BIJLAGE

PROJECT TER ONDERSTEUNING VAN HET ACTIEPLAN VAN OSLO VOOR DE UITVOERING VAN HET VERDRAG VAN 1997 INZAKE HET VERBOD VAN HET GEBRUIK, DE AANLEG VAN VOORRADEN, DE PRODUCTIE EN DE OVERDRACHT VAN ANTIPERSONEELMIJNEN EN INZAKE DE VERNIETIGING VAN DEZE WAPENS

Achtergrond

Bijdragen tot een grotere menselijke veiligheid, zoals beoogd door de Europese veiligheidsstrategie, door de aanvaarding van de normen en de uitvoering van het Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoneelmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens (het “Verdrag”) te bevorderen. Het door de Unie gesteunde project verleent steun aan de inspanningen van de staten die partij zijn bij het Verdrag om diverse aspecten uit te voeren van het Actieplan van Oslo voor de periode 2020-2024 (“het OAP”), zoals aangenomen tijdens de vierde toetsingsconferentie van het Verdrag in november 2019.

Het voorgestelde project bouwt voort op Gemeenschappelijk Optreden 2008/487/GBVB en Besluiten 2012/700/GBVB en (GBVB) 2017/1428 van de Raad, en levert een bijdrage aan de voorbereiding van de vijfde toetsingsconferentie van het Verdrag in 2024.

Project 1: steun voor de uitvoering van mijnruiming (artikel 5 van het Verdrag), voor internationale samenwerking en bijstand (artikel 6 van het Verdrag) en voor transparantie en uitwisseling van informatie (artikel 7 van het Verdrag)

1.1. Doelstellingen

— Verhogen van de capaciteit om verontreiniging door antipersoneelmijnen te melden en aan te pakken, met inbegrip van, in voorkomend geval, geïmproviseerde mijnen.

— Leveren van contextspecifieke voorlichting over risico’s betreffende mijnen en over de inspanningen om de risico’s in verband met die mijnen te verminderen.

— Creëren van duurzame nationale capaciteiten om voorheen onbekende bemijnde gebieden aan te pakken.

— Intensiveren van de regelmatige dialoog met belanghebbenden.

— Verkennen van de mogelijkheden voor samenwerking (internationaal, regionaal, trilateraal en zuid-zuid) om resterende uitdagingen aan te pakken.

— Verbeteren van de verslaglegging in overeenstemming met het OAP en de bijbehorende indicatoren.

1.2. Beschrijving

Met inbreng van het Comité ter uitvoering van artikel 5 inzake de selectie van begunstigde landen/regio’s zullen maximaal vijf nationale/regionale evenementen worden georganiseerd in Noord- en Zuid-Amerika, Europa, Midden- en Zuidoost-Azië, het Midden-Oosten en Noord-Afrika (MENA), de Hoorn van Afrika en Afrika ten zuiden van de Sahara.

De nationale of regionale dialogen met belanghebbenden zullen tot doel hebben de samenwerking en bijstand bij de uitvoering van OAP-acties in verband met de artikelen 5, 6 en 7 van het Verdrag verder te verbeteren. In sommige gevallen zal in die dialogen bijzondere nadruk worden gelegd op het melden van geïmproviseerde antipersoneelmijnen. Prioriteit voor nationale dialogen zal worden gegeven aan staten met naderende deadlines voor mijnruiming die steun nodig hebben. Daarnaast kunnen dialogen worden gehouden in landen die de mijnruiming (artikel 5 van het Verdrag) bijna voltooid hebben of die dit onlangs hebben gedaan in overeenstemming met OAP-actie 26.

Voortbouwend op successen uit het verleden zullen de evenementen op het ontwerp-, beheer- en uitvoeringsniveau rekening houden met en geïnformeerd worden over de verschillende behoeften en gezichtspunten van vrouwen, meisjes, jongens en mannen in door mijnen getroffen gemeenschappen en van partners bij de mijnruiming.

