UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2020/776 VAN DE COMMISSIE

van 12 juni 2020

tot instelling van definitieve compenserende rechten op bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Egypte en tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2020/492 van de Commissie tot instelling van definitieve antidumpingrechten op bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Egypte

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (“de basisverordening”) (1), en met name artikel 15 en artikel 24, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. Inleiding

(1) Op 16 mei 2019 opende de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 10 van de basisverordening een antisubsidieonderzoek met betrekking tot de invoer in de Unie van bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels (“SGV”) van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“VRC”) en Egypte (gezamenlijk “de betrokken landen”). De Commissie maakte daartoe op 16 mei 2019 een bericht van inleiding bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie (“het bericht van inleiding”) (2).

(2) De Commissie opende het onderzoek naar aanleiding van een klacht die op 1 april 2019 was ingediend door Tech-Fab Europe (“de klager”) namens producenten die meer dan 25 % van de totale productie van bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels in de Unie vertegenwoordigen. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal inzake subsidiëring en schade als gevolg daarvan was voldoende om de opening van een onderzoek te rechtvaardigen.

(3) Voorafgaand aan de opening van het antisubsidieonderzoek heeft de Commissie overeenkomstig artikel 10, lid 7, van de basisverordening de Chinese overheid (3) en de Egyptische overheid (4) ervan in kennis gesteld dat zij een met het nodige bewijsmateriaal gestaafde klacht had ontvangen, en heeft zij beide voornoemde overheden uitgenodigd voor overleg. Op 13 mei 2019 vond overleg plaats met de Chinese overheid en met de Egyptische overheid. Er kon echter geen overeenstemming worden bereikt.

(4) Op 21 februari 2019 opende de Commissie een afzonderlijk antidumpingonderzoek naar hetzelfde product van oorsprong uit de VRC en Egypte (5) (“het afzonderlijke antidumpingonderzoek”). Op 7 april 2020 heeft de Commissie definitieve antidumpingrechten ingesteld op het betrokken product van oorsprong uit de VRC en Egypte (6) (“de definitieve antidumpingverordening”). De analyse van de schade, het oorzakelijke verband en het belang van de Unie in het onderhavige antisubsidieonderzoek en in het afzonderlijke antidumpingonderzoek zijn mutatis mutandis dezelfde, aangezien de definitie van de bedrijfstak van de Unie, de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, de beoordelingsperiode en het onderzoektijdvak in beide onderzoeken dezelfde zijn.

1.1.1. Opmerkingen van de Chinese overheid over de opening van het onderzoek

(5) De Chinese overheid stelde dat er geen onderzoek zou moeten worden geopend omdat de klacht niet voldeed aan de vereisten inzake bewijsmateriaal van artikel 11, leden 2 en 3, van de WTO-overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen (“SCM-overeenkomst”) en artikel 10, lid 2, van de basisverordening. Volgens de Chinese overheid was er onvoldoende bewijs van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies, schade en een oorzakelijk verband tussen de invoer met subsidiëring en de schade.

(6) De Commissie heeft dit argument afgewezen. Het bewijsmateriaal in de klacht bestond uit de gegevens waarover de klager in dat stadium redelijkerwijs kon beschikken. Zoals aangetoond in het memorandum over de toereikendheid van het bewijsmateriaal, met daarin de beoordeling door de Commissie van al het haar ter beschikking staande bewijsmateriaal inzake de VRC en Egypte, en op basis waarvan de Commissie het onderzoek had geopend, was er in de fase van de opening van het onderzoek voldoende bewijs dat de gestelde subsidies, gezien het bestaan, de omvang en de aard ervan, aanleiding konden geven tot compenserende maatregelen. De klacht bevatte ook voldoende bewijs dat als gevolg van de invoer met subsidiëring schade werd berokkend aan de bedrijfstak van de Unie.

(7) Meer in het bijzonder liet de Chinese overheid tijdens het overleg voorafgaand aan de inleiding van de procedure weten dat de verwijzingen van de klager naar Chinese plannen, programma’s of aanbevelingen niet ter zake deden omdat zij niet bindend zijn, en dat de SGV-bedrijfstak noch in China’s dertiende vijfjarenplan, noch in het dertiende vijfjarenplan voor de bouwmaterialensector (2016-2020) wordt genoemd. Na de inleiding van de procedure verklaarde de Chinese overheid ook dat SGV niet door het document “Made in China 2025” worden bestreken. De Commissie merkte op dat de Chinese overheid niet het bestaan van dergelijke plannen, programma’s of aanbevelingen betwist, maar enkel de mate waarin zij bindend zijn of de SGV-bedrijfstak bestrijken. Verder constateerde de Commissie dat de klager bewijsmateriaal had verstrekt waaruit bleek dat er in diverse overheidsdocumenten melding wordt gemaakt van “nieuwe materialen”, terwijl “op glas gebaseerde materialen” worden genoemd in het dertiende vijfjarenplan voor de bouwmaterialensector (2016-2020). De Chinese overheid leverde geen enkel bewijs dat die verklaringen niet op het betrokken product van toepassing zouden zijn.

(8) Voorts stelde de Chinese overheid dat noch de Chinese Export & Credit Insurance Corporation (“Sinosure”) noch commerciële staatsbanken overheidsinstanties zijn en dat de Chinese overheid particuliere banken geen functies toevertrouwt of hen daarmee belast. De Commissie merkte op dat dit argument samenhangt met het hiervoor reeds aangehaalde argument, en dat in de klacht onder meer de Chinese bankenwet wordt genoemd, waarvan de Chinese overheid niet betwist dat deze deel uitmaakt van de Chinese wetgeving. De Commissie wees er tevens op dat recente EU- antisubsidieonderzoeken wat dit punt betreft tot andere conclusies hebben geleid (7).

(9) Daarnaast werd door de Chinese overheid aangevoerd dat kredieten voor afnemers van exporterende ondernemingen worden verstrekt aan buitenlandse ondernemingen en dat Chinese SGV-producenten er derhalve geen voordeel van hebben. De Commissie stelde evenwel vast dat voordelen die worden toegekend aan buitenlandse ondernemingen die eigendom zijn van Chinese SGV-producenten, ten gunste kunnen komen van laatstgenoemden.

(10) De Chinese overheid gaf aan dat de belastingregeling voor versnelde afschrijving van apparatuur die hightech ondernemingen gebruiken voor hoogtechnologische ontwikkeling en productie, was beëindigd, evenals sommige van de genoemde subsidieprogramma’s. De Commissie nam kennis van deze opmerking maar wees erop dat dit niet geldt voor alle programma’s en evenmin voor de verschillende in de klacht genoemde overheidsniveaus (d.w.z. nationaal, regionaal of lokaal). Bovendien kon de belastingregeling inzake een versnelde afschrijving nog steeds voordeel bieden, zoals afschrijving over de levensduur van de betrokken apparatuur, mogelijk ook gedurende het onderzoektijdvak.

(11) Na opening van het onderzoek stelde de Chinese overheid verder dat de klager de voorwaarden voor toepassing van een buitenlandse benchmark voor leningen en voor grondgebruiksrechten niet noemde. De Commissie stelde evenwel vast dat de argumenten in de klacht steun vinden in recent antisubsidieonderzoek van de EU dat dienaangaande wijst op de noodzaak van aan de omstandigheden in de VRC aangepaste externe benchmarks (8).

(12) De Chinese overheid voerde verder aan dat de klacht onvoldoende was onderbouwd, omdat er overwegend in werd verwezen naar eerdere EU-verordeningen die betrekking hebben op andere productomschrijvingen. De Commissie merkte echter op dat de vaststellingen die in eerdere en recente antisubsidieonderzoeken zijn gedaan, dezelfde subsidieprogramma’s betreffen als die welke in de klacht worden genoemd. De Chinese overheid merkte verder naar aanleiding van de inleiding van de procedure op dat er in de financiële sector in de jaren 2016 tot en met 2018 aanzienlijke wijzigingen en hervormingen hebben plaatsgevonden en dat de klacht dus niet kon steunen op een reeds bestaande situatie. De Commissie merkte echter op dat de klager in de klacht tevens aanvullend bewijsmateriaal had verstrekt inzake het voortdurende bestaan van de subsidieprogramma’s, zonder dat daarin substantieel wijziging was gebracht. De Commissie herinnerde er voorts aan dat de Chinese overheid geen bewijsmateriaal heeft verstrekt dat de voortzetting van de desbetreffende programma’s weerlegt. In het stadium van inleiding wees het beschikbare bewijsmateriaal er dus op dat er geen sprake was van een relevante wijziging van de betrokken subsidieprogramma’s. Uiteindelijk werd dit ook in dit onderzoek bevestigd.

(13) Verder stelde de Chinese overheid met betrekking tot diverse subsidies dat de klager geen bewijsmateriaal had verstrekt inzake voordeel en specificiteit. De Commissie oordeelde dat de klager voldoende bewijs van voordeel en specificiteit had verstrekt, voor zover dat hem redelijkerwijs ter beschikking stond. Hoe dan ook, de Commissie bestudeerde het bewijsmateriaal in de klacht en voerde haar eigen beoordeling uit van alle relevante elementen in het memorandum over de toereikendheid van het bewijsmateriaal, dat bij de inleiding van de procedure in het niet-vertrouwelijke dossier werd opgenomen. De Chinese overheid herhaalde haar opmerkingen naar aanleiding van de inleiding van de procedure, maar verstrekte geen aanvullend bewijsmateriaal.

(14) Daarom concludeerde de Commissie dat de klacht voldoende bewijsmateriaal bevatte om het bestaan van de vermeende subsidiëring door de Chinese overheid te staven.

(15) Tot slot is een bijzonder aspect van deze zaak dat de vermeende subsidiëring in Egypte betrekking heeft op twee ondernemingen in de Chinees-Egyptische zone voor economische en handelssamenwerking (“SETC-zone”) in Suez, een speciale economische zone die is ingesteld door de VRC en Egypte samen, de twee landen waarop in de klacht gedoeld wordt. De Commissie verklaarde voornemens te zijn onderzoek te doen naar alle door deze ondernemingen in de SETC-zone ontvangen subsidies, ongeacht de bron daarvan.

(16) Tijdens het overleg voorafgaand aan de inleiding stelde de Chinese overheid dat de klager geen rechtsgrond had om tegen de Chinese overheid op te komen via het betrokken product van oorsprong of uitgevoerd uit Egypte. De Commissie nam kennis van de bezorgdheid van de Chinese overheid maar bleef bij haar oordeel dat er voldoende bewijsmateriaal was om een onderzoek in te stellen naar de vermeende tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies aan de ondernemingen in de SETC-zone, ongeacht de bron daarvan.

(17) Na opening van het onderzoek voerde de Chinese overheid aan dat de bij het vaststellen van het verbruik in de Unie aangebrachte correctie van de gegevens over de invoer uit de VRC oneerlijk was in vergelijking met de correctie van de gegevens over de invoer uit andere derde landen zoals Rusland. Verder stelde de Chinese overheid dat die correcties niet door de Commissie zijn getoetst. De Chinese overheid merkte ook op dat het dossier geen informatie bevat over de aard van de marktinformatie die is gebruikt om de invoergegevens te corrigeren.

(18) Zoals onder meer is beschreven in overweging 937, werd de invoer naar aanleiding van de door de klager op basis van GN-codes uitgevoerde analyse ook beoordeeld op grond van invoerstatistieken op Taric-niveau, getoetst aan andere bronnen en waar nodig gecorrigeerd. Wat Rusland betreft, werden de invoergegevens getoetst en gecorrigeerd aan de hand van de invoergegevens van aan de producenten in de Unie verbonden SGV-producenten die de enige bekende SGV-producenten in Rusland waren. De Commissie vond dat een redelijke methode omdat daarmee een nauwkeurige schatting van de invoer van het betrokken product uit Rusland werd verkregen. Zoals wordt toegelicht in overweging 937, heeft de Commissie tijdens het onderzoek op dezelfde manier de gegevens van Eurostat op Taric-niveau getoetst aan de gegevens ontvangen van de bekende producenten in de VRC die reageerden op het verzoek om steekproefgegevens. Het door de medewerkende Chinese producenten-exporteurs gerapporteerde SGV-uitvoervolume vertegenwoordigde de totale invoer die bij Eurostat is vastgelegd volgens de betrokken Taric-codes, zodat alle uitvoer werd geacht het betrokken product te betreffen. Tot slot bevatte de klacht, in tegenstelling tot hetgeen de Chinese overheid beweert, een toelichting op het gebruik van marktinformatie voor correctie van de invoergegevens. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(19) In haar opmerkingen bij de opening van het onderzoek stelde de Chinese overheid dat de SGV-markt gesegmenteerd is en dat de prijsklassen per segment sterk verschillen. De Chinese overheid betoogde dat de drie voornaamste productsoorten, geweven rovings (“WR”), gebreide non-crimp fabrics (“NCF”) en complexe materialen (“CM”) een andere samenstelling en productiestappen/-processen hebben, en dat dus ook de productiekosten en verkoopprijzen ervan anders zijn. Bovendien hebben deze drie productsoorten andere fysieke en technische kenmerken, die op hun beurt bepalend zijn voor het eindgebruik ervan. Volgens de Chinese overheid is de vergelijking van de prijzen/beoordeling van de prijsonderbieding, evenals de beoordeling van de vermeende schadelijke gevolgen van de invoer uit de VRC zoals uitgevoerd in de klacht op een geaggregeerd niveau, misleidend en ontoereikend zonder een feitelijke beoordeling van de omvang van de aanwezigheid — d.w.z. volume en marktaandeel — van de Chinese producenten en die van de Unie in elk van de productsegmenten.

