NL Publicatieblad van de Europese Unie L 58/1

GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2018/273 VAN DE COMMISSIE

van 11 december 2017

tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken, het wijnbouwkadaster, begeleidende documenten en certificering, het in- en uitslagregister, de verplichte opgaven, meldingen en de bekendmaking van meegedeelde informatie, tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de toepasselijke controles en sancties, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 555/2008, (EG) nr. 606/2009 en (EG) nr. 607/2009 van de Commissie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 436/2009 van de Commissie en Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/560 van de Commissie

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1), en met name de artikelen 69 en 89, artikel 145, lid 4, artikel 147, lid 3, en artikel 223, lid 2, alsmede bijlage VIII, deel II, punt D.5, van die verordening,

Gezien Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (2), en met name artikel 64, lid 6, en artikel 89, lid 5,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (3) is ingetrokken en vervangen door Verordening (EU) nr. 1308/2013. In deel II, titel I, hoofdstuk III, en deel II, titel II, hoofdstuk II, afdeling 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 zijn voorschriften vastgesteld met betrekking tot het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken en het beheer ervan, het wijnbouwkadaster, begeleidende documenten en certificering, het in- en uitslagregister, en de kennisgevingseisen in de wijnsector, en wordt de Commissie gemachtigd om in dit verband gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen vast te stellen. Die handelingen moeten strekken tot de vervanging van de relevante bepalingen van de Verordeningen (EG) nr. 555/2008 (4) en (EG) nr. 436/2009 (5) van de Commissie, en van een aantal bepalingen van de Verordeningen (EG) nr. 606/2009 (6) en (EG) nr. 607/2009 (7) van de Commissie wat betreft de certificering van cepagewijnen en administratieve voorschriften inzake het in- en uitslagregister. Om redenen van vereenvoudiging moeten in de nieuwe gedelegeerde handeling ook de bepalingen van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/560 van de Commissie (8) worden opgenomen.

(2) Met het oog op de rechtszekerheid moeten bepaalde in deze verordening en in Uitvoeringsverordening (EU) 2018/274 van de Commissie (9) gebruikte termen worden gedefinieerd. Het is passend om de verschillende typen wijnbouwoppervlakten en marktdeelnemers te definiëren op grond van hun specifieke rechten en verplichtingen waarin deze verordeningen voorzien.

(3) Op grond van artikel 62 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 moeten de lidstaten in het algemeen een vergunning voor het aanplanten van wijnstokken verlenen wanneer producenten die wijnstokken wensen te planten of te herplanten, daartoe een aanvraag indienen. Overeenkomstig lid 4 van dat artikel geldt voor bepaalde oppervlakten evenwel een vrijstelling van het vergunningenstelsel. Er moeten voorschriften worden vastgesteld betreffende de voorwaarden waaronder die vrijstelling kan worden toegepast. Om omzeiling van het nieuwe stelsel te voorkomen mogen de oppervlakten voor experimentele doeleinden of voor de teelt van moederplanten voor entstokken alleen voor het aangegeven doel worden gebruikt. De wijnbouwproducten van die oppervlakten mogen niet in de handel worden gebracht tenzij de lidstaten menen dat er geen risico op marktverstoring is. Bestaande wijnbouwexperimenten en de bestaande teelt van moederplanten voor entstokken moeten kunnen worden voortgezet volgens de voorschriften die erop van toepassing waren vóór de inwerkingtreding van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/560. Om te garanderen dat geen marktverstoringen worden veroorzaakt door oppervlakten waarvan de opbrengst aan wijn of wijnbouwproducten uitsluitend bestemd is voor consumptie door de wijnbouwer en zijn gezin, moet een maximale grootte worden vastgelegd en moet aan de vrijstelling de voorwaarde verbonden zijn dat de wijnbouwer geen wijn voor handelsdoeleinden produceert. Om dezelfde reden moet deze vrijstelling ook gelden voor organisaties zonder handelsactiviteit. Met betrekking tot de oppervlakten die worden beplant door producenten die een bepaalde met wijnstokken beplante oppervlakte hebben verloren als resultaat van verplichte aankopen in het openbaar belang overeenkomstig de nationale wetgeving, moet worden bepaald wat de maximale oppervlakte van de nieuw beplante oppervlakte mag zijn om te vermijden dat de algemene doelstellingen van het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken worden ondermijnd.

(4) In artikel 64, leden 1 en 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 zijn voorschriften vastgesteld met betrekking tot het verlenen van vergunningen voor nieuwe aanplant, alsook subsidiabiliteits- en prioriteitscriteria die de lidstaten kunnen toepassen. Voor sommige van deze subsidiabiliteits- en prioriteitscriteria moeten specifieke voorwaarden worden vastgesteld om een gelijk speelveld te creëren voor de toepassing ervan en om te vermijden dat het vergunningenstelsel wordt omzeild door producenten aan wie een vergunning is verleend. Bovendien dienen de drie aanvullende criteria die zijn ingevoerd bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/560 te worden behouden: het subsidiabiliteitscriterium inzake misbruik van de bekendheid van beschermde geografische aanduidingen, het prioriteitscriterium ten voordele van producenten die de voorschriften van het stelsel naleven en binnen hun bedrijf geen uit productie genomen wijngaarden hebben, en het prioriteitscriterium ten voordele van non-profitorganisaties met een maatschappelijk doel die grond hebben gekregen die wegens terrorisme of andere vormen van misdaad werd geconfisqueerd. Het subsidiabiliteitscriterium speelt in op de behoefte om de faam van specifieke geografische aanduidingen op dezelfde manier te beschermen als de faam van specifieke oorsprongsbenamingen en ervoor te zorgen dat deze aanduidingen niet worden bedreigd door nieuwe aanplant. Het eerste prioriteitscriterium begunstigt bepaalde aanvragers op basis van hun achtergrond, namelijk als zij de voorschriften van het vergunningenstelsel naleven en geen vergunning aanvragen voor nieuwe aanplant als zij met wijnstokken beplante grond hebben die niet meer in gebruik is en in aanmerking komt voor een vergunning voor herbeplanting. Doel van het tweede prioriteitscriterium is om non-profitorganisaties met een maatschappelijk doel die grond hebben gekregen die wegens terrorisme of andere vormen van misdaad werd geconfisqueerd, te begunstigen en op die manier het gebruik voor maatschappelijke doeleinden van grond die het risico loopt uit gebruik te worden genomen, te bevorderen.

(5) Gezien artikel 118 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 moeten de lidstaten, om rekening te houden met de natuurlijke en sociaaleconomische verschillen en met de verschillende groeistrategieën van de marktdeelnemers in verschillende gebieden binnen een bepaald grondgebied, de mogelijkheid krijgen de in artikel 64, leden 1 en 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde subsidiabiliteits- en prioriteitscriteria en de drie aanvullende criteria op regionaal niveau op verschillende wijze toe te passen voor specifieke gebieden die in aanmerking komen voor een beschermde oorsprongsbenaming („BOB”), voor specifieke gebieden die in aanmerking komen voor een beschermde geografische aanduiding („BGA”) of voor gebieden zonder geografische aanduiding. Dergelijke verschillen in de toepassing van deze criteria in de verschillende gebieden van een bepaald grondgebied moeten altijd gebaseerd zijn op de verschillen tussen deze gebieden.

(6) Om te reageren tegen vormen van omzeiling die niet door deze verordening zijn voorzien, moeten de lidstaten maatregelen nemen om te vermijden dat de aanvragers van vergunningen de subsidiabiliteits- of prioriteitscriteria omzeilen, voor zover de acties van die aanvragers niet reeds onder de in deze verordening vastgestelde specifieke bepalingen tegen omzeiling van de specifieke subsidiabiliteits- en prioriteitscriteria vallen.

(7) Op grond van artikel 66, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 kunnen wijnstokken waarvan de producent heeft beloofd ze te rooien, samengaan met nieuw aangeplante wijnstokken. Om onregelmatigheden te voorkomen moeten de lidstaten de mogelijkheid krijgen om met de gepaste middelen te waarborgen dat de belofte om te rooien wordt nagekomen, met inbegrip van de vereiste om een zekerheid te stellen bij het verlenen van een vergunning voor vervroegde herbeplanting. Daarnaast is het noodzakelijk te verduidelijken dat de wijnstokken die worden aangeplant op een oppervlakte waarvoor rooiing was beloofd, als niet-toegestaan moeten worden beschouwd indien de rooiing niet binnen de in die bepaling vastgestelde termijn van vier jaar wordt uitgevoerd.

(8) Ingevolge artikel 66, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 kunnen de lidstaten de herbeplanting op oppervlakten die in aanmerking komen voor de productie van wijn met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding, beperken op basis van een aanbeveling van erkende en representatieve beroepsorganisaties. De gronden of redenen voor dergelijke beperkingen moeten worden bepaald om te verduidelijken wat de grenzen van hun toepassingsgebied zijn; daarbij moet de coherentie van het stelsel worden gegarandeerd en moet worden vermeden dat het stelsel kan worden omzeild. Er moet voor worden gezorgd dat de in artikel 66, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 vastgestelde automatische verlening van vergunningen voor herbeplantingen de lidstaten niet verhindert om de afgifte van vergunningen overeenkomstig artikel 63, lid 2, onder b), en lid 3 van die verordening te beperken voor specifieke oppervlakten. Evenwel moet worden verduidelijkt dat bepaalde specifieke gevallen niet als omzeiling van het stelsel worden beschouwd.

(9) In artikel 145 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 is bepaald dat sommige lidstaten een wijnbouwkadaster met bijgewerkte gegevens over het productiepotentieel moeten bijhouden. In de onderhavige verordening moet worden vastgelegd welke informatie in het wijnbouwkadaster moet worden opgenomen.

(10) Overeenkomstig artikel 147, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 mogen wijnbouwproducten slechts met een officieel goedgekeurd begeleidend document binnen de Unie in het verkeer worden gebracht. Er moeten voorschriften voor het gebruik van dat begeleidend document worden vastgesteld.

(11) Uit in de lidstaten opgedane ervaring is gebleken dat een vrijstelling van de verplichting om wijnbouwproducten bij het vervoer vergezeld te laten gaan van een begeleidend document, zou kunnen worden verleend voor grotere afstanden en een breder scala aan verrichtingen, zodat het overbrengen van wijn wordt vergemakkelijkt, terwijl de traceerbaarheid van wijnbouwproducten toch op een bevredigend niveau blijft. Met name moet de vrijstelling ook gelden voor druivensap en most van de GN-codes 2009 61 en 2009 69 die worden geleverd aan marktdeelnemers die niet actief zijn op het gebied van wijnbereiding, aangezien die marktdeelnemers niet onder controle staan van de autoriteiten die bevoegd zijn voor de wijnsector, en aangezien de traceerbaarheid van die producten kan worden verzekerd aan de hand van een handelsdocument.

(12) Richtlijn 2008/118/EG van de Raad (10) bevat geharmoniseerde regelingen voor bepaalde accijnsgoederen, waaronder bepaalde alcoholhoudende dranken, en voorziet in een elektronisch administratief document en andere documenten waarvan zendingen van zulke goederen vergezeld moeten gaan. Met het oog op de vaststelling van eenvormige, binnen de Unie geldende regels en de vereenvoudiging van de administratieve formaliteiten voor de marktdeelnemers, moet worden bepaald dat de documenten waarvan zendingen van wijnbouwproducten vergezeld gaan ingevolge accijnsvoorschriften, ook worden beschouwd als erkende begeleidende documenten in de zin van Verordening (EU) nr. 1308/2013.

(13) Gelet op artikel 40 van Richtlijn 2008/118/EG en met als doel de administratieve formaliteiten voor de marktdeelnemers te versoepelen en meer garanties op betrouwbaarheid te bieden ten aanzien van de certificering en de traceerbaarheid van wijnbouwproducten, moet het voor zendingen van wijnbouwproducten van kleine producenten en voor zendingen van niet-accijnsplichtige wijnbouwproducten mogelijk worden gemaakt gebruik te maken van een vereenvoudigd informatiesysteem voor de afgifte van elektronische begeleidende documenten dat is opgezet door de lidstaten die voorzien in het gebruik van een handelsdocument met ten minste de gegevens die nodig zijn om het betrokken product te kunnen identificeren en om te kunnen volgen langs welk traject het wordt vervoerd. Om de lidstaten die nog geen gebruikmaken van een dergelijk informatiesysteem, de kans te geven zo'n systeem op te zetten, moet echter worden voorzien in een overgangsperiode waarbinnen begeleidende documenten zowel in papieren als in elektronische vorm mogen worden gebruikt.

