NL Publicatieblad van de Europese Unie L 340/2

GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2016/2250 VAN DE COMMISSIE

van 4 oktober 2016

tot vaststelling van een teruggooiplan voor bepaalde demersale visserijen in de Noordzee en de wateren van de Unie van ICES-sector IIa

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (1), en met name artikel 15, lid 6,

Gezien Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen (2), en met name artikel 18 bis,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Verordening (EU) nr. 1380/2013 heeft onder meer tot doel de teruggooi in alle visserijen van de Unie geleidelijk uit te bannen middels de invoering van een aanlandingsverplichting voor vangsten van soorten waarvoor vangstbeperkingen gelden.

(2) Artikel 15, lid 6, van die verordening verleent de Commissie de bevoegdheid om door middel van gedelegeerde handelingen teruggooiplannen vast te stellen voor een termijn van ten hoogste drie jaar, op basis van gezamenlijke aanbevelingen die de lidstaten opstellen in overleg met de betrokken adviesraden.

(3) België, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk hebben een rechtstreeks belang bij het visserijbeheer in de Noordzee. Na overleg met de adviesraad voor de Noordzee hebben deze lidstaten op 3 juni 2016 bij de Commissie een gezamenlijke aanbeveling ingediend inzake een nieuw teruggooiplan voor bepaalde demersale visserijen in de Noordzee. De desbetreffende wetenschappelijke instanties hebben een wetenschappelijke bijdrage geleverd, die is beoordeeld door het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV). Op 14 juli zijn de betrokken maatregelen besproken op een bijeenkomst van een deskundigengroep waar 28 lidstaten en de Commissie vertegenwoordigd waren en het Europees Parlement als waarnemer aanwezig was.

(4) De in de gezamenlijke aanbeveling opgenomen maatregelen zijn in overeenstemming met artikel 18, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1380/2013.

(5) Voor de toepassing van die verordening omvat de Noordzee de ICES-gebieden IIIa en IV. Aangezien sommige demersale bestanden die voor het voorgestelde teruggooiplan van belang zijn, ook worden aangetroffen in de wateren van de Unie van ICES-sector IIa, adviseren de betrokken lidstaten ook ICES-sector IIa in het teruggooiplan op te nemen.

(6) Overeenkomstig artikel 15, lid 1, onder c), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 is de aanlandingsverplichting in de Noordzee uiterlijk vanaf 1 januari 2016 van toepassing op: — gemengde visserij op kabeljauw, schelvis, wijting en zwarte koolvis; — visserij op langoustines; — gemengde visserij op tong en schol; — visserij op heek, en — visserij op Noorse garnaal. Overeenkomstig artikel 15, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 zijn in Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2440 van de Commissie (3) de soorten vastgesteld die met ingang van 1 januari 2016 moeten worden aangeland. Deze soorten zijn zwarte koolvis, schelvis, langoustines, tong, schol, heek en Noordse garnaal. Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2440 verplicht ook tot aanlanding van bijvangsten van Noordse garnaal. De onderhavige verordening moet de in Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2440 opgenomen bepalingen over de aan te landen soorten opnieuw instellen en moet specificeren welke extra soorten en visserijen in 2017 en 2018 onder de aanlandingsverplichting worden gebracht.

(7) Volgens de betrokken lidstaten wordt de uitvoering van de aanlandingsverplichting voor kabeljauw bemoeilijkt omdat de in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1342/2008 van de Raad (4) vastgestelde visserijinspanningsvoorschriften een rem zetten op de flexibiliteit die nodig is om na de invoering van de aanlandingsverplichting de visserijpatronen aan te passen door bijv. een keuze te maken voor een bepaald gebied of bepaald vistuig. Verordening (EG) nr. 1342/2008 ligt momenteel ter herziening voor bij de medewetgevers. Om een gelijktijdige toepassing van de visserijinspanningsregeling en de aanlandingsverplichting voor kabeljauw te voorkomen, mag de aanlandingsverplichting voor deze soort pas van kracht worden zodra de inspanningsregeling vervalt.

