*****

VERORDENING (EEG) Nr. 1822/86 VAN DE COMMISSIE

van 30 mei 1986

tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1061/69 met betrekking tot de analysemethoden voor de bepaling van zetmeel in sojaproteïneconcentraten en in goederen die sojaproteïneconcentraten bevatten

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE

GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 97/69 van de Raad van 16 januari 1969 betreffende de maatregelen die moeten worden getroffen voor de uniforme toepassing van de nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2055/84 (2), inzonderheid op artikel 3,

Overwegende dat in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1061/69 van de Commissie (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 419/77 (4), de analysemethoden zijn vastgesteld met het oog op de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3033/80 van de Raad van 11 november 1980 tot vaststelling van de handelsregeling die van toepassing is op bepaalde goederen, verkregen door verwerking van landbouwprodukten (5);

Overwegende dat het op grond van onderzoek nodig is gebleken voor de bepaling van het zetmeelgehalte in sojaproteïneconcentraten en in goederen die sojaproteïneconcentraten bevatten, de voorgeschreven analysemethode te vervangen door een meer geschikte methode;

Overwegende dat de in de bijlage opgenomen methode betere garanties biedt;

Overwegende dat enige scheikundige benamingen dienen te worden gewijzigd;

Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EEG) nr. 1061/69 wordt als volgt gewijzigd:

1. Artikel 1 wordt gelezen als volgt:

»Artikel 1

1. Indien de indeling van een produkt als bedoeld in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 3033/80 onder een van de postonderverdelingen van het gemeenschappelijk douanetarief afhankelijk is van het in gewichtspercenten uitgedrukte zetmeelgehalte, wordt dit gehalte bepaald naar de hoeveelheid in dit produkt vervat watervrij zetmeel.

2. Het in gewichtspercenten uitgedrukte zetmeelgehalte van sojaproteïneconcentraten en van goederen die sojaproteïneconcentraten bevatten wordt bepaald volgens de enzymatische methode die is opgenomen in bijlage V.

3. Het in gewichtspercenten uitgedrukte zetmeelgehalte van andere dan in lid 2 bedoelde produkten wordt bepaald volgens de gewijzigde methode Ewers, zoals omschreven in bijlage I, hoofdstuk 1 van de derde richtlijn 72/199/EEG van de Commissie (1).

Indien het produkt echter ander dan oorspronkelijk zetmeel bevat zonder tegelijkertijd saccharose of invertsuiker te bevatten, wordt het in gewichtspercenten uitgedrukte zetmeelgehalte van het produkt bepaald volgens de in genoemde bijlage I omschreven versuikeringsmethode.

Voor de toepassing van het bepaalde in dit lid worden dextrinen beschouwd als ander dan oorspronkelijk zetmeel.

(1) PB nr. L 123 van 29. 5. 1972, blz. 6.".

2. Artikel 4 wordt gelezen als volgt:

»Artikel 4

Het gehalte aan D-mannitol, berekend op het gehalte D-glucitol (sorbitol), in de goederen van onderverdeling 29.04 C III en 38.19 T van het gemeenschappelijk douanetarief wordt bepaald volgens de in bijlage IV beschreven methode.".

3. Bijlage IV wordt als volgt gewijzigd:

a) De titel wordt gelezen als volgt:

»METHODE TER BEPALING VAN HET GEHALTE AAN D-MANNITOL, BEREKEND OP HET GEHALTE D-GLUCITOL (SORBITOL), IN DE GOEDEREN VAN ONDERVERDELING 29.04 C III EN 38.19 T VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK DOUANETARIEF.".

b) Lid 1 wordt gelezen als volgt:

»I. Principe

Om het gehalte aan D-mannitol, berekend op het gehalte D-glucitol, van de goederen als bedoeld in onderverdeling 29.04 C III en 38.19 T van het gemeenschappelijk douanetarief te bepalen, wordt gebruik gemaakt van gaschromatografie. Daartoe dienen niet-vluchtige produkten vooraf te worden geacetyleerd.".

c) Lid III, sub b), wordt gelezen als volgt:

»b) Gaschromatografische condities:

Injectietemperatuur: 300 oC.

Kolomtemperatuur: 210 oC.

Debiet draaggas (bij voorbeeld stikstof): 25 ml/min.

Debiet waterstof: 25 ml/min.

Geïnjecteerd volume: 1 microliter.

De piek van D-mannitol verschijnt voor die van D-glucitol.

Om het gehalte aan D-mannitol, berekend op het gehalte D-glucitol, van de geanalyseerde goederen te bepalen is het voldoende de verhouding van de oppervlakken van de twee overeenkomende pieken te bepalen.".

4. Als bijlage V wordt opgenomen de bij deze verordening opgenomen bijlage.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de eenentwintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 30 mei 1986.

Voor de Commissie

COCKFIELD

Vice-Voorzitter

(1) PB nr. L 14 van 21. 1. 1969, blz. 1.

