VERORDENING (EG) Nr. 1673/2004 VAN DE COMMISSIE

van 24 september 2004

tot vaststelling van de handelsnorm voor kiwi’s

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (1), en met name op artikel 2, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

De kiwi is één van de in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 2200/96 vermelde producten waarvoor een handelsnorm moet gelden. Verordening (EEG) nr. 410/90 van de Commissie van 16 februari 1990 tot vaststelling van kwaliteitsnormen voor kiwi’s (2) is vele malen gewijzigd. Duidelijkheidshalve dient Verordening (EG) nr. 410/90 dus te worden ingetrokken en met ingang van 1 oktober 2004 door een nieuwe verordening te worden vervangen.

Voor het behoud van de doorzichtigheid op de internationale markten dient daarbij rekening te worden gehouden met „UN/ECE Standard FFV-46 concerning the marketing and commercial quality control of kiwifruit” (UN/ECE-norm FFV-46 betreffende het in de handel brengen en de controle op de handelskwaliteit van kiwi’s) die is aanbevolen door de „Working Party on Agricultural Quality Standards” (Werkgroep kwaliteitsnormen voor landbouwproducten) van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (UN/ECE).

De normen zijn van toepassing in alle handelsstadia. Tijdens het vervoer over grote afstanden, de opslag gedurende enige tijd of de verschillende behandelingen van de producten kunnen deze een kwaliteitsverlies ondergaan als gevolg van hun biologische ontwikkeling of hun meer of minder bederfelijke aard. Bij de toepassing van de normen in de handelsstadia na de verzending dient met dit kwaliteitsverlies rekening te worden gehouden.

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor verse groenten en fruit,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De handelsnorm voor kiwi’s van GN-code 0810 50 is opgenomen in de bijlage.

De norm is onder de bij Verordening (EG) nr. 2200/96 vastgestelde voorwaarden van toepassing in alle handelsstadia.

In de stadia na de verzending mogen de producten evenwel de volgende afwijkingen ten opzichte van de voorschriften van de norm vertonen:

Artikel 2

Verordening (EEG) nr. 410/90 wordt ingetrokken.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 oktober 2004.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

(1) PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 47/2003 van de Commissie (PB L 7 van 11.1.2003, blz. 64).

(2) PB L 43 van 17.2.1990, blz. 22. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 907/2004 (PB L 163 van 30.4.2004, blz. 50).

BIJLAGE

NORM VOOR KIWI’S

I. DEFINITIE VAN HET PRODUCT

Deze norm heeft betrekking op kiwi’s van variëteiten (cultivars) van de soorten Actinidia chinensis Planch en Actinidia deliciosa (A. Chev., C. F. Liang en A. R. Ferguson) die bestemd zijn om als vers product aan de consument te worden geleverd, exclusief kiwi’s voor industriële verwerking.

II. KWALITEITSVOORSCHRIFTEN

In de norm wordt aangegeven aan welke kwaliteitseisen kiwi’s na opmaak en verpakking moeten voldoen.

A. Minimumeisen inzake de kwaliteit

In alle kwaliteitsklassen moeten kiwi’s, onverminderd de voor elke klasse geldende specifieke eisen en de toegestane toleranties, als volgt zijn:

— intact (maar zonder steel);

— gezond; geen vruchten die zijn aangetast door rot of die zodanige afwijkingen vertonen dat zij niet meer geschikt zijn voor consumptie;

— zuiver, nagenoeg vrij van zichtbare vreemde stoffen;

— nagenoeg vrij van parasieten;

— nagenoeg vrij van beschadiging door parasieten;

— vast genoeg; niet te zacht, verschrompeld of vol water;

— goed gevormd; geen aaneengegroeide vruchten;

— vrij van abnormaal uitwendig vocht;

— vrij van een vreemde geur en/of smaak.

De kiwi’s moet zo ontwikkeld en in een zodanige conditie zijn dat zij:

— bestand zijn tegen vervoer en goederenbehandeling, en

— in goede staat op de plaats van bestemming kunnen aankomen.

B. Minimumeisen inzake de rijpheid

De kiwi’s moeten voldoende ontwikkeld en rijp genoeg zijn. Dit betekent dat zij de volgende rijpheidsgraad moeten hebben bereikt:

— in het stadium van de verpakking in het productiegebied en bij de daaropvolgende levering door de verpakker, alsmede in de stadia van de uitvoer en de invoer, ten minste 6,2° Brix of een gemiddeld drogestofgehalte van 15 %,

— in alle andere handelsstadia, ten minste 9,5° Brix.

