ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(2)

Op 12 december 2016 is bij Besluit (GBVB) 2016/2240 van de Raad (2) het mandaat van de missie EUCAP NESTOR verlengd tot en met 31 december 2018 en is de naam van de missie vervangen door EUCAP Somalia. Bij dit besluit van de Raad is de „missie voor de opbouw van regionale maritieme capaciteit in de Hoorn van Afrika (EUCAP NESTOR)” vervangen door „missie voor de opbouw van capaciteit in Somalië (EUCAP Somalia)”.
(5)

Overeenkomstig artikel 5 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de uitwerking en de uitvoering van besluiten en acties van de Europese Unie die gevolgen hebben op defensiegebied. Daarom neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken, en draagt het niet bij aan de financiering van deze operatie,
(16)

De Zwitserse wetgeving vereist dat effectenbeurzen voorschriften uitvaardigen inzake de toelating van effecten tot de handel (artikelen 35 en 36 FMIA). Deze voorschriften moeten door FINMA worden goedgekeurd. De voorschriften houden rekening met erkende internationale normen en bevatten met name bepalingen inzake de verhandelbaarheid van effecten; de publicatie van informatie waarop beleggers zich baseren om de kenmerken van effecten en de kwaliteit van de emittent te beoordelen; de taken van de emittent, zijn vertegenwoordigers en derden voor de hele duur van de notering of toelating van effecten tot de handel; de verplichting om, met betrekking tot de toelating van gewone aandelen, te voldoen aan de artikelen 7 en 81 van de federale wet van 16 december 2005 betreffende het verlenen van licenties aan en het toezicht op auditors. De toelating tot de handel van effecten en de notering, een gekwalificeerde vorm van een toelating tot de handel, van effecten op effectenbeurzen worden hoofdzakelijk geregeld door de noteringsregels en de aanvullende regels voor notering en toelating tot de handel. De effectenbeurs evalueert de door de emittent ingediende aanvraag voor elk effect en gaat na of alle relevante vereisten zijn vervuld. Voor elke aanvraag maakt de effectenbeurs een schriftelijk besluit bekend. De informatie over een toelatingsbesluit is publiek beschikbaar. Met de notering van een effect is de emittent onderworpen aan instandhoudingsverplichtingen met betrekking tot periodieke rapportageverplichtingen zoals bijvoorbeeld verplichtingen inzake financiële verslaggeving en corporate governance, maar ook op gebeurtenissen gebaseerde rapportageverplichtingen zoals regelmatige rapportageverplichtingen, openbaarmaking van managementtransacties en publiciteit ad hoc. Overeenkomstig artikel 35, lid 3, van de FMIA monitort de effectenbeurs de naleving van deze regels door de emittent en legt zij de contractueel overeengekomen sancties op bij schendingen. Volgens artikel 33, lid 1, van de FMIO garandeert een effectenbeurs dat alle tot de handel toegelaten effecten en alle genoteerde effecten op een eerlijke, efficiënte en ordelijke manier kunnen worden verhandeld. Wat gewone aandelen betreft, voorzien de noteringsregels in vereisten inzake vrije verhandelbaarheid om ervoor te zorgen dat dergelijke effecten efficiënt kunnen worden verhandeld. De onafhankelijke organen van de effectenbeurs kunnen de handel in effecten tijdelijk opschorten als ongewone omstandigheden, en met name de inbreuk op belangrijke openbaarmakingsverplichtingen door de emittent, erop wijzen dat een dergelijke opschorting raadzaam is. Zij kunnen de notering van effecten annuleren als er ernstige twijfel bestaat over de solvabiliteit van de emittent, of als er reeds een insolventie- of liquidatieprocedure is ingeleid. FINMA kan een effectenbeurs ook dwingen om de handel in een bepaald effect op te schorten door gebruik te maken van haar bevoegdheden op grond van artikel 31 van de FINMASA om de bepalingen van de FMIA weer te doen naleven of tegen andere onregelmatigheden op te treden.
(5)

