*****

VERORDENING (EEG) Nr. 2198/90 VAN DE COMMISSIE

van 27 juli 1990

houdende vrijwaringsmaatregelen inzake de invoer van bevroren aardbeien en frambozen, en van voorlopig verduurzaamde aardbeien en frambozen uit Polen

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 426/86 van de Raad van 24 februari 1986 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector van op basis van groenten en fruit verwerkte produkten (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1202/90 (2), en met name op artikel 18, lid 2,

Overwegende dat bij de afzet van bevroren aardbeien en frambozen, alsmede van voorlopig verduurzaamde aardbeien en frambozen concurrentie wordt ondervonden van derde landen die deze produkten aanbieden tegen prijzen die aanmerkelijk lager zijn dan de prijzen waartegen de produkten uit de Gemeenschap kunnen worden afgezet; dat de prijsniveaus die voor het verkoopseizoen 1989/1990 met de belangrijkste derde leverancierlanden zijn overeengekomen, niet in acht worden genomen; dat de ingevoerde hoeveelheden aanzienlijk zijn gestegen ten opzichte van het gemiddelde over de laatste drie jaar;

Overwegende dat de markt van de Gemeenschap in deze omstandigheden ernstig dreigt te worden verstoord zodat de doelstellingen van artikel 39 van het Verdrag in gevaar kunnen worden gebracht; dat derhalve beschermende maatregelen moeten worden genomen;

Overwegende dat de vrijwaringsmaatregelen moeten voorkomen dat ingevoerde produkten tegen abnormaal lage prijzen worden afgezet;

Overwegende dat, rekening houdende met de criteria van Verordening (EEG) nr. 521/77 van de Raad van 14 maart 1977 houdende omschrijving van de wijze van toepassing van de vrijwaringsmaatregelen in de sector van op basis van groenten en fruit verwerkte produkten (3), dit doel kan worden bereikt door een minimumprijs bij invoer in de Gemeenschap in te stellen en compenserende heffingen toe te passen voor produkten waarvoor die prijs niet in acht wordt genomen;

Overwegende dat bij de vaststelling van de minimumprijs enerzijds rekening moet worden gehouden met de eerder met het betrokken land overeengekomen prijzen en anderzijds met de kwaliteit en de aanbiedingsvorm van de betrokken produkten;

Overwegende dat de minimumprijs bij invoer kan worden uitgehold door gebeurtenissen die geen gevolg zijn van de door derde landen toegepaste prijzen, bij voorbeeld door schommelingen in de wisselkoersen; dat hiermede rekening dient te worden gehouden bij het vaststellen van de compenserende heffingen;

Overwegende dat rekening moet worden gehouden met de bijzondere situatie van de produkten die het land van uitvoer hebben verlaten op het ogenblik waarop deze verordening wordt bekendgemaakt,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Bij invoer in de Gemeenschap van bevroren aardbeien en frambozen alsmede van voorlopig verduurzaamde aardbeien en frambozen uit Polen moeten de volgende minimumprijzen in acht worden genomen:

(in ecu/100 kg netto)

1.2.3 // // // // GN-code // Omschrijving // Minimum- prijs bij invoer // // // // 0811 10 90 // Bevroren aardbeien, zonder toegevoegde suiker // 88 // 0811 20 31 // Bevroren frambozen, zonder toegevoegde suiker // 95 // 0812 20 00 // Voorlopig verduurzaamde aardbeien // 52,5 // 0812 90 60 // Voorlopig verduurzaamde frambozen // 58 // // //

2. Als de prijs bij invoer lager is dan bovenvermelde invoerprijs, wordt een compenserende heffing toegepast die gelijk is aan het verschil tussen deze twee prijzen.

Artikel 2

1. De minimumprijs bij invoer wordt in acht genomen, indien de invoerprijs, uitgedrukt in de valuta van de Lid-Staat van invoer, niet lager is dan de minimumprijs bij invoer op de dag waarop de aangifte tot in het vrije verkeer brengen wordt aanvaard.

2. De invoerprijs bestaat uit de volgende elementen:

a) de fob-prijs in het land van oorsprong, en

b) de vervoer- en verzekeringskosten tot de plaats van binnenkomst in het douanegebied van de Gemeenschap.

