3. 2. 79 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 31/9 
MEDEDELING  VAN  DE  COMMISSIE  INZAKE  REGIONALE  STEUNREGELINGEN 
Op 21 december  1978  heeft  de Commissie  de Lid-Staten  in kennis  gesteld  van  de be-
ginselen  die  zij conform  de haar  bij artikel  92 e. v. van  het  EEG-Verdrag  verleende 
bevoegdheden  zal  toepassen  op  regionale  steunregelingen  die  in de  verschillende 
regio's  van  de Gemeenschap  reeds  van  kracht  zijn  of zullen  worden  ingevoerd.  De 
beginselen  werden  uitgebracht  in de vorm  van  een  Mededeling,  waarvan  de tekst 
hieronder  gepubliceerd  wordt. 
De Commissie  heeft  de Lid-Staten  krachtens  artikel  93,  lid 1, van  dat  Verdrag  voor-
gesteld,  dat  hun  Regeringen  de maatregelen  treffen,  welke  noodzakelijk  zijn  om  deze 
beginselen  binnen  het  daartoe  in de Mededeling  voorziene  tijdsbestek  van  toepassing 
te doen  zijn. 
In haar  Mededeling  van  26 februari  1975  stelde  de 
Commissie  de Raad  in kennis  van  de beginselen  voor 
de coördinatie  die  zouden  gelden  voor  alle  regio's 
van de Gemeenschap  en die  zij  met  ingang  van 
1 januari  1975  zou  toepassen. 
Bij die gelegenheid  nam  de Commissie  de verplich-
ting op zich  om,  samen  met  de deskundigen  uit de 
Lid-Staten,  de technische  werkzaamheden  voort  te 
zetten  ten einde  criteria  voor  de meting  vast  te stellen, 
met behulp  waarvan  alle  vormen  van  regionale  steun 
die in de Gemeenschap  van  kracht  zijn  kunnen  wor-
den vergeleken.  In de gemeenschappelijke  waarde-
ringsmethode  was  tot nu toe de initiële  investering  in 
vaste  activa  het enige  criterium  bij de beoordeling  van 
de doorzichtigheid  van  steunmaatregelen  en steunre-
gelingen.  De  werkgelegenheidssituatie  in de diverse 
regio's  van  de Gemeenschap  en de nadruk  die  som-
mige  Lid-Staten  in hun  regionale  steunregelingen  leg-
gen op de schepping  van  werkgelegenheid  werden 
evenwel  in gedachte  gehouden  bij de uitvoering  van 
het onderzoek  naar  de meetbaarheid.  Met  het  oog 
hierop  zal  een  andere  meeteenheid,  uitgedrukt  in 
Europese  rekeneenheden  per  door  de investering  ge-
schapen  arbeidsplaats,  in de  coördinatiebeginselen 
worden  opgenomen.  Het  meetcriterium  zal  op deze 
wijze  aanzienlijk  worden  verruimd.  Voorts  worden  de 
methoden  voor  meting  aangevuld  in verband  met  ver-
richte  studies  over  meetbaarheid.  Alle  steunmaatrege-
len met  een  intensiteitsmaximum  dat  aan  de inves-
tering  of geschapen  arbeidsplaatsen  gerelateerd  kan 
worden,  kunnen  thans  worden  gecoördineerd. 
Sommige  bestaande  regionale  steunmaatregelen  zijn 
niet afhankelijk  van  initiële  investeringen  in de zin 
van de coördinatiebeginselen  of van  de schepping  van 
arbeidsplaatsen  en hebben  het  karakter  van  produk-
tiesteun.  De Commissie  staat  er in principe  gereser-
veerd  tegenover  voor  wat  betreft  de verenigbaarheid 
van produktiesteun  met  de  gemeenschappelijke markt.  De Commissie  zal de omstandigheden,  zo die 
er zijn,  waaronder  zij eventueel  produktiesteun  als 
verenigbaar  zou  kunnen  beschouwen,  aangeven.  Tot 
dan zou  het  steunniveau  van  reeds  bestaande  steun 
niet verhoogd  moeten  worden  en nieuwe  steun  van 
dit type  zou  niet  ingevoerd  moeten  worden. 
Ten slotte  wordt  een  methode  ingevoerd  voor  de 
coördinatie  van  steunmaatregelen  voor  de overplaat-
sing van  een onderneming. 
De in deze  Mededeling  vervatte  coördinatiebeginselen 
zijn niet  van  toepassing  op de in bijlage  II van  het 
EEG-Verdrag  vermelde  produkten. 
Ten einde  aan  het  bovenstaande  uitvoering  te geven 
en de standpunten  ingenomen  in vroegere  Mededelin-
gen in aanmerking  genomen,  waarbij  meer  in het bij-
zonder  inbegrepen  de preambule  bij de Mededeling 
van 23 juni  1971  en 26 februari  1975,  zijn  de coördi-
natiebeginselen  gedeeltelijk  opnieuw  geformuleerd  en 
zijn de methoden  voor  de toepassing,  met  inbegrip 
van de gemeenschappelijke  waarderingsmethode,  ge-
wijzigd  en aangevuld. 
De Commissie  zal overeenkomstig  de haar  bij artikel 
92 e. v. van  het  EEG-Verdrag  verleende  bevoegdhe-
den met  ingang  van  1 januari  1979  deze  beginselen 
toepassen  op de steunregelingen  met  regionale  strek-
king  die in de regio's  van  de Gemeenschap  reeds  van 
kracht  zijn  of aldaar  zullen  worden  ingevoerd. 
