BIJLAGE II

RAPPORTAGE VAN AANPASSINGEN EN AFLEIDING VAN TRANSACTIES IN HET KADER VAN STATISTIEKEN INZAKE BELEGGINGSFONDSEN, VERZEKERINGSINSTELLINGEN, PENSIOENFONDSEN EN LFI’S

DEEL 1

Algemene beschrijving van de procedure voor afleiding van transacties

1. Financiële transacties zijn nettoverwervingen van financiële activa of de nettotoenames van passiva voor elk type financieel instrument, d.w.z. de som van alle financiële transacties die in de betreffende referentieperiode plaatsvinden. Het kader voor het afleiden van transacties voor statistieken inzake activa en passiva van beleggingsfondsen, verzekeringsinstellingen, pensioenfondsen en LFI’s is gebaseerd op het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen dat gepubliceerd is als bijlage A bij Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 ) (hierna het “ESR 2010” genoemd). Indien nodig wordt in deze bijlage zowel wat betreft de inhoud van de gegevens als de namen van statistische concepten van die internationale norm afgeweken. Deze bijlage wordt geïnterpreteerd volgens het ESR 2010, tenzij Verordening (EU) nr. 1073/2013 (ECB/2013/38), Verordening (EU) nr. 1075/2013 (ECB/2013/40), Verordening (EU) nr. 1374/2014 (ECB/2014/50), Verordening (EU) 2018/231 (ECB/2018/2), of dit richtsnoer anders bepalen.

2. Ten behoeve van de statistieken inzake beleggingsfondsen, verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen, berekent de ECB de transacties door voor elke actief- en passiefpost het verschil te nemen tussen uitstaande bedragen op de rapportagedatums aan het einde van een periode en vervolgens het effect van ontwikkelingen die niet het gevolg zijn van transacties (“aanpassingen”) te verwijderen. Deze worden verdeeld in de categorieën “herindelingsaanpassingen” en “herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen ( 2 ) ”. Nationale centrale banken (NCB’s) rapporteren beide categorieën aan de ECB zodat deze niet-transactie-effecten uit de berekening van transacties kunnen worden verwijderd.

3. Voor statistieken inzake LFI’s worden de transacties rechtstreeks door NCB’s aan de ECB gerapporteerd, in plaats van de aanpassingen. De berekening van de transacties (hetzij rechtstreeks door informatieplichtigen, hetzij door NCB’s) moet consistent zijn met de algemene benadering van herindelingsaanpassingen en herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen zoals uiteengezet in deze bijlage.

4. Transacties worden in het algemeen berekend op nettobasis, d.w.z. er is geen vereiste om het brutobedrag van de financiële transacties of omzet te identificeren. Voor statistieken inzake beleggingsfondsen geldt echter een uitzondering ingeval afzonderlijke rapportage van nieuwe uitgiften en aflossingen van aandelen/rechten van deelneming in beleggingsfondsen gedurende de referentieperiode vereist is krachtens Verordening (EU) nr. 1073/2013 (ECB/2013/38).

5. Financiële transacties worden in het algemeen gewaardeerd tegen de transactiewaarde — de waarde waarvoor activa worden verworven/vervreemd en/of passiva worden gecreëerd, geliquideerd of geruild — die niet noodzakelijkerwijs dezelfde is als de marktprijs of de reële waarde van het activum ten tijde van de transactie. De transactiewaarde omvat geen vergoedingen voor verleende diensten, honoraria, commissies of vergelijkbare betalingen voor diensten.

6. De methodologie voor het afleiden van transacties wordt in deze bijlage uiteengezet. Deel 2 is gericht op de rapportageverplichtingen van de NCB’s inzake aanpassingen. Deel 3 behandelt de bijzondere aanpassingen die zijn aangebracht in de samenstelling van statistieken inzake beleggingsfondsen, verzekeringsinstellingen, pensioenfondsen en LFI’s.

DEEL 2

Rapportage van aanpassingen

7. In het kader van statistieken inzake beleggingsfondsen, verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen moeten NCB’s “herindelingsaanpassingen” en “herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen” aan de ECB rapporteren.

8. Afdeling 1 beschrijft de rapportage van herindelingsaanpassingen en geeft voorbeelden van gevallen van herindelingsaanpassingen. Afdeling 2 beschrijft de rapportage van herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen.

9. Voor aanpassingen geldt hetzelfde systeem voor dubbele boekhouding als voor uitstaande bedragen. In alle gevallen hebben aanpassingen een tegenpost, afhankelijk van de transactie of de nationale boekhoudkundige voorschriften.

