NL Publicatieblad van de Europese Unie L 37/1

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/181 VAN DE COMMISSIE

van 10 februari 2016

tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde koudgewalste platte staalproducten van oorsprong uit de Volksrepubliek China en de Russische Federatie

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), en met name artikel 7,

In overleg met de lidstaten,

Overwegende hetgeen volgt:

1. PROCEDURE

1.1. INLEIDING

(1) Op 14 mei 2015 heeft de Europese Commissie („de Commissie”) op grond van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1225/2009 („de basisverordening”) een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer in de Unie van bepaalde gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal of van ander gelegeerd staal, met uitzondering van roestvrij staal, van alle breedten, koud gewalst, niet geplateerd noch bekleed, en enkel koud gewalst („koudgewalste platte staalproducten”) van oorsprong uit de Volksrepubliek China („de VRC”) en de Russische Federatie („Rusland”) (tezamen „de betrokken landen”). Zij heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) („het bericht van inleiding”).

(2) De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 1 april 2015 werd ingediend door de European Steel Association („Eurofer” of „de klager”) namens producenten die meer dan 25 % van de totale productie van bepaalde koudgewalste platte staaalproducten in de Unie vertegenwoordigen. Het bij de klacht gevoegde voorlopige bewijsmateriaal over dumping van het betrokken product en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om een onderzoek te openen.

1.2. REGISTRATIE

(3) Naar aanleiding van een door de klager ingediend en met het nodige bewijsmateriaal gestaafd verzoek heeft de Commissie op 12 december 2015 Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2325 (3) („de registratieverordening”) gepubliceerd, uit hoofde waarvan de invoer van bepaalde koudgewalste platte staalproducten van oorsprong uit de VRC en Rusland per 13 december 2015 aan registratie onderworpen werd.

(4) Sommige belanghebbenden vonden het verzoek om registratie van de invoer ongegrond, omdat niet aan de in artikel 14, lid 5, van de basisverordening vastgestelde voorwaarden was voldaan. Zij argumenteerden dat de voorwaarden voor de inning met terugwerkende kracht van rechten niet waren vervuld, aangezien het verzoek op willekeurig geselecteerde tijdvakken zou zijn gebaseerd, geen rekening zou houden met het cyclische karakter van de invoer en zowel de registratie van de invoer als de retroactieve toepassing van de maatregelen het belang van de Unie zou schaden. Toen het besluit werd genomen, beschikte de Commissie nochtans over voldoende voorlopig bewijsmateriaal om de noodzaak tot registratie van de invoer te rechtvaardigen: de invoer uit de betrokken landen en het marktaandeel dat deze invoer vertegenwoordigde waren sterk toegenomen. Het desbetreffende argument werd derhalve afgewezen.

1.3. BELANGHEBBENDEN

(5) In het bericht van inleiding werden de belanghebbenden uitgenodigd om met de Commissie contact op te nemen om aan het onderzoek mee te werken. Daarnaast heeft de Commissie specifiek de klager, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs, de Chinese en Russische autoriteiten en de haar bekende betrokken importeurs, leveranciers, gebruikers, handelaren en verenigingen op de hoogte gebracht van de opening van het onderzoek en hen uitgenodigd daaraan mee te werken.

(6) De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord door de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures. Alle belanghebbenden die daar met opgave van redenen om hadden verzocht, werden gehoord.

1.4. PRODUCENTEN IN HET REFERENTIELAND

(7) De Commissie heeft ook producenten in Brazilië, Canada, India, Japan, Zuid-Korea, Taiwan, Turkije, Oekraïne en de VS op de hoogte gesteld van de inleiding en hen uitgenodigd mee te werken. In het bericht van inleiding heeft de Commissie de belanghebbenden ervan op de hoogte gesteld dat zij voorlopig Canada had gekozen als derde land met een markteconomie („referentieland”) in de zin van artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening.

1.5. STEEKPROEVEN

(8) In het bericht van inleiding heeft de Commissie verklaard dat zij mogelijk een steekproef van de belanghebbenden zal samenstellen overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening.

1.5.1. Steekproef van producenten in de Unie

(9) In het bericht van inleiding heeft de Commissie verklaard dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. Bij het samenstellen van de steekproef was de Commissie uitgegaan van het grootste representatieve productie- en verkoopvolume, in combinatie met voldoende geografische spreiding. Deze voorlopige steekproef bestond uit vijf producenten in de Unie, die in vijf verschillende lidstaten gevestigd waren en samen goed waren voor meer dan 35 % van de productie van koudgewalste platte staalproducten in de Unie. De Commissie heeft de belanghebbenden om opmerkingen over de voorlopige steekproef verzocht.

(10) Eurofer heeft opmerkingen ingediend en heeft om diverse redenen gesuggereerd de voorgestelde steekproef te wijzigen. Na een analyse van deze opmerkingen heeft de Commissie echter geconcludeerd dat de door Eurofer voorgestelde wijziging van de steekproef de algemene representativiteit ervan niet zou verbeteren. Derhalve heeft de Commissie de steekproef bevestigd, waarna zij geen verdere opmerkingen heeft gekregen.

1.5.2. Steekproef van importeurs

(11) De Commissie heeft de niet-verbonden importeurs verzocht de in het bericht van inleiding gespecificeerde informatie te verstrekken om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, een steekproef samen te kunnen stellen.

(12) Dertien importeurs hebben de gevraagde informatie geleverd en hebben ermee ingestemd om in de steekproef te worden opgenomen. Vier van hen werden daarin opgenomen, maar slechts één van hen heeft de vragenlijst voor importeurs beantwoord. Om haar conclusies te kunnen baseren op een groter aantal niet-verbonden importeurs, heeft de Commissie contact opgenomen met de andere niet-verbonden importeurs die zich kenbaar hadden gemaakt in de voorbereiding van een eventuele steekproef, maar geen van hen bevestigde zijn bereidheid om de vragenlijst voor importeurs te beantwoorden.

1.5.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de VRC en Rusland

(13) Om te kunnen beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze te kunnen samenstellen voor respectievelijk de VRC en Rusland, heeft de Commissie alle producenten-exporteurs in de VRC en Rusland verzocht de in het bericht van inleiding gevraagde informatie te verstrekken. Daarnaast heeft de Commissie de vertegenwoordiging van de Volksrepubliek China bij de Europese Unie en de permanente vertegenwoordiging van de Russische Federatie bij de Europese Unie verzocht om producenten-exporteurs die geïnteresseerd kunnen zijn in medewerking aan het onderzoek op te sporen en/of contact met hen op te nemen.

(14) Tien groepen producenten-exporteurs in de VRC en drie in Rusland hebben de gevraagde informatie verstrekt en hebben ermee ingestemd om te worden opgenomen in de steekproef voor respectievelijk de VRC en Rusland. Wat de VRC betreft, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de basisverordening een steekproef van twee ondernemingsgroepen samengesteld op basis van het grootste representatieve uitvoervolume naar de Unie dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kan worden onderzocht. Overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de basisverordening werden alle bekende betrokken producenten-exporteurs en de autoriteiten van de VRC geraadpleegd over de samenstelling van de steekproef. Na onderzoek van de opmerkingen van één producent-exporteur heeft de Commissie de voorgestelde steekproef bevestigd.

(15) Gezien het beperkte aantal producenten-exporteurs in Rusland heeft de Commissie besloten geen steekproef samen te stellen voor Rusland, maar alle drie de betrokken ondernemingsgroepen te onderzoeken. De betrokken ondernemingen en de autoriteiten van Rusland zijn hiervan in kennis gesteld.

1.6. INDIVIDUEEL ONDERZOEK

(16) Zes groepen producenten-exporteurs in de VRC hebben laten weten dat zij een individueel onderzoek overeenkomstig artikel 17, lid 3, van de basisverordening wensen. Maar aangezien geen van hen de vragenlijst heeft beantwoord, konden deze individuele onderzoeken niet in overweging worden genomen.

1.7. BEANTWOORDING VAN DE VRAGENLIJST

(17) De Commissie heeft een vragenlijst gestuurd naar alle haar bekende betrokken partijen en naar alle andere ondernemingen die zich binnen de in het bericht van inleiding genoemde termijnen hebben gemeld. Er werden antwoorden op de vragenlijsten ontvangen van vijf producenten in de Unie, drie gebruikers, een groep verbonden staalservicebedrijven, een staalservicebedrijf dat niet verbonden is met een producent-exporteur in de betrokken landen, drie producenten-exporteurs in Rusland, twee groepen producenten-exporteurs in de VRC en één producent in een referentieland.

1.8. CONTROLEBEZOEKEN

(18) De Commissie heeft alle gegevens die zij voor de voorlopige vaststelling van dumping, de daardoor veroorzaakte schade en het belang van de Unie nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. Krachtens artikel 16 van de basisverordening zijn controlebezoeken ter plaatse verricht bij de volgende ondernemingen/vereniging: — vereniging: — Eurofer, Brussel, België, — producenten in de Unie: — ThyssenKrupp Germany, Duisburg, Duitsland, — Tata Steel UK Limited, Port Talbot, Verenigd Koninkrijk, — ArcelorMittal Belgium NV, Gent, België, — ArcelorMittal Sagunto S.L., Puerto de Sagunto, Spanje, — U.S. Steel Košice, s.r.o., Košice, Slowakije, — niet-verbonden importeurs in de Unie: — S. Polo Lamiere, San Polo di Torrile (PR), Italië, — gebruikers en/of staalservicebedrijven in de Unie: — Valpro Ltd, Valmiera, Letland, — Dinex Latvia Ltd, Ozolnieku Novad, Letland, — Gonvarri I. Centro De Servicios, S.L., Madrid, Spanje, — Industrial Ferrodistribuidora, S.L., Puerto de Sagunto, Spanje, — Steel & Alloy processing limited, West Bromwich, Verenigd Koninkrijk, — producenten-exporteurs in de VRC: — Angang Group: — Angang Steel Company Limited, Anshan, — Tianjin Angang Tiantie Cold Rolled Sheets Co. Ltd, Tianjin, — Shougang Group: — Beijing Shougang Cold Rolling Co. Ltd, Beijing, — Shougang Jintang United Iron&Steel Co. Ltd, Tagshan, — verbonden importeur in de Unie: — Ansteel Spain S.L., Alcobendas, Spanje, — producenten-exporteurs in Rusland: — Magnitogorsk Iron & Steel Works OJSC, Magnitogorsk, — OJSC Novolipetsk Steel, Lipetsk, — PAO Severstal, Cherepovets, — verbonden staalservicebedrijf/handelaar/importeur in de Unie: — SIA Severstal Distribution, Riga, Letland, — verbonden handelaren/importeurs buiten de Unie: — NOVEX Trading (Swiss) SA, Lugano, Zwitserland, — MMK Steel Trade AG, Lugano, Zwitserland, — Severstal Export GmbH, Stansstad, Zwitserland, — producent in het referentieland: — ArcelorMittal Dofasco, Hamilton, Canada.

1.9. ONDERZOEKTIJDVAK EN BEOORDELINGSPERIODE

(19) Het onderzoek naar de dumping en de schade had betrekking op de periode van 1 april 2014 tot en met 31 maart 2015 („het onderzoektijdvak” of „OT”).

(20) Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2011 tot het eind van het onderzoektijdvak („de beoordelingsperiode”).

2. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1. BETROKKEN PRODUCT

(21) Bij het betrokken product gaat het om gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal of ander gelegeerd staal, met uitzondering van roestvrij staal, van alle breedten, koud gewalst, niet geplateerd noch bekleed, en enkel koud gewalst, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7209 15 00, 7209 16 90, 7209 17 90, 7209 18 91, ex 7209 18 99, ex 7209 25 00, 7209 26 90, 7209 27 90, 7209 28 90, 7211 23 30, ex 7211 23 80, ex 7211 29 00, 7225 50 80, 7226 92 00, van oorsprong uit de VRC en Rusland. De volgende productsoorten vallen niet onder de productomschrijving van het betrokken product: — gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal, van alle breedten, koud gewalst, niet geplateerd noch bekleed, enkel koud gewalst, ook indien opgerold, van alle dikten, elektrisch; — gewalste platte producten van ijzer of niet-gelegeerd staal, van alle breedten, koud gewalst, niet geplateerd noch bekleed, opgerold, met een dikte van minder dan 0,35 mm, gegloeid (bekend als „onvertind blik”); — gewalste platte producten van ander gelegeerd staal, van alle breedten, van siliciumstaal, en — gewalste platte producten van gelegeerd staal, enkel koud gewalst, van sneldraaistaal.

