UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2015/1998 VAN DE COMMISSIE

van 5 november 2015

tot vaststelling van gedetailleerde maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke basisnormen op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 300/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2320/2002 (1), en met name artikel 4, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

Overeenkomstig artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 300/2008 moet de Commissie gedetailleerde maatregelen vaststellen voor de tenuitvoerlegging van de in artikel 4, lid 1, bedoelde gemeenschappelijke basisnormen en van de in artikel 4, lid 2, van die verordening bedoelde algemene maatregelen ter aanvulling van de gemeenschappelijke basisnormen.

Als deze maatregelen gevoelige veiligheidsinformatie bevatten, moeten ze worden behandeld overeenkomstig Besluit (EU, Euratom) 2015/444 van de Commissie (2) , zoals bepaald in artikel 18, onder a), van Verordening (EG) nr. 300/2008. Deze maatregelen moeten dan ook afzonderlijk worden vastgesteld in een uitvoeringsbesluit van de Commissie dat aan de lidstaten is gericht, en mogen niet worden bekendgemaakt.

Verordening (EU) nr. 185/2010 van de Commissie (3) , waarin de in artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 300/2008 bedoelde maatregelen zijn vastgesteld, is sinds de inwerkingtreding ervan 20 keer gewijzigd. Om de duidelijkheid en rechtszekerheid te garanderen, moet dit besluit worden ingetrokken en vervangen door een nieuw besluit waarbij het oorspronkelijke besluit en alle wijzigingen ervan worden geconsolideerd. Het nieuwe besluit moet waar passend ook worden verduidelijkt en geactualiseerd in het licht van de opgedane praktijkervaringen en de relevante technologische ontwikkelingen.

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 19, lid 1, van Verordening (EG) nr. 300/2008 ingestelde Comité voor de beveiliging van de burgerluchtvaart.

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in artikel 4, lid 1, van Verordening (EG) nr. 300/2008 bedoelde gedetailleerde maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke basisnormen voor de bescherming van de burgerluchtvaart tegen wederrechtelijke daden die een gevaar vormen voor de veiligheid van de burgerluchtvaart en de in artikel 4, lid 2, van die verordening bedoelde algemene maatregelen ter aanvulling van die gemeenschappelijke basisnormen zijn vastgestelde in de bijlage.

Artikel 2

Verordening (EU) nr. 185/2010 wordt ingetrokken. Verwijzigingen naar de ingetrokken verordening worden opgevat als verwijzingen naar de onderhavige verordening.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Ze is van toepassing met ingang van 1 februari 2016.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

(1) PB L 97 van 9.4.2008, blz. 72.

(2) Besluit (EU, Euratom) 2015/444 van de Commissie van 13 maart 2015 betreffende de veiligheidsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (PB L 72 van 17.3.2015, blz. 53).

(3) Verordening (EU) nr. 185/2010 van de Commissie van 4 maart 2010 houdende vaststelling van gedetailleerde maatregelen voor de toepassing van de gemeenschappelijke basisnormen op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart (PB L 55 van 5.3.2010, blz. 1).

BIJLAGE

1. LUCHTHAVENBEVEILIGING

1.0. ALGEMENE BEPALINGEN

1.0.1. Tenzij anders vermeld zorgt de autoriteit, de luchthavenexploitant, de luchtvaartmaatschappij of de entiteit die verantwoordelijk is voor het in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 300/2008 vermelde nationaal programma voor de beveiliging van de burgerluchtvaart voor de tenuitvoerlegging van de in dit hoofdstuk uiteengezette maatregelen.

1.0.2. Voor de toepassing van dit hoofdstuk worden vliegtuigen, bussen, bagagekarretjes of andere vervoersmiddelen, dan wel wandelgangen of loopbruggen als onderdelen van een luchthaven beschouwd.

Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt onder „beveiligde bagage” verstaan: aan een beveiligingsonderzoek onderworpen vertrekkende ruimbagage die op een zodanige wijze fysiek wordt beschermd dat wordt voorkomen dat er voorwerpen aan worden toegevoegd.

1.0.3. Onverminderd de criteria voor afwijkingen, zoals uiteengezet in deel K van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 272/2009 (1), mag de bevoegde autoriteit toestemming geven voor bijzondere beveiligingsprocedures of afwijkingen met betrekking tot de bescherming en beveiliging van de zones aan de luchtzijde van luchthavens op dagen waarop niet meer dan acht vertrekkende vluchten zijn gepland, voor zover slechts één luchtvaartuig tegelijk wordt geladen, gelost, geëmbarkeerd of gedebarkeerd in het kritieke deel van om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones of in een luchthaven die niet onder het toepassingsgebied van punt 1.1.3 valt.

1.0.4. Met het oog op de toepassing van deze bijlage wordt onder „voorwerpen die worden meegenomen door andere personen dan passagiers” verstaan: bezittingen die bestemd zijn voor persoonlijk gebruik door de persoon die ze bij zich draagt.

1.0.5. Verwijzingen naar derde landen in dit hoofdstuk en in voorkomend geval in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 final van de Commissie (2) hebben ook betrekking op andere landen en gebieden waarop, overeenkomstig artikel 355 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, titel VI van deel drie van dat Verdrag niet van toepassing is.

1.1. EISEN INZAKE RUIMTELIJKE INDELING VAN LUCHTHAVENS

1.1.1. Grenzen

1.1.1.1. De grenzen tussen de landzijde, de luchtzijde, de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, de kritieke delen en, voor zover van toepassing, de afgebakende zones moeten duidelijk identificeerbaar zijn in elke luchthaven teneinde passende beveiligingsmaatregelen in elk van deze delen mogelijk te maken.

1.1.1.2. De grens tussen de landzijde en de luchtzijde moet een fysieke versperring zijn die duidelijk zichtbaar is voor het algemene publiek en die verhindert dat onbevoegde personen zich toegang kunnen verschaffen tot de luchtzijde.

1.1.2. Om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones

1.1.2.1. Om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones omvatten ten minste:

a) een deel van een luchthaven waartoe vertrekkende passagiers die een beveiligingsonderzoek hebben ondergaan, toegang hebben, en

b) een deel van een luchthaven waar vertrekkende ruimbagage na een beveiligingsonderzoek doorheen gaat of wordt bewaard, tenzij het beveiligde bagage betreft, en

c) een deel van een luchthaven dat is aangeduid voor het parkeren van te embarkeren of te laden luchtvaartuigen.

1.1.2.2. Een deel van een luchthaven wordt ten minste zolang de in punt 1.1.2.1 bedoelde activiteiten aan de gang zijn als een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone beschouwd.

Wanneer een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone wordt ingesteld, wordt onmiddellijk voorafgaand aan het instellen van een dergelijke zone een beveiligingsdoorzoeking van de mogelijk aangetaste delen uitgevoerd teneinde redelijkerwijs te garanderen dat er geen verboden voorwerpen aanwezig zijn in deze zone. Aan deze eis wordt geacht te zijn voldaan met betrekking tot luchtvaartuigen die aan een beveiligingsdoorzoeking zijn onderworpen.

1.1.2.3. Wanneer onbevoegden toegang kunnen hebben gehad tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, wordt zo snel mogelijk een beveiligingsdoorzoeking van de mogelijk aangetaste zones uitgevoerd teneinde redelijkerwijs te garanderen dat er geen verboden voorwerpen aanwezig zijn in deze zone. Aan deze eis wordt geacht te zijn voldaan met betrekking tot luchtvaartuigen die aan een beveiligingsdoorzoeking zijn onderworpen.

1.1.3. Kritieke delen van om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones

1.1.3.1. Kritieke delen worden ingesteld op luchthavens waar meer dan 40 personen houder zijn van een luchthavenidentiteitskaart die toegang verschaft tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones.

1.1.3.2. Kritieke delen omvatten ten minste het volgende:

a) alle delen van een luchthaven waartoe vertrekkende passagiers die een beveiligingsonderzoek hebben ondergaan, toegang hebben, en

b) alle delen van een luchthaven waar vertrekkende ruimbagage na een beveiligingsonderzoek doorheen gaat of wordt bewaard, tenzij het beveiligde bagage betreft.

Een deel van een luchthaven wordt ten minste zolang de onder a) of b) bedoelde activiteiten aan de gang zijn als een kritiek deel beschouwd.

1.1.3.3. Wanneer een kritiek deel wordt ingesteld, wordt onmiddellijk voorafgaand aan het instellen van een dergelijk deel een beveiligingsdoorzoeking van de mogelijk aangetaste delen uitgevoerd teneinde redelijkerwijs te garanderen dat er geen verboden voorwerpen aanwezig zijn in dit deel. Aan deze eis wordt geacht te zijn voldaan met betrekking tot luchtvaartuigen die aan een beveiligingsdoorzoeking zijn onderworpen.

1.1.3.4. Wanneer personen, passagiers of bemanningsleden die geen beveiligingsonderzoek hebben ondergaan en die aankomen uit andere dan de in aanhangsel 4-B vermelde derde landen, toegang kunnen hebben gehad tot kritieke delen, wordt zo snel mogelijk een beveiligingsdoorzoeking van de mogelijk aangetaste delen uitgevoerd teneinde redelijkerwijs te garanderen dat er geen verboden voorwerpen aanwezig zijn in deze delen.

Luchtvaartuigen die aan een beveiligingsdoorzoeking zijn onderworpen, worden geacht te voldoen aan lid 1.

Lid 1 is niet van toepassing wanneer personen die onder punt 1.3.2 en punt 4.1.1.7 vallen, toegang hebben gehad tot kritieke delen.

Wat betreft passagiers en bemanningsleden die aankomen uit andere dan de in aanhangsel 4-B vermelde derde landen, is lid 1 alleen van toepassing op die kritieke delen die worden gebruikt voor ruimbagage die aan een beveiligingsonderzoek is onderworpen en/of door aan een beveiligingsonderzoek onderworpen vertrekkende passagiers die niet met hetzelfde luchtvaartuig als de eerder genoemde passagiers en bemanningsleden vertrekken.

1.2. TOEGANGSCONTROLE

1.2.1. Toegang tot de luchtzijde

1.2.1.1. Toegang tot de luchtzijde mag alleen worden verleend aan personen en voertuigen die een geldige reden hebben om zich daar te begeven. Rondleidingen op de luchthaven, onder begeleiding van gemachtigd personeel worden als een geldige reden beschouwd.

1.2.1.2. Alleen personen die een toegangsbewijs dragen, krijgen toegang tot de luchtzijde.

1.2.1.3. Alleen voertuigen waarin een voertuigpas op een duidelijk zichtbare plaats aanwezig is, krijgen toegang tot de luchtzijde.

1.2.1.4. Personen die zich aan de luchtzijde bevinden, moeten op verzoek hun toegangsbewijs ter controle voorleggen.

1.2.2. Toegang tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijk zones

1.2.2.1. Toegang tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones mag alleen worden verleend aan personen en voertuigen die een geldige reden hebben om zich daar te begeven. Rondleidingen op de luchthaven, onder begeleiding van gemachtigd personeel worden als een geldige reden beschouwd.

1.2.2.2. Alleen personen die een van de volgende toegangsbewijzen kunnen voorleggen, krijgen toegang tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones:

a) een geldige instapkaart of gelijkwaardig document, of

b) een geldige bemanningsidentiteitskaart, of

c) een geldige luchthavenidentiteitskaart, of

d) een geldige identiteitskaart van de nationale bevoegde autoriteit, of

e) een geldige en door de nationale bevoegde autoriteit erkende identiteitskaart van de instantie die bevoegd is voor het toezicht op de naleving.

Bij wijze van alternatief mag ook toegang worden verleend na een positieve identificatie aan de hand van een verificatie van biometrische gegevens.

1.2.2.3. Alleen voertuigen waarin een voertuigpas op een duidelijk zichtbare plaats aanwezig is, krijgen toegang tot de luchtzijde.

1.2.2.4. De in punt 1.2.2.2, onder a), vermelde instapkaarten of gelijkwaardige documenten moeten worden gecontroleerd vóór een persoon toegang krijgt tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, teneinde redelijkerwijs te garanderen dat de kaart of het document geldig is.

De in punt 1.2.2.2, onder b) tot en met e), vermelde kaarten moeten worden gecontroleerd vóór een persoon toegang krijgt tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, teneinde redelijkerwijs te garanderen dat de kaart geldig is en het wel degelijk de kaart van de houder betreft.

Wanneer gebruik wordt gemaakt van biometrische identificatie moet er bij de verificatie op worden toegezien dat de persoon die toegang vraagt tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, houder is van een van de in punt 1.2.2.2 vermelde toegangsbewijzen en dat dit toegangsbewijs geldig is en niet buiten werking is gesteld.

1.2.2.5. Om te voorkomen dat onbevoegde personen toegang krijgen tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, worden de toegangspunten gecontroleerd door:

a) een elektronisch systeem dat slechts aan één persoon tegelijkertijd toegang verleent, of

b) bevoegde personen die toegangscontroles uitvoeren.

