Ontwerp voor een verordening van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun

(2000/C 89/06)

Uitnodiging tot het indienen van opmerkingen over de ontwerp-verordening van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun.

Belanghebbenden kunnen hun opmerkingen kenbaar maken door deze binnen een maand vanaf de datum van bekendmaking van deze ontwerp-verordening aan het volgende adres te zenden: Europese Commissie Directoraat-generaal concurrentie

Directoraat G

Wetstraat 200 B - 1049 Brussel Fax (32-2) 296 98 13.

Ontwerp voor een verordening van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad van 7 mei 1998 betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op bepaalde soorten van horizontale steunmaatregelen(1), en met name op artikel 2,

Na bekendmaking van de ontwerp-verordening(2),

Na raadpleging van het Adviescomité inzake overheidssteun,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Bij Verordening (EG) nr. 994/98 is de Commissie de bevoegdheid toegekend bij verordening een plafond vast te stellen beneden hetwelk steunmaatregelen worden geacht niet aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag te voldoen, en derhalve niet onder de aanmeldingsprocedure van artikel 88, lid 3, van het Verdrag vallen.

(2) De Commissie heeft in een groot aantal beschikkingen de artikelen 87 en 88 van het Verdrag toegepast en inzonderheid het begrip "steun" in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag verduidelijkt. De Commissie heeft ook haar beleid met betrekking tot een de minimis-plafond beneden hetwelk artikel 87, lid 1, van het Verdrag kan worden geacht niet van toepassing te zijn, vastgelegd en bekendgemaakt, laatstelijk in de mededeling inzake de minimis-steun(3). Gezien deze ervaring en teneinde de doorzichtigheid en de rechtszekerheid te bevorderen, is het passend de de minimis-regel in een verordening neer te leggen.

(3) Gelet op de bijzondere regels die in de sectoren landbouw, visserij en vervoer gelden, en gezien het risico dat in die sectoren zelfs kleine steunbedragen onder bepaalde omstandigheden aan de criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag voldoen dient te worden bepaald dat deze verordening niet op die sectoren van toepassing is.

(4) In het licht van de ervaring van de Commissie kan worden vastgesteld dat steun waarvan het bedrag over een periode van drie jaar een plafond van 100000 EUR niet overschrijdt, het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig beïnvloedt en de mededinging niet vervalst of dreigt te vervalsen, zodat deze steun niet onder artikel 87, lid 1, van het Verdrag valt. Dit laat de mogelijkheid onverlet dat ondernemingen andere door de Commissie goedgekeurde steun ontvangen.

(5) Exportsteun is in de Gemeenschap steeds verboden geweest en daarop zijn ook regels van toepassing die zijn neergelegd in internationale overeenkomsten waarbij de Europese Gemeenschap partij is, met name de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie. Bijgevolg dient overeenkomstig de praktijk van de Commissie inzake de minimis-steun exportsteun van het toepassingsgebied van deze verordening te worden uitgesloten.

(6) Het is met het oog op de doorzichtigheid, de gelijke behandeling en de juiste toepassing van het de minimis-plafond passend te bepalen dat de lidstaten dezelfde berekeningsmethode moeten toepassen. Om de berekening te vergemakkelijken en in overeenstemming met de huidige praktijk inzake de toepassing van de minimis-regel, dient te worden bepaald dat wanneer steun in een andere vorm dan een subsidie wordt verleend, het steunbedrag in zijn brutosubsidie-equivalent moet worden omgerekend. Voor de berekening van het subsidie-equivalent van steun die in termijnen wordt uitgekeerd, en van steun in de vorm van een zachte lening dienen de marktrentevoeten te worden toegepast die gelden op het ogenblik waarop de steun wordt verleend. Met het oog op een eenvormige, doorzichtige en eenvoudige toepassing van de staatssteunregels dienen voor de toepassing van deze verordening de referentierentevoeten als marktrentevoeten te gelden, met dien verstande dat in het geval van een zachte lening daarvoor op de gebruikelijke wijze zekerheid moet worden gesteld en de lening geen abnormale risico's mag meebrengen. De referentierentevoeten dienen die te zijn welke op geregelde tijdstippen door de Commissie op grond van objectieve criteria worden vastgesteld en in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en op internet worden bekendgemaakt.

(7) De Commissie is verplicht erop toe te zien dat de staatssteunregels worden nageleefd en inzonderheid dat, wanneer op grond van de de minimis-regel steun wordt verleend, de desbetreffende voorwaarden in acht worden genomen. De lidstaten dienen in overeenstemming met het in artikel 10 van het Verdrag neergelegde samenwerkingsbeginsel de vervulling van deze taak te vergemakkelijken door de nodige maatregelen te treffen om te waarborgen dat het totale bedrag van de op grond van de de minimis-regel aan eenzelfde begunstigde verleende steun over een periode van drie jaar het plafond van 100000 EUR niet overschrijdt. Hiertoe dient te worden bepaald dat de lidstaten in voorkomend geval de betrokken onderneming moeten mededelen dat de verleende steun de minimis-steun is, en van de onderneming een schriftelijke verklaring moeten verlangen dat het de minimis-plafond niet is overschreden.

