Beschikking van de Commissie

van 13 mei 2003

betreffende de overheidssteun die Italië voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de werkgelegenheid in de regio Sicilië

(kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 1484)

(Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

(Voor de EER relevante tekst)

(2003/739/EG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 88, lid 2, eerste alinea,

Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a),

Gelet op Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 88 van het EG-Verdrag(1),

Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken(2),

Overwegende hetgeen volgt:

I. PROCEDURE

(1) Bij schrijven nr. 7666 van 26 juni 2000 (A/35346 van 29 juni 2000) hebben de Italiaanse autoriteiten, overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag, de Commissie in kennis gesteld van de voortzetting van de financiering voor de periode 2000-2006 van de regeling voor werkgelegenheidssteun N 692/97, die op 25 februari 1998 door de Commissie was goedgekeurd(3), en van de wijzigingen die in die regeling zijn aangebracht. De regeling moest worden stopgezet omdat de door de Commissie voor de periode 1997-1999 toegekende financiering volledig is opgebruikt.

(2) Omdat deze regeling op grond van een expliciete opschortende clausule pas in werking kon treden na voorafgaande goedkeuring in de zin van artikel 87 en volgende van het Verdrag, is zij in het register van aangemelde steun ingeschreven onder nr. N 428/2000.

(3) De Commissie heeft om aanvullende inlichtingen verzocht bij schrijven van 31 augustus 2000 (D/54509), 30 maart 2001 (D/51384), 28 mei 2001 (D/52158), 16 november 2001 (D/54755) en 7 februari 2002 (D/50529). De Italiaanse autoriteiten hebben geantwoord bij schrijven nr. 1593 van 8 februari 2001 (A/31192), nr. 4129 van 27 maart 2001 (A/33708), nr. 10255 van 19 september 2001 (A/37368), nr. 11847 van 3 oktober 2001 (A/37873), nr. 1003 van 22 januari 2002 (A/30514), nr. 4873 van 18 april 2002 (A/32946) en nr. 5439 van 29 april 2002 (A/33234).

(4) Op 16 januari 2002 heeft in Brussel een vergadering plaatsgevonden van de Italiaanse autoriteiten en de diensten van de Commissie.

(5) Bij schrijven van 4 juli 2002 (SG(2002) D/230509) heeft de Commissie Italië kennis gegeven van haar besluit om enerzijds geen bezwaar te maken ten aanzien van deel A van de regeling, dat betrekking heeft op steun voor het scheppen van niet aan investering gebonden arbeidsplaatsen, en om anderzijds de procedure als bedoeld in artikel 88, lid 2, van het Verdrag in te leiden wat betreft deel B van de regeling, waarbij is voorzien in steun voor het scheppen van investeringsgebonden arbeidsplaatsen.

(6) Het besluit van de Commissie om de procedure in te leiden is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen(4). De Commissie heeft de belanghebbenden verzocht hun opmerkingen over de betrokken steunmaatregel kenbaar te maken.

(7) De Commissie heeft terzake geen opmerkingen van belanghebbende derden ontvangen.

(8) Verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun(5) is op 3 januari 2003 in werking getreden. De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten op 31 januari 2003 per brief (D/50666) meegedeeld dat de betrokken steunregeling, overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2204/2002, zou worden beoordeeld op basis van de bepalingen van die verordening.

(9) Daarom heeft de Commissie de Italiaanse autoriteiten een verlenging van een maand toegestaan om hen in staat te stellen eventuele opmerkingen te formuleren.

(10) De Commissie heeft terzake geen opmerkingen ontvangen.

II. BESCHRIJVING VAN DE STEUNMAATREGEL

Doel

(11) De regeling heeft ten doel arbeidsplaatsen te scheppen in een regio - Sicilië - waar de levensstandaard abnormaal laag is en waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst.

Rechtsgrond

(12) De rechtsgrond voor de steunregeling wordt gevormd door de onderstaande voor de regio Sicilië geldende wetsbesluiten:

- de regionale wet nr. 30/1997;

- artikel 9, lid 3, van de regionale wet nr. 24/2000 en artikel 6 van de regionale wet nr. 17/2001, houdende uitbreiding van het toepassingsgebied van de regeling;

- de regionale wet nr. 9/2000, houdende voortzetting van de financiering van wet nr. 30/1997 voor het jaar 2000;

- artikel 18, lid 1, van de regionale wet nr. 32/2000, houdende voortzetting van de financiering van de regionale wet nr. 30/1997 voor de periode 2001-2006.