Afdeling 1: Herindelingsaanpassingen

Afdeling 1.1. Algemene beschrijving

1. “Herindelingsaanpassingen” omvatten alle wijzigingen in de balansstanden van de referentiesector die het gevolg zijn van veranderingen in de samenstelling en structuur van de populatie van informatieplichtigen, wijzigingen in de indeling van financiële instrumenten en tegenpartijen, wijzigingen van statistische definities en de (gedeeltelijke) correctie van rapportagefouten, die allen tot een reeks breuken leiden en daardoor de vergelijkbaarheid aantasten van twee opvolgende uitstaande bedragen aan het einde van de periode. Uitbreidingen van het eurogebied kunnen worden beschouwd als een speciaal geval van herindeling.

2. NCB’s rapporteren de in dit richtsnoer gespecificeerde statistische gegevens betreffende herindelingsaanpassingen met behulp van rechtstreeks door de populatie van informatieplichtigen gerapporteerde statistische gegevens, toezichtgegevens, plausibiliteitscontroles, ad-hoc aanvragen (bv. in verband met uitschieters), nationale statistische vereisten, gegevens betreffende toetreders en uittreders van de populatie van informatieplichtigen, en eventuele andere aan hen ter beschikking staande bronnen. NCB’s stellen identificeren wijzigingen in uitstaande bedragen ten gevolge van herindelingen vast en rapporteren het nettobedrag. Een nettotoename in uitstaande bedragen wegens herindelingen wordt opgenomen met een positief teken, een netto afname in uitstaande bedragen met een negatief teken.

3. NCB’s mogen ramingen maken van herindelingsaanpassingen, in het bijzonder indien de statistische gegevens niet direct beschikbaar zijn of van slechte kwaliteit zijn. Van de ECB wordt niet verwacht ex-postaanpassingen te maken, tenzij NCB’s abrupte wijzigingen vaststellen als gevolg van herindelingen in de definitieve statistische gegevens die niet tijdig door de NCB gecorrigeerd kunnen worden. In dit geval mag de ECB ex-postaanpassingen maken met instemming van de betrokken NCB.

4. NCB’s geven minstens alle herindelingsaanpassingen boven 50 miljoen EUR door. Deze drempel moet NCB’s helpen te beslissen om al dan niet aanpassingen samen te stellen. Indien echter relatief gedetailleerde informatie wordt verzameld ongeacht de drempel, kan het averechts werken voor NCB’s om te proberen een dergelijke drempel toe te passen. Deze flexibiliteit laat de consistentie-eis tussen gerapporteerde statistische gegevens in een referentieperiode, en tussen verschillende rapportagefrequenties (d.w.z. tussen maandelijkse en statistische kwartaalgegevens gegevens in geval van beleggingsfondsen), onverlet.

5. NCB’s moeten rapportagefouten in de gegevens over uitstaande bedragen binnen de grenzen van artikel 3, lid 11, artikel 6, lid 6, artikel 9, lid 5, artikel 12, lid 5, artikel 15, lid 5, en artikel 17, lid 4, corrigeren zodra de fouten zijn geïdentificeerd. Idealiter verwijderen de correcties de fout volledig uit de gegevens, in het bijzonder indien de fout één enkele periode of een beperkte tijdspanne betreft. In deze omstandigheden treedt geen reeksbreuk op. Indien de fout echter invloed heeft op historische gegevens en geen correctie van gegevens uit het verleden wordt gemaakt of alleen voor een beperkte tijdspanne, treedt een reeksbreuk op tussen de eerste periode waarvoor een gecorrigeerd getal geldt, en de laatste periode met het onjuiste getal. In dit geval stellen NCB’s de grootte van de breuk vast en nemen een aanpassing op onder “herindelingsaanpassingen”. Dit is eveneens van toepassing op wijzigingen van statistische definities die van invloed zijn op gerapporteerde gegevens, evenals op breuken die het gevolg kunnen zijn van de introductie, wijziging of opheffing van extrapolatiemethoden.

Afdeling 1.2. Gevallen van herindelingsaanpassingen

Wijzigingen in de samenstelling van de populatie van informatieplichtigen

6. Wijzigingen in de samenstelling van de populatie van informatieplichtigen kunnen ertoe leiden dat activiteiten worden verplaatst over grenzen van economische sectoren. Dergelijke verplaatsingen zijn geen transacties en worden derhalve behandeld als een aanpassing in “herindelingen en overige aanpassingen”.

7. Een instelling die toetreedt tot de rapporterende sector, kan activiteiten verplaatsen naar de rapporterende sector, terwijl een instelling die de rapporterende sector verlaat, activiteiten uit de sector kan verplaatsen. Voor zover de toetredende instelling haar activiteiten echter opstart na toetreding tot de rapporterende sector, vertegenwoordigt dit een financiële transactie die niet uit de statistische gegevens wordt verwijderd. Evenzo, indien een uittredende instelling haar activiteiten reduceert alvorens uit de rapporterende sector te treden, wordt dit als een transactie in de statistische gegevens opgenomen.