(22) Koudgewalste platte staalproducten worden vervaardigd uit warmgewalst breedband. Koudwalsen is een proces waarbij een plaat of strip, die vooraf warmgewalst en gebeitst werd, door koude rollen, d.w.z. rollen die kouder zijn dan de verwekingstemperatuur van het metaal, wordt gehaald. Koudgewalste platte staalproducten worden vervaardigd om te voldoen aan bepaalde specificaties of eigen specificaties van de eindgebruiker. Deze kunnen in verschillende vormen worden geleverd: opgerold (geolied of niet geolied), op lengte gesneden (als plaat) of als smalle strippen. Koudgewalste platte staalproducten zijn een industriële grondstof die eindgebruikers aankopen voor tal van toepassingen, voornamelijk in de verwerkende industrie (de industrie in het algemeen, de verpakkingsindustrie, de automobielsector, enz.), maar ook in de bouwsector.

2.2. SOORTGELIJK PRODUCT

(23) Uit het onderzoek is gebleken dat de volgende producten dezelfde fysieke basiskenmerken en dezelfde basistoepassingen hebben: a) het betrokken product; b) het product dat wordt vervaardigd en verkocht op de binnenlandse markt van Rusland, de VRC en Canada; c) het in de Unie door de bedrijfstak van de Unie vervaardigde en in de Unie verkochte product.

(24) Bijgevolg heeft de Commissie voorlopig besloten dat die producten soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

3. DUMPING

3.1. DE VRC

3.1.1. Normale waarde

3.1.1.1. Behandeling als marktgerichte onderneming („BMO”)

(25) Krachtens artikel 2, lid 7, onder b), van de basisverordening stelt de Commissie in overeenstemming met artikel 2, leden 1 tot en met 6, van die verordening de normale waarde vast voor de producenten-exporteurs in de VRC die voldoen aan de criteria van artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening, en dus in aanmerking komen voor een BMO.

(26) Om de benodigde informatie te verkrijgen om te kunnen bepalen of aan de criteria van artikel 2, lid 7, onder c), van de basisverordening werd voldaan, heeft de Commissie de producenten-exporteurs gevraagd het BMO-aanvraagformulier in te vullen. Geen van hen heeft een BMO aangevraagd.

3.1.1.2. Referentieland

(27) Overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening is de normale waarde voor de producenten-exporteurs aan wie geen BMO is toegekend, vastgesteld aan de hand van de prijs of de berekende waarde in een derde land met een markteconomie. Daartoe moest een referentieland worden gekozen.

(28) In het bericht van inleiding heeft de Commissie meegedeeld dat zij voorlopig Canada zou gebruiken als geschikt referentieland en heeft zij de belanghebbenden uitgenodigd opmerkingen in te dienen. Eén producent-exporteur en de China Iron and Steel Association („CISA”) vonden Canada geen goede keuze en stelden in de plaats daarvan Rusland voor.

(29) De situatie in Rusland werd onderzocht in overeenstemming met artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening, dat bepaalt dat „in voorkomend geval […] gebruik [wordt] gemaakt van een derde land met markteconomie dat bij hetzelfde onderzoek betrokken is”. De Commissie is echter van mening dat Rusland geen geschikt referentieland is, en wel om twee redenen: — als gevolg van de instelling van internationale sancties, langdurige geopolitieke spanningen in Oekraïne en de daling van de olieprijzen, bevond de Russische economie zich in een uitzonderlijke situatie in de loop van het onderzoektijdvak. Het Russische bruto binnenlands product was gedurende drie achtereenvolgende kwartalen gekrompen en de roebel was aanzienlijk in waarde gedaald ten opzichte van de belangrijkste valuta's, met name 40 % ten opzichte van de Chinese munteenheid, wat het laagste peil in tien jaar was. De Commissie is van mening dat de normale waarde die kan worden berekend in een zo snel verslechterende economie alleen relevant is voor binnenlandse producenten en niet als een redelijke referentiewaarde voor de vaststelling van de normale waarde in de VRC kan dienen. Als de economische situatie zo snel verslechtert als in Rusland het geval was in het onderzoektijdvak, kon de prijs voor het soortgelijke product niet worden vastgesteld in omstandigheden die zo vergelijkbaar mogelijk zijn met die in China, wat dan ook niet geschiedde; — de Russische markt is relatief gesloten, zodat er geen sprake is van echte concurrentie. Het marktaandeel van de invoer is niet verwaarloosbaar (10 % in het onderzoektijdvak), maar deze invoer is bijna uitsluitend afkomstig uit de vrijhandelszone van het Gemenebest van Onafhankelijke Staten. Er worden niet alleen invoerrechten geheven (5 %), maar ook de dalende waarde van de roebel tijdens het onderzoektijdvak beperkt de concurrentiemogelijkheden van internationale leveranciers op de Russische markt.

(30) Vervolgens heeft de Commissie daarom onderzocht of er een ander derde land met een markteconomie was waar het soortgelijke product wordt geproduceerd en dat als een geschikt referentieland kan worden beschouwd. Naast India, Zuid-Korea en Oekraïne, die in het bericht van inleiding waren vermeld, heeft de Commissie contact opgenomen met producenten in Brazilië, Japan, Taiwan, Turkije en de VS. Op basis van de ontvangen informatie en van haar eigen onderzoek heeft de Commissie 35 haar bekende en potentiële producenten van het soortgelijke product in deze landen verzocht om informatie. Geen van hen heeft de vragenlijst voor producenten in het referentieland beantwoord. Verder heeft de Commissie contact opgenomen met drie producenten in Canada. Slechts een van hen heeft de vragenlijst voor producenten in het referentieland beantwoord.

(31) Op basis van de informatie die werd verzameld en gecontroleerd, lijkt Canada een geschikt referentieland, en wel om de volgende redenen: — het product dat in de VRC wordt verkocht en het product dat in Canada wordt vervaardigd, zijn identiek wat hun fysieke kenmerken, productieproces en toepassingen betreft. De Canadese markt is voldoende groot. De medewerkende producent is een grote speler met een representatieve binnenlandse verkoop; — de Canadese markt is een open en concurrerende markt. Er zijn drie Canadese producenten van het soortgelijke product. Hoewel de medewerkende Canadese producent verreweg de grootste is, concurreert hij met een grote hoeveelheid invoer (59 % van het marktaandeel in het onderzoektijdvak) die zonder invoerrechten Canada binnenkomt. Het merendeel van deze invoer komt van drie producenten uit de VS. Daarnaast trekt Canada echter nog veel andere internationale leveranciers van uiteenlopende aard aan die samen goed zijn voor een marktaandeel van ongeveer 15 % en waartoe onder andere de VRC, Japan, Rusland, Turkije en Zuid-Korea behoren.

(32) Een producent-exporteur en de China Iron and Steel Association voerden aan dat Canada geen geschikte keuze was om de volgende redenen: — de enige Canadese producent die de vragenlijst voor het referentieland heeft beantwoord, is een onderneming die banden heeft met een van de klagers; — het niveau van economische ontwikkeling in Canada is wezenlijk anders dan in de VRC; — de Canadese markt wordt gedomineerd door één enkele binnenlandse producent; ondanks het grote aandeel van de invoer in Canada, leidt dit niet tot concurrentiedruk, aangezien deze invoer voornamelijk uit de VS afkomstig is; — in tegenstelling tot de Chinese markt, waar de productie het zichtbare verbruik overschrijdt, kan de binnenlandse productie in Canada zelfs met de hoogste bezettingsgraad niet voldoen aan de vraag naar koudgewalst staal op de Canadese markt.

(33) In antwoord op deze beweringen heeft de Commissie het volgende opgemerkt: — het bestaan van banden tussen de producent in het referentieland en een producent in de Unie doet geen afbreuk aan en is niet van invloed op de vaststelling van de normale waarde, aangezien deze op zorgvuldig gecontroleerde gegevens is gebaseerd. Bovendien heeft de belanghebbende geen bewijzen kunnen aanvoeren om aan te tonen dat deze gegevens onjuist zijn of ook maar kunnen uitleggen hoe de banden in kwestie de betrouwbaarheid ervan konden beïnvloeden; — een verschillend niveau van algemene economische ontwikkeling is op zich geen relevante factor bij de keuze van een referentieland. Zoals onlangs is bevestigd door het Hof van Justitie, kunnen een sterke concurrentiepositie, zoals in Canada, en een sterke technologische ontwikkeling een compensatie vormen voor de hogere kosten van een land; — er kan niet worden gesteld dat de medewerkende producent een dominante positie heeft, aangezien de Canadese markt veel invoer toelaat. Ongeacht hun oorsprong concurreren de ingevoerde producten met de producten die de Canadese producenten verkopen. Bovendien is deze invoer niet alleen uit de VS, maar in grote mate ook uit andere landen afkomstig; — bij de keuze van een referentieland kunnen geen economische onevenwichtigheden worden gereproduceerd zoals overcapaciteit, die getuigen van een verstoorde toewijzing van activa in landen zonder markteconomie. Integendeel, het feit dat een groot deel van het Canadese verbruik niet door de binnenlandse productie, maar door invoer wordt gedekt, toont aan dat het besluit om te investeren in productiecapaciteit in een open en concurrerende omgeving wordt genomen.

(34) Bijgevolg heeft de Commissie in dit stadium geconcludeerd dat Canada een geschikt referentieland is in de zin van artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening.

3.1.1.3. Normale waarde (referentieland)

(35) Overeenkomstig artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening werd de informatie die van de medewerkende producent in het referentieland werd ontvangen, gebruikt om de normale waarde te bepalen voor de producenten-exporteurs aan wie geen BMO was toegekend.

(36) De Commissie heeft eerst onderzocht of de totale binnenlandse verkoop van de medewerkende producent in het referentieland representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop is representatief als de totale binnenlandse verkoop van het soortgelijke product aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt tijdens het onderzoektijdvak ten minste 5 % bedroeg van de totale uitvoer van het betrokken product door elk van de in de steekproef opgenomen groepen Chinese producenten-exporteurs naar de Unie. Op basis hiervan was de totale verkoop van het soortgelijke product door de medewerkende producent op de binnenlandse markt van het referentieland representatief.

(37) Daarna heeft de Commissie voor de in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs vastgesteld welke productsoorten die op de binnenlandse markt werden verkocht, identiek waren aan of vergelijkbaar waren met de soorten die naar de Unie werden uitgevoerd.

(38) Vervolgens heeft de Commissie onderzocht of de binnenlandse verkoop door de producent in het referentieland op zijn binnenlandse markt voor elke productsoort die identiek is aan of vergelijkbaar is met een productsoort die wordt uitgevoerd naar de Unie representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop van een productsoort is representatief als de totale binnenlandse verkoop van die productsoort aan onafhankelijke afnemers tijdens het onderzoektijdvak ten minste 5 % bedraagt van de totale hoeveelheid van de uitvoer naar de Unie van de identieke of vergelijkbare productsoort. De Commissie heeft voor beide Chinese groepen producenten-exporteurs vastgesteld dat de binnenlandse verkoop van de meeste productsoorten representatief was.

(39) Verder heeft de Commissie voor elke productsoort het aandeel van de winstgevende verkoop aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt in het onderzoektijdvak bepaald om uit te maken of zij de werkelijke binnenlandse verkoop kon gebruiken voor de berekening van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening.

(40) De normale waarde wordt gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs per productsoort, ongeacht of die verkoop winstgevend is, indien: 1. de verkoop van de productsoort tegen nettoverkoopprijzen die ten minste gelijk zijn aan de berekende productiekosten, meer dan 80 % van de totale verkoop van deze productsoort vertegenwoordigde; en 2. de gewogen gemiddelde verkoopprijs van die productsoort ten minste gelijk is aan de productiekosten per eenheid.

(41) In dit geval is de normale waarde het gewogen gemiddelde van de prijzen van alle binnenlandse verkopen van die productsoort tijdens het onderzoektijdvak.

(42) De normale waarde is gelijk aan de werkelijke binnenlandse prijs per productsoort van uitsluitend de winstgevende binnenlandse verkopen van de productsoorten tijdens het onderzoektijdvak indien: 1. de winstgevende verkoop van de productsoort 80 % of minder van de totale verkoop van die productsoort bedraagt; of 2. de gewogen gemiddelde prijs van deze productsoort lager ligt dan de productiekosten per eenheid.

