NL Publicatieblad van de Europese Unie C 354/1

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 15 november 2012

inzake de kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij door de Commissie als niet-meewerkende derde landen worden geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

2012/C 354/01

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (1), en met name artikel 32,

Overwegende hetgeen volgt:

1. INLEIDING

(1) Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 (de IOO-verordening) is een EU-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(2) Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie (ook wel „aanmerking” genoemd) van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot landen die zijn aangemerkt als niet-meewerkend derde land, de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende derde landen, de schrapping van landen van de lijst van niet-meewerkende derde landen, de bekendmaking van de lijst van niet-meewerkende derde landen en noodmaatregelen.

(3) Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving aan derde landen van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden geïdentificeerd, vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 vastgestelde stappen met betrekking tot deze landen te nemen. De Commissie moet in de kennisgeving met name melding maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie, van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een schriftelijk antwoord te bezorgen alsmede bewijsmateriaal dat de identificatie weerlegt, of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen.

(4) Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening kan de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(5) Niet-meewerkende landen worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie.

(6) Krachtens artikel 33 van de IOO-verordening kan de Raad een lijst van niet-meewerkende landen opstellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing.

(7) Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening moeten andere dan EU-vlaggenstaten de Commissie in kennis stellen van de regelingen die zij hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

(8) Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening.

2. PROCEDURE TEN AANZIEN VAN BELIZE

(9) De kennisgeving van Belize als vlaggenstaat is met ingang van 17 maart 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening.

(10) Van 8 tot 12 november 2010 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA — European Fisheries Control Agency) een dienstbezoek aan Belize afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

(11) Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van Belize voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, over de door Belize genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie.

(12) Het slotverslag over het dienstbezoek is op 7 februari 2011 aan Belize toegezonden.

(13) De Commissie heeft op 23 februari 2011 de opmerkingen van Belize over dit slotverslag ontvangen.

(14) Tijdens een follow-upbezoek van 7 tot 10 juni 2011 is de Commissie nagegaan welke maatregelen naar aanleiding van het eerste bezoek waren genomen.

(15) Belize heeft aanvullende schriftelijke opmerkingen ingediend op 4 april 2011, 12 juli 2011, 14 november 2011 en 27 januari 2012.

(16) Belize is verdragsluitende partij bij de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC), de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT), de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC) en de Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPRFMO). Het land neemt bovendien als niet-verdragsluitende partij deel aan de werkzaamheden van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC). Belize heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (UNCLOS) en de Overeenkomst van de Verenigde Naties over de visbestanden (UNFSA) geratificeerd. Het heeft zich akkoord verklaard met de uit 2003 daterende FAO-Overeenkomst die tot doel heeft te bevorderen dat vissersvaartuigen in volle zee de internationale maatregelen voor instandhouding en beheer van de visbestanden naleven (FAO-Nalevingsovereenkomst).

(17) Om te beoordelen of Belize zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat (2) naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 16 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in de overwegingen 16 en 18 genoemde regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd.

(18) De Commissie heeft gebruikgemaakt van informatie die is afgeleid uit beschikbare gegevens zoals gepubliceerd door ICCAT, WCPFC, IOTC, IATTC, de Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) en de Visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (SEAFC), hetzij in de vorm van nalevingsverslagen, hetzij in de vorm van IOO-vaartuigenlijsten en openbaar beschikbare gegevens uit het United States Department of Commerce Report to Congress Pursuant to Section 403(a) of the Magnuson-Stevens Fisheries Conservation and Management Reauthorisation Act of 2006, January 2011 (het „National Marine Fisheries Service (NMFS) report”).

3. MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN BELIZE ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

(19) De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Belize als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

3.1. Herhaalde IOO-visserij door vaartuigen en herhaalde IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening)

(20) De Commissie heeft op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB’s geconstateerd dat een aantal op die lijsten voorkomende IOO-vaartuigen de vlag van Belize voerden nadat zij in de IOO-vaartuigenlijst van die ROVB’s waren opgenomen (3). Het gaat dan meer bepaald om de vaartuigen Goidau Ruey No 1, Orca, Reymar 6, Sunny Jane, Tching Ye No. 6 en Wen Teng No. 688.

(21) Er wordt in dit verband op gewezen dat de vlaggenstaat op grond van artikel 18, leden 1 en 2, van UNFSA verantwoordelijk is voor zijn in volle zee actieve vaartuigen. Het feit dat in de IOO-lijsten van de betrokken ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, laat er volgens de Commissie geen misverstand over bestaan dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen. Door de hierboven bedoelde vaartuigen op zijn naam te hebben, heeft Belize verzuimd zijn taken naar behoren ter harte te nemen, de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de betrokken ROVB’s in acht te nemen en te voorkomen dat zijn vaartuigen activiteiten verrichten die de doeltreffendheid van dergelijke maatregelen ondermijnen.

(22) Op grond van artikel 19, leden 1 en 2, van UNFSA moet de vlaggenstaat erop toezien dat onder zijn vlag varende vaartuigen de instandhoudings- en beheersvoorschriften van de ROVB naleven. Vlaggenstaten dienen tevens met bekwame spoed onderzoeken te verrichten en juridische procedures te voeren. Bovendien moet de vlaggenstaat erop toezien dat adequate sancties worden opgelegd, dat herhaling van inbreuken wordt ontmoedigd en dat overtreders de uit hun onwettige activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Het feit dat in de IOO-lijsten van de betrokken ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, onderstreept in dit verband dat Belize zijn verplichtingen op grond van artikel 19, leden 1 en 2, van UNFSA niet is nagekomen. Het feit dat Belize zijn nalevings- en handhavingsverplichtingen niet nakomt, druist bovendien in tegen artikel III (8) van de FAO-nalevingsovereenkomst (waarin staat dat elke partij handhavingsmaatregelen moet nemen tegen onder zijn vlag varende vissersvaartuigen die de bepalingen van de FAO-nalevingsovereenkomst overtreden, onder meer door in voorkomend geval vast te stellen dat overtreding van genoemde bepalingen als een overtreding van de nationale wetgeving wordt beschouwd). De sancties ten aanzien van dergelijke overtredingen dienen voldoende zwaar te zijn om ervoor te zorgen dat de bepalingen van de FAO-nalevingsovereenkomst worden nageleefd en dat overtreders de uit hun onwettige activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen.

(23) Dat Belize zijn nalevings- en handhavingsverplichtignen op grond van artikel 19 van UNFSA niet is nagekomen, wordt bevestigd door de informatie die tijdens het dienstbezoek van 8 tot 12 november 2010 is verzameld. Toen kwam namelijk aan het licht dat de ter zake bevoegde autoriteiten van Belize niet gemachtigd waren om gegevens van de exploitanten op te eisen en een administratief onderzoek in te stellen naar exploitanten, geregistreerde eigenaren en economische eigenaren van onder de vlag van Belize varende vissersvaartuigen. Bovendien bleken er tijdens dat dienstbezoek fouten te zitten in het systeem van erkende waarnemers, die de activiteiten van de marktdeelnemers moeten verifiëren, met name op het gebied van aanlandingen buiten de exclusieve economische zone (EEZ) van Belize; sommige erkende waarnemers traden namelijk tegelijkertijd op als vertegenwoordiger van de economische eigenaren van onder de vlag van Belize varende vaartuigen. Het belang van doeltreffende maatregelen ten aanzien van de economische eigenaren wordt trouwens bevestigd door documentatie van FAO en de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), waarin wordt onderstreept dat informatie over economische eigenaren zeer belangrijk is in de strijd tegen illegale activiteiten (4) en dat registers van vissersvaartuigen en economisch eigendom in dit verband noodzakelijk zijn (5).

(24) Bovendien moeten de staten op grond van artikel 20 van UNSFA hetzij rechtstreeks hetzij via de ROVB’s samenwerken om de naleving en de handhaving van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ROVB’s te garanderen. In dat artikel zijn aan de hand van een aantal specifieke vereisten de verplichtingen van de staten vastgesteld op het gebied van onderzoek, samenwerking en bestraffing met betrekking tot IOO-visserijactiviteiten. In dat artikel is tevens bepaald dat staten een beroep mogen doen op ROVB-procedures om vaartuigen die met hun activiteiten de doeltreffendheid van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ROVB hebben ondermijnd, van dergelijke activiteiten te weerhouden totdat de vlaggenstaat adequate maatregelen neemt. Het feit dat in de IOO-lijsten van de betrokken ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, onderstreept in dit verband dat Belize zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen op het gebied van internationale samenwerking in handhavingsaangelegenheden niet is nagekomen.

(25) Er zij tevens op gewezen dat Belize overeenkomstig artikel 118 van UNCLOS verplicht is tot samenwerking inzake instandhouding en beheer van levende rijkdommen in gebieden in volle zee. Het feit dat in de IOO-lijsten van de betrokken ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen en die nog steeds visserijactiviteiten verrichten, onderstreept dat Belize zich niet kwijt van zijn verplichtingen als vlaggenstaat. Feit is dat vaartuigen die aantoonbaar IOO-visserij bedrijven, de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen ondermijnen.

(26) Het geval van niet-naleving door Belize ten aanzien van IOO-vaartuigen die voorkomen in de IOO-lijsten van ROVB’s en die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, dient tevens te worden beschouwd als een inbreuk op artikel 217 van UNCLOS, waarin van de vlaggenstaten wordt geëist dat zij specifieke handhavingsmaatregelen nemen met het oog op de handhaving van de internationale voorschriften, het onderzoek van de vermoedelijke overtredingen en de adequate bestraffing van gepleegde inbreuken.

(27) Het feit dat in de IOO-lijsten van de betrokken ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, wijst er tevens op dat Belize niet in staat is de aanbevelingen na te komen die zijn vastgesteld in het internationale actieplan van FAO om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-IAP). In punt 34 van IOO-IAP wordt de staten aanbevolen erop toe te zien dat vissersvaartuigen die het recht hebben hun vlag te voeren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen.

(28) Daarnaast is het van belang erop te wijzen dat Belize wordt vermeld in het NMFS-rapport. Volgens dat rapport hebben de Franse autoriteiten in het IATTC-gebied twee onder de vlag van Belize varende vaartuigen waargenomen. De beschuldigingen van IOO-visserij door de twee vaartuigen zijn door Belize door middel van een toelichting weerlegd. Dit heeft echter niet belet dat Belize als een „country of interest” is geïdentificeerd door de autoriteiten van de Verenigde Staten (6).

(29) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat Belize onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en terugkerende IOO-visserij door vaartuigen die vroeger zijn vlag voerden, tegen te gaan.

