RICHTLIJN (EU) 2019/520 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 19 maart 2019

betreffende de interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer en ter facilitering van de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie over niet-betaling van wegentol in de Unie

(herschikking)

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, lid 1,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

Het is wenselijk dat elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer op grote schaal in de lidstaten en de buurlanden worden ingevoerd, en dat men zo veel mogelijk beschikt over betrouwbare, gebruiksvriendelijke, kostenefficiënte systemen die zijn afgestemd op de toekomstige ontwikkeling van het beleid op Unieniveau inzake rekeningrijden en op toekomstige technische ontwikkelingen. Het is derhalve noodzakelijk om elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer interoperabel te maken teneinde de kosten en lasten in verband met de betaling van tolgelden in de gehele Unie te verminderen.

Het gebrek aan interoperabiliteit is een aanzienlijk probleem bij elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer wanneer de wegentol gekoppeld is aan de door het voertuig afgelegde afstand (op afstand gebaseerde tolgelden) of op de passage van het voertuig voorbij een bepaald punt (bijvoorbeeld bij een cordonheffing). De bepalingen betreffende de interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer dienen derhalve uitsluitend van toepassing te zijn op die systemen en niet op systemen waarbij de verschuldigde wegentol gekoppeld is aan de tijd die het voertuig heeft doorgebracht op de infrastructuur waarvoor tol wordt geheven (bijvoorbeeld tijdgerelateerde systemen zoals vignetten).

De grensoverschrijdende handhaving in de Unie van de verplichting om wegentol te betalen is een aanzienlijk probleem bij alle soorten systemen (op afstand, cordon, of tijd gebaseerde systemen, elektronische of handmatige systemen). Om het probleem van grensoverschrijdende handhaving bij niet-betaling van wegentol aan te pakken, moeten de bepalingen inzake de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie voor al die systemen gelden.

Opdat hun boordapparatuur over de vereiste communicatietechnologieën beschikt, moet het aanbieders van Europese elektronische tolheffingsdiensten (EETS) toegestaan zijn om gebruik te maken van en hun apparatuur te koppelen aan andere hardware- en softwaresystemen die al in het voertuig aanwezig zijn, zoals satellietnavigatiesystemen, of draagbare toestellen.

Er moet rekening worden gehouden met de specifieke kenmerken van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer die momenteel worden toegepast op lichte voertuigen. Aangezien geen enkele van die elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer momenteel gebruikmaakt van satellietplaatsbepaling of mobiele communicatie, moeten EETS-aanbieders toestemming krijgen om gedurende een beperkte periode gebruikers van lichte voertuigen van boordapparatuur te voorzien die alleen geschikt is voor gebruik met 5,8 GHz-microgolftechnologie. Deze afwijking doet geen afbreuk aan het recht van de lidstaten om op satelliet gebaseerde tolheffingssystemen voor lichte voertuigen te implementeren.

Tolheffingssystemen die gebaseerd zijn op automatische nummerplaatherkenningstechnologie vereisen meer handmatige controles van tolheffingstransacties in de backoffice dan systemen die gebruikmaken van boordapparatuur. Systemen die gebruikmaken van boordapparatuur zijn efficiënter voor grote elektronische tolgebieden, en systemen die gebruikmaken van automatische nummerplaatherkenningstechnologie zijn passender voor kleine gebieden, zoals bij tolheffing in steden, waarbij het gebruik van boordapparatuur voor onevenredige kosten of administratieve lasten zou zorgen. Automatische nummerplaatherkenningstechnologie kan nuttig zijn, met name indien gecombineerd met andere technologieën.

Het is van bijzonder belang dat bepaalde rechten van de EETS-aanbieders, zoals het recht om commercieel gevoelige gegevens te beschermen, worden gewaarborgd, zonder dat dit een nadelige invloed heeft op de kwaliteit van de diensten die aan de tolheffers en de EETS-gebruikers worden verleend. Met name moet van de tolheffers worden geëist dat zij commercieel gevoelige gegevens niet bekendmaken aan concurrenten van de EETS-aanbieder. De hoeveelheid en soort gegevens die EETS-aanbieders meedelen aan tolheffers met het oog op de berekening en heffing van tolgelden of om de berekening te verifiëren van de tol die door de EETS-aanbieders geheven is op de voertuigen van EETS-gebruikers, moeten tot een strikt minimum worden beperkt.