(20) De Commissie oordeelde dat de Chinese overheid die argumenten niet onderbouwde met bewijzen. Bij de opening van het onderzoek verstrekte de klager voldoende bewijs over de kosten en prijzen van het onderzochte product. Dat er diverse productsoorten met mogelijk verschillende productieprocessen, kosten en verkoopprijzen zijn, wil niet per se zeggen dat de markt gesegmenteerd is. Krachtens artikel 10, lid 2, van de basisverordening is de klager verplicht die informatie te verstrekken waarover hij redelijkerwijs beschikt. Aangezien de kosten en prijzen van in China gemaakte productsoorten van vertrouwelijke aard zijn en de klager er dus niet over kan beschikken, oordeelde de Commissie dat de klacht voldoende voor de klager redelijkerwijs beschikbare informatie bevatte om het onderzoek te openen.

(21) Bovendien bleek uit de tijdens het onderzoek door de Commissie verzamelde en ontvangen informatie dat de SGV-markt van de Unie niet gesegmenteerd is. De bewering dat de drie productsoorten — WR, NCF en CM — verschillende fysieke en technische kenmerken hebben en dat die verschillen bepalend zijn voor het eindgebruik ervan, is feitelijk onjuist. Zoals toegelicht in de klacht en in de overwegingen 129 tot en met 138, wordt het betrokken product in de composietenindustrie gebruikt om thermoplastische en thermohardende harsen te versterken, iets wat niet is betwist door de Chinese overheid. Het gebruik kent veel overlap; de keuze van het soort weefsel zal afhangen van het uiterlijk van het oppervlak, de stroming van de harsen, de spanning waaronder het eindproduct komt te staan en de applicatietechniek. Bepaalde productsoorten zijn bijzonder geschikt voor productie met behulp van gesloten vormen of via hand lay-up (handmatige plaatsing en harsapplicatie).

(22) De voornaamste en overlappende toepassingen van de drie productsoorten zijn: WR, voor thermohardende applicaties, vooral via hand lay-up, voor de zeevaart (scheepsrompen en -dekken), carrosseriepanelen voor voertuigen (bv. vrachtwagens, treinen), windturbinebladen, buizen en tanks; NCF, voor de bouw van scheepvaartproducten (rompen en dekken), carrosserie en panelen voor voertuigen (bv. vrachtwagens, treinen), windturbinebladen en -gondels, ski’s en snowboards, buizen en tanks; CM, voor in gesloten vormen gemaakte producten voor de carrosserie en panelen van voertuigen, scheepvaartproducten (rompen en dekken), gondels van windturbines en recreatievoertuigen.

(23) Tot slot merkt de Commissie op dat het niet ongebruikelijk is dat er van een betrokken product soorten zijn met uiteenlopende kostenstructuur en prijzen. Dat is nu juist waarom de Commissie gegevens verzamelt op basis van een gedetailleerde indeling van productsoorten. Afgezien van vezelvormen, wordt in die indeling onderscheid gemaakt naar verkoopformaat, gebruikte glassoort, gewicht per vierkante meter en dichtheid van de rovings. De prijsonderbieding is gebaseerd op een vergelijking per productsoort, zodat met al die kenmerken rekening is gehouden bij het vergelijken van de invoer uit de VRC met SGV van producenten in de Unie. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(24) In haar opmerkingen over de opening van het onderzoek betoogde de Chinese overheid verder dat de aanmerkelijke verschillen tussen de invoerprijzen van SGV uit verschillende bronnen eveneens duidelijk maken dat de markt van de Unie voor de verschillende productsoorten gesegmenteerd is en dat de invoer uit verschillende landen per marktsegment verschilt.

(25) Zoals reeds vermeld, blijkt uit de informatie die de Commissie tijdens het hele onderzoek heeft verzameld dat de SGV-markt van de Unie niet gesegmenteerd is. Bovendien laat het onderzoek zien dat de vormen van SGV die Chinese producenten-exporteurs en Egyptische producenten-exporteurs uitvoeren, niet volledig verschillend zijn. De mate van overeenkomst tussen de door producenten-exporteurs in de VRC respectievelijk Egypte verkochte producten lag rond de 90 %. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(26) In haar opmerkingen over de opening van het onderzoek stelde de Chinese overheid voorts dat de vergelijking van de prijzen van de invoer uit de VRC en de berekening van de prijsonderbieding in de klacht waren gebaseerd op niet-vergelijkbare, selectieve en verkeerd gecorrigeerde gegevens.

(27) Zoals gezegd, is in artikel 10, lid 2, van de basisverordening de norm gesteld waaraan het door de klager in zijn klacht te verstrekken bewijs moet voldoen. De informatie moet niet alleen toereikend zijn, maar ook redelijkerwijs beschikbaar voor de klager. In de inleidingsfase beschikt de klager niet over exacte gegevens over kosten en prijzen per productsoort die door ondernemingen in derde landen wordt uitgevoerd, omdat die informatie van vertrouwelijke aard is. De verstrekte informatie was gebaseerd op gegevens van Eurostat over prijzen van de invoer uit de VRC en werd daarom toch als voldoende beschouwd om het onderzoek te openen.

(28) De Commissie merkte verder op dat de prijsonderbieding tijdens het onderzoek, zoals vermeld in overweging 965, voornamelijk is berekend op basis van feitelijke gedetailleerde gegevens van in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en producenten-exporteurs, die een bevestiging vormden van de op Eurostatgegevens gebaseerde argumenten in de klacht. Bijgevolg werd dit argument als irrelevant beschouwd voor de in het onderzoek gebruikte gegevens.

(29) In haar opmerkingen over de opening van het onderzoek bracht de Chinese overheid te berde dat de invoer van SGV uit de VRC geen prijsdruk veroorzaakte. Die bewering werd niet gestaafd met enig bewijs.

(30) In de klacht werd daarentegen informatie verstrekt over de gevolgen van de invoer met subsidie voor prijzen van het soortgelijke product op de markt van de Unie en de gevolgen van die invoer voor de bedrijfstak van de Unie; die informatie werd voldoende geacht om het onderzoek te openen. Het bewijs in de klacht liet zien dat de prijzen in de Unie aanzienlijk werden onderboden door zowel de prijzen van de invoer uit Egypte als die uit de VRC.

(31) Daarnaast is voornoemde bewering feitelijk onjuist. Zoals door de Commissie is vastgesteld tijdens het onderzoek en is toegelicht in overweging 966, werden de prijzen van de bedrijfstak van de Unie in het onderzoektijdvak aanzienlijk onderboden door de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs. Dit argument is bijgevolg afgewezen.

(32) In haar opmerkingen over de opening van het onderzoek stelde de Chinese overheid dat het in dit geval niet gerechtvaardigd is de invoer uit China en Egypte te cumuleren om de schade te analyseren. Zij voerde daarvoor als argument aan dat de concurrentieverhoudingen tussen de invoer uit die landen onderling en tussen de invoer uit die landen en het door de bedrijfstak van de Unie gemaakte en op de markt van de Unie verkochte soortgelijke product, sterk verschillen. Volgens de Chinese overheid is er geen sprake van concurrentie tussen Chinese SGV en Egyptische SGV omdat i) er tot 2017 vrijwel geen invoer van Egyptische SGV was; ii) de invoer van SGV uit China zich totaal anders ontwikkelde dan die uit Egypte; iii) de prijzen van de Egyptische invoer anders zijn, en iv) de Egyptische invoer volgens de berekeningen van de klager zelf alleen NCF betreft en dus niet concurreert met de op de markt van de Unie afgezette SGV uit de Unie en China.

(33) De Commissie merkte eerst op dat de klacht voldoende bewijs bevatte waaruit bleek dat de invoer van het betrokken product werd gesubsidieerd, dat de ingevoerde hoeveelheden aanzienlijk waren en de bedrijfstak van de Unie daardoor schade leed. De klacht bevatte tevens een aantal elementen in verband met de cumulatieve beoordeling van de invoer uit beide betrokken landen (met name dat de voor elk land geschatte subsidiebedragen niet minimaal zijn (9), dat voor elk land de invoerhoeveelheden aanzienlijk zijn (10) en dat de betrokken landen concurreren met elkaar, met het soortgelijke product en derde landen, en dat de door deze landen uitgevoerde producten dezelfde kenmerken en eindtoepassingen hebben als het soortgelijke product (11)) die voor hen in de inleidingsfase een te grote belasting vormden. Dat bewijs werd tijdens het onderzoek nader geanalyseerd en de Commissie bevestigde dat werd voldaan aan de voorwaarden voor cumulatie, zoals uitgebreid toegelicht in de overwegingen 947 tot en met 950.

(34) Ook betoogde de Chinese overheid dat de invoer uit China in de onderzochte periode was gedaald en de producenten in de Unie geen schade had kunnen toebrengen.

(35) Zoals reeds besproken, bevatte de klacht voldoende bewijs om te concluderen dat de SGV-invoer uit China en Egypte gecumuleerd moest worden beoordeeld. Volgens het bewijs in de klacht is er sprake van concurrentie tussen de SGV-invoer uit beide landen onderling en met het soortgelijke product, evenals met invoer uit derde landen. De uit de VRC en Egypte ingevoerde producten hebben dezelfde kenmerken en toepassingen en worden verkocht aan afnemers in heel de Unie in rechtstreekse concurrentie met door de bedrijfstak van de Unie en derde landen gemaakte SGV.

(36) In haar opmerkingen over de opening van het onderzoek voerde de Chinese overheid aan dat de klager geen betrouwbare gegevens over de bedrijfstak van de Unie als geheel had verstrekt, aangezien de gegevens voor niet-klagers onbetrouwbaar waren. Bovendien zou de klager geen informatie hebben verstrekt over diverse schade-indicatoren.

(37) De Chinese overheid legde niet uit waarom de gegevens onbetrouwbaar zouden zijn. Ook hier beschikte de klager niet over vertrouwelijke informatie in de vorm van verkoop- en productiegegevens van de niet-klagende producenten in de Unie. Bijgevolg verstrekte de klager schattingen en die werden beoordeeld als redelijk en voldoende nauwkeurig en in overeenstemming met artikel 10, lid 2, van de basisverordening. Er is ten aanzien van het leveren van voldoende bewijs van schade geen verplichting tot verstrekking van alle schade-indicatoren van artikel 8, lid 4, van de basisverordening; evenmin moeten alle schade-indicatoren per se een neerwaartse trend laten zien.

(38) De Commissie merkte op dat de grootste niet-klager deel uitmaakte van de tijdens het onderzoek samengestelde steekproef van producenten in de Unie, zodat de Commissie de door de klager verstrekte macrogegevens kon toetsen. Bovendien werden in het onderzoek alle relevante schade-indicatoren door de Commissie in aanmerking genomen. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(39) In haar opmerkingen over de opening van het onderzoek betoogde de Chinese overheid dat de producenten in de Unie geen schade lijden en met name niet als gevolg van de invoer uit de VRC. Volgens de Chinese overheid deed de bedrijfstak van de Unie het tussen 2015 en het onderzoektijdvak van de klacht goed en ontwikkelden alle schade-indicatoren zich in wezen positief of bleven ze stabiel.

(40) Uit de gegevens in de klacht blijkt duidelijk dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade is toegebracht door de aanzienlijke onderbieding van de invoer met subsidiëring van SGV uit de betrokken landen. De bedrijfstak van de Unie zag haar productie, verkoop en marktaandeel substantieel afnemen. De klagers waren genoodzaakt hun investeringen en werkgelegenheid te verminderen. De producenten in de Unie die de klacht steunden, zagen hun voorraden oplopen, terwijl hun winstgevendheid daalde.

