*****

VERORDENING (EEG) Nr. 1613/90 VAN DE COMMISSIE

van 13 juni 1990

tot instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van kogellagers met een grootste uitwendige diameter van niet meer dan 30 mm, van oorsprong uit Thailand

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 11,

Na overleg in het krachtens de voornoemde verordening ingestelde Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) In juni 1988 kondigde de Commissie met een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de inleiding aan van een anti-dumpingprocedure ten aanzien van de invoer in de Gemeenschap van kogellagers met een grootste uitwendige diameter van niet meer dan 30 mm (hierna kogellagers genoemd), van oorsprong uit Thailand, en startte zij een onderzoek.

(2) Het onderzochte produkt valt onder GN-code 8482 10 10.

(3) De procedure werd geopend na een klacht welke in december 1987 door de Federatie van Europese verenigingen van lagerfabrikanten (FEBMA) uit naam van producenten die het grootste deel van de kogellagerproduktie in de Gemeenschap voor hun rekening nemen, was ingediend. Het bij deze klacht gevoegde bewijsmateriaal betreffende de dumping van kogellagers van oorsprong uit Thailand en de daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade werd voldoende geacht om de opening van een procedure te rechtvaardigen.

(4) De Commissie heeft de naar haar weten betrokken exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van het land van uitvoer en de klagers hiervan officieel in kennis gesteld en heeft de rechtstreeks betrokken partijen in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om te worden gehoord.

Alle bekende exporteurs en importeurs, de meerderheid van de producenten in de Gemeenschap, vertegenwoordigd door de klager, hebben hun standpunt schriftelijk bekendgemaakt.

(5) De Commissie heeft alle inlichtingen die zij voor een voorlopige vaststelling nodig achtte ingewonnen en geverifieerd en heeft onderzoekingen verricht ten kantore van:

a) Producenten van de Gemeenschap

- FAG Kugelfischer Georg Schaefer KGaA, Schweinfurt, Duitsland

- Georg Mueller Nuernberg AG, Nuernberg, Duitsland

- Gebrueder Reinfurt GmbH & Co. KG, Wuerzburg, Duitsland

- SKF Industrie SpA, Turijn, Italië

- SKF Roulements Spécialisés (ADR), Thomery, Frankrijk

- SKF France, Clamart, Frankrijk

- ROL Rolamentos Portugueses SARL, Caldas da Rainha, Portugal

b) Thaise producenten/exporteurs

- NMB Thai Ltd, Ayutthaya, Thailand

- Pelmec Thai Ltd, Bang Pa-in, Ayutthaya, Thailand

Deze twee ondernemingen zijn volledig eigendom van Minebea Co. Ltd, Tokio, Japan, bij welke onderneming de Commissie ook een onderzoek ter plaatse heeft ingesteld

c) Importeurs

- NMB GmbH, Neu Isenburg, Duitsland

- NMB Italia, Mazzo di Rho, Milaan, Italië

- NMB (UK) Ltd, Bracknell, Verenigd Koninkrijk.

(6) Het dumpingonderzoek bestreek het tijdvak van 1 april 1987 tot en met 31 maart 1988 (het onderzoektijdvak).

(7) Dat bij dit onderzoek de normale termijn werd overschreden is te wijten aan de hoeveelheid en de ingewikkeldheid van de in eerste instantie verzamelde en onderzochte gegevens en aan de omstandigheid dat voor de voltooiing van het onderzoek verwante problemen moesten worden bestudeerd waarvan bij de aanvang van de procedure niet was te voorzien dat zij aan de orde zouden komen.

B. HET PRODUKT

(8) De betrokken produkten zijn kogellagers met een grootste uitwendige diameter van niet meer dan 30 mm van GN-code 8482 10 10.

(9) In technisch opzicht dekt de omschrijving van de onderzochte kogellagers een groot aantal standaardtypen, alle met verschillende accessoires te verkrijgen, plus veel volgens de specificatie van de klant gemaakte bijzondere typen. Binnen deze produktomschrijving wordt soms onderscheid gemaakt tussen de zogenaamde mini- en instrumentlagers en de kleine standaardlagers. In wezen zijn de fysieke hoedanigheden echter gelijk en kan er tussen de lagers geen duidelijke scheidingslijn worden getrokken.

(10) De onderzochte lagers bestaan voornamelijk uit een binnen- en een buitenring (gewoonlijk in chroomstaal, maar ook wel in roestvrij staal), een kooi en een wisselend aantal kogels. Naar gelang van de eisen van de klant kunnen metalen beschermplaten of rubberen afsluitingen worden toegevoegd. Er worden allerlei smeervetten gebruikt. De lagers dienen om de wrijving te verminderen en zo machineonderdelen sneller en soepeler te laten functioneren. Zij vinden vooral toepassing in consumentenelektronica, huishoudelijke apparaten en apparatuur voor kantoorautomatisering.

