VERORDENING (EG) Nr. 486/94 VAN DE RAAD van 4 maart 1994 tot instelling van definitieve anti-dumpingrechten op de invoer van vloeispaat van oorsprong uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van het voorlopige anti-dumpingrecht

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), hierna de basisverordening genoemd, inzonderheid op artikel 12,

Gelet op het voorstel dat door de Commissie is ingediend na overleg in het kader van het Raadgevend Comité waarin bij bovenbedoelde verordening is voorzien,

Overwegende het volgende:

A. Voorlopige maatregelen

(1) Bij Verordening (EEG) nr. 2463/93 (2), hierna de verordening voorlopige rechten genoemd, stelde de Commissie een voorlopig anti-dumpingrecht in op de invoer van vloeispaat in de vorm van filterkoek of in poedervorm, ingedeeld onder GN-code ex 2529 21 00 (Taric-code 2529 21 00 * 10) of GN-code ex 2529 22 00 (Taric-code 2529 22 00 * 10), van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

Bij Verordening (EG) nr. 3529/93 (3) verlengde de Raad de geldigheidsduur van dit recht voor een maximumperiode van twee maanden.

B. Latere procedure

(2) Na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht werden de belanghebbende partijen die hierom verzochten in de gelegenheid gesteld door de Commissie te worden gehoord. Sommige partijen maakten hun standpunten ook schriftelijk bekend.

(3) Op verzoek werden de partijen ingelicht over de essentiële feiten en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was de instelling van definitieve anti-dumpingmaatregelen aan te bevelen alsmede de definitieve inning van de bedragen die voor het voorlopige anti-dumpingrecht als zekerheid waren gesteld.

Er werd hun ook een periode toegestaan waarbinnen zij op de mededelingen konden reageren.

(4) De commentaren van de partijen werden onderzocht en de Commissie wijzigde haar conclusies waar zij dat gerechtvaardigd achtte.

(5) Door de complexiteit van de onderzochte gegevens en de moeilijkheden waarmee men bij de selectie van het referentieland te kampen had, kon het onderzoek niet worden voltooid binnen de tijdslimiet waarin bij artikel 7, lid 9, onder a), van de basisverordening is voorzien.

C. Onderzocht en soortgelijk produkt

(6) Na de publikatie van de verordening voorlopige rechten werd de omschrijving van het produkt bij Verordening (EEG) nr. 3421/93 gewijzigd.

De Commissie ontving geen opmerkingen in verband met deze wijziging en derhalve wordt deze produktomschrijving door de Raad met het oog op de definitieve vaststelling bevestigd.

(7) In verband met de definitie van het soortgelijke produkt in de zin van artikel 2, lid 12, van de basisverordening heeft de Commissie in de overwegingen 10 en 11 van de verordening voorlopige rechten vastgesteld dat vloeispaat van oorsprong uit China, Zuid-Afrika - dat als referentieland werd gekozen - en de Gemeenschap, dezelfde chemische en fysieke hoedanigheden alsmede hetzelfde eindgebruik heeft en, ongeacht de oorsprong, onderling volledig verwisselbaar is. Bij gebrek aan nieuwe argumenten van de partijen bevestigt de Raad de conclusies van de Commissie die zijn opgenomen in de overwegingen 10 en 11 van de verordening voorlopige rechten.

D. Dumping

1. Normale waarde

(8) In de verordening voorlopige rechten concludeerde de Commissie dat Zuid-Afrika een geschikt referentieland was voor de vaststelling van de normale waarde van het uit China in de Gemeenschap ingevoerde produkt.

Om de redenen die zijn uiteengezet in de overwegingen 14 en 15 van de verordening voorlopige rechten werd de normale waarde derhalve vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 5, onder a), punt i), van de basisverordening op basis van de prijzen voor vloeispaat waartegen een Zuidafrikaanse producent dit produkt op zijn binnenlandse markt verkocht.

Aangezien de bij de procedure betrokken partijen geen bezwaren hebben gemaakt tegen deze keuze en de methode voor de vaststelling van de normale waarde, bevestigt de Raad de bevindingen van de Commissie die zijn opgenomen in de overwegingen 14 en 15 van de verordening voorlopige rechten.

