ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(10)

In het licht van bovenstaande risicobeoordeling is het niet uitgesloten dat de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie niet volstaat om de middellange termijndoelstelling van het programma tegen 2008 te verwezenlijken. De begrotingsstrategie lijkt evenwel te volstaan om tegen het einde van de programmaperiode een structurele begrotingssituatie te bewerkstelligen die in het kader van het pact als passend kan worden aangemerkt, mits die strategie volgens het programma wordt uitgevoerd. De begrotingsstrategie van het programma verschaft bovendien een veiligheidsmarge die ruim genoeg is om te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3 % van het BBP overschrijdt. Het aanpassingstempo in de richting van de middellangetermijndoelstelling van het programma is volledig in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, waarin wordt bepaald dat voor de lidstaten die tot de eurozone en WKM II behoren, de jaarlijkse verbetering van het structureel saldo 0,5 % van het BBP als benchmark moet bedragen en dat in economisch goede tijden een grotere aanpassing wordt nagestreefd terwijl in economisch slechte tijden een geringere aanpassing toelaatbaar is. Hoewel deze aanpassing volgens de diensten van de Commissie trager kan verlopen dan in het programma is voorzien, zou zij niettemin in overeenstemming zijn met de verplichtingen die door het pact worden opgelegd met name aangezien er gedurende de gehele programmaperiode sprake is van een negatieve output gap.
(7)

Het programma is erop gericht de overheidsbegroting tegen het einde van de programmaperiode vrijwel in evenwicht te brengen, waarbij in 2008 de middellangetermijndoelstelling van een tekort van 0,8 % van het BBP moet worden bereikt. Het tijdsprofiel en het niveau van het primaire saldo zijn vergelijkbaar met die van het totale saldo: het primaire tekort van — 2,1 % van het BBP in 2005 wordt omgebogen in een primair overschot van 0,1 % aan het einde van de periode. De terugdringing van het tekort wordt aan de uitgavenkant tot stand gebracht, aangezien wordt verwacht dat de totale overheidsuitgaven in de loop van de periode met 2,5 procentpunt zullen dalen, terwijl de ontvangstenquote met 0,4 procentpunt van het BBP zou afnemen. Om het hoofd te kunnen bieden aan de onverwachte verslechtering van het overheidssaldo in 2005, is de begrotingsstrategie aangepast sinds de indiening van de vorige actualisering, die op een minder optimistisch macro-economisch scenario berustte en ervan uitging dat het overheidstekort zou verbeteren van een geraamd tekort van -1,4 % van het BBP in 2004 tot een voorspeld tekort van -1 % van het BBP in 2005 en dan in 2006 en 2007 grotendeels op hetzelfde niveau zou blijven.
(8)

De risico's voor de begrotingsvooruitzichten van het programma lijken min of meer in evenwicht te zijn. Enerzijds suggereert het feit dat Tsjechië doorgaans behoedzame begrotingsprognoses opstelt dat de resultaten wellicht gunstiger zullen uitpakken dan verwacht (zoals in 2004 het geval was en door de Commissie ook voor 2005 wordt voorzien). De groeihypothesen die aan de begroting ten grondslag liggen zijn tot dusverre realistisch geweest en bij de voorspelling van de belastingopbrengsten is doorgaans een voorzichtige benadering gekozen. Bovendien zijn de in de begroting opgenomen uitgaven niet altijd volledig verricht, voornamelijk doordat gebruik werd gemaakt van de mogelijkheid om niet-bestede middelen van voorgaande begrotingsjaren over te dragen. Anderzijds worden in het programma verschillende (voorgenomen) maatregelen in de sociale sector genoemd die de uitgaven op dit gebied eerder zouden verhogen dan verlagen zoals in het programma wordt verwacht. Bovendien werd in 2004 een uitgavenbedrag van meer dan 1 % van het BBP overgedragen, en de diensten van de Commissie verwachten dat dit volume in 2005 nog verder zal toenemen. Indien deze omvangrijke overgedragen middelen zouden worden besteed bovenop alle begrotingsuitgaven — hetgeen niet kan worden uitgesloten, vooral in het verkiezingsjaar 2006 — zouden de begrotingsresultaten kunnen tegenvallen, met name in 2006. Voorts lijkt de groeiprognose voor het laatste jaar van het programma aan de optimistische kant.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 138/2