(14) Gelet op artikel 30 van Richtlijn 2008/118/EG moeten de lidstaten de mogelijkheid krijgen om gebruik te maken van vereenvoudigde procedures en documenten met het oog op de monitoring van de overbrengingen van wijnbouwproducten die uitsluitend op hun grondgebied plaatsvinden.

(15) De begeleidende documenten kunnen ook worden gebruikt voor de certificering van bepaalde kenmerken van wijnbouwproducten in het algemeen en van het oogstjaar of de gebruikte wijndruivenrassen en het beschikken over een BOB of BGA in het bijzonder. Met het oog op een gelijke behandeling van alle marktdeelnemers moet in deze verordening worden vastgelegd onder welke voorwaarden de begeleidende documenten voor een dergelijke certificering kunnen worden gebruikt. Om de administratieve formaliteiten voor marktdeelnemers te vereenvoudigen en de bevoegde autoriteiten te ontheffen van routinewerkzaamheden, moet worden bepaald dat die autoriteiten afzenders kunnen toestaan om in de begeleidende documenten de oorsprong of herkomst en de kenmerken van de wijnbouwproducten, het oogstjaar of het druivenras of de druivenrassen waarvan de producten zijn verkregen, en de BOB of BGA van de wijn in te vullen en zelf te certificeren.

(16) Voor het geval dat marktdeelnemers op verzoek van derde landen specifieke certificaten betreffende de kenmerken van wijnbouwproducten moeten verstrekken, moet deze verordening voorzien in de mogelijkheid om gebruik te maken van een certificering voor uitgevoerde wijnbouwproducten, ten aanzien waarvan de voorwaarden voor de echtheid en het gebruik moeten worden vastgesteld.

(17) Naast de begeleidende documenten zijn op grond van de douanewetgeving aanvullende documenten, zoals uitvoeraangiften, vereist als bewijs van de uitvoer van wijnbouwproducten. Daarom moeten aanvullende procedures worden vastgesteld voor de opstelling en de validering van die documenten overeenkomstig de voorschriften die zijn vastgesteld in of krachtens Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11).

(18) Wijnbouwproducten die onverpakt worden vervoerd, hebben een hoger risico om aan frauduleuze praktijken te worden blootgesteld dan gebottelde producten met een etiket en een sluiting die niet opnieuw kan worden gebruikt. Daarom moet de bevoegde autoriteit van de plaats van lading van dergelijke zendingen op voorhand in kennis worden gesteld van de in het begeleidend document opgenomen gegevens, tenzij wordt gebruikgemaakt van een informatiesysteem waarmee de bevoegde autoriteit van de plaats van lossing van die informatie in kennis kan worden gesteld.

(19) Ter vergemakkelijking van de controles door de bevoegde autoriteiten van zendingen van in het vrije verkeer gebrachte producten uit een derde land of van producten van de Unie die aanvankelijk waren uitgevoerd en vervolgens in de Unie zijn wederingevoerd, moet op de begeleidende documenten bij zendingen van dergelijke in het vrije verkeer gebrachte producten worden verwezen naar de documenten die zijn gebruikt voor het in het vrije verkeer brengen of, in het geval van producten van oorsprong uit de Unie, naar het begeleidend document dat is afgeleverd voor de eerste verzending, of een ander erkend document waaruit de oorsprong van de producten blijkt.

(20) In het belang van de rechtszekerheid moeten voorschriften worden vastgesteld ter harmonisering van de maatregelen die een geadresseerde moet nemen in het geval dat een product dat onder dekking van een begeleidend document is vervoerd, wordt geweigerd, en moet worden gespecificeerd onder dekking van welk begeleidend document dat product vervolgens mag worden vervoerd.

(21) Voor de aanpak van gevallen waarin de bevoegde autoriteit constateert of gegronde redenen heeft om te vermoeden dat een afzender een ernstige inbreuk op nationale of Unievoorschriften in de wijnsector heeft gepleegd die betrekking heeft op het vervoer van wijnbouwproducten onder dekking van begeleidende documenten of op de productieomstandigheden of de samenstelling van dergelijke producten, moeten nadere bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de procedure waarvan de bevoegde autoriteiten zich kunnen bedienen ten aanzien van de begeleidende documenten en de uitwisseling van informatie en het bieden van wederzijdse bijstand tussen de bevoegde autoriteiten, zulks met het oog op het toezicht op de daaropvolgende overbrenging of een beslissing over het toekomstige gebruik van het betrokken product.

(22) Om een voldoende afschrikkend effect te garanderen of de wettigheid te herstellen in het geval van niet-ernstige inbreuken ten aanzien van begeleidende documenten voor het vervoer van wijnbouwproducten, moeten voorschriften worden vastgesteld die de bevoegde autoriteit die de onregelmatigheid heeft vastgesteld, in staat stellen het vervoer te regulariseren of ten aanzien van de onregelmatigheid evenredige maatregelen te nemen, met inbegrip van een verbod op het in de handel brengen van de betrokken producten, en de bevoegde autoriteit van de plaats van lossing daarvan op de hoogte te brengen.

(23) In het belang van de rechtszekerheid moeten voorschriften worden vastgesteld die betrekking hebben op overmacht of onvoorziene incidenten tijdens het vervoer, zodat de vervoerder weet hoe het betrokken vervoer kan worden geregulariseerd.

(24) In artikel 90 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 is bepaald dat de in dat artikel bedoelde ingevoerde wijnbouwproducten moeten vergezeld gaan van een certificaat dat is opgesteld door een bevoegde instantie in het land van oorsprong van het product, en van een analyseverslag dat is opgesteld door een door het derde land van oorsprong van het product aangewezen instantie of dienst. Ter beperking van het aantal documenten dat is vereist voor de invoer in de Unie en ter vergemakkelijking van de controles door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten moeten dat bewijs en dat analyseverslag worden gecombineerd en worden geïntegreerd in één enkel document, namelijk het VI-1-document. Om de rechtszekerheid te garanderen en de handel te vergemakkelijken, moet worden bepaald dat dat document moet worden beschouwd als een document dat de kenmerken van een wijnbouwproduct, het oogstjaar of het druivenras of de druivenrassen, of een BOB of BGA certificeert.

(25) Ter wille van de harmonisatie en om de administratieve last voor de marktdeelnemers en de lidstaten te verlichten, moeten de vrijstellingen van de verplichting tot overlegging van het VI-1-document voor wijnbouwproducten die in de Unie worden ingevoerd, in overeenstemming worden gebracht met de vrijstellingen die gelden voor begeleidende documenten bij een zending van wijnbouwproducten die in de Unie in het vrije verkeer zijn gebracht, met de Unieregeling inzake douanevrijstellingen in Verordening (EG) nr. 1186/2009 van de Raad (12) en met de vrijstellingen uit hoofde van met derde landen gesloten overeenkomsten inzake diplomatiek verkeer.

(26) Om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten geharmoniseerde procedures kunnen hanteren en hetzelfde type document kunnen gebruiken ongeacht de lidstaat van bestemming van de ingevoerde producten, moet worden voorzien in een model van het VI-1-document en van het uittreksel daarvan (het VI-2-uittreksel) en moeten nadere bijzonderheden worden vastgesteld inzake de procedure die moet worden gevolgd voor de afgifte van die documenten.

(27) Om ervoor te zorgen dat alle betrokken partijen dezelfde procedure volgen voor het in het vrije verkeer brengen van een zending, moeten voorschriften voor het gebruik van het VI-1-document en het VI-2-uittreksel worden vastgesteld. Rekening houdend met de geldende handelsgebruiken moet worden verduidelijkt dat de bevoegde autoriteiten worden gemachtigd om, bij splitsing van een zending wijn, onder hun toezicht uittreksels van het VI-1-document te laten opstellen die elke nieuwe zending die bij de splitsing is ontstaan, vergezellen.

(28) Om de handel te vergemakkelijken en de indirecte invoer te vereenvoudigen moeten voorschriften worden vastgesteld waarin nader wordt omschreven in welke gevallen geen verdere analyses nodig zijn voor de invoer uit een ander derde land dan het land van oorsprong van het wijnbouwproduct.

(29) Om rekening te houden met de bijzonderheden van specifieke wijnen, zoals likeurwijn en distillatiewijn en wijnen met een geografische aanduiding, moeten voorschriften worden vastgesteld met betrekking tot het gebruik van het VI-1-document voor zendingen van dergelijke wijnen. Om het werk van de exporteurs en de autoriteiten te verlichten, moet, onder bepaalde voorwaarden, de overlegging van het VI-1-document volstaan ter certificering van de geografische aanduiding of van het feit dat de aan likeurwijn of distillatiewijn toegevoegde alcohol afkomstig is van wijnbouwproducten.

(30) Ter bevordering van de handel met derde landen die overeenkomsten met de Unie hebben gesloten waarin bepalingen zijn opgenomen over de versterking van de samenwerking inzake fraudebestrijding, en die goede handelsbetrekkingen met de Unie onderhouden, is het passend om de producenten in die landen toe te staan zelf VI-1-documenten af te geven en om die documenten te beschouwen als documenten die zijn afgegeven door een bevoegde instantie van een derde land of door een instantie of dienst die door een derde land is aangewezen, zoals bedoeld in artikel 90 van Verordening (EU) nr. 1308/2013, op soortgelijke wijze als reeds is toegestaan voor wijnen van oorsprong uit de Unie.

(31) Rekening houdend met de ontwikkeling van geautomatiseerde systemen in de wijnsector en ter vergemakkelijking van de monitoring van overbrengingen en de controles van wijnbouwproducten, is het passend toe te staan dat geautomatiseerde systemen worden gebruikt en dat elektronische documenten worden afgegeven door de bevoegde instanties van derde landen of rechtstreeks door de marktdeelnemers in derde landen onder toezicht van hun bevoegde autoriteiten. Geautomatiseerde systemen mogen echter alleen worden gebruikt mits bepaalde minimumvoorwaarden in acht worden genomen en mits de Unie erkent dat het controlesysteem van het derde land voldoende garanties biedt met betrekking tot de aard, de oorsprong en de traceerbaarheid van de wijnbouwproducten die uit dat derde land in de Unie worden ingevoerd. Die minimumvoorwaarden moeten bijgevolg worden vastgesteld. Om de procedures voor de afgifte van VI-2-uittreksels voor de marktdeelnemers en de bevoegde autoriteiten te vereenvoudigen en te versnellen, moet de autoriteiten van de lidstaten worden toegestaan die uittreksels af te geven aan de hand van geautomatiseerde systemen, volgens door hen te ontwikkelen procedures.

(32) Overeenkomstig artikel 147, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 moeten de natuurlijke of rechtspersonen die wijnbouwproducten houden, een in- en uitslagregister van de betrokken producten bijhouden. Voor bepaalde marktdeelnemers van wie de voorraden of verkoopsvolumes onder bepaalde drempels liggen of die hun waar alleen op het bedrijf zelf verkopen, zou het bijhouden van een register een buitensporige last vormen. Die marktdeelnemers moeten dan ook van deze verplichting worden vrijgesteld. Voor transparantie- en controledoeleinden moeten de lidstaten een lijst bijhouden van de marktdeelnemers die verplicht zijn om een in- en uitslagregister bij te houden. Met het oog op traceerbaarheid en de monitoring van overbrengingen en voorraden van wijnbouwproducten moeten voorschriften worden vastgesteld inzake de noodzaak van een afzonderlijk register voor elke onderneming, de manier waarop het register moet worden bijgehouden, en de in het register op te nemen verrichtingen.

(33) Deze verordening moet voorzien in gemeenschappelijke regels die voor alle marktdeelnemers gelden. Om de controles te vergemakkelijken moeten de lidstaten niettemin aanvullende voorschriften kunnen vaststellen inzake de gegevens die voor bepaalde producten of verrichtingen in het register moeten worden opgenomen, en moeten zij de marktdeelnemers kunnen verplichten bepaalde verrichtingen die in het register moeten worden opgenomen, te melden. In verband met het risico op onevenredige administratieve lasten voor bepaalde marktdeelnemers moet de mogelijkheid voor de lidstaten om dergelijke meldingen te vereisen, echter worden beperkt.

