BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 13 april 1994 tot aanvaarding van verbintenissen in verband met de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Litouwen en Rusland en tot beëindiging van het onderzoek ten aanzien van deze landen, alsmede tot beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Georgië, Oekraïne, Oezbekistan, Turkmenistan en Wit-Rusland (94/293/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 522/94 (2), inzonderheid op de artikelen 9 en 10,

Na overleg in het kader van het Raadgevend comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE (1) In juli 1992 ontving de Commissie een klacht die was ingediend door de Fertiliser Manufacturers' Association (FMA) namens producenten die de volledige produktie van ammoniumnitraat in het Verenigd Koninkrijk voor hun rekening nemen, betreffende de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Georgië, Litouwen, Oekraïne, Oezbekistan, Rusland, Turkmenistan en Wit-Rusland. De klacht bevatte bewijsmateriaal dat dit produkt van oorsprong uit deze landen met dumping was ingevoerd en aanmerkelijke schade had berokkend aan een bedrijfstak in de Gemeenschap, in dit geval de producenten in het Verenigd Koninkrijk, die naar verluidt een in de zin van artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 afzonderlijke concurrerende markt vormen. Geoordeeld werd dat de klacht voldoende bewijsmateriaal bevatte om inleiding van een anti-dumpingprocedure te rechtvaardigen.

(2) Dienovereenkomstig publiceerde de Commissie in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) een bericht van inleiding van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Georgië, Litouwen, Oekraïne, Oezbekistan, Rusland, Turkmenistan en Wit-Rusland, vallende onder de GN-codes 3102 30 90 en 3102 40 90, en begon een onderzoek.

(3) De Commissie heeft de haar bekende betrokken exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van de landen van uitvoer en de indieners van de klacht in het Verenigd Koninkrijk hiervan officieel in kennis gesteld. De betrokken partijen werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord.

(4) Een aantal exporteurs, importeurs, handelaren en alle producenten die de klacht hadden ingediend, hebben hun standpunt schriftelijk uiteengezet.

(5) De Commissie heeft alle informatie die zij voor de voorlopige vaststelling van dumping en schade nodig achtte, verzameld en geverifieerd, en heeft een onderzoek uitgevoerd ten kantore van de volgende ondernemingen:

a) producenten in de Gemeenschap

- ICI Fertilizers, Billingham, Cleveland, Verenigd Koninkrijk,

- Kemira Agro UK Ltd, Ince, Cheshire, Koninkrijk, Verenigd Koninkrijk,

- Hydro Fertilizers Ltd, Immingham, South Humberside, Verenigd Koninkrijk;

b) importeurs

- Conagra Resources Europe Ltd, Tiverton, Devon, Verenigd Koninkrijk,

- Fertibo Holland NV, Oudenbosch, Nederland,

- Kali (UK) Ltd, Sawbridgeworth, Herts, Verenigd Koninkrijk,

- London Chemical Co Ltd, London WC2, Verenigd Koninkrijk,

- Usborne Grain Ltd, Winchester, Hants, Verenigd Koninkrijk;

c) handelaren

- International Polysacks, Viernheim, Duitsland;

d) producenten in derde landen

i) Arcadian Corporation, Memphis, Tennessee, Verenigde Staten van Amerika,

ii) een producent van ammoniumnitraat in Hongarije waarvan de identiteit om reden van vertrouwelijkheid niet kan worden bekendgemaakt.

(6) Het dumpingonderzoek had betrekking op de periode van 1 januari 1992 tot en met 30 september 1992 (het onderzoektijdvak).

B. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP EN REGIONALE CRITERIA (7) De producenten in het Verenigd Koninkrijk namens wie de klacht werd ingediend, nemen de gehele produktie van ammoniumnitraat in het Verenigd Koninkrijk voor hun rekening. Zij verkochten vrijwel hun gehele produktie in het Verenigd Koninkrijk en aan de vraag in het Verenigd Koninkrijk naar deze produkten werd door elders in de Gemeenschap gevestigde producenten niet in belangrijke mate voldaan. Bovendien was de invoer in de Gemeenschap van ammoniumnitraat van oorsprong uit de in de klacht genoemde landen op de markt van het Verenigd Koninkrijk geconcentreerd.

(8) Gezien bovenvermelde buitengewone omstandigheden dient de Gemeenschap, ingevolge artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, voor het betrokken produkt in twee verschillende, met elkaar concurrerende markten te worden verdeeld. Een ervan is de markt van het Verenigd Koninkrijk en de producenten binnen deze markt worden beschouwd als een aparte EG-bedrijfstak.

(9) De EG-bedrijfstak die naar wordt beweerd schade ondervindt, is bijgevolg die welke vertegenwoordigd wordt door de producenten in het Verenigd Koninkrijk.

(10) Verscheidene importeurs voerden aan dat Hydro Fertilizers Ltd overeenkomstig artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 zou moeten worden uitgesloten van de bedrijfstak in de Gemeenschap, zoals omschreven voor deze procedure, omdat deze onderneming verbonden was met een importeur van de produkten die naar werd beweerd met dumping uit Rusland waren ingevoerd (Fertrachem Ltd).

(11) Vastgesteld werd dat Fertrachem in het onderzoektijdvak een kleine hoeveelheid ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland had ingevoerd. De Commissie was echter niet van mening dat de invoer van Fertrachem voldoende reden was om Hydro Fertilizers niet tot de bedrijfstak in de Gemeenschap te rekenen omdat de ingevoerde hoeveelheden 0,5 % of minder van de markt in het Verenigd Koninkrijk vertegenwoordigden en Fertrachem deze invoer alleen verrichtte om haar marktpositie als distributeur te verdedigen tegenover een zeer omvangrijke, laaggeprijsde invoer uit Rusland en Litouwen. Een dergelijke geringe invoer zou de producenten in het Verenigd Koninkrijk niet hebben kunnen beschermen tegen de gevolgen van dumping noch voor hen van enig voordeel kunnen zijn geweest.

(12) Verscheidene importeurs voerden tevens aan dat Hydro Fertilizers Ltd en Kemira Agro UK Ltd niet tot de bedrijfstak in de Gemeenschap zouden mogen worden gerekend omdat zij beide deel uitmaken van staatsbedrijven van landen buiten de Gemeenschap. De Commissie vond dit argument niet gegrond. Beide bedrijven zijn gevestigde naamloze vennootschappen die in het Verenigd Koninkrijk ammoniumnitraat produceerden; om te bepalen of deze bedrijven tot de EG-bedrijfstak kunnen worden gerekend is de vraag in welke handen ze zijn irrelevant zolang zij niet verbonden waren met de bij de procedure betrokken exporteurs.

(13) Tevens werd aangevoerd dat bepaalde producenten in het Verenigd Koninkrijk zouden moeten worden uitgesloten van de bedrijfstak in de Gemeenschap omdat zij tijdens het onderzoektijdvak ammonia, een grondstof voor ammoniumnitraat, invoerden uit Rusland of Litouwen. Eén producent in het Verenigd Koninkrijk voerde inderdaad kleine hoeveelheden ammonia uit Litouwen in. Dit had echter geen gevolg voor zijn status als producent in de Gemeenschap omdat ammonia en ammoniumnitraat verschillende produkten zijn.

C. PRODUKT EN SOORTGELIJK PRODUKT (14) Het produkt in kwestie is ammoniumnitraat, een meststof die vervaardigd wordt in pil- of korrelvorm en 33 à 35 % stikstofvoedingstof bevat.

(15) Het door de industrie in het Verenigd Koninkrijk geproduceerde ammoniumnitraat is wat de fysieke en technische kenmerken betreft soortgelijk aan het ammoniumnitraat dat door Rusland en Litouwen naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd.

D. DUMPING a) Invoer tijdens het onderzoektijdvak

(16) Tijdens het onderzoektijdvak werd ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland en Litouwen in het Verenigd Koninkrijk ingevoerd. Er was in deze periode echter geen invoer van oorsprong uit Georgië, Oekraïne, Oezbekistan, Turkmenistan of Wit-Rusland en er kon voor deze landen dan ook geen dumping worden berekend.

b) Normale waarde

i) Referentieland

(17) Aangezien de betrokken landen van uitvoer geen markteconomie hebben, moest de normale waarde worden gebaseerd op de prijzen of kosten in een referentieland.