ADVIES VAN DE COMMISSIE

van 21 juni 2007

overeenkomstig artikel 37 van het Euratom-Verdrag, betreffende het plan voor de lozing van radioactieve afvalstoffen ten gevolge van de buitenbedrijfstelling van de kerncentrale van Obrigheim in de Bondsrepubliek Duitsland

(Alleen de Duitse tekst is authentiek )

(2007/C 138/02)

Op 18 september 2006 heeft de Europese Commissie, overeenkomstig artikel 37 van het Euratom-Verdrag, van de Duitse Bondsregering algemene gegevens ontvangen betreffende het plan voor de lozing van radioactieve afvalstoffen ten gevolge van de buitenbedrijfstelling van de kerncentrale van Obrigheim in Duitsland.

Op basis van deze gegevens en na raadpleging van de groep van deskundigen, brengt de Commissie het volgende advies uit:

1. de afstand tussen de installatie en de meest nabije grens met een andere lidstaat, namelijk Frankrijk, is ongeveer 80 km;

2. bij een normale buitenbedrijfstelling veroorzaakt de lozing van vloeibare of gasvormige effluenten geen blootstelling aan straling die schadelijk is voor de gezondheid van inwoners van andere lidstaten;

3. de uit de buitenbedrijfstelling voortkomende vaste radioactieve afvalstoffen worden ter plaatse tijdelijk opgeslagen alvorens definitief te worden opgeborgen in een overeen te komen opslagfaciliteit. Niet-radioactieve vaste afvalstoffen en stoffen die van de officiële controle zijn vrijgegeven, zullen worden vrijgegeven voor lozing als gewone afvalstoffen of voor hergebruik of recycling. Daarbij zal steeds worden voldaan aan de vrijgavecriteria van de basisnormen (Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad);

4. in het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve afvalstoffen, ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, zal de stralingsdosis die wordt ontvangen in andere lidstaten naar verwachting geen schadelijk effect hebben op de volksgezondheid.

Concluderend is de Commissie van mening dat de uitvoering van het plan voor de lozing van radioactieve afvalstoffen, in welke vorm ook, ten gevolge van de buitenbedrijfstelling van de kerncentrale van Obrigheim in de Bondsrepubliek Duitsland, zowel bij normale bedrijfsvoering als bij een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, niet het risico doet ontstaan van radioactieve besmetting van het water, de bodem of het luchtruim van een andere lidstaat.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 120/3

Informatie van de Commissie overeenkomstig punt 8, onder b) en d), van bijlage IID bij Verordening (EG) nr. 41/2007 van de Raad

(2007/C 120/02)

Vangstbeperkingen voor zandspiering in ICES-zone IIIa en in de EG-wateren van de ICES-zones IIa en IV zijn voorlopig vastgesteld in bijlage IA bij Verordening (EG) nr. 41/2007 van de Raad van 21 december 2006 tot vaststelling, voor 2007, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn (1).

In punt 8 van bijlage IID bij Verordening (EG) nr. 41/2007 is bepaald dat de Commissie de TAC en de quota voor zandspiering in de betrokken zones voor 2007 moet herzien op basis van het advies van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) en het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) over de omvang van de jaarklasse 2006 van het zandspieringbestand in de Noordzee.

Als de ICES en het WTECV de omvang van de jaarklasse 2006 van het zandspieringbestand in de Noordzee op leeftijd 1 schatten op meer dan 150 000 miljoen stuks, moet de TAC (in 1 000 ton) worden vastgesteld volgens de in punt 8, onder b), van bijlage IID bij Verordening (EG) nr. 41/2007 vastgestelde formule TAC2007 =- 597+(4,073*N1 ).

