NL Publicatieblad van de Europese Unie L 239/26

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 16 april 2008

betreffende steunmaatregel C 29/07 (ex N 310/06) die Hongarije voornemens is ten uitvoer te leggen in de vorm van kortlopende exportkredietgaranties voor kmo’s met een beperkte exportomzet

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 1332)

(Slechts de tekst in de Hongaarse taal is authentiek)

(Voor de EER relevante tekst)

(2008/718/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 88, lid 2, eerste alinea,

Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a),

Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken (1), en gezien deze opmerkingen,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

(1) Bij elektronische aanmelding van 17 mei 2006 hebben de Hongaarse autoriteiten de bovengenoemde maatregel (hierna „de maatregel” genoemd) aangemeld overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag. De aanmelding werd aangevuld bij brief van 21 juni 2006, die door de Commissie werd ingeschreven op 22 juni 2006.

(2) Bij schrijven van 1 augustus 2006, 30 oktober 2006 en 30 april 2007 heeft de Commissie om aanvullende gegevens verzocht; deze werden door Hongarije verstrekt bij schrijven van 12 september 2006, 21 maart 2007 en 30 mei 2007, door de Commissie op dezelfde dagen ingeschreven.

(3) Bij brief van 18 juli 2007 (hierna „het besluit tot inleiding van de procedure” genoemd) heeft de Commissie Hongarije in kennis gesteld van haar besluit tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag ten aanzien van de maatregel.

(4) Het besluit van de Commissie tot inleiding van de procedure is in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt (2). De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd hun opmerkingen over de betrokken steunmaatregel te maken.

(5) De Commissie heeft geen opmerkingen van belanghebbenden ontvangen. De Hongaarse autoriteiten reageerden bij brief van 21 september 2007.

2. BESCHRIJVING VAN DE MAATREGEL

2.1. Doelstelling

(6) Het doel van de maatregel is kortlopende exportkredietgaranties te verstrekken voor de financiering van exporttransacties van kmo’s (3) met een jaarlijkse exportomzet van minder dan 2 miljoen euro (hierna „kmo’s met een beperkte exportomzet” genoemd). Hongarije wil de maatregel ten uitvoer leggen op grond van punt 2.5 van de mededeling van de Commissie aan de lidstaten ingevolge artikel 93, lid 1, van het EG-Verdrag inzake de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag op kortlopende exportkredietverzekering (4) (hierna „de mededeling betreffende kortlopende exportkredietverzekering” of „de mededeling” genoemd).

2.2. Voorwaarden van de garantie

(7) De garantie met betrekking tot de terugbetaling van een lening kan worden verleend: a) aan een klein of middelgroot binnenlands exportbedrijf met een beperkte exportomzet, zodat dat bedrijf een betere kans heeft om een lening te krijgen bij een commerciële bank. In een dergelijk geval liggen de risico’s direct bij de verkoper (dat wil zeggen het kleine of middelgrote exportbedrijf) of indirect bij de afnemer; b) aan een buitenlandse afnemer die goederen en diensten afneemt van een klein of middelgroot binnenlands exportbedrijf met een beperkte exportomzet, zodat die afnemer een betere kans heeft om een lening te krijgen bij een commerciële bank. In een dergelijk geval liggen de risico’s direct bij de afnemer. Er gelden geen restricties ten aanzien van het land van de afnemer, dat wil zeggen dat deze gevestigd mag zijn in een van de landen die in de bijlage bij de mededeling worden genoemd of een ander land. Er gelden evenmin restricties wat de grootte van de buitenlandse afnemer betreft (dit mag een groot bedrijf zijn).

(8) De Hongaarse autoriteiten verklaren dat de garantie in beide gevallen een exporttransactie moet dekken. De maximale looptijd van de garantie is twee jaar.

(9) Het bedrag van de garantie mag niet hoger zijn dan 70 % van de waarde van de exportovereenkomst (waarop een voorschot van tenminste 15 % in mindering is gebracht) of 70 % van de onderliggende lening.

