30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie 
 
 L 151/85
BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE 
van 29 april 2004 
tot vaststelling van richtsnoeren voor het beheer van het communautaire systeem voor 
snelle uitwisseling van informatie (RAP EX) en voor kennisgevingen overeenkomstig 
artikel 11 van Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad 
(Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 1676) 
 
(Voor de EER relevante tekst) 
 
(2004/418/EG) 
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, 
Gelet op het Verdrag tot oprichting  van de Europese Gemeenschap, 
Gelet op Richtlijn 2001/95/EG van het Europees  Parlement en de Raad van 3 december 2001 
inzake algemene productveiligheid (1), en met name op artikel 11, lid 1, derde alinea, 
Na raadpleging van het bij artikel 15 va n Richtlijn 2001/95/EG ingestelde comité, 
Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij Richtlijn 2001/95/EG wordt een communaut air systeem voor snelle uitwisseling van 
informatie (RAPEX) ingevoerd via welk de lidstaten en de Commissie snel informatie 
uitwisselen over maatregelen en acties met be trekking tot producten die een ernstig risico 
voor de gezondheid of de veiligheid van de consument inhouden. 
(2) RAPEX helpt voorkomen dat aan consumenten producten worden geleverd die een ernstig 
risico voor hun gezondheid en  veiligheid inhouden, vergema kkelijkt de controle op de 
doeltreffendheid en coherentie van het marktto ezicht en de handhavingsactiviteiten in de 
lidstaten en verschaft een basis voor het vaststellen van de behoefte aan communautaire 
actie. 
(3) De kennisgevingsprocedure van artikel 11 van Richtlijn 2001/95/EG voorziet in een 
uitwisseling van informatie tussen de lid staten en de Commissie over maatregelen en 
acties met betrekking tot producten die gevaarli jk zijn maar geen ernstig risico voor de 
gezondheid of de veiligheid  van de consument inhouden. 
(4) Een doeltreffend gebruik va n de kennisgevingsprocedures van Richtlijn 2001/95/EG door 
de Commissie en de bevoegde autoriteiten  van de lidstaten vereist een consequente 
toepassing van de relevante bepalingen van die richtlijn, en met name van het begrip 
                                                
 
1 PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4. 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/86
"ernstig risico" en risico's waarvan de gevolgen zich niet tot buiten het grondgebied van 
een lidstaat uitstrekken of ku nnen uitstrekken, maar die voor  de andere lidstaten van 
belang kunnen zijn. 
(5) Teneinde het gebruik van RAPEX en van de kennisgevingsprocedure van artikel 11 te 
vergemakkelijken, moeten de richtsnoere n een standaardkennisgevingsformulier en 
criteria voor de classificatie van kennisg evingen volgens de ur gentie bevatten. De 
richtsnoeren moeten ook de uitvoeringsreg els vaststellen, met inbe grip van termijnen 
voor de verschillende stappen van de kennisgevingsprocedures. 
(6) De richtsnoeren moeten gericht zijn tot de nationale autoriteiten die als contactpunten 
voor RAPEX zijn aangewezen en die verantwoordelijk zijn voor de 
kennisgevingsprocedure van artikel 11 van Ri chtlijn 2001/95/EG. De Commissie moet de 
richtsnoeren als referentiedocument v oor het beheer van RAPEX en van de 
kennisgevingsprocedure van artikel 11 gebruiken, 
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: 
Artikel 1 
Ter aanvulling van Richtlijn 2001/95/EG stelt de  Commissie richtsnoeren vast voor het beheer 
van het communautaire systeem voor snelle ui twisseling van informatie (RAPEX) en voor 
overeenkomstig artikel 11 van die ri chtlijn ingediende kennisgevingen. 
De richtsnoeren zijn in de bijlage bij deze beschikking opgenomen. 
Artikel 2 
Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. 
 Gedaan te Brussel, 29 april 2004.  
     Voor de Commissie 
     David BYRNE 
     Lid van de Commissie 
 
 
__________ 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 L 151/87
BIJLAGE  
 
 
 
 
 
 
RICHTSNOEREN 
 
voor het beheer van het communautaire systeem voor snelle 
uitwisseling van informatie (RAPEX) en voor kennisgevingen 
overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 2001/95/EG 
 
 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/88
INHOUDSOPGAVE 
 
1. Inleiding 2. Algemeen toepassingsgebied van RAPEX 3. Criteria voor het vaststellen van ernstige risico’s 4. Inhoud van RAPEX-kennisgevingen 5. Termijnen voor de indiening en he t rondzenden van RAPEX-kennisgevingen 
6. Follow-up van RAPEX-kennisgevingen 7. Onderzoek van kennisgevingen door de Commissie 8. Netwerk voor uitwisselingen via RAPEX 
9. Coördinatie tussen RAPEX en andere kennisgevingsprocedures 
10. Kennisgevingen overeenkom stig artikel 11 van de RAPV 
   
BIJLAGEN: I: Kennisgevingsformulier II: Antwoordformulier III: Kennisgevingsformulier voor speelgoed IV: Termijnen voor nationale contactpunten V: Termijnen voor het co ntactpunt van de Commissie 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 L 151/89
 
1. INLEIDING 
1.1 Achtergrond en doelstellingen van de richtsnoeren 
Richtlijn 2001/95/EG1 inzake algemene productveiligheid (R APV) voorziet in een communautair 
systeem voor snelle uitwisseling  van informatie (RAPEX) tussen  de lidstaten en de Commissie 
over maatregelen en acties met betrekking tot co nsumentenproducten die een ernstig risico voor 
de gezondheid en de veiligheid van de consument inhouden, voor zover er in het 
Gemeenschapsrecht geen specifieke bepali ngen met dezelfde doelstelling zijn.  
Verder is de kennisgevingsprocedure van artikel 11 van de RAPV bedoeld voor de uitwisseling 
van informatie tussen de lidstate n en de Commissie over maatregele n en acties met betrekking tot 
consumentenproducten die geen ernstig risico v oor de gezondheid en de veiligheid van de 
consument inhouden. 
Deze procedures maken deel uit van de bepaling en van de RAPV die moeten zorgen voor een 
doeltreffende en consequente naleving van de geldende veiligheidsvereisten. 
De doelstellingen van het RAPEX-systeem zijn: a) te voorzien in een snelle ui twisseling van informatie tussen de  lidstaten en de Commissie over 
maatregelen en acties tegen consumentenpro ducten met een ernstig risico voor de 
gezondheid en de veilig heid van de consument; 
b) de lidstaten en de Commissie over het bestaan van een ernstig ri sico op de hoogte te stellen, 
nog voordat er maatregelen worden getr offen of acties worden ondernomen; 
c) informatie te verkrijgen, en naar alle lidsta ten te verzenden, over het gevolg dat lidstaten 
hebben gegeven aan de uitgewisselde in formatie die ze hebben ontvangen; 
met het doel: 
a) te voorkomen dat er producten aan consumente n worden geleverd die een ernstig risico voor 
hun gezondheid en veiligheid inhouden, en, indi en nodig, deze producten uit de handel te 
nemen of terug te roepen; 
b) gemakkelijker te kunnen contro leren of het markttoezicht en de handhavingsactiviteiten in 
de lidstaten doeltreffend en consequent zijn; 
c) de noodzaak van acties op communautair niveau vast te stellen en zo nodig een basis 
hiervoor aan te reiken; 
d) bij te dragen tot de consequente na leving van communautaire vereisten voor 
productveiligheid en tot de goed e werking van de interne markt. 
Ook de kennisgevingsprocedure van artikel 11 van de RAPV maakt het voorkomen dat 
gevaarlijke producten (die geen ernstig risico inhouden) aan consumente n worden geleverd, en 
het controleren van de markttoezichtactivi teiten in de lidstaten gemakkelijker. 
                                                           
1 PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4. 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/90
De RAPV voorziet in de vaststelling van niet -bindende richtsnoeren, die ertoe strekken 
eenvoudige en duidelijke criteria , alsmede aanpasbare praktische re gels aan te reiken, die in het 
licht van ervaringen en nieuwe ontwikkeling en kunnen worden aangevuld, verbeterd of 
gewijzigd, om de doeltreffende toepassing van RAPEX door de Commissie en de bevoegde 
autoriteiten van de lid staten te vergemakkelijken2. Deze richtsnoeren zijn  dus bedoeld om de 
doeltreffende en consequente toepassing  van de RAPV-bepalingen betreffende 
kennisgevingsprocedures te vergemakkelijken. 
De doelstellingen van deze richtsnoeren zijn: a) het toepassingsgebied van RAPEX vanuit een operationeel oogpunt te verduidelijken door 
- een conceptueel kader vast te stellen voor de  bepalingen van de richtlijn betreffende 
producten met een ernstig risico en in het bi jzonder criteria voor de toepassing van het 
begrip “ernstig risico”; 
- aan te geven welke typen m aatregelen, acties en situaties moeten worden gemeld; 
- aan te geven hoe de Commissie in kennis moet worden gesteld van maatregelen die 
producenten of distributeurs op vrijwillige basis hebben genomen met de instemming van de 
autoriteiten of op verzoek van deze autoriteiten; 
- criteria aan te reiken voor he t identificeren van “plaatselijke situaties” (gevallen waarin de 
gevolgen van een bepaald risico zich niet tot buiten het grondgeb ied van één lidstaat 
uitstrekken of kunnen uitstrekken) die voor alle  lidstaten van belang kunnen zijn en dus 
moeten worden gemeld; 
- criteria vast te stellen die de  lidstaten kunnen hanteren voor  het meedelen van informatie 
over gevaarlijke producten aan de Commissie voor dat zij tot maatregelen of acties besluiten; 
- producten te identificeren die onder een specifiek equivalent informatie-
uitwisselingssysteem vallen en daarom va n het toepassingsgebied van RAPEX zijn 
uitgesloten; 
- kennisgevingen te classificeren en te indexeren volgens de urgentie; 
b) een omschrijving te geven van de inhoud van de kennisgevingen, in he t bijzonder de vereiste 
informatie en gegevens, en de voor het RAPEX-systeem te gebruiken formulieren; 
c) uiteen te zetten welk gevo lg lidstaten moeten geven aan een  kennisgeving die ze ontvangen 
en welke informatie ze over het ge geven gevolg moeten verstrekken; 
d) te beschrijven hoe de kennisgevingen en de informatie over het ge geven gevolg door de 
Commissie worden behandeld; 
e) de termijnen voor de verschillende stapp en van de RAPEX-procedures vast te stellen; 
f) de praktische regels op het niveau van de Commissie en de lidstaten met betrekking tot het 
functioneren van RAPEX en alle relevante tech nische bijzonderheden te omschrijven en te 
documenteren. 
                                                           