(8) In het kader van de vrijstelling van de aanlandingsverplichting voor soorten waarvoor wetenschappelijk vaststaat dat zij hoge overlevingskansen hebben, is in Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2440 een vrijstelling vastgesteld voor vangsten van langoustines in ICES-sector IIIa mits deze zijn bovengehaald met korven of bepaalde bodemtrawls. lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer in de Noordzee moeten krachtens die gedelegeerde verordening bij de Commissie aanvullende wetenschappelijke informatie indienen ter ondersteuning van de vrijstellingen voor de gespecificeerde bodemtrawls. Die informatie is inmiddels ingediend en is door het WTECV bevredigend bevonden. Bijgevolg moet die vrijstelling in het nieuwe teruggooiplan worden opgenomen.

(9) De gezamenlijke aanbeveling omvat een vrijstelling op grond van hoge overlevingskansen voor langoustines in ICES-deelgebied IV die zijn gevangen met bepaalde vistuigen op voorwaarde dat deze zijn uitgerust met een selectiviteitsnetrooster.

(10) De gezamenlijke aanbeveling omvat tevens een vrijstelling op grond van hoge overlevingskansen voor tong in ICES-deelgebied IV die is gevangen met bepaalde vistuigen op voorwaarde dat deze bevorderlijk zijn voor de overlevingskansen van tong.

(11) Gezien het wetenschappelijk bewijsmateriaal dat in de gezamenlijke aanbeveling is verstrekt en door het WTECV is beoordeeld, en gezien de kenmerken van het vistuig, de visserijpraktijken en het ecosysteem, moeten deze vrijstellingen in deze verordening worden opgenomen voor 2017. De lidstaten moeten aanvullende gegevens verstrekken opdat het WTECV de overlevingspercentages van met de betrokken trawls gevangen langoustines en tong verder kan beoordelen en de Commissie de vrijstelling in kwestie kan bezien.

(12) Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2440 zijn de-minimisvrijstellingen ingesteld voor: — tong gevangen met schakel- en kieuwnetten in ICES-sector IIIa, ICES-deelgebied IV en wateren van de Unie van ICES-sector IIa; — tong gevangen met bepaalde boomkorren in ICES-deelgebied IV; — langoustines gevangen met bepaalde bodemtrawls in ICES-deelgebied IV en wateren van de Unie van ICES-sector IIa, en — tong en schelvis gecombineerd gevangen met bepaalde bodemtrawls in ICES-sector IIIa. In de gezamenlijke aanbeveling wordt voorgesteld deze vrijstellingen te continueren. Bijgevolg moet deze vrijstellingen in het nieuwe teruggooiplan worden opgenomen.

(13) De gezamenlijke aanbeveling omvat een de-minimisvrijstelling voor tong, schelvis en wijting die gecombineerd worden gevangen met bepaalde bodemtrawls in ICES-sector IIIa, voor tong, schelvis en wijting die gecombineerd worden gevangen met kubben in ICES-sector IIIa en, voor 2018, wijting gevangen met bodemtrawls in ICES-sector IVc.

(14) Het WTECV heeft het dwingende bewijsmateriaal dat de lidstaten ter staving van de vrijstellingen hebben ingediend, onderzocht en stelt vast dat daarin voldoende wordt beargumenteerd dat verdere verbeteringen van de selectiviteit moeilijk te verwezenlijken zijn en/of tot onevenredig hoge kosten voor de behandeling van ongewenste vangsten zouden leiden. Op basis daarvan beschouwt de Commissie het als passend de de-minimisvrijstellingen overeenkomstig het in de gezamenlijke aanbeveling voorgestelde percentage vast te stellen binnen de grenzen die zijn bepaald in artikel 15, lid 5, onder c), van Verordening (EU) nr. 1380/2013.

(15) Artikel 18 bis van Verordening (EG) nr. 850/98 verleent de Commissie de bevoegdheid om, met het oog op de vaststelling van teruggooiplannen en voor soorten die onder de aanlandingsverplichting vallen, minimuminstandhoudingsreferentiegrootten vast te stellen om de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen te waarborgen. De minimuminstandhoudingsreferentiegrootten kunnen zo nodig afwijken van de in bijlage XII bij Verordening (EG) nr. 850/98 vastgestelde grootten. Voor langoustines in ICES-sector IIIa moeten de in Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2440 vastgestelde minimuminstandhoudingsreferentiegrootten behouden blijven, meer bepaald een totale lengte van 105 mm en een pantserlengte van 32 mm. Hieraan moet een minimale staartlengte van 59 mm worden toegevoegd op basis van de gezamenlijke aanbeveling en de beoordeling van het WTECV, waarin staat dat deze staartlengte overeenkomt met de reeds bestaande waarden voor de totale lengte en de pantserlengte.

