RESOLUTIE VAN DE RAAD

van 19 juni 1990

betreffende de voorkoming van ongelukken die zeeverontreiniging veroorzaken

(90/C 206/01)

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Betreurende dat er aanzienlijke schade aan het mariene ecosysteem van de Gemeenschap is aangericht door de lozing van meer dan 100 000 ton aardolie als gevolg van de ongelukken die zich tijdens de laatste 14 dagen van 1989 hebben voorgedaan en waarbij de tankschepen Aragon, onder Spaanse vlag, en Khark-V, onder Iraanse vlag, waren betrokken in de Atlantische wateren rond de eilanden van twee Lid-Staten, alsmede door het soortgelijke ongeval met het tankschip Seawind Dos;

Overwegende dat deze schade rampzalige gevolgen zou kunnen hebben voor de fauna, de flora en andere natuurlijke rijkdommen van het gebied;

Overwegende dat die scheepsongelukken grote ongerustheid bij de bevolking teweeg hebben gebracht en een bedreiging vormen voor het recreatieve gebruik van de kusten, hetgeen weer een nadelige invloed heeft op de inkomsten van de Lid-Staten uit toerisme;

Herinnerend aan de enorme materiële en milieuschade die in andere regio's van de Gemeenschap is aangericht door soortgelijke ongelukken, met name door de tankschepen Torrey Canyon en Amoco Cadiz die in dat verband een trieste bekendheid hebben verworven;

Verontrust door de angstwekkende regelmaat waarmee dergelijke scheepsrampen zich voordoen;

Rekening houdend met het feit dat de wereldvloot van mammoettankers verouderd is en dat men op korte termijn geen vernieuwing van die vloot behoeft te verwachten, alsmede met het feit dat bij de ouderdom, de slechte staat en het gebrekkige onderhoud van vele mammoettankers nog de gevaren komen van de vaart in zeezones met ongunstige en soms extreme weersomstandigheden en op uiterst drukke routes;

Zich ervan bewust dat de meest adequate methode om scheepsongelukken te bestrijden een beleid van maximale preventie is, aangezien de meest doeltreffende bestrijding van zeeverontreiniging gelegen is in het voorkomen ervan;

Zich ervan bewust dat de Gemeenschap goed gewapend moet zijn tegen dit soort ongelukken in de communautaire wateren en dat de omvang van de milieuschade omgekeerd evenredig is aan de snelheid waarmee wordt opgetreden en de mate waarin de beschikbare nationale en internationale diensten hun werkzaamheden cooerdineren;

Erkennend dat de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) het centrale punt is voor de voorkoming en bestrijding van zeeverontreiniging op internationaal niveau;

Eraan herinnerend dat de IMO specifieke normen en voorschriften heeft opgesteld voor het voorkomen en bestrijden van zeeverontreiniging en dat verscheidene landen, waaronder alle Lid-Staten van de Europese Gemeenschap, in Parijs zijn overeengekomen de schepen te controleren die hun havens aandoen;

Gelet op de resolutie van het Europese Parlement van 17 maart 1989 over maritieme veiligheid en gezien de door de Commissie op 2 augustus 1989 bij de Raad ingediende aanbeveling voor een doeltreffender controle van de schepen door de havenstaat,

NEEMT DE VOLGENDE RESOLUTIE AAN:

1. De Lid-Staten zullen streven naar een adequate en doeltreffende dienst ten behoeve van de scheepvaart, die in staat is toe te zien op de strikte naleving van de technische normen inzake de veiligheid van de scheepvaart en op het voorkomen van zeeverontreiniging door onder hun vlag varende schepen, overeenkomstig de vigerende internationale verdragen, inzonderheid het Solas- en het Marpol-Verdrag.

2. De scheepvaartdienst van de Lid-Staten moet de inspectie van buitenlandse schepen die de havens van de Gemeenschap aandoen, zodanig opvoeren dat de betrokken vaartuigen geen onaanvaardbaar risico vormen voor het leven van zeevarenden of voor de integriteit van het mariene ecosysteem. Met name moeten steeds de doelstellingen worden bereikt met betrekking tot het minimumaantal inspecties waarin het Memorandum van Parijs inzake toezicht op schepen door de havenstaat voorziet.

3. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat hun scheepsinspecteurs bij de in de vorige punten bedoelde taken de beroepsbekwaamheid en lichamelijke conditie van bemanningsleden, vooral op tankschepen, in het bijzonder aan de hand van het "Safe Manning Document", controleren en met name nagaan of wordt voldaan aan voorschrift 13 van hoofdstuk V van het Solas-Verdrag en aan het bepaalde in het STCW-Verdrag van 1978.

4. De Lid-Staten moeten elkaar steeds, voor zover mogelijk, bijstand verlenen bij het vaststellen van de herkomst, het volgen en bestrijden van verontreiniging van het mariene milieu van de Gemeenschap door aardolie en andere schadelijke stoffen. De Lid-Staten moeten met name de eventueel noodzakelijk geachte maatregelen nemen om te garanderen dat bij een scheepsongeluk dat het ecosysteem van de communautaire wateren bedreigt, de overheidsdiensten van de Lid-Staten snel, doeltreffend en gecooerdineerd reageren met de naar gelang van de omstandigheden meest geschikte en bereikbare middelen.

5. De Commissie wordt verzocht de in het kader van de zogenaamde "task force" opgezette communautaire actieregeling te intensiveren en te verbeteren, en die van de nodige middelen en taken te voorzien, zodat gecooerdineerd en onmiddellijk kan worden opgetreden.

6. Voorts dient de Commissie dringend haar onderzoek voort te zetten met betrekking tot het project houdende invoering van een veiligheidssysteem voor de scheepvaart dat functioneert via een netwerk van te land gestationeerde controle- en hulpposten, overeenkomstig het algemene kader van de Cost-acties 301 en 311, zodat de wateren die van wezenlijk belang zijn voor het externe scheepvaartverkeer van de Gemeenschap, degelijk kunnen worden beschermd.