(18) De indiener van de klacht stelde Canada voor als referentieland, een van de exporteurs (Jonava Azotas, Litouwen) stelde Hongarije voor en een van de importeurs (Fertibo, Nederland) stelde de Verenigde Staten van Amerika voor.

(19) De Commissie deed schriftelijk een beroep op de haar bekende producenten van ammoniumnitraat in deze landen hun medewerking te verlenen aan het onderzoek en vroeg hun een vragenlijst te beantwoorden.

(20) De volgende producenten beantwoordden de vragenlijst van de Commissie:

- Simplot Canada Ltd, Brandon, Manitoba, Canada,

- Arcadian Corporation, Memphis, Tennessee, Verenigde Staten van Amerika,

- een producent in Hongarije (waarvan de identiteit om redenen van vertrouwelijkheid niet kan worden bekendgemaakt).

I. Canada

(21) Uit het onderzoek bleek dat Simplot Canada weliswaar ammoniumnitraat vervaardigt en verkoopt in Canada doch dat de verkoop op de binnenlandse markt uiterst gering is vergeleken met de hoeveelheden die vanuit Rusland en Litouwen naar het Verenigd Koninkrijk worden uitgevoerd.

(22) Vastgesteld werd dat ammoniumnitraat in Canada een deelmarktprodukt is omdat het zelden als een pure meststof wordt gebruikt. Het grootste deel van het Canadese ammoniumnitraat wordt gebruikt in oplossingen of voor explosieven. In Rusland, Litouwen en op de markt in het Verenigd Koninkrijk wordt dit produkt daarentegen hoofdzakelijk gebruikt als een pure, onverpakte meststof. Bovendien is de invoerpenetratie in Canada voor dit produkt uiterst laag, deels omdat het vervoer over de binnenwateren verboden is. Derhalve werd besloten voor de normale waarden niet uit te gaan van de prijzen en kosten in Canada.

II. Verenigde Staten van Amerika

(23) De binnenlandse verkoop van Arcadian Corporation (Verenigde Staten van Amerika) tijdens het onderzoektijdvak was aanzienlijk vergeleken met de omvang van de uitvoer uit Rusland en Litouwen naar het Verenigd Koninkrijk. Opgemerkt zij echter dat het VS-produkt op de binnenlandse markt als stortgoed wordt verkocht terwijl de uitvoer uit Rusland en Litouwen verpakt is. De Verenigde Staten is een open markt voor ammoniumnitraat waar verschillende binnenlandse producenten met elkaar concurreren en voert veel in. De invoer bedraagt meer dan 20 % van de binnenlandse vraag.

III. Hongarije

(24) Hongarije wordt voor anti-dumpingdoeleinden beschouwd als een markteconomie. Tijdens het onderzoektijdvak was Hongarije een markt voor ammoniumnitraat waar twee binnenlandse producenten met elkaar concurreerden en waar veel werd ingevoerd (30 %), veelal uit GOS-landen. De samenwerkende Hongaarse producent hield zijn boekhouding volgens de gebruikelijke boekhoudpraktijken bij zodat de kosten voor het berekenen van de samengestelde normale waarde op betrouwbare wijze konden worden vastgesteld. Bovendien werd ammoniumnitraat tijdens het onderzoektijdvak vervaardigd in het normale tempo. De verkoop op de binnenlandse markt, die weliswaar lager was dan in voorgaande jaren, was aanzienlijk in vergelijking met de omvang van de uitvoer uit Rusland en Litouwen naar het Verenigd Koninkrijk.

ii) Keuze van het referentieland

(25) Zowel de Verenigde Staten van Amerika als Hongarije vormden tijdens het onderzoektijdvak open markten voor aanzienlijke hoeveelheden ammoniumnitraat en hadden in gelijke mate toegang tot grondstoffen. De Commissie is van mening dat Hongarije, vanwege zijn produktieomstandigheden die gelijk zijn aan die in Rusland en Litouwen en omdat de boekhoudkundige gegevens die waren verstrekt door de medewerkende producent in dit geval betrouwbaar waren, een passende en niet onredelijke keuze is voor het referentieland.

iii) Vaststelling van de normale waarde

(26) De prijzen die de Hongaarse producent hanteerde voor de verkoop op de binnenlandse markt tijdens het onderzoektijdvak bleken niet alle gemaakte kosten te bestrijken. De normale waarde werd dan ook gebaseerd op de samengestelde waarde van de Hongaarse producent tijdens het onderzoektijdvak, berekend op basis van de produktiekosten (met inbegrip van de verkoop, algemene en administratieve uitgaven en de financieringskosten) alsmede een winstmarge van 8 % op de kosten van de verkoop, die in het licht van de resultaten van het onderzoek voor deze sector als redelijk wordt beschouwd.

c) Prijs bij uitvoer

(27) Het onderzoek wees uit dat van de in de klacht genoemde landen alleen ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland en Litouwen werd ingevoerd in het Verenigd Koninkrijk tijdens het onderzoektijdvak. De prijs bij uitvoer voor deze twee landen was gebaseerd op de prijs die was betaald aan de exporteur van het produkt dat was verkocht voor uitvoer naar het Verenigd Koninkrijk. Dit was normaal gesproken een fob-prijs die de exporteur in rekening bracht bij een agent of importeur, die niet altijd gevestigd was in het Verenigd Koninkrijk maar die de goederen vervolgens naar een klant in het Verenigd Koninkrijk doorverkocht.

d) Vergelijking

(28) De vergelijking tussen de normale waarde (af-fabriek) en de prijs bij uitvoer (af-grens Rusland of Litouwen) werd verricht per transactie en op hetzelfde handelsniveau. Bij elke transactie was de prijs bij uitvoer lager dan de normale waarde.

(29) De normale waarde werd aangepast om rekening te houden met bepaalde in artikel 2, lid 10, onder c), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 bedoelde verkoopuitgaven. Omdat het Hongaarse produkt af-fabriek wordt verkocht werd alleen een aftrek verricht voor kredietuitgaven.

(30) Er zijn geen belangrijke fysieke of technische verschillen tussen het Hongaarse produkt dat werd gehanteerd om de normale waarde vast te stellen en het vanuit Rusland en Litouwen uitgevoerde produkt. Het zijn dan ook soortgelijke produkten.

e) Dumpingmarge

(31) De dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de prijs cif-grens Gemeenschap waren 40,6 % wat betreft de invoer van oorsprong uit Rusland en 34,4 % wat betreft de invoer van oorsprong uit Litouwen.

E. SCHADE a) Marktanalyse

i) Totaal verbruik in het Verenigd Koninkrijk en marktaandeel van het met dumping ingevoerde produkt

(32) Het verbruik in het Verenigd Koninkrijk van ammoniumnitraat daalde van 2,05 miljoen ton in 1989 tot 1,89 miljoen ton in 1991, een daling van 7,8 %, en nam tijdens het onderzoektijdvak (januari tot september 1992) af met nog eens 8,15 % vergeleken met dezelfde periode in 1991, zodat de invoer daalde van 1,26 tot 1,16 miljoen ton.