8. Het netto-effect van de toetreders of uittreders op de geaggregeerde activa en passiva van de rapporterende sector wordt berekend door de eerst gerapporteerde activa en passiva van nieuwe toetreders en de laatst gerapporteerde activa en passiva van de uittreders samen te voegen en voor elke post het verschil tussen de twee te nemen. Dit nettogetal wordt opgenomen onder “herindelingsaanpassingen”. In bepaalde omstandigheden kan er een effect op de rapportage van tegenpartijen zijn en moet dit effect eveneens in de aanpassingen worden meegenomen als een wijziging in sector.

Wijzigingen in de structuur van de rapporterende sector

9. Wijzigingen in de structuur van de rapporterende sector doen zich voor in de context van intragroepreorganisaties of fusies, overnames en splitsingen. Deze vennootschappelijke herstructureringsoperaties leiden gewoonlijk tot wijzigingen in de waardering van financiële activa en passiva; herwaarderingsaanpassingen worden doorgevoerd ter weergave van deze wijzigingen en zorgen er aldus voor dat transacties correct worden afgeleid. Bovendien leiden dit soort operaties vaak tot de overdracht van financiële activa en passiva van de balans van de ene institutionele eenheid naar een andere (wijziging van eigendom). De grens voor het behandelen van activa-overdrachten als transacties wordt gedefinieerd door het bestaan van twee afzonderlijke institutionele eenheden die met wederzijdse instemming handelen. Indien de overdrachten echter plaatsvinden als het gevolg van de oprichting of verdwijning van een institutionele eenheid, moeten zij behandeld worden als “herindelingsaanpassingen”. Met name geldt dat, indien een fusie of overname leidt tot de verdwijning van een of meer institutionele eenheden, alle kruisposities die tussen de fuserende instellingen bestonden en gesoldeerd worden wanneer de instellingen ophouden te bestaan, uit het systeem verdwijnen, en herindelingsaanpassingen dientengevolge moeten worden gerapporteerd. Vennootschappelijke splitsingen worden symmetrisch behandeld.

Andere gevallen van herindelingsaanpassingen

10. Wijzigingen in de indeling naar sector of ingezetenschap van cliënten hebben een herindeling van activa/passiva ten opzichte van deze tegenpartijen tot gevolg. Dergelijke wijzigingen in classificatie kunnen zich om een aantal redenen voordoen, bijvoorbeeld omdat een overheidsentiteit van economische sector verandert na privatisering, of de kernactiviteit van vennootschappen verandert als gevolg van fusies/splitsingen. Op dezelfde wijze kan de indeling van de instrumentklasse van activa en passiva veranderen, bijvoorbeeld wanneer leningen verhandelbaar worden en dientengevolge voor statistische doeleinden beschouwd worden als schuldbewijzen. Aangezien deze herindelingen resulteren in veranderingen in de gerapporteerde uitstaande bedragen, maar geen transactie vertegenwoordigen, moet een wijziging ingevoerd worden om hun impact op de statistieken teniet te doen.

Bijzondere gevallen van statistieken inzake beleggingsfondsen — wijzigingen van het beleggingsbeleid

11. Wijzigingen in de rapporterende sector van beleggingsfondsen als gevolg van wijzigingen van het beleggingsbeleid (bv. aandelenfonds wordt omgevormd tot een gemengd fonds) worden geregistreerd als een financiële transactie en niet als een herindeling. Dit volgt uit het feit dat elke wijziging van het beleggingsbeleid moet worden overeengekomen door de beleggers voorafgaande aan de wijziging en dus beschouwd wordt als een actieve investeringsbeslissing. Een NCB mag alleen van deze gangbare benadering afwijken en een herindelingsaanpassing rapporteren indien zij over ex-ante-informatie beschikt dat aan de beleidswijziging geen bewuste beslissing van de beleggers ten grondslag lag.

12. Deze behandeling is eveneens van toepassing op informatieplichtigen die als gevolg van wijzigingen van het beleggingsbeleid van de rapporterende sector van geldmarktfondsen (GMF’s) overstappen naar de rapporterende sector van beleggingsfondsen en omgekeerd.

Afdeling 2: Herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen

Afdeling 2.1. Algemene beschrijving

13. “Herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen” die gerapporteerd worden in het kader van statistieken inzake beleggingsfondsen, verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen, omvatten i) aanpassingen voor afschrijvingen/afwaarderingen van leningen, ii) herwaarderingsaanpassingen wegens prijswijzigingen en iii) herwaarderingsaanpassingen wegens wisselkoerswijzigingen.

14. De aanpassing voor “afschrijvingen/afwaarderingen” verwijst naar het effect van wijzigingen in de waarde van op de balans opgenomen leningen die worden veroorzaakt door de toepassing van afschrijvingen/afwaarderingen van leningen.

