16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 1 
REKENKAMER 
Ingevolge de bepalingen van de Verdragen (artikel 78 septies, lid 4, 
EGKS; artikel 206 bis, lid 4, EEG; artikel 180 bis, lid 4, EGA) en het 
Financieel Reglement van 21 december 1977 (artikel 83) alsmede de 
overeenkomstige bepalingen betreffende de Europese 
Ontwikkelingsfondsen, heeft de Rekenkamer van de Europese 
Gemeenschappen te harer zitting van 19 november 1985 haar 
JAARVERSLAG 
over het 
begrotingsjaar 1984 
vastgesteld. 
Op 29 november 1985 is dit verslag, tezamen met de antwoorden van de 
Instellingen op de opmerkingen van de Kamer, aan de 
decharge-verlenende autoriteiten en aan de andere Instellingen 
toegezonden. 
Marcel MART 
(President) 
MichaelN. MURPHY 
Paul GAUDY 
Aldo ANGIOI 
Pierre LELONG 
André MIDDELHOEK 
Keld BRIXTOFTE 
Lothar HAASE 
Stergios VALLAS 
Charles J. CAREY 

16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3 
INHOUD 
Jaarverslag over het begrotingsjaar 1984 
Blz. 
Inleiding 5 
Deell 
Hoofdstuk 1 — Algemene opmerkingen 7 
Hoofdstuk 2 — Financiële administratie 16 
Hoofdstuk 3 — Ontvangsten 28 
Hoofdstuk 4 — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — Afde­
ling „Garantie" (EOGFL-Garantie) 36 
Hoofdstuk 5 — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — Afde­
ling „Oriëntatie" (EOGFL-Oriëntatie) en specifieke landbouwacties 50 
Hoofdstuk 6 — Gemeenschappelijk visserijbeleid 61 
Hoofdstuk 7 — Interventie-uitgaven op regionaal gebied 64 
Hoofdstuk 8 — Maatregelen op sociaal gebied 70 
Hoofdstuk 9 — Onderzoek, energie, enz 76 
Hoofdstuk 10 — Samenwerking met ontwikkelingslanden en andere derde landen . . 80 
Hoofdstuk 11 — Personeelsuitgaven 87 
Hoofdstuk 12 — Huishoudelijke uitgaven 94 
Hoofdstuk 13 — Subsidies van de Commissie aan bepaalde externe organen 98 
Hoofdstuk 14 — Opgenomen en verstrekte leningen en rentesubsidies 100 
Deel II 
Europese Ontwikkelingsfondsen 107 
BIJLAGEN 
Bijlage I — Verdeling van bevoegdheden over de Leden van de Rekenkamer op 
29 november 1985 , 117 
Bijlage II — Verslagen en adviezen die de Rekenkamer in een periode van vijf 
jaar, eindigend op 29 november 1985, heeft uitgebracht 119 
Bijlage III — Financiële gegevens betreffende de algemene begroting van de 
Europese Gemeenschappen en de Europese Ontwikkelingsfondsen 125 
4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Antwoorden van de Instellingen op de opmerkingen van de Kamer betreffende 
het begrotingsjaar 1984 
Deel I Blz. 
Hoofdstuk 1 — Algemene opmerkingen 159 
Hoofdstuk 2 — Financiële administratie 165 
Hoofdstuk 3 — Ontvangsten 175 
Hoofdstuk 4 — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — Afde­
ling „Garantie" (EOGFL-Garantie) 178 
Hoofdstuk 5 — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — Afde­
ling „Oriëntatie" (EOGFL-Oriëntatie) en specifieke landbouwacties 184 
Hoofdstuk 6 — Gemeenschappelijk visserijbeleid 189 
Hoofdstuk 7 — Interventie-uitgaven op regionaal gebied 190 
Hoofdstuk 8 — Maatregelen op sociaal gebied 192 
Hoofdstuk 9 — Onderzoek, energie, enz 194 
Hoofdstuk 10 — Samenwerking met ontwikkelingslanden en andere derde landen . . 196 
Hoofdstuk 11 — Personeelsuitgaven 200 
Hoofdstuk 12 — Huishoudelijke uitgaven 203 
Hoofdstuk 13 — Subsidies van de Commissie aan bepaalde externe organen 204 
Hoofdstuk 14 — Opgenomen en verstrekte leningen en rentesubsidies 205 
Deel II 
Europese Ontwikkelingsfondsen 208 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 5 
Jaarverslag over het begrotingsjaar 1984 
INLEIDING 
1. Dit is het achtste jaarverslag van de Europese 
Rekenkamer; het behandelt de rekeningen van het 
begrotingsjaar 1984 ('). Volgens de Verdragen (2) en het 
Financieel Reglement (3) moet de Commissie voor 
ieder begrotingsjaar een jaarrekening van de Gemeen­
schappen en een balans per ultimo van dat jaar opstel­
len, en deze uiterlijk 1 juni van het volgende jaar voor­
leggen aan het Parlement, de Raad en de Rekenkamer. 
De Rekenkamer baseert zich bij de opstelling van haar 
jaarverslag op deze financiële overzichten. In verband 
met de ingevolge de Verdragen (4) door het Parlement 
aan de Commissie te verlenen decharge, moeten de 
rekeningen tezamen met het jaarverslag van de Kamer 
en de antwoorden van de Instellingen op de opmerkin­
gen van de Kamer, door het Parlement en de Raad 
worden onderzocht. 
2. Hoofdstuk 1 van Deel 1 van het verslag bevat alge­
mene opmerkingen naar aanleiding van de werkzaam­
heden van de Kamer. De Hoofdstukken 2 tot en met 13 
hebben betrekking op de algemene begroting van de 
Gemeenschappen. Hoofdstuk 14 behandelt de lenings­
transacties o/g en u/g in het kader van het EEG- en 
EGKS-Verdrag en de daarmee verband houdende ren­
tesubsidies ten laste van de begroting. 
3. Deel II betreft de Europese Ontwikkelingsfondsen. 
Deze fondsen, waaruit steun aan ontwikkelingslanden 
wordt verleend, worden door de Commissie beheerd, 
doch zij worden gefinancierd med specifieke bijdragen 
van de Lid-Staten, en maken geen deel uit van de alge­
mene begroting van de Gemeenschappen. 
4. Bijlage I geeft de verdeling van de bevoegdheden 
over de Leden van de Kamer op 29 november 1985, en 
Bijlage II bestaat uit een tot en met 29 november 1985 
bijgewerkte lijst van alle verslagen en adviezen, die de 
Kamer de laatste vijfjaar heeft uitgebracht. 
5. Bijlage III bevat samenvattingen en enkele gede­
tailleerde analyses van financiële gegevens betreffende 
de algemene begroting van de Gemeenschappen en de 
Europese Ontwikkelingsfondsen. 
6. De Kamer heeft voor de betrokken decharge-verle-
nende autoriteiten aparte verslagen uitgebracht over de 
rekeningen betreffende 1984 van JET (Joint European 
Torus), het Europees Centrum voor de Ontwikkeling 
van de Beroepsopleiding (Berlijn), de Europese Stich­ting voor de Verbetering van de Levens- en Arbeidsom­
standigheden (Dublin) en het Voorzieningsagentschap 
van Euratom, alsmede over die van de Europese Scho­
len betreffende 1983. Hoofdstuk 13 bevat opmerkingen 
over de bijdragen van de Commissie aan de begrotin­
gen van de Scholen. De Kamer heeft ook het in arti­
kel 78 septies, lid 5, van het EGKS-Verdrag voorge­
schreven afzonderlijk jaarverslag over de rekenplichtige 
handelingen betreffende de operationele verrichtingen 
van de EGKS en het financiële beheer van de Commis­
sie met betrekking tot deze handelingen uitgebracht. 
DE INDIENING VAN DE REKENINGEN 
DER GEMEENSCHAPPEN EN HET 
JAARVERSLAG VAN DE REKENKAMER 
7. De Commissie heeft op 1 juni 1985 de rekeningen 
betreffende het begrotingsjaar 1984 overgelegd. De 
opmerkingen van de Rekenkamer werden op 12 juli 
1985 aan de Instellingen gezonden. Alle in het onder­
havige verslag vervatte opmerkingen werden aan de 
Commissie toegezonden. Voorts werden aan het Parle­
ment, de Raad, het Hof van Justitie en het Economisch 
en Sociaal Comité de voor hen relevante gedeelten van 
de hoofdstukken 1, 2, 11 en 12 gezonden. 
8. Het Financieel Reglement bepaalt dat iedere 
Instelling haar antwoorden uiterlijk 31 oktober bij de 
Kamer moet indienen. In de praktijk gaan aan de for­
mele antwoorden besprekingen tussen de Instellingen 
en de Kamer vooraf, waarbij zowel de opmerkingen 
van de Kamer als de informeel verstrekte concept-ant­
woorden aan de orde komen. Door deze regeling kun­
nen, waar nodig, zowel in de opmerkingen als in de 
antwoorden wijzigingen worden aangebracht, zodat de 
lezer gemakkelijk inzicht krijgt in de behandelde kwes­
ties. Dit streven heeft meer kans van slagen indien vóór 
de eindredactie en verspreiding van het verslag en de 
formele antwoorden, over alle kwesties een vertrouwe­
lijke gedachtenwisseling met de gecontroleerde Instel­
ling plaatsvindt. 
9. De formele antwoorden werden door de Instellin­
gen uiterlijk 31 oktober ingezonden en de Kamer heeft, 
na bestudering daarvan, op 19 november 1985 de defi­
nitieve tekst van het verslag vastgesteld. Op 29 novem­
ber 1985 is het verslag tezamen met de antwoorden van 
de Instellingen, overeenkomstig artikel 84 van het 
Financieel Reglement aan de Instellingen toegezonden. 
6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
De Kamer heeft het dit jaar niet nodig geacht, opmer­
kingen naar aanleiding van de antwoorden te maken, 
doch dit houdt niet noodzakelijkerwijze in dat zij met 
de antwoorden instemt. 
10. De Kamer betreurt dat de Raad het in antwoord 
op de opmerkingen betreffende zijn eigen administratie 
gepast heeft geacht, andermaal voor te stellen om alle 
opmerkingen betreffende elke Instelling in afzonder­
lijke delen van het jaarverslag op te nemen. Evenals in 
voorgaande jaren is de Kamer niet in staat, aan dit 
voorstel gevolg te geven — de redenen hiervoor zijn in 
het verleden uiteengezet (5). Afgezien van het feit, dat 
de Kamer vrij is, de door haar meest geschikt geachte 
inhoud en presentatie van haar jaarverslag te kiezen, 
zou de door de Raad aanbevolen oplossing in de prak­
tijk tot een volledig ongeschikte presentatievorm lei­
den. De verantwoordelijkheid voor bepaalde activitei­
ten wordt door verscheidene communautaire Instellin­
gen gedeeld. Daarom is het voor de Kamer niet altijd 
doenlijk, de opmerkingen over dergelijke activiteiten 
per Instelling te splitsen, vooral niet wanneer zij een 
vergelijking van de werkwijzen wil maken. Dit kan gel­
den voor opmerkingen betreffende de wettigheid en 
regelmatigheid of betreffende de vraag of een goed 
financieel beheer werd gevoerd (bij voorbeeld het 
beheer van de kasmiddelen in hoofdstuk 2 van dit ver­
slag). 
11. De Kamer heeft de in 1983 ingevoerde regeling 
ten aanzien van de controle van haar eigen rekeningen 
opnieuw toegepast. Het voor het onderzoek van een 
bepaald onderwerp bij andere Instellingen verantwoor­
delijk lid controleert ook het gebruik van de overeen­
komstige kredieten op de begroting van de Kamer. 
Opmerkingen naar aanleiding daarvan zijn in de rele­
vante hoofdstukken van dit verslag vermeld en de ant­
woorden zijn opgenomen onder die van de overige 
Instellingen. 
SPECIALE VERSLAGEN 
12. Zoals hiervoor vermeld, bestaat Bijlage II uit een 
lijst van verslagen en adviezen' die de laatste vijf jaar 
door de Kamer zijn vastgesteld. De Kamer wijst erop 
dat zij bij hét onderzoek van de rekeningen over 1984 
bijzondere aandacht heeft besteed aan punten die zij te 
berde heeft gebracht in haar verslag over het goede 
(') Uitgebracht ingevolge 
EGKS-Verdrag, artikel 78 septies, lid 4; 
EEG-Verdrag, artikel 206 bis, lid 4; 
EGA-Verdrag, artikel 180 bis, lid 4; 
artikel 83 van het Financieel Reglement van 21 december 
1977, PB L 356 van 31. 12. 1977 
en soortgelijke bepalingen in de onderscheiden financiële 
reglementen van toepassing op het tweede, derde, vierde 
en vijfde Europees Ontwikkelingsfonds, respectievelijk: 
Raadsbesluit 64/356/EEG, PB 93 van 11. 6. 1964, 
Raadsbesluit 71/68/EEG, PB L31 van 8. 2. 1971, 
Raadsbesluit 76/647/EEG, PB L 229 van 20. 8. 1976, 
Raadsbesluit 81/215/EEG, PB L 101 van 11. 4. 1981. financiële beheer van communautaire activiteiten van 
6 oktober 1983, ingevolge de conclusies van de Euro­
pese Raad van 18 juni 1983; het vraagstuk van het 
begrotingsbeheer wordt in hoofdstuk 1 behandeld en 
andere opmerkingen naar aanleiding van dat verslag 
zijn in de desbetreffende hoofdstukken opgenomen. 
LEDEN EN ORGANISATIE VAN DE 
KAMER 
13. Sedert de publikatie van het vorige jaarverslag 
hebben zich onder de Leden van de Kamer geen wijzi­
gingen voorgedaan. Met het oog op de aanstaande uit­
breiding van de Gemeenschappen heeft de Kamer de 
groepsgewijze organisatie van werkzaamheden van 
voorbereidende aard in 1985 verder ontwikkeld. Deze 
voorziet in drie groepen van vier Leden; de verdeling 
van de bevoegdheden per 29 november 1985, die de 
naar aanleiding van de uitbreiding te nemen besluiten 
onverlet laat, wordt in Bijlage I gegeven. 
BEGROTING EN PERSONEELSBESTAND 
VAN DE KAMER 
14. De uitgaven van de Kamer bedroegen in 1983, 
met inbegrip van de overdrachten naar 1984, ca. 
15,3 Mio ECU en in 1984, inclusief de overdrachten 
naar 1985, ca. 17,3 Mio ECU. Het grootste gedeelte van 
deze bedragen bestaat uit bezoldigingen en toelagen. 
15. Op de begrotingen voor 1983 en 1984 was het vol­
gende aantal posten voorzien: 
Categorie A 
Categorie LA 
Categorie B 
Categorie C 
Categorie D 
Totaal 1983 
107 
36 
63 
78 
19 
303 1984 
107 
36 
63 
78 
19 
303 
(2) EGKS-Verdrag, artikel 78 quinquies; 
EEG-Verdrag, artikel 205 bis; 
EGA-Verdrag, artikel 179 bis. 
(3) Artikelen 73 t/m 77. 
(4) EGKS-Verdrag, artikel 78 octies; 
EEG-Verdrag, artikel 206 ter; 
EGA-Verdrag, artikel 180 ter. 
(5) Met name in paragraaf 12 van de inleiding bij het jaarver­
slag van de Kamer over het begrotingsjaar 1982, PB C 357 
van 31. 12. 1983. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7 
DEEL I 
HOOFDSTUK 1 
Algemene opmerkingen 
1.0. INHOUD Paragraaf 
Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
Verslaglegging per 31 december 1984 
Kwesties betreffende het begrotingsjaar en de balans 
De begroting van de Gemeenschap 
Beschikbaarheid en beheer van de kredieten 
Samenvatting van de opmerkingen in dit verslag 
Speciale verslagen en andere documenten 
Weigering van het visum door de financieel controleurs 1.1 
1.1 
1.3 
1.6 
1.23 
1.27 
1.35 
1.37 — 1.26 
— 1.2 
— 1.5 
— 1.22 
— 1.26 
— 1.34 
— 1.36 
ALGEMENE BEGROTING VAN DE EURO­
PESE GEMEENSCHAPPEN gebruikt, staat aangegeven in tabel 1.1 en de bronnen 
van de ontvangsten waarmee ze werden gefinancierd 
zijn aangegeven in tabel 3.1 van hoofdstuk 3. 
Verslaglegging per 31 december 1984 
1.1. De rekeningen betreffende de algemene begro­
ting van de Europese Gemeenschappen over het op 
31 december 1984 afgesloten jaar zijn neergelegd in een 
document bestaande uit vijf delen (doe. COM(85)185 
— 189) dat door de Commissie werd ingediend. Deel V 
(doe. COM(85)189) van dit document bevat de gecon­
solideerde jaarrekening en balans alsmede een over­
zicht van de bij de opstelling van de rekeningen toege­
paste beginselen. Het bevat tevens algemene informatie 
over de uitkomsten van de begroting bij elk der Instel­
lingen. Kwesties betreffende het begrotingsjaar en de 
balans 
1.3. Tijdens de controle van de rekeningen over 1984 
rezen diverse vragen over de regelmatigheid van een 
aantal boekingen en de gevolgen daarvan voor de juist­
heid van de bedragen die als ontvangsten en uitgaven 
staan vermeld in de rekeningen welke overeenkomstig 
de Verdragen (') aan de decharge-verlenende autoriteit 
worden voorgelegd. De hiermee gemoeide bedragen 
zijn opgenomen in tabel 1.2 en nadere bijzonderheden 
worden verstrekt in de hoofdstukken waarin de desbe­
treffende onderwerpen worden behandeld. 
1.2. Het totaal van de voor 1984 uitgetrokken defini­
tieve kredieten voor vastleggingen en betalingen beliep 
respectievelijk 30 278,0 Mio ECU en 28 967,3 Mio 
ECU. Hoe de Instellingen deze kredieten hebben 1.4. In haar jaarverslag over het begrotingsjaar 
1981 (2) wees de Kamer erop dat de vigerende voor-
8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
Tabel 1.1 — Algemene begroting: In 1984 beschikbare kredieten en de besteding daarvan, naar Instelling 
(Mio ECU) 
Instelling 
Beleidskredieten 
(Commissie, deel B) 
Huishoudelijke kredieten: 
— Parlement 
— Raad 
(inclusief Economisch en Sociaal 
Comité) 
— Commissie, deel A 
— Hof van Justitie 
— Rekenkamer 
Totaal Vastleggingen 
In 1984 beschikbare kre­
dieten voor vastleggin­
gen 
29 032,5 
1 245,5 
239,1 
137,1 
(24,9) 
819,9 
31,3 
18,1 
30 278,0 In 1984 aangegane ver­
plichtingen 
28 101,2 
1 223,1 
235,4 
129,6 
(24,6) 
811,2 
29,6 
17,3 
29 324,3 Betalingen 
In 1984 beschikbare 
kredieten voor betalin­
gen (') 
27 621,2 
1 346,1 
268,7 
149,5 
(25,4) 
876,2 
33,0 
18,7 
28 967,3 Betalingen in 1984 
26307,5 
1 216,1 
245,5 
126,7 
(24,2) 
798,4 
28,6 
16,9 
27 523,6 
(') Inclusief overdrachten uit 1983. 
Noot: Voor nadere details en analyses zie Bijlage III. 
schriften geen specifieke bepalingen bevatten die kun­
nen worden toegepast op posten in de rekeningen van 
de Gemeenschappen die gebaseerd zijn op onregelma­
tige boekingen. De Kamer is echter van mening dat de 
decharge-verlenende autoriteit tijdens de dechargepro-
cedure rekening zou moeten houden met deze onregel­
matigheden door de Commissie, in de resolutie bij het 
dechargebesluit, opdracht te geven het nodige te doen 
om de situatie te regulariseren. 
1.5. Een aantal andere kwesties, die de regelmatig­
heid van de rekeningen wel niet direct beïnvloeden, 
acht de Kamer niettemin van voldoende belang om ze 
speciaal onder de aandacht van de decharge-verle­
nende autoriteit te brengen (zie de paragrafen 4.5-4.9, 
4.18-4.21, 4.30-4.33, 5.5, 9.13 en 14.15-14.19 van dit ver­
slag). 
De begroting van de Gemeenschap 
1.6. De wijze waarop het begrotingssysteem van de 
Gemeenschap wordt gehanteerd, heeft met name in de 
afgelopen jaren een aantal problemen opgeleverd die 
hun weerslag hebben op de rekeningen waarover de 
Kamer verslag dient uit te brengen. 
Het stelsel van de eigen middelen 
1.7. Besluit 70/243/EEG van de Raad van 21 april 
1970 (3) voorzag in de invoering van een stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen. Het was de 
bedoeling dat de begroting van de Gemeenschap met 
ingang van 1975 geheel zou worden gefinancierd uit 
deze eigen middelen, bestaande uit rechten van het 
gemeenschappelijk douanetarief, landbouwheffingen 
(met inbegrip van de heffingen op produktie en opslag 
van suiker) en belasting over de toegevoegde waarde 
(BTW) tot een maximum van 1 % van een voor de 
gehele Gemeenschap uniforme grondslag. 
1.8. Het basisstelsel werd pas in 1980 volledig toege­
past, toen het vereiste percentage van eigen middelen 
uit de BTW reeds 0,73 % had bereikt. Sindsdien zijn in 
het systeem een aantal ad hoc wijzigingen (4) aange­
bracht, die uitmondden in een gewijzigd Besluit 85/ 
257/EEG van de Raad van 7 mei 1985 (5) dat onder 
meer voorziet in 
(a) verhoging per 1 januari 1986 van de huidige 1 "Zo-
grens voor de eigen middelen uit de BTW tot 1,4 % 
en in 1988 eventueel tot 1,6% teneinde het steeds 
groter wordende probleem om het door de Verdra­
gen (6) voorgeschreven evenwicht tussen de ont­
vangsten en uitgaven te bewaren, te ondervangen 
en 
(b) een permanent „correctie"-mechanisme teneinde 
de door een Lid-Staat te betalen eigen middelen uit 
de BTW te beperken. 
Dit besluit voorziet eveneens in het voortbestaan van 
de op het bruto nationaal produkt gebaseerde finan­
ciële bijdragen in plaats van eigen middelen uit de 
BTW voor de Lid-Staten die de uniforme berekenings­
grondslag voor de BTW nog niet toepassen. 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 9 
Tabel 1.2 — Correcties die naar het oordeel van de Kamer tijdens de kwijtingsprocedure betreffende het begrotingsjaar 1984 moeten 
worden verricht 
(ECU) 
Paragraaf 
1.25 (d) 
2.2 
2.3 
3.26 
4.34-4.38 
4.39-4.42 
5.8 
5.23 
8.33 
11.18 
12.11 (b) Middelen 1984 
Ontvangsten 
van 1984 
(1) Geannuleerde 
of verlengde 
overdrachten 
uit 1983 
(2) Koersverschil 
(3) 
-89 000 
+ 82 000 000 
+ 250 000 Uitgaven ten laste van 1984 
Betalingen ten 
laste van kre­
dieten van 
1984 
(4) Van 1984 naar 
1985 overge­
dragen kredie­
ten 
(5) Terug te beta­
len ontvang­
sten met een 
bepaalde be­
stemming 
(6) 
-2 400 000 
-0) 
-95 100 000 
-5 388 000 
-160 000 
-35 000 
+ 250 000 Betalingen ten 
laste van over­
drachten uit 
1983 
(7) 
+ 89 000 
-250 000 In 1984 aange­
gane verplich­
tingen 
(8) 
+ 65 000 000 
-2 400 000 
-75 000 000 
-95 100 000 
-44 428 000 
+ 50 000 000 
-35 000 
+ 250 000 
Cijfers uit de 
rekening van de 
Commissie 26 052 434 892 305 136 486 25 016 688 
26 382 588 066 26 119 177 060 1 090 095 453 652 970 
27 209 925 483 
Saldo 1984 (tekort): 
-827 337 417 1 404 388 655 29 324 291566 
(') Het bedrag kan door de Kamer niet worden becijferd. 
de Lid-Staten „terugbetaalbare voorschotten" ten 
belope van in totaal 1 003,4 Mio ECU over te maken 
om het verwachte tekort te dekken (zie de paragrafen 
3.4-3.6). 
1.11. Ondanks deze noodmaatregelen hebben de 
financieringsproblemen bijgedragen tot de moeilijkhe­
den bij het functioneren van het EOGFL-Garantie (zie 
met name de paragrafen 4.5-4.9) en werden zij ook 
door de Commissie als oorzaak genoemd van de vertra­
ging bij het boeken van de betalingsverplichtingen van 
het Sociaal Fonds en het verrichten van de desbetref­
fende betalingen (zie de paragrafen 8.6-8.10). Voorts 
vertoont de geconsolideerde jaarrekening van de 
Gemeenschap over 1984, na verwerking van de vóór 
31 december 1984 ontvangen 593,5 Mio ECU aan 
terugbetaalbare voorschotten, een tekort van ongeveer 
827 Mio ECU. 1.9. In het kader van het stelsel van de eigen midde­
len krijgen de Lid-Staten 10% van de douanerechten 
en landbouwheffingen terugbetaald om de kosten van 
inning te dekken. De verhouding tussen dit percentage 
en de werkelijk te maken kosten is nooit gemotiveerd. 
Gebrek aan evenwicht tussen ontvangsten en uitgaven 
1.10. In 1983 waren de beschikbare kredieten ontoe­
reikend om de totale uitgaven van het EOGFL-Garan­
tie te dekken — de grens van de eigen middelen was 
namelijk bereikt — en werden 825 Mio ECU doorge­
schoven naar 1984 (7). In de loop van 1984 werd het 
duidelijk dat de ontvangsten opnieuw de uitgaven niet 
zouden dekken. Gezien de omstandigheden besloten 
10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
1.12. Het probleem om de ontvangsten en uitgaven in 
evenwicht te houden werd nog nijpender bij de opstel­
ling van de begroting voor 1985. Om, gelet op de naar 
verwachting beperkt beschikbare eigen middelen, de 
ontwerpbegroting in evenwicht te houden, werden de 
totale uitgaven te laag geraamd. Het Parlement nam 
geen genoegen met een ontwerpbegroting op deze basis 
en verwierp deze in december 1984 waarbij het, han­
gende de goedkeuring van een deugdelijke begroting, 
voor 1985 de noodregeling van de „voorlopige twaalf­
den" in werking stelde. 
Factoren die van invloed zijn op de begrotingscontrole 
1.13. Deze opeenvolgende moeilijkheden brachten 
tekortkomingen in de huidige begrotingsprocedures 
aan het licht. De moeilijkheden werden veroorzaakt 
door een gebrek aan samenhang tussen de mechanis­
men voor enerzijds de vorming van eigen middelen en 
anderzijds de vaststelling van de uitgaven alsmede 
door het ontbreken van duidelijk omlijnde verantwoor­
delijkheden voor het in evenwicht houden van de ont­
vangsten en uitgaven 
1.14. De grootste post van de verplichte uitgaven (8), 
de garanties op landbouwgebied, kwam voort uit de 
vaststelling van de prijzen ter gelegenheid van de jaar­
lijkse herziening — een procedure die aanzienlijk ver­
schilt van de begrotingsprocedure. Niet-verplichte uit­
gaven kunnen overeenkomstig een in de Verdragen (9) 
neergelegde formule jaarlijks worden verhoogd. In 
geen van beide gevallen wordt echter verband gelegd 
tussen het aldus ontstane niveau van de uitgaven en de 
potentiële toename van de eigen middelen. Tabel 1.3 
en het daarbij behorende diagram geven een vergelij­
king tussen het beloop van de uitgaven in de laatste 
zeven jaar en de stijging van de maximaal beschikbare 
ontvangsten. Uit de kolommen 6 en 7 van de tabel 
blijkt het duidelijke verschil tussen de groeipercentages 
in de laatste drie jaren. 
1.15. De grens van de eigen middelen uit de BTW 
bleek op zich geen effectief instrument voor het aan 
banden leggen van de groei in de algemene begroting, 
die voornamelijk wordt bepaald door de uitgaven. De 
vergadering van de Europese Raad van juni 1984 in 
Fontainebleau was van mening dat er behoefte bestond 
aan een meer rigoureuze benadering van besluiten 
waarbij het uitgavenniveau van de Gemeenschappen 
wordt vastgesteld. Dit vond zijn weerslag in de conclu­
sies van de Raad van 4 december 1984 (10) inzake een 
betere begrotingsdiscipline. 
1.16. Een beslissend element uit deze conclusies was 
de intentieverklaring (gebaseerd op vroegere suggesties 
van de Commissie) om het stijgingspercentage van de uitgaven voor het EOGFL-Garantie beneden dat van 
de eigen middelen te houden. Volgens de Kamer bete­
kent dit dat er naast een realistische benadering van de 
prijsvaststelling een aanzienlijke inzet nodig is om de 
doelmatigheid en doeltreffendheid van de uitgaven 
voor landbouwgaranties te verhogen. Een dergelijke 
inzet is ook nodig op de andere gebieden waarop de 
Gemeenschappen opereren. Al in het verleden heeft de 
Kamer erop gewezen (in het ,,Stuttgart"-verslag(n) en 
in speciale verslagen) en zij doet dit nogmaals in dit 
verslag (zie de paragrafen 5.15, 7.10-7.15) dat de neven­
effecten van de uitgaven voor de communautaire struc­
tuurfondsen op vele gebieden nog moeten worden aan­
getoond. 
1.17. De overdracht van de met deze activiteiten 
gepaard gaande financiële lasten van de nationale 
begrotingen naar de begroting van de Gemeenschap 
kan alleen worden gerechtvaardigd, indien zij gepaard 
gaat met een grotere algehele doeltreffendheid van de 
uitgaven ten gunste van de gehele Gemeenschap. 
Evenzo zouden op communautair niveau alleen nieuwe 
initiatieven moeten worden genomen, als de voordelen 
groter zijn dan die welke uit de nationale programma's 
met vergelijkbare totale kosten zouden voortvloeien. 
Tevens is het absoluut noodzakelijk dat bij elk besluit 
om omvangrijke nieuwe communautaire programma's 
op te stellen, wordt overwogen of de gelden die nodig 
zijn voor de over meerdere jaren lopende financiering, 
beschikbaar zijn. 
Inning van de ontvangsten 
1.18. Alle ontvangsten die aan de begroting van de 
Gemeenschap toevallen, moeten in hun geheel en tijdig 
worden geïnd en overgemaakt. Het Parlement maakte 
in zijn resolutie bij de decharge voor het begrotingsjaar 
1983 melding van tegenstrijdigheden tussen de door de 
Lid-Staten beschikbaar gestelde middelen en de statis­
tische gegevens waaruit het aandeel in de ontvangsten 
per Lid-Staat zou kunnen blijken. Hieruit werd afgeleid 
dat er grote bedragen aan ontvangsten voor de begro­
ting van de Gemeenschap verloren gaan. Dit probleem 
en andere gevallen van feitelijke of potentiële verliezen 
worden behandeld in de paragrafen 3.11-3.33. 
Conclusies 
1.19. Het stelsel van de eigen middelen waartoe in 
1970 werd besloten, was bedoeld om de Gemeenschap 
een zekere mate van financiële autonomie te verschaf­
fen. Die opzet wordt echter zinloos wanneer de limiet 
van de beschikbare middelen voortdurend onder druk 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 11 
Tabel 1.3 — Beloop van de betalingen van 1978-1984 in vergelijking met de maximaal beschikbare eigen middelen 
(1978-1980: Mio ERE) 
(1981-1984: Mio ECU) 
Jaar 
1978 
1979 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 Werkelijke eigen middelen 
Douanerech­
ten en hef­
fingen 
(1) 
6 674,2 
7 332,6 
7 908,1 
8 139,9 
9 043,1 
9 283,8 
10 397,2 Financiële bijdragen en/of BTW 
Financiële 
bijdragen 
(2) 
5 329,7 
2 302,1 
151,5 
196,3 
215,6 
222,5 BTW (inclusief correc­
ties voor voorafgaande 
jaren) 
(3) 
4 737,7 (0,7444 %)(') 
7 519,5 (0,7322 %)(') 
9 732,6 (0,7868 %)(') 
11924,8 (0,9248 %)(') 
13 514,2 (0,9980 %)(') 
14 260,3 (1,0000 %)(') Totaal 
(4) = (2)+ (3) 
5 329,7 
7 039,8 
7 519,5 
9 884,1 
12121,1 
13 729,8 
14 482,8 Totaal der fi­
nanciële bijdra­
gen en BTW op 
basis van 1 % 
0) 
(5) = (4)/BTW 
perc. 
5 329,7 
9 457,0 
10 269,7 
12 562,4 
13 106,7 
13 757,3 
14 482,8 Maximaal beschikbare 
eigen middelen 
(6)-(l) + (5) 
12 003,9 
16 789,6 ( + 39,9%) (2) 
18 177,8 (+ 8,3%) (2) 
20 702,3 (+13,9%) (2) 
22 149,8 (+ 7,0%) (2) 
23 041,1 (+ 4,0%) (2) 
24 880,0 (+ 8,0%) (2) Betalingen in het jaar 
(7) 
11973,1 
14 367,1 ( + 20,0%) (2) 
16 290,4 (+13,4%) (2) 
17 792,8 (+ 9,2%) (2) 
20 422,7 (+14,8%) (2) 
24 313,0 (+19,0%) (2) 
27 523,6 (+13,2%) (2) 
(') Percentage eigen middelen uit de BTW. 
(2) Percentuele stijging tegenover het vorige jaar. 
Diagram bij tabel 1.3: Vergelijking tussen het beloop van de betalingen en van de maximaal beschikbare eigen middelen 
Mio 
ECU 
35 000 — 
30 000 — 
25 000 — 
20 000 
15 000 
10 000 Noot: Voor gedetailleerde cijfers zie tabel 1.3, kolommen (6) en (7). 
Maximaal beschikbare 
eigen middelen 
.^' 
^<S 
Betalingen 
1978 79 80 82 83 84 
12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
Tabel 1.4 — Besteding van de kredieten voor betalingen (1979-1984) 
(Mio ECU) 
Begro­
tings­
jaar 
1979 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 Soort kredieten: 
BK=betalingskre­
dieten 
NGK=niet-ge-
splitste kredieten 
BK 
NGK 
Totaal 
BK 
NGK 
Totaal 
BK 
NGK 
Totaal 
BK 
NGK 
Totaal 
BK 
NGK 
Totaal 
BK 
NGK 
Totaal I. Overdrachten uit het vorige begrotingsjaar 
Overdrach­
ten (na 
overschrij­
vingen) 
(1) 
1 214,4 
884,5 
2 098,9 
1 056,9 
812,9 
1 869,8 
611,1 
824,0 
1 435,1 
444,9 
959,2 
1 404,1 
962,2 
558,8 
1 521,0 
1 122,7 
573,9 
1 696,6 Betalingen 
(2) 
1 037,0 
404,8 
1441,8 
953,8 
469,9 
1 423,7 
510,5 
570,3 
1 080,8 
349,5 
752,9 
1 102,4 
749,0 
462,4 
1211,4 
871,9 
532,5 
1404,4 Overdrach­
ten naar 
het volgen­
de begro­
tingsjaar (') 
(3) 
457,9 
457,9 
7,5 
321,9 
329,4 
10,9 
220,4 
231,3 
8,6 
126,8 
135,4 
7,5 
— 
7,5 
4,8 
— 
4,8 Annulerin­
gen 
(4) = 
(D-(2) 
-(3) 
177,4 
21,8 
199,2 
95,6 
21,1 
116,7 
89,7 
33,3 
123,0 
86,8 
79,5 
166,3 
205,7 
96,4 
302,1 
246,0 
41,4 
287,4 II. Voor het begrotingsjaar uitgetrokken kredieten 
Definitieve 
kredieten 
(5) 
1841,3 
12 647,0 
14 488,3 
1 991,2 
14 242,1 
16 233,3 
2 524,2 
15917,3 
18441,5 
3 659,4 
18 334,9 
21 994,3 
4 134,4 
20 934,4 
25 068,8 
4 317,6 
22 953,1 
27 270,7 Vastleggin­
gen 
(van NGK) 
(6) Betalingen 
(7) 
— 726,5 
12 543,9 12 198,8 
— 12 925,3 
— 1 384,4 
13 998,6(2) 13 482,3 
— 14 866,7 
— 2 084,1 
14 992,6 14 627,9 
— 16 712,0 
— 2 683,0 
17 393,1(2) 16 637,3 
— 19 320,3 
— 2915,6 
20 759,0 20 186,0 
— 23101,6 
— 3 631,4 
22 894,5 22 487,8 
— 26119,2 Overdrach­
ten naar 
het volgen­
de begro­
tingsjaar 
(8) 
1 095,7 
355,0 
1 450,7 
606,3 
502,1 
1 108,4 
434,0 
738,8 
1 172,8 
953,6 
431,9 
1 385,5 
1 133,0 
573,8 
1 706,8 
682,9 
407,2 
1 090,1 Annulerin­
gen 
(9) = 
(5)-(7) 
-(8) 
19,1 
93,2 
112,3 
0,5 
257,7 
258,2 
6,1 
550,6 
556,7 
22,8 
1 265,7 
1 288,5 
85,8 
174,6 
260,4 
3,3 
58,1 
61,4 
(') Kredieten van vóór het begrotingsjaar 1977 betreffende EOGFL-Garantie en de steun aan Friaul (verouderd systeem) en overdrachten van „ont­
vangsten met een bepaalde bestemming" op het gebied van onderzoek (nog geldend systeem). 
(2) Met inbegrip van de vastleggingen ten laste van niet-automatische overdrachten. 
staat van de eisen van één enkel communautair beleid. 
Op alle Instellingen rust de plicht de middelen van de 
Gemeenschap optimaal te gebruiken en tevens de hand 
te houden aan de in de Verdragen vastgelegde beginse­
len. Al in mei 1981 stelde de Kamer in haar advies (12) 
over het voorstel van de Commissie tot wijziging van 
het Financieel Reglement maatregelen voor om het 
beheer van de financiën van de Gemeenschap te verbe­
teren; hierin werd de Commissie tevens in duidelijke 
termen verplicht de uitvoering van de begroting op de 
voet te volgen en in te grijpen wanneer er tekortkomin­
gen ontstaan. De Kamer betreurt het dat er na vijf jaar 
van voorbereidende werkzaamheden nog steeds geen 
herziening van het Financieel Reglement en de uitvoe­
ringsbepalingen heeft plaatsgevonden. 1.20. Voorts blijkt dat zowel de ontvangsten- als de 
uitgavenramingen nog aanzienlijk kunnen worden ver­
beterd. Uit de navolgende hoofdstukken van dit verslag 
blijkt dat er ca. 686,5 Mio ECU (35 %) minder aan 
landbouwheffingen werden geïnd dan was geraamd 
(zie paragraaf 3.7), terwijl ca. 900 Mio ECU (16 %) van 
de voor het EOGFL-Oriëntatie, het Regionaal en het 
Sociaal Fonds en voor onderzoek en ontwikkelingshulp 
toegewezen kredieten voor betalingen niet werden 
besteed (zie de paragrafen 5.4, 7.6, 8.2, 9.2, 10.2 en 
10.17). 
1.21. Met het oog daarop heeft de Kamer er in 
1981 (13) de aandacht op gevestigd dat er behoefte 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13 
bestaat aan meer gedetailleerde meerjarige begrotings­
ramingen. Deze ramingen zouden een evaluatie moeten 
bevatten van het verwachte effect dat optrekking van 
de grens van de eigen middelen uit de BTW tot 1,4 % of 
1,6% op de ontvangsten heeft en van de door deze 
optrekking mogelijk wordende uitgavenverhoging. 
Deze behoefte is zelfs nog groter geworden door de nog 
openstaande betalingsverplichtingen die eind 1984 tot 
ca. 14 000Mio ECU waren toegenomen (zie de para­
grafen 1.24 - 1.26) en het begrotingstekort dat in 1985 te 
verwachten is. 
1.22. De Kamer betreurt het dat men een situatie 
heeft laten ontstaan die strijdig is met de in het Verdrag 
opgenomen bepalingen inzake het begrotingseven­
wicht (6) en dat de Instellingen de hun toegekende 
begrotingsbevoegdheden niet altijd hebben uitgeoefend 
„onder eerbiediging van de bepalingen van het Ver­
drag ... inzake de eigen middelen van de Gemeen­
schappen en het evenwicht tussen ontvangsten en uit­
gaven" C4). Voor de vervulling van deze verplichtingen 
is het van essentieel belang dat de besluiten welke in 
feite het niveau van de communautaire ontvangsten en 
uitgaven bepalen, de behoefte aan begrotingsdiscipline 
weerspiegelen. 
Beschikbaarheid en beheer van de kredieten 
Onderbesteding van kredieten voor betalingen 
1.23. Tabel 1.4 geeft het bedrag aan van de kredieten 
voor betalingen die eind 1984 niet waren besteed. Dit 
bedrag bestaat uit ontvangsten die door de Lid-Staten 
in 1984 beschikbaar waren gesteld, doch die in dat jaar 
niet benodigd waren voor de in de begroting aangege­
ven doeleinden. Het betrokken bedrag (1 094,9 Mio 
ECU) is lager dan in de afgelopen jaren, onder meer 
doordat de begrotingsautoriteit de uitgetrokken kredie­
ten besnoeide in gevallen waarin betalingskredieten 
constant waren onderbesteed. De uitgetrokken kredie­
ten en de werkelijke behoeften op de betrokken uitga-
vengebieden blijven echter sterk uiteenlopen. 
Cumulatie van nog lopende betalingsverplichtingen 
1.24. Uit tabel 1.5 blijkt dat het bedrag van de nog 
lopende betalingsverplichtingen op de door gesplitste 
kredieten gedekte gebieden, eind 1984 is opgelopen tot 
10 346,1 Mio ECU. Nadat was toegestemd in de over­
dracht van de desbetreffende betalingskredieten Tabel 1.5 — Toeneming van de lopende verplichtingen (gesplitste 
kredieten) 
(Mio ECU) 
Jaar 
1977 
1978 
1979 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 Nettobedrag 
der in het jaar 
aangegane 
verplichtin­
gen (') 
(1) 
1 623,5 
2 797,6 
3 262,0 
3 700,6 
4 554,9 
5 466,1 
5 954,1 Betalingen in 
het jaar 
(2) 
918,8 
1 763,5 
2 338,2 
2 594,6 
3 032,5 
3 664,6 
4 503,2 Toeneming 
niet-nageko-
men verplich­
tingen in het 
jaar 
(3) = (l)-(2) 
704,7 
1 034,1 
923,8 
1 106,0 
1 522,4 
1 801,5 
1 450,9 
Opsplitsing van de cijfers over 1984 naar 
begrotingstitel: 
— Landbouwstructuur (titel 3) 
— Visserij (titel 4) 
— Regionaal beleid (titel 5) 
— Sociaal beleid (titel 6) 
— Onderzoek, energie enz. (titel 7) 
— Samenwerking met ontwikkelingslanden 
(titel 9) Cumulatieve 
lopende ver­
plichtingen 
aan het eind 
van het jaar 
(4) 
1 802,7 
2 507,4 
3 541,5 
4 465,3 
5 571,3 
7 093,7 
8 895,2 
10 346,1 
1 151,7 
89,8 
4 646,3 
2 527,0 
812,7 
1 118,6 
(') Met inachtneming van annuleringen en, wat betreft 1978, van 
balanscorrecties als gevolg van schommelingen van de ERE. 
(563,8 Mio ECU), moesten nog ca. 9 800 Mio ECU 
worden gefinancierd uit de toekomstige communau­
taire begrotingen. Op blz. 30 van deel V van de reke­
ningen van de Commissie staat aangegeven in welke 
jaren deze verplichtingen betaalbaar moeten worden 
gesteld. 
Andere verplichtingen en latente verplichtingen 
1.25. Per 31 december 1984 was de situatie als volgt: 
(a) 202,4 Mio ECU aan voorschotten van het 
EOGFL-Garantie die normaal gesproken ten laste 
moesten komen van het begrotingsjaar 1984 (zie 
paragraaf 4.8) en 330 Mio ECU aan uitgaven van 
de tweede categorie van het EOGFL-Garantie voor 
december 1984 die werden doorgeschoven naar 
1985 (zie paragraaf 4.31 van het jaarverslag van de 
Kamer over het begrotingsjaar 1983 (15)); 
14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
(b) een latente betalingsverplichting van ca. 2 500 Mio 
ECU voor de toekomstige uitslag van interventie-
voorraden (zie paragrafen 4.18-4.20); 
(c) verplichtingen in verband met de terugbetaling aan 
een Lid-Staat van ten minste 50 Mio ECU aan uit­
gaven van het EOGFL-Oriëntatie, waarvoor geen 
betalingsverplichting in de rekeningen was opgeno­
men (zie paragraaf 5.23); 
(d) 65 Mio ECU aan in 1984 aangegane juridische ver­
plichtingen in verband met uitgaven voor voedsel­
hulp waarvoor in de rekeningen geen betalingsver­
plichtingen voorkwamen (zie paragraaf 2.17(d)); 
(e) de terugbetaalbare voorschotten van 593,5 Mio 
ECU die sommige Lid-Staten in 1984 beschikbaar 
hadden gesteld met het oog op het in de gewijzigde 
en aanvullende begroting voor 1984 voorziene 
tekort; 
(0 het tekort van ca. 827 Mio ECU op de geconsoli­
deerde jaarrekening van de Gemeenschap voor 
1984. 
Conclusie inzake het kredietbeheer 
1.26. De netto-betalingsverplichtingen aan het eind 
van 1984 die gedurende de komende jaren moeten wor­
den gefinancierd uit de ontvangsten van de Gemeen­
schap belopen volgens een voorzichtige raming ca. 
14 000 Mio ECU. Hierbij is rekening gehouden met de 
in paragraaf 1.23 vermelde ongebruikt gebleven kredie­
ten voor betalingen ten belope van 1 094,9 Mio ECU. 
Er viel enige verbetering te constateren in de toelich­
ting bij de rekeningen voor het begrotingsjaar 1984, 
doch deze geven nog steeds geen volledig beeld van de 
financiële situatie van de Gemeenschappen. De Kamer 
is van mening dat de situatie per eind 1984 er duidelijk 
op wijst dat de relevante aspecten van het financiële 
systeem en beheer van de Gemeenschap, die zij in 
paragraaf 1.11 van haar jaarverslag over het begrotings­
jaar 1983 C5) kenbaar heeft gemaakt, herziening behoe­
ven. 
SAMENVATTING VAN DE OPMERKIN­
GEN IN DIT VERSLAG 
1.27. De Kamer heeft geconstateerd dat bepaalde in 
de navolgende hoofdstukken van dit verslag behan­
delde onderwerpen problemen van algemene aard illu­
streren, die in de volgende paragrafen aan de orde 
komen. Op sommige algemene problemen is reeds de 
aandacht gevestigd in de paragrafen 1.16-1.22 van het 
jaarverslag over het begrotingsjaar 1983 (15). Met deze 
presentatie wil de Kamer aantonen dat nog wel dege­lijk verbeteringen kunnen worden aangebracht in het 
administratief beheer van het communautair beleid, 
niet alleen op de gebieden die tot opmerkingen aanlei­
ding hebben gegeven, doch over de gehele lijn. 
1.28. Op belangrijke werkterreinen van de Gemeen­
schap, met name die waarop regerings- en andere over­
heidsinstanties van de Lid-Staten (of ontwikkelingslan­
den) een hoofdrol spelen, dient de Commissie haar 
coördinerende en toezichthoudende taak actiever te 
vervullen teneinde te waarborgen dat de communau­
taire belangen optimaal worden behartigd (zie de 
paragrafen 3.34-3.36, 4.27, 5.30, 7.33-7.36). 
1.29. Op sommige gebieden kreeg de Commissie 
onvoldoende medewerking van de Lid-Staten om haar 
coördinerende en toezichthoudende taken naar beho­
ren te kunnen uitvoeren (zie de paragrafen 4.43-4.44). 
1.30. De controle en het toezicht van de Commissie 
zouden kunnen worden verscherpt indien de gegevens 
inzake financiering en beheer warover zij beschikt, ver­
beterd worden (zie paragraaf 7.33 en paragraaf 1.17 van 
het jaarverslag van de Kamer over het begrotingsjaar 
1983 C5)). 
1.31. Gewaarborgd moet kunnen worden dat het com­
munautair beleid adequaat wordt gecoördineerd en dat 
fundamentele conflicten worden vermeden. Vooral op 
het gebied van de landbouw zijn de maatregelen ter 
verbetering van de structuren en derhalve van de pro-
duktie wellicht niet goed afgestemd op de marktsituatie 
of het prijsbeleid van de Gemeenschap (zie para­
graaf 5.63). 
1.32. Bij de structuurfondsen valt de tendens waar te 
nemen dat de steun van de Gemeenschap verwordt tot 
een gedeeltelijke terugbetaling van uitgaven ten laste 
van de nationale begrotingen, hetgeen te wijten is aan 
het ontbreken van duidelijke communautaire doelstel­
lingen en criteria. De tenuitvoerlegging van een nieuw 
stelsel voor het Sociaal Fonds in 1984 schijnt in dit ver­
band nauwelijks een positieve uitwerking te hebben 
gehad (zie de paragrafen 7.10-7.15, 8.15-8.30). 
1.33. De opmerkingen van de Kamer over principiële 
kwesties op het gebied van financieel en budgettair 
beheer duiden erop dat de raadgevende en toezichthou­
dende verantwoordelijkheden van de centrale diensten 
van de Commissie zouden moeten worden verzwaard 
(zie paragraaf 9.15). 
1.34. De Instellingen zouden meer aandacht en mid­
delen moeten besteden aan het beheer van kastransac­
ties; er bestaat met name behoefte aan verbetering van 
de ramingsprocedures waardoor de kasbehoeften kun­
nen worden verminderd, en aan verkrijging van opti­
male bankvoorwaarden door de mogelijkheden van de 
concurrentie uit te buiten (zie de paragrafen 2.18-2.53). 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 15 
SPECIALE VERSLAGEN EN ANDERE 
DOCUMENTEN 
1.35. Sinds haar laatste jaarverslag heeft de Kamer de 
volgende speciale verslagen vastgesteld: 
(a) Speciaal verslag over de steunregeling inzake voor 
voederdoeleinden gebruikte vloeibare ondermelk. 
(b) Speciaal verslag over de gemeenschappelijke orde­
ning van de olijfoliemarkt (op verzoek van het Par­
lement). 
(c) Speciaal verslag over sommige aspecten van de met 
communautaire ontwikkelingshulp gefinancierde 
technische samenwerking. 
(d) Speciaal verslag over het systeem voor de betaling 
van restituties bij de uitvoer van landbouwproduk-
ten (Controle van de uitvoer van landbouwproduk-
ten). 
1.36. Op 30 oktober 1985 stelde de Kamer ter attentie 
van de Commissie een document vast, houdende beschouwingen over de perspectieven voor het gemeen­
schappelijk landbouwbeleid (Groenboek van 13 juli 
1985). 
WEIGERING VAN HET VISUM DOOR DE 
FINANCIEEL CONTROLEURS 
1.37. Overeenkomstig het Financieel Reglement is de 
Kamer ervan in kennis gesteld dat tijdens het begro­
tingsjaar 1984 de Commissie 10 maal, het Economisch 
en Sociaal Comité één maal en de Rekenkamer één 
maal de weigering van het visum door de financieel 
controleurs hebben terzijde gesteld. De gevallen die de 
Kamer belangrijk genoeg achtte om onder de aandacht 
van de decharge-verlenende autoriteit te brengen, wor­
den behandeld in de paragrafen 2.5, 4.32-4.42, 8.11-8.14 
en 12.15-12.20. De andere Instellingen hebben de 
Kamer meegedeeld dat de beslissingen van de finan­
cieel controleur in 1984 geen enkele maal ter zijde zijn 
gesteld. 
0) 
(2) 
O 
(4) 
(5) 
(6) 
O 
(8) EGKS-Verdrag, artikel 78 quinquies en octies; 
EGA-Verdrag, artikelen 179 bis, 180 ter; 
EEG-Verdrag, artikelen 205 bis, 206 ter. 
PB C 344 van 31. 12.1982. 
PB L 94 van 28. 4.1970. 
Zie hoofdstuk 14 van het jaarverslag van de Kamer over 
het begrotingsjaar 1981 (2) en de paragrafen 7.43-7.55 van 
haar jaarverslag over het begrotingsjaar 1983 (PB C 348 
van 31. 12. 1984). 
PB L 128 van 14. 5. 1985. 
EEG-Verdrag, artikel 199; 
EGA-Verdrag, artikel 171. 
Zie paragraaf 4.63 van het jaarverslag van de Kamer over 
het begrotingsjaar 1983 (PB C 348 van 31. 12. 1984). 
Verplichte uitgaven zijn de uitgaven die noodzakelijker­
wijze voortvloeien uit de Verdragen of uit besluiten die in 
overeenstemming met de Verdragen zijn genomen. (9) EEG-Verdrag, artikel 203, lid 9; 
EGKS-Verdrag, artikel 78, lid 9; 
EGA-Verdrag, artikel 177, lid 9. 
(10) Document van de Raad 11178/84, bijlage 1. 
(") Verslag van de Kamer naar aanleiding van de conclusies 
van de Europese Raad van 18.6. 1983, PB C 287 van 
24. 10. 1983. 
PB C 232 van 11.9. 1981. 
Zie het advies van de Kamer over het voorstel van de 
Commissie tot wijziging van het Financieel Reglement, 
PB C 232 van 11.9. 1981. 
EEG-Verdrag, artikel 203, lid 10; 
EGKS-Verdrag, artikel 78, lid 10; 
EGA-Verdrag, artikel 177, lid 10. 
(I5) PB C 348 van 31. 12. 1984. 02) 
O3) 
O4) 
16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 16. 12.85 
HOOFDSTUK 2 
Financiële administratie 
2.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Opmerkingen over de balansboekhouding en de balansen 
Parlement 
Commissie 
Economisch en Sociaal Comité 
Financiële balans van de Gemeenschappen 
Opmerkingen over het beheer van de kasmiddelen in het kader van 
de uitvoering van de algemene begroting 
Doelstellingen van het beheer der kasmiddelen van de 
Gemeenschappen 
Beheer van de ramingen bij de Commissie 
Beheer van de ramingen bij de andere Instellingen 
Toegepaste hulpmiddelen 
Procedures 
Aantal bankrekeningen 
Bankvoorwaarden 
Interne controle 
Centralisatie van het beheer 
Gebruik van de Ecu 
Conclusies 2.1 
2.2 
2.2 
2.3 
2.13 
2.16 — 2.17 
— 2.12 
— 2.15 
— 2.17 
2.18 — 2.53 
2.21 
2.22 
2.35 
2.37 
2.38 
2.39 
2.40 
2.43 
2.44 
2.49 
2.51 — 2.34 
— 2.36 
— 2.42 
— 2.48 
— 2.50 
— 2.53 
INLEIDING 
2.1. In dit hoofdstuk worden opmerkingen gemaakt 
over enerzijds de balansboekhouding, de balans van 
elk der Instellingen en de financiële balans van de 
Gemeenschappen (') en anderzijds het beheer van de 
kasmiddelen in het kader van de uitvoering van de 
algemene begroting. OPMERKINGEN OVER DE 
BALANSBOEKHOUDING EN DE 
BALANSEN 
PARLEMENT 
Kastekort 
2.2. Een bedrag van 4,1 Mio BFR, dat in de rubriek 
„Kastekort" op de balans per 31 december 1983 onder 
„Nog niet geboekte uitgaven" verscheen, is opnieuw 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 17 
op de balans per 31 december 1984 opgenomen. Aan­
gezien zich geen nieuwe aspecten in deze zaak aan­
dienden, verwijst de Kamer naar de paragrafen 2.5-2.7 
van haar jaarverslag over het begrotingsjaar 1983 (2). 
COMMISSIE 
Terug te ontvangen belastingen en heffingen 
2.3. Het geheel der procedures met betrekking tot de 
terug te ontvangen belastingen en heffingen geeft aan­
leiding tot de volgende opmerkingen. 
(a) In alle op de begroting opgevoerde uitgaven zijn 
de belastingen mede begrepen. Het bedrag van de 
terug te ontvangen belastingen en heffingen wordt 
daarna buiten de begroting om bepaald op basis 
van de facturen afkomstig van de ordonnateurs. 
Dit systeem biedt geen garantie dat alle oorspron­
kelijk op de begroting opgevoerde terug te ontvan­
gen belastingen en heffingen inderdaad worden 
teruggevorderd. 
(b) Bovendien wordt het bedrag van de terug te ont­
vangen belastingen en heffingen pas in de boek­
houding opgenomen wanneer het bij de betrokken 
Lid-Staat is teruggevorderd. Dit had tot gevolg dat 
ca. 2,4 Mio ECU aan over 1984 terug te ontvangen 
belastingen en heffingen niet op de balans per 
31 december 1984 verschenen. 
(c) Terugvorderingen geschieden altijd met vertraging. 
Op 1 mei 1985 waren nog maar van twee Lid-Sta-
ten de over 1984 terug te ontvangen belastingen en 
heffingen teruggevorderd, hoewel de Commissie 
ook nog schuldvorderingen op andere Lid-Staten 
had. 
De Kamer verwijst naar eerder door haar gemaakte 
opmerkingen (2) over de boeking en terugvordering van 
belastingen en heffingen. 
2.4. Voor het aan de Gemeenschappen in rekening 
brengen van de belasting over de toegevoegde waarde 
(BTW) gelden regels die per Lid-Staat verschillen. Zo 
staan drie Lid-Staten (België, Italië en Luxemburg) toe 
dat op alle voor rekening van de Gemeenschappen ver­
richte aankopen geen BTW wordt berekend. In alle 
andere Lid-Staten moet — telkens op verschillende 
wijze — een verzoek om terugbetaling van de betaalde 
BTW worden ingediend. Overal geldt dat de verzoeken 
om terugbetaling vergezeld moeten gaan van de factu­
ren. Het Verenigd Koninkrijk vereist bovendien een 
schriftelijk bewijs dat de factuur is betaald. De BR 
Duitsland heeft daarentegen de procedure vereenvou­
digd door eigen controle-ambtenaren naar de Commis­
sie te zenden, zodat er geen documenten behoeven te worden overgedragen. De Kamer acht het wenselijk dat 
de Commissie met de Lid-Staten in onderhandeling 
treedt om de BTW-vrijstellingsprocedures te harmoni­
seren en te vereenvoudigen, waarbij uiteraard als ideaal 
geldt dat de rekeningen in alle Lid-Staten zonder BTW 
worden gepresenteerd. 
Beginsel van continuïteit van de methoden 
2.5. In mei 1984 had de Commissie besloten, voorbij 
te gaan aan de weigering van de financieel controleur 
zijn visum te verlenen voor in 1983 door de pers- en 
voorlichtingsbureaus en externe delegaties verrichte 
betalingen (0,2 Mio ECU), waarmee de kredieten wer­
den overschreden. De Commissie was van oordeel dat 
dit bedrag, betreffende voor rekening van bepaalde 
ambtenaren vooruitbetaalde, maar door de Commissie 
terug te ontvangen huur, niet ten laste van het begro­
tingsjaar 1983 moest worden geboekt, maar op een 
Voorschotrekening buiten de begroting, die op de 
balans per 31 december 1983 verscheen. In de paragra­
fen 2.20-2.24 van haar jaarverslag over het begrotings­
jaar 1983 (2) had de Kamer deze argumentatie aan­
vaard, maar niettemin opgemerkt dat wijzigingen in de 
boekhoudmethoden niet door de omstandigheden 
mochten worden ingegeven en dat dergelijke wijzigin­
gen steeds consequent moesten worden toegepast. 
2.6. Hoewel de Commissie in 1983 toegaf dat deze 
opmerking terecht was, is de boekhoudmethode met 
betrekking tot dit soort betalingen in het begrotingsjaar 
1984 gewijzigd. Zo verschijnt op de balans per 
31 december 1984 onder de Voorschotrekening geen 
enkel bedrag betreffende vooruitbetaalde en terug te 
vorderen huur. Het feit dat de Commissie is teruggeko­
men van de door haar bij de afsluiting van het begro­
tingsjaar 1983 voorgestane wijziging der methode lijkt 
wel aan te tonen, dat de eind 1983 ingevoerde wijziging 
in de boekhoudmethode slechts werd aangebracht om 
een kredietoverschrijding te voorkomen en niet zozeer 
om de rekeningen doorzichtiger te maken. De Kamer 
handhaaft haar standpunt dat wijzigingen in de boek­
houdmethode niet uitsluitend door de omstandigheden 
mogen worden ingegeven. 
Pers- en voorlichtingsbureaus en externe 
delegaties 
2.7. In 1981 was de Commissie geattenteerd op het 
buitensporig lange tijdsverloop tussen de ontvangst 
van de afrekeningen van de voorschotadministraties 
der pers- en voorlichtingsbureaus en externe delegaties 
18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
en hun uiteindelijke boeking. De Commissie ant­
woordde daarop dat zij zich bewust was van het pro­
bleem en dat alle pogingen tot verbetering in het werk 
zouden worden gesteld. Eind november 1984 beliep de 
achterstand bij het boeken van deze afrekeningen even­
wel gemiddeld 4,5 maand. 
Voorschotten aan het personeel en 
rekeningen-courant van het personeel 
2.8. Per 31 december 1984 beliepen de voorschotten 
aan het personeel in totaal 2,5 Mio ECU en het totaal­
bedrag van de rekeningen-courant van het personeel 
0,1 Mio ECU. Deze bedragen zijn gebaseerd op in mei 
1985 aan de Kamer voorgelegde computerlijsten, die 
verschillende anomalieën vertonen: 
(a) het totale bedrag op de lijsten komt niet overeen 
met het totaalbedrag van de voorschotten op de 
balans ten gevolge van fouten in drie lijsten; 
(b) het debetsaldo op de lijsten klopt niet met het ver­
schil tussen het totale debetbedrag en het totale 
creditbedrag van deze lijsten; 
(c) een voorschotrekening is normaliter een debiteu­
renrekening; de aanwezigheid van talrijke credit-
saldi (in totaal ca. 1,5 Mio ECU) op deze lijsten is 
dan ook onbegrijpelijk; 
(d) de lijsten bevatten een groot aantal koersverschil­
len, die reeds hadden moeten zijn aangezuiverd (in 
totaal ca. 0,1 Mio ECU); 
(e) de lijsten bevatten een groot aantal saldi van vóór 
1984, en zelfs van vóór 1983, hetgeen een onregel­
matigheid betekent, aangezien artikel 65 van het 
Financieel Reglement (3) bepaalt dat met uitzonde­
ring van enkele nauwkeurig omschreven voorschot­
types, elk voorschot ten laatste in het begrotings­
jaar dat volgt op de desbetreffende betaling moet 
worden verrekend. 
2.9. Deze anomalieën vloeien enerzijds voort uit het 
feit dat de Commissie wel computersystemen heeft 
ingevoerd, maar dat deze niet goed zijn aangepast en 
anderzijds uit gebreken in de administratie. Zo blijkt 
het volgende: 
(a) de computerlijst van voorschotten voor kosten van 
dienstreizen te Brussel (1 Mio ECU) is sedert juni 
1983 niet geverifieerd; 
(b) Directoraat-generaal IX maakt voor de controle op 
de voorschotten geen gebruik van de lijst, maar van 
een met de hand bijgehouden sub-boekhouding; (c) er is geen lijst waarop voor elke persoon een rang­
orde van het totaal der toegewezen voorschotten 
wordt vermeld. 
Toetsing aan de bankrekeningen 
2.10. De Kamer heeft herhaalde malen gewezen op de 
noodzaak, regelmatig het geboekte saldo van de bank­
rekeningen te vergelijken met het door de banken ver­
strekte rekeningafschrift. In het begrotingsjaar 1984 
heeft de Commissie op dat punt enige stappen onder­
nomen. Per 31 december 1984 blijven er ten aanzien 
van de handelsbanken, over 1981, 1982, 1983 en het 
eerste halfjaar 1984 echter nog elementen over die moe­
ten worden vergeleken (betreffende ca. 50 000 ECU) 
Verlate indiening van de rekeningen 
2.11. De eerste algemene balans van de rekeningen 
per 31 december 1984 vóór de afsluitingsboekingen was 
eerst op 25 april 1985 beschikbaar. De eerste voorlopige 
balans per 31 december 1984 van de Commissie was 
pas op 8 mei 1985 beschikbaar. De definitieve alge­
mene balans van de rekeningen en de definitieve 
balans van de Commissie waren eerst op 15 mei 1985 
voorhanden en de eerste financiële balans van de 
Gemeenschappen op 23 mei 1985. Dit is kennelijk veel 
te laat en daarom nodigt de Kamer de Commissie uit 
om ter verkorting van deze abnormaal lange termijnen 
al haar interne procedures inzake de boekhouding en 
het opmaken van de rekeningen nog eens te onderzoe­
ken. 
Open overschrijving aan het eind van het 
begrotingsjaar 
2.12. In december 1984 heeft de Commissie door 
middel van overschrijving nr. 45/84 de kredieten onder 
artikel 950 met 90 Mio ECU verhoogd. Deze 90 Mio 
ECU werden enerzijds gefinancierd met een over een 
groot aantal begrotingstitels en-hoofdstukken ver­
deelde afboeking van 53 Mio ECU en anderzijds met 
een „open overschrijving" van 37 Mio ECU. Deze 
techniek bestaat erin, de afboeking ten laste van geen 
enkel met name genoemd hoofdstuk of artikel te bren­
gen. Dit betekent in concreto dat een aantal hoofdstuk­
ken of artikelen in feite aan het eind van het 
begrotingsjaar een overschot kennen en dat de Instel­
ling op dat moment kan kiezen op welke hoofdstukken 
of artikelen de bedragen worden afgeboekt. De Kamer 
(vgl. paragraaf 1.13 van het jaarverslag over het begro­
tingsjaar 1980 (4)) herhaalt haar voorbehoud ten aan­
zien van deze procedure, die ertoe leidt dat de begro­
tingsautoriteit een besluit moet nemen op grond van 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 19 
bepaalde voorwaarden die wellicht niet eens intreden. 
Zij constateert voorts dat de 90 Mio ECU waarmee de 
kredieten onder artikel 950 werden verhoogd in 1984 
niet eens werden besteed, maar als aangegane verplich­
ting werden geboekt en overgedragen. 
ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Beheer van gelden ter goede rekening 
2.13. Bij besluit van september 1984 heeft het Comité 
een beheer van gelden ter goede rekening ingesteld 
voor de terugbetaling van reiskosten en vergoedingen 
van zijn leden. Dit voorschottenstelsel strookt niet met 
de bepalingen van het Financieel Reglement (3) en de 
uitvoeringsvoorschriften (5), aangezien: 
(a) noch het maximum bedrag van het toe te stane 
voorschot, noch het maximum bedrag van elke 
door de voorschotkas te verrichten uitgave, in het 
instellingsbesluit werden vastgesteld; 
(b) er geen afzonderlijke boekhouding van het stelsel 
bestaat: de betalingen uit de voorschotkas zijn 
tezamen geboekt met die van de centrale kas; 
(c) de beheerder van gelden ter goede rekening en één 
van zijn gemachtigden ook de functie van onderge­
schikt rekenplichtige vervullen; deze functies zou­
den gescheiden moeten blijven. 
2.14. Naast de betalingen uit de voorschotkas zijn 
sommige betalingen uit de centrale kas niet vooraf 
voorzien van het visum van de controleur op de beta­
lingsopdracht. Deze betalingen zijn derhalve in strijd 
met de voorschriften verricht, aangezien uitsluitend het 
beheer van gelden ter goede rekening betalingen kan 
verrichten zonder voorafgaand visum van de financieel 
controleur. 
Bankrekeningen 
2.15. In paragraaf 2.30 van haar jaarverslag over het 
begrotingsjaar 1983 (2) heeft de Kamer opgemerkt dat 
bepaalde beleggingen in termijndeposito's niet correct 
in de financiële administratie waren verwerkt (de op 
termijn belegde bedragen werden toch op de lopende 
rekeningen opgevoerd). Bij die gelegenheid herinnerde 
de Kamer eraan dat alle handelingen correct in de 
boekhouding moeten verschijnen. Het Comité heeft in 
1984 opnieuw bedragen op termijndeposito's geplaatst 
zonder deze in de financiële administratie te boeken. 
De Kamer nodigt het Comité uit de nodige maatrege­
len te nemen om deze verrichtingen naar behoren te 
boeken. FINANCIËLE BALANS VAN DE 
GEMEENSCHAPPEN 
2.16. De financiële balans en de jaarrekening van de 
Gemeenschappen vormen de resultante van een conso­
lidatie van de balansen en jaarrekeningen van de 
Instellingen en organen van de Gemeenschappen ('). 
Alle voorgaande opmerkingen hebben derhalve hun 
weerslag op deze financiële balans. Overigens geeft 
deze balans nog aanleiding tot de volgende opmerkin­
gen. 
2.17. Volgens artikel 76 van het Financieel Regle­
ment (3) bevat de financiële balans de activa en passiva 
der Gemeenschappen per 31 december van het verstre­
ken begrotingsjaar. Om een getrouw beeld te geven van 
de activa en passiva van de Gemeenschappen per 
31 december moeten alle belangrijke rechten en ver­
plichtingen hetzij — wanneer de bedragen bekend zijn 
— op de balans verschijnen, hetzij — in het andere 
geval — in een bijlage worden vermeld. Zo hadden per 
31 december 1984 de volgende elementen in aanmer­
king moeten worden genomen: 
(a) de vorderingen op de Lid-Staten wegens overschrij­
ding van de melkquota (zie paragraaf 4.7); 
(b) de vorderingen op particulieren of Lid-Staten 
wegens bepaalde onregelmatigheden (zie paragraaf 
4.25); 
(c) de potentiële schulden en vorderingen jegens Lid-
Staten uit hoofde van de verevening der rekenin­
gen (zie paragraaf 4.30); 
(d) de per 31 december 1984 nog te betalen bedragen 
voor het bijeenbrengen van voedselhulp in het 
kader van de voedselhulpverdragen (ten laste van 
titel 9 en het begrotingsonderdeel betreffende het 
EOGFL-Garantie). 
OPMERKINGEN OVER HET BEHEER 
VAN DE KASMIDDELEN IN HET KADER 
VAN DE UITVOERING VAN DE 
ALGEMENE BEGROTING 
2.18. De Kamer heeft een onderzoek ingesteld naar 
het beheer van de kasmiddelen in het kader van de uit­
voering van de algemene begroting van de Gemeen­
schappen. Dit onderzoek had voornamelijk betrekking 
op de beheerssystemen terzake van de kasmiddelen en 
op de geschiktheid daarvan voor de opstelling van 
betrouwbare prognoses, om te beoordelen of een goed 
financieel beheer is gevoerd. Om de gedachten te bepa­
len zij vermeld dat de Instellingen in 1983 in het kader 
van de uitvoering van de algemene begroting betalin-
20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
gen hebben verricht voor een totaalbedrag van 23 102 
Mio ECU (26 119 Mio ECU in 1984). Het verrichte 
onderzoek omvatte niet de kasmiddelen voor activitei­
ten buiten de begroting (opgenomen en verstrekte 
leningen, restaurants, personeelswinkels, stichtingen, 
scholen, enz.), de Europese Ontwikkelingsfondsen, de 
Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, enz. 
2.19. Voor dit onderzoek waren bepaalde gegevens en 
documenten (bankvoorwaarden, renteschalen, enz.) 
onontbeerlijk. Geen enkele Instelling was in staat een 
document over te leggen met per bank gedetailleerde 
gegevens over haar bankvoorwaarden of met een com­
pleet overzicht van de voor haar bankrekeningen gel­
dende renteschalen. Om deze lacune op te vullen was 
de Kamer gedwongen deze gegevens bij de banken op 
te vragen. Dit heeft het onderzoek aanzienlijk ver­
traagd, omdat de gegevens, die betrekking hadden op 
1983, voor het grootste gedeelte eerst eind 1984 
beschikbaar waren. Het was zelfs niet mogelijk om alle 
basismateriaal voor de Commissie en het Parlement te 
verkrijgen, aangezien bepaalde banken, waaronder de 
Europese Investeringsbank (EIB), niet hebben geant­
woord. 
2.20. Voorts verschilde de medewerking van de bij dit 
onderzoek betrokken diensten aanzienlijk van de ene 
Instelling tot de andere. Zo heeft het directoraat-gene­
raal XVIII „Krediet en investeringen" van de Commis­
sie, de Kamer geen enkel document met al zijn bank­
voorwaarden verschaft en bovendien geweigerd een 
speciaal voor dit doel opgestelde vragenlijst aan zijn 
banken toe te zenden. Deze weigering valt temeer te 
betreuren daar DG XVIII vaak met een financiële 
instelling wordt vergeleken en de bankvoorwaarden die 
het had verkregen, als referentiemateriaal hadden kun­
nen dienen. 
Doelstellingen van het beheer der kasmiddelen 
van de Gemeenschappen 
2.21. Volgens de in de voorschriften (6) opgelegde 
beperkingen kan de Commissie slechts over de eigen 
middelen beschikken tot het bedrag van haar werke­
lijke behoeften en van die van de overige Instellingen. 
Het beheer van de kasmiddelen moet er derhalve op 
gericht zijn de saldi op de bankrekeningen zo laag 
mogelijk te houden, maar nog altijd toereikend om alle 
verplichtingen te kunnen nakomen, hetgeen de vol­
gende consequenties met zich meebrengt: 
(a) Het begrip winst wordt van bijzonder klein belang 
omdat er in theorie geen overschotten bestaan. 
Toch mogen de in de voorschriften opgelegde 
beperkingen niet verhinderen dat de Instellingen 
ervoor zorgen een goed financieel beheer van de 
kasmiddelen te voeren. Zo moet een tijdelijk over­
schot aan middelen, ook al is dit in strijd met de letter van de voorschriften en geeft dit blijk van 
een slechte raming van de behoeften, er toe leiden 
dat de betrokken Instelling poogt dit tegen een zo 
hoog mogelijke rente uit te zetten. 
(b) De ramingssystemen zijn van essentieel belang. In 
feite zou een optimaal beheer van de op de com­
munautaire bankrekeningen vastgelegde middelen 
moeten betekenen dat ernaar wordt gestreefd deze 
zoveel mogelijk op nul te houden, hetgeen zou 
inhouden dat de synchronisatie tussen de afroe­
ping van de door de Lid-Staten verstrekte middelen 
en de betaling van de voor de uitvoering van de 
begroting vereiste uitgaven perfect is. 
Bovendien moet het beheer van de kasmiddelen van de 
Commissie toelaten dat aan de vereisten van artikel 12 
van Titel IV van Verordening (EEG) nr. 2891/77 van 
de Raad (6) kan worden voldaan. Dit artikel bepaalt in 
lid 3: „Het verschil tussen de totale activa en de 
behoeften aan kasmiddelen wordt over de Lid-Staten 
omgeslagen, zoveel mogelijk naar verhouding tot de op 
grond van de begroting geraamde ontvangsten van elk 
hunner". 
Beheer van de ramingen bij de Commissie 
Beschrijving van het systeem 
2.22. Om aan deze verplichtingen (6) te voldoen, heeft 
de Commissie een systeem ontwikkeld voor het beheer 
van de ramingen. Uitgaande van de werkelijke bedra­
gen op de op haar naam bij de schatkisten en centrale 
banken in de verschillende Lid-Staten geopende reke­
ningen, en van de ramingen van de ontvangsten en uit­
gaven voor de bewuste periode, bepaalt de Commissie 
aan het begin van de maand de verwachte saldi op 
deze rekeningen aan het eind van de volgende maand. 
De aldus verkregen activa-ramingen worden vervolgens 
vergeleken met de activa die ingevolge Verordening 
nr. 2891/77 (6) theoretisch door de Lid-Staten zouden 
moeten worden aangehouden. De aldus aan het licht 
gekomen verschillen leiden er gewoonlijk toe dat de 
dienst Thesaurie van de Commissie een aantal over­
schrijvingsopdrachten uitschrijft om het evenwicht tus­
sen de Lid-Staten te herstellen. 
2.23. Het systeem is niet homogeen omdat de ramin­
gen van bepaalde ontvangsten en uitgaven de desbe­
treffende maand en de volgende maand betreffen en 
van andere uitsluitend de desbetreffende maand. Zo 
worden de ramingen van de eigen middelen, de uitga­
ven van het EOGFL-Garantie en de voedselhulp 
slechts voor één maand te boek gesteld. 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21 
Grondslag en betrouwbaarheid van de ramingen 
2.24. Het systeem waarbij de ramingen worden vast­
gesteld steunt onvoldoende op de met de ordonna-
teursfunctie belaste diensten, die aan de dienst Thesau­
rie uitsluitend gegevens verschaffen over de ontvang­
sten en uitgaven inzake het EOGFL-Garantie, de voed­
selhulp, het Sociaal Fonds en het EFRO (ca. 80 % van 
alle uitgaven). Er bestaat geen formele procedure voor 
het doorgeven van deze ramingen, hetgeen meestal per 
telefoon geschiedt. Er bestaat ook geen systematische 
procedure om achteraf het verschil tussen de verrichtin­
gen en de ramingen aan het licht te brengen en deze te 
verklaren. Bovendien varieert de betrouwbaarheid van 
de aan de dienst Thesaurie verschafte ramingen aan­
zienlijk van de ene ordonnateursdienst tot de andere. 
2.25. Afgezien van de ontvangsten en uitgaven met 
betrekking tot de in paragraaf 2.24 genoemde Fondsen, 
wordt voor de vaststelling van de hoogte van de ramin­
gen betreffende de overige financiële verrichtingen 
geen beroep gedaan op de bevoegde ordonnateurs-
diensten. Het betreft met name de overige transacties in 
het kader van de begrotingsuitvoering, de voorzienin­
gen ten behoeve van de Instellingen, de administra­
tieve uitgaven, diverse ontvangsten, enz. Dit hetero­
gene geheel wordt volgens de door de dienst Thesaurie 
gevolgde methode samengebundeld onder het hoofd 
„Kasbehoeften", en bepaald door extrapolatie op basis 
van de curve der behoeften aan voorzieningen van de 
handelsbanken. Men kan zich afvragen of dit soort 
ramingen nauwkeurig genoeg is en het valt te betreuren 
dat deze niet exacter worden bepaald in nauwer overleg 
met de ordonnateursdiensten van de Commissie en 
eventueel met de overige Instellingen. 
Evenredigheid tussen de afroeping van stortingen en de 
behoeften 
2.26. De betalingen in het kader van de in paragraaf 
2.24 genoemde Fondsen geschieden door rechtstreekse 
overmakingen van de ten name van de Commissie bij 
de schatkisten van de Lid-Staten geopende rekeningen 
naar de desbetreffende ten name van de Lid-Staten bij 
hun eigen schatkisten geopende rekeningen. Deze over­
makingen geschieden gewoonlijk niet via handelsban­
ken. 
2.27. De andere dan de in de vorige paragraaf 
bedoelde betalingen (ca. 20 % van het totaal) worden 
verricht door de handelsbanken van de Commissie, en 
daarvoor is dus wel een echte afroeping van stortingen 
noodzakelijk. Aangezien de Commissie niet over alle renteschalen beschikte, kon onmogelijk worden 
bepaald over welk gemiddeld maandelijks saldo de 
Commissie beschikte op haar bij handelsbanken 
geopende rekeningen (zie tabel 2.3). Daardoor was het 
evenmin mogelijk nauwkeurig na te gaan of het 
ramingssysteem voldeed aan de voornaamste verplich­
ting in de voorschriften, namelijk dat geen stortingen 
afgeroepen mogen worden die de behoeften te boven 
gaan. Doch naast het ontbreken van doeltreffende con­
tacten met de ordonnateursdiensten leiden andere fac­
toren die een rol spelen bij de vaststelling van het 
bedrag van de behoeften bij de handelsbanken ertoe 
dat de Kamer opmerkingen wenst te maken. 
2.28. Bij een klassiek beheer van de kasmiddelen 
wordt de voor elke transactie te gebruiken bank door 
de kasbeheerder geselecteerd op grond van de speci­
fieke voorwaarden van de onderscheiden banken en 
vooral aan de hand van de beschikbaarheid van de bij 
elk hunner gedeponeerde middelen. De Commissie 
volgt dit schema niet. De selectie van de bank wordt a 
priori bepaald, ongeacht de saldi op de bankrekenin­
gen, waarop vervolgens de nodige middelen worden 
gestort. Normaliter wordt de betaling, indien enigszins 
mogelijk, verricht via dezelfde bank als die van begun­
stigde. Om er zeker van te zijn dat de betalingen kun­
nen worden verricht met inachtneming van de keuze 
van de bank, is de dienst Thesaurie dan ook geneigd, 
uit veiligheidsoverwegingen hoge saldi op de verschil­
lende rekeningen aan te houden. 
2.29. De Commissie heeft een zekere verplichting tot 
centralisatie, maar noodgedwongen ook tot toezicht op 
het geheel der geraamde behoeften van de andere door 
haar van middelen te voorziene Instellingen. Aange­
zien de Commissie slechts ter dekking van werkelijke 
behoeften een beroep kan doen op communautaire 
middelen, moet zij er zich immers van vergewissen of 
de geldaanvragen van de andere Instellingen gegrond 
zijn. In werkelijkheid worden voorschotten aan de 
Instellingen door de Commissie verleend zonder con­
trole harerzijds en is geen enkel bewijsstuk vereist tot 
staving van de vaststelling van het bedrag van het 
gevraagde voorschot. Bovendien is de tijd die de Com­
missie neemt om een bedrag beschikbaar te stellen over 
het geheel genomen te lang (gewoonlijk gemiddeld 10 
werkdagen) en van maand tot maand verschillend. Het 
is absoluut noodzakelijk enerzijds dat de Instellingen 
hun behoeften nauwkeuriger opgeven en anderzijds dat 
de Commissie vaste en redelijke termijnen bepaalt, 
waaraan zij zich ook houdt. Het ontbreken van aan de 
behoeften aangepaste en betrouwbare ramingssyste­
men, alsmede deze te lange en afwisselende termijnen 
voor de terbeschikkingstelling van de middelen heeft 
als voornaamste gevolg, dat de verschillende Instellin­
gen ertoe worden aangezet om voor alle zekerheid veel 
te hoge saldi op hun bankrekeningen aan te houden 
(zie paragraaf 2.36). 
2.30. Bij de controles van de Kamer is ook geconsta­
teerd, dat er in het begrotingsjaar 1983 tekorten van 
22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Tabel 2.1 — Betalingen met terugwerkende kracht van de bankrekening bij de EIB 
Begrotingslijnen 
Artikel 963 (') 
Artikel 520 (2) 
Totaal artikel 520 (:) Bedrag van de betaling 
(Mio ECU) 
1,5 
8,2 
21,2 
6,6 
6,9 
10,1 
15,0 
1,3 
1,2 
4,6 
1,4 
6,3 
0,8 
1,9 
12,5 
7,2 
5,9 
0,5 
5,8 
3,2 
7,2 
21,1 
22,6 
7,1 
9,3 
7,4 
1,4 
4,5 
7,0 
200,0 Datum van de eerste 
betalingsaanvraag van 
EIB 
11.10.83 
' 31.10.84 
7. 2.83 
7. 2.83 
7. 2.83 
11. 2.83 
10. 3.83 
19. 4.83 
18. 4.83 
19. 4.83 
8. 3.83 
9. 3.83 
15. 3.83 
19. 4.83 
25. 3.83 
27. 5.83 
31. 5.83 
16. 6.83 
30. 6.83 
11. 7.83 
5. 8.83 
18. 8.83 
9. 9.83 
25. 10.83 
28.10.83 
8. 11.83 
16.11.83 
9. 11.83 
19.12.83 Datum van de 
toestemming de 
rekening van de 
Commissie te 
debiteren 
14. 12.83 
7. 12.84 
7. 3.83 
7. 3.83 
7. 3.83 
7. 3.83 
4. 5.83 
31. 5.83 
31. 5.83 
31. 5.83 
13. 4.83 
7. 4.83 
4. 5.83 
31. 5.83 
27. 5.83 
22. 6.83 
29. 6.83 
12. 7.83 
26. 7.83 
28. 7.83 
31. 8.83 
22. 9.83 
11. 10.83 
22. 11.83 
22.11.83 
25. 11.83 
25.11.83 
25.11.83 
12. 1.84 Door de EIB 
gehanteerde 
valutadatum 
8.11.83 
20. 11.84 
2. 2.83 
3. 2.83 
4. 2.83 
11. 2.83 
1. 1.83 
21. 1.83 
21. 1.83 
7. 2.83 
8. 3.83 
9. 3.83 
15. 3.83 
24. 3.83 
25. 3.83 
27. 5.83 
31. 5.83 
16. 6.83 
30. 6.83 
11. 7.83 
5. 8.83 
18. 8.83 
9. 9.83 
26.10.83 
28. 10.83 
4.11.83 
4. 11.83 
9.11.83 
10. 1.84 Terugwerkende kracht 
in dagen 
36 
17 
30 
32 
31 
24 
123 
130 
130 
113 
36 
29 
50 
68 
63 
26 
29 
26 
26 
17 
26 
35 
32 
27 
25 
21 
21 
16 
2 
(') Betalingen ten laste van de kredieten bestemd voor de financiële samenwerking met Turkije. 
(2) Betalingen ten laste van „Rentesubsidies voor communautaire leningen aan de minder welvarende Lid-Staten die aan het Europees Monetair 
Stelsel deelnemen". 
verschillende omvang en tijdsduur bij een aantal bank­
instellingen zijn ontstaan, waarvoor de Commissie 
debetrente moest betalen. Het belangrijkste voorbeeld 
daarvan betreft een gemiddeld tekort van 18,7 Mio 
ECU bij de EIB over de periode 19. 1. 1983-12. 4. 1983. 
Dit tekort bereikte eind februari 1983 een piek van 52 
Mio ECU. Het boetebedrag dat de Commissie daar­
voor aan de EIB moest betalen beliep 0,6 Mio ECU. 
Het ontstaan van dit tekort en de consequenties daar­
van kan niet rechstreeks aan de dienst Thesaurie van de 
Commissie worden verweten. De dienst Thesaurie heeft 
namelijk — soms voor hoge bedragen — een aantal 
transacties moeten verrichten met een valutadatum die 
meestal ver terug lag (tot wel 130 dagen, zie tabel 2.1). 
Deze anomalieën zijn hoofdzakelijk ontstaan als 
gevolg van problemen met de gegevensuitwisseling tus­sen de ordonnateursdiensten van de Commissie en de 
dienst Thesaurie. Er zij tevens op gewezen dat de EIB 
bij enkele betalingen de Commissie pas na de datum 
van invordering heeft geïnformeerd en toch een boete­
bedrag wegens overdisponering in rekening heeft 
gebracht. 
2.31. De dienst Thesaurie had over de te verrichten 
betalingen vroeg genoeg moeten worden ingelicht om 
de noodzakelijke maatregelen te kunnen nemen. 
Bovendien had de financieel controleur aan dergelijke 
methoden die strijdig zijn met een goed financieel 
beheer zijn goedkeuring moeten onthouden, aangezien 
deze voor de Commissie aanzienlijke kosten met zich 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 23 
meebrengen. De begrijpelijke reactie van de dienst 
Thesaurie is geweest, om op deze bankrekening voor­
taan voldoende middelen aan te houden om alle beta­
lingen te kunnen verwerken. Dit houdt in dat in strijd 
met de voorschriften afroepingen van stortingen wor­
den gedaan, die niet rechtstreeks voor de uitvoering 
van de begroting worden vereist. 
Verdeling van de overschotten over de Lid-Staten 
2.32. De overmakingen tot herstel van het evenwicht 
die noodzakelijk zijn in het door de Commissie toege­
paste systeem, kunnen niet waarborgen dat de onbe-
stede middelen in de Lid-Staten voor de gehele betrok­
ken periode (2 maanden) juist worden verdeeld. Aange­
zien deze overmakingen meestal aan het begin van de 
periode plaatsvinden, corrigeren zij slechts bij voorbaat 
een theoretisch verstoord evenwicht, dat anders aan het 
eind van de periode zou ontstaan. Er zij trouwens op 
gewezen dat een strikte en constante eerbiediging van 
deze voorgeschreven verplichting in de praktijk onmo­
gelijk is. Wel zou het huidige resultaat kunnen worden 
verbeterd door de periode waarvoor de ramingen wor­
den opgemaakt te verkorten. eerlijke verdeling van de overschotten, doch zou dus 
geneigd kunnen zijn in deze twee Lid-Staten bedragen 
van de schatkist over te maken naar de centrale ban­
ken. 
2.34. Een juiste verdeling van de overschotten over de 
Lid-Staten is sterk afhankelijk van de betrouwbaarheid 
van de geraamde ontvangsten en uitgaven. Een verifi­
catie van deze verdeling kan dus worden beschouwd 
als een goede test of het ramingssysteem als geheel 
doeltreffend is. De Kamer heeft dan ook op basis van 
de desbetreffende bankafschriften de ontwikkeling van 
de maandelijks gemiddeld beschikbare activa, uitge­
drukt in valutadata voor de laatste negen maanden van 
het begrotingsjaar 1983 (7) gereconstrueerd. Conform 
het door de Commissie toegepaste systeem zijn de reke­
ningen bij de schatkisten, maar ook die bij de centrale 
banken daarbij betrokken. Zo verschijnen in tabel 2.2 
de maandelijkse verschillen tussen enerzijds het deel 
der niet bestede middelen dat bij de schatkist en de 
centrale bank van elk der Lid-Staten wordt aangehou­
den en anderzijds hetgeen in de regeling wordt voorge­
schreven. Hieruit blijkt duidelijk dat het door de dienst 
Thesaurie gevolgde systeem over de laatste negen 
maanden vaak niet tot een juiste verdeling heeft geleid. 
De verschillen tonen aan dat het ramingssysteem van 
de dienst Thesaurie van de Commissie onbetrouwbaar 
en onnauwkeurig is. 
2.33. De in Verordening nr. 2891/77 (6) bedoelde ver­
deling van de ongebruikte activa over de Lid-Staten 
betreft uitsluitend de activa op de bij de schatkist 
geopende rekeningen. Het door de Commissie toege­
paste systeem omvat echter ook de bij de centrale ban­
ken geplaatste activa. Geen der Lid-Staten betaalt rente 
op de op naam van de Commissie bij de schatkist 
geopende rekeningen, maar Ierland en het Verenigd 
Koninkrijk betalen wel rente op de bij hun centrale 
banken geopende rekeningen. De Commissie zorgt in 
het door haar toegepaste systeem weliswaar voor een Beheer van de ramingen bij de andere 
Instellingen 
2.35. Naast de Commissie heeft alleen het Parlement 
een ramingssysteem ingevoerd. Evenals bij de Commis­
sie steunt dit systeem niet voldoende (of veeleer, kan 
Tabel 2.2 — Verschillen tussen de theoretische en de werkelijke verdeling van de overschotten in 1983 (april-december) 
Maand 
Apri. 
Mei 
Juni 
Juli 
Augustus 
September 
Oktober 
November 
December .*. 
Mio 
ECU 
17 
39 
69 
16 
-11 
-13 
5 
-21 
-38 % 
2,27 
4,65 
5,16 
1,26 
-1,32 
-1,48 
0,54 
-0,73 
-1,44 Denemarken 
Mio 
ECU 
-11 
- 3 
-21 
-12 
- 4 
- 3 
- 4 
-27 
-31 % 
-1,42 
-0,32 
-1,58 
-0,98 
-0,43 
-0,32 
-0,46 
-0,96 
-1,15 BR Duitsland 
Mio 
ECU 
-17 
88 
221 
65 
43 
36 
-45 
50 
-88 % 
-2,22 
10,43 
16,52 
5,15 
4,98 
4,02 
-4,83 
1,76 
-3,31 Griekenland 
Mio 
ECU 
68 
42 
11 
47 
26 
13 
21 
-16 
29 % 
8,92 
4,96 
0,85 
3,73 
3,07 
1,44 
2,26 
-0,57 
1,08 Frankrijk 
Mio 
ECU % 
- 67 - 8,87 
-129 -15,41 
-133 - 9,94 
- 75 - 5,88 
-108 -12,67 
-118 -13,11 
-120 -12,90 
- 76 - 2,65 
37 1,40 Ierland 
Mio 
ECU 
15 
1 
3 
17 
22 
24 
13 
-4 
10 % 
1,98 
0,14 
0,22 
1,33 
2,57 
2,68 
1,45 
-0,14 
0,36 Italië 
Mio 
ECU 
11 
-13 
-39 
- 8 
44 
38 
132 
106 
101 % 
1,41 
-1,52 
-2,93 
-0,64 
5,18 
4,23 
14,17 
3,72 
3,80 Luxemburg 
Mio 
ECU 
2 
1 
1 
1 
6 
10 
10 
9 
11 % 
0,27 
0,11 
0,06 
0,05 
0,75 
1,10 
1,12 
0,33 
0,43 Nederland 
Mio 
ECU 
-27 
- 7 
-20 
— 
9 
-23 
-20 
-98 
-79 % 
-3,52 
-0,78 
-1,50 
-0,02 
1,06 
-2,55 
-2,17 
-3,45 
-2,95 Verenigd 
Koninkrijk 
Mio 
ECU 
9 
-19 
-92 
-51 
-27 
36 
8 
77 
48 % 
1,18 
-2,26 
-6,86 
-4,00 
-3,19 
3,99 
0,82 
2,69 
1,78 
24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Tabel 2.3 — Dekkingspercentage van de nettobehoeften voor het begrotingsjaar 1983 
(Mio ECU) 
Instelling 
Parlement (') 
Raad 
Commissie (2) 
Hof van Justitie 
Rekenkamer 
Economisch en Sociaal 
Comité Betalingen ten 
laste van 
overgedragen 
kredieten 
(1) 
25,1 
6,6 
1,4 
0,6 
0,7 Betalingen ten 
laste van 
kredieten van het 
begrotingsjaar 
(2) 
191,3 
87,6 
25,7 
14,8 
21,7 Ontvangsten van 
het begrotingsjaar 
(3) 
19,1 
10,2 
3,8 
2,0 
2,4 Nettobehoeften 
van het 
begrotingsjaar 
(4) = (l) + (2)-(3) 
197,3 
84,0 
23,3 
13,4 
20,0 Som van de 12 
maandelijkse 
gemiddelde 
tegoeden op de 
bankrekeningen 
in 1983 
(5) 
246,4 
96,6 
59,5 
16,2 
23,5 Dekkingsper­
centage van de 
nettobehoeften (3) 
(6)=%(5)/(4) 
125% 
115% 
255 % 
121 % 
118% 
(') Aangezien het Parlement niet over de renteschalen betreffende de bankrekeningen van voorschotkassen beschikte, zijn noch de banktegoeden, 
noch de uit de voorschotkassen verrichte betalingen in de cijfers opgenomen. Aangezien de renteschalen van bepaalde bankrekeningen van de 
algemene kas evenmin voorhanden waren, moest voorts het gemiddeld tegoed van deze bankrekeningen (d.w.z. 4 % van het totale gemiddelde 
tegoed) worden geschat op basis van de gemiddelde tegoeden op de 15e en de 31e van de maand. 
(2) Aangezien bij 16 % van de bankrekeningen de renteschalen niet voorhanden waren, moest de idee om deze bedragen voor de Commissie te recon­
strueren, worden verlaten. 
(3) Het dekkingspercentage drukt het kasoverschot ten opzichte van de werkelijke behoeften in procenten uit. Een percentage van 150% betekent 
bijvoorbeeld dat de tegoeden op jaarbasis gemiddeld anderhalf maal zo groot waren als de behoeften van de betrokken Instelling. 
dit niet) op de ramingen van de ordonnateursdiensten. 
Met uitzondering van de Raad, die zich gedeeltelijk op 
reële ramingen baseert, bepalen de overige Instellingen 
hun maandelijkse betalingsaanvraag zonder zich op 
reële ramingen te baseren. Op enkele details na, is het 
de regel de totale kasbehoeften voor de uitvoering van 
hun jaarlijkse begroting door 12 te delen. en Sociaal Comité niet aangepast is aan de behoeften. 
Hoewel zich in het algemeen kasoverschotten voorde­
den, waren er in hetzelfde begrotingsjaar bij de Raad, 
het Hof van Justitie en het Economisch en Sociaal 
Comité nochtans periodieke tekorten bij de bank, 
waarvan de — meestal geringe — omvang en duur 
varieerden naar gelang van de Instellingen. 
2.36. De Kamer heeft voor 1983 de gemiddelde maan­
delijkse activa op alle bankrekeningen van de Instellin­
gen, behalve de Commissie, gereconstrueerd. Door 
toetsing van de aldus verkregen cijfers aan de netto 
financieringsbehoeften kon voor elke Instelling worden 
vastgesteld hoe hoog het dekkingspercentage van de 
behoeften door de activa was. Tabel 2.3 toont duidelijk 
aan dat het theoretische ideaal van een nulsaldo bij 
lange na niet wordt bereikt. Doordat de beschikbare 
middelen van de Instellingen niet waren afgestemd op 
hun reële behoeften, waren er in het begrotingsjaar 
1983, maar ook in het begrotingsjaar 1984, bijna altijd 
overschotten, waardoor in enkele gevallen gelden in 
termijnrekeningen bij banken konden worden belegd. 
Zo heeft het Economisch en Sociaal Comité zijn kas­
overschotten in termijndeposito's omgezet. De blokke­
ring van gelden op termijnrekeningen kan in het kader 
van de huidige communautaire regeling slechts in het 
zeer bepaalde geval van kasoverschotten worden toege­
staan. Het veelvuldig gebruik van termijndeposito's 
stemt totaal niet overeen met de doelstellingen van het 
beheer van kasmiddelen van de Gemeenschappen, en 
duidt erop dat het ramingssysteem van het Economisch Toegepaste hulpmiddelen 
2.37. Het ingezette materiaal, met name de informa-
tica-apparatuur, levert al te vaak niet het gewenste 
resultaat. In een groot aantal gevallen is de situatie nog 
steeds onaanvaardbaar, met name bij de centrale the­
sauriediensten van de Commissie. Gelet op de aanzien­
lijke bedragen waarmee wordt gewerkt, de ingewikkeld­
heid van de communautaire regeling en de veelheid 
aan muntsoorten bij de verrichtingen, wekt het dan ook 
verwondering dat de Commissie ontoereikende midde­
len heeft ingezet en met name een volledig ongeschikt 
computersysteem, waarop de Kamer reeds heeft gewe­
zen (8). Zo verschijnen de computerlijsten van de boe­
kingen betreffende de banken met zoveel vertraging, 
dat de dienst Thesaurie gedwongen was, een met de 
hand bijgehouden controle in te voeren om op de 
hoogte te kunnen blijven van de dagelijkse positie van 
de bankrekeningen. 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25 
Procedures 
2.38. Het ontbreken van voorschriften betreffende het 
kasbeheer is niet opgevangen met een nauwkeurige en 
volledige interne regeling. Geen der Instellingen 
beschikt over een schriftelijk stuk waarin de taken en 
verantwoordelijkheden van de met de kas en het beheer 
der kasmiddelen belaste dienst nauwkeurig worden 
omschreven. In het algemeen bestaat er evenmin een 
functiebeschrijving van de verschillende systemen ter 
ondersteuning van dit beheer. De Kamer heeft echter 
geconstateerd dat de dienst Thesaurie van de Commis­
sie zich heeft ingezet om de taken en verantwoordelijk­
heden van de ambtenaren schriftelijk vast te leggen. 
Aantal bankrekeningen 
2.39. De Kamer heeft het te grote aantal bankrekenin­
gen van bepaalde Instellingen reeds gekritiseerd (9). 
Deze kritiek kan worden uitgebreid tot alle Instellin­
gen, met uitzondering van het Hof van Justitie en de 
Rekenkamer, die hun bankverrichtingen hebben gecon­
centreerd bij een klein aantal banken (slechts één voor 
de Rekenkamer). Op 31 december 1984 bedroeg het 
aantal bankrekeningen van de Commissie 57. Het aan­
tal bankrekeningen van het Parlement blijft veel te 
hoog (dit aantal is van 42 op 31 december 1983 gedaald 
tot 39 op 31 december 1984, waarvan respectievelijk 20 
en 19 bankrekeningen alleen al voor de algemene kas); 
zo zijn in Luxemburg zonder duidelijke reden vijf ver­
schillende banken aangehouden. Meestal kan deze 
praktijk worden verklaard door de bereidheid van de 
betrokken Instellingen om aan de wensen van hun cre­
diteuren (ambtenaren, leveranciers, enz.) tegemoet te 
komen, door zoveel mogelijk een rekening te openen 
bij dezelfde bank als die van hun crediteuren om de 
betalingstermijnen te verkorten. De Kamer heeft tevens 
geconstateerd dat bepaalde Instellingen in het begro­
tingsjaar 1983 bankrekeningen aanhielden, waarop te 
weinig transacties plaatsvonden om behoud ervan te 
rechtvaardigen. 
Bankvoorwaarden 
2.40. Hier zij opnieuw vermeld dat de Instellingen 
niet in staat waren de Kamer een document voor te leg­
gen met alle relevante bankvoorwaarden. Sommige 
Instellingen zijn min of meer op de hoogte van de pre­
cieze rentetarieven betreffende hun creditsaldi bij de 
banken, doch zijn praktisch volledig onbekend met de 
overige bankvoorwaarden. 
(a) De Instellingen maken niet altijd gebruik van de 
bank die voor een bepaalde transactie de gunstigste 
voorwaarden biedt. In 1983 bij voorbeeld werden de twee banken in Luxemburg die de beste voor­
waarden voor de uitgifte van cheques boden, door 
het Parlement niet voor dit soort operatie gebruikt. 
(b) De door de Instellingen verrichte controles (om 
achteraf te verifiëren of de banken zich aan de 
overeengekomen voorwaarden houden) zijn onvol­
doende, en in de praktijk onuitvoerbaar doordat de 
voorwaarden onbekend zijn, er geen complete lijst 
met renteschalen bestaat (een onontbeerlijk hulp­
middel om bepaalde voorwaarden te kunnen toet­
sen), en bepaalde bewijsstukken van de banken 
niet compleet zijn (Parlement) of niet voorhanden 
zijn (Commissie). 
2.41 Hoewel er op dit gebied aanzienlijke voordelen 
zijn te behalen, wordt in het algemeen door de Instel­
lingen niet voldoende over de voorwaarden onderhan­
deld. Zo heeft de Raad tijdens dit onderzoek de rente­
voet van een van zijn in Brussel gevestigde banken 
opnieuw ter discussie gesteld. Terwijl de Raad op deze 
rekening voordien slechts een jaarlijkse rente van 0,5 % 
genoot, wist hij vanaf 1 januari 1984 dezelfde rente te 
verkrijgen als welke door de bank aan de Commissie 
was verleend; deze had in het begrotingsjaar 1983 
gemiddeld ca. 9,6 % bedragen. Dit enorme verschil 
toont aan dat alle Instellingen er belang bij hebben, 
hun onderhandelingen met de banken te harmoniseren 
en indien mogelijk te centraliseren. 
2.42. Er bestaan immers aanzienlijke verschillen tus­
sen de door de banken geboden voorwaarden. Zo gold 
in 1983 voor de Commissie het volgende: 
(a) de gemiddeld betaalde rente voor creditsaldi in 
Belgische franken op bankrekeningen in België 
verschilde tot het drievoudige; 
(b) bepaalde banken die zeer weinig transacties ver­
richtten, boden een iets hogere rente dan de drie 
het meest door de Commissie gebruikte banken; 
(c) de gemiddelde rente op rekeningen in DM in de 
BR Duitsland varieerde van 2,5 tot 3,4 % en op in 
LIT aangehouden rekeningen in Italië van 11,688 
tot 15,383%; 
(d) de rente op de dadelijk opvraagbare crediteurenre­
keningen in ECU lag in de verschillende landen 
tussen 6,983 en 9,625 %. 
Het benutten van de mededinging tussen de banken 
ten aanzien van het gehele voorwaardenpakket, inclu­
sief de valutadata (het is soms voordeliger bij een vaak 
voorkomende transactie een valutadag minder te ont­
vangen, dan een kleine verhoging van de rente op ere-
26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
ditsaldi), is het enige middel om goede voorwaarden te 
bedingen. Tot nu toe heeft echter alleen het Parlement 
offertes gevraagd en wel in het kader van de reorgani­
satie van het kasbeheersysteem. 
Interne controle 
2.43. De Kamer heeft een aantal gebreken in de 
interne controle geconstateerd. 
(a) De organisatie en de veiligheidsmaatregelen van 
met name de verschillende kassen moeten worden 
herzien (Economisch en Sociaal Comité). 
(b) Het beginsel van scheiding van taken tussen de 
verstrekking van een betalingsopdracht voor een 
uitgave en de uitvoering van de daaraan verbonden 
mutaties moet worden geëerbiedigd (Raad). 
Centralisatie van het beheer 
2.44. In de voorschriften wordt het beheer van de kas­
middelen summier behandeld, maar over de noodzaak 
deze taak te harmoniseren en centraal te verrichten 
wordt helemaal niets bepaald. Integendeel, volgt men 
deze teksten nauwgezet, dan valt de controle op de kas­
middelen bijna geheel onder de verantwoordelijkheid 
van de rekenplichtige van elke Instelling. Zo heeft de 
dienst Thesaurie van de Commissie, ondanks zijn dui­
delijke sleutelpositie, geen enkele verantwoordelijk­
heid, en zelfs geen enkel recht inzake de controle op 
het beheer van de kasmiddelen bij de andere Instellin­
gen, hetgeen fatale gevolgen heeft. 
Algemeen verloop van de geldstromen 
2.45. De wegen voor het overmaken van gelden bin­
nen de Gemeenschappen zijn vaak te lang. Zo worden 
de voor het Economisch en Sociaal Comité bestemde 
fondsen via de Raad overgemaakt. De voor de over­
dracht van gelden benodigde tijd zou met gunstig 
gevolg kunnen worden verkort indien de Commissie 
deze rechtstreeks naar het Comité kon overmaken. 
2.46. Bovendien hebben geldovermakingen tussen de 
Instellingen zeer vaak tot gevolg dat de banken valuta-
data in mindering brengen, hetgeen het rentebedrag op 
de creditsaldi bij de banken verlaagt. In de meeste 
gevallen worden valutadagen afgetrokken omdat de 
twee betrokken Instellingen niet dezelfde bank gebrui­
ken, omdat de waardecompensatie niet tot de door de bank geboden voorwaarden behoort, ofwel omdat de 
bank zich niet aan de bedongen voorwaarden houdt. 
De aan het licht gekomen gevallen nopen tot een 
nauwgezetter controle achteraf dan thans door de ver­
schillende Instellingen wordt verricht. 
Onderhandelingspositie ten opzichte van de banken 
2.47. Het feit dat de verschillende Instellingen niet 
gezamenlijk jegens de banken optreden verzwakt dui­
delijk hun algehele onderhandelingsvermogen. Dit 
geldt met name voor de kleine Instellingen. Deze laat­
ste zouden beslist betere bankvoorwaarden kunnen 
bedingen indien ook zij zich onder het gezamenlijk 
banier „Europese Gemeenschappen" konden scharen. 
Onderling afgestemde en centraal geleide onderhande­
lingen met de banken zouden de geconstateerde grote 
verschillen tussen de door de onderscheiden Instellin­
gen verkregen voorwaarden hebben voorkomen. Zo 
varieerde bij voorbeeld de rente op de creditsaldi over 
1983 bij een bank waarbij alle Instellingen behalve het 
Economisch en Sociaal Comité een rekening hadden 
lopen, tussen 2,5 % en meer dan 10 %. 
2.48. Uiteraard zouden de gezamenlijke onderhande­
lingen een groter vlak moeten bestrijken dan alleen de 
rentevoet en tevens de overige voorwaarden moeten 
omvatten, inclusief de aftrek van valutadagen. Met 
name zou de verkrijging van waardecompensaties voor 
transacties tussen Instellingen, maar wellicht ook de 
„samensmelting" van rekeningen moeten worden 
bedongen evenals elke voorwaarde en dienstverlening 
die redelijkerwijze kan worden verlangd op grond van 
het financiële belang dat de Gemeenschappen verte­
genwoordigen. 
Gebruik van de ECU 
2.49. De dienst Thesaurie van de Commissie probeert 
telkens indien mogelijk gebruik te maken van de ECU, 
met name voor overmakingen naar de andere Instellin­
gen en voor bijzondere betalingen. Het staat vast dat 
een veelvuldiger gebruik van de ECU het risico van 
koersverschillen zou beperken en het aantal overma­
kingen zou verminderen, maar ook de eventuele tot­
standkoming van een centraal kasbeheerstelsel aan­
zienlijk zou vergemakkelijken. Het feit dat de finan­
ciële transacties binnen de Gemeenschappen in een 
buitensporig hoog aantal valuta's plaatsvinden, vormt 
immers stellig een fundamentele hinderpaal voor de 
totstandkoming en het welslagen van een dergelijk stel­
sel. 
2.50. Ondanks de inspanningen blijft het aantal in 
ECU verrichte betalingen echter nog gering (ca. 6 % 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 27 
van alle door de Commissie verrichte betalingen in het 
kader van de uitvoering van de begroting 1983). Dit 
geringe bedrag kan worden verklaard door de houding 
van bepaalde Lid-Staten, maar ook van de Raad, die 
als Instelling weigert de ECU als betaalmiddel te aan­
vaarden. Zo worden de maandelijkse voorschotten van 
de Commissie aan de Raad, en vervolgens van de Raad 
aan het Economisch en Sociaal Comité in verschillende 
nationale muntsoorten overgemaakt en niet in ECU, 
zoals bij alle andere Instellingen het geval is. Met deze 
handelwijze wordt zowel het aantal overmakingen als 
het risico van koersverschillen groter. 
Conclusies (a) de procedures en taken betreffende het beheer van 
de kasmiddelen formeel vastleggen; 
(b) een systeem invoeren of het bestaande systeem ver­
beteren om de ramingen van de financiële behoef­
ten zoveel mogelijk op te stellen op basis van de 
ramingen afkomstig van de ordonnateursdiensten; 
(c) het aantal bankrekeningen drastisch beperken en 
door middel van offertes een klein aantal banken 
selecteren, die de beste voorwaarden bieden; 
(d) regelmatig verifiëren of de overeengekomen 
voorwaarden juist worden toegepast; bank-
2.51. Algemeen gesproken heeft het onderzoek van de 
Kamer aangetoond dat de Instellingen onvoldoende 
belang hebben gehecht aan het beheer van de kasmid­
delen, hetgeen verklaart waarom de hulpmiddelen niet 
beter worden gebruikt en waarom zich gebreken in de 
bestaande systemen voordoen. (e) zich voorzien van het nodige materiaal en perso­
neel; 
(f) het gebruik van de ECU als betaalmiddel zoveel 
mogelijk uitbreiden. 
2.52. De Kamer is van oordeel dat de communautaire 
Instellingen op korte termijn de volgende stappen moe­
ten ondernemen: 2.53. Voor de langere termijn beveelt de Kamer aan, 
te overdenken in hoeverre de huidige communautaire 
voorschriften zijn aangepast aan een gezond kasbeheer. 
(') Jaarrekening en financiële balans betreffende de verrich­
tingen in het kader van de begroting 1984, delen IV (doe. 
COM(85) 188 N-Def.) en V (doe. COM(85) 189 N-Def). 
(2) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1983, PB C 348 van 
31. 12. 1984. 
(3) Financieel Reglement van 21. 12. 1977 van toepassing op 
de algemene begroting der Europese Gemeenschappen, 
PB L 356 van 31. 12. 1977. 
(4) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1980, PB C 344 van 
31. 12. 1981. 
(5) Verordening van de Commissie van 30. 6. 1975, houdende 
uitvoeringsvoorschriften betreffende een aantal bepalin­
gen van het Financieel Reglement van 25.4. 1973, PB L 
170 van 1.7. 1975. 
(6) _ EEG-Verdrag: artikelen 207 en 208. 
— Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2891/77 van 
de Raad van 19. 12. 1977 houdende toepassing van 
het besluit van 21.4. 1970 betreffende de vervanging 
van de financiële bijdragen van de Lid-Staten door 
eigen middelen van de Gemeenschappen, PB L 336 
van 27. 12. 1977, artikel 12. — Financieel Reglement van 21. 12. 1977 van toepassing 
op de algemene begroting van de Europese Gemeen­
schappen, PB L 356 van 31. 12. 1977, artikelen 20, 46, 
48, 49, en 70. Verordening van de Commissie van 
30. 6. 1975, houdende uitvoeringsvoorschriften betref­
fende een aantal bepalingen van het Financieel Regle­
ment van 25.4. 1973, PB L 170 van 1.7. 1975, Titels 
VIII en IX. 
(7) Over de verschillen in de eerste drie maanden van het 
begrotingsjaar 1983 zijn door de Kamer reeds opmerkin­
gen gemaakt in het jaarverslag over het begrotingsjaar 
1982, PB C 357 van 31. 12. 1983, hoofdstuk 9. 
(8) — Jaarverslag over het begrotingsjaar 1980, PB C 344 van 
31. 12. 1981, paragrafen 2.6 en 2.7. 
— Jaarverslag over het begrotingsjaar 1982, PB C 357 van 
31. 12. 1983, paragraaf 2.29. 
(9) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1982, PB C 357 van 
31.12. 1983, paragrafen 2.11, 2.12, 2.14 en 2.30. 
28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
HOOFDSTUK 3 
Ontvangsten 
3.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens 
Financiering van de begroting 
Registratie en inning van de verschuldigde bedragen 
Belasting over de toegevoegde waarde 
Keuze tussen de overgangsmethodes A en B 
Inspectie en tenuitvoerlegging van de BTW-regeling door de 
nationale instanties 
Moeilijkheden bij de toepassing van het stelsel van eigen mid­
delen uit de BTW 
Landbouwheffingen: schorsing van heffingen op ingevoerd rund­
vlees 
Douanerechten: Unilateraal door Lid-Staten verleende vrijstellin­
gen van douanerechten 
Algemeen commentaar naar aanleiding van het beheer van de eigen 
middelen 3.1 — 3.2 
3.3 
3.4 
3.10 
3.11 
3.11 
3.18 
3.19 
3.23 
3.29 
3.34 — 3.9 
— 3.9 
— 3.22 
— 3.17 
— 3.22 
— 3.28 
— 3.33 
— 3.36 
INLEIDING 
3.1. Dit hoofdstuk betreft de eigen middelen en een 
aantal diverse ontvangsten van de Europese Gemeen­
schappen, opgenomen onder de „staat van ontvang­
sten" van de algemene begroting. De ontvangsten van 
de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal wor­
den door de Kamer in een afzonderlijk verslag behan­
deld terwijl de ontvangsten van het Europees Ontwik­
kelingsfonds, de negatieve uitgaven, de bijdragen van 
sommige Lid-Staten aan Euratom-onderzoekpro-
gramma's, evenals de pensioen-, belasting- en andere 
inhoudingen op de personeelsbezoldiging in andere 
hoofdstukken van het onderhavige verslag behandeling 
vinden. isoglucose — alsmede de belasting over de toege­
voegde waarde (BTW) tot een maximum van 1 % van 
een uniforme voor de hele Gemeenschap geldende 
grondslag. Bij wijze van uitzondering blijft Grieken­
land, in afwachting van de invoering in dit land van 
het voor deze belasting geldende gemeenschappelijke 
stelsel, in plaats van BTW-afdrachten een financiële 
bijdrage leveren die overeenkomstig artikel 4, lid 2, van 
voornoemd besluit is gebaseerd op zijn bruto nationaal 
produkt. 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
3.2. De hier aan de orde gestelde ontvangsten bestaan 
voor het grootste deel uit de bij Besluit 70/243/EGKS, 
EEG, Euratom van de Raad van 21 april 1970 (') aan 
de Gemeenschappen toegewezen eigen middelen, 
namelijk de douanerechten van het Gemeenschappelijk 
Douanetarief, de landbouwheffingen — waaronder de 
produktieheffingen en opslagbijdragen voor suiker en 3.3. Tabel 3.1 geeft een overzicht van de ontvangsten 
op de algemene begroting van de Gemeenschappen 
voor de jaren 1983 en 1984. Deze tabel bevat de ramin­
gen in de oorspronkelijke begroting 1984 (2), de ramin­
gen zoals aangepast bij gewijzigde en aanvullende 
begroting nr. 1 (3) en de werkelijke ontvangsten in het 
verslagjaar (zie paragraaf 3.7). 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 29 
Tabel 3.1 — Ontvangsten in 1983 en 1984 
(Mio ECU) 
Ontvangstencategorie 
Douanerechten 
Landbouwheffingen 
Bijdragen en heffingen 
voor suiker en isoglucose 
BTW-eigen middelen 
Financiële bijdragen 
Sub-totaal 
Correcties op BTW-eigen 
middelen betreffende 
1983 
1982 
1981 
1980 
1979 
Diverse ontvangsten 
Saldo van het vorige 
begrotingsjaar 
Totaal der beschikbare 
ontvangsten 
Voor financiering van de uit­
gaven vereiste ontvangsten 
Tekort 
Gedeeltelijk te financieren 
met terugbetaalbare voor­
schotten 
Eindsaldo van het begrotings­
jaar— cf. paragrafen 3.6(b) en 
4.6 1983 
Werkelijke 
ontvangsten 
(1) 
6 988,6 
1 347,1 
948,0 
13 699,0 
217,7 
23 200,4 
-256,6 
26,8 
35,6 
7,3 
265,3 
1 486,7 
24 765,5 
24 458,4 
+ 307,1 1984 
Oorspronkelijke 
begroting 
(2) 
7 623,5 
1 946,7 
1 003,3 
14 565,9 
25 139,4 
p.m. 
p.m. 
p.m. 
p.m. 
p.m. 
222,1 
p.m. 
25 361,5 
25 361,5 
— Gewijzigde en 
aanvullende be­
groting 
(3) 
+ 260,0 
+ 222,0 
-188,9 
+ 224,2 
+ 517,3 
- 198,5 
+ 5,2 
7,9 
6,1 
+ 0,7 
+ 307,1 
+ 617,8 
+1 887,2 
1 269,4 
1 003,4 
- 266,0 Definitieve 
begroting 
(4) 
7 883,5 
1 946,7 
1 225,3 
14 377,0 
224,2 
25 656,7 
-198,5 
5,2 
- 7,9 
- 6,1 
222,8 
307,1 
25 979,3 
27 248,7 
1 269,4 
1 003,4 
-266,0 Werkelijke 
ontvangsten 
(5) 
7 960,8 
1 260,0 
1 176,4 
14 372,1 
222,5 
24 991,8 
-198,5 
38,7 
19,4 
12,7 
15,9 
271,8 
307,1 
25 458,9 
26 879,7 
1 420,8 
593,5 
-827,3 Verschil 
(5)-(4) 
(6) 
+ 77,3 (+ 1,0 %) 
-686,7 (-35,3 %) 
- 48,9 (- 4,0 %) 
- 4,9 (- 0,04%) 
- 1,7 (- 0,8 %) 
-664,9 (- 2,6 %) 
Financiering van de begroting 
Volledige besteding van de eigen middelen 
3.4. Artikel 199 van het EEG-Verdrag bepaalt dat alle 
ontvangsten en uitgaven van de Gemeenschap voor elk 
begrotingsjaar moeten worden geraamd en opgenomen 
in de begroting en dat de ontvangsten en uitgaven van 
de begroting in evenwicht moeten zijn. Uit de oor­
spronkelijke begroting over 1984 (4) viel af te lezen dat 
het bedrag dat niet door de ontvangsten uit de traditio­
nele eigen middelen — douanerechten, landbouwhef­
fingen en suikerheffingen — werd gedekt en nog moest worden gefinancierd uit eigen middelen afkomstig van 
de BTW, noodzaakte tot toepassing van een BTW-
afdrachtpercentage ten belope van 0,9971 %. In maart 
1984 kwam de Commissie tot de conclusie dat de ont­
vangsten met 2 726 Mio ECU zouden achterblijven bij 
de uitgaven en in april 1984 gaf zij de begrotingsautori­
teiten te kennen dat binnen het 1 %-plafond slechts 
43 Mio ECU overbleven. Daarom stelde de Commissie 
voor, andere maatregelen in te voeren om in 1984 het 
saldo aan in de begroting opgenomen verplichtingen te 
dekken. 
3.5. In haar advies nr. 1/84 van 7 juni 1984 (5) gaf de 
Kamer als haar standpunt te kennen dat artikel 5 van 
30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
het EEG-Verdrag (dat de Lid-Staten opdraagt 
„alle ... maatregelen te treffen welke geschikt zijn om 
de nakoming van de ... uit de handelingen van de 
instellingen der Gemeenschappen voortvloeiende ver­
plichtingen te verzekeren") juncto artikel 199 de Lid-
Staten de verplichting opleggen, de bedragen beschik­
baar te stellen welke ter dekking van de in de begroting 
opgenomen verplichtingen noodzakelijk zijn. 
3.6. Bij gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1, die 
op 25 oktober 1984 werd aangenomen, werd het per­
centage eigen middelen uit de BTW opgetrokken tot 
het plafond van 1 %. Het tekort werd binnen de begro­
ting gedekt door opneming van twee nieuwe artikelen. 