3.2. Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, onder b), c) en d), van de IOO-verordening)

(30) De Commissie heeft geanalyseerd of Belize doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(31) Beschikbaar bewijsmateriaal bevestigt dat Belize zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen inzake het nemen van doeltreffende handhavingsmaatregelen niet is nagekomen. In dit verband mag niet uit het oog worden verloren dat in de IOO-lijsten van ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat zij in deze lijsten waren opgenomen. Het bestaan van dergelijke IOO-vaartuigen onderstreept dat Belize zich niet heeft gekweten van zijn in artikel 18, leden 1 en 2, van UNFSA bedoelde verantwoordelijkheid ten aanzien van zijn vaartuigen die in volle zee actief zijn. Bovendien wordt hiermee duidelijk aangetoond dat Belize niet voldoet aan artikel 19, lid 1, van UNFSA, waarin regels inzake naleving en handhaving voor vlaggenstaten zijn vastgesteld. De handelswijze van Belize in dit verband is niet in overeenstemming met artikel 19, lid 2, van UNFSA, waarin onder meer is bepaald dat sancties zwaar genoeg moeten zijn om overtreders de uit hun onwettige activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(32) Belize heeft met zijn hierboven beschreven handelswijze niet aangetoond te voldoen aan artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Het feit dat in de IOO-lijsten van ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Belize voerden nadat zij in deze lijsten waren opgenomen, dient in dit verband te worden aangevoerd als bewijsmateriaal ter bevestiging van het onvermogen van Belize om volledige jurisdictie over zijn vissersvaartuigen uit te oefenen.

(33) Evenmin is de handelswijze van Belize ten aanzien van doeltreffende handhavingsmaatregelen in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van IOO-IAP, waarin de staten wordt aanbevolen sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, onderdanen die onder hun jurisdictie vallen, vast te stellen die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(34) Wat betreft de voorgeschiedenis, de aard, de omstandigheden, de omvang en de ernst van de betrokken gebeurtenissen die duiden op IOO-visserij, heeft de Commissie rekening gehouden met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van onder de vlag van Belize varende vaartuigen tot 2012.

(35) Wat de bestaande capaciteit van de autoriteiten van Belize betreft, zij erop gewezen dat Belize volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (7) als een land met een hoge menselijke ontwikkeling wordt beschouwd (93e van 187 landen). Dit wordt bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (8), waar Belize wordt ingedeeld bij de lagermiddeninkomenslanden. Gezien de positie van het land in deze lijsten wordt het niet als noodzakelijk beschouwd de bestaande capaciteit van de bevoegde autoriteiten van Belize te analyseren. Het ontwikkelingsniveau van Belize kan, zoals uit deze overweging blijkt, niet worden aangemerkt als een factor die afbreuk doet aan de capaciteit van de bevoegde autoriteiten om met andere landen samen te werken en handhavingsmaatregelen te nemen.

(36) Onverminderd de analyse in overweging 35 blijkt uit de gegevens die zijn verzameld naar aanleiding van het dienstbezoek in november 2010, niet dat de autoriteiten van Belize over onvoldoende financiële middelen beschikken, maar wel dat hun het vereiste juridische en administratieve kader ontbreekt, net als de bevoegdheidsoverdracht die nodig is om hun taken te vervullen.

(37) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 5, onder b), c) en d), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

3.3. Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

(38) Belize heeft UNCLOS en UNFSA geratificeerd. Het land heeft de FAO-Nalevingsovereenkomst aanvaard. Bovendien is Belize verdragsluitende partij bij IATTC, ICCAT, IOTC en SPRFMO. Het land neemt bovendien als niet-verdragsluitende partij deel aan de werkzaamheden van WCPFC. Tot eind 2011 was Belize ook een samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij NEAFC. Die status als samenwerkende niet-verdragsluitende partij is echter niet verlengd voor 2012.

(39) De Commissie heeft alle door haar als ter zake relevant beschouwde informatie geanalyseerd wat de status van Belize als verdragsluitende partij bij IOTC en ICCAT en als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij WCPFC betreft. Gezien de status van Belize als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij NEAFC tot eind 2011 heeft de Commissie ook de als relevant beschouwde informatie met betrekking tot die ROVB geanalyseerd.

(40) Voorts heeft de Commissie een analyse gemaakt van de als relevant beschouwde informatie over het akkoord van Belize om de instandhoudings- en beheersmaatregelen toe te passen die zijn vastgesteld door IOTC, ICCAT, WCPFC en NEAFC.

(41) Er zij aan herinnerd dat ICCAT in een brief aan Belize zijn bezorgdheid heeft geuit over tekortkomingen in de rapportage voor 2010 (9). Volgens die brief had Belize zich niet volledig en efficiënt gekweten van zijn taak om overeenkomstig ICCAT-aanbeveling 05-09 statistieken te verstrekken met het oog op het opstellen van een herstelprogramma voor Noord-Atlantische witte tonijn. In diezelfde brief attendeerde ICCAT Belize erop dat het land niet alle vereiste gegevens en verslagen had verstrekt, onder meer over betreffende Task II (groottemonsters), en dat het de nalevingstabellen te laat had ingediend.

(42) In een andere brief, dit keer uit 2011 (10), sprak ICCAT nogmaals zijn bezorgdheid uit omdat Belize zijn taken op het gebied van statistische rapportage weer niet volledig en efficiënt had vervuld (ICCAT-aanbeveling 05-09). Bovendien was Belize te laat met het indienen van de vereiste gegevens en verslagen, zoals gegevens over grootoogtonijn in het kader van Task I (statistieken over de vloot), het interneactiesverslag voor vaartuigen langer dan 20 m en vaartuigenlijsten.

(43) In een brief uit 2012 (11) gaf ICCAT eens te meer lucht aan zijn bezorgdheid over het onvermogen van Belize om zijn verplichtingen op grond van aanbeveling 09-05 volledig en efficiënt na te komen. Bovendien werd geconstateerd dat Belize zijn quotum Noord-Atlantische witte tonijn had overbevist. Belize werd verzocht een beheersplan voor de visserij op Noord-Atlantische witte tonijn in te dienen, met inbegrip van een tijdschema voor de compensatie van de overbeviste hoeveelheid.

(44) De Commissie heeft ook door ICCAT beschikbaar gestelde informatie over de naleving van de ICCAT-voorschriften en rapportageverplichtingen door Belize geanalyseerd. Hiervoor heeft de Commissie gebruikgemaakt van de Compliance Summary Tables van ICCAT voor 2010 (12) en voor 2011 (13).

(45) Met name heeft Belize volgens de beschikbare informatie verzuimd om in 2010 bij ICCAT het verslag in te dienen over interne acties voor vaartuigen langer dan 20 m op het gebied van instandhoudings- en beheersmaatregelen. Bovendien heeft het land in 2010 de gegevens over grootoogtonijn in het kader van Task I (vlootstatistieken) te laat ingediend, net als de interne acties en de vaartuigenlijst.

(46) Daarnaast is tijdens het dienstbezoek aan Belize in november 2010 nog een aantal elementen aan het licht gekomen. Wat de operationaliteit van het volgsysteem voor vaartuigen (VMS) betreft, is in concrete gevallen geconstateerd dat het VMS-signaal tijdens visserijcampagnes wegviel of werd onderbroken. Het VMS-systeem werd op een veeleer passieve manier gebruikt en werd bovendien niet naar behoren ingezet om te controleren of de vangstactiviteiten in overeenstemming waren met de werkingssfeer van de visvergunningen. Wat de regeling voor de erkende waarnemers betreft, was in sommige situaties sprake van belangenconflicten, namelijk wanneer bepaalde waarnemers activiteiten van marktdeelnemers controleerden (meer bepaald aanlandingen buiten de EEZ van Belize) en tegelijkertijd optraden als vertegenwoordiger van economische eigenaren van onder de vlag van Belize varende vaartuigen.

(47) Uit door WCPFC beschikbaar gestelde informatie (14) blijkt dat aan Belize is gevraagd ontbrekende gegevens te verstrekken, zoals alle beschikbare gegevens op operationeel niveau voor de periode 2009-2011 (bladzijden uit het logboek) en het aantal/type en de naam van de vissersvaartuigen die in het verdragsgebied van WCPFC actief zouden zijn als de status van Belize als samenwerkende niet-verdragsluitende partij zou worden verlengd (15).

(48) Uit het ontwerpverslag over het schema voor de nalevingsmonitoring van WCPFC voor 2010 (16) blijkt dat Belize niet alle vereiste gegevens over het VMS-systeem heeft verstrekt. Aanvullende informatie is opgevraagd, met als doel na te gaan of de vaartuigen in gebieden in volle zee overeenkomstig de WCPFC-voorschriften met automatische lokalisatiecommunicatoren (ALC) zijn uitgerust en voldoen aan de VMS-voorschriften die door WCPFC zijn vastgesteld. Ook is aanvullende informatie gevraagd over de naleving van de instandhoudings- en beheersmaatregelen en de ALC-apparatuur als bedoeld in WCPFC-regeling 2007-2.

(49) Andere elementen waarover WCPFC Belize om aanvullende informatie heeft verzocht, zijn: de huidige visserijinspanning van vaartuigen die op Noord-Atlantische witte tonijn vissen (WCPFC-regeling 2005-3 over deze soort), het aantal vaartuigen dat in de periode 2000-2004 op gestreepte marlijn heeft gevist (WCPFC-regeling 2006-4 over deze soort in het zuidwestelijke deel van de Stille Oceaan), de verschuiving van de visserijinspanning naar gebieden benoorden 20° ZB (WCPFC-regeling 2009-3 over zwaardvis in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan) en de toepassing van de verhouding 5 gewichtsprocenten vinnen (WCPFC-regeling 2009-4 over haaien). Wat de vangst- en inspanningsrapportage betreft, is aanvullende informatie gevraagd over de rapportage van de verhouding aantal vaartuigen/jaargrens (WCPFC-regeling 2005-02 over witte tonijn in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan). Geconstateerd is dat Belize de regels inzake de zesmaandelijkse rapportage van vangsten van witte tonijn in het noordelijke deel van de Stille Oceaan door de kleinschalige kustvloot niet in acht heeft genomen (WCPFC-regeling 2005-03 over witte tonijn in het noordelijke deel van de Stille Oceaan). Ook is aanvullende informatie opgevraagd over de rapportage van alle vangsten van witte tonijn benoorden de evenaar en alle op witte tonijn gerichte visserijinspanningen benoorden de evenaar, opgesplitst naar jaar en naar vistuigtype (WCPFC-regeling 2005-03 over witte tonijn in het noordelijke deel van de Stille Oceaan). Wat de sluitingen van de visserij in bepaalde gebieden en bepaalde perioden en de beperkingen inzake vistuig betreft, is Belize om aanvullende informatie verzocht over de monitoring van maatregelen ter vermindering van de impact van visserij op zeevogels (WCPFC-regeling 2007-04). Tot slot moest Belize aanvullende informatie verstrekken over het verbod van het gebruik van grootschalige drijfnetten in de gebieden van het verdragsgebied die in volle zee gelegen zijn (WCPFC-regeling 2008-04).

