ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

De partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Republiek Gabon en de Europese Gemeenschap (1) (“de overeenkomst”), die bij Verordening (EG) nr. 450/2007 van de Raad (2) is goedgekeurd, is op 11 juni 2007 in werking getreden. Het protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de partnerschapovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Unie en de Republiek Gabon (3), ondertekend op 24 juli 2013 (“het protocol 2013”), is op 23 juli 2016 verstreken.
(5)

Overeenkomstig artikel 52, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 389/2013 heeft Denemarken de Commissie bij brief van 11 februari 2021 in kennis gesteld van wijzigingen van zijn nationale toewijzingstabel om te voorzien in de kosteloze toewijzing van emissierechten aan nieuwkomers.
(6)

Het juridisch, toezichthoudend en handhavingskader dat in Canada van toepassing is op otc-derivatencontracten, is vastgelegd in Guideline E-22 on Margin Requirements for Non-Centrally Cleared Derivatives en in Guideline B-7 on Derivatives Sound Practices (samen “de Guidelines” genoemd) van het Office of the Superintendent of Financial Institutions (hierna “het OSFI” genoemd). Niet-naleving van de Guidelines kan aanleiding geven tot een herziening van de vergunning op grond waarvan entiteiten die onder de Guidelines vallen, werken. Het OSFI zorgt voor bedrijfseconomische regelgeving en toezicht op Federally-Regulated Financial Institutions (FRFI’s) in Canada en is verantwoordelijk voor de monitoring en de handhaving van de naleving van alle richtsnoeren van het OSFI. FRFI’s zijn banken, filialen van buitenlandse banken, bankholdings, trust- en kredietmaatschappijen, coöperatieve kredietverenigingen, coöperatieve detailhandelsverenigingen, levensverzekeringsmaatschappijen, vastgoed- en ongevallenverzekeringsmaatschappijen en verzekeringsholdings. In de Guidelines worden minimumnormen vastgesteld voor margin- en andere vereisten voor risico-inperkingstechnieken voor door FRFI’s verrichte niet-centraal geclearde derivatentransacties. Guideline B-7 is in november 2014 in werking getreden, terwijl Guideline E-22 in juni 2017 in werking is getreden en sommige vereisten ervan zijn ingefaseerd overeenkomstig het internationale kader en afgestemd op de bestaande invoering in Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251.
(1)

Artikel 21, lid 1, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie bepaalt dat de Unie ernaar streeft betrekkingen te ontwikkelen en partnerschappen aan te gaan met derde landen en met de mondiale, internationale en regionale organisaties die de in artikel 21, lid 1, eerste alinea, bedoelde beginselen delen. In die tweede alinea is ook bepaald dat de Unie multilaterale oplossingen voor gemeenschappelijke problemen bevordert, met name in het kader van de Verenigde Naties.
(8)

Prudential Standard CPS 226 is in het algemeen van toepassing op transacties in niet-centraal geclearde derivaten tussen “APRA covered entities” en “covered counterparties”. “APRA covered entities” zijn vergunninghoudende deposito-instellingen (ADI’s), met inbegrip van buitenlandse ADI’s, niet-operationele holdings met een vergunning krachtens de Banking Act, algemene verzekeraars, met inbegrip van verzekeraars van Category C, niet-operationele holdings met een vergunning krachtens de Insurance Act, moedermaatschappijen van verzekeringsgconcerns van Level 2, levensverzekeraars met inbegrip van onderlinge verzekeringsmaatschappijen en in aanmerking komende buitenlandse levensverzekeringsmaatschappijen (EFLIC’s), niet-operationele holdings die zijn geregistreerd krachtens de Life Insurance Act en te registreren pensioenfondsen krachtens de SIS Act met betrekking tot hun bedrijfsactiviteiten. De definitie van “covered counterparties” komt daarom in grote lijnen overeen met de definitie van “financiële tegenpartij” in artikel 2, lid 8, van Verordening (EU) nr. 648/2012, terwijl special purpose vehicles op vergelijkbare wijze worden uitgesloten wanneer de transactie uitsluitend voor afdekkingsdoeleinden wordt uitgevoerd. In de definitie van “covered counterparties” wordt geen rekening gehouden met het rechtsgebied waar de tegenpartij gevestigd is, zolang er geen twijfel bestaat over de afdwingbaarheid van de verrekeningsovereenkomst bij insolventie of faillissement van de tegenpartij, of wanneer zekerheidsovereenkomsten niet betwistbaar zijn en juridisch afdwingbaar zijn bij wanbetaling van de tegenpartij.
(5)

