BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT van 18 november 1992 waarbij de Commissie kwijting wordt verleend voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 1990 betreffende de afdelingen I - Parlement, II - Raad, III - Commissie, IV - Hof van Justitie en V - Rekenkamer

(93/65/Euratom, EGKS, EEG)HET EUROPEES PARLEMENT,

- gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid artikel 78 octies,

- gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid artikel 206 ter,

- gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid artikel 180 ter,

- gelet op de begroting voor het begrotingsjaar 1990,

- gezien de jaarrekening en de financiële balans van de Europese Gemeenschappen betreffende het begrotingsjaar 1990 (SEC(91) 0508-0512 en SEC(91) 0512/bijl.),

- gezien het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1990 en de antwoorden van de Instellingen (1),

- gezien de aanbeveling van de Raad van 16 maart 1992 (C3-0104/92),

- gezien zijn resolutie van 8 april 1992 over het uitstel van de kwijting aan de Commissie met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 1990 (2),

- onder verwijzing naar de brief van 16 oktober 1992 van de heer Schmidhuber, lid van de Commissie, aan de Voorzitter van het Europees Parlement (C3-0421/92),

- gezien het verslag van de commissie begrotingscontrole en de adviezen van de commissie energie, onderzoek en technologie, de commissie externe economische betrekkingen, de commissie vervoer en toerisme, de commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming, de commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media, de commissie ontwikkelingssamenwerking, de commissie rechten van de vrouw, de commissie sociale zaken, werkgelegenheid en arbeidsmilieu, de commissie regionaal beleid en ruimtelijke ordening en betrekkingen met de regionale en plaatselijke besturen en de commissie landbouw, visserij en plattelandsontwikkeling (A3-0109/92),

1. stelt vast dat de goedgekeurde ontvangsten en uitgaven in het begrotingsjaar 1990 bedroegen:

/* Tabellen: zie PB */

3. merkt op dat de financieel controleur voortaan als vaste regel zal weigeren zijn goedkeuring te hechten aan vastleggingsvoorstellen die niet van tevoren zijn ingediend maar dit wel zal doen in uitzonderlijke gevallen wanneer hij naar eigen inzicht van mening is dat indiening achteraf onvermijdelijk was; dringt erop aan dat de financieel controleur dergelijke gevallen altijd aan de voor de kwijting bevoegde autoriteit meldt;

4. merkt op dat de Commissie bij monde van haar Voorzitter formeel heeft toegezegd met voorstellen te zullen komen om de financiële autonomie van de Gemeenschap te herstellen en wijst erop dat hiervoor aan twee voorwaarden moet worden voldaan:

- de BTW moet worden hersteld als een daadwerkelijke bron van eigen middelen;

- voor inkomsten in de vorm van nationale bijdragen moeten eigen belastingmiddelen van de Gemeenschap in de plaats komen;

5. is van mening dat de door de Commissie voorgestelde wijzigingen in artikel 6 van Besluit 88/377/EEG van de Raad van 24 juni 1988 inzake de begrotingsdiscipline (3) in wezen teruggaan op de verplichtingen die dat artikel de Commissie duidelijk oplegt, namelijk het voeren van een beleid dat inspeelt op de marktontwikkelingen in plaats van een louter financieel beheer; gaat er derhalve van uit dat de Commissie thans de door het Parlement aan artikel 6 gegeven interpretatie onderschrijft;

6. merkt op dat de Commissie de laatste hand heeft gelegd aan voorstellen om de bestrijding van fraude met EG-gelden krachtiger ter hand te nemen en zal hierop terugkomen in het kader van de kwijtingsprocedure 1991;

7. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van dit besluit;

8. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en zijn resolutie met opmerkingen te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Hof van Justitie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, en te zorgen voor publikatie ervan in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (serie L).

Gedaan te Straatsburg, 18 november 1992.

