NL Publicatieblad van de Europese Unie L 203/1

VERORDENING (EU) Nr. 747/2014 VAN DE RAAD

van 10 juli 2014

betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Sudan en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 131/2004 en Verordening (EG) nr. 1184/2005

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 215,

Gezien Besluit 2014/450/GBVB van de Raad van 10 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Sudan en tot intrekking van Besluit 2011/423/GBVB (1),

Gezien het gezamenlijk voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Raad heeft op 10 januari 2004 zijn goedkeuring gehecht aan Gemeenschappelijk Standpunt 2004/31/GBVB (2) met betrekking tot de handhaving van het wapenembargo tegen Sudan dat werd ingesteld bij Besluit 94/165/GBVB (3) van de Raad. De Raad heeft op 26 januari 2004 zijn goedkeuring gehecht aan Verordening (EG) nr. 131/2004 (4), die uitvoering gaf aan Gemeenschappelijk Standpunt 2004/31/GBVB.

(2) Op 30 juli 2004 heeft de VN-veiligheidsraad zijn goedkeuring gehecht aan Resolutie 1556 (2004) van de VN-veiligheidsraad goed, waarbij een wapenembargo tegen Sudan werd ingesteld. Op 29 maart 2005 heeft de VN-veiligheidsraad zijn goedkeuring gehecht aan Resolutie 1591 (2005) van de VN-veiligheidsraad, waarbij bepaalde beperkingen worden opgelegd aan personen die het vredesproces belemmeren, een bedreiging vormen voor de stabiliteit in Darfur en de regio, internationale humanitaire wetgeving of wetgeving inzake de mensenrechten schenden of andere wreedheden begaan, het wapenembargo schenden of verantwoordelijk zijn voor bepaalde offensieve militaire vluchten boven Darfur.

(3) De Raad heeft op 30 mei 2005 zijn goedkeuring gehecht aan Gemeenschappelijk Standpunt 2005/411/GBVB (5), waarmee de maatregelen van Gemeenschappelijk Standpunt 2004/31/GBVB en van bij Resolutie 1591 (2005) van de VN-veiligheidsraad in één enkel juridisch instrument werden geïntegreerd.

(4) De Raad heeft op 18 juli 2005 zijn goedkeuring gehecht aan Verordening (EG) nr. 1184/2005 (6), die uitvoering gaf aan Gemeenschappelijk Standpunt 2005/411/GBVB en de vaststelling inhield van beperkende maatregelen tegen sommige personen die het vredesproces belemmeren en het internationaal recht overtreden in het conflict in de Sudanese regio Darfur.

(5) De Raad heeft op 18 juli 2011 zijn goedkeuring gehecht aan Besluit 2011/423/GBVB (7), waarbij het toepassingsgebied van het wapenembargo tegen Zuid-Sudan werd uitgebreid.

(6) De Raad heeft op 10 juli 2014 zijn goedkeuring gehecht aan Besluit 2014/450/GBVB om de maatregelen ten aanzien van Sudan te scheiden van die ten aanzien van Zuid-Sudan en om de maatregelen ten aanzien van Sudan samen te brengen in één rechtshandeling.

(7) Omwille van de duidelijkheid moeten de maatregelen tegen Sudan worden gescheiden van die tegen Zuid-Sudan. Verordening (EG) nr. 131/2004 en Verordening (EG) nr. 1184/2005 moeten derhalve worden ingetrokken en voor wat betreft Sudan worden vervangen door deze verordening. Verordening (EG) nr. 131/2004 moet daarnaast worden vervangen door Verordening (EU) nr. 748/2014 van de Raad (8) voor wat betreft Zuid-Sudan.

(8) Aangezien de situatie in Sudan een specifieke bedreiging vormt voor de internationale vrede en de veiligheid in de regio, en om te zorgen voor samenhang met het wijzigings- en herzieningsproces van de bijlage bij Besluit 2014/450/GBVB, dient de bevoegdheid tot wijziging van bijlage I bij deze verordening te worden uitgeoefend door de Raad.

(9) Met het oog op de tenuitvoerlegging van deze verordening en op een zo groot mogelijke rechtszekerheid binnen de Unie dienen de namen en andere relevante gegevens over de natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen overeenkomstig deze verordening dienen te worden bevroren, openbaar te worden gemaakt. De verwerking van de persoonsgegevens van natuurlijke personen in het kader van deze verordening dient te gebeuren overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (9) en Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (10).

