NL Publicatieblad van de Europese Unie L 304/1

VERORDENING (EG) Nr. 1099/2008 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 22 oktober 2008

betreffende energiestatistieken

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 285, lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (1),

Overwegende hetgeen volgt:

(1) Om het effect en de gevolgen van haar energiebeleid te kunnen monitoren, heeft de Gemeenschap behoefte aan nauwkeurige en actuele gegevens over energiehoeveelheden, energievormen, energiebronnen, energieopwekking, energievoorziening, energieomzetting en energieverbruik.

(2) De energiestatistieken hebben traditioneel betrekking op de energievoorziening en fossiele energie. De komende jaren moeten zij meer worden gericht op vergroting van de kennis over en het toezicht op het eindgebruik van energie, hernieuwbare energieën en kernenergie.

(3) De beschikbaarheid van nauwkeurige en actuele informatie over energie is essentieel om het effect van het energieverbruik op het milieu te kunnen beoordelen, met name wat de uitstoot van broeikasgassen betreft. Deze informatie wordt vereist bij Beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (2).

(4) Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt (3) en Richtlijn 2004/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake de bevordering van warmtekrachtkoppeling op basis van de vraag naar nuttige warmte binnen de interne energiemarkt (4) bepalen dat de lidstaten kwantitatieve energiegegevens moeten verstrekken. Met het oog op de monitoring van de vooruitgang bij de verwezenlijking van de doelstellingen van die richtlijnen, zijn nauwkeurige en actuele energiegegevens nodig.

(5) Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (5), Richtlijn 2006/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende de energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten (6) en Richtlijn 2005/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2005 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp van energieverbruikende producten (7) bepalen dat de lidstaten kwantitatieve gegevens over het energieverbruik moeten verstrekken. Met het oog op de monitoring van de vooruitgang bij de verwezenlijking van de doelstellingen van deze richtlijnen zijn nauwkeurige en actuele energiegegevens alsook een betere interface tussen deze energiegegevens en verwante statistische enquêtes zoals volks- en woningtellingen en vervoersgegevens noodzakelijk.

(6) In het groenboek van de Commissie inzake energie-efficiëntie „Meer doen met minder” van 22 juni 2005 en het groenboek „Een Europese strategie voor duurzame, concurrerende en continu geleverde energie voor Europa” van 8 maart 2006 wordt een EU-energiebeleid besproken waarvoor EU-energiestatistieken nodig zijn, onder meer om een Europese Waarnemingspost voor de energiemarkt in te stellen.

(7) De invoering van een tot het publieke domein behorend model voor voorspellingen op energiegebied, zoals door het Europees Parlement bepleit in zijn resolutie van 14 december 2006 over een Europese strategie voor duurzame, concurrerende en continu geleverde energie (8), vereist nauwkeurige en actuele energiegegevens.

(8) De komende jaren moet meer aandacht worden besteed aan de veiligstelling van de voorziening van de belangrijkste brandstoffen en meer tijdige en nauwkeurige gegevens op EU-niveau zijn nodig om te anticiperen op oplossingen van de Europese Unie voor mogelijke crises in de energievoorziening en deze te coördineren.

(9) De liberalisering en het complexer worden van de energiemarkt maken het steeds moeilijker om betrouwbare en tijdige energiegegevens te verkrijgen, met name aangezien er geen rechtsgrondslag is voor de verstrekking van deze gegevens.

(10) Wil het systeem voor energiestatistieken nuttig zijn voor de politieke besluitvorming van de Europese Unie en haar lidstaten en het openbare debat waarbij de burgers betrokken worden, dan moet het garanties bieden op het stuk van vergelijkbaarheid, transparantie, flexibiliteit en ontwikkelingsmogelijkheden. Daarom moeten op korte termijn ook statistische gegevens over kernenergie worden opgenomen en moeten meer ter zake doende gegevens betreffende hernieuwbare energie worden ontwikkeld. Ten aanzien van energie-efficiëntie zou bovendien de beschikbaarheid van gedetailleerde statistische gegevens over het verbruik van huishoudens en het vervoer uiterst nuttig zijn.

(11) Voor de productie van specifieke communautaire statistieken gelden de voorschriften van Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad van 17 februari 1997 betreffende de communautaire statistiek (9).

(12) Aangezien de doelstelling van deze verordening, namelijk de vaststelling van een gemeenschappelijk kader voor de productie, indiening, evaluatie en verspreiding van vergelijkbare energiestatistieken in de Gemeenschap, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap maatregelen treffen in overeenstemming met het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

(13) Bij de productie en verspreiding van communautaire statistieken uit hoofde van deze verordening moeten de nationale en communautaire statistische instanties rekening houden met de beginselen van de praktijkcode Europese statistieken, die op 24 februari 2005 door het Comité statistisch programma, dat is opgericht bij Besluit 89/382/EEG, Euratom van de Raad (10), is goedgekeurd en die aan de Aanbeveling van de Commissie over de onafhankelijkheid, integriteit en verantwoordingsplicht van de nationale en communautaire statistische instanties is gehecht.

(14) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (11).

(15) In het bijzonder moet de Commissie de bevoegdheid worden gegeven de lijst van gegevensbronnen, de nationale statistieken en de toepasselijke toelichtingen en definities, alsook de regelingen voor de indiening te wijzigen, de reeks jaarstatistieken over kernenergie vast te stellen en te wijzigen, de reeks statistieken over hernieuwbare energie, zodra ze zijn opgenomen, te wijzigen, en de reeks statistieken over het eindgebruik van energie, zodra ze zijn opgenomen, vast te stellen en te wijzigen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van de verordening, onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing.

(16) Er moet worden bepaald dat de Commissie lidstaten vrijstellingen of afwijkingen kan toestaan van elementen van de energiegegevensverzameling die voor de respondenten een buitensporige last met zich zouden brengen. De vrijstellingen of afwijkingen dienen alleen te worden toegestaan op een naar behoren gemotiveerd verzoek waarin de huidige situatie en de buitensporige last op een doorzichtige manier worden aangegeven. De periode waarvoor zij gelden, dient zo kort mogelijk te zijn.

(17) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité statistisch programma,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

1. Deze verordening stelt een gemeenschappelijk kader vast voor de productie, indiening, evaluatie en verspreiding van vergelijkbare energiestatistieken in de Gemeenschap.

2. Deze verordening is van toepassing op statistische gegevens over energieproducten en aggregaten daarvan in de Gemeenschap.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

a) „communautaire statistieken”: communautaire statistieken zoals gedefinieerd in artikel 2, eerste streepje, van Verordening (EG) nr. 322/97;

b) „productie van statistieken”: productie van statistieken zoals gedefinieerd in artikel 2, tweede streepje, van Verordening (EG) nr. 322/97;

c) „Commissie (Eurostat)”: communautaire instantie zoals gedefinieerd in artikel 2, vierde streepje, van Verordening (EG) nr. 322/97;

d) „energieproducten”: brandstoffen, warmte, hernieuwbare energie, elektriciteit of een andere vorm van energie;

e) „aggregaten”: op nationaal niveau geaggregeerde gegevens over de behandeling of het gebruik van energieproducten, met name productie, handel, voorraden, omzetting, verbruik, en de structurele kenmerken van het energiesysteem, zoals het geïnstalleerd vermogen voor elektriciteitsproductie en de productiecapaciteit voor olieproducten;

f) „kwaliteit van de gegevens”: de volgende aspecten van statistische kwaliteit: relevantie, nauwkeurigheid, actualiteit en stiptheid, toegankelijkheid en duidelijkheid, vergelijkbaarheid, coherentie en volledigheid.

Artikel 3

Gegevensbronnen

1. Met inachtneming van het behouden van een geringere responslast en een administratieve vereenvoudiging stellen de lidstaten de gegevens over energieproducten en aggregaten daarvan in de Gemeenschap uit de volgende bronnen samen:

a) specifieke statistische enquêtes onder producenten van primaire en omgezette energie en handelaren, distributeurs en transporteurs, importeurs en exporteurs van energieproducten;

b) andere statistische enquêtes onder eindgebruikers van energie in de industrie, het vervoer en de overige sectoren, waaronder huishoudens;

c) andere statistische schattingsmethoden of andere bronnen, waaronder administratieve bronnen, zoals regelgevende instanties voor de elektriciteits- en gasmarkten.

2. De lidstaten stellen nadere voorschriften vast voor de verstrekking van de nodige gegevens voor de in artikel 4 genoemde nationale statistieken door bedrijven en andere bronnen.

3. De lijst van gegevensbronnen kan worden gewijzigd volgens de in artikel 11, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

Artikel 4

Aggregaten, energieproducten en frequentie waarmee de nationale statistieken moeten worden ingediend

1. In de bijlagen wordt vermeld welke nationale statistieken moeten worden gerapporteerd. Deze statistieken worden met de volgende frequentie ingediend:

a) jaarlijks voor de energiestatistieken in bijlage B;

b) maandelijks voor de energiestatistieken in bijlage C;

c) maandelijks op korte termijn voor de energiestatistieken in bijlage D.

2. In de afzonderlijke bijlagen en in bijlage A (Toelichting op de terminologie) worden de gebruikte technische termen, waar toepasselijk, toegelicht of gedefinieerd.

3. De te verstrekken gegevens en de toepasselijke toelichtingen en definities kunnen worden gewijzigd volgens de bedoeld in artikel 11, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

Artikel 5

Indiening en verspreiding

1. De lidstaten dienen de in artikel 4 genoemde nationale statistieken in bij de Commissie (Eurostat).

2. De regelingen voor de indiening, waaronder de toepasselijke tijdslimieten en afwijkingen en vrijstellingen, worden vastgesteld in de bijlagen.

3. De regelingen voor de indiening van de nationale statistieken kunnen worden gewijzigd volgens de in artikel 11, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

4. Op naar behoren gemotiveerd verzoek van een lidstaat kan de Commissie volgens de in artikel 11, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure extra vrijstellingen of afwijkingen toestaan van die elementen van de nationale statistieken die voor de respondenten een buitensporige last zouden meebrengen.

5. De Commissie (Eurostat) verspreidt uiterlijk op 31 januari van het tweede jaar volgende op de verslagperiode jaarlijkse energiestatistieken.

Artikel 6

Kwaliteitsbeoordelingen en verslagen

1. De lidstaten dragen zorg voor de kwaliteit van de ingediende gegevens.

2. Zij doen alles wat redelijkerwijze mogelijk is om ervoor te zorgen dat de overeenkomstig bijlage B ingediende energiegegevens coherent zijn met de gegevens die worden ingediend overeenkomstig Beschikking 2005/166/EG van de Commissie van 10 februari 2005 tot vaststelling van regels voor de uitvoering van Beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (12).

3. Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende kwaliteitsbeoordelingscriteria voor de beoordeling van de kwaliteit van de in te dienen gegevens:

a) „relevantie” heeft betrekking op de mate waarin statistieken voorzien in de huidige en potentiële behoeften van de gebruikers;

b) „nauwkeurigheid” heeft betrekking op de mate waarin de ramingen de onbekende werkelijke waarden benaderen;

c) „actualiteit” heeft betrekking op het tijdsverloop tussen de beschikbaarheid van de informatie en de gebeurtenis die of het verschijnsel dat door de informatie wordt beschreven;

d) „stiptheid” heeft betrekking op het tijdsverloop tussen de datum van publicatie van de gegevens en de datum waarop ze hadden moeten worden gepubliceerd;

e) „toegankelijkheid” en „duidelijkheid” hebben betrekking op de voorwaarden en modaliteiten waaronder gebruikers de gegevens kunnen verkrijgen, gebruiken en interpreteren;

f) „vergelijkbaarheid” heeft betrekking op de meting van het effect van verschillen in de toegepaste statistische concepten en meetinstrumenten en -procedures wanneer statistieken tussen geografische gebieden of sectoren c.q. gedurende een periode worden vergeleken;

g) „coherentie” heeft betrekking op de geschiktheid van de gegevens om betrouwbaar op verschillende manieren en voor diverse doeleinden te worden gecombineerd.

4. Om de vijf jaar leggen de lidstaten de Commissie (Eurostat) een verslag voor over de kwaliteit van de toegezonden gegevens en over eventueel gedane wijzigingen van de methodiek.

5. Binnen zes maanden na ontvangst van een verzoek van de Commissie (Eurostat) leggen de lidstaten bij de Commissie (Eurostat) een verslag over met alle nodige informatie over de toepassing van deze verordening, zodat de Commissie de kwaliteit van de ingediende gegevens kan beoordelen.

Artikel 7

Referentieperiode en frequentie

De lidstaten verzamelen alle in deze verordening vermelde gegevens vanaf het begin van het kalenderjaar dat volgt op de vaststelling van deze verordening, en dienen deze vanaf dan in met de in artikel 4, lid 1, vastgestelde frequentie.

Artikel 8

Jaarstatistieken over kernenergie

De Commissie (Eurostat) stelt, in overleg met de kernenergiesector in de Europese Unie, een reeks jaarstatistieken over kernenergie vast die vanaf 2009, het jaar van de eerste verslagperiode, worden gerapporteerd en verspreid, indien nodig onder eerbiediging van de vertrouwelijkheid en met vermijding van elke overlapping bij de gegevensverzameling, en waarbij de productiekosten laag en de rapportagelast redelijk worden gehouden.

