VERORDENING (EG) Nr. 1810/1999 VAN DE COMMISSIE

van 17 augustus 1999

tot instelling van een voorlopig compenserend recht op de invoer van polyethyleentereftalaatfolie (PET-folie) uit India

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap(1), inzonderheid op artikel 12,

Na raadpleging van het raadgevend comité,

Overwegende hetgeen volgt

A. PROCEDURE

(1) In november 1998 heeft de Commissie door middel van een bericht (hierna "bericht van inleiding" genoemd) in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen(2) de inleiding aangekondigd van een antisubsidieprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van polyethyleentereftalaatfolie (hierna "PET-folie" genoemd) uit India en heeft zij een onderzoek geopend.

(2) De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht van Du Pont de Nemours International SA, Mitsubishi Polyester Film GmbH (voorheen Hoechst Diafoil GmbH), Toray Plastics Europe SA en Nuroll SpA, die het grootste gedeelte van de communautaire productie van PET-folie vertegenwoordigen. De klacht bevatte het bewijs van subsidiëring van het genoemde product en daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade en werd toereikend geacht voor het inleiden van een procedure.

Voorafgaand aan de inleiding van de procedure heeft de Commissie overeenkomstig artikel 10, lid 9, van Verordening (EG) nr. 2026/97 (hierna "basisverordening" genoemd) de Indiase overheid ervan in kennis gesteld dat zij een naar behoren met bewijsmateriaal gestaafde klacht had ontvangen dat de invoer van PET-folie uit India aanmerkelijke schade toebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap. Dit land werd uitgenodigd voor overleg met het doel de situatie inhoudelijk te verduidelijken en een voor beide partijen aanvaardbare regeling te treffen. India heeft de uitnodiging tot overleg met de bevoegde diensten van de Commissie aanvaard en dit overleg heeft op 9 november 1998 te Brussel plaatsgevonden. De diensten van de Commissie hebben bij deze gelegenheid kennis genomen van de commentaar van India op de klacht inzake de invoer van met subsidie vervaardigde producten en daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap.

(3) De Commissie heeft de producenten in de Gemeenschap, de producentenexporteurs, de importeurs en de verwerkende bedrijven waarvan bekend is dat zij bij deze zaak betrokken zijn, evenals de vertegenwoordigers van het exporterende land en de indiener van de klacht er officieel van in kennis gesteld dat de procedure werd ingeleid. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk naar voren te brengen en te verzoeken om te worden gehoord.

De Indiase overheid, een aantal producenten-exporteurs in deze landen en enige producenten, importeurs en verwerkende bedrijven in de Gemeenschap hebben hun standpunt schriftelijk bekendgemaakt. Alle belanghebbenden die binnen de in het bericht van inleiding gestelde termijn een daartoe strekkend verzoek hadden ingediend, werden gehoord.

(4) De Commissie heeft vragenlijsten gezonden aan alle haar bekende belanghebbenden en heeft antwoord ontvangen van de Indiase overheid en van een aantal producenten, importeurs en verwerkende bedrijven in de Gemeenschap en producenten-exporteurs in India.

(5) De Commissie heeft alle informatie verzameld en geverifieerd die zij voor een voorlopige vaststelling van subsidiëring en schade noodzakelijk achtte en heeft een onderzoek ingesteld ten kantore van de volgende ondernemingen:

a) Producenten in de Gemeenschap

- DuPont Polyester Films, Contern, Luxemburg en Wilton, Verenigd Koninkrijk,

- Mitsubishi Polyester Film GmbH, Wiesbaden, Duitsland,

- Nuroll SpA, Caserta, Italië,

- Toray Plastics Europe SA, St-Maurice de Beynost, Frankrijk.

b) Indiase overheid

- ministerie van Handel,

- belastingdienst,

- bestuur van Gujarat

- bestuur van Maharashtra,

- bestuur van Uttar Pradesh.

c) Producenten-exporteurs in India

- Ester Industries Ltd, New Delhi,

- Flex Industries Ltd, Noida,

- Garware Plastics & Polyesters Ltd, Mumbai,

- India Polyfilms Ltd/Jindal Polyester Ltd, New Delhi (verbonden ondernemingen),

- MTZ Polyesters Ltd., Mumbai,

- Polyplex Corp. Ltd., New Delhi.

d) Met producenten-exporteurs in India verbonden importeurs in de Gemeenschap

- Garware Polyester International Ltd, Harrow, Verenigd Koninkrijk.

e) Niet met producenten-exporteurs in India verbonden importeurs in de Gemeenschap

- Coveme SpA, San Lazzaro di Savena, Italië,

- Isolcavi Sas, Monteveglio, Italië.

(6) Het onderzoek naar subsidiëring bestreek de periode van 1 oktober 1997 tot en met 30 september 1998 (hierna "onderzoektijdvak" genoemd). Het onderzoek naar schade bestreek de periode van 1995 tot het einde van het onderzoektijdvak (hierna "betrokken periode" genoemd).

B. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

1. Betrokken product

(7) Het betrokken product is polyethyleentereftalaatfolie (PET-folie) die momenteel onder de GN-codes 39206219 en 3920 62 90 wordt ingedeeld.

(8) Het assortiment van deze producten wordt door de bedrijfstak zelf ingedeeld in verschillende segmenten, met name producten voor magnetische toepassingen, voor verpakkingsdoeleinden, voor elektrische en fotografische toepassingen en voor andere gebruiksdoeleinden. Naargelang het segment kan PET-folie verder worden verwerkt tot videocassettes, fotografische films, verpakkingsmateriaal voor levensmiddelen, isolatiemateriaal voor elektrische motoren, kabels, enz. Ten behoeve van het onderzoek werden de producten ingedeeld in verschillende types volgens marktsegment, dikte, bekledingskenmerken, oppervlaktebehandeling, mechanische eigenschappen en helderheid/opaciteit.

2. Soortgelijk product

(9) Het onderzoek toonde aan dat de in India vervaardigde PET-folie die op de binnenlandse markt wordt verkocht of naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd en PET-folie die door de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt vervaardigd en op de markt van de Gemeenschap wordt verkocht, dezelfde fysieke en technische kenmerken hebben en zodoende soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 5, van de basisverordening.

C. SUBSIDIES

1. Inleiding

a) Nationale regelingen

(10) Op grond van de in de klacht vervatte gegevens en de antwoorden op de vragenlijst van de Commissie, hebben de diensten van de Commissie de volgende vijf nationale regelingen onderzocht die volgens de indieners van de klacht het verlenen van een exportsubsidie zouden inhouden

- Passbook-regeling,

- Duty Entitlement Passbook-regeling,

- exportbevorderings-kapitaalgoederenregeling,

- regeling exportproductiezones/exportgeoriënteerde bedrijven,

- regeling inkomstenbelasting.

De eerstgenoemde vier regelingen zijn gebaseerd op de wet buitenlandse handel (ontwikkeling en regulering) van 1992 (die sedert 7 augustus 1992 van toepassing is) en die in de plaats is getreden van de wet toezicht in- en uitvoer van 1947. De wet buitenlandse handel geeft India de mogelijkheid berichten uit te geven over het in- en uitvoerbeleid. Deze zijn samengevat in in- en uitvoerbeleidsdocumenten die om de vijf jaar worden uitgegeven en jaarlijks worden bijgewerkt. Het document dat relevant is voor het onderzoektijdvak van onderhavige procedure heeft betrekking op het programma voor de jaren 1997-2002.

De laatstgenoemde regeling, de "regeling inkomstenbelasting", is gebaseerd op de "wet inkomstenbelasting" van 1961 die jaarlijks bij de begrotingswet wordt gewijzigd.

b) Regionale regelingen

(11) Op basis van de in de klacht vervatte informatie en de antwoorden op de vragenlijst van de Commissie hebben de diensten van de Commissie bovendien een onderzoek ingesteld naar een aantal regelingen die volgens de indieners van de klacht de toekenning van subsidies door regionale overheden of autoriteiten in bepaalde Indiase deelstaten inhouden.

i) Deelstaat Gujarat

- Sales Tax Incentive Scheme,

- terugbetaling van de heffing op elektriciteit.

De eerste regeling is gebaseerd op de New Industrial Incentive Policy van Gujarat, 1995-2000. De tweede regeling is gebaseerd op afdeling 3(2)(vii)(a) en (b) van de Bombay Electricity Duty Act 1958, gewijzigd bij de Gujarat Adaptation of Laws (State and Concurrent Subjects) Order, 1960.

ii) Deelstaat Maharashtra

- Sales Tax Incentive Scheme.

- Octroi Refund.

- Special Capital Incentive Scheme.

- Vrijstelling van de heffing op elektriciteit.

De eerste, de tweede en de derde regeling zijn gebaseerd op de Dispersal of Industries Package Scheme of Incentives van de overheid van de deelstaat Maharashtra. De vierde regeling is gebaseerd op een kennisgeving van de overheid van Maharashtra inzake vrijstelling van de heffing op elektriciteit.

iii) Deelstaat Uttar Pradesh

- Trade Tax Incentive Scheme.

Deze regeling is gebaseerd op de Trade Tax Incentive van de overheid van Uttar Pradesh (Kennisgevingen nr. 311 en nr. 312 van 31 maart 1995).

2. Passbook-regeling

(12) Een instrument van het in- en uitvoerbeleid ter bevordering van de uitvoer is de "Passbook"-regeling die op 30 mei 1995 in werking is getreden en tot 31 maart 1997 van toepassing was.

a) Voorwaarden

(13) Bepaalde categorieën exporteurs komen voor de "Passbook"-regeling in aanmerking, namelijk die welke in India produceren en vervolgens exporteren (producenten-exporteurs) en de exporteurs, of deze nu producent zijn of uitsluitend handelaar, die in het bezit zijn van een "Export House/Trading House/Star Trading House/SuperStar Trading House"-certificaat. Exporteurs die tot deze laatste, in het in- en uitvoerbeleidsdocument omschreven categorie exporteurs behoren, moeten met name aantonen dat zij eerder hebben geëxporteerd.

b) Toepassing in de praktijk

(14) Elke exporteur die aan de voorwaarden voldoet kan een "Passbook" aanvragen. Het "Passbook" is een soort boekje waarin credit- en debetbedragen worden ingeschreven. Het boekje wordt automatisch afgegeven indien het bedrijf een erkende producent-exporteur is of een erkend Export/Trading House.

(15) Wanneer eindproducten worden uitgevoerd, wordt in het boekje van de exporteur een creditbedrag bijgeschreven dat gebruikt kan worden om de douanerechten te betalen op goederen die hij daarna invoert. Bij het berekenen van het creditbedrag worden verschillende elementen in aanmerking genomen overeenkomstig de "standard input/output norms" die de Indiase overheid voor exportproducten hanteert. De "standard input/output norms" geven de hoeveelheden ingevoerde grondstoffen aan die normalerwijze noodzakelijk zijn om een eenheid van het eindproduct te vervaardigen. Deze normen zijn vastgesteld door het "Special Advance Licensing Committee" op grond van een technische analyse van het productieproces en algemene statistische gegevens. De toepassing van de "standard input/output norms" leidt tot de toekenning van een creditbedrag dat overeenstemt met het bedrag van het basisdouanerecht dat verschuldigd is op de grondstoffen die normalerwijze door de Indiase producenten van het betrokken exportproduct worden gebruikt. Een ander element is de "minimum toegevoegde waarde" (MTW). De MTW is de minimum waarde die de Indiase producent aan de waarde van de ingevoerde materialen moet toevoegen (door middel van in het binnenland verkregen materialen en uitbetaalde lonen) om het eindproduct te verkrijgen.

