REGLEMENT

Negende zittingsperiode

Juli 2019

Bericht aan de lezer:

Overeenkomstig de beslissingen van het Parlement aangaande genderneutraal taalgebruik in zijn documenten, is het Reglement aangepast om rekening te houden met de richtsnoeren die de Groep op hoog niveau inzake gendergelijkheid en diversiteit dienaangaande op 11 april 2018 heeft goedgekeurd.

De cursief gedrukte teksten zijn interpretaties (cf. artikel 236).

INHOUD

TITEL I LEDEN, ORGANEN VAN HET PARLEMENT EN FRACTIES 11

HOOFDSTUK 1 LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT 11

Artikel 1 Europees Parlement 11

Artikel 2 Onafhankelijk mandaat 12

Artikel 3 Onderzoek van de geloofsbrieven 12

Artikel 4 Duur van het mandaat van de leden 13

Artikel 5 Voorrechten en immuniteiten 13

Artikel 6 Opheffing van de immuniteit 14

Artikel 7 Verdediging van de voorrechten en van de immuniteit 14

Artikel 8 Dringende maatregelen van de Voorzitter ter bevestiging van de immuniteit 15

Artikel 9 Immuniteitsprocedures 15

Artikel 10 Gedragsregels 16

Artikel 11 Financiële belangen van de leden en transparantieregister 17

Artikel 12 Door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) verrichte interne onderzoeken 18

Artikel 13 Waarnemers 18

HOOFDSTUK 2 AMBTSDRAGERS IN HET PARLEMENT 18

Artikel 14 Voorlopig voorzitterschap 18

Artikel 15 Voordracht van kandidaten en algemene bepalingen 18

Artikel 16 Verkiezing van de Voorzitter — Openingstoespraak 19

Artikel 17 Verkiezing van de ondervoorzitters 19

Artikel 18 Verkiezing van de quaestoren 19

Artikel 19 Ambtstermijn van ambtsdragers 19

Artikel 20 Vacatures 20

Artikel 21 Voortijdige ambtsbeëindiging 20

HOOFDSTUK 3 ORGANEN EN TAKEN 20

Artikel 22 Taken van de Voorzitter 20

Artikel 23 Taken van de ondervoorzitters 20

Artikel 24 Samenstelling van het Bureau 21

Artikel 25 Taken van het Bureau 21

Artikel 26 Samenstelling van de Conferentie van voorzitters 22

Artikel 27 Taken van de Conferentie van voorzitters 22

Artikel 28 Taken van de quaestoren 23

Artikel 29 Conferentie van commissievoorzitters 23

Artikel 30 Conferentie van delegatievoorzitters 23

Artikel 31 Aanblijven tijdens de verkiezingsperiode 23

Artikel 32 Informatieplicht van het Bureau en de Conferentie van voorzitters 23

HOOFDSTUK 4 FRACTIES 23

Artikel 33 Oprichting en ontbinding van fracties 23

Artikel 34 Activiteiten en rechtspositie van de fracties 24

Artikel 35 Interfractiewerkgroepen 25

Artikel 36 Niet-fractiegebonden leden 25

Artikel 37 Toewijzing van plaatsen in de vergaderzaal 25

TITEL II WETGEVINGS-, BEGROTINGS-, KWIJTINGS- EN OVERIGE PROCEDURES 26

HOOFDSTUK 1 WETGEVINGSPROCEDURES — ALGEMENE BEPALINGEN 26

Artikel 38 Jaarlijkse programmering 26

Artikel 39 Eerbiediging van de grondrechten 26

Artikel 40 Controle van de rechtsgrond 27

Artikel 41 Delegatie van wetgevingsbevoegdheden en toekenning van uitvoeringsbevoegdheden 27

Artikel 42 Toetsing van de financiële verenigbaarheid 27

Artikel 43 Verificatie van de eerbiediging van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid 28

Artikel 44 Toegang van het Parlement tot documenten en informatieverstrekking aan het Parlement 28

Artikel 45 Vertegenwoordiging van het Parlement op zittingen van de Raad 28

Artikel 46 Recht van het Parlement om voorstellen in te dienen 28

Artikel 47 Verzoeken aan de Commissie om voorstellen in te dienen 29

Artikel 48 Behandeling van juridisch bindende handelingen 29

Artikel 49 Versnelling van wetgevingsprocedures 30

Artikel 50 Wetgevingsprocedures inzake initiatieven van andere instellingen dan de Commissie of van lidstaten 30

HOOFDSTUK 2 PROCEDURES IN DE COMMISSIES 30

Artikel 51 Wetgevingsverslagen 30

Artikel 52 Vereenvoudigde procedure 31

Artikel 53 Verslagen van niet-wetgevende aard 31

Artikel 54 Initiatiefverslagen 31

Artikel 55 Opstelling van verslagen 32

Artikel 56 Adviezen van commissies 32

Artikel 57 Procedure met medeverantwoordelijke commissies 33

Artikel 58 Gezamenlijke commissieprocedure 34

HOOFDSTUK 3 GEWONE WETGEVINGSPROCEDURE 34

AFDELING 1 — EERSTE LEZING 34

Artikel 59 Stemming ter plenaire vergadering — eerste lezing 34

Artikel 60 Terugverwijzing naar de bevoegde commissie 35

Artikel 61 Hernieuwde voorlegging aan het Parlement 36

Artikel 62 Akkoord in eerste lezing 36

AFDELING 2 — TWEEDE LEZING 36

Artikel 63 Mededeling van het standpunt van de Raad 36

Artikel 64 Verlenging van de termijnen 36

Artikel 65 Procedure in de bevoegde commissie 37

Artikel 66 Indiening bij het Parlement 37

Artikel 67 Stemming in het Parlement — tweede lezing 37

Artikel 68 Ontvankelijkheid van amendementen op het standpunt van de Raad 38

Artikel 69 Akkoord in tweede lezing 38

AFDELING 3 — INTERINSTITUTIONELE ONDERHANDELINGEN BIJ DE GEWONE WETGEVINGSPROCEDURE 39

Artikel 70 Algemene bepalingen 39

Artikel 71 Onderhandelingen voorafgaand aan de eerste lezing door het Parlement 39

Artikel 72 Onderhandelingen voorafgaand aan de eerste lezing door de Raad 39

Artikel 73 Onderhandelingen voorafgaand aan de tweede lezing door het Parlement 39

Artikel 74 Het voeren van onderhandelingen 40

AFDELING 4 — BEMIDDELING EN DERDE LEZING 40

Artikel 75 Verlenging van de termijnen 40

Artikel 76 Bijeenroeping van het bemiddelingscomité 40

Artikel 77 Delegatie in het bemiddelingscomité 40

Artikel 78 Gezamenlijke tekst 41

AFDELING 5 — BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE 41

Artikel 79 Ondertekening en bekendmaking van vastgestelde handelingen 41

HOOFDSTUK 4 SPECIFIEKE BEPALINGEN VOOR DE RAADPLEGINGSPROCEDURE 41

Artikel 80 Gewijzigd voorstel voor een juridisch bindende handeling 41

Artikel 81 Standpunt van de Commissie ten aanzien van amendementen 42

Artikel 82 Stemming ter plenaire vergadering 42

Artikel 83 Follow-up van het standpunt van het Parlement 42

Artikel 84 Hernieuwde voorlegging aan het Parlement 42

HOOFDSTUK 5 CONSTITUTIONELE AANGELEGENHEDEN 42

Artikel 85 Gewone Verdragsherziening 42

Artikel 86 Vereenvoudigde Verdragsherziening 43

Artikel 87 Toetredingsverdragen 43

Artikel 88 Terugtrekking uit de Unie 43

Artikel 89 Schending van de fundamentele beginselen en waarden door een lidstaat 44

Artikel 90 Samenstelling van het Parlement 44

Artikel 91 Nauwere samenwerking tussen lidstaten 44

HOOFDSTUK 6 BEGROTINGSPROCEDURES 45

Artikel 92 Meerjarig financieel kader 45

Artikel 93 Jaarlijkse begrotingsprocedure 45

Artikel 94 Standpunt van het Parlement over de ontwerpbegroting 45

Artikel 95 Begrotingsbemiddeling 46

Artikel 96 Definitieve vaststelling van de begroting 46

Artikel 97 Regeling van de voorlopige twaalfden 46

Artikel 98 Uitvoering van de begroting 47

Artikel 99 Kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de begroting 47

Artikel 100 Overige kwijtingsprocedures 47

Artikel 101 Interinstitutionele samenwerking 47

HOOFDSTUK 7 INTERNE BEGROTINGSPROCEDURES 47

Artikel 102 Raming van het Parlement 47

Artikel 103 Procedure voor de vaststelling van de raming van het Parlement 48

Artikel 104 Bevoegdheid tot het aangaan van betalingsverplichtingen en het verstrekken van betalingsopdrachten, het goedkeuren van rekeningen en het verlenen van kwijting 48

HOOFDSTUK 8 GOEDKEURINGSPROCEDURE 48

Artikel 105 Goedkeuringsprocedure 48

HOOFDSTUK 9 OVERIGE PROCEDURES 49

Artikel 106 Procedure voor het uitbrengen van advies inzake derogaties voor de aanneming van de euro 49

Artikel 107 Procedures met betrekking tot de dialoog tussen de sociale partners 49

Artikel 108 Procedures in verband met onderzoek van beoogde vrijwillige overeenkomsten 49

Artikel 109 Codificatie 50

Artikel 110 Herschikking 50

HOOFDSTUK 10 GEDELEGEERDE HANDELINGEN EN UITVOERINGSHANDELINGEN 51

Artikel 111 Gedelegeerde handelingen 51

Artikel 112 Uitvoeringshandelingen en -maatregelen 52

Artikel 113 Behandeling volgens de procedure met medeverantwoordelijke commissies of de gezamenlijke commissieprocedure 53

TITEL III EXTERNE BETREKKINGEN 53

HOOFDSTUK 1 INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN 53

Artikel 114 Internationale overeenkomsten 53

Artikel 115 Voorlopige toepassing of schorsing van de toepassing van internationale overeenkomsten of bepaling van het standpunt dat namens de Unie wordt ingenomen in een bij een internationale overeenkomst opgericht orgaan. 54

HOOFDSTUK 2 EXTERNE VERTEGENWOORDIGING VAN DE UNIE EN GEMEENSCHAPPELIJK BUITENLANDS EN VEILIGHEIDSBELEID 55

Artikel 116 Speciale vertegenwoordigers 55

Artikel 117 Internationale vertegenwoordiging 55

HOOFDSTUK 3 AANBEVELINGEN INZAKE HET EXTERNE BELEID VAN DE UNIE 55

Artikel 118 Aanbevelingen inzake het externe beleid van de Unie 55

Artikel 119 Raadpleging van en informatieverstrekking aan het Parlement in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid 56

Artikel 120 Schending van de mensenrechten 56

TITEL IV TRANSPARANTIE VAN DE WERKZAAMHEDEN 56

Artikel 121 Transparantie van de werkzaamheden van het Parlement 56

Artikel 122 Toegang van het publiek tot documenten 56

Artikel 123 Toegang tot het Parlement 57

TITEL V BETREKKINGEN MET DE ANDERE INSTELLINGEN EN ORGANEN 58

HOOFDSTUK 1 BENOEMINGEN 58

Artikel 124 Verkiezing van de voorzitter van de Commissie 58

Artikel 125 Verkiezing van de Commissie 58

Artikel 126 Meerjarige programmering 59

Artikel 127 Motie van afkeuring jegens de Commissie 59

Artikel 128 Benoeming van rechters en advocaten-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Unie 60

Artikel 129 Benoeming van de leden van de Rekenkamer 60

Artikel 130 Benoeming van de directieleden van de Europese Centrale Bank 60

Artikel 131 Benoemingen in de instanties voor economisch bestuur 60

HOOFDSTUK 2 VERKLARINGEN 61

Artikel 132 Verklaringen van Commissie, Raad en Europese Raad 61

Artikel 133 Verklaringen tot toelichting van Commissiebesluiten 61

Artikel 134 Verklaringen van de Rekenkamer 62

Artikel 135 Verklaringen van de Europese Centrale Bank 62

HOOFDSTUK 3 PARLEMENTAIRE VRAGEN 62

Artikel 136 Vragen met verzoek om mondeling antwoord gevolgd door een debat 62

Artikel 137 Vragenuur 63

Artikel 138 Vragen met verzoek om schriftelijk antwoord 63

Artikel 139 Uitgebreide interpellaties met verzoek om schriftelijk antwoord 64

Artikel 140 Vragen met verzoek om schriftelijk antwoord aan de Europese Centrale Bank 64

Artikel 141 Vragen met verzoek om schriftelijk antwoord betreffende het Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme en het Gemeenschappelijk Afwikkelingsmechanisme 64

HOOFDSTUK 4 VERSLAGEN VAN ANDERE INSTELLINGEN EN ORGANEN 65

Artikel 142 Jaarverslagen en andersoortige verslagen van andere instellingen of organen 65

HOOFDSTUK 5 RESOLUTIES EN AANBEVELINGEN 65

Artikel 143 Ontwerpresoluties 65

Artikel 144 Debatten over gevallen van schending van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat 66

