NL Publicatieblad van de Europese Unie L 5/27

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2018/28 VAN DE COMMISSIE

van 9 januari 2018

tot herinstelling van een definitief antidumpingrecht op rijwielen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Sri Lanka, afkomstig van City Cycle Industries

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) („de basisverordening”), en met name artikel 13,

Overwegende hetgeen volgt:

A. GELDENDE MAATREGELEN EN ARRESTEN VAN HET GERECHT EN HET HOF

1. Geldende maatregelen

(1) In 2011 heeft de Raad bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 een definitief antidumpingrecht ingesteld op rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China („de oorspronkelijke maatregelen”) (2) naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van de basisverordening.

(2) In 2013 heeft de Raad bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 (3) („de betwiste verordening”) de oorspronkelijke maatregelen uitgebreid naar rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië („de antiontwijkingsmaatregelen” of „de uitgebreide maatregelen”), na een onderzoek naar ontwijking op grond van artikel 13 van de basisverordening.

2. Arresten van het Gerecht van de Europese Unie en van het Hof van Justitie van de Europese Unie

(3) Op 9 augustus 2013 heeft een Sri Lankaanse producent, City Cycle Industries („City Cycle”), bij het Gerecht van de Europese Unie („het Gerecht”) een beroep tot nietigverklaring van de betwiste verordening ingesteld, voor zover van toepassing op deze producent (4). In zijn arrest van 19 maart 2015 (5) heeft het Gerecht de betwiste verordening nietig verklaard voor zover van toepassing op City Cycle.

(4) In juli 2015 hebben de Raad van de Europese Unie (6), de Europese Commissie (7) en Maxcom Ltd (8) (een rijwielfabrikant in de Unie) hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht. In zijn arrest van 26 januari 2017 („het arrest”) heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie („het Hof van Justitie”) de door de bedrijfstak van de Unie, de Europese Commissie en de Raad van de Europese Unie ingestelde hogere voorzieningen afgewezen.

(5) Met name oordeelde het Hof van Justitie in punt 73 van zijn arrest dat overweging (78) van de betwiste verordening geen individuele analyse bevatte van ontwijkingspraktijken waarbij City Cycle betrokken zou zijn. Het Hof van Justitie verklaarde in de punten 75 en 76 eveneens dat de conclusie inzake het bestaan van overlading in Sri Lanka wettelijk gezien niet uitsluitend kon worden gebaseerd op de uitdrukkelijke dubbele vaststelling van de Raad, te weten enerzijds het bestaan van een verandering in de structuur van het handelsverkeer, en anderzijds het gebrek aan medewerking van een aantal producenten-exporteurs (9).

3. Gevolgen van het arrest

(6) Overeenkomstig artikel 266 VWEU moeten de instellingen van de Unie de nodige maatregelen nemen om het arrest van 26 januari 2017 uit te voeren.

(7) Wanneer een procedure uit meerdere administratieve stappen bestaat, leidt de nietigverklaring van een van deze stappen niet tot de nietigverklaring van de gehele procedure (10). De antidumpingprocedure is een voorbeeld van een dergelijke meerstappenprocedure. Bijgevolg houdt de nietigverklaring van de betwiste verordening met betrekking tot één partij niet in dat de gehele procedure voorafgaand aan de vaststelling van die verordening nietig is. De instellingen van de EU hebben de mogelijkheid om alleen de aspecten van de betwiste verordening te corrigeren die tot de nietigverklaring ervan hebben geleid en de niet-betwiste delen waarop het arrest geen betrekking heeft, ongewijzigd te laten (11).

B. PROCEDURE

1. Procedure tot aan het arrest

(8) De Commissie bevestigt de overwegingen (1) tot en met (23) van de betwiste verordening. Deze worden onaangetast gelaten door het arrest.

2. Heropening

(9) Naar aanleiding van het arrest heeft de Commissie op 11 april 2017 een bericht (12) bekendgemaakt tot gedeeltelijke heropening van het antiontwijkingsonderzoek betreffende de invoer van rijwielen verzonden uit Sri Lanka, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Sri Lanka, dat tot de vaststelling van de betwiste verordening heeft geleid („het bericht van heropening”) en heeft zij dit onderzoek hervat op het punt waar de onregelmatigheid zich voordeed. De heropening was beperkt tot de uitvoering van het arrest met betrekking tot City Cycle.

