1)

Bijlage II wordt als volgt gewijzigd: a) de punten 4.5.5.2.1.1 en 4.5.5.2.1.2 worden vervangen door: „4.5.5.2.1.1. Stap 1 — Berekening van schakelsnelheden Opschakelsnelheden (v1→2 en vi→i + 1) in km/h tijdens acceleratiefasen moeten met behulp van de volgende formules worden berekend: Vergelijking 2-3: Vergelijking 2-4: , i = 2 tot en met ng – 1 waarbij: i = de versnelling (≥ 2) ng = het aantal versnellingen vooruit Pn = het nominale vermogen in kW mk = de referentiemassa in kg nidle = het stationaire toerental in min– 1 s = het nominale motortoerental in min– 1 ndvi = de verhouding tussen het motortoerental in min– 1 en de snelheid van het voertuig in km/h in versnelling „i” 4.5.5.2.1.2. Terugschakelsnelheden (vi→i – 1) in km/h tijdens fasen met constante snelheid of vertragingsfasen in versnellingen 4 (vierde versnelling) tot en met ng moet met behulp van de volgende formules worden berekend: Vergelijking 2-5: , i = 4 tot en met ng waarbij: i = het aantal versnellingen (≥ 4) ng = het aantal versnellingen vooruit Pn = het nominale vermogen in kW mk = de referentiemassa in kg nidle = het stationaire toerental in min– 1 s = het nominale motortoerental in min– 1 ndvi-2 = de verhouding tussen het motortoerental in min– 1 en de snelheid van het voertuig in km/h in versnelling i-2 De terugschakelsnelheid van versnelling 3 naar versnelling 2 (v3→2) moet met behulp van de volgende formule worden berekend: Vergelijking 2-6: waarbij: Pn = het nominale vermogen in kW mk = de referentiemassa in kg nidle = het stationaire toerental in min– 1 s = het nominale motortoerental in min– 1 ndv1 = de verhouding tussen het motortoerental in min– 1 en de snelheid van het voertuig in km/h in versnelling 1 De terugschakelsnelheid van versnelling 2 naar versnelling 1 (v2→1) moet met behulp van de volgende formule worden berekend: Vergelijking 2-7: waarbij: ndv2 is de verhouding tussen het motortoerental in min– 1 en de snelheid van het voertuig in km/h in versnelling 2 Aangezien de fasen met constante snelheid door de fase-indicator worden aangegeven, kunnen er kleine snelheidsverhogingen plaatsvinden en kan het gepast zijn om op te schakelen. De opschakelsnelheden (v1→2, v2→3 en vi→i + 1) in km/h tijdens fasen met constante snelheid moeten met behulp van de volgende formules worden berekend: Vergelijking 2-7a: Vergelijking 2-8: Vergelijking 2-9: , i = 3 to ng”; b) de punten 6.1.1.4.2 tot en met 6.1.1.4.7 worden vervangen door: „6.1.1.4.2. Koolwaterstoffen (HC) De tijdens de test door de uitlaat van het voertuig uitgestoten massa onverbrande koolwaterstoffen wordt berekend met onderstaande formule: Vergelijking 2-33: waarin: HCm de tijdens de proef uitgestoten massa koolwaterstoffen in mg/km is; S de afstand is zoals bepaald in punt 6.1.1.3; V het in punt 6.1.1.4.1 omschreven totale volume is; dHC de dichtheid van de koolwaterstoffen is bij de referentietemperatuur en druk (273,2 K en 101,3 kPa); dHC = 0,631 · 103 mg/m3 voor benzine (E5) (C1H1,89O0,016); = 932 · 103 mg/m3 voor ethanol (E85) (C1H2,74O0,385); = 622 · 103 mg/m3 voor diesel (B5) (C1H2,74O0,005); = 649 · 103 mg/m3 voor lpg (C1H2,525); = 714 · 103 mg/m3 voor aardgas/biogas (C1H4); = mg/m3 voor H2NG (met A = hoeveelheid aardgas/biomethaan in het H2NG-mengsel in (volume- %)). HCc is de concentratie van verdunde gassen, uitgedrukt in ppm koolstofequivalent (bv. de concentratie in propaan vermenigvuldigd met drie), gecorrigeerd voor de verdunningslucht met behulp van de volgende vergelijking: Vergelijking 2-34: waarbij: HCe de koolwaterstoffenconcentratie is in het monster verdunde gassen dat in de zak(ken) A is opgevangen, uitgedrukt in ppm koolstofequivalent; HCd de koolwaterstoffenconcentratie is in het monster verdunningslucht dat in de zak(ken) B is opgevangen, uitgedrukt in ppm koolstofequivalent; DiF de coëfficiënt is zoals bepaald in punt 6.1.1.4.7. De concentratie van andere koolwaterstoffen dan methaan (NMHC) wordt als volgt berekend: Vergelijking 2-35: CNMHC = CTHC — (Rf CH4 · CCH4) waarbij: CNMHC = gecorrigeerde concentratie van NMHC in de verdunde uitlaatgassen, uitgedrukt in ppm koolstofequivalent; CTHC = concentratie van totale koolwaterstoffen (THC) in de verdunde uitlaatgassen, uitgedrukt in ppm koolstofequivalent en gecorrigeerd naar de in de verdunningslucht aanwezige concentratie van THC; CCH4 = concentratie van methaan (CH4) in de verdunde uitlaatgassen, uitgedrukt in ppm koolstofequivalent en gecorrigeerd naar de in de verdunningslucht aanwezige concentratie van CH4; Rf CH4 de FID-responsfactor op methaan is zoals gedefinieerd in punt 5.2.3.4.1. 