ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(5)

Om materiële derde landen te identificeren is het ESRB voornemens toezichtgegevens te gebruiken die de Europese Bankautoriteit (EBA) heeft verzameld overeenkomstig Besluit EBA/DC/2015/130 van de Europese Bankautoriteit van 23 september 2015 (5). Besluit EBA/DC/2015/130 verschaft gedetailleerde informatie inzake blootstellingen in de bankportefeuille van een steekproef van de 191 grootste banken in de Unie aan alle derde landen wereldwijd. Alhoewel de gegevens geen blootstellingen in de bankportefeuille omvatten, en niet alle banken in de Unie bestrijken, is het ESRB van mening dat de gegevens toereikend zijn om materiële derde landen te identificeren. Concentratie op blootstellingen in de bankportefeuille wordt toereikend geacht omdat zij het leeuwendeel van de blootstellingen vormen. Bovendien maken verrekeningsovereenkomsten en onder meer het gebruik van derivaten en shortposities het moeilijk om een blootstelling in de bankportefeuille aan een bepaald derde land toe te wijzen. Concentratie op een steekproef van de grootste banken wordt toereikend geacht, omdat deze banken normaal gesproken het grootste volume aan grensoverschrijdende activiteiten hebben en derhalve het meest getroffen zouden worden indien excessieve kredietgroei in een derde land niet geadresseerd zou worden. In 2014 namen de 191 banken in de steekproef ongeveer 92 % van het totaal van de activa in het bancaire stelsel van de Unie voor hun rekening. Aangezien het ESRB voor de identificatie van materiële derde landen geen bankspecifieke blootstellingsgegevens nodig heeft, is het voornemens de EBA om gegevens te verzoeken die overeenkomstig Besluit EBA/DC/2015/130 werden verzameld en op lidstaatniveau geaggregeerd werden. Besluit ESRB/2015/2 regelt die gegevensverzoeken.
1)

Artikel 5, lid 4, wordt als volgt vervangen: „4. Niet later dan twee weken na de vergadering of, indien dit niet mogelijk is, op de volgende vergadering legt de voorzitter van het ESRB de ontwerpnotulen voor commentaar en goedkeuring door middel van een schriftelijke procedure voor aan de leden van de algemene raad. Na goedkeuring worden zij door het hoofd van het ESRB-secretariaat ondertekend.”.
2)

In de bijlage wordt het volgende toegevoegd: „Estland een eenprocentsysteemrisicobufferpercentage dat wordt toegepast overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU op de nationale blootstellingen van alle kredietinstellingen die in Estland over een vergunning beschikken I. Beschrijving van de maatregel 1. De Estse maatregel is een eenprocentsysteemrisicobufferpercentage dat wordt toegepast uit hoofde van artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU op de nationale blootstellingen van alle kredietinstellingen die in Estland over een vergunning beschikken. II. Wederkerigheid 2. Indien lidstaten artikel 134 van Richtlijn 2013/36/EU in nationaal recht hebben omgezet, wordt de betreffende autoriteiten aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de Estse maatregel voor in Estland gelegen blootstellingen van instellingen die in Estland over een vergunning beschikken overeenkomstig artikel 134, lid 1 van Richtlijn 2013/36/EU. Voor dit lid is de in subaanbeveling C(3) vastgelegde eindtermijn van toepassing. 3. Indien lidstaten artikel 134 van Richtlijn 2013/36/EU niet in nationaal recht hebben omgezet, wordt de betreffende autoriteiten aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de Estse maatregel voor in Estland gelegen blootstellingen van instellingen die in Estland over een vergunning beschikken overeenkomstig subaanbeveling C(2). De betrokken autoriteiten wordt aanbevolen om binnen zes maanden de equivalente maatregel vast te stellen.”.
2.