De Kamer is van mening dat deze procedure in strijd is 
met de normale begrotingsbeginselen en met het 
vereiste van artikel 199 van het EEG-Verdrag, dat de 
ontvangsten en uitgaven van de begroting in evenwicht 
zijn: 
(a) Artikel 820 — „met door de Lid-Staten in 1984 ver­
strekte terugbetaalbare voorschotten te financieren 
bedrag" — 1 003,4 Mio ECU. De Kamer blijft bij 
haar in haar advies nr. 1/84 kenbaar gemaakte 
standpunt, dat financiering van de begroting met 
terugbetaalbare voorschotten niet beantwoordt aan 
de bij het Verdrag aan de Lid-Staten opgelegde ver­
plichtingen. 
(b) Artikel 302 — „te verwachten overschot van het 
lopende begrotingsjaar" — 266 Mio ECU. De 
Kamer is van mening dat de opneming van dit arti­
kel in de begroting van het lopend jaar alleen maar 
een middel was om het feit te verhullen dat de in 
de begroting geraamde uitgaven groter waren dan 
de beschikbare ontvangsten, — eigen middelen 
plus de terugbetaalbare voorschotten — hetgeen in 
strijd is met de bepalingen van artikel 199 van het 
EEG-Verdrag. 
Begrotingsuitkomsten 
3.7. De werkelijke ontvangsten uit de douanerechten, 
suikerheffingen en BTW-eigen middelen benaderden 
elk heel dicht de herziene raming in de gewijzigde en 
aanvullende begroting nr. 1. De ontvangsten uit de 
landbouwheffingen bleven daarentegen met 686,5 Mio 
ECU 35 % achter bij de raming. De Commissie heeft 
verklaard dat dit zou zijn toe te schrijven aan geringere 
importen, gecombineerd met een lagere heffing op gra­
nen en een hoge wisselkoers van de dollar. De Kamer 
is van mening dat de gevolgen van deze feiten bij de 
vaststelling van de begroting grotendeels in aanmer­
king hadden moeten worden genomen. 
3.8. Noch in de begroting, noch in de rekening is het 
bedrag aan eigen middelen afkomstig uit landbouwhef­fingen gespecificeerd naar produkt weergegeven en 
evenmin zijn de inkomsten uit heffingen in een bruto-
bedrag weergegeven, dus zonder dat de EOGFL-uitga-
ven aan monetaire compenserende bedragen in aftrek 
zijn gebracht. Deze globale boekhouding, die in para­
graaf 3.22 van het jaarverslag van de Kamer over het 
begrotingsjaar 1979 (6) werd bekritiseerd, is niet bevor­
derlijk voor de financiële analyse en waarschijnlijk zou 
de invoering van een meer gespecificeerde comptabili­
teit een nauwkeuriger herziening ten goede zijn geko­
men. In ieder geval valt uit de tendens van het beloop 
van de landbouwheffingen over de voorgaande vijf 
jaren duidelijk op te maken dat de raming van onge­
veer 1 900 Mio ECU onrealistisch hoog was (zie bij­
lage III, tabel 19). 
3.9. Onverminderd de opmerkingen in paragraaf 3.6, 
merkt de Kamer eveneens op dat de begrotingsuitkom­
sten werden beïnvloed door de aldaar genoemde artike­
len. In de rekening is de uitkomst van artikel 302 met 
nul aangegeven. Wat artikel 820 betreft was per 
31 december 1984 in feite slechts 593,5 Mio ECU van 
de daarin geraamde 1 003,4 Mio ECU beschikbaar 
gesteld. Sommige gevolgen die deze begrotingsproble-
matiek voor de uitgaven had, worden gesignaleerd in 
paragraaf 4.8 van dit verslag. 
REGISTRATIE EN INNING VAN DE 
VERSCHULDIGDE BEDRAGEN 
3.10. In haar jaarverslagen over de begrotingsjaren 
1980 (7) en 1983 (8) maakte de Kamer een aantal 
opmerkingen over het systeem van de registratie en 
inning van verschuldigde bedragen. Hoewel de Com­
missie enige correcties heeft aangebracht, werden er per 
31 december 1984 51 inningsopdrachten zonder opgave 
van het betrokken bedrag geregistreerd. 
BELASTING OVER DE TOEGEVOEGDE 
WAARDE 
Keuze tussen de overgangsmethodes A en B 
3.11. Bij het Besluit van de Raad van 21 april 1970 
werd het stelsel ingevoerd dat ertoe strekt, de begroting 
van de Gemeenschappen volledig te financieren uit 
eigen middelen, waarin begrepen een deel van de BTW 
die geheven wordt op een voor alle Lid-Staten uni­
forme grondslag. Bij Verordening (EEG, Euratom, 
EGKS) nr. 2892/77 van de Raad van 19 december 
1977 (9) werd een overgangsregeling ingevoerd die de 
Lid-Staten de mogelijkheid biedt om voor hun BTW-
afdrachten te kiezen tussen methode A (de methode 
van aangifte) of methode B (de opbrengstenmethode). 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31 
3.12. Het was de bedoeling dat deze overgangsrege­
ling van kracht zou blijven in afwachting van een defi­
nitief uniform systeem waarover (ingevolge Verorde­
ning nr. 2892/77, zoals gewijzigd bij Verordening 
(EEG, Euratom, EGKS) nr. 3625/83 van 19 december 
1983 (10)) vóór eind december 1984 zou moeten zijn 
beslist op basis van door de Commissie in een verslag 
in te dienen voorstellen. Er werd van uitgegaan dat de 
bedragen van de BTW-eigen middelen gelijk zouden 
zijn, of zij nu volgens methode A of methode B zouden 
worden bepaald. 
3.13. De Kamer is de mening toegedaan dat de keuze 
tussen methode A en methode B in de huidige over­
gangsregeling niet neutraal is. Naar aanleiding van de 
door haar in de Lid-Staten ingestelde onderzoeken, 
attendeert zij op de volgende aspecten: 
(a) Elke Lid-Staat is vrij, de methode van zijn voor­
keur toe te passen. Alleen Denemarken en Ierland 
kozen aanvankelijk voor toepassing van methode 
A en Denemarken maakte gebruik van zijn recht, 
voor het jaar 1983 over te schakelen op methode B, 
waarvan de resultaten voor het eerst bleken uit het 
op 1 juli 1984 ingediende overzicht. De Kamer 
heeft berekend dat door deze omschakeling het 
door Denemarken aan eigen middelen af te dragen 
bedrag voor het jaar 1983 met circa 6 Mio ECU 
(2,2 %) verminderde. 
(b) De omvang van de volgens methode B berekende 
eigen middelen is hoofdzakelijk afhankelijk van de 
door de Lid-Staten op nationaal vlak geïnde 
BTW-bedragen, terwijl bij methode A wordt aange­
knoopt bij de als verschuldigd vastgestelde bedra­
gen. In een vragenlijst die door de Kamer werd 
toegezonden aan alle Lid-Staten (behalve Grieken­
land), werd gevraagd: „Onder welke omstandighe­
den kan een bedrag, in eerste instantie als verschul­
digd geboekt, en waarvan nog steeds kan worden 
aangenomen dat het een geldige aanslag betreft, 
worden veranderd of afgeboekt door een admini­
stratieve beslissing? Verzocht wordt de economi­
sche betekenis van de verschillende categorieën 
administratieve beslissingen ter zake, te kwantifice­
ren of tenminste te schatten". In het algemeen 
gaven de antwoorden te kennen dat de verschul­
digde bedragen geheel of gedeeltelijk kunnen wor­
den afgeschreven wanneer de nationale overheids­
instanties besluiten dat het bedrag niet invorder­
baar is hetzij wegens officiële insolventie of het 
onvindbaar zijn van de handelaren, hetzij wanneer 
afdwinging van de betaling zou leiden tot onver­
antwoorde hardheid. De bedragen die zijn afge­
schreven door de vijf Lid-Staten waarvan tot nu toe 
gegevens zijn ontvangen, varieerden van 0,23 % tot 
2,8 % van de gedurende 1983 geïnde BTW, hetgeen 
een gewogen gemiddelde uitmaakte van 1,3 %. 
Door extrapolatie op de acht betrokken Lid-Staten 
schat de Kamer dat het bedrag aan BTW-eigen 
middelen, hetwelk volgens methode B ter beschik­
king is gesteld, ten deze ten minste 170 Mio ECU per jaar lager is dan het bedrag dat volgens met­
hode A beschikbaar zou zijn gesteld. 
(c) Ook heeft de Kamer de Lid-Staten gevraagd te 
bepalen hoe groot de nationale totalen zijn van de 
ultimo 1982 en 1983 openstaande vorderingen aan 
BTW. Volgens de schaarse gegevens waarover de 
Kamer beschikt, beliepen de gecumuleerde achter­
stallige bedragen eind 1983 gemiddeld 4,8 % van de 
in dat jaar ontvangen BTW. Deze uitkomst is geba­
seerd op de gegevens van vijf Lid-Staten, waarvan 
de individuele percentages aan achterstallige 
bedragen varieerden van 4,2 tot 6,6 %. Als deze 
gegevens geëxtrapoleerd worden op alle volgens 
methode B geïnde BTW (dus met uitsluiting van 
Ierland en Griekenland) en ervan uitgegaan wordt 
dat 1 % van de BTW tot de eigen middelen moet 
worden gerekend, houdt dit in dat ultimo 1983 een 
bedrag van 655 Mio ECU aan potentiële eigen 
middelen nog niet was geïnd. 
(d) In 1984 constateerde de Kamer dat in Italië een 
wettelijke regeling was vastgesteld, waarbij belas­
tingplichtigen werd toegestaan, gedurende een 
bepaalde periode in 1982 aanvullende aangiften te 
doen. Deze aangiften konden alleen door belas­
tingplichtigen worden gedaan wier eerdere aangif­
ten hetzij betwist, hetzij onvolledig waren; de vol­
gens deze formule — waarbij de belastingplichtige 
in feite zelf de aanslag vaststelt — verschuldigde 
bedragen moesten binnen een bepaald percentage 
van de door de Italiaanse autoriteiten geschatte 
bedragen blijven en onverwijld worden betaald. 
Deze maatregel was bedoeld om een schikking te 
treffen inzake sommige onafgehandelde gevallen 
die de Italiaanse autoriteiten bekend waren, waar­
bij voor lief werd genomen dat een bepaald percen­
tage aan BTW dat anders verschuldigd zou zijn 
geweest, werd kwijtgescholden. Deze regeling zou 
dus rechtstreeks doorwerken in de volgens me­
thode B berekende eigen middelen, maar de Kamer 
heeft tot op heden geen gegevens ontvangen om 
het effect ervan te bepalen. 
3.14. Naar aanleiding van een verzoek van de Kamer 
om commentaar te leveren op de aspecten (b) tot en 
met (d), heeft de Commissie erkend dat de afschrijving 
van verschuldigde bedragen daadwerkelijk zorgt voor 
een verschil tussen de beide methodes en dat achter­
stallige bedragen in het kader van een wijziging van 
belang zouden zijn. De Commissie gaf echter ander­
maal te kennen dat zij met deze aangelegenheden geen 
bemoeienis mocht hebben omdat volgens haar het hui­
dige communautaire recht haar bevoegdheid in geval 
van toepassing van methode B beperkt tot de geïnde 
bedragen en de daarop gebaseerde berekeningen. 
3.15. De Kamer is daarentegen van mening dat het 
voor de Gemeenschappen van belang is dat alle eigen 
middelen beschikbaar komen en dat dit inhoudt dat 
nagegaan moet worden of alle aangiften en aanslagen 
32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
en de daaruit voortvloeiende invordering van BTW cor­
rect zijn, ongeacht of de eigen middelen daarna worden 
berekend volgens de methode van aangifte, (methode 
A) dan wel volgens de opbrengstenmethode (me­
thode B). 
3.16. Daarom betreurt de Kamer het dat het door de 
Commissie ingediende verslag ("), bedoeld in para­
graaf 3.12, de hierboven door de Kamer aangestipte 
verschillen tussen de beide methodes geenszins in aan­
merking neemt. Voorts is zij van mening dat de vermel­
ding in het verslag van een door het Bureau voor de 
Statistiek uitgevoerd onderzoek dat in eerste instantie 
vragen oproept betreffende de volledigheid van de 
BTW-grondslag van de Lid-Staten voor de eigen mid­
delen in vergelijking met de nationale statistieken, had 
moeten worden uitgewerkt. Soortgelijke vragen rezen 
ook tijdens een door de Kamer onafhankelijk ingesteld 
onderzoek, waarbij zij heeft geconstateerd dat de gege­
vens op basis waarvan het gewogen gemiddelde van de 
nationale BTW-percentages waren berekend in som­
mige Lid-Staten een hogere raming van de BTW-
opbrengsten opleverden dan die welke daadwerkelijk 
opgegeven waren in het jaarlijkse overzicht. 
3.17. Met de in paragrafen 3.13 en 3.16 door de 
Kamer aangeroerde kwesties zijn zeer grote bedragen 
aan potentiële eigen middelen gemoeid. Daarom stelt 
de Kamer voor dat de Commissie een werkgroep van 
deskundigen instelt om deze kwesties diepgaander te 
bestuderen. Tot zolang is de Kamer van mening dat, 
gelet op de werkelijke verschillen tussen de overgangs-
methodes A en B het onlangs door de Commissie 
gedane voorstel, de status quo te handhaven, voorbij­
gaat aan de verplichting bedoeld in artikel 4 van het 
Besluit van de Raad van 21 april 1970 om te komen tot 
een definitieve uniforme BTW-grondslag. 
Inspectie en tenuitvoerlegging van de 
BTW-regeling door de nationale instanties 
3.18. Volgens het huidige communautaire recht ligt de 
eerste verantwoordelijkheid voor de inspectie en con­
trole van de invorderingsprocedures in de Lid-Staten 
bij de nationale autoriteiten. De Kamer wijst erop dat 
de frequentie van de inspecties en controles van BTW-
bescheiden ter plaatse bij de belastingplichtigen, onge­
lijkmatig is. Dit is vanzelfsprekend slechts één van de 
toegepaste controlemethodes, maar vastgesteld werd 
dat er een duidelijk verband bestaat tussen de intensi­
vering van zulke maatregelen door de Lid-Staten en het 
surplus aan ontvangsten dat deze opleveren; het 
bedrag aan extra eigen middelen ten gevolge van een 
aantal door zeven Lid-Staten in 1983 uitgevoerde 
inspecties beliep in totaal 216 Mio ECU. De Kamer 
heeft de Commissie gevraagd of zij zich een oordeel 
had gevormd over de vraag wat als optimale en als 
minimale frequentie voor zulke controles dient te wor­den beschouwd, maar de Commissie antwoordde dat 
zij zich, gezien de uiteenlopende omstandigheden in 
elke Lid-Staat, daartoe niet in staat achtte. Niettemin is 
de Kamer van mening dat de Commissie erop toe moet 
zien dat de nationale invorderingsprocedures en de 
daarop uitgeoefende controles doeltreffend zijn. 
Moeilijkheden bij de toepassing van het stelsel 
van eigen middelen uit de BTW 
3.19. In de paragrafen 3.14 tot en met 3.20 van haar 
jaarverslag over het begrotingsjaar 1983 leverde de 
Kamer commentaar op een door de Commissie op 
14 september 1983 uitgebracht verslag dat gewag maakt 
van verscheidene fiscale „moeilijkheden" die werden 
ondervonden bij de tenuitvoerlegging van de zesde 
BTW-richtlijn van de Raad van mei 1977. In 12 van de 
betrokken gevallen leidden deze moeilijkheden tot der­
ving van BTW-eigen middelen en de Kamer gaf uiting 
aan haar bezorgdheid over het feit dat een oplossing 
van deze kwestie zo lang uitbleef. De Commissie zegde 
toe van al deze gevallen aantekening te houden in de 
rekening (zie paragraaf 3.10) maar voerde ter verklaring 
van de vertraging bij de afhandeling van deze zaken 
aan, dat de formele aspecten van de rechterlijke proce­
dures nauwgezet moesten worden voorbereid. 
3.20. Het voorstel van de Commissie voor een 19de 
BTW-richtlijn (12) van 5 december 1984 bevatte wijzi­
gingen om sommige van deze „moeilijkheden" weg te 
nemen. De Kamer constateert echter dat slechts één 
ervan behoorde tot de 12 gevallen die een negatieve 
invloed op de eigen middelen hadden. 
3.21. De Kamer onderzocht met betrekking tot 1984 
twee andere „moeilijkheden" die naar haar mening 
snel tot een oplossing moeten worden gebracht. De eer­
ste heeft betrekking op de in Denemarken gevolgde 
praktijk om de waarde van nieuwe motorrijtuigen ten 
behoeve van de BTW vast te stellen zonder de registra­
tiebelasting in aanmerking te nemen; deze belasting 
bedraagt 105% over de eerste 2 500 ECU van de 
waarde van het motorrijtuig en 180 % over de waarde 
daarboven. Door de Britse, Ierse en Nederlandse auto­
riteiten op nieuwe motorrijtuigen geheven belasting 
wordt wél overeenkomstig artikel 11, A, lid 2, onder a), 
van de zesde BTW-richtlijn (13) tot de grondslag voor 
BTW-heffing gerekend. De Kamer geeft de Commissie 
in overweging dit verschil in behandeling, dat voor de 
eigen middelen ca. 8 Mio ECU scheelt, te onderzoeken. 
3.22. De tweede moeilijkheid betreft de onduidelijk­
heid inzake de vraag of de kosten van huurkoop of de 
financieringskosten al dan niet zijn begrepen in de 
waardebepaling van verkooptransacties ten behoeve 
van de BTW. De zesde BTW-richtlijn geeft niet recht­
streeks uitsluitsel over deze kwestie en de Lid-Staten 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 33 
gaan te dezen op uiteenlopende wijze te werk. De 
Kamer is van mening dat de Commissie dient aan te 
dringen op een uniforme handelwijze terzake. 
LANDBOUWHEFFINGEN: SCHORSING 
VAN HEFFINGEN OP INGEVOERD 
RUNDVLEES 
3.23. Verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad van 
27 juni 1968 (14), houdende een gemeenschappelijke 
ordening der markten in de sector rundvlees, voorziet 
in een stelsel van heffingen bij de invoer van deze pro-
dukten uit derde landen. In deze verordening en de 
later aangebrachte wijzigingen zijn bepalingen opgeno­
men krachtens welke deze heffingen onder bepaalde 
voorwaarden volledig of gedeeltelijk kunnen worden 
geschorst. De volgende paragrafen hebben betrekking 
op het stelsel inzake de schorsing van invoerheffingen 
op voor de verwerkende industrie bestemd bevroren 
rundvlees. 
Quota 
3.24. Krachtens artikel 14, lid 2, van de verordening 
wordt de hoeveelheid vlees waarop een schorsing van 
de invoerheffingen mag worden toegepast, elk jaar 
door de Raad vastgesteld op basis van de hoeveelheid 
waarmee naar verwachting de behoeften van de indu­
strie de voor industriële verwerking geschikte hoeveel­
heden vlees in de Gemeenschap zullen overschrijden. 
3.25. Voor dit doel dienen importquota te worden 
vastgesteld in het kader van: 
(a) systeem A, betreffende voor verwerking tot conser­
ven ingevoerd vlees, dat geen andere kenmerkende 
bestanddelen bevat dan rundvlees en gelei, en 
waarvoor de heffing tot 100% mag worden 
geschorst; 
(b) systeem B, betreffende voor de verwerkende indu­
strie ingevoerd vlees dat wordt verwerkt tot andere 
produkten dan de hierboven bedoelde conserven, 
en waarvoor de heffing tot 55 % mag worden 
geschorst. 
3.26. Voor het tijdvak 1 januari tot en met 31 decem­
ber 1984 werden de behoeften van de verwerkende 
industrie geraamd op een niveau dat 60 000 ton onder 
dat van de in de Gemeenschap beschikbare hoeveelhe­
den lag. Aangezien er in het licht van de bestaande 
internationale overeenkomsten en de aan de Gemeen­
schap op basis van wederkerigheid verleende conces­
sies, invoerconcessies moesten worden vastgesteld, 
heeft de Raad niettemin op een daartoe strekkend 
voorstel van de Commissie besloten, een quotum van 
50 000 ton vast te stellen (voor de systemen A en B elk 25 000 ton). In het voorstel van de Commissie werd 
geraamd, dat dit besluit zou leiden tot een schorsing 
van potentiële heffingen voor een bedrag van 82 Mio 
ECU plus een extra uitgavenpost ten laste van het 
EOGFL ad 75 Mio ECU ten behoeve van de als tegen­
wicht dienende export van eenzelfde hoeveelheid in de 
Gemeenschap geproduceerd rundvlees. Naar het oor­
deel van de Kamer was dit besluit in strijd met arti­
kel 14, lid 2, van Verordening nr. 805/68. 
Toepassing in de Lid-Staten 
3.27. De Kamer heeft geconstateerd dat dit schor­
singssysteem in de drie bezochte Lid-Staten op uiteen­
lopende en soms onjuiste wijze werd toegepast. De 
meeste van deze afwijkingen betroffen de technische 
uitvoering van de maatregel en de controle op de 
bewijsstukken, maar daarnaast werd in een Lid-Staat 
onvoldoende onderscheid gemaakt tussen de invoer 
onder systeem A en systeem B en bleek dat daar in alle 
gevallen de heffing voor 100% werd geschorst. Voor­
dien werden enkele gevallen van fraude geconstateerd 
waarin vlees van hoge kwaliteit, dat normaal gesproken 
aan een hoog heffingspercentage is onderworpen, via 
deze regeling ten onrechte voor een ontheffing in aan­
merking kwam. De controle op zo'n quotaregeling kan 
dus werkelijk effect hebben op de omvang van de eigen 
middelen. 
3.28. De Kamer heeft de Commissie op deze aspecten 
geattendeerd. De Commissie gaf toe dat zij tot dusverre 
slechts in één Lid-Staat een inspectie ter plaatse had 
uitgevoerd op deze reeds lang bestaande schorsingsre­
geling. Daarom juicht de Kamer het antwoord van de 
Commissie toe waarin deze te kennen gaf dat zij, in 
aansluiting op het initiatief van de Kamer, de gesigna­
leerde problemen met de betrokken Lid-Staten zou 
onderzoeken en ook zelf in elk van de Lid-Staten op 
inspectie zou gaan. 
DOUANERECHTEN: UNILATERAAL 
DOOR LIDSTATEN VERLEENDE 
VRIJSTELLINGEN VAN 
DOUANERECHTEN 
3.29. Artikel 223, lid 1, van het EEG-Verdrag bepaalt: 
„elke Lid-Staat kan de maatregelen nemen die hij 
noodzakelijk acht voor de bescherming van de wezen­
lijke belangen van zijn veiligheid en die betrekking 
hebben op de produktie van of handel in wapenen, 
munitie en oorlogsmateriaal; die maatregelen mogen 
de mededingingsverhoudingen op de gemeenschappe­
lijke markt niet wijzigen voor produkten die niet 
bestemd zijn voor specifiek militaire doeleinden". 
3.30. Verschillende Lid-Staten hebben unilateraal 
beslist dat zij op grond van dit artikel gerechtigd zijn, 
34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
voor sommige geïmporteerde goederen vrijstelling van 
douanerechten te verlenen. De Commissie bestrijdt de 
opvatting dat artikel 223 strekt tot vrijstelling van doua­
nerechten en heeft hierover verscheidene jaren met de 
Lid-Staten in briefwisseling gestaan. In deze correspon­
dentie sprak de Commissie haar afkeuring uit over deze 
door de Lid-Staten op grond van artikel 223, lid 1, 
onder b) verleende vrijstellingen. Hierbij maakte zij 
geen enkel onderscheid tussen materiaal van uitslui­
tend militaire aard en materiaal dat eveneens voor 
civiele doeleinden zou kunnen worden gebruikt. 
3.31. Harerzijds heeft de Kamer dit probleem te berde 
gebracht in haar jaarverslagen over de begrotingsjaren 
1977 C5) en 1979 (respectievelijk paragraaf 12.15 en 
paragraaf 3.34) en heeft zij daarbij de Commissie met 
name gevraagd het effect ervan op de eigen middelen 
te becijferen. In haar antwoord gaf de Commissie te 
kennen dat zij een oplossing zou blijven nastreven die 
het mogelijk maakt dat in de hele Gemeenschap ter­
zake een uniforme regeling wordt toegepast die volle­
dig overeenstemt met de bepalingen van het EEG-Ver-
drag betreffende beslissingen tot wijziging of schorsing 
van rechten van het gemeenschappelijk douanetarief. 
3.32. Op 1 oktober 1984 leidde de Commissie echter 
pas overeenkomstig artikel 169 van het EEG-Verdrag 
inbreukprocedures in, door aan zeven Lid-Staten die 
vrijstellingen waren blijven verlenen, een formeel 
advies uit te brengen. De Commissie heeft verklaard 
dat zij de handelwijze van deze zeven Lid-Staten in 
strijd achtte met de verplichtingen, vervat in Verorde­
ning (EEG) nr. 950/68 van de Raad van 28 juni 
1968 C6) inzake het gemeenschappelijk douanetarief. 
De procedure wegens inbreuk had echter geen betrek­
king op materiaal van specifiek militaire aard. De 
Commissie heeft zich het recht voorbehouden later op 
dit aspect terug te komen. 
3.33. De gedragingen van de Lid-Staten lijken veeleer 
op nationale financieel-economische overwegingen 
dan op militaire veiligheid te berusten. De Kamer 
hoopt dat zich geen verdere vertraging meer zal voor­
doen bij de oplossing van de kwesties waarop nu de 
procedure van artikel 169 wordt toegepast; betreffende 
de andere nog niet afgehandelde aspecten heeft zij de 
Commissie gevraagd: 
(a) wanneer zal zij beslissen welke maatregelen zij 
neemt betreffende materiaal van intrinsiek militaire 
aard, dat tot nu toe buiten de procedure van arti­
kel 169 is gelaten, hoewel het argument dat deze 
niet vrijgesteld mogen worden van de heffing van 
douanerechten even plausibel lijkt te zijn? 
(b) of zij kan becijferen welke bedragen aan douane­
rechten alsnog in rekening kunnen worden 
gebracht enerzijds voor goederen die zowel voor 
civiele als militaire doeleinden bruikbaar zijn en anderzijds voor die van intrinsiek militaire aard, en 
tot welk totaal deze bedragen inmiddels zijn opge­
lopen sinds het eerst onderzoek van de Kamer in 
1977? 
ALGEMEEN COMMENTAAR NAAR 
AANLEIDING VAN HET BEHEER VAN 
DE EIGEN MIDDELEN 
3.34. Tussen de Kamer en de Commissie lijkt een 
fundamenteel verschil van benadering te bestaan 
betreffende problemen die zich ten aanzien van de 
eigen middelen voordoen. Dit wordt geïllustreerd door 
de paragrafen 3.11 tot en met 3.33 van dit verslag en 
door vele opmerkingen die in vorige jaren zijn 
gemaakt. De Commissie meent dat haar rol beperkt is 
op grond van de EEG-rechtsregels (die zij voor het 
grootste deel zelf heeft ontworpen), die de eerste ver­
antwoordelijkheid voor de uitvoering van maatregelen 
en de controle daarop bij de Lid-Staten leggen. Zo ant­
woordde zij op een door de Kamer gestelde vraag 
betreffende de BTW dat, nu volgens de rechtsregels 
methode B verband houdt met de door de Lid-Staten 
geïnde bedragen, de kwesties betreffende afgeschreven 
bedragen die anderszins wel verschuldigd waren, bui­
ten haar bevoegdheid vielen. Evenzo heeft zij betref­
fende de BTW en het stelsel van de schorsing van hef­
fingen voor rundvlees het standpunt ingenomen dat 
krachtens de geldende rechtsregels het opzetten van 
bewakings- en controlesystemen een taak is van de 
Lid-Staten en dat het „van het oordeel van de 
bevoegde autoriteiten zal afhangen welke controles 
noodzakelijk zijn". De Commissie is van mening dat 
„zij geen regels betreffende de controle kan vaststel­
len". 
3.35. De Kamer erkent dat de Commissie de laatste 
jaren verschillende voorstellen heeft ingediend ter ver­
krijging van meer autonome bevoegdheden om de in 
de Lid-Staten toegepaste procedures te inspecteren en 
daarop toezicht te houden, hoewel de meeste van deze 
voorstellen tot nu toe nog niet tot positief recht zijn 
verheven. Ook juicht de Kamer het onlangs door de 
Commissie gegeven antwoord toe, waarin zij aanvaardt 
dat zij op dit gebied een rol heeft, zoals haar ook is toe­
gedacht in verband met het schorsingsstelsel, dat in de 
paragrafen 3.23 tot en met 3.28 aan de orde is gesteld. 
3.36. De Kamer zal de Commissie blijven aanmoedi­
gen om op intensievere wijze deel te nemen aan het 
proces van zelfcontrole. Zij meent dat alle partijen 
delen in de verantwoordelijkheid om zich in te zetten 
voor een volledige afdracht van de eigen middelen, 
vooral met het oog op de in de paragrafen 1.6 — 1.22 
van het onderhavige verslag gemaakte opmerkingen. 
Zij wijst er met klem op dat het van groot belang is, het 
effect op de eigen middelen van alle nog niet afgewik­
kelde kwesties te becijferen en de belangrijkste van 
deze problemen snel op te lossen. In samenhang hier-
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 35 
mee is het duidelijk de taak van de Commissie het 
voortouw te nemen bij het onderzoek van de door de 
Lid-Staten toegepaste bewakings- en controlemaatrege­
len, te rapporteren over de kwaliteit van deze maatrege­len en stappen te ondernemen om de doeltreffendheid 
van deze maatregelen te verbeteren en op te voeren, 
wanneer wordt vermoed dat de eigen middelen niet 
volledig worden afgedragen. 
(') PB L 94 van 28. 4. 1970, blz. 19. 
(2) PB L 12 van 16. 1. 1984. 
(3) PB L 329 van 17.12. 1984. 
(4) PB L 12 van 16. 1. 1984, blz. 65. 
(5) PB C 228 van 30. 8. 1984, blz. 5. 
(o) PB C 342 van 31. 12. 1980. 
(7) PB C 344 van 31. 12. 1981. 
(8) PB C 348 van 31. 12. 1984. (9) PB L 336 van 27. 12. 1977, blz. 8. 
(10) PB L 360 van 23. 12. 1983, blz. 1. 
(") Doe. COM(85) 170 def. 
(12) Doe. COM(84) 648 def.: PB C 347 van 29. 12. 1984, blz. 5. 
(13) PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. 
(14) PB L 148 van 28. 6. 1968, blz. 24. 
05) PB C 313 van 30. 12. 1978. 
06) PB L 172 van 22. 07. 1968, blz. 1. 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
HOOFDSTUK 4 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling 
„Garantie" (EOGFL-Garantie) 
4.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens 
Opmerkingen over de uitvoering van de begroting 
Presentatie van de rekeningen 
Omvang van de te controleren uitgaven 
Uitvoering van de begroting in 1984 
Beschouwingen over de rechtmatigheid 
Inning van de extra heffing in de sector melk 
Ontoereikende kredieten aan het eind van het jaar 
Conclusie over de begrotingsuitvoering 
Opmerkingen over het financieel beheer 
Openbare opslag 
Stijging van de opslagkosten 
Globale toeneming van de voorraden en problemen ten 
aanzien van bepaalde produkten 
Presentatie van de rekeningen en afsluiting van het begro­
tingsjaar 
Verwerking van latente verliezen in de rekeningen 
Conclusie over het financieel beheer 
Opmerkingen over de interne controles 
Fraude en onregelmatigheden 
Waarde van de statistische gegevens 
Onbevredigende resultaten bij de bestrijding van fraude 
Conclusie over het fraudebestrijdingssysteem 
Goedkeuring der rekeningen 
Financiële gevolgen van de goedkeuringsbeschikkingen 
Visumweigering en terzijdestelling met betrekking tot de 
goedkeuringsprocedure 1978/1979 
Kritiek van de financieel controleur op de gemaakte 
reserves 
Het geval van de Milk Marketing Boards in het Ver­
enigd Koninkrijk 
Het geval van de wijndistillatie, in Frankrijk 
Problemen door gebrek aan medewerking van de Lid-Sta-
ten 
Algemene conclusies 4.1 
4.3 
4.4 
4.4 
4.4 
4.5 
4.5 
4.6 
4.8 
4.9 
4.10 
4.10 
4.11 — 4.2 
— 4.9 
— 4.9 
— 4.7 
— 4.21 
— 4.21 
4.12 — 4.15 
4.16 
4.18 
4.21 
4.22 
4.23 
4.23 
4.26 
4.29 
4.30 
4.30 
4.32 
4.33 
4.34 
4.39 
4.43 
4.45 — 4.17 
— 4.20 
— 4.44 
— 4.29 
— 4.25 
— 4.28 
— 4.44 
— 4.31 
— 4.42 
— 4.38 
— 4.42 
— 4.44 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 37 
INLEIDING 
4.1. Het beheer van het EOGFL-Garantie werd ook in 
1984 beheerst door Verordening (EEG) nr. 729/70 van 
de Raad van 21 april 1970 ('), die tezamen met de 
bepalingen van het Financieel Reglement, met name 
die van Titel VIII, een specifieke reglementering vormt 
ten opzichte van de voor de algemene begroting gel­
dende regels. 
4.2. Het meest kenmerkende van het bij Verordening 
nr. 729/70 ingevoerde financieringssysteem is het ten 
dele gedecentraliseerde beheer: 
(a) op centraal niveau beslist de Commissie, binnen 
het financiële kader bestaande uit de kredieten van 
het EOGFL-Garantie, die opgenomen zijn in de 
Titels 1 en 2 van deel B (Beleidskredieten) van de 
begroting en in hoofdstuk 40 betreffende de 
gemeenschappelijke marktordening voor visserij-
produkten (2), over de maandelijks aan de Lid-Sta-
ten in hun eigen valuta toe te kennen voorschotten. 
Vervolgens blokkeert zij door een samenvattende 
voorlopige vastlegging de desbetreffende kredieten 
in ECU en gaat zij over tot uitbetaling der voor­
schotten door overmaking naar een daartoe bij de 
schatkist of een andere financiële instelling van de 
Lid-Staat geopende rekening; 
(b) op nationaal niveau stellen de aldus ter beschik­
king van de Lid-Staten gestelde geldmiddelen hen 
in staat om via de door hen tot uitbetaling gemach­
tigde diensten en organen de door het EOGFL-
Garantie gefinancierde uitgaven te verrichten. De 
Lid-Staten dienen elke maand opgaven bij de 
Commissie in die volgens de begrotingsnomencla­
tuur naar uitgaven zijn uitgesplitst. Aan het einde 
van het begrotingsjaar verstrekken de Lid-Staten de 
Commissie een jaarlijkse samenvattende rekening; 
(c) Op centraal niveau worden deze in ECU omgere­
kende uitgaven op tweeërlei wijze verwerkt: 
(i) de maandelijks opgegeven uitgaven worden 
binnen twee maanden na de declaratie naar 
Hoofdstuk, Artikel of Post vastgelegd, en ver­
volgens, in principe binnen dezelfde termijn, 
als betaling geboekt. Op de vóór 1 juni opge­
stelde jaarrekening wordt in de afdeling 
EOGFL-Garantie het gecumuleerde totaal van 
alle voornoemde elementen samengevat. 
(ii) de per betaalkantoor opgestelde jaarlijkse 
samenvattende rekeningen worden door de 
diensten van de Commissie achteraf gecontro­
leerd volgens de voor de goedkeuring van de 
rekeningen voorgeschreven procedure. De 
goedkeuringsbeschikking vormt de laatste stap 
in het begrotingsbeheer met betrekking tot een bepaald begrotingsjaar. De positieve of nega­
tieve financiële gevolgen ervan worden 
geboekt onder het begrotingsjaar waarin de 
verevening plaatsvond. 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
4.3. Tabel 4.1 bevat de belangrijkste gegevens over 
het beheer van de kredieten van het EOGFL-Garantie. 
De in 1984 voor de financiering van de uitgaven uit het 
EOGFL-Garantie beschikbare kredieten bedroegen 
18 375,9 Mio ECU. De Commissie heeft de Lid-Staten 
kredieten ten belope van 18 370,2 Mio ECU ter 
beschikking gesteld. De door de Lid-Staten aan de 
Commissie gedeclareerde uitgaven beliepen 18 340,8 
Mio ECU, die de Commissie, vermeerderd met 3,1 Mio 
Ecu voor rechtstreeks verrichte betalingen, op de reke­
ningen van het begrotingsjaar heeft aangewezen; in 
totaal werd op de jaarrekening dus een bedrag van 
18 343,9 Mio ECU aan uitgaven opgenomen, hetgeen 
een stijging van 16 % ten opzichte van 1983 betekent. 
OPMERKINGEN OVER DE UITVOERING 
VAN DE BEGROTING 
PRESENTATIE VAN DE REKENINGEN 
Omvang van de te controleren uitgaven 
4.4. Aangezien de bij de landbouwvoorschriften in de 
schaduw van de financiële voorschriften ingevoerde 
praktijk van negatieve uitgaven ondanks de kritiek van 
de Kamer en het Parlement tot voortbestaan neigt, is 
het van belang om althans de consequenties daarvan 
uit een oogpunt van doorzichtigheid van de begroting 
te belichten. Na uitsplitsing van de in de jaarrekening 
opgenomen netto-uitgavensaldi, zien de voor het 
begrotingsjaar 1984 werkelijk te controleren bedragen 
er als volgt uit: 
(Mio ECU) 
(a) bruto-uitgaven 19 938,4 
(b) negatieve uitgaven (ontvangsten) — 1 594,5 
netto-uitgaven 18 343,9 
Er zij aan herinnerd dat de EOGFL-ontvangsten van 
1 594,5 Mio ECU moeten worden afgezet tegen de uit 
de landbouw afkomstige ontvangsten van 2 436,4 Mio 
ECU, die als eigen middelen zijn opgevoerd. 
38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Tabel 4.1 — Overzichtstabel van de rekeningen 1984 
(Mio ECU) 
Kredieten 
Automatische overdrachten uit 1983: 0,1 
waarvan geannuleerd: 0,0 
gebruikt: 0,1 
Kredieten van de oorspronkelijke 
begroting 
(titels 1 en 2, hoofdstukken 
40 en 100): 16 542,9 
Kredieten van de gewijzigde en 
aanvullende begroting nr. 1: 1 833,0 
In totaal beschikbaar: 18 375,9 
Geannuleerde kredieten: 29,4 
Totaal gebruikte kredieten: 18 346,5 Vastleggingen 
— 
Saldo van de liquiditeiten van de 
Lid-Staten 
per 1.1. 1984: 35,7 (') 
Aan de Lid-Staten verstrekte 
voorschotten: 
Totaal der normale 
voorschotten : 
Totaal der gesplitste 
voorschotten: 
Totaal der buitengewone 
voorschotten: 
Totaal der voorschotten: 
Terugbetalingen (GR): 
Wisselkoersverschil: 
Totaal der samenvattende 
voorlopige vastleggingen: 9 468,1 
8 630,1 
234,1 
18 368,0 
2,8 
-0,6 
18 370,2 
Rechtstreeks door de Commissie 
vastgelegde uitgaven: 5,7 
Totaal: 18 375,9 
Vrijmaking van het saldo van de 
liquiditeiten van de Lid-Staten 
per 31. 12. 1984: 29,4 
Totaal aan vastleggingen: 18 346,5 Aanwijzingen op de jaarrekening 
Betalingen ten laste van automatische 
overdrachten uit 1983: 0,1 
Aanwijzingen als betaling (2): 
Totaal der normale aanwijzingen: 1 408,4 
Totaal der gesplitste en/of verlate 
aanwijzingen: 16 932,4 
Totaal: 18 340,8 
Rechtstreeks door de Commissie 
betaalde uitgaven: 3,1 
Totaal betalingen: 18 343,9 
Automatische overdrachten 
naar 1985: 2,6 
Totaal: 18 346,5 
(') Dit saldo werd opgeteld bij de vastlegging van het voorschot voor de maand april. 
(2) Bij de aanwijzing voor de maand mei werd rekening gehouden met het resultaat van de goedkeuring der rekeningen 1978/1979 (-25,5 Mio ECU) 
en met correcties voor de uitgaven in Italië ten bedrage van ca. 23 Mio ECU. 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 39 
Uitvoering van de begroting in 1984 
Beschouwingen over de rechtmatigheid 
4.5. De diverse financiële restricties die de werking 
van het EOGFL-Garantie in voorgaande begrotingsja­
ren ongunstig hebben beïnvloed, deden zich in 1984 in 
nog sterkere mate voor. De ontoereikende kredieten op 
de oorspronkelijke begroting alsmede de problemen in 
verband met de tardieve vaststelling van de gewijzigde 
en aanvullende begroting hebben tot een groot aantal 
moeilijkheden geleid, waardoor de Commissie werd 
gedwongen vele malen af te wijken van de bepalingen 
inzake het EOGFL-Garantie (3). Zo moest zij: 
(a) de voorschriften overtreden bij de toewijzing en 
betaling van voorschotten aan de Lid-Staten, 
(b) de gedetailleerde betalingsverplichtingen en de 
boekingen als betaling vertragen en opsplitsen vol­
gens een onreglementaire procedure waarbij de 
boeking van de uitgave werd uitgesteld. 
Inning van de extra heffing in de sector melk 
4.6. In verband met de invoering van een systeem 
voor de over de melkproducenten in iedere Lid-Staat te 
verdelen produktiequota voorzag Verordening nr. 
857/84 van 31 maart 1984 in de inning van een extra 
heffing die tot 100% van de richtprijs voor elke teveel 
geproduceerde hoeveelheid melk kon reiken. Aan het 
eind van elk kwartaal moest een voorlopige inning 
plaatsvinden, die aan het einde van het verkoopseizoen 
op grond van een berekening op jaarbasis definitief 
werd vastgesteld. Bij Verordening nr. 1371/84 van de 
Commissie werd echter bepaald dat de heffing over de 
eerste twee kwartalen van het seizoen 1984/1985 ineens 
moest geschieden op 15 november 1984. In de gewij­
zigde en aanvullende begroting voor 1984 was een ont­
vangst (negatieve uitgave) ten belope van 247 Mio 
ECU opgenomen. 
4.7. Onder druk van de Lid-Staten heeft de Commis­
sie een aantal wijzigingen aanvaard, waarbij de eerste 
betaling tot 15 december 1984 werd uitgesteld en het 
verschuldigde bedrag tot 50 % werd gereduceerd. In 
verband met de aanhoudende weerstand van de Lid-
Staten om hun verplichtingen na te komen, besloot de 
Commissie op grond van haar raming op dat ogenblik, de voorschotten voor december met een totaalbedrag 
van 96,1 Mio ECU te verlagen. De enige heffing die in 
feite werd geïnd en die door de Commissie bij de uit­
voering van de begroting 1984 werd verwerkt, werd ten 
bedrage van 49,5 Mio ECU door de BR Duitsland 
gestort. Het per 15 december 1984 door de overige Lid-
Staten verschuldigde restbedrag werd geraamd op 63 
Mio ECU. De positie ten aanzien van de over en weer 
door de Commissie en de Lid-Staten uit hoofde van de 
geldende bepalingen verschuldigde bedragen zou op de 
op 31 december 1984 afgesloten balans moeten ver­
schijnen (4). 
Ontoereikende kredieten aan het eind van het jaar 
4.8. Ondanks een annulering van 29,4 Mio ECU 
bestond het resultaat van het begrotingsjaar uit een 
overdracht naar het begrotingsjaar 1985 van 202,4 Mio 
ECU aan uitgaven ten laste van het begrotingsjaar 
1984. Dit tekort aan kredieten is voornamelijk te wijten 
aan het mislopen van de verwachte ontvangsten uit de 
extra heffing. Daaraan moet echter worden toegevoegd 
dat de begroting in 1984 evenmin als in 1983 een regel­
matige waardevermindering van de voorraden toe­
stond, die binnen de in artikel 8 van Verordening 
nr. 1883/78 gestelde grenzen van toepassing had kun­
nen zijn op de helft van 2 500 Mio ECU aan latente 
verliezen op deze voorraden, ofwel 1 250 Mio ECU (zie 
paragraaf 4.19). 
Conclusie over de begrotingsuitvoering 
4.9. Over het geheel genomen was de Commissie 
gedwongen een begrotingsbeheer te voeren dat de rede­
lijke grenzen te buiten ging, zodat zij zich steeds vaker 
ging onttrekken aan de bepalingen van Titel VIII van 
het Financieel Reglement en die van Verordening 
nr. 729/70. Het lijdt geen twijfel dat de meeste van 
deze onregelmatigheden het gevolg zijn van de druk 
der omstandigheden, waarop de met het beheer belaste 
diensten van de Commissie weinig vat hadden. Niette­
min doet het grote aantal herhaaldelijk voorkomende 
kleine onregelmatigheden de vraag rijzen of een sys­
teem van regelgeving, dat nog slechts functioneert bij 
uitzondering of bij derogatie, wel voldoet. In dit ver­
band zij vermeld dat een aanzienlijke verbetering kan 
worden verwacht van het thans bij de Commissie in 
studie zijnde nieuwe systeem, waarin betalingen recht­
streeks aan de nationale betaalkantoren worden ver­
richt en de boekhouding van deze organen centraal 
moet geschieden (5). 
40 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
OPMERKINGEN OVER HET FINANCIEEL 
BEHEER 
Openbare opslag 
4.10. De zogenaamde uitgaven van de tweede catego­
rie voor openbare opslag zijn grotendeels onvermij-
deljk, omdat de door de Lid-Staten gefinancierde inter­
ventie-aankopen van een bepaald produkt tegen bij 
verordening vastgestelde prijzen en voorwaarden, ver­
plicht zijn. Het door het EOGFL in de loop van een 
gegeven begrotingsjaar terug te betalen bedrag varieert 
echter naar gelang van de strakheid van het beheer bij 
de vaststelling van de technische en financiële kosten, 
en vooral van het gevoerde uitslagbeleid. Globaal 
gezien betekent een langdurige opslag uiteindelijk een 
toenemend verlies, zij het uiteenlopend naar produkt. 
Stijging van de opslagkosten 
4.11. De uitgaven voor openbare opslag bedroegen in 
1984 2 700 Mio ECU, een stijging van 35% ten 
opzichte van de uitgaven in 1983, die op hun beurt 
reeds een verdubbeling ten opzichte van het kostenni­
veau der drie voorgaande jaren vormden. De uitgaven 
in de zuivelsector zijn in 1984 met 71 % gestegen ten 
opzichte van 1983 en hun aandeel in de totale uitgaven 
is toegenomen van 44 % tot 55 %. Er valt ook een aan­
zienlijke stijging waar te nemen in de uitgaven met 
betrekking tot rundvlees (+ 29 %) en olijfolie (4- 446 %). 
Globale toeneming van de voorraden en problemen ten 
aanzien van bepaalde produkten 
4.12. Op 30 november 1984, de sedert de inwerking­
treding van Verordening (EEG) nr. 3184/83 (6) voorge­
schreven datum voor de sluiting van het boekjaar 
betreffende de uitgaven der tweede categorie, vertegen­
woordigden de produkten in openbare opslag een 
waarde tegen aankoopprijzen van 8 750 Mio ECU (zie 
tabel 4.2). Dit betekent een waardestijging van 24 % ten 
opzichte van 30 november 1983, en een verdriedubbe­
ling van de voorraad ten opzichte van de gemiddelde 
waarde over de periode 1978-1982. In het onderstaande 
wordt de situatie behandeld van de voorraden waarbij 
zich de belangrijkste problemen voordoen (zie tabellen 
4.3 en 4.4). Voorraden zuivelprodukten 
4.13. In 1984 maakten zuivelprodukten 55% van de 
totale waarde van de voorraden uit, maar meer dan 
80 % van de latente verliezen. De opgeslagen hoeveel­
heden boter vertegenwoordigden de aankoop van bijna 
twee jaar. Wanneer boter ongeveer twee jaar oud is, 
loopt zij de kans ongeschikt te worden voor menselijke 
consumptie, hetgeen uiteraard van invloed is op de uit-
slagprijs en dus op de reële waarde van de voorraad. 
Voorraden zachte tarwe 
4.14. Op 30 november 1983 bestond 99,8% van de 
voorraad zachte tarwe uit „broodgraan"; dit percentage 
is per 30 november 1984 tot 68,8 % gedaald, terwijl de 
rest uit niet voor brood geschikte tarwe bestond. Deze 
ontwikkeling is het gevolg van het besluit de per ver­
koopseizoen tegen een vaste prijs ter interventie aan te 
nemen hoeveelheid voor de broodbereiding geschikte 
zachte tarwe tot 3 Mio t te beperken. Het feit dat daar­
mee ongeveer een derde van de voorraad werd vervan­
gen door een in naam mindere kwaliteit had, tezamen 
met een verlaging van de interventieprijs, logischer­
wijze tot een lagere gemiddelde prijs per ton moeten 
leiden, doch deze steeg juist van 187,9 tot 195,4 ECU/t. 
Deze tegenstrijdigheid, die het gevolg is van de door de 
diensten van de Commissie gehanteerde boekhoudme-
thoden, met name bij de vaststelling van de over-
drachtsprijs, moet wel twijfels laten bestaan over de 
werkelijke waarde van de voorraad en bijgevolg over 
de schijnbaar onbestaande latente verliezen. 
Rundvleesvoorraden 
4.15. Op 30 november 1984 bevond een derde van de 
communautaire voorraad rundvlees in hele geslachte 
dieren zich in Italië, waar de interventieprijsschaal 
ertoe aanspoort deze ter interventie aan te bieden. De 
verkoopprijs in Italië is bijzonder laag en de verliezen 
zijn daar het hoogst, 42 % tegen gemiddeld 30 %. Op 
grond van de in onderstaande paragraaf 4.18 omschre­
ven methode kan het toekomstige verlies op rundvlees 
in hele geslachte dieren in Italië op 180 Mio ECU wor­
den geraamd. 
Presentatie van de rekeningen en afsluiting van het 
begrotingsjaar 
4.16. In het algemeen zijn de door de Lid-Staten ver­
strekte maandelijkse rekeningen en jaarrekeningen 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 41 
Tabel 4.2 — Hoeveelheid en waarde van de produkten in openbare opslag 
Produkt 
Granen: 
— Zachte tarwe 
— Zachte tarwe, ongeschikt voor de 
broodbereiding 
— Gerst 
— Rogge 
— Harde tarwe 
Totaal granen 
Suiker 
Vetstoffen: 
— Olijfolie 
— Koolzaad 
Totaal vetstoffen 
Tabak: 
— Tabaksbladeren 
— Bewerkte tabak 
— Verpakte tabak 
Totaal tabak 
Zuivelprodukten: 
— Magere-melkpoeder 
— Boter 
Totaal zuivelprodukten 
Rundvlees: 
— Rundvlees met been 
— Rundvlees, uitgebeend 
Totaal rundvlees 
Totaal-generaal Stand per 30 
Hoeveelheid 
(in 1 000 ton) 
6 806 
14 
1673 
312 
737 
9 542 
— 
121 
— 
121 
4 
11 
15 
30 
957 
686 
1643 
301 
89 
390 
— . 11.1983 0) 
Waarde (2) 
(in Mio ECU) 
1279 
3 
323 
63 
187 
1855 
— 
175 
— 
175 
3 
9 
19 
31 
1458 
2 475 
3 933 
762 
280 
1042 
7 036 Stand per 30 
Hoeveelheid 
(in 1 000 ton) 
4 448 
2015 
1636 
441 
853 
9 393 
43 
167 
58 
225 
3 
7 
4 
14 
773 
973 
1746 
468 
127 
595 
— .11.1984 0) 
Waarde (2) 
(in Mio ECU) 
872 
391 
320 
92 
227 
1902 
26 
272 
26 
298 
3 
5 
6 
14 
1242 
3 537 
4 779 
1297 
435 
1732 
8 751 
0) Volgens de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 3184/83 vloeien de ten laste van een begrotingsjaar komende uitgaven van de tweede categorie 
voort uit de interventie-operaties in de periode december-november. 
(2) De waarde in ECU is verkregen door op de in nationale munteenheid vastgestelde overdrachtswaarde de begrotingskoersen toe te passen die 
gelden voor de omrekening van de uitgaven van de maand november. 
Bron: Veertiende financieel verslag betreffende het EOGFL 1984, doe. COM(85) 492 def. 
betreffende de transacties en uitgaven van de tweede 
categorie zeer slecht ingericht: zij vergen een groot aan­
tal correcties, die wegens het toegepaste boekhoudsys-
teem meestal pas aan het eind van het jaar door de 
diensten van de Commissie worden aangebracht. dening, die afwijkt van de algemene bepalingen van 
het Verdrag en het Financieel Reglement inzake de 
jaarperiodiciteit. 
4.17. Volgens de in artikel 9, lid 7, van Verordening 
nr. 3184/83 (7) vervatte procedure moeten de correcties 
over 1984 op de begroting 1985 worden aangewezen als 
negatieve uitgaven van de maand mei 1985 ten bedrage 
van 9,6 Mio ECU. Deze situatie toont duidelijk dat de 
doelstelling van de Commissie, die bij de indiening van 
voornoemde verordening voorzat — namelijk te voor­
komen dat bij de afsluiting van het begrotingsjaar 
onvoorziene bedragen in de rekeningen moeten worden 
opgenomen — alleen kon worden bereikt met een 
beroep op een door de Commissie vastgestelde veror-Verwerking van latente verliezen in de rekeningen 
in 4.18. De Commissie heeft in 1984, evenmin als 
1983, gebruik kunnen maken van de in artikel 8, 
tweede alinea, van Verordening nr. 1883/78 (8) voor­
ziene mogelijkheid, de waarde van de voorraden te ver­
minderen. Deze bepaling beperkt evenwel de maximaal 
toegelaten waardevermindering tot de helft van het ver­
schil tussen de aankoopprijzen en de voorzienbare prij­
zen bij afzet. In de praktijk hanteren de diensten van 
42 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Tabel 4.3 — Ontwikkeling van de latente verliezen op openbare voorraden 
Produkt 
Gerst 
Rogge 
Olijfolie 
Magere-melkpoeder 
Boter 
Tabak 
Rundvlees met been 
Rundvlees, uitgebeend 
Totaal 1983 
Verschil (') tussen ver­
koop- en inkoopprijs in 
% 
83 
64 
87 
18 
6 
— Latent verlies (2) 
in Mio ECU 
1 154,2 
1 493,3 
16,8 
134,9 
16,1 
2 815,3 1984 
Verschil (') tussen ver­
koop- en inkoopprijs in 
% 
4 
7 
8 
66 
40 
87 
30 
15 
— Latent verlies (2) 
in Mio ECU 
12,9 
5,8 
21,9 
739,0 
1 310,5 
11,8 
356,5 
61,0 
2 519,4 
(') Berekening van het verschil: verschil tussen de gemiddelde verkoopprijs in het begrotingsjaar en de gemiddelde boekwaarde van de aankoop, 
uitgedrukt in % van de laatste. 
(2) In groene ECU, onder voorbehoud van het effect van de dubbele koers. 
Tabel 4.4 — Uitsplitsing van de voorraden naar ouderdom volgens boekhoudkundige veronderstelling (') 
Opgeslagen produkten 
Zachte tarwe, geschikt voor de 
broodbereiding 
Olijfolie 
Magere-melkpoeder 
Boter 
Rundvlees met been 
Rundvlees, uitgebeend Voorraad op 
30. 11. 1984 
in 1 000 ton 
4 448 
167 
773 
973 
468 
127 Uitsplitsing naar ouderdom volgens boekhoudkundige veronderstelling in % 
1 jaar of minder (2) 
64% 
78% 
52% 
52% 
75% 
69% Tussen 1 en 2 jaar (3) 
22% 
14% 
48% 
48% 
25% 
31 % Meer dan 2 jaar (4) 
14% 
8% 
(') Vergelijking tussen de omvang van de openbare voorraden op 30. 11. 1984 en het volume van de interventie-aankopen in de daaraan voorafgaan­
de periode. 
(2) Tussen 1. 12. 1983 en 30. 11. 1984 aangekochte hoeveelheden. 
(3) Tussen 1.1. 1983 en 30. 11. 1983 aangekochte hoeveelheden. 
(4) Vóór 1. 1. 1983 aangekochte hoeveelheden. 
de Commissie als berekeningsbasis voor een eventuele 
waardevermindering enerzijds — wat de aankoopprijs 
betreft — overeenkomstig artikel 8, eerste alinea, van 
Verordening nr. 1883/78 vastgestelde overdrachtsprijs 
en anderzijds — wat de voorzienbare prijs bij afzet 
betreft — de gewogen gemiddelde prijs over het begro­
tingsjaar. In de huidige situatie ontstaat daardoor een 
optimistische raming van de realiseerbare waarde van 
de voorraad. 
4.19. Wordt deze methode niettemin toegepast op de 
op 30 november 1984 opgeslagen produkten, dan kan het latente verlies op 2 519 Mio ECU worden becijferd 
(zie voor details tabel 4.3), hetgeen tot een waardever­
mindering van 1 259 Mio ECU had kunnen leiden, als 
de voornoemde regels inzake waardevermindering bin­
dend waren geweest. Gelet enerzijds op de beperkingen 
van het afzetbeleid in 1984, veroorzaakt door de markt­
situatie dan wel door begrotingslimieten, en anderzijds 
op de opmerkingen over de veroudering van de pro­
dukten en de beperkingen van de toegepaste methode, 
moet worden beklemtoond dat het voornoemde bedrag 
werkelijk het minimum van het toekomstig verlies 
vormt, dat versluierd blijft in de boekwaarde van de 
voorraden. 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 43 
4.20. De Kamer neemt er nota van dat de Commissie 
na de indiening van de jaarrekening 1984 daaraan een 
toelichting betreffende de interventievoorraden en de 
daarmee verband houdende potentiële kosten heeft 
toegevoegd. Daarmee heeft zij gehandeld in de zin van 
de door de Kamer terzake gemaakte opmerkingen. De 
Kamer behoudt zich echter het recht voor de betrokken 
bedragen later te verifiëren en de gehanteerde waarde-
ringscriteria te beoordelen. 
Conclusie over het financieel beheer 
4.21. Aangezien de boekwaarde van de openbare 
voorraden over het begrotingsjaar 1984 met 24 %, en de 
daarmee verband houdende kosten met 35 % zijn geste­
gen, blijkt duidelijk dat de Commissie onder de hui­
dige omstandigheden niet in staat is deze uitgavencate­
gorie werkelijk in de hand te houden. De toekomstige 
verliezen bij verkoop kunnen weliswaar — volgens de 
in de paragrafen 4.18 en 4.19 beschreven, op zich aan­
vechtbare, methode — op 2 500 Mio ECU worden 
becijferd, maar de situatie wordt nog verergerd doordat 
met het gevoerde beheer de voorradige produkten 
abnormaal konden verouderen, waardoor de afzet-
waarde ervan onrustbarend verminderde; dit kwalita­
tieve aspect zal tot gevolg hebben dat de ten laste van 
de volgende begrotingen komende kosten hoger zullen 
uitvallen. 
OPMERKINGEN OVER DE INTERNE 
CONTROLES 
4.22. De communautaire voorschriften voorzien in 
controles van verschillende aard, die elkaar in beginsel 
aanvullen: 
(a) De Lid-Staten hebben in eerste instantie tot taak, te 
controleren of de uit het EOGFL gefinancierde 
operaties voldoen aan de bepalingen inzake de 
ordening der markten en de desbetreffende uitvoe­
ringsbesluiten. Zij moeten ook onregelmatigheden 
voorkomen en vervolgen, alsmede de onverschul­
digd betaalde bedragen terugvorderen. 
(b) De Commissie moet zorgen voor het beheer van 
het informatie- en alarmsysteem betreffende in de 
Lid-Staten voorkomende onregelmatigheden en in 
het kader van de verificaties a posteriori met het 
oog op de goedkeuring der rekeningen van de Lid-
Staten erop toezien dat deze rekeningen overeen­
stemmen met de daaraan ten grondslag liggende 
verrichtingen. Haar financieel controleur moet er 
onder andere op toezien dat de centrale budgettaire 
en boekhoudkundige verrichtingen aan de regels 
voldoen. Fraude en onregelmatigheden 
Waarde van de statistische gegevens 
4.23. In 1984 hebben de Lid-Staten 126 gevallen 
gerapporteerd van onregelmatigheden met financiële 
gevolgen, waarmee 5,8 Mio ECU gemoeid waren, 9 
gevallen zonder financiële consequenties, 2 gevallen 
van poging tot fraude en 204 gevallen betreffende pre­
mies voor de omschakeling van kudden. De nauwkeu­
rige cijfers (uitgesplitst naar de soort maatregel, markt, 
Lid-Staat) worden door de Commissie verschaft in haar 
veertiende financieel verslag betreffende het EOGFL 
(doe. COM(85) 492 def.). De Kamer kan slechts in 
algemene termen haar in vorige jaarverslagen uitge­
sproken twijfels over de waarde van deze statistische 
gegevens herhalen. Er zij op gewezen dat tot 1984 de 
gevallen van onverschuldigd betaalde bedragen, die op 
het ogenblik waarop aangifte van de desbetreffende 
onregelmatigheid plaatsvond, reeds waren geïncas-
seerd, geregistreerd werden als „onregelmatigheden 
zonder financiële consequenties". Deze verkeerde boe­
king had tot gevolg dat de financiële afmeting van de 
fraude aanzienlijk werd verkleind. 
4.24. Er valt zeker een verbetering van de situatie te 
verwachten als gevolg van de invoering van het compu­
terbestand inzake fraude en onregelmatigheden (9). De 
Commissie heeft immers zeer veel onderzoek verricht 
naar de aard van de gepleegde fraude en onregelmatig­
heden die van invloed waren op het EOGFL, naar de 
controlemethoden en -technieken om deze op te spo­
ren, en naar de middelen voor het beheer, de analyse 
en de vervolgcontrole van de beschikbare gegevens. De 
Commissie heeft ook getracht de aan de nationale con­
trolediensten te verschaffen gegevens te perfectioneren, 
opdat deze zelf doeltreffender kunnen optreden. Dit 
computerbestand is echter nog steeds niet operationeel. 
4.25. Eind 1984 beliep het wegens fraude terug te vor­
deren bedrag in totaal 100 Mio ECU; dit bedrag ver­
schijnt niet op de balans. 
Onbevredigende resultaten bij de bestrijding van fraude 
4.26. De Kamer heeft nog steeds teveel gebreken in 
de gezamenlijk door de Commissie en de Lid-Staten 
ondernomen fraudebestrijdingsacties geconstateerd, 
om te kunnen stellen dat de situatie in het algemeen 
bevredigend is. 
44 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Op het niveau van de Commissie 
4.27. Toegegeven zij dat de Commissie met het voor 
deze taak beschikbare personeel de meest gevoelige 
gevallen heeft kunnen controleren, maar de doeltref­
fendheid van de acties blijft door een aantal tekortko­
mingen nog beperkt: 
(a) de Commissie lijkt wat al te voorzichtig te zijn met 
de uitoefening van haar onderzoekbevoegdheden. 
Hoewel artikel 9, lid 2, eerste en tweede alinea, van 
Verordening nr. 729/70 de dóór de Commissie 
gemachtigde functionarissen zeer uitgebreide 
bevoegdheden voor verificaties ter plaatse verleent, 
bedient de Commissie zich meestal van de proce­
dure bedoeld in artikel 6 van Verordening nr. 283/ 
72, waarin een beroep wordt gedaan op de mede­
werking van de Lid-Staten. Hun goede wil laat 
evenwel zeer vaak te wensen over (zie paragraaf 
4.28); 
(b) het door de Commissie ingestelde onderzoek leidt 
vaak tot geen enkel werkelijk bruikbaar resultaat, 
doordat afdoende interventiemiddelen of sancties 
ontbreken. De Comissie heeft niet gepoogd om in 
nationale rechtszaken, waarbij de financiële belan­
gen van de Gemeenschap op het spel staan te inter­
veniëren. De Commissie schijnt evenmin voorne­
mens te zijn, te dezen gebruik te maken van de 
haar bij het Verdrag verleende rechtsmiddelen om 
de nalatige Lid-Staten te dwingen tot actie over te 
gaan; 
(c) tenslotte zou de Commissie vaker lering moeten 
trekken uit de aan het licht gekomen onregelmatig­
heden, om de overtreden verordeningen te wijzi­
gen, teneinde de controlemogelijkheden ervan te 
verbeteren of de elementen die tot fraude hadden 
aangezet, eruit te verwijderen. 
Op het niveau van de Lid-Staten 
4.28. De Kamer heeft vooral geconstateerd dat het 
optreden van de Lid-Staten werd gekenmerkt door een 
zekere onachtzaamheid betreffende de financiële 
belangen van de Gemeenschap, en een praktisch alge­
meen gebrek aan samenwerking op verscheidene gebie­
den. 
(a) De Lid-Staten laten over het algemeen na, de Com­
missie de gevallen van fraude en onregelmatighe­
den te melden, die vóór betaling zijn ontdekt 
(gevallen van poging tot fraude), hoewel de rappor­
tering daarvan toch een beeld zou geven van de 
kwaliteit en doeltreffendheid van hun preventieve 
controles. Het zou de Commissie en de overige 
Lid-Staten ook in staat stellen, te vernemen op 
welk gebied het risico van fraude bestaat en hun verdere controles dienovereenkomstig te oriënte­
ren; 
(b) Ten aanzien van de uitvoering van Richtlijn 77/ 
435 dient te worden opgemerkt dat twee Lid-Staten 
nog steeds niet een operationeel controleritme 
bereikt hebben en dat een derde geen melding 
heeft gemaakt van de in dit kader verrichte contro­
les. Meer algemeen gesteld maakt de summiere 
informatie over de inhoud en de bevindingen van 
de controles het de Commissie geenszins mogelijk 
de controleprogramma's van de Lid-Staten goed af 
te stemmen op de meest fraudegevoelige procedu­
res en systemen; 
(c) Tenslotte toonden de Lid-Staten zich vaak weinig 
genegen met de Commissie samen te werken bij de 
uitvoering van bepaalde onderzoekingen, vooral 
waar het ging om het opsporen van fraude en onre­
gelmatigheden op hun grondgebied. Het is zelfs 
voorgekomen dat zij weigerden mee te werken aan 
een onderzoek, wanneer bleek dat landgenoten de 
begunstigden waren. In een ander geval heeft een 
Lid-Staat tegen het verzoek van de Commissie in 
waarborgsommen vrijgegeven. 
Conclusie over het fraudebestrijdingssysteem 
4.29. Globaal genomen stelt het huidige systeem, 
bestaande uit de verordening betreffende onregelmatig­
heden in het kader van het EOGFL, de richtlijn betref­
fende de controle van handelsdocumenten en de voor­
schriften inzake samenwerking op douanegebied, de 
Commissie niet in staat, de haar toevallende stimule­
rende en coördinerende rol goed te vervullen. Tenzij de 
juridische en materiële middelen om rechtstreeks te 
kunnen optreden aanzienlijk worden uitgebreid, kan de 
doeltreffendheid van de fraudebestrijding slechts wor­
den verhoogd door een veel strakker toezicht op het 
doen en laten van de Lid-Staten en een veel systemati­
scher beroep op hun eigen verantwoordelijkheid. 
Goedkeuring der rekeningen 
Financiële gevolgen van de goedkeuringsbeschikkingen 
4.30. De in het begrotingsjaar 1984 gegeven goedkeu­
ringsbeschikkingen betreffen de door de Lid-Staten 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 45 
over 1978 en 1979 ingediende rekeningen. Deze 
beschikkingen gaven aanleiding tot een terugvordering 
van netto 25,5 Mio ECU, waarmee de sinds de invoe­
ring in 1971 van het financieringssysteem van het 
EOGFL-Garantie teruggevorderde bedragen in totaal 
op 359,2 Mio ECU komen. Het bedrag van 25,5 Mio 
ECU omvat, behalve diverse boekingscorrecties, ener­
zijds een weigering tot het doen van uitgaven over de 
begrotingsjaren 1978 en 1979 ten belope van 123,6 Mio 
ECU en anderzijds de aanvaarding van uitgaven ad 
111,5 Mio ECU die voordien waren geweigerd omdat 
de Lid-Staten de vereiste bewijsstukken nog moesten 
overleggen. De in totaal door het EOGFL-Garantie 
sedert de aanvang (1971/1984) gefinancierde bedragen 
belopen 115 887 Mio ECU, waarvan volgens de gel­
dende voorschriften 97 442 Mio ECU eind 1984 
(1971/1983) hadden moeten zijn goedgekeurd. Het 
werkelijk goedgekeurde bedrag beloopt echter slechts 
46 057 Mio ECU (1971/1979) en het restbedrag van 
51 385 Mio ECU (1980/1983) vloeit voort uit vertragin­
gen in de goedkeuringsprocedure. Bovendien kunnen 
de 46 057 Mio ECU niet als definitief worden 
beschouwd, aangezien er op een aantal punten reserves 
zijn gemaakt. Na de goedkeuringsbeschikkingen betref­
fende 1978 en 1979 kunnen de gemaakte reserves, 
gevoegd bij de nog steeds bestaande, in de volgende 
groepen worden verdeeld: 
(a) voorlopige aanvaardingen van uitgaven (positieve 
reserves) ten bedrage van 1 039 Mio ECU, waarvan 
438 Mio ECU uit hoofde van goedkeuringsbeschik­
kingen over 1978-1979 en 601 Mio ECU van eer­
dere beschikkingen, waarvoor de reserves niet 
expliciet zijn ingetrokken; 
(b) voorlopige weigeringen van uitgaven (negatieve 
reserves) ten bedrage van 46 Mio ECU, waarvan 44 
Mio ECU uit hoofde van goedkeuringsbeschikkin­
gen over 1978-1979. 
Deze gevallen worden nergens in de balans van de 
Gemeenschappen vermeld, ofschoon zij waarschijnlijk 
van invloed zullen zijn op latere begrotingsjaren. 
4.31. Globaal gezien kan het gehele pakket goedkeu­
ringsbeschikkingen niet als definitief worden 
beschouwd, omdat de Commissie zich in het geval van 
positieve reserves de mogelijkheid voorbehoudt op 
haar eerder genomen beschikkingen terug te komen, 
zonder zich daarbij een termijn te stellen voor de defi­
nitieve vaststelling van de desbetreffende uitgaven bij 
een beschikking van dezelfde rangorde. Visumweigering en terzijdestelling met betrekking tot de 
goedkeuringsprocedure 1978/1979 
4.32. De verificaties waarop de in paragraaf 4.30 
genoemde goedkeuringsbeschikkingen zijn gebaseerd, 
werden door de Kamer geanalyseerd. De verificatiebe­
vindingen vermeld in de beschikkingen van 8 februari 
1984 geven geen aanleiding tot speciale opmerkingen, 
behalve in vier gevallen, waarvan er drie hebben geleid 
tot een visumweigering van de financieel controleur, 
gevolgd door een terzijdestelling daarvan door de 
Commissie. Twee van deze gevallen betreffen strijd­
punten met het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, 
waarmee aanzienlijke financiële belangen zijn 
gemoeid. Zij worden geanalyseerd in de paragrafen 
4.34 en 4.39. Het derde geval betreft de aanvaarding 
van een omstreden uitgave inzake door België betaalde 
uitvoerrestituties voor melkpoeder, onder dezelfde 
omstandigheden die de Kamer reeds had gelaakt in het 
jaarverslag over 1983 ten aanzien van de begrotingsja­
ren 1975/1976 (bedragen niet berekend). 
Kritiek van de financieel controleur op de gemaakte 
reserves 
4.33. Het vierde geval betreffende steun voor tabak in 
België is interessant voorzover de financieel controleur 
daarbij van de gelegenheid gebruik maakte om 
opnieuw zijn principiële bezwaren te uiten over de 
reserves waaronder goedkeuringsbeschikkingen kunnen 
worden vastgesteld. Aangezien het in dit geval om een 
negatieve reserve ging (voorlopige weigering van de 
uitgaven) kon hij zijn visum niet weigeren, maar slechts 
beklemtonen dat een definitieve weigering noodzake­
lijk was op grond dat wezenlijke voorwaarden van de 
regeling ten aanzien van de controle op de verwerking 
van tabaksbladeren, niet waren vervuld. Dit standpunt 
komt in ieder geval overeen met dat van de Kamer zelf 
ten aanzien van het maken van zowel positieve als 
negatieve reserves. 
Het geval van de Milk Marketing Boards in het Verenigd 
Koninkrijk 
4.34. De bijzondere positie van de Milk Marketing 
Boards (MMB) ten aanzien van de Verdrags- en afge­
leide voorschriften, betreft in wezen het feit dat deze 
organisaties een in- en verkoopmonopolie van melk 
bezitten. Deze positie had vóór het eind van de over­
gangsperiode na de toetreding van het Verenigd Kon­
inkrijk, dat wil zeggen vóór 1 januari 1978, moeten zijn 
genormaliseerd. Eerst op 20 juni 1978 werden Verorde­
ningen (EEG) nrs. 1421/78 en 1422/78 van de 
Raad (10) vastgesteld: 
46 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
(a) bij Verordening nr. 4121/78 werd de basisverorde­
ning (EEG) nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 
1968 (u) gewijzigd, om deze te doen stroken met 
het bestaan van de MMB's en een aantal van hun 
praktijken; 
(b) bij Verordening nr. 1422/78 werden nauwkeurige 
voorschriften gegeven waaraan de MMB's in ieder 
geval zouden moeten voldoen om hun machtiging 
te verkrijgen en te behouden. 
4.35. Van deze voorschriften bevatte artikel 9 van Ver­
ordening nr. 1422/78 bindende bepalingen betreffende 
de prijzen van melk bij verkoop aan de consument, als­
mede de bepaling dat deze prijzen vooraf moesten wor­
den medegedeeld aan de Commissie, die deze op haar 
beurt aan de andere Lid-Staten moest meedelen. De 
overgangsmaatregelen die in wezen bedoeld waren om 
de invoering van de nieuwe regeling te vergemakkelij­
ken, waren, wat artikel 9 betreft, niet langer dan vier 
maanden geldig. Doch eerst op 25 juli 1979 werden bij 
Verordening (EEG) nr. 1565/79 van de Commissie (l2) 
de uitvoeringsbepalingen van Verordening nr. 1422/78 
vastgesteld. De verordening kon derhalve niet ten doel 
of ten gevolge hebben, dat de overgangsperiode voor 
de toepassing van artikel 9 werd verlengd. Artikel 6 van 
Verordening nr. 1565/79 had trouwens zelf uitsluitend 
ten doel ten aanzien van de verkoopprijzen de nodige 
nauwkeurige voorschriften te geven om de inachtne­
ming van artikel 9 van Verordening nr. 1422/78 voort­
durend te kunnen controleren. 
4.36. De diensten van de Commissie konden zich in 
januari 1984 bij de voorbereiding van de goedkeurings­
beschikkingen betreffende de rekeningen over 1978 en 
1979 derhalve terecht afvragen of de uitgaven voor 
melk in het Verenigd Koninkrijk waren verricht onder 
voorwaarden die verenigbaar waren met de bepalingen 
van het Verdrag, met name de regels inzake het vrije 
verkeer en non-discriminatie en met de bepalingen van 
de in 1978 gewijzigde basisverordening, inzonderheid 
betreffende de consumptieprijzen. Uit het door de 
Kamer onderzochte dossier wordt het volgende duide­
lijk: 
(a) de Commissie wist zowel in 1978 als in 1979 perti­
nent zeker dat door de MMB's gedifferentieerde 
verkoopprijzen werden gehanteerd; 
(b) de termen van de in artikel 1 van Verordening 
nr. 1565/79 van 25 juli 1979 bedoelde machtiging 
konden in geen geval zijn bedoeld als een goed­
keuring van praktijken die strijdig waren met de 
bepalingen van artikel 9 van Verordening 
nr. 1422/78, die uiterlijk vanaf 2 november 1978 
rechtstreeks toepasselijk waren; 
(c) de diensten van de Commissie konden derhalve 
terecht overwegen, dat alle of een gedeelte van de 
betalingen, verricht door de MMB's in de loop van 
de begrotingsjaren die de goedkeuring van de reke­
ningen over 1978/1979 betroffen, niet voor vergoe­
ding in aanmerking kwamen; (d) de fundamentele vraag was niet of de gewraakte 
handelingen zich wel hadden voorgedaan, maar 
betrof alleen: 
(i) enerzijds, de datum vanaf welke de wettigheid 
ervan ter discussie kon worden gesteld; 
(ii) anderzijds, de constatering dat de Commissie, 
hoewel op de hoogte van de onrechtmatige 
positie van de MMB's, de Britse autoriteit toch 
in de waan had gebracht dat hun huidige sys­
teem bevredigend was door hun de in artikel 1, 
lid 3, sub a), van Verordening nr. 1422/78 
bedoelde machtiging te verlenen en nooit over 
te gaan tot de intrekking ervan als voorzien 
onder b) van hetzelfde artikellid; 
(e) toen hem een ontwerp-beschikking werd voorge­
legd, was de financieel controleur niet bij machte 
„de rechtmatigheid en juistheid van de uitgave ten 
aanzien van de geldende bepalingen" te constate­
ren en bij ontbreken van enig ander voorstel waar­
door eventueel een meer nauwkeurige evaluatie 
van de sector mogelijk was, zag hij zich genood­
zaakt een algehele weigering van zijn visum uit te 
spreken betreffende de respectieve bedragen van 
201 (1978) en 236 Mio UKL (1979) (755 Mio 
ECU); 
(0 de Commissie stelde deze weigering in haar besluit 
van dezelfde dag niettemin terzijde met de motive­
ring dat de door een Lid-Staat betaalde uitgaven 
ten laste van het EOGFL moeten komen, zelfs 
wanneer de transacties niet stroken met de toepas­
selijke bepalingen van het gemeenschapsrecht voor 
zover het optreden van de Commissie een met het 
gemeenschapsrecht strijdige handeling van de Lid-
Staat kan hebben gerechtvaardigd; 
(g) voorts heeft de Commissie twee inbreukprocedures 
tegen het Verenigd Koninkrijk ingeleid: 
(i) procedure A 78/82: deze is ingeleid met een 
aanmaning d. d. 10 juni 1982; de zaak is op 
25 januari 1984 bij het Hof van Justitie aan­
hangig gemaakt. Zij betreft met name het feit 
dat de MMB's gedifferentieerde melkprijzen 
hebben gehanteerd, afhankelijk van het uitein­
delijk gebruik van de melkderivaten (bijvoor­
beeld: boter die ter interventie wordt aangebo­
den of rechtstreeks op de markt wordt afgezet), 
hetgeen discriminatie tussen de Britse produ­
centen en die van de andere Lid-Staten teweeg­
bracht; 
(ii) procedure A 61/83: deze op 27 mei 1983 inge­
leide procedure bevindt zich thans in het sta­
dium van het met redenen omkleed advies. Zij 
betreft het feit dat de prijzen bovendien zijn 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 47 
gedifferentieerd naar gelang van de geografi­
sche bestemming in derde landen, hetgeen tot 
de toekenning van aanvullende restituties ten 
behoeve van de Britse exporteurs heeft geleid, 
zodat de exporteurs in de andere Lid-Staten 
opnieuw werden gediscrimineerd. 
4.37. Onder deze omstandigheden en onafhankelijk 
van het bij het Hof van Justitie aanhangige geschil, 
moet de Rekenkamer wel het volgende constateren: 
(a) de verordeningen van de Raad ter regularisatie van 
een situatie die in strijd was met de algemene 
beginselen van het Verdrag en de voorschriften 
betreffende de ordening der markten werden te 
laat, in 1978, vastgesteld, meer dan vijfjaar na de 
toetreding en in ieder geval verscheidene maanden 
na afloop van de overgangsperiode; 
(b) volgens de Commissie zelf was deze regularisatie 
nog steeds een feit voor wat betreft de gelijke 
behandeling van ondernemers in de Gemeenschap, 
toen de Commissie met een vertraging van 
omstreeks 4 jaar de beschikkingen ter goedkeuring 
van de rekeningen 1978/1979 moest vaststellen, 
d.w.z. op 8 februari 1984; 
(c) de eerste maatregelen ter toepassing van de bepa­
lingen van de in 1978 gewijzigde basisverordening 
werden pas bijna vier jaar nadat zij in werking was 
getreden, serieus ten uitvoer gelegd; 
(d) de trage reacties van de Commissie hebben bijge­
dragen aan het voortbestaan van een abnormale 
situatie, waardoor zij tenslotte gedwongen was zich 
op het falen van haar eigen beheer te beroepen om 
een beslissing door te drijven die strijdig was met 
de door haar financieel controleur bepleite budget­
taire striktheid. 
4.38. Het optreden van de Commissie in deze aange­
legenheid beantwoordde over het geheel genomen niet 
aan de beginselen van een goed financieel beheer. 
Het geval van de wijndistillatie in Frankrijk 
4.39. Een tweede geval waarin het visum van de 
financieel controleur terzijde werd gesteld, deed zich 
voor toen de Commissie in februari 1984 het merendeel 
van de uitgaven van het Franse interventiebureau voor 
steun bij de distillatie van wijn aanvaardde. Hoewel de 
goedkeuringsbeschikkingen betrekking hadden op de 
jaren 1978 en 1979, waren de uitgaven verricht in de 5 
begrotingsjaren 1975 tot en met 1979. Het aanvaarde 
bedrag beliep in totaal 95,1 Mio ECU. Ca. 13,5 Mio 
ECU werden geweigerd, terwijl de financieel contro­
leur zich uitsprak voor een afwijzing van het gehele bedrag, op grond van aanhoudende ernstige gebreken 
in de controle, die bij onder zijn verantwoordelijkheid 
in november 1976 en juni 1977 verrichte controles ter 
plaatse aan het licht waren gekomen. 
4.40. Door de betrokken diensten van de Commissie 
werden tot 1982 geen serieuze pogingen ondernomen 
om deze controles met een gedetailleerd onderzoek van 
de situatie voort te zetten. Intussen gaf de Commissie 
haar goedkeuringsbeschikkingen betreffende de reke­
ningen over 1975, 1976 en 1977, maar maakte een 
reserve ten aanzien van de uitgaven voor de distillatie 
van wijn, in afwachting van genoemd gedetailleerd 
onderzoek, dat gezamenlijk met de Franse autoriteiten 
werd verricht en dat als grondslag diende voor de defi­
nitieve aanvaarding van een aanzienlijk gedeelte van 
de desbetreffende uitgaven. 
4.41. Op grond van een analyse van het resultaat van 
dit onderzoek is de Kamer van oordeel dat het besluit 
van de Commissie om deze uitgaven tegen het stand­
punt van de financieel controleur in goed te keuren om 
de volgende redenen onjuist was: 
(a) hoewel de verordeningen (13) aan de Lid-Staten de 
beslissing lieten, hoe de controles moesten worden 
verricht, kon de steun uitsluitend voor tafelwijn (of 
in sommige gevallen andere uitdrukkelijk omschre­
ven wijn) worden betaald, waarvoor vóór een 
bepaalde datum een distillatiecontract tussen de 
producent en de distilleerder was gesloten. De dis­
tilleerder was verplicht een minimum prijs voor de 
wijn te betalen en de distillatie binnen een 
bepaalde termijn te voltooien. In het door de 
Franse autoriteiten toegepaste controlesysteem — 
hoewel beantwoordend aan de behoeften van hun 
eigen fiscale regelingen — werd nauwelijks aan­
dacht besteed aan de voornoemde vereisten. Hoe­
wel de diensten van de Commissie op grond van 
het nauwkeurige onderzoek konden concluderen 
dat alle ter distillatie ingekomen produkten uitein­
delijk tot alcohol waren gedistilleerd, garandeerde 
het systeem dus geenszins dat aan de overige bepa­
lingen was voldaan; 
(b) de betrokken nationale autoriteiten waren zelfs 
achteraf niet in staat het aantal gevallen op te 
geven, die conform de communautaire verplichtin­
gen waren behandeld; 
(c) het in 1982 verrichte gedetailleerde onderzoek door 
middel van steekproeven toonde niettemin aan, dat 
voor 87,3 % van de onderzochte gevallen geldige 
distillatiecontracten waren gesloten en op grond 
van dit percentage werden de definitieve goedkeu­
ringsbeschikkingen gegeven. De statistische 
betrouwbaarheid van de bij dit onderzoek geno­
men steekproeven moet echter ernstig in twijfel 
worden getrokken. Immers: 
48 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
(i) bijna 50% van de in totaal 135 distilleerders 
kon niet bij het onderzoek worden betrokken, 
toen ontdekt werd dat essentiële bewijsstukken 
waren vernietigd; 
(ii) gezien het grote aantal te onderzoeken gevallen 
bleef de steekproef beperkt tot de distillatie die 
in 1975 bij 14 distilleerderijen werd verricht; 
(iii) voor het onderzoek werden geen gevallen gese­
lecteerd uit de begrotingsjaren 1976, 1977, 1978 
of 1979, die circa 33 % van de totale uitgaven 
in kwestie uitmaakten; 
(iv) de resultaten van de steekproef bij de gecontro­
leerde distilleerders verschilden onderling aan­
zienlijk. 
Gezien een en ander is een extrapolatie (l4) van de 
controleresultaten naar alle distillaties over alle 
betrokken jaren dubieus; 
(d) zelfs in de onderzochte gevallen was het onderzoek 
in twee belangrijke opzichten onbevredigend: 
(i) of de wijn „tafelwijn" was, werd onvoldoende 
aangetoond. Daar controles op de kwaliteit 
van deze geleverde produkten (met name ten 
aanzien van het minimaal vereiste zuurgehalte) 
volledig ontbraken, was het positieve vermoe­
den van de Commissie te dezen, hoe gerecht­
vaardigd dit onder normale omstandigheden 
ook had mogen zijn, niet voldoende om de uit­
gaven ten laste van de begroting van de 
Gemeenschap te brengen; 
(ii) er was onvoldoende bewijs dat de voor distilla­
tie voorgeschreven termijnen waren geëerbie­
digd. 
4.42. Twee verbijsterende aspecten waarvoor in de 
dossiers van de Commissie geen bevredigende uitleg 
kon worden gevonden, zijn: 
(a) waarom zijn de gebreken in de systemen eerst in 
1977 aan het licht gebracht? 
(b) waarom heeft de Commissie tot 1982 gewacht met 
de uitvoering van een gedetailleerd onderzoek, 
waaraan kennelijk reeds in 1977 behoefte bestond? 
Als het onderzoek toen was verricht zou dit aan­
zienlijk eenvoudiger zijn geweest. Er zouden min­
der problemen met ontbrekende stukken zijn 
geweest. Bovendien hadden de drie opeenvolgende 
reserves bij de goedkeuringsbeschikkingen betref­
fende de rekeningen over 1975, 1976 en 1977 kun­
nen worden voorkomen en zou de omvang van het 
probleem aanzienlijk kleiner zijn geweest. 
Problemen door gebrek aan medewerking van de 
Lid-Staten 
4.43. Op eerder door de Kamer in haar speciaal ver­
slag (15) en de daaropvolgende jaarverslagen gemaakte opmerkingen had de Commissie geantwoord, dat zij 
haar controlemethoden trachtte te verbeteren door de 
controle met behulp van systeemanalyse te verrichten. 
Deze benadering, die de Kamer zelf volgt, biedt onte­
genzeglijk voordelen doordat het gehele controlegebied 
daarmee wordt gedekt en doordat de noodzakelijker­
wijs beperkte hulpmiddelen optimaal worden ingezet 
voor de controle van de belangrijkste en gevoeligste 
transacties. Wil deze aanpak volledig effectief zijn dan 
moet echter wel aan bepaalde voorwaarden worden 
voldaan, die bijzonder moeilijk te vervullen bleken te 
zijn bij een gedecentraliseerd beheer en een met de 
Lid-Staten gedeelde verantwoordelijkheid, zoals dat 
met het EOGFL-Garantie het geval is. 
4.44. Het is uiteraard noodzakelijk dat de definitieve 
communautaire controle geschiedt op basis van een 
nauwkeurige kennis van zowel de beginselen der natio­
nale controlesystemen, als de werking in de praktijk en 
de resultaten ervan. De Commissie en haar met de con­
trole belaste diensten hebben dat punt nog lang niet 
bereikt. Hoewel artikel 1, lid 1, sub b, van Verordening 
nr. 1723/72 C6) de Lid-Staten verplicht, de Commissie 
hun controlerapporten te verstrekken, tot staving van 
de jaarlijkse samenvattende rekeningen die als basis 
dienen van de goedkeuringscontroles, ontbreken deze 
meestal of zijn zij van zuiver formele aard. Hoewel in 
meer algemene zin de artikelen 4, 8 en 9 van Verorde­
ning nr. 729/70 inhouden dat voor het beheer van het 
EOGFL een door de diensten van de Commissie te 
controleren administratie moet worden gevoerd, blijven 
de resultaten van de nationale interne controles voor 
hen vaak ontoegankelijk. De methode is derhalve 
onpraktisch en de controle-ambtenaren van de 
Gemeenschap blijft dan ook geen andere keus dan hun 
controles grondiger te verrichten, voor zover hun eigen 
beperkte middelen zulks toelaten. 
ALGEMENE CONCLUSIES 
4.45. Bij het onderzoek van het financieel beheer en 
de activiteiten van de Commissie in het kader van het 
EOGFL-Garantie in 1984, heeft de Kamer in hoofd­
zaak geconstateerd: 
(a) het grote aantal herhaaldelijk voorkomende kleine 
onregelmatigheden in de werking van de procedu­
res voor de begrotingsuitvoering, roept de vraag op 
of een systeem van regelgeving, dat nog slechts 
functioneert bij uitzondering of bij derogatie, wel 
voldoet; 
(b) aangezien de Commissie onvoldoende bij machte 
is de omvang van de voorraden en de daarmee 
samenhangende uitgaven in de hand te houden, en 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 49 
een beheer voert, waarbij niet het gewenste belang 
wordt gehecht aan het probleem van de veroude­
ring van de opgeslagen produkten, is het onvermij­
delijk dat de toekomstige begrotingen met zeer 
hoge kosten zullen worden belast; 
(c) de vertraging bij de goedkeuringen, al dan niet 
verergerd door het groeiend aantal reserves, heeft 
geleid tot een op de lange baan schuiven van de 
oplossing van belangrijke beheersconflicten, zoals 
die welke zijn ontstaan ten aanzien van de Milk 
Marketing Boards in het Verenigd Koninkrijk of de 
distillatie van wijn in Frankrijk. De Commissie 
bevond zich hierdoor in een positie waarin zij haar 
eigen nalatigheid onthulde en besluiten moest 
nemen op aanvechtbare gronden. Dit kan de afschrikwekkende waarde en het regulerend effect 
van de goedkeuringsprocedure aanzienlijk ver­
zwakken ; 
(d) de houding van de Lid-Staten, zowel ten aanzien 
van de controles waarvoor zij verantwoordelijk zijn 
(dagelijks beheer, preventie, bestrijding van fraude) 
als van die waaraan zij zijn onderworpen (goed­
keuring) is niet van dien aard dat het de Commis­
sie gemakkelijk wordt gemaakt haar eigen beheers­
taken te vervullen. Deze controles vormen echter 
een noodzakelijk tegenwicht in het huidige finan­
cieringssysteem op basis van voorschotten van 
communautaire middelen en een gedecentraliseerd 
beheer van de betalingen aan de begunstigden. 
0) 
(2) 
(3) 
(4) 
(5) 
(6) PB L 94 van 28. 4.1970, blz. 13. 
Hoofdstuk 6 van dit verslag bevat opmerkingen over de 
uitvoering van de maatregelen die met de in Hoofdstuk 
40 opgevoerde kredieten worden gefinancierd. 
Dit punt werd in eerdere jaarverslagen behandeld (zie 
voor het begrotingsjaar 1983 PB C 348 van 31. 12. 1984, 
paragrafen 4.8 t/m 4.26) en wat het begrotingsjaar 1984 
betreft in een brief aan de Commissiediensten. 
Bij nieuwe verordeningen na de sluiting van het begro­
tingsjaar werden alle betalingen tot het eind van het ver­
koopseizoen uitgesteld, werden de meeste vorderingen 
van de Commissie geannuleerd en moest de BR Duits­
land worden terugbetaald. Volgens algemeen aanvaarde 
boekhoudbeginselen zouden ook later ingetreden gebeur­
tenissen die op de betrouwbaarheid van de balans van 
invloed zijn, moeten worden vermeld. 
Zie jaarverslag over het begrotingsjaar 1983, paragraaf 
4.26. 
Verordening (EEG) nr. 3184/83 van de Commissie van 
31. 10. 1983, PB L 320 van 17. 11. 1983. (7) Verordening (EEG) nr, 3184/83 van de Commissie van 
31. 10. 1983, PB L 320 van 17. 11. 1983. 
Verordening (EEG) nr. 1883/78 van de Raad van 
2. 8. 1978, PB L 216 van 5. 8. 1978. 
Zie het antwoord van de Commissie op paragraaf 4.38 
sub b, van het jaarverslag over het begrotingsjaar 1983. 
PB L 171 van 28. 6. 1978, blz. 12, resp. blz. 14. 
PB L 148 van 28. 6. 1968, blz. 13. 
PB L 188 van 26. 7. 1979, blz. 29. 
Bijvoorbeeld de Verordeningen nrs. 267/75, 1036/75, 
567/76 en 1971/76, alsmede de betrokken uitvoeringsver­
ordeningen. 
De extrapolatie werd in een andere vorm toegepast op de 
distillaties die werden verricht nadat de Franse autoritei­
ten op 1 september 1977 een verbeterde regeling hadden 
ingevoerd. Deze distillaties vormden ca. 3 % van het toe­
gestane totaal. 
. , Zie PB C 313 van 29. 11. 1982. 
(16) Zie Verordening (EEG) nr. 1723/72 van de Commissie 
van 26. 7. 1972, PB L 186 van 16. 8. 1972. (8) 
O 
(.0) 
(") 
O2) 
03) 
(14) 
05) 
50 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
HOOFDSTUK 5 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling 
„Oriëntatie" (EOGFL-Oriëntatie) en specifieke landbouwacties 
5.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens 
Opmerkingen over het begrotingsbeheer 
Uitvoering van de richtlijn betreffende de landbouw in bergstreken 
en sommige probleemgebieden 
De ontwikkeling van de rundveemesterij in Ierland en Noord-Ier­
land en de stimulering van de ontwikkeling van de landbouw in de 
probleemgebieden van Noord-Ierland 
De bescherming van het dal van de Hérault tegen overstromingen 
Stimulering van de landbouwontwikkeling in bepaalde gebieden 
van Griekenland 
De toepassing van structuurmaatregelen in de sector wijnbouw 5.1 
5.2 — 5.4 
5.5 — 5.12 
5.13 — 5.30 
5.31 
5.40 
5.46 
5.49 — 5.39 
— 5.45 
— 5.48 
— 5.65 
INLEIDING 
5.1. Het EOGFL-Oriëntatie, dat is ingesteld bij de 
Verordeningen nr. 25/62/EEG van de Raad van 4 april 
1962 (') en nr. 17/64/EEG van de Raad van 5 februari 
1964 (2), dient ter financiering van de gemeenschappe­
lijke acties waartoe is besloten ter verwezenlijking van 
de in artikel 39, lid 1, sub a, van het EEG-Verdrag 
omschreven doelstellingen, inclusief de voor de goede 
werking van de gemeenschappeliijke markt noodzake­
lijke structuurwijzigingen. Tot de activiteiten van de 
afdeling behoren enerzijds „projectacties", waarbij aan 
begunstigden steun wordt verleend voor specifieke 
investeringen, en anderzijds „restitutie-acties", waarbij 
de Lid-Staten een gedeelte vergoed kunnen krijgen van 
uitgaven voor verrichtingen die beantwoorden aan de 
in de communautaire voorschriften gestelde voorwaar­
den. Deze activiteiten zijn vermeld in titel 3 van de 
communautaire begroting, waarvan hoofdstuk 38 
„Diverse uitgaven op landbouwgebied" evenwel niet 
door het EOGFL-Garantie wordt gefinancierd. SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
5.2. Tabel 5.1 geeft een overzicht van de situatie 
inzake de vastleggingen en betalingen in het 
begrotingsjaar en vermeldt eveneens het bedrag aan 
beschikbare kredieten. Dit zijn gesplitste kredieten, 
behalve die van hoofdstuk 38 betreffende specifieke 
landbouwacties, welke grotendeels niet-gesplitst zijn. 
5.3. Bij Verordening (EEG) nr. 929/79 van de Raad 
van 8 mei 1979 (3) werd voor de steunacties van het 
EOGFL-Oriëntatie in het tijdvak 1980-1984 een toewij­
zing ad 3 600 Mio ECU vastgesteld die, wegens de toe­
treding van Griekenland tot de Gemeenschappen, bij 
Verordening (EEG) nr. 3509/80 van de Raad van 
22 december 1980 (4) werd verhoogd tot 3 755 Mio 
ECU. Ultimo 1984 beliep het totaal van de vastleggin­
gen ten laste van het Fonds 3 620,6 Mio ECU. Ten aan­
zien van de desbetreffende betalingen beschikt de 
Commissie niet over een document met precieze gege­
vens. 
5.4. De vastleggingen ten laste van titel 3 in zijn 
geheel beliepen in 1984 870,5 Mio ECU, ofwel 90,7 % 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 51 
Tabel 5.1 — Uitgaven op het gebied van de landbouwstructuur (titel 3): In 1984 beschikbare kredieten en besteding ervan 
(Mio ECU) 
Begrotingshoofdstuk 
Hoofdstuk 30: 
Projecten ter verbetering van de 
landbouwstructuur 
Hoofdstuk 31: 
Algemene sociaal-structurele 
maatregelen 
Hoofdstuk 32: 
Acties voor de probleemgebieden 
Hoofdstuk 33: 
Structuurmaatregelen in verband met 
gemeenschappelijke marktordeningen 
Totaal EOGFI-Oriëntatie (3) 
Hoofdstuk 38: 
Diverse uitgaven op landbouwgebied 
Totaal-generaal van titel 3 Vastleggingen 
In 1984 beschikbare 
kredieten voor 
vastleggingen (') 
240,8 
132,6 
403,2 
104,2 
880,8 
79,0 
959,8 In 1984 aangegane 
verplichtingen 
238,4 
114,5 
356,3 
87,0 
796,2 
74,3 
870,5 Betalingen 
In 1984 beschikbare 
kredieten voor 
betalingen (2) 
165,3 
132,4 
354,6 
66,9 
719,2 
78,9 
798,1 In 1984 verrichte 
betalingen 
164,9 
114,5 
307,3 
60,1 
646,8 
56,0 
702,8 
(') Waarin verdisconteerd de overschrijvingen, vrijmakingen, aanpassingen en uit 1983 resterende kredieten. 
(2) Waarin verdisconteerd de overschrijvingen en de overdrachten uit 1983. 
(3) Uitgezonderd hoofdstuk 46, dat wordt behandeld in hoofdstuk 6 van dit verslag (visserij). 
van de beschikbare toewijzingen, tegen respectievelijk 
899,3 Mio ECU en 86,3 % in 1983. Het totaal der ver­
richte betalingen beliep in 1984 702,8 Mio ECU, ofwel 
88,1 % van de beschikbare toewijzingen, tegenover res­
pectievelijk 749,6 Mio ECU en 70,3 % van de toewij­
zingen in 1983. Het bedrag aan in 1984 aangegane ver­
plichtingen waarop aan het eind van het begrotingsjaar 
nog geen betaling was gevolgd beliep 414 Mio ECU. dat dit uiterlijk 30 juni en 31 december moet geschie­
den. Toen de Commissie moest beslissen over de 
tweede tranche voor 1984 bevond zij zich in een situa­
tie van ontoereikende kredieten. Dit heeft haar ertoe 
gebracht pas in januari 1985 te beslissen over een 
gedeelte van de in de tweede tranche van 1984 begre­
pen steunbedragen, waarmee zij een bedrag van 19,8 
Mio ECU ten laste van de begroting van 1985 bracht. 
De Kamer acht deze procedure in strijd met zowel Ver­
ordening nr. 355/77 als het beginsel van de jaarperiodi-
citeit van de begroting. 
OPMERKINGEN OVER HET 
BEGROTINGSBEHEER 
Afwikkeling van de oude, onder Verordening 
(EEG) nr. 17/64 aangegane verplichtingen 
5.5. Artikel 13, lid 2, van Verordening (EEG) 
nr. 355/77 van de Raad van 15 februari 1977 (5) bepaalt 
dat de Commissie twee maal per jaar een beslissing 
neemt over de ingediende verzoeken om bijstand en 5.6. Voornoemd tekort aan kredieten vloeit voort uit 
een reeks van verrichtingen van de Commissie om het 
hoofd te bieden aan een in 1984 optredende nieuwe 
situatie. Tot in 1983 waren oude, niet-gesplitste kredie­
ten, die oorspronkelijk voor projecten van Verordening 
nr. 17/64 waren vastgelegd, namelijk aangehouden 
door gebruik te maken van de in artikel 108, lid 3, 
sub b, van het Financieel Reglement geboden moge­
lijkheid tot overdracht. Deze praktijk, die overigens 
door de Kamer in haar jaarverslag over het begrotings­
jaar 1983 (6) was gekritiseerd, werd in 1984 verlaten. 
Dientengevolge werd een ultimo 1983 nog te betalen 
bedrag ad 55,7 Mio ECU geannuleerd. 
52 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
5.7. Om te kunnen voldoen aan haar bij deze annule­
ring nog bestaande juridische verplichtingen, is de 
Commissie in 1984 overgegaan tot het opnieuw vastleg­
gen van bedragen tot in totaal 44,4 Mio ECU, verdeeld 
over de begrotingsartikelen 300 en 301. Daarbij maakte 
zij gebruik van kredieten ter financiering van in 1984 
uit hoofde van Verordening nr. 355/77 uit te voeren 
nieuwe projecten. 
5.8. De Kamer attendeert op de volgende punten: 
(a) er kon geen bevredigende motivering van het ver­
schil tussen het geannuleerde bedrag (55,7 Mio 
ECU) en het opnieuw vastgelegde bedrag 
(44,4 Mio ECU) worden verkregen; 
(b) het gebruik van voor nieuwe projecten bestemde 
kredieten voor de budgettaire herfinanciering van 
oude projecten is ontoelaatbaar: de voor deze her­
nieuwde vastleggingen benodigde gelden hadden 
moeten worden gedekt door daarvoor aangewezen 
begrotingsramingen; 
(c) de meeste bedragen die opnieuw werden vastge­
legd, waren globaal gehouden. Deze handelwijze is 
niet alleen in strijd met artikel 33 van het Financieel 
Reglement (dat specificatie van de vastleggingen 
verplicht stelt), maar maakt ook een toetsing via de 
rekening van de projecten aan de vastgelegde 
bedragen onmogelijk. 
Comptabele verwerking van de gesplitste 
kredieten van artikel 300 
5.9. De gesplitste kredieten van artikel 300 van de 
begroting waren tot in 1984 bestemd voor de afwerking 
van de projecten van Verordening nr. 17/64, die vanaf 
1977 uit gesplitste kredieten waren gefinancierd. Wat 
deze kredieten betreft vermeldde de jaarrekening over 
1983 per 31 december 1983 een uit vorige jaren nog te 
betalen bedrag van 53 259 837,83 ECU. De jaarreke­
ning 1984 had bij de opening der rekeningen dit bedrag 
moeten overnemen. Doch zij vermeldt een ander 
bedrag, namelijk 64 421 477,25 ECU. Dit verschil is te 
wijten aan het feit dat de Commissie op de vastleggin­
gen die onder de gesplitste kredieten als nog te betalen 
werden aangewezen, ook de vastleggingen betreffende 
de in 1984 geannuleerde niet-gesplitste kredieten (zie 
ook de paragrafen 5.6-5.8) heeft aangerekend. Derge­
lijke verrichtingen bemoeilijken de controle van de 
jaarrekening en met name de controle op de operaties 
in verband met de afzonderlijke projecten. 
5.10. Overigens constateert de Kamer dat het betrok­
ken verschil van 11 161 639 ECU, na aftrek van 
103 801 ECU wegens vrijmakingen en schommelingen 
van de ECU-koers, tweemaal in de jaarrekening is geboekt, aangezien dit bedrag reeds als vernieuwde 
vastlegging ten laste van het begrotingsjaar 1984 is 
opgenomen. De Commissie wordt uitgenodigd, deze 
dubbele boeking in 1985 te corrigeren. 
Aanwijzingen op artikel 388 en op post 3892 
van de begroting 
5.11. Ter zake van artikel 388 (gemeenschappelijke 
actie voor de bescherming van bossen tegen brand en 
zure neerslag) heeft de Commissie op 25 juli en 
12 december 1984 via schriftelijke procedures besloten 
toestemming te geven voor vastleggingen ad resp. 
4,5 Mio ECU en 0,5 Mio ECU, zonder vooraf een 
omschrijving te geven van de tot het bedrag van de 
vastleggingen aan te gane juridische verplichtingen. 
Deze vastleggingen zijn in strijd met de bepalingen van 
artikel 33 van het Financieel Reglement, die opgave 
van het object en het geraamde bedrag van de uitgave 
alsmede van de naam van de schuldeiser verplicht stel­
len. 
5.12. Ter zake van post 3892 (slachten van varkens en 
verwerking van varkensvlees in het Verenigd Konink­
rijk) hebben de diensten van de Commissie in de loop 
van het begrotingsjaar, zonder voorafgaande overschrij­
ving 6 780 178,28 ECU aan vastleggingskredieten en 
497 281,58 ECU aan betalingskredieten gebruikt voor 
de financiering van individuele projecten uit hoofde 
van Verordening nr. 355/77. Tot deze uitgaven werd 
besloten bij beschikkingen in het algemene kader van 
de beide jaartranches van de op grond van Verordening 
nr. 355/77 voor individuele projecten toegekende 
steunbedragen; deze beschikkingen hadden budgettair 
tot gevolg moeten hebben dat de daarmee gemoeide 
bedragen, zo nodig na een overschrijving, ten laste wer­
den gebracht van artikel 301, en niet van post 3892. 
UITVOERING VAN DE RICHTLIJN 
BETREFFENDE DE LANDBOUW IN 
BERGSTREKEN EN SOMMIGE 
PROBLEEMGEBIEDEN 
Algemene beschouwingen 
5.13. Richtlijn 75/268/EEG van de Raad van 28 april 
1975 (7) heeft hoofdzakelijk ten doel de landbouw in 
stand te houden in gebieden die permanent te kampen 
hebben met natuurlijke belemmeringen. De in 1984 
ingevolge deze richtlijn verrichte betalingen beliepen 
136 Mio ECU, ofwel ca. 21 % van de betalingen uit het 
EOGFL-Orièntatie. Deze betalingen betroffen meer in 
het bijzonder de compenserende vergoeding die wordt 
toegekend aan landbouwers in de subsidiabele gebie-
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 53 
den om de gevolgen van de natuurlijke belemmeringen 
op te heffen. 
5.14. De in het begrotingsjaar 1984 in verschillende 
landen (BR Duitsland, Frankrijk, Griekenland, Ierland, 
Italië en het Verenigd Koninkrijk) verrichte verificaties 
hebben de opmerkingen die de Kamer had gemaakt in 
haar speciaal verslag over de toepassing van de richt­
lijn (8) bevestigd. 
5.15. Noch door de Commissie, noch door de Lid­
staten zijn gekwantificeerde doelstellingen vastgesteld 
betreffende de uitwerking van de steunmaatregelen en 
over het effect van de steun is weinig cijfermateriaal 
beschikbaar. Dat de uitgaven voor de compenserende 
vergoeding sterk de overhand hebben op die voor de 
andere in de richtlijn bedoelde maatregelen, doet de 
mening postvatten dat de toepassing van deze richtlijn 
voornamelijk bestaat in toekenning van een toeslag op 
het inkomen van de landbouwers die niet tot duurzame 
structurele wijzigingen leidt. Voorts wordt de compen­
serende vergoeding soms met grote vertraging uitge­
keerd en wel zo dat een eventuele beïnvloeding van het 
gedrag van de begunstigden daardoor slechts kan wor­
den afgezwakt. 
5.16. De voorwaarden voor de toekenning van steun 
zijn ingewikkeld, zowel in de richtlijn zelf als in de 
door de Lid-Staten ter zake vastgestelde uitvoeringsbe­
palingen. Daardoor hebben de landbouwers weinig 
inzicht in de op hen toegepaste reglementering, die 
voor een groot gedeelte nauwelijks te controleren is. De 
voorbereiding van de steunaanvragen vergt een zoda­
nige specialistische kennis dat de rechthebbenden in de 
meeste gevallen daarvoor zijn aangewezen op assisten­
tie van beroepsverenigingen. De voor de berekening 
van de vergoeding benodigde gegevens, in het bijzon­
der het per soort gewas beteelde areaal, zijn moeilijk te 
bepalen en te verifiëren. Soms zijn zelfs de kadasters 
niet bijgewerkt. 
5.17. De afbakening van de subsidiabele gebieden 
aan de hand van de daartoe in de desbetreffende richt­
lijnen vastgestelde criteria kan sterk uiteenlopende 
resultaten opleveren. Bij toepassing van deze criteria 
op betrekkelijk uitgestrekte arealen, kan het wegens het 
middelingseffect gebeuren dat bepaalde gebieden, die 
niet altijd de kenmerken van een probleemgebied ver­
tonen, toch tot een subsidiabel gebied worden gere­
kend, en dat er minder speelruimte overblijft om de 
afbakening van de betrokken gebieden te kunnen her­
zien. 
5.18. De Commissie, wier activiteit hoofdzakelijk 
gericht is op de budgettaire uitvoering van de regeling 
en op de behandeling van de door de Lid-Staten inge­
diende aanvragen tot terugbetaling, zou de gevolgen 
van de richtlijn beter moeten toetsen aan de doelstellin­gen ervan. Onderstaande opmerkingen bevestigen deze 
bevinding. 
Achterstand bij de uitvoering van de actie in 
Italië 
5.19. Bijna 10 jaar na de vaststelling van de richtlijn 
bestaat er in Italië nog steeds geen sluitend wetgevend 
instrumentarium dat voor de toepassing van de richtlijn 
noodzakelijk is, ondanks het feit dat artikel 17 van de 
richtlijn bepaalt dat de Lid-Staten binnen een termijn 
van één jaar de nodige maatregelen moeten treffen om 
aan de richtlijn te voldoen. 
5.20. Op 10 mei 1976 werd door de centrale Italiaanse 
overheid een wet afgekondigd, maar eind 1984 was de 
procedure van de Commissie om de regionale wette­
lijke regelingen in overeenstemming met de richtlijn te 
verklaren nog niet afgerond. Zo beschikte Sicilië op dat 
ogenblik nog niet over een met de richtlijn in overeen­
stemming verklaarde regeling, terwijl Friaul-Venetië 
Giulia er geen had ten aanzien van titel II (compense­
rende vergoeding) en Calabrië juist alleen een regeling 
betreffende laatstgenoemde titel kende. Sinds respec­
tievelijk maart en december 1984 beschikken de regio's 
Molise en de Marken over een met de richtlijn in over­
eenstemming verklaarde regeling, zodat kan worden 
vastgesteld dat er zes jaar nodig waren om de betrok­
ken regelingen zodanig te wijzigen dat zij met het 
gemeenschapsrecht overeenstemden. 
5.21. Hoewel men in het algemeen met de toepassing 
van de regionale regeling begon zonder de homologa-
tiebesluiten van de Commissie af te wachten, verliep de 
uitwerking van het wetgevend instrumentarium zo 
moeizaam en traag dat sterk afbreuk is gedaan aan het 
effect van de richtlijn. 
5.22. In de praktijk hebben de rechthebbenden de 
vergoeding niet tijdig ontvangen en kan terugbetaling 
door de Gemeenschappen zelf pas zeer laat worden 
aangevraagd. Van eind 1977 tot medio 1984 heeft de 
Italiaanse regering op een totale toewijzing van 
436 000 Mio LIT een bedrag van ca. 300 000 Mio LIT 
ter beschikking van de regio's gesteld voor de compen­
serende vergoeding en de collectieve investeringen over 
de vijfjarenperiode 1978-1982. Volgens de door de 
regio's ingediende verantwoordingsstaten betreffende 
de besteding van de gelden heeft de Lid-Staat van het 
EOGFL-Oriëntatie terugbetaling aangevraagd en ont­
vangen (en wel 35 % van de uitgaven tot in 1980 en 
50% daarna); deze beliep per 31 december 1984 in 
totaal 62 600 Mio LIT (ofwel ca. 50 Mio ECU). 
5.23. Eind 1984 moesten dus voor een groot gedeelte 
van de ten laste van de nationale toewijzingen ad 
436 000 Mio LIT komende uitgaven nog verantwoor­
dingsstaten ter verkrijging van de EEG-terugbetaling 
54 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
worden ingediend. De op dat tijdstip nog door het 
EOGFL-Oriëntatie te betalen bedragen, die ten minste 
even hoog zijn als de reeds vergoede bedragen, worden 
in de balans niet vermeld. 
5.24. In juli 1984 heeft de Kamer geconstateerd dat in 
sommige provincies van Toscane de betaling van de 
vergoedingen over voornoemde vijfjarenperiode in 
1982 was afgehandeld, terwijl in andere provincies de 
betalingsverrichtingen nog in een eindstadium verkeer­
den. Daarentegen werd in de Marken de vergoeding 
over het eerste jaar (1978) begin 1981 betaald en zijn 
sindsdien de vergoedingen over de jaren 1979 en 1980 
betaald. Hieruit moge blijken hoe groot de achterstand 
is bij de uitbetaling van de steunbedragen aan de recht­
hebbenden en hoezeer het effect van de steunregeling 
daardoor wordt afgezwakt. 
Verdere opmerkingen over de doeltreffendheid 
van de maatregel 
5.25. Terwijl in Richtlijn 75/268 geen beperking aan 
de geldigheidsduur is gesteld, wordt in artikel 1 van de 
op 7 december 1976 (9) door de Commissie met de 
richtlijn verenigbaar verklaarde Italiaanse wet van 
10 mei 1976 bepaald, dat de compenserende vergoe­
ding slechts voor vijf jaar wordt verleend. De Kamer 
werd geen enkele verklaring gegeven over de motieven 
van deze beperking, die bijdraagt tot de afzwakking 
van het effect van de regeling en als vertragende factor 
bij het aanlopen van de actie kan worden aangemerkt. 
Deze vertragingen kunnen tot gevolg hebben dat de 
regeling met terugwerkende kracht wordt toegepast 
waardoor de doeltreffendheid ervan des te meer wordt 
aangetast. Voorts zal de verlenging van de geldigheids­
duur van nationale regelingen de vaststelling van 
nieuwe bepalingen vergen, hetgeen weer nieuwe vertra­
gingen kan veroorzaken. 
5.26. Zomin op landelijk niveau als in de drie door de 
Kamer bezochte regio's bestaat er enig voorschrift 
inzake controle op de naleving van de verplichting om 
gedurende vijf jaar een landbouwactiviteit te blijven 
uitoefenen (artikel 6 van de richtlijn). Voorts wordt 
deze verplichting slechts aangegaan bij de invulling 
van het eerste formulier voor de aanvrage om steun 
betreffende het eerste jaar waarover een vergoeding 
wordt betaald en geldt deze verplichting voor iemand 
die slechts over één jaar steun ontvangt dus voor 
dezelfde vijfjarenperiode als voor iemand die deze ver­
scheidene keren ontvangt. Deze situatie, die eveneens 
in Griekenland is waargenomen, komt de doeltreffend­
heid van de steun op het punt van de voortzetting van 
een landbouwactiviteit niet ten goede. 5.27. De allocaties die de regio Emilia Romagna voor 
uitkering van de compenserende vergoeding over de 
aan 1977 voorafgaande periode van de centrale over­
heid kreeg toegewezen, werden niet voor dit doel, maar 
voor de financiering van landbouwinfrastructuur 
gebruikt, hetgeen aantoont dat nationale en regionale 
overheid niet dezelfde doeleinden nastreven. 
Problemen betreffende de rechtmatigheid van 
de uitgaven 
5.28. Om te voorkomen dat jaarlijks betrekkelijk 
geringe bedragen worden toegekend, heeft de regio 
Emilia Romagna besloten dat de vergoeding tweejaar­
lijks wordt toegekend en dat, ten aanzien van de door 
dit verslag bestreken periode, het minimumbedrag 
ervan 26 ECU bedraagt. Daar in 1979-80 met de actie 
was begonnen, was in het begrotingsjaar 1984 de 
betaalbaarstelling van de derde premietranche betref­
fende de jaren 1983-84 in uitvoering. De vraag rijst of 
de gekozen oplossing wel rechtmatig is, nu door de 
richtlijn wordt bepaald dat de vergoeding jaarlijks 
dient te worden betaald en dat voor de betrokken 
periode het minimumbedrag 16 ECU per jaar is. 
5.29. Ter zake van de collectieve investeringen (arti­
kel 11 van de richtlijn) hebben de controles van de 
Kamer in dezelfde regio uitgewezen dat in bepaalde 
gebieden van het laagland van Ferrara bij de verdeling 
van de steungelden over de gemeenten en de toeken­
ning ervan aan de landbouwers werd uitgegaan van de 
uitgaven die door hen waren verricht, maar dat de 
betrokken uitgaven geenszins collectief van aard waren 
en dat er ook geen stukken voorhanden waren om het 
bestaan van de betrokken investering aan te tonen. De 
toegekende steungelden dekken 10% tot 30% van 
bepaalde door de aanvragers van de steun voor de uit­
voering van werken of voor leveringen gedane uitga­
ven. Het betreft hier uitgaven die niet behoren tot in de 
richtlijn bedoelde subsidiabele uitgaven. Deze uitgaven 
hadden niet ten laste van het Fonds mogen worden 
gebracht en er zou een besluit moeten worden genomen 
om de terzake verleende vergoedingen terug te vorde­
ren. 
Conclusie 
5.30. Om beter te waarborgen dat de steunmaatrege­
len hun doel bereiken zou de Commissie een beter 
inzicht moeten hebben in de tenuitvoerlegging van de 
richtlijn en daarbij meer haar invloed moeten laten gel­
den. Vorengenoemde bevindingen tonen aan dat de 
steun op een zodanige wijze wordt toegekend dat 
afbreuk wordt gedaan aan het stimulerend effect ervan 
op de houding van de steungerechtigden, zodat de 
steun aan doeltreffendheid heeft ingeboet. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 55 
DE ONTWIKKELING VAN DE 
RUNDVEEMESTERIJ IN IERLAND EN 
NOORD-IERLAND EN DE STIMULERING 
VAN DE ONTWIKKELING VAN DE 
LANDBOUW IN DE 
PROBLEEMGEBIEDEN VAN 
NOORD-IERLAND 
Verordening (EEG) nr. 1054/81 van de Raad 
van 21 april 1981 (10) 
5.31. Ter verbetering van de kwaliteit van de rundvee-
mesterij in Ierland en Noord-Ierland heeft de Raad bij 
Vérordening nr. 1054/81 een gemeenschappelijk actie 
met een looptijd van twee jaar ingevoerd, waarvan de 
totale kosten ten laste van het EOGFL-Orièntatie 
geraamd zijn op 27,5 Mio ECU. De gemeenschappelijke 
actie voorziet in een betere eerste of definitieve selectie 
van stieren om daardoor de vleesproduktie te verbete­
ren, een ruimere toepassing van kunstmatige insemina­
tie, meer kalkbemesting voor de verbetering van hooi­
en weiland, alsmede in het inkuilen van groenvoeder 
om daardoor de kwaliteit van het wintervoeder te ver­
hogen. 
5.32. Ten aanzien van dit pakket van maatregelen zij 
allereerst opgemerkt dat alleen de maatregelen betref­
fende een betere selectie van stieren uitsluitend op de 
produktie van mestrunderen zijn gericht. De in artikel 4 
van Verordening nr. 1054/81 opgenomen specificatie 
houdt echter in dat de voor de selectie bedoelde uitga­
ven minder dan 6 % van het totaal uitmaken. Dit aan­
deel is nadien overigens bij een in 1983 vastgestelde 
wijzigingsverordening (") gereduceerd tot iets meer 
dan 4 %. Verder zij opgemerkt dat de tot in 1984 opge­
geven uitgaven voor deze selectie wat Ierland en 
Noord-Ierland betreft, resp. 3,8 % en 3,4 % van de in 
totaal gedeclareerde uitgaven uitmaken. 
5.33. Wat de kunstmatige inseminatie betreft (50 % 
van de in de verordening uitgetrokken uitgaven) heeft 
de Commissie ernaar gestreefd, de uitgaven welke niet 
voor de vleesproduktie geschikte rassen betreffen, uit te 
sluiten van de subsidiabele uitgaven. In feite betreft 
een groot deel van de inseminaties (volgens de ten tijde 
van de controles in 1984 beschikbare gegevens 46% 
voor Ierland en 42 % voor Noord-Ierland) rassen die 
veeleer tot het melkvee behoren. 
