ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(3)

In artikel 8 van Besluit 2012/392/GBVB staat dat de status van EUCAP Sahel Niger en het personeel ervan, in voorkomend geval inclusief de voorrechten, immuniteiten en overige waarborgen die nodig zijn voor de uitvoering en de soepele werking van EUCAP Sahel Niger, wordt vastgelegd in een overeenkomst krachtens artikel 37 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), overeenkomstig de procedure in artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.
(8)

Artikel 3, lid 1, punt 8, van Richtlijn 2000/13/EG stelt een passend mechanisme vast om het risico tegen te gaan dat de consumenten worden misleid in gevallen waarbij sommige elementen zouden kunnen impliceren dat een bepaald levensmiddel een andere oorsprong of herkomst heeft dan de echte oorsprong of herkomst daarvan. Het is aan de levensmiddelenproducenten om ervoor te zorgen dat de informatie over de plaats van oorsprong en herkomst aanwezig is op etiket indien het weglaten hiervan verwarring bij de consument zou kunnen veroorzaken. Daarnaast is het aan de nationale handhavingsinstanties om na te gaan of aan deze verplichting wordt voldaan.
Fish Health Protection Regulations made under the Fisheries Act, R.S.C. 1985, c. F-14

Fish Health Protection Regulations made under the Fisheries Act, R.S.C. 1985, c.F-14

Fish Inspection Regulations made under the Fish Inspection Act, R.S.C., 1985, c. F-12

Gerookte vis, verpakt in hermetisch gesloten recipiënten, die niet-bevroren is, moet minstens 9 % zout bevatten (waterfasemethode).

Fish Inspection Regulations made under the Fish Inspection Act, R.S.C., 1985, c. F-12

— Levende tweekleppige weekdieren voor menselijke consumptie, inclusief stekelhuidigen, manteldieren en mariene buikpotigen

Verordeningen (EG) nr. 852/2004, (EG) nr. 853/2004, (EG) nr. 854/2004

Fish Inspection Regulations made under the Fish Inspection Act, R.S.C., 1985, c. F-12 Food and Drugs Act and Regulations

Ja (2)

Voetnoot C (ii)

De EG zal een lijst van erkende verzendingscentra overleggen. De EG verzoekt Canada de huidige grenswaarden voor contaminanten te onderzoeken om gelijkwaardigheid te beoordelen

Fish Inspection Regulations made under the Fish Act, R.S.C., 1985, c. F-12 Management of Contaminated Fisheries Regulations made under the Fisheries Act, R.S.C. 1985, c. F-14

Verordeningen (EG) nr. 852/2004, (EG) nr. 853/2004, (EG) nr. 854/2004, (EG) nr. 2074/2005

Ja (2)

Voetnoot C (ii) Officieel certificaat
(6)