Overeenkomstig artikel 458, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt de betrokken autoriteiten aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de Belgische maatregel voor de blootstellingswaarde van Belgische hypotheekleningen die zijn uitgegeven door in België gevestigde bijkantoren waaraan in eigen land een vergunning is verleend, en die bijkantoren zijn van in hun respectieve jurisdicties gevestigde IRB-kredietinstellingen. Voor dit lid is de in subaanbeveling C(3) vastgelegde eindtermijn van toepassing.
2)

In de bijlage wordt punt V.1.3.1 als volgt vervangen: „V.1.3.1. Tijdschema De voor bankentoezicht verantwoordelijke nationale toezichthouders, nationale toezichthouders en andere autoriteiten met een macroprudentieel mandaat en de EBA wordt verzocht aan het ESRB en de Raad te rapporteren over hetgeen ingevolge deze aanbeveling ondernomen werd, dan wel nagelaten actie genoegzaam te rechtvaardigen, zulks overeenkomstig het volgende tijdschema: a) de voor bankentoezicht verantwoordelijke nationale toezichthouders wordt verzocht om uiterlijk op 31 december 2015 bij het ESRB een tussentijds verslag met een eerste beoordeling van het implementatieresultaat van de aanbevelingen A (1) en A (2) in te dienen; b) de voor bankentoezicht verantwoordelijke nationale toezichthouders wordt verzocht om uiterlijk op 31 juli 2016 bij het ESRB en de Raad een eindverslag over de aanbevelingen A (1) en A (2) in te dienen; c) de nationale toezichthouders en andere autoriteiten met een macroprudentieel mandaat wordt verzocht om uiterlijk op 31 december 2015 bij het ESRB een tussentijds verslag met een eerste beoordeling van het implementatieresultaat van aanbeveling A (3) in te dienen; d) de nationale toezichthouders en overige autoriteiten met een macroprudentieel mandaat wordt verzocht om uiterlijk op 30 september 2016 bij het ESRB en de Raad een eindverslag inzake de implementatie van aanbeveling A (3) in te dienen; e) de EBA wordt verzocht om uiterlijk op 30 juni 2014 de in aanbeveling A (4) bedoelde richtsnoeren bij het ESRB en de Raad in te dienen; f) de EBA wordt verzocht om uiterlijk op 31 maart 2017 bij het ESRB en de Raad een verslag in te dienen inzake de implementatie van aanbeveling A (5).”.
(17)

Het door deze aanbeveling en Besluit ESRB/2015/4 (11) aanbevolen proces beoogt zo efficiënt en doeltreffend mogelijk te zijn om vrijwillige toepassing van wederkerigheid te verwezenlijken. In de context van de aanstaande herziening van het macroprudentiële beleidskader van de Unie en overeenkomstig mogelijke wijzigingen van het huidige instrumentarium, moet de Europese Commissie evenwel overwegen of, en hoe, de regeling inzake de vrijwillige toepassing van wederkerigheid, zoals bedoeld in deze aanbeveling, het best in Uniewetgeving kan worden verankerd om de doeltreffendheid van nationaal macroprudentieel beleid te versterken. Idealiter moet het voorstel van de Europese Commissie gebaseerd zijn op de in deze aanbeveling uitgewerkte regeling inzake de vrijwillige toepassing van wederkerigheid en op hoofdstuk 11 van het ESRB Handbook on Operationalising Macroprudential Policy in the Banking Sector (ESRB-handboek) (12).
Please describe the countercyclical capital buffer measure that is the subject matter of this communication as well as the countercyclical buffer rate that was set by the relevant third-country authority.

(Example: countercyclical buffer rate set at 0,625 % in THIRD COUNTRY XYZ with an implementation date of DD/MM/YYYY)
„1.

De betrokken autoriteiten kunnen de onder hun jurisdictie vallende afzonderlijke financiëledienstverleners vrijstellen van de toepassing van een specifieke wederkerige macroprudentiële beleidsmaatregel, indien deze financiëledienstverlener een niet-materiële blootstelling heeft ten aanzien van het geïdentificeerde macroprudentiële risico in de jurisdictie waar de betrokken activerende autoriteit de betreffende macroprudentiële beleidsmaatregel toepast (de-minimisbeginsel). De betrokken autoriteiten wordt verzocht over die vrijstellingen aan het ESRB te rapporteren, zulks middels het op de ESRB-website bekendgemaakte template voor de kennisgeving van wederkerigheidsmaatregelen. Binnen het kader van de toepassing van het de-minimisbeginsel beveelt het ESRB een materialiteitsdrempel aan op basis van de door de activerende autoriteit uit hoofde van afdeling 1, aanbeveling B, punt 2, voorgestelde materialiteitsdrempel. De drempelkalibratie moet de door het ESRB vastgestelde beste praktijken volgen. De materialiteitsdrempel is een aanbevolen maximumdrempelniveau. Wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten kunnen de aanbevolen drempel toepassen, in voorkomende gevallen voor hun jurisdictie een lagere drempel toepassen, of wederkerigheid toepassen ten aanzien van de maatregel zonder een materialiteitsdrempel. Indien autoriteiten het de-minimisbeginsel toepassen, moeten zij er nauwkeurig op toezien of lekken en regelgevingsarbitrage zich voordoen en in voorkomend geval de regelgevingslacune opvullen.”.
(2)

