VERORDENING (EG) Nr. 2022/95 VAN DE RAAD van 16 augustus 1995 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 3283/94 van de Raad van 22 december 1994 inzake beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 23 waarin is bepaald dat Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (2) nog zal worden toegepast op procedures waarvoor het onderzoek op 1 september 1994 reeds was geopend en op de datum van inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 3283/94 nog niet afgesloten,

Gezien het voorstel van de Commissie dat na overleg in het Raadgevend Comité is ingediend,

Overwegende hetgeen volgt:

A. PROCEDURE

(1) De Commissie heeft in juni 1994, door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3), de inleiding aangekondigd van een anti-dumpingprocedure in verband met ammoniumnitraat van oorsprong uit Litouwen en Rusland, en is met een onderzoek begonnen.

(2) Naar aanleiding van een regionale anti-dumpingprocedure zijn sinds mei 1994 anti-dumpingmaatregelen van toepassing op de invoer in het Verenigd Koninkrijk van ammoniumnitraat uit Litouwen en Rusland (4). Deze maatregelen bestaan uit verbintenissen volgens welke de invoer uit elk betrokken land in het Verenigd Koninkrijk beperkt wordt tot 100 000 ton per jaar.

(3) Deze procedure wordt ingeleid naar aanleiding van een klacht van de European Fertilizer Manufacturers' Association (EFMA) namens producenten die gezamenlijk een groot deel van de produktie van ammoniumnitraat in de Gemeenschap zouden vertegenwoordigen.

(4) Bij de klacht was voldoende bewijsmateriaal gevoegd over de dumping van ammoniumnitraat uit Litouwen en Rusland en over de daardoor ontstane schade om een procedure in te leiden.

(5) De Commissie heeft de haar bekende betrokken producenten, exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van de exportlanden en de indiener van de klacht officieel van de inleiding van de procedure in kennis gesteld en heeft de rechtstreeks betrokken partijen in de gelegenheid gesteld schriftelijk opmerkingen te maken en een mondeling onderhoud aan te vragen.

(6) De Litouwse exporteur, enkele Russische exporteurs, enkele importeurs en alle producenten namens wie de klacht was ingediend, hebben hun standpunt schriftelijk uiteengezet. Verschillende partijen, waaronder de Litouwse en Russische autoriteiten, werden op hun verzoek gehoord. De European Fertilizer Importers' Association (EFIA), heeft haar standpunt ook schriftelijk uiteengezet en werd op haar verzoek gehoord.

(7) De Commissie heeft vragenlijsten toegezonden aan alle haar bekende betrokken partijen en heeft gedetailleerde antwoorden ontvangen van de producenten van de Gemeenschap namens welke de klacht was ingediend, de enige producent en exporteur in Litouwen en enkele importeurs in de Gemeenschap. De Commissie heeft ook een gedetailleerd antwoord ontvangen van een producent van de Gemeenschap die niet bij de klacht was betrokken; van enkele Russische producenten werden minder uitgebreide antwoorden ontvangen.

(8) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de vaststelling van dumping en schade noodzakelijk achtte, ingewonnen en onderzocht en heeft bij de volgende ondernemingen een onderzoek ter plaatse ingesteld:

a) producenten van de Gemeenschap namens welke de klacht is ingediend - Grande Paroisse SA, Paris-La-Défence, Frankrijk,

- Hydro-Agri-France SA, Neuilly-sur-Seine, Frankrijk,

- Hydro-Agri (UK) Ltd, Immingham, Verenigd Koninkrijk,

- Hydro-Agri BV, Sluiskil, Nederland;

b) onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap - Noortrade GmbH, Viernheim, Duitsland,

- Schweizerhall Fertilizer GmbH, Hamburg, Duitsland,

- Unifert France SA, Sète, Frankrijk,

- Conagra Resources Europe Ltd, Tiverton, Devon, Verenigd Koninkrijk;

c) producent in referentieland - Zaklady Azotawe "Pulawy", Pulawy, Polen.

(9) Het onderzoek naar dumping had betrekking op de periode van 1 april 1993 tot en met 31 maart 1994 ("het onderzoektijdvak").

(10) De Commissie heeft alle betrokkenen van haar voorlopige bevindingen in kennis gesteld. Verschillende partijen hebben opmerkingen toegezonden; sommige partijen werden op hun verzoek gehoord.

(11) De Commissie heeft vervolgens alle gegevens die zij ten behoeve van de definitieve bevindingen noodzakelijk achtte, verzameld en gecontroleerd. Zij heeft de betrokkenen in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan zij voornemens was de aanbeveling te doen om definitieve anti-dumpingrechten in te stellen. Er werd een termijn vastgesteld waarbinnen de betrokkenen, na deze mededeling, opmerkingen konden maken.

(12) De opmerkingen van de betrokkenen werden onderzocht en indien deze gegrond bleken heeft de Commissie haar bevindingen hieraan zo nodig aangepast.

B. ONDERZOCHT PRODUKT EN SOORTGELIJK PRODUKT

(13) De procedure heeft betrekking op ammoniumnitraat, een meststof in pil- of korrelvorm die tussen de 33 en 35 % stikstof bevat.

(14) Het door de producenten van de Gemeenschap vervaardigde ammoniumnitraat is, wat fysieke en technische kenmerken betreft, een produkt van dezelfde soort als het ammoniumnitraat dat vanuit Rusland en Litouwen naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd en het ammoniumnitraat dat in het referentieland Polen (zie de overwegingen 22, 23 en 24) wordt geproduceerd en verkocht.

C. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP

(15) De producenten namens wie de klacht is ingediend vertegenwoordigen 94 % van de produktie van ammoniumnitraat in de Gemeenschap. Zij kunnen dus, overeenkomstig artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, als de bedrijfstak van de Gemeenschap worden beschouwd.

(16) De EFIA, de organisatie die de importeurs in de Gemeenschap vertegenwoordigt, stelde dat Hydro Fertilizers Ltd (UK) geen deel uitmaakt van de bedrijfstak van de Gemeenschap omdat dit bedrijf, via Fertrachem UK, een gelieerd bedrijf, ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen invoerde. Vastgesteld werd echter dat Fertrachem in het onderzoektijdvak geen ammoniumnitraat uit Rusland of Litouwen heeft ingevoerd. Voorts werd aangevoerd dat BASF, een andere producent namens welke de klacht was ingediend, om dezelfde redenen van de bedrijfstak van de Gemeenschap moest worden uitgesloten, daar het via een gelieerd bedrijf, Kali (UK) Ltd, ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen in de Gemeenschap invoerde. Vastgesteld werd dat Kali (UK) Ltd in het onderzoektijdvak inderdaad ammoniumnitraat uit Litouwen en Rusland had ingevoerd. Dit bedrijf had in het onderzoektijdvak, wat de aankoop van ammoniumnitraat betrof, echter geen banden met BASF, noch rechtstreeks noch via een dochteronderneming.

Er zijn derhalve geen redenen om Hydro Fertilizers Ltd (UK) of BASF van de bedrijfstak van de Gemeenschap uit te sluiten.

D. DUMPING

a) Normale waarde I. Keuze van het referentieland (17) Daar de betrokken exportlanden geen landen met een markteconomie zijn, werd de normale waarde gebaseerd op de prijzen en kosten in een vergelijkbaar land, het referentieland, overeenkomstig artikel 2, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88.

A. VOORSTEL VAN DE INDIENER VAN DE KLACHT: HONGARIJE (18) Volgens de indiener van de klacht zou Hongarije, dat in de regionale procedure ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk (zie overweging 2) was gebruikt in het kader van dit onderzoek, een geschikt referentieland zijn. De Commissie heeft contact opgenomen met Nitrogenmuvek, Varpalota, Hongarije, maar had geen gegevens over de andere producent in Hongarije. Uit de antwoorden van Nitrogenmuvek op de vragenlijst van de Commissie bleek dat de binnenlandse verkoop van dit bedrijf, in vergelijking met de invoer in de Gemeenschap uit Rusland en Litouwen, beduidend was. 80 % van het ammoniumnitraat dat dit bedrijf in het binnenland verkocht, was in zakken verpakt. De Hongaarse producent gebruikte tegen marktprijzen aangekocht binnenlands of ingevoerd gas.