(16) Het toegekende creditbedrag wordt in het "Passbook" bijgeschreven en is beschikbaar om te worden gebruikt voor de betaling van de douanerechten die verschuldigd zijn op goederen, van welke aard dan ook (bijvoorbeeld grondstoffen, kapitaalgoederen enz.) die later worden ingevoerd, tenzij het goederen betreft die op de "Negatieve Invoerlijst" van het in- en uitvoerbeleidsdocument zijn vermeld. Op die lijst komen de goederen voor die niet mogen worden ingevoerd of die slechts mogen worden ingevoerd nadat de importeur van de Indiase overheid een bijzondere vergunning heeft gekregen. Het is niet noodzakelijk dat de ingevoerde goederen een verband hebben met de goederen die de exporteur fabriceert; zij mogen ook op de binnenlandse markt worden verkocht.

(17) De in het "Passbook" ingeschreven creditbedragen zijn niet overdraagbaar. Het "Passbook" is vanaf de datum van afgifte twee jaar geldig. Creditbedragen die aan het einde van de periode van twee jaar niet zijn gebruikt, kunnen binnen een periode van twaalf maanden alsnog worden benut. Aan het einde van het derde jaar vervallen de ongebruikte creditbedragen. Binnen dit algemene tijdschema zijn er geen termijnen waarbinnen creditbedragen voor een bepaalde exporttransactie moeten worden geclaimd.

(18) Wanneer alle creditbedragen in het "Passbook" zijn verbruikt, wordt dit gesloten en moet de houder de desbetreffende instantie een vergoeding betalen.

(19) India voerde aan dat tegen de "Passbook"-regeling geen compenserende maatregelen kunnen worden genomen omdat dit een bona fide regeling voor de terugbetaling van rechten is. In artikel 2, lid 1, onder ii), van de basisverordening is bepaald dat de vrijstelling van een uitgevoerd product van rechten/heffingen niet als een subsidie wordt beschouwd, mits deze wordt verleend overeenkomstig het bepaalde in de bijlagen I, II en III bij de basisverordening. Volgens punt i) van bijlage I (lijst van voorbeelden van exportsubsidies) is de kwijtschelding of terugbetaling van invoerheffingen voor een bedrag dat is geheven op de ingevoerde middelen die bij de productie van het exportproduct worden verbruikt, een exportsubsidie. Voorts moeten de onderzoekende autoriteiten, volgens bijlage II bij de basisverordening, wanneer zij nagaan of productiemiddelen bij het productieproces worden verbruikt, vaststellen of de overheid van het exportland een regeling of procedure toepast aan de hand waarvan kan worden nagegaan welke inputs bij het productieproces van het ingevoerde product worden verbruikt. In dit geval is een dergelijke regeling afwezig. Het voordeel dat de exporteurs van het betrokken product in India verkrijgen in de vorm van creditbedragen op hun "Passbook", wordt automatisch berekend aan de hand van de "standard input/output norms", ongeacht het feit of de inputs zijn ingevoerd, daarop rechten zijn betaald of deze daadwerkelijk voor de vervaardiging van het exportproduct werden gebruikt.

Voorts is de exporteur op grond van de "Passbook"-regeling niet verplicht inputs in te voeren of de ingevoerde goederen tijdens het productieproces te verbruiken. Volgens deze regeling is het namelijk zo dat een exporteur bij uitvoer van een eindproduct een creditbedrag ontvangt dat gebaseerd is op het bedrag van het douanerecht dat op de normalerwijze ingevoerde, bij het productieproces gebruikte inputs zou zijn betaald. Het creditbedrag kan worden gebruikt om de rechten te betalen die bij de latere invoer van een product verschuldigd zijn. De exporteur verkrijgt een voordeel doordat hij bij invoer van een product (of dit nu grondstoffen of kapitaalgoederen zijn) geen douanerechten behoeft te betalen. Volgens deze regeling kan een exporteur dus goederen invoeren zonder douanerechten te betalen, indien hij voorheen goederen heeft uitgevoerd.

c) Conclusie inzake de Passbook-regeling

(20) De "Passbook"-regeling is geen toegestane regeling voor de kwijtschelding/terugbetaling van rechten in de zin van de basisverordening daar de in dit boekje ingeschreven creditbedragen niet berekend worden aan de hand van de werkelijk in het productieproces verbruikte ingevoerde inputs. Voorts is de exporteur niet verplicht de goederen die hij vrij van rechten invoert bij het productieproces te verbruiken.

Zelfs indien de betrokken regeling een regeling voor de kwijtschelding of terugbetaling van douanerechten zou zijn, is er in India geen systeem of procedure aan de hand waarvan kan worden nagegaan welke inputs bij de productie van het exportproduct zijn verbruikt in de zin van punt i) van bijlage I en de bijlagen II en III bij de basisverordening. Volgens bijlage II, deel II, punt 5, en bijlage III, deel II, punt 3, van die verordening moet de overheid van het exportland dat een dergelijk systeem niet kent, een verder onderzoek naar de werkelijke inputs of transacties instellen om na te gaan of teveel is betaald. De Indiase overheid heeft een dergelijk onderzoek niet uitgevoerd. De Commissie heeft daarom niet onderzocht of het terugbetaalde bedrag inderdaad hoger was dan het bedrag van de invoerheffingen op de bij de productie van het exportproduct verbruikte inputs.

(21) De regeling is een subsidie daar de financiële bijdrage van de Indiase overheid in de vorm van niet geheven invoerrechten een voordeel betekent voor de "passbook"-houder die, door gebruikmaking van de bij export verdiende creditbedragen, goederen vrij van rechten kan invoeren. Het is een subsidie die in rechte van exportprestaties afhangt en die daarom als een specifieke subsidie in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening wordt beschouwd. Voorts leidt de voorwaarde van de minimum toegevoegde waarde ertoe dat aan het gebruik van binnenlandse goederen de voorkeur wordt gegeven boven het gebruik van ingevoerde goederen. In dit opzicht is de "Passbook"-regeling eveneens een specifieke subsidie in de zin van artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening.

(22) Begin 1997 heeft de Indiase overheid meegedeeld dat de "Passbook"-regeling niet meer van toepassing was en dat voor exporttransacties na 31 maart 1997 geen aanvragen voor creditbedragen meer konden worden ingediend. Een exporteur kan een reeds afgegeven "Passbook" echter nog drie jaar na afgifte gebruiken. Bovendien is er geen termijn waarbinnen aanvragen voor creditbedragen die betrekking hebben op vóór 31 maart 1997 uitgevoerde goederen, moeten worden ingediend. Hoewel de regeling in die vorm technisch gesproken beëindigd is, kunnen exporteurs er nog gebruik van maken door goederen vrij van rechten in te voeren tot alle creditbedragen zijn opgebruikt, doch uiterlijk tot 31 maart 2000. Om deze redenen is de Commissie van oordeel dat de regeling tot compenserende maatregelen aanleiding kan geven.

Voorts zij opgemerkt dat de "Passbook"-regeling is vervangen door de "Duty Entitlement Passbook"-regeling (hierna DEPB-regeling genoemd) (zie overweging 25), die in werking is getreden toen de "Passbook"-regeling werd beëindigd. Hoewel de "Duty Entitlement Passbook"-regeling een gewijzigde versie is van de "Passbook"-regeling, was het voor de betrokkenen mogelijk tijdens het onderzoektijdvak beide regelingen te gebruiken.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(23) Het voordeel voor de producenten-exporteurs werd berekend aan de hand van het bedrag van de douanerechten die normalerwijze verschuldigd zijn op de in de onderzoekperiode ingevoerde goederen, maar die op grond van de "Passbook"-regeling niet werden betaald. Om het volledige voordeel voor de ontvanger te berekenen, werd aan dit bedrag de rente tijdens de onderzoekperiode toegevoegd. Dit voordeel, dat tijdens de onderzoekperiode, door de vrijstelling van invoerrechten, regelmatig werd verkregen, staat gelijk aan een aantal schenkingen. Het is de normale praktijk het voordeel voor de ontvanger van eenmalige schenkingen weer te geven door het nominale bedrag van de schenking te verhogen met het bedrag van de commerciële rente per jaar, waarbij ervan wordt uitgegaan dat de schenking op de eerste dag van de onderzoekperiode is ontvangen. In het onderhavige geval is het echter duidelijk dat afzonderlijke schenkingen op elke willekeurige dag tussen de eerste en de laatste dag van de onderzoekperiode konden zijn ontvangen. Daarom werd het passend geacht, in plaats van de jaarrente over het gehele bedrag toe te voegen, ervan uit te gaan dat een gemiddelde schenking in het midden van de onderzoekperiode is ontvangen en dat het rentebedrag daarom slechts over zes maanden moet worden berekend, ofwel dat dit gelijk dient te zijn aan de helft van de commerciële rente per jaar die in de onderzoekperiode in India van toepassing was, namelijk 7 %. Dit bedrag (niet betaalde douanerechten plus rente) werd aan de gehele export in de onderzoekperiode toegerekend.

(24) Twee ondernemingen hebben tijdens het onderzoektijdvak van de regeling gebruik gemaakt en ontvingen subsidies van 0,02 % en 0,09 %. Aangezien India een ontwikkelingsland is in de zin van bijlage VII bij de Subsidieovereenkomst van de WTO en het wenselijk wordt geacht dergelijke landen een gunstige behandeling te geven, zonder daardoor de legitieme bescherming tegen invoer met subsidiëring waarop de bedrijfstak van de Gemeenschap recht heeft, aanmerkelijk te verzwakken, worden de uit hoofde van deze regeling toegekende voordelen niet in aanmerking genomen bij de berekening van het totale bedrag van de subsidies die deze twee ondernemingen hebben ontvangen.

3. Duty Entitlement Passbook-regeling (DEPB)

(25) Een ander instrument van het in- en uitvoerbeleid ter bevordering van de export is de DEPB-regeling die op 7 april 1997 in werking is getreden. De DEPB-regeling is de opvolger van de "Passbook"-regeling die op 31 maart 1997 werd beëindigd. Deze regeling bestaat in twee varianten:

- de "DEPB-pre-export"-regeling, en

- de "DEPB-post-export"-regeling.

a) Voorwaarden van de "DEPB-pre-export"-regeling

(26) De pre-exportregeling is beschikbaar voor producenten-exporteurs (dat wil zeggen iedere producent in India die exporteert) of handelaars-exporteurs die banden hebben met producenten. Om voor de regeling in aanmerking te komen moet een bedrijf gedurende de periode van drie jaar die aan de aanvraag voor creditbedragen voorafgaat goederen hebben uitgevoerd.

b) Toepassing in de praktijk

(27) Elke exporteur die aan de voorwaarden voldoet, kan een vergunning aanvragen. Deze vergunning, die automatisch wordt afgegeven, kent een creditbedrag toe waarop de bij de invoer van goederen in de toekomst verschuldigde douanerechten kunnen worden afgeboekt. De waarde van de vergunning bedraagt 5 % van de gemiddelde jaarlijkse waarde van alle uitvoer door de aanvrager in de voorbije drie jaar.

(28) Deze vergunning, die niet overdraagbaar is, heeft een geldigheidsduur van twaalf maanden te rekenen vanaf de datum van afgifte. Wanneer de op de vergunning vermelde creditbedragen zijn gebruikt, dient aan de terzake bevoegde autoriteit een vergoeding te worden betaald. De onderneming kan vervolgens verzoeken om toekenning van een aanvullend creditbedrag, dat andermaal wordt berekend op basis van 5 % van de gemiddelde waarde van de uitvoer in de voorbije drie jaar.