De bevoegde autoriteit mag in haar nationaal programma voor de beveiliging van de luchtvaart bepalen dat de onder a) vermelde beperking tot één persoon tegelijkertijd niet geldt voor toegangspunten die uitsluitend door rechtshandhavingsambtenaren worden gebruikt.

1.2.2.6. Alvorens een voertuig toegang krijgt tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones wordt de voertuigpas gecontroleerd teneinde te garanderen dat hij geldig is en overeenstemt met het desbetreffende voertuig.

1.2.2.7. De toegang tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones is eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

1.2.3. Vereisten voor EU-bemanningsidentiteitskaarten en luchthavenidentiteitskaarten

1.2.3.1. Een bemanningsidentiteitskaart van een bemanningslid dat in dienst is bij een luchtvaartmaatschappij uit de Unie en een luchthavenidentiteitskaart mogen alleen worden afgegeven aan een persoon die deze nodig heeft voor de uitoefening van zijn taken en die met succes een achtergrondonderzoek overeenkomstig punt 11.1.3 heeft ondergaan.

1.2.3.2. Bemannings- en luchthavenidentiteitskaarten worden voor een periode van hoogstens vijf jaar afgegeven.

1.2.3.3. De identiteitskaart van een persoon die niet door een achtergrondonderzoek komt, wordt onmiddellijk ingetrokken.

1.2.3.4. De identiteitskaart moet op een zichtbare plaats worden gedragen, ten minste wanneer de houder zich in een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone bevindt.

Een persoon die zijn kaart niet zichtbaar draagt in andere om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones dan die waarin passagiers aanwezig zijn, wordt staande gehouden door de personen die bevoegd zijn voor de toepassing van punt 1.5.1, onder c) en, indien nodig, aangegeven.

1.2.3.5. De identiteitskaart wordt onmiddellijk teruggegeven aan de entiteit die ze heeft afgegeven:

a) op verzoek van de entiteit die de kaart heeft afgegeven, of

b) op het ogenblik van beëindiging van de dienst, of

c) bij een verandering van werkgever, of

d) wanneer het niet langer nodig is dat de persoon toegang heeft tot de zones waarvoor toestemming is verleend, of

e) bij het verstrijken van de geldigheidstermijn van de kaart, of

f) wanneer de kaart wordt ingetrokken.

1.2.3.6. De entiteit die de kaart heeft afgegeven wordt onmiddellijk in kennis gesteld van het verlies, de diefstal of de niet-teruggave van een identiteitskaart.

1.2.3.7. Bij teruggave, verstrijken van de geldigheidsduur, intrekking of kennisgeving van verlies, diefstal of niet-teruggave wordt een elektronische kaart onmiddellijk buiten werking gesteld.

1.2.3.8. EU-bemanningsidentiteitskaarten en luchthavenidentiteitskaarten zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

1.2.4. Aanvullende vereisten voor EU-bemanningsidentiteitskaarten

1.2.4.1. Op een bemanningsidentiteitskaart van een bemanningslid dat in dienst is bij een luchtvaartmaatschappij uit de Unie, dient het volgende te zijn vermeld:

a) de naam en een foto van de houder, en

b) de naam van de luchtvaartmaatschappij, en

c) het woord „crew” in het Engels, en

d) de datum waarop de geldigheid van de kaart verstrijkt.

1.2.5. Aanvullende vereisten voor luchthavenidentiteitskaarten

1.2.5.1. Op een luchthavenidentiteitskaart dient het volgende te staan:

a) de naam en een foto van de houder, en

b) de naam van de werkgever van de houder, tenzij dit elektronisch is geprogrammeerd, en

c) de naam van de entiteit die de kaart heeft afgegeven of van de luchthaven, en

d) de zones waartoe de houder toegang krijgt, en

e) de datum waarop de geldigheid van de kaart verstrijkt, tenzij dit elektronisch is geprogrammeerd.

De namen en zones waartoe de kaart toegang verschaft, mogen worden vervangen door een gelijkwaardige identificatie.

1.2.5.2. Om misbruik van luchthavenidentiteitskaarten te voorkomen, wordt een systeem opgezet om redelijkerwijs te garanderen dat pogingen tot het gebruik van verloren, gestolen of niet teruggegeven kaarten worden gedetecteerd. Bij detectie worden passende maatregelen genomen.

1.2.6. Vereisten voor voertuigpassen

1.2.6.1. Een voertuigpas mag alleen worden afgegeven als dit operationeel noodzakelijk is.

1.2.6.2. Een voertuigpas geldt alleen voor een specifiek voertuig; op de pas wordt het volgende vermeld:

a) de zones waartoe het voertuig toegang krijgt, en

b) de datum waarop de geldigheid van de pas verstrijkt.

Op een elektronische voertuigpas hoeft niet te worden vermeld tot welke zones het voertuig toegang krijgt, noch op welke datum de geldigheid van de pas verstrijkt, voor zover deze informatie elektronisch leesbaar is en gecontroleerd wordt alvorens toegang wordt verleend tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones.

1.2.6.3. Een elektronische voertuigpas wordt zodanig op het voertuig bevestigd dat hij niet op een ander voertuig kan worden overgeplaatst.

1.2.6.4. Wanneer het voertuig zich aan de luchtzijde bevindt, wordt de voertuigpas op een zichtbare plaats aangebracht.

1.2.6.5. De voertuigpas wordt onmiddellijk teruggegeven aan de entiteit die hem heeft afgegeven:

a) op verzoek van de entiteit die de pas heeft afgegeven, of

b) wanneer het voertuig niet meer wordt gebruikt voor toegang tot de luchtzijde, of

c) wanneer de geldigheid van de pas is verstreken, tenzij de pas automatisch ongeldig wordt gemaakt.

1.2.6.6. De entiteit die de pas heeft afgegeven, wordt onmiddellijk in kennis gesteld van het verlies, de diefstal of de niet-teruggave van een voertuigpas.

1.2.6.7. Bij teruggave, verstrijken van de geldigheidsduur of kennisgeving van verlies, diefstal of niet-teruggave wordt een elektronische voertuigpas onmiddellijk buiten werking gesteld.

1.2.6.8. Om misbruik van voertuigpassen te voorkomen, wordt een systeem opgezet om redelijkerwijs te garanderen dat pogingen tot het gebruik van verloren, gestolen of niet-teruggegeven voertuigpassen worden gedetecteerd. Bij detectie worden passende maatregelen genomen.

1.2.6.9. Voertuigen die alleen aan de luchtzijde worden gebruikt en die niet op de openbare weg mogen rijden, kunnen worden vrijgesteld van de toepassing van de punten 1.2.6.2 tot en met 1.2.6.8, voor zover aan de buitenzijde van het voertuig duidelijk is aangegeven dat het operationele voertuigen betreft die in gebruik zijn op de desbetreffende luchthaven.

1.2.7. Begeleide toegang

1.2.7.1. Andere bemanningsleden dan die welke houder zijn van een geldige luchthavenidentiteitskaart worden begeleid telkens wanneer ze zich in andere om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones bevinden dan:

a) zones waar passagiers aanwezig kunnen zijn, en

b) zones in de onmiddellijke omgeving van het luchtvaartuig waarmee ze zijn aangekomen of zullen vertrekken, en

c) voor bemanningsleden aangeduide zones, en

d) de zone die wordt gevormd door de afstand tussen de terminal of het toegangspunt en het luchtvaartuig waarmee de bemanningsleden zijn aangekomen of zullen vertrekken.

1.2.7.2. Een persoon kan bij wijze van uitzondering worden vrijgesteld van de vereisten van punt 1.2.5.1 en van de verplichtingen inzake een achtergrondonderzoek voor zover die persoon altijd wordt begeleid wanneer hij zich in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones bevindt. Een persoon mag worden vrijgesteld van de vereiste om te worden begeleid als die persoon zichtbaar een vergunning draagt en houder is van een geldige luchthavenidentiteitskaart.

1.2.7.3. Een begeleider moet:

a) houder zijn van een geldige identiteitskaart, zoals vermeld in punt 1.2.2.2, onder c), d) of e), en

b) gemachtigd zijn om als begeleider op te treden in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, en

c) de begeleide personen te allen tijde in het oog houden, en

d) redelijkerwijs garanderen dat de begeleide personen geen inbreuk op de beveiliging begaan.

1.2.7.4. Een voertuig kan worden vrijgesteld van de vereisten van punt 1.2.6 voor zover het altijd wordt begeleid wanneer het zich aan de luchtzijde bevindt.

1.2.7.5. Als een passagier niet reist op basis van een luchtvervoersovereenkomst die aanleiding geeft tot de afgifte van een instapkaart of gelijkwaardig document, mag een personeelslid dat deze passagier begeleidt, worden vrijgesteld van de eisen van punt 1.2.7.3, onder a).

1.2.8. Overige vrijstellingen

Overige vrijstellingen zijn onderhevig aan de bepalingen van Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

1.3. BEVEILIGINGSONDERZOEKEN VAN ANDERE PERSONEN DAN PASSAGIERS EN VAN DE VOORWERPEN DIE ZIJ BIJ ZICH DRAGEN

1.3.1. Beveiligingsonderzoeken van andere personen dan passagiers en van de voorwerpen die zij bij zich dragen

1.3.1.1. De beveiligingsonderzoeken van andere personen dan passagiers worden met een van de volgende methoden uitgevoerd:

a) fouillering;

b) metaaldetectiepoorten (WTMD);

c) explosievenspeurhonden;

d) apparatuur voor detectie van explosievensporen (ETD);

e) beveiligingsscanners die geen ioniserende straling gebruiken;

f) apparatuur voor detectie van explosievensporen (ETD), in combinatie met draagbare metaaldetectieapparatuur (HHMD).

1.3.1.2. De punten 4.1.1.3 tot en met 4.1.1.6, 4.1.1.10 en 4.1.1.11 zijn van toepassing op beveiligingsonderzoeken van andere personen dan passagiers.

1.3.1.3. Explosievenspeurhonden en ETD-apparatuur mogen alleen worden gebruikt als aanvullende methode voor het uitvoeren van beveiligingsonderzoeken van andere personen dan passagiers of mogen onvoorspelbaar worden afgewisseld met fouilleren, WTMD of beveiligingsscanners.

1.3.1.4. De beveiligingsonderzoeken van voorwerpen die andere personen dan passagiers bij zich dragen, worden met een van de volgende methoden uitgevoerd:

a) onderzoek met de hand;

b) röntgenapparatuur;

c) explosievendetectiesystemen (EDS);

d) explosievenspeurhonden;

e) apparatuur voor detectie van explosievensporen (ETD).

1.3.1.5. De punten 4.1.2.4 tot en met 4.1.2.7 en punt 4.1.2.11 zijn van toepassing op beveiligingsonderzoeken van voorwerpen die andere personen dan passagiers bij zich dragen.

1.3.1.6. Explosievenspeurhonden en ETD-apparatuur mogen alleen worden gebruikt als aanvullende methode voor het uitvoeren van beveiligingsonderzoeken van voorwerpen die andere personen dan passagiers bij zich dragen of mogen onvoorspelbaar worden afgewisseld met onderzoeken met de hand, röntgenapparatuur of EDS.

1.3.1.7. Voor continu-willekeurige beveiligingsonderzoeken van andere personen dan passagiers en van de voorwerpen die zij bij zich dragen, wordt de frequentie door de bevoegde autoriteit vastgesteld op basis van een risicobeoordeling.

1.3.1.8. Beveiligingsonderzoeken van andere personen dan passagiers en de voorwerpen die zij bij zich dragen, zijn eveneens onderworpen aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

1.3.2. Vrijstellingen en bijzondere procedures voor beveiligingsonderzoeken

1.3.2.1. De bevoegde autoriteit mag, om objectieve redenen, andere personen dan passagiers vrijstellen van beveiligingsonderzoeken of aan bijzondere procedures voor beveiligingsonderzoeken onderwerpen voor zover ze worden begeleid door een persoon die daartoe is gemachtigd overeenkomstig punt 1.2.7.3.

1.3.2.2. Aan een beveiligingsonderzoek onderworpen andere personen dan passagiers die tijdelijk kritieke delen verlaten, mogen worden vrijgesteld van een beveiligingsonderzoek bij hun terugkeer voor zover ze onder constant toezicht hebben gestaan van gemachtigde personen en dit toezicht volstond om redelijkerwijs te garanderen dat ze geen verboden voorwerpen in die kritieke delen hebben binnengebracht.

1.3.2.3. Vrijstellingen en bijzondere procedures voor beveiligingsonderzoeken zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

1.4. ONDERZOEK VAN VOERTUIGEN

1.4.1. Voertuigen die zich in kritieke delen begeven

1.4.1.1. Alle voertuigen worden onderzocht alvorens zich in kritieke delen te begeven. Ze worden beschermd tegen wederrechtelijke daden vanaf het ogenblik van het onderzoek tot het ogenblik waarop ze zich in kritieke delen begeven.

1.4.1.2. De bestuurder en de andere inzittenden mogen zich tijdens het onderzoek niet in het voertuig bevinden. Ze moeten hun persoonlijke bezittingen uit het voertuig nemen en meenemen voor een beveiligingsonderzoek.

