ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(9)

De Luxemburgse autoriteiten hebben gedurende verscheidene decennia actief getracht de economie te diversifiëren door bepaalde sectoren te ontwikkelen, waaronder de ICT- en de ruimtevaartsector. Gezien de hoge arbeidskosten van het land schuilt het potentieel om alternatieve bronnen van groei aan te spreken in activiteiten met een hogere toegevoegde waarde. Een succesvolle diversificatie van de Luxemburgse economie hangt derhalve in grote mate af van sectoren die minder gevoelig zijn voor arbeidskosten. Deze sectoren steunen in belangrijke mate op onderzoek en innovatie, die gewoonlijk hoogtechnologisch en kennis zijn. Recent werd deze strategie aanzienlijk versterkt. Grote openbare investeringsprojecten, met onder meer maatregelen betreffende O&O en marktregulering, worden uitgevoerd om deze prioritaire sectoren te ontwikkelen. Tussen 2000 en 2016 heeft Luxemburg zijn openbare O&O-uitgaven vervijfvoudigd tot 0,60 % van het bbp. Deze investeringen hebben Luxemburg ertoe gebracht om snel een goed functionerend publiek onderzoekstelsel op te bouwen. Hoewel openbare O&O-investeringen boven het gemiddelde van de eurozone liggen, zijn de particuliere investeringen in O&O en de innovatieprestaties, zoals het Europees innovatiescorebord aangeeft, verder afgenomen. De structuur van de Luxemburgse economie verklaart gedeeltelijk de lagere O&O-intensiteit in het bedrijfsleven in vergelijking met andere landen, aangezien in de sectoren die het leeuwendeel van het Luxemburgse bbp uitmaken (te weten de dienstensector en in het bijzonder de financiële sector) gewoonlijk minder in O&O wordt geïnvesteerd. Niettemin is deze trend sterker in Luxemburg in vergelijking met het Uniegemiddelde, en is de O&O-intensiteit van 1,5 % van het bbp in 2000 gedaald tot 0,64 % van het bbp in 2016. De dalende trend op het vlak van particuliere investeringen wijst erop dat hinderpalen blijven bestaan. Voorts wijst dit erop dat de O&O-inspanningen van de overheid niet genoeg als hefbomen fungeren voor investeringen van het bedrijfsleven. Bijgevolg moet de opbouw van publieke onderzoekscapaciteit beter worden geïntegreerd in een allesomvattende benadering van innovatie. In 2017 is een nieuwe wet goedgekeurd ter vernieuwing van de steunregelingen voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie, die de reikwijdte van de beschikbare overheidssteun vergroot.
(7)

In het stabiliteitsprogramma 2018 wordt eraan herinnerd dat de kosten ten gevolge van de uitzonderlijke toestroom van vluchtelingen zijn toegenomen en dat de budgettaire impact daarvan aanzienlijk was in 2015-2016. Volgens het stabiliteitsprogramma 2017 zouden de kosten naar raming dalen met 0,15 % van het bbp in 2017. Dit cijfer is niet bevestigd in het stabiliteitsprogramma 2018 en is bijgevolg niet in aanmerking genomen door de Commissie. Bovendien werd in 2017 aan Finland een tijdelijke afwijking (0,5 % van het bbp) van het vereiste aanpassingstraject in de richting van de budgettaire middellangetermijndoelstelling toegestaan in het licht van belangrijke structurele hervormingen, in het bijzonder de pensioenhervorming van 2017 en het pact voor concurrentievermogen, met een positief effect op de langetermijnhoudbaarheid van de overheidsfinanciën. Voorts heeft Finland in 2017 een tijdelijke afwijking van 0,1 % van het bbp gekregen om rekening te houden met nationale investeringsuitgaven in door de Unie medegefinancierde projecten. Volgens een van de criteria om voor de laatstbedoelde afwijking in aanmerking te komen, mogen de totale overheidsinvesteringen niet dalen. De begrotingsresultaten voor 2017 laten een daling van de overheidsinvesteringen in 2017 zien ten opzichte van het voorgaande jaar, terwijl de investeringen in verband met de fondsen van de Unie naar schatting stabiel zijn gebleven. Daarom wordt ervan uitgegaan dat Finland niet meer in aanmerking komt voor een tijdelijke afwijking van 0,1 % van het bbp met betrekking tot nationale investeringsuitgaven in door de Unie medegefinancierde projecten in 2017. De resterende tijdelijke afwijkingen van het aanpassingstraject in de richting van de begrotingsdoelstelling op middellange termijn worden overgedragen zodat ze een periode van drie jaar bestrijken. Bijgevolg belopen de tijdelijke afwijkingen uit hoofde van de clausule inzake buitengewone gebeurtenissen en de clausule inzake structurele hervormingen 0,67 % van het bbp in 2018 en 0,5 % van het bbp in 2019.
(26)

