Verordening (EG) nr. 92/2002 van de Raad

van 17 januari 2002

tot instelling van definitieve antidumpingrechten en tot de definitieve invordering van de voorlopige antidumpingrechten op ureum uit Belarus, Bulgarije, Estland, Kroatië, Libië, Litouwen, Oekraïne en Roemenië

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap(1), en met name op artikel 9,

Gezien het voorstel dat de Commissie heeft ingediend na raadpleging van het Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. VOORLOPIGE MAATREGELEN

(1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 1497/2001(2) (de voorlopige verordening) voorlopige antidumpingrechten ingesteld op ureum, ingedeeld onder de GN-codes 3102 10 10 en 3102 10 90, van oorsprong uit Belarus, Bulgarije, Estland, Kroatië, Libië, Litouwen, Oekraïne en Roemenië.

(2) Bij dezelfde verordening werd besloten de procedure ten aanzien van ureum uit Egypte en Polen te beëindigen.

B. VERVOLG VAN DE PROCEDURE

(3) Na de bekendmaking van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan was besloten voorlopige maatregelen te nemen ten aanzien van ureum uit Belarus, Bulgarije, Estland, Kroatië, Libië, Litouwen, Oekraïne en Roemenië heeft een aantal belanghebbenden schriftelijk opmerkingen gemaakt. De partijen die daarom hadden verzocht, werden in de gelegenheid gesteld te worden gehoord.

(4) De Commissie heeft verder alle informatie verzameld en geverifieerd die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte.

(5) Er werden aanvullende controlebezoeken verricht bij de volgende ondernemingen:

Producenten in de Gemeenschap

- Fertiberia, Madrid.

- Hydro Agri France, Parijs.

Gebruikers in de Gemeenschap

- Libera Associazione Agricoltori Cremonesi, Cremona.

(6) Alle belanghebbenden werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was aan te bevelen definitieve antidumpingrechten in te stellen en over te gaan tot de definitieve invordering van de uit hoofde van het voorlopige recht als zekerheid gestelde bedragen. Voorts werd een termijn vastgesteld waarbinnen belanghebbenden hierover opmerkingen konden maken.

(7) De mondelinge en schriftelijke opmerkingen van de belanghebbenden werden onderzocht en voor zover dienstig werden de voorlopige bevindingen dienovereenkomstig aangepast.

C. ONDERZOCHT PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

(8) Omdat geen opmerkingen werden ontvangen, wordt de omschrijving van het betrokken product en het soortgelijke product in de overwegingen 9 tot en met 12 van de voorlopige verordening bevestigd.

D. DUMPING

1. Landen met een markteconomie

Normale waarde

Toepassing van artikel 18 van de basisverordening

(9) De producent/exporteur in Libië beweerde dat overweging 63 van de voorlopige verordening geen juiste beschrijving geeft van de verleende medewerking. Hij voerde aan dat de Commissie ervan op de hoogte was en stilzwijgend had aanvaard dat zij om redenen van vertrouwelijkheid geen inzage zou krijgen in de algemene boekhouding van de onderneming die alle activiteiten van de groep omvatte. Voorts voerde hij aan dat volgens de Libische boekhoudvoorschriften geen gecontroleerde rekeningen behoeven te worden voorgelegd en dat de Commissie derhalve, gelet op artikel 2, lid 5 van de basisverordening, zijn administratie niet op deze gronden had mogen afwijzen.

(10) Wat de samenwerking betreft, heeft de Commissie nooit op enige wijze te kennen gegeven dat zij akkoord ging met de weigering van de onderneming essentiële boekhoudkundige documenten voor te leggen. Integendeel, zij heeft de producent/exporteur, naar aanleiding van diens gebrek aan medewerking, herhaaldelijk gewezen op de mogelijkheid tot toepassing van artikel 18 van de basisverordening, waaronder het gebruik van de beste gegevens die beschikbaar zijn. De onderneming heeft haar positie evenwel niet gewijzigd en met name geen zinvolle informatie verstrekt over de verkoop op de binnenlandse markt en de productiekosten van het betrokken product. Om de normale waarde voor de betrokken onderneming te bepalen, hadden de EG-instellingen geen andere keuze dan gebruik te maken van de beschikbare gegevens, overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening, waaronder de in de klacht verstrekte informatie. Het is daarom niet juist te veronderstellen, zoals de onderneming deed, dat het ontbreken van gecontroleerde rekeningen de reden was van het gebruik van de beschikbare gegevens voor het vaststellen van de normale waarde.

(11) Dit blijkt ook uit het feit dat de verstrekte gegevens werden gebruikt in alle gevallen waarin deze redelijkerwijze geverifieerd konden worden en getoetst aan de interne boekhouding van de onderneming, met name voor het vaststellen van de exportprijs (zie de overwegingen 67 tot en met 72 van de voorlopige verordening).

(12) De Libische producent/exporteur voerde aan dat zijn normale waarde op basis van de werkelijke verkoopprijs op de binnenlandse markt had moeten worden vastgesteld dan wel had moeten worden berekend aan de hand van zijn boekhouding, veeleer dan op basis van de gegevens die de bedrijfstak van de Gemeenschap in de klacht had verstrekt. Hij beweerde dat hij alle bewijsmateriaal en informatie over de productie en de verkoop van ureum op de binnenlandse markt van Libië had verstrekt die voor dit doel noodzakelijk waren.

(13) De onderneming heeft in haar antwoorden op de vragenlijst nooit essentiële informatie verstrekt en kon geen bevredigende verklaring geven voor de ongerijmdheden en tegenstrijdigheden die tijdens het controlebezoek aan het licht werden gebracht, niettegenstaande het feit dat de Commissie daar in haar briefwisseling en bij het bezoek ter plaatse nadrukkelijk op had gewezen. De volledigheid en de juistheid van de opgegeven binnenlandse verkoopcijfers en de opgegeven productiekosten konden derhalve niet met zekerheid worden vastgesteld. De bevindingen in de overwegingen 64 en 65 van de voorlopige verordening over het voorgelegde bewijsmateriaal en de informatie over de productie en de verkoop van ureum op de binnenlandse markt van Libië worden derhalve bevestigd.

(14) Zoals vermeld in overweging 66 van de voorlopige verordening diende de normale waarde voor de Libische producent/exporteur, bij gebrek aan andere betrouwbare informatie, overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening op basis van de in de klacht verstrekte gegevens te worden vastgesteld.

(15) Volgens deze producent/exporteur was de in de klacht vermelde winstmarge, die voor de berekening van de normale waarde was gebruikt, in elk geval te hoog. Hij staafde zijn bewering met het argument dat de winstmarges in de ureumsector van oudsher laag zijn.

(16) Gezien de bevindingen betreffende de andere medewerkende producenten/exporteurs in het kader van deze procedure, achtte de Commissie het dienstig opnieuw een onderzoek in te stellen naar de winstmarge die moest worden gebruikt voor het berekenen van de normale waarde van de Libische producent/exporteur.

(17) Zoals uiteengezet in overweging 22 van de voorlopige verordening werd de gewogen gemiddelde winstmarge van de aan dit onderzoek medewerkende producenten/exporteurs bij de verkoop van het betrokken product op hun binnenlandse markt overeenkomstig artikel 2, lid 6, onder c), van de basisverordening gebruikt voor het berekenen van de normale waarde van de producenten/exporteurs waarvoor de winstmarge niet overeenkomstig artikel 2, lid 6, van de basisverordening of het bepaalde onder a) en b) van dat artikel kon worden vastgesteld. Omdat er geen geldige reden was om voor de Libische producent/exporteur een afwijkende winstmarge te gebruiken en gezien het ontbreken van andere, meer geschikte informatie werd besloten in het definitieve stadium dezelfde winstmarge aan te houden als in het voorlopige stadium.

Op de binnenlandse verkoop gebaseerde normale waarde

(18) Twee producenten/exporteurs in Roemenië hadden opgemerkt dat de normale waarde, gezien de inflatie in Roemenië in het onderzoektijdvak, op maandbasis diende te worden vastgesteld. Deze methode werd in de voorlopige verordening voor alle producenten/exporteurs in Roemenië gebruikt.

(19) Na het instellen van de voorlopige antidumpingrechten werd deze werkwijze evenwel aan een nieuwe analyse onderworpen. Hierbij bleek dat de gevolgen van de inflatie niet dusdanig waren dat de normale waarden op maandbasis moesten worden vastgesteld. Het is de vaste praktijk van de EG-instellingen gemiddelde normale waarden voor het onderzoektijdvak vast te stellen, behalve in het geval van bijvoorbeeld hyperinflatie. Aan deze voorwaarde was in het geval van Roemenië evenwel niet voldaan.

(20) Het werd derhalve dienstig geacht de normale waarde voor elke producent/exporteur in Roemenië in het definitieve stadium vast te stellen op basis van de gemiddelde prijs op de binnenlandse markt in het onderzoektijdvak.

Berekende normale waarde

(21) De bedrijfstak van de Gemeenschap stelde dat de winstmarge voor het berekenen van de normale waarden voor de producenten/exporteurs in Bulgarije, Estland en Litouwen gebaseerd had moeten worden op de minimale winst op geïnvesteerd vermogen die normalerwijze noodzakelijk is voor een rendabele ureumproductie op middellange termijn. De winstmarges in deze landen zouden in het algemeen niet betrouwbaar zijn wegens "overblijfselen" van de planeconomie in de boekhoudmethoden van de betrokken ondernemingen.