(29) De DEPB pre-exportregeling voorziet in de invoer met vrijstelling van rechten van inputs die bij de vervaardiging van goederen worden gebruikt. Welke producten kunnen worden ingevoerd, hangt af van het te vervaardigen product en deze worden vastgesteld op basis van de "Standard Input/Output Norm". De rechtenvrije inputs mogen uitsluitend voor de vervaardiging van het betrokken product worden gebruikt.

(30) Aan het gebruik van deze regelingen is een uitvoerverplichting verbonden. Wanneer hij gebruik maakt van de vergunning, verbindt de houder zich ertoe de goederen te gebruiken als inputs voor de vervaardiging van eindproducten die voor uitvoer zijn bestemd. Zodra de vergunninghouder goederen heeft uitgevoerd voor een waarde die hem recht geeft op een credit dat gelijk is aan het credit dat hij reeds onder de DEPB pre-exportregeling heeft ontvangen, is aan zijn verplichting voldaan.

c) Conclusie inzake de DEPB pre-exportregeling

(31) De DEPB pre-exportregeling is geen toegelaten terugbetalingsregeling voor vervangende inputs in de zin van het bepaalde in de basisverordening, hoewel hieraan de voorwaarde van "werkelijk verbruik" is verbonden. De reden hiervoor is meer bepaald dat het DEPB-credit wordt berekend als een percentage van de waarde van eerdere exportprestaties. Het DEPB-credit wordt niet berekend voor de inputs die daadwerkelijk in het productieproces zijn verbruikt.

(32) Bovendien is er geen systeem of procedure beschikbaar om na te gaan welke inputs in welke hoeveelheden bij de vervaardiging van het uitgevoerde product worden verbruikt. In bijlage II, punt 5, onder ii), punt 3, onder ii), is bepaald dat wanneer is vastgesteld dat de overheid van het exporterende land niet over een dergelijk systeem beschikt, dit land normalerwijze een nader onderzoek naar de werkelijk verbruikte inputs of de werkelijke transacties dient in te stellen teneinde na te gaan of teveel is betaald. De lndiase overheid heeft een dergelijk onderzoek niet uitgevoerd. De Commissie heeft daarom niet onderzocht of het terugbetaalde bedrag inderdaad hoger was dan het bedrag van de invoerheffingen op de bij de productie van het exportproduct verbruikte inputs.

(33) Een onderneming die van de regeling gebruik wil maken, dient zich ertoe te verbinden de betrokken goederen uit te voeren. Het gaat derhalve duidelijk om een uitvoersubsidie. De voorlopige conclusie luidt dientengevolge dat tegen deze regeling compenserende maatregelen kunnen worden genomen krachtens artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening. Indien de Indiase overheid evenwel kan aantonen dat zij over een goed functionerend verificatiesysteem beschikt of andere relevante informatie kan verschaffen, is het niet uitgesloten dat de Commissie haar conclusies ten aanzien van deze regeling in het stadium van de definitieve verordening herziet.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(34) Het voordeel voor de exporterende producenten werd berekend volgens de methode die in overweging 23 is uiteengezet.

(35) In het onderzoektijdvak maakten twee ondernemingen gebruik van deze regeling. Zij ontvingen subsidies van 1,31 % en 6,84 %.

e) Voorwaarden van de "DEPB-post-export"-regeling

(36) Deze regeling is nagenoeg gelijk aan de hierboven beschreven "Passbook"-regeling. Zoals hoger uiteengezet is zij in de plaats getreden van deze regeling en gaat het derhalve daadwerkelijk om een vervangend systeem. Producenten-exporteurs (dat wil zeggen elke producent in India die exporteert) en handelaars-exporteurs kunnen er gebruik van maken.

f) Toepassing van de "DEPB-post-export"-regeling in de praktijk

(37) Elke exporteur die aan de voorwaarden voldoet, kan een vergunning aanvragen ter verkrijging van creditbedragen die een percentage zijn van de waarde van de uitgevoerde eindproducten. De Indiase autoriteiten hebben deze percentages voor de meeste producten, waaronder de betrokken producten, berekend aan de hand van de "standard input/output norms". De vergunning waarop het toegekende creditbedrag is vermeld, wordt automatisch afgegeven.

(38) De creditbedragen van "DEPB-post-export"-regeling kunnen worden gebruikt voor de latere invoer van goederen (bijvoorbeeld grondstoffen of kapitaalgoederen) die niet op de negatieve invoerlijst voorkomen. De ingevoerde goederen kunnen op de binnenlandse markt worden verkocht (waar ze aan omzetbelasting zijn onderworpen) of op andere wijze worden gebruikt.

(39) DEPB-vergunningen zijn vrij overdraagbaar en zijn vanaf de afgifte twaalf maanden geldig. Wanneer alle toegekende credits zijn gebruikt, moet het bedrijf een vergoeding betalen aan de desbetreffende instantie.

g) Conclusie inzake de "DEPB-post-export"-regeling

(40) Deze regeling is duidelijk afhankelijk van exportprestaties. Wanneer een bedrijf goederen uitvoert, verkrijgt het een credit dat kan worden gebruikt ter voldoening van de douanerechten op de latere invoer van alle soorten goederen. Zoals de "Passbook"-regeling is deze regeling, om de in overweging 22 vermelde redenen, geen toegestane regeling voor de kwijtschelding/terugbetaling van rechten op inputs of vervangende inputs. Deze regeling is een subsidie, daar de financiële bijdrage van de Indiase overheid in de vorm van gederfde invoerrechten een voordeel voor het bedrijf oplevert dat goederen vrij van douanerechten kan invoeren. Het is een subsidie die in rechte afhankelijk is van exportprestaties en daarom een specifieke subsidie is in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening.

h) Berekening van het subsidiebedrag van de "DEPB-post-export"-regeling

(41) Het voordeel voor de exporteurs werd op twee verschillende wijzen berekend naargelang het gebruik dat de onderneming van de DEPB-vergunningen heeft gemaakt.

(42) In de gevallen waarin de onderneming de vergunningen had gebruikt om goederen vrij van rechten in te voeren, werd het voordeel berekend op basis van het bedrag van de douanerechten die normaliter verschuldigd waren op de invoer tijdens het onderzoektijdvak maar die onder de DEPB niet werden betaald.

(43) In het geval dat een onderneming haar vergunningen had verkocht, werd het voordeel berekend op basis van het bedrag van de in de vergunning verleende credits, ongeacht de verkoopprijs van de vergunning. Een aantal ondernemingen voerde aan dat het voordeel beperkt zou moeten zijn tot de werkelijke verkoopprijs van de vergunning, die dikwijls lager is dan de nominale waarde van de in de vergunning toegekende credits. Dit verzoek kan echter niet worden ingewilligd omdat de verkoop van een vergunning tegen een lagere prijs dan de nominale waarde een louter commerciële beslissing is die het bedrag van het uit de regeling voortvloeiende voordeel niet verandert.

(44) Teneinde het volledige voordeel van deze regeling voor de begunstigde vast te stellen, werd dit bedrag gecorrigeerd door voor het onderzoektijdvak 7 % intrest toe te voegen. De interestvoet werd berekend overeenkomstig het bepaalde in overweging 23. Het bedrag van de subsidie werd aan de totale uitvoer tijdens het onderzoektijdvak toegerekend.

(45) Vier ondernemingen kwamen tijdens het onderzoektijdvak voor deze regeling in aanmerking. Zij ontvingen subsidies van 2,85 % tot 17,81 %.

4. Kapitaalgoederenregeling exportbevordering (KGEB-regeling)

(46) Een ander instrument van het in- en uitvoerbeleid ter bevordering van de export is de KGEB-regeling, die op 1 april 1990 in werking trad en op 5 juni 1995 werd gewijzigd.

a) Voorwaarden

(47) De KGEB-regeling is beschikbaar voor producenten-exporteurs (dat wil zeggen iedere producent in India die exporteert) of handelaars-exporteurs. Sinds 1 april 1997 kunnen producenten die banden hebben met handelaarsexporteurs ook voor de regeling in aanmerking komen.

b) Toepassing in de praktijk

(48) Om voor de regeling in aanmerking te komen, moet een bedrijf de desbetreffende instantie gegevens verstrekken over het soort en de waarde van de in te voeren kapitaalgoederen. Afhankelijk van de verbintenissen inzake de export die het bedrijf aangaat, zal dit de kapitaalgoederen tegen een nulrecht of een verminderd recht mogen invoeren. Een vergunning om de kapitaalgoederen tegen het preferentierecht te mogen invoeren, wordt dan automatisch afgegeven.

(49) Aan de verbintenis inzake de export wordt voldaan door goederen te exporteren die met behulp van de ingevoerde kapitaalgoederen zijn geproduceerd.

(50) Om de vergunning te verkrijgen, moet een aanvraagvergoeding worden betaald.

c) Conclusie inzake de KGEB-regeling

(51) De KGEB-regeling is een subsidie die tot compenserende maatregelen aanleiding geeft, daar het feit dat de exporteur een nulrecht of een verminderd recht betaalt een financiële bijdrage van de Indiase overheid vormt. Inkomsten waarop deze overheid recht heeft, worden immers gederfd en de ontvanger verkrijgt een voordeel doordat hij lagere rechten verschuldigd is of geheel van invoerrechten is vrijgesteld.

(52) De subsidie is rechtens afhankelijk van exportprestaties in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening, daar deze niet kan worden verkregen zonder goederen uit te voeren, en wordt daarom geacht specifiek te zijn.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(53) Het voordeel voor de exporteurs werd berekend door het bedrag van de niet-betaalde douanerechten op de ingevoerde kapitaalgoederen te spreiden over een periode van 18 jaar, die overeenstemt met de normale afschrijvingstermijn voor de daadwerkelijk door elke onderneming in het kader van de KGEB-regeling ingevoerde kapitaalgoederen. Aan het aldus berekende, aan de onderzoekperiode toe te rekenen bedrag werd de rente gedurende de onderzoekperiode toegevoegd om het volledige voordeel van deze regeling voor de ontvanger vast te stellen. Gezien de aard van de subsidie, die gelijk staat aan een eenmalige schenking, werd het passend geacht het commerciële rentetarief te gebruiken dat in de onderzoekperiode in India van toepassing was, namelijk 14 %. Dit bedrag werd vervolgens aan de totale export in het onderzoektijdvak toegerekend.

(54) Zes bedrijven hebben in het onderzoektijdvak van deze regeling gebruik gemaakt en ontvingen subsidies van 1,44 % tot 27,66 %.

5. Exportproductiezones (EPZ)/Exportgerichte bedrijven (EGB)

(55) Een ander instrument van het in- en uitvoerbeleid ter bevordering van de export is de regeling exportproductiezones (hierna "EPZ" genoemd)/Exportgerichte bedrijven (hierna "EGB" genoemd) die op 22 juni 1994 werd ingevoerd.

a) Voorwaarden

(56) Ondernemingen die in één van de zeven geografisch omschreven EPZ gevestigd zijn en zich ertoe verbinden minstens 75 % van hun productie uit te voeren, kunnen bepaalde voordelen ontvangen. Dezelfde voordelen staan ook ter beschikking van EGB, die om het even waar in India kunnen gevestigd zijn (hierna "op zich staande EPZ" genoemd). De EGB staan onder toezicht van de douane.

b) Toepassing in de praktijk

(57) In een EPZ gevestigde bedrijven en EGB kunnen de volgende voordelen ontvangen:

- vrijstelling van invoerrechten op de aankoop van kapitaalgoederen tijdens de periode waarin zij onder toezicht staan van de douane;

- vrijstelling van douanerechten op de aankoop van grondstoffen en bij het productieproces verbruikte inputs;

- vrijstelling van accijns op in het binnenland aangekocht goederen;

- terugbetaling van de centrale omzetbelasting op goederen die in het binnenland werden aangekocht.