Tegen de EU-tendens in is het percentage mensen dat het risico loopt op armoede of sociale uitsluiting, blijven toenemen en lag het met 30 % in 2016 ruim boven het Uniegemiddelde. Hierdoor worden vooral kinderen, flexwerkers en migranten getroffen. De inkomensongelijkheid is groot en neemt nog toe. In 2016 was het inkomen van de top 20 % van de huishoudens 6,3 maal hoger dan dat van de armste 20 %. Deze verhouding is nog groter voor mensen in werkende leeftijd, omdat het herverdelende effect van pensioenen niet is meegerekend. De invoering van een nieuwe permanente regeling om armoede te bestrijden (reddito di inclusione) is een belangrijke stap voorwaarts in het sociaal beleid. Dankzij deze regeling die is ontworpen als een algemene uitkering voor mensen die aan bepaalde armoedecriteria voldoen, zal het — thans geringe — effect van sociale uitkeringen op het terugdringen van armoede vergroten. De regeling is gebaseerd op solide governancemechanismen en zal stelselmatig worden geëvalueerd. Belangrijk is dat zij ook voorziet in een substantiële versterking van de sociale diensten van het land die met een personeelstekort kampen. Nauwere samenwerking tussen sociale diensten en arbeidsbemiddelingsdiensten, maar ook de toewijzing van voldoende middelen, zal van cruciaal belang zijn voor de soepele uitrol van de hervorming. In de regeling is het vroegere werkloosheidsstelsel (ASDI) opgenomen, als een eerste stap naar een rationalisering van de sociale uitgaven. Het Italiaanse zorgstelsel biedt universele dekking en de gezondheid van de bevolking is al met al goed; niettemin zijn zelfgerapporteerde onvervulde zorgbehoeften hoog en nemen zij toe, en blijven er tussen regio's verschillen in organisatie en kwaliteit van de zorg bestaan. Italië heeft enige inspanningen geleverd om iedereen passende toegang tot de zorg te garanderen, onder meer door het wettelijke basispakket in de zorg te herzien en uit te breiden.
(6)

Duitsland valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact en is aan de schuldregel onderworpen. In haar stabiliteitsprogramma 2018 plant de regering voor de periode 2018-2021 een begrotingsoverschot tussen 1 en 1,5 % van het bbp. Duitsland zal gedurende de gehele programmaperiode met een marge aan de begrotingsdoelstelling op middellange termijn — een structureel tekort van 0,5 % van het bbp — blijven voldoen. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de overheidsschuldquote naar verwachting geleidelijk afnemen tot 53 % in 2021. Hoewel in het stabiliteitsprogramma verschillende geplande maatregelen van de coalitieovereenkomst van maart 2018 worden genoemd en beschreven, ten belope van ongeveer 1,5 % of van het bbp over de periode 2018-2021, zijn deze nog niet in de prognoses van het stabiliteitsprogramma opgenomen omdat ze nog niet zijn goedgekeurd. Het aan die begrotingsprognoses ten grondslag liggende macro-economische scenario, dat niet door een onafhankelijke instantie is bekrachtigd, is plausibel (6). Volgens de voorjaarsprognoses 2018 van de Commissie zal het structurele saldo naar verwachting een overschot van ongeveer 1,2 % van het bbp in 2018 en 1,0 % van het bbp in 2019 vertonen, wat hoger is dan de begrotingsdoelstelling op middellange termijn. De overheidsschuld blijft volgens de prognoses een sterke daling vertonen. Over het algemeen is de Raad van oordeel dat Duitsland naar verwachting in 2018 en 2019 aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen. Tegelijkertijd blijft er, met inachtneming van de middellangetermijndoelstelling, ruimte om het begrotings- en het structuurbeleid te gebruiken om een aanhoudende opwaartse trend van de publieke en private investeringen te realiseren, met name in onderwijs, onderzoek en innovatie.
(5)