(41) De Commissie merkte op dat de schade-indicatoren die waren vastgesteld op basis van de feitelijke geverifieerde gegevens afkomstig van in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, tijdens het onderzoek uitwezen dat de invoer uit de betrokken landen aanmerkelijke schade had veroorzaakt. De Chinese overheid heeft in haar opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen (12) een reactie op die indicatoren gegeven. Die reactie wordt besproken in punt 5.4 van deze verordening.

(42) In haar opmerkingen over de opening van het onderzoek stelde de Chinese overheid dat de bedrijfstak van de Unie schade had geleden als gevolg van haar verbonden invoer uit derde landen en de afnemende vraag op de markt van de Unie.

(43) De Commissie was het hier niet mee eens. De klacht bevatte bewijs dat de verbonden invoer uit derde landen, gezien de beperkte omvang ervan, de aanmerkelijke schade niet kon hebben veroorzaakt. Uit de analyse van de schade-indicatoren door de klager bleek bovendien dat de schade niet kon worden verklaard uit de teruggelopen vraag op de markt van de Unie, aangezien het verlies aan marktaandeel duidelijk maakt dat de afname van de verkoop duidelijk verder ging dan de afname van het verbruik.

(44) De klager heeft afdoende aangetoond dat er een oorzakelijk verband is tussen de invoer uit de betrokken landen en de schade. Daarnaast zijn door de klager nog andere mogelijke oorzaken van de schade geanalyseerd, zoals de bedrijfsresultaten van producenten in de Unie, de uitvoerprestaties van producenten in de Unie en de invoer uit andere derde landen.

(45) In punt 6.2 wordt nader ingegaan op de aandacht die in het onderzoek is besteed aan de invoer uit derde landen en de afname van de vraag op de markt van de Unie. Na de mededeling van de definitieve bevindingen zijn er in de opmerkingen van de Chinese overheid geen nieuwe argumenten aangevoerd over de opening van het onderzoek. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(46) In haar opmerkingen over de opening van het onderzoek betoogde de Chinese overheid dat de schade van verticaal geïntegreerde producenten in de Unie het gevolg was van kosten die verband houden met “achterwaartse integratie” en een verminderd vermogen om op de open markt te verkopen als gevolg van “neerwaartse integratie”.

(47) Bij de opening van het onderzoek was er binnen de bedrijfstak van de Unie geen informatie beschikbaar over een kennelijk concurrentienadeel. Bovendien zijn producenten in de Unie overwegend niet verticaal geïntegreerd.

(48) Daarnaast merkte de Commissie op dat uit het onderzoek niet is gebleken dat verticale integratie zou hebben geleid tot abnormale kosten. Bovendien verkochten alle in de steekproef opgenomen producenten in de Unie primair aan niet-verbonden afnemers. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(49) In haar opmerkingen over de opening van het onderzoek stelde de Chinese overheid dat de verschillende verkooptrends van de klagende en niet-klagende producenten tussen 2015 en het onderzoektijdvak van de klacht aangeven dat beide groepen producenten met elkaar concurreren om verkopen en afnemers. Het verlies aan omzet en marktaandeel van de klagende producenten aan de niet-klagende producenten zou daarom ook een waarschijnlijke reden zijn waarom de eerste groep zijn verkoopvolume zag krimpen en de prijzen in het onderzoektijdvak van de klacht niet kon verhogen.

(50) Concurrentie tussen producenten in de Unie is een gevolg van de vrije markt en wordt gewoonlijk voorondersteld (tenzij er bv. bewijs is van het bestaan van concurrentiebeperkende praktijken, hetgeen niet het geval is) en niet gezien als een factor om het bestaan van schade te verklaren. Er wordt dus niet alleen tussen klagende en niet-klagende producenten in de Unie geconcurreerd, maar ook tussen klagende producenten in de Unie onderling. Dit doet niets af aan het oorzakelijk verband tussen de invoer met subsidie en de door de gehele bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade. Voor de vaststelling van aanmerkelijke schade op grond van een geldige steekproef is de bedrijfstak als geheel beoordeeld, waarbij gebruik is gemaakt van gegevens van klagers en niet-klagers (micro- en macrogegevens).

(51) Zoals vermeld in de mededeling in het dossier van 21 juni 2019 over de definitieve steekproef van producenten in de Unie voor controle door de belanghebbende, bestond de tijdens het onderzoek verrichte steekproef van producenten in de Unie uit zowel klagende als niet-klagende producenten in de Unie. Bovendien werd de schade niet alleen bepaald voor de klagende producenten in de Unie, maar voor de bedrijfstak van de Unie als geheel. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(52) Tot slot beweerde de Chinese overheid in haar opmerkingen na opening van het onderzoek dat belangrijke informatie, zoals die over de ondersteuners van de klacht en de voornaamste gegevens over schade, te vertrouwelijk was behandeld. Volgens haar kon zij daardoor de beweringen van de klager over schade niet goed weerleggen.

(53) De Commissie oordeelde dat in de versie van de klacht voor controle door belanghebbenden alle essentiële bewijzen en niet-vertrouwelijke overzichten van vertrouwelijk behandelde gegevens waren opgenomen om belanghebbenden in staat te stellen hun rechten op verweer tijdens de hele procedure uit te oefenen. Er wordt aan herinnerd dat artikel 29 van de basisverordening voorziet in de bescherming van vertrouwelijke inlichtingen wanneer de bekendmaking ervan een concurrent aanmerkelijke mededingingsvoordelen zou geven of degene die de inlichtingen heeft verstrekt of van wie hij deze inlichtingen heeft verkregen, ernstig zou benadelen. De argumenten van de Chinese overheid in dit verband werden daarom verworpen.

1.1.2. Opmerkingen van de Egyptische overheid over de opening van het onderzoek

(54) De Egyptische overheid stelde dat het niet terecht was het onderzoek te openen, omdat de klacht niet voldeed aan de vereisten inzake bewijsmateriaal van artikel 11, lid 2, van de Overeenkomst van de WTO inzake subsidies en compenserende maatregelen en artikel 10, lid 2, van de basisverordening. Volgens de Egyptische overheid was er onvoldoende bewijs van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies, schade en een oorzakelijk verband tussen de invoer met subsidiëring en de schade. De Commissie verwierp dit argument om dezelfde redenen als die genoemd in overweging 6.

(55) Tijdens het overleg voorafgaand aan de opening van het onderzoek stelde de Egyptische overheid dat de klager geen bewijsmateriaal had aangedragen waaruit bleek dat de vermeende preferentiële leningen door haar worden verstrekt. Afgaande op al het in de klacht aangedragen bewijs, met name de regelingen tussen de VRC en Egypte en hetgeen wordt beoogd met die regelingen, oordeelde de Commissie echter dat de klager voldoende bewijs had verstrekt, voor zover dat hem redelijkerwijs ter beschikking stond, waaruit bleek dat de subsidieverlening in de vorm van preferentiële leningen kan worden toegeschreven aan de Egyptische overheid.

(56) Voorts betoogde de Egyptische overheid dat de vermeende belastingvoordelen in 2015 uit de wetgeving waren geschrapt en dat de klager niet had bewezen dat die voordelen nog steeds van toepassing zijn voor bestaande projecten. De Commissie oordeelde evenwel dat de klager voldoende bewijs van de grandfathering van die belastingvoordelen had verstrekt, voor zover dat hem redelijkerwijs ter beschikking stond.

(57) De Egyptische overheid verklaarde verder dat de kwijtschelding van invoerrechten op grondstoffen geen subsidie vormt indien deze ingevoerde producten als zodanig of verwerkt in een downstreamproduct weer worden uitgevoerd. De Commissie heeft erkend dat alleen het teveel aan kwijtgescholden invoerrechten op grondstoffen een tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie vormt, en zij heeft tijdens het onderzoek aan dit punt bijzondere aandacht besteed. Verder liet de Commissie weten dat de opmerking van de Egyptische overheid niet voor productieapparatuur geldt.

(58) De Egyptische overheid betoogde dat de klager geen bewijs had geleverd van een voordeel door de verstrekking van grond tegen een ontoereikende prijs. De Commissie oordeelde echter dat de klager in het kader van wat hem redelijkerwijs ter beschikking stond voldoende bewijs van een voordeel had geleverd.

(59) Tot slot gaf de Egyptische overheid aan dat de klager geen bewijsmateriaal inzake specificiteit had verstrekt ten aanzien van de levering van elektriciteit tegen een ontoereikende prijs, aangezien er geen sprake van specificiteit is wanneer aan een subsidie objectieve voorwaarden zijn verbonden. De Commissie merkte op dat de Egyptische overheid tijdens het overleg voorafgaand aan de inleiding van de procedure geen bewijs voor zulke objectieve voorwaarden had aangedragen.

(60) Daarom concludeerde de Commissie dat er bij de klacht voldoende bewijsmateriaal was verstrekt om een onderzoek in te stellen naar de gestelde tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies die al dan niet rechtstreeks zouden zijn verleend door de Egyptische overheid.

1.1.3. Opmerkingen betreffende het afzonderlijke antidumpingonderzoek

(61) Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelde de Yuntianhua-groep dat de productiefactoren in het afzonderlijke antidumpingonderzoek niet hadden mogen worden vervangen, en verzocht de groep de Commissie de dumpingmarge te berekenen voor de producenten-exporteurs van de groep zonder gebruik te maken van artikel 2, lid 6 bis, van Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (de “antidumpingbasisverordening”) (13). Volgens de Yuntianhua-groep is in het antisubsidieonderzoek geen bewijs gevonden waaruit zou blijken dat de SGV-inputs werden geleverd tegen een ontoereikende prijs. Evenzo voerde de groep aan dat in het antisubsidieonderzoek werd aanvaard dat SGV-inputs werden gekocht tegen niet-verstoorde marktprijzen, aangezien de subsidievoordelen werden berekend aan de hand van de omzet van leveranciers van inputs en grondstoffen.

(62) Ten eerste merkte de Commissie op dat reacties op de in het afzonderlijke antidumpingonderzoek gevolgde berekening en methode buiten deze procedure vallen. Opmerkingen over de methode waarmee de dumping is bepaald, moeten dan ook worden gemaakt in het kader van voornoemd onderzoek.

(63) Ten tweede bleek uit het onderzoek, zoals vermeld in punt 3, dat de belangrijkste leveranciers van de producenten-exporteurs sterk hebben geprofiteerd van overheidssubsidies. De Commissie riep in herinnering dat het gebruik van de omzet van verbonden leveranciers van inputs en grondstoffen niet wil zeggen dat wordt aanvaard dat zij tegen niet-verstoorde marktprijzen hebben geleverd. Integendeel, de omzet dient als verdeelsleutel voor een degelijke toerekening van de vastgestelde subsidies die de producenten-exporteurs ten deel vielen.

(64) Tot slot merkte de Commissie op dat de bevindingen krachtens artikel 2, lid 6 bis, van de antidumpingbasisverordening betrekking hebben op verstoringen van betekenis wanneer prijzen of kosten worden beïnvloed door aanzienlijk overheidsingrijpen. Diverse elementen worden in deze context in hun totaliteit onderzocht. Het feit dat in een antidumpingonderzoek volgens artikel 2, lid 6 bis, geen gebruik wordt gemaakt van bewijs van subsidiëring van grondstoffen of van het betrokken product, belet de Commissie dan ook niet om afzonderlijk en overeenkomstig de toepasselijke vereisten van de basisverordening te onderzoeken of er sprake is van subsidiëring. De argumenten van de Yuntianhua-groep werden derhalve afgewezen.

(65) Na de aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen stelde de Yuntianhua-groep dat de mededeling nieuwe bevindingen bevatte over: i) het gebrek aan segmentatie van de SGV-markt; ii) fysieke en technische productkenmerken; iii) kosten- en prijsstructuur; iv) dubbeltelling als gevolg van de gelijktijdige instelling van antidumping- en antisubsidierechten die van invloed was op de hoogte van de op 7 april 2020 ingestelde definitieve antidumpingrechten, en v) het feit dat de in het antidumpingonderzoek voor deze partij gevonden dumpingmarge onjuist was en moest worden verlaagd met het volledige vastgestelde subsidiebedrag in de VRC om dubbeltelling te vermijden. Die elementen kwamen niet voor in de definitieve mededeling van de parallelle antidumpingprocedure, waarin deze essentiële bevindingen en overwegingen bijgevolg ontbraken. Volgens deze partij zou de definitieve antidumpingverordening (EU) 2020/492 daardoor kennelijk onredelijk en onrechtmatig zijn, en zou de daarin genoemde dumpingmarge van 64,7 % onjuist zijn.