(11) Kogellagers zijn een tussenprodukt dat wordt gebruikt bij het monteren van consumptie- en kapitaalgoederen of als reserveonderdeel. De vraag naar kogellagers is dan ook rechtstreeks afhankelijk van de vraag naar het eindprodukt (bij voorbeeld wasmachines, stofzuigers, videorecorders, ventilatoren en kleine elektrische motoren). In het algemeen maakt de prijs van kleine kogellagers slechts een zeer gering deel van de kostprijs van het eindprodukt uit.

C. DUMPING

i) Normale waarde

(12) De rechtstreekse verkoop van het soortgelijke produkt op de binnenlandse markt is bijzonder klein. In het onderzoektijdvak bedroeg hij niet meer dan 62 650 stuks, tegen 31,5 miljoen stuks in de Gemeenschap. Dit vrijwel ontbreken van verkoop op de binnenlandse markt vloeit voort uit een overeenkomst tussen Minebea Co. Ltd en de Thaise Regering, volgens welke NMB Thai en Pelmec Thai verplicht zijn hun produktie bijna volledig te exporteren om voor subsidiëring in aanmerking te komen. De binnenlandse verkoop die slechts 0,2 % van de totale verkoop in de Gemeenschap bedraagt, ligt ver beneden de 5 % van de naar de Gemeenschap uitgevoerde hoeveelheid, welk cijfer de Commissie in voorgaande gevallen heeft vastgesteld. De Commissie was dan ook van oordeel dat deze verkoop te gering was om als representatief te worden beschouwd en heeft de normale waarde van alle modellen vastgesteld aan de hand van de aangenomen waarde. De aangenomen waarde werd vastgesteld aan de hand van de vaste en variabele kosten in het land van oorsprong van materialen en fabricage voor de naar de Gemeenschap uitgevoerde typen, vermeerderd met een redelijk bedrag voor verkoop-, administratie- en andere algemene kosten en winst.

(13) Wat de kosten van materialen en fabricage betreft, hebben de exporteurs actuele informatie per type verschaft. Deze gegevens bleken bij verificatie overeen te stemmen met de boekhouding van de ondernemingen. Bij vergelijking van de kosten in het onderzoektijdvak (1 april 1987 tot en met 31 maart 1988) en in de twee boekjaren die gedeeltelijk binnen dit tijdvak vallen (1 oktober 1986 tot en met 30 september 1987 en 1 oktober 1987 tot en met 30 september 1988) kwam bij Pelmec echter een duidelijke afwijking aan het licht. De kostprijs per stuk is in het eerste en het tweede boekjaar bijna gelijk, maar ligt in het onderzoektijdvak dat de tweede helft van het boekjaar 1987 bestrijkt en de eerste helft van het jaar 1988 (de rekeningen van deze zes maanden waren niet gecontroleerd) aanmerkelijk lager, daar de kosten van de onderneming in de twee halve boekjaren buiten het onderzoektijdvak veel hoger zouden zijn geweest.

De Commissie heeft onderzocht of deze afwijkingen nog als »normaal" kunnen worden beschouwd dan wel moeten worden gecorrigeerd om het onderzoektijdvak representatief te houden. In het laatste geval moeten de kosten van materialen en fabricage worden verhoogd met een bedrag dat de verhouding weergeeft tussen de kostprijs per stuk in het onderzoektijdvak en de kostprijs per stuk in de boekjaren 1987 en 1988. Het werd echter niet dienstig geacht deze correctie in het kader van de voorlopige berekeningen aan te brengen.

(14) De verkoop- en administratiekosten en de andere algemene uitgaven van de twee ondernemingen werden, zoals door hen opgegeven, op 7 % van de verkoopprijs vastgesteld.

(15) Wat de winstmarge betreft, hebben de twee producenten/ondernemingen die aan de procedure hebben meegewerkt, voorgesteld het cijfer van 6 % aan te houden bovenop de produktiekosten, zoals bij een voorgaande anti-dumpingprocedure ten aanzien van de invoer van dezelfde produkten van oorsprong uit Thailand (1) is gebeurd.

Dit voorstel kan niet worden aanvaard. Wanneer de exporteurs op de binnenlandse markt geen representatieve hoeveelheden van het soortgelijke produkt hebben verkocht (als in onderhavig geval), en wanneer andere producenten of exporteurs evenmin het soortgelijke produkt op de binnenlandse markt hebben verkocht (wat hier eveneens het geval is), dan dient de winstmarge volgens Verordening (EEG) nr. 2423/88 te worden berekend

»door deze te relateren aan de door de exporteur of andere producenten of exporteurs in dezelfde tak van handel in het land van oorsprong of uitvoer verrichte verkopen, of op elke andere redelijke grondslag" (artikel 2, lid 3, onder b) ii) laatste deel).

De exporteurs hebben tijdens het onderzoek gegevens verstrekt over winstmarges van andere ondernemingen in Thailand die zich met het soortgelijke produkt bezighouden of in dezelfde sector werkzaam zouden zijn. Deze gegevens kunnen in het onderhavige geval niet als relevant worden beschouwd, daar geen van de ondernemingen die hetzelfde produkt verkopen, producenten of exporteurs waren, en de producenten of exporteurs van andere produkten niet in dezelfde sector werkzaam waren. De enige mogelijkheid die voor de Commissie nog overbleef was »elke andere redelijke grondslag" te gebruiken.