HOOFDSTUK 6 RAADPLEGING VAN ANDERE INSTELLINGEN EN ORGANEN 67

Artikel 145 Raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité 67

Artikel 146 Raadpleging van het Comité van de Regio's 67

Artikel 147 Verzoeken aan Europese agentschappen 67

HOOFDSTUK 7 INTERINSTITUTIONELE AKKOORDEN 67

Artikel 148 Interinstitutionele akkoorden 67

HOOFDSTUK 8 AANHANGIGMAKING BIJ HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE UNIE 68

Artikel 149 Procedures bij het Hof van Justitie van de Europese Unie 68

TITEL VI BETREKKINGEN MET DE NATIONALE PARLEMENTEN 69

Artikel 150 Informatie-uitwisseling, wederzijdse contacten en faciliteiten 69

Artikel 151 Conferentie van de organen van de parlementen die gespecialiseerd zijn in de aangelegenheden van de Unie (COSAC) 69

Artikel 152 Conferenties van parlementen 69

TITEL VII ZITTINGEN 70

HOOFDSTUK 1 ZITTINGEN VAN HET PARLEMENT 70

Artikel 153 Zittingsperioden, zittingen, vergaderperioden, plenaire vergaderingen 70

Artikel 154 Bijeenroeping van het Parlement 70

Artikel 155 Plaats van de vergaderingen 70

Artikel 156 Deelneming van leden aan vergaderingen 70

HOOFDSTUK 2 REGELING VAN DE WERKZAAMHEDEN VAN HET PARLEMENT 71

Artikel 157 Ontwerpagenda 71

Artikel 158 Aanneming en wijziging van de agenda 71

Artikel 159 Procedure ter plenaire vergadering zonder amendementen en zonder debat 71

Artikel 160 Korte presentatie 72

Artikel 161 Buitengewoon debat 72

Artikel 162 Actualiteitendebat op verzoek van een fractie 72

Artikel 163 Urgentieprocedure 73

Artikel 164 Gezamenlijk debat 73

Artikel 165 Termijnen 73

HOOFDSTUK 3 ALGEMENE REGELS VOOR HET VERLOOP VAN DE VERGADERINGEN 73

Artikel 166 Toegang tot de vergaderzaal 73

Artikel 167 Talen 73

Artikel 168 Overgangsregeling 74

Artikel 169 Ronddeling van documenten 74

Artikel 170 Elektronische verwerking van documenten 74

Artikel 171 Verdeling van de spreektijd en sprekerslijst 74

Artikel 172 Redevoeringen van één minuut 75

Artikel 173 Persoonlijke verklaringen 76

Artikel 174 Voorkoming van verstoring van procedures 76

HOOFDSTUK 4 MAATREGELEN IN GEVAL VAN NIET-NALEVING VAN DE GEDRAGSREGELS 76

Artikel 175 Onmiddellijke maatregelen 76

Artikel 176 Sancties 77

Artikel 177 Interne beroepsprocedures 78

HOOFDSTUK 5 QUORUM, AMENDEMENTEN EN STEMMING 78

Artikel 178 Quorum 78

Artikel 179 Drempels 78

Artikel 180 Indiening en presentatie van amendementen 79

Artikel 181 Ontvankelijkheid van amendementen 80

Artikel 182 Stemprocedure 81

Artikel 183 Volgorde van stemming over amendementen 81

Artikel 184 Filtering door de commissie van voor de plenaire vergadering ingediende amendementen 82

Artikel 185 Stemming in onderdelen 82

Artikel 186 Stemrecht 82

Artikel 187 Stemming 82

Artikel 188 Eindstemming 83

Artikel 189 Staking van stemmen 83

Artikel 190 Hoofdelijke stemming 83

Artikel 191 Geheime stemming 84

Artikel 192 Gebruik van de elektronische steminstallatie 84

Artikel 193 Betwisting van de stemming 84

Artikel 194 Stemverklaringen 84

HOOFDSTUK 6 ORDEPUNTEN EN PROCEDURELE MOTIES 85

Artikel 195 Ordepunten 85

Artikel 196 Procedurele moties 85

Artikel 197 Moties tot niet-ontvankelijkverklaring van een onderwerp 86

Artikel 198 Terugverwijzing naar de commissie 86

Artikel 199 Sluiting van een debat 86

Artikel 200 Verdaging van een debat of van een stemming 86

Artikel 201 Schorsing of sluiting van de vergadering 87

HOOFDSTUK 7 OPENBAARHEID VAN DE WERKZAAMHEDEN 87

Artikel 202 Notulen 87

Artikel 203 Aangenomen teksten 87

Artikel 204 Volledige verslagen 88

Artikel 205 Audiovisueel verslag van de beraadslagingen 88

TITEL VIII COMMISSIES EN DELEGATIES 88

HOOFDSTUK 1 COMMISSIES 88

Artikel 206 Instelling van vaste commissies 88

Artikel 207 Bijzondere commissies 88

Artikel 208 Enquêtecommissies 89

Artikel 209 Samenstelling van de commissies 90

Artikel 210 Taken van de commissies 91

Artikel 211 Bevoegdheidskwesties 91

Artikel 212 Subcommissies 91

Artikel 213 Commissiebureau 91

Artikel 214 Commissiecoördinatoren 92

Artikel 215 Schaduwrapporteurs 92

Artikel 216 Commissievergaderingen 92

Artikel 217 Notulen van de commissievergaderingen 93

Artikel 218 Stemming in de commissie 93

Artikel 219 Bepalingen betreffende de plenaire vergadering die ook van toepassing zijn op de commissievergaderingen 93

Artikel 220 Vragenuur in de commissies 93

Artikel 221 Procedure voor de raadpleging door een commissie van vertrouwelijke informatie in een commissievergadering met gesloten deuren 94

Artikel 222 Openbare hoorzitting en plenair debat naar aanleiding van een burgerinitiatief 94

HOOFDSTUK 2 INTERPARLEMENTAIRE DELEGATIES 95

Artikel 223 Instelling en taken van interparlementaire delegaties 95

Artikel 224 Gemengde parlementaire commissies 96

Artikel 225 Samenwerking met de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa 96

TITEL IX VERZOEKSCHRIFTEN 96

Artikel 226 Petitierecht 96

Artikel 227 Behandeling van verzoekschriften 98

Artikel 228 Onderzoeksmissies 98

Artikel 229 Bekendmaking van verzoekschriften 99

Artikel 230 Burgerinitiatief 99

TITEL X EUROPESE OMBUDSMAN 99

Artikel 231 Verkiezing van de Europese Ombudsman 99

Artikel 232 Werkzaamheden van de Ombudsman 100

Artikel 233 Ontheffing van de Ombudsman van het ambt 100

TITEL XI SECRETARIAAT-GENERAAL VAN HET PARLEMENT 101

Artikel 234 Secretariaat-generaal van het Parlement 101

TITEL XII BEVOEGDHEDEN EN VERANTWOORDELIJKHEDEN MET BETREKKING TOT EUROPESE POLITIEKE PARTIJEN EN EUROPESE POLITIEKE STICHTINGEN 101

Artikel 235 Bevoegdheden en verantwoordelijkheden met betrekking tot Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen 101

TITEL XIII TOEPASSING EN WIJZIGING VAN HET REGLEMENT 102

Artikel 236 Toepassing van het Reglement 102

Artikel 237 Wijziging van het Reglement 103

TITEL XIV DIVERSE BEPALINGEN 103

Artikel 238 De symbolen van de Unie 103

Artikel 239 Gendermainstreaming 103

Artikel 240 Onafgedane zaken 103

Artikel 241 Rectificaties 104

BIJLAGE I GEDRAGSCODE VOOR DE LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT INZAKE FINANCIËLE BELANGEN EN BELANGENCONFLICTEN 105

BIJLAGE II CODE VOOR PASSEND GEDRAG VOOR LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT BIJ DE UITVOERING VAN HUN TAKEN 109

BIJLAGE III CRITERIA VOOR VRAGEN MET VERZOEK OM SCHRIFTELIJK ANTWOORD OVEREENKOMSTIG DE ARTIKELEN 138, 140 EN 141 110

BIJLAGE IV RICHTSNOEREN EN ALGEMENE CRITERIA VOOR DE KEUZE VAN DE ONDERWERPEN DIE MOETEN WORDEN GEPLAATST OP DE AGENDA VOOR HET DEBAT OVER GEVALLEN VAN SCHENDING VAN DE MENSENRECHTEN, DE DEMOCRATIE EN DE RECHTSSTAAT, ALS BEDOELD IN ARTIKEL 144 111

BIJLAGE V PROCEDURE VOOR DE BEHANDELING EN AANNEMING VAN BESLUITEN INZAKE DE VERLENING VAN KWIJTING 112

BIJLAGE VI BEVOEGDHEDEN EN VERANTWOORDELIJKHEDEN VAN DE PARLEMENTAIRE COMMISSIES 115

BIJLAGE VII GOEDKEURING VAN DE COMMISSIE EN MONITORING VAN TIJDENS DE HOORZITTINGEN GEDANE TOEZEGGINGEN 124

BIJLAGE VIII VEREISTEN VOOR DE FORMULERING VAN HANDELINGEN DIE WORDEN VASTGESTELD VOLGENS DE GEWONE WETGEVINGSPROCEDURE 128

TITEL I

LEDEN, ORGANEN VAN HET PARLEMENT EN FRACTIES

HOOFDSTUK 1

Leden van het Europees Parlement

Artikel 1

Europees Parlement

1. Het Europees Parlement is de op grond van de Verdragen, de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen en de ter uitvoering van de Verdragen vastgestelde nationale wetgeving gekozen Vergadering.

2. De voor het Europees Parlement gekozen vertegenwoordigers worden aangeduid als “Членове на Европейския парламент” in het Bulgaars, “Diputados al Parlamento Europeo” in het Spaans, “Poslanci Evropského parlamentu” in het Tsjechisch, “Medlemmer af Europa-Parlamentet” in het Deens, “Mitglieder des Europäischen Parlaments” in het Duits, “Euroopa Parlamendi liikmed” in het Ests, “Βoυλευτές τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoιvoβoυλίoυ” in het Grieks, “Members of the European Parliament” in het Engels, “Députés au Parlement européen” in het Frans, “Feisirí de Pharlaimint na hEorpa” in het Iers, “Zastupnici u Europskom parlamentu” in het Kroatisch, “Deputati al Parlamento europeo” in het Italiaans, “Eiropas Parlamenta deputāti” in het Lets, “Europos Parlamento nariai” in het Litouws, “Európai Parlamenti Képviselők” in het Hongaars, “Membri tal-Parlament Ewropew” in het Maltees, “Leden van het Europees Parlement” in het Nederlands, “Posłowie do Parlamentu Europejskiego” in het Pools, “Deputados ao Parlamento europeu” in het Portugees, “Deputaţi în Parlamentul European” in het Roemeens, “Poslanci Európskeho parlamentu” in het Slowaaks, “Poslanci Evropskega parlamenta” in het Sloveens, “Euroopan parlamentin jäsenet” in het Fins, “Ledamöter av Europaparlamentet” in het Zweeds.

Artikel 2

Onafhankelijk mandaat

In overeenstemming met artikel 6, lid 1, van de Akte van 20 september 1976 en met artikel 2, lid 1, en artikel 3, lid 1, van het Statuut van de leden van het Europees Parlement oefenen de leden hun mandaat vrij en onafhankelijk uit en mogen zij niet gebonden zijn door instructies en geen bindend mandaat aanvaarden.

Artikel 3

Onderzoek van de geloofsbrieven

1. Na de algemene verkiezingen voor het Europees Parlement verzoekt de Voorzitter de bevoegde autoriteiten van de lidstaten het Parlement onverwijld de namen van de gekozen leden mee te delen zodat alle leden vanaf de opening van de eerste vergadering na de verkiezingen daadwerkelijk in het Parlement zitting kunnen nemen. Tegelijkertijd vestigt de Voorzitter de aandacht van deze autoriteiten op de desbetreffende bepalingen van de Akte van 20 september 1976 en verzoekt hen de nodige maatregelen te treffen teneinde elke vorm van onverenigbaarheid met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement te voorkomen.

2. De leden van wie de verkiezing aan het Parlement is meegedeeld, leggen, alvorens in het Parlement zitting te nemen, schriftelijk een verklaring af dat zij geen functie bekleden die onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement in de zin van artikel 7, lid 1 of lid 2, van de Akte van 20 september 1976. Na de algemene verkiezingen wordt deze verklaring zo mogelijk niet later dan zes dagen voor de eerste vergadering van de verkiezingen van het Parlement afgelegd. Zolang de geloofsbrieven van de leden nog niet zijn onderzocht of over ingebrachte bezwaren nog niet is beslist, nemen de betrokkenen met volledige rechten zitting in het Parlement en zijn organen, mits zij de bovengenoemde schriftelijke verklaring hebben ondertekend. Wanneer aan de hand van uit publiek toegankelijke bronnen te verifiëren feiten wordt vastgesteld dat een lid een functie bekleedt die onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement in de zin van artikel 7, lid 1 of lid 2, van de Akte van 20 september 1976, constateert het Parlement op basis van de door zijn Voorzitter verstrekte informatie dat de zetel vacant is.