5.34. Voor kalkbemesting en het inkuilen van groen­
voeder (resp. 36% en 10% van de in de verordening 
geraamde uitgaven) worden subsidies toegekend zon­
der dat wordt nagegaan of deze maatregelen de vlees­
produktie dan wel de melkproduktie bevorderen. 5.35. Concluderend zij derhalve opgemerkt dat een 
niet onaanzienlijk deel van de gefinancierde verrichtin­
gen waarschijnlijk vooral de fok van.vee in het alge­
meen stimuleert, in plaats van de vleesproduktie in het 
bijzonder. Bovendien is bij de tenuitvoerlegging van de 
actie op de landbouwbedrijven vertraging ontstaan, die 
ertoe heeft geleid, dat de toepassingsduur van het 
beoogde maatregelenpakket (behalve wat betreft de 
inkuiling van groenvoeder) bij de eerste wijzigingsver­
ordening van 1983 werd verlengd en dat in 1985 een 
tweede voorstel voor een wijzigingsverordening (12) 
werd vastgesteld ter verlenging van de geldigheidsduur 
van de maatregel tot betere selectie van vleesstieren. 
Verordening (EEG) nr. 1942/81 van de Raad 
van 30 juni 1981 (13) 
5.36. De Kamer heeft ook een onderzoek ingesteld 
naar de toepassing van Verordening nr. 1942/81 tot sti­
mulering van de landbouwontwikkeling in de pro­
bleemgebieden van Noord-Ierland. De beoogde ter­
mijn van de bij deze Verordening ingestelde gemeen­
schappelijke actie is 10 jaar en de totale bijdrage uit het 
Fonds is geraamd op 48 Mio ECU. De gesubsidieerde 
maatregelen betreffen de verbetering van landwegen 
voor bedrijfsverkeer, de grondverbetering en de oriën­
tatie van de landbouwproduktie; deze werkzaamheden 
worden uitgevoerd in het kader van een door het Ver­
enigd Koninkrijk opgesteld programma, dat de Com­
missie op 10 november 1981 (l4) heeft goedgekeurd. 
5.37. Het onderzoek naar de stand van uitvoering van 
de verschillende in de verordening bedoelde acties 
heeft uitgewezen dat er ten opzichte van de ramingen 
grote afwijkingen bestaan, waaruit blijkt dat de pro­
grammagegevens weinig betrouwbaar zijn. Wat ener­
zijds de verbetering van de landbouwwegen betreft 
werd het in het programma voor de periode van 10 jaar 
toegewezen bedrag van 19,5 Mio UKL in de eerste twee 
jaren van de periode volledig besteed. De lengte van de 
aangelegde of verbeterde wegen is evenwel ver achter 
gebleven bij de ramingen, daar immers van het streef­
getal van 2 580 km slechts 1 667 km werden gereali­
seerd. Anderzijds zijn voor de oriëntatie van de land­
bouwproduktie, die toch van wezenlijk belang is voor 
het welslagen van de maatregel, in de eerste twee jaren 
slechts circa 12 % van de uitgetrokken bedragen 
besteed. 
5.38. De uitgaven voor de grondverbetering behelzen 
voor een niet onaanzienlijk deel uitsluitend de kosten 
van levering en uitstrooiing van verschillende meststof­
fen, terwijl verder niets werd gedaan aan grondverbete­
ring, hoewel het programma duidelijk aangeeft dat 
deze verrichtingen slechts in het kader van grondverbe-
teringswerk subsidiabel zijn. Vorenstaande opmerking 
geldt voor 59 van de 300 door de Kamer in het graaf-
56 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
schap Down onderzochte dossiers alsmede voor 29 van 
de 82 in het graafschap Fermanagh onderzochte dos­
siers. Het betreft hier in feite uitgaven voor onder­
houdswerk waarin het programma (artikel 12, adden­
dum) niet voorziet. Deze kosten hadden niet door het 
Fonds mogen worden gefinancierd en er zou een 
besluit moeten worden genomen om de toegekende 
vergoeding terug te vorderen. 
Conclusie 
5.39. De bevindingen van de Kamer in Ierland en 
Noord-Ierland tonen aan dat de formulering van de in 
Verordening nr. 1054/81 bedoelde maatregelen te vaag 
is wat de te stellen prioriteiten betreft en dat bij de toe­
passing van Verordening nr. 1942/81 de uitvoering van 
de maatregelen aanzienlijk afwijkt van de in het pro­
gramma opgenomen ramingen. 
DE BESCHERMING VAN HET DAL VAN 
DE HÉRAULT TEGEN 
OVERSTROMINGEN 
5.40. Richtlijn 79/174/EEG van de Raad van 
6 februari 1979 (15) beoogt de landbouwsituatie in het 
stroomgebied van de beneden- en middenloop van de 
Hérault (Frankrijk) te verbeteren door waterbouwkun­
dige maatregelen tegen overstromingen. Daartoe is bij 
deze Richtlijn een gemeenschappelijke actie met een 
looptijd van zeven jaar ingesteld die door de bouw van 
een stuwdam en dijken de nodige voorwaarden moet 
scheppen voor omschakeling van de wijnbouw op de 
teelt van andere gewassen. 
5.41. In de Richtlijn wordt het totaal van de uitgaven 
voor deze actie op 23 Mio ECU en de bijdrage daarin 
van de Gemeenschap op 9 Mio ECU geraamd; laatst­
genoemd bedrag moet worden besteed in het kader van 
een programma dat alle maatregelen omvat om het dal 
van de Hérault tegen overstromingen te beschermen. 
5.42. Het programma werd in februari 1984, dus vijf 
jaar na vaststelling van de Richtlijn, door de Lid-Staat 
ingediend, en werd op 10 mei 1984 (16) door de Com­
missie goedgekeurd. De vertraging bij de indiening, die 
te wijten was aan moeilijkheden bij de uitwerking van 
het programma waardoor een technische bijstelling van 
het project nodig was, werkt vanzelfsprekend door in 
de uitvoering van het programma, dat ten tijde van de 
controle van de Kamer in oktober 1984 nog in een 
voorbereidende fase verkeerde. 
5.43. Voorts behelst het programma niet de bescher­
ming van het stroomgebied van zowel de beneden- als 
de middenloop, doch alleen van de benedenloop, dus 
ongeveer de helft van het in de Richtlijn bedoelde gebied, terwijl de rest aan het gevaar van overstromin­
gen blootgesteld blijft. De kosten van de werkzaamhe­
den per hectare bedragen ca. 10 000 ECU, dus twee a 
drie keer zoveel als de maximumbedragen die door het 
EOGFL-Oriëntatie voor andere structuurmaatregelen 
zijn aanvaard (17). 
5.44. Het gaat hier derhalve om een programma dat in 
het gunstigste geval pas na enkele jaren vertraging vol­
tooid zal zijn, dat slechts ongeveer de helft van het 
beoogde gebied bestrijkt en waarmee een bedrag per 
hectare is gemoeid dat nauwelijks in relatie staat tot de 
produktieverwachtingen. 
5.45. Uit bovenstaande constateringen blijkt dat bij 
de uitwerking van de programma's vertragingen ont­
staan en dat de Commissie scherper moet toezien op de 
tenuitvoerlegging van de in de vigerende reglemente­
ring beoogde acties. 
STIMULERING VAN DE 
LANDBOUWONTWIKKELING IN 
BEPAALDE GEBIEDEN VAN 
GRIEKENLAND 
5.46. Bij Verordening (EEG) nr. 1975/82 van de Raad 
van 19 juli 1982 werd een gemeenschappelijke actie 
met een looptijd van vijf jaar ingesteld tot stimulering 
van de landbouwontwikkeling in bepaalde probleem­
gebieden van Griekenland. De voor deze gemeen­
schappelijke actie geraamde communautaire bijdrage 
beloopt 198,6 Mio ECU. De maatregelen moeten wor­
den uitgevoerd in het kader van een programma dat de 
Lid-Staat op 21 maart 1983 ter kennis heeft gebracht 
van de Commissie, die het op 29 juli 1983 (18) heeft 
goedgekeurd. 
5.47. De aard van het programma heeft de betrokken 
departementen in feite de mogelijkheid gelaten, de pro­
jecten onafhankelijk van de in dat programma 
genoemde beleidslijn uit te voeren, hetgeen blijkt bij 
een vergelijking tussen de definitieve uitgaven over het 
jaar 1983 en die welke genoemd zijn in de voorschot­
aan vrage voor datzelfde jaar (zie tabel 5.2). Hoewel het 
totaal van de einduitgaven ten bedrage van 1 523 Mio 
DR (ofwel ca. 18,6 Mio ECU) ongeveer overeenkomt 
met het beoogde niveau, zijn de afwijkingen bij de ver­
schillende soorten werkzaamheden zeer groot. 
5.48. Het onderzoek van de werkzaamheden waar­
voor voorschot- en betalingsaanvragen zijn ingediend 
heeft verschillende anomalieën aan het licht gebracht: 
nu eens werden voorschotten aangevraagd voor werk­
zaamheden die niet zijn verricht en dan weer werden 
betalingen gevraagd voor werkzaamheden waarvoor 
geen voorschot was aangevraagd of die niet op het pro­
gramma stonden. Deze verschillen zijn te meer abnor­
maal omdat de voorschotaanvraag werd ingediend in 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 57 
Tabel 5.2 — In het kader van Verordening (EEG) nr. 1975/82 ten 
laste van het begrotingsjaar 1983 geraamde en verrichte uitgaven 
(Mio DR) 
Soort steunmaatregel 
Plattelandsinfrastructuur 
Irrigatie 
Grondverbetering 
Veehouderij 
Bosbouw Bij de aanvraag 
van het voorschot 
voor 1983 
geraamde 
uitgaven 
633,5 
40,0 
177,9 
62,8 
685,7 In 1984 ten laste 
van het 
begrotingsjaar 
1983 
gedeclareerde definitieve 
uitgaven 
493,1 
91,8 
119,3 
6,9 
811,5 
november 1983, toen de lokalisering en de werkelijke 
omvang van de te financieren operaties toch wel 
bekend moesten zijn. 
DE TOEPASSING VAN 
STRUCTUURMAATREGELEN IN DE 
SECTOR WIJNBOUW 
5.49. Om de sector wijnbouw ertoe te brengen de pro-
duktie van wijnen die niet zijn ingedeeld onder de 
zogenaamde „in bepaalde gebieden voortgebrachte 
kwaliteitswijnen" (v.q.p.r.d.) te beperken, heeft de 
Gemeenschap een pakket van structuurmaatregelen 
ingevoerd: 
(a) een bij Verordening (EEG) nr. 456/80 van de Raad 
van 18 februari 1980 (19) ingevoerde gemeenschap­
pelijke actie die ten doel heeft de met wijnstokken 
beplante oppervlakten die voor de wijnbouw min­
der geschikt zijn te verminderen en die bestaat in 
een stelsel van door de Lid-Staten toegekende pre­
mies in geval van tijdelijke stopzetting (tot en met 
het wijnoogstjaar 1986/87 van 1813 t/m 
3 022 ECU per hectare) of in geval van definitieve 
stopzetting (tot en met het oogstjaar 1994/95 
2 418 ECU per hectare), in dier voege dat van de 
subsidiabele uitgaven 40 % aan de Lid-Staten 
wordt terugbetaald; 
(b) een bij Verordening (EEG) nr. 457/80 van de Raad 
van 18 februari 1980 (20) ingestelde steunregeling 
houdende toekenning van een bedrijfsbeëindi-
gingspremie aan Franse en Italiaanse landbouwbe­
drijfshoofden van 55 tot en met 70 jaar, die hun 
inkomen voor een groot gedeelte uit de opbrengst 
van de wijnbouw betrekken; 
(c) een bij Verordening (EEG) nr. 458/80 van de Raad 
van 18 februari 1980 (21) ingestelde actie — met een 
beoogde termijn van zeven wijnoogstjaren vanaf 1 
september 1980 — die ten doel heeft de basisstruc­
tuur van de wijngaarden te verbeteren via collec­tieve maatregelen (22) tot herstructurering in de 
vorm van herbeplanting van wijngaarden en even­
tueel van nieuwe aanplant van wijnstokken, voor 
zover bedoelde projecten niet meer omvatten dan 
10 % van de herbeplante en nieuw beplante opper­
vlakte ; 
(d) bijzondere maatregelen, bedoeld in Richtlijn 78/ 
627/EEG (23) inzake het programma voor ver­
snelde herstructurering en omschakeling van de 
wijnbouw, dat tot in augustus 1985 van toepassing 
is in het gebied Languedoc-Roussillon en de 
departementen Ardèche, Bouches-du-Rhöne, Var 
en Vaucluse. Het programma van de richtlijn is 
overgenomen door Verordening nr. 458/80; 
(e) algemene maatregelen ter verbetering van de voor­
waarden inzake verwerking en afzet van de land-
bouwprodukten, ingesteld bij Verordening 
nr. 355/77, die voorziet in toekenning van subsi­
dies aan individuele projecten in de sector wijn­
bouw op basis van door de Lid-Staten ingediende 
specifieke programma's. 
5.50. De Kamer heeft ter plaatse een onderzoek inge­
steld naar de resultaten van het geheel dezer regelen in 
de betrokken regio's van de BR Duitsland, Frankrijk en 
Italië. 
De situatie in Frankrijk 
5.51. Verordening nr. 556/80, die voorziet in tijdelijke 
of definitieve stopzetting van de wijnbouw, heeft per 
ultimo 1984 tot een afslanking van het wijnbouwareaal 
met 42 000 hectare geleid. 
5.52. De stimulering tot bedrijfsbeëindiging (Verorde­
ning nr. 457/80) heeft daarentegen geen enkele aan­
vraag tot vergoeding bij het EOGFL opgeleverd, hoe­
wel het Centre National d'Aménagement des Structures 
des Exploitations Agricoles (C.N.A.S.E.A.) uit hoofde 
van deze maatregel tot de vrijmaking van grond 
858 872 FF heeft uitgekeerd. Dit resultaat, dat praktisch 
nihil was, is met name toe te schrijven aan het streven 
van de bedrijfshoofden om het als een vermogensrecht 
te waarderen herbeplantingsrecht (24) te behouden. 
5.53. De toepassing van de omschakelingsmaatrege-
len, waarin Verordening nr. 458/80 voorziet, was doel­
treffend en beantwoordde aan de verwachtingen, 
vooral omdat het betrokken land vooraf een zeer 
betrouwbaar systeem had opgezet, dat onder meer een 
wijnbouwkadaster en een door het Directoraat-generaal 
der Belastingen beheerd stelsel van plantrecht omvat. 
Deze verordening heeft echter de mogelijkheid 
geopend tot nieuwe aanplant (zie paragraaf 5.49). Zij 
druist derhalve in tegen de doelstelling van de oude 
Verordening (EEG) nr. 1162/76 van de Raad van 
58 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
17 mei 1976 (25), waarbij een totale bevriezing van het 
beplante areaal in de Gemeenschap werd beoogd. 
Daarom is het economisch effect van de verordening in 
Frankrijk, waar dit besluit tot bevriezing strikt was toe­
gepast, afgezwakt. 
5.54. Ten aanzien van de door Richtlijn 78/627/EEG 
bestreken regio's, kan worden gezegd dat Languedoc-
Roussillon wegens de traagheid van de bestuurlijke 
procedures, met name bij de opstelling van de plannen 
tot inrichting van de waterhuishouding alsmede wegens 
de technische onmogelijkheid gelijktijdig rooiwerk-
zaamheden en werkzaamheden tot inrichting van de 
waterhuishouding uit te voeren, niet volledig profijt 
heeft kunnen trekken van de steun in het kader van 
deze richtlijn, waarvan de geldigheidsduur inmiddels is 
verstreken. Slechts op in totaal 1 000 van de beoogde 
22 000 hectare van deze regio, die de belangrijkste 
steungerechtigde was, is het gedeelte van de regeling 
betreffende de inrichting van de waterhuishouding toe­
gepast. Voor de uitvoering van deze werkzaamheden is 
het namelijk noodzakelijk dat de vrijgekomen percelen 
voldoende omvang hebben en in een zelfde gebied zijn 
gelegen. 
5.55. In het kader van de algemene maatregelen van 
Verordening nr. 355/77 ten behoeve van individuele 
projecten werd het volgende geconstateerd: 
(a) bij 12 in Frankrijk gecontroleerde projecten: wan­
neer deze nauw verband hielden met het eigenlijke 
wijnbouwstadium (zoals de negen door de Kamer 
bezochte coöperatieve wijnkelders) en de steun 
strekte tot geleidelijke aanpassing van de techni­
sche installaties aan de produktie van kwaliteits­
wijn, vormden de projecten een aanvulling op de 
in EG-verband nagestreefde herstructurering. Wan­
neer daarentegen handelsondernemingen met een 
hoge graad van ontwikkeling worden gefinancierd 
(zoals dat met drie handelsondernemingen het 
geval was die respectievelijk premies ad 
860 877 FF, 1 203 393 FF en 6 095 296 FF hebben 
ontvangen), is het aanvullend effect praktisch 
nihil; 
(b) ter zake van een aantal in de Languedoc-Roussil-
lon onderzochte projecten, werd de ten tijde van 
het goedkeuringsbesluit toegezegde nationale sub­
sidie verminderd van 15 tot 11 %, hetgeen in strijd 
is met de verplichtingen die zijn aangegaan inzake 
het financieringsplan dat definitief als component 
van de beschikking van de Commissie is goedge­
keurd. 
De situatie in Italië 
5.56. In hoeveel gevallen overeenkomstig Verorde­
ning nr. 456/80 premies voor bedrijfsstopzetting zijn 
toegekend, kan niet worden vastgesteld wegens de ver­
traagde uitbetaling van de rooipremies door de natio­
nale autoriteiten: deze uitbetaling is namelijk een voor­
waarde voor de toekenning van subsidie door de Gemeenschap (26). Verordening nr. 457/80 werd in Ita­
lië niet toegepast aangezien dit pas mogelijk is, indien 
vooraf de in Verordening nr. 456/80 bedoelde premie 
voor definitieve bedrijfsstopzetting is ontvangen. 
5.57. Met betrekking tot de omschakelingsmaatrege-
len van Verordening nr. 458/80 dienen drie opmerkin­
gen te worden gemaakt: 
(a) het collectieve aspect blijft vaak beperkt tot de 
indiening van een project door een enkele aanvra­
ger (in het algemeen een coöperatieve wijnkelder), 
die een groepering vormt van over een vrij uitge­
strekt grondgebied verspreide wijnbouwers. Het is 
twijfelachtig of een dergelijke vorm van collectieve 
actie waarop geen ruilverkaveling of landinrichting 
volgt, resulteert in een werkelijke verbetering van 
de basisstructuur van de betrokken wijngaarden. 
Deze verordening strekt niet zozeer tot de financie­
ring van herbeplanting met andere wijnstokrassen, 
als wel tot een herstructurering en zo nodig een 
herindeling van het met wijnstokken beplante 
areaal; 
(b) bovendien voorzien de op regionaal niveau goed­
gekeurde herstructureringsprojecten ook in vervan­
ging van wijnstokken die op afsterven staan door 
jongere en meer produktieve wijnstokken van 
gewone kwaliteit. Dergelijke projecten hebben een 
toeneming van de produktie van wijndruiven tot 
gevolg, hetgeen in strijd is met de communautaire 
doelstelling om het overschot aan tafelwijn te ver­
minderen; 
(c) de communautaire verordeningen tot bevriezing 
van het wijnbouwareaal en vaststelling van de 
voorwaarden waaronder herbeplanting kan plaats­
vinden, worden echter niet uniform toegepast. De 
twee bezochte gebieden (Emilia-Romagna en Tos­
cane) hebben onderling sterk afwijkende gedrags­
lijnen gevolgd met betrekking tot het ontstaansfeit 
en het bewijs van het herbeplantingsrecht (24). Zo 
werden in Emilia-Romagna alleen de wijnbouwers 
die nog niet tot rooiing waren overgegaan tot deel­
neming aan de herstructureringsprojecten toegela­
ten: daardoor ontstaat het herbeplantingsrecht op 
het ogenblik dat het project in uitvoering wordt 
genomen en kan de naleving van de bij de commu­
nautaire regelgeving gestelde voorwaarden makke­
lijk door de bevoegde autoriteiten worden gecon­
troleerd. In Toscane daarentegen werden tot deel­
neming aan collectieve herstructureringsacties 
wijnbouwers toegelaten die verklaarden dat zij 
vóór de indiening van de projecten tot rooiing 
waren overgegaan. Het herbeplantingsrecht vindt 
hier alleen zijn grond in een eigen verklaring van 
de betrokkenen dat zij na 27 mei 1976 wijngaarden 
hebben gerooid over een oppervlakte die gelijk is 
aan de oppervlakte die zal worden herbeplant. Der­
gelijke rooiverrichtingen kunnen niet „als door de 
Lid-Staat naar behoren aangemeld" worden aange­
merkt, hetgeen in dit geval ertoe zou moeten leiden 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 59 
dat de Commissie weigert steunbedragen uit te 
keren. 
5.58. Over de in het kader van Verordening nr. 355/77 
gefinancierde individuele projecten die door de Kamer 
werden bezocht, valt het volgende op te merken: 
(a) in een bezochte coöperatie lijkt de in het specifieke 
nationale programma genoemde doelstelling om 
individuele door gemeenschappelijke wijnberei-
ding te vervangen moeilijk haalbaar, omdat de 
leden van de coperatie er de voorkeur aan geven 
alleen de voor de bereiding van tafelwijn bestemde 
druiven aan de coöperatie af te leveren en de beste 
druiven achter te houden voor hun eigen produktie 
van kwaliteitswijn; 
(b) voorts is het niet altijd zeker dat het oogmerk om 
kwaliteitswijn in plaats van tafelwijn te produceren 
commercieel gezien succesvol is in gebieden die 
van oudsher grote hoeveelheden tafelwijn produce­
ren en zelfs exporteren, met name doordat de kwa­
liteitswijn vaak slechts kan worden verkocht tegen 
een prijs die dicht bij die van tafelwijn ligt. In het 
algemeen geldt trouwens dat de prijsverschillen de 
producenten niet in staat stellen de inkomstender­
ving ten gevolge van vermindering van de in totaal 
geproduceerde hoeveelheden te compenseren met 
een toereikende stijging van de winstmarge per 
eenheid produkt; 
(c) een grote Italiaanse distilleerderij, die aan een 
controle ter plaatse werd onderworpen, heeft van 
1970 tot en met 1983 herhaalde malen bijdragen uit 
het EOGFL ontvangen voor in totaal 
3 005 153 829 LIT, om de aanschaffing en uitbrei­
ding van installaties voor de produktie van alcohol 
en geconcentreerd druivemost te vergemakkelijken. 
Gezien het vooruitzicht dat een verlaging van het 
niveau van de steunverlening wegens de huidige 
ernstige overschotsituatie noodzakelijk zou kunnen 
zijn, lijkt het dubieus of dit soort subsidies nog wel 
te rechtvaardigen is. 
De situatie in de BR Duitsland 
5.59. De Duitse projecten die ingevolge Verordening 
nr. 458/80, de enige die op dit land van toepassing is, 
worden gefinancierd, betreffen herbeplanting van 
wijngaarden in het kader van een ruilverkaveling waar­
toe reeds lang vóór de vaststelling van de verordening 
was besloten en die ingevolge een reeds van kracht 
zijnde nationale wettelijke regeling werd gefinancierd. 
De EOGFL-projecten voegen dus niets nieuws toe aan 
de bestaande situatie en houden niet meer in dan een 
gedeeltelijke terugbetaling aan de Lid-Staat van uitga­
ven die voortvloeien uit de toepassing van een natio­
nale wettelijke regeling die al vóór de communautaire 
actie en los daarvan bestond. 5.60. Bij de controle van individuele projecten in het 
kader van Verordening nr. 355/77 werd opgemerkt dat 
een van de doelstellingen van het wijnbouwprogramma 
van de deelstaat Rheinland-Pfalz is dat de coöperaties 
een opslagcapaciteit opzetten die volstaat voor de pro­
duktie van twee wijnoogstjaren. Deze opslagruimte zou 
de coöperaties in staat moeten stellen zelf voor een 
marktregulering te zorgen zonder een beroep op inter­
ventie te doen. Het is echter niet zeker of dit doel in 
alle gevallen bereikt kan worden: een van de bezochte 
coöperaties die reeds over de voornoemde opslagcapa­
citeit beschikt, heeft desondanks wijn gedistilleerd 
omdat de bij distillatie betaalde prijs voldoende lonend 
was. 
Conclusies 
5.61. Uit het onderstaande cijfermateriaal blijkt dat 
de belangrijkste doelstelling, namelijk bevordering van 
de produktie van kwaliteitswijn en vermindering van 
de hoeveelheid tafelwijn, verre van bereikt is. 
(a) Voor de vermindering van de met wijnstokken 
beplante oppervlakten (Verordening nr. 456/80) 
was ten laste van het EOGFL op 31 december 1984 
een bedrag van 134,3 Mio ECU geraamd. Tot op 
die datum waren uit dien hoofde aan de Lid-Staten 
echter slechts 61 Mio ECU vergoed. 
(b) Uit hoofde van de steunregeling bij bedrijfsbeëin­
diging (Verordening nr. 457/80) was per 31 decem­
ber 1984 door de Gemeenschap nog geen enkele 
uitgave gedaan, terwijl daarvoor ten laste van het 
EOGFL een bedrag van 11,1 Mio ECU was 
geraamd. 
(c) Het totaal van de geraamde kosten per 31 decem­
ber 1984 voor de uitvoering van Verordening 
nr. 458/80 houdende herstructurering van wijn­
gaarden, beliep 188,9 Mio ECU. Op die datum 
beliepen de communautaire uitgaven — qua aan­
gegane betalingsverplichtingen — 60 Mio ECU 
(Frankrijk: 52 Mio ECU, Italië: 5,4 Mio ECU en 
BR Duitsland: 2,6 Mio ECU) en — qua betalingen 
— 4 Mio ECU (Frankrijk: 3 Mio ECU, Italië: 
0,4 Mio ECU en BR Duitsland: 0,6 Mio ECU). 
(d) De kosten voor de uitvoering van de richtlijn 
betreffende bepaalde mediterrane gebieden van 
Frankrijk (Richtlijn 78/627/EEG) waren geraamd 
op 105 Mio ECU. Per 31 december 1984 beliepen 
de uit dien hoofde gedane uitgaven echter slechts 
37,4 Mio ECU. 
5.62. De afslanking van het totale wijnbouwareaal, de 
keuze van betere percelen en betere wijnstokrassen die­
nen uit te monden in een produktie met een grotere 
toegevoegde waarde, die bij een kleiner volume de pro­
ducent uiteindelijk een hoger inkomen per hectare 
oplevert. In Frankrijk, alsook in Italië is echter geble-
60 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
ken dat de „v.q.p.r.d."-wijnen die minder bekendheid 
genieten verkocht werden tegen prijzen die nauwelijks 
hoger zijn dan die van tafelwijnen. Het valt makkelijk 
te becijferen dat het onder deze omstandigheden voor 
een wijnbouwer economisch voordeliger is tafelwijn te 
produceren, waarvan het kwantum niet aan een limiet 
is gebonden, terwijl dat wel geldt voor wijnen met een 
oorsprongsbenaming. Op de keper beschouwd heeft de 
wijnbouwer er zelfs belang bij, alleen te mikken op 
inkomsten uit distillatie, die volgens de betrokkenen 
tamelijk lonend is. 
5.63. Het lijkt gewenst dat de acties van het EOGFL-
Orièntatie en het EOGFL-Garantie beter op elkaar 
worden afgestemd. De algemene oriëntatie van de pro-
duktie hangt niet alleen af van de restrictieve maatrege­
len die in het kader van een regeling voor de oriëntatie 
van de landbouwstructuur worden opgelegd. Het rich­
tinggevend effect van de prijzen is op dit gebied een 
voorwaarde voor het welslagen van de stimulans die 
uitgaat van de structuurregeling. 5.64. Wanneer de Commissie prioriteiten stelt bij 
besluiten inzake jaartranches voor individuele projec­
ten van het EOGFL-Oriëntatie, zou zij erop moeten 
toezien dat de projecten ook werkelijk goed aansluiten 
bij het wijnbouwbeleid tot vermindering van de over­
schotten en daarmee tot verlaging van de kosten van de 
ten laste van het EOGFL-Garantie komende steunver­
lening. 
5.65. Wat de controleerbaarheid betreft kan de Kamer 
slechts andermaal (27) constateren dat het zeer moeilijk, 
zo niet onmogelijk is, het bestaan van de herbeplan-
tingsrechten te verifiëren bij gebreke van stukken die in 
concreto de oppervlakte en de aard van de wijnstokras­
sen, alsmede de veranderingen in de voorbije jaren 
vastleggen. Vorenstaande opmerkingen, voorzover de 
andere landen dan Frankrijk betreffende, brengen te 
dezen de argumenten bij die de Commissie destijds in 
haar antwoord op voornoemd verslag ontoereikend 
achtte. 
0) 
(2) 
(3) 
(4) 
(5) 
(6) 
(7) 
(8) 
(9) 
(10) 
(") PB 30 van 20. 4. 1962, blz. 991. 
PB 34 van 27. 2. 1964, blz. 586. 
PB L 117 van 12.5. 1979, blz. 4. 
PB L 367 van 31. 12. 1980, blz. 87. 
PBL51 van 23. 2. 1977, blz. 1. 
PB C 348 van 31. 12. 1984, blz. 53. 
PB L 128 van 19.5. 1975, blz. 1. 
PB C 358 van 31. 12. 1980, blz. 1. 
PB L 364 van 31. 12. 1976, blz. 62. 
PB L 111 van 23. 4. 1981, blz. 1. 
Verordening (EEG) nr. 2967/83 van de Raad van 19. 10. 
1983, PB L 293 van 25. 10. 1983, blz. 3. 
O2) Verordening (EEG) nr. 1980/85 van de Raad van 16.7. 
1985, PB L 186 van 19. 7. 1985, blz. 6. 
C3) PB L 197 van 20. 7. 1981, blz. 17. 
(14) PB L 338 van 25. 11. 1981, blz. 32. 
(15) PB L 38 van 14. 2. 1979, blz. 18. 
(16) PB L 139 van 25. 5. 1984, blz. 40. 
(17) 3 000 ECU/ha in Richtlijn 79/173/EEG van de Raad van 
6. 2. 1979 betreffende collectieve irrigatiewerkzaamheden 
op Corsica, PB L 38 van 14. 2. 1979, blz. 15; 1 500-4 800 
ECU/ha in Verordening (EEG) nr. 1975/82 van 
19. 7. 1982 betreffende de stimulering van de landbouw­
ontwikkeling in bepaalde gebieden van Griekenland, 
PB L 214 van 22. 7. 1982, blz. 1. 
(18) PB L 222 van 13. 8. 1983, blz. 43. 
(19) PB L 57 van 29. 2. 1980, blz. 16. 
(20) PB L 57 van 29. 2. 1980, blz. 23. 
(21) PB L 57 van 29. 2. 1980, blz. 27. 
(22) Onder een collectieve actie verstaat men de maatregelen 
die door landbouwers worden uitgevoerd in het kader van (23) 
(24) 
(25) 
(26) 
(27) een tussen deze landbouwers gesloten verplichte overeen­
komst. Dit element dient, zoals in de considerans van de 
verordening is aangegeven, de doeltreffendheid van de 
herstructureringen te garanderen. 
PB L 206 van 29. 7. 1978, blz. 1. 
Onder herbeplanting van wijngaarden in de zin van Ver­
ordening nr. 458/80 wordt verstaan het uitoefenen van 
het „herbeplantingsrecht" volgens de in Verordening 
(EEG) nr. 337/79 van de Raad van 5. 2. 1979 (bijlage IV 
bis) (PB L 54 van 5. 3. 1979, blz. 1) gegeven omschrijving 
van dit recht, namelijk „het recht om ... gedurende acht 
wijnoogstjaren volgende op het wijnoogstjaar waarin de 
naar behoren aangemelde rooiing heeft plaatsgevonden, 
op een gelijkwaardige oppervlakte, uitgedrukt in uitslui­
tend met wijnstokken beplante cultuurgrond, als de 
gerooide oppervlakte wijnstokken aan te planten". Het 
gemeenschapsrecht voorziet echter in een uitzondering 
betreffende de producenten uit de Lid-Staten waarvan de 
nationale wetgeving per 26. 5. 1976 nog geen herbeplan­
tingsrecht kende. Aan deze producenten kon bij wijze van 
overgangsmaatregel worden toegestaan om vóór 27. 5. 
1984 tot herbeplanting over te gaan indien zij sedert 27. 5. 
1976 rooiingen hadden verricht die door de betrokken 
Lid-Staat deugdelijk werden aangetoond en bevestigd 
(artikel 30 bis van Verordening nr. 337/79). 
PB L 135 van 24. 5. 1976, blz. 32. 
Zie het verslag van de Kamer over het begrotingsjaar 
1982, paragraaf 5.37, PB C 357 van 31.12. 1983, blz. 57. 
Zie het verslag van de Kamer over het begrotingsjaar 
1982, paragraaf 5.32, PB C 357 van 31. 12. 1983, blz. 57. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 61 
HOOFDSTUK 6 
Gemeenschappelijk visserijbeleid 
6.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens 
Opmerkingen over de bestedingsgraad van de beschikbare kredie­
ten 
Opmerkingen betreffende de uitgaven voor biologische onderzoe­
kingen en voor visserij-overeenkomsten met een aantal ontwikke­
lingslanden 
Biologische onderzoekingen 
Betalingen in het kader van de visserij-overeenkomsten met een 
aantal ontwikkelingslanden 6.1 
6.2 
6.3 
6.6 
6.6 6.5 
6.13 
6.9 
6.10 — 6.13 
INLEIDING 
6.1. De gemeenschapsregeling betreffende het 
gemeenschappelijk visserijbeleid staat vermeld in de 
inleiding van hoofdstuk 6 van het jaarverslag van de 
Kamer over het begrotingsjaar 1983 ('). 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
6.2. De kredieten zijn opgenomen onder Titel 4 van 
de begroting. De situatie der vastleggingen en betalin­
gen van het begrotingsjaar is samengevat in tabel 6.1. 
en het beloop van de in 1984 beschikbare kredieten 
staat aangegeven in tabel 6.2. 
OPMERKINGEN OVER DE 
BESTEDINGSGRAAD VAN DE 
BESCHIKBARE KREDIETEN 
6.3. De gezamenlijke vastleggingen uit hoofde van 
Titel 4 beliepen in 1984 96,1 Mio ECU, ofwel 62 % van 
de toewijzingen. De overeenkomstige cijfers voor 1983 
waren respectievelijk 87,8 Mio ECU en 83 %. 6.5. Het geringe gebruik van de begrotingsgelden in 
1984 valt voornamelijk als volgt te verklaren: onder het 
door de gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1 met 
4,5 Mio ECU aangevulde hoofdstuk 45, was voor vast­
leggingen en betalingen een bedrag van 30,5 Mio ECU 
aan gesplitste kredieten opgenomen, bestemd voor 
twee nieuwe acties van structurele aard waartoe de 
Raad in oktober 1983 had besloten. De uitvoering van 
deze acties berust voornamelijk bij de Lid-Staten, ter­
wijl de kosten ervan gedeeltelijk door de Gemeenschap 
worden terugbetaald. Het duurt altijd enige tijd voordat 
dit soort acties van de grond komt en de Commissie 
heeft in 1984 dan ook geen enkele aanvraag tot terug­
betaling ontvangen. Ondanks het feit dat het gesplitste 
kredieten betreft, had de Commissie, gezien de behoef­
ten van het EOGFL-Garantie, deze gelden door middel 
van overschrijvingen moeten gebruiken zoals zij 
gedaan heeft met een gedeelte van de niet-gesplitste 
kredieten van de artikelen 400 en 401 (overschrijving 
van 25 Mio ECU). Zij had deze overschrijving zelfs 
nog kunnen aanvullen met de gelden die aan het eind 
van het jaar nog beschikbaar waren. 
OPMERKINGEN BETREFFENDE DE 
UITGAVEN VOOR BIOLOGISCHE 
ONDERZOEKINGEN EN VOOR 
VISSERIJ-OVEREENKOMSTEN MET EEN 
AANTAL ONTWIKKELINGSLANDEN 
6.4. Het totaal van de betalingen in 1984 beliep 57,1 
Mio ECU ofwel 57 % van de toewijzingen. De overeen­
komstige cijfers voor 1983 waren respectievelijk 54,8 
Mio ECU en 72 %. Biologische onderzoekingen 
6.6. De onder artikel 412 van de begroting voor 1984 
opgenomen kredieten voor biologische onderzoekingen 
62 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Tabel 6.1 — Visserij (titel 4): De in 1984 beschikbare kredieten en hun besteding 
(Mio ECU) 
Begrotingshoofdstuk 
Hoofdstuk 40: 
Gemeenschappelijke marktordening 
voor visserijprodukten 
Hoofdstuk 41: 
Specifieke acties 
Hoofdstuk 42: 
Overeenkomsten met derde landen 
inzake visserijrechten 
Hoofdstuk 43: 
Sociale maatregelen 
Hoofdstuk 45: 
Aanpassing en heroriëntatie van de 
capaciteit 
Hoofdstuk 46: 
Structuurverbetering, 
gemeenschappelijke acties 
Totaal Vastleggingen 
In 1984 beschikbare 
kredieten voor 
vastleggingen (') In 1984 aangegane 
verplichtingen 
17,9 15,6 
4,4 3,0 
13,0 13,0 
0,3 0,3 
30,5 — 
88,0 64,2 
154,1 96,1 Betalingen 
In 1984 beschikbare 
kredieten voor 
betalingen (2) In 1984 verrichte 
betalingen 
17,9 15,6 
3,7 2,8 
15,4 9,2 
0,3 0,1 
30,3 — 
32,3 29,4 
99,9 57,1 
(') Inclusief de overschrijvingen, vrijgekomen gelden, aanpassingen en uit 1983 overgebleven kredieten. 
(2) Inclusief de overschrijvingen en overdrachten uit 1983. 
Tabel 6.2 — Beloop van de in 1984 beschikbare kredieten 
(Mio ECU) 
Aard van de kredieten 
Oorspronkelijke begroting 
Aanvullende begroting 
Overgebleven kredieten 
Overdrachten uit 1983 
Overschrijvingen 
Totaal Kredieten voor 
vastleggingen 
148,1 
11,0 
20,0 
-25,0 
154,1 Kredieten voor 
betalingen 
101,4 
11,0 
12,5 
-25,0 
99,9 
ten bedrage van 640 000 ECU dienen ertoe om de 
Commissie in staat te stellen om door middel van 
gespecialiseerd onderzoek, onder contract uitgevoerd 
door externe instanties of deskundigen, de wetenschap­
pelijke gegevens te verzamelen die nodig zijn voor de 
tenuitvoerlegging van het beleid inzake de instandhou­
ding en het beheer van de visbestanden. 
•6.7. Tot eind 1984 werden de contracten voor biologi­
sche onderzoekingen voornamelijk gesloten op de 
grondslag van voorstellen van onderzoekinstituten in 
de Lid-Staten. Deze onderzoekingen zouden moeten voorzien in behoeften die vooraf duidelijk en nauw­
keurig door de Commissie zijn omschreven, doch dit is 
tot genoemd begrotingsjaar niet het geval geweest. 
6.8. Afgezien van het feit dat de diensten van de 
Commissie de aanvragers van een communautaire 
financiering voor de uitvoering van een onderzoek 
eventueel rechtstreeks kennen, bestaan er momenteel 
geen objectieve criteria waaraan de kwaliteiten en 
capaciteiten van de gegadigden voor een onderzoeks­
contract kunnen worden getoetst. De Kamer is dan ook 
van mening dat de Commissie een passend systeem 
voor de toetsing van de kwaliteiten van de contractan­
ten zou moeten invoeren. Ten einde te garanderen dat 
de onderzoekingen, waarmee aanzienlijke technische 
en financiële middelen zijn gemoeid, tegen de laagste 
prijs worden uitgevoerd, zou er voorts een inschrij­
vingsprocedure in de zin van artikel 51, lid 2, van het 
financieel reglement moeten worden overwogen en 
zouden de redenen waarom van deze procedure even­
tueel wordt afgezien, voor elk geval afzonderlijk moe­
ten worden gemotiveerd. 
Publikatie van de conclusies van het onderzoek 
6.9. Onderzoek, dat wordt gefinancierd met de kredie­
ten van artikel 412, voorziet per definitie in een com­
munautair belang. Het verbetert immers de weten-
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 63 
schappelijke kennis van de aanwezige communautaire 
visbestanden. Het zou dus wenselijk zijn dat dit onder­
zoek niet alleen voor de interne behoeften van de 
diensten van de Commissie wordt gebruikt, doch dat 
de voornaamste conclusies ervan op communautair 
niveau worden gepubliceerd. 
Betalingen in het kader van de 
visserij-overeenkomsten met een aantal 
on twikkelingslanden 
6.10. De overeenkomsten tussen de Gemeenschap en 
een aantal ontwikkelingslanden (Senegal, Guinee, Gui-
nee-Bissau, Equatoriaal-Guinee, de Seychellen en Sao 
Tomé en Principe) bepalen dat er als tegenprestatie 
voor de aan de vaartuigen van de Gemeenschap ver­
leende visserijrechten compensaties moeten worden 
betaald. 
6.11. Deze visserij-overeenkomsten bepalen dat de 
door de Gemeenschap betaalde financiële compensatie 
moet worden aangewend voor ontwikkelingsprojecten, 
voornamelijk in de visserijsector. Het protocol bij de 
overeenkomst met Guinee-Bissau bepaalt voorts dat deze staat de Gemeenschap gegevens dient te verstrek­
ken over het programma voor het gebruik van de com­
pensatie. 
6.12. De Commissie beschikt niet over gegevens 
inzake de bestemming die de begunstigde ontwikke­
lingslanden aan de uit hoofde van de financiële com­
pensatie ontvangen bedragen geven, zelfs niet in het 
geval van Guinee-Bissau. Zij is dus niet in staat na te 
gaan of de betaalde bedragen conform de inhoud van 
de overeenkomsten worden aangewend. 
6.13. De betalingen van de financiële compensatie 
die in het kader van de overeenkomst inzake de interim 
verlenging met twee maanden van het op 15 november 
1983 ten einde gelopen financieel protocol verschul­
digd waren aan Senegal, zijn op 19 januari 1984 
geboekt; de desbetreffende betalingsopdrachten wer­
den op 13 januari 1984 gegeven. De Raad heeft eerst op 
31 januari 1984 een besluit genomen, waarbij de over­
eenkomst werd goedgekeurd en aan de voorzitter toe­
stemming werd verleend de personen aan te wijzen die 
bevoegd zijn om de overeenkomst te ondertekenen ten 
einde daardoor de Gemeenschap te binden. Ook al 
waren de betalingen voorzien van het visum van de 
financieel controleur, zij hadden destijds niet mogen 
worden verricht voordat de overeenkomst officieel was 
ondertekend. 
(') PB C 348 van 31. 12. 1984, blz. 61. 
64 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
HOOFDSTUK 7 
Interventie-uitgaven op regionaal gebied 
7.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens 
Opmerkingen over de uitvoering van de begroting van het EFRO 
Het aanvullend karakter van de bijstand van het EFRO 
De in de waterbouwkundige sector op Sicilië gefinancierde investe­
ringen 
De industriële projecten 
Samenvatting van de opmerkingen over de toepassing van Verorde­
ning nr. 724/75 7.1 
7.4 
7.7 
7.10 
7.16 
7.24 — 7.3 
— 7.6 
— 7.9 
— 7.15 
— 7.23 
— 7.32 
7.33 — 7.36 
INLEIDING 
7.1. Het Europees Fonds voor Regionale Ontwikke­
ling (EFRO) heeft ten doel, in de Gemeenschap de 
belangrijkste onevenwichtige situaties op regionaal 
gebied, met name als gevolg van een overwicht van de 
agrarische sector, industriële veranderingen en structu­
rele tekorten aan werkgelegenheid, te corrigeren. 
7.2. Het Fonds werd in 1984 beheerd volgens 
dezelfde voorschriften als in het verleden (]), aangezien 
de in 1984 vastgestelde nieuwe verordening inzake het 
EFRO (2) pas op 1 januari 1985 in werking trad. 
7.3. Op grond van de bepalingen die in 1984 van toe­
passing waren, heeft het Fonds de volgende functie: 
(a) communautaire acties ter ondersteuning van de 
door de Lid-Staten getroffen maatregelen van 
regionaal beleid, de zogenoemde „quotumgebon-
den" acties. De financiering van deze acties komt 
op 95 % van de middelen van het Fonds en wordt 
over de landen verdeeld. Deze acties bestaan 
hoofdzakelijk in de toekenning van een financie­
ring voor investeringen in de industriële, ambachte­
lijke of dienstverlenende sector of voor investerin­
gen in de infrastructuur. 
(b) het restant van 5 % wordt gebruikt voor specifieke 
communautaire acties voor regionale ontwikkeling, 
de zogenoemde „quotumvrije" acties, die gestalte 
krijgen in de financiering van bepaalde speciale 
programma's. SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
7.4. Het gebruik van de kredieten van Titel V van de 
begroting „Regionaal beleid" is weergegeven in tabel 
7.1. 
7.5. De vastleggings- en betalingskredieten voor de 
„quotumgebonden" acties (hoofdstuk 50) werden in 
1984 respectievelijk voor 99,8% en 97,4% gebruikt. 
Aan de toegekende bijstand die wordt verdeeld tussen 
de industrie (14,1 %), de infrastructuur (84,9%) en stu­
dies (1 %), liggen 974 besluiten betreffende 4 394 pro­
jecten ten grondslag. Aldus zijn er sinds 1975 meer dan 
4 700 besluiten genomen, waarvan 3 000 nog moeten 
worden afgewikkeld, ofwel bijna 500 meer dan in 
1983. Het gemiddelde steunbedrag per project 
bedraagt 529 000 ECU, hetgeen het laagste cijfer is dat 
de afgelopen jaren werd genoteerd. De verdeling van 
de vastleggingen en betalingen per Lid-Staat staat aan­
gegeven in bijlage III, § 13 van dit verslag. Het bedrag 
aan betalingsverplichtingen dat nog moest worden 
afgewikkeld beliep per 31 december 1984 4 543 Mio 
ECU, ofwel 41,7 % van de bijstand die het Fonds sinds 
de oprichting heeft verleend. 
7.6. De voor de „quotumvrije" sector beschikbare 
vastleggings- en betalingskredieten beliepen in 1984 
respectievelijk 126,9 en 157,9 Mio ECU, waarvan res­
pectievelijk 61 en 24,6 Mio ECU zijn gebruikt. Hieruit 
blijkt het aanhouden van de onderbesteding van de 
kredieten voor deze afdeling, die sinds de oprichting 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 65 
Tabel 7.1 — Regionaal beleid: De in 1984 beschikbare kredieten en hun besteding 
(Mio ECU) 
Begrotingshoofdstuk 
Hoofdstuk 50: 
Quotumgebonden acties 
Hoofdstuk 51: 
Quotumvrije acties 
Totaal hoofdstukken 50 en 51 (EFRO) 
Hoofdstuk 54: 
Andere maatregelen van regionale aard 
Hoofdstuk 55: 
Programma's voor de 
Middellandse-Zeelanden 
Totaal-generaal Vastleggingen 
In 1984 beschikbare 
kredieten voor 
vastleggingen In 1984 aangegane 
verplichtingen 
2 327,1 2 322,2 
126,9 61,0 
2 454,0 2 383,2 
49,5 47,8 
10,0 10,0 
2 513,5 2 441,0 Betalingen 
In 1984 beschikbare 
kredieten voor 
betalingen In 1984 verrichte 
betalingen 
1361,9 1326,0 
157,9 24,6 
1 519,8 1 350,6 
42,4 27,9 
15,8 4,9 
1 578,0 1 383,4 
ervan in 1979 slechts voor respectievelijk 140 en 63,4 
Mio ECU betalingsverplichtingen was aangegaan en 
betalingen had verricht, terwijl zij in beginsel 5 % van 
de middelen van het Fonds toegewezen had gekregen. 
OPMERKINGEN OVER DE UITVOERING 
VAN DE BEGROTING VAN HET EFRO 
7.7. De afwikkeling van de oude besluiten vordert 
slechts langzaam. Per 31 december 1984 was er nog een 
bedrag van 14,5 Mio ECU vastgelegd voor de bijstand 
waartoe in de periode 1975-1977 was besloten en die 
nog niet was uitbetaald. Het overeenkomstige bedrag 
voor de periode 1978-1980 is 314,1 Mio ECU. Even­
eens per 31 december 1984 en voor dezelfde tijdvakken 
was het aantal nog niet afgewikkelde besluiten respec­
tievelijk 69 en 503, hetgeen overeenkomt met ongeveer 
8 % en 44 % van het totaal van de in de betrokken tijd­
vakken genomen besluiten. feit dat de nationale instanties er weinig belang bij heb­
ben de besluiten snel af te wikkelen. 
7.9. De terugvorderingen geschieden door inhoudin­
gen op latere betalingen in het kader van andere beslui­
ten, doch de documenten die de Commissie de Kamer 
heeft voorgelegd, bevatten hiervan geen overzicht. 
Noch in de boekhoudbescheiden, noch in andere over­
zichten is een totaalstaat te vinden van de nog terug te 
vorderen en reeds teruggevorderde bedragen, hetgeen 
de vervolgcontrole van deze verrichtingen bemoeilijkt 
en de mogelijkheden tot controle op de jaarlijkse reke­
ningen verkleint. Er zouden voorzieningen moeten 
worden getroffen om de terugvorderingen van bijstand 
in de overzichtstaten te doen bijhouden. 
HET AANVULLEND KARAKTER VAN DE 
BIJSTAND VAN HET EFRO 
7.8. De afwikkelingen gaan gepaard met vrijmakin­
gen of zelfs terugbetalingen, hetgeen een verklaring 
vormt voor de moeilijkheden waarmee ze verlopen. 
Voor de begrotingsjaren 1975 tot en met 1980 zijn in 
1984 in totaal 234 besluiten afgewikkeld. Van deze 234 
afwikkelingen hebben er 155 geleid tot een, in de 
meeste gevallen gedeeltelijke, vrijmaking van de voor­
heen toegekende bijstand en 57 tot een terugvordering 
bij de betrokken Lid-Staten, van in totaal 15,1 Mio 
ECU, die voornamelijk in het kader van de procedure 
der versnelde betalingen waren uitgekeerd. Laatstge­
noemde bevinding vormt mede de verklaring voor het 7.10. De Kamer heeft zich al eens eerder (3) bezig 
gehouden met de vraag of de uitwerking van het 
EFRO, overeenkomstig de wens van de communau­
taire wetgever, een werkelijke steun betekent voor de 
inspanningen van de Lid-Staten op het gebied van 
regionale ontwikkeling. Voor de verwezenlijking van 
deze doelstelling laat de verordening de Lid-Staten 
niettemin de keuze: 
(a) de bijstand van het EFRO voor een bepaald pro­
ject toe te voegen aan de nationale steun voor het­
zelfde project (aanvulling per project); 
66 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
(b) de terugbetalingen van het EFRO (welke op grond 
van de door de Gemeenschap gesteunde investe­
ringen zijn ontvangen), toe te voegen aan de uit 
anderen hoofde voorziene uitgaven voor regionale 
ontwikkeling (globale aanvulling). 
7.11. De Kamer heeft tijdens haar controles geconsta­
teerd, dat de Lid-Staten in vrijwel alle gevallen niet 
voor de aanvulling per project hebben gekozen. De 
keuze voor de globale aanvulling heeft tot gevolg dat 
de communautaire subsidie wordt ontvangen door de 
Lid-Staat en niet door de investeerder. 
7.12. Overigens valt in het algemeen moeilijk te con­
stateren, dat er een globale aanvulling plaatsvindt. De 
beschikbare gegevens leiden niettemin tot de opvatting 
dat deze aanvulling tamelijk onbevredigend wordt toe­
gepast en dat de resultaten ervan in ieder geval per 
Lid-Staat nogal uiteenlopen. Voor zover de commu­
nautaire middelen een aanvulling zouden vormen van 
de middelen die op nationaal niveau voor het regionaal 
beleid zijn uitgetrokken, kan bovendien geenszins wor­
den gesteld dat bij het gebruik van deze middelen reke­
ning wordt gehouden met de prioriteiten van het com­
munautair regionaal beleid. 
7.13. In het licht van de hiervoor beschreven situatie 
heeft de Kamer onderzocht in hoeverre met de uitvoe­
ring van de projecten was begonnnen voordat of nadat 
de bijstand was aangevraagd en de Commissie een 
besluit ter zake had genomen. Dit onderzoek werd uit­
gevoerd aan de hand van een steekproef van 626 tussen 
1975 en 1984 genomen besluiten waarin 40% van de 
regio's en investeringscategorieën in acht Lid-Staten 
waren vertegenwoordigd (hetgeen overeenkomt met 
16% van het totaal aantal besluiten). Dit onderzoek 
leidde tot twee belangrijke bevindingen: 
(a) in 92 % van de gevallen was reeds met de uitvoe­
ring van het project begonnen op het moment dat 
de aanvraag om bijstand uit het Fonds werd inge­
diend en dit percentage steeg tot 98 % op de datum 
van het besluit tot verlening van de bijstand; 
(b) naar gelang van de projectcategorie en de Lid-Staat 
werden verschillen geconstateerd. Zo kwam het bij 
de industriële projecten het vaakst voor dat met de 
uitvoering reeds was begonnen op het moment 
waarop de bijstand werd aangevraagd. Voorts zijn 
de verschillen tussen de Lid-Staten soms zeer 
groot. Bij enkele Lid-Staten werd een groot percen­
tage projecten aangetroffen waarmee op het tijdstip 
van de bijstandsaanvraag nog geen begin was 
gemaakt. Ook voor deze landen dalen de percenta­
ges als men de datum van het besluit tot bijstand 
van de Commissie als peildatum neemt. 
7.14. Uit de eerste bevinding blijkt dat er in de prak­
tijk geen rechtstreeks verband bestaat tussen de tenuit­
voerlegging van een bepaald project en het besluit tot 
bijstand van de Commissie. In feite kunnen met name 
de aan de toekenning van de nationale steun verbon­
den voorwaarden een beslissende invloed hebben. Opgemerkt zij evenwel dat de projecten die optimaal 
beantwoorden aan de doelstellingen van de nationale 
autoriteiten en tevens de formele criteria vervullen om 
voor bijstand uit het EFRO in aanmerking te komen, 
uit communautair oogpunt niet per definitie de beste 
zijn. 
7.15. Het is derhalve dringend noodzakelijk de doel­
treffendheid van het Fonds als instrument van het com­
munautair regionaal beleid te verhogen door, zowel op 
globaal niveau als op dat van de afzonderlijke projec­
ten, meer nadruk te leggen op het aanvullend karakter 
van de door de Gemeenschap verleende steun. Daartoe 
zou de Commissie alle noodzakelijke maatregelen 
moeten nemen ten aanzien van haar beheer en al haar 
invloed bij de Lid-Staten moeten aanwenden teneinde 
het aanvullend karakter daadwerkelijk tot stand te 
brengen. De nieuwe in 1985 in werking getreden veror­
dening zou de Commissie de mogelijkheid moeten ver­
schaffen een toenemende invloed uit te oefenen op het 
regionaal beleid van de Lid-Staten teneinde de commu­
nautaire doelstellingen doeltreffender te verwezenlij­
ken. Blijkens de verschillen die werden geconstateerd 
tussen de data van aanvang van de werkzaamheden en 
die van bijstandverlening van het EFRO, bestaat de 
mogelijkheid daartoe. 
DE IN DE WATERBOUWKUNDIGE 
SECTOR OP SICILIË GEFINANCIERDE 
INVESTERINGEN 
7.16. De investeringen in waterbouwkundige projec­
ten op Sicilië vormen de belangrijkste door het EFRO 
gefinancierde acties in deze regio. De controles die de 
Kamer op dit gebied heeft uitgevoerd betroffen met 
name de stuwdam in de Gibbesi — een bergstroom — 
en de complexen van Naro, Furore, San Leonardo, 
Irminio, Olivo en Castello waarvoor in 1981 twee 
besluiten tot bijstand van het Fonds werden genomen, 
waarmee respectievelijk 13 100 en 162 800 Mio LIT aan 
betalingsverplichtingen, ofwel een totaal van circa 140 
Mio ECU volgens de in 1981 geldende wisselkoers, en 
9 800 en 36 000 Mio LIT aan betalingen waren 
gemoeid. 
7.17. Toen in het begin van de jaren zestig werd 
besloten om op Sicilië op grote schaal te investeren in 
de waterbouwkundige sector was er geen enkele, met 
cijfermateriaal onderbouwde analyse voorhanden van 
het beschikbare water, de grootste behoeften en de 
middelen die te baat moesten worden genomen om 
hierin te voorzien. In 1984 heeft de Kamer geconsta­
teerd dat, ondanks de prioriteit die in het driejarenplan 
(1982-1984) voor de ontwikkeling van Sicilië aan de 
waterbouwkundige sector werd verleend, het in de 
regionale wet nr. 39 van 1977 voorgeschreven regionaal 
programma nog steeds niet was opgesteld. Voorts was 
er van de door de Kamer gecontroleerde complexen 
nog niet één in werking, zelfs niet die waarvoor de 
plannen al bijna 20 jaar oud waren. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 67 
7.18. Voor de inrichting van elk complex, dat een 
stuwmeer en een waterleidingnet omvat, is vóór de aan­
vang van de uitvoering geen enkele alomvattende con­
ceptstudie gemaakt en dit geldt voor alle niveaus. De in 
1976-1977 verrichte voorstudie van het complex te 
Naro had bij voorbeeld alleen betrekking op de stuw­
dam. De studie van het gehele project werd pas uitge­
voerd in 1981, toen besloten werd het waterleidingnet 
aan te leggen. 
7.19. Deze aanpak leidt ertoe dat de vestigingsplaat­
sen en de technische eigenschappen van de kunstwer­
ken al worden bepaald voordat de sociaal-economische 
gevolgen van deze keuze bekend zijn, omdat het besluit 
wordt genomen voordat men beschikt over een analyse 
van het leidingnet en het gebruik dat van de nieuwe 
watervoorziening kan worden gemaakt. Voorts blijven 
de werken tot hun algehele voltooiing ongebruikt, 
omdat de inrichting van de verschillende onderdelen 
niet zodanig is opgezet dat deze geleidelijk, naarmate 
zij gereed komen, in gebruik kunnen worden genomen. 
7.20. Het gebrek aan programmering komt het duide­
lijkst naar voren bij de financiering. In het programma, 
opgesteld krachtens de regionale wet nr. 35 van 1974, 
was voorzien in de bouw dan wel de voltooiing van 20 
kunstwerken, waaronder de zes in paragraaf 7.16 
bedoelde complexen, maar werd niet gerept van de ver­
deling der totale toewijzing van 128 800 Mio LIT. De 
omvang van de werkzaamheden bleek dan ook in geen 
verhouding te staan tot de desbetreffende beschikbare 
kredieten. 
7.21. Tussen 1977 en 1982 zijn bij diverse wetten aan­
vullende financieringen van in totaal bijna 350 000 Mio 
LIT goedekeurd. Bij ontwerp regionale wet van april 
1983 (nr. 581 van 28 april 1983) werd een nieuwe toe­
wijzing van 350 000 Mio LIT vastgesteld, terwijl de 
voor de voltooiing van de zes genoemde complexen 
nog benodigde financieringen op ongeveer 1 400 000 
Mio LIT werden geraamd. De Kamer heeft in oktober 
1984 dan ook ter plaatse geconstateerd dat de investe­
ringsprojecten onvoltooid en ongebruikt waren geble­
ven. 
7.22. Een betere programmering en een grotere voor­
zichtigheid bij de investeringsbesluiten zouden waar­
schijnlijk een betere besteding van de gelden mogelijk 
hebben gemaakt. Met name de start van nieuwe com­
plexen in 1976 lijkt moeilijk te rechtvaardigen, nu de 
voor de voltooiing van de reeds in uitvoering zijnde 
bouwwerken benodigde financieringen niet vastston­
den. De bijstand van het Fonds zal dan ook slechts met 
grote vertraging kunnen worden uitgekeerd en de 
invloed ervan op de produktie en de ontwikkeling van 
de regio zal, in afwachting van een correct gebruik van 
de gefinancierde investeringen, aanzienlijk worden 
afgezwakt. 
7.23. Deze situatie toont duidelijk aan dat de Com­
missie haar doelstellingen op het niveau van de pro­
grammering in het vervolg nauwkeurig moet omschrij­ven, dat zij zich vooraf beter op de hoogte moet stellen 
over de bijdrage van de gefinancierde projecten aan de 
regionale ontwikkeling en dat zij de uitvoering van de 
gefinancierde projecten tot op het moment van de vol­
tooiing op de voet dient te volgen. 
DE INDUSTRIËLE PROJECTEN 
De verwezenlijking van de industriële projecten in 
Frankrijk 
7.24. De door de Kamer tijdens het begrotingsjaar 
1984 verrichte controles brachten een hoog percentage 
mislukkingen en tekortkomingen onder de in Frankrijk 
gesubsidieerde industriële projecten aan het licht. Van 
de 42 projecten (verleende bijstand: 146 Mio FF) die in 
Bretagne, Lotharingen en Languedoc-Roussillon wer­
den geselecteerd en bijna 10% uitmaakten van het 
totaal aantal industriële projecten dat tot en met 1983 
door het EFRO in de drie regio's werd gesubsidieerd, 
hadden er 12 (verleende bijstand: 12 Mio FF) betrek­
king op ondernemingen die op het moment van de 
controle hun werkzaamheden hadden gestaakt of opge­
schort en 13 andere (verleende bijstand: 110 Mio FF) 
hadden de doelstellingen op het gebied van de werkge­
legenheid niet bereikt. Van de 17 overige projecten 
waren 6 (verleende bijstand: 7,4 Mio FF) na hun ver­
wezenlijking in moeilijkheden geraakt en sommige van 
de begunstigde ondernemingen hadden hun perso­
neelsbestand moeten inkrimpen. 
7.25. Voor deze hoge, in de drie betrokken regio's ver­
gelijkbare mislukkingspercentages, zijn verscheidene 
verklaringen, zoals bijvoorbeeld de ontwikkeling van 
de conjunctuur, de moeilijkheden eigen aan bepaalde 
bedrijfstakken en de aard van de gesubsidieerde projec­
ten. 
7.26. Een zo groot aantal mislukkingen toont echter 
aan dat de Commissie wat de onderzochte besluiten 
betreft, geen bevredigende toepassing heeft gegeven 
aan het bepaalde in artikel 5, lid 1, sub c, van de veror­
dening van het Fonds waarin wordt voorgeschreven dat 
bij de bijstandverlening in het bijzonder rekening moet 
worden gehouden met de situatie in de betrokken 
bedrijfssector en de rentabiliteit van de investering. 
Zelfs wanneer zulke besluiten tot bijstandverlening niet 
uitmonden in betalingen, leiden zij toch tot een blokke­
ring van gelden die ten goede hadden kunnen komen 
van de ontwikkeling van de regio. 
7.27. Een tiental projecten in de door de Kamer geno­
men steekproef betrof de voedingsmiddelensector. 
Zeven daarvan zijn gefinancierd door het EFRO en 
niet door het EOGFL-Oriëntatie, ofschoon deze projec­
ten vallen onder de sectoriële landbouwprogramma's, 
opgesteld krachtens Verordening (EEG) nr. 355/77 van 
de Raad van 15 februari 1977 inzake een gemeenschap-
68 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
pelijke actie ter verbetering van de voorwaarden inzake 
verwerking en afzet van landbouwprodukten (4). 
7.28. De steun van het EFRO werd toegekend, 
ofschoon in het algemeen niet was aangetoond dat de 
betrokken investeringen voldeden aan de in de secto-
riële programma's van het EOGFL-Oriëntatie opgeno­
men criteria betreffende uitvoerbaarheid en commu­
nautair belang (omvang, produktiviteit, te benutten 
middelen, enz.). Met de documenten die de Lid-Staten 
voor de EFRO-bijstandsaanvragen moeten overleggen, 
kan dit trouwens niet worden aangetoond. 
7.29. Van de zeven gesubsidieerde ondernemingen 
(verleende bijstand: 1 Mio FF) hadden er op het 
moment van de controle door de Kamer drie hun werk­
zaamheden gestaakt en een vierde had financiële moei­
lijkheden. Met een betere coördinatie van de commu­
nautaire structuurmaatregelen had kunnen worden 
voorkomen dat uit het EFRO projecten in de voedings­
middelensector werden gefinancierd waarvan niet vast­
stond dat zij aan de door het EOGFL bepaalde voor­
waarden voldeden en die derhalve een grote kans lie­
pen te mislukken. 
Arbeidsplaatsen voor geschoolde werknemers in de BR 
Duitsland 
7.30. Eveneens op het gebied van de industriële pro­
jecten, verrichtte de Kamer in 1984 controles in de 
deelstaat Baden-Württemberg van de Bondsrepubliek, 
die betrekking hadden op de financiering van investe­
ringen bestemd voor de schepping van arbeidsplaatsen 
voor geschoolde werknemers. Volgens de bepalingen 
van de Lid-Staat inzake de verbetering van de econo­
mische structuur van de regio, was het scheppen van 
arbeidsplaatsen voor geschoolde werknemers één der 
primaire doelstellingen van de betrokken financierin­
gen om met name het wegtrekken van jonge en 
geschoolde arbeidskrachten naar andere regios te voor­
komen. 
7.31. Geconstateerd werd echter dat de in de Lid-
Staat beschikbare statistische of andere gegevens 
betreffende de prognose en de verwezenlijking van de 
projecten het niet mogelijk maakten te onderscheiden 
tussen arbeidsplaatsen voor geschoolde en niet-
geschoolde werknemers. De doelstellingen waarmee de 
steunontvangers hadden ingestemd, hadden betrekking 
op een bepaald aantal arbeidsplaatsen, ongeacht de 
daarvoor vereiste kwalificaties en ook in de 
uitvoeringsattesten werd niet gerept van de kwalitatieve 
aspecten. De Commissie had erop moeten toezien dat 
de doelstelling van het regionale ontwikkelingspro­
gramma en het voor de uitvoering ervan gehanteerde 
systeem beter op elkaar waren afgestemd en de noodza­
kelijke conclusies moeten trekken voor de toekenning 
van de steun. Conclusies betreffende de industriële projecten 
7.32. De bevindingen tijdens de controle op indu­
striële projecten in Frankrijk wijzen op de behoefte aan 
een betere coördinatie met de andere communautaire 
instrumenten en aan een hogere doeltreffendheid. De 
in de Bondsrepubliek verrichte controles tonen aan dat 
er geen toezicht werd gehouden op de verwezenlijking 
van de doelstellingen. Deze bevindingen wijzen er dui­
delijk op dat het van belang is, de projecten nog stren­
ger te selecteren en bij het beheer van het Fonds te 
beschikken over volledige en periodiek bijgewerkte 
gegevens over de vordering van de gesubsidieerde pro­
jecten en de resultaten ervan. 
SAMENVATTING VAN DE 
OPMERKINGEN OVER DE TOEPASSING 
VAN VERORDENING NR. 724/75 
7.33. De belangrijkste bevindingen bij de in 1984 uit­
gevoerde controles bevestigen bepaalde punten van kri­
tiek op de toepassing van Verordening nr. 724/75, hou­
dende oprichting van het EFRO, die de Kamer sinds 
1977 heeft geformuleerd. In deze opmerkingen werd de 
aandacht gevestigd op de noodzaak: 
(a) de procedures voor het onderzoek van de pro­
gramma's voor regionale ontwikkeling, van de sta­
tistische overzichten en van de bijstandsaanvragen 
te verbeteren om te verzekeren dat de steun van het 
Fonds wordt toegekend voor investeringen die het 
meest bijdragen tot de correctie van de regionale 
onevenwichtige situaties; 
(b) de voor de selectie van de projecten aan te leggen 
praktische criteria nader te omschrijven teneinde 
de draagwijdte van het onderzoek van de bijstands­
aanvragen te verbeteren; 
(c) eventueel met behulp van een passend computer­
systeem, een vollediger controle in te voeren, waar­
mee de Commissie de activiteiten van het Fonds 
systematisch kan analyseren. 
7.34. Wordt hieraan niets gedaan, dan zal het niet 
gemakkelijk vallen de doeltreffendheid van de bijstand 
te verhogen teneinde tot een betere onderlinge afstem­
ming van de economieën van de Lid-Staten te komen 
en zal het moeilijk zijn het optreden van de Commissie 
ten behoeve van de achtergebleven gebieden beter te 
evalueren. 
7.35. De nieuwe EFRO-verordening (Verordening 
nr. 1787/84) vult een aantal van deze leemten op, met 
name wat betreft de documentatie voor de tenuitvoer­
legging van de maatregelen van het EFRO. Voorts 
heeft de Commissie de criteria voor de toepassing van 
de algemene beginselen bij de selectie van de projecten 
verduidelijkt. 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 69 
7.36. Deze nieuwe bepalingen voldoen op zichzelf heden om in haar rol van beheerster van het Fonds een 
echter niet om een herhaling van de door de Kamer grotere doeltreffendheid van de communautaire steun 
geconstateerde situaties te voorkomen. Te dezen is het te garanderen bij de verwezenlijking van de doelstellin-
van belang dat de Commissie ten volle gebruik maakt gen. 
van de door de nieuwe verordening geboden mogelijk-
(') Verordeningen van de Raad (EEG) nr. 724/75 van 18. 3. (3) Zie hiervoor paragraaf 3.3.3 van het verslag van de Kamer 
1975 (PB L 73 van 21. 3. 1975, blz. 1), nr. 214/79 van 6. 2. uitgebracht ingevolge de conclusies van de Europese 
1979 (PB L 35 van 9. 2. 1979, blz. 1) en nr. 3325/80 van Raad van 18. 6. 1983 (PB C 287 van 24. 10. 1983, blz. 1). 
16. 12. 1980 (PB L 349 van 23. 12. 1980, blz. 10). (4) PB L 51 van 23. 2. 1977, blz. 1. 
(2) Verordening (EEG) nr. 1787/84 van de Raad van 19.6. 
1984 (PB L 169 van 28. 6. 1984, blz. 1). 
70 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
HOOFDSTUK 8 
Maatregelen op sociaal gebied 
8.0. INHOUD 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens (Europees Sociaal Fonds) 
(Hoofdstukken 60 en 61) 
Uitvoering van de begroting 
Opmerkingen over de regelmatigheid en de wettigheid 
Boeking van de verplichtingen en de betalingen 
Opmerkingen over een besluit tot terzijdestelling van de weige­
ring van het visum door de financieel controleur 
Start van het nieuwe Europees Sociaal Fonds 
Procedures ter voorbereiding van de goedkeuringsbesluiten 
Opmerkingen over de procedures ter voorbereiding van de 
goedkeuringsbesluiten 
Opmerkingen over de besluiten op de verzoeken om bijstand 
Opmerkingen over de toepassing van de lineaire en gewogen 
reductie op de aanvragen om bijstand 
Conclusies 
Afwikkeling van het oude Europees Sociaal Fonds 
Opmerkingen over de saldobetalingen 
Opmerkingen over de terugvorderingen Paragraaf 
8.1 
8.2 — 
8.2 — 
8.6 — : 
8.6 — : .5 
.5 
.14 
.10 
.11 — 8.14 
.15 
.15 
.17 
.22 
.27 
.30 
.31 
.31 
.35 — 8.30 
— 8.16 
— 8.21 
— 8.26 
— 8.29 
— 8.37 
— 8.34 
— 8.37 
INLEIDING 
8.1. De uitgaven betreffende de communautaire inter­
ventiemaatregelen op sociaal gebied worden op de 
begroting aangewezen onder afdeling III „Commissie", 
deel B, titel 6. Deze uitgaven betreffen hoofdzakelijk 
de activiteiten van het Europees Sociaal Fonds (hoofd­
stukken 60 en 61), terwijl andere uitgaven van sociale 
aard geraamd zijn in de hoofdstukken 63 tot en met 67 
en in hoofdstuk 69 (zie tabel 8.1). 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS (EUROPEES SOCIAAL 
FONDS) (HOOFDSTUKKEN 60 EN 61) 
Uitvoering van de begroting 
8.2. De tabellen 8.1 en 8.2 geven een overzicht van de 
beschikbare kredieten en de besteding ervan. In het begrotingsjaar 1984 heeft de Commissie op 23 juli, 
13 september en 19 december 1984 drie besluiten tot 
goedkeuring van bijstandsaanvragen genomen. De 
laatste beschikking diende ter vervanging van de eerste 
twee. 
8.3. Van de in 1984 aangegane betalingsverplichtin­
gen is meer dan drievierde ten goede gekomen van vier 
landen (Verenigd Koninkrijk 32 %, Italië 22 %, Ierland 
en Frankrijk elk 11 %). De betalingen in de vorm van 
automatische voorschotten (') bedroegen 47 % van het 
totaal dezer verplichtingen (tegenover 12% in 1983). 
Voor Nederland bedroeg dit percentage slechts 12 % 
omdat dit land ermee had ingestemd dat het wegens de 
financiële moeilijkheden van de Gemeenschap een 
deel van de voorschotten pas in januari 1985 zou ont­
vangen. 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 71 
Tabel 8.1 — Sociaal beleid: In 1984 beschikbare kredieten en besteding ervan 
(Mio ECU) 
Begrotingsonderdeel 
Hoofdstuk 60: Algemene maatregelen 
betreffende onder meer: 
— Jongeren beneden de 25 jaar, 
probleemgebieden (6000) 
— Jongeren beneden de 25 jaar, 
andere gebieden (6001) 
— Personen vanaf 25 jaar, 
probleemgebieden (6010) 
— Personen vanaf 25 jaar, 
andere gebieden (6011) 
Maatregelen waarvoor vóór 1984 
verplichtingen zijn aangegaan: 
— Oud hoofdstuk 60 (607) 
— Oud hoofdstuk 61 (608) 
— Oud hoofdstuk 62 (609) 
Hoofdstuk 61: Specifieke 
maatregelen (610) 
Totaal hoofdstukken 60 en 61 
(Sociaal Fonds) 
Hoofdstuk 63: 
Onderwijs en beroepsopleiding 
Hoofdstuk 64: 
Sociale maatregelen 
Hoofdstuk 65: 
Bijdrage aan de EGKS voor sociale 
maatregelen in verband met de 
herstructurering van de ijzer- en 
staalsector 
Hoofdstuk 66: 
Milieubescherming en 
consumentenbelangen 
Hoofdstuk 67: 
Cultuur en Europese Stichting 
Hoofdstuk 69: 
Hulp aan slachtoffers van rampen in de 
Gemeenschap 
Totaal hoofdstukken 63-69 
Totaal titel 6 
(Sociaal beleid) Vastleggingen 
In 1984 beschikbare 
kredieten voor 
vastleggingen In 1984 aangegane 
verplichtingen 
1 939,6 1 810,7 
529.7 501,4 
976,3 909,1 
239.8 224,8 
190,8 175,4 
0,7 — 
1,0 — 
1,3 1,0 
85,0 42,5 
2 024,6 1 854,2 
16,8 16,6 
297,0 294,8 
62,5 62,5 
21,2 12,1 
2,2 2,2 
34,1 33,2 
433,8 421,4 
2 458,4 2 275,6 Betalingen 
In 1984 beschikbare 
kredieten voor 
betalingen In 1984 verrichte 
betalingen 
1 762,3 1 593,6 
249,0 235,8 
457,5 435,4 
113,9 110,4 
99,0 85,6 
474,8 454,7 
365,8 269,5 
2,3 2,2 
25,5 12,7 
1 787,8 1 606,3 
22,2 15,0 
301,4 290,0 
62,5 62,5 
25,0 9,7 
2,7 2,0 
54,2 50,8 
468,0 430,0 
2 255,8 2 036,3 
8.4. De begin 1984 nog te betalen verplichtingen zijn door vrijmaking geannuleerd (5% in 1983). Dit 
beliepen 2 493,8 Mio ECU; 726,1 Mio ECU (29 %) zijn laatste bedrag betreft nog te betalen verplichtingen uit 
betaald (tegen 36% in 1983) en 98,5 Mio ECU (4%) begrotingsjaren vóór 1983. 
72 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
Tabel 8.2 — Sociaal Fonds: Beloop van de vastleggings- en 
betalingskredieten 
(Mio ECU) 
Aard van de kredieten 
Oorspronkelijke begroting 
1984 
Resterende kredieten van 1983 
Overgedragen kredieten van 
1983 
Kredieten voortvloeiend uit 
vrijgemaakte verplichtingen 
van 1983 
Kredieten voortvloeiend uit de 
herwaardering van nog af te 
wikkelen verplichtingen 
Overgeschreven kredieten 
Totaal definitieve kredieten Vastleggings­
kredieten 
1 846,0 
71,5 
94,6 
29,2 
-16,7 
2 024,6 Betalings­
kredieten 
1 220,0 
575,9 
-8,1 
1 787,8 
8.5. Het per 31 december 1984 nog te betalen restant 
bedroeg 2 519,5 Mio ECU. Van dit bedrag hebben 34 % 
betrekking op Italië, 22 % op het Verenigd Koninkrijk 
en 14 % op Frankrijk. 
OPMERKINGEN OVER DE 
REGELMATIGHEID EN DE WETTIGHEID 
Boeking van de verplichtingen en de betalingen 
8.6. De kredietvastleggingen waartoe op 23 juli (voor 
1 734,4 Mio ECU) en 13 september (voor 200,3 Mio 
ECU) was besloten, werden pas in oktober in de reke­
ning opgenomen en met de betaling van voorschotten 
uit hoofde van deze verplichtingen werd pas in novem­
ber begonnen. 
8.7. De Kamer beschikt niet over een meer volledige 
toelichting dan die welke op de vergadering van het 
Europese Parlement van 12 februari 1985 (2) door het 
verantwoordelijke Lid werd verstrekt: wegens de bud­
gettaire situatie konden de vastleggingen pas eind okto­
ber, na aanneming van de aanvullende begroting op 
25 oktober 1984, in de rekening worden opgenomen. 
8.8. Ondanks deze uitleg van de Commissie consta­
teert de Kamer dat toen op 23 juli het besluit werd 
genomen, de nodige vastleggings- en betalingskredie­
ten beschikbaar waren. 
8.9. De goedkeuringsbesluiten hielden in dat onmid­
dellijk daarna aan de meeste van de instanties die het 
initiatief tot een project hadden genomen, overeen­komstig artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 2950/83 
van de Raad van 17 oktober 1983 (3) een voorschot van 
50 % moest worden uitgekeerd. 
8.10. De Kamer meent dat de boekhouding conform 
het Financieel Reglement (artikelen 32 en 33) en de uit­
voeringsbepalingen bij dit Reglement (artikel 27) de 
goedkeuringsbesluiten moet weergeven. 
Opmerkingen over een besluit tot 
terzijdestelling van de weigering van het visum 
door de financieel controleur 
8.11. Op haar vergadering van 19 december 1984 
besloot de Commissie de weigering van het visum door 
de financieel controleur d.d. 18 december 1984 terzijde 
te stellen. 
8.12. In zijn visumweigering verzette de financieel 
controleur zich tegen de toekenning aan personen die 
zich als zelfstandigen wilden vestigen van steun voor 
indienstneming, als bedoeld in artikel 1, sub c, van Ver­
ordening (EEG) nr. 2950/83 van de Raad (4) en in punt 
E. 3 van de Richtsnoeren van de Commissie voor het 
beheer van het Europees Sociaal Fonds gedurende de 
jaren 1984 tot 1986 (5), die duidelijk laten uitkomen dat 
het gaat om „indienstneming in extra arbeidsplaatsen". 
8.13. De Commissie was van mening dat de finan­
cieel controleur geen rekening had gehouden met de 
sociaal-economische reikwijdte van de betrokken 
steun, met name van de vermindering van de werkloos­
heid die kan worden bereikt door arbeidsplaatsen te 
scheppen of de vestiging van werklozen als zelfstandi­
gen te vergemakkelijken. 
8.14. De Kamer is van mening dat in het onderhavige 
geval de vastlegging van kredieten inderdaad niet over­
eenstemt met de geldende bepalingen en dat de weige­
ring van het visum derhalve gerechtvaardigd was. De 
Kamer huldigt het standpunt dat, voor zover het schep­
pen van arbeidsplaatsen in de vorm van vestiging van 
werklozen als zelfstandigen aan de werkelijke doelstel­
ling van de steun beantwoordt, de Commissie de veror­
deningsvoorschriften zou moeten aanpassen; zij zou 
daarmee trouwens alle Lid-Staten op gelijke voet 
behandelen. 
START VAN HET NIEUWE EUROPEES 
SOCIAAL FONDS 
Procedures ter voorbereiding van de 
goedkeuringsbesluiten 
8.15. De voorwaarden voor de subsidiabiliteit van de 
groepen personen en de acties zijn voornamelijk 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 73 
omschreven in de artikelen 1, 2, 3 en 4 van Besluit 83/ 
516/EEG van de Raad van 17 oktober 1983 betref­
fende de taken van het Europees Sociaal Fonds (6), ter­
wijl de subsidiabiliteit van de uitgaven nader wordt 
bepaald door artikel 1 van Verordening nr. 2950/83 
houdende toepassing van Besluit 83/516/EEG (4). De 
Richtsnoeren van de Commissie voor het beheer van 
het Europees Sociaal Fonds gedurende de jaren 1984 
tot 1986 (5) bepalen de voorrang van de subsidiabele 
aanvragen, alsmede de beginselen en de procedure 
inzake reducties. 
8.16. De aanvragen om bijstand moeten voortaan 
worden ingediend door middel van een formulier dat is 
opgenomen in Beschikking 83/673/EEG van de Com­
missie van 22 december 1983 betreffende het beheer 
van het Europees Sociaal Fonds (7). Voorts hebben de 
diensten van de Commissie voor intern gebruik een 
codificatie opgesteld om de behandeling van de dos­
siers eenvormig te maken en zijn zij begonnen met de 
samenstelling van een bundel van interpretaties van de 
reglementering inzake de taken en werkwijze van het 
Europees Sociaal Fonds. 
Opmerkingen over de procedures ter 
voorbereiding van de goedkeuringsbesluiten 
Richtsnoeren 
8.17. De in overleg met de Lid-Staten vastgestelde 
richtsnoeren zijn te algemeen gesteld, zodat de priori­
teit niet op nauwkeurige wijze kan worden vastgesteld. 
8.18. Er ontbreekt een vóór de indiening van de aan­
vragen om bijstand opgesteld volledig handboek voor 
dossierbehandeling en interpretatie. Een dergelijk 
handboek zou een waardevol hulpmiddel zijn voor de 
met het onderzoek van de aanvragen belaste nationale 
instanties. 
8.19. Ondanks de door de interne nota van 18 juli 
1984 (8) gegeven toelichting zijn verschillende begrip­
pen inzake de selectie onvoldoende uitgewerkt. Het 
gaat onder meer om de volgende begrippen: nieuwe 
technologieën, uitzicht op werkgelegenheid, bereke­
ningsmethodes, plaatselijke initiatieven, collectieve 
behoeften, deeltijdarbeid, sociale en beroepsmatige 
integratie, voorbereidende fase tot het beroepsleven, 
ondernemingen die niet meer dan 500 personen in 
dienst hebben en vernieuwend karakter van specifieke 
acties. 
8.20. Sommige richtsnoeren zijn niet nauwkeurig 
genoeg om overlappingen te voorkomen, hetgeen de 
behandeling van de dossiers niet vergemakkelijkt. Dit 
geldt onder andere voor de beroepsopleidingsacties 
gepaard gaande met een bepaalde mate van werkgele-
genheidsverruiming en acties tot indienstneming of tewerkstelling in extra arbeidsplaatsen die mede ele­
menten van beroepsopleiding of scholing inhouden. 
Codificatie 
8.21. Het voornaamste doel van de door het Europees 
Sociaal Fonds opgestelde codificatie is, de ambtenaren 
van de Commissie in staat te stellen de bijstandsaan­
vragen op gelijke wijze te behandelen. Verschillende bij 
de behandeling van de aanvragen gebruikte codes 
geven echter geen toereikende omschrijving van de ver­
schillende gevallen waarin de bijstand niet-ontvanke-
lijk, niet-subsidiabel en niet-prioritair is. 
Opmerkingen over de besluiten op de verzoeken 
om bijstand 
8.22. Van ongeveer 3 300 in 1984 ingediende aanvra­
gen om bijstand werden steekproefsgewijze 480 verzoe­
ken onderzocht op volledigheid van de verstrekte infor­
matie, ontvankelijkheid, subsidiabiliteit en prioriteit. 
Voorts werden bij verschillende met de indiening van 
de aanvragen om bijstand uit het Europees Sociaal 
Fonds belaste instanties 350 van deze aanvragen door­
gelicht aan de hand van hun dossiers en/of vragenlijs­
ten. Dit onderzoek geeft aanleiding tot de volgende 
opmerkingen. 
8.23. Naast de geconstateerde zwakke plekken in de 
documenten ter toelichting van de richtsnoeren (para­
grafen 8.18 t/m 8.20) valt op te merken dat de Commis­
sie zich niet strikt genoeg houdt aan de begrippen die 
zij zelf heeft uitgewerkt. Zo is gebleken dat hoewel zij 
een formulier voor de bijstandsaanvragen heeft opge­
steld, hetwelk haar vele noodzakelijke gegevens ver­
schaft, veel aanvragen op dit punt onvolledig zijn. Ook 
werd geconstateerd dat de Commissie vrij regelmatig 
en zonder echte motivering afwijkt van de door haar 
zelf vooraf vastgestelde selectieregels. 
8.24. Een — interne dan wel externe — controle­
dienst kan zich niet naar behoren van zijn taak kwijten 
indien hij niet beschikt over voldoende nauwkeurige 
toepassingscriteria. Dit geldt te meer wanneer het gaat 
om het doorlichten van besluiten betreffende de priori­
teit en subsidiabiliteit van bepaalde aanvragen om bij­
stand. Verder zou de Commissie een duidelijke motive­
ring moeten geven voor de veranderingen die zij aan­
brengt in de door de Lid-Staten voorgestelde indeling 
van bijstandsaanvragen ten aanzien van sommige pun­
ten in de richtsnoeren. Zulks is mogelijk geworden 
door de gedeeltelijke overlappingen die in de teksten 
bestaan. Deze overlappingen liggen overigens ook ten 
grondslag aan een opmerkelijk gebrek aan samenhang 
dat optreedt wanneer ten aanzien van sommige aanvra­
gen wèl en ten aanzien van andere aanvragen van het­
zelfde soort geen wijzigingen in de indeling worden 
aangebracht. 
74 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
8.25. Sommige besluiten bevatten vergissingen ten 
aanzien van de goedgekeurde bedragen. 
8.26. Tenslotte zij beklemtoond dat de behandeling 
van de dossiers door de ambtenaren van het Europees 
Sociaal Fonds niet erg doorzichtig is. Niet alleen zijn 
de ten behoeve van de behandeling van de aanvragen 
opgestelde codes onnauwkeurig (paragraaf 8.21), maar 
soms ontbreekt ook een verklaring van het standpunt 
van de Commissie in de dossiers. 
Opmerkingen over de toepassing van de 
lineaire en gewogen reductie op de aanvragen 
om bijstand 
8.27. De Kamer heeft getracht na te gaan wat de 
resultaten waren van de toepassing van de lineaire en 
gewogen reductie; deze procedure wordt omschreven 
in paragraaf 6 van de Richtsnoeren voor het beheer van 
het Europees Sociaal Fonds en heeft ten doel, het 
volume van de vastleggingskredieten en het aantal bij­
standsaanvragen op één lijn te brengen. Dit onderzoek 
geeft aanleiding tot de volgende opmerkingen. 
8.28. De Commissie heeft zich — hetgeen haar rech­
tens is toegestaan — niet steeds gehouden aan de 
reductievoorstellen van de Lid-Staten. Niettemin is het 
wenselijk dat de in deze gevallen gemaakte selectie 
duidelijk is. 
8.29. Bracht de Commissie een reductie aan, dan 
hield zij altijd vol dat zij de verwezenlijking van de 
geplande acties niet op losse schroeven wilde zetten. 
De evenredige reductie waarbij geen concrete voorstel­
len door een Lid-Staat werden gedaan, leidde er echter 
toe dat sommige acties niet in volle omvang konden 
worden gehandhaafd. 
Conclusies 
8.30. Uit de analyse van het eerste jaar waarin het 
nieuwe Fonds functioneert, blijkt dat er enerzijds geen 
nauwkeurige regels bestaan en anderzijds de bestaande 
regels nog niet strikt genoeg worden toegepast. 
AFWIKKELING VAN HET OUDE 
EUROPEES SOCIAAL FONDS 
Opmerkingen over de saldobetalingen 
8.31. In het kader van de controle op de door de 
Commissie in 1984 verrichte eindbetalingen heeft de Kamer een onderzoek ingesteld aan de hand van de 
dossiers en een aantal controles ter plaatse. De vele 
daaruit voortvloeiende opmerkingen betreffen evenals 
in het verleden de attestering, de subsidiabiliteit en de 
wijze van berekening van de uitgaven, de financiering 
van de projecten en de inhoud van de dossiers. 
8.32. Zo heeft de Commissie bij voorbeeld in vier 
gevallen het saldo uitgekeerd, terwijl de aanvragen om 
betaling daarvan zelfs niet waren voorzien van de bij 
de verordening voorgeschreven attestering door de 
Lid-Staat. In een ander geval heeft een opleidingscen­
trum van 1973 tot 1981 steunbedragen uit het Fonds 
ontvangen, hoewel zijn uitgaven volledig op nationaal 
niveau werden gedekt: hierdoor bestond er een dubbele 
dekking van het door de Gemeenschap gefinancierde 
bedrag; deze bijzondere situatie werd door de diensten 
van de Commissie goedgekeurd; bij het controlebezoek 
van de Kamer was meer dan de helft van het ontvan­
gen bedrag (met een tegenwaarde van ca. 2,5 Mio 
ECU) nog steeds beschikbaar. De Kamer heeft even­
eens geconstateerd dat in verschillende gevallen het 
uitvoeringsrapport geen melding maakte van voor de 
beoordeling van de actie wezenlijke gegevens, zoals de 
resultaten in termen van nieuwe en in stand gehouden 
arbeidsplaatsen, de aard van de georganiseerde cursus­
sen en de duur ervan. 
8.33. Bovendien zij hier nog geattendeerd op het 
geval waarin de attesterende instantie op de verzamel-
rekening betreffende een samengevoegde aanvraag tot 
uitbetaling van het saldo de geraamde uitgaven in 
plaats van de feitelijke uitgaven heeft vermeld, omdat 
de afrekening van laatstgenoemde uitgaven niet 
beschikbaar was. Tenslotte zij nog gewezen op de drie 
gevallen waarin het in de geattesteerde verzamelreke-
ning opgenomen bedrag hoger was dan het door de 
attesterende instantie — nadien — als subsidiabel aan­
gemerkte bedrag. De Kamer verzoekt de Commissie de 
kwestie van de terugvordering van het onverschuldigd 
betaalde bedrag in nationale valuta (geschat op ca. 
160 000 ECU) te onderzoeken. 
8.34. In een regio — die als attesterende instantie 
optrad — was het niet mogelijk, de financiële gegevens 
per project tot staving van een globale saldoaanvraag 
vast te stellen. Indien deze specificatie niet verstrekt 
wordt — hetgeen overigens elke controle onmogelijk 
maakt — zou de Commissie moeten weigeren de bij­
stand te verlenen. 
Opmerkingen over de terugvorderingen 
8.35. De Kamer heeft in het begrotingsjaar 1984, even­
als in het begrotingsjaar 1983 (zie in hoofdzaak de 
paragrafen 8.26, 8.28 en 8.29 van het jaarverslag over 
het begrotingsjaar 1983, blz. 76, PB C 348 van 31. 12. 
1984) een onderzoek ingesteld naar de problematiek 
inzake de terugvorderingen. In het begrotingsjaar 1984 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 75 
waren dat er 84 (betreffende met name 27 Franse, 32 
Italiaanse en 10 Britse projecten) ten gevolge van uitke­
ringen van voorschotten die ten opzichte van de werke­
lijk verschuldigde bijdragen te groot waren. Met deze 
terugvorderingen waren in totaal 6,2 Mio ECU 
gemoeid, waarvan 1,9 Mio ECU op Frankrijk, 3,5 Mio 
ECU op Italië en 0,4 Mio ECU op het Verenigd 
Koninkrijk betrekking hadden. 
8.36. Een analytisch onderzoek van de 84 gevallen 
naar de periode gedurende welke deze voorschotten ter beschikking van de begunstigden zijn gebleven alvo­
rens te worden teruggevorderd, heeft uitgewezen dat 
deze periode varieert van drie tot 61 maanden, — het 
gemiddelde bedroeg meer dan twee jaar — en dat de 
verschillende bedragen bijna 1 Mio ECU beliepen. 
8.37. Het aantal en de bedragen van deze terugvorde­
ringen alsmede de abnormaal lange periode die tussen 
de te hoge uitkering en de terugvordering ervan is ver­
lopen, nopen tot een verbetering van het beheer op dit 
gebied. 
(') Overeenkomstig de bepalingen van artikel 5, leden 1 en 2, (5) 
van Verordening (EEG) nr. 2950/83, PB L 289 van 22. 10. 
1983. 
(2) Volledig verslag van de vergadering, 12. 2. 1985, blz. 31 en 
32. 
(3) PB L 289 van 22. 10. 1983. Dit artikel bepaalt: „Goedkeu­
ring van de aanvraag om bijstand . . . brengt uitkering 
van een voorschot van 50 % van de toegekende steun met 
zich mee op de voor de aanvang van de acties vastge­
stelde datum. Wanneer die datum ligt vóór de datum 
waarop het besluit tot goedkeuring wordt genomen, (6) 
geschiedt de uitkering onmiddellijk na het besluit". De (7) 
tweede situatie vormde in 1984 de regel. (8) 
(4) PB L289 van 22. 10. 1983. Deze verordening behelst de 
toepassing van Besluit 83/516/EEG van de Raad betref­
fende de taken van het Europees Sociaal Fonds. PB C 5 van 10. 1. 1984. Deze richtsnoeren worden inge­
volge artikel 6, lid 1, van Besluit 83/516/EEG van de 
Raad betreffende de taken van het Europees Sociaal 
Fonds jaarlijks vóór 1 mei vastgesteld voor de drie vol­
gende begrotingsjaren. De Commissie doet deze ter infor­
matie toekomen aan het Europese Parlement en de Raad. 
Bovendien worden deze, luidens ditzelfde artikel, opge­
steld in nauw overleg met de Lid-Staten en met inachtne­
ming van eventuele opmerkingen van het Europese Parle­
ment. 
PB L 289 van 22. 10. 1983. 
PBL377van31. 12. 1983. 
In overleg met de heer A. Giolitti door de heer I. Richard 
aan de Commissie gedane mededeling, V/995/84. 
76 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
HOOFDSTUK 9 
Onderzoek, energie, enz. 
9.0 INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Opmerkingen over het financieel beheer 
Energie: projecten met kostendeling 
Onderzoekwerkzaamheden onder contract 
Beheersprocedures 
Inschakeling van externe accountantsbureaus 
Informatie- en telecommunicatietechnologieën 
Slotopmerkingen 9.1 
9.2 
9.3 
9.5 
9.5 
9.6 
9.9 
9.15 — 9.4 
— 9.8 
— 9.8 
— 9.14 
INLEIDING 
9.1. Dit hoofdstuk heeft betrekking op de uitgaven 
voor energie, onderzoek en diverse aanverwante activi­
teiten, waarvoor in de hoofdstukken 70 tot en met 78 
van Deel B van de afdeling Commissie van de begro­
ting kredieten voor vastleggingen en betalingen zijn 
opgenomen. 
OPMERKINGEN OVER HET FINANCIEEL 
BEHEER 
9.2. Tabel 9.1 geeft een samenvatting van de beste­
ding van de kredieten in 1984. Op grond van haar 
controles heeft de Kamer over de besteding van de kre­
dieten de volgende opmerkingen: 
(a) ten aanzien van energie is het bestedingspercentage 
van de kredieten voor betalingen nog steeds laag, 
hoewel het sinds vijf jaar het hoogste is. Dit is ten 
dele te wijten aan technische problemen waarmee 
de contractanten te kampen hadden, maar ook aan 
de tijdrovende communautaire procedures; 
(b) bij onderzoekwerkzaamheden onder contract is het 
bestedingspercentage van de kredieten voor beta­
lingen met 6% opgedreven door een op 15 januari 
1985 verrichte betaling van de bijdrage van 22 Mio 
ECU aan het JET-project, die ten laste van de begroting 1984 werd geboekt. Gezien het hoge 
bedrag aan liquide middelen van JET in de 
bewuste periode, heeft de Commissie door aan­
vaarding van het besluit van JET om middelen aan 
te vragen, in strijd gehandeld met de aanbeveling 
in paragraaf 9.32 van het jaarverslag van de Kamer 
over het begrotingsjaar 1983 (') betreffende de 
omvang van de banksaldi van JET; 
(c) bij ESPRIT is het lage bestedingspercentage van de 
kredieten voor betalingen te wijten aan vertragin­
gen in de procedures die uitmonden in de onderte­
kening van contracten in het kader van het werk­
programma 1984 (zie ook paragraaf 9.13 sub (a)); 
(d) bij het vervoersbeleid werd het lage bestedingsper­
centage van de kredieten voor zowel vastleggingen 
als betalingen voornamelijk veroorzaakt door het 
feit dat de Raad pas in december 1984 besluiten 
nam. 
ENERGIE: PROJECTEN MET 
KOSTENDELING 
9.3. Hoofdstuk 70 bevat het aandeel van de Commis­
sie in projecten betreffende „technologische ontwikke­
ling" en „demonstratie"-projecten. Een van de doel­
stellingen van deze contracten met kostendeling is, 
ertoe bij te dragen dat nieuwe technologieën het sta­
dium van commerciële exploitatie bereiken, waarbij de 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 77 
Tabel 9.1 — Onderzoek, energie, enz.: In 1984 beschikbare kredieten en de besteding ervan 
(Mio ECU) 
Uitgavensector 
(begrotingshoofdstuk) 
Energie: 
— Energiebeleid (70 exclusief 707) 
— Specifieke communautaire 
maatregelen (707) 
Onderzoek en investeringen: (73) 
— Eigen werkzaamheden 
— Werkzaamheden onder contract (3) 
— Informatietechnologieën 
(ESPRIT) 
Interne markt en industrie: (77) 
— Industriebeleid 
— Informatie- en telecommunicatie­
technologieën, niet in het kader 
van ESPRIT 
Vervoer: 
— Vervoerbeleid (78 exclusief 783) 
— Speciale projecten (op het gebied 
van de vervoerinfrastructuur) (783) 
Overige activiteiten: 
— Nucleaire veiligheidscontrole (71) 
— Informatie en innovatie (75) 
— Diverse werkzaamheden (72) 
Totaal 
N.B.: Vergelijkbare cijfers voor JET (4) Vastleggingen 
In 1984 be­
schikbare kre­
dieten voor 
vastleggin­
gen (') 
216,9 
456,0 
219,3 
386,6 
207,0 
29,0 
45,7 
96,7 
471,0 
3,0 
23,9 
3,7 
2 158,8 
114,3 In 1984 aange­
gane verplich­
tingen 
204,8 
456,0 
189,3 
268,9 
134,4 
26,8 
17,6 
16,7 
471,0 
3,0 
13,6 
3,6 
1 805,7 
83,5' Bestedings­
graad in % 
94,4 
100,0 
86,3 
69,5 
64,9 
92,4 
38,5 
17,3 
100,0 
100,0 
56,9 
97,3 
83,6 
73,0 Betalingen 
In 1984 be­
schikbare kre­
dieten voor be­
talingen (2) 
206,0 
457,8 
220,0 
307,9 
45,0 
36,4 
50,8 
45,4 
471,0 
4,2 
20,1 
6,0 
1 870,6 
142,2 In 1984 ver­
richte betalin­
gen 
133,7 
412,0 
189,9(5) 
249,3 (6) 
W) 
17,7 
26,3 
6,8 
423,9 
2,5 
8,9 
2,9 
1 475,7 
95,2 Bestedings­
graad in % 
64,9 
90,0 
86,3 
80,1 
4,0 
48,6 
51,8 
15,0 
90,0 
59,5 
44,3 
48,3 
78,9 
66,9 
(') Kredieten op de begroting 1984, plus eind 1983 resterende kredieten, na overschrijvingen. 
(2) Kredieten op de begroting 1984, plus overdrachten uit 1983, na overschrijvingen. 
(3) Inclusief de bijdrage aan JET (89 Mio ECU). 
(4) Gebaseerd op de begroting van JET (d.w.z. inclusief de bijdrage van de Commissie). 
(5) Waarvan 106,2 Mio ECU aan uitgaven voor personeel belast met onderzoek. 
(6) Waarvan 18,9 Mio ECU aan uitgaven voor personeel belast met onderzoek. 
(7) Waarvan 0,9 Mio ECU aan uitgaven voor personeel belast met onderzoek. 
mercièle exploitatiemogelijkheden voor elk binnen een 
voltooid project gesteld doel. Deze beoordeling kan als 
basis dienen voor een verbeterde vervolgcontrole op de 
projecten. Thans wordt aan de contractanten een stan­
daardbrief gezonden, waarin verzocht wordt een prog­
nose te geven van de commerciële exploitatiemogelijk­
heden, maar daarna gebeurt er niets meer. De Commis­
sie moet een systeem invoeren, waarin alle contractan­
ten periodiek wordt verzocht om informatie over de 
toestand van voltooide projecten, en wanneer zij geen 
antwoord krijgt moet zij de zaak in de gaten blijven 
houden. subsidies bij het bereiken van dat stadium gewoonlijk 
moeten worden terugbetaald. Het overeengekomen 
terug te betalen bedrag moet een vingerwijzing zijn 
voor het welslagen van het programma. Tabel 9.2 geeft 
een overzicht van de situatie per 31 december 
1984. Op grond van haar onderzoek van de contrac­
ten komt het de Kamer voor dat de status van een aan­
zienlijk gedeelte van de projecten onzeker blijft. 
9.4. De Kamer beveelt aan, de huidige systemen voor 
de interne en externe technische beoordeling uit te brei­
den om een duidelijker beeld te krijgen van de com-
78 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Tabel 9.2 — Op 31 december 1984 terugvorderbare subsidies (') 
Soort project 
Technologische 
ontwikkelingspro­
jecten 
Demonstratiepro­
jecten 
Totaal A. 
Potentieel terugvor­
derbare bedragen be­
taald voor tussen 1975 
en 1979 geselecteerde 
projecten (2) 
(Mio ECU) 
140,2 
15,9 
156,1 B. 
Bedragen 
over de terug-
vorderbaar­
heid waarvan 
is onderhan­
deld 
(Mio ECU) 
44,5 
1,1 
45,6 % van 
Bten 
op­
zichte 
van A 
31,7 
6,9 
29,2 
(') Gebaseerd op door het directoraat-generaal Energie verschafte 
cijfers. 
(2) Projecten die in 1984 moesten worden voltooid en ten aanzien 
waarvan een terugbetaling van subsidies kan worden verwacht. 
ONDERZOEKWERKZAAMHEDEN ONDER 
CONTRACT 
Beheersprocedures 
9.5. De Kamer moet er opnieuw (2) met nadruk op 
wijzen dat uitvoerige instructies betreffende alle proce­
dures inzake het financieel en contractbeheer van werk­
zaamheden onder contract noodzakelijk zijn. Een der­
gelijke handleiding is nog steeds niet uitgegeven. De 
Kamer wenst te beklemtonen hoe belangrijk zij het acht 
dat deze taak wordt verricht en dat er nauwkeurige 
instructies moeten komen ten aanzien van de volgende 
punten: 
(a) nauwkeurig onderzoek van geldaanvragen om te 
waarborgen dat er overeenstemming bestaat tussen 
de betalingen en de contractvoorwaarden; 
(b) inschakeling van externe accountantsbureaus; 
(c) toezicht op de lopende verplichtingen; 
(d) gebruikmaking van beheersinformatiesystemen; 
(e) procedures van wetenschappelijke diensten voor 
de selectie van contractanten en het toezicht op de 
contracten; 
(f) procedures ter verkrijging van documentatie en het 
aanleggen van dossiers. 
Inschakeling van externe accountantsbureaus 
9.6. Naar aanleiding van eerder door de Kamer geuite 
kritiek (3) op de interne controle van de Commissie op contracten met kostendeling, heeft de Commissie in 
1981 externe accountantsbureaus ingeschakeld om ter 
plaatse financiële verificaties van deze contracten te 
verrichten. Deze vormen thans de voornaamste interne 
controle op de uitgaven voor werkzaamheden onder 
contract (behalve voor JET). 
9.7. De Kamer juicht deze ontwikkeling toe. Een 
onderzoek door de Kamer van het beheer van deze 
controles wijst er echter op dat de Commissie daarvan 
nog niet het volle profijt heeft getrokken. De bestaande 
maatregelen zouden op de volgende wijze kunnen wor­
den verbeterd: 
(a) de selectie van alle te controleren contracten moet 
op grond van overeengekomen criteria uitdrukke­
lijk worden verantwoord om tot een betere coördi­
natie te komen en de accountantsbureaus doeltref­
fender te kunnen inschakelen; 
(b) nauwkeuriger schriftelijke instructies aan de 
accountantsbureaus zouden de aanpak en doelstel­
lingen van de controles consistenter maken, alsook 
tot duidelijker controlebevindingen en tot volledi­
ger verificaties van bepaalde aspecten van de 
onderzoekcontracten leiden; 
(c) de invoering van systematische procedures voor 
een prompte reactie op controleverslagen zou ver­
zekeren, dat alle belangrijke bevindingen op de 
juiste wijze met de contractanten worden bespro­
ken. 
9.8. De eerste serie contracten loopt in 1985 ten einde. 
De Kamer heeft de Commissie verzocht rekening te 
houden met haar aanbevelingen bij de beoordeling van 
het gebruik van deze vorm van interne controle, en bij 
de gunning en het beheer van een nieuwe serie contrac­
ten. 
INFORMATIE- EN 
TELECOMMUNICATIE­
TECHNOLOGIEËN 
9.9. Op 28 februari 1984 nam de Raad een voorstel 
van de Commissie aan (4) voor een meerjarig Europees 
strategisch programma voor onderzoek en ontwikkeling 
op het gebied van informatietechnologie (ESPRIT). 
Om dit programma te kunnen beheren en te koppelen 
aan andere aanverwante activiteiten op het gebied van 
de informatie- en telecommunicatietechnologie, 
besloot de Commissie (5) een autonome task force 
samen te stellen uit personeel van haar eigen diensten 
en externe deskundigen. 
9.10. Het ESPRIT-programma behelst voornamelijk 
onderzoek door middel van contracten met kostende­
ling, waaraan de Commissie voor 50 % bijdraagt. Ten­
minste twee onafhankelijke ondernemingen, die niet in 
een zelfde Lid-Staat gevestigd mogen zijn, (bedrijven, 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 79 
waaronder kleine en middelgrote, universiteiten en 
andere in de Gemeenschap gevestigde instellingen) 
moeten in het kader van een contract samenwerken. 
Het programma behelst ook coördinatie-acties. De voor 
de duur van het programma (1984-1988) noodzakelijke 
kredieten werden in het besluit van de Raad op 750 
Mio ECU geraamd. De kredieten voor ESPRIT worden 
onder deel B, hoofdstuk 73, van de algemene begroting 
opgevoerd en de door de task force beheerde aanver­
wante informatie- en telecommunicatietechnologie 
wordt uit hoofdstuk 77 gefinancierd. 
9.11. In 1984 bevonden de meeste systemen voor de 
administratie en interne controle van de task force, zij 
het manueel of met computer, zich nog in het ontwik­
kelingsstadium. Dit was met name het geval ten aan­
zien van het beheer van de uitvoering van de contrac­
ten, dat ten aanzien van ESPRIT begin 1985 van start is 
gegaan. Om de reacties op de oproep tot voorstellen in 
het kader van ESPRIT te kunnen verwerken, werden 
derhalve procedures ontwikkeld voor de beoordeling 
en selectie van contractanten en de onderhandelingen 
over de contracten; daarvoor zijn verplichtingen ten 
laste van de begroting 1984 aangegaan ten belope van 
134 Mio ECU. 
9.12. De Kamer heeft een eerste onderzoek van de 
interne-controlesystemen verricht, met name van de 
organisatie, de rechtsgrondslag, de procedures betref­
fende de boekhouding en de sluiting van contracten, 
tot en met het stadium van de vastleggingen. Zij heeft 
haar gedetailleerde bevindingen en aanbevelingen ter­
zake voorgelegd aan hen die met het beheer zijn belast. 
9.13. Uit het onderzoek kwamen de volgende belang­
rijke kwesties naar voren: 
(a) In de paragrafen 9.4 en 9.5 van haar jaarverslag 
over het begrotingsjaar 1983 (') heeft de Kamer 
aanbevolen de vastleggingen op meer consequente 
wijze te behandelen, waarop de Commissie heeft 
geantwoord dat een en ander zorgvuldig zou wor­
den overwogen. De controle van de vastleggingen 
in 1984 voor het ESPRIT-programma heeft beves­
tigd dat er nog verschillen in de behandeling 
bestaan. Zo werden in december 1984, meer dan 
twee maanden voordat de contractvoorwaarden 
definitief waren overeengekomen, verplichtingen 
aangegaan voor in totaal 71 Mio ECU. Op andere 
gebieden waar uitgaven plaatsvinden, werden ver­
plichtingen wel pas na een definitieve overeen­
komst aangegaan. 
(') PB C 348 van 31. 12. 1984. 
(2) PB C 344 van 31. 12. 1982, paragraaf 8.22. 
PB C 357 van 31. 12. 1983, paragraaf 8.44. 
PB C 348 van 31. 12. 1984, paragraaf 9.21. 
(3) PB C 326 van 31. 12. 1979, paragraaf 6.59 en (b) Het besluit van de Raad inzake het ESPRIT-pro­
gramma bevat een plafond van 4,5 % (d.w.z. 33,8 
Mio ECU) voor personeelsuitgaven, maar specifi­
ceert niet wat in dit verband onder personeelsuitga­
ven moet worden verstaan. Bij de huidige bereke­
ningsmethode van de Commissie lijkt het gevaar te 
bestaan dat de werkelijke personeelskosten te laag 
worden gesteld, onder andere omdat aanzienlijke 
uitgaven voor bepaalde personeelsleden met kort­
lopende contracten niet worden meegerekend, en 
er geen voorziening werd getroffen voor het mee­
tellen van resterende personeelskosten die na de 
officiële beëindiging van het programma in 1988 
doorlopen. De Kamer beveelt de Commissie aan 
een meer accurate en consequente berekenings­
grondslag voor personeelskosten in te voeren, 
zodat de werkelijke uitgaven met het plafond van 
4,5 % kunnen worden vergeleken. 
(c) Bij de controle kwam ook aan het licht dat 
bepaalde aspecten van de procedures voor de 
beoordeling van de onderzoekvoorstellen voor 
1984 en de opstelling van contracten, voor verbete­
ring vatbaar zijn. 
9.14. De Kamer geeft de Commissie in overweging, 
bij de definitieve vaststelling van de interne-controle­
procedures van de task force rekening te houden met 
de gedetailleerde aanbevelingen die over voornoemde 
onderwerpen tot haar zijn gericht, alsmede met de 
opmerkingen in dit en vorige jaarverslagen over het 
beheer van onderzoekcontracten op andere terreinen. 
SLOTOPMERKINGEN 
9.15. Alle opmerkingen in dit hoofdstuk betreffen uit­
gaven voor contracten. Zij kunnen als zodanig van 
belang zijn voor een ruimer terrein dan dat van energie, 
onderzoek en aanverwante activiteiten. Bovendien wer­
pen verscheidene opmerkingen principiële kwesties op 
betreffende het financieel beheer of het begrotingsbe-
heer. Naast haar advies, aanwijzingen op centraal 
niveau te geven op gebieden waar dit kennelijk drin­
gend nodig is (vgl. paragraaf 9.5) raadt de Kamer de 
Commissie aan, na te gaan of er thans behoefte bestaat 
aan een duidelijker omschrijving (wellicht in de interne 
voorschriften van de Commissie betreffende de uitvoe­
ring van de begroting van de Gemeenschappen) van de 
adviserende en toezichthoudende taken van de centrale 
financiële diensten op het vlak van het begrotingsbe-
heer en het financiële beheer. 
PB C 342 van 31. 12. 1980, paragraaf 8.28 (zie ook 
PB C 344 van 31. 12. 1982, paragrafen 8.28 en 8.29). 
(4) PB L 67 van 9. 3. 1984. 
(5) Doe. COM(84)PV731. 
80 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
HOOFDSTUK 10 
Samenwerking met de ontwikkelingslanden en andere derde landen 
10.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens 
Opmerkingen over de voedselhulp (Hoofdstuk 92) 
Financieel beheer 
Het vervoer van de hulpgoederen 
Kwaliteit van de hulpgoederen 
Opmerkingen over de samenwerking met niet-geassocieerde ont­
wikkelingslanden (Hoofdstuk 93) 
Financieel beheer 
Projecten in Thailand en Indonesië 
Compensatie voor de maniokovereenkomst 10.1 
10.2 
10.3 -
10.4 -
10.9 -
10.12 -
10.16 -
10.16 -
10.20 -
10.36 -10.15 
10.8 
10.11 
10.15 
10.37 
10.19 
10.35 
10.37 
INLEIDING 
10.1. Onder titel 9 van de algemene begroting zijn 
voornamelijk de kredieten opgenomen voor voedsel­
hulp, samenwerking met niet-geassocieerde ontwikke­
lingslanden en een aantal mediterrane landen, medefi­
nanciering van door niet-gouvernementele organisaties 
(NGO's) uitgevoerde acties en bepaalde vormen van 
spoedhulp. De titel omvat eveneens de subsidie voor 
de Europese Associatie voor Samenwerking (EAS) en 
de kredieten ter financiering van de delegaties in de 
landen van het zuidelijke Middellandse-Zeegebied en 
de ACS-landen. gen steeg van 61 % tot 78 %. De daling van de beste­
dingsgraad der kredieten voor betalingen die bij de 
hoofdstukken 94 en 95 werd geconstateerd, werd ruim­
schoots goedgemaakt door een hogere bestedingsgraad 
bij de hoofdstukken 92, 93 en 96. 
OPMERKINGEN OVER DE 
VOEDSELHULP (HOOFDSTUK 92) 
10.3. De in 1984 bijeengebrachte hoeveelheden waren 
aanzienlijk groter dan in het verleden (zie tabel 10.2) 
doordat de achterstand op het programma voor 1983 
gedeeltelijk werd ingehaald (zie paragraaf 10.9). 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
10.2. Tabel 10.1 geeft aan hoe de uit hoofde van de 
begroting voor 1984 en voorgaande begrotingsjaren 
beschikbare kredieten zijn bestemd voor vastleggingen 
en betalingen. Het totaal der vastleggingen is ten 
opzichte van 1983 met 13 %, en dat van de betalingen 
met 42 % gestegen. De bestedingsgraad van de kredie­
ten voor vastleggingen is van 82 % in 1983 gestegen tot 
89 % in 1984, terwijl die van de kredieten voor betalin-Financieel beheer 
Niet-definitieve rekeningen 
10.4. In 1984 hebben de diensten van de Commissie, 
belast met de verevening van door de interventiebu-
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 81 
Tabel 10.1 —Titel 9: In 1984 beschikbare kredieten en besteding ervan 
(Mio ECU) 
Begrotingshoofdstuk 
(1) 
Hoofdstuk 92: 
Voedselhulp 
Hoofdstuk 93: 
Samenwerking met niet-geas-
socieerde ontwikkelingslanden 
Hoofdstuk 94: 
Specifieke maatregelen tot sa­
menwerking met ontwikke­
lingslanden 
Hoofdstuk 95: 
Incidentele maatregelen ten 
behoeve van ontwikkelingslan­
den en derde landen 
Hoofdstuk 96: 
Samenwerking met landen in 
het Middellandse-Zeegebied 
Hoofdstuk 98: 
Huishoudelijke en personeels­
uitgaven van de delegaties van 
de Commissie in ontwikke­
lingslanden 
Hoofdstuk 99: 
Samenwerking met derde lan­
den 
Totaal Vastleggingen 
In 1984 beschik­
bare kredieten 
voor vastleggin­
gen 
(2) In 1984 aangega­
ne verplichtingen 
(3) Bestedingsper­
centage 
(4) = %(3)/(2) 
505,0 504,9 100% 
366,9 270,0 74 % 
46,6 39,1 84% 
209,5 209,0 100% 
160,2 117,5 73% 
56,0 56,0 100% 
2,5 2,5 100% 
1346,7 1 199,0 89 % Betalingen 
In 1984 beschik­
bare kredieten 
voor betalingen 
(5) In 1984 verrichte 
betalingen 
(6) Bestedingsper­
centage 
(7)-%(6)/(5) 
721.6 709,2 98% 
201,2 153,6 76% 
56,0 27,9 50 % 
271,5 93,7 35% 
167.7 107,8 64% 
56,0 56,0 100% 
3,8 2,4 63 % 
1477,8 1 150,6 78 % 
Tabel 10.2 — Stand van uitvoering van de voedselhulpprogramma's met betrekking tot graan, magere-melkpoeder en butteroil 
(in ton) 
Stand van uitvoering 
1983 
1984 
1985 Overdracht uit 1982 
Programma 1983 
Bijeengebracht in 1983 
Overdracht uit 1983 
Programma 1984 
Bijeengebracht in 1984 
Overdracht uit 1984 Graan 
339 185 
1 043 369 
759 633 
622 921 
1 127 663 
1 384 199 
366 385 Magere-melkpoeder 
65 673 
150 000 
111210 
104 463 
122 500 
165218 
56 598 Butteroil 
25 092 
36 500 
22 636 
35718 
32 760 
49 442 
18410 
82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
reaus ingediende rekeningen voor voedselhulp, zich 
krachtig ingezet om de achterstand in te halen. De jaar­
lijkse rekeningen over 1976 tot en met 1979 zijn op 
12 november 1984 verevend. Eind 1984 was men bezig 
met de afhandeling van de rekeningen over 1980 tot en 
met 1983. 
10.5. Sinds het begrotingsjaar 1979 worden door de 
Commissie alleen nog controlebezoeken aan de inter­
ventiebureaus gebracht, wanneer er een welbepaald 
probleem wordt ontdekt, de begunstigden klachten 
indienen of de kosten ter plaatse moeten worden 
gecontroleerd. Deze aanpak is onbevredigend. De con­
troles ter plaatse zouden vaker en systematischer moe­
ten worden verricht. 
10.6. Grote bedragen op het gebied van de indirecte 
steun zijn nog steeds niet definitief verevend. Dit geldt 
met name voor een bedrag van 8,58 Mio ECU betref­
fende acties in het kader van het Wereldvoedselpro­
gramma (WVP), waarvan sommige al uit 1978 dateren 
en voor een aanvraag van een groep NGO's (Euronaid) 
betreffende 1,67 Mio ECU voor 17 indirecte-steunac-
ties waarvan de eerste in 1980 plaatsvonden. 
Toezicht op de tegenwaardefondsen 
10.7. In drie van de zes landen waar de Kamer een 
onderzoek heeft ingesteld, hebben de autoriteiten geen 
controle uitgeoefend op de procedures betreffende de 
boeking en het gebruik van de door de verkoop van 
voedselhulp verkregen tegenwaardefondsen. In Ghana 
werden de tegenwaardefondsen foutief berekend en 
geboekt en vervolgens aangewend voor andere projec­
ten dan met de Commissie was overeengekomen. In 
Indonesië werd tussen de Commissie en de regering 
geen enkele procedure vastgesteld en de regering 
brengt geen jaarlijks rapport uit over het gebruik van de 
fondsen. In Guinee (Conakry) hadden de tegenwaarde­
fondsen vóór 1980 moeten worden ingesteld. Het eer­
ste, in 1985 ontvangen rapport over de aanwending 
ervan, betreft echter slechts een derde van de betrokken 
fondsen. 
Vertragingen bij de betalingen aan het UNHCR 
10.8. Uit hoofdstuk 92 financiert de Gemeenschap de 
door het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties 
voor vluchtelingen (UNHCR) in Thailand aangekochte 
rijst in de vorm van voedselrantsoenen. Volgens de 
leveringsvoorwaarden moesten de voorschotten zo snel 
mogelijk nadat het UNHCR de Gemeenschap had 
laten weten in te stemmen met deze voorwaarden, wor­
den betaald. In mei 1984 besloot de Commissie tot 
steunverlening uit hoofde van het programma 1984. Op 
6 juni 1984 verzocht het UNHCR om een kasvoorschot voor de aankoop in Thailand van 10 000 ton rijst uit 
hoofde van zijn toewijzing voor 1984. De Commissie 
heeft de actie toen opgeschort omdat zij zich plotseling 
afvroeg of de rijst niet van communautaire herkomst 
zou moeten zijn. Het was echter van meet af aan duide­
lijk dat Thailand, dat rijst exporteert, geen importen 
zou aanvaarden. Om te voorkomen dat de verstrekking 
van rijst aan vluchtelingen tijdens de tweede helft van 
1984 werd onderbroken, heeft het UNHCR 1,32 Mio 
USD uit de eigen reserves betaald. Deze rijst is ver­
strekt als „schenking van de EEG". Het besluit om de 
aankoop in Thailand a posteriori goed te keuren, viel 
uiteindelijk in maart 1985, waardoor uitgaven van het 
begrotingsjaar 1984 in 1985 moesten worden aangewe­
zen. Dergelijke vertragingen bij de betalingen hadden 
zich ook in eerdere jaren reeds voorgedaan. 