De reeks jaarstatistieken over kernenergie wordt vastgesteld en kan worden gewijzigd volgens de in artikel 11, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

Artikel 9

Statistieken over hernieuwbare energie en het eindgebruik van energie

1. Om de kwaliteit van de statistieken over hernieuwbare energie en het eindgebruik van energie te verbeteren, zorgt de Commissie (Eurostat) er in samenwerking met de lidstaten voor dat deze statistieken vergelijkbaar, transparant, gedetailleerd en flexibel zijn door:

a) herziening van de methodologie die wordt gebruikt om statistieken over hernieuwbare energie te ontwikkelen teneinde jaarlijks op kosteneffectieve wijze aanvullende, ter zake doende en gedetailleerde statistieken over elke hernieuwbare energiebron beschikbaar te stellen. De Commissie (Eurostat) presenteert en verspreidt de geproduceerde statistieken vanaf 2010 (referentiejaar);

b) herziening en vaststelling van de methodologie die in nationaal en communautair verband gebruikt wordt om statistieken over het eindgebruik van energie (bronnen, variabelen, kwaliteit, kosten) te ontwikkelen op basis van de huidige stand van zaken, bestaande studies en proefhaalbaarheidsonderzoeken en nog uit te voeren kosten-batenanalyses; en het evalueren van de uitkomsten van de proefonderzoeken en kosten-batenanalyses voor het vaststellen van verdeelsleutels voor finale energieën per sector en voornaamste vormen van energiegebruik en het geleidelijk integreren van de daaruit voorgekomen elementen in de statistieken vanaf 2012 (referentiejaar).

2. De reeks statistieken over hernieuwbare energie kan worden gewijzigd volgens de in artikel 11, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

3. De reeks jaarstatistieken over het eindgebruik van energie wordt vastgesteld en kan worden gewijzigd volgens de in artikel 11, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

Artikel 10

Uitvoeringsmaatregelen

1. De volgende voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen, onder meer door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 11, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing:

a) wijzigingen in de lijst van gegevensbronnen (artikel 3, lid 3);

b) wijzigingen in de nationale statistieken en de toepasselijke toelichtingen en definities (artikel 4, lid 3);

c) wijzigingen in de regelingen voor de indiening (artikel 5, lid 3);

d) de vaststelling en wijzigingen van de reeks jaarstatistieken over kernenergie (artikel 8, tweede alinea);

e) wijzigingen van de reeks statistieken over hernieuwbare energie (artikel 9, lid 2);

f) de vaststelling en wijzigingen van de reeks statistieken over het eindgebruik van energie (artikel 9, lid 3).

2. Extra vrijstellingen en afwijkingen (artikel 5, lid 4) worden verleend volgens de in artikel 11, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure.

3. Daarbij wordt het beginsel in acht genomen dat de extra kosten en de rapportagelasten binnen de grenzen van het redelijke moeten blijven.

Artikel 11

Comité

1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité statistisch programma.

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4 en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.

De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.

Artikel 12

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Straatsburg, 22 oktober 2008. Voor het Europees Parlement De voorzitter H.-G. PÖTTERING Voor de Raad De voorzitter J.-P. JOUYET

(1) Advies van het Europees Parlement van 12 maart 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 15 september 2008.

(2) PB L 49 van 19.2.2004, blz. 1.

(3) PB L 283 van 27.10.2001, blz. 33.

(4) PB L 52 van 21.2.2004, blz. 50.

(5) PB L 1 van 4.1.2003, blz. 65.

(6) PB L 114 van 27.4.2006, blz. 64.

(7) PB L 191 van 22.7.2005, blz. 29.

(8) PB C 317 E van 23.12.2006, blz. 876.

(9) PB L 52 van 22.2.1997, blz. 1.

(10) PB L 181 van 28.6.1989, blz. 47.

(11) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

(12) PB L 55 van 1.3.2005, blz. 57.

BIJLAGE A TOELICHTING OP DE TERMINOLOGIE In deze bijlage worden termen die in de overige bijlagen worden gebruikt, toegelicht of gedefinieerd. 1. GEOGRAFISCHE OPMERKINGEN Uitsluitend voor de statistische rapportage gelden de volgende geografische definities: — Australië omvat niet de overzeese gebieden. — Denemarken omvat niet de Faeröer en Groenland. — Frankrijk omvat Monaco maar niet de Franse overzeese gebieden Guadeloupe, Martinique, Frans-Guyana, Réunion, Saint-Pierre en Miquelon, Nieuw-Caledonië, Frans-Polynesië, Wallis en Futuna en Mayotte. — Italië omvat San Marino en Vaticaanstad. — Japan omvat Okinawa. — Nederland omvat niet Suriname en de Nederlandse Antillen. — Portugal omvat de Azoren en Madeira. — Spanje omvat de Canarische eilanden, de Balearen, en Ceuta en Melilla. — Zwitserland omvat niet Liechtenstein. — De Verenigde Staten omvatten de vijftig staten, het District of Columbia, de Amerikaanse Maagdeneilanden, Puerto Rico en Guam. 2. AGGREGATEN De producenten worden ingedeeld volgens het doel van de productie: — producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben: particuliere of overheidsbedrijven die als hoofdactiviteit elektriciteit en/of warmte opwekken voor verkoop aan derde partijen; — zelfopwekkers: particuliere of overheidsbedrijven die volledig of gedeeltelijk voor eigen gebruik elektriciteit en/of warmte opwekken als nevenactiviteit bij hun hoofdactiviteit. NB: wanneer een herziening van de NACE-classificatie in werking treedt, kan de Commissie de terminologie verder verduidelijken door volgens de in artikel 11, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing bedoelde NACE-codes toe te voegen. 2.1. Sector voorziening en omzetting Productie/binnenlandse productie Hoeveelheden gewonnen of geproduceerde brandstoffen, berekend na eventuele verwijdering van inert materiaal. De productie omvat de hoeveelheden die de producent tijdens het productieproces verbruikt (bv. voor verwarming en het functioneren van apparatuur en hulpmiddelen) en leveringen aan andere energieproducenten voor omzetting of ander gebruik. Onder „binnenlands” wordt verstaan: productie uit hulpbronnen binnen het land in kwestie. In- en uitvoer Voor geografische definities, zie „Geografische opmerkingen”. Tenzij anders vermeld, heeft „invoer” betrekking op de eerste oorsprong (het land waar de energieproducten zijn geproduceerd) met het oog op gebruik in het land en „uitvoer” op het land waar de geproduceerde energieproducten uiteindelijk worden verbruikt. Hoeveelheden worden geacht te zijn in- of uitgevoerd wanneer zij de politieke grenzen van het land hebben overschreden, ongeacht of zij al dan niet zijn in- of uitgeklaard. Indien oorsprong of bestemming onbekend zijn, mag „Andere” worden gebruikt. Indien alleen de totale in- en uitvoer volgens het bovenstaande beschikbaar zijn, terwijl de geografische uitsplitsing op een andere enquête of bron of een ander begrip gebaseerd is, kunnen zich statistische verschillen voordoen. In dat geval worden deze verschillen onder „Andere” vermeld. Internationale scheepsbunkers Hoeveelheden brandstoffen die worden geleverd aan schepen onder om het even welke vlag in de internationale scheepvaart. Het kan daarbij gaan om zee-, binnen- en kustvaart. Hieronder vallen niet: — het verbruik van schepen in de binnenlandse scheepvaart. Het onderscheid tussen binnenlandse en internationale scheepvaart wordt gemaakt op grond van de havens van vertrek en aankomst, niet op grond van de vlag of de nationaliteit van het schip; — het verbruik van vissersvaartuigen; — het verbruik van militaire vaartuigen. Voorraadwijzigingen Het verschil tussen begin- en eindinventaris van voorraden op het nationale grondgebied. Brutoverbruik (berekend) Berekende waarde, gedefinieerd als: Binnenlandse productie + Uit andere bronnen + Invoer - Uitvoer - Internationale scheepsbunkers + Voorraadwijzigingen. Brutoverbruik (waargenomen) De feitelijk in enquêtes bij de eindverbruikers opgegeven hoeveelheid. Statistische verschillen Berekende waarde, gedefinieerd als: Berekend brutoverbruik — Waargenomen brutoverbruik. Hieronder vallen ook voorraadwijzigingen bij eindverbruikers die niet onder „Voorraadwijzigingen” kunnen worden opgegeven. Bij grote verschillen moeten de redenen worden vermeld. Producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben — elektriciteitscentrales De hoeveelheden brandstoffen die worden gebruikt om elektriciteit te produceren. Brandstoffen die worden gebruikt door centrales die ten minste één warmtekrachteenheid omvatten, moeten onder „Producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben — warmtekrachtcentrales” worden opgegeven. Producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben — warmtekrachtcentrales De hoeveelheden brandstoffen die worden gebruikt om elektriciteit en warmte te produceren. Producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben — warmtecentrales De hoeveelheden brandstoffen die worden gebruikt om warmte te produceren. Zelfopwekkers — elektriciteitscentrales De hoeveelheden brandstoffen die worden gebruikt om elektriciteit te produceren. Brandstoffen die worden gebruikt door centrales die ten minste één warmtekrachteenheid omvatten, moeten onder „Zelfopwekkers — warmtekrachtcentrales” worden opgegeven. Zelfopwekkers — warmtekrachtcentrales De hoeveelheden brandstoffen die overeenkomen met de hoeveelheid geproduceerde elektriciteit en verkochte warmte. Zelfopwekkers — warmtecentrales De hoeveelheden brandstoffen die overeenkomen met de hoeveelheid verkochte warmte. Steenkoolbrikettencentrales De hoeveelheden die worden gebruikt om brandstoffen te produceren. De hoeveelheden die worden gebruikt voor verwarming en voor het functioneren van apparatuur moeten niet hier, maar als verbruik in de sector energie worden opgegeven. Cokesovens De hoeveelheden die worden gebruikt in cokesovens. De hoeveelheden die worden gebruikt voor verwarming en voor het functioneren van apparatuur moeten niet hier, maar als verbruik in de sector energie worden opgegeven. Bruinkoolbriketten- en turfbrikettencentrales De hoeveelheden bruinkool of turf die worden gebruikt om bruinkoolbriketten, respectievelijk turfbriketten te produceren. De hoeveelheden die worden gebruikt voor verwarming en voor het functioneren van apparatuur moeten niet hier, maar als verbruik in de sector energie worden opgegeven. Gasfabrieken De hoeveelheden die in gasfabrieken en steenkoolvergassingsinstallaties worden gebruikt om gas te produceren. De hoeveelheden die worden gebruikt voor verwarming en voor het functioneren van apparatuur moeten niet hier, maar als verbruik in de sector energie worden opgegeven. Hoogovens De hoeveelheden cokeskool en/of bitumineuze steenkool (gewoonlijk PCI genoemd) en cokes die in hoogovens worden omgezet. De hoeveelheden die worden gebruikt voor verwarming en voor het functioneren van de hoogovens (bv. hoogovengas) moeten niet hier, maar als verbruik in de sector energie worden opgegeven. Kolenliquefactie De hoeveelheden brandstof die worden gebruikt om synthetische olie te produceren. Aardolieraffinaderijen De hoeveelheden die worden gebruikt om aardolieproducten de produceren. De hoeveelheden die worden gebruikt voor verwarming en voor het functioneren van apparatuur moeten niet hier, maar als verbruik in de sector energie worden opgegeven. Niet elders vermeld — omzetting De hoeveelheden die voor omzetting worden gebruikt en niet elders zijn vermeld. Wanneer hieronder iets wordt vermeld, moet dat in het verslag worden toegelicht. 