ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
de volgende alinea’s worden toegevoegd:

“De lidstaten mogen afwijken van de in de eerste alinea, onder a), b), c) en e), opgenomen uitzonderingen op het herroepingsrecht voor overeenkomsten die worden gesloten in het kader van ongevraagde bezoeken door een handelaar bij de consument thuis of van excursies die worden georganiseerd door een handelaar met als doel of gevolg producten te promoten bij of te verkopen aan consumenten, teneinde de legitieme belangen van consumenten met betrekking tot agressieve of misleidende marketing- of verkooppraktijken te beschermen. Dergelijke bepalingen moeten evenredig, niet-discriminerend en gerechtvaardigd zijn op grond van consumentenbescherming.

In het geval van dienstenovereenkomsten die voor de consument een betalingsverplichting inhouden indien de consument specifiek heeft verzocht om een bezoek van de handelaar voor de uitvoering van herstellingen, mogen de lidstaten bepalen dat de consument het herroepingsrecht verliest nadat de dienst volledig is uitgevoerd, mits de uitvoering is begonnen met de voorafgaande uitdrukkelijke toestemming van de consument.”;
9)

Artikel 369 bis wordt vervangen door: “Artikel 369 bis Onverminderd andere communautaire bepalingen wordt voor de toepassing van deze afdeling verstaan onder: 1) “niet in de lidstaat van verbruik gevestigde belastingplichtige”: een belastingplichtige die de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting in de Gemeenschap heeft gevestigd, maar die in de lidstaat van verbruik noch de zetel van zijn bedrijfsuitoefening, noch een vaste inrichting heeft; 2) “lidstaat van identificatie”: de lidstaat waar de belastingplichtige de zetel van zijn bedrijfsuitoefening heeft gevestigd, of, indien hij de zetel van zijn bedrijfsuitoefening niet in de Gemeenschap heeft gevestigd, de lidstaat waar hij een vaste inrichting heeft. Indien de belastingplichtige niet in de Gemeenschap is gevestigd, maar daarin meer dan één vaste inrichting heeft, dan is de lidstaat van identificatie de lidstaat waar zich een vaste inrichting bevindt, waarin die belastingplichtige meldt dat hij van deze bijzondere regeling gebruik maakt. De belastingplichtige is gedurende het betreffende kalenderjaar en de twee daaropvolgende kalenderjaren aan deze keuze gebonden. Indien een belastingplichtige de zetel van zijn bedrijfsuitoefening niet in de Gemeenschap heeft gevestigd en er geen vaste inrichting heeft, dan is de lidstaat van identificatie de lidstaat waar de verzending of het vervoer van de goederen aanvangt. Indien er meer dan één lidstaat is waar de verzending of het vervoer van de goederen aanvangt, vermeldt de belastingplichtige welke van deze lidstaten de lidstaat van identificatie is. De belastingplichtige is gedurende het betreffende kalenderjaar en de twee daaropvolgende kalenderjaren aan deze keuze gebonden; 3) “lidstaat van verbruik”: a) in het geval van de verrichting van een dienst, de lidstaat waar de dienst overeenkomstig titel V, hoofdstuk 3, wordt geacht plaats te vinden, of b) in het geval van een intracommunautaire afstandsverkoop van goederen, de lidstaat van aankomst van de verzending of het vervoer van de goederen naar de afnemer, of c) in het geval van de levering van goederen door een belastingplichtige die deze levering faciliteert overeenkomstig artikel 14 bis, lid 2, indien de verzending of het vervoer van de geleverde goederen in dezelfde lidstaat begint en eindigt, deze lidstaat.”;
“43

Bis(2-ethylhexyl)ftalaat in rubber onderdelen bestemd voor gebruik in motorsystemen en ontworpen voor gebruik in apparatuur die niet uitsluitend is bestemd voor gebruik door consumenten, op voorwaarde dat geen weekgemaakt materiaal in contact met de menselijke slijmvliezen of in langdurig contact met de menselijke huid komt en de concentratie van bis(2-ethylhexyl)ftalaat niet hoger is dan: a) 30 gewichtsprocent van het rubber voor i) de coating van pakkingen, ii) pakkingen van massief rubber of iii) rubber onderdelen in assemblages van ten minste drie onderdelen die werken op elektrische, mechanische of hydraulische energie en zijn verbonden met de motor; b) 10 gewichtsprocent van het rubber voor niet in punt a) genoemde onderdelen waarin rubber is verwerkt. Voor de toepassingen van deze vermelding wordt onder “langdurig contact met de menselijke huid” verstaan voortdurend contact gedurende meer dan 10 minuten of intermitterend contact gedurende een periode van 30 minuten per dag.
(3)