Van de EETS-aanbieders wordt verlangd dat zij volledig meewerken met de tolheffers om te waarborgen dat de voorschriften worden gehandhaafd, zodat de algemene efficiëntie van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer toeneemt. Tolheffers moeten dan ook de mogelijkheid hebben om, wanneer wordt vermoed dat er geen wegentol is betaald, bij de EETS-aanbieder gegevens op te vragen met betrekking tot het voertuig en de eigenaar of houder van het voertuig die de klant is van de EETS-aanbieder, mits de gegevens uitsluitend voor handhavingsdoeleinden worden gebruikt.

Om het EETS-aanbieders mogelijk te maken om op niet-discriminerende wijze mee te dingen naar alle klanten in een specifiek EETS-gebied, is het van belang dat zij tijdig voor dat gebied kunnen worden geaccrediteerd, zodat zij vanaf de eerste dag van de werking van het tolheffingssysteem diensten aan de gebruikers kunnen aanbieden.

Alle restituties van of kortingen op tolgelden die door een lidstaat of tolheffer worden aangeboden aan gebruikers van boordapparatuur moeten transparant, publiekelijk bekendgemaakt en onder dezelfde voorwaarden ook beschikbaar zijn voor klanten van EETS-aanbieders.

Wanneer een juridische entiteit een toldienstaanbieder is en ook andere rollen in een elektronisch tolheffingssysteem voor het wegverkeer vervult of andere activiteiten verricht die niet rechtstreeks verband houden met elektronische tolheffing, dient zij een financiële administratie te voeren waarin een duidelijk onderscheid kan worden gemaakt tussen de kosten en inkomsten in verband met het verlenen van toldiensten en de kosten en inkomsten in verband met andere activiteiten, en dient zij op verzoek informatie over die kosten en inkomsten in verband met het verlenen van toldiensten te verstrekken aan de betrokken bemiddelende of rechterlijke instantie. Kruissubsidies tussen de in de rol van toldienstaanbieder vervulde activiteiten en andere activiteiten dienen niet toegestaan te worden.

De gebruikers moeten zich op EETS kunnen abonneren via eender welke EETS-aanbieder, ongeacht hun nationaliteit, lidstaat van verblijf of de lidstaat van inschrijving van hun voertuig.

Er moet worden voorzien in een bemiddelingsprocedure waarmee geschillen tussen tolheffers en EETS-aanbieders tijdens contractonderhandelingen en in hun contractuele relatie kunnen worden beslecht. Wanneer tolheffers en EETS-aanbieders een geschil met betrekking tot het recht op niet-discriminerende toegang tot EETS-gebieden wensen te beslechten, moeten zij de nationale bemiddelende instanties raadplegen.

De bemiddelende instanties moeten worden gemachtigd na te gaan of de aan een EETS-aanbieder opgelegde contractvoorwaarden niet-discriminerend zijn. Meer bepaald moeten zij worden gemachtigd om na te gaan of de vergoeding die de tolheffer aanbiedt aan de EETS-aanbieders in overeenstemming is met de in deze richtlijn vastgelegde beginselen.

De verkeersgegevens van EETS-gebruikers vormen een input die essentieel is voor het verbeteren van het vervoersbeleid van de lidstaten. De lidstaten moeten die gegevens derhalve bij toldienstaanbieders, waaronder EETS-aanbieders, kunnen opvragen ten behoeve van het uitstippelen van het vervoersbeleid en het verbeteren van het verkeersbeheer of voor ander niet-commercieel gebruik door de staat, in overeenstemming met de toepasselijke regels inzake gegevensbescherming.

Er is een kader nodig de procedures vast te leggen voor de accreditering van EETS-aanbieders voor een EETS-gebied, en dat zorgt voor een eerlijke toegang tot de markt en tegelijk een toereikend dienstverleningsniveau waarborgt. In de EETS-gebiedsverklaring moet in detail de accreditatieprocedure van een EETS-aanbieder in het EETS-gebied worden beschreven, met name de procedure voor de controle op de naleving van de specificaties en de geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen. De procedure moet voor alle EETS-aanbieders identiek zijn.

Met het oog op technologische vooruitgang is het van belang dat tolheffers nieuwe technologieën of concepten voor tolheffing kunnen testen. Die testen moeten evenwel beperkt blijven, en van EETS-aanbieders mag niet worden verlangd dat zij aan die testen deelnemen. De Commissie moet kunnen weigeren om toestemming te geven voor die testen indien deze de correcte werking van het reguliere elektronische tolheffingssysteem voor het wegverkeer of van het EETS in het gedrang kunnen brengen.