(19) Nitrogenmuvek heeft echter niet geantwoord op het verzoek van de Commissie om een verificatie ter plaatse. Het leek daarom niet mogelijk aan de hand van de beschikbare gegevens uit Hongarije een betrouwbare normale waarde vast te stellen. Bovendien zijn er in Hongarije slechts twee producenten van ammoniumnitraat, is ammoniumnitraat aan een invoerrecht van 15 % onderworpen en is sinds 1993 een jaarcontingent van 50 000 ton van toepassing op de invoer van ammoniumnitraat of calciumammoniumnitraat uit het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS). De concurrentie is om deze redenen nogal beperkt. Hongarije is derhalve geen geschikt referentieland.

B. ANDERE LANDEN (20) De Commissie heeft alle haar bekende producenten van ammoniumnitraat in Australië, Bulgarije, Canada, Egypte, Mexico, Polen, Turkije en de Verenigde Staten van Amerika aangeschreven. Daar de EFIA Algerije en Roemenië als vergelijkbare landen heeft voorgesteld, heeft de Commissie tevens de haar bekende producenten in deze landen aangeschreven.

De volgende producenten hebben medewerking verleend en hebben de vragenlijst van de Commissie beantwoord:

- Abu Qir Fertilizers Co, Alexandrië, Egypte,

- Zaklady Azotawe "Pulawy", Pulawy, Polen.

i) Egypte (21) In het onderzoektijdvak werd in Egypte meer ammoniumnitraat verkocht dan door Rusland en Litouwen te zamen in de Gemeenschap werd ingevoerd. Het produkt dat in Egypte werd verkocht, was altijd in zakken verpakt, zoals het produkt uit Rusland en Litouwen.

Hoewel er echter drie binnenlandse producenten zijn en er geen officiële invoerbeperkingen gelden, leidt een recht van 30 % op de invoer van ammoniumnitraat in Egypte ertoe dat er geen invoer plaatsvindt. De concurrentie op de Egyptische markt is derhalve beperkt.

ii) Polen (22) In het onderzoektijdvak verkocht Pulawy op de binnenlandse markt ongeveer evenveel ammoniumnitraat als door Rusland en Litouwen te zamen in de Gemeenschap werd ingevoerd. Pulawy vervaardigt het produkt in pilvorm en de verkoop op de binnenlandse markt vindt steeds in zakken plaats. Pulawy gebruikt uit Rusland ingevoerd gas dat "at arm's length" in harde valuta wordt aangekocht.

Er zijn vier producenten van ammoniumnitraat in Polen. In het onderzoektijdvak waren er geen invoerbeperkingen en buitenlands ammoniumnitraat had een aandeel van 18,2 % op de Poolse markt.

Polen werd derhalve als een open en concurrerende markt voor ammoniumnitraat beschouwd.

C. KEUZE VAN HET REFERENTIELAND (23) Hongarije kan niet als referentieland worden gekozen, gezien de conclusie van overweging 19.

Wat de producenten uit andere landen betreft van wie de Commissie voldoende medewerking kreeg, was de Commissie van oordeel dat, hoewel de binnenlandse verkoop van de medewerkende bedrijven, zowel in Egypte als in Polen, beduidend is in vergelijking met de invoer uit Rusland en Litouwen en de toegang tot grondstof vergelijkbaar, Polen in het kader van dit onderzoek toch meer geschikt is als referentieland omdat de Poolse markt toegankelijker is. Polen werd derhalve gekozen.

II. Vaststelling van de normale waarde (24) Op grond van de in overweging 22 genoemde redenen, kan de binnenlandse verkoop van Pulawy in Polen als representatief worden beschouwd.

Geconstateerd werd dat de gewogen gemiddelde binnenlandse verkoopprijs van de Poolse producent aan onafhankelijke afnemers in het onderzoektijdvak rendabel was in die zijn dat zij alle kosten dekte, welke kosten representatief bleken te zijn voor de normale kostenstructuur van een bedrijf in een markteconomie.

(25) De EFMA voerde aan dat de binnenlandse prijs waarop de normale waarde was gebaseerd niet correct was, daar deze lager was dan het haar bekende prijsniveau op de Poolse markt. Voorts voerde de EFMA aan dat de binnenlandse prijs die uit de normale waarde viel af te leiden de produktiekosten in Polen niet kon dekken. De EFMA had ter staving van haar beweringen enig bewijsmateriaal toegezonden.

(26) Hierna is weer contact opgenomen met de betrokken Poolse producent teneinde meer gegevens te verkrijgen over de situatie op het gebied van prijzen en kosten in Polen. Overigens waren de meeste gegevens die dit bedrijf hierover had verstrekt reeds door de Commissie gecontroleerd.

(27) De Poolse producent heeft stukken toegezonden waaruit bleek dat de gegevens over prijzen waarop de EFMA zich baseerde, betrekking hadden op standaardprijzen af dealer voor boeren. Deze prijzen waren duidelijk hoger dan de nettoprijzen van de producent af fabriek voor dealers. Wat kosten betreft, heeft de Poolse producent nog meer gegevens verstrekt om de door de Commissie gecontroleerde gegevens te onderbouwen, om aan te tonen dat zij betrekking hadden op zijn kosten voor dit produkt en om aan te tonen dat hij gas "at arm's length" had aangekocht. De Commissie constateerde echter ook dat dit bedrijf bepaalde normale kosten ten onrechte niet in zijn berekeningen inzake de normale waarde had opgenomen. De normale waarde werd derhalve verhoogd, omdat deze kosten bij de berekening van de normale waarde niet van de binnenlandse prijs hadden mogen worden afgetrokken.

(28) Na verificatie van alle gegevens is de Commissie tot de conclusie gekomen dat de nettoprijs af fabriek, zoals door de Poolse producent opgegeven, na de in overweging 27 genoemde correctie, juist was en dat deze prijs alle kosten van het bedrijf tot deze fase van het produktieproces dekte plus een winst.

De normale waarde werd derhalve gebaseerd op de netto prijs van Pulawy af fabriek voor afnemers in Polen.

b) Exportprijs (29) De exportprijs van het ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland en Litouwen werd gebaseerd op de aan de exporteurs betaalde prijs bij aankoop van het produkt voor invoer in de Gemeenschap. Dit was de fob-prijs franco grens die door de exporteur aan een tussenpersoon of importeur in de Gemeenschap werd aangerekend.

c) Vergelijking (30) De normale waarde en de exportprijs (beide franco grens) werden vergeleken op basis van gewogen gemiddelden op hetzelfde handelsniveau. Voor alle soorten transacties was de exportprijs lager dan de normale waarde, die beide met het oog op de vergelijking waren gecorrigeerd. De binnenlandse prijs af fabriek werd verhoogd met de normale kosten voor vervoer, op- en overslag tussen de fabriek en de haven in Polen in het onderzoektijdvak. Deze verhoging werd berekend aan de hand van de gegevens over de door de betrokken Poolse producent werkelijk gemaakte vervoers-, op- en overslagkosten, die werden aangevuld met gegevens van andere bedrijven in Polen over de op- en overslagkosten voor andere soorten zakken.

(31) De normale waarde en de exportprijs werden gecorrigeerd om rekening te houden met bepaalde, in artikel 2, lid 10, onder c), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 genoemde verkoopkosten. De zakken die de Poolse producent bij verkoop in Polen gebruikte waren goedkoper dan de zakken waarin het Russische ammoniumnitraat werd verpakt, en de normale waarde en de exportprijs werden beide verminderd om met deze rechtstreeks met de verkoop verband houdende verpakkingskosten rekening te houden. De zakken die bij uitvoer van ammoniumnitraat uit Litouwen werden gebruikt, waren ook duurder dan die van de Poolse producent, maar een groot deel van de Litouwse exportverkoop naar de Gemeenschap vond tijdens het onderzoektijdvak in bulk plaats, waardoor er dus geen kosten voor verpakking in zakken werden gemaakt. De desbetreffende correctie werd dus uitsluitend toegepast voor dat deel van de export dat in zakken was verpakt.