Looptijd en begroting

(13) De regeling heeft een looptijd tot 31 december 2006; de totale begroting bedraagt ongeveer 554 miljoen EUR.

Begunstigden

(14) Alle ondernemingen in om het even welke sector, met uitzondering van de ijzer- en staalindustrie, die op Sicilië werkzaam zijn en die voor onbepaalde duur bepaalde categorieën van werknemers in dienst nemen, komen voor de regeling in aanmerking.

Doel van de regeling

(15) De regeling heeft tot doel werkgelegenheid te creëren; ze bestaat uit twee delen: deel A, dat betrekking heeft op het scheppen van niet-investeringsgebonden arbeidsplaatsen, en deel B, dat het scheppen van investeringsgebonden arbeidsplaatsen betreft.

Vorm en intensiteit van de steun

(16) De steun wordt verleend in de vorm van volledige vrijstelling van sociale lasten voor een periode van ten hoogste zes jaar bij de aanwerving voor onbepaalde duur van de volgende categorieën werknemers:

- leerlingen,

- ongeschoolde werklozen,

- langdurig werklozen (meer dan 24 maanden),

- andere werklozen,

- gehandicapten en drugsverslaafden die met succes een ontwenningskuur hebben ondergaan,

- werknemers die zich voor mobiliteit hebben aangemeld,

- werknemers die sedert ten minste 24 maanden een uitkering van de "Cassa integrazione" ontvangen.

(17) Bovendien is dezelfde soort steun voorzien voor

- de omzetting van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overeenkomsten voor onbepaalde tijd;

- de omzetting van leerovereenkomsten voor bepaalde tijd (contratti de formazione e lavoro) in overeenkomsten voor onbepaalde tijd.

(18) Voor toekenning van de steun gelden de volgende voorwaarden:

- er mag geen personeelsinkrimping hebben plaatsgevonden gedurende de twaalf maanden die aan de indienstneming vooraf zijn gegaan;

- gedurende de zes maanden die aan de indienstneming vooraf zijn gegaan moeten nieuwe arbeidsplaatsen zijn gecreëerd ten opzichte van het aantal werknemers in de onderneming. Werknemers die bij de omzetting van leerovereenkomsten of andere overeenkomsten voor bepaalde tijd zijn betrokken, moeten niet in aanmerking worden genomen bij de berekening van het personeelsbestand van de onderneming.

(19) De Italiaanse autoriteiten ramen de gemiddelde steun op 45 % van het brutoloon van de werknemer.

III. DOOR DE COMMISSIE GEUITE TWIJFEL IN HET KADER VAN DE PROCEDURE VAN ARTIKEL 88, LID 2, VAN HET VERDRAG

(20) In haar besluit tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag heeft de Commissie geoordeeld dat deel B van de regeling, dat betrekking heeft op steun voor het scheppen van investeringsgebonden arbeidsplaatsen, moet worden getoetst aan de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen(6), aan de criteria die zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen(7), aan de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector(8) en aan de richtsnoeren voor het onderzoek van de steunmaatregelen van de staten in de visserij- en aquacultuursector(9).

(21) De twijfels die de Commissie in het kader van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag heeft geuit, hebben betrekking op

a) de aard van de initiële investering waarmee de nieuwe arbeidsplaatsen verband houden. De Commissie betwijfelt namelijk of de werkgelegenheidssteun waarin deze regeling voorziet uitsluitend bedoeld is voor het scheppen van arbeidsplaatsen die verband houden met de verwezenlijking van een initiële investering als bedoeld in de punten 4.11 tot en met 4.14 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en in artikel 2, onder c), van Verordening (EG) nr. 70/2001;