De belangrijkste opmerkingen betreffende de jaarlijkse prioriteitenlijsten voor elektriciteitsnetcodes voor 2014 die de openbare raadpleging heeft opgeleverd, waren de volgende: a) Verscheidene belanghebbenden hebben hun zorgen geuit over het feit dat de netcodes die momenteel worden ontwikkeld een onvoldoende niveau van harmonisatie op Europees niveau bieden, en zij wijzen erop dat vele besluiten (bv. ten aanzien van waarden en methoden) niet worden genomen in de code zelf, maar worden opengelaten om later door de TSB’s en de nationale regelgevende autoriteiten in een besluitvormings- en goedkeuringsproces te worden vastgesteld. De belanghebbenden vrezen dat dit kan leiden tot een extra laag regelgeving op Europees niveau, waardoor veeleer extra marktstructuurvoorschriften worden toegevoegd dan dat de bestaande diversiteit op dat gebied wordt opgelost. b) Sommige belanghebbenden waren bezorgd over de mogelijke inconsequenties tussen de netcodes en hebben opgemerkt dat is gebleken dat de ontwikkeling van verschillende netcodes in het kader van hetzelfde kaderrichtsnoer niet de meest efficiënte manier is om Europese voorschriften vast te stellen; daarom hebben zij voorgesteld slechts één netcode te ontwikkelen in overeenstemming met het bijbehorende kaderrichtsnoer. Sommigen hebben benadrukt dat, om voor samenhang te zorgen, ten minste enkele netcodes gezamenlijk moeten worden ontwikkeld, zoals de voorschriften voor elektriciteitsproducenten, voorschriften voor capaciteitsallocatie op de lange termijn, balanceringsregels en voorschriften inzake noodvoorschriften. c) Verscheidene belanghebbenden steunen de ontwikkeling van voorschriften betreffende geharmoniseerde transmissietariefstructuren, aangezien de bestaande variëteit van tariefstructuren ongelijkheid schept voor de elektriciteitsproducenten binnen de EU, omdat sommigen bijvoorbeeld nettarieven moeten betalen en anderen niet. d) ENTSB-E heeft zijn bezorgdheid geuit over het feit dat in de jaarlijkse prioriteitenlijst voor 2014 geen voorschriften inzake investeringsstimulansen zijn opgenomen, terwijl die wel deel uitmaakten van de lijst voor 2013. ENTSB-E is van mening dat vertrouwen op het proces dat is vastgesteld bij de nieuwe verordening betreffende richtsnoeren voor de trans-Europese energie-infrastructuur (4) (de „TEN-E-verordening”), waarbij is bepaald dat de Europese Commissie richtsnoeren kan vaststellen wanneer zij vindt dat de methodologie die uiterlijk op 31 maart 2014 door de nationale regulerende instantie moet worden gepubliceerd op basis van de aanbevelingen inzake beste praktijken van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregelgevers (ACER), onvoldoende is om een tijdige uitvoering van projecten van gemeenschappelijk belang zeker te stellen, en dat de efficiëntie van de hele TEN-E-verordening daardoor in gevaar komt.
(1)

Op 28 september 2012 heeft de Europese Commissie een klacht ontvangen over invoer met schade veroorzakende dumping van roestvrijstalen hulpstukken voor buisleidingen, door stomplassen te bevestigen, al dan niet afgewerkt, van oorsprong uit de Volksrepubliek China („VRC”) en Taiwan, die op grond van artikel 5 van de basisverordening was ingediend door het Defence Committee of the Stainless Steel Butt-welding Fittings Industry of the European Union („de klager”) namens producenten die goed zijn voor een groot deel, in dit geval meer dan 25 %, van de totale productie in de Unie van roestvrijstalen hulpstukken voor buisleidingen, door stomplassen te bevestigen.
(5)

De Zweedse autoriteiten hebben het van 3 april 2012 daterende verslag betreffende het onderzoek van de explosieveilige lamp overgelegd. Volgens de Zweedse autoriteiten bevat de lijst van afwijkingen: — Ernstige kritiek: — Bijgevoegde gebruiksaanwijzing [punt 30.1 in EN 60079-0:2006]: de markering „Potentieel gevaar voor elektrostatische lading — zie gebruiksaanwijzing” verwijst voor nadere informatie naar de gebruiksaanwijzing. Die informatie is in de gebruiksaanwijzing niet te vinden. — Kritiek: — Merktekens [punt 29.1 in EN 60079-0:2006] — Indien de lamp rechtstreeks aan een plafond wordt gemonteerd, is een deel van de merktekens op het etiket moeilijk zichtbaar (Ex-code en omgevingstemperatuur op het bovenste gedeelte van het etiket). — Merktekens [punt 29.2 z1) in EN 60079-0:2006] — Explosiegroep (II, IIA, IIB of IIC) ontbreekt in de Ex-code. — Merktekens [punt 29.1 in EN 60079-0:2006)] — Adres van de fabrikant ontbreekt. — Bijgevoegde gebruiksaanwijzing [punt 30.1 in EN 60079-0:2006] — De gebruiksaanwijzing is niet in het Zweeds (maar in vijf andere talen, waaronder Italiaans, Engels, Frans en Duits). — Bijgevoegde gebruiksaanwijzing [punt 30.1 in EN 60079-0:2006] — Informatie door merktekens moet worden weergegeven in de gebruiksaanwijzing. Een deel van die informatie is in de gebruiksaanwijzing niet te vinden: a) De waarschuwende tekst in de merktekens (of een overeenkomstige tekst die de waarschuwingen omschrijft) ontbreekt in de gebruiksaanwijzing. b) De temperatuurklasse „T3” (voor gas) en de maximumtemperatuur „T78 °C” (voor stof) voor de lamp is in de gebruiksaanwijzing niet te vinden. c) De explosiegroep (II, IIA, IIB of IIC) die volgens 29.2 e) in EN 60079-0:2006 moet worden opgenomen in de Ex-code, is in de gebruiksaanwijzing niet te vinden.
(6)