(50) Volgens informatie over 2010 uit het nalevingsverslag van IOTC (17) is vastgesteld dat Belize de voorschriften niet heeft nageleefd aangezien het niet heeft deelgenomen aan de vergadering van het wetenschappelijk comité en zijn nationale verslag voor de 13e zitting van het wetenschappelijk comité niet heeft ingediend.

(51) Bovendien heeft Belize in 2010 verschillende IOTC-resoluties niet of slechts gedeeltelijk in acht genomen. Wat resolutie 09/02 en eerdere resoluties over de beperking van de vangstcapaciteit betreft, is gerapporteerd dat 8 van de vaartuigen die in 2006 gericht op tropische tonijn visten, in 2007 ook gericht visten op witte tonijn en zwaardvis (wat neerkomt op een slechts gedeeltelijke naleving). Hierdoor werd dubbel geteld. Wat resolutie 07/02 over het IOTC-register van vaartuigen die in het IOTC-verdragsgebied mogen vissen betreft, voldeed sommige door Belize verstrekte informatie niet aan de normen van IOTC (gedeeltelijke naleving). Wat resolutie 09/03 betreft, inzake de vaststelling van een lijst vaartuigen die vermoedelijk IOO-visserij hebben bedreven in het IOTC-gebied, heeft Belize geen standpunt ingenomen ten aanzien van het verzoek van IOTC om twee vaartuigen die in de IOO-vaartuigenlijst van IOTC uit 2010 waren opgenomen, uit het register te schrappen (gedeeltelijke naleving). Wat resolutie 08/02 betreft, inzake een regionaal waarnemersprogramma voor het monitoren van overladingen door vaartuigen op zee, heeft Belize in 2010 twee overladingen in het kader van dat programma verricht, maar voor de overladingen op zee werd vastgesteld dat de regels van het regionaal waarnemersprogramma van IOTC voor het monitoren van overladingen op zee slechts gedeeltelijk zijn nageleefd. Wat de resoluties 01/02 en 05/07 over beheersnormen en controles van vissersvaartuigen betreft, heeft Belize geen informatie verstrekt over de tenuitvoerlegging in 2009. Wat resolutie 10/02 en de resoluties 05/05, 09/06 en 10/06 over verplichte statistische vereisten betreft, heeft Belize onvolledige informatie verstrekt over bijvangsten van haaien (gedeeltelijke naleving) en geen informatie over grootteverdeling, bijvangsten van zeeschildpadden en bijvangsten van zeevogels (niet-naleving). Wat de resoluties 01/06 en 03/03 over het statistischedocumentenprogramma van IOTC over grootoogtonijn betreft, heeft Belize bij de IOTC geen verslag uitgebracht over zijn beoordeling van exportgegevens en importgegevens (gedeeltelijke naleving).

(52) Bovendien heeft Belize volgens het nalevingsverslag van IOTC voor 2011 (18) meerdere door het IOTC vastgestelde resoluties niet of slechts gedeeltelijk nageleefd. Met name wat IOTC-resolutie 07/02 over de lijst van toegestane vaartuigen met een lengte over alles van 24 m of meer betreft, ontbraken bepaalde verplichte gegevens en was geen informatie over operationele havens beschikbaar gesteld (gedeeltelijke naleving). Wat IOTC-resolutie 06/03 over de invoering van VMS op alle vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 m betreft, ontbrak informatie over technische mankementen (gedeeltelijke naleving). Wat de verplichte statistische vereisten en IOTC-resolutie 10/02 betreft, voldeden de vangst- en inspanningsgegevens niet aan de IOTC-norm. In plaats van geaggregeerde gegevens werden gegevens voor activiteiten van individuele vaartuigen ingediend (gedeeltelijke naleving). De grootteverdelingsgegevens kwamen evenmin overeen met de IOTC-norm. Ook hier werden in plaats van geaggregeerde gegevens gegevens voor activiteiten van individuele vaartuigen ingediend (gedeeltelijke naleving). Wat de tenuitvoerlegging van mitigatiemaatregelen en de bijvangst van niet-IOTC-soorten betreft, voldeed Belize alleen aan IOTC-resolutie 05/05 over de indiening van gegevens over haaien. Inzake waarnemers (IOTC-resolutie 11/04 over de regionale waarnemersregeling en de verplichte 5 % op zee voor vaartuigen langer dan 24 m) had Belize in het verleden al aangegeven over waarnemers te beschikken die op zijn vaartuigen zouden worden ingezet. Momenteel wordt echter gepland het programma pas in 2013 van start te laten gaan. Bijgevolg voldoet Belize niet aan de IOTC-vereisten. Belize voldoet op het gebied van waarnemers ook niet aan de rapportageverplichting in IOTC-resolutie 11/04. Wat het statistischedocumentenprogramma betreft, voldoet Belize niet aan IOTC-resolutie 01/06 omdat het geen informatie over het jaarverslag heeft verstrekt.

(53) Tot eind 2011 was Belize samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij NEAFC. Die status is echter niet verlengd voor 2012 omdat het land de NEAFC-voorschriften niet heeft nageleefd. Met name de rapportageverplichtingen werden met voeten getreden. Daarnaast waren er problemen met de naleving van de VMS-voorschriften. Voorts werden ook problemen met het inspectiesysteem geconstateerd. De EU-inspecteurs kregen niet de nodige informatie (waaronder VMS-gegevens en overladingsverslagen) aangeleverd. Dit alles heeft een negatieve impact gehad op de inspectieregeling voor het NEAFC-gebied. Vanwege de geconstateerde problemen is de aanvraag van Belize om verlenging van zijn status bij stemming afgewezen tijdens de 30e jaarlijkse vergadering van NEAFC (19).

(54) Belize heeft de in de overwegingen 41 tot en met 45 bedoelde informatie niet aan ICCAT verstrekt en heeft daarmee aangetoond niet in staat te zijn zijn verplichtingen als vlaggenstaat conform UNCLOS en UNFSA na te komen.

(55) De tekortkomingen die aan het licht zijn gekomen tijdens het dienstbezoek van de Commissie in november 2010 en die worden vermeld in overweging 46, onderstrepen het onvermogen van Belize om zijn verplichtingen als vlaggenstaat conform UNFSA na te komen.

(56) Belize slaagt er niet in tijdig informatie te verstrekken over instandhoudings- en beheersmaatregelen, statistische aangelegenheden, vaartuigenlijsten en nalevingstabellen, en voldoet bijgevolg niet aan de artikelen 117 en 118 van UNCLOS, waarin is bepaald dat de staten ten aanzien van hun onderdanen maatregelen voor de instandhouding van de levende rijkdommen in volle zee moeten nemen en moeten samenwerken aan maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen in gebieden die in volle zee gelegen zijn.

(57) Uit de in deel 3.3. van dit besluit uiteengezette elementen blijkt dat de handelswijze van Belize in strijd is met artikel 18, lid 3, van UNFSA.

(58) Belize heeft geen informatie over overladingen aan ICCAT verstrekt en handelt bijgevolg in strijd met artikel 18, lid 3, onder a), van UNFSA, waarin is bepaald dat staten met vaartuigen die in volle zee vissen, controlemaatregelen moeten nemen om te garanderen dat die vaartuigen aan de ROVB-voorschriften voldoen.

(59) Belize heeft geen informatie aan ICCAT verstrekt over jaarverslagen, Task I (vlootkenmerken), Task II (gegevens over groottemonsters), interneactiesverslagen voor vaartuigen langer dan 20 m, nalevingstabellen en vaartuigenlijsten, en handelt bijgevolg in strijd met de in artikel 18, lid 3, onder e), van UNFSA vastgestelde vereisten inzake registratie en tijdige rapportage.

(60) Gezien de informatie die de Commissie tijdens haar dienstbezoek in november 2010 heeft verzameld over de capaciteit van de autoriteiten van Belize op het gebied van monitoring, controle en bewaking, dient te worden geconcludeerd dat Belize niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 18, lid 3, onder g), van UNFSA.

(61) Bovendien blijkt, zoals wordt uiteengezet in de overwegingen 47 tot en met 52, uit informatie van WCPFC en IOTC dat Belize zijn uit artikel 117 van UNCLOS en artikel 18 van UNFSA voortvloeiende verplichtingen inzake beheers- en instandhoudingsmaatregelen niet nakomt.

(62) Evenmin voldoet Belize aan artikel 18, lid 3, onder f), van UNFSA, en wel vanwege de door NEAFC geconstateerde tekortkomingen (geen rapportage aan NEAFC, fouten in de waarnemersregeling, onder meer op het gebied van VMS-gegevens en overladingen op zee) die ertoe hebben geleid dat Belize de verlenging van zijn status van samenwerkende niet-verdragsluitende partij voor 2012 is geweigerd.

(63) Voorts bleek tijdens het dienstbezoek in november 2010 dat Belize voor de registratie van vaartuigen een internationaal register voor de koopvaardijvloot (International Merchant Marine Registry) bijhoudt dat niet garandeert dat onder de vlag van Belize varende vaartuigen een echte band hebben met het land. Het ontbreken van een dergelijke echte band tussen het land en de vaartuigen die in het register van dat land zijn opgenomen, vormt een inbreuk tegen de in artikel 91 van UNCLOS vastgestelde voorwaarden voor de nationaliteit van vaartuigen. Deze conclusie wordt bevestigd door de International Transport Workers’ Federation (ITF), die Belize als een goedkope-vlaggenstaat beschouwt (20).

(64) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Belize zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

3.4. Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

(65) Zoals hierboven reeds is aangegeven, wordt Belize volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (21) als een land met een hoge menselijke ontwikkeling beschouwd (93e van 187 landen). Bovendien wordt Belize volgens Verordening (EG) nr. 1905/2006 ingedeeld bij de hogermiddeninkomenslanden.

(66) Rekening houdend met die positie kan Belize dus niet worden beschouwd als een land met specifieke beperkingen die rechtstreeks zijn terug te voeren op zijn ontwikkelingsniveau. Er is geen bewijs gevonden voor de veronderstelling dat Belize zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kan nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. Evenmin is concreet bewijs voorhanden dat aantoont dat er een verband bestaat tussen de geconstateerde tekortkomingen op het gebied van monitoring, controle en bewaking van visserijactiviteiten en het gebrek aan voldoende capaciteit en infrastructuur.

(67) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van Belize geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij.

