P5_TA(2003)0236

Statuut van de leden

Besluit van het Europees Parlement houdende aanneming van het Statuut van de leden van het Europees Parlement (2003/2004)

Dinsdag, 3 juni 2003

Het Europees Parlement,

— gelet op de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, met name op artikel 190, lid 5 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap [1] en artikel 108, lid 4 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie [2],

— na advies van de Commissie,

overwegende hetgeen volgt:

A. Algemene overwegingen

(1) De Akte betreffende de verkiezingen van de vertegenwoordigers van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen gehecht aan Besluit 76/787/EGKS, EEG, Euratom van de Raad van 20 september 1976, maakte in 1979 de eerste rechtstreekse verkiezingen van de leden van het Europees Parlement mogelijk.

(2) Deze Akte bevatte geen regelingen voor een uniforme verkiezingsprocedure noch voor een statuut van de leden.

(3) De Raad heeft op basis van artikel 190, lid 4 van het EG-Verdrag, dat met het Verdrag van Amsterdam in werking trad, bij Besluit 2002/772/EG, Euratom [3] van 25 juni 2002 en van 23 september 2002 door wijziging van de Akte van 1976 een uniforme verkiezingsprocedure vastgesteld.

(4) Meer dan twintig jaar na de eerste rechtstreekse verkiezingen van het Europees Parlement bestaat er nog altijd geen uniform statuut van de leden.

(5) De voorlopige oplossing houdt in dat, waar het gaat om de vergoeding, de overgangstoelagen, het ouderdomspensioen, het nabestaandenpensioen, en andere voorwaarden voor de uitoefening van het mandaat, voor de leden in de regel dezelfde bepalingen gelden als voor de nationale parlementsleden (in Nederland is sinds 1996 de vergoeding van de leden van het Europees Parlement lager dan die van de nationale parlementsleden).

(6) Deze regelingen verschillen sterk per lidstaat.

(7) Regelingen bevatten voorts de artikelen 8, 9 en 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965 (hierna: het Protocol) en artikel 4, de leden 1 en 2 van de Akte van 1976 (zoals gewijzigd bij besluit tot wijziging van de Akte van 1976).

(8) Deze bepalingen worden aangevuld door de regelingen van het Europees Parlement inzake onkostenvergoeding (reizen, verblijf, algemene onkosten), medewerkers (secretariaatsvergoeding) en sociale uitkeringen (artikel 199, lid 1 van het EG-Verdrag).

(9) Dit systeem werd ingesteld voor de afgevaardigden van de vroegere Parlementaire Vergadering en wordt tegenwoordig beschouwd als onbevredigend, omdat het leidt tot een ongelijke behandeling van de leden.

(10) Dit is een overblijfsel dat moet worden vervangen door de regelingen die recht doen aan het rechtstreeks gekozen Europees Parlement en de groeiende betekenis ervan.

(11) Het Europees Parlement heeft sinds de eerste rechtstreekse verkiezingen geijverd voor een uniform statuut. Deze pogingen zijn mislukt omdat een rechtsgrond ontbrak.

(12) Het Verdrag van Amsterdam, zoals gewijzigd door het Verdrag van Nice, heeft in artikel 190, lid 5 van het EG-Verdrag de rechtsgrondslag voor een Statuut gecreëerd. Het onderhavige Statuut is op dit artikel gebaseerd.

(13) Het Statuut behoort daarmee tot het toepassingsgebied van het EG-Verdrag en valt derhalve onder het verbod op discriminatie in artikel 12 van het EG-Verdrag.

(14) Artikel 190, lid 5 van het EG-Verdrag is van algemene strekking (voorschriften en algemene voorwaarden voor de vervulling van de taken). De bepaling beperkt de regelingsbevoegdheden van het Europees Parlement niet zodanig dat het Europees Parlement bijvoorbeeld uitsluitend de financiële bepalingen of uitsluitend een „restant" kan regelen dat niet in het primaire recht is geregeld.

(15) De regelingsbevoegdheid van het Europees Parlement strekt zich derhalve uit tot de voorrechten en immuniteiten bedoeld in de artikelen 8, 9 en 10 van het desbetreffende Protocol of tot kwesties die tot dusver nog niet geregeld zijn, zoals bijvoorbeeld. het verschoningsrecht, en tot artikel 4 van de Akte van 1976.

