BIJLAGE II

18 mei 2021

Zijne Excellentie de heer Didier Reynders, commissaris voor Justitie van de Europese Commissie

Excellentie,

Ik verheug mij over de constructieve besprekingen tussen Korea en de Europese Commissie om een kader tot stand te brengen voor de doorgifte van persoonsgegevens van de EU aan Korea.

Overeenkomstig het verzoek van de Europese Commissie aan de Koreaanse regering stuur ik u hierbij een overzicht van het juridische kader inzake de toegang tot informatie door de Koreaanse regering.

Dit document betreft veel ministeries en agentschappen van de Koreaanse overheid en met betrekking tot de inhoud van het document zijn de relevante ministeries en agentschappen (de Commissie bescherming persoonsinformatie, het ministerie van Justitie, de Nationale Inlichtingendienst, de Nationale Mensenrechtencommissie van Korea, het Nationaal Centrum voor terrorismebestrijding, de Koreaanse Financiële-Inlichtingeneenheid) verantwoordelijk voor de passages die binnen hun respectieve bevoegdheden vallen. Hieronder vindt u een lijst van de desbetreffende ministeries en agentschappen en degenen die bevoegd zijn tot ondertekening.

Vragen over dit document kunnen worden gericht tot de Commissie bescherming persoonsinformatie, die zal zorgen voor de coördinatie van de antwoorden tussen de betrokken ministeries en agentschappen.

Ik hoop dat dit document nuttig is voor de besluitvorming binnen de Europese Commissie.

Ik waardeer uw grote bijdrage op dit vlak tot nu toe.

Hoogachtend,

L0442022NL110120211217NL0001.00036919022Rechtskader voor de verzameling en het gebruik van persoonsgegevens door Koreaanse overheidsinstanties met het oog op de rechtshandhaving en de nationale veiligheidDit document bevat een overzicht van het juridische kader voor de verzameling en het gebruik van persoonsgegevens door de Koreaanse overheid met het oog op de handhaving van het strafrecht en de nationale veiligheid (hierna overheidstoegang genoemd), met name wat betreft de geldende rechtsgrondslag, toepasselijke voorwaarden (beperkingen) en waarborgen, alsook onafhankelijk toezicht en individuele verhaalsmogelijkheden.1.ALGEMENE JURIDISCHE BEGINSELEN INZAKE OVERHEIDSTOEGANG1.1.Grondwettelijk kaderIn de grondwet van de Republiek Korea zijn het recht op privacy in het algemeen (artikel 17) en het recht op het briefgeheim in het bijzonder (artikel 18) vastgelegd. De staat heeft als taak deze grondrechten te beschermenArtikel 10 van de grondwet van de Republiek Korea, bekendgemaakt op 17 juli 1948 (hierna de grondwet).. In de grondwet is verder bepaald dat de rechten en vrijheden van burgers slechts bij wet mogen worden beperkt en indien dat noodzakelijk is voor de nationale veiligheid of de handhaving van de openbare orde met het oog op het openbaar welzijnArtikel 37, lid 2, van de grondwet.. Zelfs wanneer dergelijke beperkingen worden opgelegd, mogen deze geen gevolgen hebben voor de wezenlijke aspecten van de vrijheid of het rechtArtikel 37, lid 2, van de grondwet.. De Koreaanse rechters hebben deze bepalingen toegepast in zaken die betrekking hadden op de inmenging van de overheid in de persoonlijke levenssfeer. Het Hooggerechtshof oordeelde bijvoorbeeld dat de bewaking van burgers in strijd was met het grondrecht op privacy, waarbij het benadrukte dat burgers het recht op zelfbeschikking in verband met persoonsinformatie hebbenBeslissing nr. 96DA42789 van het Hooggerechtshof van Korea van 24 juli 1998.. In een andere zaak oordeelde het Grondwettelijk Hof dat de privacy een grondrecht is dat voorziet in de bescherming tegen inmenging van de staat en observatie van het privéleven van burgersBeslissing nr. 2002Hun-Ma51 van het Grondwettelijk Hof van 30 oktober 2003. In de Beslissingen 99Hun-Ma513 en 2004Hun-Ma190 (geconsolideerd) van 26 mei 2005 verduidelijkte het Grondwettelijk Hof op vergelijkbare wijze dat het recht op controle over de eigen persoonsinformatie een recht is van de persoon over wie deze informatie handelt om zelf te beslissen wanneer, aan wie of door wie en in welke mate zijn of haar informatie wordt verstrekt respectievelijk gebruikt. Hoewel het niet is gespecificeerd in de grondwet, is het volgens dit hof een basisrecht dat bestaat om de persoonlijke beslissingsvrijheid te beschermen tegen het risico dat wordt veroorzaakt door de uitbreiding van de taken van de staat en de informatiecommunicatietechnologie..De Koreaanse grondwet waarborgt bovendien dat personen niet worden gearresteerd, vastgehouden, gefouilleerd of verhoord en dat er geen voorwerpen in beslag worden genomen tenzij in gevallen die bij wet zijn bepaaldArtikel 12, lid 1, eerste zin, van de grondwet.. Onderzoeken en inbeslagnemingen mogen bovendien slechts op grond van een gerechtelijk bevel, op verzoek van een aanklager en met eerbiediging van de juiste procedures worden uitgevoerdArtikel 16 en artikel 12, lid 3, van de grondwet.. In uitzonderlijke omstandigheden, dat wil zeggen wanneer een verdachte tijdens het plegen van een strafbaar feit wordt betrapt (op heterdaad) of wanneer het risico bestaat dat een verdachte van een strafbaar feit waarop een gevangenisstraf van drie jaar of meer staat zal ontsnappen of bewijs zal vernietigen, mogen de onderzoeksautoriteiten zonder bevel onderzoeken of inbeslagnemingen verrichten. In dat geval moeten zij achteraf een verzoek om een bevel indienenArtikel 12, lid 3, van de grondwet.. Deze algemene beginselen zijn verder uitgewerkt in specifieke wetten die de strafprocedure en de bescherming van de communicatie betreffen (zie hieronder voor een gedetailleerd overzicht).Met betrekking tot buitenlandse staatsburgers is in de grondwet bepaald dat hun status wordt gewaarborgd zoals voorgeschreven door het internationaal recht en verdragenArtikel 6, lid 2, van de grondwet.. Verschillende internationale overeenkomsten waarbij Korea partij is, waarborgen privacyrechten, zoals het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (artikel 17), het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (artikel 22) en het Verdrag inzake de rechten van het kind (artikel 16). Daarnaast heeft het Grondwettelijk Hof geoordeeld dat hoewel de grondwet in principe verwijst naar de rechten van staatsburgers, buitenlandse onderdanen ook basisrechten genietenBeslissing nr. 93Hun-MA120 van het Grondwettelijk Hof van donderdag 29 december 1994. Zie bijvoorbeeld ook Beslissing nr. 2014Hun-Ma346 van het Grondwettelijk Hof (31 mei 2018), waarbij het hof oordeelde dat het grondwettelijk recht op rechtsbijstand van een Sudanees onderdaan die op de luchthaven werd vastgehouden, was geschonden. In een andere zaak oordeelde het Grondwettelijk Hof dat de vrijheid om de eigen legale werkplek te kiezen nauw verband houdt met het recht om te streven naar geluk en met de menselijke waardigheid en waarde en derhalve niet beperkt is tot de eigen staatsburgers, maar ook kan worden gewaarborgd voor buitenlanders die legaal werkzaam zijn in de Republiek Korea (Beslissing nr. 2007Hun-Ma1083 van het Grondwettelijk Hof van 29 september 2011).. Dit hof oordeelde met name dat de bescherming van de waardigheid en de waarde van een persoon als mens, alsook het recht te streven naar geluk, rechten zijn van ieder mens, niet alleen van de eigen staatsburgersBeslissing nr. 99HeonMa494 van het Grondwettelijk Hof van 29 november 2001.. Het verduidelijkte ook dat het recht op controle van de eigen informatie wordt beschouwd als een basisrecht dat gebaseerd is op het recht op waardigheid, het streven naar geluk en het recht op een privélevenZie bijvoorbeeld Beslissing nr. 99HunMa513 van het Grondwettelijk Hof.. Hoewel in de vaste rechtspraak het recht op privacy van niet-Koreaanse onderdanen tot nu toe nog niet specifiek is behandeld, is de algemeen geldende opvatting onder wetenschappers dat de artikelen 12 tot en met 22 van de grondwet (waaronder het recht op privacy en de persoonlijke vrijheid) mensenrechten zijn.Tot slot voorziet de grondwet ook in een recht om een billijke schadevergoeding van overheidsinstanties te vorderenArtikel 29, lid 1, van de grondwet.. Op basis van de Wet op het Grondwettelijk Hof kan elke persoon wiens door de grondwet gewaarborgde rechten zijn geschonden als gevolg van de uitoefening van een overheidsbevoegdheid (met uitzondering van uitspraken van de rechtbanken) een grondwettelijke klacht indienen bij het Grondwettelijk HofArtikel 68, lid 1, van de Wet op het Grondwettelijk Hof..1.2.Algemene gegevensbeschermingsvoorschriftenDe algemene wet voor de gegevensbescherming in de Republiek Korea, de Wet bescherming persoonsinformatie (Personal Information Protection Act — PIPA), is zowel op de particuliere als de openbare sector van toepassing. In verband met overheidsinstanties wordt in de PIPA specifiek verwezen naar de verplichting om beleid op te stellen ter voorkoming van misbruik en oneigenlijk gebruik van persoonsinformatie, willekeurige surveillance en tracering enz. en ter versterking van de menselijke waardigheid en de persoonlijke levenssfeerArtikel 5, lid 1, PIPA..De verwerking van persoonsgegevens met het oog op de rechtshandhaving valt volledig onder de vereisten van de PIPA. Dit houdt in dat de strafrechtelijke handhavingsinstanties de verplichtingen in verband met een rechtmatige verwerking moeten naleven, dat wil zeggen zich moeten laten leiden door een van de in de PIPA opgenomen rechtsgronden voor het verzamelen, gebruiken of verstrekken van persoonsinformatie (de artikelen 15 tot en met 18 PIPA) en dat zij de beginselen moeten naleven van doelbinding (artikel 3, leden 1 en 2, PIPA), evenredigheid/gegevensminimalisatie (artikel 3, leden 1 en 6, PIPA), de beperkte bewaring van gegevens (artikel 21 PIPA), gegevensbeveiliging, waaronder de kennisgeving over gegevenslekken (artikel 3, lid 4, en de artikelen 29 en 34 PIPA) en transparantie (artikel 3, leden 1 en 5, en de artikelen 20, 30 en 32 PIPA). Er zijn specifieke waarborgen van toepassing met betrekking tot gevoelige informatie (artikel 23 PIPA). Bovendien kunnen personen overeenkomstig artikel 3, lid 5, en artikel 4 PIPA, evenals de artikelen 35 tot en met 39-2 PIPA, hun rechten op toegang, correctie, verwijdering en opschorting uitoefenen ten opzichte van rechtshandhavingsinstanties.Hoewel de PIPA dus volledig van toepassing is op de verwerking van persoonsgegevens met het oog op de handhaving van het strafrecht, bevat de wet een uitzondering voor de verwerking van persoonsgegevens met het oog op de nationale veiligheid. Overeenkomstig artikel 58, lid 1, punt 2, PIPA is bepaald dat de artikelen 15 tot en met 50 niet van toepassing zijn op persoonsinformatie die wordt verzameld of waarom is verzocht met het oog op de analyse van informatie in verband met de nationale veiligheidArtikel 58, lid 1, punt 2, PIPA.. Hoofdstuk I (Algemene bepalingen), hoofdstuk II (Vaststelling van beleid ter bescherming van persoonsinformatie enz.), hoofdstuk VIII (Collectieve rechtszaak vanwege een gegevensinbreuk), hoofdstuk IX (Aanvullende bepalingen) en hoofdstuk X (Sanctiebepalingen) van de PIPA blijven in dat geval echter wel van toepassing. Dit omvat de algemene beginselen voor gegevensbescherming van artikel 3 (Beginselen van de bescherming van persoonsinformatie) en de individuele rechten die worden gewaarborgd door artikel 4 PIPA (Rechten van betrokkenen). Dit betekent dat de belangrijkste beginselen en rechten ook op dit gebied gewaarborgd zijn. Daarnaast is in artikel 58, lid 4, PIPA bepaald dat de verwerking van dergelijke informatie moet worden beperkt tot wat minimaal noodzakelijk is om het beoogde doel te bereiken, gedurende een tot een minimum beperkte periode; dit artikel vereist ook dat de verantwoordelijke voor de verwerking van persoonsinformatie zorgt voor de noodzakelijke maatregelen om een veilig gegevensbeheer en een passende verwerking te waarborgen, zoals technische, beheers- en fysieke waarborgen, evenals maatregelen voor de passende afhandeling van individuele klachten.In Kennisgeving nr. 2021-1 over aanvullende voorschriften voor de uitlegging en toepassing van de Wet bescherming persoonsinformatie heeft de Commissie bescherming persoonsinformatie (Personal Information Protection Commission — PIPC) verder verduidelijkt hoe de PIPA van toepassing is op de verwerking van persoonsgegevens met het oog op de nationale veiligheid, in het licht van deze gedeeltelijke vrijstellingKennisgeving nr. 2021-1 van de PIPC over aanvullende voorschriften voor de uitlegging en toepassing van de Wet bescherming