(10) Om de effectiviteit van de maatregelen waarin deze verordening voorziet, te waarborgen, dient deze verordening onmiddellijk in werking te treden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

a) „tussenhandeldiensten”: i) het onderhandelen over of regelen van transacties met het oog op de verwerving, verkoop of levering van goederen en technologie, of van financiële en technische diensten, van een derde land aan een ander derde land, of ii) het verkopen of aankopen van goederen en technologie, of van financiële en technische diensten, die zich in derde landen bevinden, met het oog op de overbrenging ervan naar een ander derde land;

b) „vordering”: elke vóór of na de datum van inwerkingtreding van deze verordening ingediende vordering, ook wanneer deze de vorm van een rechtsvordering heeft, die voortvloeit uit of verband houdt met de uitvoering van een contract of transactie, en met name: i) elke vordering tot nakoming van een verplichting die voortvloeit uit of verband houdt met een contract of transactie; ii) elke vordering tot verlenging of uitbetaling van financiële garanties of contragaranties, ongeacht de vorm; iii) elke vordering tot schadeloosstelling in verband met een contract of een transactie; iv) elke tegenvordering; v) elke vordering, ook via een exequatur, waarmee wordt beoogd erkenning of uitvoering van een rechterlijke of arbitrale uitspraak of van een gelijkwaardige beslissing te verkrijgen, ongeacht de plaats van uitspraak;

c) „contract of transactie”: elke verrichting, ongeacht de vorm en het recht dat erop van toepassing is, die een of meer contracten of soortgelijke verplichtingen tussen al dan niet dezelfde partijen omvat; in dit verband worden onder „contract” tevens begrepen alle — ook de uit juridisch oogpunt op zichzelf staande — met name financiële garanties of contragaranties en kredieten, alsmede alle uit een dergelijke transactie voortkomende of daarmee verband houdende bepalingen;

d) „bevoegde autoriteiten”: de bevoegde autoriteiten van de lidstaten als aangegeven op de websites die zijn opgesomd in bijlage II;

e) „economische middelen”: activa van enigerlei aard, materieel of immaterieel, roerend of onroerend, die geen tegoeden zijn, maar kunnen worden gebruikt om tegoeden, goederen of diensten te verkrijgen;

f) „bevriezing van economische middelen”: voorkomen dat economische middelen worden gebruikt om op enigerlei wijze tegoeden, goederen of diensten te verkrijgen, onder meer door deze te verkopen, te verhuren of te verhypothekeren;

g) „bevriezing van tegoeden”: voorkoming van mutatie, overmaking, wijziging, gebruik of inzet van of omgang met tegoeden, op welke wijze ook, met als gevolg wijziging van hun omvang, bedrag, locatie, eigenaar, bezit, onderscheidende kenmerken, bestemming of andere wijzigingen waardoor het gebruik van bedoelde tegoeden, inclusief het beheer van een beleggingsportefeuille, mogelijk wordt gemaakt;

h) „tegoeden”: financiële activa en economische voordelen van enigerlei aard, met inbegrip van, maar niet beperkt tot: i) contanten, cheques, geldvorderingen, wissels, postwissels en andere betaalmiddelen; ii) deposito's bij financiële instellingen of andere entiteiten, saldi op rekeningen, schulden en schuldbewijzen; iii) in het openbaar en onderhands verhandelde waardepapieren en schuldbewijzen, inclusief aandelen, certificaten van waardepapieren, obligaties, promesses, warrants, schuldbekentenissen en derivatencontracten; iv) rente, dividend of andere inkomsten uit of waarde voortkomende uit of gegenereerd door activa; v) krediet, recht op compensatie, garanties, uitvoeringsgaranties of andere financiële verplichtingen; vi) kredietbrieven, cognossementen, koopbrieven, en vii) bewijsstukken van belangen in fondsen of financiële middelen;

i) „Sanctiecomité”: het comité van de VN-veiligheidsraad dat is ingesteld overeenkomstig punt 3 van Resolutie 1591 (2005) van de VN-veiligheidsraad;

j) „technische bijstand”: elke technische steun in verband met reparaties, ontwikkeling, vervaardiging, assemblage, beproeving, onderhoud of enige andere technische dienst; technische bijstand kan de vorm aannemen van bijvoorbeeld instructies, advies, opleiding, overdracht van praktische kennis of vaardigheden of adviesdiensten, met inbegrip van mondelinge vormen van bijstand;

k) „grondgebied van de Unie”: het grondgebied van de lidstaten waarop het Verdrag van toepassing is, onder de in het Verdrag bepaalde voorwaarden, met inbegrip van hun luchtruim.

