Besluit van de Raad

van 28 juni 2001

tot vaststelling van een tweede fase van het programma voor stimulering, uitwisselingen, opleiding en samenwerking voor personen die verantwoordelijk zijn voor acties tegen mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen (Stop II)

(2001/514/JBZ)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name op artikel 30, lid 1, artikel 31 en artikel 34, lid 2, punt c),

Gezien het voorstel van de Commissie(1),

Gezien het advies van het Europees Parlement(2),

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Volgens artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie is het doel van de Unie de burgers in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid een hoog niveau van zekerheid te verschaffen door de ontwikkeling van een gezamenlijk optreden van de lidstaten op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, en moet deze doelstelling worden verwezenlijkt door het voorkomen en bestrijden van onder meer mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen.

(2) In de conclusies van de Europese Raad van Tampere wordt opgeroepen op te treden tegen mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen.

(3) De aard van de behandelde problemen maakt een gecoördineerde en multidisciplinaire aanpak onontbeerlijk waarbij de verschillende partijen die verantwoordelijk zijn voor de bestrijding van deze vormen van criminaliteit op het niveau van de Europese Unie moeten worden betrokken. De totstandbrenging van een kader voor opleidings-, voorlichtings-, studie- en uitwisselingsprogramma's ten behoeve van diegenen die verantwoordelijk zijn voor de bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen in alle vormen, zal waarschijnlijk bijdragen tot meer doeltreffendheid bij de preventie en bestrijding.

(4) Gezien de internationale dimensie van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen is het van belang alle schakels in de keten aan te pakken: ronselaars, vervoerders, uitbuiters, andere tussenpersonen en klanten.

(5) Het programma Stop, dat tot stand is gebracht bij Gemeenschappelijk Optreden 96/700/JBZ van de Raad van 29 november 1996 tot vaststelling van een stimulerings- en uitwisselingsprogramma voor personen die verantwoordelijk zijn voor acties tegen mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen(3), heeft bijgedragen tot meer besef op het niveau van de Europese Unie en meer samenwerking tussen diegenen in de lidstaten die verantwoordelijk zijn voor de bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen.

(6) Het programma Stop heeft aangetoond dat de doelstellingen van de Europese Unie op het gebied van de bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen doeltreffender worden gerealiseerd op Europees niveau dan op dat van de afzonderlijke lidstaten, dankzij de uitwisseling van ervaringen, de schaalvoordelen en het gecumuleerde effect van de ondernomen acties.

(7) De verlenging van dit programma, die uitdrukkelijk door Gemeenschappelijk Optreden 96/700/JBZ wordt beoogd, en waarom uitdrukkelijk door het Europees Parlement wordt verzocht in zijn resolutie van 19 mei 2000 "Voor nieuwe acties op het gebied van de bestrijding van vrouwenhandel", zal het mogelijk maken deze samenwerking nog te verbeteren.

(8) Het is wenselijk te zorgen voor de continuïteit van de projecten die door het programma Stop worden ondersteund, en dit programma te verlengen voor een tweede fase met een duur van twee jaar.

(9) Het is nodig de activiteiten in het kader van het programma te koppelen aan die welke worden ondernomen in het kader van het programma Daphne, dat bedoeld is voor de bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen.

(10) Het is nodig om op communautair niveau op te treden om zorg te dragen voor de coördinatie van de projecten en de netwerkvorming tussen de initiatiefnemers te vergemakkelijken met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel.

(11) Het is nodig het programma Stop meer voor de kandidaat-lidstaten open te stellen door hun deelneming aan door het programma ondersteunde projecten te vergemakkelijken.

(12) De voor de uitvoering van deze beschikking vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig de daarin vermelde procedures.

(13) Onverminderd de in het EG-Verdrag neergelegde bevoegdheden van de begrotingsautoriteit wordt in deze beschikking voor de volledige looptijd van het programma een referentiebedrag vastgesteld, in de zin van punt 34 van het Interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure(4),

BESLUIT:

Artikel 1

Vaststelling van het programma

1. Dit besluit stelt de tweede fase vast van het programma Stop voor de uitwisseling en opleiding van en de samenwerking tussen diegenen die verantwoordelijk zijn voor de bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen, dat bij Gemeenschappelijk Optreden 96/700/JBZ tot stand is gebracht.