C. Indeling in klassen

Kiwi’s worden ingedeeld in de drie hieronder omschreven klassen:

i) Klasse „Extra” De in deze klasse ingedeelde kiwi’s moeten van voortreffelijke kwaliteit zijn. Zij moeten goed ontwikkeld zijn en moeten alle kenmerken en de typische kleur van de variëteit hebben. Zij mogen geen gebreken vertonen afgezien van zeer geringe oppervlakkige afwijkingen die het algemene uiterlijk, de kwaliteit, de houdbaarheid en de presentatie in de verpakking van het product niet nadelig beïnvloeden. De verhouding tussen de minimale en de maximale diameter van het evenaarsvlak van de vruchten moet ten minste 0,8 bedragen.

ii) Klasse I De in deze klasse ingedeelde kiwi’s moeten van goede kwaliteit zijn. Zij moeten de kenmerken van de variëteit bezitten. Zij moeten vast zijn en het vruchtvlees moet volkomen gezond zijn. Zij mogen evenwel de volgende kleine afwijkingen vertonen, op voorwaarde dat deze het algemene uiterlijk, de kwaliteit, de houdbaarheid en de presentatie in de verpakking van het product niet nadelig beïnvloeden: — een kleine afwijking in vorm (echter geen zwellingen of misvormingen); — een kleine kleurafwijking; — oppervlakkige afwijkingen aan de schil, op voorwaarde dat de totale oppervlakte daarvan niet groter is dan 1 cm2; — kleine „Hayward-merk”-achtige, niet-uitstulpende overlangse lijnen. De verhouding tussen de minimale en de maximale diameter van het evenaarsvlak van de vruchten moet ten minste 0,7 bedragen.

iii) Klasse II Tot deze klasse behoren de kiwi’s die niet in een hogere klasse kunnen worden ingedeeld, maar die beantwoorden aan de hierboven aangegeven minimumeisen. De vrucht moet vrij vast zijn en het vruchtvlees mag geen ernstige afwijkingen vertonen. Op voorwaarde dat de kiwi’s nog hun essentiële kenmerken op het gebied van kwaliteit, houdbaarheid en presentatie bezitten, zijn de volgende afwijkingen toegestaan: — afwijkingen in vorm; — kleurafwijkingen; — gebreken aan de schil zoals dichtgegroeide scheurtjes of littekenweefsel/schaafplekken, op voorwaarde dat de totale oppervlakte daarvan niet groter is dan 2 cm2; — verschillende duidelijk zichtbare „Hayward-merken” met een kleine uitstulping; — lichte kneuzingen.

III. SORTERINGSVOORSCHRIFTEN

De sortering naar grootte is gebaseerd op het gewicht per stuk.

Voor de klasse „Extra” geldt een minimumgewicht van 90 g, voor klasse I een minimumgewicht van 70 g en voor klasse II een minimumgewicht van 65 g.

Het verschil in gewicht tussen de grootste en de kleinste vrucht in eenzelfde verpakkingseenheid mag niet meer bedragen dan:

— 10 g voor vruchten van minder dan 85 g;

— 15 g voor vruchten tussen 85 en 120 g;

— 20 g voor vruchten tussen 120 en 150 g;

— 40 g voor vruchten van 150 g en meer.

IV. TOLERANTIES

Per verpakkingseenheid zijn toleranties in kwaliteit en grootte toegestaan voor producten die niet beantwoorden aan de eisen voor de vermelde klasse.

A. Toleranties in kwaliteit

i) Klasse „Extra” 5 % van het aantal of het gewicht mag bestaan uit kiwi’s die niet aan de eisen voor deze klasse beantwoorden, maar die wel aan de eisen voor klasse I beantwoorden of, bij wijze van uitzondering, binnen de toleranties voor klasse I vallen.

ii) Klasse I 10 % van het aantal of het gewicht mag bestaan uit kiwi’s die niet aan de eisen voor deze klasse beantwoorden, maar die wel aan de eisen voor klasse II beantwoorden of, bij wijze van uitzondering, binnen de toleranties voor klasse II vallen.

iii) Klasse II 10 % van het aantal of het gewicht mag bestaan uit kiwi’s die niet aan de eisen voor deze klasse en evenmin aan de minimumeisen beantwoorden, met uitzondering van vruchten die rot, grote kneuzingen of enige andere afwijking waardoor zij niet meer geschikt zijn voor consumptie, vertonen.