(9) Aangezien de grondstoffen voor de Zuidafrikaanse producent moeilijker toegankelijk waren, oordeelde de Commissie in overweging 13 van de verordening voorlopige rechten ook dat voor een passende en niet onredelijke vaststelling van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening een neerwaartse aanpassing van de verkoopprijzen in Zuid-Afrika noodzakelijk was.

(10) De klagende partijen voerden aan dat de bovenvermelde aanpassing niet strookt met de basisverordening, om de volgende juridische en technische redenen:

i) de neerwaartse aanpassing impliceert dat de Commissie de kosten in aanmerking heeft genomen van een land dat geen markteconomie heeft, hetgeen volgens artikel 2, lid 5, van de basisverordening zou moeten worden vermeden;

ii) de Commissie heeft slechts rekening gehouden met een selectie van natuurlijke voordelen en heeft, behalve de gemakkelijkere toegankelijkheid van de grondstoffen, vele andere natuurlijke voor- en nadelen buiten beschouwing gelaten.

De Commissie kan deze argumenten niet aanvaarden. Het feit dat natuurlijke voordelen in aanmerking worden genomen, zoals beschreven in de verordening voorlopige rechten, impliceert immers niet dat wordt uitgegaan van de kosten in een land zonder markteconomie. De neerwaartse aanpassing houdt slechts in dat bij de vaststelling van de normale waarde in het referentieland bepaalde stadia in het produktieproces, die in Zuid-Afrika wèl en in de Volksrepubliek China niet noodzakelijk zijn, buiten beschouwing worden gelaten. Hieruit volgt dat de kosten in het referentieland die op deze stadia betrekking hebben, bij de vaststelling van de normale waarde niet moeten worden meegerekend.

In dit verband oordeelt de Commissie dat deze aanpassing, die gebaseerd is op het natuurlijke voordeel in het exporterende land, ten doel heeft de normale waarde in het referentieland op een niet onredelijke en passende wijze vast te stellen, overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening.

(11) De Commissie oordeelt ook dat de technische argumenten van de klagende partijen ter zake geen verband houden met de natuurlijke voordelen die de Chinese producenten genieten. Bovendien gaat het bij alle andere voordelen of nadelen waarnaar door de klagende partijen wordt verwezen alleen om beweringen waarvoor geen enkel bewijsmateriaal is verstrekt. In tegenstelling tot het bovenstaande dient er de nadruk op te worden gelegd dat de aanpassing van de normale waarde gebaseerd was op gegevens die verstrekt waren door de Zuidafrikaanse producent tijdens de verificatie ter plekke; hierbij werd aangetoond dat het produktieproces in Zuid-Afrika meer stadia omvatte dan in China, omdat men in China gemakkelijker aan de belangrijkste grondstof komt; een en ander is het gevolg van het hogere vloeispaatgehalte van de delfstof.

(12) De Commissie oordeelt dat de ingediende argumenten niet terdege gestaafd zijn en bevestigt derhalve de bevindingen uit de verordening voorlopige rechten.

De Raad bevestigt de bovenstaande conclusies van de Commissie.

2. Prijs bij uitvoer

(13) Aangezien de Chinese producenten niet voldoende aan het onderzoek medewerkten, werd de prijs bij uitvoer vastgesteld op basis van de beste beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van de basisverordening, zoals is uiteengezet in de overwegingen 16 tot 18 van de verordening voorlopige rechten. In dit specifieke geval werd geoordeeld dat deze gegevens overeenkwamen met die van Eurostat over de uitvoer van China onder GN-code ex 2529 22 00, die een gemiddelde prijs, cif grens Gemeenschap, van 82,5 ecu per ton lieten zien.

Aangezien deze prijs door de partijen niet is betwist, bevestigt de Raad deze conclusie.

3. Vergelijking

(14) Voor de voorlopige bevindingen werd de normale waarde "af fabriek" in Zuid-Afrika vergeleken met de uitvoerprijs fob Chinese haven.

(15) De klagende partijen maakten bezwaren tegen deze methode en voerden aan dat deze vergelijking niet in hetzelfde handelsstadium had plaatsgevonden en dat daardoor geen rekening was gehouden met de kosten die in Zuid-Afrika moeten worden gemaakt om het produkt van de fabriek naar de haven te vervoeren.

