++++

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

van 22 december 1969

aan de Franse Republiek inzake de wijziging van het nationale monopolie van commerciële aard betreffende alcohol

( Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek )

( 70/125/EEG )

I

1 . De Regering van de Franse Republiek heeft bij nota van 14 februari 1959 aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen medegedeeld dat ethylalcohol alsmede gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken in Frankrijk vallen onder een nationaal monopolie van commerciële aard in de zin van artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag .

Volgens Verordening nr . 7 bis van de Raad van 18 december 1959 ( 1 ) werd ethylalcohol die verkregen is op basis van landbouwprodukten , met uitsluiting van gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken , toegevoegd aan bijlage II van het E.E.G.-Verdrag . De artikelen 38 en volgende van het Verdrag zijn dus toepasselijk op ethylalcohol die is verkregen uit landouwprodukten .

Op grond van artikel 37 , lid 1 , van het E.E.G.-Verdrag zijn de Lid-Staten verplicht hun nationale monopolies van commerciële aard geleidelijk in dier voege aan te passen dat aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , is uitgesloten .

2 . In Frankrijk is vooraf een speciale vergunning voor de invoer van gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken uit andere Lid-Staten niet meer vereist . Ingevoerde produkten zijn evenwel onderworpen aan een extra belasting bij invoer , die hoger is dan de heffing welke drukt op de overeenkomstige nationale produkten .

Daarom heeft de Commissie van de Europese Economische Gemeenschap op 26 november 1963 de Franse Republiek overeenkomstig artikel 37 , lid 6 , van het E.E.G.-Verdrag de aanbeveling gedaan om voor het einde van de tweede etappe de belastingregeling voor alcohol zo te wijzigen dat :

- de compenserende extra belasting bij invoer slechts drukt op gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken uit andere Lid-Staten wanneer een heffing wordt geheven op het vergelijkbare nationale produkt .

- de compenserende extra belasting niet hoger is dan de heffing .

De Franse Regering heeft bij schrijven van 5 augustus 1964 niet het bestaan ontkend van het verschil in fiscale behandeling tussen Franse produkten en ingevoerde produkten ; de regering wees er evenwel op dat de fiscale regeling onlosmakelijk verbonden is met de algemene economische regeling ten aanzien van alcohol in Frankrijk , die over het geheel genomen een nationale marktorganisatie vormt die zowel ten aanzien van de grondstoffen en de behoeften aan alcohol als op het financiële vlak voor een evenwicht moet zorgen . Volgens de Franse Regering vloeit hieruit het volgende voort :

- inzake ethylalcohol in eigenlijke zin de noodzaak van een beperking van de invoer ;

- inzake gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken :

wat het binnenland betreft , moeten heffingen worden geheven met als doel het verbruik van " vrije " alcohol af te remmen voor doeleinden waarvoor normaliter alleen alcohol wordt gebruikt die de staat moet kopen en afzetten in het kader van de politieke sanering van de produktie en van de landbouwmarkten . Deze heffing vormt het tegenwicht voor het verbruik van deze " vrije " alcohol , aangezien bepaalde producenten hun alcohol moeten leveren aan het monopolie en alle gebruikers in principe verplicht zijn eveneens via het monopolie te kopen ;

wat de invoer betreft , moet een extra heffing worden geheven op gedistilleerde dranken , likeuren , aperitieven op basis van wijn , gin en whisky , ingevoerd als uitzondering op het invoerverbod door particulieren . Het doel hiervan is het gebruik van nationale gedistilleerde dranken te beschermen door enerzijds rekening te houden met de last vanwege kwaliteitsvoorschriften voor deze produkten , anderzijds met de voorwaarden waaronder de producenten gedwongen zijn produkten te verkopen aan het monopolie die niet aan de gestelde criteria voldoen .