(16) De teruggooiplannen kunnen ook technische maatregelen bevatten voor visserijen of soorten die onder de aanlandingsverplichting vallen. Om de selectiviteit van het vistuig te vergroten en ongewenste vangsten in het Skagerrak te verminderen, moeten bepaalde technische maatregelen waarover de Unie en Noorwegen in 2011 (5) en 2012 (6) overeenstemming hebben bereikt, behouden blijven.

(17) Met het oog op deugdelijke controle moeten voor de lidstaten specifieke voorschriften worden vastgesteld met betrekking tot het opstellen van een lijst van onder deze verordening vallende vaartuigen.

(18) Aangezien de in deze verordening vastgestelde maatregelen rechtstreeks van invloed zijn op economische activiteiten die met het visseizoen van de vaartuigen van de Unie samenhangen, en op de programmering van dat visseizoen, moet deze verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking treden. Zij moet met ingang van 1 januari 2017 tot en met 31 december 2018 van toepassing zijn om in overeenstemming te zijn met het in artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 vastgestelde tijdschema,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Uitvoering van de aanlandingsverplichting

De in artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 vastgestelde aanlandingsverplichting is in ICES-deelgebied IV (Noordzee), ICES-sector IIIa (Kattegat and Skagerrak) en de wateren van de Unie van ICES-sector IIa (Noorse Zee) van toepassing op de visserijen die zijn opgenomen in de bijlage bij de onderhavige verordening.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

1. „seltra-paneel”: een selectiviteitsvoorziening bestaande uit een bovenpaneel met een maaswijdte van ten minste 270 mm (ruitvormige mazen) geplaatst in een door vier panelen gevormd gedeelte en zodanig gemonteerd dat de samenvoegingsverhouding bij de naad drie mazen van 90 mm per maas van 270 mm bedraagt, of bestaande uit een bovenpaneel met een maaswijdte van ten minste 140 mm (vierkante mazen). Het paneel is ten minste 3 m lang, is aangebracht op niet meer dan 4 m van de pooklijn en neemt de volledige breedte van de bovenkant van de trawl in beslag (d.w.z. van naadlijn tot naadlijn);

2. „selectiviteitsnetrooster” (Netgrid): een selectiviteitsvoorziening bestaande uit een door vier panelen gevormd gedeelte dat wordt aangebracht in een door twee panelen gevormde trawl met een hoeks geplaatst netpaneel met ruitvormige mazen van ten minste 200 mm, zodat aan de bovenkant van de trawl een ontsnappingsgat ontstaat.

Artikel 3

Specifieke voorschriften inzake de aanlandingsverplichting voor kabeljauw

Onverminderd artikel 1 is de verplichting tot het aanlanden van vangsten kabeljauw op grond van deze verordening slechts van toepassing indien Verordening (EG) nr. 1342/2008 of hoofdstuk III daarvan vóór 1 januari 2017 wordt ingetrokken.

Artikel 4

Vrijstellingen voor langoustines op grond van overlevingskansen

1. De in artikel 15, lid 4, onder b), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 bedoelde vrijstelling van de aanlandingsverplichting voor soorten waarvoor wetenschappelijk vaststaat dat zij hoge overlevingskansen hebben, geldt voor de volgende vangsten van langoustines:

a) vangsten met korven (FPO (7));

b) vangsten in ICES-sector IIIa met bodemtrawls (OTB, TBN) met een maaswijdte van ten minste 70 mm die zijn uitgerust met een soortselectief rooster met een afstand van ten hoogste 35 mm tussen de staven;

c) vangsten in ICES-sector IIIa met bodemtrawls (OTB, TBN) met een maaswijdte van ten minste 90 mm die zijn uitgerust met een seltra-paneel;

d) in 2017, vangsten in ICES-deelgebied IV met bodemtrawls (OTB, TBN) met een maaswijdte van ten minste 80 mm die zijn uitgerust met een selectiviteitsnetrooster.

2. Langoustines die overeenkomstig lid 1 zijn gevangen, worden onmiddellijk in hun geheel vrijgelaten in het gebied waar zij zijn gevangen.

3. lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer in de Noordzee stellen de Commissie voor 1 mei 2017 in kennis van gegevens ter aanvulling van die in de gezamenlijke aanbeveling van 3 juni 2016, alsmede van andere ter zake relevante wetenschappelijke informatie ter ondersteuning van de in lid 1, onder d), vastgestelde vrijstelling. Het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) beoordeelt deze gegevens en informatie voor 1 september 2017.