persoonsinformatie, deel III, punt 6.. Dit omvat onder meer de rechten van personen (toegang, rectificatie, opschorting en verwijdering) en de gronden en grenzen voor de mogelijke beperkingen daarvan. Volgens de kennisgeving weerspiegelt de toepassing van de kernbeginselen, rechten en verplichtingen van de PIPA op de verwerking van persoonsinformatie met het oog op de nationale veiligheid de waarborgen waarin in de grondwet is voorzien in verband met de bescherming van het recht van natuurlijke personen op controle over hun eigen persoonsinformatie. Elke beperking van dat recht, bijvoorbeeld wanneer dit noodzakelijk is voor de bescherming van de nationale veiligheid, vereist een afweging van de rechten en belangen van het individu tegen het betrokken openbaar belang en mag de wezenlijke inhoud van het recht niet aantasten (artikel 37, lid 2, van de grondwet).2.OVERHEIDSTOEGANG MET HET OOG OP DE RECHTSHANDHAVING2.1.Bevoegde overheidsinstanties op het gebied van de rechtshandhavingOp basis van het Wetboek van strafvordering (Criminal Procedure Act — CPA), de Wet op de bescherming van de communicatieprivacy (Communications Privacy Protection Act — CPPA) en de Wet op de telecommunicatieactiviteiten (Telecommunications Business Act — TBA) mogen de politie, aanklagers en rechters persoonsgegevens verzamelen met het oog op de handhaving van het strafrecht. Voor zover deze bevoegdheid ook aan de Nationale Inlichtingendienst (National Intelligence Service — NIS) is verleend bij de Wet op de Nationale Inlichtingendienst (hierna de NIS-wet genoemd) moet deze dienst de bovengenoemde wetten nalevenZie artikel 3 van de NIS-wet (Wet nr. 12948), waarin wordt verwezen naar strafrechtelijke onderzoeken in verband met bepaalde misdrijven, zoals oproer, rebellie en misdaden in verband met de nationale veiligheid (bv. spionage). De procedures van het CPA met betrekking tot onderzoeken en inbeslagnemingen zouden in een dergelijke context van toepassing zijn, terwijl de CPPA van toepassing zou zijn op de verzameling van communicatiegegevens (zie deel 3 over de bepalingen inzake de toegang tot communicatie met het oog op de nationale veiligheid).. Tot slot voorziet de Wet inzake de verslaglegging over en het gebruik van bepaalde informatie over financiële transacties (Act on Reporting and Using Specified Financial Transaction Information — ARUSFTI) in een rechtsgrond voor financiële instellingen om informatie te verstrekken aan de Koreaanse Financiële-Inlichtingeneenheid (Korea Financial Intelligence Unit — KOFIU) voor het voorkomen van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme. Dit gespecialiseerde agentschap mag dergelijke informatie vervolgens verstrekken aan rechtshandhavingsinstanties. Deze openbaarmakingsverplichtingen gelden echter alleen voor verwerkingsverantwoordelijken die persoonlijke kredietinformatie verwerken overeenkomstig de Wet kredietinformatie en onder toezicht staan van de Commissie financiële diensten. Aangezien de verwerking van persoonlijke kredietinformatie door dergelijke verwerkingsverantwoordelijken is uitgesloten van het toepassingsgebied van het adequaatheidsbesluit, worden de beperkingen en waarborgen die in het kader van de ARUSFTI van toepassing zijn, in dit document niet nader beschreven.2.2.Rechtsgrondslagen en beperkingenHet CPA (zie 2.2.1), de CPPA (zie 2.2.2) en de TBA (zie 2.2.3) voorzien in rechtsgrondslagen voor de verzameling van persoonsinformatie met het oog op de rechtshandhaving en bevatten de toepasselijke beperkingen en waarborgen.2.2.1.Onderzoeken en inbeslagnemingen2.2.1.1.RechtsgrondslagAanklagers en hoge ambtenaren bij de gerechtelijke politie mogen slechts voorwerpen inspecteren, personen fouilleren of voorwerpen in beslag nemen 1) wanneer een persoon wordt verdacht van het plegen van een strafbaar feit, 2) wanneer dit noodzakelijk is voor het onderzoek en 3) wanneer de voorwerpen die moeten worden geïnspecteerd, de personen die moeten worden gefouilleerd en de voorwerpen die in beslag moeten worden genomen, geacht worden verband te houden met de zaakArtikel 215, leden 1 en 2, CPA.. Ook rechters mogen doorzoekingen verrichten en voorwerpen in beslag nemen die als bewijs zullen worden gebruikt of die voor verbeurdverklaring in aanmerking komen, zolang dergelijke voorwerpen of personen geacht worden verband te houden met een specifieke zaakArtikel 106, lid 1, artikel 107 en artikel 109 CPA..2.2.1.2.Beperkingen en waarborgenAanklagers en ambtenaren bij de gerechtelijke politie hebben de algemene verplichting de mensenrechten van verdachten in strafzaken en van eventuele andere betrokkenen te eerbiedigenArtikel 198, lid 2, CPA.. Daarnaast mogen verplichte maatregelen om het doel van het onderzoek te bereiken slechts worden genomen wanneer hierin uitdrukkelijk is voorzien in het CPA en als dit in een zo beperkt mogelijke mate gebeurtArtikel 199, lid 1, CPA..Fouilleringen, doorzoekingen, inspecties en inbeslagnemingen door politieambtenaren of aanklagers als onderdeel van een strafrechtelijk onderzoek mogen slechts plaatsvinden op basis van een rechterlijk bevelArtikel 215, leden 1 en 2, CPA.. De autoriteit die om een bevel verzoekt, moet bewijs indienen waaruit blijkt dat er redenen zijn om iemand ervan te verdenken een strafbaar feit te hebben gepleegd, dat het onderzoek of de inbeslagneming noodzakelijk is en dat de in beslag te nemen voorwerpen bestaanArtikel 108, lid 1, van de verordening inzake strafvordering.. In het bevel moeten naast andere elementen de namen van de verdachte en het strafbare feit; de plaats, de persoon die moet worden gefouilleerd of de voorwerpen die moeten worden doorzocht of in beslag moeten worden genomen; de datum van afgifte, en de feitelijke periode van toepassing worden vermeldArtikel 114, lid 1, CPA, juncto artikel 219 CPA.. Wanneer de onderzoeken en inbeslagnemingen als onderdeel van een lopende gerechtelijke procedure, maar niet tijdens een openbare zitting plaatsvinden, moet ook vooraf een rechterlijk bevel worden verkregenArtikel 113 CPA.. De betrokkene en diens advocaat worden vooraf op de hoogte gesteld van het onderzoek of de inbeslagneming en mogen aanwezig zijn wanneer het bevel wordt uitgevoerdArtikelen 121 en 122 CPA..Bij onderzoeken of inbeslagnemingen waarbij het te doorzoeken voorwerp een computerschijf of een ander medium voor gegevensopslag is, worden in beginsel alleen de gegevens zelf in beslag genomen (gekopieerd of afgedrukt) en niet het hele mediumArtikel 106, lid 3, CPA.. Het medium voor gegevensopslag zelf mag slechts in beslag worden genomen wanneer het in wezen onmogelijk wordt geacht de vereiste gegevens afzonderlijk af te drukken of te kopiëren, of wanneer het in wezen onmogelijk wordt geacht het doel van de doorzoeking op een andere manier te bereikenArtikel 106, lid 3, CPA.. De betrokkene moet onverwijld op de hoogte worden gesteld van de inbeslagnemingArtikel 219 CPA, juncto artikel 106, lid 4, CPA.. Het CPA bevat geen uitzonderingen op deze kennisgevingsvereiste.Onderzoeken, inspecties en inbeslagnemingen zonder bevel mogen slechts in een beperkt aantal situaties plaatsvinden. Ten eerste is dit het geval wanneer het onmogelijk is om een bevel te verkrijgen wegens een dringende reden op de plaats van een strafbaar feitArtikel 216, lid 3, CPA.. Achteraf moet echter onverwijld een bevel worden verkregenArtikel 216, lid 3, CPA.. Ten tweede mogen doorzoekingen en inspecties zonder bevel ter plaatse worden verricht wanneer een verdachte wordt aangehouden of in hechtenis wordt genomenArtikel 216, leden 1 en 2, CPA.. Tot slot mag een aanklager of hoge ambtenaar van de gerechtelijke politie een voorwerp zonder bevel in beslag nemen wanneer het voorwerp door een verdachte van een strafbaar feit of derde is weggegooid of vrijwillig werd verstrektArtikel 218, CPA. Wat persoonsinformatie betreft, heeft dit slechts betrekking op het vrijwillig verstrekken van de informatie door de betrokkene zelf en niet op het verstrekken door een verantwoordelijke voor de verwerking van persoonsinformatie die in het bezit is van dergelijke informatie (wat een specifieke rechtsgrondslag zou vereisen op grond van de Wet bescherming persoonsinformatie). Vrijwillig overgelegde voorwerpen worden alleen als bewijs in een gerechtelijke procedure toegelaten indien er geen redelijke twijfel bestaat over de vrijwilligheid van de overlegging, hetgeen door de openbaar aanklager moet worden aangetoond. Zie Beslissing nr. 2013Do11233 van het Hooggerechtshof van 10 maart 2016..Bewijs dat in strijd met het CPA is verkregen, wordt als ontoelaatbaar beschouwdArtikel 308-2 CPA.. Bovendien is in het Wetboek van strafrecht bepaald dat illegale fouilleringen van personen of doorzoekingen van de verblijfplaats van een persoon, een bewaakt gebouw, een structuur, auto, schip, vliegtuig of verblijfsruimte strafbaar zijn met een gevangenisstraf van maximaal drie jaarArtikel 321 van het Wetboek van strafrecht.. Deze bepaling is derhalve ook van toepassing op gevallen waarin voorwerpen, zoals apparaten voor de gegevensopslag, in beslag worden genomen tijdens een illegale fouillering of doorzoeking.2.2.2.Verzameling van communicatiegegevens2.2.2.1.RechtsgrondslagDe verzameling van communicatiegegevens valt onder een specifieke wet: de CPPA. In de CPPA is met name een verbod vastgesteld op het censureren van post, het aftappen van telecommunicatie, het verstrekken van communicatiebevestigende gegevens en het opnemen of afluisteren van gesprekken tussen andere personen die niet openbaar zijn gemaakt, tenzij dit gebeurt op basis van het CPA, de CPPA of de Wet op de militaire rechtbankArtikel 3 CPPA. De Wet op de militaire rechtbank regelt in beginsel de verzameling van informatie over militair personeel en kan slechts in een beperkt aantal gevallen van toepassing zijn op burgers (bv. wanneer militairen en burgers samen een misdaad zouden plegen of wanneer een individu een strafbaar feit pleegt tegen de krijgsmacht, kan een procedure voor een militaire rechtbank worden ingeleid, zie artikel 2 van de Wet op de militaire rechtbank). De algemene bepalingen inzake onderzoeken en inbeslagnemingen zijn vergelijkbaar met die van het CPA, zie bijvoorbeeld de artikelen 146 tot en met 149 en 153 tot en met 156 van de Wet op de militaire rechtbank. Poststukken mogen bijvoorbeeld alleen worden verzameld wanneer dat nodig is voor een onderzoek en op grond van een bevel van de militaire rechtbank. Voor zover elektronische communicatie zou worden verzameld, zijn de beperkingen en waarborgen van de CPPA van toepassing.. De term communicatie in de zin van de CPPA omvat zowel gewone post als telecommunicatieArtikel 2, lid 1, CPPA, namelijk de overdracht of ontvangst van allerlei soorten geluiden, woorden, symbolen of beelden per kabel of vezelkabel of kabelloos of via een ander elektromagnetisch systeem, waaronder telefoons, e-mails, informatiediensten waarvoor een abonnement vereist is, faxen en semafoons.. In dit opzicht wordt in de CPPA een onderscheid gemaakt tussen communicatiebeperkende maatregelenArtikel 2, lid 7, en artikel 3, lid 2, CPPA. en het verzamelen van communicatiebevestigende gegevens.Het begrip communicatiebeperkende maatregelen omvat censuur, dat wil zeggen de verzameling van de inhoud van traditionele poststukken, evenals aftapping, dat wil zeggen, het direct onderscheppen (verkrijgen of opnemen) van de inhoud van telecommunicatieCensuur wordt gedefinieerd als het openen van post zonder toestemming van de betrokken partij of het op andere wijze verkrijgen van kennis over, het opnemen of het achterhouden van de inhoud daarvan (artikel 2, lid 6, CPPA). Aftapping betekent het verwerven of opnemen van de inhoud van telecommunicatie door het beluisteren of gelijktijdig lezen van de geluiden, woorden, symbolen of beelden van de berichten met behulp van elektronische en mechanische middelen zonder toestemming van de betrokken partij of met storing van de overdracht, of het verstoren van de transmissie en ontvangst daarvan (artikel 2, lid 7, CPPA).. Het begrip communicatiebevestigende gegevens omvat metagegevens over de telecommunicatie, waaronder de datum van de telecommunicatie, de begin- en eindtijd ervan, het aantal uitgaande en inkomende gesprekken en het abonneenummer van de andere partij, de gebruiksfrequentie, logbestanden over het gebruik van telecommunicatiediensten en locatiegegevens (bv. afkomstig van zendmasten waar signalen worden ontvangen)Artikel 2, lid 11, CPPA..In de CPPA zijn de beperkingen en waarborgen uiteengezet