(43) Uit de door de Commissie verrichte analyse van de binnenlandse verkoop bleek dat voor de meeste uitgevoerde productsoorten meer dan 80 % van de totale binnenlandse verkoop winstgevend was en dat de gewogen gemiddelde verkoopprijs hoger was dan de productiekosten. Dienovereenkomstig werd de normale waarde voor deze productsoorten berekend als het gewogen gemiddelde van de prijzen van alle binnenlandse verkopen tijdens het onderzoektijdvak.

(44) Wanneer een productsoort door de producent in het referentieland niet in representatieve hoeveelheden op de binnenlandse markt werd verkocht, heeft de Commissie de normale waarde door berekening vastgesteld overeenkomstig artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening.

(45) Voor productsoorten waarvan de op de binnenlandse markt verkochte hoeveelheden niet representatief waren, werd de normale waarde berekend door de gemiddelde verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten („VAA-kosten”) en de winst op transacties in het kader van normale handelstransacties op de binnenlandse markt voor die soorten op te tellen bij de gemiddelde productiekosten van het soortgelijke product van de medewerkende producent in het referentieland tijdens het onderzoektijdvak.

3.1.2. Uitvoerprijs

(46) Een in de steekproef opgenomen groep producenten-exporteurs voerde zowel rechtstreeks naar onafhankelijke afnemers als via verbonden importeurs naar de Unie uit.

(47) In de gevallen waarin de groep producenten-exporteurs het betrokken product rechtstreeks naar onafhankelijke afnemers in de Unie uitvoerde, was de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening de voor het betrokken product met het oog op uitvoer naar de Unie werkelijk betaalde of te betalen prijs.

(48) In de gevallen waarin de groep producenten-exporteurs het betrokken product via als importeur optredende verbonden ondernemingen naar de Unie uitvoerde, werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening vastgesteld op basis van de prijs waartegen het ingevoerde product voor het eerst aan onafhankelijke afnemers in de Unie was doorverkocht. In dit geval werden correcties toegepast voor alle tussen invoer en doorverkoop gemaakte kosten, met inbegrip van VAA-kosten, en voor de gemaakte winst.

3.1.3. Vergelijking

(49) De Commissie heeft de normale waarde en de uitvoerprijs van de in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs vergeleken in het stadium af fabriek.

(50) Waar dat met het oog op een billijke vergelijking gerechtvaardigd was, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening op de normale waarde en/of de uitvoerprijs een correctie toegepast voor verschillen die van invloed zijn op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. Er zijn correcties toegepast voor de kosten van vervoer, lading, overlading, lossing en aanverwante kosten, indirecte belastingen, commissies, krediet- en bankkosten.

3.1.4. Dumpingmarges

(51) Overeenkomstig artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening heeft de Commissie voor de in de steekproef opgenomen medewerkende producenten-exporteurs de gewogen gemiddelde normale waarde van elke soort van het soortgelijke product vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs van de overeenkomstige soort van het betrokken product.

(52) Op grond hiervan bedragen de voorlopige gewogen gemiddelde dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring: Tabel 1 Dumpingmarges, VRC Onderneming Voorlopige dumpingmarge (%) Angang Group 59,1 Shougang Group 52,7

(53) Voor de medewerkende producenten-exporteurs die niet in de steekproef zijn opgenomen, heeft de Commissie de gewogen gemiddelde dumpingmarge berekend op grond van artikel 9, lid 6, van de basisverordening. Die marge werd dus vastgesteld op basis van de dumpingmarges die waren vastgesteld voor de in de steekproef opgenomen groepen producenten-exporteurs.

(54) Dit leidt voor de medewerkende producenten-exporteurs die geen deel uitmaken van de steekproef tot een voorlopige dumpingmarge van 56,9 %.

(55) Voor alle andere producenten-exporteurs in de VRC heeft de Commissie de dumpingmarge overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening aan de hand van de beschikbare gegevens vastgesteld. Hiertoe heeft de Commissie de mate van medewerking van de producenten-exporteurs bepaald. De mate van medewerking komt overeen met de omvang van de uitvoer naar de Unie van de medewerkende producenten-exporteurs, uitgedrukt als percentage van de totale omvang van de uitvoer naar de Unie — volgens de invoerstatistieken van Eurostat — van het betrokken land.

(56) De mate van medewerking is in dit geval hoog, aangezien de uitvoer van de medewerkende producenten-exporteurs goed was voor ongeveer 87 % van de totale uitvoer naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak. Op basis hiervan heeft de Commissie besloten de residuele dumpingmarge vast te stellen op het niveau van de in de steekproef opgenomen onderneming met de hoogste dumpingmarge.

(57) Onderstaande tabel bevat de voorlopige dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring: Tabel 2 Dumpingmarges, VRC Onderneming Voorlopige dumpingmarge (%) Angang Group 59,1 Shougang Group 52,7 Andere medewerkende ondernemingen 56,9 Alle andere ondernemingen 59,1

3.2. RUSLAND

3.2.1. Inleiding

(58) De Commissie onderzocht drie Russische producenten-exporteurs die goed zijn voor bijna de gehele uitvoer uit Rusland naar de Unie tijdens het onderzoektijdvak. Zoals hierna wordt uiteengezet, is een aantal kwesties naar voren gekomen op basis waarvan de Commissie voorlopig overweegt om artikel 18 van de basisverordening op twee van hen toe te passen.

(59) Zoals vermeld in overweging 76, heeft de Commissie voor een producent-exporteur op de in het antwoord op de vragenlijst opgegeven productiekosten een correctie toegepast.

(60) Met betrekking tot de andere producent-exporteur bleek bij de controle ter plaatse dat deze onderneming niet de totale productiehoeveelheid en productiecapaciteit van het betrokken product aan de Commissie had gemeld. De Commissie stelde ter plaatse ook vast dat de onderneming geen volledige informatie had verschaft over het voor de productie en de verkoop van het betrokken product gebruikte productcoderingsysteem, zodat het voor de Commissie onmogelijk was om informatie over de verkoop per productsoort te koppelen aan informatie over de productie per productsoort. Verder stelde de Commissie tijdens de controle ter plaatse vast dat de onderneming niet beschikte over gemakkelijk toegankelijke informatie per productsoort over de verkochte hoeveelheden of het interne verbruik daarvan voor verdere verwerking. Met deze inlichtingen zou de Commissie ter plaatse een controle hebben kunnen uitvoeren van de aftrek van het interne verbruik van de opgegeven totale productiekosten, die volgens de onderneming nodig was voor de berekening van de productiekosten van de opgegeven verkoop van het betrokken product. De onderneming heeft de tijdens de controle gevraagde informatie die nodig was om de cijfers inzake productie, verkoop en intern verbruik met elkaar te vergelijken pas na het controlebezoek van de Commissie verstrekt. De Commissie analyseerde deze nieuwe informatie door de voorraadcijfers van de na het controlebezoek opgegeven geproduceerde hoeveelheden van het betrokken product te vergelijken met die van de hoeveelheid die werd verkocht of gebruikt voor verwerking tot andere producten. Hieruit bleek dat het totale verkoopcijfer dat de onderneming had opgegeven hoger lag dan wat op basis van de productie fysiek mogelijk was, rekening houdend met door de onderneming verstrekte informatie over voorraadschommelingen, afgekeurde goederen en afval.

(61) De Commissie was van oordeel dat om de redenen genoemd in overweging 60 de informatie die de producent-exporteur zowel vóór als na het controlebezoek ter plaatse had verstrekt, haar niet in staat stelde zich te vergewissen van de juistheid en betrouwbaarheid van de door deze producent-exporteur verstrekte informatie over de verkoopvolumes en de kostprijs van het betrokken product. De Commissie concludeerde dat de producent-exporteur niet had meegewerkt door de inlichtingen te verstrekken die gevraagd waren om de verkoopvolumes en de productiekosten van het betrokken product te beoordelen en te controleren. Daardoor was de Commissie niet in staat op betrouwbare wijze de uitvoerprijs en de normale waarde vast te stellen. Aangezien alle gegevens die de producent-exporteur in verschillende stadia had verstrekt, door deze onbetrouwbaarheid werden ondermijnd, kon de Commissie zich ook niet baseren op specifieke subreeksen van de verstrekte gegevens betreffende de verschillende componenten van de dumpingmarge. Daarom moest de Commissie de dumpingmarge van deze producent-exporteur vaststellen op basis van de beschikbare gegevens en de door de producent-exporteur verstrekte inlichtingen buiten beschouwing laten, omdat zij niet tot redelijk betrouwbare conclusies kon komen en de inlichtingen niet controleerbaar waren.

(62) De Commissie heeft de betrokken producent-exporteur op 30 oktober 2015 laten weten dat zij om de in de overwegingen 60 en 61 uiteengezette redenen zij van oordeel was dat de onderneming niet binnen de bij de basisverordening vastgestelde termijnen de nodige informatie had verstrekt over de uitvoerprijzen en de productiekosten van het betrokken product en dat zij voornemens was overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening de beschikbare gegevens te gebruiken om vast te stellen of er sprake was van dumping door de onderneming in kwestie.

(63) De onderneming diende op 13 november 2015 opmerkingen in over het voornemen van de Commissie om gebruik te maken van de beschikbare gegevens en beweerde naar haar beste vermogen aan het onderzoek te hebben meegewerkt. De onderneming voerde aan dat zij alle inlichtingen had verstrekt die de Commissie in staat stelde om tot redelijk betrouwbare conclusies te komen, maar dat niet kon worden gevraagd om informatie die een onredelijke, buitensporige onderzoekslast zou veroorzaken. Voorts verzocht de onderneming bij wijze van uitzondering om een tweede controlebezoek vóór de instelling van een voorlopig recht.

(64) De Commissie heeft de opmerkingen van de onderneming onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat deze opmerkingen geen nieuwe, controleerbare elementen aanreikten die in dat stadium van het onderzoek haar van het voornemen konden afbrengen om de beschikbare gegevens te gebruiken teneinde vast te stellen of er sprake was van dumping door de onderneming in kwestie. De Commissie is ook van mening dat zij de onderneming niet onredelijk belastte door aan te dringen op een juiste vergelijking van haar productie- en verkoopcijfers, wat nodig is om deze gegevens met betrekking tot het betrokken product te kunnen controleren. Voorts is de Commissie van mening dat in het licht van de reeds vastgestelde tekortkomingen in de door de onderneming zelf verstrekte informatie, een tweede controle ter plaatse niet zinvol zou zijn. Overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening heeft de Commissie daarom de dumpingmarge voor deze onderneming voorlopig vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens.

3.2.2. Normale waarde

(65) De Commissie heeft eerst onderzocht of de totale omvang van de binnenlandse verkoop van beide producenten-exporteurs representatief was, in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop is representatief als de totale hoeveelheid van de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt per producent-exporteur tijdens het onderzoektijdvak ten minste 5 % van de totale naar de Unie uitgevoerde hoeveelheid van het betrokken product bedroeg. Op basis hiervan was de totale verkoop op de binnenlandse markt van het soortgelijke product door elke producent-exporteur representatief.

(66) Vervolgens heeft de Commissie voor de producenten-exporteurs met een representatieve binnenlandse verkoop vastgesteld welke productsoorten die op de binnenlandse markt werden verkocht, identiek waren aan of vergelijkbaar waren met de naar de Unie uitgevoerde soorten.

(67) Daarna heeft de Commissie onderzocht of de binnenlandse verkoop door beide producenten-exporteurs op hun binnenlandse markt voor elke productsoort die identiek is aan of vergelijkbaar is met een productsoort die wordt uitgevoerd naar de Unie representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop van een productsoort is representatief als de totale binnenlandse verkoop van die productsoort aan onafhankelijke afnemers tijdens het onderzoektijdvak ten minste 5 % van de totale hoeveelheid van de uitvoer naar de Unie van de identieke of vergelijkbare productsoort bedraagt.

(68) Verder heeft de Commissie voor elke productsoort het aandeel van de winstgevende verkoop aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt in het onderzoektijdvak bepaald om uit te maken of zij de werkelijke binnenlandse verkoop kon gebruiken voor de berekening van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening.

(69) De normale waarde wordt gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs per productsoort, ongeacht of die verkoop winstgevend is, indien: 1. de verkoop van de productsoort tegen nettoverkoopprijzen die ten minste gelijk zijn aan de berekende productiekosten, meer dan 80 % van de totale verkoop van deze productsoort vertegenwoordigde; en 2. de gewogen gemiddelde verkoopprijs van die productsoort ten minste gelijk is aan de productiekosten per eenheid.

(70) In dit geval is de normale waarde het gewogen gemiddelde van de prijzen van alle binnenlandse verkopen van die productsoort tijdens het onderzoektijdvak.