(10) De Commissie heeft City Cycle, de vertegenwoordigers van het land van uitvoer, de bedrijfstak van de Unie en andere bekende belanghebbenden uit het oorspronkelijke onderzoek in kennis gesteld van de gedeeltelijke heropening van het onderzoek. De belanghebbenden zijn in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht vermelde termijn hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord.

(11) Alle belanghebbenden die daarom verzochten, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord door de diensten van de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures. Er is niet om een hoorzitting met de Commissie en/of de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures verzocht.

3. Registratie van invoer

(12) Nadat het arrest was gewezen, hebben de European Bicycle Manufacturers Association en Maxcom Ltd verzocht om registratie van de invoer van rijwielen, voor zover het City Cycle betreft, overeenkomstig artikel 14, lid 5, van de basisverordening, zodat vervolgens maatregelen op deze invoer kunnen worden toegepast vanaf de datum van deze registratie.

(13) Op 11 april 2017 heeft de Commissie de invoer van rijwielen die worden verzonden uit Sri Lanka, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Sri Lanka, aan registratie onderworpen, voor zover die invoer betrekking heeft op de onderneming City Cycle Industries in Sri Lanka („registratieverordening”) (13).

4. Onderzocht product

(14) Het onderzochte product is hetzelfde als dat in de betwiste verordening, namelijk rijwielen (inclusief bakfietsen, maar exclusief eenwielers), zonder motor, van oorsprong uit de Volksrepubliek China („China” of „de VRC”), die momenteel zijn ingedeeld onder de GN-codes ex 8712 00 30 en ex 8712 00 70. De Commissie bevestigt de overwegingen (25) tot en met (27) van de betwiste verordening.

C. BEOORDELING NA HET ARREST

1. Inleidende opmerkingen

(15) In de eerste plaats oordeelt het Hof van Justitie dat de betwiste verordening geen individuele analyse bevatte van ontwijkingspraktijken waarbij City Cycle betrokken zou zijn. De dubbele vaststelling die door de Raad uitdrukkelijk is gedaan, namelijk dat er sprake was van een verandering in de structuur van het handelsverkeer en dat enkele van de producenten-exporteurs niet hadden meegewerkt, werden door het Hof van Justitie niet voldoende grond voor de Raad geacht om te concluderen dat hetzij City Cycle betrokken was bij overlading, hetzij dat er sprake was van overlading op nationaal niveau in Sri Lanka.

(16) In de tweede plaats wordt in de punten 29 en 31 van het arrest erkend dat uit de gegevens die City Cycle in de loop van het onderzoek had ingediend niet bleek dat deze onderneming wel degelijk een producent was, of dat haar assemblageactiviteiten geen ontwijkingspraktijk vormden volgens de criteria van artikel 13, lid 2, van de basisverordening. De overwegingen (124) tot en met (127) van de betwiste verordening worden daarom bevestigd.

(17) In de derde plaats volgt uit het arrest, in samenhang met het arrest van het Gerecht, dat de Raad goede gronden had om City Cycle als een niet-medewerkende onderneming aan te merken en dat er sprake was van een zekere mate van niet-medewerking op nationaal niveau in Sri Lanka. De overwegingen (35) tot en met (42) van de betwiste verordening worden daarom bevestigd.

2. Ondermijning van de corrigerende werking van het antidumpingrecht

(18) De Commissie was in de overwegingen (93) tot en met (96) van de betwiste verordening tot de bevinding gekomen dat de corrigerende werking van het antidumpingrecht werd ondermijnd. Deze bevinding wordt bevestigd.

3. Bewijs van dumping

(19) De Commissie was in de overwegingen (97), (98) en (107) tot en met (110) de betwiste verordening tot de bevinding gekomen dat er sprake was van dumping. Deze bevinding wordt bevestigd.

4. Bestaan van ontwijkingspraktijken

(20) De betwiste verordening is nietig verklaard omdat de Raad in de betwiste verordening onvoldoende heeft aangetoond dat City Cycle betrokken is bij ontwijkingpraktijken. Er zij op gewezen dat het bestaan van ontwijkingspraktijken onder meer kan worden vastgesteld op basis van overlading of op basis van assemblageactiviteiten.