Lood is opgenomen in de lijst in bijlage II bij Richtlijn 2011/65/EU, als stof waarvoor beperkingen gelden. De Commissie heeft op 29 juni 2017 een aanvraag overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2011/65/EU ontvangen voor een in de lijst in bijlage III bij Richtlijn 2011/65/EU op te nemen vrijstelling voor het gebruik van lood in soldeer van sensoren, actuatoren en motormanagementsystemen (ECU’s) die worden gebruikt om motorsystemen, inclusief turbocompressoren en uitlaatemissieregelsystemen van verbrandingsmotoren, te bewaken en te bedienen, voor gebruik in apparatuur die niet uitsluitend voor gebruik door consumenten bestemd is (“de gevraagde vrijstelling”).
2.

Bij het opstellen van de lijst is uitgegaan van de werking van de agentia op gezonde werknemers. Er is niet specifiek rekening gehouden met bijzondere effecten op personen met een eventuele verhoogde vatbaarheid als gevolg van bijvoorbeeld pre-existente ziekte, medicijngebruik, stoornissen van het immuunsysteem, zwangerschap of borstvoeding. Ook met het verhoogde risico voor dergelijke werknemers dient bij de in deze richtlijn voorgeschreven risicobeoordeling rekening te worden gehouden. In het kader van bepaalde industriële processen, bepaalde laboratoriumwerkzaamheden of bepaalde activiteiten in dierenverblijven die een blootstelling van de werknemers aan biologische agentia van groep 3 of 4 inhouden of kunnen inhouden, moeten technische preventiemaatregelen overeenkomstig het bepaalde in artikel 16 van deze richtlijn worden opgesteld.
(3)

In haar mededeling “Veiliger en gezonder werk voor iedereen — Modernisering van de wetgeving en het beleid van de EU inzake veiligheid en gezondheid op het werk” (4) herhaalde de Commissie dat de Refit-evaluatie van het acquis van de Unie inzake veiligheid en gezondheid op het werk bevestigt dat de wetgeving op dat gebied in het algemeen doeltreffend en geschikt is, maar dat er ruimte is voor herziening van verouderde voorschriften en waarborging van een betere en bredere bescherming, naleving en handhaving in het veld. De Commissie benadrukt met name de noodzaak tot actualisering van de lijst van medische uitrusting in bijlage II bij Richtlijn 92/29/EEG.
2)