Het marktaandeel van het met dumping ingevoerde produkt van oorsprong uit Rusland en Litouwen steeg van 0,08 % in 1989 tot 7,4 % in 1991 en vervolgens tot 16,5 % tijdens het onderzoektijdvak.

ii) Hoeveelheden van het met dumping ingevoerde produkt

(33) De invoer uit Rusland en Litouwen steeg van 1 700 ton in 1989 tot 139 200 ton in het kalenderjaar 1991 en werd vervolgens meer dan verdubbeld tijdens het onderzoektijdvak tot 191 700 ton (van 91 900 ton in de eerste negen maanden van 1991).

iii) Prijs van het met dumping ingevoerde produkt

(34) De Commissie vergeleek de gemiddelde verkoopprijs in het Verenigd Koninkrijk van het uit Rusland en Litouwen ingevoerde produkt met de gemiddelde verkoopprijs in het Verenigd Koninkrijk van de VK-producenten, beide op het niveau van de distributeurs. Alle prijzen werden netto vergeleken met uitsluiting van alle kortingen en rabatten. Een aantal importeurs beweerde dat de gemiddelde prijs van de VK-producenten van 96,30 pond sterling te hoog was omdat geen rekening was gehouden met alle kortingen en rabatten, maar de Commissie bevestigde, na de feiten opnieuw zorgvuldig te hebben onderzocht, dat deze prijs juist was.

(35) Op deze basis bleek dat tijdens het onderzoektijdvak het uit Litouwen en Rusland ingevoerde produkt werd verkocht tegen prijzen die gemiddeld 13,4 % en 18,1 % onder die van de VK-producenten lagen.

(36) Het op de markt van het Verenigd Koninkrijk ingevoerde produkt moet, om te kunnen worden verkocht, zelfs bij gewone mededinging, altijd worden aangeboden tegen een prijs die onder die van het binnenlandse produkt ligt. De kwaliteit van het ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen wordt door de landbouwers beschouwd als inferieur aan die van het in het Verenigd Koninkrijk vervaardigde produkt, een opvatting die wordt versterkt door hierop gerichte reklame van de VK-producenten; bovendien kunnen importeurs klanten noch dezelfde garanties ten aanzien van de levering bieden als binnenlandse producenten noch dezelfde dienstverlening. Er zal normaal gesproken dan ook een verschil zijn tussen de prijs van het VK-produkt en die van het uit Rusland en Litouwen ingevoerde produkt. Op basis van de tijdens het onderzoek verkregen informatie is de Commissie van mening dat dit verschil 8 pond sterling per ton bedraagt.

(37) De klager beweerde dat een marge van 5 pond sterling juister zou zijn. Deze bewering kon echter niet gestaafd worden.

Bij de berekening van de marge van 8 pond sterling had de Commissie in het bijzonder nota genomen van een onderzoek bij een importeur die zowel ammoniumnitraat uit Rusland als een merk van een andere EG-producent (niet-VK) verkocht. In dit geval was de prijs van het EG-merk 8 pond sterling hoger dan die van het Russische produkt. Omdat het prijsverschil per regio en type klant sterk uiteenloopt, was de Commissie van mening dat 8 pond sterling een redelijk gemiddelde was.

(38) Rekening houdend met het gebruikelijke prijsverschil tussen de binnenlandse en de ingevoerde produkten, werden de ingevoerde produkten uit Litouwen en Rusland nog steeds verkocht tegen een prijs die respectievelijk 5 en 10 % onder die van de VK-producenten lag.

b) Cumulatie van invoer met dumping

(39) Bij het bepalen van de gevolgen van de invoer met dumping voor de bedrijfstak in het Verenigd Koninkrijk bekeek de Commissie de gevolgen van invoer met dumping uit zowel Rusland als Litouwen. Cumulatie is hier terecht omdat:

I. de omvang van de invoer van oorsprong uit zowel Rusland als Litouwen aanzienlijk is. Aan de hand van dit onderzoek werd vastgesteld dat tijdens het onderzoektijdvak uit beide landen ongeveer dezelfde hoeveelheid ammoniumnitraat in het Verenigd Koninkrijk werd ingevoerd;

II. de fysieke kenmerken van het ammoniumnitraat uit beide landen soortgelijk zijn;

III. de produkten uit Rusland en uit Litouwen in het Verenigd Koninkrijk met elkaar en met het soortgelijke in het Verenigd Koninkrijk geproduceerde produkt concurrerende produkten zijn;

IV. de produkten uit Rusland en Litouwen gebruik maken van dezelfde soorten distributiekanalen in het Verenigd Koninkrijk en de prijszetting van de exporteurs in beide landen in het Verenigd Koninkrijk in grote lijnen gelijk is.

c) Situatie van de VK-bedrijfstak

i) Produktie

(40) De VK-produktie van ammoniumnitraat steeg van 1,82 miljoen ton in 1989 tot 2,06 miljoen ton in 1991. Vervolgens daalde de produktie tijdens het onderzoektijdvak met 29 % tot 1,14 miljoen ton. Eén VK-producent moest voor een deel van deze periode de produktie volledig staken. Op jaarbasis lag dit produktieniveau 20 % onder dat van 1989.

ii) Bezettingsgraad van de produktiecapaciteit

(41) De VK-producenten verlaagden de produktiecapaciteit tussen 1989 en 1991 met 12 % van 3,11 tot 2,74 miljoen ton en met nog eens 6 % tijdens het onderzoektijdvak. Als gevolg van de daling van de produktie bedroeg de bezettingsgraad in zowel 1989 als het onderzoektijdvak 58 %, hetgeen echter een scherpe daling betekende ten aanzien van 1991, toen de bezettingsgraad 75 % bedroeg, nadat deze sedert 1989 aanzienlijk was gestegen.

iii) Voorraden

(42) De voorraden van de VK-producenten vertoonden een viervoudige stijging van 126 300 ton in 1989 tot 502 700 ton aan het eind van het onderzoektijdvak.

iv) Verkopen

(43) Tussen 1989 en 1991 daalden de binnenlandse verkopen van de VK-producenten aan onafhankelijke klanten van 1,57 tot 1,45 miljoen ton, een daling van 8 %. Tijdens het onderzoektijdvak vertoonden de verkopen een nog scherpere daling van 24 % (van 915 000 tot 697 000 ton).

v) Marktaandeel

(44) Het binnenlandse marktaandeel van de VK-producenten bleef in de periode 1989-1991 staan op 76 tot 78 % en daalde vervolgens tot 60 % tijdens het onderzoektijdvak (terwijl dit percentage tijdens de overeenkomstige negen maanden in 1991 nog 72,4 % was).

vi) Prijzen

(45) De gemiddelde binnenlandse nettoverkoopprijs van de VK-producenten aan alle onafhankelijke klanten (groothandelaren en kleinhandelaren) steeg van 107,50 pond sterling per ton in 1989 tot 108,10 pond sterling per ton in 1990, maar daalde vervolgens tot 100,60 pond sterling tijdens de eerste negen maanden van 1991 en vervolgens met nog eens 3 % tot 97,50 pond sterling tijdens het onderzoektijdvak.

vii) Winstgevendheid

(46) Tussen 1989 en 1991 hadden de VK-producenten een gemiddelde winstmarge van 11 % over de omzet, waarbij de winsten van 7,8 % in 1989 stegen tot 16,1 % in 1990 alvorens terug te vallen tot 8,3 % in 1991. De financiële resultaten van de VK-bedrijfstak gingen tijdens het onderzoektijdvak achteruit toen de producenten een verlies leden van 1,7 % van de omzet. De verliezen waren niet alleen het gevolg van de prijsdalingen maar tevens van een scherpe verhoging van de produktiekosten per eenheid.

De Commissie is van mening dat deze industrie een minimale winstmarge van 10 % nodig heeft ten opzichte van de kosten om concurrerend te kunnen blijven en de kosten van nieuwe investeringen te kunnen dekken.

viii) Werkgelegenheid

(47) Het aantal werknemers in dienst van de VK-producenten in de ammoniumnitraatsector nam tussen 1989 en 1991 met 20 % af en tijdens het onderzoektijdvak met nog eens 5 %.

d) Conclusie

(48) Het is duidelijk dat de situatie van de bedrijfstak in het Verenigd Koninkrijk tussen 1989 en het einde van het onderzoektijdvak is verslechterd. Het merendeel van de belangrijkste indicatoren vertoonde een negatieve ontwikkeling.