voor de verzameling van beide soorten gegevens en op de niet-naleving van enkele van deze vereisten zijn strafrechtelijke sancties van toepassingArtikelen 16 en 17 CPPA. Dit geldt bijvoorbeeld voor de verzameling zonder bevel, het niet bijhouden van een register, het nalaten de verzameling stop te zetten wanneer er niet langer sprake is van een noodgeval of het nalaten de betrokkene in kennis te stellen..2.2.2.2.Beperkingen en waarborgen die van toepassing zijn op de verzameling van de inhoud van communicatie (communicatiebeperkende maatregelen)De verzameling van de inhoud van communicatie mag slechts plaatsvinden als aanvullend middel om een strafrechtelijk onderzoek mogelijk te maken (dat wil zeggen als laatste redmiddel) en er moeten inspanningen worden gedaan om de inbreuk op het communicatiegeheim van personen tot een minimum te beperkenArtikel 3, lid 2, CPPA.. In lijn met dit algemene beginsel mogen communicatiebeperkende maatregelen alleen worden gebruikt wanneer het moeilijk is om op andere wijze het plegen van een strafbaar feit te voorkomen, de dader te arresteren of het bewijs te verzamelenArtikel 5, lid 1, CPPA.. Rechtshandhavingsinstanties die de inhoud van communicatie verzamelen, moeten deze verzameling onmiddellijk stopzetten zodra verdere toegang niet langer noodzakelijk wordt geacht, zodat ervoor wordt gezorgd dat de inbreuk op de privacy van de communicatie zo beperkt mogelijk blijftArtikel 2 van het CPPA-uitvoeringsdecreet..Communicatiebeperkende maatregelen mogen bovendien alleen worden toegepast wanneer er gegronde redenen zijn om te vermoeden dat bepaalde ernstige strafbare feiten die specifiek in de CPPA worden genoemd, worden beraamd, worden gepleegd of zijn gepleegd. Deze omvatten onder meer misdrijven zoals oproer, drugsgerelateerde misdrijven of misdrijven met explosieven, alsmede misdrijven in verband met de nationale veiligheid, diplomatieke betrekkingen of militaire bases en installatiesArtikel 5, lid 1, CPPA.. Een communicatiebeperkende maatregel moet gericht zijn op specifieke poststukken of telecommunicatie van of naar de verdachte, of op poststukken of telecommunicatie van of naar de verdachte gedurende een bepaalde periodeArtikel 5, lid 2, CPPA..Zelfs wanneer aan deze vereisten is voldaan, mag de verzameling van inhoudsgegevens slechts plaatsvinden op basis van een rechterlijk bevel. Een aanklager mag de rechter met name vragen om de verzameling van inhoudsgegevens in verband met de verdachte of persoon die wordt onderzocht, toe te staanArtikel 6, lid 1, CPPA.. Een ambtenaar van de gerechtelijke politie mag op vergelijkbare wijze een aanklager om toestemming vragen, die op zijn beurt om een rechterlijk bevel kan verzoekenArtikel 6, lid 2, CPPA.. Een verzoek om een bevel moet schriftelijk worden ingediend en bepaalde specifieke elementen bevatten. Het verzoek moet met name een beschrijving bevatten van 1) de inhoudelijke redenen om te vermoeden dat een van de genoemde strafbare feiten wordt gepland, wordt gepleegd of is gepleegd, alsmede ondersteunend materiaal waaruit blijkt dat er op het eerste gezicht sprake is van een verdenking; 2) de communicatiebeperkende maatregelen alsmede hun voorwerp, reikwijdte, doelstelling en de periode waarin zij feitelijk worden toegepast, en 3) de plaats waar de maatregelen zouden worden uitgevoerd en de wijze waarop zij zouden worden uitgevoerdArtikel 6, lid 4, CPPA en artikel 4, lid 1, van het CPPA-uitvoeringsdecreet..Wanneer aan de wettelijke eisen is voldaan, kan de rechter schriftelijke toestemming verlenen om de communicatiebeperkende maatregelen uit te voeren met betrekking tot de verdachte of de persoon die wordt onderzochtArtikel 6, leden 5 en 8, CPPA.. In dit bevel zijn de soorten maatregelen alsmede hun voorwerp, reikwijdte, feitelijke periode, plaats van uitvoering en de wijze van uitvoering vermeldArtikel 6, lid 6, CPPA..Communicatiebeperkende maatregelen mogen alleen gedurende een periode van twee maanden worden uitgevoerdArtikel 6, lid 7, CPPA.. Wanneer het doel van de maatregelen vóór het einde van die periode wordt bereikt, moeten de maatregelen onmiddellijk worden stopgezet. Indien nog steeds aan de vereiste voorwaarden wordt voldaan, kan echter binnen de periode van twee maanden ook een verzoek om verlenging van de toepassingsperiode van communicatiebeperkende maatregelen worden ingediend. Een dergelijk verzoek moet bewijs bevatten waaruit een kennelijke reden voor het verlengen van de maatregelen blijktArtikel 6, lid 7, CPPA.. De periode mag in totaal niet langer zijn dan één jaar, of drie jaar voor bepaalde bijzonder ernstige strafbare feiten (bv. strafbare feiten in verband met oproer, buitenlandse agressie, nationale veiligheid enz.)Artikel 6, lid 8, CPPA..Rechtshandhavingsinstanties mogen de hulp van communicatie-exploitanten verlangen door de schriftelijke toestemming van de rechter aan hen te overleggenArtikel 9, lid 2, CPPA.. Communicatie-exploitanten zijn verplicht mee te werken en moeten de ontvangen toestemming in hun dossiers bewarenArtikel 15-2 CPPA en artikel 12 van het CPPA-uitvoeringsdecreet.. Zij mogen medewerking weigeren wanneer de informatie over de betrokken persoon zoals genoemd in de schriftelijke toestemming van de rechter (bijvoorbeeld het telefoonnummer van deze persoon) onjuist is. Het is voor hen bovendien onder alle omstandigheden verboden om wachtwoorden te verstrekken die voor telecommunicatie worden gebruiktArtikel 9, lid 4, CPPA..Iedereen die communicatiebeperkende maatregelen uitvoert of die wordt verzocht om medewerking moet een register bijhouden waarin de doelstellingen van de maatregelen, de uitvoering ervan, de datum waarop de medewerking werd verleend en het voorwerp worden gespecificeerdArtikel 9, lid 3, CPPA.. Rechtshandhavingsinstanties die communicatiebeperkende maatregelen uitvoeren, moeten ook een register bijhouden, waarin de details en behaalde resultaten worden uiteengezetArtikel 18, lid 1, van het CPPA-uitvoeringsdecreet.. Ambtenaren van de gerechtelijke politie moeten deze informatie verstrekken in de vorm van een verslag aan de aanklager wanneer zij een onderzoek afsluitenArtikel 18, lid 2, van het CPPA-uitvoeringsdecreet..Wanneer een aanklager een tenlastelegging uitvaardigt in verband met een zaak waarin communicatiebeperkende maatregelen zijn toegepast of een beschikking om niet tot tenlastelegging of aanhouding van de betrokkene over te gaan (d.w.z. niet slechts een opschorting van de vervolging), moet de aanklager de persoon die het voorwerp van de communicatiebeperkende maatregelen was, in kennis stellen van het feit dat er communicatiebeperkende maatregelen zijn uitgevoerd en hierbij het uitvoerende agentschap en de periode van uitvoering vermelden. Een dergelijke kennisgeving moet binnen dertig dagen van de beschikking schriftelijk worden gedaanArtikel 9-2, lid 1, CPPA.. De kennisgeving mag worden uitgesteld wanneer deze de nationale veiligheid ernstig in gevaar zou kunnen brengen of de openbare veiligheid en orde zou kunnen verstoren, of wanneer deze zou kunnen leiden tot materiële schade aan het leven en de lichamelijke integriteit van anderenArtikel 9-2, lid 4, CPPA.. Wanneer hij de kennisgeving wil uitstellen, moet de aanklager of de ambtenaar van de gerechtelijke politie hiervoor toestemming krijgen van het hoofd van het arrondissementsparketArtikel 9-2, lid 5, CPPA.. Zodra de redenen voor het uitstel niet langer bestaan, moet de kennisgeving binnen dertig dagen vanaf dat moment worden gedaanArtikel 9-2, lid 6, CPPA..In de CPPA is ook een specifieke procedure uiteengezet voor het verzamelen van de inhoud van communicatie in noodsituaties. Rechtshandhavingsinstanties mogen met name de inhoud van communicatie verzamelen in geval van een onmiddellijke dreiging van georganiseerde criminaliteit of wanneer een ander ernstig strafbaar feit dat rechtstreeks de dood of ernstig letsel kan veroorzaken, ophanden is en er sprake is van een noodsituatie waardoor het onmogelijk is de normale procedure (zoals hierboven uiteengezet) te volgenArtikel 8, lid 1, CPPA.. In een dergelijke noodsituatie mag een politieambtenaar of aanklager communicatiebeperkende maatregelen nemen zonder voorafgaande toestemming van de rechter, maar moet hij meteen na de uitvoering om rechterlijke toestemming verzoeken. Wanneer de rechtshandhavingsinstantie niet binnen 36 uur na uitvoering van de noodmaatregelen toestemming van de rechter verkrijgt, moet de verzameling onmiddellijk worden stopgezet en de verzamelde informatie normaal gesproken worden vernietigdArtikel 8, lid 2, CPPA.. Politieambtenaren die noodsurveillance uitvoeren, doen dit onder toezicht van een aanklager, of moeten, indien het onmogelijk is om vooraf instructies van de aanklager te verkrijgen omdat snel moet worden gehandeld, onmiddellijk na aanvang van de uitvoering toestemming van de aanklager verkrijgenArtikel 8, lid 3, CPPA en artikel 16, lid 3, van het CPPA-uitvoeringsdecreet.. De regels inzake de kennisgeving van de persoon zoals hierboven beschreven, zijn ook van toepassing op het verzamelen van de inhoud van communicatie in noodsituaties.Het verzamelen van informatie in noodsituaties moet altijd plaatsvinden in overeenstemming met een verklaring inzake censuur/aftapping in noodsituaties en de instantie die de informatie verzamelt moet een register bijhouden van alle noodmaatregelenArtikel 8, lid 4, CPPA.. Het verzoek aan een rechter om toestemming voor noodmaatregelen moet vergezeld gaan van een schriftelijk document waarin de noodzakelijke communicatiebeperkende maatregelen, het voorwerp, de reikwijdte, de periode, de plaats van uitvoering, de wijze van verzameling, en een uitleg over de manier waarop de desbetreffende communicatiebeperkende maatregelen in overeenstemming zijn met artikel 5, lid 1, CPPADat wil zeggen dat er een gegronde reden is om te vermoeden dat bepaalde ernstige strafbare feiten worden beraamd, worden gepleegd of zijn gepleegd en het onmogelijk is om op andere wijze het plegen van een strafbaar feit te voorkomen, de dader te arresteren of het bewijs te verzamelen. worden vermeld, samen met ondersteunende documenten.In gevallen waarin noodmaatregelen binnen korte tijd worden afgerond, waardoor de toestemming van een rechter niet mogelijk is (bv. wanneer de verdachte onmiddellijk na het begin van de onderschepping wordt gearresteerd, waarna de onderschepping dus eindigt), doet het hoofd van het bevoegde Openbaar Ministerie de bevoegde rechter een kennisgeving van een noodmaatregel toekomenArtikel 8, lid 5, CPPA.. In de kennisgeving moeten het doel, het voorwerp, de reikwijdte, de periode, de plaats van uitvoering en de wijze van verzameling, alsmede de redenen waarom geen verzoek om toestemming van de rechter is ingediend, worden uiteengezetArtikel 8, leden 6 en 7, CPPA.. Deze kennisgeving stelt de ontvangende rechter in staat de wettigheid van de verzameling te onderzoeken en moet worden opgenomen in een register van kennisgevingen van noodmaatregelen.Als algemeen vereiste mag de inhoud van communicatie die is verkregen door middel van de uitvoering van communicatiebeperkende maatregelen op basis van de CPPA slechts worden gebruikt om de specifieke bovengenoemde strafbare feiten te onderzoeken, te vervolgen of te voorkomen, in het kader van tuchtrechtelijke procedures voor deze strafbare feiten of een vordering tot schadevergoeding die is ingediend door een partij bij de communicatie of wanneer dit is toegestaan door andere wetgevingArtikel 12 CPPA..Wanneer telecommunicatie via het internet wordt verzameld, zijn specifieke waarborgen van toepassingArtikel 12-2 CPPA.. Dergelijke informatie mag alleen worden gebruikt om de ernstige strafbare feiten te onderzoeken die worden genoemd in artikel 5, lid 1, CPPA. Voor het bewaren van de informatie moet toestemming worden verkregen van de rechter die de communicatiebeperkende maatregelen heeft goedgekeurdDe aanklager of politieambtenaar die de communicatiebeperkende maatregelen uitvoert, moet binnen 14 dagen na afloop van de maatregelen de te bewaren telecommunicatie selecteren en de rechter om toestemming vragen (in geval van een politieambtenaar moet het verzoek worden ingediend bij een aanklager, die op zijn beurt het verzoek bij de rechter indient), zie artikel 12-2, leden 1 en 2, CPPA.. Een verzoek tot bewaring van informatie moet informatie bevatten over de communicatiebeperkende maatregelen, een samenvatting van de resultaten van de maatregelen, de redenen voor het bewaren (samen met ondersteunend