Artikel 5 wordt vervangen door: “Artikel 5 Document van de leverancier voor CAC-materiaal 1. De lidstaten waarborgen dat CAC-materiaal in de handel wordt gebracht met een document dat de leverancier overeenkomstig de leden 2, 3 en 4 heeft opgesteld (hierna “het document van de leverancier” genoemd). De lidstaten zien erop toe dat het document van de leverancier niet op het in artikel 3 bedoelde begeleidende document lijkt om elke mogelijke verwarring tussen beide documenten te voorkomen. 2. Het document van de leverancier bevat ten minste de volgende informatie: a) de vermelding “EU-regelgeving en -normen”; b) de naam van de lidstaat waar het document is opgesteld, of de desbetreffende code; c) de verantwoordelijke officiële instantie of de desbetreffende code; d) de naam van de leverancier of zijn door de verantwoordelijke officiële instantie toegekende registratienummer/code; e) een individueel volgnummer, weeknummer of partijnummer; f) de botanische naam; g) de vermelding “CAC-materiaal”; h) de benaming van het ras en, in voorkomend geval, de kloon. In geval van onderstammen die niet tot een ras behoren: de naam van de desbetreffende soort of interspecifieke hybride. Voor geënte fruitgewassen wordt deze informatie voor de onderstam en het erop geënte ras vermeld. Bij rassen waarvoor een aanvraag tot officiële registratie of een aanvraag voor een kweekproduct in behandeling is, wordt het volgende vermeld: “voorgestelde benaming” en “aanvraag in behandeling”; i) de datum van afgifte van het document. 3. Het document van de leverancier dat op het CAC-materiaal wordt aangebracht, moet geel zijn. 4. Het document van de leverancier wordt in onuitwisbare letters in een van de officiële talen van de Unie gedrukt en is makkelijk zichtbaar en leesbaar.”.
Eenheid van lengte De meter (symbool m) is de SI-eenheid van lengte. Deze is gedefinieerd door aan te nemen dat de vaste numerieke waarde van de snelheid van het licht in vacuüm (c) uitgedrukt in m/s 299 792 458 bedraagt, waarbij de seconde is gedefinieerd in termen van Δν Cs.
Voor de erkenning van pre-marketing als zodanig uit hoofde van Richtlijn 2011/61/EU, moet zij worden gericht tot potentiële professionele beleggers en betrekking hebben op een beleggingsidee of beleggingsstrategie met de bedoeling na te gaan of zij belangstelling hebben voor een abi die of een compartiment dat nog niet is opgericht of een abi die of compartiment dat wel is opgericht maar waarvoor nog geen kennisgeving voor verhandeling overeenkomstig die richtlijn is gedaan. Tijdens de pre-marketingfase mag het voor beleggers dan ook niet mogelijk zijn op de rechten van deelneming of aandelen in een abi in te schrijven en mag het evenmin zijn toegestaan aanbiedingsdocumenten of vergelijkbare documenten, in ontwerpvorm of in definitieve vorm, onder potentiële professionele beleggers te verspreiden. EU-abi-beheerders moeten ervoor zorgen dat beleggers geen rechten van deelneming of aandelen in een abi verwerven via pre-marketing en dat beleggers die in het kader van pre-marketing zijn benaderd, alleen rechten van deelneming of aandelen in die abi kunnen verwerven door middel van verhandeling die is toegestaan uit hoofde van Richtlijn 2011/61/EU.

Elke inschrijving door professionele beleggers, binnen 18 maanden nadat de EU-abi-beheerder tot pre-marketing is overgegaan, op rechten van deelneming of aandelen in een abi waarvan sprake is in de in het kader van de pre-marketing verstrekte informatie, of in een abi die ten gevolge van de pre-marketing is opgericht, moet als het resultaat van verhandeling worden beschouwd en moet onderworpen zijn aan de in Richtlijn 2011/61/EU bedoelde kennisgevingsprocedures. Om ervoor te zorgen dat de bevoegde nationale autoriteiten toezicht kunnen uitoefenen op de pre-marketing in hun lidstaat, moet een EU-abi-beheerder, binnen twee weken na het begin van de pre-marketing, de bevoegde autoriteiten van zijn lidstaat van herkomst, door middel van een informele brief, per post of langs elektronische weg, in kennis stellen van onder meer de lidstaat of lidstaten waarin hij aan pre-marketing doet of heeft gedaan, de perioden gedurende welke de pre-marketing plaatsvindt of heeft plaatsgevonden, en met inbegrip van, indien relevant, een lijst van zijn abi's en compartimenten van abi's die onder de pre-marketing vallen of vielen. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de EU-abi-beheerder moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten waarin de EU-abi-beheerder aan pre-marketing doet of heeft gedaan hiervan onverwijld in kennis stellen.
(14)

Voor bepaalde stoffen is het ter verzekering van het hoogst mogelijke beschermingsniveau noodzakelijk ook met de mogelijkheid van huidpenetratie rekening te houden. Bij de chemische agentia in de lijst in de bijlage bij deze richtlijn heeft het Scoel vastgesteld dat mogelijk aanzienlijke opname via de huid kan plaatsvinden voor aniline, 2-fenylpropaan (cumeen) en 4-aminotolueen. Daarom is het passend in de bijlage bij deze richtlijn indicaties op te nemen waarin de mogelijk aanzienlijke opname via de huid voor die chemische agentia wordt vermeld, naast de indicatieve grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling.
BIJLAGE I

UNIFORM EU-NRD-FORMULIER

Het uniforme EU-NRD-formulier moet in overeenstemming zijn met de onderstaande specificaties.

1. Formaat en afmetingen

Het uniforme EU-NRD-formulier bestaat uit een op beide zijden bedrukt, in drieën gevouwen blad. De afmetingen van het opgevouwen formulier dienen overeen te stemmen met de norm ISO/IEC 7810 ID-3.

