*****

VERORDENING (EEG) Nr. 2549/83 VAN DE COMMISSIE

van 12 september 1983

tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 625/78 voor wat de kwaliteit van voor interventie aangeboden magere-melkpoeder betreft

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelprodukten (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1600/83 (2), en met name op artikel 7, lid 5,

Overwegende dat in bijlage I van Verordening (EEG) nr. 625/78 van de Commissie van 30 maart 1978 houdende uitvoeringsbepalingen voor de openbare opslag van magere-melkpoeder (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2680/82 (4), de kenmerken inzake de kwaliteit van het magere-melkpoeder en de controlemethodes zijn vastgesteld; dat uit de ervaring die bij de tenuitvoerlegging van die verordening is opgedaan, blijkt dat het dienstig is, ten einde de controle van de naleving van de eisen inzake de kwaliteit van het magere-melkpoeder doeltreffender te maken, sommige kenmerken en sommige controlemethodes te wijzigen;

Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité van beheer voor melk en zuivelprodukten,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage I van Verordening (EEG) nr. 625/78 wordt vervangen door de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1984.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 12 september 1983.

Voor de Commissie

Poul DALSAGER

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 148 van 28. 6. 1968, blz. 13.

(2) PB nr. L 163 van 22. 6. 1983, blz. 56.

(3) PB nr. L 84 van 31. 3. 1978, blz. 19.

(4) PB nr. L 284 van 7. 10. 1982, blz. 15.

BIJLAGE

»BIJLAGE I

KWALITEIT VAN HET MAGERE-MELKPOEDER

1.2 // 1. Kenmerken // // a) vetgehalte: // maximaal 1,00 % // b) watergehalte: // maximaal 4,0 % // c) titreerbare zuurtegraad, uitgedrukt // // - in 0,1 normaal natriumhydroxide: // maximaal 3,0 ml // - als melkzuur: // maximaal 0,15 % // d) gehalte aan lactaten: // maximaal 200 mg/100 g // e) toevoegingen: // geen // f) fosfatase proef: // negatief, d.w.z. gelijk aan of minder dan 4 microgram per gram gereconstitueerde melk // g) oplosbaarheidsindex: // maximaal 0,5 ml // h) zuiverheidsgraad: // maximaal 15,0 mg, dit betekent ten minste monster B // i) gehalte micro-organismen: // maximaal 50 000 per g // k) colibacterieproef: // negatief in 0,1 g // l) onderzoek op karnemelk: // negatief // m) onderzoek op wei: // negatief // n) smaak en geur: // onberispelijk // o) uiterlijk: // wit of lichtgeel, vrij van vuile en gekleurde deeltjes.

2. Controlemethodes

a) Behoudens de voorschriften met betrekking tot de harmonisatie van de analysemethodes zijn voor de toepassing van deze verordening de onderstaande referentiemethodes noodzakelijk:

1.2 // - vetgehalte: // internationale norm FIL 9 A: 1969 // - watergehalte: // internationale norm FIL 26: 1964 // - zuurtegraad: // ADMI standaardmethodes ED 1971, blz. 31 // - gehalte aan lactaten: // internationale norm FIL 69: 1972 of een enzymatische methode die in staat is gelijkwaardige resultaten te geven // - fosfataseproef: // internationale norm FIL 63: 1971 // - oplosbaarheidsindex: // ADMI, standaardmethodes Ed 1971, blz. 26 // - zuiverheidsgraad: // ADMI, standaardmethodes Ed 1971 blz. 28 // - gehalte aan micro-organismen: // internationale norm FIL 49: 1970 // - onderzoek op colibacteriën: // internationale norm FIL 64: 1971 // b) voor het onderzoek op // // - karnemelk: // de afwezigheid van karnemelk kan worden vastgesteld door een onverwachte controle ter plaatse van het produktiebedrijf die ten minste eenmaal per week plaatsvindt of door de laboratoriumanalyse van het eindprodukt (1). // - lebwei: // bepaling van het vrije sialinezuur (2) // - zure wei: // methodes vastgesteld door de Lid-Staten.

(1) De Lid-Staten delen aan de Commissie mede welke methode is verkozen. Bovendien delen de Lid-Staten maandelijks aan de Commissie de waargenomen maximum- en minimumwaarden, alsmede de gemiddelde waarde, vastgesteld in de loop van de voorafgaande maand, met betrekking tot het resultaat van de gedane laboratoriumanalyse, mede.

(2) Voor het onderzoek op lebwei door bepaling van het vrije sialinezuur dient de in bijlage IV, punten 1 tot en met 7 vastgestelde analysemethode te worden toegepast. Indien het aldus bekomen resultaat hoger is dan 60 ppm wordt vereist dat de proeven onder punt 8 van dezelfde bijlage worden uitgevoerd. Tot 31 maart 1984 evenwel mogen de Lid-Staten de onderzoekmethode, die op 1 januari 1984 wordt gebruikt, verder toepassen."