++++

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

van 22 december 1969

gericht tot de Italiaanse Republiek inzake de wijziging van het nationale monopolie van commerciële aard betreffende lucifers

( Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek )

( 70/119/EEG )

I

1 . De Italiaanse Regering heeft bij schrijven van 24 maart 1959 de Commissie van de Europese Economische Gemeenschap medegedeeld dat lucifers in Italië vallen onder een nationaal monopolie van commerciële aard in de zin van artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag .

Op grond van dit artikel moeten de Lid-Staten hun nationale monopolies van commerciële aard geleidelijk in dier voege aanpassen dat aan het einde van de overgangsperiode elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en afzet betreft , is uitgesloten .

2 . Bij Koninklijk besluit nr . 560 van 11 maart 1923 en de daarbij behorende overeenkomst werd het staatsmonopolie voor de verkoop van lucifers , dat sinds 1916 bestond , afgeschaft en in plaats daarvan een fabricagebelasting ingesteld . Terzelfder tijd werd een consortium opgericht dat verplicht was voor alle Italiaanse ondernemingen die lucifers fabriceerden , het " Consorzio Industrie Fiammiferi " ( C.I.F . ) , waarmee de staat bovenvermelde overeenkomst heeft gesloten en aan welk consortium het monopolie voor de vervaardiging en de verkoop van lucifers op het Italiaanse grondgebied werd toegekend en waaraan eveneens opdracht werd gegeven ervoor zorg te dragen dat de fabricagebelasting met betrekking tot lucifers aan de staat werd betaald .

De invoer is gereserveerd voor de staat , die aan particulieren een vergunning kan verlenen .

De staat heeft de verplichting op zich genomen om gedurende de looptijd van de overeenkomst oprichting van nieuwe lucifersfabrieken of vervangingsmiddelen van lucifers niet toe te staan . Ter gelegenheid van de verlenging van de overeenkomst werd besloten deze verplichting eveneens op te leggen ten aanzien van de opening van fabrieken die uitsluitend voor de uitvoer produceren ( artikel 12 van de uitvoeringsbepalingen van wetsdecreet nr . 525 van 17 april 1948 houdende verlenging van de overeenkomst tussen de staat en het C.I.F . ) .

De overeenkomst die op 31 mei 1932 afliep , is verschillende malen verlengd . Op grond van de laatste verlenging bij ministerieel besluit van 29 april 1965 zal de overeenkomst op 31 december 1974 aflopen .

Wat de fabricage betreft heeft het C.I.F . de mogelijkheid tussen de verschillende ondernemingen die lid zijn van het consortium de produktie van de vereiste hoeveelheid te verdelen voor de dekking van de behoeften van de binnenlandse markt . De lucifers worden vervolgens door de producenten verkocht aan het C.I.F . die deze verdeelt door middel van de " Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato ( A.A.M.S . ) " ( sinds het decreet nr . 396 van 5 april 1925 worden de lucifers namelijk gelijkgesteld met andere onder monopolie vervaardigde produkten ) .

De verkoopprijs van lucifers wordt vastgesteld bij decreet van de minister van Financiën op voorstel van een commissie waarin het C.I.F . vertegenwoordigd is ( artikel 6 van het decreet van 11 maart 1923 ) . Het betreft hier maximumprijzen ; het C.I.F . kan derhalve de laagste prijzen aanhouden ( artikel 6 van de overeenkomst ) .

3 . Sinds enkele jaren worden de behoeften van de Italiaanse markt bijna zonder uitzondering gedekt door de eigen produktie ( in 1965 is 1 ton uit de Lid-Staten ingevoerd ) ( de totale invoer , d.w.z . invoer uit allerlei landen , bedroeg 3 ton ) ; in 1966 werd niets ingevoerd ( totale invoer : 1 ton ) , in 1967 werd 4 ton ingevoerd ( totale invoer : 4 ton ) en in 1968 3 ton ( totale invoer : 4 ton ) .