2.2. Sector energie en eindverbruik Totaal sector energie De hoeveelheden die door de sector energie worden verbruikt ter ondersteuning van de winning (mijnen, olie- en gasproductie) of het functioneren van omzettingsinstallaties. Hieronder vallen niet de hoeveelheden brandstoffen die in een andere energievorm worden omgezet (te vermelden onder de sector omzetting) of worden gebruikt ter ondersteuning van het beheer van olie-, gas- en kolenslurrypijpleidingen (te vermelden onder de sector vervoer). Hieronder valt ook de vervaardiging van chemische stoffen voor kernsplitsing en -fusie en de producten van die processen. Elektriciteits-, warmtekracht- en warmtecentrales De hoeveelheden die als energie worden verbruikt in elektriciteitscentrales, warmtekrachtcentrales en warmtecentrales. Kolenmijnen De hoeveelheden die als energie worden verbruikt ter ondersteuning van de winning en het wassen van steenkool in de steenkoolindustrie. Steenkool die in mijncentrales wordt verbrand moet onder de sector omzetting worden opgegeven. Steenkoolbrikettencentrales De hoeveelheden die als energie worden verbruikt in steenkoolbrikettencentrales. Cokesovens De hoeveelheden die als energie worden verbruikt in cokesfabrieken. Bruinkoolbriketten- en turfbrikettencentrales De hoeveelheden die als energie worden verbruikt in bruinkoolbriketten- en turfbrikettencentrales. Gasfabrieken en vergassingsinstallaties De hoeveelheden die als energie worden verbruikt in gasfabrieken en vergassingsinstallaties. Hoogovens De hoeveelheden die als energie worden verbruikt in hoogovens. Kolenliquefactie De hoeveelheden die als energie worden verbruikt in kolenliquefactie-installaties. Aardolieraffinaderijen De hoeveelheden die als energie worden verbruikt in aardolieraffinaderijen. Olie- en gaswinning De hoeveelheden die als energie worden verbruikt bij de olie- en gaswinning en in aardgasverwerkingsfabrieken. Hieronder vallen niet: verliezen uit pijpleidingen (te vermelden onder „Distributieverliezen”) en hoeveelheden energie die worden gebruikt voor het beheer van pijpleidingen (te vermelden onder de sector vervoer). Totaal eindverbruik Gedefinieerd (berekend) als: = Totaal non-energetisch verbruik + Finaal energieverbruik (industrie + transport + overige sectoren). Hieronder vallen niet: leveringen voor omzetting, gebruik door de energieproducerende industrie en distributieverliezen. Non-energetisch verbruik Energieproducten die in de verschillende sectoren als grondstoffen worden gebruikt, d.w.z. niet als brandstof worden verbruikt of in een andere brandstof worden omgezet. 2.3. Specificatie van het eindgebruik van de energie Finaal energieverbruik Het totale energieverbruik in de industrie, het vervoer en de overige sectoren. Industrie Dit betreft de hoeveelheden brandstoffen die industriële ondernemingen verbruiken ter ondersteuning van hun kernactiviteiten. Wat warmtekracht- en warmtecentrales betreft, gaat het alleen om de hoeveelheden brandstoffen die worden verbruikt voor de productie van warmte die de centrale zelf gebruikt. De hoeveelheden brandstoffen die worden verbruikt voor de productie van warmte die wordt verkocht en voor de productie van elektriciteit, moeten onder de desbetreffende omzettingssector worden opgegeven. IJzer en staal Chemie (inclusief petrochemie) Chemische en petrochemische industrie. Non-ferrometalen Non-ferrometaalindustrie. Niet-metaalhoudende minerale producten Glas, keramiek, cement en andere bouwmaterialen. Transportmiddelen Met transportmiddelen gerelateerde industriesectoren. Machines Producten van metaal, machines, apparaten en werktuigen, exclusief transportmiddelen. Winning van delfstoffen Hieronder valt niet de energieproducerende industrie. Voedings- en genotmiddelen Pulp, papier en drukkerijen Hieronder valt ook de productie van opgenomen media. Hout en artikelen van hout (exclusief pulp en papier) Bouwnijverheid Textiel en leder Niet elders vermeld — industrie Verbruik in niet hierboven vermelde sectoren. Vervoer De energie die wordt gebruikt voor alle vervoeractiviteiten, ongeacht in welke economische sector deze plaatsvinden. Vervoer — spoor Alle verbruik voor spoorwegvervoer, inclusief industriële spoorwegen. Vervoer — binnenlandse scheepvaart De hoeveelheden die worden geleverd aan vaartuigen onder om het even welke vlag in de internationale scheepvaart (zie „Internationale scheepsbunkers”). Het onderscheid tussen binnenlandse en internationale scheepvaart wordt gemaakt op grond van de havens van vertrek en aankomst, niet op grond van de vlag of de nationaliteit van het schip. Vervoer — weg De hoeveelheden die wordt verbruikt door wegvoertuigen. Hieronder vallen ook brandstoffen die worden verbruikt door landbouwvoertuigen op de openbare weg en smeermiddelen voor gebruik in wegvoertuigen. Hieronder vallen niet: energie die wordt verbruikt door stationaire motoren (zie „Overige sectoren”), door landbouwvoertuigen buiten de openbare weg (zie „Landbouw”), voor militair gebruik in wegvoertuigen (zie „Overige sectoren — niet elders vermeld”), asfalt als wegbedekking en energie die wordt gebruikt door machines op bouwplaatsen (zie „Bouwnijverheid”). Vervoer — pijpleidingen De hoeveelheden die worden gebruikt voor de ondersteuning en het beheer van pijpleidingen voor het transport van gassen, vloeistoffen, slurry en andere producten. Hieronder valt ook energie die wordt gebruikt voor pompstations en het onderhoud van pijpleidingen. Hieronder vallen niet: energie die wordt gebruikt voor de distributie van aardgas en fabrieksgas via pijpleidingen van de distributeur naar de eindgebruikers (te vermelden onder sector energie), energie die wordt gebruikt voor de finale distributie van water aan huishoudelijke, industriële, commerciële en andere gebruikers (te vermelden onder commerciële en openbare diensten) en verliezen bij dit transport tussen distributeur en eindgebruikers (te vermelden als distributieverliezen). Vervoer — internationale luchtvaart De hoeveelheden vliegtuigbrandstoffen die worden geleverd aan vliegtuigen voor de internationale luchtvaart. Het onderscheid tussen binnenlandse en internationale luchtvaart wordt gemaakt op grond van de luchthavens van vertrek en aankomst, niet op grond van de nationaliteit van de luchtvaartmaatschappij. Hieronder vallen niet: brandstoffen die door luchtvaartmaatschappijen worden gebruikt voor hun wegvoertuigen (te vermelden onder „Vervoer — niet elders vermeld”) en militair gebruik van vliegtuigbrandstoffen (te vermelden onder „Overige sectoren — niet elders vermeld”). Vervoer — binnenlandse luchtvaart De hoeveelheden vliegtuigbrandstoffen die worden geleverd aan vliegtuigen voor de binnenlandse luchtvaart — commercieel, door particulieren, voor de landbouw enz. Hieronder vallen ook brandstoffen die worden gebruikt voor andere doeleinden dan vliegen, bv. stationair proefdraaien van motoren. Het onderscheid tussen binnenlandse en internationale luchtvaart wordt gemaakt op grond van de luchthavens van vertrek en aankomst, niet op grond van de nationaliteit van de luchtvaartmaatschappij. Hieronder vallen niet: brandstoffen die door luchtvaartmaatschappijen worden gebruikt voor hun wegvoertuigen (te vermelden onder „Vervoer — weg”) en militair gebruik van vliegtuigbrandstoffen (te vermelden onder „Overige sectoren — niet elders vermeld”). Vervoer — niet elders vermeld De hoeveelheden die voor vervoer worden gebruikt en niet elders zijn vermeld. Hieronder vallen ook brandstoffen die door luchtvaartmaatschappijen worden gebruikt in hun wegvoertuigen en brandstoffen die in havens worden gebruikt voor losinstallaties en verschillende soorten kranen. Wat in deze rubriek wordt genoemd, moet worden opgegeven. Overige sectoren Sectoren die niet uitdrukkelijk zijn genoemd of die niet onder energie, industrie of vervoer vallen. Overige sectoren — commerciële en openbare diensten Brandstoffen die worden verbruikt door bedrijven en kantoren in de particuliere en openbare sector. Overige sectoren — woningen Brandstoffen die worden verbruikt door alle huishoudens, inclusief huishoudens als werkgever. Overige sectoren — land- en bosbouw Brandstoffen die worden verbruikt door gebruikers die onder landbouw, jacht en bosbouw zijn ingedeeld. Overige sectoren — visserij Brandstoffen die worden geleverd voor binnen-, kust- en zeevisserij. Hieronder vallen ook brandstoffen die worden geleverd aan schepen onder om het even welke vlag die in het land in kwestie hebben getankt (inclusief internationale visserij) en energie die in de visserijsector wordt gebruikt. Overige sectoren — niet elders vermeld Dit betreft niet elders vermelde activiteiten. Deze categorie omvat militaire brandstof voor alle soorten mobiel en stationair verbruik (bv. schepen, vliegtuigen, wegvoertuigen en energie voor woonverblijven), ongeacht of de geleverde brandstof voor het leger van het land in kwestie of voor dat van een ander land bestemd is. Wanneer hieronder iets wordt vermeld, moet dat in het verslag worden toegelicht. 3. OVERIGE TERMEN Onder de volgende afkortingen wordt verstaan: — TML: tetramethyllood — TEL: tetraethyllood — SBP: special boiling point (kookpuntbenzine) — LPG: liquified petroleum gas (vloeibaar gemaakt aardoliegas) — NGL: natural gas liquids (aardgascondensaten) — LNG: liquefied natural gas (vloeibaar gemaakt aardgas) — CNG: compressed natural gas (gecomprimeerd aardgas).