(16) Bepalingen van het Statuut, die in strijd zijn met het primaire recht kunnen pas in werking treden voorzover en zodra de intrekking van de overeenkomstige artikelen van het primaire recht door een Intergouvernementele Conferentie is besloten en door de lidstaten is geratificeerd (hiërarchie der normen).

(17) Bij nieuwe bepalingen die slechts artikelen van het primaire recht woordelijk herhalen of inhoudelijk weergeven, dient om redenen van rechtszekerheid dezelfde procedure te worden gevolgd.

(18) Regelingen die het Europees Parlement vaststelt behoeven als afgeleid recht niet te worden geratificeerd.

(19) Het criterium van de vervulling van het mandaat dient ook om artikel 190, lid 5, te onderscheiden van artikel 190, lid 4. Bepalingen die tot verkiezing leiden (verkiesbaarheid, verkiezingsprocedure, e.d.), waaronder het begin en einde van het mandaat, het onderzoeken en vervallen ervan, de opvolging en de onverenigbaarheden, moeten in de Akte van 1976 worden geregeld omdat zij niet de vervulling van het mandaat betreffen.

(20) Artikel 10 van het Protocol regelt de immuniteit van de leden. De immuniteit is weliswaar een privilege van het Europees Parlement maar voor de duur van het mandaat van het lid garandeert deze ook vrijheid van strafvervolging of iedere andere aantasting van de persoonlijke vrijheid door de overheid. Bij opheffing van de immuniteit is de uitoefening van het mandaat slechts in beperkte mate of helemaal niet mogelijk. De immuniteit van de leden is derhalve een voorwaarde voor de vervulling van het mandaat en moet derhalve in het Statuut worden geregeld.

(21) Gebieden, zoals bijvoorbeeld het verschoningsrecht, die tot dusver in het primaire recht niet zijn geregeld, kunnen in het Statuut worden geregeld.

(22) Het Statuut behelst geen gedetailleerde bepalingen betreffende de vergoeding van onkosten (reizen, verblijf, algemene onkomsten), medewerkers (secretariaatsvergoeding) en sociale uitkeringen (artikel 199, lid 1 EG van het Verdrag). Het Europees Parlement kan op grond van artikel 199, eerste alinea van het EG-Verdrag, hierover zelfstandig besluiten [4].

(23) Er is geen reden om deze autonomie ter discussie te stellen. Artikel 190, lid 5 EG-Verdrag beoogt de bevoegdheid van het Europees Parlement om zijn zaken zelf te regelen uit te breiden en niet te beperken.

(24) Het Europees Parlement bestaat conform artikel 189 EG-Verdrag, eerste alinea, eerste zinsdeel, uit „vertegenwoordigers van de volkeren van de staten die in de Gemeenschap zijn verenigd". Deze vertegenwoordigers zijn overeenkomstig artikel 190, lid 1 EG-Verdrag de „vertegenwoordigers van de volkeren van de in de Gemeenschap verenigde staten". Deze formulering wordt ook in artikel 190, lid 2 EG-Verdrag (het aantal in elke lidstaat gekozen vertegenwoordigers) en in artikel 190, lid 3 EG-Verdrag („de vertegenwoordigers worden gekozen voor een periode van vijf jaar") gebruikt.

(25) Deze bepalingen, volgens welke de leden de constitutionele vertegenwoordigers van de volkeren zijn, hebben een grondwettelijk karakter.

(26) Zij zijn gerede aanleiding om in het Statuut de term „leden" te gebruiken.

(27) Het recht van het Europees Parlement om conform artikel 199, eerste alinea EG-Verdrag, zijn eigen reglement van orde vast te stellen, blijft door dit Statuut onverlet.

B. De afzonderlijke bepalingen

(28) In artikel 1 wordt het begrip „lid" aan de orde gesteld en duidelijk gemaakt dat het niet om diens rechten en verplichtingen gaat, maar meer uitgebreid om de algemene voorwaarden voor de uitoefening van het mandaat.

(29) De in artikel 2 beschermde vrijheid en onafhankelijkheid van het lid moet worden geregeld en komt in geen enkele tekst van het primaire recht voor. Verklaringen waarin leden zich ertoe verplichten het mandaat op een bepaald tijdstip te beëindigen of blanco verklaringen over de beëindiging van het mandaat, waarvan een partij naar eigen goeddunken gebruik kan maken, zijn onverenigbaar met de vrijheid en onafhankelijkheid van het lid en kunnen derhalve niet bindend zijn.