De Commissie was van mening dat deze toestand aanleiding gaf tot discriminatie van de voorwaarden waaronder de afzet plaatsvindt ten nadele van de leveranciers uit andere Lid-Staten en gaf op 11 april 1962 aan de Italiaanse Republiek overeenkomstig artikel 37 , lid 6 , de volgende aanbeveling :

- de invoer en de afzet toe te staan van lucifers afkomstig uit andere Lid-Staten door in te staan voor toelating van leveranciers uit deze Lid-Staten tot de bevoorrading van het distributienet van het A.A.M.S . of met andere hiertoe passende middelen binnen de grenzen van een hoeveelheid die in 1962 gelijk was aan 5 % van de nationale produktie van 1960 , en deze hoeveelheid jaarlijks ten minste met 15 % te verhogen ;

- de verkoopprijzen aan de verbruikers in dier voege vast te stellen dat , afgezien van het invoerrecht , een gelijke marge wordt toegepast tussen de inkoopprijs en de verkoopprijs op uit andere Lid-Staten ingevoerde produkten en op produkten die tegen een zelfde prijs zijn ingekocht ;

- reclame toe te staan ten behoeve van lucifers uit andere Lid-Staten onder dezelfde voorwaarden als gelden ten behoeve van eigen produkten .

Door de Italiaanse Regering is geen enkele maatregel getroffen om zich naar deze aanbeveling te richten . Bij schrijven van 13 mei 1963 verklaarde de Italiaanse Regering zich bereid de mogelijkheid na te gaan zodanige oplossingen te kiezen als door de Commissie waren aanbevolen , op voorwaarde evenwel dat terzelfder tijd de problemen worden opgelost die voortvloeien uit de in Frankrijk en in Duitsland bestaande restricties voor de invoer .

Zoals zij reeds aan de Italiaanse Regering kon mededelen in antwoord op de nota van 13 mei 1963 , is de Commissie zich weliswaar bewust van de omvang van de problemen die door de Italiaanse Regering aan de orde zijn gesteld , doch is niettemin van mening dat de moeilijkheden die zich zouden kunnen voordoen wat betreft de instelling van de gemeenschappelijke markt slechts op evenwichtige wijze kunnen worden opgelost indien alle Lid-Staten de Verdragsvoorschriften toepassen . Zoals hierboven reeds werd gesteld , legt artikel 37 de Italiaanse Republiek de verplichting op om vanaf 1 januari 1970 iedere discriminatie uit te sluiten in de voorwaarden voor de voorziening en de afzet tussen de onderdanen van de Lid-Staten ; een zelfde verplichting wordt opgelegd aan de Franse Republiek waaraan de Commissie , terzelfder tijd als aan de Italiaanse Republiek , een aanbeveling richt inzake de wijziging van het monopolie voor lucifers . De Bondsrepubliek Duitsland kan een beroep doen op de toepassing van artikel 37 , lid 5 , krachtens welke bepaling de verplichtingen van de Lid-Staten slechts gelden voor zover zij verenigbaar zijn met de bestaande internationale akkoorden . Wanneer voor Italië moeilijkheden zouden ontstaan , voor het geval het Duitse monopolie niet zou worden gewijzigd , is de Commissie bereid deze kwestie te bespreken met de Italiaanse instanties op basis van concrete gegevens . De Commissie wijst er in dit verband op dat krachtens artikel 37 , lid 3 , tweede alinea , - voor het geval een produkt slechts in één enkele of in verschillende Lid-Staten onderworpen is aan een nationaal monopolie van commercieel karakter - zij de andere Lid-Staten kan machtigen vrijwaringsmaatregelen te treffen waarvan zij zelf de voorwaarden en de wijze van toepassing vaststelt zolang de in lid 1 bedoelde wijziging niet is aangebracht .

Gezien het voorgaande kan de verplichting tot wijziging die is opgelegd op grond van artikel 37 niet eerst worden nagekomen wanneer de door de Italiaanse Regering genoemde problemen zijn opgelost .