4. PROCEDURE TEN AANZIEN VAN HET KONINKRIJK CAMBODJA

(68) De Commissie heeft van 18 tot en met 20 oktober 2011 een dienstbezoek aan het Koninkrijk Cambodja (Cambodja) afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

(69) Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over enerzijds de regelingen van Cambodja voor de tenuitvoerlegging, controle en handhaving van door de vaartuigen van dit land in acht te nemen wetten, regels en instandhouding- en beheersmaatregelen, en anderzijds de maatregelen die het land heeft genomen om zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij na te komen.

(70) Cambodja heeft beloofd de Commissie een actieplan inzake de behandelde onderwerpen toe te zenden, samen met een volledige lijst vissersvaartuigen, met inbegrip van koelschepen en transportvaartuigen. De Commissie heeft na haar bezoek geen antwoord of follow-upbrief van Cambodja ontvangen.

(71) Cambodja heeft geen internationale visserijovereenkomst ondertekend of geratificeerd, zoals UNCLOS, UNFSA of de FAO-Nalevingsovereenkomst, maar heeft wel het Verdrag van Genève van 1958 inzake de volle zee (22) geratificeerd en is partij bij het Verdrag van Genève van 1958 inzake de territoriale zee en de aansluitende zone (23); het land heeft het regionaal actieplan ter bevordering van verantwoorde visserijpraktijken en ter bestrijding van IOO-visserij in de Visserijcommissie voor de regio Azië-Stille Oceaan (Regional Plan of Action to promote responsible fishing practices including combating IUU fishing in the Asia-Pacific Fisheries Committee — RAP-APFIC) (24) goedgekeurd, net als de regionale richtsnoeren voor verantwoorde visserij in Zuidoost-Azië (RRVV-ZOA — Regional Guidelines for responsible fishing operations in Southeast Asia) (25) die zijn vastgesteld door SEAFDEC (Southeast Asian Fisheries Development Center) (26). Cambodja is aangesloten bij APFIC, een adviesinstantie die zich inzet voor begrip, bewustmaking en samenwerking op het gebied van visserijaangelegenheden in de regio Azië-Stille Oceaan. Het land is ook aangesloten bij SEAFDEC, een adviesinstantie ter bevordering van de ontwikkeling van duurzame visserij.

(72) Om na te gaan of Cambodja heeft voldaan aan zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat, meende de Commissie uit te moeten gaan van UNCLOS als de primaire internationale rechtstekst, met name de artikelen 91, 94, 117 en 118 (met de verplichtingen van de staten en vastgesteld door de betrokken ROVB’s), samen met het in overweging 71 vermelde kader van APFIC en SEAFDEC. De UNCLOS-bepalingen over navigatie in volle zee (artikelen 86-115) worden erkend als internationaal gewoonterecht. In deze bepalingen zijn reeds eerder bestaande regels van internationaal gewoonterecht gecodificeerd en is de tekst van het Verdrag inzake de volle zee en het Verdrag inzake de territoriale zee en de aansluitende zone (beide verdragen waarbij Cambodja partij is en die door het land zijn geratificeerd) bijna letterlijk overgenomen. Daarom is het van geen belang of Cambodja UNCLOS al dan niet heeft geratificeerd. De Commissie heeft alle informatie die zij voor haar onderzoek nodig achtte, opgevraagd en geverifieerd.

(73) De Commissie heeft gebruikgemaakt van openbaar beschikbare informatie uit het NMFS-rapport en van informatie afgeleid van beschikbare gegevens die zijn bekendgemaakt door ROVB’s, met name ICCAT, de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR), WCPFC, NEAFC, NAFO en SEAFO, hetzij in de vorm van nalevingsverslagen, hetzij in de vorm van IOO-vaartuigenlijsten.

5. MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN CAMBODJA ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

(74) De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Cambodja als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

5.1. Herhaalde IOO-visserij door vaartuigen en herhaalde IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening)

(75) De Commissie heeft op basis van informatie in IOO-vaartuigenlijsten van ROVB’s verschillende gevallen van IOO-activiteiten van onder de vlag van Cambodja varende (27) of met een Cambodjaanse visvergunning vissende vaartuigen opgespoord. Het vissersvaartuig Draco-1 (huidige naam: Xiong Nu Baru 33) is in januari 2010 (28) en in april 2010 (29) waargenomen tijdens illegale visserijactiviteiten in het CCAMLR-gebied terwijl het de vlag van Cambodja voerde. Het vissersvaartuig Trosky (huidige naam: Yangzi Hua 44) is in april 2010 (30) waargenomen tijdens illegale visserijactiviteiten in het CCAMLR-gebied terwijl het de vlag van Cambodja voerde.

(76) Bovendien heeft de Commissie in het kader van werkzaamheden in verband met vermoedelijke IOO-visserijactiviteiten aan de hand van EU-vangstcertificaten feitelijk bewijsmateriaal verzameld over herhaalde inbreuken tegen de ICCAT-instandhoudings- en beheersmaatregelen door een Cambodjaans vaartuig; deze activiteiten zijn dan ook als IOO-visserijactiviteiten ingedeeld. Het ging in dat geval om een Cambodjaans transportvaartuig dat op zee vis in ontvangst nam van met zegennetten vissende vaartuigen. Overeenkomstig ICCAT-aanbeveling 06-11 mogen met zegennetten vissende vaartuigen op zee geen tonijnsoorten overladen in ICCAT-gebied. Bovendien was het Cambodjaanse transportvaartuig niet ingeschreven in het ICCAT-register van transportvaartuigen die in het ICCAT-gebied actief mogen zijn, zoals vastgesteld in deel 3 van ICCAT-aanbeveling 06-11.

(77) In dit verband wordt erop gewezen dat de vlaggenstaat overeenkomstig artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Dit basisbeginsel wordt kracht bijgezet door punt 7.1 van RAP-APFIC en punt 8.2.2 van RRVV-ZOA. Zowel het feit dat in de vaartuigenlijsten van ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Cambodja voerden nadat zij in deze lijsten waren opgenomen, als het feit dat vaartuigen van Cambodja bij het verrichten van IOO-activiteiten in ROVB-gebied zijn waargenomen, geeft volgens de Commissie duidelijk aan dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen. Door een aantal IOO-vaartuigen op zijn naam te hebben, heeft Cambodja verzuimd zijn taken naar behoren ter harte te nemen, de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de betrokken ROVB’s in acht te nemen en te voorkomen dat zijn vaartuigen activiteiten verrichten die de doeltreffendheid van dergelijke maatregelen ondermijnen.

(78) Het is de taak van de vlaggenstaat om ten aanzien van hun onderdanen zelf of in samenwerking met andere staten alle maatregelen te nemen die nodig zijn voor de instandhouding van de levende rijkdommen in volle zee. Dit basisbeginsel wordt kracht bijgezet door de punten 3.1 en 4.1 van RAP-APFIC en punt 8.1.4 van RRVV-ZOA. Overeenkomstig artikel 94 van UNCLOS, juncto punt 7.1 van RAP-APFIC en punt 8.2.7 van RRVV-ZOA moet de vlaggenstaat erop toezien dat onder zijn vlag varende vaartuigen de instandhoudings- en beheersvoorschriften van de ROVB naleven.

(79) Het feit dat in de vaartuigenlijsten van ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Cambodja voerden nadat zij in deze lijsten waren opgenomen, bewijst bovendien dat Cambodja de aanbevelingen van IOO-IAP niet ter harte neemt. In punt 34 van IOO-IAP wordt de staten aanbevolen erop toe te zien dat vissersvaartuigen die het recht hebben hun vlag te voeren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen. Dit beginsel is ook opgenomen in punt 7.1 van RAP-APFIC.

(80) Daarnaast is het van belang erop te wijzen dat Cambodja wordt vermeld in het NMFS-rapport. Volgens het NMFS-rapport hebben verschillende onder Cambodjaanse vlag varende vaartuigen visserijactiviteiten verricht die indruisten tegen de instandhoudings- en beheersmaatregelen van CCAMLR (31). Cambodja wordt in het NMFS-rapport niet geïdentificeerd als een land met vaartuigen die IOO-visserij bedrijven, omdat bepaalde maatregelen genomen werden (schrapping uit het register) om de illegale visserijactiviteiten van die onder Cambodjaanse vlag varende vaartuigen aan te pakken. In het NMFS-rapport wordt wel bezorgdheid geuit over het feit dat IOO-visserijactiviteiten middels schrapping uit het register worden aangepakt in plaats van middels andere sancties; bijgevolg is Cambodja door de autoriteiten van de VS aangemerkt als „country of interest”.

(81) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat Cambodja onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en terugkerende IOO-visserij door vaartuigen die zijn vlag voeren, tegen te gaan.

5.2. Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, onder b), c) en d), van de IOO-verordening)

(82) De Commissie heeft geanalyseerd of Cambodja doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(83) Beschikbaar bewijsmateriaal bevestigt dat Cambodja zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen inzake het nemen van doeltreffende handhavingsmaatregelen niet is nagekomen. In dit verband wordt eraan herinnerd dat in de vaartuigenlijsten van ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Cambodja voerden nadat in deze lijsten werden opgenomen of op het moment dat zij in deze lijsten werden opgenomen. Het bestaan van dergelijke IOO-vaartuigen onderstreept dat Cambodja zich niet heeft gekweten van zijn in artikel 94 van UNCLOS juncto punt 7.1 van RAP-APFIC en punt 8.2.7 van RRVV-ZOA bedoelde verantwoordelijkheid ten aanzien van zijn vaartuigen die in volle zee actief zijn.

(84) Op het gebied van naleving en handhaving is tijdens het in overweging 68 bedoelde bezoek bovendien aan het licht gekomen dat Cambodja geen specifieke wetgeving heeft om op te treden tegen IOO-visserijactiviteiten. De enige maatregel bestaat erin dat vissersvaartuigen uit het register worden geschrapt. Deze maatregel gaat echter niet vergezeld van een onderzoek naar de illegale visserijactiviteiten van de betrokken vaartuigen, noch van sancties voor geconstateerde inbreuken. Met het schrappen van een vissersvaartuig uit het register wordt niet gegarandeerd dat de overtreders voor hun daden worden gestraft en dat hun de uit hun daden voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Dit is des te belangrijker in het geval van Cambodja dat, zoals uitgelegd in overweging 96, over een internationale scheepsregistratiedienst beschikt die buiten Cambodja is gevestigd en die niet garandeert dat onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen een echte band hebben met het land. Het ontradende effect van een eenvoudig bestuursrechtelijk besluit tot schrapping van een vissersvaartuig uit het register is beperkt als niet tegelijkertijd wordt gegarandeerd dat sancties kunnen worden opgelegd. Deze handelswijze staat evenmin garant voor de vlaggenstaatcontrole over vissersvaartuigen conform artikel 94 van UNCLOS. Voorts strookt de handelswijze van Cambodja op het gebied van naleving en handhaving niet met punt 18 van IOO-IAP, waarin staat dat gezien de UNCLOS-bepalingen elke staat zelf of in samenwerking maatregelen moet nemen om ervoor te zorgen dat de onderdanen die onder zijn jurisdictie ressorteren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen. De handelswijze van Cambodja in dit verband is niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van IOO-IAP, waarin de staten wordt aanbevolen sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, onderdanen die onder hun jurisdictie vallen, vast te stellen die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Dit beginsel wordt herhaald in punt 8.2.7 van RRVV-ZOA.

