(215)

De partijen hebben, afgezien van beweringen en speculaties, geen bewijsmateriaal overgelegd waaruit zou blijken dat de bedrijfstak van de Unie de productie van MEG zou moeten verlagen om de productie van ethyleenoxidederivaten te verhogen. Het is immers niet uitgesloten dat sommige producenten van MEG in de Unie hun productie van ethyleenoxidederivaten hebben opgevoerd en dat bijgevolg het verbruik van ethyleenoxide voor de vervaardiging van ethyleenoxidederivaten is toegenomen, maar dit betekent nog niet dat deze toename alleen mogelijk was als tegelijkertijd de productie van MEG werd teruggeschroefd. De stelling dat de producenten van MEG in de Unie een beperkte voorraad ethyleen hadden, was niet onderbouwd. Sommige van de producenten in de Unie produceren ethyleen en zij verkopen ook ethyleen aan andere, niet-verbonden partijen; de in de steekproef opgenomen producenten van MEG in de Unie zijn ook aangesloten op een pijpleidingensysteem (19) voor het vervoer van ethyleen tussen Antwerpen en Rotterdam, de twee grootste haven- en industriecomplexen in Europa. Bovendien verkopen de producenten van MEG ethyleenoxide slechts in zeer kleine hoeveelheden, omdat ethyleenoxide een ontvlambaar gas is en het vervoer ervan dus gevaarlijk is. Zoals in de voorlopige verordening is uiteengezet, blijft de bedrijfstak van de Unie voornemens om MEG te produceren in de Unie. Ondanks aanzienlijke verliezen tussen 8,3 % en 10,2 % in 2019 en tussen 10,8% en 13,2 % in het OT, heeft de bedrijfstak van de Unie in 2019 en het OT nog steeds 65,6 % respectievelijk 63,8 % van zijn productiecapaciteit voor MEG gebruikt, terwijl de bedrijfstak zijn productie had kunnen stopzetten en zich op andere ethyleenoxidederivaten had kunnen richten, zoals de partijen aanvoerden. Bovendien, en anders dan LCLA heeft aangegeven, heeft de Commissie in overweging 229 of in enige andere overweging van de voorlopige verordening nooit erkend dat de bedrijfstak van de Unie zijn productie van MEG heeft teruggeschroefd om ethyleenoxidederivaten te produceren, omdat die tegen hogere prijzen dan MEG werden verkocht. De Commissie heeft in overweging 229 van de voorlopige verordening zelfs verklaard dat de bedrijfstak van de Unie gedwongen was minder MEG te produceren, aangezien de verkoopprijs daarvan als gevolg van de prijsdruk door de invoer uit de betrokken landen aanzienlijk lager was dan de productiekosten. Het onderzoek heeft geen tekorten aan de belangrijkste grondstof, ethyleen, aan de kant van de bedrijfstak van de Unie aan het licht gebracht en LCLA heeft geen bewijzen overgelegd waaruit blijkt dat de bedrijfstak van de Unie de productie van MEG moest terugschroeven om de productie van ethyleenoxidederivaten te verhogen. De vraag of de bedrijfstak van de Unie de productie van ethyleenoxidederivaten heeft verhoogd, is dus niet van invloed op dit onderzoek, aangezien er geen bewijs is dat een vermindering van het volume MEG de enige manier voor de bedrijfstak van de Unie was om tot een dergelijke verhoging te komen. Bovendien betekent het feit dat de producenten in de Unie de productiecapaciteiten voor andere producten opvoeren, niet dat zij niet meer voornemens zijn MEG te vervaardigen. Het huidige onderzoek bestrijkt niet de gehele toeleveringsketen voor ethyleen en ethyleenoxide, maar alleen MEG. Daarom kan de Commissie zich niet uitspreken over het argument van Arteco dat de gehele toeleveringsketen voor ethyleen en ethyleenoxide door de schade wordt getroffen. Uit het onderzoek is hoe dan ook duidelijk gebleken dat de bedrijfstak van de Unie de productie van MEG vanaf 2019 heeft teruggeschroefd wegens de verslechterende omstandigheden op de markt voor MEG als gevolg van de sterke toename van de invoer uit de betrokken landen tegen lage prijzen.