(34) Om het verzamelen van marktinformatiegegevens voor monitoring en marktbeheer te vergemakkelijken en de administratieve lasten te beperken, moeten bepalingen worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat productie- en voorraadopgaven worden ingediend door de betrokken marktdeelnemers die zijn gevestigd in een lidstaat die verplicht is een wijnbouwkadaster bij te houden. Ook lidstaten die niet verplicht zijn een wijnbouwkadaster bij te houden, moet echter de mogelijkheid worden geboden die opgave verplicht te maken. Om duplicatie van gegevens te voorkomen, moeten de lidstaten die een wijnbouwkadaster hebben opgezet dat voor alle wijnbouwers jaarlijks bijgewerkte informatie over de met wijnstokken beplante oppervlakte bevat, marktdeelnemers kunnen vrijstellen van de verplichting om in de productieopgave de oppervlakte op te geven.

(35) Met het oog op een betere traceerbaarheid en een beter marktbeheer moet de lidstaten worden toegestaan aanvullende gegevens te verzamelen over de productie van druiven en most die bestemd zijn voor de bereiding van wijn. Daartoe moet de lidstaten worden toegestaan oogstopgaven verplicht te maken.

(36) Met het oog op een betere traceerbaarheid en een beter marktbeheer moet de lidstaten worden toegestaan gegevens te verzamelen over verrichtingen die kunnen plaatsvinden tussen de werkelijke datum van de oogst en de datum waarop de productie- en oogstopgaven moeten worden ingediend, en die betrekking hebben op de behandeling of de afzet van de geoogste druiven en de daaruit verkregen most of het daaruit verkregen druivensap.

(37) Ter wille van de transparantie en het marktbeheer mogen de in deze verordening vastgestelde voorschriften de lidstaten niet beletten uitgebreidere informatie te vereisen. Daarnaast moet de lidstaten worden toegestaan marktdeelnemers zonder productie of voorraden vrij te stellen van de opgaveplicht.

(38) Voor de toepassing van artikel 89 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 moeten uniforme voorschriften worden vastgesteld inzake de controles die moeten worden verricht in verband met de interne markt. Daarom moeten de autoriteiten die belast zijn met de monitoring van het houden en het verhandelen van wijnbouwproducten, worden uitgerust met de nodige instrumenten voor het verrichten van doeltreffende controles, in overeenstemming met uniforme, in de hele Unie geldende voorschriften, ten aanzien van het productiepotentieel, het wijnbouwkadaster, de begeleidende documenten, certificering en het in- en uitslagregister.

(39) Met het oog op een vlot verloop van de controles en de bemonstering van druiven en wijnbouwproducten moet worden bepaald dat de betrokkenen de hen betreffende controles niet mogen hinderen, de monsternemingen moeten vergemakkelijken en de op grond van deze verordening vereiste informatie moeten verschaffen.

(40) Om de lidstaten te voorzien van efficiënte instrumenten waarmee zij het risico op frauduleuze manipulatie van wijn kunnen tegengaan, is de in artikel 89, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 bedoelde analytische databank van isotopische gegevens opgezet bij en onder beheer van het Europees referentiecentrum voor controles in de wijnsector, dat is opgericht binnen het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek. Aan de hand van referentiemethoden voor isotopenanalyse kunnen doeltreffende controles worden verricht op de verrijking van wijnbouwproducten of kan worden vastgesteld dat aan dergelijke producten water is toegevoegd. Samen met andere analysetechnieken biedt de analytische databank van isotopische gegevens hulp bij de controle of wijnbouwproducten in overeenstemming zijn met de opgegeven oorsprong en variëteit. Met dat doel moeten bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot het gebruik van referentiemethoden voor isotopenanalyse en voor het bijhouden en actualiseren van de analytische databank.

(41) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de werkzaamheden van de met de controles in de wijnsector belaste autoriteiten doeltreffend zijn. Daartoe moet worden gezorgd voor coördinatie van de controleactiviteiten door de bevoegde autoriteiten in de lidstaten waar verscheidene autoriteiten zijn belast met controles in de wijnsector, en moeten de lidstaten één enkele instantie aanwijzen die verantwoordelijk is voor de onderlinge contacten en voor de contacten met de Commissie.

(42) Om de controles in de hele Unie te vergemakkelijken, moeten de lidstaten de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de functionarissen van de bevoegde autoriteiten de nodige onderzoeksbevoegdheden hebben om de naleving van de voorschriften te garanderen.

(43) Met het oog op de traceerbaarheid van wijnbouwproducten en de naleving van de Unievoorschriften in de wijnsector moet de coördinatie van controles en de toegang tot informatie voor de bevoegde autoriteiten in de wijnsector worden gehandhaafd. Om ten volle gestalte te geven aan die gecoördineerde aanpak moeten de verschillende autoriteiten die betrokken zijn bij de controle van accijnsplichtige wijnbouwproducten, toegang hebben tot de informatie over de onder Richtlijn 2008/118/EG en Verordening (EG) nr. 684/2009 vallende overbrengingen van die producten. Daarom moet rekening worden gehouden met het geautomatiseerde systeem voor de verwerking van gegevens over het verkeer van en de controle op accijnsproducten, dat is opgezet bij Beschikking nr. 1152/2003/EG van het Europees Parlement en de Raad (13).

(44) Wegens de onderlinge afhankelijkheid van de wijnmarkten en de handel tussen de lidstaten en derde landen moeten de verschillende autoriteiten die belast zijn met controles, nauw samenwerken. Met het oog op een doeltreffende samenwerking tussen de lidstaten bij de toepassing van de voorschriften in de wijnsector moeten de bevoegde autoriteiten van een lidstaat kunnen samenwerken met de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat. Daartoe moeten voorschriften worden vastgesteld met betrekking tot wederzijdse bijstand op verzoek. Om op administratief vlak de afrekening van de kosten in verband met de monsternemingen, de verzending van de monsters, de analytische en organoleptische onderzoeken en de dienstverlening door een expert te vereenvoudigen, moet worden bepaald dat deze kosten worden gedragen door de bevoegde autoriteit van de lidstaat die opdracht heeft gegeven tot de monsterneming of de dienstverlening door de expert.

(45) Om de doeltreffendheid van de wederzijdse bijstand tussen de bevoegde autoriteiten te verhogen, moet deze verordening een bepaling bevatten over de bewijskracht van de vaststellingen die worden gedaan bij controles in het kader van deze verordening in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de controle is uitgevoerd.

(46) Om fraude efficiënt te bestrijden, ernstige risico's op fraude te voorkomen, of passende maatregelen te nemen in gevallen waarin wordt vermoed of is geconstateerd dat wijnbouwproducten niet voldoen aan de Unievoorschriften, moeten de contactinstanties van de betrokken lidstaten elkaar daarover kunnen inlichten. Daartoe moeten de betrokken lidstaten gebruikmaken van de door de Commissie ter beschikking gestelde informatiesystemen.

(47) Artikel 64 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 voorziet in administratieve sancties in geval van niet-naleving van de subsidiabiliteitscriteria, de verbintenissen of andere verplichtingen die voortvloeien uit de toepassing van de sectorale landbouwwetgeving. Overeenkomstig artikel 71, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 moet worden voorzien in administratieve sancties voor niet-toegestane aanplant. Met het oog op het afschrikkend effect moeten de lidstaten die sancties kunnen aanpassen aan de handelswaarde van de in de betrokken wijngaarden geproduceerde wijn. De minimumwaarde van die sancties moet overeenstemmen met het gemiddelde jaarinkomen per hectare wijnbouwoppervlakte op Unieniveau, gemeten in brutomarge per hectare. Afhankelijk van de duur van de niet-naleving moet de sanctie gradueel toenemen, te beginnen vanaf die minimumwaarde. In gebieden waar de op Unieniveau vastgestelde minimumwaarde lager ligt dan het geraamde gemiddelde jaarinkomen per hectare van het betrokken gebied, moeten de lidstaten ook de mogelijkheid krijgen voor de producenten hogere minimumsancties toe te passen. Een dergelijke verhoging van de minimumwaarde van de sancties moet in verhouding zijn tot het geraamde gemiddelde jaarinkomen per hectare voor het gebied waar de niet-toegestane wijnbouwoppervlakte ligt.

(48) Voor een snelle en doeltreffende bescherming van de consumenten is het van essentieel belang te voorzien in de mogelijkheid tot schorsing van het gebruik van de begeleidende documenten en de certificeringsprocedures door marktdeelnemers van wie is geconstateerd of wordt vermoed dat zij zich niet hebben gehouden aan de Unievoorschriften inzake de productie of het vervoer van wijnbouwproducten, alsmede te voorzien in de mogelijkheid tot schorsing van het gebruik van vereenvoudigde regelingen of elektronische procedures voor de invoer als er fraude wordt gepleegd of de gezondheid van de consumenten gevaar loopt.

(49) Met het oog op een doeltreffende toepassing van deze verordening en een adequate monitoring van de wijnmarkt moet worden voorzien in door de lidstaten toe te passen sancties met een afschrikwekkende werking die in verhouding staan tot de ernst en de herhaling van de niet-naleving, voor gevallen waarin niet wordt voldaan aan de verplichtingen om een in- en uitslagregister bij te houden, opgaven in te dienen of meldingen te doen.

(50) Om te zorgen voor een gelijke behandeling van de marktdeelnemers moeten voorschriften worden vastgesteld die betrekking hebben op kennelijke fouten en uitzonderlijke omstandigheden.

(51) Overeenkomstig artikel 223 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 moeten voorschriften worden vastgesteld met betrekking tot de meldingen die de lidstaten aan de Commissie moeten doen. In dat verband moeten de aard en de soort van de te verstrekken informatie worden vastgesteld, alsmede de voorwaarden voor bekendmaking van die informatie.

(52) Om de controle van door derde landen afgegeven documenten voor de invoer van wijnbouwproducten te vergemakkelijken, moet de Commissie een lijst opstellen van de door derde landen aangemelde bevoegde instanties, aangewezen instanties of diensten en gemachtigde wijnproducenten die dergelijke documenten kunnen opstellen, en die lijst openbaar maken. Om informatie- en bijstandsverzoeken tussen de lidstaten en de Commissie, enerzijds, en derde landen, anderzijds, te vergemakkelijken, moet ook de contactinstantie die in elk derde land is aangewezen om in contact te staan met de Commissie en de lidstaten, door de Commissie openbaar worden gemaakt.

(53) Om de kwaliteit van wijnbouwproducten te kunnen garanderen, moeten bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de implementatie van het verbod op intense persing van druiven. Om te controleren of dat verbod correct wordt toegepast, is een adequate monitoring vereist van de bijproducten van wijnbereiding en het eindgebruik ervan. Daartoe moeten voorschriften worden vastgesteld met betrekking tot het minimale alcoholpercentage van bijproducten na het persen van de druiven, en met betrekking tot de voorwaarden voor de verplichte verwijdering van bijproducten die in het bezit zijn van natuurlijke of rechtspersonen of groeperingen van personen, onder toezicht van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten. Aangezien die voorwaarden rechtstreeks verband houden met de wijnbereiding, moeten zij samen met de oenologische procedés en de geldende beperkingen voor de productie van wijn worden opgenomen in Verordening (EG) nr. 606/2009. Die verordening moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(54) In het belang van de duidelijkheid en de rechtszekerheid moeten de bepalingen van de Verordeningen (EG) nr. 555/2008, (EG) nr. 606/2009 en (EG) nr. 607/2009 die bij de onderhavige verordening en bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/274 worden vervangen, worden geschrapt. Om dezelfde reden moeten Verordening (EG) nr. 436/2009 en Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/560 worden ingetrokken,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

INLEIDENDE BEPALINGEN

Artikel 1

Onderwerp

Bij deze verordening worden voorschriften vastgesteld tot aanvulling van respectievelijk de Verordeningen (EU) nr. 1306/2013 en (EU) nr. 1308/2013 wat betreft:

a) het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken;

b) het wijnbouwkadaster;

c) erkende begeleidende documenten, certificering en voorschriften voor de invoer van wijn;

d) het in- en uitslagregister;

e) de verplichte opgaven;

f) controles en de analytische databank van isotopische gegevens;

g) de bevoegde autoriteiten en de door hen te verlenen wederzijdse bijstand;

h) sancties;

i) meldingen en de bekendmaking van gemelde informatie.