(66) De Commissie merkte allereerst op dat de uitleg in de aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen in deze procedure is gegeven als reactie op opmerkingen die naar aanleiding van die mededeling zijn ontvangen, en daarom meer details over de bevindingen van de Commissie bevatte. Het gaat dus niet om nieuwe bevindingen, maar enkel om een antwoord op de opmerkingen van de belanghebbenden.

(67) Bovendien merkte de Commissie ten aanzien van de door deze partij aangevoerde punten i) tot en met iii) — te weten het gebrek aan segmentering van de SGV-markt, de productkenmerken en de kosten- en prijsstructuur — op dat het commentaar in de aanvullende mededeling op deze drie punten was bedoeld als reactie op nieuwe argumenten van de partijen. Die nieuwe argumenten werden pas in de context van deze antisubsidieprocedure ingediend. Het enige argument over segmentatie dat in de antidumpingprocedure naar voren werd gebracht, was dat producenten in de Unie alleen afnemerspecifieke OEM-producten zouden maken en dat er geen maatregelen zouden moeten worden ingesteld voor het OEM-segment. Die argumenten zijn volledig behandeld in overweging 409 van de antidumpingverordening (14). De Commissie had dan ook onmogelijk al in het kader van de antidumpingmededeling op die nieuwe opmerkingen kunnen ingaan. De definitieve antidumpingverordening bevatte alle essentiële bevindingen en overwegingen op grond waarvan de Commissie haar beslissing nam in verband met die procedure, en alle in het kader van die procedure aangevoerde argumenten werden in die verordening volledig behandeld. De bevindingen in de antisubsidieprocedure hebben geen gevolgen voor de in de definitieve antidumpingverordening gegeven redenen.

(68) Bovendien veranderen deze punten inhoudelijk gezien niets aan de bevindingen van het antidumpingonderzoek en evenmin aan die van het antisubsidieonderzoek. Deze punten hebben dan ook geen enkel gevolg voor de situatie van de partij die dit argument aanvoert of de situatie van andere partijen. Desondanks besloot de Commissie de partijen een extra gelegenheid te bieden om te reageren op die punten. Sterker nog, hoewel die punten op zich tot geen enkele verandering leidden (en de Commissie er dus in beginsel niet in de aanvullende mededeling maar pas in de definitieve verordening op in hoefde te gaan), werden zij toch opgenomen in de aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen. Om al die redenen werden de argumenten afgewezen.

(69) De bevindingen van beide onderzoeken spreken elkaar in elk geval niet tegen. Het enige verschil is dat de partijen in deze procedure de gelegenheid kregen in een later stadium te reageren en aanvullende opmerkingen hebben gemaakt. De Commissie was verplicht op die opmerkingen te reageren en heeft dat gedaan in deze verordening.

(70) Specifiek met betrekking tot de laatste twee in overweging 65 genoemde punten iv) en v), over mogelijke dubbeltelling en de dumpingmarge, is door de Commissie het volgende opgemerkt. Ten eerste, zoals reeds toegelicht in reactie op de opmerkingen van de partijen op de mededeling van de definitieve bevindingen van deze procedure, met name in overweging 1137, is de Commissie volledig ingegaan op de mogelijke kwestie van dubbeltelling en heeft zij in de loop van deze procedure alle partijen voldoende kans gegeven om te reageren. Dat had zij onmogelijk kunnen doen in het kader van de op dat moment lopende antidumpingprocedure. Ten tweede merkt de Commissie op dat er in het kader van afzonderlijke antidumping- en antisubsidieprocedures over hetzelfde product van oorsprong uit hetzelfde land waarbij compenserende rechten later worden ingesteld dan antidumpingrechten, geen andere optie is dan de eerder ingestelde antidumpingmaatregelen te wijzigen. Dat is nodig om rekening te houden met de nieuwe compenserende rechten en tegelijkertijd dubbeltelling te voorkomen en te voldoen aan de regel van het laagste recht, indien van toepassing en ter zake. Daarvoor is in deze gevallen de wetgevingstechniek het instellen van de desbetreffende compenserende rechten en het via dezelfde verordening tegelijkertijd dienovereenkomstig wijzigen van de desbetreffende toepasselijke antidumpingrechten. Met andere woorden, de antidumpingverordening (EU) 2020/492 is, anders dan wat deze partij betoogt, niet kennelijk verkeerd en onredelijk. De betrokken beoordelingen en argumenten zijn volledig behandeld in de onderhavige verordening, die tevens als uitgangspunt dient voor een wijziging van de definitieve antidumpingverordening. Aangezien het betrokken antidumpingrecht dat van toepassing is op de Yuntianhua-groep krachtens deze verordening ook dienovereenkomstig wordt gewijzigd, zoals uitgebreid is toegelicht in punt 8, is ook het argument van deze partij dat de hoogte van haar antidumpingrecht op grond van Verordening (EU) 2020/492 onjuist zou zijn, feitelijk en juridisch verkeerd. Om al die redenen worden de argumenten van de Yuntianhua-groep afgewezen.

1.2. Registratie van de invoer

(71) Op 31 juli 2019 diende de klager een verzoek tot registratie van de invoer van SGV van oorsprong uit de betrokken landen in op grond van artikel 24, lid 5, van de basisverordening. Op 21 november 2019 diende de klager overeenkomstig artikel 24, lid 5, van de basisverordening opnieuw een verzoek tot registratie in, met geactualiseerde invoercijfers.

(72) Op grond van artikel 24, lid 5, van de basisverordening wordt de invoer van het betrokken product geregistreerd zodat, indien het onderzoek leidt tot de instelling van definitieve compenserende rechten, deze rechten overeenkomstig de toepasselijke wettelijke bepalingen met terugwerkende kracht op de geregistreerde invoer kunnen worden geheven indien aan de vereiste voorwaarden is voldaan.

(73) In antwoord op het verzoek tot registratie dienden belanghebbenden opmerkingen in, waarop door de Commissie is ingegaan in de registratieverordening. De Commissie beschikte over voldoende bewijsmateriaal om de registratie van de invoer te rechtvaardigen.

(74) Op 21 januari 2020 maakte de Commissie Uitvoeringsverordening (EU) 2020/44 (“de registratieverordening”) (15) bekend, uit hoofde waarvan de invoer van SGV van oorsprong uit de VRC en Egypte per 22 januari 2020 aan registratie is onderworpen.

1.3. Verduidelijking van de productomschrijving

(75) Tijdens het onderzoek werd duidelijk dat sommige marktdeelnemers zich mogelijk niet hadden gemeld vanwege een onjuiste opvatting van de definitie van het onderzochte product. Daarom heeft de Commissie op 18 september 2019 de in het bericht van inleiding opgenomen productomschrijving verduidelijkt door bekendmaking van een bericht (“bericht ter verduidelijking”) (16). Via het bericht ter verduidelijking werden belanghebbenden tevens in de gelegenheid gesteld zich binnen een bepaalde termijn te melden om zich kenbaar te maken en desgewenst te verzoeken om toezending van een vragenlijst. Geen enkele belanghebbende heeft gereageerd op het bericht ter verduidelijking of verzocht om toezending van een vragenlijst.

(76) Na de bekendmaking van het bericht ter verduidelijking is in het kader van het voortgezette onderzoek bevestigd dat er geen marktdeelnemers waren die hadden nagelaten zich te melden vanwege de mogelijke verwarring omtrent de definitie van het betrokken product in het bericht van inleiding.

1.4. Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(77) Het onderzoek naar de subsidiëring en de schade had betrekking op de periode 1 januari 2018 tot en met 31 december 2018 (“het onderzoektijdvak” of “OT”). Het onderzoek naar ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2015 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”).

(78) Het onderhavige antisubsidieonderzoek en het in overweging 4 vermelde antidumpingonderzoek hebben beide hetzelfde onderzoektijdvak en dezelfde beoordelingsperiode.

1.5. Belanghebbenden

(79) In het bericht van inleiding werden de belanghebbenden uitgenodigd om met de Commissie contact op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast stelde de Commissie de klager, de Egyptische overheid, de Chinese overheid, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs, alsmede de haar bekende importeurs en gebruikers specifiek in kennis van de opening van het onderzoek en nodigde zij hen uit mee te werken.

(80) De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld opmerkingen over de opening van het onderzoek te maken en te verzoeken te worden gehoord door de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures. De Yuntianhua-groep verzocht om een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur om zijn zorgen te uiten over de termijn waarbinnen moest worden gereageerd op een schriftelijke aanmaning. De onderneming voerde aan dat zij de schriftelijke aanmaning niet had opgemerkt doordat haar server het e-mailbericht van de Commissie abusievelijk als spam had beschouwd, en verzocht om 18 dagen uitstel. De raadadviseur-auditeur verzocht de Commissie de termijn te verlengen met zes dagen.

(81) Zoals vermeld in punt 1.3, heeft de Commissie de productomschrijving tijdens het onderzoek verduidelijkt en belanghebbenden die de verduidelijking betrof, of die zich mogelijk niet kenbaar hadden gemaakt omdat zij meenden dat de procedure hen niet betrof, in de gelegenheid gesteld zich kenbaar te maken en binnen een termijn om een vragenlijst te verzoeken. Er hebben zich geen nieuwe belanghebbenden gemeld.

1.6. Samenstelling van de steekproef

(82) In het bericht van inleiding heeft de Commissie verklaard dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zou samenstellen in overeenstemming met artikel 27 van de basisverordening.

1.6.1. Steekproef van producenten in de Unie

(83) In het bericht van inleiding heeft de Commissie aangegeven te hebben besloten het onderzoek tot een redelijk aantal producenten in de Unie te beperken door gebruik te maken van een steekproef. Daarbij merkte zij op een voorlopige steekproef van producenten in de Unie te hebben samengesteld op basis van de gemelde productiehoeveelheid van het soortgelijke product in de Unie tussen oktober 2017 en september 2018, rekening houdend met de geografische spreiding. In die steekproef waren vier producenten in de Unie opgenomen die goed zijn voor ruim 40 % van de geraamde totale productie van SGV in de Unie. Aangezien door geen van de belanghebbenden opmerkingen werden gemaakt, werd de voorlopige steekproef bevestigd. De steekproef is representatief voor de bedrijfstak van de Unie.

1.6.2. Steekproef van importeurs

(84) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, verzocht de Commissie niet-verbonden importeurs de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken.

(85) Slechts één niet-verbonden importeur (Euroresins UK Ltd) verstrekte de gevraagde informatie en stemde ermee in om in de steekproef te worden opgenomen. De Commissie besliste dat een steekproef gezien het geringe aantal medewerkende importeurs niet noodzakelijk was.

1.6.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de VRC

(86) Om te beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, verzocht de Commissie alle bekende producenten-exporteurs in de VRC de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken. Bovendien verzocht de Commissie de vertegenwoordiging van de Volksrepubliek China bij de Europese Unie eventuele andere producenten-exporteurs die in deelname aan het onderzoek geïnteresseerd konden zijn, aan te wijzen en/of contact met hen op te nemen.

(87) Acht producenten-exporteurs of groepen van producenten-exporteurs in de VRC verstrekten de gevraagde informatie en stemden ermee in om in de steekproef te worden opgenomen. Overeenkomstig artikel 27, lid 1, van de basisverordening stelde de Commissie een steekproef van twee groepen van producenten-exporteurs samen op basis van de grootste representatieve hoeveelheid van hun uitvoer naar de Unie die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. De in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs vertegenwoordigden ruim 79 % van de gemelde SGV-uitvoer uit de VRC naar de Unie gedurende het onderzoektijdvak.

(88) De in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs of groepen van producenten-exporteurs zijn: — China National Building Materials Group (“CNBM-groep”), bestaande uit: — Jushi Group Co. Ltd (“Jushi” of “Jushi China”); — Zhejiang Hengshi Fiberglass Fabrics Co. Ltd (“Hengshi”); — Taishan Fiberglass Inc. (“Taishan”). — Yuntianhua Group (“Yuntianhua-groep”), bestaande uit: — PGTEX China Co. Ltd (“PGTEX”), — Chongqing Tenways Material Corp. (“CTM”).

(89) Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van de basisverordening werden alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de autoriteiten van de VRC geraadpleegd over de samenstelling van de steekproef.