De dialogen worden georganiseerd en mede gefaciliteerd door de ondersteunende eenheid voor de uitvoering (ISU) en de begunstigde staat die partij is bij het Verdrag, samen met de relevante intergouvernementele organisaties die meewerken aan het evenement of als medeorganisator van het evenement optreden.

In de geest van samenwerking waarop het Verdrag stoelt, worden de relevante entiteiten van de Unie en de lidstaten, het Comité ter uitvoering van artikel 5 en het Comité ter verbetering van samenwerking en bijstand, de vertegenwoordigers van donoren, de agentschappen van Verenigde Naties (VN), de internationale en nationale mijnruimingsorganisaties, de Internationale Campagne voor een verbod op landmijnen (ICBL) en andere belanghebbenden daarbij betrokken. Indien dat tot sponsoring leidt, wordt een dergelijke betrokkenheid afhankelijk gesteld van de voorwaarden die in het memorandum begrotingseffecten moeten worden uitgewerkt.

De door de ISU gesteunde follow-upmaatregelen kunnen worden genomen naar aanleiding van aanbevelingen die voortvloeien uit de dialogen of uit de opmerkingen van het desbetreffende comité en/of het desbetreffende besluit van de staten die partij zijn bij het Verdrag (bv. besluiten over verlengingsverzoeken). Indien begunstigde staten die partij zijn bij het Verdrag betrokken zijn bij coalities of partnerschappen met de Unie of haar lidstaten, werkt de ISU, in overeenstemming met de gevestigde praktijk, samen met alle partijen.

1.3. Resultaten

— Vertegenwoordigers van de staten verwerven meer inzicht in de wijze waarop de uitvoering van het OAP kan worden gewaarborgd, door inclusief overleg met leden van getroffen gemeenschappen.

— Vertegenwoordigers van de staten worden zich bewust van de noodzaak om zo spoedig mogelijk en ruim voor de voltooiing van de mijnruimingsactie, nationale capaciteit op te bouwen om na die voltooiing nieuwe of voorheen onbekende bemijnde gebieden aan te pakken.

— Vertegenwoordigers van de staten bouwen capaciteit op om de OAP-verslaglegging in het kader van de richtlijnen voor verslaglegging te verbeteren.

— Vertegenwoordigers van de staten leren over de beschikbare samenwerking en bijstand ter ondersteuning van hun uitvoeringsinspanningen, alsook over de maatregelen die zij kunnen nemen om dergelijke samenwerking en bijstand aan te moedigen, onder meer door de oprichting van nationale platforms voor mijnruiming.

— Vertegenwoordigers van de staten leren over uitdagingen en lacunes met betrekking tot de uitvoering van hun OAP-toezeggingen en evalueren met name waar zij staan met betrekking tot de OAP-indicatoren.

— Op basis van de dialogen overwegen vertegenwoordigers van de staten de herziening, actualisering of ontwikkeling van nationale mijnruimingsstrategieën of -plannen.

— Er wordt rekening gehouden met de verschillende gezichtspunten van vrouwen, meisjes, jongens en mannen en met de behoeften van de overlevenden van mijnontploffingen en de getroffen gemeenschappen, en er wordt voor gezorgd dat zij zinvol kunnen participeren.

1.4. Begunstigden

— Vrouwen, meisjes, jongens en mannen wier leven wordt beïnvloed door de aanwezigheid of vermoedelijke aanwezigheid van antipersoneelmijnen in staten die partij zijn bij het Verdrag en die bezig zijn met de uitvoering van de verplichtingen uit hoofde van artikel 5 van het Verdrag of die onlangs aan die verplichtingen hebben voldaan.

— Vertegenwoordigers van de staten die zich bezighouden met kwesties in verband met de uitvoering van het Verdrag, en met name aspecten die verband houden met mijnruiming, en voorlichting over en beperking van de risico’s van mijnen.