1.4.1.3. Er worden methoden vastgesteld om te garanderen dat de selectie van de te onderzoeken delen willekeurig gebeurt.

1.4.1.4. Voertuigen die zich in kritieke delen begeven, zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

1.4.2. Voertuigen die zich in andere dan kritieke delen van om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones begeven

1.4.2.1. De bestuurder en de andere inzittenden mogen zich tijdens het onderzoek niet in het voertuig bevinden. Ze moeten hun persoonlijke bezittingen uit het voertuig nemen en meenemen voor een beveiligingsonderzoek.

1.4.2.2. Er worden methoden vastgesteld om te garanderen dat de selectie van zowel de voertuigen als de te onderzoeken delen willekeurig gebeurt.

1.4.2.3. Voertuigen die zich in andere dan kritieke delen van om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones begeven, zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

1.4.3. Onderzoeksmethoden

1.4.3.1. Een onderzoek met de hand bestaat uit een grondige handmatige controle van de geselecteerde delen, teneinde redelijkerwijs te garanderen dat er geen verboden voorwerpen in aanwezig zijn.

1.4.3.2. De volgende methoden mogen alleen als aanvullend onderzoeksmiddel worden gebruikt:

a) explosievenspeurhonden, en

b) apparatuur voor detectie van explosievensporen (ETD).

1.4.3.3. De onderzoeksmethoden zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

1.4.4. Vrijstellingen en bijzondere onderzoeksprocedures

1.4.4.1. De bevoegde autoriteit mag, om objectieve redenen, toestemming geven om voertuigen vrij te stellen van onderzoeken of te onderwerpen aan bijzondere onderzoeksprocedures, voor zover ze worden begeleid door een persoon die daartoe is gemachtigd overeenkomstig punt 1.2.7.3.

1.4.4.2. Vrijstellingen en bijzondere onderzoeksprocedures zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

1.5. BEWAKING, PATROUILLES EN ANDERE FYSIEKE CONTROLES

1.5.1. Via bewaking of patrouilles wordt toezicht gehouden op:

a) de grenzen tussen landzijde, luchtzijde, om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, kritieke delen en, voor zover van toepassing, afgebakende zones, en

b) delen van of in de nabijheid van de terminal die toegankelijk zijn voor het publiek, inclusief parkeerterreinen en toegangswegen, en

c) het zichtbaar dragen en de geldigheid van identiteitskaarten in andere om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones dan die waarin passagiers aanwezig zijn, en

d) het zichtbaar aanwezig zijn en de geldigheid van voertuigpassen wanneer het voertuig zich aan de luchtzijde bevindt, en

e) ruimbagage, vracht en post, vluchtbenodigdheden en bedrijfspost en -materiaal van luchtvaartmaatschappijen die in kritieke delen aanwezig zijn in afwachting dat ze worden ingeladen.

1.5.2. De frequentie van de bewaking en patrouilles en de middelen waarmee ze worden uitgevoerd, worden gebaseerd op een risicobeoordeling die door de bevoegde autoriteit wordt goedgekeurd. Bij het vaststellen van de frequentie en de middelen wordt rekening gehouden met:

a) de grootte van de luchthaven, inclusief het aantal en de aard van de activiteiten, en

b) de indeling van de luchthaven, met name de onderlinge verbanden tussen de in de luchthaven vastgestelde zones, en

c) de mogelijkheden en beperkingen met betrekking tot het uitvoeren van de bewaking en patrouilles.

De delen van de risicobeoordeling die verband houden met de frequentie en de middelen voor het uitvoeren van de bewaking en patrouilles worden op verzoek schriftelijk ter beschikking gesteld met het oog op het toezicht op de naleving.

1.5.3. De bewaking en patrouilles mogen geen voorspelbaar patroon volgen. De geldigheid van identiteitskaarten wordt op willekeurige basis gecontroleerd.

1.5.4. Er worden maatregelen genomen om personen te ontmoedigen overtredingen aan controleposten te begaan en, mocht dit toch gebeuren, om het mogelijk te maken dergelijke overtredingen en de gevolgen ervan onmiddellijk recht te zetten.

1.6. VERBODEN VOORWERPEN

1.6.1. Andere personen dan passagiers mogen de in Aanhangsel 1-A vermelde voorwerpen niet meenemen in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones.

1.6.2. Als de persoon gemachtigd is om verboden voorwerpen mee te nemen in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones om taken uit te voeren die van essentieel belang zijn voor de exploitatie van luchthavenfaciliteiten of luchtvaartuigen, of voor het uitvoeren van taken tijdens de vlucht, kan een uitzondering op punt 1.6.1 worden toegestaan.

1.6.3. Om de hereniging mogelijk te maken tussen de persoon die gemachtigd is om een of meer van de in Aanhangsel 1-A vermelde artikelen mee te nemen en het meegenomen artikel:

a) moet die persoon over een machtiging beschikken en moet hij het voorwerp bij zich dragen. De machtiging moet ofwel worden vermeld op de identiteitskaart die toegang verschaft tot om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, ofwel op een afzonderlijke schriftelijke verklaring. In de machtiging is aangegeven welke categorie voorwerpen of welke specifieke voorwerpen mogen worden meegenomen. Als de machtiging vermeld is op de identiteitskaart, moet ze herkenbaar zijn op „need to know”-basis, of

b) moet de beveiligingscontrolepost beschikken over een systeem dat aangeeft welke personen gemachtigd zijn om welke categorie voorwerpen of welke specifieke voorwerpen bij zich te dragen.

1.6.4. De hereniging vindt plaats vóór de persoon toestemming krijgt om de desbetreffende voorwerpen mee te nemen in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones of aan boord van een luchtvaartuig, of wanneer de persoon staande wordt gehouden door personen die bewakings- of patrouilleringstaken uitvoeren krachtens punt 1.5.1, onder c).

1.6.5. In aanhangsel 1-A vermelde voorwerpen mogen worden bewaard in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones voor zover dat in veilige omstandigheden gebeurt. Onder c), d) en e) van Aanhangsel 4-C vermelde voorwerpen mogen worden bewaard in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones voor zover ze niet toegankelijk zijn voor passagiers.

AANHANGSEL 1-A

ANDERE PERSONEN DAN PASSAGIERS

LIJST VAN VERBODEN VOORWERPEN

a) vuurwapens en andere apparaten die projectielen kunnen afvuren — apparaten waarmee een projectiel kan worden afgevuurd en aldus ernstig letsel kan worden toegebracht, of die de indruk wekken daarvoor te kunnen worden gebruikt, zoals: — alle types vuurwapens, zoals pistolen, revolvers, geweren, jachtgeweren, — speelgoedgeweren, replica- en imitatiegeweren die voor echte wapens kunnen worden aanzien, — onderdelen van vuurwapens, met uitzondering van telescopische kijkers, — luchtdruk- en CO2-geweren, zoals pistolen, hagelgeweren, geweren en BB-guns, — alarmpistolen en startpistolen, — bogen, kruisbogen en pijlen, — harpoen- en speergeweren, — slingers en katapulten;

b) verdovingsapparaten — apparaten die specifiek ontworpen zijn om te verdoven of te immobiliseren, zoals: — apparaten waarmee schokken kunnen worden toegebracht, zoals stunguns, taserwapens en stroomstokken, — apparaten om dieren te verdoven en te doden, — chemische stoffen, gassen en sprays, zoals mace, pepperspray, traangas, zuurspray en sprays om dieren te verjagen, waarmee personen kunnen worden uitgeschakeld of onschadelijk gemaakt;

c) explosieven en brandgevaarlijke stoffen en apparaten — explosieven en brandgevaarlijke stoffen en apparaten waarmee ernstig letsel kan worden toegebracht of waarmee de veiligheid van het luchtvaartuig in gevaar kan worden gebracht, of die de indruk wekken daarvoor te kunnen worden gebruikt, zoals: — munitie, — slagpijpjes, — ontstekers en lonten, — replica's of imitaties van explosieve voorwerpen, — mijnen, granaten en andere militaire explosieven, — vuurwerk en ander pyrotechnisch materiaal, — rookblikken en -patronen, — dynamiet, buskruit en kneedspringstoffen.

d) elk ander artikel dat kan worden gebruikt om ernstig letsel toe te brengen en dat niet gewoonlijk wordt gebruikt in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones, zoals vechtsportmateriaal, sabels, zwaarden enz.

2. AFGEBAKENDE ZONES VAN LUCHTHAVENS

Deze verordening voorziet niet in bepalingen op dit gebied.

3. BEVEILIGING VAN LUCHTVAARTUIGEN

3.0. ALGEMENE BEPALINGEN

3.0.1. Tenzij anders vermeld, zorgen de luchtvaartmaatschappijen voor de toepassing van de in dit hoofdstuk uiteengezette maatregelen met betrekking tot hun luchtvaartuigen.

3.0.2. De derde landen die beveiligingsnormen hanteren die als gelijkwaardig aan de gemeenschappelijke basisnormen met betrekking tot de beveiliging van luchtvaartuigen worden erkend, zijn opgesomd in aanhangsel 3-B.

3.0.3. Een luchtvaartuig hoeft niet te worden onderworpen aan een beveiligingscontrole. Het wordt onderworpen aan een beveiligingsdoorzoeking overeenkomstig punt 3.1.

3.0.4. Een luchtvaartmaatschappij wordt er op verzoek door de luchthavenexploitant van in kennis gesteld of haar luchtvaartuig zich in een kritiek deel bevindt. Wanneer hieromtrent geen duidelijkheid bestaat, wordt aangenomen dat het luchtvaartuig zich in een ander dan een kritiek deel bevindt.

3.0.5. Wanneer een zone niet langer als een kritiek deel wordt beschouwd ten gevolge van een wijziging van de beveiligingsstatus, brengt de luchthaven de betrokken luchtvaartmaatschappijen daarvan op de hoogte.

3.0.6. Verwijzingen naar derde landen in dit hoofdstuk en in voorkomend geval in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie hebben ook betrekking op andere landen en gebieden waarop, overeenkomstig artikel 355 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, titel VI van deel drie van dat Verdrag niet van toepassing is.

3.1. BEVEILIGINGSDOORZOEKING VAN LUCHTVAARTUIGEN

3.1.1. Wanneer moet een beveiligingsdoorzoeking van een luchtvaartuig worden uitgevoerd?

3.1.1.1. Een luchtvaartuig wordt aan een beveiligingsdoorzoeking onderworpen wanneer er redenen zijn om aan te nemen dat onbevoegde personen toegang hebben gehad tot het luchtvaartuig.

3.1.1.2. Een beveiligingsdoorzoeking van een luchtvaartuig bestaat uit een onderzoek van welbepaalde delen van een luchtvaartuig, die in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie zijn vastgesteld.

3.1.1.3. Een luchtvaartuig dat vanuit een niet in aanhangsel 3-B vermeld derde land aankomt in een kritiek deel wordt onderworpen aan een beveiligingsdoorzoeking nadat de passagiers zijn uitgestapt uit het te onderzoeken gedeelte en/of nadat het ruim is leeggemaakt.

3.1.1.4. Een luchtvaartuig dat aankomt uit een lidstaat waar het in transit was na te zijn aangekomen uit een niet in aanhangsel 3-B vermeld derde land wordt beschouwd als een luchtvaartuig dat aankomt uit een derde land.

3.1.1.5. Wanneer een beveiligingsdoorzoeking van een luchtvaartuig moet worden uitgevoerd, is eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

3.1.2. Hoe moet een beveiligingsdoorzoeking van een luchtvaartuig worden uitgevoerd?

De wijze waarop een beveiligingsdoorzoeking van een luchtvaartuig moet worden uitgevoerd, is eveneens onderhevig aan de bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

3.1.3. Informatie over de beveiligingsdoorzoeking van een luchtvaartuig

De hierna vermelde informatie over de beveiligingsdoorzoeking van een vertrekkend luchtvaartuig wordt geregistreerd en gedurende 24 uur of de duur van de vlucht, indien deze langer dan 24 uur duurt, bewaard op een andere plaats dan in het luchtvaartuig.

a) het vluchtnummer, en

b) de plaats van herkomst van de vorige vlucht.

Indien een beveiligingsdoorzoeking van het luchtvaartuig is uitgevoerd, moet eveneens het volgende in deze informatie worden opgenomen:

c) de datum en het tijdstip waarop de beveiligingsdoorzoeking werd uitgevoerd, en

d) de naam en de handtekening van de persoon die verantwoordelijk is voor het uitvoeren van de beveiligingsdoorzoeking van het luchtvaartuig.