(90) Over de samenstelling van de steekproef zijn opmerkingen ontvangen van twee in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, Jushi en Hengshi, die tot de CNBM-groep behoren. Jushi en Hengshi betwistten niet dat zij onderling verbonden ondernemingen zijn maar voerden wel aan dat zij niet verbonden zijn met Taishan. Volgens Jushi kon de Commissie zich niet automatisch beroepen op artikel 127, lid 1, onder d) of f), van uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 (17) (“uitvoeringsvoorschriften voor het douanewetboek van de Unie”) om Hengshi, Jushi en Taishan als één entiteit te behandelen. Om dat argument te onderbouwen, verwees Jushi naar het WTO-panel in Korea — Certain Paper (18) en de richtsnoeren van de aandelenbeurs van Shanghai voor transacties tussen verbonden beursgenoteerde ondernemingen.

(91) Zij wezen erop dat i) zij geen gemeenschappelijke rechtstreekse deelneming hadden, ii) bestuursleden van de één niet tevens bestuurslid van de ander waren, iii) er geen transacties tussen Hengshi/Jushi en Taishan als verbonden ondernemingen waren geweest en iv) zij concurrent van elkaar waren op de markt.

(92) Na de steekproefexercitie vond op 13 november 2019 een hoorzitting met Taishan plaats, waarbij voornoemde argumenten opnieuw werden aangevoerd.

(93) Uit het onderzoek kwam naar voren dat China National Building Material (“CNBM”) een Chinees staatsbedrijf is dat voor 41,27 % direct of indirect eigendom is van de moedermaatschappij van CNBM, die volledig eigendom is van het Comité van de Staatsraad voor toezicht op en beheer van staatsactiva (“SASAC”). CNBM heeft een belang van 26,97 % in China Jushi Co., Ltd (“China Jushi”), dat de enige aandeelhouder van Jushi is (19).

(94) In september 2017 heeft CNBM een fusieovereenkomst (20) met Sinoma gesloten, die in mei 2018 is afgerond. Sinoma was via dochtermaatschappij Sinoma Science & Technology Co eigenaar van Taishan. Na de fusie is Sinoma opgegaan in CNBM. Bijgevolg heeft CNBM een belang van 26,97 % in China Jushi (enig aandeelhouder van Jushi) en 60,24 % in Sinoma Science & Technology Co., Ltd (enig aandeelhouder van Taishan).

(95) Artikel 127, lid 1, onder d), van de uitvoeringsvoorschriften voor het douanewetboek van de Unie bepaalt dat twee personen worden geacht verbonden te zijn indien: een derde partij 5 % of meer van het stemgerechtigde uitstaande kapitaal of de aandelen van beiden direct of indirect bezit, houdt of daarover zeggenschap heeft. CNBM heeft een belang van 26,97 % in China Jushi (enig aandeelhouder van Jushi) en 60,24 % in Sinoma Science & Technology Co., Ltd (enig aandeelhouder van Taishan). Daarom zijn de ondernemingen als verbonden aangemerkt.

(96) Bovendien is CNBM volgens een rapport van de Chinese effectenmakelaar Guotai Junan Securities uit 2019 (21) sinds 2017 bezig met het reorganiseren van zijn werkmaatschappijen om de regionale afstemming te verbeteren en een eind te maken aan de horizontale concurrentie onder beursgenoteerde dochtermaatschappijen. Verder wil CNBM uiterlijk in 2020 problemen met horizontale concurrentie oplossen. Uit algemeen beschikbare informatie in het rapport blijkt dat CNBM dit proces in gang wilde zetten door zijn glasvezelactiviteiten te consolideren middels injecties van activa tussen China Jushi en Sinoma Science & Technology (enig aandeelhouder van Taishan). Het tijdens het onderzoek verzamelde bewijs vormt derhalve geen ondersteuning voor het argument van de ondernemingen dat het gemeenschappelijk belang geen praktische gevolgen heeft en dat de ondernemingen hun activiteiten zelfstandig verrichten. Integendeel: het bewijs geeft aan dat, naast het belang (dat op zich al zou kunnen volstaan om de ondernemingen als verbonden aan te merken), de drie ondernemingen aanmerkelijke invloed kunnen hebben op elkaars zakelijke beslissingen en dat hun moedermaatschappij (CNBM) hun activiteiten zo niet wil integreren dan toch in elk geval op elkaar wil afstemmen (“de problemen met horizontale concurrentie oplossen”). Dat betekent dat de subsidies die een van die ondernemingen ontvangt, zonder onderscheid kunnen worden benut ten voordele van het betrokken product. Het argument dat de Commissie geen rekening zou hebben gehouden met feitelijke en economische omstandigheden in haar conclusie om de drie ondernemingen als verbonden te beschouwen, is daarom afgewezen.

(97) Wat betreft het argument dat de Commissie bij het berekenen van het subsidiebedrag voor het betrokken product Hengshi, Jushi en Taishan niet als één groep had mogen behandelen, bracht de Commissie in herinnering dat, om ervoor te zorgen dat de maatregelen doeltreffend kunnen worden gehandhaafd, en met name om te voorkomen dat uitvoer plaatsvindt via een verbonden onderneming met het laagste recht, het de gangbare praktijk van de Commissie is om de relatie tussen producenten-exporteurs te bepalen aan de hand van de criteria van artikel 127 van de uitvoeringsvoorschriften voor het douanewetboek van de Unie. Alle partijen zijn daarvan in het bericht van inleiding duidelijk in kennis gesteld bij aanvang van de procedure. Bovendien verwijst artikel 2, lid 1, van de basisantidumpingverordening (22) uitdrukkelijk naar artikel 127 van de uitvoeringsvoorschriften voor het douanewetboek van de Unie en moet de Commissie partijen in antidumping- en antisubsidiezaken gelijk behandelen (23). Daarnaast wordt, overeenkomstig artikel 7, lid 1, van de basisverordening, de hoogte van de subsidies berekend per eenheid van het gesubsidieerde product dat naar de Unie wordt uitgevoerd. De berekening van de hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies op basis van het naar de Unie uitgevoerde betrokken product impliceert dat ondernemingen indien zij verbonden zijn, van die voordelen, gelet op de fungibele aard van geld, zonder onderscheid gebruik kunnen maken en derhalve ongeacht de afzonderlijke producent-exporteur. Aangezien Henghsi, Jushi en Taishan het betrokken product vervaardigen en uitvoeren, moet er in het onderhavige geval bij het bepalen van de hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies rekening mee worden gehouden dat zij die voordelen wegens hun verbondenheid naar eigen goeddunken kunnen benutten voor het naar de Unie uitgevoerde betrokken product. Bijgevolg moeten de aan die producenten-exporteurs verstrekte voordelen met betrekking tot het betrokken product worden bepaald als één bedrag voor de groep.

(98) Tot slot staaft de door Jushi in overweging 90 aangehaalde WTO-zaak (24) het argument van de onderneming niet. In tegenstelling tot wat Jushi eruit probeert af te leiden, bevestigde het WTO-panel in die zaak dat met het oog op de vaststelling van dumping in het kader van antidumpingonderzoeken de regel in artikel 6.10 van de WTO-Antidumpingovereenkomst (waarbij per producent-exporteur een dumpingmarge moet worden berekend) niet noodzakelijkerwijs uitsloot dat afzonderlijke juridische entiteiten als één enkele exporteur of producent worden behandeld. Het panel merkte op dat deze behandeling toegestaan zou zijn “als de structurele en commerciële betrekkingen tussen de betrokken ondernemingen voldoende nauw zijn om als één enkele exporteur te worden beschouwd” (25). Bij de toepassing van deze overweging heeft het panel geen criteria vastgelegd die onderzoekende autoriteiten moeten hanteren om te beoordelen of ondernemingen verbonden zijn. Het panel heeft zich alleen ingelaten met de specifieke elementen (zoals belang, raad van bestuur, verkoopkanalen) die in die zaak voorlagen aan de onderzoekende autoriteit. De beroepsinstantie in EG — bevestigingsmiddelen bevestigde de mogelijkheid om een aantal exporteurs als één eenheid te behandelen en vermeldde daarbij elementen die relevant kunnen zijn, zoals het bestaan van zakelijke en structurele banden tussen de exporteurs, waaronder i) gezamenlijke zeggenschap, gezamenlijk aandelenbezit en gemeenschappelijk beheer; ii) het bestaan van zakelijke en structurele banden tussen de staat en de exporteurs, zoals gezamenlijke zeggenschap, gezamenlijk aandelenbezit en gemeenschappelijk beheer, en iii) zeggenschap of wezenlijke invloed van de staat met betrekking tot prijsstelling en productie (26). Wat dat betreft kan het bestaan van banden tussen Jushi, Hengshi en Taishan gezien de juridische en feitelijke elementen van deze zaak niet worden betwist.

(99) Gezien het bovenstaande heeft de Commissie geconcludeerd dat er in het kader van dit onderzoek sprake is van verbonden ondernemingen, zodat alle argumenten in dit verband zijn afgewezen.

(100) Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Taishan bezwaar gemaakt tegen de toepassing van een compenserend recht in combinatie met Hengshi/Jushi. Deze belanghebbende betoogde dat de gemeenschappelijke uiteindelijke aandeelhouder CNBM maar zeer beperkte zeggenschap over de bedrijfs- en operationele beslissingen van Jushi of Hengshi had. Zij wezen er nogmaals op dat Taishan en Hengshi/Jushi concurrenten op de markt waren en merkten op dat er eerder al bewijs was ingediend ter staving van deze argumenten. Taishan bood aan zich schriftelijk ertoe te verbinden iedere zakelijke band tussen Taishan en Hengshi/Jushi volledig te verbreken en aldus niet toe te staan dat SGV-uitvoer van Hengshi/Jushi via Taishan naar de Unie zou worden geleid.

(101) Zoals beschreven in overweging 96 wees het onderzoek uit dat de drie ondernemingen via hun gemeenschappelijke aandeelhouders aanzienlijke invloed kunnen uitoefenen op elkaars zakelijke beslissingen. Uit de bewijsstukken in het dossier bleek dat de ondernemingen bezig zijn met het consolideren en coördineren van hun glasvezelactiviteiten. Er is geen nieuwe informatie of nieuw bewijs aangevoerd om die bevinding te ontkrachten. Taishan heeft de plannen van haar voornaamste aandeelhouder om haar glasvezelactiviteiten te consolideren zelfs niet betwist. Dergelijke plannen zijn in evidente tegenspraak met iedere toezegging om de zakelijke banden tussen Taishan en Hengshi/Jushi te verbreken. Bovendien, en los van de vraag of de Commissie een dergelijke toezegging zou kunnen aanvaarden, bevindt de onderneming zich duidelijk niet in een positie om verplichtingen aan te gaan zonder instemming van de partijen met de uiteindelijke zeggenschap. De argumenten en aangeboden toezegging van Taishan werden derhalve afgewezen.

(102) Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelde de CNBM-groep dat de door de verbonden handelaar Jushi Hongkong Co. Ltd ontvangen subsidies geen aanleiding zijn voor compenserende maatregelen, omdat die onderneming niet in China maar in Hongkong gevestigd is. Hongkong is onafhankelijk lid van de WTO en wordt bijgevolg op grond van het WTO-recht en bij handelsbeschermingsonderzoeken van de Unie als onafhankelijk rechtsgebied beschouwd. Aangezien de huidige antisubsidieprocedure niet is ingeleid tegen Hongkong, zouden mogelijk door Jushi Hongkong ontvangen subsidies niet in aanmerking moeten worden genomen. De Commissie merkte op dat de CNBM-groep de bevindingen van de Commissie ten aanzien van de subsidiëring van deze verbonden handelaar niet heeft betwist. Het bedrijfs- en bestuurscentrum van de onderneming Jushi Hongkong bevond zich feitelijk op het vasteland van China, ongeacht de status van Hongkong in dit onderzoek. Zoals de onderneming zelf stelt: “In feite is Jushi Hongkong een papieren onderneming, zonder medewerkers, zonder grond, zonder fysiek kantoor en zonder voordelen, belastingprogramma’s of subsidies.”. De boekhouding bevond zich binnen Jushi Group Co. Ltd, hetzelfde gold voor relevant personeel voor de controle ter plaatse, terwijl de ontvangen subsidies voor het betrokken product werden verleend door Chinese entiteiten. Zoals bevestigd door de WTO-beroepsinstantie in de zaak Verenigde Staten — antidumping- en compenserende maatregelen voor grote huishoudelijke wasautomaten uit Korea kunnen aan de begunstigde in andere landen dan het subsidiërende lid toegekende subsidies bovendien van belang zijn om het subsidiebedrag ad valorem te berekenen (27). Het argument van de onderneming is daarom van de hand gewezen.

(103) Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelde de Yuntianhua-groep dat zijn subsidiemarge te groot werd voorgesteld doordat er subsidies bij waren opgeteld die waren verleend aan ondernemingen die geen inputs leverden voor de fabricage van het betrokken product, en verzocht daarom de subsidies van die ondernemingen buiten beschouwing te laten bij de berekening van het compenserend recht.

