ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

Overeenkomst artikel 27, lid 3, van Richtlijn 2008/57/EG dient het Europees Spoorwegbureau een aanbeveling voor een referentiedocument op te stellen waarin wordt verwezen naar alle nationale voorschriften die door de lidstaten worden toegepast om voertuigen in dienst te nemen. Dit document bevat voor elke in bijlage VII van Richtlijn 2008/57/EG vermelde parameter de nationale voorschriften van elke lidstaat alsmede de in sectie 2 van die bijlage vermelde groep waartoe deze voorschriften behoren. Tot deze voorschriften behoren die waarvan kennisgeving is gedaan op grond van artikel 17, lid 3, van Richtlijn 2008/57/EG, met inbegrip van die waarvan kennisgeving is gedaan na de vaststelling van de TSI’s (specifieke gevallen, open punten, afwijkingen) en die waarvan kennisgeving is gedaan op grond van artikel 8 van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (2). De eerste versie van het referentiedocument dient uiterlijk 1 januari 2010 bij de Commissie te worden ingediend.
Afdeling V van Verordening (EEG) nr. 1191/69 bestaat uit één enkel artikel, artikel 14, dat het volgende bepaalt:

„1. Onder „openbare-dienstcontract” wordt verstaan een tussen de bevoegde instanties van een lidstaat en een vervoersonderneming gesloten contract dat ten doel heeft het publiek toereikende vervoerdiensten aan te bieden.

Het openbaredienstcontract kan in het bijzonder het volgende omvatten:

— vervoersdiensten die voldoen aan vastgestelde normen inzake continuïteit, regelmaat, capaciteit en kwaliteit,

— complementaire vervoerdiensten,

— vervoersdiensten tegen welbepaalde prijzen en onder welbepaalde voorwaarden, met name voor bepaalde categorieën reizigers of voor bepaalde verbindingen,

— aanpassingen van de diensten aan de feitelijke behoeften.

2. Het openbare-dienstcontract bevat onder andere de volgende punten:

a) de kenmerken van de aangeboden diensten, met name de normen inzake continuïteit, regelmaat, capaciteit en kwaliteit;

b) de prijs van de verrichtingen waarop het contract betrekking heeft en die hetzij wordt toegevoegd aan de volgens de tarieven geïnde bedragen, hetzij de geïnde bedragen alsmede de financiële regelingen tussen de twee partijen omvat;

c) de regels met betrekking tot de aanhangsels en wijzigingen van het contract, met name ter aanpassing aan onvoorziene ontwikkelingen;

d) de geldigheidsduur van het contract;

e) sancties bij niet-naleving van het contract.

3. De middelen die gemoeid zijn met het verlenen van vervoerdiensten die geregeld zijn in een openbare-dienstcontract kunnen aan de onderneming toebehoren of haar ter beschikking worden gesteld.

4. Een onderneming die voornemens is een einde te maken aan of substantiële wijzigingen aan te brengen in een vervoerdienst die zij het publiek continu en regelmatig biedt en die niet onder de contractregeling of de openbare-dienstverplichting valt, stelt de bevoegde instanties van de lidstaat daarvan ten minste drie maanden van tevoren in kennis. De bevoegde instanties kunnen van deze informatie afzien. Andere vigerende nationale procedures betreffende het recht om een einde te maken aan of wijzigingen aan te brengen in een vervoersdienst, worden door deze bepaling onverlet gelaten.

5. Na ontvangst van de in lid 4 bedoelde informatie kunnen de bevoegde instanties bepalen dat de betrokken dienst nog gedurende uiterlijk een jaar na de datum van de kennisgeving gehandhaafd wordt; zij brengen de onderneming daarvan ten minste één maand vóór het verstrijken van de kennisgevingstermijn op de hoogte. Zij kunnen ook het initiatief nemen om te onderhandelen over de instelling of wijziging van een dergelijke vervoersdienst.