6.1.1.4.3. Koolmonoxide (CO) De tijdens de test door de uitlaat van het voertuig uitgestoten massa koolmonoxide wordt berekend met onderstaande formule: Vergelijking 2-36: waarbij: COm de tijdens de proef uitgestoten massa koolmonoxide in mg/km is; S de afstand is zoals bepaald in punt 6.1.1.3; V het totale volume is zoals beschreven in punt 6.1.1.4.1; dCO de dichtheid van het koolmonoxide is, dCO = 1,25 · 106 mg/m3 bij de referentietemperatuur en druk (273,2 K en 101,3 kPa); COc de concentratie van de verdunde gassen is, uitgedrukt in ppm koolmonoxide met een correctie voor de verdunningslucht met behulp van de volgende vergelijking: Vergelijking 2-37: waarbij: COe de koolmonoxideconcentratie is in het monster verdunde gassen dat in de zak(ken) A is opgevangen, uitgedrukt in ppm; COd de koolmonoxideconcentratie is in het monster verdunde lucht dat in de zak(ken) B is opgevangen, uitgedrukt in ppm; DiF de coëfficiënt is zoals bepaald in punt 6.1.1.4.7. 6.1.1.4.4. Stikstofoxiden (NOx) De tijdens de test door de uitlaat van het voertuig uitgestoten massa stikstofoxiden wordt berekend met onderstaande formule: Vergelijking 2-38: waarbij: NOxm de tijdens de proef uitgestoten massa stikstofoxiden in mg/km is; S de afstand is zoals bepaald in punt 6.1.1.3; V het totale volume is zoals beschreven in punt 6.1.1.4.1; de dichtheid van de stikstofoxiden in de uitlaatgassen is, aangenomen dat ze in de vorm van stikstofdioxide zijn, = 2,05 · 106 mg/m3 bij referentietemperatuur en druk (273,2 K en 101,3 kPa); NOxc de concentratie van de verdunde gassen is, uitgedrukt in ppm met een correctie voor de verdunningslucht met behulp van de volgende vergelijking: Vergelijking 2-39: waarbij: NOxe de stikstofoxidenconcentratie is in het monster verdunde gassen dat in de zak(ken) A is opgevangen, uitgedrukt in ppm stikstofoxiden; NOxd de stikstofoxidenconcentratie is in het monster verdunde lucht dat in de zak(ken) B is opgevangen, uitgedrukt in ppm stikstofoxiden; DiF de coëfficiënt is zoals bepaald in punt 6.1.1.4.7. Kh de vochtigheidscorrectiefactor is, berekend met behulp van de volgende formule: Vergelijking 2-40: waarbij: H de absolute vochtigheid in gram water per kg droge lucht is: Vergelijking 2-41: waarbij: U de vochtigheid uitgedrukt als een percentage is; Pd de verzadigde waterdruk bij de testtemperatuur is, in kPa; Pa de luchtdruk in kPa is. 6.1.1.4.5. Massa van het deeltjesmateriaal De emissie van deeltjes Mp (mg/km) wordt berekend met behulp van onderstaande vergelijking: Vergelijking 2-42: wanneer de uitlaatgassen buiten de tunnel worden afgevoerd; Vergelijking 2-43: wanneer de uitlaatgassen terug naar de tunnel worden gevoerd; waarbij: Vmix = volume V van verdunde uitlaatgassen onder standaardomstandigheden; Vep = het volume van het door het deeltjesfilter gestroomde uitlaatgas onder standaardomstandigheden; Pe = door een of meer filters opgevangen deeltjesmassa; S = de afstand zoals bepaald in punt 6.1.1.3; Mp = de emissie van deeltjes in mg/km. Wanneer correctie voor het deeltjesachtergrondniveau van het verdunningssysteem is toegepast, moet dit worden bepaald overeenkomstig punt 5.2.1.5. In dat geval moet de deeltjesmassa (mg/km) als volgt worden berekend: Vergelijking 2-44: wanneer de uitlaatgassen buiten de tunnel worden afgevoerd; Vergelijking 2-45: wanneer de uitlaatgassen terug naar de tunnel worden gevoerd; waarbij: Vap = volume van de door het achtergronddeeltjesfilter stromende tunnellucht onder standaardomstandigheden; Pa = door het