materiaal) en de te bewaren telecommunicatieArtikel 12-2, lid 3, CPPA.. Wanneer een dergelijk verzoek ontbreekt, moet de verkregen telecommunicatie binnen 14 dagen na afloop van de communicatiebeperkende maatregelen worden verwijderdArtikel 12-2, lid 5, CPPA.. Indien een verzoek wordt afgewezen, moet de telecommunicatie binnen zeven dagen worden vernietigdArtikel 12-2, lid 5, CPPA.. Wanneer telecommunicatie wordt verwijderd, moet binnen zeven dagen bij de rechter die de communicatiebeperkende maatregelen heeft goedgekeurd een verslag worden ingediend waarin de redenen voor het verwijderen en de details en het tijdstip ervan worden vermeld.Meer in het algemeen wordt informatie die op onwettige wijze door middel van communicatiebeperkende maatregelen is verkregen niet als bewijs toegelaten in gerechtelijke of tuchtrechtelijke proceduresArtikel 4, CPPA.. De CPPA verbiedt personen die communicatiebeperkende maatregelen nemen bovendien vertrouwelijke informatie bekend te maken die is verkregen in het kader van de uitvoering van dergelijke maatregelen en de verkregen informatie te gebruiken om de reputatie te schaden van de personen ten aanzien van wie de maatregelen worden uitgevoerdArtikel 11, lid 2, van het CPPA-uitvoeringsdecreet..2.2.2.3.Beperkingen en waarborgen die van toepassing zijn op de verzameling van communicatiebevestigende informatieRechtshandhavingsinstanties kunnen op basis van de CPPA telecommunicatie-exploitanten verzoeken communicatiebevestigende gegevens te verstrekken wanneer dit nodig is om een onderzoek of een straf uit te voerenArtikel 13, lid 1, CPPA.. In tegenstelling tot de verzameling van inhoudsgegevens, is de mogelijkheid om communicatiebevestigende gegevens te verzamelen niet beperkt tot bepaalde specifieke strafbare feiten. Net zoals bij inhoudsgegevens vereist de verzameling van communicatiebevestigende gegevens echter schriftelijke toestemming vooraf van een rechter, volgens dezelfde voorwaarden als hierboven beschrevenArtikelen 6 en 13 CPPA.. Wanneer het om dringende redenen onmogelijk is om toestemming van de rechter te verkrijgen, mogen communicatiebevestigende gegevens zonder bevel worden verzameld. In dat geval moet de toestemming onmiddellijk na het verzoek om de gegevens worden verkregen en aan de telecommunicatieaanbieder worden bezorgdArtikel 13, lid 2, CPPA. Net zoals bij dringende communicatiebeperkende maatregelen moet een document worden opgesteld waarin de details van de zaak (de verdachte, de te nemen maatregelen, het vermoede strafbare feit en de dringendheid) worden beschreven. Zie artikel 37, lid 5, van het CPPA-uitvoeringsdecreet.. Wanneer geen toestemming achteraf wordt verkregen, moet de verzamelde informatie worden vernietigdArtikel 13, lid 3, CPPA..Aanklagers, ambtenaren van de gerechtelijke politie en rechters moeten registers bijhouden van verzoeken om communicatiebevestigende gegevensArtikel 13, leden 5 en 6, CPPA.. Daarnaast moeten telecommunicatieaanbieders twee keer per jaar aan de minister van Wetenschap en ICT verslag uitbrengen over het verstrekken van communicatiebevestigende gegevens en moeten zij daarvan registers bijhouden gedurende een periode van zeven jaar na de datum van verstrekking van de gegevensArtikel 13, lid 7, CPPA..Natuurlijke personen worden in principe op de hoogte gesteld van het feit dat er communicatiebevestigende gegevens zijn verzameldZie artikel 13-3, lid 7, juncto artikel 9-2 CPPA.. Het tijdstip van een dergelijke kennisgeving is afhankelijk van de omstandigheden van het onderzoekArtikel 13-3, lid 1, CPPA.. Zodra een beslissing is genomen om (niet) te vervolgen, moet de kennisgeving binnen dertig dagen worden gedaan. Wanneer een tenlastelegging wordt opgeschort, moet de kennisgeving echter plaatsvinden binnen een jaar en dertig dagen nadat een dergelijke beslissing is genomen. De kennisgeving moet in ieder geval plaatsvinden binnen een jaar en dertig dagen nadat de informatie is verzameld.De kennisgeving mag worden uitgesteld wanneer deze 1) de nationale veiligheid, de openbare veiligheid en de openbare orde in gevaar kan brengen; 2) de dood of lichamelijk letsel kan veroorzaken; 3) een eerlijke rechtsgang kan belemmeren (bv. doordat deze de vernietiging van bewijsmateriaal of bedreiging van getuigen tot gevolg heeft), of 4) de verdachte, de slachtoffers of andere personen die met de zaak te maken hebben, in diskrediet kan brengen of inbreuk op hun persoonlijke levenssfeer kan makenArtikel 13-3, lid 2, CPPA.. Een kennisgeving op een van de bovengenoemde gronden vereist toestemming van de directeur van een bevoegd arrondissementsparketArtikel 13-3, lid 3, CPPA.. Zodra de redenen voor het uitstel niet langer bestaan, moet de kennisgeving binnen dertig dagen vanaf dat moment worden gedaanArtikel 13-3, lid 4, CPPA..Natuurlijke personen die een kennisgeving hebben ontvangen, kunnen een schriftelijk verzoek indienen bij de aanklager of de ambtenaar van de gerechtelijke politie met betrekking tot de redenen voor de verzameling van de communicatiebevestigende gegevensArtikel 13-3, lid 5, CPPA.. In dat geval moet de aanklager of de ambtenaar van de gerechtelijke politie binnen dertig dagen na ontvangst van het verzoek de redenen schriftelijk meedelen, tenzij een van de bovengenoemde gronden (uitzonderingen voor het uitstel van de kennisgeving) van toepassing isArtikel 13-3, lid 6, CPPA..2.2.3.Vrijwillige verstrekking door telecommunicatie-exploitantenArtikel 83, lid 3, TBA biedt telecommunicatie-exploitanten de mogelijkheid vrijwillig te voldoen aan een verzoek van een rechter, aanklager of hoofd van een onderzoeksinstantie om communicatiegegevens te verstrekken (ter ondersteuning van een strafrechtelijk proces, onderzoek of de uitvoering van een straf). In het kader van de TBA verwijst communicatiegegevens naar de naam, het burgerregistratienummer, het adres en het telefoonnummer van gebruikers, de data waarop gebruikers zich abonneren of hun abonnement beëindigen alsmede gebruikersidentificatiecodes (d.w.z. codes die worden gebruikt om de rechtmatige gebruiker van computersystemen of communicatienetwerken te identificeren)Artikel 83, lid 3, TBA.. In het kader van de TBA worden uitsluitend natuurlijke personen aan wie rechtstreeks diensten worden verleend door een Koreaanse telecommunicatieaanbieder als gebruikers beschouwdArtikel 2, lid 9, TBA.. Als gevolg hiervan zullen er waarschijnlijk weinig situaties zijn waarin natuurlijke personen uit de EU wier gegevens zijn doorgegeven aan de Republiek Korea op grond van de TBA als gebruikers worden beschouwd, aangezien deze personen normaal gesproken geen rechtstreekse overeenkomst sluiten met een Koreaanse telecommunicatie-exploitant.Verzoeken om communicatiegegevens te verkrijgen op basis van de TBA moeten schriftelijk worden gedaan en de redenen voor het verzoek vermelden, evenals het verband met de betrokken gebruiker en de reikwijdte van de gevraagde gegevensArtikel 83, lid 4, TBA.. Wanneer het om dringende redenen onmogelijk is een schriftelijk verzoek in te dienen, moet het schriftelijke verzoek worden ingediend zodra de reden voor de urgentie is vervallenArtikel 83, lid 4, TBA.. Telecommunicatie-exploitanten die voldoen aan verzoeken om communicatiegegevens te verstrekken, moeten registers bijhouden waaruit blijkt dat de communicatiegegevens zijn verstrekt, samen met de bijbehorende stukken, zoals het schriftelijke verzoekArtikel 83, lid 5, TBA.. Telecommunicatie-exploitanten moeten bovendien twee keer per jaar aan de minister van Wetenschap en ICT verslag uitbrengen over het verstrekken van communicatiegegevensArtikel 83, lid 6, TBA..Op basis van de TBA bestaat er geen verplichting voor telecommunicatie-exploitanten om te voldoen aan verzoeken om communicatiegegevens te verstrekken. Elk verzoek moet daarom door de exploitant worden beoordeeld in het licht van de toepasselijke gegevensbeschermingsvoorschriften uit hoofde van de PIPA. Een telecommunicatie-exploitant moet met name rekening houden met de belangen van de betrokkene en mag geen informatie verstrekken wanneer dit waarschijnlijk op oneerlijke wijze inbreuk zou maken op de belangen van de betrokkene of van derdenArtikel 18, lid 2, PIPA.. Daarnaast moet de betrokkene overeenkomstig Kennisgeving nr. 2021-1 over aanvullende voorschriften voor de uitlegging en toepassing van de Wet bescherming persoonsinformatie op de hoogte worden gesteld van het verstrekken van de informatie. Een dergelijke kennisgeving mag in uitzonderlijke gevallen worden vertraagd, met name indien en zolang de kennisgeving een lopend strafrechtelijk onderzoek in gevaar zou brengen, of het leven of de lichamelijke integriteit van een andere persoon zou kunnen schaden, wanneer deze rechten of belangen duidelijk zwaarder wegen dan de rechten van de betrokkeneKennisgeving nr. 2021-1 van de PIPC over aanvullende voorschriften voor de uitlegging en toepassing van de Wet bescherming persoonsinformatie, deel III, 2, punt iii)..Het Hooggerechtshof heeft in 2016 bevestigd dat het vrijwillig verstrekken van communicatiegegevens door telecommunicatie-exploitanten zonder bevel op basis van de TBA als zodanig geen schending vormt van het recht op de zelfbeschikking over informatie van de gebruiker van de telecommunicatiedienst. Het Hooggerechtshof heeft toen ook verduidelijkt dat er sprake zou zijn van een dergelijke schending wanneer het overduidelijk is dat het verzoekende agentschap misbruik heeft gemaakt van zijn autoriteit door te verzoeken communicatiegegevens te verstrekken en zodoende de belangen van de betrokkene of een derde heeft geschondenBeslissing nr. 2012Da105482 van het Hooggerechtshof van 10 maart 2016.. Meer in het algemeen moet een verzoek om het vrijwillige verstrekken van informatie van een rechtshandhavingsinstantie op grond van de Koreaanse grondwet (artikel 12, lid 1, en artikel 37, lid 2) in overeenstemming zijn met de beginselen van rechtmatigheid, noodzakelijkheid en evenredigheid.2.3.ToezichtHet toezicht op de strafrechtelijke handhavingsinstanties wordt uitgeoefend via verschillende mechanismen, door zowel interne als externe organen.2.3.1.Interne controlesOvereenkomstig de Wet inzake controles in de publieke sector worden overheidsinstanties aangemoedigd een intern orgaan voor interne controles op te richten, dat onder meer als taak heeft de wettigheid te controlerenDe artikelen 3 en 5 van de Wet inzake controles in de publieke sector.. De onafhankelijkheid van de hoofden van dergelijke controleorganen moet zoveel mogelijk worden gewaarborgdArtikel 7 van de Wet inzake controles in de publieke sector.. Meer specifiek worden personen benoemd die geen deel uitmaken van de betrokken autoriteit (bv. voormalige rechters, professoren), voor een periode van twee tot vijf jaar, en kunnen zij alleen om gegronde redenen worden ontslagen (bv. wanneer zij hun taken niet kunnen vervullen als gevolg van een geestelijke of lichamelijke aandoening of wanneer er tuchtmaatregelen tegen hen worden genomen)De artikelen 8 tot en met 11 van de Wet inzake controles in de publieke sector.. Ook controleurs worden benoemd op basis van de specifieke voorwaarden van de WetArtikel 16 en verder van de Wet inzake controles in de publieke sector.. Controleverslagen kunnen aanbevelingen of verzoeken om schadevergoeding of correctie bevatten, evenals berispingen en aanbevelingen of verzoeken om tuchtmaatregelenArtikel 23, lid 2, van de Wet inzake controles in de publieke sector.. Zij worden binnen zestig dagen na afronding van de controle meegedeeld aan het hoofd van de overheidsinstantie die wordt gecontroleerd, alsook aan de Controle- en Inspectieraad (zie punt 2.3.2)Artikel 23, lid 1, van de Wet inzake controles in de publieke sector.. De betrokken instantie moet de vereiste maatregelen uitvoeren en over de resultaten verslag uitbrengen aan de Controle- en InspectieraadArtikel 23, lid 3, van de Wet inzake controles in de publieke sector.. Daarnaast worden de controleresultaten normaal gesproken openbaar gemaaktArtikel 26 van de Wet inzake controles in de publieke sector.. Bij weigering of belemmering van een interne controle kunnen administratieve boetes worden opgelegdArtikel 41 van de Wet inzake controles in de publieke sector.. Op het gebied van de strafrechtelijke handhaving gebruikt de nationale politie een systeem met een inspecteur-generaal voor interne controles om aan de bovengenoemde wetgeving te voldoen, ook met betrekking tot mogelijke schendingen van de mensenrechtenZie met name de afdelingen onder de