3. Op basis van een verslag van de bevoegde commissie gaat het Parlement onverwijld over tot onderzoek van de geloofsbrieven en beslist het over de geldigheid van het mandaat van elk der nieuwgekozen leden, alsmede over eventuele bezwaren, ingebracht op grond van de Akte van 20 september 1976, met uitsluiting van die welke krachtens deze akte uitsluitend vallen onder de nationale bepalingen waarnaar deze akte verwijst. Het verslag van de bevoegde commissie is gebaseerd op de officiële bekendmaking door elke lidstaat van de volledige verkiezingsuitslag, onder vermelding van de namen van de gekozen kandidaten en van die van hun eventuele vervangers in de uit de verkiezingsuitslag blijkende volgorde. Het mandaat van een lid kan slechts geldig worden verklaard als de door dit artikel alsmede bijlage I van het Reglement vereiste schriftelijke verklaringen zijn opgesteld.

4. Het Parlement gaat op grond van een voorstel van zijn bevoegde commissie onverwijld over tot onderzoek van de geloofsbrieven van individuele leden die uitgaande leden vervangen en kan zich op elk tijdstip uitspreken over eventuele bezwaren over de geldigheid van het mandaat van een lid.

5. Indien de benoeming van een lid voortvloeit uit de terugtrekking van kandidaten van dezelfde lijst, ziet de bevoegde commissie erop toe dat de betrokken terugtrekking plaatsvond in overeenstemming met de geest en de letter van de Akte van 20 september 1976 en met artikel 4, lid 2, van het Reglement.

6. De bevoegde commissie ziet erop toe dat alle voor de verkiesbaarheid van een lid of voor de verkiesbaarheid of volgorde van de vervangers relevante gegevens onverwijld door de autoriteiten van de lidstaten of de Unie ter kennis van het Parlement worden gebracht en dat in geval van een benoeming daarbij melding wordt gemaakt van de datum waarop de benoeming van kracht wordt. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaten ten aanzien van een lid een procedure openen op grond waarvan het mandaat van dit lid vervallen zou kunnen worden verklaard, verzoekt de Voorzitter deze autoriteiten hem regelmatig op de hoogte te stellen van de voortgang van de procedure. Hij verwijst de zaak naar de bevoegde commissie, op voorstel waarvan het Parlement zich over de zaak kan uitspreken.

Artikel 4

Duur van het mandaat van de leden

1. Het mandaat van een lid begint en eindigt op de wijzen die zijn neergelegd in de artikelen 5 en 13 van de Akte van 20 september 1976.

2. Een aftredend lid stelt de Voorzitter in kennis van zijn ontslagneming alsook van de datum van ingang daarvan, die binnen drie maanden na de kennisgeving moet vallen. Van deze kennisgeving wordt in aanwezigheid van de secretaris-generaal of zijn vertegenwoordiger een proces-verbaal opgemaakt, dat door deze alsmede door het betrokken lid wordt ondertekend en onmiddellijk wordt voorgelegd aan de bevoegde commissie, die het op de agenda voor haar eerste vergadering volgend op de ontvangst van dit document plaatst. Indien de bevoegde commissie van oordeel is dat de ontslagneming strookt met de Akte van 20 september 1976, wordt de zetel vacant verklaard met ingang van de door het aftredende lid in het proces-verbaal vermelde datum en deelt de Voorzitter dat mee aan het Parlement. Indien de bevoegde commissie van oordeel is dat de ontslagneming niet strookt met de Akte van 20 september 1976, stelt zij het Parlement voor om de zetel niet vacant te verklaren.

3. Indien er geen vergadering van de bevoegde commissie is gepland tot de eerstvolgende vergaderperiode, onderzoekt de rapporteur van de bevoegde commissie onmiddellijk elke ontslagneming waarvan naar behoren kennis is gegeven. Wanneer vertraging bij de beoordeling van de kennisgeving schadelijk zou zijn, verwijst de rapporteur de zaak door naar de commissievoorzitter met het verzoek krachtens lid 2 om: — de Voorzitter van het Parlement namens de commissie ervan in kennis te stellen dat een zetel vacant kan worden verklaard, of — een buitengewone vergadering van de commissie bijeen te roepen teneinde de door de rapporteur vastgestelde moeilijkheden te onderzoeken.

4. Wanneer door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten of van de Unie dan wel door het betrokken lid aan de Voorzitter mededeling wordt gedaan van een benoeming of verkiezing in een functie die in de zin van artikel 7, leden 1 en 2, van de Akte van 20 september 1976 onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement, deelt de Voorzitter dat mee aan het Parlement, dat de zetel vacant verklaart vanaf de datum van de onverenigbaarheid. Wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de Voorzitter in kennis stellen van de beëindiging van het mandaat van een lid van het Europees Parlement wegens een in het recht van die lidstaat vastgestelde extra onverenigbaarheid in de zin van artikel 7, lid 3, van de Akte van 20 september 1976 dan wel wegens het vervallen van het mandaat overeenkomstig artikel 13, lid 3, van die Akte, deelt de Voorzitter het Parlement mee dat het mandaat van het betrokken lid is beëindigd op de door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat meegedeelde datum. Wanneer die datum niet wordt meegedeeld, eindigt het mandaat op de datum waarop de lidstaat de kennisgeving uitbracht.

5. Wanneer de autoriteiten van de lidstaten of van de Unie de Voorzitter in kennis stellen van een taak die zij een lid willen toevertrouwen, legt de Voorzitter de bevoegde commissie de vraag voor of de beoogde taak strookt met de Akte van 20 september 1976 en stelt hij het Parlement, het betrokken lid en de betrokken autoriteiten in kennis van de conclusies van die commissie.

6. Wanneer het Parlement constateert dat een zetel vacant is, brengt de Voorzitter de betrokken lidstaat daarvan op de hoogte en verzoekt deze de zetel onverwijld te doen bezetten.

7. Wanneer de aanvaarding of de beëindiging van het mandaat op feitelijke onjuistheden of een wilsgebrek blijkt te zijn gebaseerd, kan het Parlement het desbetreffende mandaat ongeldig verklaren dan wel weigeren te constateren dat de zetel vacant is.

Artikel 5

Voorrechten en immuniteiten

1. De leden genieten de voorrechten en immuniteiten bedoeld in Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie.

2. Bij de uitoefening van zijn bevoegdheden met betrekking tot voorrechten en immuniteiten zet het Parlement zich in voor de handhaving van zijn integriteit als democratische wetgevende vergadering en de waarborging van de onafhankelijkheid van zijn leden bij de uitvoering van hun taken. De parlementaire immuniteit is geen persoonlijk voorrecht van de leden, maar een garantie voor de onafhankelijkheid van het Parlement als geheel en van zijn leden.

3. Een laissez-passer van de Europese Unie waarmee een lid zich vrij kan bewegen in de lidstaten en in andere landen die het erkennen als een geldig reisdocument, wordt hem op zijn verzoek door de Europese Unie verstrekt, op voorwaarde dat de Voorzitter van het Parlement zijn toestemming verleent.

4. Voor de uitoefening van hun parlementaire taken beschikken de leden over het recht om, met inachtneming van dit Reglement, actief aan de werkzaamheden van de commissies en delegaties van het Parlement deel te nemen.

5. De leden hebben recht op inzage van alle stukken die in het bezit zijn van het Parlement of van een commissie. De inzage van persoonlijke stukken en afrekeningen is voorbehouden aan het betrokken lid. Uitzonderingen op dit beginsel met betrekking tot de omgang met documenten waarvan de toegang voor het publiek kan worden ontzegd op grond van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad ( 1 ) liggen vervat in artikel 221. Met instemming van het Bureau kan een lid krachtens een met redenen omkleed besluit inzage in een document van het Parlement worden geweigerd indien het Bureau, na het lid te hebben gehoord, tot de conclusie komt dat een dergelijke inzage tot een onaanvaardbare aantasting van de institutionele belangen van het Parlement of van het openbaar belang zou leiden en door het lid wordt verlangd op grond van in de privésfeer gelegen en persoonlijke motieven. Het lid kan tegen een dergelijk besluit binnen een maand na de kennisgeving daarvan een bezwaarschrift indienen. Een bezwaar is alleen ontvankelijk indien dit met redenen is omkleed. Over dit bezwaar beslist het Parlement zonder debat in de vergaderperiode die volgt op de indiening ervan. De toegang tot vertrouwelijke informatie is onderworpen aan de voorschriften die vervat liggen in interinstitutionele akkoorden die het Parlement heeft gesloten met betrekking tot de behandeling van vertrouwelijke informatie (2) en aan de door de bevoegde organen van het Parlement vastgestelde interne regels voor de tenuitvoerlegging daarvan (3).

Artikel 6

Opheffing van de immuniteit

1. Een verzoek om opheffing van de immuniteit wordt beoordeeld overeenkomstig de artikelen 7, 8 en 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie en de beginselen in artikel 5, lid 2, van dit Reglement.

2. Wanneer een lid wordt verplicht als getuige of deskundige te verschijnen, is een verzoek om opheffing van de immuniteit niet noodzakelijk, mits — het lid niet wordt verplicht om op een zodanig tijdstip te verschijnen dat de uitvoering van zijn parlementaire taken wordt belemmerd of bemoeilijkt, of mits het lid een verklaring schriftelijk of in een andere vorm kan afleggen, zodat de uitvoering van zijn parlementaire taken niet wordt bemoeilijkt, en — het lid niet wordt verplicht verklaringen af te leggen over onderwerpen waarover hij bij de uitvoering van zijn parlementaire taken vertrouwelijke informatie heeft verkregen, die het meent niet openbaar te moeten maken.

Artikel 7

Verdediging van de voorrechten en van de immuniteit

1. Wanneer wordt gesteld dat de voorrechten en de immuniteit van een lid of een voormalig lid door de autoriteiten van een lidstaat zijn of dreigen te worden geschonden, kan overeenkomstig artikel 9, lid 1, worden verzocht om een besluit van het Parlement over de vraag of er een schending van deze voorrechten en immuniteiten heeft plaatsgevonden of waarschijnlijk zal plaatsvinden.

2. Een dergelijk verzoek om verdediging van de voorrechten en van de immuniteit kan met name worden ingediend wanneer wordt geoordeeld dat de omstandigheden zouden neerkomen op een bestuursrechtelijke of andersoortige beperking van de bewegingsvrijheid van de leden op hun reizen naar en van de plaats van bijeenkomst van het Parlement dan wel op een bestuursrechtelijke of andersoortige beperking van een mening die is geuit of een stem die is uitgebracht tijdens de uitoefening van hun taken, of dat de omstandigheden binnen het toepassingsgebied van artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie zouden vallen.

3. Een verzoek om verdediging van de voorrechten en van de immuniteit van een lid is niet ontvankelijk wanneer reeds een verzoek om opheffing of verdediging van de immuniteit van dat lid in verband met dezelfde feiten is ontvangen, ongeacht of dat eerdere verzoek tot een beslissing heeft geleid.

4. Een verzoek om verdediging van de voorrechten en van de immuniteit van een lid wordt niet verder behandeld wanneer een verzoek om opheffing van de immuniteit van dit lid in verband met dezelfde feiten wordt ontvangen.

5. Wanneer een besluit is genomen om de voorrechten en de immuniteit van een lid niet te verdedigen, kan het lid bij wijze van uitzondering een verzoek indienen om het besluit te heroverwegen door nieuw bewijsmateriaal in te dienen overeenkomstig artikel 9, lid 1. Het verzoek om heroverweging is niet ontvankelijk wanneer overeenkomstig artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie tegen het besluit beroep is ingesteld of wanneer de Voorzitter van oordeel is dat het ingediende nieuwe bewijsmateriaal onvoldoende onderbouwd is om een heroverweging te rechtvaardigen.

Artikel 8

Dringende maatregelen van de Voorzitter ter bevestiging van de immuniteit

1. Indien een lid wordt aangehouden of van zijn bewegingsvrijheid wordt beroofd en daarbij sprake is van een vermoedelijke schending van zijn voorrechten en immuniteiten, kan de Voorzitter in dringende gevallen, na raadpleging van de voorzitter en rapporteur van de bevoegde commissie, het initiatief nemen om de voorrechten en immuniteiten van het betrokken lid te bevestigen. De Voorzitter stelt de commissie en het Parlement van zijn initiatief in kennis.

2. Indien de Voorzitter gebruikmaakt van zijn bevoegdheden krachtens lid 1, neemt de commissie kennis van het initiatief van de Voorzitter op de eerstvolgende vergadering. De commissie kan een aan het Parlement voor te leggen verslag opstellen indien zij dat noodzakelijk acht.

Artikel 9

Immuniteitsprocedures

1. Elk tot de Voorzitter gericht verzoek door een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat om de immuniteit van een lid op te heffen, of door een lid of een voormalig lid om de voorrechten en immuniteiten te verdedigen, wordt ter plenaire vergadering meegedeeld en verwezen naar de bevoegde commissie.

