ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Voorafgaand aan de inleiding van de procedure heeft de Commissie overeenkomstig artikel 10, lid 9, van Verordening (EG) nr. 2026/97 de vertegenwoordigers van de Verenigde Staten ervan in kennis gesteld dat zij een met bewijsmateriaal gestaafde klacht had ontvangen dat gesubsidieerd natrium in bulk van oorsprong uit de Verenigde Staten in de Gemeenschap werd ingevoerd en dat de bedrijfstak van de Gemeenschap hierdoor aanmerkelijke schade leed. De vertegenwoordigers van de Verenigde Staten werden voor overleg uitgenodigd om de situatie ten aanzien van de inhoud van de klacht op te helderen en om overeenstemming te bereiken over een oplossing. De vertegenwoordigers van de Verenigde Staten hebben deze uitnodiging aangenomen en het overleg heeft op 11 juli 2008 plaatsgevonden. Daarbij kon geen overeenstemming worden bereikt. Er is evenwel nota genomen van de opmerkingen die de vertegenwoordigers van de Verenigde Staten in verband met de beweringen in de klacht hebben gemaakt betreffende de mogelijkheid om ten aanzien van de beweerde subsidie compenserende maatregelen te nemen.
(1)

Op 23 juli 2008 heeft de Commissie met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) („het bericht van inleiding”) de inleiding van een antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van natrium in bulk van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika („de Verenigde Staten”), doorgaans aangegeven onder de GN-code ex 2805 11 00 („het betrokken product”), aangekondigd.
(2)

De kennisgeving van Reglement nr. 61 aan de overeenkomstsluitende partijen heeft plaatsgevonden en dit reglement is voor alle overeenkomstsluitende partijen die op de daarin vermelde datum of data geen kennis hebben gegeven van bezwaren, als aan de herziene overeenkomst van 1958 gehecht reglement, in werking getreden.
(1)

Het Graanhandelsverdrag 1995 is bij Besluit 96/88/EG van de Raad (1) door de Gemeenschap gesloten en is regelmatig verlengd, telkens voor een periode van twee jaar. De laatste keer dat de geldigheidsduur is verlengd, was in juni 2007 bij besluit van de Internationale Graanraad, zodat het verdrag tot en met 30 juni 2009 van kracht blijft. Het is in het belang van de Gemeenschap de overeenkomst nogmaals te verlengen. Daarom moet de Commissie, die de Gemeenschap bij het Graanhandelsverdrag vertegenwoordigt, worden gemachtigd vóór die verlenging te stemmen,
(3)

De exploitatie van de HFR is in 2008 zonder aanvullend onderzoeksprogramma voortgezet terwijl ondertussen naar een manier werd gezocht om de werking en exploitatie van de reactor op een onafhankelijke en meer duurzame rechtsgrond te baseren. Aangezien deze poging mislukt is, is het nu noodzakelijk geworden om de voortgezette financiële steun in te bedden in een nieuw aanvullend onderzoeksprogramma.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 124/64

BESLUIT VAN DE RAAD

van 18 mei 2009

tot vaststelling van het namens de Gemeenschap in de Internationale Suikerraad in te nemen standpunt met betrekking tot de verlenging van de Internationale Suikerovereenkomst 1992

(2009/394/EG)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 133 juncto artikel 300, lid 2, tweede alinea,

Gezien het voorstel van de Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

De Internationale Suikerovereenkomst 1992 is door de Gemeenschap gesloten bij Besluit 92/580/EEG van de Raad (1) en is op 1 januari 1993 in werking getreden voor een periode van drie jaar tot en met 31 december 1995. Sindsdien is die overeenkomst regelmatig, telkens voor een periode van twee jaar, verlengd. De laatste keer dat de geldigheidsduur van die overeenkomst is verlengd, was in mei 2007 bij besluit van de Internationale Suikerraad, zodat het verdrag tot en met 31 december 2009 van kracht blijft. Het is in het belang van de Gemeenschap de overeenkomst nogmaals te verlengen. Daarom moet de Commissie, die de Gemeenschap in de Internationale Suikerraad vertegenwoordigt, worden gemachtigd vóór die verlenging te stemmen,

BESLUIT:

Enig artikel

De Gemeenschap stemt binnen de Internationale Suikerraad vóór de verlenging van de Internationale Suikerovereenkomst 1992 met nogmaals twee jaar.