De Commissie heeft een kennisgeving gedaan aan ondernemingen die voornemens zijn in 2019 gereguleerde stoffen die de ozonlaag afbreken in de Europese Unie in te voeren of uit de Europese Unie uit te voeren en aan ondernemingen die voornemens zijn in 2019 dergelijke stoffen voor analytische en laboratoriumtoepassingen te produceren of in te voeren (3), en heeft naar aanleiding daarvan verklaringen ontvangen met betrekking tot de voorgenomen invoer in 2019.
(12)

In de uitzonderlijke situatie dat het Verenigd Koninkrijk zich zonder akkoord uit de Unie terugtrekt, en gezien het belang van Britse CSD's voor in de Unie gevestigde marktdeelnemers, moeten krachtens artikel 25, lid 10, van Verordening (EU) nr. 909/2014 gesloten samenwerkingsovereenkomsten ervoor zorgen dat de ESMA altijd onmiddellijk toegang heeft tot alle informatie die zij opvraagt. Die informatie omvat, maar is niet beperkt tot, informatie waarmee kan worden beoordeeld welke materiële risico's Britse CSD's direct of indirect voor de Unie of haar lidstaten meebrengen. De samenwerkingsovereenkomsten moeten dus voorzien in een mechanisme voor de uitwisseling van informatie tussen de ESMA, de bevoegde autoriteiten van de lidstaten waar een CSD een bijkantoor heeft of CSD-diensten verricht (hierna „de lidstaat van ontvangst” genoemd) en de Bank of England, inclusief alle informatie over Britse CSD's die door de ESMA wordt opgevraagd, en met name toegang tot informatie die door de bevoegde autoriteit in de lidstaat van ontvangst wordt opgevraagd in de in artikel 25, lid 7, van Verordening (EU) nr. 909/2014 bedoelde gevallen met betrekking tot de periodieke rapportage over de activiteiten van Britse CSD's in de lidstaat van ontvangst; de mededeling van de identiteit van de uitgevende instellingen en deelnemers aan het door Britse CSD's geëxploiteerde effectenafwikkelingssysteem of alle andere relevante informatie over de activiteiten van Britse CSD's in de lidstaat van ontvangst; alsook de snelle kennisgeving aan de ESMA van alle ontwikkelingen met betrekking tot Britse CSD's die gevolgen kunnen hebben voor het monetaire beleid in de Unie en van alle wijzigingen van de juridische en toezichthoudende regelingen voor Britse CSD's. het mechanisme voor snelle kennisgeving aan de ESMA indien de Bank of England van oordeel is dat een CSD waarop zij toezicht uitoefent, inbreuk maakt op de voorwaarden van haar vergunning of van andere geldende rechtsregels; en de procedures met betrekking tot de coördinatie van toezichtactiviteiten, met inbegrip van, in voorkomend geval, inspecties ter plaatse.
BESLUIT (EU) 2019/45 VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

van 29 november 2018

betreffende de modaliteiten en de voorwaarden voor de overdracht van aandelen in het kapitaal van de Europese Centrale Bank tussen de nationale centrale banken en de aanpassing van het gestorte kapitaal en tot intrekking van Besluit ECB/2013/29 (ECB/2018/29)

DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, en met name artikel 28.5,

Overwegende hetgeen volgt:

Aangezien elke eurogebied-NCB haar aandeel in het uit hoofde van Besluit ECB/2013/30 tot en met 31 december 2018 van toepassing zijnde geplaatste kapitaal van de ECB volledig gestort heeft (5) , en voor zover Lietuvos bankas betrokken is, krachtens artikel 2 van Besluit (EU) 2015/287 van de Europese Centrale Bank (ECB/2014/61) (6) , in samenhang met Besluit ECB/2013/31 (7) , maakt elke eurogebied-NCB hetzij een additioneel bedrag over aan de ECB, dan wel krijgt zij van de ECB een bedrag terug, al naargelang de situatie, teneinde uit te komen op de in de tabel in artikel 1 van Besluit (EU) 2019/44 (ECB/2018/28) genoemde bedragen.

