*****

VERORDENING (EEG) Nr. 1048/90 VAN DE RAAD

van 25 april 1990

houdende instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van ontvangtoestellen voor kleurentelevisie met klein beeldscherm van oorsprong uit de Republiek Korea en tot definitieve inning van het voorlopige recht

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 12,

Gezien het door de Commissie ingediende voorstel na overleg in het kader van het in bovenvermelde verordening bedoelde Raadgevend Comité,

Overwegende dat:

A. Voorlopige maatregelen

(1) Door middel van Verordening (EEG) nr. 3232/89 (2) heeft de Commissie een voorlopig anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van ontvangtoestellen voor kleurentelevisie met klein beeldscherm (hierna genoemd kleinscherm-tv's), van oorsprong uit de Republiek Korea en vallende onder GN-code 8528 10 71. De geldigheidsduur van het recht werd bij Verordening (EEG) nr. 374/90 (3) voor een periode van ten hoogste twee maanden verlengd.

B. Daaropvolgende procedure

(2) Na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht verzochten alle in Verordening (EEG) nr. 3232/89 bij naam genoemde exporteurs alsmede de vertegenwoordigers van de klacht indienende ondernemingen de Commissie om te worden gehoord en dit verzoek werd door de Commissie ingewilligd. Zij reageerden ook schriftelijk en maakten hierbij hun standpunten over de bevindingen kenbaar.

(3) De Commissie verzamelde en verifieerde verder alle informatie die zij voor haar vaststellingen nodig achtte. Hiertoe werd een onderzoek ingesteld ten kantore van de volgende importeurs in de Gemeenschap:

- Schneider Rundfunkwerke AG, Tuerkheim, Bondsrepubliek Duitsland;

- Yoko International BV, Halfweg, Nederland.

(4) Op verzoek werden de partijen ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan wordt overwogen de instelling van definitieve rechten en de definitieve inning van de als voorlopig recht gestelde waarborgen aan te bevelen. Er werd hun ook een termijn toegestaan binnen welke zij na deze bijeenkomsten waarbij opening van zaken werd gegeven, opmerkingen konden maken. Hun schriftelijke en mondelinge commentaren werden in aanmerking genomen en indien nodig werden de bevindingen van de Commissie aangepast om met deze commentaren rekening te houden.

(5) Gezien de complexiteit van de procedure, inzonderheid de gedetailleerde verificatie van het grote aantal gegevens en de talrijke argumenten die werden aangevoerd, kon het onderzoek niet binnen de termijn waarin is voorzien bij artikel 7, lid 9, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 worden afgesloten.

C. Soortgelijk produkt, produkt in kwestie, bedrijfstak van de Gemeenschap

(6) In haar voorlopige bevindingen (overwegingen 7 tot en met 9 van Verordening (EEG) nr. 3232/89) stelde de Commissie vast dat alle in de Gemeenschap vervaardigde kleinscherm-tv's in vergelijking met de kleinscherm-tv's die uit Korea worden ingevoerd soortgelijke produkten zijn. In haar bevindingen gaf de Commissie aan wat zij als de belangrijkste kenmerken van de kleinscherm-tv-sector op de markt van de kleurentelevisie in de Gemeenschap beschouwde. Bovendien gaf zij een opsomming van de belangrijkste aspecten die als basis dienden voor haar vergelijkingen van de Koreaanse met de in de Gemeenschap geproduceerde modellen en legde zij uit dat bepaalde hogergeplaatste modellen uit het communautaire gamma van de vergelijkingen - maar niet van de vaststelling van het soortgelijk produkt - waren uitgesloten, zodat een algemene gelijkwaardigheid van de kenmerken van de met elkaar vergeleken modellen was gewaarborgd en werd voorkomen dat misleidende resultaten werden bereikt.

(7) Na de instelling van de voorlopige rechten uitte een groep van exporteurs, die zich niet voordien bij de Commissie bekend had gemaakt, zijn twijfels over het feit dat de Commissie de procedure toepaste op alle kleinscherm-tv's met een beeldschermdiagonaal van 42 cm (of 16 inches), of minder, en verzocht om uitsluiting van de klein

scherm-tv's met een scherm van 6 inches van de procedure. Een soortgelijk verzoek werd ingediend door een van de exporteurs die sedert de opening van de procedure had medegewerkt. In laatstgenoemd geval diende de betrokken producent/exporteur, hoewel hij blijkbaar noch op de binnenlandse markt noch naar de Gemeenschap kleinscherm-tv's met een scherm van minder dan 14 inches (37 cm) had verkocht, een eerste verzoek in om kleinscherm-tv's met een scherm van 10 inches (25,4 cm) en minder van de procedure uit te sluiten, en wijzigde hij later dat verzoek in een verzoek om uitsluitend schermen van 6 inches (ongeveer 15 cm) en minder uit te sluiten. Het is heel gebruikelijk dat toestellen met een scherm van 5 1 / 2 inches en 5 inches als 6-inches-scherm worden aangeboden.

(8) De partijen die deze uitsluiting bepleitten, baseerden hun verzoeken op verschillen van fysieke aard, een aantal verschillen in het gebruik tussen kleinscherm-tv's met een scherm van 6 inches en kleinscherm-tv's met een groter scherm, alsmede op argumenten van formele aard. De Commissie aanvaardt dat kleinscherm-tv's met een scherm van 6 inches kleiner en licher zijn en bijgevolg beter draagbaar zijn dan de toestellen met een scherm van 14 of 16 inches die - zoals in de derde alinea van overweging 35 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 is aangegeven - wat de afmetingen betreft de meest representatieve modellen van de kleinscherm-tv's vormen. Zij is van mening dat er een geldig onderscheid kan worden gemaakt tussen de kleinscherm-tv's met een scherm van 6 inches en de kleinscherm-tv's met een groter scherm op grond van het verschil in omvang en gewicht alsmede van technische kenmerken die het gebruik van de meeste op diverse batterijvoedingen werkende modellen vergemakkelijken. Bovendien worden kleinscherm-tv's met een scherm van 6 inches gewoonlijk gebruikt voor kort of onderbroken kijken dat vaak buitenshuis plaatsheeft. De ietwat speciale marktpositie van deze modellen word geïllustreerd door het feit dat er tijdens de periode van onderzoek geen significant prijsverschil kon worden vastgesteld tussen de toestellen met een scherm van 6 inches en de toestellen met een groter scherm van 14 dan wel 16 inches. Aangezien zulke prijsverschillen ontbreken, is de beslissing van de consument om het kleinere toestel te kopen duidelijk geïnspireerd door het geheel andere gebruik waarvoor dit toestel is bestemd.

Onder deze omstandigheden concludeert de Commissie dat kleinscherm-tv's met een scherm van 6 inches of minder van de procedure moeten worden uitgesloten.

De Raad bevestigt bovenvermelde conclusies alsmede de bevindingen in de overwegingen 7 tot en met 9, 34 (op de inhoud waarvan door de betrokken partijen geen commentaar werd geleverd) en 35 van Verordening (EEG) nr. 3232/89.

