++++

Opmerkingen over het verslag van de Rekenkamer inzake " verkoop van boter tegen verlaagde prijs binnen de Gemeenschap "

Algemene opmerkingen over de belangrijkste aspecten en over de conclusies van het verslag

1 . Inleidende opmerkingen

Dit verslag behelst een studie over de afzet van de overproduktie van boter met behulp van speciale en doorgaans kostbare maatregelen . Het verslag omvat een gedetailleerd overzicht en een interessante analyse van de verschillende maatregelen voor de afzet van boter tegen verlaagde prijs .

De Commissie is van mening dat sommige conclusies van de Rekenkamer enige nuancering behoeven . Voorts is de analyse van de Kamer gebaseerd op gegevens die niet verder reiken dan 1979 en is er dus niet genoeg rekening gehouden met recente ontwikkelingen . De situatie in de botersector heeft aanzienlijke wijzigingen ondergaan , met name doordat de hoeveelheden boter in openbare opslag zijn geslonken , namelijk van 270 750 ton per 31 december 1979 tot 9 986 ton per 31 december 1981 . De uitgaven voor opslag en afzet , welke in 1979 657,9 miljoen Ecu bedroegen , zijn in 1981 gedaald tot 433 miljoen Ecu ( 1 ) .

2 . Doel van de maatregelen

In dit verslag komt de Rekenkamer tot de conclusie dat " het doel dat met de reglementering werd beoogd , niet is bereikt , want in plaats van te zijn gestegen , blijkt het verbruik te zijn gedaald " .

De Commissie wijst er op dat het voornaamste doel van de reglementering ( artikel 12 van Verordening ( EEG ) nr . 804/68 ) de afzet van de overproduktie van boter is . Een stijging van het verbruik in absolute waarde kon niet worden bereikt , enerzijds als gevolg van de structurele daling in het verbruik van vetten in het algemeen en anderzijds door de toegenomen concurrentie tussen boter en plantaardige vetten . In dit opzicht betekent de verkoop in 1979 van een extra hoeveelheid van 200 000 ton boter als resultaat van deze maatregelen ( 12 % van het verbruik ) een rem op de daling van het boterverbruik binnen de Gemeenschap .

Het effect van deze maatregelen dient enerzijds te worden getoetst aan de vermoedelijke ontwikkeling van het verbruik bij ontbreken van deze maatregelen , en moet anderzijds worden gezien in vergelijking met de andere afzetmogelijkheden .

3 . Kosten van de maatregelen

De Rekenkamer stelt dat de gemiddelde kosten van de voorziening , gezien op de afgezette extra hoeveelheid boter , sterk varieert naar gelang van de van geval tot geval toegepaste maatregelen . Dit is juist , doch wil men daaruit conclusies trekken om te komen tot eventuele wijzigingen van deze maatregelen , dan is voorzichtigheid geboden . Het meest typerende voorbeeld is de verkoop van boter aan de strijdkrachten . Dit is een uiterst doeltreffende maatregel ( 95 % ) , waarvan de gemiddelde kosten niet zeer hoog zijn ( 180 Ecu/100 kg ) . Het valt echter niet te verwachten dat een verhoging van de steun zal leiden tot een noemenswaardige stijging van het verbruik . Van andere maatregelen kan vrijwel hetzelfde worden gezegd . Voorbij een bepaald verzadigingspunt leidt vergroting van de steun nauwelijks tot een toeneming van het verbruik .

4 . De export

De Rekenkamer constateert dat als middel tot afzetvergroting export met restitutie voor 100 % doeltreffend is . Zij stelt dan ook dat , gezien de geringere doeltreffendheid van de maatregelen tot stimulering van de interne afzet , export in vergelijking hiermee stellig de minst kostbare oplossing lijkt . Ook dit is juist , maar ook hier is enige voorzichtigheid geboden bij het trekken van conclusies . Zouden namelijk de interne maatregelen vervallen , dan zou een extra hoeveelheid boter van 200 000 ton moeten worden geëxporteerd ( min of meer 40 % meer dan het huidige exportquantum ) . Men mag veilig aannemen dat een dergelijke extra hoeveelheid slechts op de wereldmarkt kan worden afgezet tegen een prijs die onder de huidige ligt , eventueel met het risico dat de prijzen op de wereldmarkt instorten . In dit licht gezien moet de kwestie geheel anders worden beoordeeld .

5 . Beoordeling van de doeltreffendheid van de maatregelen

De diensten van de Commissie zijn niet in staat om voor alle maatregelen en in iedere Lid-Staat een diepgaand onderzoek in te stellen ter beoordeling van de economische doeltreffendheid en met name de mogelijkheid om de gemiddelde kosten per extra afgezette hoeveelheid te bepalen of , moeilijker nog , ter beoordeling van de extra hoeveelheid die men hoopt af te zetten bij toepassing van de bestaande maatregel op nog grotere schaal . De Commissie moet dan ook afgaan op de enquêtes , berekeningen en ramingen van de diensten der Lid-Staten of afkomstig uit andere gespecialiseerde bronnen . Met deze gegevens , gecombineerd met de informatie waarover de Commissie beschikt betreffende hoeveelheden , verkoopvoorwaarden , kosten , enz . , kan tot op zekere hoogte een ( vaak niet meer dan benaderend ) overzicht worden verkregen . Dit overzicht is in de loop der jaren beter geworden en de diensten van de Commissie streven er naar het te completeren en nog verder te verbeteren .

Voorts is er de laatste tijd hard gewerkt om te komen tot harmonisatie en versnelde toezending van gegevens door de Lid-Staten , hetgeen tot uiting komt in de laatste verordeningen van de Commissie . Zo wordt de vertraging in de informatieverstrekking voor het dagelijks beheer tot een minimum beperkt . Met name voor de inschrijvingen wordt de Commissie op het moment dat het besluit moet worden genomen in kennis gesteld van de verschillende noodzakelijke gegevens ( niveau van de voorraden , prijzen en andere belangrijke marktgegevens ) .

6 . De controlemechanismen

Voor de uitvoering van de verschillende afzetmaatregelen zijn in eerste instantie de Lid-Staten verantwoordelijk . De controles moeten beantwoorden aan de eisen overeenkomstig de communautaire reglementering , welke meer of minder gedetailleerd is , afhankelijk van het belang van de maatregel en de risico's van fraude . De door de Lid-Staten toegepaste controlesystemen worden ter kennis gebracht van de Commissie en aldaar onderzocht . Voorts kunnen op ieder gewenst moment , vooral bij twijfel aan de rechtmatigheid van de verrichtingen en de controles , door de diensten van de Commissie specifieke controles worden uitgevoerd . Ten slotte wordt bij de vereveningscontroles ook het door de Lid-Staten gehanteerde controlestelsel bestudeerd .

( 1 ) Voorlopig cijfer , gebaseerd op elf maanden geregistreerde uitgaven en voor de twaalfde maand op uitgavenramingen .