*****

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

van 10 augustus 1982

houdende regeling van het geschil tussen het Groothertogdom Luxemburg en de Franse Republiek inzake de verlenging van vergunningen voor bepaalde bijzondere vormen van geregeld vervoer

(Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek)

(82/595/EEG)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 517/72 van de Raad van 28 februari 1972 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor het geregeld vervoer en de bijzondere vormen van geregeld vervoer met autobussen tussen de Lid-Staten (1), hierna »de verordening" genoemd, inzonderheid op artikel 14,

Overwegende dat sinds 1970 de vervoeronderneming Société des Anciens Établissements Autocars Emile Frisch Sàrl, gevestigd te Luxemburg, 5, rue Jules Fischer, voor de keramiekfabriek Villeroy & Boch Sàrl, gevestigd te Luxemburg, 330, rue de Rollingergrund, het personeel ophaalt dat woonachtig is in de Franse grensstreek; dat er daartoe drie bijzondere geregelde diensten welke dagelijks van maandag tot en met vrijdag worden onderhouden, werden ingesteld - namelijk de twee eerste in 1970 en de derde in 1974; dat er sinds 1976 een bijzondere geregelde dienst wordt onderhouden op zaterdag; dat er op 6 september 1974 een contract van onbepaalde duur gesloten is tussen Frisch en Villeroy & Boch voor het vervoer van de Franse werknemers van deze laatste firma; dat Villeroy & Boch de vervoerkosten van de werknemers die van de diensten van Frisch gebruik maken gedeeltelijk voor zijn rekening neemt;

Overwegende dat er sinds 1976 door de vervoeronderneming Schiocchet Sàrl, gevestigd te Boulange (Frankrijk), 27, rue de Ludelange, een geregelde dienst (geen bijzonder vorm) wordt geëxploiteerd waarvan de route gedeeltelijk die van de diensten van Frisch overlapt;

Overwegende dat op 21 januari 1977 overeenkomstig de verordening vervoervergunningen zijn verstrekt aan de firma Frisch voor de exploitatie van deze diensten; dat deze vergunningen geldig waren tot en met 31 december 1978;

Overwegende dat Frisch op 22 november 1978 aanvragen voor verlenging van deze vergunningen heeft ingediend; dat Frisch deze aanvragen een tweede maal heeft ingediend op 20 december 1979;

Overwegende dat, niettegenstaande de afgifte van voorlopige vergunningen, welke golden voor de periode van 24 oktober 1979 tot en met 31 maart 1980, geen enkel definitief besluit genomen werd door de betrokken landen over de door Frisch ingediende aanvragen om verlenging;

Overwegende dat gedurende de periodes van 1 januari tot en met 23 oktober 1979 en van 1 april 1980 tot op heden, de firma Frisch de diensten is blijven exploiteren ondanks het feit dat daartoe geen vergunningen verleend waren;

Overwegende dat, rekening houdend met de weigering van Frankrijk om akkoord te gaan met een verlenging van de vergunningen, Luxemburg zich tot de Commissie heeft gewend ten einde deze te doen besluiten welk standpunt dient te worden ingenomen ten aanzien van de door Frisch ingediende aanvragen om verlenging van de vergunningen;

Overwegende dat Luxemburg van mening is dat de vergunningen voor de vervoerdiensten van Frisch dienen te worden verlengd aangezien met name deze diensten voldoen aan de voorwaarden als gesteld in artikel 8 van de verordening, deze diensten eerder bestonden dan de dienst van Schiocchet en de door Frisch begane onregelmatigheid het niet rechtvaardigt dat een verlenging van de vergunningen geweigerd wordt;

Overwegende dat Frankrijk zich verzet heeft tegen de verlengingen omdat het vervoer dat thans door de diensten van Frisch wordt verzorgd, zou kunnen worden verzekerd door de Franse onderneming Schiocchet, dat de routes van de diensten van Frisch en Schiocchet elkaar overlappen, dat het spel van vrije mededinging vervalst is omdat Villeroy & Boch een gedeelte van de vervoerkosten voor de werknemers die van de diensten van Frisch gebruik maken voor haar rekening neemt en niet voor de werknemers die gebruik maken van de dienst van Schiocchet, en dat Frisch een onregelmatigheid heeft begaan door zonder daartoe van tevoren een vergunning te hebben gekregen, vijf opnamepunten heeft toegevoegd aan de route van een van haar diensten (hierna de dienst Audun genaamd);