(85) Wat betreft de voorgeschiedenis, de aard, de omstandigheden, de omvang en de ernst van de betrokken gebeurtenissen die duiden op IOO-visserij, heeft de Commissie rekening gehouden met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen tot 2012.

(86) Wat de bestaande capaciteit bij de autoriteiten van Cambodja betreft, zij erop gewezen dat Cambodja volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (32) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling wordt beschouwd (139e van 187 landen). Anderzijds wordt Cambodja in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 opgelijst in de categorie van de minst ontwikkelde landen. De beperkingen op het gebied van de juridische en administratieve capaciteit van de bevoegde autoriteiten kunnen dan ook worden beschouwd als een factor die het vermogen van Cambodja om zijn samenwerkings- en handhavingstaken te vervullen, ondermijnt. Niettemin hebben de tekortkomingen op het gebied van samenwerking en handhaving veeleer met het gebrek aan een adequaat rechtskader (dat gevolg geeft aan bepaalde handelingen) te maken dan met de bestaande capaciteit van de bevoegde autoriteiten.

(87) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 5, onder b), c) en d), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

5.3. Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

(88) Cambodja heeft geen enkele specifiek op visserij gerichte internationale overeenkomst ondertekend of geratificeerd. Het land heeft wel het Verdrag van Genève van 1958 inzake de volle zee geratificeerd en is partij bij het Verdrag van Genève van 1958 inzake de territoriale zee en de aansluitende zone. Cambodja is lid van twee adviesinstanties: SEAFDEC (hiertoe heeft het RRVV-ZOA goedgekeurd) en APFIC (hiertoe heeft het RAP-APFIC goedgekeurd).

(89) Cambodja heeft naar aanleiding van het dienstbezoek van de Commissie geen stappen gezet om RAP-APFIC of de aanbevelingen van RRVV-ZOA ten uitvoer te leggen.

(90) De Commissie heeft door haar als relevant beschouwde informatie geanalyseerd op basis van beschikbare gegevens die door ROVB’s, met name ICCAT en CCAMLR, zijn bekendgemaakt.

(91) Cambodja heeft een lange voorgeschiedenis van „letters of Identification” van ICCAT. De eerste kreeg Cambodja in 2006. De laatste in 2011 (33). In die laatste brief uit ICCAT nog steeds zijn bezorgdheid over mogelijke IOO-activiteiten van onder Cambodjaanse vlag varende vissersvaartuigen. Cambodja is niet ingegaan op het verzoek om aanvullende informatie in de letters of identification van ICCAT van 16 december 2009, 4 oktober 2010 en 18 januari 2011. Bij gebrek aan aanvullende informatie van Cambodja heeft ICCAT besloten de identificatie van Cambodja in 2012 te handhaven. Bovendien heeft ICCAT zijn ernstige bezorgdheid geuit over mogelijke overladingsactiviteiten door met zegennetten vissende Cambodjaanse vissersvaartuigen in de Golf van Guinee.

(92) Tijdens zijn jaarlijkse vergadering in 2012 heeft ICCAT met het oog op een herziening van de status van Cambodja gedetailleerde informatie aan Cambodja gevraagd over vermeende overladingen in de Golf van Guinee, over eventuele maatregelen waarmee Cambodja daarop zou hebben gereageerd, over de monitoring-, controle- en bewakingsmaatregelen van Cambodja en over Cambodja’s procedure en regels voor vaartuigregistratie.

(93) Het feit dat Cambodja de in de overwegingen 91 en 92 bedoelde informatie niet aan ICCAT heeft verstrekt, toont aan dat het land geen enkele vlaggenstaatverplichting op het gebied van beheers- en instandhoudingsmaatregelen van UNCLOS kan nakomen. Evenmin is Cambodja’s handelswijze in overeenstemming met de aanbevelingen van RAP-APFIC (punt 7.1) en RRVV-ZOA (punt 8.2.7).

(94) Voorts heeft CCAMLR in 2010 verschillende waarnemingen van onder Cambodjaanse vlag varende vaartuigen gerapporteerd. Deze meldingen staan in circulaires die CCAMLR aan zijn leden heeft doorgestuurd (34) (COMM CIRC 10/11 inzake waarnemingen van de als IOO-vaartuigen opgelijste Typhoon-1 en Draco I, 10/45 inzake waarnemingen van de als IOO-vaartuigen opgelijste Draco I en Trosky).

(95) Cambodja heeft met zijn in de vorige overweging beschreven handelswijze niet aangetoond te voldoen aan artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Het uit het register schrappen van een vaartuig is niet per se een toereikende maatregel van een vlaggenstaat, aangezien daarmee de IOO-activiteiten niet worden aangepakt, de IOO-visserijactiviteiten niet worden bestraft middels bij wet vastgestelde bestuursrechtelijke en/of strafrechtelijke sancties, en het de betrokken vissersvaartuigen vrij staat de internationaal vastgestelde instandhoudings- en beheersmaatregelen met voeten te blijven treden.

(96) Bovendien bleek naar aanleiding van het in overweging 68 bedoelde dienstbezoek dat Cambodja over een internationale scheepsregistratiedienst beschikt die buiten Cambodja is gevestigd en die niet garandeert dat onder de vlag van Cambodja varende vaartuigen een echte band hebben met het land. Het ontbreken van een dergelijke echte band tussen het land en de vaartuigen die in het register van dat land zijn opgenomen, vormt een inbreuk tegen de in artikel 91 van UNCLOS vastgestelde voorwaarden voor de nationaliteit van vaartuigen. Deze conclusie wordt bevestigd door de ITF, die Cambodja als een goedkope-vlaggenstaat beschouwt (35).

(97) Tot slot moet worden opgemerkt dat Cambodja, in strijd met de aanbevelingen in de punten 25, 26 en 27 van IOO-IAP, geen nationaal actiepan tegen IOO-visserij heeft ontwikkeld.

(98) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Cambodja zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

5.4. Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

(99) Zoals hierboven reeds is aangegeven, wordt Cambodja volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (36) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling beschouwd (139e van 187 landen). Anderzijds wordt Cambodja in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 opgelijst in de categorie van de minst ontwikkelde landen. Rekening houdend met deze positie van Cambodja heeft de Commissie geanalyseerd of de door haar verzamelde informatie eventueel terug te voeren is op de specifieke beperkingen waarmee Cambodja als ontwikkelingsland wordt geconfronteerd.

(100) Hoewel in het algemeen specifieke capaciteitsbeperkingen kunnen bestaan op het gebied van controle en monitoring, kunnen de specifieke beperkingen waarmee Cambodja vanwege zijn ontwikkelingsniveau te maken heeft, niet aangevoerd worden als reden voor het ontbreken van specifieke bepalingen in het nationale rechtskader met betrekking tot internationale instrumenten om IOO-visserijactiviteiten te bestrijden, tegen te gaan en te beëindigen. Evenmin rechtvaardigen deze beperkingen dat Cambodja geen sanctiesysteem heeft vastgesteld voor inbreuken die tijdens visserijactiviteiten in volle zee worden gepleegd tegen internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen.

(101) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van Cambodja mogelijk een rem zet op de ontwikkelingsstatus van het land. Gezien de aard van de geconstateerde tekortkomingen kan het ontwikkelingsniveau van Cambodja niet worden aangevoerd als allesdekkende vergoelijking of rechtvaardiging voor de globale prestatie van Cambodja als vlaggenstaat op het gebied van visserij en voor de ontoereikendheid van de door Cambodja genomen maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

6. PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE REPUBLIEK FIJI

(102) De kennisgeving van de Republiek Fiji (Fiji) als vlaggenstaat is met ingang van 1 januari 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening.

(103) Van 16 tot 20 januari 2012 heeft de Commissie met steun van EFCA een dienstbezoek aan Fiji afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

(104) Doel van het dienstbezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van Fiji voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, over de door Fiji genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie.

(105) Het slotverslag over het dienstbezoek is op 9 februari 2012 aan Fiji toegezonden.

(106) De Commissie heeft op 8 maart 2012 de opmerkingen van Fiji over dit slotverslag ontvangen.

(107) Fiji is lid van WCPFC en heeft UNCLOS en UNFSA geratificeerd.

(108) Om te beoordelen of Fiji zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 107 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in overweging 107 genoemde ROVB’s, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd.

(109) De Commissie heeft gebruikgemaakt van informatie die is afgeleid van beschikbare, door WCPFC bekendgemaakte gegevens.

7. MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN FIJI ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

(110) De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Fiji als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

7.1. Herhaalde IOO-visserij door vaartuigen en herhaalde IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening)

(111) Uit informatie die verkregen is op basis van vaartuigenlijsten van ROVB’s, blijken geen onder de vlag van Fiji varende IOO-vaartuigen in dergelijke voorlopige of definitieve lijsten te zijn opgenomen. Evenmin is bewijsmateriaal voorhanden dat wijst op het bestaan van onder de vlag van Fiji varende IOO-vaartuigen in het verleden, en dat de Commissie in staat zou stellen de prestatie van Fiji op het gebied van terugkerende IOO-visserijactiviteiten te analyseren.

(112) Bij gebrek aan informatie en bewijsmateriaal zoals uiteengezet in de vorige overweging, wordt op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening geconcludeerd dat het niet noodzakelijk is om een evaluatie te verrichten van de naleving door Fiji van maatregelen om de IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, noch van de taken die Fiji krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen.

7.2. Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, onder b) en d), van de IOO-verordening)

(113) De Commissie heeft geanalyseerd of Fiji doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en met name of sancties zijn toegepast die zwaar genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(114) Beschikbaar bewijsmateriaal bevestigt dat Fiji zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen inzake het nemen van doeltreffende handhavingsmaatregelen niet is nagekomen. Tijdens het in overweging 103 bedoelde dienstbezoek heeft de Commissie geconstateerd dat Fiji in zijn nationale wetgeving over mariene ruimte en visserij („Marine Spaces Act” en „Fisheries Act”) geen specifieke maatregel heeft vastgesteld op het gebied van beheer en controle van onder de vlag van Fiji varende vaartuigen die vissen in wateren buiten de jurisdictie van Fiji.