BIJLAGE B JAARLIJKSE ENERGIESTATISTIEKEN In deze bijlage worden het toepassingsgebied, de eenheden, de verslagperiode, de frequentie, de indieningstermijn en de wijze van indiening voor de jaarlijkse verzameling van energiestatistieken beschreven. Wanneer een term niet in deze bijlage wordt toegelicht, is de toelichting in bijlage A van toepassing. 1. VASTE FOSSIELE BRANDSTOFFEN EN FABRIEKSGASSEN 1.1. Energieproducten Tenzij uitdrukkelijk anders vermeld, is de verzameling op al de volgende producten van toepassing: Energieproduct Definitie 1. Antraciet Hoogwaardige steenkool die wordt gebruikt in de industrie en in woningen. Bevat gewoonlijk minder dan 10 % vluchtige bestanddelen en heeft een hoog koolstofgehalte (ongeveer 90 % gebonden koolstof) De calorische bovenwaarde bedraagt meer dan 23 865 kJ/kg (5 700 kcal/kg) in asvrije maar vochtige toestand. 2. Cokeskool Bitumineuze kool met een kwaliteit die geschikt is voor de productie van hoogovencokes. De calorische bovenwaarde bedraagt meer dan 23 865 kJ/kg (5 700 kcal/kg) in asvrije maar vochtige toestand. 3. Andere bitumineuze kool (ketelkolen) Kolen die worden gebruikt om stoom op te wekken; hieronder valt alle bitumineuze steenkool die niet onder cokeskool of antraciet valt. Deze categorie wordt gekenmerkt door een hoger gehalte aan vluchtige bestanddelen (meer dan 10 %) en een lager koolstofgehalte (minder dan 90 % gebonden koolstof) dan antraciet. De calorische bovenwaarde bedraagt meer dan 23 865 kJ/kg (5 700 kcal/kg) in asvrije maar vochtige toestand. Bitumineuze kool die in cokesovens wordt gebruikt, moet als cokeskool worden opgegeven. 4. Subbitumineuze kool Geen sinters vormende kolen met een calorische bovenwaarde tussen 17 435 kJ/kg (4 165 kcal/kg) en 23 865 kJ/kg (5 700 kcal/kg) en met meer dan 31 % vluchtige bestanddelen in het droge, mineraalvrije product. 5. Bruinkool Geen sinters vormende kolen met een calorische bovenwaarde van minder dan 17 435 kJ/kg (4 165 kcal/kg) en met meer dan 31 % vluchtige bestanddelen in het droge, mineraalvrije product. Olieschalie en teerzand die worden geproduceerd en rechtstreeks worden verbrand, moeten in deze categorie worden opgegeven. Olieschalie en teerzand die als inputs voor andere omzettingsprocessen worden gebruikt, moeten eveneens in deze categorie worden opgegeven. Hieronder valt ook het deel van de olieschalie of het teerzand dat in het omzettingsproces wordt verbruikt. Schalieolie en andere afgeleide producten van liquefactie moeten in de jaarlijkse vragenlijst over aardolie worden opgegeven. 6. Turf Zacht, poreus of samengeperst brandbaar materiaal, afkomstig van plantaardige afzettingen, met een hoog watergehalte (maximaal 90 % in onbewerkte toestand), gemakkelijk te snijden, met een licht- tot donkerbruine kleur. Turf voor niet-energetisch gebruik valt hier niet onder. Deze definitie laat onverlet de definitie van hernieuwbare energiebronnen zoals omschreven in Richtlijn 2001/77/EG en de IPCC-richtsnoeren van 2006 voor nationale inventarissen van broeikasgassen. 7. Steenkoolbriketten Samengestelde brandstof die wordt gemaakt van fijnkool met toevoeging van een bindmiddel. De geproduceerde hoeveelheid steenkoolbriketten kan dus iets groter zijn dan de hoeveelheid kolen die in het omzettingsproces wordt verbruikt. 8. Cokesovencokes Vast product dat wordt verkregen door vercooksing van kolen (voornamelijk cokeskool) bij hoge temperatuur, met een laag gehalte aan vocht en vluchtige stoffen. Cokesovencokes wordt vooral gebruikt als energiebron en chemisch agens in de ijzer- en staalindustrie. Deze categorie omvat ook cokesbries en hoogovencokes. Halfcokes (een vast product dat wordt verkregen door vercooksing van kolen bij lage temperatuur) valt eveneens onder deze categorie. Halfcokes wordt gebruikt als huisbrandstof of in de verwerkingsinrichting zelf. Hieronder vallen ook cokes, cokesbries en halfcokes op basis van bruinkool. 9. Gascokes Bijproduct van steenkool dat in gasfabrieken wordt gebruikt voor de productie van stadsgas. Gascokes wordt voor verwarming gebruikt. 10. Koolteer Resultaat van de destructieve destillatie van bitumineuze kool. Koolteer is het vloeibare bijproduct van de destillatie van kool in het cokesovenproces, of wordt op basis van bruinkool geproduceerd („lage-temperatuurteer”). Koolteer kan verder worden gedestilleerd tot diverse organische producten (bv. benzeen, tolueen en naftaleen), die normaliter als grondstoffen voor de petrochemische industrie worden opgegeven. 11. BKB (bruinkoolbriketten) Samengestelde brandstof die wordt vervaardigd door bruinkool te briketteren onder hoge druk, zonder toevoeging van bindmiddel. Hieronder vallen ook turfbriketten en gedroogd bruinkoolstof. 12. Fabrieksgas Dit omvat alle soorten gas die worden geproduceerd in openbare of particuliere inrichtingen die de vervaardiging, het vervoer en de distributie van gas als hoofdactiviteit hebben. Hieronder valt ook gas dat wordt geproduceerd door vercooksing (waaronder gas dat door cokesovens wordt geproduceerd en in fabrieksgas wordt omgezet), door volledige vergassing met of zonder verrijking met aardolieproducten (LPG, huisbrandolie enz.) en door reforming en gewoon mengen van gassen en/of lucht (vermeld onder „Uit andere bronnen”). Onder de sector omzetting moeten de hoeveelheden fabrieksgas worden opgegeven die met aardgas worden gemengd en via het aardgasnetwerk worden gedistribueerd en verbruikt. De productie van andere kolengassen (namelijk cokesovengas, hoogovengas en oxystaalovengas) moet worden opgegeven in de kolommen betreffende die gassen, niet als productie van fabrieksgas. De kolengassen die aan gasfabrieken worden overgedragen, moeten (in hun eigen kolom) worden vermeld onder de sector omzetting, in de rij betreffende gasfabrieken. De totale hoeveelheid fabrieksgas die uit de overdracht van andere steenkoolgassen resulteert, moet in de rij betreffende de productie van fabrieksgas worden opgegeven. 13. Cokesovengas Bijproduct van de vervaardiging van cokesovencokes voor de productie van ijzer en staal. 14. Hoogovengas Geproduceerd bij de verbranding van cokes in hoogovens in de ijzer- en staalindustrie. Wordt teruggewonnen en als brandstof gebruikt, deels in de inrichting en deels in andere processen in de staalindustrie of in energiecentrales die de nodige uitrusting hebben om het te verbranden. De hoeveelheid brandstof moet in calorische bovenwaarde worden uitgedrukt. 15. Oxystaalovengas Bijproduct van de productie van staal in oxystaalovens, dat wordt teruggewonnen wanneer het de oven verlaat. Dit gas wordt ook convertorgas, LD-gas of BOS-gas genoemd. 16. Steenkool Kolen met een calorische bovenwaarde van meer dan 23 865 kJ/kg (5 700 kcal/kg) in asvrije maar vochtige toestand, en met een gemiddelde reflectiecoëfficiënt van het vitriniet van ten minste 0,6. Steenkool omvat alle energieproducten van de categorieën 1 tot en met 3 (antraciet, cokeskool en andere bitumineuze steenkool). 1.2. Lijst van aggregaten De volgende aggregaten moeten voor alle in het vorige punt vermelde energieproducten worden opgegeven, tenzij anders vermeld. Wanneer een term niet in deze bijlage wordt toegelicht, is de toelichting in bijlage A van toepassing. 1.2.1. Sector voorziening en omzetting 1. Productie 1.1. Waarvan: ondergronds Alleen van toepassing op antraciet, cokeskool, andere bitumineuze kool, subbitumineuze kool en bruinkool. 1.2. Waarvan: bovengronds Alleen van toepassing op antraciet, cokeskool, andere bitumineuze kool, subbitumineuze kool en bruinkool. 2. Uit andere bronnen Hieronder vallen twee categorieën: — teruggewonnen slurry, tussenproducten en andere kolenproducten van lage kwaliteit, die niet volgens de soort kolen kunnen worden ingedeeld. Dit omvat kolen die uit afvalhopen en andere afvalrecipiënten worden teruggewonnen; — leveringen brandstoffen waarvan de productie onder andere energiebalansen valt, maar waarvan het verbruik onder de energiebalans voor kolen valt. 2.1. Waarvan: uit aardolieproducten Niet van toepassing op antraciet, cokeskool, andere bitumineuze kool, subbitumineuze kool, bruinkool en turf. Bv. toevoeging van petroleumcokes aan cokeskool voor cokesovens. 2.2. Waarvan: uit aardgas Niet van toepassing op antraciet, cokeskool, andere bitumineuze kool, subbitumineuze kool, bruinkool en turf. Bv. toevoeging van aardgas aan fabrieksgas voor rechtstreeks eindverbruik. 2.3. Waarvan: uit hernieuwbare bronnen Niet van toepassing op antraciet, cokeskool, andere bitumineuze kool, subbitumineuze kool, bruinkool en turf. Bv. industrieel afval als bindmiddel bij de vervaardiging van steenkoolbriketten. 3. Invoer 4. Uitvoer 5. Internationale scheepsbunkers 6. Voorraadwijzigingen Een toename van de voorraad wordt weergegeven met een negatief getal, een afname van de voorraad met een positief getal. 7. Brutoverbruik 8. Statistische verschillen 9. Totaal sector omzetting De hoeveelheden brandstoffen die worden gebruikt voor de primaire of secundaire omzetting van energie (bv. steenkool in elektriciteit, cokesovengas in elektriciteit) of voor de verwerking tot afgeleide energieproducten (bv. cokeskool tot cokes). 9.1. Waarvan: producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben — elektriciteitscentrales 9.2. Waarvan: producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben — warmtekrachtcentrales 9.3. Waarvan: producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben — warmtecentrales 9.4. Waarvan: zelfopwekkers — elektriciteitscentrales 9.5. Waarvan: zelfopwekkers — warmtekrachtcentrales 9.6. Waarvan: zelfopwekkers — warmtecentrales 9.7. Waarvan: steenkoolbrikettencentrales 9.8. Waarvan: cokesovens 9.9. Waarvan: bruinkoolbriketten- en turfbrikettencentrales 9.10. Waarvan: gasfabrieken 9.11. Waarvan: hoogovens De hoeveelheden cokeskool en/of bitumineuze kool (gewoonlijk PCI genoemd) en cokes die in hoogovens wordt omgezet. De hoeveelheden die worden gebruikt voor verwarming en voor het functioneren van de hoogovens (bv. hoogovengas) moeten niet onder de sector omzetting, maar als verbruik in de sector energie worden opgegeven. 9.12. Waarvan: kolenliquefactie Schalieolie en andere afgeleide producten van liquefactie moeten overeenkomstig hoofdstuk 4 van deze bijlage worden opgegeven. 9.13. Waarvan: voor gemengd aardgas De hoeveelheden steenkoolgassen die met aardgas worden gemengd. 9.14. Waarvan: niet elders vermeld — omzetting 1.2.2. Sector energie 1. Totaal sector energie 1.1. Waarvan: elektriciteits-, warmtekracht- en warmtecentrales 1.2. Waarvan: kolenmijnen 1.3. Waarvan: steenkoolbrikettencentrales 1.4. Waarvan: cokesovens 1.5. Waarvan: bruinkoolbriketten- en turfbrikettencentrales 1.6. Waarvan: gasfabrieken 1.7. Waarvan: hoogovens 1.8. Waarvan: aardolieraffinaderijen 1.9. Waarvan: kolenliquefactie 1.10. Waarvan: niet elders vermeld — energie 2. Distributieverliezen Verliezen bij het vervoer en de distributie, en bij het affakkelen van fabrieksgas. 3. Totaal eindverbruik 4. Totaal niet-energetisch gebruik 4.1. Waarvan: sectoren industrie, omzetting en energie Het niet-energetisch gebruik in alle subsectoren van de industrie, de sector omzetting en de sector energie, bv. steenkool die wordt gebruikt om methanol of ammoniak te maken. 4.1.1. Van 4.1, waarvan: in de petrochemische sector Niet-energetisch gebruik, bv. het gebruik van steenkool als grondstof voor meststoffen en andere petrochemische producten. 4.2. Waarvan: vervoer Niet-energetisch gebruik in alle subsectoren van het vervoer. 4.3. Waarvan: overige sectoren Niet-energetisch gebruik in commerciële en openbare diensten, woningen, de landbouw en in „Niet elders vermeld — overige”. 1.2.3. Specificatie van het eindgebruik van de energie 1. Finaal energieverbruik 2. Industrie 2.1. Waarvan: ijzer en staal 2.2. Waarvan: chemische en petrochemische industrie 2.3. Waarvan: non-ferrometalen 2.4. Waarvan: niet-metaalhoudende minerale producten 2.5. Waarvan: transportmiddelen 2.6. Waarvan: machines 2.7. Waarvan: winning van delfstoffen 2.8. Waarvan: voedings- en genotmiddelen 2.9. Waarvan: pulp, papier en drukkerijen 2.10. Waarvan: hout en artikelen van hout 2.11. Waarvan: bouwnijverheid 2.12. Waarvan: textiel en leder 2.13. Waarvan: niet elders vermeld — industrie 3. Vervoer 3.1. Waarvan: spoor 3.2. Waarvan: binnenlandse scheepvaart 3.3. Waarvan: niet elders vermeld — vervoer 4. Overige sectoren 4.1. Waarvan: commerciële en openbare diensten 4.2. Waarvan: woningen 4.3. Waarvan: land- en bosbouw 4.4. Waarvan: visserij 4.5. Waarvan: niet elders vermeld — overige 1.2.4. In- en uitvoer Invoer naar land van oorsprong en uitvoer naar land van bestemming. Niet van toepassing op turf, gascokes, fabrieksgas, cokesovengas, hoogovengas en oxystaalovengas. 