2 In dit document verstaat men onder "lidstaten" alle landen die tot de Europese Unie behoren, alsook de landen die de 
EER-overeenkomst hebben ondertekend. 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 L 151/91
Deze richtsnoeren bevatten ook aanwijzingen v oor de kennisgevingspro cedure van artikel 11 
van de RAPV. Zij verduidelijken het toepassingsg ebied van de procedure, preciseren de inhoud 
van de kennisgevingen en stellen regels voor de behandeling en  verzending van kennisgevingen 
vast. 
1.2 Status en verdere ontwikkelingen van de richtsnoeren 
Status :  
Dit zijn operationele richtsnoeren. Deze richtsn oeren zijn door de Commissie vastgesteld na 
raadpleging van de lidstaten in het RAPV-com ité overeenkomstig de raadplegingsprocedure. 
Zij vormen daarom het referentie document voor de toepassing va n de bepalingen van de RAPV 
die betrekking hebben op RAPEX en voor kenn isgevingen overeenkomstig artikel 11 van de 
RAPV. 
Verdere ontwikkelingen : 
Deze richtsnoeren zullen in het licht van erva ringen en nieuwe ontwikkelingen worden 
aangepast. De Commissie zal ze, zo nodig, actualiser en of wijzigen in overleg met het comité als 
bedoeld in artikel 15 van de RAPV. 
1.3 Voor wie zijn de richtsnoeren bedoeld 
Deze richtsnoeren zijn bedoeld voor de nation ale autoriteiten van de lidstaten die zijn 
aangewezen om als contactp unten aan het RAPEX-netwer k deel te nemen en die 
verantwoordelijk zijn voor de kennisgevingspro cedure van artikel 11 van de richtlijn. De 
Commissie zal deze richtsnoeren als referentiedo cument gebruiken voor het beheer van RAPEX 
en de kennisgevingsprocedure van artikel 11 van de richtlijn. 
2. ALGEMEEN TOEPASSINGSGEBIED VAN RAPEX 
2.1 Definitie van de onder de RAPV vallende pr oducten en criteria voor de toepassing van 
deze definitie op de doelstellingen van RAPEX 
De bepalingen van de RAPV, en in het bijzonder de RAPEX-procedure, zijn van toepassing op 
consumentenproducten die een ernstig risico voor  de consument inhouden, voor zover er in het 
Gemeenschapsrecht geen specifieke bepalingen met dezelfde doelstelling  zijn. Voorbeelden van 
producten waarop RAPEX van toepassing is, zijn speelgoedartikelen, huis houdelijke apparaten, 
aanstekers, kinderverzorgingsart ikelen, auto’s en banden. 
De onder de RAPV vallende producten worden als vo lgt gedefinieerd in artikel 2, onder a), van de 
RAPV: 
"product": een product dat – ook in het kader van een dienstverrichting – bestemd is voor de consument of 
waarvan redelijkerwijs kan worden verwacht dat het do or de consument kan worden gebruikt, ook al is het 
niet voor hem bestemd, en dat in het kader van een hand elsactiviteit tegen betaling of gratis wordt geleverd 
of beschikbaar gesteld, ongeacht of het nieuw, t weedehands, of opnieuw in goede staat gebracht is." 
De volgende elementen zijn in  het bijzonder van belang: 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/92
- de producten moeten bestemd zijn voor en wo rden geleverd of besc hikbaar worden gesteld 
aan de consument; of 
- de producten moeten onder redelijkerwijs  te verwachten omstandigheden door de 
consument kunnen worden gebruikt, ook al zijn ze niet voor hem bestemd. Hiertoe worden 
ook producten gerekend die van beroepsmatig  gebruik naar de consumentenmarkt zijn 
"overgegaan". Met andere woorde n, producten die oorspronkelij k voor beroepsmatig gebruik 
zijn ontwikkeld en tot de markt zijn toegelat en als producten voor beroepsbeoefenaars en die 
later ook aan consumenten zijn verkocht; 
- producten waarin wordt voorzien in het kader van een dienstverrichting: de RAPV is ook van 
toepassing op producten die aan de consumen t worden geleverd of beschikbaar worden 
gesteld in het kader van een aan  hem verleende dienst. Consum entenproducten worden vaak 
beschikbaar gesteld in het kader van bep aalde diensten (bijvoorbeeld het huren van 
machines). Apparatuur die door een dienstver lener voor het verlenen van een dienst wordt 
gebruikt, valt buiten het toepassingsgebie d van de RAPV, met name materieel waarmee 
consumenten zich voortbewegen of reizen en  dat door een dienstverlener wordt bediend. 
2.2 Producten die van het toepassingsgebied va n RAPEX zijn uitgesloten, omdat hiervoor 
specifieke en gelijkwaardige ve reisten voor de snelle uitwis seling van informatie gelden 
De volgende producten zijn van het toepassingsg ebied van RAPEX uitgesloten, omdat ze onder 
gelijkwaardige bij communautaire wetgeving vastgestelde kennisgevingsprocedures vallen: 
- farmaceutische producten die onder de Richtlijnen 75/319/EEG3 en 81/851/EEG4 vallen; 
- actieve implanteerbare medische hulpmi ddelen die onder de Richtlijn 90/385/EEG5, 
medische hulpmiddelen die onder de Richtlijn 93/42/EEG6 vallen en medische hulpmiddelen 
voor in-vitrodiagnostiek die onder de Richtlijn 98/79/EG7 vallen; 
- levensmiddelen en diervoeders die onder Verordening (EG) nr. 178/20028 vallen. 
Meer informatie over de relatie tussen de ve rschillende kennisgevingsprocedures die bij het 
Gemeenschapsrecht zijn vastgesteld, is te vinden in hoofdstuk 9.1 en in de afzonderlijke “Gids 
over de relatie tussen de richtlijn inzake al gemene productveiligheid (RAPV) en bepaalde 
sectorale richtlijnen met bepalingen inzake productveiligheid9”. 
2.3 Maatregelen, besluiten en acties di e krachtens RAPEX moet en worden gemeld 
Artikel 8 van de RAPV bevat een indicatieve lijst van de verschillende typen maatregelen en acties 
van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten die krachtens RAPEX moet en worden gemeld. Het 
zijn maatregelen en acties om: 
- voorwaarden te verbinden aan het in de handel brengen van een product; 
                                                           