(49) Wat de omvang van de schade betreft kan het tijdvak in twee delen worden verdeeld. Tussen 1989 en 1991 was de situatie van de VK-bedrijfstak relatief gezond. De produktie en de bezettingsgraad van de produktiecapaciteit en het aandeel op de binnenlandse markt konden, evenals een toereikend winstpercentage, worden gehandhaafd; de enige negatieve trend was te zien bij de prijsniveau's, de voorraden en de werkgelegenheid die met het stijgen van de productiviteit daalde.

(50) In het onderzoektijdvak vertoonden alle indicatoren echter een neerwaartse trend vergeleken met de eerste negen maanden van 1991. Met name de produktie zakte ineen evenals de binnenlandse verkopen en het marktaandeel, terwijl de prijzen bleven dalen en de bedrijfstak over de gehele linie verlies leed.

(51) Gezien het voorgaande is de Commissie van mening dat de VK-bedrijfstak aanmerkelijke schade heeft geleden.

F. OORZAKELIJK VERBAND a) Inleiding

(52) Het in het Verenigd Koninkrijk geproduceerde ammoniumnitraat en het vanuit Rusland en Litouwen ingevoerde ammoniumnitraat zijn in rechtstreekse concurrentie met elkaar, hoofdzakelijk op basis van de prijs. (Wel moet rekening worden gehouden met een waargenomen kwaliteitsverschil, zoals is uiteengezet in overweging 36.) De produkten zijn gericht op dezelfde categorie klanten en worden beide verkocht in dezelfde vorm, namelijk in zakken van een halve ton.

b) Schade veroorzaakt door het met dumping ingevoerde produkt

i) Marktaandeel

(53) Tussen 1989 en 1991 steeg het marktaandeel van het uit Rusland en Litouwen ingevoerde produkt van 0,1 % tot 7,4 %. Tijdens deze periode had deze invoer geen gevolgen voor het marktaandeel van de VK-producenten dat constant bleef op meer dan 76 %, maar verving hij eerder invoer uit andere bronnen.

(54) Tijdens het onderzoektijdvak steeg het marktaandeel van het met dumping uit Rusland en Litouwen ingevoerde produkt echter van 7,3 % tot 16,5 %. In datzelfde tijdvak daalde het marktaandeel van de VK-producenten van 72,4 % tot 60 %. Omdat het aandeel van de invoer uit andere bronnen met slechts 3,2 % steeg, kan de daling van het marktaandeel van de VK-bedrijfstak grotendeels worden toegeschreven aan het met dumping ingevoerde produkt.

ii) Verkopen

(55) Tijdens het onderzoektijdvak daalde de verkoop van de VK-producenten met 218 000 ton, terwijl de hoeveelheid van het met dumping uit Rusland en Litouwen ingevoerde produkt met 100 000 ton steeg. Een belangrijk deel van het verlies van de binnenlandse verkopen kan derhalve worden toegeschreven aan het met dumping ingevoerde produkt.

iii) Produktie

(56) De produktie van de VK-bedrijfstak daalde met 458 000 ton tijdens het onderzoektijdvak. In dezelfde periode was de stijging van 100 000 ton van het met dumping ingevoerde produkt verantwoordelijk voor een deel van deze daling en voor een deel van de overeenkomstige daling van de bezettingsgraad van de produktiecapaciteit.

iv) Prijzen en winstgevendheid

(57) Tijdens het onderzoektijdvak was de gemiddelde verkoopprijs per ton van de VK-producenten 97,50 pond sterling, hetgeen een daling betekende van 3 % ten opzichte van dezelfde periode in 1991 en een daling van 10 % vergeleken met 1990. Het is duidelijk dat de toegenomen hoeveelheid van het met dumping ingevoerde produkt een belangrijke rol heeft gespeeld bij deze daling van de prijzen, omdat het op de markt werd aangeboden tegen prijzen die tot 20 % lager waren dan de kostprijs van de VK-producenten. In 1991 handhaafde de VK-bedrijfstak zijn marktaandeel ondanks de invoer met dumping door de prijzen te verlagen en daalde de winst dan ook dienovereenkomstig; zelfs bij dit lagere prijsniveau konden de VK-producenten echter nog een passende, zij het gereduceerde winstmarge handhaven. Tijdens het onderzoektijkdvak verlaagden de VK-producenten met het oog op de prijsonderbieding van de invoer met dumping hun prijzen nog verder, maar desondanks vertoonde de verkoop een grote daling.

(58) Wat de gevolgen van prijsonderbieding betreft, werd vastgesteld dat zelfs wanneer rekening wordt gehouden met het normale prijsverschil tussen het VK-produkt en het ingevoerde produkt, de prijzen van het met dumping ingevoerde produkt tijdens het onderzoektijdvak 5 à 10 % lager waren dan de prijzen van de VK-producenten. Rekening houdend met dit verschil is de mededinging tussen het ingevoerde en het binnenlandse produkt zuiver gebaseerd op de prijs. Uit tijdens het onderzoek verzamelde bewijsmateriaal bleek dan ook dat veel klanten van het VK-produkt overgingen op het met dumping ingevoerde produkt op grond van de lagere prijzen, hetgeen de VK-producenten ertoe dwong de prijzen verder te verlagen om te kunnen blijven concurreren.

(59) De invoer met dumping is dan ook de voornaamste oorzaak van de daling van de prijzen tijdens het onderzoektijdvak en is tevens deels verantwoordelijk voor de daling van de winstgevendheid.

c) Schade veroorzaakt door andere factoren

(60) Beweerd wordt dat andere factoren dan de invoer met dumping schade hebben berokkend aan de VK-bedrijfstak. Dit wordt hierna onderzocht.

i) Invoer uit andere bronnen

(61) Tussen 1989 en het onderzoektijdvak bleef het aandeel van de invoer uit andere landen dan Rusland en Litouwen staan op 23 % van de VK-markt. Zoals hierboven uiteengezet, verloor deze invoer tussen 1989 en 1991 terrein door de invoer uit Rusland en Litouwen, maar het marktaandeel ervan steeg met 3,2 % tijdens het onderzoektijdvak, terwijl de VK-producenten in deze periode 12,4 % van hun marktaandeel verloren. De invoer zonder dumping speelde dan ook slechts een geringe rol bij het verlies van het marktaandeel van de VK-bedrijfstak en de stijging van de verkoop met 16 000 ton droeg slechts in geringe mate bij tot de daling van de verkoop op de binnenlandse markt van de VK-bedrijfstak met 218 000 ton.

(62) De gemiddelde cif-prijs van de invoer uit andere bronnen lag 15 % boven die van de invoer met dumping en het onderzoek wees uit dat de uiteindelijke verkoopprijs in het Verenigd Koninkrijk over het algemeen boven die van het uit Rusland en Litouwen ingevoerde produkt lag. Onder deze omstandigheden heeft de invoer zonder dumping geen belangrijke schade veroorzaakt voor de VK-producenten, omdat hun invloed op de markt wat omvang en prijs betreft sedert 1989 niet in belangrijke mate is veranderd.

ii) Invoer van andere stikstofmeststoffen

(63) Een aantal importeurs voerde aan dat de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen slechts in de plaats was gekomen van de invoer van andere stikstofhoudende meststoffen, met name ureum, die was afgenomen, en dat elke schade die de VK-producenten van ammoniumnitraat hebben geleden in deze context diende te worden gezien.

(64) Ondanks het feit dat het in deze procedure om ammoniumnitraat gaat, is het duidelijk dat de VK-producenten van ammoniumnitraat de nadelige invloed zouden kunnen ondervinden van de invoer van andere stikstofmeststoffen, zoals ureum, die niet in het Verenigd Koninkrijk worden geproduceerd. Dit argument wordt echter niet door de feiten gestaafd. Tussen 1989 en 1992 (het onderzoektijdvak op jaarbasis) steeg de totale invoer van stikstofhoudende meststoffen met 200 000 ton, hetgeen volledig was toe te schrijven aan de gestegen invoer met dumping van ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen. De invoer met dumping is dan ook niet in de plaats gekomen van andere stikstofhoudende meststoffen; het betreft hier een toevoeging aan de markt.

iii) Daling van de totale vraag

(65) Verschillende partijen voerden aan dat de daling van de totale vraag naar ammoniumnitraat in het Verenigd Koninkrijk schade heeft veroorzaakt aan de VK-producenten.