In deze omstandigheden schijnt het aangewezen als »redelijke grondslag" de winst aan te houden die NMB Thai maakt op bepaalde lagers die uit Thailand worden uitgevoerd, maar weer in dit land worden ingevoerd door een onafhankelijke onderneming die deze in disk-drives inbouwt. Drie door NMB Thai vervaardigde lagertypen worden door deze onafhankelijke onderneming weer in Thailand ingevoerd. De goederen worden eerst door NMB Thai naar Minebea Singapore verzonden, dan verkocht aan een te Singapore gevestigd filiaal van de onafhankelijke onderneming (de eerste onafhankelijke afnemer), die ze vervolgens terugverkoopt aan de fabriek in Thailand (facturen en vracht volgen dezelfde weg). De verkoop vindt via deze omweg plaats om te voldoen aan de voorschriften van de in punt 12 genoemde subsidiëringsovereenkomst tussen Minebea en de Thaise Regering. Het merendeel van deze lagers zijn reeds vanaf het begin bestemd voor afzet in Thailand. Voorts zijn de betrokken hoeveelheden zeer groot: de totale verkoop van de drie typen samen beliep in het onderzoektijdvak meer dan 7 miljoen stuks. Dit komt neer op bijna een kwart van de totale afzet van de exporteurs in de Gemeenschap.

De winst (kostprijs per stuk/verkoopprijs) van de Minebea Groep op bovenstaande transactie met een onafhankelijk afnemer te Singapore bedraagt, op basis van het gewogen gemiddelde, 96 %. Deze winst wordt echter gemaakt door NMB, die gewoonlijk een hoger rendement behaalt dan Pelmec, terwijl de overgrote meerderheid van de naar de Gemeenschap uitgevoerde lagers van Pelmec afkomstig is. In dit stadium is het dan ook dienstig dit cijfer te verminderen. De Commissie heeft er daarbij rekening mee gehouden dat de winst die Pelmec Thai op haar (geringe) afzet van lagers op de markt van Singapore gemiddeld maakte, 54 % bedroeg, terwijl de door Pelmec te Singapore vervaardigde lagers op basis van het gewogen gemiddelde juist de helft opleverden van de winst die door NMB werd gemaakt op lagers die te Singapore werden vervaardigd en verkocht. Gezien de punten van overeenkomst tussen de Minebea-ondernemingen in Singapore en Thailand, vooral wat het assortiment produkten betreft, is de Commissie van oordeel dat dit rendementsverschil van 50 % in dit geval de passende grondslag is voor het vaststellen van de winstmarge. Zij heeft daarom besloten dat bij de voorlopige berekeningen (en behoudens bewijsmateriaal dat de betrokken ondernemingen eventueel nog kunnen voorleggen) een winstmarge moet worden aangehouden die juist 50 % bedraagt van het genoemde cijfer van 96 %, dit wil zeggen 48 %, hetgeen overeenkomt met 32 % van de aangenomen normale waarde. De Commissie is er voorts van overtuigd dat dit winstniveau nog kan worden bereikt zelfs indien de Koninklijke Thaise Regering aan de exporteurs geen subsidies meer zou toekennen.

ii) Prijs bij uitvoer

(16) Daar vrijwel de gehele verkoop in de Gemeenschap is gebeurd via ondernemingen die volledig in het bezit zijn van Minebea Co. Ltd, werden de prijzen bij uitvoer samengesteld op basis van de prijzen aan de eerste onafhankelijke afnemer. Aanpassingen werden toegestaan voor alle kosten (met inbegrip van de in Duitsland gegeven kortingen) tussen invoer en wederverkoop en voor een redelijke winstmarge. In bedoelde kosten waren betalingsvoorwaarden, vrachtprijs, invoerkosten, douanerechten, verzekeringen en VAA-kosten (kosten voor verkoop, administratie en andere algemene kosten) inbegrepen. Laatstgenoemde kosten werden de produkten doorgaans evenredig aan de omzet toegerekend. Over het algemeen zijn alle kosten berekend overeenkomstig de door de geassocieerde importeurs verstrekte gegevens, die tijdens de verificatie werden gecontroleerd en in orde bevonden.