(115) Tijdens het in overweging 103 bedoelde dienstbezoek heeft de Commissie tevens geconstateerd dat het rechtsbestel van Fiji geen specifieke voorschriften en maatregelen omvat om IOO-inbreuken in volle zee te bestrijden en IOO-visserijactiviteiten te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. Tevens is duidelijk dat in de wetgeving van Fiji geen maatregelen zijn vastgesteld om niet alleen onder de vlag van Fiji varende vaartuigen maar ook onderdanen van Fiji te bestraffen die zijn betrokken bij IOO-visserijactiviteiten buiten de wateren onder jurisdictie van Fiji.

(116) Het ontbreken van specifieke rechtsbepalingen over IOO-inbreuken in volle zee toont duidelijk aan dat Fiji niet voldoet aan artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Voorts onderstreept het ontbreken van specifieke rechtsvoorschriften ter bestrijding van IOO-inbreuken in volle zee dat Fiji niet voldoet aan zijn verplichtingen ten aanzien van vaartuigen in volle zee zoals bedoeld in artikel 18, lid 1, van UNFSA. Bovendien vormt het ontbreken van een rechtskader voor handhaving en controle ten aanzien van activiteiten van vissersvaartuigen een inbreuk op artikel 217 van UNCLOS, waarin van de vlaggenstaten wordt geëist dat zij specifieke handhavingsmaatregelen nemen met het oog op de handhaving van de internationale voorschriften, het onderzoek van de vermoedelijke overtredingen en de adequate bestraffing van gepleegde inbreuken.

(117) Voorts heeft Fiji niet aangetoond dat het voldoet aan de aanbevelingen in punt 18 van IOO-IAP, waarin staat dat gezien de UNCLOS-bepalingen elke staat zelf of in samenwerking maatregelen moet nemen om ervoor te zorgen dat de onderdanen die onder zijn jurisdictie ressorteren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen. Evenmin heeft Fiji aangetoond met andere staten samen te werken en zijn activiteiten met andere staten te coördineren teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen conform punt 28 van IOO-IAP.

(118) Rekening houdend met de situatie als toegelicht in de overwegingen 113 tot en met 117 wordt geconcludeerd dat het in de wetgeving van Fiji vastgestelde sanctieniveau voor IOO-inbreuken niet in overeenstemming is met artikel 19, lid 2, van UNFSA, waarin is bepaald dat de sancties voor inbreuken zwaar genoeg moeten zijn om op doeltreffende wijze de handhaving te verzekeren, om inbreuken, waar deze ook worden gepleegd, te ontmoedigen, en om overtreders de uit hun onwettige activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Evenmin is de handelswijze van Fiji ten aanzien van doeltreffende handhavingsmaatregelen in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van IOO-IAP, waarin de staten wordt aanbevolen sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, onderdanen die onder hun jurisdictie vallen, vast te stellen die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(119) In dit verband wordt erop gewezen dat FAO in 2007 Fiji heeft geholpen bij het opstellen van zijn nationaal plan om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-NAP) en er toen reeds met het oog op de naleving van instandhoudings- en beheersmaatregelen bij Fiji op heeft aangedrongen dat het land zijn visserijbeheerwetgeving zou consolideren en actualiseren en zijn handhavingsmechanismen zou versterken (37). Ondanks dat verzoek van FAO en de verbintenis die Fiji in zijn in 2009 vastgestelde IOO-NAP is aangegaan, is in de wetgeving van Fiji nog steeds geen rekening gehouden met de FAO-aanbevelingen.

(120) Wat de bestaande capaciteit bij de autoriteiten van Fiji betreft, zij erop gewezen dat Fiji volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (38) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling wordt beschouwd (100e van 187 landen). Dit wordt bevestigd in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006, waar Fiji is ingedeeld bij de hogermiddeninkomenslanden.

(121) Uit de informatie die naar aanleiding van het in overweging 103 bedoelde dienstbezoek is verzameld, kan niet worden geconcludeerd dat de in dit deel van het besluit toegelichte tekortkomingen hun oorsprong vinden in een gebrek aan financiële middelen: het onvermogen tot handhaving en samenwerking staat duidelijk in verband met het ontbreken van het vereiste administratieve en rechtskader.

(122) Bovendien moet worden onderstreept dat de Unie in overeenstemming met de aanbevelingen in de punten 85 en 86 van IOO-IAP inzake bijzondere vereisten van ontwikkelingslanden, reeds een specifiek programma voor technische bijstand op het gebied van de bestrijding van IOO-visserij heeft gefinancierd (39). Ook Fiji heeft middelen uit dit programma ontvangen.

(123) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 5, onder b) en d), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Fiji zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

7.3. Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

(124) Fiji heeft UNCLOS en UNFSA geratificeerd. Het land is tevens partij bij WCPFC.

(125) De Commissie heeft alle door haar als relevant beschouwde informatie over de status van Fiji als partij bij WCPFC geanalyseerd.

(126) Voorts heeft de Commissie een analyse gemaakt van de als relevant beschouwde informatie over het akkoord van Fiji om de instandhoudings- en beheersmaatregelen die zijn vastgesteld door WCPFC, toe te passen.

(127) Om na te gaan in hoeverre Fiji de door WCPFC vastgestelde instandhoudings- en beheersmaatregelen en rapportageverplichtingen in acht neemt, heeft de Commissie gebruikgemaakt van het ontwerpverslag over het schema voor de nalevingsmonitoring voor 2010 (40) en het ontwerpslotverslag over het schema voor de nalevingsmonitoring voor 2010 (41).

(128) Volgens de beschikbare informatie heeft Fiji zich met name niet gehouden aan de verplichting om overeenkomstig instandhoudings- en beheersmaatregel (IBM) 2009-03 van WCPFC verslag uit te brengen over het aantal op zwaardvis vissende vaartuigen. Evenmin heeft het land overeenkomstig instandhoudings- en beheersmaatregel (IBM) 2008-01 van WCPFC vangstgegevens, inspanningsgegevens en groottesamenstellingsgegevens voor grootoogtonijn en geelvintonijn verstrekt. Ook de vereiste om overeenkomstig instandhoudings- en beheersmaatregel (IBM) 2008-03 van WCPFC te rapporteren over de uitvoering van de richtsnoeren en informatie-eisen van FAO inzake de impact van de visserij op zeeschildpadden, is door Fiji in acht genomen. Evenmin door Fiji nageleefd zijn de door WCPFC vastgestelde maatregel IBM 2007-01 en door die Commissie uitgevaardigde normen, specificaties en procedures voor VMS (punten 7.2.2, 7.2.4 en 7.2.3 van de VMS Standards Specifications Procedures (SSPs) van WCPFC). Tot slot heeft Fiji de eis inzake buitenlandse waarnemers uit het regionale waarnemersprogramma zoals vastgesteld in maatregel IBM 2007-01 van WCPFC, niet in acht genomen.

(129) Fiji heeft de in overweging 128 bedoelde informatie niet verstrekt aan WCPFC en heeft daarmee aangetoond niet in staat te zijn zijn verplichtingen als vlaggenstaat conform UNCLOS en UNFSA na te komen.

(130) Fiji slaagt er niet in om vangst- en inspanningsgegevens overeenkomstig de instandhoudings- en beheersmaatregelen van WCPFC te verstrekken, de correcte toepassing van de voorschriften inzake VMS-gebruik te garanderen en een regionaal waarnemersprogramma correct uit te voeren, en voldoet bijgevolg niet aan de artikelen 117 en 118 van UNCLOS, waarin is bepaald dat de staten ten aanzien van hun onderdanen maatregelen voor de instandhouding van de levende rijkdommen in volle zee moeten nemen en moeten samenwerken aan maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen in gebieden die in volle zee gelegen zijn.

(131) Door de instandhoudings- en beheersmaatregelen van WCPFC niet ten uitvoer te leggen, pleegt Fiji een inbreuk tegen artikel 18, lid 3, van UNFSA.

(132) Tevens pleegt het land een inbreuk tegen artikel 18, lid 3, onder e), van UNFSA omdat vaartuigposities en cijfers inzake de vangst en de inspanning van in volle zee vissende vaartuigen niet overeenkomstig de voorschriften van een relevante ROVB worden verzonden.

(133) Door het regionale waarnemersprogramma van een relevante ROVB niet correct uit te voeren, handelt Fiji bovendien in strijd met artikel 18, lid 3, onder g), ii), van UNFSA.

(134) Door bovendien de VMS-voorschriften van een relevante ROVB niet correct uit te voeren, handalt Fiji tevens in strijd met artikel 18, lid 3, onder g), iii), van UNFSA.

(135) Tot slot zijn tijdens het in overweging 103 bedoelde dienstbezoek gegevens aan het licht gekomen die erop wijzen dat Fiji geen enkele regelgeving voor overladingen in volle zee heeft vastgesteld. Hierdoor voldoet Fiji niet aan artikel 18, onder h), van UNFSA.

(136) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Fiji zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

7.4. Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

(137) Zoals hierboven reeds is aangegeven, wordt Fiji volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (42) als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling beschouwd (100e van 187 landen). Dit wordt bevestigd in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006, waar Fiji is ingedeeld bij de hogeremiddeninkomenslanden.

(138) Rekening houdend met die positie kan Fiji dus niet worden beschouwd als een land met specifieke beperkingen die rechtstreeks zijn terug te voeren op zijn ontwikkelingsniveau. Er is geen bewijs gevonden dat erop wijst dat Fiji zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kan nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. Evenmin is concreet bewijs voorhanden dat aantoont dat er een rechtstreeks verband bestaat tussen de geconstateerde tekortkomingen op het gebied van monitoring, controle en bewaking van visserijactiviteiten en het gebrek aan voldoende capaciteit en infrastructuur. Zoals blijkt uit de vorige overweging zijn er indicaties die erop wijzen dat de niet-naleving van internationale voorschriften rechtstreeks verband houdt met het ontbreken van adequate rechtsinstrumenten, met name in het nationale rechtskader ingebedde specifieke bepalingen die verwijzen naar maatregelen om IOO-visserijactiviteiten te bestrijden, tegen te gaan en te beëindigen.

(139) Wat de capaciteit voor controle en beheer betreft, blijkt duidelijk dat de significante toename van de onder de vlag van Fiji varende vloot maatregelen vergt om de doeltreffendheid van de monitoring, controle en bewaking van visserijactiviteiten te versterken. FAO heeft hier overigens in oktober 2009 al op gewezen in zijn National Fisheries Sector Overview (43). Dit neemt niet weg dat Fiji een hogermiddeninkomensland is en dat niets wijst op een rechtstreeks verband tussen de prestatie van het land en ontwikkelingsgerelateerde beperkingen. In feite moet worden onderstreept dat Fiji in strijd met zijn internationale verplichtingen heeft gehandeld door een significante toename van zijn geregistreerde vissersvloot toe te staan zonder zijn controlesysteem aan te passen en zonder zijn rechtskader af te stemmen op het internationale rechtsbestel voor visserij.