6. De kosten die voor de vervoersondernemingen voortvloeien uit de in lid 5 bedoelde verplichtingen worden gecompenseerd volgens de in de afdelingen II, III en IV vastgestelde gemeenschappelijke methoden.”
(84)

Bij het beoordelen van de vragen of de steun evenredig is en wat de omvang van het marktfalen is, dient de Commissie erop toe te zien dat de steun tot het noodzakelijke minimum beperkt blijft. In haar brief van 12 november 2008 vroeg de Commissie zich dan ook af of het volledige steunbedrag wel noodzakelijk was, gelet op het feit dat de steun formeel werd overeengekomen toen het project al vrij goed gevorderd was en dat Volvo Aero in staat was gebleken de kosten te financieren via de reeds beschreven cashpool.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 297/14

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 10 november 2009

tot wijziging van de aanpassingscoëfficiënten die met ingang van 1 augustus 2008, 1 september 2008, 1 oktober 2008, 1 november 2008, 1 december 2008 en 1 januari 2009 van toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren, tijdelijke functionarissen en arbeidscontractanten van de Europese Gemeenschappen die in derde landen werkzaam zijn

(2009/833/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, als vastgesteld bij Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 (1), en met name op artikel 13, tweede alinea, van bijlage X,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Bij Verordening (EG, Euratom) nr. 613/2009 van de Raad (2) zijn, overeenkomstig artikel 13, eerste alinea, van bijlage X bij het Statuut, de aanpassingscoëfficiënten vastgesteld die met ingang van 1 juli 2008 van toepassing zijn op de bezoldigingen die in de valuta van de standplaats worden uitbetaald aan ambtenaren, tijdelijke functionarissen en arbeidscontractanten van de Europese Gemeenschappen die in derde landen werkzaam zijn.

(2) Met ingang van 1 augustus 2008, 1 september 2008, 1 oktober 2008, 1 november 2008, 1 december 2008 en 1 januari 2009 dienen bepaalde van deze aanpassingscoëfficiënten overeenkomstig artikel 13, tweede alinea, van bijlage X bij dit Statuut te worden gewijzigd, aangezien uit statistische gegevens waarover de Commissie beschikt, is gebleken dat de wijziging van de kosten van levensonderhoud, die aan de hand van de aanpassingscoëfficiënt en de desbetreffende wisselkoers wordt gemeten, voor bepaalde derde landen sedert de laatste aanpassing meer dan 5 % bedraagt,

BESLUIT:

Enig artikel

De aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op de in de valuta van de standplaats uitbetaalde bezoldigingen van in derde landen werkzame ambtenaren, tijdelijke functionarissen en arbeidscontractanten van de Europese Gemeenschappen worden voor een aantal landen aangepast zoals aangegeven in de bijlage. De bijlage bevat zes maandtabellen waarin de betrokken landen en de opeenvolgende toepassingsdata voor elk land worden vermeld (1 augustus 2008, 1 september 2008, 1 oktober 2008, 1 november 2008, 1 december 2008 en 1 januari 2009).

De voor de berekening van deze bezoldigingen toegepaste wisselkoersen worden vastgesteld overeenkomstig de uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement en hebben betrekking op de in de eerste alinea bedoelde data.

Gedaan te Brussel, 10 november 2009. Voor de Commissie Benita FERRERO-WALDNER Lid van de Commissie

(1) PB L 56 van 4.3.1968, blz. 1.

(2) PB L 181 van 14.7.2009, blz. 1.
(4)

In artikel 95, leden 5 en 6, van het Verdrag is het volgende bepaald: „5. Wanneer een lidstaat het na het nemen van een harmonisatiemaatregel door de Raad of de Commissie noodzakelijk acht nationale bepalingen te treffen die gebaseerd zijn op nieuwe wetenschappelijke gegevens die verband houden met de bescherming van het milieu of het arbeidsmilieu vanwege een specifiek probleem dat zich in die lidstaat heeft aangediend nadat de harmonisatiemaatregel is genomen, stelt hij de Commissie voorts, […], in kennis van de voorgenomen bepalingen en de redenen voor het vaststellen ervan. 6. Binnen zes maanden na de in de leden 4 en 5 bedoelde kennisgevingen keurt de Commissie de betrokken nationale bepalingen goed of wijst die af, nadat zij heeft nagegaan of zij al dan niet een middel tot willekeurige discriminatie, een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten, of een hinderpaal voor de werking van de interne markt vormen. Indien de Commissie binnen deze termijn geen besluit neemt, worden de in de leden 4 en 5 bedoelde nationale bepalingen geacht te zijn goedgekeurd. Indien het complexe karakter van de aangelegenheid zulks rechtvaardigt en er geen gevaar bestaat voor de gezondheid van de mens, kan de Commissie de betrokken lidstaat ervan in kennis stellen dat de in dit lid bedoelde termijn met ten hoogste zes maanden kan worden verlengd.”.
(1)