Beginselen  voor  de coördinatie  van  steunregelingen 
met regionale  strekking 
1. De coördinatie  betreft  voornamelijk  vijf  aspecten 
die één  geheel  vormen:  gedifferentieerde  intensi-
teitsmaxima  naar  gelang  de aard  en de ernst  van 
Nr. C 31/10 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 3. 2. 79 
de regionale  problemen,  doorzichtigheid,  regio-
nale specificiteit,  sectoriële  uitwerking  van  de 
steun  met  regionale  strekking  en een  systeem  van 
toezicht. 
De gedifferentieerde  intensiteitsmaxima  van  de steun 
2. De gedifferentieerde  maxima  zijn  vastgesteld  in 
netto-subsidie-equivalent,  uitgedrukt  ofwel  als 
een percentage  van  de  oorspronkelijke  inves-
tering  of in Europese  rekeneenheden  (ERE)  (*) 
per door  de oorspronkelijke  investering  gescha-
pen arbeidsplaats.  Voor  Groenland  zijn  geen 
maxima  vastgesteld.  De  alternatieve  maxima 
voor  de diverse  categorieën  regio's  zijn  hieronder 
vermeld: 
i) voor  Ierland,  de Mezzogiorno,  Noord-Ierland, 
Berlijn  (West)  en de Franse  overzeese  gebie-
den zal een  maximum  van  75 % netto-subsi-
die-equivalent  van  de oorspronkelijke  inves-
tering  gelden  voor  direct  met  een  oorspron-
kelijke  investering  of geschapen  arbeidsplaat-
sen verbonden  en in samenhang  daarmee 
vastgestelde  steun,  terwijl  het  alternatieve 
maximum  een  netto-subsidie-equivalent  van 
13 000 ERE  per  door  de oorspronkelijke  in-
vestering  geschapen  arbeidsplaats  is. 
Voorts  kan  vanaf  1 januari  1981  bij projecten 
met een  oorspronkelijke  investering  van  meer 
dan 3 miljoen  ERE  niet  meer  dan  nogmaals 
25 % netto-subsidie-equivalent  van  de oor-
spronkelijke  investering  of een  netto-subsidie-
equivalent  van  4500  ERE  per  door  de oor-
spronkelijke  investering  geschapen  arbeids-
plaats  aan  andere  steun  worden  verleend, 
welke  steun  dan  moet  worden  gespreid  over 
ten minste  vijf jaren. 
ii) voor  het gedeelte  van  het Franse  grondgebied 
waarvoor  premies  ten behoeve  van  de regio-
nale ontwikkeling  worden  verleend  (ge-
noemd  in bijlage  I van decreet  nr. 76/325  van 
14 april  1976,  JORF  nr. 90 van 14 april  1976), 
de steunzones  in de Italiaanse  regio's  Friuli-
Venezia-Giulia,  T rentino-Alto-Adige,  Valle 
d'Aosta,  Lazio,  Marche,  Toscana,  Umbria  en 
Veneto,  voor  zover  deze  regio's  niet  tot de 
Mezzogiorno  behoren,  en wat  het  Verenigd 
Koninkrijk  betreft  die delen  van  het  land  — 
behalve  Noord-Ierland  — die  werden  om-
schreven  als steunzones  (Assisted  Areas)  op 
1 januari  1978  in Section  7 (7) van  de In-
(*) Zoals  gedefinieerd  in Besluit  76/250/EEG  van  de Raad 
van 21 april  1975,  PB nr. L 104  van  24. 4. 1975. dustry  Act  1972,  met  uitzondering  van  de 
gebieden  die toen  werden  aangeduid  als „In-
termediate  Areas"  — een  alternatief  maxi-
mum  van  30 % netto-subsidie-equivalent  van 
de oorspronkelijke  investering  of een  netto-
subsidie-equivalent  van  5 500 ERE  per  door 
de oorspronkelijke  investering  geschapen 
arbeidsplaats;  hierbij  mag  dit  laatste  niet 
meer  bedragen  dan  40 % netto-steunequi-
valent. 
iii) voor  het  „Zonenrandgebiet"  en de speciale 
ontwikkelingszone  in het Noorden  van  Dene-
marken  en  de  eilanden  Bronholm,  Aero, 
Samso  en  Langeland  zal  het  alternatieve 
maximum  25  % netto-subsidie-equivalent 
van de oorspronkelijke  investering  bedragen 
of 4 500  ERE  per  door  de oorspronkelijke 
investering  geschapen  arbeidsplaats;  hierbij 
mag dit laatste  niet  meer  dan  30 % netto-
steunequivalent  bedragen. 
iv) voor  de overige  regio's  van  de Gemeenschap 
zullen  de alternatieve  maxima  20 % netto-
subsidie-equivalent  van  de  oorspronkelijke 
investering  bedragen  of een  netto-subsidie-
equivalent  van  3 500 ERE  per  door  de oor-
spronkelijke  investering  geschapen  -arbeids-
plaats;  hierbij  mag  dit laatste  niet  meer  dan 
25 % netto-steunequivalent  bedragen;  voor 
deze  regio's  moet  worden  gestreefd  naar  een 
zo groot  mogelijke  verlaging  van  het  steun-
niveau. 