Met betrekking tot de »redelijke winstmarge" dient nog te worden vermeld dat het cijfer van 6 % op de omzet werd aangehouden, zoals door importeurs in overweging werd gegeven.

iii) Vergelijking

(17) De normale waarde en de prijs bij uitvoer (af fabriek) werden per transactie op hetzelfde handelsniveau vergeleken. Alle vergeleken typen beantwoordden aan dezelfde specificaties en hadden dezelfde precisiegraad. Er werd een vergelijking gemaakt tussen de belangrijkste typen die samen 93 % van de afzet van de exporteurs in de Gemeenschap vertegenwoordigen.

iv) Dumpingmarges

(18) Daar NMB Thai en Pelmec Thai volledig in handen zijn van Minebea Co. Ltd, Japan, zijn zij geassocieerde ondernemingen en moet voor hen derhalve één enkele dumpingmarge aan de hand van het gewogen gemiddelde worden vastgesteld. Uitgedrukt als een percentage van de cif-waarde bij invoer grens Gemeenschap bedraagt deze marge 6,71 %. D. SCHADE

i) Soortgelijk produkt

(19) De in de Gemeenschap geproduceerde kogellagers hebben dezelfde fysieke hoedanigheden en toepassingsmogelijkheden als de onder punt 8 om-schreven lagers.

ii) Bedrijfstak van de Gemeenschap

(20) Bij dit onderzoek worden in de Gemeenschap producerende ondernemingen die in Japanse handen zijn, niet geacht te behoren tot de bedrijfstak van de Gemeenschap in de zin van artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88. De reden daarvan is dat zij zijn verbonden met exporteurs van hetzelfde produkt vanuit Japan voor wie thans anti-dumpingrechten gelden (1). Deze rechten worden momenteel onderworpen aan een nieuw onderzoek, dat gelijktijdig met de onderhavige procedure plaatsvindt (2). De produktieondernemingen die Japans eigendom zijn, verkopen hun gehele produktie aan dezelfde Japanse verkoopmaatschappijen die zijn betrokken bij de verkoop van uit Japan ingevoerde lagers tegen prijzen welke dumping inhouden, zodat zij van deze oneerlijke handelspraktijken profiteren. Derhalve kunnen zij niet worden geacht zich als normale producenten van de Gemeenschap te gedragen, maar zijn zij eerder te beschouwen als een extra bron van aanbod voor exporteurs die dumping toepassen. Na de ondernemingen in Japanse handen buiten de procedure te hebben gesteld, kwam de Commissie tot de bevinding dat de producenten van de Gemeenschap uit wier naam de klacht was ingediend, gedurende het onderzoektijdvak ongeveer 85 % van de produktie van de Gemeenschap voor hun rekening namen. Dat is duidelijk het grootste deel van de totale produktie en deze ondernemingen worden dan ook als de bedrijfstak van de Gemeenschap beschouwd.

iii) Opmerkingen vooraf

(21) Bij het beoordelen van de schade werd rekening gehouden met het feit dat deze zaak terzelfder tijd (en over hetzelfde onderzoektijdvak) werd onderzocht als een zaak inzake een compenserend recht ten aanzien van hetzelfde produkt van oorsprong uit Thailand (3).

In deze laatste zaak werd vastgesteld dat de invoer uit Thailand werd gesubsidieerd en dat deze subsidiëring, onafhankelijk van de conclusies van het dumpingonderzoek, de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade had berokkend. Nu bij onderhavig onderzoek dumping is geconstateerd, zal het gecombineerde effect van invoer met subsidiëring en dumping uit Thailand worden onderzocht ten einde te bepalen of de veroorzaakte schade aanmerkelijk was en zo ja, of dumping al dan niet wezenlijk tot het veroorzaken van deze aanmerkelijke schade heeft bijgedragen.

iv) Omvang en marktaandeel van de invoer

(22) Tussen 1985 en het onderzoektijdvak steeg de totale afzet van kogellagers in de Gemeenschap van 332,5 tot 356,1 miljoen stuks, een accres van 7,1 %.

(23) De afzet van uit Thailand ingevoerde lagers nam toe van 3,1 miljoen stuks in 1985 tot 31,5 miljoen stuks in het onderzoektijdvak, resulterend in een stijging van het marktaandeel in de Gemeenschap van 0,9 tot 8,8 %.

(24) Het marktaandeel in de Gemeenschap van de invoer uit andere landen dan Thailand daalde van 59 % in 1985 tot 50 % in het onderzoektijdvak.

v) Prijzen

(25) Voor het analyseren van de prijsonderbieding werd een vergelijking gemaakt tussen de verkoopprijs (na aftrek van alle kortingen en verminderingen) van in Thailand vervaardigde lagers en die van door producenten van de Gemeenschap op de voornaamste markten van de Gemeenschap verkochte lagers.

(26) Bij de berekeningen werd steeds uitgegaan van representatieve lagertypen die in redelijke hoeveelheden, gewoonlijk meer dan 50 000 stuks, worden verkocht. Alleen de verkopen aan industriële gebruikers die lagers voor verwerking in hun eindprodukt kopen (bij voorbeeld producenten van stofzuigers, videocassetterecorders en dergelijke), werden in aanmerking genomen. Deze industriële gebruikers nemen verreweg het grootste deel van de afzet van de Thaise en communautaire producenten voor hun rekening en zijn vrijwel de enige afnemers die zodanige hoeveelheden kopen dat een vergelijking kan worden gemaakt.