Overwegende dat de drie dagelijkse diensten en de wekelijkse dienst van Frisch op regelmatige wijze zijn ingesteld en op het moment dat ze werden ingesteld niet werden betwist; dat bovendien op 21 januari 1977 voor elk van deze diensten een vergunning is verkregen overeenkomstig de verordening, en wel met de uitdrukkelijke toestemming en zonder voorbehoud van de beide betrokken landen;

Overwegende dat de verbindingen, waarop de aanvragen betrekking hebben, noch bij de instelling van het vervoer, noch bij de afgifte van de vergunningen in 1977, noch bij de indiening van de aanvragen om verlenging van de vergunningen in 1978 en 1979 bestonden - en ook heden ten dage noch kwantitatief noch kwalitatief op bevredigende wijze door het bestaande personenvervoer worden verzorgd; dat de bijzondere vormen van geregeld vervoer door Frisch voldoen aan speciale huidige en te verwachten vervoerbehoeften (op het ogenblik maken 120 werknemers gebruik van dit vervoer); dat bijgevolg het vervoer van Frisch voldoet aan de voorwaarden bepaald in artikel 8 van de verordening;

Overwegende dat het feit dat de verbindingen verzorgd door Frisch eventueel door een wijziging van de reisroute en de voorwaarden waarop de dienst van Schiocchet wordt geëxploiteerd, door deze laatste hadden kunnen worden verzekerd, niet van doorslaggevende aard is; dat op de mogelijkheden tot organisatie van een overeenkomstige vervoerdienst krachtens artikel 8, lid 3, van de verordening kan worden gelet wanneer het ondernemers betreft die reeds in de betrokken gebieden werkzaam zijn; dat er met betrekking tot dit punt evenwel op dient te worden gewezen dat de vervoerdiensten van Frisch eerder werden ingesteld en geëxploiteerd dan die van de firma Schiocchet;

Overwegende dat het feit dat de vervoerdiensten van Frisch en Schiocchet elkaar gedeeltelijk overlappen evenmin van doorslaggevende aard is; dat deze toestand trouwens ontstaan is in gemeenschappelijk overleg tussen de betrokken landen; dat, indien dit overlappen geen belemmering heeft gevormd bij de instelling van deze vervoerdiensten, het evenmin een belemmering dient te zijn bij het verlengen van de vergunningen voor deze diensten; dat bovendien de vervoerdienst van Schiocchet bestemd is voor »personen die in Luxemburg werken bij verschillende ondernemers" en voor de »inwoners van Boulange die zich naar het Groothertogdom wensen te begeven", terwijl de vervoerdiensten van Frisch zich uitsluitend richten tot de werknemers van Villeroy & Boch;

Overwegende dat in deze omstandigheden een gedeeltelijk overlappen van de reisroutes van de vervoerdiensten van Frisch en Schiocchet niet tot gevolg zou mogen hebben dat een verlenging van de vergunningen geweigerd wordt;

Overwegende dat het feit dat Villeroy & Boch de vervoerkosten voor de werknemers die gebruik maken van de diensten van Frisch gedeeltelijk voor zijn rekening neemt, niet op zich een schending van de concurrentieregels van het Verdrag betekent en dat uit de feiten welke bij de Commissie bekend zijn niet kan worden opgemaakt dat er tussen deze beide ondernemingen sprake is van een overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de zin van artikel 85 van het Verdrag, welke ertoe strekken of ten gevolge hebben dat de mededinging binnen de gemeenschappelijke markt wordt verhinderd, beperkt of vervalst;

Overwegende dat Frisch de exploitatie van de vervoerdiensten heeft voortgezet nadat de geldigheidsduur van de vergunningen verstreken was; dat het feit dat er geen vergunningen verstrekt waren, omdat de betrokken landen het onderling niet eens konden worden, niet kan worden verweten aan de firma Frisch, die tijdig de aanvragen om verlenging heeft ingediend; dat bovendien deze aanvragen om verlenging niet formeel werden afgewezen; dat daarentegen Frisch voorlopige vergunningen had verkregen; dat de firma Frisch ervan op de hoogte was dat de betrokken landen aan het onderhandelen waren om het geschil op te lossen; dat de firma Frisch daarom terecht vertrouwen mocht hebben in een verlenging van de administratieve besluiten welke tot haar gericht waren;