2. Met instemming van het betrokken lid of voormalig lid kan het verzoek worden gedaan door een ander lid, die het betrokken lid of voormalig lid in alle fasen van de procedure vertegenwoordigt. Het lid dat het betrokken lid of voormalig lid vertegenwoordigt, wordt niet betrokken bij de door de commissie genomen besluiten.

3. De commissie behandelt de verzoeken om opheffing van de immuniteit of om verdediging van de voorrechten en immuniteiten onverwijld en met inachtneming van de relatieve complexiteit ervan.

4. De commissie stelt een met redenen omkleed ontwerpbesluit op waarin wordt aanbevolen het verzoek om opheffing van de immuniteit of om verdediging van de voorrechten en immuniteit in te willigen dan wel af te wijzen. Amendementen daarop zijn niet ontvankelijk. Bij verwerping van een ontwerpbesluit wordt het tegengestelde besluit geacht te zijn aangenomen.

5. De commissie kan de betrokken autoriteit om informatie of opheldering verzoeken die zij noodzakelijk acht om zich een oordeel te vormen over de vraag of de immuniteit moet worden opgeheven dan wel verdedigd.

6. Het betrokken lid krijgt de gelegenheid te worden gehoord en kan alle documenten of andere schriftelijke bewijsstukken overleggen die dat lid relevant acht. Behalve bij de hoorzitting zelf is het betrokken lid niet aanwezig bij de debatten over het verzoek om opheffing of verdediging van zijn immuniteit. De commissievoorzitter nodigt het betrokken lid uit om te worden gehoord op een nader aangegeven datum en tijdstip. Het betrokken lid kan afstand doen van zijn recht om te worden gehoord. Verschijnt het betrokken lid niet op de hoorzitting conform de uitnodiging, dan wordt hij geacht afstand te hebben gedaan van zijn recht om te worden gehoord, tenzij hij onder opgave van redenen verzoekt te worden verschoond van verschijning op de hoorzitting op de voorgestelde datum en tijd. De commissievoorzitter beslist of een dergelijk verschoningsverzoek in het licht van de opgegeven redenen wordt ingewilligd. Het betrokken lid kan geen beroep instellen tegen deze beslissing. Indien de commissievoorzitter het verschoningsverzoek inwilligt, dan nodigt hij het betrokken lid uit om te worden gehoord op een nieuwe datum en een nieuw tijdstip. Gaat het betrokken lid niet in op de tweede uitnodiging om te worden gehoord, dan wordt de procedure voortgezet zonder dat het lid wordt gehoord. Er kunnen dan geen nieuwe verzoeken om verschoning of om te worden gehoord meer worden aanvaard.

7. Indien het verzoek om opheffing of verdediging van de immuniteit op verscheidene punten van beschuldiging berust, kan elk van deze punten in een apart besluit worden behandeld. Het verslag van de commissie kan bij wijze van uitzondering het voorstel bevatten dat de opheffing of verdediging van de immuniteit uitsluitend betrekking heeft op de strafrechtelijke vervolging, zonder dat het lid, zolang geen definitieve beslissing is gewezen, kan worden aangehouden of gevangengenomen of tegen hem enige andere maatregel kan worden genomen die in de weg staat aan de uitoefening van zijn mandaat.

8. De commissie kan een met redenen omkleed advies uitbrengen over de bevoegdheid van de betrokken autoriteit en over de ontvankelijkheid van het verzoek, maar spreekt zich in geen geval uit over de vraag of het betrokken lid al dan niet schuldig is, noch over de wenselijkheid het betrokken lid wegens de hem toegeschreven meningen of handelingen strafrechtelijk te vervolgen, zelfs indien de commissie door de behandeling van het verzoek uitgebreide kennis van de zaak krijgt.

9. Het ontwerpbesluit van de commissie wordt geplaatst op de agenda van de eerstvolgende vergadering na de datum waarop het werd ingediend. Amendementen op het ontwerpbesluit zijn niet ontvankelijk. Het debat heeft slechts betrekking op de argumenten vóór en tegen elk ontwerpbesluit tot opheffing of handhaving van de immuniteit dan wel tot verdediging van een voorrecht of de immuniteit. Onverminderd artikel 173 mag het lid om wiens voorrechten of immuniteiten het gaat tijdens het debat het woord niet voeren. De in het verslag vervatte ontwerpbesluiten worden bij de eerstvolgende stemming na het debat in stemming gebracht. Na de behandeling door het Parlement vindt over elk van de in het verslag vervatte ontwerpbesluiten een aparte stemming plaats. Bij verwerping van een ontwerpbesluit wordt het tegengestelde besluit geacht te zijn aangenomen.

10. De Voorzitter stelt het betrokken lid en de bevoegde autoriteit van de lidstaat die hierbij betrokken is onmiddellijk van het besluit van het Parlement in kennis met het verzoek om de Voorzitter in kennis te stellen van alle ontwikkelingen en rechterlijke beslissingen in de betrokken procedure. Zodra de Voorzitter deze informatie ontvangt, deelt hij deze aan het Parlement mee in de door hem meest geschikt geachte vorm, zo nodig na raadpleging van de bevoegde commissie.

11. De commissie behandelt de zaak en de ontvangen documenten met de grootste vertrouwelijkheid. De behandeling door de commissie van verzoeken in verband met de immuniteitsprocedures vindt altijd met gesloten deuren plaats.

12. Het Parlement onderzoekt alleen verzoeken om opheffing van de immuniteit van een lid die zijn ingediend door de gerechtelijke autoriteiten of door de permanente vertegenwoordigingen van de lidstaten.

13. De commissie formuleert de beginselen voor de toepassing van dit artikel.

14. Elk door een bevoegde autoriteit ingediend verzoek om informatie over de reikwijdte van de voorrechten of immuniteiten van de leden wordt behandeld overeenkomstig bovenstaande bepalingen.

Artikel 10

Gedragsregels

1. Het gedrag van de leden wordt ingegeven door wederzijds respect en berust op de waarden en beginselen zoals vastgelegd in de Verdragen en met name in het Handvest van de grondrechten. De leden doen geen afbreuk aan de waardigheid van het Parlement en tasten zijn goede naam niet aan.

2. De leden doen geen afbreuk aan het goede verloop van de werkzaamheden van het Parlement, de handhaving van veiligheid en orde in de gebouwen van het Parlement en de werking van de apparatuur van het Parlement.

3. De leden verstoren de orde in de vergaderzaal niet en onthouden zich van ongepast gedrag. Zij tonen geen spandoeken.

4. Tijdens parlementaire debatten in de vergaderzaal onthouden de leden zich van beledigend taalgebruik. Bij de beoordeling van de vraag of het door een lid gebezigd taalgebruik tijdens een parlementair debat al dan niet beledigend is, wordt onder meer rekening gehouden met de klaarblijkelijke intentie van de spreker, met de wijze waarop het publiek de uiting opvat, met de mate waarin de uiting schade toebrengt aan de waardigheid en de reputatie van het Parlement, en met de vrijheid van meningsuiting van het betrokken lid. Zo is er bij lasterlijk taalgebruik, “haatzaaiende uitingen” en het aanzetten tot discriminatie, met name op een van de in artikel 21 van het Handvest van de grondrechten genoemde gronden doorgaans sprake van “beledigend taalgebruik” in de zin van dit artikel.

5. De leden houden zich aan de voorschriften van het Parlement met betrekking tot de behandeling van vertrouwelijke informatie.

6. De leden onthouden zich van elke vorm van psychologische of seksuele intimidatie en nemen de als bijlage ( 4 ) bij dit Reglement gevoegde code voor passend gedrag voor de leden van het Europees Parlement bij de uitoefening van hun mandaat in acht. Leden zijn niet verkiesbaar voor functies in het Parlement of diens organen, kunnen niet tot rapporteur worden benoemd en kunnen niet deelnemen aan een officiële delegatie of interinstitutionele onderhandelingen zolang zij de verklaring bij deze code niet hebben ondertekend.

7. Indien een persoon die werkt voor een lid of een andere persoon die door een lid toegang tot de gebouwen of apparatuur van het Parlement is verschaft, zich niet houdt aan de in dit artikel uiteengezette gedragsregels, kan dit gedrag in voorkomend geval aan het betrokken lid worden toegerekend.

8. De toepassing van dit artikel doet anderszins geen afbreuk aan de levendigheid van de parlementaire debatten noch aan de vrijheid van meningsuiting.

9. Dit artikel is van overeenkomstige toepassing op de organen, de commissies en de delegaties van het Parlement.

Artikel 11

Financiële belangen van de leden en transparantieregister

1. Het Parlement stelt transparantieregels inzake de financiële belangen van zijn leden vast in de vorm van een als bijlage bij dit Reglement gevoegde gedragscode die door de meerderheid van zijn leden is goedgekeurd ( 5 ) Die regels mogen de leden niet anderszins belemmeren of beperken bij de uitoefening van hun mandaat en daarmee samenhangende politieke of andere activiteiten.

2. De leden dienen als vaste praktijk te hanteren dat zij slechts belangenvertegenwoordigers ontmoeten die zijn ingeschreven in het transparantieregister dat is ingevoerd bij het Akkoord tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie ( 6 )

3. De leden dienen alle geplande bijeenkomsten met belangenvertegenwoordigers die onder de werkingssfeer van het transparantieregister vallen online te publiceren. Voor elk verslag zorgen rapporteurs, schaduwrapporteurs en commissievoorzitters voor online publicatie van alle geplande bijeenkomsten met belangenvertegenwoordigers die onder de werkingssfeer van het transparantieregister vallen, onverminderd artikel 4, lid 6, van bijlage I. Het Bureau voorziet in de noodzakelijke infrastructuur op de website van het Parlement.

4. Het Bureau voorziet in de noodzakelijke infrastructuur op de ledenpagina op de website van het Parlement indien leden wensen over te gaan tot publicatie van een vrijwillige controle of van een in de toepasselijke regeling van het statuut van de leden en de bepalingen ter uitvoering ervan voorziene bevestiging dat hun aanwending van de algemene kostenvergoeding in overeenstemming is met de toepasselijke regeling in het statuut van de leden en de bepalingen ter uitvoering ervan.

5. Deze regels mogen de leden niet anderszins belemmeren of beperken bij de uitoefening van hun mandaat en daarmee samenhangende politieke of andere activiteiten.

6. De gedragsregels, rechten en voorrechten van de voormalige leden worden vastgesteld bij besluit van het Bureau. Er wordt geen onderscheid gemaakt in de behandeling van voormalige leden.

Artikel 12

Door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) verrichte interne onderzoeken

De in het Interinstitutioneel Akkoord betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (7) vervatte gemeenschappelijke regeling houdende maatregelen ter bevordering van een goed verloop van de onderzoeken van het Bureau is overeenkomstig het besluit van het Parlement van 18 november 1999 (8) binnen het Parlement van toepassing.

Artikel 13

Waarnemers

1. Wanneer er een verdrag betreffende de toetreding van een staat tot de Europese Unie is ondertekend, kan de Voorzitter na het verkrijgen van de toestemming van de Conferentie van voorzitters het parlement van de toetredende staat uitnodigen uit zijn midden een aantal waarnemers aan te wijzen dat gelijk is aan het aantal zetels in het Europees Parlement dat bij toetreding aan die staat moet worden toegewezen.

2. Die waarnemers nemen deel aan de werkzaamheden van het Parlement totdat het toetredingsverdrag in werking treedt, en hebben spreekrecht in commissies en fracties. Zij hebben geen stemrecht, zijn niet verkiesbaar voor functies in het Parlement en kunnen het Parlement niet naar buiten toe vertegenwoordigen. Hun deelname heeft geen rechtsgevolgen voor de werkzaamheden van het Parlement.

3. Zij krijgen dezelfde behandeling als een lid wat betreft het gebruik van de faciliteiten van het Parlement en de vergoeding van met hun werkzaamheden als waarnemer verband houdende reis- en verblijfskosten.

HOOFDSTUK 2

Ambtsdragers in het Parlement

Artikel 14

Voorlopig voorzitterschap (9)

1. In de in artikel 154, lid 2, bedoelde vergadering alsmede in elke andere vergadering die is gewijd aan de verkiezing van de Voorzitter en van het Bureau neemt de aftredende voorzitter, of bij zijn afwezigheid, een van de aftredende ondervoorzitters, bepaald in volgorde van hun rangorde, of bij hun afwezigheid, het langst zittende lid, het ambt van voorzitter waar totdat de Voorzitter voor gekozen is verklaard.

2. Alleen debatten die betrekking hebben op de verkiezing van de Voorzitter of het onderzoek van de geloofsbrieven overeenkomstig artikel 3, lid 2, tweede alinea, kunnen plaatsvinden onder voorzitterschap van het lid dat overeenkomstig lid 1 voorlopig het ambt van voorzitter uitoefent. Alle andere in verband met het onderzoek van de geloofsbrieven onder zijn voorzitterschap opgeworpen aangelegenheden worden naar de bevoegde commissie verwezen.