Project 2: steun voor de uitvoering van slachtofferhulp, voor internationale samenwerking en bijstand (artikel 6 van het Verdrag) en voor transparantie en uitwisseling van informatie (artikel 7 van het Verdrag)

2.1. Doelstellingen

De staten die partij zijn bij het Verdrag bieden slachtofferhulp als onderdeel van een bredere benadering van de rechten van personen met een handicap en van ontwikkeling, waarbij rekening wordt gehouden met de uiteenlopende behoeften van mannen en vrouwen die mijnontploffingen hebben overleefd, met inbegrip van de behoeften van overlevenden van mijnontploffingen in landelijke en afgelegen gebieden.

2.2. Beschrijving

Door het OAP aan te nemen, bevestigden de staten die partij zijn bij het Verdrag opnieuw hun verbintenis om “te zorgen voor een volledige, gelijke en reële participatie van de slachtoffers van mijnen aan de samenleving, op basis van de eerbiediging van de mensenrechten, gendergelijkheid, inclusie en non-discriminatie”.

Dankzij financiële steun in het kader van Besluit (GBVB) 2017/1428, en als vervolg op de wereldwijde conferentie waarnaar in Besluit 2012/700/GBVB wordt verwezen, kwamen vaklui op het gebied van slachtofferhulp en van de rechten van personen met een handicap uit zowel staten die partij zijn bij het Verdrag als staten die geen partij zijn bij het Verdrag bijeen met een aanzienlijk aantal overlevenden op een mondiale conferentie, om verder partnerschappen te ontwikkelen met de wereld van de rechten van personen met een handicap op nationaal en internationaal niveau.

Dit werd verwezenlijkt dankzij de deelname van desbetreffende nationale ministeries en de uitgebreide expertise van de speciale gezant van de secretaris-generaal van de VN voor gehandicapten- en toegankelijkheidsproblematiek, de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), het Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRC) en deskundige organisaties die lid zijn van de ICBL, zoals Humanity and Inclusion (HI).

Voortbouwend op die verwezenlijking zal dit project een derde wereldwijde conferentie ondersteunen, met ervaren verstrekkers van slachtofferhulp, met de speciale VN-gezant voor gehandicapten- en toegankelijkheidsproblematiek en met een lid van het Comité van het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (CRPD), om de uitvoering van het OAP te evalueren en bij te dragen tot een nieuw actieplan dat in 2024 door de internationale gemeenschap moet worden aangenomen. Die conferentie moet ten minste een jaar vóór de vijfde toetsingsconferentie plaatsvinden en er wordt gerekend op de deelname en inbreng van de voorgedragen voorzitter van de toetsingsconferentie.

Met inbreng van het Comité voor slachtofferhulp inzake de selectie van begunstigde landen/regio’s breidt het project zijn steun aan staten die partij zijn bij het Verdrag uit via nationale en/of regionale dialogen met belanghebbenden tijdens maximaal vijf evenementen in Noord- en Zuid-Amerika, Europa, Midden- en Zuidoost-Azië, het Midden-Oosten en Noord-Afrika (MENA), de Hoorn van Afrika en Afrika ten zuiden van de Sahara. Die dialogen zullen erop gericht zijn de staten die partij zijn bij het Verdrag te ondersteunen bij het versterken van hun multisectorale inspanningen om ervoor te zorgen dat de uitvoering van de slachtofferhulp in overeenstemming is met de desbetreffende bepalingen van het CRPD. De dialogen moeten erop gericht zijn de inclusie en effectieve deelname van slachtoffers van mijnen en hun representatieve organisaties te versterken en te waarborgen in discussies over het mobiliseren en veiligstellen van middelen en het waarborgen van diensten vanuit een op rechten gebaseerd perspectief. Om die banden verder aan te halen en een samenhangend plan voor de opbouw en ontwikkeling van nationale capaciteiten te handhaven, zal het project ook waar nodig, maar in elk geval ten minste drie, bijeenkomsten van deskundigen voor slachtofferhulp organiseren voorafgaand aan de vergaderingen van de staten die partij zijn bij het Verdrag.