achtergrondfilter opgevangen deeltjesmassa; DiF de coëfficiënt is zoals bepaald in punt 6.1.1.4.7. Wanneer de toepassing van een achtergrondcorrectie een negatieve deeltjesmassa (in mg/km) oplevert, moet het resultaat worden geacht 0 mg/km te zijn. 6.1.1.4.6. Kooldioxide (CO2) De tijdens de test door de uitlaat van het voertuig uitgestoten massa kooldioxide wordt berekend met onderstaande formule: Vergelijking 2-46: waarbij: CO2 m de tijdens de proef uitgestoten massa kooldioxide in g/km is; S de afstand is zoals bepaald in punt 6.1.1.3; V het totale volume is zoals beschreven in punt 6.1.1.4.1; de dichtheid van het koolmonoxide is, = 1,964 · 106 g/m3 bij de referentietemperatuur en -druk (273,2 K en 101,3 kPa); CO2c de concentratie van de verdunde gassen is, uitgedrukt in procenten kooldioxide-equivalent met een correctie voor de verdunningslucht met behulp van de volgende vergelijking: Vergelijking 2-47: waarbij: CO2e de kooldioxideconcentratie is, uitgedrukt als een percentage van het monster verdunde gassen dat in de zak(ken) A is opgevangen; CO2d de kooldioxideconcentratie is, uitgedrukt als een percentage van het monster verdunningslucht dat in de zak(ken) B is opgevangen; DiF de coëfficiënt is zoals bepaald in punt 6.1.1.4.7. 6.1.1.4.7. Verdunningsfactor (DiF) De verdunningsfactor wordt als volgt berekend: Voor elke referentiebrandstof, met uitzondering van waterstof: Vergelijking 2-48: Voor een brandstof met samenstelling CxHyOz is de algemene formule: Vergelijking 2-49: Voor H2NG is de formule: Vergelijking 2-50: Voor waterstof wordt de verdunningsfactor als volgt berekend: Vergelijking 2-51: Voor de referentiebrandstoffen in aanhangsel x zijn de waarden van „X” als volgt: Tabel 1-8 Factor „X” in formules om DiF te berekenen Brandstof X Benzine (E5) 13,4 Diesel (B5) 13,5 Lpg 11,9 Aardgas/biomethaan 9,5 Ethanol (E85) 12,5 Waterstof 35,03 Waarin: = CO2-concentratie in de verdunde uitlaatgassen die zich in de bemonsteringszak bevinden, uitgedrukt in vol.- %, CHC = HC-concentratie in de verdunde uitlaatgassen die zich in de bemonsteringszak bevinden, uitgedrukt in ppm koolstofequivalent, CCO = CO-concentratie in de verdunde uitlaatgassen die zich in de bemonsteringszak bevinden, uitgedrukt in ppm, = H2O-concentratie in de verdunde uitlaatgassen die zich in de bemonsteringszak bevinden, uitgedrukt in vol.- %, = H2O-concentratie in de verdunningslucht, uitgedrukt in vol.- %; = waterstofconcentratie in de verdunde uitlaatgassen die zich in de bemonsteringszak bevinden, uitgedrukt in ppm, A = hoeveelheid aardgas/biomethaan in het H2NG-mengsel, uitgedrukt in vol.- %;” c) in punt 6.1.1.5.1.1 wordt „Weging van resultaten van testcycli volgens VN/ECE-reglement nr 40 en VN/ECE-Reglement nr. 47” vervangen door „Weging van resultaten van testcycli volgens ECE R40 en R47”; d) in aanhangsel 1 wordt in tabel Aanh1– 1 de rij voor symbool „DF” vervangen door: „DiF Verdunningsfactor —”; e) in aanhangsel 2, punt 1.1., wordt de tweede zin vervangen door: „De brandstofspecificaties in dit aanhangsel stemmen overeen met de specificaties voor referentiebrandstoffen in bijlage 10 bij VN/ECE-Reglement nr. 83, herziening 4 (*). (*) PB L 42 van 12.2.2014, blz. 1”;" f) aanhangsel 11, punt 3.2.1.3 wordt vervangen door: „3.2.1.3. De bedrijfsstandschakelaar wordt volgens tabel Aanh11-2 ingesteld. Tabel Aanh11-2 Opzoektabel om toestand A of B te bepalen, afhankelijk van verschillende concepten hybridevoertuigen en van de stand van de schakelaar voor hybridemodus Hybride modi -› — Uitsluitend elektrisch — Hybride — Puur brandstofverbruikend — Hybride — Uitsluitend elektrisch — Puur brandstofverbruikend — Hybride — Hybride stand n (1) — Hybride stand m (1) Opladingstoestand accu Stand van de schakelaar Stand van de schakelaar Stand van de schakelaar Stand van de schakelaar Toestand A Volledig opgeladen Hybride Hybride Hybride Hybride stand met het hoogste elektriciteitsverbruik (2) Toestand B Minimaal opgeladen Hybride Brandstofverbruikend Brandstofverbruikend Stand met het hoogste brandstofverbruik (3)