In Besluit (EU) 2017/984 heeft de Raad Spanje verzocht om in 2018 een einde te maken aan het buitensporige tekort en, in het bijzonder, het overheidstekort terug te dringen tot 4,6 % van het bbp in 2016, 3,1 % van het bbp in 2017 en 2,2 % van het bbp in 2018. Op basis van de geactualiseerde voorjaarsprognose 2016 van de Commissie werd deze verbetering van het overheidssaldo geacht overeen te stemmen met een verslechtering van het structurele saldo met 0,4 % van het bbp in 2016 en een verbetering met 0,5 % van het bbp in 2017 en in 2018. Spanje wist in 2017 het nominale tekort te beperken tot 3,1 % van het bbp, zoals gevraagd in Besluit (EU) 2017/984 van de Raad. Volgens de voorjaarsprognose 2018 van de Commissie zal het nominale tekort dalen tot 2,6 % van het bbp in 2018, 0,4 % van het bbp boven de nominale tekortdoelstelling in het stabiliteitsprogramma voor 2018 zoals vastgesteld door de Raad. In vergelijking met het stabiliteitsprogramma 2018, is de Commissie in haar voorjaarsprognose 2018 uitgegaan van een geringere stijging van de overheidsinkomsten en iets hogere uitgaven. Volgens de voorjaarsprognose 2018 van de Commissie zal het structurele saldo naar verwachting verslechteren met 0,3 % van het bbp in 2018 tegen de achtergrond van tekortverhogende maatregelen in de ontwerpbegroting voor 2018 die op 3 april 2018 bij het parlement werd ingediend, en in 2019 slechts weinig verbeteren. Daarom zal de begrotingsinspanning in 2018 en gecumuleerd voor 2016-2018 naar verwachting onvoldoende blijven. Hoewel de economische groei de vermindering van het tekort ondersteunt, wordt hiervan geen gebruik gemaakt om de overheidsfinanciën structureel te versterken. Bijgevolg komt de Commissie in haar advies over het geactualiseerde ontwerpbegrotingsplan 2018 van Spanje tot de conclusie dat het plan in grote lijnen voldoet aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact, aangezien zij er in haar voorjaarsprognose 2018 vanuit gaat dat het buitensporige tekort tijdig zal worden gecorrigeerd, maar dat het wel expansief is.
(5)

Denemarken valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. In haar convergentieprogramma 2018 gaat de regering ervan uit dat in 2018 een nominaal tekort van 0,7 % van het bbp zal worden gerealiseerd en dat zij gedurende de hele programmaperiode tot 2025 aan de begrotingsdoelstelling op middellange termijn — een structureel tekort van 0,5 % van het bbp — zal blijven voldoen. Volgens het convergentieprogramma 2018 zal de overheidsschuldquote naar verwachting dalen tot 35,6 % in 2018 en daarna blijven afnemen tot 34,2 % in 2020, alvorens tegen 2025 te stijgen tot net onder 40 %. Het macro-economische scenario dat aan die begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel voor de hele programmaperiode. Volgens de voorjaarsprognoses 2018 van de Commissie zal het structurele saldo uitkomen op een overschot van 0,3 % van het bbp in 2018 en 0,9 % van het bbp in 2019, wat enigszins meer is dan het streefcijfer van het convergentieprogramma 2018 en ook meer is dan de begrotingsdoelstelling op middellange termijn. In het algemeen is de Raad van oordeel dat Denemarken in 2018 en 2019 naar verwachting aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen.
(5)