Het vervoer van de hulpgoederen 
Levertijden 
10.9. Een steekproefsgewijs onderzoek van in 1984 
uit hoofde van gewone voedselhulp verscheepte par­
tijen wees uit dat bij graan de verordening inzake 
beschikbaarstelling van de goederen gemiddeld twee 
weken na de door de diensten van de voedselhulp aan 
het directoraat-generaal Landbouw gerichte aanvraag 
voor beschikbaarstelling werd gepubliceerd. Bij melk­
poeder is deze termijn 11 weken en bij butteroil zes. 
Tussen de publikatie van de verordening en de versche­
ping van de goederen verstreken voor de drie catego­
rieën goederen gemiddeld negen weken. Het vervoer 
over zee duurde gemiddeld drie weken voor graan en 
melkpoeder en vier weken voor butteroil. Vanaf het 
moment waarop de beschikbaarstelling ingaat tot de 
aankomst van de schepen in de loshaven, moest in 
totaal 14 weken worden gerekend voor graan, 23 weken 
voor melkpoeder en 19 weken voor butteroil. Deze ter­
mijnen komen ongeveer overeen met de termijnen die 
de Kamer reeds bij de verschepingen van 1983 heeft 
vastgesteld. 
10.10. Een analyse van dezelfde fasen aan de hand 
van een steekproef van partijen goederen die als urgent 
(hoofdstuk 92) waren aangemerkt, toont aan dat deze 
nauwelijks sneller worden afgeleverd dan de gewone 
voedselhulp. De gemiddelde tijdwinst is bij graan 
slechts ongeveer 5 % en bij de andere produkten 21 %. 
Gevallen van vertraagde verscheping 
10.11. De Kamer heeft een onderzoek ingesteld naar 
47 graantransporten die in 1984 over zee werden ver­
richt. Vijf daarvan, vanuit Italië, hebben later plaatsge­
vonden dan in de verordeningen voor de bijeenbren-
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 83 
ging der goederen was bepaald: meel voor Somalië 
werd met een vertraging van één maand verscheept en 
rijst voor Mozambique en Senegal met vertragingen 
van respectievelijk 7 en 14 weken; leveringen van rijst 
als spoedhulp voor Ghana en Senegal liepen vertragin­
gen op van respectievelijk 5 en 10 weken. 
Kwaliteit van de hulpgoederen 
10.12. Zowel de kenmerken van de geleverde goede­
ren als die van hun verpakking dienen in de commu­
nautaire voorschriften duidelijk te worden omschreven 
omdat de hulp anders inadequaat zou kunnen zijn. Bij 
gebreke van passende voorschriften was een gedeelte 
van het aan Ghana geleverde magere-melkpoeder niet 
hittebestendig genoeg om het naar wens te kunnen 
ompakken. Ofschoon door de vaststelling van Verorde­
ning (EEG) nr. 1354/83 van de Commissie een poging 
is gedaan tot verbetering op het gebied van verpakking 
van melkprodukten, liep voorts in Ghana een uit de 
Bondsrepubliek, Denemarken en Nederland in slecht 
gesloten zakken verzonden partij magere-melkpoeder 
vochtschade op en waren in Boeroendi 5 % van de con-
servenblikken van 5 kilo van een partij butteroil lek, 
hoewel de kartonnen dozen waarin ze waren verpakt 
niet ernstig waren beschadigd. Ondanks de klachten 
van de begunstigden heeft de Commissie dit soort pro­
blemen nog steeds niet afdoende opgelost. (Zie voor 
het geval van Ghana met name de beschikbaarstellings­
verordening (EEG) nr. 1572/85 van de Commissie van 
10 juni 1985 voor magere-melkpoeder). 
10.13. De Indonesische autoriteiten hebben verklaard 
dat 1 119 ton magere-melkpoeder uit de meest recente 
programma's, met een waarde van 0,75 Mio ECU niet 
konden worden gebruikt wegens de onaanvaardbare 
kwaliteit. Sommige zakken waren gescheurd en de 
vochtigheidsgraad was buitensporig hoog. Erger nog, 
een der partijen magere-melkpoeder, afkomstig uit de 
Bondsrepubliek, rook sterk naar aardnotenolie, die er 
naar het schijnt in was vermengd om de vereiste extra 
vitaminen toe te voegen. Dit magere melkpoeder is als 
veevoer verkocht. 
10.14. Ofschoon de interventiebureaus een verklaring 
moeten afgeven over de kwaliteit van de produkten of 
kwaliteitscontroles moeten laten uitvoeren, is er voed­
sel van dubieuze kwaliteit geleverd. Ten einde in deze 
situatie verbetering te brengen, heeft de Commissie in 
1984 de voor de controle van de voedselhulp uitgetrok­
ken gelden intensiever gebruikt en een beroep gedaan 
op een toezichthoudende firma. Het aantal klachten 
van ontvangers van de steun loopt terug. 
10.15. De begunstigden die de beschadigde cif-trans-
porten naar Ghana, Guinee (Conakry) en Kaap-Verdië 
ontvingen, hebben zich niet beroepen op hun verzeke­
ringspolissen. Ofschoon de delegaties van de Commis­
sie formeel niet verantwoordelijk hiervoor zijn, zou het 
het beheer ten goede komen wanneer zij in dergelijke gevallen kunnen ingrijpen, opdat de verliezen worden 
vergoed en de verzekeringspremies niet voor niets wor­
den betaald. 
OPMERKINGEN OVER DE 
SAMENWERKING MET 
NIET-GEASSOCIEERDE 
ONTWIKKELINGSLANDEN 
(HOOFDSTUK 93) 
Financieel beheer 
Bestedingsgraad van de kredieten 
10.16. Ongeveer 90% van het totaal van de kredieten 
van hoofdstuk 93 voor de ten laste van de gesplitste 
kredieten gefinancierde projecten en acties in de niet-
geassocieerde ontwikkelingslanden is opgenomen 
onder artikel 930. 
10.17. De bestedingsgraad van de vastleggingskredie­
ten van artikel 930 blijft laag, aangezien 41 % van de op 
de begroting 1984 staande 218 Mio ECU in 1985 nog 
beschikbaar was. De betalingen beliepen 146 Mio 
ECU; 79% van de in 1984 beschikbare kredieten (de 
kredieten van de begroting 1984 plus overdrachten) zijn 
gebruikt, te vergelijken met 57% in 1983 en 39% in 
1982. 
Trage uitvoering van een aantal projecten 
10.18. Voor acht projecten die tussen 1977 en 1982 
van start zijn gegaan, kon per 31 december 1984 nog 
geen enkele betaling worden verricht. De drie belang­
rijkste daarvan betroffen Bangladesh (13 Mio ECU), 
Pakistan (12 Mio ECU) en de Centraal-Amerikaanse 
Bank voor de economische integratie (2 Mio ECU, 
daterend van 1977). 
Vóór de uitvoering van de desbetreffende projecten 
verrichte betalingen 
10.19. De analyse van de betalingen geeft geen uit­
sluitsel over de werkelijke vorderingen van de projec-
84 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
ten. Talrijke betalingen, die als zodanig in de rekenin­
gen verschijnen, zijn in feite voorschotten. Dit blijkt bij 
voorbeeld duidelijk uit de projecten die met de Aziati­
sche Ontwikkelingsbank (ADB) in Indonesië zijn geco-
financierd (zie paragraaf 10.29). In vele andere gevallen 
betaalt de Commissie 60 % van de geraamde uitgaven 
op het moment dat de kooporders voor uit de Gemeen­
schap afkomstig materiaal worden geplaatst en betaalt 
zij de eerste werkzaamheden ter plaatse al voordat deze 
voltooid zijn. 
Projecten in Thailand en Indonesië 
10.20. In 1984 heeft de Kamer ter plaatse de 24 pro­
jecten in Thailand en Indonesië onderzocht, waarvoor 
grote bedragen waren uitgegeven. Deze projecten verte­
genwoordigen ongeveer 13% van de vastleggingen 
(1 110,9 Mio ECU) en 10% van de betalingen (500,9 
Mio ECU) die in de loop van de begrotingsjaren 1976 
tot en met 1984 op hoofdstuk 93 zijn aangewezen. De 
steunverlening aan Thailand is gedeeltelijk gekoppeld 
aan de beperkingen op de import van maniok (zie 
paragraaf 10.36.). Vier van de acht projecten in Indone­
sië zijn gecofinancierd met de ADB, die als gevolmach­
tigde van de Commissie een bedrag van 26,9 Mio ECU 
aan communautaire steun beheert. 
Onvolledige dossiers 
10.21. Ten aanzien van talrijke projecten in Thailand 
en in Indonesië, alsmede in de andere landen van 
Zuid-Oost-Azië die de Kamer reeds heeft bezocht, ble­
ken de dossiers in Brussel onvolledig. Belangrijke ele­
menten in verband met de voorbereiding van de con­
tracten waren niet in de technische dossiers opgeno­
men. In de financiële dossiers ontbraken vaak de 
contracten, aan de hand waarvan de betalingsaanvra-
gen zouden kunnen worden gecontroleerd. 
Cofinancieringen 
10.22. De steun zou beter kunnen worden beheerd en 
gemakkelijker met de Gemeenschap kunnen worden 
vereenzelvigd, indien hij meer was geconcentreerd op 
projecten met een eenvoudige beheersstructuur. De 
deelneming van de Gemeenschap als minderheidspart­
ner aan projecten waarbij te veel geldschieters betrok­
ken zijn, brengt in verschillende opzichten ernstige 
bezwaren met zich mee die de Kamer al in Pakistan en 
Sri Lanka heeft geconstateerd. 
10.23. Zo vormt een project voor de ontwikkeling van 
de cultures van het noord-oostelijk gedeelte van Thai­
land slechts een miniem onderdeel van meer omvang­
rijke, door andere geldgevers gefinancierde pro­gramma's, zodat gegevens over de uitvoering ervan zeer 
moeilijk te krijgen zijn en niemand op de hoogte is van 
de financiële bijdrage van de Gemeenschap. Daarente­
gen bleek een project, waarbij slechts één projectleider 
was betrokken (modelproject voor de geïntegreerde 
produktie van soja en voedingsgewassen — ministerie 
van landbouw) ondanks een zeer slechte start, uiteinde­
lijk een succes (zie paragraaf 10.26). 
Aanvechtbare keuze van een aantal adviseurs 
10.24. De procedure waarbij geschikte kandidaten op 
een lijst worden geplaatst, was destijds wel niet ver­
plicht, maar had toch gevolgd moeten worden. Deze 
procedure garandeert een minimum aan objectiviteit en 
betrouwbaarheid bij de selectie van de adviseurs. In 
Thailand zijn echter twee firma's — waarvan er één met 
een gezamenlijk honorarium van 2,1 Mio ECU verant­
woordelijk was voor vier projecten — en in Indonesië 
eveneens twee firma's geselecteerd, zonder vooraf op 
een lijst van geschikte kandidaten te zijn geplaatst. 
10.25. In een later stadium zijn de slechte prestaties 
van één der firma's in Indonesië in een intern rapport 
van de Commissie aan het licht gebracht. Drie van de 
vier door deze firma uitgezonden adviseurs zijn één 
jaar na de aanvang van het project in 1979, ter plaatse 
gearriveerd. Twee zijn minder dan een jaar gebleven en 
vervolgens vervangen door onvoldoende gekwalifi­
ceerde assistenten. Het onvermijdelijk gevolg hiervan 
was dat de plaatselijke omstandigheden onvoldoende 
bekend waren. 
Tekortkomingen in het onderzoek en de planning van de 
projecten 
10.26. Het modelproject betreffende de geïntegreerde 
produktie van soja en voedingsgewassen in een trans­
migratiegebied op Sumatra werd opgezet op basis van 
een volstrekt irrealistische studie, waarin de totstandko­
ming van een enorm sojaproducerend bedrijf werd 
voorgestaan en waarin geen enkele aandacht werd 
besteed aan fundamentele kwesties van agrarische en 
technische aard, die beslist hadden moeten worden 
onderzocht. De daaruit voortvloeiende financierings­
overeenkomst bevatte geen enkele specificatie van de 
kosten van het project. De communautaire financiering 
is vervolgens meer dan verviervoudigd (4,7 Mio ECU). 
Pas toen in de praktijk werd afgestapt van de aanvan­
kelijke opzet, volgens welke 1 000 ha oerwoud had 
moeten worden vernietigd, is het project later dankzij 
de technische bijstand van een andere deskundige, 
belast met het toezicht en niet met de oorspronkelijke 
opzet, omgezet in een zeer geslaagd centrum voor de 
vermenigvuldiging van zaaigoed. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 85 
10.27. De studie (programma 1978) en de uitvoering 
(programma 1980) van een ontwikkelingsproject voor 
zuivelprodukten in Baturraden op Midden-Java, zijn 
verzorgd door één van de firma's waarvan sprake was 
in paragraaf 10.24. De bedoeling was een in 1952 door 
de regering gebouwd veefokcentrum om te vormen tot 
een nationaal ontwikkelingscentrum voor zuivelpro­
dukten, een producentencoöperatie op te richten en 
een verwerkings- en afzetcentrum op te zetten. Bijna 1 
Mio ECU zijn uitgegeven voor technische bijstand en 
1,5 Mio ECU voor de infrastructuur. Toen midden 
1984 de gebouwen voltooid en de installaties geleverd 
waren, bleek eerst hoezeer de Indonesische autoriteiten 
ermee verlegen zaten. In de aanvankelijke opzet gaat 
het project immers volledig voorbij aan de meeste 
plaatselijke omstandigheden. De enige markt waarop 
de toekomstige produktie kan worden afgezet, bevindt 
zich in Djakarta, op tien reisuren afstand. De verpak­
king alleen is al twee keer zo duur als de melk die zij 
bevat. Het veevoer, een bijprodukt van de plaatselijke 
boerderijen, is onvoldoende van kwaliteit en het is niet 
rendabel de dieren het voer te geven dat is aangepast 
aan hun hoge produktiepotentieel. De melkopbrengst 
per koe is dus zeer laag. 
Nalatigheid van sommige plaatselijke partners 
10.28. Zowel op centraal als op lokaal niveau zijn 
sommige partners ter plaatse hun verplichtingen niet 
altijd volledig nagekomen. 
(a) Met twee financieringsovereenkomsten was een 
communautaire bijdrage van in totaal 7,9 Mio 
ECU gemoeid voor de oprichting van een natio­
naal opleidingsinstituut voor landbouwcoöperaties 
in Thailand (NACTI). Noch de regering, noch de 
federatie van coöperaties heeft haar bijdrage aan 
het project (tezamen 3,5 Mio ECU) betaald. Tij­
dens het bezoek van de Kamer functioneerde het 
instituut, maar de toekomst ervan leek twijfelachtig 
aangezien de statuten nog steeds niet waren vastge­
steld. 
(b) De uitvoering van een project tot verbetering van 
de opbrengst van kleine rubberbedrijven in Thai­
land loopt gevaar. De overheidsinstanties hebben 
hun bijdrage niet op de overeengekomen vervalda­
gen betaald. 
(c) De Indonesische autoriteiten hebben aan de Com­
missie niet de periodieke rapporten voorgelegd, 
zoals bedongen in de financieringsovereenkomst 
inzake een steun van 6,1 Mio ECU voor een drai-
neringsproject aan de rivier de Talungagung, en 
zich ook niet gehouden aan de speciale voorwaar­
den volgens welke een evaluatierapport over de offertes en de voorstellen tot gunning van de con­
tracten moest worden overgelegd. 
Optreden van de Aziatische Ontwikkelingsbank 
10.29. De delegatie van Bangkok, verantwoordelijk 
voor Indonesië, Maleisië, de Filippijnen, Singapore en 
Thailand, voert haar opdrachten in Thailand op bevre­
digende wijze uit. Elders ondervindt zij grote moeilijk­
heden wegens de grote afstanden. In Indonesië komt 
daar nog de logge administratieve organisatie bij, waar­
door de voorbereiding en de controle van de projecten 
in dit land, waar geen delegatie is gevestigd, vrijwel 
onmogelijk is. De Commissie heeft derhalve de ADB 
volmacht gegeven voor het beheer van bepaalde com­
munautaire projecten en betaalt de bank hiervoor een 
provisie van 1 % over de verstrekte steun. Voorts ont­
vangt de ADB van de Gemeenschap — vaak verschei­
dene jaren tevoren — de gelden die zij de nationale 
instanties moet uitbetalen ter vergoeding van hun uit­
gaven voor de projecten en betaalt zij over de niet-
gebruikte middelen een rente die overeenkomt met de 
winstmarge die met een eventuele belegging van de gel­
den wordt verkregen. 
10.30. Voor elk van de vier projecten die de ADB in 
Indonesië heeft beheerd, waren de door haar aan de 
Commissie toegezonden rapporten duidelijk ontoerei­
kend en de Commissie heeft niet gereageerd op de 
moeilijkheden en de vertragingen bij de verwezenlij­
king van het project Laag-Citanduy. De wijze waarop 
de ADB de terugbetalingsaanvragen van de nationale 
instanties onderzoekt is oppervlakkig, evenals haar 
controles ter plaatse. 
Mislukking van het project voor transmigratie en 
ruimtelijke ordening te Sulawesi 
10.31. De analyse van het project voor transmigratie 
en ruimtelijke ordening te Sulawesi, Indonesië, vormt 
een goed voorbeeld van de gebreken die hiervoor wer­
den bekritiseerd. De subsidie van de Gemeenschap (5 
Mio ECU uit hoofde van de programma's voor 1977 en 
1978) vormt een onderdeel van een veel grotere finan­
ciering (aanvankelijk 60 Mio USD), zodat de commu­
nautaire steun dusdanig onherkenbaar wordt dat de 
projectleiders ter plaatse zelfs met het bestaan ervan 
onbekend zijn. Bij de uitvoering van het project zijn 10 
of 11 ministeries betrokken. De helft van de commu­
nautaire steun is versnipperd over ongeveer 30 contrac­
ten voor bouwwerken waarvan er sommige op z'n 
vroegst in 1988 zullen zijn voltooid. De andere helft is 
toegewezen voor onderzoek naar soortgelijke toekom­
stige projecten. 
86 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
10.32. De Commissie ondertekende de financierings­
overeenkomst voordat het project nauwkeurig genoeg 
was geëvalueerd door de ADB, die een groot gedeelte 
ervan financiert met leningen en belast is met het admi­
nistratief beheer en het toezicht. De in 1977 op 60 Mio 
USD geraamde kosten van het project waren in 1979 al 
gestegen tot 67,1 Mio USD (49,0 Mio ECU). Thans is 
niemand meer in staat, om de uiteindelijke kosten te 
ramen. 
10.33. De door de Indonesische autoriteiten met het 
beheer belaste groep beschikt ter plaatse noch over 
geschikt personeel, noch over de nodige administra­
tieve en financiële bevoegdheden. De projectleider die 
zich op 3 000 kilometer van Djakarta bevindt, is niet 
bevoegd ten laste van de kredieten van het tiental 
betrokken ministeries betalingsverplichtingen aan te 
gaan of betalingen te verrichten. Hij staat hiërarchisch 
niet boven de plaatselijke vertegenwoordigers van de 
ministeries die met de technische uitvoering zijn belast. 
De bedrijven waaraan de contracten werden gegund, 
zijn door hem nooit gecontroleerd. 
10.34. In het algemeen schijnen de door de ADB aan 
de Commissie voorgelegde gegevens inzake de ontwik­
keling van het project absoluut ontoereikend te zijn 
geweest. Wat betreft het toezicht dat de ADB diende te 
houden, heeft de Kamer bij voorbeeld geconstateerd 
dat een contract ten bedrage van 1,6 Mio USD was 
opgetrokken tot 2,3 Mio USD, zonder dat de rechtens 
toch noodzakelijke voorafgaande toestemming van de 
ADB was verkregen of zelfs maar gevraagd. 
10.35. De grondwerken en het uitgeven van grond in 
eigendom aan de verhuisde families, die in het oor­
spronkelijk project waren gepland, werden verwaar­
loosd. De Kamer heeft ter plaatse geconstateerd dat de 
werkzaamheden van dubieuze kwaliteit zijn en dat er al 
een aanzienlijke vertraging is ontstaan. Compensatie voor de maniokov er eenkomst 
10.36. Het totaalbedrag van de Thaise export beloopt 
ongeveer 7 000 Mio USD, waarvan 12,5% betrekking 
heeft op maniok. Als reactie op de grote vraag naar 
maniok op de communautaire markt is het Thaise 
maniokareaal in de armste streken van het noordoosten 
van het land, die niet geschikt zijn voor de verbouw 
van andere gewassen, uitgebreid van 0,5 Mio ha in 
1974 tot 1,3 Mio ha in 1981. In 1982 werd meer dan 
90 % van de Thaise produktie afgezet in de Gemeen­
schap. In dat jaar voorzag een overeenkomst in de 
beperking van de uitvoer naar de Gemeenschap voor 
het tijdvak 1982-86. In 1984 vormde deze uitvoer nog 
maar 63 % van de produktie. De aldus veroorzaakte 
daling van het exportvolume en vooral van de prijs 
hadden een verlaging van de exportontvangsten met 
ca. 100 Mio USD ten gevolge. In verband met deze 
zelfbeperking, waarover Thailand zojuist nieuwe 
onderhandelingen heeft aangevraagd, heeft de 
Gemeenschap in 1983-84 financiële steun van 35 Mio 
ECU toegekend voor projecten betreffende technische 
bijstand en acties op boerenbedrijven voor de diversi-
fiëring van gewassen in het noordoosten. 
10.37. Uit hoofde van de technische bijstand zijn al 4 
Mio ECU uitgegeven voor studies en toegepast onder­
zoek, doch de boeren hebben hierbij tot dusverre geen 
baat gehad omdat er geen enkel alternatief gewas werd 
gevonden dat perspectieven bood. De projecten op de 
boerenbedrijven, voornamelijk gericht op de aanschaf 
van kunstmest, worden door de Gemeenschap 
gesteund door middel van een bijdrage van 20 Mio 
ECU aan een samen met de ADB gefinancierd pro­
gramma in de vorm van leningen aan de landbouwers 
voor de diversifiëring van de gewassen. Men dient zich 
er echter rekenschap van te geven dat deze uitgaven 
geenszins de beslissende factor voor de oplossing van 
het probleem vormen. Alleen een flinke daling van de 
marktprijzen zal de boeren ertoe kunnen dwingen, van 
de maniokteelt af te zien en hun hele gedrag te wijzi­
gen. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 87 
HOOFDSTUK 11 
Personeelsuitgaven 
11.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens en personeelsbestand 
Opmerkingen over het algemeen beheer van de kredieten en het 
personeel 
Parlement 
Opmerkingen over het beheer van begrotingspost 1004 
Opmerkingen over het beheer inzake overuren 
Raad 
Opmerkingen over het begrotingsbeheer ten aanzien van over­
uren 
Opmerkingen over het beheer van de kosten van dienstreizen 
Commissie 
Opmerkingen over het begrotingsbeheer inzake de „vaste 
ambtsvergoeding" 
Opmerkingen over het beheer van de kosten van dienstreizen 11.1 
11.2 — 
11.7 — 
11.11 — 
11.11 
11.12 — 
11.16 — 
11.16 
11.17 — 
11.23 — 
11.23 
11.24 — 11.6 
11.10 
11.15 
11.15 
11.22 
11.22 
11.34 
11.34 
INLEIDING 
11.1. In de algemene begroting van de Gemeenschap­
pen zijn de kredieten ter dekking van de personeelsuit­
gaven opgenomen onder titel 1 van elke afdeling en 
voor de Commissie (afdeling III) onder titel 1 van 
Deel A en titel 7 van Deel B (Onderzoek en investerin­
gen) (!). Deze uitgaven worden verricht in het kader 
van de bepalingen van het Statuut van de ambtenaren 
van de Europese Gemeenschappen met de bijlagen, en 
van de Regeling welke van toepassing is op de andere 
personeelsleden. 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS EN PERSONEELSBESTAND de begroting. Met name werd door de begrotingsautori­
teiten een variabele forfaitaire verlaging van 3 % of 
3,5 % op de kredieten voor de bezoldigingen (hoofd­
stuk 11) van elke afdeling van de algemene begroting 
toegepast, behalve bij het Parlement. 
11.3. Tabel 11.1 geeft een verdeling naar begrotings­
hoofdstuk en Instelling van de onder titel 1 van de 
afdelingen der begroting opgenomen personeelskredie­
ten en -uitgaven. Het bedrag der betalingen ten laste 
van deze titels beloopt 837 Mio ECU. Hieraan moeten 
worden toegevoegd de personeelsuitgaven ten laste van 
de kredieten voor Onderzoek en investeringen (Deel B, 
hoofdstuk 73 van afdeling III, „Commissie") ten 
bedrage van 124,6 Mio ECU. Het totaal der personeels­
uitgaven over het begrotingsjaar 1984 bedraagt 
derhalve 961,6 Mio ECU. 
Beloop en besteding van de kredieten 
11.2. Het begrotingsjaar 1984 wordt ten aanzien van 
de personeelsuitgaven gekenmerkt door beperkingen in 11.4. Globaal gezien heeft het bestedingspercentage 
van de kredieten het hoge niveau van 98 % bereikt. De 
annuleringen zijn de laatste vier jaar sterk gedaald: 
84 Mio ECU in 1981, 40,4 Mio ECU in 1982, 17,1 Mio 
ECU in 1983 en 19,7 Mio ECU in 1984. Het percentage 
kredietoverdrachten is van 2,8 % in 1983 gedaald tot 
1,2% in 1984. 
88 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
Tabel 11.1 — De kredieten voor personeelsuitgaven en de besteding ervan, naar begrotingshoofdstuk en naar Instelling 
(Mio ECU) 
Begrotingshoofdstuk en Instelling 
(1) 
A. Naar begrotingshoofdstuk 
10 Leden van de Instellingen (') 
11 Personeel 
12 Vergoedingen en kosten in ver­
band met indiensttreding, beëindi­
ging van de dienst en overplaat­
sing 
13 Dienstreizen en lokaal vervoer 
14 Infrastructuur van medisch-sociale 
aard 
15 Organisatie van stages — voortge­
zette beroepsopleiding van het 
personeel 
16 Uitgaven van sociale aard 
Totaal 
B. Naar Instelling 
Parlement 
Raad 
Commissie (2) 
Hof van Justitie 
Rekenkamer 
Economisch en Sociaal Comité 
Totaal Begroting 1984 
Definitieve 
kredieten 
(2) Vastleggin­
gen 
(3) Betalingen 
(4) Overgedra­
gen naar 
1985 
(5) Annulerin­
gen 
(6) 
49,4 48,9 47,4 1,5 0,5 
749,9 736,2 734,5 1,7 13,7 
17,2 15,2 13,5 1,7 2,0 
21,2 21,0 16,7 4,4 0,1 
2,3 2,2 1,7 0,5 0,1 
4,0 3,9 3,3 0,6 0,1 
1,8 1,7 1,6 — 0,2 
845,8 829,1 818,7 10,4 16,7 
160,4 158,7 154,4 4,4 1,7 
74.0 67,8 67,3 0,6 6,1 
556,4 549,5 544,2 5,3 6,9 
23,7 22,4 22,3 — 1,3 
15,2 14,7 14,6 0,1 0,5 
16.1 16,0 15,9 — 0,2 
845,8 829,1 818,7 10,4 16,7 Overgedragen uit 1983 
Overgedra­
gen kredie­
ten van 
1983 
(7) Betalingen 
(8) Annulerin­
gen 
(9) 
7,0 6,7 0,3 
3,6 3,0 0,6 
1,6 1,2 0,4 
7,6 6,2 1,4 
0,6 0,5 0,1 
0,5 0,3 0,2 
0,4 0,4 — 
21,3 18,3 3,0 
13,8 12,1 1,7 
0,4 0,3 0,1 
6,8 5,6 1,2 
0,1 0,1 — 
0,1 0,1 — 
0,1 0,1 — 
21,3 18,3 3,0 
(') Parlement, Commissie, Hof van Justitie, Rekenkamer, Economisch en Sociaal Comité. 
(2) Met inbegrip van het Bureau voor officiële publikaties. 
Personeelsbestand 
11.5. Tabel 11.2 geeft ten aanzien van de ambtenaren 
en tijdelijke functionarissen van elke Instelling een ver­
gelijking tussen het aantal op de begroting toegewezen 
ambten en het reële bestand aan het eind van het 
begrotingsjaar. Het verschil hiertussen is in vergelijking 
met 1983 licht gedaald, maar de ruimte aan vacatures 
blijkt even groot te zijn gebleven als in het voorgaande 
jaar. 
11.6. Van de overige personeelscategorieën die niet 
op de lijst van het aantal ambten verschijnen, te weten 
hulpfunctionarissen, plaatselijke functionarissen en bij­
zondere adviseurs, wordt in tabel 11.3 een verdeling 
naar Instelling per 31 december 1984 gegeven. OPMERKINGEN OVER HET ALGEMEEN 
BEHEER VAN DE KREDIETEN EN HET 
PERSONEEL 
Ontwikkelingslijnen in het begrotingsbeheer 
11.7. Het bij de vaststelling van de kredieten vastge­
legde „profiel" van de begroting werd aan de uitgaven­
kant niet strikt aangehouden. Ten gevolge van de 
smalle financiële manoeuvreerruimte zijn de kredieten 
voor het begrotingsjaar bij alle Instellingen door een 
groot aantal overschrijvingen gewijzigd in een verhou­
ding die ligt tussen 49 en 87 % van het aantal ambten, 
en tussen 3 en 12 % van de oorspronkelijke kredieten. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 89 
Tabel 11.2 — Ambtenaren en tijdelijke functionarissen 
Instelling 
(1) 
Parlement 
Raad 
Commissie: 
(a) algemene diensten, exclu­
sief 
Bureau voor officiële pu-
blikaties 
(b) Bureau voor officiële pu-
blikaties 
(c) onderzoek en investerin­
gen: 
— eigen werkzaamheden 
— werkzaamheden onder 
contract 
Hof van Justitie 
Rekenkamer 
Economisch en Sociaal 
Comité 
Totaal 1983 
Toegewezen 
ambten 
(2) 
2941 
1798 
9 840 
292 
2 279 
500 
478 
303 
391 
18 822 Bezetting per 
31. 12.1983 
(3) 
2 790 
1 702 
9 357 
254 
2 188 
454 
441 
275 
391 
17 852 Kolom (2) minus 
kolom (3) 
(4) 
151 
96 
483 
38 
91 
46 
37 
28 
— 
970 1984 
Toegewezen 
ambten 
(5) 
2 966 
1792 
10 037 
312 
2 222 
629 
480 
303 
398 
19139 Bezetting per 
31. 12.1984 
(6) 
2 826 
1711 
9 587 
287 
2 155 
551 
438 
283 
398 
18 236 Kolom (5) minus 
kolom (6) 
(7) 
140 
81 
450 
25 
67 
78 
42 
20 
— 
903 
Tabel 11.3 — Hulpfunctionarissen, plaatselijke functionarissen en bijzondere adviseurs 
Instelling 
Parlement 
Raad 
Commissie: 
— ten laste van de huishoudelijke kre­
dieten 
— ten laste van de kredieten voor on­
derzoek en investeringen 
Hof van Justitie 
Rekenkamer 
Economisch en Sociaal Comité 
Totaal Hulpfunc­
tionarissen 
72 
18 
138 
55 
19 
8 
20 
330 31.12 
Plaatselij­
ke functio­
naris­
sen (') 
— 
492 
— 
11 
6 
6 
515 .1983 
Bijzondere 
adviseurs 
— 
— 
47 
— 
— 
— 
— 
47 Totaal 
72 
18 
677 
55 
30 
14 
26 
892 Hulpfunc­
tionarissen 
83 O 
42(3) 
77 
67(4) 
20(5) 
3(6) 
17C) 
309 31.12 
Plaatselij­
ke functio­
naris­
sen (') 
— 
— 
498 
— 
10 
5 
— 
513 1984 
Bijzondere 
adviseurs 
— 
— 
46 
— 
1 
— 
— 
47 Totaal 
83 
42 
621 
67 
31 
8 
17 
869 
(') Hierin zijn niet begrepen de plaatselijke functionarissen wier salariëring buiten de begroting om wordt gefinancierd (restaurants, kinderdagverblij­
ven, enz.). 
(2) 83 ultimo 1984, doch 244 tijdens het begrotingsjaar. 
(3) 42 ultimo 1984, doch 52 tijdens het begrotingsjaar. 
(4) 67 ultimo 1984, doch 124 tijdens het begrotingsjaar. 
(5) 20 ultimo 1984, doch 34 tijdens het begrotingsjaar. 
(6) 3 ultimo 1984, doch 12 tijdens het begrotingsjaar. 
(7) 17 ultimo 1984, doch 49 tijdens het begrotingsjaar. 
90 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
11.8. Deze positieve en negatieve overschrijvingen 
zijn binnen de titels I verricht en werden derhalve 
gecompenseerd, behalve bij het Parlement en de Com­
missie, waar de oorspronkelijk onder deze titels toege­
wezen bedragen met nettobedragen van respectievelijk 
3,9 Mio ECU en 13,4 Mio ECU werden verhoogd. Een 
extra bedrag van 7,5 Mio ECU werd daaraan voor de 
Commissie nog toegevoegd bij de gewijzigde en aan­
vullende begroting nr. 1. 
Discordantie tussen de lijsten van het aantal 
ambten en de kredieten voor bezoldigingen 
11.9. Over het begrotingsjaar 1984 werd, behalve bij 
het Parlement, een discrepantie geconstateerd tussen 
het niveau van de oorspronkelijke kredieten voor de 
bezoldiging van het personeel, verminderd met de for­
faitaire verlaging, en het aantal op de lijsten van het 
aantal ambten opgenomen posten, dat onveranderd is 
gebleven of, in het geval van de Commissie, is ver­
hoogd door 2,1 % extra posten op te nemen. 
11.10. Hierdoor zagen de Instellingen zich gesteld 
voor een dubbele limiet die een keuzeprobleem ople­
vert in verband met de aard zelf van de lijsten van het 
aantal ambten. Moest voorrang worden gegeven aan de 
eis, strikt binnen de uitdrukkelijk beperkte oorspronke­
lijke kredieten te blijven, of juist aan de mogelijkheid 
deze via kredietoverschrijvingen te overschrijden, om 
zo in de vacatures op de lijsten van het aantal ambten 
te voorzien? 
PARLEMENT 
OPMERKINGEN OVER HET BEHEER 
VAN BEGROTINGSPOST 1004 
11.11. In 1984 zijn wederom, en wel voor een bedrag 
van 1,4 Mio ECU, overdrachten van rechtswege ver­
richt naar post 1004 „Reis- en verblijfkosten voor ver­
gaderingen, oproepingen en bijkomende kosten" van 
Parlementsleden. Zoals de Kamer reeds voor het begro­
tingsjaar 1983 heeft opgemerkt (2), zijn deze overdrach­
ten in beginsel strijdig met het bepaalde in artikel 6, 
lid 1, sub a) van het Financieel Reglement en met arti­
kel 47 van de bij het Parlement geldende uitvoerings­
voorschriften. OPMERKINGEN OVER HET BEHEER 
INZAKE OVERUREN 
11.12. Toen de Kamer constateerde dat de oorspron­
kelijke kredieten voor overuren (500 000 ECU) reeds in 
april 1984 waren uitgeput en de desbetreffende betalin­
gen gedurende vier maanden waren gestaakt, heeft zij 
het op het Parlement bestaande beheersysteem aan een 
onderzoek onderworpen. Het systeem bleek slecht te 
zijn georganiseerd; het berust enerzijds op een zeer 
gedecentraliseerde beslissingsbevoegdheid en een 
oppervlakkige controle van de verrichte dienst en 
anderzijds op een zuiver passief financieel beheer. 
11.13. Volgens de interne instructies is de bevoegd­
heid om de behoefte aan overwerk te bepalen en verlof 
tot overwerk te geven binnen elke dienst toegekend aan 
ambtenaren op verschillende hiërarchische niveaus. Er 
bestaat geen enkele algemene instructie waarin de 
beslissingen van laatstgenoemden kunnen worden 
ingebed, zomin als er maatregelen bestaan betreffende 
toezicht gedurende de werkzaamheden of controle na 
afloop daarvan. Door het secretariaat van elke dienst 
wordt uitsluitend genoteerd hoeveel overuren er zijn 
gemaakt. Overwerk tijdens dienstreizen (in geval van 
zittingen van het Parlement), dat van bijzonder belang 
is voor de Instelling, is niet specifiek geregeld. 
11.14. Het financieel beheer wordt dan achteraf uit­
geoefend op basis van soms moeilijk te staven gege­
vens in de maandelijkse declaratieformulieren. De sta­
tutair vereiste goedkeuring vooraf van het tot aanstel­
ling bevoegde gezag voor de betaling van overuren, 
wordt in de bestaande procedure niet verlangd, zodat 
dit gezag zijn bevoegdheid om toezicht te houden op 
de betrokken diensten, niet kan uitoefenen. 
11.15. Ter afronding kan worden gezegd, dat een der­
gelijk systeem slechts is opgezet om het aantal overuren 
vast te stellen en te betalen, doch niet om het af te 
bakenen. De beperking van de kredieten per dienst tot 
een bepaald maximum is op zichzelf niet voldoende 
om de situatie fundamenteel te verbeteren. 
RAAD 
OPMERKINGEN OVER HET 
BEGROTINGSBEHEER TEN AANZIEN 
VAN OVERUREN 
11.16. De overuren vormen bij de Raad een perma­
nent probleem. De Kamer heeft reeds eerder opge­
merkt (3) dat de regeling voor de vergoeding van over­
werk niet strookte met bepaalde voorschriften van het 
Statuut. In 1984 is deze situatie niet veranderd. Het 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 91 
onderzoek van de begrotingsuitvoering heeft zijnerzijds 
aangetoond dat de betalingen sedert drie jaar tweemaal 
zo hoog zijn als de oorspronkelijke kredieten. In 1984 
moest een kredietoverschrijving van 650 000 ECU wor­
den verricht. Tussen 1982 en 1984 zijn deze uitgaven 
toegenomen van 690 167 tot 1 164 614 ECU. 
OPMERKINGEN OVER HET BEHEER 
VAN DE KOSTEN VAN DIENSTREIZEN 
Beheer van de kredieten 
11.17. Bij de Raad is het beheer van de dienstreiskos-
ten slecht aangepast aan de dwangmatigheid van het 
begrotingsjaar. In 1984 werden door overschrijving 
517 000 ECU (56 %) toegevoegd aan de oorspronkelijke 
toewijzing van 930 000 ECU. De beschikbare kredieten 
werden niet volledig besteed en een aanzienlijk bedrag 
van 333 988 ECU (23 %) werd van rechtswege overge­
dragen naar het begrotingsjaar 1985. 
11.18. Bovendien zijn de overgedragen kredieten niet 
altijd toereikend om de in behandeling genomen 
dienstreizen uit het voorgaande begrotingsjaar te beta­
len. Zo moest een van het begrotingsjaar 1983 naar 
1984 overgedragen bedrag van 152 994 ECU aange­
wend worden voor de afwikkeling van 945 nog in 1983 
gemaakte dienstreizen, voor de vergoeding waarvan in 
feite nog 35 000 ECU meer nodig waren, die in 1983 
niet konden worden betaald bij gebrek aan kredieten. 
Dit bedrag moest aan de kredieten voor het begrotings­
jaar 1984 worden onttrokken. Deze onregelmatige han­
delwijze is strijdig met het beginsel van jaarperiodici-
teit, als vervat in artikel 5 van het Financieel Regle­
ment, en met het bepaalde in artikel 32 van dit Regle­
ment, volgens hetwelk elke handeling waardoor een 
uitgave ten laste van de begroting ontstaat, dient te 
worden voorafgegaan door een voorstel tot het aan­
gaan van een betalingsverplichting. 
11.19. Deze situatie kon ontstaan doordat dienstrei­
zen via voorschotten buiten de begroting om worden 
gefinancierd, zonder dat er een voldoende enge band 
met het begrotingsbeheer wordt gevestigd. 
11.20. De Kamer heeft een aanzienlijke vertraging bij 
de afwikkeling van de kosten voor dienstreizen van de 
Raad vastgesteld, doordat aldaar de praktijk wordt 
gevolgd om aan degene die op dienstreis gaat nage­
noeg het totaal van de voorzienbare kosten in de vorm 
van een voorschot te verstrekken. Onbenut laten van verlaagde tarieven 
11.21. Voor regelmatige reizen per spoor kunnen aan­
zienlijke prijsverlagingen worden verkregen. Zo kan 
men in Frankrijk in het genot komen van abonnemen­
ten en reducties en in België van 50 %-reductiekaarten. 
In 1984 kon op een retour 1° klas Brussel-Luxemburg 
reeds bij de eerste reis 70 BFR en op de volgende rei­
zen 720 BFR worden bespaard. Het bureau dienstrei­
zen van de Raad maakt geen gebruik van deze voorde­
len, ondanks de financiële winst die daaruit zou voort­
vloeien, omdat van alle dienstreizen een groot gedeelte 
per spoor wordt gemaakt of op basis van het spoorweg­
tarief wordt vergoed. 
11.22. Dit verzuim is temeer te betreuren daar het ook 
valt waar te nemen op het gebied van het luchtvervoer, 
waar de mogelijkheden van bijzondere tarieven niet 
stelselmatig worden benut. Het zou ten deze gewenst 
zijn de bepalingen van het Statuut te versoepelen, 
zodat zij geen formeel beletsel meer vormen voor 
betere aanpassing aan de bestaande commerciële 
mogelijkheden. 
COMMISSIE 
OPMERKINGEN OVER HET 
BEGROTINGSBEHEER INZAKE DE 
„VASTE AMBTSVERGOEDING" 
11.23. De kredieten van post 1143 „Vaste ambtsver­
goeding" zijn bestemd ter vergoeding van een gedeelte 
van de geregelde representatiekosten voor bepaalde 
categorieën ambtenaren van de Commissie. De Kamer 
constateert dat de uitgaven onder deze post in de laat­
ste drie begrotingsjaren aanzienlijk zijn gestegen, en 
wel van 1 351 388 ECU in 1982 via 2 404 910 ECU in 
1983 tot 2 883 507 ECU in 1984. Om deze betalingen te 
kunnen verrichten is in 1984 een overschrijving van 
1 423 814 ECU, of 73 % van de oorspronkelijke kredie­
ten, verricht. Deze situatie wijkt geheel af van het ont­
wikkelingspatroon van de totale begrotingsuitgaven. 
OPMERKINGEN OVER HET BEHEER 
VAN DE KOSTEN VAN DIENSTREIZEN 
Overgedragen kredieten 
11.24. Uit de kredieten voor de kosten van dienstrei­
zen worden periodiek voorlopige betalingsverplichtih-
92 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
gen aangegaan. Het verschil tussen de per 15 januari 
van het volgende jaar geboekte en door de financieel 
controleur vóór 31 december goedgekeurde vastleggin­
gen en betalingen van het begrotingsjaar, bestaat vol­
gens de door de Commissie gevolgde praktijk uit over­
drachten van rechtswege (1 905 311 ECU zijn naar 1985 
overgedragen). 
11.25. Het Financieel Reglement bepaalt in artikel 6, 
lid 1, sub b), dat alleen kredieten die verband houden 
met betalingen die nog moeten worden verricht uit 
hoofde van tussen 1 januari en 31 december rechtmatig 
aangegane verplichtingen, van rechtswege naar het 
eerstvolgende begrotingsjaar kunnen worden overge­
dragen. 
11.26. Deze bepaling, die nader is uitgewerkt in bij­
lage II, artikel 2, lid 1, van de interne voorschriften 
betreffende de uitvoering van de begroting houdt in, 
dat overdrachten van rechtswege moeten zijn gegrond 
op juridische verplichtingen, in casu op reisopdrachten. 
Aan de hand van de afrekening betreffende deze reis­
opdrachten kan eerst worden vastgesteld, welke beta­
lingen nog moeten worden verricht uit hoofde van 
rechtmatig aangegane verplichtingen, en dus welk 
bedrag aan kredieten van rechtswege moet worden 
overgedragen. 
11.27. De praktijk bij de Commissie en de daaraan 
ten grondslag liggende bepalingen van bijlage II, arti­
kel 2, lid 2, van de interne voorschriften betreffende de 
uitvoering van de begroting, die inhouden dat het 
gehele beschikbare saldo van de voorlopige vastleggin­
gen wordt overgedragen, zijn dus in strijd met het 
Financieel Reglement. 
Gebreken van de interne controles 
Het ontbreken van plaatsbewijzen 
11.28. Ondanks het feit dat artikel 41 van het Finan­
cieel Reglement voorschrijft dat bij een betalingsop­
dracht de bewijsstukken moeten worden gevoegd, 
wordt gemeenlijk slechts voor dienstreizen buiten de 
Gemeenschap vereist dat voor de uitbetaling van 
dienstreiskosten treinkaartjes worden overgelegd. Hier 
bestaat gevaar voor onregelmatigheden, temeer omdat 
verplaatsingen in Europa het meest voorkomen. 
11.29. In bepaalde gevallen waarin aan ambtenaren 
toestemming was verleend per eerste klasse te vliegen, 
wanneer zij bijzonder vermoeiend geachte reizen moes­
ten maken, waren de plaatsbewijzen, hoewel op regel­
matige wijze verstrekt, niet bij de afrekening van de 
dienstreis gevoegd. Om na te gaan onder welke 
omstandigheden deze biljetten precies werden gebruikt, heeft de Kamer de Commissie verzocht een grondig 
onderzoek te verrichten, maar tot op heden heeft de 
Commissie nog niet aan dit verzoek kunnen voldoen. 
Het ontbreken van samenhang tussen dienstreiskosten en 
dagvergoedingen 
11.30. Het Statuut bepaalt (4) dat de aan een ambte­
naar bij zijn aanwerving betaalde dagvergoeding met 
de helft wordt verminderd gedurende de perioden 
waarin hij een dagvergoeding voor dienstreizen geniet. 
Voor de toepassing van deze bepaling zou er recht­
streeks contact moeten bestaan tussen de diensten die 
het recht op dagvergoeding bepalen en het bureau 
dienstreizen. Momenteel bestaat er bij de Commissie 
echter geen formeel contact van dien aard en werken 
de betrokken diensten uitsluitend binnen het kader van 
hun eigen bevoegdheden. Het zou derhalve raadzaam 
zijn dit euvel te verhelpen door een procedure van 
wederzijdse gegevensuitwisseling tussen de beide 
betrokken diensten in te voeren. 
Dienstreizen van ambtenaren per luchttaxi 
11.31. In het kader van bijzondere dienstreizen kun­
nen bepaalde ambtenaren voor een geheel of gedeelte­
lijk traject gebruik maken van de aan de Leden van de 
Commissie ter beschikking staande gehuurde luchttaxi. 
Op dit ogenblik wordt aan de met dienstreiskosten 
belaste dienst geen enkele informatie over deze reizen 
verschaft, zodat deze dienst niet in staat is de desbetref­
fende afrekeningen voor reiskosten op te maken en 
daarbij het eventueel per luchttaxi afgelegde gedeelte te 
betrekken. 
11.32. Het zou derhalve wenselijk zijn dat: 
(a) de lijst met passagiers die aan boord van een lucht­
taxi hebben plaatsgenomen systematisch aan de 
met dienstreiskosten belaste dienst wordt toegezon­
den; 
(b) de luchttaximaatschappij plaatsbewijzen afgeeft, 
die steeds bij aanvragen tot terugbetaling van 
dienstreiskosten moeten worden gevoegd. 
Onbenut laten van verlaagde tarieven 
11.33. Zoals hiervoor in paragraaf 11.21 is opgemerkt, 
kunnen voor regelmatige reizen per spoor, met name 
tussen Brussel en Luxemburg, door spoorwegmaat­
schappijen aanzienlijke reducties (50 %) worden aange­
boden. De Commissie maakt hiervan geen gebruik, 
ondanks de besparingen die daaruit zouden voort-
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 93 
vloeien, zowel wegens het grote aantal treinreizen, als ten worden. Op dit punt heeft het door de Commissie 
wegens het aanzienlijk aantal autoreizen die op basis met de bestelling van plaatsbewijzen belaste reisbureau 
van het spoorwegtarief worden vergoed. zijn taak niet goed vervuld en zoals het bureau dienst­
reizen thans is georganiseerd, kon het deze taak niet 
11.34. Op het gebied van het luchtvervoer zouden de overnemen. De Kamer verwijst voorts naar de aan het 
mogelijkheden tot bijzondere tarieven beter benut moe- slot van paragraaf 11.22 gemaakte opmerking. 
(') Voor bepaalde personeelsuitgaven van de Europese Asso- (2) Paragraaf 11.8 — 11.13 van het jaarverslag over het begro-
ciatie voor Samenwerking (EAS) en de delegaties van de tingsjaar 1983, PB C 348 van 31. 12. 1984. 
Commissie zijn eveneens kredieten opgenomen onder (3) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1982, paragraaf 11.33-
titel 9 van Deel B (Voedselhulp). Deze worden in dit 11.36, PB C 357 van 31. 12. 1983. 
hoofdstuk niet behandeld. (4) Artikel 10, lid 3, van Bijlage VII. 
94 Publikatiëblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
HOOFDSTUK 12 
Huishoudelijke uitgaven 
12.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens 
Parlement 
Uitgaven voor documentatie en bibliotheek 
Raad 
Uitgaven voor documentatie en bibliotheek 
Commissie 
Verhuur van onroerend goed 
Uitgaven betreffende informatica-apparatuur 
Verbouwing van een kantine te Luxemburg 
Luchtbehandelingsinstallatie in het Rekencentrum 
Installatie van een telefoonsysteem 
Economisch en Sociaal Comité 
Toepassing van het Financieel Reglement 12.1 
12.2 
12.3 
12.4 
12.5 — 
12.5 — 
12.7 — 
12.12 
12.13 — 
12.15 — 12.20 
12.6 
12.11 
12.14 
12.20 
12.21 
INLEIDING 
12.1. De kredieten ter dekking van de huishoudelijke 
uitgaven zijn opgenomen in Deel A, titel 2, van afde­
ling III „Commissie" en in de titels 2 en 3 van de 
andere afdelingen van de algemene begroting. 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
12.2. Tabel 12.1 geeft een verdeling naar begrotings­
hoofdstuk en instelling van de in het begrotingsjaar 
1984 voor huishoudelijke uitgaven beschikbare kredie­
ten en de besteding ervan. 439 145 ECU beliepen, geven aanleiding tot de vol­
gende opmerkingen: 
(a) Tot op heden heeft de instelling nog in geen enkele 
vorm een inventaris opgemaakt van het boekenbe­
stand van de centrale bibliotheek (115 000 boekde­
len). 
(b) Wat de declassering van boekwerken betreft: deze 
worden afgedankt zonder dat het hoofd van de 
centrale bibliotheek een besluit in deze heeft geno­
men. 
(c) In enkele gevallen waarin boeken nog zijn uitge­
leend, soms sinds 1961, hebben de op de kaarten 
vermelde leners de dienst inmiddels verlaten. 
Een herziening van het intern reglement (daterend uit 
1961) is noodzakelijk. 
PARLEMENT RAAD 
Uitgaven voor documentatie en bibliotheek Uitgaven voor documentatie en bibliotheek 
12.3. Deze uitgaven betreffende de centrale 12.4. De Kamer heeft de uitgaven voor documentatie 
bibliotheek van het Europees Parlement die in 1984 en bibliotheek (ca. 164 000 ECU in 1984) onderzocht. 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 95 
Tabel 12.1 — De huishoudelijke kredieten en de besteding ervan, naar begrotingshoofdstuk en naar Instelling 
(Mio ECU) 
Begrotingshoofdstuk en Instelling 
(1) 
A. Naar begrotingshoofdstuk 
20 Investeringen in onroerende goe­
deren, huur van gebouwen en bij­
komende kosten 
21 Uitgaven in verband met informa­
tica 
22 Roerende goederen en bijkomende 
kosten 
23 Lopende huishoudelijke uitgaven 
24 Ontvangst- en representatiekosten 
25 Kosten van vergaderingen en op­
roepingen 
26 Kosten van studies, enquêtes en 
adviezen 
27 Uitgaven betreffende publikaties 
en voorlichting 
28 Toelagen ter verzekering van het 
begrotingsevenwicht (') 
29 Subsidies en deelnemingen 
37 Speciale uitgaven van bepaalde 
Instellingen en organen 
Totaal 
B. Naar Instelling 
Parlement 
Raad 
Commissie (') 
Hof van Justitie 
Rekenkamer 
Economisch en Sociaal Comité 
Totaal Begroting 1984 
Definitieve 
kredieten 
(2) Vastleggin­
gen 
(3) Betalingen 
(4) Overdrach­
ten naar 
1985 
(5) Annulerin­
gen 
(6) = (2)-
(4)-(5) 
123,2 121,3 99,1 22,7 1,4 
30.5 30,5 22,0 8,5 0,0 
21.6 21,2 13,0 8,2 0,4 
47.4 46,7 32,7 14,0 0,7 
1.4 1,4 1,1 0,3 0,0 
23.7 22,8 20,1 2,7 0,9 
11,3 11,2 3,2 8,0 0,1 
54.1 53,5 36,3 17,2 0,6 
52.2 51,7 48,6 3,1 0,5 
6.5 6,3 5,4 0,9 0,2 
27.5 27,4 27,1 0,3 0,1 
399,4 394,0 308,6 85,9 4,9 
78,7 76,7 65,7 11,0 2,0 
37,9 37,1 25,1 12,4 0,4 
263,5 261,7 203,4 58,3 1,8 
7,6 7,2 4,8 2,4 0,4 
2,9 2,6 1,8 0,9 0,2 
8,8 8,7 7,8 0,9 0,1 
399,4 394,0 308,6 85,9 4,9 Overdrachten uit 1983 
Overgedra­
gen kredie­
ten van 
1983 
(7) Betalingen 
(8) Annulerin­
gen 
(9) = 
(7)-(8) 
17,9 15,5 2,4 
7,7 7,3 0,4 
9,1 8,3 0,8 
10.6 9,5 1,1 
0,3 0,3 0,0 
3,0 2,2 0,8 
7,6 7,4 0,2 
20.7 18,1 2,6 
1,0 1,0 0,0 
0,9 0,6 0,3 
0,5 0,4 0,1 
79,3 70,6 8,7 
15,7 13,3 2,4 
11,6 9,8 1,8 
49,5 45,3 4,2 
1,6 1,4 0,2 
0,5 0,4 0,1 
0,4 0,4 0,0 
79,3 70,6 8,7 
(') Met inbegrip van de huishoudelijke uitgaven van het Bureau voor officiële publikaties. 
van ruimte binnen de door haar te Brussel en Luxem­
burg betrokken gebouwen. Te Brussel werden lokalen 
gebruikt door derden, met name voor de exploitatie 
van krantenkiosken, een reisbureau en een boekhandel. 
Andere vertrekken worden gebruikt door het secreta­
riaat van de Europese scholen. Te Luxemburg bij voor­
beeld zijn door een bestelhuis voor tijdschriften en 
twee banken ruimten in het Jean Monnet-gebouw 
betrokken. 
12.6. De Kamer heeft vastgesteld dat er nog aanzien­
lijke verschillen bestaan tussen de voorwaarden voor 
onderverhuur in de diverse bestaande contracten en dat 
de door de Commissie met de exploitanten gesloten 
overeenkomsten gunstiger zijn dan de voorwaarden die 
door andere instellingen in soortgelijke gevallen zijn Geconstateerd werd dat er op het moment van het 
onderzoek geen systeem voor de fysieke inventarisatie 
van de boekwerken van de bibliotheek bestond en dat 
het uitlenen van boeken niet aan verificaties werd 
onderworpen. Bovendien bestond er ook geen deugde­
lijke interne regeling. 
COMMISSIE 
Verhuur van onroerend goed 
12.5. De Kamer heeft een controle ingesteld naar de 
ontvangsten van de Commissie voor de onderverhuur 
96 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
opgelegd. Zo bedraagt de aan de Commissie verschul­
digde financiële vergoeding voor de huur van een kran­
tenkiosk 50 % minder dan die welke aan een andere 
instelling voor de huur van een kleinere kiosk wordt 
betaald. Voorts zijn de contracten door de Commissie 
gesloten zonder dat vooraf offertes waren aangevraagd 
en zonder dat een toelichting was verstrekt betreffende 
de verschillende voorwaarden voor de onderhuur. 
Uitgaven betreffende informatica-apparatuur 
12.7. In tegenstelling tot het Rekencentrum, waar 
betrekkelijk weinig apparatuur is geïnstalleerd, is een 
vrij groot aantal gegevensverwerkende apparaten over 
de verschillende diensten van de Commissie verspreid 
en voor het merendeel gefinancierd ten laste van artikel 
211 van de begroting. 
12.8. De inventarislijst, als bedoeld in het Financieel 
Reglement, vermeldt slechts het aangekochte materiaal. 
Het grootste deel van het bij de Commissie in gebruik 
zijnde materiaal behoort haar echter niet toe en is dan 
ook niet opgenomen in de inventarislijst. Daarom 
houdt de Commissie naast de officiële inventarislijst 
een lijst bij van het vergeven materiaal. De waarde van 
dit materiaal kan worden geraamd op ca. 20 Mio ECU. 
12.9. De fysieke controle aan de hand van een repre­
sentatieve steekproef van het materiaal geeft aanleiding 
tot de opmerking dat een aantal aangekochte of 
gehuurde objecten werd aangetroffen in andere 
bureaus dan in de lijst was aangegeven en dat een aan­
tal andere objecten niet onmiddellijk kon worden gelo-
caliseerd. 
12.10. Het aangekochte materiaal werd in het alge­
meen overeenkomstig artikel 59 van het Financieel 
Reglement opgenomen in de officiële inventarislijst. 
Niettemin dienen terzake de volgende opmerkingen te 
worden gemaakt: 
(a) in strijd met de bepalingen van artikel 59, tweede 
alinea, van het Financieel Reglement heeft de 
Commissie tot op heden nog nooit gecontroleerd 
of de stand van de inventarislijst overeenstemt met 
de werkelijkheid; 
(b) in enkele gevallen werd aangekocht materiaal met 
een waarde van meer dan 30 ECU en een gebruiks­
duur van langer dan een jaar niet op de inventaris­
lijst opgenomen. 
12.11. Tenslotte dient over de wijze waarop de uitga­
ven worden gedaan het volgende te worden opgemerkt: 
(a) de Commissie betaalt een deel van de kosten voor 
huur en dagelijks onderhoud van het materiaal 
voordat de desbetreffende prestaties worden gele­
verd. De Commissie zou deze handelwijze moeten 
herzien en zich beter moeten houden aan de bepa­
lingen van artikel 41 van het Financieel Regle­
ment; (b) verschillende betalingen (voor een bedrag van ca. 
250 000 ECU) betreffende lopende dienstverlening 
gedurende 1984 (zoals bij voorbeeld de huur van 
materiaal) werden ten laste gebracht van uit 1983 
overgedragen kredieten, hetgeen in strijd is met het 
beginsel van de jaarperiodiciteit der begroting. 
Verbouwing van een kantine te Luxemburg 
12.12. De Commissie is overgegaan tot een uitbrei­
ding van de kantine (zelfbedieningsrestaurant en keu­
ken) en de inrichting van een a la carte restaurant in het 
Jean Monnet-gebouw te Luxemburg. Deze werkzaam­
heden hebben 658 500 ECU gekost. Bij de uitvoering 
ervan werden de ter zake van de sluiting van overeen­
komsten geldende bepalingen niet nageleefd. Voor de 
werkzaamheden ter vergroting van de keuken (443 000 
ECU) is geen enkele offerte aangevraagd, doch is een 
onderhandse overeenkomst gesloten. 
Luchtbehandelingsinstallatie in het 
Rekencentrum 
12.13. De luchtbehandelingsapparatuur in het Reken­
centrum van de Commissie te Luxemburg heeft, sinds 
zij daar werd geïnstalleerd, nooit het verwachte rende­
ment opgeleverd. Om het risico van uitvallen van de 
computers wegens oververhitting te voorkomen, heeft 
de Commissie zonder aanvrage vooraf van offertes 
maar via een onderhandse overeenkomst, twee extra 
luchtkoelingsaggregaten laten installeren voor een prijs 
van ca. 120 500 ECU. 
12.14. Ondanks de extra werkzaamheden (omkering 
van de richting van de luchtstroom en vergroting van 
het vermogen van de installatie, waarvan de kosten in 
totaal ca. 651 500 ECU belopen) levert de installatie 
nog steeds slechts ongeveer de helft van de in het 
bestek voorgeschreven overdruk op. Bovendien lijken 
de verrichte werkzaamheden, gezien de aard ervan, eer­
der een zaak van de eigenaar van het gebouw dan van 
de Commissie te zijn. 
Installatie van een telefoonsysteem 
12.15. In december 1982 heeft de delegatie van de 
Commissie te Washington een contract gesloten voor 
de vernieuwing van het telefoonsysteem van de delega­
tie. Met dit contract was 183 595 USD gemoeid. Het 
contract betrof de installatie van de apparatuur en de 
huur ervan gedurende zes jaar. 
12.16. Per abuis hebben de bevoegde diensten te 
Brussel onjuiste inlichtingen over de werkelijke kosten 
van het contract ontvangen. Door de delegatie werd 
aan uitgaven in totaal slechts een bedrag van 35 529 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 97 
USD opgegeven, terwijl dat bedrag alleen maar de 
installatiekosten dekte en de huurkosten daarnaast 
148 066 USD bedroegen. 
12.17. Op hun beurt hebben de diensten van de Com­
missie het te betalen bedrag van 35 529 USD aange­
merkt als kosten van leasing over zes jaar. De Raadge­
vende Commissie voor aankopen en overeenkomsten 
(CCAM) heeft daarop een gunstig advies uitgebracht 
over de door haar voor een leasingovereenkomst aan-
geziene offerte van 35 529 USD, hoewel zij ook andere 
offertes had gevraagd (de ingekomen offertes lagen tus­
sen 77 000 en 95 000 USD voor leasing gedurende vijf 
of zes jaar). In dit stadium heeft de financieel contro­
leur geen bezwaar aangetekend en toegestemd in de 
uitgave. 
12.18. Toen het bureau te Washington zich omstreeks 
medio 1983 ervan rekenschap gaf dat met het contract 
183 595 USD in plaats van 35 529 USD waren 
gemoeid, moest een oplossing met de leverancier wor­
den gezocht. De leverancier deed tenslotte een aanbod 
ten verkoop van het materiaal dat was geïnstalleerd in 
de delegatie en in de ambtswoning (de werkzaamheden 
in de ambtswoning kwamen nog bij de installatie in de 
delegatie) voor een bedrag van 115 029 USD boven het 
reeds betaalde bedrag van 35 484 USD. 
12.19. Toen hem het nieuwe voorstel voor het aan­
gaan van een betalingsverplichting werd voorgelegd, 
achtte de financieel controleur het dienstig zijn visum 
te weigeren en erop te wijzen dat de beginselen van een 
goed financieel beheer niet waren nageleefd. Daar de 
Commissie zich echter in ieder geval al in 1982 tegen­
over de leverancier juridisch had verbonden, bleef haar 
niets anders over dan met terzijdestelling van de weige­
ring van het visum in juli 1984 in te stemmen met de 
aangeboden verkoop van de installaties. 
12.20. Te dien aanzien valt het volgende op te mer­
ken: 
(a) het gaat om een geval waarin de verschillende 
interne-controleverrichtingen niet bleken te vol­
doen. De uiteindelijk betaalde prijs van 150 513 
USD is vier maal zo hoog dan die welke door de 
CCAM werd goedgekeurd en duidelijk hoger dan die van de andere aangeboden leasingovereenkom-
sten. Gezien het verschil tussen de offertes is het 
verwonderlijk dat de vergissing niet eerder werd 
bemerkt; 
(b) bovendien werd de regeling ter zake van de sluiting 
van overeenkomsten niet nageleefd. Voor de instal­
latie van het telefoonsysteem in de ambtswoning 
werden namelijk geen uitnodigingen tot inschrij­
ving gedaan; 
(c) tenslotte valt op te merken dat vóór de sluiting van 
dit belangrijke contract inzake de installatie van 
apparatuur geen enkel onderzoek naar de behoef­
ten werd ingesteld. 
ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Toepassing van het Financieel Reglement 
12.21. Het Financieel Reglement (artikel 32 e. v.) 
bepaalt dat elke jegens derden aangegane betalingsver­
plichting (sluiting van contracten, bestelling van leve­
ranties en opdrachten tot het uitvoeren van werkzaam­
heden) dient te worden voorafgegaan door een voorstel 
tot het aangaan van een betalingsverplichting door de 
bevoegde ordonnateur, dat door de financieel contro­
leur van zijn visum wordt voorzien. Een steekproefsge­
wijze uitgevoerde controle op de ten laste van negen 
begrotingsonderdelen gebrachte uitgaven heeft echter 
uitgewezen dat de voorstellen tot het aangaan van de 
betalingsverplichting betreffende 45 betalingsopdrach­
ten (voor een bedrag van ca. 120 000 ECU) pas na ont­
vangst van de facturen — object van de desbetreffende 
betalingen — door de ordonnateurs werden opgesteld, 
en dat bovendien doordat de voorstellen tot het aan­
gaan van betalingsverplichtingen eerst achteraf werden 
opgesteld, sommige leveranties en in de loop van het 
begrotingsjaar 1983 verrichte diensten of werkzaamhe­
den ten laste moesten worden gebracht van het begro­
tingsjaar 1984 omdat de kredieten van het lopende jaar 
waren uitgeput. 
98 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
HOOFDSTUK 13 
Subsidies van de Commissie aan bepaalde externe organen 
13.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 13.1 
Opmerkingen over de subsidie van de Commissie aan de Europese 
Scholen 13.2 — 13.7 
INLEIDING 
13.1. De Kamer is belast met de jaarlijkse controle op 
de rekeningen van een aantal organen die, hoewel zij 
geen EG-Instellingen zijn, toch volledig of hoofdzake­
lijk uit de communautaire begroting worden gefinan­
cierd. De desbetreffende verslagen zijn vermeld in de 
lijst van Bijlage II. Tot de betrokken organen behoren 
de Europese Scholen en de Raad van Bestuur van de 
Europese Scholen. In 1984 controleerde de Kamer de 
rekeningen over 1983 van de Scholen. De totale uitga­
ven van de Scholen bedroegen dat jaar 2 666 Mio BFR, 
waarvan de Commissie 1 833 Mio BFR (is gelijk 39,4 
Mio ECU) heeft bijgedragen. Het verslag van de 
Kamer werd vervolgens naar de Raad van Bestuur 
gezonden die ter zake als decharge-verlenende autori­
teit optreedt. 
OPMERKINGEN OVER DE SUBSIDIE 
VAN DE COMMISSIE AAN DE 
EUROPESE SCHOLEN 
13.2. De controle van de Scholen heeft een aantal 
vragen doen rijzen over het door de Commissie 
gevoerde beheer van haar aan de Scholen verleende 
subsidie. Hoewel de Europese Scholen gespecificeerde 
begrotingen aan de Raad van Bestuur voorleggen en de 
Commissie deelneemt aan de begrotingsvoorbereiding, 
waren zij bijvoorbeeld in de gelegenheid reservefond­
sen op de bouwen, die per 31 december 1983 in totaal 
140 Mio BFR (3 Mio ECU) beliepen. Daarnaast heb­
ben de controlebevindingen van de Kamer enkele meer 
algemene vragen doen rijzen betreffende de kwaliteit 
van het begrotingsbeheer van de Commissie ten aan­
zien van deze subsidie. 
13.3. De Europese Scholen worden in hoofdzaak gefi­
nancierd uit de volgende drie inkomstenbronnen: (a) de betalingen door de Lid-Staten aan de gedeta­
cheerde leerkrachten, meestal in de vorm van 
„nationale salarissen"; 
(b) de speciale regelingen die sommige organisaties 
met de Raad van Bestuur hebben getroffen om 
middelen te verstrekken als tegenprestatie voor de 
aan de kinderen van hun personeel tot de Scholen 
verleende toegang, en 
(c) de bijdrage van de Commissie, die in feite het ver­
schil (68% van de inkomsten in 1983) bijpast tus­
sen de uitgaven en de ontvangsten uit andere bron­
nen. 
13.4. Daar de Commissie de voornaamste financie­
ringsbron voor de Scholen verzorgt en tekorten bijpast, 
alsmede als hoedster optreedt van het financiële belang 
van de Gemeenschappen bij de Scholen, rust op haar 
de taak erop toe te zien dat alle andere partijen hun 
deel bijdragen. Bij haar controle van de rekeningen 
1983 constateerde de Kamer dat dit met name op de 
volgende punten niet het geval was: 
(a) De regeringen van de BR Duitsland en het Ver­
enigd Koninkrijk hebben nog geen overeenkomst 
met de Raad van Bestuur getekend over de voor­
waarden waaronder de Scholen in deze landen 
mogen functioneren. Dientengevolge bestaat er 
onzekerheid over de deelneming in de financiering 
van de Scholen door de regeringen van deze gast­
landen en hebben deze de Scholen nog geen ont­
heffing van de BTW verleend. 
(b) Aanvankelijk heeft de Belgische regering zich ertoe 
verbonden het onderhoud van de gebouwen en de 
inrichting van de Europese School in België te ver­
zorgen. Haar bijdrage in de financiering is echter 
sinds 1959 ongewijzigd gebleven, ondanks de infla­
tie en het feit dat er sindsdien twee nieuwe Euro­
pese Scholen in België zijn bijgekomen. 
(c) De bijdrage van de Italiaanse regering in de kosten 
van de School te Varese is sinds 1967 ongewijzigd 
gebleven. De Italiaanse regering heeft gedurende al 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 99 
die tijd de School geen ontheffing van de BTW ver­
leend. 
(d) De Nederlandse regering nam de verplichting op 
zich om op dezelfde voet als bij de Nederlandse 
scholen bij te dragen in de onderhoudskosten van 
de Europese Scholen in Nederland, maar er zijn 
nooit betalingen verlangd of ontvangen. 
(e) De Raad van Bestuur is akkoord gegaan met 
opschorting van de bijdragen door het SCK(') in 
de exploitatielasten van de School te Mol. De 
firma Eurochemic heeft haar bijdrage sinds 1961 
niet verhoogd. Minder dan 10% van de leerlingen 
te Mol bestaat uit kinderen van EG-personeelsle-
den. 
(f) Verschillende regeringen hebben toegezegd bij te 
dragen in de kosten voor de splitsing van klassen 
wegens de toelating van kinderen van NATO, 
EUROCONTROL- en NAMSA-personeelsleden. 
Ondanks het feit dat om deze reden klassen moes­
ten worden gesplitst, hebben noch de Raad van 
Bestuur noch de Dagelijkse Besturen van de 
betrokken Scholen om een vergoeding terzake ver­
zocht. 
(g) Kinderen van ouders die in dienst zijn van de EIB 
of JET worden rechtens toegelaten tot de Europese 
Scholen te Luxemburg, respectievelijk Culham. 
Geen van deze instanties draagt echter bij in de 
financiering van de begrotingen der betrokken 
Scholen. 13.5. Het leeuwedeel van de subsidie van de Commis­
sie aan de Scholen bestaat uit salariskosten die in 1983 
93% van de uitgaven uitmaakten. In paragraaf 13.11 
van haar laatste Jaarverslag (2) heeft de Kamer met 
betrekking tot de rekeningen van de Scholen over 1982 
haar bezorgdheid uitgedrukt over ernstige gebreken in 
het ingewikkelde salarisstelsel. De controle op de reke­
ningen over 1983 heeft deze bezorgdheid bevestigd en 
nog versterkt. Opnieuw heeft de Kamer er bij de Raad 
van Bestuur op aangedrongen, het salarisstelsel nog 
eens grondig te onderzoeken en heeft zij als haar 
mening te kennen gegeven dat een oplossing alleen kan 
worden gevonden in de vorm van een nieuwe overeen­
komst met de Lid-Staten over de voorwaarden waaron­
der de leerkrachten worden gedetacheerd. 
13.6. Als men tijdig doortastend was opgetreden ter 
oplossing van in paragraaf 13.4 genoemde kwesties, 
zou de subsidie van de Commissie 2 Mio ECU per jaar 
lager zijn uitgevallen. Het Statuut van de Scholen (art. 
10) schrijft eenstemmigheid voor bij de financiële 
beslissingen van de Raad van Bestuur, waarbij de 
Commissie is vertegenwoordigd. Desgewenst had de 
Commissie daarom bij de Raad van Bestuur kunnen 
aandringen op passende maatregelen inzake voormelde 
kwesties. Wat het in paragraaf 13.5 aangestipte pro­
bleem betreft had de Commissie ook gebruik kunnen 
maken van haar kennis van de Scholen en de in de 
Gemeenschap geldende wettelijke voorschriften inzake 
arbeidsvoorwaarden, om op eigen initiatief door­
wrochte aanbevelingen aan de Raad van Bestuur te 
doen voor een herziening van het salarisstelsel. 
(h) In 1983 werd de School te Bergen bezocht door 66 
kinderen waarvan ouders in dienst waren van het 
Energiecentrum Nederland. De School te Karls-
ruhe werd bezocht door 54 kinderen waarvan de 
ouders in dienst waren van het Kernforschungszen-
trum. De Raad van Bestuur heeft niets onderno­
men om een financiële regeling met deze organisa­
ties te treffen. 13.7. Naar het schijnt werd het Directoraat-generaal 
Begrotingen van de Commissie niet betrokken bij de 
besprekingen over de voorstellen voor de jaarlijkse 
begroting van de Scholen en ook de financieel contro­
leur heeft nooit overeenkomstig artikel 11 van de uit­
voeringsvoorschriften betreffende het Financieel Regle­
ment (3) aan de Commissie verslag uitgebracht over het 
financieel beheer van de Scholen. 
(') Studiecentrum voor Kernenergie. 
(2) PB C 348 van 31. 12. 1984. 
(3) PB L 170 van 1.7. 1975. 
100 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
HOOFDSTUK 14 
Opgenomen en verstrekte leningen en rentesubsidies 
14.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens 
Opmerkingen over de balans en de rekening van baten en lasten 
van het NCI- en het Euratom-mechanisme 
Opmerkingen over de recht- en doelmatigheid 
In het kader van het Nieuw Communautair Instrument ver­
strekte leningen 
Door de Europese Investeringsbank in rekening gebrachte 
administratiekosten 
Leningen o.g. voor het Nieuw Communautair Instrument en 
voor Euratom 14.1 — 
14.4 — 
14.6 — 
14.8 — 
14.8 — 
14.20 — 
14.24 — 14.3 
14.5 
14.7 
14.30 
14.19 
14.23 
14.30 
INLEIDING 
14.1. Dit hoofdstuk heeft betrekking op de in het 
kader van het nieuw communautair instrument ver­
strekte leningen (NCI-leningen), de door de Europese 
Gemeenschap voor Atoomenergie verstrekte leningen 
(Euratom-leningen), de ter ondersteuning van de beta­
lingsbalansen verstrekte leningen (BB-leningen), als­
mede de ter financiering van deze drie leningsinstru­
menten door de Gemeenschappen opgenomen lenin­
gen. De verstrekking van NCI-leningen voor wederop-
bouwmaatregelen in door aardbevingen getroffen 
gebieden in Griekenland en Italië gaat gepaard met 
toekenning van rentesubsidies. Leningen o.g. en u.g. 
van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal 
worden behandeld in een afzonderlijk verslag ('), dat 
niet in het Publikatieblad wordt opgenomen. Door het 
Europees Ontwikkelingsfonds verstrekte leningen 
komen in het tweede deel van het onderhavige verslag 
aan de orde. 
14.2. De leningen o.g. en u.g. van de Gemeenschap­
pen worden buiten de algemene begroting bijgehou­
den. In de afdeling „Commissie" van de begroting zijn 
p.m.-posten vermeld om de in het kader van het NCI-, 
Euratom- en BB-systeem opgenomen communautaire 
leningen budgettair te garanderen. De rentesubsidies 
worden geraamd in hoofdstuk 69 van de algemene 
begroting van de Gemeenschappen. De leningen o.g. 
en u.g. zijn in de financiële balans van de Gemeen­
schappen vervat. 
14.3. In 1984 was de controle van de Kamer toege­
spitst op de Euratom- en NCI-leningen. De Euratom-
leningen worden door de Commissie goedgekeurd en 
door de Europese Investeringsbank (EIB) in opdracht van de Commissie geadministreerd. Wat de NCI-lenin­
gen betreft beslist de Commissie evenwel alleen maar 
over de subsidiabiliteit van de projecten; de leningen 
zelf worden door de EIB als mandataris van de Com­
missie verstrekt en geadministreerd. 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
14.4. De tabellen 14.1 en 14.2 geven een overzicht van 
het beloop van de leningen o.g. en u.g. in het begro­
tingsjaar 1984 alsmede van de bestedingsgraad van de 
door de Raad vastgestelde maximumbedragen. 
Tabel 14.2 geeft ten aanzien van de NCI-operaties in 
verband met aardbevingen de cijfers welke door de 
Commissie werden berekend; daarbij ging zij ervan uit 
dat het maximum bedrag van de leningen u.g. bepa­
lend mag worden geacht, aangezien de geldende voor­
schriften identieke maximumbedragen voor zowel 
leningen o.g. als leningen u.g. vastleggen. Indien daar­
entegen het maximumbedrag voor leningen o.g. bepa­
lend is voor deze operaties, zoals thans ingevolge een 
aanbeveling van de Kamer in paragraaf 14.15 van haar 
laatste jaarverslag bij alle overige leningsinstrumenten 
o.g. en u.g. het geval is, dan moeten de cijfers als volgt 
worden gewijzigd: 
(Mio ECU) 
Aardbeving Italië 
Aardbeving 
Griekenland Uitbetaalde leningen 
510,4 
80,9 Niet uitbe­
taalde 
leningen 
89,7 Beschikbaar 
saldo 
399,9 
-0,9 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 101 
Tabel 14.1 — Beloop van de in 1984 opgenomen en verstrekte leningen 
(Mio ECU) 
Mechanisme 
Leningen u. g.: 
NCI-mechanisme 
Euratom-mechanisme 
BB-mechanisme 
Totaal 
Leningen o. g.: 
NCI-mechanisme 
Euratom-mechanisme 
BB-mechanisme 
Totaal Per 31. 12. 1983 uitstaande bedragen 
Tegen de 
ECU-koers van 
31. 12. 1983 
(1) 
2 687,6 
1 668,7 
4 609,9 
8 966,2 
3 268,8 
1 679,9 
4 609,9 
9 558,6 Tegen de 
ECU-koers van 
31.12.1984 
(2) 
2 866,3 
1 723,7 
5 354,9 
9 944,9 
3 484,1 
1 741,6 
5 354,9 
10 580,6 In 1984 uitgevoerde leningsoperaties (') 
Nieuw 
verstrekte/opge­
nomen leningen 
(3) 
1 194,0 
186,0 
1 380,0 
966,7 
214,1 
1 180,8 Uitwerking van 
de 
Swap-operaties 
(4) 
4,0 
4,0 
— 
— Terugbetaling 
respectievelijk 
aflossing 
(5) 
26,2 
32,4 
423,2 
481,8 
19,2 
63,3 
423,2 
505,7 Per 31. 12.1984 
uitstaande 
bedragen 
0) 
(6) 
= (2)+ (3)+ (4) 
-(5) 
4 034,1 
1881,3 
4931,7 
10 847,1 
4 431,6 
1 892,4 
4931,7 
11255,7 
(') Tegen de ECU-koers ultimo 1984. 
De Kamer adviseert de Commissie juridisch advies in 
te winnen over de correcte interpretatie van de rele­
vante voorschriften om te situatie op te helderen. OPMERKINGEN OVER DE RECHT-
DOELMATIGHEID EN 
14.5. In 1984 werden 24,4 Mio ECU aan rentesubsi­
dies op NCI- en EIB-leningen voor wederopbouw-
maatregelen in door aardbevingen getroffen gebieden 
uitbetaald. Hiervan ontving Italië 21,7 Mio ECU en 
Griekenland 2,7 Mio ECU. In het kader van het Nieuw Communautair 
Instrument verstrekte leningen 
OPMERKINGEN OVER DE BALANS EN 
DE REKENING VAN BATEN EN LASTEN 
VAN HET NCI- EN HET 
EURATOM-MECHANISME 
14.6. Met het oog op de bij de controle over voor­
gaande begrotingsjaren aan de dag getreden tekortko­
mingen, heeft de Kamer de balans (2) per 31 december 
en de rekening van baten en lasten (2) van het NCI- en 
Euratom-mechanisme betreffende het begrotingsjaar 
1984 aan een grondig onderzoek onderworpen. Bij deze 
controles werden geen belangrijke onregelmatigheden 
geconstateerd. 
14.7. Per 31 december 1984 beliepen de over alle 
begrotingsjaren gecumuleerde tekorten van het NCI-
mechanisme 4,6 Mio ECU. In dit bedrag zijn niet ver­
werkt de eventuele resultaten van het NCI, waarvan in 
de paragrafen 14.15-14.19 sprake is. De Kamer is van 
mening dat deze eventuele resultaten periodiek onder­
zocht en in een bijlage bij de balans vermeld moeten 
worden. Overeenkomst betreffende de controle van NCI-leningen 
14.8. De Kamer constateerde dat de bij de Commissie 
beschikbare documenten betreffende de goedkeuring 
en administratie van deze leningen niet toereikend 
waren om haar en de Commissie zelf in staat te stellen 
de NCI-verrichtingen genoegzaam te controleren. De 
nadien in het najaar 1984 met de Commissie en de EIB 
begonnen besprekingen resulteerden in een overeen­
komst betreffende de documenten en gegevens die de 
EIB in de toekomst ter beschikking van de Commissie 
en de Kamer zal stellen. De overeenkomst werd voor 
de controle betreffende het begrotingsjaar 1984 op 
proef toegepast en zal in het licht van de daarbij opge­
dane ervaringen opnieuw worden bezien. 
14.9. Conform de voornoemde overeenkomst bleef de 
controle van de Kamer van de NCI leningen in 1984 
beperkt tot een onderzoek van de stukken. De controle 
was gericht op de uitvoering van de met NCI I gefinan­
cierde projecten en de subsidiabiliteit van leningen die 
in het kader van NCI III werden verstrekt. De Kamer 
102 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
Tabel 14.2 — Voornaamste kenmerken en maximumbedragen van de verschillende leningsmechanismen o. g. en u. g. 
per 31 december 1984 
(Mio ECU) 
Mechanisme 
NCI* 
Euratom* 
Betalings­
balans Doelstelling 
NCII: 
Besluit 78/870/EEG van de Raad van 16. 10. 
1978. 
Bevordering van investeringen in de sectoren 
infrastructuur, energie en industrie 
NCI II: 
Besluit 82/169/EEG van de Raad van 15. 3. 
1982. 
Financiering van projecten op het gebied van 
energie en infrastructuur en ter ontwikkeling 
van het midden- en kleinbedrijf 
NCI III: 
Besluit 83/200/EEG van de Raad van 19. 4. 
1983. 
Financiering van projecten op het gebied van 
energie en infrastructuur en ter ontwikkeling 
van het midden- en kleinbedrijf 
NCI-leningen aan Italië in verband met aardbevin­
gen: 
Besluit 81 /19/EEG van de Raad van 20. 1. 
1981. 
Wederopbouw van de in 1980 getroffen gebie­
den door herstel van de produktiemiddelen en 
de economische en sociale structuur 
NCI-leningen aan Griekenland in verband met 
aardbevingen: 
Besluit 81/1013/EEG van de Raad van 14. 12. 
1981. 
Wederopbouw van de in 1981 getroffen gebie­
den door herstel van de produktiemiddelen en 
de economische en sociale structuur 
Besluiten van de Raad 77/270/Euratom van 
29. 3. 1977 en 82/170/Euratom van 15. 3. 1982. 
Bevordering van het gebruik van kernenergie 
voor de produktie van elektriciteit 
Verordeningen van de Raad (EEG) nr. 397/75 
van 17. 2. 1975 en (EEG) nr. 682/81 van 16. 3. 
1981. 
Verlichting van betalingsbalansmoeilijkheden 
van de Lid-Staten Maximumbe­
drag van de le­
ningen o. g. 
(1) 
1000 
1000 
3 000(3) 
2 900 (3) 
1 000(4) 
80(4) 
2 000 
3 000 Mio 
USD(6) 
óOOOMio 
ECU Binnen dit maximumbedrag ver­
strekte leningen 
Uitbetaald (') 
(2) Nog niet 
uitbetaald 
(3) 
984,5 15,5 (') 
19,0 (0 
896,3 69,6 (2) 
1 100,4 444,9 (2) 
495,8(5) 89,7 (2) 
79,8 (5) — 
1 783,8 — 
2 547,8 Mio — 
USD(6) 
3 997,2 Mio — 
ECU Beschikbaar 
saldo 
(4) = 
(l)-(2)-(3) 
15,1 
1 354,7 
414,5(4) 
0,2 
216,2 
- O 
2 002,8 Mio 
ECU 
* Bron: Commissie DG XVIII; op grond van gegevens van de EIB. 
(') Leningen u. g. omgerekend in equivalenten van leningen o. g., d. w. z. rekening houdend met de emissiekosten van de overeenkomstige lening 
o. g.. Omrekeningskoers per datum van de ondertekening van de lening o. g.. 
(2) Reeds doorgeleende maar nog niet uitbetaalde bedragen, omgerekend tegen de wisselkoers van 31. 12. 1984. 
(3) Per 31. 12. 1984 waren twee tranches (in totaal 2 900 Mio ECU) goedgekeurd. 
(4) Maximumbedrag van toepassing op zowel NCI- als EIB-leningen o. g. en u. g.. Eind 1984 had de EIB in Italië leningen voor een bedrag van 
260 Mio ECU verstrekt, doch in Griekenland geen enkele. 
(5) Tegen de twee werkdagen vóór elke uitbetaling geldende wisselkoersen. 
(6) Hoofdsom en rente. 
(7) Geen saldo meer beschikbaar (beëindiging van de maatregel). 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 103 
onderzocht ook de mutaties in het kasmiddelenmecha­
nisme en de hoogte van de administratiekosten die de 
EIB voor de verstrekte leningen ontvangt. 
Onderzoek naar de subsidiabiliteit van NCI IH-projecten 
14.10. De Raad heeft algemene criteria voor de subsi­
diabiliteit vastgesteld. Gevolg gevend aan de aanbeve­
ling van de Kamer in haar Speciaal verslag over opge­
nomen en verstrekte leningen (3) en overeenkomstig 
artikel 5 van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de 
Commissie en de EIB betreffende de besluiten van de 
Raad inzake het NCI deed de Commissie de EIB gede­
tailleerde richtsnoeren toekomen inzake de subsidiabi­
liteit van projecten voor NCI III-leningen, inclusief 
een prioriteitenstelling voor de door de Raad opge­
stelde lijst van toepassingsgebieden. De richtsnoeren 
die de EIB in juni 1983 werden toegezonden, legden de 
eerste prioriteit voor NCI III-leningen bij produktieve 
investeringen in met name het midden- en kleinbedrijf, 
de tweede bij investeringen in de energiesector en de 
derde bij investeringen in infrastructuurprojecten. Bin­
nen deze ruime categorieën werden ook bijzondere 
deelgebieden als subsidiabel aangemerkt. De richtsnoe­
ren van de Commissie voor NCI III geven ook aan, dat 
naar nieuwe middelen en wegen moet worden gezocht 
om de voordelen van de NCI-faciliteit uit te breiden tot 
die Lid-Staten welke tot dusver niet of niet al te zeer 
van NCI-faciliteiten profijt hebben getrokken. De 
Kamer heeft de NCI-leningen onderzocht om te beoor­
delen in hoeverre deze richtsnoeren in de praktijk wer­
den opgevolgd. 
14.11. Zoals uit tabel 14.3 kan worden afgelezen, wer­
den de prioriteiten in hoofdzaak in acht genomen, zij 
het dat voor de energiesector minder leningen werden 
verstrekt dan voor de infrastructuurprojecten. 
14.12. De doelstelling, NCI-leningen over meer Lid-
Staten te spreiden, werd in 1984 niet bereikt. Voor vier 
Lid-Staten — die ook geen leningen uit hoofde van 
NCI I of II kregen toegewezen — werden helemaal 
geen leningen uit hoofde van NCI III goedgekeurd. 
Anderzijds ontvingen twee Lid-Staten ongeveer 77 % 
van de uit hoofde van NCI III verstrekte leningen. 
14.13. De voornaamste oorzaak van deze oneven­
wichtige geografische spreiding van NCI-leningen is 
dat deze leningen onder de huidige omstandigheden 
slechts in die Lid-Staten attractief zijn waar de binnen­
landse rentevoet hoog is en de respectieve regeringen 
bereid zijn, een wisselkoersgarantie voor de in vreemde 
valuta uitbetaalde leningen te verstrekken. 
14.14. Een belangrijke doelstelling van de NCI-facili­
teit is de bestrijding van de werkloosheid in de Lid-Sta­
ten, waarbij het accent ligt op globale leningen ter 
ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf. De 
Commissie heeft de Raad en het Parlement medege­deeld (4) dat deze leningen geleid hebben tot het ont­
staan of behoud van 90 000 arbeidsplaatsen. Dit aantal 
is echter gebaseerd op de op het ogenblik van de 
leningsaanvraag geschatte werkgelegenheidseffecten en 
niet op het werkelijk aantal arbeidsplaatsen dat op het 
ogenblik van de voltooiing van de ondersteunde pro­
jecten werd gecreëerd of behouden. Voorts heeft een 
analyse van de Kamer uitgewezen dat 80 000 arbeids­
plaatsen behouden moesten blijven en slechts 10 000 
nieuwe arbeidsplaatsen waren gepland. Aangezien glo­
bale leningen betrekkelijk nieuw zijn, is de tijd nog niet 
rijp om een uitvoerige controle te verrichten op de wer­
kelijk bereikte resultaten voor de werkgelegenheid, 
maar elders opgedane ervaringen hebben aangetoond 
dat het feitelijke aantal gecreëerde arbeidsplaatsen 
vaak veel kleiner was dan op het ogenblik van de 
leningsaanvraag werd geschat. 
NCI 
14.15. In paragraaf 14.23 van haar jaarverslag over het 
begrotingsjaar 1983 (5) heeft de Kamer geattendeerd op 
tekorten die in het kader van het NCI kunnen ontstaan, 
respectievelijk zijn ontstaan. Conform de aanbevelin­
gen van de Kamer heeft de Commissie voorzieningen 
getroffen om het volume van het NCI-kasmiddelenme-
chanisme te reduceren en daardoor de desbetreffende 
netto-kosten uit renteverschillen te beperken. De 
Kamer constateert dat het gemiddelde volume van deze 
kasmiddelen van 625,8 Mio ECU in het eerste halfjaar 
1984 geslonken is tot 316,8 Mio ECU in het tweede 
halfjaar en vooral dat het saldo per 31 december 1984 
321,7 Mio ECU beliep tegen 546,7 Mio ECU het jaar 
daarvoor. Aangezien de creditrente die door de EIB op 
de rekening van de Commissie betreffende het NCI-
kasmiddelenmechanisme werd bijgeschreven, gemid­
deld 1,7 % lager was dan de interest die door de Com­
missie voor de desbetreffende opgenomen leningen 
moest worden betaald, zal de door deze saldovermin­
dering veroorzaakte beperking van de rentekosten, 
omgerekend over een vol jaar, ca. 5,3 Mio ECU uitma­
ken. 
14.16. Ofschoon, zoals vermeld, bij de verlaging van 
het saldo op de rekening betreffende het NCI-kasmid-
delenmechanisme zeker vorderingen werden gemaakt, 
geeft de stand van bepaalde leningen nog steeds aan­
leiding tot bezorgdheid. Zo zij er in het bijzonder op 
gewezen dat van een in november 1983 opgenomen 
lening ad 100 Mio SFR, 40 Mio SFR ultimo 1984 nog 
steeds niet waren doorgeleend. De netto-rentekosten 
voor het behoud van de opgenomen lening in het kas­
middelenmechanisme bereikten op 31 december 1984 
reeds 2,1 Mio SFR. 
14.17. Ingevolge de voor het NCI geldende voor­
schriften moeten de leningsvoorwaarden betreffende 
de aflossing van de hoofdsom, het rentepercentage en 
de rentebetaling zo worden vastgelegd, dat zij globaal 
de kosten en uitgaven voor de sluiting en uitvoering 
104 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
Tabel 14.3 — Verstrekte NCI Ui-leningen, ingedeeld naar prioriteitssector en Lid-Staat per 31.12.1984 (') 
Lid-Staat 
(1) 
België 
Denemarken 
BR Duitsland 
Griekenland 
Frankrijk 
Ierland 
Italië 
Luxemburg 
Nederland 
Verenigd Koninkrijk 
Totaal Nijverheidssector 
Ondertekende contracten 
Mio ECU 
(2) %(2) 
(3) 
— — 
49,2 3,2 
— — 
47,7 3,1 
411,9 26,8 
— — 
613,2 39,9 
— — 
— — 
27,9 1,8 
1 149,9 74,8 Energiesector 
Ondertekende contracten 
Mio ECU 
(4) % (2) 
(5) 
— — 
61,0 4,0 
— — 
— — 
— — 
— — 
56,0 3,6 
— — 
— — 
— — 
117,0 7,6 Infrastructuur 
Ondertekende contracten 
Mio ECU 
(6) %(2) 
(7) 
— — 
76,6 5,0 
— — 
37,0 2,4 
43,7 2,8 
18,9 1,2 
61,3 4,0 
— — 
— — 
33,8 2,2 
271,3 17,6 Totaal 
Ondertekende contracten 
Mio ECU 
(8) 
— 
186,8 
— 
84,7 
455,6 
18,9 
730,5 
— 
— 
61,7 
1 538,2 %(2) 
(9) 
— 
12,2 
— 
5,5 
29,6 
1,2 
47,5 
— 
— 
4,0 
100,0 
(') Tegen de ECU-wisselkoers op het tijdstip van de ondertekening van het contract. 
(2) Van het totaalbedrag ad 1 538,2 Mio ECU. 
van zowel de transacties betreffende opgenomen lenin­
gen als die betreffende verstrekte leningen dekken (6). 
Het behoort tot de kenmerken van het NCI-kasmidde-
lenmechanisme dat bij afzonderlijke transacties win­
sten of verliezen kunnen ontstaan die hoofdzakelijk 
aan de volgende factoren zijn toe te schrijven: 
(a) De leningen o. g. waarmee de verstrekte NCI-
leningen worden gefinancierd, worden opgenomen 
tegen de op de kapitaalmarkt geldende rentevoet. 
De middelen uit deze leningen vloeien naar de 
EIB, waar zij eventueel enige tijd bewaard blijven 
voordat zij als doorgegeven leningen worden uitbe­
taald. Aangezien de EIB de leningen gewoonlijk 
verstrekt tegen de op het tijdstip van toekenning op 
de kapitaalmarkt geldende rentepercentages, kun­
nen de leningen u. g. bij een wijziging van de rente­
voet tijdens de bewaargeving bij de EIB worden 
verstrekt tegen rentepercentages die hetzij onder, 
hetzij boven het percentage van de daarmee cor­
responderende lening o. g. liggen. 
(b) Volgens de overeenkomst tussen de Commissie en 
de EIB worden de ontvangsten uit de uitbetaalde 
leningen op de rekeningen van de Commissie bij 
de EIB gecrediteerd en de uitgaven uit hoofde van 
de door de Commissie opgenomen leningen op 
deze rekeningen gedebiteerd. De Commissie ont­
vangt interest over de creditsaldi en betaalt interest 
over de debetsaldi van deze rekeningen tegen ren­
tepercentages die berusten op biedkoersen van 
toonaangevende banken. Deze percentages, die de 
kosten voor korte-termijnbeleggingen weerspiege­
len, liggen in het algemeen op een lager peil dan de 
rentepercentages voor de door de Commissie opge­
nomen leningen, die de kosten voor op lange ter­
mijn opgenomen gelden weerspiegelen. Een com­binatie van deze factoren kan tot verliezen leiden 
wanneer de rekening van een bepaalde opgenomen 
lening een creditsaldo aanwijst (omgekeerd valt 
een debetsaldo in het voordeel van de Commissie 
uit). 
14.18. De Kamer had in paragraaf 14.25 van haar 
jaarverslag over het begrotingsjaar 1983 aanbevolen, 
regelmatig controles te verrichten op de betalingsstro­
men in verband met deze transacties, om de uitwerking 
van deze factoren te bewaken en zo gering mogelijk te 
houden. Een procedure voor dergelijke controles werd 
in 1984 door de Commissie in samenwerking met de 
EIB ingevoerd. 
14.19. Deze controles berusten noodgedwongen op 
bepaalde vooronderstellingen, zodat men dient te 
beseffen, dat zij ontwikkelingslijnen over een periode 
registreren en geen informatie verstrekken over de 
situatie op een gegeven moment. Voorondersteld 
wordt, dat de aan het eind van de referentieperiode gel­
dende rentepercentages die op de saldi van de rekenin­
gen van de Commissie bij de EIB betaald worden, 
ongewijzigd blijven, voorts dat de wisselkoersen 
ECU/nationale valuta niet veranderen en dat bij 
slechts gedeeltelijk uitbetaalde leningen o. g. de niet 
uitbetaalde restbedragen ook in het vervolg niet uitbe­
taald worden. Op basis van deze premissen bleek uit de 
controles dat er per 31 december 1984 potentiële verlie­
zen van 40 Mio ECU bij de volledig uitbetaalde lenin­
gen o. g. en van 25 Mio ECU bij de slechts gedeeltelijk 
uitbetaalde leningen o. g. waren geleden. De Kamer 
beklemtoont het potentiële karakter van deze cijfers; de 
definitieve uitkomst zal eerst bekend zijn, wanneer alle 
leningen o. g. en u. g. zijn afgelost. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 105 
Door de Europese Investeringsbank in rekening 
gebrachte administratiekosten 
14.20. De administratie van de Euratom- en NCI-
leningen door de EIB omvat de volgende taken: 
(a) klantenwerving en identificatie van de projecten 
alsmede van de leners en borgen; 
(b) beoordeling van de leningsaanvrage uit financieel 
en technisch oogpunt en economische analyse; 
(c) onderhandelingen over en opstelling van overeen­
komsten; 
(d) toezicht op de uitvoering van projecten; 
(e) toezicht op de leningsdienst u. g. en op de ontwik­
keling van de financiële positie van de kredietne­
mers. 
De EIB neemt echter geen financieel risico, daar zij de 
transacties namens en voor rekening en risico van de 
Gemeenschap verricht. 
14.21. De EIB ontvangt voor de administratie van 
deze doorgegeven leningen een vergoeding die op 
1 april 1984 verlaagd werd. In 1984 beliepen de door de 
EIB voor de administratie van NCI- en Euratom-lenin-
gen ontvangen vergoedingen 6,2 Mio ECU. Deze ver­
goedingen komen voor rekening van de kredietnemers. 
Zij vormen voor hen een niet onaanzienlijke financiële 
last, met name wanneer het gaat om globale leningen, 
omdat dan ook nog door de in de LidStaten ingescha­
kelde kredietinstellingen een vergoeding in rekening 
wordt gebracht: 
(a) Zo beloopt de vergoeding van de EIB voor een 
rechtstreeks verstrekte NCl-lening ad 27 Mio ECU 
met een looptijd van 20 jaar ca. 0,43 Mio ECU. 
(b) Voor een globale lening ad 36 Mio ECU met een 
looptijd van 12 jaar, waarvan de administratiekos­
ten eigenlijk lager zouden moeten zijn, bedraagt de 
EIB-vergoeding ca. 0,36 Mio ECU. Daarboven 
worden de kredietnemers door de nationale kre­
dietinstelling nog 2,6 Mio ECU in rekening 
gebracht. 
(c) Bij een reeks Euratom-leningen ad 355 Mio ECU 
met een gemiddelde looptijd van 12,5 jaar, die ten 
behoeve van hetzelfde project werden verstrekt, 
zullen de door de EIB in rekening gebrachte ver­
goedingen ca. 3 Mio ECU bedragen. 
14.22. Parlement, Raad, Commissie en EIB waren 
steeds unaniem van mening dat bij de berekening van 
de administratiekosten slechts een evenwicht tussen de 
uit de verrichtingen van de mandataris voortvloeiende 
uitgaven en ontvangsten, doch niet het behalen van 
winst zou moeten worden nagestreefd (7). De Kamer 
was niet in staat zich ervan te vergewissen in hoeverre 
het huidige niveau van de administratiekosten in over­
eenstemming is met de gemaakte kosten, daar zij bij de 
Commissie geen aanwijzingen heeft kunnen vinden 
betreffende de kosten die de EIB door de administratie 
van deze leningen zijn opgekomen. 
14.23. De Kamer acht deze situatie onbevredigend en 
geeft de Commissie in overweging de EIB te verzoeken een jaaroverzicht over de met de NCI- en Euratom-
leningen verband houdende kosten en revenuen ter 
beschikking te stellen. Dit zal voor de EIB wel geen 
onoverkomelijke opgave zijn, omdat zij reeds over een 
kostencalculatiesysteem en over een geautomatiseerd 
informatiesysteem beschikt. Tegen deze achtergrond 
adviseert de Kamer de mogelijkheden te onderzoeken 
tot invoering van een gedifferentieerd vergoedingensys­
teem dat beter is afgestemd op de intensiteitsgraad van 
de vereiste bemoeienis van de bank met de verschil­
lende soorten verstrekte leningen. 
Leningen o.g. voor het Nieuw Communautair 
Instrument en voor Euratom 
Vervroegde aflossing van leningen 
14.24. Sommige leningsovereenkomsten bevatten 
clausules op grond waarvan de Gemeenschap leningen 
vervroegd kan aflossen. Wanneer de rentevoet van 
nieuwe leningen lager is dan die van de lopende 
leningsovereenkomsten, bieden deze clausules de 
mogelijkheid de bestaande leningen tegen lagere kos­
ten te herfinancieren. 
14.25. In 1984 herfinancierde de Commissie op deze 
wijze een Euratom-lening en bespaarde zij ca. 2,7 Mio 
ECU over de resterende looptijd van de leningsopera­
tie. Bij het onderzoek naar de in 1984 lopende Euratom-
leningen werden drie gevallen ontdekt waarin het voor­
delig zou zijn geweest, tot herfinanciering over te gaan. 
Berekeningen wezen uit dat deze herfinancieringen 
zouden hebben geresulteerd in een kostenbesparing 
van 3 a 4,5 Mio ECU. Daarom adviseert de Kamer, de 
desbetreffende procedures stringenter vast te leggen om 
te waarborgen dat toekomstige mogelijkheden tot herfi­
nanciering niet verzuimd worden. 
14.26. Het netto-voordeel ad 2,7 Mio ECU als gevolg 
van de herfinanciering van de in paragraaf 14.25 
bedoelde Euratom-lening, werd destijds door de Com­
missie niet aan de kredietnemers doorgegeven. Naar de 
mening van de Kamer moet het eventueel met de herfi­
nanciering behaalde voordeel aan de betrokken kre­
dietnemer worden doorgegeven omdat zulks in over­
eenstemming zou zijn met de strekking van het besluit 
van de Raad (8) over Euratom-leningen. Dit besluit 
bepaalt namelijk dat „de transacties tot het aangaan 
van leningen en de overeenkomstige transacties tot het 
verstrekken van leningen... worden verricht op 
dezelfde voorwaarden voor terugbetaling van de hoofd­
som en de betaling van interesten". 
Onderhandelingen over de voorwaarden voor leningen o.g. 
14.27. De interne regels van de Commissie betref­
fende NCI-, en Euratom-leningen o.g. schrijven voor, 
dat voor onderhandelingen over leningen als algemene 
106 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
regel geldt, dat moet worden gezocht naar de gunstigste 
voorwaarden, die de markt voor een emittent met de 
hoedanigheid van de Gemeenschappen biedt. Hiertoe 
dient de concurrentie tussen de kredietgevers optimaal 
te worden uitgebuit, voor zover de marktsituatie en de 
aard der operaties zulks toelaten en de veiligheid van 
de latere operaties alsmede de algemene belangen van 
de Gemeenschappen niet in gevaar worden gebracht. 
De Kamer heeft de door de Commissie in 1984 opge­
nomen leningen gecontroleerd om na te gaan of en met 
welk resultaat de vorenbedoelde regels van de Com­
missie werden opgevolgd. 
14.28. Hierbij werden de kosten van de door de Com­
missie aangegane leningen vergeleken met neutrale 
kencijfers (9). Deze vergelijking stelde de Kamer in 
staat om, met inachtneming van een verantwoorde 
marge wegens het approximatieve karakter van de stu­
die, na te gaan van welke leningen de kosten (exclusief 
emissiekosten) afweken van de door de referentiecijfers 
aangegeven gemiddelde rente. Deze leningen werden 
vervolgens aan een grondiger onderzoek onderworpen om vast te stellen in hoeverre de concurrentie een rol 
speelde bij de onderhandelingen. 
14.29. Dit onderzoek wees uit dat over enkele lenin­
gen was onderhandeld met een enkele kredietgever of 
met een enkel consortium. Uit de stukken van de Com­
missie bleek niet waarom in deze gevallen van concur­
rerende aanbiedingen werd afgezien en zij bevatten 
ook geen behoorlijke motivering van de beslissingen 
ten gunste van de gekozen financieringsinstrumenten. 
14.30. De Kamer herhaalt haar in het verleden geuite 
mening dat effectieve mededinging in beginsel onver­
vangbaar is. Zij beveelt aan, bij de onderhandelingen 
over de door de Gemeenschappen op te nemen lenin­
gen de mededingingsfactor, zoveel als in de praktijk 
mogelijk is, tot gelding te laten komen. Ook geeft zij in 
overweging, de beslissingen die betrekking hebben op 
de keuze van het financieringsinstrument, volledig te 
motiveren en daarvan in de dossiers van de leningen 
aantekening te houden. 
0) 
(2) 
(3) 
(4) Verslag (Bijlage bij het EGKS-jaarverslag 1984) over de 
boekhouding en het financiële beheer van de Europese 
Gemeenschap voor Kolen en Staal. 
Jaarrekening en financiële balans van de Gemeenschap­
pen betreffende de verrichtingen in het kader van de 
begroting 1984, deel II. 
PB C 319 van 6. 12. 1982. 
Halfjaarlijks verslag van de Commissie aan de Raad en 
het Europese Parlement over de uit hoofde van het Nieuw 
Communautair Instrument (NCI) opgenomen en ver­
strekte leningen, doe. COM(84) 387 def. (6) 
O 
(8) 
O PB C 348 van 31. 12. 1984. 
Besluit van de Raad 83/200/EEG van 19.4. 1983, 
PB LI 12 van 28. 4. 1983. 
Antwoord van de Commissie op het Speciaal verslag van 
de Rekenkamer over het door de Europese Investerings­
bank gevoerde beheer van de fondsen voor ontwikke­
lingshulp van de Gemeenschap (bij de Kamer verkrijg­
baar). 
Besluit van de Raad 77/270/Euratom van 29. 3. 1977. 
OECD, Financial Statistics Part I. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 107 
DEEL II 
Europese Ontwikkelingsfondsen 
15.0. INHOUD Paragraaf 
Inleiding 
Samenvatting van de financiële gegevens 
Tweede en derde EOF 
Vierde en vijfde EOF 
Opmerkingen over het financieel beheer 
Opstelling en indiening van de rekeningen 
Voorschotten 
Bijdragen van de Lid-Staten 
Kasmiddelen 
Opmerkingen over de boekhoudsystemen en -procedures 
Opmerkingen met betrekking tot de toekenning en het beheer van 
de steun 
Uitvoering van de indicatieve programma's 
Ontwikkelingsprojecten 
Prijsherzieningsclausules 
Financieringsmodaliteiten en speciale leningen 
Stabilisatie van de exportopbrengsten (STABEX) 
Regionale samenwerking 15.1 
15.2 — 
15.2 — 
15.5 — 
15.7 — 
15.7 — 
15.9 — 
15.11 
15.12 — 
15.14 — 
15.22 — 
15.22 — 
15.25 — 
15.39 — 
15.41 — 
15.43 — 
15.50 — 15.6 
15.4 
15.6 
15.13 
15.8 
15.10 
15.13 
15.21 
15.51 
15.24 
15.38 
15.40 
15.42 
15.49 
15.51 
INLEIDING 
15.1. De Europese Ontwikkelingsfondsen (EOF's) 
vormen het voornaamste instrument van het sinds 1958 
door de EEG gevoerde beleid van samenwerking met 
een aantal ontwikkelingslanden in Afrika, het Cari-
bisch gebied en de Stille Oceaan (ACS-Staten). De 
EOF's staan los van de algemene begroting van de 
Europese Gemeenschappen en de toewijzing van elk 
Fonds bestaat uit financiële bijdragen van de Lid-Sta­
ten, die volgens een ad hoe-verdeelsleutel worden vast­
gesteld. Voorts geldt voor de uitvoering van elk EOF 
een speciaal financieel reglement. 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 730,0 Mio ECU voor het tweede EOF, waarop de in 
1970 afgelopen Overeenkomst van Jaoende I van toe­
passing was. 
15.3. Van de toewijzing ad 916,6 Mio ECU voor het 
derde EOF — waarop de in 1976 afgelopen Overeen­
komst van Jaoende II van toepassing was — moesten 
per 31 december 1984 nog 41,0 Mio ECU, waarvan 
15,0 Mio ECU nog steeds geen duidelijke bestemming 
hebben gekregen, worden betaald, tegen 48,4 Mio ECU 
per 31 december 1983. 
15.4. Per 31 december 1984 waren ongeveer 100 van 
de uit het derde EOF gefinancierde projecten voltooid 
doch nog niet definitief afgesloten. Bij een aantal daar­
van was al verscheidene jaren geen enkele financiële 
verrichting meer geregistreerd. 
Tweede en derde EOF 
15.2. Tijdens het begrotingsjaar 1984 werden de laat­
ste betalingen verricht ten laste van de toewijzing ad Vierde en vijfde EOF 
15.5. Op een toewijzing van 3 155,9 Mio ECU belie­
pen de per 31 december 1984 goedgekeurde financie-
108 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
ringsbesluiten uit hoofde van het vierde EOF — 
waarop de in 1980 afgelopen Overeenkomst van 
Lomé I van toepassing was — in totaal 3 037,0 Mio 
ECU. De in 1984 uit hoofde van dit EOF verrichte 
betalingen beliepen 185,2 Mio ECU. 
15.6. Op de toewijzing ad 4 802,3 Mio ECU beliepen 
de per 31 december 1984 goedgekeurde financierings­
besluiten uit hoofde van het vijfde EOF — waarop de 
in 1985 aflopende Overeenkomst van Lomé II van toe­
passing is — in totaal 3 102,1 Mio ECU. De in 1984 uit 
hoofde van dit EOF verrichte betalingen beliepen 
509,5 Mio ECU. 
OPMERKINGEN OVER HET FINANCIEEL 
BEHEER 
Opstelling en indiening van de rekeningen 
15.7. De Commissie heeft de Kamer pas op 7 mei 
1985 officieel de balans en de jaarrekening van de 
EOF's overgelegd, ofschoon dit volgens de vigerende 
financiële reglementen voor de eerste vier EOF's uiter­
lijk 31 maart 1985 en voor het vijfde EOF op 15 april 
1985 had moeten gebeuren. 
15.8. Sommige posten in de rekeningen kunnen zon­
der toelichting niet begrepen worden en de boekhoud-
beginselen die de Commissie voor de EOF's heeft vast­
gelegd, worden in de stukken niet uiteengezet. Zoals de 
Kamer in haar jaarverslag over het begrotingsjaar 
1981 (') heeft opgemerkt, zou het nuttig en tegelijkertijd 
conform de algemeen aanvaarde boekhoudpraktijk 
zijn, de verschillende boekhoudbeginselen en de bete­
kenis van bepaalde gegevens in toelichtingen te ver­
melden, zoals dat sinds het begrotingsjaar 1980 het 
geval is met de jaarrekening en de financiële balans 
van de algemene begroting. 
Voorschotten 
15.9. Een voorschot van 4,5 Mio ECU dat door een 
der ACS-Staten al sinds zes jaar moet worden terugbe­
taald, zou in de rekeningen van het derde EOF niet 
langer als een vordering op korte termijn mogen ver­
schijnen. 
15.10. Op het stuk van opsporing en correctie van ver­
schillen tussen de boeken van de Commissie en die van 
de instanties die voorschotten uit het EOF ontvangen, 
zijn opmerkelijke vorderingen gemaakt. Bij de beurzen bestaat er echter nog steeds een verschil van 6 Mio 
BFR tussen de boeken van de Commissie en die van de 
Europese Associatie voor Samenwerking (EAS). 
Bijdragen van de Lid-Stat en 
15.11. Vier Lid-Staten maken nog regelmatig hun 
driemaandelijkse bijdrage pas na de vervaldag over. 
Pas op 30 oktober 1984 maakte Italië de drie tranches 
over die respectievelijk op 2 april, 2 juli en 1 oktober 
betaalbaar waren. Frankrijk, Luxemburg en Ierland 
hebben hun bijdragen met een gemiddelde vertraging 
van respectievelijk 25, 22 en 12 dagen overgemaakt. 
Kasmiddelen 
15.12. In haar nota aan de Raad van 14 oktober 1983 
had de Commissie haar behoefte aan kasmiddelen aan 
het eind van het begrotingsjaar 1984 geraamd op 
130 Mio ECU. Met name wegens de te hoge raming 
van de tijdens het begrotingsjaar 1984 te verrichten 
betalingen (de raming was 810 Mio ECU in plaats van 
de 703 Mio ECU die uiteindelijk werden betaald) 
bedroegen de kasmiddelen per 31 december 1984 ech­
ter 342 Mio ECU. De bijdragen voor 1984 bleken dus 
212 Mio ECU te hoog en dit bedrag komt overeen met 
de bijdragen die tijdens het laatste kwartaal van 1984 
werden afgeroepen. 
15.13. Zoals de Kamer in haar jaarverslag over het 
begrotingsjaar 1982 (2) heeft opgemerkt, neemt de 
Commissie geen enkele betaling uit hoofde van het 
EOF in de boeken op alvorens van de betrokken bank 
het afschrift te hebben ontvangen waaruit blijkt dat de 
betaling is geboekt. Deze praktijk is onjuist omdat de 
vertraging bij de administratieve verwerking van de 
betalingsopdrachten geen genoegzame controle van de 
banksaldi mogelijk maakt. Dit kan tot gevolg hebben 
dat de Commissie eenzelfde betaling twee keer verricht 
of dat zij debetsaldi bij de bank heeft. 
OPMERKINGEN OVER DE 
BOEKHOUDSYSTEMEN EN 
-PROCEDURES 
15.14. De Commissie heeft de afsluiting van de reke­
ningen van het EOF voor het begrotingsjaar 1984 met 
drie maanden, d.w.z. tot 15 april 1985 vertraagd ten­
einde in deze rekeningen een groot gedeelte van de 
betalingen op te nemen die reeds waren verricht, doch 
per 31 december 1984 nog niet definitief in de boeken 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 109 
waren verwerkt. Tijdens deze periode heeft zij geen 
enkele in 1985 verrichte transactie geboekt; daardoor 
kon er gedurende drie maanden geen enkele toetsing 
aan de officiële boekhouding worden verricht, noch 
van de saldi der bankrekeningen die toch 500 Mio 
ECU bedragen, noch van de betalingen die in totaal 
125 Mio ECU belopen. 
15.15. Ondanks de vertraagde afsluiting van de reke­
ningen van de EOF's beliepen de nog te controleren 
posten op de balansen ervan in totaal 49,5 Mio ECU, 
waarvan 1,8 Mio ECU voor 78 transacties die al meer 
dan negen maanden op afwikkeling wachtten. Hieron­
der bevonden zich met name twee betalingen van in 
totaal 0,2 Mio ECU waarvoor geen betalingsverplich­
ting was aangegaan. Voorts werd een voor spoedhulp te 
betalen bedrag van 0,2 Mio ECU drie maal achtereen 
betaald. 
15.16. Blijkens tabel 15.1 vergt de uitvoering van de 
76 betalingen die door de Kamer bij haar onderzoek 
naar de wettigheid en regelmatigheid zijn geselecteerd, 
buitensporig veel tijd en valt er geen enkele verbetering 
vast te stellen ten opzichte van de in 1983 geconsta­
teerde betalingstermijnen. Het feit dat de contractanten 
meer dan drie maanden hebben gewacht op de betaling 
van 19 tot 23 % van hun in een Europese munt betaal­
bare vorderingen, waarvoor de betaaltermijn contrac­
tueel op 60 dagen was bepaald, brengt voor hen kosten 
mee, die zij waarschijnlijk met prijsverhogingen zullen 
trachten te compenseren. 
15.17. Gemiddeld verstrijken er ongeveer vijf maan­
den tussen de aanmelding van een vordering door een 
crediteur en de boeking in de rekeningen van het EOF 
van een betaling in de munt van een begunstigd land. 
Daarna kan het dan nog drie maanden duren, voordat 
de rekeningen feitelijk ter beschikking worden gesteld 
Tabel 15.1 — Analyse van de betalingstermijnen van de EOF's in 
1984 
Tijdsverloop tussen 
indiening van de 
aanvraag (') en 
verrichting van de 
desbetreffende betaling 
Tot 30 dagen 
Van 31 tot 60 dagen 
Van 61 tot 90 dagen 
Meer dan 90 dagen 
Totaal % van de betalingsopdrachten naar plaats 
van afgifte en uitvoering 
Afgifte en 
uitvoering in 
een 
ACS-Staat Afgifte in 
een 
ACS-Staat 
en 
uitvoering in 
Brussel Afgifte en 
uitvoering in 
Brussel 
27 9 44 
47 45 31 
13 23 6 
13 23 19 
100 100 100 
(') Slechts de ontvankelijk geachte aanvragen, dat wil zeggen de aan­
vragen die vergezeld gaan van alle voor de verstrekking van de be­
talingsopdracht benodigde bewijsstukken, worden hier in aanmer­
king genomen. Voorts omvatte de steekproef slechts aanvragen die 
binnen 60 dagen betaalbaar waren. van de voor het beheer verantwoordelijke personeelsle­
den. 
15.18. Voor een aantal aan het EOF verschuldigde 
bedragen is geen enkele opdracht tot terugvordering 
gegeven. Daardoor kan de Kamer het bedrag van de 
schuldvorderingen van de EOF's niet becijferen. Het 
gaat hier bij voorbeeld om een bedrag van 0,2 Mio 
ECU dat Madagascar uit hoofde van het 3e EOF moet 
terugbetalen en van 0,1 Mio ECU dat van het Verenigd 
Koninkrijk moet worden teruggevorderd uit hoofde 
van de BTW die de Commissie op een aantal van haar 
aankopen heeft betaald. Aangezien er geen boekingen 
hebben plaatsgevonden, kunnen deze bedragen niet 
binnen de voorgeschreven termijn worden teruggevor­
derd. 
15.19. In een aantal gevallen waren de door de 
Kamer onderzochte bewijsstukken die zowel in 1984 
geboekte betalingsverplichtingen als betalingen betrof­
fen, niet bevredigend. De dossiers van het directoraat 
Financiën van het directoraat-generaal Ontwikkeling 
waren bij 16% van de gecontroleerde betalingen te 
onvolledig om de uitgave te kunnen rechtvaardigen, 
ofwel omdat de gegevens op de ingediende betalings-
aanvraag niet nauwkeurig genoeg waren, ofwel omdat 
het directoraat Financiën niet in het bezit was van alle 
met het contract verband houdende documenten aan 
de hand waarvan zij de aanvraag had kunnen controle­
ren. De dossiers van dit directoraat bevatten slechts zel­
den de documenten aan de hand waarvan de ordonna-
teur en de Kamer zich ervan hadden kunnen vergewis­
sen of een ter financiering voorgesteld contract inder­
daad was gegund aan de inschrijver wiens offerte was 
verkozen. 
15.20. Zoals de Kamer in haar jaarverslag over het 
begrotingsjaar 1983 (3) heeft opgemerkt, neemt de 
Commissie de betalingsverplichtingen inzake met spe­
ciale leningen gefinancierde contracten voor werk­
zaamheden, leveranties of technische bijstand niet in 
de boeken van het EOF op, terwijl zij deze gegevens bij 
met subsidies gefinancierde projecten wel verwerkt. Uit 
de boeken valt dus niet af te lezen of de totale waarde 
van de gesloten contracten het bedrag van de lening 
overschrijdt of dat de betalingen uit hoofde van de 
contracten hoger zijn dan contractueel is vastgelegd. 