15. De aanpassing van de prijsherwaardering van activa en passiva heeft betrekking op fluctuaties in de waardering van activa en passiva die het gevolg zijn van een wijziging in de prijs waartegen activa en passiva worden geboekt of verhandeld. In de tijd optredende wijzigingen in de waarde van uitstaande bedragen aan het einde van de periode, vanwege de gewijzigde referentiewaarde waartegen activa en passiva worden geboekt, d.w.z. winsten/verliezen op effectenbezit, zijn in de aanpassing inbegrepen. De aanpassing kan ook waarderingswijzigingen omvatten die voortvloeien uit transacties in activa/passiva, bv. gerealiseerde winsten/verliezen; rekening houdende met uiteenlopende nationale praktijken.

16. Tussen opeenvolgende rapportagedata optredende schommelingen in wisselkoersen ten opzichte van de euro leiden, uitgedrukt in euro, tot wijzigingen in de waarde van activa en passiva in buitenlandse valuta’s. Aangezien deze wijzigingen waarderingsverschillen vertegenwoordigen en geen financiële transacties zijn, moeten de waarderingseffecten vastgesteld worden zodat deze uitgesloten kunnen worden van transacties Herwaarderingsaanpassingen als gevolg van wisselkoerswijzigingen kunnen eveneens waarderingswijzigingen omvatten die voortvloeien uit transacties in activa/passiva, bv. gerealiseerde winsten/verliezen; rekening houdende met uiteenlopende nationale praktijken.

17. Ten behoeve van het doorgeven van statistische gegevens aan de ECB, moeten NCB’s verzekeren dat de in vreemde valuta’s luidende actief- en passiefposten in euro worden omgezet tegen de marktwisselkoersen die geldig zijn op de dag waarop de gegevens betrekking hebben. De referentiewisselkoersen van de ECB moeten worden gebruikt ( 3 )

Afdeling 2.2. Rapportage van herwaarderingsaanpassingen door NCB’s

18. Verordening (EU) nr. 1073/2013 (ECB/2013/38), Verordening (EU) nr. 1374/2014 (ECB/2014/50) en Verordening (EU) 2018/231 (ECB/2018/2) zijn flexibel wat betreft het soort statistische gegevens dat nodig is om de herwaarderingsaanpassingen van activa en passiva te berekenen en de vorm waarin deze gegevens dienen te worden verzameld en samengesteld. De beslissing inzake de methode wordt overgelaten aan de NCB’s.

19. Hieruit volgt dat, teneinde te voldoen aan hun verplichtingen met betrekking tot beleggingsfondsen, verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen inzake de in artikel 3, lid 4, artikel 6, lid 3, en artikel 9, lid 2, van dit richtsnoer gespecificeerde herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen, NCB’s mogelijk de aanpassingen moeten afleiden van de door de populatie van informatieplichtigen effectgewijs of elementgewijs gerapporteerde statistische gegevens of van rechtstreeks gerapporteerde statistische gegevens over transacties. NCB’s moeten mogelijk eveneens ramingen maken van aanpassingen met betrekking tot sommige uitsplitsingen die niet door de populatie van informatieplichtigen zijn gerapporteerd omdat zij niet als “minimumvereisten” worden beschouwd, d.w.z. in bijlage I, deel 3, tabel 3, bij Verordening (EU) nr. 1073/2013 (ECB/2013/38) en in bijlage I, deel 3, tabellen 3a en 3b, bij Verordening (EU) nr. 1374/2014 (ECB/2014/50).

Effectgewijs/elementgewijs gerapporteerde statistische gegevens

20. De in de artikel 3, lid 6, artikel 6, lid 4, en artikel 9, lid 3, genoemde herwaarderingsaanpassingen voor effectgewijs verzamelde effecten kunnen worden afgeleid volgens één van de volgende twee keuzemogelijkheden: Optie 1: informatieplichtigen rapporteren effectgewijs aan NCB’s statistische gegevens waarmee NCB’s herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen kunnen afleiden: — beleggingsfondsen rapporteren effectgewijs de krachtens bijlage I, deel 3, tabel 2, punten 1, 2 en 4 bij Verordening (EU) nr. 1073/2013 (ECB/2013/38) vereiste statistische gegevens; — verzekeringsinstellingen rapporteren effectgewijs de krachtens bijlage I, deel 3, tabellen 2.1 en 2.2, punten 1, 2 en 4, van bijlage I bij Verordening (EU) nr. 1374/2014 (ECB/2014/50) vereiste statistische gegevens; — pensioenfondsen rapporteren effectgewijs de krachtens bijlage I, deel 3, tabellen 2.1 en 2.2, punten 1, 2, en 4, bij Verordening (EU) 2018/231 (ECB/2018/2) vereiste statistische gegevens. Met deze gegevens kunnen NCB’s nauwkeurige informatie verkrijgen betreffende de aan de ECB voor te leggen herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen. Richtsnoeren voor de wijze waarop ramingen kunnen worden afgeleid overeenkomstig artikel 3, lid 7, artikel 6, lid 4, en artikel 9, lid 3, van dit richtsnoer zijn beschikbaar in de “Manual on investment funds statistics”, dat is gepubliceerd op de ECB-website. Optie 2: informatieplichtigen rapporteren transacties (d.w.z. samengevoegde bedragen van aankopen en verkopen van effecten gedurende de referentieperiode) effectgewijs aan NCB’s als volgt: — beleggingsfondsen rapporteren overeenkomstig van bijlage I, deel 3, tabel 2, punten 1 en 3, bij Verordening (EU) nr. 1073/2013 (ECB/2013/38); — verzekeringsinstellingen rapporteren overeenkomstig bijlage I, deel 3, tabellen 2.1 en 2.2, punten 1 en 3, bij Verordening (EU) nr. 1374/2014 (ECB/2014/50); — pensioenfondsen rapporteren overeenkomstig bijlage I, deel 3, tabellen 2.1. en 2.2, punten 1 en 3, bij Verordening (EU) 2018/231 (ECB/2018/2). NCB’s berekenen de herwaarderingsaanpassingen door het verschil te nemen tussen de uitstaande bedragen aan het einde de periode en door de in deel 2, afdeling 1, van deze bijlage genoemde transacties en in voorkomend geval herindelingsaanpassingen te verwijderen. NCB’s leggen de herwaarderingsaanpassingen voor aan de ECB overeenkomstig dit richtsnoer.