3 PB L 147 van 9.6.1975, blz. 13. Richtlijn zoals laatstel ijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/38/EG (PB L 139 van 10.6.2000, 
blz. 28). 
4 PB L 317 van 6.11.1981, blz. 1. Richtlijn zoals laatstel ijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/37/EG (PB L 139 van 10.6.2000, 
blz. 25). 
5  PB L 189 van 20.7.1990, blz. 17 
6 PB L 169 van 12.7.1993 
7  PB L 331 van 7.12.1998, blz. 1 
8 Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de 
algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelen wetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor 
voedselveiligheid en tot vaststelling va n procedures voor voedselveiligheidsaang elegenheden. PB L 031 van 1.2.2002, blz. 
1. 
9 http://europa.eu.int/comm/consumers/cons_safe/prod_safe/gpsd/revisedGPSD_en.htm 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 L 151/93
- een product in de handel te laten br engen met waarschuwingen voor risico’s; 
- consumenten te waarschuwen voor ee n aan een product verbonden risico; 
- de levering, aanbieding of uitstalling van een product tijdelijk of definitief te verbieden; 
- het uit de handel nemen of het terugr oepen van een produc t te organiseren; 
- producenten en distributeurs te gelasten een prod uct uit de handel te nemen, terug te roepen 
en te vernietigen. 
Andere maatregelen en acties waar toe de autoriteiten kunnen over gaan en die zij moeten melden, 
zijn: 
- overeenkomsten met producenten en distributeurs  over de noodzakelijke acties om de aan 
producten verbonden risico’s te voorkomen; 
- overeenkomsten met producenten en distribut eurs om het uit de handel nemen, het 
terugroepen en het vernietigen van producten of andere relevante acties gezamenlijk te 
organiseren; 
- overeenkomsten met producenten en distributeu rs om het terugroepen en het vernietigen 
van een product te coördineren. 
De lidstaten moeten al dit soort maatregele n melden, ook als er op nationaal niveau 
waarschijnlijk beroep hiertegen zal worden ingesteld of al is ingesteld of als er publicatieplichten 
gelden. De lidstaten geven in de ke nnisgeving aan of de maatregel de finitief is (omdat zij niet is 
aangevochten door de fabrikant of importeur of omda t zij definitief is bekrachtigd) of dat beroep 
hiertegen waarschijnlijk is of al is ingesteld. De Commissie moet in ieder geval van iedere verdere 
wijziging van de maatregel in kennis worden gesteld. 
Producenten en distributeurs zijn ingevolge artike l 5 verplicht de nationale autoriteiten in te 
lichten over vrijwillige acties of maatregelen om risico’s voor de consument te voorkomen. 
Indien het product een ernstig risico inhoudt, dienen de autoriteiten de Commissie van deze 
vrijwillige maatregelen in kennis te stellen (zie hoofdstuk 4.3). 
2.4 Overige informatie over ernstige risico ’s die via RAPEX kan worden uitgewisseld 
De lidstaten kunnen de Commissie informeren over: 
- het bestaan van een ernstig risico, voordat ze to t maatregelen of acties besluiten (artikel 12, 
lid 1, derde alinea). In derg elijke gevallen moeten de RAPEX-contactpunten de Commissie 
ook van de eindbeslissing op de hoogte stellen; 
- maatregelen met betrekking tot een specifieke pr oductieserie die door een lidstaat wegens een 
ernstig risico uit de handel wordt genomen, en doorgeven wanneer alle producten uit deze 
serie door de lidstaat uit de handel zijn genomen; 
- besluiten van de douaneautoriteiten om prod ucten aan de EU-grenzen te blokkeren of te 
weigeren, indien het geblokkeer de of geweigerde consumente nproduct een ernstig risico 
inhoudt. De contactpunten moeten deze inform atie aan hun douaneautoriteiten doorgeven 
(zie bijzonderheden in hoofdstuk 8.3). 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/94
De Commissie kan informatie over producten met een  ernstig risico voor de gezondheid van de 
consument ontvangen uit derde land en of via gelijkwaardige info rmatiesystemen die door andere 
organisaties, waaronder niet-EU-landen, zijn opge zet. De Commissie evalueert de informatie en 
geeft deze zo nodig door aan de lidstaten. 
Dergelijke aanvullende informatie over ernstige risico’s die via RAPEX kan worden uitgewisseld, 
vereist geen formele reactie van de lidstate n noch het gebruik van een standaardformulier. 
2.5 Criteria voor het melden van maatregelen met betrekking tot risico’s die zich niet buiten 
het grondgebied van een lidstaat uitstrekken 
Maatregelen en acties met betrekking tot risico’s  waarvan de gevolgen zich niet buiten het 
grondgebied van een lidstaat uitstrekken, zijn va n het toepassingsgebied van RAPEX uitgesloten.  
Dergelijke maatregelen en acties kunnen echter in sommige gevallen van belang zijn voor de 
handhavingsautoriteiten van de overige lidstaten.  Om te beoordelen of er  bij een maatregel met 
betrekking tot een risico met plaatselijke gevolgen sprake is van informatie over 
productveiligheid die voor de overige lidstate n van belang kan zijn, moet de autoriteit 
bijvoorbeeld nagaan of de maatregel is genomen naar aanleiding van een nieuw type risico dat 
nog niet in eerdere kennisgevinge n is gemeld, dan wel betrekking heeft op een nieuw risico dat 
voortvloeit uit een combinatie van producten, of dat zij een nieuwe gevaar lijke groep of categorie 
van producten betreft. 
Maatregelen tegen door particulieren verkocht e tweedehands producten en op bestelling 
gemaakte producten met een ernstig risico zijn van het toepassingsgebied van RAPEX 
uitgesloten, indien de lidstaat die de maatrege l heeft genomen uit de bestaande informatie kan 
opmaken dat het product niet in een ande re lidstaat kan worden aangetroffen. 
Gelet op het vrije verkeer van producten op Eu ropees niveau, de openheid van de Europese 
economie en het feit dat consumenten niet all een op hun thuismarkt producten kopen maar ook 
tijdens vakanties in het buitenland of via inte rnet, worden de contactpunten ertoe aangemoedigd 
acties te melden wanneer onduidelijk is of het risi co voor de overige lidstaten van belang kan zijn. 
3. CRITERIA VOOR HET VASTSTELLEN VAN ERNSTIGE RISICO’S 
3.1 Definitie van ernstig risico  i n  d e  R A P V  e n  d o e l s t e l l i n g en van de aanwijzingen voor 
ernstige risico’s 
‘Ernstig risico’ wordt in artikel 2, onder d), van de  RAPV als volgt gedefinieerd: “ernstig risico: een 
ernstig risico dat snel ingrijpen van de overheid  vereist, met inbegrip van risico’s waarvan de 
gevolgen zich niet onmiddellijk voordoen”. 
Deze definitie van ernstig risico wordt door tw ee belangrijke elementen gekenmerkt. Ten eerste 
omvat zij alle soorten ernstige risico’s voor de  consument die een produc t kan inhouden (zowel 
onmiddellijke gevaren als mogelijke risico’s op lange termijn); ten tweede gaat het om risico’s die een snel ingrijpen vereisen. 
In de volgende punten worden algemene aanwijzingen gegeven om de autoriteiten beter in staat 
te stellen de ernstgraad van een risico te beoordele n en te bepalen of snel ingrijpen noodzakelijk 
is. De doelstelling is de autoriteiten te helpen  die gevallen te identificeren waarop het begrip 
‘ernstig risico’ in de zin van de RAPV van toepassi ng is. De richtsnoeren in dit hoofdstuk zijn niet 
uitputtend en er is niet geprobeerd met alle mo gelijke factoren rekening te houden. De nationale 
autoriteiten moeten elk geval afzonderlijk beoor delen. Daarbij moeten ze rekening houden met 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 L 151/95
de in deze richtsnoeren uiteenge zette criteria, alsook met hun eigen ervaringen en praktijken, 
overige belangrijke overwegi ngen en passende methoden. 
3.2 Criteria om de ernstgraad van risico’s te bepalen 
Een consumentenproduct kan een of meer intrin sieke gevaren inhouden. Er zijn verschillende 
typen gevaren (chemische, mechanische, elektrische of thermische eigenschappen, straling, enz.). 
Het gevaar vertegenwoordigt het intrinsieke verm ogen van het product om de gezondheid en de 
veiligheid van gebruikers onder bep aalde omstandigheden aan te tasten.  
De ernst van elk type gevaar kan een graad worden toegekend, gebaseerd op kwalitatieve en soms 
kwantitatieve criteria die betrekking hebben op  het type schade dat de producten kunnen 
veroorzaken. 
Het kan gebeuren dat niet alle afzonderlijke pr oducten het gevaar in kwestie inhouden, maar 
slechts enkele van de in de handel gebrachte ex emplaren. Meer bepaald, het gevaar kan verband 
houden met een gebrek dat slechts voorkomt bij enkele exemplaren van een bepaald type 
product (merk, model, enz.) dat in de handel is  gebracht. In dergelijke  gevallen moet worden 
overwogen hoe groot de kans is dat het ge brek/gevaar in het product aanwezig is.  
De kans dat een gevaar daadwerkelijk negatieve ge volgen voor de gezondheid/veiligheid heeft, 
hangt af van de mate waarin de consument aan  dat gevaar wordt blootgesteld wanneer hij het 
product gebruikt zoals de bedoeling is of zoals redelijkerwijs kan worden verwacht gedurende de 
levensduur van het product. In sommige gevalle n kunnen ook meer dan éé n persoon tegelijk aan 
bepaalde gevaren worden blootgesteld. Bij de bepa ling van de risicograad van een product door 
de ernst van het gevaar en de blootstelling hieraan te combiner en, moet ook worden overwogen 
in hoeverre de blootgestelde consument de gev aarlijke situatie kan voorkomen of hierop kan 
reageren. Dit zal afhangen van de aanduiding van het gevaar, de gegeven waarschuwingen en de 
kwetsbaarheid van de blootgestelde consument. 
Rekening houdend met bovenstaande overweging en, kan de volgende conceptuele benadering 
handhavingsambtenaren helpen bepalen of een spec ifieke gevaarlijke situatie als gevolg van een 
consumentenproduct een ernstig risico in de zin van de RAPV is.  
De ambtenaar moet: 
- als eerste stap, tabel A gebruiken om de ern st te bepalen van het re sultaat van het gevaar, 
afhankelijk van de ernst van het gevaar en de waarschijnlijkheid dat het gevaar zich onder 
de gebruiksomstandigheden voordoet, als ook van de mogelijke gevolgen van de 
intrinsieke gevaarlijke eigenschappen van he t product voor de gezondheid/veiligheid; 
- als tweede stap, tabel B gebruiken om de ern st van het resultaat nader te beoordelen aan 
de hand van het type consument en, voor normale volwassenen, het gegeven dat het 
product al dan niet over adequate waarschu wingen en beveiligingen beschikt en het 
gevaar al dan niet voldoende duidelijk is om de risicograad kwalitatief te kunnen bepalen. 
Tabel B geeft de ernst van het resu ltaat van tabel A aan wanneer er sp rake is van een ernstig risico 
en snel optreden van de handhavingsautoriteiten vereist is. 
Tabel A: Risico-inschatting: ernst en w aarschijnlijkheid van gezondheidsschade/ 
veiligheidsverlies 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/96
In tabel A worden de twee belangrijkste fa ctoren voor de inschatting van het risico 
gecombineerd, namelijk de ernst en de waarschijnlijkheid van gezondheidsschade/ 
veiligheidsverlies. De volgende definities van ern st en waarschijnlijkheid zijn vastgesteld om de 
keuze van de juiste waarden te vergemakkelijken. 
Ernst 
De ernst wordt beoordeeld aan de  hand van de mogelijke gevolgen van de gevaren van het 
product in kwestie voor de gezo ndheid/veiligheid. Er moet speciaal voor elk type gevaar een 
categorie worden vastgesteld10. 
Bij de beoordeling van de ernst moet ook rekeni ng worden gehouden met het aantal mensen dat 
nadeel zou kunnen ondervinden van een gevaarlijk product. Dit be tekent dat het risico van een 
product dat voor meer dan één persoon tegelijk  een gevaar zou kunnen inhouden (bijvoorbeeld 
brand of gasvergiftiging door een gastoestel), in een hogere ernstcategorie moet worden 
ingedeeld dan een gevaar dat a lleen één persoon kan treffen. 
De eerste inschatting van het risico moet zich rich ten op het risico voor één persoon die aan het 
product wordt blootgesteld en mag niet worden be ïnvloed door de omvang van de bevolking die 
gevaar loopt. Voor de autoriteiten kan het echt er gerechtvaardigd zijn rekening te houden met 
het totale aantal mensen dat aan een product wordt blootgesteld, wanneer zij besluiten welke 
acties moeten worden ondernomen. 
Voor vele gevaren kan men onwaarschijnlijke om standigheden bedenken die tot zeer ernstige 
gevolgen zouden kunnen leiden, bijvoorbeeld over een kabel strui kelen, vallen, het hoofd stoten 
en hieraan overlijden, ofschoon een minder ernsti g gevolg waarschijnlijker is. De beoordeling van 
de ernst van het gevaar moet worden gebaseerd op  redelijk bewijs dat de  gevolgen, geselecteerd 
voor het kenmerken van het gevaar, zich tijdens het te verwachten gebruik kunnen voordoen. Dit 
bewijs kan bijvoorbeeld bestaan uit de ergste  ervaringen met soortgelijke producten. 
Totale waarschijnlijkheid 
Dit begrip verwijst naar de waarschijnli jkheid van negatieve gevolgen voor de 
gezondheid/veiligheid van een persoon die aan een gevaar wordt blootgesteld. Het houdt geen 
rekening met het totale aantal mensen dat gevaar loopt. Daar waar in de gids wordt verwezen 
naar de waarschijnlijkheid dat een product gebreken  heeft, moet dit begrip niet worden toegepast 
                                                           
10 Zo kunnen bij bepaalde mechanische risico’s de volgende omschrijvingen van de ernstcategorieën worden 
voorgesteld, met typische letsels: 
Gering Ernstig Zeer ernstig 
<2% arbeidsongeschiktheid, 
gewoonlijk omkeerbaar, behandeling in ziekenhuis niet vereist 2 – 15% arbeidsongeschiktheid, 
gewoonlijk onomkeerbaar, behandeling in ziekenhuis vereist  
>15% arbeidsongeschiktheid, gewoonlijk onomkeerbaar  
Kleine snijwonden Ernstige snijwonden  Ernstig letsel aan interne organen 
Kleine fracturen Verlies van vinger  of teen Verlies van ledematen 
 Schade aan gezichtsvermogen Verlies van gezichtsvermogen 
 Gehoorschade Gehoorverlies 
 
 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 L 151/97
indien het mogelijk is elk van de exemplaren met gebreken te identi ficeren. In die situatie worden 
de gebruikers van de producten met gebreken aan het volle risico blootgesteld, terwijl de 
gebruikers van de overige producten aan geen enkel risico worden blootgesteld. 
De totale waarschijnlijkheid is de som van alle relevante waarschijnlijkheden: 
- de waarschijnlijkheid dat het product een ge brek heeft of krijgt (indien alle producten 
het gebrek hebben, is de waarschijnlijkheid 100%) 
- de waarschijnlijkheid dat het product ne gatieve gevolgen heeft voor een normale 
gebruiker die gedurende het be doelde of het redelijkerwijs  te verwachten gebruik van 
het product met gebreken wordt blootgesteld. 
Deze twee waarschijnlijkheden worden in de volgende tabel gecombineerd tot een totale 
waarschijnlijkheid die in tabel A wordt overgenomen. 
 