(21) Uit het heropende onderzoek is gebleken dat er geen andere gegevens op bedrijfsniveau beschikbaar waren om de conclusie dat er sprake is van overlading te ondersteunen. Daarom kon geen nadere motivering ten aanzien van de overlading in het kader van overweging (78) van de betwiste verordening naar voren worden gebracht.

(22) Uit de beschikbare gegevens blijkt echter dat er sprake was van ontwijkingspraktijken via assemblage. Het bewijsmateriaal was gebaseerd op de gegevens die tijdens het oorspronkelijke onderzoek door City Cycle zelf waren ingediend. De Raad had deze gegevens niet uitvoerig onderzocht, omdat hij van oordeel was dat dit niet nodig was om rechtens genoegzaam aan te tonen dat er sprake was van ontwijkingspraktijken. Nu het Hof de toepasselijke rechtsnorm heeft verduidelijkt, acht de Commissie het wenselijk al het in het dossier aanwezige bewijsmateriaal opnieuw te beoordelen in het licht van de toepasselijke rechtsnorm.

(23) Tijdens het antiontwijkingsonderzoek heeft City Cycle zich gemeld en verzocht om vrijstelling van de mogelijke antiontwijkingsmaatregelen. Zoals vermeld in de overwegingen (37), (38) en (144) van de betwiste verordening, kon City Cycle niet aantonen dat het in aanmerking kwam voor een vrijstelling. De onderneming werkte onvoldoende mee en artikel 18, lid 1, van de basisverordening werd toegepast. Door het gebrek aan betrouwbare informatie over de waarde en de hoeveelheid van de onderdelen van oorsprong uit de VRC die door de onderneming zijn aangekocht, was het onmogelijk om met zekerheid vast te stellen dat City Cycle daadwerkelijk een producent was die niet bij ontwijkingspraktijken betrokken was of dat zijn assemblageactiviteiten niet een vorm van ontwijking waren. Zoals vermeld in de overwegingen (16) en (17), worden deze bevindingen niet aangetast door het arrest.

(24) In elk geval blijkt echter uit de door de onderneming zelf verstrekte gegevens het volgende: 1. de grondstoffen (rijwielonderdelen) uit de VRC maakten meer dan 60 % van de totale waarde van de delen van het geassembleerde product uit (60/40-test), en 2. de waarde die tijdens de assemblage aan de ingevoerde delen werd toegevoegd, bedroeg minder dan 25 % van de fabricagekosten (25 %-toegevoegde-waardetest).

(25) Volgens de criteria van artikel 13, lid 2, onder a) en b), van de basisverordening betekent dit dat dergelijke assemblageactiviteiten als ontwijkingspraktijken moeten worden aangemerkt, aangezien aan de andere criteria zoals beschreven in de overwegingen (18) en (19) wordt voldaan.

(26) Bijgevolg moet het bestaan van ontwijkingspraktijken via assemblage op nationaal niveau in Sri Lanka worden vastgesteld op basis van het bovengenoemde bewijsmateriaal bij de onderneming dat op ontwijkingspraktijken wijst, en gezien het grote gebrek aan medewerking in Sri Lanka.

(27) Daarom wordt vastgesteld dat er sprake is van assemblage in de zin van artikel 13, lid 2, van de basisverordening in Sri Lanka.

(28) Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte City Cycle de bevoegdheid van de Commissie om bevindingen over het bestaan van assemblage in de zin van artikel 13, lid 2, van de basisverordening vast te stellen. De onderneming betoogde dat de Commissie de bevindingen over de assemblage niet opnieuw kon beoordelen omdat deze niet waren betwist in de gerechtelijke procedure en dat de Commissie daarom moest afzien van maatregelen tegen City Cycle.