Voortbouwend op successen uit het verleden zullen de evenementen door middel van een inclusief proces op het ontwerp-, beheer- en uitvoeringsniveau rekening houden met en geïnformeerd worden over de verschillende behoeften en gezichtspunten van vrouwen, meisjes, jongens en mannen die de ontploffing van antipersoneelmijnen hebben overleefd, van door mijnen getroffen gemeenschappen en van de beweging voor de rechten van mensen met een handicap, inclusief overlevenden van mijnontploffingen in landelijke en afgelegen gebieden. Dit zal een meerwaarde betekenen voor de inspanningen die op nationaal niveau worden geleverd.

De dialogen worden gezamenlijk georganiseerd en mede gefaciliteerd door de ISU en de begunstigde staat die partij is bij het Verdrag en, waar passend, met de regionale intergouvernementele organisatie die de dialoog steunt. In de geest van samenwerking waarop het Verdrag stoelt, worden de relevante entiteiten van de Unie en de lidstaten, het Comité voor slachtofferhulp en het Comité ter verbetering van samenwerking en bijstand, de vertegenwoordigers van donoren, de VN-agentschappen waaronder de WHO en het Bureau van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten, de internationale en nationale mijnruimingsorganisaties, het ICRC en andere belanghebbenden zoals de ICBL en organisaties die lid zijn, zoals HI, hierbij betrokken. Indien dat tot sponsoring leidt, wordt een dergelijke betrokkenheid afhankelijk gesteld van de voorwaarden die in het memorandum begrotingseffecten moeten worden uitgewerkt.

De door de ISU gesteunde follow-upmaatregelen kunnen worden genomen naar aanleiding van aanbevelingen die voortvloeien uit de dialogen of de opmerkingen van het desbetreffende comité en/of uit de desbetreffende conclusies van de nationale/regionale dialogen. Dit omvat onder meer de sponsoring van relevante vaklui op het gebied van slachtofferhulp en/of vertegenwoordigers van organisaties voor overlevenden van mijnontploffingen om deel te nemen aan technische uitwisselingsbezoeken of om formele of informele Verdragsbijeenkomsten bij te wonen. Indien begunstigde staten die partij zijn bij het Verdrag betrokken zijn bij “coalities” of partnerschappen met de Unie of haar lidstaten, werkt de ISU, in overeenstemming met de gevestigde praktijk, samen met alle partijen.

2.3. Resultaten

— Vertegenwoordigers van de staten krijgen meer inzicht in de beste manier om een multisectorale respons te waarborgen ter nakoming van hun verplichtingen inzake slachtofferhulp, en integreren slachtofferhulp in bredere nationale beleidslijnen, plannen en rechtskaders.

— De staten verkrijgen inzicht in de behoefte aan een relevante overheidsinstantie om toezicht te houden op de integratie van slachtofferhulp in bredere kaders, en in de behoefte aan een actieplan op basis van specifieke, meetbare, realistische en tijdgebonden doelstellingen om de slachtoffers van mijnen te ondersteunen.

— Staten zorgen voor meer inclusie in hun slachtofferhulp, met name door de inclusie van organisaties van overlevenden van mijnontploffingen of organisaties ter bescherming van de rechten van mensen met een handicap, of door hen meer te betrekken bij de nationale planning en deel te laten uitmaken van delegaties naar aanleiding van de activiteiten van het project.

— Vertegenwoordigers van de staten leren over uitdagingen en lacunes met betrekking tot de uitvoering van hun OAP-toezeggingen en evalueren met name waar zij staan met betrekking tot de OAP-indicatoren.

— Op basis van de dialogen overwegen vertegenwoordigers van de staten de herziening, actualisering of ontwikkeling van hun nationale strategieën betreffende personen met een handicap.