 
Totale waarschijnlijkheid van 
gezondheidsschade/veiligheidsverlies Waarschijnlijkheid van gevaarlijk 
product 
  1% 10% 100% 
(Alle) 
Gevaar is altijd aanwezig; gezondheidsschade/ veiligheidsverlies kan zich voordoen bij te verwachten gebruik Middel-
hoog 
 Hoog 
 Zeer 
hoog  
Gevaar kan zich voordoen in één onwaarschijnlijke situatie of in twee mogelijke omstandigheden Laag 
 Middel-
hoog  Hoog Waarschijn-
lijkheid van gezondheids-schade/ veiligheids-verlies bij regelmatige blootstelling aan gevaarlijk 
product Gevaar doet zich alleen voor als 
diverse onwaarschijnlijke omstandigheden samenvallen Zeer laag Laag Middel-
hoog  
 
 
De combinatie van de ernst en de totale waarschijn lijkheid in tabel A levert een schatting van de 
ernst van het risico op. De nauwkeurigheid van deze  beoordeling hangt af van de kwaliteit van de 
informatie waarover de handhavingsambtenaar beschikt. De beoordeling moet echter worden 
aangepast aan wat de maatschappij als risico aa nvaardbaar vindt. De maatschappij aanvaardt in 
sommige omstandigheden, zoals autorijden, grotere risico’s dan in andere omstandigheden, zoals 
speelgoed voor kinderen. Tabel B wordt gebruikt om deze factor in te calculeren. 
Tabel B Bepaling van risicograad: type  persoon, kennis van het risico en 
voorzorgsmaatregelen 
De maatschappij aanvaardt in sommige omstandig heden grotere risico’s dan in andere. De 
belangrijkste factoren waardoor een risicogr aad als ernstig wordt beschouwd, zijn: de 
kwetsbaarheid van het type persoon en, voor norm ale volwassenen, de kennis van het risico en 
de mogelijkheid om voorzo rgsmaatregelen te nemen. 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/98
Kwetsbare personen 
Er moet rekening worden gehouden met het type  persoon dat een product gebruikt. Indien het 
waarschijnlijk is dat het product door kwetsbar e personen zal worden gebruikt, moet eerder van 
een ernstig risico worden uitgegaan. Hierna worden twee categorieën van kwetsbare personen 
voorgesteld, met voorbeelden: 
 
Zeer kwetsbaar Kwetsbaar 
Blind Slechtziend 
Zwaar gehandicapt Gedeeltelijk gehandicapt 
Hoogbejaard Bejaard 
Zeer jong (<3 jaar) Jong (3 – 11 jaar) 
 
Normale volwassenen 
De ernst van het risico moet voor normale volw assenen alleen worden aangepast, indien het 
gevaar duidelijk en noodzakelijk voor het func tioneren van het product is. Met betrekking tot 
normale volwassenen is voor de ernst van de risico graad bepalend of het gevaar duidelijk is en of 
de fabrikant passende voorzorgsm aatregelen heeft genomen om het product veilig te maken en 
van beveiligingen en waarschuwingen te voorzien , vooral wanneer het gevaar niet duidelijk is. 
Bijvoorbeeld, indien een product van passende waarschuwingen en beveiligingen is voorzien en 
het gevaar duidelijk is, hoeft een hoge ernstgraad  van het resultaat niet gepaard te gaan met een 
h o g e  r i s i c o g r a a d  ( t a b e l  B ) ,  h o e w e l  m a a t r e g e l e n  n o o d z a k e l i j k  k u n n e n  z i j n  o m  d e  v e i l i g h e i d  v a n  het product te verbeteren. Omgekeerd, indien he t product niet van passende beveiligingen en 
waarschuwingen is voorzien en het gevaar niet du idelijk is, kan de risicograad hoog zijn ondanks 
een middelhoge ernstgraad va n het resultaat (tabel B). 
 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie   
 
 
 L 151/99 
 Risicobeoordeling consumentenproducten voor de RAPV  
Tabel A – Risico-inschatting  Tabel B – Bepaling van risicograad  
Nee Ja Nee Ja Passende waarschuwi
gen en beveiligingen? 
Nee Nee Ja Ja Gevaar duidelijk? 
Zeer hoog Hoog Zeer hoog 
Zeer hoog Hoog Middelh. Hoog 
Hoog Middelh. Laag Middelh. 
Middelh. Laag Zeer laag Laag 
Laag Zeer laag Zeer laag
is van een situatie met een ernstig risico en of er een snel optreden vereist is. 
De   ernstgraad Hoog  is onaanvaardbaar.  Er is sprake van een situatie met een ernstig risico en een snel optreden is geboden. Tabel A  - De waarschijnlijkheid is Hoog , omdat het gevaar bij alle producten aanwezig is en zich onder bepaalde omstandigheden 
voordoet. De ernstcategorie is Ernsti g     , dus de algemene ernstgraad is Hoog .  . 
Tabel B – De kettingzaag is bestemd voor gebruik door normale volwassenen, heeft een duidelijk gevaar, maar slechte beveiliging en. 
De risicograad is daarom Middelhoog . .   Tabel B   wordt gebruikt om de risicograad te bepalen aan de hand van het type gebruiker en, voor normale volwassenen, de mate  waarin  
een product van passende waarschuwingen en beveiligingen is voorzien en het gevaar voldoende duidelijk is, alsook om vast te st ellen oTabel A  wordt gebruikt om de ernst te bepalen van het resultaat van de combinatie van de ernst en de waarschijnlijkheid van een mogelij ke  
schadelijke uitwerking van het gevaar op de gezondheid/veiligheid (zie tabellen in tekst).  
Deze procedure wordt voorgesteld om handhavingsambtenaren te helpen bepalen of een specifieke gevaarlijke situatie 
als gevolg van een consumentenproduct onaanvaardbaar is en een ernstig risico in de zin van de RAPV vormt. 
Voorbeeld  (aangegeven door pijlen hierboven): Een kettingzager heeft een diepe snijwond in zijn hand opgelopen. De kettingzaag  
blijkt een slecht ontworpen beveiliging te hebben waardoor de hand van de gebruiker naar voren kon glijden en met de  
zaag in aanraking kon komen. De handhavingsambtenaar komt tot de volgende riscobeoordeling:  ERNSTIG RISICO – SNEL OPTREDEN VEREIST Ernst È gezondheid/veiligheid 
Alg. 
ernstgraad  
resultaat  Kwetsbare personen Normale volwassenen 
Gering Ernstig Zeer ernstig Zeer 
kwetsbaar Kwetsbaar Waarschijnlijkheid 
Ègezondheid/ veiligheid
Laag risico – actie onw Middelhoog risico –enkele 
maatregelen vereist 
 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/100
4. INHOUD VAN RAPEX-KENNISGEVINGEN 
4.1Op het kennisgevingsformuli er in te vullen informatie 
De informatie moet zo volledig mogelijk zijn: de contactpunten moeten  alle velden van het 
kennisgevingsformulier invullen (bijlage I van de richtsnoeren). Indien bepaalde informatie niet 
beschikbaar is, moet dit worden vermeld en toegelicht. Er moet een tijdschema worden 
opgegeven voor het verstrekken van de ontbrekende informatie. 
De verantwoordelijkheid voor de verstrekte inform atie ligt bij de kennisgevende lidstaat (RAPV, 
bijlage II, punt 10). 
De kennisgeving moet alle noodzakelijke gegeve ns omvatten om het gevaarlijke product te 
identificeren, de oorsprong te achterhalen, de verkoop- en distributiekanalen vast te stellen en de 
hieraan verbonden risico’s te bepa len, enz, zodat zij van nut kan zi jn voor de autoriteiten van de 
overige lidstaten bij hun markttoezichtactiviteiten. 
Indien de bekendmaking van de informatie de bescherming van rechtsakten, controle- en 
onderzoeksactiviteiten of het beroepsgeheim zou ondermijnen, mag om een vertrouwelijke 
behandeling worden verzocht, tenzij  er sprake is van een algemeen  belang van hogere orde bij  
het vrijgeven van de informatie om de gezond heid en de veiligheid  van de consument te 
beschermen. 
De kennisgevende lidstaat kan ook verzoeken om ee n vertrouwelijke behandeling van de bijlagen 
bij de kennisgeving, zoals rechtsakten, di e geen relevante informatie voor de 
consumentenbescherming bevatten en moeten worden beschermd. 
Het publiek heeft ingevolge de RAPV toegang tot informatie ov er de veiligheidseigenschappen 
van producten, de aard van het risico, de prod uctidentificatie en de genomen maatregelen. 
De contactpunten moeten met speciale aandacht nag aan of de volgende essentiële informatie in 
de kennisgeving is opgenomen: 
- een uitvoerige beschrijving van het product (w aaronder, indien mogelijk, de douanecode van 
het product) met een foto, zodat de handha vingsautoriteiten het product gemakkelijker 
kunnen identificeren. De identificatie en de beschrijving van het product moeten nauwkeurig 
zijn, zodat het product niet wordt verward met soortgelijke producten van dezelfde categorie 
die wel veilig zijn; 
- de risicobeoordeling, waaronder met name de  resultaten van de door de autoriteit 
uitgevoerde tests; 
- het toepassingsgebied, de aard, de duur en de  follow-up van de maatregel die is genomen om 
het risico te vermijden. De ke nnisgevende lidstaat moet de Commissie op de hoogte stellen 
van iedere wijziging van de maatregel en van de  eindbeslissing over het product in kwestie. 
De lidstaat geeft in de kennisgeving aan of de maatre gel definitief is (d.w.z. dat zij niet door de  
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/101
 
- fabrikant of importeur is aangevochten of bij een gerecht dat geen ho ger beroep toelaat is 
bevestigd) of dat beroep hiertegen kan worden of  al is ingesteld. Iedere wijziging van de 
maatregel moet in ieder geval aan de Commissie worden meegedeeld; 
- de noodzakelijke informatie om de distributi ekanalen en de oorsprong van het product vast 
te stellen, in het bijzonder de  producent, de importeur of exporteur, alsook overige 
informatie om het product op te sporen. 
Indien producten uit derde landen worden ingevoerd, moeten, om onderzoek door de 
autoriteiten van het derde land van oorsprong van het product te vergemakkelijken, ook de 
volgende documenten en inform atie worden doorgegeven (indie n beschikbaar): kopieën van het 
verkoopcontract, kredietbrief, uitvoerdatum en  plaats van uitvoer en serienummer van de 
producten. 
4.2 Te verstrekken informatie over maatre gelen met betrekking tot het gebruik van 
chemische producten 
Wanneer een krachtens artikel 11 of artikel 12 gemeld e maatregel erop gericht is het in de handel 
brengen of het gebruik van een chemische stof of een chemisch preparaat te  beperken, dienen de 
lidstaten zo snel mogelijk een samenvatting van of  verwijzingen naar de relevante gegevens over 
de stof of het preparaat in kwestie en over beke nde en beschikbare vervangingen over te leggen, 
indien deze informatie beschikbaar is. 
Zij melden ook de verwachte gevolgen van de maat regel voor de gezondheid  en de veiligheid van 
de consument, met een risicobeoordeling die is uitgevoerd overeenkomstig de algemene 
beginselen voor de risico-evaluat ie met betrekking tot chemische stoffen als bedoeld in artikel 10, 
lid 4, van Verordening (EEG) nr. 793/9311 in het geval van een bestaande stof of artikel 3, lid 2, 
van Richtlijn 67/548/EEC12 in het geval van een nieuwe stof. 
4.3 Kennisgeving van de vrijwillige maat regelen van producenten en distributeurs 
In artikel 5, lid 3, van de RAPV worden producen ten en distributeurs ertoe verplicht de nationale 
autoriteiten in kennis te stellen van vrijwillige acties of maatregelen om risico’s voor de 
consument te vermijden. 
In artikel 12, lid 1, vierde alinea, wordt bepaal d dat de lidstaten de Commissie in kennis moeten 
stellen van vrijwillige maatregelen van producenten en distributeurs  in het geval van een ernstig 
risico. 
Wanneer de autoriteiten informatie van producen ten en distributeurs ontvangen over een risico 
en de vrijwillige acties om dit risico te ve rmijden, bestuderen zij de ze informatie om te 
beoordelen of een kennisgeving aan de Commissie wegens een ernstig risico gerechtvaardigd is, 
met inachtneming van de criteria uiteengezet in hoofdstuk 3. 
                                                           