b) de steunintensiteit van de regeling: de Commissie is er bovendien niet zeker van dat de intensiteit van de steunmaatregelen waarin de regeling voorziet - die kan worden berekend op basis van de loonkosten als bedoeld in punt 4.13 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen - de regionale plafonds niet overschrijdt die in de Italiaanse regionale steunkaart voor de periode 2000-2006 voor de regio Sicilië zijn vastgesteld (35 % NSE + 15 % BSE voor het midden- en kleinbedrijf);

c) de naleving van de cumuleringsregels als bedoeld in de punten 4.18 tot en met 4.21 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en in artikel 8 van Verordening (EG) nr. 70/2001;

d) de naleving van het principe van de noodzakelijkheid van de steun, als bedoeld in punt 4.2 van de Rrchtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 70/2001;

e) de vraag of het beginsel is nageleefd dat het aandeel van de begunstigde in de financiering van de gesteunde productieve investeringen ten minste 25 % moet bedragen om ervoor te zorgen dat deze investeringen levensvatbaar en gezond zijn, zoals verlangd wordt in punt 4.2 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 70/2001;

f) de vraag of, wat de landbouwsector en de visserij- en aquacultuursector betreft, de investeringssteun verenigbaar is met de punten 4.1 en 4.2 van de richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector, en met de relevante bepalingen van de richtsnoeren voor het onderzoek van de steunmaatregelen van de staten in de visserij- en aquacultuursector.

(22) De Commissie heeft hierover geen opmerkingen van de Italiaanse autoriteiten of van belanghebbende derden ontvangen.

IV. BEOORDELING

Beoordeling van het steunkarakter van de betrokken maatregelen

(23) Om te kunnen beoordelen of de bij de regeling ingestelde maatregelen als steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag moeten worden beschouwd, moet worden nagegaan of zij een voordeel opleveren voor de begunstigden, of dat voordeel door de overheid is verleend, of de maatregelen aanleiding geven tot vervalsing van de mededinging, en ten slotte of het handelsverkeer tussen lidstaten erdoor ongunstig kan worden beïnvloed.

(24) De eerste in artikel 87, lid 1, van het Verdrag genoemde voorwaarde is de mogelijke begunstiging van bepaalde ondernemingen. Daarom moet worden nagegaan enerzijds of de maatregel voor de begunstigde ondernemingen een economisch voordeel oplevert dat zij bij normale marktvoorwaarden niet zouden hebben verkregen, dan wel of de begunstigde ondernemingen door deze maatregel ontsnappen aan kosten die zij normaliter hadden moeten dragen, en anderzijds of een dergelijk voordeel aan een bepaalde categorie van ondernemingen wordt toegekend. Door aan ondernemingen in een bepaalde regio in Italië (Sicilië) steun ter bevordering van de werkgelegenheid te verlenen in de vorm van volledige vrijstelling van sociale lasten, ontlast de overheid deze ondernemingen van een gedeelte van de loonkosten, die normale kosten zijn die een onderneming in haar eigen belang maakt; op die manier wordt een financieel voordeel verschaft waardoor de concurrentiepositie van de onderneming wordt versterkt. Bovendien komen deze maatregelen ten goede aan ondernemingen die in specifieke gebieden van het Italiaanse grondgebied werkzaam zijn; aangezien deze maatregelen niet gelden voor ondernemingen die buiten deze gebieden zijn gevestigd, is er sprake van begunstiging.

(25) Voorts is in artikel 87 bepaald dat de steun niet door de staat mag worden verleend of met staatsmiddelen mag worden bekostigd. In dit geval zijn de staatsmiddelen indirect bij de steun betrokken, doordat de vrijstelling van sociale lasten voor bepaalde bedrijven tot lagere belastingopbrengsten voor de overheid leidt.

(26) Krachtens artikel 87, lid 1, van het Verdrag kan overheidssteun niet worden toegestaan wanneer de maatregelen de mededinging vervalsen of dreigen te vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten daardoor ongunstig wordt beïnvloed. In onderhavig geval dreigen de steunmaatregelen de mededinging te vervalsen, doordat de financiële positie en potentieel van de begunstigde ondernemingen worden versterkt ten opzichte van hun concurrenten die dit voordeel niet hebben. Deze situatie kan ook gevolgen hebben voor het handelsverkeer tussen lidstaten. Dergelijke maatregelen kunnen de mededinging namelijk vervalsen en het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig beïnvloeden als de begunstigde ondernemingen een deel van hun productie naar andere lidstaten uitvoeren. Is dat niet het geval, dan is er sprake van begunstiging van de binnenlandse productie, omdat de in andere lidstaten gevestigde ondernemingen de mogelijkheden om hun producten naar de Italiaanse markt uit te voeren, zien afnemen(10).