(22) Bij het onderzoek was niet gebleken dat de boekhoudingen van de betrokken ondernemingen niet betrouwbaar waren en dientengevolge niet voor het vaststellen van de winstmarge konden worden gebruikt. De EG-instellingen hadden dientengevolge geen andere keuze dan de normale waarden overeenkomstig artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening vast te stellen. De winstmarges werden derhalve vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 6, onder b) en c), van de basisverordening, dat wil zeggen voor Litouwen op basis van de winst die de betrokken producent/exporteur maakte op dezelfde algemene categorie producten die hij op zijn binnenlandse markt verkocht en voor Bulgarije en Estland op elke ander redelijke grondslag, dat wil zeggen op basis van de gewogen gemiddelde winstmarge van de andere medewerkende producenten/exporteurs die bij deze procedure zijn betrokken.

(23) De winstmarge die, overeenkomstig artikel 2, lid 6, onder c), van de basisverordening, op basis van de gewogen gemiddelde winstmarges van de medewerkende producenten/exporteurs met een winstgevende verkoop op de binnenlandse markt was vastgesteld, werd evenwel aan een nieuw onderzoek onderworpen. Omdat de procedure ten aanzien van ureum uit Egypte was beëindigd, werd bij de berekening van de gemiddelde winstmarge geen rekening gehouden met producenten/exporteurs in Egypte.

(24) Naar aanleiding van de opmerkingen van de producent/exporteur in Estland werd de winstmarge voor het berekenen van diens normale waarde opnieuw beoordeeld. Een heronderzoek van de voorlopige bevindingen wees uit dat de gebruikte winstmarge - die gebaseerd was op de verkoop van andere producten door deze onderneming - diende te worden herzien, daar deze producten niet konden worden beschouwd als behorend tot dezelfde algemene categorie als het betrokken product (meststoffen). In afwezigheid van voldoende verkoop in het kader van normale handelstransacties, van andere Estlandse producenten/exporteurs van het betrokken product en/of andere producten van dezelfde algemene categorie die door de betrokken Estlandse onderneming waren verkocht, werd in het definitieve stadium, overeenkomstig artikel 2, lid 6, onder c), van de basisverordening, een andere redelijke methode toegepast. Als winstmarge werd in dit geval de gewogen gemiddelde winstmarge van de andere betrokken medewerkende producenten/exporteurs aangehouden (voor de producent/exporteur in Bulgarije, zie laatste zin van overweging 22).

(25) De Litouwse producent/exporteur had bezwaar tegen het gebruik van de VAA-kosten en de winst die werden gemaakt bij de productie van ammoniumnitraat voor het berekenen van de normale waarde. Hij voerde aan dat ureum en ammoniumnitraat verschillende meststoffen zijn die op verschillende markten op verschillende concurrentievoorwaarden worden verkocht en dat er ook verschillen zijn wat de productietechniek, de vraag, de verkoopprijzen en de kosten betreft.

(26) Aangezien er slechts een producent van ureum is in Litouwen en de verkoop op de binnenlandse markt niet representatief is, zouden de VAA-kosten en de winst eventueel op basis van artikel 2, lid 6, onder b), van de basisverordening kunnen worden vastgesteld. Bovendien zijn ureum en ammoniumnitraat beide stikstofmeststoffen, hoewel de productietechnieken tot op zekere hoogte uiteenlopen, en behoren zij tot dezelfde algemene categorie producten, zoals de basisverordening voorschrijft. Ter informatie wordt er op gewezen dat de afzetmarkten en de concurrentievoorwaarden vrijwel identiek zijn (één producent, concurrentie uit andere landen). Gezien het bovenstaande werd besloten de voorlopige vaststelling te handhaven.

Exportprijs

(27) Daar geen belanghebbende opmerkingen heeft gemaakt en geen andere vaststellingen werden gedaan die afbreuk deden aan de voorlopige bevindingen, worden de voorlopig vastgestelde exportprijzen van de betrokken producenten/exporteurs bevestigd.

Vergelijking

Kosten voor op- en overslag, laden en lossen

(28) Naar aanleiding van opmerkingen van de Libische producent/exporteur over de berekening van de kosten voor laden, lossen, op- en overslag bij uitvoer van het betrokken product naar de Gemeenschap heeft de Commissie een rekenfout in haar berekeningen geconstateerd die zij heeft gecorrigeerd.

2. Landen zonder markteconomie

(29) De producent/exporteur in Belarus maakte bezwaar tegen het feit dat hij door de Commissie als een niet-medewerkende partij was behandeld. Hij beweerde de Commissie alle gevraagde informatie te hebben verstrekt en was van oordeel dat zijn behandeling als niet-medewerkende partij ten doel had hem zijn rechten als medewerkende partij en met name de mogelijkheid een verbintenis aan te bieden, te ontnemen.

(30) Omdat deze onderneming niet de controleerbare gegevens had verstrekt die noodzakelijk waren voor het vaststellen van de exportprijs, was de bij artikel 18 van de basisverordening vastgestelde procedure voor niet-medewerkende partijen toegepast en dientengevolge was gedeeltelijk gebruik gemaakt van "beschikbare gegevens", in dit geval de exportcijfers van Eurostat.

(31) In tegenstelling tot de beweringen van deze onderneming, heeft de gedeeltelijke toepassing van artikel 18 geenszins afbreuk gedaan aan haar rechten als belanghebbende, met name het recht op kennisneming, het recht te worden gehoord en schriftelijk opmerkingen te maken, het recht niet-vertrouwelijke stukken te raadplegen en de mogelijkheid een verbintenis aan te bieden.

Status van marktgerichte onderneming

(32) Zoals uiteengezet in de overwegingen 118 tot en met 130 van de voorlopige verordening, hadden drie ondernemingen in Oekraïne, overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder b), van de basisverordening, de aanvraag ingediend als een marktgericht bedrijf te worden behandeld omdat zij het betrokken product onder marktvoorwaarden vervaardigden en verkochten. Aan twee van deze ondernemingen was de status van marktgericht bedrijf toegekend. De derde producent/exporteur, waaraan de status van marktgericht bedrijf was geweigerd, betwistte de ondervindingen van de Commissie over mogelijke staatsinmenging.

(33) De bedrijfstak van de Gemeenschap herhaalde zijn argument dat de Oekraïnse overheid veel bemoeienis heeft met de ondernemingen in Oekraïne die stikstofhoudende meststoffen, waaronder ureum, vervaardigen en verkopen en dat de status van marktgericht bedrijf in het algemeen niet aan dergelijke ondernemingen kan worden toegekend. Met name merkte hij op dat de markt voor meststoffen in Oekraïne werd gekenmerkt door uitbestedingsovereenkomsten, ruilovereenkomsten en inmenging van de overheid in de kosten van energie, elektriciteit en vervoer en dat al deze elementen onverenigbaar waren met het werken op marktvoorwaarden.

(34) Deze argumenten van de producenten/exporteurs en van de bedrijfstak van de Gemeenschap werden reeds behandeld in de overwegingen 118 tot en met 130 van de voorlopige verordening. Niettemin wordt opgemerkt dat uitbestedingsovereenkomsten niet noodzakelijkerwijze strijdig zijn met de status van marktgericht bedrijf, daar zij niet betekenen dat er overheidsinmenging is. Met de overheidsinmenging in de vervoerskosten werd rekening gehouden door gebruik te maken van de vervoerstarieven in het vergelijkbare land. Er was niet aangetoond dat de overheid veel invloed had op de energie- en elektriciteitskosten en dat deze niet met marktwaarden overeenstemden. Voorts vormden de kosten voor energie en elektriciteit, in vergelijking met aardgas, slechts een onbeduidend deel van de productiekosten van ureum.

Individuele behandeling

(35) De bedrijfstak van de Gemeenschap had bezwaren tegen het besluit een van de producenten/exporteurs in Oekraïne een individuele behandeling toe te kennen, omdat de overheidsparticipatie in deze onderneming een aanzienlijke overheidsinmenging mogelijk zou maken.

(36) De klagende bedrijfstak van de Gemeenschap heeft evenwel geen nieuwe gegevens of bewijsmateriaal voorgelegd waaruit blijkt dat de beweerde overheidsinmenging ontduiking van de antidumpingmaatregelen mogelijk zou maken en het bezwaar werd derhalve afgewezen. De bevindingen van de voorlopige verordening (overweging 132) worden dientengevolge bevestigd.

Uitbestedingsovereenkomsten

(37) Als in de overwegingen 133, 134 en 135 van de voorlopige verordening vermeld, werkten drie ondernemingen in Oekraïne met uitbestedingsovereenkomsten. Volgens de Oekraïnse wet blijft het bedrijf dat de grondstoffen heeft geleverd de eigenaar van het eindproduct; de onderneming die de grondstoffen heeft verwerkt wordt daarvan niet de eigenaar.