De Overeenkomst inzake zeevervoer tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de regering van de Volksrepubliek China, anderzijds (1) is op 6 december 2002 in Brussel ondertekend. De overeenkomst is vervolgens op 31 januari 2008 gesloten, overeenkomstig Besluit 2008/143/EG van de Raad (2) en op 1 maart 2008 in werking getreden.
(104)

Subsidiair moet worden gesteld dat ook in het geval waarin de bepalingen van punt 51.2 van toepassing zouden zijn geweest, de vrijstellingen in kwestie hoe dan ook niet kunnen worden goedgekeurd op basis van punt 51.1, dat bepaalt: „Wanneer een lidstaat uit milieuoverwegingen een nieuwe belasting invoert in een sector of over producten waarvoor geen fiscale harmonisatie op communautair niveau heeft plaatsgevonden, of wanneer de voorgenomen belasting van de lidstaat hoger is dan het bij de communautaire norm vastgestelde tarief, is de Commissie van mening dat een vrijstellingsbesluit voor een duur van tien jaar en zonder degressiviteit gerechtvaardigd kan zijn in twee gevallen: a) wanneer aan deze vrijstellingen de voorwaarde wordt verbonden dat er overeenkomsten tussen de betrokken lidstaat en de begunstigde ondernemingen worden gesloten waarbij de ondernemingen, of de ondernemersverenigingen, zich ertoe verbinden de milieudoelstellingen te verwezenlijken tijdens de geldigheidsduur van de vrijstellingen, of wanneer de ondernemingen toezeggen vrijwillige akkoorden van dezelfde strekking te sluiten. Deze overeenkomsten of toezeggingen kunnen met name betrekking hebben op een verlaging van het energieverbruik, een beperking van de uitstoot, of op andere maatregelen ten gunste van het milieu. De inhoud van deze overeenkomsten moet door elke lidstaat via onderhandelingen met de ondernemingen worden vastgesteld en zal bij de aanmelding van het steunvoornemen door de Commissie worden beoordeeld. De lidstaat moet een concrete follow-up organiseren van de verwezenlijking van de door de betrokken ondernemingen of verenigingen van ondernemingen aangegane verbintenissen. De door de lidstaat en de ondernemingen of verenigingen van ondernemingen gesloten overeenkomsten dienen te voorzien in sancties bij niet-naleving van de verbintenissen. Deze bepalingen zijn ook van toepassing wanneer een lidstaat aan een belastingvermindering voorwaarden verbindt die hetzelfde effect als voormelde akkoorden of verbintenissen hebben. b) deze vrijstellingen behoeven niet afhankelijk te zijn van het sluiten van overeenkomsten tussen de lidstaat en de begunstigde ondernemingen indien aan de volgende alternatieve voorwaarden is voldaan; — wanneer de verlaging betrekking heeft op een communautaire heffing, moet het bedrag dat na de verlaging daadwerkelijk door de ondernemingen wordt betaald, hoger zijn dan het communautaire minimum, en minstens zo hoog dat de ondernemingen worden aangespoord inspanningen te leveren voor de verbetering van de milieubescherming, — wanneer de verlaging betrekking heeft op een nationale heffing die is ingevoerd bij ontstentenis van een communautaire heffing, moeten de begunstigden van de verlaging niettemin een aanmerkelijk deel van de nationale heffing betalen.”.
(1)

Nadat de Raad op 26 april 2002 het voorzitterschap gemachtigd had om, bijgestaan door de Commissie, met de Verenigde Staten van Amerika te onderhandelen, is met dit land overeenstemming bereikt over twee overeenkomsten inzake internationale samenwerking in strafzaken, namelijk betreffende uitlevering en betreffende wederzijdse rechtshulp.
f)

Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen wordt aangewezen als de instantie die verantwoordelijk is voor het beslechten van geschillen die uit de toepassing van de overeenkomst kunnen rijzen. Indien de Gemeenschap of de Republiek San Marino van mening is dat de andere partij een uit de monetaire overeenkomst voortvloeiende verplichting niet is nagekomen, kan de zaak aanhangig worden gemaakt bij het Hof van Justitie. Het arrest van het Hof is bindend voor de partijen, die gehouden zijn de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest binnen de termijn die het Hof van Justitie in zijn arrest heeft vastgesteld. Ingeval de Gemeenschap of de Republiek San Marino nalaat om binnen de gestelde termijn de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest, kan de andere partij de overeenkomst onmiddellijk opzeggen.
(7)