(66) Tussen 1989 en 1991 was de daling van 8 % van de totale vraag naar ammoniumnitraat in het Verenigd Koninkrijk een belangrijke oorzaak van de vergelijkbare daling van de verkoop op de binnenlandse markt van de VK-producenten, omdat het marktaandeel constant bleef. Tijdens het onderzoektijdvak was ongeveer 100 000 ton van de daling van de verkoop van VK-producenten met 218 000 ton rechtstreeks toe te schrijven aan de verdere daling van 8 % van de totale vraag.

(67) Over de gehele periode tussen 1989 en september 1992 kromp de vraag met 15 % en daalde de verkoop van de VK-producenten met 30 %. De daling van de totale vraag heeft dan ook enige invloed gehad op de negatieve ontwikkeling van de verkoop en de produktie.

vi) Strategie van VK-producenten

I. Produktiecapaciteit, produktie en voorraden

(68) Een aantal exporteurs en importeurs beweerde dat de VK-bedrijfstak zichzelf schade had toegebracht omdat de VK-producenten te veel capaciteit hadden gehandhaafd en een overproduktie hadden.

(69) Hoewel de VK-producenten in antwoord op de daling van de totale vraag met 15 % tussen 1989 en het onderzoektijdvak de jaarlijkse produktiecapaciteit met 500 000 ton verminderen (wat staat voor 16 % van het niveau van 1989), hebben zij gedurende deze gehele periode een produktiecapaciteit gehandhaafd die 50 % boven de totale VK-vraag ligt en bijna het dubbele is van het niveau van hun verkoop op de binnenlandse markt. Een deel van deze capaciteit werd weliswaar gebruikt om ammoniumnitraat te vervaardigen voor interne vermenging of industriële doeleinden, maar gelet op het feit dat er zeer weinig uitvoer uit het Verenigd Koninkrijk en aanzienlijke invoerpenetratie is (zelfs zonder de invoer met dumping), heeft deze situatie tot overproduktie van de VK-producenten geleid.

(70) Tussen 1989 en 1991 steeg de produktie van de VK-bedrijfstak met 13 % oftewel 240 000 ton terwijl de totale vraag in het Verenigd Koninkrijk met 160 000 ton daalde. Hoewel een deel van deze produktie intern wordt gebruikt en niet aan klanten wordt verkocht, leidde deze overproduktie tot een toename van de voorraden met 230 000 ton in deze periode. Deze toename van de voorraden kan niet worden toegeschreven aan de invoer met dumping, omdat deze geen gevolgen had voor het marktaandeel van de VK-bedrijfstak in deze periode. De klager wees erop dat het voorraadniveau eind 1989 erg laag was; dit rechtvaardigt echter niet de mate waarin de produktie tussen 1989 en 1991 toenam.

(71) Tijdens het onderzoektijdvak verminderden de VK-producenten in antwoord op een eerdere overproduktie en als resultaat van een daling in de produktie voor vermenging hun produktie drastisch, met bijna vijfmaal de stijging van de invoer met dumping. Ondanks deze vermindering bleven de voorraden toenemen.

(72) Eén producent moest voor een aanzienlijke periode zijn produktie stopzetten, hetgeen de produktiekosten per eenheid verhoogde en een negatief effect had op de winstgevendheid in deze periode. Onder deze omstandigheden kan dan ook een deel van het verlies van de VK-bedrijfstak worden verklaard door een buitensporige produktie in het verleden.

(73) De produktie tijdens het onderzoektijdvak lag in feite 20 % onder die van 1989, terwijl de totale vraag op de markt sindsdien met 15 % was teruggelopen. Vastgesteld wordt dan ook dat de enorme produktiedaling, die vergezeld ging met een daling van de bezettingsgraad en de voorraadvorming in het onderzoektijdvak, hoofdzakelijk het gevolg was van eerdere overproduktie en niet van invoer met dumping. De produktiedaling sedert 1989 is hoofdzakelijk het gevolg geweest van een daling van de vraag in het algemeen.

II. Kostenstrategie

(74) Een aantal importeurs voerde aan dat de VK-producenten inefficiënt zijn en buitensporige vaste bedrijfsuitgaven hebben.

(75) De Commissie oordeelde echter dat VK-producenten er zeker in geslaagd zijn de kosten terug te brengen. Hoewel bepaalde produktiekosten per eenheid in het onderzoektijdvak toenamen als gevolg van de produktieonderbreking hebben de producenten sedert 1989 de kosten en met name de vaste bedrijfsuitgaven voor de verkoop teruggebracht.

III. Verkoopbeleid

(76) Een aantal importeurs voerde tevens aan dat de VK-bedrijfstak zijn produktie en verkoopmethode onvoldoende had aangepast aan de gewijzigde marktsituatie door het gehele jaar door te blijven produceren en ervan uit te gaan dat handelaren en landbouwers ammoniumnitraat maanden vóór de lente zouden kopen en de hieruit voortvloeiende kosten zouden dragen. Zij beweren dat klanten er steeds meer de voorkeur aan geven te wachten tot het seizoen voor de deur staat alvorens hun meststof te kopen en dat de importeurs in dit opzicht in tegenstelling tot de VK-producenten inspelen op deze trend door hun activiteiten te concentreren op de winter/voorjaarmaanden. Deze situatie heeft bijgedragen tot de schade die de VK-producenten hebben ondervonden.

(77) De Commissie kwam tot de conclusie dat bij handelaren en landbouwers inderdaad een trend bestaat om dichter bij het seizoen te kopen. Deze trend wordt echter versneld door de beschikbaarheid van grote hoeveelheden die goedkoop met dumping uit Rusland en Litouwen worden ingevoerd, en het is duidelijk dat importeurs van seizoengebonden produkten over het algemeen meer flexibiliteit hebben dan producenten om precies te bepalen wanneer zij willen leveren aan de binnenlandse markt omdat producenten vrij continu moeten produceren om optimaal gebruik te maken van hun fabriek en de kosten per eenheid laag te houden; dit betekent evenwel niet dat zij moeten overproduceren of hun overcapaciteit moeten handhaven. Zij kunnen zich dan ook maar tot op bepaalde hoogte "aanpassen aan de markt" zoals de importeurs dat doen. Voorts werd vastgesteld dat de VK-producenten bij termijnverkoop verplicht zijn een aanzienlijke korting te verlenen of op basis van vertrouwen verkopen, waarbij later over de definitieve prijs wordt onderhandeld zodat zij de kosten dragen en niet de klanten.

IV. Distributiebeleid

(78) Importeurs beweren tevens dat de VK-producenten de afgelopen jaren hun verkopen beperkten tot een klein aantal distributeurs, waarvan er een aantal vervolgens een fusie aanging, waardoor sommige klanten niet meer tegen een redelijke prijs aan het VK-produkt konden komen. Op deze wijze hebben de VK-producenten zichzelf buiten een deel van de binnenlandse markt gesloten en zich dus zelf schade berokkend.

(79) De Commissie is het met deze bewering niet eens. Het is gebruikelijk dat ondernemingen die in dergelijke produkten handelen met een aantal handelaren of makelaren zaken doen. Zowel de VK-producenten als de importeurs van de produkten uit Rusland en Litouwen verkopen aan dergelijke klanten, soms dezelfde. Hoewel het mogelijk is dat een klein aantal klanten het VK-produkt via andere kanalen moest kopen dan in het verleden, blijkt uit niets dat het over het algemeen moeilijk was om aan het VK-produkt te komen.

V. Produktiviteitsverbetering

(80) Tussen 1989 en 1991 daalde de werkgelegenheid in de VK-industrie met 20 % en steeg de produktie met 13 %. De daling van de werkgelegenheid moet dan ook grotendeels worden toegeschreven aan de gestegen produktiviteit.

d) Conclusie

(81) Gezien het bovenstaande komt de Commissie tot de conclusie dat niet alleen invoer met dumping maar ook andere factoren hebben bijgedragen tot de schade die de VK-bedrijfstak heeft geleden.