D. Dumping

i) Normale waarde

(9) Voor de definitieve bevindingen werd de normale waarde in het algemeen vastgesteld volgens dezelfde methoden die voor de voorlopige vaststelling van dumping werden aangewend waarbij tevens nieuwe door de partijen ingediende gegevens en argumenten in aanmerking werden genomen.

(10) Zoals werd uiteengezet in overweging 11 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 werd een vorm van prijsverlaging die door de Koreaanse producenten aan hun binnenlandse klanten bij verkoop op afbetaling door deze klanten aan hun eindgebruikers werd toegestaan bij het bepalen van de normale waarde niet aangerekend als een verlaging van de binnenlandse verkoopprijs. Er werd vastgesteld dat deze prijsverlaging bij verkoop op afbetaling, die één onderneming kende als de »PSP-verlaging" (promoting strategic products = verkoopbevordering strategische produkten), in Korea in de sector consumentenelektronika algemeen wordt toegepast, hoewel niet alle exporteurs hierop als een prijsverlaging aanspraak maakten. De betrokken exporteurs hebben uitvoerig gereageerd op de voorlopige bevindingen van de Commissie. Deze reacties hadden betrekking op feitelijke overwegingen in verband met de toekenning van de prijsverlaging bij verkoop op afbetaling en op juridische argumenten omtrent het feit, of de prijsverlaging kan worden beschouwd als rechtstreeks verband houdend met de verkoop van de exporteur op de Koreaanse markt.

Zoals voordien in Verordening (EEG) nr. 3232/89 werd beweerd, oordeelt de Commissie dat er geen betwisting is wat de feiten betreft. Zij aanvaardt dat de prijsverlagingen worden geregeld in contracten tussen de exporteurs/producenten en hun afnemers en gedurende geruime tijd werden toegepast. Zij aanvaardt ook - na bestudering van de argumenten van de exporteurs - dat, hoewel de betaling van de prijsverlaging afhankelijk is van een verkoop op afbetaling door de afnemer van de exporteurs aan een eindgebruiker, deze betaling de prijs voor de afnemer van de exporteur in feite toch vermindert en bijgevolg moet worden beschouwd als een vorm van uitgestelde korting die rechtstreeks met de prijs in kwestie verband houdt. De Commissie concludeert derhalve dat deze korting bij de bepaling van de normale waarde moet worden afgetrokken van de bruto binnenlandse verkoopprijs van de exporteur.

Dit standpunt wordt door de Raad bijgetreden.

(11) Bij uitvoer op OEM-basis door de Koreaanse producenten van kleinscherm-tv's naar de Gemeenschap, stelde de Commissie de normale waarden voor vergelijking met de prijzen van dergelijke uitvoer vast en berekende zij de samen gestelde waarden op basis van de produktiekosten en een tot 5 % verminderde winstmarge, zoals wordt uiteengezet in de overwegingen 10, 13, 14 en 15 van Verordening (EEG) nr. 3232/89.

Eén Koreaanse producent, die aanvankelijk de gereduceerde winstmarge van 5 % had voorgesteld als een voor dit doel geschikte marge, voerde evenwel aan dat de methode van de Commissie, ondanks het feit dat het gebruikte winstcijfer uitging van een lager percentage dan datgene dat in het algemeen bij de verkoop van kleinscherm-tv's op de binnenlandse markt door elk van de drie medewerkende Koreaanse producenten werd geboekt, niet voldoende rekening hield met de andere verschillen tussen verkopen op OEM-basis en verkopen onder de merknaam van de producent. In het bijzonder werd aangevoerd dat de methode van de Commissie geen rekening hield met verschillen in de kostenniveaus, met name reclame- en financieringskosten tussen deze verschillende vormen van verkoop. Deze kosten, zo werd beweerd, waren opgenomen in de door de Commissie gebruikte samengestelde normale waarden maar zouden de producenten bespaard zijn gebleven indien de Koreaanse marktverkopen op OEM-basis hadden plaatsgevonden.

Aangezien in Korea op de binnenlandse markt niet op OEM-basis wordt verkocht, oordeelt de Commissie dat er geen reden is om het bestaan van dergelijke verschillen aan te nemen of om te ramen hoe groot zij eventueel zijn. Uit het beschikbare bewijsmateriaal betreffende Koreaanse verkoop op OEM-basis in de Gemeenschap blijkt immers dat de prijzen en winsten bij een dergelijke verkoop hoger kunnen liggen dan die welke de verkoop onder de merknaam van de producent op dezelfde markt en voor vergelijkbare modellen oplevert; onder die voorwaarden en indien zij op de Koreaanse markt zouden kunnen worden onderzocht, zouden de bovenvermelde verschillen meer dan gecompenseerd worden door de winstmarge die voor de samengestelde waarden op OEM-basis in aanmerking worden genomen. De Commissie concludeert derhalve dat het gebruik van de lagere winstmarge dient ter compensatie van hypothetische verschillen in zowel kosten (na de toegelaten aanpassingen) als winsten bij de berekening van samengestelde normale waarden met het oog op een vergelijking ervan met prijzen bij uitvoer op OEM-basis en de Raad treedt deze bevindingen bij.

(12) De klacht indienende ondernemingen voerden aan dat de omschrijving »OEM" in het kader van deze procedure ten onrechte werd gebruikt en dat dit had geleid tot een uiterst gunstige behandeling van de Koreaanse uitvoer naar de Gemeenschap onder de merknaam van de verdeler. Volgens de reclamerende ondernemingen zou de uitvoer naar dergelijke verdelers niet in aanmerking mogen komen voor dit soort behandeling, dat alleen gerechtvaardigd is bij uitvoer naar echte fabrikanten die hun eigen toestellen bouwen en hun verkoop op de binnenlandse markt van eigen toestellen aanvullen met de verkoop van onder dezelfde naam ingevoerde modellen. De Commissie is er evenwel van overtuigd dat, indien verkopen aan verdelers die onder hun eigen merknaam verkopen op de Koreaanse binnenlandse markt waren vastgesteld, het redelijk was geweest aan te nemen dat dergelijke verkopen waren geschied met een gevoelig verschil in kosten en/of winsten, hetgeen de in overweging 11 beschreven aanpak rechtvaardigt. In deze procedure oordeelt de Commissie dat de term OEM consequent is gebruikt en dat de bevindingen niet werden vertekend door bepaalde prijzen bij uitvoer te vergelijken met specifieke op een ondeugdelijke basis vastgestelde normale waarden. De Raad treedt dit standpunt bij.

(13) Bij zijn verwijzing naar de samengestelde normale waarden voerde één exporteur aan dat indien reclamekosten in aanmerking worden genomen, alhoewel deze kosten helemaal niet in deze waarden dienen te worden opgenomen (zoals in overweging 11 werd gezegd), hierbij niet de basis van de Commissie mag worden gehanteerd. De exporteur voerde in feite aan dat zijn binnenlandse reclamekosten slechts golden voor verkopen van high-tech-kleinscherm-modellen die niet vergelijkbaar waren met de uitgevoerde modellen en met de modellen op de binnenlandse markt die werden gebruikt als de basis voor de samengestelde normale waarde. Derhalve dienden de reclamekosten uitsluitend te worden afgeboekt op de omzet op de binnenlandse markt van high-tech-kleinscherm-tv's en niet van de gehele omzet zoals door de Commissie werd voorgesteld. Deze zienswijze werd niet bijgetreden door de Commissie, die oordeelde dat het niet realistisch was om reclamekosten voor televisietoestellen over individuele modellen om te slaan en dat dit aan de hand van het bewijsmateriaal dat haar ter beschikking was gesteld niet kon worden gerechtvaardigd. Zelfs indien een bepaald model in sommige advertenties werd voorgesteld, werd in dat geval in feite de afzet van het hele gamma van de producent bevorderd. De Raad treedt dit standpunt bij.