(140) Evenmin mag uit het oog worden verloren dat Fiji in 2012 reeds financiering van de Unie heeft ontvangen voor een specifieke maatregel op het gebied van technische bijstand ter bestrijding van IOO-visserij (44).

(141) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van Fiji geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij.

8. PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE REPUBLIEK GUINEE

(142) De kennisgeving van de Republiek Guinee (Guinee) als vlaggenstaat is met ingang van 1 januari 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening.

(143) Van 16 tot 20 mei 2011 heeft de Commissie met steun van het EFCA een dienstbezoek aan Guinee afgelegd in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

(144) Doel van het dienstbezoek was door Guinee aan de Commissie meegedeelde informatie te verifiëren over de regelingen van Guinee voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, over de door Guinee genomen maatregelen ter uitvoering van zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie.

(145) Het slotverslag over het dienstbezoek is op 2 augustus 2011 aan Guinee toegezonden.

(146) Tijdens een follow-upbezoek van 27 tot 30 september 2011 is de Commissie nagegaan welke maatregelen naar aanleiding van het eerste bezoek waren genomen.

(147) De Commissie heeft op 15 november 2011 de opmerkingen van Fiji over dit slotverslag ontvangen.

(148) Guinee heeft aanvullende schriftelijke opmerkingen ingediend op 21 november 2011, 1 december 2011, 26 maart 2012 en 22 mei 2012.

(149) Guinee is verdragsluitende partij bij ICCAT en IOTC. Guinee heeft UNCLOS en UNFSA geratificeerd. Guinee is tevens lid van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijke deel van de Atlantische Oceaan (CECAF), een subregionale adviesinstantie op het gebied van visserij. Doel van CECAF is het duurzame gebruik van de levende mariene rijkdommen in het onder zijn bevoegdheid vallende gebied te bevorderen middels een goed wijze van beheer en ontwikkeling van de visserij en de visserijactiviteiten.

(150) Om te beoordelen of Guinee zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 149 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in de overwegingen 149 en 151 genoemde ROVB’s, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd.

(151) De Commissie heeft gebruikgemaakt van beschikbare informatie die hetzij in de vorm van nalevingsverslagen, hetzij in de vorm van IOO-vaartuigenlijsten is bekendgemaakt door ICCAT, NEAFC, NAFO en SEAFO, en van openbaar beschikbare gegevens uit het NMFS-rapport.

9. MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN GUINEE ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

(152) De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Guinee als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

9.1. Herhaalde IOO-visserij door vaartuigen en herhaalde IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening)

(153) De Commissie heeft op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB’s (45) geconstateerd dat in de betrokken IOO-lijsten twee onder de vlag van Guinee varende vaartuigen voorkomen (46). Het gaat om de vaartuigen DANIAA (vorige naam: CARLOS) en MAINE.

(154) De Commissie heeft op basis van informatie uit IOO-vaartuigenlijsten van ROVB’s (47) geconstateerd dat één IOO-vaartuig in de relevante IOO-lijsten (RED, vorige naam KABOU) de vlag van Guinee voerde na in deze lijsten te zijn opgenomen (48).

(155) Bovendien hebben drie met zegennetten vissende vaartuigen die de vlag van Guinee voerden, van 1 januari 2010 tot 1 juni 2011 in het ICCAT-gebied op tonijnsoorten gevist zonder te beschikken over een internationale visvergunning die was afgegeven door een bij ICCAT aangesloten vlaggenstaat. De enige visvergunningen waarover die vaartuigen in de betrokken periode beschikten, waren afgegeven door Togo (dat noch als verdragspartij, noch als samenwerkende partij bij ICCAT is aangesloten) voor in de EEZ van Togo uit te voeren visserijactiviteiten. Bovendien hebben deze vaartuigen ICCAT-aanbeveling 03-14 overtreden door in de periode van 1 januari 2010 tot 1 juni 2011 in het ICCAT-gebied te vissen zonder dat VMS-apparatuur aan boord was geïnstalleerd. Naar aanleiding van officiële verzoeken waarvan de Commissie de autoriteiten van Guinee overeenkomstig artikel 26 van de IOO-verordening in kennis heeft gesteld (op 14 maart 2011, 26 juli 2011 en 20 september 2011), hebben deze autoriteiten in april 2011 wegens de in deze overweging uiteengezette redenen een administratieve sanctie op die vaartuigen toegepast overeenkomstig de ter zake relevante rechtsbepalingen van Guinee. Bovendien is, blijkens beschikbare informatie, in juni 2011 VMS-apparatuur aan boord van deze vaartuigen geïnstalleerd. Daarnaast hebben de drie vaartuigen in de periode van 1 januari 2010 tot 29 mei 2011 in het ICCAT-gebied herhaaldelijk illegaal vis overgeladen naar een transportvaartuig dat niet was ingeschreven in het ICCAT-register van transportvaartuigen (49) die in het ICCAT-gebied actief mogen zijn, zoals bepaald in ICCAT-aanbeveling 06-11. Overeenkomstig die aanbeveling mogen met zegennetten vissende vaartuigen geen zeetonijnsoorten overladen in het ICCAT-gebied. De Commissie heeft vastgesteld dat in de periode januari 2010-mei 2011 herhaaldelijk overladingen op zee hebben plaatsgevonden in strijd met ICCAT-aanbeveling 06-11; meer dan 30 in die periode verrichte overladingen zijn gedocumenteerd.

(156) Er wordt in dit verband op gewezen dat de vlaggenstaat op grond van artikel 18, leden 1 en 2, van UNFSA verantwoordelijk is voor zijn in volle zee actieve vaartuigen. Het feit dat in de IOO-vaartuigenlijsten van de betrokken ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die momenteel de vlag van Guinee voeren of de vlag van Guinee voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen, laat er volgens de Commissie geen misverstand over bestaan dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen. Door de hierboven bedoelde vaartuigen op zijn naam te hebben, heeft Guinee verzuimd zijn taken naar behoren ter harte te nemen, de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de betrokken ROVB in acht te nemen en te voorkomen dat zijn vaartuigen activiteiten verrichten die de doeltreffendheid van dergelijke maatregelen ondermijnen.

(157) Op grond van artikel 19, leden 1 en 2, van UNFSA moet de vlaggenstaat erop toezien dat onder zijn vlag varende vaartuigen de instandhoudings- en beheersvoorschriften van de ROVB naleven. Vlaggenstaten dienen tevens met bekwame spoed onderzoeken te verrichten en juridische procedures te voeren. Bovendien moet de vlaggenstaat erop toezien dat adequate sancties worden opgelegd, dat herhaling van inbreuken wordt ontmoedigd en dat overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Het feit dat in de IOO-vaartuigenlijsten van de ROVB IOO-vaartuigen voorkomen die de vlag van Guinee voerden, onderstreept in dit verband dat Guinee zijn verplichtingen op grond van artikel 19, leden 1 en 2, van UNFSA niet is nagekomen.

(158) Bovendien moeten de staten op grond van artikel 20 van UNSFA hetzij rechtstreeks hetzij via de ROVB’s samenwerken om de naleving en de handhaving van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ROVB’s te garanderen. In dat artikel zijn aan de hand van een aantal specifieke vereisten de verplichtingen van de staten vastgesteld op het gebied van onderzoek, samenwerking en bestraffing met betrekking tot IOO-visserijactiviteiten. In dat artikel is tevens bepaald dat staten een beroep mogen doen op ROVB-procedures om vaartuigen die met hun activiteiten de doeltreffendheid van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ROVB hebben ondermijnd, van dergelijke activiteiten te weerhouden totdat de vlaggenstaat adequate maatregelen neemt. Het feit dat in de IOO-vaartuigenlijsten van de betrokken ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die momenteel de vlag van Guinee voeren of vroeger de vlag van Guinee voerden (nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen) en die nog steeds actief zijn, onderstreept in dit verband dat Guinee zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen op het gebied van internationale samenwerking in handhavingsaangelegenheden niet nakomt.

(159) Er zij tevens op gewezen dat de staten overeenkomstig artikel 118 van UNCLOS verplicht zijn tot samenwerking op het gebied van instandhouding en beheer van levende rijkdommen in gebieden in volle zee. Het feit dat in de IOO-vaartuigenlijsten van de betrokken ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die momenteel de vlag van Guinee voeren of vroeger de vlag van Guinee voerden (nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen) en die nog steeds visserijactiviteiten verrichten, onderstreept dat Guinee zijn verplichtingen als vlaggenstaat niet is nagekomen. Feit is dat vaartuigen die aantoonbaar IOO-visserij bedrijven, de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen ondermijnen.

(160) Het feit dat Guinee de voorschriften ten aanzien van onder de vlag van Guinee varende IOO-vaartuigen die in ROVB-lijsten voorkomen, niet in acht neemt, vormt bovendien een inbreuk op artikel 217 van UNCLOS, waarin van de vlaggenstaten wordt geëist dat zij specifieke handhavingsmaatregelen nemen met het oog op de handhaving van de internationale voorschriften, het onderzoek van de vermoedelijke overtredingen en de adequate bestraffing van gepleegde inbreuken.

(161) Het feit dat in de IOO-vaartuigenlijsten van de betrokken ROVB’s IOO-vaartuigen voorkomen die momenteel de vlag van Guinee voeren of vroeger de vlag van Guinee voerden (nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen), bewijst tevens dat Guinee de in IOO-IAP opgenomen aanbevelingen niet nakomt. In punt 34 van IOO-IAP wordt de staten aanbevolen erop toe te zien dat vissersvaartuigen die het recht hebben hun vlag te voeren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen.

(162) Het onvermogen van Guinee om als vlaggenstaat te voldoen aan zijn verplichtingen op het gebied van naleving en handhaving zoals vastgesteld in artikel 19 van UNFSA, wordt tevens bevestigd door de gegevens die de Commissie tijdens haar dienstbezoek van mei 2011 en overeenkomstig artikel 25 van de IOO-verordening heeft verzameld. Zoals wordt uiteengezet in de overwegingen 174 en 175, heeft de Commissie geconstateerd dat vissersvaartuigen die de vlag van Guinee voerden, herhaaldelijk IOO-visserij bedreven. Deze situatie heeft gevoerd tot de inleiding van procedures overeenkomstig de artikelen 26 en 27 van de IOO-verordening. Momenteel wordt in het kader van de in artikel 27 bedoelde procedure nagegaan of de IOO-visserij adequaat wordt bestraft op een manier die borg staat voor naleving, inbreuken ontmoedigt en overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen ontneemt.

