*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 25 maart 1986

betreffende steunmaatregelen ten gunste van de Italiaanse suikerproducenten

(Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

(86/498/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, en met name op artikel 93, lid 2, eerste alinea,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 606/82 van de Raad (2), en met name op artikel 44,

Na overeenkomstig het bepaalde in voornoemd artikel 93, lid 2, eerste alinea, de belanghebbenden te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken (3),

Overwegende hetgeen volgt:

I

Op 14 november 1984 heeft de Commissie, ter gelegenheid van de bijeenkomst van het Beheerscomité »Suiker" kennis gekregen van een steunmaatregel waartoe bij het besluit (»delibera") van het CIPE (Comitato Interministeriale Programmazione Economica) van 11 oktober 1984 (4), bij het »provvedimento" nr. 39/1984 van 24 oktober 1984 (5) en bij het »provvedimento" nr. 41/1984 van 16 november 1984 (6) werd besloten.

Deze maatregel voorziet in de toekenning van een steun aan de Italiaanse suikerproducenten voor suiker die voortkomt uit de nationale produktie dan wel uit de raffinage van ingevoerde ruwe suiker, ten bedrage van:

- 59,12 lire/kg voor witte suiker die op 29 oktober 1984 in voorraad was, waarop de fabricagebelasting nog moet worden betaald en waarvoor de »sovraprezzo" nog niet is betaald; het uit hoofde van dit laatste te betalen bedrag zal derhalve het vroegere bedrag vermeerderd met 22 lire zijn,

of

- 37,12 lire/kg voor witte suiker die op 29 oktober 1984 in voorraad was, die vrij is van fabricagebelasting en waarvoor de sovraprezzo (het vroegere bedrag) is betaald.

II

Bij schrijven van 23 november 1984 aan de Italiaanse Regering heeft de Commissie besloten ten aanzien van bovengenoemde maatregel de in artikel 93, lid 2, van het EEG-Verdrag bedoelde procedure in te leiden. Deze procedure werd vervolgens uitgebreid tot alle »ad hoc"-toepassingsbepalingen van het besluit (»delibera") van het Comitato Interministeriale Programmazione Economica (CIPE) van 11 oktober 1984, en met name ook tot die van het »provvedimento" nr. 41/1984. In het kader van deze procedure heeft de Commissie de Italiaanse Regering aangemaand haar opmerkingen te maken; zij heeft tevens de andere Lid-Staten alsmede andere belanghebbenden dan de Lid-Staten aangemaand hun opmerkingen kenbaar te maken.

III

Op 10 december 1984 heeft de Italiaanse Regering, bij schrijven nr. 9692, geregistreerd op 13 december 1984, geantwoord op het schrijven van de Commissie. Op 14 en 15 januari 1985 heeft zij tijdens de zitting van de Raad om toepassing van artikel 93, lid 2, derde alinea, van het Verdrag verzocht en heeft zij de zaak officieel bij de Raad

aanhangig gemaakt ten einde met betrekking tot deze steunmaatregel een vergunning in de zin van genoemd artikel 93, lid 2, derde alinea, van het Verdrag te verkrijgen. De Raad heeft ter zake binnen de door het Verdrag voorgeschreven termijn geen besluit genomen. Op 23 april 1985 heeft de Italiaanse Regering, tijdens een op verzoek van de Italiaanse autoriteiten belegde bilaterale overeenkomst met de diensten van de Commissie, haar standpunt bevestigd en om schorsing van de procedure op grond van artikel 93, lid 2, verzocht.

Op 22 juli 1985 hebben de Italiaanse autoriteiten evenwel het voornemen te kennen gegeven de steunregeling te wijzigen; tijdens de bilaterale bijeenkomst van 1 oktober 1985 en in de recentste telex (van 29 oktober 1985) hebben zij de aldus gewijzigde maatregel uiteengezet, die thans de vorm zou aannemen van een investeringssubsidie ten gunste van de Italiaanse suikerindustrie voor subsidies zoals bedoeld in wet nr. 700/83 van 19 december 1983 houdende »Bepalingen ter sanering van de suikerbietensector" (steunmaatregel nr. 10/84); die wet werd door de Commissie, in haar brief van 23 mei 1984 aan de Italiaanse Regering, als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt beschouwd; zij beoogt immers de sanering van de suikersector in Italië mogelijk te maken.