(27) Om bovengenoemde redenen zijn de maatregelen in kwestie in beginsel verboden bij artikel 87, lid 1, van het Verdrag en kunnen zij alleen als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden beschouwd als zij onder één van de afwijkingen vallen waarin het Verdrag voorziet.

Wettigheid van de regeling

(28) Gelet op de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte gegevens (punten 1 en 2) en aangezien de betrokken maatregelen nog niet in werking zijn getreden, constateert de Commissie dat de Italiaanse autoriteiten de in artikel 88, lid 3, van het Verdrag bedoelde verplichting tot aanmelding zijn nagekomen.

Beoordeling van de verenigbaarheid van de maatregelen met de gemeenschappelijke markt

(29) Nadat zij heeft vastgesteld dat de onderzochte maatregelen moeten worden beschouwd als steun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag, moet de Commissie onderzoeken of deze steun verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 87, leden 2 en 3, van het Verdrag.

(30) De Commissie is van mening dat de afwijkingen als bedoeld in artikel 87, lid 2, van het Verdrag niet van toepassing zijn op de betrokken steunmaatregelen: het gaat immers niet om steunmaatregelen van sociale aard in de zin van artikel 87, lid 2, onder a), noch om steunmaatregelen tot herstel van de schade veroorzaakt door natuurrampen of andere buitengewone gebeurtenissen in de zin van artikel 87, lid 2, onder b), noch om steunmaatregelen die vallen onder het bepaalde in artikel 87, lid 2, onder c). Uiteraard zijn de afwijkingen van artikel 87, lid 3, onder b) en d), evenmin van toepassing.

(31) Aangezien het steun betreft die gericht is op het scheppen van werkgelegenheid, moet worden onderzocht of de maatregelen in aanmerking komen voor toepassing van de afwijkingen bedoeld in artikel 87, lid 3, onder a) en c), van het Verdrag.

Komt de regio in aanmerking voor toepassing van een afwijking?

(32) De Commissie herinnert eraan dat zij bij besluit van 1 maart 2000 de Italiaanse regionale steunkaart voor de periode 2000-2006 heeft goedgekeurd. Deze kaart heeft betrekking op de regio's die in aanmerking komen voor de afwijking bedoeld in artikel 87, lid 3, onder a), van het Verdrag(11). Op basis van deze kaart is de regio Sicilië een steungebied.

Beoordeling van de regeling op basis van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en van de criteria vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 70/2001

(33) De Italiaanse autoriteiten hebben geen opmerkingen gemaakt in het kader van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag; tijdens het onderzoek zijn derhalve geen elementen aan het licht zijn gekomen die de twijfel bij de Commissie hebben kunnen wegnemen. Niets wijst er namelijk op dat met zekerheid kan worden geconcludeerd

a) dat de werkgelegenheidssteun waarin de regeling voorziet uitsluitend bedoeld is voor het scheppen van arbeidsplaatsen die verband houden met de verwezenlijking van een initiële investering als bedoeld in de punten 4.11 tot en met 4.14 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en in artikel 2, onder c), van Verordening (EG) nr. 70/2001;

b) dat de intensiteit van de steunmaatregelen waarin de regeling voorziet - die kan worden berekend op basis van de loonkosten als bedoeld in punt 4.13 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen - de regionale plafonds die in de Italiaanse regionale steunkaart voor de periode 2000-2006 voor de regio Sicilië zijn vastgesteld, niet heeft overschreden (35 % NSE + 15 % BSE voor het midden- en kleinbedrijf). De bruto steunintensiteit van de regeling, uitgedrukt als percentage van de loonkosten voor de nieuwe arbeidsplaatsen berekend over een periode van twee jaar, bedraagt namelijk 135 % van de loonkosten(12);