Grote verschillen in technische specificaties van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer kunnen de totstandbrenging van Uniebrede interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen belemmeren, en zo bijdragen tot het voortduren van de huidige situatie waarin gebruikers verschillende soorten boordapparatuur moeten hebben om in de Unie tolgelden te betalen. Deze situatie is nadelig voor de efficiëntie van vervoersverrichtingen, de kostenefficiëntie van tolheffingssystemen en voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het vervoersbeleid. Derhalve moeten de achterliggende oorzaken worden aangepakt.

Terwijl de grensoverschrijdende interoperabiliteit in de hele Unie verbetert, is de middellange en langetermijndoelstelling ervoor te zorgen dat bestuurders met slechts één soort boordapparatuur door de Unie kunnen reizen. Het is derhalve van belang dat de Commissie een routekaart opstelt om deze doelstelling te verwezenlijken, teneinde administratieve lasten en kosten voor weggebruikers te vermijden en het vrije verkeer van mensen en goederen in de Unie te faciliteren, zonder de mededinging op de markt nadelig te beïnvloeden.

De EETS is een marktgebaseerde dienst en derhalve mogen EETS-aanbieders niet worden gedwongen de dienst in de hele Unie te verlenen. In het belang van gebruikers moeten EETS-aanbieders echter wel alle EETS-gebieden bestrijken in elk land waar zij besluiten hun diensten te verlenen. Bovendien moet de Commissie nagaan of de flexibiliteit voor EETS-aanbieders er niet toe leidt dat kleine of perifere EETS-gebieden worden uitgesloten van de EETS, en waar nodig actie ondernemen indien zij van mening is dat dit het geval is.

De EETS-gebiedsverklaring moet een gedetailleerde beschrijving geven van de commerciële kadervoorwaarden voor de activiteiten van EETS-aanbieders in het EETS-gebied in kwestie. Met name moet een beschrijving worden gegeven van de methode die wordt gebruikt om de vergoeding van EETS-aanbieders te berekenen.

Wanneer er een nieuw elektronisch tolheffingssysteem voor het wegverkeer in werking treedt of een bestaand systeem ingrijpend wordt gewijzigd, moet de tolheffer de nieuwe of bijgewerkte EETS-gebiedsverklaringen tijdig genoeg publiceren zodat EETS-aanbieders uiterlijk één maand voor de dag waarop het systeem in werking treedt (opnieuw) kunnen worden geaccrediteerd. De tolheffer moet de procedure voor de accreditatie respectievelijk heraccreditatie van EETS-aanbieders op zodanige wijze ontwerpen en volgen dat de procedure uiterlijk één maand voor de inbedrijfstelling van het nieuwe of ingrijpend gewijzigde systeem kan worden afgerond. Tolheffers moeten hun deel van de geplande procedure als gedefinieerd in de EETS-gebiedsverklaring naleven.

Tolheffers mogen van EETS-aanbieders geen specifieke technische oplossingen vragen of eisen die de interoperabiliteit met andere EETS-gebieden en met de bestaande interoperabiliteitsonderdelen van de EETS-aanbieder in gevaar zouden kunnen brengen.

EETS-aanbieders moeten facturen kunnen verzenden naar EETS-gebruikers. Tolheffers moeten echter kunnen verlangen dat facturen worden verzonden in naam en voor rekening van, aangezien rechtstreekse facturering op naam van de EETS-aanbieder in bepaalde EETS-gebieden ongunstige administratieve en fiscale gevolgen kan hebben.

Toepassingen voor elektronische tolheffing en andere diensten, zoals coöperatieve ITS (C-ITS) maken gebruik van soortgelijke technologieën en aangrenzende frequentiebanden voor korteafstandscommunicatie tussen voertuigen onderling en tussen voertuigen en de infrastructuur. In de toekomst moeten de mogelijkheden voor het toepassen van andere opkomende technologieën voor de elektronische tolheffing nader worden bekeken, na een grondige beoordeling van de kosten, baten, technische hinderpalen en mogelijke oplossingen daarvoor. Het is belangrijk dat maatregelen worden genomen om de bestaande investeringen in de 5,8 GHz-microgolftechnologie te beschermen tegen belemmering van andere technologieën.