Twaalf lidstaten van de Unie, namelijk België, Duitsland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië, Nederland, Portugal, Slovenië, Finland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk, zijn verdragsluitende partij bij het Verdrag van Parijs van 29 juli 1960 inzake wettelijke aansprakelijkheid op het gebied van de kernenergie, als gewijzigd bij het Aanvullend Protocol van 28 januari 1964 en bij het Protocol van 16 november 1982 (hierna „het Verdrag van Parijs”). Het Verdrag van Parijs voorziet in een regeling om slachtoffers van door kernongevallen veroorzaakte schade te vergoeden op basis van gelijkaardige beginselen als die van het Verdrag van Wenen. Het Protocol van 12 februari 2004 (hierna „het Protocol van 2004”) houdende wijziging van het Verdrag van Parijs brengt verbetering in de schadeloosstelling bij kernongevallen. Bij de Besluiten 2004/294/EG (3) en 2007/727/EG (4) van de Raad werden de lidstaten die verdragsluitende partij zijn bij het Verdrag van Parijs, gemachtigd om in het belang van de toenmalige Gemeenschap het Protocol van 2004 te bekrachtigen of daartoe toe te treden. Derhalve is het op objectieve gronden gerechtvaardigd dat dit besluit niet is gericht tot de lidstaten die verdragsluitende partij bij het Verdrag van Parijs zijn, en die geen verdragsluitende partij bij het Verdrag van Wenen zijn.
(2)

Het is in het belang van de Unie om fase 2 van het memorandum te verlengen en terzelfder tijd te streven naar de beëindiging van het WTO-geschil, European Communities — Measures Concerning Meat and Meat Products (Hormones).
(2)

Bij Uitvoeringsbesluit 2011/874/EU van de Commissie van 15 december 2011 tot vaststelling van de lijst van derde landen en gebieden waaraan een machtiging is verleend voor de invoer van honden, katten en fretten en voor het niet-commerciële verkeer van meer dan vijf honden, katten en fretten naar de Unie en de modelcertificaten voor de invoer en het niet-commerciële verkeer van die dieren naar de Unie (4) is de lijst vastgesteld van derde landen en gebieden waaruit de invoer van honden, katten en fretten en het niet-commerciële verkeer naar de Unie van meer dan vijf honden, katten of fretten overeenkomstig Richtlijn 92/65/EEG is toegestaan, en het gezondheidscertificaat voor dergelijke invoer en dergelijk niet-commercieel verkeer en het gezondheidscertificaat voor het niet-commerciële verkeer naar de Unie van maximaal vijf honden, katten of fretten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 998/2003.
(8)

De in het seizoen 2013/2014 uit te voeren studies zijn gebaseerd op het document „Basis for a pilot surveillance project on honey bee colony losses” (5), dat is opgesteld door het EU-referentielaboratorium (EURL) voor bijengezondheid dat is vermeld in deel II van bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad (6); in dat document worden de lidstaten richtsnoeren verstrekt voor het opstellen van hun vrijwillige surveillancestudieprogramma’s.
(7)

Krachtens artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1078/2008 dient de Commissie zich voor de goedkeuring van de jaarlijkse begrotingsraming en het besluit over de jaarlijkse financiële bijdrage van de Unie voor elk nationaal programma te houden aan de in artikel 24 van Verordening (EG) nr. 861/2006 bedoelde procedure, en dient zij uit te gaan van de resultaten van de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1078/2008 bedoelde evaluatie van de jaarlijkse begrotingsraming.
(2)

Door het Besluit van 21 juni 2013 houdende verbod op het in de handel brengen, de invoer, de verkoop en de distributie en vervaardiging van isolatiematerialen op basis van cellulosewatten met ammoniumzouten als hulpstoffen („de maatregel”) wordt het in de handel brengen, de invoer, het bezit met het oog op de verkoop of distributie, de verkoop en de distributie en productie van isolatiematerialen op basis van cellulosewatten die ammoniumzouten als toevoegingsmiddelen bevatten, verboden. Bovendien moeten deze producten in Frankrijk uit de handel worden genomen en teruggeroepen op kosten van de persoon die ervoor verantwoordelijk is dat deze producten voor het eerst in de handel worden gebracht.
(5)