(2) PB nr. L 191 van 19. 7. 1984, blz. 1.

(3) PB nr. L 141 van 12. 6. 1969, blz. 24.

(4) PB nr. L 56 van 1. 3. 1977, blz. 46.

(5) PB nr. L 323 van 29. 11. 1980, blz. 1.

BIJLAGE

»BIJLAGE V

1.2 // 1. // Doel en toepassingsgebied // // Deze methode maakt het mogelijk het aantal gewichtspercenten zetmeel te bepalen in sojaproteïneconcentraten en in goederen die sojaproteïneconcentraten bevatten. // 2. // Definitie // // Het aantal gewichtspercenten zetmeel in de goederen genoemd onder punt 1 wordt bepaald aan de hand van de waarde Z, berekend in punt 7 van deze methode. // 3. // Principe // // Het monster wordt gewassen met 40 % vol ethanol ter verwijdering van oplosbare suikers en oplosbare zetmeelafbraakprodukten. Het residu wordt ontsloten met NaOH en het zetmeel wordt met behulp van amyloglucosidase in glucose-eenheden gesplitst. Het glucosegehalte wordt langs enzymatische weg bepaald. // 4. // Reagentia // // (gebruik maken van tweemaal gedistilleerd water) // 4.1. // 40 % vol ethanol. // 4.2. // Natriumhydroxide-oplossing, 0,5N (0,5 mol/l). // 4.3. // Azijnzuur (ijsazijn), minimaal 96 %. // 4.4. // Enzymoplossing: // // vlak voor gebruik wordt in 1 ml water ongeveer 10 mg amyloglucosidase, EC 3.2.1.3 (6U/mg) opgelost (1). // 4.5. // Triëthanolamine-buffer: // // in 80 ml water worden 14,0 g triëthanolaminehydrochloride (tris(2-hydroxyethyl)ammoniumhydrochloride) (C6H16ClNO3) en 0,25 g magnesiumsulfaat (MgSO4.7H2O) opgelost; daaraan wordt ongeveer 5 ml 5N natriumhydroxideoplossing (5 mol/l) toegevoegd en met een 1N natriumhydroxide-oplossing (1 mol/l) op pH 7,6 gebracht. Met water aanvullen tot 100 ml. Deze buffer is bij 4 °C ten minste vier weken houdbaar. // 4.6. // NADP (Nicotinamide-adenine-dinucleotidefosfaat)oplossing: in 6 ml water wordt 60 mg NADP opgelost. Deze oplossing is bij 4 °C ten minste vier weken houdbaar. // 4.7. // ATP (Adenosine-5-trifosfaat)oplossing: // // in 6 ml water worden 300 mg H2O-ATP en 300 mg natriumwaterstofcarbonaat (NaHCO3) opgelost. Deze oplossing is bij 4 °C ten minste vier weken houdbaar. // 4.8. // HK/G6P-DH suspensie: // // 280 U HK (Hexokinase EC 2.7.1.1) en 140 U G6P-DH (glucose-6-fosfaatdehydrogenase EC 1.1.1.49) worden gesuspendeerd in 1 ml 3,2 M ammoniumsulfaatoplossing. Deze suspensie is bij 4 °C ten minste een jaar houdbaar. // 5. // Apparatuur // 5.1. // Centrifuge met een capaciteit van ten minste 1 000 g (berekend voor het midden van de buis). // 5.2. // Glazen centrifugebuizen, inhoud 100 ml. // 5.3. // Magneetroerder met waterbad van 60 °C. // 5.4. // Magnetische roerstaafjes. // 5.5. // Ultravioletspectrofotometer voorzien van kuvetten met een lichtweg van 1 cm. // 5.6. // Pipetten voor enzymatische activiteit is.