Voorts bestaat er inzake de reclame op grond van wet nr . 57-725 van 27 juni 1957 en de ordonnances nr . 59-107 van 7 januari 1959 en nr . 60-1253 van 29 november 1960 een onderscheid tussen aperitieven op basis van wijn , rum , tafia , alcohol verkregen door distillatie van wijnen , cider , peredranken , vruchtenwijn alsmede likeuren enerzijds en andere gedistilleerde dranken , alcoholhoudende dranken , bijvoorbeeld jenever , korn of grappa . Het is verboden in enigerlei vorm reclame te maken voor produkten van de tweede groep ; dit verbod is voornamelijk ongunstig voor bepaalde produkten die gewoonlijk worden aangemerkt als afkomstig uit andere Lid-Staten .

Aangezien in Frankrijk een nationale marktorganisatie bestaat voor ethylalcohol die is verkregen op basis van landbouwprodukten en gezien de onderlinge verhouding tussen deze alcohol en ethylalcohol die niet is verkregen op basis van landbouwprodukten heeft de Commissie ten opzichte van laatstgenoemde alcohol geen aanbeveling gedaan aan Frankrijk om maatregelen tot wijziging te treffen .

3 . De Commissie is van mening dat , aangezien de overgangsperiode binnenkort eindigt , thans maatregelen moeten worden getroffen waardoor elke discriminatie wat de voorwaarden van de voorziening en afzet betreft tussen de onderdanen van de Lid-Staten wordt uitgesloten , overeenkomstig artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag .

Artikel 37 staat in de titel inzake het vrije verkeer van goederen , en met name in het hoofdstuk inzake de afschaffing van de kwantitatieve beperkingen tussen de Lid-Staten ; het doel van dit artikel is dat tegen het einde van de overgangsperiode en voor aan een nationaal monopolie van commerciële aard ( of aan een soortgelijke regeling ) onderworpen produkten hetzelfde resultaat wordt geboekt als voor de andere produkten bereikt wordt door de toepassing van de artikelen 30 t/m 34 , m.a.w . het vrije verkeer van goederen .

Een andere procedure is evenwel aangewezen om dit resultaat te bereiken in de sectoren die vallen onder nationale monopolies . Zij moeten geleidelijk worden gewijzigd , enerzijds om rekening te houden met de omstandigheid dat volgens de betrokken Lid-Staten de onder het monopolie vervaardigde produkten bijzondere problemen opwerpen , en anderzijds om te voorkomen dat de afschaffing van de kwantitatieve beperkingen en maatregelen van gelijke werking in deze sectoren in de praktijk zonder gevolgen zal blijven . Gevreesd moest namelijk worden dat de liberealisatie van het handelsverkeer voor aan een monopolie onderworpen produkten niet tot stand komt indien de monopolies op grond van hun exclusieve rechten tot invoer en uitvoer van en handel in bepaalde produkten vrij zouden blijven te beslissen in welke mate en onder welke voorwaarden uit andere Lid-Staten afkomstige produkten op de eigen markt kunnen worden toegelaten ( of , omgekeerd , in welke mate de eigen produkten naar de andere Lid-Staten mogen worden uitgevoerd ) .

Om deze reden is in artikel 37 bepaald dat aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , is uitgesloten .

Vermelding verdient dat artikel 37 niet slechts de afschaffing eist van de discriminaties welke rechtstreeks voortvloeien uit voorschriften die van toepassing zijn op onder monopolie vervaardigde produkten : indien er geen artikel zou bestaan over nationale monopolies zou dit doel eveneens kunnen worden bereikt door andere voorschriften van het E.E.G.-Verdrag , met name die welke heffingen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen verbieden . Uit het bovenstaande vloeit , wat betreft de kenmerken van de nationale monopolies en de beperkingen waartoe zij kunnen leiden , voort dat het doel van de wijzigiging - d.w.z . " uitsluiting van iedere discriminatie " - is , uit te sluiten dat aan het van de overgangsperiode nog discriminaties kunnen voorkomen ten gevolge van bepaalde bijzondere bevoegdheden waarover de monopolies beschikken ten aanzien van invoer en afzet op hun markt of uitvoer van bepaalde produkten .

Daar deze doelstellingen zijn neergelegd in artikel 37 moet Frankrijk het alcoholmonopolie wijzigen voor het einde van de overgangsperiode , zodat deze doelstellingen kunnen worden bereikt . De Commissie moet anderzijds , afgezien van haar algemene verplichting te waken over de toepassing van het Verdrag , overeenkomstig artikel 37 , lid 6 , aanbevelingen doen over de wijze van aanpassing waarvan in dit artikel sprake is .