De Secretaris-generaal

Enrico VINCI De Voorzitter

Egon KLEPSCH

(1) PB nr. C 324 van 13. 12. 1991, blz. 1.

(2) PB nr. C 125 van 18. 5. 1992, blz. 151.

(3) PB nr. L 185 van 15. 7. 1988, blz. 29.

RESOLUTIE met opmerkingen bij het besluit waarbij de Commissie kwijting wordt verleend voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 1990

HET EUROPEES PARLEMENT,

- gelet op artikel 206 ter van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

- gelet op artikel 89 van het Financieel Reglement van 13 maart 1990, uit hoofde waarvan de Instellingen van de Gemeenschap al de nodige maatregelen moeten treffen om gevolg te geven aan de opmerkingen bij de kwijtingsbesluiten,

- overwegende dat op grond van hetzelfde artikel de Instellingen eveneens gehouden zijn op verzoek van het Europees Parlement verslag uit te brengen over de naar aanleiding van deze opmerkingen genomen maatregelen, met name over de instructies die zij hebben gericht aan die van hun diensten die zich met de uitvoering van de begroting bezighouden,

- gezien de aanbeveling van de Raad van 16 maart 1992 (C3-0104/92),

- gezien het verslag van de commissie begrotingscontrole en de overige in het kwijtingsbesluit genoemde documenten (A3-0109/92),

Institutionele kwesties

1. is verheugd over het besluit van de Europese Raad te Maastricht om de Rekenkamer de status te geven van Instelling van de Europese Gemeenschap, ten bewijze van het toenemende belang dat wordt gehecht aan de openbare controle van de communautaire financiën;

2. verzoekt de Rekenkamer het Parlement te raadplegen bij de opstelling van haar jaarlijkse werkprogramma's, opdat de twee Instellingen hun elkaar aanvullende rol optimaal kunnen vervullen;

3. dringt erop aan dat de Commissie, overeenkomstig artikel 87, lid 1, van het Financieel Reglement, de Rekenkamer toegang verschaft tot alle gegevens die worden aangemaakt en opgeslagen in haar geautomatiseerde rekeningsysteem (Sincom), en zodoende de Rekenkamer en het Parlement in staat stelt de kwaliteit van de financiële controle in de Instelling beter te beoordelen;

4. verzoekt de Europese Investeringsbank, de Rekenkamer en de Commissie in overleg met het Europees Parlement tot een veelomvattend akkoord te komen waarmee de Rekenkamer de bevoegdheid krijgt om alle activiteiten van de EIB met betrekking tot uitgaven en garanties die onder de communautaire begroting vallen, zodanig na te gaan dat het Parlement in staat is zijn rol als begrotings- en kwijtingsautoriteit naar behoren te vervullen;

5. gelast zijn commissie begrotingscontrole in het kader van de onderhandelingen over de toekomstige financiering van de Gemeenschap de werking te evalueren van artikel 11 van het Interinstitutioneel Akkoord met betrekking tot de overdracht van toewijzingen in de financiële vooruitzichten voor meerjarenprogramma's, die in een bepaald jaar niet volledig benut kunnen worden;

Financiële controle en beheer

6. bepaalt: "Er mogen geen betalingsverplichtingen worden aangegaan noch betalingen worden gedaan die uitstijgen boven de beschikbare kredieten in de begrotingslijn waarvan ze ten laste komen voor het begrotingsjaar waarin de uitgaven tot stand komen. De beschikbaarheid van kredieten wordt beoordeeld aan de hand van de kredieten voor het begrotingsjaar. Indien de financieel controleur vaststelt dat er geen kredieten beschikbaar zijn, is hij gehouden zijn visum te weigeren. Het hoogste gezag kan niet over deze visumweigering heenstappen.";

7. constateert met verontrusting dat de financieel controleur van de Commissie onder bepaalde omstandigheden en systematisch verrichtingen heeft goedgekeurd die in strijd waren met het Financieel Reglement;