(71) De normale waarde is gelijk aan de werkelijke binnenlandse prijs per productsoort van uitsluitend de winstgevende binnenlandse verkoop van de productsoorten tijdens het onderzoektijdvak indien: 1. de winstgevende verkoop van de productsoort 80 % of minder van de totale verkoop van die productsoort bedraagt; of 2. de gewogen gemiddelde prijs van deze productsoort lager ligt dan de productiekosten per eenheid.

(72) Uit de analyse van de binnenlandse verkoop bleek dat de binnenlandse verkoop voor een aantal productsoorten gedeeltelijk winstgevend was en dat de gewogen gemiddelde verkoopprijs boven de productiekosten lag. Daarom nam de Commissie als normale waarde het gewogen gemiddelde van de prijzen van alle binnenlandse verkopen tijdens het onderzoektijdvak in gevallen waarin aan de voorwaarden van overweging 69 werd voldaan, en het gewogen gemiddelde van alleen de winstgevende verkopen in gevallen waarin niet aan deze voorwaarden werd voldaan. Voor bepaalde productsoorten waarvoor het soortgelijke product niet of niet in voldoende hoeveelheden was verkocht of die in het geheel niet waren verkocht in het kader van normale handelstransacties, stelde de Commissie de normale waarde vast volgens de bepalingen van artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening.

(73) De normale waarde werd vastgesteld door bij de gemiddelde productiekosten van het soortgelijke product van beide producenten-exporteurs tijdens het onderzoektijdvak het volgden op te tellen: 1. het gewogen gemiddelde van de VAA-kosten die door de medewerkende producenten-exporteurs in verband met de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het kader van normale handelstransacties tijdens het onderzoektijdvak werden gemaakt; en 2. de gewogen gemiddelde winst die door de medewerkende producenten-exporteurs op de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in het kader van normale handelstransacties tijdens het onderzoektijdvak werd gemaakt.

(74) Voor productsoorten waarvan de verkochte hoeveelheden op de binnenlandse markt niet representatief waren, werden de gemiddelde VAA-kosten en de winst op transacties in het kader van normale handelstransacties op de binnenlandse markt voor die soorten bij de normale waarde toegevoegd. Voor productsoorten die in het geheel niet waren verkocht op de binnenlandse markt, werden de gewogen gemiddelde VAA-kosten en de winst op transacties in het kader van normale handelstransacties op de binnenlandse markt opgeteld.

(75) Alle producenten-exporteurs hadden in hun financiële overzichten aangegeven dat zij significante verliezen hadden geleden als gevolg van de wisselkoersverschillen bij de omrekening van transacties die in andere munteenheden dan de Russische roebel luidden. De Commissie beschouwde deze verliezen als deel van de VAA-kosten van de onderneming en nam ze op in de berekening van de normale waarde.

(76) In het licht van de bevindingen van de controles ter plaatse heeft de Commissie een correctie toegepast voor de productiekosten van een van de producenten-exporteurs. De Commissie stelde vast dat deze producent-exporteur de werkelijke kosten van materialen en daarmee verbonden aankoopkosten niet naar behoren en accuraat bij zijn kosten had weergegeven. De Commissie heeft de hoeveelheden, waarden en daarmee verbonden kosten van bepaalde aangekochte grondstoffen niet kunnen vergelijken met de boekhouding van de onderneming, aangezien de onderneming deze kosten niet had opgenomen in het overzicht van de aankoop van grondstoffen dat zij aan de Commissie had verstrekt in haar antwoorden op de vragenlijst en de schriftelijke aanmaning tot het verstrekken van de ontbrekende gegevens. De Commissie stelde ook vast dat de onderneming in kwestie de informatie over de aankoop van grondstoffen die zij in antwoord op de aanmaningsbrief had gewijzigd, niet in het in de vragenlijst gewenste formaat verstrekte, waardoor het voor de Commissie onmogelijk was om de voorraadschommelingen en het materiaalverbruik tijdens het onderzoektijdvak te controleren. Voorts heeft de Commissie tijdens de controle ter plaatse bewijsmateriaal verzameld waaruit blijkt dat de fabricagekosten in de rekeningen van de onderneming verschillen van de fabricagekosten voor dezelfde rekeningen in het geautomatiseerde kostenallocatiemodel dat wordt gebruikt voor de kostenallocatie aan de verschillende producten.

(77) De Commissie heeft de betrokken producent-exporteur op 30 oktober 2015 laten weten dat zij om de in de overweging 76 uiteengezette redenen van oordeel was dat de onderneming niet binnen de bij de basisverordening vastgestelde termijnen de nodige informatie had verstrekt over de fabricagekosten van het betrokken product en dat zij voornemens was overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening de beschikbare gegevens te gebruiken om de normale waarde vast te stellen.

(78) Op 13 november 2015 heeft de producent-exporteur gereageerd op het voornemen van de Commissie om gebruik te maken van de beschikbare gegevens en heeft hij de verschillen tussen de uitgaven in de grootboekrekeningen en de kosten in de kostencalculatie nader toegelicht. Verder erkende de onderneming op 13 november 2015 de discrepanties die de Commissie tijdens het controlebezoek ter plaatse had vastgesteld met betrekking tot de kosten van de aanschaf van grondstoffen, maar voerde aan dat zij de oorzaak van deze discrepanties onmiddellijk kon opsporen en dat het volgens haar om schrijffouten ging.

(79) De Commissie heeft de opmerkingen en toelichtingen van de onderneming onderzocht en zich op het standpunt gesteld dat de juistheid van de ingediende aanvullende informatie niet meer kon worden gecontroleerd en vergeleken met de rekeningen van de onderneming. Verder was de Commissie van oordeel dat de door haar tijdens het controlebezoek ter plaatse vastgestelde discrepanties betreffende de kosten van de aanschaf van grondstoffen geen schrijffouten waren en wees zij erop dat de onderneming zich niet had verzet tegen de conclusie van de Commissie dat de informatie over de kosten in verband met de aankoop van grondstoffen, voorraden van grondstoffen en grondstoffenverbruik ontbrak in haar antwoorden op de vragenlijst en de schriftelijke aanmaning. De Commissie concludeerde dat deze opmerkingen en aanvullende toelichtingen geen nieuwe, controleerbare elementen aanreikten die in dat stadium van het onderzoek haar van het voornemen konden afbrengen om de beschikbare gegevens te gebruiken voor het vaststellen van de normale waarde.

(80) De Commissie stelde tijdens de controle ter plaatse ook vast dat de gegevens over de grondstoffenverbruiksratio's die de controleafdeling van het bedrijf tijdens dat bezoek verstrekte, aanzienlijk afweken van de gegevens over de grondstoffenverbruiksratio's die de onderneming op 24 september 2015 in haar antwoord op de schriftelijke aanmaning van de Commissie verstrekte. De Commissie heeft de onderneming ter plaatse verzocht om deze anomalie toe te lichten. De onderneming legde uit dat zij voor de rapportage van de kostprijs van de grondstoffen geen gebruik had gemaakt van de verbruiksratio's van de controleafdeling, maar de verbruiksratio's had berekend door de aan de Commissie gerapporteerde materiële kosten te delen door de kostprijs van de verkochte goederen. Om die reden oordeelde de Commissie dat zij op basis van de door de onderneming verstrekte grondstoffenverbruiksratio's niet in staat was om een juiste evaluatie te maken van de materiële kosten van de onderneming. Bijgevolg heeft de Commissie, zoals hierboven uiteengezet, besloten de door de onderneming gerapporteerde productiekosten te wijzigen en in overeenstemming te brengen met de feitelijke gegevens over de kostprijs van de grondstoffen die tijdens de controle ter plaatse werden verzameld.

3.2.3. Uitvoerprijs

(81) De producenten-exporteurs voerden zowel rechtstreeks naar de Unie uit, via verbonden ondernemingen die als importeur in de Unie optreden, als via in Zwitserland gevestigde verbonden of niet-verbonden handelaren/importeurs. Deze Zwitserse verbonden ondernemingen, die in het bezit zijn van Russische producenten-exporteurs, kochten het betrokken product van de producenten-exporteurs en verkochten het vervolgens door naar de Unie en andere landen.

(82) Wanneer de producent-exporteur het betrokken product rechtstreeks naar onafhankelijke afnemers in de Unie uitvoerde, werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening vastgesteld op basis van de voor het betrokken product met het oog op bij uitvoer naar de Unie werkelijk betaalde of te betalen prijzen.

(83) Wanneer de producent-exporteur het betrokken product via een als importeur optredende verbonden onderneming naar de Unie uitvoerde, werd de uitvoerprijs overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening berekend op basis van de prijs waartegen het ingevoerde product voor het eerst aan onafhankelijke afnemers in de Unie werd doorverkocht. De uitvoerprijs werd, overeenkomstig dat artikel, ook samengesteld wanneer het betrokken product niet werd doorverkocht in de staat waarin het was ingevoerd. In dergelijke gevallen werden correcties toegepast voor alle tussen invoer en doorverkoop gemaakte kosten, met inbegrip van VAA-kosten, en voor de winst.

(84) Uit de controle van een producent-exporteur bleek dat 20 % van de uitvoer naar de Unie naar een in Zwitserland gevestigde niet-verbonden handelaar ging. De producent-exporteur meldde deze verkopen als verkopen aan een onafhankelijke partij in de Unie en beweerde geen banden te hebben met deze handelaar. Douaneaangiften ten uitvoer dienden als bewijs voor de bestemming van de goederen. Hoewel in de contracten tussen de producent-exporteur en de handelaar de overeengekomen transactievaluta de euro of de Amerikaanse dollar zijn, meldde de producent-exporteur deze verkopen als transacties in Russische roebel met overeenkomstige facturen in Russische roebel. De Commissie zal deze kwestie nader onderzoeken en met name nagaan of er inderdaad aan een onafhankelijke koper voor verbruik in de Unie werd verkocht en of deze transacties in de juiste valuta werden gerapporteerd. De Commissie heeft deze verkopen voorlopig meegerekend bij de vaststelling van de uitvoerprijs.

3.2.4. Vergelijking

(85) De Commissie heeft de normale waarde en de uitvoerprijs van de medewerkende producenten-exporteurs vergeleken in het stadium af fabriek.

(86) Waar dat met het oog op een billijke vergelijking gerechtvaardigd was, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening op de normale waarde en/of de uitvoerprijs een correctie toegepast voor verschillen die van invloed zijn op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen.

(87) Wat de uitvoerprijzen betreft, werden correcties toegepast voor de kosten van vervoer, lading, overlading, lossing en aanverwante kosten, invoerheffingen, verkoopcommissies, krediet- en bankkosten. Wat de binnenlandse prijzen betreft, werden correcties toegepast voor de kosten voor binnenlands vervoer, verpakking en verlading, voor kredietkosten en voor commissies.

(88) Voor de vergelijking van prijzen in buitenlandse valuta gebruikte de Commissie, krachtens artikel 2, lid 10, onder j), van de basisverordening, de wisselkoers die van toepassing is op de datum van de kooporder of het verkoopcontract, die geschikter is voor de vaststelling van de verkoopvoorwaarden dan de factuurdatum, aangezien de onderhandelingen over de vaststelling van de prijzen plaatsvonden in de periode rond de datum van de kooporder of het verkoopcontract. De desbetreffende factuur werd pas opgesteld wanneer het product werd verzonden, wat over het algemeen een of twee maanden later was.

(89) De Commissie heeft de gewogen gemiddelde normale waarde van elke soort van het soortgelijke product vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs van de overeenkomstige soort van het betrokken product, zoals bepaald in artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening.

(90) Voor het bepalen van de voorlopige dumpingmarge van de producent-exporteur als bedoeld in de overwegingen 60 tot en met 64 heeft de Commissie het niveau van de dumpingmarge voor de meest uitgevoerde productsoort gehanteerd als beschikbaar gegeven, die iets hoger bleek te zijn dan de algemene dumpingmarge van een van de andere producenten-exporteurs. Voor de selectie van de geschikte producent-exporteur heeft de Commissie gelet op een goede vergelijkbaarheid van de verkoopvolumes op de binnenlandse markt en de uitvoer naar de Unie, de geografische nabijheid, de structuur van de belangrijkste gebruikte grondstoffen en de gerapporteerde bezettingsgraad. Op grond hiervan bedragen de voorlopige gewogen gemiddelde dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring: Tabel 3 Dumpingmarges, Rusland Onderneming Voorlopige dumpingmarge (%) Magnitogorsk Iron & Steel Works OJSC 19,8 PAO Severstal 25,4 OJSC Novolipetsk Steel 26,2

(91) Wat alle andere producenten-exporteurs in Rusland betreft, werd de dumpingmarge overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens.