(14) Eén exporteur voerde aan dat de Commissie bij de berekening van de samengestelde normale waarden op basis van de produktiekosten van de binnenlandse modellen de financieringskosten op een onverdedigbare en onjuiste wijze had omgeslagen zodat de eis om bij de vaststelling van de normale waarde rekening te houden met de kosten van het krediet op de binnenlandse markt, werd omzeild. In zijn betoog had de exporteur de totale financieringskosten omgeslagen over de totale omzet, zowel die op de binnenlandse markt als de uitvoer. Hierdoor ontstond een situatie waarin de aftrek voor kredietkosten op de binnenlandse markt voor kleinscherm-tv's, die in Korea werden vastgesteld op basis van de lange krediettermijnen die de lokale klanten werden toegestaan en de lokale rentevoeten op korte termijn, veel hoger bleek te liggen dan de werkelijk betaalde of te betalen financiële kosten zoals die over de totale omzet waren omgeslagen. De beschreven situatie was in zoverre uitzonderlijk dat zij niet in de samengestelde normale waarden van de andere medewerkende Koreaanse exporteurs tot uiting kwam en werd door de betrokken exporteur uitgelegd als zijnde een gevolg van de hoge bedragen aan ingehouden vermogen van aandeelhouders waarover de onderneming beschikt en die haar in staat stellen haar bedrijfskapitaal te financieren zonder op grote schaal een beroep te doen op banken en kredietinstellingen.

Hoewel zij erkende dat sommige ondernemingen in een dergelijke gelukkige situatie kunnen verkeren, vond de Commissie niet dat dit het geval was wat de betrokken exporteur betreft, zoals dat evenmin het geval was voor andere exporteurs ook al lagen hun werkelijke betaalde of te betalen financieringskosten in vergelijking met de omzet zelfs nog lager dan die van de betrokken exporteur. De Commissie is namelijk van oordeel dat de omslag van een vast percentage door de exporteur voor de werkelijk betaalde of te betalen financieringskosten over de gehele omzet geen rekening houdt met de enorme dispariteit tussen de kredietvoorwaarden die op de binnenlandse en op de exportmarkten worden toegepast. Zij is niet van oordeel dat zij - gezien het ontbreken van meer details in verband met de omslag van de gecontroleerde financieringskosten - deze omslag van een vast percentage moet toepassen of aanvaarden. De methode die zij gebruikte voor de definitieve vaststelling is die welke door een andere exporteur werd voorgelegd en spontaan werd gebruikt en die erin bestaat dat eerst het gehele bedrag van de interestkosten voor de financiering van de toegestane kredietvoorwaarden op de binnenlandse markt wordt berekend en dat dit bedrag dan wordt omgeslagen over de omzet op de binnenlandse markt tijdens de periode van onderzoek. Na aftrek van dit gehele bedrag van de werkelijk betaalde of te betalen financieringskosten kan het resterende bedrag worden omgeslagen over de totale omzet om de resterende behoeften aan bedrijfskapitaal te dekken: stocks, lopende werkzaamheden enz. De Commissie legt er de nadruk op dat de methode die zij heeft gebruikt absoluut niet indruist tegen de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 2423/88,

maar op basis van de beschikbare gegevens slechts rekening wil houden met de structuur van de verkoopvoorwaarden van de exporteurs. Zij leidt er niet toe dat de Commissie fictieve kosten met werkelijke kosten verwart en impliceert ook niet dat de Commissie denkt dat er »op de een of andere manier iets fout is met het feit dat de kosten voor krediet op de binnenlandse markt hoger liggen dan de kosten voor exportkrediet", zoals door de exporteur wordt aangevoerd. Zijn argument dat de methode de aftrek voor kredietkosten op de binnenlandse markt van de exporteur omzeilt of »tot nul herleidt", kan evenmin worden aanvaard. Deze aftrek werd zoals hij werd vastgesteld door de Commissie in aanmerking genomen. Waar het om gaat is een omslag van financieringskosten die de beschikbare feiten beter weerspiegelt.

Derhalve concludeert de Commissie dat deze doelstelling met de hierboven beschreven methode wordt bereikt en de Raad treedt deze aanpak bij.

ii) Prijs bij uitvoer

(15) Wanneer door de Koreaanse producenten rechtstreeks naar niet gelieerde kopers in de Gemeenschap werd uitgevoerd, werden de prijzen bij uitvoer bepaald op basis van de voor de betrokken kleinscherm-tv's werkelijk betaalde of te betalen prijzen. In het geval van twee exporteurs die naar de Gemeenschap uitvoerden via in Lid-Staten gevestigde gelieerde importeurs werd het, met het oog op de band tussen exporteur en importeur, passend geacht de prijzen bij uitvoer vast te stellen op basis van de prijzen waartegen de kleinscherm-tv's voor het eerst aan een onafhankelijke koper werden wederverkocht.

Deze methode werd niet toegepast bij de derde samenwerkende exporteur die slechts 11 % van zijn uitvoer naar de Gemeenschap onder de eigen merknaam verkocht, waarbij 8 % door dochtermaatschappijen werd afgezet. De resterende 89 % van de verkopen van deze exporteur aan communautaire OEM-klanten werd derhalve als representatief beschouwd, zoals werd uiteengezet in overweging 16 van Verordening (EEG) nr. 3232/89.

Deze methoden stemden overeen met die welke bij de voorlopige vaststelling van dumping werden gebruikt en hielden rekening met door de betrokken partijen ingediende nieuwe feiten en argumenten.

(16) Twee van de Koreaanse exporteurs voerden aan dat zij door het gebruik van de methode van de samengestelde uitvoerprijs waren gediscrimineerd in vergelijking met de derde medewerkende exporteur op wie deze methode niet moest worden toegepast daar zijn verkopen in de Gemeenschap onder de eigen merknaam van de procedure voor de vaststelling van dumping waren uitgesloten omdat zij, zoals hiervoor werd vermeld, niet als representatief voor de normale transacties van dat bedrijf werden beschouwd. De bevindingen voor deze producent/exporteur waren uitsluitend gebaseerd op zijn uitvoer naar onafhankelijke (OEM)-importeurs. Eén van de twee betrokken exporteurs baseerde zijn kritiek op waarnemingen waaruit bleek dat de dumpingmarges bij de uitvoer via gelieerde importeurs aanzienlijk hoger lagen dan die bij de uitvoer naar onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap. De andere exporteur voerde aan dat deze uitsluiting van de verkopen onder de eigen merknaam van de procedure voor de vaststelling van dumping ook had moeten gelden voor het betrekkelijk kleine gedeelte van zijn uitvoer waarvoor hij een beroep deed op een dochtermaatschappij waarvan de handelstransacties gedurende de referentieperiode onder ongewone omstandigheden (start-up conditions) hadden plaatsgevonden.