De Russische autoriteiten stelden dat de normale waarde verminderd moest worden omdat het goedkoper is het gas naar de Russische dan naar de Poolse fabrieken te vervoeren. Er werden echter geen nauwkeurige gegevens over afstanden verstrekt. Bovendien worden kosten en prijzen van gas en gasdistributie in Rusland niet op marktbasis vastgesteld. In elk geval worden verzoeken om correcties op de normale waarde voor beweerde natuurlijke concurrentievoordelen in hun geheel bezien. Zelfs indien de Russische producenten door de nabijheid van gasvoorraden een voordeel hebben dat de Poolse fabrikanten niet hebben, dan staat daar weer tegenover dat de Russische fabrieken verder weg van de Baltische havens zijn gelegen, waardoor weer hogere transportkosten ontstaan. Aan dit verzoek om correctie kon derhalve geen gevolg worden gegeven.

De Russische autoriteiten stelden eveneens dat de normale waarde verminderd moest worden, daar de produktie-eenheden in Rusland groter en efficiënter zouden zijn. Bij hun verzoek was echter geen materiaal gevoegd waaruit bleek dat de Russische fabrieken die in het onderzoektijdvak ammoniumnitraat naar de Gemeenschap exporteerden, efficiënter werkten dan de Poolse producent. Dit verzoek werd derhalve ook van de hand gewezen.

d) Dumpingmarge (32) De dumpingmarge bedroeg 41,6 % van de cif-prijs grens Gemeenschap voor het Russische produkt en 27,4 % van de cif-prijs grens Gemeenschap voor het Litouwse produkt. Deze bedragen zijn, in ecu per ton, 31,3 voor Rusland en 21 voor Litouwen.

E. SCHADE

a) Marktanalyse (33) Het onderzoek naar dumping had betrekking op de periode van 1 april 1993 tot en met 31 maart 1994. Voor de beoordeling van de met schade verband houdende factoren werden de gegevens van deze periode vergeleken met die van overeenkomstige periodes in voorgaande jaren. Deze periodes zijn in de tekst als volgt aangeduid:

1 april 1990 - 31 maart 1991 als "1990/1991"

1 april 1991 - 31 maart 1992 als "1991/1992"

1 april 1992 - 31 maart 1993 als "1992/1993".

i) Totaalverbruik in de Gemeenschap (34) Het verbruik in de Gemeenschap (d. w. z. de verkoop van de producenten van de Gemeenschap in de Gemeenschap vermeerderd met de invoer) liep terug van 4,76 miljoen ton in 1990/1991 tot 4,65 miljoen ton in het onderzoektijdvak, een vermindering van 2,3 %. Het verbruik in het onderzoektijdvak lag echter 3,1 % boven het niveau van 1992/1993, toen slechts 4,5 miljoen ton ammoniumnitraat werd verkocht.

ii) Hoeveelheden en marktaandeel van de met dumping ingevoerde produkten (35) De invoer van ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen te zamen steeg van 26 000 ton in 1990/1991 tot 489 000 ton in het onderzoektijdvak. Eurostat geeft geen afzonderlijke cijfers voor de invoer uit Rusland en Litouwen in 1990/1991, maar geeft slechts een cijfer voor de voormalige Sowjetunie. Daar het echter bekend is dat in deze periode ook uit Rusland en Litouwen werd ingevoerd, lijkt het redelijk, aan de hand van gegevens die de exporteurs hebben verstrekt, het cijfer voor de voormalige Sowjetunie te nemen en hiervan 50 % aan Rusland en 50 % aan Litouwen toe te kennen. Van deze veronderstelling uitgaande is de invoer uit Rusland gestegen van 13 000 tot 341 000 ton en de invoer uit Litouwen van 13 000 tot 148 000 ton. (In elk geval zou het voor de conclusies van deze verordening nauwelijks verschil maken indien de in 1990/1991 uit Rusland en Litouwen uitgevoerde hoeveelheden anders werden verdeeld.) (36) Het marktaandeel van het Russische en Litouwse ammoniumnitraat te zamen steeg van 0,5 % in 1990/1991 tot 10,5 % in het onderzoektijdvak. Het marktaandeel van het Russische produkt steeg van juist iets minder dan 0,3 tot 7,3 %; het marktaandeel van het Litouwse produkt van juist minder dan 0,3 tot 3,2 % (1).

iii) Prijzen van de met dumping ingevoerde produkten (37) De gewogen gemiddelde verkoopprijs van het ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen werd vergeleken met de gewogen gemiddelde verkoopprijs van het produkt van de Gemeenschap in de Gemeenschap af magazijn, na toepassing van de nodige prijsverhogingen op de importprodukten. Alle prijzen werden netto genomen, kortingen en prijsverminderingen buiten beschouwing gelaten. Er werd een correctie toegepast voor het feit dat de producenten van de Gemeenschap hun produkt voor een groot deel in bulk hadden verkocht, vooral op de Franse markt, terwijl het ingevoerde produkt bijna altijd in zakken was verpakt. De prijs van het produkt van de Gemeenschap werd daarom, met het oog op de vergelijking, naar boven bijgesteld.

Bij de berekening van de gewogen gemiddelde prijs van het importprodukt werd rekening gehouden met de slechte kwaliteit van een deel van het Russische produkt.

Geconstateerd werd dat het Litouwse en Russische produkt in het onderzoektijdvak tegen prijzen werden verkocht die per ton 14,7 ecu respectievelijk 16,2 ecu onder de prijs van de producenten van de Gemeenschap lag (ofwel 12,6 % respectievelijk 13,9 % van de prijs van de producenten van de Gemeenschap).

(38) Bij het onderzoek is echter gebleken dat importprodukten altijd tegen een lagere prijs op de markt van de Gemeenschap voor ammoniumnitraat moeten worden aangeboden om verkocht te worden, zelfs onder normale concurrentievoorwaarden. Russisch en Litouws ammoniumnitraat wordt door de boeren als een produkt van mindere kwaliteit dan het produkt van de Gemeenschap beschouwd, welk idee nog door de reclame van bepaalde bedrijven van de Gemeenschap wordt versterkt. Voorts kunnen importeurs niet dezelfde leveringszekerheid en service bieden als binnenlandse fabrikanten. Ten slotte wordt het produkt van de Gemeenschap meestal in korrelvorm aangeboden en het Russische en Litouwse produkt in pilvorm, terwijl de korrelvorm gewoonlijk duurder is. Volgens de bij dit onderzoek verkregen informatie wordt het verschil in "kwaliteit" geacht ongeveer 10 ecu per ton waard te zijn. Dit cijfer is gebaseerd op het cijfer van 8 £ sterling per ton (10,4 ecu) dat in de regionale procedure ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk (zie overweging 2) werd aangehouden, op welk cijfer een kleine vermindering werd toegepast in verband met de algemene prijsdaling in het onderzoektijdvak.

(39) Na rekening te hebben gehouden met het voordeel dat producenten van de Gemeenschap ten aanzien van buitenlandse producenten hebben, wordt ervan uitgegaan dat de prijsonderbieding door Litouwse en Russische produkten ten opzichte van het produkt van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak 4,7 ecu respectievelijk 6,2 ecu per ton bedroeg (in procenten 4,4 % respectievelijk 5,8 %).