(10) Kleine en middelgrote exportbedrijven met een beperkte exportomzet komen niet in aanmerking voor een garantie wanneer zij verwikkeld zijn in een faillissements- of liquidatieprocedure of een procedure van buitengewoon beheer. Er is geen informatie over dergelijke restricties met betrekking tot garanties die worden verleend aan buitenlandse afnemers.

(11) In het geval van garanties die betrekking hebben op binnenlandse risico’s (dat wil zeggen garanties voor kleine of middelgrote exportbedrijven) is de vergoeding afhankelijk van de kredietwaardigheid van het kleine of middelgrote exportbedrijf en wordt deze vastgesteld op basis van een rating met vijf niveaus, die gebaseerd is op zowel objectieve criteria als een subjectieve evaluatie en vastgesteld wordt volgens de bij commerciële banken gebruikelijke methode.

(12) In het geval van garanties die betrekking hebben op buitenlandse risico’s (dat wil zeggen garanties voor de buitenlandse afnemer) worden de afnemers naar gelang van de risico’s in categorieën ingedeeld.

(13) De Hongaarse autoriteiten hebben gespecificeerd dat de garantievergoeding ongeveer 0,5 %-2,0 % per jaar bedraagt.

(14) Voorts is een eenmalige beheersvergoeding van 0,1 % van het gegarandeerde bedrag verschuldigd.

(15) Volgens de Hongaarse autoriteiten dekken de inkomsten uit de vergoedingen de bedrijfskosten van de regeling en de garantieclaims. De vergoedingen worden op driemaandelijkse basis herzien.

(16) De Hongaarse autoriteiten hebben ook gespecificeerd dat dekking voor dit type risico niet beschikbaar is op de Hongaarse markt. Om dit te staven heeft Hongarije verklaringen overgelegd van twee Hongaarse commerciële banken die internationaal actief zijn; daaruit blijkt dat het verstrekken van garanties voor de financiering van exportactiviteiten van kmo’s met een beperkte jaarlijkse exportomzet de marktactiviteiten van commerciële banken niet verstoort en hun bereidheid om risico’s te nemen versterkt. Voorts heeft Hongarije verklaringen overgelegd van twee grote internationale exportkredietverzekeraars en een nationale kredietverzekeraar; daaruit komt naar voren dat er sprake is van een lacune en dat zij niet actief zijn in dit segment van de markt.

2.3. Uitvoerende instantie

(17) De garantie wordt verstrekt door Eximbank Hungary (hierna „Eximbank” genoemd), een volledig door de staat gecontroleerde exportkredietverstrekker.

(18) Alle verplichtingen van Eximbank uit hoofde van de maatregel worden door de staat gewaarborgd.

2.4. Rechtsgrond

(19) De maatregel is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Wet XLII van 1994 betreffende de Hongaarse Export-Import Bank Corporation en de Credit Insurance Corporation, alsmede op de artikelen 1, lid 2, en 11/A, lid 13, van overheidsdecreet 85/1998 (V.6.).

2.5. Begroting

(20) Het totale door Eximbank gedurende de tweejarige looptijd van de maatregel aan garanties te verstrekken bedrag is 15 miljard HUF (60 miljoen euro).

2.6. Looptijd

(21) De looptijd van deze maatregel is beperkt tot twee jaar, te rekenen vanaf het tijdstip dat de Commissie toestemming verleent.