8. dringt erop aan dat de Commissie voortaan de verdeling van de verantwoordelijkheden respecteert zoals neergelegd in het Financieel Reglement, waarbij de financieel controleur gehouden is zijn visum te weigeren voor verrichtingen die niet voldoen aan het Financieel Reglement, en het hoogste gezag van de Instelling over zulke visumweigeringen heenstapt indien zij dat noodzakelijk acht;

9. doet de aanbeveling dat het benoemingsbesluit voor een financieel controleur in alle instellingen dezelfde vorm heeft als bij het Hof van Justitie en het Europees Parlement, hetgeen betekent dat de verantwoordelijkheden van de financieel controleur worden vastgelegd, zodat mogelijke dubbelzinnigheden ten aanzien van zijn of haar rol worden uitgesloten;

10. wenst dat de onafhankelijkheid van de financieel controleur in de toekomst tot uiting komt in een procedure waarbij hij of zij uitsluitend verantwoordelijk is voor de beantwoording van opmerkingen van de Rekenkamer die specifiek betrekking hebben op de financiële controle;

11. wijst opnieuw met klem op de noodzaak dat de hand wordt gehouden aan de bepalingen in het Financieel Reglement met betrekking tot de duidelijke scheiding tussen de functies van de ordonnateur, de financieel controleur en de rekenplichtige;

12. verzoekt de Instellingen ten behoeve van een goed financieel beheer de ordonnateurs voldoende bewegingsvrijheid te geven;

13. wijst er met nadruk op dat het voor de Instellingen en de diensten van de Gemeenschap die zich bezighouden met de voorbereiding, de uitvoering en de controle van de begroting, van essentieel belang is dat zij personeel aantrekken dat beschikt over voldoende financiële, controlerende en rekenplichtige kwalificaties van een internationaal erkend niveau en over overeenkomstige beroepservaring;

14. is verheugd dat is begonnen met de aanwerving van een financieel controleur voor de Europese Scholen;

15. wijst erop dat de follow-up door de Commissie na de opmerkingen van de controlerende organen in de huidige vorm geen voldoening schenkt en verzoekt de Commissie de tekortkomingen die de Rekenkamer heeft aangestipt, onverwijld weg te werken;

Eigen middelen

16. wijst op de in 1970 geformuleerde doelstelling dat de Gemeenschap financieel autonoom dient te zijn;

17. constateert enerzijds dat de voorschriften inzake de eigen middelen het concept van de financiële autonomie van de Gemeenschap in de loop van de tijd geleidelijk hebben ondermijnd; en constateert anderzijds dat de besluiten van 1988, die werden gepresenteerd als een tijdelijke oplossing in afwachting van een definitief stelsel dat in 1993 zou moeten ingaan, deze trend hebben versterkt;

18. verzoekt de Commissie de stelsels van de traditionele eigen middelen en de BTW- en BNP-middelen zo te beheren dat renationalisatie de facto wordt voorkomen, door erop toe te zien dat ze worden aangewend naar de letter en de geest van de voorschriften, zodat deze middelen op geharmoniseerde en uniforme wijze worden berekend en geïnd;

19. verzoekt de Commissie in het bijzonder gehoor te geven aan de aanbevelingen die de Rekenkamer in dit verband heeft gedaan in het jaarverslag over 1990;

20. verzoekt de Commissie zorg te dragen voor de cooerdinatie van de praktijken van de Lid-Staten bij de toepassing van communautaire voorschriften inzake de vrijstelling van douanerechten, ten einde verstoringen van de mededinging te voorkomen die de ongelijkheid in de inning van de communautaire ontvangsten zouden vergroten;

21. verzoekt de Commissie tevens op het niveau van het begrotingsbeheer de voorschriften met betrekking tot de boeking van overschotten op politiek neutrale wijze toe te passen;