Op 16 mei 2007 heeft de Commissie het wetenschappelijke advies van de ICES en het WTECV ontvangen, in welk advies de omvang van de jaarklasse 2006 op leeftijd 1 wordt geschat op meer dan 150 000 miljoen stuks. Een en ander betekent dat de TAC voor zandspiering in ICES-zones IIIa en IV en in de EG-wateren van de ICES-zone IIa moet worden vastgesteld op 170 000 ton.

Een verordening van de Commissie tot herziening van de TAC en de quota voor zandspiering in ICES-zone IIIa en in de EG-wateren van de ICES-zones IIa en IV zal zo spoedig mogelijk worden vastgesteld. Overeenkomstig punt 8, onder d), van bijlage IID bij Verordening (EG) nr. 41/2007 zal de verordening van de Commissie tot herziening van de TAC en de quota voor zandspiering in ICES-zone IIIa en in de EG-wateren van de ICES-zones IIa en IV met terugwerkende kracht van toepassing zijn vanaf de datum waarop de Commissie deze informatie bekendmaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

(1) PB L 15 van 20.1.2007, blz. 1.
NL Publicatieblad van de Europese Unie C 90/30

Kennisgeving aan personen, entiteiten en lichamen die door de Raad zijn geplaatst op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad (bijlage V) van toepassing is

(2007/C 90/11)

De volgende informatie wordt ter kennis gebracht van de personen, entiteiten en lichamen die voorkomen in de bijlage bij Besluit 2007/242/EG van de Raad van 23 april 2007 (1).

De Raad van de Europese Unie heeft vastgesteld dat de personen, entiteiten en lichamen die op bovengenoemde lijst staan, voldoen aan de criteria van artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr.423/2007 van de Raad van 19 april 2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (2); derhalve zijn zij, bij bovengenoemd besluit, opgenomen in bijlage V van die verordening. In die verordening is bepaald dat alle tegoeden, andere financiële activa en economische middelen die in het bezit zijn van de betrokken personen, entiteiten of lichamen worden bevroren, en dat aan deze personen, entiteiten of lichamen noch direct, noch indirect tegoeden, andere financiële activa en economische middelen ter beschikking mogen worden gesteld.

De betrokken personen, entiteiten en lichamen worden erop geattendeerd dat zij een verzoek tot de op de websites in bijlage III vermelde bevoegde instanties van de lidstaat of lidstaten kunnen richten om een machtiging te verkrijgen om bevroren tegoeden te gebruiken voor basisbehoeften of specifieke betalingen (zie de artikelen 8, 9 en 10 van de verordening).

De betrokken personen, entiteiten of lichamen kunnen, onder overlegging van bewijsstukken, de Raad verzoeken het besluit om hen op bovengenoemde lijst te plaatsen, te heroverwegen.

Dergelijke verzoeken dienen als volgt te worden geadresseerd: Raad van de Europese Unie, secretariaat-generaal, Wetstraat 175, B-1048 Brussel.

Tevens wordt erop geattendeerd dat ieder(e) betrokken persoon, entiteit of lichaam het besluit van de Raad kan aanvechten voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen, overeenkomstig het bepaalde in artikel 230, leden 4 en 5, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.

(1) PB L 106 van 24.4.2007, blz. 51.

(2) PB L 103 van 20.4.2007, blz. 1.
4.

In het geval van een niet-geplande lozing van radioactieve effluenten ten gevolge van een ongeval van het type en de omvang als bedoeld in de algemene gegevens, resulteert de geplande wijziging niet in significante effecten voor de volksgezondheid in een andere lidstaat.
(4)

Met de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie wordt beoogd de middellangetermijndoelstelling (MTD) voor de begrotingssituatie bedoeld in het stabiliteits- en groeipact tegen 2009 te verwezenlijken, waarbij het zwaartepunt van de consolidatie-inspanningen in de laatste programmajaren zou komen te liggen. Als gevolg van de lopende belastinghervorming en een aantal kostenbesparende maatregelen aan de uitgavenzijde geven de ontvangsten en uitgaven als percentage van het BBP over de gehele programmaperiode een scherpe daling te zien. Verwacht wordt dat het overheidstekort tot 2008, wanneer de ontvangsten- en uitgavenquote ruwweg eenzelfde daling vertonen, zich rond de 1,5 % van het BBP zal bewegen. In 2009 loopt het tekort terug tot 1,0 % omdat de uitgavenreductie dan de inkomstenderving overtreft. Het primaire saldo verslechtert aanvankelijk van 0,1 % van het BBP in 2006 tot -0,3 % van het BBP in 2008, waarna het in 2009 wederom verbetert tot 0,3 % van het BBP. In het stabiliteitsprogramma wordt de verwezenlijking van de doelstelling van een nominaal tekort van 1 % van het BBP met een jaar uitgesteld in vergelijking met de laatste actualisering van het convergentieprogramma, ondanks het feit dat er sprake is van een gunstiger macro-economisch scenario.
(5)