1.2.5. Inputs bij zelfopwekkers van elektriciteit en warmte Inputs bij zelfopwekkers van elektriciteit en warmte moeten afzonderlijk worden opgegeven voor elektriciteitscentrales, warmtekrachtcentrales en warmtecentrales. Deze inputs bij zelfopwekkers worden uitgesplitst naar hoofdactiviteit volgens onderstaande tabel: 1. Totaal sector energie 1.1. Waarvan: kolenmijnen 1.2. Waarvan: steenkoolbrikettencentrales 1.3. Waarvan: cokesovens 1.4. Waarvan: bruinkoolbriketten- en turfbrikettencentrales 1.5. Waarvan: gasfabrieken 1.6. Waarvan: hoogovens 1.7. Waarvan: aardolieraffinaderijen 1.8. Waarvan: kolenliquefactie 1.9. Waarvan: niet elders vermeld — energie 2. Industrie 2.1. Waarvan: ijzer en staal 2.2. Waarvan: chemische en petrochemische industrie 2.3. Waarvan: non-ferrometalen 2.4. Waarvan: niet-metaalhoudende minerale producten 2.5. Waarvan: transportmiddelen 2.6. Waarvan: machines 2.7. Waarvan: winning van delfstoffen 2.8. Waarvan: voedings- en genotmiddelen 2.9. Waarvan: pulp, papier en drukkerijen 2.10. Waarvan: hout en artikelen van hout 2.11. Waarvan: bouwnijverheid 2.12. Waarvan: textiel en leder 2.13. Waarvan: niet elders vermeld — industrie 3. Vervoer 3.1. Waarvan: spoor 3.2. Waarvan: niet elders vermeld — vervoer 4. Overige sectoren 4.1. Waarvan: commerciële en openbare diensten 4.2. Waarvan: woningen 4.3. Waarvan: land- en bosbouw 4.4. Waarvan: visserij 4.5. Waarvan: niet elders vermeld 1.3. Calorische waarden Van de in punt 1.1 vermelde energieproducten en de volgende hoofdaggregaten moeten de calorische bovenwaarde en onderwaarde worden opgegeven. Niet van toepassing op fabrieksgas, cokesovengas, hoogovengas en oxystaalovengas. 1. Productie 2. Invoer 3. Uitvoer 4. Gebruikt in cokesovens 5. Gebruikt in hoogovens 6. Gebruikt in elektriciteits-, warmtekracht- en warmtecentrales van producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben 7. Gebruikt in de industrie 8. Voor ander gebruik 1.4. Productie en voorraden in kolenmijnen Alleen van toepassing op steenkool en bruinkool. De volgende hoeveelheden moeten worden opgegeven: 1. Ondergrondse productie 2. Bovengrondse productie 3. Uit andere bronnen 4. Voorraden aan het einde van de periode 4.1. Waarvan: voorraden in de mijnen 1.5. Meeteenheden 1. Energiehoeveelheden 103 t Uitzondering: van gas (fabrieksgas, cokesovengas, hoogovengas, oxystaalovengas) wordt rechtstreeks de energie-inhoud in TJ gemeten (op basis van de calorische bovenwaarde). 2. Calorische waarden MJ/ton 1.6. Afwijkingen en vrijstellingen Niet van toepassing. 2. AARDGAS 2.1. Energieproducten Deze gegevensverzameling is van toepassing op aardgas, waaronder in de ondergrond voorkomend gas, hetzij vloeibaar gemaakt of in gasvorm, dat hoofdzakelijk uit methaan bestaat. Hieronder valt ook „niet-geassocieerd” gas afkomstig van velden die alleen gasvormige koolwaterstoffen produceren, „geassocieerd” gas dat wordt geproduceerd tezamen met ruwe aardolie, en methaan dat uit kolenmijnen of kolenlagen (mijngas) wordt gewonnen. Hieronder vallen niet: gassen die ontstaan door de anaërobe afbraak van biomassa (bv. stortgas of rioolwaterzuiveringsgas) en fabrieksgas. 2.2. Lijst van aggregaten De volgende aggregaten moeten voor alle in het vorige punt vermelde energieproducten worden opgegeven, tenzij anders vermeld. 2.2.1. Sector voorziening en omzetting Van de volgende aggregaten moeten de hoeveelheden in volume en energie-eenheden, met de calorische boven- en onderwaarde, worden opgegeven: 1. Binnenlandse productie Alle droge, verkoopbare productie op het nationale grondgebied, met inbegrip van de offshoreproductie. De productie wordt gemeten na zuivering en extractie van NGL en zwavel. Hieronder vallen niet: verliezen bij de winning en hoeveelheden die opnieuw worden geïnjecteerd of worden geloosd of afgefakkeld. Hieronder vallen wel de hoeveelheden die worden gebruikt in de aardgasindustrie, bij de gaswinning, in pijpleidingen en in verwerkingsinstallaties. 1.1. Waarvan: geassocieerd gas Aardgas dat samen met ruwe aardolie wordt geproduceerd. 1.2. Waarvan: niet-geassocieerd gas Aardgas afkomstig van velden die alleen gasvormige koolwaterstoffen produceren. 1.3. Waarvan: mijngas Methaan uit kolenmijnen of kolenlagen dat via leidingen aan de oppervlakte wordt gebracht en in de mijn wordt verbruikt of via pijpleidingen naar verbruikers wordt gebracht. 2. Uit andere bronnen Brandstoffen die met aardgas worden gemengd en als mengsel worden verbruikt. 2.1. Waarvan: uit aardolieproducten LPG om de kwaliteit (bv. de warmte-inhoud) te verbeteren. 2.2. Waarvan: uit steenkool Fabrieksgas bestemd om met aardgas te worden gemengd. 2.3. Waarvan: uit hernieuwbare bronnen Biogas bestemd om met aardgas te worden gemengd. 3. Invoer 4. Uitvoer 5. Internationale scheepsbunkers 6. Voorraadwijzigingen Een toename van de voorraad wordt weergegeven met een negatief getal, een afname van de voorraad met een positief getal. 7. Brutoverbruik 8. Statistische verschillen De calorische waarden hoeven hier niet te worden opgegeven. 9. Terugwinbaar gas: begin- en eindvoorraden De hoeveelheden gas die in de loop van een input-outputcyclus beschikbaar zijn voor levering. Hieronder vallen ook terugwinbaar aardgas dat in speciale bergingen (uitgeputte gas- en olievelden, watervoerende lagen, zoutholten, combinaties daarvan enz.) is opgeslagen en in vloeibare vorm opgeslagen aardgas. Kussengas valt hier niet onder. De calorische waarden hoeven hier niet te worden opgegeven. 10. Geloosd gas Het volume gas dat op de plaats van productie of in gasverwerkingsfabrieken in de lucht wordt geloosd. De calorische waarden hoeven hier niet te worden opgegeven. 11. Afgefakkeld gas Het volume gas dat op de plaats van productie of in gasverwerkingsfabrieken via fakkels wordt verbrand. De calorische waarden hoeven hier niet te worden opgegeven. 12. Totaal sector omzetting De hoeveelheden brandstoffen die worden gebruikt voor de primaire of secundaire omzetting van energie (bv. aardgas in elektriciteit) of voor omzetting in afgeleide energieproducten (bv. aardgas in methanol). 12.1. Waarvan: producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben — elektriciteitscentrales 12.2. Waarvan: zelfopwekkers — elektriciteitscentrales 12.3. Waarvan: producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben — warmtekrachtcentrales 12.4. Waarvan: zelfopwekkers — warmtekrachtcentrales 12.5. Waarvan: producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben — warmtecentrales 12.6. Waarvan: zelfopwekkers — warmtecentrales 12.7. Waarvan: gasfabrieken 12.8. Waarvan: cokesovens 12.9. Waarvan: hoogovens 12.10. Waarvan: gas naar vloeistof De hoeveelheden aardgas die worden gebruikt als grondstof voor de omzetting in vloeistoffen, bv. de hoeveelheden brandstoffen die in het methanolproductieproces worden ingevoerd om in methanol te worden omgezet. 12.11. Waarvan: niet elders vermeld — omzetting 2.2.2. Sector energie 1. Totaal sector energie 1.1. Waarvan: kolenmijnen 1.2. Waarvan: olie- en gaswinning 1.3. Waarvan: inputs in aardolieraffinaderijen 1.4. Waarvan: cokesovens 1.5. Waarvan: hoogovens 1.6. Waarvan: gasfabrieken 1.7. Waarvan: elektriciteits-, warmtekracht- en warmtecentrales 1.8. Waarvan: liquefactie (LNG) en vergassing 1.9. Waarvan: gas naar vloeistof 1.10. Waarvan: niet elders vermeld — energie 2. Distributie- en vervoersverliezen 2.2.3. Specificatie van het eindgebruik van de energie Het verbruik van aardgas moet voor alle onderstaande aggregaten worden uitgesplitst in energetisch gebruik en (in voorkomend geval) niet-energetisch gebruik: 1. Totaal eindverbruik Onder deze rubriek moeten het totale eindverbruik van energie en het non-energetische gebruik afzonderlijk worden opgegeven. 2. Vervoer 2.1. Waarvan: wegvervoer Hieronder vallen CNG en biogas. 2.1.1. Waarvan: biogasfractie in het wegvervoer 2.2. Waarvan: vervoer door pijpleidingen 2.3. Waarvan: niet elders vermeld — vervoer 3. Industrie 3.1. Waarvan: ijzer en staal 3.2. Waarvan: chemische en petrochemische industrie 3.3. Waarvan: non-ferrometalen 3.4. Waarvan: niet-metaalhoudende minerale producten 3.5. Waarvan: transportmiddelen 3.6. Waarvan: machines 3.7. Waarvan: winning van delfstoffen 3.8. Waarvan: voedings- en genotmiddelen 3.9. Waarvan: pulp, papier en drukkerijen 3.10. Waarvan: hout en artikelen van hout 3.11. Waarvan: bouwnijverheid 3.12. Waarvan: textiel en leder 3.13. Waarvan: niet elders vermeld — industrie 4. Overige sectoren 4.1. Waarvan: commerciële en openbare diensten 4.2. Waarvan: woningen 4.3. Waarvan: land- en bosbouw 4.4. Waarvan: visserij 4.5. Waarvan: niet elders vermeld — overige 2.2.4. In- en uitvoer Zowel de hoeveelheden aardgas als het aandeel van LNG daarin moeten worden opgegeven, uitgesplitst naar land van oorsprong (voor invoer) en land van bestemming (voor uitvoer). 2.2.5. Inputs bij zelfopwekkers van elektriciteit en warmte Inputs bij zelfopwekkers van elektriciteit en warmte moeten afzonderlijk worden opgegeven voor elektriciteitscentrales, warmtekrachtcentrales en warmtecentrales. Het betreft inputs in de volgende installaties en activiteiten: 1. Totaal sector energie 1.1. Waarvan: kolenmijnen 1.2. Waarvan: olie- en gaswinning 1.3. Waarvan: inputs in aardolieraffinaderijen 1.4. Waarvan: cokesovens 1.5. Waarvan: gasfabrieken 1.6. Waarvan: hoogovens 1.7. Waarvan: liquefactie (LNG) en vergassing 1.8. Waarvan: gas naar vloeistof 1.9. Waarvan: niet elders vermeld — energie 2. Industrie 2.1. Waarvan: ijzer en staal 2.2. Waarvan: chemische en petrochemische industrie 2.3. Waarvan: non-ferrometalen 2.4. Waarvan: niet-metaalhoudende minerale producten 2.5. Waarvan: transportmiddelen 2.6. Waarvan: machines 2.7. Waarvan: winning van delfstoffen 2.8. Waarvan: voedings- en genotmiddelen 2.9. Waarvan: pulp, papier en drukkerijen 2.10. Waarvan: hout en artikelen van hout 2.11. Waarvan: bouwnijverheid 2.12. Waarvan: textiel en leder 2.13. Waarvan: niet elders vermeld — industrie 3. Vervoer 3.1. Waarvan: vervoer door pijpleidingen 3.2. Waarvan: niet elders vermeld — vervoer 4. Overige sectoren 4.1. Waarvan: commerciële en openbare diensten 4.2. Waarvan: woningen 4.3. Waarvan: land- en bosbouw 4.4. Waarvan: visserij 4.5. Waarvan: niet elders vermeld 2.2.6. Gasopslagcapaciteit 1. Naam Naam van de plaats van de opslagfaciliteit 2. Type Type opslag, bv. uitgeput gasveld, zoutcaverne enz. 3. Werkvolume Totale gasopslagcapaciteit na aftrek van het kussengas. Het kussengas is het totale volume gas dat permanent aanwezig moet zijn om voldoende druk in het ondergrondse reservoir te handhaven en gedurende de hele outputcyclus een voldoende productie te kunnen leveren. 4. Piekoutput Maximale gasproductie uit de opslag in kwestie, in %. 2.3. Meeteenheden 1. Energiehoeveelheden Tenzij anders vermeld, wordt van hoeveelheden aardgas de energie-inhoud in TJ opgegeven, op basis van de calorische bovenwaarde. Volumes worden opgegeven in 106 m3 onder standaardomstandigheden (15 oC, 101,325 kPa). 2. Calorische waarden KJ/m3, onder standaardomstandigheden (15 oC, 101,325 kPa). 3. Werkvolume 106 m3, onder standaardomstandigheden (15 oC, 101,325 kPa). 4. Piekoutput 106 m3/dag, onder standaardomstandigheden (15 oC, 101,325 kPa). 2.4. Afwijkingen en vrijstellingen Niet van toepassing. 3. ELEKTRICITEIT EN WARMTE 3.1. Energieproducten Dit hoofdstuk betreft warmte en elektriciteit 3.2. Lijst van aggregaten De volgende aggregaten moeten voor alle in het vorige punt vermelde energieproducten worden opgegeven, tenzij anders vermeld. Wanneer een term niet in dit hoofdstuk wordt toegelicht, is de toelichting in bijlage A van toepassing. Voor de energieproducten die onder vaste brandstoffen, fabrieksgas, aardgas, aardolie, aardolieproducten, hernieuwbare energie en energie uit afval vallen, gelden de in de hoofdstukken 1, 2, 4 en 5 vermelde definities en eenheden. 