(40) De EFIA voerde aan dat het bedrag van 10 ecu per ton voor het kwaliteitsverschil tussen het produkt van de Gemeenschap en de importprodukten te laag was, daar dit cijfer op de regionale procedure ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk was gebaseerd. In een procedure betreffende de gehele Gemeenschap diende het kwaliteitsverschil, met name ten opzichte van de andere voornaamste markt - Frankrijk - op een hoger bedrag te worden geschat, gezien de traditioneel beschermde aard van deze markt en de daaruit voortvloeiende argwaan van boeren ten aanzien van buitenlandse produkten. Met andere woorden de importprodukten moesten, vanwege de kwaliteitsverschillen zoals die door de gebruikers werden aangevoeld, tegen een lagere prijs worden aangeboden dan de prijs waarvan de Commissie was uitgegaan, om verkocht te worden.

Dit argument moet worden afgewezen. Op de eerste plaats was vastgesteld dat het met dumping ingevoerde ammoniumnitraat in Frankrijk duurder was dan in het Verenigd Koninkrijk en dat de prijsonderbieding ten opzichte van het binnenlandse produkt in Frankrijk minder was. Op de tweede plaats waren de absolute prijzen in het onderzoektijdvak van de procedure van de Gemeenschap lager dan in het onderzoektijdvak van de regionale procedure. Beide argumenten om aan het kwaliteitsverschil een hogere waarde dan 10 ecu toe te kennen, konden niet worden aanvaard. Andere argumenten voor een dergelijke waardeverhoging waren er niet.

iv) Cumulatie van de invoer met dumping (41) In het kader van de vaststelling van de gevolgen van dumping voor de bedrijfstak van de Gemeenschap moest tevens worden vastgesteld of de invoer met dumping uit Rusland en de invoer met dumping uit Litouwen als één geheel moesten worden bezien.

(42) Op het eerste gezicht: wel cumulatie - Zowel uit Rusland als uit Litouwen worden aanzienlijke hoeveelheden ingevoerd. In het onderzoektijdvak bedroeg hun marktaandeel respectievelijk 7,3 % en 3,2 %.

- De fysieke eigenschappen van ammoniumnitraat van normale kwaliteit uit beide landen zijn in het algemeen gelijk.

- Het Russische en Litouwse produkt concurreren in de Gemeenschap met elkaar en met het soortgelijke produkt van de producenten van de Gemeenschap.

- Het Russische en het Litouwse produkt worden via dezelfde distributiekanalen in de Gemeenschap verkocht tegen prijzen die, indien het produkt van goede kwaliteit is, elkaar niet veel ontlopen.

(43) Bijzondere factoren in dit geval Hoewel de invoer uit Rusland en Litouwen in het onderzoektijdvak is toegenomen, is de Russische invoer ten opzichte van 1992/1993 met 55 % gestegen, terwijl de invoer uit Litouwen in dezelfde periode met ongeveer 28 % is gedaald, ondanks een algemene stijging van de vraag in de Gemeenschap van 3 %. Het marktaandeel van het Russische produkt is gestegen van 4,9 % tot 7,3 %, terwijl dat van het Litouwse produkt is gedaald van 4,6 % tot 3,2 %. Hoewel de positie van beide produkten aanvankelijk ongeveer gelijk was, begon deze in het onderzoektijdvak uiteen te lopen totdat de invoer uit Litouwen nog maar 40 % van die uit Rusland bedroeg.

Hoewel de importeurs in de Gemeenschap voor de normale kwaliteit van het produkt uit Rusland en Litouwen ongeveer dezelfde prijs vragen, is het Litouwse produkt duurder. De gemiddelde importprijs cif van het Litouwse produkt bedroeg in het onderzoektijdvak ongeveer 89 ecu per ton, terwijl die 75 ecu per ton was voor het Russische produkt. De gemiddelde exportprijs fob van het Litouwse produkt ligt ook duidelijk hoger dan die van het Russische produkt. Dit verschil in gemiddelde prijzen is te verklaren door het feit dat bepaalde zendingen van het Russische produkt van mindere kwaliteit bleken te zijn en tegen buitengewoon lage prijzen in de Gemeenschap werden verkocht, waardoor het beeld dat het Russische produkt van mindere kwaliteit en minder betrouwbaar was dan het Litouwse produkt nog werd versterkt, daar het Litouwse produkt bijna altijd in goede staat in de Gemeenschap is aangekomen.

Een bijzonder aspect van deze zaak is nog het feit dat zij door een regionale procedure (ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk) is voorafgegaan, welke procedure tot maatregelen heeft geleid om een einde te maken aan de schade die producenten in het Verenigd Koninkrijk ondervonden. Tot in 1993 was de Russische en Litouwse export van ammoniumnitraat vooral op het Verenigd Koninkrijk gericht. In het onderzoektijdvak was het grootste deel van de invoer in de Gemeenschap van ammoniumnitraat uit Litouwen nog steeds voor het Verenigd Koninkrijk bestemd. Door deze sterke concentratie op de markt van het Verenigd Koninkrijk bedroeg het marktaandeel van het Litouwse produkt in de rest van de Gemeenschap nauwelijks 2 %, doch in het Verenigd Koninkrijk 4 %. In tegenstelling daarmee was minder dan 40 % van de invoer in de Gemeenschap van het Russische produkt voor het Verenigd Koninkrijk bestemd. Het marktaandeel van het Russische produkt was meer evenwichtig over de verschillende landen van de Gemeenschap verspreid dan het marktaandeel van het Litouwse produkt.

In de andere landen van de Gemeenschap, buiten het Verenigd Koninkrijk, is de invoer uit Rusland in het onderzoektijdvak zeer sterk gestegen, waaruit blijkt dat de Russische exporteurs zich minder op het Verenigd Koninkrijk zijn gaan richten, terwijl de invoer uit Litouwen achteruitging. De invoer in de Gemeenschap (buiten het Verenigd Koninkrijk) vanuit Litouwen daalde van 33 153 ton (kwartaal januari-maart 1993) tot 28 676 ton (kwartaal januari-maart 1994), dat wil zeggen met 13,5 %. In dezelfde periode steeg de invoer van het Russische produkt van 22 768 ton tot 105 830 ton, dat wil zeggen met 364 %.

v) Conclusie (44) Gezien de tegengestelde ontwikkelingen van de invoer uit Rusland en Litouwen, zowel wat importvolume en marktaandeel in de Gemeenschap in haar geheel betreft als wat de concentratie op de markt van het Verenigd Koninkrijk betreft, en gezien de prijsverschillen tussen beide landen, is de Commissie tot de conclusie gekomen dat het, gezien de concurrentievoorwaarden voor de produkten uit beide landen, niet is aangewezen de gevolgen van de invoer uit beide landen te cumuleren.

b) Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap i) Produktie (45) De produktie van ammoniumnitraat door de bedrijven van de Gemeenschap daalde van 4,68 miljoen ton in 1990/1991 tot 3,69 miljoen ton in het onderzoektijdvak, d.w.z. met 21 %. De produktie was in het onderzoektijdvak echter 6,7 % hoger dan in 1992/1993, toen zij tot 3,46 miljoen ton was gedaald.

ii) Bezettingsgraad (46) De produktiecapaciteit van de bedrijven van de Gemeenschap verminderde van 9,12 miljoen ton in 1990/1991 tot 8,58 miljoen ton in het onderzoektijdvak, d.w.z. met 6 %. In dezelfde periode daalde de bezettingsgraad van 51 % tot 43 %.

iii) Voorraden (47) De voorraden bij de bedrijven van de Gemeenschap daalden van 363 000 ton aan het einde van 1990/1991 tot 201 000 ton aan het einde van het onderzoektijdvak.

iv) Verkoop in de Gemeenschap (48) Tussen 1991/1991 en 1992/1993 daalde de verkoop van de bedrijven van de Gemeenschap in de Gemeenschap van 3,85 tot 3,16 miljoen ton. Hoewel de verkoop in het onderzoektijdvak weer tot 3,4 miljoen ton steeg, was deze nog steeds 12 % beneden het niveau van 1990/1991.

v) Marktaandeel (49) Het aandeel van de bedrijven van de Gemeenschap op de markt van de Gemeenschap daalde van 81 % in 1990/1991 tot 69 % in 1992/1993, maar steeg weer tot 73 % in het onderzoektijdvak.