(30) De bescherming van het recht om te stemmen en zijn mening te uiten is van elementair openbaar belang. Artikel 4, lid 1 regelt derhalve iedere strafrechtelijke of andere vervolging van een lid op grond van een uitspraak die hij tijdens de uitoefening van zijn mandaat heeft gedaan. Overeenkomstig lid 2 kan het Europees Parlement besluiten of de uitspraak tijdens de uitoefening van het mandaat is gedaan. Het is in dit geval — zoals bij het onderzoek van de geloofsbrieven overeenkomstig de bepalingen van de Akte van 1976 — een rechtsprekende instantie. Het Europees Parlement heeft bij zijn besluiten over de immuniteit, die zeer zeker vergelijkbaar zijn, aangetoond dat het over inzicht en realiteitszin beschikt.

(31) De in artikel 5 geformuleerde immuniteit beschermt de leden tegen tendentieuze vervolging (fumus persecutionis) en tegen belemmeringen door de uitvoerende macht. Er kan, zoals blijkt uit de gevallen waarin het Europees Parlement een besluit heeft genomen, geen sprake van zijn dat deze aspecten thans geen rol meer spelen. De immuniteit raakt derhalve zeer zeker aan kwesties van gelijkheid, scheiding der machten en regels van de rechtsstaat. Een ander doel van de immuniteit is dat het functioneren van het Europees Parlement wordt gewaarborgd. Deze overwegingen leiden tot de volgende oplossing: Tegen een lid kan op elk moment een gerechtelijk onderzoek of strafvervolging worden ingesteld. Daarvoor is geen opheffing van de immuniteit nodig. Het geldende recht is niet in het belang van het Europees Parlement en ook niet van het lid, omdat zelfs eenvoudige delicten, zoals een verkeersovertreding, openbaar behandeld moeten worden. Beperking van de persoonlijke vrijheid van een lid moet evenwel afhankelijk zijn van toestemming van het Europees Parlement (functioneren van het Europees Parlement). Gerechtelijke onderzoeken en strafvervolgingen moeten in het geval van een fumus persecutionis op verzoek van het Europees Parlement kunnen worden stopgezet. Lid 2 waarborgt deze garanties.

(32) Het in artikel 6 geformuleerde verschoningsrecht, dat tot dusver niet primairrechtelijk is geregeld, beschermt de vrijheid van informatie van het lid en de vertrouwensrelatie tussen hem en diegene die hem informatie toevertrouwt. Het is een subjectief recht dat geldt voor alle procedures waarin het verplicht is als getuige op te treden en staat niet ter beschikking van het Europees Parlement. Het verbod op inbeslagneming, doorzoeking en gebruik beschermt dit recht. Het zou absoluut onaanvaardbaar zijn wanneer journalisten wel een verschoningsrecht zouden hebben maar de leden niet.

(33) Het in artikel 7 geregelde, in feite vanzelfsprekende recht van de leden op vrij verkeer komt in een ander licht te staan, omdat onlangs bij demonstraties dit recht door overheidsmaatregelen werd beknot.

(34) Artikel 9 regelt dat aantekeningen, notities, ontwerpen, brieven en overige correspondentie van de leden niet onder de verplichting tot openbaarmaking vallen.

(35) Het in artikel 10 geregelde initiatiefrecht is het belangrijkste recht van een parlement en een parlementslid. In dit artikel wordt bepaald dat dit recht dat elk lid heeft niet mag worden beknot door het Reglement van het Europees Parlement.

(36) Het in artikel 11 geregelde recht op inzage van dossiers, dat tot dusver reeds vastgelegd was in het Reglement van het Europees Parlement, betreft een belangrijk aspect van de uitoefening van het mandaat en moet derhalve in het Statuut worden verankerd.

(37) Doel van artikel 12 is te waarborgen dat, ondanks andersluidende uitlatingen, de veeltaligheid in de praktijk niet verder wordt beperkt. Elke discriminatie van welke officiële taal dan ook moet worden uitgesloten. Dit beginsel moet ook na uitbreiding van de Europese Unie worden toegepast.

(38) Volgens de artikelen 15 en 16 krijgt een lid een bezoldiging voor het feit dat het van een privé- carrière afziet en — tijdelijk — de Europese Unie, zijn land van herkomst en de democratie in Europa dient. Over het bedrag van deze bezoldiging heeft een door het Europees Parlement ingestelde groep van deskundigen in mei 2000 een studie opgesteld. Een bezoldiging ten bedrage van 50 % van het basissalaris van een rechter aan het Europees Hof van Justitie komt geheel overeen met wat de deskundigen gepast achten.