(104) In artikel 1 van de basisverordening is bepaald dat een compenserend recht kan worden ingesteld om een subsidie te neutraliseren die direct of indirect wordt toegekend voor het vervaardigen, produceren, uitvoeren of vervoeren van een product waarvan het in de Unie in het vrije verkeer brengen schade veroorzaakt. De Commissie beschikt over bewijs dat de ondernemingen die zijn onderzocht en waarvan de genoten subsidies zijn meegeteld voor de heffing van de groep, direct of indirect hebben deelgenomen door inputs, diensten, materialen of activa te leveren voor de fabricage van het betrokken product in de zin van artikel 1 van de basisverordening. In dit opzicht werden de opmerkingen van de Yuntianhua-groep niet gestaafd met concreet bewijs.

(105) De Commissie merkte desondanks op dat een van de verbonden ondernemingen, tegen de subsidies waarvan compenserende maatregelen zijn genomen, in eerste instantie werd verzocht aan het onderzoek mee te doen omdat zij machines leasede aan een van de producenten-exporteurs. Naar aanleiding van de ontvangen opmerkingen besloot de Commissie echter tot herziening van de verdeelsleutel voor de leaseactiviteiten van de onderneming die samenhingen met het betrokken product. Omdat de via de leaseactiviteiten toerekenbare voordelen als verwaarloosbaar werden beschouwd, besloot de Commissie die buiten beschouwing te laten.

1.7. Individueel onderzoek

(106) Vijf van de Chinese producenten-exporteurs die het steekproefformulier terugstuurden, lieten de Commissie weten van plan te zijn te verzoeken om een individueel onderzoek op grond van artikel 27, lid 3, van de basisverordening. De Commissie stelde de vragenlijst op de dag van de inleiding online beschikbaar. Daarnaast stelde de Commissie de niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs ervan in kennis dat zij een vragenlijst moesten invullen als zij individueel wilden worden onderzocht. Door geen van hen is echter een ingevulde vragenlijst ingediend. Derhalve waren individuele onderzoeken niet mogelijk.

1.8. Medewerkende producenten-exporteurs in Egypte

(107) In het bericht van inleiding verzocht de Commissie alle producenten-exporteurs in Egypte contact met haar op te nemen. Twee verbonden producenten-exporteurs die samen goed zijn voor 100 % van de uitvoer naar de Unie en 100 % van de SGV-productie in Egypte, meldden zich: — Jushi Egypt For Fiberglass Industry S.A.E (“Jushi Egypt”), The third Sector of North-West Gulf of Suez Economic Zone, Egypte; — Hengshi Egypt Fiberglass Fabrics S.A.E (“Hengshi Egypt”), The third Sector of North-West Gulf of Suez Economic Zone, Egypte.

1.9. Antwoorden op de vragenlijsten en controlebezoeken

(108) De vragenlijsten voor de producenten in de Unie, importeurs, gebruikers en producenten-exporteurs in de VRC en in Egypte werden op de dag van inleiding online (28) beschikbaar gesteld.

(109) De Commissie ontving antwoorden op de vragenlijst van de twee in de steekproef opgenomen groepen Chinese producenten-exporteurs, de twee Egyptische producenten-exporteurs, de vier in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, vijf gebruikers en één niet-verbonden importeur. Geen van de niet in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs beantwoordde de vragenlijsten.

(110) De Commissie stuurde ook een vragenlijst aan de Chinese en aan de Egyptische overheid. In de vragenlijst voor de Chinese overheid waren specifieke vragenlijsten opgenomen voor de China Development Bank (“CDB”), de Export Import Bank of China (“EXIM”) en Sinosure. Die financiële instellingen waren in de klacht bij name genoemd als overheidsinstanties of als instanties waaraan het verlenen van subsidies werd toevertrouwd of die hiermee werden belast. Daarnaast werd de Chinese overheid verzocht de specifieke vragenlijst voor financiële instellingen door te sturen naar eventuele andere financiële instellingen die leningen of exportkredieten verstrekten aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen of hun afnemers. Om administratieve redenen werd de Chinese overheid tevens verzocht de door deze financiële instellingen gegeven antwoorden te verzamelen en rechtstreeks toe te zenden aan de Commissie.

(111) In de vragenlijst voor de Egyptische overheid waren specifieke vragenlijsten opgenomen voor de National Bank of Egypt, Ahli Bank en Bank Misr. Die financiële instellingen waren in de klacht bij name genoemd als overheidsinstanties of als instanties waaraan het verlenen van subsidies werd toevertrouwd of die hiermee werden belast. Daarnaast werd de Egyptische overheid om administratieve redenen verzocht de specifieke vragenlijst voor financiële instellingen door te sturen naar eventuele andere financiële instellingen die leningen of exportkredieten verstrekten aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen. Verder bevatte de vragenlijst voor de Egyptische overheid specifieke vragenlijsten voor Egypt-TEDA Investment Company (“Egypt TEDA”) en voor de Egyptisch-Chinese JV Company for Investment (“ECCI”), die volgens de gegevens in de klacht entiteiten in staatsbezit zijn en actief in de SETC-zone. De Egyptische overheid werd verzocht de door deze financiële instellingen en andere entiteiten gegeven antwoorden te verzamelen en rechtstreeks toe te zenden aan de Commissie.

(112) De Commissie ontving antwoorden op de vragenlijsten van de Chinese overheid, met daarin antwoorden van EXIM en Sinosure op de specifieke vragenlijst, evenals van de Egyptische overheid, met daarin antwoorden van de National Bank of Egypt, Bank Misr en Egypt TEDA op de specifieke vragenlijst.

(113) Onverminderd de toepassing van artikel 28 van de basisverordening verzamelde en controleerde de Commissie alle informatie die nodig werd geacht en door de partijen was verstrekt, tijdig voor het doen van vaststellingen in verband met subsidiëring, schade en het belang van de Unie. Bij het Chinese Ministerie van Handel vond een controlebezoek plaats, waaraan ook ambtenaren van andere betrokken ministeries deelnamen. Dit controlebezoek werd tevens bijgewoond door vertegenwoordigers van EXIM, CDB en Sinosure.

(114) Verder werden controles ter plaatse uitgevoerd bij Egypt TEDA, evenals bij de volgende Egyptische overheidsinstanties: — Algemene autoriteit voor investeringen (“General Authority for Investment” — “GAFI”), Caïro, Egypte; — Algemene autoriteit van de Suez Canal Economic Zone (“General Authority of the SCZone”), Suez Canal Economic Zone, Egypte; — Egypt Gas Holding (“EGAS”), Caïro, Egypte; — Egyptisch nutsbedrijf voor elektriciteitsvoorziening en voor consumentenbescherming (“Egyptian Electric Utility and Consumer Protection Regulatory Agency” — “EgyptERA”), Caïro, Egypte.

(115) Voorts werden door de Commissie overeenkomstig artikel 26 van de basisverordening controles ter plaatse uitgevoerd bij de volgende ondernemingen: Producenten in de Unie — European Owens Corning Fiberglas, Sprl (“OC”); — Chomarat Textiles Industries S.A.S. (“Chomarat”); — Saertex GmbH & Co. KG (“Saertex”); — Ahlstrom-Munksjö Glassfibre Oy (“Ahlstrom”); In de steekproef opgenomen producenten in de VRC (29) — China National Building Materials Group (“CNBM-groep”); — Jushi Group Co., Ltd, Tongxiang, VRC; — Zhejiang Hengshi Fiberglass Fabrics Co., Ltd, Tongxiang, VRC; — China Jushi Co., Ltd, Tongxiang, VRC; — Jushi Group Hongkong Co., Limited, Tongxiang, VRC; — Tongxiang Leishi Mineral Powder Co., Ltd, Tongxiang, VRC; — Tongxiang Jinshi Precious Metal Equipment Co., Ltd, Tongxiang, VRC; — Huajin Capital Limited, Hongkong, VRC; — Jushi Group (HK) Sinosia Composite Materials Co., Ltd, Hongkong, VRC; — Taishan Fiberglass Inc., Taian, VRC; — China National Building Material Group finance Co., Ltd, Peking, VRC; — Sinoma Science & Technology Co., Ltd, Peking en Nanjing, VRC; — Huatai Non-Metallic Powder Co., Ltd, Taian, VRC; — Taian Antai Gas Co., Ltd, Taian, VRC; — Taishan Fiberglass Zoucheng Co., Ltd, Zoucheng, VRC; — Sinoma Jinjing Fiber Glass (Zibo) Co., Ltd, Zibo, VRC; — Shandong Linyi Shanqi Mining Co., Ltd, Station of Sunzu Town, VRC — Yuntianhua Group (“Yuntianhua-groep”): — PGTEX China Co., Ltd, Changzhou, VRC; — Chongqing Tenways Material Corp. Ltd, Chongqing, VRC; — Chongqing Polycomp International Corporation (“CPIC”), Chongqing, VRC; — CPIC International Co., Limited (“CPIC HK”), Chongqing, VRC; — Changzhou Diba Textile Machinery Co., Ltd, Changzhou, VRC; — Changzhou Newtry Co., Ltd, Changzhou, VRC; — Chongqing Tianze New Material Co., Ltd, Chongqing, VRC; — Wenzhou Jinhui Nonmetallic Mining Co., Ltd, Chongqing, VRC; — Chongqing Yuanjia Mining Co., Ltd (Chongqing Wingreat), Chongqing, VRC; — Yunnan Yuntianhua Group Co., Ltd, Kunming, VRC; — Yunnan Yuntianhua Financial Co., Ltd, Kunming, VRC; Producenten-exporteurs in Egypte — Jushi Egypt for Fiberglass Industry S.A.E., Suez; — Hengshi Egypt Fiberglass Fabrics S.A.E., Suez; Gebruikers — Siemens Gamesa Renewable Energy GmbH&Co KG (“SGRE”); — Vestas Wind Systems A/S (“Vestas”).

(116) Vanwege het risico op overdracht van COVID-19 en de met het oog daarop genomen maatregelen om de uitbraak te bestrijden (30), was de Commissie niet in staat de gegevens te controleren die waren ingediend door een aantal ondernemingen die behoren tot de groep van een van de producenten-exporteurs in de VRC. Aangezien deze onvoorziene situatie zich voordeed in een zeer late fase van de procedure en er geen andere oplossing mogelijk was, maakte de Commissie bij wijze van uitzondering van de door deze ondernemingen ingediende informatie gebruik voor de subsidieberekening, die werd gecontroleerd aan de hand van de beschikbare informatie.

1.10. Niet-instelling van voorlopige maatregelen en vervolg van de procedure

(117) Op 24 januari 2020 stelde de Commissie overeenkomstig artikel 29 bis, lid 2, van de basisverordening de belanghebbenden in kennis van haar voornemen geen voorlopige maatregelen in te stellen en het onderzoek voort te zetten.

(118) De Commissie is voortgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte.

1.11. Definitieve mededeling van feiten en overwegingen

(119) Op 27 februari 2020 heeft de Commissie alle partijen ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan zij voornemens was een definitief antisubsidierecht in te stellen voor de invoer van het betrokken product in de Unie (hierna: “definitieve mededeling”).

(120) Alle partijen hebben binnen een termijn van 15 dagen opmerkingen kunnen maken ten aanzien van de mededeling van de definitieve bevindingen. Verschillende belanghebbenden verzochten om een verlenging van de termijn. Daarop verlengde de Commissie de termijn voor het indienen van opmerkingen voor deze partijen tot 20 maart en 23 maart 2020. De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld opmerkingen over de opening van het onderzoek te maken en te verzoeken te worden gehoord door de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.

(121) In het afzonderlijke antidumpingonderzoek ontvingen de partijen op 19 december 2019 een definitieve mededeling over de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was een definitief antidumpingrecht in te stellen op de invoer van het betrokken product in de Unie. Voorts ontvingen de belanghebbenden op 10 februari 2020 een aanvullende mededeling.

(122) De Commissie is in deze verordening ingegaan op opmerkingen die tijdens de antisubsidieprocedure zijn ingediend. In het kader van het afzonderlijke antidumpingonderzoek ingediende opmerkingen zijn in deze verordening alleen behandeld als door de partijen uitdrukkelijk werd vermeld dat de ingediende opmerkingen beide procedures betroffen.

(123) Na de definitieve mededeling is door geen van de partijen verzocht om een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur.

(124) Bovendien ontvingen de belanghebbenden op 17 april 2020 een aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen, waarop zij tot 22 april 2020 konden reageren (hierna: “aanvullende definitieve mededeling”).