3. Eén  van  de toepasselijke  alternatieve  maxima 
moet  toegepast  worden  op het  totaal  aan  regio-
nale steun  welke  voor  een  bepaalde  oorspronke-
lijke  investering  of voor  het  scheppen  van  ar-
beidsplaatsen  wordt  verleeend.  De absolute  maxi-
ma, welke  boven  de absolute  maxima  uitgedrukt 
in ERE  per door  de initiële  investering  geschapen 
arbeidsplaats  gesteld  zijn,  zijn  niet  van  toepassing 
op de tertiaire  sector. 
Steunmaatregelen  die niet  afhankelijk  zijn  van 
een initiële  investering  of de schepping  van 
werkgelegenheid 
4. Op  het  moment  zijn  in de Gemeenschap  enkele 
regionale  steunmaatregelen  van  kracht  die  niet 
gerelateerd  zijn  aan  een  initiële  investering  of de 
schepping  van  werkgelegenheid,  en die het karak-
ter van  produktiesteun  hebben.  De  Commissie 
staat  in principe  gereserveerd  tegenover  produk-
tiesteun,  voor  wat  betreft  haar  verenigbaarheid 
met de gemeenschappelijke  markt. 
Met toepassing  van  deze  steunmaatregelen  mag 
echter  worden  voortgegaan  totdat  is beslist  over 
de verenigbaarheid  daarvan  met  de gemeenschap-
pelijke  markt  in de loop  van  het  onderzoek  van 
bestaande  steunmaatregelen  krachtens  artikel  93, 
lid 1. Vóór  afloop  van  een  periode  van  drie  jaar 
3. 2. 79 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 31/11 
zal de Commissie  in het licht  van  deze  besluiten 
de omstandigheden  indien  aanwezig  nader  preci-
seren,  waaronder  de Commissie,  ondanks  haar 
principiële  voorbehoud,  productiesteun  als ver-
enigbaar  met  de gemeenschappelijke  markt  zou 
kunnen  beschouwen.  Tot  dan  zouden  het niveau, 
de duur  en het  geografische  toepassingsgebied 
van bestaande  steun  niet  vergroot  moeten  wor-
den en andere  steunmaatregelen  van  dit type  zou-
den niet  ingevoerd  moeten  worden,  tenzij  een 
afwijking  van dit beginsel  toegestaan  is krachtens 
het hiernavolgende  punt  7. 
5. Ten  einde  alle  Lid-Staten  in dezelfde  positie  te 
brengen  wat  betreft  de maxima,  speciaal  in ver-
band  met  overbieding,  moeten  de betrokken  Lid-
Staten  ervoor  instaan  dat de betreffende  maxima 
vastgesteld  in de vorenstaande  punten  2 en 3 bij 
de toekenning  van  genoemde  steun  niet  worden 
overschreden. 
Steun  voor  de overplaatsing  van  een  onderneming 
6. Bij overplaatsing  van  een  onderneming  naar  een 
gesteunde  regio  zijn  de maxima  of 100  % van  de 
kosten  van  overplaatsing  van  de uitrusting,  of het 
toepasselijke  maximum  in netto-subsidie-equiva-
lent volgens  punt  2 hierboven,  toegepast  op de 
waarde  van  de overgebrachte  uitrusting  of toege-
past op het aantal  overgebrachte  werknemers.  De 
absolute  maxima,  gesteld  boven  de maxima  uit-
gedrukt  in ERE  per door  de oorspronkelijke  in-
vestering  geschapen  arbeidsplaats  van  punt  2, is 
niet van  toepassing  in het  geval  van  overplaat-
sing. 
Uitzonderingen 
7. Door  de Commissie  kunnen  uitzonderingen  op 
de intensiteitsmaxima  of op het  hierboven  in 
punt  4 genoemde  beginsel  worden  toegestaan,  in 
verband  met  de verhoging  of de invoering  van 
bepaalde  vormen  van  steun,  mits  de vereiste 
motivering  daartoe  tevoren  wordt  medegedeeld 
overeenkomstig  de procedure  van  artikel  93 van 
het EEG-Verdrag.  De Commissie  zal de Lid-Sta-
ten op gezette  tijden  een lijst  van  deze  uitzonde-
ringen  doen  toekomen. 
Herziening  van  de maxima 
8. Het  niveau  van  alle  maxima  zal worden  herzien 
tegen  het einde  van  een  driejarige  periode,  gelet 
met name  op de verkregen  ervaring,  de ontwik-
keling  van  de toestand  van  de regio's  in de Ge-
meenschap  (speciaal  met  betrekking  tot de ont-
wikkeling  van  de werkloosheid),  het  aantal  ge-
schapen  of behouden  arbeidsplaatsen,  de wijzi-
gingen  in de steunregelingen.  Vóór  31 december 
1979  zal de Commissie  evenwel  samen  met  de 
deskundigen  uit de Lid-Staten  de problemen  in 
verband  met  de gecumuleerde  toepassing  van 
regionale  steun  en andere  vormen  van  steun 
boven  hetgeen  in punt  12 is gezegd,  onderzoeken. Zij zal vóór  dezelfde  datum  ook  nagaan  op welke 
wijze  absolute  maxima,  uitgedrukt  in ERE  per 
door  de oorspronkelijke  investering  geschapen 
arbeidsplaats,  boven  het  percentage  van  het  in-
tensiteitsmaximum  van  de oorspronkelijke  inves-
tering  kunnen  worden  ingevoerd  en op welke 
hoogte  die maxima  dan  kunnen  worden  vastge-
steld.  De vraag,  of een  absoluut  maximum  uitge-
drukt  in een  percentage  van  de oorspronkelijke 
investering  boven  het  maximum  uitgedrukt  in 
ERE  per door  de oorspronkelijke  investering  ge-
schapen  arbeidsplaats  ingesteld  moet  worden 
voor  de regio's  van punt  2, sub i), van deze  begin-
selen,  zal eveneens  onderzocht  worden. 