21. NCB’s kunnen een soortgelijke benadering volgen met betrekking tot andere activa dan effecten bij elementgewijs verzamelde statistische gegevens.

Geaggregeerde gerapporteerde statistische gegevens

22. Voor activa en passiva die op geaggregeerde wijze worden verzameld, kunnen de herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen worden afgeleid volgens één van de volgende drie keuzemogelijkheden: Optie 1: informatieplichtigen rapporteren geaggregeerde herwaarderingsaanpassingen (4). NCB’s die voor deze methode kiezen, voegen de door de informatieplichtigen gerapporteerde herwaarderingsaanpassingen samen met het oog op de indiening van de gegevens bij de ECB. Optie 2: informatieplichtigen rapporteren geaggregeerde transacties. Informatieplichtigen brengen transacties bijeen gedurende de referentieperiode en geven aan de NCB de waarde van aankopen en verkopen door. NCB’s die statistische gegevens over transacties ontvangen, berekenen de herwaarderingsaanpassingen door het verschil te nemen tussen de uitstaande bedragen aan het einde de periode en de in deel 2, afdeling 1, van deze bijlage genoemde transacties en herindelingsaanpassingen, naargelang het geval, te verwijderen. NCB’s leggen de herwaarderingsaanpassingen voor aan de ECB overeenkomstig dit richtsnoer. Optie 3: NCB’s leiden ramingen af uit de door informatieplichtigen verstrekte gegevens.

DEEL 3

Bijzondere voorschriften en aanpassingen

23. Rente op uitgegeven en aangehouden deposito’s, leningen en aangehouden en uitgegeven schuldbewijzen wordt op transactiebasis en als transactie geregistreerd totdat zij is betaald. De leidraad voor het instrument waarmee de lopende rente wordt geregistreerd in de door NCB’s aan de ECB voorgelegde statistische gegevens, verschilt evenwel naar gelang het statistieken inzake beleggingsfondsen, verzekeringsinstellingen, pensioenfondsen en LFI’s betreft.

24. In geval van statistieken inzake beleggingsfondsen, wordt lopende rente op deposito’s/leningen opgenomen onder “overige activa” of “overige passiva”, naargelang het geval. Lopende rente op aangehouden schuldbewijzen wordt opgenomen met het betreffende instrument. Uitgegeven schuldbewijzen worden niet als een afzonderlijke post geregistreerd en worden opgenomen onder “overige passiva”.

25. Ingeval van statistieken inzake verzekeringsinstellingen, wordt lopende rente in alle gevallen geregistreerd met het betreffende instrument.

26. Ingeval van statistieken inzake pensioenfondsen, wordt lopende rente in alle gevallen op basis van de best mogelijke raming geregistreerd met het betreffende instrument.

27. Ingeval van statistieken betreffende LFI’s, wordt lopende rente in alle gevallen opgenomen onder “overige activa” of “overige passiva”, naargelang het geval.

VERKLARENDE BEGRIPPENLIJST

Aandelenfondsen (equity funds): beleggingsfondsen die voornamelijk beleggen in aandelen. De criteria voor het indelen van beleggingsfondsen als aandelenfondsen worden ontleend aan de openbare prospectus, het fondsreglement, oprichtingsdocumenten, vastgestelde statuten of huishoudelijke reglementen, inschrijvingsdocumenten of beleggingscontracten, verkoopdocumenten, of andere verklaringen met een soortgelijk effect.