Na de publicatie van Besluit 2016/C 266/05 van EBA zijn nieuwe EKBI’s geregistreerd of gecertificeerd waarvoor het ook noodzakelijk is de in artikel 138 van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde beoordeling uit te voeren. Voorts is één EKBI die al geregistreerd was ten tijde van de publicatie van Besluit 2016/C 266/05, begonnen met het publiceren van ongevraagde ratings nadat dat besluit inzake ongevraagde beoordelingen was aangenomen. Ten slotte is sinds de publicatie van Besluit 2016/C 266/05 de registratie als ratingbureau van de EKBI Feri EuroRating Services AG (4) ingetrokken, aangezien deze niet meer voldoet aan de definitie van EKBI in artikel 4, lid 1, punt 98, van Verordening (EU) nr. 575/2013. Als gevolg van bovengenoemde ontwikkelingen is het noodzakelijk de in artikel 138 van Verordening (EU) nr. 575/2013 bedoelde beoordeling ook uit te voeren voor de nieuw geregistreerde of gecertificeerde EKBI’s en voor de ene EKBI die voor het eerst ongevraagde kredietbeoordelingen is gaan aanbieden, en de verwijzingen naar de instantie die sinds de publicatie van Besluit 2016/C 266/05 is opgehouden een EKBI te zijn, te verwijderen.
(1)

Op 12 juli 2016 heeft de Raad Besluit (EU) 2016/1171 (3) vastgesteld betreffende het namens de Unie in het Gemengd Comité van de Europese Economische Ruimte (EER) in te nemen standpunt over voorgestelde wijzigingen van bijlage IX (Financiële diensten) bij de EER-overeenkomst. Op 30 september 2016 heeft het Gemengd Comité van de EER Besluit van het Gemengd Comité van de EER nr. 198/2016 (4) vastgesteld tot wijziging van de status en betrokkenheid bij de werkzaamheden van het Europees Comité voor systeemrisico (ESRB) van de betrokken autoriteiten van de in de EER deelnemende lidstaten van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA). Vertegenwoordigers van de betrokken autoriteiten van Noorwegen, IJsland en Liechtenstein zullen zonder stemrechten deelnemen aan de werkzaamheden van de algemene raad van het ESRB, en tevens aan de werkzaamheden van het technisch adviescomité. De gouverneurs van de nationale centrale banken van deze EVA-lidstaten, en, aangaande Liechtenstein, een hooggeplaatste vertegenwoordiger van het ministerie van Financiën, alsook een hooggeplaatste vertegenwoordiger van de bevoegde nationale toezichthouder van elk van deze EVA-lidstaten, en een lid van het College van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, zullen lid zonder stemrechten van de algemene raad worden. Vertegenwoordigers van de nationale centrale banken van deze EVA-lidstaten, en, aangaande Liechtenstein, een vertegenwoordiger van het ministerie van Financiën, alsook een vertegenwoordiger van de bevoegde nationale toezichthouder van elk van deze EVA-lidstaten, zullen deelnemen aan de vergaderingen van het technisch adviescomité. Deze vertegenwoordigers van de betrokken autoriteiten van deze EVA-lidstaten zullen niet deelnemen aan de werkzaamheden van het ESRB, indien de situatie van individuele financiële instellingen uit de Unie of lidstaten zou kunnen worden besproken.
Artikel 5

Voorwaarden voor lidmaatschap of waarnemerschap

1. De in artikel 4, lid 1, van de statuten bedoelde entiteiten die lid van EPOS ERIC willen worden, dienen daartoe schriftelijk een aanvraag in bij de voorzitter van de algemene vergadering. In de aanvraag beschrijft de entiteit hoe zij tot de taak en de activiteiten van EPOS ERIC als beschreven in artikel 3 van de statuten zal bijdragen en hoe zij aan de verplichtingen als bedoeld in artikel 7 van de statuten zal voldoen. Voor de toelating van entiteiten als lid is de goedkeuring van een meerderheid van driekwart van de stemmen in de algemene vergadering overeenkomstig artikel 10, lid 9, onder b), van de statuten noodzakelijk.