(58) In een EPZ gevestigde ondernemingen en ondernemingen die de EGB-behandeling verlangen, dienen een daartoe verstrekkend verzoek in bij de bevoegde autoriteiten. Een dergelijke aanvraag dient gegevens te bevatten voor de volgende vijf jaar betreffende onder meer de geplande productiehoeveelheden, de geraamde waarde van de uitvoer, de invoerbehoeften en de behoefte aan binnenlandse goederen. Indien de autoriteiten de aanvraag van de onderneming aanvaarden, worden de aan deze aanvaarding verbonden voorwaarden aan de onderneming meegedeeld. In een EPZ gevestigde ondernemingen en EGB mogen om het even welk product vervaardigen. De erkenning als in een EPZ gevestigde onderneming of EGB geldt voor een periode van vijf jaar. Deze erkenning kan worden verlengd.

c) Conclusie inzake EPZ/EGB

(59) Aangezien de EPZ/EGB-regeling door de betrokken ondernemingen uitsluitend voor de invoer van kapitaalgoederen werd gebruikt, hebben de diensten van de Commissie enkel nagegaan of compenserende maatregelen kunnen worden ingesteld tegen de schorsing van de rechten die in de periode van toezicht op de kapitaalgoederen verschuldigd waren.

(60) Vastgesteld werd dat de EPZ/EGB-regeling een subsidieregeling is aangezien de in het kader van deze regeling verleende concessies een financiële bijdrage zijn van de Indiase overheid, die ontvangsten derft en een voordeel toekent aan de ontvanger.

(61) De schorsing van rechten op kapitaalgoederen heeft hetzelfde effect als een vrijstelling omdat, zolang aan het uitvoervereiste is voldaan, de onderneming geheel zelfstandig kan beslissen of en wanneer zij de kapitaalgoederen aan het toezicht zal onttrekken.

(62) Deze subsidie is rechtens afhankelijk gesteld van een exportprestatie in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening aangezien zij niet kan worden verkregen zonder exportverbintenis van de onderneming. Zij wordt derhalve als specifiek beschouwd en kan aanleiding geven tot compenserende maatregelen.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(63) Een onderneming was een erkend EGB en maakte van deze regeling gebruik voor de invoer van kapitaalgoederen. Het voordeel voor deze exporteur werd derhalve berekend op de wijze die in overweging 53 voor de KGEB-regeling is uiteengezet.

(64) De betrokken onderneming ontving zodoende in het kader van deze regeling een voordeel van 0,7 %.

(65) De Commissie stelde vast dat een andere exporterende producent van het betrokken product, een onderneming die verbonden was met een als EGB gevestigde onderneming, zelf ook als EGB erkend was en in het eerste halfjaar van het onderzoektijdvak eveneens kapitaalgoederen in het kader van deze regeling had ingevoerd. Deze onderneming heeft haar EGB-status vervolgens evenwel ingetrokken en de onder de EGB-regeling ingevoerde kapitaalgoederen omgezet in onder de KEGB-regeling ingevoerde kapitaalgoederen. De door deze onderneming ingevoerde kapitaalgoederen werden derhalve volledig in het licht van de KEGB-regeling onderzocht.

6. Regeling vrijstelling inkomstenbelasting (VIB-regeling)

(66) De VIB-regeling is gebaseerd op de wet inkomstenbelasting van 1961. Deze wet, die elk jaar bij de begrotingswet wordt gewijzigd, omschrijft de beginselen van de belastingheffing en van de verschillende vrijstellingen/verminderingen die kunnen worden aangevraagd. Bedrijven kunnen onder meer vrijstellingen aanvragen op grond van de afdelingen 10A, 10B en 80HHC van de wet, die in vrijstelling van inkomstenbelasting op de winst op uitgevoerde producten voorzien. Vrijstelling uit hoofde van afdeling 10A kan worden aangevraagd door ondernemingen die in vrijhandelszones gevestigd zijn, vrijstelling uit hoofde van afdeling 10B door exportgerichte bedrijven en vrijstelling krachtens afdeling 80HHC door alle exporterende ondernemingen.

(67) Geen enkele exporteur van het betrokken product heeft evenwel gebruik gemaakt van deze vrijstellingen. De Commissie diende deze regeling in het kader van de onderhavige procedure dan ook niet nader te onderzoeken.

7. Regionale regelingen - Omzetbelasting/Trade Tax Incentive Schemes

(68) De deelstaten Gujarat, Maharashtra en Uttar Pradesh kennen aan hiervoor in aanmerking komende ondernemingen voordelen toe in de vorm van vrijstelling en/of uitstel van omzetbelasting teneinde de industriële ontwikkeling van economisch achtergebleven gebieden in deze deelstaten te bevorderen. Omdat deze regelingen vrijwel identiek zijn, worden zij gezamenlijk beoordeeld.

a) Voorwaarden

(69) Om voor deze regelingen in aanmerking te komen, dienen ondernemingen in achtergebleven gebieden te investeren, hetzij door in deze gebieden nieuwe industrieën te vestigen, hetzij door grote kapitaalinvesteringen te doen in de uitbreiding of de diversificatie van bestaande industriële vestigingen. Deze gebieden, die bepaalde territoriale eenheden in de drie deelstaten vertegenwoordigen, worden naargelang hun economische ontwikkeling ingedeeld in verschillende categorieën (meest achtergebleven gebied, achtergebleven gebied, ander in aanmerking komend gebied, doch ook "uitgesloten" gebied). Het belangrijkste criterium dat de overheid hanteert om het toe te kennen bedrag vast te stellen, is de omvang van de investering en het gebied waar de onderneming is of zal worden gevestigd.

b) Specificiteit

(70) Deze regelingen zijn enkel bestemd voor ondernemingen die in bepaalde geografische zones binnen de jurisdictie van de betrokken deelstaat hebben geïnvesteerd. Buiten deze zones gevestigde ondernemingen komen hiervoor niet in aanmerking. De omvang van het voordeel verschilt van gebied tot gebied.

(71) Deze regelingen behoren niet tot de uitzonderingen bedoeld in artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening volgens welke de aan bepaalde ondernemingen verleende steun als niet specifiek wordt aangemerkt indien deze steun gebaseerd is op objectieve criteria of voorwaarden, omdat dergelijke criteria onder meer horizontaal van toepassing zijn en bepaalde ondernemingen niet bevoordelen boven andere. De betrokken regelingen zijn evenwel niet horizontaal van toepassing als zij niet gelden voor bepaalde regio's van het land of bepaalde regionale entiteiten. Dit betekent dat een onderneming in een in aanmerking komend gebied steun kan ontvangen terwijl dit niet het geval is voor een identieke onderneming in een niet in aanmerking komend gebied. Daar komt nog bij dat twee identieke ondernemingen die beide in begunstigde regio's of gebieden gevestigd zijn, uiteenlopende bedragen aan steun ontvangen indien de voor de betrokken gebieden of regio's vastgestelde plafonds verschillend zijn.

(72) Deze regelingen zijn derhalve specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening.

c) "Groen-licht" test

(73) De Indiase overheid voerde aan dat deze regelingen subsidies zijn waartegen geen compenserende maatregelen kunnen worden genomen omdat zij aan de criteria van artikel 4, lid 3, van de basisverordening voldoen en zodoende beschouwd moeten worden als "groen-licht" regionale subsidies die binnen elk van de betrokken deelstaten worden toegekend.

(74) Volgens dit artikel worden geen compenserende maatregelen genomen tegen subsidies aan achtergebleven gebieden binnen het grondgebied van het land van oorsprong en/of uitvoer indien deze subsidies aan bepaalde criteria voldoen. Deze criteria zijn de volgende: 1. de subsidie moet worden verleend in het algemene kader van de regionale ontwikkeling, 2. de betrokken regio's moeten duidelijk afgebakende aaneengesloten geografische zones vormen met een definieerbare economische en administratieve identiteit en 3. de betrokken regio moet als achtergebleven worden beschouwd op grond van neutrale en objectieve criteria die duidelijk in wetten, regelgeving of andere officiële documenten zijn omschreven. Deze criteria dienen verband te houden met economische ontwikkeling en moeten gebaseerd zijn op één van de volgende factoren: inkomen per capita of gezinsinkomen per capita of BBP per capita (in ieder geval niet meer dan 85 % van het gemiddelde voor het gebied van het betrokken land) of een werkloosheidspercentage dat over een periode van drie jaar is gemeten (minstens 110 % van het gemiddelde voor het betrokken land).

(75) Opgemerkt zij dat de door de Indiase overheid verstrekte informatie over de regionale regelingen onvolledig was. Tijdens het verificatiebezoek en bij latere gelegenheden hebben de diensten van de Commissie de Indiase overheid om aanvullende informatie verzocht teneinde vast te stellen of deze programma's aan de in overweging 74 omschreven "groen-licht"-criteria voldoen. De Indiase overheid heeft de betrokken gegevens evenwel nog niet verstrekt.

(76) Bovendien waren de Indiase autoriteiten niet in staat, in antwoord op vragen van de Commissie tijdens het verificatiebezoek naar de neutrale en objectieve criteria die werden gehanteerd om de achtergebleven gebieden te omschrijven, statistische gegevens voor te leggen op basis waarvan dergelijke criteria konden worden vastgesteld.

(77) Bij gebrek aan nadere bijzonderheden waren de diensten van de Commissie genoodzaakt gebruik te maken van de beschikbare gegevens en de conclusie te trekken dat het "groen-licht"-argument van de Indiase overheid in verband met deze regionale regelingen onvoldoende met bewijsmateriaal was gestaafd. Dientengevolge wordt voorlopig geconcludeerd dat deze regelingen in aanmerking komen voor compenserende maatregelen.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(78) Het voordeel voor de producenten-exporteurs werd berekend op basis van het bedrag van de omzetbelasting die tijdens het onderzoektijdvak normaliter verschuldigd was maar die in het kader van deze regelingen niet werd betaald. Teneinde het volledige voordeel voor de ontvangers in het kader van deze regeling te bepalen, werd dit bedrag verhoogd met de rente die tijdens het onderzoektijdvak verschuldigd was. Gezien de aard van deze subsidies, die vergelijkbaar zijn met een reeks van schenkingen, werd een rentevoet van 7 %, d.w.z. de helft van de commerciële rentevoet in het onderzoektijdvak in India, passend geacht. Het toegekende voordeel werd aan de totale verkoop in het onderzoektijdvak toegerekend.

(79) Tijdens het onderzoektijdvak werden de voordelen van deze regeling toegekend aan zes ondernemingen die subsidies van 0,15 % tot 5,47 % ontvingen. Opgemerkt zij dat, om de in overweging 24 genoemde redenen, bij de berekening van het totale bedrag van de subsidie voor een bepaalde onderneming geen rekening werd gehouden met de subsidie van 0,15 % die aan deze onderneming werd toegekend.

8. Regionale regelingen - Vrijstelling van de heffing op elektriciteit

(80) De deelstaten Gujarat en Maharashtra verlenen daarvoor in aanmerking komende industriële bedrijven voordelen in de vorm van een vrijstelling van de heffing op elektriciteit teneinde de industriële ontwikkeling van economisch achtergebleven gebieden in deze deelstaten te bevorderen. In de staat Maharashtra geldt dit in het bijzonder voor het Marathwada-gebied. Daar het om vrijwel identieke regelingen gaat, worden deze gezamenlijk beoordeeld.

a) Voorwaarden

(81) Om voor deze regeling in aanmerking te komen, dienen ondernemingen te investeren in achtergebleven gebieden, hetzij door aldaar nieuwe industriële vestigingen op te richten, hetzij door op grote schaal kapitaalinvesteringen te doen in de expansie of de diversificatie van bestaande industriële vestigingen.

b) Specificiteit

(82) Voor deze regelingen komen enkel ondernemingen in aanmerking die in bepaalde geografische gebieden binnen de jurisdictie van de deelstaten Gujarat en Maharashtra investeren. De betrokken regelingen zijn specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening om de redenen die ook in de overwegingen 70 en 71 zijn uiteengezet.

c) "Groen-licht" test

(83) De Indiase overheid voerde aan dat deze regelingen geen aanleiding kunnen geven tot compenserende maatregelen omdat zij aan de criteria van artikel 4, lid 3, van de basisverordening voldoen.