Regionale  specificiteit 
9. De regionale  specificiteit  zal aan  de hand  van  de 
navolgende  beginselen  worden  toegepast: 
i) regionale  steunmaatregelen  mogen  niet  het 
gehele  nationale  grondgebied  betreffen, 
d.w.z.  algemene  steunmaatregelen  mogen  niet 
worden  verleend  onder  het mom  van  regio-
nale steun  (*); 
ii) in de steunregelingen  moeten  hetzij  geogra-
fisch,  hetzij  aan  de hand  van  kwantitatieve 
criteria  de grenzen  van  de steunregio's  wor-
den aangegeven  of, in deze  regio's,  de gren-
zen van de steungebieden; 
iii) regionale  steun  mag,  uitgezonderd  in groei-
kernen,  niet  louter  plaatselijk  worden  ver-
leend,  d.w.z.  aan  geïsoleerde  geografische 
plaatsen  die in principe  niet  van  invloed  zijn 
op de ontwikkeling  van een regio; 
iv) wanneer  zich  problemen  voordoen  die  ver-
schillend  zijn  naar  soort,  intensiteit  of al dan 
niet dringend  karakter,  moet  de intensiteit 
van de steun  dienovereenkomstig  worden 
aangepast; 
v) de differentiatie  en de dosering  van  de steun-
percentages  in de verschillende  gebieden  en 
regio's  moeten  duidelijk  zijn  aangegeven; 
vi) de regionale  steun  welke  toegekend  wordt  in 
de gebieden,  die bijdragen  uit het Europese 
Fonds  voor  Regionale  Ontwikkeling  genie-
ten, moet  in beginsel  deel  uitmaken  van  een 
regionaal  ontwikkelingsprogramma  in  de 
zin van  artikel  6 van  Verordening  (EEG) 
nr. 724/75  tot oprichting  van  dat Fonds. 
Sectoriële  repercussies 
10. Het  ontbreken  van  sectoriële  specificiteit  in steun-
regelingen  met  regionale  strekking  heeft  ten ge-
(!) Met  uitzondering  van Ierland  en het Groothertogdom 
Luxemburg,  die ieder  als één  regio  worden  aange-
merkt. 
Nr. C 31/12 Publikatieblad  van  de  Europese  Gemeenschappen 3. 2. 79 
volge  dat  waardering  daarvan  moeilijk  is, gezien 
de problemen  die  de  sectoriële  repercussie  van 
deze  steun  op communautair  niveau  kan  hebben. 
11. Bij  gebrek  aan  een  algemene  oplossing  om  deze 
sectoriële  repercussies  te behandelen  zal  de Com-
missie,  na overleg  met  de Lid-Staten,  nagaan  in 
hoeverre  er aanleiding  toe  bestaat  passende  be-
perkingen  op te leggen  aan  de regionale  steunver-
lening,  indien  zulke  beperkingen  uit  hoofde  van 
de situatie  in de sector  gerechtvaardigd  zijn. 
12. Wanneer  ten  behoeve  van  een  investering  zowel 
regionale  als andere  steun  wordt  verleend  op een 
per regio  gedifferentieerde  basis,  mag  ten  behoeve 
van dezelfde  investering  alleen  regionale  steun 
worden  verleend,  voor  zover  de regionale  steun, 
gecumuleerd  met  de regionale  component  van  de 
andere  steunvormen,  de  maxima  genoemd  in 
de punten  2 en 3 aanhoudt. 
Systeem  van  toezicht 
13. De  Commissie  zal  toezicht  uitoefenen  op de toe-
passing  van  de  coördinatiebeginselen  via  een systeem  van  mededeling  waarbij  geheimhouding 
is gewaarborgd. 
Methoden  voor  de toepassing 
14. De  methoden  voor  de toepassing  van  de coördi-
natiebeginselen,  daaronder  begrepen  de gemeen-
schappelijke  waarderingsmethode,  als  omschre-
ven in de bijlage  bij de Mededeling  van  de Com-
missie  van  23  juni  1971,  aangevuld  door  de 
Mededeling  van  de Commissie  van  27 juni  1973, 
blijven  van  kracht.  Déze  methoden  zullen  echter 
worden  gewijzigd  en aangevuld  overeenkomstig 
de bijlage  bij deze  mededeling. 
Datum  van  inwerkingtreding 
15. De  Commissie  past  de coördinatiebeginselen  ver-
vat in deze  mededeling,  toe  vanaf  1 januari  1979 
in alle  regio's  van  de Gemeenschap  voor  een  pe-
riode  van  aanvankelijk  drie  jaar.  Voor  zover  een 
Lid-Staat  een  overgangsperiode  noodzakelijk  acht 
om de  steunregelingen  aan  te  passen  aan  de 
onderhavige  coördinatie,  kan  de  Commissie  de 
termijnen  vaststellen  waarbinnen  deze  aanpassing 
tot stand  moet  komen. 