3.2. BESCHERMING VAN LUCHTVAARTUIGEN

3.2.1. Bescherming van luchtvaartuigen — algemeen

3.2.1.1. Ongeacht de plaats waar een luchtvaartuig in een luchthaven is geparkeerd, wordt elke buitendeur van het luchtvaartuig tegen toegang door onbevoegden beschermd door:

a) te garanderen dat onbevoegden die zich toegang trachten te verschaffen tot het luchtvaartuig onmiddellijk staande worden gehouden, of

b) de buitendeur te sluiten. Wanneer het luchtvaartuig zich in een kritiek deel bevindt, worden buitendeuren die voor personen onbereikbaar zijn vanaf de grond als gesloten beschouwd als de toegangshulpmiddelen zijn verwijderd en voldoende ver van het luchtvaartuig zijn geplaatst om redelijkerwijs de toegang van personen tot het luchtvaartuig te verhinderen, of

c) te voorzien in elektronische middelen die toegang door onbevoegden onmiddellijk detecteren, of

d) te voorzien in een toegangssysteem met elektronische luchthavenidentiteitskaarten aan alle deuren die rechtstreeks leiden naar de aviobrug voor passagiers welke zich naast een open deur van het luchtvaartuig bevindt; dit systeem verleent alleen toegang aan personen die zijn opgeleid overeenkomstig punt 11.2.3.7. Bij het gebruik van de deur moeten deze personen erop toezien dat toegang door onbevoegden wordt voorkomen.

3.2.1.2. Punt 3.2.1.1 is niet van toepassing op een luchtvaartuig dat in een gesloten hangar is geparkeerd of op andere wijze beschermd is tegen toegang door onbevoegden.

3.2.2. Aanvullende bescherming van luchtvaartuigen met gesloten buitendeuren in een ander dan een kritiek deel

3.2.2.1. Wanneer de buitendeuren zijn gesloten en het luchtvaartuig zich in een ander dan een kritiek deel bevindt, gelden de volgende verplichtingen met betrekking tot alle buitendeuren:

a) de toegangshulpmiddelen moeten verwijderd zijn, of

b) de deur moet verzegeld zijn, of

c) de deur moet vergrendeld zijn, of

d) de deur moet onder toezicht staan.

Punt a) geldt niet voor deuren die vanaf de grond toegankelijk zijn voor personen.

3.2.2.2. Wanneer, met betrekking tot deuren die niet vanaf de grond toegankelijk zijn voor personen, de toegangshulpmiddelen zijn verwijderd, moeten ze ver genoeg van het luchtvaartuig worden geplaatst om redelijkerwijs de toegang tot het luchtvaartuig te verhinderen.

3.2.2.3. Als de buitendeuren vergrendeld zijn, mogen alleen personen met een operationele behoefte in staat zijn ze te ontgrendelen.

3.2.2.4. Wanneer buitendeuren onder toezicht staan, moet dit toezicht garanderen dat toegang door onbevoegden onmiddellijk wordt gedetecteerd.

3.2.2.5. De bescherming van luchtvaartuigen met gesloten buitendeuren in een ander dan een kritiek deel is eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

AANHANGSEL 3-A

BEVEILIGINGSDOORZOEKING VAN LUCHTVAARTUIGEN

Gedetailleerde bepalingen met betrekking tot de beveiligingsdoorzoeking van luchtvaartuigen zijn vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

AANHANGSEL 3-B

BEVEILIGING VAN LUCHTVAARTUIGEN

DERDE LANDEN EN OVERZEESE LANDEN EN TERRITORIA WAAROP, OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 355 VAN HET VERDRAG BETREFFENDE DE WERKING VAN DE EUROPESE UNIE, TITEL VI VAN DEEL DRIE VAN DAT VERDRAG NIET VAN TOEPASSING IS EN WAARVAN DE BEVEILIGINGSNORMEN ALS GELIJKWAARDIG AAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE BASISNORMEN WORDEN ERKEND

Met betrekking tot de beveiliging van luchtvaartuigen wordt erkend dat de volgende derde landen en landen en territoria waarop, overeenkomstig artikel 355 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, titel VI van deel drie van dat Verdrag niet van toepassing is, beveiligingsnormen toepassen die gelijkwaardig zijn aan de gemeenschappelijke basisnormen:

Verenigde Staten van Amerika

Faeröer, met betrekking tot de luchthaven van Vagar

Groenland, met betrekking tot de luchthaven van Kangerlussuaq

Guernsey

Jersey

Eiland Man

De Commissie moet de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onverwijld in kennis stellen wanneer zij over informatie beschikt dat de door het derde land of ander land of territorium gehanteerde normen voor de beveiliging die een belangrijk effect hebben op het algehele niveau van de luchtvaartbeveiliging in de EU, niet langer gelijkwaardig zijn aan de gemeenschappelijke basisnormen van de Unie.

De Commissie moet de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onverwijld in kennis stellen wanneer zij over informatie beschikt inzake maatregelen, met inbegrip van compenserende maatregelen, waaruit blijkt dat de gelijkwaardigheid van de betrokken, door het derde land of ander land of territorium toegepaste beveiligingsnormen is hersteld.

4. PASSAGIERS EN HANDBAGAGE

4.0. ALGEMENE BEPALINGEN

4.0.1. Tenzij anders vermeld zorgt de autoriteit, de luchthavenexploitant, de luchtvaartmaatschappij of de entiteit die verantwoordelijk is voor het in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 300/2008 vermelde nationaal programma voor de beveiliging van de burgerluchtvaart voor de tenuitvoerlegging van de in dit hoofdstuk uiteengezette maatregelen.

4.0.2. De derde landen die beveiligingsnormen hanteren die als gelijkwaardig aan de gemeenschappelijke basisnormen inzake passagiers en handbagage worden erkend, zijn opgesomd in aanhangsel 4-B.

4.0.3. Passagiers en hun handbagage die aankomen uit een lidstaat waar het luchtvaartuig in transit was na te zijn aangekomen uit een derde land dat niet in aanhangsel 4-B is vermeld, worden beschouwd als passagiers en handbagage die aankomen uit een derde land, tenzij bevestigd is dat deze passagiers en hun handbagage in die lidstaat aan een beveiligingsonderzoek zijn onderworpen.

4.0.4. In deze bijlage wordt verstaan onder:

a) „vloeistoffen, spuitbussen en gels” (LAG's): dit omvat ook pasta's, lotions, mengsels van vaste stoffen en vloeistoffen en de inhoud van drukrecipiënten, bijvoorbeeld tandpasta, haargel, dranken, soepen, siropen, parfum, scheerschuim en substanties met een soortgelijke consistentie;

b) „manipulatieaantonende tas” (STEB): een tas die beantwoordt aan de aanbevolen richtsnoeren inzake beveiligingscontrole van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie;

c) „systemen voor het opsporen van vloeibare explosieven” (LEDS): apparatuur die in staat is risicomaterialen op te sporen die beantwoorden aan de bepalingen van punt 12.7 van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

4.0.5. Verwijzingen naar derde landen in dit hoofdstuk en in voorkomend geval in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie hebben ook betrekking op andere landen en gebieden waarop, overeenkomstig artikel 355 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, titel VI van deel drie van dat Verdrag niet van toepassing is.

4.1. BEVEILIGINGSONDERZOEK VAN PASSAGIERS EN CABINEBAGAGE

4.1.1. Beveiligingsonderzoeken van passagiers

4.1.1.1. Jassen en colberts moeten voor het beveiligingsonderzoek worden uitgetrokken en als handbagage aan een beveiligingsonderzoek worden onderworpen. De screener kan de passagier waar nodig verzoeken meer kledingstukken uit te trekken.

4.1.1.2. Passagiers worden aan een beveiligingsonderzoek onderworpen met minstens een van de onderstaande methoden:

a) fouillering;

b) metaaldetectiepoorten (WTMD);

c) explosievenspeurhonden;

d) apparatuur voor detectie van explosievensporen (ETD);

e) beveiligingsscanners die geen ioniserende straling gebruiken;

f) ETD-apparatuur in combinatie met draagbare metaaldetectieapparatuur (HHMD).

Als de screener niet kan bepalen of de passagier al dan niet verboden voorwerpen bij zich heeft, krijgt de passagier geen toegang tot de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones of wordt hij opnieuw aan een beveiligingsonderzoek onderworpen tot de screener tevreden is over het resultaat.

4.1.1.3. Het fouilleren gebeurt zodanig dat redelijkerwijs kan worden gegarandeerd dat de persoon geen verboden voorwerpen bij zich draagt.

4.1.1.4. Wanneer het alarm van een metaaldetectiepoort wordt geactiveerd, wordt nagegaan wat de oorzaak daarvan is.

4.1.1.5. Draagbare metaaldetectoren mogen alleen als aanvullend middel voor een beveiligingsonderzoek worden gebruikt. Ze vervangen niet een fouillering en de daarbij horende vereisten.

4.1.1.6. Wanneer toestemming wordt verleend om een levend dier mee te nemen in de cabine van een luchtvaartuig, wordt het als een passagier of als handbagage aan een beveiligingsonderzoek onderworpen.

4.1.1.7. De bevoegde autoriteit kan categorieën opstellen van passagiers die, om objectieve redenen, worden onderworpen aan bijzondere onderzoeksprocedures of die van een beveiligingsonderzoek worden vrijgesteld. De Commissie wordt in kennis gesteld van deze categorieën.

4.1.1.8. Beveiligingsonderzoeken van passagiers zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

4.1.1.9. Explosievenspeurhonden en ETD-apparatuur mogen alleen als aanvullend onderzoeksmiddel worden gebruikt.

4.1.1.10. Wanneer voor de uitvoering van beveiligingsonderzoeken van passagiers een beveiligingsscanner met een menselijke operator wordt gebruikt, als gedefinieerd in punt 12.11.1, tweede alinea, moet aan elk van de volgende minimumvoorwaarden zijn voldaan:

a) beveiligingsscanners mogen geen beelden opslaan, bewaren, kopiëren, afdrukken of opzoeken. Elk tijdens het beveiligingsonderzoek gegenereerd beeld blijft beschikbaar gedurende de tijd die de operator nodig heeft om het te analyseren en wordt gewist zodra de passagier het beveiligingsonderzoek met succes heeft doorlopen. Elke onrechtmatige toegang of ongeoorloofd gebruik van de beelden is verboden en wordt verhinderd;

b) de operator die de beelden analyseert, dient zich in een gescheiden ruimte te bevinden zodat hij/zij de onderzochte passagier niet kan zien;

c) in de gescheiden ruimte waar de beelden worden geanalyseerd, mag zich geen technische apparatuur bevinden waarmee beelden kunnen worden opgeslagen, gekopieerd, gefotografeerd of op een andere wijze worden geregistreerd;

d) het beeld mag niet worden gekoppeld aan gegevens betreffende de onderzochte persoon en zijn of haar identiteit dient anoniem te blijven;

e) een passagier mag eisen dat het beeld van zijn/haar lichaam wordt geanalyseerd door een screener van een door hem/haar gekozen geslacht;

f) het beeld wordt vervaagd of verduisterd om te voorkomen dat het gezicht van de passagier herkenbaar is.

De punten a) en d) gelden eveneens voor beveiligingsscanners met automatische dreigingsdetectie.

Passagiers hebben het recht een onderzoek met een beveiligingsscanner te weigeren. In dat geval zal de passagier worden onderzocht middels een alternatieve methode voor beveiligingsonderzoek, met inbegrip van minstens een fouillering overeenkomstig aanhangsel 4-A van Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie. Wanneer het alarm van de beveiligingsscanner wordt geactiveerd, wordt nagegaan wat de oorzaak daarvan is.

Vóór het beveiligingsonderzoek met een beveiligingsscanner wordt de passagier ingelicht over de gebruikte technologie, de daaraan verbonden voorwaarden en de mogelijkheid om een onderzoek met een beveiligingsscanner te weigeren.

4.1.1.11. Apparatuur voor detectie van explosievensporen (ETD), in combinatie met draagbare metaaldetectieapparatuur (HHMD), mag alleen worden gebruikt in gevallen waarin de screener van oordeel is dat fouilleren van een bepaald deel van de persoon inefficiënt en/of ongewenst is.

4.1.2. Beveiligingsonderzoek van handbagage

4.1.2.1. Voor het beveiligingsonderzoek worden draagbare computers en andere grote elektrische voorwerpen uit de handbagage verwijderd en afzonderlijk aan een beveiligingsonderzoek onderworpen, tenzij de handbagage aan een beveiligingsonderzoek wordt onderworpen met explosievendetectiesystemen (EDS) die beantwoorden aan norm C2 of hoger.

4.1.2.2. Bij binnenkomst in de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone voeren de bevoegde autoriteiten op alle luchthavens een beveiligingsonderzoek uit van minstens de in een luchthaven of aan boord van een luchtvaartuig verkregen LAG's die zijn verpakt in een verzegelde manipulatieaantonende tas, waarin een bewijs van aankoop aan de luchtzijde van een luchthaven of aan boord van een luchtvaartuig zichtbaar is, alsook van de LAG's die bestemd zijn om tijdens de reis te worden gebruikt om medische redenen of met het oog op een speciaal dieet, inclusief babyvoeding.

Vóór het beveiligingsonderzoek worden LAG's uit de handbagage verwijderd en afzonderlijk aan een beveiligingsonderzoek onderworpen, tenzij de apparatuur die gebruikt wordt voor beveiligingsonderzoeken van handbagage ook in staat is om meerdere gesloten verpakkingen van LAG's die zich in bagage bevinden, te onderzoeken.