(38) Bij het onderzoek bleek dat een van de ondernemingen waaraan de status van marktgericht bedrijf was toegekend, niet als een producent/exporteur van ureum kon worden beschouwd. Deze onderneming had zakenrelaties op lange termijn met een andere onderneming in een derde land, op grond waarvan laatstgenoemde onderneming nagenoeg de enige leverancier van grondstoffen was op basis van uitbestedingsovereenkomsten (waardoor deze de eigenaar van de goederen bleef gedurende het productieproces). Deze onderneming was ook actief betrokken bij de export van het betrokken product. Het was dus duidelijk dat de betrekkingen tussen deze ondernemingen verder gingen dan de normale betrekkingen tussen koper en verkoper.

(39) Daar de geassocieerde gasleverancier geen medewerking verleende, konden noch de volledige fabricagekosten noch de betaalde of te betalen exportprijs worden vastgesteld, en nog minder geverifieerd. Er waren enkele gegevens beschikbaar over de exportprijzen voor de eerste onafhankelijke afnemer, maar omdat deze gegevens niet konden worden gecontroleerd, konden zij niet voor de vaststelling van een dumpingmarge worden gebruikt. Zonder de medewerking van de geassocieerde gasleverancier (en wettige eigenaar van zowel de grondstoffen als het eindproduct) kon geen betrouwbare normale waarde of exportprijs van de Oekraïnse onderneming worden vastgesteld. Voor deze onderneming kon dus geen individuele dumpingmarge worden vastgesteld.

(40) De export van een andere Oekraïnse onderneming waaraan niet de status van markgericht bedrijf was toegekend en die ook geen individuele behandeling had verkregen, verliep geheel op grond van uitbestedingsovereenkomsten. Daar de gasleverancier van deze onderneming geen medewerking verleende en er geen controleerbare exportprijzen waren voor de eerste onafhankelijke afnemer, werden de exportprijzen vastgesteld als in overweging 66 omschreven (vaststelling van de voor het gehele land geldende dumpingmarge).

(41) Voor een derde onderneming verliep een deel van de verkoop in het binnen- en buitenland in het kader van uitbestedingsovereenkomsten. Ook hier verleenden de leveranciers geen medewerking en omdat er geen controleerbare gegevens waren over prijzen die de eerste onafhankelijke afnemer moest betalen, konden de EG-instellingen niet anders doen dan de gehele verkoop in het kader van de uitbestedingsovereenkomsten buiten beschouwing laten. De resterende verkoop in het eigen land was nog representatief (zie overweging 138 van de voorlopige verordening).

(42) Twee andere Oekraïnse ondernemingen die in het kader van uitbestedingsovereenkomsten hadden verkocht en waarvan de gasleveranciers eveneens weigerden medewerking te verlenen, voerden niettemin aan dat de gegevens over de verkoop nauwkeurig en betrouwbaar waren en dat het bewijsmateriaal dat zij hadden verstrekt voldoende was om bij de vaststelling van de normale waarde of de exportprijs te worden gebruikt.

(43) Bij het controlebezoek werd vastgesteld dat noch de factuurprijzen noch de betaalde prijzen voor ureum in de boekhouding van deze ondernemingen waren opgenomen. Deze gegevens zouden normalerwijze te vinden moeten zijn in de boekhouding van de gasleveranciers, maar omdat deze geen medewerking verleenden, en bij gebrek aan andere bewijsstukken over deze betalingen, konden deze gegevens niet worden gecontroleerd, en dus niet worden aanvaard.

Normale waarde

i) Vergelijkbaar land

(44) Drie Oekraïnse producenten/exporteurs stelden dat hun normale waarde niet gebaseerd had moeten worden op de binnenlandse prijzen en kosten in het vergelijkbare land, maar op de binnenlandse verkoop van een Oekraïnse producent/exporteur waaraan de status van marktgericht bedrijf was toegekend.

(45) Het is de vaste praktijk van de EG-instellingen, overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder b), van de basisverordening, de normale waarde uitsluitend vast te stellen overeenkomstig artikel 2, leden 1 tot en met 6, van de basisverordening, indien de producenten kunnen aantonen dat zij op marktvoorwaarden werken. Voor alle andere producenten in hetzelfde land wordt de normale waarde vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder a), dat wil zeggen aan de hand van de prijs of de berekende waarde in een derde land met markteconomie of op een andere redelijke basis als bepaald in artikel 2, lid 7, onder a). De voorlopige bevindingen kunnen in dit opzicht dus niet worden gewijzigd.

(46) De Belarussische producent/exporteur, drie Oekraïnse producenten/exporteurs, de Belarussische en Oekraïnse overheid en een organisatie van importeurs maakten bezwaar tegen de keuze van de Verenigde Staten als vergelijkbaar derde land met markteconomie. Volgens hen was Litouwen voor dit doel meer geschikt.

(47) Deze partijen stelden dat de Verenigde Staten geen passende keuze was gezien de hoge gasprijzen in dit land, wat de berekening van de ureumprijzen zou vervalsen, het verschil in economische ontwikkeling ten opzichte van Belarus en Oekraïne, en het verschil in omvang van de markt. Het feit dat slechts één producent in de Verenigde Staten medewerking verleende werd ook gezien als een argument om dit land niet als vergelijkbaar derde land met een markteconomie te gebruiken. Volgens hen was Litouwen het meest geschikte vergelijkbare land. De hoeveelheid ureum die in Litouwen werd geproduceerd zou representatief zijn in vergelijking met de hoeveelheid ureum die in het onderzoektijdvak uit Oekraïne en Belarus naar de Gemeenschap was uitgevoerd. Bovendien zou Litouwen een open, concurrerende markt hebben waarop geen invoerrechten gelden, zou de producent in dit land op vergelijkbare wijze toegang hebben tot aardgas en gebruik maken van een zelfde soort productieproces als in Belarus en Oekraïne. Het feit dat er in Litouwen slechts één ureumproducent was, werd door deze partijen irrelevant geacht, daar Litouwen en andere landen met slechts één producent van het betrokken product in het kader van eerdere onderzoeken zijn gebruikt die betrekking hadden op dezelfde categorie producten.

(48) De EG-instellingen hebben deze argumenten nauwkeurig onderzocht en zijn tot de volgende conclusies gekomen:

(49) De Verenigde Staten tellen meer dan tien ureumproducenten en er zijn ten minste vijf ureumproducenten in Oekraïne. Daarentegen telt Litouwen slechts één ureumproducent. Hoewel de Verenigde Staten antidumpingrechten toepassen op ureum uit de landen van de voormalige Sovjetunie, worden uit andere derde landen grote hoeveelheden (meer dan 1 miljoen ton) ingevoerd. Hoewel bij een nader onderzoek bleek dat Litouwen geen invoerrechten toepast op ureum, wordt in Litouwen zeer weinig ureum ingevoerd. De Verenigde Staten hebben een grote markt voor ureum (meer dan 10 miljoen ton per jaar), terwijl in Litouwen praktisch geen markt voor ureum is. In het onderzoektijdvak werden op de Litouwse markt slechts minimale hoeveelheden ureum verkocht en deze hoeveelheden werden, volgens de informatie die de Litouwse producent heeft verstrekt, niet in kader van normale handelstransacties verkocht. De conclusie was dat de Amerikaanse markt voor ureum, in tegenstelling tot de Litouwse markt, zeer concurrerend is. Bovendien zijn de hoeveelheden die op de Amerikaanse markt worden verkocht, in tegenstelling tot de Litouwse markt, representatief in vergelijking met de hoeveelheden die uit Belarus en Oekraïne naar de Gemeenschap werden uitgevoerd.

(50) Deze conclusie wordt niet ongeldig gemaakt door het feit dat slechts één Amerikaanse producent aan dit onderzoek medewerkte. De voor de vaststelling van de normale waarde gebruikte prijzen van deze producent zijn aan bovenomschreven concurrentie onderworpen. De door deze producent verkochte hoeveelheden waren zelfs representatief in vergelijking met de totale hoeveelheden die uit Belarus en Oekraïne naar de Gemeenschap waren uitgevoerd.

(51) Wat de toegang tot aardgas betreft, de voornaamste grondstof voor de productie van ureum, werd ook een onderzoek ingesteld naar de leveranciers van de ureumproducenten. Hieruit bleek dat meer dan een leverancier gas toeleverde aan de Amerikaanse producent, wat ook het geval was in Oekraïne; de Litouwse producent beschikte slechts over één leverancier en had geen andere keuzemogelijkheden. Bovendien zijn de Verenigde Staten, net als Oekraïne, zowel producent als importeur van aardgas, terwijl Litouwen zelf geen aardgas produceert.

(52) De Commissie heeft eveneens een vergelijking gemaakt van de productieprocessen die in de Verenigde Staten, Belarus en Oekraïne werden toegepast en is tot de conclusie gekomen dat de technologie die de Amerikaanse producent gebruikt ten minste zo efficiënt is als de technologie die de Belarussische en Oekraïnse producenten gebruiken.

(53) Voorts werd aangevoerd dat Litouwen als vergelijkbaar land moest worden gebruikt omdat dit land bij dezelfde procedure was betrokken.

(54) De Commissie merkt op dat in artikel 2, lid 7, van de basisverordening is bepaald dat in voorkomend geval een land met markteconomie moet worden gebruikt dat bij hetzelfde onderzoek is betrokken. Om de in de overwegingen 49 tot en met 51 uiteengezette redenen kon Litouwen in het kader van dit onderzoek evenwel niet als een geschikt vergelijkbaar land worden beschouwd.