11 PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1. 
12 PB 196 van 16.8.1967, blz. 1/67. Richtlijn zoals laatst elijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/33/EG van de Commissie 
(PB L 136 van 8.6.2000, blz. 90). 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/102
Een dergelijke kennisgeving op communautair niveau is vereist in het geval van een ernstig risico 
waarvan de gevolgen zich tot buiten het grondg ebied van een lidstaat kunnen uitstrekken (met 
inachtneming van de criteria voor de kennisgev ing van plaatselijke gebeurtenissen: zie hoofdstuk 
2.5). 
De aan de Commissie doorgegeven informatie moet bijzonderheden van de vrijwillige acties van 
de producenten of distributeurs bevatten. Alle re levante informatie over het risico moet eveneens 
worden gemeld. Meer bepaald: 
- informatie om het product of een partij van producten te identificeren of op te  
sporen; 
- beschrijving van het risico; - identificatie van de producenten en distribut eurs die aan de uitvoering van de maatregel 
deelnemen; 
- beschrijving van de acties die producenten en  distributeurs hebben ondernomen om risico’s 
voor de consument te vermijden (toepassi ngsgebied, betrokken landen, toezicht); 
- eindbestemming van het gevaarlijke product (v ernietigen, opnieuw in goede staat brengen); 
- follow-up waartoe de nationale autoriteiten zu llen overgaan om de doeltreffendheid van de 
vrijwillige maatregelen van producente n en distributeurs te controleren; 
- acties die de producenten of distribut eurs in andere lidstaten ondernemen. 
5. TERMIJNEN VOOR DE INDIENING EN HET RONDZENDEN VAN RAPEX-
KENNISGEVINGEN 
5.1 Termijnen voor de indiening van de kennis gevingen bij de Commissie door de lidstaten 
Indien de bevoegde autoriteiten tot maatregelen13 tegen producten met een ernstig risico 
besluiten, dienen de nationale contactpunten de  Commissie zo spoedig mogelijk en uiterlijk 10 
dagen14 na het nemen van het besluit in kennis te stellen.  
Maatregelen of acties waarover overeenstemming is bereikt tussen autoriteiten en producten 
en/of distributeurs, worden zo spoedig mogelijk en uiterlijk 10 dagen na het bereiken van de 
overeenkomst aan de Commissie gemeld. 
De contactpunten dienen de Commissie informatie door te geven over vr ijwillige maatregelen 
van producenten en distributeurs die aan de autorite iten zijn gemeld wegens een ernstig risico en 
die zich tot buiten het grondgebied van de betr okken lidstaat uitstrekken.  Dit moet zo spoedig 
mogelijk gebeuren en uiterlijk 10 dagen nadat de  nationale autoriteit door de producent en/of 
distributeur is ingelicht. 
                                                           
13 In punt 2.3 van deze richtsnoeren worden de maatregelen,  besluiten en acties beschreven die krachtens RAPEX moeten 
worden gemeld. 
14 Alle in de tekst genoemde termijne n worden in kalenderdagen uitgedrukt. 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/103
In het geval van kennisgevingen die een noodmaat regel van de lidstaten (zoals gedefinieerd in 
hoofdstuk 7.1) vereisen, dient het kennisgeven de nationale contactpunt de Commissie zo 
spoedig mogelijk en uiterlijk drie dagen na de vaststelling van de maatrege l in kennis te stellen. 
Dit type kennisgeving moet steeds worden vooraf gegaan door een telefoontje naar het mobiele 
nummer van de Commissie voor RAPEX (met name  in het weekend en in vakantieperioden). 
Informatie over ernstige risico’s die via RAPEX moet worden uitgewisseld zoals beschreven in 
punt 2.4, wordt zo spoedig mogelijk en uiterlij k 10 dagen nadat het contactpunt is ingelicht, aan 
de Commissie doorgegeven. 
Indien de bevoegde autoriteiten tot maatregelen besluiten om het in de handel brengen of het 
gebruik van producten te beperken wegens een ri sico dat niet ernstig is, dienen de nationale 
contactpunten de Commissie zo spoedig mogelijk  en uiterlijk 15 dagen na het nemen van het 
besluit in kennis te stellen. 
Deze termijnen zijn van toepassing op de uitw isseling van informatie tussen de nationale 
contactpunten en de Commissie. Zij houden geen  rekening met nationale termijnen die binnen 
de lidstaten gelden (bijvoorbeel d tussen plaatselijke en centrale overheden). Op nationaal niveau 
moeten passende regelingen worden getroffen om  de snelle informatieoverdracht tussen de 
verschillende voor productveiligheid verantwoor delijke nationale autoriteiten te verzekeren. 
Deze termijnen gelden ongeacht eventuele beroep sprocedures van producent of distributeur of 
officiële publicatieplichten. 
5.2 Termijnen voor de verzending van de kennisgevingen aan alle lidstaten 
De Commissie geeft een kennisgeving alleen aan de contactpunten door, indien de 
kennisgevende lidstaat de essentië le informatie als beschreven in  hoofdstuk 4.1 heeft verstrekt. 
Zonder deze essentiële informatie zou een follow-up  door de overige lidstaten niet haalbaar zijn. 
De Commissie behandelt de ontvangen inform atie in overeenstemming met de urgentie: 
- kennisgevingen die een noodmaatregel van de li dstaten vereisen, worden door de Commissie 
als prioriteit behandeld. Ze worden zo snel mo gelijk en uiterlijk drie dagen na ontvangst aan 
de lidstaten doorgegeven; 
- waarschuwende kennisgevingen (artikel 12 van de RAPV) worden binnen vijf dagen na 
ontvangst aan de lidstaten doorgegeven. Deze categorie omvat maatregelen of acties van 
autoriteiten, overeenkomsten tussen autoriteiten en producenten en distributeurs over acties 
en vrijwillige maatregelen van producenten en distributeurs met betrekking tot producten die 
een ernstig risico inhouden; 
- overige informatie over ernstige risico’s die via RAPEX kan worden uitgewisseld, wordt 
binnen vijf dagen na ontvangst doorgegeven; 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/104
 
- kennisgevingen overeenkomstig artikel 11 van de RAPV worden binnen 15 dagen na 
ontvangst door de Commissie verzonden. Deze kennisgevin gen hebben betrekking op 
maatregelen van de autoriteiten om het in de  handel brengen van producten zonder ernstig 
risico te beperken, dergelijke producten ui t de handel te nemen of terug te roepen. 
5.3 Termijnen voor de bijwerking van de verstrekte informatie door de lidstaten 
De lidstaten dienen de Commissie van de wijzigin g of opheffing van maatregelen of acties in 
kennis te stellen, en wel uiterlijk vijf dagen nadat de bevoeg de autoriteiten het besluit hebben 
genomen de maatregel te wi jzigen of op te heffen. 
De lidstaten kunnen de Commissie informatie vers tekken voordat ze tot m aatregelen besluiten, 
zoals bepaald in artikel 12, lid 1, derde alinea, van de RAPV. De lidstaten bevestigen of wijzigen 
deze informatie binnen 45 dagen na de eerst e berichtgeving (RAPV, bijlage II, punt 4). 
6. FOLLOW-UP VAN RAPEX-KENNISGEVINGEN 
6.1 Acties van de lidstaten waarmee ze  aan de kennisgevingen gevolg geven 
Wanneer de lidstaten een kennisgeving ontvangen,  dienen zij alle verstrekte informatie te 
bestuderen, om: 
- na te gaan of het product op hun gr ondgebied in de handel is gebracht; 
- een onderzoek in te stellen teneinde alle belangrijke informatie te verzamelen; 
- een aanvullende risicobeoordeling  te verrichten (indien nodig); 
- te evalueren of er in hun eigen situat ie nationale maatregelen zijn vereist. 
6.2 Inhoud van de aan de Comm issie door te geven reactie 
Alleen kennisgevingen die een noodmaatregel van de lidstaten vergen en waarschuwende 
kennisgevingen (artikel 12) vereisen een reactie van de lidstaten waarbij ze de Commissie op de 
hoogte stellen van hun follow-up en conclu sies. Bij kennisgevingen ingediend krachtens 
artikel 11 en als “Overige informatie over ernstige risico’s die via RAPEX kan worden 
uitgewisseld” hoeven de lidstaten de Commissie d aarentegen niet door te geven welk gevolg ze 
aan de ontvangen inform atie hebben gegeven. 
Na ontvangst van een kennisgeving die een nood maatregel van de lidstaten vereist of een 
waarschuwende kennisgeving (artikel 12) dienen alle lidstaten de Commissie met behulp van het 
antwoordformulier in bijlage II te informeren over de conclusies van hun markttoezichtactiviteiten en in het bijzonder over: 
- het al dan niet aantreffen van het product; 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/105
 