3. Voor de toepassing van lid 2 wordt onder »fob-prijs" verstaan de prijs die is of moet worden betaald voor de hoeveelheid produkten in een partij, met inbegrip van de kosten om de partij op de plaats van verzending in het land van oorsprong aan boord van een vervoermiddel te brengen en andere kosten die in dat land worden gemaakt. De fob-prijs omvat geen door de verkoper gedragen kosten voor diensten nadat de produkten aan boord van het vervoermiddel zijn gebracht.

4. De prijs moet aan de verkoper worden betaald binnen drie maanden na de datum waarop de aangifte tot in het vrije verkeer brengen door de douaneautoriteiten is aanvaard.

5. Wanneer de in lid 2 bedoelde elementen zijn uitgedrukt in een andere valuta dan die van de Lid-Staat van invoer, moeten, bij de omrekening van die valuta in de valuta van de Lid-Staat van invoer, de bepalingen inzake de vaststelling van de douanewaarde van goederen worden toegepast.

Artikel 3

1. Voor elke zending vergelijken de douaneautoriteiten bij het vervullen van de douaneformaliteiten om de produkten in het vrije verkeer te brengen, de invoerprijs met de minimumprijs bij invoer.

2. De invoerprijs wordt opgegeven in de aangifte tot in het vrije verkeer brengen en die aangifte dient vergezeld te gaan van alle documenten die nodig zijn om de prijs te controleren.

3. Indien:

a) de aan de douaneautoriteiten voorgelegde factuur niet is opgesteld door de exporteur in het land van oorsprong van de produkten, of

b) de autoriteiten er niet van overtuigd zijn dat de op de aangifte vermelde prijs overeenkomt met de werkelijke invoerprijs, of

c) de betaling niet binnen de in artikel 1, lid 4, vastgestelde termijn heeft plaatsgevonden,

nemen de bevoegde instanties de nodige maatregelen om de invoerprijs vast te stellen, met name door toetsing aan de prijs waartegen de importeur de produkten doorverkoopt.

Artikel 4

De importeur bewaart het bewijs van betaling aan de verkoper. Dit bewijs en alle handelsdocumenten, in het bijzonder facturen, contracten en briefwisseling, met betrekking tot de aan- en verkoop van de produkten, moeten gedurende drie jaar voor onderzoek door de douaneautoriteiten beschikbaar worden gehouden.

Artikel 5

1. Deze verordening is niet van toepassing op produkten waarvoor het bewijs is geleverd dat zij het leverancierland hebben verlaten vóór de dag waarop deze verordening is bekendgemaakt.

2. De betrokken partijen bewijzen ten genoegen van de bevoegde instanties dat aan de in lid 1 bedoelde voorwaarden is voldaan.

De bevoegde instanties kunnen evenwel aannemen dat de produkten het leverancierland hebben verlaten vóór de dag waarop deze verordening is bekendgemaakt, wanneer één van de volgende documenten wordt overgelegd:

- bij zee- of riviertransport: het connossement waaruit blijkt dat de produkten vóór die dag zijn geladen;

- bij transport per spoor: de vrachtbrief die door de diensten van de spoorwegen van het land van verzending vóór die dag is aanvaard;

- bij transport over de weg: het carnet TIR dat vóór die dag aan het eerste douanekantoor is voorgelegd;

- bij luchtvervoer: de luchtvrachtbrief waaruit blijkt dat de luchtvaartmaatschappij de produkten vóór die dag heeft overgenomen.

3. Het bepaalde in de leden 1 en 2 is als dusdanig slechts van toepassing voor zover de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen vóór 1 november 1990 door de douaneautoriteiten is aanvaard.

Artikel 6

Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Zij is van toepassing tot en met 31 december 1990.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 27 juli 1990.

Voor de Commissie

Ray MAC SHARRY

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 49 van 27. 2. 1986, blz. 1.

(2) PB nr. L 111 van 11. 5. 1990, blz. 66.

(3) PB nr. L 73 van 21. 3. 1977, blz. 28.