(55) Zoals in overweging 107 van de voorlopige verordening reeds vermeld, werd een correctie toegepast voor de hoge aardgasprijzen in de Verenigde Staten in het onderzoektijdvak. De hoge aardgasprijzen waren het resultaat van een bijzondere situatie op de Amerikaanse markt in het onderzoektijdvak. Door deze correctie werden de gasprijzen verlaagd tot een niveau dat vergelijkbaar was met dat van andere ondernemingen die in het kader van deze procedure medewerking verleenden.

(56) De EG-producenten waren het eens met de keuze van de Verenigde Staten als vergelijkbaar land. Deze producenten stelden evenwel dat de gasprijzen in de Verenigde Staten slechts licht waren gestegen en dat daarvoor geen correctie had moeten worden toegepast. Het is inderdaad zo dat de gasprijzen het sterkst zijn gestegen in de tweede helft van 2000, dat wil zeggen na het onderzoektijdvak, maar de aardgasprijzen bleken in de tweede helft van het onderzoektijdvak reeds een ongewone en specifieke stijging te hebben ondergaan. De toegepaste correctie werd daarom als gerechtvaardigd beschouwd.

(57) Om alle bovengenoemde redenen werd geconcludeerd dat de Verenigde Staten een geschikt vergelijkbaar land met markteconomie was en dat de keuze van dit land niet onredelijk was. Een normale waarde die gebaseerd is op de binnenlandse verkoop in de Verenigde Staten in het kader van normale handelstransacties, waarin een redelijke en niet overdreven winstmarge is begrepen, is daarom volledig in overeenstemming met artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening.

ii) Normale waarde voor ondernemingen waaraan de status van marktgericht bedrijf was toegekend

(58) De Oekraïnse onderneming waarvan nagenoeg de gehele verkoop in het kader van uitbestedingsovereenkomsten had plaatsgevonden, voerde aan dat de normale waarde moest worden afgeleid van zijn prijzen bij verkoop in het binnenland. Als alternatief heeft deze onderneming de Commissie voorgesteld de normale waarde te gebruiken van een Oekraïnse producent/exporteur die als marktgericht bedrijf werd behandeld of de normale waarde aan de hand van de gegevens van de onderneming zelf te berekenen.

(59) Door het gebrek aan medewerking van de geassocieerde gasleverancier werd geconcludeerd dat deze Oekraïnse onderneming, op zich, niet als een producent/exporteur van ureum kon worden beschouwd (zie nadere gegevens in de overwegingen 38 en 39). Daarom werd voor deze onderneming geen normale waarde vastgesteld.

(60) Zoals in overweging 138 van de voorlopige verordening vermeld, werd nader onderzocht of correcties moesten worden toegepast op andere kostenfactoren van de Oekraïnse producent/exporteur waarvoor de normale waarde op de eigen gegevens waren gebaseerd, met name voor afschrijving.

(61) Er bleken verschillen te zijn tussen de afschrijvingskosten van de verschillende productiefaciliteiten van de medewerkende producent in het vergelijkbare land en de afschrijvingskosten van de Oekraïnse producent. Deze verschillen konden echter door vele factoren zijn veroorzaakt en waren in ieder geval niet van dien aard om een correctie van de kosten van de Oekraïnse producent te rechtvaardigen. Daar de normale waarde voor deze Oekraïnse producent bovendien op de binnenlandse verkoop was gebaseerd, zou enige wijziging in de kosten een te verwaarlozen of geen invloed hebben. Er werd daarom geen correctie toegepast.

Exportprijs

(62) Twee ondernemingen in Oekraïne die in het kader van uitbestedingsovereenkomsten exporteerden en die daarom van de dumpingberekeningen waren uitgesloten, merkten op dat hun exportprijs berekend kon worden door de verwerkingsprijs te nemen die zij hun afnemers in het buitenland aanrekenden en daaraan de gasprijzen toe te voegen die zijzelf of een andere producent/exporteur in Oekraïne hadden betaald, plus een redelijk bedrag voor winst.

(63) Voor een van die ondernemingen waren, door het gebrek aan medewerking van de geassocieerde gasleverancier, niet alleen de exportprijzen oncontroleerbaar, maar deze onderneming zelf kon niet als een producent/exporteur van ureum worden beschouwd (zie overwegingen 38 en 39). Voor deze onderneming werd dientengevolge geen individuele dumpingmarge vastgesteld.

(64) Wat de andere onderneming betreft, is de voorgestelde werkwijze niet in overeenstemming met artikel 2, lid 9, van de basisverordening. Dit artikel laat geen andere methoden toe om de exportprijzen vast te stellen indien geen medewerking wordt verleend, maar maakt het mogelijk rekening te houden met de verkoop aan een importeur in de Gemeenschap die banden heeft of geassocieerd is met de producent/exporteur. De door de Oekraïnse ondernemingen voorgestelde constructie is niet gebaseerd op een verkoopprijs aan een onafhankelijke afnemer, in tegenstelling tot hetgeen is bepaald in artikel 2, lid 9, van de basisverordening. In plaats daarvan worden de fabricagekosten als uitgangspunt voorgesteld, welke methode gebruikt wordt voor de berekening van de normale waarde, maar niet van de exportprijs. Dit voorstel werd daarom afgewezen.

(65) Een derde Oekraïnse onderneming, waarvan de gehele export in het kader van uitbestedingsovereenkomsten plaatsvond, voerde aan dat niet de laagste exportprijzen moesten worden gebruikt, maar de gemiddelde exportprijs van de andere Oekraïnse producenten/exporteurs.

(66) Er waren echter geen redenen om aan te nemen dat de gemiddelde exportprijs van de andere Oekraïnse producenten/exporteurs meer nauwkeurig was. Het is de praktijk van de EG-instellingen, wanneer geen medewerking wordt verleend, de gewogen gemiddelde exportprijs van de transacties met de laagste exportprijzen te gebruiken, die tevens overeenstemmen met een groot deel van de uitgevoerde hoeveelheid waarvan de prijzen konden worden gecontroleerd.

Vergelijking

(67) Twee Oekraïnse ondernemingen en een Belarussische onderneming stelden dat de Commissie hen basisinformatie had moeten verstrekken op grond waarvan zij natuurlijke comparatieve voordelen hadden kunnen aantonen.

(68) Daar slechts een Amerikaanse onderneming medewerking verleende, konden geen specifieke gegevens over de productie en de verkoop van deze onderneming worden bekendgemaakt zonder de regels inzake de bescherming van vertrouwelijke gegevens te schenden. Andere basisinformatie (geografische ligging, toegang tot grondstoffen enz.) is voor iedereen beschikbaar. De EG-instellingen hebben de beschikbare informatie geanalyseerd en hebben op eigen initiatief de nodige correcties toegepast. Er wordt een herinnerd dat geconstateerd werd dat de aardgasprijzen in de Verenigde Staten in het onderzoektijdvak abnormaal hoog waren en dat een correctie op de kosten voor gas van de medewerkende Amerikaanse onderneming de gaskosten tot een niveau heeft teruggebracht dat vergelijkbaar was met dat van een andere onderneming die in het kader van dit onderzoek medewerking verleenden.

(69) Drie Oekraïnse ondernemingen en de Belarussische onderneming waren het niet eens met het feit dat de Commissie een correctie op de exportprijs had toegepast voor de kosten van binnenlands vervoer die op de spoorwegtarieven in het vergelijkbare land was gebaseerd. Volgens hen hadden de Oekraïnse of Litouwse tarieven moeten worden gebruikt.

(70) De spoorwegtarieven in Oekraïne en Belarus, landen die nog geen markteconomie hebben, worden evenwel door de staat vastgesteld en kunnen daarom niet als normale marktprijzen worden beschouwd. Het is de vaste praktijk van de EG-instellingen de correcties voor dit soort vervoer in het binnenland voor landen waarop artikel 2, lid 7, van de basisverordening van toepassing is, te baseren op gecontroleerde gegevens van het vergelijkbare land, indien deze beschikbaar zijn. Toen sommige Oekraïnse ondernemingen de status van marktgericht bedrijf verkregen, werd hen te verstaan gegeven dat bepaalde kostenfactoren gecorrigeerd konden worden om deze met de normale marktwaarde in overeenstemming te brengen. De voorlopige bevindingen behoeven daarom niet te worden gewijzigd.

(71) Voorts werd aangevoerd dat lagere tarieven hadden moeten worden gebruikt daar de Oekraïnse producenten/exporteurs voor grote ladingen hun eigen spoorwegwagons gebruiken die ook leeg terugkeren.

(72) Uit informatie die de producent in het vergelijkbare land verstrekte, bleek dat een correctie voor het gebruik van eigen spoorwegwagons gerechtvaardigd was. De berekeningen werden dienovereenkomstig herzien.

(73) Volgens de Oekraïnse en Belarussische ondernemingen hadden de correcties voor fysieke verschillen tussen ureum "in korrels" dat op de binnenlandse markt van het vergelijkbare land werd verkocht en het "korrelig" ureum dat door hen werd uitgevoerd moeten worden gebaseerd op de prijsverschillen op de EG-markt.

(74) Daar het doel evenwel is de normale waarde voor korrelig ureum in het vergelijkbare land vast te stellen, moet de correctie worden gebaseerd op een prijsverschil op die markt. De toegepaste correctie was dus gebaseerd op het prijsverschil op de Amerikaanse markt. Gebruik van het prijsverschil op de EG-markt lijkt niet aangewezen, omdat het prijsverschil op die markt waarschijnlijk door de invoer met dumping is beïnvloed. Het verzoek werd dus afgewezen.