Artikel 15

Voordracht van kandidaten en algemene bepalingen (10)

1. De Voorzitter, en vervolgens de ondervoorzitters en de quaestoren, worden overeenkomstig artikel 191 bij geheime stemming gekozen. Voordrachten geschieden met instemming van de betrokkenen, en wel door een fractie of leden die ten minste de lage drempel bereiken. Voor elke stemming kunnen nieuwe voordrachten worden ingediend. Wanneer het aantal voorgedragen kandidaten niet groter is dan het aantal te vervullen zetels, worden zij bij acclamatie gekozen, tenzij leden of een fractie of fracties die ten minste de hoge drempel bereiken om een geheime stemming verzoeken. Indien bij een stemming meer dan één ambtsdrager moet worden gekozen, is het stembriefje slechts geldig wanneer meer dan de helft van de beschikbare stemmen is uitgebracht.

2. Bij de verkiezing van de Voorzitter, de ondervoorzitters en de quaestoren dient over het geheel genomen rekening te worden gehouden met de noodzaak van een billijke vertegenwoordiging van politieke stromingen alsook van een genderevenwicht en een geografisch evenwicht.

Artikel 16

Verkiezing van de Voorzitter - Openingstoespraak (11)

1. De voordrachten voor het ambt van voorzitter moeten worden meegedeeld aan het lid dat overeenkomstig artikel 14 voorlopig het ambt van voorzitter uitoefent, dat daarvan kennis geeft aan het Parlement. Indien na drie stemrondes geen kandidaat de volstrekte meerderheid van de uitgebrachte stemmen heeft behaald, kunnen bij de vierde stemronde, in afwijking van artikel 15, lid 1, alleen de twee leden kandidaat zijn die bij de derde stemronde het grootste aantal stemmen hebben behaald. Bij staking van stemmen wordt de kandidaat met de hoogste leeftijd voor gekozen verklaard.

2. Zodra de Voorzitter is gekozen, draagt het lid dat overeenkomstig artikel 14 voorlopig het ambt van voorzitter uitoefent, het voorzitterschap over. Alleen de gekozen Voorzitter kan een openingstoespraak houden.

Artikel 17

Verkiezing van de ondervoorzitters

1. Vervolgens worden de ondervoorzitters door middel van één stemming verkozen. In de eerste stemronde worden, tot een maximum aantal van veertien en in de volgorde van het aantal behaalde stemmen, diegenen voor gekozen verklaard die de volstrekte meerderheid van de uitgebrachte stemmen hebben behaald. Indien het aantal aldus gekozen kandidaten kleiner is dan het aantal te vervullen zetels, wordt op dezelfde wijze overgegaan tot een tweede stemronde voor de resterende zetels. Indien een derde stemronde noodzakelijk is, volstaat een gewone meerderheid voor de nog te vervullen zetels. Bij staking van stemmen worden de kandidaten met de hoogste leeftijd voor gekozen verklaard.

2. Onder voorbehoud van artikel 20, lid 1, wordt de rangorde van de ondervoorzitters bepaald door de volgorde waarin zij zijn gekozen, en, bij staking van stemmen, door hun leeftijd. Indien ondervoorzitters bij acclamatie worden verkozen, wordt hun rangorde vervolgens bij geheime stemming bepaald.

Artikel 18

Verkiezing van de quaestoren

Het Parlement kiest vijf quaestoren, volgens dezelfde procedure als voor de verkiezing van de ondervoorzitters.

Artikel 19

Ambtstermijn van ambtsdragers (12)

1. De ambtstermijn van de Voorzitter, ondervoorzitters en quaestoren bedraagt twee en een half jaar. Een lid dat van fractie verandert, behoudt voor de resterende duur van zijn ambtstermijn van twee en een half jaar zijn zetel in het Bureau of zijn functie als quaestor.

2. Indien één van die ambten vóór het verstrijken van die ambtstermijn openvalt, vervult het hiervoor gekozen lid deze functie slechts voor de resterende duur van de ambtstermijn van zijn voorganger.

Artikel 20

Vacatures (13)

1. Indien het noodzakelijk wordt om de Voorzitter, een ondervoorzitter of een quaestor te vervangen, wordt overeenkomstig de respectieve regels voor verkiezingen van het betrokken ambt overgegaan tot de verkiezing van een opvolger. De nieuwe ondervoorzitter neemt de rangorde van zijn voorganger over.

2. Indien het ambt van de Voorzitter openvalt, dan wordt het tot de verkiezing van de nieuwe Voorzitter waargenomen door een van de ondervoorzitters, in de volgorde van hun rangorde.

Artikel 21

Voortijdige ambtsbeëindiging

De Conferentie van voorzitters kan met een meerderheid van drie vijfde van de uitgebrachte stemmen die ten minste drie fracties vertegenwoordigt, het Parlement voorstellen de ambtstermijn te beëindigen van de Voorzitter van het Parlement, een ondervoorzitter van het Parlement, een quaestor, een voorzitter of ondervoorzitter van een commissie, een voorzitter of ondervoorzitter van een interparlementaire delegatie dan wel van enige andere in het Parlement verkozen ambtsdrager wanneer de Conferentie van voorzitters van oordeel is dat het betrokken lid zich schuldig heeft gemaakt aan ernstig wangedrag. Het Parlement beslist over dit voorstel met een meerderheid van twee derde van de uitgebrachte stemmen die de meerderheid van de leden van het Parlement vertegenwoordigt.

Indien een rapporteur de als bijlage bij dit Reglement gevoegde gedragscode voor de leden van het Europees Parlement inzake financiële belangen en belangenconflicten (14) schendt, kan de commissie die hem heeft benoemd hem op initiatief van de Voorzitter en op voorstel van de Conferentie van voorzitters uit zijn ambt ontheffen. De in de eerste alinea genoemde meerderheden zijn van overeenkomstige toepassing op elke fase van deze procedure.

HOOFDSTUK 3

Organen en taken

Artikel 22

Taken van de Voorzitter

1. De Voorzitter leidt overeenkomstig dit Reglement alle werkzaamheden van het Parlement en zijn organen en beschikt over alle bevoegdheden die noodzakelijk zijn om de procedures van het Parlement te leiden en om voor het goede verloop daarvan te zorgen.

2. De Voorzitter opent, schorst en sluit de vergaderingen, beslist over de ontvankelijkheid van amendementen en andere in stemming te brengen teksten, alsook over de ontvankelijkheid van parlementaire vragen, ziet toe op de naleving van het Reglement, handhaaft de orde, verleent het woord, verklaart de debatten voor gesloten, brengt de voorstellen in stemming en maakt de uitslag van de stemmingen bekend, en doet de commissies de mededelingen die hen aangaan.

3. De Voorzitter mag bij een debat alleen het woord voeren om de stand van zaken vast te stellen en de spreker tot het onderwerp terug te brengen. Indien hij zelf aan een debat wil deelnemen, verlaat hij de voorzittersstoel en neemt deze pas weer in nadat het debat over het onderwerp is gesloten.

4. In de internationale betrekkingen, bij plechtigheden en bij administratieve, juridische en financiële handelingen wordt het Parlement vertegenwoordigd door de Voorzitter, die deze bevoegdheid kan delegeren.

5. De Voorzitter is verantwoordelijk voor de beveiliging en de onschendbaarheid van de gebouwen van het Europees Parlement.

Artikel 23

Taken van de ondervoorzitters

1. Bij afwezigheid of verhindering of indien hij overeenkomstig artikel 22, lid 3, aan een debat wil deelnemen, wordt de Voorzitter in de volgorde van hun rangorde door een van de ondervoorzitters vervangen.

2. Daarnaast vervullen de ondervoorzitters de hun overeenkomstig artikel 25, artikel 27, leden 3 en 5, en artikel 77, lid 3, toebedeelde taken.

3. De Voorzitter kan aan de ondervoorzitters taken delegeren zoals vertegenwoordiging van het Parlement bij bepaalde plechtigheden of handelingen. Meer bepaald kan de Voorzitter een ondervoorzitter aanwijzen ter vervulling van de in artikel 137 en artikel 138, lid 2, neergelegde taken van de Voorzitter.

Artikel 24

Samenstelling van het Bureau

1. Het Bureau bestaat uit de Voorzitter en de veertien ondervoorzitters van het Parlement.

2. De quaestoren zijn lid van het Bureau met raadgevende stem.

3. Bij staking van stemmen in het Bureau heeft de Voorzitter de doorslaggevende stem.

Artikel 25

Taken van het Bureau

1. Het Bureau vervult de hem overeenkomstig dit Reglement toegewezen taken.

2. Het Bureau neemt financiële, organisatorische en administratieve beslissingen over aangelegenheden die de interne organisatie van het Parlement, zijn secretariaat en zijn organen betreffen.

3. Het Bureau neemt op voorstel van de secretaris-generaal of een fractie financiële, organisatorische en administratieve beslissingen over aangelegenheden die de leden betreffen.

4. Het Bureau regelt het verloop van de vergaderingen.

5. Het Bureau stelt de in artikel 36 bedoelde bepalingen betreffende de niet-fractiegebonden leden vast.

6. Het Bureau stelt het organigram van het secretariaat-generaal vast, alsmede de regelingen betreffende de administratieve en financiële positie van de ambtenaren en andere personeelsleden.

7. Het Bureau stelt het voorontwerp van begrotingsraming van het Parlement op.

8. Het Bureau stelt de richtlijnen voor de quaestoren vast en kan hen verzoeken bepaalde taken te vervullen.

9. Het Bureau is de bevoegde autoriteit voor het verlenen van toestemming voor commissievergaderingen of -missies buiten de gewone vergaderplaatsen, hoorzittingen, alsook studie- en informatiereizen van rapporteurs. Als voor dergelijke vergaderingen of missies toestemming is verleend, wordt de daarvoor geldende talenregeling vastgesteld op basis van de door het Bureau goedgekeurde Gedragscode meertaligheid. Dezelfde regel is van toepassing op delegaties.

10. Het Bureau benoemt de secretaris-generaal overeenkomstig artikel 234.

11. Het Bureau stelt de uitvoeringsbepalingen vast betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen en stichtingen op Europees niveau.

12. Het Bureau stelt regels vast inzake de behandeling van vertrouwelijke informatie door het Parlement en zijn organen, functionarissen en andere leden, en houdt daarbij rekening met alle interinstitutionele akkoorden die met betrekking tot dergelijke kwesties zijn gesloten. Deze regels worden gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie .

13. De Voorzitter en/of het Bureau kunnen aan een of meer leden van het Bureau algemene of specifieke taken opdragen die tot de bevoegdheden van de Voorzitter en/of het Bureau behoren. Tegelijkertijd wordt bepaald op welke wijze deze taken moeten worden uitgevoerd.

14. Het Bureau benoemt twee ondervoorzitters, die worden belast met het onderhouden van de betrekkingen met de nationale parlementen.

15. Het Bureau benoemt een ondervoorzitter, die wordt belast met het organiseren van een gestructureerde dialoog met het Europees maatschappelijk middenveld over hoofdpunten van beleid.

16. Het Bureau is bevoegd voor de toepassing van het Statuut van de leden en beslist over de hoogte van de toelagen op basis van de jaarlijkse begroting.

Artikel 26

Samenstelling van de Conferentie van voorzitters

1. De Conferentie van voorzitters bestaat uit de Voorzitter van het Parlement en de fractievoorzitters. Een fractievoorzitter kan zich laten vertegenwoordigen door een lid van zijn fractie.

2. Na niet-fractiegebonden leden de gelegenheid te hebben geboden om hun zienswijze naar voren te brengen, nodigt de Voorzitter van het Parlement een van hen uit om zonder stemrecht aan de vergaderingen van de Conferentie van voorzitters deel te nemen.

3. De Conferentie van voorzitters tracht consensus te bereiken in de aan haar voorgelegde zaken. Wanneer geen consensus kan worden bereikt, vindt stemming plaats waarbij de stemmen worden gewogen op basis van het ledental van elke fractie.

Artikel 27

Taken van de Conferentie van voorzitters

1. De Conferentie van voorzitters verricht de taken die haar overeenkomstig dit Reglement zijn toegewezen.

2. De Conferentie van voorzitters beslist over de organisatie van de werkzaamheden van het Parlement en over vraagstukken betreffende het wetgevingsprogramma.

3. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor aangelegenheden in verband met de betrekkingen van het Parlement met de andere instellingen en organen van de Europese Unie en met de nationale parlementen van de lidstaten. Beslissingen betreffende het mandaat en de samenstelling van de delegatie van het Parlement, dat moet deelnemen aan overleg binnen de Raad en in andere instellingen van de Europese Unie over fundamentele kwesties in verband met de ontwikkeling van de Europese Unie (het Sherpa-proces) worden genomen op basis van relevante standpunten van het Parlement en met inachtneming van de in het Parlement vertegenwoordigde verscheidenheid aan politieke opvattingen. De ondervoorzitters die zijn belast met het onderhouden van betrekkingen van het Parlement met de nationale parlementen brengen bij de Conferentie van voorzitters regelmatig verslag uit over hun werkzaamheden in dat verband.

4. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor vraagstukken betreffende de betrekkingen met niet tot de Europese Unie behorende landen, instellingen en organisaties.