2. Bladzijde één: schutblad

Het schutblad van het uniforme EU-NRD-formulier bevat, in deze volgorde, de woorden "EUROPESE UNIE" in alle officiële talen van de Unie, en de woorden "EMERGENCY TRAVEL DOCUMENT" en "TITRE DE VOYAGE PROVISOIRE". Op het schutblad is ook een cirkel van twaalf gouden sterren afgebeeld.

3. Bladzijde twee: aanbrengen van de uniforme EU-NRD-sticker

De uniforme EU-NRD-sticker wordt stevig op de tweede bladzijde van het uniforme EU-NRD-formulier aangebracht, zodat hij niet gemakkelijk kan worden verwijderd. De uniforme EU-NRD-sticker wordt evenwijdig aan de rand van de bladzijde aangebracht. Het machineleesbare gedeelte van de uniforme EU-NRD-sticker wordt met de rand van de bladzijde gealigneerd. Het stempel van de instantie van afgifte wordt zodanig op de uniforme EU-NRD-sticker aangebracht dat het doorloopt op de bladzijde.

4. Bladzijden drie en vier: informatie

De derde en vierde bladzijde bevatten de vertalingen van de woorden "Emergency Travel Document" en van de rubrieken van de uniforme EU-NRD-sticker in alle officiële talen van de Unie, met uitzondering van het Frans en het Engels. Ook de volgende tekst wordt afgedrukt:

"This EU Emergency Travel Document is a travel document issued by a Member State of the European Union for a single journey to the holder's Member State of nationality or residence or, exceptionally, to another destination. Authorities of non-EU countries are hereby requested to allow the holder to pass freely without hindrance.

Le présent titre de voyage provisoire de l'UE est un titre de voyage délivré par un État membre de l'Union européenne aux fins d'un trajet unique vers l'État membre de nationalité ou de résidence du détenteur, ou, à titre exceptionnel, vers une autre destination. Les autorités des pays tiers sont priées d'autoriser le détenteur du titre de voyage provisoire à circuler sans entraves.".
(3)

De in overweging 2 beschreven specificatie zou deel moeten uitmaken van een pakket technische specificaties die er als geheel voor moeten zorgen dat een voorziening niet kan worden omgebouwd om door explosieve voortstuwing een lading, een kogel of een projectiel uit te kunnen stoten. Aangezien met name de loop van een voorziening van cruciaal belang is voor het ombouwen van dergelijke voorzieningen tot vuurwapens, moet de loop van dien aard zijn dat hij niet kan worden verwijderd of aangepast zonder de hele voorziening onklaar te maken. Daarnaast moeten niet te verwijderen obstakels in de loop worden aangebracht en moeten de patroonhouder en de loop worden verschoven, gekanteld of geknikt om te voorkomen dat munitie in de voorziening kan worden geladen en daaruit kan worden afgevuurd.
(1)

Bij artikel 4, lid 1, van Richtlijn 91/477/EEG zijn de lidstaten verplicht ervoor te zorgen dat vuurwapens en essentiële onderdelen daarvan, ongeacht of deze deel uitmaken van een vuurwapen of afzonderlijk op de markt worden gebracht, van een duidelijke, blijvende en unieke markering zijn voorzien. In artikel 4, lid 2, van die richtlijn wordt bepaald welke informatie in die markering moet worden opgenomen om de traceerbaarheid van vuurwapens en essentiële onderdelen daarvan te verbeteren en het vrije verkeer ervan te vergemakkelijken. Voor zeer kleine essentiële onderdelen blijft de in de markering op te nemen informatie beperkt tot een serienummer of een alfanumerieke of digitale code. Bij artikel 4, lid 4, van die richtlijn zijn de lidstaten verplicht een systeem van gegevensbestanden bij te houden en daarin alle informatie bij te houden die nodig is om vuurwapens te traceren en identificeren, met inbegrip van informatie over de markering die is aangebracht op een vuurwapen en de essentiële onderdelen daarvan en informatie over iedere ombouw of aanpassing van een vuurwapen die ertoe leidt dat het moet worden ingedeeld in een andere categorie of subcategorie, zoals informatie over de entiteit die een essentieel onderdeel heeft vervangen of gewijzigd.
Artikel 34

Toezicht op het beloningsbeleid

1. De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten de overeenkomstig artikel 51, eerste alinea, onder c) en d), van Verordening (EU) 2019/2033 openbaargemaakte informatie alsmede de door beleggingsondernemingen verstrekte informatie over de loonkloof tussen mannen en vrouwen vergaren en die informatie gebruiken voor het benchmarken van trends en praktijken op het gebied van beloning.