2. De in artikel 4, lid 1, van de statuten bedoelde entiteiten die bereid zijn tot EPOS ERIC bij te dragen, maar nog niet in aanmerking komen om als lid te worden toegelaten, kunnen een verzoek indienen om als waarnemer te worden toegelaten. Aanvragers richten een schriftelijk verzoek aan de voorzitter van de algemene vergadering. In het verzoek beschrijft de aanvrager hoe hij tot de taak en de activiteiten van EPOS ERIC als beschreven in artikel 3 van de statuten zal bijdragen en hoe hij aan de verplichtingen als bedoeld in artikel 8 van de statuten zal voldoen. Voor de toelating of hernieuwde toelating van waarnemers is de goedkeuring van een meerderheid van driekwart van de stemmen in de algemene vergadering overeenkomstig artikel 10, lid 9, onder b), van de statuten noodzakelijk.
7.

Indien er geen IRB-kredietinstellingen zijn waaraan in betrokken lidstaten een vergunning is verleend, welke kredietinstellingen in België gevestigde bijkantoren hebben of die directe blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen hebben die worden gedekt door in België gelegen niet-zakelijk onroerend goed, welke bijkantoren de IRB-methode volgen en blootstellingen hebben van 2 miljard EUR of meer ten aanzien van de Belgische markt voor niet-zakelijk onroerend goed, kunnen de betrokken autoriteiten van de betreffende lidstaten krachtens afdeling 2.2.1. van Aanbeveling ESRB/2015/2 besluiten geen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Belgische maatregel. In dat geval moeten de betreffende autoriteiten de materialiteit van de blootstellingen monitoren en wordt hun aanbevolen wederkerigheid toe te passen ten aanzien van de Belgische maatregel wanneer een IRB-kredietinstelling die de IRB-methode gebruikt de drempel van 2 miljard EUR overschrijdt.
2)

Indien lidstaten artikel 134 van Richtlijn 2013/36/EU in nationaal recht hebben omgezet, wordt de betreffende autoriteiten aanbevolen wederkerigheid toe te passen op de Estse maatregel voor in Estland gelegen blootstellingen van instellingen die in Estland over een vergunning beschikken overeenkomstig artikel 134, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU. Voor dit lid is de in subaanbeveling C(3) vastgelegde eindtermijn van toepassing.
Rectificatie van de aanbeveling van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 26 september 2019 betreffende de uitwisseling en de verzameling van informatie voor macroprudentiële doeleinden over bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land (ESRB/2019/18)

( Publicatieblad van de Europese Unie C 412 van 9 december 2019 )

(2019/C 419/12)

In de inhoudsopgave en op bladzijde 1, naam van de auteur:

in plaats van:

“EUROPESE CENTRALE BANK”,

lezen:
(1)

In afdelingen 2.3.1 en 2.3.2 van Aanbeveling ESRB/2014/1 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (2) worden de geadresseerden van die aanbeveling verzocht om aan het Europees Comité voor systeemrisico’s (ESRB), de Raad en de Commissie te rapporteren over de maatregelen die zij ingevolge deze aanbeveling getroffen hebben, of nagelaten actie genoegzaam te rechtvaardigen. Het eerste verslag van elke geadresseerden moest op 30 juni 2016 verzonden worden. De eerste reeks van ontvangen verslagen vormde de basis voor een eerste conformiteitsbeoordeling door het ESRB aangaande de implementatie van Aanbeveling ESRB/2014/1. De beoordelingsconclusies zijn door de Algemene Raad van het ESRB op 1 februari 2019 aangenomen en het beknopte nalevingsverslag (Summary Compliance Report), dat een beoordeling bevat van de mate waarin Aanbeveling ESRB/2014/1 is nageleefd door de geadresseerden, is in mei 2019 op de website van het ESRB gepubliceerd.
(1)