directeur-generaal voor Controles en Inspecties: https://www.police.go.kr/eng/knpa/org/org01.jsp.2.3.2.De Controle- en InspectieraadDe Controle- en Inspectieraad (Board of controle and Inspection — BAI) kan de activiteiten van overheidsinstanties inspecteren en, op basis van dergelijke inspecties, aanbevelingen doen, verzoeken om tuchtmaatregelen of een strafrechtelijke klacht indienenArtikel 24 en artikelen 31 tot en met 35 van de Wet inzake de Controle- en Inspectieraad (hierna BAI-wet genoemd).. De BAI is opgericht onder de bevoegdheid van de president van de Republiek Korea, maar heeft een onafhankelijke status in verband met zijn takenArtikel 2, lid 1, van de BAI-wet.. Daarnaast vereist de Wet tot oprichting van de BAI dat aan de BAI een maximale onafhankelijkheid wordt toegekend in verband met de benoeming, het ontslag en de organisatie van zijn personeel, evenals in verband met de samenstelling van zijn begrotingArtikel 2, lid 2, van de BAI-wet.. De voorzitter van de BAI wordt benoemd door de president, met goedkeuring van de Nationale VergaderingArtikel 4, lid 1, van de BAI-wet.. De zes overige commissarissen worden, op aanbeveling van de voorzitter, door de president benoemd voor een periode van vier jaarArtikel 5, lid 1, en artikel 6 van de BAI-wet.. De commissarissen (met inbegrip van de voorzitter) moeten beschikken over specifieke bij wet vastgelegde kwalificatiesBv. gedurende ten minste tien jaar rechter, openbaar aanklager of advocaat zijn geweest, gedurende ten minste acht jaar als ambtenaar of hoogleraar of in een hogere functie aan een universiteit hebben gewerkt, of gedurende ten minste tien jaar in een beursgenoteerde onderneming of overheidsinstelling hebben gewerkt (waarvan minstens vijf jaar als leidinggevend functionaris), zie artikel 7 van de BAI-wet. en mogen slechts worden ontslagen in het geval van inbeschuldigingsstelling, een gevangenisstraf of het niet kunnen uitoefenen van hun taken als gevolg van een langdurige geestelijke of lichamelijke aandoeningArtikel 8 van de BAI-wet.. Commissarissen mogen daarnaast niet deelnemen aan politieke activiteiten en niet tegelijkertijd een functie bekleden in de Nationale Vergadering, bestuursinstanties, organisaties die door de BAI worden gecontroleerd en geïnspecteerd of een andere bezoldigde functie of positie vervullenArtikel 9 van de BAI-wet..De BAI voert jaarlijks een algemene controle uit, maar kan ook specifieke controles verrichten in verband met kwesties van bijzonder belang. De BAI kan in de loop van een inspectie verzoeken om overlegging van documenten en om de aanwezigheid van bepaalde personenZie bv. artikel 27 van de BAI-wet.. Als onderdeel van een controle onderzoekt de BAI de inkomsten en uitgaven van de staat en houdt hij ook toezicht op de algemene vervulling van de taken van overheidsinstanties en ambtenaren met het oog op de verbetering van de werking van het openbaar bestuurArtikelen 20 en 24 van de BAI-wet.. Zijn toezicht gaat dus verder dan begrotingsaspecten en omvat ook een controle van de wettigheid.2.3.3.De Nationale VergaderingDe Nationale Vergadering kan overheidsinstanties onderzoeken en inspecterenArtikel 128 van de Wet inzake de Nationale Vergadering en artikelen 2, 3 en 15 van de Wet inzake de inspectie en het onderzoek van de overheidsadministratie. Dit omvat jaarlijkse inspecties van overheidszaken als geheel, en onderzoeken van specifieke zaken.. Tijdens een onderzoek of inspectie kan de Nationale Vergadering verzoeken om de openbaarmaking van documenten en kan zij getuigen verplichten te verschijnenArtikel 10, lid 1, van de Wet inzake de inspectie en het onderzoek van de overheidsadministratie. Zie ook artikelen 128 en 129 van de Wet inzake de Nationale Vergadering.. Personen die in het kader van een onderzoek van de Nationale Vergadering meineed plegen, kunnen strafrechtelijk worden vervolgd (gevangenisstraf van maximaal tien jaar)Artikel 14 van de Wet inzake de getuigenverklaring, beoordeling enz. voor de Nationale Vergadering.. Het proces en de resultaten van inspecties kunnen openbaar worden gemaaktArtikel 12-2 van de Wet inzake de inspectie en het onderzoek van de overheidsadministratie.. Wanneer de Nationale Vergadering vaststelt dat er sprake is van onwettige of ongepaste activiteiten, mag zij de betrokken overheidsinstantie verzoeken corrigerende maatregelen te nemen, met inbegrip van de toekenning van een schadevergoeding, het nemen van tuchtmaatregelen en het verbeteren van de interne proceduresArtikel 16, lid 2, van de Wet inzake de inspectie en het onderzoek van de overheidsadministratie.. Naar aanleiding van een dergelijk verzoek moet de instantie onverwijld handelen en aan de Nationale Vergadering verslag uitbrengen over de resultatenArtikel 16, lid 3, van de Wet inzake de inspectie en het onderzoek van de overheidsadministratie..2.3.4.De Commissie bescherming persoonsinformatieDe Commissie bescherming persoonsinformatie (hierna PIPC genoemd) houdt toezicht op de verwerking van persoonsinformatie door strafrechtelijke handhavingsinstanties in overeenstemming met de PIPA. Het toezicht van de PIPC heeft op grond van artikel 7-8, leden 3 en 4, en artikel 7-9, lid 5, PIPA ook betrekking op mogelijke inbreuken op de regels tot vaststelling van de beperkingen en waarborgen in verband met de verzameling van persoonsinformatie, met inbegrip van de beperkingen en waarborgen die zijn opgenomen in de specifieke wetten waarin de verzameling van (elektronisch) bewijs met het oog op de strafrechtelijke handhaving wordt geregeld (zie punt 2.2). Gezien de vereisten van artikel 3, lid 1, PIPA met betrekking tot de rechtmatige en behoorlijke verzameling van persoonsinformatie vormt een dergelijke inbreuk ook een schending van de PIPA, die de PIPC toestaat een onderzoek uit te voeren en corrigerende maatregelen te nemenZie Kennisgeving nr. 2021-1 van de PIPC over aanvullende voorschriften voor de uitlegging en toepassing van de Wet bescherming persoonsinformatie..Bij de uitoefening van haar toezichtstaak heeft de PIPC toegang tot alle relevante informatieArtikel 63 PIPA.. De PIPC kan advies verlenen aan rechtshandhavingsinstanties om het niveau van de bescherming van persoonsinformatie bij hun verwerkingsactiviteiten te verbeteren, corrigerende maatregelen opleggen (bv. om de gegevensverwerking op te schorten of noodzakelijke maatregelen te nemen om de persoonsinformatie te beschermen) of de autoriteit adviseren tuchtmaatregelen te nemenArtikel 61, lid 2, artikel 65, leden 1 en 2, en artikel 64, lid 4, PIPA.. Tot slot is voorzien in strafrechtelijke sancties voor bepaalde schendingen van de PIPA, zoals het onrechtmatige gebruik of de onrechtmatige verstrekking van persoonsinformatie aan derden of de onrechtmatige verwerking van gevoelige informatieArtikelen 70 tot en met 74 PIPA.. In dit verband kan de PIPC de zaak doorsturen naar het bevoegde onderzoeksorgaan (waaronder een aanklager)Artikel 65, lid 1, PIPA..2.3.5.Nationale MensenrechtencommissieDe Nationale Mensenrechtencommissie (National Human Rights Commission — hierna NHRC genoemd) — een onafhankelijk orgaan dat tot taak heeft de grondrechten te beschermen en te bevorderenArtikel 1 van de Wet inzake de Mensenrechtencommissie (hierna NHRC-wet genoemd). — is bevoegd om schendingen van de artikelen 10 tot en met 22 van de grondwet, die het recht op privacy en het briefgeheim omvatten, te onderzoeken en te verhelpen. De NHRC bestaat uit elf commissarissen, die worden benoemd op voordracht van de Nationale Vergadering (vier), de president (vier) en de president van het Hooggerechtshof (drie)Artikel 5, leden 1 en 2, van de NHRC-wet.. Om te kunnen worden benoemd, moet een commissaris 1) ten minste tien jaar werkzaam zijn geweest aan een universiteit of een erkend onderzoeksinstituut op ten minste het niveau van geassocieerd hoogleraar; 2) gedurende ten minste tien jaar een functie hebben bekleed als rechter, openbaar aanklager of advocaat; 3) zich gedurende ten minste tien jaar met mensenrechten hebben beziggehouden (bv. voor een non-profit-, niet-gouvernementele of internationale organisatie), of 4) zijn aanbevolen door groeperingen uit het maatschappelijk middenveldArtikel 5, lid 3, van de NHRC-wet.. De voorzitter wordt door de president benoemd uit de commissarissen en moet worden bevestigd door de Nationale VergaderingArtikel 5, lid 5, van de NHRC-wet.. De commissarissen (met inbegrip van de voorzitter) worden benoemd voor een hernieuwbare termijn van drie jaar en kunnen alleen worden ontslagen wanneer zij tot een gevangenisstraf zijn veroordeeld of niet langer in staat zijn hun taken uit te oefenen als gevolg van langdurige fysieke of mentale zwakte (in dat geval moet twee derde van de commissarissen instemmen met het ontslag)Artikel 7, lid 1, en artikel 8 van de NHRC-wet.. De commissarissen van de NHRC mogen niet tegelijkertijd een functie bekleden in de Nationale Vergadering, lokale raden of bij een staats- of lokale overheid (als ambtenaar)Artikel 10 van de NHRC-wet..De NHRC mag op eigen initiatief of op basis van een verzoekschrift van een persoon een onderzoek starten. De NHRC mag in het kader van haar onderzoek verzoeken om overlegging van relevante materialen, inspecties uitvoeren en personen dagvaarden om te getuigenArtikel 36 van de NHRC-wet. Overeenkomstig artikel 36, lid 7, van de wet kan het overleggen van materiaal of artikelen worden geweigerd indien daardoor de staatsgeheimhouding zou worden geschaad, wat een aanzienlijk effect zou kunnen hebben op de staatsveiligheid of de diplomatieke betrekkingen, of een ernstige belemmering zou vormen voor een strafrechtelijk onderzoek of een lopende gerechtelijke procedure. In dergelijke gevallen kan de NHRC een verzoek om aanvullende informatie richten aan het hoofd van de betrokken instantie (die te goeder trouw moet voldoen aan het verzoek), wanneer dat nodig is om te beoordelen of de weigering tot informatieverstrekking gerechtvaardigd is.. Naar aanleiding van een onderzoek kan de NHRC aanbevelingen doen om specifieke beleidsmaatregelen en praktijken te verbeteren of te corrigeren en deze openbaar makenArtikel 25, lid 1, van de NHRC-wet.. Overheidsinstanties moeten de NHRC binnen negentig dagen na ontvangst van dergelijke aanbevelingen op de hoogte stellen van een plan om deze uit te voerenArtikel 25, lid 3, van de NHRC-wet.. Wanneer de aanbevelingen niet worden uitgevoerd, moet de betrokken instantie de NHRC daarvan bovendien in kennis stellenArtikel 25, lid 4, van de NHRC-wet.. De NHRC mag een dergelijke niet-uitvoering melden bij de Nationale Vergadering en/of openbaar maken. Overheidsinstanties volgen aanbevelingen van de NHRC over het algemeen op en er bestaan sterke prikkels om dit te doen, aangezien de uitvoering ervan is beoordeeld als onderdeel van de algemene evaluatie door het Bureau voor de coördinatie van het overheidsbeleid onder de auspiciën van het kabinet van de premier.2.4.Individueel verhaal2.4.1.Op grond van de PIPA beschikbare verhaalsmechanismenNatuurlijke personen kunnen hun rechten op toegang, correctie, verwijdering en opschorting uit hoofde van de PIPA uitoefenen in verband met persoonsinformatie die door strafrechtelijke handhavingsinstanties wordt verwerkt. Zij kunnen direct bij de betrokken instantie, of indirect via de PIPC, om toegang verzoekenArtikel 35, lid 2, PIPA.. De bevoegde autoriteit mag de toegang slechts beperken of weigeren wanneer hierin bij wet is voorzien, wanneer de toegang waarschijnlijk schade zal toebrengen aan het leven of de lichamelijke integriteit van een derde, of deze waarschijnlijk zal leiden tot een ongerechtvaardigde inbreuk op de eigendoms- en andere belangen van een andere persoon (d.w.z. wanneer de belangen van die andere persoon zwaarder zouden doorwegen dan de belangen van de persoon die het verzoek indient)Artikel 35, lid 4, PIPA.. Wanneer een verzoek om toegang wordt afgewezen, moet de betrokkene worden geïnformeerd over de redenen hiervoor en over de mogelijkheden om hiertegen in beroep te gaanArtikel 42, lid 2, van het PIPA-uitvoeringsdecreet.. Een verzoek om informatie te corrigeren of te wissen kan op vergelijkbare wijze worden afgewezen wanneer hierin in andere wetten is voorzien. In dit geval moet de persoon worden geïnformeerd over de onderliggende redenen en de mogelijkheid om beroep aan te tekenenArtikel 36, leden 1 en 2, PIPA en artikel 43, lid 3, van het PIPA-uitvoeringsdecreet..Wat verhaal betreft, kunnen natuurlijke personen een klacht indienen bij de PIPC, onder meer via het