(125) Daarnaast ontvingen de belanghebbenden op 24 april 2020 een tweede aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen, waarop zij tot 27 april 2020 konden reageren (hierna: “tweede aanvullende definitieve mededeling”).

(126) De Commissie heeft hoorzittingen gehouden met de bedrijfstak van de Unie, met de producenten-exporteurs Jushi/Hengshi China en met de Egyptische producenten-exporteurs Jushi/Hengshi Egypt, evenals met de Egyptische overheid.

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. Betrokken product

(127) Het betrokken product (31) betreft stoffen van geweven en/of gestikte continuglasvezelrovings en/of -draden, al dan niet met andere elementen, met uitzondering van producten die zijn geïmpregneerd of gepreïmpregneerd (pre-preg), en met uitzondering van open weefsels met een celgrootte van meer dan 1,8 mm in zowel lengte als breedte en met een gewicht van meer dan 35 g/m2 (“SGV”), van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Egypte, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7019 39 00, ex 7019 40 00, ex 7019 59 00 en ex 7019 90 00 (Taric-codes 7019390080, 7019400080, 7019590080 en 7019900080) (“het betrokken product”).

(128) SGV kennen zeer uiteenlopende toepassingen, bv. in de productie van windturbinebladen, boten, vrachtwagens en sportuitrusting, evenals in renovatiesystemen voor leidingen.

2.2. Soortgelijk product

(129) Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben en voor dezelfde basisdoeleinden worden gebruikt: — het betrokken product; — het product dat in de betrokken landen wordt vervaardigd en daar op de binnenlandse markt wordt verkocht, en — het in de Unie door de bedrijfstak van de Unie vervaardigde en verkochte product.

(130) De Commissie heeft geconcludeerd dat die producten daarom soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 2, onder c), van de basisverordening.

2.3. Argumenten betreffende de productomschrijving

(131) Volgens één producent-exporteur en het ministerie van Handel van de Arabische Republiek Egypte zou het onderzoek geen betrekking moeten hebben op kits van voorgesneden SGV. Als argument werd aangevoerd dat zulke kits downstreamproducten zijn waarvoor aanvullende productiestappen nodig zijn, en zij door hun veel kleinere formaat andere fysieke kenmerken hebben. Kits van voorgesneden SGV verschillen van vorm en verpakking en bestaan uit diverse kleinere stukjes stof die door middel van doorstikken zijn samengevoegd. Een verder argument was dat uitsluiting van kits geen risico op ontwijking oplevert, omdat het snijproces onomkeerbaar is en het product niet uitwisselbaar is met de ongesneden SGV.

(132) De klager stelde dat de basiskenmerken en eindtoepassingen van kits van voorgesneden SGV gelijk zijn aan die van ongesneden SGV. SGV dienen als versterkingsmateriaal en moeten daarom in de vorm van het te versterken product worden gesneden, maar dit verandert de basiskenmerken ervan als zodanig niet. Het snijproces kan worden uitgevoerd door de SGV-producent, een onafhankelijke industriële partij of de afnemer zelf. Het proces is heel eenvoudig en goedkoop. Verder merkte de klager op dat voorgesneden SGV door gebruikers niet als verschillend van andere SGV worden gezien, omdat SGV doorgaans volgens gebruikersspecificaties worden geproduceerd. Als de SGV na het snijproces andere kenmerken zouden hebben, zouden zij onbruikbaar worden voor de afnemer in kwestie.

(133) Uit het onderzoek blijkt dat het voorsnijproces en het kittingproces geen verandering van de fysische, technische of chemische basiskenmerken van SGV of de basistoepassingen ervan inhouden. De afnemers van beide producten komen grotendeels overeen en beide producten worden via dezelfde distributiekanalen verkocht.

(134) Het onderzoek heeft tevens bevestigd dat SGV voor de meeste toepassingen op bestelling en volgens afnemerspecificaties worden geproduceerd. Kits van voorgesneden SGV vormen slechts een aanvullende specificatie in de bestelling van de afnemer. Dat kits van voorgesneden SGV anders worden verpakt, betekent niet dat daardoor ook de kenmerken anders zijn. Aangezien SGV in toenemende mate worden besteld in de vorm van kits van voorgesneden SGV en er steeds meer gebruik wordt gemaakt van externe kittingdiensten, zou het risico op ontwijking groot zijn als voorgesneden SGV in het onderzoek buiten beschouwing zouden blijven. Daarom concludeerde de Commissie dat het niet gepast zou zijn voorgesneden SGV buiten het onderzoek te laten.

(135) Volgens een andere producent-exporteur zouden glasvezelgarens moeten worden geacht niet onder het onderzoek te vallen. Deze producent-exporteur betoogde dat glasvezeldraden niet uitdrukkelijk waren genoemd in de vragenlijst, de klacht of het bericht van inleiding, hetgeen erop zou wijzen dat de productomschrijving er geen betrekking op heeft. Verder werd aangevoerd dat SGV van garens niet kunnen worden ingedeeld volgens de kenmerken van het productcontrolenummer (“PCN”), dat SGV van garens worden ingevoerd onder andere GN-codes dan die genoemd in de klacht, en dat glasvezelgarens in andere procedures ook niet zouden vallen onder de maatregelen tegen glasvezelrovings.

(136) De klager en een andere producent in de Unie (geen partij bij de klacht) stelden dat het onderzoek zich alleen zou moeten richten op SGV van ongetwiste of twistloze glasvezelgarens, en dat het onderzoek getwiste garens buiten beschouwing zou kunnen laten. Volgens de klager hebben ongetwiste of twistloze glasvezegarens dezelfde kenmerken als glasvezelrovings, omdat zij allebei bestaan uit een bundel ongetwiste filamenten of strengen, worden zij ook gebruikt voor dezelfde toepassingen als rovings en zijn zij doorgaans 13-24 micrometer in diameter en 300-4 800 tex.

(137) Wat betreft de opname van SGV uit glasvezelgarens, is het onderzochte product in het bericht van inleiding gedefinieerd als “stoffen van geweven en/of gestikte continuglasvezelrovings en/of -draden, […]” (32). Uit het onderzoek is gebleken dat ongetwiste of twistloze glasvezelgarens en glasvezelrovings dezelfde basiskenmerken hebben, namelijk dat zij bestaan uit een bundel ongetwiste filamenten of strengen, en dat zij ook dezelfde toepassingen dienen. Beide zijn doorgaans 13-24 micrometer in diameter en 300-4 800 tex. Het zou dus niet passend zijn deze productsoorten buiten het onderzoek te laten.

(138) Met betrekking tot SGV die hoofdzakelijk van getwiste glasvezeldraad gemaakt zijn, merkt de Commissie op dat dit product, dat andere basiskenmerken heeft en tevens andere toepassingen dient, bv. printplaten, nooit deel heeft uitgemaakt van het betrokken product. De Commissie heeft dit punt expliciet verduidelijkt in het bericht ter verduidelijking.

3. SUBSIDIËRING: VOLKSREPUBLIEK CHINA

3.1. Inleiding: Presentatie van plannen, projecten en andere documenten van de overheid

(139) Alvorens de vermeende subsidiëring in de vorm van subsidies of subsidieprogramma’s te onderzoeken, heeft de Commissie plannen, projecten en andere documenten van de overheid beoordeeld die relevant waren voor meer dan een van de subsidies of subsidieprogramma’s. Zij stelde vast dat alle beoordeelde subsidies en subsidieprogramma’s een onderdeel vormen van de tenuitvoerlegging van de centrale planning van de Chinese overheid met het oog op stimulering van de SGV-bedrijfstak, en wel om de volgende redenen.

(140) In het Twaalfde Vijfjarenplan voor de nationale economische en sociale ontwikkeling van de VRC (“het Twaalfde Vijfjarenplan”) werd gewezen op het belang van de bedrijfstak voor nieuwe materialen, waaronder SGV, als “strategische opkomende bedrijfstak”, en is bepaald dat deze bedrijfstak met behulp van uitgebreide beleidsondersteuning en aansturing moet worden ontwikkeld tot een “prominente industriële pijler” (33). Daarnaast beoogt het Dertiende Vijfjarenplan voor de nationale economische en sociale ontwikkeling van de VRC (“Dertiende Vijfjarenplan”), dat de periode 2016-2020 bestrijkt, verdere bedrijfstakken voor nieuwe materialen te ontwikkelen door onderzoek en ontwikkeling te versterken en het innovatievermogen van de be- en verwerkende industrie te verbeteren (34).

(141) Het Dertiende Vijfjarenplan bevat de strategische visie van de Chinese overheid voor de verbetering en bevordering van de belangrijkste bedrijfstakken. Het plan benadrukt de rol van technologische innovatie voor de economische ontwikkeling van de VRC en het blijvende belang van “groene” ontwikkelingsbeginselen. Volgens hoofdstuk 5 van het plan is een van de belangrijkste ontwikkelingslijnen de bevordering van de modernisering van de traditionele industriestructuur, zoals reeds het geval was in het Twaalfde Vijfjarenplan. Dat idee wordt nader uitgewerkt in hoofdstuk 22, waarin de strategie wordt uiteengezet om de traditionele industrie in de VRC te moderniseren door de technologische omschakeling ervan te bevorderen. In dat verband staat in het Dertiende Vijfjarenplan dat ondernemingen zullen worden ondersteund om “over heel de lijn te verbeteren op gebieden als producttechnologie, industriële uitrusting, milieubescherming en energie-efficiëntie”.

(142) In het Dertiende Vijfjarenplan worden de nieuwe materialen een aantal malen genoemd: “Wij zullen meer inspanningen verrichten om te zorgen voor doorbraken in kerntechnologie op terreinen als informatie- en communicatietechnologie van de volgende generatie, nieuwe energie, nieuwe materialen […]” (35). Daarnaast zullen er volgens het plan projecten worden uitgevoerd in verband met het onderzoek naar en de ontwikkeling en toepassing van de belangrijkste nieuwe materialen (36).

(143) Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de Chinese overheid haar principiële standpunt aangaande de Chinese vijfjarenplannen: deze plannen zijn niet dwingend of juridisch bindend, maar zijn louter richtsnoeren die geen wettelijke bepalingen, sancties of regels inzake toepasbaarheid bevatten. De Chinese overheid stelde voorts dat het Twaalfde Vijfjarenplan niet meer van toepassing is en dat zelfs indien het Dertiende Vijfjarenplan juridisch bindend zou zijn, quod non, SGV daarin niet worden vermeld. Hoewel in het plan sprake is van “nieuwe materialen”, wordt dat begrip niet gedefinieerd. Ten slotte is het Dertiende Vijfjarenplan niet specifiek voor de SGV-bedrijfstak of voor de “bedrijfstak nieuwe materialen”, maar bestrijkt het bijna de gehele economie.

(144) De Commissie is het met dit standpunt oneens. In hoofdstuk 17 van het Dertiende vijfjarenplan luidt het: “De nationale ontwikkelingsstrategie en het nationale ontwikkelingsplan zullen een leidende en dwingende rol spelen.”. Dit plan bevat dus niet alleen algemene aanmoedigingen; het taalgebruik wijst integendeel op zijn dwingende karakter.

(145) Ook al is het Twaalfde Vijfjarenplan niet meer van toepassing, het is de voorloper die het belang van de bedrijfstak nieuwe materialen als een “strategische opkomende bedrijfstak” heeft benadrukt, welke het Dertiende Vijfjarenplan verder heeft ontwikkeld. Zoals in de overwegingen 148 en 149 wordt aangetoond, omvat de bedrijfstak nieuwe materialen de SGV-bedrijfstak. Zoals in overweging 141 is vermeld, bevat het Dertiende Vijfjarenplan de strategische visie van de Chinese overheid voor de verbetering en bevordering van de belangrijkste bedrijfstakken; daarom wordt prioriteit gegeven aan bepaalde sectoren en technologieën, waaronder SGV.

(146) De desbetreffende argumenten van de Chinese overheid werden derhalve afgewezen.

(147) Verder is de bedrijfstak nieuwe materialen op grond van het initiatief Made in China 2025 (37) een aangemoedigde bedrijfstak die bijgevolg in aanmerking komt voor aanzienlijke overheidssteun. Er zijn enkele fondsen opgezet ter ondersteuning van het initiatief Made in China 2025 en derhalve onrechtstreeks van de SGV-bedrijfstak zoals het Nationale fonds voor geïntegreerde schakelingen, het Fonds voor geavanceerde fabricage en het Fonds voor investering in opkomende Industrieën (38).