(39) Artikel 15, lid 3 is nodig omdat partijen veelal verwachten dat een deel van de in de leden 1 en 2 genoemde betalingen voor partijdoeleinden wordt besteed. Deze vorm van partijfinanciering is onwettig.

(40) Met de overbruggingstoelage waarin de artikelen 15, lid 2, en 19 voorzien, moet de tijd tussen het einde van het mandaat en het begin van nieuwe beroepsmatige activiteiten worden overbrugd. Bij de aanvaarding van een ander mandaat of een openbaar ambt vervalt dit doel.

(41) Bij het in artikel 20 geregelde ouderdomspensioen bestond verschil van mening over de vraag vanaf welke leeftijd het moet ingaan. De groep deskundigen stelt 65 jaar, of — met een actuariële reductie — 60 jaar voor. Volgens artikel 20, lid 1 moet het pensioen na afsluiting van het 60ste levensjaar ingaan. Een lid dat na het volgen van een opleiding en het opdoen van verscheidene jaren beroepservaring misschien met 35 of 40 jaar voor het eerst wordt gekozen en het mandaat 20 jaar vervult, houdt op de leeftijd van 55 of 60 jaar op met werken. Een begin in een nieuw beroep kan wel van hem worden verwacht als hij 55 jaar is, maar nauwelijks als hij 60 is. Uit berekeningen van de Administratie van het Europees Parlement is gebleken dat een actuariële reductie zo aanzienlijk zou zijn, dat deze oplossing niet in aanmerking kan worden genomen.

(42) De bepalingen over het overlevendenpensioen sluiten in wezen aan bij het vigerende recht in de Europese Gemeenschap. De aanspraak van de hertrouwde overlevende echtgenoot berust op de moderne gedachte, dat deze op een eigen inbreng berust en niet uitsluitend ter „verzorging" dient. De aanspraak is evenmin uitgesloten als de overlevende echtgenoot vanwege eigen inkomen of eigen vermogen reeds „verzorgd" is.

(43) Artikel 24, leden 1 en 2, hebben het doel de begroting van de Europese Unie op termijn te ontlasten. De oplossing met een fonds heeft in de praktijk zijn waarde bewezen. De groep deskundigen stelt voor dat het Europees Parlement tweederde en de leden eenderde aan de financiering bijdragen.

(44) De regeling in artikel 25 is noodzakelijk omdat met het Statuut de prestaties van de lidstaten, zoals vergoeding van de ziektekosten, steun of subsidie op de ziekteverzekeringsbijdragen komen te vervallen. Deze prestaties worden in veel gevallen ook na het einde van het mandaat verstrekt.

(45) In de bepalingen betreffende de onkostenvergoedingen moeten de beginselen in acht worden genomen die het Europese Hof van Justitie in de zaak Lord Bruce heeft vastgesteld [5].

(46) Krachtens dit arrest staat het aan het Parlement te beslissen, welke werkzaamheden en reizen van een Parlementslid noodzakelijk of nuttig zijn in de uitoefening van zijn functie en welke de daaraan verbonden noodzakelijke of nuttige kosten zijn. De terzake aan het Parlement met het oog op zijn goede werking toegekende autonomie omvat tevens de bevoegdheid, de reis- en verblijfkosten van zijn leden niet na overlegging van bewijsstukken voor elke uitgave, maar volgens een forfaitaire regeling te vergoeden (...). Deze regeling is gekozen in verband met het streven de onkosten en administratieve belasting van de regeling waarbij elke individuele uitgave wordt gecontroleerd, te verminderen; bijgevolg is hier sprake van behoorlijk bestuur [6].

(47) Natuurlijk mogen „de aldus vastgestelde vergoedingen redelijke grenzen, te stellen aan een vergoeding van reis- en verblijfkosten, niet (...) overschrijden". Het forfaitaire bedrag van de vergoedingen mag niet te hoog of een verkapte bezoldiging zijn [7].

(48) De lidstaten zorgen ervoor dat regelingen waarmee de leden van het Europees Parlement bij het uitoefenen van hun mandaat in hun lidstaat gelijk worden gesteld met de nationale afgevaardigde, zoals bijvoorbeeld de vergoeding van vluchtkosten of gratis treintickets enz. gehandhaafd blijven. Een Europese oplossing van dit probleem is met het oog op het grote aantal zeer verschillende regelingen in de lidstaten niet mogelijk. De uitoefening van het mandaat van de leden van het Europees Parlement in de lidstaat waarin zij gekozen werden zou zonder een dergelijke regeling zeer moeilijk of zelfs onmogelijk zijn. Een doeltreffende uitoefening van het mandaat is ook in het belang van de lidstaten.