Artikel 2

Er geldt een verbod op:

a) het verstrekken van technisch advies of tussenhandeldiensten in verband met militaire activiteiten en het verstrekken, fabriceren, onderhouden en gebruiken van wapentuig en alle soorten aanverwant materieel, met inbegrip van wapens en munitie, militaire voertuigen en uitrusting, paramilitaire uitrusting en reserveonderdelen daarvoor, direct of indirect, aan natuurlijke of rechtspersonen, entiteiten of lichamen in of voor gebruik in Sudan;

b) het verstrekken van financiering of financiële steun in verband met militaire activiteiten, met inbegrip van met name subsidies, leningen en exportkredietverzekering, alsmede verzekering en herverzekering, voor de verkoop, de levering, de overdracht of de uitvoer van wapentuig en aanverwant materieel, of voor de levering van verwante technische bijstand, direct of indirect, aan natuurlijke of rechtspersonen, entiteiten of lichamen in of voor gebruik in Sudan.

Artikel 3

Bij wijze van afwijking van artikel 2 kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten toestemming verlenen voor het verstrekken van financiering en financiële bijstand, technische bijstand en tussenhandeldiensten in verband met:

a) niet-dodelijke militaire uitrusting die uitsluitend is bedoeld voor humanitair of beschermend gebruik, voor toezicht op de mensenrechten of voor programma's voor institutionele opbouw van de VN, de Afrikaanse Unie (AU) en de Europese Unie;

b) materieel bedoeld voor crisisbeheeroperaties van de Europese Unie, de VN en de AU;

c) mijnopruimingsuitrusting en materieel voor gebruik bij mijnopruimingsoperaties.

Artikel 4

Artikel 2 is niet van toepassing op beschermende kleding, waaronder scherfwerende vesten en militaire helmen, die door VN-personeel, personeel van de Europese Unie of haar lidstaten, vertegenwoordigers van de media, medewerkers van humanitaire organisaties en ontwikkelingswerkers en aanverwant personeel louter voor hun eigen bescherming tijdelijk naar Sudan wordt uitgevoerd.

Artikel 5

1. Alle tegoeden en economische middelen die direct of indirect toebehoren aan, eigendom zijn van of worden gecontroleerd door de in bijlage I genoemde natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten of lichamen, worden bevroren.

2. Aan of ten behoeve van de in bijlage I vermelde natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten en lichamen mogen geen tegoeden of economische middelen direct of indirect ter beschikking worden gesteld.

3. Bijlage I omvat door het Sanctiecomité aangewezen natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten of lichamen die het vredesproces belemmeren, die een bedreiging vormen voor de stabiliteit in Darfur en de regio, die internationale humanitaire wetgeving of wetgeving inzake de mensenrechten schenden of andere afschuwelijke daden begaan, die het wapenembargo schenden en/of verantwoordelijk zijn voor offensieve militaire vluchten in en boven de Darfurregio.

Artikel 6

1. In afwijking van artikel 5 kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onder voorwaarden die zij passend achten, toestemming geven voor de vrijgave van bepaalde bevroren tegoeden of economische middelen of de beschikbaarstelling van bepaalde tegoeden of economische middelen, onder de volgende voorwaarden:

a) de betrokken bevoegde autoriteit heeft vastgesteld dat de tegoeden of economische middelen: i) noodzakelijk zijn voor het dekken van uitgaven voor de basisbehoeften van de in de bijlage I genoemde natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten of lichamen, en de gezinsleden die van deze natuurlijke personen afhankelijk zijn, zoals betalingen voor levensmiddelen, huur of hypotheeklasten, geneesmiddelen of medische behandelingen, belastingen, verzekeringspremies en nutsvoorzieningen; ii) uitsluitend bestemd zijn voor de betaling van redelijke honoraria of de vergoeding van gemaakte kosten in verband met de verlening van juridische diensten; of iii) uitsluitend bestemd zijn voor de betaling van honoraria of kosten voor alleen het aanhouden of beheren van bevroren tegoeden of economische middelen; en

b) de betrokken lidstaat heeft het Sanctiecomité in kennis gesteld van de in punt a) genoemde vaststelling en van zijn voornemen toestemming te verlenen, en het Sanctiecomité niet binnen twee werkdagen na die kennisgeving bezwaar heeft geuit.