Malta valt momenteel onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. Voor de periode 2018-2021 stelt de regering zich in haar stabiliteitsprogramma 2018 ten doel een begrotingsoverschot in nominale termen te handhaven. Malta zal gedurende de gehele programmaperiode met een positieve marge blijven voldoen aan zijn begrotingsdoelstelling op middellange termijn, namelijk een begroting in evenwicht in termen van het bbp. Volgens het stabiliteitsprogramma zal de overheidsschuldquote naar verwachting onder de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60 % van het bbp blijven en geleidelijk dalen van 50,8 % van het bbp in 2017 tot 36 % in 2021. Het macro-economische scenario dat aan die begrotingsprognoses ten grondslag ligt, is plausibel voor 2018-2019 en optimistisch voor de periode 2020-2021. Volgens de voorjaarsprognoses 2018 van de Commissie zal het structurele saldo een overschot vertonen van 0,6 % van het bbp in 2018 en van 1,1 % van het bbp in 2019, wat boven de begrotingsdoelstelling op middellange termijn ligt. Al met al is de Raad van oordeel dat Malta volgens de projecties in 2018 en 2019 aan de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact zal voldoen. Tegelijkertijd moeten op de korte en de middellange termijn de ontwikkelingen aan de uitgavenzijde zorgvuldig in het oog worden gehouden, met name gezien de mogelijke toekomstige risico's voor de duurzaamheid van de inkomsten.
(9)

De Poolse arbeidsmarkt heeft de laatste jaren sterk gepresteerd en de arbeidsparticipatie is verder blijven stijgen. Toch is de participatie van bepaalde groepen werknemers, met name van vrouwen, laaggeschoolden en ouderen, laag gebleven in vergelijking met andere lidstaten. Diverse recente beleidsmaatregelen hebben de prikkels om te werken doorgaans verminderd, met name voor vrouwen en ouderen. Het Poolse socialezekerheidsstelsel geeft onvoldoende prikkels om aan het werk te gaan. De kindertoelage heeft de armoede en ongelijkheid weliswaar verminderd, maar heeft een negatief effect gehad op de arbeidsparticipatie van ouders, meestal vrouwen, doordat de hoogte ervan en de beperkte inkomensafhankelijkheid de in andere sociale uitkeringen ingebouwde prikkels om uit te werken te gaan, te niet doen. Een verdere rem op de arbeidsparticipatie van vrouwen is het feit dat het inschrijvingspercentage in formele kinderopvang van kinderen jonger dan drie jaar, bij de laagste in de Unie blijft. De beperkte steun die beschikbaar wordt gesteld voor mensen die langdurige zorg op zich nemen, belet hen de arbeidsmarkt te betreden. De verlaging van de wettelijke pensioenleeftijd heeft sommige oudere werknemers ertoe aangezet om de arbeidsmarkt te verlaten. Migratie uit niet-EU-landen helpt om te voldoen aan de toegenomen vraag naar arbeid.
—

„Als werkgever van de gedetacheerde werknemer verklaar ik dat de informatie volledig en correct is. Ik ben me ervan bewust dat de verstrekte informatie kan worden onderzocht in <naam van de detacherende lidstaat> alsook in de ontvangende lidstaat door het bevoegde orgaan. Als de verstrekte informatie niet in overeenstemming is met de feitelijke situatie kan het document betreffende de toepasselijke wetgeving met terugwerkende kracht worden ingetrokken. De wetgeving van de ontvangende staat waar de werkzaamheden daadwerkelijk worden verricht, is in dit geval van toepassing. Ik verbind me ertoe om het bevoegde orgaan in <naam van de detacherende lidstaat> in te lichten: i) indien de werknemer niet is gedetacheerd of als de detacheringsperiode is onderbroken gedurende meer dan twee maanden, of ii) indien de detachering is beëindigd vóór het einde van de veronderstelde detacheringsperiode.”
23.

De bestaande partnerschappen en samenwerking te versterken met internationale actoren en initiatieven zoals de WHO en haar Strategic Advisory Group of Experts on Immunization (strategische adviesgroep van deskundigen inzake immunisatie, SAGE), de European Technical Advisory Group of Experts on Immunization (Europese technische adviesgroep van deskundigen inzake vaccinatie, ETAGE), het Global Health Security Initiative (initiatief voor wereldwijde bescherming van de gezondheid) en de Global Health Security Agenda (agenda voor wereldwijde bescherming van de gezondheid), Unicef en financierings- en onderzoeksinitiatieven zoals GAVI, the Vaccine Alliance, CEPI, GloPID-R en JPIAMR (Joint Programming Initiative on Antimicrobial Resistance — het gezamenlijk programmeringsinitiatief inzake antimicrobiële resistentie).
(4)