c) dat de cumuleringsregels als bedoeld in de punten 4.18 tot en met 4.21 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en in artikel 8 van Verordening (EG) nr. 70/2001, zijn nageleefd;

d) dat het principe van de noodzakelijkheid van de steun is nageleefd, als bedoeld in punt 4.2 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 70/2001;

e) dat de begunstigde ten minste 25 % in de financiering van de gesteunde productieve investeringen heeft bijgedragen, zoals verlangd wordt in punt 4.2 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en in artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 70/2001, teneinde ervoor te zorgen dat deze investeringen levensvatbaar en gezond zijn;

f) dat de investeringssteun verenigbaar is met de punten 4.1 en 4.2 van de richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector, wat de landbouw betreft, en met de relevante bepalingen van de richtsnoeren voor het onderzoek van de steunmaatregelen van de staten in de visserij- en aquacultuursector, wat de visserij en de aquacultuur betreft.

Beoordeling van de regeling op basis van Verordening (EG) nr. 2204/2002

(34) Op 3 januari 2003 is Verordening (EG) nr. 2204/2002 in werking getreden. Daarin is in artikel 11, lid 2, bepaald dat aanmeldingen die nog in behandeling zijn op het tijdstip waarop de verordening in werking treedt, worden beoordeeld aan de hand van de bepalingen van deze verordening.

(35) Op 31 januari 2003 heeft de Commissie de Italiaanse autoriteiten per brief (D/50666) laten weten dat de betrokken steunregeling, overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2204/2002, zou worden beoordeeld op basis van de bepalingen van deze verordening. De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten een extra termijn van een maand toegestaan om hen in staat te stellen eventuele opmerkingen te formuleren. De Commissie heeft terzake geen opmerkingen ontvangen.

(36) Op grond van de betrokken regeling wordt steun verleend voor het scheppen van arbeidsplaatsen die verband houden met de uitvoering van een investeringsproject in de zin van artikel 2, onder j), van Verordening (EG) nr. 2204/2002(13).

(37) Volgens de door de Italiaanse autoriteiten bij de aanmelding van de steunmaatregel verstrekte gegevens bedraagt de brutosteunintensiteit van de regeling, uitgedrukt als percentage van de loonkosten voor nieuwe arbeidsplaatsen over een periode van twee jaar, 135 %(14).

(38) De Commissie constateert dat, wanneer het gaat om nieuwe arbeidsplaatsen voor personen die niet eerder een betrekking hebben gehad of hun vorige betrekking hebben verloren dan wel dreigen deze te verliezen (in dit geval betreft het leerlingen, langdurig werklozen, ongeschoolde werklozen, andere werklozen, werknemers die zich voor mobiliteit hebben aangemeld en werknemers die sedert ten minste 24 maanden een uitkering van de "Cassa integrazione" ontvangen(15)), de steunintensiteit van de regeling hoger ligt dan het desbetreffende plafond dat in de Italiaanse regionale steunkaart voor de periode 2000-2006 voor de regio Sicilië is vastgesteld in de zin van artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2204/2002 (35 % NSE + 15 % BSE voor het midden- en kleinbedrijf).

(39) Aangezien de steunintensiteit het regionale plafond als bedoeld in artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2204/2002 overschrijdt, zal in geval van cumulering van steun voor het scheppen van werkgelegenheid op grond van artikel 4, lid 3, met steun voor de indienstneming van benadeelde en gehandicapte werknemers als bedoeld in de artikelen 5 en 6 van Verordening (EG) nr. 2204/2002, het daarvoor vastgestelde plafond a fortiori zijn overschreden. In onderhavig geval is de intensiteit van de steun die in de regeling is voorzien voor het scheppen van arbeidsplaatsen voor langdurig werklozen en voor gehandicapten en drugsverslaafden, niet in overeenstemming met het bepaalde in artikel 8, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2204/2002.

(40) Wat ten slotte de steun voor de omzetting van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd en van leerovereenkomsten voor bepaalde tijd in overeenkomsten voor onbepaalde tijd betreft, heeft de Commissie in het kader van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag geen inlichtingen ontvangen van de Italiaanse autoriteiten; zij is derhalve niet tot de conclusie kunnen komen dat deze steun, zowel wat het scheppen van werkgelegenheid als wat het omzetten van overeenkomsten betreft, kan worden verstrekt zonder dat het desbetreffende plafond dat in de Italiaanse regionale steunkaart voor de periode 2000-2006 voor de regio Sicilië is vastgesteld, wordt overschreden.