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 314 van 28. 10. 1989, blz. 1.

(3) PB nr. L 41 van 15. 2. 1990, blz. 1.

De Commissie aanvaardt de beweringen betreffende discriminerende of onbillijke behandeling in de bovenvermelde kwesties niet. Zij is van oordeel dat zij de methoden heeft toegepast die zijn neergelegd in Verordening (EEG) nr. 2423/88. De 89 % van de uitvoer die in het kader van de procedure bij één exporteur in aanmerking werd genomen, maakte, zoals reeds werd gezegd, zijn representatieve verkopen uit terwijl 11 % van de verkopen van de procedure werd uitgesloten omdat dit niet representatief werd geacht. In het geval van de exporteur die aanvoerde dat een klein deel (ongeveer 5 %) van zijn uitvoer van de procedure diende te worden uitgesloten, was de situatie niet vergelijkbaar, omdat deze verkopen slechts deel uitmaakten van die verkopen onder de eigen merknaam die voor deze exporteur als representatief werden beschouwd. Hoewel het juist is dat de verlies- en winstrekening van de gelieerde importeur via welke deze verkopen plaatsvonden, werd belast met uitgaven die met het opstarten van de onderneming verband houden, wordt dit niet als een voldoende reden beschouwd om te rechtvaardigen dat representatieve handelstransacties en de uitgaven ten gevolge van deze transacties van de procedure met het oog op de vaststelling van dumping worden uitgesloten.

(17) De twee Koreaanse exporteurs die in het bijzonder door het gebruik van de methode van de samengestelde uitvoerprijs werden getroffen, voerden aan dat het door de Commissie in aanmerking genomen winstpercentage (10 %) bij verkoop aan gelieerde importeurs onredelijk en onrealistisch was. In deze klachten werd verwezen naar de maturiteit van de kleurentelevisie als produkt en naar de lagere winstpercentages die werden gebruikt in sommige andere recente procedures waaronder een procedure betreffende een relatief nieuw produkt van de consumentenelektronica. Hoewel de Commissie de technologische maturiteit van de huidige generatie kleuren-tv's niet in twijfel wil trekken, gelooft zij niettemin dat de sector van de kleinscherm-tv's in 1987 zeker nog vrij prijshoudend en winstgevend was voor onafhankelijke importeurs. Wat de winstmarges betreft die in andere procedures werden aangehouden, dient erop te worden gewezen dat in het geval van een ander produkt van de consumentenelektronica waarvoor de referentieperiode grotendeels overeenstemde met die van deze procedure, een percentage voor de definitieve vaststelling van de dumpingmarge werd gebruikt dat veel hoger lag dan 10 %. De Koreaanse exporteurs hebben ook aangevoerd dat het theoretische winstpercentage van de onafhankelijke importeur dat moet worden gebruikt voor de bepaling van de prijs bij uitvoer, redelijk moet zijn in verhouding tot omvang en organisatie van de betrokken gelieerde importeurs. De Commissie stemde in met dit argument en stelde daarom een grondig onderzoek in naar de rentabiliteit van al de onafhankelijke importeurs die aan het onderzoek medewerkten. Zij stelde vast dat de winstpercentages uiteenlopen, maar het percentage dat zij uiteindelijk in aanmerking nam stemde overeen met dat van een onderneming waarvan de structuur en de omvang konden worden vergeleken met die van Koreaanse gelieerde importeurs. De Commissie stemde evenwel niet in met één exporteur die aanvoerde dat het gebruikte winstpercentage de opstartsituatie van een gelieerde importeur in aanmerking diende te nemen. Het is juist het doel van de vaststelling van een prijs bij uitvoer tot een situatie te komen die vergelijkbaar is met die van een niet gelieerde importeur die gemiddeld een redelijke winst moet boeken ten einde te kunnen overleven. De Commissie oordeelt in ieder geval dat de gegevens waarover zij kon beschikken, aantoonden dat de door haar gebruikte marge evengoed geldig was voor een kleine importeur met lage kosten als voor een grote onderneming met een gestructureerde afzetorganisatie.

(18) De beide Koreaanse exporteurs op wie de vorige overweging betrekking heeft, hadden grote bedragen terugbetaald aan hun communautaire dochtermaatschappijen voor reclame en andere meer algemene uitgaven van deze maatschappijen. Met het oog op de vaststelling van het voorlopige recht had de Commissie deze terugbetalingen niet in aanmerking genomen en de oorspronkelijke uitgaven behandeld als kosten van de dochterondernemingen die deze aanvankelijk ook hadden betaald. Aangezien deze aanvankelijk door de dochtermaatschappijen betaalde uitgaven een deel vormden van de kosten die tussen de invoer en de wederverkoop ontstaan, is hun latere terugbetaling door de Koreaanse moedermaatschappijen irrelevant en dienen zij bij de samenstelling van de prijzen bij uitvoer niet in aanmerking te worden genomen. De exporteurs bleven protest aantekenen in verband met deze terugbetalingen en verwezen in het algemeen naar de zeer hoge bedragen die aan de Duitse dochtermaatschappijen werden terugbetaald, hoewel hetzelfde verschijnsel in mindere mate kon worden vastgesteld bij de ondernemingen in het Verenigd Koninkrijk. De aangevoerde argumenten verschilden in wezen niet van die welke reeds werden aangevoerd in overweging 20 van Verordening (EEG) nr. 3232/89, maar in sommige gevallen werden voorstellen gedaan voor een alternatieve omslag van de betrokken uitgaven. Met uitzondering van de correctie van één post voor garantiekosten in het geval van één exporteur (die verkeerd werd geïnterpreteerd door de misleidende boekhoudkundige behandeling door de dochtermaatschappij) van de betrokken terugbetaling en de uitsluiting van twee kleinere posten in het geval van de andere exporteur die konden worden aanvaard als kosten die geen verband houden met de gewone kosten van de betrokken dochtermaatschappij, nam de Commissie het standpunt in dat zij reeds had ingenomen in Verordening (EEG) nr. 3232/89.

In het licht van de hiervoor in de overwegingen 15 tot en met 18 door de Commissie uiteengezette argumentatie bevestigt de Raad de bevindingen en conclusies van de Commissie in de overwegingen 16 tot en met 20 van Verordening (EEG) nr. 3232/89.

(19) Eén Koreaanse exporteur/producent verkocht grote hoeveelheden op OEM-basis aan een importeur in de Gemeenschap die niet alle informatie op financieel gebied met betrekking tot zijn invoer waarom door de Commissie werd verzocht, verstrekte, zoals werd uiteengezet in overweging 21 van Verordening (EEG) nr. 3232/89. De Commissie aanvaardt dat de gegevens die werden verstrekt door de exporteur die zich had ingespannen om de betrokken importeur te overtuigen de Commissie meer informatie te verstrekken, omwille van het feit dat de importeur gedeeltelijk niet heeft medegewerkt, niet opnieuw moeten worden onderzocht of in twijfel moeten worden getrokken. De Raad treedt deze bevinding bij.