Als LAG's uit de handbagage zijn verwijderd, presenteert de passagier:

a) alle LAG's in individuele containers met een capaciteit van hoogstens 100 ml of gelijkwaardig, in één transparante hersluitbare plastic zak met een inhoud van hoogstens één liter, waarbij de inhoud gemakkelijk in de zak past en de zak volledig gesloten is, en

b) alle andere LAG's, inclusief manipulatieaantonende tassen die LAG's bevatten.

De bevoegde autoriteiten, luchtvaartmaatschappijen en luchthavens verstrekken de passagiers passende informatie over het beveiligingsonderzoek van LAG's in hun luchthaven.

4.1.2.3. Handbagage wordt aan een beveiligingsonderzoek onderworpen met minstens een van de onderstaande methoden:

a) een handmatig onderzoek;

b) röntgenapparatuur;

c) explosievendetectiesystemen (EDS);

d) explosievenspeurhonden, in combinatie met het bepaalde onder a);

e) ETD-apparatuur.

Als de screener niet kan bepalen of de handbagage al dan niet verboden voorwerpen bevat, wordt ze geweigerd of opnieuw aan een beveiligingsonderzoek onderworpen tot de screener tevreden is over het resultaat.

4.1.2.4. Een onderzoek met de hand van handbagage bestaat uit een handmatige controle van de bagage, inclusief de inhoud ervan, teneinde redelijkerwijs te garanderen dat er geen verboden voorwerpen in aanwezig zijn.

4.1.2.5. Wanneer gebruik wordt gemaakt van röntgen- of EDS-apparatuur, wordt elk beeld door de screener bekeken.

4.1.2.6. Wanneer gebruik wordt gemaakt van röntgen- of EDS-apparatuur, wordt elk alarmsignaal tot tevredenheid van de screener onderzocht, teneinde redelijkerwijs te garanderen dat geen verboden voorwerpen worden meegenomen in de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone of aan boord van een luchtvaartuig.

4.1.2.7. Wanneer gebruik wordt gemaakt van röntgen- of EDS-apparatuur wordt elk voorwerp waarvan de dichtheid de screener verhindert om de inhoud van de handbagage te analyseren, uit de bagage genomen. De bagage wordt opnieuw aan een beveiligingsonderzoek onderworpen en het voorwerp wordt afzonderlijk aan een beveiligingsonderzoek onderworpen als handbagage.

4.1.2.8. Bagage waarin zich een groot elektrisch apparaat bevindt, wordt opnieuw aan een beveiligingsonderzoek onderworpen nadat het voorwerp uit de bagage is verwijderd; het elektrisch apparaat wordt afzonderlijk aan een beveiligingsonderzoek onderworpen, tenzij de handbagage aan een beveiligingsonderzoek is onderworpen met EDS-apparatuur die beantwoordt aan norm C2 of hoger.

4.1.2.9. Explosievenspeurhonden en apparatuur voor de detectie van explosievensporen (ETD) mogen alleen als aanvullend onderzoeksmiddel worden gebruikt.

4.1.2.10. De bevoegde autoriteit kan categorieën opstellen van handbagage die, om objectieve redenen, worden onderworpen aan bijzondere onderzoeksprocedures of die van een beveiligingsonderzoek worden vrijgesteld. De Commissie wordt in kennis gesteld van deze categorieën.

4.1.2.11. Personen die een beveiligingsonderzoek van handbagage uitvoeren door middel van röntgenapparatuur of explosievendetectiesystemen mogen normaal gezien niet meer dan 20 minuten na elkaar beelden bekijken. Na elke periode dient de persoon in kwestie minstens 10 minuten geen beelden te bekijken. Deze eis is alleen van toepassing wanneer een continue stroom van beelden moet worden bekeken.

Er dient een supervisor verantwoordelijk te zijn voor de personen die beveiligingsonderzoeken van handbagage uitvoeren, teneinde de optimale samenstelling van het team, de kwaliteit van het werk en de opleiding, ondersteuning en beoordeling te garanderen.

4.1.2.12. Beveiligingsonderzoeken van handbagage zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

4.1.3. Beveiligingsonderzoeken van vloeistoffen, spuitbussen en gels (LAG's)

4.1.3.1. LAG's die door passagiers worden meegenomen, mogen in de volgende gevallen bij binnenkomst in een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone worden vrijgesteld van een beveiligingsonderzoek met LEDS-apparatuur:

a) de LAG's zijn verpakt in individuele containers met een capaciteit van hoogstens 100 ml of gelijkwaardig, in één transparante hersluitbare plastic zak met een inhoud van hoogstens één liter, waarbij de inhoud gemakkelijk in de zak past en de zak volledig gesloten is;

b) de LAG's zijn bij aankoop aan de luchtzijde van de luchthaven verzegeld in een daartoe bestemde manipulatieaantonende tas;

c) de LAG's die zich in een manipulatieaantonende tas bevinden zijn afkomstig van een andere EU-luchthaven of een luchtvaartuig van een EU-luchtvaartmaatschappij en zijn opnieuw verzegeld in een daartoe bestemde manipulatieaantonende tas alvorens de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone van de luchthaven te verlaten;

d) de LAG's worden lokaal, aan de luchtzijde, met LEDS-apparatuur aan een beveiligingsonderzoek onderworpen en worden verzegeld in een daartoe bestemde manipulatieaantonende tas.

De onder c) en d) vermelde uitzonderingen verstrijken op 31 december 2015.

4.1.3.2. De in punt 4.1.3.1, onder b), c) en d), vermelde manipulatieaantonende tassen:

a) moeten duidelijk identificeerbaar zijn als manipulatieaantonende tassen van die luchthaven, en

b) moeten aan de binnenzijde een bewijs bevatten waarop is aangegeven dat de inhoud in die luchthaven is gekocht of dat de tas in die luchthaven opnieuw is verzegeld tijdens de voorafgaande drie uren, en

c) zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

4.1.3.3. Beveiligingsonderzoeken van LAG's zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

4.2. BESCHERMING VAN PASSAGIERS EN HANDBAGAGE

De bescherming van passagiers en handbagage is eveneens onderhevig aan de bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

4.3. PASSAGIERS DIE DE ORDE KUNNEN VERSTOREN

4.3.1. Een luchtvaartmaatschappij wordt er van tevoren schriftelijk door de betreffende bevoegde autoriteit van in kennis gesteld dat een passagier die de orde kan verstoren voornemens is aan boord van haar luchtvaartuig te gaan.

4.3.2. De kennisgeving dient de volgende gegevens te bevatten:

a) de identiteit en het geslacht van de persoon, en

b) de reden voor het vervoer, en

c) de naam en functie van de begeleiders, indien beschikbaar, en

d) een risicobeoordeling door de betreffende bevoegde autoriteit, met inbegrip van de redenen voor het al dan niet begeleiden, en

e) vooraf bepaalde zitplaatsen, indien nodig, en

f) de aard van de beschikbare reisdocumenten.

De luchtvaartmaatschappij stelt de gezagvoerder in kennis van deze informatie vóór de passagiers aan boord gaan van het luchtvaartuig.

4.3.3. De betreffende bevoegde autoriteit ziet erop toe dat personen die in hechtenis zijn, altijd worden begeleid.

4.4. VERBODEN VOORWERPEN

4.4.1. Passagiers mogen de in aanhangsel 4-C vermelde voorwerpen niet meenemen in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones of aan boord van een luchtvaartuig.

4.4.2. Vrijstelling van punt 4.4.1 kan worden verleend voor zover:

a) de bevoegde autoriteit toestemming heeft verleend om het voorwerp mee te nemen, en

b) de luchtvaartmaatschappij vóór de passagiers aan boord gaan van het luchtvaartuig informatie heeft ontvangen over de desbetreffende passagier en het voorwerp dat hij meeneemt, en

c) de toepasselijke veiligheidsregels worden nageleefd.

Deze voorwerpen worden vervolgens in veilige omstandigheden aan boord van het luchtvaartuig bewaard.

4.4.3. De luchtvaartmaatschappij zorgt ervoor dat passagiers vóór het voltooien van de check-in informatie krijgen over de in aanhangsel 4-C vermelde verboden voorwerpen.

AANHANGSEL 4-A

VEREISTEN MET BETREKKING TOT FOUILLEREN

Gedetailleerde bepalingen met betrekking tot fouilleren zijn vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

AANHANGSEL 4-B

PASSAGIERS EN HANDBAGAGE

DERDE LANDEN EN ANDERE LANDEN EN TERRITORIA WAAROP, OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 355 VAN HET VERDRAG BETREFFENDE DE WERKING VAN DE EUROPESE UNIE, TITEL VI VAN DEEL DRIE VAN DAT VERDRAG NIET VAN TOEPASSING IS EN WAARVAN DE BEVEILIGINGSNORMEN ALS GELIJKWAARDIG AAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE BASISNORMEN WORDEN ERKEND

Met betrekking tot passagiers en handbagage van luchtvaartuigen wordt erkend dat de volgende derde landen en landen en territoria waarop, overeenkomstig artikel 355 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, titel VI van deel drie van dat Verdrag niet van toepassing is, beveiligingsnormen toepassen die gelijkwaardig zijn aan de gemeenschappelijke basisnormen:

Verenigde Staten van Amerika

Faeröer, met betrekking tot de luchthaven van Vagar

Groenland, met betrekking tot de luchthaven van Kangerlussuaq

Guernsey

Jersey

Eiland Man

De Commissie moet de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onverwijld in kennis stellen wanneer zij over informatie beschikt dat de door het derde land of ander land of territorium gehanteerde normen voor de beveiliging die een belangrijk effect hebben op het algehele niveau van de luchtvaartbeveiliging in de EU, niet langer gelijkwaardig zijn aan de gemeenschappelijke basisnormen van de Unie.

De Commissie moet de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onverwijld in kennis stellen wanneer zij over informatie beschikt inzake maatregelen, met inbegrip van compenserende maatregelen, waaruit blijkt dat de gelijkwaardigheid van de betrokken, door het derde land of ander land of territorium toegepaste beveiligingsnormen is hersteld.

AANHANGSEL 4-C

PASSAGIERS EN HANDBAGAGE

LIJST VAN VERBODEN VOORWERPEN

Onverminderd de toepasselijke veiligheidsregels, mogen passagiers de volgende voorwerpen niet meenemen in om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones en aan boord van luchtvaartuigen:

a) vuurwapens en andere apparaten die projectielen kunnen afvuren — apparaten waarmee een projectiel kan worden afgevuurd en aldus ernstig letsel kan worden toegebracht, of die de indruk wekken daarvoor te kunnen worden gebruikt, zoals:

— alle types vuurwapens, zoals pistolen, revolvers, geweren, jachtgeweren,

— speelgoedgeweren, replica- en imitatiegeweren die voor echte wapens kunnen worden aanzien,

— onderdelen van vuurwapens, met uitzondering van telescopische kijkers

— luchtdruk- en CO2-geweren, zoals pistolen, hagelgeweren, geweren en BB-guns,

— alarmpistolen en startpistolen

— bogen, kruisbogen en pijlen

— harpoen- en speergeweren

— katapulten

b) verdovingsapparaten — apparaten die specifiek ontworpen zijn om te verdoven of te immobiliseren, zoals:

— apparaten waarmee schokken kunnen worden toegebracht, zoals stunguns, taserwapens en stroomstokken

— apparaten om dieren te verdoven en te doden

— chemische stoffen, gassen en sprays, zoals mace, pepperspray, traangas, zuurspray en sprays om dieren te verjagen, waarmee personen kunnen worden uitgeschakeld of onschadelijk gemaakt

c) voorwerpen met een scherpe punt of een scherpe rand — voorwerpen met een scherpe punt of een scherpe rand waarmee ernstig letsel kan worden toegebracht, zoals:

— voorwerpen die ontworpen zijn om mee te hakken, zoals bijlen, hak- en kapmessen

— ijsbijlen en ijspikken

— scheermessen

— cuttermessen

— messen met een blad van meer dan 6 cm

— scharen met bladen van meer dan 6 cm, gemeten vanaf het scharnierpunt

— vechtsportmateriaal met een scherpe punt of rand

— zwaarden en sabels

d) gereedschap — gereedschap waarmee ernstige verwondingen kan worden toegebracht of waarmee de veiligheid van het luchtvaartuig in gevaar kan worden gebracht, zoals:

— breekijzers

— boren en boorkoppen, inclusief draagbare draadloze elektrische boren

— gereedschap met een blad of schacht van meer dan 6 cm, dat als wapen kan worden gebruikt, zoals schroevendraaiers en beitels

— zagen, inclusief draagbare draadloze elektrische zagen

— soldeerlampen

— penschietpistolen en schiethamers

e) stompe voorwerpen — voorwerpen waarmee kan worden geslagen en aldus ernstige verwondingen kunnen worden toegebracht, zoals:

— honkbal- en softbalknuppels

— knuppels en stokken, zoals houten stokken, gummiknuppels en wapenstokken

— vechtsportmateriaal

f) explosieven en brandgevaarlijke stoffen en apparaten — explosieven en brandgevaarlijke stoffen en apparaten waarmee ernstig letsel kan worden toegebracht of waarmee de veiligheid van het luchtvaartuig in gevaar kan worden gebracht, of die de indruk wekken daarvoor te kunnen worden gebruikt, zoals:

— munitie

— slagpijpjes

— ontstekers en lonten

— replica's of imitaties van explosieve voorwerpen

— mijnen, granaten en andere militaire explosieven

— vuurwerk en ander pyrotechnisch materiaal

— rookblikken en -patronen

— dynamiet, buskruit en kneedspringstoffen

5. RUIMBAGAGE

5.0. ALGEMENE BEPALINGEN

5.0.1. Tenzij anders vermeld zorgt de autoriteit, de luchthavenexploitant, de luchtvaartmaatschappij of de entiteit die verantwoordelijk is voor het in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 300/2008 vermelde nationaal programma voor de beveiliging van de burgerluchtvaart voor de tenuitvoerlegging van de in dit hoofdstuk uiteengezette maatregelen.