Artikel 138 van Richtlijn 2009/138/EG bepaalt de regels en procedures in het geval van niet-naleving of gevaar van niet-naleving van het solvabiliteitskapitaalvereiste (SKV). In deze gevallen moeten specifieke procedures worden gevolgd ter sanering van het niveau van in aanmerking komend eigen vermogen ter dekking van het SKV, of ter verlaging van het risicoprofiel van de verzekeringsonderneming of herverzekeringsonderneming ter garantie van naleving van het SKV gedurende een gespecificeerde periode.
(5)

Momenteel is het verlenen van grensoverschrijdende financiële diensten via bijkantoren van kredietinstellingen met hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land een belangrijk onderdeel van het financieel stelsel in een aantal lidstaten. Bepaalde bijkantoren die in die lidstaten gevestigd zijn:a) worden overeenkomstig artikel 51 van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (4) door bevoegde autoriteiten als significant aangemerkt, b) voldoen aan de criteria van andere systeemrelevante instellingen van artikel 131 Richtlijn 2013/36/EU, c) vervullen op basis van het Europees kader voor herstel en afwikkeling kritieke functies of d) hebben een aanzienlijk marktaandeel in activiteiten die vanuit het oogpunt van de financiële stabiliteit relevant zijn (hierna samen “voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren” genoemd). Het Unierecht voorziet niet in een geharmoniseerde definitie van voor de financiële stabiliteit relevante bijkantoren. Verwacht wordt dat het verlenen van grensoverschrijdende financiële diensten via dergelijke bijkantoren in de toekomst zal toenemen naarmate de financiële integratie in de Europese Unie wordt voortgezet. Elke autoriteit die belast is met de vaststelling en/of activering van macroprudentiële beleidsmaatregelen of met andere taken op het gebied van de financiële stabiliteit, moet in staat zijn bepaalde basisinformatie te verkrijgen over alle bijkantoren die binnen haar rechtsgebied opereren en waarvan de moederkredietinstellingen hun hoofdkantoor in een andere lidstaat of in een derde land hebben. Op deze manier kan de autoriteit tenminste beoordelen of deze bijkantoren relevant zijn voor de financiële stabiliteit in het land waar zij actief zijn. Indien de autoriteit van oordeel is dat dit het geval is, moet zij ook meer gedetailleerde informatie over de activiteiten van deze bijkantoren kunnen verkrijgen.
a)

het lid of de waarnemer van Euro-BioImaging ERIC schiet ernstig tekort in de nakoming van zijn verplichtingen uit hoofde van de statuten of heeft een ernstige verstoring in het functioneren van Euro-BioImaging ERIC veroorzaakt of dreigt zulks te veroorzaken. Een achterstand in de betaling, door een lid van Euro-BioImaging ERIC, van de bijdrage voor de twee voorgaande begrotingsjaren wordt geacht een ernstige verstoring in de zin van de statuten te veroorzaken;
1.

Ter voorkoming van: a) een significant of toenemend aandeel van de kredietnemers die nieuwe hypotheekleningen aangaan en mogelijk niet in staat zijn hun schuld af te lossen of hun consumptie te handhaven als gevolg van ongunstige economische of financiële omstandigheden of ongunstige ontwikkelingen op de niet-zakelijkonroerendgoedmarkt, of b) een significant of toenemend aandeel van nieuwe hypotheekleningen, waarvoor niet-zakelijk onroerend goed als zekerheid is verstrekt, die zouden kunnen resulteren in kredietverliezen bij wanbetaling en een daaropvolgende daling van de huizenprijzen; moeten de nationale autoriteiten van Luxemburg gebruikmaken van een of meer gecombineerde kredietnemer-gebaseerde maatregelen (bv. grenswaarden aan de LTV-ratio in combinatie met de grenswaarden aan de DTI-ratio of de DSTI-ratio en looptijdlimieten) om de doeltreffendheid van de bestaande maatregelen te waarborgen en om mogelijke omzeiling van deze maatregelen of onbedoelde gevolgen die de doeltreffendheid ervan kunnen verminderen, tot een minimum te beperken en risico’s op andere gebieden te kunnen veroorzaken.
(11)