2.7. Redenen voor het inleiden van de formele onderzoeksprocedure

(22) In het besluit tot inleiding van de procedure verklaarde de Commissie dat ten aanzien van de maatregel twijfel was ontstaan, omdat de door Eximbank te verstrekken exportgarantie en de onder de mededeling vallende exportkredietverzekering op verschillende punten van elkaar leken te verschillen: a) Zij hebben betrekking op verschillende soorten risico’s. Exportkredietverzekeringen hebben altijd betrekking op risico’s die verband houden met de afnemer (dat wil zeggen het risico dat de afnemer de leverancier niet betaalt), terwijl de door Eximbank aan kmo’s met een beperkte exportomzet te verstrekken garanties betrekking hebben op het risico dat de exporteur zelf een lening niet kan terugbetalen, en dus in feite exportactiviteiten ondersteunen van kmo’s met een beperkte exportomzet en niet uitsluitend verband houden met de risico’s van de afnemer. De garantie van Eximbank kan ook voor de afnemer worden gegeven (waaronder grote bedrijven); in dit geval dekt deze de risico’s die verband houden met de afnemer. Deze risico’s omvatten ook het niet-terugbetalen van een commerciële lening die door de afnemer is opgenomen, terwijl een exportkredietverzekering de risico’s dekt die verband houden met het niet-betalen van aangekochte goederen of diensten door een buitenlandse afnemer. De buitenlandse afnemer kan dus dankzij de verstrekte garantie gunstigere leningen afsluiten; een exportkredietverzekering heeft niet hetzelfde effect. b) In Hongarije gelden voor de twee betrokken activiteiten duidelijk van elkaar onderscheiden rechtskaders: een garantie is een financiële dienst die uitsluitend door financiële instellingen kan worden verstrekt, terwijl een verzekering uitsluitend kan worden gegeven door een verzekeraar in de zin van de Verzekeringswet. Dit is wellicht de reden waarom de exportkredietverzekeraars hebben verklaard dat zij niet actief zijn in het segment exportkredietgaranties (de wet verbiedt hen namelijk dit te doen). De verklaringen van twee Hongaarse banken zijn ook dubbelzinnig, omdat de garantie van Eximbank de risico’s die zij zonder die garantie lopen, vermindert en zij bijgevolg van de maatregel lijken te profiteren.

(23) Indien de mededeling niet van toepassing is, kan de maatregel worden ingedeeld als staatssteun die direct verband houdt met de export (zowel naar landen binnen als buiten de Gemeenschap), hetgeen niet verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. De Commissie heeft exportsteun in de intracommunautaire handel altijd scherp veroordeeld en steun voor de export naar landen buiten de Gemeenschap kan de concurrentie ook binnen de Gemeenschap verstoren.

(24) Tot slot, zelfs als de exportkredietverzekering en de garantie van Eximbank hetzelfde resultaat zouden hebben en de mededeling van toepassing was, dan zouden bepaalde punten van zorg toch blijven bestaan. Sinds de maatregel N 488/06 — „Exportkredietverzekering voor kmo’s met een beperkte exportomzet” op 22 januari 2007 voor een periode van twee jaar door de Commissie werd goedgekeurd, verleent MEHIB (de andere volledig door de staat gecontroleerde Hongaarse exportkredietverstrekker) kortlopende exportkredietverzekeringen voor de risico’s van kmo’s met een beperkte exportomzet, en is dit type dekking dus op de markt te vinden. Verder kan het feit dat twee door de staat ondersteunde exportkredietverstrekkers in dit segment diensten aanbieden en een klantenbestand opbouwen, andere bedrijven ervan weerhouden deze markt te betreden.