2. In afwijking van artikel 5 kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten toestemming geven voor de vrijgave van bepaalde bevroren tegoeden of economische middelen, of de beschikbaarstelling van bepaalde tegoeden of economische middelen, nadat de betrokken bevoegde autoriteit heeft vastgesteld dat de tegoeden of economische middelen noodzakelijk zijn voor buitengewone uitgaven, en mits de betrokken lidstaat het Sanctiecomité in kennis heeft gesteld van die vaststelling en het Sanctiecomité die vaststelling heeft goedgekeurd.

Artikel 7

In afwijking van artikel 5 kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten toestemming verlenen voor de vrijgave van bepaalde bevroren tegoeden of economische middelen, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) de betrokken tegoeden of economische middelen zijn het voorwerp van een justitieel, administratief of arbitrair retentierecht dat is vastgesteld vóór de datum waarop de in artikel 5 bedoelde persoon, entiteit of lichaam in bijlage I is opgenomen, of van een justitieel, administratief of arbitrair vonnis dat van vóór die datum dateert;

b) de tegoeden of economische middelen worden uitsluitend benut om te voldoen aan vorderingen die door een dergelijk retentierecht zijn gewaarborgd of door een dergelijk vonnis geldig zijn verklaard, overeenkomstig de wet- en regelgeving tot vaststelling van de rechten van de personen die titularis zijn van dergelijke vorderingen;

c) het onderpand of de gerechtelijke uitspraak is niet ten behoeve van een persoon, entiteit of lichaam bedoeld in bijlage I bij deze verordening;

d) de erkenning van het onderpand of van de uitspraak is niet in strijd met de openbare orde van de betrokken lidstaat, en

e) het retentierecht of het vonnis is door de lidstaat gemeld aan het Sanctiecomité.

Artikel 8

1. Artikel 5, lid 2, vormt geen belemmering voor de creditering van bevroren rekeningen door financiële instellingen of kredietinstellingen die tegoeden ontvangen die door derden naar de rekening van een persoon, organisatie of instantie bedoeld in bijlage I zijn overgemaakt, op voorwaarde dat de bijgeboekte bedragen eveneens bevroren worden. De financiële instelling of kredietinstelling brengt de desbetreffende bevoegde autoriteit onverwijld op de hoogte van dergelijke verrichtingen.

2. Artikel 5, lid 2, is niet van toepassing op de bijboeking op bevroren rekeningen van:

a) rente of andere inkomsten op die rekeningen;

b) betalingen die verschuldigd zijn op grond van contracten, overeenkomsten of verplichtingen die zijn gesloten of ontstaan vóór de datum waarop de in artikel 5 bedoelde natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of lichaam in bijlage I werden opgenomen, of

c) betalingen verschuldigd uit hoofde van justitiële, administratieve of scheidsrechterlijke beslissingen of vonnissen, als bedoeld in artikel 7;

mits deze rente, andere inkomsten en betalingen overeenkomstig artikel 5, lid 1, worden bevroren.

Artikel 9

1. Onverminderd de geldende voorschriften inzake rapportage, vertrouwelijkheid en beroepsgeheim zijn natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten en lichamen verplicht:

a) alle informatie die de naleving van deze verordening vergemakkelijkt, zoals informatie in verband met rekeningen en bedragen die overeenkomstig artikel 5 zijn bevroren, onverwijld te verstrekken aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten waar zij hun woonplaats hebben of gevestigd zijn, en al deze informatie, direct of via deze bevoegde autoriteiten, aan de Commissie te doen toekomen, en

b) bij de verificatie van deze informatie samen te werken met de in bijlage II genoemde bevoegde autoriteiten.

2. Alle direct door de Commissie ontvangen aanvullende informatie wordt ter beschikking gesteld van de lidstaten.

3. Overeenkomstig dit artikel verstrekte en ontvangen informatie mag uitsluitend worden gebruikt voor de doeleinden waarvoor de informatie is verstrekt of ontvangen.

Artikel 10

Het is verboden bewust en opzettelijk deel te nemen aan activiteiten die ertoe strekken of tot gevolg hebben dat de in de artikelen 2 en 5 opgenomen maatregelen worden omzeild.