(41) Aangezien de Italiaanse autoriteiten in het kader van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag geen inlichtingen hebben verstrekt, is de Commissie evenmin tot de conclusie kunnen komen dat de bepalingen van artikel 8 van Verordening (EG) nr. 2204/2002 betreffende de cumulering zijn nageleefd.

(42) Evenmin is de Commissie tot de conclusie kunnen komen dat het principe van de noodzakelijkheid van de steun, als bedoeld in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2204/2002, is nageleefd, noch dat de begunstigde ten minste 25 % heeft bijgedragen in de kosten van de investering, zoals in artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2204/2002 is voorgeschreven.

(43) Bovendien is de Commissie ook niet tot de conclusie kunnen komen dat de investeringen waarmee de arbeidsplaatsen verband houden, investeringen in vaste materiële activa zijn volgens de definitie van artikel 2, onder k), van Verordening (EG) nr. 2204/2002.

V. CONCLUSIES

(44) Op basis van de in de overwegingen 29 tot en met 43 uiteengezette analyse, constateert de Commissie dat de steunregeling ter bevordering van de werkgelegenheid in de regio Sicilië niet verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De steunregeling die Italië voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de werkgelegenheid is niet verenigbaar met de gemeenschappelijke markt.

Bijgevolg mag deze steunmaatregel niet ten uitvoer worden gelegd.

Artikel 2

Italië deelt de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van deze beschikking mee welke maatregelen het heeft genomen om hieraan te voldoen.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek.

Gedaan te Brussel, 13 mei 2003.

Voor de Commissie

Mario Monti

Lid van de Commissie

(1) PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1.

(2) PB C 242 van 8.10.2002, blz. 2.

(3) PB C 130 van 28.4.1998, blz. 15.

(4) Zie voetnoot 2.

(5) PB L 337 van 13.12.2002, blz. 3.

(6) PB C 74 van 10.3.1998, blz. 9.

(7) PB L 10 van 13.1.2001, blz. 33.

(8) PB C 28 van 1.2.2000, blz. 2.

(9) PB C 19 van 20.1.2001, blz. 7.

(10) Arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 13 juli 1988 in zaak 102/87, Jurisprudentie 1988, blz. 4067, rechtsoverweging 19.

(11) PB C 175 van 24.6.2000, blz. 12.

(12) De Italiaanse autoriteiten hebben verklaard dat de sociale lasten op het brutoloon van de werknemer 45 % bedragen. In aanmerking genomen dat de regeling voorziet in een volledige vrijstelling van de sociale lasten gedurende een periode van ten hoogste zes jaar, komt de bruto steunintensiteit neer op 135 %.

(13) In de zin van dat artikel wordt een arbeidsplaats als "verband houdend met de uitvoering van een investeringsproject" beschouwd wanneer deze een activiteit betreft waarop de investering betrekking heeft en deze tot stand komt in de eerste drie jaar na de volledige verwezenlijking van de investering. Gedurende deze periode gelden tevens als verband houdend met de investering de arbeidsplaatsen die zijn geschapen dankzij een verhoging van de bezettingsgraad van de capaciteit als gevolg van de investering.

(14) Zie voetnoot 12.

(15) De Commissie wijst erop dat de situatie van werknemers die sedert ten minste 24 maanden een uitkering van de "Cassa integrazione" ontvangen, vergelijkbaar is met die van gewone werklozen. De "Cassa integrazione" kent namelijk steun toe in het kader van herstructureringsprocessen die met een personeelsinkrimping gepaard gaan; het is dan ook hoogstwaarschijnlijk dat de werknemers die langer dan 24 maanden bij de "Cassa integrazione" zijn ingeschreven, als eersten zullen worden ontslagen. Daarom moet ervan worden uitgegaan dat de virtuele werkloosheid van deze werknemers kan worden gelijkgesteld met effectieve werkloosheid.