2. Het programma wordt hierbij verlengd voor de periode van 1 januari 2001 tot en met 31 december 2002.

Artikel 2

Doelstellingen van het programma

1. Het programma draagt bij tot het algemene doel de burgers in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid een hoog niveau van zekerheid te verschaffen. In dit kader is het bedoeld om mensenhandel en alle vormen van seksuele uitbuiting van kinderen, inclusief kinderpornografie, alsook daarmee samenhangend geweld, te voorkomen en te bestrijden alsook de slachtoffers daarvan bij te staan. Het is in het bijzonder bedoeld om:

a) een Europees beleid op dit gebied te ontwikkelen, ten uitvoer te leggen en te evalueren;

b) de totstandbrenging van netwerken en praktische samenwerking zoals de uitwisseling en verspreiding van informatie, ervaringen en goede praktijken, evenals de verbetering en aanpassing van de opleidingen en het wetenschappelijk en technisch onderzoek, aan te moedigen en te versterken;

c) bijzondere aandacht te besteden aan de deelneming aan de door dit programma ontwikkelde projecten door de betrokken openbare en particuliere organen, instellingen en verenigingen van de kandidaat-lidstaten;

d) aan te sporen tot meer samenwerking met derde landen en de bevoegde regionale en internationale organisaties.

2. De kandidaat-lidstaten kunnen aan de projecten deelnemen om zich vertrouwd te maken met het acquis van de Europese Unie en zich op hun toetreding voor te bereiden. Ook andere derde landen kunnen hieraan deelnemen wanneer een en ander in het belang van de projecten is.

Artikel 3

Toegang tot het programma

1. Het programma medefinanciert projecten die worden ingediend door openbare en particuliere organen, instellingen en verenigingen van de lidstaten van de Europese Unie die betrokken zijn bij de bijstandsverlening aan slachtoffers, de preventie en bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen.

2. Het programma is bedoeld voor diegenen die verantwoordelijk zijn voor het verlenen van bijstand aan de slachtoffers, de preventie en de bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen, zoals rechters, procureurs, rechtshandhavingsinstanties, openbare immigratiediensten en sociale diensten, onderzoekers en vertegenwoordigers van solidariteitsverenigingen.

3. Om voor medefinanciering in aanmerking te komen, moeten bij de projecten tenminste drie lidstaten of twee lidstaten en een kandidaat-lidstaat betrokken zijn en moeten de projecten gericht zijn op de doelstellingen genoemd in artikel 2.

4. Door het programma kunnen ook worden gefinancierd:

a) door de lidstaten georganiseerde specifieke projecten met een bijzonder belang ten aanzien van de prioriteiten van het programma of de samenwerking met de kandidaat-lidstaten;

b) door de lidstaten georganiseerde aanvullende maatregelen, zoals studiebijeenkomsten, vergaderingen van deskundigen of andere activiteiten voor verspreiding van de informatie die in het kader van het programma is verkregen.

Artikel 4

Activiteiten in het kader van het programma

Het programma omvat de volgende categorieën activiteiten:

a) opleiding;

b) uitwisselingen en stages;

c) studies en onderzoek;

d) ontmoetingen en studiebijeenkomsten;

e) verspreiding van de resultaten die in het kader van het programma zijn verkregen.

Artikel 5

Financiering van het programma

1. Het financiële referentiebedrag voor de uitvoering van dit programma voor de periode 2001 en 2002 beloopt 4 miljoen EUR.

2. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten.

3. De medefinanciering van een project door het programma is niet verenigbaar met enige andere financiering door een ander programma dat uit de algemene begroting van de Europese Unie wordt gefinancierd.

4. De financieringsbesluiten leiden tot de opstelling van financieringsovereenkomsten tussen de Commissie en de organisatoren. Deze besluiten en overeenkomsten worden onderworpen aan de financiële controle van de Commissie en aan de controle van de Rekenkamer.

5. De financiële steun uit de begroting van de Europese Gemeenschappen kan niet meer bedragen dan 70 % van de totale kosten van het project.

6. De in artikel 3, lid 4, bedoelde specifieke projecten en aanvullende maatregelen kunnen evenwel voor 100 % worden gefinancierd, binnen de grens van 10 % van de totale jaarlijkse kredieten die voor het programma worden toegekend voor specifieke projecten uit hoofde van artikel 3, lid 4, onder a), en van 5 % voor aanvullende maatregelen uit hoofde van artikel 3, lid 4, onder b).

Artikel 6

Uitvoering van het programma

1. De Commissie is verantwoordelijk voor het beheer en de uitvoering van het programma, zulks in samenwerking met de lidstaten.

2. Het programma wordt door de Commissie beheerd overeenkomstig het financieel reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.