3.2.1. Sector voorziening en omzetting Voor aggregaten van elektriciteit en warmte in dit hoofdstuk gelden de volgende definities: — Bruto-elektriciteitsproductie: de som van de elektrische energie die door alle generatoraggregaten in kwestie wordt geproduceerd (inclusief pompaccumulatie), gemeten aan de uitgang van de hoofdgeneratoren. — Brutowarmteproductie: de totale hoeveelheid warmte die door de inrichting wordt geproduceerd; dit omvat de warmte van warme vloeistoffen die voor bv. vloerverwarming en verwarmingssystemen met vloeibare brandstof in de inrichting worden gebruikt, verliezen bij de warmte-uitwisseling in de inrichting of het netwerk, en warmte van chemische processen die als primaire energievorm worden gebruikt. — Netto-elektriciteitsproductie: de bruto-elektriciteitsproductie verminderd met het elektriciteitsverbruik van de productie-installaties en met de verliezen in de hoofdtransformatoren. — Nettowarmteproductie: de warmte die aan het distributiesysteem wordt geleverd, zoals vastgesteld door metingen van de uitgaande en retourstromen. De aggregaten in de volgende tabel moeten afzonderlijk worden opgegeven voor producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben en zelfopwekkers. Voor de volgende aggregaten moet binnen deze twee categorieën centrales de bruto- en netto-elektriciteits- en warmteproductie in voorkomend geval afzonderlijk worden opgegeven voor elektriciteitscentrales, warmtekrachtcentrales en warmtecentrales: 1. Totale productie 1.1. Waarvan: kernenergie 1.2. Waarvan: waterkracht 1.2.1. Waarvan: aandeel waterkracht uit pompaccumulatie 1.3. Waarvan: geothermische energie 1.4. Waarvan: zonne-energie 1.5. Waarvan: getijden-, golf- en oceaanenergie 1.6. Waarvan: windenergie 1.7. Waarvan: brandstoffen Brandstoffen die kunnen ontbranden of branden, d.w.z. met zuurstof reageren en daarbij een aanzienlijke hoeveelheid warmte creëren, en rechtstreeks worden verbrand om elektriciteit en/of warmte op te wekken. 1.8. Waarvan: warmtepompen Warmteoutput van warmtepompen, alleen wanneer de warmte aan derden wordt verkocht (d.w.z. wanneer de productie in de sector omzetting plaatsvindt). 1.9. Waarvan: elektrische ketels Hoeveelheden warmte afkomstig van elektrische ketels, wanneer de output aan derden wordt verkocht. 1.10. Waarvan: warmte van chemische processen Warmte afkomstig van processen zonder input van energie, bv. chemische reacties. Warmte afkomstig van door energie aangedreven processen valt hier niet onder en moet worden opgegeven als uit de desbetreffende brandstof geproduceerde warmte. 1.11. Waarvan: overige bronnen — elektriciteit (specificeren) De in de volgende tabel vermelde aggregaten moeten als totalen worden opgegeven, in voorkomend geval afzonderlijk voor elektriciteit en warmte. Voor de drie eerste aggregaten in de tabel moeten de hoeveelheden worden berekend op basis van de in de vorige tabel opgegeven waarden, en daarmee overeenstemmen. 1. Totale brutoproductie 2. Eigen gebruik per installatie 3. Totale nettoproductie 4. Invoer Zie ook de toelichting in punt 5, „Uitvoer”. 5. Uitvoer Hoeveelheden elektriciteit worden geacht te zijn in- of uitgevoerd wanneer zij de politieke grenzen van het land hebben overschreden, ongeacht of zij al dan niet zijn in- of uitgeklaard. Indien elektriciteit via een land wordt doorgevoerd, moet de hoeveelheid onder zowel invoer als uitvoer worden opgegeven. 6. Gebruikt voor warmtepompen 7. Gebruikt voor elektrische stoomketels 8. Gebruikt voor pompaccumulatie 9. Gebruikt voor elektriciteitsproductie 10. Geleverde energie Voor elektriciteit: de som van de nettoproductie van elektrische energie die door alle centrales in het land wordt geleverd, verminderd met de hoeveelheid die tegelijk wordt gebruikt voor warmtepompen, elektrische stoomketels en pompen, en verminderd/vermeerderd met de uitvoer/invoer naar/uit het buitenland. Voor warmte: de som van de nettowarmteproductie voor verkoop van alle centrales in het land, verminderd met de warmte die voor elektriciteitsproductie wordt gebruikt, en verminderd/vermeerderd met de uitvoer/invoer naar/uit het buitenland. 11. Verliezen bij transmissie en distributie Alle verliezen bij het vervoer en de distributie van elektrische energie en warmte. Voor elektriciteit omvat dit verliezen in transformatoren die niet als integraal deel van de centrales worden beschouwd. 12. Totaal verbruik (berekend) 13. Statistisch verschil 14. Totaal verbruik (waargenomen) De elektriciteit, de verkochte warmte en de gebruikte hoeveelheden brandstoffen, met de desbetreffende totale energie (op basis van de calorische onderwaarde, behalve voor aardgas, waarvoor wordt uitgegaan van de calorische bovenwaarde), die voortkomen uit de brandstoffen in de volgende tabel, moeten afzonderlijk worden opgegeven voor producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben en zelfopwekkers. Binnen deze twee categorieën opwekkers moet de elektriciteits- en warmteproductie in voorkomend geval worden uitgesplitst in elektriciteitscentrales, warmtekrachtcentrales en warmtecentrales. 1. Vaste brandstoffen en fabrieksgas 1.1. Antraciet 1.2. Cokeskool 1.3. Andere bitumineuze kool 1.4. Subbitumineuze kool 1.5. Bruinkool 1.6. Turf 1.7. Steenkoolbriketten 1.8. Cokesovencokes 1.9. Gascokes 1.10. Koolteer 1.11. Bruinkoolbriketten 1.12. Fabrieksgas 1.13. Cokesovengas 1.14. Hoogovengas 1.15. Oxystaalovengas 2. Aardolie en aardolieproducten 2.1. Ruwe aardolie 2.2. NGL 2.3. Raffinaderijgas 2.4. LPG 2.5. Nafta 2.6. Reactiemotorbrandstof van het kerosinetype 2.7. Andere kerosine 2.8. Gasolie/dieselolie 2.9. Zware stookolie 2.10. Bitumen (met inbegrip van orimulsion) 2.11. Petroleumcokes 2.12. Overige aardolieproducten 3. Aardgas 4. Hernieuwbare energie en energie uit afval: 4.1. Industrieel afval (niet-hernieuwbaar) 4.2. Huishoudelijk afval (hernieuwbaar) 4.3. Huishoudelijk afval (niet-hernieuwbaar) 4.4. Hout, houtafval en ander vast afval 4.5. Stortgas 4.6. Rioolwaterzuiveringsgas 4.7. Overig biogas 4.8. Vloeibare biobrandstoffen 3.2.2. Elektriciteits- en warmteverbruik in de sector energie 1. Totaal sector energie Hieronder vallen niet: eigen gebruik door de centrale en gebruik voor pompaccumulatie, warmtepompen en elektrische ketels. 1.1. Waarvan: kolenmijnen 1.2. Waarvan: olie- en gaswinning 1.3. Waarvan: steenkoolbrikettencentrales 1.4. Waarvan: cokesovens 1.5. Waarvan: bruinkoolbriketten- en turfbrikettencentrales 1.6. Waarvan: gasfabrieken 1.7. Waarvan: hoogovens 1.8. Waarvan: aardolieraffinaderijen 1.9. Waarvan: nucleaire industrie 1.10. Waarvan: kolenliquefactie-installaties 1.11. Waarvan: liquefactie- (LNG) en vergassingsinstallaties 1.12. Waarvan: vergassingsinstallaties (biogas) 1.13. Waarvan: gas naar vloeistof 1.14. Waarvan: niet elders vermeld — energie 3.2.3. Specificatie van het eindgebruik van de energie 1. Industrie 1.1. Waarvan: ijzer en staal 1.2. Waarvan: chemische en petrochemische industrie 1.3. Waarvan: non-ferrometalen 1.4. Waarvan: niet-metaalhoudende minerale producten 1.5. Waarvan: transportmiddelen 1.6. Waarvan: machines 1.7. Waarvan: winning van delfstoffen 1.8. Waarvan: voedings- en genotmiddelen 1.9. Waarvan: pulp, papier en drukkerijen 1.10. Waarvan: hout en artikelen van hout 1.11. Waarvan: bouwnijverheid 1.12. Waarvan: textiel en leder 1.13. Waarvan: niet elders vermeld — industrie 2. Vervoer 2.1. Waarvan: spoor 2.2. Waarvan: vervoer door pijpleidingen 2.3. Waarvan: niet elders vermeld — vervoer 3. Woningen 4. Commerciële en openbare diensten 5. Land- en bosbouw 6. Visserij 7. Niet elders vermeld — overige 3.2.4. In- en uitvoer In- en uitvoer van energiehoeveelheden elektriciteit en warmte, uitgesplitst naar land. 3.2.5. Netto-elektriciteitsproductie en nettowarmteproductie van zelfopwekkers De netto-elektriciteitsproductie en de nettowarmteproductie van zelfopwekkers moeten voor de volgende installaties en activiteiten worden uitgesplitst in warmtekrachtcentrales, elektriciteitscentrales en warmtecentrales: 1. Totaal sector energie 1.1. Waarvan: kolenmijnen 1.2. Waarvan: olie- en gaswinning 1.3. Waarvan: steenkoolbrikettencentrales 1.4. Waarvan: cokesovens 1.5. Waarvan: bruinkoolbriketten- en turfbrikettencentrales 1.6. Waarvan: gasfabrieken 1.7. Waarvan: hoogovens 1.8. Waarvan: aardolieraffinaderijen 1.9. Waarvan: kolenliquefactie-installaties 1.10. Waarvan: liquefactie- (LNG) en vergassingsinstallaties 1.11. Waarvan: vergassingsinstallaties (biogas) 1.12. Waarvan: gas naar vloeistof 1.13. Waarvan: houtskoolproductie-installaties 1.14. Waarvan: niet elders vermeld — energie 2. Alle andere sectoren: dezelfde lijst van aggregaten als in 3.2.3, „Specificatie van het eindgebruik van de energie” 3.2.6. Inputs bij zelfopwekkers Inputs bij zelfopwekkers moeten worden uitgesplitst in elektriciteitscentrales, warmtekrachtcentrales en warmtecentrales. 1. De hoeveelheden vaste brandstoffen en fabrieksgas die door zelfopwekkers worden gebruikt, moeten worden opgegeven voor de volgende energieproducten: antraciet, cokeskool, andere bitumineuze kool, subbitumineuze kool, bruinkool, turf, steenkoolbriketten, cokesovencokes, gascokes, koolteer, bruinkool- en turfbriketten, fabrieksgas, cokesovengas, hoogovengas en oxystaalovengas. De inputs moeten worden opgegeven voor de volgende installaties en activiteiten: 1. Totaal sector energie 1.1. Waarvan: kolenmijnen 1.2. Waarvan: steenkoolbrikettencentrales 1.3. Waarvan: cokesovens 1.4. Waarvan: bruinkoolbriketten- en turfbrikettencentrales 1.5. Waarvan: gasfabrieken 1.6. Waarvan: hoogovens 1.7. Waarvan: aardolieraffinaderijen 1.8. Waarvan: kolenliquefactie 1.9. Waarvan: niet elders vermeld — energie 2. Industrie 2.1. Waarvan: ijzer en staal 2.2. Waarvan: chemische en petrochemische industrie 2.3. Waarvan: non-ferrometalen 2.4. Waarvan: niet-metaalhoudende minerale producten 2.5. Waarvan: transportmiddelen 2.6. Waarvan: machines 2.7. Waarvan: winning van delfstoffen 2.8. Waarvan: voedings- en genotmiddelen 2.9. Waarvan: pulp, papier en drukkerijen 2.10. Waarvan: hout en artikelen van hout 2.11. Waarvan: bouwnijverheid 2.12. Waarvan: textiel en leder 2.13. Waarvan: niet elders vermeld — industrie 3. Vervoer 3.1. Waarvan: spoor 3.2. Waarvan: niet elders vermeld — vervoer 4. Overige sectoren 4.1. Waarvan: commerciële en openbare diensten 4.2. Waarvan: woningen 4.3. Waarvan: land- en bosbouw 4.4. Waarvan: visserij 4.5. Waarvan: niet elders vermeld 2. De hoeveelheden aardolieproducten die door zelfopwekkers worden gebruikt, moeten worden opgegeven voor de volgende energieproducten: ruwe aardolie, NGL, raffinaderijgas, LPG, nafta, reactiemotorbrandstof van het kerosinetype, andere kerosine, gasolie/dieselolie, zware stookolie, bitumen (met inbegrip van orimulsion), petroleumcokes en andere aardolieproducten. De inputs moeten worden opgegeven voor de volgende installaties en activiteiten: 1. Totaal sector energie 1.1. Waarvan: kolenmijnen 1.2. Waarvan: olie- en gaswinning 1.3. Waarvan: cokesovens 1.4. Waarvan: hoogovens 1.5. Waarvan: gasfabrieken 1.6. Waarvan: niet elders vermeld — energie 2. Industrie 2.1. Waarvan: ijzer en staal 2.2. Waarvan: chemische en petrochemische industrie 2.3. Waarvan: non-ferrometalen 2.4. Waarvan: niet-metaalhoudende minerale producten 2.5. Waarvan: transportmiddelen 2.6. Waarvan: machines 2.7. Waarvan: winning van delfstoffen 2.8. Waarvan: voedings- en genotmiddelen 2.9. Waarvan: pulp, papier en drukkerijen 2.10. Waarvan: hout en artikelen van hout 2.11. Waarvan: bouwnijverheid 2.12. Waarvan: textiel en leder 2.13. Waarvan: niet elders vermeld — industrie 3. Vervoer 3.1. Waarvan: vervoer door pijpleidingen 3.2. Waarvan: niet elders vermeld — vervoer 4. Overige sectoren 4.1. Waarvan: commerciële en openbare diensten 4.2. Waarvan: woningen 4.3. Waarvan: land- en bosbouw 4.4. Waarvan: visserij 4.5. Waarvan: niet elders vermeld 3. De hoeveelheden aardgas die door zelfopwekkers worden gebruikt, moeten worden opgegeven voor de volgende installaties en activiteiten: 1. Totaal sector energie 1.1. Waarvan: kolenmijnen 1.2. Waarvan: olie- en gaswinning 1.3. Waarvan: inputs in aardolieraffinaderijen 1.4. Waarvan: cokesovens 1.5. Waarvan: gasfabrieken 1.6. Waarvan: hoogovens 1.7. Waarvan: liquefactie (LNG) en vergassing 1.8. Waarvan: gas naar vloeistof 1.9. Waarvan: niet elders vermeld — energie 2. Industrie 2.1. Waarvan: ijzer en staal 2.2. Waarvan: chemische en petrochemische industrie 2.3. Waarvan: non-ferrometalen 2.4. Waarvan: niet-metaalhoudende minerale producten 2.5. Waarvan: transportmiddelen 2.6. Waarvan: machines 2.7. Waarvan: winning van delfstoffen 2.8. Waarvan: voedings- en genotmiddelen 2.9. Waarvan: pulp, papier en drukkerijen 2.10. Waarvan: hout en artikelen van hout 2.11. Waarvan: bouwnijverheid 2.12. Waarvan: textiel en leder 2.13. Waarvan: niet elders vermeld — industrie 3. Vervoer 3.1. Waarvan: vervoer door pijpleidingen 3.2. Waarvan: niet elders vermeld — vervoer 4. Overige sectoren 4.1. Waarvan: commerciële en openbare diensten 4.2. Waarvan: woningen 4.3. Waarvan: land- en bosbouw 4.4. Waarvan: visserij 4.5. Waarvan: niet elders vermeld 4. De hoeveelheden hernieuwbare energie en energie uit afval die door zelfopwekkers worden gebruikt, moeten worden opgegeven voor de volgende energieproducten: geothermische energie, zonne-energie, industrieel