Artikel 2

Definities

1. In deze verordening en in Uitvoeringsverordening (EU) 2018/274 wordt verstaan onder:

a) „wijnbouwer”: een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groepering van natuurlijke of rechtspersonen, ongeacht de rechtspositie van de groepering en haar leden volgens het nationale recht, waarvan het bedrijf zich bevindt op het grondgebied van de Unie, zoals gedefinieerd in artikel 52 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, in samenhang met artikel 355 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en die in het bezit is van een met wijnstokken beplante oppervlakte waarvan de opbrengst wordt gebruikt voor de commerciële productie van wijnbouwproducten of waarvoor een vrijstelling geldt omdat zij wordt gebruikt voor experimentele doeleinden of voor de teelt van moederplanten voor entstokken, als bedoeld in artikel 3, lid 2;

b) „wijnbouwproducten”: de producten die zijn vermeld in deel XII van bijlage I bij Verordening (EU) nr. 1308/2013, met uitzondering van wijnazijn van de GN-codes 2209 00 11 en 2209 00 19;

c) „wijnbouwperceel”: een perceel landbouwgrond als gedefinieerd in artikel 67, lid 4, onder a), van Verordening (EU) nr. 1306/2013 dat is beplant met wijnstokken en dat ofwel gericht is op de commerciële productie van wijnbouwproducten ofwel valt onder de vrijstelling wegens gebruik voor experimentele doeleinden of voor de teelt van moederplanten voor entstokken, als bedoeld in artikel 3, lid 2;

d) „uit productie genomen wijnbouwoppervlakte”: een met wijnstokken beplante oppervlakte waarop sinds meer dan vijf wijnoogstjaren niet langer regelmatig teeltwerkzaamheden ter verkrijging van een verhandelbaar product worden verricht, onverminderd specifieke door de lidstaten omschreven gevallen, en waarvoor de producent niet langer op basis van het rooien ervan recht heeft op een vergunning voor herbeplanting overeenkomstig artikel 66 van Verordening (EU) nr. 1308/2013;

e) „oogster”: een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groepering van natuurlijke of rechtspersonen, ongeacht de rechtspositie van de groepering en haar leden volgens het nationale recht, die de druivenoogst binnenhaalt van een met wijnstokken beplante oppervlakte om de geoogste druiven te verhandelen met het oog op de productie van wijnbouwproducten door derden, of om de druiven voor handelsdoeleinden in zijn of haar bedrijf te verwerken tot wijnbouwproducten of ze voor eigen rekening te laten verwerken;

f) „verwerker”: een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groepering van natuurlijke of rechtspersonen, ongeacht de rechtspositie van de groepering en haar leden volgens het nationale recht, door wie of in opdracht van wie wijn wordt verwerkt, met als resultaat wijn, likeurwijn, mousserende wijn of parelwijn, mousserende wijn of parelwijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd, mousserende kwaliteitswijn of aromatische mousserende kwaliteitswijn;

g) „kleinhandelaar”: een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groepering van natuurlijke of rechtspersonen, ongeacht de rechtspositie van de groepering en haar leden volgens het nationale recht, die beroepshalve een zakelijke activiteit verricht welke de rechtstreekse verkoop aan de consument omvat van wijn of most in kleine hoeveelheden, zoals door elke lidstaat bepaald met inachtneming van de bijzondere kenmerken van de handel en de distributiesector, met uitzondering van degenen die gebruikmaken van ruimten met voorzieningen voor de opslag of installaties voor het bottelen van wijnen in belangrijke hoeveelheden of die onverpakt vervoerde wijn ambulant verkopen;

h) „bottelen”: het voor handelsdoeleinden verpakken van wijn als eindproduct in recipiënten met een inhoud van ten hoogste 60 liter;

i) „bottelaar”: een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groepering van natuurlijke of rechtspersonen, ongeacht de rechtspositie van de groepering en haar leden volgens het nationale recht, die wijn bottelt of voor eigen rekening laat bottelen;

j) „handelaar”: een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groepering van natuurlijke of rechtspersonen, ongeacht de rechtspositie van de groepering en haar leden volgens het nationale recht, anders dan een particuliere consument of kleinhandelaar, die voor handelsdoeleinden wijnbouwproducten in voorraad heeft of die betrokken is bij de handel in die producten en die producten eventueel ook bottelt, met uitzondering van distilleerderijen;

k) „wijnoogstjaar”: het verkoopseizoen voor de wijnsector als bedoeld in artikel 6, onder d), van Verordening (EU) nr. 1308/2013.

2. Voor de toepassing van de hoofdstukken IV tot en met VIII van deze verordening, met uitzondering van artikel 47, en voor de toepassing van de hoofdstukken IV tot en met VII van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/274 wordt onder „producent” verstaan een natuurlijke of rechtspersoon dan wel een groepering van natuurlijke of rechtspersonen, ongeacht de rechtspositie van de groepering en haar leden volgens het nationale recht, die zelf voor handelsdoeleinden verse druiven, most of jonge, nog gistende wijn tot wijn of most verwerkt of voor eigen rekening laat verwerken.

3. Voor de toepassing van artikel 10, lid 1, wordt onder „kleine producent” verstaan een producent die gemiddeld minder dan 1 000 hl wijn per wijnoogstjaar produceert, op basis van de gemiddelde jaarlijkse productie in ten minste drie opeenvolgende wijnoogstjaren.

De lidstaten kunnen besluiten dat onder de definitie van „kleine producent” geen producenten vallen die verse druiven, most of jonge, nog gistende wijn kopen om deze tot wijn te verwerken.

HOOFDSTUK II

VERGUNNINGENSTELSEL VOOR HET AANPLANTEN VAN WIJNSTOKKEN

Artikel 3

Oppervlakten die zijn vrijgesteld van het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken

1. Het in deel II, titel I, hoofdstuk III, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 vastgestelde vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken is niet van toepassing op het beplanten of herbeplanten van de in artikel 62, lid 4, van die verordening bedoelde oppervlakten die voldoen aan de desbetreffende voorwaarden van de leden 2, 3 en 4 van het onderhavige artikel.

2. De bevoegde autoriteiten worden vooraf in kennis gesteld van het beplanten of herbeplanten van oppervlakten voor experimentele doeleinden of voor de teelt van moederplanten voor entstokken. Daarbij wordt alle relevante informatie gemeld over deze oppervlakten en over de periode waarin het experiment loopt of de periode waarin de teelt van moederplanten voor entstokken zal plaatsvinden. Ook de verlenging van die perioden wordt bij de bevoegde autoriteiten gemeld.

Als ervan wordt uitgegaan dat er geen risico op marktverstoring is, mogen de lidstaten besluiten dat de op deze oppervlakten geproduceerde druiven en de op basis daarvan verkregen wijnbouwproducten gedurende de in de eerste alinea vermelde perioden in de handel mogen worden gebracht. Aan het einde van deze perioden:

a) verkrijgt de producent overeenkomstig artikel 64 of 68 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 een vergunning voor de betrokken oppervlakte zodat de op deze oppervlakte verbouwde druiven en de op basis daarvan verkregen wijnbouwproducten in de handel kunnen worden gebracht, of

b) rooit hij deze oppervlakte op eigen kosten overeenkomstig artikel 71, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013.

Alle oppervlakten voor experimentele doeleinden of voor de teelt van moederplanten voor entstokken die ingevolge de toekenning van nieuwe aanplantrechten vóór 1 januari 2016 zijn aangeplant, blijven na die datum aan alle voor het gebruik van die rechten vastgestelde voorwaarden voldoen totdat het experiment of de teelt van moederplanten voor entstokken waarvoor die rechten waren toegekend, zijn afgelopen. Na het verstrijken van die perioden zijn de in de eerste en tweede alinea vastgestelde voorschriften van toepassing.

3. Voor het beplanten of herbeplanten van oppervlakten waarvan de opbrengst aan wijn of wijnbouwproducten uitsluitend bestemd is voor consumptie door de wijnbouwer en zijn gezin, gelden de volgende voorwaarden:

a) de oppervlakte is niet groter dan 0,1 ha;

b) de betrokken wijnbouwer produceert geen wijn of andere wijnbouwproducten voor handelsdoeleinden.

Voor de toepassing van dit lid mogen de lidstaten bepaalde organisaties die geen handelsactiviteiten verrichten, als equivalent aan het gezin van de wijnbouwer beschouwen.

De lidstaten kunnen beslissen dat de in de eerste alinea vermelde aanplant moet worden gemeld.

4. Een producent die een bepaalde met wijnstokken beplante oppervlakte heeft verloren als resultaat van verplichte aankopen in het openbaar belang overeenkomstig de nationale wetgeving, heeft het recht een nieuwe oppervlakte te beplanten op voorwaarde dat de nieuw beplante oppervlakte niet meer dan 105 % van de verloren oppervlakte, uitgedrukt in uitsluitend met wijnstokken beplante cultuurgrond, beslaat. De nieuw beplante oppervlakte wordt opgenomen in het wijnbouwkadaster.

5. De rooiing van oppervlakten die de in de leden 2 en 3 bedoelde vrijstelling genieten, leidt niet tot een herbeplantingsvergunning op grond van artikel 66 van Verordening (EU) nr. 1308/2013. Een dergelijke vergunning wordt echter wel verleend bij rooiing van nieuw beplante oppervlakten die onder de in lid 4 bedoelde vrijstelling vallen.

Artikel 4

Criteria voor de verlening van vergunningen

1. Indien een lidstaat het in artikel 64, lid 1, onder c), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 vastgelegde subsidiabiliteitscriterium toepast, zijn de voorschriften van afdeling A van bijlage I bij deze verordening van toepassing.

De lidstaten kunnen eveneens het aanvullende objectieve en niet-discriminerende criterium toepassen dat de aanvraag geen aanzienlijk risico op misbruik van de faam van specifieke beschermde geografische aanduidingen mag inhouden, hetgeen wordt verondersteld tenzij het bestaan van een dergelijk risico door de overheidsinstanties wordt aangetoond.

De voorschriften met betrekking tot de toepassing van dit aanvullende criterium zijn vastgesteld in afdeling B van bijlage I.

2. Een lidstaat die beslist bij het verlenen van vergunningen voor nieuwe aanplant een of meer van de in artikel 64, lid 1, onder a), b) en c), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde subsidiabiliteitscriteria en het in lid 1 van het onderhavige artikel bedoelde aanvullende criterium toe te passen, kan die criteria op het nationale niveau of op een lager territoriaal niveau toepassen.

3. Indien een lidstaat een of meer van de in artikel 64, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 vermelde prioriteitscriteria toepast, zijn de voorschriften van de afdelingen A tot en met H van bijlage II bij deze verordening van toepassing.

De lidstaten kunnen eveneens de aanvullende objectieve en niet-discriminerende criteria toepassen die betrekking hebben op het eerdere gedrag van de producent en op non-profitorganisaties met een maatschappelijk doel die grond hebben gekregen die wegens terrorisme of andere vormen van misdaad werd geconfisqueerd. De voorschriften met betrekking tot de toepassing van deze aanvullende criteria zijn vastgesteld in afdeling I van bijlage II.

4. Een lidstaat die beslist bij het verlenen van vergunningen voor nieuwe aanplant een of meer van de in artikel 64, lid 2, onder a) tot en met h), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde prioriteitscriteria en de in lid 3 van het onderhavige artikel bedoelde aanvullende criteria toe te passen, kan die criteria hetzij eenvormig op nationaal niveau toepassen hetzij variërend in mate van belangrijkheid in de verschillende gebieden van de lidstaat.

5. Het gebruik van een of meer van de in artikel 64, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 vermelde criteria als subsidiabiliteitscriteria op een van de in artikel 63, lid 2, van die verordening vermelde geografische niveaus wordt voor de toepassing van artikel 64, lid 1, onder d), van die verordening als naar behoren gerechtvaardigd beschouwd indien dit gebruik is bedoeld om een oplossing te bieden voor een specifiek probleem in de wijnsector dat zich op dat specifieke geografische niveau voordoet en enkel via een dergelijke beperking kan worden aangepakt.

6. Onverminderd de in de bijlagen I en II vastgestelde voorschriften met betrekking tot specifieke subsidiabiliteits- en prioriteitscriteria stellen de lidstaten waar nodig aanvullende maatregelen vast om te vermijden dat aanvragers van vergunningen de in die bijlagen bedoelde subsidiabiliteits- en prioriteitscriteria omzeilen.