— Overlevenden van mijnontploffingen en organisaties ter bescherming van de rechten van mensen met een handicap ontwikkelen meer capaciteit en/of krijgen meer bevoegdheden naar aanleiding van de activiteiten van het project.

— Vertegenwoordigers van de staten bouwen capaciteit op om de OAP-verslaglegging in het kader van de richtlijnen voor verslaglegging te verbeteren.

— Staten en organisaties die slachtoffers vertegenwoordigen, versterken hun partnerschappen met relevante humanitaire, vredesopbouw-, ontwikkelings- en mensenrechtengemeenschappen, rekening houdend met de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling.

2.4. Begunstigden

— Vrouwen, meisjes, jongens en mannen die gewond zijn geraakt door antipersoneelmijnen en andere ontplofbare oorlogsresten, en andere slachtoffers van mijnontploffingen, onder meer in landelijke en afgelegen gebieden.

— Deskundigen op het gebied van slachtofferhulp die zich bezighouden met vraagstukken inzake slachtofferhulp.

— Vaklui op het gebied van de rechten van personen met een handicap in staten met een aanzienlijk aantal overlevenden van mijnontploffingen.

Project 3: steun voor de universaliseringsinspanningen en voor het bevorderen van de normen van het Verdrag

3.1. Doel

Staten die geen partij zijn bij het Verdrag zetten een stap dichter tot toetreding, waarbij de betrokken ambtenaren een uitgesproken affiniteit ontwikkelen voor het Verdrag en/of de internationale normen tegen antipersoneelmijnen.

3.2. Beschrijving

In de verklaring van Oslo over een wereld vrij van mijnen wordt gesteld dat de staten zich ertoe verbinden de in het Verdrag vastgestelde normen “te bevorderen en te verdedigen” en “alles in het werk te stellen voor de universele toepassing van het Verdrag” op basis van hun “verplichtingen uit hoofde van het internationaal recht, met inbegrip van het internationaal humanitair recht en het recht inzake de mensenrechten”.

Het OAP stelt twee acties vast om ervoor te zorgen dat het aantal leden van het Verdrag toeneemt en dat de normen van het Verdrag worden versterkt. OAP-acties 11 en 12 roepen de staten die partij zijn bij het Verdrag op “alle beschikbare mogelijkheden aan te wenden om de bekrachtiging van/toetreding tot het Verdrag door staten die geen partij zijn bij het Verdrag te bevorderen, onder meer door hun deelname aan de werkzaamheden van het Verdrag aan te moedigen” en “de universele naleving van de normen en doelstellingen van het Verdrag te blijven bevorderen”.

Daartoe, en met inbreng van de voorzitter van het Verdrag en, waar passend, de informele universaliseringsgroep, zal het project een reeks inspanningen leveren met het oog op de universele toepassing van het Verdrag. Het gaat onder meer om bezoeken op hoog niveau, technische vergaderingen en/of workshops, sponsoring van relevante ambtenaren uit de doelstaten om bijeenkomsten in het kader van het Verdrag bij te wonen, en bijeenkomsten op ambassadeursniveau in het hoofdkwartier, of een van de regionale hoofdkantoren, van de VN.

Ten minste vijf activiteiten worden uitgevoerd met steun van de verdragsgemeenschap, waaronder lidstaten van de Unie en delegaties van de Unie in doelstaten. Indien de Unie of haar lidstaten betrokken zijn bij landencoalities of partnerschappen in doelstaten, werkt de ISU, in overeenstemming met de gevestigde praktijk, samen met alle partijen.

Waar mogelijk wordt een politieke aanpak op hoog niveau gevolgd door technische workshops op basis van de input van deskundigen van staten die het voortouw nemen bij de universaliseringsinspanningen, de ICBL, het ICRC, de landenteams van de VN en/of relevante organisaties. Die workshops worden uitgevoerd op nationaal, subregionaal of regionaal niveau met de betrokken ministeries of instellingen van de doelstaten. Het project streeft ernaar relevante afgevaardigden van doelstaten te sponsoren om de vergaderingen in het kader van het Verdrag bij te wonen. Dit zorgt ervoor dat de staten die partij zijn bij het Verdrag de zaak samen met de doelstaten opvolgen en dat de bijeenkomsten in het kader van het Verdrag op de agenda van de doelstaten blijven. De ISU coördineert die sponsoring zoals toegestaan in het memorandum begrotingseffecten.