Wijzigingen in de samenstelling van het netwerk moeten efficiënt en kosteneffectief zijn, en voortbouwen op eerdere ervaringen van de lidstaten bij de financiering en uitvoering van de secretariële en andere netwerktaken. De raad van bestuur moet de inspanningen opvoeren bij de samenwerking om de mogelijkheden voor financiering uit de algemene begroting van de Europese Unie te onderzoeken en ten volle te benutten. Dit zou kunnen geschieden op basis van kaderpartnerschappen of doordat het netwerk wordt opgenomen in de lijst van erkende organisaties in een monopoliepositie in het desbetreffende financieringsprogramma.
(5)

Tijdens de evaluatie van deze werkzame stof is een aantal problemen vastgesteld. Op grond van de door de kennisgever binnen de wettelijke termijnen verstrekte gegevens was het met name niet mogelijk de potentiële verontreiniging van het grondwater door een belangrijk afbraakproduct in de bodem (TFP-zuur) te beoordelen. Verder zijn problemen gerezen wat betreft de mogelijke onderschatting van het risico voor de consumenten wegens het beperkte aantal verstrekte residugegevens en het gebrek aan onderzoek naar het metabolismepatroon van de twee isomeren waaruit bifenthrin bestaat. Wat de ecotoxicologie betreft, bleek de stof wegens het risico voor aquatische gewervelde dieren geen aanvaardbare toepassingen op te leveren, aangezien onzekerheid blijft bestaan in verband met de effecten van de geconstateerde bioaccumulatie van de werkzame stof bij vissen. Bovendien zijn hoge risico’s geconstateerd voor zoogdieren (langetermijnrisico en doorvergiftiging), regenwormen (langetermijnrisico) en niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen (in het veld), terwijl het risico voor niet tot de doelsoorten behorende planten en niet tot de doelsoorten behorende bodemmacro-organismen niet voldoende is bestudeerd. Daarom was het niet mogelijk om op grond van de binnen de wettelijke termijnen verstrekte gegevens te concluderen dat bifenthrin voldeed aan de criteria voor opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG.
(2)

Het Milieuprogramma (UNEP) en de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) van de Verenigde Naties zijn aangewezen voor de verzorging van het secretariaat voor het functioneren van de PIC-procedure die is vastgesteld bij het Verdrag van Rotterdam inzake de procedure van voorafgaande geïnformeerde toestemming (PIC) voor bepaalde gevaarlijke chemische stoffen en pesticiden in de internationale handel, hierna het „Verdrag van Rotterdam” te noemen, dat door de Gemeenschap is goedgekeurd bij Besluit 2006/730/EG van de Raad (3).
(15)

Het directoraat voor Markt- en structuursteun in de landbouw, in de hoedanigheid van IPARD-agentschap, en de beheersautoriteit voor het programma Sapard/IPARD van het directoraat voor Plattelandsontwikkeling, in de hoedanigheid van beheersautoriteit, zullen verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de drie van de zeven maatregelen van het IPARD-programma die door de nationale ordonnateur zijn erkend: 101 „Investeringen in landbouwbedrijven met het oog op herstructurering en aanpassing aan de communautaire normen”, 103 „Investeringen in de verwerking en de afzet van landbouw- en visserijproducten met het oog op de herstructurering van deze activiteiten en de aanpassing ervan aan de communautaire normen” en 301 „Verbetering en ontwikkeling van de plattelandsinfrastructuur” als omschreven in het programma.
(1)

Het volledige bedrag van de macrofinanciële bijstand van de Europese Unie aan Libanon is niet binnen de in Besluit 2007/860/EG van de Raad vastgestelde periode van twee jaar kunnen worden uitgekeerd wegens vertragingen met de tenuitvoerlegging van hervormingsmaatregelen, met name die welke in het memorandum van overeenstemming zijn aangewezen als criteria om de bijstand geheel ten uitvoer te leggen.
(3)

De bepalingen betreffende de bescherming van persoonsgegevens, met name als bedoeld in Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (4), zijn van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1071/2009.
3.