(84) De criteria van artikel 4, lid 3, van de basisverordening zijn in overweging 74 vermeld.

(85) Er wordt aan herinnerd dat de door de Indiase overheid in verband met deze regionale regelingen verstrekte informatie onvolledig was. Bij gebrek aan nadere bijzonderheden waren de diensten van de Commissie genoodzaakt gebruik te maken van de beschikbare gegevens en de conclusie te trekken dat het "groen-licht"-argument van de Indiase overheid in verband met de regelingen die in vrijstelling van de heffing op elektriciteit voorzien, onvoldoende met bewijsmateriaal gestaafd was. De voorlopige conclusie luidt derhalve dat deze regelingen aanleiding kunnen geven tot compenserende maatregelen.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(86) Het voordeel voor de producenten-exporteurs werd berekend op basis van het bedrag van de heffing op elektriciteit die in het onderzoektijdvak normaliter verschuldigd was, maar die in het kader van deze regelingen niet werd betaald. Teneinde het volledige voordeel voor de ontvanger vast te stellen, werd dit bedrag vermeerderd met de intrest tijdens het onderzoektijdvak. Gezien de aard van deze subsidies, die overeenstemmen met een reeks van schenkingen, werd een rentevoet van 7 %, met andere woorden de helft van de commerciële rentevoet tijdens het onderzoektijdvak in India, passend geacht. Het toegekende voordeel werd aan de totale verkoop in het onderzoektijdvak toegerekend.

(87) Twee ondernemingen hebben in het onderzoektijdvak van deze regelingen gebruik gemaakt en ontvingen subsidies van respectievelijk 0,25 % en 4,13 %. Opgemerkt zij dat de subsidie van 0,25 % die aan een van deze ondernemingen werd toegekend om de in overweging 24 genoemde redenen, niet in aanmerking werd genomen bij de berekening van het totale subsidiebedrag.

9. Regionale regelingen - Teruggave van lokale heffingen

(88) De deelstaat Maharashtra kent daarvoor in aanmerking komende industriële ondernemingen een voordeel toe in de vorm van een teruggave van lokale heffingen. Deze lokale heffing is een belasting die door de plaatselijke autoriteiten in India wordt geheven van goederen die een bepaalde stad of regio binnenkomen. Het totale bedrag dat kan worden teruggegeven is beperkt tot 100 % van de vaste kapitaalinvestering. De periode tijdens welke deze teruggave kan worden verleend, hangt af van het gebied waar de onderneming gevestigd is.

a) Voorwaarden

(89) Voor dit voordeel komen enkel in aanmerking ondernemingen die investeren in achtergebleven gebieden, hetzij door het oprichten van nieuwe industriële vestigingen, hetzij door omvangrijke kapitaalinvesteringen in de uitbreiding of de diversificatie van bestaande industriële vestigingen.

b) Specificiteit

(90) Deze regeling is uitsluitend bestemd voor ondernemingen die investeren in bepaalde geografische gebieden binnen de jurisdictie van de deelstaat Maharashtra. Het is een specifieke regeling in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening om de redenen die ook in de overwegingen 70 en 71 zijn vermeld.

c) "Groen-licht" test

(91) De Indiase overheid was van oordeel dat deze regeling geen aanleiding kan geven tot compenserende maatregelen omdat zij aan de criteria van artikel 4, lid 3, van de basisverordening voldoet.

(92) De criteria van artikel 4, lid 3, van de basisverordening zijn in overweging 74 vermeld.

(93) Er wordt aan herinnerd dat de door de Indiase overheid verstrekte informatie betreffende de regionale regelingen onvolledig was. Bij gebrek aan nadere bijzonderheden waren de diensten van de Commissie genoodzaakt gebruik te maken van de beschikbare gegevens en de voorlopige conclusie te trekken dat het "groen-licht"-argument van de Indiase overheid ten aanzien van de regeling inzake de teruggave van lokale belasting onvoldoende met bewijsmateriaal gestaafd was. De voorlopige conclusie luidt derhalve dat deze regeling aanleiding kan geven tot compenserende maatregelen.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(94) Het voordeel voor de producenten-exporteurs werd berekend op basis van het bedrag van de lokale heffing die normaliter in het onderzoektijdvak verschuldigd is, maar die in het kader van deze regeling niet werd betaald. Teneinde het volledige voordeel van deze regeling voor de ontvanger vast te stellen, werd dit bedrag verhoogd met de rente die in het onderzoektijdvak van toepassing was. Gezien de aard van deze subsidies, die vergelijkbaar zijn met een reeks van schenkingen, werd een recht van 7 %, d.w.z. de helft van de commerciële rentevoet die in het onderzoektijdvak in India van toepassing was, passend geacht. Het ontvangen voordeel werd aan de totale verkoop in het onderzoektijdvak toegerekend.

(95) Eén onderneming heeft in het onderzoektijdvak gebruik gemaakt van deze regeling en ontving een subsidie van 1,46 %.

10. Regionale regelingen - Bijzondere Capital Incentive-regeling

(96) Een andere regeling in de deelstaat Maharashtra is de zogenaamde bijzondere Capital Incentive-regeling die de vorm kan hebben van een schenking in geld of een stimulerende maatregel in verband met de inkomstenbelasting. Het totale toegekende bedrag hangt af van de grootte van de onderneming en het gebied waar deze gevestigd is.

a) Voorwaarden

(97) Alle nieuwe eenheden of "pionier"-eenheden die na 1 oktober 1988 in bepaalde gebieden zijn opgericht, komen voor deze regelingen in aanmerking. Deze geldt echter niet voor eenheden die hun activiteiten enkel hebben uitgebreid of gediversifieerd.

b) Specificiteit

(98) Deze regeling is enkel van toepassing op ondernemingen die in bepaalde geografische gebieden binnen de jurisdictie van de deelstaat Maharashtra hebben geïnvesteerd. De regeling is om de in de overwegingen 70 en 71 uiteengezette redenen specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, van de basisverordening.

c) "Groen-licht" test

(99) De Indiase overheid was van oordeel dat deze regeling geen aanleiding geeft tot compenserende maatregelen omdat zij aan de criteria van artikel 4, lid 3, van de basisverordening voldoet.

(100) De criteria van artikel 4, lid 3, van de basisverordening zijn in overweging 74 vermeld.

(101) Er wordt nogmaals aan herinnerd dat de door de Indiase overheid verstrekte informatie in verband met de regionale regelingen onvolledig was. Bij gebrek aan nadere bijzonderheden waren de diensten van de Commissie genoodzaakt gebruik te maken van de beschikbare gegevens en te concluderen dat het "groen-licht"-argument van de Indiase overheid ten aanzien van de bijzondere Capital Incentive-regeling onvoldoende met bewijsmateriaal gestaafd was. De voorlopige conclusie luidt derhalve dat deze regeling aanleiding kan geven tot compenserende maatregelen.

d) Berekening van het subsidiebedrag

(102) Het voordeel voor de producenten-exporteurs werd berekend op de wijze die in overweging 53 voor de KGEB-regeling is uiteengezet, namelijk op basis van een eenmalige schenking in het onderzoektijdvak voor de aankoop van vaste activa. Het toegekende voordeel werd aan de totale verkoop in het onderzoektijdvak toegerekend.

(103) Eén onderneming heeft in het onderzoektijdvak gebruik gemaakt van deze regeling en ontving een subsidie van 0,01 %. Dit voordeel werd om de in overweging 24 uiteengezette redenen niet in aanmerking genomen bij de berekening van de totale subsidie.

11. Bedragen van de subsidies die aanleiding kunnen geven tot compensende maatregelen

(104) De bedragen van de subsidies die overeenkomstig de bepalingen van de basisverordening aanleiding kunnen geven tot compenserende maatregelen, zijn voor elke onderzochte exporteur, uitgedrukt in waarde, de volgende:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

D. SCHADE

1. Definitie van het begrip bedrijfstak van de Gemeenschap

a) Producenten in de Gemeenschap

(105) Het betrokken product wordt in de Gemeenschap vervaardigd door:

- de producenten die de klacht hebben ingediend en die hun medewerking hebben verleend aan het onderzoek (vermeld in overweging 5),

- andere producenten in de Gemeenschap die de klacht niet hebben onderschreven, maar die zich niet tegen de procedure hebben verzet.

Al deze ondernemingen samen vormen derhalve de bedrijfstak van de Gemeenschap in de zin van artikel 9, lid 1, van de basisverordening.

b) Bedrijfstak van de Gemeenschap

(106) De vier producenten die de klacht hebben ingediend, voldoen aan de voorwaarden van artikel 10, lid 8, van de basisverordening aangezien zij meer dan 80 % van de totale communautaire productie van het betrokken product voor hun rekening nemen en, dientengevolge, worden geacht de bedrijfstak van de Gemeenschap te vormen in de zin van artikel 9, lid 1, van de genoemde verordening. Zij worden hierna "bedrijfstak van de Gemeenschap" genoemd.

2. Verbruik in de Gemeenschap

(107) Het verbruik van PET-folie op de markt van de Gemeenschap in de betrokken periode werd vastgesteld door de verkochte hoeveelheden van de door de bedrijfstak van de Gemeenschap zelf vervaardigde PET-folie samen te voegen met de door de niet klagende communautaire producenten verkochte hoeveelheden en de totale invoer van PET-folie in de Gemeenschap. Voor deze laatste gegevens heeft de Commissie een beroep gedaan op Eurostat en in het geval van India op de door de exporterende producenten in India verstrekte exportgegevens.

(108) Bij de berekening van het verbruik in de Gemeenschap werd geen rekening gehouden met de contractgebonden productie, die ongeveer 60000 ton (1998) bedraagt, omdat deze producten niet als PET-folie worden verkocht. Een contractueel gebonden producent verwerkt de folie tot een eindproduct waarvan PET-folie slechts één van de componenten is. Het onderzoek toonde aan dat de producenten-exporteurs in India het betrokken product niet op de contractueel gebonden markt hebben verkocht. Voorts werd vastgesteld dat slechts geringe hoeveelheden werden verkocht door een contractueel gebonden producent op de niet-contractueel gebonden markt, enerzijds, en de bedrijfstak van de Gemeenschap op de contractueel gebonden markt, anderzijds. Dit betekent dat de verkoop van PET-folie die werd vervaardigd voor en gebruikt op de contractueel gebonden markt niet in concurrentie was met de PET-folie die voor de niet-contractueel gebonden markt werd vervaardigd en op deze markt werd verkocht en dat deze producten derhalve vermoedelijk geen nadelige gevolgen hebben ondervonden van de gesubsidieerde producten. Met de geringe niet-contractueel gebonden verkoop van een bepaalde contractueel gebonden producent werd niettemin wel rekening gehouden bij de berekening van het totale verbruik.

(109) Volgens deze berekening bleek het verbruik in de Gemeenschap van PET-folie in de betrokken periode met 15,1 % te zijn toegenomen. Dit verbruik bedroeg 183241 ton in 1995,178734 ton in 1996,206772 ton in 1997 en210914 ton in het onderzoektijdvak.