(27) Op basis van een gewogen gemiddelde was er bij de lagers uit Thailand sprake van een onderbieding van 17 % ten opzichte van de door de producenten van de Gemeenschap verkochte lagers.

vi) Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

a) Marktaandelen

(28) Hoewel de afzet van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de EG tussen 1985 en het onderzoektijdvak met 3,5 % toenam, van 112 tot 116 miljoen stuks, betekende de stijging van de totale vraag op de EG-markt van 7,1 % (zie punt 22), dat het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap van 33,6 tot 32,5 % terugliep.

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. C 147 van 4. 6. 1988, blz. 6.

(1) PB nr. L 113 van 30. 4. 1986, blz. 113.

(1) PB nr. L 193 van 21. 7. 1984, blz. 1.

(2) PB nr. C 159 van 18. 6. 1988, blz. 2.

(3) PB nr. C 147 van 4. 6. 1988, blz. 4.

b) Neerwaartse druk op de prijzen

(29) De neerwaartse druk op de prijzen bleek aanzienlijk. De aan industriële gebruikers berekende gemiddelde prijzen per eenheid produkt daalden tussen 1985 en het onderzoektijdvak voor de meeste producenten van de Gemeenschap.

Bij de belangrijksten van hen varieerde de gemiddelde daling, in lopende prijzen, van 2,6 tot 9 %.

c) Rendement

(30) Het algemene rendement van de producenten van de Gemeenschap in de sector van de lagers waarop dit onderzoek betrekking heeft, is sinds 1985 gehalveerd, zodat een situatie is ontstaan waarin de lopende winsten (zie lager) duidelijk onvoldoende zijn om de extra uitgaven die voor het behoud van het concurrentievermogen van de bedrijfstak van de Gemeenschap nodig zijn, te kunnen financieren. Terwijl werd vastgesteld dat de passende winstmarge vóór belastingen voor de lagerindustrie 15 % bedraagt (zie punt 34), constateerde de Commissie namelijk dat het gedurende het onderzoektijdvak behaalde rendement ver onder dit cijfer daalde. Tijdens deze periode beliep het rendement van de bedrijfstak van de Gemeenschap, op verkopen in het kader van normale handelstransacties binnen de Gemeenschap, amper 8 %.

d) Produktie, bezettingsgraad en werkgelegenheid

(31) De produktie van de Gemeenschap verminderde van 170,6 miljoen stuks in 1985 tot 153,9 miljoen gedurende het onderzoektijdvak, een daling van 10 %.

(32) De produktiecapaciteit van de Gemeenschap, voor zover mogelijk berekend op basis van een tweeploegenstelsel en een vijfdaagse werkweek, nam toe van 177,5 miljoen eenheden in 1985 tot 185,5 miljoen in het onderzoektijdvak. De bezettingsgraad daalde derhalve van 96 % in 1985 tot 83 % gedurende het onderzoektijdvak.

(33) De werkgelegenheid in de sector liep over dezelfde periode terug van 2 304 tot 2 033, een nettoverlies van 271 arbeidsplaatsen en een inkrimping van 12 %.

vii) Vaststelling van schade

(34) Op grond van een onderzoek van de onder de voorafgaande punten beschreven indicatoren concludeert de Commissie dat de bedrijfstak van de Gemeenschap in dit geval aanmerkelijke schade heeft geleden. Naar de mening van de Commissie wordt deze schade door de volgende factoren bepaald:

a) Dalend en gebrekkig rendement. De daling van het rendement sinds 1985 heeft geleid tot een situatie waarin de marge van de lopende winst vóór belastingen op verkopen aan zelfstandige afnemers binnen de markt van de Gemeenschap, ten belope van 8 % (zie punt 30), onvoldoende is met het oog op de voor het behoud van het concurrentievermogen van de bedrijfstak van de Gemeenschap vereiste extra uitgaven. Bij deze additionele uitgaven gaat het vooral om investeringen in vaste activa, onderzoek en ontwikkeling, opleiding en marketing. De Commissie is tot de conclusie gekomen dat een winstmarge vóór belastingen van 15 % daartoe noodzakelijk is. Het als passend beschouwen van een rendement van 15 % op de verkopen ligt in het algemeen ook in de lijn van een empirisch-historische benadering van de winstgevendheidsvraag, in die zin, dat in 1985, toen de algemene winstmarge ongeveer 15 % van de omzet bedroeg, een passend rendementsniveau werd bereikt.

b) Verlies van marktaandeel (zie punt 28 in combinatie met de punten 22, 23 en 24).

c) Daling van produktie, bezettingsgraad en werkgelegenheid (zie de punten 31, 32 en 33).

E. OORZAAK VAN SCHADE

i) Door dumping en subsidiëring veroorzaakte schade

(35) Op de van de markt van groot- en kleinhandelaren te onderscheiden markt van grote industriële gebruikers zijn de fabrikanten in Thailand de voornaamste concurrenten van de producenten van de Gemeenschap.

Van de verkopen van de EG-producenten in de Gemeenschap gaat 85 % naar de markt van industriële gebruikers, terwijl voor de exporteurs in Thailand het overeenkomstige cijfer 90 % is.