Artikel 5

Vergunningen voor vervroegde herbeplanting

De lidstaten kunnen voor de verlening van een vergunning voor een producent die belooft een met wijnstokken beplante oppervlakte te zullen rooien overeenkomstig artikel 66, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013, eisen dat een zekerheid wordt gesteld.

In elk geval is, indien de producent de betrokken oppervlakte niet heeft gerooid aan het einde van het vierde jaar vanaf de datum waarop de nieuwe wijnstokken zijn aangeplant, artikel 71 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van toepassing voor de oppervlakte waar de beloofde rooiing niet is verricht.

Artikel 6

Herbeplantingsbeperkingen

De lidstaten kunnen de herbeplanting beperken op grond van artikel 66, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 indien de specifieke te herbeplanten oppervlakte ligt in een gebied waar de afgifte van vergunningen voor nieuwe aanplant overeenkomstig artikel 63, lid 2, onder b), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 is beperkt en op voorwaarde dat het besluit wordt gerechtvaardigd door de noodzaak een voldoende aangetoond risico op aanzienlijke waardevermindering van een bepaalde beschermde oorsprongsbenaming („BOB”) of beschermde geografische aanduiding („BGA”) te vermijden.

Het in de eerste alinea bedoelde risico op aanzienlijke waardevermindering is onbestaande indien:

a) de specifieke te herbeplanten oppervlakte in hetzelfde BOB- of BGA-gebied ligt als de gerooide oppervlakte en de herbeplanting met wijnstokken voldoet aan dezelfde specificaties inzake BOB of BGA als de gerooide oppervlakte;

b) de herbeplanting bedoeld is voor de productie van wijn zonder geografische aanduiding op voorwaarde dat de aanvrager dezelfde verbintenissen aangaat als vastgesteld in punt 2 van de afdelingen A en B van bijlage I bij deze verordening betreffende nieuwe aanplant.

HOOFDSTUK III

WIJNBOUWKADASTER

Artikel 7

Minimaal in het wijnbouwkadaster op te nemen gegevens

1. Voor de toepassing van artikel 145, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 omvatten, in de lidstaten die het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken toepassen, de bijgewerkte gegevens in het wijnbouwkadaster ten aanzien van iedere wijnbouwer ten minste de in de bijlagen III en IV bij deze verordening bedoelde bijzonderheden en specificaties.

2. Voor de toepassing van artikel 145, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 omvatten, in de lidstaten die het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken niet toepassen maar die een nationaal steunprogramma voor de herstructurering of de omschakeling van wijngaarden toepassen, de bijgewerkte gegevens in het wijnbouwkadaster ten minste de in bijlage III bij deze verordening bedoelde vereenvoudigde bijzonderheden en specificaties.

HOOFDSTUK IV

BEGELEIDENDE DOCUMENTEN EN VOORSCHRIFTEN VOOR DE INVOER VAN WIJNBOUWPRODUCTEN

AFDELING I

BEGELEIDENDE DOCUMENTEN VOOR MONITORING EN CERTIFICERING VAN WIJNBOUWPRODUCTEN

Artikel 8

Algemene voorschriften

1. Voor de toepassing van artikel 147, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 verloopt elk vervoer van wijnbouwproducten tussen wijnbouwers, oogsters, producenten, verwerkers, bottelaars of handelaren, of van een van hen naar kleinhandelaren, onder dekking van een begeleidend document.

De in de eerste alinea bedoelde marktdeelnemers zijn in staat gedurende het gehele vervoer het begeleidend document aan de bevoegde autoriteiten over te leggen.

2. Het begeleidend document wordt voor slechts één zending gebruikt.

3. De lidstaten stellen een lijst op van de in dit artikel bedoelde marktdeelnemers en actualiseren die lijst. Indien een dergelijke lijst of register reeds voor andere doeleinden voorhanden is, kan die lijst of dat register ook voor de toepassing van deze verordening worden gebruikt.

Artikel 9

Vrijstellingen

1. In afwijking van artikel 8 is geen begeleidend document vereist voor:

a) wijnbouwproducten die worden vervoerd van de wijngaard naar de bedrijfsruimte waar de wijn wordt bereid, tussen twee bedrijfsruimten van dezelfde onderneming of tussen de bedrijfsruimten van een producentengroepering, mits de producten niet van eigenaar veranderen, het vervoer plaatsvindt met het oog op wijnbereiding, verwerking, opslag of botteling, de totale over de weg af te leggen afstand niet meer dan 70 km bedraagt en het vervoer uitsluitend plaatsvindt op het grondgebied van één lidstaat of is toegestaan door de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten;

b) druivendraf en wijnmoer: i) die worden vervoerd naar een distilleerderij of een azijnfabriek, waarbij de producten vergezeld gaan van een vrachtbrief van de producent onder de voorwaarden die zijn vastgesteld door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar het vervoer begint, of ii) die worden vervoerd met als doel ze onder toezicht van de bevoegde autoriteiten te onttrekken aan de wijnbereiding of aan enige andere verwerking van druiven, zoals bedoeld in artikel 14, lid 1, onder b), vii), en artikel 18, lid 2, van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/274;

c) druivensap en most van de GN-codes 2009 61 en 2009 69 die worden geleverd aan marktdeelnemers die niet actief zijn op het gebied van wijnbereiding, mits de producten vergezeld gaan van een handelsdocument;

d) wijnbouwproducten die uitsluitend worden geproduceerd en vervoerd op het grondgebied van lidstaten die niet onderworpen zijn aan de verplichting een wijnbouwkadaster bij te houden overeenkomstig artikel 145, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013;

e) de volgende wijnbouwproducten die uitsluitend op het grondgebied van een lidstaat worden vervoerd in recipiënten met een nominale inhoud van ten hoogste 60 liter: i) wijnbouwproducten in geëtiketteerde recipiënten met een nominale inhoud van niet meer dan 10 liter die zijn voorzien van een sluiting die niet opnieuw kan worden gebruikt, voor zover de totale hoeveelheid niet meer bedraagt dan: — 5 liter of 5 kilogram in het geval van geconcentreerde druivenmost, al dan niet gerectificeerd; — 100 liter voor alle overige producten; ii) wijn die of druivensap dat is bestemd voor diplomatieke vertegenwoordigingen, consulaire posten en daarmee gelijkgestelde instanties, binnen de grenzen van de hun toegekende vrijstellingen; iii) wijn of druivensap: — die of dat deel uitmaakt van goederen die worden vervoerd in verband met een verhuizing van particulieren, en die of dat niet voor verkoop is bestemd; — die of dat zich aan boord van schepen, vliegtuigen en treinen bevindt om daar te worden verbruikt; iv) wijn, gedeeltelijk gegiste wijn, gedeeltelijk gegiste druivenmost en druivenmost die wordt vervoerd door een particulier en die bestemd is voor gezinsverbruik bij de geadresseerde, mits de vervoerde hoeveelheid niet meer dan 30 liter bedraagt; v) een voor wetenschappelijke of technische proeven bestemd product, mits de totale vervoerde hoeveelheid niet meer dan één hectoliter bedraagt; vi) handelsmonsters; vii) monsters voor een bevoegde autoriteit of een aangewezen laboratorium.

2. In gevallen waarin geen begeleidend document is vereist, moeten de afzenders te allen tijde in staat zijn de juistheid te bewijzen van alle informatie die is opgenomen in hun in- en uitslagregister als bedoeld in hoofdstuk V of in andere registers die zijn vereist door de lidstaat waar het vervoer is begonnen.

Artikel 10

Erkende begeleidende documenten

1. De bevoegde autoriteiten erkennen de volgende documenten als begeleidende documenten, mits die documenten voldoen aan de voorwaarden die zijn vastgesteld in de leden 2 tot en met 5 en in bijlage V:

a) voor binnen een lidstaat of tussen lidstaten verzonden wijnbouwproducten, onverminderd het bepaalde onder b) van deze alinea: i) een van de documenten als bedoeld in artikel 21, lid 6, of artikel 26, lid 1, onder a), van Richtlijn 2008/118/EG voor producten die binnen de Unie worden vervoerd in het kader van een accijnsschorsingsregeling, mits de in artikel 21, lid 3, van die richtlijn bedoelde unieke administratieve referentiecode (hierna „ARC-nummer” genoemd) duidelijk herkenbaar is vermeld, het document is opgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 684/2009 van de Commissie (14) en, wanneer gebruik wordt gemaakt van het in artikel 26, lid 1, onder a), van Richtlijn 2008/118/EG bedoelde document, de afzender voldoet aan de in dat lid bepaalde voorwaarden; ii) voor binnen de Unie vervoerde accijnsgoederen, na de uitslag tot verbruik in de lidstaat waar het vervoer is begonnen, het vereenvoudigde begeleidende document als bedoeld in artikel 34, lid 1, van Richtlijn 2008/118/EG, dat is opgesteld en wordt gebruikt overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3649/92 van de Commissie (15); iii) voor accijnsplichtige wijnbouwproducten die door kleine producenten worden verzonden overeenkomstig artikel 40 van Richtlijn 2008/118/EG, en voor niet-accijnsplichtige wijnbouwproducten, een van de volgende documenten, die zijn opgesteld volgens de door de lidstaat van verzending vastgestelde voorwaarden: — wanneer de lidstaat een informatiesysteem gebruikt, een gedrukte versie van het daarmee opgestelde elektronisch administratief document of elk ander handelsdocument waarop, op duidelijk identificeerbare wijze, de door het genoemde systeem aan dat elektronisch administratief document toegewezen specifieke administratieve referentiecode („OWB-code”) is vermeld, op voorwaarde dat het document volgens de toepasselijke nationale voorschriften is opgesteld; — wanneer de lidstaat geen informatiesysteem gebruikt, een administratief document of een handelsdocument met daarop de door de bevoegde autoriteit toegewezen OWB-code, op voorwaarde dat het document en een kopie daarvan zijn gevalideerd overeenkomstig lid 3 van dit artikel;

b) voor wijnbouwproducten die worden verzonden naar een derde land of een van de in artikel 5, leden 2 en 3, van Richtlijn 2008/118/EG genoemde gebieden, een van de documenten als bedoeld onder a), i) of iii).

De in de eerste alinea, onder a), iii), tweede streepje, bedoelde documenten mogen slechts worden gebruikt tot en met 31 december 2020.

2. De in lid 1, eerste alinea, onder a), bedoelde documenten bevatten de in afdeling A van bijlage V bedoelde gegevens of geven de bevoegde autoriteiten toegang tot die gegevens.

Wanneer die documenten een ARC-nummer bevatten dat is toegewezen door een geautomatiseerd systeem, als bedoeld in artikel 21, lid 2, van Richtlijn 2008/118/EG, dan wel een OWB-code die is toegewezen door het door de lidstaat van verzending opgezette informatiesysteem, als bedoeld in lid 1, eerste alinea, onder a), iii), eerste streepje, wordt de in afdeling A van bijlage V bij deze verordening bedoelde informatie in het gebruikte systeem opgenomen.

3. De in lid 1, eerste alinea, onder a), iii), tweede streepje, bedoelde documenten en een kopie daarvan worden vóór de verzending gevalideerd:

a) door de datum, de handtekening van een functionaris van de bevoegde autoriteit en het door die functionaris aangebrachte stempel, of

b) door de datum, de handtekening van de afzender en het door de afzender aanbrengen van, naargelang van het geval: i) een speciaal stempel overeenkomstig het model in afdeling C van bijlage V; ii) een door de bevoegde autoriteiten voorgeschreven zegel, of iii) een stempel van een door de bevoegde autoriteiten goedgekeurd stempelapparaat.

Het speciale stempel of het onder b) bedoelde voorgeschreven zegel mag door een daartoe gemachtigde drukkerij op de formulieren worden voorgedrukt.

4. Wanneer het wijnbouwproducten betreft die worden ingevoerd uit een derde land, verwijzen de in lid 1, eerste alinea, onder a), bedoelde documenten naar het certificaat dat overeenkomstig artikel 20 in het land van oorsprong is opgesteld.

5. In afwijking van lid 1 kunnen de lidstaten andere documenten erkennen als begeleidende documenten, met inbegrip van documenten die zijn opgesteld via een geautomatiseerde procedure waarin is voorzien als vereenvoudigde procedure, wanneer wijnbouwproducten uitsluitend op hun grondgebied worden vervoerd of rechtstreeks vanuit hun grondgebied worden uitgevoerd.