vi) Prijzen (50) De gewogen gemiddelde netto verkoopprijs van de bedrijven van de Gemeenschap daalde van 145,4 ecu per ton in 1990/1991 tot 117,1 ecu per ton in 1992/1993 en daalde verder tot 106,9 ecu per ton in het onderzoektijdvak. In het onderzoektijdvak waren de prijzen dus 26,5 % lager dan in 1990/1991.

vii) Winstgevendheid (51) De bedrijven van de Gemeenschap maakten in 1990/1991 een gewogen gemiddelde winst van 15,6 % op de verkoop. In 1992/1993 maakten zij daarentegen een verlies van 2,7 % en in het onderzoektijdvak een verlies van 6,8 % op de verkoop.

viii) Werkgelegenheid (52) De betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap bood in 1990/1991 werkgelegenheid aan 2 444 personen. Dit cijfer daalde tot 1 810 personen in het onderzoektijdvak, een vermindering dus met 634 arbeidsplaatsen of met 26 %. De werkgelegenheid liep dus in ongeveer dezelfde mate terug als de produktie, die met 21 % daalde.

c) Conclusie (53) Het is duidelijk dat de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap van 1990/1991 tot het einde van het onderzoektijdvak is achteruitgegaan. De voornaamste indicatoren vertoonden een negatieve trend.

In deze periode daalden produktie, bezettingsgraad, de verkoop op de binnenlandse markt en het marktaandeel, terwijl de prijzen met 26 % daalden. In 1990/1991 werd nog een behoorlijke winst gemaakt, terwijl in het onderzoektijdvak ernstige verliezen werden geleden.

Produktie en omzet van de bedrijven van de Gemeenschap verbeterden zich in het onderzoektijdvak ten opzichte van 1992/1993, maar dit was voornamelijk het gevolg van een algemene stijging van de vraag: het marktaandeel van de bedrijven van de Gemeenschap steeg slechts met 4 procentpunten, terwijl de omzet met bijna 8 % steeg. De bedrijven van de Gemeenschap moesten hun prijzen terzelfder tijd echter nog verminderen en leden nog zwaardere verliezen dan in 1992/1993.

De dalende verkoop gekoppeld aan dalende prijzen leidde ertoe dat de omzet van de bedrijven van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak slechts 65 % was van de omzet van 1990/1991.

(54) Gezien het bovenstaande is de Commissie tot de conclusie gekomen dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden.

F. OORZAKELIJK VERBAND

a) Schade door invoer met dumping uit Rusland i) Verkoop (55) Van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak is de verkoop van de producenten van de Gemeenschap met 452 000 ton gedaald, terwijl de invoer uit Rusland met 328 000 ton is gestegen. Hoewel een klein deel van het produkt uit Rusland van slechte kwaliteit was en goedkoop moest worden verkocht, is het duidelijk dat de producenten van de Gemeenschap op hun binnenlandse markt voornamelijk zoveel minder hebben verkocht doordat het door het met dumping ingevoerde Russische produkt is vervangen.

ii) Marktaandeel (56) Van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak is het marktaandeel van het Russische produkt van 0,3 % tot 7,3 % gestegen. Het marktaandeel van het produkt van de Gemeenschap daalde in deze periode met 8 procentpunten, namelijk van 81 % tot 73 %.

(57) Het marktaandeel van de producenten van de Gemeenschap is van 1992/1993 tot het onderzoektijdvak weliswaar van 69 % tot 73 % gestegen, maar deze stijging ging ten koste van de invoer uit andere landen (waaronder Litouwen), waarvan het marktaandeel met 7 procentpunten daalde, tot het niveau van 1990/1991. Het marktaandeel van het Russische produkt is van 1992/1993 tot het onderzoektijdvak blijven stijgen. Het is in deze omstandigheden duidelijk dat de daling van het marktaandeel van het produkt van de Gemeenschap van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak voornamelijk aan de stijging van de invoer van het Russische produkt was te wijten.

iii) Produktie (58) De produktie van ammoniumnitraat in de Gemeenschap is van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak met bijna 1 miljoen ton gedaald. De stijging van de invoer uit Rusland met 328 000 ton was de voornaamste oorzaak van deze produktiedaling en de overeenkomstige daling van de bezettingsgraad, zelfs indien in aanmerking wordt genomen dat een deel van de invoer van slechte kwaliteit was, zoals in overweging 56 is vermeld.

iv) Prijzen en winsten (59) Van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak is de gemiddelde nettoverkoopprijs van de producenten van de Gemeenschap gedaald van 145 tot 107 ecu per ton. In dezelfde periode is de invoer van het Russische produkt met 328 000 ton toegenomen, welke hoeveelheid in de plaats van het produkt van de Gemeenschap is verkocht. Vanaf 1990/1991 is het Russische produkt steeds tegen prijzen aangeboden die, ook indien het kwaliteitsverschil in aanmerking wordt genomen, duidelijk beneden de kostprijs van het produkt van de Gemeenschap lag.

Bij het onderzoek is aan de hand van documentair bewijs gebleken dat vele klanten, louter omwille van de prijs, van het produkt van de Gemeenschap op het Russische produkt zijn overgeschakeld.

(60) Geconfronteerd met de lage prijzen van het Russische produkt, moesten de producenten van de Gemeenschap hun produkt onder de kostprijs aanbieden om het te kunnen verkopen. Hoewel de prijsonderbieding van het Russische produkt ten opzichte van het produkt van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak, na een correctie voor kwaliteit, bescheiden was, zoals in overweging 39 is vermeld, is dit voornamelijk een gevolg van het feit dat de producenten van de Gemeenschap hun prijzen moesten drukken om concurrerend te blijven, tot dat deze bijna 7 % onder de kostprijs lagen.

De invoer met dumping uit Rusland is duidelijk een belangrijke oorzaak geweest van de daling van de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap en heeft een grote rol gespeeld bij de ontwikkeling van de situatie van deze bedrijfstak van winstgevend tot zeer verlieslijdend.

b) Schade door invoer met dumping uit Litouwen i) Verkoop (61) Van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak is de verkoop van de producenten van de Gemeenschap met 452 000 ton gedaald, terwijl de invoer uit Litouwen met 135 000 ton is gestegen. Dat de verkoop van de producenten van de Gemeenschap op de binnenlandse markt is achteruitgegaan, lijkt dus deels verband te houden met de invoer van het Litouwse produkt, hoewel de verkoop van het produkt in de Gemeenschap in het onderzoektijdvak, ten opzichte van 1992/1993, met 287 000 ton is gestegen, terwijl de invoer uit Litouwen in die periode met 58 000 ton is gedaald. De gevolgen van de invoer uit Litouwen schijnen dus tamelijk beperkt te zijn geweest.

ii) Marktaandeel (62) Van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak is het marktaandeel van het Litouwse produkt van 0,3 % tot 3,2 % gestegen. Zoals eerder vermeld daalde het marktaandeel van het produkt van de Gemeenschap in deze periode met 8 procentpunten, namelijk van 81 % tot 73 %.

(63) Gezien het bovenstaande is het duidelijk dat het verlies aan marktaandeel van de producenten van de Gemeenschap deels aan de invoer met dumping uit Litouwen is toe te schrijven. Het marktaandeel van het Litouwse produkt is echter van 1992/1993 tot het onderzoektijdvak van 4,6 % tot 3,2 % gedaald. De conclusie is derhalve dat de invoer uit Litouwen slechts in geringe mate tot het verlies aan marktaandeel van de producenten van de Gemeenschap heeft bijgedragen.

iii) Produktie (64) De produktie van ammoniumnitraat in de Gemeenschap is van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak met bijna 1 miljoen ton gedaald. Aangenomen wordt echter dat de stijging van de invoer uit Litouwen met 135 000 ton slechts een geringe rol heeft gespeeld bij de produktiedaling en daling van de bezettingsgraad van de bedrijven van de Gemeenschap. In het onderzoektijdvak steeg de produktie van de Gemeenschap met 232 000 ton en daalde de Litouwse invoer met 58 000 ton.

iv) Prijzen en winsten (65) Het Litouwse produkt is duurder dan het Russische produkt en is slechts in geringe mate in de plaats getreden van het produkt van de Gemeenschap. Bovendien is de prijs van het produkt van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak met 9 % gedaald, terwijl de invoer van het Litouwse produkt in dezelfde periode met 28 % is gedaald en de cif-prijs met 9 % is gestegen.