(29) Dit argument moet worden afgewezen. In de eerste plaats blijkt uit de in de overwegingen (4) en (5) aangehaalde arresten van het Hof van Justitie dat de voorwaarden om antiontwijkingsmaatregelen in te stellen, betrekking hebben op het bestaan van ontwijkingspraktijken in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening, en niet op een specifiek deel van deze praktijken. In de tweede plaats geeft City Cycle een onjuiste uitlegging aan de verplichting die artikel 266 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie („VWEU”) in deze zaak aan de Commissie oplegt. Zoals blijkt uit overweging (6) van het bericht van heropening, gaat het om het ontbreken van een afdoende motivering in de betwiste verordening van het bestaan van ontwijkingspraktijken in Sri Lanka dat moet worden gecorrigeerd. De Commissie is daarom bevoegd om een nieuwe maatregel vast te stellen met een betere motivering waaruit blijkt dat City Cycle betrokken is bij ontwijkingspraktijken in Sri Lanka; dit is volledig in overeenstemming met de rechtspraak van het Hof van Justitie. In elk geval is de volledige betwiste verordening nietig verklaard. Daarom is geen van de overwegingen definitief geworden. De Commissie moet alle gegevens van het dossier opnieuw bekijken. Voor de aspecten ten aanzien waarvan zich in de procedure geen nieuwe ontwikkelingen hebben voorgedaan, kan de Commissie volstaan met het bevestigen van de bevindingen van het oorspronkelijke onderzoek. Wat het betwiste deel aangaat — in deze zaak betreft dit de ontwijkingspraktijken — moet er een nieuwe beoordeling plaatsvinden.

(30) Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte City Cycle ook de bevoegdheid van de Commissie om zich te baseren op de door City Cycle tijdens het onderzoek ingediende gegevens die tot de instelling van de in overweging (2) aangehaalde antiontwijkingsmaatregelen hebben geleid, en om tot een andere conclusie te komen.

(31) Ook dit argument moet worden afgewezen. De Commissie is namelijk bevoegd om de reeds ingediende gegevens anders te beoordelen, mits deze nieuwe beoordeling strookt met artikel 13 van de basisverordening zoals dat door het Gerecht en het Hof van Justitie is uitgelegd, en mits City Cycle alle gelegenheid heeft gekregen om opmerkingen bij deze nieuwe beoordeling te plaatsen. Zoals in de volgende overwegingen wordt uiteengezet, heeft City Cycle volledig gebruik kunnen maken van het recht om opmerkingen bij de beoordeling van de Commissie te plaatsen. De opmerkingen van City Cycle hebben echter niets veranderd aan de bevinding van de Commissie dat deze onderneming betrokken is bij ontwijkingspraktijken.

(32) Na de aanvullende mededeling bleef City Cycle het oneens met de werkwijze van de Commissie om de in het dossier aanwezige gegevens opnieuw te beoordelen. De onderneming betoogde dat de Commissie op grond van het arrest van het Hof alleen de bevindingen ten aanzien van overlading mocht corrigeren, en niet de bevindingen ten aanzien van assemblage.

(33) Dit argument moet worden afgewezen. In de onderhavige verordening corrigeert de Commissie de bevindingen ten aanzien van ontwijkingspraktijken die, zoals wordt opgemerkt in overweging (20), onder meer kunnen worden vastgesteld op basis van overlading of op basis van assemblageactiviteiten. In de betwiste verordening heeft de Commissie niet beoordeeld of City Cycle betrokken was bij assemblage, aangezien zij concludeerde dat de onderneming betrokken was bij overlading. Na de verduidelijkingen door het Hof zoals uiteengezet in overweging (22), heeft de Commissie opnieuw beoordeeld of City Cycle betrokken was bij ontwijkingspraktijken. De conclusie van de Commissie luidde als volgt: in de eerste plaats waren er, zoals opgemerkt in overweging (21), geen andere beschikbare gegevens op bedrijfsniveau om de conclusie dat er sprake is van overlading te ondersteunen; in de tweede plaats werd overtuigend vastgesteld, zoals uiteengezet in de overwegingen (23) en (24), dat City Cycle betrokken was bij ontwijkingspraktijken via assemblage, op basis van een beoordeling van de gegevens die het bedrijf zelf tijdens het onderzoek had verschaft.

(34) Na de mededeling van feiten en overwegingen maakte City Cycle nadere opmerkingen over de door de Commissie gebruikte berekeningsmethode bij de 60/40-test en de 25 %-toegevoegde-waardetest overeenkomstig artikel 13, lid 2, onder b), van de basisverordening. In de eerste plaats betoogde City Cycle dat de Commissie haar berekening op te weinig gegevens baseerde, namelijk slechts op die betreffende halffabricaten die waren aangekocht tijdens de verslagperiode van het antiontwijkingsonderzoek. In de tweede plaats betoogde de onderneming dat de Commissie bepaalde gegevens buiten beschouwing liet en daarom ten onrechte de gebruikte verdeelsleutel op basis van de verkoop afwees, die door City Cycle was voorgesteld. Tot slot bracht City Cycle naar voren dat bepaalde facturen die buiten de verslagperiode vallen en/of ingediende facturen zonder datum of in een onjuist formaat bij de berekeningen buiten beschouwing moesten worden gelaten. Deze argumenten zijn opnieuw aangevoerd na de aanvullende mededeling, zonder dat er bijkomende elementen dienaangaande zijn verschaft.