(49) Artikel 33, lid 1 is noodzakelijk, omdat de zeer verschillende nationale regelingen die tot dusver voor de leden gelden, een Europese oplossing van alle problemen die aan de overgang van een oud naar een nieuw Europees systeem zijn verbonden, onmogelijk maken. Een keuzemogelijkheid voor de leden sluit uit dat rechten of financiële nadelen bij deze overgang worden geschaad. De leden 2 en 3 zijn de consequentie van de beslissingen overeenkomstig lid 1.

(50) De aanzienlijke economische verschillen tussen de huidige en nieuwe lidstaten zullen na de toetreding slechts geleidelijk kunnen worden overwonnen. Derhalve lijkt het passend om voor elke nieuwe lidstaten gedurende een overgangstijd een aparte regeling voor de bezoldiging, de overbruggingstoelage, het ouderdomspensioen en het overlevingspensioen mogelijk te maken.

BESLUIT:

A. Voorschriften en algemene voorwaarden voor de vervulling van de taken van de leden van het Europees Parlement

Artikel 1

In dit Statuut worden de voorschriften en algemene voorwaarden voor de vervulling van de taken van de leden van het Europees Parlement vastgesteld.

Artikel 2

1. De leden zijn vrij en onafhankelijk.

2. Overeenkomsten over het neerleggen van het mandaat vóór afloop of aan het einde van een zittingsperiode zijn nietig.

Artikel 3

1. De leden mogen niet gebonden zijn door instructies en geen bindend mandaat aanvaarden [].

2. Zij brengen hun stem individueel en persoonlijk uit.

3. Overeenkomsten over de wijze van uitoefening van het mandaat zijn nietig.

Artikel 4 []

1. Een lid mag op geen enkel moment wegens enige handeling die het heeft uitgevoerd, wegens het uitbrengen van zijn stem of wegens een uitlating die het heeft gedaan in uitoefening van zijn mandaat gerechtelijk worden vervolgd of anderszins buitengerechtelijk ter verantwoording worden geroepen.

2. Op verzoek van het betrokken lid beslist het Parlement of een uitlating in uitoefening van diens mandaat is gedaan.

3. Het neemt in zijn Reglement bepalingen op voor de uitvoering van dit artikel.

Artikel 5 []

1. Beperking van de persoonlijke vrijheid van een lid is alleen geoorloofd na instemming van het Parlement, tenzij het betrokken lid op heterdaad betrapt wordt.

2. Opdracht tot inbeslagneming van bescheiden of elektronische gegevens van een lid of tot doorzoeking van de persoon, zijn bureau of woning alsmede de controle op zijn post- en telefoonverkeer kan alleen worden gegeven na instemming van het Parlement.

3. Een tegen een lid ingesteld onderzoek of ingestelde strafrechtelijke vervolging wordt op wens van het Parlement geseponeerd.

4. Een verzoek om instemming ingevolge lid 2 kan slechts worden ingediend door de volgens nationaal recht bevoegde instanties.

5. De instemming als bedoeld in lid 2 of de seponering ingevolge lid 3 kan onder voorwaarden, voor een bepaalde tijd of met beperkingen worden verleend.

6. Artikel 4, lid 3 is dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 6

1. Een lid heeft te allen tijde een verschoningsrecht met betrekking tot de persoon die hem of aan wie hij in de uitoefening van zijn mandaat feiten heeft toevertrouwd, alsmede met betrekking tot deze feiten zelf.

2. Maatregelen overeenkomstig artikel 5, lid 2 of het gebruik van reeds in beslag genomen documenten zijn niet toegestaan.

Artikel 7 []

1. De leden hebben overal in de Europese Unie het recht zich vrij te bewegen.

2. Dit recht kan noch bij wet noch bij beschikking van een instantie of rechter worden beperkt.

Artikel 8

De uit de bovenstaande artikelen voortvloeiende voorrechten en immuniteiten van de leden kunnen niet door andere bepalingen van het afgeleid recht van de Europese Gemeenschap worden beperkt.