Overwegende dat, met uitzondering van de dienst Audun, de onderneming Frisch de diensten op regelmatige wijze heeft onderhouden overeenkomstig de bepalingen van de vergunningen; dat bovendien het bepaalde in artikel 8 van de verordening blijft gelden voor de beide dagelijkse diensten en de wekelijkse dienst, op de exploitatie waarvan niets valt aan te merken; dat deze dus voldoen aan de voorwaarden welke in artikel 11 gesteld worden aan een verlenging van de daarvoor geldende vergunning;

Overwegende dat dit niet opgaat voor de dienst Audun aangezien de firma Frisch hier niet de aan de exploitatie van deze dienst verbonden voorwaarden heeft geëerbiedigd, doordat zij zonder voorafgaande toestemming de plaatsen Aumetz, Ludelange, Tressange, Bure en Nondkeil in de route van deze dienst heeft opgenomen; dat zij door dit te doen inbreuk heeft gemaakt op artikel 4, lid 2, waar bepaald is dat de houder van een vergunning de exploitatievoorwaarden van de vervoerdienst niet mag wijzigen zonder voorafgaande toestemming;

Overwegende evenwel dat deze onregelmatigheid eerst in de loop van het jaar 1978 voor het eerst begaan is, dat wil zeggen enkele maanden voordat de vervoervergunning was verstreken; dat de wijziging van de route beantwoordde aan de ontwikkeling van de markt en Frisch in de verlengingsaanvraag gevraagd heeft om de route te mogen wijzigen ten einde daarin de vijf betwiste plaatsen te mogen opnemen, waaruit blijkt dat hij te goeder trouw handelde; dat aangezien de dienst Audun voldoet aan de voorwaarden van artikel 20 van de verordening, Frankrijk en Luxemburg een afwijking zouden hebben kunnen toestaan van artikel 4, lid 2, van de verordening, waardoor Frisch de exploitatievoorwaarden van de vervoerdienst had kunnen wijzigen zonder voorafgaande toestemming van de beide landen; dat zelfs de Franse administratie deze onregelmatigheid niet beschouwd heeft als een ernstige inbreuk, aangezien zij ermee akkoord is gegaan om de vijf betwiste plaatsen op te nemen in de voorlopige vergunningen welke aan Frisch werden verstrekt voor de periode van 24 oktober 1979 tot en met 31 maart 1980; Overwegende dat in deze omstandigheden de door Frisch begane onregelmatigheid slechts een beperkte draagwijdte heeft; dat gezien het goedaardige karakter van de overtreding de weigering om de vergunning voor de exploitatie van de dienst Audun te verlengen, een overdreven maatregel lijkt te zijn;

Overwegende niettemin dat, gezien de formele onregelmatigheid die werd begaan, de vijf stopplaatsen met betrekking waartoe een onregelmatigheid werd vastgesteld, niet langer in de route van de dienst Audun mogen worden opgenomen,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:

Artikel 1

De vervoervergunningen waarvoor de Société des Ancien Établissements Autocars Emile Frisch Sàrl, gevestigd te Luxemburg, 5, rue Jules Fischer, op 20 december 1980 de verlenging heeft aangevraagd, dienen te worden verlengd voor de exploitatie van de volgende bijzondere geregelde diensten:

1. Errouville, Crusnes, Cantebonne, Villerupt, Esch-sur-Alzette, Luxemburg.

2. Audun-le-Tiche, Ottange, Rumelange, Tétange, Kayl, Dudelange, Bettembourg, Luxemburg.

3. Longwy, Gouraincourt, Longlaville, Rodange, Pétange, Differdange, Soleuvre, Esch-sur-Alzette, Schifflange, Luxemburg,

en wel voor in totaal dagelijks vijf ritten heen en terug van maandag tot en met vrijdag;

4. Schifflange, Belvaux, Esch-sur-Alzette, Audun-le-Tiche, Villerupt, Cantebonne, Errouville, Crusnes, Aumetz, Ottange, Rumelange, Tétange, Kayl, Dudelange, Bettembourg, Luxemburg,

en wel voor één rit heen en terug des zaterdags.

Het gebruik van de vervoerdiensten dient te zijn voorbehouden aan de werknemers van Villeroy & Boch Sàrl, gevestigd te Luxemburg, 330, rue de Rollingergrund welke in het bezit zijn van een door hun werkgever afgegeven vervoerdocument.

Artikel 2

Deze beschikking is gericht tot het Groothertogdom Luxemburg en de Franse Republiek.

Gedaan te Brussel, 10 augustus 1982.

Voor de Commissie

Giorgios CONTOGEORGIS

Lid van de Commissie

(1) PB nr. L 67 van 20. 3. 1972, blz. 19.