// 6. // Werkwijze // 6.1. // Het monster wordt gewassen met ethanol, ontsloten met natriumhydroxide en het zetmeel enzymatisch gehydrolyseerd. // 6.1.1. // Afhankelijk van het veronderstelde zetmeelgehalte moet een van de volgende hoeveelheden als monster worden gekozen (de hoeveelheid zetmeel mag per hoeveelheid monster niet meer dan 0,4 g bedragen): 1.2.3.4 // // // // // Verondersteld zetmeelgehalte in het produkt in g/100 g // Hoeveelheid monster bij benadering in g // Maatkolf volume in ml // Verdunningsfactor tot 1 liter // // // // // > 70 // 0,35-0,4 // 500 // 2 // 20-70 // max. 0,5 // 500 // 2 // 5-20 // max. 1 // 250 // 4 // < 5 // max. 2 // 200 // 5 // // // // 1.2 // 6.1.2. // Het monster wordt in een centrifugebuis (5.2) op 0,1 mg nauwkeurig afgewogen en er wordt 50 ml 40 % vol ethanol (4.1) aan toegevoegd. // 6.1.3. // Gedurende 20 minuten wordt bij kamertemperatuur magnetisch geroerd. // 6.1.4. // Het roerstaafje blijft in de buis en de buis wordt 5 minuten gecentrifugeerd. // 6.1.5. // De supernatant wordt met een waterstraalpomp of pasteurpipet voorzichtig afgezogen en verwijderd. // 6.1.6. // Het residu wordt met 25 ml 40 % vol ethanol (4.1) onder roeren gewassen. // 6.1.7. // Vervolgens wordt gecentrifugeerd en de supernatant voorzichtig afgezogen en verwijderd. // 6.1.8. // Voer de bepalingen genoemd onder 6.1.6 en 6.1.7 ten minste tweemaal uit. // 6.1.9. // Tenslotte wordt 50 ml 0,5N natriumhydroxide-oplossing (4.2) toegevoegd. Dit mengsel wordt onder voortdurend roeren 30 minuten in de magneetroerder met waterbad van 60 °C (5.3) gehouden. // 6.1.10. // Met enige ml azijnzuur (4.3) wordt de pH op 4,6 - 4,8 gebracht. // 6.1.11 // 1,0 ml enzymoplossing (4.4) wordt toegevoegd en laat men gedurende 30 minuten onder voortdurend roeren in het waterbad (5.3) bij 60 °C inwerken. // 6.1.12. // Na afkoeling wordt de inhoud van de centrifugebuis overgebracht in de maatkolf (6.1.1) en met water aangevuld tot de maatstreep. // 6.1.13. // Indien nodig wordt door een vouwfilter gefiltreerd. // 6.2. // Glucosebepaling // 6.2.1. // De monsteroplossing moet 100 tot 1 000 mg glucose per liter bevatten, hetgeen overeenkomt met een DE340 tussen 0,1 en 1,0. Een met water verdunde monsteroplossing (1 volumedeel monster + 30 volumedelen water) mag bij 340 nm geen hogere extinctie geven dan 0,4 (gemeten tegen lucht). // 6.2.2. // De buffer (4.5) wordt op ca. 20 °C gebracht. // 6.2.3. // De temperatuur van de reagentia en de monsteroplossing moet tijdens de meting tussen de 20 en 25 °C liggen. // 6.2.4. // De extinctie wordt bij 340 nm gemeten tegen lucht (zonder kuvet in de referentieluchtweg). // 6.2.5. // Het volgende pipetteerschema wordt gevolgd: 1.2.3 // // // // in de kuvetten pipetteren // blanco (ml) // meting (ml) // // // // Buffer (4.5) // 1,00 // 1,00 // NADP (4.6) // 0,10 // 0,10 // ATP (4.7) // 0,10 // 0,10 // monsteroplossing (6.1.12 of 6.1.13) // - // 0,10 // water (2 × gedestilleerd) // 2,00 // 1,90 // // // 1.2 // // Mengen en na ongeveer 3 minuten de extinctie (E1) van de oplossing meten. De reactie wordt op gang gebracht door toevoeging van: 1.2.3 // // // // HK/G6P-DH (4.8) // 0,02 // 0,02 // // // 1.2 // // Mengen en na afloop van de reactie (ca. 15 min.) de extinctie (E2) van de oplossing meten. Wanneer de reactie niet na 15 minuten stopt, worden de extincties met tussenpozen van 5 minuten afgelezen tot de extinctietoename per 5 minuten constant is. // // Vervolgens wordt de extinctie geëxtrapoleerd naar het tijdstip, waarop de suspensie (4.8) is toegevoegd. // // // 6.2.6. // Bereken het extinctieverschil E2E1 voor zowel de blanco als voor de meetoplossing. Trek nu het extinctieverschil van de blanco van dat van de meetoplossing (= DE) af. // // DE = D EmeetoplosingDEblanco // // Hiermede kan het gehalte aan glucose in de monsteroplossing worden bepaald. // // Glucosegehalte in g/l in de monsteroplossing 1.2.3.4 // // G = // 3,22 × 180,16 6,3 × 1 × 0,1 × 1 000 // × DE340 = 0,921 × DE340 1.2 // // (180,16 = molecuulgewicht glucose) // 6.2.7. // In het geval dat de meting wordt verricht bij 365 nm of 334 nm moet de waarde 6,3 worden vervangen door respectievelijk 3,5 of 6,18. // 7. // Berekening en weergave van de resultaten 1.2 // // Zetmeelgehalte in g/100 g 1.2.3 // // Z = // 100 × 0,9 × G p × f 1.2 // // waarbij 1.2.3 // // G // = glucosegehalte in g/l (6.2.6) // // f // = verdunningsfactor (6.1.1) // // p // = hoeveelheid monster in g // // 0,9 // = omrekeningsfactor voor glucose naar zetmeel.". analyse.

(1) Waarin U de internationale eenheid voor de enzymatische