(163) De Commissie heeft op basis van gegevens die zij tijdens haar dienstbezoek van mei 2011 heeft verzameld, aangetoond dat Guinee geen adequate maatregelen heeft genomen om herhaalde IOO-visserijactiviteiten van vissersvaartuigen die in zijn water actief zijn, te voorkomen, te achterhalen en te bestraffen. Uit beschikbare gegevens, met name uit waarnemersverslagen en vangstaangiften, blijkt dat hoewel voldoende informatie beschikbaar was om inbreuken van buitenlandse vissersvaartuigen die in Guineese wateren actief waren, te melden, de bevoegde Guineese autoriteiten geen procedures hebben ingeleid of sancties hebben opgelegd ten aanzien van de betrokken vaartuigen. Bovendien zijn er indicaties die erop wijzen dat de bepalingen van een overeenkomst tussen Guinee en een ander land niet naar behoren ten uitvoer worden gelegd door de Guineese autoriteiten.

(164) Gezien de in dit deel van het besluit opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Guinee zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat en kuststaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of in zijn maritieme wateren actief zijn, of door zijn onderdanen, en dat Guinee onvoldoende maatregelen heeft genomen om gedocumenteerde en terugkerende IOO-visserij door vaartuigen die zijn vlag voeren of in zijn maritieme wateren actief zijn, tegen te gaan.

9.2. Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, van de IOO-verordening)

(165) Wat de vraag betreft of Guinee efficiënt met de Commissie samenwerkt aan onderzoeken van IOO- en daaraan verwante activiteiten, blijkt uit de door de Commissie verzamelde informatie dat Guinee zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen als vlaggenstaat niet is nagekomen.

(166) Getuige hiervan: het in overweging 154 uiteengezette geval van de drie met zegennetten vissende vaartuigen die de vlag van Guinee voerden. Aangezien geen sprake was van samenwerking door de Guineese autoriteiten in het kader van artikel 26 van de IOO-verordening, heeft de Commissie in dit verband de procedure van artikel 27 van die verordening ingeleid ten aanzien van de betrokken exploitant.

(167) De in de overwegingen 154 en 166 beschreven feiten wijzen erop dat Guinee geen handhavingsmaatregelen tegen die IOO-visserij heeft genomen ondanks de daartoe door de Commissie gedane verzoeken.

(168) Uit de in de overwegingen 154 en 166 beschreven feiten blijkt dat Guinee niet heeft voldaan aan artikel 94, lid 2, onder b), van UNCLOS, waarin is bepaald dat een vlaggenstaat krachtens zijn interne recht jurisdictie moet uitoefenen ten aanzien van elk onder zijn vlag varend vaartuig en ten aanzien van de kapitein, de officieren en de bemanning van dat vaartuig. Bovendien voldoet Guinee niet aan de nalevings- en handhavingsplichten die het in zijn hoedanigheid van vlaggenstaat conform artikel 19 van UNFSA moet vervullen, aangezien het er geen blijk van heeft gegeven te handelen overeenkomstig de in dat artikel vastgestelde gedetailleerde voorschriften.

(169) Evenmin heeft Guinee met andere staten samengewerkt of zijn activiteiten gecoördineerd teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen conform punt 28 van IOO-IAP. Guinee heeft ook geen rekening gehouden met de aanbevelingen in punt 24 van IOO-IAP, waarin aan vlaggenstaten wordt aanbevolen te zorgen voor omvattende en doeltreffende monitoring, controle en bewaking van de visserij, vanaf het begin van die visserij via de plaats van aanlanding tot de eindbestemming, en dat onder meer door een VMS-systeem ten uitvoer te leggen overeenkomstig de ter zake geldende nationale, regionale en internationale normen, inclusief de verplichting voor onder hun jurisdictie vallende vaartuigen om een VMS-systeem aan boord te hebben. Evenmin heeft Guinee rekening gehouden met de aanbevelingen in punt 45 van IOO-IAP, waarin aan vlaggenstaten wordt aanbevolen ervoor te zorgen dat elk vaartuig dat het recht heeft om hun vlag te voeren in wateren buiten hun soevereiniteit of jurisdictie, over een geldige visvergunning beschikt die is afgegeven door de betrokken vlaggenstaat.

(170) De Commissie heeft geanalyseerd of Guinee doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en met name of sancties zijn toegepast die zwaar genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(171) Beschikbaar bewijsmateriaal bevestigt dat Guinee zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen inzake het nemen van doeltreffende handhavingsmaatregelen niet is nagekomen. In dit verband wordt er nogmaals op gewezen dat in de IOO-vaartuigenlijsten van de betrokken ROVB’s vaartuigen voorkomen die momenteel de vlag van Guinee voeren of de vlag van Guinee voerden nadat deze vaartuigen in deze lijsten waren opgenomen. Het bestaan van dergelijke IOO-vaartuigen onderstreept dat Guinee zich niet heeft gekweten van zijn in artikel 18, leden 1 en 2, van UNFSA bedoelde verantwoordelijkheid ten aanzien van zijn vaartuigen die in volle zee actief zijn. Bovendien wordt hiermee duidelijk aangetoond dat Guinee niet voldoet aan artikel 19, lid 1, van UNFSA, waarin regels inzake naleving en handhaving voor vlaggenstaten zijn vastgesteld. De handelswijze van Guinee in dit verband is niet in overeenstemming met artikel 19, lid 2, van UNFSA, waarin onder meer is bepaald dat sancties zwaar genoeg moeten zijn om overtreders de uit hun onwettige activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(172) Evenmin is de handelswijze van Guinee ten aanzien van doeltreffende handhavingsmaatregelen in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van IOO-IAP, waarin de staten wordt aanbevolen sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, onderdanen die onder hun jurisdictie vallen, vast te stellen die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit die visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(173) Tijdens haar dienstbezoek van mei 2011 heeft de Commissie geconstateerd dat de vigerende sancties voor inbreuken, zoals vastgesteld in het decreet van Guinee D/97/017/PRG/SGG van 19 februari 1977, aan herziening toe zijn. Guinee heeft zijn sanctiesysteem hervormd door op 1 maart 2012 een nieuw decreet tot intrekking van het vorige (zie vorige zin) aan te nemen en de sanctieniveaus te verhogen overeenkomstig artikel 19 van UNFSA. Tot dusverre is echter geen concrete informatie beschikbaar over de toepassing van dit nieuwe rechtskader.

(174) In dit verband is op basis van overeenkomstig de hoofdstukken III en V van de IOO-verordening verzamelde gegevens aan het licht gekomen dat de drie in overweging 166 bedoelde vaartuigen die de vlag van Guinee voerden en van 1 januari 2010 tot 1 juni 2011 in strijd met ICCAT-aanbeveling 03-14 in het ICCAT-gebied actief waren zonder VMS-apparatuur aan boord, in 2010 ten minste 8 922 ton tonijnsoorten hebben gevangen (voornamelijk gestreepte tonijn). Deze situatie heeft gevoerd tot de inleiding van procedures overeenkomstig de artikelen 26 en 27 van de IOO-verordening. De in artikel 27 bedoelde procedure loopt momenteel.

(175) Tevens op basis van overeenkomstig de hoofdstukken III en V van de IOO-verordening verzamelde gegevens is aan het licht gekomen dat de drie in overweging 166 bedoelde vaartuigen die de vlag van Guinee voerden, in de periode januari 2010-mei 2011 in strijd met ICCAT-aanbeveling 06-11 meer dan 14 200 ton tonijn hebben overgeladen in meer dan 30 overladingen. Deze situatie heeft gevoerd tot de inleiding van procedures overeenkomstig de artikelen 26 en 27 van de IOO-verordening. De in artikel 27 bedoelde procedure loopt momenteel.

(176) Tijdens haar dienstbezoek van mei 2011 heeft de Commissie geconstateerd dat weliswaar voldoende informatie — met name uit waarnemersverslagen en vangstaangiften — beschikbaar was om inbreuken door in Guineese wateren actieve buitenlandse vaartuigen te melden, maar dat de bevoegde Guineese autoriteiten toch niet prompt maatregelen hebben genomen om procedures in te leiden en, waar nodig, sancties tegen de betrokken vaartuigen vast te stellen. Op grond van artikel 62 van UNCLOS moet de kuststaat de doelstelling van een optimale benutting van de levende rijkdommen in de EEZ bevorderen. Ook moeten onderdanen van andere staten die de EEZ bevissen, de instandhoudingsmaatregelen en andere in de wet- en regelgeving van de kuststaat vastgestelde voorwaarden in acht nemen. De bestuursrechtelijke methoden die in Guinee in dit verband worden gehanteerd, zijn niet in overeenstemming met de internationale verplichtingen die kuststaten op grond van UNCLOS in acht moeten nemen.

(177) Overeenkomstig artikel 20 van UNFSA moeten staten prompt en met bekwame spoed samenwerken om de naleving en handhaving van instandhoudings- en beheersmaatregelen te garanderen en tegen vermeende inbreuken op te treden.

(178) Uit de toelichting van de situatie in dit deel van het besluit wordt geconcludeerd dat de handhavingsprocedures die Guinee in zijn hoedanigheid van kuststaat heeft ingevoerd, niet in overeenstemming zijn met UNFSA. Reden daarvoor is dat het door Guinee gevolgde beleid niet voorziet in prompte internationale samenwerking op het gebied van handhaving en bijgevolg de doeltreffendheid van handhavingsmaatregelen ten aanzien van IOO-exploitanten ondermijnt.

(179) Wat betreft de voorgeschiedenis, de aard, de omstandigheden, de omvang en de ernst van de betrokken gebeurtenissen die duiden op IOO-visserij, heeft de Commissie rekening gehouden met de terugkerende en herhaalde IOO-visserijactiviteiten van onder de vlag van Guinee varende vaartuigen tot 2012.

(180) Wat de bestaande capaciteit van Guinee als ontwikkelingsland betreft, zij erop gewezen dat Guinee volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (50) als een land met een lage menselijke ontwikkeling wordt beschouwd (178e van 187 landen). Dit wordt bevestigd in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006, waar Guinee is ingedeeld bij de minst ontwikkelde landen. De beperkingen op het gebied van de juridische en administratieve capaciteit van de bevoegde autoriteiten kunnen worden beschouwd als een factor die het vermogen van Guinee om zijn samenwerkings- en handhavingstaken te vervullen, ondermijnt. Niettemin moet in aanmerking worden genomen dat de administratieve capaciteit van Guinee onlangs is versterkt dankzij financiële en technische steun die de Unie de afgelopen 3 jaar heeft verleend in het kader van de visserijpartnerschapsovereenkomst die in 2009 van