Artikel 11

1. De bevriezing van tegoeden en economische middelen of de weigering om tegoeden of economische middelen beschikbaar te stellen, die plaatsvindt in vertrouwen en ervan uitgaand dat die maatregel in overeenstemming is met deze verordening, geeft geen aanleiding tot enigerlei aansprakelijkheid van de natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten of lichamen die die maatregel uitvoeren, of van directeuren of werknemers daarvan, tenzij het bewijs wordt geleverd dat de tegoeden of economische middelen als gevolg van nalatigheid zijn bevroren of ingehouden.

2. Handelingen van natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten of lichamen geven geen aanleiding tot enigerlei aansprakelijkheid van de betrokkenen, indien zij niet wisten en geen gegronde reden hadden om te vermoeden dat hun handelingen een inbreuk zouden vormen op de bij deze verordening ingestelde maatregelen.

Artikel 12

1. Vorderingen in verband met contracten of transacties aan de uitvoering waarvan, direct of indirect, geheel of gedeeltelijk, afbreuk is gedaan door de maatregelen die uit hoofde van onderhavige verordening zijn ingesteld, met inbegrip van vorderingen tot schadeloosstelling of soortgelijke vorderingen, zoals een vordering tot schuldvergelijking of een garantievordering, met name een vordering tot verlenging of uitbetaling van een obligatie, garantie of contragarantie, in het bijzonder een financiële garantie of contragarantie, ongeacht de vorm hiervan, worden niet toegewezen indien deze vorderingen worden ingesteld door:

a) de in bijlage I opgenomen natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten of lichamen;

b) een natuurlijke persoon, rechtspersoon, entiteit of lichaam, handelend voor rekening of ten behoeve van een van de onder a) bedoelde personen, entiteiten of lichamen.

2. In de procedure waartoe een vordering aanleiding geeft, wordt het bewijs dat de vordering niet op grond van lid 1 hoort te worden afgewezen, door de eisende natuurlijke persoon of rechtspersoon, de eisende entiteit of het eisende lichaam geleverd.

3. Dit artikel geldt onverminderd het recht van de in lid 1 bedoelde natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten en lichamen op toetsing door de rechter van de rechtmatigheid van de niet-nakoming van contractuele verplichtingen in overeenstemming met onderhavige verordening.

Artikel 13

1. De Commissie en de lidstaten stellen elkaar om de drie maanden in kennis van de maatregelen die uit hoofde van deze verordening worden genomen en verstrekken elkaar alle relevante informatie waarover zij beschikken in verband met deze verordening, in het bijzonder informatie over:

a) in het kader van artikel 5 bevroren tegoeden en in het kader van de artikelen 6, 7 en 8 verleende toestemmingen;

b) inbreuken, handhavingsproblemen en uitspraken van nationale rechtbanken.

2. De lidstaten stellen elkaar en de Commissie onverwijld in kennis van alle andere relevante informatie waarover zij beschikken en die van invloed kan zijn op de doeltreffende tenuitvoerlegging van deze verordening.

Artikel 14

De Commissie wordt gemachtigd bijlage II te wijzigen op basis van door de lidstaten verstrekte informatie.

Artikel 15

1. Wanneer de VN-veiligheidsraad of het Sanctiecomité een natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of lichaam op de lijst plaatst en een motivering voor de aanwijzing heeft verstrekt, neemt de Raad die natuurlijke persoon of rechtspersoon, die entiteit of dat lichaam op in bijlage I. De Raad stelt de betrokken natuurlijke persoon of rechtspersoon of entiteit of het betrokken lichaam in kennis van zijn besluit en van de motivering, hetzij rechtstreeks, indien het adres bekend is, hetzij middels de bekendmaking van een kennisgeving, zodat die natuurlijke persoon of rechtspersoon of entiteit of dat lichaam daarover opmerkingen kunnen indienen.

2. Indien er opmerkingen worden ingediend of substantieel nieuw bewijsmateriaal wordt overgelegd, toetst de Raad zijn besluit en brengt hij de natuurlijke of rechtspersoon, entiteit of het lichaam daarvan op de hoogte.

3. Indien de Verenigde Naties besluiten een persoon, entiteit of lichaam van de lijst te schrappen, of de identificatiegegevens van een natuurlijke of rechtspersoon, entiteit of lichaam op de lijst te wijzigen, past de Raad bijlage I dienovereenkomstig aan.

