RICHTLIJN 92/88/EEG VAN DE RAAD van 26 oktober 1992 tot wijziging van Richtlijn 74/63/EEG inzake ongewenste stoffen en produkten in diervoeding

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Europese Parlement (2),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),

Overwegende dat op grond van de opgedane ervaring enige bepalingen van Richtlijn 74/63/EEG (4) moeten worden aangepast;

Overwegende voorts dat Richtlijn 74/63/EEG thans slechts geldt voor dieren van de soorten die gewoonlijk door de mens worden gevoederd en gehouden of gegeten, terwijl ook aan in de vrije natuur levende dieren voeder kan worden verstrekt dat ongewenste stoffen of produkten bevat;

Overwegende dat de omschrijving van "dieren" derhalve voortaan tevens de in de vrije natuur levende dieren dient te omvatten, opdat alle diervoeders aan de voorschriften van Richtlijn 74/63/EEG beantwoorden;

Overwegende dat de bepalingen van Richtlijn 74/63/EEG op grondstoffen en diervoeders moeten worden toegepast zodra deze in de Gemeenschap worden binnengebracht; dat derhalve moet worden bepaald dat de vastgestelde maximumgehalten aan ongewenste stoffen en produkten in het algemeen gelden zodra de grondstoffen en diervoeders in het verkeer - daaronder begrepen alle handelsstadia - worden gebracht, en in het bijzonder vanaf de datum van hun invoer;

Overwegende dat als grondregel moet worden bepaald dat grondstoffen voor diervoeders van gezonde handelskwaliteit moeten zijn; dat derhalve een verbod moet worden ingesteld op het gebruik of het in het verkeer brengen van grondstoffen die, wegens hun te hoge gehalte aan ongewenste stoffen of produkten, een overschrijding van de in bijlage I van Richtlijn 74/63/EEG voorgeschreven maximumgehalten voor mengvoeders met zich brengen;

Overwegende dat in Richtlijn 74/63/EEG maximumgehalten voor bepaalde ongewenste stoffen of produkten in bepaalde grondstoffen zijn vastgesteld; dat om het doel van deze maatregel, namelijk een vermindering van de door dieren ingenomen totale hoeveelheid ongewenste stoffen, volledig te bereiken, duidelijk moet worden aangegeven dat de regeling geldt voor alle partijen vanaf het tijdstip waarop zij voor de eerste maal in de Gemeenschap in het verkeer worden gebracht; dat derhalve niet mag worden toegestaan dat sterk verontreinigde partijen met andere partijen grondstoffen of met partijen voeders worden gemengd om onder de in Richtlijn 74/63/EEG voorgeschreven maximumgehalten te blijven;

Overwegende dat de ervaring leert dat het bij Richtlijn 74/63/EEG op het niveau van de officiële controlediensten opgezette informatiesysteem moet worden verbeterd, zodat de Lid-Staten voortaan ook door het bedrijfsleven worden ingelicht over de gevallen waarin de bepalingen van de richtlijn niet in acht genomen zijn; dat de Lid-Staten in dat geval de nodige maatregelen moeten nemen om te voorkomen dat de betrokken partijen voor diervoeder worden gebruikt; dat de Lid-Staten zich er in voorkomend geval van moeten vergewissen dat de partij grondstof of diervoeder werkelijk vernietigd wordt, wanneer daartoe door de eigenaar is besloten;

Overwegende dat de Gemeenschap bij uitvoer naar derde landen ten minste dezelfde gezondheidsvoorschriften moet toepassen als die welke binnen de Gemeenschap gelden,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Richtlijn 74/63/EEG wordt als volgt gewijzigd:

1. in artikel 2 wordt punt f) vervangen door:

"f) dieren: dieren behorend tot de soorten die gewoonlijk door de mens worden gevoederd en gehouden of gegeten, alsmede in de vrije natuur levende dieren voor zover hun voeding uit diervoeders bestaat";

2. het volgende artikel wordt ingevoegd:

"Artikel 2 bis

1. De Lid-Staten schrijven voor dat grondstoffen slechts in de Gemeenschap in het verkeer mogen worden gebracht, wanneer zij van gezonde handelskwaliteit zijn.