(148) Daarnaast worden SGV veelvuldig genoemd onder de noemer “nieuwe materialen”. In de routekaart Made in China 2025 (39) staan tien strategische sectoren, die de belangrijkste bedrijfstakken voor de Chinese overheid vormen. De routekaart bevat in sector 9 een beschrijving van de categorie “nieuwe materialen” en de bijbehorende subcategorieën, bv. geavanceerde basismaterialen (punt 9.1), de belangrijkste strategische materialen (punt 9.2) zoals hoogwaardige vezels en composietmaterialen, materialen voor nieuwe energie (40). Nieuwe materialen genieten derhalve de voordelen die voortvloeien uit de in het document opgenomen steunmechanismen, zoals beleidsmaatregelen voor financiële steun, fiscaal en belastingbeleid, toezicht en ondersteuning door de Staatsraad (41).

(149) Daarnaast is in november 2016 naar aanleiding van de routekaart Made in China 2025 elk van de tien strategische sectoren verder uitgewerkt tot een catalogus van vier basisgroepen die is gepubliceerd door het Nationale raadgevende comité voor productiestrategie, een adviesgroep van de Nationale kernstuurgroep voor de totstandbrenging van een nationale productiemacht. In deze catalogus is elk van de tien strategische sectoren onderverdeeld in vier hoofdstukken: i) essentiële basisreserveonderdelen, ii) essentiële basismaterialen, iii) geavanceerde basisprocessen/-technologieën en iv) technologieplatformen voor de industrie. Glasvezel is ondergebracht in sector 7: elektrische apparatuur, punt II essentiële basismaterialen: subpunt 16 glasvezelisolatieplaten en sector 9: nieuwe materialen, punt II essentiële basismaterialen, subpunt 10. hoogwaardige vezel-, monomeer- en composietmaterialen en subpunt 24. op glas gebaseerde materialen.

(150) Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelde de Chinese overheid dat SGV niet worden genoemd in het initiatief Made in China 2025, dat algemeen beschikbaar is in de hele economie, en dat Made in China 2025 geen verplichting inhoudt, maar slechts een richtsnoer is.

(151) In dit verband herhaalt de Commissie dat het initiatief Made in China 2025 duidelijk gericht is op de bedrijfstak nieuwe materialen, waartoe, zoals reeds is aangetoond, ook de SGV-bedrijfstak behoort. Het voorziet in strategische ondersteuning en garanties door onder meer een beter beleid inzake financiële steun en meer steun via het fiscale en belastingbeleid. Zo wordt bijvoorbeeld duidelijk voorzien in “meer ondersteuning van de nieuwe generatie informatietechnologie, geavanceerde apparatuur, nieuwe materialen enz.”.

(152) Volgens het initiatief Made in China 2025 is dat “het programma van acties in de eerste tien jaar van de uitvoering van de strategie voor de productiemacht”; het stelt duidelijke strategische beleidslijnen en doelstellingen vast. In het initiatief Made in China 2025 is ook bepaald dat “de verschillende regio’s een specifiek implementatieprogramma moeten uitwerken en de beleidsmaatregelen moeten verfijnen om te zorgen voor de uitvoering van verschillende taken” en dat “het Ministerie van Industrie en Informatietechnologie samen met de betrokken diensten de monitoring, het toezicht en de sturing moet versterken en belangrijke gebeurtenissen tijdig aan de Staatsraad moet melden”. Bovendien wordt het initiatief Made in China 2025 ondersteund door uitvoeringsmaatregelen zoals de routekaart Made in China 2025 en de “Mededeling van het Algemeen Bureau van het Ministerie van Industrie en Informatietechnologie over de vrijgave van de Gids voor financiering van de industriële omschakeling en modernisering van 2017 (Made in China 2025)” (42), die voorzag in financiering ten gunste van bepaalde medewerkende producenten-exporteurs van SGV. Bovendien wordt het in overweging 153 genoemde Ontwikkelingsplan voor de bouwmaterialenbedrijfstak (2016-2020) “opgesteld op basis van de hoofdlijnen van het Dertiende Vijfjarenplan voor de nationale economie en de sociale ontwikkeling van de Volksrepubliek China en de strategie Made in China 2025”. Derhalve lijkt het initiatief Made in China 2025 niet enkel een richtsnoer te zijn; het lijkt integendeel feitelijk bindend te zijn en op grote schaal ten uitvoer te worden gelegd. De argumenten van de Chinese overheid werden derhalve afgewezen.

(153) Tevens wordt de SGV-bedrijfstak gestimuleerd door het Ontwikkelingsplan voor de bouwmaterialenbedrijfstak (2016-2020). Volgens dit plan moet de industriestructuur worden geoptimaliseerd, onder meer middels uitbreiding van opkomende bedrijfstakken zoals inzake op glas gebaseerde materialen, industriële keramiek, intraoculaire lenzen, hoogwaardige vezels en composieten, en grafeen en gemodificeerde materialen. Een en ander moet worden bereikt met behulp van overheidssteun, belastingheffing, financieel beleid, prijsstellings-, energie- en milieubeschermingsbeleid, en ondersteuning van kapitaaldeelname in de fusies, overnames en herstructurering van bouwmaterialenondernemingen via verschillende middelen waaronder kredietverstrekking (43).

(154) Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelde de Chinese overheid dat het Ontwikkelingsplan voor de bouwmaterialenbedrijfstak van toepassing is op alle bouwmaterialen en dus ook algemeen beschikbaar is in de hele economie. Bovendien geeft dit plan alleen algemene informatie over het overheidsbeleid.

(155) Het Ontwikkelingsplan voor de bouwmaterialenbedrijfstak voorziet in specifieke maatregelen voor die bedrijfstak, waarvan de SGV-bedrijfstak, zoals uiteengezet in overweging 166, deel uitmaakt. Daarom is de Commissie het niet eens met het betoog van de Chinese overheid dat het beschikbaar is in de hele economie.

(156) Hoewel het Ontwikkelingsplan voor de bouwmaterialenbedrijfstak slechts een leidraad kan lijken te zijn, geeft het, zoals reeds vermeld in overweging 152, uitvoering aan het Dertiende Vijfjarenplan en de strategie Made in China 2025. Het beoogt “de transformatie en modernisering van de bouwmaterialensector te bevorderen, de overgang van de bouwmaterialensector van een grote bedrijfstak naar een sterke bedrijfstak te vergemakkelijken en duurzame ontwikkeling te realiseren tijdens de looptijd van het Dertiende Vijfjarenplan” en stelt duidelijke taken en projecten vast om die doelstellingen te bereiken in een concrete periode van vijf jaar (44). Het louter indicatieve karakter ervan is derhalve betwistbaar, zeker als het in zijn ruimere context wordt bezien.

(157) De SGV-bedrijfstak wordt tevens bestreken door het Plan voor de ontwikkeling van intelligente productie (2016-2020) dat is gepubliceerd door het Ministerie van Industrie en Informatietechnologie (“MIIT”), waarin tien kerntaken zijn beschreven die als doel hebben de productontwikkelingscyclus te verkorten, de productie-efficiëntie en de productkwaliteit te verbeteren, de operationele kosten en het verbruik van grondstoffen en energie te verlagen, en de ontwikkeling van intelligente productie te versnellen. In 2018 kondigde de Staatsraad plannen van de VRC aan om zijn programma voor slimme fabricage uit te breiden door in dat zelfde jaar ongeveer honderd proefprojecten toe te voegen, en volgens algemeen beschikbare informatie stond een van de medewerkende producenten-exporteurs, Taishan Fiberglass, Inc., in 2015 op de door het MITT opgestelde lijst van “de fabrieken voor intelligente fabricage” (45).

(158) Volgens de Chinese overheid is het Plan voor de ontwikkeling van intelligente productie (2016-2020) irrelevant, aangezien het niet specifiek is voor de SGV-bedrijfstak, maar geldt voor de gehele be- en verwerkende industrie. Daarnaast stelde de Chinese overheid dat het plan geen dwingend document is, maar slechts een richtsnoer.

(159) Het Plan voor de ontwikkeling van intelligente productie (2016-2020) is “opgesteld op basis van de hoofdlijnen van het Dertiende Vijfjarenplan voor de nationale economie en de sociale ontwikkeling van de Volksrepubliek China, de strategie Made in China 2025” (46). Het legt dus de in die documenten vastgestelde strategie ten uitvoer. Zoals al eerder is uitgelegd, zijn het Dertiende Vijfjarenplan en de strategie Made in China 2025 specifiek gericht op bepaalde bedrijfstakken, waaronder de SGV-bedrijfstak als onderdeel van de bedrijfstak nieuwe materialen. Daarnaast verwijst het Plan voor de ontwikkeling van intelligente productie verschillende keren naar de tien belangrijkste domeinen van de strategie Made in China 2025. Met name is in “bijzondere kolom 6 Nadruk op intelligente transformatie van belangrijke domeinen” bepaald dat “voor de nieuwe generatie informatietechnologie, […] nieuwe materialen, […] bouwmaterialen, […] de grondige toepassing van intelligente en digitale technologieën op het gebied van onderzoek en ontwikkeling en ontwerp, productie, logistiek en opslag, exploitatie en beheer, klantenservice en andere belangrijke verbanden van ondernemingen bevorderd wordt”. Derhalve is het Plan voor de ontwikkeling van intelligente productie (2016-2020) specifiek voor de belangrijkste sectoren die zijn vastgesteld in de strategie Made in China 2025 en omvat het onder meer de bedrijfstakken nieuwe materialen en bouwmaterialen, waartoe de SGV-bedrijfstak behoort.

(160) De Commissie merkt ook op dat de bewoordingen van het Plan voor de ontwikkeling van intelligente productie (2016-2020) erop wijzen dat het document een dwingend karakter heeft. In deel II (III), “Ontwikkelingsdoelstellingen”, staat met name: “Vóór 2025 wordt een “strategie in twee stappen” ten uitvoer gelegd om de ontwikkeling van intelligente productie te bevorderen. Eerste stap, tegen 2020: de basis en de ondersteuningscapaciteit voor de ontwikkeling van intelligente productie wordt duidelijk verbeterd, de digitale productie wordt in essentie gerealiseerd op het belangrijke gebied van de traditionele be- en verwerkende industrie, en bij de intelligente transformatie van de sleutelsector, met voorwaarden en grondslagen, wordt duidelijke vooruitgang geboekt. Tweede stap, tegen 2025: het systeem voor de ondersteuning van de intelligente productie is in essentie ingevoerd en de intelligente transformatie is eerst tot stand gebracht in de sleutelsector.”. Voorts bepaalt afdeling V, “Organisatie en uitvoering”, dat “het Ministerie van Industrie en Informatietechnologie en het Ministerie van Financiën verantwoordelijk zijn voor de organisatie en uitvoering van het Plan, versterking van het leiderschap, zorgvuldige organisatie, tijdig oplossen van problemen bij de tenuitvoerlegging van het Plan, en bevordering van de uitvoering van verschillende taken en maatregelen” en dat “de voor de industrie en de informatietechnologie en voor financiën bevoegde diensten in verschillende regio’s de uitvoeringsregeling voor het Plan snel opstellen, het relevante ondersteunende beleid uitvoeren en overeenkomstig de toegewezen verantwoordelijkheden informatie terug verstrekken”. De Commissie is dan ook tot de conclusie gekomen dat het Plan voor de ontwikkeling van intelligente productie duidelijk omschreven doelstellingen heeft die voor de betrokken ondernemingen dwingend zijn.

(161) Op grond daarvan zijn de argumenten van de Chinese overheid afgewezen.

(162) Bovendien staan er in de catalogus van hightech exportproducten van de VRC die is uitgegeven door het Ministerie van Wetenschap en Technologie, het Ministerie van Buitenlandse Handel en de algemene douaneadministratie, 1900 hoogtechnologische producten in 8 categorieën ten aanzien waarvan de Chinese overheid preferentieel uitvoerbeleid voert. Een van die categorieën is de categorie “Nieuwe materialen”, waartoe ook SGV behoren (47). Verder is in de catalogus van hightechproducten van de VRC, die is uitgegeven door het Ministerie van Wetenschap en Technologie, het Ministerie van Financiën en de belastingdienst, sprake van 11 gebieden, waaronder de “categorie nieuwe materialen”. Daarnaast komen de in zones voor hoogtechnologische ontwikkeling gevestigde hoogtechnologischeondernemingen krachtens de wet inzake de vooruitgang van wetenschap en technologie van de VRC in aanmerking voor een reeks preferentiële beleidsmaatregelen, zoals: i) een vennootschapsbelastingtarief van 15 % in plaats van het normale tarief van 25 %; ii) verdere verlagi