3. OPMERKINGEN VAN HONGARIJE

(25) De Commissie heeft geen opmerkingen van derden ontvangen over het besluit tot inleiding van de procedure. De opmerkingen van de Hongaarse autoriteiten kunnen als volgt worden samengevat: a) Hongarije is het ermee eens dat de verzekering altijd met de afnemer verband houdende risico’s dekt, terwijl de garantie die Eximbank een klein of middelgroot exportbedrijf verstrekt, de risico’s dekt van niet-betaling door de exporteur zelf. Hongarije is echter van mening dat de risico’s zelfs in dat geval voornamelijk verband houden met de afnemer, aangezien de terugbetaling van een lening door een klein of middelgroot exportbedrijf voornamelijk afhankelijk is van de vraag of de afnemer voor de gekochte goederen betaalt. b) Hongarije geeft toe dat er verschillen zijn tussen de risico’s die worden gedekt door de exportkredietverzekering en de risico’s die worden gedekt door de garantie van Eximbank aan de buitenlandse afnemer. Verder verwijst Hongarije naar de bij commerciële banken gebruikelijke methode die inhoudt dat garanties gunstiger worden beoordeeld dan verzekeringen als onderpand voor leningen, omdat verzekeraars vaak weigeren uit te betalen onder verwijzing naar een commercieel geschil. c) Hongarije wijst erop dat het verklaringen van verzekeraars heeft ingediend die de Commissie al eens heeft aanvaard in de context van maatregel N 488/2006. Hongarije geeft verder toe dat commerciële banken dankzij de garantie van Eximbank minder risico’s lopen, en dat de banken om die reden hun verklaringen hebben ingediend als belanghebbenden. d) Hongarije wijst erop dat de regeling met betrekking tot een en dezelfde transactie niet parallel zou worden toegepast met de reeds bestaande maatregel inzake exportkredietverzekering N 488/06. Hongarije heeft ook benadrukt dat één exportkredietverstrekker niet voldoende is voor alle kmo’s met een beperkte exportomzet en dat dit kan leiden tot een schadelijke vorm van selectie. Hongarije stelt tevens dat commerciële banken dankzij de garantieregeling van Eximbank ervaring op kunnen doen met de betrokken risico’s en in twee tot drie jaar een commerciële markt voor exportkredietgaranties op kunnen bouwen. e) Hongarije stelt bovendien dat de regels voor middellang- en langlopende exportkredieten (5) mede van toepassing zijn op exportkredietverzekeringen, -garanties en herfinanciering. Het is derhalve onjuist de mededeling betreffende kortlopende exportkredietverzekering zodanig te interpreteren dat deze slechts betrekking heeft op verzekeringen en niet op andere kortlopende transacties, aangezien dat discriminerend zou zijn voor exportkredietgaranties verlenende instellingen.

4. BEOORDELING VAN DE MAATREGEL

(26) De kennisgeving betreft slechts een deel van de publieke activiteiten van Eximbank, namelijk de garantieregeling voor exportovereenkomsten. De beoordeling van deze garantieregeling laat eventuele standpunten van de Commissie ten aanzien van de algemene relatie tussen de staat en Eximbank of ten aanzien van enig ander product van Eximbank onverlet.

4.1. Toepasbaarheid mededeling betreffende kortlopende exportkredietverzekering

(27) De argumenten die de Hongaarse autoriteiten aanvoeren (in overweging 25 hierboven samengevat) nemen de initiële twijfel van de Commissie niet weg. Met name: a) Volgens het besluit tot inleiding van de procedure houden garanties van Eximbank voor kmo’s met een beperkte exportomzet, in tegenstelling tot exportkredietverzekeringen, niet exclusief verband met de risico’s van de afnemer. Dit verschil lijkt te worden bevestigd door de Hongaarse autoriteiten, aangezien het risico dat een lening niet wordt terugbetaald door het kleine of middelgrote exportbedrijf niet exclusief, maar wel voornamelijk verband houdt met de afnemer. b) Volgens het besluit tot inleiding van de procedure was er ook een verschil tussen de risico’s die worden gedekt door de garantie van Eximbank aan de buitenlandse afnemer en de risico’s die door de exportkredietverzekering worden gedekt. De argumenten die de Hongaarse autoriteiten aanvoeren, weerleggen dit niet. c) Overeenkomstig het besluit tot inleiding van de procedure zijn de verklaringen van commerciële verzekeraars dat zij niet actief zijn in dit specifieke segment van de markt voor garanties, niet relevant, omdat zij volgens de wet ook geen garanties mogen verstrekken. In zaak N 488/06 waren deze verklaringen wel relevant, omdat die maatregel betrekking had op kortlopende exportkredietverzekeringen. d) In het besluit tot inleiding van de procedure wordt gesteld dat, ook al worden de beide instrumenten (garantie en verzekering) niet met betrekking tot een en dezelfde transactie toegepast, een tweede maatregel Hongaarse kmo’s met een beperkte exportomzet toch verdere voordelen zou kunnen bieden. Dit lijkt te worden bevestigd door het feit dat de Hongaarse autoriteiten hebben aangegeven dat commerciële banken over het algemeen eerder bereid zijn een garantie als onderpand te aanvaarden, hetgeen betekent dat de beschikbaarheid van dergelijke garanties aanvullende voordelen met zich brengt voor de kmo’s. e) De door Hongarije genoemde regels inzake middellang- en langlopende exportkredieten zijn gebaseerd op de Verdragsbepalingen met betrekking tot de buitenlandse handel (artikel 132 van het Verdrag). Zoals het Hof van Justitie heeft bevestigd, vormen zij derhalve geen beletsel voor de toepassing van de bepalingen betreffende staatssteun in het EG-Verdrag (6). Bovendien beoogt de mededeling betreffende kortlopende exportkredietverzekering een einde te maken aan de verstoring van de mededinging door staatssteun in de sector exportkredietverzekering wanneer sprake is van concurrentie tussen publieke en particuliere exportkredietverzekeraars, dat wil zeggen dat de mededeling alleen betrekking heeft en van toepassing is op verzekeringen.