22. gelast zijn commissie begrotingscontrole een uitgebreide evaluatie op te stellen van de financiële autonomie van de Gemeenschap op grond van met name de verschillende verslagen die de Commissie zal indienen over het functioneren van het systeem van de eigen middelen;

23. verzoekt de Commissie alle nodige maatregelen te nemen om de financiële autonomie van de Gemeenschap te herstellen en hierover ten spoedigste verslag uit te brengen aan het Europees Parlement;

EOGFL, afdeling Garantie

Begrotingsdiscipline in de landbouwsector

24. constateert dat de verplichting tot begrotingsdiscipline, een belangrijk onderdeel van de hervormingen van 1988, nog steeds niet wordt nageleefd;

25. wijst op de strikte verplichting die de Commissie met artikel 6 van het besluit van de Raad over de begrotingsdiscipline is opgelegd om de uitgaven in de afdeling Garantie binnen de perken te houden, niet alleen op overkoepelend niveau maar ook en vooral binnen de hoofdstukken, dus met andere woorden zich te richten op een tijdige sturing van de markten en niet zozeer op financiële manipulatie;

26. benadrukt bovendien dat gezien het vereiste van een goed financieel beheer, zoals vastgelegd in artikel 2 van het Financieel Reglement en van kracht geworden in maart 1990, de legitimiteit van beslissingen om de uitgaven voor bepaalde markten te verhogen, twijfelachtig is;

27. wijst in het bijzonder op de tekortkomingen van het alarmsysteem voor de landbouw, zoals blijkt uit de steeds grotere verschillen tussen de geraamde en werkelijke uitgaven in het kader van het EOGFL, afdeling Garantie;

28. verzoekt de Commissie dringend maatregelen te nemen ter verbetering van de kwaliteit van haar eigen ramingen en die van de Lid-Staten op dit gebied, en bijgevolg van de werking van het alarmsysteem voor de landbouw;

29. dringt erop aan dat de Commissie zich strikt houdt aan de verplichtingen uit hoofde van artikel 6 van het besluit over de begrotingsdiscipline, waarin expliciet wordt bepaald dat de Commissie gebruik moet maken van haar beheersinstrumenten om de situatie recht te trekken, wanneer de uitgaven in een EOGFL-Garantie-hoofdstuk sneller stijgen of dreigen te stijgen dan het vastgestelde schema; wijst erop dat dit artikel niet afhankelijk is van het standpunt dat de Commissie vervolgens inneemt ten aanzien van de waarschijnlijkheid dat het landbouwrichtsnoer wordt overschreden;

30. verzoekt de Commissie tevens voorstellen in te dienen om het landbouwjaar en het begrotingsjaar gelijk te laten lopen;

31. gelast zijn commissie begrotingscontrole in de context van de besprekingen over de toekomstige financiering van de Gemeenschap een evaluatie te maken van de werking van het alarmsysteem;

Beheer van de rundvleessector

32. constateert dat de overschrijdingen van de uitgaven in de rundvleessector in 1990 en 1991 respectievelijk 30 % en 84 % van de oorspronkelijke kredieten bedroegen;

33. constateert tevens dat de overschrijdingen van de uitgaven in de rundvleessector die de Commissie vooral aan conjuncturele factoren, in het bijzonder de BSE- "gekke-koeienziekte", toeschrijft, te voorzien waren ruim voordat de begrotingsprocedure voor 1991 was afgerond;

34. spreekt dan ook zijn teleurstelling uit over het feit dat de Commissie heeft nagelaten de begrotingsautoriteit in de loop van de begrotingsprocedure op de hoogte te brengen van de in 1991 te verwachten gevolgen van de ontwikkelingen in de rundvleessector voor de begroting;

35. betreurt dat de informatie die aan het Parlement over het beheer van de rundvleessector sinds 1990 is verschaft, niet altijd volledig en duidelijk genoeg is geweest, met name wat betreft de maatregelen die de Commissie voor de toepassing van de begrotingsdiscipline heeft genomen of voorgesteld;

36. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de rapporten in het kader van het waarschuwingssysteem op bondige doch tevens volledige wijze informatie verschaffen over het beheer van sectoren waar de uitgaven de ramingen overschrijden of dreigen te overschrijden;

37. constateert dat de door de Commissie in 1990 getroffen maatregelen om verbetering te brengen in de rundvleessector hebben geleid tot een stijging van de uitgaven; constateert voorts dat de belangrijkste maatregel die de Commissie in 1991 had voorgesteld, namelijk afschaffing van de vangnetregeling, tot forse besparingen had kunnen leiden, maar dat Parlement en Raad deze maatregel zodanig hebben afgezwakt dat deze slechts betrekkelijk geringe besparingen tot gevolg heeft gehad;

38. is er nog steeds niet van overtuigd dat de Commissie naderhand voldoende gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheden waarover zij nog beschikte om verbetering te brengen in de situatie, zoals vereist in artikel 6 van het besluit van de Raad over de begrotingsdiscipline;

39. verzoekt de Commissie voortaan ex post een evalutie te maken van de feitelijke uitwerking die de maatregelen voor de toepassing van de begrotingsdiscipline hebben op de begroting en de kosteneffectiviteit;

40. verzoekt de Commissie tevens voor deze en elke andere in aanmerking komende sector een evaluatie te maken van de kosteneffectiviteit van haar strategieën ter bestrijding van epidemieën van dierenziekten;

Structuurfondsen

41. benadrukt dat de effectiviteit van de aanzienlijke verhogingen van de financiering in het kader van de Structuurfondsen sinds 1988 en voor de toekomst afhankelijk is van de toepassing door de Commissie van het beginsel van het aanvullende karakter, omdat zulke uitgaven zonder dit beginsel niet meer zijn dan een omslachtige en onnodige vorm van fiscale overschrijvingen;

42. verzoekt de Commissie haar huidige inspanningen om na te gaan of er sprake is van een aanvullend karakter voort te zetten;

43. dringt er bovendien op aan dat de Commissie in de desbetreffende teksten een duidelijke, volledige, controleerbare en bindende definitie opneemt van het begrip aanvullend karakter;

44. is van mening dat een ex ante en ex post evaluatie op grond van concrete doelstellingen een kernonderdeel zou moeten zijn van de nieuwe programmatische benadering van de hervorming van de Structuurfondsen;

45. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de nationale controle op maatregelen die in het kader van de Structuurfondsen worden gefinancierd, uitgevoerd wordt volgens geharmoniseerde procedures en dat deze controle wordt gesteund met een minimum aan communautaire steekproeven, die in de regelgevende teksten gespecificeerd worden;

46. verzoekt de Commissie tevens onverwijld een evaluatie a posteriori uit te voeren, niet alleen van de communautaire bestekken maar ook van afzonderlijke actieprogramma's, op grond van adequate en geharmoniseerde nationale gegevens en de reeds vastgelegde macro-economische indicatoren; bij deze evaluatie zou tevens rekening moeten worden gehouden met het gecombineerde effect van de Structuurfondsen en andere instrumenten, alsook van milieuwetgeving en -prioriteiten, op de produktiestructuur en de werkgelegenheid;

Ontwikkelingshulp

47. dringt erop aan dat de hoeveelheid hulp aan de ontwikkelingslanden, waarvan het nut is bewezen, niet mag stagneren ten gunste van een uitbreiding van de steun voor de landen in Midden- en Oost-Europa;

48. erkent het positieve werk van cofinancierende niet-gouvernementele organisaties, dat ook door de Rekenkamer zelf is onderkend;

49. verzoekt de Commissie om een strikte toepassing van de ontvankelijkheidscriteria en van de beheers- en boekhoudnormen waaraan deze organisaties moeten voldoen om communautaire ontwikkelingsgelden te ontvangen;