(8) Overeenkomstig artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 994/98 moet de Commissie van de lidstaten te allen tijde alle informatie kunnen verlangen die nodig is om op de naleving van de onderhavige verordening te kunnen toezien.

(9) Gezien de ervaring van de Commissie, met name wat betreft de regelmaat waarmee het over het algemeen noodzakelijk is het beleid inzake staatssteun te herzien, is het passend de geldigheidsduur van deze verordening tot vijf jaar te beperken. Ingeval de geldigheidsduur van deze verordening zou verstrijken zonder dat zij is verlengd, kunnen steunregelingen die reeds onder deze verordening vallen, overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 994/98 gedurende zes maanden van kracht blijven,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Toepassingsgebied

Deze verordening is van toepassing op steun die aan ondernemingen wordt verleend in alle sectoren, met uitzondering van:

a) de vervoerssector en de werkzaamheden die verband houden met de productie, verwerking of verhandeling van de in bijlage I bij het Verdrag opgenomen producten;

b) steun voor werkzaamheden die verband houden met de uitvoer, waaronder wordt verstaan steun die rechtstreeks aan de uitgevoerde hoeveelheden, de oprichting en exploitatie van een distributienet of andere lopende uitgaven in verband met werkzaamheden op het gebied van de uitvoer is gerelateerd.

Artikel 2

De minimis-steun

1. Steunmaatregelen worden geacht niet aan alle criteria van artikel 87, lid 1, van het Verdrag te voldoen, en vallen derhalve niet onder de aanmeldingsverplichting van artikel 88, lid 3, van het Verdrag, indien zij aan de in de leden 2 en 3 vastgestelde voorwaarden voldoen.

2. Het totale bedrag van de aan eenzelfde onderneming verleende de minimis-steun mag niet hoger zijn dan 100000 EUR over een periode van drie jaar. Dit plafond is van toepassing ongeacht de vorm van de steun en ongeacht het daarmee beoogde doel.

3. Het in lid 2 vastgestelde plafond is uitgedrukt als een subsidie. Alle cijfers die worden gebruikt, zijn de cijfers vóór aftrek van de directe belastingen. Wanneer steun in een andere vorm dan een subsidie wordt verleend, is het steunbedrag het subsidie-equivalent van de steun.

Van steun die in termijnen wordt uitgekeerd, wordt door discontering de waarde op het ogenblik van de verlening ervan berekend. De rentevoet die voor de discontering en voor de berekening van het steunbedrag bij een zachte lening wordt gebruikt, is de referentierentevoet die geldt op het ogenblik waarop de steun wordt verleend.

Artikel 3

Cumulering en controle

1. Wanneer een lidstaat een onderneming de minimis-steun verleent, deelt hij de onderneming mede dat het om de minimis-steun gaat, en verlangt hij van de onderneming een schriftelijke verklaring dat de nieuwe steun het totale bedrag van de ontvangen de minimis-steun niet zodanig doet toenemen dat het in artikel 2, lid 2, vastgestelde plafond wordt overschreden. Teneinde het opstellen van dergelijke verklaringen voor de ondernemingen te vergemakkelijken, verstrekken de lidstaten de ondernemingen gedurende de eerste drie jaar waarin deze verordening van toepassing is, alle nodige informatie over de steun die zij hun voor de inwerkingtreding van deze verordening krachtens de de minimis-regeling hebben verleend en waarmee bij de berekening van het plafond rekening moet worden gehouden.

2. De lidstaten verzamelen en bewaren alle informatie die betrekking heeft op de toepassing van deze verordening. Deze dossiers moeten alle informatie bevatten die nodig is om na te gaan of aan de voorwaarden van de verordening is voldaan. Een dossier betreffende een individuele steunmaatregel moet worden bewaard gedurende tien jaar te rekenen vanaf het tijdstip van steunverlening, en een dossier betreffende een steunregeling gedurende tien jaar vanaf het tijdstip van de laatste individuele steunverlening op grond van deze regeling. De betrokken lidstaat verstrekt de Commissie op haar schriftelijk verzoek binnen twintig werkdagen, of binnen de langere termijn die de Commissie in haar verzoek vaststelt, alle informatie die de Commissie nodig acht om te kunnen nagaan of aan de voorwaarden van deze verordening is voldaan en inzonderheid om te kunnen vaststellen ten belope van welk totaalbedrag een bepaalde onderneming de minimis-steun heeft ontvangen.

Artikel 4

Inwerkingtreding en geldigheidsduur

1. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij blijft gedurende een periode van vijf jaar van kracht.

2. Na het verstrijken van de geldigheidsduur van deze verordening blijven onder deze verordening vallende steunregelingen nog gedurende een aanpassingsperiode van zes maanden hierdoor bevoordeeld.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, ...

Voor de Commissie

...

Lid van de Commissie

(1) PB L 142 van 14.5.1998, blz. 1.

(2) PB C 89 van 28.3.2000, blz. 6.

(3) PB C 68 van 6.3.1996, blz. 9.