Artikel 9

Bescheiden en elektronische gegevens die een lid heeft ontvangen, opgesteld of verstuurd en die geen officieel documentnummer hebben, zijn geen documenten van het Europees Parlement.

Artikel 10

1. Ieder lid heeft het recht in het kader van het recht van initiatief van het Europees Parlement een voorstel voor een communautair besluit in te dienen.

2. Artikel 4, lid 3 is dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 11

1. De leden hebben recht op inzage van alle stukken die zich in het bezit van het Europees Parlement bevinden.

2. Dit geldt niet voor persoonlijke stukken of afrekeningen.

3. Dit laat besluiten van de Europese Unie en afspraken van de instellingen over de toegang tot documenten onverlet.

4. Het Europees Parlement vaardigt bepalingen uit ter uitvoering van dit artikel.

Artikel 12

1. De documenten van het Europees Parlement worden in alle officiële talen vertaald.

2. De mondelinge vragen worden simultaan in alle andere officiële talen vertolkt.

Artikel 13

1. De leden kunnen fracties oprichten.

2. Artikel 4, lid 3 wordt dienovereenkomstig toegepast.

Artikel 14

1. Fracties zijn onderdeel van het Europees Parlement.

2. Rechtsvorderingen kunnen zowel door hen als tegen hen worden ingesteld.

Artikel 15

1. De leden hebben recht op een adequate bezoldiging die hen onafhankelijkheid waarborgt.

2. Zij hebben na beëindiging van hun mandaat recht op een overbruggingstoelage en een pensioen.

3. Overeenkomsten over de besteding van de bezoldiging, de overbruggingstoelage en het pensioen voor andere dan particuliere doeleinden zijn nietig.

4. De nabestaanden van een lid of voormalig lid hebben recht op een overlevingspensioen.

Artikel 16

De bezoldiging bedraagt telkens 50% van het basissalaris van een rechter bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 17

De bezoldiging die een lid voor de uitoefening van een mandaat in een ander parlement ontvangt, wordt op de bezoldiging in mindering gebracht.

Artikel 18

1. Op de bezoldiging wordt Gemeenschapsbelasting geheven onder dezelfde voorwaarden zoals deze zijn vastgesteld op grond van artikel 13 van het Protocol over de voorrechten en immuniteiten van de Gemeenschappen voor de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen.

2. Het recht van de lidstaten om de bezoldiging bij de vaststelling van het belastingtarief bij de andere inkomsten te rekenen blijft onverlet.

Artikel 19

1. De leden hebben na afloop van het mandaat recht op een overbruggingstoelage ten belope van de bezoldiging overeenkomstig artikel 16.

2. Dit recht wordt berekend op basis van één maand per jaar waarin het mandaat is uitgeoefend, evenwel ten minste zes en ten hoogste 24 maanden.

3. Het recht bestaat niet bij aanvaarding van een mandaat in een ander parlement of een openbaar ambt.

4. Bij overlijden wordt de overbruggingstoelage voor het laatst toegekend in de maand waarin het lid is overleden.

5. Artikel 18 is dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 20

1. Voormalige leden hebben bij het bereiken van de 60-jarige leeftijd recht op ouderdomspensioen.

2. Dit pensioen bedraagt voor elk vol jaar waarin het mandaat werd uitgeoefend, 3,5 % van de bezoldiging overeenkomstig artikel 1 van deze bijlage, en voor elke verdere volle maand een twaalfde, evenwel ten hoogste 70 %.

3. De aanspraak op ouderdomspensioen is niet afhankelijk van enig ander ouderdomspensioen.

4. De artikelen 17 en 18 zijn dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 21

1. Bij invaliditeit die tijdens het mandaat is ontstaan, hebben de leden recht op een pensioen.

2. Artikel 20, lid 2 is dienovereenkomstig van toepassing. Het pensioen bedraagt evenwel tenminste 35% van de bezoldiging overeenkomstig artikel 16.

3. De aanspraak hierop ontstaat bij neerlegging van het mandaat.

4. De artikelen 11, lid 4, 17 en 18 zijn dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 22

Indien een voormalig lid tegelijkertijd recht heeft op een overbruggingstoelage overeenkomstig artikel 19 en op een pensioen overeenkomstig de artikelen 20 of 21, dan wordt de door hem gekozen regeling toegepast.

Artikel 23

1. Bij overlijden van een lid tijdens de duur van zijn mandaat of van een voormalig lid dat op het tijdstip van overlijden recht had op een pensioen overeenkomstig de artikelen 20 of 21, hebben de echt- geno(o)t(e) en de ten laste komende kinderen recht op een pensioen.