De Commissie wordt hierbij gemachtigd dit standpunt in te nemen in de Internationale Suikerraad.

Gedaan te Brussel, 18 mei 2009. Voor de Raad De voorzitter J. KOHOUT

(1) PB L 379 van 23.12.1992, blz. 15.
(95)

Staatssteun in de vorm van loonsubsidies die zijn bedoeld om de vraag naar benadeelde werknemers te vergroten „kan ondernemingen extra stimulansen geven om meer werknemers van deze categorie in dienst te nemen.” De betrokken werknemers vallen binnen de categorie van benadeelde werknemers doordat zij meer dan 50 jaar oud zijn. 76 % van de werknemers tussen 55 en 59 jaar oud had een lage opleiding en geringe vaardigheden, wat het hun onmogelijk maakte naar andere sectoren over te stappen indien zij werden ontslagen. Wat het aantal betrokken werknemers betreft, waren slechts 10 215 van de 123 574 werknemers in de sector in 2008 tussen 55 en 59 jaar oud en waren slechts 6 700 meer dan 5 jaar bij de onderneming in dienst met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. Dit cijfer kwam overeen met 5,2 % van alle werknemers in de sector en de intensiteit van de maatregel voor de onderneming werd op 0,3 % van haar arbeidskosten geraamd, wat ver onder het in artikel 40 van de algemene groepsvrijstellingsverordening vastgelegde plafond van 50 % van de in aanmerking komende kosten ligt. Bovendien was de impact van de maatregel gering aangezien hij voornamelijk betrekking had op (74 %) micro-ondernemingen en het bedrag van de steun minimaal was (0,3 % van de arbeidskosten). Alhoewel de financiële impact voor de onderneming miniem was, vormde deze volgens de Spaanse autoriteiten een stimulans voor de onderneming om de werknemers in kwestie nog enkele jaren in dienst te houden in plaats van hen te ontslaan of hen in dienst te houden zonder hen aan te geven. De steun leek derhalve noodzakelijk, evenredig en goed gericht te zijn op de leeftijdsgroep van kwetsbare werknemers.
(2)

De EFRAG is in 2001 opgericht door de Europese vertegenwoordigende organisaties van opstellers van jaarrekeningen, investeerders en boekhoudkundige beroepen die een rol spelen in het proces van de financiële verslaggeving.
(13)

In een vorige beschikking van de Commissie (13) betreffende de levering van gas aan de eindgebruikers is een onderscheid gemaakt tussen gas met lage calorische waarde (Low Calorific Value) en gas met hoge calorische waarde (High Calorific Value), respectievelijk LCV- en HCV-gas genoemd. De Commissie heeft ook onderzocht of een onderscheid moet worden gemaakt tussen de levering van vloeibaar aardgas (Liquefied Natural Gas — LNG) en die van aardgas via pijpleidingen (14). In een daaropvolgende beschikking van de Commissie (15) betreffende o.m. de ontwikkeling en productie van aardgas is echter de vraag opengelaten of er voor het doel van die beschikking een onderscheid moet worden gemaakt tussen LCV-gas, HCV-gas en LNG „aangezien de uiteindelijke beoordeling niet afhangt van de gebruikte definitie”. Voor de doeleinden van deze beschikking kan deze kwestie ook worden opengelaten om de volgende redenen: — de NAM produceert geen LNG; — de NAM is uitsluitend actief in Nederland, waar op de spotmarkt voor gas, de zogenaamde Title Transfer Facility („TTF”), per 1 juli 2008 geen onderscheid meer wordt gemaakt tussen LCV- en HCV-gas. Bovendien heeft Gas Transport Services (de Nederlandse nationale gasnetbeheerder) een volledige controle over de kwaliteitsconversie. Voor expediteurs is het dus niet noodzakelijk conversiecapaciteit te boeken.
(2)

