GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) Nr. 1152/2014 VAN DE COMMISSIE

van 4 juni 2014

tot aanvulling van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad met technische reguleringsnormen voor de bepaling van de geografische locatie van de relevante kredietblootstellingen voor de berekening van instellingsspecifieke contracyclische kapitaalbufferpercentages

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (1), en met name artikel 140, lid 7, derde alinea,

Overwegende hetgeen volgt:

Blootstellingen met betrekking tot een rechtspersoon moeten in beginsel worden toegewezen aan de lidstaat of het derde land waar de betrokken rechtspersoon zijn statutaire zetel heeft. De plaats waar de feitelijke bestuurszetel van een rechtspersoon gevestigd is en de plaats waar zijn statutaire zetel zich bevindt, kunnen echter van elkaar verschillen. Dit is erkend door het Hof in zijn arresten in de zaken C-81/87 (Daily Mail), C-212/97 (Centros), C-208/00 (Überseering), C-167/01 (Inspire Art), C-411/03 (Sevic) en C-210/06 (Cartesio). Om in die gevallen een correcte allocatie van de contracyclische kapitaalbuffer te garanderen, moeten instellingen die zich ervan bewust zijn dat er voor een bepaalde debiteur van een dergelijke discrepantie sprake is, de desbetreffende blootstellingen toewijzen aan de plaats waar de feitelijke bestuurszetel van de betrokken rechtspersoon gevestigd is.

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

1. „algemene kredietblootstelling”: de risicopost berekend overeenkomstig artikel 92, lid 3, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van een blootstelling bedoeld in artikel 140, lid 4, onder a), van Richtlijn 2013/36/EU;

2. „blootstelling in de handelsportefeuille”: de risicopost berekend overeenkomstig artikel 92, lid 3, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van een blootstelling bedoeld in artikel 140, lid 4, onder b), van Richtlijn 2013/36/EU;

3. „securitisatieblootstelling”: de risicopost berekend overeenkomstig artikel 92, lid 3, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van een blootstelling bedoeld in artikel 140, lid 4, onder c), van Richtlijn 2013/36/EU;

4. „locatie van de debiteur (obligor)”: de lidstaat of het derde land waar de natuurlijke of rechtspersoon die de tegenpartij van de instelling bij een algemene kredietblootstelling, de uitgevende instelling van een financieel instrument in de niet-handelsportefeuille, dan wel de tegenpartij bij een blootstelling in de niet-handelsportefeuille is, gewoonlijk verblijft (in geval van een natuurlijke persoon) of zijn statutaire zetel heeft (in geval van een rechtspersoon); voor een rechtspersoon wiens feitelijke bestuurszetel in een andere lidstaat of in een ander derde land gevestigd is dan de lidstaat of het derde land waar zijn statutaire zetel zich bevindt, wordt onder „locatie van de debiteur (obligor)” de lidstaat of het derde land verstaan waar zijn feitelijke bestuurszetel gelegen is;

5. „locatie van de debiteur (debtor)”: de lidstaat of het derde land waar de natuurlijke of rechtspersoon die de uitgevende instelling van een financieel instrument in de handelsportefeuille, dan wel de tegenpartij bij een blootstelling in de handelsportefeuille is, gewoonlijk verblijft (in geval van een natuurlijke persoon) of zijn statutaire zetel heeft (in geval van een rechtspersoon); voor een rechtspersoon wiens feitelijke bestuurszetel in een andere lidstaat of in een ander derde land gevestigd is dan de lidstaat of het derde land waar zijn statutaire zetel zich bevindt, wordt onder „locatie van de debiteur (debtor)” de lidstaat of het derde land verstaan waar zijn feitelijke bestuurszetel gelegen is;

6. „locatie van de inkomsten”: de lidstaat of het derde land van de locatie van de activa die de inkomsten genereren die de voornaamste bron vormen van de afbetaling van de verplichting die met de blootstelling uit hoofde van gespecialiseerde kredietverlening verband houdt;

7. „buitenlandse blootstelling”: een algemene kredietblootstelling waarvan de debiteur (obligor) niet in de lidstaat van herkomst van de instelling gevestigd is;

8. „blootstelling uit hoofde van gespecialiseerde kredietverlening”: de algemene kredietblootstellingen die de kenmerken bezitten die in artikel 147, lid 8, van Verordening (EU) nr. 575/2013 zijn vermeld.