(66) Geconcludeerd wordt dat de invoer uit Litouwen geen belangrijke gevolgen heeft gehad voor de prijzen en winsten van de producenten van de Gemeenschap.

c) Schade door andere factoren i) Invoer uit andere landen (67) Van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak is de invoer uit andere landen dan Rusland en Litouwen gedaald van 629 000 tot 537 000 ton, dat wil zeggen met 92 000 ton of 15 %. Het marktaandeel van deze invoer, voornamelijk uit Oost-Europa en Noord-Afrika, is in die periode van 13,2 tot 11,6 % gedaald. Hoewel het ammoniumnitraat uit deze andere landen goedkoper was dan het produkt van de Gemeenschap, was het steeds duurder dan het Russische of Litouwse produkt.

(68) Geconcludeerd wordt dat de invoer uit andere landen niet aanmerkelijk heeft bijgedragen aan de schade die de producenten van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak hebben geleden.

ii) Daling van de totale vraag (69) Het totale verbruik van ammoniumnitraat in de Gemeenschap is van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak met 109 000 ton gedaald. In dezelfde periode daalde de verkoop van de producenten van de Gemeenschap met 452 000 ton, terwijl de invoer uit Rusland en Litouwen met 463 000 ton steeg. Op grond hiervan wordt geconcludeerd dat de daling van de totale vraag in de Gemeenschap slechts marginaal heeft bijgedragen aan de daling van de verkoop van de producenten van de Gemeenschap.

iii) Strategie van de producenten van de Gemeenschap (70) Daar de produktie van de bedrijfstak van de Gemeenschap van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak met 1 miljoen ton is gedaald en de invoer met dumping met 463 000 ton is gestegen, moet de daling van de produktie, en de daaruitvoortvloeiende daling van bezettingsgraad en werkgelegenheid, ook door andere factoren zijn veroorzaakt. Bij het onderzoek is gebleken dat twee andere factoren verantwoordelijk zijn geweest voor de daling van de produktie, namelijk i) een vermindering van de voorraden bij de bedrijven van de Gemeenschap (zie overweging 47);

ii) een daling van het gebruik van ammoniumnitraat door de producenten van de Gemeenschap zelf, die het voornamelijk bij de vervaardiging van samengestelde meststoffen gebruiken.

Het is duidelijk dat deze twee factoren ook een belangrijke oorzaak van de produktiedaling zijn geweest.

(71) Voorts werd bij het onderzoek vastgesteld dat de bedrijven van de Gemeenschap een produktiecapaciteit hebben aangehouden voor grotere hoeveelheden dan de vraag van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak. Hoewel aanvaard wordt dat sommige fabrieken de opgegeven capaciteit voor de produktie van ammoniumnitraat ook voor de produktie van andere stikstofprodukten kunnen gebruiken en dat de totale capaciteit met 6 % is verminderd, zou de capaciteit van de bedrijven van de Gemeenschap de vraag nog steeds ruimschoots overschrijden, zelfs bij afwezigheid van invoer met dumping uit Rusland en Litouwen. De vaste kosten voor de produktie van ammoniumnitraat zijn daardoor hoger dan noodzakelijk geweest.

d) Conclusie (72) Andere dan de hierboven (overwegingen 67 tot en met 71) uiteengezette factoren hebben bijgedragen aan de afname van de produktie, de bezettingsgraad en de werkgelegenheid bij de bedrijven van de Gemeenschap. Door het aanhouden van een te grote capaciteit kunnen de produktiekosten hoger dan noodzakelijk zijn geweest, wat negatieve gevolgen heeft voor de winsten. De gemiddelde produktiekosten van de bedrijven van de Gemeenschap zijn niettemin van 1990/1991 tot het onderzoektijdvak verminderd van 126 tot 115 ecu per ton, maar deze bedrijven konden desondanks niet met het gedumpte ammoniumnitraat concurreren.

(73) De invoer met dumping uit Litouwen heeft enige gevolgen gehad voor de verkoop en het marktaandeel van de producenten van de Gemeenschap en heeft in geringe mate bijgedragen tot de daling van de produktie en van de bezettingsgraad (overwegingen 61 tot en met 66). Gezien echter de geringe hoeveelheden die in het onderzoektijdvak uit Litouwen werden ingevoerd en de aanzienlijke daling van de invoer in het onderzoektijdvak, wordt aangenomen dat deze invoer slechts in geringe mate aan de door de producenten van de Gemeenschap geleden schade hebben bijgedragen. Zoals eerder vermeld heeft het Litouwse produkt enkel op de markt van het Verenigd Koninkrijk een belangrijk aandeel verworven, maar er zijn al anti-dumpingrechten van toepassing op de invoer in het Verenigd Koninkrijk van ammoniumnitraat uit Litouwen.

(74) De overige schade, die door de invoer met dumping uit Rusland is veroorzaakt, is tot uiting gekomen in een daling van verkoop en marktaandeel van de producenten van de Gemeenschap, maar vooral ook in een daling van hun prijzen en winsten. De invoer uit Rusland heeft ook een aanzienlijke invloed gehad op produktie en bezettingsgraad, alsmede op de werkgelegenheid (overwegingen 55 tot en met 60). De gevolgen van de Russische invoer waren voelbaar voor de gehele bedrijfstak van de Gemeenschap, daar het Russische produkt in de gehele Gemeenschap een aanzienlijk en steeds toenemend marktaandeel heeft verworven.

(75) Als conclusie wordt gesteld dat een deel van de schade die de bedrijfstak van de Gemeeschap heeft geleden aan andere factoren dan invoer met dumping is te wijten. De door de invoer uit Litouwen veroorzaakte schade kan niet als aanmerkelijk worden beschouwd. Gezien echter de ernst van de schade in het algemeen, wordt geconcludeerd dat de overige schade die, op zich, door de invoer uit Rusland is veroorzaakt, aanzienlijk is.

G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

1. Algemeen (76) Bij het onderzoek of het in het belang van de Gemeenschap is anti-dumpingmaatregelen te nemen, heeft de Commissie speciale aandacht geschonken aan het feit dat het noodzakelijk is een einde te maken aan de marktverstorende gevolgen van schadelijke dumping en weer tot een daadwerkelijke concurrentie te komen.

2. Gevolgen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap (77) In onderhavig geval zouden een of meer producenten van de Gemeenschap gedwongen zijn produktie-eenheden te sluiten, of hun gehele bedrijf, indien geen maatregelen worden genomen om de invoer met dumping tegen te gaan, met name gezien de overcapaciteit in Rusland en de dumpingpraktijken die in het onderzoektijdvak werden vastgesteld. In de Gemeenschap zouden veel arbeidsplaatsen verloren gaan en de concurrentie in de Gemeenschap zou afnemen.

(78) De EFIA beweerde dat Rusland geen overcapaciteit voor de produktie van ammoniumnitraat heeft. Uit de antwoorden van de medewerkende exporteurs blijkt dacht dat dit echter wel het geval is: dezen hadden in het onderzoektijdvak een overcapaciteit van meer dan 1 miljoen ton, die overigens slechts een klein deel vertegenwoordigt van de totale produktiecapaciteit in Rusland. Volgens een onafhankelijke studie die in januari 1995 werd gepubliceerd zou Rusland voor de produktie van ammoniumnitraat een overcapaciteit van meer dan 5 miljoen ton hebben.