5.0.2. De derde landen waarvan de gehanteerde beveiligingsnormen als gelijkwaardig aan de gemeenschappelijke basisnormen met betrekking tot ruimbagage worden erkend, zijn opgesomd in aanhangsel 5-A.

5.0.3. Ruimbagage die aankomt uit een lidstaat waar het luchtvaartuig in transit was na te zijn aangekomen uit een derde land dat niet in aanhangsel 5-A is vermeld, wordt beschouwd als ruimbagage die aankomt uit een derde land, tenzij bevestigd is dat deze ruimbagage in die lidstaat aan een beveiligingsonderzoek is onderworpen.

5.0.4. Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt onder „beveiligde bagage” verstaan: aan een beveiligingsonderzoek onderworpen vertrekkende ruimbagage die op een zodanige wijze fysiek wordt beschermd dat wordt voorkomen dat er voorwerpen aan worden toegevoegd.

5.0.5. Verwijzingen naar derde landen in dit hoofdstuk en in voorkomend geval in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie hebben ook betrekking op andere landen en gebieden waarop, overeenkomstig artikel 355 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, titel VI van deel drie van dat Verdrag niet van toepassing is.

5.1. BEVEILIGINGSONDERZOEK VAN RUIMBAGAGE

5.1.1. De volgende methoden worden, individueel of in combinatie met elkaar, gebruikt om ruimbagage te onderzoeken:

a) doorzoeken met de hand, of

b) röntgenapparatuur, of

c) explosievendetectiesystemen (EDS), of

d) apparatuur voor de detectie van explosievensporen (ETD), of

e) explosievenspeurhonden.

Als de screener niet kan bepalen of de ruimbagage al dan niet verboden voorwerpen bevat, wordt ze geweigerd of opnieuw aan een beveiligingsonderzoek onderworpen tot de screener tevreden is over het resultaat.

5.1.2. Een onderzoek met de hand bestaat uit een grondige handmatige controle van de bagage, inclusief alle inhoud ervan, teneinde redelijkerwijs te garanderen dat ze geen verboden voorwerpen bevat.

5.1.3. Wanneer gebruik wordt gemaakt van röntgen- of EDS-apparatuur wordt elk voorwerp waarvan de dichtheid de screener verhindert om de inhoud van de bagage te analyseren, op een andere wijze aan een beveiligingsonderzoek onderworpen.

5.1.4. Beveiligingsonderzoeken met behulp van apparatuur voor detectie van explosievensporen (ETD) bestaan uit een analyse van monsters van zowel de binnen- als de buitenkant van de bagage en van de inhoud. De inhoud mag ook met de hand worden onderzocht.

5.1.5. De bevoegde autoriteit kan categorieën opstellen van ruimbagage die, om objectieve redenen, worden onderworpen aan bijzondere onderzoeksprocedures of die van een beveiligingsonderzoek worden vrijgesteld. De Commissie wordt in kennis gesteld van deze categorieën.

5.1.6. Beveiligingsonderzoeken van ruimbagage zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

5.1.7. Personen die een beveiligingsonderzoek van ruimbagage uitvoeren door middel van röntgenapparatuur of apparatuur voor de detectie van explosieven mogen normaal gezien niet meer dan 20 minuten na elkaar beelden bekijken. Na elke periode dient de persoon in kwestie minstens 10 minuten geen beelden te bekijken. Deze eis is slechts van toepassing wanneer een continue stroom van beelden moet worden bekeken.

Er dient een supervisor verantwoordelijk te zijn voor de personen die beveiligingsonderzoeken van ruimbagage uitvoeren, teneinde de optimale samenstelling van het team, de kwaliteit van het werk en de opleiding, ondersteuning en beoordeling te garanderen.

5.2. BESCHERMING VAN RUIMBAGAGE

5.2.1. Passagiers krijgen geen toegang tot ruimbagage die aan een beveiligingsonderzoek is onderworpen, tenzij het hun eigen bagage betreft en ze onder toezicht staan, teneinde te garanderen dat:

a) geen van de in aanhangsel 5-B vermelde verboden voorwerpen aan de ruimbagage worden toegevoegd, of

b) geen van de in aanhangsel 4-C vermelde verboden voorwerpen uit de ruimbagage worden gehaald en in de om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zones of aan boord van een luchtvaartuig worden gebracht.

5.2.2. Ruimbagage die niet beschermd is tegen manipulatie door onbevoegden wordt opnieuw aan een beveiligingsonderzoek onderworpen.

5.2.3. De bescherming van ruimbagage is eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

5.3. CONTROLE OP DE CONNECTIE TUSSEN BAGAGE EN PASSAGIERS

5.3.1. Identificatie van ruimbagage

5.3.1.1. Tijdens de instapprocedure ziet een luchtvaartmaatschappij erop toe dat een passagier een geldige instapkaart of een gelijkwaardig document voorlegt dat overeenstemt met de ingecheckte ruimbagage.

5.3.1.2. Een luchtvaartmaatschappij zorgt voor een procedure voor het identificeren van ruimbagage van passagiers die niet aan boord van het luchtvaartuig zijn gegaan of die vóór het vertrek het luchtvaartuig hebben verlaten.

5.3.1.3. Als de passagier niet aan boord van het luchtvaartuig is, wordt de ruimbagage die overeenstemt met zijn instapkaart of gelijkwaardig document als onbegeleid beschouwd.

5.3.1.4. Een luchtvaartmaatschappij ziet erop toe dat duidelijk kan worden vastgesteld dat voor elk stuk onbegeleide ruimbagage toestemming voor vervoer door de lucht is gegeven.

5.3.2. Factoren buiten controle van de passagier

5.3.2.1. De reden waarom de bagage als onbegeleid wordt beschouwd, wordt geregistreerd vóór de bagage in een luchtvaartuig wordt geladen, tenzij de in punt 5.3.3 bedoelde beveiligingscontroles worden toegepast.

5.3.2.2. Aanvullende gedetailleerde bepalingen met betrekking tot factoren buiten controle van de passagier zijn vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

5.3.3. Passende beveiligingscontroles voor onbegeleide ruimbagage

5.3.3.1. Onbegeleide ruimbagage die niet onder punt 5.3.2 valt, wordt aan een beveiligingsonderzoek onderworpen aan de hand van een van de in punt 5.1.1 vastgestelde methoden en, indien van toepassing, door de aanvullende vereisten van Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie toe te passen.

5.3.3.2. Ruimbagage die als onbegeleide bagage wordt beschouwd ten gevolge van andere dan de in punt 5.3.2.2 vermelde factoren wordt uit het luchtvaartuig verwijderd en opnieuw aan een beveiligingsonderzoek onderworpen alvorens ze weer wordt ingeladen.

5.3.3.3. Aanvullende gedetailleerde bepalingen met betrekking tot passende beveiligingscontroles voor onbegeleide ruimbagage zijn vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

5.4. VERBODEN VOORWERPEN

5.4.1. Passagiers mogen de in aanhangsel 5-B vermelde voorwerpen niet meenemen in hun ruimbagage.

5.4.2. Vrijstelling van punt 5.4.1 kan worden verleend voor zover:

a) de nationale regels van de bevoegde autoriteit toestaan dat het voorwerp wordt meegenomen, en

b) de toepasselijke veiligheidsregels worden nageleefd.

5.4.3. Passagiers krijgen informatie over de in aanhangsel 5-B vermelde verboden voorwerpen alvorens de check-in is voltooid.

AANHANGSEL 5-A

RUIMBAGAGE

DERDE LANDEN EN ANDERE LANDEN EN TERRITORIA WAAROP, OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 355 VAN HET VERDRAG BETREFFENDE DE WERKING VAN DE EUROPESE UNIE, TITEL VI VAN DEEL DRIE VAN DAT VERDRAG NIET VAN TOEPASSING IS EN WAARVAN DE BEVEILIGINGSNORMEN ALS GELIJKWAARDIG AAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE BASISNORMEN WORDEN ERKEND

Met betrekking tot ruimbagage wordt erkend dat de volgende derde landen en landen en territoria waarop, overeenkomstig artikel 355 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, titel VI van deel drie van dat Verdrag niet van toepassing is, beveiligingsnormen toepassen die gelijkwaardig zijn aan de gemeenschappelijke basisnormen:

Verenigde Staten van Amerika

Faeröer, met betrekking tot de luchthaven van Vagar

Groenland, met betrekking tot de luchthaven van Kangerlussuaq

Guernsey

Jersey

Eiland Man

De Commissie moet de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onverwijld in kennis stellen wanneer zij over informatie beschikt dat de door het derde land of ander land of territorium gehanteerde normen voor de beveiliging die een belangrijk effect hebben op het algehele niveau van de luchtvaartbeveiliging in de EU, niet langer gelijkwaardig zijn aan de gemeenschappelijke basisnormen van de Unie.

De Commissie moet de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onverwijld in kennis stellen wanneer zij over informatie beschikt inzake maatregelen, met inbegrip van compenserende maatregelen, waaruit blijkt dat de gelijkwaardigheid van de betrokken, door het derde land of ander land of territorium toegepaste beveiligingsnormen is hersteld.

AANHANGSEL 5-B

RUIMBAGAGE

LIJST VAN VERBODEN VOORWERPEN

Passagiers mogen de volgende artikelen niet meenemen in hun ruimbagage:

explosieven en brandgevaarlijke stoffen en apparaten — explosieven en brandgevaarlijke stoffen en apparaten waarmee ernstig letsel kan worden toegebracht of waarmee de veiligheid van het luchtvaartuig in gevaar kan worden gebracht, zoals:

— munitie,

— slagpijpjes,

— ontstekers en lonten,

— mijnen, granaten en andere militaire explosieven,

— vuurwerk en ander pyrotechnisch materiaal,

— rookblikken en -patronen,

— dynamiet, buskruit en kneedspringstoffen.

6. VRACHT EN POST

6.0. ALGEMENE BEPALINGEN

6.0.1. De autoriteit, luchthavenexploitant, luchtvaartmaatschappij of entiteit, zoals gedefinieerd in dit hoofdstuk, zorgt voor de toepassing van de in dit hoofdstuk uiteengezette maatregelen.

6.0.2. Samengestelde explosieve en brandgevaarlijke apparaten die niet overeenkomstig de toepasselijke veiligheidsregels worden vervoerd, worden beschouwd als verboden voorwerpen in vracht- en postzendingen.

6.0.3. Verwijzingen naar derde landen in dit hoofdstuk en in voorkomend geval in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie hebben ook betrekking op andere landen en gebieden waarop, overeenkomstig artikel 355 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, titel VI van deel drie van dat Verdrag niet van toepassing is.

6.1. BEVEILIGINGSCONTROLES — ALGEMENE BEPALINGEN

6.1.1. Alle vracht en post wordt door een erkende agent aan een beveiligingsonderzoek onderworpen alvorens in een luchtvaartuig te worden geladen, tenzij:

a) een erkende agent de zending aan de vereiste beveiligingscontroles heeft onderworpen en de zending vanaf het ogenblik van die controles tot het ogenblik van inladen beschermd is tegen manipulatie door onbevoegden, of

b) een bekende afzender de zending aan de vereiste beveiligingscontroles heeft onderworpen en de zending vanaf het ogenblik van die controles tot het ogenblik van inladen beschermd is tegen manipulatie door onbevoegden, of

c) een vaste afzender de zending aan de vereiste beveiligingscontroles heeft onderworpen en de zending vanaf het ogenblik van die controles tot het ogenblik van inladen beschermd is tegen manipulatie door onbevoegden en niet in een passagiersluchtvaartuig wordt vervoerd, of

d) de zending van beveiligingsonderzoeken is vrijgesteld en tegen manipulatie door onbevoegden is beschermd vanaf het ogenblik dat ze identificeerbare luchtvracht of identificeerbare luchtpost werd tot het ogenblik van inladen.

6.1.2. Als er redenen zijn om aan te nemen dat een zending die aan beveiligingscontroles is onderworpen, tekenen van manipulatie vertoont of niet beschermd is tegen manipulatie door onbevoegden vanaf het ogenblik dat die controles zijn uitgevoerd, wordt ze door een erkende agent aan een beveiligingsonderzoek onderworpen alvorens in een luchtvaartuig te worden geladen. Zendingen die tekenen van ernstige manipulatie vertonen of die om andere redenen verdacht zijn, worden behandeld als hoogrisicovracht of -post overeenkomstig punt 6.7.