Privacy Call Centre dat wordt beheerd door het Koreaans Agentschap voor internet en veiligheidArtikel 62, PIPA.. Bovendien kunnen zij het Comité voor geschillenbeslechting in verband met persoonsinformatie laten bemiddelenArtikelen 40 tot en met 50 PIPA en de artikelen 48-2 tot en met 57 van het PIPA-uitvoeringsdecreet.. Deze verhaalsmechanismen zijn zowel beschikbaar voor mogelijke inbreuken op de regels van specifieke wetten waarin de beperkingen en waarborgen in verband met de verzameling van persoonsinformatie zijn vastgesteld (punt 2.2) als voor mogelijke inbreuken op de PIPA. Natuurlijke personen kunnen daarnaast beslissingen of het uitblijven van maatregelen van de PIPC aanvechten op grond van de Wet administratieve procesvoering (zie punt 2.4.3).2.4.2.Verhaal voor de Nationale MensenrechtencommissieDe NHRC behandelt klachten van personen (zowel Koreaanse staatsburgers als buitenlanders) in verband met schendingen van de mensenrechten door overheidsinstantiesHoewel in artikel 4 van de NHRC-wet wordt verwezen naar staatsburgers en buitenlanders die in de Republiek Korea verblijven, verwijst het begrip verblijven eerder naar een concept van jurisdictie dan van grondgebied. Wanneer de grondrechten van een buitenlander buiten Korea door nationale instellingen in Korea worden geschonden, kan die persoon dan ook een klacht indienen bij de NHRC. Zie bijvoorbeeld de dienovereenkomstige vraag op de pagina met veelgestelde vragen van de NHRC, beschikbaar op: https://www.humanrights.go.kr/site/program/board/basicboard/list?boardtypeid=7025&menuid=002004005001& pagesize=10¤tpage=2 Dit zou het geval zijn wanneer er op onrechtmatige wijze door Koreaanse overheidsinstanties toegang wordt verkregen tot persoonsgegevens van een buitenlander die aan Korea zijn doorgegeven.. Er zijn geen vaste eisen voor personen om een klacht bij de NHRC in te dienenEen klacht moet in beginsel binnen een jaar na de inbreuk worden ingediend, maar de NHRC kan nog steeds besluiten een klacht te onderzoeken die na die periode is ingediend, zolang de strafrechtelijke of civielrechtelijke verjaringstermijn niet is verstreken (artikel 32, lid 1, punt 4, van de NHRC-wet).. De NHRC handelt daarom alle klachten af, zelfs wanneer de betrokkene tijdens het ontvankelijkheidsonderzoek niet kan aantonen dat hij/zij daadwerkelijk is benadeeld. In het kader van de verzameling van persoonsgegevens voor de handhaving van het strafrecht hoeft een natuurlijke persoon dan ook niet aan te tonen dat de Koreaanse overheidsinstanties zich daadwerkelijk toegang hebben verschaft tot zijn/haar persoonsinformatie opdat de klacht ontvankelijk zou zijn voor de NHRC. Personen kunnen ook een verzoek indienen om de klacht door middel van bemiddeling op te lossenArtikelen 42 en verder van de NHRC-wet..Voor het onderzoeken van een klacht kan de NHRC gebruikmaken van haar onderzoeksbevoegdheden, onder meer het verzoeken om overlegging van relevant materiaal, het verrichten van inspecties en het dagvaarden van personen om te getuigenArtikelen 36 en 37 van de NHRC-wet.. Wanneer uit het onderzoek blijkt dat de desbetreffende wetten zijn geschonden, kan de NHRC de uitvoering van corrigerende maatregelen of de rectificatie of verbetering van relevante wetten, instellingen, beleidsmaatregelen of praktijken aanbevelenArtikel 44 van de NHRC-wet.. Corrigerende maatregelen die kunnen worden voorgesteld, zijn onder meer bemiddeling, stopzetting van de mensenrechtenschending, schadevergoeding en maatregelen om herhaling van dezelfde of soortgelijke inbreuken te voorkomenArtikel 42, lid 4, van de NHRC-wet.. Wanneer de verzameling van persoonsinformatie op grond van de toepasselijke regels onrechtmatig is, kunnen de corrigerende maatregelen de verwijdering van de verzamelde persoonsinformatie omvatten. Indien het zeer waarschijnlijk wordt geacht dat de inbreuk nog steeds plaatsvindt en dat die aanhoudende inbreuk waarschijnlijk schade zal veroorzaken die moeilijk te verhelpen is wanneer er niets wordt gedaan, kan de NHRC dringende mitigerende maatregelen nemenArtikel 48 van de NHRC-wet..Hoewel de NHRC niet bevoegd is om haar beslissingen af te dwingen, kunnen haar beslissingen (bv. een beslissing om het onderzoek van een klacht niet voort te zetten)Indien de NHRC bij wijze van uitzondering bijvoorbeeld niet in staat is om bepaalde materialen of faciliteiten te inspecteren omdat deze staatsgeheimen betreffen die een aanzienlijk effect kunnen hebben op de staatsveiligheid of de diplomatieke betrekkingen, of wanneer de inspectie een ernstige belemmering zou vormen voor een strafrechtelijk onderzoek of een lopende gerechtelijke procedure (zie voetnoot 166) en wanneer dit ertoe leidt dat de NHRC het noodzakelijke onderzoek om te feiten van het ontvangen verzoek te beoordelen, niet kan uitvoeren, stelt zij de betrokkene in kennis van de redenen waarom de klacht is afgewezen, overeenkomstig artikel 39 van de NHRC-wet. In dit geval kan de betrokkene de beslissing van de NHRC aanvechten op grond van de Wet administratieve procesvoering. en aanbevelingen worden aangevochten voor een Koreaanse rechter op grond van de Wet administratieve procesvoering (zie punt 2.4.3 hieronder)Zie bijvoorbeeld Beslissing 2007Nu27259 van het Hof van Seoul van 18 april 2008, bevestigd bij Beslissing 2008Du7854 van het Hooggerechtshof van 9 oktober 2008; Beslissing 2017Nu69382 van het Hof van Seoul van 2 februari 2018.. Daarnaast kunnen personen, wanneer uit de bevindingen van de NHRC blijkt dat hun persoonsgegevens op onrechtmatige wijze door een overheidsinstantie zijn verzameld, voor de Koreaanse rechter verhaal zoeken tegen die overheidsinstantie, bijvoorbeeld door bezwaar te maken tegen de verzameling op grond van de Wet administratieve procesvoering, door een grondwettelijke klacht in te dienen op grond van de Wet op het Grondwettelijk Hof of door te verzoeken om schadevergoeding op grond van de Wet inzake overheidscompensatie (zie punt 2.4.3 hieronder).2.4.3.Gerechtelijk beroepNatuurlijke personen kunnen de beperkingen en waarborgen zoals beschreven in de delen hierboven inroepen om op verschillende wijzen verhaal te halen voor de Koreaanse rechter.Allereerst mogen de betrokken persoon en/of diens raadsman in overeenstemming met het CPA aanwezig zijn wanneer een bevel tot onderzoek of inbeslagneming wordt uitgevoerd en kan hij/zij derhalve bezwaar maken op het moment dat het bevel wordt uitgevoerdArtikelen 121 en 219 CPA.. Het CPA voorziet daarnaast in een zogenaamd quasiklachtenmechanisme, dat personen in staat stelt de bevoegde rechter te verzoeken om een beslissing van een aanklager of politieambtenaar in verband met een inbeslagneming nietig te verklaren of te wijzigenArtikel 417 CPA, juncto artikel 414, lid 2, CPA. Zie ook Beslissing nr. 97Mo66 van het Hooggerechtshof van 29 september 1997.. Zo worden personen in staat gesteld bezwaar te maken tegen de maatregelen die worden genomen om een bevel tot inbeslagneming uit te voeren.Daarnaast kunnen betrokkenen bij de Koreaanse rechtbanken schadevergoeding verkrijgen. Op basis van de Wet inzake overheidscompensatie kunnen betrokkenen een aanvraag indienen voor vergoeding van schade die door ambtenaren bij de uitoefening van hun officiële taken, in strijd met de wet is toegebrachtArtikel 2, lid 1, van de Wet inzake overheidscompensatie.. Een verzoek op grond van de Wet inzake overheidscompensatie kan worden ingediend bij een gespecialiseerde raad voor schadevergoeding of rechtstreeks bij de Koreaanse rechtbankenArtikelen 9 en 12 van de Wet inzake overheidscompensatie. De wet stelt districtsraden in (voorgezeten door de substituut-aanklager van het overeenkomstige parket), een centrale raad (voorgezeten door de viceminister van Justitie) en een speciale raad (voorgezeten door de viceminister van Nationale Defensie en belast met vorderingen tot schadevergoeding voor schade toegebracht door militairen of burgerpersoneel bij de krijgsmacht). Vorderingen tot schadevergoeding worden in beginsel behandeld door de districtsraden, die in bepaalde omstandigheden zaken moeten doorsturen naar de centrale/speciale raad, bijvoorbeeld wanneer de schadevergoeding een bepaald bedrag overschrijdt of wanneer een persoon om een nieuwe beraadslaging verzoekt. Alle raden bestaan uit leden die door de minister van Justitie worden benoemd (bv. uit ambtenaren van het ministerie van Justitie, rechterlijke ambtenaren, advocaten en personen die deskundig zijn op het gebied van staatscompensatie) en zijn onderworpen aan specifieke regels inzake belangenconflicten (zie artikel 7 van het Uitvoeringsdecreet van de Wet inzake overheidscompensatie).. Indien het slachtoffer een buitenlands onderdaan is, is de Wet inzake overheidscompensatie van toepassing zolang het land van herkomst van deze persoon ook voorziet in compensatie van de staat voor Koreaanse onderdanenArtikel 7 van de Wet inzake overheidscompensatie.. Volgens de jurisprudentie wordt aan deze voorwaarde voldaan wanneer de vereisten voor het indienen van een verzoek om schadevergoeding in het andere land niet te zeer verschillen tussen Korea en het andere land en over het algemeen niet strikter zijn dan de door Korea vastgestelde vereisten, waarbij er geen sprake is van wezenlijke en inhoudelijke verschillenBeslissing nr. 2013Da208388 van het Hooggerechtshof van donderdag 11 juni 2015.. In het burgerlijk wetboek is de aansprakelijkheid van de overheid voor schadevergoeding geregeld. De aansprakelijkheid van de staat omvat ook niet-materiële schade (bijvoorbeeld geestelijk lijden)Zie artikel 8 van de Wet inzake overheidscompensatie en artikel 751 van het burgerlijk wetboek..Voor schendingen van de gegevensbeschermingsvoorschriften voorziet de PIPA in een aanvullende gerechtelijke verhaalsmogelijkheid. Op grond van artikel 39 PIPA kan een natuurlijke persoon die schade heeft opgelopen als gevolg van een schending van de PIPA of van verlies, diefstal, openbaarmaking, vervalsing of wijziging van of schade aan zijn/haar persoonsinformatie schadevergoeding verkrijgen voor de rechter. Hiervoor geldt geen vergelijkbare eis van wederkerigheid zoals op grond van de Wet inzake overheidscompensatie.Naast de schadevergoeding kan op grond van de Wet administratieve procesvoering administratief beroep worden aangetekend tegen het handelen of nalaten van bestuursinstanties. Personen kunnen bezwaar maken tegen een beschikking (d.w.z. het uitoefenen of weigeren uit te oefenen van een openbare bevoegdheid in een specifieke zaak) of nalaten (het langdurige nalaten van een bestuursinstantie om een bepaalde beschikking vast te stellen ondanks een wettelijke verplichting om dit te doen), wat kan leiden tot de intrekking of wijziging van een onwettige beschikking, een vaststelling van nietigheid (d.w.z. een vaststelling dat de beschikking geen rechtsgevolg heeft of niet bestaat in de rechtsorde) of een vaststelling dat het nalaten onwettig isArtikelen 2 en 4 van de Wet administratieve procesvoering.. Om bezwaar te kunnen maken tegen een administratieve beschikking moet deze directe gevolgen hebben voor de burgerrechten en -plichtenBeslissing nr. 98Du18435 van het Hooggerechtshof van 22 oktober 1999, Beslissing nr. 99Du1113 van het Hooggerechtshof van 8 september 2000 en Beslissing nr. 2010Du3541 van het Hooggerechtshof van 27 september 2012.. Dit omvat maatregelen tot verzameling van persoonsgegevens, ongeacht of dit direct (bv. het onderscheppen van communicatie) of door middel van een verzoek om openbaarmaking (bv. aan een dienstverlener) is.De bovengenoemde vorderingen kunnen in eerste instantie worden ingesteld bij commissies van administratief beroep die door bepaalde overheidsinstanties zijn opgericht (bv. de Nationale Inlichtingendienst, de NHRC) of bij de Centrale Commissie voor hoger beroep in bestuurszaken die is ingesteld door de Commissie voor corruptiebestrijding en burgerrechtenArtikel 6 van de Wet inzake hoger beroep in bestuurszaken en Artikel 18, lid 1, van de Wet administratieve procesvoering.. Een dergelijk administratief beroep biedt een alternatieve, informelere mogelijkheid om bezwaar te maken tegen een beschikking of nalatigheid van een overheidsinstantie. Een vordering kan echter ook rechtstreeks bij de Koreaanse rechter worden ingesteld op grond van de Wet administratieve procesvoering.Een verzoek om intrekking/wijziging van een beschikking op grond van de Wet administratieve procesvoering kan worden ingediend door elke persoon met een wettelijk belang bij het verzoek om intrekking/wijziging