De exporteurs drongen aan op een vergelijking van de prijs bij uitvoer fob in het land zonder markteconomie met een normale waarde af fabriek in het referentieland en voerden daarbij aan dat in een land zonder markteconomie de bedrijfsterreinen van de exporteurs moeten worden geacht zich uit te strekken tot aan de grenzen van het land.

Na alle argumenten te hebben overwogen oordeelt de Commissie dat de normale waarde en de prijs bij uitvoer normaliter moeten worden vergeleken in het af-fabriek-stadium zodat de vergelijking in hetzelfde stadium plaatsvindt. Bij landen zonder markteconomie belet artikel 2, lid 5, van de basisverordening het onderzoek van de vervoerkosten in het land. Hierdoor is het niet mogelijk de normale waarde af fabriek vast te stellen, tenzij de vervoerkosten worden berekend op basis van de gegevens betreffende het referentieland. Dit vereist evenwel dat men weet waar de produktiecentra in het land zonder markteconomie zijn gevestigd en, indien er verschillende producenten op verschillende plaatsen zijn, dat men weet hoeveel zij elk produceren.

In dit specifieke geval en gezien het feit dat de medewerkende exporteurs slechts 21 % van alle gedurende de periode van onderzoek uit China in de Gemeenschap ingevoerde hoeveelheden vloeispaat voor hun rekening nemen, beschikt de Commissie niet over voldoende gegevens in verband met de werkelijke afstand van alle produktiecentra tot de havens. Dit gebrek aan medewerking maakt het onmogelijk de eigenlijke vestigingsplaats van de bedrijven die naar de Gemeenschap uitvoeren vast te stellen.

Aangezien de vergelijking niet kan worden gemaakt in het af-fabriek-stadium is volgens de Commissie, onder deze omstandigheden, het fob-stadium het eerste gelijkwaardige stadium waarover betrouwbare informatie beschikbaar is. Derhalve oordeelt de Commissie dat de vergelijking op fob-niveau de meest passende en redelijke keuze is.

De Raad bevestigt deze bevindingen.

(16) In verband met de andere aanpassingen van de Commissie maakten de partijen geen opmerkingen. De conclusies van de Commissie worden derhalve door de Raad bevestigd.

4. Dumpingmarge

(17) Ten gevolge van de gewijzigde berekening van de uitvoerprijs bedraagt de definitieve dumpingmarge, uitgedrukt in procenten van de cif-waarde, 37,8 %. De Raad bevestigt bovenstaande conclusies alsmede alle andere conclusies uit de overwegingen 21 en 22 van de verordening voorlopige rechten.

E. Schade

(18) Voor de voorlopige bevindingen (overweging 23 van de verordening voorlopige rechten) evalueerde de Commissie de schade op basis van vrije-marktgegevens en concludeerde zij dat de bedrijfstak van de Gemeenschap van vloeispaat aanzienlijke schade had geleden ten gevolge van de invoer met dumping uit het betrokken land.

(19) De exporteurs voerden aan dat de schade niet was berokkend aan de bedrijfstak van de Gemeenschap in de zin van artikel 4, lid 5, van de basisverordening en dat de klagende partijen als zodanig niet als deze bedrijfstak kunnen worden beschouwd.

In verband met dit argument stelde de Commissie vast dat de producenten die aan het onderzoek medewerkten ongeveer 90 % van de totale produktie van de Gemeenschap van vloeispaat voor hun rekening namen (zie overweging 3 van de verordening voorlopige rechten) en derhalve voldeden aan de voorwaarden van artikel 4, lid 5, om als bedrijfstak van de Gemeenschap in aanmerking te worden genomen.

Zoals werd vastgesteld in overweging 23 van de verordening voorlopige rechten, oordeelde de Commissie dat de evaluatie van de schade, gezien de bijzondere hoedanigheden van de markt voor vloeispaat in de Gemeenschap, tot de vrije markt kon worden beperkt. Dit onderscheid heeft alleen betrekking op de evaluatie van de schade en impliceert geen reductie van de omvang van de bedrijfstak van de Gemeenschap met betrekking tot zijn kwalificatie in het kader van artikel 4, lid 5.