6.1.3. Een persoon die onbegeleide toegang heeft tot identificeerbare luchtvracht of identificeerbare luchtpost die aan de vereiste beveiligingscontroles is onderworpen, moet met succes een achtergrondonderzoek of een aan de indienstname voorafgaande controle overeenkomstig punt 11.1 hebben doorstaan.

6.2. BEVEILIGINGSONDERZOEK

6.2.1. Beveiligingsonderzoek

6.2.1.1. Wanneer vracht of post aan een beveiligingsonderzoek wordt onderworpen:

a) dienen de middelen of de methoden te worden gebruikt die het mogelijk maken met de grootste waarschijnlijkheid verboden voorwerpen te detecteren, rekening houdende met de aard van de zending, en

b) dienen de gebruikte middelen of methoden te voldoen aan een norm die voldoende hoog is om redelijkerwijs te garanderen dat geen verboden voorwerpen in de zending zijn verborgen.

6.2.1.2. Wanneer de screener niet zeker is dat de zending geen verboden voorwerpen bevat, wordt de zending geweigerd of opnieuw aan een beveiligingsonderzoek onderworpen tot de screener tevreden is over het resultaat.

6.2.1.3. Beveiligingsonderzoeken van vracht en post zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

6.2.1.4. Personen die een beveiligingsonderzoek van vracht uitvoeren door middel van röntgenapparatuur of apparatuur voor de detectie van explosieven mogen normaal gezien niet meer dan 20 minuten na elkaar beelden bekijken. Na elke periode dient de persoon in kwestie minstens 10 minuten geen beelden te bekijken. Deze eis is alleen van toepassing wanneer een continue stroom van beelden moet worden bekeken.

6.2.1.5. Vracht en post worden onderzocht met minstens een van de onderstaande methoden, in overeenstemming met aanhangsel 6-J:

a) een handmatig onderzoek;

b) röntgenapparatuur;

c) EDS-apparatuur;

d) explosievenspeurhonden (EDD);

e) ETD-apparatuur;

f) visuele controle;

g) metaaldetectieapparatuur (MDE).

Als de screener niet kan bepalen of de vracht of post al dan niet verboden voorwerpen bevat, wordt de vracht of post geweigerd of opnieuw aan een beveiligingsonderzoek onderworpen tot de screener tevreden is over het resultaat.

6.2.1.6. Voor zover de bevoegde autoriteit daarmee instemt en de Commissie daarvan in kennis wordt gesteld, mogen andere passende beveiligingscontroles worden toegepast als het wegens de aard van de zending niet mogelijk is een van de andere in punt 6.2.1.5 gespecificeerde middelen of methoden toe te passen.

6.2.2. Vrijstelling van het beveiligingsonderzoek

Bepalingen met betrekking tot vrijstelling van het beveiligingsonderzoek zijn vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

6.3. ERKENDE AGENTEN

6.3.1. Goedkeuring van erkende agenten

6.3.1.1. Erkende agenten worden goedgekeurd door de bevoegde autoriteit.

De goedkeuring als erkende agent is locatiegebonden.

Een entiteit die de in punt 6.3.2 vermelde beveiligingscontroles toepast, wordt goedgekeurd als erkende agent. Dit omvat tevens leveranciers van logistieke diensten die als derde partij verantwoordelijk zijn voor geïntegreerde opslag- en vervoersdiensten, alsook luchtvaartmaatschappijen en afhandelaars.

Een erkende agent mag:

a) al de in punt 6.3.2 bedoelde beveiligingscontroles uitbesteden aan een ander erkende agent;

b) al de in punt 6.3.2 bedoelde beveiligingscontroles uitbesteden aan een andere entiteit, wanneer de controles op de locatie van de erkende agent of op een luchthaven worden uitgevoerd, en onder het beveiligingsprogramma van de erkende agent of de luchthaven vallen;

c) al de in punt 6.3.2 bedoelde beveiligingscontroles uitbesteden aan een andere entiteit, wanneer de controles elders dan op de locatie van de erkende agent of op een luchthaven worden uitgevoerd, en de entiteit door de bevoegde autoriteit is gecertificeerd, goedgekeurd of op een lijst geplaatst met het oog op het verlenen van deze diensten;

d) de bescherming en het vervoer van zendingen uitbesteden aan een vervoersonderneming die aan de vereisten van punt 6.6 voldoet.

6.3.1.2. Voor de goedkeuring van erkende agenten geldt de volgende procedure:

a) de aanvrager vraagt de goedkeuring van de bevoegde autoriteit van de lidstaat waarin de in de aanvraag opgenomen locaties zich bevinden. De aanvrager moet een beveiligingsprogramma indienen bij de desbetreffende bevoegde autoriteit. In het programma worden de methoden en procedures beschreven die de agent moet volgen om aan de vereisten van Verordening (EG) nr. 300/2008 en de uitvoeringsbesluiten daarvan te voldoen. In het programma is ook beschreven hoe de agent toezicht zal houden op de naleving van deze methoden en procedures. Een beveiligingsprogramma van een luchtvaartmaatschappij waarin de methoden en procedures zijn beschreven die door de luchtvaartmaatschappij moeten worden gevolgd om aan de vereisten van Verordening (EG) nr. 300/2008 en de uitvoeringsbesluiten daarvan te voldoen, wordt geacht te voldoen aan de vereisten voor een beveiligingsprogramma van een erkende agent. De aanvrager moet ook de in aanhangsel 6-A opgenomen „Verbintenisverklaring — Erkende agent” indienen. Deze verbintenisverklaring moet worden ondertekend door de wettelijke vertegenwoordiger van de aanvrager of door de persoon die verantwoordelijk is voor de beveiliging. De ondertekende verbintenisverklaring wordt bewaard door de desbetreffende bevoegde autoriteit.

b) de bevoegde autoriteit of een onafhankelijke EU-luchtvaartbeveiligingsvalidateur die namens deze autoriteit optreedt, onderzoekt het beveiligingsprogramma en voert een controle ter plaatse van de gespecificeerde locaties uit teneinde na te gaan of de aanvrager voldoet aan de vereisten van Verordening (EG) nr. 300/2008 en de uitvoeringsbesluiten daarvan. Behalve voor de in punt 6.2. vastgestelde eisen wordt een onderzoek van de locatie van de aanvrager door de desbetreffende douaneautoriteit overeenkomstig artikel 14 quindecies van Verordening (EEG) nr. 2454/93 (3) van de Commissie als een controle ter plaatse beschouwd indien hij niet vroeger plaatsvond dan 3 jaar vóór de datum waarop de aanvrager heeft verzocht om goedkeuring als erkende agent. Het AEO-certificaat en de desbetreffende beoordeling van de douaneautoriteiten wordt door de aanvrager ter beschikking gesteld voor verdere inspectie.

c) Als de bevoegde autoriteit tevreden is met de onder de punten a) en b) verstrekte informatie, zorgt zij ervoor dat de nodige gegevens van de agent uiterlijk de volgende werkdag in de EU-gegevensbank betreffende de beveiliging van de toeleveringsketen worden ingevoerd. Bij de invoer van de gegevens in de gegevensbank geeft de bevoegde autoriteit elke goedgekeurde locatie een unieke alfanumerieke identificatiecode in het standaardformaat. Als de bevoegde autoriteit niet tevreden is met de onder a) en b) verstrekte informatie deelt zij de redenen hiervoor onmiddellijk mee aan de entiteit die de goedkeuring als erkende agent heeft aangevraagd;

d) een erkende agent wordt pas als goedgekeurd beschouwd wanneer zijn gegevens zijn opgenomen in de EU-gegevensbank betreffende de beveiliging van de toeleveringsketen.

6.3.1.3. Een erkende agent duidt per locatie minstens een persoon aan die verantwoordelijk is voor de tenuitvoerlegging van het ingediende beveiligingsprogramma. Deze persoon moet met succes een achtergrondonderzoek overeenkomstig punt 11.1 hebben doorlopen.

6.3.1.4. Een erkende agent moet geregeld, en uiterlijk om de vijf jaar opnieuw worden goedgekeurd. Dit omvat een controle ter plaatse om na te gaan of hij nog steeds voldoet aan de eisen van Verordening (EG) nr. 300/2008 en de uitvoeringsbesluiten daarvan.

Een inspectie in de bedrijfsruimten van de erkende agent door de bevoegde autoriteit, overeenkomstig haar nationaal kwaliteitscontroleprogramma, kan als een controle ter plaatse worden beschouwd voor zover ze betrekking heeft op alle eisen waaraan moet worden voldaan met het oog op de goedkeuring.

Met uitzondering van de in punt 6.2. vastgestelde eisen, wordt een onderzoek van de locatie van de erkende agent uitgevoerd door de desbetreffende douaneautoriteit overeenkomstig artikel 14 quindecies van Verordening (EEG) nr. 2454/93 beschouwd als een controle ter plaatse.

6.3.1.5. Als de bevoegde autoriteit er niet meer van overtuigd is dat de erkende agent voldoet aan de eisen van Verordening (EG) nr. 300/2008 en de uitvoeringsbesluiten daarvan, trekt zij de status van erkende agent voor de gespecificeerde locatie(s) in.

Indien de entiteit niet langer houder is van een AEO-certificaat als bedoeld onder b) of c) van artikel 14 bis, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 of als dit AEO-certificaat is opgeschort wegens niet-naleving van artikel 14 duodecies van die verordening, neemt de bevoegde autoriteit passende maatregelen om zich ervan te vergewissen dat de erkende agent voldoet aan de eisen van Verordening (EG) nr. 300/2008.

De entiteit stelt de bevoegde autoriteit in kennis van alle wijzigingen die verband houden met haar AEO-certificaat als bedoeld onder b) of c) van artikel 14 bis, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2454/93.

Onmiddellijk na de intrekking, en in elk geval binnen 24 uur, zorgt de bevoegde autoriteit ervoor dat de verandering van status van de erkende agent wordt ingevoerd in de „EU-gegevensbank betreffende de beveiliging van de toeleveringsketen”.

6.3.1.6. Onverminderd het recht van elke lidstaat om strengere maatregelen toe te passen overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 300/2008, wordt een overeenkomstig punt 6.3 van deze bijlage goedgekeurde erkende agent in alle lidstaten erkend.

6.3.1.7. De eisen van punt 6.3.1, behalve punt 6.3.1.2, onder d), zijn niet van toepassing wanneer de bevoegde autoriteit zelf een aanvraag tot goedkeuring als erkende agent indient.

6.3.1.8. De bevoegde autoriteit verstrekt de douane alle informatie met betrekking tot de status van een erkende agent die relevant kan zijn voor die houder van een AEO-certificaat, als bedoeld onder b) of c) van artikel 14 bis, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2454/93. Dit omvat de informatie in verband met nieuwe goedkeuringen van erkende agenten, intrekking van de status van erkende agent, controles ten behoeve van de verlenging van de geldigheid en inspecties, verificatieschema's en resultaten van deze beoordelingen.

De voorwaarden voor deze uitwisseling van informatie worden vastgesteld tussen de bevoegde autoriteit en de nationale douaneautoriteiten.

6.3.2. Door erkende agenten toe te passen beveiligingscontroles

6.3.2.1. Wanneer een erkende agent een zending aanvaardt, gaat hij na of de entiteit van wie hij de zending ontvangt een erkende agent, een bekende afzender, een vaste afzender of geen van deze is.

6.3.2.2. De persoon die de zending afgeeft bij de erkende agent of de luchtvaartmaatschappij dient een identiteitskaart, paspoort, rijbewijs of ander document met zijn/haar foto voor te leggen, die is afgegeven of wordt erkend door de nationale autoriteit. De kaart of het document wordt gebruikt om de identiteit vast te stellen van de persoon die de zendingen afgeeft.

6.3.2.3. De erkende agent zorgt ervoor dat zendingen waarop niet eerder alle vereiste beveiligingscontroles zijn toegepast:

a) worden gescreend overeenkomstig punt 6.2, of

b) voor opslag worden aanvaard onder de exclusieve bevoegdheid van de erkende agent, niet kunnen worden geïdentificeerd als zendingen voor vervoer aan boord van een luchtvaartuig vóór selectie, en autonoom worden geselecteerd zonder tussenkomst van de afzender of een andere persoon of entiteit dan die welke voor dat doel zijn aangewezen en opgeleid door de erkende agent.

Punt b) mag alleen worden toegepast als het voor de afzender onvoorspelbaar is of de zending via de lucht zal worden vervoerd.