Uit het onderzoek van de nationale hervormingsprogramma’s van de lidstaten, dat in het gezamenlijke verslag over de werkgelegenheid is opgenomen, blijkt dat de lidstaten alle mogelijke inspanningen moeten blijven richten op de volgende prioritaire gebieden: meer mensen op de arbeidsmarkt krijgen en houden; het arbeidsaanbod vergroten en de sociale zekerheid moderniseren; het aanpassingsvermogen van werknemers en ondernemingen verbeteren, en investeringen in menselijk kapitaal verhogen door middel van beter onderwijs en verbetering van de vaardigheden.
(9)

Volgens de Poolse autoriteiten wenste de onderneming gebruik te maken van de kans die werd geboden door de wijzigingen in de wet van 30 oktober 2002 met betrekking tot staatssteun aan ondernemingen met bijzondere betekenis voor de arbeidsmarkt, die voorzagen in ruimere mogelijkheden voor het afschrijven van publiekrechtelijke verplichtingen (hoofdstuk 5a), maar die de onderneming ook aanvullende eisen oplegden, zoals het aanwijzen van vermogensbestanddelen die in aanmerking komen voor een overdracht naar een onafhankelijke marktdeelnemer. De marktdeelnemer moest een onderneming zijn die volledig in handen was van het Agentschap voor industriële ontwikkeling of van de Schatkist. Met de opbrengst van de verkoop van deze activa door de onderneming moest ten minste een deel van de publiekrechtelijke verplichtingen van de onderneming die werd geherstructureerd, terugbetaald worden; de resterende schulden zouden worden kwijtgescholden zodra de herstructurering voltooid was. Op 19 maart 2006 verstreek de termijn voor het afsluiten van de herstructureringsprocedure in het kader van hoofdstuk 5a van de wet zonder dat verkoop van vermogensbestanddelen door de marktdeelnemer had plaatsgevonden. Niettemin verklaarde de voorzitter van het Agentschap voor industriële ontwikkeling in een besluit van 27 juni 2006 dat de herstructurering was beëindigd aangezien Odlewnia Śrem opnieuw levensvatbaar was, en dat voor de voltooiing van de herstructurering alleen nog de instemming van de Commissie met de regeling waarbij de onderneming haar publiekrechtelijke verplichtingen gespreid kon terugbetalen, vereist was. Na de onbevredigende afloop van de procedure van hoofdstuk 5a nam de onderneming contact op met haar vijf publieke crediteuren met het verzoek tot uitstel van de betalingstermijnen voor haar verplichtingen op grond van de meer algemeen geldende bepalingen van de belastingwetgeving, hetgeen minder voordelig voor hen was dan de regeling van hoofdstuk 5a.
(3)

Aangezien er binnen de in deel B van bijlage V bij Richtlijn (EG) nr. 2032/2003 van de Commissie (2) voorgeschreven termijn geen volledig dossier is ingediend ter ondersteuning van de opneming van malathion in bijlage I, IA of IB van de richtlijn, heeft de Commissie bij Beschikking 2007/565/EG van de Commissie (3) besloten dat malathion niet in bijlage I, IA en IB bij de richtlijn wordt opgenomen. Overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie (4) worden biociden die malathion bevatten niet meer op de markt gebracht.
(2)

Naar aanleiding van de grote epizoötieën van mond-en-klauwzeer (MKZ) eind jaren vijftig, zowel in de Gemeenschap als in de omringende landen, is in het kader van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) van de Verenigde Naties de Commissie voor de bestrijding van mond-en-klauwzeer (EUFMD — European Commission for the Control of Foot-and-Mouth Disease) opgericht.
(21)

In het licht van het voorafgaande en met het oog op de nodige controles om deze twijfels weg te nemen, heeft de Commissie de Luxemburgse autoriteiten bij de inleiding van de onderzoeksprocedure verzocht: a) haar in kennis te stellen van de bepalingen betreffende de tenuitvoerlegging van alle eventuele steunregelingen die nog zouden worden vastgesteld en die onder toepassing van de richtsnoeren zouden vallen, met name de teksten van alle wetten en andere geldende regelgeving waarin dergelijke steunmaatregelen zijn vastgesteld; b) haar mee te delen of, en zo ja, vanaf welke datum, de bestaande steunregelingen inzake steunmaatregelen van de staten die onder toepassing vallen van de TSE-richtsnoeren, zijn gewijzigd om ze in overeenstemming te brengen met de genoemde richtsnoeren; en in voorkomend geval c) haar alle informatie te verstrekken met betrekking tot de aanpassing van eventuele steunregelingen of ad-hocsteunmaatregelen aan de richtsnoeren.
(1)