(20) In verband met een andere Koreaanse exporteur werd bij verificatie ten kantore van een onafhankelijke importeur vastgesteld dat deze exporteur met de importeur een overeenkomst had gesloten inzake samenwerking op het gebied van reclame zoals in overweging 22 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 is uiteengezet. Na de argumenten van de betrokken partijen en de details van de overeenkomst voor de terugbetaling van bepaalde reclamekosten grondig te hebben onderzocht, aanvaardt de Commissie dat er tussen de exporteur en de importeur geen compensatieregeling is toegepast in de zin van artikel 2, lid 8, van Verordening (EEG) nr. 2423/88. De uitvoer naar de importeur in kwestie werd nu derhalve in de definitieve vaststellingen opgenomen. De terugbetalingen (in feite een vorm van uitgestelde korting) door de exporteur aan de importeur voor de reclame van de importeur op de lokale markt werden evenwel afgetrokken van de te betalen factuurprijzen bij de vergelijking van de prijzen bij uitvoer met de normale waarde, aangezien deze kortingen de verkoopprijs aan de onafhankelijke importeur werkelijk verlagen en derhalve moeten worden beschouwd als rechtstreeks met de verkopen in kwestie in verband te staan.

De Raad treedt deze bevindingen bij.

iii) Vergelijking

(21) Zoals uiteengezet in de overwegingen 23 en 26 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 werden alle vergelijkingen gemaakt op af-fabriek-niveau. Ten einde een billijke vergelijking tussen de normale waarde en de prijzen bij uitvoer te waarborgen, hield de Commissie, waar nodig, rekening met verschillen die een weerslag hebben op de vergelijkbaarheid van de prijzen, zoals verschillen in de fysieke kenmerken, belastingen bij invoer, indirecte belastingen en in de verkoopvoorwaarden, ingeval het bestaan van deze verschillen op bevredigende wijze kon worden aangetoond. Onder deze categorie werden ook aanpassingen opgenomen voor verschillen in commissielonen, verpakking, vervoer, verzekering, behandelings-, laad- en aanverwante kosten, betalingsvoorwaarden, garantiekosten, salarissen van verkopers en bonussen.

Deze aanpak wordt door de Raad bijgetreden. Nieuwe feiten en argumenten die door de betrokken partijen over deze kwesties worden ingediend komen aan bod in de overwegingen 22 tot en met 26 van deze verordening.

(22) De methode voor de vergelijking van uitgevoerde modellen van kleinscherm-tv's met modellen die op de binnenlandse markt worden verkocht, die in overweging 24 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 is uiteengezet, werd door de partijen niet betwist, behalve door één exporteur die erop wees dat de Commissie het principe voor de vergelijking dat in die overweging wordt uiteengezet niet consequent had toegepast en de aanpassing voor de fysieke verschillen in zijn geval had gebaseerd op het verschil in de totale fabricagekosten van vergelijkbare modellen in plaats van op de waarde van het verschil in de belangrijke fysieke kenmerken van de betrokken modellen zoals ingevolge artikel 2, lid 10, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 wordt vereist. De Commissie corrigeerde deze inconsequentie in haar definitieve vaststellingen.

In het stadium van de voorlopige vaststelling had de Commissie de waarde van de fysieke verschillen vastgesteld op basis van de respectieve fabricagekosten, aangezien het onmogelijk was deze fysieke verschillen en de desbetreffende verschillen in marktwaarde afzonderlijk te berekenen door vergelijking met kleinscherm-tv's die op de binnenlandse markt in Korea worden verkocht. Met het oog op de definitieve vaststelling besloot de Commissie evenwel deze evaluatie te baseren op de aanzienlijke fysieke verschillen uitgedrukt in totale produktiekosten inclusief de winstmarge van de betrokken binnenlandse modellen. De Commissie oordeelt dat dit een redelijker aanpak is met het oog op de bepaling van de betrokken verschillen in marktwaarde dan die welke het percentage van de verkoop-, algemene en administratieve kosten plus winst verwaarloost, dat in normale omstandigheden in de prijzen van de binnenlandse modellen die als basis voor de vergelijking dienen, is opgenomen. De Koreaanse exporteurs voerden aan dat de fysieke verschillen, wanneer men niet over prijsverschillen kan beschikken, verder moeten worden geëvalueerd op basis van de relevante fabricagekosten. Volgens de Commissie houdt dit standpunt geen rekening met hetgeen de markt te zien geeft, namelijk dat belangrijke fysieke verschillen in het algemeen neerkomen op de verkoopbevorderende hoedanigheden waarvoor het verlangde prijsverschil in verhouding tot de fabricagekosten veel hoger ligt dan bij de nu gebruikte methode waarbij de totale kosten plus een normale winst in aanmerking worden genomen. Derhalve handhaaft de Commissie laatstgenoemde aanpak.

(23) Wat de betalingsvoorwaarden betreft voerde een exporteur aan dat bepaalde D/A (documenten tegen acceptatie)-interesten die aan derde partijen worden betaald voor de uitvoer naar zijn dochtermaatschappijen, niet van de prijzen bij uitvoer zouden mogen worden afgetrokken wanneer deze met de normale waarde worden vergeleken, omwille van het feit dat dergelijke kosten deel uitmaken van de prijs voor de overdracht tussen twee gelieerde ondernemingen die door de Commissie bij de samenstelling van de prijs bij uitvoer niet in aanmerking wordt genomen. De Commissie kan met deze redenering niet instemmen: de D/A-interesten zijn kosten die eigenlijk door de exporteur worden gedragen ongeacht of zij in Korea dan wel door de gelieerde invoerende onderneming worden betaald en die bij de berekening van de prijs af fabriek bij uitvoer moeten worden afgetrokken overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, leden 8 en 10, van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

Onverminderd de bovenvermelde klacht, betoogde deze exporteur ook dat de rentevoet die door de Commissie werd toegepast om deze kosten te berekenen, te hoog was. Hij leverde gegevens die eigenlijk verschilden zowel van hetgeen in zijn oorspronkelijke klacht was opgenomen als van hetgeen door de Commissie ter plaatse was geverifieerd. Deze gegevens stemden evenwel overeen met het bepaalde in artikel 2, lid 10, onder c), iii), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 en werden door de Commissie aanvaard en gebruikt voor de berekening van de aftrek in kwestie.

(24) De gedetailleerde behandeling door de Commissie van verschillende aanpassingen werd door één exporteur betwist, en in het algemeen op grond van het feit dat het oordeel van de Commissie over de aard »rechtstreeks verband" van de betrokken kosten niet juist was.

Deze exporteur voerde aan dat de Commissie geen rekening had gehouden met het feit dat de volgende verkoopkosten rechtstreeks met de verkopen verband hielden en dat zij bij de berekening van de normale waarde zou moeten instemmen met de aftrek van deze kosten van de prijzen op de binnenlandse markt:

- financieringskosten voor de inning van de belasting over de toegevoegde waarde;

- bepaalde servicekosten;

- bepaalde salarissen van de verkoopafdeling, het leidinggevend en administratief personeel.