Op 24 januari 2013 heeft Nederland de Commissie, de andere lidstaten en de aanvrager overeenkomstig artikel 4, lid 4, van Richtlijn 98/8/EG in kennis gesteld van zijn voorstel om de toelating te weigeren. Nederland was van mening dat het omstreden product niet voldoet aan de in artikel 5, lid 1, van Richtlijn 98/8/EG opgenomen eis dat het voldoende werkzaam is, aangezien de werkzaamheid ervan niet in veldproeven of semiveldproeven is aangetoond. Volgens de kennisgeving is de werkzaamheid van rodenticiden voor Nederland een belangrijk aandachtspunt, omdat er zowel bij ratten als bij muizen resistentieproblemen zijn gerapporteerd.
(2)

Verordening (EG) nr. 55/2008 van de Raad (1) werd gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 581/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2), om de aan de Republiek Moldavië („Moldavië”) verleende autonome handelspreferenties te verlengen tot en met 31 december 2015 en de tariefcontingenten voor bepaalde landbouwproducten aan te passen. Verordening (EG) nr. 55/2008 biedt vrije toegang tot de markt van de Unie voor alle producten van oorsprong uit Moldavië, met uitzondering van bepaalde in bijlage I bij die verordening opgenomen landbouwproducten. Voor de in die bijlage opgenomen producten gelden beperkte concessies in de vorm van vrijstelling van douanerechten binnen de grenzen van tariefcontingenten, of in de vorm van verlaagde douanerechten. De preferenties in Verordening (EG) nr. 55/2008 kunnen verder worden verruimd teneinde de invoer van wijn uit Moldavië te liberaliseren.
(1)

De Duitse autoriteiten hebben de Commissie en de andere lidstaten in kennis gesteld van een overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Richtlijn 2006/42/EG ingestelde verbodsmaatregel betreffende het in de handel brengen van een elektrische mini-ATV van het type HB-ATV49Q-Electric (all-terrain vehicle) vervaardigd door Huabao Electric Appliance Co. Ltd, Zhiying Street, Guashan Industry Area, Yongkang, Zhejiang, China, die in de EU wordt ingevoerd door QBB Funsporthandel, Hofstraβe 21, 56841 Traben-Trarbach, Duitsland.
(3)

De maatregel van de Finse autoriteiten kwam er na een onderzoek naar een ernstig ongeval, waarbij de hendels van de tweehandige bediening voor het in werking stellen van de machine aan elkaar waren vastgemaakt. De Finse autoriteiten waren van oordeel dat de tweehandige bediening waarmee de machine was uitgerust niet zodanig was ontworpen om te voorkomen dat deze eenvoudig met één hand of door andere delen van het lichaam wordt gemanipuleerd of in werking gesteld.
(4)

Overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Richtlijn 2006/42/EG heeft de Commissie de fabrikant Cabinplant A/S verzocht zijn opmerkingen over de maatregel in te dienen. De fabrikant heeft geantwoord dat de schroeftransporteur van het type TSF 350 door een leverancier was ontworpen en vervaardigd en door Cabinplant A/S was aangeschaft om in een geïntegreerd systeem te worden gemonteerd. Hij verklaarde dat hij er bij toekomstige aankopen van schroeftransporteurs van dit type voor zou zorgen dat deze in overeenstemming zijn met de vereisten van Richtlijn 2006/42/EG.
(3)

De Commissie heeft voor de regio’s die niet onder Beschikking 2010/49/EG en Uivoeringsbesluit 2012/274/EU vallen aan de hand van deze drie criteria een beoordeling verricht waarbij, wat het eerste criterium betreft, rekening is gehouden met punten als het gemiddelde percentage geweigerde visa, het percentage weigering van toegang en het aantal onderdanen van de desbetreffende derde landen die illegaal op het grondgebied van de lidstaten bleken te verblijven; wat het tweede criterium betreft, is rekening gehouden met een door Europol uitgevoerde dreigingsevaluatie; en wat het derde criterium betreft, is rekening gehouden met het feit dat enkele van de regio’s in de derde reeks een enorm grondgebied bestrijken of zeer grote aantallen visumaanvragers herbergen.
(1)