afval (niet-hernieuwbaar), huishoudelijk afval (hernieuwbaar), huishoudelijk afval (niet-hernieuwbaar), hout, houtafval en ander vast afval, stortgas, rioolwaterzuiveringsgas, overig biogas en vloeibare biobrandstoffen. De inputs moeten worden opgegeven voor de volgende installaties en activiteiten: 1. Totaal sector energie 1.1. Waarvan: vergassingsinstallaties 1.2. Waarvan: kolenmijnen 1.3. Waarvan: steenkoolbrikettencentrales 1.4. Waarvan: cokesovens 1.5. Waarvan: aardolieraffinaderijen 1.6. Waarvan: bruinkoolbriketten- en turfbrikettencentrales 1.7. Waarvan: gasfabrieken 1.8. Waarvan: hoogovens 1.9. Waarvan: houtskoolproductie-installaties 1.10. Waarvan: niet elders vermeld — energie 2. Industrie 2.1. Waarvan: ijzer en staal 2.2. Waarvan: chemische en petrochemische industrie 2.3. Waarvan: non-ferrometalen 2.4. Waarvan: niet-metaalhoudende minerale producten 2.5. Waarvan: transportmiddelen 2.6. Waarvan: machines 2.7. Waarvan: winning van delfstoffen 2.8. Waarvan: voedings- en genotmiddelen 2.9. Waarvan: pulp, papier en drukkerijen 2.10. Waarvan: hout en artikelen van hout 2.11. Waarvan: bouwnijverheid 2.12. Waarvan: textiel en leder 2.13. Waarvan: niet elders vermeld — industrie 3. Vervoer 3.1. Waarvan: spoor 3.2. Waarvan: niet elders vermeld — vervoer 4. Overige sectoren 4.1. Waarvan: commerciële en openbare diensten 4.2. Waarvan: woningen 4.3. Waarvan: land- en bosbouw 4.4. Waarvan: visserij 4.5. Waarvan: niet elders vermeld 3.3. Structurele gegevens over elektriciteits- en warmteopwekking 3.3.1. Netto maximaal elektrisch vermogen en piekbelasting Het op te geven vermogen is het vermogen op 31 december van het jaar waarover verslag wordt uitgebracht. Dit omvat het elektrische vermogen van zowel elektriciteits- als warmtekrachtcentrales. Het netto maximaal elektrisch vermogen is de som van de netto maximumvermogens van alle afzonderlijke centrales gedurende een bepaalde periode. Hierbij wordt uitgegaan van een doorlopende exploitatie, in de praktijk vijftien uur of meer per dag. Onder netto maximaal vermogen wordt verstaan: het maximaal nuttig vermogen dat doorlopend aan het elektriciteitsnet kan worden geleverd wanneer de volledige installatie in bedrijf is. Onder piekbelasting wordt verstaan: de hoogste waarde van de stroom die wordt opgenomen of geleverd door een netwerk of een combinatie van netwerken in het land. De volgende hoeveelheden moeten worden opgegeven uitsluitend voor het net: 1. Totaal 2. Kernenergie 3. Waterkracht 3.1. Waarvan: pompaccumulatie 4. Geothermische energie 5. Zonne-energie 6. Getijden-, golf- en oceaanenergie 7. Windenergie 8. Brandstoffen 8.1 Waarvan: stoom 8.2 Waarvan: verbrandingsmotoren 8.3 Waarvan: gasturbines 8.4 Waarvan: gecombineerde cyclus 8.5 Waarvan: overige In voorkomend geval toelichten. 9. Piekbelasting 10. Beschikbaar vermogen bij piekbelasting 11. Datum en tijdstip van de piekbelasting 3.3.2. Netto maximaal elektrisch vermogen van brandstoffen Het netto maximaal elektrisch vermogen van brandstoffen moet worden opgegeven voor producenten die opwekking als hoofdactiviteit hebben en voor zelfopwekkers, en worden uitgesplitst naar type centrale volgens onderstaande tabel. Voor alle soorten multibrandstofcentrales moet worden aangegeven welke soorten brandstof als voornaamste en als alternatieve brandstof worden gebruikt. 1. Met één soort brandstof gestookte centrales 1.1. Gestookt met kolen of kolenproducten Hieronder valt ook het vermogen uit cokesovengas, hoogovengas en oxystaalovengas. 1.2. Gestookt met vloeibare brandstoffen Hieronder valt ook het vermogen uit raffinaderijgas. 1.3. Gestookt met aardgas Hieronder valt ook het vermogen uit fabrieksgas. 1.4. Gestookt met turf 1.5. Gestookt met hernieuwbare brandstoffen en brandbaar afval 2. Multibrandstofcentrales, vast en vloeibaar 3. Multibrandstofcentrales, vast en aardgas 4. Multibrandstofcentrales, vloeibaar en aardgas 5. Multibrandstofcentrales, vast, vloeibaar en aardgas Onder multibrandstofcentrales worden alleen eenheden verstaan die doorlopend met meer dan één soort brandstof kunnen worden gestookt. Centrales met afzonderlijke eenheden die elk een verschillende soort brandstof gebruiken, moeten worden beschouwd als verschillende types met één soort brandstof gestookte centrales en aldus worden opgesplitst. 3.4. Meeteenheden 1. Energiehoeveelheden Elektriciteit: GWh Warmte: TJ Vaste brandstoffen en fabrieksgas: de in hoofdstuk 1 van deze bijlage vermelde meeteenheden Aardgas: de in hoofdstuk 2 van deze bijlage vermelde meeteenheden Aardolie en aardolieproducten: de in hoofdstuk 4 van deze bijlage vermelde meeteenheden Hernieuwbare energie en energie uit afval: de in hoofdstuk 5 van deze bijlage vermelde meeteenheden 2. Vermogen Elektriciteitsopwekking: MWe Warmteopwekking: MWt 3.5. Afwijkingen en vrijstellingen Aan Frankrijk is een afwijking toegestaan voor de rapportage over warmtegerelateerde aggregaten. Deze afwijking vervalt zodra Frankrijk in staat is deze rapportage te verrichten, doch uiterlijk vier jaar na de inwerkingtreding van deze verordening. 4. AARDOLIE EN AARDOLIEPRODUCTEN 4.1. Energieproducten Tenzij uitdrukkelijk anders vermeld, is de verzameling op al de volgende producten van toepassing: Energieproduct Definitie 1. Ruwe aardolie Ruwe aardolie is een minerale olie van natuurlijke oorsprong die bestaat uit een mengsel van koolwaterstoffen en daarin voortkomende onzuiverheden zoals zwavel. Bestaat onder normale oppervlaktetemperatuur en -druk in vloeibare toestand en heeft zeer variabele fysieke kenmerken (dichtheid, viscositeit enz.). Hieronder valt ook condensaat dat bij de winning of de verwerking wordt teruggewonnen uit geassocieerd en niet-geassocieerd gas en dat met de commerciële ruwe aardolie wordt gemengd. 2. NGL NGL (aardgascondensaten) zijn vloeibare of vloeibaar gemaakte koolwaterstoffen die in separatoren of gasverwerkingsfabrieken uit aardgas worden teruggewonnen. NGL omvat ethaan, propaan, butaan (gewoon en isobutaan), (iso)pentaan en hogere koolwaterstoffen (soms aardgasbenzine of condensaat genoemd). 3. Raffinagegrondstoffen Raffinagegrondstoffen zijn verwerkte aardolie (bv. direct door destillatie verkregen stookolie en vacuümgasolie), die bestemd is voor verdere verwerking, met uitzondering van menging. Bij deze verdere verwerking worden de raffinagegrondstoffen omgezet in een of meer componenten en/of afgewerkte producten. Deze definitie omvat ook producten die de petrochemische industrie terugzendt naar de raffinage-industrie (bv. pyrolysebenzine, C4-fracties en gasolie- en stookoliefracties). 4. Additieven/oxygenaten Additieven zijn niet-koolwaterstofverbindingen die aan een product worden toegevoegd of ermee worden gemengd om de brandstofeigenschappen ervan (octaan- of cetaangetal, koude-eigenschappen enz.) te wijzigen: — oxygenaten, zoals alcoholen (methanol, ethanol), ethers (bv. MTBE (methyl-tertiair-butylether), ETBE (ethyl-tertiair-butylether), TAME (tertiair-amyl-methylether); — esters (bv. koolzaad- en dimethylester); — chemische verbindingen (bv. TML, TEL en detergenten). NB: de in deze categorie vermelde hoeveelheden additieven/oxygenaten (alcoholen, ethers, esters en andere chemische verbindingen) moeten betrekking hebben op de hoeveelheden die bestemd zijn om met brandstoffen te worden gemengd of als brandstof te worden gebruikt. 4.1. Waarvan: biobrandstoffen Biobenzine en biodiesel. De definities van hoofdstuk 5, „Hernieuwbare energie en energie uit afval”, zijn van toepassing. De in deze categorie vermelde hoeveelheden vloeibare biobrandstoffen hebben enkel betrekking op het volume biobrandstoffen, niet op het totale volume van mengsels van andere vloeistoffen met biobrandstoffen. Hieronder valt niet de handel in niet met transportbrandstoffen gemengde biobrandstoffen (d.w.z. zuivere biobrandstoffen); deze moeten overeenkomstig hoofdstuk 5 worden opgegeven. Biobrandstoffen die gemengd met transportbrandstoffen worden verkocht, moeten worden opgegeven onder het desbetreffende product, met vermelding van het aandeel biobrandstof. 5. Andere koolwaterstoffen Synthetische ruwe olie uit teerzand, schalieolie enz., vloeistoffen uit de liquefactie van kolen (zie hoofdstuk 1), output van vloeistoffen uit de omzetting van aardgas in benzine (zie hoofdstuk 2), waterstof en geëmulgeerde oliën (bv. orimulsion). Hieronder valt niet de productie van olieschalie, die onder hoofdstuk 1 moet worden opgegeven. De productie van schalieolie (secundair product) moet worden opgegeven als „Uit andere bronnen” in de categorie „Andere koolwaterstoffen”. 6. Raffinaderijgas (niet vloeibaar gemaakt) Raffinaderijgas is een mengsel van niet-condenseerbare gassen, voornamelijk waterstof, methaan, ethaan en alkenen, die worden verkregen bij de destillatie van ruwe aardolie of bij de behandeling van aardolieproducten (bv. kraken) in raffinaderijen. Hieronder vallen ook gassen die terugkomen uit de petrochemische industrie. 7. Ethaan Van nature gasvormige, niet-vertakte koolwaterstof (C2H6) die uit aardgas en raffinaderijgas wordt geëxtraheerd. 8. LPG LPG bestaat uit lichte paraffinehoudende koolwaterstoffen afkomstig van raffinaderijprocessen, de stabilisatie van ruwe aardolie en aardgasverwerkingsfabrieken. LPG bestaat voornamelijk uit propaan (C3H8), butaan (C4Hl0) of een combinatie daarvan. LPG kan ook propyleen, butyleen, isopropyleen en isobutyleen bevatten. LPG wordt gewoonlijk onder druk vloeibaar gemaakt voor vervoer en opslag. 9. Nafta Nafta is een grondstof voor de petrochemische industrie (bv. de vervaardiging van ethyleen of aromaten) of voor de productie van benzine door reforming of isomerisatie in de raffinaderij. Nafta omvat producten met een kooktraject tussen 30 en 210 oC. 10. Motorbenzine Motorbenzine bestaat uit een mengsel van lichte koolwaterstoffen met een kooktraject tussen 35 en 215 oC. Motorbenzine wordt gebruikt als brandstof voor vonkontstekingsmotoren in landvoertuigen. Motorbenzine kan additieven, oxygenaten en octaanverhogende stoffen, waaronder loodverbindingen zoals TEL en TML, bevatten. Hieronder vallen ook mengproducten voor motorbenzine (met uitzondering van additieven/oxygenaten), bv. alkylaten, isomeraat en reformaat en kraakbenzine bestemd om als afgewerkte motorbenzine te worden gebruikt. 10.1. Waarvan: biobenzine De definities van hoofdstuk 5, „Hernieuwbare energie en energie uit afval” zijn van toepassing. 11. Vliegtuigbenzine Speciaal voor vliegtuigzuigermotoren gemaakte motorbrandstof met een aan de motor aangepast octaangetal, een vriespunt van – 60 oC en een kooktraject dat gewoonlijk tussen 30 en 180 oC ligt. 12. Lichte reactiemotorbrandstof (van het naftatype of JP4) Hieronder vallen alle lichte koolwaterstofoliën die in vliegtuigturbinemotoren worden gebruikt, met een kooktraject tussen 100 en 250 oC. Deze worden verkregen door kerosine zodanig met benzine of nafta te mengen dat het gehalte aan aromaten (in volume) niet meer dan 25 % bedraagt en de dampspanning 13,7 à 20,6 kPa bedraagt. 13. Reactiemotorbrandstof van het kerosinetype Destillaat dat voor vliegtuigturbinemotoren wordt gebruikt. Het heeft dezelfde destillatiekarakteristieken tussen 150 en 300 oC (gewoonlijk niet boven 250 oC) en hetzelfde vlampunt als kerosine. Daarnaast heeft dit product bepaalde specificaties (bv. vriespunt) die door de International Air Transport Association (IATA) worden vastgesteld. Hieronder vallen ook mengproducten voor kerosine. 14. Andere kerosine Geraffineerd petroleumdestillaat dat in andere sectoren dan de luchtvaart wordt gebruikt. Het kooktraject ligt tussen 150 en 300 oC. 15. Gasolie/dieselolie Gasolie/dieselolie is voornamelijk een tussendestillaat met een kooktraject tussen 180 en 380 oC. Hieronder vallen ook mengproducten. Afhankelijk van het gebruik zijn er verschillende soorten beschikbaar: 15.1. Waarvan: transportdiesel Dieselolie voor dieselmotoren met compressieontsteking in wegvoertuigen (personenauto’s, vrachtwagens enz.), gewoonlijk met een laag zwavelgehalte. 15.1.1. Van 15.1, waarvan: biodiesel De definities van hoofdstuk 5, „Hernieuwbare energie en energie uit afval”, zijn van toepassing. 15.2. Waarvan: gasolie voor verwarming en andere gasolie Lichte stookolie voor industrieel en commercieel gebruik, mariene diesel en diesel voor het spoorwegverkeer en andere gasoliën, waaronder zware gasoliën met een kooktraject tussen 380 en 540 oC die als grondstoffen voor de petrochemische industrie worden gebruikt. 