3. Gevolgen voor de gebruikers (79) Boeren in de Gemeenschap hebben op korte termijn voordeel bij de lage prijzen van de met dumping ingevoerde produkten. Kosten voor meststoffen vertegenwoordigen echter slechts 12 % van de totale kosten van de boeren in de Gemeenschap, daar de prijzen van meststoffen in de laatste jaren fors zijn gedaald.

Het is daarom onwaarschijnlijk dat een prijswijziging ten gevolge van anti-dumpingmaatregelen veel invloed zal hebben op de kosten van de boeren, mede gezien de betrekkelijk bescheiden aard van de te nemen maatregelen. De gevolgen van een eventuele prijswijziging zullen niet zwaarder wegen dan het belang van de producenten van de Gemeenschap bij beschermingsmaatregelen.

4. Invloed op de handel met Rusland (80) Bij de beoordeling van het belang van de Gemeenschap en het doen van voorstellen over te nemen maatregelen dient in aanmerking te worden genomen dat de Gemeenschap zich ertoe heeft verbonden de handel met Rusland te bevorderen om dit land te helpen bij de overschakeling op een markteconomie. Dit betekent uiteraard niet dat geen anti-dumpingmaatregelen mogen worden genomen indien er redenen zijn om deze te nemen. De maatregelen moeten de bedrijfstak van de Gemeenschap tegen invoer met dumping beschermen, maar zij mogen de voortzetting en de groei van de handel met Rusland niet belemmeren.

5. Conclusie (81) Geconcludeerd wordt dat het in het belang van de Gemeenschap is anti-dumpingmaatregelen te nemen. Bij het nemen van de maatregelen moet echter ook rekening worden gehouden met overweging 80.

H. CONCLUSIE

1. Beëindiging van de procedure van de Gemeenschap ten aanzien van Litouwen (82) Daar geconcludeerd werd dat de invoer uit Litouwen geen aanmerkelijke schade had toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap, is de procedure ten aanzien van Litouwen bij Besluit 95/344/EG van de Commissie (1) beëindigd.

2. Bestaande maatregelen ter bescherming van de markt van het Verenigd Koninkrijk (83) Bij onderhavig onderzoek betreffende de invoer van ammoniumnitraat uit Litouwen en Rusland is vastgesteld dat het in het geval van Rusland gerechtvaardigd is anti-dumpingmaatregelen op het niveau van de Gemeenschap te nemen. Anti-dumpingmaatregelen zijn sinds mei 1994 echter al van toepassing op de invoer in het Verenigd Koninkrijk van ammoniumnitraat uit Rusland en Litouwen, welke maatregelen naar aanleiding van de in overweging 2 genoemde regionale procedure werden ingesteld.

De maatregelen zijn kwantitatieve verbintenissen volgens welke de invoer in het Verenigd Koninkrijk vanuit Litouwen en Rusland beperkt wordt tot 100 000 ton per jaar voor elk land.

(84) De regionale maatregelen bieden de bedrijfstak van de Gemeenschap in zijn geheel geen afdoende bescherming tegen de invoer uit Rusland, daar 60 % van het Russische ammoniumnitraat in het onderzoektijdvak in andere landen dan het Verenigd Koninkrijk in de Gemeenschap werd ingevoerd. Dit komt neer op een hoeveelheid van 200 000 ton, welke hoeveelheid sinds 1992/1993 sterk is gestegen.

Voorts waren andere Lid-Staten dan het Verenigd Koninkrijk in het onderzoektijdvak goed voor 55 % van de produktie en 60 % van het verbruik in de Gemeenschap en zijn de prijzen en winsten van de producenten in andere Lid-Staten dan het Verenigd Koninkrijk sterker gedaald dan die van de producenten in het Verenigd Koninkrijk.

3. Definitieve maatregelen op het niveau van de Gemeenschap ten aanzien van de invoer uit Rusland (85) Tegen de invoer uit Rusland dienen anti-dumpingmaatregelen op het niveau van de Gemeenschap te worden genomen. De regionale maatregelen ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk dienen te worden afgeschaft om te voorkomen dat dit land tweemaal beschermd wordt.

De regionale procedure betreffende de invoer van ammoniumnitraat ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk is bij Besluit 95/345/EG (2) beëindigd.

(86) Verscheidene betrokkenen hebben aangevoerd dat de prijzen van ammoniumnitraat in de Gemeenschap sinds het einde van het onderzoektijdvak zijn gestegen, wat tot een verbetering van de situatie van de producenten van de Gemeenschap moet hebben geleid. Er dient rekening te worden gehouden met deze prijsverhogingen die beschermingsmaatregelen overbodig zouden maken.

Ofschoon het onderzoek naar de huidige situatie geen deel uitmaakt van het officiële onderzoek, schijnt de situatie op de markt voor ammoniumnitraat, en de markt voor stikstofkunstmeststoffen in het algemeen, sinds het einde van het onderzoektijdvak te zijn verbeterd. De noodzaak tot het nemen van maatregelen tegen schadelijke dumping is daarmee echter niet verdwenen, hoewel met de nieuwe situatie rekening is gehouden bij de vaststelling van de aard van de maatregelen.

4. Soort maatregelen (87) Op de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland dienen definitieve anti-dumpingmaatregelen te worden ingesteld in de vorm van een variabel recht. Op deze wijze wordt de exportprijs tot een niveau verhoogd waarop er geen sprake meer is van schadelijke dumping. Tevens wordt voorkomen dat exporteurs die hun exportprijzen zo hebben verhoogd dat deze geen schade meer veroorzaken, onnodig worden belast.

Op deze wijze wordt een einde gemaakt aan schadeveroorzakende dumping, maar wordt tevens rekening gehouden met de overwegingen 80 en 86.

(88) De EFIA vroeg zich af of de exporteurs, bij een minimumprijs, nog in de Gemeenschap zouden kunnen verkopen indien de prijzen daar zouden dalen of er een wijziging zou optreden in de koers van de US-dollar. De Raad merkt op dat de Commissie in een dergelijk geval bereid is de maatregelen zo spoedig mogelijk te herzien, indien voldoende bewijsmateriaal kan worden voorgelegd, zelfs binnen het jaar na de instelling van de anti-dumpingmaatregelen.

5. Hoogte van het recht a) Richtprijs voor de producenten van de Gemeenschap (89) Voor de berekening van de prijsverhoging die nodig is om een einde te maken aan de schade die de producenten van de Gemeenschap lijden, zijn de gewogen gemiddelde kosten van deze producenten genomen voor de produktie van 1 ton ammoniumnitraat in zakken, aan welke kosten een winst van 5 % is toegevoegd. De aldus verkregen richtprijs is de prijs waarbij geen schade meer wordt geleden.

Een winst van 5 % op de kosten is in recente anti-dumpingprocedures betreffende ureum en ureumammoniumnitraatoplossingen gebruikt en wordt derhalve, in het kader van anti-dumpingprocedures, als een redelijke winstmarge voor stikstofmeststoffen beschouwd.

(90) De EFMA voerde aan dat een winstmarge van 10 % op de kosten passender zou zijn. Dit was het cijfer dat was aangehouden in de regionale procedure ten behoeve van het Vereinigd Koninkrijk.

(91) Het cijfer dat in de regionale procedure ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk was gebruikt, had geen betrekking op de werkelijke produktiekosten van de producenten in dat land, maar op gecorrigeerde kosten om de gevolgen van andere factoren dan dumping uit te sluiten. De producenten van het Verenigd Koninkrijk vertegenwoordigen in ieder geval slechts een minderheid van de produktie van de Gemeenschap van ammoniumnitraat en zij hebben lagere kosten dan de andere producenten van de Gemeenschap. De kostenstructuur van de producenten van het Verenigd Koninkrijk is meer geschikt om daaruit de vooruitzichten op een hogere winstmarge bij normale marktvoorwaarden af te leiden dan de kostenstructuur van de gezamenlijke producenten van de Gemeenschap. Voorts is vastgesteld dat de vaste kosten van de producenten van de Gemeenschap, ten gevolge van overcapaciteit, enigszins zijn overschat (zie overweging 71). De EFMA stelde voorts dat een hoger winstcijfer diende te worden gebruikt omdat de produktie van ammoniumnitraat bepaalde kosten met zich brengt die er niet zijn bij de produktie van ureum of van ureumammonium-nitraatoplossingen. De EFMA heeft deze bewering echter niet met bewijzen gestaafd. Na een zorgvuldige overweging van deze factoren is de Commissie tot de conclusie gekomen dat 5 % van de werkelijke kosten een voldoende hoge winstmarge is.