(82) Met name de algemene terugloop van de vraag, de overproduktie en de overcapaciteit die door de VK-producenten werden gehandhaafd, hebben in belangrijke mate een rol gespeeld bij de negatieve ontwikkeling van de produktie, de voorraden en de bezettingsgraad en in mindere mate bij de daling van de verkoop, het marktaandeel en de winstgevendheid. De daling van de werkgelegenheid was hoofdzakelijk het gevolg van de verbeterde produktiviteit.

(83) Verder was dumping hoofdzakelijk verantwoordelijk voor de daling van de verkopen en het marktaandeel tijdens het onderzoektijdvak en in belangrijke mate voor de daling van de prijzen en de winstgevendheid van de VK-bedrijfstak sedert 1990, hoewel de winsten tijdens het onderzoektijdvak nog toereikend waren. Dumping is tevens in zekere mate van invloed geweest op de daling van de produktie en de toename van de voorraden, maar heeft geen bespeurbare invloed gehad op de bezettingsgraad of de werkgelegenheid.

(84) De Commissie stelt vast dat een deel van de schade aan de VK-bedrijfstak door andere factoren is veroorzaakt. Gezien de ernstige algemene schade in dit geval wordt echter geoordeeld dat de overige schade tijdens het onderzoektijdvak die door invoer met dumping vanuit Rusland en Litouwen werd veroorzaakt, aanmerkelijk is.

G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP a) Algemeen

(85) Bij het beoordelen van de vraag of in het belang van de Gemeenschap anti-dumpingmaatregelen moeten worden genomen, houdt de Commissie er rekening mee dat dergelijke maatregelen, die tot doel hebben verstoring van de mededingingsvoorwaarden te voorkomen die het gevolg is van oneerlijke handelspraktijken, en open en eerlijke mededingingsvoorwaarden op de markt van de Gemeenschap te herstellen, wezenlijk in het algemene belang zijn van de Gemeenschap.

b) Gevolgen voor de bedrijfstak in de Gemeenschap

(86) Wat deze procedure betreft, is de Commissie van mening dat, indien geen maatregelen worden genomen om de gevolgen van de invoer met dumping te corrigeren, een of meer VK-producenten gedwongen kunnen worden hun fabrieken te sluiten en misschien zelfs hun activiteiten volledig stop te zetten, met name vanwege de enorme overcapaciteit in Rusland en Litouwen en de tijdens het onderzoektijdvak vastgestelde dumpingpraktijken.

Dit zou tot een aanzienlijk verlies aan arbeidsplaatsen in het Verenigd Koninkrijk leiden en de concurrentie op de markt doen afnemen.

c) Gevolgen voor de gebruikers

(87) De landbouwers in het Verenigd Koninkrijk hebben op korte termijn inderdaad profijt gehad van de lage prijzen van het met dumping ingevoerde produkt en sommige landbouwers hebben bij de Commissie hun bezorgdheid geuit over de mogelijke gevolgen van anti-dumpingmaatregelen op de prijs van meststoffen op de VK-markt. Er mag echter niet worden vergeten dat meststoffen slechts 10 % van de kosten van de totale input van landbouwers in het Verenigd Koninkrijk bedragen omdat de prijzen van meststoffen de afgelopen jaren aanzienlijk zijn gedaald. Volgens de MAFF-statistieken (statistieken van het Ministry of Agriculture, Fisheries and Food) lagen de prijzen van meststoffen in september 1992 24 % onder het niveau van 1985. Het is dan ook niet waarschijnlijk dat aanpassing van de prijzen naar aanleiding van een anti-dumpingmaatregel belangrijke gevolgen zal hebben voor het budget van de landbouwers en uiteindelijk is dit argument geen voldoende reden om de VK-producenten legitieme bescherming te onthouden.

d) Gevolgen voor de handel met landen in de voormalige Sowjetunie

(88) Wat het criterium van het belang van de Gemeenschap betreft, voerden verscheidene exporteurs aan dat de Commissie bij het formuleren van voorstellen in anti-dumpinggevallen terdege rekening moet houden met de uitdrukkelijke toezegging van de Gemeenschap de handel met de landen in de voormalige Sowjetunie aan te moedigen om hun overgang naar markteconomieën te vergemakkelijken. De Commissie merkt echter op, dat deze toezegging het nemen van anti-dumpingmaatregelen niet uitsluit wanneer het om de legitieme bescherming van de bedrijfstak in de Gemeenschap gaat. Voorts tracht de Commissie met haar voorstel, binnen het kader van de EG-anti-dumpingwetgeving, een conflict te voorkomen tussen deze doelstelling en de noodzaak voortzetting van de handel met de landen in de voormalige Sowjetunie aan te moedigen.

e) Conclusie

(89) De Commissie stelt vast dat anti-dumpingmaatregelen in dit geval in het belang zijn van de Gemeenschap

H. BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE BETREFFENDE GEORGIË, OEKRAÏNE, OEZBEKISTAN, TURKMENISTAN, EN WIT-RUSLAND (90) Zoals uiteengezet in overweging 16 heeft de Commissie geen bewijzen gevonden van invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Georgië, Oekraïne, Oezbekistan, Turkmenistan en Wit-Rusland in het Verenigd Koninkrijk tijdens het onderzoektijdvak. De anti-dumpingprocedure betreffende deze landen dient derhalve te worden afgesloten.

(91) De klager wees erop dat er in deze landen een aanzienlijke produktiecapaciteit bestaat en hij beweert dat, op basis van de prijzen die worden genoteerd op de Oosteuropese markten, het risico van schade bestaat. Niets wijst er echter op dat de omstandigheden zeer binnenkort zodanig zouden veranderen dat een toevoer van het met dumping uit de desbetreffende landen ingevoerde produkt het gevolg zou zijn.

(92) Het Raadgevend Comité heeft tegen een en ander geen bezwaar gemaakt.

I. AANVAARDING VAN VERBINTENISSEN BETREFFENDE INVOER VAN OORSPRONG UIT RUSLAND EN LITOUWEN i) Procedure

(93) Alvorens een besluit te nemen over dumping en schade in dit geval, deelde de Commissie haar bevindingen mee aan alle bij de procedure betrokken partijen. Na het commentaar hierop te hebben geanalyseerd, concludeerde de Commissie dat de invoer van oorsprong uit Litouwen en Rusland met dumping had plaatsgevonden en aanmerkelijke schade had veroorzaakt aan de VK-bedrijfstak en dat beschermende maatregelen in het belang waren van de Gemeenschap. Overeenkomstig artikel 13, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 stelde de Commissie exporteurs in Rusland en Litouwen in de gelegenheid een verbintenis aan te bieden voor het gebied in kwestie.

(94) Opgemerkt dient te worden dat de Commissie alvorens de verbintenissen te aanvaarden dit geval volledig onderzocht had en met name alle betrokken partijen in de gelegenheid had gesteld hun rechten op grond van artikel 7, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 te laten gelden.

ii) Beschermende maatregelen in een regionaal geval

(95) Het doel van anti-dumpingmaatregelen in een regionaal geval is het gebied in kwestie, in dit geval het Verenigd Koninkrijk, dat ongeveer 40 % van het verbruik en de produktie van ammoniumnitraat van de Gemeenschap voor zijn rekening neemt, legitieme bescherming te verschaffen. Omdat een recht niet alleen kan worden geheven op de invoer in één Lid-Staat van een douane-unie zoals de Gemeenschap, wordt in dergelijke gevallen de voorkeur gegeven aan verbintenissen, een oplossing die dan ook als eerste moet worden overwogen. De tweede mogelijkheid zou de heffing van een anti-dumpingrecht voor de gehele Gemeenschap zijn. Dit zou het als zodanig niet geplande maar onvermijdelijke effect hebben dat de rest van de EG-bedrijfstak die niet om dergelijke bescherming heeft gevraagd ook wordt beschermd. Overeenkomstig artikel 13, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 zou een dergelijk recht dan ook alleen moeten worden opgelegd indien niet spoedig aanvaardbare verbintenissen worden aangeboden.

iii) Soort van verbintenissen

(96) De Commissie stelde zowel de exporteurs uit Litouwen als die uit Rusland in kennis van het feit dat niet alleen prijsverbintenissen maar ook kwantitatieve verbintenissen waarbij exporteurs in elk land hun uitvoer van ammoniumnitraat naar het Verenigd Koninkrijk tot een bepaald tonnage beperken, zouden worden overwogen. Omdat Rusland en Litouwen tijdens het onderzoektijdvak hetzelfde tonnage uitvoerden naar het Verenigd Koninkrijk gaat men ervan uit dat de in de verbintenis vervatte hoeveelheid gelijk zou moeten worden verdeeld tussen beide partijen.