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Overdracht van aandelen in het kapitaal

Gezien het aandeel in het kapitaal van de ECB waarop elke NCB op 31 december 2018 zal hebben ingeschreven en het aandeel in het kapitaal van de ECB waarop elke NCB met ingang van 1 januari 2019 zal inschrijven als gevolg van de aanpassing van de wegingen in de kapitaalverdeelsleutel zoals vastgelegd in artikel 2 van Besluit (EU) 2019/43 (ECB/2018/27), dragen de NCB's onderling aandelen in het kapitaal over door middel van overdrachten naar en zijdens de ECB, opdat de verdeling van de aandelen in het kapitaal met ingang van 1 januari 2019 overeenkomt met de aangepaste wegingen. Ingevolge dit artikel, en zonder dat zulks enige verdere formaliteit of handeling vereist, wordt aangenomen dat elke NCB te dien einde met ingang van 1 januari 2019 het naast haar naam in de vierde kolom van de in de tabel in bijlage I bij dit besluit vermelde aandeel in het geplaatste kapitaal van de ECB heeft overgemaakt, dan wel heeft ontvangen, waarbij „+” verwijst naar een aandeel in het kapitaal dat de ECB aan de NCB overdraagt en „–” verwijst naar een aandeel in het kapitaal dat de NCB aan de ECB overdraagt.
BESLUIT (EU) 2019/43 VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

van 29 november 2018

inzake het procentuele aandeel van de nationale centrale banken in de verdeelsleutel voor de inschrijving op het kapitaal van de Europese Centrale Bank en tot intrekking van Besluit ECB/2013/28 (ECB/2018/27)

DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, en met name artikel 29.3 en artikel 29.4,

Gezien de medewerking van de Algemene Raad van de Europese Centrale Bank op grond van het vierde streepje van artikel 46.2 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank,

Overwegende hetgeen volgt:

Artikel 29.3 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna: de „ECSB-statuten”) vereist dat de wegingen in de kapitaalverdeelsleutel na de oprichting van het Europese Systeem van Centrale Banken (ESCB) naar analogie van de bepalingen van artikel 29.1 van de statuten van het ESCB om de vijf jaar worden aangepast. De aangepaste kapitaalverdeelsleutel geldt met ingang van de eerste dag van het jaar volgende op de aanpassing.

De laatste aanpassing van de weging in de kapitaalverdeelsleutel overeenkomstig artikel 29.3 van de ESCB-statuten werd gemaakt in 2013 met ingang van 1 januari 2014 (1) .

In overeenstemming met Besluit 2003/517/EG van de Raad (2) verstrekte de Europese Commissie de Europese Centrale Bank (ECB) de te gebruiken statistische gegevens voor de vaststelling van de aangepaste kapitaalverdeelsleutel,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Afronding

Indien de Europese Commissie gewijzigde statistische gegevens verstrekt die moeten worden gebruikt voor de aanpassing van de kapitaalverdeelsleutel en het totaal van de cijfers niet 100 % is, wordt het verschil weggewerkt door: i) als het totaal minder is dan 100 % het kleinste aandeel met 0,0001 procentpunt te verhogen, eventueel gevolgd door eenzelfde verhoging van het op een na kleinste aandeel enz. tot het totaal precies 100 % bedraagt, of ii) als het totaal meer dan 100 % bedraagt, het grootste aandeel met 0,0001 procentpunt te verlagen, eventueel gevolgd door eenzelfde verlaging van het op een na grootste aandeel enz. tot het totaal precies 100 % bedraagt.
(3)

Artikel 385 van de overeenkomst voorziet in de voorlopige toepassing van de overeenkomst, in zijn geheel of gedeeltelijk, voordat deze in werking treedt.
(1)

Op 25 september 2014 heeft de Raad de Commissie gemachtigd onderhandelingen te openen met de Verenigde Staten van Amerika over een wijziging van de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Gemeenschap betreffende samenwerking op het gebied van de regulering van de burgerluchtvaartveiligheid (1) („de overeenkomst”), die op 1 mei 2011 in werking is getreden. De onderhandelingen werden succesvol afgesloten met een uitwisseling van e-mails tussen de hoofdonderhandelaars, waarbij zij aangaven akkoord te gaan met de tekst waarover was onderhandeld.
(3)