(92) Na toepassing van een winstmarge van 5 % en rekening houdend met het kwaliteitsverschil ter waarde van 10 ecu (zie overweging 38), wordt een prijsverhoging van 20,4 ecu per ton ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland voldoende geacht om verdere schade te voorkomen.

b) Op de schademarge afgestemde rechten (93) De dumpingmarge van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland bedraagt 31,3 ecu per ton.

Daar de dumpingmarge de prijsverhoging overschrijdt die nodig is om de schade weg te nemen ("schademarge"), wordt het anti-dumpingrecht op de schademarge van 20,4 ecu per ton afgestemd.

c) Berekening van de minimumprijs ter bepaling van het variabele recht (94) De minimumprijs is gelijk aan de exportprijs (franco grens) plus schademarge, de kosten van vervoer en verzekering, en de handelsmarge (de cif-prijs franco grens Gemeenschap, vóór inklaring). Het anti-dumpingrecht wordt slechts toegepast indien de cif-prijs lager is dan de minimumprijs.

(95) Voor de berekening van de kosten tussen uitvoer en invoer is het niet voldoende het verschil te nemen tussen de exportprijs vanaf de Russische grens en de door Eurostat aangegeven cif-prijs, daar de gemiddelde cif-prijs van het Russische produkt door zendingen van mindere kwaliteit gedrukt werd, terwijl de exportprijs op goede kwaliteit is gebaseerd. Bij een dergelijke vergelijking worden de kosten onderschat, wat tot een minimumprijs zou leiden waarbij de schade niet geheel en al wordt weggenomen.

Daar de importeurs en exporteurs van het Russische ammoniumnitraat niet volledig aan de procedure hebben medegewerkt, was de meest redelijke methode voor de berekening van de kosten tussen uitvoer en invoer de overeenkomstige kosten aan te houden voor het Litouwse produkt, daar deze kosten tijdens het onderzoek waren gecontroleerd. Het Litouwse produkt was steeds van goede kwaliteit en wordt over ongeveer dezelfde afstanden en op ongeveer dezelfde voorwaarden vervoerd als het Russische produkt.

Het Russische Ministerie van Buitenlandse Economische Betrekkingen beweerde dat het aldus verkregen cijfer van 24,7 ecu per ton te hoog was. Het legde cijfers voor waaruit zou blijken dat de vervoerskosten lager waren.

Deze gegevens konden echter niet worden aanvaard omdat zij te laat werden voorgelegd om nog gecontroleerd te worden, slechts betrekking hadden op een klein deel van de totale export en daarin geen kosten waren begrepen voor agenten of andere tussenpersonen die het produkt tussen het stadium fob Rusland en het stadium cif Gemeenschap kopen en verkopen. Dit is het normale verkoopkanaal voor Russisch ammoniumnitraat, zoals uit gegevens blijkt die tijdens het onderzoek waren verkregen.

Toepassing van bovenstaande gegevens op het Russische ammoniumnitraat leidt tot de volgende berekening:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(96) De minimumprijs voor ammoniumnitraat in zakken van oorsprong uit Rusland dient derhalve 102,9 ecu per ton te bedragen.

(97) De EFIA stelde dat de minimumprijs verminderd diende te worden indien het ammoniumnitraat in bulk wordt ingevoerd. Een lagere minimumprijs voor het produkt in bulk zou echter gemakkelijk tot ontduiking van het anti-dumpingrecht op ammoniumnitraat in zakken aanleiding kunnen geven omdat dan compensatieregelingen voor de kosten van zakken genomen zouden kunnen worden.

Met het oog op de effectiviteit van de maatregelen dient dezelfde minimumprijs van 102,9 ecu per ton van toepassing te zijn op zowel ammoniumnitraat in zakken als in bulk.

6. Verbintenis (98) Het Russische Ministerie van buitenlandse Economische Betrekkingen heeft aangeboden de export naar de Gemeenschap tot 300 000 ton per jaar te beperken en uitsluitend vergunningen af te geven voor zendingen die niet onder een bepaalde indicatieve prijs liggen die op de "marktprijs" in de Gemeenschap is afgestemd. Deze verbintenis kan niet worden aanvaard omdat de Commissie bij Besluit 94/293/EG een verbintenis van Rusland had aanvaard voor een maximumhoeveelheid van 100 000 ton voor uitvoer naar het Verenigd Koninkrijk. Deze maximumhoeveelheid was in februari 1995 al overschreden, hoewel de Russische autoriteiten de export tot 100 000 ton zouden beperken voor de twaalfmaandelijkse periode eindigende op 21 mei 1995.

De Russische autoriteiten hebben derhalve niet kunnen aantonen dat zij in staat zijn voldoende toezicht uit te oefenen op de naleving van verbintenissen inzake de export van ammoniumnitraat.

Bovendien kan nog het volgende worden opgemerkt.

(99) Het cijfer van 300 000 ton is te hoog. Het komt overeen met een vermindering met 27 % van de hoeveelheid die in het onderzoektijdvak werd ingevoerd, zelfs indien rekening wordt gehouden met de 70 000 ton die in Oostenrijk, Finland en Zweden werd ingevoerd. Hiermee wordt geen einde gemaakt aan de schade die de producenten van de Gemeenschap ondervinden.

(100) Aangezien Litouwen nog steeds niet meer dan 100 000 ton ammoniumnitraat in het Verenigd Koninkrijk mag invoeren, zou de aanvaarding van een hoger cijfer voor de invoer van Russisch ammoniumnitraat in de gehele Gemeenschap Rusland in de gelegenheid stellen meer dan 100 000 ton naar het Verenigd Koninkrijk uit te voeren, waardoor de Russische exporteurs beloond zouden worden voor het feit dat zij in het verleden schade hebben veroorzaakt. Daarbij komt nog het feit dat zij de limiet van 100 000 ton van de regionale verbintenis hebben overschreden.

(101) Hoewel "indicatieve prijs" met de hoogste aangeboden prijzen zou overeenstemmen, zou deze toch niet altijd ten minste gelijk zijn aan de minimumprijs waarbij schade wordt voorkomen: de Russische autoriteiten vragen om marktgebonden flexibiliteit. In ieder geval zou het Ministerie in de praktijk niet in staat zijn de werkelijk betaalde prijs te controleren.

7. Conclusie (102) Geconcludeerd wordt dat de bovengenoemde verbintenis niet aanvaard dient te worden. Er dient derhalve een variabel anti-dumpingrecht te worden ingesteld,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland, ingedeeld onder de GN-codes 3102 30 90 en 3102 40 90.

2. Het recht is gelijk aan het verschil tussen 102,9 ecu per nettoton produkt en de nettoprijs cif grens Gemeenschap, vóór inklaring, indien deze prijs lager is.

3. Tenzij anders vermeld, zijn de bepalingen inzake de douanerechten van toepassing.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 16 augustus 1995.

Voor de Raad De Voorzitter J. SOLANA

(1) Doordat de cijfers zijn afgerond kloppen de optellingen niet altijd precies.

(1) Zie bladzijde 0 van dit Publikatieblad.

(2) Zie bladzijde 0 van dit Publikatieblad.

(1) (2) (3) PB nr. C 158 van 9. 6. 1994, blz. 3.

(4) (1) (1) Zie bladzijde 0 van dit Publikatieblad.

(2) Zie bladzijde 0 van dit Publikatieblad.

(1) Zie bladzijde 27 van dit Publikatieblad.

(2) Zie bladzijde 29 van dit Publikatieblad.