(75) Twee Oekraïnse ondernemingen en de Belarussische onderneming hebben een correctie voor verschil in handelsstadium gevraagd, daar zij slechts aan handelaars zouden verkopen.

(76) De producenten/exporteurs in Oekraïne en Belarus hebben het ureum aan handelaars uitgevoerd. De medewerkende producent in het vergelijkbare land heeft dit product ook aan handelaars verkocht, terwijl een deel van zijn verkoop op de binnenlandse markt aan mengbedrijven plaatsvond. Uit een grondige analyse van functies en prijzen bleek dat het verzoek niet gerechtvaardigd was.

3. Dumpingmarge voor de onderzochte ondernemingen

Toepassing van artikel 18 van de basisverordening

(77) Na de instelling van de voorlopige rechten heeft de Commissie verder onderzocht of de vrachtkosten die de Litouwse producent/exporteur had opgegeven, maar die door de importeurs waren betaald, juist waren. Het bleek dat deze kosten te hoog waren wanneer ze werden vergeleken met de gegevens die de importeurs hadden verstrekt en met de algemeen beschikbare prijsopgaven voor dezelfde trajecten. In plaats van de opgegeven bedragen voor vrachtkosten, werden dus de werkelijke kosten gebruikt.

(78) Naar aanleiding van de opmerkingen van de Estlandse producent/exporteur over de ongepastheid van een correctie op de cif-waarde van de niet-opgegeven verkoop om de dumpingmarge voor deze verkoop weer te geven zoals in het voorlopige stadium was gedaan, heeft de Commissie deze kwestie diepgaander onderzocht en besloten de gebruikte werkwijze te herzien. De correctie die in het voorlopige stadium was toegepast, werd ingetrokken. Daar de onderneming evenwel geen betrouwbare gegevens heeft verstrekt, heeft de Commissie besloten haar bevindingen op de Eurostat-gegevens te baseren, daar deze de meest betrouwbare gegevens zijn die beschikbaar zijn.

(79) De Commissie had voorlopig een correctie op de CIF-waarde van de Belarussische producent/exporteur toegepast om de dumpingmarge te berekenen. Daar deze correctie ten onrechte was toegepast, werd zij ingetrokken.

Dumpingmarges

(80) De definitieve dumpingmarges, in procenten van de cif-importprijs, grens Gemeenschap, zijn:

Belarus

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Bulgarije

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Kroatië

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Estland

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Libië

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Litouwen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Roemenië

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Oekraïne

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

E. SCHADE

1. Omschrijving van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(81) Verschillende belanghebbenden hebben nogmaals aangevoerd dat EG-producenten die ureum hebben ingevoerd uit de bij deze procedure betrokken landen van de omschrijving van de bedrijfstak van de Gemeenschap dienen te worden uitgesloten.

(82) Zoals in overweging 156 van de voorlopige verordening uiteengezet, werden meestal kleine hoeveelheden ingevoerd die slechts waren aangekocht om in tijdelijke productietekorten ten gevolge van onderhoud te voorzien. Een onderneming die grotere hoeveelheden heeft aangekocht, namelijk ongeveer 20 % van de eigen productie in het onderzoektijdvak, deed dit om het eigen productengamma aan te vullen. Bij het onderzoek bleek dat deze onderneming voornamelijk een producent en geen importeur van ureum is, en dat er dus geen goede redenen zijn deze van de omschrijving van de bedrijfstak van de Gemeenschap uit te sluiten. In ieder geval zou de uitsluiting van deze onderneming nauwelijks invloed hebben op de bevindingen van het onderzoek, noch op het niveau van de rechten.

(83) Daarom worden de bevindingen in overweging 157 van de voorlopige verordening bevestigd.

2. Verbruik in de Gemeenschap

(84) In afwezigheid van nieuwe gegevens worden de bevindingen inzake het verbruik in de Gemeenschap in de overwegingen 158 en 159 van de voorlopige verordening bevestigd.

3. Invoer uit de betrokken landen

Cumulatieve beoordeling van de gevolgen van de betrokken invoer

(85) Aangevoerd werd dat de invoer van ureum uit Roemenië niet gecumuleerd moest worden met de invoer uit de andere bij deze procedure betrokken landen, daar de omvang van de invoer en het marktaandeel van het Roemeense ureum in de beoordelingsperiode een andere ontwikkeling doormaakten.

(86) In overweging 162 van de voorlopige verordening werd vastgesteld dat:

- de invoer uit alle betrokken landen aanzienlijk was en ruim boven de in artikel 5, lid 7, van de basisverordening genoemde hoeveelheden;

- de dumpingmarges ook alle meer dan minimaal waren en alle producenten/exporteurs de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap hadden onderboden;

- de prijzen van zowel het ingevoerde als het in de Gemeenschap geproduceerde ureum in de beoordelingsperiode sterk waren gedaald.

(87) De omvang van de invoer van ureum uit Roemenië volgde de prijsontwikkeling van ureum in de Gemeenschap, dat wil zeggen dat er in de beoordelingsperiode een zeker verband was tussen de prijzen en de omvang van de invoer uit Roemenië. In 1999, toen de prijzen het laagst waren, was er bijna geen invoer uit Roemenië. Hieruit blijkt de prijstransparantie van de EG-markt voor ureum. Hieruit blijkt ook dat Roemeense exporteurs van de markt verdwijnen indien de prijzen te laag zijn. Na het gedeeltelijke herstel van de prijzen in het onderzoektijdvak ten opzichte van 1999 (overweging 164 van de voorlopige verordening), nam de invoer uit Roemenië weer aanzienlijk toe, waardoor het Roemeense ureum in het onderzoektijdvak weer een marktaandeel van 2,3 % had. Van de betrokken landen was Roemenië in het onderzoektijdvak op drie na de grootste exporteur van ureum naar de Gemeenschap.

(88) Een dergelijke ontwikkeling van de invoer was echter niet specifiek voor Roemenië. De invoer uit verschillende betrokken landen volgde een vergelijkbaar patroon, namelijk een dalende invoer van 1996 tot 1999, waarna in het onderzoektijdvak een duidelijk herstel optreed. De omvang van de invoer uit de betrokken landen tezamen steeg evenwel in elk jaar van de beoordelingsperiode. De enige wijziging was de verdeling van het marktaandeel tussen de verschillende betrokken landen al naar gelang de prijsontwikkeling. Hieruit blijkt eens te meer de onderlinge concurrentie van het ureum uit de verschillende landen en dat er geen reden is om de invoer uit Roemenië, of uit een van de andere betrokken landen, niet met die uit de andere betrokken landen te cumuleren.

(89) Om de hierboven genoemde redenen wordt geconcludeerd dat voldaan wordt aan de criteria van artikel 3, lid 4, van de basisverordening. De bevindingen in overweging 162 van de voorlopige verordening worden dus bevestigd.

Omvang van de invoer, marktaandeel en prijzen van het ureum uit de betrokken landen

(90) In afwezigheid van nieuwe gegevens over de omvang van de invoer en de prijzen van ureum uit de betrokken landen, worden de voorlopige bevindingen bevestigd.

Onderbieding

(91) In het voorlopige stadium werd de onderbieding berekend door prijzen van de exporteurs, grens Gemeenschap, af kade, na inklaring, te vergelijken met de gecontroleerde prijzen van de EG-producenten, af fabriek. De prijzen werden per soort vergeleken: korrelig ureum met korrelig ureum, ureum in korrels met ureum in korrels, ureum in bulk met ureum in bulk en ureum in zakken met ureum in zakken.

(92) Enkele partijen, waaronder verschillende producenten/exporteurs, stelden dat de prijzen van de EG-producenten, in het kader van de vaststelling van de onderbiedingsmarge, gewogen gemiddelde prijzen op het niveau van de bedrijfstak van de Gemeenschap dienden te zijn en niet de prijzen op het niveau van de individuele producent. Volgens hen wordt bij gebruik van de door de Commissie gehanteerde methode de onderbiedingsmarge kunstmatig hoog gemaakt door "zeroing" op het niveau van de EG-producent.

(93) Allereerst wordt opgemerkt dat de prijsvergelijking voor de vaststelling van de onderbiedingsmarge, een schade-indicator is aan de hand waarvan, volgens artikel 3, lid 3, van de basisverordening wordt vastgesteld, "of een aanzienlijke prijsonderbieding door het met dumping ingevoerde product ten opzichte van de prijzen van soortgelijke producten van de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft plaatsgevonden, dan wel of deze invoer de prijzen op enige andere wijze sterk drukt".

(94) Het is inderdaad zo dat niet alle ureum uit alle betrokken landen altijd goedkoper was dan ureum van alle EG-producenten. Een groot deel van het naar de Gemeenschap uitgevoerde ureum werd evenwel verkocht tegen prijzen die lager waren dan die van de EG-producenten. Bovendien is de EG-markt voor ureum zowel zeer transparant als prijsgevoelig.