- een afwijkende beoordeling van het gemelde risico; 
- de maatregelen die zijn getroffen of waartoe is besloten en de redenen die een afwijkende 
maatregel rechtvaardigen; 
- de speciale omstandigheden die het uitblijven  van acties of een follow-up rechtvaardigen. 
Indien het product in de EU is vervaardigd en  de kennisgevende lidstaat niet het land van 
oorsprong van het product is, moeten de autori teiten van de lidstaat waar het product is 
vervaardigd de Commissie op de hoogte stellen van:  
- contacten met de fabrikant; - de maatregelen die zijn getroffen om ervoor te  zorgen dat de fabrikant het probleem bij de 
bron oplost, indien dit passend is; 
- de distributeurs of detailhandelaars van het product in andere lidstaten. 
Indien het product niet in de EU is vervaardigd en  de kennisgevende lidstaat niet het land is waar 
het product voor het eerst op de markt is gebracht  in de EU, moeten de autoriteiten van dit land 
de Commissie op de hoogte stellen van: 
- contacten met de vertegenwoordiger van de fa brikant of met de importeur van het product; 
- de maatregelen die door de vertegenwoordiger van de fabrikant of door de importeur zijn 
getroffen om ervoor te zorgen dat het probleem bij de bron wordt opgelost; 
- de distributeurs of afnemers van he t product in de overige lidstaten. 
6.3 Verspreiding van de ontvangen reacties  onder de lidstaten door de Commissie 
De Commissie verzendt, als prioriteit, specifieke reacties: 
- op kennisgevingen die een dringende follow-up van de lidstaten vereisen; - met een afwijkende risicobeoordeling; - met een afwijkende maatregel voor de aanpak van het risico. 
De Commissie verzendt in wekelijkse rapporten reac ties die na het verstrijken van de termijn zijn 
ontvangen en reacties waarin zij ervan in kennis wordt gesteld dat: 
- dat het product is aangetroffen en dat er dienovereenkomstige acties zijn ondernomen; 
- dat er niet tot acties of een follow-up wordt overgegaan door de lidstaten; - dat het product niet op de na tionale markt is aangetroffen. 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/106
6.4 Termijnen binnen welke de lidstaten een reactie bij de Commissie moeten indienen 
Een goede follow-up door de Commissie is niet mo gelijk indien de lidstaten hun plicht op de 
ontvangen kennisgevingen te reageren, niet vervullen. 
De lidstaten dienen: - zo spoedig mogelijk en in iede r geval binnen 20 dagen te reageren  indien het een reactie is op 
een kennisgeving die een noodmaatre gel van de lidstaten vereist; 
- zo spoedig mogelijk en in ieder geval bi nnen 45 dagen te reager en in het geval van 
waarschuwende kennisgevingen betreffende maat regelen van autoriteiten, door autoriteiten 
en producenten en distributeurs overeengek omen acties of op communautair niveau 
gemelde vrijwillige acties die betrekking hebben op producten met een ernstig risico. 
Indien het product in de EU is vervaardigd en  de kennisgevende lidstaat niet het land van 
oorsprong van het product is, moeten de autoriteiten van de lidstaat waar het product is vervaardigd binnen 15 dagen op de kennisgeving reageren. Daarbij moeten zij informatie 
verstrekken over de contacten me t de fabrikant en de maatregelen die zij getroffen hebben om 
ervoor te zorgen dat de fabrikant het probleem bij de bron zal oplossen. Dezelfde termijn geldt 
voor de lidstaat waar de vertegenwoordiger van de fabrikant of de importeur van het product is 
g e v e s t i g d  i n  d e  g e v a l l e n  w a a r i n  h e t  p r o d u c t  n i e t  i n  d e  E U  i s  v e r v a a r d i g d  e n  d e  k e n n i s g e v e n d e  lidstaat niet het land is waar het product binnen de EU voor het eerst in de handel is gebracht. 
De lidstaten die meer dan 45 dagen na de verz enddatum van een kennisgeving nog niet op de 
kennisgeving hebben gereageerd, krijgen een he rinnering. Het RAPV-comité wordt eveneens op 
de hoogte gesteld van uitblijvende reacties. 
De Commissie zendt de reacties als volgt door: 
- zo spoedig mogelijk en in ie der geval binnen drie dagen indi en het een reactie is op een 
kennisgeving die een dringende follow-up van de lidstaten vereist; 
- zo spoedig mogelijk en in ie der geval binnen vijf da gen in het geval van andere reacties op 
kennisgevingen betreffende nationale maatrege len, overeenkomsten tussen autoriteiten en 
producenten of vrijwillige acties. 
7. ONDERZOEK VAN KENNISGEVINGEN DOOR DE COMMISSIE 
7.1 Onderzoek naar volledigheid en  juistheid van de kennisgevingen 
Het contactpunt van de Commissie controleert alle  via het systeem ontvangen informatie voordat 
het deze doorgeeft. De controle van de kennisgev ingen door de Commissie betekent niet dat de 
Commissie verantwoordelijkheid op zich n eemt voor de doorgezonden informatie. De 
verantwoordelijkheid blijft ruste n bij de kennisgevende lidstaat. 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/107
Er zijn speciale interne voorzieningen op gezet om de informatie aan de betrokken 
Commissiediensten door te geven. 
De bestudering omvat de volgende stappen om de informatie te controlere n en zo nodig aan te 
vullen: 
Controle op volledigheid : 
Indien de informatie niet volledig is, wordt he t contactpunt van oorsprong gevraagd deze aan te 
vullen. 
Indien het product in de EU is vervaardigd en  de kennisgevende lidstaat niet het land van 
oorsprong van het product is en er niet in ge slaagd is de voor de kennisgeving essentiële 
informatie te verkrijgen, neemt de  Commissie contact op met de auto riteiten van de lidstaat waar 
het product is vervaardigd, om de informatie over distributiekanalen en bestemmingen van het 
product volledig te maken. De autoriteiten van de  lidstaat van oorsprong zal worden verzocht 
deze informatie bij de producent of distributeurs in te winnen. 
Indien het product niet in de EU is vervaardigd en  de kennisgevende lidstaat niet het land is waar 
het product binnen de EU voor het eerst in de handel is gebracht en er niet in geslaagd is de voor de kennisgeving essentiële info rmatie te verkrijgen, neemt de Commissie contact op met de 
autoriteiten van de lidstaat waar het product binnen  de EU voor het eerst in de handel is gebracht, 
om informatie te verkrijgen over de mogelijke di stributie van het product naar andere lidstaten. 
De Commissie zal de ontvangen kennisgevingen controleren door: -  i n  h e t  a l g e m e e n  n a  t e  g a a n  o f  d e  o n t v a n g e n  i n f o r m a t i e  i n  o v e r e e n s t e m m i n g  i s  m e t  d e  E U -
wetgeving en met de bepalingen inzake het functioneren van RAPEX zoals gedefinieerd in 
deze richtsnoeren; 
- zo nodig contact op te nemen met het kennisgev ende land om extra informatie te verkrijgen. 
Classificatie: 
De kennisgevingen worden volgens de urgentie (R APV, Bijlage II, punt 11) in de volgende 
categorieën ingedeeld: 
a) kennisgevingen die een noodmaat regel van de lidstaten vereisen (ernstig risico, te verwachten 
behoefte aan maatregelen die op communaut air niveau worden overeengekomen en/of 
waarschijnlijke aandacht voor de kwestie van de politiek en/of de massamedia); 
b) waarschuwende kennisgevingen (artikel 12 va n de RAPV): maatregelen of acties tegen 
producten met een ernstig risico; 
c) kennisgevingen overeenkomstig artikel 11 va n de RAPV: maatregelen of acties van de 
bevoegde autoriteiten tegen producte n die geen ernstig risico inhouden; 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/108
d) alleen ter informatie: informatie over er nstige risico’s die via RAPEX moet worden 
uitgewisseld, zoals beschreven in hoofdstuk 2.4. 
Raadplegingen : 
Wanneer het gemelde product tot het toepassingsg ebied van een specifieke sectorale wetgeving 
behoort, vraagt het contactpunt van de Commissie zo nodig deskundig advies aan andere diensten van de Commissie. De Commissie kan, indien zij dit noodzakelijk acht, op eigen 
initiatief een onderzoek verrichten of  wetenschappelijk advies inwinnen. 
Onderzoek in databank : 
De lidstaten en de Commissie moeten iedere  onnodige overlapping  van kennisgevingen 
vermijden door eerdere kennisgev ingen te controleren in de databank waarvan de nationale 
autoriteiten of de Commissie gebruik kunnen maken. 
7.2 Controle in verband met he t toepassingsgebied van RAPEX 
De Commissie controleert of het gemelde prod uct een consumentenproduct is dat tot het 
toepassingsgebied van de RAPV be hoort, voor zover RAPEX-bepalingen van toepassing zijn, of 
onder een equivalent w aarschuwingssysteem valt. 
De Commissie gaat ook na of de kennisgeving aan de RAPV en aan de bepalingen betreffende het 
functioneren van RAPEX voldoet. 
De Commissie maakt geen risicobeoordeling van he t product. De lidstaten moeten daarom bij 
alle kennisgevingen een volledige samenvatting va n hun risico-evaluatie en van de resultaten van 
voor de beoordeling van de risicograad  uitgevoerde tests of analysen voegen. 
De Commissie baseert haar conclusies inzake de  classificatie van de kennisgeving in eerste 
instantie op de door de kennisgeven de lidstaat verstrekte informatie. 
Na de kennisgeving te hebben be studeerd, zal de Commissie deze  naar de overige lidstaten 
doorzenden of de kennisgevende lidstaat om opheldering of om  aanvullende informatie vragen. 
7.3 Bestudering van de follow-up 
Op grond van de bestudering van de uit de ke nnisgevingen en reacties verkregen informatie 
besluit de Commissie welke stappen passend zijn, zoals: 
- het RAPV-comité samen te roepen om de ontvan gen informatie en de verkregen resultaten te 
bespreken en de genomen maat regelen of de te treffen maatregelen te evalueren; 
- een onafhankelijke risicobeoordeling te vragen; - een onderzoek in te stellen, in samenwerking met de lidstaten; 
- een wetenschappelijk comité van de Commissie te raadplegen; 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/109
- de normalisatie-instituten de opdracht te ge ven nieuwe normen vast te stellen of bestaande 
normen te wijzigen indien er geen conseque nte veiligheidsvoorschriften voor een bepaalde 
categorie van producten beschikbaar zijn; 
- derde landen in te lichten; - voorstellen voor nieuwe of gewi jzigde wetgeving op te stellen; 
- de procedure voor een beschikking van de Co mmissie ingevolge artikel 13 van de RAPV te 
starten in dringende gevallen. 
15 dagen na het verstrijken van de periode waarin kon worden gereageerd (45 dagen na de 
verzending van de kennisgeving), zendt de Co mmissie de nationale contactpunten een verslag 
met: 
- de eindconclusie met betrekking tot de kenni sgeving waarbij rekening is gehouden met de 
informatie in de reacties van de lidstaten. Indi en er geen verdere follow-up nodig is, wordt het 
dossier gesloten. Indien zich later nieuwe on twikkelingen rond de kennisgeving voordoen, 
zal de Commissie het dossier heropenen; 
- de door de lidstaten te ondernemen vervolgacties indien er nog reacties ui tblijven of indien er 
verschillende nationale aanpakken zijn. 
Het RAPV-comité wordt regelmatig op de hoogte  gesteld van alle ontv angen kennisgevingen en 
van de follow-up. 
8. NETWERK VOOR UITWISSELINGEN VIA RAPEX 
8.1 Oprichting, door de lidstaten, van intern e netwerken om de relevante informatie te 
verzamelen en te verspreiden 
De lidstaten moeten ervoor zorgen dat er systeme n zijn op nationaal niveau die hun nationale, 
regionale of plaatselijke autoriteiten bewust ma ken van hun verantwoordelijkheden en van de 
stappen die zij moeten nemen om de overige diensten  te informeren indien er zich een probleem 
in hun gebied voordoet. 
De lidstaten moeten een interne structuur op richten met twee niveaus, bestaande uit: 
- één contactpunt voor alle uitwisselingen met de Commissie. Dit contactpunt zendt de 
Commissie en ontvangt van de Commissie alle  via RAPEX uitgewisselde informatie; en 
- een nationaal netwerk van alle autoriteit en die verantwoordelijk zijn voor de 
productveiligheid. Deze autoriteiten zenden naar het contactpunt en ontvangen van het 
contactpunt de kennisgevingen en reacties. De samenstelling van het netwerk moet aan de 
Commissie worden meegedeeld. 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/110
8.2 Aanwijzing van de autorite iten die de Commissie in ke nnis moeten stellen en die 
kennisgevingen van de Commissie ontvangen 
De belangrijkste taken van de nationale contactpunten zijn: 
a) alvorens een kennisgeving aan de Commissie te zenden 
- de van de nationale, regionale of plaatse lijke autoriteiten ontvangen informatie te 
verifiëren om te besluiten of het gebruik va n het RAPEX-systeem vereist is (op basis van 
de richtlijn, de richtsnoere n en eerdere ervaringen); 
- te controleren of het product reeds is gemeld  en of er informatie over het product is 
uitgewisseld om onnodige overlapping te vermijden; 
- te controleren of het kennisgevingsformulie r volledig is ingevuld en de informatie 
compleet is; 
- de informatie in een van de vooraf gedefi nieerde categorieën van kennisgevingen in te 
delen. 
b) na informatie van de Commissie te hebben ontvangen 
- de informatie door te geven aan de nationale,  regionale of plaatselijke autoriteiten die op 
de verschillende niveaus voor de prod uctveiligheid verantwoordelijk zijn; 
- de informatie te volgen; - de Commissie van hun conclusies op de hoogte te stellen. 
De nationale contactpunten moeten ook: 
- de door de Gemeenschap en nationale wetg eving opgelegde verplichtingen en vereisten 
voor producenten en distributeurs op he t gebied van de meld ing van gevaarlijke 
producten helpen uitleggen; 
- bijdragen tot de vorming van een netwerkc ultuur onder de verschillende nationale 
autoriteiten op de verschillende niveaus; 
- deze autoriteiten bij het gebruik van RAPEX assisteren; - ervoor zorgen dat de interne procedures voor de uitwisseling van informatie naar 
behoren werken. 
8.3 Het maken van afspraken over samenwerking  tussen de bevoegde autoriteiten, in het 
bijzonder met de douane. 
Besluiten van douanebeambten om  producten aan de EU-grenzen  om veiligheidsredenen te 
blokkeren of te weigeren, zijn ook voor marktto ezichtautoriteiten en de Commissie van belang. 
De rechtsgrondslag voor dergelijke besluiten wo rdt gevormd door Verordening (EEG) nr. 339/93 
van de Raad van 8 februari 199315 betreffende controles op de overeenstemming van uit derde 
landen ingevoerde producten met de op het ge bied van de productveiligheid toepasselijke 
                                                           