(36) Omdat er, vooral bij de standaardtypen, geen werkelijke kwaliteitsverschillen bestaan, is bij de keuze van een leverancier de prijs nagenoeg bepalend. De door de betrokken producenten en exporteurs toegepaste prijsonderbieding die door dumping en subsidiëring werd veroorzaakt, heeft dan ook geleid tot een neerwaartse druk op de prijzen. Dit betekent dat de ondernemingen van de Gemeenschap gedwongen waren hun prijzen (en daarmee hun winsten) te verlagen als zij niet het risico wilden lopen hun marktaandeel, en daarmee samengaande schaalvoordelen te verliezen.

(37) Door hun afzet in de Gemeenschap (vrijwel uitsluitend in de sector van industriële gebruikers) sterk op te voeren verkregen de Thaise exporteurs een groter marktaandeel in de Gemeenschap, doorgaans ten koste van de producenten van de Gemeenschap. In het bijzonder verhinderden zij de bedrijfstak van de Gemeenschap van de sinds 1985 opgetreden stijging van de vraag te genieten.

(38) De Commissie meent dat zonder gedumpte en gesubsidieerde invoer uit Thailand de exportprijzen hoger zouden zijn geweest, zodat de prijserosie en het rendementsverlies van de EG-producenten zich niet zouden hebben voorgedaan. (39) Concluderend kan worden gesteld dat de voor het onderhavige produkt geldende marktvoorwaarden en de hiervoor genoemde factoren aantonen dat de druk op de prijzen welke het directe gevolg is van de invoer met de toepassing van dumping en subsidies uit Thailand en van de daarmee gepaard gaande snelle volumestijging van de totale invoer uit Thailand, de bedrijfstak van de Gemeenschap schade hebben berokkend in de vorm van een ontoereikend en verminderd rendement, een verlies van marktaandeel en een daling van produktie, werkgelegenheid en bezettingsgraad.

(40) De Commissie stelt derhalve vast dat er tussen deze indicatoren van schade en de invoer met dumping uit Thailand een oorzakelijk verband bestaat.

ii) Andere factoren

a) Daling van de uitvoer van de Gemeenschap

(41) De door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade is tot op zekere hoogte toe te schrijven aan een daling van de EG-uitvoer en aan een toename van de produktiecapaciteit. De uitvoer liep namelijk terug van 59 tot 38 miljoen stuks, een teruggang die zeker van invloed is geweest op het niveau van produktie, werkgelegenheid en bezettingsgraad; bovendien kan erop worden gewezen dat de daling van de uitvoer en daarmee van de bezettingsgraad (die deels ook aan het opvoeren van de capaciteit is te wijten) de winstgevendheid kan beïnvloeden, omdat de vaste kosten per eenheid produkt daardoor stijgen.

De daling van produktie, werkgelegenheid en bezettingsgraad (en derhalve van het rendement dat, zoals hierna zal worden uiteengezet, wordt gebruikt voor het bepalen van de schadedrempels) zou minder uitgesproken zijn geweest indien de producenten van de Gemeenschap in staat waren geweest hun marktaandeel binnen de Gemeenschap, waar de vraag toenam, te handhaven; de reden dat zulks voor de producenten van de Gemeenschap niet mogelijk was is juist dat deze toenemende vraag op de markt van de Gemeenschap voor een belangrijk deel werd gedekt door de oneerlijk laaggeprijsde invoer waarop dit onderzoek betrekking heeft.

Deze opmerking doet echter niets af aan het argument dat de daling van de uitvoer een oorzaak van schade is.

b) Invoer uit Japan

(42) Lagers uit Japan worden in de Gemeenschap tegen dumpingprijzen verkocht en concurreren op de markt van industriële gebruikers. Gedurende het onderzoektijdvak werden zij echter in kleinere hoeveelheden verkocht dan de lagers uit Thailand (21,7 miljoen tegen 31,5 miljoen stuks) en sinds 1985 vertoonde de afzet ervan een volumedaling van meer dan 30 %. Daarbij komt dat de producenten van de Gemeenschap in dit geval slechts met een geringe prijsonderbieding worden geconfronteerd vergeleken met de ten aanzien van de lagers uit Thailand geconstateerde onderbieding van 17 %.

Er wordt aan herinnerd dat voor de lagers uit Japan sinds 1984 anti-dumpingrechten gelden en dat een aantal Japanse exporteurs hun produktie naar Europa hebben overgebracht.

Zonder het effect van een wijziging van de bestaande, de Japanse invoer betreffende anti-dumpingrechten op deze verordening in aanmerking te nemen is het echter duidelijk dat, hoewel de invoer van lagers uit Japan nog aanzienlijk is en de door deze invoer aan de bedrijfstak van de Gemeenschap berokkende schade door de geldende anti-dumpingrechten niet volledig is opgeheven, de invoer uit Japan thans eerder beperkte schade veroorzaakt.

c) Invoer uit andere landen

(43) Een deel van de markt van minilagers die met een zeer grote maatnauwkeurigheid worden vervaardigd daargelaten, concurreert de invoer uit andere landen niet rechtstreeks met de in de EG geproduceerde typen.