(95) Bij een verdere analyse bleek dat het aantal ondernemingen in de betrokken landen die de prijzen van de EG-producenten onderboden, varieerde van 0 % tot 56 %, met een gemiddelde voor alle landen van 46 %. De onderbiedingsmarge bedroeg 17 %. Voor deze analyse werd geen gebruik gemaakt van "zeroing". Doordat de producent/exporteur in Belarus (overweging 113 van de voorlopige verordening) en die in Estland (overweging 58 van de voorlopige verordening) geen medewerking verleenden, kon voor deze ondernemingen geen prijsvergelijking worden gemaakt. Er zijn echter geen redenen om aan te nemen dat de resultaten voor deze ondernemingen anders zouden zijn geweest.

(96) Voorts wordt erop gewezen dat de bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak verlies leed (overweging 175 van de voorlopige verordening), dat wil zeggen de prijzen van deze bedrijfstak waren gedrukt. Hoewel een onderneming de prijzen niet onderbood, oefende zij wel een zware druk uit op de prijzen.

(97) Daarom werd definitief geconcludeerd dat er in het onderzoektijdvak in de Gemeenschap zowel sprake was van een aanzienlijke prijsonderbieding door de producenten/exporteurs in de betrokken landen, als een druk op de prijzen.

(98) Er werden een aantal claims ontvangen in verband met de berekening van de schademarges. Hierop wordt nader ingegaan in de overwegingen 114 tot en met 116 en 121 tot en met 123. Indien correcties werden toegepast, werd hiermee ook rekening werd gehouden bij het vaststellen van de onderbiedingsmarges.

4. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(99) Na een verdere controle bij twee EG-producenten moesten enkele schade-indicatoren in absolute zin worden gewijzigd. Dit bracht echter geen wijziging in de algemene trend van de schade-indicatoren in de beoordelingsperiode of in de voorlopige conclusies. Op grond van het bovenstaande worden de voorlopige bevindingen dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden, bevestigd.

F. OORZAKELIJK VERBAND

(100) Een aantal belanghebbenden heeft nogmaals aangevoerd dat de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden niet veroorzaakt was door de invoer met dumping, maar door het te grote aanbod van ureum op de wereldmarkt. Dit argument houdt verband met de claim van enkele partijen dat de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden het gevolg was van het teruglopen van hun export, wat ook weer nadelige gevolgen had voor zijn verkoop in de Gemeenschap.

(101) De beoordeling van de toestand van de bedrijfstak van de Gemeenschap was evenwel gebaseerd op gegevens over de verkoop op de EG-markt. Bij de schadeanalyse werd geen rekening gehouden met de eventuele nadelige gevolgen van een verminderde export.

(102) In de beoordelingsperiode daalde de export van de bedrijfstak van de Gemeenschap met 337000 ton, terwijl de verkoop in de Gemeenschap met 172000 ton steeg. De bedrijfstak van de Gemeenschap was dus in staat de helft van de verloren exportverkoop goed te maken door een stijging van de verkoop in de Gemeenschap.

(103) In die periode steeg het verbruik in de Gemeenschap met 1,25 miljoen ton, steeg de invoer met dumping met 867000 ton (overweging 163 van de voorlopige verordening), en verloor de bedrijfstak van de Gemeenschap 10,3 % van de EG-markt (overweging 173 van de voorlopige verordening). Het onvermogen van de bedrijfstak van de Gemeenschap gebruik te maken van de groeiende binnenlandse markt toen de export daalde, is niet de oorzaak van de schade die deze bedrijfstak heeft geleden, maar het bewijs dat de invoer met dumping schade heeft veroorzaakt.

(104) Het te grote aanbod en een daling van de export konden slechts gevolgen hebben voor de bedrijfstak van de Gemeenschap (in termen van een verminderd gebruik van schaalvoordelen) omdat deze door de invoer met dumping werd verhinderd ten volle gebruik te maken van de groeiende EG-markt. Daarom wordt geconcludeerd dat de daling van de export van de bedrijfstak van de Gemeenschap en het beweerde te grote aanbod, op zich genomen, niet voldoende waren om het oorzakelijke verband te verbreken tussen de invoer met dumping en de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden. De conclusies in de overwegingen 197 en 198 van de voorlopige verordening worden daarom bevestigd.

G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

1. Importeurs/handelaars

(105) Na de bekendmaking van de voorlopige verordening werden geen opmerkingen ontvangen van medewerkende importeurs. Een organisatie van importeurs beweerde evenwel dat antidumpingmaatregelen tegen het belang van de ureumimporteurs zouden zijn en dat een bloeiende agrarische sector voor hen van groot belang was.

(106) Als in overweging 206 van de voorlopige verordening vermeld, zal er nog steeds ureum moeten worden ingevoerd. Zelfs indien de rechten volledig worden doorberekend, zouden de kosten voor landbouwers ten hoogste met 0,6 % stijgen. Hoewel een dergelijke stijging ertoe kan leiden dat landbouwers hun ureum elders gaan aankopen, zijn er geen redenen om de conclusies in overweging 206 van de voorlopige verordening in twijfel te trekken.

2. Gebruikers

Landbouwers

(107) Na de bekendmaking van de voorlopige verordening werden opmerkingen ontvangen van landbouworganisaties in Italië, Oostenrijk, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Geen van deze betwistte de voorlopige conclusie dat de rechten in het ergste geval tot een stijging van de kosten voor landbouwers van 0,6 % zouden leiden. Zij maakten evenwel bezwaar tegen het nemen van antidumpingmaatregelen en de conclusie dat de prijsstijging niet volledig zou worden doorberekend.

(108) Na een controle bij een landbouwcoöperatie wordt de conclusie inzake de gevolgen van de voorgestelde maatregelen voor landbouwers bevestigd. De bewering dat de gevolgen van de maatregelen niet volledig zullen worden doorgegeven, is gebaseerd op de ervaring van vele andere antidumpingprocedures. Er zijn geen redenen om aan te nemen dat dit in onderhavige procedure niet het geval zal zijn.

(109) Hoewel de moeilijke positie van de landbouwers niet wordt ontkend, leidt dit niet tot de conclusie dat het tegen het belang van de Gemeenschap is antidumpingmaatregelen te nemen.

Industriële gebruikers

(110) Er werden geen schriftelijke opmerkingen ontvangen van een van de medewerkende industriële gebruikers van ureum. Dit wijst erop dat de maatregelen geen belangrijke gevolgen zullen hebben voor deze gebruikers.

(111) Een industriële gebruiker, die ook ureum invoert en verkoopt, heeft via een organisatie van importeurs opmerkingen gemaakt. Deze onderneming beweerde dat zij door antidumpingmaatregelen gedwongen kan worden haar fabriek te sluiten, waardoor 380 arbeidsplaatsen verloren zouden gaan. Daar deze claim niet rechtstreeks van de onderneming zelf afkomstig was en ook niet met bewijsmateriaal werd gesteund, werd zij afgewezen.

3. Conclusie inzake het belang van de Gemeenschap

(112) Daar geen nieuwe gegevens in verband met het belang van de Gemeenschap zijn ontvangen, worden de conclusies in overweging 219 van de voorlopige verordening bevestigd.

H. DEFINITIEVE ANTIDUMPINGMAATREGELEN

1. Schademarge

(113) In het voorlopige stadium werd de onderbieding berekend door een vergelijking van de prijs van de exporteurs, grens Gemeenschap, af kade, na inklaring, met de geverifieerde prijzen van de EG-producenten, af fabriek. De prijzen werden per soort vergeleken: korrelig ureum met korrelig ureum, ureum in korrels met ureum in korrels, ureum in bulk met ureum in bulk en ureum in zakken met ureum in zakken.

(114) Veel producenten/exporteurs voerden aan dat de correctie voor lossingskosten, om tot een prijs af kade te komen, onvoldoende was. Ook zou rekening moeten worden gehouden met een marge voor importeurs (voornamelijk handelaars), zoals in recente procedures betreffende meststoffen het geval was.

(115) Uit verschillende bronnen, waaronder de producenten/exporteurs, de bedrijfstak van de Gemeenschap en onafhankelijke importeurs werden nadere gegevens verkregen over de werkelijke lossingskosten. Op grond van deze gegevens werd de correctie voor lossingskosten herzien.

(116) De kwestie van een eventuele correctie voor een importeursmarge werd onderzocht zonder vergelijkingen te maken met andere procedures. De producenten/exporteurs bleken in de Gemeenschap via een aantal kanalen te verkopen en verkochten ook rechtstreeks aan de eindgebruiker. Uit niets bleek dat de prijzen verschillend waren al naar gelang het gebruikte kanaal. Het leek er eerder op dat de verkoopprijzen niet van het soort afnemer afhankelijk waren. Noch bleken er duidelijke verschillen te zijn tussen de verkoopkanalen die de bedrijfstak van de Gemeenschap gebruikte en die welke de producenten/exporteurs gebruikten. Het verzoek om een correctie voor een importeursmarge werd daarom afgewezen.

(117) Enkele partijen, waaronder de meerderheid van de producenten/exporteurs, stelden dat de prijzen van de EG-producenten voor de berekening van de onderbiedingsmarge de gewogen gemiddelde prijs op het niveau van de bedrijfstak van de Gemeenschap dienden te zijn en niet de prijzen op het niveau van de individuele producenten. Volgens hen wordt bij gebruik van de door de Commissie gehanteerde methode de onderbiedingsmarge kunstmatig hoog gemaakt, omdat hierdoor negatieve onderbieding op het niveau van de EG-producenten wordt geëlimineerd. Bovendien werd gesteld dat het baseren van antidumpingrecht op een berekeningsmethode die tot "zeroing" leidt, in strijd is met een recente uitspraak van de WTO(3).