(28) De opmerkingen van de Hongaarse autoriteiten bevestigen de interpretatie die is toegelicht in het besluit tot inleiding van de procedure, namelijk dat de door Eximbank te verlenen garantie op belangrijke punten verschilt van een exportkredietverzekering. De maatregel kan derhalve niet worden beoordeeld op basis van de mededeling betreffende kortlopende exportkredietverzekering.

4.2. De vraag of er sprake is van staatssteun

(29) Aangezien de maatregel niet kan worden beoordeeld op basis van de mededeling betreffende kortlopende exportkredietverzekering, moet worden nagegaan of de maatregel kan worden beschouwd als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag (7).

(30) Een maatregel valt binnen het toepassingsgebied van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag wanneer aan elk van de volgende vier criteria is voldaan: — de maatregel is uit staatsmiddelen bekostigd; — de maatregel biedt de begunstigde een selectief voordeel; — de maatregel beïnvloedt het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig; — de maatregel dreigt de mededinging te vervalsen.

(31) De maatregel moet aan de staat worden toegerekend, aangezien deze ten uitvoer wordt gelegd door een exportkredieten verlenend agentschap dat volledig in staatsbezit is en met staatsmiddelen is opgezet; ook worden transacties uitgevoerd op grond van overheidsverordeningen en gelden tegengaranties van de staat voor de verschillende soorten risico’s.

(32) De garantievergoeding wordt vastgesteld op basis van een risicobeoordelingssysteem, wat normaal resulteert in hogere kosten voor risicovollere cliënten. In dit verband moet worden opgemerkt dat het risicobeoordelingssysteem voor binnenlandse risico’s rekening houdt met een groot aantal factoren, maar voor buitenlandse risico’s slechts met één criterium, namelijk het land van de afnemer.

(33) De Hongaarse autoriteiten voeren aan dat de in rekening te brengen vergoedingen in overeenstemming zijn met de markttarieven van internationale commerciële verzekeraars of borgstellers voor dit type risico’s. Hongarije heeft echter niet aangetoond (bijvoorbeeld door middel van onafhankelijke gegevens of een onafhankelijk onderzoek) dat de vergoedingen uit hoofde van de risicobeoordeling marktconform zijn.

(34) De bewering dat de garantievergoedingen de bedrijfskosten van de regeling en de garantieclaims dekken, moet worden gezien als een positief aspect. Deze bewering wordt door Hongarije niet gestaafd.

(35) Verder voeren de Hongaarse autoriteiten aan dat dekking voor dit type risico niet beschikbaar is op de Hongaarse markt. De betrokken maatregel biedt derhalve ook een economisch voordeel, omdat er een garantie wordt verstrekt die niet beschikbaar is op de markt.