(92) Zoals uiteengezet in overweging 58, namen de onderzochte ondernemingen bijna de gehele uitvoer uit Rusland naar de Unie voor hun rekening. Op basis hiervan heeft de Commissie besloten de dumpingmarge voor alle andere ondernemingen vast te stellen op het niveau van de onderneming met de hoogste dumpingmarge.

(93) Onderstaande tabel bevat de voorlopige dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring: Tabel 4 Dumpingmarges, Rusland Onderneming Voorlopige dumpingmarge (%) Magnitogorsk Iron & Steel Works OJSC 19,8 PAO Severstal 25,4 OJSC Novolipetsk Steel 26,2 Alle andere ondernemingen 26,2

4. SCHADE

4.1. DEFINITIE VAN DE BEDRIJFSTAK VAN DE UNIE EN DE PRODUCTIE IN DE UNIE

(94) Binnen de Unie hebben 13 ondernemingen in het kader van de permanente procedure productie- en verkoopgegevens verstrekt en aangegeven dat zij tijdens het onderzoektijdvak het soortgelijke product vervaardigden. Op basis van de beschikbare informatie uit de klacht zijn er 15 andere producenten in de Unie die het soortgelijk product in de Unie vervaardigen.

(95) De totale productie in de Unie tijdens het onderzoektijdvak werd vastgesteld op ongeveer 37 miljoen ton. De Commissie baseerde dit cijfer op alle informatie die over de bedrijfstak van de Unie beschikbaar was, zoals de informatie afkomstig van de klager en van alle haar bekende producenten in de Unie.

(96) De producenten in de Unie die goed zijn voor de totale productie in de Unie, vormen de bedrijfstak van de Unie in de zin van artikel 4, lid 1, van de basisverordening en worden hierna de „bedrijfstak van de Unie” in de zin van artikel 4, lid 1, van de basisverordening genoemd.

(97) De medewerkende producenten in de Unie vertegenwoordigen 89 % van de totale productie van het soortgelijke product in de Unie.

(98) Het bedrijfsmodel van de producenten in de Unie en hun mate van verticale integratie verschillen. „Herwalserijen”, die hun basismateriaal van andere producenten moeten betrekken, maken hiervan slechts een gering deel uit.

4.2. VERBRUIK IN DE UNIE

(99) Zoals vermeld in overweging 21, worden koudgewalste platte staalproducten ingedeeld onder een aantal GN-codes, waaronder enkele ex-codes. Om het verbruik in de Unie niet te onderschatten, en gezien het kennelijk marginale effect van dergelijke codes op het totale verbruik, is de invoer van producten met een GN-ex-code volledig meegeteld bij de berekening van het verbruik in de Unie.

(100) Aangezien de bedrijfstak van de Unie grotendeels verticaal geïntegreerd is en koudgewalste platte staalproducten worden beschouwd als basismateriaal voor de vervaardiging van verschillende downstreamproducten met een toegevoegde waarde, werden het interne verbruik en het verbruik op de vrije markt apart geanalyseerd.

(101) Het onderscheid tussen de markt voor intern verbruik en de vrije markt is relevant voor de schadeanalyse, omdat de producten bestemd voor intern verbruik niet rechtstreeks concurreren met de invoer en de verrekenprijzen niet betrouwbaar zijn, aangezien zij binnen de groepen worden vastgesteld volgens uiteenlopende prijsbeleidsstrategieën. De productie voor de verkoop op de vrije markt concurreert daarentegen rechtstreeks met het ingevoerde betrokken product, en de prijzen zijn vrijemarktprijzen.

(102) Om een zo volledig mogelijk beeld van de situatie van de bedrijfstak van de Unie te verkrijgen, heeft de Commissie gegevens verzameld over de volledige productie van koudgewalste platte staalproducten en bepaald of de productie bestemd was voor intern verbruik of voor de vrije markt. De Commissie heeft vastgesteld dat ongeveer 82 % van de totale productie van de producenten in de Unie voor intern verbruik bestemd was.

4.2.1. Productie voor intern verbruik

(103) De Commissie stelde het interne verbruik in de Unie vast op basis van het interne verbruik en de interne verkopen op de markt van de Unie van alle bekende producenten in de Unie. Het aldus vastgestelde interne verbruik in de Unie ontwikkelde zich als volgt: Tabel 5 Intern verbruik (ton) 2011 2012 2013 2014 OT Intern verbruik 29 121 785 27 555 796 28 900 235 30 309 067 30 183 620 Index (2011 = 100) 100 95 99 104 104 Bron: gecontroleerd antwoord van Eurofer op de vragenlijst

(104) Tijdens de beoordelingsperiode nam het interne verbruik in de Unie toe met ongeveer 4 %. Deze toename is vooral toe te schrijven aan een groei van de markten voor intern verbruik, onder andere in de automobielindustrie.

4.2.2. Verbruik op de vrije markt

(105) De Commissie heeft het verbruik op de vrije markt in de Unie vastgesteld op basis van a) de verkoop op de markt van de Unie van alle bekende producenten in de Unie en b) de invoer in de EU uit alle derde landen volgens Eurostat; zij heeft daarbij tevens rekening gehouden met de gegevens die zijn overgelegd door de medewerkende producenten-exporteurs in de betrokken landen. Het aldus vastgestelde verbruik op de vrije markt in de Unie heeft zich als volgt ontwikkeld: Tabel 6 Verbruik op de vrije markt (ton) 2011 2012 2013 2014 OT Verbruik op de vrije markt 7 839 959 6 819 677 7 376 829 7 152 193 7 122 682 Index (2011 = 100) 100 87 94 91 91 Bron: gecontroleerd antwoord van Eurofer op de vragenlijst en Eurostat

(106) Tijdens de beoordelingsperiode nam het interne verbruik op de vrije markt in de Unie af met ongeveer 9 %. De daling is hoofdzakelijk toe te schrijven aan een traag of volledig afwezig economisch herstel in de verwerkende industrie.

4.3. INVOER UIT DE BETROKKEN LANDEN

4.3.1. Cumulatieve beoordeling van de gevolgen van de invoer uit de betrokken landen

(107) De Commissie heeft onderzocht of de invoer van het betrokken product van oorsprong uit de betrokken landen overeenkomstig artikel 3, lid 4, van de basisverordening cumulatief moest worden beoordeeld.

(108) De dumpingmarges die werden vastgesteld in verband met de invoer uit de VRC en Rusland zijn samengevat in de overwegingen 57 en 93. Alle dumpingmarges liggen aanzienlijk boven de de-minimisdrempel als bedoeld in artikel 9, lid 3, van de basisverordening.

(109) De invoer uit elk van de betrokken landen was niet te verwaarlozen in de zin van artikel 5, lid 7, van de basisverordening. De VRC en Rusland hadden in het onderzoektijdvak een marktaandeel in de Unie van respectievelijk 10,3 en 9,8 %.

(110) De concurrentievoorwaarden tussen de met dumping ingevoerde producten uit de betrokken landen en het soortgelijke product waren ook vergelijkbaar. De ingevoerde producten concurreerden inderdaad met elkaar en met het in de Unie geproduceerde betrokken product, aangezien zij werden verkocht aan dezelfde categorieën van afnemers.

(111) Derhalve, en in tegenstelling tot de bewering van een van de belanghebbenden, was aan alle criteria van artikel 3, lid 4, van de basisverordening voldaan en werd de invoer uit de betrokken landen cumulatief beoordeeld voor de vaststelling van de schade.

4.3.2. Omvang en marktaandeel van de invoer uit de betrokken landen

(112) De Commissie heeft de omvang van de invoer op basis van het gegevensbestand van Eurostat vastgesteld. Het marktaandeel van de invoer werd vastgesteld door vergelijking van het invoervolume met het verbruik op de vrije markt van de Unie als vermeld in tabel 6 hierboven.

(113) De invoer in de Unie uit de betrokken landen heeft zich als volgt ontwikkeld: Tabel 7 Invoervolume (ton) en marktaandeel 2011 2012 2013 2014 OT Invoervolume uit de betrokken landen 1 117 820 29 917 610 1 380 382 1 344 898 1 430 044 Index (2011 = 100) 100 82 123 120 128 Marktaandeel van de betrokken landen 14,3 % 13,5 % 18,7 % 18,8 % 20,1 % Index (2011 = 100) 100 94 131 132 141 Invoervolume uit de VRC 651 654 406 811 653 366 620 140 732 383 Index (2011 = 100) 100 62 100 95 112 Marktaandeel van de VRC 8,3 % 6 % 8,9 % 8,7 % 10,3 % Index (2011 = 100) 100 72 107 104 124 Invoervolume uit Rusland 466 165 510 800 727 016 724 758 697 661 Index (2011 = 100) 100 110 156 155 150 Marktaandeel van Rusland 5,9 % 7,5 % 9,9 % 10,1 % 9,8 % Index (2011 = 100) 100 126 166 170 165 Bron: Eurostat

(114) Uit bovenstaande tabel blijkt dat de invoer uit de betrokken landen in absolute cijfers tijdens de beoordelingsperiode aanzienlijk is toegenomen. Tegelijkertijd steeg het totale marktaandeel van de invoer met dumping in de Unie tijdens de beoordelingsperiode met 5,8 procentpunten.

4.3.3. Prijzen van de ingevoerde producten uit de betrokken landen en prijsonderbieding

(115) De Commissie heeft de prijzen van de invoer op basis van gegevens van Eurostat vastgesteld. De gewogen gemiddelde prijzen van de invoer in de Unie uit de betrokken landen hebben zich als volgt ontwikkeld: Tabel 8 Invoerprijzen (EUR/ton) 2011 2012 2013 2014 OT VRC 619 589 533 510 505 Index (2011 = 100) 100 95 86 82 82 Rusland 630 574 518 499 489 Index (2011 = 100) 100 91 82 79 78 Gemiddelde prijs van de invoer met dumping 624 581 525 504 497 Index (2011 = 100) 100 93 84 81 80 Bron: Eurostat

(116) De gemiddelde prijzen van de invoer met dumping daalden van 624 EUR/ton in 2011 tot 497 EUR/ton in het onderzoektijdvak. Tijdens de beoordelingsperiode bedroeg de daling van de gemiddelde prijs per eenheid van de invoer met dumping ongeveer 20 %.

(117) De Commissie beoordeelde de prijsonderbieding tijdens het onderzoektijdvak aan de hand van een vergelijking van: a) de gewogen gemiddelde verkoopprijzen per productsoort van de vijf producenten in de Unie die in rekening werden gebracht aan niet-verbonden afnemers op de markt van de Unie, gecorrigeerd tot het niveau af fabriek; en b) de overeenkomstige gewogen gemiddelde cif-prijzen, grens Unie, per productsoort van de invoer van de medewerkende producenten uit de betrokken landen die in rekening werden gebracht aan de eerste onafhankelijke afnemer op de markt van de Unie, met de nodige correcties voor kosten na de invoer.

(118) De prijzen werden per productsoort vergeleken voor transacties in hetzelfde handelsstadium, zo nodig na correctie, en met aftrek van kortingen en rabatten. Het resultaat van de vergelijking is uitgedrukt als percentage van de omzet van de producenten in de Unie tijdens het onderzoektijdvak.

(119) Op basis hiervan werd vastgesteld dat de invoer met dumping uit de VRC en Rusland de prijzen van de bedrijfstak van de Unie onderbood met respectievelijk 8,1 en 14,4 %.

4.4. ECONOMISCHE SITUATIE VAN DE BEDRIJFSTAK VAN DE UNIE

4.4.1. Algemene opmerkingen

(120) Overeenkomstig artikel 3, lid 5, van de basisverordening omvatte het onderzoek naar de gevolgen van de invoer met dumping voor de bedrijfstak van de Unie een beoordeling van alle economische indicatoren die tijdens de beoordelingsperiode van invloed waren op de situatie van de bedrijfstak van de Unie.

(121) De macro-economische indicatoren (productie, productiecapaciteit, bezettingsgraad, verkoopvolume, voorraad, groei, marktaandeel, werkgelegenheid, productiviteit en hoogte van de dumpingmarges) werden op het niveau van de hele bedrijfstak van de Unie beoordeeld. De beoordeling werd gebaseerd op de informatie van de klager, die is getoetst aan de gegevens van producenten in de Unie en de beschikbare officiële statistieken (Eurostat).