Wanneer een lidstaat besluit om, voor de schepen die zijn vlag voeren, organisaties te machtigen tot de volledige of gedeeltelijke uitvoering van inspecties en controles in verband met certificaten overeenkomstig de betreffende internationale verdragen en, in voorkomend geval, tot het afgeven of vernieuwen van de betrokken certificaten, of organisaties te belasten met het volledig of gedeeltelijk uitvoeren van de bedoelde inspecties en controles, vertrouwt hij deze taken alleen toe aan overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 94/57/EG erkende organisaties.
(6)

De Commissie heeft het Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico’s (WCNG) verzocht de potentiële gezondheidsrisico’s van persoonlijke muziekspelers en draagbare telefoons met een muziekafspeelfunctie te beoordelen, gezien het wijdverbreide gebruik ervan en het groeiende aantal personen dat continu is blootgesteld aan geluidsniveaus die de grenswaarden voor lawaai op de werkplek (80 decibel) te boven gaan. Het WCNG concludeerde in zijn advies (4) dat gebruikers zowel auditieve als niet-auditieve problemen riskeren. De gebruikers van persoonlijke muziekspelers riskeren met name blijvend gehoorverlies als zij ten minste vijf jaar lang meer dan 40 uur per week naar luide muziek (meer dan 89 dB(A)) luisteren. Dergelijke gebruikspatronen zijn nu heel gewoon geworden, vooral bij kinderen en jongeren.
(56)

Wat het bestaan van staatsmiddelen betreft, heeft het Hof van Justitie erkend dat de financiële middelen van een maatregel niet per se permanent deel hoeven uit te maken van het vermogen van de openbare sector; het feit dat zij constant onder staatscontrole, en daarmee ter beschikking van de bevoegde nationale autoriteiten staan, volstaat namelijk om ze als staatsmiddelen aan te merken (30). Zo volgt ook uit de rechtspraak van het Hof van Justitie (31) dat er geen sprake is van staatsmiddelen wanneer de overheid in geen enkel stadium zeggenschap heeft over de geldmiddelen die het betrokken economische voordeel financieren. Er dient dus te worden vastgesteld of de staat direct of indirect controle uitoefent over de betrokken middelen, ook al zijn deze niet rechtstreeks uit de schatkist afkomstig. In de zaak PreussenElektra werden de terugleveringstarieven direct gefinancierd door particuliere leveranciers van elektriciteit, die de elektriciteit van producenten van groene elektriciteit moesten afnemen tegen een prijs die boven de marktprijs voor gewone elektriciteit lag. In de onderhavige zaak legde de staat de verbruikers van januari 2001 tot en met december 2008 verplichte bijdragen op, die via de distributeurs werden overgedragen aan producenten van groene elektriciteit. Bovendien wordt het door de Luxemburgse staat opgerichte fonds gebruikt om de compensatie van distributeurs te regelen. In zijn Stardust Marine-arrest (32) bepaalde het Hof van Justitie dat alle middelen die op enig moment onder staatscontrole komen, staatsmiddelen zijn. De Commissie is derhalve van mening dat de steun direct of indirect via staatsmiddelen wordt verleend.
(85)