50. doet de aanbeveling dat de Commissie het systeem voor gezamenlijke financiering verbetert door invoering van een projectenprogramma in een meerjarenkader voor niet-gouvernementele organisaties (NGO's) die het bewijs hebben geleverd een efficiënt beheer te voeren en doeltreffende projecten te realiseren, terwijl dit systeem ook open blijft voor nieuwe gegadigden;

Steun aan landen in Midden- en Oost-Europa

51. wijst met nadruk op de snelle groei in de steun aan de landen in Midden- en Oost-Europa, op de uiterst onzekere context waarin deze steun wordt verstrekt en op de nog altijd bestaande onduidelijkheid over de effectiviteit en het nut van een deel van de steun;

52. constateert dat ruim de helft van de betalingskredieten voor het Phare-programma aan het eind van het boekjaar ongebruikt waren, niet alleen in het eerste jaar maar ook in 1991, hetgeen op ernstige problemen met de planning van de steun wijst;

53. verzoekt de Commissie:

a) de steun aan de landen van Midden- en Oost-Europa te plannen op grond van degelijke analyses van de behoeften en maatregelen te treffen om te waarborgen dat de steun op de bestemde wijze wordt gebruikt (bij voorbeeld door middel van clausules waarin de heruitvoer van hulpgoederen wordt verboden);

b) duidelijker te definiëren wat de rol is van de Commissie en van haar delegaties bij het toezicht op de uitvoering van de steun aan deze landen;

c) een adequate minimumgrens te stellen aan het aantal door of namens de Commissie uit te voeren controles;

54. verzoekt de Commissie voorts maatregelen te treffen ter verbetering van de effectiviteit van de steun aan Midden- en Oost-Europa en met name:

a) het werk te cooerdineren van de groep deskundigen die verantwoordelijk is voor voorstellen om het projectbeheer te verbeteren;

b) zich meer in te spannen voor de cooerdinatie van de financiële steun, door alle hulpinstrumenten te integreren in meerjarenprogramma's of door een procedure in te stellen waarmee de Commissie verplicht wordt advies uit te brengen over alle steunmaatregelen van de Gemeenschap en de Groep van 24;

c) jaarlijks verslag uit te brengen over de doelmatigheid van de steun aan deze landen;

55. wenst dat de Commissie ervoor zorgt dat de ontvangende landen counterpartfondsen oprichten zoals vereist in de communautaire wetgeving, dat de voorschriften voor deze fondsen duidelijk zijn en dat de Commissie controle uitoefent op het gebruik van de fondsen;

56. gelast zijn commissie begrotingscontrole nauwlettend toezicht te blijven uitoefenen op het beheer van de steun aan Midden- en Oost-Europa;

57. acht het van wezenlijk belang dat op deze steun ook toezicht wordt gehouden door de parlementen van de ontvangende landen;

58. wijst erop dat de eventuele verplichtingen van de Gemeenschap met betrekking tot kredietgaranties voor Midden- en Oost-Europa tot nog toe louter zijn gedekt met een p.m.-post in de begroting;

59. dringt er in het belang van een goed financieel beheer op aan dat de toekomstige financiële plannen voor de middellange termijn en de jaarlijkse begrotingen van de Gemeenschap voorzien in een reserve ter dekking van deze groeiende verplichting, en dat de dotatie van de reserve wordt berekend op grond van een strenge analyse van de risico's;

Huishoudelijke uitgaven

60. constateert dat extern personeel nu 30 % van het totale personeel van de Commissie vormt en 40 % van al het beleidspersoneel, dat het hoofdzakelijk te werk is gesteld op bepaalde beleidsterreinen die van bijzonder belang zijn voor het Parlement en dat het in bepaalde sectoren het statutaire personeel in aantal overtreft;

61. constateert dat de Commissie ernstig tekort schiet in het beheer van het externe personeel, de desbetreffende kredieten en zelfs van de informatie over zulk personeel;