Daarnaast organiseert de ISU een technische follow-up-vergadering op nationaal, subregionaal of regionaal niveau met een staat die geen partij is bij het Verdrag en die voorheen een doelstaat was van een besluit van de Unie of van een Gemeenschappelijk Optreden van de Unie.

3.3. Resultaten

— Besluitvormers in staten die geen partij zijn bij het Verdrag vergaren meer kennis over het Verdrag en de normen ervan en/of over de steun die beschikbaar is voor toetreding.

— Relevante overheidsambtenaren krijgen meer inzicht in de werkzaamheden van het Verdrag.

— Staten die geen partij zijn bij het Verdrag geven openlijk uiting aan hun toenadering van of affiniteit met het Verdrag en de normen ervan (zoals het bijwonen van een formele of informele bijeenkomst in het kader van het Verdrag).

— Als gevolg van de missies dringen de belanghebbenden op het gebied van nationale mijnbestrijding en/of universalisering opnieuw aan op de universele toepassing van het Verdrag.

— De rol van de Unie bij de bevordering van het Verdrag en de bijbehorende normen wordt benadrukt bij de verdragsgemeenschap, bij de ambtenaren van de Unie en bij de staten die geen partij zijn bij het Verdrag.

— Ten minste één doelstaat die geen partij is bij het Verdrag verstrekt vrijwillig een artikel 7-rapport.

3.4. Begunstigden

— Staten die het Verdrag nog niet hebben geratificeerd, goedgekeurd of geaccepteerd, of nog niet tot het Verdrag zijn toegetreden.

— Staten die partij zijn bij het Verdrag en internationale niet-gouvernementele organisaties die betrokken zijn bij de inspanningen om werk te maken van de universele toepassing van het Verdrag.

— Vrouwen, meisjes, jongens en mannen in landen waar een verbod op landmijnen geldt.

Project 4: steun voor alternatieven voor het gebruik van op scherp gestelde antipersoneelmijnen ten behoeve van opleiding (artikel 3 van het Verdrag) en voor meer samenwerking en bijstand (artikel 6 van het Verdrag)

4.1. Doel

Staten die antipersoneelmijnen voor toegestane doeleinden aanhouden, handelen in het kader van OAP-actie 16, onder meer door een verhoogde verslaglegging, en OAP-actie 17 door naar alternatieven te zoeken voor op scherp gestelde antipersoneelmijnen.

4.2. Beschrijving

Momenteel houden 66 staten die partij zijn bij het Verdrag meer dan 150 000 antipersoneelmijnen aan voor toegestane doeleinden uit hoofde van artikel 3 van het Verdrag. Hoewel uit de van de staten die partij zijn bij het Verdrag ontvangen informatie blijkt dat dit aantal daalt, hebben een handvol staten die partij zijn bij het Verdrag jarenlang geen jaarlijkse informatie over die aangehouden antipersoneelmijnen ingediend.

Ter ondersteuning van staten die partij zijn bij het Verdrag en die actie willen ondernemen in het kader van OAP-acties 16 en 17, ondersteunt het voorgestelde project, met inbreng van de voorzitter van het Verdrag, een nationaal of regionaal seminar met ten minste twee staten die om dergelijke bijstand verzoeken. Staten die partij zijn bij het Verdrag, met inbegrip van de lidstaten, en relevante organisaties kunnen ervaringen delen en routekaarten verstrekken om op scherp gestelde antipersoneelmijnen voor opleidingsdoeleinden te vervangen. Indien de Unie of haar lidstaten betrokken zijn bij landencoalities of partnerschappen met begunstigde staten die partij zijn bij het Verdrag, werkt de ISU, in overeenstemming met de gevestigde praktijk, samen met alle partijen.