2. Dit pensioen mag in totaal niet hoger zijn dan het pensioen waarop het lid aan het einde van de zittingsperiode aanspraak had kunnen maken of waarop het voormalig lid aanspraak had.

3. De achtergebleven echtgeno(o)t(e) ontvangt 60 % van het in lid 2 genoemde bedrag, evenwel tenminste 30% van de bezoldiging van een lid. Dit recht komt bij hertrouwen niet te vervallen.

4. Een ten laste komend kind ontvangt 20 % van dit bedrag.

5. Zo nodig wordt het maximumbedrag van het uit te keren pensioen tussen de echtgeno(o)t(e) en de kinderen verdeeld naar rata van de in de leden 3 en 4 genoemde percentages.

6. Het pensioen wordt uitgekeerd met ingang van de eerste dag van de maand na overlijden.

7. Bij overlijden van de echtgeno(o)t(e) vervalt zijn/haar recht aan het eind van de maand van overlijden.

8. Het recht van een kind vervalt aan het eind van de maand waarin het de 21-jarige leeftijd bereikt. Het recht blijft echter voor de duur van de opleiding bestaan, echter uiterlijk tot het eind van de maand waarin het kind de 25-jarige leeftijd bereikt. Het recht blijft echter bestaan zolang het kind wegens ziekte of een gebrek niet in staat is in zijn levensonderhoud te voorzien.

9. Partners in een leefgemeenschap die in de lidstaten wordt erkend, worden gelijkgesteld met echtgenoten.

10. De artikelen 11, lid 4, en 18 zijn dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 24

1. Ter financiering van het ouderdomspensioen en het overlevingspensioen wordt een fonds ingesteld, dat reserves voor de pensioenen aanlegt.

2. De reserves worden opgebouwd uit maandelijkse betalingen van het Parlement (tweederde en de leden eenderde) alsmede uit de daarmee behaalde rente.

3. De hoogte van de vereiste bijdragen wordt jaarlijks door het Europees Parlement vastgesteld.

4. De bijdragen overeenkomstig lid 2 zijn vrij van belasting.

5. De accountantscontrole wordt uitgevoerd door de Europese Rekenkamer.

Artikel 25

1. De leden en de voormalige leden die een pensioen ontvangen, alsmede de pensioengerechtigde nabestaanden, hebben recht op vergoeding van de kosten in verband met ziekte, zwangerschap of de geboorte van een kind.

2. Ter dekking van de kosten wordt een fonds ingesteld. Aan de financiering van dit fonds nemen ook de voormalige leden deel.

3. De artikelen 11, lid 4, en 24 zijn dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 26

1. De leden hebben recht op dekking, uit hoofde van een verzekering, van de risico's die verbonden zijn aan de uitoefening van het mandaat.

2. Artikel 11, lid 4 is dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 27

1. De leden hebben recht op vergoeding van de kosten die zij in het kader van de vervulling van hun mandaat maken.

2. Het Parlement bepaalt in welke gevallen kosten forfaitair kunnen worden vergoed.

3. De artikelen 11, lid 4, en 15, lid 3 zijn dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 28

1. De leden hebben recht op assistentie door persoonlijke medewerkers die door hen vrijelijk worden aangewezen.

2. Artikel 11, lid 4 is dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 29

1. De leden hebben het recht gebruik te maken van de bureau- en communicatiefaciliteiten alsmede van de dienstauto's van het Parlement.

2. Artikel 11, lid 4 is dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 30

Alle betalingen worden verricht uit de begroting van de Europese Unie en uit de overeenkomstig de artikelen 24 en 25 in te stellen fondsen.

Artikel 31

De vergoedingen van het Europees Parlement overeenkomstig de artikelen 24 en 25 zijn niet onderworpen aan belastingen.

Artikel 32

Besluiten ter uitvoering van dit Statuut worden gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

B. Overgangsbepalingen

Artikel 33

1. Leden die bij het begin van de zittingsperiode waarin dit Statuut in werking treedt reeds lid van het Parlement waren en herkozen werden, kunnen, wat bezoldiging, overbruggingstoelage, ouderdomspensioen en overlevingspensioen betreft, voor de gehele duur van hun mandaat voor de tot dan toe bestaande nationale regeling kiezen.

2. Deze betalingen worden uit de begroting van de lidstaat verricht en zijn uitsluitend onderworpen aan nationale belastingen.