Het volgens de algemeen aanvaarde methode berekende structurele saldo (d.w.z. het voor de conjunctuur gecorrigeerde saldo ongerekend eenmalige en tijdelijke maatregelen) blijft gedurende de gehele programmaperiode stabiel op een overschot van bijna 3 % van het BBP. De in het programma gepresenteerde middellangetermijndoelstelling (MTD) voor de begrotingssituatie is een in de gehele programmaperiode vast te houden structureel overschot van 2 % van het BBP. In het vorige programma werd nog niet expliciet een MTD genoemd, maar in het advies van de Raad werd op grond van de in dat programma geprognosticeerde structurele overschotten uitgegaan van een overschot van 1 % van het BBP. Aangezien de MTD ambitieuzer is dan de minimumbenchmark (geraamd op een tekort van circa 1 % van het BBP), mag worden aangenomen dat de verwezenlijking ervan een veiligheidsmarge biedt die ruim genoeg is om een buitensporig tekort te voorkomen. De MTD ligt binnen de marge die in het stabiliteits- en groeipact en in de gedragscode is vastgesteld voor de lidstaten die tot de eurozone en tot WKM II behoren, en is duidelijk ambitieuzer dan in het licht van de schuldquote en de gemiddelde potentiële productiegroei op lange termijn noodzakelijk is. Volgens het programma ligt de MTD ligt ruim boven het vereiste minimumniveau omdat de overheidsfinanciën op lange termijn houdbaar moeten blijven en de gevolgen van de vergrijzing in Finland al vroeg merkbaar zullen worden.
(4)

Het voornaamste doel van het programma is het overheidstekort in de programmaperiode geleidelijk terug te dringen om de middellangetermijndoelstelling (MTD, zie hieronder) uiterlijk in 2008 te halen en de begroting in 2009 in evenwicht te brengen. Voor het primaire saldo worden evenwicht in 2007 en een overschot van 0,8 % van het BBP aan het eind van de programmaperiode verwacht. In vergelijking met de vorige actualisering is de beoogde aanpassing ambitieuzer, maar wordt deze met een minder gunstig macro-economisch scenario verschoven naar het eind van de programmaperiode. De beoogde budgettaire consolidatie wordt gerealiseerd doordat de ontvangstenquote sterker stijgt dan de uitgavenquote (2,6 procentpunten tegen 1,4 procentpunt). Aan de ontvangstenzijde kan maar 0,5 procentpunt worden toegeschreven aan een stijging van de belastingquote, die met name te danken is aan een verwachte verbetering van de belastinginning. De rest van de stijging wordt in het programma niet gespecificeerd, maar lijkt verband te houden met de instroom van EU-middelen. De wijzigingen aan de uitgavenzijde hebben te maken met een stijging van de overheidsinvesteringen, sociale overdrachten en „andere ”primaire uitgaven, die niet volledig wordt goedgemaakt door een omvangrijke bezuiniging op de overheidsconsumptie als percentage van het BBP (meer dan 2 procentpunten).
(7)