(97) De VK-bedrijfstak, die in dit geval weliswaar tegen verbintenissen was omdat toezicht op de uitvoering ervan uiterst moeilijk zou zijn, gaf de voorkeur aan prijsverbintenissen en betoogde dat kwantitatieve maatregelen geen oplossing verschaffen voor het probleem van ontoereikende prijsniveaus op de markt.

(98) De Commissie gaf echter de voorkeur aan kwantitatieve verbintenissen in deze procedure omdat prijsverbintenissen vanwege prijsschommelingen tot gevolg zouden kunnen hebben dat invoer uit Rusland en Litouwen wordt buitengesloten van de VK-markt. Het is met name bekend dat de VK-producenten net na het onderzoektijdvak hun verkoopprijzen sterk verlaagden. Omdat niet kan worden nagegaan of en in hoeverre deze prijsverlaging het gevolg is van de invoer met dumping, zou het onbillijk zijn om uitgaande van de gemiddelde prijs tijdens het onderzoektijdvak een prijs vast te stellen die geen schade veroorzaakt en van de exporteurs te verwachten dat zij gezien de hieruit voortvloeiende marktvoorwaarden tegen een dergelijke prijs in de markt blijven.

(99) De Commissie is verder van mening dat een kwantitatieve verbintenis exporteurs in staat zou stellen een bepaald produktieniveau te handhaven door in de VK-markt te blijven, maar tegelijkertijd een einde zou maken aan de schade die door de invoer met dumping wordt toegebracht aan de VK-producenten, omdat een vermindering van een dergelijke invoer uit Rusland en Litouwen een gelegenheid zou creëren voor meer verkoop en produktie door de VK-bedrijfstak en een positief effect zou hebben op de VK-prijzen.

(100) Voorts zouden dergelijke verbintenissen de mededingingsverhoudingen niet verstoren omdat ammoniumnitraat in het Verenigd Koninkrijk uit veel andere landen wordt ingevoerd (met name landen van Oost-Europa). Deze invoer concurreert rechtstreeks met de VK-produkten en bezit reeds een aanzienlijk marktaandeel.

iv) Omvang van de invoer bij kwantitatieve verbintenissen

(101) Rekening houdend met de gemiddelde invoer uit Rusland en Litouwen tussen 1990 en 1992 en het feit dat de invoer in het Verenigd Koninkrijk uit deze landen in 1992 meer dan 320 000 ton bedroeg, is de Commissie van mening dat een aanzienlijke verlaging van deze hoeveelheid nodig is om een einde te maken aan de aanmerkelijke schade; zij heeft dan ook besloten dat kwantitatieve verbintenissen een gecombineerde jaarlijkse invoer uit Rusland en Litouwen van maximaal 200 000 ton moeten bedragen, dat is 100 000 ton uit elk land. Dit betekent een verlaging van bijna 40 % ten opzichte van 1992.

v) Aanvaarding van verbintenissen betreffende de invoer van oorsprong uit Litouwen

(102) De exporteur uit Litouwen, Jonava Azotas, die zijn volledige medewerking heeft verleend aan het onderzoek, bood aan zijn uitvoer naar het Verenigd Koninkrijk tot 100 000 ton per jaar te beperken. Omdat dit de enige producent in Litouwen is en hij zelf de uitvoer verricht, plus het feit dat deze verbintenis wordt aangeboden met steun van de Regering van Litouwen, is de Commissie ervan overtuigd dat Jonava Azotas alle uitvoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Litouwen kan beheren.

(103) De verbintenis houdt in dat toezicht zal worden uitgeoefend hetgeen volgens de Commissie doeltreffend zal geschieden. De producent uit Litouwen heeft ermee ingestemd elk kwartaal, en aanvankelijk elke maand, uitvoerige verslagen per transactie bij het Verenigd Koninkrijk en de andere Lid-Staten in te dienen die zullen worden gecontroleerd. Omdat regelmatig informatie zal worden verschaft over alle uitvoer naar de Gemeenschap, en niet alleen naar het Verenigd Koninkrijk, vergezeld van gegevens over de verzending en de identiteit van de uiteindelijke klant, is de Commissie ervan overtuigd dat zij iedere invoer in het Verenigd Koninkrijk via andere Lid-Staten kan controleren en kan nagaan of deze is begrepen in de in de verbintenis vastgelegde hoeveelheid.

(104) De Commissie is dan ook van mening dat de door Jonava Azotas aangeboden verbintenis dient te worden aanvaard.

vi) Aanvaarding van verbintenissen betreffende invoer van oorsprong uit Rusland

(105) Gezien het grote aantal producenten in Rusland die ammoniumnitraat uitvoeren of kunnen uitvoeren nadat de centrale uitvoercontrole in Rusland uit handen werd genomen van een voormalige overheidsinstantie, is de Commissie van mening dat alleen van een verbintenis die beheerd wordt door de centrale Regering redelijkerwijze verwacht kan worden dat zij alle exporteurs omvat en derhalve aanvaardbaar is.

(106) De Commissie heeft een aanbod ontvangen van het Ministerie van Buitenlandse Economische Betrekkingen van de Russische Federatie voor een verbintenis om de uitvoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland naar het Verenigd Koninkrijk tot 100 000 ton te beperken. Deze verbintenis zou worden gecontroleerd via een algemeen stelsel van uitvoervergunningen voor dit produkt, waarbij vergunningen worden afgegeven voor de uitvoer naar VK-klanten tot maximaal 100 000 ton per jaar.

(107) Na dit aanbod voor een verbintenis te hebben onderzocht, oordeelde de Commissie dat de Russische autoriteiten toezicht konden uitoefenen op de uitvoer van alle Russische producenten omdat de uitvoervergunningen aan de douane moeten worden voorgelegd alvorens de goederen toestemming krijgen om het Russische grondgebied te verlaten. De verbintenis houdt tevens in dat uitvoerige kwartaal- en aanvankelijk maandverslagen van de uitvoer per transactie bij de Commissie worden ingediend die zullen worden gecontroleerd. De Russische autoriteiten zijn tevens bereid overleg te voeren met de Commissie bij eventuele problemen met de verbintenis en verklaarden zich bereid tot samenwerking om ontduiking ervan te voorkomen. Wat dit laatste punt betreft, gelden dezelfde overwegingen als de in overweging 103 genoemde met betrekking tot Litouwen.

(108) Onder deze omstandigheden acht de Commissie de door het Russische Ministerie van Buitenlandse Economische Betrekkingen aangeboden verbintenis aanvaardbaar.

vii) Overwegingen met betrekking tot de aanvaarding van de aangeboden verbintenissen

(109) De VK-bedrijfstak voerde aan dat de door het Ministerie van Buitenlandse Economische Betrekkingen in Rusland aangeboden verbintenissen niet zullen worden nagekomen omdat de Russische autoriteiten niet in staat zijn controle uit te oefenen op de uitvoer.

(110) De Commissie verwerpt dit argument en blijft, gezien de in de overwegingen 106 en 107 uiteengezette feiten, overtuigd van het feit dat het Ministerie alle Russische uitvoer onder controle heeft en dan ook kan toezien op de naleving van de verbintenis.