3. Voor de uitvoering van het programma zorgt de Commissie voor het volgende:

a) zij stelt een jaarlijks werkprogramma op met specifieke doelstellingen, thematische prioriteiten en eventueel een lijst van specifieke projecten en aanvullende maatregelen;

b) zij evalueert en selecteert de projecten die worden voorgelegd door de in artikel 3 bedoelde organisatoren.

4. De Commissie legt aan het in artikel 7 genoemde comité het ontwerp voor van de maatregelen die moeten worden genomen voor de uitvoering van het project, en doet dit op een zodanig tijdstip dat de lidstaten deze maatregelen kunnen bestuderen. De door de organisatoren ingediende ontwerpen worden onderzocht overeenkomstig de raadplegingsprocedure bedoeld in artikel 8. Het jaarlijks werkprogramma, de specifieke projecten en de aanvullende maatregelen worden onderzocht overeenkomstig de beheersprocedure bedoeld in artikel 9.

5. De Commissie evalueert en selecteert de door de organisatoren ingediende projecten, mits deze verenigbaar zijn met de desbetreffende beleidslijnen, aan de hand van de volgende criteria:

a) de overeenstemming met de doelstellingen van het programma;

b) de Europese dimensie van het project en de openstelling voor de kandidaat-lidstaten;

c) de verenigbaarheid met de werkzaamheden die in het kader van de beleidsprioriteiten van de Europese Unie aan de gang zijn of worden overwogen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, en met name de prioriteit van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken;

d) de complementariteit met andere vroegere, huidige of toekomstige samenwerkingsprojecten;

e) de capaciteit van de organisator om het project uit te voeren;

f) de multidisciplinaire aspecten van het project;

g) de eigen kwaliteit van het project qua opzet, organisatie, presentatie en verwachte resultaten;

h) het subsidiebedrag waarom in het kader van het programma wordt verzocht en de proportionaliteit daarvan met de verwachte resultaten;

i) het effect van de verwachte resultaten op de doelstellingen van het programma.

De prioriteit van deze criteria zal in het jaarlijks werkprogramma worden bepaald.

Artikel 7

Comité

1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, genoemd het "Comité Stop II", dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.

2. Het comité stelt zijn reglement van orde vast op voorstel van zijn voorzitter, op basis van standaardprocedureregels die bekend zijn gemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

3. De Commissie kan de vertegenwoordigers van de kandidaat-lidstaten uitnodigen voor informatievergaderingen na de vergaderingen van het Comité.

Artikel 8

Raadplegingsprocedure

1. Ingeval naar dit artikel wordt verwezen, wordt de Commissie bijgestaan door een raadgevend comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.

2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de urgentie van de materie kan vaststellen, advies over dit ontwerp uit, zo nodig door middel van een stemming.

3. Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen.

4. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij stelt het comité in kennis van de wijze waarop zij met het advies rekening heeft gehouden.

Artikel 9

Beheersprocedure

1. Ingeval naar dit artikel wordt verwezen, wordt de Commissie bijgestaan door een comité van beheer, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.

2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de urgentie van de materie kan vaststellen, advies over dit ontwerp uit. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 205, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is voorgeschreven voor de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie moet aannemen. De stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten in het comité worden gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.

3. De Commissie stelt maatregelen vast die onmiddellijk van toepassing zijn. Indien de vastgestelde maatregelen echter niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité, worden zij onverwijld door de Commissie ter kennis van de Raad gebracht. In laatstgenoemd geval kan de Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe zij heeft besloten, uitstellen voor een termijn van drie maanden te rekenen vanaf de datum van de kennisgeving.

4. De Raad kan binnen de in lid 3 genoemde termijn met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluit nemen.

Artikel 10

Evaluatie

1. De Commissie evalueert elk jaar de acties die werden gevoerd ter uitvoering van het programma van het voorgaande jaar. Het resultaat van de evaluatie wordt toegezonden aan het comité.

2. De Commissie brengt elk jaar aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de uitvoering van het programma. Het eerste verslag wordt vóór 31 juli 2002 voorgelegd.

Artikel 11

Inwerkingtreding

Dit besluit wordt van kracht op de dag van de publicatie ervan in het Publicatieblad.

Het is van toepassing tot en met 31 december 2002.

Gedaan te Luxemburg, 28 juni 2001.

Voor de Raad

De voorzitter

B. Rosengren

(1) PB C 96 E van 27.3.2001, blz. 342.

(2) Advies uitgebracht op 5 april 2001 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

(3) PB L 322 van 12.12.1996, blz. 7.

(4) PB C 172 van 18.6.1999, blz. 1.