15 PB L 040 van 17/02/1993, blz. 1 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/111
voorschriften en Beschikking 93/583/ EEG van de Commissie van 28 juli 199316 waarin een 
prioritaire en niet-uitputtende lijst van producte n als bedoeld in artikel 8 van Verordening (EEG) 
nr. 339/93 van de Raad wordt vastgesteld. 
De contactpunten moeten de Commissie over de ze besluiten informeren. Deze informatie is 
alleen relevant indien het geblokkeerde of ge weigerde consumentenproduct een ernstig risico 
inhoudt. De Commissie geeft de informatie ve rvolgens door aan de contactpunten. Zij 
verspreiden deze informatie op hun beurt on der de douanebeambten in hun land, om te 
voorkomen dat deze producten tot de Europese markt worden toegelaten. 
De redenen voor het verbod op de toegang tot de EU moeten worden vermeld in de begeleidende 
documenten van de ge vaarlijke producten. 
De contactpunten moeten ook hun douaneautoriteit en op de hoogte stellen van de maatregelen 
en acties tegen ingevoerde producten met een ern stig risico waartoe de markttoezichtautoriteiten 
zijn overgegaan, teneinde de verdere invoer van hetzelfde product op de EU-markt te vermijden. 
8.4 Communicatiemiddelen, geldende praktische en technische regels 
Talen: 
De contactpunten in de lidstaten mogen de kenn isgeving in hun eigen landstaal en/of in het 
Engels opstellen. De kennisgevingen worden door  de Commissie in het Engels, Frans, Duits, 
Italiaans en Spaans vertaald. 
Verzending via internet 
Het RAPEX-systeem gebruikt een op intern et gebaseerde software-applicatie als 
communicatiemiddel tussen de contactpunten, di e zijn aangesloten op een databank met alle 
informatie van de kennisgevingen en reacties. Dit systeem, bereikbaar via 
https://reis.cec.eu.int/reis, bevat alle fo rmulieren en een gebruikershandleiding. 
Indien er technische problemen zijn met deze site, kunnen de contactpunten kennisgevingen en 
reacties verzenden via e-mail (mailbox: Sanco-Reis@c ec.eu.int), of per fax indien (en alleen indien) 
de verzending via e-mail niet mogelijk is ((32) (0)2 296 43 23). 
Bereikbaarheid buiten kantooruren en perman ente bezetting tijdens sluitingsperioden: 
Aangezien noodsituaties zich buiten kantooruren kunnen voordoen, moeten de lidstaten ervoor 
zorgen dat er in dringende gevallen contac t kan worden opgenomen met hun nationale, 
regionale of plaatselijke autoriteiten, bijvoorb eeld voor kennisgevingen die een noodmaatregel 
van de lidstaten vereisen. 
                                                           
16 PB L 279 van 12/11/1993, blz. 0039 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/112
Veranderingen bij de nationale contactpunten moeten onverwijld aan de Commissie worden 
meegedeeld, die deze gegevens aan de overige lidstaten doorgeeft. 
De Commissie zorgt ervoor dat het RAPEX-syst eem tijdens weekenden, sluitingsdagen en 
vakanties naar behoren functioneert. 
Weekenden :  
De contactpunten kunnen de voor RAPEX-activite iten verantwoordelijke ambtenaren in geval 
van nood telefonisch bereiken (m obiele telefoon). Zo kan snel een vroege waarschuwingsactie 
worden georganiseerd. 
Langere sluitingsperioden :  
Er zij op gewezen dat het contactpunt van de Commissie ook tijdens vakanties bereikbaar is 
dankzij het gebruik van een mobiele telefoon en een laptop die via internet op het systeem kan 
worden aangesloten. Wanneer er zich een no odsituatie voordoet, moeten de nationale 
contactpunten, alvorens de kennisgeving aan de Commissie te zenden, via een mobiel nummer 
contact opnemen met de ambtenaar van de Co mmissie die verantwoordelijk is voor de 
permanente bezetting. Dit nummer zal aan de co ntactpunten worden doorgegeven voordat de 
vakantieperiode aanvangt. 
De contactpunten wordt ook verzocht ervoor te zorg en dat zij eveneens bereikbaar zijn tijdens de 
weekenden, korte sluitingsperioden en vakantiepe rioden. Voor de RAPEX-contactpunten is door 
de Commissie een lijst opgesteld met telefoo nnummers, e-mailadressen en faxnummers voor 
noodsituaties, om ervoor te zorgen dat de RAPEX-deelnemers onverwijld kunnen worden 
bereikt. Elke wijziging aan de ze gegevens dient aan de Commi ssie te worden meegedeeld. 
9. COÖRDINATIE TUSSEN RAPEX EN ANDERE 
KENNISGEVINGSPROCEDURES 
 
9.1 Gevallen waarin een krachtens RAPEX ge melde maatregel ook krachtens een andere 
procedure moet worden gemeld 
Wanneer een maatregel met bindende wette lijke gevolgen betrekking heeft op 
consumentenproducten die onder een specifie ke communautaire wetgeving vallen, zoals 
speelgoed, elektrische apparatuur, enz., moet de ze ook krachtens de van toepassing zijnde 
sectorspecifieke kennisgevingsprocedure (vrijwar ingsclausule) worden gemeld. Voor het RAPEX-
systeem en de sectorspecifieke vrijwaring sclausules gelden afzonderlijke wettelijke 
meldingsverplichtingen, omdat ze verschillende doeleinden hebben. 
Voor meer informatie over de relatie tussen de kennisgevingsprocedures en de doeleinden ervan, 
zie de afzonderlijke “ Gids over de relatie tussen de richtlijn in zake algemene productveiligheid (RAPV) en 
bepaalde sectorale richtlijnen met be palingen inzake productveiligheid17”. 
                                                           
17 http://europa.eu.int/comm/consumers/cons_safe/prod_safe/gpsd/revisedGPSD_en.htm 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/113
9.2 Regelingen ter vereenvoudiging van de  indiening van kennisgevingen ingevolge 
verschillende systemen 
Wanneer producten onder een andere communautaire wetgeving met een 
kennisgevingsprocedure voor nationale maatrege len vallen (vrijwaringsclausule), zorgt de 
Commissie, via haar interne procedures, ervoor dat de nationale autoriteiten met één enkele 
kennisgeving voldoen aan de verschillende ui t communautaire wetgeving voortvloeiende 
verplichtingen tot het in ke nnis stellen van de Commissie. 
Een gemeenschappelijk kennisgev ingsformulier voor de vrijwa ringsclausule van Richtlijn 
88/378/EEG inzake de veiligheid van speelgoed18 en voor RAPEX is opgenomen in bijlage III. 
10. KENNISGEVINGEN OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 11 VAN DE RAPV 
10.1 Toepassingsgebied va n deze kennisgevingen 
De procedure van artikel 11 van de RAPV heeft betr ekking op de uitwisseling, tussen de lidstaten 
en de Commissie, van informatie over cons umentenproducten (zoals beschreven in 
hoofdstuk 2.1) die geen ernstig risico  v o o r  d e  g e z o n d h e i d  e n  d e  veiligheid van de consument 
inhouden (met inachtneming van de criteria voor ernstige risico’s als uiteengezet in hoofdstuk 3). 
De maatregelen die de lidstaten nemen, zoals die we lke zijn beschreven in hoofdstuk 2.3, om het 
in de handel brengen van producten zonder ern stig risico te beperken, moeten aan de Commissie 
worden gemeld onder opgave van de redene n voor het treffen va n deze maatregelen. 
De kennisgevende lidstaat stelt de Commissie op de  hoogte van iedere wi jziging van de genomen 
maatregel en van de eindbeslissing over het product in kwestie. 
Indien de lidstaat van oordeel is dat de gevolgen  van het risico zich niet buiten het grondgebied 
uitstrekken of kunnen uitstr ekken, moet deze de betrokken m aatregelen melden voor zover zij 
informatie opleveren die waarschijnlijk voor ande re lidstaten van belang is, zoals omschreven in 
hoofdstuk 2.5. 
10.2 Inhoud van de kennisgevingen 
De kennisgevende lidstaat moet in het kennisgevings formulier (bijlage I) de  volgende informatie 
verstrekken: 
- een uitvoerige beschrijving en een foto van he t product, zodat de handhavingsautoriteiten het 
product gemakkelijker kunnen identificeren; 
- de resultaten van de door de autoriteit uitgevoerde risicobeoordeling die de getroffen 
maatregel rechtvaardigen; 
- het toepassingsgebied, de aard, de duur en de  follow-up van de maatregel die is getroffen om 
het risico te vermijden;  
- informatie voor de vaststelling van de distribut iekanalen en de oorspro ng van het product en 
overige informatie om het product op te sporen. 
                                                           