Artikel 5

Vrijstellingen voor tong op grond van overlevingskansen

1. De in artikel 15, lid 4, onder b), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 bedoelde vrijstelling van de aanlandingsverplichting voor soorten waarvoor wetenschappelijk vaststaat dat zij hoge overlevingskansen hebben, geldt in 2017 voor vangsten van tong onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte die binnen zes zeemijl voor de kust in ICES-sector IVc en buiten vastgestelde kraamgebieden worden gedaan met ottertrawls (OTB) met een maaswijdte in de kuil van 80-99 mm.

2. De in lid 1 bedoelde vrijstelling is slechts van toepassing voor vaartuigen met een lengte van maximaal 10 m en een motorvermogen van maximaal 180 kW wanneer deze vissen in wateren met een diepte van maximaal 15 m en hun trekken niet langer duren dan anderhalf uur.

3. Tong die overeenkomstig lid 1 is gevangen, wordt onmiddellijk vrijgelaten.

4. lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer in de Noordzee dienen voor 1 mei 2017 bij de Commissie aanvullende wetenschappelijke informatie in ter ondersteuning van de in lid 1 vastgestelde vrijstelling. Het WTECV beoordeelt deze informatie voor 1 september 2017.

Artikel 6

De-minimisvrijstellingen

In afwijking van artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 mogen de volgende hoeveelheden op grond van artikel 15, lid 4, onder c), worden teruggegooid:

a) voor tong, maximaal 3 % van de totale jaarlijkse vangsten van deze soort door vaartuigen die in ICES-sector IIIa, ICES-deelgebied IV en de wateren van de Unie van ICES-sector IIa vissen met schakel- en kieuwnetten (GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF);

b) voor tong onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, in 2017 maximaal 7 % en in 2018 maximaal 6 % van de totale jaarlijkse vangsten van deze soort door vaartuigen die in ICES-deelgebied IV boomkorren (TBB) gebruiken met een maaswijdte van 80-119 mm en met een grotere maaswijdte in de tunnel;

c) voor langoustines onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, maximaal 6 % van de totale jaarlijkse vangsten van deze soort door vaartuigen die in ICES-deelgebied IV en de wateren van de Unie van ICES-sector IIa bodemtrawls (OTB, TBN, OTT, TB) gebruiken met een maaswijdte van 80-99 mm;

d) in 2017, voor tong en schelvis onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, gecombineerd gevangen, maximaal 2 % van de totale jaarlijkse vangsten van langoustines, tong, schelvis en Noordse garnaal in de visserij op langoustines door vaartuigen die in ICES-sector IIIa vissen met bodemtrawls (OTB, TBN) met een maaswijdte van ten minste 70 mm die zijn uitgerust met een soortselectief rooster met een afstand van ten hoogste 35 mm tussen de staven;

e) in 2018, voor tong, schelvis en wijting onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, gecombineerd gevangen, maximaal 4 % van de totale jaarlijkse vangsten van langoustines, tong, schelvis, wijting en Noordse garnaal in de visserij op langoustines door vaartuigen die in ICES-sector IIIa vissen met bodemtrawls (OTB, TBN) met een maaswijdte van ten minste 70 mm die zijn uitgerust met een soortselectief rooster met een afstand van ten hoogste 35 mm tussen de staven;

f) voor tong, schelvis en wijting onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, gecombineerd gevangen, maximaal 1 % van de totale jaarlijkse vangsten van langoustines, tong, schelvis, wijting en Noordse garnaal in de visserij op Noordse garnaal door vaartuigen die in ICES-sector IIIa vissen met bodemtrawls (OTB) met een maaswijdte van ten minste 35 mm die zijn uitgerust met een soortselectief rooster met een afstand van ten hoogste 19 mm tussen de staven, en een vrije uitlaat voor de vis;

g) voor tong, schelvis en wijting, gecombineerd gevangen, maximaal 0,5 % van de totale jaarlijkse vangsten van langoustines, tong, schelvis, wijting en Noordse garnaal in de kubbenvisserij (FPO) op langoustines in ICES-sector IIIa;

h) in 2018, voor wijting, maximaal 7 % van de totale jaarlijkse vangsten van langoustines, schelvis, tong, Noordse garnaal, wijting, schol, zwarte koolvis en kabeljauw in de gemengde visserij op tong, wijting en soorten zonder vangstbeperkingen door vaartuigen die in ICES-sector IVc vissen met bodemtrawls (OTB, OTT) met een maaswijdte van 70-99 mm.