Zoals in de overwegingen 27, 28 en 30 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 is uiteengezet, hielden deze kosten volgens de Commissie niet rechtstreeks verband met de verkopen in kwestie en konden zij worden geklasseerd als algemene kosten van de betrokken onderneming. De door de exporteur aangevoerde argumenten leidden er niet toe dat de Commissie de bevindingen waartoe zij op basis van de oorspronkelijke verificatie was gekomen, wijzigde.

Dezelfde exporteur voerde ook aan dat twee soorten verkoopuitgaven bij de uitvoer die door de Commissie werden behandeld als aftrekbaar van de betaalde of te betalen prijs bij uitvoer deel uitmaakten van de algemene kosten en niet rechtstreeks verband hielden met deze prijs. Bij één van deze uitgaven ging het om een vergoeding voor diensten die hoofdzakelijk verband hielden met inspectie- en behandelingskosten bij uitvoer. De andere uitgave was een vorm van commissie die werd ingehouden door de hoofdzetel van de groep die alle uitvoerfacturen voor leveringen naar de Gemeenschap verwerkt, op de door de hoofdzetel verzamelde ontvangsten die worden geïnd van klanten waarnaar is uitgevoerd. Volgens de Commissie waren de aangevoerde feiten en argumenten niet van dien aard dat zij de bevindingen waartoe zij op basis van haar verificatie was gekomen, konden wijzigen dan wel haar conclusie konden wijzigen dat deze kosten moesten worden afgetrokken ten einde te komen tot een correcte prijs af fabriek bij uitvoer.

Met het oog op de overwegingen van de Commissie, uiteengezet in de overwegingen 21 tot en met 24 van deze verordening, bevestigt de Raad de bevindingen en de conclusies van de Commissie in de overwegingen 23 tot en met 31 van Verordening (EEG) nr. 3232/89.

iv) Dumpingmarges

(25) Bij de vergelijking van de normale waarden van de op de binnenlandse markt verkochte modellen van de Koreaanse producenten/exporteurs bij wie een onderzoek werd verricht, met de prijzen bij uitvoer van vergelijkbare modellen op een transactiegewijze basis, bleek uit het definitieve onderzoek van de feiten dat er bij elk van deze drie exporteurs sprake is van dumping bij de verkoop van kleinscherm-tv's van oorsprong uit de Republiek Korea en dat de dumpingmarge gelijk is aan het bedrag waarmee de vastgestelde normale waarde de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap overschrijdt.

De gewogen gemiddelde marges uitgedrukt als een percentage van de cif-grens-prijzen varieerden al naar gelang van de exporteur als volgt:

- Daewoo Electronics Co. Ltd: 10,23 %

- Goldstar Co. Ltd: 10,42 %

- Samsung Electronics Co. Ltd: 10,50 %.

(26) Voor de exporteurs die zich zelf in de loop van het onderzoek niet kenbaar maakten, werd een dumpingmarge van 19,65 % vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens zoals werd uiteengezet in overweging 33 van Verordening (EEG) nr. 3232/89. Er werden door de exporteurs ten aanzien van deze methode geen nieuwe feiten of argumenten ingebracht.

De eisers voerden aan dat deze methode zeer gunstig was voor niet medewerkende exporteurs, in zo verre dat de gemiddelde dumpingmarge vastgesteld op basis van de invoerstatistieken van de Gemeenschap lager was, aangezien hierin de gegevens van de medewerkende ondernemingen waren opgenomen die dumpingmarges hadden die duidelijk aanzienlijk lager lagen dan de gemiddelde marge die uit de statistieken resulteerde. Om deze statistische vertekening te compenseren, stelden de eisers voor om de gemiddelde prijzen bij invoer aan te passen met een factor van minstens 5 %. De Commissie handhaaft haar standpunt ter zake omdat zij, hoewel zij het statistische verschijnsel waarop de aandacht werd gevestigd niet betwist, over geen feiten beschikt die haar een basis zouden verschaffen voor de toepassing van deze correctiefactor, die derhalve volkomen arbitrair en ongerechtvaardigd zou zijn.

De Raad treedt bovenvermelde conclusies bij.

E. Schade

(27) De Commissie concludeerde in haar voorlopige bevindingen dat de communautaire industrie van kleinscherm-tv's aanzienlijke schade had geleden. Zij baseerde deze bevindingen hoofdzakelijk op het snel stijgende uitvoervolume en marktaandeel van de Koreaanse exporteurs, de prijsonderbiedingen die door deze exporteurs op de communautaire markt werden toegepast en de versnelde uitwijking van communautaire industriële capaciteit naar derde landen met als gevolg verlies van werkgelegenheid in de Gemeenschap en een negatieve trend ter zake van rentabiliteit wat de klacht indienende communautaire producenten betreft.

(28) In verband met deze bevindingen werden bij de Commissie na de publikatie van Verordening (EEG) nr. 3232/89 geen nieuwe feiten ingediend, maar de exporteurs verzochten om toelichting over de samenstelling van de statistieken in verband met het marktaandeel en over het feit of buiten de Gemeenschap door de klacht indienende producenten vervaardigde produkten in de statistieken zijn opgenomen; deze toelichtingen werden hun verstrekt. Op een aantal punten betwistten zij ook de bevindingen in verband met de schade:

- Het bewijsmateriaal in verband met de schade werd door twee exporteurs aangevochten. Eén exporteur hield staande dat de gegevens die zijn opgenomen in Verordening (EEG) nr. 3232/89 slechts wezen op het bestaan van een »normale, gezonde concurrentie en op een communautaire bedrijfstak waarvan de toestand tussen 1984 en 1987 niet echt verslechterde". Deze exporteur voerde aan dat de gestegen vraag gedurende deze periode »naar alle waarschijnlijkheid" was ontstaan door nieuwe concurrentie op de markt waarbij de prijzenconcurrentie zuiver het gevolg was van kostenvoordelen. De andere exporteur voerde aan dat de negatieve evolutie van de rentabiliteit van de communautaire bedrijfstak vanaf 1985/1986 alleen het gevolg was van factoren die voor de aanvoer van Koreaanse produkten aanwezig waren. Deze exporteur voerde ook de benuttingsgraad van de capaciteit en de omvang van de voorraden van de communautaire bedrijfstak aan als bewijs voor het feit dat geen schade werd berokkend, zonder evenwel de argumenten te weerleggen die de Commissie in overweging 43 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 heeft aangevoerd en die deze factoren als betrouwbare indicatoren in het geval van de bedrijfstak van de kleinscherm-tv's van de hand had gewezen.

- Een exporteur betwistte de vergelijking van de modellen, die het uitgangspunt vormde voor de analyse van de onderbieding door de Commissie. Zijn gedetailleerde argumenten ter zake bevatten een aantal feitelijke vergissingen en leverden in ieder geval geen grond voor een wijziging van het fundamentele standpunt van de Commissie die de mening is toegedaan dat haar onderzoek geen onbillijke vergelijking van de Koreaanse en de communautaire modellen van kleinscherm-tv's oplevert maar met alle aspecten rekening houdt. De Commissie stelde de exporteur hiervan schriftelijk op de hoogte.

