++++

( 1 ) PB no . 83 van 13 . 5 . 1965 , blz . 1419/65 .

( 2 ) PB no . 6 van 14 . 1 . 1966 , blz . 81/66 .

AANBEVELING VAN DE COMMISSIE

van 13 januari 1967

aan het Koninkrijk België , het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden op grond van artikel 115 , eerste alinea , van het Verdrag , ever de invoerregeling voor antimoonoxyden van oorsprong uit Oostelijke landen

( Slechts de teksten in de Franse en de Nederlandse taal zijn authentiek )

( 67/81/EEG )

Op 8 december 1965 heeft de Bondsrepubliek Duitsland aan de Commissie verzocht om verlenging van de beschikking van 29 april 1965 waarbij zij op grond van artikel 115 , eerste alinea , van het Verdrag was gemachtigd geen communautaire behandeling toe te passen ten aanzien van antimoonoxyden ( post ex 28.28 M van het gemeenschappelijk douanetarief ) , voor zover die produkten van oorsprong waren uit Bulgarije , de Chinese Volksrepubliek , Hongarije , Polen , Roemenië , Tsjechoslowakije en de U.S.S.R . en in de andere Lid-Staten in het vrije verkeer werden gebracht ( 1 ) .

Het betreffende verzoek werd gemotiveerd met het bestaan van dispariteiten in de handelspolitieke maatregelen en met de vaststelling dat verleggingen van het handelsverkeer via de Beneluxlanden plaatsvinden , die de uitvoering zouden kunnen verhinderen van de maatregelen welke de Bondsrepubliek Duitsland ten opzichte van de landen van oorsprong heeft genomen . Op de invoer van antimoonoxyden van oorsprong en van herkomst uit de Oostelijke landen worden immers in Duitsland kwantitatieve beperkingen gelegd in het kader van een globaal contingent ter grootte van 200 ton , terwijl dezelfde regeling niet wordt toegepast in andere Lid-Staten , en met name in de Beneluxlanden waar het stelsel van onbeperkte afgifte van vergunningen geldt .

Tot staving van hun verzoek om verlenging betoogden de Duitse autoriteiten dat de beschikking van 29 april 1965 doelmatig was gebleken doch voor het jaar 1965 niet ten volle effect had kunnen sorteren in verband met de reeds eerder toegekende invoervergunningen .

De Commissie heeft op 21 december 1965 een beschikking van conservatoire aard gegeven , waarbij de vroegere beschikking werd verlengd tot het tijdstip van inwerkingtreding van een definitieve beschikking ter zake ( 2 ) .

Aan de hand van de door de betrokken Lid-Staten verstrekte aanvullende gegevens ter beoordeling van de situatie heeft de Commissie het genoemde verzoek opnieuw bestudeerd . Zij is daarbij tot de conclusie gekomen dat in dit geval aan de voorwaarden voor de toepassing van artikel 115 wel degelijk is voldaan en dat v}}r de totstandkoming van een definitieve beschikking dient te worden nagegaan op welke wijze de Beneluxlanden de vereiste medewerking verlenen .

De invoer van de B.L.E.U . en Nederland uit de landen met staatshandel bereikte een peil van 153 ton in 1963 , 305 ton in 1964 en 153 ton in 1965 . Vermoedelijk is de toeneming van die invoer in 1964 het gevolg van de verleggingen van het handelsverkeer die aanleiding waren tot de indiening van het verzoek van de Bondsrepubliek Duitsland om toepassing van artikel 115 , en komen de eigen behoeften van de Beneluxlanden ongeveer overeen met de invoer die in 1963 en 1965 plaatsvond .

De door de Beneluxlanden toegepaste invoerregeling ( stelsel van onbeperkte afgifte van invoervergunningen ) leidt er toe dat zonder kwantitatieve beperking machtiging tot invoeren wordt verleend , zodat de produkten die boven de voor de binnenlandse behoeften benodigde hoeveelheden worden ingevoerd , waneer ze eenmaal in het vrije verkeer zijn gebracht , in aanmerking komen voor wederuitvoer naar andere Lid-Staten , en met name naar de Bondsrepubliek Duitsland . Die regeling maakt het echter tevens mogelijk dat de terzake bevoegde autoriteiten nauwkeurig toezicht op de invoer houden door de methode van de voorafgaande vergunningen . Bovendien hebben de Beneluxlanden ten opzichte van de derde landen van oorsprong geen contractuele verplichtingen inzake de op de betrokken antimoonoxyden toe te passen invoerregeling .

In die omstandigheden moeten de Beneluxlanden in de gelegenheid zijn een scherpere controle uit te oefenen op de invoer van de betrokken produkten en die invoer tot de behoeften van hun eigen markt te beperken . Daardoor zou het gevaar voor verlegging van het handelsverkeer naar de andere Lid-Staten kunnen worden ondervangen of althans in aanzienlijke mate beperkt en zou derhalve kunnen worden voorkomen dat die andere Lid-Staten beschermende maatregelen nemen die een belemmering zouden vormen voor het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap .

Om deze redenen en op grond van artikel 115 , eerste alinea , en artikel 155 van het Verdrag beveelt de Commissie de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden , van het Koninkrijk België en van het Groothertogdom Luxemburg aan de afgifte van vergunningen voor de invoer van antimoonoxyden ( post ex 28.28 M van het gemeenschappelijk douanetarief ) , van oorsprong en van herkomst uit de Oostelijke landen en bestemd om in het vrije verkeer te worden gebracht , te beperken tot een hoeveelheid welke overeenkomt met de behoeften van hun markt en welke zou kunnen worden vastgesteld op circa 150 ton per jaar .

Brussel , 13 januari 1967 .

Voor de Commissie

De Voorzitter

Walter HALLSTEIN