Beursverhandelde fondsen (exchange traded funds — ETF’s): een “icbe-ETF” zoals gedefinieerd in punt 3, alinea 4, van Richtsnoer (ESMA/2012/832) van de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) van 18 december 2012 betreffende ETF’s en andere kwesties in verband met icbe’s. ESMA definieert een icbe-ETF als een icbe waarvan tenminste één recht van deelneming of aandelencategorie gedurende de dag continu verhandeld wordt op ten minste één gereguleerde markt of multilaterale handelsfaciliteit met ten minste één marketmaker die handelt om te voorkomen dat de waarde van zijn rechten van deelneming ter beurze aanzienlijk afwijkt van de intrinsieke waarde en waar van toepassing de indicatieve intrinsieke waarde. Voor de toepassing van dit richtsnoer worden niet-icbe’s die voldoen aan de icbe-ETF-definitie van de ESMA hieronder begrepen.

Bijkantoren (branches): juridisch onzelfstandige, geen rechtspersoonlijkheid bezittende, entiteiten die volledig eigendom zijn van de moederonderneming.

Centrale overheid (central government): “centrale overheid” (subsector S.1311) heeft dezelfde betekenis als bedoeld in bijlage A, punt 2.114, bij Verordening (EU) nr. 549/2013.

Closed-end beleggingsfondsen (closed-end investment funds): beleggingsfondsen met een vast aantal uitgegeven aandelen wier aandeelhouders bestaande aandelen moeten kopen of verkopen om tot het fonds toe te treden, respectievelijk het fonds te verlaten.

Dochterondernemingen (subsidiairies): afzonderlijke rechtspersoonlijkheid bezittende entiteiten waarin een andere entiteit een meerderheidsbelang of een belang van 100 % heeft.

Financiële leases (financial leases): contracten waarbij de juridische eigenaar van een duurzaam goed (hierna de “leasegever” genoemd) dit uitleent aan een derde (hierna de “leasenemer” genoemd) voor het merendeel, zo niet voor de gehele economische levensduur van het goed, in ruil voor aflossingen die de kosten van het goed plus een toegerekende rentevergoeding dekken. De leasenemer wordt bovendien geacht alle voordelen te ontvangen die afgeleid kunnen worden uit het gebruik van het goed en de kosten en risico’s die samengaan met eigendom op zich te nemen.

Financiële vennootschappen die zich bezighouden met het verstrekken van leningen (financial corporations engaged in lending — FCL’s): als OFI’s ingedeelde, financiële vennootschappen die hoofdzakelijk zijn gespecialiseerd in het financieren van vermogensobjecten voor huishoudens en niet-financiële vennootschappen. Vennootschappen die gespecialiseerd zijn in financiële lease, factoring, hypothecaire leningen, en consumptieve kredietverlening, worden in deze categorie opgenomen. Deze financiële vennootschappen kunnen opereren in de juridische vorm van een bouwvereniging, gemeentelijke kredietinstelling etc.

Fondsenfondsen (funds of funds): beleggingsfondsen die hoofdzakelijk beleggen in aandelen of rechten van deelneming in beleggingsfondsen. De criteria voor het classificeren van beleggingsfondsen als fondsenfondsen worden ontleend aan de openbare prospectus, het fondsreglement, oprichtingsdocumenten, vastgestelde statuten of huishoudelijke reglementen, inschrijvingsdocumenten of beleggingscontracten, verkoopdocumenten, andere verklaringen met een soortgelijk effect.

Geaccepteerde herverzekering (accepted reinsurance): vertegenwoordigt het kapitaalbedrag dat wordt aangehouden door de verzekeringsinstelling ter tegemoetkoming aan vorderingen die voortvloeien uit haar toekomstige levensherverzekeringsverplichtingen.

Gemengde fondsen (mixed funds): beleggingsfondsen die zowel in aandelen als in obligaties beleggen zonder dat het beleid in overheersende mate op een van de twee soorten instrumenten is gericht. De criteria voor het indelen van beleggingsfondsen als gemengde fondsen worden ontleend aan de openbare prospectus, het fondsreglement, oprichtingsdocumenten, vastgestelde statuten of huishoudelijke reglementen, inschrijvingsdocumenten of beleggingscontracten, verkoopdocumenten, of andere verklaringen met een soortgelijk effect.

Gemengde verzekeringsinstellingen (composite insurance corporations): verzekeringsinstellingen waaraan vergunning is verleend om zowel levens- als schadeverzekeringsactiviteiten uit te oefenen. In geval van verzekeringsinstellingen die onderworpen zijn aan Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad (5), omvat dit verzekeringsinstellingen die vallen onder artikel 73, leden 2 en 5, van Richtlijn 2009/138/EG. Gemengde verzekeringsinstellingen mogen eveneens beschikken over een vergunning om herverzekeringsactiviteiten uit te oefenen (levens- en schadeverzekeringsactiviteiten, zulks afhankelijk van het nationale recht).