Artikel 11

Certificering van oorsprong of herkomst, kenmerken, oogstjaar of wijndruivenras en BOB of BGA

1. De in artikel 10, lid 1, eerste alinea, onder a), i) en iii), bedoelde documenten worden beschouwd als documenten die de oorsprong of herkomst, de kwaliteit en de kenmerken van het wijnbouwproduct, het oogstjaar of het druivenras of de druivenrassen waarvan het is verkregen, en, waar van toepassing, de BOB of BGA certificeren. Daartoe vult de afzender of een door de afzender gemachtigde persoon in vak 17l van die documenten de in deel I van bijlage VI bedoelde relevante informatie in.

2. De afzender bevestigt de juistheid van de op grond van lid 1 vereiste informatie op basis van het overeenkomstig hoofdstuk V bij te houden in- en uitslagregister of op basis van de gecertificeerde informatie in de begeleidende documenten die voor voorafgaande zendingen van het betrokken product zijn gebruikt, en de officiële conformiteitscontroles door de bevoegde autoriteiten overeenkomstig hoofdstuk VII.

3. Wanneer een lidstaat voor op zijn grondgebied geproduceerde wijnbouwproducten vereist dat een certificaat van een BOB of BGA wordt opgesteld door een daartoe aangewezen controleorgaan, bevat het begeleidend document een verwijzing naar dat certificaat, de naam en, in voorkomend geval, het elektronische adres van het controleorgaan.

Artikel 12

Certificering van uitgevoerde wijnbouwproducten

1. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een derde land van bestemming een in artikel 11 bedoelde certificering vereisen voor naar dat derde land verzonden wijnbouwproducten, neemt die certificering een van de volgende vormen aan:

a) het elektronisch administratief document of een ander handelsdocument dat wordt gebruikt overeenkomstig artikel 21, lid 6, van Richtlijn 2008/118/EG, of een document als bedoeld in artikel 10, lid 1, onder a), iii), van deze verordening, mits de afzender of een door de afzender gemachtigde persoon de in deel I van bijlage VI bij deze verordening bedoelde informatie vermeldt;

b) een specifiek uitvoercertificaat dat is opgesteld overeenkomstig het model in deel II van bijlage VI bij deze verordening en de daar vermelde eisen.

2. Het in lid 1, onder b), bedoelde certificaat wordt geacht authentiek te zijn wanneer het is gevalideerd door de datum en de handtekening van de afzender of een door de afzender gemachtigde persoon en wanneer het ARC-nummer of de OWB-code die door de bevoegde autoriteit aan het begeleidend document is toegekend, door de afzender als administratieve referentie op het certificaat is vermeld.

3. Artikel 11, leden 2 en 3, zijn van overeenkomstige toepassing op de in lid 1 bedoelde certificering.

Artikel 13

Documenten die worden gebruikt als bewijs van uitvoer

1. Wanneer wijnbouwproducten onder dekking van een in artikel 10, lid 1, eerste alinea, onder a), i), bedoeld document in het verkeer worden gebracht, vormt het in artikel 28 van Richtlijn 2008/118/EG bedoelde bericht van uitvoer, dat door het douanekantoor van uitvoer is opgesteld overeenkomstig artikel 334 van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (16), het bewijs dat de producten het douanegebied van de Unie hebben verlaten.

2. Wanneer wijnbouwproducten onder dekking van een in artikel 10, lid 1, eerste alinea, onder a), iii), bedoeld document in het verkeer worden gebracht, wordt het bewijs dat de producten het douanegebied van de Unie hebben verlaten, geleverd overeenkomstig artikel 334 van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447. In dat geval noteert de afzender of een door de afzender gemachtigde persoon op het begeleidend document de in artikel 331 van die verordening bedoelde referentie van de uitvoeraangifte die is afgegeven door het douanekantoor van uitvoer, met gebruikmaking van een van de in afdeling D van bijlage V bij deze verordening opgenomen vermeldingen.

3. Wijnbouwproducten die in het kader van de regeling passieve veredeling zoals bedoeld in artikel 210, onder d), van Verordening (EU) nr. 952/2013 overeenkomstig titel VII, hoofdstukken I en V, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie (17) en titel VII, hoofdstuk I, van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 tijdelijk naar een van de lidstaten van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) worden uitgevoerd met het oog op opslag, rijping en/of verpakking aldaar, gaan behalve van het begeleidend document vergezeld van het inlichtingenblad dat is vastgesteld bij de aanbeveling van de Internationale Douaneraad van 3 december 1963. In de voor de omschrijving van de goederen bestemde vakken van dat blad worden de omschrijving overeenkomstig de nationale en de Unievoorschriften en de hoeveelheden van de vervoerde wijnen vermeld.

Die gegevens worden overgenomen uit het origineel van het begeleidend document onder dekking waarvan deze wijnen zijn vervoerd tot het douanekantoor waar het inlichtingenblad wordt afgegeven. Op dat blad worden voorts de aard, de datum en het nummer genoteerd van het document dat de zending eerder heeft vergezeld.

In het geval dat in de eerste alinea bedoelde producten weer in het douanegebied van de Unie worden binnengebracht, wordt het inlichtingenblad naar behoren aangevuld door het bevoegde douanekantoor van de EVA. Dat document wordt beschouwd als evenwaardig aan het begeleidend document voor het vervoer tot het douanekantoor van bestemming van de Unie of het douanekantoor waar de producten tot verbruik in de handel worden gebracht, op voorwaarde dat in het voor de omschrijving van de goederen bestemde vak van dat document de in de eerste alinea voorgeschreven gegevens zijn opgenomen.

Het betrokken douanekantoor in de Unie stempelt een door de geadresseerde of diens vertegenwoordiger bezorgde kopie of fotokopie van dat document af en geeft die kopie of fotokopie dan met het oog op toepassing van de onderhavige verordening aan de geadresseerde of diens vertegenwoordiger terug.

Artikel 14

Zending van niet-verpakte wijnbouwproducten

1. Wanneer geen gebruik wordt gemaakt van het in artikel 10, lid 1, eerste alinea, onder a), iii), eerste streepje, of artikel 10, lid 5, bedoelde geautomatiseerde systeem of informatiesysteem of wanneer dat systeem geen mogelijkheid biedt om de bevoegde autoriteit van de plaats van lossing in te lichten, legt de afzender van een zending van niet-verpakte wijnbouwproducten uiterlijk op het ogenblik waarop het vervoermiddel vertrekt, een kopie van het begeleidend document over aan de voor de plaats van lading territoriaal bevoegde autoriteit, ten aanzien van de volgende producten:

a) producten van oorsprong uit de Unie, in een hoeveelheid van meer dan zestig liter: i) wijn die bestemd is om te worden verwerkt tot wijn met een BOB of BGA of wijn met een aanduiding van het wijndruivenras of de wijndruivenrassen (cepagewijn) of het oogstjaar, of bestemd is om te worden verpakt om als zodanig in de handel te worden gebracht; ii) gedeeltelijk gegiste druivenmost; iii) geconcentreerde druivenmost, al dan niet gerectificeerd; iv) verse druivenmost waarvan de gisting door toevoeging van alcohol is gestuit; v) druivensap; vi) geconcentreerd druivensap;

b) producten die niet van oorsprong uit de Unie zijn, in een hoeveelheid van meer dan zestig liter: i) verse druiven, met uitzondering van tafeldruiven; ii) druivenmost; iii) geconcentreerde druivenmost, al dan niet gerectificeerd; iv) gedeeltelijk gegiste druivenmost; v) verse druivenmost waarvan de gisting door toevoeging van alcohol is gestuit; vi) druivensap; vii) geconcentreerd druivensap; viii) likeurwijn voor de bereiding van andere producten dan producten van GN-code 2204;

c) producten, van om het even welke oorsprong, ongeacht de vervoerde hoeveelheid, onverminderd de in artikel 9 bedoelde vrijstellingen: i) wijnmoer; ii) druivendraf, bestemd voor een distilleerderij of voor een andere vorm van industriële verwerking; iii) piquette; iv) distillatiewijn; v) wijn van druiven van rassen die voor de administratieve eenheid waar deze druiven zijn geoogst, niet als wijndruivenrassen zijn opgenomen in de overeenkomstig artikel 81 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 door de lidstaten vastgestelde indeling; vi) producten die niet voor rechtstreekse menselijke consumptie mogen worden aangeboden of geleverd.

De voor de plaats van lading territoriaal bevoegde autoriteit stelt de voor de plaats van lossing territoriaal bevoegde autoriteit ervan op de hoogte dat het vervoer is begonnen.

2. In afwijking van lid 1 kunnen de lidstaten andere termijnen vaststellen voor het toezenden van een kopie van het begeleidend document ten aanzien van zendingen van wijnbouwproducten die uitsluitend op hun grondgebied worden vervoerd.

Artikel 15

Zendingen van producten uit derde landen of van producten van de Unie die aanvankelijk naar een derde land zijn uitgevoerd

1. Voor het vervoer binnen het douanegebied van de Unie van een zending van producten uit een derde land die in het vrije verkeer zijn gebracht, wordt het begeleidend document gebaseerd op het VI-1-document als bedoeld in artikel 20 of een gelijkwaardig document als bedoeld in artikel 26 of artikel 27, en bevat dat document de volgende informatie of geeft het de bevoegde autoriteiten toegang tot die informatie:

a) het nummer van het VI-1-document of de verwijzing naar een van de documenten als bedoeld in de artikelen 26 en 27;

b) de naam en het adres van de instantie van het derde land die het onder a) bedoelde document heeft ingevuld of toestemming heeft verleend voor het invullen van dat document door een producent;

c) de datum waarop het onder a) bedoelde document is ingevuld.

De marktdeelnemer is in staat het VI-1-document, een gelijkwaardig document als bedoeld in artikel 26 of artikel 27 of het in artikel 22 bedoelde VI-2-uittreksel op elk verzoek van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten over te leggen.

2. Voor het vervoer binnen het douanegebied van de Unie van een zending van wijnbouwproducten van oorsprong uit de Unie die aanvankelijk naar een derde land of naar een gebied als bedoeld in artikel 5, leden 2 en 3, van Richtlijn 2008/118/EG zijn verzonden, bevat het begeleidend document de volgende informatie of geeft het de bevoegde autoriteiten toegang tot die informatie:

a) de verwijzing naar het in artikel 10, lid 1, eerste alinea, onder b), van deze verordening bedoelde begeleidende document dat is opgesteld voor de eerste verzending, of

b) de verwijzingen naar andere door de invoerder bij het in het vrije verkeer brengen in de Unie overgelegde en door de bevoegde autoriteit bevredigend geachte documenten ten bewijze van de oorsprong van het product.

3. Bij gebruik van het in artikel 21, lid 2, van Richtlijn 2008/118/EG bedoelde geautomatiseerde systeem of van een door de lidstaat van verzending opgezet informatiesysteem, wordt de in de leden 1 en 2 van het onderhavige artikel bedoelde informatie opgenomen in het gebruikte systeem.

Artikel 16

Weigering door de geadresseerde

Indien een deel of de totale hoeveelheid van een product dat onder dekking van een begeleidend document wordt vervoerd, wordt geweigerd door de geadresseerde, brengt deze op de achterzijde van het document de vermelding „geweigerd door de geadresseerde” alsmede de datum en zijn handtekening aan, in voorkomend geval aangevuld met de geweigerde hoeveelheid in liter of in kilogram.

In dat geval kan het betrokken product aan de afzender worden teruggezonden onder dekking van hetzelfde begeleidende document dan wel bij de vervoerder worden bewaard totdat een nieuw begeleidend document is opgesteld om het product bij het opnieuw verzenden ervan te vergezellen.

Artikel 17

Validering van het begeleidend document in het geval van een ernstige inbreuk of niet-naleving

1. Wanneer een bevoegde autoriteit constateert of gegronde redenen heeft om te vermoeden dat een afzender een wijnbouwproduct vervoert of heeft vervoerd waarvan de productieomstandigheden of de samenstelling niet in overeenstemming zijn met de Uniebepalingen of met de nationale bepalingen die op grond daarvan zijn vastgesteld, of ten aanzien waarvan een ernstige inbreuk is gepleegd met betrekking tot de begeleidende documenten, kan zij voorschrijven dat de afzender een nieuw begeleidend document voor dat wijnbouwproduct invult en het door de bevoegde autoriteit laat valideren.

De eventuele validatie kan gepaard gaan met voorwaarden inzake het verdere gebruik van het product of met een verbod op het in de handel brengen van het product. De validatie bevat het stempel van de bevoegde autoriteit, de handtekening van een functionaris van die autoriteit en de datum.