De Commissie heeft gemeend dat het doel van artikel 37 niet bereikt wordt zolang het Franse alcoholmonopolie ten aanzien van gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken de invoer zal kunnen beperken door middel van een extra heffing bij invoer die meer drukt op uit andere Lid-Staten afkomstige produkten dan op overeenkomstige Franse produkten en , wat ethylalcohol betreft die niet is verkregen op basis van landbouwprodukten , kan beslissen of en in welke mate en voor welke hoeveelheden de behoeften van de Franse markt moeten worden gedekt , met behulp van leveranciers uit de andere Lid-Staten . De Commissie is derhalve van mening dat , afgezien van de afschaffing van de hierboven bedoelde discriminatie van fiscaal karakter , de beste oplossing - omdat thans reeds zeker is dat hierdoor op doeltreffende wijze het in artikel 37 gestelde doel kan worden bereikt - met name de afschaffing is van de exclusieve rechten waarover het monopolie beschikt , speciaal op het terrein van de invoer en handel , voor zover deze rechten de handel tussen de Lid-Staten betreffen .

4 . De Commissie is echter van mening dat een uitzondering op het voorschrift van artikel 37 , lid 1 , van het E.E.G.-Verdrag gerechtvaardigd kan zijn vanwege artikel 37 , lid 4 , volgens hetwelk in geval van een monopolie van commerciële aard dat een regeling ter vergemakkelijking van de afzet of de valorisatie van landbowprodukten omvat , bij de toepassing van de bepalingen van dit artikel gelijkwaardige waarborgen dienen te worden gegeven voor de werkgelegenheid en de levensstandaard van de betrokken producenten , gelet op het ritme van de mogelijke aanpassing en van de noodzakelijke specialisatie .

Het Franse alcoholmonopolie is een nationale marktorganisatie die over het geheel genomen beantwoordt aan de omschrijving van artikel 37 , lid 4 , van het E.E.G.-Verdrag . Ten einde de valorisatie van ethylalcohol , verkregen op basis van landbowprodukten , niet in gevaar te brengen , wordt de concurrentiekracht van gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken enerzijds beïnvloed door de vaststelling van de heffingen en wordt anderzijds een regeling getroffen voor de produktie , het verbruik , de verkoop en de invoer van ethylalcohol die niet verkregen is op basis van landbouwprodukten .

Gezien de onderlinge afhandelijkheid tussen ethylalcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten , en ethyalcohol die niet verkregen is op basis van landbouwprodukten , omdat bepaalde gedistilleerde dranken de plaats kunnen innemen van ethylalcohol en aangezien het Franse alcoholmonopolie verplicht blijft ethylalcohol te kopen , waaruit volgt dat het op landbouwgebied een taak heeft , en de afzet en de valorisatie moet waarborgen en tevens een zekere levensstandaard voor de producenten , is de Commissie van mening dat de definitieve wijziging van het monopolie niet los kan worden gemaakt van de instelling van de gemeenschappelijke ordening voor ethylalcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten . De Commissie is van mening dat volledige openstelling van de Franse markt voor produkten uit andere Lid-Staten het risico zou meebrengen dat de handel in Franse ethylalcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten , en dus de werkgelegenheid en levensstandaard van de producenten van landbouwgrondstoffen bestemd voor de vervaardiging van genoemd produkt , in gevaar zou worden gebracht .