(122) De micro-economische indicatoren (verkoopprijzen, winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement van investeringen, vermogen om kapitaal aan te trekken, lonen en productiekosten) werden geanalyseerd op het niveau van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Dat gebeurde op basis van naar behoren gecontroleerde informatie van die producenten.

(123) Voor sommige schade-indicatoren met betrekking tot de bedrijfstak van de Unie heeft de Commissie de gegevens betreffende de vrije markt en de markt voor intern verbruik afzonderlijk geanalyseerd en een vergelijkende analyse gemaakt. Deze factoren zijn: verkoop en marktaandeel, prijs per eenheid, kosten per eenheid en winstgevendheid. Andere economische indicatoren kunnen daarentegen slechts zinvol worden onderzocht met inachtneming van de volledige activiteit, inclusief het interne verbruik van de bedrijfstak van de Unie, omdat zij afhangen van de volledige activiteit, ongeacht of de productie bestemd is voor intern verbruik of voor de vrije markt. Deze factoren zijn: productie, capaciteit, bezettingsgraad, kasstroom, investeringen, rendement van investeringen, werkgelegenheid, productiviteit, voorraden en arbeidskosten. Voor deze factoren moet de hele bedrijfstak van de Unie worden onderzocht teneinde een volledig schadebeeld van de bedrijfstak van de Unie vast te stellen, aangezien de gegevens in kwestie niet kunnen worden opgesplitst in intern verbruik en de vrije markt.

4.4.2. Macro-economische indicatoren

4.4.2.1. Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad

(124) De totale productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad in de Unie hebben zich gedurende de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld: Tabel 9 Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad 2011 2012 2013 2014 OT Productievolume (ton) 36 296 343 34 174 111 35 788 676 36 912 062 36 633 691 Index (2011 = 100) 100 94 99 102 101 Productiecapaciteit (ton) 53 566 734 51 657 090 52 658 719 51 628 090 51 693 593 Index (2011 = 100) 100 96 98 96 97 Bezettingsgraad 68 % 66 % 68 % 71 % 71 % Bron: gecontroleerd antwoord van Eurofer op de vragenlijst

(125) Tijdens de beoordelingsperiode steeg de geproduceerde hoeveelheid van de bedrijfstak van de Unie met 1 %. De opgegeven capaciteitscijfers betreffen de technische capaciteit, hetgeen inhoudt dat in de bedrijfstak als standaard beschouwde correcties voor opstarttijden, onderhoud, knelpunten en andere normale onderbrekingen, in aanmerking zijn genomen. Hieruit blijkt dat de productiecapaciteit tijdens de beoordelingsperiode daalde met 3 % in een poging van de bedrijfstak van de Unie om bij te dragen tot de vermindering van de wereldwijde overcapaciteit.

(126) De stijging van de bezettingsgraad was het gevolg van een lichte stijging van het productievolume, hoofdzakelijk onder invloed van de stijging van het interne verbruik en een capaciteitsvermindering.

4.4.2.2. Verkoopvolume en marktaandeel

(127) Het verkoopvolume en het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie op de vrije markt hebben zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld: Tabel 10 Verkoopvolume en marktaandeel (vrije markt) 2011 2012 2013 2014 OT Verkoopvolume (ton) 5 867 858 5 521 017 5 518 202 5 220 466 5 044 928 Index (2011 = 100) 100 94 94 89 86 Marktaandeel 74,8 % 81,0 % 74,8 % 73,0 % 70,8 % Index (2011 = 100) 100 108 100 98 95 Bron: gecontroleerd antwoord van Eurofer op de vragenlijst en Eurostat

(128) Het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie daalde tijdens de beoordelingsperiode met 14 %, van ongeveer 5,9 miljoen ton in 2011 tot 5 miljoen ton tijdens het onderzoektijdvak.

(129) In de beoordelingsperiode daalde het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie van 74,8 tot 70,8 %. De daling van het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie was veel sterker dan de daling van het verbruik op de vrije markt van de Unie. Om een nog sterkere inkrimping van het marktaandeel te voorkomen, was de bedrijfstak van de Unie gedwongen zijn verkoopprijzen te verlagen als gevolg van de voortdurende prijsdruk die door de betrokken invoer werd uitgeoefend.

(130) Wat de markt voor intern verbruik betreft, hebben het volume van het interne verbruik en het marktaandeel zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld: Tabel 11 Volume van het interne verbruik (ton) en marktaandeel 2011 2012 2013 2014 OT Volume van het interne verbruik 29 121 785 27 555 796 28 900 235 30 309 067 30 183 620 Index (2011 = 100) 100 95 99 104 104 Marktaandeel (markt voor intern verbruik en vrije markt samen) 79 % 80 % 80 % 81 % 81 % Index (2011 = 100) 100 100 102 101 103 Bron: gecontroleerd antwoord van Eurofer op de vragenlijst en Eurostat

(131) Het volume van het interne verbruik (de som van het interne verbruik en de interne verkoop) van de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie steeg tijdens de beoordelingsperiode met 4 %, van ongeveer 29,1 miljoen ton in 2011 tot 30,2 miljoen ton tijdens het onderzoektijdvak.

(132) Bijgevolg is het marktaandeel voor intern verbruik van de bedrijfstak van de Unie, uitgedrukt als percentage van het totale verbruik (markt voor intern verbruik en vrije markt samen) in de loop van de beoordelingsperiode gestegen van 79 tot 81 %.

4.4.2.3. Werkgelegenheid en productiviteit

(133) De werkgelegenheid en de productiviteit hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld: Tabel 12 Werkgelegenheid en productiviteit 2011 2012 2013 2014 OT Aantal werknemers (voltijds equivalent/VTE) 21 598 21 292 20 331 19 781 19 513 Index (2011 = 100) 100 99 94 92 90 Productiviteit (ton/VTE) 1 681 1 605 1 760 1 866 1 877 Index (2011 = 100) 100 96 105 111 112 Bron: gecontroleerd antwoord van Eurofer op de vragenlijst

(134) De werkgelegenheid in de bedrijfstak van de Unie werd in de beoordelingsperiode aanzienlijk gereduceerd om de productiekosten te beperken en de efficiëntie te verhogen in het licht van de toenemende concurrentie van invoer met dumping op de markt. Dit heeft geleid tot een vermindering van het aantal werknemers met 10 % tijdens de beoordelingsperiode. Als gevolg hiervan en in het licht van het enigszins stijgende productievolume (+ 1 %) in de beoordelingsperiode is de productiviteit van de bedrijfstak van de Unie, uitgedrukt in productie per werknemer per jaar, veel sterker gestegen dan de werkelijke productie is gedaald. Dit toont aan dat de bedrijfstak van de Unie bereid was zich aan te passen aan de veranderende marktomstandigheden teneinde concurrerend te blijven.

4.4.2.4. Voorraden

(135) De voorraden van de producenten in de Unie hebben zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld: Tabel 13 Voorraden 2011 2012 2013 2014 OT Eindvoorraden (ton) 1 270 093 1 119 887 1 201 229 1 190 252 1 075 152 Index (2011 = 100) 100 88 95 94 85 Eindvoorraden uitgedrukt als percentage van de productie 3,5 % 3,3 % 3,4 % 3,2 % 2,9 % Index (2011 = 100) 100 94 96 92 84 Bron: gecontroleerd antwoord van Eurofer op de vragenlijst

(136) In de beoordelingsperiode is het volume van de eindvoorraden met 15 % gedaald. De meeste soorten van het soortgelijke product worden door de bedrijfstak van de Unie geproduceerd op basis van specifieke bestellingen van de gebruikers. Dit betekent dat de voorraden niet worden beschouwd als een belangrijke schade-indicator voor deze bedrijfstak. Dit wordt ook bevestigd door de analyse van de ontwikkeling van de eindvoorraden als percentage van de productie. Zoals hierboven is gebleken, bleef deze indicator relatief stabiel op ca. 3 % van het productievolume.

4.4.2.5. Hoogte van de dumpingmarge

(137) Alle dumpingmarges lagen aanmerkelijk boven de de-minimisdrempel. De gevolgen van de hoogte van de werkelijke dumpingmarges voor de bedrijfstak van de Unie waren niet te verwaarlozen, gezien het volume en de prijzen van de invoer uit de betrokken landen.

4.4.2.6. Groei

(138) Het verbruik in de Unie daalde tijdens de beoordelingsperiode met ongeveer 9 %, terwijl het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie daalde met 14 %. De bedrijfstak van de Unie heeft dus marktaandeel verloren, in tegenstelling tot de invoer uit de betrokken landen, die in de beoordelingsperiode aan marktaandeel won.

4.4.3. Micro-economische indicatoren

4.4.3.1. Prijzen en factoren die de prijzen beïnvloeden

(139) De gewogen gemiddelde verkoopprijzen per eenheid van de producenten in de Unie voor niet-verbonden afnemers in de Unie ontwikkelden zich in de beoordelingsperiode als volgt: Tabel 14 Verkoopprijzen in de Unie 2011 2012 2013 2014 OT Verkoopprijs (EUR/ton) 657 619 571 545 534 Index (2011 = 100) 100 94 87 83 81 Productiekosten per eenheid (EUR/ton) 654 655 587 552 548 Index (2011 = 100) 100 100 90 84 84 Bron: gecontroleerd antwoord van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst

(140) Bovenstaande tabel toont de ontwikkeling van de verkoopprijs per eenheid op de vrije markt van de Unie in vergelijking met de productiekosten. Tijdens de beoordelingsperiode daalden de verkoopprijzen gemiddeld sterker (– 19 %) dan de productiekosten (– 16 %). Bovendien lagen de verkoopprijzen tijdens de beoordelingsperiode gemiddeld lager dan de productiekosten per eenheid, met uitzondering van 2011.

(141) Om het verlies van marktaandeel te beperken waren de producenten in de Unie gedwongen de neerwaartse prijsspiraal te volgen en hun verkoopprijzen aanzienlijk te verlagen. Daarentegen kan de daling van de productiekosten worden verklaard door de daling van de grondstofprijzen en door de productiviteitswinst die, zoals blijkt uit tabel 12, het gevolg is van personeelsinkrimpingen.

(142) Tussen de in de steekproef opgenomen producenten werden koudgewalste platte staalproducten voor intern verbruik overgedragen of tegen verrekenprijzen geleverd voor verdere verwerking, waarbij uiteenlopende prijsbeleidsstrategieën (kostprijs, kostprijs plus, marktprijs) werden gevolgd. Daarom kan geen zinvolle conclusie worden getrokken uit de ontwikkeling van de prijs bij verkoop voor intern verbruik. Om dezelfde reden werden ook de productiekosten van het volume van het interne verbruik niet geanalyseerd.

4.4.3.2. Arbeidskosten

(143) De gemiddelde arbeidskosten van de producenten in de Unie hebben zich in de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld: Tabel 15 Gemiddelde arbeidskosten per VTE 2011 2012 2013 2014 OT Gemiddelde arbeidskosten per VTE (EUR) 60 184 61 231 64 819 65 849 66 825 Index (2011 = 100) 100 102 108 109 111 Bron: gecontroleerd antwoord van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst

(144) Tijdens de beoordelingsperiode steeg het gemiddelde loon per werknemer met 11 %, wat een iets sterkere stijging is dan de algemene prijsstijging in de EU ten gevolge van de inflatie. Dit moet echter worden gezien in de context van de forse personeelsinkrimingen, zoals uiteengezet in overweging 134.

4.4.3.3. Winstgevendheid, kasstroom, investeringen, investeringsrendement en vermogen om kapitaal aan te trekken

(145) De winstgevendheid, de kasstroom, de investeringen en het investeringsrendement van de producenten in de Unie ontwikkelden zich in de beoordelingsperiode als volgt: Tabel 16 Winstgevendheid, kasstroom, investeringen en investeringsrendement 2011 2012 2013 2014 OT Winstgevendheid van de verkoop in de Unie aan niet-verbonden afnemers (% van de omzet) 0,5 % – 5,7 % – 2,9 % – 1,5 % – 2,7 % Index (2011 = 100) 100 – 1 200 –621 – 317 – 561 Kasstroom (× 1 000 EUR) 18 943 – 41 751 1 074 24 409 25 941 Index (2011 = 100) 100 – 220 6 129 137 Investeringen (x 1 000 EUR) 32 617 18 548 16 878 23 049 28 136 Index (2011 = 100) 100 57 52 71 86 Investeringsrendement – 3,09 % – 8,63 % – 6,42 % – 3,54 % – 3,35 % Bron: gecontroleerd antwoord van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst

(146) De Commissie stelde de winstgevendheid van de producenten in de Unie vast door het nettoverlies vóór belastingen van de verkoop van het soortgelijke product aan niet-verbonden afnemers in de Unie uit te drukken als percentage van de desbetreffende omzet.