2. In het bijzonder worden, onverminderd het bepaalde in bijlage II, deel A, grondstoffen niet geacht van gezonde handelskwaliteit te zijn, indien het gehalte aan ongewenste stoffen of produkten zo hoog is dat het onmogelijk wordt de in bijlage I voor mengvoeders vastgestelde maximumgehalten in acht te nemen.";

3. in de leden 1 en 2 van artikel 3 bis wordt de uitdrukking "in de handel" telkens vervangen door "in het verkeer";

4. het volgende artikel wordt ingevoegd:

"Artikel 3 quater

De Lid-Staten schrijven voor dat een partij van een in bijlage II, deel A, genoemde grondstof met een gehalte aan ongewenste stoffen of produkten dat hoger is dan het in kolom 3 van genoemde bijlage bepaalde maximumgehalte, niet mag worden gemengd met andere partijen grondstoffen of met partijen voeders.";

5. artikel 7 wordt vervangen door:

"Artikel 7

De Lid-Staten zien erop toe dat op het in het verkeer brengen van diervoeders die aan deze richtlijn voldoen, geen andere beperkingen worden opgelegd ten aanzien van de aanwezigheid van ongewenste stoffen en produkten.";

6. artikel 8 wordt als volgt gewijzigd:

a) het volgende lid wordt ingevoegd:

"2 bis. De Lid-Staten schrijven voor dat, wanneer een marktdeelnemer (importeur, producent, enz.) of een persoon die uit hoofde van zijn beroepsactiviteiten in het bezit is of is geweest van, of rechtstreeks in aanraking is geweest met een partij grondstoffen of diervoeders, ervan op de hoogte is dat

- deze partij grondstoffen ongeschikt is voor gebruik in diervoeding vanwege verontreiniging door een ongewenste stof of produkt als bedoeld in deze richtlijn en aldus niet aan artikel 2 bis, lid 1, voldoet en derhalve een ernstig gevaar voor de gezondheid van mens en dier vormt,

- deze partij diervoeders niet aan bijlage I voldoet en derhalve een ernstig gevaar voor de gezondheid van mens en dier vormt,

deze persoon of marktdeelnemer de officiële instanties hiervan onverwijld op de hoogte brengt, zelfs wanneer de vernietiging van de partij wordt overwogen.

Na verificatie van de ontvangen informatie ziet de Lid-Staat erop toe dat, indien het een verontreinigde partij betreft, de nodige maatregelen worden getroffen om ervoor te zorgen dat de partij niet voor diervoeding wordt gebruikt.

De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de uiteindelijke bestemming van de verontreinigde partij, met inbegrip van de eventuele vernietiging daarvan, geen schadelijke gevolgen kan hebben voor de gezondheid van mens en dier of voor het milieu.";

b) lid 3 wordt vervangen door:

"3. Indien de mogelijkheid bestaat dat een partij grondstoffen of een partij diervoeders naar een Lid-Staat zal worden verstuurd terwijl deze in een andere Lid-Staat niet in overeenstemming met de bepalingen van de richtlijn is bevonden wegens een te hoog gehalte aan ongewenste stoffen of produkten, deelt deze Lid-Staat onverwijld alle nuttige inlichtingen betreffende deze partij mee aan de andere Lid-Staten en aan de Commissie.";

7. artikel 11 wordt vervangen door:

"Artikel 11

1. De Lid-Staten passen op diervoeders die voor uitvoer naar derde landen zijn bestemd ten minste de in de bepalingen van deze richtlijn neergelegde normen toe.

2. Lid 1 laat het recht van de Lid-Staten onverlet om toe te staan dat partijen diervoeders die niet aan deze richtlijn voldoen, naar het exporterende derde land worden wederuitgevoerd.".

Artikel 2

De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1993 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.

De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 3

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 26 oktober 1992. Voor de Raad

De Voorzitter

J. GUMMER

(1) PB nr. C 288 van 6. 11. 1991, blz. 6, en PB nr. C 260 van 9. 10. 1992, blz. 10. (2) PB nr. C 241 van 21. 9. 1992, blz. 222. (3) PB nr. C 79 van 30. 3. 1992, blz. 17. (4) PB nr. L 38 van 11. 2. 1974, blz. 31. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/63/EEG van de Commissie (PB nr. L 221 van 6. 8. 1992, blz. 49).