De Commissie opende het nieuwe onderzoek met betrekking tot de VRC naar aanleiding van een verzoek dat op 25 juli 2016 was ingediend door Hebei Yulong Casting Co., Ltd („de indiener van het verzoek”), een Chinese producent-exporteur van bepaalde soorten gegoten hulpstukken (fittings) voor buisleidingen, van smeedbaar gietijzer, met schroefdraad, met betrekking tot de invoer uit de VRC. De indiener van het verzoek had om een nieuw onderzoek verzocht teneinde vast te stellen of binnenringen van knelkoppelingen met schroefdraad overeenkomstig DIN 28601, en kruisvormige hulpstukken (fittings) met twee centrale doorvoeropeningen zonder schroefdraad („het eventueel uit te sluiten product”) moeten worden uitgesloten van de productomschrijving van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 430/2013. Aangezien de maatregelen ook van toepassing zijn op de invoer uit Thailand, heeft de Commissie op eigen initiatief besloten tevens voor de invoer uit Thailand een nieuw onderzoek te openen. Het verzoek bevatte voldoende bewijsmateriaal voor de opening van het nieuwe onderzoek.
(5)

Op basis van door de Ierse autoriteiten verstrekte gedetailleerde gegevens en kijkcijfers heeft de Commissie zich ervan vergewist dat de overeenkomstig artikel 14, lid 1, van Richtlijn 2010/13/EU opgestelde lijst van twee evenementen, als aanvulling op de maatregelen die momenteel van kracht zijn, voldoet aan ten minste twee van de onderstaande criteria die worden beschouwd als betrouwbare indicatoren voor het belang dat evenementen voor de samenleving hebben: i) een bijzondere algemene weerklank binnen de lidstaat en niet alleen van belang voor diegenen die de sport of activiteit in kwestie gewoonlijk volgen; ii) een algemeen erkend, onmiskenbaar cultureel belang voor de bevolking in de lidstaat, met name als katalysator van culturele identiteit; iii) deelname van de nationale ploeg aan het betrokken evenement in de context van een wedstrijd of toernooi van internationaal belang, en (iv) het feit dat het evenement traditioneel op de kosteloze televisie wordt uitgezonden en hoge kijkcijfers haalt.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 4/13

BESLUIT (EU) 2018/15 VAN DE RAAD

van 18 december 2017

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt betreffende een wijziging van bijlage XXI (Statistiek) bij de EER-overeenkomst

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 338, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) (hierna „de EER-overeenkomst” genoemd) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan onder meer bijlage XXI (Statistiek) bij die overeenkomst bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Verordening (EU) 2016/792 van het Europees Parlement en de Raad (3) moet in de EER-overeenkomst worden opgenomen.

(4) Bijlage XXI (Statistiek) bij de EER-overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(5) Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER dient derhalve te worden gebaseerd op het hieraan gehechte ontwerp-besluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van bijlage XXI (Statistiek) bij de EER-overeenkomst is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 18 december 2017. Voor de Raad De voorzitter K. SIMSON

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

(3) Verordening (EU) 2016/792 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen en van de huizenprijzen en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2494/95 van de Raad (PB L 135 van 24.5.2016, blz. 11).
(74)

Aangezien de luchthaven Aarhus in overheidshanden is, is het duidelijk dat de luchthaven over overheidsmiddelen kan beschikken. Het is derhalve niet nodig om te bepalen in welke mate de luchthaven in het verleden in aanmerking kwam voor staatssteun. Hoe het ook zij, toen de overeenkomsten van 1999 werden gesloten, werd de financiering van luchthavens en luchthaveninfrastructuur door de overheid overeenkomstig de richtsnoeren luchtvaartsteun van 1994 beschouwd als een algemene economische beleidsmaatregel waarop geen toezicht kan worden uitgeoefend op grond van de verdragsvoorschriften inzake steunmaatregelen van de staten. In zijn arrest in de zaak Aéroports de Paris van 12 december 2000 (7) heeft het Gerecht zich tegen die interpretatie uitgesproken en verklaard dat de exploitatie van een luchthaven een economische activiteit is. Tot aan het arrest in de zaak Aéroports de Paris konden overheidsinstanties met recht aannemen dat de publieke financiering van luchthavens geen staatssteun vormde. Vanwege de onzekerheid die vóór deze verduidelijking van de wet bestond, kan op basis van de regels inzake staatssteun niet meer worden getwijfeld aan de rechtmatigheid van financiële steun die werd verleend vóór het arrest.
(3)