Sinds 2016 hebben de Zweedse nationale autoriteiten een aantal kredietnemer-gebaseerde en kapitaal-gebaseerde maatregelen aangescherpt of ingevoerd. In 2016 zijn er eisen aan de aflossing van nieuwe hypotheken geïntroduceerd. Deze eisen hielden verband met de lening-waarderatio (loan-to-value (LTV) ratio) van de nieuwe leningen, waarvoor een afschrijving van minimaal 2 % per jaar nodig was voor leningen met een LTV-ratio van meer dan 70 %, en van 1 % per jaar voor leningen met een LTV-ratio van 50 % tot 70 %. In 2017 werden deze eisen aangescherpt met betrekking tot de lening-inkomenratio (loan-to-income (LTI) ratio) van de nieuwe leningen, waardoor deze vereisten met 1 procentpunt per jaar werden verhoogd voor nieuwe hypothecaire leningen met een LTI-ratio van meer dan 4,5. In 2018 heeft de Finansinspektionen (de Zweedse Financiële Toezichthoudende Autoriteit) aan alle binnenlandse kredietinstellingen die overeenkomstig artikel 458 van Verordening (EU) nr. 575/2013 gebruikmaken van de op interne ratings gebaseerde benadering, een kredietinstellingspecifiek minimumniveau (vloer) van 25 % ingesteld voor het naar risicogewogen gemiddelde van de risicogewichten die worden toegepast op de aangehouden blootstellingen van particulieren en kleine debiteuren die ingezeten zijn in Zweden en gedekt zijn door in Zweden gelegen niet-zakelijk onroerend goed. Ten slotte verhoogde de Finansinspektionen het anticyclische kapitaalbufferpercentage in 2018 van 2 % naar 2,5 % met ingang van september 2019.
(10)

Wat Denemarken betreft, is uit deze recente beoordeling gebleken dat de schuldenlast van de huishoudens sinds 2016 weliswaar is gedaald, maar toch op een van de hoogste niveaus in de EER blijft. Bovendien is het aandeel van de bestaande hypothecaire leningen met uitgestelde aflossing aanzienlijk, waardoor huishoudens structureel kwetsbaarder worden voor ongunstige economische of financiële omstandigheden of ongunstige ontwikkelingen op de vastgoedmarkt. Ondanks het feit dat de groei van de huizenprijzen in de afgelopen jaren is vertraagd en de prijzen van appartementen in Kopenhagen in de afgelopen jaren zijn gestabiliseerd, heeft de vorige dynamiek daarnaast geleid tot een overwaardering in de grote steden, met name in Kopenhagen. Tegen deze achtergrond heeft een wettelijk bindende minimale betalingsverplichting, die is vastgesteld op 5 % in 2015, enkele (zij het beperkte) aanvullende zekerheden verstrekt in het geval van een daling van de huizenprijzen.
1.

Om te voorkomen dat een aanzienlijk of toenemend aandeel van de kredietnemers die nieuwe hypothecaire leningen aangaan en mogelijk niet in staat zijn hun schuld af te lossen of hun consumptie te handhaven als gevolg van ongunstige economische of financiële omstandigheden of ongunstige ontwikkelingen op de niet-zakelijkonroerendgoedmarkt, moeten de Finse nationale autoriteiten gebruikmaken van een of meer gecombineerde inkomen-gerelateerde kredietnemer-gebaseerde maatregelen (bv. grenswaarden voor de LTV-ratio in combinatie met een grenswaarde voor de DTI-ratio, of voor de DSTI-ratio, en looptijdlimieten), om de doeltreffendheid van de bestaande maatregelen te waarborgen en om mogelijke omzeiling van deze maatregelen of onbedoelde gevolgen die de doeltreffendheid ervan zouden kunnen verminderen en risico’s zouden kunnen creëren op andere gebieden, tot een minimum te beperken.
a)

een significant of toenemend aandeel van de kredietnemers die nieuwe hypotheekleningen aangaan en mogelijk niet in staat zijn hun schuld af te lossen of het verbruik te handhaven als gevolg van ongunstige economische of financiële omstandigheden of negatieve ontwikkelingen op de niet-zakelijkonroerendgoedmarkt, of