(118) De berekening van de onderbieding heeft ten doel de schade te bepalen die de bedrijfstak van de Gemeenschap door de invoer met dumping heeft geleden. Om hiervan een juist beeld te geven, moet de prijsvergelijking de economische realiteit weerspiegelen. Bij het onderzoek bleek dat alle individuele producenten/exporteurs en alle individuele producenten die deel uitmaken van de bedrijfstak van de Gemeenschap op de EG-markt met elkaar concurreren. Zo zijn er grote verschillen in prijzen en in locatie van de verschillende EG-producenten. De mate waarin een producent/exporteur door dumping schade berokkent aan de bedrijfstak van de Gemeenschap moet aan de hand van de werkelijke marktsituatie en van de gecontroleerde gegevens van elke onderneming worden beoordeeld.

(119) Een vergelijking van de prijzen per onderneming leidt tot een nauwkeurige beoordeling van de gevolgen van schadeveroorzakende dumping door de bedrijfstak van de Gemeenschap en leidt in onderhavig geval niet tot een kunstmatige verhoging van de onderbiedingsmarge. De claim wordt daarom afgewezen.

(120) De bedrijfstak van de Gemeenschap stelde dat een deel van het in de Gemeenschap ingevoerde ureum in feite grootkorrelig ureum was dat als een apart soort ureum moest worden beschouwd. Voor de berekening van de onderbiedingsmarge zou deze soort vergeleken moeten worden met het door de bedrijfstak van de Gemeenschap geproduceerde grootkorrelig ureum.

(121) Grootkorrelig ureum bleek inderdaad zowel door de bedrijfstak van de Gemeenschap te worden vervaardigd als uit sommige van de betrokken exportlanden naar de Gemeenschap te worden uitgevoerd. Het enige verschil met het normale korrelige ureum is de grotere diameter van de korrels. Voorts blijkt uit niets dat de productiekosten van grootkorrelig ureum hoger zijn of dat grootkorrelig ureum in het onderzoektijdvak met een premie werd verkocht. Daarom wordt geconcludeerd dat er geen redenen zijn om grootkorrelig ureum als een ander soort ureum te beschouwen.

(122) Sommige producenten/exporteurs verzochten nogmaals om een correctie voor de kwaliteit van hun product. Er werd in dit verband evenwel geen bewijsmateriaal voorgelegd. Noch bleek dat Roemeens ureum op de markt als van mindere kwaliteit werd beschouwd. Het verzoek wordt daarom afgewezen.

(123) Voor de berekening van de niet-schadeveroorzakende prijs werd in het voorlopige stadium een winstmarge van 8 % op de kosten gebruikt en niet van 8 % op de omzet als in overweging 222 van de voorlopige verordening vermeld. Enkele medewerkende bedrijven stelden dat de winstmarge tot 5 % beperkt diende te worden als in voorgaande antidumpingprocedures betreffende stikstofhoudende meststoffen en in de procedure betreffende ureum uit Rusland(4). De bedrijfstak van de Gemeenschap herhaalde daarentegen dat het passender zou zijn een winstmarge van 15 % op het geïnvesteerde kapitaal aan te houden.

(124) De winstmarge die in het kader van deze procedure werd vastgesteld is gebaseerd op een beoordeling van de winst die de bedrijfstak van de Gemeenschap redelijkerwijze in normale concurrentieomstandigheden had kunnen maken, dat wil zeggen in afwezigheid van invoer met dumping. De winstmarge is dus gebaseerd op een beoordeling van de feiten in dit bijzondere geval en niet op de beoordeling van de feiten in het kader van andere procedures betreffende andere producten en/of andere onderzoektijdvakken.

(125) Om de in overweging 223 van de voorlopige verordening vermelde redenen wordt het verzoek dat de winst op het rendement op vermogen wordt gebaseerd, afgewezen.

(126) Gezien het bovenstaande en in afwezigheid van enig bewijsmateriaal dat een winstmarge van 8 % niet juist is, worden de conclusies in de overwegingen 221 tot 227 van de voorlopige verordening bevestigd.

(127) Met de gegevens die na de publicatie van de voorlopige verordening werden ontvangen en gecontroleerd, met inbegrip van de gecontroleerde gegevens van twee andere EG-producenten, werd bij de berekeningen rekening gehouden.

2. Niveau en vorm van de rechten

(128) Gezien het bovenstaande wordt geoordeeld dat de definitieve antidumpingrechten op ureum uit Belarus, Bulgarije, Estland, Kroatië, Libië, Litouwen, Oekraïne en Roemenië, overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening, op de dumpingmarge moeten worden afgestemd of op de schademarge indien deze lager is.

(129) Het residuele recht voor niet-medewerkende producenten/exporteurs dient overeen te stemmen met het hoogste recht dat voor medewerkende exporteurs in hetzelfde land is vastgesteld.

(130) Een producent/exporteur stelde dat het antidumpingrecht, om niet af te wijken van de werkwijze die in het kader van een vorige procedure werd gevolgd, een minimumimportprijs diende te zijn, zoals voor ureum uit Rusland het geval is.

(131) Zoals in overweging 231 van de voorlopige verordening reeds werd vermeld, wordt voorgesteld, om de doelmatigheid van de maatregelen te waarborgen en om prijsmanipulatie te voorkomen die in eerdere procedures betreffende dezelfde algemene categorie producten, namelijk meststoffen, werd waargenomen, dat de rechten de vorm hebben van een bepaald bedrag per ton. Het voorstel van de producent/exporteur werd derhalve afgewezen.

(132) Op grond van bovenstaande overwegingen zijn de definitieve antidumpingrechten als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(133) De in deze verordening genoemde individuele antidumpingrechten voor bepaalde ondernemingen zijn gebaseerd op de bevindingen in het kader van deze procedure. Zij weerspiegelen de situatie die tijdens het onderzoek voor die ondernemingen werd vastgesteld. Deze rechten (in tegenstelling tot de rechten die "voor alle ondernemingen" in het land gelden) zijn dus uitsluitend van toepassing op producten uit het betrokken land die door de genoemde ondernemingen (rechtspersonen) zijn geproduceerd. Producten die door andere ondernemingen zijn geproduceerd die niet specifiek, met naam en adres, in het dispositief van deze verordening zijn genoemd, met inbegrip van ondernemingen die banden hebben met de specifiek genoemde ondernemingen, komen niet voor deze rechten in aanmerking. Op deze ondernemingen is het recht van toepassing dat voor "overige ondernemingen" geldt.

(134) Aanvragen om de toepassing van deze specifiek voor een onderneming geldende antidumpingrechten (bijv. na de naamswijziging van een onderneming of na de oprichting van nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen) dienen aan de Commissie(5) te worden gericht, onder opgave van alle relevante gegevens, met name indien deze naamswijziging of de oprichting van nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen verband houden met wijzigingen in de activiteiten van de onderneming op het gebied van productie en de verkoop in binnen- en buitenland. Indien zij dit gerechtvaardigd acht, zal de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Comité, de verordening wijzigen door bijwerking van de lijst van ondernemingen die voor een individueel recht in aanmerking komen,

3. Inning van de voorlopige rechten

(135) Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarges en de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden, wordt het noodzakelijk geacht de uit hoofde van het voorlopige antidumpingrecht als zekerheid gestelde bedragen definitief te innen tot het bedrag van het definitieve recht. Wanneer het definitieve recht hoger is dan het voorlopige recht, moeten uitsluitend de als zekerheid gestelde bedragen tot het niveau van het voorlopige recht definitief te worden geïnd.

4. Verbintenissen

(136) Na de vaststelling van de voorlopige maatregelen hebben producenten/exporteurs in Belarus, Kroatië, Libië, Oekraïne en Roemenië prijsverbintenissen aangeboden overeenkomstig artikel 8, lid 1, van de basisverordening. De producenten/exporteurs in Estland en Litouwen hebben opnieuw de prijsverbintenissen aangeboden die zij in het voorlopige stadium reeds hadden aangeboden, maar die geweigerd moesten worden om de redenen die zijn vermeld in de overwegingen 236 en 237 van de voorlopige verordening.

(137) De Commissie had in het voorlopige stadium reeds een verbintenis van de Bulgaarse producent/exporteur aanvaard (zie overweging 236 van de voorlopige verordening). Als in overweging 128 vermeld, waren nieuwe gegevens die bij de definitieve berekening van de schademarge werden gebruikt van invloed op de hoogte van de schademarge. De minimumprijs van de verbintenis werd dienovereenkomstig aangepast.

(138) Na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen maakte de klagende bedrijfstak van de Gemeenschap bezwaar tegen het besluit van de Commissie een verbintenis van de Bulgaarse producent/exporteur te aanvaarden, omdat deze onderneming banden had - of nauwe technische en industriële betrekkingen onderhield - met andere exporteurs en/of producenten van stikstofhoudende meststoffen, waaronder ureum, in Bulgarije, Belarus en Oekraïne, waardoor deze bedrijven compensatieregelingen met elkaar zouden kunnen treffen. Voorts twijfelde de bedrijfstak van de Gemeenschap eraan of deze producent/exporteur aan de verplichtingen van de verbintenis kon voldoen.