Met het oog op de volledigheid onderzoekt de Commissie of de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden in dit geval niet van toepassing zijn. De eerste voorwaarde om voor reddings- of herstructureringssteun in aanmerking te komen, is dat de desbetreffende onderneming wordt beschouwd als een onderneming in moeilijkheden in de zin van de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (40). Uit de gegevens waarover de Commissie beschikt blijkt niet dat de onderneming op het moment waarop de steunmaatregel werd aangemeld, in moeilijkheden zou verkeren in de zin van bovengenoemde richtsnoeren. De enige bekende aanwijzing voor moeilijkheden is het feit dat een kapitaalinjectie nodig was vanwege een groot tekort in 2003. De private aandeelhouders hebben de onderneming in december 2003 een kapitaalinjectie gegeven, waarna overheidssteun voor herstructurering overbodig was. Bovendien heeft de onderneming reeds herstructureringssteun ontvangen, waarvoor de Commissie in 1999 goedkeuring verleende (41). Aangezien minder dan tien jaar is verstreken sinds het einde van de herstructureringsperiode kan, op grond van het eenmaligheidscriterium uit punt 3.2.3 van de richtsnoeren voor redding en herstructurering, geen nieuwe herstructureringssteun worden verstrekt. In ieder geval hecht de Commissie eraan te benadrukken dat de betrokken lidstaat zijn medewerking aan de Commissie moet verlenen en alle gegevens moet verstrekken om haar te kunnen laten verifiëren of wordt voldaan aan de voorwaarden voor de door deze lidstaat verlangde uitzondering (42). De Italiaanse autoriteiten hebben in dit geval nooit gevraagd om toepassing van de richtsnoeren voor redding en herstructurering en evenmin documenten verstrekt om de Commissie de gegevens aan deze richtsnoeren te kunnen laten toetsen, een en ander in weerwil van de aanwijzingen die de Commissie heeft gegeven in overweging 44 van het inleidingsbesluit.
(79)

De Commissie verwerpt ook de stelling dat er van een voordeel geen sprake is omdat deze garantie al zou zijn bekostigd vanuit de totale prijs die de aandeelhouders van BT in 1984 voor de onderneming hebben betaald. Zoals in het besluit van 28 november 2007 is uitgelegd, heeft de Commissie op basis van de beschikbare informatie geconcludeerd dat de staatsgarantie op zich, voor zover zij de pensioenverplichtingen van BT dekt, voor BT geen voordeel opleverde toen zij werd toegekend en er daarom geen reden is om aan te nemen dat de aandeelhouders van BT een meerprijs hebben betaald voor een voordeel voor sommige werknemers dat alleen bij insolventie van BT zou worden gerealiseerd. De staatsgarantie heeft geen voordeel opgeleverd tot in 2004, toen de implicaties ervan ingrijpend door de wetgeving werden gewijzigd. Omdat de latere wijzigingen in de pensioenwetgeving niet konden worden voorzien, had de staatsgarantie voor pensioenverplichtingen ten tijde van de privatisering geen zichtbare waarde voor de aandeelhouders van BT. In 1984 kon niet worden verwacht dat BT een bijdrage zou moeten betalen aan het in 2004 opgerichte pensioenbeschermingsfonds en evenmin dat de vrijstelling van deze verplichtingen vanwege een staatsgarantie een potentieel economisch voordeel zou opleveren.
(6)

Voor Turkije is uit de 13 ondernemingen of groepen van ondernemingen die de steekproefvragen hadden beantwoord, een steekproef van vier ondernemingen of groepen van ondernemingen samengesteld. Een van de in de steekproef opgenomen ondernemingen verstrekte evenwel tijdens de steekproefprocedure geen informatie over het bestaan van twee verbonden Turkse producenten, maar gaf deze informatie pas in een zeer laat stadium. Desalniettemin kregen de twee verbonden ondernemingen nog een kans om een volledig ingevulde vragenlijst in te dienen. De door deze ondernemingen ingediende informatie was echter dermate onvolledig dat het onmogelijk was een dumpingberekening uit te voeren. Bijgevolg werd deze onderneming van de steekproef uitgesloten. Een andere Turkse producent, die niet in de oorspronkelijke steekproef was opgenomen, vroeg in overeenstemming met artikel 17, lid 3, van de basisverordening om een individueel onderzoek en diende binnen de vastgestelde termijn een volledig ingevulde vragenlijst in. Vervolgens werd die onderneming in de steekproef opgenomen. De vier in de steekproef opgenomen ondernemingen vertegenwoordigen 63 % van de totale uitvoer van het betrokken product uit Turkije naar de Gemeenschap tijdens het onderzoektijdvak. Overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de basisverordening werd overleg gepleegd met de betrokken partijen, die geen bezwaar maakten.
De Ierse tonnagebelasting, die in 2002 is ingevoerd, is een „belastingsregeling die geldt voor scheepvaartondernemingen die maritiem vervoer verzorgen. In aanmerking komende ondernemingen kunnen ervoor kiezen hun scheepvaartactiviteiten te laten belasten op basis van het nettotonnage van hun vloot in plaats van op hun feitelijke winst. In aanmerking komende ondernemingen moeten binnen drie jaar na de datum van inwerkingtreding van de wetgeving voor de regeling kiezen. Ondernemingen die voor de tonnagebelasting hebben gekozen, moeten gedurende 10 jaar aan deze regeling onderworpen blijven (duur van de tonnagebelasting).