2. De in lid 1 bedoelde autoriteit brengt de autoriteit die territoriaal bevoegd is voor de plaats van lading, op de hoogte. Wanneer het vervoer binnen de Unie plaatsvindt, wordt gezorgd voor wederzijdse bijstand of voor de melding van het vermoeden van niet-naleving overeenkomstig de artikelen 43 en 45.

Artikel 18

Maatregelen in het geval van niet-ernstige inbreuken ten aanzien van begeleidende documenten

1. Wanneer een bevoegde autoriteit vaststelt dat een zending waarvoor een begeleidend document is vereist, wordt vervoerd zonder een dergelijk document of onder dekking van een document dat onjuiste of onvolledige gegevens bevat, neemt zij de nodige maatregelen om dat vervoer te regulariseren, hetzij door eventuele materiële fouten te corrigeren hetzij door een nieuw document in te vullen.

De in de eerste alinea bedoelde autoriteit stempelt de documenten af die ingevolge die alinea zijn gecorrigeerd of ingevuld. De regularisatie van onregelmatigheden houdt het betrokken vervoer niet langer op dan strikt noodzakelijk is.

In het geval van herhaalde onregelmatigheden door dezelfde afzender brengt de in de eerste alinea, bedoelde autoriteit de autoriteit die territoriaal bevoegd is voor de plaats van lading, daarvan op de hoogte. Wanneer het vervoer binnen de Unie plaatsvindt, wordt gezorgd voor wederzijdse bijstand of voor de melding van het vermoeden van niet-naleving overeenkomstig de artikelen 43 en 45.

2. Indien een vervoer niet uit hoofde van lid 1, eerste alinea, kan worden geregulariseerd, wordt het door de in die alinea bedoelde autoriteit geblokkeerd. Die autoriteit stelt de afzender in kennis van de blokkering van dat vervoer en van de als gevolg daarvan genomen maatregelen. Die maatregelen kunnen een verbod op het in de handel brengen van het product inhouden.

Artikel 19

Overmacht of onvoorziene incidenten

Indien een zending waarvoor een begeleidend document is vereist, tijdens het vervoer als gevolg van overmacht of een onvoorzien incident moet worden gesplitst dan wel geheel of gedeeltelijk verloren gaat, verzoekt de vervoerder de bevoegde autoriteit die het dichtst bij de plaats is gevestigd waar het incident of de overmacht zich heeft voorgedaan, een relaas op te maken en de nodige maatregelen te nemen om het betrokken vervoer te regulariseren.

AFDELING II

BEGELEIDENDE DOCUMENTEN VOOR HET IN HET VRIJE VERKEER BRENGEN VAN INGEVOERDE WIJNBOUWPRODUCTEN

Artikel 20

Certificering van overeenstemming van ingevoerde wijnbouwproducten

1. Het begeleidend document voor de invoer van wijnbouwproducten omvat het respectievelijk in artikel 90, lid 3, onder a) en b), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde certificaat en analyseverslag, die samen één document vormen (hierna „het VI-1-document” genoemd). Het deel „Analyseverslag” van het VI-1-document hoeft echter niet te worden ingevuld wanneer de producten niet bestemd zijn voor rechtstreekse menselijke consumptie.

Ten aanzien van de betrokken derde landen zijn de bevoegde instanties en aangewezen instanties of diensten in de zin van artikel 90, lid 3, onder a) en b), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 die welke worden bedoeld in artikel 51, lid 1, onder a) en b).

2. Het VI-1-document wordt opgesteld en gebruikt overeenkomstig de artikelen 22 tot en met 25 en wordt beschouwd als een document dat certificeert dat het ingevoerde product:

a) de kenmerken heeft van een wijnbouwproduct overeenkomstig het recht van de Unie of een bilaterale overeenkomst tussen de Unie en een derde land;

b) is bereid uit druiven van een bepaald oogstjaar of van het aangegeven wijndruivenras of de aangegeven wijndruivenrassen;

c) waar van toepassing, voldoet aan de specificaties van een geografische aanduiding op grond van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom van de Wereldhandelsorganisatie (hierna „TRIPS-overeenkomst” genoemd), de wetgeving van de Unie betreffende geografische aanduidingen of een overeenkomst ter erkenning en bescherming van geografische aanduidingen tussen de Unie en het derde land waaruit de wijn van oorsprong is.

Artikel 21

Vrijstellingen

In afwijking van artikel 90, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 gelden de volgende vrijstellingen:

a) geen VI-1-document hoeft te worden overgelegd voor: i) producten in geëtiketteerde recipiënten met een nominale inhoud van ten hoogste 10 liter die zijn voorzien van een sluiting welke niet opnieuw kan worden gebruikt, voor zover de totale vervoerde hoeveelheid, ook wanneer deze uit verscheidene afzonderlijke zendingen bestaat, niet meer dan 100 liter bedraagt; ii) wijn en druivensap die deel uitmaken van de persoonlijke bezittingen van particulieren die hun normale verblijfplaats van een derde land naar de Unie overbrengen in de zin van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1186/2009; iii) zendingen wijn die door een particulier worden verzonden naar een andere particulier, in de zin van artikel 25 van Verordening (EG) nr. 1186/2009, tot een maximum van 30 liter per zending; iv) wijn, druivenmost en druivensap die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers in de zin van artikel 41 van Verordening (EG) nr. 1186/2009, tot een maximum van 30 liter per reiziger; v) wijn en druivensap die bestemd zijn voor tentoonstellingen als omschreven in artikel 90 van Verordening (EG) nr. 1186/2009, mits de betrokken producten zijn verpakt in geëtiketteerde recipiënten van ten hoogste 2 liter die zijn voorzien van een sluiting die niet opnieuw kan worden gebruikt; vi) hoeveelheden wijn, druivenmost en druivensap in andere recipiënten dan bedoeld in punt v) die worden ingevoerd voor wetenschappelijke en technische experimenten, tot een maximum van 100 liter; vii) wijn en druivensap die worden ingevoerd overeenkomstig het Verdrag van Wenen inzake diplomatieke betrekkingen van 18 april 1961, het Verdrag van Wenen inzake consulaire betrekkingen van 24 april 1963 of andere consulaire verdragen of het Verdrag van New York inzake bijzondere missies van 16 december 1969; viii) wijn en druivensap in opslagplaatsen aan boord van schepen en vliegtuigen die internationaal vervoer verzorgen; ix) wijn en druivensap die van oorsprong zijn uit de Unie, daar zijn gebotteld, naar een derde land zijn uitgevoerd, naar het douanegebied van de Unie zijn teruggekeerd en daar in het vrije verkeer zijn gebracht;

b) wanneer de betrokken wijn is verpakt in geëtiketteerde recipiënten met een inhoud van ten hoogste 60 liter welke zijn voorzien van een sluiting die niet opnieuw kan worden gebruikt, en voor zover deze wijn van oorsprong is uit een van de in de lijst in bijlage VII, deel IV, afdeling A, vermelde landen die bijzondere waarborgen hebben geboden welke door de Unie zijn aanvaard, hoeft het deel „Analyseverslag” van het VI-1-document slechts te worden ingevuld voor wat betreft: i) het effectieve alcoholvolumegehalte; ii) het totale gehalte aan zuren; iii) het totale gehalte aan zwaveldioxide.

Artikel 22

Voorschriften voor het opstellen van het VI-1-document en het VI-2-uittreksel

1. Het VI-1-document wordt opgesteld op een formulier dat overeenstemt met het model in deel I van bijlage VII en met de in die bijlage vermelde technische voorschriften.

Het wordt ondertekend door een functionaris van een bevoegde instantie en door een functionaris van een aangewezen instantie of dienst die is vermeld in de in artikel 51, lid 1, bedoelde lijst.

Het product gaat vergezeld van het originele VI-1-document en van een kopie daarvan.

Er kan een uittreksel, hierna „het VI-2-uittreksel” genoemd, worden opgesteld volgens het model in deel II van bijlage VII, waarin de gegevens zijn overgenomen die zijn vermeld in het VI-1-document of, in het geval waarin een VI-2-uittreksel is verstrekt, in dat VI-2-uittreksel, en dat door een douanekantoor van de Unie is geviseerd. Het product gaat vergezeld van het originele VI-2-uittreksel en van twee kopieën daarvan.

2. De VI-1-documenten en de VI-2-uittreksels worden voorzien van een volgnummer dat voor de VI-1-documenten wordt toegekend door de bevoegde instantie waarvan een functionaris het document ondertekent, en voor de VI-2-uittreksels door het douanekantoor dat het document afstempelt.

Artikel 23

Gebruik van het VI-1-document en de VI-2-uittreksels

Het origineel en de kopie van het VI-1-document of het origineel en de kopieën van het VI-2-uittreksel worden bij de vervulling van de douaneformaliteiten om de betrokken zending in het vrije verkeer te brengen, afgegeven aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat op het grondgebied waarvan deze verrichting plaatsheeft, en wel als volgt:

a) de douaneautoriteit brengt aantekeningen aan op de achterzijde van het origineel en de kopie van het VI-1-document of van het origineel en de kopieën van het VI-2-uittreksel, geeft het originele VI-1-document of het origineel en een kopie van het VI-2-uittreksel terug aan de betrokkene en bewaart een kopie van het VI-1-document of VI-2-uittreksel gedurende ten minste vijf jaar;

b) wanneer een zending opnieuw wordt verzonden voordat deze in het vrije verkeer is gebracht, overhandigt de nieuwe afzender aan de douaneautoriteit die toezicht houdt op de zending, het op die zending betrekking hebbende VI-1-document en VI-2-uittreksel of, wanneer die zending onder dekking van een eerder opgesteld VI-2-uittreksel en een later opgesteld VI-2-uittreksel verloopt, die twee VI-2-uittreksels. Indien samen met het VI-1-document een VI-2-uittreksel wordt overgelegd, controleert de douaneautoriteit of de gegevens op het VI-1-document overeenstemmen met de gegevens op het VI-2-uittreksel. Indien samen met een eerder opgesteld VI-2-uittreksel een later opgesteld VI-2-uittreksel wordt overgelegd, controleert de douaneautoriteit of de gegevens op het eerder opgestelde VI-2-uittreksel overeenstemmen met de gegevens op het later opgestelde VI-2-uittreksel, en stempelt zij het laatstgenoemde document af, waarna dat document gelijkwaardig is aan het eerder opgestelde VI-2-uittreksel. De douaneautoriteit brengt aantekeningen aan op de achterzijde van zowel het origineel als de kopie van het VI-1-document of van het eerder opgestelde VI-2-uittreksel. De douaneautoriteit geeft het origineel van het VI-1-document en van alle VI-2-uittreksels terug aan de nieuwe afzender en bewaart de kopieën gedurende ten minste vijf jaar. Bij wederuitvoer van een zending producten naar een derde land behoeft evenwel geen VI-2-uittreksel te worden opgesteld;

c) wanneer een zending wordt gesplitst voordat zij in het vrije verkeer is gebracht, legt de betrokkene het origineel en de kopie van het VI-1-document of van het eerder opgestelde VI-2-uittreksel betreffende deze zending en, voor elke nieuwe zending, het origineel van het later opgestelde VI-2-uittreksel, samen met twee kopieën daarvan, voor aan de douanediensten onder wier toezicht de te splitsen zending is geplaatst. De douaneautoriteit controleert voor elke nieuwe zending of de gegevens op het VI-1-document of op het eerder opgestelde VI-2-uittreksel overeenstemmen met de gegevens op het later opgestelde VI-2-uittreksel. Als dat het geval is stempelt de douaneautoriteit het laatstgenoemde document af, waarna het gelijkwaardig is aan het eerder opgestelde VI-2-uittreksel, en brengt zij aantekeningen aan op de achterzijde van zowel het origineel als de kopie van het VI-1-document of van het eerder opgestelde VI-2-uittreksel. De douaneautoriteit geeft het origineel van het later opgestelde VI-2-uittreksel en het origineel van het VI-1-document of van het eerder opgestelde VI-2-uittreksel terug aan de betrokkene en bewaart een kopie van elk van die documenten gedurende ten minste vijf jaar.