3. EBA verstrekt, in overleg met ESMA, richtsnoeren betreffende de toepassing van degelijk beloningsbeleid. In die richtsnoeren worden ten minste de vereisten van de artikelen 30 tot en met 33 en de in Aanbeveling 2009/384/EG neergelegde beginselen van degelijk beloningsbeleid in acht genomen.

4. De lidstaten zorgen ervoor dat beleggingsondernemingen de bevoegde autoriteiten informatie verstrekken over het aantal natuurlijke personen per beleggingsonderneming die een beloning van 1 miljoen EUR of meer per boekjaar, in beloningstranches van 1 miljoen EUR, ontvangen, met inbegrip van informatie over hun taakomschrijving, de betrokken bedrijfssector en de voornaamste elementen van salaris, bonussen, vergoedingen op lange termijn en pensioenbijdragen.

De lidstaten zorgen ervoor dat beleggingsondernemingen de bevoegde autoriteiten op verzoek het bedrag van de totale vergoeding van elk lid van het leidinggevende orgaan of de directie meedelen.

De bevoegde autoriteiten zenden de in de eerste en de tweede alinea bedoelde informatie toe aan EBA, die deze bekendmaakt in een gemeenschappelijk rapportageformaat op een naar lidstaat van herkomst geaggregeerde grondslag. EBA kan, in overleg met ESMA, richtsnoeren uitvaardigen om de toepassing van dit lid te vergemakkelijken en de consistentie van de vergaarde informatie te verzekeren.
(19)

Om een eerlijker verdeling van de zorgtaken tussen vrouwen en mannen te bevorderen, en om het mogelijk te maken dat een vroege band tussen vaders en kinderen ontstaat, is de invoering nodig van een recht op vaderschapsverlof voor vaders of, mits en zover erkend in het nationale recht, voor gelijkwaardige tweede ouders. Dergelijk vaderschapsverlof moet rond het tijdstip van de geboorte van het kind worden opgenomen en moet duidelijk aan de geboorte gekoppeld zijn met het oog op het verstrekken van zorg. De lidstaten kunnen ook vaderschapsverlof toekennen in geval van een doodgeboorte. Het is aan de lidstaten om te bepalen of een deel van het vaderschapsverlof vóór de geboorte van het kind kan worden opgenomen of dat het volledig daarna moet worden opgenomen. Ook dienen de lidstaten de termijn te bepalen waarbinnen vaderschapsverlof moet worden opgenomen en dienen zij aan te geven of en onder welke voorwaarden vaderschapsverlof deeltijds, in afwisselende perioden van bijvoorbeeld een aantal achtereenvolgende verlofdagen onderbroken door perioden van werk, of op andere flexibele manieren kan worden opgenomen. De lidstaten kunnen nader bepalen of vaderschapsverlof wordt uitgedrukt in werkdagen, weken of andere tijdseenheden, rekening houdend met het feit dat tien werkdagen overeenkomen met twee kalenderweken. Om rekening te houden met de verschillen tussen de lidstaten, moet het recht op vaderschapsverlof worden toegekend ongeacht de burgerlijke staat of gezinssituatie volgens het nationale recht.
(39)