Het juridisch, toezichthoudend en handhavingskader dat in Brazilië van toepassing is op otc-derivatencontracten is vastgelegd in wetten en eveneens in circulaires, resoluties en instructies van de Banco Central do Brasil (hierna “de BCB” genoemd), de Comissão de Valores Mobiliários (hierna “de CVM” genoemd) en de Conselho Monetário Nacional (hierna “de CMN” genoemd). Met name regelt Wet 6.385/76 de effectenmarkt van Brazilië; Instructie CVM 461/07 regelt gereglementeerde effectenmarkten, waaronder georganiseerde effectenbeurzen, georganiseerde otc-markten en niet-georganiseerde otc-markten; Circular BCB 3.082/02 stelt de criteria vast voor de boekhoudkundige behandeling van derivaten die eigendom zijn van financiële instellingen en andere instellingen die onder toezicht staan van de BCB; Resolução CMN 3.505/07 reguleert otc-derivatencontracten die in Brazilië zijn gesloten door Braziliaanse financiële instellingen en andere instellingen die onder toezicht van de BCB staan; Resolução CMN 4.277/13 stelt vereisten vast inzake waardering tegen marktwaarde en op basis van een modellenbenadering van derivatencontracten die zijn gesloten door financiële instellingen en andere instellingen die onder toezicht van de BCB staan; Instrução CVM 438/06 stelt vereisten vast inzake waardering tegen marktwaarde voor bepaalde soorten open-end beleggingsfondsen; Resoluçao 4.662/18 geeft een overzicht van bilaterale marginvereisten; Resolução BCB 3.263/05 betreft het comprimeren van portefeuilles; Resolução CMN 4.373/14 stelt vereisten vast voor niet-ingezeten beleggers die otc-derivatentransacties verrichten in Brazilië en ten slotte regelen de Wetten 4.595/64, 6.385/76, 10.214/01, 12.810/13 het beroepsgeheim, het toezicht en de handhaving.
(5)

Het juridisch, toezichthoudend en handhavingskader dat in Singapore van toepassing is op niet-centraal geclearde derivatencontracten, is vastgelegd in de Securities and Futures (licensing and conduct of business) Regulations, alsook in de Guidelines on risk mitigation requirements for non-centrally cleared over-the-counter derivative contracts (hierna Guidelines on risk mitigation requirements genoemd) en in de Guidelines on margin requirements for non-centrally cleared derivative contracts (hierna Guidelines on margins genoemd) van de Monetary Authority of Singapore (“MAS”). De Guidelines on margins zijn op 1 maart 2017 in werking getreden en de Guidelines on risk mitigation requirements zijn in april 2019 gepubliceerd. De MAS is de centrale bank en de financiële toezichthouder van Singapore en oefent prudentieel toezicht uit op alle financiële instellingen in Singapore, waaronder banken, handelsbanken, verzekeringsmaatschappijen, kapitaalmarktintermediairs, financiële adviseurs en financiëlemarktinfrastructuren. De MAS is bevoegd voor otc-derivaten in de zin van artikel 2, lid 7, van Verordening (EU) nr. 648/2012.
BESLUIT (EU) 2021/1250 VAN DE RAAD

van 26 juli 2021

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van Protocol 31 betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden, dat is gehecht aan de EER-overeenkomst (Europees Defensiefonds)

(Voor de EER relevante tekst)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 173, lid 3, artikel 182, lid 4, artikel 183 en artikel 188, tweede alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) (“de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan het Gemengd Comité van de EER besluiten onder andere Protocol 31 betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden, dat is gehecht aande EER-overeenkomst te wijzigen.

(3) Verordening (EU) 2021/697 van het Europees Parlement en de Raad (3) moet in de EER-overeenkomst worden opgenomen.

(4) Protocol 31 bij de EER-overeenkomst moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(5) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER moet derhalve worden gebaseerd op het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1 Het namens de Europese Unie binnen het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt met betrekking tot de voorgestelde wijziging van Protocol 31 betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden, dat is gehecht aan de EER-overeenkomst, wordt gebaseerd op het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER (4).