Gespecialiseerde financiële instellingen (onderverdeling van subsector S.125) (specialised financial corporations): “gespecialiseerde financiële instellingen” heeft dezelfde betekenis als bedoeld in paragraaf 2.93 van bijlage A bij Verordening (EU) nr. 549/2013.

Handelaren in effecten en derivaten (security and derivative dealers): als OFI’s ingedeelde, financiële vennootschappen die een vergunning hebben voor het verlenen van beleggingsdiensten aan derden door voor eigen rekening in financiële instrumenten te belegging als hun bedrijf, en die hoofdzakelijk de volgende activiteiten van financiële bemiddeling verrichten:

a) het voor eigen rekening en/of risico handelen, in de capaciteit van “handelaren in effecten en derivaten”, in nieuwe of uitstaande financiële instrumenten door aan- en verkoop van deze financiële instrumenten uitsluitend om voordeel te halen uit de marge tussen de aankoop- en verkoopprijs. Hieronder vallen eveneens marketmaking-activiteiten;

b) het overnemen van financiële instrumenten en/of plaatsen van financiële instrumenten met plaatsingsgarantie;

c) het assisteren van bedrijven bij de uitgifte van nieuwe financiële instrumenten door middel van de plaatsing van nieuwe financiële instrumenten met ofwel een plaatsingsgarantie of een stand-by- garantie aan uitgevers van nieuwe uitgiften.

Hedgefondsen (hedge funds): voor de toepassing van dit richtsnoer, elke collectieve beleggingsinstelling, ongeacht de juridische structuur ervan onder nationaal recht, die relatief onbeperkte beleggingsstrategieën toepast om positieve absolute rendementen te behalen, en waarvan de beheerders, naast een beheersvergoeding, worden beloond in verhouding tot de prestaties van het fonds. Voor dat doel kennen hedgefondsen weinig beperkingen ten aanzien van het type financiële instrumenten waarin ze kunnen beleggen en kunnen zodoende op een flexibele manier een breed scala aan financiële technieken toepassen, waaronder het hefboomeffect, short-selling of andere technieken. Deze definitie bestrijkt ook fondsen die volledig of gedeeltelijk in andere hedgefondsen beleggen mits ze aan de overige elementen van de definitie voldoen. Deze criteria om hedgefondsen te identificeren moeten worden beoordeeld aan de hand van de openbare prospectus, het fondsreglement, vastgestelde statuten of huishoudelijke reglementen, inschrijvingsdocumenten of beleggingscontracten, verkoopdocumenten, of verklaringen met een soortgelijk effect ten aanzie van het fonds.

Herverzekeringsinstellingen (reinsurance corporations): verzekeringsinstellingen waaraan een vergunning is verleend om herverzekeringsactiviteiten uit te oefenen, maar waaraan geen vergunning is verleend om directe verzekeringsactiviteiten uit te oefenen. Herverzekeringsactiviteiten kunnen levensverzekeringsactiviteiten, schadeverzekeringsactiviteiten of zowel levens- als schadeverzekeringsactiviteiten omvatten.

Instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) (Undertakings for Collective Investments in Transferable Securities — UCITS): beleggingsfondsen die zijn opgericht overeenkomstig Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad (6).

Levensverzekeringsinstellingen (life insurance corporations): verzekeringsinstellingen waaraan een vergunning is verleend om directe levensverzekeringsactiviteiten uit te oefenen, maar waaraan geen vergunning is verleend om schadeverzekeringsactiviteiten uit te oefenen. Aan levensverzekeringsinstellingen mag eveneens een vergunning worden verleend om herverzekeringsactiviteiten uit te oefenen (levens- en/of schadeverzekeringsactiviteiten, zulks afhankelijk van het nationale recht).

Obligatiefondsen (bond funds): beleggingsfondsen die voornamelijk beleggen in schuldbewijzen. De criteria voor het classificeren van beleggingsfondsen als obligatiefondsen worden ontleend aan de openbare prospectus, het fondsreglement, oprichtingsdocumenten, vastgestelde statuten of huishoudelijke reglementen, inschrijvingsdocumenten of beleggingscontracten, verkoopdocumenten of andere verklaringen met een soortgelijk effect.

Onroerendgoedfondsen (real estate funds): beleggingsfondsen die voornamelijk beleggen in onroerend goed. De criteria voor het indelen van beleggingsfondsen als onroerendgoedfondsen worden ontleend aan de openbare prospectus, het fondsreglement, oprichtingsdocumenten, vastgestelde statuten of huishoudelijke reglementen, inschrijvingsdocumenten of beleggingscontracten, verkoopdocumenten, of andere verklaringen met een gelijksoortig effect.

Open-end beleggingsfondsen (open-end investment funds): beleggingsfondsen waarvan de aandelen of rechten van deelneming op verzoek van de houders direct of indirect uit de activa van de onderneming worden ingekocht of afgelost.