Uit de openbare raadpleging over de Europese pijler van sociale rechten is gebleken dat de handhaving van het arbeidsrecht van de Unie moet worden versterkt om de doeltreffendheid ervan te waarborgen. De evaluatie van Richtlijn 91/533/EEG in het kader van het programma voor gezonde en resultaatgerichte regelgeving van de Commissie heeft bevestigd dat versterkte handhavingsmechanismen de doeltreffendheid van het arbeidsrecht van de Unie kunnen verbeteren. Uit de raadpleging bleek dat mogelijkheden tot verhaal die uitsluitend gebaseerd zijn op schadevorderingen minder doeltreffend zijn dan systemen die ook voorzien in sancties, zoals forfaitaire bedragen of verlies van vergunningen, voor werkgevers die nalaten schriftelijke verklaringen te verstrekken. Zij toonde ook aan dat werknemers zelden verhaal zoeken tijdens de arbeidsrelatie, waarmee het doel van de bepaling van de schriftelijke verklaring, namelijk ervoor zorgen dat werknemers op de hoogte worden gehouden van de belangrijkste elementen van de arbeidsrelatie, uit beeld raakt. Het is daarom noodzakelijk handhavingsbepalingen in te voeren die het gebruik waarborgen van gunstige vermoedens als er geen informatie wordt gegeven over de arbeidsrelatie, of van een procedure waarbij de werkgever kan worden verzocht de ontbrekende informatie te verstrekken en een sanctie kan krijgen als hij dat niet doet, of van beide. Dergelijke gunstige vermoedens kunnen bijvoorbeeld zijn het vermoeden dat de werknemer een arbeidsrelatie voor onbepaalde tijd heeft, dat er geen sprake is van een proefperiode of dat de werknemer een voltijdse betrekking heeft en wanneer de desbetreffende informatie hierover ontbreekt. Het recht op verhaal kan bijvoorbeeld gebonden worden aan een procedure waarbij de werknemer of een derde partij zoals een personeelsvertegenwoordiger of een andere bevoegde instantie of orgaan aan de werkgever meldt dat er informatie ontbreekt en dat deze tijdig volledige en correcte informatie moet verschaffen.
(28)

In het licht van de hierboven geschetste redenen is het passend de lidstaten te verplichten een openaccessbeleid te ontwikkelen voor met overheidsmiddelen gefinancierde onderzoeksgegevens en ervoor te zorgen dat dit wordt toegepast door alle onderzoeksinstellingen en organisaties die onderzoek financieren. Onderzoeksinstellingen en organisaties die onderzoek financieren, zouden ook als openbare lichamen of overheidsondernemingen kunnen worden georganiseerd. Deze richtlijn geldt voor die hybride organisaties alleen in hun hoedanigheid van onderzoeksinstelling en voor hun onderzoeksgegevens. Een openaccessbeleid voorziet traditioneel in verschillende uitzonderingen op de open beschikbaarheid van wetenschappelijke resultaten. In de aanbeveling van de Commissie van 25 april 2018 betreffende de toegang tot en de bewaring van wetenschappelijke informatie worden onder meer de relevante aspecten van een openaccessbeleid beschreven. Bovendien moeten de voorwaarden voor hergebruik van bepaalde onderzoeksgegevens worden verbeterd. Om die reden moet een aantal verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn worden uitgebreid tot wetenschappelijke onderzoeksgegevens die het resultaat zijn van met overheidsmiddelen gefinancierd onderzoek, al dan niet medegefinancierd door entiteiten uit de particuliere sector. In het kader van nationaal openaccessbeleid moeten met overheidsmiddelen gefinancierde onderzoeksgegevens als standaardoptie openbaar toegankelijk worden gemaakt. Volgens het beginsel "zo open als mogelijk, zo gesloten als nodig" ("as open as possible, as closed as necessary") moet in dit verband echter terdege rekening worden gehouden met aspecten inzake de persoonlijke levenssfeer, bescherming van persoonsgegevens, vertrouwelijkheid, nationale veiligheid, rechtmatige handelsbelangen, zoals bedrijfsgeheimen, en intellectuele-eigendomsrechten van derden. Bovendien dient deze richtlijn niet van toepassing te zijn op onderzoeksgegevens die niet toegankelijk zijn op grond van nationale veiligheid, landsverdediging of openbare veiligheid. Om administratieve lasten te vermijden, mogen verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn alleen gelden voor onderzoeksgegevens die reeds door onderzoekers, onderzoeksinstellingen of organisaties die onderzoek financieren via een institutionele of thematische databank openbaar werden gemaakt en mogen zij geen extra kosten meebrengen voor het opvragen van de datasets noch aanvullende gegevensconservering verlangen. De lidstaten mogen de toepassing van deze richtlijn uitbreiden tot onderzoeksgegevens die openbaar worden gemaakt via andere data-infrastructuren dan databanken, door middel van openaccesspublicaties of als bijlage bij een artikel, datapaper of paper in een datajournal. Andere documenten dan onderzoeksgegevens moeten vrijgesteld blijven van de toepassing van deze richtlijn.