De Raad herhaalde in zijn conclusies van 18 mei 2015 dat implementatie en toepassing van onder meer Richtlijn 2009/43/EG nodig is. Na de vaststelling van de twee vorige aanbevelingen inzake algemene overdrachtsvergunningen voor strijdkrachten (2) en voor gecertificeerde afnemers (3) heeft de Commissie in het Europees defensieactieplan (4) en in het verslag over de evaluatie van de overdrachtenrichtlijn (5) aangekondigd zich te concentreren op de resterende twee algemene overdrachtsvergunningen voor overdrachten met het oog op demonstratie, evaluatie, expositie, herstelling en onderhoud.
(2)

Op 22 juni 2018 heeft de Raad overeenkomstig artikel 121, lid 4, VWEU geconcludeerd dat in Roemenië ook in 2017 een significante afwijking van het aanpassingstraject in de richting van de middellangetermijndoelstelling voor de begroting bestond. In het licht van de vastgestelde significante afwijking heeft de Raad Roemenië op 22 juni 2018 aanbevolen (2) de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat het nominale stijgingstempo van de netto primaire overheidsuitgaven (3) niet hoger uitkomt dan 3,3 % in 2018 en 5,1 % in 2019, wat overeenkomt met een jaarlijkse structurele aanpassing van 0,8 % van het bbp. Roemenië werd ook aanbevolen alle meevallers te benutten om het tekort terug te dringen en in te zetten op budgettaire consolidatiemaatregelen die op groeivriendelijke wijze een blijvende verbetering van het structurele overheidssaldo moeten waarborgen. De Raad heeft 15 oktober 2018 vastgesteld als uiterste datum waarop Roemenië verslag moest uitbrengen over de naar aanleiding van de aanbeveling van 22 juni 2018 genomen maatregelen.
Hoewel de financiële sector in de eurozone sinds de crisis robuuster is geworden, moeten er nog kwetsbare punten worden weggewerkt. De schulden in de particuliere sector blijven hoog en in de belastingstelsels worden schulden nog steeds bevoordeeld. Doordat de rente op overheidsobligaties fors gestegen is dreigt kapitaalerosie bij van de banken, wat de mogelijkheid van negatieve overloopeffecten in de hele eurozone met zich meebrengt. De noodzaak om de bedrijfsmodellen van banken aan te passen, de lage rentestand en toenemende concurrentie van andere vormen van financiering zetten de winstgevendheid van banken verder onder druk. Met de beperking van risico’s is duurzame progressie gemaakt, met name wat betreft het verminderen van niet-renderende leningen (non-performing loans — NPL’s) en het opbouwen van het vereiste minimum van eigen vermogen en in aanmerking komende passiva. Doordat in sommige lidstaten de percentages niet-renderende leningen ver boven het gemiddelde van de eurozone liggen, blijven volgehouden inspanningen echter noodzakelijk. In maart 2018 heeft de Commissie een risicoreductiepakket uitgebracht, zowel om bestaande NPL’s te helpen aanpakken als te voorkomen dat er nieuwe worden opgebouwd. Het bankenpakket van november 2016, dat de risico’s verder moet verminderen door de toepassing van internationaal overeengekomen normen inzake kapitaalbuffers, inzake de achterstelling van passiva en inzake de liquiditeit van banken, waarbij het evenwicht van het compromis van de Raad in stand wordt gehouden, is belangrijk voor verdere vorderingen met het beperken van risico’s en zodoende het delen van risico’s.

Naar aanleiding van ernstige schendingen van de antiwitwasregels heeft de Commissie maatregelen voorgesteld om de Europese Bankautoriteit en de samenwerking op het gebied van toezicht te versterken en om de handhaving van het regelgevingskader op dit vlak te verbeteren. De totstandbrenging van de bankenunie is goed gevorderd, onder meer door het recente akkoord over de inwerkingstelling van een gemeenschappelijk achtervangmechanisme voor het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF), maar de bankenunie is nog niet voltooid. Het huidige systeem voor liquiditeitsverstrekking bij afwikkeling bevat nog tekortkomingen, en het ontbreken van een gemeenschappelijk depositoverzekeringsstelsel (EDIS) en van een gemeenschappelijk achtervangmechanisme voor het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds remt de mogelijkheden van de bankenunie om de banden tussen banken en hun nationale overheden door te knippen.
12)