15.21. Zoals de Kamer reeds herhaaldelijk heeft opge­
merkt, blijkt duidelijk uit de talrijke bij de betalingsver­
plichtingen en de betalingen geconstateerde vertragin­
gen en onregelmatigheden dat de vastleggings- en beta­
lingsprocedures moeten worden gerationaliseerd. Deze 
omvatten momenteel talrijke verrichtingen die overbo­
dig zijn en elkaar overlappen, zonder evenwel te waar­
borgen dat de voor de goedkeuring van de transacties 
verantwoordelijke ambtenaren beschikken over de 
documenten die voor de uitvoering van hun werkzaam­
heden essentieel zijn. Er bestaat geen handboek ter 
zake van de procedures noch zijn er andere schriftelijke 
instructies van boekhoudkundige aard, zodat het 
betrokken personeel moeite heeft met de harmonisering 
van de werkzaamheden. 
110 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
OPMERKINGEN MET BETREKKING TOT 
DE TOEKENNING EN HET BEHEER VAN 
DE STEUN 
Uitvoering van de indicatieve programma's 
15.22. Per 31 december 1984 waren van de toewijzin­
gen aan de ACS-Staten voor hun respectieve indica­
tieve programma's 81 % (vierde EOF) en 22,1 % (vijfde 
EOF) betaald. Tabel 15.2 geeft aan in hoeverre elk der 
begunstigde landen de financiële toewijzing heeft 
gebruikt. 
15.23. Het indicatieve programma van Papoea-
Nieuw-Guinea uit hoofde van het vijfde EOF was aan­
vankelijk vastgesteld op een bedrag tussen 22 en 
27 Mio ECU. Ofschoon het land niet in staat bleek dit 
programma uit te voeren, is de toewijzing uiteindelijk 
bepaald op 22 a 23 Mio ECU. Dit bedrag is vijf jaar 
lang grotendeels ongebruikt gebleven. 
15.24. Zoals de Kamer reeds in haar jaarverslag over 
het begrotingsjaar 1982 (2) heeft opgemerkt, heeft de 
Commissie geen gecentraliseerd systeem opgezet 
waarin de met de uitvoering belaste ambtenaren door 
middel van een eenvoudige toetsing van de resultaten 
aan de beoogde doelstellingen snel kunnen worden 
gewaarschuwd voor het optreden van moeilijkheden bij 
de uitvoering. De documenten van de beheerder bevat­
ten geen enkele raming betreffende het uitvoerings- of 
betalingspercentage. Voorts verzuimen de delegaties 
vaak, regelmatige rapporten over te leggen over het ver­
loop van de verschillende projecten, ofschoon derge­
lijke rapporten toch een eerste vereiste vormen voor 
een doeltreffend toezicht op de ontwikkeling van deze 
projecten in administratief en materieel opzicht. 
Ontwikkelingsprojecten 
15.25. In 1984 controleerde de Kamer 51 projecten en 
verschillende microprojecten (op het gebied van land­
bouw, landbouwindustrie, weg- en waterbouw, onder­
wijs en gezondheidszorg) in acht landen: Rwanda, 
Zaïre, Boeroendi, Fidji, Samoa, Vanuatu, Papoea-
Nieuw-Guinea en Sierra Leone. Zoals blijkt uit 
tabel 15.3 varieerde in elk van deze landen (met uitzon­
dering van Zaïre waar alleen theeprojecten zijn gecon­
troleerd) de in geld uitgedrukte verhouding tussen de 
gecontroleerde steun en het totaal van de uit hoofde 
van het vierde en vijfde EOF toegekende steun van 
51,4% tot 93,8 %. Deze cijfers geven duidelijk aan dat 
de controles in elk der bezochte landen op een zeer 
groot gedeelte van de toegekende steun betrekking 
hadden en dat de daaruit voortvloeiende opmerkingen 
ten aanzien van de bezochte landen een representatief 
karakter hebben. Voorstudies 
15.26. Bij verscheidene projecten zijn de omvang en 
de kosten van de uit te voeren werkzaamheden tijdens 
het vooronderzoek duidelijk onderschat. Dat was bij 
voorbeeld het geval met de centrale van Sauniatu op 
Samoa, waarvoor de bouwwerkzaamheden meer dan 
6 Mio ECU hebben gekost, terwijl ze slechts op 2,8 Mio 
ECU waren geraamd; de communautaire steun moest 
daardoor worden opgetrokken van 4,1 tot 5,6 Mio 
ECU. In dit zelfde land zijn de aanvankelijk op 3 Mio 
ECU geraamde kosten van de waterkrachtcentrale van 
Samasoni uiteindelijk opgelopen tot 3,9 Mio ECU. De 
werkelijke kosten van de weg van Hiritano in Papoea-
Nieuw-Guinea waren 68 % hoger dan aanvankelijk was 
geraamd. De levering aan deze Staat van twee schepen 
voor wetenschappelijk onderzoek bleek tweemaal zo 
duur te zijn als in het financieringsvoorstel was opgege­
ven. Deze foutieve financiële ramingen kunnen de vol­
ledige uitvoering van de projecten in gevaar brengen 
doordat zij de financieringsprogramma's ontregelen. 
Bovendien beïnvloeden zij de resultaten van de afwe­
ging van de verschillende varianten, waardoor de 
beschikbare middelen waarschijnlijk niet optimaal wor­
den benut. 
15.27. In de haalbaarheidsstudie voor het project 
betreffende de plattelandsontwikkeling in het centrale 
gedeelte van de scheiding tussen de stroomgebieden 
van de Zaïre en de Nijl in Rwanda werd nauwelijks 
ingegaan op het procédé voor de tenuitvoerlegging van 
het project en op talrijke punten leek deze studie op 
een voorstudie. Dit leidde tot een groot aantal proble­
men bij de cordinatie en onderlinge afstemming van de 
verschillende projectonderdelen. Zo is het gedeelte 
„agronomisch onderzoek", dat logisch gezien had moe­
ten voorafgaan aan de ontwikkeling van de verbouw 
van voedingsgewassen, eerst nadien aangevangen. 
Voorts was met de ontwikkeling van de combinatie 
voedingsgewassen-veeteelt, die een essentieel onder­
deel van het project vormde, tijdens het bezoek van de 
Kamer in juni 1984 nog geen begin gemaakt. Tegen 
deze achtergrond lijkt het onwaarschijnlijk dat het 
doel, het betrokken gebied te ontsluiten en te ontwikke­
len, kan worden verwezenlijkt. 
15.28. De gedetailleerde analyse van de fysieke en 
menselijke omstandigheden die een belangrijk onder­
deel vormt van elke haalbaarheidsstudie, schijnt niet 
altijd met de vereiste grondigheid te zijn uitgevoerd. 
Een voorbeeld hiervan is het project voor de ontwikke­
ling van de visserij in het district Kambia in Sierra 
Leone. In de oorspronkelijke studie, die ten grondslag 
lag aan het financieringsvoorstel, werd gerept van 
zwakke wind en het ontbreken van branding in het 
gebied, hetgeen geheel in strijd is met de werkelijkheid. 
In ditzelfde document werden de begunstigden van het 
project voorgesteld als vissers met een laag inkomen; 
in feite bedrijven deze een semi-industriële visserij en is 
hun financiële situatie niet bijzonder moeilijk. Deze 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 111 
miskenning van de plaatselijke omstandigheden leidde 
tot het voorstel om boten van het type catamaran te 
importeren, terwijl de ter plaatse aanwezige boten na 
enige niet zo dure verbeteringen, veel beter aan de 
natuurlijke omstandigheden in dit gebied zijn aange­
past en zulks voor een geringere prijs. 15.29. De door de diensten van de Commissie als 
middelmatig bestempelde voorstudie voor het project 
van de waterkrachtcentrale van Mukungwa in Rwanda, 
heeft geleid tot een geding over het bouwtechnisch 
gedeelte en tot een verhoging van de investering met 
ongeveer 15%. De aannemer van het bouwtechnisch 
Tabel 15.2 — 4e en 5e EOF: Bestedingsgraad der toewijzingen naar ontvangend land, per 31.12.1984 
Ontvangend land 
(1) 
I. ACS-Staten: 
Ethiopië 
Tanzania 
Zaïre 
Soedan 
Oeganda 
Mali 
Kenia 
Madagascar 
Niger 
Burkina Faso 
Malawi 
Guinee 
Somalië 
Senegal 
Rwanda 
Boeroendi 
Kameroen 
Tsjaad 
Ghana 
Zambia 
Benin 
Ivoorkust 
Centraalafrikaanse 
Republiek 
Togo 
Mauretanië 
Sierra Leone 
Kongo 
Liberia 
Lesotho 
Guinee-Bissau 
Jamaica 
Botswana 
Suriname 
Mauritius 
Guyana 
Transporteren 4e EOF 
Toewijzing 
(Mio ECU) 
(2) 
118,2 
103,4 
96,5 
90,6 
73,6 
73,5 
72,0 
69,2 
68,5 
68,0 
67,9 
64,0 
63,6 
59,0 
58,7 
58,1 
55,3 
51,9 
48,0 
45,1 
44,3 
40,0 
37,3 
35,7 
33,6 
31,1 
30,0 
25,0 
22,0 
20,0 
20,0 
19,0 
18,0 
15,3 
12,8 
1 809,2 dingsgraad 
(%) 
(3) 
84,9 
84,0 
81,2 
84,2 
66,2 
88,6 
96,1 
87,1 
89,6 
79,0 
89,5 
96,4 
74,7 
89,2 
95,9 
78,5 
76,5 
90,6 
97,7 
86,3 
71,8 
72,8 
90,9 
88,0 
93,5 
83,0 
97,3 
69,2 
75,0 
88,0 
63,0 
86,3 
45,0 
68,6 
98,4 
— 5e EOF 
Toewijzing 
(Mio ECU) 
(4) 
141,0 
120,7 
104,0 
103,0 
87,0 
96,0 
88,0 
78,0 
80,5 
84,5 
80,0 
80,0 
79,3 
69,0 
79,0 
77,0 
69,0 
62,0 
60,0 
58,0 
55,0 
54,0 
49,0 
43,0 
43,0 
48,5 
31,5 
31,0 
29,0 
25,0 
26,4 
23,0 
18,0 
20,5 
14,6 
2 207,5 Beste-
dingsgraad 
(%) 
(5) 
32,4 
22,1 
22,1 
50,2 
16,3 
23,8 
18,5 
25,0 
26,7 
31,8 
13,1 
21,6 
27,4 
21,9 
30,0 
17,7 
11,0 
21,9 
10,2 
9,3 
12,4 
30,9 
35,7 
48,4 
28,8 
12,2 
36,5 
7,7 
18,3 
19,2 
12,1 
17,8 
10,6 
22,9 
28,1 
— Ontvangend land 
(6) 
Transport 
Swaziland 
Gambia 
Papoea-
Nieuw-Guinea 
Fidji 
Gabon 
Salomonseilanden 
Nigeria 
Zimbabwe 
Antigua en Barbuda 
Bahamas 
Barbados 
Belize 
Kaapverdië 
Comoren 
Djibouti 
Dominica 
Grenada 
Equatoriaal-Guinee 
Kiribati 
Sao Tomé en 
Principe 
Sint Lucia 
Sint Vincent 
West-Samoa 
Seychellen 
Tonga 
Trinidad en Tobago 
Tuvalu 
Vanuatu 
II. Regionale projecten 
Administratie­
kosten 
Reserve 
Totaal ACS(I +II) 
III. LGOenFOD 
Totaal 4e EOF 
Toewijzing 
(Mio ECU) 
(7) 
1 809,2 
12,0 
11,3 
10,0 
9,9 
9,5 
9,3 
9,0 
— 
— 
1,8 
2,6 
— 
4,0 
6,3 
3,9 
2,0 
2,0 
7,0 
3,5 
1,8 
3,2 
3,0 
4,6 
2,4 
3,2 
10,3 
0,6 
— 
303,9 
104,0 
47,2 
2 397,5 
67,6 
2 465,1 Beste­
dingsgraad 
(%) 
(8) 
94,2 
88,5 
73,0 
97,0 
91,6 
72,0 
63,3 
— 
— 
61,1 
73,1 
— 
92,5 
82,5 
53,8 
25,0 
95,0 
94,3 
45,7 
94,4 
25,0 
0,0 
93,5 
95,8 
84,4 
27,2 
100,0 
— 
74,2 
95,2 
— 
81,2 
70,9 
81,0 5e EOF 
Toewijzing 
(Mio ECU) 
(9) 
2 207,5 
18,5 
14,0 
23,0 
13,0 
16,0 
12,0 
50,0 
49,0 
2,7 
2,1 
3,7 
5,5 
16,0 
14,5 
5,4 
3,5 
3,5 
8,5 
4,0 
4,0 
3,7 
3,7 
6,2 
3,6 
4,1 
10,5 
1,0 
4,5 
631,5 
— 
2,2 
3 147,4 
50,6 
3 198,0 Beste­
dingsgraad 
(%) 
(10) 
10,3 
22,1 
3,9 
39,2 
40,0 
7,5 
2,2 
15,9 
0,0 
4,8 
27,0 
1,8 
4,4 
9,7 
27,8 
5,7 
5,7 
4,7 
12,5 
52,5 
40,5 
64,9 
72,6 
16,7 
7,3 
10,5 
40,0 
26,7 
20,5 
— 
— 
22,3 
12,6 
22,1 
Tabel 15.3 — Percentage van de door de Kamer gecontroleerde steun, naar bezocht land 
Samoa 
88,6 % Vanuatu 
92,7 % Fidji 
93,8 % Papoea-
Nieuw-Guinea 
84,3 % Boeroendi 
51,4% Rwanda 
81,7% Sierra Leone 
55,4 % 
112 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
gedeelte, die voor de aanvang van de werkzaamheden 
een garantie tot schadeloosstelling in geval van onvoor­
ziene geologische omstandigheden had weten te ver­
krijgen, heeft zich vaak op deze clausule beroepen, het­
geen tot ettelijke geschillen tussen de partijen heeft 
geleid. 
15.30. Een communautaire actie in Sierra Leone 
beoogde de ontsluiting van het district Koinadugu, 
waar het EOF een project van geïntegreerde platte­
landsontwikkeling heeft gefinancierd. Hiertoe moest de 
weg tussen Makeni en Kabala worden verbeterd en 
geasfalteerd. Deze werkzaamheden werden echter 
alleen op het weggedeelte Makeni-Fadugu uitgevoerd. 
Aangezien de overige 40 kilometer tussen Fadugu en 
Kabala tijdens het regenseizoen moeilijk begaanbaar 
zijn, blijft het district Koinadugu gedurende een groot 
gedeelte van het jaar moeilijk toegankelijk: de verant­
woordelijke autoriteiten hadden tot een minder geper­
fectioneerde weg kunnen besluiten die, bij gelijke kos­
ten, toch een volledige verbinding tussen Makeni en 
Kabala tot stand zou brengen. 
Coördinatie van de communautaire en nationale acties 
15.31. Sommige projecten worden door het EOF en 
de begunstigde Staat gezamenlijk gefinancierd. Als 
laatstgenoemde in gebreke blijft, kan de tenuitvoerleg­
ging van het project aanzienlijk worden vertraagd of 
zelfs op losse schroeven komen te staan. Zo bleef in 
Sierra Leone een school voor paramedische beroepen, 
waarvan de bouw in het kader van een ontwikkelings­
programma voor de medische sector door het EOF was 
gesubsidieerd, twee jaar lang ongebruikt omdat de 
regering talmde met de nakoming van haar verplichtin­
gen. De school werd namelijk niet aangesloten op het 
waterleiding- en elektriciteitsnet en het Ministerie van 
Volksgezondheid was niet in staat tijdig de docenten te 
selecteren en de studieprogramma's op te stellen. De 
water- en elektriciteitsaansluiting zijn uiteindelijk door 
het EOF gefinancierd. 
15.32. Een met communautaire gelden gefinancierd 
project voor de levering van medische apparatuur aan 
dit zelfde land was vijfjaar na de contractueel vastge­
legde termijn nog steeds niet voltooid. De röntgenap­
paratuur werd met vier jaar vertraging geïnstalleerd, 
omdat het Ministerie van Volksgezondheid had 
gedraald met de nakoming van zijn verplichting de 
gebouwen op te trekken en voor aansluiting op het 
elektriciteitsnet te zorgen. Dit soort apparatuur had niet 
mogen worden geleverd zolang de voor de goede wer­
king benodigde gebouwen en diensten niet gereed 
waren. Voorts waren de met het onderhoud van de 
apparatuur en de opleiding van het personeel belaste 
technische adviseurs niet in staat zich van hun taak te 
kwijten, omdat de bevoegde administratieve dienst te 
laat een transportmiddel aankocht en de kandidaten 
voor de opleiding niet tijdig selecteerde. 15.33. Eveneens in Sierra Leone worden de consulta­
tiebureau^, gefinancierd in het kader van een pro­
gramma van kleinschalige projecten in de gezondheids­
zorg, niet of nauwelijks gebruikt omdat de regering het 
meubilair en de medische apparatuur nog niet heeft 
geleverd. 
15.34. De moeilijkheden bij deze drie projecten getui­
gen van een gebrek aan samenhang in de aanpak door 
de diensten van de Commissie: zij hebben de levering 
van apparatuur gefinancierd zonder zich ervan te ver­
gewissen of de voorwaarden van materiële en personele 
aard voor de goede werking ervan waren vervuld. 
Voorts lijkt de Commissie niet altijd voldoende 
omzichtigheid te betrachten ten aanzien van de toezeg­
gingen van bepaalde begunstigde landen. Door een 
zorgvuldig onderzoek naar de budgettaire situatie van 
deze Staten zou ongetwijfeld in heel wat gevallen kun­
nen worden voorkomen dat toezeggingen niet gestand 
worden gedaan. 
De rol van de technische bijstand bij de verwezenlijking 
van de projecten 
15.35. Bij verscheidene onderzochte projecten zijn de 
aan de technische adviseurs toevertrouwde taken wei­
nig bevredigend uitgevoerd. Zo is de ligging van de 
woningen, kantoren en dienstgebouwen van het ont­
wikkelingsproject betreffende het waterscheidingsge­
bied tussen de Zaïre en de Nijl in Rwanda nogal irra­
tioneel gekozen: de zeer grote spreiding ervan heeft tot 
hogere kosten voor de water- en elektriciteitsvoorzie­
ning geleid. 
15.36. Tijdens de eerste fase van het project voor 
geïntegreerde plattelandsontwikkeling in Koinadugu, 
Sierra Leone, bleek de technische bijstand niet erg 
doeltreffend. Zo werd de regulering van de waterstand 
in de rijstvelden bemoeilijkt doordat de irrigatiekana­
len te diep waren uitgegraven. Ondanks deze weinig 
bevredigende prestaties werd de technische bijstand 
voor de tweede fase van het project aan hetzelfde 
bureau toevertrouwd. 
Conclusies 
15.37. De door de Kamer geconstateerde tekortko­
mingen bij verscheidene van de 51 projecten die in 
1984 aan een diepgaand onderzoek zijn onderworpen, 
zijn reeds tijdens voorgaande begrotingsjaren door haar 
gekritiseerd. Zij betreffen: 
(a) de kwaliteit van de studies; 
(b) de opzet van sommige agro-industrièle projecten; 
(c) de technische bijstand; 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 113 
(d) het onderhoud van de voltooide projecten; 
(e) het functioneren van de beheersinstanties; 
15.38. Het feit dat deze opmerkingen steeds terugke­
ren bewijst dat de Commissie daaruit niet alle conse­
quenties heeft getrokken wat betreft haar methoden 
voor toekenning en beheer van de ontwikkelingshulp. 
De Kamer betreurt het te dezen eens te meer dat er 
geen instrument bestaat voor de stelselmatige centrali­
satie en benutting van de ervaringen, die met de tenuit­
voerlegging van door het EOF gefinancierde projecten 
van dezelfde aard zijn opgedaan. Met behulp van een 
dergelijk instrument zou lering kunnen worden getrok­
ken uit de opgedane ervaring en zouden heel wat fou­
ten kunnen worden voorkomen. 
Prijs h erzien ingsclausules 
15.39. De Commissie heeft ingestemd met de finan­
ciering van een aantal contracten, waarvan de bepalin­
gen betreffende prijsherziening tot gevolg kunnen heb­
ben dat aan de contractanten hogere bedragen worden 
uitbetaald dan de extra onkosten die zij in werkelijk­
heid hebben gemaakt. Deze onredelijke winsten wor­
den gemaakt wanneer de berekening van de prijsherzie­
ning uitsluitend gebaseerd is op de indexcijfers van het 
begunstigde land en niet, zoals gebruikelijk bij het 
gedeelte van het contract dat in Europese valuta's moet 
worden betaald, op de Europese indexcijfers. 
15.40. Zo werd bij voorbeeld in april 1984 een con­
tract gesloten ter waarde van 4,6 Mio ECU voor werk­
zaamheden in Guinee-Bissau. In het in Guinese pesos 
uitgedrukte contract was bepaald dat 91,5 % van de 
contractprijs en van de ter compensatie van de prijs-
schommelingen dienende bedragen zouden worden uit­
betaald in Franse franken tegen een vaste koers die was 
vastgesteld voordat de peso in januari 1984 met 50 % 
devalueerde. Terwijl voor de contractant de in Franse 
frank uitgedrukte kosten van materiaal en brandstof 
niet zullen worden beïnvloed door de devaluatie van 
de peso, zullen de op de in Guinee-Bissau geldende 
prijsindex gebaseerde prijsherzieningsclausules tot 
gevolg hebben dat de betalingen in Franse franken aan 
dit land praktisch verdubbelen. 
Financieringsmodaliteiten en speciale leningen 
15.41. Voor een project tot oprichting van twee rund­
veebedrijven te Bogia en Rigo in Papoea-Nieuw-Gui-
nea is communautaire steun verleend in de vorm van 
een subsidie van 0,5 Mio ECU en een lening van 
1,3 Mio ECU. Deze aan de betrokken staat verstrekte lening had een rentevoet van 1 % en een looptijd van 
40 jaar, waarvan de eerste 10 jaar aflossingsvrij waren. 
Overeenkomstig de bepalingen van de financierings­
overeenkomst, heeft de begunstigde Staat vervolgens 
een gedeelte van de door hem gesloten lening doorge-
leend aan het veebedrijf te Bogia. Voor deze transactie 
golden de volgende voorwaarden: de eerste tranche 
van 140 000 ECU werd geleend tegen een rente van 9 % 
en de tweede van 90 000 ECU tegen een rente van 
7,5%; de twee tranches te zamen moesten in 12 jaar 
worden afgelost, waaronder vier aflossingsvrije jaren. 
15.42. Deze leningsvoorwaarden, die weinig verschil­
len van die van de commerciële kredietinstellingen, 
vormen een ernstige bedreiging voor de kansen van het 
bedrijf te Bogia om over de gehele periode van aflos­
sing der lening de exploitatie in evenwicht te houden. 
De lopende exploitatiekosten zullen namelijk, exclusief 
de kosten voor de technische bijstand, zo ongeveer 
40 000 ECU bedragen, waardoor, gelet op de ontwikke­
ling van de ontvangsten, slechts 35 000 ECU overblij­
ven voor de investeringen en de jaarlijkse schulden-
dienst. Laatstgenoemde zal in 1987 echter 43 000 ECU 
bedragen en in 1992 zijn opgelopen tot 65 000 ECU. 
Indien bij de opstelling van het financieringsvoorstel 
een raming was gemaakt van de „cashflows" zou geble­
ken zijn dat het voorgestelde financieringsschema niet 
realistisch was. 
Stabilisatie van de exportopbrengsten 
(STABEX) 
Analyse van de ontwikkeling van export en produktie 
(artikel 39, lid 3, van de Overeenkomst van Lomé II) 
15.43. Artikel 39, lid 3, luidt: „Indien het onderzoek 
naar de ontwikkeling van de uitvoer naar alle bestem­
mingen, van de produktie van het betrokken produkt 
door de aanvragende ACS-Staat en van de vraag in de 
Gemeenschap aanzienlijke wijzigingen aan het licht 
brengt, vindt overleg tussen de Commissie en de aan­
vragende ACS-Staat plaats om uit te maken of en in 
welke mate deze wijzigingen invloed kunnen hebben 
op het transferbedrag". Het voorbeeld van West-Samoa 
in het toepassingsjaar 1982 (cacaobonen — transfer van 
0,6 Mio ECU) werpt de vraag op welke criteria de 
Commissie hanteert bij de uitvoering van deze bepalin­
gen. Gedurende 1982 bleken namelijk slechts 30,6 % 
van de in de handel gebrachte cacaobonenproduktie te 
zijn uitgevoerd tegen 100% tijdens de zeven voor­
gaande jaren. Men had derhalve mogen verwachten dat 
het transferrecht evenredig gekort zou worden. De 
Commissie paste echter slechts een vermindering met 
62,1 % toe, uitgaande van de veronderstelling dat de 
produktie van december 1982 voor het eerst in zeven 
jaar niet volledig kon worden afgezet. 
114 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Betrouwbaarheid van de statistieken 
15.44. De door sommige ACS-Staten overgelegde 
exportstatistieken zijn soms onbetrouwbaar. Bij voor­
beeld: 
(a) West-Samoa: toepassingsjaar 1981 (cacaobonen — 
transfer van 1,2 Mio ECU). 
Uit de door de begunstigde Staat verschafte gege­
vens blijkt dat de uitvoer naar alle bestemmingen 
gedurende zeven achtereenvolgende jaren (1975-
1981) in totaal 596 ton, ofwel 6,6% meer bedroeg 
dan de in de handel gebrachte produktie. Tijdens 
het overleg voorafgaande aan de vaststelling van 
de op de transfer toe te passen korting (wijziging 
van de handelsstromen en verlaging van het aan­
deel van de uitgevoerde produktie) heeft de Com­
missie dit verschijnsel weliswaar als vervalsing van 
statistieken aangemerkt, doch geen stappen onder­
nomen om de situatie te corrigeren; 
(b) Sierra Leone: geen transfer. 
De onbetrouwbaarheid van de statistieken kan 
worden geïllustreerd door het feit dat de Commis­
sie voor het toepassingsjaar 1983 van dit land vijf 
verschillende versies van de statistiek betreffende 
de koffie-export ontving. 
Overcompensatie van de derving van exportopbrengsten 
15.45. In sommige onderzochte gevallen heeft de 
Commissie voor vermindering van exportopbrengsten 
een compensatie verleend die, opgeteld bij de export­
opbrengsten van het betrokken jaar, de begunstigde 
Staat een totaalopbrengst opleverde die hoger was dan 
die van de referentieperiode. Van deze nauwelijks te 
rechtvaardigen praktijk volgen hier twee voorbeelden: 
(a) Papoea-Nieuw-Guinea: toepassingsjaar 1982 (kof­
fie — transfer van 16,3 Mio ECU). 
Ten aanzien van koffie leverde een transfer van 
16,3 Mio ECU, gevoegd bij de totale exportop­
brengsten van het jaar ad 107,9 Mio ECU, 
Papoea-Nieuw-Guinea 124,2 Mio ECU aan ont­
vangsten op, terwijl het gemiddelde van de totale 
exportopbrengsten in de referentieperiode slechts 
118,3 Mio ECU bedroeg. De exportopbrengsten 
zijn dus met 5,9 Mio ECU overgecompenseerd; 
(b) Sierra Leone: toepassingsjaar 1982 (cacaobonen — 
transfer van 2,4 Mio ECU). Voor cacaobonen ont­
ving Sierra Leone een transfer van 2,4 Mio ECU 
die, gevoegd bij de exportopbrengsten van het jaar 
ad 14,9 Mio ECU, een totaal aan ontvangsten van 
17,3 Mio ECU opleverden, terwijl het gemiddelde 
van de totale exportopbrengsten in de referentiepe­
riode slechts 16,9 Mio ECU bedroeg. In dit geval 
beloopt de overcompensatie van de opbrengsten 
0,4 Mio ECU. Gebruik van de getransfereerde middelen: (artikel 41, 
leden 2 en 3, van de Overeenkomst van Lomé II) 
15.46. De transferaanvraag bevat overeenkomstig arti­
kel 41, lid 2, in de regel aanwijzingen over het gebruik 
dat waarschijnlijk van de transfer zal worden gemaakt, 
doch deze zijn vaak zeer algemeen gesteld. 
15.47. De ACS-Staten informeren de diensten van de 
Commissie echter zelden binnen de termijn, gesteld in 
lid 3 van dat artikel, hetwelk bepaalt: „In de twaalf 
maanden die op de ondertekening van de transferover­
eenkomst volgen, licht de ontvangende ACS-Staat de 
Commissie in over het gebruik dat hij van de getransfe­
reerde middelen heeft gemaakt". 
15.48. Ter illustratie van deze constatering volgen hier 
twee gevallen: 
(a) Vanuatu: toepassingsjaren 1981 en 1982. 
De Commissie werd geen enkel rapport toegezon­
den en eerst bij een bezoek van de Kamer ter 
plaatse in juli 1984 konden de controleurs de gege­
vens verzamelen over het gebruik van de ontvan­
gen gelden; 
(b) Papoea-Nieuw-Guinea: toepassingsjaren 1981 en 
1982. 
De tegenwaarde van de transfers is aanvankelijk 
als ontvangst in de begrotingen 1983 en 1984 van 
deze Staat opgenomen en eerst na een controlebe­
zoek van de Kamer, eveneens in juli 1984, heeft de 
regering een lijst overgelegd van projecten waaraan 
de gelden ten goede zouden zijn gekomen. 
Snel te verwezenlijken projecten 
15.49. Bij besluit van het Comité van Ambassadeurs 
ACS/EEG van 5 augustus 1982 is tussen verschillende 
ACS-Staten een aanvullende bijdrage van 40 Mio ECU 
verdeeld ter financiering van projecten die snel kunnen 
worden verwezenlijkt. De selectie en tenuitvoerlegging 
van dit soort projecten is echter vrij traag verlopen. Per 
31 december 1984 beliepen de betalingsverplichtingen 
namelijk 35,1 Mio ECU, ofwel 88% van het totaalbe­
drag, doch de betalingen bedroegen slechts 11,2 Mio 
ECU, ofwel 28 % van de toewijzing. 
Regionale samenwerking 
15.50. Voor regionale samenwerking werden in het 
kader van het vierde EOF 339 Mio ECU en onder het 
vijfde EOF 631,5 Mio ECU toegewezen. De gefinan­
cierde projecten omvatten investeringen voor infra­
structuur, met name op het gebied van vervoer en com-
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 115 
municatie, die ten goede komen aan een beperkt aantal 
ACS-Staten, doch ook acties van meer algemeen 
belang zoals sectoriële studies, acties ter bevordering 
van de handel en subsidies aan gemeenschappelijke 
organen zoals het Centrum voor industriële ontwikke­
ling en het Technisch Centrum voor landbouwsamen-
werking en plattelandsontwikkeling. 
15.51. Voor de regionale investeringsprojecten gelden 
soortgelijke administratieve procedures als voor de 
niet-regionale projecten van dit type. De procedures 
voor de te Brussel beheerde acties van meer algemeen 
belang liggen daarentegen niet duidelijk vast. Bij twee­
derde van de 70 door de Kamer onderzochte regionale 
projecten kwam in de dossiers van het directoraat 
Financiën van het directoraat-generaal Ontwikkeling 
geen enkele financieringsaanvraag voor en de Commis­sie ging volgens versnelde procedures over tot de vast­
legging van kredieten, zonder dat daarna financierings­
overeenkomsten werden gesloten. Blijkbaar steunt de 
Commissie bij de onderhandelingen over en de onder­
tekening van contracten in sommige gevallen alleen op 
een voorstel afkomstig van het secretariaat van de 
ACS; zij legt de resultaten van deze onderhandelingen 
vervolgens niet meer ter beoordeling aan de begun­
stigde ACS-Staten voor en verschaft geen gegevens 
over het verdere verloop van het project. In zes van de 
gesloten contracten werd overigens niet bepaald dat er 
bewijsstukken moesten worden overgelegd. Voorts wor­
den in sommige contracten bijzonder gunstige voor­
waarden geboden, zoals een maandelijkse bezoldiging 
van 9 500 ECU, vermeerderd met een onkostenvergoe­
ding in het Caribisch gebied en een dagvergoeding van 
170 ECU in Europa. 
(') PB C 344 van 31. 12. 1982, blz. 119, paragraaf 15.11. 
(2) PB C 357 van 31. 12. 1983, blz. 134, paragraaf 15.15. 
(3) PB C 348 van 31. 12. 1984, blz. 123, paragraaf 15.14. 

16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 117 
BIJLAGE I 
Verdeling van bevoegdheden over de Leden van de Rekenkamer 
op 29 november 1985 
Secretariaat, personeelszaken en algemeen beheer van de Kamer, externe betrekkingen Marcel MART, 
President 
Controlegroep I 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling „Garantie" Michael N. MURPHY 
Eigen middelen Keld BRIXTOFTE 
Controlegroep II 
Europees Sociaal Fonds 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling „Oriëntatie" (behalve 
de activiteiten op regionaal gebied) 
Visserij 
Europese Ontwikkelingsfondsen Paul GAUDY 
Aldo ANGIOI 
Samenwerking met ontwikkelingslanden en andere derde landen Pierre LELONG 
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling André J. MIDDELHOEK 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling „Oriëntatie" (activitei­
ten op regionaal gebied) 
118 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Controlegroep III 
Algemene kwesties in verband met de controle Marcel MART 
Leningen o/g en u/g 
Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal 
Balansboekhouding 
Boekhoudkundige beginselen 
Personeelsuitgaven en huishoudelijke uitgaven van de Instellingen Lothar HAASE 
Stergios VALLAS 
Onderzoek en investeringen, uitgaven op het gebied van energie en industrie 
Externe organen Charles J. CAREY 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 119 
BIJLAGE II 
Verslagen en adviezen van de Rekenkamer 
Krachtens het bepaalde in de Verdragen is de Rekenkamer ge­
houden een jaarverslag uit te brengen. Op grond van de Ver­
dragen en andere geldende regelingen moet zij ook jaarversla­
gen uitbrengen over bepaalde organen en activiteiten van de 
Gemeenschappen. Voorts is bij de Verdragen aan de Kamer de bevoegdheid verleend over bijzondere kwesties opmerkingen 
te maken en op verzoek van een Instelling adviezen uit te 
brengen. Onderstaande lijst bevat de verslagen en adviezen 
die de Kamer gedurende het op 29 november 1985 eindigende 
tijdvak van vijfjaar heeft vastgesteld. 
Datum van 
vaststelling Publikatie Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Advies inzake het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad betref- 9 december 1980 PB C 30 van 
fende de compensatie van de bijdrage van Griekenland in de kosten van 11.2.81 
het financieel mechanisme en van de aanvullende maatregelen ten behoeve 
van het Verenigd Koninkrijk 
Advies over het ontwerp van financieel reglement van toepassing op het 9 december 1980 PB C 45 van 
vijfde Europees Ontwikkelingsfonds 4. 3. 81 
Advies over het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling 18 december 1980 PB C 358 van 
van een heffing op door schepen van de Gemeenschap in de Oostzee ge- 31. 12. 80 
vangen zalm 
Speciaal verslag betreffende uitgeverij-, drukkerij-, en reproduktiepraktijk 8 januari 1981 PB C 150 van 
bij de Instellingen van de Europese Gemeenschappen 19. 6. 81 
Opmerkingen over het voorstel voor een verordening van de Raad betref- 19 februari 1981 niet gepubliceerd 
fende de financiering door het EOGFL-afdeling Garantie, van sommige in­
terventiemaatregelen en met name die van aankoop, opslag en verkoop van 
landbouwprodukten door de interventiebureaus 
Studie over de situatie van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van 5 maart 1981 niet gepubliceerd 
de beroepsopleiding (Centrum Berlijn) 
Studie over de situatie van de Europese Stichting voor de verbetering van 5 maart 1981 niet gepubliceerd 
de levens- en arbeidsomstandigheden (Stichting Dublin) 
Verslag over de rekeningen van de Europese Scholen over het begrotings- 9 april 1981 niet gepubliceerd 
jaar 1979 
Verslag over de rekeningen 1980 van het Voorzieningsagentschap van Eura- 30 april 1981 niet gepubliceerd 
torn 
Verslag over de JET-jaarstukken betreffende het begrotingsjaar 1980 30 april 1981 niet gepubliceerd 
Advies inzake een voorstel voor een financieel reglement betreffende de 14 mei 1981 PB C 156 van 
toepassing van de bepalingen van de Overeenkomst in de vorm van een 25.6.81, 
briefwisseling tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Portu- blz.10 
gese Republiek betreffende de tenuitvoerlegging van de steun aan Portugal 
voorafgaande aan de toetreding 
120 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Opmerkingen van de Rekenkamer over het beheer van de EGKS in 1979 21 mei 1981 niet gepubliceerd 
Advies over een voorstel voor een verordening van de Raad houdende wij- 21 mei 1981 PB C 232 van 
ziging van het Financieel Reglement van 21 december 1977, van toepassing 11. 9. 81 
op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
Opmerkingen over het informatienet inzake landbouwbedrijfsboekhoudin­
gen (ILBB) van de Europese Economische Gemeenschap 
Speciaal verslag betreffende waarborgen, borgsommen en garanties, gesteld 
bij transacties die tot uitgaven van het EOGFL, afdeling Garantie, leiden 
Verslag over de jaarstukken van de EGKS per ultimo 1980 
Verslag over de rekeningen over het begrotingsjaar 1980 van de Europese 
Stichting voor de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden 
(Stichting Dublin) 
Verslag over de rekeningen over het begrotingsjaar 1980 van het Europese 
Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Centrum Berlijn) 18 juni 1981 
18 juni 1981 
26 juni 1981 
26 juni 1981 
26 juni 1981 bij de Kamer 
verkrijgbaar 
PB C 249 van 
29.9.81 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
Advies inzake het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende 10 september 1981 PB C 282 van 
compensatie van de Griekse bijdrage in de kosten van het financieel me- 5. 11. 81, 
chanisme en van de aanvullende maatregelen ten behoeve van het Verenigd blz. 15 
Koninkrijk 
Jaarverslag IV over het begrotingsjaar 1980 
Studierapport over de financieel-administratieve systemen van de Europese 
Gemeenschappen (1981) 
Speciaal verslag betreffende de ontheemdingstoelage en de toelage voor 
verblijf in het buitenland 
Advies over een voorstel voor een verordening van de Raad houdende wij­
ziging van het Financieel Reglement van 21 december 1977, van toepassing 
op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
Speciaal verslag over de verkoop van boter tegen verlaagde prijs binnen de 
Gemeenschap 
Verslag over de rekeningen 1981 van het Voorzieningsagentschap van Eura­
tom 
Verslag over de JET-jaarstukken over 1981 
Verslag over de jaarstukken van de EGKS per ultimo 1981 (ex artikel 78 
septies, vijfde lid, van het EGKS-Verdrag) 26 november 1981 
26 november 1981 
4 februari 1982 
18 februari 1982 
18 maart 1982 
29 april 1982 
29 april 1982 
27 mei 1982 PB C 344 
van 31. 12.81 
PB C 342 van 
31. 12.81 
bij de Kamer 
verkrijgbaar 
PBC 122 van 
13.5.82 
PBC 143 van 
7. 6. 82 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
Speciaal verslag (opmerkingen) over de Kas voor de Afgevaardigden van 6 juli 1982 PB C 202 van 
het Europees Parlement 5. 8. 82 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 121 
Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Speciaal verslag over opgenomen en verstrekte leningen 19 juli 1982 PB C 319 van 
6. 12.82 
Speciaal verslag betreffende het scheppen of instandhouden van arbeids- 30 juli 1982 PB C 345 van 
plaatsen als resultaat van toekenning van investeringspremies in het kader 31. 12. 82 
van het regionaal beleid 
Verslag over de rekeningen van de Europese Scholen over het begrotings- 30 juli 1982 niet gepubliceerd 
jaar 1980 
Speciaal verslag over de EG-regeling voor het actieve veredelingsverkeer 16 september 1982 PB C 88 van 
30.3.83 
Advies nr. 1/82 inzake vier voorstellen voor verordeningen van de Raad 16 september 1982 PB C 324 van 
houdende wijziging van een aantal bepalingen voor het Europees Centrum 10. 12. 82 
voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding en de Europese Stichting tot 
verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden 
Speciaal verslag over de „Como"-affaire 
Speciaal verslag over het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek — 
Financieel beheer van de meerjarenprogramma's 
Verslag over de rekeningen over het begrotingsjaar 1981 van de Europese 
Stichting voor de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden 
(Stichting Dublin) 
Verslag over de rekeningen over het begrotingsjaar 1981 van het Europees 
Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Centrum Berlijn) 
Verslag (bijlage bij het EGKS-jaarverslag over 1980) over leningen o/g en 
u/g en rentesubsidies 
Speciaal verslag (opmerkingen) over de verevening van de financiële admi­
nistratie van het EOGFL-Garantie — het systeem en de werking ervan 16 september 1982 
7 oktober 1982 
7 oktober 1982 
7 oktober 1982 
12 oktober 1982 
12 oktober 1982 niet gepubliceerd 
bij de Kamer 
verkrijgbaar 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
PBC313 van 
29. 11.82 
Advies nr. 2/82 over een voorstel voor een verordening van de Raad hou- 16 november 1982 PB C 133 van 
dende wijziging van Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2891/77 hou- 20. 5. 83 
dende toepassing van het besluit van 21 april 1970 betreffende de vervan­
ging van de financiële bijdragen van de Lid-Staten door eigen middelen 
van de Gemeenschappen 
Advies nr. 3/82 over een voorstel voor een verordening van de Raad tot 16 november 1982 
verlenging van de geldigheidsduur en tot wijziging van Verordening (EEG, 
Euratom, EGKS) nr. 2892/77 houdende toepassing voor de eigen middelen 
uit de belasting over de toegevoegde waarde van het besluit van 21 april 
1970 betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de Lid-Sta­
ten door eigen middelen van de Gemeenschappen 
Verslag (bijlage bij het EGKS-jaarverslag over 1981) over leningen voor wo- 25 november 1982 niet gepubliceerd 
ningbouw 
Jaarverslag V over het begrotingsjaar 1981 25 november 1982 PB C 344 van 
31. 12.82 
Advies nr. 4/82 over het voorstel voor een verordening van de Commissie 9 december 1982 niet gepubliceerd 
houdende financiële bepalingen van toepassing op het Europees Agent­
schap voor Samenwerking en bepalingen inzake de betrekkingen van het 
Agentschap met de Commissie PBC 151 van 
9.6.83 
122 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Advies nr. 5/82 over een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad 16 december 1982 PB C 160 van 
tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2744/80 tot instelling van aanvul- 18. 6. 83 
lende maatregelen ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk 
Advies nr. 6/82 over een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad 
tot instelling van een speciaal energie-ontwikkelingsprogramma 
Advies nr. 7/82 over een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad 
tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2779/78 houdende toepassing van 
de Ecu op de op douanegebied genomen besluiten 
Speciaal verslag nr. 1/83 over de uitgaven van het Europees Parlement voor 
interparlementaire conferenties 16 december 1982 
2 februari 1982 
10 maart 1983 PBC 199 van 
26. 7. 83, blz. 7 
PBC 199 van 
26. 7. 83, blz. 8 
bij de Kamer verkrijgbaar 
Speciaal verslag nr. 2/83 over de uitvoering van de Verordeningen (EEG) 14 april 1983 PB C 278 van 
nr. 1078/77 en (EEG) nr. 1041/78 tot invoering van een stelsel van premies 17. 10. 83 
voor het niet in de handel brengen van melk en zuivelprodukten en voor de 
omschakeling van het melkveebestand 
Verslag over de financiële administratie van de Europese Scholen betreffen­
de het begrotingsjaar 1981 
Verslag over de jaarstukken 1982 van de „JET, Joint Undertaking" 
Speciaal verslag nr. 3/83 over restaurants, kantines, cafetaria's en winkels 
voor het personeel 
Verslag over de verslaglegging over 1982 van het Voorzieningsagentschap 
van Euratom 
Speciaal verslag nr. 4/83 over de budgettaire aspecten van het programma 
van verstrekking van landbouwprodukten en levensmiddelen aan Polen 
Speciaal verslag nr. 5/83 betreffende de toekenning van subsidie (steun) 
voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten 
Verslag (ex artikel 78 septies, vijfde lid, EGKS) over de financiële jaarover­
zichten per 31 december 1982 van de EGKS 
Verslag betreffende de financiële verslaglegging per ultimo 1982 van de Eu­
ropese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden 
(Stichting Dublin) 
Verslag betreffende de financiële verslaglegging per ultimo 1982 van het 
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cen­
trum Berlijn) 28 april 1983 
28 april 1983 
18 mei 1983 
26 mei 1983 
9 juni 1983 
9 juni 1983 
22 juni 1983 
14juli 1983 
14 juli 1983 niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
PB C 278 van 
17. 10.83 
PBC 41 van 
15.2.84 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
Advies nr. 1/83 over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Com- 21 juli 1983 niet gepubliceerd 
missie betreffende de werking van het voorschottenstelsel voor de uitgaven 
uit hoofde van de afdeling „Garantie" van het Europees Oriëntatie- en Ga­
rantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) 
Verslag uitgebracht ingevolge de conclusies van de Europese Raad van 6 oktober 1983 PB C 287 van 
18 juni 1983 24.10.83 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 123 
Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Jaarverslag VI over het begrotingsjaar 1982 24 november 1983 PB C 357 van 
31. 12.83 
Verslag (bijlage bij het EGKS-jaarverslag over 1982) over de administratie- 7 december 1983 niet gepubliceerd 
ve en financiële organisatie 
Speciaal verslag nr. 6/83 over de automatisering van de administratieve or- 15 december 1983 bij de Kamer 
ganisatie bij het Europees Sociaal Fonds verkrijgbaar 
Advies nr. 2/83 over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad 12 januari 1984 PB C 55 van 
betreffende de subsidiëring van bepaalde leningen in het kader van het Eu- 28. 2. 84 
ropees Monetair Stelsel 
Verslag over de financiële verslaglegging van de Europese Scholen betref- 23 februari 1984 niet gepubliceerd 
fende het dienstjaar 1982 
Advies nr. 4/83 over de tweede wijziging van het voorstel voor een verorde- 14 maart 1984 PB C 163 van 
ning (EEG, Euratom, EGKS) van de Raad houdende wijziging van Veror- 23. 6. 84 
dening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2891/77 houdende toepassing van het 
besluit van 21 april 1970 betreffende de vervanging van de financiële bij­
dragen van de Lid-Staten door eigen middelen van de Gemeenschappen 
Speciaal verslag nr. 1/84 over de coördinering van de hulp van de Gemeen­
schap aan derde landen 
Advies nr. 3/83 over het voorstel voor een besluit van de Raad waarbij de 
Commissie de bevoegdheid wordt verleend bij te dragen tot de financiering 
van de innovatie in de Gemeenschap 
Speciaal verslag nr. 2/84 over het door de Europese Investeringsbank ge­
voerde beheer van de fondsen voor ontwikkelingshulp van de Gemeen­
schap 14 maart 1984 
5 april 1984 
10 mei 1984 PB C 224 van 
25. 8. 84 
PBC 163 van 
23. 6.84 
bij de Kamer verkrijgbaar 
Advies nr. 1/84 over het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad 7 juni 1984 PB C 228 van 
houdende aanvullende maatregelen voor de dekking van de behoeften van 30. 8. 84 
het begrotingsjaar 1984, in verband met de uitputting van de eigen midde­
len 
Verslag over de rekeningen van het Voorzieningsagentschap van Euratom 
over 1983 
Verslag over de jaarrekening 1983 van „JET, Joint Undertaking" 
Verslag over de financiële overzichten per 31 december 1983 van de EGKS 
Speciaal verslag nr. 3/84 over de werking van de gemeenschappelijke orde­
ning der markten in de sector schapevlees 19 juni 1984 
19 juni 1984 
26 juni 1984 
19 juli 1984 niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
PB C 234 van 
4. 9. 84 
Speciaal verslag nr. 4/84 betreffende de tenuitvoerlegging van Richtlijn 11 oktober 1984 PBC 336 van 
77/435/EEG van 27 juni 1977, inzake de door de Lid-Staten uit te voeren 17. 12. 84 
controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van 
het EOGFL 
Verslag over de rekeningen 1983 van het Europees Centrum voor de ont- 24 oktober 1984 niet gepubliceerd 
wikkeling van de beroepsopleiding (Centrum Berlijn) 
Verslag over de rekeningen 1983 van de Europese Stichting tot verbetering 24 oktober 1984 niet gepubliceerd 
van de levens- en arbeidsomstandigheden (Stichting Dublin) 
124 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
Titel Datum van 
vaststelling Publikatie 
Jaarverslag VII over het begrotingsjaar 1983 22 november 1984 PB C 348 
van 31. 12.84 
Verslag (bijlage bij het EGKS-jaarverslag 1983) over de boekhouding en het 13 december 1984 niet gepubliceerd 
financieel beheer van de EGKS 
Speciaal verslag nr. 5/84 over de steunregeling inzake voor voederdoelein- 13 december 1984 PB C 91 van 
den gebruikte vloeibare ondermelk 12. 4. 85 
Speciaal verslag nr. 1/85 inzake de gemeenschappelijke ordening van de 25 april 1985 PB C 134 van 
olijfoliemarkt 3. 6. 85 
Advies nr. 1/85 over een voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad 2 mei 1985 PB C 138 van 
betreffende de toepassing van de bepalingen van de Overeenkomst in de 6. 6. 85 
vorm van een briefwisseling tussen de EEG en de Portugese Republiek be­
treffende de tenuitvoerlegging van specifieke financiële steun ter verbete­
ring van de landbouw- en visserijstructuren in Portugal 
Advies nr. 2/85 over een voorstel voor een verordening (EEG, Euratom, 
EGKS) van de Raad tot verlenging van de geldigheidsduur van Verorde­
ning (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2892/77 van de Raad houdende toepas­
sing voor de eigen middelen uit de belasting over de toegevoegde waarde 
van het besluit van 21 april 1970 betreffende de vervanging van de financië­
le bijdragen van de Lid-Staten door eigen middelen van de Gemeenschap­
pen 
Verslag over de financiële staten van de EGKS per 31 december 1984 26 juni 1985 niet gepubliceerd 
Speciaal verslag nr. 2/85 over het systeem voor de betaling van restituties 26 juni 1985 PB C 215 van 
bij de uitvoer van landbouwproducten (Controle op de export van land- 26. 8. 85 
bouwprodukten) en PB C 238 van 
19.9.85 
Speciaal verslag nr. 3/85 over sommige aspecten van de met communautai­
re ontwikkelingshulp gefinancierde technische samenwerking 
Verslag inzake de rekeningen van de Europese Scholen over het begrotings­
jaar 1983 
Verslag aan de Commissie over de rekeningen 1984 van het Voorzienings­
agentschap van Euratom 
Verslag over de jaarrekening 1984 van „JET, Joint Undertaking" 
Verslag over de rekeningen 1984 van het Europees Centrum voor de ont­
wikkeling van de beroepsopleiding (Centrum Berlijn) 
Verslag over de rekeningen 1984 van de Europese Stichting tot verbetering 
van de levens- en arbeidsomstandigheden 
Verslag (bijlage bij het EGKS-jaarverslag 1984) over de boekhouding en het 
financiële beheer van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal 12 juli 1985 
17 juli 1985 
17 juli 1985 
17 juli 1985 
17 oktober 1985 
17 oktober 1985 
19 november 1985 bij de Kamer 
verkrijgbaar 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 
niet gepubliceerd 26junil985 PB C 261 van 
12. 10.85 
Jaarverslag VIII over het begrotingsjaar 1984 19 november 1985 dit PB 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 125 
BIJLAGE III 
Financiële gegevens 
betreffende de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
en 
de Europese Ontwikkelingsfondsen 
(1984) 
Inleidende opmerkingen 
1. Bronnen van de financiële gegevens 
De financiële gegevens van deze bijlage zijn ontleend aan de jaarrekeningen en financiële balansen van de Euro­
pese Gemeenschappen C) en de Europese Ontwikkelingsfondsen, alsmede aan verschillende andere door de 
Commissie verstrekte financiële overzichtsstaten. 
2. Munteenheid 
De financiële gegevens betreffende de algemene begroting zijn weergegeven in de tijdens de respectieve begro­
tingsjaren toepasselijke munteenheden, dat wil zeggen voor 1980 in Europese rekeneenheden (ERE) en voor de 
jaren vanaf 1981 in ECU (verder zij hiervoor verwezen naar § 1 (1.5)). 
Alle financiële gegevens betreffende de Europese Ontwikkelingsfondsen zijn in ECU weergegeven. 
De financiële gegevens zijn weergegeven in miljoenen (Mio) munteenheden, namelijk in respectievelijk Mio ERE 
en Mio ECU. Zij zijn afgerond op tienden miljoenen. 
3. Wijziging van de nomenclatuur van de algemene begroting vanaf 1982 
Met ingang van 1982 is voor de algemene begroting een nieuwe nomenclatuur ingevoerd. 
Dit heeft tot gevolg dat de financiële gegevens betreffende het dienstjaar 1983 niet meer rechtstreeks vergelijk­
baar zijn met die welke betreffende vroegere dienstjaren in de vorige jaarverslagen zijn weergegeven. Daarom 
heeft de Kamer de voor het dienstjaar 1982 geldende nomenclatuur ook toegepast op alle in het onderhavige 
jaarverslag weergegeven historische reeksen en heeft zij bijgevolg de op de dienstjaren 1980 en 1981 betrekking 
hebbende financiële gegevens aan deze nieuwe begrotingsnomenclatuur aangepast. 
Daarmee kon worden bereikt dat de in de §§ 14-19 opgenomen gegevens betreffende de verschillende begro­
tingsjaren onderling vergelijkbaar zijn. 
(1) Voor het dienstjaar 1984: Jaarrekening en financiële balans betreffende de verrichtingen in het kader van de begroting 1984 (doe. COM(85) 
185, 186, 187, 188, 189). 
126 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
4. Verklaring der afkortingen en tekens 
EG 
EGKS 
EEG 
EGA of Euratom 
EOGFL 
BNP 
BTW 
BFR 
DKR 
DM 
DR 
FF 
IRL 
LIT 
LFR 
HFL 
UKL 
RE 
MioRE 
ERE 
Mio ERE 
ECU 
Mio ECU 
GK 
NGK 
VK 
BK 
KW 
KVB 
B 
DK 
D 
GR 
F 
IRL 
1 
L 
NL 
UK 
EUR 9/10 
EOF 
ACS 
LGO 
FOD 
Stabex 
Sysmin 
FR 
PB 
A 
T 
H 
0,0 
o/o 
§ Europese Gemeenschap(pen) 
Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal 
Europese Economische Gemeenschap 
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw 
Bruto nationaal produkt 
Belasting over de toegevoegde waarde 
Belgische frank 
Deense kroon 
Duitse mark 
Griekse drachme 
Franse frank 
Iers pond 
Italiaanse lire 
Luxemburgse frank 
Nederlandse gulden 
Pond sterling 
Rekeneenheid (t/m 1977) 
Miljoen rekeneenheden 
Europese rekeneenheid (van 1978 t/m 1980) 
Miljoen Europese rekeneenheden 
Sinds 1.1. 1981 geldende rekeneenheid 
Miljoen ECU 
Gesplitste kredieten 
Niet-gesplitste kredieten 
Vastleggingskredieten 
Betalingskredieten 
Kredieten voor vastleggingen 
Kredieten voor betalingen 
België 
Denemarken 
Duitsland (BR) 
Griekenland 
Frankrijk 
Ierland 
Italië 
Luxemburg 
Nederland 
Verenigd Koninkrijk 
9 of alle 10 Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen tezamen 
Europees Ontwikkelingsfonds 
Staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan 
Landen en gebieden overzee 
Franse overzeese departementen 
Stabilisatie van de exportopbrengsten 
Systeem voor de stabilisatie van de opbrengsten uit de export van r 
Financieel Reglement van 21 december 1977 
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 
Begrotingsafdeling 
Begrotingstitel 
Begrotingshoofdstuk 
Geen 
Tussen nul en 0,05 
Percentage 
Paragraaf; met dit teken wordt in deze bijlage verwezen naar teksti 
len 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 127 
Inhoudsopgave 
Deel I: Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
Blz. 
§ 1. Basisgegevens betreffende de algemene begroting 128 
Algemene begroting 1984 en uitvoering daarvan in 1984 
§ 2. Algemene begroting 1984: Ontvangstenramingen 132 
§ 3. Algemene begroting 1984: Uitgavenramingen — kredieten voor betalingen 133 
§ 4. Algemene begroting 1984: Kredieten voor vastleggingen 134 
§ 5. Geraamde en werkelijke ontvangsten in 1984 135 
§ 6. In 1984 beschikbare kredieten voor vastleggingen en het gebruik daarvan 136 
§ 7. In 1984 beschikbare kredieten voor betalingen en het gebruik daarvan 137 
§ 8. Werkelijke ontvangsten aan eigen middelen in 1984 138 
§ 9. Gebruikspercentages van de in 1984 beschikbare kredieten 139 
§10. Geconsolideerde jaarrekening en vaststelling van het saldo van het dienstjaar 1984 140 
§11. In 1984 verrichte betalingen — naar sector en naar ontvangende Lid-Staat 141 
§12. EOGFL-Garantie: In 1984 verrichte betalingen — naar markt en naar ontvangende Lid-Staat 142 
§13. De structuurfondsen: In 1984 aangegane verplichtingen en verrichte betalingen — naar ontvangende Lid-Staat 143 
Historische gegevens over de uitvoering van de algemene begroting (1980-1984) 
§14. Beloop en gebruik van de kredieten voor betalingen in de periode 1980-1984 — naar sector 144 
§15. Gebruikspercentages van de kredieten voor betalingen in de periode 1980-1984 — naar sector 145 
§16. Betalingen per jaar in de periode 1980-1984—naar sector 146 
§ 17. Ontwikkeling van de verhouding tussen de „betalingen per jaar en per sector" en het ,.totaal van de 
begrotingsbetalingen per jaar" (1980-1984) 147 
§18. Betalingen per jaar aan de Lid-Staten (1980-1984) 148 
§19. Werkelijke ontvangsten aan eigen middelen — naar Lid-Staat (1980-1984) 149 
Deel II: De Europese Ontwikkelingsfondsen (EOF) (situatie ultimo 1984) 
§20. Basisgegevens betreffende de EOF's 150 
§21. Het 4e en 5e EOF: Toewijzingen, financiering, verdeling van de steun, gebruikspercentages 151 
§22. Het 4e EOF: Steun — naar aard en naar ontvangend land 152 
§23. Het 4e EOF: Financiële uitvoering van de steun — naar ontvangend land 153 
§24. Het 5e EOF: Steun — naar aard en naar ontvangend land 154 
§25. Het 5e EOF: Financiële uitvoering van de steun — naar ontvangend land 155 
§26. Het 4e en 5e EOF: Gebruik van de steun — naar economische sector 156 
§27. De vijf EOF's: Beloop van de betalingen per jaar (1960-1984) 157 
128 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Deel I: Algemene begroting van de Europese Gemeenschappen 
§ 1. Basisgegevens betreffende de algemene begroting 
1.1. Ontstaan van de algemene begroting 
De algemene begroting werd ingesteld bij het Fusieverdrag (1) (artikel 20) en kwam op 1 januari 1968 in de plaats van de drie 
afzonderlijke EG-begrotingen die voordien bestonden: de administratieve begroting van de EGKS, de begroting van de EEG 
en de administratieve begroting van Euratom. Sinds 1971 is krachtens het Verdrag van Luxemburg (2) (artikel 10) de Eura-
tom-begroting van onderzoek en investeringen opgevoerd op de algemene begroting. 
1.2. Rechtsgrondslag 
Voor de algemene begroting gelden de financiële bepalingen van de Verdragen van Parijs (3) (artikel 78 EGKS) en 
Rome (4) (5) (de artikelen 199 t/m 209 EEG en de artikelen 171 t/m 183 Euratom), alsmede de wijzigingen voortvloeiend uit het 
Fusieverdrag P), het besluit van de Raad over de eigen middelen (6), het Verdrag van Luxemburg (2), het Toetredingsver­
drag (7) en het Verdrag van Brussel (8). Een Financieel Reglement (9) bevat voorschriften betreffende de opstelling en de 
uitvoering van de begroting, alsmede betreffende de wijze waarop rekening en verantwoording wordt gedaan en de rekenin­
gen worden nagezien. Dit Financieel Reglement wordt aangevuld door andere rechtsregels betreffende de details van de 
begrotingsuitvoering. 
1.3. Voornaamste begrotingsprincipes, neergelegd in de Verdragen en in het Financieel Reglement 
De begroting wordt vastgesteld voor één dienstjaar (jaarperiodiciteit). De begroting moet sluitend zijn. Ontvangsten uit 
hoofde van de begroting moeten zonder onderscheid worden gebruikt ter financiering van alle begrotingsuitgaven (niet-
bestemmingsprincipe). Alle ontvangsten en uitgaven van de Gemeenschap moeten in de begroting worden opgenomen (een-
heidsprincipe). Alle ontvangsten en uitgaven worden voor het volle bedrag in de begroting en in de rekeningen opgenomen 
zonder onderlinge verrekening (universaliteitsprincipe). Op deze algemene regels bestaan enkele uitzonderingen. 
1.4. Inhoud en structuur van de algemene begroting 
De algemene begroting omvat de ramingen van de administratieve uitgaven van de EGKS en de daartegenover staande ont­
vangsten, de ontvangsten en de uitgaven van de EEG en van Euratom. 
De begroting bestaat uit vijf afzonderlijke afdelingen, onderverdeeld in staten van ontvangsten en uitgaven: (I) Parlement; 
(II) Raad (met als bijlage het Economisch en Sociaal Comité); (III) Commissie; (IV) Hof van Justitie; (V) Rekenkamer. 
Binnen elke afdeling worden de ontvangsten en uitgaven naar hun aard of bestemming ondergebracht in begrotingsonderde­
len (titels, hoofdstukken, artikelen en posten). 
1.5. Munteenheid van de algemene begroting 
Tot 1977 werd de begroting opgesteld en uitgevoerd in rekeneenheden (RE); 1 RE = 0,88867088 gram goud (= 1 US dollar 
tussen 1934 en 1972). 
Van 1978 tot en met 1980 werd de begroting opgesteld en uitgevoerd in Europese Rekeneenheden (ERE); 1 ERE komt 
overeen met de som van de volgende bedragen in de munteenheden der Lid-Staten van de EG: 0,828 DM + 0,0885 UKL + 
1,15 FF + 109 LIT + 0,286 HFL + 3,66 BFR + 0,14 LFR + 0,217 DKR + 0,00759 IRL. 
Met ingang van 1981 is de begroting opgesteld en uitgevoerd in ECU. Evenals de ERE, is de ECU een eenheid, bestaande uit 
een pakket van nationale munteenheden; voor 1981, 1982 en 1983 komen de waarde en de samenstelling van het ECU-pakket 
overeen met die van de ERE (de Griekse munteenheid, de drachme, maakt namelijk geen deel uit van het ECU-pakket). Voor 
1984 1 ECU = 0,719 DM + 0,0878 UKL + 1,31 FF + 140,0 LIT + 0,256 HFL + 3,71 BFR + 0,14 LFR + 0,219 DKR + 
0,00871 IRL + 1,15 DR. 
Op 31 december 1984 waren de omrekeningskoersen van de ECU in de nationale valuta's als volgt: 1 ECU = 2,23176 DM = 
0,609846 UKL = 6,83069 FF = 1371,10 LIT = 2,51853 HFL = 44,7168 BFR/LFR = 7,98805 DKR = 0,715023 IRL = 
91,0428 DR. 
1.6. Financiering van de algemene begroting (ontvangsten) 
De algemene begroting wordt voornamelijk gefinancierd door de eigen middelen van de Gemeenschappen (6): douanerech­
ten, landbouwheffingen, heffingen op suiker en isoglucose en BTW tot een maximum van 1 o/o van een uniforme EEG-grond-
slag (10). Daarnaast bestaan er andere, minder belangrijke ontvangsten. 
Vanaf 1 januari 1971 is, overeenkomstig het besluit van de Raad van 21. 4. 1970 (6), het oude stelsel van de financiële bijdra­
gen der Lid-Staten volgens een vaste verdeelsleutel geleidelijk vervangen door het stelsel van de eigen middelen. Tot aan het 
tijdstip waarop de uniforme BTW-grondslag kon worden toegepast, gingen de Lid-Staten door met het betalen van de finan­
ciële bijdragen. Vanaf 1975 werden deze berekend naar het aandeel van iedere Lid-Staat in het BNP (bruto nationaal produkt) 
van de Gemeenschap. In 1979 omvatten de eigen middelen voor het eerst ook de BTW-afdrachten van de Lid-Staten, met 
uitzondering van BR Duitsland, Ierland en Luxemburg, die doorgingen met de betaling van financiële bijdragen op basis van 
het BNP. In 1980 werd door alle Lid-Staten het BTW-stelsel toegepast. In 1981, 1982, 1983 en 1984 hebben alle Lid-Staten 
BTW-middelen betaald, met uitzondering van Griekenland dat een aan de hand van het BNP berekende financiële bijdrage 
heeft betaald. 
(1) Fusieverdrag (8 april 1965): Verdrag tot instelling van één Raad en één Commissie welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben. 
(2) Verdrag van Luxemburg (22 april 1970): Verdrag houdende wijziging van een aantal budgettaire bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Euro­
pese Gemeenschappen en van het Fusieverdrag. 
(3) Verdrag van Parijs (18 april 1951): Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS). 
(•) Verdrag van Rome (25 maart 1957): Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG). 
(5) Verdrag van Rome (25 maart 1957): Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom). 
(6) Besluit 70/243/EGKS, EEG, Euratom van de Raad van 21 april 1970 betreffende de vervanging van de financiële bijdragen van de Lid-Staten door eigen 
middelen van de Gemeenschappen (PB L 94 van 28. 4. 1970). 
(7) Toetredingsverdrag (22 januari 1972): Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing der Verdragen. 
(8) Verdrag van Brussel (22 juli 1975): Verdrag houdende wijziging van een aantal financiële bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Europese 
Gemeenschappen en van het Fusieverdrag. 
(9) Financieel Reglement van 21 december 1977 (PB L 356 van 31. 12. 1977). 
(10) Zie de zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977, gezamenlijk BTW-stelsel; uniforme grondslag (PB L 145 van 13. 6. 1977). 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 129 
1.7. De verschillende soorten begrotingskredieten 
Ter dekking van de voorziene uitgaven onderscheidt de algemene begroting de volgende soorten begrotingskredieten: 
a) Gesplitste kredieten (GK) worden aangewend ter financiering van meerjarenactiviteiten in bepaalde sectoren. Zij omvat­
ten vastleggingskredieten en betalingskredieten: 
— de vastleggingskredieten (VK) dekken in het lopende dienstjaar de juridische verplichtingen die zijn aangegaan voor 
werkzaamheden waarvan de uitvoering zich uitstrekt over meer dan één dienstjaar; 
— de betalingskredieten (BK) dekken uitgaven voortvloeiend uit verplichtingen die zijn aangegaan in het lopende 
dienstjaar en/of tijdens vorige dienstjaren. 
b) Niet-gesplitste kredieten (NGK) dekken voor activiteiten in een bepaald jaar zowel vastleggingen als betalingen uit 
hoofde van hetzelfde dienstjaar. 
Aldus kunnen voor eenzelfde dienstjaar de volgende twee totalen worden vastgesteld: 
— het totaal van de kredieten voor vastleggingen (KW) (1) = niet-gesplitste kredieten (NGK) 
+ vastleggingskredieten (VK) (1); 
— het totaal van de kredieten voor betalingen (KVB) (1) = niet-gesplitste kredieten (NGK) 
+ betalingskredieten (BK) (1). 
De begrotingsontvangsten dienen ter dekking van de kredieten voor betalingen. De vastleggingskredieten worden pas gefi­
nancierd als de overeenkomstige betalingskredieten op de begroting zijn opgevoerd. 
Uit onderstaand vereenvoudigd schema (met fictieve bedragen) blijkt in welke mate deze verschillende soorten kredieten van 
invloed zijn voor ieder dienstjaar: 
Kredieten voor vastleggingen: Bedragen, 
opgenomen in de begrotingen van de jaren 1, 
2 en 3 voor vastleggingen in deze jaren. 
Toelichting: 
Kredieten 
voor vast­
leggingen 
(KW) o Vastleggings­
kredieten (VK) 
|li| Niet-gesplitste 
Ml kredieten (NGK) 
dienstjaar 1: KW: 150 
dienstjaar2: KW: 180 
dienstjaar 3: KW: 215 PP 
II! - VK: 50-
NGK: 100-
PP •VK: 60-
•NGK: 120-
VK: 65-
11" NGK:15°" Vastleggings­
kredieten 
uit vorige 
Samenvatting van alle soorten kredieten: 
\ c c 
\ SB 
\ co.9> 
CD \ dienst­
jaar 1 
dienst­
jaar 2 
dienst­
jaar 3 (1) 
100 
120 
150 Gesplitste 
kredieten (GK) 
8>> 
II 11 >.* 
(2) 
50 
60 
65 ff 
(3) 
27 
38 
75 
~ Kredieten voor 
i vastleggingen (KW) 
150 
180 
215 
~ Kredieten voor 
Z betalingen (KVB) 
127 
158 
225 Vervalkalender: Deze vervalkalender laat zien in welk jaar de gedeelten 
van de KW toegewezen voor de jaren 1, 2 en 3 betaalbaar moeten 
worden gesteld: de NGK worden betaalbaar gesteld in het jaar waar­
voor zij zijn toegewezen; de VK worden betaalbaar gesteld in over ver­
scheidene jaren gespreide gedeelten. 
Bedragen (gedeelten), betaalbaar gesteld in: 
dienstjaar 1 
J 
mm 1 Ü s dienstjaar 2 
ï 
D dienstjaar 3 
I 
I 
30 
~ljjj"T 
• ïïïfï X 
150 16 1 
D 
18 
i 
49 
De verticale totalen in deze vervalkalender geven voor ieder jaar de 
kredieten voor betalingen (KVB) nodig ter financiering van de juridi­
sche verplichtingen, die voor dit jaar voortvloeien uit de toegewezen 
KW. Voor elk dienstjaar geldt: KVB = NGK + betalingskredieten 
(BK), aangezien de BK van het jaar gelijk zijn aan alle gedeelten van de 
VK die in dat jaar betaalbaar moeten worden gesteld. 
Kredieten voor betalingen: 
dienstjaar 1 dienstjaar 3 
Toelichting: 
kredieten \ ^%: 
voor be­
talingen 
(KVB) Betalingskredieten 
(BK) 
III Niet-gesplitste 
iS kredieten (NGK) 
(1) NB: Gewezen zij op het verschil tussen „kredieten voor vastleggingen" en „vastleggingskredieten" en tussen „kredieten voor betalingen" en „betalings­
kredieten". De beide termen vastleggingskredieten en betalingskredieten worden uitsluitend gebruikt waar het gaat om gesplitste kredieten. 
130 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
1.8. De opstelling van de algemene begroting 
Voor elk dienstjaar (dat loopt van 1 januari tot en met 31 december) stelt iedere Instelling vóór 1 juli van het jaar voorafgaand 
aan dat waarin de begroting moet worden uitgevoerd een raming van haar uitgaven op. De Commissie brengt deze ramingen 
onder in een voorontwerp van begroting en legt dit uiterlijk 1 september van hetzelfde jaar voor aan de Raad, die te zamen 
met het Parlement de begrotingsautoriteit vormt. De Raad stelt de ontwerp-begroting op en zendt deze uiterlijk 5 oktober van 
hetzelfde jaar toe aan het Parlement. Het Parlement kan voor de verplichte uitgaven (1) wijzigingen op de ontwerp-begroting 
voorstellen en voor de niet-verplichte uitgaven amendementen indienen; deze wijzigingen en amendementen worden voorge­
legd aan de Raad. Voor de verplichte uitgaven beslist de Raad in laatste instantie. Voor de niet-verplichte uitgaven kan het 
Parlement, binnen dè grenzen van een maximum statistisch stijgingspercentage, als laatste zijn recht van amendement uitoe­
fenen. De voorzitter van het Parlement verklaart dat de begroting definitief is vastgesteld. Het Parlement kan de ontwerp­
begroting echter verwerpen en verzoeken dat een nieuw ontwerp wordt voorgelegd (2). 
Indien de begroting aan het begin van het dienstjaar nog niet is goedgekeurd, moeten speciale bepalingen van de Verdragen 
en het Financieel Reglement met betrekking tot de goedkeuring van uitgaven worden toegepast (3). 
Gewijzigde begrotingen (waardoor het totale bedrag van de jaarlijkse begroting niet wordt gewijzigd) of aanvullende begro­
tingen (waardoor het totale bedrag wel wordt gewijzigd) kunnen door de begrotingsautoriteit worden vastgesteld (4). De toe­
wijzing van kredieten aan een bepaald begrotingsonderdeel kan worden gewijzigd door overschrijvingen (5) van andere 
begrotingsonderdelen. 
1.9. Uitvoering van de algemene begroting 
1.9.1. Verantwoordelijkheid voor de uitvoering 
De Commissie voert de begroting onder haar eigen verantwoordelijkheid uit, overeenkomstig het Financieel Reglement en 
binnen de grenzen van de toegewezen begrotingskredieten. Zij verleent de andere Instellingen de nodige bevoegdheden 
voor de uitvoering van de begrotingsafdelingen die op hen betrekking hebben (6). Het Financieel Reglement omschrijft nauw­
keurig de uitvoeringsprocedures en met name de verantwoordelijkheid van de ordonnateurs, de rekenplichtigen, de beheer­
ders van gelden ter goede rekening en de financiële controleurs van de Instellingen (7). 
1.9.2. De ontvangsten 
De geraamde ontvangsten worden op de begroting opgenomen onder voorbehoud van eventuele wijzigingen, die worden 
aangebracht bij gewijzigde en aanvullende begrotingen (4). 
De budgettaire uitvoering van de ontvangsten bestaat in de vaststelling van de rechten en de inning van de aan de Gemeen­
schappen verschuldigde bedragen (eigen middelen en andere ontvangsten); deze uitvoering is onderhevig aan speciale 
bepalingen (8). 
De werkelijke ontvangsten van een dienstjaar worden gedefinieerd als de som van de bedragen, geïnd op grond van de 
vastgestelde rechten van het lopende dienstjaar, en de nog in te vorderen bedragen op grond van de rechten van voor­
gaande dienstjaren. 
1.9.3. De uitgaven 
De geraamde uitgaven worden op de begroting opgevoerd. Afhankelijk van de aard van de juridische verplichtingen worden 
ze gedekt door kredieten voor vastleggingen of door kredieten voor betalingen. De budgettaire uitvoering van de uitgaven, 
dat wil zeggen het beloop en het gebruik van de kredieten, kan als volgt worden samengevat: 
a) Kredieten voor vastleggingen 
— Beloop van de kredieten: De op de oorspronkelijke begroting opgevoerde kredieten voor vastleggingen kunnen 
bepaalde wijzigingen ondergaan alvorens zij de vorm aannemen van definitieve kredieten voor vastleggingen: defini­
tieve kredieten voor vastleggingen = oorspronkelijke begroting (NGK en VK) ± gewijzigde en aanvullende begrotin­
gen (4) + bijkomende ontvangsten (9) ± overschrijvingen (5) + resterende vastleggingskredieten van het voorgaande 
dienstjaar (10) + niet-automatische overdrachten (11) van het voorgaande dienstjaar, waarvoor nog geen verplichtingen 
zijn aangegaan (NGK) + vrijgemaakte kredieten van voorgaande dienstjaren (VK). 
— Gebruik van de kredieten: De definitieve kredieten voor vastleggingen kunnen tijdens het dienstjaar worden gebruikt 
voor het aangaan van verplichtingen (gebruikte kredieten voor vastleggingen = bedrag van de aangegane verplichtin­
gen). 
— Voor het volgende dienstjaar beschikbaar blijvende kredieten: De niet-gesplitste kredieten, waarvoor geen verplichtin­
gen zijn aangegaan, kunnen na goedkeuring door de Raad niet automatisch naar het volgende dienstjaar worden over­
dragen (11). De niet-gebruikte vastleggingskredieten (aan het einde van het dienstjaar nog resterende kredieten) 
blijven beschikbaar voor het volgende dienstjaar (10). 
— Annulering van kredieten: Het saldo wordt geannuleerd. 
b) Kredieten voor betalingen van het dienstjaar 
— Beloop van de kredieten: De kredieten voor betalingen kunnen eveneens wijzigingen ondergaan alvorens difinitieve 
kredieten voor betalingen te worden: definitieve kredieten voor betalingen = oorspronkelijke begroting (NGK en BK) 
± gewijzigde en aanvullende begrotingen (4) + bijkomende ontvangsten (9) ± overschrijvingen (5). 
— Gebruik van de kredieten: De definitieve kredieten voor betalingen zijn in de loop van het dienstjaar beschikbaar voor 
het verrichten van betalingen (gebruikte kredieten voor betalingen van het dienstjaar = bedrag van de betalingen ver­
richt ten laste van kredieten van het dienstjaar). 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 131 
— Overdrachten van kredieten naar het volgende dienstjaar: De niet-gebruikte kredieten kunnen naar het volgende 
dienstjaar worden overgedragen als automatische overdrachten (of overdrachten van rechtswege) (12) of als niet-auto-
matische overdrachten (11). 
— Annulering van kredieten: Het saldo wordt geannuleerd. 
c) Uit het voorgaande dienstjaar overgedragen kredieten voor betalingen (automatische en niet-automatische overdrachten). 
In de loop van ieder dienstjaar zijn deze kredieten (na eventuele overschrijvingen) tevens beschikbaar voor het verrichten 
van betalingen. De bedragen die na overdracht niet voor betalingen zijn gebruikt, worden geannuleerd, behalve in 
bepaalde gevallen waarin overdrachten mogen worden herhaald (13). De aldus geannuleerde bedragen worden in de 
geconsolideerde jaarrekening opgeteld bij het resultaat van het dienstjaar (zie 1.9.4). 
Ter zake van werkelijke uitgaven dienen de twee volgende begrippen te worden onderscheiden: 
— De in de loop van een dienstjaar gedane werkelijke uitgaven = totaal van de in de loop van het dienstjaar verrichte 
betalingen = betalingen ten laste van kredieten voor betalingen van het dienstjaar plus betalingen ten laste van uit het 
voorgaande dienstjaar overgedragen kredieten voor betalingen. 
— De uit hoofde van een dienstjaar gedane werkelijke uitgaven = uitgaven, opgenomen op de geconsolideerde jaarreke­
ning (zie 1.9.4) = betalingen ten laste van de kredieten voor betalingen van het dienstjaar plus naar het volgende dienst­
jaar overgedragen kredieten voor betalingen van het dienstjaar. 
1.9.4. Geconsolideerde jaarrekening en vaststelling van het saldo van het dienstjaar 
Aan het einde van elk dienstjaar wordt een geconsolideerde jaarrekening opgesteld. Daarin wordt het saldo van het dienst­
jaar vastgesteld, dat door middel van een gewijzigde begroting moet worden opgenomen in de begroting van het volgende 
dienstjaar (14) (zie § 10). 
1.10. Indiening van de rekeningen 
De Commissie legt uiterlijk op 1 juni van het jaar dat volgt op het betrokken dienstjaar, aan het Parlement, de Raad en de 
Rekenkamer de rekeningen van het dienstjaar voor; deze rekeningen worden ingediend in de vorm van een jaarrekening en 
een financiële balans en gaan vergezeld van een analyse van het financieel beheer (15). 
1.11. Externe controle 
Sinds 1977 wordt de externe controle van de algemene begroting uitgevoerd door de Rekenkamer van de Gemeenschap­
pen (16). De Rekenkamer onderzoekt de rekeningen van alle ontvangsten en uitgaven van de algemene begroting. Zij onder­
zoekt de wettigheid en regelmatigheid van de ontvangsten en uitgaven en gaat tevens na of een goed financieel beheer werd 
gevoerd. De controles kunnen worden uitgevoerd vóór afsluiting van het betrokken dienstjaar, en wel aan de hand van stuk­
ken en, zo nodig, ter plaatse bij de Instellingen van de Gemeenschappen en in de Lid-Staten. De Rekenkamer stelt een jaar­
verslag op over ieder dienstjaar en kan voorts op ieder gewenst moment opmerkingen maken over bepaalde aangelegenhe­
den en op verzoek van een der Instellingen van de Gemeenschap adviezen uitbrengen. 
1.12. Decharge en te nemen maatregelen 
Sinds 1977 zijn de volgende bepalingen van toepassing p?). Op aanbeveling van de Raad verleent het Parlement de Commis­
sie uiterlijk 30 april van het tweede jaar dat volgt op het betrokken dienstjaar, decharge voor de uitvoering van de begroting. 
Te dien einde onderzoeken de Raad en het Parlement achtereenvolgens de door de Commissie ingediende rekeningen en 
het jaarverslag van de Rekenkamer. De Instellingen dienen de nodige maatregelen te nemen naar aanleiding van de opmer­
kingen in de decharge-besluiten en moeten van de genomen maatregelen verslag uitbrengen ps). 
(1) Verplichte uitgaven zijn die welke automatisch voortvloeien uit de Verdragen of uit op grond daarvan genomen besluiten. 
(2) Zie voor bijzonderheden omtrent de begrotingsprocedure de artikelen 78 EGKS, 203 EEG en 177 Euratom. 
(3) Zie artikel 8 van het Financieel Reglement. 
(4) Zie artikel 1, lid 5, van het Financieel Reglement. 
(5) Zie artikel 21 van het Financieel Reglement. 
(6) Zie de artikelen 78 quinquies EGKS, 205 EEG, 179 Euratom en 18, lid 2, van het Financieel Reglement. 
(7) Zie de artikelen 17 t/m 49 en 68 t/m 72 van het Financieel Reglement. 
(8) Zie de artikelen 23 t/m 31 van het Financieel Reglement en Verordening van de Raad (EEG, Euratom, EGKS) nrs. 2891/77 en 2892/77 van 19 december 1977 
(PB L 336 van 27. 12. 1977). 
(9) Zie artikel 87 van het Financieel Reglement en artikel 91, lid 2, van het gewijzigd Financieel Reglement. 
(10) Zie de artikelen 6, lid 2, sub a en 88, lid 3, van het Financieel Reglement. 
(11) Zie artikel 6, lid 1, sub b van het Financieel Reglement. 
(12) Zie de artikelen 6, lid 1, sub c, 6, lid 2, sub b en 88, lid 4, van het Financieel Reglement. 
(13) Zie de artikelen 6, lid 4, en 108, lid 3, sub a en b van het Financieel Reglement. 
(14) Zie artikel 27 van het Financieel Reglement en de artikelen 15 en 16 van Verordening van de Raad (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2391/77 (PB L 336 van 27. 12. 
1977). 
(15) zie de artikelen 73 t/m 77 van het Financieel Reglement. 
(16) Zie de artikelen 78 sexies en septies EGKS, 206 en 206 bis EEG, 180 en 180 bis Euratom en de artikelen 78 t/m 84 van het Financieel Reglement. 
(17) Zie de artikelen 78 octies EGKS, 206 ter EEG, 180 ter Euratom. 
(18) zie artikel 85 van het Financieel Reglement. 
132 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
§ 2. Algemene begroting 1984: Ontvangstenramingen 
(na gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1: zie ook § 5) 
Geraamd overschot 1984: 266,0 Mio ECU (1,0 o/o) 
Saldo begrotingsjaar 1983: 307,1 Mio ECU (1,1 o/o) 
Terug te betalen voorschotten: 1 003,4 Mio ECU (3,7 %) 
Overige ontvangsten: 222,8 Mio ECU (0,8 %) 
BTW en financiële 
bijdragen: 
14 393,9 Mio ECU (52,8 o/o) 
(met inbegrip van de BTW-
saldi en correcties der 
financiële bijdragen vóór 1984) 
Heffingen en bijdragen 
suiker en isoglucose: 
1 225,3 Mio ECU (4,5 o/o) 
Landbouwheffingen: 
1 946,6 Mio ECU (7,2 %) 
Douanerechten: 
7 883,5 Mio ECU (28,9 o/o) 
Verklaring: 
Totaal eigen middelen (naar Lid-Staat) 
Douanerechten 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en isoglucose 
BTW/financiële bijdragen 
Overige ontvangsten/Terug te betalen voorschotten/ 
Saldo begrotingsjaar 1983/Geraamd overschot 1984 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 133 
§ 3. Algemene begroting 1984: Uitgavenramingen — kredieten voor betalingen 
(na gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1: zie ook § 7, kolom 4) 
10. Voorzieningen en reserve: 1 690,8 Mio ECU (6,2 o/0) (waarvan NGK: 1 631,0 Mio ECU) 
»- 9. Ontwikkelingssamenwerking: 893,1 Mio ECU (3,3 o/o) (waarvan NGK: 582,6 Mio ECU) 
*- 8. Vergoedingen aan de Lid-Staten: 1 150,2 Mio ECU (4,2 o/o) 
*- 7. Onderzoek, energie, etc: 698,2 Mio ECU (2,6 o/o) (waarvan NGK: 66,1 Mio ECU) 
_^_ 1. Huishoudelijke uitgaven (alle Instellingen): 
1 236,6 Mio ECU (4,5 o/o) 
Andere Instellingen 
— Parlement: 
— Raad ( 
— Hof van Justitie 
— Rekenkamer: 425,6 Mio ECU (1,6%) 
239,1 Mio ECU 
137,1 Mio ECU 
31,3 Mio ECU 
18,1 Mio ECU 
(1) Waarvan Economisch en Sociaal Comité: 24,9 Mio ECU Sociaal beleid: 1 369,4 Mio ECU (5,0 o/o) (waarvan NGK: 142,7 Mio ECU) 
5. Regional beleid: 1 454,8 Mio ECU (5,4 o/o) 
(waarvan NGK: 12,7 Mio ECU) 
4. Visserij: 112,4 Mio ECU (0,4 o/o) (waarvan NGK: 57,0 Mio ECU) 
*- 3. Landbouwstructuren: 660,1 Mio ECU (2,4 o/o) (waarvan NGK: 60,0 Mio ECU) 
\ 2.11. Verevening voorgaande dienstjaren: -25,0 Mio ECU (-0,1 o/0) 
) 2.10. Agro-monetaire maatregelen. 395,0 Mio ECU (1,4 o/o) 
*~ 2.9. Overige markten: 547,0 Mio ECU (2,0 o/o) 
2.8. Vlees, eieren en slachtpluimvee: 2 658,0 Mio ECU (9,8 o/0) 
-*~ 2.7. Zuivelprodukten: 5 761,0 Mio ECU (21,1 o/o) 
•*- 2.6. Tabak: 795,0 Mio ECU (2,9 o/o) 
•+- 2.5. Wijn: 767,0 Mio ECU (2,8 o/o) 
-»- 2.4. Groenten en fruit: 1 243,0 Mio ECU (4,6 o/o) 
-*~ 2.3. Vetstoffen en eiwithoudende gewassen: 1 790,0 Mio ECU (6,6 o/o) 
2.2. Suiker: 1 572,0 Mio ECU (5,8 o/o) 
2.1. Granen en rijst: 2 480,0 Mio ECU (9,1 o/0) 
Verklaring: 
Ü _! Niet-gesplitste kredieten (NGK) 
V//////A Sectoren waarvoor gesplitste kredieten 
zijn uitgetrokken: betalingskredieten 
^H Kredieten ter beschikking van de Commissie 
Kredieten ter beschikking van de 
andere Instellingen 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 134 
§ 4. Algemene begroting 1984: Kredieten voor vastleggingen 
(na gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1: zie ook § 6 kolom 4) 
10. Voorzieningen en reserve: 1 799,1 Mio ECU (6,1 %) (waarvan NGK: 1 631,0 Mio ECU) 
9. Ontwikkelingssamenwerking: 1 018,8 Mio ECU (3,5 o/o) (waarvan NGK: 582,6 Mio ECU) 
8. Vergoedingen aan de Lid-Staten: 1 150,2 Mio ECU (3,9 o/o) 
-*- 7. Onderzoek, energie, etc: 980,9 Mio ECU (3,4 %) (waarvan NGK: 66,1 Mio ECU) 
6. Sociaal beleid: 1 999,9 Mio ECU (6,8 %) (waarvan NGK: 142,7 Mio ECU) 
5. Regionaal beleid: 2 185,7 Mio ECU (7,5 o/o) 
waarvan NGK: 12,7 Mio ECU) 
4. Visserij: 159,1 Mio ECU (0,5 o/o) (waarvan NGK: 57,0 Mio ECU) 
3. Landbouwstructuren: 751,1 Mio ECU (2,6 o/o) 
(waarvan NGK: 60,0 Mio ECU) 
NB: Wat betreft de sectoren waarvoor gesplitste kredieten zijn 
uitgetrokken, geeft deze grafiek, in plaats van de in § 3 weerge­
geven betalingskredieten, een opgave van de vastleggingskre­
dieten, terwijl de bedragen van de niet-gesplitste kredieten en 
hun grafische voorstelling dezelfde blijven. 
Er is geen evenwicht tussen het totaal van de kredieten voor 
vastleggingen en de ontvangsten volgens de begroting 1984, 
aangezien in de vastleggingskredieten mede bedragen zijn 
begrepen die gedekt zullen worden door ontvangsten in latere 
dienstjaren (zie § 1 (1.7)). 
2. EOGFL-Garantie: 17 983,0 Mio ECU (61,5 o/o) 
(voor de verdeling van deze kredieten naar markt, 
zie § 3) 
1. Huishoudelijke uitgaven 
(alle Instellingen): 1 236,6 Mio ECU (4,2 o/o) 
(voor de verdeling van deze kredieten naar Instelling, zie § 3) 
Verklaring: 
L_ I Niet-gesplitste kredieten (NGK) 
Sectoren waarvoor gesplitste 
kredieten zijn uitgetrokken: 
vastleggingskredieten 
135 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
§ 5. Geraamde en werkelijke ontvangsten in 1984 
A. Geraamde en werkelijke ontvangsten in 1984: 
Ontvangstensoort 
1. Eigen middelen: 
— Douanerechten 
— Landbouwheffingen 
— Heffingen en bijdragen suiker en iso-
glucose 
— BTW 1984 
— Financiële bijdrage (BNP) voor 1984 
van Griekenland 
— Saldi aan BTW en correcties financiële 
bijdragen van vóór 1984 
Totaal eigen middelen 
2. Overige ontvangsten 
(bijdragen van de EGKS; bijdragen van de 
Lid-Staten aan aanvullende EGA-program-
ma's; inhoudingen op de bezoldiging van 
het personeel; diverse ontvangsten) 
3. Te betalen voorschotten 
4. Saldobegrotingsjaar 1983 
5. Geraamd overschot 1984 
Totaal ontvangsten Geraamde ontvangsten begroting 1984 (na gewijzig­
de en aanvullende begroting nr. 1) 
MioECU o/o 
7 883,5 28,9 
1 946,6 7,2 
1 225,3 4,5 
14 377,0 52,8 
224,2 0,8 
-207,3 -0,8 
25 449,3 93,4 
222,8 0,8 
1 003,4 3,7 
307,1 1,1 
266,0 1,0 
27 248,6 100 Werkelijke ontvangsten 
in 1984 
Mio ECU o/o 
7 960,8 30,6 
1 260,0 4,8 
1 176,4 4,5 
14 372,1 55,2 
222,5 0,8 
-111,8 -0,4 
24 880,0 95,5 
271,8 1,0 
593,5 2,3 
307,1 1,2 
26 052,4 100 
B. Geraamde en werkelijke eigen middelen in 1984 per Lid-Staat: 
(Mio ECU) 
Middelensoort 
Douanerechten: 
— geraamde 
— werkelijke 
Landbouwheffingen: 
— geraamde 
— werkelijke 
Heffingen en bijdragen suiker en 
isoglucose: 
— geraamde 
— werkelijke 
BTW 1984 (1): 
— geraamde 
— werkelijke 
Saldi aan BTW en correcties fi­
nanciële bijdragen van vóór 1984: 
— geraamde 
— werkelijke 
Totaal der eigen middelen: 
— geraamde 
— werkelijke België 
467,0 
470,0 
311,3 
211,0 
91,7 
83,9 
504,0 
504,4 
-31,0 
-31,0 
1343,0 
1 238,3 Dene­
marken 
195,0 
197,3 
10,0 
8,0 
46,7 
38,0 
291,0 
290,8 
-1,2 
-1,2 
541,5 
532,9 BR 
Duits­
land 
2 285,0 
2 309,7 
281,0 
158,6 
344,8 
350,2 
4 200,0 
4 203,6 
30,3 
30,3 
7141,1 
7 052,4 Grie­
kenland 
96,0 
99,4 
96,1 
19,5 
21,6 
16,6 
224,2 
222,5 
-2,2 
-2,2 
435,7 
355,8 Frank­
rijk 
1 083,0 
1 100,0 
135,0 
94,2 
419,0 
406,3 
3 327,0 
3 330,6 
-128,8 
-128,8 
4 835,2 
4 802,3 Ierland 
124,0 
126,7 
6,0 
6,9 
17,0 
16,8 
126,0 
126,0 
9,9 
9,9 
282,9 
286,3 Italië 
716,0 
750,9 
450,0 
288,5 
86,0 
84,1 
2 238,0 
2 235,0 
-10,6 
84,9 
3479,4 
3 443,4 Luxem­
burg 
6,5 
5,9 
0,1 
0,1 
— 
36,0 
36,0 
9,3 
9,3 
51,9 
51,3 Neder­
land 
737,0 
740,8 
247,1 
131,8 
100,1 
76,9 
728,0 
728,2 
10,1 
10,1 
1 822,3 
1 687,8 Ver­
enigd 
Konink­
rijk 
2174,0 
2 160,1 
410,0 
341,4 
98,4 
103,6 
2 927,0 
2917,5 
-93,1 
-93,1 
5 516,3 
5429,5 EUR 10 
7 883,5 
7 960,8 
1 946,6 
1 260,0 
1 225,3 
1 176,4 
14 601,2 
14 594,6 
-207,3 
-111,8 
25 449,3 
24 880,0 
(1) Griekenland heeft een financiële bijdrage op basis van het BNP geleverd. 
136 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
6. In 1984 beschikbare kredieten voor vastleggingen en het gebruik daarvan 
(MioECU) 
c 
O) 
Ê 
£ 
(0 
< 
~ö> 
-o 
O) 
% 2 
< 
'Ê 
E 
Q Sector 
(tussen haakjes zijn de afkortingen van de met 
de begrotingsnomenclatuur 1984 overeenko­
mende Afdelingen (A), Titels (T) en Hoofdstuk­
ken (H)opgegeven) 
(1) 
1. Huishoudelijke uitgaven 
1.1. Parlement (A I) 
1.2. Raad (All) 
(waarvan: Economisch en Sociaal Comité) 
1.3. Commissie (A III, deel A) (4) 
1.4. Hof van Justitie (A IV) 
1.5. Rekenkamer (AV) 
2. EOGFL-Garantie (T 1 en 2) 
2.1. Granen en rijst (H 10) 
2.2. Suiker (H 11) 
2.3. Vetstoffen en eiwithoudende gewassen (H 12, 
13) 
2.4. Groenten en fruit (H 15) 
2.5. Wijn (H 16) 
2.6. Tabak (H 17) 
2.7. Zuivelprodukten (H 20) 
2.8. Vlees, eieren en slachtpluimvee (H 21 - 24) 
2.9. Overige markten (H 14,18,19, 25) 
2.10. Agro-monetaire maatregelen (H 27, 28) 
2.11. Verevening voorgaande dienstjaren (H 29) 
3. Landbouwstructuren (T3) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
3.1. EOGFL-Oriëntatie (H 30-33) 
3.2. Specifieke acties (H 38) 
4. Visserij (T4) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
4.1. Marktordening (H 40) 
4.2. Overige acties (H 41-43, 45-46) 
5. Regionaal beleid (T 5) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
5.1. Regionaal Fonds (H 50, 51) 
5.2. Maatregelen voor het Verenigd Koninkrijk (H 53) 
5.3. Andere maatregelen (H 52, 54, 55, 56) 
6. Sociaal beleid (T 6) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
6.1. Sociaal Fonds (H 60-61) 
6.2. Andere maatregelen (H 63 - 67,69) 
7. Onderzoek, energie, etc. (T7) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
7.1. Energie (H 70) 
7.2. Onderzoek en investeringen (H 73) 
7.3. Industrie en vervoer (H 77, 78) 
7.4. Overige acties (H 71, 72,75, 79) 
8. Vergoedingen aan de Lid-Staten (T 8) 
8.1. Kosten van het innen der eigen middelen (H 80) 
8.2. Andere vergoedingen (H 81 -86) 
9. Ontwikkelingssamenwerking (T 9) 
(waarvan: niet gesplitste kredieten) 
9.1. Voedselhulp (H 92) 
9.2. Financiële steunverlening (H 93 - 99) 
10. Voorzieningen en reserve (H 100, 101) 
(waarvan: niet-gesplitste kredieten) 
redieten 
dieten (VK) 
c •* g> 
a> w « 
lt ? 
8S§s 
wc£> 
(2) 
NGK 
NGK 
NGK 
(NGK) 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK + VK 
(NGK) 
VK 
NGK + VK 
NGK + VK 
(NGK) 
NGK 
NGK + VK 
NGK + VK 
(NGK) 
VK 
NGK 
NGK + VK 
NGK + VK 
(NGK) 
VK 
NGK + VK 
NGK + VK 
(NGK) 
NGK + VK 
VK 
NGK + VK 
NGK + VK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK + VK 
(NGK) 
NGK 
NGK + VK 
NGK + VK 
(NGK) Beloop der kredieten 
"55 °> 
C O) 
o e 
Is* 
(3) 
1 229,1 
239,1 
137,1 
(24,9) 
803,5 
31,3 
18,1 
16150,0 
2 633,3 
1 386,9 
1 956,0 
1 025,3 
576,4 
727,7 
4 894,1 
2 031,9 
561,7 
356,7 
p.m. 
751,1 
(60,0) 
674,5 
76,6 
148,1 
(50,5) 
42,9 
105,2 
2185,7 
(12,7) 
2 140,0 
p.m. 
45,7 
1 999,8 
(142,6) 
1 846,0 
153,8 
846,4 
(54,0) 
62,7 
656,6 
111,6 
15,5 
1 103,5 
1 057,3 
46,2 
1 018,8 
(582,6) 
502,1 
516,7 
1944,8 
(1 649,8) o 
O) 
-O 
> 
88 
(4) 
1 236,6 
239,1 
137,1 
(24,9) 
811,0 
31,3 
18,1 
17 983,0 
2 480,0 
1 572,0 
1 790,0 
1 243,0 
767,0 
795,0 
5 761,0 
2 658,0 
547,0 
395,0 
-25,0 
751,1 
(60,0) 
674,5 
76,6 
159,1 
(57,0) 
42,9 
116,2 
2 185,7 
(12,7) 
2 140,0 
p.m. 
45,7 
1 999,9 
(142,7) 
1 846,0 
153,9 
980,9 
(66,1) 
64,7 
744,5 
135,2 
36,5 
1 150,2 
1 105,3 
44,9 
1 018,8 
(582,6) 
502,1 
516,7 
1 799,1 
(1631,0) I 
XI 
£ 
Q) 
Is 
(5) 
1 245,6 
239,1 
137,1 
(24,9) 
820,0 
31,3 
18,1 
18 358,0 
1 698,0 
1631,5 
1 968,0 
1 454,6 
1 222,6 
777,3 
5 446,7 
3 259,5 
547,8 
377,0 
-25,0 
959,8 
(51,8) 
880,8 
79,0 
154,1 
(32,2) 
17,9 
136,2 
2 513,4 
(12,7) 
2 454,0 
— 59,4 
2 458,4 
(419,0) 
2 024,7 
433,7 
2158,8 
(1 028,9) 
672,9 
812,8 
642,4 
30,7 
1 083,2 
1 038,3 
44,9 
1346,7 
(721,7) 
505,0 
841,7 
— 
(-) O) 
-g 
i o. 
§i 
il 
£ en 
(6) 
1 223,1 
235,4 
129,6 
(24,6) 
811,2 
29,6 
17,3 
18 330,8 
1 697,8 
1631,5 
1 967,5 
1 454,6 
1 222,6 
776,4 
5 441,7 
3 246,1 
541,9 
376,2 
-25,5 
870,5 
(51,2) 
796,3 
74,2 
96,1 
(29,9) 
15,7 
80,4 
2 440,9 
(11,5) 
2 383,2 
— 57,7 
2 275,7 
(416,2) 
1 854,3 
421,4 
1 805,7 
(1 028,2) 
660,8 
592,6 
532,1 
20,2 
1 082,5 
1 038,3 
44,2 
1 199,0 
(721,1) 
504,9 
694,1 
— 
(—) Je 
w '% 
a E 
^c 
> O) 
(7) 
0,5 
— 0,5 
(0,1) 
— — — 
— 
— — 
— — — — — — — — — 
88,7 
(—) 
84,5 
4,2 
55,7 
(-) — 55,7 
71,3 
(—) 
70,8 
— 0,5 
177,9 
(-) 168,4 
9,5 
342,9 
(—) 
12,1 
210,6 
110,1 
10,1 
— 
— — 
147,0 
(—) 
— 147,0 
— 
(—) s c 
< 
(8) = 
(5)-(6) 
-(7) 
22,0 
3,7 
7,0 
(0,2) 
8,8 
1,7 
0,8 
27,2 
0,2 
0,0 
0,5 
0,0 
0,0 
0,9 
5,0 
13,4 
5,9 
0,8 
0,5 
0,6 
(0,6) 
0,0 
0,6 
2,3 
(2,3) 
2,2 
0,1 
1,2 
(1,2) 
— — 1,2 
4,8 
(2,8) 
2,0 
2,8 
10,2 
(0,7) 
0,0 
9,6 
0,2 
0,4 
0,7 
— 0,7 
0,7 
(0,6) 
0,1 
0,6 
— 
(—) 
Totaal-generaal NGK + VK 
(NGK) 
(VK) 27 377,3 
(21 034,8) 
(6 342,5) 29 264,4 
(22 921,9) 
(6 342,5) 30 278,0 
(22 953,1) 
(7 324,9) 29 324,3 
(22 894,5) 
(6 429,8) 884,0 
(0,5) 
(883,5) 69,7 
(58,1) 
(11,6) 
(1) Na gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1. 
(2) Op de begroting uitgetrokken kredieten die gewijzigd werden door verwerking van de uit 1983, resterende vastleggingskredieten, de kredieten overeenkomend met de ontvangsten 
betreffende voor rekening van derden verrichte diensten en de overschrijvingen van het ene naar het andere begrotingsonderdeel. 
(3) Niet automatisch naar 1985 overgedragen niet-gesplitste kredieten en bij het einde van het begrotingsjaar 1984 resterende vastleggingskredieten. 
(4) Waaronder begrepen de bedragen overeenkomend met de voorzieningen en reserve van Afdeling III, deel A. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 137 
§ 7. In 1984 beschikbare kredieten voor betalingen en het gebruik daarvan 
(Mio ECU) 
Sector 
(voor voluit geschreven 
benamingen en verwijzingen 
naar de desbetreffende 
begrotingsonderdelen, 
zie § 6 kolom 1) 
(1) 
1. Huishoudelijke uitgaven 
1.1. Parlement 
1.2. Raad 
(waarvan ESC) 
1.3. Commissie (3) 
1.4. Hof van Justitie 
1.5. Rekenkamer 
2. EOGFL-Garantie 
2.1. Granen en rijst 
2.2. Suiker 
2.3. Vetstoffen en eiwithoudende 
gewassen 
2.4. Groenten en fruit 
2.5. Wijn 
2.6. Tabak 
2.7. Zuivelprodukten 
2.8 Vlees, eieren, slachtpluimvee 
2.9. Overige markten 
2.10. Agro-monetaire maatregelen 
2.11. Ver. voorgaande dienstj. 
3. Landbouwstructuren 
(waarvan: NGK) 
3.1. EOGFL-Oriëntatie 
3.2. Specifieke acties 
4. Visserij 
(waarvan: NGK) 
4.1. Marktordening 
4.2. Overige acties 
5. Regionaal beleid 
(waarvan: NGK) 
5.1. Regionaal Fonds 
5.2. Maatregelen UK 
5.3. Andere maatregelen 
6. Sociaal beleid 
(waarvan: NGK) 
6.1. Sociaal Fonds 
6.2. Andere maatregelen 
7. Onderzoek, energie etc. 
(waarvan: NGK) 
7.1. Energie 
7.2. Onderzoek en investeringen 
7.3. Industrie en vervoer 
7.4. Overige acties 
8. Vergoed, aan de Lid-Staten 
8.1. Kosten innen eigen midd. 
8.2. Andere vergoedingen 
9. Ontwikkelingssamenwerking 
(waarvan: NGK) 
9.1. Voedselhulp 
9.2. Fin. steunverlening 
10. Voorzieningen en reserve 
(waarvan: NGK) 1 £ 
1 c £ CU 
BB % edie 
plits 
skre Soort kr 
niet-ges 
(NGK); 
betaling 
(2) 
NGK 
NGK 
NGK 
(NGK) 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK + BK 
(NGK) 
BK 
NGK + BK 
NGK + BK 
(NGK) 
NGK 
NGK + BK 
NGK + BK 
(NGK) 
BK 
NGK 
NGK + BK 
NGK + BK 
(NGK) 
BK 
NGK + BK 
NGK + BK 
(NGK) 
NGK + BK 
BK 
NGK + BK 
NGK + BK 
NGK 
NGK 
NGK 
NGK + BK 
(NGK) 
NGK 
NGK + BK 
NGK + BK 
(NGK) A. Kredieten van het dienstjaar 1984 
Beloop der kredieten 
0) g> Oorspre 
ke begr 
1984 
(3) 
1 229,1 
239,1 
137,1 
(24,9) 
803,5 
31,3 
18,1 
16150,0 
2 633,3 
1 386,9 
1 956,0 
1 025,3 
576,4 
727,7 
4 894,1 
2 031,9 
561,7 
356,7 
p.m. 
655,6 
(60,0) 
583,6 
72,0 
101,4 
(50,5) 
42,9 
58,5 
1454,8 
(12,7) 
1412,5 
p.m. 
42,3 
1 369,3 
(142,6) 
1 220,0 
149,3 
644,5 
(54,0) 
74,3 
477,2 
77,0 
16,0 
1 103,5 
1 057,3 
46,2 
893,1 
(582,6) 
502,1 
391,0 
1 760,2 
(1649,8) So) Definitie 
begrotir 
1984 (1) 
(4) 
1 236,6 
239,1 
137,1 
(24,9) 
811,0 
31,3 
18,1 
17 983,0 
2 480,0 
1 572,0 
1 790,0 
1 243,0 
767,0 
795,0 
5 761,0 
2 658,0 
547,0 
395,0 
-25,0 
660,1 
(60,0) 
586,6 
73,5 
112,4 
(57,0) 
42,9 
69,5 
1454,8 
(12,7) 
1412,5 
p.m. 
42,3 
1 369,4 
(142,7) 
1 220,0 
149,4 
698,2 
(66,1) 
75,2 
510,2 
79,7 
33,1 
1 150,2 
1 105,3 
44,9 
893,1 
(582,6) 
502,1 
391,0 
1 690,8 
(1 631,0) CD~ 
CU oo 
•- B 
(5) 
1 245,6 
239,1 
137,1 
(24,9) 
820,0 
31,3 
18,1 
18 358,0 
1 698,0 
1 631,5 
1 968,0 
1 454,6 
1 222,6 
777,3 
5 446,7 
3 259,5 
547,8 
377,0 
-25,0 
666,9 
(51,8) 
595,6 
71,3 
87,4 
(32,2) 
17,9 
69,5 
1 462,9 
(12,7) 
1412,5 
— 
50,4 
1 638,1 
(419,0) 
1 211,9 
426,2 
1 696,4 
(1 028,9) 
592,6 
515,1 
567,9 
20,8 
1 083,2 
1 038,3 
44,9 
1 032,2 
(721,7) 
505,0 
527,2 
— 
(—) O) 
0) 
-c 
% 
Is 
(6) 
1 127,2 
220,0 
116,1 
(23,7) 
747,6 
27,1 
16,4 
18 328,2 
1 697,8 
1631,5 
1 965,6 
1 454,6 
1 222,6 
776,4 
5 441,7 
3 246,1 
541,2 
376,2 
-25,5 
611,1 
(45,9) 
560,0 
51,1 
46,6 
(23,0) 
15,7 
30,9 
1 309,5 
(0,2) 
1 283,3 
— 
26,2 
1 509,4 
(391,5) 
1 116,4 
393,0 
1346,4 
(906,1) 
504,3 
390,0 
445,8 
6,3 
1 073,8 
1 033,4 
40,4 
767,0 
(591,9) 
497,5 
269,5 
— 
(-) co 
c 
B 
|i8 o£ 
(7) 
96,4 
15,4 
14,0 
(1,0) 
63,6 
2,5 
0,9 
2,6 
— — 
1,9 
— — 
— 
— 
— 0,7 
— 
— 
55,2 
(5,3) 
35,6 
19,6 
38,4 
(6,9) 
— 
38,4 
152,2 
(11,3) 
129,2 
— 
23,0 
125,9 
(24,7) 
95,5 
30,4 
346,1 
(122,1) 
88,3 
121,9 
121,8 
14,1 
8,7 
4,9 
3,8 
264,6 
(129,2) 
7,4 
257,2 
— 
(—) c 
c? 
< 
(8) = 
(5)-(6) 
-(7) 
22,0 
3,7 
7,0 
(0,2) 
8,8 
1,7 
0,8 
27,2 
0,2 
0,0 
0,5 
0,0 
0,0 
0,9 
5,0 
13,4 
5,9 
0,8 
0,5 
0,6 
(0,6) 
— 0,6 
2,4 
(2,3) 
2,2 
0,2 
1,2 
(1,2) 
— 
— 
1,2 
2,8 
(2,8) 
— 2,8 
3,9 
(0,7) 
0,0 
3,2 
0,3 
0,4 
0,7 
— 0,7 
0,6 
(0,6) 
0,1 
0,5 
— 
(—) B. Overdrachten uit 1983 
CD 
Ü^Ê 
E? c o ove 
diete 
rijvir Uit 1983 
gen kre 
oversch 
O) 
100,6 
29,6 
12,4 
(0,5) 
56,3 
1,7 
0,6 
0,1 
— — 
0,0 
— — 
— 
— 
— 0,1 
— 
— 
131,2 
(5,5) 
123,6 
7,6 
12,5 
(2,8) 
— 
12,5 
115,2 
(7,9) 
107,3 
— 
7,9 
617,7 
(37,7) 
576,0 
41,7 
174,2 
(21,7) 
71,2 
57,8 
35,8 
9,4 
99,5 
76,5 
23,0 
445,6 
(298,1) 
216,6 
229,0 
— 
(—) Ë 
CU 
-g 
fc 
CO o) 
(10) 
88,9 
25,5 
10,6 
(0,5) 
50,8 
1,5 
0,5 
0,1 
— — 
— 
— — 
— 
— 
— 0,1 
— 
— 
91,7 
(4,9) 
86,8 
4,9 
10,5 
(2,7) 
— 
10,5 
74,0 
(6,7) 
67,3 
— 
6,7 
526,9 
(35,7) 
489,9 
37,0 
129,3 
(20,8) 
41,4 
51,0 
28,9 
8,0 
99,4 
76,5 
22,9 
383,6 
(273,3) 
211,7 
171,9 ro 
c 
1 
Is 
o? 
(11) 
— 
— — 
(—) 
— — 
— 
— 
— — 
— 
— — 
— 
— 
— 
— 
— 
— 
— 
(-) 
— — 
— 
(—) 
— 
— 
— 
(-) 
— 
— 
— 
— 
(-) 
— — 
4,8 
(-) 
— 4,8 
— 
— 
— 
— — 
— 
(—) 
— — 
— — 
(-)! (-) c 
c? 
< 
(12) = 
(9)-(10) 
-(11) 
11,7 
4,1 
1,8 
(0,0) 
5,5 
0,2 
0,1 
0,0 
— — 
0,0 
— — 
— 
— 
— 0,0 
— 
— 
39,5 
(0,6) 
36,8 
2,7 
2,0 
(0,1) 
— 
2,0 
41,2 
(1,2) 
40,0 
— 
1,2 
90,8 
(2,0) 
86,1 
4,7 
40,1 
(0,9) 
29,8 
2,0 
6,9 
1,4 
0,1 
— 0,1 
62,0 
(24,8) 
4,9 
57,1 
— 
(-) C. 
Totaal 
van in 
1984 
verrich­
te beta­
lingen 
(13) = 
(6)+ (10) 
1 216,1 
245,5 
126,7 
(24,2) 
798,4 
28,6 
16,9 
18 328,3 
1 697,8 
1 631,5 
1 965,6 
1 454,6 
1 222,6 
776,4 
5 441,7 
3 246,1 
541,3 
376,2 
-25,5 
702,8 
(50,8) 
646,8 
56,0 
57,1 
(25,7) 
15,7 
41,4 
1 383,5 
(6,9) 
1 350,6 
— 
32,9 
2 036,3 
(427,2) 
1 606,3 
430,0 
1 475,7 
(926,9) 
545,7 
441,0 
474,7 
14,3 
1 173,2 
1 109,9 
63,3 
1 150,6 
(865,2) 
709,2 
441,4 
— 
(—) 
Totaal-generaal NGK + BK 
(NGK) 
(BK) 25 361,5 
(21 034,8) 
(4 326,7) 27 248,6 
(22 921,9) 
(4 326,7) 27 270,7 
(22 953,1) 
(4 317,6) 26119,2 
(22 487,8) 
(3 631,4) 1 090,1 
(407,2) 
(682,9) 61,4 
(58,1) 
(3,3) 1 696,6 (4) 
(573,9) 
(1 122,7) (4) 1 404,4 
(532,5) 
(871,9) 4,8 
(—) (4,8) 287,4 
(41,4) 
(246,0) 27 523,6 
(23 020,3) 
(4 503,3) 
(1) Na gewijzigde en aanvullende begroting nr. 1. 
(2) Op de begroting uitgetrokken kredieten die gewijzigd werden door verwerking van overschrijvingen van het ene naar het andere begrotingsonderdeel, van de ontvangsten betreffende 
voor rekening van derden verrichte diensten, en van de naar de kredieten 1984 overgeschreven overdrachten van 1983. 
(3) Waaronder begrepen de bedragen overeenkomend met de voorzieningen en reserve van Afdeling III, deel A 
(4) Na overschrijvingen ad 17,7 Mio ECU naar de niet-gesplitste kredieten van het begrotingsjaar 1984. 
138 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
§ 8. Werkelijke ontvangsten aan eigen middelen in 1984 
(Voor de basisgegevens, zie § 5) 
A. Werkelijke ontvangsten aan eigen 
middelen in 1984 — 
naar categorie 
Totaal: 24 880,0 Mio ECU c ° 
C <D 
C ® 
dj ^ 
°> 3 
c « 
'S o 
« 0 Werkelijke ontvangsten aan eigen middelen in 1984 
naar Lid-Staat en naar categorie 
Z) 
o LU 
O 
2 =3 
O ZZ7\ 
wM 
f-ê ^p ^s^ 
DK GR Z37I 
IRL •I 3ai 
Totaal: 24 880,0 Mio ECU /~*~7 
C. Aandelen van de Lid-Staten per categorie eigen middelen 
29,2 
BTW en financiële bijdragen (%) 
22,1 29,0 
16,0 
1,0 0,3 
Landbouwheffingen (%) 19,5 
5,1 
B DK D GR F IRL I L NL UK 
27,1 Douanerechten ("/o) 27'1 
Heffingen en bijdragen 
voor suiker en 
isoglucose (%) 
B DK D GR F IRL I L NL UK B DK D GR F IRL I L NL UK 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 139 
§ 9. Gebruikspercentages van de in 1984 beschikbare kredieten 
Definitieve kredieten voor 
vastleggingen in 1984 
(zie § 6, kolommen 5-8) Definitieve kredieten voor 
betalingen voor 1984 
(zie § 7, kolommen 5-8) 
Q.0) — 
0) o 'T 
Il c 
lol 'S t»S 
<u <r> -* 
CD 
il" O) c 
75 S 
O .* Totaal: 
30 278,0 Mio ECU Totaal: 
27 270,7 Mio ECU Verklaring: 
lljlil — Niet-gesplitste kredieten 
| | — Vastleggingskredieten 
Y////\ — Betalingskredieten 
m — Vastleggingspercentage 
| o/p I — Betalingspercentage 
— Percentage van de niet-
gebruikte kredieten die 
voor 1985 beschikbaar zijn 
gebleven (resterende kre­
dieten en/of overdrachten) 
Annuleringen 
III. Uit 1983 overgedragen 
kredieten voor betalingen 
(zie § 7, kolommen 9-12) 
?S Tt o 
o o 
CM 2 
53 
co I 
•* « 
I 
10 •o 
1 
co s 
f-s? 
1$ 
>T3 
CO S)C 
1 E 
O <o 
en c 
8 
o o 
^ i 
s 
is 
™ 2 co w 
•* 1 
1 
w T-l 
1 
O 
CO Totaal: 1 696,6 Mio ECU 
f | 
£ 
, 
s o 
o 
f 
s ;? 
oo 
<a 
S 5? 43 
O 
s f 
N-
Si $ 
*# R » 
o 
S CO 
•* coco •<»• ir> co r^ co o> l HUI 
•*• 
oo 8 l 
a> 
co o 
s 1 
s c8 • 
CM 
•>* o> 0> ë 
82,8 % 
-16,9% 
0,3 o/o 
140 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
§ 10. Geconsolideerde jaarrekening en vaststelling saldo begrotingsjaar 1984 
(Toepassing van artikel 15 van Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2891/77 van de Raad) 
Ontvangsten: 
Voor de financiering van 
begrotingsjaar 1984 effectief 
beschikbare middelen 
Totaal: 
27 209,9 Mio ECU Uitgaven: 
Gebruik van de voor de finan­
ciering van begrotingsjaar 1984 
beschikbare middelen 
Totaal: 
27 209,9 Mio ECU 
(8) Saldo (negatief) 
begrotinsjaar 1984 
(7) Annuleringen 
overdrachten van 
begrotingsjaar 1983 
(zie §7, kolom 12) 
(6) Wisselkoers­
verschil 
(5) Naar kredieten 1984 
overgeschreven 
overdrachten 1983 
(zie § 7, noot (4)) 
(4) Saldo 1983 
(zie § 5) 
(3) Terug te betalen 
voorschotten 
(2) Overige werkelijke 
ontvangsten 
(zie § 5) 0,6 Mio ECU 
(1) Totaal werkelijke ontvangsten 
aan eigen middelen 1984: J 
24 880,0 Mio ECU (zie § 5) ^ BTW/Financiële 
bijdragen: 
14 482,8 Mio ECU 827,3 Mio ECU 
287,4 Mio ECU (11) Terug te betalen 
ontvangsten met een 
bepaalde bestemming 
271,8 Mio ECU (10) Naar 1985 overgedragen 
kredieten voor beta­
lingen van begrotings­
jaar 1984 
(zie § 7, kolom 7) 
(9) In 1984 ten laste van 
kredieten begrotings­
jaar 1984 verrichte 
betalingen 
(zie §7, kolom 6) 
NB: Het resultaat van begrotingsjaar 1984, gedefinieerd als (1)+ (2) + (3) + (4) - (9) - (10), bedraagt - 1 156,9 Mio ECU. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 141 
§ 11. In 1984 verrichte betalingen — naar sector en naar ontvangende Lid-Staat 
NB: In 1984 verrichte betalingen = betalingen ten laste van de kredieten 1984 + betalingen ten laste van overdrachten uit 1983 
A. Betalingen naar sector (Mio ECU) 
(zie ook § 7, kolom 13) 
2. EOGFL-Garantie: 18 328,3 
1. Huishoudelijke 
uitgaven: 1 216,1 
9. Ontwikkelings­
samenwerking: 1 150,6 ""* 
8. Vergoedingen 
aan de 
Lid-Staten: 1 173,2 
7. Onderzoek, energie 
etc.:1 475,7 3. Landbouwstructuren: 702,: 
4. Visserij: 57,1 
5. Regionaal beleid: 1 383,5 
6. Sociaal beleid: 2 036,3 
B. Betalingen aan de Lid-Staten 
(voor specificaties, zie §§ 12 en 13) 
^A 
ki / y I 
w / r / 
/ Specifieke 
maatregelen 
Kosten van het 
innen der eigen 
middelen 
EOGFL-Oriëntatie 
Sociaal Fonds 
Regionaal Fonds 
Visserij 
EOGFL-Garantie 
;iy (Mio ECU) 
DK GR IRL NL UK Verdeling 
niet be- EUR 10 
EOGFL-Garantie(T1-2) (1) 
EOGFL-Oriëntatie(H 30-33) 
Sociaal Fonds (H 60 - 61) 
Regionaal Fonds (H 50-51 
Visserij (H 40-43, 45-46) 
Kosten van het innen der ei 
gen middelen (H 80) 
Specifieke maatregelen 
(H 82, 86; Artikelen 707, 
783) 686,4 
12,9 
52,1 
6,0 
0,7 
82,0 879,6 
13,9 
68,7 
28,1 
3,8 
26,0 3 323,0 
89,3 
63,8 
43,9 
5,1 
302,5 
191,7 961,2 
52,8 
71,3 
216,7 
0,6 
14,8 
46,6 3 592,0 
143,9 
225,7 
201,7 
9,5 
169,7 884,4 
64,2 
131,4 
104,1 
10,3 
16,0 3 909,4 
127,8 
368,5 
435,1 
4,1 
117,5 3,6 
3,9 
0,5 
2,5 
0,7 1 964,2 
24,8 
14,1 
14,8 
3,6 
101,1 2 121,3 
113,3 
610,2 
297,7 
9,5 
279,6 
660,9 3,2 
9,9 18 328,3 
646,8 
1 606,3 
1 350,6 
57,1 
1 109,9 
899,2 
Totaal 840,1 
(3,5 o/o) 1 020,1 
(4,2 o/o) 4 019,3 
(16,7 0/o) 1364,0 
(5,7 o/o) 4 342,5 
(18,1 o/o) 1 210,4 
(5,0 o/o) 4 962,4 
(20,7 o/o) 11,2 
(0,1 o/o) 2 122,6 
(8,8 o/o) 4 092,5 
(17,1 o/o) 13,1 
(0,1 o/o) 23 998,2 
(100 0/0) 
(1) In de voor het EOGFL-Garantie opgegeven cijfers zijn mede begrepen de gecorrigeerde monetaire compenserende bedragen (zie § 12 D, voetnoot (1)). 
