard. Dienovereenkomstig heeft de Commissie in haar dossiernotitie over interconnectie voorbeelden opgenomen van banden van verschillende segmenten met gemeenschappelijke verkoopkanalen.

4.5. Invoer uit het bet