(35) Wat de werkwijze betreft, moet worden opgemerkt dat de 60/40-test niet alleen was gebaseerd op de verschafte gegevens over halffabrikaten in tabel F.2 van de vrijstellingsaanvraag, maar ook op de gemelde fabricagekosten van de rijwielonderdelen waarvan werd beweerd dat ze door City Cycle waren vervaardigd. Voorts werd de 25 %-toegevoegde-waardetest verricht op basis van de kosten van de verwerking op basis van halffabrikaten; dit waren de assemblagekosten voor rijwielen in tabel F.4.2 van de vrijstellingsaanvraag. Bovendien maakte City Cycle in tabel F.4.2 geen uitsplitsing naar rijwielonderdelen afkomstig uit de VRC en rijwielonderdelen niet afkomstig uit de VRC zoals was gevraagd, en daarom heeft de Commissie deze gegevens aan tabel F.2 ontleend.

(36) Wat de opmerking over het gebruik van een methode op basis van een verdeelsleutel betreft, wijst de Commissie erop dat de op deze methode gebaseerde gegevens niet overeenstemden met de gecontroleerde rekeningen. Tijdens het controlebezoek ter plaatste werd deze inconsistentie onder de aandacht van City Cycle gebracht. City Cycle gebruikte geen boekhoudsoftware, maar verrichtte de boekhouding op papier en in excel-worksheets. De onderneming had geen systeem om zicht te houden op de oorsprong van de geïmporteerde onderdelen, en er kon alleen worden nagegaan of specifieke onderdelen lokaal waren ingekocht of dat zij waren ingevoerd. Bovendien erkende de onderneming dat de oorsprong van de aangekochte onderdelen in haar boekhouding niet werd geregistreerd. Daarom gebruikte City Cycle een verdeelsleutel op basis van de verkoop van rijwielen om gegevens over de oorsprong te verschaffen zoals in de vrijstellingsaanvraag wordt gevraagd. De door City Cycle gebruikte verdeelsleutel was echter niet verenigbaar met de gecontroleerde rekeningen, en de onderneming heeft zelf toegegeven dat de in dit verband ingediende cijfers onjuist waren. Daarom worden de argumenten met betrekking tot het gebruik van de verdeelsleutel afgewezen, en daarmee ook de op basis van deze methode verschafte gegevens, aangezien de methode in strijd was met de gecontroleerde rekeningen, en heeft de Commissie in plaats daarvan de noodzakelijke gegevens uit andere tabellen van de vrijstellingsaanvraag gebruikt.

(37) Wat tot slot de in overweging (34) genoemde facturen betreft, achtte de Commissie het verzoek redelijk en liet zij deze buiten beschouwing bij de berekening voor de 60/40-test en de 25 %-toegevoegde-waardetest. Dit bleek geen invloed te hebben op het resultaat: de grondstoffen (rijwielonderdelen) uit de VRC maakten nog steeds meer dan 60 % van de totale waarde van de delen van het geassembleerde product uit, terwijl de waarde die tijdens de assemblagewerkzaamheden aan de ingevoerde delen werd toegevoegd, nog steeds minder dan 25 % van de fabricagekosten bedroeg.

(38) Na de aanvullende mededeling betoogde City Cycle dat de Commissie geen rekening hield met het feit dat City Cycle van oudsher een rijwielfabrikant op de binnenlandse markt van Sri Lanka is, en onder de controle van de douaneautoriteiten van Sri Lanka staat. Dit argument wordt afgewezen omdat het voor deze beoordeling niet relevant is, aangezien de analyse wordt verricht op grond van artikel 13 van de basisverordening.

(39) Bijgevolg worden alle argumenten ten aanzien van de door de Commissie gebruikte methode bij de 60/40-test en de 25 %-toegevoegde-waardetest op grond van artikel 13, lid 2, onder b), van de betwiste verordening afgewezen.