(147) De winstgevendheid ontwikkelde zich tijdens de beoordelingsperiode negatief van een kleine winst in 2011 tot voortdurende verliezen vanaf 2012 (– 5,7 %) tot het einde van het onderzoektijdvak (– 2,7 %). Terwijl de zware verliezen in 2012 ten dele samenhingen met de Europese schuldencrisis en de daaropvolgende economische crisis, kon de bedrijfstak van de Unie, wegens de aanzienlijke prijsdruk en het enorme volume van de toenemende import uit de betrokken landen in de periode van 2013 tot het einde van het onderzoektijdvak, niet profiteren van het trage herstel van de Europese economie.

(148) Zoals hierboven vermeld, is het vanwege de uiteenlopende prijsbeleidsstrategieën met betrekking tot het volume van het interne verbruik (bv. kostprijs, kostprijs plus, marktprijs) van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, niet mogelijk duidelijke conclusies te trekken uit de ontwikkeling van de prijs of de winstgevendheid van het interne gebruik.

(149) Volgens een belanghebbende bestaat het risico dat geïntegreerde fabrieken — wat veel producenten in de Unie zijn — hun gegevens inzake winstgevendheid van de individuele productie-eenheden manipuleren voor het onderzoek. De Commissie controleerde de door de producenten ingediende gegevens en stemt in met de uiteindelijk verkregen cijfers.

(150) De nettokasstroom is het vermogen van de producenten in de Unie om hun activiteiten zelf te financieren. De ontwikkeling van de nettokasstroom gaf een stijgende lijn te zien (+ 37 %), voornamelijk als gevolg van een vermindering van de voorraden.

(151) Omdat het investeringsrendement over het geheel genomen negatief bleef (ca. – 3 %), verlaagde de bedrijfstak van de Unie het investeringsniveau tussen 2011 en het einde van het onderzoektijdvak met 14 %. Het vermogen om kapitaal aan te trekken werd beïnvloed door de verliezen in de beoordelingsperiode, zoals blijkt uit de daling van de investeringen.

4.4.4. Conclusie inzake schade

(152) De bedrijfstak van de Unie als geheel kon zijn productie enigszins verhogen en zijn bezettingsgraad verbeteren dankzij de sterke toename van het interne verbruik. Er werden tevens concrete maatregelen genomen om de efficiëntie te verbeteren door het personeelsbestand en de productiecapaciteit te reduceren en de productiekosten goed in de hand te houden.

(153) Ondanks het feit dat de bedrijfstak van de Unie tijdens de beoordelingsperiode deze concrete maatregelen nam om zijn algemene prestaties te verbeteren, verslechterde de situatie van de bedrijfstak van de Unie op de vrije markt aanzienlijk tijdens de beoordelingsperiode, omdat de verliezen zich vanaf 2012 begonnen op te stapelen. Het verkoopvolume op de vrije markt van de Unie daalde met 14 %, de verkoopprijzen per eenheid liepen terug met 19 %, terwijl de productiekosten slechts met 16 % zijn gedaald. De bedrijfstak van de Unie verloor ook marktaandeel aan de invoer uit de betrokken landen en moest zijn investeringen terugschroeven ten gevolge van het aanhoudend negatieve investeringsrendement.

(154) Volgens de Russische autoriteiten wordt de bewering dat er sprake is van schade ondermijnd door het feit dat sommige klagers overwegen te investeren in landen buiten de Unie. Het dossier bevat echter geen enkele aanwijzing dat deze investeringen koudgewalste platte staalproducten betreffen. Bovendien lijken de investeringen vooral uit te gaan van bedrijven die misschien wel deel uitmaken van dezelfde groep als producenten in de Unie, maar actief zijn in andere delen van de wereld.

(155) Op basis van het bovenstaande kan na analyse van de bedrijfstak van de Unie in zijn twee aparte segmenten en als geheel worden geconcludeerd dat deze, gelet op de voornaamste schade-indicatoren zoals negatieve winstgevendheid en daling van het verkoopvolume en het marktaandeel, aanmerkelijke schade heeft geleden.

5. OORZAKELIJK VERBAND

(156) Overeenkomstig artikel 3, lid 6, van de basisverordening heeft de Commissie onderzocht of de bedrijfstak van de Unie door de invoer met dumping uit de betrokken landen aanmerkelijke schade heeft geleden. Overeenkomstig artikel 3, lid 7, van de basisverordening heeft de Commissie ook onderzocht of de bedrijfstak van de Unie in dezelfde periode door andere bekende factoren schade had kunnen lijden. De Commissie heeft zich ervan verzekerd dat eventuele schade die werd veroorzaakt door andere factoren dan de invoer met dumping uit de betrokken landen, niet aan de invoer met dumping werd toegeschreven. Deze factoren zijn: de economische crisis, onvoldoende concurrentievermogen en efficiëntie van de producenten in de Unie, de invoer door de producenten in de Unie, de invoer uit derde landen, de uitvoerprestaties van de producenten in de Unie, bepaalde quota, de prestaties van de niet-klagers en sommige capaciteitsproblemen.

5.1. GEVOLGEN VAN DE INVOER MET DUMPING

(157) De verkoopprijzen van de producenten-exporteurs zijn gemiddeld van 624 EUR/ton in 2011 tot 497 EUR/ton in het onderzoektijdvak gedaald (– 20 %). Door tijdens de beoordelingsperiode hun verkoopprijs per eenheid voortdurend te verlagen, slaagden de producenten uit de betrokken landen erin hun marktaandeel aanzienlijk te vergroten tussen 2011 (14,3 %) en het einde van het onderzoektijdvak (20,1 %).

(158) Terwijl in 2012 de door de financiële crisis veroorzaakte vraagdaling de prestaties van de bedrijfstak van de Unie negatief beïnvloedde, had de daaropvolgende bijna ononderbroken stijging van de invoer uit de betrokken landen met prijsonderbieding duidelijk een negatief effect op de prestaties van de bedrijfstak van de Unie. Hoewel de bedrijfstak van de Unie zijn kosten kan reduceren door personeelsinkrimping en dankzij de daling van grondstofprijzen, bleef de invoer met dumping toenemen en werd de bedrijfstak van de Unie gedwongen zijn verkoopprijzen in de Unie nog meer te verlagen om zijn verlies aan marktaandeel in te dijken. Nadat in 2014 de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie enigszins verbeterde doordat de verliezen werden beperkt, bleven de invoervolumes stijgen en de prijzen dalen in het onderzoektijdvak, met een verdere daling van de prijzen en de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie tot gevolg.

(159) Daar duidelijk is vastgesteld dat er een tijdsverband bestaat tussen enerzijds de alsmaar toenemende omvang van de invoer met dumping tegen steeds lagere prijzen en anderzijds het verlies aan verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie en de neerwaartse prijsdruk, die resulteerden in een verlieslijdende situatie, wordt geconcludeerd dat de invoer met dumping de oorzaak was van de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade.

(160) Bovendien heeft de geleidelijke vertraging van de Chinese economische groei en de volgens het dossier zeer aanzienlijke overcapaciteit van de Chinese staalindustrie de Chinese staalproducenten ertoe aangezet om hun overtollige productie te verleggen naar exportmarkten, waarbij de markt van de Unie een aantrekkelijke uitvoerbestemming is. Een groot aantal andere exportmarkten die van oudsher belangrijk zijn, hebben al maatregelen tegen de Chinese en Russische staalproducten, met inbegrip van koudgewalste platte producten van staal, ingesteld of overwegen om dit te doen, omdat de prijzen door de oneerlijke invoer kunstmatig gedrukt worden, wat leidt tot een ongezonde concurrentie. Nu over de hele wereld meer en meer handelsbeschermende maatregelen worden ingesteld, is de markt van de Unie een van de meest aantrekkelijke bestemmingen voor Chinese en Russische invoer met dumping geworden, met alle nadelige gevolgen van dien voor de bedrijfstak van de Unie. Deze conclusie wordt bevestigd door de meest recente invoerstatistieken van Eurostat, die aantonen dat de Chinese en Russische invoer sinds het einde van het onderzoektijdvak is blijven toenemen. De invoervolumes in september 2015 lagen 48 % hoger dan in april 2015, terwijl de gemiddelde prijzen van de ingevoerde producten bleven dalen.

5.2. GEVOLGEN VAN ANDERE FACTOREN

5.2.1. De economische crisis

(161) De wereldwijde economische crisis heeft geleid tot een inkrimping van de vraag in de Unie en een daling van de verkoopprijzen.

(162) Een belanghebbende voerde een aantal argumenten aan om erop te wijzen dat 2012 een ongewoon jaar was (door de crisis in de eurozone) voor de markt voor koudgewalste platte staalproducten in de Unie en betwistte dat de invoer uit de VRC in die periode een impact had op de bedrijfstak van de Unie. Ook Russische producenten beweerden dat de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade moest worden toegeschreven aan de marktneergang van 2012.

(163) Het onderzoek kon deze beweringen niet bevestigen. Enerzijds is het zo dat zelfs als de markt voor koudgewalste platte staalproducten in de Unie door de crisis werd getroffen, met name in de jaren 2008-2009 en in 2012, deze zich hiervan enigszins wist te herstellen dankzij een misschien wel stagnerende, maar toch relatief stabiele marktvraag. De Russische autoriteiten erkenden het trage herstel van de grootste verbruiker van staalproducten in de Unie, de bouwnijverheid. Anderzijds zou de bedrijfstak van de Unie in de periode 2012-2013 hebben kunnen profiteren van het herstel van de markt, maar werd dit verhinderd door een verdere stijging van de invoer uit de VRC en Rusland. De goedkope invoer nam geleidelijk toe en veroverde marktaandeel ten koste van de bedrijfstak van de Unie. Verder is het niet waarschijnlijk dat de uitzonderlijke situatie van 2012 een doorslaggevende impact had op de evolutie tijdens de langere onderzoeksperiode en is het in ieder geval duidelijk dat de aanhoudende druk van de invoer zich vanaf 2012 pas goed liet voelen.

(164) Daarom werd het verzoek om het jaar 2012 niet op te nemen in de analyse van het effect van het invoervolume niet gerechtvaardigd geacht. Er zou een essentieel element in de trends ontbreken, zodat deze vertekend zouden zijn.

(165) Voorlopig kan worden geconcludeerd dat de economische crisis niet de belangrijkste oorzaak van de schade voor de bedrijfstak van de EU is, zodat het oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping en de schade voor de bedrijfstak van de Unie niet wordt verbroken.

5.2.2. De producenten in de Unie zijn niet voldoende concurrerend/efficiënt

(166) Sommige belanghebbenden voerden aan dat de producenten in de Unie niet voldoende concurrerend waren als gevolg van de relatief hogere kosten en dat de schade die zij zouden hebben geleden het gevolg was van de inefficiëntie van de klagers.

(167) De Russische autoriteiten wezen op de hoge productiekosten van de Europese staalondernemingen, in het bijzonder door de ecologische modernisering van de metaalproductie in de Unie. Vooral de vaststelling van sectorale beperkingen voor broeikasgasemissies, de verhoging van de heffingen voor CO2-uitstoot en de kosten die Europese ondernemingen moesten maken om de milieu- en klimaatregelgeving na te leven, waren volgens hen hieraan debet.

(168) Eurofer reageerde hierop door erop te wijzen dat, afgaande op de klacht, de kosten van de verkochte goederen van de klagers waren gedaald in het jaar waarin kosten voor de naleving van de regelgeving hadden moeten worden gemaakt. Er moet ook worden gewezen op het feit dat de talrijke milieuvoorschriften in de Unie in het algemeen niet zo nieuw zijn en dat uit het onderzoek blijkt dat het aandeel van de kosten voor de naleving van de milieuregelgeving beperkt was en dus geen grote invloed had op de activiteiten van staalfabrieken in de Unie gedurende de beoordelingsperiode.