Artikel 16

Bijlage I bevat, wanneer beschikbaar, informatie die door de VN-veiligheidsraad of het Sanctiecomité is verstrekt, en die nodig is om de betrokken natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten of lichamen te kunnen identificeren. Met betrekking tot natuurlijke personen kan die informatie bestaan uit namen, inclusief aliassen, geboortedatum en geboorteplaats, nationaliteit, paspoort- en identiteitskaartnummers, geslacht, adres (indien bekend) en functie of beroep. Met betrekking tot rechtspersonen, entiteiten of lichamen kan die informatie namen, plaats en datum van registratie, registratienummer en de plaats van vestiging omvatten. Bijlage I vermeldt tevens de datum van aanwijzing door de Veiligheidsraad of door het Sanctiecomité.

Artikel 17

1. De lidstaten stellen de regels vast betreffende de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de regels ten uitvoer worden gelegd. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

2. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld na de inwerkingtreding van de verordening in kennis van deze regels, en stellen haar in kennis van alle latere wijzigingen.

Artikel 18

1. De lidstaten wijzen de in deze verordening bedoelde bevoegde autoriteiten aan en identificeren hen op de in bijlage II vermelde websites. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van elke wijziging van het adres van de in bijlage II genoemde websites.

2. De lidstaten delen de Commissie na de inwerkingtreding van deze verordening onverwijld mede wie hun bevoegde autoriteiten zijn en hoe deze kunnen worden bereikt, en delen haar alle latere wijzigingen mede.

3. Waar deze verordening een meldingsplicht vaststelt, of de verplichting de Commissie te informeren of op een andere wijze met haar te communiceren, wordt daartoe gebruikgemaakt van het adres en de andere contactgegevens die zijn vermeld in bijlage II.

Artikel 19

Deze verordening is van toepassing:

a) op het grondgebied van de Unie, met inbegrip van haar luchtruim;

b) aan boord van vliegtuigen of vaartuigen die onder de rechtsbevoegdheid van een lidstaat vallen;

c) op alle zich op of buiten het grondgebied van de Unie bevindende natuurlijke personen die onderdaan van een lidstaat zijn;

d) op alle volgens het recht van een lidstaat erkende of opgerichte rechtspersonen, entiteiten of lichamen, binnen of buiten het grondgebied van de Unie;

e) op alle rechtspersonen, entiteiten of lichamen ten aanzien van alle geheel of gedeeltelijk binnen de Unie verrichte zakelijke transacties.

Artikel 20

De Verordeningen (EG) nr. 131/2004 en (EG) nr. 1184/2005 worden ingetrokken. Verwijzingen naar de ingetrokken verordeningen worden gelezen als verwijzingen naar deze verordening en naar Verordening (EU) nr. 748/2014.

Artikel 21

Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 10 juli 2014. Voor de Raad De voorzitter S. GOZI

(1) Zie bladzijde 106 van dit Publicatieblad.

(2) Gemeenschappelijk Standpunt 2004/31/GBVB van de Raad van 9 januari 2004 met betrekking tot de instelling van een embargo op wapens, munitie en militaire uitrusting ten aanzien van Soedan (PB L 6 van 10.1.2004, blz. 55).

(3) Besluit 94/165/GBVB van de Raad van 15 maart 1994 inzake het gemeenschappelijk standpunt vastgesteld door de Raad op basis van artikel J.2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie met betrekking tot de instelling van een embargo op wapens, munitie en militaire uitrusting ten aanzien van Soedan (PB L 75 van 17.3.1994, blz. 1).

(4) Verordening (EG) nr. 131/2004 van de Raad van 26 januari 2004 betreffende bepaalde beperkende maatregelen ten aanzien van Sudan en Zuid-Sudan (PB L 21 van 28.1.2004, blz. 1).

(5) Gemeenschappelijk Standpunt 2005/411/GBVB van de Raad van 30 mei 2005 betreffende beperkende maatregelen tegen Sudan en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2004/31/GBVB (PB L 139 van 2.6.2005, blz. 25).

(6) Verordening (EG) nr. 1184/2005 van de Raad van 18 juli 2005 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen die het vredesproces belemmeren en het internationaal recht overtreden in het conflict in de Sudanese regio Darfur (PB L 193 van 23.7.2005, blz. 9).

(7) Besluit 2011/423/GBVB van de Raad van 18 juli 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Sudan en Zuid-Sudan en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2005/411/GBVB (PB L 188 van 19.7.2011, blz. 20).