Om redenen van samenhang en efficiënt gebruik van middelen moet het systeem voor de uitwisseling van informatie over personen die geen wegentol betalen en over hun voertuigen, gebruikmaken van dezelfde instrumenten als het bij Richtlijn (EU) 2015/413 van het Europees Parlement en de Raad (5) voorziene systeem voor de uitwisseling van informatie over verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen.

In een aantal lidstaten wordt de niet-betaling van wegentol pas vastgesteld wanneer de verplichting om wegentol te betalen ter kennis van de gebruiker is gebracht. Aangezien de richtlijn de nationale wetgeving op dit gebied niet harmoniseert, moeten de lidstaten deze richtlijn kunnen toepassen om gebruikers en voertuigen met het oog op kennisgeving te kunnen identificeren. Dergelijke uitgebreide toepassing mag evenwel uitsluitend worden toegestaan wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan.

Afhandelingsprocedures die worden ingeleid bij niet-betaling van wegentol zijn niet geharmoniseerd in de Unie. Vaak krijgt de geïdentificeerde weggebruiker de mogelijkheid de verschuldigde wegentol, of een vastgesteld vervangend bedrag, rechtstreeks aan de instantie te betalen die verantwoordelijk is voor de heffing van de wegentol, alvorens er verdere administratieve of strafrechtelijke procedures door de autoriteiten van de lidstaten worden gestart. Het is van belang dat een dergelijke efficiënte procedure om de niet-betaling van wegentol af te handelen op vergelijkbare voorwaarden beschikbaar is voor alle weggebruikers. Daartoe moeten de lidstaten de instantie die verantwoordelijk is voor de heffing van de wegentol kunnen voorzien van de gegevens die noodzakelijk zijn om het voertuig waarvoor geen wegentol is betaald en de eigenaar of houder te identificeren, mits de bescherming van de persoonsgegevens is gewaarborgd. In dit verband moeten de lidstaten ervoor zorgen dat wanneer de door de relevante instantie verstrekte betalingsopdracht is uitgevoerd de niet-betaling van wegentol is afgehandeld.

In sommige lidstaten wordt de afwezigheid of een storing van boordapparatuur beschouwd als niet-betaling van wegentol indien dergelijke wegentol alleen kan worden betaald met boordapparatuur.

Bij de analyse van de mogelijke maatregelen om de grensoverschrijdende handhaving van de verplichting om wegentol te betalen in de Unie verder te faciliteren, moet de Commissie in haar verslag ook nagaan in hoeverre er behoefte is aan wederzijdse bijstand tussen de lidstaten.

De handhaving van de verplichting om wegentol te betalen, het identificeren van het voertuig en van de eigenaar of houder van het voertuig waarvoor een niet-betaling van wegentol werd vastgesteld, en het verzamelen van gegevens over de gebruiker teneinde te waarborgen dat de tolheffer zijn verplichtingen ten aanzien van de belastingautoriteiten nakomt, gaan gepaard met de verwerking van persoonsgegevens. Die verwerking dient te geschieden met inachtneming van de Unievoorschriften zoals onder meer vastgesteld in Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (6) , Richtlijn (EU) 2106/680 van het Europees Parlement en de Raad (7) en Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad (8) . Het recht op bescherming van persoonsgegevens is uitdrukkelijk vastgelegd in artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

Om de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie over de voertuigen en de eigenaars of houders van voertuigen waarvoor een niet-betaling van wegentol is vastgesteld, te faciliteren, moet de Commissie overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) de bevoegdheid krijgen om wetgevingshandelingen vast te stellen met het oog op de aanpassing van bijlage I aan wijzigingen van het Unierecht. De bevoegdheid om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen moet worden gedelegeerd aan de Commissie, ook ter bepaling van de nadere regels voor de classificatie van voertuigen met het oog op het vaststellen van de toepasselijke tarieftabellen, ter nadere omschrijving van de verplichtingen van de EETS-gebruikers met betrekking tot de verstrekking van gegevens aan de EETS-aanbieder en het gebruik en de bediening van de boordapparatuur, ter bepaling van de eisen voor interoperabiliteitsonderdelen, wat betreft veiligheid en gezondheid, betrouwbaarheid en beschikbaarheid, milieubescherming, technische verenigbaarheid, beveiliging en privacy, en bediening en beheer, ter bepaling van de algemene infrastructurele vereisten voor interoperabiliteitsonderdelen en ter bepaling van de minimale geschiktheidscriteria voor aangemelde instanties. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (9) . Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage III, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten.

Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name de bescherming van persoonsgegevens.

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

6. Indien een lidstaat lid 5 toepast, neemt hij de nodige maatregelen opdat eventuele afhandelingsprocedures in verband met de verplichting wegentol te betalen door overheidsinstanties worden gevolgd. Verwijzingen naar gevallen van niet-betaling van wegentol in deze richtlijn omvatten ook onder lid 5 vallende gevallen indien de lidstaat waar de niet-betaling plaatsvindt voornoemd lid toepast.

de kennisgeving aan de eigenaar of houder van het voertuig van de verplichting om te betalen is een verplichte stap in de wegentolbetalingsprocedure naar nationaal recht.

5. Wanneer het nationale recht vereist dat de gebruiker een kennisgeving ontvangt over de verplichting om wegentol te betalen vooraleer een geval van niet-betaling kan worden vastgesteld, mogen de lidstaten deze richtlijn toepassen ten behoeve van kennisgeving om de eigenaar of houder van het voertuig en het voertuig zelf te identificeren, mits aan alle onderstaande voorwaarden is voldaan:

4. De doelstelling van interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer in de Unie wordt verwezenlijkt via een Europese elektronische tolheffingsdienst (EETS), die een aanvulling vormt op de nationale elektronische tolheffingsdiensten van de lidstaten.

de grensoverschrijdende uitwisseling van voertuigregistratiegegevens met betrekking tot voertuigen en de eigenaren of houders van voertuigen waarvoor in de Unie geen wegentol is betaald, faciliteren.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:

1. „toldienst”: een dienst die gebruikers in staat stelt gebruik te maken van een voertuig in een of meer EETS-gebieden onder één overeenkomst en indien nodig met één soort boordapparatuur, met inbegrip van:

a) indien nodig, het verstrekken van op maat gemaakte boordapparatuur aan de gebruikers en het onderhouden van de functionaliteit ervan;

b) het waarborgen dat de door de gebruiker verschuldigde tol wordt betaald aan de tolheffer;

c) het beschikbaar stellen aan de gebruiker van betaalmethoden of het accepteren van een bestaande methode;

d) het innen van tolgelden bij de gebruiker;

e) het beheren van de klantenrelatie met de gebruiker, en

f) het uitvoeren en naleven van het beveiligings- en privacybeleid voor de tolheffingssystemen voor het wegverkeer;

2. „toldienstaanbieder”: een juridische entiteit die toldiensten verleent aan klanten in een of meer EETS-gebieden voor een of meer voertuigcategorieën;

3. „tolheffer”: een publieke of private entiteit die tolgelden heft op het gebruik van voertuigen in een EETS-gebied;

4. „aangewezen tolheffer”: een publieke of private entiteit die is benoemd als de tolheffer in een toekomstig EETS-gebied;

5. „Europese elektronische tolheffingsdienst (EETS)”: de toldienst die door een EETS-aanbieder in het kader van een overeenkomst aan een EETS-gebruiker wordt verleend in een of meer EETS-gebieden;

6. „EETS-aanbieder”: een entiteit die, onder een afzonderlijke overeenkomst, een EETS-gebruiker toegang verleent tot de EETS, de tolgelden overmaakt aan de betrokken tolheffer, en die in zijn lidstaat van vestiging is geregistreerd;

7. „EETS-gebruiker”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die een contract heeft met een EETS-aanbieder om toegang te krijgen tot EETS;

8. „EETS-gebied”: een weg, een wegennet, een kunstwerk, zoals een brug of een tunnel, of een veerpont, waarvoor tolgeld wordt geïnd met gebruikmaking van een elektronisch tolheffingssysteem voor het wegverkeer;

9. „EETS-conform systeem”: een reeks elementen van een elektronisch tolheffingssysteem voor het wegverkeer die specifiek noodzakelijk is voor de integratie van EETS-aanbieders in het systeem en voor het functioneren van EETS;

10. „elektronisch tolheffingssysteem voor het wegverkeer”: een tolheffingssysteem waarbij de verplichting voor de gebruiker om tolgeld te betalen uitsluitend ontstaat door en gekoppeld is aan de automatische detectie van de aanwezigheid van het voertuig op een bepaalde locatie door middel van communicatie op afstand met boordapparatuur in het voertuig of automatische nummerplaatherkenning;