5. De Conferentie van voorzitters is verantwoordelijk voor het organiseren van een gestructureerde dialoog met het Europees maatschappelijk middenveld over belangrijke aangelegenheden. Deze dialoog kan de vorm aannemen van openbare debatten over onderwerpen van algemeen Europees belang, waaraan geïnteresseerde burgers kunnen deelnemen. De ondervoorzitter die belast is met de organisatie van deze dialoog brengt regelmatig verslag uit aan de Conferentie van voorzitters over zijn werkzaamheden in dat verband.

6. De Conferentie van voorzitters stelt de ontwerpagenda voor de vergaderperioden van het Parlement op.

7. De Conferentie van voorzitters doet het Parlement voorstellen voor de samenstelling en bevoegdheden van de commissies, enquêtecommissies, gemengde parlementaire commissies en vaste delegaties. De Conferentie van voorzitters is ook belast met de goedkeuring van tijdelijke delegaties.

8. De Conferentie van voorzitters beslist overeenkomstig artikel 37 over de toewijzing van de plaatsen in de vergaderzaal.

9. De Conferentie van voorzitters is bevoegd toestemming te verlenen voor het opstellen van initiatiefverslagen.

10. De Conferentie van voorzitters doet het Bureau voorstellen over administratieve en budgettaire aangelegenheden die de fracties aanbelangen.

Artikel 28

Taken van de quaestoren

De quaestoren zijn overeenkomstig door het Bureau vastgestelde richtlijnen verantwoordelijk voor administratieve en financiële aangelegenheden die de leden rechtstreeks aanbelangen, evenals voor andere hen toebedeelde taken.

Artikel 29

Conferentie van commissievoorzitters

1. De Conferentie van commissievoorzitters bestaat uit voorzitters van alle vaste en bijzondere commissies. Zij kiest haar voorzitter.

2. Bij afwezigheid van de voorzitter wordt de vergadering van de Conferentie voorgezeten door het oudste aanwezige lid.

3. De Conferentie van commissievoorzitters kan de Conferentie van voorzitters aanbevelingen doen inzake commissiewerkzaamheden en de agenda voor de vergaderperioden.

4. Het Bureau en de Conferentie van voorzitters kunnen bepaalde taken overdragen aan de Conferentie van commissievoorzitters.

Artikel 30

Conferentie van delegatievoorzitters

1. De Conferentie van delegatievoorzitters bestaat uit de voorzitters van alle vaste interparlementaire delegaties. Zij kiest haar voorzitter.

2. Bij afwezigheid van de voorzitter wordt de vergadering van de Conferentie voorgezeten door het oudste lid.

3. De Conferentie van delegatievoorzitters kan de Conferentie van voorzitters aanbevelingen doen inzake delegatiewerkzaamheden.

4. Het Bureau en de Conferentie van voorzitters kunnen bepaalde taken overdragen aan de Conferentie van delegatievoorzitters.

Artikel 31

Aanblijven tijdens de verkiezingsperiode

Bij nieuwe verkiezingen voor het Parlement blijven alle organen en functionarissen van het aftredende Parlement aan tot de eerste vergadering van het nieuwgekozen Parlement.

Artikel 32

Informatieplicht van het Bureau en de Conferentie van voorzitters

1. De notulen van het Bureau en de Conferentie van voorzitters worden in de officiële talen vertaald en aan alle leden toegezonden. Zij zijn voor het publiek toegankelijk, tenzij het Bureau of de Conferentie van voorzitters bij uitzondering, om redenen van vertrouwelijkheid, op grond van artikel 4, leden 1 tot en met 4, van Verordening (EG) nr. 1049/2001, ten aanzien van bepaalde punten van de notulen anders beslist.

2. Ieder lid van het Parlement kan vragen stellen over de uitoefening van de respectieve taken van het Bureau, de Conferentie van voorzitters en de quaestoren. Dergelijke vragen moeten worden schriftelijk ingediend bij de Voorzitter, worden aan de leden meegedeeld en met de antwoorden binnen dertig dagen na indiening op de website van het Parlement gepubliceerd.

HOOFDSTUK 4

Fracties

Artikel 33

Oprichting en ontbinding van fracties

1. De leden kunnen fracties oprichten naar politieke gezindheid. Normaal gesproken behoeft het Parlement de politieke verwantschap van leden van een fractie niet te beoordelen. De leden die overeenkomstig dit artikel een fractie oprichten, accepteren per definitie dat er sprake is van onderlinge politieke verwantschap. Alleen wanneer de betrokken leden dat ontkennen, dient het Parlement na te gaan of de fractie is opgericht in overeenstemming met het Reglement.

2. Een fractie bestaat uit leden uit ten minste een vierde van de lidstaten. Het voor de oprichting van een fractie vereiste aantal leden bedraagt ten minste vijfentwintig.

3. Indien een fractie niet meer een van de vereiste minimumaantallen telt, kan de Voorzitter met instemming van de Conferentie van voorzitters toestaan dat zij blijft voortbestaan tot de volgende constituerende vergadering van het Parlement, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan: — de leden vertegenwoordigen nog steeds ten minste een vijfde van de lidstaten; — de fractie bestaat reeds sinds meer dan een jaar. De Voorzitter past die afwijking niet toe wanneer er voldoende redenen zijn om aan te nemen dat er misbruik van wordt gemaakt.

4. Een lid kan slechts tot één fractie behoren.

5. De oprichting van een fractie wordt in een verklaring aan de Voorzitter meegedeeld. Deze verklaring omvat: — de naam van de fractie, — een politieke verklaring, waarin de doelstelling van de fractie wordt vermeld, alsmede De politieke verklaring van een fractie vermeldt de door de fractie verdedigde waarden alsook de voornaamste politieke doelstellingen die haar leden voornemens zijn samen na te streven in het kader van de uitoefening van hun mandaat. De verklaring bevat een wezenlijke, onderscheidende en waarachtige beschrijving van de gemeenschappelijke politieke strekking van de fractie. — de namen van haar leden en de samenstelling van haar bureau. Alle leden van de fractie verklaren schriftelijk in een bijlage bij de verklaring dat zij dezelfde politieke verwantschap hebben.

6. De verklaring wordt als bijlage gevoegd bij de notulen van de vergaderperiode waarin de oprichting van de fractie wordt bekendgemaakt.

7. De Voorzitter maakt de oprichting van fracties bekend in het Parlement. Deze bekendmaking heeft terugwerkende rechtskracht tot het moment dat de fractie de Voorzitter overeenkomstig dit artikel in kennis heeft gesteld van haar oprichting. De Voorzitter maakt ook de ontbinding van fracties bekend in het Parlement. Deze bekendmaking heeft rechtskracht vanaf de dag volgend op die waarop de fractie niet langer aan de bestaansvoorwaarden voldeed.

Artikel 34

Activiteiten en rechtspositie van de fracties

1. De fracties oefenen hun functie uit in het kader van de activiteiten van de Unie, met inbegrip van de taken die door dit Reglement aan de fracties zijn toegewezen. De fracties beschikken over een secretariaat op basis van het organigram van het secretariaat-generaal van het Parlement, over administratieve faciliteiten en over kredieten die in de begroting van het Parlement zijn opgenomen.

2. Aan het begin van elke nieuwe zittingsperiode streeft de Conferentie van voorzitters ernaar overeenstemming te bereiken over procedures voor het tot uitdrukking brengen van de politieke verscheidenheid van het Parlement in de commissies en delegaties, alsook in de besluitvormingsorganen.

3. Het Bureau stelt, met inachtneming van een voorstel daartoe van de Conferentie van voorzitters, de voorschriften vast voor de terbeschikkingstelling en het gebruik van respectievelijk de controle op de in lid 1 bedoelde faciliteiten en kredieten, alsook voor de dienovereenkomstige overdrachten van bevoegdheden voor de uitvoering van de begroting en de gevolgen van niet-naleving van die voorschriften.

4. Die regelingen bepalen de administratieve en financiële gevolgen van de ontbinding van een fractie.

Artikel 35

Interfractiewerkgroepen

1. Afzonderlijke leden mogen interfractiewerkgroepen of andere niet-officiële groeperingen van leden vormen om informeel van gedachten te wisselen over specifieke onderwerpen over de scheidslijnen tussen fracties en commissies heen en om het contact tussen leden en maatschappij te bevorderen.

2. Interfractiewerkgroepen alsook andere niet-officiële groeperingen zijn volledig transparant in hun werkzaamheden en mogen geen activiteiten ontplooien die kunnen leiden tot verwarring met de officiële activiteiten van het Parlement en van zijn organen. Zij mogen geen evenementen in derde landen organiseren die samenvallen met een taak van een officieel orgaan van het Parlement, waaronder een officiële verkiezingswaarnemingsdelegatie.

3. Mits is voldaan aan de voorwaarden die zijn neergelegd in de interne regeling van het Parlement inzake de oprichting van dergelijke groeperingen, mag een fractie de activiteiten ervan faciliteren door verlening van logistieke steun.

4. Interfractiewerkgroepen zijn gehouden jaarlijks opgave te doen van elke vorm van steun, in geld of in natura (zoals secretariaatsondersteuning), die uit hoofde van bijlage I zou moeten worden opgegeven indien zij aan de leden persoonlijk zou zijn verleend. Overige niet-officiële groeperingen zijn tevens gehouden om vóór het einde van de daaropvolgende maand opgave te doen van elke vorm van steun, in geld of in natura, waarvan de leden geen afzonderlijke opgave hebben gedaan overeenkomstig hun verplichtingen uit hoofde van bijlage I.

5. Enkel in het transparantieregister geregistreerde belangenvertegenwoordigers mogen deelnemen aan interfractiewerkgroepen of aan andere op locatie van het Parlement georganiseerde activiteiten van niet-officiële groeperingen, bijvoorbeeld door vergaderingen of evenementen van de interfractiewerkgroep of de andere niet-officiële groepering bij te wonen, door aan te bieden deze te steunen of door in samenwerking met anderen evenementen ervan te organiseren.

6. De quaestoren houden een register van de in lid 4 bedoelde opgaven bij. De quaestoren stellen nadere regels vast voor die opgaven en voor de publicatie ervan op de website van het Parlement.

7. De quaestoren zorgen voor de effectieve toepassing van dit artikel.

Artikel 36

Niet-fractiegebonden leden

1. Niet tot een fractie behorende leden krijgen een secretariaat ter beschikking. De nadere regels met betrekking tot die terbeschikkingstelling van secretariaten worden op voorstel van de secretaris-generaal door het Bureau vastgesteld.

2. Het Bureau regelt de rechtspositie en de parlementaire rechten van niet-fractiegebonden leden.

3. Het Bureau stelt de regelingen vast inzake de terbeschikkingstelling en het gebruik van respectievelijk de controle op in de begroting van het Parlement opgenomen kredieten ter dekking van de secretariaatsuitgaven en administratieve faciliteiten voor niet-fractiegebonden leden.

Artikel 37

Toewijzing van plaatsen in de vergaderzaal

De Conferentie van voorzitters beslist over de toewijzing van de plaatsen in de vergaderzaal aan de fracties, de niet-fractiegebonden leden en de instellingen van de Unie.

TITEL II

WETGEVINGS-, BEGROTINGS-, KWIJTINGS- EN OVERIGE PROCEDURES

HOOFDSTUK 1

Wetgevingsprocedures — algemene bepalingen

Artikel 38

Jaarlijkse programmering

1. Het Parlement stelt samen met de Commissie en de Raad de wetgevingsplanning van de Unie vast. Het Parlement en de Commissie werken samen bij de voorbereiding van het werkprogramma van de Commissie — dat de bijdrage van de Commissie vormt aan de jaar- en meerjarenprogramma's van de Unie — volgens een tijdschema en regels die door de beide instellingen zijn overeengekomen (15).

2. Na de vaststelling van het werkprogramma van de Commissie houden het Parlement, de Raad en de Commissie, overeenkomstig artikel 7 van het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven ( 16 ) , een gedachtewisseling en bereiken zij overeenstemming over een gezamenlijke verklaring betreffende de jaarlijkse interinstitutionele programmering waarin de algemene doelstellingen en prioriteiten worden uiteengezet. Alvorens de onderhandelingen met de Raad en de Commissie over de gezamenlijke verklaring te beginnen, houdt de Voorzitter een gedachtewisseling met de Conferentie van voorzitters en de Conferentie van commissievoorzitters over de algemene doelstellingen en prioriteiten van het Parlement. Voordat hij de gezamenlijke verklaring ondertekent, verkrijgt de Voorzitter goedkeuring van de Conferentie van voorzitters.

3. De Voorzitter doet door het Parlement aangenomen resoluties over wetgevingsplanning en -prioriteiten toekomen aan de andere instellingen die deelnemen aan de wetgevingsprocedure van de Unie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten.

4. Indien de Commissie voornemens is een voorstel in te trekken, wordt de bevoegde commissaris door de bevoegde commissie uitgenodigd op een bijeenkomst om dat voornemen te bespreken. Ook het Voorzitterschap van de Raad kan op die bijeenkomst worden uitgenodigd. Indien de bevoegde commissie het niet eens is met de voorgenomen intrekking, kan zij de Commissie verzoeken om een verklaring af te leggen in het Parlement. Artikel 132 is van toepassing.