Bij cumulatie van de onderhavige subsidie met de subsidies welke in deze wet zijn opgenomen worden de door de Commissie toegestane maximumpercentages niet overschreden (50 % voor het centrum en het noorden en 75 % voor het zuiden van Italië).

IV

De Ierse en de Deense autoriteiten hebben het besluit van de Commissie bij schrijven van respectievelijk 14 januari 1985 en 21 januari 1985 onderschreven.

V

De hoeveelheid suiker die in aanmerking komt voor de steun aan de suikerproducenten is, in verhouding tot de in Italië geproduceerde en ingevoerde hoeveelheid:

- de hoeveelheid suiker in voorraad bij de producenten op 29 oktober 1984 die in aanmerking komt voor de steun:

59 685 ton (volgens inlichtingen verstrekt door de Italiaanse autoriteiten), dat wil zeggen:

- 4,68 % van de Italiaanse produktie voor het verkoopseizoen 1984/1985, welke 1,274 miljoen ton bedroeg (bron: EUROSTAT),

- 24,8 % van de in het verkoopseizoen 1984/1985 ingevoerde hoeveelheid (bron: EUROSTAT);

Uitgaande van deze gegevens zou het totale bedrag van de steun 2,6 miljard Italiaanse lire (1,778 miljoen Ecu) bereiken;

- de hoeveelheid suiker die jaarlijks onverwerkt uit de Lid-Staten wordt ingevoerd (EUR-10) (bron: EUROSTAT)

- verkoopseizoen 1982/1983: 283 000 ton

- verkoopseizoen 1983/1984: 273 000 ton

- verkoopseizoen 1984/1985: 239 773 ton.

Aangezien Italië niet voldoende suiker produceert om in de eigen behoeften te voorzien, is zijn produktie beperkt tot het A-quotum.

VI

1. In de brief van 23 november 1984, waarmee de in artikel 93, lid 2, van het Verdrag bedoelde procedure werd ingeleid, deelde de Commissie de Italiaanse autoriteiten mede dat de steun ten bedrage van 59,12 lire/kg respectievelijk 37,12 lire/kg die aan de suikerproducenten werd toegekend voor suiker die voortkwam uit de nationale produktie of uit de raffinage van ingevoerde suiker en welke op 29 oktober 1984 in voorraad was - zoals in de Italiaanse regeling was bepaald - een exploitatiesubsidie is zonder blijvende gevolgen voor een verbetering van de structuur van de betrokken sector; de nationale produktie wordt erdoor begunstigd ten nadele van de na 29 oktober 1984 uit de andere Lid-Staten ingevoerde suiker; door de directe gevolgen die de steunmaatregelen kunnen hebben voor de prijs dreigen zij ook de mededinging te vervalsen; bovendien vormen zij een inbreuk op de gemeenschappelijke ordening van de markt in de suikersector.

2. De betrokken maatregel beantwoordt aan de voorwaarden die worden opgesomd in artikel 92, lid 1, van het Verdrag, dat steunmaatregelen die aan de erin neergelegde criteria voldoen in beginsel onverenigbaar verklaart met de gemeenschappelijke markt.