Daar de overgangsperiode binnenkort eindigt , moeten thans de maatregelen worden getroffen waardoor wordt verzekerd dat iedere discriminatie , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , tussen de onderdanen van de Lid-Staten wordt uitgesloten .

Artikel 37 maakt deel uit van de titel inzake het vrije verkeer van goederen en met name van het hoofdstuk inzake de afschaffing van de kwantitatieve beperkingen tussen de Lid-Staten ; het doel hiervan is om tegen het einde van de overgangsperiode en voor produkten die zijn onderworpen aan een nationaal monopolie van commerciële aard ( of aan een soortgelijke regeling ) hetzelfde resultaat te verkrijgen als voor de andere produkten bereikt is door de toepassing van de artikelen 30 tot en met 34 , d.w.z . het vrije verkeer van goederen .

Om dit resultaat te bereiken in de sectoren die onder de nationale monopolies vallen , moet echter een andere procedure worden gevolgd . De geleidelijke wijziging is voorgeschreven enerzijds om rekening te houden met de omstandigheid dat volgens de betrokken Lid-Staten de onder monopolie vervaardigde produkten bijzondere problemen opwerpen en anderzijds om te voorkomen dat opheffing van de kwantitatieve beperkingen en maatregelen van gelijke werking in deze sectoren zonder praktische gevolgen blijven . Gevreesd moet namelijk worden dat de liberalisatie van het handelsverkeer voor de in monopolie vervaardigde produkten niet tot stand komt indien de monopolies op grond van hun exclusieve recht op in - en uitvoer van en handel in bepaalde produkten vrij zouden blijven te beslissen in welke mate en onder welke voorwaarden de uit andere Lid-Staten afkomstige produkten op de eigen markt kunnen worden toegelaten ( of , andersom , in welke mate de eigen produkten naar andere Lid-Staten mogen worden uitgevoerd ) .

Om deze reden is in artikel 37 bepaald dat tegen het einde van de overgangsperiode " elke discriminatie tussen de onderdanen van de Lid-Staten , wat de voorwaarden van de voorziening en de afzet betreft , is uitgesloten " .

Vermelding verdient dat artikel 37 niet alleen afschaffing van de discriminatie eist , welke rechtstreeks voortvloeit uit de voorschriften die van toepassing zijn op onder monopolie vervaardigde produkten : indien er geen artikel zou bestaan over de nationale monopolies zou dit doel kunnen worden bereikt door andere voorschriften van het Verdrag , met name die welke heffingen van gelijke werking als douanerechten en maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen verbieden . In verband met de kenmerken van de nationale monopolies en de restricties waartoe zij aanleiding kunnen geven , volgt hieruit dat het doel van wijziging - d.w.z . " uitsluiting van iedere discriminatie " - is om uit te sluiten dat aan het einde van de overgangsperiode nog discriminaties kunnen voorkomen als gevolg van bepaalde bijzondere bevoegdheden waarover de monopolies beschikken ten aanzien van de invoer en de afzet op hun markt of de uitvoer van bepaalde produkten .

Daar deze doelstellingen zijn neergelegd in artikel 37 moet Italië het lucifersmonopolie wijzigen voor het einde van de overgangsperiode , en wel in dier voege dat de doelstellingen bereikt kunnen worden . De Commissie dient anderzijds , afgezien van haar algemene verplichting te waken over de toepassing van het Verdrag , overeenkomstig artikel 37 , lid 6 , aanbevelingen te doen met betrekking tot de wijze waarop en het ritme waarin deze aanpassing moet geschieden .