BIJLAGE 
METHODEN  VOOR  DE  TOEPASSING  VAN  DE  BEGINSELEN  VOOR  DE  COÖRDINATIE 
VAN  DE  STEUNREGELINGEN  MET  REGIONALE  STREKKING 
De alternatieve  maxima  voor  de intensiteit  van  de steun 
t. Bij  de technische  werkzaamheden  die  samen  met  de 
Lid-Staten  zijn  voortgezet  is gebleken,  dat  met  inacht-
neming  van  bepaalde  hypothesen  en afspraken  kan 
worden  beoordeeld,  in welke  mate  de steunregelingen 
der Lid-Staten  de van  toepassing  zijnde  maxima  aan-
houden.  Onafhankelijk  van  het  resultaat  van  die 
beoordeling  moeten  de Lid-Staten  er trouwens  nog 
voor  waken  dat  deze  maxima  in feite  niet  worden 
overschreden  in de individuele  gevallen  van  toepassing 
van de steunregelingen. 
2. De technische  werkzaamheden  hebben  eveneens  geleid 
tot aanvaarding  van  het systeem  van  meting  ex-post  in 
situaties,  waarbij  in de regionale  steunregelingen  van 
een Lid-Staat  steunmaatregelen  voorkomen  die wel,  en 
steunmaatregelen  die  niet  tevoren  kunnen  worden  ge-
meten.  De betrokken  Lid-Staten  moeten  in hun  steun-
regelingen  een  zodanig  voorschrift  opnemen  dat  in het 
individuele  geval  het  netto-subsidie-equivalent  van  de 
steun,  dat tevoren  kan  worden  berekend,  in mindering 
wordt  gebracht  op het  daarbij  behorend  maximum, 
ten einde  vast  te stellen,  welk  gedrag  aan  steun  alsnog 
kan worden  uitgekeerd.  De steun  die niet  tevoren  kan 
worden  gemeten  zal  dan  worden  uitgekeerd  ten  be-
drage  van  dit resterend  gedeelte,  uitgedrukt  als netto-subsidie-equivalent.  Indien  de steun  moet  worden  uit-
gekeerd  gedurende  een  aantal  jaren  mag  ieder  reste-
rend  gedeelte,  dat  tegen  het  einde  van  een  bepaald 
jaar overblijft,  worden  overgeboekt  naar  het  volgende 
jaar en worden  verhoogd  met  het referentiepercentage. 
Dit gaat  zo door  totdat  de steun  wordt  beëindigd 
overeenkomstig  de speciale  daarop  betrekking  heb-
bende  voorschriften  in verband  met  de uitkering  of 
totdat  het voor  het  maximum  resterende  gedeelte  voj-
ledig  is gebruikt.  Vermelding  verdient  hier  dat  de 
maxima  niet  noodzakelijk  die  zijn  als vastgesteld  in 
de punten  2 en 3 van  de coördinatiebeginselen,  doch 
eerder  de maxima  zoals  vastgesteld  door  de Lid-Staat 
en goedgekeurd  door  de Commissie  conform  artikel 
93 van  het  EEG-Verdrag. 
Steunmaatregelen  die afhankelijk  zijn  van  initiële 
investeringen  of schepping  van  werkgelegenheid 
3. Steun  aan  de factor  arbeid  zal  als meetbaar  worden 
aangemerkt  wanneer  de voor  iedere  geschapen  arbeids-
plaats  toegekende  steun  kan  worden  uitgedrukt  als 
een netto-subsidie-equivalent  in ERE.  Steun  voor  de 
factor  arbeid  die  niet  aldus  kan  worden  uitgedrukt 
kan echter  altijd  worden  gemeten  volgens  de  in 
punt  2 hierboven  genoemde  ex-post  methode. 
3. 2. 79 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen Nr. C 31/13 
4. Steun  voor  de huur  van  gebouwen  zal  als meetbaar 
worden  beschouwd  wanneer  deze  naar  tijdsduur  be-
perkt  is en het percentage  van  de bij wijze  van  steun 
jaarlijks  verleende  huursubsidie  vastligt.  De huur  voor 
het gebouw  zonder  de grond  wordt  geacht  het equiva-
lent te zijn  van  een  opbrengstpercentage  van  de 
waarde  van  het gebouw  waarbij  het opbrengstpercen-
tage gelijk  is aan  het  referentiepercentage.  De huur 
voor  het element  grond  wordt  geacht  gelijk  te zijn  aan 
een werkelijk  opbrengstpercentage,  d.w.z.  het verschil 
tussen  het  referentiepercentage  en het  inflatiepercen-
tage.  De kapitaalwaarde  van  het gebouw  en de grond 
moet  worden  opgenomen  in de standaardgrondslag 
met het  oog  op vaststelling  van  de investering,  met 
behulp  waarvan  de steun  moet  worden  gemeten. 