Dit verbod kan niet worden opgeheven op grond van artikel 92, lid 2, van het Verdrag, aangezien het in het onderhavige geval duidelijk niet gaat om een van de in deze bepaling opgenomen uitzonderingen. Met betrekking tot de in lid 3 van dit artikel bedoelde uitzonderingen is nauwkeurig bepaald welke doelstellingen met de toekenning van de steun moeten worden nagestreefd, doelstellingen die verband moeten houden met het behartigen van een Gemeenschapsbelang; een afwijking kan met name slechts worden toegestaan wanneer de Commissie kan vaststellen dat de steun noodzakelijk is voor het bereiken van een van de in deze bepalingen genoemde doelstellingen. Het toestaan van deze afwijkingen voor steunmaatregelen waar een dergelijke compensatie niet tegenover staat, zou betekenen dat het bestaan wordt geduld van een situatie die het handelsverkeer tussen Lid-Staten ongunstig kan beïnvloeden, alsmede van verstoringen van de mededinging die niet kunnen worden verantwoord met een beroep op het Gemeenschapsbelang en bijgevolg ook van ongerechtvaardigde voordelen voor bepaalde Lid-Staten.

Welnu, de betrokken maatregel was klaarblijkelijk niet een maatregel ter bevordering van de verwezenlijking van een belangrijk project van gemeenschappelijk Europees belang in de zin van artikel 92, lid 3, sub b); het ging evenmin om maatregelen met het oog op de opheffing van een ernstige verstoring in de economie van de betrokken Lid-Staat, waarvan sprake in dezelfde bepaling.

Met betrekking tot de in artikel 92, lid 3, sub a) en c), genoemde uitzonderingen in verband met steunmaatregelen ter bevordering of vergemakkelijking van de economische ontwikkeling van bepaalde streken alsmede van bepaalde sub c) genoemde vormen van bedrijvigheid, zij erop gewezen dat dergelijke steunmaatregelen uitsluitend ten goede zouden zijn gekomen van bepaalde producenten, zonder rekening te houden met criteria betreffende de aanpassing of verbetering van de structuur van de ondernemingen in de suikersector, dan wel betreffende energiebesparing of regionale ontwikkeling. De steunmaatregelen hadden in dat geval bijgevolg moeten worden beschouwd als exploitatiesubsidies voor de betrokken producenten, een soort van steun waar de Commissie zich in beginsel steeds tegen heeft verzet, aangezien voor de toekenning ervan geen voorwaarden worden gesteld die tot gevolg hebben dat een van de in artikel 92, lid 3, sub a) en c), genoemde afwijkingen erop van toepassing is.

3. De toekenning van de desbetreffende steun zou strijdig zijn met het beginsel dat de Lid-Staten niet langer bevoegd zijn om in het kader van een gemeenschappelijke marktordening eenzijdige besluiten te nemen over de inkomens door het toekennen van dit soort steun.

De bevoegdheid van de Lid-Staten om zich rechtstreeks te bemoeien met het functioneren van gemeenschappelijke marktordeningen is trouwens beperkt wanneer die een gemeenschappelijke prijzenregeling omvatten; zij vallen voortaan onder de uitsluitende bevoegdheid van de Gemeenschap.

Zelfs indien een afwijking uit hoofde van artikel 92, lid 3, van het Verdrag theoretisch tot de mogelijkheden had behoord, zou bijgevolg het inbreukmakende karakter van de onderhavige steunmaatregel ten opzichte van de betrokken gemeenschappelijke marktordening in de weg staan dat een dergelijke afwijking ook werkelijk wordt toegepast.

VII

1. Naar aanleiding van het laatste antwoord van de Italiaanse Regering van 29 november 1985 dient in overweging te worden genomen dat de steun aan de producenten werd gewijzigd en thans de vorm aanneemt van investeringsmaatregelen in het kader van de herstructurering en sanering van de Italiaanse suikersector op basis van wet nr. 700/83, welke door de Commissie als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt beschouwd.

2. Bij schrijven van 23 mei 1984 heeft de Commissie met betrekking tot wet nr. 700/83, gelet op de met deze wet beoogde herstructurering en sanering, een gunstig oordeel uitgesproken, met dien verstande dat:

- de concrete steunprogramma's, waarvan sprake in artikel 1 van de genoemde wet, haar overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het EEG-Verdrag voor de tenuitvoerlegging ter kennis moeten worden gebracht;

- haar op grond van dezelfde Verdragsbepaling eveneens kennis moet worden gegeven van de financiële uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de lange-termijnleningen zoals bedoeld in artikel 2, sub c), van de genoemde wet en in artikel 3, lid 6, van decreet nr. 371 van 12 augustus 1983.