De Raad treedt de bevindingen van de Commissie als uiteengezet in de overwegingen 36 tot en met 47 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 derhalve bij.

F. Mogelijke schade

(29) In haar voorlopige bevindingen concludeerde de Commissie dat er een gevaar bestond voor grotere schade door Koreaanse invoer in de toekomst gezien de ruime Koreaanse produktiecapaciteit en de mogelijkheid dat de Koreaanse uitvoer wordt verlegd van de nu verzadigde Amerikaanse markt.

Twee exporteurs leverden commentaar op de bevindingen van de Commissie ter zake zoals die in overweging 48 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 zijn uiteengezet en voerden aan dat de Commissie geen bewijsmateriaal heeft verstrekt om te voldoen aan de eisen van artikel 4, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2423/88. De Commissie wenst erop te wijzen dat zij in bedoelde overweging 48 de uitvoercapaciteit in het land van oorsprong bespreekt. Naar het stijgingspercentage van de uitvoer met dumping wordt in deze overweging niet expliciet verwezen, maar dit percentage wordt natuurlijk door de Commissie vermeld in overweging 37 van Verordening (EEG) nr. 3232/89. Het jaarlijkse stijgingspercentage van 1984 tot 1987 bedroeg meer dan 100 %.

Eén exporteur voerde aan dat het ongegrond was te beweren dat de voor de Verenigde Staten bestemde uitvoer naar de communautaire markt zou worden verlegd en wel vanwege de verschillen in de modellen (waarschijnlijk doelde hij in het bijzonder op de verschillen in zendnormen). De Commissie betoogt dat laatstgenoemd argument weinig steek houdt gezien de uiterste flexibiliteit van de televisieproduktie als vermeld in overweging 42 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 en gezien het feit dat de bedrijfstak duidelijk zeer snel modellen met andere kenmerken op de markt kan brengen.

Derhalve treedt de Raad de voorlopige bevindingen van de Commissie bij.

G. Het berokkenen van schade

(30) In de overwegingen 49 tot en met 55 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 stelde de Commissie vast dat de snelle toename van de Koreaanse invoer samenviel met een even snel verlies aan marktaandeel voor de communautaire bedrijfstak, prijserosie en -onderbieding bij de communautaire kleinschermmodellen en een verslechterde rentabiliteit voor de communautaire ondernemingen, gepaard gaande met een versnelde overplaatsing van hun montageafdelingen naar derde landen. De Commissie concludeerde dat de invoer met dumping uit Korea op zich zelf aanzienlijke schade aan de communautaire bedrijfstak van kleinscherm-tv's had berokkend.

(31) Een exporteur voerde aan dat de Commissie niet had aangetoond dat door de Koreaanse invoer met dumping aanzienlijke schade was berokkend, op grond van het feit dat de economische omstandigheden die als de schade werden aangewezen ook zouden zijn ontstaan als er van dumping geen sprake zou zijn geweest. Dit argument is in de eerste plaats gericht op de vaststelling van de Commissie in verband met de prijsonderbieding, die slechts één van de vele elementen is die in verband met de aanzienlijke schade in Verordening (EEG) nr. 3232/89 worden behandeld. Wat meer bepaald de prijsonderbiedingen betreft voert de exporteur in feite aan dat de dispariteit tussen onderbiedingen van 36 tot 49 % en dumping van 10 tot 13 % bewijst dat sommige onderbiedingen ook zouden hebben plaatsgehad indien er van dumping geen sprake was geweest. Dit is best mogelijk maar de exporteur mag hieruit niet concluderen dat een aanzienlijk deel van de schade die het gevolg is van onderbiedingen niet aan de dumping in kwestie kan worden toegeschreven. Dit argument lijkt er op neer te komen dat wordt aangevoerd dat slechts sprake kan zijn van schade en dat beschermende maatregelen tegen dumping bijgevolg slechts gerechtvaardigd zijn wanneer de dumpingmarges minstens even hoog zijn als de vastgestelde schadedrempels. De Commissie is het hiermee niet eens en verwijst eveneens naar de bevindingen ter zake in overweging 63 van Verordening (EEG) nr. 3232/89.

(32) Een andere exporteur herhaalde niet alleen argumenten die door de Commissie in overweging 54 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 reeds waren ontzenuwd, maar voerde tevens aan dat de Commissie de weerslag van de werkzaamheden van Japanse montagebedrijven in de Gemeenschap niet had onderzocht. De Commissie oordeelt dat de vestiging van Japanse bedrijven die kleinscherm-tv's produceren in de Gemeenschap geleidelijk en over een lange termijn is verlopen. Uitgedrukt in marktaandeel is de trend niet duidelijk waarneembaar aangezien deze produktie in grote mate vroegere invoer uit Japan of reeds bestaande capaciteit in de Gemeenschap heeft vervangen. Het kan evenwel niet worden bewezen dat deze produktie in het bijzonder heeft bijgedragen tot de schade die de klacht indienende bedrijfstak in de Gemeenschap heeft ondervonden en die bij deze procedure werd onderzocht.

(33) Dezelfde exporteur verwerpt de bewering van de Commissie dat de belangrijke markt van het Verenigd Koninkrijk aanzienlijke schade heeft geleden op grond van het feit dat deze markt beschermd was door een overeenkomst inzake vrijwillige beperking van de invoer. De Commissie verwijst nogmaals naar haar argumenten in overweging 47 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 en merkt op dat de vaststelling van schade, zoals die welke door dumping wordt veroorzaakt, geschiedt door analyse en berekening op basis van gegevens die in de loop van een onderzoek worden ingezameld. Dat er geen sprake is van dumping en schade kan niet eenvoudig worden afgeleid uit het feit dat er een vrijwillige overeenkomst of een andere vorm van beperking voor de betrokken markt bestaat. De Commissie oordeelt dat de bewering van de exporteur niet kan worden aangetoond en herhaalt dat zij tot bevindingen inzake schade kwam op grond van gegevens over de markt van het Verenigd Koninkrijk.

(34) Deze exporteur voert eens te meer aan dat er in de loop van deze procedure sprake is geweest van discriminatie ten aanzien van Koreaanse exporteurs aangezien andere exporterende landen, met name Oostenrijk, Japan, Maleisië en Singapore, niet aan een onderzoek werden onderworpen. De argumenten van de Commissie ter zake zijn opgenomen in overweging 54 van Verordening (EEG) nr. 3232/89. Zelfs al zijn deze argumenten gegrond, voert de exporteur aan, »dan betekent dit nog niet noodzakelijkerwijs dat deze produkten (kleinscherm-tv's uit bovenvermelde landen) niet met dumping in de Gemeenschap worden ingevoerd en geen schade veroorzaken". Het bleef evenwel bij het uitspreken van vermoedens; de exporteurs hebben geen bewijsmateriaal ter zake van deze dumping en schade verstrekt. Aangezien dergelijke gegevens ontbreken en zij de positie van andere landen die naar de Gemeenschap exporteren heeft onderzocht, kan de Commissie zich nergens op baseren om ten aanzien van deze landen anti-dumpingprocedures te openen zoals door de exporteur wordt verlangd. Bovendien, zelfs al hadden deze uitvoerende landen schade berokkend, dan betekent dit nog niet dat de door de Koreaanse invoer met dumping berokkende schade hierdoor zou zijn opgeheven.