In mei 2003 heeft de Commissie een mededeling aan het Europees Parlement en de Raad goedgekeurd met als titel „Wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (FLEGT): voorstel voor een EU-actieplan”, waarin werd opgeroepen tot maatregelen ter bestrijding van illegale houtkap door middel van vrijwillige partnerschapsovereenkomsten met houtproducerende landen (hierna het „EU-actieplan” genoemd). In oktober 2003 (1) heeft de Raad conclusies over het actieplan vastgesteld en op 11 juli 2005 heeft het Europees Parlement een resolutie (2) over dit onderwerp aangenomen.
(2)

De lidstaten hebben de Commissie ervan in kennis gesteld dat zij de nodige technische en wettelijke regelingen hebben getroffen om de in artikel 5, lid 1, van de VIS-verordening bedoelde gegevens te verzamelen en aan het VIS toe te zenden voor alle aanvragen in deze regio’s, met inbegrip van regelingen voor het verzamelen en/of verzenden van gegevens namens een andere lidstaat.
(2)

De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht die door het Defense Committee of the seamless pipes and tubes industry of the European Union („de klager”) werd ingediend namens producenten die meer dan 25 % van de totale productie in de Unie van naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, met een uitwendige diameter van meer dan 406,4 mm, vertegenwoordigen. Het bij de klacht gevoegde voorlopige bewijsmateriaal over dumping van het betrokken product en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om een procedure in te leiden.
—

Aangezien ontwerp van gewijzigde begroting nr. 8 bij de algemene begroting voor 2013 onverwijld moet worden aangenomen, is het gerechtvaardigd de periode van acht weken voor kennisgeving aan de nationale parlementen als bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen, alsook de in dat artikel vastgestelde periode van tien dagen voor het plaatsen van dit punt op de voorlopige agenda van de Raad, overeenkomstig artikel 3, lid 3, van het reglement van orde van de Raad in te korten,
(3)

De voor de toepassing van artikel 7 van Beschikking nr. 406/2009/EG relevante hoeveelheid moet worden berekend als het verschil tussen de in Besluit 2013/162/EU vastgestelde jaarlijkse emissieruimte en de in dit besluit vermelde aanpassingen. Als het aanpassingscijfer negatief is, moet de relevante hoeveelheid worden berekend door de in Besluit 2013/162/EU vastgestelde jaarlijkse emissieruimte te verhogen met de in dit besluit vermelde aanpassingen.
—

Aangezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 9 bij de algemene begroting voor 2013 onverwijld moet worden vastgesteld, is het gerechtvaardigd om overeenkomstig artikel 3, lid 3, van het reglement van orde van de Raad de periode van acht weken voor kennisgeving aan de nationale parlementen als bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, alsmede de in dat artikel bedoelde periode van tien dagen voor het plaatsen van het agendapunt op de voorlopige agenda van de Raad, in te korten,
(5)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van dit besluit; dit besluit is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken,
(9)

Toelatingen om bromadiolon bevattende biociden op de markt te brengen, moeten overeenkomstig Richtlijn 2009/92/EG onderworpen worden aan alle passende en beschikbare risicobeperkende maatregelen, waaronder de beperking tot uitsluitend professioneel gebruik. Bij de wetenschappelijke evaluatie die heeft geresulteerd in de vaststelling van Richtlijn 2009/92/EG is geconcludeerd dat alleen van professionele gebruikers kan worden verwacht dat zij de instructies opvolgen die het risico van secundaire vergiftiging van niet-doeldieren minimaliseren en dat zij de producten op zodanige wijze gebruiken dat de selectie en verspreiding van resistentie worden voorkomen. Een beperking tot professionele gebruikers kan derhalve in beginsel worden beschouwd als een passende risicobeperkende maatregel, met name in lidstaten waar resistentie tegen bromadiolon is waargenomen.
De betaling van exploitatiesteun voor milieubeschermingsmaatregelen wordt behandeld in punt 3.4 van de kaderregeling. Daarin is het volgende bepaald:

„In overeenstemming met het vaste beleid van de Commissie wordt normaliter geen goedkeuring verleend voor exploitatiesteun, die verleend wordt om ondernemingen te ontlasten van de kosten in verband met de door hen veroorzaakte vervuiling of hinder. De Commissie kan evenwel in welbepaalde omstandigheden een uitzondering op dit principe maken. Zij heeft dit tot dusverre gedaan op het gebied van afvalbeheer en de vermindering van milieuheffingen. De Commissie zal ook in de toekomst dergelijke gevallen op hun verdiensten onderzoeken aan de hand van de strikte criteria die zij op de twee voornoemde gebieden heeft ontwikkeld. Deze houden in dat de steun alleen mag worden verleend om de extra kosten ten opzichte van de traditionele productiekosten te vergoeden; deze compensatie moet tijdelijk en in beginsel degressief van aard zijn, teneinde sneller tot een vermindering van de vervuiling of een rationeler gebruik van hulpbronnen te komen. Deze steun mag voorts niet in strijd zijn met de overige bepalingen van het EG-Verdrag, in het bijzonder die met betrekking tot het vrije verkeer van goederen en diensten.

Met betrekking tot afvalbeheer zij opgemerkt dat de financiering door de overheid van de extra kosten van de selectieve inzameling, terugwinning en behandeling van gemeentelijke afval ten behoeve van zowel het bedrijfsleven als de consument wordt toegestaan, mits de kosten die ondernemingen worden aangerekend in verhouding staan tot het gebruik dat zij van het systeem maken of tot de hoeveelheid afval die zij produceren. Steun voor de inzameling, terugwinning en behandeling van industrieel en agrarisch afval zal geval per geval worden bekeken.

Tijdelijke vrijstelling van nieuwe milieuheffingen kan worden toegestaan om een verlies van concurrentievermogen goed te maken, met name op internationaal niveau. Daarbij dient tevens rekening te worden gehouden met de tegenprestatie die van de betrokken ondernemingen wordt verlangd in de vorm van maatregelen tot beperking van de door hen veroorzaakte vervuiling. Deze bepaling is ook van toepassing op belastingverlichting in het kader van de EG-wetgeving waarbij de toekenning van de verlichting of de hoogte ervan aan het oordeel van de lidstaten wordt overgelaten.”
(1)

In de periode na 2009 heeft Roemenië een grootschalig hervormingsprogramma doorgevoerd. In het kader van twee betalingsbalansprogramma's heeft Roemenië zijn externe macro-economische onevenwichtigheden grotendeels kunnen wegwerken. Bovendien heeft de Raad op 21 juni 2013 bij Besluit 2013/318/EU (1) Beschikking 2009/590/EG betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Roemenie (2) ingetrokken. De begrotingsconsolidatie moet worden voortgezet in overeenstemming met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact om de middellangetermijndoelstelling tegen 2015 te bereiken. De regering heeft opnieuw volledige toegang tot marktfinanciering en de wisselkoers is sinds 2009 grotendeels stabiel gebleven.
(4)

Na verdere evaluatie van het TNP en de verstrekte aanvullende informatie heeft de Commissie op 8 juli 2013 een tweede brief gestuurd (5), waarin zij opnieuw heeft verzocht om informatie over de datum waarop de eerste vergunning aan een aantal installaties is verleend, en om opheldering over de toepassing, door één installatie, van de afwijking als bedoeld in noot 4 van tabel C1 van aanhangsel C van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2012/115/EU van 10 februari 2012 houdende vaststelling van voorschriften met betrekking tot de nationale plannen voor de overgangsfase als bedoeld in Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad inzake industriële emissies (6).
(1)

Bij brief, geregistreerd door het secretariaat-generaal van de Commissie op 24 oktober 2012, heeft Luxemburg verzocht om machtiging tot toepassing van een maatregel die afwijkt van artikel 285 van Richtlijn 2006/112/EG, teneinde belastingplichtigen met een jaaromzet van niet meer dan 25 000 EUR van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) te mogen vrijstellen. Hierdoor zullen deze belastingplichtigen van sommige of alle in de hoofdstukken 2 tot en met 6 van titel XI van Richtlijn 2006/112/EG vastgestelde btw-verplichtingen worden ontheven.