5. Steun  in de vorm  van  kredietgaranties  zal  worden 
gemeten  door  de garantie  gelijk  te stellen  met  een 
rentesubsidie  voor  een  krediet,  equivalent  aan  de 
waarde  van  het  bedrag  waarvoor  de garantie  wordt 
verleend.  Als de waarde  van  het rentesubsidie-equiva-
lent wordt  beschouwd  het verschil  tussen  het referen-
tiepercentage  dat  van  toepassing  is in een  bepaalde 
Lid-Staat  en het  percentage  waartegen  de Regering 
van die  Lid-Staat  kan  lenen  over  dezelfde  periode 
genomen  als waarop  het  referentiepercentage  betrek-
king  heeft.  Iedere  last  die  door  een  Lid-Staat  wordt 
opgelegd  voor  de toekenning  van  een  garantie  zal 
worden  afgetrokken  van de waarde  van  de aldus  bere-
kende  garantie.  De verhouding  van  het totale  bedrag 
dat ieder  jaar  betaald  wordt  wegens  in gebreke  blij-
vende  debiteuren  tot het  totale  bedrag  van  de nog 
lopende  garanties  zal door  de Lid-Staten  jaarlijks  aan 
de Commissie  worden  medegedeeld.  Deze  inlichting 
over het verliespercentage  wegens  in gebreke  blijvende 
debiteuren  mag  worden  gebruikt  voor  de aanpassing 
van de waarde  van  een  garantie.  Indien  een  Lid-Staat 
deze  methode  voor  de waardering  van  garanties  niet 
wil gebruiken  moet  hij de Commissie  in kennis  stellen 
van alle  individuele  gevallen  waarin  investeringen 
worden  gedaan  van  meer  dan  1,5 miljoen  ERE  waar-
bij garanties  worden  verleend. 
6. Belastingfaciliteiten  zullen  worden  gemeten  volgens  de 
methode  van  meting  ex-post,  geschetst  in punt  2 hier-
boven. 
Steunmaatregelen  die  niet  afhankelijk  zijn  van  initiële 
investeringen  of schepping  van  werkgelegenheid 
7. Steun  in verband  met  vervangingsinvesteringen  zal 
worden  gemeten  met  behulp  van  een  methode  welke 
vergezeld  gaat  van  grote  reserves  aangezien  zij een 
zeer benaderend  karakter  heeft.  Het  wordt  echter 
noodzakelijk  geacht  alle  Lid-Staten  in dezelfde  positie 
ten opzichte  van  de maxima  te brengen.  De hierna 
beschreven  methode  zal daarom  gebruikt  worden  om 
de naleving  van  de maxima  zeker  te stellen,  ten min-
ste tot het moment,  waarop  de Commissie  de omstan-
digheden,  zo die er zijn,  nader  aangeeft,  waaronder  zij 
eventueel  steun  van  dit type  verenigbaar  met  de ge-
meenschappelijke  markt  zou  kunnen  achten. 
Steun  aan  vervangingsinvesteringen  zal  worden  ge-
meten  door  de verleende  steun  eerst  uit te drukken  als 
een netto-subsidie-equivalent  van  het  bedrag  van  de 
vervangingsinvestering  volgens  de gemeenschappelijke 
waarderingsmethode.  Dit  netto-subsidie-equivalent 
wordt  dan  gerelateerd  aan  de initiële  investering  waar-
bij gebruik  wordt  gemaakt  van  een  geëigend  disconte-
ringspercentage.  Het  vervangingsmoment  zal voor  de-ze vervangingsinvesteringen  worden  vastgesteld  op 
basis  van  de gemiddelde  levensduur  van  de kapitaal-
goederen  waarvoor  steun  wordt  verleend. 
8. Belastingfaciliteiten,  welke  het  karakter  van  steun 
aan de produktie  hebben,  zullen  worden  gemeten  vol-
gens  het ex-post  systeem  dat hierboven  is geschetst  in 
punt  2. 
9. Steun  ten  behoeve  van  de factor  arbeid,  welke  het 
karakter  van  steun  aan  de produktie  heeft  en uitge-
drukt  wordt  als een  vastgesteld  bedrag  over  een  be-
paalde  periode  voor  iedere  werknemer,  zal met  behulp 
van het  referentiepercentage  worden  gemeten  als het 
netto-subsidie-equivalent  van  het  contant  gemaakte 
bedrag  dat nodig  is om de steun  over  de periode  uit 
te keren.  Het  gebruik  van  deze  methode  van  meting 
zal gebaseerd  zijn  op de veronderstelling  dat het voor 
iedere  werknemer  uitgekeerde  bedrag  niet  kan  worden 
verhoogd.  Waar  het  bedrag  van  de uitkering  niet  is 
vastgesteld  zal de methode  van  meting  ex-post  wor-
den gevolgd,  zoals  geschetst  in punt  2 hierboven. 
Steun  voor  de overplaatsing  van  een onderneming 
10. Steun,  verleend  voor  de overplaatsing  van  kapitaalgoe-
deren,  zal als meetbaar  worden  aangemerkt  wanneer 
deze  wordt  uitgedrukt  ofwel  als een percentage  van  de 
verhuiskosten  van  de kapitaalgoederen  (inclusief  kos-
ten voor  demontage  en het opnieuw  monteren)  ofwel 
als een  percentage  van  de waarde  van  de overge-
plaatste  kapitaalgoederen.  De  waarde  van  de over-
geplaatste  kapitaalgoederen,  waarvoor  steun  wordt 
verleend  in één  van  de twee  bovengenoemde  vormen, 
zal niet  worden  opgenomen  onder  de kapitaalkosten 
die in aanmerking  komen  voor  verdere  steun,  en zal 
derhalve  buiten  de standaardgrondslag  vallen. 