Punt 2.1.1.2. wordt vervangen door: „If and only if a State intends to represent another State or to be represented by another State, the consultation procedure shall meet the requirements referred to in Article 8 of the Visa Code and in the representation arrangements concerned, as described in the below sample process pictures (pictures 1 and 2). Consultation when processing a visa application in the context of representation shall be subject to the following rules, in accordance with Article 22 of the Visa Code, and can be carried out in the framework of one or both of the following scenarios: Picture 1 — Norway representing Sweden Norway’s central authorities are to ensure that necessary consultations of the other States take place. The absence of a reply within seven (7) days shall mean that the consulted State(s) has(have) no grounds for objecting to the issuing of the visa. If the represented State (Sweden) wants to be involved this has to be laid down in a bilateral representation arrangement between the States involved (Norway and Sweden). In that case, the represented State must always reply to the representing State's FORM F using a FORM G (obligation to reply). A visa cannot be issued if no reply indicating consent is received. The represented State may specify on the FORM G reply, that a Visa of Limited Territorial Validity (VLTV) should be issued in the framework of representation. In this case, all other Schengen States are duly notified (by means of a FORM C) of the VLTV's issued by the representing State. It is not necessary to state the territory to which the visa is limited. Picture 2 — Norway representing Sweden Sweden’s central authorities are to ensure that necessary consultations of the other State(s) take place. The absence of a reply within seven (7) days shall mean that the consulted State(s) has(have) no grounds for objecting to the issuing of the visa. The represented State must always reply to the representing State's FORM F using a FORM G (obligation to reply). A visa cannot be issued if no reply indicating consent is received. The represented State may specify on the FORM G reply, that a Visa of Limited Territorial Validity (VLTV) should be issued in the framework of representation. In this case, all other Schengen States are duly notified (by means of a FORM C) of the VLTV's issued by the representing State. It is not necessary to state the territory to which the visa is limited. The consultation procedure (7 calendar days) and any further communication between the represented State and representing State in relation to the decision process (e.g. exchange of forms F and G) has to be done within 15 calendar days in accordance with Article 23(1) of the Visa Code.”;
(4)

Voor de uitgaven op het gebied van plattelandsontwikkeling op grond van artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 27/2004 wordt het te betalen of terug te vorderen eindsaldo berekend op basis van het laatste besluit inzake de goedkeuring van de rekeningen en aanvullende informatie die door Tsjechië, Hongarije en Slovenië is verstrekt in antwoord op het in onderstaande overweging 5 bedoelde verzoek.
(6)

De te verlenen staatssteun bedraagt 55 miljoen Litouwse litas (LTL) en moet het mogelijk maken in de periode van 2010 tot en met 2013 in totaal 370 000 ha landbouwgrond te verkopen, dat is maximaal 300 ha landbouwgrond per koper. Het gemiddelde steunbedrag per bedrijf zou ongeveer 11 000 LTL moeten bedragen. Er kan grond verkocht worden aan natuurlijke personen die aan de volgende voorwaarden voldoen: zij hebben in het jaar voorafgaande aan het jaar waarin ze staatssteun hebben aangevraagd, een „verzamelaanvraag” gedaan in het kader van de oppervlaktegebonden steunregelingen overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (1); zij voeren een landbouwbedrijfsboekhouding; zij hebben praktijkervaring in de landbouw en een geregistreerd bedrijf of zij hebben praktijkervaring in de landbouw en een landbouwkundig diploma of een ander document dat een landbouwopleiding bewijst. De grond mag ook verkocht worden aan rechtspersonen waarvan ten minste de helft van het jaarinkomen bestaat uit de opbrengst van de verkoop van verhandelbare landbouwproducten en waarvan de economische levensvatbaarheid is aangetoond.
(7)

Bulgarije ondervindt moeilijkheden op het gebied van personeel en infrastructuur op de plaats van uitgang in de haven van Boergas bij de uitvoering van de veterinaire controles, binnen de Gemeenschap voorgeschreven bij artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1/2005 en artikel 2 van Verordening (EG) nr. 639/2003, op levende runderen die via deze haven worden uitgevoerd. Er zijn met name noch voorzieningen voor officiële dierenartsen om levende runderen te inspecteren noch een erkende halteplaats overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1255/97 in de onmiddellijke nabijheid waar de dieren uitgeladen, gedrenkt en gevoederd kunnen worden en rust kunnen krijgen, als zij niet in staat zijn de reis te voltooien of niet kunnen worden vervoerd binnen de transporttijden, vastgesteld in Verordening (EG) nr. 1/2005.