Artikel 39

Eerbiediging van de grondrechten

1. Bij al zijn werkzaamheden eerbiedigt het Parlement ten volle de rechten, vrijheden en beginselen die worden erkend door artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de in artikel 2 van dit Verdrag verankerde waarden.

2. Indien de ter zake bevoegde commissie, een fractie of leden die ten minste de lage drempel bereiken van oordeel zijn dat een voorstel voor een wetgevingshandeling geheel of gedeeltelijk in strijd is met de grondrechten van de Europese Unie, wordt de zaak op hun verzoek verwezen naar de commissie die bevoegd is voor de bescherming van de grondrechten.

3. Dit verzoek wordt ingediend binnen vier werkweken na de bekendmaking in het Parlement van de verwijzing naar de ter zake bevoegde commissie.

4. Het advies van de commissie die bevoegd is voor de bescherming van de grondrechten wordt als bijlage bij het verslag van de ter zake bevoegde commissie gevoegd.

Artikel 40

Controle van de rechtsgrond

1. Wanneer een voorstel voor een juridisch bindende handeling naar de ter zake bevoegde commissie wordt verwezen, controleert deze commissie eerst de rechtsgrond daarvan.

2. Indien die commissie de geldigheid of de juistheid van de rechtsgrond betwist, ook bij de verificatie of artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie is nageleefd, verzoekt zij de voor juridische zaken bevoegde commissie om advies.

3. Voorts kan de voor juridische zaken bevoegde commissie op eigen initiatief en in elke fase van de wetgevingsprocedure vraagstukken betreffende de rechtsgrond in behandeling nemen. In dergelijke gevallen stelt zij de ter zake bevoegde commissie daarvan naar behoren in kennis.

4. Indien de voor juridische zaken bevoegde commissie, in voorkomend geval na overleg met de Raad en de Commissie volgens de op interinstitutioneel niveau gemaakte afspraken ( 17 ) , besluit de geldigheid of de juistheid van de rechtsgrond te betwisten, stelt zij het Parlement in kennis van haar conclusies. Onverminderd artikel 61, stemt het Parlement hierover alvorens over te gaan tot stemming over de inhoud van het voorstel zelf.

5. Indien de ter zake bevoegde commissie of de voor juridische zaken bevoegde commissie de geldigheid of juistheid van de rechtsgrond niet hebben betwist, zijn ter plenaire vergadering ingediende amendementen tot wijziging van de rechtsgrond niet ontvankelijk.

Artikel 41

Delegatie van wetgevingsbevoegdheden en toekenning van uitvoeringsbevoegdheden

1. Bij de behandeling van een voorstel voor een wetgevingshandeling waarbij overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bevoegdheden aan de Commissie worden gedelegeerd, let het Parlement met name op de doelstellingen, de inhoud, de reikwijdte en de duur van de delegatie, alsook op de hieraan verbonden voorwaarden.

2. Bij de behandeling van een voorstel voor een wetgevingshandeling waarbij overeenkomstig artikel 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend, let het Parlement met name erop dat de Commissie bij de uitoefening van een uitvoeringsbevoegdheid de basiswetgevingshandeling noch kan wijzigen noch kan aanvullen, zelfs wat niet-essentiële onderdelen betreft.

3. De ter zake bevoegde commissie kan te allen tijde het advies inwinnen van de commissie die bevoegd is voor de interpretatie en toepassing van het Unierecht.

4. Voorts kan de voor de interpretatie en toepassing van het Unierecht bevoegde commissie op eigen initiatief aangelegenheden betreffende de delegatie van wetgevingsbevoegdheden en de toekenning van uitvoeringsbevoegdheden in behandeling nemen. In dat geval stelt zij de ter zake bevoegde commissie daarvan naar behoren in kennis.

Artikel 42

Toetsing van de financiële verenigbaarheid

1. Indien een voorstel voor een juridisch bindende handeling financiële gevolgen heeft, gaat het Parlement na of in voldoende financiële middelen is voorzien.

2. Elk voorstel voor een juridisch bindende handeling wordt door de ter zake bevoegde commissie getoetst op financiële verenigbaarheid met de verordening betreffende het meerjarig financieel kader.

3. Wanneer de ter zake bevoegde commissie het bedrag van de voor de desbetreffende handeling toegewezen middelen wijzigt, verzoekt zij de voor begrotingszaken bevoegde commissie om advies.

4. Voorts kan de voor begrotingszaken bevoegde commissie vraagstukken met betrekking tot de financiële verenigbaarheid van voorstellen voor juridisch bindende handelingen in behandeling nemen. In dergelijke gevallen stelt zij de ter zake bevoegde commissie daarvan naar behoren in kennis.

5. Indien de voor begrotingszaken bevoegde commissie besluit de financiële verenigbaarheid van het voorstel te betwisten, deelt zij haar conclusies mee aan het Parlement voordat het Parlement overgaat tot stemming over het voorstel.

Artikel 43

Verificatie van de eerbiediging van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid

1. Bij de behandeling van een voorstel voor een wetgevingshandeling besteedt het Parlement met name aandacht aan de vraag of dat voorstel de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid in acht neemt.

2. Alleen de commissie die bevoegd is voor de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel kan aanbevelingen doen aan de commissie die bevoegd is voor het voorstel voor een wetgevingshandeling.

3. Uitgezonderd in spoedeisende gevallen als bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen, gaat de ter zake bevoegde commissie niet over tot haar definitieve stemming vóór het verstrijken van de in artikel 6 van Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid bedoelde termijn van acht weken.

4. Indien een nationaal parlement de Voorzitter overeenkomstig artikel 3 van Protocol nr. 1 een gemotiveerd advies toezendt, wordt dat document naar de ter zake bevoegde commissie verwezen en ter informatie toegezonden aan de commissie die bevoegd is voor de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel.

5. Indien gemotiveerde adviezen waarin wordt gesteld dat een voorstel voor een wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel ten minste een derde vertegenwoordigen van alle overeenkomstig artikel 7, lid 1, tweede alinea, van Protocol nr. 2 aan de nationale parlementen toebedeelde stemmen dan wel een vierde indien het van een op grond van artikel 76 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ingediend voorstel voor een wetgevingshandeling betreft, neemt het Parlement geen besluit alvorens de indiener van het ontwerp te kennen heeft gegeven hoe hij verder te werk wil gaan.

6. Indien in het kader van de gewone wetgevingsprocedure gemotiveerde adviezen waarin wordt gesteld dat een voorstel voor een wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, ten minste een gewone meerderheid vertegenwoordigen van alle overeenkomstig artikel 7, lid 1, tweede alinea, van Protocol nr. 2 aan de nationale parlementen toebedeelde stemmen, kan de ter zake bevoegde commissie, na inoverwegingneming van de gemotiveerde adviezen van de nationale parlementen en de Commissie en na raadpleging van de commissie die bevoegd is voor de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel, het Parlement aanbevelen het voorstel wegens schending van het subsidiariteitsbeginsel te verwerpen dan wel een andere aanbeveling doen, die voorstellen tot amendering in verband met de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel kan inhouden. Het advies van de commissie die bevoegd is voor de eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel wordt aan een eventuele aanbeveling tot verwerping gehecht. De aanbeveling wordt in het Parlement in een debat behandeld en in stemming gebracht. Indien een aanbeveling tot verwerping met een meerderheid van de uitgebrachte stemmen wordt aangenomen, verklaart de Voorzitter de procedure voor beëindigd. Wanneer het Parlement het ontwerp niet verwerpt, wordt de procedure voortgezet met inachtneming van de door het Parlement aangenomen aanbevelingen.

Artikel 44

Toegang van het Parlement tot documenten en informatieverstrekking aan het Parlement

1. Gedurende de gehele wetgevingsprocedure verlangen het Parlement en zijn commissies onder dezelfde voorwaarden als de Raad en zijn werkgroepen toegang tot alle documenten die verband houden met voorstellen voor wetgevingshandelingen.

2. Tijdens de behandeling van een voorstel voor een wetgevingshandeling verzoekt de bevoegde commissie de Commissie en de Raad haar op de hoogte te houden van de voortgang bij de behandeling van dit voorstel in de Raad en zijn werkgroepen, in het bijzonder van eventuele compromissen waardoor het oorspronkelijke voorstel ingrijpend zou worden gewijzigd, of van het voornemen van de indiener het voorstel in te trekken.

Artikel 45

Vertegenwoordiging van het Parlement op zittingen van de Raad

Wanneer de Raad het Parlement uitnodigt om aan een zitting van de Raad deel te nemen, verzoekt de Voorzitter de voorzitter of rapporteur van de ter zake bevoegde commissie of een ander door die commissie aangewezen lid het Parlement aldaar te vertegenwoordigen.

Artikel 46

Recht van het Parlement om voorstellen in te dienen

In gevallen waarin het Parlement krachtens de Verdragen het recht van initiatief is toegekend, kan de bevoegde commissie besluiten een initiatiefverslag overeenkomstig artikel 54 op te stellen.

Het verslag omvat:

a) een ontwerpresolutie;

b) een ontwerpvoorstel;

c) een toelichting, in voorkomend geval vergezeld van een financieel memorandum.

Indien voor de vaststelling van een handeling door het Parlement de goedkeuring of de instemming van de Raad en het advies of de instemming van de Commissie is vereist, kan het Parlement na de stemming over de voorgestelde handeling, en op voorstel van de rapporteur, besluiten de stemming over de ontwerpresolutie uit te stellen totdat de Raad zijn of de Commissie haar standpunt kenbaar heeft gemaakt.

Artikel 47

Verzoeken aan de Commissie om voorstellen in te dienen

1. Overeenkomstig artikel 225 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie kan het Parlement door het aannemen van een resolutie op basis van een overeenkomstig artikel 54 opgesteld initiatiefverslag van de bevoegde commissie de Commissie verzoeken het Parlement een passend voorstel tot vaststelling van een nieuwe handeling of tot wijziging van een bestaande handeling voor te leggen. De resolutie wordt bij de eindstemming aangenomen bij meerderheid van de leden van het Parlement. Tegelijkertijd kan het Parlement een termijn vaststellen voor de indiening van een dergelijk voorstel.

2. Ieder lid kan een voorstel voor een Uniehandeling indienen uit hoofde van het in artikel 225 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aan het Parlement toegekende initiatiefrecht. Een dergelijk voorstel kan door maximaal tien leden gezamenlijk worden ingediend. Het voorstel vermeldt de rechtsgrond waarop het berust en kan vergezeld gaan van een toelichting van maximaal 150 woorden. Het voorstel wordt ingediend bij de Voorzitter, die controleert of de toepasselijke wettelijke vereisten zijn nageleefd. Hij kan het voorstel met het oog op een advies over de juistheid van de rechtsgrond naar de voor die controle bevoegde commissie verwijzen. Indien de Voorzitter het voorstel ontvankelijk verklaart, maakt hij dat tijdens de plenaire vergadering bekend en verwijst hij het voorstel naar de ter zake bevoegde commissie. Voorafgaand aan die verwijzing naar de ter zake bevoegde commissie wordt het voorstel vertaald in de officiële talen die de voorzitter van die commissie voor een summiere behandeling noodzakelijk acht. De ter zake bevoegde commissie neemt binnen drie maanden na de verwijzing en na de indieners van het voorstel de gelegenheid te hebben geboden zich tot de commissie te richten, een besluit over het verdere verloop van de procedure. De indieners van het voorstel worden in de titel van het verslag genoemd.

3. De resolutie van het Parlement vermeldt de passende rechtsgrond en gaat vergezeld van aanbevelingen betreffende de inhoud van het verlangde voorstel.

4. Indien een voorstel financiële gevolgen heeft, geeft het Parlement aan hoe voldoende financiële middelen kunnen worden gevonden.

5. De ter zake bevoegde commissie ziet toe op de voortgang van de voorbereiding van elke voorgestelde Unierechtshandeling die op specifiek verzoek van het Parlement wordt uitgewerkt.

6. De Conferentie van commissievoorzitters ziet regelmatig toe op de naleving door de Commissie van punt 10 van het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven, dat bepaalt dat de Commissie binnen drie maanden moet antwoorden op verzoeken om de indiening van voorstellen door in een specifieke mededeling aan te geven welk gevolg zij aan die verzoeken wenst te geven. De Conferentie van commissievoorzitters brengt over de resultaten van dit toezicht regelmatig verslag uit aan de Conferentie van voorzitters.

Artikel 48

Behandeling van juridisch bindende handelingen

1. De Voorzitter verwijst van andere instellingen of lidstaten ontvangen voorstellen voor juridisch bindende handelingen ter behandeling naar de bevoegde commissie.

2. Bij twijfel kan de Voorzitter, vóór de bekendmaking in het Parlement van een verwijzing naar de bevoegde commissie, een bevoegdheidskwestie voorleggen aan de Conferentie van voorzitters. De Conferentie van voorzitters neemt een besluit op basis van een aanbeveling van de Conferentie van commissievoorzitters, of de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters, in overeenstemming met artikel 211, lid 2.

3. De bevoegde commissie kan te allen tijde besluiten tot benoeming van een rapporteur om de voorbereidende fase van een voorstel te volgen. Zij overweegt dit met name wanneer het voorstel wordt vermeld in het werkprogramma van de Commissie.