(20) Bovendien betwistten de exporteurs de verdeling van de markt in twee verschillende segmenten, hetgeen zij volledig ongerechtvaardigd achtten en volgens hen niet strookte met de criteria van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.

Er werden evenwel geen gefundeerde argumenten in verband met de niet-naleving van deze criteria ingediend en bijgevolg bevestigt de Commissie de bevindingen van overweging 23 van de verordening voorlopige rechten.

(21) De Raad bevestigt de conclusies van de Commissie in verband met de te onderzoeken markt alsmede alle gegevens in verband met de vaststelling van de schade.

F. Oorzakelijk verband tussen de schade en de invoer met dumping

(22) In overweging 40 van de verordening voorlopige rechten concludeerde de Commissie dat de invoer met dumping van oorsprong uit de Volksrepubliek China door zijn steeds sterkere aanwezigheid op de markt van de Gemeenschap, zijn lage prijzen en de hieruit voortvloeiende lagere rentabiliteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap, laatstgenoemde aanzienlijke schade berokkende.

De exporteurs betwistten het oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping uit China en de aanzienlijke schade toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap, zoals die door de Commissie was vastgesteld.

De Commissie reageerde op deze argumenten en ontving van de exporteurs geen verdere opmerkingen.

Derhalve bevestigt de Raad de conclusies van de Commissie die zijn opgenomen in overweging 35 tot 39 van de verordening voorlopige rechten.

G. Belang van de Gemeenschap

(23) De Commissie heeft van de betrokken partijen geen opmerkingen in verband met haar voorlopige bevindingen ontvangen. Derhalve dienen de beschouwingen in verband met het belang van de Gemeenschap, die zijn opgenomen in de overwegingen 41 tot 44 van de verordening voorlopige rechten, als definitief te worden gezien.

De Raad bevestigt deze conclusies.

H. Definitief recht

(24) Om vast te stellen of een lager anti-dumpingrecht diende te worden ingesteld, vergeleek de Commissie de gewogen gemiddelde verkoopprijs van Chinees vloeispaat (op basis van de prijs grens Gemeenschap, ingeklaard) met de hiermee overeenstemmende gemiddelde prijs voor vloeispaat dat gedurende dezelfde periode door de bedrijfstak van de Gemeenschap werd geproduceerd en verkocht. Aangezien dit verschil groter was dan de vastgestelde dumpingmarge, dient het anti-dumpingrecht met laatstgenoemde overeen te stemmen.

Ten gevolge van de gewijzigde dumpingmarge dient de minimumprijs waarnaar in overweging 45 van de verordening voorlopige rechten wordt verwezen, 113,5 ecu per ton te bedragen. Alle andere conclusies van overweging 45 worden bevestigd in het kader van de definitieve bevindingen.

De Raad bevestigt de conclusies van de Commissie.

I. Inning van de voorlopige rechten

(25) Gezien de vastgestelde dumpingmarge en de ernstige schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap is berokkend, oordeelt de Raad het noodzakelijk dat de bedragen die voor het voorlopige anti-dumpingrecht als zekerheid zijn gesteld, definitief worden geïnd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van vloeispaat in de vorm van filterkoek of in poedervorm, ingedeeld onder GN-code ex 2529 21 00 (Taric-code 2529 21 00 * 10) of GN-code ex 2529 22 00 (Taric-code 2529 22 00 * 10), van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

2. Het recht zal gelijk zijn aan het verschil tussen een minimumprijs van 113,50 ecu per ton (nettogewicht in droge toestand) en de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard.

3. De bepalingen inzake douanerechten zijn van toepassing.

Artikel 2

De bedragen die als zekerheid zijn gesteld voor het voorlopige anti-dumpingrecht ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 2463/93, worden definitief geïnd.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 4 maart 1994.

Voor de Raad

De Voorzitter

C. SIMITIS

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 226 van 7. 9. 1993, blz. 3. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3421/93 (PB nr. L 312 van 15. 12. 1993, blz. 5).

(3) PB nr. L 321 van 23. 12. 1993, blz. 1.