Artikel 7

Minimuminstandhoudingsreferentiegrootte

In afwijking van de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte die in bijlage XII bij Verordening (EG) nr. 850/98 is vastgesteld, geldt voor langoustines in ICES-sector IIIa de volgende minimuminstandhoudingsreferentiegrootte:

a) totale lengte van 105 mm;

b) staartlengte van 59 mm;

c) pantserlengte 32 mm.

Artikel 8

Specifieke technische maatregelen voor het Skagerrak

1. Het is verboden in het Skagerrak trawls, Deense zegens, boomkorren of soortgelijke sleepnetten met een maaswijdte van minder dan 120 mm aan boord te hebben of te gebruiken.

2. In afwijking van lid 1 mogen ook de volgende trawls worden gebruikt:

a) trawls met een maaswijdte in de kuil van ten minste 90 mm die zijn uitgerust met een seltra-paneel of een sorteerrooster met een afstand van ten hoogste 35 mm tussen de staven;

b) trawls met een maaswijdte in de kuil van ten minste 70 mm (vierkante mazen) die zijn uitgerust met een sorteerrooster met een afstand van ten hoogste 35 mm tussen de staven;

c) trawls met een minimummaaswijdte van minder dan 70 mm wanneer wordt gevist op pelagische of industriële soorten, mits de vangst voor meer dan 80 % uit één of meer pelagische of industriële soorten bestaat;

d) trawls met een maaswijdte in de kuil van ten minste 35 mm wanneer wordt gevist op Pandalus, mits ze zijn uitgerust met een sorteerrooster met een afstand van ten hoogste 19 mm tussen de staven.

3. Bij de visserij op Pandalus overeenkomstig lid 2, onder d), mag een visretentiesysteem worden gebruikt mits er toereikende vangstmogelijkheden voor de bijvangst zijn en het retentiesysteem:

— een bovenpaneel heeft met vierkante mazen met een wijdte van ten minste 120 mm;

— ten minste 3 m lang is, en

— ten minste even breed is als de breedte van het sorteerrooster.

Artikel 9

Lijst van vaartuigen

Overeenkomstig de criteria in de bijlage bij deze verordening bepalen de lidstaten voor elke specifieke visserij welke vaartuigen onder de aanlandingsverplichting vallen. Uiterlijk op 31 december 2016 dienen zij bij de Commissie en de andere lidstaten via de beveiligde controlewebsite van de Unie de krachtens de eerste zin opgestelde lijsten in van alle vaartuigen die gericht op zwarte koolvis vissen, als omschreven in de bijlage. De lidstaten werken deze lijsten bij.

Artikel 10

Inwerkingtreding en toepassing

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2017 tot en met 31 december 2018.

Artikel 9 is evenwel van toepassing met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 4 oktober 2016. Voor de Commissie De voorzitter Jean-Claude JUNCKER

(1) PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22.

(2) PB L 125 van 27.4.1998, blz. 1.

(3) Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2440 van de Commissie van 22 oktober 2015 tot vaststelling van een teruggooiplan voor bepaalde demersale visserijen in de Noordzee en de wateren van de Unie van ICES-sector IIa (PB L 336 van 23.12.2015, blz. 42).

(4) Verordening (EG) nr. 1342/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van een langetermijnplan voor kabeljauwbestanden en de bevissing van deze bestanden, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 423/2004 (PB L 348 van 24.12.2008, blz. 20).

(5) Goedgekeurde notulen van het visserijoverleg tussen Noorwegen en de Europese Unie inzake de reglementering van de visserij in het Skagerrak en het Kattegat voor 2012.

(6) Goedgekeurde notulen van het visserijoverleg tussen de Europese Unie en Noorwegen over maatregelen voor de uitvoering van een teruggooiverbod en controlemaatregelen in het Skagerrakgebied, 4 juli 2012.

(7) De in deze verordening gebruikte vistuigcodes zijn die van bijlage XI bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011 van de Commissie van 8 april 2011 houdende bepalingen voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen (PB L 112 van 30.4.2011, blz. 1). Voor vaartuigen met een lengte over alles van minder dan 10 m wordt in deze verordening gebruikgemaakt van de codes van de vistuigindeling van de FAO.