5. Verzoek om vrijstelling

(40) Doordat de onderneming onvoldoende samenwerkte en niet op basis van de eigen gegevens kon aantonen dat zij de maatregelen niet ontweek, kon het verzoek om vrijstelling van City Cycle op basis van artikel 13, lid 4, van de betwiste verordening niet worden ingewilligd.

6. Opmerkingen van de belanghebbenden

(41) De Commissie heeft opmerkingen van City Cycle en van de bedrijfstak van de Unie ontvangen.

(42) City Cycle voerde aan dat de Commissie haar bevindingen met betrekking tot de assemblage niet kon wijzigen, aangezien volgens de betwiste verordening het bestaan van assemblageactiviteiten in Sri Lanka niet was aangetoond, en aangezien dit punt in de gerechtelijke procedures niet werd betwist. Dit argument is na de mededeling van feiten en overwegingen opnieuw aangevoerd. Om de hierboven uiteengezette redenen moet dit argument worden afgewezen.

(43) Opgemerkt wordt dat op basis van de eigen gegevens van de onderneming, die door de onderneming zelf zijn meegedeeld, en vooral gezien de tekortkomingen ervan, onmogelijk met zekerheid kon worden vastgesteld dat de onderneming City Cycle daadwerkelijk een producent is of dat haar assemblageactiviteiten geen ontwijkingspraktijk vormen. Daarom kon zij niet van de antiontwijkingsrechten worden vrijgesteld. Uit haar eigen gegevens bleek echter dat de grondstoffen (rijwielonderdelen) uit de VRC meer dan 60 % van de totale waarde van de delen van het geassembleerde product uitmaakten, terwijl de waarde die tijdens de assemblagewerkzaamheden aan de ingevoerde delen werd toegevoegd, minder dan 25 % van de fabricagekosten bedroeg. Gezien de hoge mate van niet-medewerking konden deze gegevens worden gebruikt om het bestaan van ontwijkingspraktijken in het land aan te tonen.

(44) City Cycle voerde tevens aan dat de Commissie het onderzoek niet door middel van een bericht kon heropenen met als doel opnieuw een definitieve verordening vast te stellen of de betwiste verordening te wijzigen, aangezien artikel 13, lid 3, van de basisverordening bepaalt dat de Commissie alleen een onderzoek naar ontwijking kan openen door middel van een verordening. Voorts betoogde City Cycle dat het feit dat de Commissie van oordeel is dat niet de volledige procedure door de rechter is nietig verklaard, haar niet ontslaat van de verplichting om een formele verordening vast te stellen.

(45) Dit argument is na de mededeling van feiten en overwegingen opnieuw aangevoerd. Met name beweerde City Cycle dat de heropening van het antiontwijkingsonderzoek door middel van een bericht haar rechten op een doeltreffende rechterlijke bescherming zou beperken. Dit argument wordt afgewezen omdat het bericht slechts een voorbereidende handeling is en City Cycle haar rechten op een doeltreffende rechterlijke bescherming tegen deze verordening kan uitoefenen.

(46) Ook moet worden opgemerkt dat de Commissie geen nieuw onderzoek heeft geopend, maar enkel het onderzoek dat tot de vaststelling van antiontwijkingsmaatregelen leidde heeft heropend om de onregelmatigheden te corrigeren die het Hof van Justitie in zijn arrest ten aanzien van dat onderzoek heeft vastgesteld.

(47) Voorts voerde City Cycle aan dat de registratie van de invoer van haar rijwielen is gebaseerd op een feitelijke onjuistheid en een gebrekkige motivering, aangezien de assemblagepraktijken van City Cycle niet werden bevestigd in de betwiste verordening. De onderneming betoogde dan ook dat de voorwaarden voor de vaststelling van de registratieverordening niet waren vervuld.

(48) Zoals echter is uiteengezet in overweging (24), werd bij de heropening van het onderzoek bevestigd dat uit gegevens op ondernemingsniveau met betrekking tot het tijdvak van het onderzoek dat tot de uitbreiding van de maatregelen in 2013 leidde, reeds bleek dat er sprake was van ontwijkingspraktijken. Bovendien is in het licht van de specifieke aard van het antiontwijkingsinstrument, dat bedoeld is om de doeltreffendheid van het antidumpinginstrument te beschermen, de registratie van de invoer een standaardmiddel om deze doeltreffendheid te verbeteren. Daarom wordt het argument van City Cycle dat de voorwaarden voor de vaststelling van de registratieverordening niet zijn vervuld, afgewezen.