Artikel 2 Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 26 juli 2021. Voor de Raad De voorzitter G. DOVŽAN

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

(3) Verordening (EU) 2021/697 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2021 tot oprichting van het Europees Defensiefonds en tot intrekking van Verordening (EU) 2018/1092 (PB L 170 van 12.5.2021, blz. 149).

(4) Zie document ST 10693/21 op http://register.consilium.europa.eu.
BESLUIT (EU) 2021/1249 VAN DE RAAD

van 26 juli 2021

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt met betrekking tot een wijziging van Protocol 31 betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden, dat is gehecht aan de EER-overeenkomst, (Begrotingsonderdeel 07 20 03 01 — Sociale zekerheid)

(Voor de EER relevante tekst)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 46 en 48, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) (“de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan onder meer Protocol 31 betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden (“Protocol 31”) bij de EER-overeenkomst bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Het is wenselijk om de samenwerking tussen de partijen bij de EER-overeenkomst voort te zetten bij uit de algemene begroting van de Unie gefinancierde maatregelen met betrekking tot het vrije verkeer van werknemers, coördinatie van de socialezekerheidsregelingen en maatregelen ten behoeve van migranten, met inbegrip van migranten uit niet-lidstaten.

(4) Protocol 31 bij de EER-overeenkomst moet daarom worden gewijzigd om de voortzetting van dergelijke uitgebreide samenwerking vanaf 1 januari 2021 mogelijk te maken.

(5) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER moet worden gebaseerd op het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1 Het namens de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van Protocol 31 betreffende samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden, dat aan de EER-overeenkomst is gehecht, wordt gebaseerd op het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER (3).

Artikel 2 Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 26 juli 2021. Voor de Raad De voorzitter G. DOVŽAN

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

(3) Zie document ST 10507/21 op http://register.consilium.europa.eu.
(2)

In het kader van die beoordeling controleert de Commissie of de houder van de verleende erkenning de relevante juridische entiteit is binnen de organisatie waarop de bepalingen van Verordening (EG) nr. 391/2009 van toepassing zijn, in de zin van en overeenkomstig artikel 2, punt c), en artikel 4, lid 3, van de verordening. Als dat niet het geval is, neemt de Commissie een besluit tot wijziging van die erkenning. Overeenkomstig artikel 2, punt c), van Verordening (EG) nr. 391/2009 wordt onder “organisatie” verstaan: een juridische entiteit, haar dochterondernemingen en alle andere entiteiten waarover zij zeggenschap heeft, die gezamenlijk of afzonderlijk taken uitvoeren die binnen het toepassingsgebied van die verordening vallen.
(31)

De Commissie moet de centrale administrateur van het transactielogboek van de Europese Unie opdracht geven de nationale toewijzingstabellen in het EU-register in te voeren, aangezien zij van mening is dat de aangemelde nationale toewijzingstabellen in overeenstemming zijn met Richtlijn 2003/87/EG, Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 en Besluit (EU) 2021/355,
(2)

Bij artikel 8, lid 3, van Besluit (GBVB) 2020/472 is bepaald dat, niettegenstaande deze periode, de machtiging voor de operatie elke vier maanden wordt bevestigd en dat het Politiek en Veiligheidscomité de operatie verlengt, tenzij uit met bewijsmateriaal gestaafde informatie die overeenkomstig de in het operatieplan opgenomen criteria is verzameld, blijkt dat de inzet van maritieme middelen van de operatie een aanzuigend effect op de migratie heeft.
(4)

Er moet worden gezorgd voor een naadloze overgang van de Uniesteun van de APF naar de EPF door de vaststelling van een steunmaatregel in de vorm van een algemeen steunprogramma voor de AU voor de tweede helft van 2021 (de “steunmaatregel”). Naar verwachting zal de steunmaatregel worden gevolgd door verdere steun voor de AU voor de periode 2022-2024. Een algemeen programma maakt het mogelijk betrouwbare en voorspelbare financiering te blijven verstrekken aan door Afrika geleide vredesoperaties waarvoor de Raad voor Vrede en Veiligheid van de Afrikaanse Unie een mandaat of toestemming heeft gegeven, terwijl tegelijkertijd wordt gezorgd voor de nodige flexibiliteit om doeltreffend en efficiënt te kunnen reageren op conflictontwikkelingen op het Afrikaanse continent. Naar verwachting zullen acties in het kader van de steunmaatregel kunnen worden uitgevoerd door entiteiten die ervaring hebben met de uitvoering van acties in het kader van de APF. Bij de uitvoering van acties in het kader van deze steunmaatregel zal rekening worden gehouden met de beginselen en vereisten van Besluit (GBVB) 2021/509, in overeenstemming met de voorschriften voor de uitvoering van de ontvangsten en uitgaven die worden gefinancierd in het kader van de EPF.
BESLUIT (GBVB) 2021/1194 VAN DE RAAD

van 19 juli 2021

tot verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie in Kosovo (*) en tot wijziging van Besluit (GBVB) 2020/1135