(111) De VK-bedrijfstak voerde tevens aan dat zelfs indien de uitvoer op doeltreffende wijze zou worden gecontroleerd, de verbintenissen ontdoken zullen worden door het produkt via andere Lid-Staten in het Verenigd Koninkrijk in te voeren zodat de exporteurs de voor het Verenigd Koninkrijk vastgestelde hoeveelheden zouden kunnen overschrijden.

(112) De moeilijkheid van het toezicht op een dergelijke regionale verbintenis wordt, zeker met de totstandbrenging van de interne markt, niet onderschat door de Commissie. Zij is dan ook voornemens direct na het in werking treden van de verbintenis toezicht uit te oefenen op naleving ervan en de gegevens die worden verstrekt, in het licht van de bij de overwegingen 103 en 107 uiteengezette procedures, regelmatig te controleren.

(113) De VK-industrie voerde verder aan dat de gecombineerde hoeveelheid van 200 000 ton zoals door partijen in Rusland en Litouwen aangeboden, te hoog is en de schade niet zou opheffen. Zij wees erop dat de aangeboden hoeveelheden boven het volume van invoer uit Rusland en Litouwen uit 1991 liggen en beweerde dat, aangezien de VK-industrie al aanzienlijke schade had ondervonden gedurende deze periode, hieruit blijkt dat deze hoeveelheden buitensporig zijn.

(114) De Commissie, op de gronden vermeld in overweging 49, is niet van mening dat de VK-industrie aanmerkelijke schade heeft geleden in 1991. Zoals vermeld in overweging 101, vertegenwoordigen de aangeboden hoeveelheden een vermindering van 40 % ten opzichte van de geïmporteerde hoeveelheden in 1992, periode waarin de VK-industrie aanmerkelijke schade ondervond van invoer uit Rusland en Litouwen. Zij leiden derhalve tot een aanzienlijke vermindering in schadeverwekkende invoer, en zullen dan ook leiden tot een mogelijkheid voor de VK-industrie verkopen en prijzen, ondanks een zekere teruggang van de algemene vraag, te verbeteren.

Gelet op wat voorafgaat, komt de Commissie tot de conclusie dat de aangeboden hoeveelheden redelijk zijn en dat zij voldoende zijn om de schade op te heffen.

(115) Tevens werd aangevoerd dat een regionale kwantitatieve verbintenis hier hoe dan ook niet in het belang van de Gemeenschap is omdat zij tot gevolg zal hebben dat de invoer met dumping in aanzienlijke mate naar andere Lid-Staten zal worden verlegd en elders in de Gemeenschap schade zal veroorzaken. De VK-bedrijfstak voert dit argument aan, stellende dat de meest passende maatregel in dit bijzondere geval een anti-dumpingrecht voor de gehele Gemeenschap is omdat de aangeboden verbintenissen niet toereikend zijn.

(116) De Commissie is het ermee eens dat de invoer als gevolg van kwantitatieve beperkingen, afhankelijk van de handelsvoorwaarden, zou kunnen worden verlegd naar andere Lid-Staten, met name naar Frankrijk, waar de beperking op de rechtstreekse invoer uit Rusland en Litouwen nu wordt ondermijnd door uit deze landen ingevoerde produkten die via andere landen in het vrije verkeer worden gebracht. Om het belang van de Gemeenschap te beoordelen dient echter het effect van maatregelen ten opzichte van alle belangen in de Gemeenschap te worden bekeken, en in dit verband wordt geoordeeld dat, aangezien de in dit geval aangeboden verbintenissen doeltreffend worden geacht, het opleggen van een recht voor de gehele Gemeenschap niet in verhouding zou staan tot het probleem: er zou dan namelijk niet alleen aan het Verenigd Koninkrijk maar ook aan de rest van de bedrijfstak in de Gemeenschap, die 60 % van de produktie voor zijn rekening neemt en niet om dergelijke maatregelen heeft gevraagd, bescherming worden verleend. Voorts zou een anti-dumpingrecht moeten worden geheven op grote hoeveelheden van het ingevoerde produkt waarvoor geen schadelijke dumping is aangevoerd of vastgesteld. Geringe verleggingen van het handelsverkeer als gevolg van de verbintenissen zijn uiteindelijk in verhouding van beduidend minder betekenis voor het belang van de Gemeenschap als geheel.

(117) Toen het Raadgevend Comité werd geraadpleegd inzake de aanvaarding van de aangeboden verbintenissen maakten verscheidene Lid-Staten bezwaar. Overeenkomstig artikel 9 en artikel 10, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 legde de Commissie aan de Raad een verslag voor over de resultaten van het overleg en een voorstel tot beëindiging van het onderzoek door aanvaarding van de verbintenissen. Overeenkomstig artikel 9 en artikel 10, lid 1, van genoemde verordening zal dit besluit dan ook alleen van kracht worden en worden gepubliceerd indien de Raad niet binnen één maand anders besluit.

viii) Oplegging van een anti-dumpingrecht in geval van schending van de verbintenis

(118) De Commissie merkt op dat in geval van schending van de verbintenissen betreffende Rusland en Litouwen onmiddellijk een voorlopig recht voor de gehele Gemeenschap kan worden opgelegd op basis van de in dit onderzoek vastgestelde feiten en zonder een nieuw onderzoek betreffende dumping en de daaruit voortvloeiende schade.

(119) Wat de hoogte van het recht betreft, bepaalt artikel 13, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 dat deze rechten beperkt moeten zijn tot een niveau dat voldoende is om de schade op te heffen indien deze lager is dan de dumpingmarge.

(120) In deze is de Commissie van oordeel dat een recht de schade die is veroorzaakt door invoer met dumping alleen kan opheffen indien de prijzen van het ingevoerde produkt zodanig worden verhoogd dat de VK-producenten hun prijzen kunnen zetten op een niveau dat overeenkomt met de produktiekosten vermeerderd met een redelijke winst.

(121) Omdat de VK-bedrijfstak tijdens het onderzoektijdvak verlies maakte zou de beste methode om het effect van schadelijke dumping door oplegging van een recht op te heffen, bestaan uit een vergelijking tussen de verkoopprijzen van Rusland en Litouwen, gecorrigeerd met het normale verschil van 8 pond sterling, en een streefprijs voor de VK-producenten. De streefprijs zou bestaan uit de produktiekosten vermeerderd met een redelijke winstmarge van 10 %, waarbij deze kosten zijn aangepast om de stijging tijdens het onderzoektijdvak als gevolg van andere factoren dan de invoer met dumping niet in aanmerking te nemen.

(122) Om de schade op te heffen zou, uitgedrukt als een percentage van de cif-prijs, een recht van 17,5 % op de invoer uit Litouwen en 26,7 % op die uit Rusland moeten worden ingesteld (hetgeen neerkomt op respectievelijk 11,50 pond sterling en 16 pond sterling per ton). Beide bedragen liggen ruim onder de respectieve dumpingmarges van 34,4 % en 40,6 %, weshalve de rechten op de schademarges zouden moeten zijn gebaseerd.

(123) Met het oog op de wijzigingen in de meegedeelde cif-prijzen die tijdens het onderzoek werden aangetroffen, is de Commissie van mening dat een specifiek recht van 11,50 pond sterling per ton voor invoer uit Litouwen en van 16 pond sterling per ton voor invoer uit Rusland het meest doeltreffende anti-dumpingrecht is om de schadelijke gevolgen van dumping op te heffen,

BESLUIT:

Artikel 1

De door Rusland en door Jonava Azotas, Litouwen, in verband met de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland en Litouwen aangeboden verbintenissen worden aanvaard.

Artikel 2

Het onderzoek in verband met de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland en Litouwen wordt beëindigd.

Artikel 3

De anti-dumpingprocedure betreffende invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Georgië, Oekraïne, Oezbekistan, Turkmenistan en Wit-Rusland wordt beëindigd.

Artikel 4

Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Gedaan te Brussel, 13 april 1994.

Voor de Commissie

Leon BRITTAN

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 66 van 10. 3. 1994, blz. 10.

(3) PB nr. C 306 van 24. 11. 1992, blz. 2.