Op 27 september 2017 ontving de Commissie een gemotiveerd verzoek van België om de maatregel te kunnen verlengen overeenkomstig artikel 55, lid 1, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 528/2012. Het gemotiveerde verzoek was gebaseerd op de bezorgdheid over de bedreiging die de muggen vormen voor de volksgezondheid. Aangezien de campagne voor de bestrijding van de vastgestelde muggenpopulaties in België nog niet is afgerond en het monitoringproject MEMO nog steeds lopende is, zouden de bovenvermelde producten nodig zijn voor de bestrijding van de vastgestelde en van alle nieuwe muggenpopulaties die in het Vlaamse Gewest worden aangetroffen, gezien het gebrek aan passende alternatieve producten in België.
(2)

„Cap-and-trade”-systemen zijn beleidsinstrumenten die de broeikasgasemissies op kosteneffectieve wijze verminderen. De koppeling van de „cap-and-trade”-systemen zal naar verwachting tot een bredere koolstofbeprijzing leiden, meer reductiemogelijkheden bieden en de kostenefficiëntie van de handel in emissierechten vergroten. De ontwikkeling van een goed functionerende internationale koolstofmarkt via een bottom-upkoppeling van emissiehandelsregelingen („ETS”) is een beleidsdoelstelling op lange termijn van de Unie en de internationale gemeenschap, met name als middel om de klimaatdoelstellingen zoals die in het kader van de Overeenkomst van Parijs inzake klimaatverandering te verwezenlijken.
(1)

Bij Richtlijn 92/65/EEG van de Raad (2) is in een systeem voorzien dat in verband met rabiës in de plaats kon komen van quarantaine bij het binnenbrengen van bepaalde als huisdier gehouden carnivoren in lidstaten. Overeenkomstig artikel 16, tweede alinea, van die richtlijn houdt dit in dat bij de invoer uit bepaalde derde landen van honden, katten en fretten, aan de hand van een titrering van het aantal antilichamen, moet worden gecontroleerd of de vaccinatie bij deze dieren doelmatig is geweest.
a)

In artikel 14, lid 1, wordt na „artikel 218, VWEU” het volgende ingevoegd: „, of tussen een EVA-staat en het betrokken derde land of een internationale organisatie”.
NL Publicatieblad van de Europese Unie L 32/50

BESLUIT (EU) 2018/176 VAN DE RAAD

van 29 januari 2018

betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) (de „EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

(2) Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

(3) Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad (3) moet in de EER-overeenkomst worden opgenomen.

(4) Bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(5) Het door de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt moet derhalve worden gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerp-besluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerp-besluit van het Gemengd Comité van de EER.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 29 januari 2018. Voor de Raad De voorzitter R. PORODZANOV

(1) PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

(2) PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

(3) Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (PB L 307 van 28.10.2014, blz. 1).
(46)

De Commissie is evenmin van oordeel dat de progressieve tariefstructuur die in de wet is neergelegd, deel uitmaakt van het referentiestelsel. Het Hof van Justitie heeft duidelijk aangegeven dat het niet altijd voldoende is om de selectiviteitsanalyse te beperken tot de vraag of een maatregel afwijkt van het referentiestelsel zoals gedefinieerd door de lidstaat (24). Het is ook nodig om te beoordelen of de lidstaat de grenzen van dat stelsel consequent heeft vastgesteld of, omgekeerd, daarbij duidelijk willekeurig of partijdig te werk is gegaan om bepaalde ondernemingen te bevoordelen. In plaats van algemene voorschriften voor alle ondernemingen vast te stellen waarvan ten gunste van bepaalde ondernemingen wordt afgeweken, kan de lidstaat tot eenzelfde resultaat komen, en regels inzake staatssteun omzeilen, door zijn belastingregels zo aan te passen en te combineren dat de loutere toepassing van die regels tot een verschillende belastingdruk voor verschillende ondernemingen leidt (25). Het is in dit verband met name belangrijk om eraan te herinneren dat het Hof steeds heeft geoordeeld dat artikel 107, lid 1, van het Verdrag geen onderscheid maakt naar de redenen of doeleinden van de maatregelen van de staten, maar op de gevolgen ervan ziet, onafhankelijk dus van de gebruikte technieken (26).