In het licht van deze risicobeoordeling lijkt de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie te volstaan om de MTD tegen 2008 te verwezenlijken, zoals in het programma wordt aangenomen. Bovendien lijkt deze een veiligheidsmarge te verschaffen die ruim genoeg is om gedurende de gehele programmaperiode te voorkomen dat het tekort bij normale macro-economische fluctuaties de drempel van 3 % van het BBP overschrijdt. Het uit het programma blijkende tempo van de aanpassing richting de MTD is in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, dat voorschrijft dat de lidstaten die tot het eurogebied en het WKM II behoren, een jaarlijkse verbetering van het structurele saldo moeten nastreven met 0,5 % van het BBP als referentiepunt, en dat in goede economische tijden een grotere aanpassing moet worden bewerkstelligd, terwijl in slechte economische tijden een minder zware inspanning toelaatbaar is. Na de verwezenlijking van de MTD is het begrotingsbeleid zoals dat uit het programma naar voren komt, eveneens in overeenstemming met het pact.
(4)

De begrotingsstrategie in het programma is gericht op een correctie van het buitensporig tekort in 2006. Daarna loopt het overheidstekort in de programmaperiode gestaag verder terug tot 1,2 % van het BBP in 2009. De tekortreductie van 1 procentpunt van het BBP tussen 2006 en 2009 is vrijwel gelijkelijk verdeeld over een ontvangstenstijging en een uitgavenbeperking. Aan de ontvangstenzijde wordt gerekend op een stijging van de totale ontvangsten van procentpunt van het BBP, die voornamelijk te danken is aan indirecte belastingen en sociale bijdragen. Aan de uitgavenzijde dalen de totale uitgaven in dezelfde periode met circa procentpunt van het BBP, waarvan procentpunt in verband met lagere rentebetalingen. Daardoor blijft de reductie van de primaire uitgaven beperkt tot amper procentpunt. De sociale overdrachten vertonen een stijging van procentpunt, die meer dan goed wordt gemaakt door een daling van procentpunt in andere uitgavenrubrieken, met name de overheidsconsumptie. Het primaire saldo verbetert met circa 1 procentpunt in de programmaperiode tot bijna 3 % van het BBP in 2009. Hoewel de doelstellingen voor 2006-2008 in vergelijking met het vorige programma nauwelijks gewijzigd zijn en het macro-economische scenario hetzelfde blijft, is er voor 2006 toch sprake van een forsere aanpassing omdat het tekortresultaat over 2005 (5,2 % van het BBP) hoger uitvalt dan waarop in de actualisering van december 2005 was gerekend (4,3 % van het BBP).
(4)

Ierlands budgettaire middellangetermijnstrategie is gericht op waarborging van de budgettaire houdbaarheid met als ankerpunt het stabiliteits- en groeipact. Volgens de projecties blijven de overschotten in de gehele programmaperiode intact, maar loopt het nominale overschot van 2,3 % van het BBP in 2006 wel terug naar 1,2 % in 2007 en daalt het daarna nog geleidelijk verder tot 0,6 % in 2009. Het primaire overschot vertoont eenzelfde daling van naar schatting 3,3 % van het BBP in 2006 naar 1,6 % van het BBP in 2009. De halvering van het begrote nominale overschot over 2007 is te wijten aan een stijging van de uitgavenquote, die voornamelijk het gevolg is van hogere sociale overdrachten. Voor 2008 en 2009 wordt ervan uitgegaan dat zowel de ontvangsten- als de uitgavenquote zullen dalen, zij het dat de uitgaven slechts een lichte daling vertonen. In vergelijking met de prognoses in de vorige actualisering (tot 2008) werkt de door de meevallende ontvangsten fors opwaarts bijgestelde raming van het saldo over 2006 ook in de twee jaar daarop door in de ontvangstenquote en in het nominale en primaire overschot, zij het in afnemende mate, en verandert het profiel van de geprognosticeerde uitgavenquote nauwelijks.
(4)

De budgettaire middellangetermijnstrategie in het programma is erop gericht de kosten van de vergrijzing via verdere budgettaire consolidatie op te vangen. In het programma wordt gerekend op een verbetering van het overheidsoverschot van 0,1 % van het BBP in 2006 tot 0,9 % in 2009. Het primaire overschot moet oplopen van 2,4 % van het BBP in 2006 tot 2,9 % in 2009, een verbetering die in haar geheel plaatsvindt in het laatste jaar van het programma en grotendeels te danken is aan het feit dat voor dat jaar gerekend wordt op een restitutie van de in de periode 2007-2009 betaalde bijdrage aan de eigen middelen van de EU. De nominale aanpassing is volledig toe te schrijven aan een daling van de uitgavenquote, die de daling van de ontvangstenquote met 0,2 procentpunt meer dan compenseert. In vergelijking met de vorige actualisering van het stabiliteitsprogramma ligt het overheidssaldo over de gehele programmaperiode op een duidelijk hoger niveau. Dit komt met name door de hogere gasopbrengsten en de verbetering van de macro-economische situatie in 2005 en van de vooruitzichten voor 2006.
(4)