(49) Bovendien heeft City Cycle de Commissie verzocht om intrekking van de antiontwijkingsrechten op ingevoerde rijwielen uit Sri Lanka, met inbegrip van die van City Cycle.

(50) In dit verband moet worden opgemerkt dat City Cycle niet heeft vermeld op welke rechtsgrondslag de Commissie de antiontwijkingsmaatregelen op ingevoerde rijwielen uit Sri Lanka zou moeten intrekken. Zoals vermeld in de overwegingen (3) en (4), is de betwiste verordening bij het arrest niet volledig nietig verklaard, maar slechts wat City Cycle betreft. Derhalve wordt dit verzoek afgewezen.

(51) Na de mededeling van feiten en overwegingen betoogde City Cycle dat de heruitbreiding van de oorspronkelijke maatregelen naar City Cycle vanaf de datum van registratie ongerechtvaardigd was, en dat de Commissie geen rechten mag instellen die langer duren dan de termijn van de oorspronkelijke maatregelen, die vijf jaar na de goedkeuring van de betwiste verordening verstrijkt, namelijk op 28 mei 2018. Dit argument is na de aanvullende mededeling van feiten en overwegingen opnieuw aangevoerd.

(52) Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie heeft een verordening tot uitbreiding van een antidumpingrecht enkel tot doel de doeltreffendheid van dit recht te verzekeren en te voorkomen dat het wordt ontweken. Daarom is een maatregel tot uitbreiding van een definitief antidumpingrecht ondergeschikt aan de oorspronkelijke handeling tot instelling van dat recht, die de doeltreffende toepassing van de definitieve maatregelen beschermt.

(53) De antidumpingmaatregelen zijn onder meer uitgebreid tot de door City Cycle verrichte uitvoer vanuit Sri Lanka naar de markt van de Unie, naar aanleiding van een antiontwijkingsonderzoek van de maatregelen die zijn ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de VRC op grond van artikel 13 van de basisverordening, zoals werd opgemerkt in overweging (2) van deze verordening. Daarom blijven de bij de betwiste verordening ingestelde antiontwijkingsmaatregelen van kracht zolang de oorspronkelijke maatregelen ten aanzien van de invoer van rijwielen uit de VRC van kracht blijven. Derhalve wordt het argument dat de Commissie na 28 mei 2018 geen maatregelen mag instellen ten aanzien van de uitvoer door City Cycle vanuit Sri Lanka naar de Unie afgewezen, omdat het is gebaseerd op een onjuiste uitlegging van artikel 13 van de basisverordening.

(54) Bovendien betoogde City Cycle na de aanvullende mededeling van feiten en overwegingen dat de Commissie antiontwijkingsrechten niet onbeperkt kan verlengen zonder nieuw onderzoek van de ontwijkingspraktijken van de exporteur, terwijl de dumpingpraktijken van de Chinese exporteurs elke vijf jaar opnieuw worden beoordeeld.

(55) Dit argument moet worden afgewezen omdat het is gebaseerd op een onjuiste uitlegging van de artikelen 11 en 13 van de basisverordening. De Commissie beoordeelt de geldende antidumpingmaatregelen opnieuw na een verzoek van de bedrijfstak van de Unie. Wanneer een dergelijk verzoek uitblijft, lopen de geldende antidumpingmaatregelen af bij het verstrijken van de termijn van vijf jaar. Zoals reeds uiteengezet in overweging (53), blijven de antiontwijkingsmaatregelen bovendien van kracht zolang de oorspronkelijke maatregelen van kracht zijn. Niettemin kunnen geldende antiontwijkingsmaatregelen ook opnieuw worden beoordeeld op verzoek van de ondernemingen waarop die antiontwijkingsmaatregelen van toepassing zijn.

D. MEDEDELING VAN FEITEN EN OVERWEGINGEN

(56) Alle partijen zijn op de hoogte gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was opnieuw een definitief antidumpingrecht in te stellen op rijwielen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Sri Lanka, afkomstig van City Cycle. Zij konden hierover binnen een bepaalde termijn opmerkingen maken.

(57) Met de schriftelijke opmerkingen is rekening gehouden.