16. Stookolie Alle overblijvende (zware) stookoliën (inclusief die verkregen door menging). De kinematische viscositeit bedraagt meer dan 10 cSt bij 80 oC. Het vlampunt ligt steeds boven 50 oC en de dichtheid bedraagt steeds meer dan 0,90 kg/l. 16.1. Waarvan: laag zwavelgehalte Zware stookolie met een zwavelgehalte van minder dan 1 %. 16.2. Waarvan: hoog zwavelgehalte Zware stookolie met een zwavelgehalte van 1 % of meer. 17. White spirit en SBP Geraffineerde tussendestillaten met een kooktraject zoals nafta en kerosine. Deze worden als volgt onderverdeeld: — kookpuntbenzine (SBP): lichte oliën met een kooktraject tussen 30 en 200 oC. Er zijn 7 à 8 soorten kookpuntbenzine, afhankelijk van het precieze kooktraject. De soorten worden gedefinieerd volgens het temperatuurverschil tussen het 5 %- en het 90 %-destillatiepunt (niet meer dan 60 oC); — white spirit: kookpuntbenzine met een vlampunt boven 30 oC en een kooktraject tussen 135 en 200 oC. 18. Smeermiddelen Koolwaterstoffen die van bijproducten van destillatie worden gemaakt. Ze worden voornamelijk gebruikt om de wrijving tussen contactvlakken te verminderen. Hieronder vallen alle soorten smeerolie, van spindelolie tot cilinderolie, en oliën die worden gebruikt in vetten, motorolie en alle soorten smeeroliegrondstoffen. 19. Bitumen Vaste, halfvaste of viskeuze koolwaterstof met een colloïdale structuur, met een bruine tot zwarte kleur, die wordt verkregen als residu bij de destillatie van ruwe aardolie, bij de vacuümdestillatie van olieresiduen van atmosferische destillatie. Bitumen wordt vaak ook asfalt genoemd en wordt voornamelijk gebruikt voor wegenbouw en als dakbedekking. Hieronder vallen ook vloeibitumen en cutbackbitumen. 20. Paraffinewassen Dit zijn verzadigde alifatische koolwaterstoffen. Dit soort wassen zijn residuen die worden gewonnen bij het deparaffineren van smeeroliën. Ze hebben een kristallijne structuur die naargelang van de soort min of meer fijn is. De voornaamste kenmerken zijn: kleurloos, reukloos en doorschijnend, met een smeltpunt boven 45 oC. 21. Petroleumcokes Zwart vast bijproduct dat voornamelijk wordt verkregen door kraken en carboniseren van grondstoffen op basis van aardolie, residuen van vacuümdestillatie, en teer en pek van processen zoals vertraagde en fluïde verkooksing. Petroleumcokes bestaat hoofdzakelijk uit koolstof (90 à 95 %) en heeft een laag asgehalte. Petroleumcokes wordt gebruikt als grondstof in cokesovens in de staalindustrie, voor verwarming, voor de vervaardiging van elektroden en voor de productie van chemicaliën. De twee belangrijkste soorten zijn „groene cokes” en „gecalcineerde cokes”. Hieronder valt ook „katalysatorcokes”, dat zich tijdens het raffinageproces op de katalysators afzet; dit soort cokes is niet terugwinbaar en wordt gewoonlijk als raffinaderijbrandstof verbrand. 22. Overige producten Alle niet uitdrukkelijk hierboven vermelde producten, bv. teer en zwavel. Hieronder vallen aromaten (bv. BTX — benzeen, tolueen en xyleen) en alkenen (bv. propyleen) die in raffinaderijen worden geproduceerd. 4.2. Lijst van aggregaten De volgende aggregaten moeten voor alle in het vorige punt vermelde energieproducten worden opgegeven, tenzij anders vermeld. 4.2.1. Sector voorziening en omzetting De volgende tabel is alleen van toepassing op ruwe aardolie, NGL, raffinagegrondstoffen, additieven, biobrandstoffen en andere koolwaterstoffen: 1. Binnenlandse productie Niet van toepassing op raffinagegrondstoffen en biobrandstoffen. 2. Uit andere bronnen Additieven, biobrandstoffen en andere koolwaterstoffen waarvan de productie reeds in andere brandstofbalansen is opgenomen. Niet van toepassing op ruwe aardolie, NGL en raffinagegrondstoffen. 2.1. Waarvan: uit kolen Hieronder vallen in kolenliquefactie-installaties geproduceerde vloeistoffen en vloeibare outputs van cokesovens. 2.2. Waarvan: uit aardgas Voor de vervaardiging van synthetische benzine kan aardgas als grondstof nodig zijn. De hoeveelheid gas voor de vervaardiging van methanol wordt overeenkomstig hoofdstuk 2 opgegeven, de ontvangen hoeveelheid methanol onder dit punt. 2.3. Waarvan: uit hernieuwbare bronnen Hieronder vallen biobrandstoffen bestemd om met transportbrandstoffen te worden gemengd. De productie wordt opgegeven overeenkomstig hoofdstuk 5, de hoeveelheden bestemd om te worden gemengd onder dit punt. 3. Backflows uit de petrochemische sector Afgewerkte producten of halffabrikaten die van de eindgebruikers teruggaan naar de raffinaderijen om te worden verwerkt, gemengd of verkocht. Het gaat gewoonlijk om bijproducten van de petrochemische productie. Alleen van toepassing op raffinagegrondstoffen. 4. Overgeboekte producten Ingevoerde aardolieproducten die worden heringedeeld als grondstoffen voor verdere verwerking in de raffinaderij en die niet aan de eindgebruiker worden verkocht. Alleen van toepassing op raffinagegrondstoffen. 5. In- en uitvoer Hieronder vallen de hoeveelheden ruwe aardolie en aardolieproducten die in het kader van verwerkingsovereenkomsten (voor andermans rekening) worden in- of uitgevoerd. Voor ruwe olie en NGL moet het land van eerste oorsprong worden vermeld; voor raffinagegrondstoffen en afgewerkte producten het laatste land van verzending. Hieronder vallen ook vloeibare gassen (bv. LPG) die bij de verdamping van ingevoerd LNG worden gewonnen, en aardolieproducten die rechtstreeks door de petrochemische industrie worden in- of uitgevoerd. NB: alle handel in biobrandstoffen die niet vermengd zijn met vervoersbrandstoffen (d.w.z. in zuivere vorm) zou in de vragenlijst over hernieuwbare energiebronnen moeten worden vermeld. De heruitvoer van ruwe aardolie voor verwerking in zones onder douanetoezicht moet worden opgegeven als uitvoer van het product van het verwerkende land naar de eindbestemming. 6. Rechtstreeks gebruik Ruwe aardolie, NGL, additieven en oxygenaten (en het aandeel biobrandstoffen) en andere koolwaterstoffen die rechtstreeks worden gebruikt, zonder in aardolieraffinaderijen te worden verwerkt. Hieronder valt ook ruwe olie die wordt verbrand om elektriciteit op te wekken. 7. Voorraadwijzigingen Een toename van de voorraad wordt weergegeven met een negatief getal, een afname van de voorraad met een positief getal. 8. Berekende inzet van raffinaderijen De totale berekende hoeveelheid producten die in het raffinageproces worden gebracht. Hieronder wordt verstaan: Binnenlandse productie + Uit andere bronnen + Backflows uit de industrie + Overgeboekte producten + Invoer - Uitvoer - Rechtstreeks gebruik + Voorraadwijzigingen. 9. Statistische verschillen Hieronder wordt verstaan: Berekende inzet van raffinaderijen — Waargenomen inzet van raffinaderijen. 10. Waargenomen inzet van raffinaderijen De gemeten hoeveelheden die door raffinaderijen zijn ingeslagen. 11. Verliezen bij de raffinage Hieronder wordt verstaan: Waargenomen inzet van raffinaderijen — Bruto output van raffinaderijen. Gedurende het destillatieproces kunnen zich verliezen voordoen door verdamping. De vermelde verliezen zijn positief. Toename in volume is mogelijk, toename in massa niet. 12. Totale begin- en eindvoorraden op het nationale grondgebied Alle voorraden op het nationale grondgebied, waaronder voorraden van de staat, grote consumenten en opslagmaatschappijen, voorraden aan boord van binnenkomende zeeschepen, voorraden in zones onder douanetoezicht en voorraden die voor anderen worden bijgehouden, al dan niet in het kader van bilaterale overeenkomsten tussen staten. Met begin- en eindvoorraad wordt de voorraad op de eerste, respectievelijk de laatste dag van de verslagperiode bedoeld. 13. Onderste verbrandingswaarde Productie, invoer en uitvoer en algemeen gemiddelde. De volgende tabel is alleen van toepassing op afgewerkte producten (raffinaderijgas, ethaan, LPG, nafta, motorbenzine, vliegtuigbenzine, lichte reactiemotorbrandstof, reactiemotorbrandstof van het kerosinetype, andere kerosine, gasolie/dieselolie, laagzwavelige en hoogzwavelige brandstof, white spirit en SBP, smeermiddelen, bitumen, paraffine, petroleumcokes en overige producten). Ruwe aardolie en NGL die rechtstreeks worden verbrand, moeten worden opgegeven als leveringen van afgewerkte producten en overboekingen tussen producten: 1. Ontvangsten van primaire producten Hieronder vallen de hoeveelheden binnenlandse of ingevoerde ruwe aardolie (met inbegrip van condensaat) en binnenlandse NGL die rechtstreeks worden gebruikt, zonder in een aardolieraffinaderij te worden verwerkt, en de hoeveelheden backflows uit de petrochemische industrie die, hoewel ze geen primaire brandstoffen zijn, rechtstreeks worden gebruikt. 2. Bruto-output van de raffinaderijen Productie van afgewerkte producten in raffinaderijen en mengbedrijven. Hieronder vallen niet de verliezen bij de raffinage, maar wel de raffinaderijbrandstof. 3. Gerecycleerde producten Afgewerkte producten die, nadat ze al eens aan eindgebruikers zijn geleverd, een tweede maal in de handel worden gebracht (bv. gebruikte smeermiddelen die opnieuw worden verwerkt). Deze hoeveelheden moeten worden onderscheiden van de backflows uit de petrochemische sector. 4. Raffinaderijbrandstof Aardolieproducten die worden verbruikt ter ondersteuning van het functioneren van een raffinaderij. Hieronder vallen niet de producten die oliemaatschappijen buiten het raffinageproces gebruiken, bv. in bunkers of olietankers. Hieronder vallen wel de brandstoffen die in de raffinaderij worden gebruikt voor de opwekking van elektriciteit en warmte die worden verkocht. 4.1. Waarvan: gebruikt voor elektriciteitsopwekking De hoeveelheden die worden gebruikt in elektriciteitscentrales in raffinaderijen. 4.2. Waarvan: gebruikt voor warmtekrachtkoppeling De hoeveelheden die worden gebruikt in warmtekrachtcentrales in raffinaderijen. 5. In- en uitvoer 6. Internationale scheepsbunkers 7. Overboekingen tussen producten Hoeveelheden die worden heringedeeld omdat de specificatie is veranderd of omdat zij met een ander product worden gemengd. Een negatieve vermelding voor een product wordt gecompenseerd door een of meer positieve vermeldingen voor een of meer andere producten en vice versa; het totale nettoresultaat moet nul zijn. 8. Overgeboekte producten Ingevoerde aardolieproducten die worden heringedeeld als grondstoffen voor verdere verwerking in de raffinaderij en die niet aan de eindgebruiker worden verkocht. 9. Voorraadwijzigingen Een toename van de voorraad wordt weergegeven met een negatief getal, een afname van de voorraad met een positief getal. 10. Berekende bruto binnenlandse leveringen Hieronder wordt verstaan: Ontvangsten van primaire producten + Bruto-output van de raffinaderijen + Gerecycleerde producten - Raffinaderijbrandstof + Invoer - Uitvoer - Internationale scheepsbunkers + Overboekingen tussen producten - Overgeboekte producten + Voorraadwijzigingen. 11. Statistisch verschil Hieronder wordt verstaan: Berekende bruto binnenlandse leveringen — Waargenomen bruto binnenlandse leveringen. 12. Waargenomen bruto binnenlandse leveringen De waargenomen leveringen van afgewerkte aardolieproducten uit primaire bronnen (bv. raffinaderijen, mengbedrijven enz.) op de binnenlandse markt. Dit cijfer kan verschillen van het berekende cijfer, bv. door verschillen in dekking en/of verschillen in de definities van de verschillende rapportagesystemen. 12.1. Waarvan: brutoleveringen aan de petrochemische sector De hoeveelheden brandstoffen die aan de petrochemische sector worden geleverd. 12.2. Waarvan: energetisch gebruik in de petrochemische sector De hoeveelheden olie die worden gebruikt als brandstof voor petrochemische processen, bv. stoomkraken. 12.3. Waarvan: niet-energetisch gebruik in de petrochemische sector De hoeveelheden olie die in de petrochemische industrie worden gebruikt voor de productie van ethyleen, propyleen, butyleen, synthesegas, aromaten, butadieen en andere grondstoffen op basis van koolwaterstoffen in processen zoals stoomkraken, de vervaardiging van aromaten en stoomreforming. Hieronder vallen niet de hoeveelheden aardolie die als brandstof worden gebruikt. 13. Backflows uit de petrochemische sector naar raffinaderijen 14. Begin- en eindvoorraden Alle voorraden op het nationale grondgebied, waaronder voorraden van de staat, grote consumenten en opslagmaatschappijen, voorraden aan boord van binnenkomende zeeschepen, voorraden in zones onder douanetoezicht en voorraden die voor anderen worden bijgehouden, al dan niet in het kader van bilaterale overeenkomsten tussen staten. Met begin- en eindvoorraad wordt de voorraad op de eerste, respectievelijk de laatste dag van de verslagperiode bedoeld. 15. Voorraadwijzigingen bij openbare nutsbedrijven Voorraadwijzigingen bij openbare nutsbedrijven die niet elders onder Voorraden en Vo