3. Marktaandeel en omvang van de invoer uit India

(110) Het marktaandeel van de producenten-exporteurs in India werd berekend als de in procenten uitgedrukte verhouding tussen de totale uitvoer uit India naar de EG (zoals opgegeven door de producenten-exporteurs) en het verbruik in de Gemeenschap. Aldus berekend bedroeg het marktaandeel van India 3,6 % in 1995, 3,1 % in 1996, 8,2 % in 1997 en 9,6 % in het onderzoektijdvak. Dit komt neer op een groei van 167 % in de betrokken periode.

In absolute cijfers uitgedrukt evolueerde de invoer als volgt : 6534 ton in 1995, 5574 ton in 1996, 17011 ton in 1997 en 20250 ton in het onderzoektijdvak. Dit is een toename van 210 %.

4. Prijzen van de gesubsidieerde producten

a) Prijsontwikkeling

(111) De prijzen van de producenten-exporteurs in India zijn sedert 1995 voortdurend gedaald. In 1995 bedroeg de gemiddelde prijs 3219 ECU/ton en deze daalde tot 2425 in 1996, 1865 in 1997 en 1674 in het onderzoektijdvak, hetgeen neerkomt op een algemene daling van 48 %.

b) Prijsonderbieding

(112) Om te bepalen of de producenten-exporteurs in India de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap hadden onderboden, werd een diepgaand onderzoek ingesteld. De gewogen gemiddelde uitvoerprijzen per type PET-folie in elk van de in overweging 8 genoemde marktsegmenten werden vergeleken met de gewogen gemiddelde verkoopprijzen van de door de bedrijfstak van de Gemeenschap vervaardigde soorten, beide in het geval van verkoop aan niet-verbonden partijen. Wanneer de producten via verbonden ondernemingen werden ingevoerd, werd gebruik gemaakt van de verkoopprijzen aan de eerste onafhankelijke afnemers.

(113) In voorkomend geval werden de prijzen van de producenten-exporteurs in India gecorrigeerd voor de vervoerkosten, de op- en overslagkosten en de invoerheffingen teneinde zodoende de prijs franco-grens Gemeenschap na inklaring vast te stellen. De verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap werden op dezelfde wijze gecorrigeerd om de prijs af fabriek te bepalen.

(114) Een vergelijking van de naar behoren gecorrigeerde gewogen gemiddelde uitvoerprijzen van de Indiase producenten met de gewogen gemiddelde verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap toonde aan dat de exporterende producenten in India de prijzen van de communautaire producenten met een gewogen gemiddelde van 40,1 % onderboden (28,2 % tot 50,5 %).

5. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

a) Capaciteit

(115) De productiecapaciteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap is in de betrokken periode voortdurend toegenomen en steeg in totaal met 20 % (van145756 ton in 1995 tot148726 ton in 1996,157683 ton in 1997 en175075 ton in het onderzoektijdvak). De bedrijfstak van de Gemeenschap besloot in 1995 nieuwe productielijnen te installeren om aan de toegenomen vraag naar PET-folie te kunnen voldoen. Deze investeringen werden na twee tot drie jaar operationeel.

b) Omvang van de productie

(116) De totale productie van de bedrijfstak van de Gemeenschap vertoonde in de betrokken periode enige lichte schommelingen doch nam uiteindelijk met 2 % toe. Terwijl 1995 (132948 ton) dankzij de zeer grote vraag een positief jaar mag worden genoemd voor de bedrijfstak van de Gemeenschap, gaf 1996 (122977 ton) een aanmerkelijke daling van de productie te zien. In 1997 nam de productie van de bedrijfstak van de Gemeenschap als gevolg van de toegenomen vraag opnieuw toe tot128741 ton. In het onderzoektijdvak werd een hoeveelheid van135287 ton geproduceerd.

c) Capaciteitsbezetting

(117) De capaciteitsbezetting van de bedrijfstak van de Gemeenschap liep terug van 91 % in 1995 tot 83 % in 1996, 82 % in 1997 en 77 % in het onderzoektijdvak, hetgeen een teruggang is van 15 %.

d) Omvang van de verkoop (door de bedrijfstak zelf vervaardigde PET-folie)

(118) In de periode 1995-1996 daalde de verkoop aan niet-verbonden partijen in de Gemeenschap met 7,8 % (van104750 tot 96572 ton). Het daaropvolgende jaar bereikte de verkoop vrijwel opnieuw het niveau van 1995 (103629 ton). In de betrokken periode nam de verkoop met 1 % toe tot106138 ton in het onderzoektijdvak.

e) Omvang van de verkoop van verhandelde producten

(119) De bedrijfstak van de Gemeenschap heeft in de betrokken periode aanzienlijk grotere hoeveelheden PET-folie in derde landen aangekocht. In 1995 bedroeg het aandeel van deze producten in de totale verkoop van de EG slechts 7,6 %, doch in het onderzoektijdvak was dit reeds 16,0 %. De omzet van verhandelde producten bedroeg 8595 ton in 1995, 7011 ton in 1996, 17029 ton in 1997 en 20197 ton in het onderzoektijdvak, hetgeen een toename is van 135 %.

f) Marktaandeel

(120) Het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap, berekend op basis van de verkoop van door de bedrijfstak zelf vervaardigde PET-folie op de markt van de Gemeenschap, liep in de betrokken periode terug. De Commissie stelde vast dat, terwijl de bedrijfstak van de Gemeenschap in 1995 nog 57,2 % van de markt in handen had, dit aandeel in 1996 tot 54,1 %, en in 1997 tot 50,6 % was gedaald. Het bereikte zijn laagste niveau in het onderzoektijdvak met 50,4 %. Dit komt neer op een algemene teruggang van 12 %.

g) Verkoopprijzen

(121) Uit het onderzoek bleek dat de bedrijfstak van de Gemeenschap zijn prijzen sedert 1995 met 23 % heeft moeten verlagen. De verkoopprijzen (ecu/ton) liepen terug van 4429 in 1995 tot 4286 in 1996, 3631 in 1997 en 3393 in het onderzoektijdvak.

h) Winstgevendheid

(122) Wat de winstgevendheid betreft, werd vastgesteld dat de financiële situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap in 1995 beter was dan in het onderzoektijdvak. De winstgevendheid van alle ondernemingen liep in de betrokken periode sterk terug en in het bijzonder twee ondernemingen werden in het onderzoektijdvak met grote verliezen geconfronteerd. Opgemerkt zij dat de Commissie bij de berekening van de winstgevendheid voor PET-folie in het geheel geen rekening heeft gehouden met de kosten van de investeringen in nieuwe productielijnen waarvan sprake is in overweging 115. De winstmarge daalde van 16,1 % in 1995 tot 10,6 % in 1996, 4,0 % in 1997 en resulteerde uiteindelijk in een verliessituatie van - 0,7 % in het onderzoektijdvak.

i) Werkgelegenheid

(123) Wat de werkgelegenheid betreft, zij opgemerkt dat de bedrijfstak van de Gemeenschap zijn personeelsbestand niet aanmerkelijk heeft verlaagd omdat de verkoop door voortdurende prijsverlagingen op een stabiel niveau werd gehandhaafd. Het personeelsbestand nam tot 1997, dankzij nieuwe investeringen, zelfs toe maar liep in de daaropvolgende periode toch terug. Het aantal arbeidsplaatsen nam toe van 2445 in 1995 tot 2519 in 1996 en 2588 in 1997. In het onderzoektijdvak werd dit aantal verminderd tot 2514. Het aantal werknemers nam in totaal met 3 % toe.

j) Investeringen

(124) De investeringen vertoonden voortdurend een opwaartse tendens. De bedrijfstak van de Gemeenschap nam zijn investeringsbeslissing in 1995, toen het aanbod achterbleef bij de vraag. De investeringen in nieuwe productielijnen waren pas na lange tijd operationeel en brachten voor de bedrijfstak van de Gemeenschap nog jaren na de neergang van de marktkosten met zich. De waarde van de investeringen (uitgedrukt in miljoen ecu) nam toe van 24702 in 1995 tot 96450 in 1996,170007 in 1997 en203699 in het onderzoektijdvak. Dit is een toename van 725 %.

k) Voorraden

(125) Vastgesteld werd dat de voorraden in de betrokken periode met 23 % toenamen en dat deze aan het einde van het onderzoektijdvak 21783 ton bedroegen, tegenover 17664 ton in 1995, 19121 ton in 1996 en 18434 ton in 1997. Het aandeel van de voorraad, uitgedrukt als een percentage van de productie, nam in deze periode toe van 13 % tot 16 %.

6. Conclusie inzake schade

(126) De verkopen van de bedrijfstak van de Gemeenschap bleven in de periode tussen 1995 en het onderzoektijdvak grotendeels stabiel. Na een teruggang in 1996 volgde de verkoop evenwel niet de aanzienlijke toename van het verbruik in de Gemeenschap, dat in de betrokken periode met meer dan 15 % groeide, namelijk van183000 ton tot211000 ton. Dit resulteerde in een voortdurende daling van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap, dat nog sterker zou zijn teruggelopen indien deze bedrijfstak zijn verkoopprijzen niet met 23 % had verlaagd. De te kleine omzet had bovendien een toename van de voorraad met 23 % tot gevolg.

(127) Niettegenstaande een geringe toename van de productie en de betrekkelijk stabiele verkoop liep de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Gemeenschap tussen 1995 en het onderzoektijdvak terug.

(128) Uit de bovenomschreven schadefactoren blijkt derhalve dat de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap tussen 1995 en het onderzoektijdvak verslechterde.

(129) De Commissie komt derhalve tot de voorlopige conclusie dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 8, lid 1, van de basisverordening.

E. OORZAKELIJK VERBAND

1. Voorafgaande opmerking

(130) De Commissie heeft overeenkomstig artikel 8, lid 6 en lid 7, van de basisverordening verzocht of de betrokken invoer aanmerkelijke schade heeft veroorzaakt. Bekende factoren andere dan de invoer van de gesubsidieerde producten, die terzelfder tijd schade konden hebben toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap, werden eveneens onderzocht opdat de eventueel door deze andere factoren veroorzaakte schade niet aan de invoer van de gesubsidieerde producten zou worden toegeschreven.

2. Gevolgen van de invoer van gesubsidieerde producten

(131) De aanzienlijke toename van het marktaandeel van de Indiase producten, van 3,6 % in 1995 tot 9,6 % in het onderzoektijdvak, en de aanmerkelijke prijsonderbieding die werd vastgesteld (tot 50,5 %), vielen samen met de verslechtering in de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap, die vooral tot uitdrukking kwam in verlies van marktaandeel en een neerwaartse druk op de prijzen, evenals in een vermindering van de winstgevendheid.

(132) Geconfronteerd met de laaggeprijsde invoer uit India had de bedrijfstak van de Gemeenschap geen andere keuze dan zijn prijzen te handhaven, hetgeen negatieve gevolgen zou hebben gehad voor de verkoop en het marktaandeel, of zijn prijzen aan te passen aan de lage prijzen van de gesubsidieerde producten, met negatieve gevolgen voor de winstgevendheid. De meeste producenten in de Gemeenschap die de klacht hadden onderschreven, besloten reeds in 1996 hun prijzen te verlagen. In de loop van de daaropvolgende jaren en vooral tijdens het onderzoektijdvak besloten al deze producenten hun verkoopprijzen verder te verlagen met negatieve gevolgen voor hun winstgevendheid. Dit geeft een indicatie van de prijsgevoeligheid van de markt en van de grote invloed van de prijsonderbieding door de producenten-exporteurs in India.