- Lagers uit Oost-Europa en China zijn van lagere kwaliteit dan die uit de Gemeenschap, Japan, of Thailand.

- Zwitserland levert speciale typen lagers, veelal minilagers.

iii) Conclusie

(44) Rekening houdend met de onder de punten 41, 42 en 43 beschreven andere factoren concludeert de Commissie, dat de overblijvende schade, veroorzaakt door dumping en subsidiëring, aanmerkelijk is, en dat de invoer met dumping uit Thailand wezenlijk tot deze aanmerkelijke schade heeft bijgedragen.

F. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

(45) In het algemeen is het in het belang van de Gemeenschap dat er een eerlijke en effectieve concurrentie bestaat. In het onderhavige geval hebben maatregelen dan ook ten doel een situatie van eerlijke concurrentie te herstellen. Bij het afwegen van het belang van de Gemeenschap in dit geval heeft de Commissie het belang van de kogellagerindustrie van de Gemeenschap, de gebruikers van kogellagers en de eindverbruiker van het eindprodukt in aanmerking genomen.

Indien geen maatregelen worden getroffen zou het voortduren van de waargenomen tendens een negatieve uitwerking hebben op de bedrijfstak van de Gemeenschap die de betrokken kogellagers produceert, waarbij zijn overlevingskansen in gevaar zouden komen. Het verloren gaan van deze bedrijfstak zou ernstige gevolgen hebben uit een oogpunt van

- werkgelegenheid en investeringsuitgaven,

- onderzoek en ontwikkeling op hoogtechnologische gebieden (vooral nieuwe materialen),

- ontwikkeling van nieuwe produkten in groeisectoren (telecommunicatie, ruimtevaart en auto-elektronica). Het is in het belang van de Gemeenschap dat dergelijke gevolgen uitblijven.

Wat de afnemers van kogellagers (en impliciet de eindverbruikers van hun produkten) betreft, kan worden aangevoerd dat het kopen van gesubsidieerde laaggeprijsde lagers hun enig voordeel kan opleveren. Een dergelijk voordeel is echter uiterst klein, daar slechts een minuscuul deel van de uiteindelijke prijs van de meeste produkten aan de onderzochte lagers is toe te rekenen. Dat wordt bevestigd door het feit dat geen enkele afnemer in de Gemeenschap van kogellagers met een uitwendige diameter van ten hoogste 30 mm op één van de ondernomen stappen heeft gereageerd.

(46) Op grond van wat voorafgaat is de Commissie tot de conclusie gekomen dat het in dit geval per saldo duidelijk in het belang van de Gemeenschap is dat haar kogellagerindustrie tegen oneerlijke concurrentie van invoer met dumping wordt beschermd.

G. RECHT

i) Combinatie van anti-dumping- en compenserende rechten

(47) In de anti-subsidieprocedure ten aanzien van hetzelfde produkt uit Thailand (zie punt 21) werd een door een verbintenis te vervangen compenserend recht van 13 % berekend.

(48) Luidens artikel 13, lid 9, van Verordening nr. 2423/88 mogen om een zelfde situatie die het gevolg is van dumping of subsidiëring het hoofd te bieden, op geen enkel produkt tegelijkertijd anti-dumpingrechten en compenserende rechten worden geheven.

De vraag rijst derhalve of, naast het compenserende recht, een anti-dumpingrecht kan worden ingesteld zonder dat er van dubbele heffing sprake is.

(49) Om dit vast te stellen moet worden nagegaan hoe de tot compenserende rechten aanleiding gevende subsidies op de normale waarde en de prijs bij uitvoer van het produkt doorwerken.

(50) Alle tot compenserende rechten aanleiding gevende subsidies zijn exportsubsidies, aangezien zij worden toegekend op voorwaarde dat praktisch de volledige produktie wordt uitgevoerd. Twee soorten subsidies werden onderscheiden:

a) vrijstelling van rechten en belastingen bij de invoer van machines en belangrijke materialen (bovendien was een klein deel van de subsidie toe te schrijven aan een korting op de kosten voor elektriciteit en op de indirecte belastingen bij aankoop op de binnenlandse markt);

b) vrijstelling van vennootschapsbelasting.

(51) Zoals bekend is de normale waarde in dit geval een aangenomen waarde die uit twee elementen bestaat: de produktiekosten en een redelijke winstmarge.

(52) Door de eerste soort subsidies, de vrijstelling van rechten en belastingen bij invoer, dalen de produktiekosten als element van de normale waarde, en dit heeft dan weer tot gevolg dat de prijs bij uitvoer daalt (aangezien het om een exportsubsidie gaat). De daling van de prijs bij uitvoer kan derhalve niet groter zijn dan de daling van de normale waarde. Het gevolg van deze subsidie is derhalve neutraal wat de dumpingmarge betreft.