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 33 en artikel 31, lid 2,

Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Op 30 juli 2020 heeft de Raad bij Besluit (GBVB) 2020/1135 (1) de heer Tomáš SZUNYOG benoemd tot speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie (SVEU) in Kosovo. Het mandaat van de SVEU eindigt op 31 augustus 2021.

(2) Het mandaat van de SVEU moet met 24 maanden worden verlengd, en voor de periode van 1 september 2021 tot en met 31 augustus 2023 moet een nieuw financieel referentiebedrag worden vastgesteld.

(3) De SVEU zal het mandaat uitvoeren in een mogelijk verslechterende situatie die de verwezenlijking van de doelstellingen van het externe optreden van de Unie, als geformuleerd in artikel 21 van het Verdrag, kan hinderen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1 Het mandaat van de heer Tomáš SZUNYOG als speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie (SVEU) in Kosovo wordt verlengd tot en met 31 augustus 2023. De Raad kan, op basis van een beoordeling door het Politiek en Veiligheidscomité en op voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, besluiten dat het mandaat van de SVEU wordt verlengd of eerder wordt beëindigd.

Artikel 2 Besluit (GBVB) 2020/1135 wordt als volgt gewijzigd: 1) Aan artikel 5, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd: “Het financieel referentiebedrag ter dekking van de uitgaven in verband met het mandaat van de SVEU voor de periode van 1 september 2021 tot en met 31 augustus 2023 bedraagt 6 600 000 EUR.”. 2) In artikel 14 wordt de tweede zin vervangen door: “De SVEU legt de Raad, de HV en de Commissie regelmatig voortgangsverslagen voor, en uiterlijk op 31 mei 2023 een uitvoerig eindverslag over de uitvoering van zijn mandaat.”.

Artikel 3 Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 19 juli 2021. Voor de Raad De voorzitter J. PODGORŠEK

(*) Deze benaming laat de standpunten over de status van Kosovo onverlet, en is in overeenstemming met Resolutie 1244/1999 van de VN-Veiligheidsraad en het advies van het Internationaal Gerechtshof over de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo.

(1) Besluit (GBVB) 2020/1135 van de Raad van 30 juli 2020 houdende benoeming van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie in Kosovo (PB L 247 van 31.7.2020, blz. 25).
(2)

Zoals bepaald in de gezamenlijke verklaring die een integrerend deel van de overeenkomst vormt en in Besluit (EU) 2019/1580, is de overeenkomst, die is ondertekend in de Engelse taal, eveneens opgesteld in de andere officiële talen van de Unie; deze extra taalversies dienen door een uitwisseling van brieven tussen de partijen authentiek te worden verklaard.
(1)

De richtsnoeren van de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten (de “regeling”), die in het kader van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling is opgesteld, zijn in de Unie van toepassing krachtens Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad (1).
(1)

De Vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam (de “overeenkomst”) is door de Unie gesloten bij Besluit (EU) 2020/753 van de Raad (1) en is op 1 augustus 2020 in werking getreden.
(1)

Volgens artikel 300, lid 3, van het Verdrag bestaat het Comité van de Regio’s uit vertegenwoordigers van de regionale en lokale gemeenschappen die in een regionaal of lokaal lichaam gekozen zijn of politiek verantwoording verschuldigd zijn aan een gekozen vergadering.
(2)

Kroatië heeft ook de nodige informatie en documentatie ingediend om de Commissie in staat te stellen te controleren of aan de erkenningscriteria is voldaan.
(7)

De goedkeuring van hexaflumuron voor gebruik in biociden van productsoort 18 zal dus om redenen buiten de invloed van de aanvrager waarschijnlijk vervallen voordat een besluit over de verlenging ervan is genomen. Daarom moet de termijn voor het verstrijken van de goedkeuring van hexaflumuron voor gebruik in biociden van productsoort 18 met een zodanige termijn worden verlengd dat er voldoende tijd is om de aanvraag te behandelen.
(7)