of het herstel van zijn/haar rechten door de intrekking/wijziging in het geval dat de beschikking niet langer rechtsgevolgen heeftArtikel 12 van de Wet administratieve procesvoering.. Een proces om de nietigheid te bevestigen, kan op vergelijkbare wijze worden gestart door een persoon met een wettig belang bij een dergelijke bevestiging, terwijl een proces om de onwettigheid van nalaten te bevestigen, kan worden gestart door een persoon die een verzoek om een beschikking heeft ingediend en een wettig belang heeft bij het verzoek om de bevestiging van de onwettigheid van het nalatenArtikelen 35 en 36 van de Wet administratieve procesvoering.. Volgens de rechtspraak van het Hooggerechtshof wordt onder wettig belang verstaan een wettelijk beschermd belang, d.w.z. een direct en specifiek belang dat wordt beschermd door de wet- en regelgeving waarop administratieve beslissingen zijn gebaseerd (d.w.z. geen algemene, indirecte en abstracte belangen van het publiek)Beslissing nr. 2006Du330 van het Hooggerechtshof van 26 maart 2006.. Natuurlijke personen hebben derhalve een dergelijk wettig belang in geval van inbreuk op de beperkingen en waarborgen die van toepassing zijn op het verzamelen van hun persoonsgegevens met het oog op de handhaving van het strafrecht (op grond van specifieke wetten of de PIPA). Een definitieve uitspraak op grond van de Wet administratieve procesvoering is bindend voor de partijenArtikel 30, lid 1, van de Wet administratieve procesvoering..Een verzoek tot intrekking/wijziging van een beslissing en een verzoek om de onrechtmatigheid van een nalatigheid te bevestigen moeten worden ingediend binnen negentig dagen na de datum waarop de betrokkene kennis heeft gekregen van de beslissing/nalatigheid en in beginsel niet later dan één jaar na de datum waarop de beslissing is genomen of de nalatigheid heeft plaatsgevonden, tenzij er gerechtvaardigde redenen zijn om dat niet te doenArtikel 20 van de Wet administratieve procesvoering. Deze uiterste termijn is ook van toepassing op verzoeken om de onwettigheid van nalaten te bevestigen, zie artikel 38, lid 2, van de Wet administratieve procesvoering.. Volgens de jurisprudentie van het Hooggerechtshof moet het begrip gerechtvaardigde redenen ruim worden uitgelegd en vereist het dat wordt beoordeeld of het, gelet op alle omstandigheden van het geval, maatschappelijk aanvaardbaar is dat een klacht te laat wordt ingediendBeslissing nr. 90Nu6521 van het Hooggerechtshof van 28 juni 1991.. Dit omvat (maar is niet beperkt tot) bijvoorbeeld redenen voor een vertraging die niet aan de betrokken partij kunnen worden toegerekend (d.w.z. situaties waarop de klager geen invloed heeft, bijvoorbeeld wanneer hij of zij niet in kennis is gesteld van het verzamelen van zijn of haar persoonsinformatie) of overmacht (bv. een natuurramp, oorlog).Tot slot kunnen personen ook een grondwettelijke klacht indienen bij het Grondwettelijk HofArtikel 68, lid 1, van de Wet op het Grondwettelijk Hof.. Op basis van de Wet op het Grondwettelijk Hof kan elke persoon wiens door de grondwet gewaarborgde rechten zijn geschonden als gevolg van de uitoefening of niet-uitoefening van een overheidsbevoegdheid (met uitzondering van uitspraken van de rechtbanken) verzoeken om de behandeling van een grondwettelijke klacht. Indien andere verhaalsmogelijkheden beschikbaar zijn, moeten deze eerst worden uitgeput. Volgens de jurisprudentie van het Grondwettelijk Hof kunnen buitenlandse onderdanen een grondwettelijke klacht indienen voor zover hun basisrechten worden erkend in de Koreaanse grondwet (zie de uitleg in punt 1.1)Beslissing nr. 99HeonMa194 van het Grondwettelijk Hof van 29 november 2001.. Grondwettelijke klachten moeten worden ingediend binnen negentig dagen nadat de betrokkene kennis heeft gekregen van de inbreuk, en binnen één jaar nadat deze zich heeft voorgedaan. Aangezien de procedure van de Wet administratieve procesvoering wordt toegepast op geschillen op grond van de Wet op het Grondwettelijk HofArtikel 40 van de Wet op het Grondwettelijk Hof., is een klacht nog steeds ontvankelijk wanneer sprake is van gerechtvaardigde redenen, zoals uitgelegd volgens de hierboven beschreven rechtspraak van het Hooggerechtshof.Indien eerst andere rechtsmiddelen moeten worden uitgeput, moet een grondwettelijke klacht worden ingediend binnen dertig dagen na de definitieve beslissing over een dergelijk rechtsmiddelArtikel 69 van de Wet op het Grondwettelijk Hof.. Het Grondwettelijk Hof kan de uitoefening van de overheidsbevoegdheid die de inbreuk heeft veroorzaakt ongeldig verklaren of bevestigen dat een bepaald nalaten ongrondwettelijk isArtikel 75, lid 3, van de Wet op het Grondwettelijk Hof.. In dat geval is de betrokken overheid verplicht maatregelen te nemen om zich naar de beslissing van het Hof te voegen.3.TOEGANG DOOR DE OVERHEID TEN BEHOEVE VAN DE NATIONALE VEILIGHEID3.1.Bevoegde overheidsinstanties op het gebied van de nationale veiligheidDe Republiek Korea beschikt over twee speciale inlichtingendiensten: de Nationale Inlichtingendienst (NIS) en het Commando ondersteuning defensie en veiligheid. Daarnaast mogen ook de politie en het Openbaar Ministerie persoonsinformatie verzamelen met het oog op de nationale veiligheid.De NIS is opgericht bij de Wet op de Nationale Inlichtingendienst (NIS-wet) en werkt direct onder de bevoegdheid en het toezicht van de presidentArtikel 2 en artikel 4, lid 2, van de NIS-wet.. De NIS verzamelt, bundelt en verspreidt met name informatie over andere landen (waaronder Noord-Korea)Hieronder valt geen informatie over natuurlijke personen, maar wel algemene informatie over andere landen (trends, ontwikkelingen) en over de activiteiten van overheidsactoren van derde landen., inlichtingen in verband met het tegengaan van spionage (waaronder militaire en industriële spionage), terrorisme en de activiteiten van internationale criminele organisaties, inlichtingen over bepaalde soorten misdrijven tegen de openbare en nationale veiligheid (bv. binnenlands oproer, buitenlandse agressie) en inlichtingen in verband met de taak om de cyberveiligheid te waarborgen en cyberaanvallen en -dreigingen te voorkomen en te bestrijdenArtikel 3, lid 1, van de NIS-wet.. De NIS-wet, waarbij de NIS is opgericht en waarin haar taken uiteen zijn gezet, bevat ook algemene beginselen die een kader vormen voor al haar activiteiten. Als algemeen beginsel geldt dat de NIS politiek neutraal moet blijven en de vrijheden en rechten van natuurlijke personen moet beschermenArtikel 3, lid 1, artikel 6, lid 2, en de artikelen 11 en 21. Zie ook de regels in verband met belangenconflicten, met name de artikelen 10 en 12.. De voorzitter van de NIS heeft als taak algemene richtsnoeren te ontwikkelen waarin de beginselen, het toepassingsgebied en de procedures worden uiteengezet voor de uitvoering van de taken van de NIS in verband met de verzameling en het gebruik van informatie, en hij moet de Nationale Vergadering hiervan in kennis stellenArtikel 4, lid 2, van de NIS-wet.. De Nationale Vergadering kan (via haar Inlichtingencommissie) vereisen dat de richtsnoeren worden gecorrigeerd of aangevuld wanneer zij van mening is dat deze onwettig of onrechtvaardig zijn. Meer in het algemeen mogen de directeur en het personeel van de NIS bij de uitvoering van hun taken instellingen, organisaties of personen er niet toe dwingen dingen te doen waartoe zij niet verplicht zijn en mogen zij de uitoefening van rechten door personen niet belemmeren door misbruik te maken van hun officiële bevoegdheidArtikel 13 van de NIS-wet.. Daarnaast moet een eventuele censuur van post, onderschepping van telecommunicatie, verzameling van locatiegegevens en verzameling van communicatiebevestigende gegevens of het eventuele opnemen of afluisteren van privécommunicatie door de NIS in overeenstemming zijn met de CPPA, de Wet locatiegegevens of het CPAArtikel 14 van de NIS-wet.. Voor misbruik van bevoegdheden of het in strijd met deze wetten verzamelen van informatie gelden strafrechtelijke sanctiesArtikelen 22 en 23 van de NIS-wet..Het Commando ondersteuning defensie en veiligheid is een militaire inlichtingendienst die is opgericht onder auspiciën van het ministerie van Defensie. Het is verantwoordelijk voor veiligheidskwesties binnen het leger, militaire strafrechtelijke onderzoeken (die vallen onder de Wet op de militaire rechtbank) en militaire inlichtingen. Het Commando ondersteuning defensie en veiligheid surveilleert over het algemeen geen burgers, tenzij dit noodzakelijk is voor de uitvoering van zijn militaire taken. Personen die kunnen worden onderzocht zijn militair personeel, civiele werknemers van de krijgsmacht, personen in militaire opleiding, personen in militaire reserve- of rekruteringsdienst en krijgsgevangenenArtikel 1 van de Wet op de militaire rechtbank.. Bij het verzamelen van communicatiegegevens met het oog op de nationale veiligheid moet het Commando ondersteuning defensie en veiligheid zich houden aan de beperkingen en waarborgen die zijn vastgelegd in de CPPA en het bijbehorende uitvoeringsdecreet.3.2.Rechtsgrondslagen en beperkingenIn de CPPA, de Wet inzake terrorismebestrijding ter bescherming van burgers en de openbare veiligheid (hierna de Wet terrorismebestrijding genoemd) en de TBA is voorzien in rechtsgrondslagen voor de verzameling van persoonsinformatie met het oog op de nationale veiligheid en zijn de toepasselijke beperkingen en waarborgen uiteengezetBij het onderzoeken van misdrijven in verband met de nationale veiligheid handelen de politie en de NIS op basis van het CPA, terwijl het Commando ondersteuning defensie en veiligheid onder de Wet op de militaire rechtbank valt.. Deze beperkingen en waarborgen, zoals beschreven in de volgende punten, zorgen ervoor dat de verzameling en verwerking van informatie wordt beperkt tot wat strikt noodzakelijk is om een wettige doelstelling te verwezenlijken. Dit sluit het massaal en ongedifferentieerd verzamelen van persoonsinformatie om redenen van nationale veiligheid uit.3.2.1.Verzameling van communicatiegegevens3.2.1.1.Verzameling van communicatiegegevens door inlichtingendiensten3.2.1.1.1.RechtsgrondslagDe CPPA biedt inlichtingendiensten de bevoegdheid om communicatiegegevens te verzamelen en vereist dat aanbieders van communicatiediensten met deze diensten samenwerken wanneer zij een verzoek ontvangenArtikel 15-2 CPPA.. Zoals beschreven in punt 2.2.2.1 wordt in de CPPA onderscheid gemaakt tussen de verzameling van de inhoud van communicatie (d.w.z. communicatiebeperkende maatregelen, zoals aftapping of censuurArtikel 2, leden 6 en 7, CPPA.) en de verzameling van communicatiebevestigende gegevensArtikel 2, lid 11, CPPA..De drempel voor het verzamelen van deze twee soorten informatie verschilt, maar de toepasselijke procedures en waarborgen zijn grotendeels gelijkZie ook artikel 13-4, lid 2, CPPA en artikel 37, lid 4, van het CPPA-uitvoeringsdecreet, waarin is bepaald dat de procedures die gelden voor de verzameling van de inhoud van communicatie mutatis mutandis van toepassing zijn op de verzameling van communicatiebevestigende gegevens.. Het verzamelen van communicatiebevestigende gegevens (of metagegevens) kan plaatsvinden om bedreigingen voor de nationale veiligheid te voorkomenArtikel 13-4 CPPA.. Voor het uitvoeren van communicatiebeperkende maatregelen (d.w.z. het verzamelen van de inhoud van communicatie) geldt een hogere drempel en deze maatregelen mogen slechts worden genomen wanneer de nationale veiligheid naar verwachting ernstig in gevaar zal worden gebracht en de verzameling van de inlichtingen noodzakelijk is om een dergelijk gevaar te voorkomen (d.w.z. wanneer er een ernstig risico voor de nationale veiligheid bestaat en de verzameling noodzakelijk is om dit te voorkomen)Artikel 7, lid 1, CPPA.. Het inzien van de inhoud van communicatie is bovendien alleen toegestaan als laatste redmiddel om de nationale veiligheid te waarborgen en er moeten inspanningen worden geleverd om de schending van de communicatieprivacy tot een minimum te beperkenArtikel 3, lid 2, CPPA.. Zelfs wanneer de passende goedkeuring/toestemming is verkregen, moeten dergelijke maatregelen onmiddellijk worden stopgezet zodra zij niet langer noodzakelijk zijn, zodat ervoor wordt gezorgd dat een inbreuk op het communicatiegeheim van personen tot een minimum wordt beperktArtikel 2 van het CPPA-uitvoeringsdecreet..3.2.1.1.2.Beperkingen en waarborgen die van toepassing zijn op de verzameling van communicatiegegevens