Indien meerdere in aanmerking komende Ierse ondernemingen lid zijn van dezelfde groep van ondernemingen, moeten zij allemaal voor de tonnagebelastingsregeling kiezen. Andere bedrijfsactiviteiten dan die welke onderworpen zijn aan de tonnagebelasting worden belast op basis van de normale bedrijfsbelasting.

In het kader van de […] tonnagebelastingsregeling wordt de belasting voor in aanmerking komende maritieme ondernemingen vastgesteld op basis van het nettotonnage van hun in aanmerking komende vloot. De belastbare winst uit in aanmerking komende activiteiten van elk vaartuig waarop tonnagebelasting wordt geheven, is een vast bedrag dat wordt berekend op basis van de nettotonnage van het schip, per 100 nettoton (NT) en per aangevatte periode van 24 uur, ongeacht of het vaartuig al dan niet operationeel is.

Tot en met 1 000 nettoton 1,00 EUR per 100 NT Tussen 1 001 en 10 000 nettoton 0,75 EUR per 100 NT Tussen 10 001 en 25 000 nettoton 0,50 EUR per 100 NT Meer dan 25 000 nettoton 0,25 EUR per 100 NT

Vervolgens wordt de Ierse standaardbedrijfsbelasting van 12,5 % toegepast op de aldus vastgestelde winst.” (5).
(1)

Op grond van bijlage V, deel B, punt IV.1, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 moeten geslachte varkens worden ingedeeld door het aandeel mager vlees te schatten met behulp van statistisch verantwoorde methoden die zijn gebaseerd op de fysieke meting van een of meer anatomische delen van het geslachte varken. Indelingsmethoden worden slechts toegelaten wanneer een maximumtolerantie voor de statistische fout bij de schatting in acht wordt genomen. Deze tolerantie is vastgesteld in artikel 23, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1249/2008 van de Commissie van 10 december 2008 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de communautaire indelingsschema’s voor runder-, varkens- en schapenkarkassen en voor de mededeling van de prijzen daarvan (2).
(2)

Bij de Verordeningen (EG) nr. 1112/2002 (2) en (EG) nr. 2229/2004 (3) van de Commissie zijn de bepalingen voor de uitvoering van de vierde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Paraffineolie CAS 64742-54-7 is in die lijst opgenomen.
(2)

Bij de Verordeningen (EG) nr. 1112/2002 (2) en (EG) nr. 2229/2004 (3) van de Commissie zijn de bepalingen voor de uitvoering van de vierde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun eventuele opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Petroleumolie CAS 92062-35-6 is in die lijst opgenomen.
(2)

Bij een uitbraak van de vesiculaire varkensziekte bestaat het risico dat de ziekteverwekker naar andere varkenshouderijen in de betrokken lidstaat of via de handel in levende varkens of varkensproducten naar andere lidstaten en naar derde landen wordt verspreid.
(2)

Slovenië heeft de Commissie verzocht overeenkomstig Richtlijn 1999/62/EG in te stemmen met de toepassing van verlaagde tarieven van de voertuigbelasting voor voertuigen van twaalf ton of meer die uitsluitend worden gebruikt voor bestuurdersopleidingen of voor openbare en industriële werkzaamheden in Slovenië.