(8) Verordening (EU) nr. 748/2014 van de Raad van 10 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Zuid-Sudan (zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad).

(9) Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1).

(10) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31).

BIJLAGE I LIJST VAN DE IN DE ARTIKEL 5 BEDOELDE NATUURLIJKE EN RECHTSPERSONEN, ENTITEITEN EN LICHAMEN A. Natuurlijke personen 1. Familienaam : ELHASSAN Voorna(a)m(en) : Gaffar Mohammed Alias : Gaffar Mohmed Elhassan Geboortedatum/geboorteplaats/nationaliteit/verblijfplaats : Geboortedatum: 24 juni 1952; verblijft in: El Waha, Omdurman, Sudan. Paspoort/identificatiegegevens/status : Gepensioneerd militair van het Sudanese leger. Identiteitskaart voormalig militair nr.: 4302. Aanwijzing/motivering : Generaal-majoor en bevelhebber van de Sudanese strijdkrachten (Sudanese Armed Forces — SAF) voor de westelijke militaire regio. Het panel van deskundigen meldt dat generaal-majoor Gaffar Mohammed Elhassan tegenover hen heeft verklaard dat hij het rechtstreekse operationele bevel (primair tactisch bevel) voerde over alle onderdelen van het SAF in Darfur toen hij de militaire leiding had in de westelijke militaire regio. Elhassan bekleedde die functie van bevelhebber van de westelijke militaire regio van omstreeks november 2004 tot begin 2006. Volgens de informatie van het panel was Elhassan verantwoordelijk voor schendingen van punt 7 van UNSCR 1591 (2005) toen hij uit hoofde van zijn functie (vanuit Khartoum) verzocht om militaire uitrusting en toestemming gaf (sedert 29 maart 2005) voor de overbrenging daarvan naar Darfur zonder dat het Sanctiecomité dat vooraf had goedgekeurd. Elhassan gaf zelf tegenover het panel toe dat tussen 29 maart 2005 en december 2005 vliegtuigen, vliegtuigmotoren en andere militaire uitrusting vanuit andere delen van Sudan Darfur zijn binnengebracht. Hij verklaarde bijvoorbeeld dat tussen 18 en 21 september 2005 2 Mi-24 aanvalshelikopters zonder toestemming Darfur zijn binnengebracht. Ook zijn er gerede gronden om aan te nemen dat Elhassan als bevelhebber van de westelijke militaire regio rechtstreeks verantwoordelijk was voor het toestaan van offensieve militaire vluchten op 23-24 juli 2005 in het gebied rond Abu Hamra en op 19 november 2005 in de streek van Jebel Moon in westelijk Darfur. Bij beide operaties waren Mi-24 aanvalshelikopters betrokken, die naar verluidt bij beide gelegenheden het vuur hebben geopend. Volgens het deskundigenpanel heeft Elhassan tegenover het panel te kennen gegeven dat hij zelf in zijn hoedanigheid van bevelhebber van de westelijke militaire regio goedkeuring had verleend voor luchtsteun en andere luchtoperaties. (Zie verslag van het deskundigenpanel, S/2006/65, punten 266-269). Daarmee heeft generaal-majoor Gaffar Mohammed Elhassan relevante bepalingen van UNSCR 1591 (2005) geschonden en voldoet hij aan de criteria voor de oplegging van sancties door het Comité. Datum van aanwijzing door de VN : 25 april 2006. 2. Familienaam : ALNSIEM Voorna(a)m(en) : Musa Hilal Abdalla Alias : Sheikh Musa Hilal; Abd Allah; Abdallah; AlNasim; Al Nasim; AlNaseem; Al Naseem; AlNasseem; Al Nasseem Geboortedatum/geboorteplaats/nationaliteit/verblijfplaats : Geboortedatum: 1 januari 1964 of 1959; Geboorteplaats: Kutum; verblijft in: Kabkabiya en de stad Kutum, Noord-Darfur en heeft verbleven in Khartoum. Paspoort/identificatiegegevens/status : Diplomatiek paspoort nr.: D014433, afgegeven op 21 februari 2013; vervalt op 21 februari 2015. Nationaliteitsbewijs nr.: A0680623. Lid van de nationale vergadering van Sudan. In 2008 door de president van Sudan benoemd tot speciaal adviseur bij het ministerie van Federale