(36) De Hongaarse autoriteiten hebben geen opmerkingen ingediend over deze aspecten. De Commissie is dan ook van mening dat de maatregel de begunstigden een economisch voordeel biedt.

(37) De maatregel is selectief, aangezien deze alleen betrekking heeft op exporttransacties van kmo’s met een beperkte exportomzet en omdat de jaarlijkse begroting een algemene limiet stelt op de hoogte van de garantie die door Eximbank kan worden verstrekt en waarvoor de staat een tegengarantie kan geven.

(38) De maatregel kan gevolgen hebben voor de concurrentie en het handelsverkeer tussen de lidstaten, aangezien deze direct verband houdt met de exporttransacties van kmo’s met een beperkte exportomzet. Voorts is intracommunautaire export niet uitgesloten.

(39) De maatregel moet derhalve worden beschouwd als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag.

4.3. Verenigbaarheid van de steun

(40) Staatssteun kan als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden beschouwd wanneer die in aanmerking komt voor een van de uitzonderingen waarin het EG-Verdrag voorziet. Artikel 87, lid 2, voorziet in automatische uitzonderingen op het algemene verbod op staatssteun; het is echter duidelijk dat in dit geval geen van deze uitzonderingen van toepassing is.

(41) In artikel 87, lid 3, worden vier gevallen genoemd waarin staatssteun kan worden beschouwd als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt. Artikel 87, lid 3, onder a), heeft betrekking op steun ter bevordering van de economische ontwikkeling van achtergestelde streken. In dit verband moet erop worden gewezen dat de voorwaarden voor de garantie niet zijn aangepast aan het ontwikkelingsniveau van de achtergestelde regio waar het kleine of middelgrote exportbedrijf actief is. Ook geldt de maatregel voor het volledige grondgebied van Hongarije, terwijl volgens de geldende regionale-steunkaart 2007-2013 voor Hongarije (8) het land niet volledig in aanmerking komt voor steun in het kader van artikel 87, lid 3, onder a). De maatregel voldoet ook niet aan de andere voorwaarden van de Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2007-2013 (9). Bijgevolg is deze vrijstelling in dit geval niet van toepassing.

(42) Artikel 87, lid 3, onder b), bepaalt dat steun om de verwezenlijking van een belangrijk project van gemeenschappelijk Europees belang te bevorderen of een ernstige verstoring in de economie van een lidstaat op te heffen, als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden beschouwd. Deze bepaling is in dit geval niet toepasbaar. Ook artikel 87, lid 3, onder d), betreffende steun om de cultuur en de instandhouding van het culturele erfgoed te bevorderen, is niet van toepassing.

(43) Artikel 87, lid 3, onder c), bepaalt dat steun om bepaalde vormen van economische bedrijvigheid of van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden beschouwd, mits de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. De Commissie heeft diverse richtsnoeren en mededelingen uitgewerkt waarin de uitvoering van dit artikel wordt toegelicht. Aangezien geen van deze bepalingen toepasbaar is op dit specifieke geval, moet alle staatssteun in verband met de onderhavige maatregel direct worden beoordeeld op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het Verdrag.

(44) In deze context moet erop worden gewezen dat er reeds een exportverzekeringsregeling is voor exporttransacties van kmo’s met een beperkte exportomzet en dat die regeling al door de Commissie is goedgekeurd (10) overeenkomstig de bepalingen van de mededeling betreffende kortlopende exportkredietverzekering. De Commissie is van mening dat Hongarije niet de noodzaak heeft aangetoond van een aanvullend instrument voor exporttransacties van kmo’s met een beperkte exportomzet.