6.3.2.4. Nadat de in de punten 6.3.2.1 tot en met 6.3.2.3 van deze verordening en in punt 6.3 van Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie vermelde beveiligingscontroles zijn uitgevoerd, ziet de erkende agent erop toe dat:

a) onbegeleide toegang tot deze zendingen beperkt wordt tot gemachtigde personen, en

b) deze zendingen tot het ogenblik waarop ze aan een andere erkende agent of luchtvaartmaatschappij worden overgedragen, beveiligd worden tegen manipulatie door onbevoegden. Zendingen van vracht of post die zich in een kritiek deel van een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone bevinden, worden beschouwd als zijnde beschermd tegen manipulatie door onbevoegden. Zendingen van vracht of post die zich in een ander dan een kritiek deel van een om beveiligingsredenen beperkt toegankelijke zone bevinden, worden ondergebracht in de delen van de bedrijfsruimten van de erkende agent waartoe de toegang gecontroleerd wordt of worden, als ze zich buiten deze delen bevinden: — fysiek beschermd, teneinde te voorkomen dat er voorwerpen aan worden toegevoegd, of — niet onbewaakt gelaten en de toegang ertoe wordt beperkt tot personen die betrokken zijn bij de bescherming en behandeling van de vracht.

6.3.2.5. Nadat de beveiligingscontroles waarnaar wordt verwezen in de punten 6.3.2.1 tot en met 6.3.2.4 zijn uitgevoerd, ziet de erkende agent erop toe dat alle zendingen die aan een luchtvaartmaatschappij of een andere erkende agent worden aangeboden, vergezeld gaan van passende documenten, ofwel in de vorm van een luchtvrachtbrief ofwel in de vorm van een afzonderlijke verklaring, hetzij schriftelijk, hetzij in elektronisch formaat.

6.3.2.6. De bevoegde autoriteit moet de in punt 6.3.2.5 vermelde documenten op elk ogenblik kunnen inspecteren tot de zending aan boord van een luchtvaartuig wordt geladen en daarna gedurende 24 uur of de duur van de vlucht, indien deze langer dan 24 uur duurt; de documenten moeten de volgende informatie bevatten:

a) de van de passende autoriteit ontvangen unieke alfanumerieke identificatiecode van de erkende agent;

b) een unieke identificatiecode van de zending, zoals het nummer van de house-luchtvrachtbrief of de master-luchtvrachtbrief;

c) de inhoud van de zending, behalve voor zendingen die zijn vermeld in punt 6.2.1, onder d) en e), van Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie;

d) de beveiligingsstatus van de zending, met vermelding van: — „SPX”: veilig voor passagiers-, vracht- en postluchtvaartuigen, of — „SCO”: veilig voor vracht- en postluchtvaartuigen, of — „SHR” veilig voor passagiers-, vracht- en postluchtvaartuigen, overeenkomstig de eisen met betrekking tot grote risico's;

e) de reden waarom de beveiligingsstatus is afgegeven, met vermelding van: — „KC”: ontvangen van bekende afzender, of — „AC”: ontvangen van vaste afzender, of — „RA”: geselecteerd door een erkende agent, of — de gebruikte middelen of methoden voor het beveiligingsonderzoek, of — de redenen waarom de zending is vrijgesteld van het beveiligingsonderzoek;

f) de naam van de persoon die de beveiligingsstatus heeft afgegeven, of een gelijkwaardige identificatie, en de datum en het tijdstip van afgifte;

g) de van de bevoegde autoriteit ontvangen unieke identificatiecode van een erkende agent die de door een andere erkende agent aan een zending gegeven beveiligingsstatus heeft geaccepteerd.

Een erkende agent die zendingen aanbiedt aan een andere erkende agent of aan een luchtvaartmaatschappij mag ook besluiten alleen de bij de punten a) tot en met e) en g) vereiste informatie te verstrekken en de bij punt f) vereiste informatie bij te houden gedurende de vlucht of voor 24 uur, als dat langer is.

6.3.2.7. In het geval van consolidaties wordt geacht te zijn voldaan aan de eisen van de punten 6.3.2.5 en 6.3.2.6 wanneer:

a) de erkende agent die de consolidatie uitvoert de krachtens punt 6.3.2.6, onder a) tot en met g), vereiste informatie voor elke individuele zending bijhoudt gedurende 24 uur of voor de duur van de vlucht(en), als deze langer duurt (duren), en

b) de documenten bij de consolidatie de alfanumerieke code bevatten van de erkende agent die de consolidatie heeft uitgevoerd, alsook een unieke identificatiecode van de consolidatie en de veiligheidsstatus ervan.

Het bepaalde onder a) is niet van toepassing op consolidaties die altijd aan een beveiligingsonderzoek worden onderworpen of die zijn vrijgesteld van een beveiligingsonderzoek overeenkomstig punt 6.2.1, onder d) en e), van Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 als de erkende agent een unieke identificatiecode toekent aan de consolidatie, de beveiligingsstatus vermeldt en een reden opgeeft waarom deze beveiligingsstatus is toegekend.

6.3.2.8. Wanneer de erkende agent zendingen aanvaardt die niet aan alle vereiste beveiligingscontroles zijn onderworpen, mag hij ook er ook voor kiezen de in punt 6.3.2 vermelde beveiligingscontroles niet uit te voeren, maar de zendingen over te dragen aan een andere erkende agent om deze controles te laten uitvoeren.

6.3.2.9. Een erkende agent ziet erop toe dat alle personeelsleden die beveiligingscontroles uitvoeren, worden in dienst genomen en opgeleid overeenkomstig de eisen van hoofdstuk 11 en dat alle personeelsleden met toegang tot identificeerbare luchtvracht of identificeerbare luchtpost waarop de vereiste beveiligingscontroles zijn uitgevoerd, zijn in dienst genomen en onderworpen aan een beveiligingsbewustmakingsopleiding overeenkomstig de eisen van hoofdstuk 11.

Met betrekking tot beveiligingscontroles die door een erkende agent moeten worden uitgevoerd, zijn ook aanvullende bepalingen vastgesteld in Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

6.4. BEKENDE AFZENDERS

6.4.1. Goedkeuring van bekende afzenders

6.4.1.1. Bekende afzenders moeten worden goedgekeurd door de bevoegde autoriteit.

De goedkeuring als bekende afzender geldt voor een bepaalde locatie.

6.4.1.2. Voor de goedkeuring van bekende afzenders geldt de volgende procedure:

a) de aanvrager vraagt de goedkeuring van de bevoegde autoriteit van de lidstaat waarin zijn locatie zich bevindt. De in aanhangsel 6-B opgenomen „Richtsnoeren voor bekende afzenders” en de in aanhangsel 6-C opgenomen „Valideringscontrolelijst voor bekende afzenders” worden aan de aanvrager verstrekt;

b) de bevoegde autoriteit of de EU-luchtvaartbeveiligingsvalidateur die namens deze autoriteit optreedt, voert een controle ter plaatse van de gespecificeerde locaties uit teneinde na te gaan of de aanvrager voldoet aan de vereisten van Verordening (EG) nr. 300/2008 en de uitvoeringsbesluiten daarvan. Om na te gaan of de aanvrager voldoet aan deze vereisten, maakt de bevoegde autoriteit of de EU-luchtvaartbeveiligingsvalidateur die namens deze autoriteit optreedt, gebruik van de in aanhangsel 6-C opgenomen „Valideringscontrolelijst voor bekende afzenders”. Deze controlelijst bevat een verbintenisverklaring die moet worden ondertekend door de wettelijke vertegenwoordiger van de aanvrager of door de persoon die verantwoordelijk is voor de beveiliging van de desbetreffende locatie. De informatie op de ingevulde controlelijst wordt als vertrouwelijk behandeld. De ondertekende verbintenisverklaring wordt door de bevoegde autoriteit of de EU-luchtvaartbeveiligingsvalidateur bewaard en op verzoek ter beschikking van de betrokken instantie gesteld;

c) een onderzoek van de locatie van de aanvrager door de desbetreffende douaneautoriteit overeenkomstig artikel 14 quindecies van Verordening (EEG) nr. 2454/93 wordt als een controle ter plaatse beschouwd indien dit onderzoek niet eerder plaatsvond dan 3 jaar vóór de datum waarop de aanvrager heeft verzocht om goedkeuring als bekende afzender. In die gevallen vult de aanvrager de informatie in die gevraagd wordt in deel 1 van de in aanhangsel 6-C opgenomen „Valideringscontrolelijst voor bekende afzenders” en stuurt deze naar de bevoegde autoriteit, samen met de verbintenisverklaring, die moet worden ondertekend door de wettelijke vertegenwoordiger of door de persoon die verantwoordelijk is voor de beveiliging van de desbetreffende locatie. Het AEO-certificaat en de desbetreffende beoordeling van de douaneautoriteiten wordt door de aanvrager ter beschikking gesteld voor verdere inspectie. De ondertekende verbintenisverklaring wordt door de bevoegde autoriteit of de EU-luchtvaartbeveiligingsvalidateur bewaard en op verzoek ter beschikking van de betrokken instantie gesteld;

d) als de bevoegde autoriteit tevreden is met de onder de punten a) en b) of, indien van toepassing, a) en c) verstrekte informatie, zorgt zij ervoor dat de nodige gegevens van de afzender uiterlijk de volgende werkdag in de „EU-gegevensbank betreffende de beveiliging van de toeleveringsketen” worden ingevoerd. Bij de invoer van de gegevens in de gegevensbank geeft de bevoegde autoriteit elke goedgekeurde locatie een unieke alfanumerieke identificatiecode in het standaardformaat. Als de bevoegde autoriteit niet tevreden is met de onder a) en b) of, indien van toepassing, a) en c) verstrekte informatie deelt zij de redenen hiervoor onmiddellijk mee aan de entiteit die de goedkeuring als bekende afzender heeft aangevraagd;

e) een bekende afzender wordt pas als goedgekeurd beschouwd wanneer zijn gegevens zijn opgenomen in de „EU-gegevensbank betreffende de beveiliging van de toeleveringsketen”.

6.4.1.3. Een bekende afzender duidt per locatie minstens één persoon aan die verantwoordelijk is voor de toepassing van en het toezicht op de beveiligingscontroles op die locatie. Deze persoon moet met succes een achtergrondonderzoek hebben doorstaan overeenkomstig punt 11.1.

6.4.1.4. Een bekende afzender moet geregeld, en uiterlijk om de vijf jaar, opnieuw worden goedgekeurd. Dit omvat een controle ter plaatse om na te gaan of de bekende afzender nog steeds voldoet aan de eisen van Verordening (EG) nr. 300/2008 en de uitvoeringsbesluiten daarvan.

Een inspectie in de bedrijfsruimten van de bekende afzender door de bevoegde autoriteit, overeenkomstig haar nationaal kwaliteitscontroleprogramma, kan als een controle ter plaatse worden beschouwd voor zover ze betrekking heeft op alle in de controlelijst van aanhangsel 6-C vermelde domeinen.

Een onderzoek van de locatie van de bekende afzender, uitgevoerd door de desbetreffende douaneautoriteit overeenkomstig artikel 14 quindecies van Verordening (EEG) nr. 2454/93 wordt beschouwd als een controle ter plaatse.

6.4.1.5. Als de bevoegde autoriteit er niet meer van overtuigd is dat de bekende afzender voldoet aan de eisen van Verordening (EG) nr. 300/2008 en de uitvoeringsbesluiten daarvan, trekt zij de status van bekende afzender voor de gespecificeerde locatie(s) in.

Indien de entiteit niet langer houder is van een AEO-certificaat als bedoeld onder b) of c) van artikel 14 bis, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 of als dit AEO-certificaat is opgeschort wegens niet-naleving van artikel 14 duodecies van die verordening, neemt de bevoegde autoriteit passende maatregelen om zich ervan te vergewissen dat de bekende afzender voldoet aan de eisen van Verordening (EG) nr. 300/2008.

De entiteit stelt de bevoegde autoriteit in kennis van alle wijzigingen die verband houden met haar AEO-certificaat als bedoeld onder b) of c) van artikel 14 bis, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2454/93.

Onmiddellijk na de intrekking, en in elk geval binnen de 24 uur, zorgt de bevoegde autoriteit ervoor dat de verandering van status van de bekende afzender wordt ingevoerd in de „EU-gegevensbank betreffende de beveiliging van de toeleveringsketen”.

6.4.1.6. Onverminderd het recht van elke lidstaat om strengere maatregelen toe te passen overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 300/2008, wordt een overeenkomstig punt 6.4 van deze bijlage goedgekeurde bekende afzender in alle lidstaten erkend.

Bekende afzenders die overeenkomstig punt 6.4.1.2, onder d), zijn goedgekeurd, zijn eveneens onderhevig aan de aanvullende bepalingen vastgesteld in punt 6.4 van Uitvoeringsbesluit C(2015) 8005 van de Commissie.

6.4.1.7. De bevoegde autoriteit verstrekt de douane alle informatie met betrekking tot de status van een bekende afzender die relevant kan zijn voor die houder zijn van een AEO-certificaat, als bedoeld onder b) of c) van artikel 14 bis, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2454/93. Dit omvat de informatie in verband met nieuwe erkenningen van bekende afzenders, intrekking van de status van bekende afzender, controles ten behoeve van de verlenging van de geldigheid en inspecties, verificatieschema's en resultaten van deze beoordelingen.

De voorwaarden voor deze uitwisseling van informatie worden vastgesteld tussen de bevoegde