(133) Volgens de producenten-exporteurs in India vervaardigt de bedrijfstak van de Gemeenschap vooral producten uit het bovenste segment van de markt voor PET-folie, terwijl hun marktaandeel zich vooral in het lagere segment situeert. Voorts voerden zij aan dat zij andere distributiekanalen gebruiken dan de bedrijfstak van de Gemeenschap. Deze argumenten worden evenwel weerlegd door de informatie die de exporterende producenten-exporteurs in India en de importeurs van PET-folie uit India zelf hebben verstrekt in antwoord op de vragenlijst van de Commissie.

Ten eerste zij eraan herinnerd dat de markt van de Gemeenschap voor PET-folie onderverdeeld is in vijf segmenten, vermeld in overweging 8, en dat de producenten-exporteurs in India vertegenwoordigd zijn in al deze segmenten, met uitzondering van dat van de producten voor magnetische toepassingen. De bedrijfstak van de Gemeenschap produceert voor al deze segmenten. Het onderzoek heeft aangetoond dat in de vier segmenten waarin alle producenten actief zijn, zowel de bedrijfstak van de Gemeenschap als de producentenexporteurs in India speciale folie van hogere kwaliteit aanbieden.

Ten tweede wordt opgemerkt dat de producenten-exporteurs en de bedrijfstak van de Gemeenschap gebruik maken van dezelfde distributiekanalen, namelijk handelaren en verwerkende bedrijven.

De argumenten van de producenten-exporteurs in India worden derhalve van de hand gewezen.

3. Gevolgen van andere factoren

a) Invoer uit andere derde landen

(134) De invoer uit niet bij deze procedure betrokken landen is in de betrokken periode met 31 % toegenomen. Dit is meer dan de toename van 15,1 % van het verbruik in de Gemeenschap, maar minder dan de groei met 210 % van de invoer uit India. Van deze derde landen heeft Zuid-Korea, de belangrijkste leverancier op de markt van de Gemeenschap, zijn marktaandeel verhoogd van 8,3 % in 1995 tot 12,9 % in het onderzoektijdvak. Twee andere belangrijke leveranciers op de markt van de Gemeenschap in de betrokken periode waren Japan, waarvan het marktaandeel in de Gemeenschap van 5,8 % tot 3,6 % is teruggelopen, en de Verenigde Staten, die hun marktaandeel met 1 procentpunt hebben zien toenemen, namelijk van 9,1 % tot 10,1 % (de producten uit de Verenigde Staten worden vooral door de bedrijfstak van de Gemeenschap ingevoerd). De gemiddelde prijs van deze producten was volgens Eurostat aanmerkelijk hoger dan die van de uit India ingevoerde producten.

b) Ontwikkeling van het verbruik op de markt van de Gemeenschap

(135) Er wordt aan herinnerd dat het verbruik van het onderzochte product in de Gemeenschap in de betrokken periode met 15,1 % is toegenomen. De door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden schade kan derhalve niet aan een inkrimping van de vraag op de markt van de Gemeenschap worden toegeschreven.

c) Overcapaciteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(136) De producenten-exporteurs in India beweerden dat de bedrijfstak van de Gemeenschap overcapaciteit heeft voor de PET-folie en dat dit één van de belangrijkste oorzaken van de moeilijkheden is. Het onderzoek heeft wat dit betreft aangetoond dat de productiecapaciteit van de producenten in de Gemeenschap tussen 1995 en het onderzoektijdvak met 20,1 % is toegenomen. Deze verhoging van de capaciteit was gebaseerd op een grondige analyse van de toekomstige marktontwikkeling, die grotendeels gelijk bleek te lopen met de werkelijke toename van het verbruik in de Gemeenschap. Voorts zij opgemerkt dat deze capaciteit niet enkel bestemd is voor de verkoop in de Gemeenschap maar ook voor de uitvoer. Tenslotte zij opgemerkt dat de investeringsbeslissing moet worden gezien in het licht van de zeer aanzienlijke kapitaalkosten en de lange termijnen voor de bouw van nieuwe fabrieken. Indien er overcapaciteit is op de wereldmarkt voor PET-folie, dan is dit bovendien vermoedelijk vooral te wijten aan de bouw van nieuwe fabrieken in India, en niet zozeer in de Gemeenschap. Vastgesteld werd dat de capaciteit van de producenten-exporteurs in India in de betrokken periode met 97 % is toegenomen (van 62100 ton tot 122600 ton).

(137) Het onderzoek heeft uitgewezen dat de bezettingsgraad van de productiecapaciteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap is teruggelopen van 91,2 % in 1995 tot 77,3 % in het onderzoektijdvak, terwijl de capaciteit slechts een weinig meer was toegenomen dan het verbruik in de Gemeenschap.

d) Concurrentiepositie van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(138) De producenten-exporteurs in India voerden aan dat de bedrijfstak van de Gemeenschap zijn de facto monopoliepositie heeft verloren door de aanwezigheid van de Indiase producten op de markt van de Gemeenschap. Zij concluderen hieruit dat de bedrijfstak van de Gemeenschap niet concurrerend was. Het onderzoek heeft evenwel duidelijk aangetoond dat de producenten in de Gemeenschap als zodanig de markt van de Gemeenschap nooit hebben gedomineerd. Reeds in 1995, toen het marktaandeel van de Indiase producten nog klein was, werd aan de vraag op de markt van de Gemeenschap voor meer dan 30 % voldaan door invoer. Daarnaast waren zes communautaire producenten met elkaar op deze markt in concurrentie. De komst van de producenten-exporteurs uit India op de markt van de Gemeenschap heeft geleid tot oneerlijke mededinging met gesubsidieerde producten.

e) Schommelingen van de grondstoffenprijzen

(139) De producenten-exporteurs uit India voerden aan dat de daling van de prijzen van PET-folie op de markt van de Gemeenschap grotendeels een gevolg is van de dalende grondstoffenprijzen op de wereldmarkt.

(140) Het onderzoek heeft aangetoond dat de grondstoffenprijzen inderdaad zijn gedaald. De kosten van de grondstoffen per ton PET-folie die door de bedrijfstak van de Gemeenschap werd verkocht, is in de betrokken periode met 17 % gedaald. De gemiddelde verkoopprijs per ton van de afgewerkte PET-folie liep in dezelfde periode evenwel met meer dan 23 % terug. Aangezien het aandeel van de grondstoffen in de totale productiekosten naargelang het jaar 33 % tot 38 % bedroeg, komt de daling van de totale productiekosten van PET-folie die aan lagere grondstoffenprijzen kan worden toegeschreven, neer op ongeveer 6 %. Dit toont aan dat een daling van de grondstoffenprijzen tot een daling van de totale productiekosten kan hebben geleid en derhalve ook ten dele een verlaging van de verkoopprijzen rechtvaardigde. Dit verklaart echter niet de werkelijke daling van de verkoopprijzen met 23 %, noch de negatieve ontwikkeling van de winstmarges van de communautaire bedrijfstak.

f) Algemene moeilijkheden in de polyestersector

(141) De producenten-exporteurs in India voerden aan dat de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap beweert te hebben geleden, wellicht ten dele moet worden toegeschreven aan de moeilijkheden in de polyestersector voor andere producten dan PET-folie. Opgemerkt zij dat drie van de vier klagende communautaire producenten uitsluitend PET-folie vervaardigen(3). Wat de onderneming betreft die ook in andere sectoren bedrijvig was, werd vastgesteld dat deze sectoren meer winst opleverden dan die van PET-folie, vooral in de laatste twee jaar van de betrokken periode.

g) Situatie van de producenten in de Gemeenschap die de klacht niet hebben onderschreven

(142) In de loop van het onderzoek werd ook nagegaan of de situatie van de communautaire producenten die de klacht niet hadden onderschreven en die op de niet-contractueel gebonden markt in de Gemeenschap actief waren, verschillend was van die van de bedrijfstak van de Gemeenschap. Wat dit betreft werd vastgesteld dat de communautaire producenten die de klacht niet hadden onderschreven hun marktaandeel eveneens hadden zien teruglopen, namelijk van 12,4 % in 1995 tot 9,4 % in het onderzoektijdvak. De gemiddelde verkoopprijs per ton PET-folie van deze producenten was met 24 % gedaald. Dit is 1 procentpunt meer dan die van de bedrijfstak van de Gemeenschap. De conclusie is derhalve dat de communautaire producenten die de klacht niet hebben onderschreven, de negatieve tendens van de bedrijfstak van de Gemeenschap hebben gevolgd.

h) PET-folie aangekocht door producenten in de Gemeenschap die de klacht hebben onderschreven

(143) Zoals vermeld in overweging 119 betrekt de bedrijfstak van de Gemeenschap in toenemende mate PET-folie van leveranciers buiten de Gemeenschap. De reden hiervoor is dat drie communautaire producenten die de klacht hebben onderschreven tussen 1996 en 1998, werden overgenomen door in de Verenigde Staten of Japan gevestigde ondernemingen. Deze grote multinationals zijn op zodanige wijze georganiseerd dat de productie van hun algemene PET-folie assortiment in toenemende mate gespecialiseerd is en in verschillende, over de hele wereld, verspreide fabrieken, onder meer in de Gemeenschap, plaatsvindt. De in de Gemeenschap gevestigde ondernemingen zijn gespecialiseerd in bepaalde soorten PET-folie en het assortiment van deze producten dat in de Gemeenschap wordt aangeboden, dient derhalve te worden aangevuld met producten van dezelfde groep die door buiten de Gemeenschap gevestigde bedrijven zijn vervaardigd. Buiten de Gemeenschap gevestigde ondernemingen kopen in de Gemeenschap de producten waarin de bedrijven van de Gemeenschap gespecialiseerd zijn en verkopen deze op hun respectieve geografische markten. Deze interne handel binnen een groep komt tot uitdrukking in zowel de toegenomen aankopen als de toegenomen uitvoer van de communautaire producenten. Deze toegenomen interne handel wordt derhalve als een normaal verschijnsel beschouwd dat het gevolg is van de mondialisering van de industrie.

(144) Deze interne handel vertegenwoordigde 14,0 % van de totale omzet van een bedrijfstak van de Gemeenschap in het onderzoektijdvak. De uitvoer van de door deze ondernemingen zelf vervaardigde PET-folie, die in de betrokken periode met 7,4 % toenam, vertegenwoordigde 16,7 % van de totale omzet in het onderzoektijdvak.

4. Conclusie ten aanzien van het oorzakelijk verband

(145) Het kan niet worden ontkend dat andere factoren dan de invoer van gesubsidieerde producten uit India, in het bijzonder de invoer uit Zuid-Korea, tot de problemen van de bedrijfstak van de Gemeenschap kunnen hebben bijgedragen. De sterke toename van de invoer uit India, de groei van het marktaandeel van deze invoer, de aanzienlijke prijsdalingen en de prijsonderbiedingen door deze producenten hadden evenwel ernstige negatieve gevolgen voor de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap. De Commissie concludeert derhalve dat deze invoer als zodanig aanmerkelijke schade heeft berokkend aan de bedrijfstak van de Gemeenschap en dat de eventuele schade die door andere factoren is veroorzaakt dit oorzakelijk verband niet teniet doet.

F. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP

1. Voorafgaande opmerking

(146) De Commissie heeft aan de hand van al het ingediende bewijsmateriaal voorlopig onderzocht of, niettegenstaande de schadelijke gevolgen van de invoer van gesubsidieerde producten, er dwingende redenen waren die tot de conclusie zouden kunnen leiden dat in dit bijzondere geval maatregelen niet in het belang van de Gemeenschap zouden zijn. Te dien einde heeft de Commissie overeenkomstig artikel 31, lid 1, van de basisverordening aan de hand van de beschikbare informatie de gevolgen van eventuele maatregelen voor alle bij de procedure betrokken partijen onderzocht, evenals de gevolgen van het achterwege laten van maatregelen. Wat dit betreft werd bijzondere aandacht besteed aan de gevolgen die eventuele antisubsidiemaatregelen zouden hebben voor de bedrijfstak van de Gemeenschap, de producenten in de Gemeenschap die de klacht niet hebben onderschreven, de importeurs en de verwerkende industrie.