11. De steun  die verleend  wordt  op basis  van  het aantal 
overgebrachte  werknemers  zal gecoördineerd  worden 
conform  de desbetreffende  maxima  in ERE  per  ge-
schapen  arbeidsplaats. 
De ERE-maxima  in de valuta  van  de Lid-Staten 
12. De maxima,  uitgedrukt  in ERE  per  door  de inves-
tering  geschapen  arbeidsplaats,  zullen  voor  ieder  jaar 
voor  iedere  Lid-Staat  worden  uitgedrukt  in zijn  eigen 
valuta  tegen  de wisselkoers  van  de eerste  dag  van  het 
jaar,  waarvoor  wisselkoersen  in ERE  voor  alle  valuta 
van de Gemeenschap  beschikbaar  zijn.  De aldus  vast-
gestelde  maxima  kunnen  in de loop  van  het jaar  wor-
den herzien  bij een overeenkomst  tussen  de Commis-
sie en de Lid-Staat,  indien  zulks  door  een  belangrijke 
wijziging  in de wisselkoersen  noodzakelijk  is gewor-
den. De  Commissie  zal iedere  Lid-Staat  de waarde 
van de maxima  in zijn  eigen  valuta  mededelen. 
Referentiepercentage  en disconteringspercentage 
13. De Mededeling  van  23 juni  1971  behelsde  één  enkel 
disconteringspercentage  voor  de Gemeenschap  bij de 
toepassing  van  de gemeenschappelijke  waarderingsme-
thode.  Gezien  de verschillen  in rentetarieven  in de 
diverse  Lid-Staten  zal de discontering  thans  geschie-
den volgens  de referentiepercentages,  waarin  het  ge-
middelde  rentetarief  op de betrokken  markt  tot uit-
drukking  komt. 
14. Deze  referentie-/disconteringspercentages  voor  iedere 
Lid-Staat  zijn  thans  als volgt  vastgesteld: 
Nr. C 31/14 Publikatieblad  van  de Europese  Gemeenschappen 3. 2. 79 
België  — Het  tarief  voor  leningen  met  een  looptijd 
van meer  dan  tien  jaar  van  de Nationale  Maatschappij 
voor  Krediet  aan  de Nijverheid. 
Denemarken  —  Het  tarief  voor  leningen  van  de Euro-
pese  Investeringsbank  + 1,5  procentpunten. 
Frankrijk  — Het  tarief  van  het  Crédit  National  voor 
leningen  voor  gebouwen  en uitrusting. 
Duitsland  —  Het  tarief  voor  leningen  op middellange 
termijn  van  het  Kreditanstalt  für  Wiederaufbau  (pro-
gramma's  Ml en M2). 
Ierland  — „AA"  tarief  voor  leningen  met  een  looptijd 
van meer  dan  zeven  jaar,  zoals  vastgesteld  door  het 
Standing  Committee  of Commercial  or Merchant 
Banks. 
Italië  — Het  gemiddelde  referentiepercentage  dat van 
toepassing  is op uitkering  door  de centrale  regering 
van rentesubsidies  aan  kredietinstellingen. 
Luxemburg  —  De  gemiddelde  opbrengst  van  een 
representatief  gedeelte  van  de obligaties,  uitgegeven  in 
Luxemburgse  franken  op de markt  voor  goudgerande 
waarden  van  Luxemburg,  zoals  gepubliceerd  door  de 
beurs  van  Luxemburg. 
Nederland  —  Het  rentepercentage  van  onderhandse 
leningen. 
Verenigd  Koninkrijk  —  Het  gewone  commerciële 
tarief  waartegen  leningen  op middellange  termijn  wor-
den gesloten  volgens  de Industry  Act  1972. 
15. Het  referentiepercentage  wordt  bij het begin  van  ieder 
jaar vastgesteld  op basis  van  het gemiddelde  jaarlijkse 
percentage  gedurende  het  voorafgaande  jaar.  Mocht 
zich evenwel  een  belangrijke  wijziging  voordoen  in 
het betrokken  percentage,  dan  zal dit worden  aange-
past in onderlinge  overeenstemming  tussen  de Com-
missie  en de betrokken  Lid-Staat.  Een  dergelijke  aan-
passing  dient  alleen  plaats  te vinden  indien  er een 
aanzienlijk  verschil  — ten minste  2 procentpunten  — 
is tussen  het  toepasselijke  referentiepercentage  en het 
gemiddelde  van  de percentages  die  gedurende  een 
periode  van  drie  maanden  zijn  genoteerd. 