De Raad treedt de bevindingen en conclusies van de Commissie in de overwegingen 49 tot en met 55 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 bij: de onderzochte invoer heeft op zich zelf aanzienlijke schade teweeggebracht.

H. Belang van de Gemeenschap

(35) Er werden door geen enkele van de partijen bij de Commissie andere gegevens of argumenten over dit onderwerp ingediend. De Raad treedt daarom de conclusies van de Commissie in de overwegingen 56 tot en met 60 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 bij: het is in het belang van de Gemeenschap dat de schadelijke gevolgen van de vastgestelde dumping voor de communautaire bedrijfstak worden opgeheven. De voordelen van een dergelijke bescherming voor de huidige leefbaarheid en de toekomstige ontwikkeling van die bedrijfstak wegen op tegen de mogelijke tijdelijke nadelen voor de consument in de vorm van beperkte prijsstijgingen voor bepaalde kleinscherm-tv's.

I. Recht

(36) De voorlopige maatregelen namen de vorm aan van anti-dumpingrechten; deze werden geheven op het niveau van de vastgestelde dumpingmarges aangezien de schadedrempels, zelfs indien een restrictieve basis uitgedrukt in de cif-waarde van de marges van onderbieding werd gehanteerd, veel hoger lagen.

(37) Aangezien de bevindingen van de Commissie in verband met de schade, die zijn uiteengezet in Verordening (EEG) nr. 3232/89, nu door de Raad zijn bevestigd en de schadedrempels veel hoger zijn dan de definitief vastgestelde dumpingmarges, concludeerde de Raad op basis van de methode voor de berekening van de schadedrempels die is uiteengezet in overweging 62 van die verordening dat de rechten moeten worden geheven op het niveau van de vastgestelde dumpingmarges.

(38) De Raad neemt nota van de bereidheid van de Commissie om, zoals in overweging 64 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 is uiteengezet, zonder verwijl een nieuw onderzoek te openen zodra een Koreaanse producent van kleinscherm-tv's bevredigend bewijsmateriaal kan voorleggen waaruit blijkt dat hij in de loop van de periode van onderzoek waar het in deze procedure om gaat, niet naar de Gemeenschap uitvoerde, dat hij sedertdien met de uitvoer is begonnen of vast voornemens is dit te doen en dat hij met geen enkele van de ondernemingen van dit onderzoek gelieerd of geassocieerd is. In afwachting van een dergelijk nieuw onderzoek oordeelt de Raad evenwel dat er een gelegenheid tot ontduiking zou worden geschapen indien in dergelijke gevallen anti-dumpingrechten zouden worden geheven die lager liggen dan de hoogste vastgestelde anti-dumpingmarge. De Raad stelt vast dat geen enkele exporteur zich op deze basis heeft gemeld.

(39) In overweging 65 van Verordening (EEG) nr. 3232/89 legde de Commissie uit dat zij had besloten bepaalde exporteurs van Hong-Kong op strikt tijdelijke basis van de heffing van het voorlopige recht uit te sluiten indien hun uitvoer van kleinscherm-tv's naar de Gemeenschap in bepaalde gevallen als van Koreaanse oorsprong zou worden bestempeld. Deze bepaling werd opgenomen op verzoek van de exporteurs van Hong-Kong en hun vertegenwoordigers. Zij werd aangevochten door de indieners van de klacht en door een Koreaanse producent die aanvoerde dat de afwijking van de normale toepassing van de regels van oorsprong die de bepaling met zich brengt, foutief is en discriminatoir ten aanzien van de Koreaanse exporteurs. De Commissie oordeelt in het licht van de nu beschikbare gegevens dat deze afwijking niet gerechtvaardigd is en na afloop van de termijn van voorlopige heffingen op kleinscherm-tv's van oorsprong uit Korea niet langer mag worden toegepast. De Raad treedt deze conclusie bij.

J. Verbintenissen

(40) Formeel werden er geen verbintenissen aangeboden. Eén exporteur deed informele voorstellen en de Commissie deelde hem mede dat zij in dit geval niet in staat zou zijn de aanvaarding van de verbintenissen aan te bevelen. De Commissie oordeelt immers dat het, door de mate waarin in de loop van dit onderzoek niet werd medegewerkt en de snelheid waarmee modelwijzigingen in deze bedrijfstak worden ingevoerd, moeilijk zou zijn om te verifiëren of de verbintenissen worden nagekomen, terwijl de controle hierop zeer kostbaar zou zijn. Gezien deze overwegingen en de in het algemeen grote mobiliteit van de produktiecapaciteit van kleinscherm-tv's oordeelde de Commissie bovendien dat verbintenissen momenteel waarschijnlijk niet zullen bijdragen tot het herstel van billijke concurrentieverhoudingen op de markt. De Raad treedt deze bevindingen bij.

K. Inning van voorlopige rechten

(41) Met het oog op de vastgestelde dumpingmarges en de ernst van de schade die aan de communautaire bedrijfstak werd berokkend, acht de Raad het noodzakelijk dat de bedragen die als voorlopige anti-dumpingrechten zijn geïnd ten belope van het bedrag van de definitieve rechten definitief worden geïnd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld van 19,6 % van de nettoprijs franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard, op de invoer van kleinscherm-tv's, vallende onder GN-code ex 8528 10 71 (Taric-code 8528 10 71 *10), van oorsprong uit de Republiek Korea (aanvullende code Taric: 8429).

Het recht voor kleinscherm-tv's vervaardigd en verkocht voor uitvoer door de volgende ondernemingen bedraagt het onderstaande percentage van de nettoprijs franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard:

1.2.3 // // Recht // Aan- vullende code Taric // - Daewoo Electronics Co. Ltd: // 10,2 % // 8425 // - Goldstar Co. Ltd: // 10,4 % // 8426 // - Samsung Electronics Co. Ltd: // 10,5 % // 8427.

2. Het recht dat is aangegeven in lid 1 wordt toegepast op kleinscherm-ontvangtoestellen voor kleurentelevisie met een scherm van minimaal 15,5 cm en maximaal 42 cm, al dan niet gecombineerd in dezelfde kast met een radiotoestel en/of een klok.

3. De bepalingen ter zake van de douanerechten zijn van toepassing.

Artikel 2

De bedragen die zijn geïnd of tot zekerheid zijn gesteld voor het voorlopige anti-dumpingrecht uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 3232/89 worden geïnd ten belope van het definitieve anti-dumpingrecht in de gevallen waarin het definitieve recht lager is dan het voorlopige recht en in alle andere gevallen ten belope van het voorlopige recht. Tot zekerheid gestelde bedragen die niet zijn gedekt door de definitieve anti-dumpingrechten worden vrijgegeven.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 25 april 1990.

Voor de Raad

De Voorzitter

M. O'KENNEDY