E. ANTIDUMPINGMAATREGELEN

(58) Op basis van het bovenstaande wordt het passend geacht de oorspronkelijke maatregelen opnieuw uit te breiden tot rijwielen (inclusief bakfietsen, maar exclusief eenwielers), zonder motor, verzonden vanuit Sri Lanka, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Sri Lanka, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 8712 00 30 en ex 8712 00 70 (Taric-codes 8712003010 en 8712007091), afkomstig van City Cycle Industries.

(59) In het licht van de specifieke aard van het antiontwijkingsinstrument, dat is ontworpen om de doeltreffendheid van het antidumpinginstrument te beschermen, en gelet op het feit dat uit het onderzoek op basis van de door onderneming zelf verstrekte gegevens is gebleken dat er sprake is van ontwijkingspraktijken, acht de Commissie het passend om opnieuw maatregelen in te stellen vanaf de datum van registratie.

(60) Deze verordening is in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) 2016/1036 ingestelde comité,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Het definitieve antidumpingrecht op rijwielen (inclusief bakfietsen, maar exclusief eenwielers), zonder motor, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, wordt uitgebreid tot rijwielen (inclusief bakfietsen, maar exclusief eenwielers), zonder motor, verzonden vanuit Sri Lanka, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Sri Lanka, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 8712 00 30 en ex 8712 00 70 (Taric-codes 8712003010 en 8712007091), afkomstig van City Cycle Industries (aanvullende Taric-code B131).

2. Het bij lid 1 van dit artikel ingestelde recht wordt geïnd op ingevoerde producten verzonden vanuit Sri Lanka, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Sri Lanka, die overeenkomstig artikel 1 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/678 worden geregistreerd.

Artikel 2

De douaneautoriteiten wordt opgedragen de bij artikel 1 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/678 ingestelde registratie van de invoer te beëindigen.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 9 januari 2018. Voor de Commissie De voorzitter Jean-Claude JUNCKER

(1) PB L 176 van 30.6.2016, blz. 21.

(2) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 van de Raad van 3 oktober 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 (PB L 261 van 6.10.2011, blz. 2).

(3) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 van de Raad van 29 mei 2013 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië (PB L 153 van 5.6.2013, blz. 1).

(4) Zaak T-413/13, City Cycle Industries/Raad.

(5) PB C 146 van 4.5.2015, blz. 38.

(6) Zaak C-260/15 P, Raad/City Cycle Industries.

(7) Zaak C-254/15 P, Commissie/City Cycle Industries.

(8) Zaak C-248/15 P, Maxcom/City Cycle Industries.

(9) In het op dezelfde dag gewezen arrest in de gevoegde zaken C-247/15 P, C-253/15 P en C-259/15 P heeft het Hof van Justitie het arrest van het Gerecht van 19 maart 2015 in zaak T-412/13, Chin Haur Indonesia PT/Raad van de Europese Unie, vernietigd en het door Chin Haur ingestelde beroep tot nietigverklaring van Verordening (EU) nr. 501/2013 verworpen. In die zaak verklaarde het Hof van Justitie in punt 98 van zijn arrest dat de Raad voldoende uitleg had verstrekt bij het bewijsmateriaal betreffende het bestaan van ontwijkingspraktijken in Indonesië.

(10) Zaak T-2/95, Industrie des poudres sphériques (IPS)/Raad, Jurispr. 1998, blz. II-3939.

(11) Zaak C-458/98 P, Industrie des poudres sphériques (IPS)/Raad, Jurispr. 2000, blz. I-8147.

(12) Bericht betreffende het arrest van het Gerecht van 19 maart 2015 in zaak T-413/13, City Cycle Industries/Raad van de Europese Unie en het arrest van het Hof van Justitie van 26 januari 2017 in de zaken C-248/15 P, C-254/15 P en C-260/15 P in verband met Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 van de Raad tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië (2017/C 113/05) (PB C 113 van 11.4.2017, blz. 4).

(13) Uitvoeringsverordening (EU) 2017/678 van de Commissie van 10 april 2017 tot onderwerping van de invoer van rijwielen verzonden uit Sri Lanka, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Sri Lanka, aan registratie, voor zover die invoer betrekking heeft op de onderneming City Cycle Industries in Sri Lanka, (PB L 98 van 11.4.2017, blz. 7).