De goedkeuring van boorzuur voor gebruik in biociden van productsoort 8 zal dus om redenen buiten de invloed van de aanvrager waarschijnlijk vervallen voordat een besluit over de verlenging ervan is genomen. Daarom moet de termijn voor het verstrijken van de goedkeuring van boorzuur voor gebruik in biociden van productsoort 8 met een zodanige termijn worden verlengd dat er voldoende tijd is om de aanvraag te behandelen. Gezien de termijn waarover de beoordelende bevoegde autoriteit beschikt voor de beoordeling en de termijn waarover het agentschap beschikt voor het opstellen en indienen van zijn advies, en de tijd die nodig is om te beslissen of aan ten minste één van de voorwaarden van artikel 5, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 528/2012 is voldaan en of de goedkeuring van boorzuur daarom mag worden verlengd, moet de termijn voor het verstrijken van de goedkeuring tot en met 28 februari 2024 worden verlengd.
(3)

Overeenkomstig artikel 14, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1062/2014 heeft het Europees Agentschap voor chemische stoffen (“het Agentschap”) een open uitnodiging gepubliceerd om de rol van deelnemer over te nemen voor de combinaties van werkzame stoffen en productsoorten waarvoor de rol van deelnemer nog niet was overgenomen. Voor sommige van die combinaties is geen kennisgeving ingediend of is de kennisgeving afgewezen op grond van artikel 17, leden 4 of 5, van die verordening. De combinaties van werkzame stoffen en productsoorten waarvoor overeenkomstig artikel 20, eerste alinea, punt b), van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1062/2014 geen goedkeuring mag worden gegeven voor gebruik in biociden zijn: metam-natrium (productsoorten 9 en 11); thiram (productsoort 9); bronopol (productsoort 9); peroxycaprylzuur (productsoort 2, 3, 4); mout, extract — extracten en fysisch gemodificeerde derivaten daarvan, zoals tincturen, concrètes en absolues, en etherische oliën, olieharsen, terpenen, terpeenvrije fracties, destillaten, residuen enz., verkregen uit Hordeum, Gramineae (productsoort 19); 2,2-dibroom-2-cyaanaceetamide (productsoort 13).
(7)

De goedkeuring van indoxacarb voor gebruik in biociden van productsoort 18 zal dus om redenen buiten de invloed van de aanvrager waarschijnlijk vervallen voordat een besluit over de verlenging ervan is genomen. Daarom moet de termijn voor het verstrijken van de goedkeuring van indoxacarb voor gebruik in biociden van productsoort 18 met een zodanige termijn worden verlengd dat er voldoende tijd is om de behandeling van de aanvraag te voltooien.
(2)

Sinds 2010 heeft Griekenland een aanzienlijk bedrag aan financiële bijstand ontvangen, waardoor de uitstaande verplichtingen van Griekenland tegenover de lidstaten van de eurozone, de Europese Faciliteit voor financiële stabiliteit en het Europees stabiliteitsmechanisme tot in totaal 242 152 miljoen EUR zijn opgelopen. Griekenland heeft op concessionele voorwaarden financiële steun van zijn Europese partners gekregen en, om zijn schuld een meer houdbare basis te geven, zijn in 2012, en andermaal in 2017, in het kader van het Europees stabiliteitsmechanisme specifieke maatregelen goedgekeurd. Op 22 juni 2018 is in de Eurogroep een politiek akkoord bereikt over de uitvoering van extra maatregelen om de houdbaarheid van de schuld te waarborgen. Over sommige van deze maatregelen, waaronder de storting van bedragen die gelijk zijn aan de opbrengsten van Griekse overheidsobligaties die door de nationale centrale banken van de eurozone worden aangehouden in het kader van het Agreement on Net Financial Assets (ANFA) en het Securities Markets Programme (SMP), kan halfjaarlijks in de Eurogroep overeenstemming worden bereikt op basis van positieve rapportage in het kader van het verscherpt toezicht op de naleving door Griekenland van zijn beleidstoezeggingen voor de post-programmaperiode. De vrijgave van de eerste vijf tranches van beleidsafhankelijke schuldmaatregelen is uitgevoerd na het akkoord van de Eurogroep in, respectievelijk, april 2019, december 2019, juni 2020, november 2020 en juni 2021.