4 . Zoals hierboven in punt 3 wordt gesteld , is er discriminatie ten nadele van leveranciers uit andere Lid-Staten indien de Italiaanse markt wordt voorbehouden voor eigen produkten . Vermelding verdient in dit verband dat invoering op de Italiaanse markt van een bepaalde hoeveelheid lucifers uit andere Lid-Staten en de geleidelijke verhoging van deze hoeveelheid niet voldoende is ter verwezenlijking van het in artikel 37 neergelegde doel , zolang enerzijds de Lid-Staat door de invoervergunning te weigeren , kan beslissen in welke mate en voor welke kwaliteiten de behoeften van de Italiaanse markt kunnen worden gedekt door een beroep te doen op leveranciers uit andere Lid-Staten en zolang anderzijds het C.I.F . , die als enige gemachtigd is lucifers op de Italiaanse markt te verkopen , deze leveranciers kan beletten op de Italiaanse markt te komen .

Om deze redenen is de Commissie van mening dat de beste oplossing , omdat thans reeds vaststaat dat deze doeltreffend is voor het bereiken van het in artikel 37 omschreven doel , is om de aan de staat voorbehouden invoer af te schaffen alsmede het uitsluitende recht van het C.I.F . lucifers in de handel te brengen voor zover zulks betrekking heeft op de handel tussen de Lid-Staten .

5 . Op grond van artikel 90 , lid 2 , vallen de ondernemingen die het karakter dragen van een fiscaal monopolie onder de regels van het Verdrag voor zover de toepassing daarvan de vervulling van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert . Anderzijds wordt de eis gesteld dat de ontwikkeling van het handelsverkeer niet wordt beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de Gemeenschap .

Lucifers zijn in Italië onderworpen aan een fabricagebelasting ; men mag dus niet van een fiscaal monopolie spreken . Het C.I.F . heeft natuurlijk een fiscale taak : als verdeler van belastingvignetten en omdat het de belasting aan de staat tevoren voldoet vereenvoudigt het de inning van de belastingen . Er bestaat evenwel geen noodzakelijk en rechtstreeks verband tussen de belastingheffing en het uitsluitende recht van het C.I.F . lucifers in de handel te brengen .

Gezien anderzijds het geringe aantal lucifersfabrikanten is de Commissie van mening dat de vervulling van de aan het C.I.F . opgelegde taak om belasting te innen niet verhinderd zou worden door eenvoudig gebruik te maken van het stelsel van fabricagebelasting zoals dit trouwens in Italië en andere landen bestaat voor produkten die fiscaal gezien veel belangrijker zijn dan de lucifers , doch waarvoor geen enkel monopolie is ingesteld .

II

Om deze redenen beveelt de Commissie van de Europese Gemeenschappen de Italiaanse Republiek aan om overeenkomstig artikel 37 van het E.E.G.-Verdrag de volgende maatregelen te nemen :

1 . De Italiaanse Republiek staat zonder enige beperking alle invoer toe van lucifers uit andere Lid-Staten . Hiertoe moet elke vereiste formaliteit met het oog op de invoering van deze produkten op de Italiaanse markt rechtstreeks kunnen worden verricht door de kopers of de door dezen aangewezen personen in dier voege dat zij onmiddellijk daarover kunnen beschikken .

2 . De Italiaanse Republiek moet toestaan dat vrijelijk alle nodige transacties kunnen worden verricht met betrekking tot de verkoop van lucifers uit andere Lid-Staten op de Italiaanse markt . Hiertoe moet zij met name :

- de leveranciers uit de andere Lid-Staten toestaan in Italië hun eigen groothandelsnet op te bouwen en aldaar voorraden aan te houden ;

- toestaan dat de prijzen van de uit de andere Lid-Staten afkomstige produkten tussen kopers en verkopers in de verschillende fasen van de handel vrijelijk kunnen worden vastgesteld ;

- de leveranciers uit de andere Lid-Staten toestaan vrijelijk reclame te maken voor hun produkten ;

- alle nodige maatregelen nemen ten einde de commerciële onafhankelijkheid van de kleinhandelaren ten opzichte van de overheid te waarborgen .

Brussel , 22 december 1969 .

Voor de Commissie

De Voorzitter

Jean REY