(45) Voorts moet eraan worden herinnerd dat de Commissie exportsteun in de intracommunautaire handel in principe altijd scherp heeft veroordeeld, aangezien exportsubsidies directe gevolgen kunnen hebben voor de mededinging tussen potentiële concurrerende leveranciers van goederen en diensten. Aangezien exportsteun nauw en onlosmakelijk verband houdt met de betrokken handelstransactie, mag worden aangenomen dat deze de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt, aanzienlijk zal beïnvloeden. In eerdere beschikkingen (11) heeft de Commissie duidelijk aangegeven dat garanties die onder de marktprijs worden verstrekt in de context van exportovereenkomsten binnen de Gemeenschap, exportsteun vormen die niet verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. Verder kan ook steun van de lidstaten voor hun export naar landen buiten de Gemeenschap de mededinging binnen de Gemeenschap beïnvloeden.

5. CONCLUSIE

(46) Om de hierboven uiteengezette redenen luidt de conclusie van de Commissie dat de maatregel staatssteun is in de zin van artikel 87, lid 1 van het EG-Verdrag. Aangezien de maatregel de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid of van bepaalde regionale economieën niet vergemakkelijkt zonder de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt zodanig te veranderen dat het gemeenschappelijk belang daardoor wordt geschaad, kan de maatregel niet worden gerechtvaardigd op grond van artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag en is deze derhalve niet verenigbaar met de gemeenschappelijke markt. Aangezien de maatregel nog niet ten uitvoer is gelegd, hoeft er geen staatssteun te worden teruggevorderd,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De staatssteun die Hongarije voornemens is ten uitvoer te leggen in de vorm van kortlopende exportkredietgaranties voor kmo’s met een beperkte exportomzet is niet verenigbaar met de gemeenschappelijke markt.

De steunmaatregel mag bijgevolg niet ten uitvoer worden gelegd.

Artikel 2

Hongarije deelt de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van deze beschikking mee welke maatregelen het heeft genomen om aan de beschikking te voldoen.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de Republiek Hongarije.

Gedaan te Brussel, 16 april 2008. Voor de Commissie Neelie KROES Lid van de Commissie

(1) PB C 234 van 6.10.2007, blz. 18.

(2) Idem.

(3) Als gedefinieerd in de Hongaarse wet XXXIV van 2004. Deze definitie van kmo’s is in overeenstemming met de relevante criteria vervat in de aanbeveling van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB L 124 van 20.5.2003, blz. 36).

(4) PB C 281 van 17.9.1997.

(5) Richtlijn 98/29/EG van de Raad van 7 mei 1998 betreffende de harmonisatie van de voornaamste bepalingen inzake de exportkredietverzekering op middellange en lange termijn.

(6) Zaak C-142/87, België/Commissie (Tubemeuse), Jurispr. 1990, blz. I-959, punt 32.

(7) De Commissie merkt op dat de regeling niet valt onder de mededeling betreffende staatssteun in de vorm van garanties (PB C 71 van 11.3.2000). Volgens punt 1.2 van de mededeling betreffende staatssteun in de vorm van garanties is die niet van toepassing op exportkredietgaranties. Aangezien de maatregel garantie biedt in geval van niet-betaling van leningen die zijn aangegaan om een exporttransactie te financieren, is de mededeling betreffende staatssteun in de vorm van garanties volgens de Commissie niet van toepassing.

(8) N 487/06 — brief van de Commissie van 13.9.2006, PB C 256 van 24.10.2006, blz. 7.

(9) PB C 54 van 4.3.2006, blz. 13.

(10) Staatssteun N 488/06.

(11) Beschikking van de Commissie van 17 mei 1982 betreffende de rentesubsidies ten behoeve van kredieten voor export uit Frankrijk naar Griekenland na de toetreding van het laatstgenoemde land tot de Europese Economische Gemeenschap (PB L 159 van 10.6.1982, blz. 44); Beschikking van de Commissie van 27 juni 1984 betreffende het voornemen van de Franse Regering tot toekenning van een speciale koersgarantie aan Franse exporteurs met betrekking tot de aanbesteding van een elektrische centrale in Griekenland (PB L 230 van 28.8.1984, blz. 25).