3. De leden betalen geen bijdragen aan het fonds overeenkomstig artikel 24.

Artikel 34

1. De leden die overeenkomstig artikel 33, lid 1 aangesloten willen blijven bij de tot dan toe bestaande nationale regeling, stellen de Voorzitter van het Europees Parlement binnen 30 dagen na de inwerkingtreding van het Statuut hiervan schriftelijk in kennis.

2. Dit besluit is definitief en niet herroepbaar.

3. Blijft een dergelijke kennisgeving binnen de genoemde termijn achterwege, dan gelden de bepalingen van dit Statuut.

Artikel 35

1. Na inwerkingtreding van dit Statuut, blijft het door het Europees Parlement ingestelde vrijwillige Pensioenfonds gehandhaafd voor leden of oud-leden die in dit fonds reeds rechten of aanspraken hebben verworven of die overeenkomstig artikel 3 3, lid 1 voor de tot dan toe bestaande nationale regeling kiezen.

2. De verworven rechten en aanspraken blijven in volle omvang bestaan.

3. De bijdragen aan dit fonds zijn niet onderworpen aan belastingen.

4. Leden die uit hoofde van artikel 24 premies voor het Pensioenfonds betalen, kunnen geen nieuwe rechten of aanspraken in het vrijwillige Pensioenfonds verwerven.

5. Dit fonds staat niet open voor leden die op het tijdstip van de inwerkingtreding van dit Statuut voor het eerst tot lid van het Parlement zijn gekozen.

6. De artikelen 15, lid 3, 18 en 20, lid 3, zijn dienovereenkomstig van toepassing.

Artikel 36

1. Een aanspraak op pensioen die een lid op het tijdstip van de toepassing van dit Statuut overeenkomstig nationale regelingen heeft verworven, blijft ten volle gehandhaafd.

2. Met perioden van uitoefening van het mandaat in het Europees Parlement of in een nationaal parlement waaruit op grond van de nationale regelingen geen pensioenaanspraken voortvloeien, wordt bij de berekening van het pensioen op basis van dit Statuut rekening gehouden.

Artikel 37

1. Gedurende een overgangstijd kan iedere nieuwe lidstaat voor de leden die in deze staat werden gekozen een van de bepalingen van dit Statuut afwijkende regeling betreffende de bezoldiging, de overbruggingstoelage, het ouderdomspensioen en het nabestaandenpensioen vaststellen.

2. De leden worden door middel van een dergelijke regeling tenminste gelijk gesteld met de leden van de desbetreffende nationale parlementen.

3. Alle betalingen worden ten laste van de begroting van de desbetreffende lidstaat verricht.

4. De overgangstijd begint met de inwerkingtreding van het toetredingsverdrag en eindigt uiterlijk aan het einde van de tweede volledige zittingsperiode van het Europees Parlement na dit tijdstip.

5. De aanspraken van de leden krachtens de artikelen 25 t/m 29 van dit Statuut blijven bij een dergelijke regeling onverlet.

C. Inwerkingtreding

Artikel 38

1. Dit Statuut treedt na instemming van de Raad en gelijktijdig met de wijzigingen van de Verdragen waartoe op grond van de werkzaamheden van de Europese Conventie wordt besloten in werking.

2. Onverlet lid 1

—wordt artikel 3, leden 1 en 2 eerst van kracht nadat artikel 4, lid 1, van de Akte van 1976 is ingetrokken;

—wordt artikel 4 eerst van kracht nadat artikel 9 van het Protocol is ingetrokken;

—wordt artikel 5 eerst van kracht nadat artikel 10 van het Protocol is ingetrokken;

—wordt artikel 7 eerst van kracht nadat artikel 8 van het Protocol is ingetrokken.

3. Het wordt na verlening van toestemming door de Raad door de Voorzitter van het Europees Parlement ondertekend en in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L) gepubliceerd.

[1] Hierna: EG-Verdrag.

[2] In dit Statuut worden in de verdere tekst alleen de artikelen van het EG-Verdrag genoemd.

[3] PB L 283 van 21.10.2002, blz. 1.

[4] EHvJ, arrest van 15.9.1981, zaak 208/80 (Lord Bruce), Jurisprudentie 1981, blz. 2205.

[5] Zie voetnoot 1 bij overweging 22.

[6] Overweging 17 van het arrest.

[7] Overweging 21 van het arrest.

[] Zie artikel 37, lid 2.

--------------------------------------------------