De gemeenschappelijke  waarderingsmethode  bij toepassing 
op individuele  gevallen 
16. De gemeenschappelijke  waarderingsmethode  wordt  in 
het algemeen  toegepast  bij het onderzoek  en de bere-
kening  van  de intensiteit  van  de steun,  zowel  bij 
steunregelingen  met  regionale  strekking  als bij toepas-
sing daarvan  op individuele  gevallen.  Veel  veronder-
stellingen  en afspraken,  waarvan  wordt  uitgegaan  in 
het kader  van  de steunregelingen,  zijn  niet  noodzake-
lijk en dienen  in dit individuele  geval  niet  te worden 
toegepast.  Als  resultaat  van  de ervaring  die  is opge-
daan  sinds  de invoering  van  de gemeenschappelijke 
waarderingsmethode  en in de contacten  tussen  de 
Commissie  en de Lid-Staten  bij de toepassing  daarvan, 
zou op de volgende  punten  een  verfijning  moeten 
worden  aangebracht  met  het oog  op toepassing  in het 
individuele  geval: 
— eerder  zal  worden  uitgegaan  van  de werkelijke 
kosten  van  grond,  gebouwen  en vestiging  dan  van 
de hypothetische  standaardgrondslag; — als referentie-/disconteringspercentage  zal het per-
centage  gelden  dat van  kracht  is bij het begin  van 
het project; 
— wanneer  de steun  en/of  investering  niet  wordt  ver-
leend  of gedaan  binnen  één  jaar,  moet  rekening 
worden  gehouden  met  de werkelijke  periode  voor 
steun  en  investering.  Zulks  geschiedt  door  de 
waarde  te bepalen  van  de investering  en de steun 
op basis  van  kalenderjaren  op het tijdstip,  waarop 
de investering  oorspronkelijk  werd  begonnen; 
— bij de berekening  van  de steun  voor  de huur  van 
gebouwen  of tijdvakken  van  huurvermindering 
voor  gebouwen  in staatseigendom  zal worden  uit-
gegaan  van  de werkelijke  huursubsidie  of -verla-
ging  en de werkelijke  kapitaalwaarde  van  de ge-
bouwen. 
Alternatieve  waarderingsmethoden 
17. De gemeenschappelijke  waarderingsmethode  geeft  een 
methode  voor  de waardering  die gebruikt  moet  wor-
den voor  ieder  type  of iedere  categorie  steunmaatrege-
len. Wanneer  de Commissie  om  administratieve  of 
andere  redenen  echter  van  mening  is dat de methode, 
die normaliter  zou  worden  gebruikt  voor  een  speciale 
vorm  van  steun  bezwaarlijk  of niet  kan  worden  ge-
volgd,  zal zij een alternatieve  gelijkwaardige  methode 
aanbevelen  om deze  moeilijkheden  te overwinnen.  De 
Commissie  zal de Lid-Staten  op gezette  tijden  nadere 
bijzonderheden  over  deze  alternatieve  methoden 
mededelen. 
Interpretatie 
18. i) Als  initiële  investering  zal worden  beschouwd  de 
investering  in vaste  activa  bij vestiging  van  een 
nieuwe  onderneming,  de uitbreiding  van  een  be-
staande  onderneming  of de inschakeling  van  de 
onderneming  bij een  activiteit  die een  fundamen-
tele wijziging  meebrengt  in de produktie  of het 
produktieproces  van  een  bestaande  onderneming 
(door  middel  van  rationalisatie,  herstructurering 
of modernisering).  Investering  in vaste  activa  door 
overneming  van  een  onderneming  die  gesloten  is 
of die zou  hebben  moeten  sluiten  indien  een  der-
gelijke  overneming  achterwege  was  gebleven,  kan 
ook worden  opgevat  als initiële  investering.  De 
wijze  waarop  de aldus  gedefinieerde  initiële  inves-
tering  wordt  omschreven  in de steunregelingen 
met regionale  strekking  van  de Lid-Staten  zal 
door  de Commissie  worden  onderzocht  in het 
kader  van  haar  onderzoek  van  de  bestaande 
steunregelingen  conform  artikel  93, lid 1, van  het 
EEG-Verdrag. 
ii) Voor  de toepassing  van  punt  2, sub  i), van  de 
beginselen  zal „direct  met  een  initiële  investering 
of geschapen  arbeidsplaatsen  verbonden  en  in 
samenhang  daarmee  vastgestelde  steun"  worden 
geïnterpreteerd  als omvattende  subsidies,  leningen 
op voordelige  voorwaarden  of interestbonificaties 
en garanties  direct  verbonden  met  de initiële  in-
vestering,  of subsidiebedragen  ineens  in directe 
samenhang  met  het aantal  geschapen  arbeidsplaat-
sen vastgesteld.  Waar,  in het  geval  van  investe-
ringsprojecten  van  meer  dan  3 miljoen  ERE,  het 
voor  zulke  steun  vastgestelde  maximum  niet  be-
reikt  wordt,  mag  het  resterende  saldo  van  maxi-
mum  en steun  aan  het  voor  andere  steunvormen 
vastgestelde  maximum  toegevoegd  worden,  waar-
3. 2. 79 Publikatieblad  van de Europese  Gemeenschappen Nr.C  31/15 
bij deze  laatste  steun  dan  over  een  minimum  van 
vijf jaren  gespreid  moet  worden. 
iii) Voor  de toepassing  van  punt  3 van  de beginselen 
zal de tertiaire  sector  worden  gedefinieerd  als de 
activiteiten  vermeld  in afdeling  6 (Detailhandel, 
hotels,  bevoorrading  en reparaties),  7 (Transport 
en communicatie),  — met  uitzondering  van  de categorieën  71 (Spoorwegen),  72 (Ander  landtrans-
port),  73 (Binnenvaart),  74 (Zee-  en kustvaart),  75 
(Luchttransport)  en 76 (Toeleverende  diensten  van 
de sector  transport)  —, 8 (Banken  en financierings-
instellingen,  verzekeringen,  industriële  diensten, 
verhuur)  en 9 (Andere  diensten)  van  de Algemene 
Systematische  Bedrijfsindeling  in de Europese  Ge-
meenschappen  (NACE-1970).