2. Belang van de bedrijfstak van de Gemeenschap

(147) Zoals hierboven uiteengezet, ondervindt de bedrijfstak van de Gemeenschap moeilijkheden door de invoer van gesubsidieerde producten uit India.

Aangenomen wordt dat, indien geen maatregelen worden genomen die het effect van de invoer van gesubsidieerde producten compenseren, de bedrijfstak van de Gemeenschap ook in de toekomst geconfronteerd zal worden met prijsonderbiedingen en met de daaruit voortvloeiende neerwaartse druk op de prijzen, die nadelige gevolgen hadden voor de winstgevendheid. Indien aan deze situatie geen einde wordt gemaakt, hebben de producenten in de Gemeenschap geen andere keuze dan bepaalde productielijnen of zelfs volledige fabrieken die uitsluitend PET-folie vervaardigen, te sluiten.

(148) Op lange termijn zou zelfs, indien geen maatregelen worden genomen, de levensvatbaarheid van de drie communautaire producenten die de klacht hebben onderschreven, in het gedrang kunnen komen, aangezien deze ondernemingen geen andere producten vervaardigen. De werkgelegenheid van ongeveer 2500 werknemers van de bedrijfstak van de Gemeenschap zou in gevaar komen indien deze bedrijfstak zijn fabrieken zou sluiten.

3. Belang van andere producenten in de Gemeenschap

(149) Zoals hierboven vermeld, heeft de Commissie drie antwoorden ontvangen van communautaire producenten die de klacht niet hebben onderschreven. Slechts een enkele niet contractueel gebonden producent heeft evenwel een standpunt ingenomen ten aanzien van de gevolgen van de uit India ingevoerde PET-folie. Deze onderneming was van oordeel dat, hoewel de Indiase ondernemingen niet exporteren in segmenten waarin zij zelf actief is, de indirecte gevolgen voor haar prijzen aanzienlijk zijn. Het onderzoek heeft bevestigd dat dit een gevolg is van de transparantie van de markt voor PET-folie. Elke prijswijziging in een segment heeft onmiddellijk gevolgen voor alle andere segmenten.

De voorlopige conclusie luidt derhalve dat het instellen van compenserende maatregelen een positief effect zal hebben op de winstgevendheid van andere niet-contractueel gebonden producenten in de Gemeenschap omdat de prijzen hierdoor zullen stijgen en dat het beschikbare bewijsmateriaal het vermoeden rechtvaardigt dat deze maatregelen geen gevolgen zullen hebben voor de contractueel gebonden producenten in de Gemeenschap.

4. Belang van de importeurs

(150) Zoals vermeld, heeft de Commissie vragenlijsten gezonden aan alle haar bekende importeurs van het onderzochte product, te weten twaalf ondernemingen, doch heeft zij van slechts vier ondernemingen naar behoren met bewijsmateriaal gestaafde antwoorden ontvangen. Uit de ontvangen informatie blijkt dat de importeurs in de Gemeenschap het onderzocht product uit diverse bronnen betrekken, waaronder India en de bedrijfstak van de Gemeenschap. Hieruit kan worden geconcludeerd dat deze ondernemingen niet alleen PET-folie importeren uit India maar dat zij ook PET-folie verhandelen die bij de bedrijfstak van de Gemeenschap is aangekocht. Voor drie ondernemingen die de vragenlijsten hebben beantwoord, vertegenwoordigde de verkoop van PET-folie minder dan 50 % van hun totale omzet.

(151) In antwoord op de vraag welke gevolgen eventuele compenserende maatregelen voor hun bedrijfsresultaat zouden hebben, gaven slechts twee importeurs de mening te kennen dat de gevolgen van dergelijke maatregelen negatief zouden zijn.

(152) Aangezien er geen wezenlijke kwaliteitsverschillen bestaan tussen het uit India en andere landen ingevoerde product en het door de bedrijfstak van de Gemeenschap vervaardigde product, wordt aangenomen dat de importeurs in de Gemeenschap de benodigde hoeveelheden probleemloos uit andere bronnen en uit India kunnen betrekken, te meer omdat op de wereldmarkt geen tekort is aan het product.

De Commissie komt op basis van het bovenstaande tot de voorlopige conclusie dat compenserende maatregelen vermoedelijk geen ernstige negatieve gevolgen zullen hebben voor de importeurs in de Gemeenschap.

5. Belang van de verwerkende industrie

(153) De Commissie heeft bovendien vragenlijsten gezonden aan 29 gebruikers van PET-folie in de Gemeenschap en heeft twee naar behoren met bewijsmateriaal gestaafde antwoorden ontvangen. Op basis van de ontvangen antwoorden en gezien het geringe aantal antwoorden werd in het algemeen geconcludeerd dat de resultaten van het onderzoek zeer waarschijnlijk geen grote gevolgen zullen hebben voor de verwerkende industrie, hetzij omdat PET-folie als grondstof geen belangrijke kostenfactor is voor deze sector, hetzij omdat de producten waarin PET-folie wordt verwerkt slechts een klein gedeelte van de totale productie van deze ondernemingen vertegenwoordigen. Voorts zij opgemerkt dat de verwerkende bedrijven die PET-folie aankopen in India, dit product dikwijls ook uit andere bronnen, waaronder de producenten in de Gemeenschap en andere derde landen, betrekken.

6. Conclusie inzake het belang van de Gemeenschap

(154) Een onderzoek van de diverse betrokken belangen en van alle bovenstaande aspecten brengt de Commissie tot de voorlopige conclusie dat er geen dwingende redenen zijn om geen maatregelen te nemen tegen de betrokken invoer.

G. VOORLOPIG RECHT

(155) Gezien de conclusies ten aanzien van de subsidiëring, de schade, het oorzakelijk verband en het belang van de Gemeenschap acht de Commissie het noodzakelijk voorlopige compenserende maatregelen te nemen.

(156) Bij het vaststellen van de omvang van deze maatregelen heeft de Commissie rekening gehouden met het feit dat de gewogen gemiddelde prijs van de bedrijfstak van de Gemeenschap op de markt van de Gemeenschap in de betrokken periode aanmerkelijk gedaald is en geen winstgevende exploitatie meer mogelijk maakte. Teneinde de gevolgen van de schade veroorzakende subsidiëring onder deze omstandigheden weg te nemen, achtte de Commissie het noodzakelijk de prijzen van de gesubsidieerde producten te verhogen tot een niveau waarop geen schade meer wordt veroorzaakt. Dit niveau werd vastgesteld op basis van de gewogen gemiddelde productiekosten van de bedrijfstak van de Gemeenschap, vermeerderd met een winstmarge van 6 %. Bij het onderzoek werd vastgesteld dat een dergelijke winstmarge een passend minimum is, gezien de noodzaak van investeringen op lange termijn in deze kapitaalintensieve sector en de winstmarge die de bedrijfstak van de Gemeenschap redelijkerwijze zou kunnen verwezenlijken indien geen schade veroorzakende invoer met subsidiëring zou plaatsvinden. Door vergelijking van de aldus vastgestelde niet schade veroorzakende invoerprijzen per type met de werkelijke invoerprijzen die bij de berekening van de prijsonderbieding werden gebruikt, werd de hoogte vastgesteld van het recht dat noodzakelijk is om de schade of de schademarge weg te nemen. Dit recht werd vervolgens uitgedrukt als een percentage van de werkelijke cif-invoerprijs franco-grens Gemeenschap, voor inklaring. Dit is de schademarge.

(157)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

(158) Gezien de hoge mate van medewerking die werd verleend, namelijk voor meer dan 80 % van de invoer van het betrokken product uit India in de Gemeenschap, werd het dienstig geacht het recht voor de niet-medewerkende ondernemingen vast te stellen op het niveau van het hoogste recht dat voor de medewerkende ondernemingen werd berekend, namelijk 37,2 %. Dit percentage garandeert dat het niet-verlenen van medewerking niet wordt beloond en dat ontduiking van de rechten tot een minimum wordt beperkt.

(159) De in deze verordening vastgestelde rechten voor de onderscheidene ondernemingen zijn gebaseerd op de bevindingen van het huidige antisubsidieonderzoek. Zij geven zodoende de situatie weer die tijdens dat onderzoek werd vastgesteld. Deze percentages zijn derhalve uitsluitend van toepassing op de invoer van producten uit het betrokken land die door de met name genoemde wettelijke entiteiten zijn vervaardigd. Producten die zijn vervaardigd door enige andere onderneming die niet met name in het dispositief van deze verordening is genoemd, met inbegrip van verbonden entiteiten, komen niet in aanmerking voor deze rechten en worden aan het residuele recht onderworpen.

(160) Alle verzoeken om toepassing van deze individuele percentages (bijvoorbeeld na naamswijziging van een onderneming) dienen ten spoedigste aan de Commissie te worden gericht, vergezeld van alle relevante informatie, in het bijzonder wat eventuele met deze naamswijziging verbonden wijzigingen in de activiteiten van de betrokken onderneming in verband met de productie, de binnenlandse verkoop en de uitvoer betreft.

H. SLOTBEPALING

(161) In het belang van een goed bestuur dient een periode te worden vastgesteld waarbinnen belanghebbenden die zich binnen de in het bericht van inleiding gestelde termijn hadden aangemeld, opmerkingen kunnen maken en kunnen vragen te worden gehoord. Voorts wordt erop gewezen dat alle bevindingen in het kader van deze verordening voorlopig zijn en bij een eventuele instelling van definitieve rechten herzien kunnen worden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een voorlopig compenserend recht ingesteld op de invoer van polyethyleentereftalaatfolie (PET-folie) vallende onder de GN-codes 39206219 (Taric-codes 3920 62 19*10, 3920 62 19*15, 3920 62 19*25, 3920 62 19*30, 3920 62 19*35, 3920 62 19*40, 3920 62 19*45, 3920 62 19*50, 3920 62 19*55, 3920 62 19*60, 3920 62 19*65, 3920 62 19*70, 3920 62 19*75, 3920 62 19*80, 3920 62 19*81, 3920 62 19*85, 3920 62 19*87, 3920 62 19*89, 3920 62 19*91) en 3920 62 90 (Taric-codes 39206290*30, 3920 62 90*91) van oorsprong uit India.

2. Dit recht, dat van toepassing is op de nettoprijs franco-grens Gemeenschap vóór inklaring is als volgt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

3. Tenzij anders bepaald, zijn de bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

4. De in lid 1 bedoelde producten kunnen in de Gemeenschap uitsluitend in het vrije verkeer worden gebracht, nadat daarvoor zekerheid is gesteld ter hoogte van het bedrag van het voorlopige recht.

Artikel 2

Onverminderd artikel 30 van Verordening (EG) nr. 2026/97 kunnen belanghebbenden die zich binnen de in het bericht van inleiding gestelde termijn hebben aangemeld, binnen 15 dagen na de inwerkingtreding van deze verordening schriftelijk opmerkingen maken en vragen door de Commissie te worden gehoord.

Ingevolge artikel 31, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2026/97 kunnen belanghebbenden binnen een maand na de inwerkingtreding van deze verordening opmerkingen maken over de toepassing ervan.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 1 van deze verordening heeft een geldigheidsduur van vier maanden.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 17 augustus 1999.

Voor de Commissie

Karel VAN MIERT

Lid van de Commissie

(1) PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1.

(2) PB C 357 van 21.11.1998, blz. 12.

(3) Naast een aantal bijproducten die in kleine hoeveelheden worden verkocht.