Als reactie op het advies van de Raad van 14 februari 2006 hebben de regering en de sociale partners in april 2006 overeenstemming bereikt over een pakket hervormings- en budgettaire consolideringsmaatregelen, dat nadien is uitgevoerd. In overeenstemming met dit „driepartijenakkoord ”is de voornaamste doelstelling van de in het programma uitgestippelde begrotingsstrategie op middellange termijn het opnieuw realiseren van een evenwichtige begrotingssituatie binnen de programmaperiode. Deze doelstelling zou worden verwezenlijkt door een geleidelijke verbetering te bewerkstelligen van het overheidssaldo, dat zou omslaan van een tekort van naar schatting 1,5 % van het BBP in een gering overschot van 0,1 % van het BBP in 2009. De reductie van het primaire saldo zou parallel lopen met de vermindering van het nominale tekort. De aanpassing is gebaseerd op een reductie van de uitgavenquote ter grootte van 3,8 procentpunt van het BBP, die de daling van de ontvangstenquote met 2,1 procentpunt van het BBP ruimschoots zou compenseren. Deze strategie stemt overeen met die welke is beschreven in het programma van 2005, waarin tegen de achtergrond van grotendeels vergelijkbare macro-economische vooruitzichten werd voorspeld dat het tekort in 2005 in plaats van in 2006 een hoogtepunt zou bereiken en dat in 2008 in plaats van in 2009 een nagenoeg evenwichtige begrotingssituatie zou worden bereikt.
(4)

De belangrijkste doelstelling van de begrotingsstrategie op middellange termijn is de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te bewerkstelligen. Met het oog hierop wordt in het programma voorgesteld de begrotingsconsolidatie voort te zetten en tegelijkertijd de voorwaarden voor groei en werkgelegenheidsschepping te verbeteren. Na de voorgenomen correctie van het buitensporige tekort in 2006 wordt verwacht dat het tekort met een half procentpunt van het BBP per jaar (behalve in 2008) zal afnemen en in 2010 op 0,5 % van het BBP zal uitkomen. De verbetering van het primaire saldo vertoont eenzelfde patroon, waarbij het overschot in 2010 2 % van het BBP zou bedragen. In de begroting zijn aan de ontvangstenzijde corrigerende maatregelen opgenomen, met name de verhoging van het standaard BTW-tarief van 16 % tot 19 %. Uit een vergelijking van jaar tot jaar blijkt evenwel dat ervan wordt uitgegaan dat zowel de ontvangsten- als de uitgavenquote een neerwaarts verloop zal kennen. De uitgavenquote zou tegen 2010 namelijk verminderen met 2,5 procentpunten tot 43 % van het BBP. Deze geplande daling zou hoofdzakelijk door een beperking van de sociale uitgaven tot stand moeten komen. Aangenomen wordt dat de ontvangstenquote gedurende dezelfde periode met 1,5 procentpunt zal dalen tot 42 % van het BBP in 2010; een stijging van het aandeel van de belastingen (bijvoorbeeld verhoging van het standaard BTW-tarief in 2007) wordt grotendeels gecompenseerd door een daling van het aandeel van de socialezekerheidsbijdragen (toe te schrijven aan de vermindering van de bijdrage voor de werkloosheidsverzekering in 2007 en de neerwaartse tendens van het aandeel van de sociale bijdragen), terwijl de niet-fiscale ontvangsten dalen. In vergelijking met de vorige actualisering zijn de begrotingsdoelstellingen over alle jaren verbeterd, hoewel in 2008 geen aanpassing is gepland.