Het project ondersteunt ook een technische workshop over alternatieven voor het gebruik van op scherp gestelde antipersoneelmijnen. Waar relevant en/of mogelijk worden lidstaten van de Unie en andere staten die partij zijn bij het Verdrag uitgenodigd om ervaringen uit te wisselen over alternatieven voor opleiding en onderzoek en/of vernietiging van aangehouden antipersoneelmijnen, om zo de samenwerking en bijstand tussen de leden van de verdragsgemeenschap verder te verbeteren. Daartoe worden bij het project het Comité voor samenwerking op het gebied van de naleving en het Comité ter verbetering van de samenwerking en bijstand betrokken.

4.3. Resultaten

— Staten die partij zijn bij het Verdrag brengen vaker verslag uit over artikel 3 van het Verdrag in jaarlijkse transparantieverslagen.

— Staten die partij zijn bij het Verdrag die daartoe in staat zijn, werken samen met en verlenen bijstand aan staten die partij zijn bij het Verdrag die actie willen ondernemen met betrekking tot de toezeggingen uit hoofde van artikel 3 en in het kader van OAP-acties 16 en 17.

— Staten die partij zijn bij het Verdrag die een groot aantal antipersoneelmijnen hebben aangehouden, beschikken over geactualiseerde kennis, waarbij ten minste één staat die partij is bij het Verdrag eerste stappen zet om voor opleidingsdoeleinden alternatieven te gebruiken.

4.4. Begunstigden

— Staten die partij zijn bij het Verdrag met toezeggingen uit hoofde van artikel 3.

— Overheidsambtenaren die verantwoordelijk zijn voor opleidingsprogramma’s voor mijnruiming.

— Vrouwen, meisjes, jongens en mannen in staten die partij zijn bij het Verdrag waar aangehouden antipersoneelmijnen worden vernietigd.

Project 5: blijk geven van de inzet van de Unie en van haar lidstaten en hun zichtbaarheid garanderen

5.1. Doel

De verdragsgemeenschap en de begunstigde staten die partij zijn bij het Verdrag krijgen inzicht in de bijdrage van de Unie en haar lidstaten aan de uitvoering van het Verdrag, terwijl ambtenaren van de Unie en van haar lidstaten inzicht krijgen in dit besluit en hoe het verband kan houden met hun werk.

5.2. Beschrijving

Overeenkomstig de vorige besluiten van de Raad en het vorige Gemeenschappelijk Optreden van de Raad vestigt de ISU de aandacht op de rol van de Unie en haar lidstaten in de verdragsgemeenschap en in de begunstigde staten en doelstaten. Daartoe, en in het kader van het communicatie- en zichtbaarheidsplan, houdt de ISU tijdens de uitvoeringsfase van het project geregeld briefings en organiseert ze een slotevenement, met name tijdens de vergaderingen in het kader van het Verdrag.

De ISU voert mediacampagnes en verzorgt publicaties om de verwezenlijkingen van het Verdrag bekend te maken. De ISU zorgt ervoor dat de rol van de Unie in die campagnes onder de aandacht wordt gebracht.

In overeenstemming met de eerdere gevestigde praktijk brengt de ISU over de uitvoering van het project maandelijkse inhoudelijke verslagen uit aan de Unie en driemaandelijkse verslagen aan de Unie en haar lidstaten.

5.3. Resultaten

— Ambtenaren van de Unie en van de lidstaten worden bekend met dit besluit, en weten hoe het verband kan houden met hun werk.

— De inzet van de Unie en de lidstaten voor het Verdrag en voor mijnbestrijding in het algemeen wordt in de kijker gesteld ten behoeve van de staten die partij zijn bij het Verdrag, en van een mondiaal publiek dat belangstelling heeft voor de menselijke veiligheid.