De Commissie verduidelijkte daarbij dat haar standpunt slechts geldt voor zover het saneringsplan daadwerkelijk:

- een beperkte looptijd heeft (vijf jaar),

- voor de produktie een streefcijfer vaststelt dat niet hoger ligt dan de in het verleden geproduceerde hoeveelheden en dan de bij Gemeenschapsverordening in de A- en B-quota vastgestelde hoeveelheden, namelijk 15,7 miljoen kwintaal suiker per jaar, uitgaande van een optimale duur van het verkoopseizoen.

De Commissie legde er de nadruk op dat deze standpuntbepaling niet mocht worden beschouwd als een precedent met betrekking tot het algemene standpunt dat zij in haar schrijven van 1 februari 1972 aan Italië (en trouwens aan alle Lid-Staten) heeft verwoord en dat erop neerkomt elke investeringssteun in de sector suikerbieten te verbieden.

3. Subsidies aan de in punt 1 bedoelde producenten, die volgens de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte inlichtingen nog niet zouden zijn uitgekeerd, zullen worden toegekend met inachtneming van de door de Commissie toegestane en aan de Lid-Staten bij schrijven van de Commissie medegedeelde maximumgrenzen; deze maximumgrenzen bedragen met name voor Italië:

- 50 % voor het centrum en het noorden en 75 % voor de Mezzogiorno voor projecten die zijn opgezet in het kader van nationale of regionale programma's welke door de Commissie uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 355/77 (1) zijn goedgekeurd;

- 35 % voor het centrum en het noorden en 50 % voor de Mezzogiorno voor alle andere projecten.

4. Onder die omstandigheden is er voor de Commissie geen aanleiding meer om bezwaren te maken tegen de toekenning van deze steun, voor zover de in punt 1 genoemde garanties worden geboden,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De Commissie van de Europese Gemeenschappen maakt geen bezwaar tegen de maatregel inzake de verlening van steun aan de Italiaanse suikerproducenten op voorwaarde dat:

1. het toekennen van een subsidie van 59,12 lire/kg respectievelijk van 37,12 lire/kg aan de Italiaanse suikerproducenten voor witte suiker die op 29 oktober 1984 in voorraad was en die voortkomt uit de nationale produktie dan wel uit de raffinage van ruwe suiker, plaatsvindt op grond van wet nr. 700/83 en met inachtneming van de beschikking waarbij de Commissie die wet heeft goedgekeurd;

2. bij cumulatie van de onderhavige steun en van de subsidies welke bij de genoemde wet worden ingesteld de volgende maximumgrenzen niet worden overschreden:

a) 50 % voor het centrum en het noorden en 75 % voor de Mezzogiorno voor projecten die worden opgezet in het kader van nationale of regionale programma's welke door de Commissie uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 355/77 zijn goedgekeurd.

b) 35 % voor het centrum en het noorden en 50 % voor de Mezzogiorno voor alle andere projecten.

Artikel 2

Italië deelt de Commissie binnen twee maanden na kennisgeving van deze beschikking mede welke maatregelen het heeft genomen ter uitvoering van artikel 1.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek.

Gedaan te Brussel, 25 maart 1986.

Voor de Commissie

Frans ANDRIESSEN

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 177 van 1. 7 . 1981, blz. 4.

(2) PB nr. L 74 van 18. 3. 1982, blz. 1.

(3) PB nr. C 342 van 22. 12. 1984, blz. 9.

(4) Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana nr. 313, 14. 11. 1984.

(5) Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana nr. 298, 29. 10. 1984.

(6) Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana nr. 319, 20. 11. 1984.

(1) PB nr. L 51 van 23. 2. 1977, blz. 1.