62. is van mening dat door de huidige situatie afbreuk wordt gedaan aan de status van de Europese ambtenaar en bijgevolg aan de behoorlijke ontwikkeling, uitvoering en controle van het Gemeenschapsbeleid, en dat dat in de praktijk zelfs de bevoegdheden van het Europees Parlement kan ondermijnen;

63. dringt er daarom op aan dat de Commissie onmiddellijk stappen onderneemt om het evenwicht in haar personeelsbeleid te herstellen op basis van de volgende essentiële beginselen:

a) de onafhankelijkheid, bevoegdheid en bestendigheid van het Europese ambtenarenapparaat dient te worden gehandhaafd;

b) taken waarbij de uitoefening van de communautaire autoriteit in het geding is, mogen uitsluitend worden vervuld door statutair personeel;

64. verzoekt de Commissie in dit verband voor alle kredieten die betrekking hebben op het personeel een begrotingsontwerp in te dienen waarmee de behoefte van de Commissie aan een flexibel beheer van het personeel in overeenstemming wordt gebracht met de dwingende noodzaak tot het in acht nemen van het Financieel Reglement, een uniform beheer van alle huishoudelijke kredieten en doorzichtigheid in de toewijzing van middelen;

65. dringt er op aan dat de jaarlijkse plafonds voor de huishoudelijke kredieten worden vastgesteld aan de hand van strenge analyses en planning van de behoeften van alle Instellingen;

Fraudebestrijding

66. dringt er opnieuw op aan dat de middelen voor de bestrijding van fraude ten koste van de Gemeenschapsbegroting gericht worden op gebieden waar het meeste misbruik is aangetoond, zoals omschreven aan de hand van een systematische en doorlopende risicoanalyse;

67. is er niet zeker van dat de Commissie op het hoogste niveau steeds haar volledige steun heeft gegeven aan de fraudebestrijding, met name in de meest precaire gevallen, en verlangt dat de Commissie dat in het vervolg wel doet;

68. wenst dat de bevoegdheden van de Eenheid voor Cooerdinatie van Fraudebestrijding worden omschreven en wel zo dat de functie, het gezag en de autonomie van deze eenheid zoveel mogelijk versterkt worden;

69. is van plan de nieuwe bevoegdheden die het Parlement voor de begrotingscontrole en het enquêterecht heeft gekregen krachtens het Verdrag inzake de Europese Unie ten volle te benutten en verwacht in deze context in het vervolg nauwer samen te werken met de ECF;

70. verzoekt de Commissie in de toekomst een deel van haar jaarlijkse verslagen over fraudebestrijding te wijden aan het gebruik van de begrotingskredieten en de personeelsvoorzieningen voor de ECF; verzoekt tevens dat de Commissie in de statistieken over fraude en onregelmatigheden niet alleen invorderingscijfers als totalen publiceert maar ook per sector;

Informatieverstrekking aan de kwijtingsautoriteit

71. verzoekt de Commissie haar systeem voor boekhoudkundige informatie onverwijld zo te reorganiseren dat de niet-definitieve verrichtingen snel kunnen worden afgelezen en verder gecontroleerd en nauwkeuriger informatie wordt verkregen over de uitvoering van het communautair beleid;

72. verzoekt de Rekenkamer een verslag over te leggen over de wijze waarop de Commissie haar delegaties in derde landen beheert;

73. verzoekt de Commissie tevens jaarlijks een activiteitenverslag voor te leggen over het gebruik van de kredieten in elke begrotingslijn van het beleidsgedeelte van de begroting;

74. verzoekt de Commissie het Parlement vóór 15 februari 1993 een verslag voor te leggen over de criteria op grond waarvan bepaald wordt wanneer en in welke mate de uitvoering van het communautaire beleid wordt uitbesteed aan externe organen, alsmede over de controle die zij uitoefent op de kwaliteit van de uitvoering door deze organen.