Energienetwerkbeheerders moeten met name: a) analyseren welke risico's verbonden zijn aan het verbinden van oudere concepten met IoT-concepten en moeten zich bewust zijn van interne en externe interfaces en hun kwetsbaarheden; b) passende maatregelen nemen tegen kwaadwillige aanvallen die afkomstig zijn van een groot aantal kwaadwillig gecontroleerde consumentenapparaten of -toepassingen; c) zorgen voor een geautomatiseerde monitoring- en analysecapaciteit voor beveiligingsgerelateerde gebeurtenissen in oudere omgevingen en IoT-omgevingen, zoals mislukte pogingen om in te loggen, deuralarmen die afgaan bij het openen van een kast, of andere gebeurtenissen. d) regelmatig specifieke risicoanalyses met betrekking tot cyberbeveiliging uitvoeren op alle oudere installaties, met name wanneer oude en nieuwe technologieën met elkaar worden verbonden; aangezien de oudere installaties vaak een zeer groot aantal activa vertegenwoordigen, kan een risicoanalyse worden uitgevoerd aan de hand van klassen van activa; e) software en hardware van oudere systemen en IoT-systemen waar nodig updaten naar de meest recente versie; wanneer patches of updates adequaat zouden zijn, maar niet kunnen worden geïnstalleerd, bijvoorbeeld bij niet-ondersteunde producten, moeten de energienetwerkbeheerders aanvullende maatregelen overwegen, zoals de opdeling van het systeem of het toevoegen van externe veiligheidsbarrières; f) bij het uitschrijven van aanbestedingen rekening houden met cyberbeveiliging, dat wil zeggen informatie vragen over veiligheidskenmerken, eisen dat bestaande cyberbeveiligingsnormen worden nageleefd, dat er op continue basis voor waarschuwingen, patches en voorstellen voor risicobeperkende maatregelen wordt gezorgd als er zwakke plekken worden ontdekt, en de aansprakelijkheid van de verkoper in geval van cyberaanvallen of -incidenten verduidelijken; g) samenwerken met technologieleveranciers om oudere systemen te vervangen wanneer dat om veiligheidsredenen nuttig is, maar daarbij rekening houden met de kritieke functies van de systemen.
(20)

Andere factoren kunnen wettelijke of andere vereisten omvatten die opgelegd worden aan leveranciers van apparatuur voor informatie- en communicatietechnologie. Bij een beoordeling van het belang van dergelijke factoren moet onder meer rekening worden gehouden met het algemene risico op beïnvloeding door een derde land, met name wat betreft het bestuursmodel in kwestie, het ontbreken van samenwerkingsovereenkomsten op het gebied van veiligheid of soortgelijke regelingen inzake gegevensbescherming, zoals adequaatheidsbesluiten, tussen de Unie en het derde land in kwestie, en met het feit of het land partij is bij multilaterale, internationale of bilaterale overeenkomsten inzake cyberbeveiliging, de bestrijding van cybercriminaliteit of gegevensbescherming.
(12)

De onderlinge verbanden tussen de dimensies van de energie-unie zijn terug te vinden in het ontwerpplan, maar worden niet uitdrukkelijk vermeld. Tsjechië moet in het definitieve plan dieper ingaan op de genoemde verbanden tussen de verschillende dimensies van de energie-unie door synergieën vast te stellen binnen de dimensie decarbonisatie, zoals biobrandstoffen en landgebruik, de verandering in landgebruik en bosbouw. Voorts moeten synergieën tussen de dimensies decarbonisatie, energiezekerheid en interne markt en tevens het beginsel “energie-efficiëntie eerst” verder worden onderzocht door uit te leggen hoe energie-efficiëntie bijdraagt tot de kosteneffectieve verwezenlijking van de nationale doelstellingen inzake energievoorzieningszekerheid en de bestrijding van energiearmoede, met inbegrip van de bijbehorende tijdpaden. Een belangrijk element dat nader aan de orde moet komen in het definitieve plan, is de planning van een rechtvaardige transitie voor kolen- en koolstofintensieve regio’s. De gevolgen van de risico’s van klimaatverandering voor de energievoorziening is een ander belangrijk punt van aandacht. Tevens moeten de doelstellingen in het kader van de dimensie onderzoek, innovatie en concurrentievermogen de inspanningen ondersteunen die voor de andere dimensies van de energie-unie zijn gepland.