11. „boordapparatuur”: alle aan boord van een voertuig geïnstalleerde of meegenomen hardware- en softwarecomponenten die worden gebruikt als onderdeel van de toldienst, teneinde gegevens te verzamelen, op te slaan, te verwerken en vanop afstand te ontvangen/verzenden, als een afzonderlijk toestel of geïntegreerd in het voertuig;

12. „hoofddienstaanbieder”: een toldienstaanbieder met specifieke verplichtingen, zoals de verplichting om overeenkomsten te sluiten met alle belanghebbende gebruikers, of met specifieke rechten, zoals een specifieke vergoeding of een gegarandeerde langetermijnovereenkomst, die verschillen van de rechten en plichten van andere aanbieders van diensten;

13. „interoperabiliteitsonderdeel”: een basiscomponent, groep componenten, deel van een samenstel of volledig samenstel van apparatuur die deel uitmaken of bestemd zijn om deel uit te maken van de EETS en waarvan de interoperabiliteit van deze dienst direct of indirect afhankelijk is, met inbegrip van zowel materiële als immateriële zaken zoals software;

14. „geschiktheid voor gebruik”: het vermogen van een interoperabiliteitsonderdeel om een specifieke prestatie te verrichten en te blijven verrichten zolang het in gebruik is, waarbij een representatieve integratie in de EETS met betrekking tot het systeem van een tolheffer gewaarborgd moet zijn;

15. „tolcontextgegevens”: de door de verantwoordelijke tolheffer vastgestelde informatie die noodzakelijk is om het tolgeld te bepalen dat voor een bepaald voertuig in een specifiek tolgebied moet worden betaald en om de toltransactie af te ronden;

16. „tolmelding”: een mededeling aan een tolheffer, in een vorm die is vastgesteld door de toldienstaanbieder en de tolheffer, waarmee de aanwezigheid van een voertuig in een EETS-gebied wordt bevestigd;

17. „voertuigclassificatieparameters”: de voertuiginformatie voor het berekenen van het tolgeld op basis van de tolcontextgegevens;

18. „backoffice”: het centrale elektronische systeem dat door de tolheffer, een groep van tolheffers die een interoperabiliteitshub hebben gevormd of een EETS-aanbieder wordt gebruikt om in het kader van een elektronisch tolheffingssysteem voor het wegverkeer informatie te verzamelen, te verwerken en te verzenden;

19. „ingrijpend gewijzigd systeem”: een bestaand elektronisch tolheffingssysteem voor het wegverkeer dat een verandering heeft ondergaan of ondergaat waardoor EETS-aanbieders genoodzaakt zijn wijzigingen aan te brengen in de interoperabiliteitsonderdelen die zij gebruiken, zoals het herprogrammeren of het aanpassen van de interfaces van hun backoffice, en wel in die mate dat heraccreditatie nodig is;

20. „accreditatie”: de door de tolheffer opgezette en beheerde procedure die een EETS-aanbieder moet doorlopen alvorens in een EETS-gebied EETS te mogen aanbieden;

21. „tolgeld” of „wegentol”: de vergoeding die door de weggebruiker moet worden betaald om zich te mogen verplaatsen op een weg, een wegennet, een kunstwerk, zoals een brug of een tunnel, of een veerpont;

22. „niet-betaling van wegentol”: de overtreding die bestaat uit het niet-betalen door een weggebruiker van wegentol in een lidstaat, zoals gedefinieerd in de desbetreffende nationale voorschriften van die lidstaat;

23. „lidstaat van inschrijving”: de lidstaat waarin het voertuig waarvoor wegentol verschuldigd is, is ingeschreven;

24. „nationaal contactpunt”: een bevoegde autoriteit van een lidstaat die is aangewezen voor de grensoverschrijdende uitwisseling van voertuigregistratiegegevens;

25. „geautomatiseerde zoekopdracht”: een online-toegangsprocedure voor het raadplegen van de databanken van één, meerdere of alle lidstaten;

26. „voertuig”: een motorvoertuig, of een samenstel van voertuigen, dat is bestemd of wordt gebruikt voor het vervoer over de weg van passagiers of goederen;

27. „houder van het voertuig”: de persoon op wiens naam het voertuig is ingeschreven, zoals gedefinieerd in het recht van de lidstaat van inschrijving;

28. „zwaar voertuig”: een voertuig met een maximaal toegestane massa van meer dan 3,5 ton;

29. „licht voertuig”: een voertuig met een maximaal toegestane massa van niet meer dan 3,5 ton.