II

Om deze redenen doet de Commissie van de Europese Gemeenschappen de Franse Republiek overeenkomstig artikel 37 van de E.E.G.-Verdrag de aanbeveling de volgende maatregelen te treffen :

1 . Ten aanzien van gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken :

a ) - de hierboven genoemde door de Commissie op 26 november 1963 aanbevolen maatregelen te treffen ,

- de leveranciers van de andere Lid-Staten in staat te stellen onder dezelfde voorwaarden als toegestaan is ten behoeve van de Franse produkten reclame te maken en discriminatie dienaangaande voor bepaalde gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken , welke gewoonlijk worden beschouwd als produkten van de andere Lid-Staten , af te schaffen .

b ) Tot het moment waarop de voorschriften in werking treden houdende invoering van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ethylalcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten , en voor zover gedistilleerde dranken en alcoholhoudende dranken uit de andere Lid-Staten de afzet van Franse ethylalcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten , in gevaar brengen , wijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen erop dat overeenkomstig artikel 37 , lid 4 , van het E.E.G.-Verdrag de Franse Republiek de navolgende maatregelen kan handhaven of nemen :

- een speciale invoerbelasting heffen op alcoholhoudende dranken , afkomstig uit een andere Lid-Staat , op voorwaarde dat de verkoopprijs van ethylalcohol , bestemd voor de fabricage van alcoholhoudende dranken in Frankrijk , hoger is dan de laagste prijs van ethylalcohol waarvoor een fabrikant van alcoholhoudende dranken in de uitvoerende Lid-Staat dit produkt ofwel op zijn eigen markt ofwel op de markt van een andere Lid-Staat kan aanschaffen . Het bedrag van de heffing mag in geen geval hogen zijn dan het verschil tussen deze prijzen . Indien de alcoholhoudende drank afkomstig zou zijn uit een andere Lid-Staat dan de uitvoerende Lid-Staat kan deze worden aangemerkt als rechtstreeks ingevoerd uit de Lid-Staat van herkomst ,

- voorschriften geven omtrent de benaming " gedistilleerde dranken " en " alcoholhoudende dranken " alsmede " geconcentreerde extracten " op voorwaarde dat deze benaming niet discriminerend is wat de intracommunautaire betrekkingen aangaat door eveneens een onderscheid aan te brengen tussen het begrip " gedistilleerde drank " en ethylalcohol op basis van landbouwprodukten .

2 . Ten aanzien van ethylalcohol , niet verkregen op basis van landbouwprodukten :

a ) - voor de onderdanen van alle Lid-Staten de mogelijkheid te scheppen vrijelijk en rechtstreeks ethylalcohol , niet verkregen op basis van landbouwprodukten , uit de Lid-Staten in te voeren ,

- leveranciers van alle Lid-Staten in staat te stellen in Frankrijk een eigen distributienet te vestigen en aldaar voorraden aan te houden en de verkoopprijs in vrijheid vast te stellen ,

- voor leveranciers uit alle Lid-Staten de mogelijkheid te scheppen vrijelijk en rechtstreeks te verkopen aan Franse consumenten ,

- zonder enige beperking iedere rechtstreekse uitvoer naar de andere Lid-Staten toe te staan .

b ) Tot aan de inwerkingtreding van de verordening houdende de invoering van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ethylalcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten , en voor zover ethylalcohol , verkregen op basis van niet-landbouwprodukten uit andere Lid-Staten , de afzet van Franse ethylalcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten , in gevaar brengt , deelt de Commissie van de Europese Gemeenschappen mede dat de Franse Republiek overeenkomstig artikel 37 , lid 4 , van het E.E.G.-Verdrag de navolgende maatregelen kan handhaven of nemen :

- het gebruik vaststellen van ethylalcohol , verkregen op basis van niet-landbouwprodukten , daarbij bepalend dat de Franse consumenten vrijelijk mogen kiezen tussen eigen produkten en produkten afkomstig uit de andere Lid-Staten ;

- voorschriften vaststellen die zowel gelden voor ethylalcohol , verkregen op basis van niet-landbouwprodukten en in Frankrijk vervaardigd , als voor ethylalcohol die afkomstig is uit andere Lid-Staten , waarbij bepaald wordt dat deze alcohol niet in de plaats komt van Franse alcohol , verkregen op basis van landbouwprodukten en die vervaardigd is in het kader van contingentenregeling overeenkomstig de geldende voorschriften .

Brussel , 22 december 1969 .

Voor de Commissie

De Voorzitter

Jean REY

( 1 ) PB nr . 7 van 30 . 1 . 1961 , blz . 71/61 .