Artikel 24

Gebruik van het VI-1-document voor indirecte invoer

Wanneer een wijn is uitgevoerd uit een derde land op het grondgebied waarvan hij is bereid (hierna „het land van oorsprong” genoemd), naar een ander derde land (hierna „het land van uitvoer” genoemd) voordat hij wordt uitgevoerd naar de Unie, wordt het VI-1-document voor de betrokken wijn geldig geacht voor invoer in de Unie indien het is opgesteld door de bevoegde instanties van het land van uitvoer, zonder verdere analyses, op basis van een VI-1-document of een gelijkwaardig document dat is opgesteld door de bevoegde instanties van het land van oorsprong, mits die wijn:

a) in het land van oorsprong is gebotteld en geëtiketteerd en er niets aan is gewijzigd, of

b) in bulk is uitgevoerd uit het land van oorsprong en in het land van uitvoer is gebotteld en geëtiketteerd, zonder een andere bewerking te hebben ondergaan.

De bevoegde instantie van het land van uitvoer verklaart op het VI-1-document van dat land dat het om een in de eerste alinea bedoelde wijn gaat die aan de in die alinea gestelde voorwaarden voldoet.

Aan het VI-1-document van het land van uitvoer wordt het origineel of een gewaarmerkt afschrift van het VI-1-document of een equivalent daarvan van het land van oorsprong gehecht.

Voor de toepassing van dit artikel zijn de bevoegde instanties van de derde landen die welke zijn opgenomen in de in artikel 51, lid 1, bedoelde lijst.

Artikel 25

Bijzondere voorschriften inzake certificering voor bepaalde soorten wijn

1. Voor likeurwijn en distillatiewijn worden de VI-1-documenten slechts als geldig erkend als een bevoegde instantie die is opgenomen in de in artikel 51, lid 1, bedoelde lijst, in vak 14 de volgende vermelding heeft aangebracht:

„Hierbij wordt bevestigd dat de aan deze wijn toegevoegde alcohol uit wijnbouwproducten is verkregen”.

2. Het VI-1-document mag worden gebruikt om te certificeren dat een ingevoerde wijn een geografische aanduiding draagt overeenkomstig de TRIPS-overeenkomst, de wetgeving van de Unie betreffende geografische aanduidingen of een overeenkomst ter erkenning en bescherming van geografische aanduidingen tussen de Unie en het derde land waaruit de wijn van oorsprong is.

In een dergelijk geval wordt in vak 14 het volgende vermeld:

„Hierbij wordt bevestigd dat de wijn waarop dit document betrekking heeft, in het wijnbouwgebied is geproduceerd en dat de in vak 6 vermelde geografische aanduiding aan deze wijn is toegekend overeenkomstig de voorschriften van het land van oorsprong”.

3. De in de leden 1 en 2 bedoelde certificering in vak 14 gaat vergezeld van:

a) de volledige naam en adresgegevens van de bevoegde instantie die het document afgeeft;

b) de handtekening van een functionaris van de bevoegde instantie;

c) het stempel van de bevoegde instantie.

Artikel 26

Vereenvoudigde procedure

1. Een VI-1-document dat is opgesteld door een wijnproducent in een van de derde landen die bijzondere waarborgen hebben geboden welke door de Unie zijn aanvaard, zoals vermeld in deel IV, afdeling B, van bijlage VII, wordt ten aanzien van de betrokken derde landen beschouwd als een VI-1-document dat is opgesteld door een bevoegde instantie of een aangewezen instantie of dienst, zoals vermeld in de in artikel 51, lid 1, bedoelde lijst, mits die producent individueel door de bevoegde instantie van dat derde land is gemachtigd en door die instantie wordt gecontroleerd.

2. De in lid 1 bedoelde gemachtigde producenten gebruiken de VI-1-documenten en vullen die documenten in, waarbij zij met name opgave doen van:

a) hun naam, adres en registratienummer in een van de derde landen die zijn vermeld in deel IV, afdeling B, van bijlage VII, in vak 1;

b) de naam en het adres van de bevoegde instantie van het derde land die hun een machtiging heeft verleend, in vak 9;

c) ten minste de in artikel 21, onder b), vermelde gegevens in vak 10.

De producenten ondertekenen op de daarvoor bestemde plaats in de vakken 9 en 10 na de woorden „naam en functie van de functionaris” te hebben doorgehaald.

Het stempel en de naam en het adres van de aangewezen instantie of dienst zijn niet vereist.

Artikel 27

Elektronisch document

1. Het VI-1-document kan worden vervangen door een elektronisch document voor de invoer in de Unie van wijnbouwproducten uit derde landen die beschikken over een controlesysteem dat overeenkomstig de tweede alinea door de Unie is aanvaard als gelijkwaardig aan het systeem dat op grond van de wetgeving van de Unie is ingesteld voor dezelfde producten.

Een controlesysteem van een derde land kan worden aanvaard als gelijkwaardig aan het systeem dat door de Unie voor dezelfde producten is ingesteld, indien dit systeem op zijn minst aan de volgende voorwaarden voldoet:

a) het biedt voldoende garanties met betrekking tot de aard, de oorsprong en de traceerbaarheid van de wijnbouwproducten die op het grondgebied van het betrokken derde land worden geproduceerd of verhandeld;

b) het staat borg voor toegang tot de gegevens die in het gebruikte elektronische systeem worden bewaard met betrekking tot de registratie en identificatie van marktdeelnemers, bevoegde instanties en aangewezen instanties en diensten;

c) het garandeert dat de onder b) bedoelde gegevens kunnen worden gecontroleerd in het kader van onderlinge administratieve samenwerking.

Derde landen die beschikken over een controlesysteem dat door de Unie als gelijkwaardig in de zin van de tweede alinea wordt aanvaard, worden opgenomen in de lijst in bijlage VII, deel IV, afdeling C.

2. Het in lid 1 bedoelde elektronische document bevat op zijn minst de informatie die nodig is om het VI-1-document op te stellen, alsmede een unieke administratieve referentiecode die is toegekend door of onder controle van de bevoegde instanties van het derde land van uitvoer. Die code wordt vermeld op de handelsdocumenten die zijn vereist voor de invoer in het douanegebied van de Unie.

3. Het derde land van uitvoer geeft op verzoek van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de goederen in het vrije verkeer zullen worden gebracht, toegang tot het elektronische document of tot de gegevens die voor het opstellen ervan vereist zijn. Als het desbetreffende elektronische systeem niet toegankelijk is, kan ook worden verzocht om die gegevens in papieren vorm.

4. Voor het afleveren en het gebruik van de in artikel 22, lid 1, bedoelde VI-2-uittreksels kan eveneens worden gebruikgemaakt van geautomatiseerde systemen overeenkomstig nadere voorschriften die worden vastgesteld door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten. De inhoud van een elektronisch VI-2-uittreksel is identiek aan die van de papieren versie ervan.

HOOFDSTUK V

IN- EN UITSLAGREGISTER

Artikel 28

Bijhouden van het in- en uitslagregister

1. In afwijking van artikel 147, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 en op voorwaarde dat de in- en uitgeslagen hoeveelheden en de voorraden te allen tijde kunnen worden gecontroleerd aan de hand van voor de financiële boekhouding gebruikte handelsdocumenten, moet het in- en uitslagregister (in dit hoofdstuk „het register” genoemd) niet worden bijgehouden door:

a) marktdeelnemers die uitsluitend wijnbouwproducten in geëtiketteerde recipiënten met een nominale inhoud van ten hoogste 10 liter die zijn voorzien van een sluiting die niet opnieuw kan worden gebruikt, in voorraad hebben of te koop aanbieden, waarbij de totale hoeveelheid niet meer dan 5 liter of 5 kilogram bedraagt in het geval van geconcentreerde druivenmost, al dan niet gerectificeerd, en 100 liter voor alle andere producten;

b) marktdeelnemers die uitsluitend voor verbruik ter plaatse bestemde dranken verkopen.

2. De lidstaten kunnen voorschrijven dat handelaren zonder pakhuis het register moeten bijhouden, in welk geval zij de nodige regels en procedures kunnen vaststellen.

3. De lidstaten stellen een lijst op van de marktdeelnemers die het register moeten bijhouden, en actualiseren die lijst. Indien een dergelijke lijst of register reeds voor andere doeleinden voorhanden is, kan die lijst of dat register ook voor de toepassing van deze verordening worden gebruikt.

4. Het register wordt voor elke onderneming individueel bijgehouden.

Indien kleinhandelszaken die rechtstreeks aan de eindverbruiker verkopen, tot eenzelfde onderneming behoren en worden bevoorraad door een of meer centrale pakhuizen die tot die onderneming behoren, houdt, onverminderd lid 1, onder a), elk van die centrale pakhuizen een register bij met betrekking tot de producten die worden geleverd. Leveringen aan kleinhandelszaken worden in het register ingeschreven als uitgeslagen producten.

5. Het register wordt bijgehouden op de plaats waar de producten zijn opgeslagen.

Op voorwaarde dat de in- en uitgeslagen hoeveelheden en de voorraden te allen tijde op de plaats waar de producten daadwerkelijk zijn opgeslagen, aan de hand van andere bescheiden kunnen worden gecontroleerd, kunnen de bevoegde autoriteiten evenwel toestaan dat:

a) het register in de hoofdvestiging van de onderneming wordt bijgehouden in het geval dat de producten zijn opgeslagen in verschillende pakhuizen van de onderneming die in dezelfde plaatselijke administratieve eenheid of in aangrenzende plaatselijke administratieve eenheden liggen;

b) het register wordt bijgehouden door een gespecialiseerde onderneming.

Artikel 29

In de registers te vermelden verrichtingen

1. Marktdeelnemers die verplicht zijn een register bij te houden, vermelden de door hen toegepaste oenologische procedés, processen en behandelingen, in overeenstemming met de vereisten en oenologische procedés als bedoeld in artikel 78, lid 2, en artikel 80 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 en de bijlagen I A en I D bij Verordening (EG) nr. 606/2009, alsmede de experimentele toepassing van nieuwe oenologische procedés, waarbij een passende verwijzing wordt opgenomen naar de door de betrokken lidstaat overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 606/2009 gegeven toestemming.

2. Indien de volgende verrichtingen plaatsvinden, worden zij vermeld in het register overeenkomstig de artikelen 16 en 17 van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/274, met inbegrip van gepaste verwijzingen naar meldingen aan de bevoegde autoriteiten overeenkomstig artikel 30, lid 2, indien de lidstaten daarin hebben voorzien:

a) correctie van het alcoholgehalte van wijn (punt 40 en aanhangsel 10 van bijlage I A bij Verordening (EG) nr. 606/2009) en verlaging van het suikergehalte in most door membraankoppeling (punt 49 en aanhangsel 16 van bijlage I A bij Verordening (EG) nr. 606/2009);

b) verrijking en verzoeting (delen I A en B van bijlage VIII bij Verordening (EU) nr. 1308/2013; de artikelen 11 en 12 en de bijlagen I D en II van Verordening (EG) nr. 606/2009);

c) aanzuring en ontzuring (delen I C en D van bijlage VIII bij Verordening (EU) nr. 1308/2013; artikel 13 van Verordening (EG) nr. 606/2009 en de punten 12, 13, 46, 48 en 50 van bijlage I A bij die verordening);

d) behandeling met kool voor oenologisch gebruik (punt 9 van bijlage I A bij Verordening (EG) nr. 606/2009);

e) behandeling met kaliumferrocyanide (punt 26 van bijlage I A bij Verordening (EG) nr. 606/2009);

f) behandeling Door elektrodialyse of met kationenwisselaars om de wijnsteen in wijn te stabiliseren of aanzuring door behandeling met kationenwisselaars (de punten 20, 36 en 43 van bijlage I A bij Verordening (EG) nr. 606/2009);

g) toevoeging van dimethyldicarbonaat (dmdc) aan wijn (punt 34 van bijlage I A bij Verordening (EG) nr. 606/2009);

h) gebruik van stukjes eikenhout bij de bereiding van wijn (punt 38 en aanhangsel 9 van bijlage I A bij Verordening (EG) nr. 606/2009);

i) experimentele toepassing van nieuwe oenologische procedés (artikel 4 van Verordening (EG) nr. 606/2009);

j) beheer van in wijn opgelost gas via membraancontactoren (punt 52 van bijlage I A bij Verordening (EG) nr. 606/2009);

k) behandeling met behulp van een membraantechnologie in combinatie met actieve kool (punt 53 van bijlage I A bij Verordening (EG) nr. 606/2009);

l) gebruik van de copolymeren polyvinylimidazol-polyvinylpyr