4. In geval van tegenstrijdigheid tussen een bepaling van het Reglement inzake de tweede en derde lezing en enige andere bepaling van het Reglement heeft de bepaling inzake de tweede en derde lezing voorrang.

Artikel 49

Versnelling van wetgevingsprocedures

In coördinatie met de Raad en de Commissie kan door de bevoegde commissie of commissies worden besloten tot versnelling van wetgevingsprocedures voor specifieke voorstellen, met name voorstellen die in de gezamenlijke verklaring betreffende de jaarlijkse interinstitutionele programmering krachtens artikel 38, lid 2, als prioriteit zijn vastgesteld.

Artikel 50

Wetgevingsprocedures inzake initiatieven van andere instellingen dan de Commissie of van lidstaten

1. Bij de behandeling van initiatieven die uitgaan van andere instellingen dan de Commissie of van lidstaten kan de bevoegde commissie vertegenwoordigers van de instellingen of die initiatiefnemende lidstaten uitnodigen om hun initiatief voor de commissie toe te lichten. De vertegenwoordigers van de initiatiefnemende lidstaten kunnen vergezeld worden door de voorzitter van de Raad.

2. Alvorens de bevoegde commissie tot stemming overgaat, vraagt zij de Commissie of zij een advies inzake het initiatief voorbereidt of voornemens is op korte termijn een alternatief voorstel in te dienen. Indien uit het antwoord blijkt dat dit het geval is, keurt de commissie haar verslag niet goed voordat zij dat advies of alternatieve voorstel heeft ontvangen.

3. Wanneer twee of meer voorstellen van de Commissie en/of een andere instelling en/of de lidstaten met eenzelfde wetgevingsoogmerk gelijktijdig of binnen een kort tijdsbestek aan het Parlement worden voorgelegd, behandelt het Parlement deze teksten in een enkel verslag. In haar verslag geeft de bevoegde commissie aan op welke tekst zij amendementen heeft ingediend en in de wetgevingsresolutie verwijst zij naar alle andere teksten.

HOOFDSTUK 2

Procedures in de commissies

Artikel 51

Wetgevingsverslagen

1. De voorzitter van de commissie waarnaar een voorstel voor een juridisch bindende handeling is verwezen, doet aan zijn commissie een voorstel over de te volgen procedure.

2. Nadat een besluit over de te volgen procedure is genomen en indien de vereenvoudigde procedure van artikel 52 niet van toepassing is, benoemt de commissie een van haar leden of een van de vaste plaatsvervangers tot rapporteur voor het voorstel voor een juridisch bindende handeling, voor zover dit nog niet is gebeurd op grond van artikel 48, lid 3.

3. Het verslag van de commissie omvat: a) eventuele amendementen op het voorstel, die indien passend vergezeld gaan van korte motiveringen, die onder de verantwoordelijkheid van de indiener vallen en die niet in stemming worden gebracht; b) een ontwerpwetgevingsresolutie overeenkomstig artikel 59, lid 5; c) indien passend een toelichting, zo nodig met inbegrip van een financieel memorandum, waarin de omvang van de eventuele financiële gevolgen van het verslag en de verenigbaarheid ervan met het meerjarig financieel kader worden aangegeven; d) indien beschikbaar, een verwijzing naar de effectbeoordeling door het Parlement.

Artikel 52

Vereenvoudigde procedure

1. Na een eerste bespreking van een voorstel voor een juridisch bindende handeling kan de voorzitter voorstellen het voorstel zonder amendementen goed te keuren. Tenzij leden of een politieke fractie of politieke fracties die in de commissie ten minste de middelhoge drempel bereiken daartegen bezwaar maken, wordt de voorgestelde procedure geacht te zijn goedgekeurd. De voorzitter of de rapporteur, indien er een rapporteur is benoemd, legt het Parlement een verslag voor ter goedkeuring van het voorstel. Artikel 159, lid 1, tweede alinea, en leden 2 en 4, is van toepassing.

2. Als alternatief kan de voorzitter voorstellen dat hij of de rapporteur een aantal amendementen formuleert waarin de bespreking in de commissie tot uitdrukking komt. Tenzij leden of een politieke fractie of politieke fracties die in de commissie ten minste de middelhoge drempel bereiken daartegen bezwaar maken, wordt de voorgestelde procedure geacht te zijn goedgekeurd en worden de amendementen aan de leden van de commissie toegezonden. Tenzij binnen een termijn van ten minste tien werkdagen na de datum van verzending leden of een politieke fractie of politieke fracties die in de commissie ten minste de middelhoge drempel bereiken bezwaar maken tegen de amendementen, wordt het verslag geacht door de commissie te zijn goedgekeurd. In dat geval worden de ontwerpwetgevingsresolutie en de amendementen overeenkomstig artikel 159, lid 1, tweede alinea, en leden 2 en 4, aan het Parlement voorgelegd voor behandeling zonder debat. Indien door leden of een politieke fractie of politieke fracties die in de commissie ten minste de middelhoge drempel bereiken bezwaar wordt gemaakt tegen de amendementen, worden deze op de volgende commissievergadering in stemming gebracht.

3. Met uitzondering van de bepalingen inzake de indiening bij het Parlement, is dit artikel van overeenkomstige toepassing op adviezen van de commissies in de zin van artikel 56.

Artikel 53

Verslagen van niet-wetgevende aard

1. Als een commissie een verslag van niet-wetgevende aard opstelt, benoemt zij een van haar leden of een van de vaste plaatsvervangers tot rapporteur.

2. Het verslag van de commissie omvat: a) een ontwerpresolutie; b) een toelichting, indien nodig met inbegrip van een financieel memorandum, waarin de omvang van de eventuele financiële gevolgen van het verslag en de verenigbaarheid ervan met het meerjarig financieel kader worden aangegeven; c) de tekst van eventuele ontwerpresoluties die hierin overeenkomstig artikel 143, lid 7, moeten worden opgenomen.

Artikel 54

Initiatiefverslagen

1. Wanneer een commissie voornemens is over een onder haar bevoegdheid vallend onderwerp waarvoor geen verwijzing heeft plaatsgevonden een verslag van niet-wetgevende aard of een verslag overeenkomstig artikel 46 of artikel 47 uit te brengen, heeft zij daarvoor de toestemming van de Conferentie van voorzitters nodig. De Conferentie van voorzitters neemt een besluit over de verzoeken om toestemming voor het opstellen van een verslag in de zin van lid 1, overeenkomstig door haarzelf vastgestelde uitvoeringsbepalingen.

2. Indien de Conferentie van voorzitters een dergelijke toestemming weigert, doet zij opgave van haar redenen daarvoor. Indien het onderwerp van het verslag onder het in artikel 46 bedoelde initiatiefrecht van het Parlement valt, kan de Conferentie van voorzitters een dergelijke toestemming enkel weigeren indien niet is voldaan aan de in de Verdragen uiteengezette voorwaarden.

3. In de in de artikelen 46 en 47 bedoelde gevallen neemt de Conferentie van voorzitters binnen twee maanden een besluit.

4. Bij het Parlement ingediende ontwerpresoluties worden behandeld volgens de kortepresentatieprocedure als uiteengezet in artikel 160. Amendementen op deze ontwerpresoluties en verzoeken om stemming in onderdelen of hoofdelijke stemming zijn slechts ontvankelijk voor behandeling ter plenaire vergadering indien zij worden ingediend door de rapporteur om rekening te houden met nieuwe informatie, of door ten minste een tiende van de leden. Fracties kunnen overeenkomstig artikel 181, lid 3, alternatieve ontwerpresoluties indienen. Artikel 190 is van toepassing op de ontwerpresolutie van de commissie en amendementen daarop. Artikel 190 is ook van toepassing op de enkele stemming over alternatieve ontwerpresoluties.

5. Lid 4 is niet van toepassing wanneer het onderwerp van het verslag in het kader van een debat van prioritair belang ter plenaire vergadering wordt behandeld, wanneer het verslag overeenkomstig het in artikel 46 of 47 bedoelde initiatiefrecht wordt opgesteld, of wanneer voor het verslag als strategisch verslag toestemming is verleend ( 18 )

Artikel 55

Opstelling van verslagen

1. De rapporteur is verantwoordelijk voor het opstellen van het verslag van de commissie en voor het namens die commissie aan het Parlement voor te leggen.

2. De toelichting wordt onder de verantwoordelijkheid van de rapporteur opgesteld en wordt niet in stemming gebracht. Wel moet de toelichting in overeenstemming zijn met de vastgestelde ontwerpresolutie en met de eventueel door de commissie voorgestelde amendementen. Indien dit niet het geval is, kan de commissievoorzitter de toelichting schrappen.

3. Het verslag vermeldt de uitslag van de stemming over het verslag in zijn geheel en geeft overeenkomstig artikel 218, lid 3, aan hoe ieder lid heeft gestemd.

4. Minderheidsstandpunten kunnen bij de stemming over de gehele tekst kenbaar worden gemaakt en kunnen op verzoek van de auteurs worden verwoord in een schriftelijke verklaring van ten hoogste 200 woorden, die bij de toelichting wordt gevoegd. De voorzitter beslecht de geschillen waartoe de toepassing van dit lid zou kunnen leiden.

5. Op voorstel van haar voorzitter kan de commissie een termijn vaststellen waarbinnen haar rapporteur zijn ontwerpverslag aan haar dient voor te leggen. Deze termijn kan worden verlengd of er kan een nieuwe rapporteur worden benoemd.

6. Wanneer de termijn is verstreken, kan de commissie haar voorzitter gelasten om te verzoeken om de aangelegenheid met de behandeling waarvan zij is belast op de agenda van een van de volgende vergaderingen van het Parlement in te schrijven. In dat geval kan aan de hand van een mondeling verslag van de betrokken commissie worden beraadslaagd en gestemd.

Artikel 56

Adviezen van commissies

1. Indien de in eerste instantie met de behandeling van een aangelegenheid belaste commissie het advies van een andere commissie wenst in te winnen of indien een andere commissie uit eigen beweging haar advies wenst uit te brengen aan de in eerste instantie met de behandeling van een aangelegenheid belaste commissie, kunnen deze commissies de Voorzitter van het Parlement verzoeken overeenkomstig artikel 210, lid 2, de ene commissie als de bevoegde commissie en de andere als adviserende commissie aan te wijzen. De adviserende commissie kan een rapporteur voor advies aanwijzen uit haar leden of vaste plaatsvervangers of haar advies toezenden in de vorm van een brief van haar voorzitter.

2. Wanneer het advies betrekking heeft op een voorstel voor een juridisch bindende handeling, bevat het amendementen op de aan de commissie voorgelegde tekst, die waar passend vergezeld gaan van korte motiveringen. Deze motiveringen vallen onder de verantwoordelijkheid van de indiener en worden niet in stemming gebracht. Zo nodig kan de adviserende commissie het advies als geheel in het kort schriftelijk motiveren. Die beknopte motivering valt onder de verantwoordelijkheid van de rapporteur voor het advies. Wanneer het advies geen betrekking heeft op een voorstel voor een juridisch bindende handeling, bevat het suggesties voor delen van de ontwerpresolutie van de bevoegde commissie. De bevoegde commissie brengt die amendementen of suggesties in stemming. De adviezen behandelen uitsluitend aangelegenheden die onder de bevoegdheid van de adviserende commissie vallen.

3. De bevoegde commissie stelt een termijn vast waarbinnen de adviserende commissie advies moet uitbrengen, wil het door de bevoegde commissie in aanmerking worden genomen. Alle wijzigingen op het aangekondigde tijdschema worden onmiddellijk door de bevoegde commissie aan de adviserende commissie(s) meegedeeld. De bevoegde commissie trekt haar definitieve conclusies pas wanneer deze termijn is verstreken.

4. Als alternatief kan de adviserende commissie besluiten haar standpunt te presenteren in de vorm van amendementen die na de goedkeuring ervan rechtstreeks in de bevoegde commissie worden ingediend. Deze amendementen worden door de voorzitter of de rapporteur ingediend namens de adviserende commissie.

5. De adviserende commissie dient de in lid 4 bedoelde amendementen in binnen de door de bevoegde commissie vastgestelde termijn voor amendementen.

6. Alle door de adviserende commissie goedgekeurde adviezen en amendementen worden als bijlage bij het verslag van de bevoegde commissie gevoegd.

7. Adviserende commissies in de zin van dit artikel kunnen geen amendementen indienen voor behandeling ter plenaire vergadering.

8. De voorzitter en de rapporteur van de adviserende commissie worden uitgenodigd met raadgevende stem deel te nemen aan de vergaderingen van de bevoegde commissie, voor zover zij betrekking hebben op de gemeenschappelijke aangelegenheid.

Artikel 57

Procedure met medeverantwoordelijke commissies

1. Indien bij de Conferentie van voorzitters een bevoegdheidsconflict aanhangig is gemaakt overeenkomstig artikel 211 en de Conferentie van voorzitters op grond van bijlage VI van mening is dat de aangelegenheid bijna in gelijke mate onder de bevoegdheid van twee of meer commissies valt of dat verschillende ged