waarbij ten minste één Koreaans onderdaan betrokken isHet verzamelen van communicatiegegevens (zowel inhoud als metagegevens), waarbij één of beide betrokkenen bij de communicatie Koreaans onderdaan zijn, mag slechts plaatsvinden met toestemming van een opperrechter van het HofArtikel 7, lid 1, punt 1, CPPA. De bevoegde rechter is het Hof dat bevoegd is voor de verblijfplaats of locatie van de vestiging van één of beide partijen die worden gesurveilleerd.. Het verzoek van de inlichtingendienst moet schriftelijk worden ingediend bij een aanklager of bij het Bureau van de procureur-generaalArtikel 7, lid 3, van het CPPA-uitvoeringsdecreet.. In het verzoek moeten de redenen voor de verzameling worden vermeld (d.w.z. dat de nationale veiligheid naar verwachting ernstig in gevaar zal worden gebracht of dat de verzameling noodzakelijk is om een bedreiging van de nationale veiligheid te voorkomen), evenals materiaal ter ondersteuning van deze redenen en waaruit een kennelijke reden voor de zaak blijkt en de details van het verzoek (d.w.z. de doelstellingen, de persoon/personen op wie het betrekking heeft, de reikwijdte, de daadwerkelijke periode van verzameling en de manier waarop en waar de verzameling zal plaatsvinden)Artikel 7, lid 3, en artikel 6, lid 4, CPPA.. Vervolgens verzoekt de aanklager/het Bureau van de procureur-generaal een hooggeplaatste rechter van het Hof om toestemmingArtikel 7, lid 4, van het CPPA-uitvoeringsdecreet. In het verzoek dat de aanklager richt tot de rechter moeten de belangrijkste redenen voor de verdenking worden uiteengezet en, voor zover om meerdere toestemmingen tegelijk wordt verzocht, de rechtvaardiging hiervan (zie artikel 4 van het CPPA-uitvoeringsdecreet).. Die hooggeplaatste rechter mag slechts schriftelijke toestemming geven wanneer hij/zij van mening is dat het verzoek gegrond is en wijst het verzoek af wanneer hij/zij het ongegrond achtArtikel 7, lid 3, en artikel 6, leden 5 en 9, CPPA.. In het bevel worden het soort, de doelstelling, het voorwerp, de reikwijdte en de daadwerkelijke periode van de verzameling gespecificeerd, evenals de manier waarop en waar deze zal plaatsvindenArtikel 7, lid 3, en artikel 6, lid 6, CPPA..Er gelden specifieke regels wanneer de maatregel gericht is op het onderzoeken van een samenzwering die een bedreiging vormt voor de nationale veiligheid en er een noodsituatie bestaat waardoor het onmogelijk is de bovengenoemde procedures te volgenArtikel 8 CPPA.. Indien aan deze voorwaarden is voldaan, mogen inlichtingendiensten surveillancemaatregelen uitvoeren zonder voorafgaande goedkeuring van de rechterArtikel 8, lid 1, CPPA.. De inlichtingendienst moet de rechter echter onmiddellijk na de uitvoering van de noodmaatregelen om toestemming verzoeken. Wanneer de toestemming niet is verkregen binnen 36 uur na het ogenblik waarop de maatregelen zijn genomen, moeten deze onmiddellijk worden stopgezetArtikel 8, lid 2, CPPA.. Het verzamelen van informatie in noodsituaties moet altijd plaatsvinden in overeenstemming met een verklaring inzake censuur/aftapping in noodsituaties en de inlichtingendienst die de informatie verzamelt, moet een register bijhouden van alle noodmaatregelenArtikel 8, lid 4, CPPA. Zie punt 2.2.2.2 hierboven voor noodmaatregelen in het kader van de rechtshandhaving..In gevallen waarin de surveillance binnen korte tijd wordt beëindigd, waardoor geen toestemming van de rechter kan worden gevraagd, moet het hoofd van het bevoegde Bureau van de procureur-generaal een door de inlichtingendienst opgestelde kennisgeving van noodmaatregelen sturen aan het hoofd van de bevoegde rechtbank, die het register van noodmaatregelen bijhoudtArtikel 8, leden 5 en 7, CPPA. In de kennisgeving moeten het doel, het voorwerp, de reikwijdte, de periode, de plaats van uitvoering en de methode van surveillance worden aangegeven, alsmede de redenen waarom geen verzoek om toestemming is ingediend voordat de maatregel werd genomen (artikel 8, lid 6, CPPA).. Zo kan de rechter de wettigheid van de verzameling toetsen.3.2.1.1.3.Beperkingen en waarborgen die van toepassing zijn op de verzameling van communicatiegegevens waarbij uitsluitend niet-Koreaanse onderdanen betrokken zijnVoor het verzamelen van informatie over communicatie tussen niet-Koreaanse onderdanen moeten inlichtingendiensten vooraf schriftelijke goedkeuring van de president verkrijgenArtikel 7, lid 1, punt 2, CPPA.. Dergelijke communicatie wordt alleen met het oog op de nationale veiligheid verzameld wanneer deze valt onder één van verschillende gespecificeerde categorieën, namelijk communicatie tussen ambtenaren of andere personen van landen die de Republiek Korea vijandig gezind zijn, buitenlandse agentschappen, groepen of onderdanen die worden verdacht van activiteiten tegen KoreaHiermee wordt verwezen naar activiteiten die een bedreiging vormen voor het bestaan en de veiligheid van de natie, de democratische orde of het voortbestaan en de vrijheid van het volk. of leden van groepen op het Koreaanse schiereiland die effectief niet onder de jurisdictie van de Republiek Korea vallen en hun overkoepelende groepen in derde landenAls één partij een persoon is zoals beschreven in artikel 7, lid 1, punt 2, CPPA en de andere partij onbekend is of niet kan worden gespecificeerd, is bovendien de procedure van artikel 7, lid 1, punt 2, van toepassing.. Als één partij bij de communicatie een Koreaans onderdaan is en de andere partij niet, is echter goedkeuring van de rechter vereist overeenkomstig de in punt 3.2.1.1.2 beschreven procedure.Het hoofd van een inlichtingendienst moet een plan voor de beoogde maatregelen indienen bij de directeur van de NISArtikel 8, lid 1, van het CPPA-uitvoeringsdecreet. De directeur van de NIS wordt benoemd door de president na bevestiging van het parlement (artikel 7 van de NIS-wet).. De directeur van de NIS evalueert of dit plan passend is en dient het plan, wanneer dit het geval is, ter goedkeuring in bij de presidentArtikel 8, lid 2, van het CPPA-uitvoeringsdecreet.. De informatie die in het plan moet worden opgenomen, is dezelfde als de informatie die vereist is voor een verzoek om rechterlijke toestemming voor het verzamelen van informatie over Koreaanse onderdanen (zoals hierboven beschreven)Artikel 8, lid 3, van het CPPA-uitvoeringsdecreet juncto artikel 6, lid 4, CPPA.. In het verzoek moeten met name de redenen voor de verzameling worden vermeld (d.w.z. dat de nationale veiligheid naar verwachting ernstig in gevaar zal worden gebracht of dat de verzameling noodzakelijk is om een bedreiging van de nationale veiligheid te voorkomen), evenals de belangrijkste redenen voor de verdenking, materiaal ter ondersteuning van deze redenen en waaruit een kennelijke reden voor de zaak blijkt en de details van het verzoek (d.w.z. de doelstellingen, de persoon/personen op wie het betrekking heeft, de reikwijdte, de daadwerkelijke periode van verzameling en de manier waarop en waar de verzameling zal plaatsvinden). Wanneer meerdere verzoeken om toestemming tegelijk worden ingediend, moeten de strekking en redenen daarvan worden vermeldArtikel 8, lid 3, en artikel 4 van het CPPA-uitvoeringsdecreet..In noodsituatiesDat wil zeggen, in gevallen waarin de maatregel gericht is op een samenzwering die de nationale veiligheid bedreigt, er onvoldoende tijd is om de goedkeuring van de president te verkrijgen en het niet nemen van noodmaatregelen de nationale veiligheid kan schaden (artikel 8, lid 8, CPPA). moet een voorafgaande goedkeuring worden verkregen van de minister onder wie de desbetreffende inlichtingendienst valt. In dit geval moet de inlichtingendienst onmiddellijk na het nemen van de noodmaatregelen echter om goedkeuring van de president verzoeken. Wanneer een inlichtingendienst niet binnen 36 uur na indiening van het verzoek goedkeuring verkrijgt, moet de verzameling onmiddellijk worden stopgezetArtikel 8, lid 9, CPPA.. In dergelijke gevallen wordt de verzamelde informatie altijd vernietigd.3.2.1.1.4.Algemene beperkingen en waarborgenWanneer zij verzoeken om de samenwerking van particuliere entiteiten, moeten inlichtingendiensten deze entiteiten het rechterlijk bevel/de presidentiële toestemming of een kopie van de omslag van een verklaring van censuur in noodsituaties overleggen, die de betreffende entiteit in haar dossiers moet bewarenArtikel 9, lid 2, CPPA en artikel 12 van het CPPA-uitvoeringsdecreet.. Entiteiten die worden verzocht informatie te verstrekken aan inlichtingendiensten op basis van de CPPA mogen dit weigeren wanneer de toestemming of de verklaring inzake de censuur in noodsituaties betrekking heeft op de verkeerde identificator (bv. een telefoonnummer dat aan een andere persoon toebehoort dan de geïdentificeerde persoon). Bovendien mogen wachtwoorden die voor communicatie worden gebruikt in geen enkel geval worden bekendgemaaktArtikel 9, lid 4, CPPA..Inlichtingendiensten mogen de uitvoering van communicatiebeperkende maatregelen of de verzameling van communicatiebevestigende informatie toevertrouwen aan een postkantoor of aanbieder van telecommunicatiediensten (zoals gedefinieerd in de Wet op de telecommunicatieactiviteiten)Artikel 13 van het CPPA-uitvoeringsdecreet.. Zowel de betrokken inlichtingendienst als de aanbieder die een verzoek om samenwerking ontvangt, moet gedurende drie jaar een register bijhouden waarin het doel van het verzoek om de maatregelen, de datum van uitvoering of samenwerking en het voorwerp van de maatregelen (bv. post, telefoon of e-mail) worden vermeldArtikel 9, lid 3, CPPA en artikel 17, lid 2, van het CPPA-uitvoeringsdecreet. Deze periode geldt niet voor communicatiebevestigende gegevens (zie artikel 39 van het CPPA-uitvoeringsdecreet).. Aanbieders van telecommunicatiediensten die communicatiebevestigende gegevens verstrekken, moeten gedurende een periode van zeven jaar in hun dossiers informatie bijhouden over de frequentie van de verzameling en tweemaal per jaar verslag uitbrengen aan de minister van Wetenschap en ICTArtikel 13, lid 7, CPPA en artikel 39 van het CPPA-uitvoeringsdecreet..Inlichtingendiensten moeten bij de directeur van de NIS verslag uitbrengen over de informatie die zij hebben verzameld en over het resultaat van de surveillanceArtikel 18, lid 3, van het CPPA-uitvoeringsdecreet.. Met betrekking tot de verzameling van communicatiebevestigende gegevens moeten registers worden bijgehouden van het feit dat een verzoek om dergelijke gegevens is ingediend, alsook van het schriftelijke verzoek zelf en de instelling die hiervan gebruik heeft gemaaktArtikel 13, lid 5, en artikel 13-4, lid 3, CPPA..Het verzamelen van zowel de inhoud van de communicatie als de communicatiebevestigende gegevens mag slechts hoogstens vier maanden worden voortgezet en moet onmiddellijk worden stopgezet wanneer het nagestreefde doel eerder wordt bereiktArtikel 7, lid 2, CPPA.. Wanneer de voorwaarden voor de toestemming blijven bestaan, kan de periode met maximaal vier maanden worden verlengd, met toestemming van de rechter of goedkeuring van de president. Het verzoek om toestemming voor verlenging van de surveillancemaatregelen moet schriftelijk worden ingediend, met opgave van de redenen waarom verlenging wordt verzocht en met overlegging van ondersteunend materiaalArtikel 7, lid 2, CPPA en artikel 5 van het CPPA-uitvoeringsdecreet..Afhankelijk van de rechtsgrondslag voor de verzameling worden de betrokkenen over het algemeen in kennis gesteld wanneer hun communicatie wordt verzameld. Meer bepaald moet het hoofd van de inlichtingendienst de betrokkene binnen dertig dagen na afloop van de surveillance schriftelijk in kennis stellen, ongeacht of de verzamelde informatie de inhoud van de communicatie dan wel de communicatiebevestigende gegevens betreft en ongeacht of de informatie werd verkregen in het kader van de gewone procedure of in een noodsituatieArtikel 9-2, lid 3, CPPA. Overeenkomstig artikel 13-4 CPPA geldt dit voor de verzameling van zowel de inhoud van de communicatie als de communicatiebevestigende gegevens.. In de kennisgeving moet het volgende worden vermeld: 1) het feit dat de informatie is verzameld, 2) de uitvoerende instantie en 3) de uitvoeringsperiode. De kennisgeving kan echter worden uitgesteld wanneer het waarschijnlijk is dat deze de nationale veiligheid in gevaar zou brengen of het leven en de fysieke veiligheid van mensen zou schadenArtikel 9-2, lid 4, CPPA.. De kennisgeving moet worden gedaan binnen dertig dagen nadat de redenen voor het uitstel niet langer bestaanArtikel 13-4