142 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
§ 12. EOGFL-Garantie: In 1984 verrichte betalingen — naar markt en naar ontvangende Lid-Staat 
£Z7\ A. In 1984 verrichte betalingen, 
verdeeld naar markt: 
Totaal: 18 328,3 Mio ECU I 
Is iw-
il 
* <D° 
Oü 
c2 
ja B. In 1984 verrichte betalingen, verdeeld naar ontvangende 
Lid-Staat: 
Verklaring: 
- voor de kleuren-
aanduiding der 
diverse markten 
zie A 
•_ resterende 
~ markten 
Totaal: 18 328,3 Mio ECU UK nietbe' 
C. Verdeling naar ontvangende Lid-Staat der in 1984 uit hoofde van de van de voornaamste markten verrichte betalingen: 
54,2 
Vlees, eieren, 
slachtpluimvee (%) 28,6 Zuivelprodukten (%) 
213 
7,7 
3,1 24,6 
18,7 
0,1 6,4 
0,9 o,1 12,9 Vetstoffen en eiwit 
houdende gewassen j§|p 
(O/o) 
13,0 
B DK D GR F IRL I L NL UK 
Granen 
en rijst (%) 
18,4 30,2 B DK D GR F IRL I L NL UK 
Suiker (%) B DK D GR F IRL I L NL UK Verdeling 
6,5 
2,8 2,9 21,1 
0,2 12,7 
5,2 
0,0 Groenten en fruit (%) 
25,0 
B DK D GR F IRL I L NL UK B DK D GR F IRL I L NL UK B DK D GR F IRL I L NL UK 
O. Overzichtsstaat van de in 
Markt 
2.1. Granen en rijst 
2.2. Suiker 
2.3. Vetstoffen en eiwithou-
dende gewassen 
2.4. Groenten en fruit 
2.5. Wijn 
2.6. Tabak 
2.7. Zuivelprodukten 
2.8. Vlees, eieren, slacht­
pluimvee 
2.9. Overige markten 
2.10. Agro-monetaire maatre­
gelen (1) 
2.11. Verevening voorgaande 
begrotingsjaren 
Totaal 1984 verrichte betalingen, verdeeld naar ontvangende Lid-Staat en naar markt: 
B 
111,2 
292,0 
50,5 
1,8 
— 6,9 
168,3 
43,5 
22,7 
4,8 
-15,3 
686,4 DK 
47,0 
54,6 
31,1 
1,7 
0,0 
— 421,5 
249,7 
45,5 
26,3 
2,2 
879,6 D 
312,0 
297,6 
255,0 
6,7 
114,9 
63,3 
1 559,0 
522,8 
59,0 
130,8 
1,9 
3 323,0 GR 
49,4 
12,8 
109,9 
363,6 
34,5 
261,7 
4,7 
11,5 
92,0 
21,1 
961,2 F 
513,6 
671,9 
193,4 
88,3 
380,4 
81,6 
1016,3 
589,8 
59,3 
-84,6 
82,0 
3 592,0 IRL 
3,6 
16,3 
0,4 
0,1 
— — 347,1 
489,4 
33,8 
0,4 
-6,7 
884,4 I 
357,4 
69,8 
1 066,3 
983,4 
692,0 
362,8 
50,6 
373,0 
37,7 
-0,2 
-83,4 
3 909,4 L 
0,1 
0,0 
0,0 
—-0,2 
— 3,1 
0,1 
0,1 
0,0 
0,0 
3,6 NL 
88,7 
85,7 
118,0 
5,5 
— 0,1 
1 171,1 
168,3 
100,8 
223,1 
2,9 
1964,2 UK 
214,8 
130,8 
138,6 
3,5 
0,6 
— 700,0 
798,0 
89,6 
54,5 
-9,1 
2121,3 ( 
Verde­
ling 
niet 
be­
kend 
— 
2,4 
— — — — 
— 0,8 
— 
— 
3,2 Mio ECU) 
EUR 
10 
1 697,8 
1631,5 
1 965,6 
1454,6 
1 222,6 
776,4 
5 441,7 
3 246,1 
541,3 
376,2 
-25,5 
18 328,3 
(1) De agro-monetaire maatregelen omvatten de monetaire compenserende bedragen (mcb's), gecorrigeerd voor het effect van de toepassing van artikel 2 van Raadsverordening 
(EEG) nr. 974/71, op grond waarvan de uitvoerende Lid-Staten zelf rechtstreeks de bij de invoer in sommige invoerende Lid-Staten verschuldigde mcb's betalen. De correctie 
van de mcb's bestaat dus in de toekenning aan deze invoerende Lid-Staten van de hun toe te rekenen bedragen. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 143 
§ 13. De structuurfondsen: In 1984 aangegane verplichtingen en verrichte betalingen 
naar ontvangende Lid-Staat 
NB: 
Voor de structuurfondsen (EOGFL-Oriëntatie, Sociaal Fonds, Regionaal Fonds) 
worden gesplitste kredieten uitgetrokken, die zowel vastleggings- als betalings­
kredieten omvatten, met verschillende financiële gevolgen (zie § 1 (1.7)). De in 
1984 aangegane verplichtingen hebben betrekking op meerjarige projecten, die 
worden gefinancierd in 1984 en volgende jaren; de in 1984 verrichte betalingen 
hebben betrekking op verplichtingen die in 1984 en voorgaande jaren zijn aange­
gaan. 
Regionaal 
Fonds 
(a) Verplichtingen 
(b) Betalingen 
EOGFL-Oriëntatie: 
(a) Verplichtingen 
(b) Betalingen 
Sociaal Fonds: 
(a) Verplichtingen 
(b) Betalingen 
Regionaal Fonds: 
(a) Verplichtingen 
(b) Betalingen 
Totaal: 
(a) Verplichtingen 
(b) Betalingen 12,8 
12,9 
90,9 
52,1 
33,2 
6,0 
136,9 
71,0 15,2 
13,9 
95,8 
68,7 
24,5 
28,1 
135,5 
110,7 87,9 
89,3 
86,3 
63,8 
110,1 
43,9 
284,3 
197,0 102,6 
52,8 
93,8 
71,3 
269,9 
216,7 
466,3 
340,8 181,0 
143,9 
215,7 
225,7 
277,8 
201,7 
674,5 
571,3 71,7 
64,2 
219,2 
131,4 
162,8 
104,1 
453,7 
299,7 182,9 
127,8 
412,5 
368,5 
823,5 
435,1 
1 418,9 
931,4 4,3 
3,9 
0,5 
0,5 
4,7 
2,5 
9,5 
6,9 19,8 
24,8 
52,1 
14,1 
35,8 
14,8 
107,7 
53,7 118,1 
113,3 
587,5 
610,2 
640,9 
297,7 
1 346,5 
1 021,2 796,3 
646,8 
1854,3 
1 606,3 
2 383,2 
1 350,6 
5 033,8 
3 603,7 
144 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
§ 14. Beloop en gebruik van de kredieten voor betalingen in de periode 1980 — 1984 — naar sector 
(1980: Mio ERE) 
(1981- 1984: Mio ECU) 
Sector en dienstjaar 
Algemene begro­
ting 
-totaal- (5) 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 A. Kredieten voor betalingen van het dienstjaar 
Beloop der kredieten 
Oorspronke­
lijke begro­
ting 
(1) 
15 683,1 
19 327,6 
21 984,4 
21 558,5 
25 361,5 Definitieve 
begroting (1) 
(2) 
16 182,5 
18 434,0 
21 984,4 
25 061,1 
27 248,6 Definitieve 
kredieten (2) 
(3) 
16 233,3 
18 441,5 
21 994,3 
25 068,8 
27 270,7 Betalingen 
(4) 
14 866,7 
16712,0 
19 320,3 
23 101,6 
26 119,2 Overdrach­
ten naar het 
volgende 
dienstjaar 
(5) 
1 108,4 
1 172,8 
1 385,5 
1 706,8 
1 090,1 Annulerin­
gen 
(6) = 
(3)-(4)-(5) 
258,2 
556,7 
1 288,5 
260,4 
61,4 B. Overdrachten van het voorgaande dienstjaar 
Definitieve 
overgedra­
gen 
kredieten (3) 
(7) 
1 869,8 
1 435,1 
1 404,1 
1 521,0 
1 696,6 Betalingen 
(8) 
1 423,7 
1 080,8 
1 102,4 
1 211,4 
1 404,4 Overdrach­
ten naar het 
volgende 
dienstjaar 
(9) 
329,4 
231,3 
135,4 
7,5 
4,8 Annulerin­
gen (4) 
(10) = 
(7)-(8)-(9) 
116,7 
123,0 
166,3 
302,1 
287,4 
1. Huishoudelijke 
uitgaven 
(alle instellin­
gen) 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 929,6 
1 007,7 
1 103,2 
1 153,4 
1 229,1 929,6 
1015,7 
1 103,2 
1 161,6 
1 236,6 896,8 
1 037,7 
1 121,2 
1 162,9 
1 245,6 771,5 
886,1 
957,0 
1 019,2 
1 127,2 66,3 
69,9 
106,6 
100,5 
96,4 59,0 
81,7 
57,6 
43,2 
22,0 56,2 
66,2 
69,9 
106,7 
100,6 48,2 
56,8 
53,3 
91,2 
88,9 — 
— — — — 8,0 
9,4 
16,6 
15,5 
11,7 
2. EOGFL-Garantie 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 11 485,5 
12 675,0 
13 217,3 
14 050,0 
16 150,0 11485,5 
11 580,0 
13217,3 
15811,0 
17 983,0 11482,2 
11 538,0 
13 124,3 
15 822,2 
18 358,0 11 283,2 
10 951,5 
12 257,3 
15 785,7 
18 328,2 8,7 
162,4 
2,7 
0,1 
2,6 190,3 
424,1 
864,3 
36,4 
27,2 8,7 
162,4 
2,6 
0,1 8,7 
112,2 
2,5 
0,1 — — — — — 50,2 
0,1 
0,0 
3. Landbouw­
structuren 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 320,1 
468,9 
772,1 
651,2 
655,6 320,1 
518,9 
772,1 
653,4 
660,1 324,2 
553,0 
763,7 
668,5 
666,9 285,6 
457,0 
483,5 
513,7 
611,1 38,5 
93,3 
277,2 
131,5 
55,2 0,1 
2,7 
3,0 
23,3 
0,6 648,4 
343,7 
302,7 
397,3 
131,2 316,3 
117,7 
162,6 
236,0 
91,7 305,2 
209,4 
120,1 
— — 26,9 
16,6 
20,0 
161,3 
39,5 
4. Visserij 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 50,7 
44,3 
75,8 
70,1 
101,4 50,7 
49,3 
75,8 
70,1 
112,4 58,0 
49,9 
81,5 
45,7 
87,4 29,8 
37,7 
50,7 
31,9 
46,6 28,1 
4,1 
30,4 
12,5 
38,4 0,1 
8,1 
0,4 
1,3 
2,4 17,0 
12,7 
4,1 
30,4 
12,5 13,9 
12,2 
4,1 
22,9 
10,5 0,1 
— — — — 3,0 
0,5 
— 7,5 
2,0 
Regionaal 
beleid 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 603,5 
1 674,8 
2 823,0 
1 469,8 
1 454,8 723,2 
1 797,9 
2 823,0 
2 383,0 
1 454,8 797,1 
2 416,9 
2 957,8 
2 383,0 
1 462,9 722,2 
2164,6 
2 765,8 
2 265,5 
1 309,5 71,8 
242,5 
174,4 
115,2 
152,2 3,1 
9,8 
17,6 
2,3 
1,2 381,1 
71,8 
242,5 
174,4 
115,2 381,1 
71,8 
242,5 
140,3 
74.0 — — — — 0,0 
— 34,1 
41,2 
6. Sociaal beleid 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 410,2 
670,6 
1 022,3 
1410,6 
1 369,3 776,6 
732,6 
1 022,3 
1 430,6 
1 369,4 775,5 
732,7 
1 130,7 
1 430,7 
1 638,1 522,2 
580,9 
910,0 
801,0 
1 509,4 252,8 
148,5 
220,0 
617,7 
125,9 0,5 
3,3 
0,7 
12,0 
2,8 267,8 
269,4 
159,4 
226,8 
617,7 249,6 
255,8 
150,6 
219,9 
526,9 16,6 
10,9 
6,7 
— — 
7. Onderzoek, 
energie, etc. 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 371,9 
302,0 
410,4 
541,7 
644,5 371,9 
309,0 
410,4 
1 374,9 
698,2 384,9 
318,0 
462,6 
1 395,2 
1 696,4 195,4 
214,3 
345,7 
1 216,2 
1 346,4 188,6 
96,5 
112,9 
166,7 
346,1 0,9 
7,2 
4,0 
12,3 
3,9 125,8 
193,5 
107,5 
121,5 
174,2 116,1 
162,9 
92,0 
91,5 
129,3 7,5 
11,0 
8,6 
7,5 
4,8 2,2 
19,6 
6,9 
22,5 
40,1 
8. Vergoedingen 
aan de 
Lid-Staten 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 834,5 
1 506,6 
1 120,9 
1 122,9 
1 103,5 847,8 
1431,9 
1 120,9 
1 089,0 
1 150,2 847,8 
969,1 
1 123,8 
1 089,0 
1 083,2 761,0 
869,5 
952,2 
950,6 
1 073,8 86,8 
97,1 
116,0 
99,5 
8,7 2,5 
55,6 
38,9 
0,7 85,4 
86,8 
97,1 
116,0 
99,5 85,4 
86,8 
97,1 
114,1 
99,4 — — — — 0,0 
— — 
1,9 
0,1 
9. Ontwikkelings­
samenwerking 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 620,4 
603,6 
803,3 
966,5 
893,1 620,4 
791,3 
803,3 
981,2 
893,1 666,8 
816,2 
945,3 
984,6 
1 032,2 295,8 
550,4 
598,1 
517,8 
767,0 366,8 
258,5 
345,3 
463,1 
264,6 4,2 
7,3 
1,9 
3,7 
0,6 288,1 
382,3 
258,5 
345,3 
445,6 213,1 
308,1 
188,0 
293,0 
383,6 — — — — 75,0 
74,2 
70,5 
52,3 
62,0 
) Na gewijzigde en aanvullende begrotingen. 
•) Na aanvullende ontvangsten en overschrijvingen. 
') Na overschrijvingen van het ene naar het andere begrotingsonderdeel en „overschrijvingen" naar de kredieten van het lopende dienstjaar. 
') Voor een aantal sectoren met inbegrip van de door schommelingen in de ERE-resp. ECU-koersen vereiste aanpassingen der saldi van de vastleggingen. 
>) Met inbegrip voor de kolommen (1), (2), (3), (6) van de voor voorzieningen en reserve opgenomen bedragen. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 145 
§ 15. Gebruikspercentages van de kredieten voor betalingen in de periode 1980-1984 — naar sector 
Betalingen 
(0/0) 
Verklaring: Overdrachten 
naar het 
volgende 
dienstjaar 
(0/0) Annuleringen 
A. Kredieten voor het dienstjaar 
(definitieve kredieten = 100%) B. Overdrachten van het voorgaande dienstjaar 
(overgedragen kredieten = 100%) 
(Voor de basiscijfers, zie § 14) 
«on 
S ~ « Eoj 
«0)0 
<j> I 
11* = 
o 2 
UJ <0 
• (3 
*2 
SE 
Hg 
ë?«i 
12* 
o • 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 91,6 Oto 
90,6 0/b 
87,8 <W> 
92,2 o/b 
95,8 O/o 
86,0 o/o 
85,4 o/b 
85,4 o/b 
87,6 o/o 
90,5 o/o 
98,3 o/o 
94,9 o/o 6,8 o/o -^H 
6,40/o -j^H 
6,30/0 -^^H 
6,8(Vb^H 
4,00/5^1 
7,4 0/o -^HH 
6,7 0/0-^^H 
0/0 -^^^1 
8,6 0/0^^^1 
7,7 o/b^^| 
0,10/0 -»| 
1,4 0/o -• 
93,4 o/o ^B 
99,8 o/o I 
99,8 o/o | 
88,1 o/o 11,8% -^Hi 
o/o ^^^^| 
O/o I^^^H^^^^I 
o/o ^^^^^^^^H 
91,6 0/o 8,3 0/0 -^H 
51 o/o ^^^^^^^^^^^^B 
75,6 o/o 8,2 «Vb -^^^^^H 
o/o ••••••••••• 
O/o ^^^^^^^^^H 
o/o H^^^^^^^^^H 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 90,6P/o 
89,6 0/0 
93,5 0/o 
95,1 o/b 
89,5 0/0 9.0% -•• 
10,0 0/0 4^H 
5,9 0/o^B 
4,8 0/0 -• 
10,4 o/o -•• 
0/0 ^^^^^^^H 
o/b ^^^^H 
80,5 <Vb ^^^^H 
••••^^^^^H 92,1 o/b 7,7 "/o -^H 
% ^V^^^^^^^^^H % ^^^^^^^^^H 0/0 ^^^^^^H 
87,2 o/b 11.90/0 -^^H 
0/0 ^^^^H 
89,8% 
89,7 0/0 
84,7% 
87,3 (Vb 
99,1 «Vb 10,2 0/0 -^^H 
10,0 0/0 -^H 
0/0 -H^^| 
9,10/T^^H 
Ö,Ö 0)0 -| 1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 % _^^^^^H 0/0 I^^^^^H 
78,5 0/b ^^^^^H 
79,6% 
82,8 (Vb 0/0 _^^^^^| 
0,30/o^^^^H 
85,8 (Vb ^^H 
0/0 ^^^| 
76,3 0/0 UÊI^^^M 
85,5 o/b ^^^H 
0/0 ^^^| 
100 o^ 1 
69,1 % HMpppppHl 
96,2 % 1 
100 (Vb | 
48,8 0/0 
34,2 <Vb •• 
53,7 0/0 
o/o ^^^^^^^^^^H 
O/g ^^^^^^^^^B 
81,8 0/o 0,6Ó/o -••••• 
96,10/0 • 
100 % | 
(Vb ••••Il 
84,0 0/0 ^^^H 
100 0/0 
100 % 
100 o/o 
80,4 0/0 •••• 
0/0 •BI^^^^H 
93,2 0/0 
96,0 0/0 
94,5 <Vb 6.2%-^H 
4,0 o/o^| 
4,20/o -fl 
97,0 o/b • 
85,3 o/b H^H 
92,3 0/0 
84,2 (Vb 
85,6 0/0 
75,3 0/0 
74,2 «Vb 6,0 o/o WM 
0/0 JM|^H 
8,00/o^^^| 
0/0 WÊ[^^^M 
0/0 Jj^^^^^H 
100 0/0 
100 0/0 
100 0/0 
98,4 0/0 1 
99,9 0/0 
1980 
1981 
1982 
1983 
1984 74,0 0/0 
80,6 <Vb 
72,7% 
84,9% 
86,1 <Vb 
146 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
§16. Betalingen per jaar in de periode 1980 -1984 — naar sector 
NB: 
1. Betalingen per jaar = betalingen ten laste van kredieten van het dienstjaar + betalingen ten laste van overdrachten van het voorgaande 
dienstjaar. 
2. Voor de met de begrotingsnomenclatuur voor 1984 overeenkomende begrotingsonderdelen, zie § 6, kolom (1). 
Sector 
1. Huishoudelijke uitgaven 
1.1. Parlement 
1.2. Raad 
(waarvan: Economisch en Sociaal 
Comité) 
1.3. Commissie 
1.4. Hof van Justitie 
1.5. Rekenkamer 
2. EOGFL-Garantie 
2.1. Granen en rijst 
2.2. Suiker 
2.3. Vetstoffen en eiwithouden-
de gewassen 
2.4. Groenten en fruit 
2.5. Wijn 
2.6. Tabak 
2.7. Zuivelprodukten 
2.8. Vlees, eieren, slachtpluim-
vee 
2.9. Overige markten 
2.10. Agro-monetaire maatrege­
len 
2.11. Verevening van de rekenin­
gen 
3. Landbouwstructuren 
3.1. EOGFL-Oriëntatie 
3.2. Specifieke acties 
4. Visserij 
4.1. Marktordening 
4.2. Overige acties 
5. Regionaal beleid 
5.1. Regionaal Fonds 
5.2. Maatregelen voor het Ver­
enigd Koninkrijk 
5.3. Andere maatregelen 
6. Sociaal beleid 
6.1. Sociaal Fonds 
6.2. Andere maatregelen 
7. Onderzoek, energie, etc. 
7.1. Energie 
7.2. Onderzoek en investeringen 
7.3. Industrie en vervoer 
7.4. Overige acties 
8. Vergoedingen aan de Lid-Staten 
8.1. Kosten van het innen der ei­
gen middelen 
8.2. Andere vergoedingen 
9. Ontwikkelingssamenwerking 
9.1. Voedselhulp 
9.2. Financiële steunverlening 1980 
Mio ERE 
819,7 
135,1 
94,5 
(16,8) 
560,0 
19,3 
10,8 
11 283,2 
1 719,0 
575,2 
747,8 
687,3 
299,5 
309,3 
4 752,0 
1617,9 
276,6 
298,6 
— 
601,9 
592,9 
9,0 
43,7 
23,3 
20,4 
1 103,3 
726,7 
174,1 
202,5 
771,8 
735,2 
36,6 
311,5 
40,3 
249,8 
12,0 
9,4 
846,4 
791,2 
55,2 
508,9 
318,8 
190,1 o/o 
5,0 
0,8 
0,6 
(0,1) 
3,4 
0,1 
0,1 
69,3 
10,6 
3,5 
4,6 
4,2 
1,9 
1,9 
29,2 
9,9 
1,7 
1,8 
— 
3,7 
3,6 
0,1 
0,3 
0,2 
0,1 
6,8 
4,5 
1,1 
1,2 
4,7 
4,5 
0,2 
1,9 
0,2 
1,5 
0,1 
0,1 
5,2 
4,9 
0,3 
3,1 
1,9 
1,2 1981 
Mio ECU 
942,9 
168,0 
103,9 
(20,0) 
635,4 
23,1 
12,5 
10 960,2 
1 951,8 
767,5 
1 090,7 
641,1 
459,4 
361,8 
3 342,7 
1 867,0 
400,8 
238,4 
-161,0 
574,7 
566,5 
8,2 
49,9 
28,0 
21,9 
2 236,4 
798,7 
1 248,4 
189,3 
836,7 
745,8 
90,9 
377,2 
63,1 
295,6 
8,3 
10,2 
956,3 
807,0 
149,3 
858,5 
601,7 
256,8 o/o 
5,3 
0,9 
0,6 
(0,1) 
3,6 
0,1 
0,1 
61,6 
11,0 
4,3 
6,1 
3,6 
2,6 
2,0 
18,8 
10,5 
2,3 
1,3 
-0,9 
3,2 
3,1 
0,1 
0,3 
0,2 
0,1 
12,6 
4,5 
7,0 
1,1 
4,7 
4,2 
0,5 
2,1 
0,3 
1,6 
0,1 
0,1 
5,4 
4,6 
0,8 
4,8 
3,4 
1,4 1982 
Mio ECU 
1 010,3 
173,3 
109,7 
(20,6) 
688,3 
25,4 
13,6 
12 369,5 
1 874,8 
1241,8 
1 295,0 
914,3 
570,6 
622,6 
3 327,8 
1 625,9 
583,6 
313,1 
— 
646,1 
638,2 
7,9 
54,8 
34,0 
20,8 
3 008,3 
973,0 
1 819,2 
216,1 
1 060,6 
905,6 
155,0 
437,7 
44,0 
367,6 
16,3 
9,8 
1049,3 
909,3 
140,0 
786,1 
540,2 
245,9 o/o 
5,0 
0,9 
0,5 
(0,1) 
3,4 
0,1 
0,1 
60,6 
9,2 
6,1 
6,3 
4,5 
2,8 
3,0 
16,3 
8,0 
2,9 
1,5 
— 
3,2 
3,2 
0,0 
0,3 
0,2 
0,1 
14,7 
4,8 
8,9 
1,0 
5,2 
4,4 
0,8 
2,1 
0,2 
1,8 
0,1 
0,0 
5,1 
4,4 
0,7 
3,8 
2,6 
1,2 1983 
Mio ECU 
1 110,4 
214,8 
116,7 
(22,4) 
736,3 
27,2 
15,4 
15 788,2 
2 534,1 
1 316,2 
1 764,7 
1 196,1 
659,2 
671,3 
4 396,1 
2 310,3 
559,7 
488,6 
-108,1 
749,7 
719,7 
30,0 
54,8 
25,8 
29,0 
2 405,8 
1 255,9 
887,6 
262,3 
1 020,9 
890,9 
130,0 
1 307,7 
828,0 
423,3 
44,7 
11,7 
1064,7 
921,9 
142,8 
810,8 
388,7 
422,1 o/o 
4,6 
0,9 
0,5 
(0,1) 
3,0 
0,1 
0,1 
64,9 
10,4 
5,4 
7,2 
4,9 
2,7 
2,8 
18,1 
9,5 
2,3 
2,0 
-0,4 
3,1 
3,0 
0,1 
0,2 
0,1 
0,1 
9,9 
5,2 
3,7 
1,0 
4,2 
3,7 
0,5 
5,4 
3,4 
1,7 
0,2 
0,1 
4,4 
3,8 
0,6 
3,3 
1,6 
1,7 1984 
Mio ECU 
1 216,1 
245,5 
126,7 
(24,2) 
798,4 
28,6 
16,9 
18 328,3 
1 697,8 
1631,5 
1 965,6 
1 454,6 
1 222,6 
776,4 
5 441,7 
3 246,1 
541,3 
376,2 
-25,5 
702,8 
646,8 
56,0 
57,1 
15,7 
41,4 
1 383,5 
1 350,6 
— 32,9 
2 036,3 
1 606,3 
430,0 
1 475,7 
545,7 
441,0 
474,7 
14,3 
1 173,2 
1 109,9 
63,3 
1 150,6 
709,2 
441,4 o/o 
4,4 
0,9 
0,4 
(0,1) 
2,9 
0,1 
0,1 
66,6 
6,2 
5,9 
7,1 
5,3 
4,4 
2,8 
19,8 
11,8 
2,0 
1,4 
-0,1 
2,5 
2,3 
0,2 
0,2 
0,0 
0,2 
5,0 
4,9 
— 0,1 
7,4 
5,8 
1,6 
5,4 
2,0 
1,6 
1,7 
0,1 
4,3 
4,1 
0,2 
4,2 
2,6 
1,6 
Totaal-generaal 16 290,4 100 17 792,8 100 20 422,7 100 24 313,0 100 27 523,6 100 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 147 
§ 17. Ontwikkeling van de verhouding tussen de „betalingen per jaar en per sector" en het „totaal van de 
begrotingsbetalingen per jaar" (1980-1984) 
(voor specificaties zie § 16) 
A. Algemene begroting (alle sectoren): 
Totaal der betrotingsbetalingen per jaar = 100 % Log 
1 UU "/O ] 
50 0/o 
10 % -i 
5% • 
0,5% . 
0,1 o/o ^^"' 
^~~~' "** — «»,. 
-••"•u^BSq 
.,''' :::-^J _ -- *» 
1980 1981 
B. EOGFL-Garantie (alle markten): 1982 1983 1984 2. EOGFL-Garantie 
6. Sociaal beleid 
7. Onderzoek, energie, enz. 
5. Regionaal beleid 
1. Huishoudelijke uitgaven 
8. Vergoedingen aan de Lid-Staten 
9. Ontwikkelingssamenwerking 
3. Landbouwstructuren 
4. Visserij 
100% 
50 0/o -
10 0/0 . 
50/0 -< 
1 o/o -
0,5 % -
0,1 o/o Totaal der begrotingsbetalingen per jaar = 100 °/c 
~^J~~~ Log 
""" ~~---^_ 2.7. Zuivelprodukten 
2.8. Vlees, eieren en slachtpluimvee 
2.3. Vetstoffen en eiwithoudende gewassen 
2.1. Granen en rijst 
2.2. Suiker 
2.4. Groenten en fruit 
2.5. Wijn 
2.6. Tabak 
2.9. Overige markten 
2.10. Agro-monetaire maatregelen 
1980 1981 1982 1983 1984 
148 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
§18. Betalingen per jaar aan de Lid-Staten (1980-1984) 
Deze tabel geeft een samenvatting van de betalingen per jaar aan de Lid-Staten uit hoofde van de voornaamste sectoren. Deze betalingen 
vormen 88,2 % van het totaal van de budgettaire betalingen in de betrokken periode (som van de totalen uit § 16). 
Betalingen per jaar = betalingen ten laste van kredieten voor het dienstjaar + betalingen ten laste van overdrachten uit het voorgaande 
dienstjaar. 
In de betalingen uit hoofde van het EOGFL-Garantie zijn mede begrepen de gecorrigeerde monetaire compenserende bedragen (zie § 12 
D, voetnoot (1)). 
(1980: Mio ERE) 
(1981-1984: Mio ECU) 
Dienstjaar/sector 
1 EOGFL-Garantie (T 6-7) 
EOGFL-Oriëntatie (H 80-83) 
Sociaal Fonds (H 50-52) 
Regionaal Fonds (H 55 - 56) 
Visserij (H 86-89) 
Kosten van het innen der eigen 
middelen (H 40) 
Specifieke maatregelen (H 57, 
58) 
Totaa, België 
571,1 
25,2 
12,1 
6,6 
0,7 
61,5 
677,2 
(4,6 o/o) marken 
614,5 
24,5 
14,7 
9,4 
1,3 
15,7 
680,1 
(4,7 o/o) BR Duits-
2 451,4 
142,1 
80,5 
50,4 
3,1 
212,7 
2 940,2 
(20,1 o/o) Grieken-
— 
— Frankrijk 
2 827,6 
133,0 
195,8 
99,7 
2,5 
113,8 
3 372,4 
(23,1 o/o) Ierland 
563,6 
39,8 
72,5 
69,6 
6,3 
7,6 
67,1 
826,5 
(5,7 o/o) Italië 
1 824,0 
97,0 
194,4 
249,1 
4,6 
106,7 
134,7 
2 610,5 
(17,9 0/o) Luxem­
burg 
11,6 
1,0 
0,4 
1,0 
0,5 
14,5 
(0,1 o/o) Neder-
1 538,8 
26,4 
5,1 
7,7 
6,2 
82,9 
1667,1 
(11,4 0/o) Verenigd 
Konink-
880,5 
103,9 
159,7 
233,2 
6,7 
189,8 
229,3 
1 803,1 
(12,3 0/o) Verdeling 
bekend 
0,1 
12,3 
12,4 
(0,1 o/o) EUR 
9/10 
11283,2 
592,9 
735,2 
726,7 
43,7 
791,2 
431,1 
14 604,0 
(100 0/0) 
cö EOGFL-Garantie (T 6-7) 
EOGFL-Oriëntatie (H 80-83) 
Sociaal Fonds (H 50-52) 
Regionaal Fonds (H 55 — 56) 
Visserij (H 86-89) 
Kosten van het innen der eigen 
middelen (H 40) 
Specifieke maatregelen 
(H 49, 57, 58) 
Totaal 489,1 
21,7 
15,3 
9,2 
0,8 
61,8 
— 
597,9 
(3,9 o/o) 507,8 
20,7 
18,5 
10,7 
1,4 
16,2 
— 
575,3 
(3,7 o/o) 2 031,5 
134,1 
72,3 
36,2 
2,8 
225,4 
— 
2 502,3 
(16,1 o/o) 146,2 
— 6,6 
122,0 
— 
8,9 
111,0 
394,7 
(2,5 o/o) 3014,2 
120,8 
155,3 
66,8 
4,3 
123,1 
— 
3 484,5 
(22,5 o/o) 437,9 
57,6 
60,4 
80,3 
5,4 
8,8 
66,6 
717,0 
(4,6 o/o) 2 092,1 
78,5 
207,1 
211,7 
6,7 
94,9 
122,3 
2 813,3 
(18,1 o/o) 4,1 
2,3 
0,6 
0,9 
— 
0,4 
— 
8,3 
(0,1 o/o) 1 157,2 
21,9 
14,3 
5,7 
8,4 
77,3 
— 
1284,8 
(8,3 o/o) 1 080,1 
108,9 
195,4 
255,2 
8,2 
190,2 
1 286,7 
3124,7 
(20,1 o/o) — — — 11,9 
— 
11,9 
(0,1 o/o) 10 960,2 
566,5 
745,8 
798,7 
49,9 
807,0 
1586,6 
15 514,7 
(100 0/0) 
OO EOGFL-Garantie (T 1-2) 
EOGFL-Oriëntatie (H 30-33) 
Sociaal Fonds (H 60 - 62) 
Regionaal Fonds (H 50 - 51) 
Visserij (H 40-42, 46) 
Kosten van het innen der eigen 
middelen (H 80) 
Specifieke maatregelen 
(H 52, 53,82,86) 
Totaal 535,1 
17,7 
16,8 
10,8 
0,6 
68,3 
— 
649,3 
(3,6 o/o) 556,7 
20,8 
17,6 
14,6 
3,2 
17,6 
— 
630,5 
(3,5 o/o) 2 027,5 
107,1 
89,9 
61,6 
3,7 
237,0 
— 
2 526,8 
(14,0 0/o) 684,6 
14,5 
23,5 
152,3 
— 
18,3 
92,7 
985,9 
(5,5 o/o) 2 866,2 
167,4 
119,3 
130,0 
3,6 
134,7 
— 
3 421,2 
(19,0 0/o) 496,5 
84,3 
115,0 
93,5 
7,8 
10,2 
72,7 
880,0 
(4,9 o/o) 2 502,6 
125,0 
235,1 
281,8 
8,9 
102,6 
142,6 
3 398,6 
(18,8 0/o) 2,6 
1,6 
1,1 
0,1 
— 
0,4 
— 
5,8 
(0,0 o/o) 1 416,7 
32,2 
9,0 
3,2 
8,3 
83,9 
— 
1553,3 
(8,6 o/o) 1 278,3 
67,6 
278,3 
225,1 
9,8 
236,3 
1866,5 
3 961,9 
(22,0 o/o) 2,7 
— — — 8,9 
— 
11,6 
(0,1 o/o) 12 369,5 
638,2 
905,6 
973,0 
54,8 
909,3 
2174,5 
18 024,9 
(100 0/0) 
s 
1-EOGFL-Garantie(T1-2) 
EOGFL-Oriëntatie (H 30-33) 
Sociaal Fonds (H 60-62) 
Regionaal Fonds (H 50 — 51) 
Visserij (H 40-43, 45-46) 
Kosten van het innen der eigen 
middelen (H 80) 
Specifieke maatregelen 
(H52, 53, 82, 86; Artikel 707) 
Totaal 611,9 
18,1 
20,6 
7,0 
0,2 
77,7 
— 
735,5 
(3,4 o/o) 680,7 
20,5 
14,7 
16,7 
3,6 
20,3 
— 
756,5 
(3,5 o/o) 3 075,8 
107,7 
81,5 
45,0 
2,8 
241,8 
270,7 
3 825,3 
(17,7 0/o) 1 007,4 
21,9 
20,4 
214,6 
0,1 
16,6 
70,4 
1 351,4 
(6,2 o/o) 3 566,6 
182,0 
140,5 
219,3 
3,9 
142,5 
— 
4 254,8 
(19,6 0/o) 619,4 
84,1 
134,2 
94,5 
21,6 
11,6 
60,8 
1026,2 
(4,7 o/o) 2 820,5 
103,0 
221,2 
344,5 
5,1 
105,9 
174,8 
3 775,0 
(17,4 0/o) 4,2 
0,6 
0,3 
0,0 
— 
0,5 
— 
5,6 
(0,0 o/o) 1 707,8 
32,2 
12,6 
18,1 
6,4 
83,4 
— 
1 860,5 
(8,6 o/o) 1691,0 
149,6 
244,9 
296,2 
8,4 
221,6 
1471,9 
4 083,6 
(18,9 0/o) 2,9 
— — — 2,7 
— 
— 
5,6 
(0,0 o/o) 15 788,2 
719,7 
890,9 
1 255,9 
54,8 
921,9 
2 048,6 
21 680,0 
(100 0/0) 
& EOGFL-Garantie (T 1-2) 
EOGFL-Oriëntatie (H 30-33) 
Sociaal Fonds (H 60- 61) 
Regionaal Fonds (H 50 — 51) 
Visserij (T 4) 
Kosten van het innen der eigen 
middelen (H 80) 
Specifieke maatregelen (H 82, 
86; Artikelen 707, 783) 
Totaal 686,4 
12,9 
52,1 
6,0 
0,7 
82,0 
— 
840,1 
(3,5 o/o) 879,6 
13,9 
68,7 
28,1 
3,8 
26,0 
— 
1 020,1 
(4,2 o/o) 3 323,0 
89,3 
63,8 
43,9 
5,1 
302,5 
191,7 
4 019,3 
(16,7 0/o) 961,2 
52,8 
71,3 
216,7 
0,6 
14,8 
46,6 
1364,0 
(5,7 o/o) 3 592,0 
143,9 
225,7 
201,7 
9,5 
169,7 
— 
4 342,5 
(18,1 o/o) 884,4 
64,2 
131,4 
104,1 
10,3 
16,0 
— 
1 210,4 
(5,0 o/o) 3 909,4 
127,8 
368,5 
435,1 
4,1 
117,5 
— 
4 962,4 
(20,7 o/o) 3,6 
3,9 
0,5 
2,5 
— 
0,7 
— 
11,2 
(0,1 o/o) 1 964,2 
24,8 
14,1 
14,8 
3,6 
101,1 
— 
2122,6 
(8,8 o/o) 2121,3 
113,3 
610,2 
297,7 
9,5 
279,6 
660,9 
4 092,5 
(17,1 o/o) 3,2 
— — — 9,9 
— 
— 
13,1 
(0,1 o/o) 18 328,3 
646,8 
1606,3 
1350,6 
57,1 
1 109,9 
899,2 
23 998,2 
(100 0/0) 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 149 
§19. Werkelijke ontvangsten aan eigen middelen — naar Lid-Staat (1980 — 1984) 
(1980: Mio ERE) 
(1981- 1984: Mio ECU) 
1 Douanerechten 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en isoglu-
BTW(1) 
Totaa, België 
392,6 
193,1 
27,2 
337,7 
950,6 
(6,2 o/o) marken 
130,2 
7,5 
19,1 
189,4 
346,2 
(2,2 o/o) BR Duits-
1 799,1 
223,7 
130,7 
2 456,7 
4 610,2 
(29,9 o/o) Grieken-
-
— Frankrijk 
900,0 
91,6 
158,0 
1 842,4 
2 992,0 
(19,4 0/o) Ierland 
67,1 
3,9 
4,6 
63,7 
139,3 
(0,9 o/o) Italië 
636,9 
379,3 
54,4 
858,7 
1 929,3 
(12,5%) Luxem­
burg 
4,3 
0,1 
15,2 
19,6 
(0,1 o/o) Neder-
535,5 
234,7 
40,8 
461,6 
1 272,6 
(8,3 o/o) Verenigd 
Koninkrijk 
1 440,1 
401,5 
32,1 
1 294,1 
3167,8 
(20,5 o/o) EUR 9/10 
5 905,8 
1535,4 
466,9 
7 519,5 
15 427,6 
(100 0/oj 
§ Douanerechten 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en isoglu-
cose 
BTW O (2) 
Totaal 408,4 
178,4 
27,8 
375,9 
990,5 
(5,5 o/o) 135,2 
10,1 
19,3 
189,8 
354,4 
(2,0 o/o) 1 943,8 
179,9 
126,9 
2 806,5 
5 057,1 
(28,1 o/o) 84,6 
17,4 
1,0 
151,5 
254,5 
(1,4 0/o) 977,3 
103,1 
154,5 
2 256,2 
3 491,1 
(19,4 0/o) 81,9 
4,3 
4,6 
68,1 
158,9 
(0,9 o/o) 633,0 
247,6 
62,5 
1 582,9 
2 526,0 
(14,0 0/o) 4,5 
0,1 
— 22,6 
27,2 
(0,1 o/o) 572,8 
175,4 
39,1 
499,8 
1 287,1 
(7,1 o/o) 1 550,9 
348,6 
46,9 
1 930,8 
3 877,2 
(21,5 0/o) 6 392,4 
1264,9 
482,6 
9 884,1 
18 024,0 
(100 0/0) 
CO Douanerechten 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en isoglu-
cose 
BTW C)(2) 
Totaal 403,7 
238,6 
44,4 
461,6 
1148,3 
(5,4 o/o) 142,6 
7,5 
25,3 
226,8 
402,2 
(1,9 0/o) 1966,5 
201,9 
190,2 
3 339,9 
5 698,5 
(26,9 o/o) 108,7 
63,5 
13,1 
196,3 
381,6 
(1,8 0/o) 1 071,2 
70,9 
211,0 
2 872,8 
4 225,9 
(20,0 o/o) 87,8 
6,0 
7,0 
107,7 
208,5 
(1,0 0/o) 660,8 
285,1 
83,5 
1 457,8 
2 487,2 
(11,8 0/o) 4,3 
0,1 
— 25,7 
30,1 
(0,1 o/o) 585,2 
172,5 
58,9 
649,8 
1 466,4 
(6,9 o/o) 1 784,5 
475,9 
72,4 
2 782,7 
5115,5 
(24,2 o/o) 6 815,3 
1 522,0 
705,8 
12121,1 
21 164,2 
(100 0/0) 
2 Douanerechten 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en isoglu-
cose 
BTW (')(*) 
Totaal 423,8 
293,9 
65,8 
432,4 
1 215,9 
(5,3 o/o) 159,8 
6,9 
38,9 
274,3 
479,9 
(2,1 o/o) 2019,8 
143,0 
270,5 
4 038,8 
6 472,1 
(28,1 o/o) 107,4 
38,0 
16,7 
215,6 
377,7 
(1,6o/o) 1051,8 
78,9 
293,7 
3 082,1 
4 506,5 
(19,6 0/o) 100,4 
7,0 
11,6 
150,6 
269,6 
(1,2 0/o) 657,1 
323,2 
95,0 
1 923,4 
2 998,7 
(13,0 0/o) 4,6 
0,1 
— 
39,2 
43,9 
(0,2 o/o) 633,2 
135,8 
82,2 
713,7 
1564,9 
(6,8 o/o) 1 830,8 
320,3 
73,6 
2 859,7 
5 084,4 
(22,1 o/o) 6 988,7 
1347,1 
948,0 
13 729,8 
23 013,6 
(100 0/0) 
s Douanerechten 
Landbouwheffingen 
Heffingen en bijdragen suiker en isoglu-
cose 
BTW (') P) 
Totaal 470,0 
211,0 
83,9 
473,4 
1 238,3 
(5,0 o/o) 197,3 
8,0 
38,0 
289,6 
532,9 
(2,1 o/o) 2 309,7 
158,6 
350,2 
4 233,9 
7 052,4 
(28,4 o/o) 99,4 
19,5 
16,6 
220,3 
355,8 
(1,4 0/o) 1 100,0 
94,2 
406,3 
3 201,8 
4 802,3 
(19,3 0/o) 126,7 
6,9 
16,8 
135,9 
286,3 
(1,2 0/o) 750,9 
288,5 
84,1 
2 319,9 
3 443,4 
(13,8 0/oj 5,9 
0,1 
— 45,3 
51,3 
(0,2 o/o) 740,8 
131,8 
76,9 
738,3 
1 687,8 
(6,8 o/o) 2160,1 
341,4 
103,6 
2 824,4 
5 429,5 
(21,8 0/o) 7 960,8 
1 260,0 
1 176,4 
14 482,8 
24 880,0 
(100 0/0) 
(') Met inbegrip van de saldi en correcties van de voorgaande dienstjaren. 
(2) Griekenland heeft een financiële bijdrage op basis van het BNP geleverd. 
150 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Deel II: De Europese Ontwikkelingsfondsen (EOF) 
(situatie ultimo 1984) 
§ 20. Basisgegevens betreffende de EOF's 
DE EERSTE DRIE EOF'S 
20.1. Achtergrondinformatie en gedetailleerde financiële gegevens over de eerste drie EOF's, ingesteld bij overeenkomsten 
die van kracht waren van 1959 t/m 1976, zijn laatstelijk opgenomen in het jaarverslag van de Rekenkamer over het begro­
tingsjaar 1980. Met betrekking tot het 2e en 3e EOF vallen nog slechts enkele geringe bedragen af te wikkelen. 
§ 27 bevat een overzicht van de betalingen per jaar uit hoofde van de eerste drie EOF's. 
HET VIERDE EN VIJFDE EOF 
20.2. Juridische bepalingen 
a) Rechtsgrondslag voor de ACS-Staten: 
— 4e EOF: Overeenkomst ACS-EEG, ondertekend te Lomé op 28 februari 1975 (Lomé I) 
— 5e EOF: Tweede overeenkomst ACS-EEG, ondertekend te Lomé op 31 oktober 1979 (Lomé II) 
b) Rechtsgrondslag voor de LGO en de FOD: 
— 4e EOF: besluit van de Raad 76/568/EEG van 29 juni 1976 
— 5e EOF: besluit van de Raad 80/1186/EEG van 16 december 1980 (dat geen betrekking meer heeft op de FOD) 
c) Invoering van de EOF's 
— 4e EOF: intern akkoord van 11 juli 1975 
— 5e EOF: intern akkoord van 20 november 1979 
d) Financiële reglementen: 
— 4e EOF: besluit van de Raad 76/647/EEG van 27 juli 1976 
— 5e EOF: besluit van de Raad 81/215/EEG van 17 maart 1981 
20.3. Toewijzingen, financiering, verdeling en aard van de steun 
Na de door de Raad aangebrachte wijzigingen (1) zijn de toewijzingen van de EOF's als volgt: 
— 4e EOF: 3 155,9 Mio ECU 
— 5e EOF: 4 802,3 Mio ECU 
De EOF's worden gefinancierd door de Lid-Staten van de EG (met uitzondering van Griekenland voor het 4e EOF) volgens bij 
de interne akkoorden vastgestelde verdeelsleutels. 
In bovenvermelde akkoorden zijn bepalingen opgenomen voor de verdeling van de toewijzingen voor het 4e en 5e EOF tussen 
de ACS-Staten en de LGO-FOD en voorts in subsidies, speciale leningen, risicodragend kapitaal, Stabex (2) en (voor het 5e 
EOF) deSysmin (3). 
Een gedeelte van de toewijzing in subsidies wordt gereserveerd voor bijzondere steun en voor rentesubsidies op door de 
Europese Investeringsbank toegekende leningen. Het resterende gedeelte van de toegewezen subsidies en de toegewezen 
speciale leningen wordt verdeeld over de ontvangende landen, met uitzondering van de bedragen die voor regionale projec­
ten, voor administratieve kosten (4e EOF) en voor een reserve zijn gevoteerd. De aldus aan de ontvangende landen toege­
kende bedragen, die wat de ACS-Staten betreft met de benaming „indicatieve programma's" worden aangeduid, worden 
voor de financiering van de geselecteerde activiteiten aangewend. 
20.4. Munteenheid 
De voor de EOF's van toepassing zijnde bedragen zijn uitgedrukt in ECU; voor de omrekening van de voorheen gehanteerde 
monetaire eenheden in ECU is de volgende formule overeengekomen: 1 RE = 1 ERE = 1 ECU. 
20.5. Ingangsdatum 
— 4e EOF: 1 april 1976 
— 5e EOF: 1 januari 1981. 
20.6. Financiële procedure 
De Commissie stelt een vervalkalender op voor de betaling van de bijdragen die de EG-Lid-Staten in beginsel ieder kwartaal 
moeten overmaken (voor het 4e EOF: ieder half jaar). Het gebruik van de middelen van de EOF's wordt in de boekhouding 
weergegeven in drie stadia: (I) financieringsbesluit, (II) ondertekening van transacties en contracten ten laste van de kredie­
ten die zijn gedelegeerd aan nationale ordonnateurs, (III) verstrekking van betalingsopdrachten ten behoeve van de aanne­
mers. 
20.7. Externe controle 
De externe controle op de EOF's wordt (conform het Verdrag) uitgeoefend door de Rekenkamer. 
20.8. Decharge-verlenende autoriteit 
Het Europese Parlement verleent, op aanbeveling van de Raad (conform de interne akkoorden) de decharge voor het finan­
cieel beheer van de EOF's. 
(1) De oorspronkelijke toewijzingen zijn gewijzigd bij besluit van de Raad en worden aangevuld met diverse ontvangsten, zoals de terugbetaling van de Stabex-
transfers en de interesten van de banken. 
(2) Stelsel dat erop gericht is de stabilisatie van de exportopbrengsten te waarborgen voor door de ACS-Staten naar de Gemeenschap uitgevoerde produkten 
(Lomé I, artikel 16; Lomé II, artikel 23). 
(3) Stelsel ter ondersteuning van de ACS-Staten waarvan de economie in hoge mate afhankelijk is van de mijnbouwsectoren en dat hen met name moet helpen 
bij het tegengaan van een capaciteitsvermindering in hun export van mijnbouwprodukten naar de Gemeenschap (Lomé II, artikel 49). 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 151 
§ 21. Het 4e en 5e EOF: Toewijzingen, financiering, verdeling van de steun, gebruikspercentages 
Toewijzing en financiering Verdeling van de steun (Mio ECU) Gebruik per 31.12.1984 (Mio ECU) 
4e EOF: 
DK: 2,40 % Toewijzing: 
3 155,9 Mio ECU 
Gefinancierd 
door: Programmering 
van de steun: Gebruik: 
Aard van de steun: 
IRL: 0,60 o/o 
L: 0,20 o/o Programmeerbare 
V steun: 
' 2 465,1 
Risicodragend kapitaal Nog beschikbaar 
Financierings-
\- besluiten: 
' 2 349,7 (95,3 %) 
LGO-FOD:67,6 
Nog beschikbaar 
Financierings­
besluiten: 
687,3 (99,5 o/o) 
5e EOF: 
Toewijzing: 
4 802,3 Mio ECU 
Gefinancierd door: Programmering 
van de steun: Gebruik: 
Aard van de steun: 
DK: _, 
2,47 o/o' 
GR: _, 
1,34 o/o' 
IRL: _ 
0,59 o/o ' 
L: 
0,20 % Nog beschikbaar 
LGO:50,6 Financie-
ringsbe-
)>-sluiten: 
2 072,2 
(64,8 o/o) 
152 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
§ 22. Het 4e EOF: Steun — naar aard en naar ontvangend land 
(Stand van de financiële uitvoering per 31. 12.1984) 
(Mio ECU) 
Ontvangend land 
(1) 
I. ACS-Staten 
waarvan: 
Ethiopië 
Tanzania 
Soedan 
Oeganda 
Mali 
Madagaskar 
Burkina-Faso (Boven-
Volta) 
Malawi 
Guinee 
Somalië 
Senegal 
Rwanda 
Boeroendi 
Kameroen 
Tsjaad 
Ghana 
Zambia 
Ivoorkust 
Centraalafrikaanse Repu­
bliek 
Togo 
Mauritanië 
Sierra Leone 
Kongo 
Liberia 
Lesotho 
Gumee-Bissau 
Jamaica 
Botswana 
Suriname 
Mauritius 
Guyana 
Swaziland 
Gambia 
Papoea 
Nieuw-Guinea 
Fidji 
Gabon 
Salomonseilanden 
Nigeria 
Overige ACS-Staten: 
Bahamas 
Barbados 
Kaapverdië 
Comoren 
Djibouti 
Dominica 
Grenada 
Equatoriaal-Guinee 
Kiribati 
Sao Tomé en Principe 
Sint Lucia 
Sint Vincent 
West-Samoa 
Seychellen 
Trinidad en Tobago 
Tuvalu 
Vanuatu 
(Totaal overige landen) 
II. Regionale projecten 
Administratieve kosten 
Reserve 
Totaal ACS(I +II) 
III. LGO-FOD 
Totaal 4e EOF A. Niet- geprogrammeerde steun 
Financieringsbesluiten 
<8 
^ '</> uT A 0) 
<u '55 
(2) 
57,8 
0,1 
8,5 
0,9 
1,6 
2,3 
0,4 
1,8 
4,2 
1,9 
1,5 
7,1 
0,4 
3,6 
1,2 
1,3 
2,2 
2,0 
1,1 
4,0 
9,0 
1,2 
1,5 
— 
(2,7) 
2,6 
60,4 
1,5 
61,9 -o 
s 
w '5-
(3) 
90,9 
7,7 
5,6 
6,5 
0,3 
6,4 
1,2 
2,3 
0,9 
7,6 
1,6 
0,3 
0,2 
7,4 
3,0 
0,5 
5,0 
7,5 
0,2 
3,3 
0,4 
0,9 
3,0 
3,1 
0,4 
0,1 
1,7 
0,0 
3,2 
1,1 
2,4 
1,6 
0,1 
— 
3,6 
0,0 
1,0 
0,2 
0,6 
— 
(5,4) 
6,1 
97,0 
1,1 
98,1 2> «T 
<ü .9> Bijzon 
steun 
(subsi 
(4) 
125,8 
4,7 
0,3 
19,0 
4,9 
3,3 
1,0 
1,3 
1,5 
7,7 
2,6 
3,0 
13,3 
4,6 
5,9 
2,1 
2,3 
0,3 
2,7 
16,4 
0,0 
0,1 
1,0 
1,4 
0,2 
1,1 
0,5 
1,2 
2,7 
4,5 
0,0 
0,7 
3,6 
— 
0,1 
1,4 
3,0 
1,3 
3,9 
0,4 
0,3 
0,3 
1,0 
0,2 
— 
(11,9) 
11,2 
137,0 
0,5 
137,5 co 
(5) 
377,5 
14,4 
20,7 
41,8 
20,6 
9,8 
5,7 
22,7 
7,3 
1,9 
65,1 
0,6 
1,5 
4,1 
7,3 
5,2 
20,4 
15,0 
7,8 
3,6 
37,0 
4,0 
7,4 
7,6 
11,3 
13,2 
7,5 
2,1 
6,7 
— 
1,2 
2,8 
1,2 
— 
(5,2) 
377,5 
12,3 
389,8 iö 
+ 
^T 
+ 
°N 
(6) 
652,0 
19,1 
28,8 
24,6 
53,2 
24,2 
17,2 
11,0 
9,5 
32,2 
16,5 
6,5 
3,7 
15,4 
78,9 
9,5 
4,1 
15,6 
15,1 
10,0 
21,2 
20,8 
23,1 
8,8 
7,0 
42,0 
4,0 
10,7 
9,2 
1,2 
11,8 
1,2 
5,7 
6,7 
3,2 
16,3 
10,6 
2,7 
9,8 
6,7 
9,0 
1,3 
6,2 
3,0 
2,3 
3,9 
0,4 
0,3 
0,3 
1,2 
2,8 
0,6 
1,4 
1,5 
— 
(25,2) 
19,9 
671,9 
15,4 
687,3 £ 
Q> 
n 
> 
(7) 
645,6 
19,1 
28,9 
24,5 
53,1 
24,2 
17,1 
10,8 
9,5 
32,2 
16,5 
6,1 
3,5 
15,5 
78,9 
9,5 
3,9 
15,3 
14,6 
10,0 
21,2 
20,7 
22,8 
8,8 
7,0 
42,0 
4,0 
10,7 
9,1 
1,2 
11,8 
1,1 
5,2 
6,5 
3,2 
15,4 
9,3 
2,7 
9,4 
6,7 
9,0 
0,9 
6,1 
2,9 
2,3 
3,9 
0,5 
0,3 
0,3 
1,2 
2,8 
0,6 
1,4 
1,4 
— 
(24,6) 
19,7 
665,3 
15,3 
680,6 B. Programmeerbare steun (indicatieve pro­
gramma's ACS en andere steun) 
<5 
1 o 
i-
(8) 
1 942,4 
118,2 
103,4 
96,5 
90,6 
73,6 
73,5 
72,0 
69,2 
68,5 
68,0 
67,9 
64,0 
63,6 
59,0 
58,7 
58,1 
55,3 
51,9 
48,0 
45,1 
44,3 
40,0 
37,3 
35,7 
33,6 
31,1 
30,0 
25,0 
22,0 
20,0 
20,0 
19,0 
18,0 
15,3 
12,8 
12,0 
11,3 
10,0 
9,9 
9,5 
9,3 
9,0 
1,8 
2,6 
4,0 
6,3 
3,9 
2,0 
2,0 
7,0 
3,5 
1,8 
3,2 
3,0 
4,6 
2,4 
3,2 
10,3 
0,6 
— 
(62,2) 
303,9 
104,1 
47,1 
2 397,5 
67,6 
2 465,1 Financieringsbesluiten 
co 
O) 
1 530,1 
118,1 
69,9 
87,7 
74,8 
63,9 
71,8 
34,2 
61,7 
68,4 
60,3 
55,2 
38,1 
57,2 
39,3 
56,0 
52,3 
33,3 
44,3 
28,0 
27,1 
34,8 
16,9 
37,3 
33,3 
33,4 
27,3 
23,2 
20,8 
18,6 
19,1 
9,2 
17,9 
3,4 
4,6 
5,9 
8,4 
11,1 
6,0 
3,1 
2,0 
0,8 
8,8 
0,7 
0,9 
4,0 
6,2 
2,6 
0,5 
2,0 
7,0 
3,2 
1,8 
0,9 
3,7 
2,4 
3,1 
3,0 
0,6 
0,0 
(42,6) 
224,6 
104,1 
— 
1 858,8 
38,2 
1 897,0 "5 <" 
•5g> 
CO-2> 
(10) 
359,3 
32,8 
8,0 
15,0 
9,7 
1,4 
37,8 
6,0 
7,0 
11,7 
25,4 
19,3 
2,6 
5,0 
22,0 
7,6 
20,0 
17,6 
0,3 
22,8 
2,3 
3,8 
6,7 
3,0 
8,6 
0,6 
11,0 
10,6 
6,8 
3,5 
3,5 
6,7 
7,4 
6,8 
— 
1,1 
1,0 
0,9 
0,1 
2,9 
— 
(6,0) 
72,1 
— 
431,4 
21,3 
452,7 l°£ 
(11) 
1 889,4 
118,1 
102,7 
95,7 
89,8 
73,6 
73,2 
72,0 
67,7 
68,4 
67,3 
66,9 
63,5 
57,2 
58,6 
58,6 
57,3 
55,3 
51,9 
48,0 
44,7 
35,1 
39,7 
37,3 
35,6 
33,4 
31,1 
29,9 
20,8 
21,6 
19,1 
17,8 
18,5 
14,4 
15,2 
12,7 
11,9 
11,1 
9,5 
9,8 
9,4 
7,6 
8,8 
1,8 
1,9 
4,0 
6,2 
2,6 
0,5 
2,0 
7,0 
3,2 
1,8 
0,9 
4,6 
2,4 
3,2 
5,9 
0,6 
0,0 
(48,6) 
296,7 
104,1 
— 
2 290,2 
59,5 
2 349,7 O) 
Q> 
.Q 
> 
(12) 
1 623,2 
100,3 
86,9 
78,4 
76,3 
48,7 
65,1 
69,2 
60,3 
61,4 
53,7 
60,8 
61,7 
47,5 
52,6 
56,3 
45,6 
42,3 
47,0 
46,9 
38,9 
31,8 
29,1 
33,9 
31,4 
31,4 
25,8 
29,2 
17,3 
16,5 
17,6 
12,6 
16,4 
8,1 
10,5 
12,6 
11,3 
10,0 
7,3 
9,6 
8,7 
6,7 
5,7 
1,1 
1,9 
3,7 
5,2 
2,1 
0,5 
1,9 
6,6 
1,6 
1,7 
0,8 
4,3 
2,3 
2,7 
2,8 
0,6 
0,0 
(39,8) 
225,4 
99,1 
— 
1 947,7 
47,9 
1 995,6 Totaal (A+B) 
O) 
.iü S 
™ "55 
(13) = 
(6) + (11) 
2 541,4 
137,2 
131,5 
120,3 
143,0 
97,8 
90,4 
83,0 
77,2 
100,6 
83,8 
73,4 
67,2 
72,6 
137,5 
68,1 
61,4 
70,9 
67,0 
58,0 
65,9 
55,9 
62,8 
46,1 
42,6 
75,4 
35,1 
40,6 
30,0 
22,8 
30,9 
19,0 
24,2 
14,4 
21,9 
15,9 
28,2 
21,7 
12,2 
19,6 
16,1 
7,6 
17,8 
1,8 
3,2 
10,2 
9,2 
4,9 
4,4 
2,4 
7,3 
3,2 
2,1 
2,1 
7,4 
3,0 
4,6 
7,4 
0,6 
0,0 
(73,8) 
316,6 
104,1 
— 
2 962,1 
74,9 
3 037,0 §3 
aS 
> 
(14) = 
(7)+ (12) 
2 268,8 
119,4 
115,8 
102,9 
129,4 
72,9 
82,2 
80,0 
69,8 
93,6 
70,2 
66,9 
65,2 
63,0 
131,5 
65,8 
49,5 
57,6 
61,6 
56,9 
60,1 
52,5 
51,9 
42,7 
38,4 
73,4 
29,8 
39,9 
26,4 
17,7 
29,4 
13,7 
21,6 
8,1 
17,0 
15,8 
26,7 
19,3 
10,0 
19,0 
15,4 
6,7 
14,7 
1,1 
2,8 
9,8 
8,1 
4,4 
4,4 
2,4 
6,9 
1,6 
2,0 
2,0 
7,1 
2,9 
4,1 
4,2 
0,6 
0,0 
(64,4) 
245,1 
99,1 
— 
2 613,0 
63,2 
2 676,2 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 153 
§ 23. Het 4e EOF: Financiële uitvoering van de steun — naar ontvangend land (31.12.1984) 
(Voor specificaties, zie § 22) 
A. Niet-geprogrammeerde steun B. Programmeerbare steun 
(indicatieve programma's ACS en andere steun) 
Mio ECU Ontvangend land: 
Ethiopië 
Tanzania 
Soedan 
Oeganda 
Madagaskar 
Burkina-Faso 
Malawi 
Guinee 
Somalië 
Senegal 
Rwanda 
Boeroendi 
Kameroen 
Centraalafrikaanse 
Republiek 
Sierra Leone 
Guinee-Bissau 
Papoea-Nieuw-Guinea 
Salomonseilanden 
Regionale projecten 
Administratieve kosten 
Reserve 
LGO-FOD 100 Mio ECU 
Verklaring: 
Toewijzingen 
Financierings­
besluiten 
^| 
Betalingen 
296,7 303,9 jrns 
154 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
§ 24. Het 5e EOF: Steun — naar aard en naar ontvangend land 
(Stand van de financiële uitvoering per 31.12.1984) 
(Mio ECU) 
Ontvangend land 
(1) 
I. ACS-Staten 
waarvan: 
Ethiopië 
Tanzania 
Soedan 
Oeganda 
Mali 
Madagaskar 
Burkina-Faso (Boven-
Volta) 
Malawi 
Guinee 
Somalië 
Senegal 
Rwanda 
Boeroendi 
Kameroen 
Tsjaad 
Ghana 
Zambia 
Ivoorkust 
Centraalafrikaanse Rep. 
Togo 
Mauritanië 
Sierra Leone 
Kongo 
Liberia 
Lesotho 
Guinee-Bissau 
Jamaica 
Botswana 
Suriname 
Mauritius 
Guyana 
Swaziland 
Gambia 
Papoea 
Nieuw-Guinea 
Fidji 
Gabon 
Salomonseilanden 
Nigeria 
Zimbabwe 
Overige ACS-Staten: 
Antigua en Barbuda 
Bahamas 
Barbados 
Kaapverdië 
Comoren 
Djibouti 
Dominica 
Grenada 
Equatoriaal-Guinee 
Kiribati 
Sao Tomé en Principe 
Sint Lucia 
Sint Vincent 
West-Samoa 
Seychellen 
Trinidad en Tobago 
Tuvalu 
Vanuatu 
(Totaal overige landen) 
II. Regionale projecten 
Reserve 
Totaal ACS(I +II) 
III. LGO 
Totaal 5e EOF <8 
^ S2 w" -Q & 
05 'ü> 
(X Hl 
(2) 
86,9 
5,1 
3,6 
1,1 
5,6 
16,4 
8,5 
7,0 
1,5 
0,5 
0,5 
4,8 
0,7 
2,1 
1,4 
4,5 
9,4 
5,1 
6,7 
0,9 
0,3 
1,2 
— 
(2,4) 
1,3 
88,2 
1,6 
89,8 A. Niet-geprogrammeerde steun 
Financieringsbesluiten 
•o 
% O) 
•Ü2 ™ ir .* 
(3) 
178,1 
0,5 
11,0 
18,2 
0,2 
10,0 
1,5 
7,2 
6,0 
9,6 
6,3 
0,7 
6,5 
13,6 
1,5 
4,5 
5,1 
3,0 
10,0 
0,5 
0,7 
3,0 
3,8 
5,0 
0,5 
4,0 
1,6 
13,8 
1,8 
0,4 
5,4 
0,6 
6,8 
0,2 
2,3 
1,0 
2,4 
0,2 
1,0 
3,3 
1,0 
2,3 
0,1 
1,0 
(22,2) 
25,4 
203,5 
4,3 
207,8 o. 
J 
•o 
•o "".-o Bijzon 
steun 
(subsi 
(4) 
160,5 
48,3 
0,5 
2,8 
14,5 
4,4 
10,4 
2,4 
1,8 
11,3 
0,5 
0,4 
1,1 
16,0 
2,1 
2,0 
0,2 
11,8 
4,4 
1,5 
1,3 
0,8 
0,5 
0,5 
4,4 
0,1 
0,2 
0,1 
0,1 
0,1 
2,8 
0,2 
8,0 
0,2 
1,2 
0,4 
0,4 
0,5 
0,1 
0,2 
0,2 
0,2 
0,2 
1,4 
— 
(5,0) 
160,5 
0,8 
161,3 co 
(5) 
463,1 
5,8 
6,9 
32,2 
9,9 
31,1 
6,1 
1,0 
4,7 
2,6 
64,9 
7,7 
11,0 
17,3 
6,1 
62,2 
3,6 
54,5 
4,2 
20,8 
8,4 
1,3 
2,5 
3,3 
8,2 
14,3 
39,2 
2,1 
3,8 
— 
0,2 
2,2 
3,0 
3,0 
1,6 
7,0 
1,4 
4,9 
4,0 
0,1 
— 
(27,4) 
463,1 
9,9 
473,0 c 
1 CO 
(6) 
98,0 
40,0 
55,0 
3,0 
— 
— 
(-) 
98,0 
— 
98,0 2, Totaal 
(2) +(3) + 
+ (5) + (6 
(7) 
986,6 
54,6 
18,4 
61,0 
46,9 
14,4 
20,3 
40,1 
15,1 
14,9 
1,5 
11,1 
2,2 
28,2 
78,9 
10,4 
17,7 
33,7 
17,9 
80,2 
66,5 
9,4 
62,3 
9,8 
25,8 
4,4 
18,4 
1,0 
1,2 
4,4 
6,3 
8,3 
5,0 
1,3 
7,0 
10,4 
16,0 
54,4 
11,2 
9,4 
4,2 
5,3 
20,1 
0,2 
0,9 
0,9 
8,2 
2,8 
2,7 
4,5 
5,4 
1,8 
7,1 
2,6 
0,2 
8,4 
1,2 
7,7 
1,2 
0,2 
1,0 
(57,0) 
26,7 
— 
1013,3 
16,6 
1029,9 O) 
~ 
« 
I: 
> 
(8) 
727,5 
8,6 
14,4 
41,0 
25,3 
11,8 
13,3 
38,1 
14,1 
6,4 
1,5 
6,9 
2,2 
22,8 
72,3 
9,1 
15,5 
25,4 
11,7 
64,8 
43,2 
4,8 
54,6 
7,3 
22,9 
2,6 
8,2 
0,5 
1,2 
3,8 
2,4 
5,2 
5,0 
0,8 
10,4 
14,3 
51,8 
10,6 
5,8 
3,8 
5,1 
13,5 
0,2 
0,9 
0,3 
2,9 
2,7 
2,4 
4,4 
5,1 
1,7 
3,7 
2,4 
0,2 
7,8 
0,8 
7,1 
1,2 
0,2 
0,5 
(44,5) 
5,3 
— 
732,8 
13,8 
746,6 B. Programmeerbare steun (indicat. 
programma's ACS en andere steun) 
0 
.5. 
T 
o 
1-
(9) 
2 513,7 
141,0 
120,7 
104,0 
103,0 
87,0 
96,0 
88,0 
78,0 
80,5 
84,5 
80,0 
80,0 
79,3 
69,0 
79,0 
77,0 
69,0 
62,0 
60,0 
58,0 
55,0 
54,0 
49,0 
43,0 
43,0 
48,5 
31,5 
31,0 
29,0 
25,0 
26,4 
23,0 
18,0 
20,5 
14,6 
18,5 
14,0 
23,0 
13,0 
16,0 
12,0 
50,0 
49,0 
2,7 
2,1 
3,7 
5,5 
16,0 
14,5 
5,4 
3,5 
3,5 
8,5 
4,0 
4,0 
3,7 
3,7 
6,2 
3,6 
4,1 
10,5 
1,0 
4,5 
(110,7) 
631,5 
2,2 
3 147,4 
50,6 
3198,0 Financieringsbesluiten 
€ 
.o 
co 
(10) 
1414,2 
109,8 
86,6 
60,6 
72,6 
58,4 
47,2 
44,4 
41,0 
53,2 
60,6 
40,3 
43,2 
37,9 
33,9 
42,9 
34,4 
26,3 
36,4 
24,4 
27,4 
25,3 
15,1 
37,9 
29,0 
23,8 
21,6 
18,3 
6,0 
15,8 
15,4 
11,2 
11,1 
2,8 
11,5 
11,1 
12,3 
8,4 
5,7 
9,6 
7,9 
5,8 
28,2 
26,2 
0,2 
1,4 
2,3 
0,1 
11,0 
9,4 
3,2 
3,4 
3,3 
2,6 
1,1 
3,5 
3,7 
3,4 
6,1 
3,3 
2,9 
6,6 
1,0 
4,2 
(72,7) 
289,0 
— 
1 703,2 
17,0 
1 720,2 "5 « 
•5? 
4) •= 
co « 
(11) 
272,8 
28,3 
7,5 
16,7 
13,4 
9,0 
2,6 
8,0 
7,0 
10,0 
6,9 
17,3 
11,9 
11,6 
18,0 
7,0 
2,0 
18,3 
4,7 
5,8 
8,7 
2,4 
10,0 
8,8 
8,6 
0,8 
2,7 
6,3 
4,7 
4,5 
5,1 
4,2 
— 
(—) 
73,3 
— 
346,1 
5,9 
352,0 ra + 
1- — 
(12) 
1 687,0 
138,1 
94,1 
77,3 
72,6 
58,4 
60,6 
53,4 
43,6 
61,2 
67,6 
50,3 
50,1 
37,9 
51,2 
54,8 
46,0 
44,3 
36,4 
31,4 
29,4 
25,3 
33,4 
42,6 
34,8 
32,5 
24,0 
28,3 
6,0 
24,6 
15,4 
19,8 
11,9 
5,5 
17,8 
11,1 
17,0 
8,4 
10,2 
9,6 
13,0 
5,8 
28,2 
30,4 
0,2 
1,4 
2,3 
0,1 
11,0 
9,4 
3,2 
3,4 
3,3 
2,6 
1,1 
3,5 
3,7 
3,4 
6,1 
3,3 
2,9 
6,6 
1,0 
4,2 
(72,7) 
362,3 
— 
2 049,3 
22,9 
2 072,2 O) 
= 
cS 
£ 
> 
(13) 
572,4 
45,7 
26,7 
23,0 
51,7 
14,2 
22,8 
16,3 
19,5 
21,5 
26,9 
10,5 
17,3 
21,7 
15,1 
23,7 
13,6 
7,6 
13,6 
6,1 
5,4 
6,8 
16,7 
17,5 
20,8 
12,4 
5,9 
11,5 
2,4 
5,3 
4,8 
3,2 
4,1 
1,9 
4,7 
4,1 
1,9 
3,1 
0,9 
5,1 
6,4 
0,9 
1,1 
7,8 
0,0 
0,1 
1,0 
0,1 
0,7 
1,4 
1,5 
0,2 
0,2 
0,4 
0,5 
2,1 
1,5 
2,4 
4,5 
0,6 
0,3 
1,1 
0,4 
1,2 
(20,2) 
129,3 
— 
701,7 
6,4 
708,1 Totaal 
(A + B) 
O) 
.9? §5 
'S ü> 
il .o 
(14) = 
(7)+ (12) 
2 673,6 
192,7 
112,5 
138,3 
119,5 
72,8 
80,9 
93,5 
58,7 
76,1 
69,1 
61,4 
52,3 
66,1 
130,1 
65,2 
63,7 
78,0 
54,3 
111,6 
95,9 
34,7 
95,7 
52,4 
60,6 
36,9 
42,4 
29,3 
7,2 
29,0 
21,7 
28,1 
16,9 
5,5 
19,1 
18,1 
27,4 
24,4 
64,6 
20,8 
22,4 
10,0 
33,5 
50,5 
0,4 
1,4 
3,2 
1,0 
19,2 
12,2 
5,9 
7,9 
8,7 
2,6 
2,9 
10,6 
6,3 
3,6 
14,5 
4,5 
10,6 
7,8 
1,2 
5,2 
(129,7) 
389,0 
— 
3 062,6 
39,5 
3102,1 O) 
<B 
JZ 
> 
(15) = 
(8)+ (13) 
1 299,9 
54,3 
41,1 
64,0 
77,0 
26,0 
36,1 
54,4 
33,6 
27,9 
28,4 
17,4 
19,5 
44,5 
87,4 
32,8 
29,1 
33,0 
25,3 
70,9 
48,6 
11,6 
71,3 
24,8 
43,7 
15,0 
14,1 
12,0 
3,6 
9,1 
7,2 
8,4 
9,1 
1,9 
5,5 
4,1 
12,3 
17,4 
52,7 
15,7 
12,2 
4,7 
6,2 
21,3 
0,2 
0,1 
1,9 
0,4 
3,6 
4,1 
3,9 
4,6 
5,3 
0,4 
2,2 
5,8 
3,9 
2,6 
12,3 
1,4 
7,4 
2,3 
0,6 
1,7 
(64,7) 
134,6 
— 
1434,5 
20,2 
1454,7 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 155 
§ 25. Het 5e EOF: Financiële uitvoering van de steun — naar ontvangend land (31.12.1984) 
(Voor specificaties, zie § 24) 
A. Niet-geprogrammeerde steun B. Programmeerbare steun 
(indicatieve programma's ACS en andere steun) 
Mio ECU 50 10 Ontvangend land 10 50 100 Mio ECU 
138.1 141.0 
Verklaring: 
Toewijzingen 
Financierings­
besluiten 
^H 
Betalingen 
129,3 362,3 631,5 
LGO 
156 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
§ 26. Het 4e en 5e EOF: Gebruik van de steun — naar economische sector (situatie per 31.12.1984) 
Toewijzing en totaal verbruik Financieringsbesluiten en betalingen naar economische sector 
4e EOF: 
Toewijzing: 
3 155,9 Mio ECU (100 o/o) M 
tOi £> 
Oi 
%**é 
0\ 
mm 
*^pp 'MM MM 
Financierings­
besluiten (Mio ECU) 3 037,0 720,9 
598,0 733,3 
630,3 237,8 
217,6 171,0 
156,9 18,8 
17,4 249,4 
207,9 66,6 
51,5 113,1 
91,4 34,2 
24,0 137,5 
137,2 389,8 
389,8 56,3 108,3 
Betalingen (Mio ECU) 2 676,2 51,1 | 103,1 
5e EOF: 
Toewijzing: 
4 802,3 Mio ECU (100 o/o) 22 
rOi 
O 
^^ 
S^J»» <} 
lpf 
Financierings­
besluiten (Mio ECU) 3 102,1 770,8 
268,5 558,3 
206,2 229,0 
129,4 220,3 
88,9 162,1 
96,3 221,0 
47,0 53,7 
16,3 ^^ 
197,3 41,2 161,3 438,6 48,5 
Betalingen (Mio ECU) 1 454,7 68,2 12,5 78,4 421,5 21,5 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 157 
Mio ECU 
f 700-
600-
500-1 
400-
300-§ 27. De vijf EOF's: Beloop van de betalingen per jaar (1960-1984) 
NB: 
Deze grafiek geeft een overzicht van de betalingen per jaar uit hoofde van alle 
EOF's. 
Specificaties betreffende de eerste drie EOF's, in het bijzonder van de uitsplit­
sing naar aard van de steun en naar ontvangend land, zijn laatstelijk gepubli­
ceerd in het Jaarverslag over het begrotingsjaar 1980. 
Verklaring: 
5e EOF 
4e EOF 
3e EOF 
2e EOF 
1e EOF 
200-
100 
O 
1e EOF 
2e EOF 
3e EOF 
4e EOF 
5e EOF 
Totaa, 1960 
3,4 
3,4 61 
15,8 
15,8 62 
53,3 
53,3 63 
65,3 
65,3 64 
83,4 
83,4 65 
84,8 
21,9 
106,7 66 
76,7 
31,6 
108,3 67 
61,7 
42,9 
104,6 68 
38,6 
67,9 
106,5 69 
25,6 
89,4 
115,0 70 
16,1 
129,5 
145,6 71 
11,4 
120,5 
22,5 
154,4 72 
10,1 
78,6 
42,8 
131,5 73 
9,9 
49,4 
98,5 
157,8 74 
5,5 
25,9 
140,6 
172,0 75 
2,4 
23,3 
182,7 
208,4 76 
2,9 
17,2 
131,0 
97,5 
248,6 77 
0,6 
16,3 
79,8 
148,0 
244,7 78 
0,8 
7,9 
66,0 
326,3 
401,0 79 
0,4 
4,1 
37,4 
423,4 
465,3 80 
0,3 
2,5 
19,8 
459,3 
481,9 81 
0,4 
0,9 
20,7 
445,8 
195,9 
663,7 82 
0,4 
11,2 
305,5 
330,1 
647,2 83 
0,1 
14,3 
285,2 
419,2 
718,8 (Mio ECU) 
84 
0,1 
8,2 
185,2 
509,5 
703,0 TC..I 
569,4 
730,4 
875,5 
2 676,2 
1454,7 
6 306,2 

16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 159 
Antwoorden van de Instellingen op de opmerkingen van de 
Rekenkamer betreffende het begrotingsjaar 1984 
De naam van de instelling waarvan het antwoord uitgaat, is vermeld hetzij aan het begin van 
ieder hoofdstuk (zo dit van toepassing is), hetzij voor een bepaald antwoord of een bepaalde 
reeks antwoorden binnen elk hoofdstuk. 
Inleidende opmerking 
Raad 
De Raad wijst er nogmaals op dat hij het op prijs zou stellen indien de opmerkingen van de 
Rekenkamer voor elk van de Instellingen in een afzonderlijk gedeelte van het verslag van de 
Rekenkamer worden gegroepeerd. 
Hij vraagt zich af waarom de Rekenkamer op deze wens — die reeds herhaaldelijk is uitge­
sproken — tot nog toe niet is ingegaan. 
DEEL I 
ANTWOORDEN VAN DE COMISSIE OP 
HOOFDSTUK 1 
Algemene opmerkingen 
INLEIDING 
In hoofdstuk 1 van zijn jaarverslag betreffende het 
begrotingsjaar 1984 heeft de Rekenkamer een aantal 
„algemene opmerkingen" gemaakt naar aanleiding van 
de analytische beoordeling van de uitvoering van de 
begroting van dat begrotingsjaar zoals deze in de vol­
gende hoofdstukken is verricht (hoofdstukken 2 tot 14). 
Reeds bij het begin van haar mandaat, in januari 1985, 
heeft de huidige Commissie de betekenis willen 
beklemtonen die zij hechtte aan een goed beheer van 
de financiële middelen van de Gemeenschap. Hoewel 
de Commissie hier altijd naar heeft gestreefd, is het 
duidelijk dat haar verantwoordelijkheden op dit gebied 
in een periode van begrotingsmoeilijkheden een zeer bijzondere betekenis hebben. In dit verband heeft zij 
besloten de controle op de ontvangsten en de uitgaven 
van de Gemeenschap te verbeteren, waarmee zij 
ondubbelzinnig uiting geeft aan haar politieke wil om 
deze activiteit een kardinale rol toe te kennen. 
Tegen deze achtergrond neemt de Commissie haar 
standpunt in over de algemene opmerkingen van de 
Rekenkamer door hieronder zelf algemene antwoorden 
te geven ter uiteenzetting van haar standpunt en haar 
mogelijkheden tot ingrijpen, die in de onderstaande 
punten I tot VI worden ontwikkeld. Voor de specifieke 
antwoorden op bijzondere opmerkingen, zij verwezen 
naar de antwoorden die de Commissie heeft gegeven in 
de op specifieke onderwerpen betrekking hebbende 
hoofdstukken. 
160 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
I. DE IMPLICATIES VAN EVENTUELE 
DOOR DE REKENKAMER IN ZIJN 
VERSLAG GECONSTATEERDE 
ONREGELMATIGHEDEN 
De Commissie heeft reeds in februari een werkvergade­
ring gehouden met de Rekenkamer waarin besprekin­
gen werden gevoerd tussen haar leden en die van de 
Rekenkamer voor de op hun terrein liggende sectoren. 
Deze bijeenkomsten waren bijzonder nuttig doordat 
blijk werd gegeven van de gezamenlijke bereidheid van 
de Commissie en de Rekenkamer te streven naar een 
praktische verbetering van de in de beheersystemen 
geconstateerde lacunes. Dit verslag van de Rekenkamer 
en de antwoorden van de Commissie getuigen van deze 
bereidheid. 
De Commissie is, zodra zij kennis had genomen van de 
op 15 juli 1985 door de Rekenkamer in het kader van 
dit jaarverslag gemaakte opmerkingen, overgegaan tot 
de eerste bespreking daarvan (zitting van 24 juli 1985). 
De eerste conclusie was een toezegging alles in het 
werk te stellen wat in haar vermogen lag om de gang 
van zaken te corrigeren ten einde te vermijden dat de 
kritiek van de Rekenkamer, voor zover deze gefun­
deerd bleek te zijn, niet in de toekomst zal worden her­
haald. De Commissie heeft haar antwoorden op de 
opmerkingen opgesteld in een positieve geest en heeft 
tegelijkertijd opdracht gegeven tot rectificatie van laak­
bare praktijken. 
De onderstaande antwoorden getuigen van de bereid­
heid van de Commissie de door haar nodig geachte wij­
zigingen aan te brengen. Opgemerkt zij dat in vele 
belangrijke gevallen aan de aanbevelingen van de 
Rekenkamer reeds gevolg is gegeven. 
II. HET PROBLEEM VAN HET 
EVENWICHT TUSSEN DE 
ONTVANGSTEN EN DE UITGAVEN 
EN HET ONTBREKEN VAN 
SAMENHANG TUSSEN DE 
UITGAVENVEROORZAKENDE 
MECHANISMEN 
De Commissie deelt altijd al de bezorgdheid van de 
Rekenkamer. In dit verband zij volstaan met het vol­
gende in de herinnering te roepen: 
1) Met betrekking tot het probleem van het evenwicht 
is het juist dat de laatste begrotingsjaren — in het 
bijzonder sedert 1983 — werden gekenmerkt door 
een bijzonder nijpende begrotingssituatie met 
betrekking tot de staat van ontvangsten, hetgeen 
overigens reeds in 1984 noopte tot het nemen van bijzondere besluiten met betrekking tot de aanvul­
lende financiering via „intergouvernementele over­
eenkomsten". Er zij evenwel op gewezen dat de 
Commissie tijdig de passende voorstellen heeft 
gedaan, zowel op het gebied van de ontvangsten 
(voorstel voor een nieuw besluit inzake de eigen 
middelen) als voor dat van de uitgaven (betere 
beheersing, met name van de landbouwuitgaven). 
Door de tijdige goedkeuring daarvan door de 
begrotingsautoriteit kon ongetwijfeld het meren­
deel van de problemen, die zich uiteindelijk ten 
aanzien van het begrotingsevenwicht hebben voor­
gedaan, worden voorzien en vermeden. 
Wegens een aantal in hoofdzaak politieke redenen, 
heeft het overleg tussen de verantwoordelijke 
instanties helaas te lang geduurd, zodat pas in mei 
1985 een aantal besluiten konden worden genomen 
(overigens slechts ten dele beantwoordend aan de 
voorstellen van de Commissie), waarvan de voor­
naamste pas in werking treden na de ratificatie 
door de nationale parlementen in verband met de 
derde uitbreiding van de Gemeenschap. 
De situatie van 1984 werd bovendien verergerd 
door de onderschatting van de ontvangsten door 
de begrotingsautoriteit (gewijzigde en aanvullende 
begroting nr. 1/84). 
2) Met betrekking tot het gebrek aan samenhang tus­
sen de mechanismen waardoor middelen worden 
verkregen enerzijds en uitgaven verricht anderzijds, 
deelt de Commissie in het algemeen de opmerking 
van de Rekenkamer. Het spreekt echter vanzelf dat 
het in dit geval gaat om een constatering die in 
genen dele specifiek betrekking heeft op de begro­
tingsuitvoering van het begrotingsjaar 1984, doch 
zeer beslist op het financiële en budgettaire sys­
teem zelf van de Gemeenschappen, dat berust op 
het Verdrag zelf en in het bijzonder op de bepalin­
gen met betrekking tot de uitoefening van de wet­
gevende bevoegdheid (met name de artikelen 145 
en volgende/EEG) en op die met betrekking tot de 
begrotingsbevoegdheden (artikelen 201 en 203/ 
EEG). 
Hoewel zoveel mogelijk en voortdurend, vooral in 
de afgelopen begrotingsjaren, werd getracht tot 
coördinatie en convergentie te komen via de ver­
schillende vormen van overleg en coördinatie zoals 
voorgeschreven of in de loop van de jaren tot stand 
gebracht, moet men zich bewust worden dat er op 
basis van deze bepalingen in de huidige juridische 
context objectief gezien een verdeling van 
bevoegdheden bestaat die kan leiden tot gebrek 
aan samenhang, zoals de Rekenkamer correct heeft 
opgemerkt. In dit verband zij er slechts gewezen op 
het volgende: 
— het is de Raad die beschikt over de wetgevende 
bevoegdheid. Bijgevolg is met name het nemen 
van besluiten met betrekking tot de basisveror­
deningen op het gebied van de landbouw— 
bron van het grootste gedeelte van de begro­
tingsuitgaven — in handen van de Raad; 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 161 
— het is eveneens de Raad die, overeenkomstig 
artikel 201/EEG, besluit over iedere verhoging 
van de eigen middelen, welk besluit echter 
moet worden geratificeerd door de nationale 
parlementen; 
— het is het Europese Parlement dat over een bij­
zondere bevoegdheid beschikt op het gebied 
van de „niet-verplichte uitgaven". 
Zo constateert men dat er objectief gezien een verde­
ling van bevoegdheden bestaat met betrekking tot de 
voornaamste componenten die hetzij middelen, hetzij 
uitgaven creëren, hetgeen tot zekere divergenties kan 
leiden, met name in moeilijke perioden zoals die 
waarin de Gemeenschap thans verkeert. Aangezien het 
systeem in het huidige stadium is wat het is, is de Com­
missie van mening dat het enige constructieve ant­
woord tegenover deze situatie bestaat in een voortdu­
rend streven — door elke betrokken instelling — naar 
de best mogelijke convergentie bij de uitoefening van 
de respectieve bevoegdheden van de instellingen. De 
Commissie zet zich hiervoor ten volle in. 
III. DE VERBETERING VAN HET 
FINANCIEEL BEHEER 
De door de Commissie in dit opzicht getroffen maatre­
gelen kunnen worden ondergebracht onder vier onder­
werpen. 
/. Het volgen van de uitvoering van de 
begroting 
De Commissie heeft reeds begin 1984 een nieuwe me­
thode ingevoerd tot het beperken en volgen van de uit­
gaven in verband met de begrotingsontwikkeling, die 
wordt gekenmerkt door het bereiken van het plafond 
van de eigen middelen. Op grond van deze methode 
heeft de instelling een betere uitvoering van de begro­
ting kunnen verzekeren door rekening te houden met 
de beperkingen die daarop rusten en die grotendeels de 
oorzaak zijn geweest van de door de Rekenkamer voor 
het lopende begrotingsjaar geuite kritiek. 
2. Versterking van de controle op de uitvoering 
van de begroting 
Allereerst zij de verbetering opgemerkt van de drieja­
rige financiële ramingen, waarmede reeds bij het voor­
ontwerp van begroting 1986 een begin is gemaakt en die voor de daaropvolgende begrotingsjaren verder zal 
worden ontwikkeld. De Commissie, die in deze de 
mening van het Europese Parlement deelt, wenst zich 
te bevrijden van een te sterk op het heden gericht 
beheer van de begroting en wenst over te gaan tot een 
echte meerjarige financiële programmering. De begro­
ting mag niet meer een simpele optelling zijn van de 
kosten van afzonderlijke besluiten, doch moet integraal 
deel uitmaken van een financiële strategie op lange ter­
mijn, hetgeen des te belangrijker is naarmate de 
beschikbare middelen beperkt zijn. 
De Commissie heeft eveneens besloten een gunstig 
gevolg te geven aan verzoeken van het Europese Parle­
ment die zijn gedaan in het kader van de kwijtingspro­
cedure 1983 om in de jaarrekening en de financiële 
balans een groot aantal nieuwe informatieve elementen 
op te nemen. De Commissie heeft, tenslotte, in 
dezelfde context ingestemd met de verbetering van de 
middelen tot controle door de begrotingsautoriteit voor 
de uitvoering van het lopende begrotingsjaar door voor 
30 september van elk jaar kwantitatieve en becommen­
tarieerde gegevens te verstrekken over de uitvoering 
van de verschillende vormen van communautair beleid. 
3. Verbetering van het beheer van het 
communautair beleid 
De verbetering van het beheer van het communautair 
beleid vormt een voortdurende zorg van de Commissie 
die de kritiek welke de Rekenkamer in deze heeft geuit, 
zowel in zijn jaarverslag als in zijn speciale verslagen, 
steeds op constructieve wijze heeft geanalyseerd. De 
Commissie wenst drie nieuwe aandachtsvelden te noe­
men waarmede zij recentelijk werd geconfronteerd. 
In de eerste plaats betreft dit de indiening op 13 juli 
1985 van het „Groenboek" over de vooruitzichten van 
het gemeenschappelijk landbouwbeleid (COM(85) 333 
def.), dat zowel voor de Commissies als voor de betrok­
ken beleidsinstanties en het bedrijfsleven een analyse­
kader moet vormen en in staat moet stellen de richt­
snoeren voor het GLB voor de komende jaren te 
omschrijven door de kosten van dit beleid in aanmer­
king te nemen. Voorts heeft de Commissie op het 
gebied van het beleid inzake voedselhulp een werk­
groep in het leven geroepen ter opsporing van de 
mogelijkheden tot verbetering van de doeltreffendheid 
van dit beleid. Intern, tenslotte, heeft de Commissie 
besloten een groep op hoog niveau op te richten, die 
wordt voorgezeten door de secretaris-generaal van de 
Commissie en wordt belast met een analyse van het 
arbeidspotentieel van de Commissie en financiële 
interventies van de Gemeenschap alsmede het doen 
van aanbevelingen op verschillende terreinen. 
De bovenbeschreven richtsnoeren vormen, wel te ver­
staan, een aanvulling op het permanent streven naar 
verbetering van de doeltreffendheid van de verschil­
lende vormen van communautair beleid, dat overigens 
162 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
ten dele is gebaseerd op de opmerkingen van de 
Rekenkamer. In dit opzicht stelt de Commissie voor te 
zoeken naar interne procedures ten einde te verzekeren 
dat de speciale verslagen van de Rekenkamer (zie 
punt 1.36 van het verslag van de Rekenkamer) systema­
tisch met aandacht worden gevolgd. 
Met betrekking tot de verbetering van de specifieke 
doeltreffendheid van het structuurbeleid van de 
Gemeenschap en meer in het bijzonder van de Struc­
tuurfondsen, beklemtoont de Commissie dat dit één 
van haar permanente aandachtspunten vormt en wijst 
in deze op een aantal elementen: tenuitvoerlegging van 
de in de mededeling van de Commissie aan de Raad 
van 29 juli 1983 over de middelen ter verhoging van de 
doeltreffendheid van de Structuurfondsen (COM(83) 
501 def. van 27 juli 1983) vervatte richtlijnen, recente 
aanpassingen van de verordeningen betreffende de 
functionering van het EFRO en het Sociaal Fonds, het 
starten van geïntegreerde Middellandse-Zeepro-
gramma's, onderbrenging van de Task Force voor de 
coördinatie van de structurele financiële instrumenten 
bij de voorzitter van de Commissie. 
4. Verbetering van de controle op de uitvoering 
van het communautair beleid (fraudes en 
onregelmatigheden) 
De controle op de uitvoering van het onder verant­
woordelijkheid van de Commissie ten uitvoer gelegde 
communautair beleid vormt een ingewikkelde zaak, 
waarvan de modaliteiten uiteraard variabel zijn en wor­
den bepaald door een groot aantal politieke, juridische 
en administratieve factoren, met name: controles bin­
nen de Gemeenschap of in derde landen, mate van 
delegatie aan de Lid-Staten voor de tenuitvoerlegging 
van communautair beleid, in administratief en/of 
financieel opzicht het personeelsprobleem van de 
Commissie en de taakverdeling met de nationale rege­
ringsinstanties, betekenis en inhoud van de op commu­
nautair niveau op dit terrein te verwerken informaties. 
Het zoeken naar een te systematische harmonisatie van 
de controlemodaliteiten voor de verschillende vormen 
van communautair beleid zal beslist geen enkele voor­
uitgang boeken wegens hun te uiteenlopende kenmer­
ken. Vooruitgang op het gebied van de harmonisatie 
daarentegen zou kunnen worden gerealiseerd en 
derhalve tot uiting komen in kwalitatieve verbeteringen 
ten aanzien van: 
— de omschrijving van de juridische bevoegdheden 
van de Commissie op het terrein van controle; 
— relaties met de nationale autoriteiten van de Lid-
Staten; een zelfde maatregel of voor vergelijkbare maatre­
gelen voldoende doeltreffendheid te geven; 
— de verkrijging en verspreiding van informatie over 
de resultaten van de controles. 
De Commissie is zich bewust van de noodzaak, die 
door de Rekenkamer herhaaldelijk is beklemtoond, van 
het zoeken naar middelen ter verbetering van de doel­
treffendheid van de controle op de uitvoering van het 
communautair beleid, ondanks allerlei moeilijkheden 
die deze taak met zich brengt. Zij zal haar werkzaamhe­
den in deze voortzetten. 
IV. DE RAMINGEN VAN KREDIETEN EN 
ONTVANGSTEN 
Het is een gelukkige omstandigheid dat van de Reken­
kamer, evenals van alle Instellingen, de pogingen tot 
verdere verbetering van de raming van de kredietbe­
hoeften en derhalve van de begrotingsmiddelen zullen 
worden voortgezet. In het bijzonder maakt zij melding 
(zie punt 1.20) van de wenselijkheid te zoeken naar een 
grotere nauwkeurigheid van de ramingen enerzijds voor 
de uitgaven van het EOGFL-Garantie en anderzijds 
voor de betalingskredieten op het gebied van de Struc­
tuurfondsen. 
De Commissie heeft, zoals blijkt uit haar gedragslijn 
sedert vele jaren, voortdurend gewerkt aan een zo goed 
mogelijke bereiking van dit doel: zij verbindt zich 
derhalve haar streven voort te zetten, onafhankelijk van 
de objectieve grenzen zoals deze uit politieke overwe­
gingen (') die in deze bestaan, voortvloeien en waarvan 
de begrotingsautoriteit zich overigens volledig bewust 
is. 
Aldus: 
1) voor de landbouwuitgaven (EOGFL-Garantie), 
zijn de toevalsfactoren die iedere raming beïnvloe­
den volledig bekend zonder dat men hierin een 
echte verbetering kan brengen (immers deze 
vloeien voort uit externe factoren die per definitie 
niet volledig beheersbaar zijn: met name verschijn­
selen van conjuncturele en monetaire aard); 
2) met betrekking tot de betalingskredieten (op het 
gebied van de gesplitste kredieten) werd vooruit­
gang geboekt; ook hier moet noodgedwongen een 
zekere betrekkelijkheid worden geaccepteerd, met 
name wegens reeds vele malen genoemde motieven 
en die in hoofdzaak voortvloeien uit twee constate­
ringen. 
a) De onvermijdelijke betrekkelijkheid van 
bepaalde kredietramingen 
— de nodige harmonisatie van de controlevoorschrif­
ten in de verscheidene Lid-Staten om deze voor De ramingen van de begrotingsbehoeften worden 
door de diensten van de Commissie voor het eerst 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 163 
opgesteld bij de voorbereiding van het vooront­
werp van begroting, ongeveer zeven a acht maan­
den (in april —mei van begrotingsjaar n-1) voor het 
begin van het huidige begrotingsjaar waarop deze 
betrekking hebben. Dit begrotingsjaar strekt zich 
uit over twaalf maanden. Er is derhalve een tijdsbe­
stek van ten minste ongeveer zeven maanden tot 
ten hoogste ongeveer 19 maanden tussen het tijd­
stip waarop de ramingen worden opgesteld en het 
tijdstip van daadwerkelijke uitvoering. Het is 
derhalve onvermijdelijk dat zich verschillen voor­
doen. De begrotingsautoritait is zich overigens zeer 
goed van dit probleem bewust, doch zij is niet in 
staat in de loop van de begrotingsprocedure (d.w.z. 
het tweede halfjaar van begrotingsjaar n-1) de door 
de Commissie geraamde gegevens aanmerkelijk te 
verbeteren, zoals de ervaring op bepaalde terreinen 
reeds heeft aangetoond. 
b) De externe beperkingen redelijke grenzen te houden. In 1984 werden krachtige 
maatregelen getroffen op grond waarvan deze ten 
opzichte van 1983 aanzienlijk werden beperkt. Dit stre­
ven zal krachtig worden voortgezet. (Voor 1985 zullen 
de uitvoeringsvertragingen zeer beslist voortvloeien uit 
de toepassing van voorlopige twaalfden gedurende het 
eerste halfjaar). 
V. DE FINANCIËLE VERPLICHTINGEN 
UIT VROEGERE BEGROTINGSJAREN 
De Rekenkamer heeft zich terecht beziggehouden met 
twee bronnen voor uitgaven die in de komende jaren 
moeten worden verricht en die hun oorsprong vinden 
in vroegere jaren : de door de Commissie nog betaal­
baar te stellen betalingsverplichtingen en de uitgaven 
in verband met de afzet van landbouwvoorraden. De 
Commissie heeft op deze beide terreinen belangrijke 
initiatieven genomen. 
De Commissie is bij de begrotingsuitvoering, in het 
bijzonder met die betreffende de betalingskredie­
ten, onderhevig aan een aantal externe beperkin­
gen, vooral op de terreinen van de Structuurfond­
sen, ontwikkelingshulp, activiteit in de sectoren 
onderzoek, energie, technologie, enz. 
Het betalingstempo berust hier in doorslaggevende 
mate op de mate van vooruitgang, d.w.z. de uitvoe­
ring van verschillende operaties die afhankelijk 
zijn van derden. Onder deze omstandigheden kan 
men de Commissie — en overigens evenmin de 
begrotingsautoriteit — systematisch voor bepaalde 
verschillen verantwoordelijk stellen. 
Concluderend moet de Commissie, ten aanzien van dit 
punt — waarbij zij een open houding aanneemt ten 
aanzien van de voorstellen van de Rekenkamer — 
evenwel het volgende in de herinnering brengen: 
— de Commissie heeft in het kader van het voorstel 
tot herziening van het Financieel Reglement een 
grotere soepelheid gevraagd voor het gebruik van 
betalingskredieten. Voor zover de bevoegde autori­
teit een gunstig gevolg aan dit verzoek kan geven, 
zullen de ramingen door een globalere benadering 
worden vergemakkelijkt; 
— voor zover evenwel bepaalde bedragen voor 
bepaalde begrotingssectoren aan het einde van het 
begrotingsjaar in ieder geval ongebruikt blijven, 
moet in aanmerking worden genomen — zoals dit 
logischerwijze en passend in de geldende teksten is 
bepaald (Verdragen en Financieel Reglement) — 
dat de bedragen aanleiding geven tot overdrachten 
ten einde op de best mogelijke wijze de continuïteit 
en de overgang van het ene begrotingsjaar naar het 
andere te verzekeren. 
De Commissie streeft ernaar de van het ene begrotings­
jaar naar het andere overgedragen kredieten binnen 7. De nog betaalbaar te stellen 
betalingsverplichtingen 
Deze worden door de Commissie (en door de Rekenka­
mer) eind 1983 becijferd op 10 300 miljoen Ecu (zie 
deel V, blz. 30, van de jaarrekening en financiële balans 
van het begrotingsjaar 1984). 
Het bestaan van een „nog betaalbaar te stellen beta­
lingsverplichting" is op zichzelf volkomen normaal 
omdat dit verband houdt met de door het Financieel 
Reglement voorgeschreven splitsing van de kredieten 
voor vastleggingen en de kredieten voor betalingen. 
Deze „lasten van het verleden" is de consequentie van 
een doelbewust beleid van de begrotingsautoriteit dat 
is gevoerd op voorstel van de Commissie ter ontwikke­
ling van het gehele pakket van structuurbeleid en 
nieuwe maatregelen van de Gemeenschap. 
Technisch gezien ondervindt de Commissie geen 
enkele moeilijkheid voor de verklaring van de oor­
sprong en de gevolgen voor de toekomst van deze „nog 
betaalbaar te stellen betalingsverplichtingen"; overeen­
komstig het verzoek van het Europese Parlement in het 
kader van de kwijting 1983 heeft zij als signaal voor de 
Rekenkamer op blz. 30 van deel V van de jaarrekening 
en de financiële balans met betrekking tot het jaar 1984 
de verdeling gegeven naar titel en de voorzienbare 
betalingstermijn. 
De Rekenkamer heeft reden te wijzen op de toene­
mende betekenis in de loop der jaren van de „nog 
betaalbaar te stellen betalingsverplichtingen". Sedert 
1978 is namelijk voor de gesplitste kredieten het 
volume aan vastleggingskredieten in een aanzienlijk 
groter tempo gestegen dan dat van de betalingskredie­
ten tot het door de Rekenkamer genoemde bedrag van 
10 300 miljoen Ecu, waarvan 8 200 miljoen Ecu uitslui-
164 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
tend betrekking hebben op de drie Structuurfondsen. 
Indien een dergelijke tendens zou aanhouden, zou de 
beschikbare marge ter financiering van nieuw commu­
nautair beleid, dat reeds sterk is verminderd, bij gelijke 
eigen middelen dan ook nog kleiner worden. Zo wordt 
voor 1986 verwacht dat de nodige betalingskredieten 
ter voldoening van een gedeelte van de nog betaalbaar 
te stellen betalingsverplichtingen 4 400 miljoen Ecu 
zullen bedragen (waarvan ongeveer 4 000 miljoen Ecu 
aan NVO). 
In het voorontwerp van begroting 1986 heeft de Com­
missie initiatieven genomen ten einde voor de in 1986 
uit hoofde van vroegere betalingsverplichtingen nog te 
verrichten betalingen dekking te vinden; tegelijkertijd 
heeft zij in haar verzoeken om nieuwe vastleggingskre­
dieten rekening gehouden met de onvermijdelijke 
noodzaak de groei daarvan in te dammen. 
2. De uitgaven in verband met de afzet van 
landbouwvoorraden 
Voor de Commissie zijn evenals voor de Rekenkamer, 
het volume van de voorraden en de veroudering van de 
opgeslagen hoeveelheden bronnen van reële zorg, 
gezien de daaruit voortvloeiende aanmerkelijk gestegen 
kosten. 
De vorming van belangrijke voorraden brengt echter 
potentiële lasten met zich voor de afzet, houdt groten­
deels verband met de conjunctuur op de binnenlandse 
en buitenlandse markten en is sterk afhankelijk van de 
ontwikkeling van structurele en technische produktie-
factoren die een aanzienlijke logheid vertonen. Boven­
dien berust de beoordeling van de potentiële lasten in 
verband met de afzet van voorraden zelf grotendeels op 
de ontwikkeling van de conjunctuur en zou niet het­
zelfde nauwkeurigheidskarakter hebben van de bereke­
ningen ter beoordeling van de „nog betaalbaar te stel­
len betalingsverplichtingen" op het terrein van het 
structuurbeleid. 
Het bestaan van omvangrijke voorraden vormt desal­
niettemin een feit dat zwaar doorweegt, zowel op de 
budgettaire werkzaamheden als op de bezinning over 
de toekomst van het gemeenschappelijk landbouwbe­
leid (zie onderstaand punt II 1.3). Enerzijds heeft de 
Commissie besloten ter verheldering van het debat 
gunstig gevolg te geven aan het verzoek van het Parle­
ment in het kader van de kwijting 1983 door te beslui­
ten om elk jaar en wel met ingang van 1984 een aan de 
jaarrekening en de financiële balans te hechten docu­
ment te publiceren waarin technische gegevens worden 
verstrekt over de financiering door het EOGFL-Garan-
tie van de interventievoorraden en de potentiële lasten 
voor hun afzet. Anderzijds heeft de Commissie in het 
voorontwerp van begroting 1986 het initiatief genomen 
tot opneming van kredieten ter dekking van de waarde­
vermindering van openbare voorraden. De waardever­
mindering van de voorraden geeft de Commissie name­
lijk meer armslag voor de afzet op een tijdstip waarop 
de marktomstandigheden het gunstigst zijn. VI. MAATREGELEN VAN DE CENTRALE 
DIENSTEN VAN DE COMMISSIE DIE 
VERANTWOORDELIJK ZIJN VOOR 
FINANCIËLE AANGELEGENHEDEN 
De Rekenkamer wenst — in het bijzonder in punt 1.33 
— een versterking van de taken van „raadgevende en 
toezichthoudende verantwoordelijkheden van de cen­
trale diensten van de Commissie op financieel gebied", 
met name ter verzekering van de passende harmonisa­
tie van de voorwaarden voor het begrotingsbeheer en 
het kasbeheer alsmede van de procedures, in het bij­
zonder bij de opstelling van de verplichtingen. 
De Commissie wenst hieronder nadere toelichtingen te 
geven ter opheldering van dit aspect van de opmerkin­
gen van de Rekenkamer en te bevestigen dat de „cen­
trale diensten" op financieel gebied hun taken correct 
hebben vervuld met naleving van de specifieke secto-
riële vereiste van de verschillende ordonnateurs al naar 
het gebied waarvoor deze verantwoordelijk zijn. Dit 
verhindert de Commissie niet attent te blijven op de 
aanbevelingen van de Rekenkamer in het kader van 
haar werkzaamheden met betrekking tot de verbetering 
van het financieel beheer (zie onderstaand punt III). 
De Commissie vestigt de aandacht op de onderstaande 
elementen: 
— ten aanzien van het volgen van de uitvoering van 
de begroting en het kasbeheer werden zeer strenge 
maatregelen getroffen; er werden voorschriften 
gegeven aan de centrale begrotingsdiensten ten 
einde de Commissie in staat te stellen constant toe­
zicht te houden op de ontwikkeling van de situatie 
ten einde haar in staat te stellen in voorkomend 
geval de op het terrein van het beheer nodige 
besluiten te nemen. De begrotingsautoriteit wordt 
op de hoogte gebracht van dit streven voor de ver­
slagen betreffende de uitvoering van de begroting. 
De speciale door de Commissie reeds begin 1984 
vastgestelde voorschriften verdienen eveneens bij­
zondere vermelding (met name blokkering van 
bepaalde betalingskredieten tot het laatste kwar­
taal); 
— ten aanzien van de financiële reglementering van 
horizontale aard — Financieel Reglement, „uitvoe­
ringsvoorschriften", verordening betreffende de 
terbeschikkingstelling van eigen middelen —, zij 
erop gewezen dat de Commissie sedert verschei­
dene jaren de passende voorstellen heeft inge­
diend, die met name zijn gericht op een betere 
omschrijving van de voorwaarden voor het begro­
tingsbeheer. Evenals de Rekenkamer betreurt de 
Commissie dat de betrokken instanties nog niet in 
staat zijn geweest de nodige beslissingen te nemen 
voor de definitieve regeling van deze essentiële 
revisieprocedures. De Commissie heeft nog 
onlangs maatregelen getroffen voor een opleving 
van de werkzaamheden op dit terrein; 
— ten aanzien van de interne organisatie van de 
beheersvoorwaarden ziet de Commissie er elk jaar 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 165 
op toe om al naar behoefte de „interne regels" voor 
de uitvoering van de begroting aan te passen. Dit 
document vormt het interne basishandboek dat de 
uitoefening van de bevoegdheden op de verschil­
lende niveaus regelt en de procedureregels 
omschrijft voor alle belangrijke aspecten van het 
begrotingsleven; 
met betrekking tot bepaalde verschillen in behan­
deling — door de onderscheidene ordonnateurs — 
die de Kamer bij de opstelling van de verplichtin­
gen heeft gemeld, wijst de Commissie op het vol­
gende: 
• de inhoud, die zeer uiteenlopend is, van de 
algemene begroting en de specifieke reglemen­teringen leidt tot een op elk terrein specifieke 
behandeling en derhalve tot verschillen tussen 
de sectoren. Om deze situatie beter te illustre­
ren hebben de diensten van de Commissie een 
studie verricht om een algemeen overzicht te 
geven ten einde tot een objectief oordeel in 
staat te zijn, 
bepaalde verschillen op zuiver administratief 
terrein met name met betrekking tot het sta­
dium, d.w.z. het tijdstip waarop de verplichting 
in de boekhouding wordt opgenomen, kunnen 
gemakkelijk worden verklaard en leiden overi­
gens tot de constatering dat de grondbeginse­
len van de in deze van toepassing zijnde regle­
mentering goed werden nageleefd. 
(') Zo kan men bijvoorbeeld niet de belangrijke repercussies 
uit het oog verliezen van de jaarlijkse beslissingen tot 
vaststelling van het gemeenschappelijk niveau van de 
landbouwprijzen en de begeleidende maatregelen, de 
dynamische overwegingen die de begrotingsautoriteit hebben geleid tot verhoging (in enkele gevallen verder­
gaand dan de verzoeken van de Commissie) van de kre­
dieten voor het structuurbeleid, ontwikkeling enz. Deze 
belangrijke overweging wordt hier niet verder uitgediept 
gezien de politieke aspecten daarvan. 
ANTWOORDEN VAN DE INSTELLINGEN OP 
HOOFDSTUK 2 
Financiële administratie 
Algemene opmerking OPMERKINGEN OVER DE 
BALANSBOEKHOUDING EN DE 
BALANSEN 
Parlement 
Voor zover het het Parlement betreft, valt het te betreu­
ren dat de Rekenkamer geen rekening heeft gehouden 
met de belangrijke verbeteringen als gevolg van de 
invoering van een nieuw banksysteem bij de instelling 
in de laatste maanden van 1984 en in 1985. Zoals de 
Rekenkamer wel degelijk weet, heeft het Parlement 
reeds een systeem voor de omrekening van de Ecu in 
andere valuta's ontworpen voor zijn omvangrijke bank-
transacties buiten Luxemburg en zal het in de loop van 
1986 hetzelfde systeem eveneens toepassen voor zijn 
banktransacties, met inbegrip van de transfers van mid­
delen, binnen Luxemburg. Talrijke punten van kritiek 
van de Rekenkamer zijn reeds of worden thans achter­
haald door de invoering van bovengenoemd systeem, 
dat speciaal bedoeld is om het risico van koersverliezen 
tot een minimum te beperken en optimale resultaten te 
bereiken bij het kasbeheer door de kas van het Euro­
pese Parlement. Onderstaande opmerkingen hebben 
betrekking op enkele specifieke door de Rekenkamer 
naar voren gebrachte punten. PARLEMENT 
Kastekort 
2.2. De Rekenkamer wijst erop dat er nog steeds een 
kastekort is op de balans. Zoals de Rekenkamer zelf 
opmerkt in paragraaf 2.6 van haar jaarverslag over het 
begrotingsjaar 1983, heeft de ambtenaar die gedurende 
de desbetreffende periode rekenplichtige was, bij het 
Hof van Justitie beroep ingesteld. 
In zijn recente uitspraak van 20 juni 1985 heeft het Hof 
— om procedurele redenen — de tegen hem genomen 
tuchtmaatregel nietig verklaard. Het tot aanstelling 
bevoegde gezag onderzoekt thans wat de gevolgen van 
deze uitspraak zijn zowel voor de betrokken ambtenaar 
als voor de aanzuivering van een eventueel kastekort, 
overeenkomstig artikel 70 van het Financieel Regle­
ment ('). Bovendien zal de Commissie begrotingscon­
trole hierover aan het Parlement verslag uitbrengen in 
het kader van de kwijting voor het begrotingsjaar 1982. 
166 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
COMMISSIE 
Terug te ontvangen belastingen en heffingen 
2.3 — 2.4. De door de Rekenkamer beschreven situatie 
inzake de terug te ontvangen belastingen en heffingen 
vloeit in hoge mate voort uit de bestaande procedures 
(toepassing van het Protocol betreffende de voorrech­
ten en immuniteiten van de Europese Gemeenschap­
pen, gehecht aan het Verdrag tot instelling van één 
Raad en één Comissie welke de Europese Gemeen­
schappen gemeen hebben). Deze procedures kunnen 
worden vereenvoudigd en doelmatiger gemaakt. De 
Commissie heeft opdracht gegeven dit dossier in die 
zin te onderzoeken en zal later de nodige stappen bij de 
Lid-Staten doen. 
Bovendien zullen enkele reglementaire aspecten van de 
procedures worden verduidelijkt als de nog steeds 
lopende herziening van het Financieel Reglement is 
beëindigd. 
Overigens onderzoekt de Commissie de mogelijkheid 
om de betrokken BTW-bedragen in de boeken te regi­
streren. 
Beginsel van continuïteit van de methoden 
2.5 — 2.6. De Commissie deelt de mening van de 
Rekenkamer: wijzigingen in de boekhoudmethoden 
mogen niet worden ingegeven door de omstandighe­
den. Wat de door de Rekenkamer vermelde gevallen 
van het begrotingsjaar 1983 betreft had de Commissie 
bij haar besluit regelingen getroffen ten einde „alle 
maatregelen te nemen om een betere controle van de 
uitgaven van de pers- en voorlichtingsbureaus uit te 
voeren"; deze maatregelen hielden de invoering in van 
een methode voor het beheer van vooruitbetaalde 
huren voor naar de plaatselijke gebruiken variërende 
perioden. In de met ingang van 1984 aangehouden 
methode is rekening gehouden met de eisen van 
beheer. Gevestigde regel is voortaan de extracompta­
bele rekening „voorschotten" slechts te gebruiken voor 
het vooruitbetaalde aandeel van de ambtenaren in de 
huur voor perioden van meer dan twaalf maanden. 
In 1984 zijn geen huren voor perioden van meer dan 
twaalf maanden betaald en derhalve ook geen extra­
comptabele boekingen verricht. 
Pers- en voorlichtingsbureaus en externe 
delegaties 
2.7. De Commissie wil dat de boekhouding in staat is 
de afrekeningen van de voorschotadministraties te ver­richten in een korte termijn na aankomst te Brussel. Zij 
heeft opdracht gegeven te onderzoeken welke maatre­
gelen kunnen worden genomen om dat resultaat te 
bereiken. 
Overigens waren alle dossiers van de voorschotadmini­
straties op 28 maart 1985 geboekt, hoewel de gemid­
delde termijn voor de eerste boeking aan het einde van 
de eerste week van december vier-en-een-halve maand 
was. 
Voorschotten aan het personeel en 
rekeningen-courant van het personeel 
2.8. Dat de Commissie een beter aan haar boekhoud­
kundige behoeften beantwoordend informaticasysteem 
nodig heeft, blijkt duidelijk uit studies en werkzaamhe­
den die op haar initiatief zijn uitgevoerd (2). 
Naar verbeteringen van het administratieve beheer 
(computerlijsten van de hulpboekhouding voor de con­
trole van de voorschotten) wordt gezocht. 
De huidige moeilijkheden op dit gebied zijn toe te 
schrijven aan: 
— de zeer beperkte middelen waarover de Commissie 
beschikt, niet alleen wat het computersysteem 
betreft, maar ook wat het personeelsbestand van 
haar boekhoudkundige diensten aangaat. De situa­
tie werd nog verergerd door de langdurige afwezig­
heid wegens ziekte van verscheidene leidingge­
vende ambtenaren; 
— de toepassing van een maandelijks veranderende 
Ecu-koers die, door kunstmatige koersverschillen 
tussen het toegekende voorschot en het teruggevor­
derde bedrag te scheppen, het beheer van de reke­
ningen in hoge mate bemoeilijkt. 
De Commissie wijst op het volgende: 
(a) De in mei 1985 aan de Rekenkamer overgelegde 
computerlijsten waren voor de definitieve afslui­
ting van de rekeningen van 1984 opgesteld. De 
door de Rekenkamer opgemerkte verschillen zijn 
sedertdien opgehelderd. 
(b) Het verschil waarnaar de Rekenkamer verwijst is 
toe te schrijven aan een programmeringsfout die 
inmiddels is gecorrigeerd. 
(c) De onvoorziene langdurige afwezigheid van lei­
dinggevend personeel heeft ernstige gevolgen 
gehad voor het onderzoek van de voorschottenre-
keningen, die dientengevolge niet geheel naar 
behoren konden worden vereffend. Een grondig 
onderzoek zal worden uitgevoerd om een verkla­
ring, en rechtvaardiging, van de creditsaldi te vin­
den en de rekeningen te vereffenen. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 167 
(d) De koersverschillen zijn in 1985, na de controle 
van de Rekenkamer, vereffend. 
(e) De Commissie tracht de controle van de rekenin­
gen en de vereffening van de voorschotten te ver­
beteren. 
2.9 (a) en (b). De computerlijsten worden regelmatig 
naar de ordonnateurs gezonden, ook de lijst van de 
voorschotten op de kosten van dienstreizen, die tussen 
31 december 1983 en 31 december 1984 zijn afgenomen 
van 1,52 tot 1,01 miljoen Ecu, waaruit blijkt dat in 1984 
inspanningen zijn geleverd om de voorschotten te ver­
effenen. 
2.9 (c). Voor de opstelling van lijsten waarop een 
rangorde van de toegewezen voorschotten wordt ver­
meld is een speciaal computerprogramma nodig, dat 
thans in onderzoek is. 
Toetsing aan de bankrekeningen 
2.10. Naast de (door de Rekenkamer zelf opgemerkte) 
inspanning die in 1984 ter zake is geleverd, heeft de 
Commissie besloten de bankrekeningen op computer te 
zetten. Deze operatie wordt thans uitgevoerd; zij zal 
een permanente toetsing van de rekeningen mogelijk 
maken. 
Verlate indiening van de rekeningen 
2.11. De Commissie herinnert eraan dat de eindter-
mijn 31 mei afhankelijk is van een reeks tussentijdse 
vervaldagen (met name die welke in de artikelen 74 
en 98 van het Financieel Reglement bedoeld zijn), het­
geen een buitengewoon strak tijdschema tot gevolg 
heeft, waarnaar de Rekenkamer trouwens verwijst. 