18 PB L 187 van 16/07/1988, blz. 1 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/114
Indien al deze informatie niet beschikbaar is, moet dit met opgave van redenen worden vermeld. 
Daarnaast moet een tijdschema worden gegeve n voor het verstrekke n van de ontbrekende 
informatie. 
10.3 Verwerking van en termijne n voor het rondzenden van ke nnisgevingen overeenkomstig 
artikel 11 
De nationale contactpunten dienen de Commissie in kennis te stellen van de maatregelen en 
acties waartoe ze overgaan, en wel zo spoedig mo gelijk en in ieder geval binnen 15 dagen nadat 
de bevoegde autoriteiten hebben besloten het in de handel bren gen of het gebruik van producten 
wegens een risico te beperken. 
De termijn houdt geen rekening met een eventueel door de prod ucent of distributeur ingesteld 
beroep en met officiële publicatievereisten. 
De Commissie beoordeelt op basis van de informatie  in de kennisgeving of deze laatste aan de 
communautaire wetgeving en aan de richtsnoeren vo ldoet. Zij neemt, indien nodig, contact op 
met het kennisgevende land om aanvu llende informatie te verkrijgen.  
De Commissie zendt de kennisgeving binnen 15 da gen na de ontvangstdatum door aan de 
overige lidstaten, tenzij zij tot de conclusie komt dat de maatregel niet aan de vereisten voldoet. In 
dat geval neemt de Commissie contact op met de li dstaat die met de actie is gestart, waarbij zij 
redenen voor haar conclusie toelicht. 
De lidstaat die met de actie is gestart, kan de kennisgeving opnieuw indienen, daarbij rekening 
houdend met het commentaar van de Commissie. 
Bij deze procedure zijn de an dere lidstaten die een nieuwe kennisgeving krachtens artikel 11 
ontvangen, niet verplicht de Commissie over de  follow-up van de kennisgeving te berichten. 
10.4 Praktische regels voor de verzending van kennisgevingen overeenkomstig artikel 11 
De contactpunten en de Commissie maken gebruik va n de internetsite http s://reis.cec.eu.int/reis 
voor de verzending van kennisgevingen overee nkomstig artikel 11. Op deze site zijn het 
standaardformulier voor artikel 11 en de gebr uikershandleiding voor de internetapplicatie 
verkrijgbaar. 
Indien er technische problemen zijn met deze site, kunnen de contactpunten de kennisgevingen 
per e-mail (mailbox: Sanco-Reis@cec.eu.int) of, indi en (en alleen indien) de  verzending per e-mail 
niet mogelijk is, per fax ((32)  (0)2 296 43 23) verzenden. 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/115
(Bijlage I) 
KENNISGEVINGSFORMULIER 
 
□ kennisgeving overeenkomstig arti kel 11 van Richtlijn 2001/95/EG 
□ kennisgeving overeenkomstig arti kel 12 van Richtlijn 2001/95/EG 
□ kennisgeving die een noodmaatregel van de lidstaten vergt 
ALGEMENE INFORMATIE 
01. Kennisgevend land en contactpersoon:  
02. Datum van kennisgeving: 
PRODUCT 
03. Categorie van produc ten en douanecode:  
04. Productnaam, merk, prij s en land van oorsprong:  
05. Type/modelnummer/streepjescode/code van de partij:  06. Beschrijving/foto (formaat .jpg) va n het product en zijn verpakking:  
07. Van toepassing zijnde normen of voorschriften: 
08. Bewijs van overeenstemming:  
PRODUCENT 
09. Naam, adres en contactgegevens van de  fabrikant of zijn vertegenwoordiger: 
10. Naam, adres en contactgegeven s van de exporteur/importeur:  
DISTRIBUTEUR en DETAILHANDELAAR 
11. Naam, adres en contactgegevens van de distributeurs of hun vertegenwoordigers: 
12. Leverancier (winkel, supermarkt, via po st, internet) en land en van bestemming: 
GEVAAR 
13. Type risico:  
14. Samenvatting van de resultaten van tests/analysen en conclusies:  
15. Beschrijving van ongevallen die hebben  plaatsgevonden:  
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/116
 
GETROFFEN MAATREGELEN 
16. Vrijwillige maatregelen (toepassingsgebied, aard en duur):  17. Verplichte maatregelen (toepassingsgebied, aard en duur):  
OVERIGE INFORMATIE 
18. Aanvullende informatie:  
 
 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/117
 
(Bijlage II) 
REACTIE OP EEN KENNISGEVING 
overeenkomstig artikel 12 van Richtlijn 2001/95/EG 
 
01. Reagerend land en contactpersoon: 
02. Datum van reactie: 
03. Kennisgevingsnummer, kennisg evend land en productnaam : 
04. Product aangetroffen:  ja/nee 
05. Risicobeoordeling:  
06. Vrijwillige maatregelen (toepassingsgebied, aard, du ur en rechtvaardiging): 
07. Verplichte maatregelen (toepassingsgebied, aard, du ur en rechtvaardiging): 
08. Duur:  
09. Overige informatie:  
 
 
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/118
(Bijlage III) 
KENNISGEVINGSFORMULIER VOOR SPEELGOED 
 
Het juiste vakje aanvinken:  
[ ] Kennisgeving overeenkomstig artikel 7 van 
Richtlijn 88/378/EEG van 3 mei 1988 inzake de veiligheid van speelgoed – Vrijwaringsclausule 
 Gebruik Deel 1  en
 2 van het formulier 
Verzenden via de Permanente Vertegenwoordiging 
bij de Europese Unie  bij het Secretariaat-generaal 
van de Commissie met elektronische kopie naar: Entr-Textile-Leather-Toys@cec.eu.int 
[ ] Kennisgeving overeenkomstig artikel 12 van 
Richtlijn 2001/95/EG inzake algemene productveiligheid en
 overeenkomstig 
artikel 7 van Richtlijn 88/378/EEG inzake de veiligheid van speelgoed Gebruik Deel 1  en
 2 van het formulier  
Verzenden via https://reis.cec.eu.int/reis en naar 
ENTR-Textile-Leather-Toys@cec.eu.int 
Als het een kennisgeving ingevolge een 
vrijwaringsclausule betreft, deze ook via de Permanente Vertegenwoordiging bij het Secretariaat-generaal van de Commissie verzenden. 
 
DEEL 1  
 
 
VRIJWARINGSCLAUSULE VAN ARTIKEL 7 VAN  
RICHTLIJN 88/378/EEG INZAKE DE  VEILIGHEID VAN SPEELGOED 
Het juiste vakje aanvinken en de redenen aangeven: 
 Niet-overeenstemmen is gevolg van: Redenen 
 [ ] Niet-naleving van de in artikel 3 
bedoelde fundamentele veiligheidsvoorschriften, indien het speelgoed niet aan de normen voldoet (artikel 7, lid 1, onder a))  
  
 [ ] Verkeerde toepassing van de 
normen (artikel 7, lid 1, onder b))  
 
 [ ] Leemte in de normen (artikel 7, 
lid 1, onder c))  
AANVULLENDE INFORMATIE IN BIJLAGE 
 Kopie van testrapporten, certificaten, 
onderzoeken, enz.  
 Kopie van de nationale maatregel  
 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/119
DEEL 2  
 
□ kennisgeving overeenkomstig arti kel 12 van Richtlijn 2001/95/EG 
□ kennisgeving die een noodmaatregel van de lidstaten vergt 
ALGEMENE INFORMATIE 
01. Kennisgevend land en contactpersoon:  
02. Datum van kennisgeving: 
PRODUCT 
03. Categorie van produc ten en douanecode:  
04. Productnaam, merk, prij s en land van oorsprong:  
05. Type/modelnummer/streepjescode/code van de partij:  06. Beschrijving/foto (formaat .jpg) va n het product en zijn verpakking:  
07. Van toepassing zijnde normen of voorschriften: 
08. Bewijs van overeenstemming: 
PRODUCENT 
09. Naam, adres en contactgegevens van de  fabrikant of zijn vertegenwoordiger: 
10. Naam, adres en contactgegeven s van de exporteur/importeur:  
DISTRIBUTEUR en DETAILHANDELAAR 
11. Naam, adres en contactgegevens van de distributeurs of hun vertegenwoordigers: 
12. Leverancier (shop, supermarkt, via post, internet) en landen van bestemming: 
GEVAAR 
13. Type risico:  
14. Samenvatting van de resultaten van de test/analysen en conclusies:  15. Beschrijving van ongevallen die hebben  plaatsgevonden:  
GETROFFEN MAATREGELEN 
16. Verplichte maatregelen (toepassingsgebied, aard en duur):  
OVERIGE INFORMATIE 
17. Aanvullende informatie:  
 NL Publicatieblad van de Europese Unie 30.4.2004 
 
 L 151/120
(Bijlage IV) 
TERMIJNEN voor NATIONALE CONTACTPUNTEN 
 
 
ACTIE  
TERMIJN 
(zie hoofdstuk 5) 
Kennisgevingen betreffende noodsituaties aan de Commissie 
zenden Z.s.m. of binnen 3 dagen 
De Commissie in kennis stellen van besluiten en acties: 
- waartoe de autoriteiten in het geval van ernstige 
risico’s zijn overgegaan; 
- die door autoriteiten en producenten en distributeurs 
zijn overeengekomen. Z.s.m. of binnen 10 
dagen 
De Commissie in kennis stellen van vrijwillige maatregelen 
van producenten en distributeurs Z.s.m. of binnen 10 
dagen 
Informatie over ernstige risico’s die via RAPEX kan worden uitgewisseld, aan de Commissie zenden Z.s.m. of binnen 10 
dagen 
De Commissie op de hoogte stellen van besluiten en acties van de autoriteiten in het geva l van producten die geen ernstig 
risico inhouden Z.s.m. of binnen 15 
dagen 
Informatie bevestigen of wijzigen die reeds vóór het nemen van een besluit over de maatregel werd verstrekt Z.s.m. of binnen 45 
dagen 
De Commissie op de hoogte stellen van de wijziging of opheffing van een gemelde maatregel of actie Z.s.m. of binnen 5 dagen 
Reageren op een kennisgeving die een noodmaatregel van de 
lidstaten vereist Z.s.m. of binnen 20 
dagen 
Reageren op een kennisgeving betreffende besluiten en acties van de autoriteiten, maatregelen en acties die door autoriteiten en producente n en distributeurs zijn 
overeengekomen of vrijwillige  maatregelen van producenten 
en distributeurs Z.s.m. of binnen 45 
dagen 
Reageren op kennisgevingen betreffende producten die op eigen grondgebied zijn vervaardi gd of voor het eerst in de 
handel zijn gebracht Z.s.m. of binnen 15 
dagen 
 
30.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 L 151/121
(Bijlage V) 
TERMIJNEN voor het CONTACTPUNT  
VAN DE COMMISSIE 
 
 
ACTIE TERMIJN 
(vanaf ontvangst van de 
informatie door de 
Commissie)  
Kennisgevingen betreffende noodsituaties aan de nationale 
contactpunten zenden Z.s.m. of binnen 3 dagen 
De nationale contactpunten in kennis stellen van besluiten en 
acties van de autoriteiten, maatregelen en acties die autoriteiten en producente n en distributeurs zijn 
overeengekomen en vrijwillige  maatregelen van producenten 
en distributeurs Z.s.m. of binnen 5 dagen 
Informatie over ernstige risico’s die via RAPEX kan worden 
uitgewisseld, aan de nationale contactpunten zenden Z.s.m. of binnen 5 dagen 
De nationale contactpunten kennisgevingen overeenkomstig 
artikel 11 van de RAPV zenden Z.s.m. of binnen 15 
dagen 
Reacties op kennisgevingen die een snelle follow-up van de 
nationale contactpunten vereisen, zenden  Z.s.m. of binnen 3 dagen 
Reacties op kennisgevingen van besluiten en acties van de 
autoriteiten, van maatregelen en acties die autoriteiten en producenten en distributeurs zijn overeengekomen, van vrijwillige maatregelen van producenten en distributeurs zenden Z.s.m. of binnen 5 dagen 
Een herinnering aan de nationale contactpunten zenden om 
hen erop te wijzen dat ze nog niet op een kennisgeving hebben gereageerd 45 dagen na verzending 
van de oorspronkelijke kennisgeving