Zaken. Aanwijzing/motivering : Opperhoofd van de Jalul-stam in Noord-Darfur. Human Rights Watch beschikt volgens zijn rapport over een memorandum d.d. 13 februari 2004 van een plaatselijk overheidskantoor in Noord-Darfur waarin „veiligheidseenheden ter plaatse” worden gelast „de mujahedin en de vrijwilligers onder bevel van Sheikh Musa Hilal toe te staan in de regio's van [Noord-Darfur] hun activiteiten te ontplooien en te voorzien in hun vitale behoeften”. Op 28 september 2005 vielen 400 Arabische militieleden de dorpen Aro Sharrow (waaronder het IDP-kamp), Acho en Gozmena in West-Darfur aan. Waarschijnlijk was Musa Hilal tevens aanwezig bij de aanval op het IDP-kamp van Aro Sharrow: omdat zijn zoon was gedood bij de aanval van het SLA op Shareia, had hij nog een persoonlijke rekening te vereffenen. Er zijn gerede gronden om aan te nemen dat hij als opperhoofd rechtstreeks verantwoordelijk was voor deze acties en dat hij tevens verantwoordelijk is voor schendingen van het internationaal humanitair recht en de mensenrechten en voor andere gruweldaden. Datum van aanwijzing door de VN : 25 april 2006. 3. Familienaam : SHARIF Voorna(a)m(en) : Adam Yacub Alias : Adam Yacub Shant; Adam Yacoub Geboortedatum/geboorteplaats/nationaliteit/verblijfplaats : Geboortedatum: omstreeks 1976 Paspoort/identificatiegegevens/status: : Zou overleden zijn op 7 juni 2012. Aanwijzing/motivering : Bevelhebber bij het Sudanese Bevrijdingsleger (Sudanese Liberation Army — SLA) SLA-soldaten onder het bevel van Adam Yacub Shant schonden het staakt-het-vuren door op 23 juli 2005 een militair contingent van de Sudanese regering aan te vallen dat een konvooi vrachtwagens in de buurt van Abu Hamra in noordelijk Darfur begeleidde, en daarbij drie soldaten te doden. Na de aanval werden wapens en munitie van het regeringsleger buitgemaakt. Het deskundigenpanel heeft informatie die bevestigt dat de aanval door SLA-soldaten heeft plaatsgevonden en duidelijk georganiseerd en dus goed gepland was. Redelijkerwijs kan daarom worden aangenomen, zoals het panel deed, dat Shant als de vaste SLA-bevelhebber in de regio, kennis moet hebben gehad van de aanval en die goedgekeurd of gelast heeft. Hij draagt derhalve rechtstreekse verantwoordelijkheid voor de aanval en voldoet aan de criteria voor plaatsing op de lijst. Datum van aanwijzing door de VN : 25 april 2006. 4. Familienaam : MAYU Voorna(a)m(en) : Jibril Abdulkarim Ibrahim Alias : General Gibril Abdul Kareem Barey; „Tek”; Gabril Abdul Kareem Badri Geboortedatum/geboorteplaats/nationaliteit/verblijfplaats : Geboortedatum: 1 januari 1967; Geboorteplaats: Nijldistrict, El-Fasher, El-Fasher, Noord-Darfur; Nationaliteit: Sudanees van geboorte; verblijft in: Tine, aan de Sudanese kant van de grens met Tsjaad. Paspoort/identificatiegegevens/status: : Nationaal identificatienummer: 192-3238459-9 Nationaliteitsbewijs verkregen door geboorte: nr. 302581 Aanwijzing/motivering : Commandant bij de Nationale Beweging voor Hervorming en Ontwikkeling (National Movement for Reform and Development — NMRD). Mayu is verantwoordelijk voor de ontvoering, in oktober 2005, van personeelsleden van de missie van de Afrikaanse Unie in Sudan (African Union Mission in Sudan — AMIS). Mayu trachtte openlijk de AMIS-missie door intimidatie te dwarsbomen; hij dreigde bijvoorbeeld in november 2005 helikopters van de Afrikaanse Unie (AU) in de streek van Jebel Moon uit de lucht te schieten. Met dergelijke acties heeft Mayu onmiskenbaar UNSCR 1591 (2005) geschonden door een bedreiging voor de stabiliteit in Darfur te vormen en voldoet hij aan de criteria voor oplegging van sancties door het Comité. Datum van aanwijzing door de VN : 25 april 2006. B. Rechtspersonen, entiteiten en lichamen