(53) Het tweede soort subsidie, de vrijstelling van vennootschapsbelasting, is van invloed op de prijs bij uitvoer en dientengevolge op de winst op de verkoop aan alle derde landen. Bij deze procedure is de »redelijke winstmarge" als element van de normale waarde berekend op grond van lagers die in Thailand worden verkocht, doch via een eerste onafhankelijke, te Singapore gevestigde afnemer. Hieruit volgt dat de subsidie de »redelijke winst" als element van de normale waarde even sterk beïnvloedt als de prijs bij uitvoer.

De Commissie is van oordeel dat de subsidies die tot compenserende rechten aanleiding geven, de normale waarde op dezelfde wijze beïnvloeden als de prijs bij uitvoer. Omgekeerd heeft volgens haar het neutraliseren van deze subsidies door het instellen van compenserende rechten of het aanvaarden van een verbintenis geen invloed op de geconstateerde dumpingmarge. Het is derhalve aangewezen in casu naast de compenserende maatregelen een anti-dumpingrecht in te stellen.

ii) Schadedrempel

(54) Voor het opheffen van de schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap acht de Commissie het noodzakelijk

- een einde te maken aan de prijsonderbieding van 17 % (zie punt 27) en

- dat wordt gewaarborgd dat de producenten van de Gemeenschap een voldoende rendement op hun verkoop behalen, dit wil zeggen dat zij het verschil van 7 % tussen de nagestreefde winst (15 % - zie punt 34) en de gedurende het onderzoektijdvak behaalde winst (8 % - zie punt 30) kunnen overbruggen.

(55) Optelling van de prijsonderbieding (17 %) en de winstderving (7 %) geeft een schadedrempel van 24 % op basis van de wederverkoopprijs in de Gemeenschap. Voor deze berekeningsmethode werd gekozen omdat de prijzen van lagers uit Thailand in de Gemeenschap zo ver onder de prijzen van produkten uit de Gemeenschap liggen vooral nu de Thaise exporteurs er met uiterst lage prijzen in zijn geslaagd een aantal zeer grote afnemers van de producenten van de Gemeenschap weg te kapen. De producenten van de Gemeenschap hebben nog afnemers die hogere prijzen betalen. Daar de afnemers verschillen en er tussen de lagers uit Thailand en die uit de Gemeenschap geen kwaliteitsverschillen bestaan, is het niet zeker dat louter als gevolg van het uitschakelen van de Thaise prijsonderbieding van 17 % de aan de producenten van de Gemeenschap betaalde prijzen aanmerkelijk zullen stijgen. Slechts door de winst derving van 7 % toe te voegen wordt een prijsniveau gehaald waarop de producenten van de Gemeenschap de voor het behalen van een voldoende rendement op hun verkopen (zie punt 54) vereiste winstomvang kunnen bereiken.

Omgerekend tot cif-waarde bij invoer wordt de schadedrempel 34,8 %.

iii) Hoogte van het recht

(56) De Commissie is van oordeel dat in dit geval het volledige bedrag van de dumpingmarge als anti-dumpingrecht moet worden aangehouden om aan de door dumping veroorzaakte schade een einde te maken. Het voorlopige recht op de invoer van kogellagers met een grootste uitwendige diameter van 30 mm, van oorsprong uit Thailand, wordt op 6,7 % gesteld.

iv) Combinatie van het anti-dumping- en het compenserende recht

(57) Het anti-dumpingrecht van 6,7 % geteld bij het compenserende recht van 13 % (dat door een uitvoerbelasting met gelijke werking is vervangen) geeft een totaal van 19,7 %. Dit ligt ver beneden de schadedrempel van 34,8 % (zie punt 55).

v) Verder verloop van de procedure

(58) Er dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen de betrokken partijen hun standpunt kunnen uiteenzetten en kunnen verzoeken om te worden gehoord. Voorts zij erop gewezen dat alle bevindingen in het kader van deze verordening voorlopig zijn en wellicht zullen moeten worden herzien wanneer de Commissie in overweging zou geven definitieve rechten in te stellen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Op de invoer van kogellagers met een grootste uitwendige diameter van niet meer dan 30 mm van GN-code 8482 10 10 en van oorsprong uit Thailand, wordt een voorlopig anti-dumpingrecht van 6,7 % ingesteld op de nettoprijs franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard.

2. De inzake douanerechten van kracht zijnde bepalingen zijn van toepassing.

3. Het in de Gemeenschap in het vrije verkeer brengen van de in lid 1 bedoelde produkten is onderworpen aan het stellen van een zekerheid ten belope van het bedrag van het voorlopige recht.

Artikel 2

Onverminderd artikel 7, lid 4, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88, kunnen de betrokken partijen binnen één maand na de inwerkingtreding van onderhavige verordening hun standpunt schriftelijk uiteenzetten en verzoeken om door de Commissie te worden gehoord.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Onverminderd de artikelen 11, 12 en 13 van Verordening (EEG) nr. 2423/88 is artikel 1 van onderhavige verordening van toepassing voor een tijdvak van vier maanden tenzij de Raad vóór het verstrijken van die termijn definitieve maatregelen vaststelt.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 13 juni 1990.

Voor de Commissie

Jean DONDELINGER

Lid van de Commissie