B. Toleranties in grootte

Voor alle klassen mag 10 % van het aantal of het gewicht bestaan uit kiwi’s die niet voldoen aan de eisen inzake het minimumgewicht en/of de vermelde groottesortering.

De vruchten moeten evenwel beantwoorden aan de groottesortering onmiddellijk beneden of boven de vermelde groottesortering of mogen, voor de kleinste groottesortering, niet lichter zijn dan 85 g in de klasse „Extra”, dan 67 g in klasse I en dan 62 g in klasse II.

V. VOORSCHRIFTEN INZAKE DE PRESENTATIE

A. Uniformiteit

De inhoud van iedere verpakkingseenheid moet uniform zijn en mag slechts bestaan uit kiwi’s van dezelfde oorsprong, dezelfde variëteit, dezelfde kwaliteit en dezelfde groottesortering.

Het zichtbare gedeelte van de inhoud van de verpakkingseenheid moet representatief zijn voor het geheel.

In afwijking van de voorgaande bepalingen van dit punt mogen de onder de onderhavige verordening vallende producten in verkoopverpakkingen met een nettogewicht van niet meer dan 3 kg onder de in Verordening (EG) nr. 48/2003 van de Commissie (1) vastgestelde voorwaarden met verschillende soorten verse groenten en fruit worden vermengd.

B. Verpakking

De verpakking moet de kiwi’s goed beschermen.

Het materiaal binnen in de verpakkingseenheid moet nieuw en schoon zijn en mag de producten niet uitwendig of inwendig kunnen beschadigen. Er mag materiaal, met name papier of zegels, met handelsaanduidingen worden gebruikt, mits de bedrukking of de etikettering met niet-giftige inkt of lijm geschiedt.

Bij het verwijderen van op elk product afzonderlijk aangebrachte etiketten mag geen zichtbaar spoor van lijm achterblijven en mag de schil niet beschadigd raken.

In de verpakkingseenheid mogen geen vreemde stoffen voorkomen.

C. Presentatie

In de klasse „Extra”, moeten de vruchten als volgt worden gepresenteerd: gescheiden van elkaar en op regelmatige wijze in één enkele laag gerangschikt.

VI. AANDUIDINGSVOORSCHRIFTEN

Op iedere verpakkingseenheid moeten, op één kant, duidelijk leesbaar, onuitwisbaar en van buitenaf zichtbaar, de volgende gegevens worden vermeld:

A. Identificatie

De naam en het adres van de verpakker en/of de verzender.

Deze vermelding mag worden vervangen:

— voor alle verpakkingen behalve voorverpakkingen, door de door een officiële dienst bepaalde of goedgekeurde code van de verpakker en/of de verzender, voorafgegaan door de vermelding „verpakker en/of verzender” of een gelijkwaardige afkorting;

— uitsluitend voor voorverpakkingen, door de naam en het adres van de in de Gemeenschap gevestigde verkoper, voorafgegaan door de vermelding „verpakt voor:” of een gelijkwaardige vermelding. In dat geval moet de etikettering tevens een code van de verpakker en/of de verzender bevatten. De verkoper verstrekt alle door de controlediensten noodzakelijk geachte inlichtingen met betrekking tot de betekenis van die code.

B. Aard van het product

— „Kiwi’s”, „Actinidia” of een gelijkwaardige benaming indien de inhoud van de verpakking van buitenaf niet zichtbaar is;

— Naam van de variëteit (facultatief).

C. Oorsprong van het product

— Land van oorsprong en, eventueel, productiegebied of nationale, regionale of lokale oorsprongsbenaming.

D. Handelskenmerken

— Klasse.

— Groottesorting, aangegeven door middel van het minimum- en het maximumgewicht van de vruchten.

— Aantal vruchten (facultatief).

E. Officieel controlemerk (facultatief)

De in de eerste alinea bedoelde gegevens hoeven niet te worden aangebracht op de verpakkingseenheden (colli) wanneer deze laatste verkoopverpakkingen bevatten die van buitenaf zichtbaar zijn en elk van die gegevens zijn voorzien. Op deze verpakkingseenheden mag geen enkele aanduiding voorkomen die misverstanden kan veroorzaken. Wanneer deze verpakkingseenheden op een pallet worden aangeboden, moeten de betrokken gegevens zijn aangebracht op een blad dat zichtbaar op ten minste twee zijden van de pallet is bevestigd.

(1) PB L 7 van 11.1.2003, blz. 65.