Open overschrijving aan het eind van het 
begrotingsjaar 
2.12. De begrotingsautoriteit heeft met volledige ken­
nis van zaken haar goedkeuring gehecht aan de open 
overschrijving, die van buitengewone aard was maar 
werd gewettigd door een tragische situatie waarin drin­
gend verlichting moest worden gebracht (de hongers­
nood in de Sahel en Etiopië). 
De Commissie beklemtoont dat zij in deze zaak volle­
dig in overeenstemming met de Verdragen heeft gehan­
deld en aldus heeft bewezen dat zij snel kan reageren 
als de toestand dat vereist en steeds binnen de 
bevoegdheden die haar zijn verleend. ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Beheer van gelden ter goede rekening 
2.13. Op verzoek van de Rekenkamer heeft het 
Comité een beheer van gelden ter goede rekening inge­
steld voor de terugbetaling van reiskosten en vergoe­
dingen van zijn leden. Het Comité neemt akte van nog 
bestaande lacunes waarop door de Rekenkamer is 
gewezen; met name zal het alles in het werk stellen om 
het beheer zodanig te wijzigen dat voor het voorschot 
en voor elke te verrichten uitgave maximumbedragen 
worden vastgesteld. 
Het Comité is ook voornemens, de betalingen uit de 
voorschotkas en die uit de centrale kas volledig van 
elkaar te scheiden; in de huidige omstandigheden kan 
evenwel niet over het hoofd worden gezien dat perso­
neelstekort en gebrek aan ruimte, alsmede het feit dat 
de terugbetalingen aan de leden bij vergaderingen een 
dringend karakter dragen, een dwingende situatie 
scheppen. Voor de meeste kwesties zal bij de compute­
risering van alle onder het beheer van gelden ter goede 
rekening vallende verrichtingen in 1986 een regeling 
zijn getroffen. 
2.14. Het Comité erkent dat een aantal betalingen 
hebben plaatsgevonden zonder voorafgaand visum van 
de financieel controleur. Voor deze verrichtingen, die 
bepaalde betalingen bij vergelijkende onderzoeken 
voor aanwervingen of individuele convocaties van sol­
licitanten betreffen, zal in de toekomst een speciaal 
beheer van gelden ter goede rekening worden ingesteld. 
Bankrekeningen 
2.15. Het Comité heeft oplossing gevonden waarbij 
rekening is gehouden met de opmerking van de Reken­
kamer. 
FI NA NCIËLE BA LANS VAN DE 
GEMEENSCHA PPEN 
Commissie 
2.17. Het standpunt van de Commissie wat a), b) en 
c) betreft wordt gegeven in haar antwoord op de pun­
ten 4.6, 4.7, 4.25, 4.30 en 4.31. 
Wat d) betreft begrijpt de Commissie de zorg van de 
Rekenkamer. De schulden uit het verleden, aangegaan 
168 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
voor voedselhulp zonder dekking van overdrachten in 
het systeem van niet-gesplitste kredieten, vormden één 
van de aanleidingen om in 1985 het systeem van 
gesplitste kredieten in te voeren, zodat de betalingskre­
dieten voortaan alle in het verleden aangegane beta­
lingsverplichtingen zonder onderscheid dekken. 
Er is dus geen reden om aan schulden ingevolge voed­
selhulp een andere behandeling te geven dan aan de 
overige betalingsverplichtingen uit het verleden die 
door gesplitste kredieten zijn gedekt. 
Daarom zullen met ingang van de jaarrekening en 
financiële balans betreffende de verrichtingen in het 
kader van de begroting 1985 de nog betaalbaar te stel­
len betalingsverplichtingen voor voedselhulp (gesplit­
ste kredieten) in deel V voorkomen, evenals die van de 
andere titels van de begroting. 
OPMERKINGEN OVER HET BEHEER VAN 
DE KASMIDDELEN IN HET KADER VAN 
DE UITVOERING VAN DE ALGEMENE 
BEGROTING 
Commissie 
2.19. De inning van de rente op bankrekeningen 
vormt het voorwerp van een ontvangstbewijs dat door 
de ordonnateur wordt opgesteld en door de financieel 
controleur wordt geviseerd. De Commissie heeft de 
laatste jaren getracht de dossiers van de bankrekenin­
gen in de door de Rekenkamer gewenste zin aan te vul­
len zodat zij de door de Rekenkamer nodig geachte 
gegevens bevatten. 
2.20. Zoals de Rekenkamer in punt 2.18, waar zij het 
kader van haar onderzoek aangeeft, stelt, had haar 
onderzoek betrekking op het beheer van de kasmidde­
len in het kader van de uitvoering van de algemene 
begroting van de Gemeenschappen. Geen door 
DG XVIII bijgehouden rekening heeft op deze activi­
teit betrekking. De bankrekeningen van de EGKS heb­
ben andere kenmerken dan de rekeningen die voor de 
uitvoering van de algemene begroting worden gebruikt. 
Beheer van de ramingen bij de Commissie 
Beschrijving van het systeem 
2.22-2.23. De Commissie merkt op dat in 1984, 
onder meer wegens het tekort aan kasmiddelen, iedere 14 dagen een raming werd opgesteld. Daardoor was de 
Commissie beter in staat aan de eisen van een streng 
begrotingsbeheer te voldoen. 
Grondslag en betrouwbaarheid van de ramingen 
2.24 — 2.25. Ofschoon de Commissie van oordeel is 
dat het tot dusver toegepaste eenvoudige, informele 
systeem in de praktijk voldoening heeft gegeven, heeft 
zij haar diensten opgedragen een formele, systemati­
sche procedure op te stellen, die zij nadien, in het licht 
van de opgedane ervaring, in de door de Rekenkamer 
gesuggereerde zin zal trachten aan te passen. 
Evenredigheid tussen de afroeping van stortingen en de 
behoeften 
2.27. Het gehele jaar 1984 heeft de Commissie een 
krappe kas gehad, zodat een nauwgezet toezicht om de 
14 dagen op hoge verantwoordelijkheidsniveaus moest 
worden uitgeoefend. 
Wegens het frequente gebruik van artikel 12 van Veror­
dening nr. 2891/77 (vervroegde overmaking van eigen 
middelen, debitering van de rekeningen) heeft de Com­
missie de financiële adviseurs van de Permanente Ver­
tegenwoordigingen van de Lid-Staten (vergaderd in het 
Begrotingscomité van de Raad) precieze gegevens over 
de stand en de vermoedelijke ontwikkeling van de 
tegoeden, met inbegrip van de noodzakelijk geachte 
reserve op de rekeningen bij de handelsbanken, ver­
strekt. 
Het toezicht dat in het begrotingsjaar 1985 wordt uit­
geoefend is ingegeven door dezelfde bezorgdheid, die 
de Commissie met de Rekenkamer deelt, zich te beper­
ken tot de hoogst nodige behoeften, die slechts correct 
kunnen worden beoordeeld door rekening te houden 
met het feit dat de Gemeenschap dagelijks aan haar 
betalingsbehoeften moet kunnen voldoen in de valuta 
van iedere Lid-Staat en in Ecu. 
2.28. De Commissie tracht via de bilaterale contacten 
die zij met de banken heeft gehad en nog steeds heeft 
een harmonisatie van de voorwaarden waaronder haar 
verrichtingen worden uitgevoerd te verkrijgen. Als dit 
doel bereikt is, zal de kritiek van de Rekenkamer op de 
keuze van de bank van betaling en de omvang van de 
saldi niet meer gewettigd zijn. 
2.29. De mechanismen die in de praktijk door de 
rekenplichtigen van de verschillende instellingen en 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 169 
organen worden toegepast, zijn voldoende soepel en 
hebben, voor zover de Commissie weet, nooit echte 
moeilijkheden opgeleverd. De Commissie beklemtoont 
dat zij de bevoegdheden van de verschillende instellin­
gen en organen moet respecteren en dat de data en de 
wijze van bevoorrading in gezamenlijk overleg worden 
vastgesteld. Zij is echter bereid ieder verzoek van de 
instellingen op dit gebied te onderzoeken. 
2.30. Behalve het door de Rekenkamer genoemde 
geval zijn de tekorten beperkt in aantal en omvang. 
2.30 — 2.31 en tabel 2.1. De Commissie heeft de 
nodige maatregelen getroffen om een herhaling van de 
door de Rekenkamer onder punt 2.30 besproken situa­
tie te voorkomen (waartegen de ordonnateurs en de 
rekenplichtigen wegens de oorsprong ervan weinig 
actiemogelijkheden hebben). 
De opmerking van de Rekenkamer dat het credit op de 
rekening van de Commissie bij de EIB te hoog was, is 
niet meer geldig, want zodra geen dringende behoefte 
meer bestond aan betalingen met terugwerkende 
kracht, werd het saldo op de rekeningen van de Com­
missie bij de EIB geleidelijk tot een normaal niveau 
teruggebracht. 
Wat de verrichtingen van het begrotingsjaar 1983 
betreft, de betalingen met terugwerkende kracht waar­
over de Rekenkamer spreekt zijn het gevolg van de 
nieuwe methoden voor het berekenen en uitkeren van 
de rentesubsidies in het kader van het Europees Mone­
tair Stelsel. Deze nieuwe methoden werden van kracht 
voor het laatste jaar van de betrokken verrichtingen, 
d.w.z. het begrotingsjaar 1983. Zij werden bekrachtigd 
in een wijziging van de Samenwerkingsovereenkomst 
tussen de Commissie en de EIB die reeds bestond. 
Deze wijziging heeft uiteraard enkele gevolgen. 
1) De budgettaire kosten van iedere subsidie werden 
sterk beperkt, zodat meer leningen kunnen worden 
gesubsidieerd uit de beschikbare begrotingskredie­
ten. 
2) Het principe van de betaling met terugwerkende 
kracht is in het nieuwe systeem opgenomen. De 
valutadata vallen samen met die van de werkelijke 
uitbetaling van de leningen en dus met de tijdstip­
pen waarop de rente begint te lopen. Als over­
drachtmechanisme werd een rentedragende reke­
ning van de Commissie bij de EIB geopend. 
3) Andere mechanismen, op dezelfte modaliteiten 
gebaseerd, worden momenteel ingevoerd. Het 
betreft hier onder meer de verordening van het 
zesde EOF. 
De vervanging van een reeds vier jaren werkend sys­
teem heeft omvangrijke betalingen met terugwerkende 
kracht volgens de nieuwe methode meegebracht: de 
EIB diende haar eerste betalingsaanvragen twee tot 
drie maanden na de uitbetaling van de betrokken leningen in, terwijl de financiële diensten van de Com­
missie nog moeilijkheden van praktische aard onder­
vonden. Zoals echter uit tabel 2.1 blijkt is het normale 
tempo snel hersteld. 
Verdeling van de overschotten over de Lid-Staten 
2.32. Begin 1984 is de Commissie overgegaan tot een 
halfmaandelijkse raming waarmee gezorgd wordt voor 
het herstel van het evenwicht overeenkomstig artikel 12 
van Verordening (EEG) nr. 2891/77 (3). De opmerking 
van de Rekenkamer geldt niet voor het begrotingsjaar 
1984, noch voor 1985, want de Commissie heeft zelf de 
ramingsperiode verkort, waaruit blijkt dat zij de zorg 
van de Rekenkamer deelt en op haar wensen vooruit­
loopt als de situatie dat vereist. 
2.33. De rekeningen bij de centrale banken van Ier­
land en het Verenigd Koninkrijk dienen hoofdzakelijk 
voor de overdracht van middelen van en naar de Natio­
nale Schatkist. Op haar rekening bij de Bank van Enge­
land bezit de Commissie slechts enkele tienduizenden 
ponden. Hogere tegoeden heeft zij bij de Centrale 
Bank van Ierland, maar deze verricht, in tegenstelling 
tot de andere centrale banken, lopende betalingstrans­
acties zoals de handelsbanken. 
Uit deze toelichting blijkt dat de Commissie geen 
gebruik maakt van de door de Rekenkamer vermelde 
mogelijkheid. 
2.34. De verschillen waarop de Rekenkamer wijst zijn 
evenzeer toe te schrijven aan de te geringe frequentie 
van de evenwichtsherstellende overdrachten die de 
Commissie verricht, samen met snelheidsveranderingen 
in de uitvoering van de uitgaven en ontvangsten in 
iedere Lid-Staat, als aan een onvoldoende betrouw­
baarheid en nauwkeurigheid van het financiële 
ramingssysteem. 
Met de vergelijking van de overmakingen tot herstel 
van het evenwicht die sedertdien heeft plaatsgevonden, 
zijn de afwijkingen nog kleiner geworden; om mate­
riële redenen kunnen deze trouwens nooit volledig 
worden weggewerkt. 
Beheer van de ramingen bij de andere 
Instellingen 
Parlement 
2.35. Het Parlement is het eens met de aanbeveling 
van de Rekenkamer in dit verband, maar door de gede-
170 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
centraliseerde verantwoordelijkheid van de rekenplich-
tigen kan een ingewikkeld systeem voor de raming van 
de kasbehoeften zeer moeilijk functioneren. De huidige 
methode die in de afgelopen drie jaar geleidelijk is ont­
wikkeld, is tamelijk nauwkeurig gebleken. Voorts zij 
erop gewezen dat met de etappegewijze invoering van 
het Ecu-omrekeningssysteem zowel het verlies van 
eventuele rente als het risico van koersverliezen tot een 
minimum zijn beperkt, aangezien alle financiële mid­
delen die door de kas van de instelling worden beheerd 
op rentedragende Ecu-rekeningen worden geplaatst, 
totdat de betaling daadwerkelijk wordt verricht. 
2.36. Zoals wordt vermeld in de voetnoot bij tabel 2.3 
waarin het dekkingspercentage van de nettobehoeften 
voor het begrotingsjaar 1983 wordt aangegeven, zijn 
alle balansen van het beheer van gelden ter goede reke­
ning buiten beschouwing gelaten. Het Parlement heeft 
zijn twijfels over de relevantie van de verstrekte gege­
vens; de gegevens betreffende de Commissie worden 
namelijk achterwege gelaten, terwijl voor deze instel­
ling de administratieve kredieten meer zijn dan het 
totaal van de administratieve kredieten van alle com­
munautaire instellingen. In elk geval is het dekkings­
percentage van de nettobehoeften van het Europese 
Parlement volgens de cijfers van de Rekenkamer bin­
nen zeer aanvaardbare grenzen gebleven. 
Raad 
2.35. De geldaanvragen worden door de Raad maan­
delijks aan de Commissie gericht. Zij zijn gebaseerd op 
werkelijke ramingen betreffende de bezoldigingen van 
de ambtenaren, de huren en de onderhoudsuitgaven 
(reiniging .. .). De andere uitgaven daarentegen (kosten 
van dienstreizen, reiskosten van de gedelegeerden, 
onroerende voorheffingen, telefoon- en frankeerkosten, 
enz.) kunnen niet precies worden voorspeld; zij worden 
iedere maand geraamd in het licht van die van de 
vorige begrotingsjaren. 
De Raad merkt op dat zijn dekkingspercentage voor de 
netto behoeften, te weten 115 % (zie tabel 2.3), lager is 
dan dat van de andere Instellingen. Hij zal zich beijve­
ren om dit percentage te drukken door zich zo mogelijk 
nog meer te baseren op werkelijke ramingen. 
2.36. Het gaat om drie gevallen, van zeer geringe 
omvang en zeer korte duur, die teruggaan tot 1983. 
Rekenkamer 
2.35. De kredieten ten behoeve van steeds terugke­
rende, periodieke uitgaven van de Kamer, opgenomen 
onder de hoofdstukken 10-12 en onder artikel 200 van haar begroting, maken meer dan 89 % van het begro­
tingstotaal van de Kamer uit. De Kamer is zich van het 
probleem bewust en heeft een eenvoudige en betrouw­
bare ramingsmethode ingevoerd die past bij de speci­
fieke kenmerken van haar beheer. 
2.36. De Kamer zal ernaar streven, het ideaal dichter 
te benaderen. 
Economisch en Sociaal Comité 
2.35 — 2.36. Het Economisch en Sociaal Comité staat 
uiteraard achter de wens van de Rekenkamer, te komen 
tot een optimaal beheer van de kasmiddelen. Het gaat 
hierbij om drie criteria: 
— de kassaldi moeten zo laag mogelijk worden 
gehouden; 
— de uitgaven moeten adequaat kunnen worden 
gedekt; 
— het uit toepassing van de beide voorgaande criteria 
resulterende minimumsaldo moet worden belegd. 
Bij het beheer van de kasmiddelen is in het Econo­
misch en Sociaal Comité overigens altijd van deze idee 
uitgegaan. 
Gezien de omvang van de begroting van het Econo­
misch en Sociaal Comité en de lineaire opsplitsing van 
de uitgaven (de weddes en vergaderkosten leggen 
beslag op 80 % van de financiële middelen en zijn in 
het algemeen vrij precies van tevoren bekend) en bij 
gebrek aan een adequater systeem, wordt het stelsel van 
maandelijkse voorschotten van V12 door de Instelling 
beschouwd als een regeling die het doel niet al te zeer 
voorbijschiet. 
Niettemin erkent het Comité dat de opmerking van de 
Rekenkamer wat het begrotingsjaar 1983 betreft 
gegrond is: om die reden kwamen de kassaldi van de 
Instelling in 1984 dan ook gemiddeld overeen met de 
omvang van de uitgaven voor 3 a 4 weken. 
Toegepaste hulpmiddelen 
Commissie 
2.37. Wegens de voortdurende uitbreiding van de 
budgettaire en financiële activiteiten sedert enkele 
jaren en de belangrijke complicaties van de invoering 
van de Ecu in de boekhouding, naast de nog courant 
gebruikte nationale valuta's, heeft de Commissie de 
financiële administratie aanzienlijk moeten reorganise-
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 171 
ren; hierbij bleef het personeelsbestand beperkt wegens 
de algemene moeilijkheden die de Commissie ter zake 
heeft. In 1983/1984 werd daartoe een directoraat opge­
richt dat thans bestaat uit vier gespecialiseerde diens­
ten. 
Belangrijke inspanningen zijn reeds en worden nog 
geleverd om de informatica aan de toegenomen 
behoeften aan te passen. De Commissie heeft zich trou­
wens steeds ingespannen om tegemoet te komen aan 
de talrijke verzoeken die de Rekenkamer in haar vroe­
gere verslagen heeft gedaan en zal het onderhavige ver­
slag op dezelfde wijze behandelen. 
Naast de hervorming van de boekhoudkundige docu­
menten zijn reeds vorderingen gemaakt wat de thesau­
rie betreft, zodat de stand van de bankrekeningen 
voortaan dagelijks wordt opgemaakt. Deze verbeterin­
gen alsook die welke ter zake van de betrekkingen met 
de banken (zie punt 2.28) tot stand zullen worden 
gebracht, zullen ongetwijfeld aan de eisen van de 
Rekenkamer tegemoet komen. 
Procedures 
Parlement 
2.38. Naar aanleiding van de invoering van het Ecu-
omrekeningssysteem voor banktransacties buiten en 
binnen Luxemburg, zal een intern document worden 
opgesteld met een nauwkeurige omschrijving van de 
taken en verantwoordelijkheden van het bij de kas 
werkzame personeel. 
Raad 
2.38. Over de taken en de verantwoordelijkheden van 
de ambtenaren van de boekhouding die zijn belast met 
het kasbeheer zijn antwoorden van het Secretariaat ver­
strekt op vragenlijsten van de Rekenkamer. De 
beschrijvingen van de taken en de systemen zullen in 
het procedurehandboek worden opgenomen. 
Hof van Justitie 
2.38. Het Hof van Justitie kan zich verplaatsen in de 
gedachtengang van de Rekenkamer en wijst erop, dat 
er in 1984 belangrijke verbeteringen zijn aangebracht. 
Door die wijzigingen is een duidelijker scheiding tot 
stand gebracht tussen de functies van financieel contro­leur, ordonnateur en rekenplichtige, hetgeen heeft 
geleid tot een reorganisatie van alle diensten die met de 
uitvoering van de begroting van het Hof en met de con­
trole daarop belast zijn. Voorts hebben de nieuwe kas-
voorschriften ervoor gezorgd, dat de taken en verant­
woordelijkheden van de dienst kasmiddelen duidelijker 
en nauwkeuriger dan voorheen zijn omschreven. 
Economisch en Sociaal Comité 
2.38. Het Comité zal trachten geleidelijk aan voor­
schriften op te stellen met betrekking tot de verschil­
lende modaliteiten voor financiële verrichtingen. Dit 
geldt met name voor de in de toekomst uit te werken 
informaticasystemen ter ondersteuning van het kasbe­
heer. 
Aantal bankrekeningen 
Parlement 
2.39. Zoals de Rekenkamer weet, heeft de etappege-
wijze invoering van het Ecu-systeem reeds bijgedragen 
tot een aanzienlijke vermindering van het aantal bank­
rekeningen. Het ligt in de bedoeling van het Parlement 
dat, zodra de nieuwe systemen voor zijn banktransac­
ties binnen en buiten Luxemburg volledig en naar 
behoren functioneren, de kas slechts van twee bankre­
keningen (beide in Ecu) en van een postgirorekening in 
Luxemburg (in Luxemburgse franken) gebruik zal 
maken. Dit doel zal in de loop van 1986 worden 
bereikt. 
Specifieke valutarekeningen zullen op verscheidene 
plaatsen worden aangehouden voor de bijzondere 
behoeften van het beheer van gelden ter goede reke­
ning. De kas heeft thans 11 bankrekeningen. 
Raad 
2.39 en 2.52 (c). De Raad neemt akte van de opmer­
kingen van de Rekenkamer. 
Commissie 
2.39. Om in te gaan op een vroeger verzoek van de 
172 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
Rekenkamer heeft de Commissie het aantal rekeningen 
aanzienlijk beperkt (van 111 in 1982 tot 57 in 1984). 
Economisch en Sociaal Comité 
2.39. Ingevolge de opmerking van de Rekenkamer 
heeft het Comité deze kwestie aandachtig onder de 
loep genomen en heeft het besloten, twee rekeningen 
op te heffen. In verband met de uitbreiding zullen ech­
ter twee nieuwe rekeningen moeten worden geopend, 
zodat er in totaal dertien rekeningen zullen worden 
aangehouden (één per Lid-Staat en twee in België); dit 
is het minimumaantal dat het Comité voor zijn verrich­
tingen nodig heeft. 
Bankvoorwaarden 
2.40. (a) Het aantal cheques dat door de kas van het 
Europese Parlement wordt uitgegeven is minimaal; het 
wordt dan ook niet noodzakelijk geacht daarvoor een 
speciale regeling in te voeren. Dank zij het nieuwe 
banksysteem voor transacties buiten Luxemburg, staan 
de rentetarieven voortaan vast. In Luxemburg zal 
gebruik worden gemaakt van de gunstigste bankvoor­
waarden voor transacties na de in het antwoord op 
paragraaf 2.39 bedoelde herziening. 
(b) Speciale ambtenaren zullen worden belast 
met de regelmatige controle van de met de banken over­
eengekomen voorwaarden voor het huidige Ecu-omre­
keningssysteem. 
Raad 
2.40. De Raad heeft akte genomen van de opmerkin­
gen van de Rekenkamer dienaangaande. 
2.41 en 2.47. De Raad verzoekt de bankinstellingen 
hem de aan de Commissie toegekende voorwaarden te 
verlenen. Hij is van mening dat het de taak van de 
Commissie is om — gezien de tresaurievoorraden waar­
over zij beschikt — met deze instellingen te onderhan­
delen over de beste voorwaarden voor alle Instellingen. 
Commissie 
2.40. Naast de antwoorden op de punten 2.28 en 2.37 
moet de Commissie mededelen dat de banken inder­daad niet steeds alleen om de financiële voorwaarden 
die zij bieden worden gebruikt, maar vaak ook op basis 
van andere criteria zoals: de praktische werkvorwaar-
den, snelle uitvoering van opdrachten, specialisaties en 
dergelijke. 
Wat b) betreft heeft de Commissie opdracht gegeven te 
onderzoeken hoe op het verzoek van de Rekenkamer 
kan worden ingegaan, waarbij zij echter wijst op de 
algemene personeelsmoeilijkheden waarmee zij te kam­
pen heeft. 
2.41 — 2.42. In de opmerkingen van de Rekenkamer is 
geen rekening gehouden met enkele elementen die 
inherent zijn aan de technieken voor het beheer van 
bankrekeningen. 
Op rekeningen-courant kunnen de banken een hogere 
vergoeding geven als er weinig transacties op worden 
verricht. 
Met ingang van het begrotingsjaar 1984 heeft de Com­
missie, ingaande op een suggestie van de Rekenkamer, 
de verdeling van de kosten en de rente veralgemeend. 
Wat punt 2.42 d) betreft zullen de onderhandelingen 
die thans met de in punt 2.28 bedoelde banken worden 
gevoerd, tot een vermindering van de verschillen lei­
den. 
Ten einde de mededinging tussen de banken te bevor­
deren en de daarmee samenhangende problemen te 
onderzoeken, overweegt de Commissie, bij wijze van 
experiment en zoals door de Rekenkamer werd ver­
langd, de techniek van de offerteaanvraag toe te passen 
voor haar verrichtingen in het kader van de uitvoering 
van de algemene begroting in de toekomstige Lid-Sta-
ten Spanje en Portugal. 
Economisch en Sociaal Comité 
2.40. Het is altijd het beleid van het Comité geweest, 
de door banken geboden voorwaarden nauw in het oog 
te houden; dit heeft nooit moeilijkheden opgeleverd, 
en altijd goede resultaten afgeworpen. Het Comité zal 
echter trachten in de toekomst alle bankvoorwaarden 
aan een controle te onderwerpen, en het zal te dien 
einde een document opstellen. Wil de vergoeding correct worden beoordeeld, dan 
Parlement moet ook worden gelet op de werkingskosten, die van 
transactie tot transactie verschillen. 
16. 12. 85 Publikatieblad van de 
Interne controle 
Raad 
2.43. Scheiding van de taken tussen de verstrekking 
van een betalingsopdracht voor een uitgave en de uit­
voering ervan: 
Het Secretariaat van de Raad zal de door de Rekenka­
mer gesignaleerde gevallen opnieuw bekijken, met 
name rekening houdend met de bepalingen van het 
reglement van orde van de Raad. 
Economisch en Sociaal Comité 
2.43. De onlangs door het Economisch en Sociaal 
Comité genomen veiligheidsmaatregelen zullen de 
goedkeuring van de Rekenkamer kunnen wegdragen. 
Centralisatie van het beheer 
Algemeen verloop van de geldstromen 
Parlement 
2.46. Het Parlement zal er in de toekomst op aandrin­
gen dat dezelfde valutadag wordt gerekend voor geld­
overmakingen tussen de instellingen, wanneer deze 
door dezelfde bank worden verricht. 
Raad 
2.45. Overmaken van gelden van de Raad aan het 
Economisch en Sociaal Comité: 
De gevolgde praktijk is in overeenstemming met een 
besluit van de Raad en is het gevolg van de opneming 
van de begroting van het Economisch en Sociaal 
Comité in de begroting van de Raad. 
2.46. De Raad zal de oplossingen bestuderen waar­
mee de verliezen aan valutadagen zoveel mogelijk kun­
nen worden beperkt. Europese Gemeenschappen 173 
Commissie 
2.46. Overeenkomstig de aanbeveling van de Reken­
kamer zal de Commissie aan de begunstigde instellin­
gen een kopie van haar instructies aan de banken toe­
zenden; deze instructies zullen een geldigheidsdatum 
omvatten, waarvan de toepassing zal worden nagegaan. 
Onderhandelingspositie ten opzichte van de banken 
Parlement 
2.47. Alhoewel de behoeften aan banktransacties bin­
nen de Gemeenschap, evenals de omvang van de beta­
lingen en ontvangsten, van instelling tot instelling aan­
zienlijk verschillen, is het Europese Parlement bereid 
mee te werken aan elk interinstitutioneel initiatief ter 
verbetering van de onderhandelingspositie. 
Raad 
2.47. Zie antwoord op paragraaf 2.41. 
Commissie 
2.47 — 2.48. De Commissie heeft altijd als de andere 
instellingen het haar vroegen in de door de Rekenka­
mer bedoelde zin gehandeld; dit punt moet op de 
agenda van de vergaderingen tussen de rekenplichtigen 
van de instellingen worden geplaatst. 
Gebruik van de Ecu 
Parlement 
2.49. Het Europese Parlement heeft steeds, met enig 
succes, getracht veelvuldiger gebruik te maken van de 
Ecu voor grote contracten, betalingen van bepaalde 
huren en bepaalde soorten betalingen aan een aantal 
leden. Betalingen aan de Commissie worden al een 
aantal jaren in Ecu verricht en binnenkort zullen 
instructies worden gegeven financiële transacties met 
alle andere instellingen van de Gemeenschap in Ecu te 
verrichten. Het Parlement juicht een veelvuldiger 
gebruik van de Ecu toe en zal dit gebruik blijven bevor­
deren, wanneer en waar dit maar mogelijk is. 
174 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
Raad 
2.50. Voor de aanvulling van de bankrekeningen van 
het Economisch en Sociaal Comité door de diensten 
van de Raad worden 12 boekhoudstukken per jaar 
opgesteld. 
Commissie 
2.49. Om het gebruik van de Ecu te bevorderen en 
haar kasbeheer te vergemakkelijken streeft de Commis­
sie, binnen de haar opgelegde beperkingen, sedert de 
schepping van de ERE in 1975, die in 1979 werd omge­
doopt tot Ecu, naar een steeds ruimer gebruik van deze 
rekeneenheid, die mede door de initiatieven die de 
Commissie heeft genomen, al een betaalmiddel is 
geworden. Bij haar werkzaamheden, die gevolgen heb­
ben voor de Lid-Staten en hun ingezetenen, werd de 
Commissie al heel vroeg geconfronteerd met moeilijk­
heden die nog steeds niet zijn opgelost, hetgeen ver­
klaart waarom de vooruitgang op dit gebied slechts op 
pragmatische wijze, naargelang van de mogelijkheden, 
tot stand komt. 
Zeer vroeg hebben de bevoegde diensten van de Com­
missie die over bankrekeningen in Ecu beschikken, de 
andere instellingen van de Gemeenschap waarmee zij 
boekhoudkundige betrekkingen in het kader van de 
algemene begroting hebben, verzocht rekeningen in 
Ecu te openen om rechtstreeks tot overschrijvingen in 
Ecu te kunnen overgaan. Alle instellingen, ook de EIB, 
hebben op dit verzoek positief gereageerd, behalve de 
Raad, die er zich steeds tegen heeft verzet. 
Wat de betrekkingen tussen de instellingen betreft heeft 
de Commissie de Raad in oktober 1976 een voorstel 
voor een verordening (document COM/76/513) betref­
fende de functie van de Ecu als beheer- en betaalmid­
del voorgelegd. Het voorstel bevatte een algemeen sys­
teem voor het beheer en de uitvoering van de begroting 
in Ecu en voorzag, via het uitdrukken van de budget­
taire verbintenissen in Ecu, in de overdracht van het 
wisselkoersrisico van de Commissie naar de begunstig­
den. De Raad heeft dit document niet goedgekeurd. De 
na twee jaren van bijna wekelijkse vergaderingen volle­
dig herziene tekst moest blijven liggen wegens de ver­
kiezingen van het Europese Parlement doordat de ver­
plichte overlegprocedure was onderbroken. Het krach­
tige verzet van verschillende Lid-Staten tegen het voor­
nemen het wisselkoersrisico door de Lid-Staten of hun 
ingezetenen te doen dragen, is nog steeds aanwezig en 
de wens die andere delegaties in 1980 hebben uitge­
drukt om het document opnieuw in behandeling te 
nemen, heeft geen weerklank gevonden. 
(') Bij schrijven van 30 juli 1985 heeft de instelling daartoe 
opnieuw de nodige stappen bij de betrokken 
verzekeringsmaatschappijen gedaan. In deze omstandigheden kon het vraagstuk niet op een 
systematische wijze worden aangepakt en besloot de 
Commissie pragmatisch op te treden door telkens wan­
neer zij daartoe de mogelijkheid ziet een verrichting in 
Ecu uit te drukken en af te wikkelen; zo worden voor­
taan studiecontracten (1982), de kosten van deskundi­
gen (1983) en de bezoldiging van free-lance-tolken 
(1984) in Ecu uitgedrukt en vereffend. Voorts heeft de 
Commissie een belangrijke stap gezet door Ecu-lenin­
gen op te nemen. De bevoegde diensten van de Com­
missie zullen zeer binnenkort de nodige voorzieningen 
nemen om de EGKS-heffingen, die hoewel uitgedrukt 
in Ecu nog steeds in een nationale valuta worden 
betaald, in Ecu te vereffenen. 
De opmerkingen van de Rekenkamer over het gebruik 
van de Ecu zijn ten volle verantwoord en zullen door 
de Commissie als een hulpmiddel worden beschouwd; 
gesteund door deze opmerkingen zullen de bevoegde 
diensten van de Commissie in de eerste plaats contact 
opnemen met de Thesauriedienst van de Raad. Dit 
neemt niet weg dat door het uitblijven van een wetge­
vend kader, de behoefte waaraan door de Rekenkamer 
zou moeten worden onderstreept, het aandeel van de 
betalingen in Ecu te verwaarlozen blijft. 
Economisch en Sociaal Comité 
2.49. Met het oog op een veelvuldiger gebruik van de 
Ecu is het Comité voornemens een in Ecu luidende 
subrekening op zijn belangrijkste bankrekening te ope­
nen. 
Conclusies 
Raad 
2.52 (c). Zie antwoord op paragraaf 2.39. 
Commissie 
2.51—2.53. Hoewel zij moet vragen akte te nemen 
van de meningsverschillen over bepaalde punten die 
uit de hierboven gegeven antwoorden voortvloeien, is 
de Commissie voornemens de acties, die duidelijk in 
de richting van de aanbevelingen van de Rekenkamer 
onder punt 2.52 gaan, voort te zetten. 
(2) Jaarverslag over het begrotingsjaar 1982, PB C 357 van 
31. 12. 1983, punt 2.39. 
(3) PB L 336 van 27. 12. 1977, blz. 1 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 175 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE OP 
HOOFDSTUK 3 
Ontvangsten 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
Financiering van de begroting 
Uitputting van de eigen middelen 
3.6 (a). Op 6 mei 1983 diende de Commissie bij de 
Raad een ontwerp-besluit betreffende nieuwe eigen 
middelen in ('), waarin onder andere een verhoging van 
het maximum-BTW-percentage was opgenomen. De 
Raad was echter niet in staat het vereiste besluit op tijd 
te nemen, omdat een verhoging van het bedrag van de 
aan de Gemeenschap ter beschikking gestelde eigen 
middelen was gekoppeld aan een aantal andere vraag­
stukken. 
Ten einde ervoor te zorgen dat de Gemeenschap aan 
haar verplichtingen zou kunnen voldoen en dat het 
communautaire beleid verder ten uitvoer zou kunnen 
worden gelegd, met inachtneming van het bepaalde in 
artikel 199 van het EEG-Verdrag dat de begroting in 
evenwicht moet zijn, diende de Commissie een voorstel 
op grond van artikel 235 van het EEG-Verdrag in, vol­
gens hetwelk de Lid-Staten in 1984 aanvullende midde­
len ter beschikking van de Gemeenschap dienden te 
stellen, welke zouden worden terugbetaald wanneer 
nieuwe eigen middelen ter beschikking kwamen. 
De Juridische Dienst van de Raad was het met de 
Commissie eens dat artikel 235 een juiste rechtsgrond­
slag voor deze regeling was. 
Uiteindelijk werd een dergelijke regeling niet door de 
Raad goedgekeurd. De Lid-Staten gaven er de voor­
keur aan een intergouvernementele overeenkomst te 
sluiten op grond waarvan in 1984 aanvullende midde­
len werden verstrekt. De Commissie betreurt het dat 
deze overeenkomst buiten de Gemeenschapsverdragen 
om werd gesloten. 
3.6 (b). Aan het einde van elk jaar worden kredieten 
geannuleerd. Bovendien had de Commissie in 1984 in 
de toelichting bij het voorstel voor een verordening van 
de Raad (2) houdende, in verband met de uitputting 
van de eigen middelen, maatregelen voor de dekking 
van de behoeften van het begrotingsjaar 1984, het ini­
tiatief genomen te trachten de uitgaven met 350 mil­joen Ecu te verminderen. Uiteindelijk annuleerde de 
Commissie aan het einde van het jaar kredieten voor 
een totaalbedrag van 329,31 miljoen Ecu. Het opvoeren 
van de verwachte annuleringen op de begroting gaf een 
gebeurtenis weer die te voorzien was. Het was geens­
zins een middel om het feit te verhullen dat de in de 
begroting geraamde uitgaven groter waren dan de 
beschikbare ontvangsten. Integendeel, de opvoering 
van de verwachte annuleringen leverde een meer door­
zichtige begroting op, waarin de uitgaven en de ont­
vangsten beter met elkaar in overeenstemming werden 
gebracht. 
Dit is niet strijdig met de bepalingen van artikel 199 
van het Verdrag. Deze bepalingen worden hierdoor 
juist nageleefd. 
Resultaten van de uitvoering van de begroting 
3.7. In haar voorontwerp van gewijzigde en aanvul­
lende begroting nr. 1 stelde de Commissie voor de 
ramingen van de landbouwheffingen met 498,5 miljoen 
Ecu te verlagen. In de toelichting gaf zij een opsom­
ming van de factoren die haar tot deze verlaging brach­
ten. 
Noch de Raad, noch het Parlement hebben de herziene 
cijfers in de ontwerp-begroting of in de definitieve 
begroting opgenomen. 
3.8. De ramingen van de landbouwheffingen per pro-
dukt en de cijfers voor de monetaire compenserende 
bedragen worden in volumen 7 van het voorontwerp 
van begroting voor elk jaar vermeld. 
Met de invoering van het nieuwe boekhoudsysteem 
voor de ontvangsten worden de landbouwheffingen 
thans systematisch per produkt gespecificeerd en wor­
den de monetaire compenserende bedragen afzonder­
lijk vermeld voor de Lid-Staten die de noodzakelijke 
gegevens verstrekken. 
REGISTRATIE EN INNING VAN DE 
VERSCHULDIGDE BEDRAGEN 
3.10. De meeste van de inningsopdrachten waarop 
geen bedrag is vermeld, hebben betrekking op geschil­
len met Lid-Staten over de weglating van bepaalde 
rubrieken uit hun BTW-overzicht. Aangezien in het 
176 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
huidige stelsel alleen de Lid-Staten over de noodzake­
lijke informatie beschikken om deze weglatingen te 
becijferen, is de Commissie verplicht in dergelijke 
gevallen inningsopdrachten zonder vermelding van een 
bedrag af te geven. De bedragen worden pas bekend 
wanneer de geschillen zijn geregeld. 
BELASTING OVER DE TOEGEVOEGDE 
WAARDE 
Keuze tussen de overgangsmethodes A en B 
3.11 tot 3.19. 
I. Algemene opmerking 
Onverminderd het navolgende commentaar op speci­
fieke punten stelt de Commissie vast dat de meeste 
opmerkingen van de Rekenkamer betrekking hebben 
op aspecten die een juiste toepassing van de huidige 
regeling vormen, welke is gebaseerd op drie belangrijke 
teksten: het besluit van 21 april 1970 betreffende de 
vervanging van de financiële bijdragen van de Lid-Sta­
ten door eigen middelen van de Gemeenschappen en 
de Verordeningen van de Raad nrs. 2891/77 en 
2892/77 van 19 december 1977 ter uitvoering daarvan. 
De Commissie herinnert eraan dat zijzelf de laatste 
jaren verscheidene voorstellen tot wijziging van deze 
teksten aan de Raad heeft toegezonden, en zij blijft 
werken aan de verbetering ervan. De Commissie wijst 
erop dat dergelijke kritiek in de eerste plaats bestemd is 
voor de Raad, die de wetgevende bevoegdheid uitoe­
fent, terwijl de opmerkingen met het oog op de opstel­
ling van hoofdstuk 3 van het jaarverslag van de Reken­
kamer over de rekeningen van het begrotingsjaar 1984 
uitsluitend voor de Commissie waren bedoeld. Indien 
men wil tornen aan de bestaande regeling, dan moet 
dat normaal gesproken gebeuren in het kader van de 
herziening van de Verordeningen nrs. 2891/77 en 
2892/77, die momenteel gaande is op initiatief van de 
Commissie. 
Wanneer de Rekenkamer bedragen noemt die de 
indruk wekken dat er eigen middelen verloren zouden 
gaan, terwijl de beschreven situatie aan de huidige 
regeling beantwoordt, dan lijkt dit tegen deze achter­
grond bezien geen juiste voorstelling van zaken, te 
meer daar de vermelding van dergelijke cijfers slechts 
kan leiden tot misverstanden bij lezers die onvol­
doende op de hoogte zijn. 
II. Technische Aspecten 
De Commissie wil echter onderstaande aanvullende 
inlichtingen verstrekken ten aanzien van de verschil­
lende specifieke aspecten die door de Rekenkamer 
onder de aandacht zijn gebracht: a) Volgens artikel 6, eerste alinea, van Verordening 
nr. 2892/77, zoals gewijzigd, wordt de grondslag 
van de BTW-middelen berekend op grond van het 
totaal van de door de Lid-Staat in een bepaald 
begrotingsjaar geïnde netto-opbrengsten. De sub b) 
en c) van punt 3.13 van het verslag van de Reken­
kamer beschreven situatie beantwoordt aan de 
opzet van deze verordening en de door de Reken­
kamer gemaakte becijfering van de verminderingen 
die uit de toepassing van een methode zouden 
voortvloeien, geeft aanleiding tot de volgende 
opmerkingen: 
(i) Aangezien in het stelsel van de communautaire 
BTW-middelen op de BTW-grondslag een per­
centage wordt toegepast om in de financiering 
van de gemeenschapsbegroting boven het 
bedrag van de traditionele eigen middelen te 
voorzien, hebben eventuele verminderingen 
van de grondslag tot gevolg dat dit in het kader 
van de begrotingsprocedure vastgestelde 
afdrachtspercentage moet worden verhoogd. 
(ii) De evaluatie van de Rekenkamer is slechts een 
ruwe schatting op grond van de resultaten in 
vijf Lid-Staten (België, Denemarken, Luxem­
burg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk). 
(iii) Wanneer in het kader van methode „B" de in 
een bepaald begrotingsjaar niet-geïnde bedra­
gen niet in de BTW-grondslag van dat jaar 
worden begrepen, heeft dit slechts tot gevolg 
dat bepaalde handelingen pas later inaanmer-
king worden genomen: deze bedragen worden 
opgenomen in de grondslag van het 
begrotingsjaar waarin zij werkelijk worden 
geïnd en derhalve wordt het afdrachtspercen­
tage van dat latere begrotingsjaar erop toege­
past. Trouwens, eerder dan het bedrag van 
deze achterstallige betalingen aan het einde 
van een begrotingsjaar, dient de ontwikkeling 
ervan van jaar tot jaar in voorkomend geval te 
worden nagegaan; dan blijkt dat over een vol­
doende lange periode beschouwd min of meer 
een evenwicht wordt bereikt. 
b) In artikel 3 van Verordening nr. 2892/77, zoals 
gewijzigd, staat dat de Lid-Staten kunnen kiezen 
welke methode zij wensen toe te passen. Omdat de 
toepassing van methode „A" in Denemarken moei­
lijkheden opleverde en omdat in dit land slechts 
één BTW-tarief bestond, heeft Denemarken voor 
methode „B" gekozen. Deze verandering van me­
thode heeft voor het begrotingsjaar 1983 geleid tot 
een vermindering van de Deense BTW-grondslag 
(vgl. a) van punt 3.13), die wordt verklaard door de 
beide hierboven besproken elementen, te weten het 
niet-opnemen in de grondslag van de buiten invor­
dering gestelde bedragen en van de achterstallige 
bedragen. Opgemerkt zij evenwel dat zich in het 
volgende begrotingsjaar een zeker inhaaleffect 
voordeed doordat de aan het einde van het begro­
tingsjaar 1984 nog in te vorderen bedragen lager 
waren dan die van eind 1983. 
c) De mogelijkheden tot schikkingen die in de ver­
schillende Lid-Staten worden geboden door wetten 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 177 
zoals die waarop onder d) van punt 3.13 wordt 
gedoeld, hebben enerzijds tot gevolg dat de werke­
lijk aan de nationale overheden betaalde bedragen 
pas later in de BTW-grondslag worden opgeno­
men, en anderzijds dat een deel van de vordering 
van de overheid nietig wordt. Maar dit soort wetten 
kunnen hoe dan ook slechts leiden tot extra natio­
nale en communautaire ontvangsten in vergelijking 
met de situatie die zonder die wetten zou bestaan. 
d) In het kader van haar controles van de BTW-
grondslag van de Lid-Staten gaat de Commissie de 
gehele centralisatieprocedure van de ontvangsten 
na en controleert zij aldus de goede werking van 
het stelsel, van de vaststelling tot de berekening 
van de communautaire BTW-grondslag. De Com­
missie deelt het verlangen van de Rekenkamer om 
te beschikken over aanvullende gegevens betref­
fende de niet in deze grondslag opgenomen bedra­
gen en overweegt daarom om te zamen met de 
Lid-Staten in het Raadgevend Comité voor de 
Eigen Middelen (RCEM) een onderzoek in te stel­
len naar de mogelijkheden om aanvullende inlich­
tingen over met name geschillen te verkrijgen. De 
Commissie merkt echter op dat dit hoofdzakelijk 
het doel was van het door haar in 1979 aan de 
Raad toegezonden voorstel voor een verordening 
betreffende te nemen maatregelen in geval van 
onregelmatigheden die gevolgen hebben voor de 
eigen middelen als bedoeld bij het besluit van 
21 april 1970, alsmede de organisatie van een infor­
matiesysteem van de Commissie op dit gebied. 
Zonder een dergelijke verordening, waarvan de 
goedkeuring nog steeds ten zeerste door de Com­
missie wordt verlangd, hangt de toezending van 
deze inlichtingen af van de Lid-Staten, die bij de 
huidige regeling alleen verantwoordelijk blijven 
voor de controles bij de belastingplichtigen en voor 
het daaraan te geven gevolg. Meer in het bijzonder 
heeft de Commissie momenteel niet de bevoegd­
heid om de Lid-Staten instructies te geven over de 
frequentie waarmee de controles bij de belasting­
plichtigen moeten worden verricht. 
III. Opmerkingen betreffende het verslag over de 
toepassing van de Verordeningen nrs. 2891/77 en 
2892/77 
Aangezien in het verslag van de Rekenkamer herhaal­
delijk wordt verwezen naar het door de Commissie in 
april 1985 bij de Raad ingediende verslag over de toe­
passing van de Verordeningen nrs. 2891/77 en 2892/77 
alsmede het daaruit voortvloeiende voorstel tot verlen­
ging van laatstgenoemde verordening, acht de Com­
missie het noodzakelijk nu direct een aantal elementen 
nader toe te lichten. 
In de eerste plaats is zij van mening dat in dit verslag 
de problemen in verband met elk van beide methoden 
worden beschreven en daardoor een volledig en even­
wichtig beeld van de situatie wordt gegeven. Het oor­
spronkelijke voorstel van de Commissie had slechts 
betrekking op methode „A" en zij heeft nooit ontkend dat er verschillen bestaan tussen de beide methoden die 
uiteindelijk door de Raad zijn goedgekeurd, en zij is 
zich ook bewust van de moeilijkheden die de toepas­
sing van methode „B" met zich meebrengt, maar zij 
stelt vast dat de ervaringen met de toepassing van me­
thode „A" uitwijzen dat deze methode in haar huidige 
vorm eveneens talrijke problemen doet rijzen. 
In de tweede plaats heeft de Commissie in dit verslag 
duidelijk haar voorkeur voor één enkele methode voor 
de vaststelling van de BTW-grondslag uitgesproken. Zij 
moet er echter wel op wijzen dat deze doelstelling 
thans niet meer los kan worden gezien van de toepas­
sing van het stelsel van de BTW-middelen in de prak­
tijk en van de ontwikkelingen sedert de goedkeuring 
van Verordening nr. 2892/77. In deze verordening werd 
de Lid-Staten gedurende een overgangsperiode de 
keuze gelaten tussen twee methoden die gebaseerd zijn 
op fundamenteel verschillende beginselen en modali­
teiten. Acht van de negen Lid-Staten die BTW-midde­
len storten, hebben methode „B" gekozen. Nu de 
Gemeenschap, gezien de uitputting van de aanvullende 
BTW-middelen welke de verhoging van het maximum-
afdrachtspercentage tot 1,4% heeft opgeleverd, 
opnieuw de toekomst van haar financieringsstelsel 
onder ogen zal moeten zien, kan de door deze ontwik­
keling geschapen situatie niet als een factor van secun­
dair belang worden beschouwd. 
Moeilijkheden bij de toepassing van het stelsel 
van eigen middelen uit de BTW 
3.21. De Commissie zet het onderzoek van de regi­
stratiebelasting op motorrijtuigen in Denemarken 
voort. In het huidige stadium houdt zij zich vooral 
bezig met de rechtmatigheid van deze belasting in ver­
band met het vrije verkeer van goederen in de Gemeen­
schap en zij heeft ten aanzien hiervan besloten de bij 
het Verdrag vastgestelde procedures in te leiden. 
3.22. De Commissie is het met de opmerking van de 
Rekenkamer eens en zal blijven aandringen op de 
invoering van een uniform stelsel. 
LANDBOUWHEFFINGEN 
3.23 tot 3.26. De Commissie is het niet eens met het 
standpunt van de Rekenkamer dat dit besluit in strijd 
was met artikel 14, lid 2, van Verordening nr. 805/68. 
De reden voor het voorstel van de Commissie aan de 
Raad werd duidelijk uiteengezet in het memorandum 
bij document COM(84) 49, vierde alinea, waarin het 
volgende staat: „De Commissie is evenwel van oordeel 
dat bij de aanpassing van de invoerconcessies voor 
rundvlees rekening moet worden gehouden met de 
bestaande internationale overeenkomsten en de aan de 
Gemeenschap toegekende concessies". 
De mogelijkheid dat later internationale overeenkom­
sten zouden worden gesloten die parallel zouden lopen 
178 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
met of van invloed zouden zijn op de werkingssfeer 
van Verordening nr. 805/68 van de Raad, schijnt te zijn 
voorzien in artikel 17 van deze verordening, dat als 
volgt luidt: „Deze verordening wordt toegepast met 
inachtneming van de verplichtingen welke voortvloeien 
uit overeenkomsten die de Gemeenschap op internatio­
naal vlak binden". DOUANERECHTEN 
Unilateraal door Lid-Staten verleende 
vrijstellingen van douanerechten 
Volgens de Commissie moet artikel 14, lid 2, van Veror­
dening nr. 805/68 van de Raad worden gelezen in 
samenhang met de artikelen 17 en 31, op grond waar­
van de Gemeenschap de uit internationale handels­
overeenkomsten voortvloeiende verplichtingen moet 
nakomen, alsook in samenhang met de machtiging die 
door de begrotingsautoriteit in de begroting 1984 aan 
de Commissie is verleend (toelichting bij hoofdstuk 
29/B), en dekt deze verordening duidelijk de omstan­
digheden en voorwaarden waaronder het voorstel van 
de Commissie voor 1984 werd opgesteld. 
Het door de Rekenkamer vermelde quotum van 50 000 
ton rundvlees moet in deze context worden gezien. 
Bovendien valt dit quotum binnen de totale toewijzing 
voor de invoer van rundvlees waarnaar werd verwezen 
in de bovengenoemde toelichting. 
Toepassing in de Lid-Staten 
3.28. Zoals reeds aan de Rekenkamer is medegedeeld, 
is de speciale regeling (volledige of gedeeltelijke schor­
sing van de heffingen) bij de invoer van voor verwer­
king bestemd bevroren rundvlees alleen in Nederland 
gecontroleerd; voorgesteld zal worden deze regeling 
ook in de andere Lid-Staten aan een onderzoek te 
onderwerpen in het kader van de bij de Verordeningen 
nrs. 2891/77 en 165/74 bedoelde geassocieerde contro­
les. 3.29 — 3.32. De Commissie wijst erop dat de procedu­
res wegens inbreuk op gang zijn gekomen. 
3.33. (a) Met betrekking tot materiaal van intrinsiek 
militaire aard, dat buiten de procedure van artikel 169 
is gelaten, vertrouwt de Commissie erop dat haar stand­
punt betreffende de toepasselijkheid van het gemeen­
schappelijk douanetarief op militaire uitrusting in het 
algemeen door de uitslag van deze procedure zal wor­
den bevestigd, zodat verder geen gebruik meer behoeft 
te worden gemaakt van de procedure wegens inbreuk. 
De Commissie zal dan in een betere positie zijn om een 
beleidskader op communautair niveau voor de invoer 
van wapenuitrusting te ontwikkelen met volledige 
inachtneming van alle politieke, economische en juridi­
sche aspecten van deze zaak. 
b) De Commissie is niet in staat cijfers over het 
effect van deze inbreuken op de eigen middelen te ver­
strekken. In dit opzicht zijn de Lid-Staten krachtens het 
Verdrag verantwoordelijk voor de berekening van het 
bedrag aan douanerechten dat ter beschikking van de 
Gemeenschapsbegroting moet worden gesteld. Alleen 
de Lid-Staten beschikken over de voor deze berekening 
noodzakelijke gegevens en de Commissie kan slechts 
bij hoge uitzondering een zeer ruwe schatting van de 
bedragen in kwestie maken. In dit geval wordt het pro­
bleem nog groter door het geheime karakter van de 
nationale defensie waarop de Lid-Staten zich beroe­
pen. 
O PB C 145 van 3. 6. 1983, blz. 5 (2) Doe. COM(84) 250 def. van 17. 4. 1984. 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE OP 
HOOFDSTUK 4 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, 
Afdeling „Garantie" (EOGFL-Garantie) 
OPMERKINGEN OVER DE UITVOERING 
VAN DE BEGROTING 
Uitvoering van de begroting in 1984 
Beschouwingen over de rechtmatigheid 
4.5 en 4.9. De Commissie is inderdaad geconfron­
teerd met een moeilijke budgettaire situatie. Zij heeft 
haar financiële verplichtingen het hoofd geboden door de aan een dergelijke situatie verbonden moeilijkheden 
zoveel mogelijk te beperken en te handelen volgens het 
algemene beginsel van goed financieel beheer. Het lijkt 
haar te ver gaan om haar beheer te kenschetsen als een 
aaneenrijging van onregelmatige procedures en kleine 
onregelmatigheden. 
(a) De voorschotbeschikkingen en de uitkering van 
voorschotten zijn afhankelijk van de beschikbaar­
heid van financiële middelen. De Commissie kan 
niet meer uitkeren dan zij heeft. De Commissie is 
echter voornemens positief te reageren op het ver-
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 179 
zoek van de Rekenkamer en daartoe de nodige 
procedures op gang te brengen. 
(b) De werkwijze die is gevolgd bij de boekingen als 
betaling en bij de vastleggingen houden inderdaad 
verband met het tekort aan middelen in het alge­
meen of per begrotingslijn en de bedoeling van die 
werkwijze was de nadelige consequenties voor de 
algemene boekhouding van de Commissie zoveel 
mogelijk te beperken, met inachtneming evenwel 
van de bepalingen van het Financieel Reglement. 
Er wordt verder gewerkt aan de voorbereiding van de 
invoering van een nieuwe regeling ter vervanging van 
die met maandelijkse voorschotten. Het is de bedoeling 
dat de Commissie eind 1985 of begin 1986 deze kwestie 
zou kunnen bespreken. Een eventuele wijziging van de 
huidige regeling zou echter in alle geval vrij veel tijd 
vergen, gezien de talrijke problemen die moeten wor­
den opgelost voor de samenwerking met twaalf Lid­
staten met een uiteenlopende administratieve structuur 
en boekhoudorganisatie en een vijftigtal betaalorganen. 
Inning van de extra medeverantwoordelijkheidsheffing 
voor melk 
4.6 en 4.7. De Commissie wijst er met nadruk op dat 
de invoering van quota in de zuivelsector gericht is op 
de beheersing van de totale omvang van de produktie. 
Daartoe is een extra heffing ingevoerd van een ontmoe­
digend niveau, namelijk 75 % bij overschrijding van de 
quota door de melkproducenten of 100 % indien dit 
gebeurt bij voor zuivelfabrieken bepaalde quota. De 
inning van de extra heffing is een uiterste maatregel die 
wordt toegepast bij overschrijding door de producenten 
of de zuivelfabrieken van de quota die voor hen zijn 
bepaald in het kader van de communautaire voorschrif­
ten en van de nadere maatregelen die binnen de gren­
zen van die voorschriften door de Lid-Staten zijn vast­
gesteld. 
Het eerste op 15 december 1984 te betalen voorschot 
was van voorlopige aard, in afwachting van de voor het 
melkprijsjaar 1984/1985 op te stellen definitieve afre­
kening. Op grond van de voorlopige gegevens, heeft de 
Commissie bij wijze van waarschuwing het bedrag van 
de voorschotten aan een aantal Lid-Staten voor decem­
ber verlaagd. Die landen hebben deze werkwijze en de 
hoogte van de ingehouden bedragen betwist. 
De Commissie is van oordeel dat er geen aanleiding 
was vorderingen op de Lid-Staten in de balans per 
31 december 1984 op te nemen en wel om de volgende 
redenen: 
— de regeling bepaalt dat voor iedere heffïngplichtige 
het bedrag van de extra heffing wordt vastgesteld 
aan de hand van een eindafrekening die wordt 
opgemaakt na de produktieperiode van twaalf 
maanden; — aangezien het quotastelsel in een beginfase ver­
keert, waren de voorlopige gegevens van de Com­
missie niet betrouwbaar genoeg om per 15 decem­
ber 1984 met zekerheid voorschotten te kunnen 
vaststellen; 
— de ontwikkelingen in de zuivelproduktie en in de 
communautaire wetgeving in de eerste maanden 
van 1985 hebben ertoe geleid dat de betalingen aan 
extra heffingen wegens overschrijding van het glo­
bale produktiecijfer per Lid-Staat voor het melk­
prijsjaar 1984/1985 inderdaad vrij beperkt zijn. 
Ontoereikende kredieten aan het eind van het jaar 
4.8. De Commissie had in het kader van de aanvul­
lende en gewijzigde begroting voor 1984 de ontvang­
sten aan extra heffingen inderdaad geraamd op 
247 miljoen Ecu. Deze raming was opgesteld in het 
tweede kwartaal van 1984 op een tijdstip waarop de 
wijze van toepassing in de verschillende Lid-Staten en 
ook de reacties van de producenten nog niet bekend 
waren. Dit heeft geleid tot een overschatting van de 
ontvangsten; het door de Rekenkamer gelegde verband 
met het tekort aan kredieten van 202 miljoen Ecu is een 
coïncidentie a posteriori. 
De Commissie neemt met belangstelling kennis van het 
standpunt van de Rekenkamer ten gunste van een 
afschrijving op de voorraden. Aangezien op de begro­
ting voor 1984 geen specifieke kredieten waren uitge­
trokken voor een facultatieve afschrijving op land-
bouwprodukten in openbare opslag en aangezien er 
aan het einde van het jaar geen ongebruikte kredieten 
waren, kon de Commissie niet tot een dergelijke maat­
regel overgaan. Er zij op gewezen dat de Commissie in 
haar voorontwerp voor de begroting van 1986 voor de 
eerste maal een krediet van 423 miljoen Ecu heeft voor­
gesteld voor voorraadafschrijving. 
OPMERKINGEN OVER HET FINANCIEEL 
BEHEER 
Openbare opslag 
Stijging van de opslagkosten 
4.11. De uitgaven voor openbare opslag zijn in 1984 
inderdaad gestegen als gevolg van de toenemende 
omvang van moeilijk af te zetten voorraden. Dat is één 
180 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
van de redenen waarom de Commissie haar inspannin­
gen voor aanpassing van het GLB, met name in de zui­
velsector, heeft voortgezet. 
Voor olijfolie dient het door de Rekenkamer genoemde 
stijgingspercentage (+ 446% ten opzichte van 1983) te 
worden gerelativeerd, in die zin dat de uitgaven stijgen 
van 12,2 tot 66,6 miljoen Ecu. 
In 1982/1983 was de oogst van olijven en de produktie 
van olijfolie in Italië bijzonder gering, met als gevolg 
een beperkte aanvoer bij de interventiebureaus en leve­
ringen uit Griekenland waarop winst is geboekt. In 
1983/1984 daarentegen was de oogst in Italië groot, 
met als consequentie een hoger aanbod voor interven­
tie en lagere verkoop uit Griekenland. 
Globale toeneming van de voorraden en problemen ten 
aanzien van bepaalde produkten 
Voorraden zuivelprodukten 
4.13. Het lijdt geen twijfel dat het opslaan van boter 
gedurende meer dan twee jaar een negatief effect heeft 
op de waarde van de voorraden. Om die situatie te ver­
mijden, moeten afzetmogelijkheden worden gevonden 
en dat was moeilijk. In titel II van Verordening 
nr. 2956/84 van de Commissie van 18 oktober 1984 is 
een regeling vastgesteld voor de afzet van boter die 
meer dan 18 maanden oud is. 
Voorraden zachte tarwe 
4.14. De Commissie stelt inderdaad jaarlijks overboe-
kingsprijzen vast voor de hoeveelheden landbouwpro-
dukten die per 30 november in openbare opslag zijn. 
Voor de vaststelling van deze prijzen wordt uitgegaan 
van de aankoopprijzen die door de interventiebureaus 
zijn betaald (artikel 8, eerste alinea, van Verordening 
(EEG) nr. 1883/78 van de Raad). 
Er wordt uitgegaan van de prijzen van de uit het vorige 
jaar overgeboekte voorraden enerzijds en van de aan­
koopprijzen tijdens de eerste negen maanden van het 
begrotingsjaar anderzijds. Bij deze van jaar tot jaar toe­
gepaste methode wordt geen rekening gehouden met de 
aankoopprijzen in oktober en november, die in het 
betrokken jaar bijzonder laag waren als gevolg van de 
buitengewoon grote oogst. 
De Commissie zal haar methode voor de vaststelling 
van de overboekingsprijzen opnieuw bekijken om te 
zien of het mogelijk is om gevallen als door de Reken­
kamer gesignaleerd te voorkomen en de representativi­
teit van de bij overboeking van voorraden aangehou­
den prijs te verbeteren. Rundvleesvoorraden 
4.15. Ingevolge de vaststelling van Verordening 
(EEG) nr. 869/84 van de Raad waarbij is voorzien in 
uniforme aankoopprijzen per kwaliteit voor heel de 
Gemeenschap, toe te passen vanaf het verkoopseizoen 
1986/1987 na een geleidelijke onderlinge aanpassing in 
drie gelijke etappes, zullen de aankoopprijzen in Italië 
met 10% moeten dalen. Daardoor zal de interventie in 
die Lid-Staat veel minder aantrekkelijk worden. 
De lagere verkoopprijzen in Italië zijn grotendeels toe 
te schrijven aan het feit dat de voorraden er ouder zijn 
dan elders, waardoor ze moeilijker te verkopen zijn. In 
die situatie zou verbetering moeten komen nadat de 
oudere voorraden geleidelijk zijn weggewerkt en door­
dat de oorzaken die de accumulatie van voorraden heb­
ben bevorderd, zijn weggenomen. 
Presentatie van de rekeningen en afsluiting van het 
begrotingsjaar 
4.16. Het nu toegepaste boekhoudsysteem biedt de 
mogelijkheid de rekeningen te controleren naarmate zij 
door de Lid-Staten worden ingediend. Die controles 
hebben in de loop van het boekjaar geleid tot een aan­
tal correcties. De Commissie verzoekt haar diensten de 
controles tijdens het begrotingsjaar in de mate van het 
mogelijke te intensiveren. 
4.17. De boekhouding betreffende het EOGFL/ 
Garantie wordt bijgehouden volgens het kasstelsel. Dit 
brengt mee dat voor de boeking van de uitgaven ten 
laste van een begrotingsjaar wordt uitgegaan van de 
betaaldatum (zie met name het bepaalde in artikel 98 
van het Financieel Reglement). 
De door de Commissie uitgevoerde correcties in de 
rekeningen betreffende de openbare opslag, die betrek­
king hadden op een totaalbedrag van ongeveer 9,6 mil­
joen Ecu, en het verzoek aan de Lid-Staten de desbe­
treffende betalingen uit te voeren zijn daarom volstrekt 
in overeenstemming met het Financieel Reglement. 
Verwerking van latente verliezen in de rekeningen 
4.18. De Commissie heeft in paragraaf 4.8. haar 
mening gegeven over de voorraadafschrijving. Zij wijst 
erop dat het hier een maatregel betreft die door de 
Raad is toegestaan bij Verordening nr. 1883/78 voor 
zover kredieten beschikbaar zijn. Voorts zijn in de 
tweede alinea van artikel 8 van genoemde verordening 
nog de twee volgende criteria aangegeven: 
(a) de afschrijving kan alleen gebeuren als de progno­
ses ten aanzien van de prijzen bij uitslag uit inter-
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 181 
ventie een aanzienlijk verschil laten zien ten 
opzichte van de waarde van de over te boeken 
voorraden; 
(b) de hoogte van de afschrijving wordt beperkt door 
de norm dat de prijs die wordt gebruikt in plaats 
van de aankoopprijzen die zijn betaald door de 
interventiebureaus „niet lager mag zijn dan het 
gemiddelde van de aankoopprijzen enerzijds en de 
bij de afzet van de interventievoorraden gemaakte 
prijzen anderzijds". 
Conclusie over het financieel beheer 
4.21. Het ontstaan van voorraden in openbare opslag 
is de consequentie enerzijds van de communautaire 
wetgeving die de landbouwers een zekerheid verschaft 
in de vorm van interventieprijzen en anderzijds, voor 
bepaalde sectoren, van een onevenwichtige verhouding 
tussen produktie en verbruik. Het feit dat de uitgaven 
in verband met openbare opslag niet in de hand kun­
nen worden gehouden, wat de Rekenkamer lijkt te 
betreuren, is dus niet de consequentie van het beheer 
van de voorraden door de Commissie. 
OPMERKINGEN OVER DE INTERNE 
CONTROLES 
Fraude en onregelmatigheden 
Waarde van de statistische gegevens 
4.23. De Commissie stelt momenteel een onderzoek 
in naar de mogelijke oorzaken van het duidelijke ver­
schil in het door de verschillende Lid-Staten gemelde 
aantal onregelmatigheden. 
De betrokken diensten van de Commissie zijn akkoord 
gegaan met de door de Rekenkamer voorgestelde wijzi­
ging in de registratie van onregelmatigheden die geen 
financiële consequenties hebben gehad doordat op het 
tijdstip van de melding reeds terugvordering had 
plaatsgevonden. 
4.25. De Commissie handhaaft haar standpunt dat de 
ingevolge onregelmatigheden terug te vorderen bedra­
gen geen vorderingen van de Gemeenschap zijn in de 
zin van de artikelen 23 en 24 van het Financieel Regle­
ment, aangezien immers in artikel 8 van Verordening 
(EEG) nr. 729/70 is bepaald dat terugvordering door 
de Lid-Staten dient te gebeuren en dat eventueel terug­
gevorderde bedragen in mindering moeten worden 
gebracht op de uitgaven van de nationale betaalorga­
nen. De Commissie is echter bereid deze kwestie verder te bekijken, nadat zij het door haar diensten voor het 
einde van dit jaar uit te brengen rapport zal hebben 
ontvangen. 
Er zij op gewezen dat de met fraude gemoeide bedra­
gen en de teruggevorderde bedragen jaarlijks worden 
gepubliceerd in het Financieel Verslag van de Commis­
sie betreffende het EOGFL. 
De op elk niveau onbevredigend gebleven resultaten bij de 
bestrijding van fraude 
4.26. De Commissie gaat akkoord met de Rekenka­
mer dat de gebreken van en de tekortkomingen bij de 
fraudebestrijding dienen te worden verholpen. 
Op het niveau van de Commissie 
4.27. (a) Wanneer moet worden gekozen welk soort 
onderzoek moet worden uitgevoerd — het aantal is 
vanzelfsprekend afhankelijk van de beschikbare mid­
delen — wordt rekening gehouden met de situatie in 
een bepaald geval en de specifieke bevoegdheden van 
de Commissie. 
Het aantal zogenaamde „pre-zes"-onderzoeken (onder-
zoekfase voordat de in artikel 6 van Verordening 
nr. 283/72 vastgestelde procedures formeel worden 
ingeleid) is hoog. Deze inleidende onderzoeken 
bestaan uit een verzoek aan de betrokken Lid-Staat om 
bepaalde inlichtingen in te winnen en daarbij wordt 
beroep gedaan op de medewerking van de Lid-Staten. 
Wanneer de gewenste inlichtingen de Commissie niet 
voldoen, wordt een officieel diepgaand onderzoek op 
gang gebracht. In deze formele fase, waarvoor artikel 6 
de grondslag vormt, is men niet meer aangewezen op 
de vrijwillige medewerking van de Lid-Staten, maar 
zijn deze verplicht gevolg te geven aan een verzoek om 
een onderzoek. In 1984 is er geen aanleiding geweest 
om over te gaan tot een formeel onderzoek. 
Het aantal verificaties op grond van artikel 9 van Ver­
ordening nr. 729/70 ligt veel hoger dan het aantal 
onderzoeken als bedoeld in artikel 6 van Verordening 
nr. 283/72. 
(b) Waar het nationale recht de Commissie toe­
laat samen met de nationale overheid op te treden, is 
zij niet bevoegd verder te gaan met de wettelijke actie 
dan de nationale overheid heeft besloten, omdat het 
optreden van de Commissie beperkt is tot een assiste­
rende functie (gevoegde partij). 
Artikel 8, lid 2, van Verordening nr. 729/70 houdt in 
dat de Commissie kan optreden tegen Lid-Staten die 
fraude onvoldoende zouden vervolgen. Daarom lijkt 
182 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
rechtstreekse actie van de Commissie moeilijk uitvoer­
baar. 
(c) De Commissie tracht lessen te trekken uit de 
bij de uitvoering van de communautaire voorschriften 
voor de landbouw gebleken problemen, waarvan de 
onregelmatigheden slechts een onderdeel vormen, zij 
het dan ook het belangrijkste, vormen. 
De voor iedere nieuwe bepaling of voor iedere wijzi­
ging in bestaande bepalingen voor te schrijven contro­
lemaatregelen worden door de betrokken diensten aan 
de hand van de ervaring bekeken. 
De geconstateerde onregelmatigheden of misbruiken 
met bestaande voorschriften hebben wel degelijk geleid 
tot wijzigingen in de landbouwwetgeving. Het besluit 
inzake een wijziging is afhankelijk van factoren, zoals 
het feit of duidelijk een onregelmatigheid is vastgesteld 
of niet, de omvang of de duur van de periode waarin 
de maatregel nog van toepassing zou zijn. Soms is het 
trouwens zo dat de constateringen niet leiden tot wijzi­
gingen in de communautaire bepalingen, maar tot ver­
beteringen in de controle in één of meer Lid-Staten. 
Op het niveau van de Lid-Staten 
4.28. (a) De Lid-Staten erkennen niet dat er een juri­
dische verplichting zou bestaan pogingen tot fraude 
mede te delen in het kader van Verordening nr. 283/72, 
tenzij het gaat om nieuwe frauduleuze praktijken of om 
onregelmatigheden die zeer snel gevolgen zouden kun­
nen hebben in andere Lid-Staten (artikel 4 van deze 
verordening). De Commissie wenst dat aüe Lid-Staten 
deze bepaling intensief toepassen. 
De Lid-Staten stellen de diensten van de Commissie, 
wanneer zij dat nodig achten, van tijd tot tijd ook in 
kennis van pogingen tot fraude die niet onder de 
genoemde bepaling vallen. 
(b) De acht Lid-Staten die nu de in Richtlijn 
77/435 aangegeven controle-intensiteit hebben bereikt, 
brengen de Commissie op de hoogte van feiten in ver­
band met die controles. In enkele gevallen gebeurt dat 
echter laattijdig. 
Conclusie over het fraudebestrijdingssysteem 
4.29. De Commissie stelt het globale en evenwichtige 
oordeel van de Rekenkamer op prijs en reageert hierop positief. Zij verwijst naar punt II1-4 van de antwoorden 
op de opmerkingen naar aanleiding van hoofdstuk 1. 
Goedkeuring der rekeningen 
Financiële gevolgen van de goedkeuringsbeschikkingen 
4.30 en 4.31. De Commissie deelt het standpunt van 
de Rekenkamer dat de goedkeuringsbeschikkingen in 
principe definitief moeten zijn. De zogenaamde posi­
tieve en negatieve reserves die in een beperkt aantal 
gevallen zijn gemaakt, zijn gebeurd hetzij met het oog 
op een goed financieel beheer, hetzij om het aantal 
beroepsprocedures bij het Hof van Justitie over soort­
gelijke problemen te beperken. Overigens hebben de 
positieve reserves in feite slechts betrekking op een 
fractie van het bedrag van 1 039 miljoen Ecu dat door 
de Rekenkamer wordt genoemd. Zij kunnen niet zon­
der meer op de balans worden vermeld. De Commissie 
zal echter nagaan hoe zij in de toekomst aan de balans 
een notitie kan toevoegen waarin aan de wens van de 
Rekenkamer tegemoet wordt gekomen. 
Wat de andere algemene kwesties betreft, wijst de 
Commissie erop dat zij zich, zoals is vermeld in haar 
tussentijds verslag (paragraaf 34 tot en met 39) over de 
maatregelen naar aanleiding van het besluit tot kwij­
ting over de uitvoering van de begroting 1983 ('), als 
doel heeft gesteld vóór 30 juni 1987 een beschikking te 
geven inzake de goedkeuring van de rekeningen over 
1985, voor zover evenwel de aangiften van de Lid-Sta­
ten ten minste één jaar voor die datum bij de Commis­
sie worden ingediend. Zij zal de Lid-Staten vragen alles 
in het werk te stellen voor naleving van de in de wetge­
ving vastgestelde termijnen en zij zal alle haar ten 
dienste staande middelen gebruiken om op tijd de 
nodige inlichtingen van de Lid-Staten te verkrijgen. 
De Commissie heeft ook intern de gepaste maatregelen 
genomen. Wat de voorbereiding van de beschikkingen 
over de jaren 1982, 1983 en 1984 betreft, zal het nodige 
worden gedaan, om te bereiken dat de achterstand met 
betrekking tot die jaren eveneens uiterlijk 30 juni 1987 
is weggewerkt. 
Visumweigering en terzijdestelling met betrekking tot de 
goedkeuringsprocedure 1978/1979 
Milk Marketing Boards in het Verenigd Koninkrijk 
4.34 — 4.38. De Commissie wenst naar aanleiding van 
de opmerkingen van de Rekenkamer het volgende naar 
voren te brengen: 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 183 
(a) De bepalingen van het Toetredingsverdrag hielden 
in dat de Milk Marketing Boards tot het einde van 
de overgangsperiode (eind 1977) gehandhaafd 
mochten blijven. Al in december 1977 heeft de 
Commissie aan de Raad de voorstellen voor veror­
deningen voorgelegd die in juni 1978 zijn aanvaard 
en waarbij aan het Verenigd Koninkrijk handha­
ving van de MMB werd toegestaan, op voorwaarde 
dat enige aanpassingen zouden worden doorge­
voerd. Op vrijwel alle punten waarop de nationale 
wetgeving of de handelspraktijken van de MMB 
moesten worden gewijzigd, is dat vervolgens bin­
nen een redelijke termijn gebeurd. Alleen voor het 
probleem van een aantal gedifferentieerde prijzen 
is geen bevredigende oplossing gevonden. Gezien 
de veelheid van problemen die moesten worden 
opgelost en de ingewikkeldheid daarvan, is de 
Commissie van oordeel dat het verwijt inzake te 
late actie van de Commissie niet gerechtvaardigd 
is. 
(b) Voorts is niet de zogezegde inactiviteit van de 
Commissie aanleiding geweest voor de financiering 
in de jaren 1978 en 1979. De conclusie ter zake is 
daarentegen louter de consequentie van de simpele 
constatering dat de Commissie incoherent zou zijn 
als zij enerzijds financiering voor die jaren zou wei­
geren, terwijl zij tegelijk anderzijds voorstelt de 
MMB te handhaven op voorwaarde dat door het 
Verenigd Koninkrijk een aantal aanpassingen wor­
den doorgevoerd binnen een redelijke termijn na 
vaststelling van de Verordeningen nrs. 1421/78, 
1422/78 en 1565/79. 
De wijndistillatie in Frankrijk 
4.41. Het is duidelijk dat de door Frankrijk in de 
betrokken jaren toegepaste controleregeling niet opti­
maal is geweest; deze regeling is sindsdien trouwens 
aanzienlijk verbeterd. De Commissie handhaaft echter 
haar standpunt dat de communautaire financiering 
strikt beperkt is gebleven tot de Franse uitgaven voor 
distillatie voor tafelwijn waarvoor aan alle voorwaar­
den voor steunverlening was voldaan en dit ondanks 
bepaalde zwakke punten in de nationale controle. De 
steekproef kon weliswaar nog slechts worden uitge­
voerd bij distilleerderijen waarbij alle bewijsstukken 
nog altijd voorhanden waren, maar de Commissie heeft 
zich ervan vergewist dat de keuze van de distilleerde­
rijen neutraal was. Gezien het grote aantal dossiers dat 
is gecontroleerd, lijkt de betrouwbaarheid van de uit­
komsten voldoende. Bovendien is bij dit zeer uitge­
breide onderzoek niets aan het licht gekomen op grond 
waarvan zou kunnen worden betwijfeld dat de in het 
kader van communautaire maatregelen gedistilleerde 
wijn geen tafelwijn was in de zin van de communau­
taire wetgeving. 
4.42. De zwakke punten in de nationale controle zijn 
opgemerkt in het kader van een controle door de finan­
ciële controle. De resultaten leken er, in een eerste sta­
dium, op te wijzen dat de in Frankrijk gedane uitgaven 
in hun geheel niet in aanmerking zouden kunnen wor­den genomen voor financiering door de Gemeenschap. 
Pas in de laatste fase van de goedkeuring van de reke­
ningen hebben de Franse autoriteiten gegevens ver­
strekt op grond waarvan deze uitgaven gedeeltelijk 
zouden kunnen worden gefinancierd indien uit een 
diepgaand onderzoek zou blijken dat deze uitgaven 
waren gedaan. Indien deze gegevens aan de diensten 
van de Commissie waren verstrekt naar aanleiding van 
de controle door de financiële controle, zou het ver­
dergaande onderzoek vanzelfsprekend eerder en onder 
gunstiger omstandigheden zijn uitgevoerd. 
Problemen door gebrek aan medewerking van de 
Lid-Staten 
4.43 en 4.44. De Commissie is het ermee eens dat de 
toegang tot nationale controleverslagen van bijzonder 
belang is voor audit via systeemanalyse. Er wordt nu 
een nieuwe poging gedaan om met medewerking van 
de Lid-Staten tot een algemene verbetering te komen. 
Er zij op gewezen dat de Commissie, op haar verzoek, 
kennis heeft kunnen nemen van een aantal verslagen 
over de interne controle in de Lid-Staten. 
ALGEMENE CONCLUSIES 
4.45. (a) De Commissie wijst erop dat de uitbetaling 
van voorschotten afhankelijk is van de beschikbaarheid 
van financiële middelen. Daarom is zij voornemens 
positief te reageren op het verzoek van de Rekenkamer 
en derhalve de daartoe noodzakelijke procedures te 
beginnen. 
(b) Het gebrek aan mogelijkheden om de uitga­
ven voor openbare opslag te beheersen, dat door de 
Rekenkamer wordt genoemd, is een gevolg enerzijds 
van de communautaire wetgeving die de landbouwers 
zekerheid verschaft in de vorm van interventieprijzen 
en anderzijds van het gebrek aan evenwicht tussen pro-
duktie en verbruik in een aantal sectoren. 
Evenals de Rekenkamer is de Commissie zich bewust 
van het probleem dat wordt gevormd door de veroude­
ring van de in voorraad zijnde produkten. Zij zal maat­
regelen blijven nemen om, in een situatie met onvol­
doende verkoopmogelijkheden, de voorraden verder af 
te zetten op de wereldmarkt en op de interne markt. 
(c) De Commissie die, zoals de Rekenkamer, 
oog heeft voor de bezwaren als gevolg van de achter­
stand bij de goedkeuring van de rekeningen, heeft in 
juli 1985 maatregelen genomen om de werkzaamheden 
te bespoedigen zodat de rekeningen over de begroting­
sjaren 1982 tot en met 1985 uiterlijk in 1987 kunnen 
worden afgesloten (2). 
De Commissie vraagt de aandacht van de Rekenkamer 
voor de argumenten die zij in de paragrafen 4.34 tot en 
184 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
met 4.38 naar voren brengt in antwoord op de 
gemaakte opmerkingen en dit te meer daar de kwestie 
van de Milk Marketing Boards hoofdzakelijk een pro­
cedure betreft die buiten de goedkeuring van de reke­
ningen ligt en die haar eigen weg volgt. (d) De Commissie erkent dat de houding van de 
Lid-Staten de uitoefening van haar verantwoordelijk­
heid niet altijd vergemakkelijkt. Zij zal haar inspannin­
gen om de medewerking van de Lid-Staten te verbete­
ren, met name waar het de controle betreft, voortzetten. 
(') COM(85) 413 def. van 2 september 1985. (2) Document COM(85) 413 def., deel I (punt 2) en deel II 
(punten 34 tot en met 39). 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE OP 
HOOFDSTUK 5 
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, 
Afdeling Oriëntatie en specifieke landbouwacties 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
5.3. De door de Rekenkamer gevraagde cijfers over 
de betalingen zijn te vinden in de rekeningen voor de 
betrokken jaren. De Commissie is het eens met de con­
stateringen van de Rekenkamer ten aanzien van de in 
de periode 1980-1984 aangegane betalingsverplichtin­
gen. Aangezien de beschikbare middelen voor deze 
periode van vijf jaar bestaan uit vastleggingskredieten, 
acht de Commissie het niet nodig een staat van de 
betreffende betalingen op te stellen, gezien de com­
plexiteit van de daaraan verbonden werkzaamheden. 
OPMERKINGEN OVER HET 
BEGROTINGSBEHEER 
Afwikkeling van de oude onder Verordening 
(EEG) nr. 17/64 van 5 februari 1964 
aangegane verplichtingen 
5.5 tot 5.8. (a) Wegens het tekort aan kredieten in 
1983 en 1984 besloot de Commissie zoveel mogelijk 
overgedragen betalingsverplichtingen te annuleren. 
Tevens besloot zij niet te verzoeken om de overdracht 
van de niet-gesplitste kredieten voor de door de Reken­
kamer genoemde projecten. Na een nieuw onderzoek 
van de nog niet afgehandelde dossiers werd geconsta­
teerd dat het vereiste bedrag 11,3 miljoen Ecu lager lag 
dan de geannuleerde betalingsverplichtingen. Aan deze operatie waren een aantal nadelen verbon­
den, onder andere het feit dat de tweede tranche pro­
jecten voor 1984, waarover door de Commissie in 
december 1984 een besluit werd genomen, niet inte­
graal op de begroting 1984 kon worden geboekt. 
De Commissie heeft dus in december 1984 een besluit 
genomen over de algemene oriëntatie van de tweede 
tranche, en heeft, ter wille van een goed financieel 
beheer, de formele beschikkingen deels in december 
1984, deels in januari 1985 vastgesteld. 
Wat de door de Rekenkamer in punt 5.8 c) genoemde 
bezwaren betreft, erkent de Commissie dat zij bij het 
opnieuw vastleggen van de betrokken bedragen globaal 
te werk is gegaan, maar dat dit om zuiver praktische 
redenen is gebeurd, daar de specificatie per project uit 
de reeds bestaande boekhoudgegevens kon worden 
afgeleid. 
De Commissie is volkomen bereid om in de toekomst 
in soortgelijke situaties terdege rekening te houden met 
de opmerking van de Rekenkamer. 
Comptabele verwerking van de gesplitste 
kredieten van artikel 300 
5.9 tot 5.10. De overgang van niet-gesplitste naar 
gesplitste kredieten heeft een aantal boekhoudkundige 
verrichtingen noodzakelijk gemaakt, die, hoewel cor­
rect, inderdaad moeilijk te begrijpen zijn. De Commis­
sie is het op dit punt eens met de Rekenkamer en zal 
erop toezien dat de rekeningen over 1985 zo duidelijk 
mogelijk zullen zijn. 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 185 
Aanwijzingen op artikel 388 en post 3892 van 
de begroting 
5.11. In het voorstel inzake de betalingsverplichtin­
gen voor communautaire maatregelen voor de bescher­
ming van bossen tegen brand en zure neerslag was een 
kostenraming opgenomen en waren de in elke Lid­
staat te nemen maatregelen in detail vermeld. Het is 
waar dat de begunstigden van de steun in dat stadium 
nog niet werden genoemd, maar de Commissie moest 
zo snel mogelijk een begin maken met deze voorberei­
dende werkzaamheden wegens de algemene bezorgd­
heid over deze kwestie die tot uiting kwam in de resolu­
tie van het Europese Parlement van 23 mei 1984. Wel 
werd een groepsgewijze omschrijving van de schuldei­
sers gegeven en de individuele contracten met de in 
aanmerking komende instellingen werden zo snel 
mogelijk opgesteld. 
5.12. De Commissie erkent dat de Rekenkamer op 
grond van de geldende voorschriften inzake de aanwij­
zing op de begroting formeel gelijk heeft, maar is van 
mening dat het commentaar in aanvullende en gewij­
zigde begroting nr. 2/83, waarbij begrotingslijn 3892 
werd gecreëerd, de bedoeling van de begrotingsautori­
teit duidelijk weergaf en een voldoende grondslag 
vormde voor aanwijzing op deze lijn. 
UITVOERING VAN DE RICHTLIJN 
BETREFFENDE DE UITVOERING VAN 
DE LANDBOUW IN BERGSTREKEN EN 
SOMMIGE PROBLEEMGEBIEDEN 
Algemene opmerkingen 
5.14. De Commissie wijst op het voorbehoud dat zij 
heeft gemaakt ten aanzien van bepaalde aspecten die 
door de Rekenkamer zijn behandeld in het speciaal 
verslag waarnaar deze verwijst (')• 
5.15. Richtlijn 75/268/EEG van de Raad van 28 april 
1975 heeft in de eerste plaats ten doel de landbouwbe­
volking in de probleemgebieden op peil te houden 
door de landbouwers compensatie te bieden voor de 
permanente natuurlijke handicaps in de gebieden waar 
zijn werkzaam zijn. 
Deze doelstelling is kwalitatief en dus kan niet worden 
nagegaan in hoeverre deze is bereikt. Ook met de 
omvang van de plattelandsbevolking, die uiteraard 
meetbaar is, als criterium kan onmogelijk worden 
bepaald in hoeverre eventuele ontwikkelingen zijn toe 
te schrijven aan de richtlijn, dan wel aan andere facto­
ren die een rol spelen in de demografische situatie in 
het betrokken gebied. De achterstand bij de uitkering van de compenserende 
vergoeding door de Lid-Staten wordt door de Commis­
sie evenzeer betreurd als door de Rekenkamer. Er dient 
echter wel op te worden gewezen dat een dergelijke 
achterstand niet typisch is voor deze specifieke maatre­
gel. De situatie in Italië ondervindt de invloed van de 
geleidelijke decentralisatie van de administratie naar 
het niveau van de regio's. Deze ontwikkeling heeft een 
ongunstig effect gehad op de vaststelling van uitvoe­
ringswetgeving, alsmede op de beschikbaarstelling van 
middelen, aangezien voor beide moest worden gezorgd 
in de periode waarin de regionale administraties wer­
den opgezet. 
5.16. Naar de mening van de Commissie zijn de bij 
de richtlijn en de uitvoeringsbepalingen vastgestelde 
voorwaarden niet buitensporig ingewikkeld. Voor een 
goed beheer van de regeling en ter voorkoming van 
misbruiken is het noodzakelijk dat de begunstigden een 
aantal gegevens verstrekken. Dit kan in sommige delen 
van de Gemeenschap moeilijkheden veroorzaken, maar 
de Commissie heeft geen aanwijzingen dat zich op 
grote schaal problemen voordoen voor de begunstigden 
of qua controle. 
5.17. Als regel worden de gebieden afgebakend uit­
gaande van de kleinste administratieve eenheid 
(gemeente, kanton, enz.). Het kan evenwel gebeuren 
dat voor de selectie gebruik wordt gemaakt van statis­
tieken die alleen voor grotere gebieden beschikbaar 
zijn; ondanks het feit dat de richtlijn voorschrijft dat de 
probleemgebieden moeten bestaan uit agrarische gebie­
den die, wat de natuurlijke produktieomstandigheden 
betreft, homogeen zijn, is enige variatie binnen de 
gebieden dan ook onvermijdelijk. 
Achterstand bij de uitvoering van de actie in 
Italië 
5.19 tot 5.20. Hoewel de Commissie de zorg van de 
Rekenkamer over de achterstand bij de toepassing van 
de richtlijn in een aantal Italiaanse regio's deelt, is de 
vereiste nationale wetgeving nu integraal voorhanden. 
De meeste regio's hebben de betreffende wetgeving 
vastgesteld tussen 1976 en 1978 en Sicilië volgde als 
laatste in 1980. 
De achterstand in de besluiten van de Commissie 
waarbij de regionale wetgeving conform verklaard 
wordt met de bepalingen van de richtlijn is grotendeels 
toe te schrijven aan de moeilijke contacten met een 
sterk gedecentraliseerde nationale administratie. 
Bovendien, zoals de Rekenkamer zelf schrijft in 
punt 5.21, is deze achterstand geen beletsel om de wet­
geving voorlopig al toe te passen. 
5.23. Hoewel in 1984 de bedragen waarvoor nog geen 
terugbetaling door de Gemeenschap was verkregen nog 
aanzienlijk waren, dient te worden opgemerkt dat vol­
gens de gegevens waarover de Commissie beschikt 
186 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
inmiddels aangiften zijn ingediend voor 276 000 mil­
joen LIT van het totaalbedrag van 300 000 miljoen LIT 
dat aan de regio's is uitgekeerd. 
De Commissie zal onderzoeken of het dienstig is in de 
volgende balans een verklarende notitie op te nemen. 
5.24. De Commissie betreurt dat de Italiaanse autori­
teiten besloten hebben op zodanige wijze gebruik te 
maken van de door de richtlijn geboden keuzemoge­
lijkheden dat daardoor het effect van de regeling voor 
de betrokken landbouwers wordt afgezwakt. 
Verdere opmerkingen over de doeltreffendheid 
van de regeling 
5.26. De Commissie is van mening dat de verplich­
ting om gedurende vijf jaar een landbouwactiviteit te 
blijven uitoefenen niet elk jaar dient te worden her­
nieuwd. Zij heeft erop aangedrongen dat bij alle 
begunstigden ten minste één keer in de vijf jaar moet 
worden nagegaan, of zij nog in aanmerking komen. 
Daarbij moet onder andere worden gecontroleerd of de 
begunstigden nog steeds een landbouwactiviteit uit­
oefenen. 
Problemen betreffende de rechtmatigheid van 
de uitgaven 
5.28. De Commissie heeft de betrokken Lid-Staat 
schriftelijk om opheldering over deze zaak gevraagd en 
onderzoekt nu hoe de regeling zodanig kan worden 
aangepast dat de begunstigden elk jaar het minimum­
bedrag ontvangen. 
5.29. De Commissie heeft de betrokken Lid-Staat ver­
zocht de volledige dossiers over de collectieve investe­
ringen in Bassa Ferrarese over te leggen, zodat zij pas­
sende maatregelen kan vaststellen. 
Conclusie 
5.30. Veel van de opmerkingen van de Rekenkamer 
vinden hun oorsprong in een aantal gemeenschappe­
lijke kenmerken van de door het EOGFL, Afdeling 
Garantie, gefinancierde maatregelen. De communau­
taire wetgeving geeft in dit en ook in veel andere geval­
len een algemeen kader voor de maatregel aan en laat 
het aan de Lid-Staat over te bepalen, uitgaande van de 
specifieke regionale en plaatselijke omstandigheden, 
hoe de maatregel precies moet worden toegepast. In 
feite is de Lid-Staat niet eens verplicht de in Richtlijn 
75/268 vervatte maatregelen toe te passen. Bovendien 
komt de oorspronkelijke financiering geheel ten laste 
van de nationale middelen van de betrokken Lid-Staat, 
en bestaat de bijdrage van de Gemeenschap in een 
gedeeltelijke terugbetaling na uitvoering van de beta­
ling door de nationale overheid. DE ONTWIKKELING VAN DE 
RUNDVEEMESTERIJ IN IERLAND EN 
NOORD-IERLAND EN DE STIMULERING 
VAN DE ONTWIKKELING VAN DE 
LANDBOUW IN DE 
PROBLEEMGEBIEDEN VAN 
NOORD-IERLAND 
Verordening (EEG) nr. 1054/81 van de Raad 
van 21 april 1981 
5.33. Het hoofddoel van de actie is de landbouwinko­
mens te verbeteren in een gebied waar de rundvlees- en 
de melkproduktie met elkaar samenhangen. Het is dan 
ook onvermijdelijk dat de zuivelsector tot op zekere 
hoogte mee profiteert, ook wanneer het zwaartepunt 
van de steunverlening bij de rundvleesproduktie ligt. 
De verweving van deze twee sectoren gaat zelfs verder 
dan de gebruikelijke situatie waarin de meeste mestkal-
veren een bijprodukt van het melkveebestand zijn. In 
de gebieden waarop de actie betrekking heeft wordt op 
de meeste landbouwbedrijven melk geproduceerd en 
worden de overtollige kalveren opgefokt voor de ver­
koop als mestvee of slachtrijp vee. Gezien deze situatie 
zou het onrealistisch zijn te trachten melk/vleesbestan-
den om te schakelen tot specifieke melk- of vleesbe-
standen. De actie heeft dan ook eenvoudig ten doel de 
bijdrage van de rundvleesproduktie aan het inkomen 
van de producenten te verhogen door de vleeskwaliteit 
van de bestanden te verbeteren. De Commissie heeft er 
daarom voor gezorgd dat de steun alleen wordt ver­
leend voor inseminatie door stieren van vlees- of melk-
vleesrassen waardoor het vleespotentieel van het 
bestand kan worden verbeterd. 
5.35. In haar conclusie houdt de Rekenkamer onvol­
doende rekening met de basisdoelstelling van de actie, 
namelijk verhoging van de landbouwinkomens, met 
name via verbetering van de rundvleesproduktie. In de 
praktijk betekent dit dat de actie ook ten goede kan 
komen aan de melkproduktie en eventueel zelfs aan de 
schapenteelt. Wat betreft de mate waarin van deze 
regeling gebruik wordt gemaakt, dient erop te worden 
gewezen dat bij deze vorm van steunverlening de land­
bouwer zelf een deel van de kosten moet dragen, en dat 
hij zich bij zijn beslissingen ook door andere, meer 
algemene, economische overwegingen laat leiden. 
Verordening (EEG) nr. 1942/81 van 30 juni 
1981 
5.37. Ook deze steunregeling voorziet in een eigen 
bijdrage van de landbouwer, en de mate waarin van 
deze regeling gebruik zal worden gemaakt — en dus 
ook de omvang van de benodigde steun — is niet hele­
maal voorspelbaar. Inderdaad waren die gemiddelde 
kosten voor verbetering van landbouwwegen hoger dan 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 187 
geraamd, maar het Verenigd Koninkrijk heeft dit 
onderdeel van de actie verder volledig uit nationale 
middelen gefinancierd; eind 1984 was in totaal 
2 654 km weg verbeterd, zodat de doelstelling van het 
programma is gehaald. 
5.38. De Commissie heeft de betrokken Lid-Staat ver­
zocht om nadere gegevens over de wijze waarop deze 
steunregeling is toegepast, zodat zij passende maatrege­
len kan nemen. 
Conclusie 
5.39. De Commissie is van oordeel dat de Raad bij de 
opstelling van Verordening nr. 1054/81 voldoende 
rekening heeft gehouden met de sociaal-economische 
en agrarische situatie in het betrokken gebied. 
Wat Verordening nr. 1942/81 betreft, is het nog te 
vroeg voor een evaluatie van de resultaten van dit tien­
jarenprogramma. 
DE BESCHERMING VAN HET DAL VAN 
DE HERAULT TEGEN 
OVERSTROMINGEN 
5.43. De werkzaamheden in het kader van de in deze 
actie vervatte maatregelen voor bescherming tegen 
overstromingen zijn niet vergelijkbaar met de irrigatie-
werkzaamheden in de door de Rekenkamer aange­
haalde voorbeelden, aangezien de doelstelling veel rui­
mer is opgevat dan bij irrigatie. 
5.44 en 5.45. De betrokken maatregel komt alleen ten 
goede aan een beperkt gebied in één Lid-Staat, hoewel 
op langere termijn ook voordelen voor de corrimunau-
taire begroting te verwachten zijn indien de omschake­
ling van de wijnbouw op de teelt van andere gewassen 
kan worden gerealiseerd. Gezien deze situatie kan de 
actie alleen met instemming en medewerking van de 
plaatselijke autoriteiten tot een goed einde worden 
gebracht. 
STIMULERING VAN DE 
LANDBOUWONTWIKKELING IN 
BEPAALDE GEBIEDEN VAN 
GRIEKENLAND 
5.47. De Rekenkamer levert kritiek op het feit dat het 
programma de betrokken districten de mogelijkheid 
heeft gelaten projecten te selecteren onafhankelijk van 
de in het programma genoemde beleidslijn. Volgens de 
Commissie is dit in overeenstemming met de bedoeling 
van de verordening. De actie heeft ten doel de ontwik­keling van de landbouw in de betrokken districten te 
stimuleren door middel van een financiële bijdrage van 
de Gemeenschap voor een aantal maatregelen. 
Aangezien het om een meerjarenprogramma gaat, is het 
voorbarig na één jaar al conclusies over de uitvoering 
van het programma als geheel te trekken. 
5.48. De in tabel 5.2 vermelde afwijkingen zijn in veel 
gevallen toe te schrijven aan onvoorziene omstandighe­
den. Bovendien was het te verwachten dat een nieuwe 
Lid-Staat tijdens het eerste jaar van de uitvoering van 
een uitgebreid specifiek programma enige moeilijkhe­
den zou ondervinden. De flexibele aanpak van de 
Griekse autoriteiten, waardoor vrijwel het gehele voor­
schot voor onder de verordening vallende maatregelen 
kon worden besteed, is in overeenstemming met het 
hoofddoel van de actie, namelijk het stimuleren van de 
landbouwontwikkeling in de betrokken gebieden. 
DE TOEPASSING VAN 
STRUCTUURMAATREGELEN IN DE 
SECTOR WIJNBOUW 
5.49. De Commissie is het grotendeels eens met de 
door de Rekenkamer gemaakte analyse van de moei­
lijkheden in verband met de marktordening voor wijn. 
Sinds het einde van de periode waarop het verslag van 
de Rekenkamer betrekking heeft, zijn echter ingrij­
pende hervormingen in de sector uitgevoerd. Deze her­
vormingen omvatten: 
— een beperking van de prijsondersteuning voor 
tafelwijn (afschaffing van steun voor opslag op 
korte termijn, een belangrijker rol voor verplichte 
distillatie en een drastische verlaging van de prijs 
die wordt betaald voor verplicht te distilleren 
wijn); 
— uitbreiding van het verbod op nieuwe aanplant tot 
alle wijntypes, inclusief VQPRD, 
— invoering van een wijnbouwkadaster, waarover 
reeds een principeakkoord is bereikt; voor deze 
hervorming, die door de Rekenkamer reeds werd 
gesuggereerd in haar verslag over het boekjaar 
1982, is een uitvoeringsverordening noodzakelijk, 
waarvoor de Commissie thans een voorstel opstelt; 
— versterking van de rooimaatregelen — Verordening 
(EEG) nr. 777/85(2); 
— stringentere controle op de voorwaarden voor de 
toekenning van steun in het kader van Verordening 
nr. 355/77; de nieuwe criteria voor 1985 van de 
Commissie (3) houden in dat niet langer steun 
wordt verleend voor distilleerderijen of voor de 
wijnbereiding, tenzij voor rationalisatie zonder 
capaciteitsuitbreiding. 
188 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
De antwoorden van de Commissie moeten worden 
gezien in het licht van deze hervormingen. 
De situatie in Frankrijk 
5.53. Het bij Verordening nr. 458/80 toegestane maxi­
mum van 10 % nieuwe aanplant geldt alleen wanneer de 
nieuwe aanplant technisch onontbeerlijk is voor de her­
structurering. Bovendien moet deze erop gericht zijn 
kwaliteitswijn te produceren die zonder moeite com­
mercieel kan worden afgezet, aangezien in artikel 3 van 
de verordening is bepaald dat de herstructureringspro­
jecten : 
— een kwaliteitsverbetering van de geproduceerde 
wijn moeten garanderen, 
— een voldoende waarborg moeten bieden ten aan­
zien van de economische doelmatigheid ervan. 
Verdere toelichtingen op deze maatregel zijn vermeld 
in het antwoord op punt 5.57. 
5.55. (a) Hoewel het duidelijk gunstig is afzetmaatre-
gelen zoveel mogelijk te koppelen aan maatregelen 
inzake de produktiestructuur, mag dit echter niet bete­
kenen dat geen steun meer kan worden verleend voor 
andere projecten die in overeenstemming zijn met de 
hoofddoelstelling, namelijk verbetering van de afzet-
voorwaarden. In Frankrijk bijvoorbeeld wordt natio­
nale steun voor handelsondernemingen, waarvan de 
toekenning voorwaarde is voor steun in het kader van 
Verordening nr. 355/77, alleen verleend op voorwaarde 
dat in samenhang met het project een programma voor 
exportontwikkeling is opgesteld. 
(b) Bij de in Verordening nr. 1932/84 (4) opge­
nomen gewijzigde versie van artikel 13, lid 3, van Ver­
ordening nr. 355/77 is bepaald dat voor na 30 april 
1986 ingediende projecten over de toekenning van de 
nationale steun een formeel besluit moet worden geno­
men, zodat de begunstigde over een garantie beschikt 
ten aanzien van de betaling daarvan. 
De situatie in Italië 
5.56. Een inbreukprocedure tegen Italië voor niet-
betaling van steun in het kader van Verordening 
nr. 456/80 is thans in behandeling bij het Hof van Jus­
titie. 
5.57. De Commissie heeft begrip voor de twijfels van 
de Rekenkamer over de rendabiliteit van de actie in het 
kader van Verordening nr. 458/80 en over de samen­
hang van de doelstellingen daarvan met de marktorde­ning voor de wijnsector in het algemeen. In haar ver­
slag (5) dat heeft geleid tot de recente hervorming van 
de marktordening voor wijn, heeft de Commissie 
namelijk zelf voorgesteld de maatregel niet te verlen­
gen na het verstrijken van de geldigheidsduur aan het 
eind van het wijnoogstjaar 1986/1987. 
De Commissie wenst het volgende te antwoorden op 
de specifieke opmerkingen van de Rekenkamer: 
(a) de verordening schrijft niet voor dat bij de 
herstructurering een ruilverkaveling moet plaatsvinden. 
Zij voorziet in steun voor herbeplanting met het doel 
het werk in de wijngaarden te rationaliseren en de kwa­
liteit van de geproduceerde wijn te verbeteren; 
(c) wat de voorgaande roeiingswerkzaamheden 
in Toscane betreft, zal de Commissie na het ontvangen 
van de aanvragen om betaling zorgvuldig nagaan of 
deze wel degelijk hebben plaatsgevonden. Intussen 
onderzoekt zij in welke mate er mogelijk sprake is van 
een inbreuk op de communautaire bepalingen inzake 
herbeplantingsrechten. 
5.58. (a) Een coöperatie moet haar omzet geleidelijk 
opvoeren. Voorts duurt het enige tijd voordat produ­
centen die gewend zijn zelfstandig op te treden bereid 
zijn zich volledig voor de coöperatie in te zetten. De 
verdere groei van de coöperatie hangt af van de mate 
waarin zij erin slaagt hun produktie af te zetten. Het is 
in ieder geval zeer wenselijk dat ook tafelwijndruiven 
tot wijn worden verwerkt onder omstandigheden die 
door een coöperatie kunnen worden geboden. 
(b) De prijs van kwaliteitswijn hangt niet alleen 
af van de wezenlijke kenmerken van het produkt, maar 
ook van de marktsituatie voor dat bepaalde wijntype. 
Het is in de eerste plaats aan de producenten om 
ervoor te zorgen dat de markt in evenwicht blijft door 
wijn te produceren waar vraag naar is. Bovendien is de 
Commissie van mening dat het niet alleen gaat om 
tafelwijn tegenover VQPRD, maar dat ook de kwali­
teitsverschillen binnen elk van deze categorieën van 
belang zijn (zie antwoord op punt 5.62). 
(c) De Commissie is altijd voorzichtig geweest 
met het verlenen van steun aan distilleerderijen en 
heeft dit tot dusver alleen gedaan in bijzondere geval­
len wanneer het volgens het Italiaanse programma 
noodzakelijk was. Sinds 1984 is voor deze sector geen 
steun meer toegekend. 
De situatie in de Bondsrepubliek Duitsland 
5.60. De wijnproduktie is in Duitsland aan sterkere 
fluctuaties onderhevig dan in andere landen. In deze 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 189 
situatie kan door meer opslagcapaciteit de markt inder­
daad beter worden gereguleerd. De door de Rekenka­
mer genoemde distillatie was echter noodzakelijk door­
dat de oogst twee jaar na elkaar buitengewoon over­
vloedig was (16,1 miljoen hl in 1982/1983 en 13,4 mil­
joen hl in 1983/1984 tegen een gemiddelde produktie 
van circa 8 miljoen hl). 
Conclusies 
5.62. Hoewel zij het eens is met de visie van de 
Rekenkamer dat zich over het geheel genomen zowel 
OPMERKINGEN BETREFFENDE DE 
UITGAVEN VOOR BIOLOGISCHE 
ONDERZOEKINGEN EN VOOR 
VISSERIJOVEREENKOMSTEN MET EEN 
AANTAL ONTWIKKELINGSLANDEN 
Biologische onderzoekingen 
6.8. De Commissie heeft besloten een regeling voor 
controle en, voor zover mogelijk, inschrijvingen in te 
voeren welke normen omvat die afhankelijk zijn van 
het bedrag dat aan de studie wordt besteed. 
In de visserijsector is echter als gevolg van de specifici­
teit van de uit te voeren studies, met daarbij bovendien 
nog de beperkingen van geografische aard, het aantal 
onderzoekinstituten dat zou kunnen deelnemen aan 
een inschrijving zeer klein. Dit leidt ertoe dat de keuze­
mogelijkheden van de Commissie al bij voorbaat 
gering zijn. voor de producenten als op het gebied van de marktor­
dening minder moeilijkheden zouden voordoen indien 
de sector zou overschakelen op druiverassen met een 
lagere opbrengst die wijn van hogere kwaliteit opleve­
ren, is de Commissie niet van mening dat het in dit ver­
band uitsluitend gaat om tafelwijn tegenover VQPRD. 
Zij gelooft dat er op de markt ruimte is voor tafelwijn 
van verhandelbare kwaliteit en dat de produktie van 
betere tafelwijn lonend kan zijn voor de producenten 
en tevens het algemene evenwicht kan verbeteren. 
Zoals aangegeven in het antwoord op punt 5.49 moeten 
de recente aanpassingen in de marktordening een der­
gelijke ontwikkeling vergemakkelijken. 
Publikatie van de conclusies van het onderzoek 
6.9. De Commissie verwijst naar het antwoord in het 
tussentijds verslag over de maatregelen die zijn geno­
men naar aanleiding van de opmerkingen bij de kwij­
ting voor de uitvoering van de begroting van 1983, 
waarvan op 2 september 1985 een exemplaar aan de 
Rekenkamer is gezonden (doe. COM(85) 413 def., 
bladzijden 61, 62 en 63). 
Betalingen in het kader van de 
Visserijovereenkomsten met een aantal 
on twikkelingslanden 
6.10, 6.11, 6.12. Gezien de aard van de overeenkom­
sten die een financiële compensatie voor een door deze 
derde landen verleende dienst (visserijrechten in de 
exclusieve economische zones) inhouden en omdat de 
soevereiniteit van deze landen gerespecteerd dient te 
worden, kan de Gemeenschap in de overeenkomsten 
geen inzicht eisen in de besteding van de betrokken 
bedragen door die landen. (•) PB C 358 van 31.12. 1980. (4) PB L 180 van 7. 7. 1984, blz. 1. 
(2) PB L 88 van 28. 3. 1985, blz. 8. (5) COM(84) 440 def. van 25. 7. 1984. 
O PB C 78 van 26. 3. 1985, blz. 7. 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE OP 
HOOFDSTUK 6 
Gemeenschappelijk visserijbeleid 
190 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE OP 
HOOFDSTUK 7 
Interventie-uitgaven op regionaal gebied 
1. De Commissie wenst er allereerst op te wijzen dat 
zij het met de Rekenkamer eens is over de aan de acti­
viteiten van het EFRO te geven koers. Zij herinnert er 
evenwel aan dat voor het functioneren van het EFRO 
door de wetgever een reeks rechtsvoorschriften zijn 
vastgesteld waarin de beperkingen en zelfs de verplich­
tingen voor het beheer in eigenlijke zin zijn vastgelegd. 
Bepaalde minder bevredigende aspecten zijn inherent 
aan de voorschriften die tot eind 1984 golden. 
De Rekenkamer erkent overigens zelf dat de nieuwe 
door de Commissie in 1983 voorgestelde en op 
1 januari 1985 in werking getreden verordening bij­
draagt tot een grotere doeltreffendheid van het EFRO. 
2. De mogelijkheden tot verbetering van de 
doeltreffendheid van het EFRO dank zij de 
nieuwe verordening 
Wat de te verwezenlijken doelstellingen aangaat tracht 
de Commissie inderdaad van het EFRO een doeltref­
fender instrument op het gebied van het regionaal 
beleid te maken. De door de Commissie aan de Raad 
voor de nieuwe EFRO-verordening voorgestelde kwali­
tatieve verbeteringen lagen in de lijn van de principes 
die zij in haar verslag over de middelen tot vergroting 
van de efficiency van de Structuurfondsen (') uiteenzet 
en zijn grotendeels terug te vinden in de nieuwe rege-
ling(2). 
Zo moeten de bepalingen betreffende de coördinatie 
van de communautaire beleidsvormen onderling en 
van die beleidsvormen en het regionaal beleid van de 
Lid-Staten bijdragen tot de verwezenlijking van een 
hogere graad van convergentie tussen de economieën 
van de Lid-Staten (punt 7.34) en een evenwichtiger ver­
deling van de economische bedrijvigheid. 
Evenzo zal de vaststelling van beleidslijnen en priori­
teiten van het regionaal beleid van de Gemeenschap — 
op grond van het periodiek verslag over de sociaal-eco­
nomische ontwikkeling in de regio's, de analyse van de 
regionale effecten van andere beleidsmaatregelen en 
programma's op het gebied van ontwikkeling — moe­
ten zorgen voor een nauwkeuriger omschrijving van de 
doelstellingen in de fase van programmering van de 
regionale ontwikkeling (punt 7.23). 
Door de geleidelijk steeds grotere plaats die de commu­
nautaire progamma's zullen gaan innemen bij de EFRO-maatregelen, zal ongetwijfeld een betere inte­
gratie van de verschillende communautaire beleidsvor­
men en instrumenten kunnen worden gegarandeerd 
(punt 7.32). 
Bovendien zal de Commissie zich, dank zij de resulta­
ten van de rentabiliteitsevaluaties en de analyses van 
de sociaal-economische kosten en baten die de Lid-Sta­
ten uit hoofde van de nieuwe verordening tegelijk met 
hun verzoeken om steun voor grootscheepse investerin­
gen in industriële activiteiten of infrastructuur aan de 
Commissie dienen voor te leggen, beter rekenschap 
kunnen geven van de levensvatbaarheid en de econo­
mische bijdrage van de investeringsprojecten tot de 
economische en regionale ontwikkeling (punten 7.23 
en 7.32). 
Ook is het duidelijk dat de uitvoeringsverslagen die de 
Lid-Staten bij de Commissie zullen moeten indienen, 
de controles ter plaatse en de evaluatie achteraf zullen 
vergemakkelijken en ook een beter toezicht op de ver­
wezenlijking van de doelstellingen van de programma's 
mogelijk zullen maken (punten 7.23, 7.32 en 7.36). 
De Commissie is zich er eveneens van bewust dat, 
gezien het aantal EFRO-maatregelen in kwestie (onge­
veer 26 000 per eind 1984), voor het toezicht op de uit­
voering en een systematische analyse van de activitei­
ten van het EFRO een efficiënt informatieverwerkend 
systeem nodig zal zijn. Zij zal er actief naar blijven stre­
ven om de gaande computerisering zo spoedig mogelijk 
geheel operationeel te maken, waardoor zij bovendien 
overzichten van de terugvorderingen van steun zal kun­
nen opstellen (punt 7.8). 
3. Het probleem in verband met het 
aanvullende karakter van de bijstand 
De Commissie vraagt zich evenals de Rekenkamer af 
of de uitwerking van het EFRO een werkelijke steun 
betekent voor de inspanningen van de Lid-Staten op 
het gebied van regionale ontwikkeling (punt 7.10). De 
overgang van een systeem van financiering per project 
op een systeem van cofinanciering van programma's 
moet dit aanvullende karakter normaal gezien nog eens 
onderstrepen en ook beter doen uitkomen. Het is even­
wel duidelijk dat de globale aanvulling onmogelijk 
mathematisch kan worden gecontroleerd aangezien 
men daarvoor een vergelijking zou moeten kunnen 
maken tussen de regionale uitgaven van de Lid-Staat 
en de uitgaven die deze Lid-Staat zou hebben gedaan 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 191 
indien het EFRO niet had bestaan; de Rekenkamer 
beweert trouwens zelf dat constatering van globale aan­
vulling moeilijk is (punt 7.12). De Commissie is bereid 
iedere suggestie van de Rekenkamer over een methode 
die voor het nagaan van de globale aanvulling kan 
worden toegepast, te bekijken. 
4. Aan de vroegere regeling inherente minder 
bevredigende aspecten 
De Rekenkamer wenst terecht een snellere afwikkeling 
van de oude besluiten (punt 7.7). Er dient hier evenwel 
rekening te worden gehouden met het feit dat tot 
31 december 1984, d. w. z. onder de toen van kracht 
zijnde regeling, geen enkele bedwingende bepaling 
bestond ten aanzien van de afsluiting van de dossiers 
of de in het verzoek om steunvermelde periode van uit­
voering; derhalve kan overschrijding van de gestelde 
periode op zich geen reden vormen tot annulering en 
bijgevolg automatische afsluiting van het dossier. 
Volgens de Rekenkamer zou er geen rechtstreeks ver­
band bestaan tussen de tenuitvoerlegging van een 
bepaald project en het besluit tot bijstand; zij heeft 
namelijk geconstateerd dat, voor het merendeel van de 
uit het EFRO gefinancierde projecten en vooral de 
industrieprojecten, reeds op het moment dat tot verle­
ning van bijstand werd besloten, met de uitvoering 
daarvan was begonnen (punten 7.13 en 7.14). Volgens 
de EFRO-verordening komen evenwel in aanmerking 
de uitgaven die de overheid heeft verricht vanaf de 
twaalfde maand voorafgaande aan de datum waarop 
de bijstandsaanvraag werd ontvangen; om steun uit het 
Fonds te ontvangen moet de Lid-Staat eerst vaststellen 
wat zijn inbreng zal zijn aangezien deze de basis voor 
de hulp uit het EFRO vormt. 
De EFRO-bepalingen zelf liggen dus vaak ten grond­
slag aan de door de Rekenkamer geconstateerde situa­
tie, die voor deze aanleiding is geweest om het ontbre­
ken van een aanvullend karakter bij de bijstand van het 
EFRO, met name bij produktieve investeringen, ter 
sprake te brengen. 5. Specifieke opmerkingen van de Rekenkamer 
Ter ondersteuning van haar opmerkingen analyseert de 
Rekenkamer een aantal afzonderlijke projecten in de in 
1984 gecontroleerde regio's. Zij haalt zo twee in 1981 
ten behoeve van Sicilië genomen bijstandsbesluiten 
aan (punten 7.16 tot 7.23) waarmee zij wil illustreren 
dat algemeen gesproken een strictere selectie van de 
investeringsprojecten en ook een beter toezicht op de 
uitvoering van de gefinancierde projecten nodig is. De 
Commissie heeft gemeend dat deze projecten beant­
woordden aan een fundamentele in deze regio 
bestaande behoefte en dat zij volkomen gerechtvaar­
digd waren, zelfs indien de uitvoering daarvan later is 
komen stop te liggen vanwege met name de verhoging 
van de kosten als gevolg van de buitengewoon sterke 
inflatie in de jaren vóór en na 1980. De projecten zijn 
gecontroleerd door de Commissie die eventueel tot een 
annulering zal overgaan. 
Ook voor de in Frankrijk gecontroleerde industriepro­
jecten beroept de Rekenkamer zich op de stoplegging 
of onderbreking van een twaalftal industrieprojecten 
van de 42 projecten die op vele honderden tot nu toe in 
de betrokken regio's gefinancierde projecten werden 
gecontroleerd (punten 7.24 tot 7.26) om de Commissie 
in het algemeen te verwijten dat zij bij de beoordeling 
van de projecten niet voldoende rekening houdt met de 
situatie in de betrokken economische sector en de ren­
tabiliteit van de investeringen. Onder de huidige eco­
nomische omstandigheden kan, naar een ieder weet, 
evenwel geen enkele industriële sector voor honderd 
procent het welslagen van een investering garanderen. 
De bewering dat de Commissie niet is nagegaan of 
bepaalde industrieprojecten in Duitsland wel waren 
afgestemd op het Regionale Ontwikkelingsprogramma 
en evenmin toezicht heeft gehouden op de verwezenlij­
king van de doelstellingen (punten 7.30 tot en met 7.32) 
zijn niet geheel gegrond. Het enige regionale Ontwik­
kelingsprogramma van de eerste generatie heeft name­
lijk als hoofddoel het creëren van arbeidsplaatsen voor 
geschoolde werkkrachten. Vervolgens is deze doelstel­
ling verruimd tot het creëren van arbeidsplaatsen zon­
der meer. 
(') Doe. COM(83)501 def. van 28. 7. 1983. (2) Verordening EEG nr. 1787/84 van de Raad van 19 juni 
1984 betreffende het Europees Fonds voor Regionale 
Ontwikkeling; PB L 169 van 28. 6. 1984. 
192 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE OP 
HOOFDSTUK 8 
Maatregelen op sociaal gebied 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS (EUROPEES SOCIAAL 
FONDS) (HOOFDSTUKKEN 60 EN 61) 
Uitvoering van de begroting 
8.2. Het besluit van 19 december 1984 betreft: 
— sommige van het besluit van 23 juli 1984 losge­
maakte aanvragen; 
— het gebruik van de terugbetaalde kredieten, waar­
door een nieuwe berekening van de (gewogen en 
lineaire) reducties noodzakelijk werd. 
Om deze laatste reden en om tot een betere doorzich­
tigheid van de betalingsverplichtingen te komen, zijn 
de twee voorgaande besluiten door het besluit van 
19 december 1984 vervangen. 
8.3. Nederland heeft aanvaard om vóór eind 1984 
slechts een gedeelte van de voorschotten te storten uit­
gekeerd te krijgen en de rest begin 1985. 
OPMERKINGEN OVER DE 
REGELMATIGHEID EN DE WETTIGHEID 
Boeking van de verplichtingen en de betalingen 
8.6 tot 8.10. De op 12 februari 1985 aan het Europese 
Parlement verstrekte gegevens waren op zichzelf volle­
dig en expliciet. Ondertussen is nog aanvullende infor­
matie aan de Rekenkamer medegedeeld. 
Opmerkingen over een besluit tot 
terzijdestelling van de weigering van het visum 
door de financieel controleur 
8.14. Om tegemoet te komen aan de wens van de 
Rekenkamer heeft de Commissie de Raad op 31 juli 
1985 een voorstel voorgelegd voor een verordening tot wijziging van Verordening nr. 2950/83. Dit voorstel 
beoogt het gelijkstellen van zelfstandig werk met loon­
arbeid wat betreft de steun voor het creëren van extra 
werkgelegenheid. 
START VAN HET NIEUWE 
EUROPEES SOCIAAL FONDS 
Opmerkingen over de procedures ter 
voorbereiding van de goedkeuringsbesluiten 
Richtsnoeren 
8.17. De richtsnoeren voor het beheer van het Fonds 
gedurende de jaren 1984 tot 1986 waren overgangsricht­
snoeren. De Commissie heeft door haar Besluit 85/ 
261/EEG van 30 april 1985 meer specifieke richtsnoe­
ren bepaald voor de jaren 1986 tot 1988. 