Overige fondsen (other funds): beleggingsfondsen, niet zijnde obligatiefondsen, aandelenfondsen, gemengde fondsen, onroerendgoedfondsen of hefboomfondsen.

Private-equityfondsen (private equity funds): beleggingsfondsen zonder hefboom die voornamelijk investeren in aandeleninstrumenten en instrumenten die economisch gelijkwaardig zijn aan door niet-beursgenoteerde bedrijven uitgegeven aandeleninstrumenten. Een subcategorie van private-equityfondsen zijn durfkapitaalfondsen die investeren in opstartende bedrijven. Private equity fondsen (inclusief durfkapitaalfondsen) worden normaal opgezet als “closed-end”-fondsen of als commanditaire vennootschappen beheerd door een private-equity-onderneming of een durfkapitaalonderneming ingeval van durfkapitaalfondsen. Terwijl private-equityfondsen (inclusief durfkapitaalfondsen) worden geclassificeerd als beleggingsfondsen overeenkomstig artikel 1 van Verordening (EU) nr. 1073/2013 (ECB/2013/38), worden private-equity-ondernemingen en durfkapitaalondernemingen aangemerkt als financiële hulpbedrijven (ESR 2010, categorie S.126) indien zij alleen de activa beheren van private-equity-fondsen en durfkapitaalfondsen, en als overige financiële intermediairs (ESR 2010, categorie S.125) indien zij voor eigen rekening investeren in private equity.

Reconciliatiereserve (reconciliation reserve): reserves (bv. ingehouden winsten) zoals gedefinieerd in bijlage II bij Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2450 van de Commissie (7). De reconciliatiereserve is grotendeels het resultaat van verschillen tussen boekhoudkundige waardering en waardering overeenkomstig artikel 75 van Richtlijn 2009/138/EG.

Schadeverzekeringsinstellingen (non-life insurance corporations): verzekeringsinstellingen waaraan een vergunning is verleend om directe schadeverzekeringsactiviteiten uit te oefenen, maar waaraan geen vergunning is verleend om levensverzekeringsactiviteiten uit te oefenen. Aan schadeverzekeringsinstellingen mag eveneens een vergunning worden verleend om herverzekeringsactiviteiten uit te oefenen (levens- en/of schadeverzekeringsactiviteiten, zulks afhankelijk van het nationale recht).

Synthetische securitisaties (synthetic securitisations): securitisaties waarbij het kredietrisico van een activum of een pool van activa wordt overgedragen, zulks door middel van kredietderivaten, garanties, of een ander gelijkaardig mechanisme.

Traditionele securitisaties (traditional securitisations): securitisaties waarbij het kredietrisico van een activum of een pool van activa wordt overgedragen, hetzij door de overdracht van de juridische eigendom van, dan wel het economische belang in, de gesecuritiseerde activa, hetzij door middel van subdeelneming.

Verzekeringsgerelateerde securitisatietransacties (insurance-linked securitisations): securitisaties waarbij een overdracht van verzekeringspolissen wordt teweeggebracht door ofwel overdracht van juridische titel of economisch belang aan een LFI, ofwel door overdracht van verzekeringsrisico’s van een verzekerings- of herverzekeringsonderneming aan een LFI die haar blootstelling aan dergelijke risico’s volledig financiert door de uitgave van financieringsinstrumenten, en de terugbetalingsrechten van de investeerders in die financieringsinstrumenten achtergesteld zijn ten opzichte van de herverzekeringsverplichtingen van de LFI.

(1) Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie (PB L 174 van 26.6.2013, blz. 1).

(2) De categorie “herwaarderingsaanpassingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen” omvat afschrijvingen/afwaarderingen van leningen.

(3) Zie het persbericht van de ECB van 8 juli 1998 betreffende het invoeren van gemeenschappelijke marktnormen, welk persbericht beschikbaar is op de ECB-website: http://www.ecb.europa.eu

(4) Ingeval van statistieken betreffende beleggingsfondsen en overeenkomstig bijlage III bij Verordening (EU) nr. 1073/2013 (ECB/2013/38) verzamelen NCB's van beleggingsfondsen hetzij de gegevens betreffende herwaarderingen wegens prijs- en wisselkoerswijzigingen, hetzij alleen de nodige gegevens betreffende herwaarderingen wegens prijswijzigingen en de nodige gegevens die ten minste een uitsplitsing omvatten naar het Britse pond, de Amerikaanse dollar, de Japanse yen en de Zwitserse frank, om de herwaarderingen af te kunnen leiden die het gevolg zijn van wisselkoerswijzigingen.

(5) Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (PB L 335 van 17.12.2009, blz. 1).

(6) Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) (PB L 302 van 17.11.2009, blz. 32).

(7) Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2450 van de Commissie van 2 december 2015 tot vaststelling van technische uitvoeringsnormen met betrekking tot de templates voor de indiening van informatie bij de toezichthoudende autoriteiten overeenkomstig Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 347 van 31.12.2014, blz. 1).