(139) Meer in het algemeen stelde de bedrijfstak van de Gemeenschap dat verbintenissen, en dus minimumprijzen, geen passende maatregel waren voor stikstofhoudende meststoffen, waaronder ureum.

(140) De bedrijfstak van de Gemeenschap kon zijn beweringen over de producent/exporteur in Bulgarije echter niet met voldoende bewijsmateriaal onderbouwen. Daar deze beweringen bij het onderzoek van de Commissie evenmin werden bevestigd, kon er geen rekening mee worden gehouden. Wat de gepastheid van de verbintenis betreft, moet vooral rekening gehouden worden met de bijzondere situatie van de onderneming. Het bleek dat de betrokken onderneming uitsluitend ureum produceert en exporteert en dat het in een dergelijk geval zeer waarschijnlijk is dat toezicht kan worden gehouden op de naleving van de verbintenis.

(141) In ieder geval, indien de verbintenis niet wordt nagekomen of ingetrokken, of indien vermoed wordt dat zij niet wordt nagekomen, kan een antidumpingrecht worden vastgesteld overeenkomstig artikel 8, leden 9 en 10, van de basisverordening.

(142) Alle andere aangeboden prijsverbintenissen werden ook nauwkeurig onderzocht. Uit dit onderzoek is gebleken dat er twee belangrijke bezwaren zijn om deze verbintenissen te aanvaarden:

(143) De betrokken producenten/exporteurs in Litouwen, Roemenië, Kroatië, Oekraïne en Libië produceren allen verschillende meststoffen en/of andere chemische producten en hebben in het verleden deze producten naar dezelfde klanten (meestal handelaars) in de Gemeenschap uitgevoerd. Deze praktijk houdt een aanzienlijk risico in van prijscompensatie, namelijk dat de prijsverbintenissen formeel zouden nageleefd worden voor ureum maar dat andere producten aan lagere prijzen zouden aangeboden worden. De verbintenis om een minimumprijs voor ureum te respecteren zou op deze wijze gemakkelijk omzeild kunnen worden en het toezicht op de effectieve naleving van de verbintenis zou praktisch onmogelijk zijn.

(144) Een aantal producenten in Estland, Oekraïne en Belarus verklaarden ook dat zij geen controle hebben over of zelfs niet wisten wat de bestemming was of welke de verkoopsvoorwaarden waren van hun uitvoeren van ureum, en dit terwijl de officiële statistieken duidelijk aangeven dat grote hoeveelheden gedurende de onderzoeksperiode werden uitgevoerd naar de Gemeenschap. Er weze aan herinnerd dat, aangezien niet voldoende informatie verkregen werd van deze producenten over hun uitvoerprijzen, deze moesten vastgesteld worden op grond van de beschikbare gegevens, overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening. Daarenboven was het niveau van medewerking van bepaalde exporteurs (Libië, Estland) gedurende het onderzoek onvoldoende. Al deze factoren maken de risico's gelopen door het aanvaarden van de verbintenissen onredelijk groot en de waarborg om effectief toezicht uit te oefenen op de prijsverbintenissen onvoldoende.

(145) Om bovenvermelde redenen werden alle prijsverbintenissen aangeboden na de mededeling van de definitieve bevindingen niet aanvaardbaar geacht.

(146) De belanghebbende partijen werden hiervan in kennis gesteld en de redenen waarom de prijsverbintenissen niet werden aanvaard werden hun medegedeeld. Het Raadgevend Comité werd geraadpleegd,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er worden definitieve antidumpingrechten ingesteld op ureum, ook indien in waterige oplossing, ingedeeld onder de GN-codes 3102 10 10 en 3102 10 90, van oorsprong uit Belarus, Bulgarije, Estland, Kroatië, Libië, Litouwen, Oekraïne en Roemenië.

2. De voorlopige antidumpingrechten, van toepassing op de nettoprijs, franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, van het in lid 1 genoemde product zijn als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Wanneer de goederen voor het in het vrije verkeer brengen werden beschadigd en de werkelijk betaalde of te betalen prijs overeenkomstig artikel 145 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek(6) verhoudingsgewijs wordt verminderd met het oog op de vaststelling van de douanewaarde, wordt het bedrag van het antidumpingrecht, berekend overeenkomstig lid 2, verminderd met een percentage dat overeenstemt met de verhoudingsgewijze vermindering van de werkelijk betaalde of te betalen prijs.

4. Tenzij anders vermeld, zijn de bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

Artikel 2

1. Ureum is vrijgesteld van de bij artikel 1 ingestelde antidumpingrechten indien het door de hieronder genoemde onderneming, waarvan de Commissie een verbintenis heeft aanvaard, is vervaardigd en rechtstreeks uitgevoerd (dat wil zeggen verzonden en gefactureerd) naar de eerste onafhankelijke afnemer in de Gemeenschap die als importeur optreedt, indien voldaan wordt aan de voorwaarden van lid 2.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2. a) Wanneer de aangifte voor het vrije verkeer in verband met een verbintenis wordt ingediend, is vrijstelling van het recht afhankelijk van de overlegging aan de douaneautoriteiten van de lidstaten van een geldige handelsfactuur, die door een in lid 2 genoemde onderneming is afgegeven.

b) De verbintenisfactuur moet voldoen aan de voorwaarden die aan dergelijke facturen worden gesteld en die in de door de Commissie aanvaarde verbintenis zijn opgenomen en waarvan de voornaamste elementen in de bijlage bij deze verordening zijn opgenomen.

c) Voorts kan uitsluitend vrijstelling van het recht worden verleend indien de goederen die bij de douane worden aangegeven en aangeboden nauwkeurig overeenstemmen met de omschrijving op de verbintenisfactuur.

3. Goederen die vergezeld van een dergelijke factuurverbintenis worden ingevoerd, worden aangegeven onder de in lid 1 vermelde aanvullende Taric-codes.

Artikel 3

De bedragen die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1497/2001 uit hoofde van het voorlopige antidumpingrecht als zekerheid zijn gesteld worden definitief geïnd tot het bedrag van het bij definitieve antidumpingrecht op ureum, ook indien in waterige oplossing, ingedeeld onder de GN-codes 3102 10 10 en 3102 10 90, van oorsprong uit Belarus, Bulgarije, Estland, Kroatië, Libië, Litouwen, Oekraïne en Roemenië.

De als zekerheid gestelde bedragen die het bedrag van het definitieve antidumpingrecht overschrijden worden vrijgegeven.

Artikel 4

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 17 januari 2002.

Voor de Raad

De voorzitter

J. Piqué I Camps

(1) PB L 56 van 6.3.1996, blz.1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2238/2000, PB L 257 van 11.10.2000, blz. 2.

(2) PB L 197 van 21.7.2001, blz. 4.

(3) Europese Gemeenschappen - antidumpingrechten op katoenachtig beddenlinnen uit India - AB-2000-13 - Verslag van de Beroepsinstantie 1.3.2001.

(4) Verordening (EG) nr. 901/2001 van de Raad van 7 mei 2001 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van ureum uit Rusland (PB L 127 van 9.5.2001, blz. 11).

(5) Commissie van de Europese Gemeenschappen Directoraat-generaal Trade

TERV 00/13

Rue de la Loi/Wetstraat 200 B - 1049 Brussel/België.

(6) PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 993/2001 van de Commissie (PB L 141 van 28.5.2001, blz. 1).

BIJLAGE

Elementen die moeten zijn opgenomen in de handelsfactuur die bij het ureum behoort dat het voorwerp is van een verbintenis:

1. Het opschrift "COMMERCIAL INVOICE ACCOMPANYING GOODS SUBJECT TO AN UNDERTAKING".

2. De naam van de in artikel 3, lid 1, vermelde onderneming die de handelsfactuur heeft afgegeven.

3. Het nummer van de handelsfactuur.

4. De datum van afgifte van de handelsfactuur.

5. De aanvullende Taric-code waaronder de op de factuur vermelde goederen bij de douane aan de grens van de Gemeenschap wordt aangegeven.

6. De nauwkeurige omschrijving van de goederen, met inbegrip van:

- het productcodenummer (PCN),

- de omschrijving van de goederen die met het PCN overeenstemmen (dat wil zeggen "PCN 1 ureum in bulk", "PCN 2 ureum in zakken"),

- het codenummer van de onderneming CPC ("company product code"), indien van toepassing,

- de GN-code,

- de hoeveelheid (in ton).

7. De verkoopvoorwaarden, met inbegrip van:

- de prijs per ton,

- de betalingsvoorwaarden,

- de leveringsvoorwaarden,

- het totaalbedrag van de kortingen en bonussen.

8. Naam van de als importeur optredende onderneming waaraan de onderneming rechtstreeks de factuur heeft gericht.

9. De naam van de medewerker van de onderneming die de factuur van de onderneming en de volgende ondertekende verklaring heeft opgesteld: "Ondergetekende verklaart dat de verkoop voor rechtstreekse uitvoer naar de Europese Gemeenschap door [naam van de onderneming] van de goederen waarop deze factuur betrekking heeft, plaatsvindt in het kader en op de voorwaarden van de verbintenis aangeboden door [naam van de onderneming] die door de Commissie van de Europese Gemeenschappen werd aanvaard bij Verordening (EG) nr. 1497/2001. De gegevens in deze factuur zijn volledig en juist."