8.18-8.20. Er wordt ter attentie van de potentiële 
begunstigden een handboek voorbereid. Bovendien 
zijn de diensten van het Fonds van plan een documen­
tenbundel betreffende problemen inzake dossierbehan­
deling en interpretatie op te stellen op basis van bij het 
beheer waargenomen concrete gevallen en samenge­
steld uit dienstnota's over de besluiten van de Commis­
sie, de stellingnamen van haar diensten alsook de te 
volgen werkwijzen en procedures. 
De Commissie zal zoveel mogelijk rekening houden 
met de problemen die in de punten 8.19 en 8.20 ver­
meld worden. Zij herinnert er evenwel aan dat de richt­
snoeren die in 1984 van kracht waren, overgangsricht­
snoeren waren. Hieruit volgt dat in sommige specifieke 
gevallen bijzondere keuzen gemaakt moesten worden 
op basis van de algemene richtsnoeren. Het blijft echter 
zo dat sommige richtsnoeren in de zeer gevarieerde 
werkingssfeer van het Europees Sociaal Fonds niet 
meer dan een algemeen karakter kunnen hebben. 
Codificatie 
8.21. De opmerking van de Rekenkamer heeft betrek­
king op een controlelijst betreffende de motieven voor 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 193 
het afwijzen van aanvragen om bijstand, een lijst die 
juist opgesteld was voor het eerste jaar van toepassing 
van de eind 1983 aangenomen voorschriften en richt­
snoeren. Op basis van de opgedane ervaring hebben de 
diensten van het Fonds in 1984 een meer systematische 
en volledige controlelijst opgesteld om bij het onder­
zoek naar ontvankelijkheid, subsidiabiliteit en prioriteit 
van de aanvragen om bijstand te worden gebruikt. 
Deze lijst is van toepassing vanaf de behandeling van 
de aanvragen voor 1985. 
Opmerkingen over de besluiten tot goedkeuring 
of weigering van verzoeken om bijstand 
8.23. De Commissie heeft blijk gegeven van een 
zekere soepelheid in de toepassing van de richtsnoeren 
ten aanzien van de aanvragen om bijstand, aangezien 
1984 een overgangsjaar was. 
Deze soepelheid gold echter niet ter sprake voor de 
normen van Besluit 83/516/EEG, Verordening (EEG) 
nr. 2950/83 en Besluit 83/673/EEG, behalve wat som­
mige vormvereisten betreft. 
De Commissie heeft in aansluiting op het advies van 
de Rekenkamer bekendgemaakt (zowel aan het Comité 
van het Fonds als aan de diensten van de Lid-Staten) 
dat de richtsnoeren vanaf 1985 strikt toegepast zullen 
worden. 
8.24. De Commissie ziet niet goed in welke nog dui­
delijkere toepassingsnormen kunnen worden vastge­
steld naast die welke reeds in de voorschriften inzake 
het Fonds zijn opgenomen. 
De subsidiabiliteit van de acties wordt bij de behande­
ling van de aanvragen beoordeeld op basis van de 
bepalingen van Besluit 83/516/EEG en Verordening 
(EEG) nr. 2950/83. Die bepalingen zijn duidelijk 
genoeg en behoeven geen nadere verklaring behalve 
wat sommige interpretatieproblemen betreft die opge­
lost worden op het moment dat ze zich concreet voor­
doen (zie het antwoord onder punten 8.18 tot 8.20) en 
die kunnen uitlopen op voorstellen tot wijziging van de 
voorschriften, zoals het geval was in 1985 om het toe­
passingsgebied van de steun voor extra werkgelegen­
heid uit te breiden tot zelfstandigen (zie het antwoord 
onder het punt 8.14). 
De prioriteit (of niet-prioriteit) van een actie wordt 
voor elke aanvraag bepaald aan de hand van de richt­
snoeren voor het beheer, die op zichzelf al toepassings­
normen zijn die vóór de indiening van de aanvragen, 
zoveel mogelijk precizeren welke acties, onder de grote 
hoeveelheid van de in aanmerking komende, aangewe­
zen worden om als eerste van bijstand te profiteren. 
De toepassing van de voorschriften en richtsnoeren 
maakt het onderwerp uit van een verklarend document zoals dat van 18 juli 1984, dat bij de aan de Commissie 
voorgelegde ontwerpen voor besluiten tot goedkeuring 
wordt gevoegd. 
De Commissie is er zich van bewust dat elke regel ver­
beterd kan worden. Daarom wil zij altijd graag verne­
men welke specifieke normen volgens de Rekenkamer 
verduidelijkt moeten worden. Zo zou zij, wat de beslui­
ten van de Raad betreft, daarmee rekening kunnen 
houden bij de uitwerking van haar voorstellen en, wat 
haar eigen besluiten betreft, bij de herziening daarvan. 
Hierbij zij vermeld dat de diensten van de Commissie 
een herziening voorbereiden van Besluit 83/673/EEG, 
terwijl de bijstandsbedragen voor de uitgaven voor 
steun bij indienstneming en tewerkstelling jaarlijks her­
zien worden (artikel 2 van Verordening (EEG) 
nr. 2950/83, Besluiten 83/621/EEG, 84/829/EEG, 
85/420/EEG). 
Dezelfde beschouwingen zijn van toepassing op de 
richtsnoeren voor het beheer van het Fonds die een 
aanvulling vormen op de juridische normen wat betreft 
het gebruik, door de Commissie, van haar discretio-
naire bevoegdheid bij de selectie van de te financieren 
acties. Deze richtsnoeren worden jaarlijks herzien (arti­
kel 6 van Besluit 83/516/EEG) (zie ook het antwoord 
onder punt 8.17). 
Wat betreft de gewijzigde indeling van sommige aan­
vragen om bijstand, heeft de Commissie van deze 
mogelijkheid gebruik gemaakt, er met name mee reke­
ning houdend dat de Lid-Staten in 1984 niet over een 
passende termijn beschikten om zich voldoende aan de 
nieuwe richtsnoeren aan te passen. Voorts vonden deze 
wijzigingen alleen plaats als men uit de inhoud van een 
aanvraag om bijstand kon afleiden dat die prioritair 
was volgens een ander punt dan door de Lid-Staat 
voorgesteld. 
8.25. De door de Rekenkamer opgemerkte fouten bij 
sommige goedgekeurde bedragen betreffende bepaalde 
uitgaven waarvan de werkelijke aard en de overeen­
stemming met artikel 1 van Verordening (EEG) 
nr. 2950/83 beoordeeld zullen worden aan de hand van 
de bewijsstukken, ter gelegenheid van het onderzoek 
van de aanvraag om saldobetaling. 
8.26. De diensten van de Commissie hebben voor de 
behandeling van de aanvragen gebruik gemaakt van de 
controlelijst waarvan sprake onder punt 8.21 van het 
verslag van de Rekenkamer (zie ook het antwoord 
onder dat punt). 
De elementen die tot het besluit van de Commissie 
hebben geleid, zijn vervat in de individuele dossiers 
maar vergen soms verdere verduidelijkingen. 
Conclusies 
8.30. De Commissie wil op het gebied van het Sociaal 
Fonds optreden volgens duidelijke regels en met 
194 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
dezelfde stiptheid als bij al haar financiële tussenkom­
sten. In die geest zal zij zich blijven inspannen om 
rekening te houden met de opbouwende opmerkingen 
van de Rekenkamer. 
AFWIKKELING VAN HET OUDE 
EUROPEES SOCIAAL FONDS 
Opmerkingen over de saldobetalingen 
8.32. De Commissie laat deze gevallen opnieuw 
onderzoeken; het resultaat daarvan zal zij de Rekenka­
mer direct meedelen. 
8.33. Het hier door de Rekenkamer aangehaalde 
geval is het geval van een organisatie die failliet is 
gegaan en daardoor niet op het juiste ogenblik haar 
eindafrekening van de uitgaven heeft kunnen voorleg­
gen. Gezien de omstandigheden was het bevoegde 
nationale bestuur van mening dat er toch wel reden 
was om bij de Commissie de aanvraag om saldobeta­
ling in te dienen, daar de goedgekeurde acties verwe­
zenlijkt waren en de termijn op straf van vervallenver-
klaring niet overschreden mocht worden. Wanneer het 
ontbrekende stuk aan het dossier toegevoegd zal zijn, 
zal de Commissie het direct aan de Rekenkamer toe­
zenden. Indien het ontbrekende stuk niet binnen een 
redelijke termijn toegezonden wordt, zal de Commissie 
de Lid-Staat vragen het bedrag terug te betalen. 
In de drie door de Rekenkamer gesignaleerde gevallen 
is het teveel betaalde door de diensten van de Commis­
sie vastgesteld. Er is om terugbetaling gevraagd. 
8.34. Tijdens een bezoek ter plaatse, na dat van de 
Rekenkamer, hebben de ambtenaren van de Commis-
OPMERKINGEN OVER HET 
FINANCIEEL BEHEER 
Tabel 9.1. Bij de goedkeuring van de gewijzigde en 
aanvullende begroting nr. 1 voor het begrotingsjaar 
1984 werden de meeste kredieten die op dat moment 
nog in hoofdstuk 100 waren ingeschreven door de sie de onontbeerlijke financiële inlichtingen kunnen 
verkrijgen; deze maakten het mogelijk om de algemene 
afrekening opnieuw samen te stellen. Door deze docu­
mentatie kon men bovendien vaststellen dat de werke­
lijke uitgaven voor de verwezenlijking van de goedge­
keurde acties het bedrag hebben overschreden dat als 
basis genomen was voor de bepaling van de bijstand 
van het Fonds. 
Opmerking over de terugvorderingen 
8.35 — 8.37. De duur van de termijnen om de terug­
vorderingen uit te voeren wordt bepaald door de duur 
zelf van de termijnen tussen het moment dat een voor­
schot wordt betaald en het moment dat men kan vast­
stellen — normaal bij de indiening van de aanvraag om 
saldobetaling — dat het te groot was. Voor de ver­
plichtingen van vóór 1984 beschikken de Lid-Staten 
over 18 maanden, vanaf het einde van de acties, om de 
aanvragen om saldobetalingen in te dienen (artikel 4, 
leden 1 en 2, van Besluit 78/706/EEG, gewijzigd bij 
Besluit 82/540/EEG). Bij die termijn komt nog de ter­
mijn voor de verwezenlijking van de acties zelf, die 
voorafgaat aan de termijn voor de indiening van de 
aanvraag om saldobetaling en die bij meerjarige ver­
plichtingen tot 36 maanden kan belopen. 
De Commissie vertrouwt dat de bij de herziening in 
1983 goedgekeurde bepalingen en in het bijzonder die 
van artikel 4 (goedkeuring van de algemene acties voor 
perioden die het begrotingsjaar van de Gemeenschap 
niet overschrijden) en van artikel 6 van Besluit 83/673 
(termijn van tien maanden vanaf het einde van de 
acties voor de indiening van de aanvragen om saldobe­
talingen) op doorslaggevende wijze zullen bijdragen tot 
het succes van haar inspanningen tot versnelling van 
de procedures van terugvordering, zoals door de 
Rekenkamer gewenst. 
begrotingsautoriteit naar de verschillende betrokken 
begrotingslijnen overgedragen. Dit gebeurde niette­
genstaande een verklaring van de Commissie dat die 
kredieten op 31 december 1984 nog ongebruikt zouden 
zijn indien de programmabesluiten niet spoedig zou­
den worden genomen. Uiteindelijk werden die beslui­
ten pas op 12 maart 1985 genomen. Dit had tot gevolg 
dat talrijke kredieten van hoofdstuk 73 niet uitgevoerd 
konden worden in 1984. ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE OP 
HOOFDSTUK 9 
Onderzoek, energie, enz. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 195 
9.2. (a) Hoewel de aanwending van kredieten voor 
betalingen in de energiesector niet optimaal kan heten, 
merkt de Commissie toch op dat het bestedingspercen­
tage gestegen is van 35 % in 1983 tot ongeveer 65 % in 
1984. 
In de energiesector heeft de Commissie de op het voor­
ontwerp van begroting voor 1986 op te voeren kredie­
ten voor betalingen streng beperkt, zodat met betrek­
king tot die kredieten een maximaal bestedingspercen­
tage kan worden bereikt. 
(b) Met betrekking tot tabel 9.1 dient te worden 
opgemerkt dat het feit dat het gebruikspercentage van 
hoofdstuk 73 ten aanzien van de werkzaamheden voor 
gezamenlijke rekening en de gecoördineerde werk­
zaamheden anders dan in 1983 niet de 90% benadert 
uitsluitend is toe te schrijven aan de onmogelijkheid 
waarin de Commissie wegens het uitblijven van een 
besluit van de Raad (dat op 12 maart 1985 werd geno­
men), verkeerde om de kredieten afkomstig van de 
gewijzigde en aanvullende begroting voor het begro­
tingsjaar 1984 (81 miljoen Ecu aan vastleggingskredie­
ten (VK) en 28 miljoen Ecu aan betalingskredieten 
(BK) uit te voeren. Wanneer men deze factor buiten 
beschouwing laat, bedraagt het gebruikspercentage van 
de ten behoeve van werkzaamheden voor gezamenlijke 
rekening/gecoördineerde werkzaamheden uitgetrokken 
kredieten 88 % voor de VK en 89 % voor de BK. 
Voor wat betreft de vierde en laatste ten laste van de 
begroting voor het begrotingsjaar 1984 geboekte bij­
drage aan het JET-project diende de Commissie haar 
stortingen te verrichten krachtens de bepalingen van 
het Financieel Reglement inzake het JET-project, 
d. w. z. na opvraag door de directeur van projecten. 
De laatste storting werd verricht op de laatste dag van 
de in het Financieel Reglement gestelde termijn. Het 
vraagstuk van de aanwending ten behoeve van het 
JET-project van de daarvoor uitgetrokken kredieten 
voor betalingen valt buiten de bevoegdheid van de 
Commissie zodra voor de betrokken bedragen de 
nodige betalingsopdrachten zijn gegeven. 
ENERGIE: PROJECTEN MET 
KOSTENDELING 
9.3 en 9.4. De Commissie nam goede nota van de 
aanbeveling die de Rekenkamer sub 9.4. heeft gedaan, 
namelijk dat de huidige systemen inzake interne en 
externe technische evaluatie dienen te worden uitge­
breid met het oog op een nauwkeuriger beoordeling 
van de waarschijnlijkheid van een commerciële exploi­
tatie voor iedere doelstelling binnen een voltooid pro­
ject. 
De Commissie gaat thans na hoe het best een systeem 
kan worden ingevoerd waarbij alle contractanten perio­
diek worden verzocht om informatie over de toestand 
van voltooide projecten en waarbij de Commissie wan­
neer zij geen antwoord krijgt de zaak in de gaten blijft 
houden. ONDERZOEKWERKZAAMHEDEN OP 
CONTRACT 
Beheersprocedures 
9.5. In het kader van de algemene voorschriften die 
op de instelling van toepassing zijn, beschikte het 
bevoegde directoraat-generaal steeds over instructies 
betreffende de procedures inzake het financieel en con-
tractbeheer van werkzaamheden op contract. 
Ten einde tegemoet te komen aan de voornaamste 
bezorgdheden van de Rekenkamer is het bevoegde 
directoraat-generaal medio april 1985 overgegaan tot 
een herziening van die instructies, die werden gebun­
deld in een handleiding die op 1 november 1985 opera­
tioneel is geworden. 
Inschakeling van externe accountantsbureaus 
9.7 en 9.8. De Commissie bevestigt haar vastbesloten­
heid om ten volle gebruik te maken van de controles 
die door de accountantsbureaus worden verricht. Zij 
zal daarbij zeer speciaal rekening houden met de aan­
bevelingen van de Rekenkammer. 
INFORMATIE- EN TELECOMMUNICATIE­
TECHNOLOGIEËN 
9.13. (a) Overeenkomstig de wens van de Rekenka­
mer liet de Commissie het vraagstuk van de behande­
ling van de vastleggingen grondig bestuderen. Zij heeft 
daarover aan de Rekenkamer een werkdocument doen 
toekomen. 
(b) De diensten van de Commissie hebben een 
berekeningsgrondslag voor de personeelsuitgaven uit­
gewerkt; aan de hand daarvan kunnen de werkelijke 
uitgaven met het maximum van 4,5 % van het totale 
bedrag van de noodzakelijk geachte kredieten worden 
vergeleken. De nodige voorzieningen zullen worden 
getroffen om dat percentage van het totale bedrag niet 
te overschrijden gedurende de hele duur van het pro­
gramma. 
(c) De Commissie nam goede nota van de 
opmerkingen van de Rekenkamer en brengt de 
gewenste verbeteringen aan in het kader van de proce­
dure waarmede in 1985 een begin is gemaakt. 
9.14. De Commissie kan de Rekenkamer de verzeke­
ring geven dat zij zoveel mogelijk rekening zal houden 
met de gedetailleerde aanbevelingen waarop de Reken­
kamer zinspeelt. 
196 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE OP 
HOOFDSTUK 10 
Samenwerking met de Ontwikkelingslanden en andere derde Landen 
OPMERKINGEN OVER DE Vertragingen bij de betalingen aan het UNHCR 
VOEDSELHULP (HOOFDSTUK 92) 
10.3. Houdt men rekening met de lopende beschik-
baarstellingsverzoeken, dan zouden de cijfers van tabel 
10.2 er als volgt uitzien: 
— granen 1505 167 ton 
— melkpoeder 173 094 ton 
— butteroil 49 854 ton. 
Financieel beheer 
Niet-definitieve rekeningen 
10.5. In het kader van de verevening van de rekenin­
gen voor voedselhulp worden vanaf het begrotingsjaar 
1984 systematisch controlebezoeken gebracht aan de 
betaalorganen van de Lid-Staten. 
10.6. De indirecte steunmaatregelen omvatten zeer 
complexe voedselhulpacties; zij behelzen namelijk 
naast de toekenning van voedselprodukten ook een 
financiële bijdrage ter dekking van de kosten voor het 
vervoer over zee en over land alsook een bijdrage in de 
distributiekosten. Deze financiële transacties zijn bijge­
volg sterk gespreid in de tijd aangezien de uitbetaling 
doorgaans is gebaseerd op de indiening van een zeer 
groot aantal bewijsstukken die vaak vrij laat bij de 
Commissie toekomen en zeer nauwgezet moeten wor­
den onderzocht. 
Toezicht op de tegenwaardefondsen 
10.7. De Commissie heeft de over de tegenwaarde­
fondsen beschikbare gegevens bestudeerd. De thans 
aan de gang zijnde herziening van de beheersprocedu-
res zou moeten leiden tot een grotere integratie van de 
tegenwaardefondsen in de technische en financiële 
samenwerking met de Gemeenschap. 10.8. De door de Rekenkamer geconstateerde vertra­
ging bij de betalingen is het gevolg van een probleem 
van juridische aard dat zich in 1984 heeft voorgedaan 
in verband met de betrekking tot de interpretatie van 
de kaderverordening inzake voedselhulp en het uitwer­
ken van een originele oplossing daarvoor heeft enige 
tijd gevraagd. 
Het vervoer van de hulpgoederen 
Gevallen van vertraagde verscheping 
10.11. De naleving van de in de verordeningen voor 
de bijeenbrenging van de voedselhulp vastgestelde ver-
schepingsstermijnen is een van de voorwaarden voor 
het vrijgeven van de leveringswaarborg. 
Wordt deze voorwaarde niet vervuld dan wordt de leve­
rancier, behalve in geval van overmacht, gestraft. 
Wat de door de Rekenkamer aangehaalde cif-leverin-
gen (Somalia, Mpzambique, Senegal en Ghana) betreft 
hebben de leveranciers zich op overmacht beroepen. Of 
het al dan niet om overmacht gaat moet de betrokken 
Lid-Staat uitmaken. Het feit of het vrijgeven van de 
waarborg verantwoord is, zal in het kader van de vere­
vening van de rekeningen worden onderzocht. 
Kwaliteit van de hulpgoederen 
10.12. De problemen met het aan Ghana geleverde 
melkpoeder waren het gevolg van het feit dat de begun­
stigde de kwaliteit van het gevraagde produkt niet vol­
doende had gepreciseerd. Voor de toewijzing van 1985 
zal Ghana het gevraagde type melk ontvangen en de 
kenmerken daarvan zullen in de desbetreffende veror­
dening voor de beschikbaarstelling worden vermeld. 
Het is juist dat in de voorschriften met betrekking tot 
de verpakking veel stringentere bepalingen zouden 
moeten worden opgenomen. In deze zin is in 1983 Ver­
ordening nr. 1354/83 van de Raad van 17 mei 1983 
goedgekeurd ('). 
16.12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 197 
10.13. De door de Rekenkamer aangehaalde feiten 
liggen aan de basis van de in punt 10.14 genoemde sys­
tematische kwaliteitscontroles. Deze controles zouden 
kunnen worden aangevuld met de in punt 10.15 
genoemde processen-verbaal van averij. 
Zoals reeds in punt 10.12 is vermeld, is wat de verpak­
king van de levensmiddelen betreft een wijziging aan­
gebracht in Verordening nr. 1354/83. 
Deze reeks maatregelen zou het moeten mogelijk 
maken om het aantal gevallen van non-conformiteit 
van de geleverde produkten te beperken of zelfs tot nul 
te herleiden. 
10.15. De Commissie heeft veel aandacht voor het 
probleem dat verband houdt met het feit dat de begun­
stigde landen in onvoldoende mate hun aanspraken op 
schadevergoeding door verzekeringsmaatschappijen 
doen gelden. 
Na een aantal incidentele tussenkomsten is de Com­
missie nu dan ook van plan om de begunstigde landen 
en organisaties per circulaire te wijzen op de stappen 
die zij moeten ondernemen. Daarnaast onderzoekt zij 
ook de mogelijkheid om de kosten voor het constateren 
van de averij door de Gemeenschapsbegroting te laten 
dragen, een maatregel die de bij de verscheping syste­
matisch uitgevoerde kwaliteitscontroles zou complete­
ren. 
OPMERKINGEN OVER DE 
SAMENWERKING MET 
NIET-GEASSOCIEERDE 
ONTWIKKELINGSLANDEN 
(HOOFDSTUK 93) 
Financieel beheer 
Bestedingsgraad van de kredieten 
10.17. Door de begrotingstechniek van de gesplitste 
kredieten kan de Commissie ten laste van artikel 930 
betalingsverplichtingen aangaan die over een periode 
van twee jaar zijn gespreid en het is over deze periode 
dat de bestedingsgraad van de vastleggingskredieten 
moet worden geëvalueerd. Er dient op te worden gewe­
zen dat sedert het begin van de steunverlening aan de 
niet-geassocieerde ontwikkelingslanden alle vastleg­
gingskredieten effectief zijn gebruikt tijdens hun gel­
digheidsperiode. Dezelfde situatie, namelijk een volle­
dige benutting, zal zich ook voordoen bij de kredieten 
van de begroting van 1984. 
Wat de betalingskredieten betreft, is de door de Reken­
kamer zelf vastgestelde bestedingsgraad (79 % van de 
in 1984 beschikbare kredieten tegen 57% in 1983 en 
39% in 1982) toegenomen dank zij de ervaring die de 
Commissie heeft opgedaan met betrekking tot het uit­
voeringstempo van de betalingen. Trage uitvoering van een aantal projecten 
10.18. Bij een aantal projecten heeft de uitvoering 
ernstige vertraging opgelopen. Voor de projecten die in 
1982 van start zijn gegaan was dit het gevolg van het 
feit dat zich naast de gewone moeilijkheden met de 
begunstigde landen ook nog moeilijkheden met de 
cofmanciers hebben voorgedaan. Sedert eind 1984 is, 
met uitzondering van één geval waarin wijzigingen die­
nen te worden aangebracht in de tussen de EEG aan de 
cofinancier gesloten overeenkomst, een begin gemaakt 
met de acht projecten die de Rekenkamer heeft 
genoemd zodat de communautaire middelen nu kun­
nen worden uitbetaald. 
Voor de uitvoering van de desbetreffende projecten 
verrichte betalingen 
10.19. De cofinanciering houdt voordelen in voor het 
begunstigde land maar maakt tegelijkertijd het beheer 
van de projecten door de begunstigde nog ingewikkel­
der. Ook om deze reden wordt het beheer van gecofi-
nancierde projecten in landen waar de Commissie geen 
vertegenwoordiging heeft vaak aan de cofinancier toe­
vertrouwd. De voortgang van dergelijke projecten 
wordt door de Commissie gevolgd, met name via perio­
dieke verslagen die aan deze cofinancier worden 
gevraagd. 
Projecten in Thailand en Indonesië 
Onvolledige dossiers 
10.21. De bewering van de Rekenkamer dat talrijke 
dossiers in Brussel onvolledig zijn, is overdreven. Het is 
juist dat bepaalde contracten, gezien de respectievelijke 
bevoegdheden van de verschillende diensten, ook in 
verschillende diensten kunnen zijn geklasseerd. 
Cofinancieringen 
10.22. De Commissie heeft bij het begin van haar 
steunverlening in de sector van de niet-geassocieerde 
ontwikkelingslanden bij gebrek aan een voldoende 
aantal mogelijkheden ermee moeten instemmen om 
alleen die projecten te financieren die waren voorge­
steld door de overheidsinstellingen waarvoor de steun 
was bestemd. 
De Commissie is het ermee eens dat het in principe 
beter is te werken met eenvoudige beheersstructuren 
maar in de praktijk levert dit vaak problemen op. 
198 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
10.23. Het gebrek aan informatie over de uitvoering 
van een project voor de ontwikkeling van de cultures 
van het noordoostelijk gedeelte van Thailand is niet 
zozeer het gevolg van de kleine financiële bijdrage van 
de Gemeenschap dan wel van het gebrek aan coördina­
tie tussen de verschillende kredietverstrekkers. Deze 
coördinatie is de taak van de Thaise autoriteiten die in 
dit achtergebleven gebied maar zwak vertegenwoordigd 
zijn. 
Aanvechtbare keuze van een aantal adviseurs 
10.24. De opmerkingen van de Rekenkamer zijn 
objectief gezien juist maar zij hebben betrekking op een 
periode waarin de opstelling van een lijst van geschikte 
kandidaten nog niet verplicht was. Sindsdien zijn de 
procedures voor de keuze van de kandidaten strikt 
overeenkomstig de geldende voorschriften toegepast. 
De overheidsinstanties van dit land hebben later dan 
ook een andere adviseur gekozen aan de hand van een 
door de Commissie opgestelde lijst van geschikte kan­
didaten. 
10.25. De frequente veranderingen van het technisch 
personeel zijn hoofdzakelijk veroorzaakt door proble­
men van persoonlijke aard. Deze overplaatsingen heb­
ben inderdaad ongunstige gevolgen gehad voor de 
goede uitvoering van het project. Dit neemt niet weg 
dat dit adviesbureau niettegenstaande de mislukking in 
één provincie waar de werkomstandigheden lastig 
waren voor de nadere projectonderdelen bevredigende 
uitvoeringsrapporten heeft voorgelegd. 
Tekortkomingen in het onderzoek en 
de planning van de projecten 
10.26. De meeste moeilijkheiden die men bij de aan­
vang van het project heeft ondervonden, kunnen wor­
den toegeschreven aan het feit dat dit project het eerste 
was dat de EEG in Zuidoost-Azië heeft gefinancierd. 
De Commissie was destijds nog niet ten volle ver­
trouwd met de plaatselijke omstandigheden en met 
name met de zeer ingewikkelde administratieve en 
financiële procedures van dat land. 
Deze moeilijkheden werden evenwel geleidelijk over­
wonnen en een in 1979 georganiseerde herzieningsmis­
sie is erin geslaagd om het project een nieuwe vorm te 
geven en aldus, zoals in het verslag van de Rekenkamer 
is vermeld, een succesvolle voltooiing van het project 
mogelijk te maken. 
10.27. Het project maakt deel uit van een nationaal 
plan voor de ontwikkeling van de melkveehouderij 
waarmee aan het eind van de jaren zeventig werd 
begonnen en is zodanig opgezet dat het past in het plan 
van de Indonesische autoriteiten voor de uitbreiding van het melkveebestand van de kleine boeren in die 
gebieden die het meest geschikt zijn voor de melkpro-
duktie. Het combineren van veeteelt en landbouw kan 
vaak van zeer groot belang zijn voor de vooruitgang 
van de kleine boeren. Over heel Java is reeds jaren 
geleden een netwerk van coöperatieve verenigingen 
opgericht die zich bezighouden met het ophalen van 
melk en de distributie daarvan. De coöperatieve zuivel­
fabriek waarop het Baturaden-project betrekking heeft, 
zal in het netwerk worden opgenomen. 
Het beleid van de Indonesische regering is erop gericht 
om de ingevoerde produkten gedeeltelijk te vervangen 
door ter plaatse geproduceerde zuivelprodukten. Hoe­
wel melkpoeder op de wereldmarkt tegen een lagere 
prijs kan worden aangekocht, heeft Indonesië zoals 
andere belangrijke ontwikkelingslanden als India of 
Pakistan besloten dat een zekere mate van zelfvoorzie­
ning nodig was voor de sociale en economische ont­
wikkeling van het land. De lokale produktie wordt dan 
ook aangemoedigd. 
De perspectieven voor de afzet in de nabijheid van het 
project zijn redelijk; de vraag naar melk in dat gebied 
is toegenomen en de niet-georganiseerde producenten 
voeren hun produktie op om in de groeiende vraag in 
de stedelijke gebieden van Puwokerto en Cilacap te 
kunnen voorzien. De extra produktie kan via het 
bestaande net van coöperatieve verenigingen naar de 
bestaande afzetgebieden worden gekanaliseerd. 
Hoewel er op Java modern opgezette melkveebedrijven 
zijn die technieken gebruiken die niet geschikt zijn 
voor de kleinschalige produktie, is de meeste melk op 
Java boerderijmelk. De kleinschalige landbouwbedrij­
ven op Java hebben in vergelijking met de situatie in 
de andere ontwikkelingslanden in de loop der jaren 
een merkwaardig kleinschalig intensief produktiesys-
teem voor de melkveehouderij ontwikkeld. Een klein 
aantal koeien wordt het hele jaar door onder gecontro­
leerde bedrijfsomstandigheden in loodsen gehouden. 
De stalhygiëne en de gezondsheidstoestand van deze 
dieren, vaak van het Friese ras, is vrij goed en de melk-
produktie bedraagt gemiddeld acht en soms 15 liter per 
dag. Voor het voeren van de dieren wordt meestal 
gebruik gemaakt van lokale bijprodukten zoals rijstze-
melen, koprameel en ruwvoer, die een behoorlijke voe­
dingswaarde hebben en resulteren in een goede melk-
gift. 
In gebreke blijven van sommige plaatselijke partners 
10.28. (a) De regering van Thailand is inderdaad 
haar verplichtingen tot dusver nog niet nagekomen 
maar zij bestudeert evenwel samen met het Nationaal 
Opleidingsinstituut voor landbouwcoöperaties en 
andere belanghebbende organisaties verschillende 
financieringsmogelijkheden. De Commissie volgt dit 
dossier van nabij. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 199 
(b) Uit recente gegevens blijkt dat het pro­
bleem van de betaling van de bijdrage bijna is opgelost. 
Technisch gezien heeft dit project zijn doelstellingen 
bereikt. 
(c) Niettegenstaande de door de Rekenkamer 
geconstateerde tekortkomingen met betrekking tot de 
door de Indonesische autoriteiten voor te leggen rap­
porten, gaat het hier om een goed en correct uitgevoerd 
project. 
Optreden van de Aziatische Ontwikkelingsbank 
10.29. Zowel de Bank als de Commissie hebben reeds 
enige tijd geleden ingezien dat de samenwerkingspro­
cedures moeten worden verbeterd en gerationaliseerd. 
Na uitvoerige besprekingen in 1981 en 1982 is een dui­
delijke overeenkomst bereikt over de cofinancierings­
procedures. Er zijn drie verschillende soorten „model­
regelingen" voor de cofinanciering uitgewerkt, waar­
door de procedures duidelijk zijn omschreven en de 
uitvoering van gezamenlijke acties aanzienlijk is verbe­
terd. 
Ook de informatie die de Bank over de uitvoering van 
de projecten aan de cofinancieringspartners verstrekt, 
is verbeterd doordat de Bank in haar landenafdeling 
met het oog op de verbetering van de contacten een 
afzonderlijke cofinancieringsdienst heeft opgericht. 
Wat de rol van de delegatie bij de uitvoering van cofi­
nancieringsprojecten betreft, heeft er zich sedert de 
oprichting van die delegatie een wijziging in de situatie 
voorgedaan. Krachtens de nieuwe regeling met de 
Asian Development Bank is de delegatie thans een 
meer actieve rol toebedeeld, met name bij parallelle 
cofinancieringen, waarbij duidelijk wordt voorzien in 
de mogelijkheid tot gezamenlijk toezicht en die de 
jongste jaren dan ook de geprefereerde samenwerkings­
vorm zijn. Hoewel de delegatie haar beperkte middelen 
in de eerste plaats aan autonome projecten heeft 
besteed, heeft haar personeel vooral de laatste jaren 
aan gezamenlijke missies deelgenomen. 
10.30. De door de Asian Development Bank aan de 
Commissie toegezonden rapporten waren inderdaad 
ontoereikend. De Commissie heeft dan ook gereageerd 
om althans voor de projecten waarvoor de Gemeen­
schap een vrij belangrijke bijdrage heeft geleverd uit­
voerige rapporten te ontvangen. 
Om de follow-up van de projecten te verbeteren heeft 
de Commissie besloten de delegatie van Bangkok uit te 
breiden en in Djakarta een bureau te openen. Mislukking van het project voor transmigratie en 
ruimtelijke ordening te Sulawesi 
10.31. Dit project moet worden gezien in de algemene 
context van het Transmigratieprogramma dat de Indo­
nesische overheid, met name met financiële bijstand 
van de IBHO en de ADB, sedert het begin van de jaren 
zeventig op grote schaal heeft aangevat. Dergelijke pro­
jecten zijn van nature uitzonderlijk complex, met name 
omdat de coördinatie van de zeer talrijke autoriteiten 
en administratieve diensten die bij de uitvoering van 
het project in moeilijk toegankelijke gebieden zijn 
betrokken zeer lastig is. Dit geldt vooral voor het pro­
ject te Sulawesi omdat men hier heeft trachten rekening 
te houden met vroegere kritieken door tussen de ont­
wikkelingsactiviteiten ten gunste van de lokale bevol­
king en de transmigranten een zeker evenwicht te 
handhaven. Tenslotte heeft de Commissie die, wat dit 
project betreft, een relatief minder belangrijke donor is, 
niet dezelfde invloed als de andere cofinanciers (IBHO 
en ADB). Daarom heeft de Commissie al sedert 1978 
geen soortgelijke projecten meer gefinancierd. 
De versnippering van de helft van de communautaire 
steun kan worden verklaard door het feit dat de Indo­
nesische wetgeving de uit te voeren projecten systema­
tisch opsplitst in kleine of middelgrote componenten, 
waarvan de Commissie slechts de lokale uitgaven 
financiert. Wat de financiering van het onderzoek in 
verband met soortgelijke toekomstige projecten betreft, 
leek het nuttig dat de Gemeenschap reeds in het ont-
werp-stadium tot deze projecten kon bijdragen, hoewel 
zij, rekening houdend met de ambitieuze plannen van 
de regering op dit terrein en de noodzaak om de kwali­
teit van de projecten te verbeteren, niet van plan was 
om de uitvoering van die projecten te financieren. 
10.32. Aangezien de Commissie dit project met 
andere belangrijke kredietverstrekkers cofinanciert 
(ADB, Islamitische Ontwikkelingsbank), heeft zij de 
procedures en praktijken van deze instellingen moeten 
aanvaarden die, na een uitvoerbaarheidsstudie, het pro­
ject aan hun beleidsinstanties voorleggen voordat de 
precieze omvang van het project is vastgesteld op 
grond van uitvoerige technische studies die pas later 
worden verricht. 
10.33. Het lijdt geen twijfel dat de met de uitvoering 
van het project belaste dienst te zwak was. Gehoopt 
wordt dat de in 1984 genomen beslissing om deze 
dienst tot een volwaardig ministerie uit te bouwen in 
een betere coördinatie van de verantwoordelijkheden 
ter plekke zal resulteren. 
(') PB L 142 van 1.6. 1983. 
200 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
ANTWOORDEN VAN DE INSTELLINGEN OP 
HOOFDSTUK 11 
Personeelsuitgaven 
OPMERKINGEN OVER HET ALGEMEEN PARLEMENT 
BEHEER VAN DE KREDIETEN EN HET 
PERSONEEL 
OPMERKINGEN OVER HET BEHEER 
VAN BEGROTINGSPOST 1004 
Discordantie tussen de lijsten van het aantal 
ambten en de kredieten voor bezoldigingen 
Raad 
11.9—11.10. De Administratie ziet zich in feite 
gesteld voor een dubbele limiet, enerzijds gevormd 
door de lijst van het aantal ambten en anderzijds door 
de oorspronkelijke kredieten voor de bezoldiging van 
het personeel. 
Commissie 
11.9-11.10. De begrotingsautoriteit heeft in 1984 de 
oorspronkelijke kredieten terecht verhoogd ten einde 
de aanwerving van ambtenaren en andere personeelsle­
den op de posten van de lijst van het aantal ambten 
mogelijk te maken. 
Economisch en Sociaal Comité 
11.9—11.10. Gezien het feit dat het Comité van alle 
Instellingen de geringste financiële marge bezit, is het 
zich volledig bewust van het bestaan van de door de 
Rekenkamer beschreven situatie, die het altijd al heeft 
bekritiseerd. Om de werkelijke moeilijkheden te kun­
nen begrijpen waarvoor de Instellingen zich geplaatst 
zien, dienen echter de verrichte betalingen en de oor­
spronkelijk op de begroting uitgetrokken financiële 
middelen met elkaar te worden vergeleken. 
Daarbij kan dan worden vastgesteld dat het Comité een 
bedrag ter hoogte van 102% van de oorspronkelijk 
door de begrotingsautoriteit toegekende financiële mid­
delen heeft moeten uitgeven; dit resultaat kon dank zij 
kredietoverschrijvingen worden bereikt. 11.11. Zoals het in zijn antwoord op de paragrafen 
11.8 t/m 11.10 van het verslag van de Rekenkamer over 
het begrotingsjaar 1983 (1984 PB nr. C 348) reeds heeft 
uitgelegd, beschouwt het Europese Parlement deze uit­
gaven ter vergoeding van de reis- en verblijfkosten voor 
vergaderingen, oproepingen en bijkomende kosten van 
de leden niet als een vergoeding of betaling bovenop 
de bezoldiging. Artikel 6, lid 1, sub a) van het Finan­
cieel Reglement is dus niet van toepassing. Een wijzi­
ging van de interne voorschriften van het Parlement in 
dier voege zal worden aangebracht bij de volgende 
algemene herziening ervan. Zoals reeds in datzelfde 
antwoord werd aangekondigd is in de begroting 1986 in 
de toelichting bij post 1004 de opmerking opgenomen 
dat dit krediet van rechtswege kan worden overgedra­
gen. Er zij voorts op gewezen dat in 1984 80% minder 
werd overgedragen dan in 1983. 
OPMERKINGEN OVER HET BEHEER 
INZAKE OVERUREN 
11.12. De ontwikkeling van de jaarlijkse uitgaven 
sedert 1980 ziet er als volgt uit: 
1980 760 050 Ecu 
1981 910 682 Ecu 
1982 807 639 Ecu 
1983 816 869 Ecu 
1984 696 781 Ecu (•)• 
Wanneer men ervan uitgaat dat de kosten per uur stij­
gen naar gelang van de aanpassing van de bezoldigin­
gen, dan is het aantal uitbetaalde overuren in de laatste 
jaren gedaald. 
11.12—11.15. In december 1984 heeft de secretaris­
generaal een nieuw systeem vastgesteld voor het beheer 
inzake overuren: 
(i) aan elk directoraat-generaal wordt aan het 
begin van het begrotingsjaar een bepaald kre­
diet toegewezen; 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 201 
(ii) elk directoraat-generaal moet de gegevens 
betreffende door vrije tijd te compenseren 
overuren centraliseren; 
(iii) prioriteit moet worden verleend aan compensa­
tie van overuren door vrije tijd; 
(iv) de interne voorschriften terzake van 22 april 
1982 dienen strikt te worden toegepast. 
In de onder iv) genoemde interne voorschriften wordt 
elke dienst de bevoegdheid verleend om de ambtenaren 
te verzoeken overuren te maken, en wordt de declaratie 
van overuren nader geregeld. 
RAAD 
OPMERKINGEN OVER HET 
BEGROTINGSBEHEER TEN AANZIEN 
VAN OVERUREN 
11.16. Met betrekking tot de overeenstemming van 
het stelsel voor de bezoldiging van overuren met som­
mige bepalingen van het statuut, zij eraan herinnerd 
dat, overeenkomstig de reeds eerder verstrekte antwoor­
den (zie antwoorden op de punten 11.31 en 11.36 
betreffende de opmerkingen van het begrotingsjaar 
1982), de in het Secretariaat-Generaal van de Raad gel­
dende interne voorschriften een uitzonderlijk karakter 
dragen en zijn afgestemd op uitzonderlijke toestanden 
die veroorzaakt worden door de werkomstandigheden 
zelf, die men niet terugvindt in de andere Instellingen. 
Op verzoek van de Raad zal het Secretariaat-Generaal 
van de Raad niettemin binnenkort met de personeels­
vertegenwoordigers onderhandelingen aanknopen over 
de thans terzake geldende bepalingen ten einde deze 
beter aan te passen aan de eisen en de werkmethodes 
van de Raad. 
OPMERKINGEN OVER HET BEHEER 
VAN DE KOSTEN VAN DIENSTREIZEN 
Beheer van de kredieten 
11.17. De aangehaalde kredietverhoging (517 000 
Ecu) was vooral gerechtvaardigd door de dienstreis 
naar Fiji, een dienstreis die niet op het programma 
stond bij de opstelling van de raming van de Raad voor 
1984. Er zij opgemerkt dat de kredieten voor deze post volle­
dig zijn besteed en dat alleen een kredietsaldo van 770 
Ecu ongebruikt is gebleven. 
De hoge overdrachten van rechtswege (333 988 Ecu) 
vinden hun verklaring in de ingewikkeldheid van de 
afwikkeling van de uitgaven voor de dienstreis naar 
Fiji. 
Gezien het grote aantal deelnemers aan deze dienstreis 
en de wijze van organisatie, moest de afwikkeling van 
deze kosten collectief gebeuren, hetgeen enige tijd 
heeft gevergd voor het vergaren van alle nodige gege­
vens. 
11.18. In de loop van december 1983, dat wil zeggen 
op een tijdstip dat het niet meer mogelijk was om van 
de Raad een kredietverhoging voor de post „dienstreis-
kosten" te verkrijgen, werden een aantal relatief 
belangrijke dienstreizen georganiseerd waarvan de uit­
eindelijke kosten meer bedroegen dan de ramingen die 
waren gedaan voor gewone dienstreizen (Raden te 
Athene, dienstreis naar Zuid-Amerika ...). 
Daardoor kon niet worden vermeden dat de meeruitga­
ven werden afgeboekt op de kredieten van het vol­
gende begrotingsjaar. 
11.19. De voorschotten worden om praktische rede­
nen buiten de begroting geboekt. Zij bedragen hoe dan 
ook niet meer dan het bedrag dat voor de betrokken 
uitgaven budgettair is vastgelegd. 
11.20. De voorschotten die worden toegekend aan 
degenen die op dienstreis gaan bedragen nooit meer 
dan 90 % van de voor iedere dienstreis geraamde uitga­
ven en worden toegekend volgens de bepalingen van 
Mededeling voor het personeel 89/83 van 4 mei 1983 
(blz. 4, punt 2). 
Aan degenen die hun declaratie van de dienstreiskos-
ten niet binnen twee maanden na de dienstreis hebben 
ingediend wordt een rappelbrief gezonden. 
Onbenut laten van verlaagde tarieven 
11.21 — 11.22. Voor reizen per spoor zal de Raad een 
analyse verrichten op basis van statistische gegevens 
waarmee kan worden bepaald of het systematische 
gebruik van reductiekaarten voor de Belgische spoor­
wegen daadwerkelijke financiële voordelen kan mee­
brengen, er rekening mee houdend dat het slechts zel­
den voorkomt dat een zelfde ambtenaar in dezelfde 
maand meer dan eenmaal naar Luxemburg of naar 
Straatsburg reist, terwijl het relatief vaak gebeurt dat 
ambtenaren op het laatste ogenblik worden vervangen. 
202 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12. 85 
Voor vliegreizen maakt de Raad zoveel mogelijk 
gebruik van verlaagde tarieven. De verschillende eisen 
die gesteld worden voor het gebruik van deze tarieven 
(reisklasse, verblijfsduur, onmogelijkheid van maat­
schappij en/of datum te veranderen, enzovoort) en de 
bijzondere werkomstandigheden waarin de meeste 
dienstreizen plaatsvinden maken een systematisch 
gebruik van die tarieven evenwel niet mogelijk. 
COMMISSIE 
OPMERKINGEN OVER HET 
BEGROTINGSBEHEER INZAKE DE 
„VASTE AMBTSVERGOEDING" 
11.23. De groei van de uitgaven van post A 1143 was 
onvermijdelijk om een aantal redenen: er werden twee 
delegaties geopend en het personeelsbestand werd uit­
gebreid, de huurlasten vertoonden een aanzienlijke stij­
ging, er werd rekening gehouden met vervroegde beta­
lingen die werden uitgevoerd in de periode 1979/1980-
1983, er deden zich nadelige monetaire schommelingen 
voor ten aanzien van de Ecu (2). Gezien onder meer 
deze situatie is de Commissie begonnen met de herzie­
ning van een aantal statutaire bepalingen met betrek­
king tot het personeel dat buiten de Gemeenschap 
werkt. 
OPMERKINGEN OVER HET BEHEER 
VAN DE KOSTEN VAN DIENSTREIZEN 
Overgedragen kredieten 
11.24—11.27. Het opstellen van de betalingsverplich­
tingen en overdrachten van rechtswege inzake kredie­
ten met betrekking tot de kosten van dienstreizen is 
onderworpen aan objectieve verplichtingen waarmee 
de Commissie rekening dient te houden bij de naleving 
van de financiële voorschriften. Deze verplichtingen 
vallen hoofdzakelijk uiteen in twee categorieën: 
(1) zolang er voor een dienstreis nog geen definitieve 
afrekening is gemaakt kan de rechtmatig aange­
gane verplichting niet nauwkeurig worden bere­
kend; 
(2) het is niet uitgesloten dat nog dienstreizen moeten 
plaatsvinden in de allerlaatste dagen van een 
begrotingsjaar. 
Ten einde de jaarlijkse cyclus van de begroting evenwel 
in acht te nemen wil de Commissie dat een dienstreis 
die tijdens een begrotingsjaar is gemaakt ook ten laste 
komt van dit begrotingsjaar en dat hiervoor dus een overdracht plaatsvindt. Bovendien kan op grond van 
de overdracht van kredieten voor de voorgaande jaren 
worden vastgesteld, dat deze overdracht bevredigend 
werd uitgevoerd. 
De Commissie wil de voorwaarden voor de aanwen­
ding van deze kredieten verder vervolmaken en is van 
plan nauwkeurige termijnen te bepalen voor het indie­
nen van de declaraties voor dienstreizen door de amb­
tenaren. 
Gebreken van de interne controles 
Het ontbreken van plaatsbewijzen 
11.28. — Biljetten afgeleverd door het Reisbureau: 
Om het gevaar van onregelmatigheden waarop door de 
Rekenkamer werd gewezen, te vermijden heeft de 
Commissie aan het personeel een nota gezonden 
waarin zij wijst op de verplichting bij de onkostende-
claraties alle nodige bewijsstukken te voegen en met 
name de gebruikte vervoerbewijzen zelfs wanneer deze, 
door het Reisbureau van de Commissie, zijn verstrekt 
zonder dat de ambtenaar deze zelf betaald heeft. 
Om de nadruk te leggen op de gevolgen van deze maat­
regel werd een foldertje uitgegeven dat het Reisbureau 
sinds eind april 1985 verstrekt aan elke ambtenaar die 
op dienstreis gaat, samen met de reisbiljetten (trein en 
vliegtuig), waarin nogmaals op bovengenoemde ver­
plichting wordt gewezen. 
— Plaatsbewijzen die door de ambtenaar zelf 
zijn gekocht: 
Wanneer de ambtenaar zelf de vervoerbewijzen heeft 
gekocht (trein of vliegtuig) gebeurt de terugbetaling, bij 
de aanvraag van degene die de dienstreis heeft 
gemaakt, alleen nadat het betrokken vervoerbewijs is 
overgelegd. Hierbij wordt geen onderscheid gemaakt 
tussen reizen binnen of reizen buiten Europa. 
11.29. De Commissie zorgt voor de nodige controle. 
Eén van de voornaamste moeilijkheden waarop men 
stuit is het feit dat niet alle luchtvaartmaatschappijen 
uitsluitend antwoord hebben gegeven over de afgege­
ven tickets in de door de Rekenkamer gesignaleerde 
dienstreisgevallen. 
Het ontbreken van samenhang tussen dienstreiskosten en 
dagvergoedingen 
11.30. De wederzijdse gegevensuitwisseling tussen de 
beide betrokken diensten werd verbeterd. In afwach-
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 203 
ting van een gecomputeriseerde procedure voor de 
administratie van de dienstreizen werd een driemaan­
delijks systeem opgezet dat in de toekomst maandelijks 
moet worden. het gebruik van speciale tarieven (PEX, APEX, excur­
sie, enz. ...) te bevorderen. De ervaringen werden ver­
werkt in een instructie van de Commissie van 
28 november 1984 waaraan de nodige bekendheid is 
gegeven. 
Dienstreizen van ambtenaren per luchttaxi 
11.31 — 11.32. Voortaan zal rekening worden gehou­
den met de aanbevelingen van de Rekenkamer. 
Onbenut laten van verlaagde tarieven 
11.33. Spoorwegtarieven: 
Sinds september 1985 bestaat de mogelijkheid gebruik 
te maken van gereduceerde tarieven met name voor het 
traject Brussel-Luxemburg. Alle diensten van de Commissie zijn zich steeds meer 
bewust geworden van de noodzaak deze richtlijn, die 
tot aanzienlijke besparingen op de begrotingsuitgaven 
kan leiden, in acht te nemen. De resultaten zijn bemoe­
digend, namelijk: 
— het bijna volledig verdwijnen van het gebruik van 
het gebruik van de eerste klas en 
— een besparing van meer dan 18 miljoen BFR voor 
1984. 
De actie wordt actief voortgezet en wordt periodiek 
verder uitgewerkt op de bijeenkomsten van de 
„Gemeenschappelijke Groep Dienstreizen" die eind 
1984 werd opgericht. 
11.34. Tarieven luchtvervoer: 
De Commissie beijvert zich, in het bijzonder sinds 
begin 1984, om voor dienstreizen van haar personeel Het Reisbureau, dat nauw betrokken is bij bovenge­
noemde actie, neemt met de diensten van de Commis­
sie deel aan het zoeken naar verdere besparingen op dit 
gebied. In de nieuwe oproep tot inschrijving werd hier­
van een contractuele verplichting gemaakt. 
(') 1984 kan eigenlijk niet vergeleken worden met de andere 
jaren, omdat de Europese verkiezingen in dat jaar tot een 
vermindering van de parlementaire werkzaamheden heb­
ben geleid, met name in het tweede trimester. O 
USD 
YEN 
FS 
Baht januari 1983 
0,968876 
225,845 
1,94279 
22,0732 december 1984 
0,715991 
177,781 
1,83952 
18,9219 
ANTWOORDEN VAN DE INSTELLINGEN OP 
HOOFDSTUK 12 
Huishoudelijke uitgaven 
PARLEMENT COMMISSIE 
Uitgaven voor documentatie en bibliotheek Verhuur van onroerend goed 
12.3. De bibliotheek van het Parlement zal zeer bin­
nenkort een nieuw intern reglement krijgen, waarmee 
gevolg wordt gegeven aan de opmerkingen van de 
Rekenkamer wat betreft de inventaris, afdanking en 
leningen. 12.5—12.6. De Commissie onderzoekt welke maatre­
gelen zij moet nemen om zoveel mogelijk te voldoen 
aan de verzoeken van de Rekenkamer met betrekking 
tot de aspecten van, enerzijds de voorwaarden voor 
onderverhuur en, anderzijds eventuele procedures voor 
het aanvragen van offertes. 
204 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
Uitgaven betreffende informatica-apparatuur 
12.9. De controles van de Rekenkamer gaven de 
beheersdiensten aanleiding om naar middelen te zoe­
ken om de verplaatsingen en de plaatsing van mate­
riaal nauwgezet te kunnen volgen. 
12.11. De huur (voornaamste uitgave) en het onder­
houd van computers vallen onder een enkel contract 
dat de mogelijkheid van voorafgaande betaling 
inhoudt. 
In het geval dat het materiaal eigendom van de Com­
missie is, bestaat er een afzonderlijk onderhoudscon­
tract. Over het algemeen is dit contract van het 
„omnium"-soort: het lijkt dus op een overeengekomen 
permanente dienstverlening; ook hier is de mogelijk­
heid van voorafgaande betaling gebruikelijk. 
De Commissie zal er in de toekomst op toezien dat de 
regels betreffende de aanwending van overgedragen 
kredieten volledig worden nagekomen. 
Verbouwing van een kantine te Luxemburg 
12.12. Aangezien de werkzaamheden verbonden aan 
de uitbreiding van de keuken van dezelfde aard waren 
als die van de uitbreiding van het zelfbedieningsrestau­
rant en de inrichting van het a la carte-restaurant waar­
voor offertes waren gevraagd, meende de Commissie 
dat in dit geval voldaan werd aan de bijzondere voor­
waarden die nodig zijn voor het sluiten van een onder­
handse overeenkomst overeenkomstig artikel 52, sub d) 
en sub e) van het Financieel Reglement, met inachtne­
ming van artikel 54 van dit Reglement. 
De Commissie heeft echter goede nota genomen van 
de opmerkingen van de Rekenkamer. 
OPMERKINGEN OVER DE SUBSIDIE 
VAN DE COMMISSIE AAN DE 
EUROPESE SCHOLEN 
13.2. Het reservefonds is zeer nuttig geweest in 1984, 
toen belangrijke onvoorziene nabetalingen met betrek­
king tot de bezoldiging van het personeel nodig waren. 
Het reservefonds was eind 1984 tot 2 211000 Ecu 
gedaald. De op de begroting van de Commissie voor 
1985 opgevoerde kredieten vertonen een tekort van Luchtbehandelingsinstallatie in het 
Rekencentrum 
12.13. Aangezien het hier ging om een situatie te ver­
helpen waarvoor een onmiddellijke oplossing noodza­
kelijk was werd, na overleg met de instanties belast met 
de technische controle, overgegaan tot een onder­
handse overeenkomst, zulks overeenkomstig de artike­
len 52, sub b) en sub d) en 54 van het Financieel Regle­
ment. 
Installatie van een telefoonsysteem 
12.15-12.20. Zoals door de Rekenkamer vastgesteld 
diende de Commissie een feitelijke toestand te herstel­
len; zij vond hierin aanleiding om de nodige maatrege­
len te treffen om een herhaling van een dergelijke 
situatie in de toekomst te voorkomen. In het kader van 
de door haar getroffen maatregelen heeft de Commis­
sie, in het algemeen, de betrokken diensten en ambte­
naren gewezen op de van kracht zijnde beheersregels 
en de verantwoordelijkheden van de delegatiehoofden 
en de hoofden van pers- en voorlichtingsbureaus nog 
verzwaard. 
ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ 
Toepassing van het Financieel Reglement 
12.21. De Rekenkamer heeft opgemerkt dat sommige 
voorstellen tot het aangaan van betalingsverplichtingen 
pas na ontvangst van facturen zijn opgesteld. Het gaat 
hier om facturen voor werkzaamheden waarvan de kos­
ten slechts moeilijk nauwkeurig kunnen worden 
geraamd; desalniettemin zal het Comité erop toezien 
dat in alle gevallen voorstellen voor betalingsverplich­
tingen worden ingediend. 
4 067 145 Ecu ten opzichte van de subsidies van de 
Commissie die voorkomen in de begrotingen van de 
Europese Scholen zoals die door de Raad van Bestuur 
zijnerzijds werden vastgesteld, zulks ondanks het door 
de Commissie gemaakte voorbehoud. 
13.4. De Commissie betreurt dat overeenkomsten 
waardoor de Europese Scholen van betaling van BTW 
worden ontheven, nog niet met alle regeringen werden 
gesloten. ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE OP 
HOOFDSTUK 13 
Subsidies van de Commissie aan bepaalde externe organen 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 205 
De Raad van Bestuur besloot in april 1985 als conser-
vatoire maatregel dat in de begrotingen van de ont­
vangsten van de Europese Scholen van Karlsruhe, 
München en Varese een subpost „Terugbetaling van de 
BTW" met een krediet p. m. zal worden ingelast, en dat 
tevens volledige overzichten van de door deze scholen 
betaalde BTW zullen worden bijgehouden. 
De Commissie gaf herhaaldelijk maar zonder succes de 
wens te kennen dat werk wordt gemaakt van de harmo­
nisatie van financiële voorwaarden die gelden voor de 
verschillende organisaties en instellingen die belang 
hebben bij de werking van de scholen. Zij bereikte 
evenwel voor de eerste maal dat een krediet van 78 300 
Ecu ten laste van de Italiaanse regering wordt opge­
voerd voor de toelating van kinderen van Italiaanse 
NAVO-personeelsleden. 
OPMERKINGEN OVER DE BALANS EN 
DE REKENING VAN BATEN EN LASTEN 
VAN HET NCI- EN HET 
EURATOM-MECHANISME 
14.7. De Commissie wenst te stipuleren dat het NCI-
mechanisme in de eerste acht maanden van het begro­
tingsjaar 1985 een winst heeft behaald van 2,6 miljoen 
Ecu, dank zij de door haar in samenwerking met de 
EIB sedert het eerste halfjaar van 1984 getroffen maat­
regelen. 
Ten aanzien van het tekort van 4,6 miljoen Ecu wenst 
de Commissie erop te wijzen dat dit bedrag als gevolg 
van de gunstige uitkomst van de eerste acht maanden 
van 1985 in dit begrotingsjaar aanzienlijk kleiner zal 
worden. 
Met betrekking tot de eventuele resultaten in verband 
met de NCI-operaties deelt de Commissie niet de 
mening van de Rekenkamer dat deze in een bijlage bij 
de balans moeten worden vermeld. 
De berekeningen ter vaststelling van deze eventuele 
resultaten, die overigens aan een doorlopend onder­
zoek zijn onderworpen, zijn namelijk gebaseerd op 
financiële prognoses van extracomptabele aard op 
grond van kapitaalmarktgegevens op een bepaalde 
peildatum, welke gegevens balangrijke en voortdu­
rende veranderingen kunnen vertonen, zowel in de ene 
richting als in de andere. Het te wisselvallige en te 
variabele karakter van deze berekeningen, waarop 
nader wordt ingegaan in de paragrafen 14.17 tot 14.19, 
kan zowel positieve als negatieve resultaten opleveren, 13.5. De Commissie heeft de Raad van Bestuur voor­
gesteld een extern adviseur opdracht te geven om de 
door de Rekenkamer aangeroerde problemen te onder­
zoeken en de beleidslijnen uit te stippelen die nodig 
zijn op het gebied van de organisatie van de admini­
stratieve structuren, de totstandbrenging van een nieuw 
salarisstelsel en de invoering van een informatiesys­
teem. De Raad van Bestuur wilde hierop jammer 
genoeg niet ingaan. Het Administratief en Financieel 
Comité was niet bij machte een nieuw salarisstelsel te 
bedenken. 
13.6. De Commissie laat niet af de Raad van Bestuur 
erop te wijzen dat het nodig is het administratief en 
financieel beheer te verbeteren. Daarom heeft zij met 
name voorgesteld bij de vertegenwoordiger van de 
Raad van Bestuur een bekwaam en ervaren administra­
teur van de Gemeenschappen te detacheren. 
hetgeen naar de mening van de Commissie geen ver­
melding in een bijlage bij de balans, die bovendien 
aanleiding zou zijn tot een verkeerde interpretatie, wet­
tigt. 
OPMERKINGEN OVER DE 
RECHTMATIGHEID EN 
DOELMATIGHEID VAN HET 
FINANCIËLE BEHEER 
In het kader van het nieuw communautair 
instrument verstrekte leningen 
Controle op de ontvankelijkheid van de projecten van het 
NCI III 
14.10—14.13. De Commissie wijst erop dat de door 
haar gegeven richtsnoeren een rangorde van prioritei­
ten bevatten die zij zoveel mogelijk wenst te zien toege­
past. In dit verband zij erop gewezen dat het zuivere 
bancaire operaties betreft voor particuliere of openbare 
initiatiefnemers zonder dat sprake is van enige vorm 
van communautaire subsidie. Het zijn derhalve niet de 
Lid-Staten en evenmin de bedrijfstakken die deze 
leningen „spreiden" of „krijgen toegewezen"; het zijn 
eerder de individuele initiatiefnemers die al dan niet 
verplichtingen aangaan ongeacht hun geografische of 
sectoriële positie. ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE OP 
HOOFDSTUK 14 
Verstrekte leningen, opgenomen leningen en rentesubsidies 
206 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
Hoewel de door de Rekenkamer genoemde factoren 
een zekere invloed uitoefenen op de beslissingen van 
de initiatiefnemers spelen ook andere factoren mee, 
zoals de aan verstrekte communautaire leningen ver­
bonden voorwaarden en met name de samenstelling 
daarvan in deviezen, de looptijd en de aflossingsvrije 
periode, de terugbetalings- en garantievoorwaarden en 
het aanvullende karakter van andere financieringsbron­
nen. Bovendien kunnen de door de nationale autoritei­
ten met betrekking tot de in buitenlandse valuta lui­
dende schuldenlast gegeven aanwijzingen de opneming 
van verstrekte communautaire leningen belemmeren, 
zij het ook slechts tijdelijk. 
14.14. De prioritaire doelstellingen van het NCI 111 
betreffen die met betrekking tot de terreinen energie, 
infrastructuur en produktieve investeringen, voorname­
lijk in het midden- en kleinbedrijf. De bestrijding van 
de werkloosheid en het regionale effect van de inter­
venties vormen aanvullende doelstellingen die de Raad 
overigens „met andere" heeft goedgekeurd (artikel 1 
van het Besluit 83/200/EEG). 
De Commissie deelt het standpunt van de Rekenkamer 
omtrent de grote betekenis van de werkgelegenheid en 
de Commissie wijst op de op dit terrein getroffen maat­
regelen en de reeds verkregen zeer gunstige resultaten. 
De door de Commissie in haar verslag over het eerste 
halfjaar van 1984 (doe. COM(84) 387) verstrekte ramin­
gen wijzen op een onmiskenbaar succes: in tien maan­
den tijds werden door de verstrekking van leningen ten 
bedrage van 430 miljoen Ecu bijna 90 000 arbeidsplaat­
sen geschapen of behouden! Inmiddels zijn deze resul­
taten een jaar later, per 30 juni 1985, nog aanzienlijk 
verbeterd aangezien de tweede tranche van het 
NCI III effectief is geworden (besluit van 23 juli 1984) 
en 1 555 miljoen Ecu aan het midden- en kleinbedrijf is 
geleend. 
Bij beschouwing van het verband tussen de geschapen 
en behouden arbeidsplaatsen mag de betekenis van de 
midden in een periode van ernstige werkloosheid 
„geredde" arbeidsplaatsen niet worden onderschat, 
hoewel het doel van de investeringen eerder is gericht 
op modernisering dan op capaciteitsuitbreiding. De 
Commissie acht zich verplicht zowel bij te dragen tot 
de handhaving van rendabele arbeidsplaatsen als tot de 
schepping daarvan en is van mening dat de van de tot 
dusverre verstrekte NCI Hl-leningen verwachte effec­
ten zeer bemoedigend zijn. 
Ten slotte wenst de Commissie te wijzen op de multip-
licatoreffecten van een krachtige ontwikkeling van de 
investeringen van het MKB. De impulsen daarvan wer­
ken gunstig door op de economische ontwikkeling in 
het algemeen en eveneens op de handhaving en schep­
ping van arbeidsplaatsen bij andere bedrijven. 
NCI 
14.15. De kasmiddelen van het NCI worden bepaald 
door de overmakingen uit hoofde van verstrekte en nog 
te verstrekken leningen, d. w. z. de contractuele ver­
plichtingen. Een zo rationeel mogelijk kasbeheer is uiteraard een 
eerste vereiste waaraan de diensten van de Commissie 
en de EIB op zo optimaal mogelijke wijze trachten te 
voldoen, doch dit streven houdt eveneens de eis in in 
het belang van de leningnemer van het NCI de beste 
voorwaarden te verkrijgen die de kapitaalmarkten kun­
nen bieden. Het is derhalve normaal dat de kas van het 
NCI van middelen wordt voorzien op grond van de uit­
betalingsbehoeften. De nettokosten vloeien, zoals de 
Rekenkamer zegt, voort uit het verschil in rentetarieven 
bij belegging op korte termijn en het opnemen van 
leningen op lange termijn en worden enerzijds finan­
cieel gezien gecompenseerd door de marge voor kasbe-
heerskosten die ten laste komen van de leningnemer 
via het effectieve rentepercentage en anderzijds econo­
misch gezien door de optimale voorwaarden die hem 
aldus worden geboden. In werkelijkheid worden deze 
kosten voldaan via de rentebetalingen van de leningne­
mer. 
De Commissie neemt er bovendien kennis van dat de 
Rekenkamer heeft geconstateerd dat de gemiddelde 
omvang van de NCI-kasmiddelen in het begrotingsjaar 
1984 aanzienlijk is teruggelopen, hetgeen gunstige 
gevolgen heeft gehad op het financieel resultaat. Zij 
wijst erop dat het streven naar vermindering van het 
saldo op de rekening betreffende het NCI-kasmidde-
lenmechanisme voor de deviezen waarvoor dit nog 
mogelijk was in het lopende begrotingsjaar is voortge­
zet. 
14.16. De voortzetting van de in punt 14.15 bespro­
ken vermindering van het saldo op de rekening betref­
fende het NCI-kasmiddelenmechanisme heeft onder 
meer tot resultaat gehad dat het saldo van de nog niet 
opnieuw uitgeleende 40 miljoen FS uit hoofde van een 
lening van 100 miljoen FS vrijwel nihil was op het tijd­
stip van de opstelling van dit antwoord. 
De Commissie wijst erop dat de nettokosten van 2,1 
miljoen FS aanzienlijk lager zullen worden omdat de 
rentetarieven voor de eindleningnemers een kasmarge 
bevatten ten behoeve van het bereiken van evenwicht 
tussen kaswinsten en -verliezen op een groot aantal 
operaties en gedurende een lange periode. 
14.17—14.19. De Commissie is van mening dat een 
kwantitatieve uitwerking van de „cash flow"-analyses, 
die thans regelmatig door de Commissie en de EIB 
worden verricht, niet dienstig is omdat de resultaten 
van dergelijke analyses geen boekhoudgegevens zijn. 
Het gaat om bijzonder onzekere en wisselvallige prog­
noses waarvan de voornaamste betekenis niet de ver­
strekking is van absolute cijfers waarop men trots zou 
kunnen zijn, doch de opsporing, door een „rolling pro-
gramme" van achtereenvolgende prognoses, van iedere 
ongunstige trend die uit reeds verrichte operaties zou 
kunnen voortvloeien en deze te corrigeren door de aan 
nieuwe in de toekomst te verrichten operaties te verbin­
den voorwaarden. 
De wisselvallige factoren zijn in hoofdzaak: 
— de prognoses betreffen uitsluitend de reeds plaats­
gevonden hebbende opgenomen en verstrekte 
leningen; 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 207 
— verondersteld wordt dat het nog uit te betalen 
gedeelte van verstrekte leningen op het tijdstip van 
de prognose nooit zal worden uitbetaald; 
— de rentetarieven (debet en credit) voor de kasmid­
delen worden gesteld op het niveau van het tijdstip 
van prognose; 
— de eindresultaten in de verschillende gebruikte 
deviezen worden omgerekend in Ecu op grond van 
de op het tijdstip van de prognose geldende wissel­
koersen. 
Het is derhalve juist — en de Commissie deelt deze 
mening — dat de Rekenkamer er nadrukkelijk op heeft 
gewezen dat „... de werkelijke uitkomst pas kan wor­
den becijferd wanneer alle leningen o.g. en u.g. geheel 
zijn afgelost", d. w. z. alleen voor de reeds verrichte 
operaties, in het jaar 2004. 
Door de Europese Investeringsbank in rekening 
gebrachte administratiekosten 
14.20 tot 14.23. Ingevolge een analyse op basis van 
gegevens met betrekking tot de adminstratiekosten op 
grond waarvan de dekking daarvan door ontvangen 
commissies kan worden beoordeeld, heeft de Commis­
sie op 1 april 1984 tot verlaging daarvan besloten (zoals 
door de Rekenkamer vermeld onder punt 14.21). 
De Commissie zal wegen zoeken om zowel te beant­
woorden aan de eis de autonomie van de EIB te res­
pecteren zoals deze door de wetgever is ingesteld als de 
uitoefening mogelijk te maken van de bevoegdheden 
van de Rekenkamer in het in het Verdrag omschreven 
kader. 
Leningen o.g. voor het nieuw communautair 
instrument en voor Euratom 
Vervroegde aflossing van leningen 
14.25. Aangezien de Commissie beschikt over een 
gedetailleerde staat van alle opgenomen leningen 
(EGKS/NCI/EURATOM) waarvan de uitgiftevoor-
waarden de mogelijkheid tot vervroegde terugbetaling 
bevatten, gaat zij regelmatig na of de marktomstandig­
heden voor de betrokken valuta een herfinanciering 
mogelijk maken tegen voordelige voorwaarden en 
neemt in voorkomend geval de passende besluiten. Zo 
is een door Euratom opgenomen lening inderdaad in 
1984 hergefinancierd. De drie andere door de Rekenka­
mer genoemde Euratom-leningen konden pas in 1985 
worden hergefinancierd, aangezien de rentetarieven in 
1984 door de Commissie te hoog werden geoordeeld 
om de herfinanciering aantrekkelijk te maken. 14.26. Vooruitlopend op en instemmend met de aan­
beveling van de Rekenkamer heeft de Commissie het 
beginsel aanvaard de voordelen van de herfinanciering 
door te geven aan de leningnemers. Reeds enige tijd 
geleden werden hiervoor de uitvoeringsvoorwaarden 
bepaald, zowel voor de Euratom-operatie van 1984 als 
voor die van 1985. 
Onderhandelingen over de voorwaarden voor leningen o.g. 
14.28. De Commissie beschouwt de door de Reken­
kamer gevolgde praktijk van vergelijking van onafhan­
kelijke grootheden met de kosten van de door haar 
opgenomen leningen, als een eenvoudige selectieme­
thode. In ieder geval is de Commissie van mening dat 
deze praktijk zich niet leent tot een beoordeling van de 
eigenlijke kosten van het opnemen van leningen. 
14.29. De opmerking van de Rekenkamer heeft 
betrekking op vier operaties (twee openbare emissies, 
een bankkrediet en een onderhandse lening) waarvoor 
de Commissie om de volgende redenen niet is overge­
gaan tot openbare inschrijving: 
— in twee gevallen heeft de Commissie gehandeld 
overeenkomstig de marktpraktijk van het aanwij­
zen van een leidinggevende instelling voor de 
emissie onder voorwaarde dat deze zich steeds ver­
zekert van de medewerking van twee andere voor 
het doen van een gezamenlijk aanbod representa­
tieve instellingen waardoor de exacte stand van de 
markt wordt weerspiegeld. Overeenkomstige 
besprekingen met andere instellingen hebben ove­
rigens de Commissie in staat gesteld de conformi­
teit van het aanbod te verifiëren; 
— voor de twee andere gevallen, die overeenkomen 
met bijzondere door de interne reglementering 
geregelde bijzondere situatie (met name voor een 
onderhandse lening waarvan de kenmerken per 
definitie het aantal geldschieters beperken), heeft 
de Commissie slechts genoemde regels opgevolgd. 
In alle andere gevallen blijft de Commissie ervan over­
tuigd nauwgezet haar interne regels te hebben gevolgd 
en onderhandelingen te hebben gevoerd onder voor­
waarden die volledig in de lijn lagen van haar status als 
een van de voornaamste emitenten ter wereld. 
14.30. De Commissie acht de nadrukkelijke aanbeve­
ling van de Rekenkamer met betrekking tot een zoveel 
mogelijk toepassen van de methode van openbare 
inschrijving niet noodzakelijk omdat zij zich op dit 
gebied reeds houdt aan de interne regels. 
Hoewel geen enkel akkoord of verordening de Com­
missie nadrukkelijk verplicht in haar dossiers de rede­
nen te vermelden waarom zij geen gebruik maakt van 
openbare inschrijving is de Commissie in voorkomend 
geval bereid met de Rekenkamer na te gaan op welke 
wijze de reeds in haar dossiers opgenomen gegevens 
kunnen worden aangevuld. 
208 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
DEEL II 
ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 
Europese Ontwikkelingsfondsen 
SAMENVATTING VAN DE FINANCIËLE 
GEGEVENS 
Tweede en derde EOF 
15.4. In de loop van het jaar 1984 heeft de Commissie 
22 projecten van het derde Europees Ontwikkelings­
fonds (EOF) definitief kunnen afsluiten terwijl voor 42 
andere projecten de afsluitingsverrichtingen virtueel 
beëindigd waren. Wanneer men deze gegevens mede in 
aanmerking neemt ziet de stand van uitvoering van het 
derde EOF er als volgt uit: op 30juni 1985 waren 576 
van de 697 projecten afgesloten, dit komt neer op 
82,6%. Er blijven dus nog 121 projecten die niet zijn 
afgesloten; hiervoor werd een aanmaning gestuurd aan 
alle betrokken delegaties in Afrika, het Caraïbisch 
gebied en de Stille Oceaan (ACS-Staten), om de projec­
ten waarvoor geen betalingen meer moeten worden ver­
richt per 31 december 1985 te kunnen afsluiten. Op dat 
ogenblik zal voor de overblijvende saldi en voor de nog 
niet aangewende kredieten een besluit tot overboeking 
naar het vierde of het vijfde EOF worden genomen. 
De definitieve afsluiting van de verrichtingen van het 
derde EOF mag evenwel niet worden verwacht voor 
eind 1986 omdat er onvermijdelijk veel tijd nodig is om 
dit grote aantal afsluitingen af te wikkelen. 
OPMERKINGEN OVER HET FINANCIEEL 
BEHEER 
Opstelling en indiening van de rekeningen 
15.7. De jaarrekeningen van het tweede en het derde 
EOF werden de Rekenkamer op haar verzoek infor­
meel toegezonden op 18 maart 1985. 
— De jaarrekeningen van het vierde en het 
vijfde EOF en de balansen van alle fondsen werden op 
dezelfde wijze verstuurd op 12 april 1985. 
— Deze documenten werden op 30 april 1985 
door de Commissie goedgekeurd en deze heeft ze dan op 7 mei 1985 officieel toegezonden aan de Rekenka­
mer, aan het Parlement en aan de Raad. 
15.8. De opmerking van de Rekenkamer: „Sommige 
posten in de rekening kunnen zonder toelichting niet 
begrepen worden en de boekhoudbeginselen die de 
Commissie voor de EOF's heeft vastgelegd worden in 
de stukken niet uiteengezet" is de herhaling van een 
soortgelijke opmerking in het jaarverslag van de 
Rekenkamer betreffende het begrotingsjaar 1981. In 
haar antwoord op die opmerkingen heeft de Commissie 
omstandig (') uiteengezet waarom zij de mening van de 
Rekenkamer niet deelt. 
De redenen hiervan kunnen als volgt worden samenge­
vat: zowel wat de medegedeelde statistische gegevens 
betreffende de stand van uitvoering van de projecten 
ten opzichte van de indicatieve programma's betreft, 
als ten aanzien van de aan het eind van elk begrotings­
jaar vastgestelde financiële staten die een getrouw 
beeld geven van de toepassing van het rekeningstelsel, 
is de Commissie van mening dat de op deze rekeningen 
voorkomende posten gemakkelijk begrepen en geïnter­
preteerd kunnen worden. De nationale autoriteiten van 
de ontvangende landen noch de delegaties die de uit­
voering van de projecten dagelijks met behulp van de 
analytische boekhouding moeten volgen hebben tot 
dusverre kritiek van betekenis geuit over de duidelijk­
heid van de rekeningen. 
De Commissie herhaalt nogmaals dat het opstellen van 
toelichtingsnota's of kanttekeningen over bepaalde 
gegevens van de balansen en jaarrekeningen de opstel­
ling van de documenten aan het eind van het jaar zon­
der reëel voordeel omslachtiger zou maken en zou ver­
tragen, gezien de sterkte van het personeel dat daarvoor 
momenteel beschikbaar is. 
Voorschotten 
15.9. Sedert verschillende jaren poogt de Commissie 
onophoudelijk het voorschot van 4,5 miljoen Ecu dat 
aan de Banana National Board van Somalia is uitge­
keerd terug te krijgen. Ondanks alle pogingen blijft de 
regering van Somalia weigeren haar schuld aan de 
Commissie terug te betalen. Daarom heeft de Commis­
sie de Somalische overheid voorgesteld dit bedrag in 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 209 
mindering te brengen op de kredieten die voor dat land 
nog beschikbaar blijven uit het derde en het vierde 
EOF. Indien een principiële instemming met deze 
oplossing wordt verkregen blijven er nog moeilijkheden 
met betrekking tot de omrekeningskoers die voor de 
terugbetaling van het voorschot moet worden toege­
past. De Commissie is harerzijds vastbesloten deze 
aangelegenheid zo spoedig mogelijk te regelen, des­
noods door de toepassing van maatregelen van ambts­
wege. 
15.10. Zoals de Rekenkamer opmerkt heeft de Com­
missie tijdens het beschouwde begrotingsjaar metter­
daad goede resultaten geboekt bij haar pogingen om de 
rekeningen van de instellingen die de beurzen beheren 
in overeenstemming te brengen met haar eigen boekin­
gen, dit ondanks de moeilijkheden die bij bepaalde 
instellingen zijn gerezen met betrekking tot het specifi­
ceren van hun liquiditeitsrekeningen of het standaardi­
seren van hun beheer alsook de opstelling van hun 
rekeningen. Wat de Europese Associatie voor Samen­
werking (EAS) betreft hebben de pogingen nog geen 
succes opgeleverd wegens de moeilijkheden die deze 
instelling ondervindt om de juiste stand van de reke­
ningen van ontvangsten en uitgaven jaar per jaar vanaf 
het begin te reconstitueren. De Commissie beschikt 
harerzijds over alle gegevens die begrotingsjaar per 
begrotingsjaar zijn geboekt en die een doorzichtige 
situatie opleveren. Zodra de EAS in staat is om een 
definitieve situatie mede te delen kan het in overeen­
stemming brengen van de rekeningen snel gebeuren. 
Bijdragen van de Lid-Staten 
15.11. Wegens de problemen die in de loop van de 
jaren zijn gerezen met de te late betaling van de bijdra­
gen heeft de Commissie voorgesteld in het Financieel 
Reglement van het zesde EOF te bepalen dat in de toe­
komst voor te late storting rente zal worden aangere­
kend. Voor 1985 is de situatie op dit ogenblik aanzien­
lijk verbeterd: er is nog maar één Lid-Staat met aan­
zienlijke achterstallige betalingen. 
Kasmiddelen 
15.12. De Commissie deelt de bezorgdheid van de 
Rekenkamer over de overdreven banktegoeden in de 
afgelopen jaren, want zij beseft in het bijzonder dat het 
EOF het koersrisico draagt voor de in de nationale 
valuta's gehouden rekeningen. Twee groepen maatrege­
len werden recentelijk ingevoerd om de bijdragen zui­
nig te beheren. Ten eerste is strikter toegezien op de 
tegoeden op de rekeningen van betaalgemachtigden 
om deze te beperken tot het peil dat overeenkomt met 
een goed betalingsbeheer. Ten tweede is in het intern 
reglement van het zesde EOF een bepaling opgenomen 
krachtens welke de Commissie geheel of gedeeltelijk kan afzien van het afroepen van een tranche van de in 
een begrotingsjaar verschuldigde bijdragen wanneer de 
beschikbare middelen voldoende zijn om de betalings­
behoeften te dekken tot de volgende vervaldag. Voor­
uitlopend op de toepassing van deze bepaling heeft de 
Commissie reeds, ten einde de banktegoeden in 1985 
zo laag mogelijk te houden, haar verzoeken om bijdra­
gen voor het derde kwartaal met ingang van 1 juli ver­
minderd. 
15.13. De diensten van de Commissie zullen onder­
zoeken of het doenbaar is betalingen te boeken alvo­
rens de bankuittreksels zijn ontvangen. Zelfs indien dit 
in praktijk wordt gebracht zou dit evenwel niet leiden 
tot een vermindering van de banksaldi. 
OPMERKINGEN OVER DE 
BOEKHOUDSYSTEMEN EN 
-PROCEDURES 
15.14. De boekhouding van de diverse Europese Ont­
wikkelingsfondsen wordt cumulatief gehouden en dit 
systeem veroorzaakt ipso facto een tijdsverschil voor de 
heropening van de rekeningen van een nieuw begro­
tingsjaar. De Commissie doet al wat zij kan om de 
rekeningen zo spoedig mogelijk af te sluiten en op­
nieuw te openen, maar er bestaan bepaalde knelpunten 
die voortvloeien uit het feit dat de door meer dan zestig 
betaalgemachtigden over zee verstrekte boekhoudgege-
vens moeten worden verzameld. Daardoor kan welis­
waar geen vergelijking worden gemaakt op basis van de 
officiële boekhouding, maar tijdens de overgangspe­
riode worden de betalingsverplichtingen en betaling­
sopdrachten toch voorlopig geboekt, terwijl de kasmid-
delensaldi dagelijks worden nagegaan aan de hand van 
de geregeld ontvangen bankuittreksels. De veiligheid 
van het systeem is dus gegarandeerd. 
15.15. Het bedrag van 49,5 miljoen Ecu voor nog te 
controleren uitgaven dat op de balans van de verschil­
lende Europese Ontwikkelingsfondsen per 31 decem­
ber 1984 voorkomt, komt overeen met het gemiddelde 
maandelijkse volume van de in de nationale valuta's 
van de ACS-landen verrichte transacties en uitgekeerde 
bedragen. In vergelijking met het maandelijkse gemid­
delde van alle uitgaven, dat ± 60 miljoen Ecu 
bedraagt, kan dit bedrag als normaal worden 
beschouwd, met uitzondering evenwel van de 78 trans­
acties voor een waarde van 1,8 miljoen Ecu die al meer 
dan negen maanden op afwikkeling wachten. Om deze 
situatie, die het gevolg is van de onmogelijkheid om 
vanaf het begin bepaalde transacties te boeken bij 
gebrek aan bewijsstukken of duidelijke identificatie, 
zoveel mogelijk recht te zetten, heeft de Commissie 
haar gemachtigden in de ACS-landen opgedragen aan 
de centrale diensten alleen behoorlijk geverifieerde, 
210 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
d.w.z. met de debetnota's van de banken vergeleken, 
bewijsstukken te doen toekomen. 
Wat bijvoorbeeld het eerste door de Rekenkamer 
genoemde voorbeeld betreft is het pas zeer onlangs dat 
twee betalingen voor in totaal 0,2 miljoen Ecu uiteinde­
lijk konden worden geïdentificeerd; er was namelijk op 
plaatselijk niveau een vergissing begaan bij de aanreke­
ning van een bepaald project. 
Voor het tweede door de Rekenkamer vermelde geval 
werden de eerste twee stortingen in het kader van een 
spoedhulpmaatregel geboekt op een speciale rekening 
waarvan geen bedragen kunnen worden opgenomen, 
tenzij met het visum van zowel de ordonnateur van het 
project als de gemachtigde van de Commissie. In feite 
heeft deze dubbele transactie de Commissie geen enkel 
nadeel berokkend. De derde storting vertegenwoordigt 
de overmaking van het bedrag van de hulp ten behoeve 
van de ontvangende regering. Uiteindelijk hebben deze 
transacties een wisselkoersvoordeel van 83.923,97 Ecu 
opgeleverd. 
15.16. Mocht een dergelijke steekproef worden her­
haald dan zou de Commissie gaarne de bijzonderheden 
kennen van de steekproef waarop de Rekenkamer zich 
heeft gebaseerd, zodat zij haar standpunt daarover kan 
bepalen en er alle nodige conclusies uit kan trekken. 
De Commissie heeft in 1985 niet opnieuw een enquête 
verricht zoals in 1984 toen zij daardoor de nodige gege­
vens had verkregen om in haar vorig antwoord aan de 
Rekenkamer te vermelden dat er op 3 100 getelde beta­
lingsopdrachten slechts 17 klachten over te late beta­
ling gefundeerd bleken, d.w.z. in 0,55 % van alle geval­
len. Hoe dit ook zij, de Commissie kan bevestigen dat 
het aantal klachten nog is afgenomen, zodat zij zich 
veroorlooft ernstige twijfel te uiten over de bewering 
van de Rekenkamer dat „19 % a 23 % van de schuldvor­
deringen meer dan drie maanden te laat zouden zijn 
voldaan". 
15.17. Volgens de Commissie is de gemiddelde duur 
van vijf maanden waarover de Rekenkamer spreekt het 
resultaat van twee onderling heterogene procedures, 
namelijk de betaalbaarstellingsprocedure en de proce­
dure voor het boeken van de betaling nadat zij is uitge­
voerd. Het is duidelijk dat een procedure voor onmid­
dellijke boeking kan worden uitgedacht, die de duur 
van het registreren van de transacties in de rekeningen 
en van het ter beschikking stellen van de voor het 
beheer verantwoordelijke personeelsleden van deze 
rekeningen aanzienlijk zou inkorten. Zulk een systeem 
behelst evenwel twee extra knelpunten. Ten eerste zou­
den de delegaties de beschikking moeten krijgen over 
informatica-apparatuur die direct met de centrale boek­
houding te Brussel is verbonden (wat in dit stadium 
niet realistisch is); ten tweede zou een dergelijke orga­
nisatie onvermijdelijk veel meer werk meebrengen voor 
de boekhouding, want de voorlopig geboekte transac­
ties zouden later definitief afgewikkeld moeten worden 
— conform het Financieel Reglement — en iedere boe­
king zou dan in Ecu moeten worden omgerekend. 
15.18. De opmerkingen van de Rekenkamer zouden 
genuanceerd dienen te worden in het licht van de 
navolgende beschouwingen. — In de eerste plaats worden de opdrachten tot terug­
vordering in de boekhouding van de ordonnateur 
geregeld geregistreerd alvorens ze aan de reken-
plichtige worden toegezonden. Het saldo van de te 
verrichten terugvorderingen bedroeg per 31 decem­
ber 1984 341 630,49 Ecu voor het vierde EOF en 
1 006 322,42 Ecu voor het vijfde EOF. 
— In de tweede plaats houden de financiële diensten 
van het EOF sedert 1 januari 1985 ingevolge de 
instructies van de Commissie met betrekking tot 
terugvorderingen een register bij waarin de uit­
gaande opdrachten tot terugvordering worden 
geboekt, zodat een nauwkeuriger beeld wordt ver­
kregen van de stand van de terugvorderingen en 
van de overeenstemming met de gegevens van de 
rekenplichtige. 
Wat de door de Rekenkamer vermelde vorderingen op 
Madagaskar en het Verenigd Koninkrijk betreft, zij 
opgemerkt dat de bedoelde bedragen als te regularise­
ren voorschotten werden geboekt. Daardoor konden de 
terugvorderingsopdrachten pas na afronding van de 
regularisatie worden afgegeven. 
15.19. Ten aanzien van de ontoereikendheid van de 
bewijsstukken betreffende betalingsverplichtingen en 
betalingen is bij onderzoek van de concrete gevallen 
gebleken dat de bewijsstukken veelal bij de betrokken 
diensten (technische diensten of delegaties) waren 
opgeborgen, wanneer zij geen deel uitmaakten van de 
door de financiële diensten bijgehouden dossiers. 
15.20. Vanaf het begin is voor de boekhouding van de 
speciale leningen van een ander concept uitgegaan dan 
voor het beheer van de subsidies. Voor subsidies wordt 
de boekhouding per overeenkomst voor ieder project 
bijgehouden, dit op grond van de verantwoordelijkheid 
van de Commissie voor de uitvoering van de betalin­
gen; bij de speciale leningen ligt dit anders, want de 
geldnemer voert zelf de betalingen aan de personen 
aan wie een opdracht is gegund uit met de leningtran­
ches die de Commissie op hun verzoek naar gelang van 
hun liquiditeitsbehoeften uitkeert. Deze verzoeken om 
opneming van geldmiddelen zijn vastgelegd in het 
financieringscontract, zonder rekening te houden met 
het aantal of het belang van de in het kader van het 
project gesloten overeenkomsten. In datzelfde financie­
ringscontract, dat na de financieringsovereenkomst 
wordt ondertekend, zijn ook de overige voorwaarden 
voor de financiële uitvoering van het project neerge­
legd en zo is dit financieringscontract het kerndocu­
ment voor het aangaan van de definitieve betalingsver­
plichtingen voor het totale leningbedrag. Wanneer zulk 
een contract ontbreekt, weigert de dienst die ordonna­
teur is terecht betalingsopdrachten af te geven voor de 
verzoeken tot opneming van geldmiddelen. Men ziet 
dus dat deze beheerstechniek fundamenteel verschilt 
van die voor met subsidies gefinancierde projecten, 
waarop de Rekenkamer steunt om haar opmerkingen te 
formuleren. Wel is het waar dat de Commissie sedert 
de toepassing van het vijfde EOF, wegens de moeilijk­
heden die sommige geldnemers ondervinden om hun 
verrichtingen van tevoren te financieren, ermede heeft 
ingestemd haar procedures te versoepelen en in 
16. 12. 85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 211 
bepaalde gevallen de bij subsidies geldende betalings­
wijze toe te passen, evenwel op voorwaarde dat de 
geldnemer daarom uitdrukkelijk verzoekt en de instem­
ming van de monetaire autoriteiten van zijn land ver­
krijgt. In die gevallen beheren de financiële diensten 
van de Commissie de speciale leningen volgens de 
voor subsidies gebruikte methode. Dit systeem zou 
voor zover mogelijk in de toekomst op alle speciale 
leningen kunnen worden toegepast. Deze kwestie is 
momenteel in studie. Voor alle speciale leningen waar­
van de uitvoering al volop liep vóór deze nieuwe proce­
dure werd aangewend, zullen de aanvankelijk toege­
paste regels inzake boekhouding ongewijzigd blijven 
wegens de moeilijkheden die aan een wijziging met 
terugwerkende kracht van de betalingsverrichtingen 
verbonden zouden zijn. 
15.21. De Commissie is van mening dat er geen recht­
streeks verband bestaat tussen het rationele of voor ver­
betering vatbare karakter van de vastleggings- en beta­
lingstransacties en de beschikbaarheid van een proce­
durehandboek of andere instructies van boekhoudkun­
dige aard. 
In de eerste plaats werden de voor ieder EOF uitge­
werkte rekeningstelsels aangepast aan de ontwikkeling 
en de behoeften van iedere associatieovereenkomst; er 
is nooit kritiek van betekenis betreffende de structuur 
van de rekeningen geweest. Integendeel, de Rekenka­
mer heeft de betrouwbaarheid van deze boekhouding 
erkend. 
In de tweede plaats is het juist dat er momenteel geen 
handboek voor de procedures bestaat, waarin de in ver­
schillende reglementaire of uitvoeringsdocumenten ver­
spreide instructies zijn gegroepeerd. Toch zij hier gewe­
zen op het „recueil des instructions a l'usage des délé-
gués" dat momenteel wordt herzien en waarin een 
groot aantal adminstratieve, financiële en boekhoud­
kundige richtlijnen zijn vervat die op het beheer van 
het EOF toepasselijk zijn. 
OPMERKINGEN MET BETREKKING TOT 
DE TOEKENNING EN HET BEHEER VAN 
DE STEUN 
Uitvoering van de indicatieve programma 's 
15.23. Papua-Nieuwguinea is gewend aan steun van 
andere herkomst in de vorm van eenvoudige transfers 
van begrotingsmiddelen en heeft moeite gehad om zich 
aan de procedures van het EOF aan te passen. De 
Commissie oordeelde het niet nodig dit land daarom te 
bestraffen. 
15.24. De Commissie bevestigt het antwoord dat zij 
heeft gegeven op de opmerking van de Rekenkamer in 
haar jaarverslag over het begrotingsjaar 1982 (2) en vult 
dit als volgt aan. Om te kunnen nagaan in hoeverre de 
nagestreefde doelstellingen werden bereikt is in de 
Tweede Overeenkomst van Lomé de volgende bepaling 
opgenomen (artikel 110, lid 4): „Jaarlijks wordt door de 
nationale ordonnateur en de gemachtigde van de Com­missie een vergelijkende staat van aangegane betalings­
verplichtingen en betalingen opgesteld ten einde de 
oorzaken van tijdslimietoverschrijdingen bij de uitvoe­
ring van het indicatieve tijdschema vast te stellen en 
voorstellen voor corrigerende maatregelen te formule­
ren". Een andere bepaling (artikel 123, lid 7, b)) luidt: 
„Daartoe gaat hij (de gemachtigde) regelmatig na of de 
werkzaamheden verlopen overeenkomstig de conform 
artikel 110 opgestelde tijdschema's". Deze bepalingen 
werden bevestigd en zelfs uitgebreid door de Derde 
Overeenkomst van Lomé: artikel 216, lid 2 (tijdschema 
voor het aangaan van betalingsverplichtingen), artikel 
216, lid 4 (vergelijkende staat van betalingsverplichtin­
gen en betalingen), artikel 220 (voorlopig tijdschema 
voor de technische en financiële uitvoering). Al deze 
bepalingen worden toegepast en het resultaat wordt 
verwerkt in de overzichten die de gemachtigden jaar­
lijks opstellen van alle uit het Fonds bekostigde acties 
in elk ACS-land (artikel 123, lid 4, van Lomé II); de 
Rekenkamer neemt kennis van deze overzichten ter 
gelegenheid van alle controlebezoeken die zij ter 
plaatse verricht. 
Voorstudies 
15.26. — Waterkrachtcentrale van Sauniatu op 
Samoa 
De besparingen die werden verkregen door de herzie­
ning van het ontwerp voor dit project na de aanbeste­
ding van de civieltechnische werkzaamheden waren tot 
op zekere hoogte kunstmatig. De essentiële onderdelen 
van de werken werden uit de contracten weggelaten en 
moesten later worden toegevoegd. Uiteindelijk zal de 
aannemingsprijs van de civieltechnische werkzaamhe­
den in feite het niveau van de laagste inschrijving bij 
de aanvankelijke aanbesteding bereiken. Ernstige kri­
tiek op de oorspronkelijke raming van de raadgevende 
deskundigen is wel gefundeerd. 
— Waterkrachtcentrale van Samasoni op 
Samoa 
De civieltechnische werkzaamheden werden in over­
eenstemming met de overeenkomst aan een plaatselijke 
firma gegund. Deze beslissing ligt aan de basis van de 
moeilijkheden die bij de uitvoering van het project zijn 
gerezen. Op een bepaald ogenblik moesten de civiel­
technische werkzaamheden opnieuw worden aanbe­
steed. Er ontstonden problemen met de eigenaars van 
de grond, met het toezicht, met de materialen, de uit­
rusting en de financiering, met ernstige overstromin­
gen, met onvoldoende geschoolde arbeidskrachten en 
outillage, met wijzigingen in het ontwerp die door de 
Electric Power Corporation werden geëist. Dit geeft 
een beeld van het algemene probleem waarmede de 
Commissie geconfronteerd wordt wanneer zij met 
plaatselijke firma's handelt. 
— Weg van Hiritano (Papua-Nieuwguinea) 
Het kan niet worden ontkend dat de kosten in Papua-
Nieuwguinea zeer hoog zijn. Volgens de plaatselijke 
212 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16.12.85 
normen is de kostprijs van de genoemde weg niet over­
dreven. De goedgekeurde inschrijving lag namelijk zeer 
dicht bij de uiteindelijke raming van de ontwerper. 
— Vaartuigen voor visserijonderzoek (Papua-
Nieuwguinea) 
Het oorspronkelijke financieringsvoorstel was geba­
seerd op ramingen die in het begin van 1980 waren ver­
kregen bij Australische scheepswerven, waar schepen 
die in Papua-Nieuwguinea varen normaal worden 
gebouwd. Het is gebleken dat deze ramingen veel te 
laag waren. De zaak werd nog verergerd doordat de 
koersverhouding tussen de Ecu en de kina zeer aan­
zienlijke wijzigingen onderging van 1980 tot 1982. De 
gemiddelde koers van de Ecu bedroeg 0,947 kina in 
1980, maar 0,763 kina in 1981 en 0,724 kina in 1982. 
Tenslotte werden wijzigingen aangebracht in het ont­
werp van de schepen als resultaat van de veranderde 
bedoelingen van de regering van Papua-Nieuwguinea 
voor het gebruik van de schepen. De delegatie heeft 
uitgerekend dat het verschil tussen de geraamde kost­
prijs van 1,26 miljoen Ecu (eerste financieringsvoorstel) 
en de uiteindelijke kostprijs van 2,38 miljoen Ecu als 
volgt kan worden verantwoord: 
oorsponkelijk 
financieringsvoorstel 1,26 miljoen Ecu 
te lage raming van de kostprijs 
van de vaartuigen 0,74 miljoen Ecu 
resultaat koersschommeling 
plus inflatie 0,38 miljoen Ecu 
2,38 miljoen Ecu 
Achteraf beschouwd is het natuurlijk duidelijk dat het 
beter ware geweest offertes te vragen alvorens een 
financieringsvoorstel in te dienen. 
15.27. De haalbaarheidsstudie geeft een duidelijk 
beeld van het coherente geheel van de ontwikkelings-
maatregelen die op de doelstellingen van het project 
zijn gericht. Zij behelst een ondubbelzinnig tijdschema 
en een omstandige raming van de behoeften aan man­
kracht en geld. Het was de taak van de nationale en 
buitenlandse verantwoordelijke personen om de uit­
voeringsstadia nader te preciseren, des te meer daar alle 
betrokkenen vanaf het begin op de hoogte waren van 
het „modelkarakter" van dit project. De haalbaarheids­
studie zelf werd voorafgegaan door een identificatiestu­
die en een voorbereidende studie betreffende de uit­
voerbaarheid. 
Het „groot aantal problemen bij de coördinatie en 
onderlinge afstemming van de verschillende projecton­
derdelen" houdt verband met de aard zelf van het pro­
ject. Trouwens, het adviesbureau had in overeenstem­
ming met de logica voorgesteld het project te laten 
voorafgaan door drie jaar agronomisch onderzoek, 
alvorens een begin te maken met de vestiging van de 
eerste migranten. Dit zou echter de uitvoering van het 
indicatief programma van het vijfde EOF sterk hebben 
vertraagd. Daarom hebben de regering van Rwanda en 
de diensten van de Commissie een meer pragmatische 
benadering toegepast, namelijk: beginnen met het begeleidend onderzoek, de ontsluiting en de herbebos­
sing, en de vestiging van de migranten afremmen. 
Het onderdeel landbouw-veeteelt is intussen goed 
begonnen, met speciale accentuering van de veeteelt, 
gezien de eerste conclusies van het onderzoek. 
Het valt inderdaad te betreuren dat dit onderzoek te 
laat is begonnen, maar dit is te wijten aan de tijd die 
het financieringsbesluit van de cofinancier, niet dat van 
het EOF, heeft gevergd. 
15.28. De twee fouten in de voorbereidende studie, 
waarop de Rekenkamer wijst, werden tijdig rechtgezet 
en hebben geen aanleiding gegeven tot kostenover-
schrijding of overschrijding van de uitvoeringstermijn 
van dit project. Er is immers geen enkel vaartuig inge­
voerd. Er werd daarentegen onder toezicht van de des­
kundige van de technische bijstand ter plaatse een 
beperkt aantal nieuwe, beter aan de plaatselijke 
behoeften aangepaste boten gebouwd. 
15.29. Eventuele tekortkomingen van een studie over 
de geologische omstandigheden komen pas tijdens de 
uitvoering van de werkzaamheden aan het licht, dus 
waanneer de opdracht voor het toezicht op deze werk­
zaamheden al is toegekend. 
15.30. Blijkens de conclusies van de bijgewerkte eco­
nomische studie van 1983 zou de voltooiing van de weg 
volgens dezelfde normen als het reeds aangelegde vak 
een rendement opleveren van — 4,3 tot 14,6%, afhan­
kelijk van de veronderstellingen ten aanzien van de 
ontwikkelingsvoordelen die door deze weg zouden 
worden verkregen. Indien lagere technische eisen zou­
den worden gesteld, dan zou de rendementsvoet hoog 
kunnen zijn, maar de weg zou dan ongetwijfeld gevaar­
lijker en in ieder geval moeilijker te onderhouden zijn. 
Coördinatie van de communautaire en de nationale acties 
15.31. De verslechtering van de situatie van de over­
heidsfinanciën van Sierra Leone belet de staat al te 
vaak zijn verplichtingen na te komen. Daarom moest 
het EOF, zoals de Rekenkamer opmerkt, voor de func­
tionering van het gefinancierde object onmisbare aan­
vullende investeringen bekostigen. 
15.32. Het aangehaalde geval toont aan dat het met­
terdaad noodzakelijk kan zijn de levering van goederen 
uit te stellen om rekening te houden met tijdverlies van 
de administratieve diensten, dat zelf te wijten is aan de 
in punt 15.31 genoemde algemene oorzaak. 
15.33. Overwogen wordt het meubilair en de appara­
tuur waarvoor de regering van Sierra Leone niet kan 
zorgen te leveren in het kader van een volgend EOF-
project ten behoeve van de gezondheidszorg. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 213 
15.34. De moeilijkheden die de Commissie heeft 
ondervonden ten aanzien van de gemakkelijk aange­
gane, maar niet zo gemakkelijk nagekomen verbinte­
nissen door de ontvangende landen liggen goeddeels 
aan de basis van de rigoureuzere gedragslijn die de 
Commissie zal trachten toe te passen bij de uitvoering 
van Lomé III; zij zal haar steun concentreren op een 
minimaal aantal produktieve sectoren en als voor­
waarde voor haar steunverlening van het ontvangende 
land eisen dat dit duidelijk omschreven verplichtingen 
op zich neemt in het kader van een echte ontwikke­
lingsstrategie. 
De rol van de technische bijstand bij de verwezenlijking 
van de projecten 
15.35. De plaats van de woningen, kantoren en 
gebouwen in het kader van het project betreffende het 
waterscheidingsgebied tussen de Zaïre en de Nijl wordt 
met name bapaald door de geografische en de topo­
grafische situatie in de zone waar het project wordt uit­
gevoerd. 
Dit is een bergachtig heuvelgebied, waarin meer gecon­
centreerde vestiging niet mogelijk is; de kosten voor 
wateraanvoer en elektriciteitsvoorziening vallen dan 
ook noodzakelijkerwijs hoog uit. 
15.36. Over de voortzetting van de technische bij­
stand zij opgemerkt dat de opdracht voor de tweede 
fase geen betrekking heeft op het beheer van het pro­
ject, maar beperkt is tot het verlenen van bijstand voor 
de projectonderdelen wegenaanleg en veeteelt. 
Conclusies 
15.37. De in de loop der jaren herhaalde kritiek van 
de Rekenkamer op wat zij als „tekortkomingen" 
beschouwt is ongetwijfeld, althans ten dele, te verkla­
ren door het feit dat zij haar opmerkingen haalt uit rap­
porten die zij opstelt ten gevolge van controlebezoeken 
ter plaatse, waarbij zij in ieder land een ruimschoots 
representatief monster van projecten aan verificatie 
onderwerpt; het betreft projecten waarvan de uitvoe­
ring soms in 1959 is begonnen en zich over een periode 
van meer dan 25 jaar uitstrekt. Waarschijnlijk houdt zij 
helaas onvoldoende rekening met de pogingen die de 
Commissie sedert jaren in het werk stelt om de meeste 
van de vermelde tekortkomingen uit te schakelen. 
Deze pogingen vinden weerklank in de antwoorden op 
de opmerkingen van de Rekenkamer betreffende de 
diverse projecten. Deze pogingen zullen voortgezet 
worden met betrekking tot de diverse punten waarop 
de Rekenkamer de aandacht vestigt. 
15.38. Het Parlement heeft in zijn resolutie over de 
kwijting betreffende het begrotingsjaar 1983 aanbevo­
len dat de Commissie voor 30 april 1986 een gegevens­
bank samenstelt waarin de — goede of slechte — ondervinding die is opgedaan met de uitvoering van de 
door het EOF gefinancierde projecten kan worden 
gecentraliseerd. De nodige voorbereidende studies zijn 
aan de gang en op de gestelde datum zal de Commissie 
mededelen of en binnen welke termijn een dergelijke 
geïnformatiseerde centralisatie tot stand kan worden 
gebracht. Men mag immers niet vergeten dat men, 
indien men een complete gegevensbank wil opzetten, 
de lessen moet trekken uit meerdere duizenden projec­
ten (5.515 per 31 december 1984), waarvan een aantal 
sedert lang voltooid is; de omvang van het hiervoor 
noodzakelijke werk mag niet worden onderschat. 
Prijsh erzien ingscla usules 
15.39 en 15.40. De contractant had verzocht voor 
100 % in deviezen te worden bataald, op grond van het 
feit dat praktisch alle materialen en diensten in devie­
zen moesten worden betaald (zelfs in Guinee Bissau 
waar de meest gebruikte munt de CFA-frank is). De 
delegatie had voorgesteld dit percentage tot 75 terug te 
brengen. Na te Brussel gevoerde onderhandelingen tus­
sen de aannemer, het adviesbureau dat de Guinese 
overheid vertegenwoordigde en de diensten van de 
Commissie, werd overeengekomen 91,5 % van de aan-
nemingsprijs in FF te betalen. 
Overigens is de prijsherzieningsclausule in dit geval 
nog niet toegepast.Wanneer zij wordt ingeroepen zal de 
Commissie trachten de gevolgen hiervan derwijze te 
beperken dat de volgende bepalingen worden toege­
past: 
— voor cement en staal: betaling op basis van de prij­
zen van Senegal, want deze materialen worden in 
deviezen betaald (CFA-frank); 
— lonen en dieselolie: betaling op basis van de prij­
zen te Bissau overeenkomstig het aanbestedings­
dossier en de in de bestelbrief opgenomen bepa­
ling: „Brandstof en smeermiddelen zullen worden 
geacht in Guinee Bissau te zijn aangekocht". 
(Opgemerkt zij evenwel dat de aannemer zijn 
brandstof in Senegal aankoopt en volledig in 
deviezen betaalt); 
— onderdelen: betaling volgens de procedure die is 
opgenomen in nota VIII-6 van 4 maart 1983, die de 
Commissie ter beschikking van de Rekenkamer 
houdt. 
Aan de hand van deze toelichting kan de Rekenkamer 
zien dat de naar aanleiding van dit project te berde 
gebrachte problemen de Commissie niet ontgaan zijn 
en dat deze heeft getracht voor de uitvoering van deze 
aannemingsovereenkomst een redelijk evenwicht tot 
stand te brengen tussen de rechten en verplichtingen 
van de contractanten. 
Financieringsmodaliteiten en speciale leningen 
15.41 en 15.42. Er is niets ongewoons aan de financie­
ringsregelingen. Alle projecten waarvoor vergelijkbare 
214 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
doorleningsvoorwaarden gelden, ongeacht of zij al dan 
niet door donors van ontwikkelingshulp worden 
gesteund, die door publiekrechtelijke instellingen zoals 
de PNG Development Bank (PNGDB, Ontwikkelings­
bank van Papua-Nieuwguinea) worden beheerd, moe­
ten op commerciële voorwaarden worden gefinancierd. 
De voordelen van de gunstige leningvoorwaarden 
komen ten goede aan de staat, die van zijn kant de 
terugbetalingen van de leningen garandeert. De 
PNGDB (die overheidsgeld ontvangt tegen een rente 
van 3,5 % en het doorleent tegen 9 %) beschouwt de 
rentemarge als betaling voor haar bijdrage in de vorm 
van technische dienstverlening, beheer en toezicht ten 
behoeve van de gefinancierde projecten. 
Zelfs indien de veronderstelling waarop de ramingen 
van de Rekenkamer voor de cash flow van het Bogia-
project berusten (netto jaarlijks inkomen van 35 000 
Ecu) wordt aanvaard, zou dit tot gevolg hebben dat de 
looptijd van de lening met zes jaar wordt verlengd, 
zowel voor de PNGDB als voor het National Investors 
Scheme (NIS), namelijk respectievelijk tot 1997 en tot 
2000. Dit is niet wenselijk, maar zou toch geen onaan­
vaardbaar resultaat zijn voor de overheid van Papua-
Nieuwguinea. 
Meer waarschijnlijke veronderstellingen zouden gezien 
de opgedane ondervinding zijn dat de inkomsten lang­
zamer stijgen en de jaarlijkse exploitatiekosten lager 
zijn dan in de ramingen van de Rekenkamer. De 
bedrijfskosten, verminderd met de kosten van beheer, 
bedroegen in 1982 en in 1983 respectievelijk 33 000 en 
35 000 K. Voor dit jaar is de kostenprognose 40 000 K. 
De Bank is van mening dat redelijke ramingen voor de 
jaren vanaf 1985, in constante kina, er als volgt uitzien: 
Jaar 
1985 
1986 
1987 
daarna Inkomsten 
70 000 
80 000 
100 000 
110 000 Uitgaven 
50 000 
50 000 
55 000 
55 000 Saldo 
20 000 
30 000 
45 000 
55 000 
Indien deze veronderstellingen juist zouden blijken, 
zouden de aflossingen van de lening door de PNGDB 
ongewijzigd blijven en zouden de aflossingen van de 
NIS-leningen verlengd worden. 
Stabilisatie van de exportopbrengsten (Stabex) 
Analyse van de ontwikkeling van export en produktie 
(artikel 39, lid 3, van de Overeenkomst van LOMÉ II) 
15.43. De korting op de transfer ten behoeve van 
Westsamoa voor de daling van de opbrengsten van de export van cacaobonen tijdens het toepassingsjaar 1982 
werd berekend volgens de beginselen die de Commis­
sie zonder uitzondering op analoge gevallen toepast. 
De korting werd bepaald als het verschil tussen het 
gemiddelde percentage van de in de handel gebrachte 
produktie dat tijdens de referentieperiode werd uitge­
voerd en het overeenkomstige percentage voor het toe­
passingsjaar. 
Bij de bepaling van de in de handel gebrachte produk­
tie van 1982, het toepassingsjaar, werd rekening gehou­
den met het feit dat de helft van de produktie van 
december niet meer tijdig kon worden verpakt om nog 
vóór het eind van dat jaar te kunnen worden uitge­
voerd. 
De export van het toepassingsjaar bedroeg 37,9 % van 
de aldus bepaalde in de handel gebrachte produktie in 
plaats van gemiddeld 100 % gedurende de referentiepe­
riode. De korting die op de transfergrondslag moest 
worden toegepast bedroeg dus wel degelijk 62,1 %. 
Betrouwbaarheid van de statistieken 
15.44. (a) Westsamoa — Cacaobonen 1981 
Gevallen waarin de omvang van de uitvoer groter is 
dan die van de in de handel gebrachte produktie van 
hetzelfde produkt komen in feite dikwijls voor en zelfs 
voor verschillende opeenvolgende perioden. De verkla­
ring hiervan is meestal, zoals kon worden nagegaan in 
het onderhavige geval, de aanwezigheid van voorraden. 
In dergelijke gevallen is er dan ook geen aanleiding om 
het referentieniveau te verlagen. Tevens zijn de bepa­
lingen van artikel 39, lid 3, dan niet van toepassing. 
(b) Sierra Leone 
Het gebrek aan betouwbaarheid van de statistieken is 
een algemeen verschijnsel. De opstellers van de bepa­
lingen betreffende de tenuitvoerlegging van de STA-
BEX-regeling waren overigens goed op de hoogte van 
dit probleem, zoals blijkt uit artikel 30, lid 2, van de 
Tweede Overeenkomst van Lomé. De Commissie die 
met het beheer van het stelsel is belast tracht voor deze 
problemen zo adequaat mogelijke oplossingen te vin­
den. Daartoe heeft zij een bepaalde constante handel­
wijze ontwikkeld om een maximale betrouwbaarheid te 
bereiken in iedere concrete situatie. 
De Commissie aanvaardt de ACS-statistieken indien 
zij slechts met een marginaal percentage verschillen 
van de cijfers waarover zijzelf beschikt. Voor de afzon­
derlijke cijfers betreffende ieder jaar van de referentie­
periode kunnen grotere afwijkingen worden getolereerd 
wanneer deze elkaar compenseren en zo geen invloed 
hebben op het referentieniveau. 
16. 12.85 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 215 
De Commissie gaat niet na wat de oorzaken zijn van de 
verschillen tussen de ACS-statistieken en de EEG-
gegevens wanneer de behandeling van een transferaan-
vraag daarvan niet afhankelijk is. Dit is het geval wan­
neer de aanvraag wordt ingetrokken of wanneer zij 
wordt behandeld op basis van de cijfers van de daling 
van de exportopbrengsten „alle bestemmingen", indien 
deze daling kleiner is dan voor de export naar de 
Gemeenschap. 
Volgens artikel 30, lid 3, van Lomé II, mag de aanvra­
gende ACS-staat kiezen tussen de twee in lid 2 van dat­
zelfde artikel vermelde formules. Indien de vergelijking 
tussen de ACS-statistieken en die van de Gemeenschap 
evenwel uitwijst dat de eerstgenoemde in geen geval 
aanvaardbaar zijn, dringt de Commissie aan op toepas­
sing van de formule van artikel 30, lid 2, b), die inhoudt 
dat de factor „hoeveelheid" op basis van de EEG-sta-
tistieken wordt bepaald. 
Overcompensatie van de derving van exportopbrengsten 
15.45. (a) Papua-Nieuwguinea 
Bij de behandeling van het verzoek van Papua-Nieuw­
guinea voor een STABEX-transfer voor koffie op 
grond van het toepassingsjaar 1982 heeft de Commissie 
geconstateerd dat de totale export van dit produkt naar 
de Gemeenschap was gedaald van gemiddeld 50 % tij­
dens de referentieperiode tot 35,5 % tijdens het toepas­
singsjaar. Op grond hiervan werd artikel 39, lid 3, van 
de Tweede Overeenkomst van Lomé toegepast, d. w. z. 
dat de transfergrondslag dienovereenkomstig werd ver­
minderd met een als volgt berekende korting: 
Jaar 
1978 
1979 
1980 
1981 
gemiddelde 
referentie­
periode 
1982 
verschil Totale export 
(Ton) 
45 801 
49 586 
51007 
47 212 
48 402 
41 174 
7 228 Aandeel EEG 
Ton 
22 184 
26 255 
30 395 
18013 
24212 
14 634 
9 578 % 
48,4 
52,9 
59,6 
38,2 
50,0 
35,5 
14,5 
Transfergrondslag 19 116 310 Ecu 
Korting van 14,5 % 2 771 865 Ecu 
Uiteindelijke transfer 
(Overeenkomst Stabex/18/82/PNG) 16 344 445 Ecu 
(b) Sierra Leone 
De Commissie heeft de berekeningsmethode gewijzigd, 
derwijze dat de vergelijking tussen de inkomstender­ving volgens de diverse bestemmingen op basis van de 
waarde in nationale ACS-valuta geschiedt, terwijl deze 
vergelijking tot 1981 op basis van de waarde in Ecu 
werd verricht. 
Het spreekt vanzelf dat de uitkomsten volgens de 
nieuwe methode niet altijd dezelfde zijn als in het geval 
van de transfer aan Sierra Leone voor cacao op grond 
van het toepassingsjaar 1982. Deze methode kan voor 
de ACS-staat voordelig of nadelig uitvallen naar gelang 
zijn nationale valuta aan waarde verliest dan wel in 
waarde stijgt. Zij kan dus ook tot gevolg hebben dat de 
transfers lager liggen dan volgens de oude methode; de 
nieuwe benadering werd door alle betrokken ACS-sta-
ten geaccepteerd. 
Gebruik van de getransfereerde middelen: (artikel 41, 
leden 2 en 3, van Overeenkomst van Lomé II) 
15.48. (a) Vanuatu 
De Commissie deelt de bezorgdheid van de Rekenka­
mer over het ontbreken van de rapporten inzake de 
aanwending van de getransfereerde middelen, die de 
overheid van Vanuatu uiterlijk twaalf maanden na de 
ondertekening van de transferovereenkomsten had 
moeten toezenden. De autoriteiten van Vanuatu wer­
den herhaaldelijk aan deze verplichting herinnerd maar 
tot dusverre zijn deze stappen zonder gevolg gebleven. 
In dit verband zij opgemerkt dat de bepalingen van de 
Tweede Overeenkomst van Lomé, anders dan die van 
de Derde, niet voorzien in enige specifieke maatregel 
om de Commissie in staat te stellen tot het nemen van 
sancties wegens het niet-nakomen van de genoemde 
verplichting. 
(b) Papua-Nieuwguinea 
Het rapport over de aanwending van de transfer voor 
het toepassingsjaar 1981 werd eind juli 1984 ontvan­
gen. Het rapport betreffende de transfer voor het toe­
passingsjaar 1982 moest uiterlijk op 18 november 1984 
in het bezit van de Commissie zijn. De Commissie 
heeft de autoriteiten van Papua-Nieuwguinea herin­
nerd aan hun verplichting om dit aanwendingsrapport 
te verzenden. 
Regionale samenwerking 
15.51. De procedures voor de te Brussel beheerde 
acties van meer algemeen belang (bijvoorbeeld techni­
sche bijstand, studies, opleidingscursussen) zijn in 
beginsel identiek aan die voor soortgelijke maatregelen 
die niet in het kader van de regionale samenwerking 
worden uitgevoerd. 
In ieder geval is voor dergelijke acties geen financie­
ringsovereenkomst vereist indien zij volgens de ver-
216 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 12.85 
snelde procedure kunnen worden goedgekeurd. Finan-
cieringsaanvragen zijn daarentegen wel nodig en moe­
ten in beginsel uitgaan van de nationale ordonnateurs. 
In een gering aantal gevallen betreffende een zeer groot 
aantal ACS-staten, behandeld door de ACS-groep te 
Brussel, werd een uitzondering gemaakt en werden 
aanvragen van deze groep aanvaard. 
Opgemerkt zij dat de Commissie, op de hoogte van de 
problemen die kunnen ontstaan door rechtstreeks met 
de ACS-groep te Brussel te handelen met betrekking tot 
de regionale samenwerking, steeds meer verlangt dat 
voorstellen van deze groep moeten worden gesteund 
door ten minste twee aanvragen van nationale ordon­
nateurs. Deze handelwijze resulteerde rechtstreeks in 
de bepalingen van Lomé III, waarin nu zeer duidelijke 
voorschriften zijn opgenomen betreffende het recht om 
aanvragen in te dienen. 
Het is geen anomalie dat de financieringsaanvragen 
geen deel uitmaken van de dossiers welke door de 
financiële diensten van de Commissie worden samen­
gesteld. Deze documenten moeten normaliter voorko­
men in hetzij het centraal archief, hetzij de dossiers van de geografische directoraten die bevoegd zijn om ze te 
behandelen. 
In de meeste overeenkomsten welke met soortgelijke 
gespecialiseerde organisaties worden gesloten is uit­
drukkelijk gewag gemaakt van de overlegging van 
bewijsstukken tot staving van de overzichten van uitga­
ven. Het is juist dat in enkele zeldzame gevallen de 
overlegging van bewijsstukken niet is geëist, dit wegens 
de langdurige en zeer bevredigende relaties die tussen 
de betrokken organisatie en de Commissie worden 
onderhouden. Deze handelwijze was uitzonderlijk en 
zij werd niet herhaald. 
Het peil van de bezoldigingen is hoger dan normaal, 
maar het werd overeengekomen tussen de nationale 
overheid en de Commissie wegens de uiterst gespeciali­
seerde aard van het betrokken deskundig onderzoek en 
gezien het feit dat veel van het werk in het Caribbean 
Research and Development Centre (CTRC, Caraïbisch 
Centrum voor Onderzoek en Ontwikkeling) door Euro­
pees personeel werd verricht. De in het contract ver­
melde onkostenvergoedingen lijken de Commissie 
redelijk, gezien de hoge kosten van hotelaccommodatie 
en van alle andere normale uitgaven. 
(') PB C 344 van 31. 12. 1982, blz. 208. (2) PB C 357 van 31. 12. 1983, blz. 235, punt 15.17.