(169) De Russische producenten betwistten de soliditeit van de investeringen van de klagers in 2011-2012 en de toename van de productiecapaciteit in 2011. Volgens hen was de daling van de winstgevendheid toe te schrijven aan de eigen zakelijke beslissingen van de bedrijfstak van de Unie, terwijl de schade het gevolg zou zijn van het onvermogen van de klagers om zich te herpositioneren in het licht van de wereldwijde concurrentie. Uit het onderzoek bleek echter dat de zakelijke beslissingen die tijdens de beoordelingsperiode waren genomen, zorgvuldig waren afgewogen. Zowel de stroomopwaartse als de stroomafwaartse investeringen hadden als doel de efficiëntie te verbeteren, de productkwaliteit te verhogen, hoogtechnologische producten te ontwikkelen en te voldoen aan de toenemende eisen van de afnemers. De capaciteit van de bedrijfstak van de Unie daalde in de beoordelingsperiode in feite met 3 % (zie tabel 5). Bovendien is de productiecapaciteit van koudgewalste platte staalproducten niet volledig gericht op de markt voor koudgewalste platte staalproducten als zodanig, maar ook op stroomafwaartse activiteiten, zoals reed vermeld in punt 4.2. De gevolgen van de uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie worden hieronder uiteengezet.

5.2.3. Prijsdaling van grondstoffen en koudgewalste platte staalproducten op de wereldmarkt

(170) Volgens verschillende belanghebbenden volgen de prijzen van de koudgewalste platte staalproducten van de producenten in de Unie en van de betrokken landen één enkele wereldwijde ontwikkeling en zijn zij eigenlijk een afspiegeling van de dalende grondstofprijzen. Een belanghebbende beweerde bovendien dat de klagers er niet in waren geslaagd de dalende grondstofprijzen aan te wenden om de gemiddelde kostprijs van de verkochte goederen te drukken.

(171) Hoewel de algemene dalende trend bij de prijzen van koudgewalste platte staalproducten een zekere rol kan hebben gespeeld, kunnen de dalende prijzen op de markt van de Unie toch niet uitsluitend worden toegeschreven aan een dergelijke algemene wereldwijde situatie.

(172) Ten eerste vertoont de prijsontwikkeling van koudgewalste platte staalproducten in de internationale context ook regionale verschillen. Landen met beperkte geïnstalleerde capaciteit, zoals Brazilië en Argentinië, hebben een betrekkelijk geringe invloed op de mondiale prijsstelling, zodat de prijsontwikkeling minder wisselvallig is. Op gevestigde staalmarkten daarentegen concurreren de binnenlandse producenten met tal van importeurs, wat heeft geleid tot een toenemende prijsdruk en bijgevolg prijserosie. Deze situatie wordt nog versterkt door dumping.

(173) Ten tweede is het zo dat de VRC en Rusland, hoewel zij tot de landen behoren met het grootste verbruik van staal in de wereld, een grote overcapaciteit hebben. Producenten in de VRC en Rusland worden dus gestimuleerd om hun productieoverschot tegen lage prijzen uit te voeren, wat een serieuze impact heeft op de de mondiale prijzen en deze verstoort.

(174) Ten derde merkt Eurofer terecht op dat de prijzen van de invoer uit de betrokken landen sterker zijn gedaald dan de prijzen van de grondstoffen en de stroomopwaartse materiële inputs in dezelfde periode. Deze constatering wordt bevestigd door de vergelijking tussen de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie, die tijdens de beoordelingsperiode in totaal daalden met 16 %, en de gemiddelde invoerprijzen, die in dezelfde periode daalden met 20 %. Hoewel de daling van de productiekosten niet alleen toe te schrijven was aan de lagere prijzen van de gebruikte grondstoffen, maar ook aan een verhoogde efficiëntie van de producenten in de Unie (zie overweging 134), was deze nog steeds minder sterk dan de daling van de prijzen van de invoer uit de VRC en Rusland.

(175) In billijke marktomstandigheden had de bedrijfstak van de Unie zijn verkoopprijzen kunnen handhaven om de vruchten te plukken van een kostenverlaging en opnieuw winstgevend te worden. Nu moesten de producenten in de Unie hun verkoopprijzen blijven drukken, zodat deze na het onderzoektijdvak daalden tot op een historisch laag niveau.

5.2.4. Invoer uit derde landen

(176) Het volume van de invoer uit derde landen heeft zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld: Tabel 17 Volume van de invoer uit derde landen (ton) en marktaandeel 2011 2012 2013 2014 OT Uit derde landen ingevoerde hoeveelheid 854 281 381 049 478 244 586 829 647 710 Index (2011 = 100) 100 45 56 69 76 Marktaandeel 10,9 % 5,6 % 6,5 % 8,2 % 9,1 % Volume van de invoer uit Oekraïne 228 125 134 423 156 809 158 265 174 020 Index (2011 = 100) 100 59 69 69 76 Marktaandeel 2,9 % 2,0 % 2,1 % 2,2 % 2,4 % Volume van de invoer uit de VRC 87 071 58 993 68 136 101 873 138 038 Index (2011 = 100) 100 68 78 117 159 Marktaandeel 1,1 % 0,9 % 0,9 % 1,4 % 1,9 % Volume van de invoer uit Iran 2 343 1 271 521 82 072 70 782 Index (2011 = 100) 100 54 22 3 503 3 021 Marktaandeel 0,0 % 0,0 % 0,0 % 1,1 % 1,0 % Bron: Eurostat

(177) De invoer uit de betrokken landen vormt het merendeel van alle invoer in de Unie. De andere invoer is tijdens de beoordelingsperiode met 24 % gedaald; dat is meer dan de daling van het verbruik in de Unie op de vrije markt. Het marktaandeel van deze invoer is dus gedaald van 10,9 % in 2011 tot 9,1 % in het onderzoektijdvak.

(178) Diverse belanghebbenden voerden aan dat het effect van de invoer uit derde landen, met name de prestaties en groei daarvan, onderschat werd. De Russische autoriteiten en de Russische producenten vonden vooral dat de klager de toenemende invoer uit andere landen, in het bijzonder India en Oekraïne, onderschatte als factor. Een van de belanghebbenden wees erop dat de invoerprijzen van koudgewalste platte staalproducten uit Iran en Oekraïne nog lager waren dan die van de VRC en Rusland, en dat deze landen samen toch goed zijn voor 12,3 % van de totale invoer in de Unie.

(179) Ten eerste is er momenteel geen bewijs dat de invoer uit India, Iran of Oekraïne op de markt van de Unie zou worden gedumpt.

(180) Op basis van gegevens die beschikbaar zijn via Eurostat en de berekening van het verbruik op de markt van de Unie is het marktaandeel van de invoer uit voornoemde landen bovendien laag. Hoewel het marktaandeel van de invoer uit India, Iran en Oekraïne samen steeg van 4,1 % in 2011 tot 5,4 % in het onderzoektijdvak, hadden zij elk een marktaandeel dat varieerde van 1 tot 2,4 %. Aangezien het dus onwaarschijnlijk is dat de invoer uit deze landen zoveel impact had als de belanghebbenden beweren, verbreekt deze niet het oorzakelijk verband.

(181) De Commissie zal echter nauwlettend toezien op de evolutie van de marktsituatie en indien nodig passende maatregelen nemen ter bestrijding van dumping uit bovengenoemde landen.

5.2.5. Uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie

(182) De uitvoer van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie heeft zich gedurende de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld: Tabel 18 Uitvoerprestaties 2011 2012 2013 2014 OT Omvang van de verkoop aan niet-verbonden afnemers 767 756 784 562 755 574 766 223 799 362 Index (2011 = 100) 100 102 98 100 104 Gemiddelde prijs (EUR/t) 639 606 565 553 557 Index (2011 = 100) 100 95 88 87 87 Bron: Gecontroleerd antwoord op de vragenlijst van Eurofer en de in de steekproef opgenomen producenten van de Unie

(183) Tussen 2011 en 2014 bleef het volume van de uitvoer naar niet-verbonden afnemers stabiel, waarna het in het onderzoektijdvak steeg met 4 %. De prijzen kenden daarentegen een sterke daling met – 13 % tijdens de beoordelingsperiode; dit is een minder sterke daling dan de prijsdaling op de markt van de Unie (– 19 %).

(184) Een belanghebbende voerde aan dat de toename van de exportverkopen bewees dat de koudgewalste platte staalproducten van de Unie de concurrentie op de wereldmarkt aan kunnen en dat de klagers het goed doen.

(185) Een toename van de uitvoer moet echter worden gezien als een zelfverdedigingsmaatregel van de producenten in de Unie die op zoek zijn naar winstgevende niches op de exportmarkten om hun bezettingsgraad voldoende hoog te houden en de arbeidsplaatsen in de Unie veilig te stellen. De stijging is ook te wijten aan het feit dat bepaalde producenten in de Unie mondiale spelers zijn die hun afnemers moeten volgen wanneer zij investeren in nieuwe markten vooraleer lokale dochterondernemingen de levering aan die afnemers overnemen.

(186) In dit verband zij erop gewezen dat de uitvoer naar niet-verbonden afnemers stabiel bleef tussen 2011 en 2014 en pas begon te stijgen in het onderzoektijdvak (+ 4 %). Deze gestegen uitvoer betrof hoofdzakelijk specifieke markten, zoals de Verenigde Staten, de VRC en Algerije, en bestaat vooral uit producten met een hoge toegevoegde waarde en specialistische producten, waarvoor de bedrijfstak van de Unie een concurrentievoordeel heeft vanwege zijn kwaliteit en betrouwbaarheid van levering. De uitvoer naar landen die meer op grondstoffen zijn gericht, is daarentegen volgens Eurofer gedaald.

(187) Op basis van de gegevens in de klacht voerde een belanghebbende ook aan dat de toenemende uitvoervolumes met verlies werden verkocht en daardoor een negatief effect hadden op de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie als geheel. Dit argument is ongegrond. Zoals reeds vermeld, steeg de uitvoer naar niet-verbonden afnemers vooral in het onderzoektijdvak. Ook wordt erop gewezen dat de uitvoer niet meer dan 12 tot 14 % van de totale verkoop aan niet-verbonden afnemers vertegenwoordigde en dat de uitvoerprijzen minder sterk daalden dan de prijzen in de Unie en aan het eind van de beoordelingsperiode aanzienlijk hoger waren dan de prijzen in de Unie.

5.2.6. Capaciteitsproblemen van de staalsector van de Unie

(188) Sommige belanghebbenden beweerden dat de schade voor de bedrijfstak van de Unie te wijten was aan structurele problemen van de staalsector van de Unie, zoals overcapaciteit. In dezelfde geest wezen de Russische autoriteiten erop dat volgens de OESO-publicatie „Excess Capacity in the Global Steel Industry and the Implications of New Investment Projects” van 2014 overcapaciteit de mondiale staalindustrie schaadt, met onder meer lage prijzen tot gevolg.

(189) De bedrijfstak van de Unie heeft nochtans stappen gezet om eventuele overcapaciteit en overproductie in de staalsector aan te pakken en zich zo aan te passen aan de recente marktontwikkelingen. Op basis van gegevens van de OESO (4) wordt verwacht dat in de hele wereld, behalve in de Unie, de productiecapaciteit in de staalsector zal toenemen. Tabel 9 laat zien dat de capaciteit van de bedrijfstak van de Unie tijdens de beoordelingsperiode daalde met 3 %. De productiecapaciteit van de meeste medewerkende producenten-exporteurs in de betrokken landen steeg daarentegen in dezelfde periode.

5.2.7. Invoer door de bedrijfstak van de Unie

(190) De Russische producenten voerden aan dat er sterke aanwijzingen zijn dat de klagers zichzelf schade hebben berokkend door zelf uit de VRC en Rusland in te voeren en dat het de klagers niet kan worden toegestaan te profiteren van de situatie die door hun eigen toedoen is ontstaan.

(191) In dit verband beweren de klagers geïntegreerde staalconcerns te zijn met commerciële afdelingen die onafhankelijk van de productiefabrieken opereren. De commerciële afdelingen, die de vrijheid hebben om de vereiste koudgewalste platte staalproducten bij verschillende leveranciers te kopen, werden soms door de afnemers zwaar onder druk gezet om het goedkoopste materiaal te kopen, waardoor zij zich gedwongen voelden om een zeer beperkt gedeelte van het vereiste materiaal te kopen uit de invoer, ook die uit de VRC en Rusland, en hun commerciële betrekkingen veilig te stellen en te handhaven. Deze kwestie werd reeds erkend in de klacht met betrekking tot een aantal van de producenten in de Unie.

(192) Toch is het niet redelijk daarom te concluderen dat de bedrijfstak van de Unie de geleden schade aan zichzelf te wijten had ingevolge deze invoer. Deze invoer werd verricht door slechts een deel van de producenten in de Unie, betrof slechts kleine hoeveelheden (tussen 0 en 5 % van de verkoop van de klagers, door de handelsafdelingen van de producenten in de Unie) en gebeurde uit